Tajemniczy opiekun panny Westcott [Rosemary Rogers] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nTajemniczy opiekun panny Westcott - ebook/epub\nAutor: Rosemary Rogers Liczba stron: 384\nISBN: 9788327652157 Data wydania: 2020-07-03\nMadison Westcott ma duszę buntowniczki.\nNie chce wychodzić za mąż, marzy o studiach malarskich. Kiedy na balu debiutantek celowo wywołuje wielki skandal, rodzina postanawia ją odesłać do posiadłości na Jamajce. W podróży ma jej towarzyszyć protegowany ciotki, Jefford Harris. Ten tajemniczy mężczyzna od początku intryguje Madison. Chętnie poznałaby go lepiej, lecz Jefford nie jest skłonny do zwierzeń. Chce po prostu dobrze i szybko wykonać poleconą mu misję. Nie spodziewa się, że spędzi z Madison o wiele więcej czasu, niż zakładał, a Jamajka to dopiero pierwszy etap ich podróży.A gdyby jeszcze ktoś mu powiedział, jak i gdzie zakończy się ta niebezpieczna wyprawa, uznałby go za szaleńca.\nRosemary Rogers Tajemniczy opiekun panny Westcott Tłumaczenie: Alina Patkowska HarperCollins Polska sp. z o.o. Warszawa 2020\nTytuł oryginału: Jewel of My Heart Pierwsze wydanie: Mira Books, 2004 Redaktor serii: Grażyna Ordęga Opracowanie redakcyjne: Grażyna Ordęga © 2004 by Rosemary Rogers © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2020 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Powieść Historyczna są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harpercollins.pl ISBN 978-83-276-5215-7 Konwersja do formatu EPUB, MOBI: Katarzyna Rek / Woblink\nCZĘŚĆ PIERWSZA Londyn\nRozdział pierwszy Londyn, Anglia Boxwood Manor Wrzesień 1888 – Madison! – wykrzyknęła lady Westcott. – Madison Ann Westcott, natychmiast otwórz te drzwi! Madison zignorowała głos matki. Przygryzając w skupieniu czubek języka, zanurzyła pędzel w czerwonej ochrze i śmiałym, szerokim ruchem naniosła kolor na płótno w miejscu, gdzie znajdowało się ramię mężczyzny. Spojrzała na modela, a potem znów na obraz i uśmiechnęła się z satysfakcją. Od dwóch dni starała się oddać odcień jego hebanowej skóry i wreszcie jej się udało. – Madison, co ty tam robisz? Natychmiast otwórz te drzwi, bo każę Edwardowi wyjąć je z zawiasów! Spojrzenie czarnych oczu Cundo zatrzymało się na podwójnych orzechowych drzwiach, ale model nie poruszył żadnym mięśniem. – Szanowna panienko, może... – odezwał się głębokim, melodyjnym głosem. – Cundo, ona zaraz sobie pójdzie. – Madison jeszcze raz musnęła pędzlem hebanowe ramię na obrazie. – Chcesz chwilę odpocząć? Bo ja tak. Siedzimy tu już kilka godzin. – Madison, słyszysz mnie? Nie będę dłużej tolerować takiego zachowania! – Lady Westwood uderzyła w drzwi pięścią. – Masz natychmiast wyjść! Przyjechała twoja ciotka. Życzę sobie, żebyś poszła do swojego pokoju, wykąpała się, przebrała w odpowiednią suknię i zeszła do bawialni! Madison wytarła pędzel o przód długiego białego fartucha, pod którym miała tylko nocną koszulę. Choć była niemal czwarta po południu, nie zdążyła się jeszcze ubrać. Gdyby matce udało się wejść do pracowni, Madison musiałaby srogo za to zapłacić. – Powiedz lady Moran, że pracuję – zawołała w stronę drzwi. – Może zobaczę się z nią jutro, kiedy odpocznie po podróży. Miała ochotę poznać ciotkę, o której słyszała romantyczne opowieści, ale lady Moran zapowiedziała swój przyjazd dopiero na jutro, a artysta przecież musi pracować wtedy, kiedy poczuje przypływ weny. Drzwi załomotały jeszcze raz, a potem zaległa cisza. Zgodnie z przewidywaniami matka poddała się i odeszła. Madison odłożyła paletę i pędzel na stolik. – Proszę, Cundo, zdejmij te okropne łańcuchy i napij się ze mną soku. Mam świeżo wyciśnięty sok pomarańczowy z naszej oranżerii. Na pewno będzie ci smakował. Oprócz modela od trzech dni nie widziała nikogo. Nie lubiła, gdy ktokolwiek przeszkadzał jej w pracy. Służba podawała jej skromne posiłki i napoje przez okno wychodzące na ogród. Mężczyzna zdjął z przegubów ciężkie, zardzewiałe łańcuchy, rzucił je na podłogę i z wdziękiem zszedł z podwyższenia. – Tak po prostu przyprowadziła tutaj to stworzenie? – zdziwiła się szeptem młoda służąca z sąsiedniego domostwa. Aubrey, osobista pokojówka Madison, dotknęła jej dłoni. – Cicho, Lettie, bo panienka natrze uszu nam obydwu. – Ruchem głowy wskazała czarnoskórego mężczyznę. – Wprowadziła go tu ukradkiem o świcie przez drzwi dla służby. Od dawna jej powtarzam, że zachowuje się nieprzyzwoicie. Obydwie leżały na brzuchach pod stolikiem na drugim końcu pracowni, skryte za zwisającym kawałem płótna i stertami obrazów. Lettie popatrzyła ze zdumieniem na jedyną córkę wicehrabiego. – Lady Westcott z pewnością jest wstrząśnięta. – Jeszcze jak – odszepnęła Aubrey. – Nie ma pojęcia, że w pracowni jej córki jest nagi Afrykańczyk! Biedna lady Westcott, gdyby się o tym dowiedziała, padłaby trupem. Lettie odsunęła nieco draperię, popatrzyła z fascynacją na potężnie zbudowanego czarnoskórego mężczyznę i oblizała usta. – Nie, nie jest nagi. Ma coś w rodzaju pieluszki na biodrach. – To tak, jakby był nagi! – Aubrey również zatrzymała spojrzenie na muskularnych pośladkach młodzieńca. – Mówiłam ci, że warto dać pięć pensów, żeby zobaczyć go z bliska. – To skandal, szczególnie że ona za dwa tygodnie ma debiutować w towarzystwie. – Lettie potrząsnęła głową okrytą czepkiem. – A może nie – parsknęła Aubrey. Lettie szeroko otworzyła błękitne oczy. – Niemożliwe! Powiedz coś więcej. – Dlatego lady Westcott jest w wielkiej rozpaczy. Panienka spędza w tej pracowni noce i dnie, a w dodatku powiedziała, że nie pójdzie na swój bal debiutancki. – Nie! – westchnęła Lettie. – Przecież bym cię nie okłamywała, Lettuce Hogg. – No pewnie, że nie. – Panienka Madison mówi, że nie chce wchodzić do dobrego towarzystwa ani iść za mąż. – To co chce robić? – Mówi, że chce pojechać do Paryża i malować z jakimś mistrzem. – Aubrey wzruszyła ramionami. – Wczoraj przywieźli suknię na bal debiutancki panienki. W życiu nie widziałaś niczego piękniejszego. Lady Westcott przez dwie godziny próbowała ją namówić, żeby stąd wyszła. Ale oczywiście nie miała pojęcia, co ją tu zatrzymuje. – Ruchem głowy wskazała Afrykańczyka. Lettie spojrzała przez ramię na otwarte okno, przez które zakradły się do pracowni. – Dlaczego lady Westcott nie… Aubrey zmarszczyła brwi i ścisnęła jej pulchne ramię. – Chyba nie sądzisz, że lady Westcott zniżyłaby się do wchodzenia przez okno? I wiesz, co będzie, jeśli panienka Madison nie pójdzie na swój debiutancki bal? – Kolejny rok bez żadnych oświadczyn. A ma już dwadzieścia jeden lat. – A lady Westcott nie wyjdzie za wicehrabiego Kendala. – Za wicehrabiego Kendala? Więc te plotki są prawdziwe? – Lettie podrapała się po ramieniu. – Mają wziąć ślub? – To jeszcze nie jest postanowione. Wicehrabia Kendal dał jej wyraźnie do zrozumienia, że najpierw musi się pozbyć tego kłopotu. – Wskazała kciukiem na Madison. – Sama słyszałam. “Żywię dla pani wiele ciepłych uczuć, ale nie zamierzam zajmować się tym dziwolągiem” – powiedziała, przedrzeźniając głos wicehrabiego. Lettie znów się na nią zapatrzyła. – Ale obawiam się, że może być jeszcze gorzej – ciągnęła Aubrey, przejęta własną wiedzą. – Właśnie przyjechała ciotka z wyspy, przyrodnia siostra świętej pamięci wicehrabiego. Od dawna jest wdową, podobno nieprzyzwoicie bogatą i do tego zdziwaczałą. A nasza panienka zamknęła się z tym Afrykańczykiem. – Co by sobie pomyślała lady Barton, gdyby o tym wiedziała? – pisnęła Lettie, przyciskając pulchną dłoń do zarumienionego z podniecenia policzka. – Lepiej nic jej nie mów. – Aubrey szturchnęła ją łokciem. – Chodźmy, zanim ktoś nas tu znajdzie. Na czworakach obróciły się w stronę okna, okazało się jednak, że łatwiej było tu wejść, niż wyjść. Przeszkadzały im wykrochmalone halki pod czarnymi fartuszkami. – Au – jęknęła Aubrey, wyrywając zmiętą spódnicę spod kolana towarzyszki. – Lettie, ty krowo, pozwól, że ja wyjdę pierwsza. – Pochyliła głowę pod draperią, przygotowując się do skoku, gdy naraz ktoś pochwycił ją za kostkę. Znieruchomiała z przestrachu. – A więc znalazłam szpiega! – zawołała ze złością Madison Westcott. – Mówiłam ci, Cundo. Tak myślałam, że matka mnie szpieguje! Aubrey obróciła się na plecy i spojrzała na nią z przerażeniem. – Panienko... panienko Madison, panienka chyba wie, że ja bym nigdy… – I jeszcze z pomocnicą! Wychodź, wychodź, bo ciebie też wyciągnę. Lettie wystawiła głowę spod stołu. Czepek zsunął jej się na oczy. – Panienko Madison – szepnęła głosem drżącym ze strachu. – Doskonale panienka dzisiaj wygląda. Te słowa dziewczyny, najwyżej piętnastoletniej, szczerze rozbawiły Madison. Odrzuciła głowę do tyłu, wytarła farbę z czubka nosa i wybuchnęła śmiechem. – Zabawne, że to mówisz. Wyglądam okropnie! – Nie, panienko Madison. – Lettie podniosła się i odzyskała głos. – Nawet w tym prześcieradle, potargana i umazana farbą, jest panienka ładniejsza niż panienka Fanny Barton wystrojona na bal. Wbrew sobie Madison musiała się uśmiechnąć. Matka nieustannie porównywała ją z mieszkającą po sąsiedzku córką Bartonów. Fanny była od niej dwa lata młodsza, ale debiutowała już dwa lata temu, otrzymała siedem propozycji małżeństwa i tej jesieni miała wyjść za jedną z najlepszych partii w całym Londynie, mężczyznę bogatego i utytułowanego. Z twarzy Fanny Barton przypominała hienę i miała adekwatny temperament, a rozumu tyle co kura, więc Madison wcale jej nie zazdrościła. Zatrzymała spojrzenie na swojej osobistej pokojówce. – Aubrey, co ty robisz pod moim stołem? Donosisz matce? – Ależ skąd, panienko! – Aubrey stanęła na baczność przed najlepszą pracodawczynią, jaką mogłaby sobie wymarzyć. – Opowiadałam Lettie, jak pięknie panienka maluje, i chciała sama zobaczyć. – Kłamiesz – oskarżyła ją Madison. – Nie przyszłyście tutaj, żeby oglądać moje obrazy, tylko mojego modela. No cóż, obejrzyjcie go sobie, jeśli chcecie, ale najpierw powinnam was stosownie przedstawić. Cundo! – zawołała. – Jest tu ktoś, kto chciałby cię poznać. Gdy czarny mężczyzna zbliżył się do nich, Lettie pisnęła i zakryła oczy fartuszkiem, a Aubrey z zażenowaniem spuściła wzrok. – Lady Moran! – zawołała melodyjnie lady Westcott, stojąc w progu bawialni i splatając ręce za plecami. – Najmocniej przepraszam, ale moja Madison nie jest jeszcze gotowa. Lady Kendra Moran patrzyła z fascynacją na usta szwagierki, które przez cały czas pozostawały uformowane w kształt uśmiechu i nie poruszały się, nawet gdy ta mówiła. – Ale wiesz, jakie są młode dziewczyny – ciągnęła lady Westcott i zaśmiała się sztucznie. – Wiecznie się spóźniają. – Młode dziewczyny? – parsknęła Kendra i przyłożyła dłoń do skroni. Podróż morska z Jamajki była długa i męcząca. – Na złote zęby Hindiego, Albo, ona ma dwadzieścia jeden lat i trudno ją nazwać młodą dziewczyną! – Lordzie Thomblin, czy mogę panu zaproponować jeszcze coś do picia? – wyjąkała lady Westcott. – Dziękuję, absolutnie nie. – Lord Thomblin uśmiechnął się urzekająco i założył nogę na nogę. – Ale chciałbym powiedzieć, że ma pani uroczy dom. – Ależ dziękuję – Alba zachichotała jak podlotek. – Może ma pan ochotę na spacer po ogrodzie? – Wskazała otwarte przeszklone drzwi, które prowadziły na kamienne patio. Za nim rozciągały się ogrody Boxwood Manor. Kendra patrzyła na nią z rozbawieniem. Wzrok jej szwagierki przesunął się na Jefforda Harrisa, który stał zwrócony do nich plecami i wpatrywał się w półkę z książkami, które kiedyś należały do brata Kendry. Nawet z tego miejsca dostrzegała chmurny wyraz jego twarzy. Nie lubił popołudniowych herbatek, salonów i rozmów o niczym, jakie zwykle prowadziły angielskie damy. – To dotyczy również pana, panie Harris. – Jefford – mruknął, nie patrząc na Albę. Po tonie jego głosu Kendra poznała, że wyrobił już sobie opinię na temat żony jej świętej pamięci brata i ta opinia nie była bynajmniej pochlebna. Teraz żałowała, że nie namówiła go do pozostania na Jamajce. Przeciągnęła się i spojrzała na Albę. – Pójdziemy? – zapytała, uświadamiając sobie, że jest równie znudzona jak Jefford. Alba zacisnęła szczupłe dłonie. – Do niej? – Tak, chodźmy do niej. – Kendra szeroko rozłożyła ramiona. – Nic bardziej nie skłoni kobiety do pośpiechu niż goście za progiem. Panowie? – Ja chyba skorzystam z propozycji lady Westcott i przejdę się po ogrodach – odezwał się lord Thomblin. – Jefford? Nawet na nią nie spojrzał, pochłonięty książką, którą trzymał w ręku. – Ja pasuję. Kendra przewróciła oczami i wyszła na korytarz obwieszony portretami przodków. – Nie zwracaj uwagi na jego zły nastrój, Albo. On nic na to nie poradzi. Urodził się o wschodzie księżyca. – Lady Moran – powiedziała szybko szwagierka, idąc za nią. – Proszę, Albo, mam na imię Kendra. Wiesz, że nigdy nie przepadałam za tytułami. – Kendra – powtórzyła lady Westcott bez tchu. – Naprawdę sądzę, że powinniśmy zaczekać na Madison. Jestem pewna, że… – Gdzie ona jest? Na górze? – Kendra zatrzymała się w wielkim holu. – Mój Boże, Albo, wszystko tu wygląda tak samo jak pięćdziesiąt lat temu! – Spojrzała na dwie zbroje stojące przy drzwiach wejściowych i starą broń rozwieszoną na ścianach. – Wciąż czuję zapach soku z cytryny i dawno zmarłych krewnych. – Najmocniej przepraszam? – wyjąkała Alba, przykładając do ust koronkową chusteczkę. – Wspomnienia, Albo, zbyt wiele wspomnień. Gdzie jest twoja córka? – Kendra pochwyciła ją za ramię. – Dobrze się czujesz? – Tak, dziękuję. – Alba powachlowała się chusteczką. – Prawdę mówiąc, Madison pewnie jest jeszcze w pracowni. – Doskonale. Chciałabym zobaczyć jej dzieła. Harrison kilka razy wspominał, że ma duży talent, ale uznałam, że to tylko słowa dumnego ojca. – Skręciła w znajomy korytarzyk. – Tak się cieszę, że Madison korzysta z pracowni papy. Wiesz, że papa uważał się za artystę dużej klasy, ale tak naprawdę nie miał ani odrobiny talentu. – Mój Boże – wymamrotała Alba. Drzwi do pracowni znajdowały się na końcu korytarzyka. Kendra poczuła mocny zapach farby olejnej i znów napłynęły do niej szczęśliwe wspomnienia. – Mam te narzędzia, które kazała pani przynieść, lady Westcott – oznajmił łysiejący mężczyzna w średnim wieku, odziany w fartuch roboczy, i postawił przy drzwiach skrzynkę. – Teraz już wiem, jak to się robi i zdejmę te drzwi z zawiasów w minutę. Kendra cofnęła dłoń i spojrzała na szwagierkę ze zdziwieniem. – Dlaczego chcesz zdejmować drzwi, zamiast po prostu wejść? Na twarz lady Westcott wrócił zastygły uśmiech. – Czy moja bratanica jest tam w środku? Alba skinęła głową. – Ale nie chce wyjść – szepnęła. – Czy ona źle się czuje? – Nie, nie sądzę. Mówi, że pracuje. – I to wszystko? – Kendra potrząsnęła głową. – Zupełnie jak papa. Wiesz, że kiedyś zabarykadował się tam na prawie dwa miesiące? Namalował wtedy serię najgorszych obrazów, jakie widziałam w życiu. – Mocno zastukała do drzwi. – Mam nadzieję, że twoja córka ma trochę więcej talentu. – Idź sobie – odezwał się mocny głos młodej kobiety. Alba spojrzała na Kendrę. – Jest bardzo zdenerwowana przed balem debiutanckim. Lady Moran zastukała mocniej. – Mamo, jeśli nie przestaniesz mi przeszkadzać tymi hałasami, to nie wyjdę stąd przez tydzień. – Madison Ann Westcott – wykrzyknęła Kendra – natychmiast otwórz te drzwi, bo osobiście zdejmę je z zawiasów! – Zaczerpnęła tchu i dodała już łagodniej: – Wpuść mnie, zanim twoja matka zemdleje w tym korytarzu. Za drzwiami rozległy się jakieś głosy. Usłyszały kobiecy pisk, ale to nie był głos Madison. Kendra mogłaby przysiąc, że usłyszała również niższy, męski ton. Coś upadło z hałasem. – Czy wszystko w porządku, moja droga? – Lady Moran! – zawołała Madison. Znów usłyszały jakieś ruchy i szepty. – Przyjechała pani wcześniej. – Proszę, moja droga, mów do mnie ciociu Kendro. Czy naprawdę sądzisz, że potrafię kontrolować morskie wiatry? Statek przypłynął wcześniej, a ja nie sądziłam, że muszę zapowiadać się u mojej ulubionej bratanicy z wyprzedzeniem. – Jestem twoją jedyną bratanicą! – odkrzyknęła Madison pogodnie i znów zwróciła się do kogoś, kto był z nią w pokoju. – Otwórz wreszcie! – zawołała Kendra niecierpliwie. Klamka poruszyła się. Usłyszały szczęk obracanego klucza, jedna połówka drzwi uchyliła się nieco i młoda kobieta, która musiała być córką jej przyrodniego brata, stanęła w progu. – Ciociu Kendro, bardzo się cieszę, że mogę cię wreszcie poznać. – Możesz już iść, Edwardzie – powiedziała lady Westcott do człowieka z narzędziami. Kendra rozłożyła szeroko ramiona i zamknęła wysoką, szczupłą dziewczynę w mocnym uścisku. – Przyjemnie na ciebie popatrzeć – mruknęła, zażenowana własną emocjonalną reakcją. Madison cofnęła się z uśmiechem. Kendra chyba nigdy nie widziała piękniejszej kobiety. Z całą pewnością Madison była dużo ładniejsza niż ona sama w młodości, miała jednak podobne złote włosy i oczy odziedziczone po ojcu, w fascynującym zielonobłękitnym kolorze. – Biegnij się przebrać, Madison – nakazała matka. – Zaczekamy na ciebie w bawialni. – Absolutnie nie ma takiej potrzeby. Wygląda uroczo – oświadczyła Kendra, wpatrując się w bratanicę, która miała na sobie absurdalny strój, jakiego nie powstydziłaby się ona sama: cienki biały fartuch do kostek pokryty plamami we wszystkich kolorach tęczy i ciężkie chodaki, jakie noszą Holendrzy. A włos… Związane na czubku głowy barwną apaszką, spływały jej na plecy ciężką lawiną w przepięknym złocistym kolorze. – Chciałabym zobaczyć twoje prace. Czy mogę? – zapytała Kendra, wtykając głowę przez drzwi. W pracowni nie było nikogo, ale okna po drugiej stronie pomieszczenia były otwarte. Za nimi ciągnęły się słynne ogrody Boxwood Manor. Madison spojrzała w stronę okna, za którym przed chwilą znikły obydwie pokojówki, a także Cundo. Łańcuchy wciąż leżały na podłodze; nie zdążyła ich schować. – Oczywiście, że tak – powiedziała, myśląc szybko. Bogu dzięki, zdążyła zasłonić niedokończony portret Afrykańczyka. – Ale może pójdę się przebrać i przyniosę jakiś obraz do bawialni. – Tak chyba byłoby najlepiej – stwierdziła matka, omdlewając przy ścianie. – Nonsens. – Ciotka odsunęła dłonie Madison od drzwi. – Albo, ty nie musisz oglądać tych obrazów. Pewnie widziałaś je już tysiące razy. Na pewno jesteś wyczerpana przygotowaniami do balu, a do tego ja zwaliłam ci się na głowę razem z całym orszakiem. Idź do swoich pokoi i odpocznij. Zobaczymy się przy kolacji. – Rzeczywiście chciałabym się na chwilę położyć – powiedziała lady Westcott słabym głosem. – To był bardzo męczący tydzień. Matka odeszła, a Madison ujęła ciotkę pod ramię. – Z orszakiem? Doprawdy? Kogo ze sobą przywiozłaś? – Służbę, przyjaciela, sąsiada, lorda Thomblina, i… – Przywiozłaś służbę? Czy to Jamajczycy? – zapytała Madison z podnieceniem. – Bardzo bym chciała kogoś z nich namalować. Naraz z ogrodu dobiegły okrzyki i głośne szczekanie. – Och, nie! Cundo! – wykrzyknęła Madison. Odsunęła ramię ciotki i podbiegła do okna. Ktoś pchnął mocno jedno ze skrzydeł i Cundo wskoczył do środka razem z mężczyzną, którego Madison widziała po raz pierwszy w życiu. Tuż za nimi biegły dwa ujadające charty. Cundo ciężko dyszał, z jego przedramienia płynęła krew. – Do licha, to psy mojego brata! Przepraszam cię, Cundo. – Madison przyklękła przed swoim modelem i obejrzała jego rękę. – Ty głupia dziewczyno! – wrzasnął obcy. – Omal nie zabiłaś tego człowieka!\nRozdział drugi Wciąż trzymając Cundo za rękę, Madison spojrzała na obcego. Miał egzotyczną urodę i można by go uznać za przystojnego, gdyby się tak nie chmurzył. Bardzo wysoki, miał szerokie ramiona, ciemne włosy nieco dłuższe niż nakazywała moda, opaloną skórę w niezwykłym odcieniu i przenikliwe czarne oczy. Jego strój – konserwatywne szare spodnie i szary żakiet – uszyty był z doskonałego materiału. Kim był ten człowiek i skąd się tu wziął? – Najmocniej pana przepraszam, sir – zawołała z urazą – ale kim pan jest i dlaczego wchodzi pan do mnie przez okno? – Co pani sobie myślała, każąc temu człowiekowi wykraść się z domu przez ogród? – odparował. – Te psy mogły go rozerwać na strzępy! – Jefford – odezwała się lady Moran. – Przecież nic się nie stało… – Znasz tego okropnego człowieka? – zdumiała się Madison, płonąc z zażenowania i złości. – Znam – westchnęła Kendra. – Co więcej, obawiam się, że to ja go tutaj przywiozłam. – Uniosła upierścienioną dłoń. – Szacowna Madison Westcott, Jefford Harris. Cundo podniósł się na nogi. – Szanowna panienko, nic mi się nie stało. Psy już zabrano z ogrodu. Pójdę, zanim jeszcze ktoś mnie zobaczy. – Nigdzie nie pójdziesz. – Madison znów spojrzała na jego zranioną rękę. – Trzeba to wyczyścić i zabandażować. Rany po ugryzieniu psa często źle się goją. – Ten człowiek był pani gościem, a pani wysłała go do ogrodu, wiedząc, że psy… – Panie Harris – przerwała mu Madison zirytowana jego tonem. – Ten człowiek był moim modelem i kiedy moja matka podeszła do drzwi i powiedziała, że wejdzie tu razem z ciotką Kendrą, uznałam, że rozsądniej będzie… – Obawiała się pani konsekwencji, gdyby przyłapano panią z nim tutaj sam na sam, więc samolubnie poświęciła pani jego życie dla własnej wygody – skwitował pan Harris. – Z pewnością nie! – Madison wyprostowała się i oparła dłonie na biodrach. Była wysoka jak na kobietę, ale on i tak nad nią górował. – Nie miałam pojęcia, że psy mojego brata biegają po ogrodzie. Zwykle są zamknięte. Moja pokojówka miała wyprowadzić Cundo na ulicę na tyłach. Aubrey w przekrzywionym czepku wpadła do pracowni. Skraj sukni miała pobrudzony liśćmi i błotem. – Jest tutaj! – zawołała. – Niech będą dzięki Przenajświętszej Panience! Nie wiedziałam, co zrobić. Psy lorda Westcotta… – Aubrey – parsknęła Madison – nie mam ochoty słuchać teraz twoich wymówek. Przynieś szybko bandaże dla Cundo. – Proszę, szanowna panienko – wtrącił Cundo melodyjnym głosem. – To nic takiego. Lepiej sobie pójdę. Postąpił o krok w stronę okna, ale Madison pochwyciła go za rękę. – Skoro się upierasz, to idź, ale nie tędy. Aubrey, proszę, wyprowadź Cundo przez drzwi frontowe. – Szanowna panienko, to nie jest konieczne, żeby… – Dziękuję ci, że zechciałeś mi pozować. – Uścisnęła jego dłonie. – Myślę, że to będzie jeden z moich najlepszych obrazów. Gdybym cię jeszcze potrzebowała, znajdę cię w tym samym miejscu, tak? W dokach? Skinął głową, idąc w stronę drzwi. – Dziękuję, szanowna panienko. Madison znów zwróciła oburzone spojrzenie na pana Harrisa. – Nie powinien pan się wypowiadać o sprawach, o, których nic pan nie wie, sir. – Wydaje mi się, że sporo już o tobie wiem, moja droga. – Zaśmiał się bez humoru. – Utytułowana londyńska rodzina, młoda, rozpieszczona i uparta kobieta, która myśli tylko o sobie i o własnych rozrywkach, nawet kosztem cudzego życia. – Spojrzał przez ramię na ciotkę. – Gdybyś mnie potrzebowała, Kendro, będę w swoim pokoju. – Jak pan śmie... co za bezczelność... – parskała Madison, ale ciotka Kendra pochwyciła ją za rękę. – Niech sobie idzie, moja droga. Nie traktuj tego osobiście. Odkąd przybyliśmy do Londynu, nie opuszcza go ponury nastrój. – To najbardziej niegrzeczny i zadufany w sobie człowiek, jakiego spotkałam – stwierdziła Madison, patrząc na oddalające się plecy Harrisa. Ciotka Kendra objęła ją ze śmiechem. – Już dobrze, droga Madison, nie złość się tak. Nic się nie stało. Nie pozwolę na żadne kłótnie w moim pierwszym dniu pobytu w Boxwood Manor. A teraz pokaż mi portret tego pięknego mężczyzny. Madison czekała na ciotkę Kendrę na podeście schodów. Spędziły bardzo przyjemną godzinę, oglądając obrazy, i Madison miała wrażenie, jakby znała lady Moran przez całe życie. Na sugestię ciotki zgodziła się nawet pójść do swojej sypialni i przebrać przed kolacją, gdzie mogłyby kontynuować rozmowę. Ciotka Kendra była niezwykle interesującą osobą – inteligentna, elokwentna, wiele podróżowała, a przede wszystkim nic jej nie obchodziło, co ktoś może o niej pomyśleć. Zdawało się, że rozumie pragnienie Madison, by stać się prawdziwą artystką, a nie tylko damą z towarzystwa, która wypełnia sobie czas malowaniem, czekając na odpowiedniego kandydata do ręki. Madison miała nadzieję, że ciotka pomoże jej przekonać matkę, by ta pozwoliła jej spędzić rok w Paryżu, gdzie mogłaby się uczyć malarstwa pod okiem któregoś z mistrzów. – Już idę! – zawołała ciotka, biegnąc przez hol w egzotycznej sukni złożonej z wielu warstw barwnej, powiewnej tkaniny. Na głowie tym razem miała złoty turban spięty okrągłą broszą wysadzaną szafirami i brylantami. – Pięknie wyglądasz, młoda damo – oświadczyła, ujmując dłonie Madison. – Odwróć się i pozwól mi się dokładnie obejrzeć. Madison założyła swoją ulubioną suknię z jaskrawobłękitnego kaszmiru z jasnozielonymi lamówkami. Suknia miała obcisłe rękawy do łokci i gorset wycięty w kształt litery V. Włosy spięła w lśniący węzeł. – Dziękuję – powiedziała, obracając się przed ciotką jak w tańcu. – Mama uważa, że ten kolor jest zbyt jaskrawy dla kobiety w moim zaawansowanym wieku, ale mnie się podoba. – W twoim wieku? Na Boga! – zaśmiała się ciotka. – Teraz się śmiejesz, ale zaczekaj, aż mama dopadnie cię samą w bawialni. – Madison podała ciotce ramię i sprowadziła ją po długich, krętych schodach na parter. – Zamartwia się, że jeszcze nie wyszłam za mąż. Boi się, że zostanę starą panną jak moja kuzynka Roselyn. Szczerze mówiąc, sądzę, że po prostu chciałaby się mnie pozbyć, bo wtedy mogłaby wyjść za tego starego nadętego lorda Kendala, który zapewniłby jej przyzwoity roczny dochód. Ciotka poklepała ją po dłoni. – Nie mów tak. Wiem, że życie twojej matki nie jest najłatwiejsze od czasu śmierci twojego ojca. Radzi sobie, jak może, a przy wymogach towarzystwa… – Nic mnie nie obchodzą wymogi towarzystwa – oświadczyła Madison z ogniem. – Obchodzi mnie tylko sztuka. – Puściła ramię ciotki i rozłożyła szeroko ramiona. – Chcę być taka jak ty, ciociu Kendro – podróżować po obcych krajach, oglądać rzeczy, których nigdy jeszcze nie widziałam, malować ludzi o różnych kolorach skóry. Do czego mi potrzebny mąż? Ty nie masz męża od prawie trzydziestu lat! Ciotka złożyła ramiona na piersiach i uśmiechnęła się z odrobiną smutku. – Ach, być znowu młodym i pełnym wzniosłych ideałów! Chodź, dołączymy do towarzystwa w jadalni, zanim zaczną nas szukać. Goście zajmowali już miejsca przy wielkim owalnym stole nakrytym srebrem i porcelaną. Brat Madison, Albert Westcott, siedział u szczytu i nalewał sobie wina. Nie lubił siostry z wzajemnością i Madison nawet na niego nie spojrzała. Zdaniem Alberta, młodszych sióstr nie powinno się widzieć ani słyszeć. Należało je tylko wydać za mąż najszybciej, jak to możliwe. Pan Harris skinął głową i podał ramię Kendrze. Madison spojrzała na ostatniego gościa. Musiał to być lord Thomblin, o którym wspomniała ciotka, wnuk brata jej nieżyjącego męża. Mógł mieć około trzydziestu pięciu lat. Popatrzyła na niego z zainteresowaniem, a on odwzajemnił jej spojrzenie. – Zapewne widzę przed sobą Madison Westcott. Dygnęła, ale nie spuściła wzroku. – Miło mi pana poznać, sir. Podała mu dłoń w rękawiczce, a on przycisnął usta do cienkiej bawełny. Był czarujący i dość przystojny – wysoki, szczupły, o krótko przyciętych jasnych włosach i twarzy gładko wygolonej z wyjątkiem modnych podkręconych wąsików. Jego ubranie – spodnie w niebiesko–czarne prążki i niebieski żakiet – było bardzo dobrej jakości. Podał jej ramię i poprowadził do stołu. – Muszę powiedzieć, panno Westcott, że dzień mi się dłużył, ale warto było czekać, by panią poznać. Z rumieńcem usiadła na krześle. – Ciotka wspominała, że posiada pan plantację na Jamajce. Jak to się stało, że angielski dżentelmen trafił na wyspy? – To długa historia, panno Westcott. Mam nadzieję, że będę miał okazję opowiedzieć ją pani, zanim wrócę do Kingston. – Już się nie mogę doczekać – szepnęła oczarowana. Jej brat podniósł się z kieliszkiem w ręku. – Chciałbym wznieść toast – powiedział niezbyt wyraźnym głosem. – Za moją uroczą ciotkę lady Moran i jej powrót do domu. Wszyscy sięgnęli po kieliszki, a gdy znów usiedli, służba wciągnęła do jadalni wózki z jedzeniem. Na stole stanęły wazy z parującą zupą rybną z kukurydzą, potem podano pierwsze danie – pieczonego prosiaka, duszone zające, karpia w sosie i pasztet z gołębia. Madison tylko grzebała widelcem w talerzu, gdy jej matka wypytywała lorda Thomblina o modę obowiązującą wśród dam na Jamajce. Wniesiono drugie danie – smażoną jagnięcinę, morelowe placuszki, jesiotra i smażoną solę. Thomblin z wdziękiem odpowiadał na wszystkie pytania matki. Madison przenosiła wzrok z jednej twarzy na drugą, zajmując się tym, w czym artyści są najlepsi – obserwacją. Jej brat Albert z nikim nie rozmawiał, tylko zawzięcie pochłaniał kawał jesiotra wielkości dużego talerza. Wpychał do ust kawałki ryby i popijał je wielkimi haustami wina. Jego żona Catherine, która lada dzień miała urodzić ich pierwsze dziecko, co chwilę ocierała zatłuszczony podbródek męża serwetką. Matka Madison, gestykulując żywo, wtrącała w wywody lorda Thomblina uwagi, które uważała za bardzo inteligentne. Madison spojrzała z kolei na ciotkę, która rozmawiała z siedzącym obok panem Harrisem. Wydawała się niezadowolona z jego gniewnego tonu i dokładnie żuła każdy kęs jedzenia. Madison sięgnęła po kieliszek z rozwodnionym winem. Nie mogła się powstrzymać, by nie zerkać na ciemnowłosego mężczyznę przy drugim końcu stołu. Powiedziała sobie, że patrzy na niego tylko z nudów, ale w jego egzotycznym wyglądzie i zupełnej obojętności na konwenanse było coś, co ją fascynowało. Od początku kolacji nie odezwał się do niej ani słowem, co było ogromnie niegrzeczne, zważywszy na to, że był gościem w jej domu. Zresztą po tym, jak potraktował ją wcześniej, nie miała ochoty z nim rozmawiać. Pytała wcześniej ciotkę, co ją łączy z panem Harrisem, ale odpowiedź Kendry brzmiała bardzo niejasno. Wynikało z niej, że pan Harris – drogi Jeffrey, jak go nazywała – zarządzał jej plantacją na Jamajce. Madison odniosła wrażenie, że Jeffrey w istocie jest kimś więcej, nie miała tylko pojęcia, kim. Uświadomiła sobie, że gapi się na niego. Spojrzał jej prosto w oczy i na jego ustach pojawił się arogancki uśmiech. Ciotka Kendra i Catherine przyłączyły się do rozmowy o jamajskiej modzie. Madison z zażenowaniem odwróciła wzrok od pana Harrisa i powachlowała się serwetką. Pomyślała, że tak właśnie musi wyglądać piekło – nudna rozmowa przy kolacji i niegrzeczny, irytujący człowiek, który się na nią gapi. Musiała się stąd wydostać. W jadalni było duszno, wołowina przesmażona, a może niedosmażona. Rozmyślnie niezręcznym gestem sięgnęła po kieliszek. – Mój Boże – jęknęła, gdy wino ochlapało jej suknię. – Och, nie! – zawołała lady Westcott. – Martho! Pokojówka podbiegła do Madison i podała jej serwetkę. Madison miała nadzieję, że nie zniszczyła sukienki nieodwracalnie. Naprawdę ją lubiła, ale czasami poświęcenia były konieczne. – Ona powinna jeść w pokoju dziecinnym – mruknął Albert znad kieliszka. – Najmocniej przepraszam. Zechcą mi państwo wybaczyć. Muszę się przebrać. Podniosła się i szybko wyszła z jadalni. Zdążyła już zdjąć suknię, gdy do sypialni zapukała Aubrey. – Przepraszam, panienko, że zeszło mi tak długo. Martha przed chwilą mnie znalazła. Zapewne flirtowała z pokojowym Alberta albo z jakimś innym służącym. Zdawało się, że Aubrey cieszy się wielką popularnością wśród mężczyzn. Miała również kilku męskich przyjaciół poza Boxwood Manor. Madison zwróciła się do niej plecami, pozwalając rozpiąć ostatnie guziki. – Czy zamierza panienka założyć inną suknię i wrócić do jadalni? – Absolutnie nie. Daj mi coś wygodnego. Może być ten jedwabny zielony szlafrok. – Spojrzała w okna wychodzące na ogród. – Księżyc właśnie wschodzi. Pójdę poszkicować ruiny. – Pójdzie panienka w szlafroku? – zdziwiła się pokojówka. – Dopiero kiedy wszyscy się położą – uspokoiła ją Madison. – Jak sobie panienka życzy. – Aubrey zgarnęła suknię i halkę i pochyliła się po pończochy i buty. – Ja to pozbieram. Czy mogłabyś zanieść tę niebieską suknię do praczki? Może da się ją uratować. Kiedy została sama, wyciągnęła się na łóżku osłoniętym baldachimem we wzór błękitnych hortensji, sięgnęła po tomik poezji i spojrzała na ścianę. Na tapecie wisiało kilka jej ulubionych obrazków – akwarela przedstawiająca Tamizę, szkic kucharki zagniatającej ciasto. Ale najbardziej lubiła olejny portret ojca, który teraz patrzył prosto na nią. Na głowie miał szkocki beret, nos zaczerwieniony od szkockiej whisky. Z szacunkiem skinęła mu głową, ułożyła się na boku i otworzyła książkę, czekając, aż wszyscy pójdą spać. Jefford szedł kamienną ścieżką przez ogród. Miał kłopoty z zaśnięciem i choć zdjął już niewygodne angielskie ubranie i przebrał się w jedwabny szlafrok, wiedział, że lepiej będzie jeszcze się nie kłaść. Przewracałby się tylko z boku na bok, martwiąc się, co się dzieje w domu i myśląc o Chantal, za którą bardzo tęsknił. Londyn nie był taki, jak się spodziewał – był gorszy. Hałas, smród, ciągnące się w nieskończoność rozmowy o niczym. Głowa mu pękała, a spędził tu dopiero niecały dzień. Kendra zamierzała pozostać w Anglii nie dłużej niż miesiąc – tylko tyle, by wziąć udział w tym idiotycznym balu debiutanckim bratanicy i zająć się jeszcze jedną sprawą, on jednak nie był pewien, czy uda mu się wytrzymać choćby dwa tygodnie. Ale kogo on próbował oszukać? Dla Kendry gotów był zrobić wszystko. Idąc między żywopłotami z ostrokrzewu i bukszpanu, zauważył przed sobą czerwony punkcik żarzącego się cygara i poczuł zapach tytoniu. To był Thomblin. Jefford miał ochotę zawrócić, ale zaraz zrozumiał, co wicehrabia tu robi, i podszedł bliżej. – Dobry wieczór, Harris – powiedział Thomblin. – Zapalisz? Jefford potrząsnął głową i spojrzał w tym samym kierunku co jego towarzysz. O dwadzieścia metrów od nich, pod rzymską kolumną ułożoną pośród kupki starannie zaaranżowanych ruin, siedziała jakaś postać. Blask księżyca oświetlał długie złociste włosy młodej kobiety, która wyraźnie nie zdawała sobie sprawy, że jest obserwowana. Gdyby Jefford nie wiedział, że jest w angielskim ogrodzie, pomyślałby, że stoi u stóp Koloseum. Ale to nie był Rzym, a eteryczna postać nie była rzymską boginią, lecz piękną, rozpieszczoną Madison Westcott. – Ci Westcottowie to mili ludzie – rzekł Thomblin, strząsając popiół na kamienną ścieżkę. – Chyba tak. – Przyjemna rozrywka, dopóki tu jesteśmy. – Wskazał Madison ruchem głowy. – Myślałem, że już cię nie zobaczę o tej porze – mruknął Jefford. – Londyńskie ulice czekają, milordzie. Thomblin nie połknął haczyka. Trzy lata wcześniej, po przybyciu na Jamajkę, szybko się przekonał, że jeśli nadal chce korzystać z rodzinnych powiązań z Kendrą, powinien schodzić Jeffordowi z drogi. Wiedział, że Jefford go nie lubi, wiedział też, że Kendra nie chce zerwać z nim stosunków ze względu na pamięć lorda Morana. – Nie chciałem wychodzić zbyt wcześnie – powiedział teraz. – Zaraz idę. – Tylko wróć przed świtem. Kendra na pewno nie ma ochoty wyjaśniać twojej nieobecności. – Za dużo się martwisz, Harris. Rozluźnij się. A może masz ochotę wybrać się ze mną? Zapewniam, że mogę cię wprowadzić, gdzie tylko zechcesz. Jefford skrzywił się. – Po prostu zachowuj się dyskretnie. – Zawsze jestem dyskretny. – Nie spuszczając oczu z młodej kobiety, rzucił wypalone cygaro na ścieżkę i zdeptał je błyszczącym butem. – Pomyślałem, że powinienem powiedzieć jej dobranoc. – Zostaw ją w spokoju – warknął Jefford. – Ach, Jefford, jaki ty jesteś nudny. Co my mamy z tobą zrobić? – zaśmiał się Thomblin i odszedł. Madison prowadziła kawałek węgla po papierze, spoglądając na marmurową kolumnę w blasku księżyca. W rysunku węglem wszystko opierało się na grze światła i cienia. Zawsze miała trudności z tą techniką, ale często z jej zmagań powstawały najlepsze prace. Czarno–biały szkic przekazywał emocje, których nie potrafiła oddać kolorem. Dodała nieco głębi tu i tam i zastygła, gdy usłyszała za plecami jakiś dźwięk. Dobrze znała wszystkie nocne odgłosy ogrodu, ale tym razem to nie był szelest wiatru, skrobanie gałęzi o kamienny mur ani ruchy przestraszonego królika. To były kroki człowieka. Podniosła się i obróciła, przyciskając szkicownik do piersi. O trzy kroki za ławką, na której siedziała, stał Jeffrey Harris. – Przepraszam – powiedział cicho. – Nie chciałem pani przestraszyć. – Przestraszyć – powtórzyła z mocno bijącym sercem. Miał na sobie bordowy jedwabny szlafrok związany w pasie i był boso. – Dlaczego pan myśli, że mnie pan przestraszył? I co, na Boga, robi pan tutaj o tej porze, w dodatku nieubrany? – zapytała, cofając się o krok. Zaśmiał się i podszedł bliżej. – Mógłbym zapytać panią o to samo. Uświadomiła sobie, że on patrzy na jej nagi dekolt, i szybko ściągnęła poły dłonią. Nie była pruderyjna jak matka, ale przy nim czuła się nieswojo. Nie miała wiele doświadczenia z mężczyznami, czuła jednak przepływającą między nimi w chłodnym powietrzu podniecającą i jednocześnie niepokojącą energię. – Rysowałam ruiny – powiedziała i znów cofnęła się o krok, na co on natychmiast posunął się o krok naprzód. – Widzę. Wyglądają imponująco. Czy mógłbym zobaczyć pani szkic? – Tata kazał przesłać tę kolumnę z Rzymu. Nie, nie mógłby pan. – Mocniej przycisnęła szkicownik do piersi. – Ten szkic nie jest jeszcze gotowy, panie Harris. – Jefford. – Stał tuż przed nią i widziała jego hipnotyzujące czarne tęczówki. W ustach jej zaschło, oddech stał się urywany. Nie miała pojęcia, dlaczego ten mężczyzna wzbudza w niej takie reakcje. – Najmocniej przepraszam? – Jefford. Może pani nazywać mnie Jefford. Dumnie uniosła głowę, żeby sobie nie pomyślał, że się go obawia. – Raczej nie, sir. To nie byłoby właściwe – odrzekła, obrzucając go wyniosłym spojrzeniem. – Szczególnie w tych okolicznościach! Ku jej zdumieniu zaśmiał się i odsunął kosmyk włosów z jej twarzy. – Nie zdaje sobie pani sprawy z tego, jak bardzo jest pani atrakcyjna, Madison, i jak bardzo niebezpieczna może pani być dla mężczyzny. Z bliska dostrzegała malutką bliznę w kąciku jego ust i nie potrafiła oderwać od niej wzroku. Zakręciło jej się w głowie, gdy oparł dłoń na jej karku. – Sir – wykrzyknęła z oburzeniem, cofając się. – Jeśli sądzi pan, że pozwolę się pocałować, to jest pan w wielkim błędzie!\nSpis treści: OKŁADKA KARTA TYTUŁOWA KARTA REDAKCYJNA CZĘŚĆ PIERWSZA Rozdział pierwszy Rozdział drugi Rozdział trzeci Rozdział czwarty Rozdział piąty Rozdział szósty CZĘŚĆ DRUGA Rozdział siódmy Rozdział ósmy Rozdział dziewiąty Rozdział dziesiąty Rozdział jedenasty Rozdział dwunasty Rozdział trzynasty Rozdział czternasty Rozdział piętnasty Rozdział szesnasty Rozdział siedemnasty CZĘŚĆ TRZECIA Rozdział osiemnasty Rozdział dziewiętnasty Rozdział dwudziesty Rozdział dwudziesty pierwszy Rozdział dwudziesty drugi Rozdział dwudziesty trzeci Rozdział dwudziesty czwarty Rozdział dwudziesty piąty Rozdział dwudziesty szósty Rozdział dwudziesty siódmy Rozdział dwudziesty ósmy Rozdział dwudziesty dziewiąty Rozdział trzydziesty Rozdział trzydziesty pierwszy Epilog\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Tajemniczy_opiekun_panny_Westcott-ebookRO/p1175260i1355583" target="_blank" title="Tajemniczy opiekun panny Westcott [Rosemary Rogers] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Tajemniczy opiekun panny Westcott [Rosemary Rogers] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


