Obudziłam się pełna radości: dziś pierwszy dzień w szkole. Właśnie przeszłam do czwartej klasy. Lekcje odbywają się normalnie. Po powrocie do domu czuję, że wydarzyło się coś niedobrego. Cały czas wszyscy słuchają wiadomości z radia. Niemcy napadli na Polskę, rozpoczęła się wojna.\nW domu gorące rozmowy, komentarze, których i tak nie rozumiem. W pewnym momencie rodzice spojrzeli na siebie, a potem na mnie.\nJeszcze drugiego dnia, ja i dużo starsze ode mnie rodzeństwo, idziemy do szkoły. W domu atmosfera coraz gorętsza: obawy, nadzieje, niepokój. Trzeciego dnia już nie posłano nas do szkoły, a Ojciec postanowił: pójdę do Pułku zobaczyć jak przedstawia się sytuacja.\nNo, właśnie… Dlaczego ojciec, który był oficerem, nie znajdował się w swoim Pułku w dniu wybuchu wojny?\nSprawa „prosta”, jakkolwiek politycznie skandaliczna. Otóż…\nMój Ojciec Henryk Sękowski herbu Prawdzic, urodzony w Rostowie nad Donem z ojca, „wziętego” adwokata Karola i matki z domu Cieślińskiej, skończył studia prawnicze w Odessie, gdzie ożenił się z Janiną Stachurską (nauczycielką) urodzoną w Wiktorówce koło Kijowa, córką ziemianina Dionizego Stachurskiego herbu Ostoja.\nW sierpniu 1917 roku wstąpił do I-go Polskiego Korpusu generała Józefa Dowbora Muśnickiego. Służbę wojskową pełnił w Odessie. Był to okres, kiedy miasto to było raz w rękach „białych”, raz „czerwonych” czyli bolszewików. W okresie „białych”, jako czynny Dowborczyk i prawnik, Ojciec miał przydzieloną służbę jako oficer śledczy. Przesłuchiwał wziętych do niewoli bolszewików.\nMiasto długo należało do „białych”. Ojciec miał ręce pełne roboty, a pełniąc tak ważną funkcję, posiadał (na swoje, jak się potem okazało, nieszczęście) wizytówkę, opiewającą na jego stanowisko.\nPo jakimś czasie miały miejsce znowu ciężkie walki i miasto przejęli bolszewicy. Ojciec został aresztowany i przesłuchiwany. Oczywiście zaprzeczył w śledztwie, jaką to funkcję pełnił, gdy Odessa należała do „białych”. Wtedy pokazano mu wizytówkę: Porucznik Henryk Sękowski, magister praw – oficer śledczy. Został skazany na karę śmierci. Osadzony w celi skazańców, czekał 40 dni na wykonanie wyroku.\nPamiętam, jak ojciec opowiadał, że w ciągu tych 40 dni ilekroć otwierano drzwi celi, ojciec myślał, że to już po niego, na egzekucję …\nZanim jednak do tego doszło, cudem, a może ogromnymi pieniędzmi, uratowała go żona. Został ocalony i zwolniony.\nW międzyczasie Korpus Dowbora został rozwiązany, a Sękowskim udało się wrócić do Polski. Po powrocie Ojciec zwrócił się do przełożonych z prośbą o oddelegowanie do Krakowa, gdzie został przydzielony do Pułku Artylerii. W czasie pełnienia służby nostryfikował dyplom prawnika na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie został przeniesiony do Łodzi, gdzie został mianowany Prokuratorem Wojskowym. Brał udział w słynnych procesach, wykazując się zarówno doskonałą znajomością swojej specjalizacji, jak również znakomitą retoryką. Pisano o tym w prasie. W tym czasie był już szczęśliwym ojcem trójki dzieci. Ojciec był z krwi i kości narodowcem, należał do partii: Narodowa Demokracja. W rodzinie panowała patriotyczna atmosfera, w której wychowywały się dzieci, a w domu był ład, harmonia i dostatek. Nikt wtedy nie przypuszczał co stanie się w maju 1926 roku.\nPrzewrót! Piłsudski dochodzi do władzy! W ciągu kilku lat zwolennicy sanacji umacniają swoją władzę i gdzie się da, eliminują Narodowców. I taki los spotkał Henryka Sękowskiego. W wieku niespełna czterdziestu pięciu lat zostaje wypędzony na emeryturę, głodową – z której ma utrzymać rodzinę wraz z uczącymi się dziećmi. Ale przecież jest renomowanym prawnikiem – może pracować w swoim zawodzie. Płonna nadzieja. Nie dość, że musiał odejść z czynnej służby w Wojsku, ale i na niwie zawodowej nie było miejsca dla niego: wszystko obsadzone było piłsudczykami i żydami.\nPrzeprowadzamy się z pięknego, obszernego mieszkania na trzecie piętro do dwupokojowego mieszkania. Już nie ma ordynansa, służącej, niani, która wyprowadzała mnie na spacery, „kobiety do prania” i tej „do okien i podłóg”. Już nie kupuje mi się nowego futerka z białych króliczków. Zniknęła dawna atmosfera dostatku, panowała ciągła troska o przetrwanie. Już ordynans nie czyści ojcu wysokich butów z cholewami, tak zwanych „oficerek”, i nie nosi węgla z piwnicy, kiedy nastaną mrozy. Robi to ojciec, który ma ciężko chore serce – skutki tragicznych przeżyć w Rosji, w bolszewickim więzieniu, tak zwanej „czerezwyczajce”. I … nie ma pieniędzy na węgiel, a zbliża się zima. Ale rodzice mają piękne, grube obrączki z dukatowego złota, jeszcze z Rosji. Sprzedali – i było na węgiel.\nOjciec stale chodził w mundurze, kontaktował się z Pułkiem „już prywatnie”.Był zawsze mile widziany przez dawnych podwładnych. No i wciąż aktywny jako Narodowiec. I tak zastał go wybuch II-ej Wojny Światowej.\nTrzeciego dnia od napaści Niemiec na Polskę powiedział „Pójdę do Pułku zobaczyć jak przedstawia się sytuacja”. Czekaliśmy na niego w napięciu. Wrócił bardzo szybko. Równie szybka była jego relacja „jak przedstawia się sytuacja”: W Pułku nie ma ani jednego oficera! Pierwszego września wszyscy wsiedli w auta i wyjechali, zostawiając sprzęt wojskowy i żołnierzy na pastwę Niemców. Objąłem dowództwo i niezwłocznie wyprowadzam Pułk z Łodzi – będziemy ruszać na Warszawę. Macie być w pół godziny spakowani. Przyślę po was transport i wyjeżdżacie z Pułkiem, jako rodzina wojskowa. Tadzio będzie jechać przy mnie na koniu.\nJa z mamą i siostrą jechałyśmy na skrzynkach z amunicją. Było bardzo niewygodnie. Twardo i trzęsło. Ojciec wraz z bratem cały czas nadzorowali konwój.\nTymczasem zaczęły nadlatywać niemieckie samoloty. Spadały bomby. Ludzie padali – kryli się. My jechaliśmy dalej. Ale niezbyt szybko, bo cały sprzęt był ciągnięty przez konie pułkowe. Za jakiś czas był następny nalot. Teraz samoloty latały nisko i bomby waliły w ludzi. A … gdyby tak w skrzynki z amunicją? Jednak po nalocie znowu widzieliśmy masę cywilów. Nie wszystkich trafiły bomby.\nOjciec podjechał do nas na koniu. Musicie zejść z tych skrzynek – powiedział – Pójdziecie z cywilami, to będzie bezpieczniej. Spotkamy się w Warszawie u rodziny. Odjechał, nawet nie zdążył się z nami pożegnać. Teraz liczył się tylko nadzór nad wojskiem. Szłyśmy razem z tłumem. Zapadła noc. Kto mógł, schronił się pod lasem. Gdzieś daleko zapłonęło ognisko. To dywersanci! – ktoś krzyknął. Pokazują, gdzie zrobić nalot. Tłum znowu ruszył naprzód i to w strasznym tłoku. Zaczęły padać strzały.\nGdzieś, trochę z boku, stał pusty autobus z powybijanymi szybami. Kto mógł, znalazł tam „schronienie”, bo kule świstały. Miałyśmy szczęście znaleźć się w środku i położyć na podłogę. Kulki przelatywały przez te bez szyb okna. Wciąż była ciemna noc. Uspokoiło się za jakiś czas. Wszyscy wyszli z autobusu i ruszyli naprzód. Był tłok, płacze, krzyki.\nAle nade wszystko przebił się rozpaczliwy męski głos: wody, bracia wody! To musiał być ktoś ranny. Przecież mam wodę w chlebaku – pomyślałam. Chciałam pobiec szybko do tego rannego. Ale mama mocno trzymała mnie za rękę. Nie pamiętam ile czasu trwał ten koszmar „z cywilami”. Dwa czy trzy dni. Może dłużej. Wiem, że odłączyłyśmy się od tłumu. I było już blisko do Stolicy. Znowu spędziłyśmy noc gdzieś w lesie.\nRanek powitał nas ciszą, spokojem, błękitnym niebem i słońcem. Weszłyśmy do zupełnie opustoszałej wsi. Widocznie wszyscy uciekli. Pewnie też szli do Warszawy. Była cisza taka, jakiej nigdy nie ma w zamieszkałej wiosce. Nawet psy nie szczekały. Weszłyśmy do pierwszej, dostatniej zagrody. Ale przedtem, po lewej stronie wejścia, leżały martwe ciała mężczyzny i kobiety, typowych wieśniaków, i chyba właścicieli tego gospodarstwa. Leżeli wyprostowani, spokojni, jedno przy drugim, zupełnie tak, jakby razem ułożyli się do snu.\nMama wyprowadził konia ze stajni i założyła uprząż (skąd ta wykształcona nauczycielka wiedziała, jak to zrobić?). Dopiero dziś, po wielu latach, „oświeciło mnie”. Przecież była wychowana na wsi, w majątku swojego ojca, w Wiktorówce. Mama zaprzęgła konia do wozu i zaczęła wraz z siostrą ładować żywność. Najważniejszy był ogromny worek z mąką. Ruszyłyśmy w drogę. Mama powoziła. Jeszcze tego samego dnia dotarłyśmy do Warszawy. I to był ostatni dzień przyjęcia uciekinierów, a może i jakiegoś sprzętu czy wojska. Warszawa została zamknięta. Była gotowa na walkę z niemieckim najeźdźcą i obronę Stolicy.\nWorek mąki przywieziony przez mamę był (ku mojej rozpaczy) głównym pożywieniem dla całej rodziny. Gotowało się zupę, tak zwaną „zacierkę”, okraszoną cebulą smażoną na jakimś oleju. To było obrzydliwe. Zwykle wszyscy już zjedli i odeszli od stołu, a ja siedziałam i wybierałam na brzeg talerza tę cebulę. Z trudnością, raz po raz brałam do ust jedną czwartą łyżki tego paskudztwa. A ciotka stała nade mną jak kat. Musisz zjeść – rozkazywała. Nie, nie krzyczała. Jako dawna pani na włościach znała tylko tryb rozkazujący. Któż śmiałby się jej sprzeciwić … A tu taki smarkacz dziewięcioletni … I nie słucha.\nPoza tym koszmarem, miałam swoje małe radości, bo nie mając już lalek, mogłam bawić się kolekcją misiów siedzących na kanapie w stołowym. Należały do mojej starszej siostry ciotecznej, już dorosłej. Największy miał ubranko: spodenki i kamizelkę. Ten był mój ukochany i miałam pozwolenie na bawienie się nim. Na podwórku bawiłam się z dziećmi. Najlepsza zabawa była z windą. Wchodziliśmy do tej frontowej części domu, dla bogatych. Wjeżdżaliśmy windą na najwyższe piętro, a potem hurmem po schodach na dół na zasadzie: kto pierwszy.\nPomału dochodziła do mnie groza oblężenia. Rodzina słuchała wiadomości z radia z wielkim napięciem. Poza tym były nagłośniane przemowy prezydenta Warszawy Starzyńskiego. No i te najgorsze o nalotach: uwaga, nadchodzi…ogłaszam alarm dla miasta Warszawy. Wtedy wszyscy zbiegali do piwnic. I czekali… Za jakiś czas komunikat: odwołuję alarm.\nTeraz to już dokładnie wszystko rozumiałam. Ale jeszcze w nasz dom nie trafiła żadna bomba. Mieliśmy dach nad głową. Spaliśmy w ubraniach, aby móc w każdej chwili uciekać na dół, do schronu. Pod ręką były najważniejsze rzeczy do zabrania ze sobą zapakowane w jakieś torby czy też małe walizki. Na pewno ważne dokumenty i pieniądze czy kosztowności – jeśli takie były. I jedzenie. Ale noce były przeważnie przespane. Nie przypominam sobie, żeby naloty miały miejsce w ciemnościach. Za to w dzień najważniejsza była czujność i szybkość reakcji.\nMało kto wie, że w czasie oblężenia Niemcy zrzucali – niewywołujące huku – bomby zapalające. Taka właśnie spadła na górne piętro frontowej części naszego domu, a ogień rozprzestrzeniał się górą – czwartym piętrem. Wiadomość o tym rzucona przez mamę lotem błyskawicy rozeszła się po całym domu i ludzie z niższych pięter już uciekali z budynku. Szybko, krzyczała do nas matka: ogień już pełza po bocznej oficynie, za moment będzie u nas. Bierzcie tylko co najważniejsze. Wyciągnęłam rękę po misia. Nie rusz co nie twoje – odezwała się w mojej głowie nauka rodziców. Tłumiąc łzy, zostawiłam misia na kanapie… Już mama brała mnie za rękę. Tu czas liczył się na sekundy. Zanim zdążyliśmy zejść z czwartego piętra, ogień sięgnął już parteru, a brama na ulicę była w ogniu. Cała. Mogła runąć lada sekunda. Za nami jeszcze kilka osób zdrętwiałych z przerażenia.\nSzybko – przechodzimy! – krzyknęła mama, ruszając naprzód. Przeszli wszyscy. Uciekaliśmy. Wszyscy. Dokąd? Wszędzie spadały bomby, waliły się domy… I ogień, dookoła ogień… Ktoś krzyknął: do Hotelu Polonia! Tam są piwnice! Biegliśmy tam razem z tłumem naszych sąsiadów. Hotel Polonia miał rzeczywiście duże i oświetlone piwnice. Ale szerokość tamtych korytarzy była nie większa niż trzy metry. Więc było wąsko, a wszyscy szli naprzód bez paniki. Tak, bez paniki… Do czasu… Bo w pewnym momencie był huk, zgasły światła, a korytarze wypełnił czarny pył. Ktoś krzyknął: zasypało nas! I dopiero teraz zaczęła się panika. Tłoczenie na siłę naprzód, krzyki, rozpacz, płacz, lament, wołanie do Boga. Czy to znaczy, że tu już umrzemy? – pomyślałam, zupełnie nie zdając sobie sprawy, jak straszna może być taka śmierć. Ale nie była nam wszystkim taka śmierć sądzona.\nCi, którzy szli przodem mieli najlepsze rozeznanie sytuacji. Okazało się, że walnęło w komin (może był to tylko odłamek) i wcale nie jesteśmy zasypani, tylko będzie utrudnienie z przejściem w jednym miejscu. Panika opadła…Ludzie odetchnęli. I dalej posuwaliśmy się już po ciemku. Byle do przodu, byle wyjść z piwnic tego hotelu. Było duszno i strasznie, a droga bardzo się dłużyła. Wciąż nie było widać końca, bo wyczerpani ludzie szli pomału. Nareszcie! Wychodzimy na powierzchnię. Jaką powierzchnię? Wszędzie gruzy, dym, gdzieniegdzie tlą się spalone domy.\nStoimy całą rodziną, rozglądając się bezradnie. I tu ciotka zadecydowała: to my się lepiej rozłączmy: Ty – zwróciła się do mamy – pójdziesz swoją drogą z dziećmi, a my swoją. I tak się stało. Mama znalazła dom, który nie ucierpiał bombardowania. Tam były piwnice. Wcisnęłyśmy się we trójkę w jakiś kąt, bo schron był pełen zgłodniałych ludzi. Chyba już dawno tam siedzieli, żeby przetrwać. Tak jak my nie mieli już domu.\nByła cisza, mało kto rozmawiał. Schron był przepełniony. Ludzie przerażeni. Niektórzy w łachmanach, inni dobrze ubrani. Byli tacy w zakrwawionej odzieży. Musieli być lekko ranni zanim tutaj dotarli. Ale nie było różnic. Wobec ogromu mogącej w każdej chwili nastąpić śmierci, wszyscy byli równi.\nBył to okres bardzo ciężkich bombardowań. Gdy samolot zrzucał bombę, to najpierw słychać było ciężki gwizd: Wiuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu. I zaraz potem huk spadającej bomby. I za każdym razem słysząc ten straszny gwizd wszyscy myśleli: czy tym razem ta bomba spadnie na nas? Ryzyko i bezwolna akceptacja śmierci…\nGłód i zimno zupełnie wszystkich obezwładniały. Siedziałam mocno przytulona przez matkę, więc nie odczuwałam tak bardzo tego chłodu. Ale chciało mi się jeść. Mamo, jestem głodna – wyszeptałam. Za chwilę, ukradkiem matka podała mi spory kawałek wędzonego boczku. Jedz tak, żeby nikt tego nie widział – szepnęła mi do ucha. Było ryzyko, że ktoś rzuci się, żeby mi to odebrać. Wtedy tam wszystko było możliwe… Rozpacz i desperacja przechodziły wszelkie granice.\nOd czasu do czasu ktoś wychodził na krótko na zewnątrz. Po powrocie w kilku zdaniach mówił jaka jest sytuacja. Na przykład, że nie wszędzie bomby dokonały zniszczenia, że jeszcze gdzieniegdzie stoją tylko częściowo uszkodzone domy. Wszyscy słuchali z zapartym tchem. Ale pewnego razu, a było to 28-go września, znowu ktoś wyszedł po rozeznanie sytuacji. Za chwilę usłyszeliśmy: możecie wszyscy wychodzić. Nie będzie bombardowań. Niemcy wkroczyli do Warszawy.\nTrwało jakiś czas, zanim wszyscy wyszli ze schronu. Idąc przez gruzy, doszliśmy do najbliższej, jednej z głównych ulic. Tam stanęliśmy na chodniku. I była cisza. Taka straszna cisza. Słychać było tylko głośne, rytmiczne kroki niemieckich żołnierzy. Szli wyprostowani, butni i pełni zbrojnej siły, z której emanowała agresja. Kalając święty bruk umęczonej przez nich Stolicy, prowadzili za sobą wziętych do niewoli jej obrońców. Szli rozbrojeni, głodni i wyczerpani, w obszarpanych mundurach. Na ich twarzach widziało się całą rozpacz warszawskiej klęski.\nMoja matka, zawsze tak opanowana – tym razem wybuchła głośnym płaczem. Podniosła ręce do góry i krzyczała: nasi chłopcy, nasi żołnierze, nasi bohaterzy, tak poniżeni i zmarnowani! Tak, to był ogromny kontrast między niemieckimi najeźdźcami i polskimi jeńcami. Ludzie płakali. Po tym tragicznym przemarszu, który trwał bardzo długo, ludzie zaczęli się rozchodzić. Każdy szukał dla siebie schronienia, a były jeszcze domy, które nie ucierpiały podczas nalotów. Myśmy znaleźli taki właśnie zupełnie pusty dom. Na pierwszym piętrze było niezamknięte na klucz mieszkanie. W środku duże, wygodne i ładnie umeblowane pokoje, łazienka, kuchnia z jakąś żywnością.