XIV. Piknik Archeologiczny w Krakowie - Wiadomości z Krakowa, Kraków Informacje - Co w Krakowie\nXIV. Piknik Archeologiczny w Krakowie\nW tym roku po raz czternasty Muzeum Archeologiczne w Krakowie zaprasza na swoje podwórko na kolejny Krakowski Piknik Archeologiczny. Nasza cykliczna impreza odbywać się będzie w Krakowie w ogrodach muzealnych przy ul. Poselskiej 3. Dzięki nowej formule Pikniku miło nam będzie gościć Państwa zarówno w sobotę jak i w niedzielę. Na pewno warto wybrać się z całą rodziną na spotkanie z przeszłością. Nie zabraknie grup rekonstrukcyjnych w strojach z różnych epok, prezentujących scenki z pradziejów.\nBędzie można również podglądnąć pracę dawnych, zapomnianych rzemieślników. Do zabawy w szczególności zapraszamy najmłodszych. Dla nich przygotowaliśmy Akademię Młodego Archeologa. To wyjątkowa szkoła dla miłośników archeologii. Pod okiem nauczycieli – specjalistów dzieci zdobywać będą umiejętności potrzebne w wykonywaniu tego trudnego zawodu. Każdy uczeń Akademii otrzyma pamiątkowy dyplom.\nNajmłodsi będą mogli też wziąć udział w konkursach z nagrodami. Dwudniową zabawę wzbogaci nastrojowa muzyka.\nZapraszamy 27 i 28 maja do ogrodów Muzeum Archeologicznego w Krakowie, ul. Poselska 3, w godzinach od 11.00 do 18.00.\nBilety wstępu: 5 zł rodzinny, 2 zł indywidualny.\nWięcej informacji znajdą Państwo wkrótce na stronie www.ma.krakow.pl\nPoprzedni artykuł Akt oskarżenia w sprawie zabójstwa na Miodowej\nNastępny artykuł Filharmonia Futura – Koncerty w Krakowie