\nI łóżka! Nareszcie można było odpocząć, wyspać się, i to w pościeli… Odetchnęłyśmy. No i wreszcie można było coś zjeść, bo głód nam doskwierał niemiłosiernie. Nie zostałyśmy tam długo. Trzeba było jak najprędzej wyjechać z okupowanej Warszawy. Na szczęście bardzo blisko, około trzydziestu kilometrów od Stolicy mieszkała w Milanówku druga siostra Ojca – Zofia Majewska. Wdowa po wybitnym matematyku, Władysławie Majewskim, herbu Jastrzębiec – wykładowcy w Wyższej Szkole Wojskowej.\nCiotka Zofia razem z dorosłym synem, inżynierem, i dorosłą córką, mieszkała na parterze pięknej, luksusowej willi otoczonej ogrodem. Zostałyśmy przyjęte serdecznie i z radością. Okazało się, że żyjemy. Jeszcze przed naszym przybyciem Ciotka Zofia dostała przywieziony „okazją” list od siostry Wandy z Warszawy. Opisywała ona w skrócie losy rodziny w Warszawie od początku wojny. Między innymi pisała: „Co się stało z Janiną Sękowską jej córkami – tego nie wiem, bo rozstałyśmy się zaraz po wyjściu z piwnic Hotelu Polonez. Potem były bardzo ciężkie bombardowania. Nie mam pojęcia czy żyją”. A więc żyłyśmy! I byłyśmy już bezpieczne. I w rodzinie.\nDostałyśmy obszerny, wygodny pokój. Zaczęło się – na miarę wojenną – lepsze, jakby normalne, życie. Do Milanówka przyjechałam z opinią okropnego, rozpieszczonego i rozpuszczonego, niezdyscyplinowanego i nieposłusznego dzieciaka. No, to mamy „gałgana” – skomentowało dorosłe, dużo starsze ode mnie, cioteczne rodzeństwo. To tak – „na start” w Milanówku. Tak, tak – ciotka Wanda w liście wysłanym do Milanówka dobrze mnie „obsmarowała”. Ale jakoś szybko zmieniłam swój wizerunek. „Czego wy wszyscy chcecie od tego dziecka – broniła mnie ciotka Zofia – cicha, spokojna, grzeczna dziewczynka. W ogóle jakby nie było dziecka w domu. Cały dzień siedzi przy oknie z nosem w książce”. To była prawda. Ogromna szafa biblioteczna w stołowym aż lśniła od pięknie wydanych, pełnych kolorowych ilustracji książek. Boże, jak ja się do nich dorwałam! Wkroczyłam w świat sztuki, literatury, poezji, historii, przyrody…\nJeszcze przed wojną w domu miałam dostęp do książek, jakie były lekturą mojego mocno starszego ode mnie rodzeństwa. Znałam na pamięć niektóre „Ballady” Mickiewicza. Miałam „zaliczone” między innymi „W Pustyni i w Puszczy” Sienkiewicza, „Anielkę” Prusa, w której tak bardzo mnie wzruszył los jej pieska Karuska. Tutaj, u ciotki miałam ogromny wybór i całe dnie pochłaniałam książkę po książce. Najwięcej ucieszyłam się jak znalazłam „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza. Bogate ilustracje ułatwiały mi przyswojenie dość skomplikowanej dla mnie treści.\nPo przeczytaniu każdą książkę odnosiłam na miejsce, a gdy brałam drugą, szłam do ciotki spytać czy pozwoli teraz wziąć następną. Pozwalała. I tak odchodziły ode mnie koszmarne przeżycia wojenne. Nie odchodziły od dorosłych. Ciągle rozmawiali o okupacji niemieckiej, o tym jak przeżyć, jak się jednak bronić. No i o moim Ojcu i bracie. Czy żyją? To przede wszystkim!\nNadszedł wreszcie czas, kiedy mogłyśmy opuścić Milanówek, aby wrócić do Łodzi.\nNareszcie! Jest nasze miasto, nasza ulica, nasz dom. Wchodzimy na trzecie piętro. Mama wyjmuje klucz z torebki. Wsadza w dziurkę w zamku. Nie może otworzyć. Są, są w domu. Jest od wewnątrz klucz w dziurce. Stukamy. Otwierają się drzwi i wchodzimy do środka. W domu jest tylko brat…Tatuś! Gdzie jest tatuś! – krzyknęłam. Brat mnie przytulił. Nie martw się, tatuś jest w mieście. Niedługo wróci. Natychmiast położono mnie do łóżka.\nPo powrocie z miasta Ojciec zaraz poszedł do pokoju, gdzie spałam. Obudził mnie i pocałował. A ja zaraz zasnęłam. A cała rodzina dzieliła się relacjami wojennymi. Opowiadaniom nie było końca.\nOjciec zaczął opowiadać o losach swoich i Pułku od chwili, kiedy musieliśmy się rozłączyć. Szczęśliwie doprowadził Pułk nad Bzurę i przekazał go do jednostki generała Kutrzeby. Obaj z bratem dołączyli się do walki z nieprzyjacielem. Trwała dość długo. Niemcy nacierali ostro. Nasze Wojsko zaczęło się cofać, a wróg już zajmował pozycje jeszcze walczących. Ojcu i bratu udało się uciec. Biegli długo przed siebie. Zobaczyli duży majątek. To było jedyne miejsce, gdzie mogli się schronić. Właścicielka okazała się hrabiną. Ojciec zapamiętał nazwisko, ale w dalszych wojny kolejach prawdopodobnie mu to umknęło. W każdym razie nie mówiło się o nim w domu.\nOdgłosy bitwy wciąż było słychać w majątku. I tu nastąpiła „akcja błysk”. Dawajcie, panowie mundury. Zaraz je spalimy. Tu są cywilne ubrania. Proszę się szybko przebierać. Niemcy mogą tu być lada chwila. Ojciec wyciągnął przed siebie lewą rękę. Na małym palcu miał sygnet rodowy.\nNa ciemnozielonym kamieniu z maleńkimi czerwonymi kreseczkami był wyryty herb: Prawdzic – dwa lwy. Jeden na szczycie korony, drugi za murem. Oba trzymają w łapach obręcz. Kamień to krwawnik. Znali go jeszcze nasi przodkowie, jako znakomite lekarstwo przeciw krwotokom. Był on niemal obowiązkowy w dawnych czasach. Ten sygnet – powiedział ojciec – jest w naszej rodzinie czterysta lat. Zdjął pierścień z palca i podał hrabinie. – Nie mogę z nim uciekać. Niemcy posuwają się do przodu. Gdyby mnie złapali i zobaczyli sygnet, szybko z cywila zamieniono by mnie na jeńca. Zostawiam go pani prosząc o przechowanie. – Panie poruczniku, proszę się nie martwić – powiedziała hrabina – za parę dni wojna się skończy i pan przyjedzie sygnet odebrać.\nSzczęśliwie, Ojciec z bratem uciekli przed Niemcami. Wrócili do Łodzi, do pustego mieszkania. Doczekali się powrotu mamy, mnie i siostry. Rodzina znów była razem. Nad Polską zawisła czarna chmura niemieckiej okupacji. Ojciec z żoną i synem wstąpili do konspiracyjnego Polskiego Podziemia – Wojska Zbrojnej Walki, przekształconego potem w Armię Krajową.\n« Kucharz pod wodą\nPamiętaj. Nawet gdy krzywdy wybaczysz, zawsze pamiętaj – Desiderata polska »


Magazyn Familia - Europejski Festiwal Smaku -->\n7. edycja Europejskiego Festiwalu Smaku będzie trwaław Lublinie od 2 do 6 września 2015. To edycja specjalna, dedykowana Gruzji, jednemu z krajów Partnerstwa Wschodniego. Gwiazdąfestiwalu jest Katie Melua, która zaśpiewa w czwartek 3 września na Arenie Lublin. Wcześniej na scenęwyjdzie Mela Koteluk, charyzmatyczna wokalistka, dziś nr 1 na polskiej scenie muzycznej.\nLubelski festiwal rozwija się, w kreatywny sposób łączy smak jedzenia, muzyki i sztuki. Na scenie zagrajątakże zespoły z Izraela, Ukrainy i Macedonii. Ciekawie zapowiada sięprojekt Haydamaky&Rokiczanka. Wspólny koncert ukraińskiej grupy i lubelskiego zespołu ludowego zostanie pokazany na Festiwalu Partnerstwa we Lwowie i na festiwalu w Lublinie.\nCelem 7. edycji jest opowiedzenie Polsce smaków Gruzji. To przez Polaków najchętniej wybierany kraj na wakacyjne wyprawy, to także obiekt marzeń. Marzeń o zwalniania czasu, uważności i smakowaniu życia - mówi Waldemar Sulisz, dyrektor festiwalu. 7. edycja festiwalu to 5 dni i 100 wydarzeń ze smakiem. To magnetyczna kuchnia i kultura Gruzji, sztuka,Jarmark Inspiracji (100 wystawców z Europy) i Gruzińskie Miasteczko Smaku przed Bramą Krakowską.\nNa podkreślenie zasługuje kilkadziesiąt warsztatów i pokazów kulinarnych, premiera w jemTeatrze (spektakl kulinarny inspirowany esejem Ryszarda Kapuścińskiego „Kirgiz schodzi z konia”), wystawy i warsztaty fotografii, Leica Open Day, reaktywacja XVI-wiecznego Targu Rybnego na placu Rybnym, ogrody zamkowe. Wystawa i targ na dziedzińcu zamkowym Muzeum Lubelskiego. Nowością są warsztaty dobrych praktyk gospodarczych, pierwsze w Polsce pokazy kulinarne DJ-e miksują. Oraz pokazy kulinarne „Gospodarka ze smakiem” prezentujące przykłady dobrych praktyk biznesowych na Lubelszczyźnie.\nEuropejski Festiwal Smaku z wielkim sukcesem pokazuje wielokulturowość i dziedzictwo kulinarne Lubelszczyzny. To też największe kulinarne święto regionu, które przyciąga wyjątkowym połączeniem wydarzeń kulturalnych z tradycją lubelskiej kuchni. To wspaniała okazja do odpoczynku i zapoznania się z rozmaitymi dobrodziejstwami Lubelszczyzny. Organizatorzy chcą, aby goście zatrzymali się na chwilę, zwolnili i zastanowili się nad otaczającymi ich smakami i zapachami. Organizatoramifestiwalu są: Stowarzyszenie Kresowa Akademia Smaku, miasto Lublin, województwo lubelskie. Partnerem jest MOSiR Bystrzyca, główny organizator koncertu KatieMelua na Arenie Lublin.


wroclaw.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji wrocławskiej → Już po świętach? Wcale nie!\nJuż po świętach? Wcale nie!\tprzejdź do galerii\nIkona Bożego Narodzenia Jerzego Nowosielskiego w greckokatolickiej katedrze we Wrocławiu\tKarol Białkowski /Foto Gość\nW Kościele rzymskokatolickim trwa Oktawa Bożego Narodzenia, a grekokatolicy - jak i inni chrześcijanie Kościołów Wschodnich - świętować będą narodziny Jezusa 7 stycznia. Trwają przygotowania.\nWe Wrocławiu i okolicach, gdzie zamieszkało wielu przybyszy m.in. z Ukrainy, mnóstwo osób dopiero szykuje się na święta.\nU grekokatolików poprzedza je 40-dniowy adwent – czyli Post Filipowy. Nazywany jest tak dlatego, że rozpoczyna się 28 listopada, tuż po liturgicznym wspomnieniu apostoła Filipa.\n– W czasie świąt bardzo uroczyście obchodzimy trzy dni, co nawiązuje do Trzech Osób Boskich. Pierwszego dnia wspominamy Boże Narodzenie, drugiego św. Józefa i Matkę Bożą, Świętą Rodzinę, trzeciego – św. Stefana (w tradycji rzymskokatolickiej zwanego Szczepanem), archidiakona, pierwszego męczennika. Czas Bożego Narodzenia trwa jednak aż do Święta Jordanu, Epifanii – do 19 stycznia – wyjaśnia ks. Andrzej Michaliszyn z wrocławskiej greckokatolickiej parafii.\nUczestnicy wieczerzy wigilijnej zamiast opłatka przełamują się prosforą (często smarowaną miodem), którą we Wrocławiu wypiekają Siostry św. Józefa Oblubieńca NMP.\nW rodzinie Darii Hnatiuk-Rozik na wigilijnym stole pojawia się wiele potraw takich, jak na tradycyjnych wigiliach w Polsce. Są pierogi, ryby, postne gołąbki. Zawsze jest czosnek, kutia, a także specjalna zupa robiona z kapusty kiszonej i grochu. – W niektórych domach przygotowywana jest kisełycia, tzw. żur owsiany – potrawa łemkowska – mówi.\nPani Daria jakiś czas temu zainicjowała wielką akcję… malowania bombek. – Pomyślałam sobie, że warto, by w domach ukraińskich w Polsce znalazły się bombki typowo ukraińskie – wspomina, wyjaśniając, że bombka to „prykrasa”, od „upiększenia”.\n– Poprosiłam o pomoc koleżanki, które malują bombki, znalazłam dla nich odpowiednie wzory. Z radością zabrały się do pracy – już w lipcu. Przygotowały ok. 500 bombek. Były wśród nich takie z motywem wsi ukraińskiej, z postaciami w strojach huculskich, ukazujące ukraiński wertep [kolędników chodzących od domu do domu], cerkiew ze złoconymi kopułami, a także Kozaka i Kozaczkę w ukraińskich strojach ludowych (połtawskich), konia.\nMieliśmy bombki na choinkę, czyli jałynkę, oraz takie bardzo duże, na złotych hakach wieszane. Ręcznie malowane, częściowo zdobione w technice decoupage’u, cieszyły się wielkim zainteresowaniem.\nWięcej o greckokatolickich świętach w papierowym wydaniu GN.\ndodane 27.12.2018 13:40


Sztab Biernackiego wytyka kandydatom Kiecy "emerytalny" wiek • Wodzisław Śląski - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nSztab Biernackiego wytyka kandydatom Kiecy "emerytalny" wiek\n04.10.2018 08:17 | 48 komentarzy | art\nKW Wodzisław 2.0 w ostatnich dniach mocno podkreśla zmianę pokoleniową, do której, według komitetu Kacpra Biernackiego, musi dojść w Wodzisławiu. "Obecny prezydent chce kolejny raz wprowadzić do Rady Miasta emerytów i rencistów. Zmieńmy ICH WODZISŁAW na WODZISŁAW 2.0" - apeluje w mediach społecznościowych Wodzisław 2.0, nawiązując do nazwy komitetu obecnego prezydenta Mieczysława Kiecy, który startuje z KWW Nasz Wodzisław.\nKW Wodzisław 2.0 wylicza, że kandydaci startujący do rady miasta z tej listy mają średnią wieku 29 lat, tymczasem średnia wieku na listach KWW Nasz Wodzisław to 59 lat. Dalej wylicza, że na listach KW Wodzisław 2.0 nie ma ani jednego kandydata w wieku powyżej 60 lat, zaś na listach KWW Nasz Wodzisław 35% kandydatów do rady miasta ma powyżej 60 lat.\n- Jeśli chodzi o grafikę z wiekiem radnych, tam nie ma słowa oceny - tylko przedstawione suche fakty. Chcielibyśmy wygrywać merytoryką, ale nasze posty merytoryczne i programowe mają zasięgi maksymalnie 1000 odbiorców, post o wieku ponad 5 000. Mógłbym wprowadzić w stowarzyszeniu i sztabie zamordyzm i wspólną linię, tylko czym będę się różnił od obecnej władzy? Nie zależy mi na władzy dla samej władzy, chcę aby ludzie, którzy mnie wspierają zachowali własną tożsamość - dokonywali własnych wyborów. A jeśli się na tym przejadą? Trudno - wolność wyborów to również gotowość na przyjęcie odpowiedzialności i konsekwencji. Spora część tych młodych ludzi jest po prostu wkurzona na układ, jest zrozumiałe, że czasem dają upust tym emocjom - napisał do naszej redakcji Kacper Biernacki.\nInformacje Kacpra Biernackiego KW Wodzisław 2.0 KWW Nasz Wodzisław Mieczysława Kiecy Wodzisław Śląski Wybory samorządowe 2018\nmhl999 12.10.2018 23:06\n@zezem - a który z kandydatów radnych na pytanie o program wyborczy odsyła do debaty prezydenckiej bo wtedy pytający dowie się jakie są odpowiedzi?\n~Pijany_Wodzisław (205.201. * .10) 12.10.2018 09:24\nMoże trzeba by najpierw zacząć od budowy toalet .Bo pijacy załatwiają swoje potrzeby w miejscach publicznych. https://www.nowiny.pl/143214-prawie-750-podpisow-za-legalnym-piciem-w-plenerze.html?utm_source=internal&utm_medium=link-related-type-guessed&utm_Poczytajcie komentarzeca... [przeczytaj wszystko]\nzezem 12.10.2018 09:01\nmałe pytanko, kto zgadnie na jakiej stronie www napisano że UM Wodzisław zapewni wybranym radnym:\n"UM zapewni:– stałą pensję na okres 5 lat (ok. 60 – 100 zł/h),\nale pod warunkiem (!):\n– czas pracy nie dłuższy niż 16h miesięcznie (sesja+komisje+dyżury).\nale ku**a pracusie......\nergo 11.10.2018 23:19\n@Wnikliwy żebyś wiedział ze nie wiem , oświeć mnie\nzezem 11.10.2018 16:35\nwidzisz "mhl", i zaraz po tobie pustak się odezwał.\nwnikliwy 11.10.2018 12:20\nmhl, zezem jest przedewszystkim chamem, może myślący?\nmhl999 10.10.2018 23:35\nzezem - czasami poczucie humoru to ty masz ;)\nzezem 10.10.2018 09:59\nmhl999, nie zrozumiałeś że jestem człowiekiem myślącym ?\nswoje sugestie i agitkę kieruj do podobnych sobie pustaków.\nmhl999 10.10.2018 09:55\nto polecam ci podpytać kandydatów o ich programy wyborcze, bo górnolotne hasła to trochę mało detali na ogół. większość nie odpowiada na pytania, co niektórzy nawet usuwają pytania. dla mnie z automatu po prostu wypadają z list potencjalnych kandydatów na których warto zagłosować. poza tym warto wiedzieć na jak długo będziesz kogoś wybierał bo jeszcze (jeśli zagłosujesz) po 4 latach będziesz chciał kogoś rozliczyć i nagle się okaże, że pośpieszyłeś się za bardzo. zakładam, że każdy wyborca po zakończeniu kadencji, w przypadku reelekcji kandydata oceni go właściwie.\nzezem 10.10.2018 09:47\nty wiesz, a ja jeszcze nie wiem czy będę glosował, czy nie będę głosował i n kogo, bo jak myślący człowiek mam prawo i czas na decyzję.\nw przeciwieństwie do "pustaków intelektualnych" do których przemawia w kampanii "matołuszek krzywogęby"\nmhl999 10.10.2018 09:11\nteż nie startuję a wiem na jak długo będę kogoś wybierał\nzezem 10.10.2018 09:04\nbo nie startuję w wyborach, klauzula sumienia nie pozwala mi żyć na krzywy ryj z pieniędzy podatników\ndlatego mi umknęło.\nale rozumiem twoje "mhl" szczególne zainteresowanie i start w tych wyborach.\nmhl999 10.10.2018 08:56\nmałe pytanko, dlaczego zezem nie ma aktualnej wiedzy na temat ile trwać będzie nadchodząca kadencja?\nzezem 09.10.2018 10:33\nPOMIMO 4-LETNIEJ KADENCJI !!!!!!!!!!!!!!!!\nObjektywny 09.10.2018 09:09\nDo poniżej co teraz obieca pan prezydent ?przecież nie będzie się chyba powielał? Jak mogę coś doradzić to może pan prezydent nic nikomu niech nie obieca ,bo żeby coś obiecać potrzeba najpierw ufać sobie , i w swoje obiecywanie .Tak niestety bywa kiedy nie ufa się sobie samemu ,to jakie mogą być te obiecanki ?pewnie takie same jak obiecujący -czyli tylko obiecywane ......nie żle wtedy na obiecywał ,a ile spełnił obietnic z obiecywanych ??????????....