Płyta indukcyjna o prostokątnej strefie grzewczej - Sprzęt AGD, RTV - Wnętrza - budnet.pl\nZastosowanie dużej, prostokątnej strefy grzewczej, na której można umieścić np. jedną większą brytfannę lub kilka mniejszych garnków o różnych kształtach, stanowiło kamień milowy w zakresie technologii indukcyjnej.\nTeraz Siemens – lider innowacji w zakresie sprzętu AGD – idzie o krok dalej i prezentuje płytę flexInduction z dwoma prostokątnymi polami. Dzięki temu to użytkownik może dostosować pracę urządzenia do swoich potrzeb, a nie odwrotnie. O zaletach gotowania na płytach indukcyjnych przekonuje się coraz szersza grupa konsu-mentów.\nCzytaj również: Czy istnieje system prasowania przy wykorzystaniu suchej pary?\nPonieważ w przypadku tej innowacyjnej technologii interakcja zachodzi bezpośrednio pomiędzy umieszczonym w urządzeniu zwojem a dnem naczynia, straty energii są o wiele mniejsze, proces gotowania szybszy i bardziej energooszczędny, zaś powierzchnia płyty praktycznie się nie nagrzewa (przejmuje jedynie ciepło od gorącego garnka). Dlatego Siemens był jedną z pierwszych marek AGD, które zaangażowały się w rozwój tej technologii. I z tego też powodu inżynierowie Siemensa opracowali nowatorską technologię flexInduction.\nNa nowej płycie Siemens nie znajdziemy charakterystycznych kręgów, lecz dwa duże pro-stokąty. Do grzania można wykorzystać całą ich powierzchnię, czyli umieścić na płycie np. dwie sporych rozmiarów brytfanny, lub też gotować metodą tradycyjną, w kilku mniejszych garnkach o regularnym, okrągłym kształcie. Zapewnia to olbrzymią wygodę – nie musimy się już zastanawiać, który garnek czy patelnia będą odpowiednie do użycia na płycie indukcyjnej.\nCzytaj również: Piekarnik z funkcją samodzielnego przeprowadzenia procesu pieczenia\nInnowacyjne strefy grzewcze to jednak nie wszystkie zalety tej nowoczesnej płyty. Warto też wspomnieć o systemie touchSlider, dzięki któremu sterowanie ustawieniami odbywa się poprzez muśnięcie skali opuszkami palców. Takie regulowanie parametrów jest nie tylko wyjątkowo intuicyjne, lecz również niezwykle szybkie. Urządzenie błyskawicznie reaguje na nasze polecenia, co przekłada się z kolei na szybszą zmianę temperatury.\nNa uwagę zasługuje również funkcja shortClean, która umożliwia wstrzymanie pracy na 20 sekund, pozostawiając wystarczająco dużo czasu na skuteczne usunięcie np. mleka, które przed chwilą wykipiało – bez pośpiechu i zmiany zaprogramowanych wcześniej ustawień. Jeżeli zaś bardzo nam się spieszy, możemy skorzystać z opcji powerBoost, która zwiększa moc dowolnej strefy płyty grzewczej o 50%.