\nmhl999 08.10.2018 20:59\nlink do programu wyborczego kiecy z 2014 roku https://web.archive.org/web/20150218113402/http://kieca.pl/program.html - niech każdy sam oceni jakoś usługi jaką mieczysław świadczył mieszkańcom na przełomie lat 2014-2018\nwnikliwy 07.10.2018 21:46\nergo tak już net przeglądasz i nie wiesz gdzie startuje syn Pana Wali? Nie rozsmieszaj mnie. Coś nie tak z twoją wiedzą, poszukaj i przekonaj się że pan Jarosław Mrozek jest na fb. Ergo 12 lat ostatnich rządów to ciągła degradacja Wodzisławia, to cały czas propaganda sukcesu, którego niema. Co wybory to obiecanki, niewiem czy warto na poważnie brać kolejne, przynajmniej mnie już nie przekona. Kieca otoczyl się betonem komunistycznym i to go zgubiło. Taki człowiek jak Grabowiecki, desant z Nysy to typowy przykład, ale takich jest wielu. Nawet Grabowiecki ma ten sam styl polityki, obiecuje na prawo i lewo. 4 lata temu budował rondo, teraz buduje parking wielopoziomowy, też pewnie widmo jak to rondo.\nergo 07.10.2018 21:28\nJeśli chodzi o pana Mrozka to chyba za mało robi żeby się zaczął liczyć. Jego kampania jest jak z lat 90-tych, nie ma go w necie. Nie ma nawet własnego FB, żadnych zdjęć informacji itp.\nergo 07.10.2018 21:26\n@wnikliwy A gdzie to niby stratuje syn Pana Eugeniusza Wali ?\n~do_wnikliwy (85.14. * .124) 07.10.2018 19:44\nwnikliwy 07.10.2018 17:59\nPan Biernacki nie jest odpowiednim kandydatem, zaczyna od zbierania podpisów pod petycją aby można pić alkohol w Rodzinnym Parku Rozrywki, czy to tam jest potrzebne? To jest pomysł na głosy wyborcze? Wodzisławia już nie stać na eksperymenty, tu trzeba porządnego gospodarza. Ja widzę że takim może być kandydat Komitetu Wyborczego Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Mrozek.\nwnikliwy 07.10.2018 17:51\nergo Pan Wala to nie startuje, bo syn zaczął politykę, więc nie jest tak jak piszesz\n~A_Teista (87.205. * .87) 07.10.2018 10:23\n:) :) :) Jawi nam sie "młode" ugrupowanie,co to lubi siedzieć przy suto zastawionym stole i zajadać, i wypić, za darmo? To już było i właśnie się miało skończyć, a nie, na nowo, rozkwitnąć! "Ponieważ nigdy nic nie robiłem, niczego się nie nauczyłem, to najlepiej dla mnie, jeśli będę wami rządził?" A czy to na pewno najlepsze dla mieszkańców Wodzia?\n~wodzik_swd (194.177. * .140) 06.10.2018 10:53\nOdgrzewanie kotleta to głosowanie na Kiecę, 12 lat na stołku to aż strach kosztować dalej taki kotlet. Poproszę o nowy i świeży.\n~sum (178.37. * .110) 06.10.2018 10:02\nMariop, masz absolutną rację. To co proponuje Biernacki, Wodzisław już przerabiał z Kiecą 12 lat temu. Zatem propozycja Biernackiego, na logikę, jest odgrzewaniem starego kotleta, a nie nowością. Na domiar złego ten nie dowiódł, że jest się w stanie czegokolwiek nauczyć, skoro nawet, zdaje się magistrem od nauczania katechezy, nie zdołał zostać.\nI drugi brak logiki w działaniach sztabowców "teraz my 2.0". Kieca jest tylko 3 lata starszy od Biernackiego, a po wybudowaniu jakiegoś tam wiaduktu, jakichś tam rond, jakichś tam łączników drogowych itp. itd. wygląda, że się czegoś nauczył. Większość tych rzeczy zrealizował przed 36 rokiem życia. I, na koniec, łyżka dziegciu. Jako wieloletni, zagorzały przeciwnik PO zapewniam, że Kiecę można przecież wymienić. Są jeszcze inni kandydaci, którzy jakoś bezpodstawnie zniknęli z horyzontu, a oni występują bez "siana" w głowie i bez "siana"przed oczami, to znaczy wykonywali jakieś zawody,dorobili sie jakiejś kasy i mają jakieś konkretne doświadczenia zawodowe i instytucjonalne w zanadrzu.\n~XXXXX (37.47. * .140) 05.10.2018 16:58\nPoczytajcie komentarze. https://www.nowiny.pl/143214-prawie-750-podpisow-za-legalnym-piciem-w-plenerze.html?utm_source=internal&utm_medium=link-related-type-guessed&utm_cam... [przeczytaj wszystko]\nergo 05.10.2018 16:30\n@ Mariop czytałeś wywiad z PanemEugeniuszem Walą ? Wieloletnim przewodniczącym Rady Powiatu. On doszedł do wieku emerytalnego i ogłosił że więcej startować w wyborach nie będzie, bo uważa że należy doskonycwac zmian pokoleniowych.\nJednak co najważniejsze powiedział, że to są bzdury z tym doświadczeniem w samorządzie.\nZ jego punktu widzenia tego się można bardzo szybko nauczyć.\n~Mariop (188.146. * .149) 05.10.2018 15:47\n@ergo nie piszę o p.Kiecy (12lat temu) wcale nie zajmuję się p.Kiecą. Komentarz dotyczy powyższego kandydata. Może jest jakieś merytoryczne odniesienie do tego.\nWracając , 12 lat temu po zastoju przyszedł amator i jedną kadencję się uczył i zbierał doświadczenie. Czy znowu musimy tak zrobić?\n~Noooo (77.252. * .187) 05.10.2018 13:24\nDlaczego osoby kandydujace z pana zgrupowania zasmiecaja klatki schodowe swoimi ulotkami ,czyz to nie podlega jakiejs karze.Od ulotek w bloku sa odpowiednie koszyki a nie wycieraczki przed drzwiami panie Łukaszu Ch.\n~Emerytpo70 (5.173. * .46) 05.10.2018 10:46\nPrawo młodości. Wszyscy byliśmy tacy sami\nergo 05.10.2018 08:55\n@Mariop piszesz o Kiecy 12 lat temu ?\n~Mariop (83.29. * .188) 05.10.2018 08:14\nOceńmy na zimno kandydata:\nZarządzanie zespołami ludzkimi -grupa powyżej 50 osób - doświadczenie 0 zero\nZarządzanie jednostkami o budżecie pow.1 mln -0 zero\nReligijność deklarowana -10 dziesięć\nDoświadczenie w pozyskiwaniu śr.europejskich-0 zero\nPrawo zamówień publicznych-stosowanie i uczestniczenie -0 zero\nDoświadczenie samorządowe-0 zero\nPraca z zespołami ludzkimi w warunkach konfliktu -0 zero\nOcena nie wypada najlepiej, argument wieku nie powiniem być podnoszony przez sztab lub kandydata-to żaden argument bo ktoś może zarzucić młodość np.trzpiotowość itd .\nDlaczego podkreślam religijność -mnie to nic nie obchodzić , gdzie służy i jak mocno jednak obóz kandydata to podkreśla to się odnoszę. Zaznaczam jeszcze obowiązuje świeckość w urzędach.\nzezem 05.10.2018 08:06\nergo 05.10.2018 07:48\n@wyborczyk piszesz ale nie przemyślałeś sprawy.\nKieca na urzędzie to najgorsza opcja dla wodzisławian. Skłócony z rządzącym w kraju PiS, nie dostanie żadnego grosza na miasto, a my razem z nim będziemy się pogrążać.\nMyślisz że centrala nie pamięta tej zniewagi głowy państwa podczas wizyty w wykonaniu przyjaciół Kiecy ?\nDoskonale to pamiętają.\nmhl999 05.10.2018 03:00\n@A_Teista - skoro skubiesz swoich rodziców to nie znaczy, że innych młodych możesz w ten sposób zaszufladkować. paradoksalnie ich start w wyborach raczej nie świadczy o tym co piszesz. jeśli jednak chcesz wnikać tak bardzo w osobiste życiorysy kandydatów to wnikaj. polecam jednak skupić się nad tym co mają do powiedzenia bo było nie było świat się zmienia i rozsądek nakazuje im dać szansę. to jak ułożą się proporcje w radzie zależy od głosów wyborców. moim zdaniem najlepszy możliwy wybór to wiek 30-45lat\nmhl999 05.10.2018 02:51\n@PrzykładnyObywatel - obie odpowiedzi jak wiesz są twierdzące, ale pytaj dalej warto przypomnieć małe co nie co ;)\n~PrzykładnyObywatel (188.137. * .42) 04.10.2018 22:56\nCzy z NW Pana Prezydenta startuję uznana przez Sąd za winną popełnienia oszustwa Pani Kalinowska?\nCzy z tej również listy startuje Pan Ogrodnik? Były wiceprezydent, a gdy ta funkcja okazała się niezgodna z prawem utworzono dla niego nowy stołek w postaci doradcy ds. Oświaty. Tak tylko pytam, a pytań mam więcej.\nergo 04.10.2018 17:46\n@koksu o jakiej łapance ty piszesz ? Łapankę to robił Kieca bo nikt nie chciał iść na jego listy.\nGdzie są jego wierni towarzysze ? Nie ma nikogo.\nkoksu 04.10.2018 17:10\n@ergo chyba kogoś fakty zabolały :) Argumenty ad personam, wyzwiska, rzeczywiście musisz być niezwykle inteligentnom jednostką.\nergo 04.10.2018 16:56\nKieca się obtacza takimi miernotami, żeby się dobrze poczuć na ich tle.\nKieca nie lubi ludzi inteligentnych bo nie potrafi z takimi ludzi współpracować.\nNa listach Kiecy nie ma już nikogo kto go kiedyś wspierał, zostało mu mierne , przygłupie towarzystwo w postaci drącego ryja na wizycie Dudy ( Bornikowska i Kalinowski ... tak ten Kalinowski, mąż tej radnej z wyrokiem) paru stetryczałych emerytów i jedna przygłupia małolata dla niepoznaki. Oto całe to stowarzyszenie.


"Byłoby rzeczą zbyteczną i bezsensowną modlić się za zmarłych" ( 2 Mch 12, 44) | Niedziela.pl\nByłoby tak, gdyby się odrzuciło wiarę w życie przyszłe i w powszechne zmartwychwstanie. Cytat stanowiący tytuł tych rozważań to wypowiedź Judy Machabeusza. Warto przypomnieć okoliczności, w których Juda wypowiedział te słowa.\nOtóż było tak: "Dnia następnego - a był już najwyższy czas po temu - poszli wojownicy Judy, żeby pozbierać ciała (swoich) poległych i pochować je wśród ich krewnych w grobach rodzinnych. Otóż zobaczyli, że wszyscy polegli mieli pod swoimi szatami ukryte amulety bożków z Jamnii, czego prawo bardzo surowo Żydom zabraniało. Wtedy stało się dla wszystkich jasne, że ludzie ci właśnie dlatego polegli. Nie zostało więc nic innego, jak tylko uwielbiać Pana, sprawiedliwego Sędziego, który wydobywa na światło to, co jest ukryte. Równocześnie odprawili także modły błagalne, prosząc Boga, aby ujawnione winy zostały całkowicie wymazane. Szlachetny Juda zaś napomniał ludzi, żeby się strzegli grzechu i byli czyści, nie zapominając ani na chwilę o tym, co spotkało owych dopiero co poległych za ich wykroczenia. Poza tym przeprowadzono zbiórkę pieniędzy, w której wszyscy wzięli udział. Zebrano i posłano do Jerozolimy około dwóch tysięcy drachm srebrnych na ofiarę przebłagalną za grzechy. Juda postępował tak szlachetnie i dzielnie, ponieważ wierzył w zmartwychwstanie. Gdyby bowiem nie spodziewał się, że polegli zmartwychwstaną, byłoby rzeczą zbyteczną i bezsensowną modlić się za zmarłych. Miał też przed oczyma ową hojną zapłatę czekającą na tych, którzy umierają pobożnie. Święta to i pobożna myśl! Dlatego kazał złożyć ofiarę za zmarłych, aby zostali uwolnieni od grzechu" (2 Mch 12, 39-45).\nCałą tę wypowiedź, a zwłaszcza ostatnie zdanie powyższego tekstu, uważa się powszechnie za dowód biblijny na istnienie czyśćca. Cytuje się ponadto dwa inne teksty starotestamentalne jako aluzje do stanu pozagrobowego zwanego czyśćcem. I tak pobożny Tobiasz starszy nakazuje swojemu synowi: "Nie żałuj twojego chleba przy pogrzebie sprawiedliwego..." (Tb 4, 16). Ten "chleb pogrzebowy" to nie jest dar przekazywany zmarłemu i razem z jego ciałem składany do grobu. Jest to jałmużna posiadająca określone właściwości ekspiacyjne. Mędrzec Pański zaś udziela takiej rady: "Z każdym, kto żyje, dziel się swymi dobrami i nawet zmarłym nie odmawiaj miłości" (Syr 7, 33). Miłość okazywana zmarłym to nic innego jak wyraz specyficznego o nich zatroskania i gotowość pośpieszenia im z duchową pomocą.\nW Nowym Testamencie jest także kilka tekstów wskazujących na możliwość odmiany losu człowieka na lepsze po jego fizycznej śmierci. I tak np. w Ewangelii Mateusza jest mowa o tym, że niektóre grzechy nie będą odpuszczone ani w tym, ani w przyszłym życiu (Mt 12, 32), co oznacza, że są takie grzechy, na których odpuszczenie można liczyć, jeśli nie w życiu doczesnym, to w wiecznym. U tego samego Mateusza są wspomniani dłużnicy, którzy nie będą uwolnieni ze stanu przyszłego uwięzienia "dopóki nie wypłacą się do ostatniego grosza" (Mt 5, 26; por. Łk 12, 59).\nOpisując różne rodzaje posługi apostolskiej Paweł mówi: " Ten którego budowla wzniesiona na fundamencie przetrwa, otrzyma zapłatę; ten zaś, którego dzieło spłonie, poniesie szkodę, sam wprawdzie ocaleje, lecz jakby przez ogień" (1 Kor 3, 14n). Niektórzy, zwłaszcza starsi, egzegeci we wspomnianym tu ogniu widzieli aluzję do doświadczeń ekspiacyjnych czyśćca. Słuszniej chyba jednak byłoby uważać ten tekst za wypowiedź na temat sądu ostatecznego. Również nie wydaje się posiadać związku z czyśćcem wypowiedź Pawła z 1 Kor 15, 29. Według proponowanej, nieco innej niż tradycyjna, interpretacji słowa Apostoła należałoby odczytać tak: "Bo inaczej, czegóż dokonują ci, co przyjmują chrzest? Czyż ( chrzcząc się) są dla umarłych?". Chodziłoby o to, że jeśli się nie wierzy w przyszłe zmartwychwstanie, jeśli wszystko kończy się dla człowieka w momencie jego fizycznej śmierci, to nie bardzo ma sens także przyjmowanie chrztu. Wzmiankę o zginaniu kolan na imię Jezus przez istoty znajdujące się nie tylko w niebie, lecz także pod ziemią ( Flp 2, 10), wielu też uważa za aluzję do czyśćca.\nNie bez znaczenia jest również dość powszechna wiara ludu Bożego w możliwość oczyszczenia się po śmierci z grzechów powszednich, nie odpuszczonych w życiu ziemskim. Świadczą o tej wierze już najstarsze napisy nagrobkowe, zawierające prośby skierowane do żywych, by swą modlitwą wspierali zmarłych. Wyrazem tej samej wiary są również liczne formularze Mszy św. za zmarłych a także, istniejące przynajmniej od czasów średniowiecza, bractwa i stowarzyszenia, mające na celu wspomaganie dusz czyśćcowych przez modlitwę, ćwiczenia pokutne i uczynki miłosierne. Wreszcie, również w celu niesienia pomocy duszom czyśćcowym powstało tylko w XIX wieku kilka zgromadzeń zakonnych ( np. Wspomożycielki Dusz Czyśćcowych, Paryż 1856, polskie Wspomożycielki Dusz Czyśćcowych, Nowe Miasto 1892; Stowarzyszenie Diecezjalne Niepokalanej Dziewicy i Wspomożycielki Dusz Czyśćcowych - tzw. Stanisławici).\nKatechizm Kościoła Katolickiego mówi o czyśćcu: "Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba.\nTo końcowe oczyszczenie wybranych, które jest czymś całkowicie innym niż kara potępionych, Kościół nazywa "czyśćcem". Naukę wiary dotyczącą czyśćca sformułował Kościół przede wszystkim na Soborze Florenckim i na Soborze Trydenckim.\nNauczanie to opiera się także na praktyce modlitwy za zmarłych, o której mówi już Pismo Święte: "Dlatego właśnie (Juda Machabeusz) sprawił, że złożono ofiarę przebłagalną za zabitych, aby zostali uwolnieni od grzechu" (2 Mch 12, 45). Kościół od początku czcił pamięć zmarłych i ofiarował im pomoce, a w szczególności Ofiarę eucharystyczną, by po oczyszczeniu mogli dojść do uszczęśliwiającej wizji Boga. Kościół zaleca także jałmużnę, odpusty i dzieła pokutne za zmarłych" (KKK 1030-32).\nNauka Kościoła o czyśćcu powinna nas wprowadzać w nie lada zdumienie. Chodzi przecież o to, że my biedni, grzeszni ludzie możemy się przyczynić do skrócenia cierpienia tych, którzy już są zbawieni, choć samo oglądanie przez nich oblicza Bożego jest nieco odłożone w czasie. I to właśnie my możemy sprawić, że ten czas zostanie skrócony. Aż nieprawdopodobne a jednak prawdziwe.\nNie ma już chyba co dowodzić, że powinniśmy z danych nam możliwości skorzystać. Skłania nas do tego specyficzna nadprzyrodzona arytmetyka, którą sam Jezus Chrystus tak oto zaleca: "Ktokolwiek poda kubek wody jednemu z tych maluczkich... zaprawdę mówię wam, nie minie go nagroda" (Mt 10, 42; por. Mk 9, 41). Takie jest też przesłanie przypowieści o nieuczciwym włodarzu, którego zatroskanie o życie przyszłe znalazło wyraźne uznanie u Jezusa (Łk 16, 1-8). Jak więc żywi spiesząc z pomocą zmarłym sami umierać będą z nadzieją, że im też ktoś okaże kiedyś modlitewne współczucie.\nWszystko to warto mieć na uwadze u progu listopada, miesiąca poświęconego modlitwom za zmarłych. Niech nasza pamięć o tych, co odeszli nie sprowadza się jedynie do zostawienia kwiatka na ich grobie, choć to także bardzo piękny zwyczaj.