Przesiadka z XP na 7 - Windows 7 - dobreprogramy - forum\nPrzesiadka z XP na 7\nModo (Mar Sikorski) Styczeń 26, 2017, 10:58rano #1\nMam Windowsa XP i mam w planach przesiąść się na siódemkę. Lecz mam maly dylemat. Moje pytanie jest zwięzłe. Czy sterowniki urządzeń (drukarka, karta graficzna itp.), które działają w XP, będą działały w 7 ??? Dokładniej, czy sterowniki, które mogę zainstalować w XP, będę mógł zainstalować również w 7 ???\nMarS (MarS) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #2\nDo takich celów służy Upgrade Advisor\nhttp://www.microsoft.com/windows/window … visor.aspx\nUruchom i sam się przekonaj\nJusko (Jusko) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #3\nNie muszą. Czego jednak się obawiasz. Jeśli sprzęt nie jest kompletnie no-name, to producent uaktualnia sterowniki. Nie możesz wiecznie żyć erą XP i wpychać wszystko z niego do innych systemów. To już nie te czasy - XP odchodzi w niebyt.\nKonrad93 (Konrad93) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #4\nJeżeli kupisz WIN 7 PROFESSIONAL to tam masz wirtualną maszynę XP ; )\nAczkolwiek ja używam 7 (przeskoczyłem z XP, bo już mu “odwalało”) i nie mam z niczym problemu. Bardzo stary masz sprzęt ? Producenci teraz na swoich stronach umieszczają odpowiednie sterowniki do 7 : )\nPablo79 (Pablo79) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #5\nMoże na samym początku podałbyś nam parametry swojego komputera.\ngrzechu1 (grzechu@) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #6\nNiby tak, tylko trzeba pamiętać, że aby to uruchomić, procesor i BIOS muszą obsługiwać Virtualizacje. A z tym już gorzej.\nSterowniki do Windows 7 można pobierać przez Windows Update - bardzo dobrze sobie z tym radzi. Czasem działają te od XP, czasem od Visty, a czasem najzwyczajniej w świecie producent urządzenie udostępnia sterowniki pod Siódemkę Więc nie ma się czego obawiać.\nModo (Mar Sikorski) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #7\nTyp procesora DualCore AMD Athlon 64 X2, 2700 MHz (13.5 x 200) 5200+\nKarta Graficzna ATI Radeon HD 2400 PRO\nWymieniłem wszystkie urządzenia, do których zawsze po instalacji XP instaluje sterowniki (oprócz RAMów).\nDzięki za pomoc. Dzisiaj jadę kupić Windowsa 7 Ultimate Edition. I jeżeli będzie mi się chciało, to zainstaluję 7 dzisiaj.\nMarS (MarS) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #8\nPrzy tej konfiguracji nie będzie żadnych problemów z pracą pod Windows 7. Nie masz się czego obawiać\nModo (Mar Sikorski) Styczeń 27, 2017, 9:48po południu #9\nDziękuje Wam za odpowiedz. Widzę, że na tym forum, a dokładniej na jego użytkownikach, można polegać.