Parafia Korzkiew, m. Wola Zachariaszowska\nTemat postu: Parafia Korzkiew, m. Wola Zachariaszowska Wysłany: 06-04-2021 - 13:17\nPytanie do osób, które przebrnęły przez Parafię Korzkiew: gdzie szukać i jak szukać? Geneteka kończy się na 1860, akta parafii rzymskokatolickiej znajdują się w AP w Katowicach, ale obejmują okres 1816-1936, więc pewnie jeszcze długo nie będą udostęnione. Na razie napisałam maila do tego AP i czekam. Czy mogę jeszcze cokolwiek zrobić w tej sprawie? Poszukuję aktu urodzenia mojego pradziadka Kazimierza Kolarskiego ur. w dniu 02.03.1896r. w Woli Zachariaszowskiej oraz aktu ślubu jego rodziców: Feliksa Kolarskiego i Marii zd. Cieślik (data ślubu nieznana, miejsce niestety również...)\nTemat postu: Parafia Korzkiew, m. Wola Zachariaszowska Wysłany: 06-04-2021 - 14:05\nto chyba AN Kraków a nie AP Katowice\nTemat postu: Parafia Korzkiew, m. Wola Zachariaszowska Wysłany: 06-04-2021 - 14:21\nDzięki! A ja znalazłam to ponizej i sie zastanawialam, czemu AP w Katowicach... https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/en/ ... pol/141372\nTemat postu: Wysłany: 06-04-2021 - 20:13\nAlicjo! Masz datę, więc zamów ten akt w AP Katowice.\nW AP Katowicach znajdują się fizycznie księgi z tej parafii. Były one digitalizowane w 2018 roku.\nNatomiast w AN Kraków (dawniej na ul. Siennej) były tylko mikrofilmy przekazane z AP Katowice obejmujące lata 1810-1870.\nCiekawą rzeczą jest obecność ksiąg w krakowskim archiwum z lat 1905-1915.\nTego niestety nie jestem w stanie wyjaśnić!\nTemat postu: Wysłany: 06-04-2021 - 22:52\nTadek - po raz enty wprowadzasz w błąd. Jak może zamówić w AP K-ce akt z 1896 skoro księgi z tego okresu są w AN K. Dodatkowo cały czas podajesz jako źródło podstawowe informacje podawane na FS a nie te z AP. FS nie ma tych ksiąg a jedynie informacje i to nie w pełni adekwatne. Księgi z tego zespołu i paru innych które były mikrofilmowane znajdowały się w AP Chrzanów (co do dzisiaj widać na księgach gdzie jest naklejka z taką informacją) więc teraz tylko historia ap-ów i powinno się wyjaśnić co i jak. Być może dojdzie (albo i nie) do łączenia zespołów tak jak to ma miejsce w innych ap ale to także nie reguła. W AP K-ce są roczniki:\nAlicjo - to że czegoś nie ma w genetece to tylko brak chętnych do indeksowania ale jeśli znajdą się chętni to może zostanie ten i inne zespoły zindeksowane. Do 1889 nie ma małżeństwa podanego przez Ciebie, więc albo zostaje sprawdzić młodsze lata (po otrzymaniu aktu urodzenia będzie wiadomo ile lat mieli rodzice Kazimierza i wtedy dedukować kiedy mógł być ślub tym bardziej że nie jest powiedziane iż odbył się w tej parafii).\nTemat postu: Wysłany: 06-04-2021 - 23:14\nTak jak Arek i Krzysztof napisali wyżej: ANK.\nPrzy okazji kontaktu (a wydaje się niezbędny) można zapytać :\n- co dokładnie jest w planach digitalizacji na 2021 rok (1152 jednostki, 63064 skany - ale co konkretnie)\n- kiedy do publikacji przewidziane (istotne, bo ze zeskanowanych w 2020 - do dziś w szwa.gov czasem weszło połowa, czasem 10% zespołu:(\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 10:27\nKrzysztof! Nie musisz się tak irytować. Jeśli masz dokładniejsze informacje co znajduje się w danym zespole to możesz to spokojnie napisać. Niestety, ale obecny (dostępny w internecie) inwentarz to tego zespołu z AP Katowice nie zawiera kompletnie nic, zaś opis zespołu na FS jest taki jaki jest. Nie wyczytamy z niego jakie lata są w danej pozycji. Nie zauważyłem pozycji w AN z okresu 1890-1915. Jeśli chodzi o księgi, to one faktycznie znajdowały się w AP(owiatowym) w Chrzanowie. Podobnie rzecz ma się z całym rejonem "olkuskim" (Małopolski Zachodniej). Przykładowo Chechło do 1880 roku dotarło do Katowic z Chrzanowa, zaś kolejne dopływy już USC Klucze (1881-1902 w 2004 roku, 1903-1908 w 2009 roku i ostatnie na początku 2017 roku). Zaś mikrofilmowane były w ... AP Kraków w 1971 roku (dane z parafii Chechło). Mikrofilmy z Katowic przekazane zostały do AP Kraków bodajże w 1991 roku. Jeśli przebywasz w AP Katowice i chcesz to możesz mnie sprawdzić i ewentualnie poprawić - protokół przekazania mikrofilmów do AP Kraków znajdował się na końcu inwentarza do zespołu 1097 (2 strony maszynopisu).\nPiszę w czasie przeszłym, bo być może fizyczny (papierowy) inwentarz został obecnie zmieniony (przeglądałem ostatnio w 2018 roku, gdy nie zawierał jeszcze zdigitalizowanych ksiąg do 1916 roku).\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 10:57\nTo ja wykorzystam okazję, że omawiamy parafię Korzkiew i zachęcę do jej indeksowania! Część roczników jest już opracowana, ale nadal sporo jest do zrobienia:\nU 1816-1853, 1855-1889,\nM 1829-1849, 1861-1889,\nZ 1764-1809 (skorowidz), 1816-1853, 1855-1889.\nZainteresowanych indeksowaniem zapraszam do kontaktu na maila:\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 11:19\nMiejsce mikrofilmowania nie ma żadnego, kompletnie żadnego znaczenia (np 1813 - ASC gminy mikrofilmowano w ADM w Warszawie). Podobnie jak miejsca przechowywania którejś z kopii mikrofilmów.\nClou w tym, żeby nie odwoływać się do tego, bo wnioskowanie typu "na fs napisali, że fotografowali w X, to księgi są w X" lub podobne jest błędne, na co i przykładów i wywodów wystarczająco dużo.\nPodobnie dla zamówienia kopii czy kwerendy (inaczej może być z udostępnieniem, ale teraz to akademicka dyskusja) czy w Spytkowicach czy w Krakowie:) ANK - zapytanie / zlecenie usługi i dadzą sobie radę\na informacja (Alicjo?) o planach digitalizacji i publikacji ew. o dopływach do\n29/342/0/4/21\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1890\n29/342/0/4/22\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1891\n29/342/0/4/23\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1892\n29/342/0/4/24\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1893\n29/342/0/4/25\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1894\n29/342/0/4/26\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1895\n29/342/0/4/27\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1896\n29/342/0/4/28\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1897\n29/342/0/4/29\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1898\n29/342/0/4/30\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1899\n29/342/0/4/31\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1900\n29/342/0/4/32\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1901\n29/342/0/4/33\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1902\n29/342/0/4/34\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1903\n29/342/0/4/35\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1904\n29/342/0/4/36\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1905\n29/342/0/4/37\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1906\n29/342/0/4/38\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1907\n29/342/0/4/39\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1908\n29/342/0/4/40\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1909\n29/342/0/4/41\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1910\n29/342/0/4/42\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1911\n29/342/0/4/43\tKsięga urodzeń, małżeństw, zgonów\t1912\n29/342/0/4/44\t[Księga urodzeń, małżeństw, zgonów]\t1913\n29/342/0/4/45\t[Księga urodzeń, małżeństw i zgonów]\t1914\n29/342/0/4/46 [Księga urodzeń, małżeństw i zgonów] 1915\nzawsze można dopisać do\nprzy okazji -linki w genetece w rekordach dot. gminy 1810-1815 nie działają\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 12:05\nDziękuję za wskazówkę z linkami - już są poprawione!\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 12:07\nTadek - nie irytuję się. Natomiast brak potwierdzonych informacji doprowadza do wprowadzania w błąd szczególnie osób które albo dopiero zaczynają "przygodę" z genealogią albo nie są osobami które wiedzą dokładnie jak i gdzie szukać. Nie pisałem o przekazywaniu mikrofilmów z jednego archiwum do drugiego a jedynie sugestia (wiele zespołów zmikrofilmowanych przez mormonów zespołów które obecnie znajdują się w AP K-ce znajdują się albo powinny znajdować się w/g info na FS w ANK co powoduje także fakt ponownych prac digitalizacyjnych zamiast kontynuacji dalszych roczników-ale to nie nasza bajka). Bazowanie na FS jest może i po części właściwe gdy nie ma inwentarza zespołów zdigitalizowanych w szukaju, ale nie ma tam także zespołów które są zindeksowane a "znajdują się" w szuklaju. Natomiast w przypadku braku inwentarzy jest opis zespołu z którego można doczytać jakie jednostki znajdują się w danym zespole, a w razie wątpliwości wystarczy tel, mail itd do AP by dowiedzieć się w zaistniałej kwestii. Dotyczy to także AD, gdzie wielokrotnie "podpowiadałeś" poszukującym iż księgi z danej parafii się tam znajdują co nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. Dlatego to jest irytujące gdy podawane są niesprawdzone informacje. Wiadomo że każdy chce pomóc w taki czy inny sposób, ale dobrze byłoby by takie informacje miały właściwe podstawy a nie domniemywanie (zarówno w tym temacie jak i np w Łanach ).\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 14:06\nMasz rację. Jeśli chodzi o mikrofilmowanie, to bardzo często było to robione w ADM Warszawa, często w odpowiednich WAP-ach, czy AP-ach. Tylko ja podając przykłady odnoszące się do FS podawałem pozycje zdigitalizowane w ostatnich latach. W tym przypadku na odpowiedniej stronie u mormonów mamy adnotację (w wolnym tłumaczeniu): "Cyfrowe obrazy oryginałów znajdujących się w Archiwum Państwowym w Katowicach.". Do dnia dzisiejszego nie znalazłem przykładu, który by zaprzeczał temu stwierdzeniu. Jeśli się mylę, to proszę mnie wyprostować.\nDziękuję za kolejne uszczypliwości. Podałeś przykład Łan Wielkich. Zapytanie dotyczyło urodzenia w 1921 roku. Napisałem, że zespól ma taki zakres lat, zaś digitalizacja była w 2018 roku. Stąd pisząc "w zespole tym będą akta U, M i Z do roku 1916 (max. 1917)" chciałem tylko wskazać, że nie będzie tam U z 1921 roku. Jedynie to "max." powinienem umieścić przez 1916. Nie widzę tu wprowadzenia kogoś w błąd. Natomiast jeśli Ty masz informację, że pełne księgi ASC kończą się w tym zespole na roku 1912, to wystarczyło to po prostu napisać. Ale widzę, że Ty masz inne intencje.