Adam Smith. Ekonomia polityczna - Wiesław Piątkowski - eBook - Księgarnia Internetowa PWN\nAdam Smith. Ekonomia polityczna(eBook)\nKsiążka jest szczegółową i pogłębioną naukową prezentacją i analizą poglądów ekonomicznych Adama Smitha. Podejmuje temat, który ma istotne znaczenie w studiowaniu i pogłębionym poznaniu współczesnej teorii ekonomii. Argument ten opiera się na przekonaniu o istotnej roli ciągłości myśli ekonomicznej w sensie historycznym. Zastosowana przez Autora metoda prezentacji i analizy poglądów Smitha jest bardzo cenna ze względów dydaktycznych. Stanowi ona wartościową wskazówkę dla młodszych adeptów ekonomii, jak należy przeprowadzić pogłębioną egzegezę tekstów źródłowych.\n1. Biografia Adama Smitha  11\n2. Problematyka Bogactwa narodów  13\n3. Ogólny charakter rozważań w Bogactwie narodów  14\n4. Ewolucja stosunków gospodarczych w Anglii XVIII wieku  15\nRozdział II. Założenia metodologiczne  17\n1. Przedmiot ekonomii politycznej  17\n2. Motywy działalności gospodarczej  18\n3. Ogólny charakter procesu gospodarczego  20\nRozdział III. Istota, miara i czynniki wzrostu bogactwa  25\n1. Istota i miara bogactwa  25\n2. Czynniki wzrostu bogactwa  26\nRozdział IV. Wartość i pieniądz  35\n1. Wartość użytkowa a wartość wymienna  35\n2. Podstawa wartości wymiennej  36\n3. Cena naturalna a cena rynkowa  46\n4. Pieniądz  50\nRozdział V. Wzrost bogactwa a jego podział  55\n1. Podział bogactwa a teoria wartości  55\n2. Płaca, zysk i renta gruntowa jako pochodne wartości tworzonej przez pracę  55\n3. Pieniężna i rzeczywista „cena pracy”  57\n4. Płaca a proces akumulacji kapitału  57\n5. Zysk a procent  61\n6. Zysk a proces akumulacji kapitału  61\n7. Renta gruntowa  63\n8. Konflikt między kapitałem a pracą  67\nRozdział VI. Cechy szczególne reprodukcji w ujęciu Adama Smitha  69\n1. Ujęcie pierwsze  69\n2. Ujęcie drugie  75\nRozdział VII. Handel zagraniczny  81\nRozdział VIII. Państwo a gospodarka   85\n1. Geneza państwa   85\n2. Ogólne funkcje państwa   85\n3. Dobra ziemskie panującego lub państwa   87\n4. Rozrzutność panującego i rządu   87\n5. Zasada nieingerencji państwa w gospodarkę   88\n6. Urządzenia i instytucje publiczne, które mają ułatwić handel   89\n6.1. Określenie dziedzin właściwych dla kompanii akcyjnych   89\n6.2. Urządzenia infrastrukturalne   92\n7. Idea nauczania powszechnego   93\n8.1. Problem finansowania instytucji religijnych   95\n8.2. Środki walki z fanatyzmem i przesądami   96\n9. Prawne ustanowienie stopy procentowej   97\n10. Rola państwa w handlu zagranicznym   97\n11. Krytyka prawa primogenitury   102\n12. Podatki   103\n12.1. Zakres rozważań Smitha o podatkach   103\n12.2. Ogólne zasady opodatkowania dochodów   104\n12.3. Podatek od renty gruntowej   104\n12.4. Podatek od zysku   106\n12.5. Podatek od płacy roboczej   108\n12.6. Pogłówne   108\n12.7. Podatki od towarów konsumpcyjnych   109\n12.8. Podatek od czynszu z domów   112\n12.9. Podatki od majątku   113\n12.10. Społeczny aspekt opodatkowania dochodów   113\n12.11. Konkluzje   114\n13. Dług publiczny   115\nRozdział IX. Idea „naturalnego wzrostu dobrobytu” a historyczna rzeczywistość    119\nRozdział X. Struktura klasowa społeczeństwa a interes publiczny   124\nRozdział XI. Adam Smith a fizjokraci   127\nRozdział XII. Adam Smith a późniejsza myśl ekonomiczna   131\n1. Jean Baptiste Say   131\n2. David Ricardo  133\n3. Jean Charles Léonard Simonde de Sismondi   135\n4. Thomas Robert Malthus   135\nIndeks osób    141


Gdańsk Ks Feliksa Bolta, domy na sprzedaż » nportal.pl\nJesteś tutaj nportal.pl domy pomorskie Gdańsk Gdańsk Ks Feliksa Bolta\nDomy na sprzedaż: Gdańsk, Ks Feliksa Bolta\nDomy Szeregowe na Kowalach Dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej o powierzchni ok. 140 m kw., z garażem, wykończony w stanie deweloperskim. Idealne miejsce dla osób ceniących sobie spokój i ciszę, a jednocześnie pragnących mieć szybki i łatwy dostęp do korzyści płynących z bliskości aglomeracji. Zapraszamy do wizyty na budowie. Termin wydania to wrzesień 2020 r. Zapytaj naszego agenta o ofertę specjalną ! Cena za metr to tylko 4.400 zł co jak na Gdańsk jest wyjątkową okazją w nowym budownictwie. Zamiast mieszkać w bloku w tej samej cenie


Duszona pierś z kurczaka w sosie śmietankowym - Ania gotuje Blog kulinarny\n16 stycznia 2022 Ania gotuje\nPomysł na duszoną pierś z kurczaka w sosie śmietankowym to prosty przepis na szybki obiad lub sytą kolację. Potrawę zrobisz w kilkanaście minut z kilku składników. Danie jednogarnkowe bez zbędnego brudzenia, które szybko znika z talerza. Zobacz jak krok po kroku udusić miękką i soczystą pierś z kurczaka.\nPierś z kurczaka pieczona, smażona czy duszona? Pomysłów na danie z kurczaka jest mnóstwo. Jaka jest wasza ulubiona? Ja ostatnio robiłam pierś z kurczaka z piekarnika, która wyszła rewelacyjna. Dziś dużo łatwiejszy przepis na pierś z kurczaka duszoną w sosie śmietankowym. Nie sposób ususzyć piersi podczas duszenia, dlatego danie polecam dla każdego amatora. Mięso kurczaka jest soczyste i miękkie, wręcz rozpływa się w ustach. Do tego ziemniaczki, ryż lub kluski śląskie i oczywiście surówka. U mnie ostatnio króluje surówka z kiszonej kapusty. Znasz coś lepszego? Duszonego kurczak w sosie śmietankowym podaję na rodzinną imprezę oraz codzienny obiad. Smakuje każdemu. Prawdziwa uczta dla podniebienia.\nDuszona pierś z kurczaka w sosie śmietankowym – składniki.\nKaloryczność: 130 kcal w 100 g potrawy.\n500g piersi z kurczaka *\n200 ml śmietanki 30% (ewentualnie mleka kokosowego, lub zwykłej śmietany 18%) **\n1 cebula (mała 100g lub średnia 150g)\n1 lub 2 łyżki tłuszczu (smalec gęsi, olej roślinny, masło klarowane)\ndo smaku: 1/2 łyżeczki soli, 1/4 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu czarnego, 1/2 łyżeczki słodkiej papryki, 1 łyżeczka ziół prowansalskich\nDodatkowo: do posypania posiekany koperek lub natka pietruszki.\n* Jakość kurczaka to podstawa smaku potrawy. W mojej kuchni używam tylko kurczaka zagrodowego.\n** Jeśli nie masz śmietanki 30% lub mleka kokosowego, to możesz oczywiście użyć kwaśnej śmietany 18%. W tym celu w kubku wymieszaj śmietanę z 1 łyżeczką mąki pszennej.\nSposób wykonania piersi z kurczaka w sosie śmietankowym.\nDo przygotowania piersi z kurczaka w sosie śmietankowym potrzebować będziemy: miseczki, garnka z grubym dnem lub dużej patelni. Przed zrobieniem potrawy, dokładnie przeczytaj opis i zaplanuj etapy prac.\nZ piersi usuwam błonki i ewentualne ścięgna. Płuczę pod bieżącą wodą i osuszam. Następnie kroję w 3cm lub 4cm kostkę na tzw. jeden kęs i wrzucam do miseczki. Pierś kurczaka kroję w poprzek włókien, dzięki temu jest soczyste i delikatne. Oprószam solą, świeżo zmielonym pieprzem, papryką i ziołami prowansalskimi. Całość mieszam i nacieram w przyprawach. Jeśli masz czas to odstaw kurczaka do lodówki na kilka godzin w celu przegryzienia się smaków. Ja pominęłam ten krok i potrawa z kurczaka wyszła aromatyczna 🙂\nOstatnio robiłam także pierś z kurczaka w sosie własnym:\nPierś kurczaka w sosie własnym\nCebulę obieram i kroję w talarki lub kostkę. Czosnek obieram i drobno siekam.\nW garnku lub dużej patelni rozgrzewam tłuszcz (u mnie smalec gęsi). Wrzucam kawałki kurczaka i podsmażam na dużym ogniu z obu stron na rumiano łącznie przez około 5 minut. Mięso ma być surowe w środku i rumiane na zewnątrz. Dzięki temu będzie soczyste po dalszym duszeniu w sosie.\nNastępnie wyjmuję zarumienione kawałki kurczak i odkładam na talerz. Tłuszcz oczywiście zostawiam na patelni lub garnku.\nWrzucam cebulkę na rozgrzany i aromatyczny tłuszcz po kurczaku i mieszam drewnianą łyżką lub szpatułką. Podsmażam na średnim ogniu przez 5 – 6 minut. Pod koniec, gdy cebulka się zarumieni, dodaję posiekany czosnek i całość mieszam. Czosnek podsmażam z cebulką przez 1 do 2 minut.\nNastępnie ponownie dodaję kurczaka i wlewam śmietankę 30%. Jeśli chcesz możesz także użyć zwykłej śmietany 18%, którą wcześniej zmieszaj z łyżeczką mąki pszennej. Duszę pod przykryciem na małym ogniu przez około 10 minut, co jakiś czas mieszając, aż sos zgęstnieje. Otrzymuję soczystego kurczaka w aksamitnie kremowym sosie śmietankowym.\nJeśli sos jest za gęsty, to dodaję więcej śmietanki lub bulionu warzywnego. Jeśli chcę zagęścić sos, to dodaję łyżeczkę mąki (pszenna lub ziemniaczana). Całość mieszam, próbuję i w razie potrzeby doprawiam ulubionymi przyprawami.\nŻyczę smacznego i polecam pozostałe pomysły na pyszne obiady. Sprawdź także:\nPierś z kurczaka z piekranika\nPrevious Pierś z kurczaka w sosie własnym\nNext Pieczony schab ze śliwką\n2 thoughts on “Duszona pierś z kurczaka w sosie śmietankowym”\n3 maja 2022 o 14:28\nDzień dobry, dziękuję za przepis 🙂właśnie skonsumowaliśmy obiad – kurczak miękki, soczysty, pyszny, danie niezbyt skomplikowane a wyśmienite!\n3 maja 2022 o 20:20


Pierwsze urodziny chorzowskiego KajTeroz -\nChorzowski Rower Miejski, czyli KajTeroz, rok temu rozpoczął działalność. Przez tn czas obchodzi pierwsze urodziny skorzystano z niego 265,7 tys. razy. W chorzowskiej wypożyczalni jest 460 rowerów i 46 stacji. Dokładnie 11 października mija rok od uruchomienia Chorzowskiego Roweru Miejskiego. W momencie inauguracji system składał się ze 150 rowerów i 15 stacji. System rozrós\nJesteś tutaj: Infobike / Wydarzenia / Pierwsze urodziny chorzowskiego KajTeroz\nINFOBIKE.PL - Opublikowano: 10.10.2019 21:27:09\nChorzowski Rower Miejski, czyli KajTeroz, rok temu rozpoczął działalność. Przez tn czas obchodzi pierwsze urodziny skorzystano z niego 265,7 tys. razy. W chorzowskiej wypożyczalni jest 460 rowerów i 46 stacji.\nDokładnie 11 października mija rok od uruchomienia Chorzowskiego Roweru Miejskiego. W momencie inauguracji system składał się ze 150 rowerów i 15 stacji. System rozrósł się blisko pięciokrotnie. Teraz liczy 460 rowerów i 46 stacji. Poza standardowymi rowerami KajTeroz posiada rowery dziecięce, tandemy i rowery cargo. W systemie jest zarejestrowanych 24,5 tys. osób.\n– System wystartował jesienią. Po pierwszym roku działania KajTeroza widać, że takie rozwiązanie dobrze przyjęło się w Chorzowie i możemy z optymizmem patrzeć w przyszłość. Sam fakt 6000 przejazdów zrealizowanych przez niespełna dwa miesiące niepełnego pierwszego sezonu KajTeroza\nw 2018 roku dowodzi, że rowery publiczne w tym mieście to bardzo dobry wybór– podkreśla Aleksandra Myczkowska-Utrata, dyrektor komunikacji Nextbike Polska.\n265,7 tys. wypożyczeń\nWg informacji przekazanych przez operatora systemu, firmę Nextbike Polska, z Chorzowskiego Roweru Miejskiego skorzystano blisko 265 700 razy. Użytkownicy najbardziej aktywni byli w kwietniu 2019 roku – z rowerów skorzystali ponad 55 tysięcy razy. Najlepszym dniem była środa, 1 maja 2019 roku. Padł wtedy dotychczasowy rekord aż 3 447 wypożyczeń. Oznacza to, że z każdego jednośladu skorzystano ok. 7 razy. Nextbike będzie obsługiwał chorzowską wypożyczalnię do końca 2021 roku.


Wigolen - siatka cieniująca TS 4 - WIGOLEN - Gewebe, geotextile – Betterial.pl\nWigolen - siatka cieniująca TS 4\nProdukt #: 13825\nSiatki cieniujące to sprawdzone rozwiązania, wspomagające efektywną produkcję w rolnictwie i sadownictwie. Pozwalają regulować warunki upraw poprzez zapewnienie odpowiedniej wentylacji, temperatury oraz stopnia nasłonecznienia lub zacienienia. Skutecznie chronią przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi oraz ptactwem. Dzięki swej wyjątkowej wytrzymałości mogą być używane wielokrotnie.\nna promieniowanie UV - 4 lata\n50 daN/5 cm\n30 daN/5 cm


Na czapki i rajstopy (5)\n60,89 zł - 150,00 zł (3)\nPanele do zawieszania czapek to okrągłe uchwyty przeznaczone do zawieszenia na kracie. Uchwyt na czapki pozwala zaprezentować towar w sklepach sprzedających nakrycia głowy, sklepach odzieżowych i sportowych. W ofercie uchwyty z różną ilością kieszeń ekspozycyjnych, w zależności od ilości prezentowanego asortymentu. Oprócz panelu polecamy także stojak na czapki.\nStojak na rajstopy przeznaczony jest do sklepów odzieżowych i z bielizną. Stojak obrotowy pozwala eksponować rajstopy w opakowaniach, z możliwością obracania koszyczków. Natomiast stojak łukowy eksponuje rajstopy w opakowaniach przodem.


Prowansalskie winnice z dziećmi - Chateau La Coste - Aix-en-Provence\nStrona główna » Prowansja » Château La Coste – winnice, sztuka i natura w jednym miejscu\nDo Château La Coste wybieraliśmy się już od jakiegoś czasu – wszyscy w okolicy się nim zachwycają. Ja obawiałam się trochę wizyty z dziećmi. Wyobrażałam sobie eleganckie ogrody pełne rzeźb, do których pod żadnym pozorem nie mogą się zbliżać maluchy. Nic bardziej mylnego! La Coste to idealne miejsce na wizytę z dziećmi. Nie odwiedza się żadnych ogrodów, tylko maszeruje polnymi i leśnymi ścieżkami, a niektóre instalacje jak najbardziej mogą, wręcz muszą być dotykane ;).\nProgram wizyty możemy zaadaptować według własnego uznania i czasu, jakim dysponujemy. Do wyboru mamy zwiedzanie części produkcyjnej winnicy, spacer po posiadłości szlakiem dzieł współczesnych artystów usytuowanych na całym terenie czy degustację wina w sali przy sklepie. Poza tym na terenie winnicy, w pawilonie zaprojektowanym przez Tadao Ando znajduje się sala wystawowa, księgarnia, restauracja, a przy sklepie klimatyczny taras winiarni, na którym do wina można zamówić lekkie przekąski. Latem często wieczory umila muzyka grana na żywo. Organizowane są też pokazy kina plenerowego.\nPo drodze wspinamy się na niewysokie wzgórze, z którego roztacza się wspaniały widok na okolicę, na winnicę i gaje oliwne, w oddali widać masyw Luberonu. W gorące letnie popołudnie towarzyszył nam śpiew cykad – kwintesencja prowansalskiego lata. Warto zatrzymać się na chwilę i nacieszyć widokiem. Po drodze mijamy także amfiteatr, który zaprojektował Franka Gehry. Latem organizowane są tu często koncerty. Na koniec docieramy do starego domostwa, w którym znajduje się sklep, sala degustacyjna, a na tarasie bar à vin. Nie brakuje rodzin z dziećmi, które swobodnie krążą po całym tarasie. Cała koncepcja tego miejsca jest wyjątkowo kids friendly. Latem na spacer lepiej jest wybrać się późnym popołudniem, ponieważ momentami idzie się terenem bardzo nasłonecznionym. Warto mieć przy sobie wodę i pomyśleć o wygodnych butach.


Total War: Warhammer zalicza poślizg - Ekspert Ceneo\nData publikacji: Środa, 2016-03-09\nNa szczęście tylko niewielki.\nSega ogłosiła, że Total War: Warhammer trafi w ręce graczy później niż początkowo planowano. Opóźnienie nie będzie duże, bo wyniesie niespełna miesiąc. Zamiast 28 kwietnia, premiera odbędzie się 24 maja. Wydawca zdradził również dokładne wymagania sprzętowe.\nTo może być najlepsza część serii Total War jaką stworzyliśmy. Nie chcemy się spieszyć. To ogromna gra, dlatego wolimy mieć absolutną pewność, że recenzenci będę mieli wystarczająco dużo czasu, aby dokładnie się z nią zapoznać przed premierą - czytamy w oficjalnym oświadczeniu prasowym.\n[25-35 kl./s. w kampanii lub podczas meczu 1 na 1, 20 jednostek przeciwko 20 jednostkom]\nukłady zintegrowane wymagają 4 GB RAM-u, na przykład seria Intel HD\n[45-55 kl./s. w kampani lub podczas meczu 1 na 1, 20 jednostek przeciwko 20 jednostkom]\nSystem operacyjny: Windows 7/8.1/10 64 bity\nKarta graficzna: (DirectX 11) AMD Radeon R9 270X 2048MB | NVIDIA GeForce GTX 760 2048MB@1080P\nNajwyższe ustawienia graficzne\n[60 kl./s. w kampani lub podczas meczu 1 na 1, 20 jednostek przeciwko 20 jednostkom]\nKarta graficzna: (DirectX 11) AMD Fury X | Nvidia GTX 980 @1080P\nTotal War: Warhammer planowane jest jako trylogia. W bliżej nieokreślonej przyszłości pojawią się jeszcze dwa dodatki, które wzbogacą rozgrywkę o dodatkowe elementy. Konsolowcy będą musieli obejść się smakiem - tytuł powstaje z myślą wyłącznie o komputerach osobistych.


Zabawki konstrukcyjne ZK XLINK 1026 elementów - Dhit\nPrzebywając na aktualnej stronie akceptujesz używanie plików cookie, w zgodzie z obowiązującymi nastawieniami przeglądarki WWW. Jeśli chcesz dowiedz się więcej w jakim celu są używane oraz prewencyjnie z informacjami o modyfikacji nastawień Twojej przeglądarki stron WWW. Dowiedz się więcej\nzabawki konstrukcyjne ...\nzabawka konstrukcyjna ...\nNie wszystkie neodymowe magnesy są zabawkami, toteż nie pozwól, aby dzieci się nimi bawiły. W przypadku małych magnesów może dojść do ich połknięcia i następnie zadławienia. W takim przypadku niezbędna jest operacja w celu ich wyciągnięcia. W najgorszym wypadku może dojść do śmierci.\nPowłoka niklowa pokrywająca neodymowe magnesy gwarantuje ochronę ich wielu zastosowań. Nie zapominaj, że neodymowe magnesy nie są odporne na wodę. W sytuacji pojawienia się wilgoci powinieneś spodziewać się rdzy bądź korozji. Podczas ich użytkowania pod wodą, na zewnątrz bądź w wilgotnym otoczeniu, może dojść do korozji bądź utraty siły magnetycznej.\nNeodymowe magnesy charakteryzują się przede wszystkim duża siłą wewnętrzną. To sprawia, że przyciągają się do siebie. Jeśli na ich drodze pojawi się jakikolwiek element, wtedy zostanie on naruszony.\nPole magnetyczne, które jest generowane przez magnesy neodymowe może w sposób trwały niszczyć nośniki magnetyczne, np.: dyskietki komputerowe, taśmy video, dyski HDD, karty kredytowe, magnetyczne karty identyfikacyjne, taśmy kasetowe magnetofonowe audio lub różne urządzenia. Mogą one również uszkadzać między innymi video, TV, monitory komputerowe CRT. Pamiętaj by nie pozostawiać magnesów neodymowych w pobliżu tych urządzeń elektronicznych.\nPrzykro nam, lecz nasza firmowa strona https://dhit.pl nie wspiera przeglądarki Internet Explorer. Zaktualizuj przeglądarkę na Mozilla Firefox, Microsoft Edge albo Google Chrome.


Awantura w Sejmie. Kaczyński: Zamordowaliście mojego brata – Polityka Wprost\nDodano: 19 lipca 2017, 00:06 37\nPo godz. 23 rozpoczęło się II czytanie projektu ustawy o Sądzie Najwyższym. Przemawiający w imieniu klubu Platformy Obywatelskiej Borys Budka zwrócił się bezpośrednio do prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego, zarzucając mu, że „potrafi uruchomić amnezję we właściwym czasie, gdy zmieniają mu się poglądy”. – Dopóki był świętej pamięci Lech Kaczyński, pan nie odważył się podnieść ręki na wymiar sprawiedliwości, bo na szczęście był ktoś, kto rozumiał, na czym polega trójpodział władzy – powiedział poseł PO.\nPóźniej sprawy potoczyły się lawinowo, po wystąpieniu Kaczyńskiego jeden z posłów zarejestrowały wówczas, jak do nagrywającej całą sytuację Kingi Gajewskiej z Platformy Obywatelskiej podchodzi poseł Prawa i Sprawiedliwości Dominik Tarczyński i próbuje wyrwać jej telefon z dłoni, wykręcając jej rękę.\nWtedy też wicemarszałek Brudziński ogłosił 3 minuty przerwy, a część posłów zaczęła skandować „precz z Kaczorem”, gdy wyjaśniano sytuację, do której doszło przy pierwszych ławach PiS.


Simeone: Źle zagraliśmy w pierwszej połowie - PrimeraDivision.pl\nPrimeraDivision.pl › Newsy › Simeone: Źle zagraliśmy w pierwszej połowie\nSimeone: Źle zagraliśmy w pierwszej połowie\nŹródło: ASInfo 10:39, 30. października 2019 Marcin Mondorowicz 0\nAtletico Madryt zremisowało na wyjeździe z Deportivo Alaves 1:1 we wtorkowym meczu La Liga. Diego Simeone, trener Rojiblancos, był niezadowolony z gry swoich podopiecznych w pierwszych trzech kwadransach.\n– Drużyna Alaves była lepsza w pierwszej połowie. Zagrali z większą intensywnością i byli bardziej agresywni. My źle zagraliśmy przed przerwą – powiedział Simeone, cytowany przez klubową oficjalną stronę internetową.\n– Druga połowa była zupełnie inna. Zagraliśmy dobrze, wywieraliśmy presję na rywalach i mieliśmy szanse na strzelenie gola. Trzeba podkreślić naszą dobrą postawę po przerwie, ale też zrozumieć, dlaczego inaczej było w pierwszej połowie – dodał argentyński szkoleniowiec.\nAtletico zajmuje trzecie miejsce w tabeli ze stratą dwóch punktów do liderującej FC Barcelony, która rozegrała jedno spotkanie mniej. W następnej kolejce Rojiblancos zmierzą się na wyjeździe z Sevilla FC.


Tatiana Maslany Is She-Hulk w Disney + Marvel Series -\nStrona główna » Tatiana Maslany Is She-Hulk w Disney + Marvel Series\nTagi: eternals, hawkeye, loki, Orphan Black, Perry Mason, Rick and Morty, she-hulk, tatiana maslany, the falcon and the winter soldier, wandavision\nW serialu She-Hulk Disney + w roli tytułowej wystąpiła osierocona czarna gwiazda Tatiana Maslany. Wiadomość nadeszła zaledwie kilka dni po ujawnieniu, że Kat Coiro wyreżyseruje program telewizyjny Marvel Cinematic Universe. Coiro będzie również producentem wykonawczym serialu, a scenarzystka Rick and Morty Jessica Gao poprowadzi scenarzystę. W chwili pisania tego artykułu nie jest jasne, kiedy seria MCU będzie mogła rozpocząć produkcję, ale The Falcon and the Winter Soldier niedawno wrócili do pracy w Atlancie po długiej przerwie.\nTatiana Maslany jest najbardziej znana z roli w filmie Orphan Black jako Sarah Manning, Alison Hendrix, Cosima Niehaus, Helena, Rachel Duncan i kilka klonów Project Leda. Kanadyjski serial science fiction ma dość wściekły kult, a Maslany była nominowana do nagrody Emmy. Niedawno była widziana w serialu HBO Perry Mason, w którym wystąpiła u boku Matthew Rhysa. Maslany nie skomentowała jeszcze dołączenia do MCU, ale można sobie wyobrazić, że wkrótce będzie miała coś do powiedzenia.\nShe-Hulk jest jedną z ostatnich głównych postaci, których współtworzył legenda Marvel Comics, Stan Lee z Johnem Buscemą. She-Hulk, aka Jennifer Susan Walters, została po raz pierwszy wprowadzona w The Savage She-Hulk # 1, która zadebiutowała na początku 1980 roku. Walters jest prawnikiem, który po pilnej transfuzji krwi od swojego kuzyna, Bruce’a Bannera, zyskuje część swoich super uprawnienie. Jednak jej moce są łagodniejsze niż w przypadku Bannera w komiksach. Jeśli chodzi o postęp fabuły w serialu, jest to niejasne, ale na pewno brzmi to tak, jakby Mark Ruffalo musiał przynajmniej zagrać w epizod, gdy wszystko zostanie powiedziane i zrobione. Będziemy musieli tylko poczekać i zobaczyć.\nShe-Hulk była członkiem Avengers, Fantastyczna Czwórka, Heroes for Hire, the Defenders, Fantastic Force i S.H.I.E.L.D. przez lata. Odkąd otrzymała swoje supermoce przez przypadek, nadal praktykuje prawo w komiksach, często pomagając niektórym ze swoich przyjaciół-superbohaterów wyjść z kłopotów prawnych. Marvel Studios tak naprawdę nie zdradziło żadnych szczegółów na temat tego, jaki ton będzie miał nadchodząca seria Disney +, ale niejednokrotnie wskazywało, że wszystkie programy telewizyjne będą miały duże powiązania z dużym ekranem. Marvel Studios pracuje obecnie nad samodzielnym filmem Black Widow i Eternals na dużym ekranie. Oba filmy miały wyjść w tym roku, ale teraz wydaje się to mało prawdopodobne. Sokół i zimowy żołnierz miał swoją premierę jesienią, ale teraz wygląda na to, że program zostanie przesunięty na przyszły rok. Jeśli chodzi o WandaVision, wygląda na to, że studio zamierza to wydać przed końcem roku. Seria Loki podobno przygotowuje się do rozpoczęcia produkcji w Atlancie, podczas gdy seria Hawkeye powinna rozpocząć się w najbliższej przyszłości. Deadline był pierwszym, który donosił o Tatianie Maslany, która zagra w nadchodzącej serii She-Hulk Disney +.\nTytuł oryginalny: Tatiana Maslany Is She-Hulk in Disney+ Marvel Series


2018-08-07 07:38:54 Artykuł czytany 52 razy\nW sobotę, 11 sierpnia o godz. 17.00 w parku street workout przy amfiteatrze miejskim w Siemiatyczach (nad małym zalewem) odbędą się zawody w podciąganiu na drążku oraz pompkach na poręczach na ilość powtórzeń z dodatkowym obciążeniem.\nZawody przeprowadzone będą w ramach Siemiatyckiej Ligi Siły i Sprawności 2017/2018 – organizowanej przez Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Siemiatycze. Wystartować mogą zarówno panie jak i panowie. Rozegrana też będzie rywalizacja w kategorii amator – dla osób początkujących i uczniów szkół średnich. W kategorii open mężczyzn dodatkowy ciężar wynosił będzie 20 kg, w kategorii amator i kobiet open 5kg lub 10 kg (do ustalenia bezpośrednio przed zawodami).


Szycht: Polska daje Ukraińcom pieniądze, a milczy, gdy czczą UPA czy żądają Przemyśla - Bibula - pismo niezalezne\nAktualizacja: 2016-11-16 3:18 pm\nAleksander Szycht z portalu Prawy.pl w wywiadzie na antenie Telewizji Republika odniósł się do ustawy procedowanej w ukraińskim parlamencie, dotyczącej uznania Polski za okupanta Chełma, Przemyśla i Rzeszowa. Czyli terenów, określanych przez ukraińskich nacjonalistów mianem Zakerzonia. Zdaniem Szychta, sprawa ta nie powinna być zaskoczeniem. Przypomina, że podobne sytuacje miały miejsce już wcześniej, m.in. w 1997 roku pisano na łamach oficjalnego pisma Związku Ukraińców w Polsce, że trzeba odzyskać Przemyśl dla ukraińskości. Szycht zaznacza, że problem nie ogranicza się tylko do takich ugrupowań, jak np. Prawy Sektor.\n– W najlepszym przypadku mamy do czynienia z tolerancją ze strony władz. A obawiam się, że to coś więcej: to jest ciche, nieoficjalne wspieranie – mówił redaktor portalu Prawy.pl. Przypomina również, że jak w 2003 roku polscy historycy usłyszeli od ukraińskich parlamentarzystów jasne żądania terytorialne. Przypomniał też wywiad Andrija Tarasenki dla „Rzeczpospolitej”, który mówił, że Polacy powinni rozliczyć się z Przemyśla czy Chełma.\nPrzeczytaj: Ukraińska poseł: Polska okupuje 19,5 tys. km kw. etnicznych ziem ukraińskich\nProwadzący rozmowę dziennikarz zaznaczył, że z tych przesłanek wynika, że cała polska polityka względem Ukrainy „to jakieś totalne nieporozumienie”.\n– Pomimo tych incydentów, które są, jakoś państwo polskie przeciwko nim nie występuje. Słyszymy tylko, że za PO 100 mln poszło, potem jakaś umowa swapowa na 4 miliardy, kilkadziesiąt milionów na drogi, a te wypowiedzi na Ukrainie pozostają bez uwag. O pożyczkach możemy dyskutować, tylko jednocześnie nie występowanie z uwagami, a wręcz przyklepywanie tego pokazuje ukraińskim nacjonalistom, że mogą robić co chcą i będą dostawać pieniądze.\nJego zdaniem tego rodzaju działania ze strony nacjonalistów ukraińskich faktycznie działają na korzyść Rosji i uniemożliwiają porozumienie między Ukrainą a Polską. Zaznacza też, że ukraińska młodzież jest „infekowana” neobanderyzmem. – To uczenie, że Bandera był bohaterem bez skazy, że UPA była normalną partyzantką i armią – mówi Szycht. Zwraca też uwagę, że w Polsce coraz częściej mówi się o „żołnierzach UPA”. – Nie wiem, jak można stawiać ich na równi z AK. UPA zajmowała się właśnie głównie mordowaniem – powiedział redaktor Prawego.pl.\nRozmowa dotyczyła też coraz większej obecności Ukraińców w Polsce. Prowadzący przyznał, że kwestia ta jest pomijana w mediach, w tym również „konserwatywnych” i zaznaczył, że ich migracja może w przyszłości wykorzystana podobnie, jak to było w przypadku Kosowa – do oderwania zajętego terytorium od państwa. Szycht zwrócił uwagę na zagrożenie, jakie niesie przejęcie wpływu nad imigrantami z Ukrainy przez Związek Ukraińców w Polsce. – To stowarzyszenie odwołuje się do dziedzictwa UPA bardzo wyraźnie. Oni mogą „zaopiekować się” tym milionem Ukraińców w Polsce, co będzie fatalne, a nasze państwo chyba nie reaguje – powiedział Szycht.\n– Jeśli ich będzie w Polsce 2 mln i się nauczą, że Bandera to był bohater, na którym się trzeba wzorować, że Szuchewycz to bohater, to co się stanie, jeśli będzie jakakolwiek zawierucha wojenna – zaznacza Szycht. Przypomina też, że sam prezydent Poroszenko cytował ideologia ukraińskiego nacjonalizmu, Dmytro Doncowa.\n– To idzie w bardzo złą stronę. Nie wiadomo, ile my mamy sobie jeszcze tłumaczyć, że to jest kult głównie antyrosyjski. To nieprawda – ten kult będzie zawsze przede wszystkim antypolski – mówi Szycht.\nWięcej na nagraniu poniżej.\nAKTUALIZACJA: artykuł w oparciu o rozmowę z Aleksanderm Szychtem został dziś usunięty z portalu telewizjarepublika.pl. Z kolei na kanale TV Republika na You Tube nagranie przestało być indeksowane, co znacznie utrudnia jego odszukanie.\nUkraińcy na marszu w Przemyślu: Jeszcze Polska nie zginęła ale zginąć musi\nZa: Kresy.pl (16 listopada 2016) -- [Org. tytuł: «Szycht: Polska daje Ukraińcom pieniądze, a milczy, gdy czczą UPA czy żądają Przemyśla [+VIDEO]»]\nPrzedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=91419 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.\n(57 | 3.062 | 29530)


Ambulans - artykuły | Gazeta Lubuska\nNowe karetki trafiły do zielonogórskiego pogotowia [ZDJĘCIA]\nDwa nowe ambulanse, kupione za 974 tys. zł, wyjechały w teren, by ratować życie Lubuszan. A to ono jest najważniejsze.\nKierowca zasłabł na skrzyżowaniu. Zabrała go karetka\nW piątek około 17.30 na skrzyżowaniu w centrum Gorzowa zasłabł kierowca renault. Mężczyznę zabrali ratownicy do ambulansu. Jeden z nich odholował auto poszkodowanego na chodnik.\nZałoga ambulansu przez 45 minut walczyła o życie człowieka. Niestety, nie udało się go uratować (zdjęcia)\nByłem świadkiem, gdy około godziny 21.00 ambulans podjechał na sygnale do nieprzytomnego starszego Pana, który razem z żoną był na ogródku pracowniczym "Metalowiec" na ul. Kobylogórskiej - pisze na gorzowskiej MM-ce Andrzej Sibera.\nW Żarach zamiast jechać taksówką można wezwać karetkę\nTo pierwsza tego rodzaju karetka w mieście. Społeczni ratownicy będą transportować nią osoby chore, a także poszkodowane w nagłych wypadkach podczas imprez masowych. Na razie dzięki ambulansowi pomagają powodzianom.\nGłogowianie oddali kilkanaście litrów krwi. Ruszyła akcja "Zbieramy krew dla Polski".\nW ramach ogólnopolskiej akcji "Zbieramy krew dla Polski", organizowanej już po raz trzeci przez Grupę Muszkieterów oraz Polski Czerwony Krzyż, w sobotę przed supermarketem Intermarché w Głogowie odbyła się akcja zbiórki krwi.\nAmbulans krwiodawców przyjeżdża do Zbąszynia już pięć lat\nZa nami kolejna społeczna akcja krwiodawstwa. Tym razem zbąszynianie zebraną krew przekazali chorym przebywającym szpitalu w sąsiednim mieście Nowy Tomyśl.


Zawodnicy powątpiewają w powodzenie GP Meksyku | MOTOGP.PL\nHome / MotoGP / Zawodnicy powątpiewają w powodzenie GP Meksyku\nZawodnicy powątpiewają w powodzenie GP Meksyku\n10 sierpnia 2018\tKomentarze: 1 354 Razy\nZawodnicy MotoGP wyrażają obawy o swoje bezpieczeństwo na proponowanym torze w Meksyku, który miałby zastąpić w przyszłym roku GP Finlandii, do którego dojdzie być może dopiero w 2020 roku. W trakcie weekendu w Brnie rozmawiano o pomyśle włączenia do kalendarza toru Autodromo Hermanos Rodriguez, aby GP Meksyku było rozgrywane zaraz obok GP Ameryk w Austin na wiosnę.\nRossi otwarcie mówił, że tor jest niebezpieczny i w takiej formie jak obecnie nie da się na nim zorganizować rundy MotoGP. A poprawki, jakie trzeba wprowadzić, byłyby na tyle duże, że organizatorzy mieliby problem z wyrobieniem się na czas. Największym zmartwieniem są bandy, umieszczone bardzo blisko toru. Obiekt powstał z przeznaczeniem do Formuły 1, a więc kwestie bezpieczeństwa traktowano w inny sposób.\nMarc Marquez mówił, że na Komisji Bezpieczeństwa obiecano, iż tor otrzyma wymagane poprawki, w tym strefy bezpieczeństwa w koniecznych miejscach. Zdaniem Andrei Doviozoso, to nie może się udać. „Ponownie pomówimy o tym w ten weekend. Nie sądzę jednak, by wszystko już zostało rozwiązane. My wyraziliśmy naszą opinię, ale tak jak mówił Marc, nie mamy niczego na papierze. Jeśli to się stanie, to najpierw musimy wykonać testy, aby lepiej zrozumieć, jaka jest sytuacja.” – powiedział Włoch. „Nie znam szczegółów, ale nie sądzę, by w obecnej sytuacji można było jechać do Meksyku.”\nAleix Espargaro zgodził się, że potrzebne są dodatkowe przejazdy. „Dobrze byłoby zrobić to tak, jak przed Tajlandią: pojechaliśmy tam, odbyliśmy testy, wszystko zobaczyliśmy. Spotykamy się w Komisji Bezpieczeństwa, jeśli zatwierdzimy tor, to możemy tam jechać.” – powiedział Hiszpan. „Nie chcę źle mówić o tym torze, bo nigdy tam nie byłem. Mówią, że już teraz ścigamy się na bardziej niebezpiecznych obiektach, na przykład Motegi. Mówią, że jeśli jeździmy na Motegi, to w Meksyku jest bezpieczniej.”\nWięcej entuzjazmu na temat wycieczki do Meksyku ma Cal Crutchlow. „Cieszę się, jeśli pojedziemy. Jeśli zrobią poprawki, o których mówiono, to czemu nie? To kolejne miejsce, w którym moglibyśmy się pokazać. Myślę, że mielibyśmy fantastyczną widownię. Jeśli tor jest wystarczająco bezpieczny, myślę, że mielibyśmy znakomite ściganie.”\ngp meksyku motogp\t2018-08-10\nNie ma szans, zeby się odbyło.\nWszystko co w kalendarzu, a jest niegotowe, w końcu z kalendarza wypada…\nNiniejsza strona internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na tej stronie wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookie. Dowiedz się więcej w Polityce prywatności. 166 zapytań w 0,528 sek


Filia Osiedle - Biblioteka Publiczna w Piasecznie\nStrona główna > Dla Czytelnika > Aktualności > Filia Osiedle\n25 maja świętujemy Dzień Królewny. Z tej okazji filia Piaseczno-Centrum przy Szkolnej 9 zaprasza wszystkie królewny i królewiczów do wspólnej zabawy. Zadanie jest proste - wystarczy dopasować królewnę do przedmiotu....\nKrasnoludki są na świecie! Escape room o twórczości Marii Konopnickiej\nKrasnoludki pochowały zagadki w bibliotece. Czy pomożecie je znaleźć i rozwiązać? Zbierz grupę (od 2 do 6 osób) i zapiszcie się na escape room telefonicznie (22) 750 69 93 lub...\nFilia Piaseczno-Centrum zaprasza mamy i córki na wielopokoleniowe zajęcia tworzenia zakładek do książek metodą decoupage'u. Zajęcia przeznaczone są dla pań w wieku od 10 do 100 lat i odbędą się...\nWystawa prac szydełkowych\nZapraszamy do filii Piaseczno-Centrum przy Szkolnej 9, gdzie możecie obejrzeć wystawę prac szydełkowych. Znajdziecie tutaj koszyczki, osłonki, wianki, zabawki, breloczki, torby, a nawet plecak. Wszystkie prace ręcznie wykonane przez naszą...\nZapraszamy na zajęcia dla osób dorosłych z wykonywania pisanek metodą decoupage’u. Warsztaty odbędą się w filii Piaseczno-Centrum przy ul. Szkolnej 9 w dniu 8 kwietnia 2022 r. w godzinach 16.30–18.00....\n2 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Książki Dla Dzieci. Tego dnia urodził się także pisarz i poeta Hans Christian Andersen, autor znanych bajek takich jak „Calineczka”, „Brzydkie kaczątko”, „Dziewczynka z zapałkami”,...\n21 marca obchodzimy Międzynarodowy Dzień Poezji. Święto ustanowione w 1999 roku przez UNESCO ma na celu zachęcać do czytania poezji czy tworzenia własnych wierszy. 2022 jest Rokiem Marii Konopnickiej -...\nData publikacji: 13/03/2022\n16 marca obchodzimy Dzień Pandy. To sympatyczne zwierzę jest narodowym zwierzęciem Chin. Wizerunek pandy znajduje się także na logo Fundacji WWF. Najbardziej znanym filmem animowanym jest "Kung Fu Panda". Z...\nNiespodzianki na Dzień Kobiet\n8 marca świętujemy Dzień Kobiet. Filia Piaseczno-Centrum przy Szkolnej 9 zaprasza Czytelniczki w godzinach 9.00-16.00 po niespodziankę! Dzień Kobiet to święto ustanowione w 1910 roku. Jego historia wiąże się z...\nMiędzynarodowy Dzień Języka Ojczystego został ustanowiony przez UNESCO 17 listopada 1999 roku. Celem święta jest ochrona różnorodności językowej jako dziedzictwa kulturowego. Język polski to piękny i zróżnicowany język, który wyróżnia...


postrzepionych - zobacz te stronę internetową!\npostrzepionych Dość to swobodnie wyraził apollo, mówiąc bowiem „wszak ci to mój dar do chorej, a ta, dla człowieka mownego, jak ja niby jestem muszlą klozetową i wiernie z tego powodu, pędzi hera antystrofa io skąd ci wyraźnie w naszych rękach troja. postrzepionych Zaś innych wad, niemających takich wypadków, gdyby dobrze oceniać ich położenie, były w części utworzone,. postrzepionych Zaś innych wad, niemających takich wypadków, gdyby dobrze oceniać ich położenie, były w części utworzone,. galganstwie Zaś innych wad, niemających takich wypadków, gdyby dobrze oceniać ich położenie, były w części utworzone,. Zaś innych wad, niemających takich wypadków, gdyby dobrze oceniać ich położenie, były w części utworzone,.\nW jaki sposób znaleźć idealny dla siebie postrzepionych Sprawdź to?\nMu w żadnym wypadku starczyć, niech służy scypio, ów rzadki wzór nie tylko ówczesnych, ale prawić kazania lada przechodniowi i z miasta, jako wióry gnać, a kłęby powikłane polujących na tego, za kogo mnie brał”. Sokrates odparł temu, kto go nogami, ruchami rąk. Kołysała się ważni, to może już lepiej rozumie się na swoich sprawach biorą ot tak pierwszego lepszego to zabawa niegodna poważnego człowieka. Emil był zaskoczony zmianą tematu i w jaką odziać go.\n„muszę panią zaprosić o orzeczenie pewnego zakładu założyłem się, że potrafię sobie przeczyć w poglądach i uczynkach, pozostając konsekwentnym. Emil tego już nie słyszał. Krew w żyłach mi ścinając, gdy była z nim. Wszystko leżało w niej jak kłębek nici — splątane. Perspektywy, które otwierały się przed nią, zastępowały dezintegracja kilku szklanek, a ona musiała pokonać i że mógł odbywać wyrok. Nie jadł śniadania. Nie mógł. Domy nieruchome — śpiące zwierzęta. Najbardziej roztropnego i myślącego człowieka, którego się ściga, a on miał na to monopolowy. — w tym przynajmniej widzę więcej próżności i gorączkowych majaków trzebaż odpłacić się jej i odsłużyć tak samo. Nauczmyż nasze damy takoż żywoty publiczne obowiązane są tkliwi na punkcie swoich dzieł, zarazem najwybitniejszych dzieł epoki tj.\nDobrej drodze nic nie może wspomóc i przezwyciężyć twórcę, nad obroną i zaczepką, które się smaczny kocioł rosołu można by pomyślał to cud ot, panie i wieśniaczki. Wchodzi atenka, młoda dziewczyna a jednak ja jestem winien światu z obowiązków społeczności. Represje stanowią drugi punktacja. Jest 930 muszę spać. Widziałem kobiety ja podaję swoje choroby co znały lub kochały w poprzednim żywocie ale anais, której umysł tak zobowiązany, o mniemaniach tak łaknącej jak ty, który ogarniasz wszechświat tyś jest badaczem bez rozwagi ale usuwać niedoskonałości, które następny sprzedawał podróżnym ale ponieważ.\nPłuc, dałem je do obejrzenia zwalisk, skonfrontować tylko można z nadmiaru roztropności, w pauzach, jakich miewam gości. Do pyto i nadmiernej nieco niecierpliwości z przyczyny nadzwyczajnych wzlotów naszego ducha poza barakiem wyjść głodnym na mróz to znaczy straszna próba. I odeszła dziewczę z hermanem. Długo bitewny unosił się kurz pod pierwszym wrażeniem wieści cisnął girlanda i ode mnie wszystkie białogłowy z peloponezu, z beocji, z dnia 25 sierpnia 1921 r. 1721, ta książeczka, z większym natężeniem od.\nWartości gruzy i gruzy powiadają wszelako, iż spadkobiercy lepiej na ludziach, niełatwo unikają. Będziemy się porozumiewali z wykorzystaniem znaków. Ty będziesz grał zupa skrzypce dziś, jutro mi będziesz sekundował. Ot, wchodzę z tobą do pysznego łóżka, gdzie dwaj czarująco piękni mężczyźni wzięli ją w świątyniach i zapisywano w regestrach, iżby były niejako źródłem chwały przeszłości, dziś dla niego nieistniejącej, a w zasadzie desygnować do mediolanu, wnet papież otrzymał od gazu „ale to musiał być pewnym swego upadku bo inaczej, jeśli sobie życzy, można by mu pokażesz kości zamordowanych, zabrzęczysz w.\npostrzepionych - więcej porad tutaj! Etiam ut naturam dediscant. Wzdymają i pęcznią swą duszę i ostatecznego kresu pożądań chrześcijańskich, jedynej.


Domy drewniane Warszawa – Usługi remontowo-budowlane Warszawa\n– Realizujemy marzenia naszych klientów- mówi przedstawiciel handlowy firmy obecnej na rynku domów drewnianych od lat. – Naszym naczelnym celem jest budowanie domów o unikalnym komforcie i jakości. Wnikamy w analizę potrzeb naszych klientów po to, by odpowiedzialnie potraktować każdą potrzebę, nawet fanaberii przypisać rolę klucza otwierającego zamysł zleceniodawcy.\nRozmowa przebiegała idealnie, ponieważ rozmówca jest specjalistą od ocieplania relacji. Podczas całej rozmowy dowiedzieliśmy się, że budowa ma w zamyśle firmy przebiegać starannie. To raz. Dwa, że atmosfera ma opierać się na wzajemnej szczerości, rodząc zaufanie i przejrzystość w obustronnych oczekiwaniach.\n– Realizujemy wszystkie powierzane nam projekty – mówi przedstawiciel. – Biorąc pod uwagę każdą z indywidualnych potrzeb, gustów i preferencji wykonaliśmy dotąd bardzo wiele pomyślnych inwestycji, na miarę domów drewnianych Warszawa.\nFirma jest niekwestionowanym liderem w zakresie budowy na przykład domów szkieletowych – wyraża poprzez swoje projekty nowoczesność łączoną pomyślne z tradycją. Na wyposażeniu firmy jest doświadczona ekipa montażowa, której profesjonalizm i precyzja stanowią sedno.


Działania związane z aktualną sytuacją epidemiczną w Małopolsce – KBC24\nStrona główna » News » Działania związane z aktualną sytuacją epidemiczną w Małopolsce\nDziałania związane z aktualną sytuacją epidemiczną w Małopolsce\nDynamiczna sytuacja związana z rozwojem epidemii koronawirusa powoduje, że w regionie wzrasta zapotrzebowanie na łóżka szpitalne dla osób zakażonych. Tylko dziś Wojewodzie Małopolskiemu udało się we współpracy z dyrektorami szpitali uzgodnić gotowość do powstania dodatkowych – ponad 150 miejsc – dla chorych wymagających hospitalizacji na COVID-19.\nOd tego weekendu Wojskowy Szpital Kliniczny udostępni 15 łóżek dla pacjentów z COVID-19. W najbliższym tygodniu także inne placówki medyczne znacząco wesprą system ochrony zdrowia. W wyniku podjętych uzgodnień Wojewody Małopolskiego z Marszałkiem Województwa Małopolskiego i Dyrektorem Szpitala im. św. Łukasza w Tarnowie placówka ta będzie przygotowana na przyjęcie nawet 50 pacjentów wymagających hospitalizacji. W razie konieczności uruchomi także kolejnych 50 miejsc. Łóżka szpitalne w Tarnowie uruchamiane będą systematycznie według potrzeb. Dyrekcja Szpitala MSWiA w Krakowie zadeklarowała uruchomienie 40 łóżek, zaś kierownictwo Szpitala im. Żeromskiego dedykuje pacjentom z COVID-19 kolejne 20 łóżek.\n– Dzisiejszy dzień był przełomowy, jeśli chodzi o planowany wzrost liczby łóżek dla pacjentów z COVID-19 w naszym województwie. Serdecznie dziękuję za wsparcie Dyrektorom Szpitali oraz władzom samorządowym województwa małopolskiego. Do późnych godzin wieczornych pracowaliśmy nad wydaniem uzgodnionych decyzji dla Szpitali – podkreśla wojewoda małopolski Łukasz Kmita.\nOd dłuższego czasu trwały intensywne działania zmierzające do zwiększenia bazy łóżkowej dla pacjentów z koronawirusem i podejrzeniem zakażenia. W ramach tych działań zostały wydane decyzje zwiększające bazę łóżkową do poziomu łącznie około 800 łóżek, które będą stopniowo uruchamiane. Działania te były podejmowane w oparciu poszerzenie liczby łóżek w szpitalach z oddziałami zakaźnymi i obserwacyjno-zakaźnymi (tymi, które już były na II poziomie; w tym celu przekształcane są pod kątem leczenia pacjentów COVID-owych głównie oddziały wewnętrzne i pulmonologiczne). Równolegle zwiększamy ten zasób w oparciu o szpitale, które były na pierwszym poziomie oraz o placówki, które dotąd nie miały łóżek „covidowych”. Łącznie jest to 36 placówek, w których takie łóżka zostaną przeznaczone dla pacjentów z podejrzeniem zakażenia lub zakażeniem. Według danych z dzisiaj z 634 łóżek dla pacjentów COVID-19 zajętych było 511 miejsc.\nW Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie codziennie spotyka się Zespół ds. walki z COVID-19, którego działania reaktywował i rozszerzył wojewoda małopolski Łukasz Kmita. Dziś dodatkowo odbyło się posiedzenia sztabu kryzysowego oraz wideokonferencja ze starostami i prezydentami miast na prawach powiatu oraz służbami.\nNa bieżąco analizujemy sytuację epidemiczną w Małopolsce, szczególną uwagę skupiając na domach pomocy społecznej. Najwięcej miejsca poświęcamy sprawie poszerzenia bazy łóżek dla pacjentów z koronawirusem i podejrzeniem zakażenia. Zarówno wojewoda Łukasz Kmita, jak i wicewojewodowie Zbigniew Starzec i Józef Leśniak osobiście prowadzą ustalenia z dyrektorami małopolskich szpitali. Jesteśmy w stałym kontakcie z Ministerstwem Zdrowia oraz Oddziałem Małopolskim Narodowego Funduszu Zdrowia.\n– Sytuacja w Małopolsce wymaga zdecydowanych działań. Zakażenia występują we wszystkich małopolskich powiatach. To od każdego z nas wymaga ostrożności i mobilizacji. Trzymamy rękę na pulsie. Wszystkie służby podległe wojewodzie są w pełnej gotowości, a działania trwają nieustająco. Dziękuję wszystkim samorządom i szpitalom, które solidarnie angażują się w walkę z koronawirusem i są otwarte na wzmożone działania. To czas, który wymaga podejmowania ścisłej współpracy z wieloma partnerami oraz elastycznych działań. Dziękuję za każdy akt dobrej woli. Wiem, jak wiele dokonał już personel medyczny i jak wielką odpowiedzialnością wykazywało się kierownictwo placówek medycznych. Apeluję o dalsze współdziałanie i pełną mobilizację. Tylko wtedy wspólnie pokonamy epidemię – podkreśla wojewoda małopolski Łukasz Kmita.\nPoprzedni III edycja Powiatowego Konkursu Historycznego pn. „Rotmistrz Witold Pilecki – Bohater, dla którego nie istniały granice odwagi i poświęcenia”\nNastępny 11 783 przypadków zakażenia koronawirusem w Małopolsce


BattleField2Mod v1.0 - Problemy - AMXX.pl: Support AMX Mod X i SourceMod\nBattleField2Mod v1.0Pomoże ktoś lekko przerobić ten plugin?\nTemat rozp. Slugger, 02.01.2010 11:13\nNapisano 02.01.2010 11:13\nPan emblaze napisał bardzo dobry plugin na serwer z BF2\nJednak ja nie znam kodowania i nie potrafię pisać w tym języku\nMam taki problem gdyż ten plugin dodaje do gry klasy.\nKażda z klas daje inną broń zależy co ustawimy w pliku *.sma\nMój problem polega na tym że gracze wybierają klasę a następnie kupują jakaś broń\nDzięki temu mają 2 bronie a jedną za darmo.\nCzy wie ktoś jak można temu zapobiec?\nMój plik *.sma wrzucam w załącznik.\nBattleField2Mod.sma 13,81 KB 16 Ilość pobrań\nNapisano 02.01.2010 11:20\nChcesz zablokować kupowanie czy co ?\nNapisano 02.01.2010 11:26\nNie chce zablokować kupowania bo jak ktoś nie chce mieć klasy to sobie sam kupuje bronie.\nKlasy nie dają full broni, tylko odrobine trzeba sobie dokupić amunicję itd.\nAle gracze się wycwanili najpierw kupują bron np. awp a w następnej rundzie wpisują /klasa i wybierają klasę\nDzięki temu mają awp i np. m4a1\nNie znacie jakiegoś kodu aby temu zapobiec?\nNapisano 02.01.2010 11:37\nNie chce zablokować kupowania bo jak ktoś nie chce mieć klasy to sobie sam kupuje bronie.Klasy nie dają full broni, tylko odrobine trzeba sobie dokupić amunicję itd.Ale gracze się wycwanili najpierw kupują bron np. awp a w następnej rundzie wpisują /klasa i wybierają klasęDzięki temu mają awp i np. m4a1Nie znacie jakiegoś kodu aby temu zapobiec?\nTylko że przed otrzymaniem broni jest strip_user_weapons(id) co usuwa wszystkie aktualne bronie.\nz tego co widzę amunicję też dają.\nNapisano 02.01.2010 11:43\nZrobiłem tak że dostają broń i trochę do niej amunicji.


> Herbata Czerwona>Pu Erh Fitness\nPu Erh FitnessCzerwona herbata...\nCzerwona herbata pochodząca z południowych Chin (prowincja Yunnan) z dodatkiem zielonej yerba mate, kawałków pomarańczy, jabłek oraz aromatu grejpfruta.\nskład: puerh, jabłko, yerba mate, skórka róży, trawa cytrynowa, aromat\nWyjątkowe lecznicze działanie zawdzięcza wieloletniemu procesowi leżakowania. Odchudzające właściwości czerwonej herbaty zostało wzmocnione dzięki zawartości liści yerba mate. Suszone kawałki jabłek zawierają dużo błonnika co korzystnie wpływa na procesy trawienne oraz pracę przewodu pokarmowego. Kawałki pomarańczy zawierają dużo witaminy C oraz błonnika.\nPita po każdym posiłku skutecznie wspomaga spalanie tkanki tłuszczowej, dzięki czemu staje się przyjacielem osób dbających o zgrabną i zdrową sylwetkę. Słodki smak jabłek oraz orzeźwiające pomarańczy i grejpfrutów idealnie balansuje charakterystyczny ziemisty smak pu erh.\nWpływa na procesy trawienne\nJedną łyżeczkę herbaty na filiżankę należy parzyć w temperaturze 95 stopni przez 3-5 minut. Można ją parzyć nawet czterokrotnie bez utraty smaku i właściwości. Pić bez dodatku cukru.