\nDigitalizacja to jeszcze "tym bardziej" niż mikrofilmowanie. Może być (digitalizacja mikrofilmów) zupełnie oderwana nie tylko od miejsca przechowywania archiwaliów, ale nawet od samych archiwaliów (jeśli to kopia kopii, nie dokumentu).\nPomimo, że szwa.gov miewa problemy z aktualnością danych, (ba! nawet ZOSIA je ma) - to o zasobie AP lepiej (i poprawniej) pobierać informację z APowskich baz i ich prezentacji, niż z nieautoryzowanych, wtórnych źródeł, które nie mają nawet ambicji przedstawiać stanu aktualnego. Niestety (tu też we "własną" pierś powinienem meaculpować) - nie dość wyraźnie o tym (braku nawet chęci aktualności informacji o miejscu przechowywania) informują przy np prezentacji kopii.\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 15:51\nTo nie uszczypliwości a stwierdzenie faktów, ale skoro tak to odbierasz to trudno, a informacja co się znajduje w tym zespole jest widoczna w "planach do indeksacji" gdzie także polecam Tobie by zaglądać tam od czasu do czasu i zobaczysz także te" moje INTENCJE". Wprawdzie te podane informacje nie są pełne (bo coś zostało zdigitalizowane ale jeszcze nie opracowane a co za tym idzie AP nie dostało jeszcze materiału) a także nie ma tam informacji o pełnym zasobie (dopływach) ale dają jakąś wiedzę co i gdzie. Przyłączam się do postu Reni o zgłaszaniu chęci indeksacji tego jak i innych zespołów z Małopolski i Zagłębia\nZamykam moje wypowiedzi w tym temacie\nTemat postu: Wysłany: 07-04-2021 - 21:36\nA to ci! Czy ja dobrze zrozumiałem, że mormoni digitalizowali w 2018 jakieś ASCeki z zasobów AN w Krakowie? Może ktoś potwierdzić?\nStrona wygenerowana w czasie 0.341230 sekund(y)


Materiał o aferze oligarchy od remontu Tu-154 zakazany w Rosji! W tle korupcja i młode modelki | Niezależna\nMateriał o aferze oligarchy od remontu Tu-154…\nAFERA ŚWIAT / WIADOMOŚĆ / 10.02.2018, godz. 10:39\nMateriał o aferze oligarchy od remontu Tu-154 zakazany w Rosji! W tle korupcja i młode modelki\n/ World Economic Forum - Michael Wuertenberg; creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/deed.en\nMateriał rosyjskiego opozycjonisty Aleksieja Nawalnego na temat miliardera Olega Deripaski i wicepremiera Siergieja Prichodźki - z udziałem młodziutkich modelek na jachcie - został umieszczony w rejestrze stron internetowych zawierających informacje, których rozpowszechnianie jest zabronione w Rosji. Deripeska to oligarcha, którego firmie powierzono remont Tu-154 przed katastrofą smoleńską.\nJak podała Fundacja Walki z Korupcją (FBK), założona przez Nawalnego, materiał został umieszczony w rejestrze zakazanych stron, który prowadzi państwowy regulator mediów - Roskomnadzor. W wykazie znalazła się również strona z tym samym materiałem na kanale YouTube.\nZ informacji Roskomnadzoru wynika, że decyzję w tej sprawie podjął w piątek sąd w Kraju Krasnodarskim na południu Rosji.\nZe swej strony Radio Swoboda oraz portal Mediazona powiadomiły, że otrzymały powiadomienie Roskomnadzoru w sprawie ich artykułów o materiale Nawalnego. Regulator poinformował te media, że ich artykuł o materiale Nawalnego został umieszczony w wykazie zakazanych stron. Roskomnadzor nakazał mediom usunięcie fotografii, którymi opatrzono artykuły. Urząd uznał, że są to zdjęcia i wizerunki o charakterze prywatnym naruszające poufność danych osobowych i ochronę życia prywatnego.\nNawalny opublikował w czwartek wieczorem materiał, w którym zarzucił Prichodźce - jednemu z wicepremierów Rosji, odpowiedzialnemu m.in. za sprawy międzynarodowe - iż w sierpniu 2016 r. spędził trzy dni na prywatnym jachcie Deripaski, co opozycjonista uznał za formę łapówki.\nNawalny przytoczył w materiale zdjęcia i nagrania, jakie pojawiły się na Instagramie młodej kobiety przedstawiającej się jako Nastia Rybka, którą Nawalny nazywa pracownicą "branży usług towarzyskich".\nNa jej profilu w portalu społecznościowym znajdują się prywatne zdjęcia z Deripaską. Jak przypomina Nawalny, internetowe portale specjalizujące się w skandalizujących tematach pisały wcześniej o związku Deripaski z Rybką. Opozycjonista zwrócił uwagę na jedno z nagrań wideo opublikowane przez Rybkę - jak ocenia - zrobione przez nią samą na jachcie, na którym była wraz z sześcioma innymi dziewczętami.\nNawalny utrzymuje, opierając się na relacjach Rybki, że Deripaska i wicepremier na jachcie "nie po prostu się bawili, ale podejmowali decyzje biznesowe". Sugeruje, iż taką sprawą mogła być ingerencja w amerykańskie wybory prezydenckie w 2016 r.\nDeripaska zapowiedział wystąpienie na drogę sądową. Z kolei komentarz Prichodźki pojawił się w piątek wieczorem. "Nieudacznik polityczny usiłował po raz kolejny urządzić prowokację i przypomnieć o sobie, mieszając chaotycznie wszystko możliwe i niemożliwe - od mojego przyjaciela (Deripaski) do amerykańskiego prezydenta (Donalda) Trumpa i nieznanego mi osobiście (Paula) Manaforta" - oświadczył wicepremier Rosji.\nManafort to były szef kampanii prezydenckiej Trumpa. Agencja Associated Press ujawniła pod koniec marca zeszłego roku, że przed dekadą Manafort potajemnie pracował dla Deripaski, zabiegając o interesy prezydenta Rosji Władimira Putina.\nPrichodźko, jeden z wicepremierów, szef kancelarii rządu, wcześniej przez 15 lat (od 1997 r/) był doradcą prezydenta Rosji do spraw polityki zagranicznej. W 2012 r., czyli na początku obecnej kadencji prezydenckiej Putina zastąpił Prichodźkę na tym stanowisku Siergiej Uszakow.\nOleg DeripaskaNastia RybkaaferaTu-154Aleksiej Nawalny


Lornetka czerwona Nelazabawki\n» Lornetka czerwona\nKod produktu: 35AC-795E7_20200427212035\nCzerwona lornetka dla dzieci niezbędna podczas wycieczek dla małych ciekawskich.\nW zestawie znajdują się również zaślepki na soczewki oraz pojemnik z zawieszką do łatwego przechowywania i użytkowania podczas obserwacji.\nLornetka ma powiększenie x 3,5, soczewki 45 mm.\nWymiary: 17 x 18 x 4 cm\nŻółta Lornetka Navir\nŻółta lornetka dla dzieci. Powiększenie x 3,5, soczewki 45 mm.


Blog - XXXIX WYPRAWA Z WIKINGIEM - SZLAKIEM PUSZCZY WKRZAŃSKIEJ PORTAL SZLAKÓW TURYSTYCZNYCH ORAZ KSIĘGARNIA TURYSTYCZNA "WĘDRUJ Z NAMI"\n» XXXIX WYPRAWA Z WIKINGIEM - SZLAKIEM PUSZCZY WKRZAŃSKIEJ\nSpotkamy się na pętli tramwajowo-autobusowej Głębokie o godzinie 8:30. Odjeżdżamy autobusem linii 103 o 8:35, więc nie czekamy na nikogo. Zbiórka główna Tanowo przystanek Policka. 8:50 i wędrujemy na szlak. Dojeżdżający od strony Polic, niestety muszą być wcześniej niż my. Z Trzebieży Szczecińskiej wracamy linią samorządową do Polic. Stąd każdy wraca jak mu się podoba 103 w kierunku na Tanowo (tu radzimy zostawić auto, bo na Głębokim parking jest już wyłączony) lub na Plac Rodła. Tu też warto zostawić samochód rano i tramwajem nr 1 o 7:55, pojechać na Głębokie.\n1. Wyprawa ma charakter niezorganizowany. Wyprawy z Wikingiem, to opcja wspólnego pokonania proponowanej, trasy w tempie uśrednionym 4-5km/h (średnia z postojami, sam marsz w tempie do 6 km/h). WYPRAWY Z WIKINGIEM TO NIE WYCIECZKA Z PRZEWODNIKIEM ! .


Porcelanowa figurka MB Frydeckiej z kapliczki „u Kulónka” w Istebnej - Beskidy News\nNiezwykłe dzieje kilkudziesięciocentymetrowej porcelanowej figurki Matki Bożej Frydeckiej z kapliczki „w placu u Kulónka” w Istebnej odkryła Małgorzata Kiereś – istebniańska góralka, dyrektor Muzeum Beskidzkiego w Wiśle. W czasie pandemii koronawirusa mieszkające tu rodziny gromadzą się wokół umajonej kapliczki, dziękując za otrzymane łaski.\nW jednym z najstarszych miejsc, gdzie w XVII wieku przybywali do beskidzkiej wsi pierwsi osadnicy, znajduje się kapliczka powieszona na kawałku naturalnie rozwidlonego drewna. We wnętrzu skrzyni zamknięta jest maryjna figurka, wykonana ze szklącej porcelany.\nZdaniem Małgorzaty Kiereś, ta 26,5-centymetrowa postać – z berłem, zamkniętą koroną i Dzieciątkiem na lewej ręce – odzwierciedla typowe cechy Matki Boskiej z Frydka, której kult wśród miejscowych górali rozpowszechnił w XVIII wieku czeski jezuita o. Leopold Tempes, pierwszy duszpasterz beskidzkich górali.\nJednocześnie znana etnograf wskazuje na cechy, które odróżniają figurkę od typowej prezentacji „Matuchny Frydeckiej”. „Są to szaty, na których zaznaczony został gorset i kołnierzyk, oraz zaokrąglony kształt twarzy i jej pomalowane policzki. Ciekawostką jest również fakt, że postać ta posiada włosy rozpuszczone, bez dodatkowej osłony” – wylicza badaczka i podkreśla, że ze względu na koszt materiału – porcelany – jest to cenna i kosztowna pamiątka z przełomu XIX i XX wieku. „U podstawy figurki znajdujemy numer seryjny 269, który oznacza określony typ rozwiązania ikonograficznego, stosowany w ówczesnych manufakturach porcelany” – tłumaczy Kiereś w rozmowie z „Aniołem Beskidów”.\nZ ustaleń dyrektor wiślańskiego muzeum wynika, że fundatorem kapliczki z II połowy XIX wieku była rodzina Michała Poloka. „Jak do tej pory, to jedyna porcelanowa figurka w istebniańskich kapliczkach” – podkreśla i przypomina, że w przeszłości to misjonarz o. Tempes, który przybył do Istebnej w 1716 roku, prowadził stąd pielgrzymki na frydeckie odpusty – w święto Nawiedzenia NMP (2 lipca) oraz święto Narodzenia Matki Boskiej (8 września).\nW ciągu lat kapliczka zmieniała się, a w latach powojennych znalazł się tu też obraz Matki Boskiej Częstochowskiej – wotum dziękczynne za przeżycie wojny przez Annę Kobielusz. „W roku 1993 podczas nawałnicy i burzy w drzewo jasienia uderzył piorun. Kapliczka wraz z figurką się rozsypała. Została jednak odnowiona i sklejona przez rodzinę Kobielusz” – relacjonuje popularyzatorka dziedzictwa kulturowego Śląska Cieszyńskiego.\nOpiekunami kapliczki obecnie są: rodzina Anny Foit, Magda i Andrzej Łupieżowiec.\n[AKTUALIZACJA] Koronawirus: trzy przypadki w Cieszynie


Sprzedaz Ukraina na SoloStocks Polska\nJesteś w: > Produkty > Produkty ukraina\nSprzedaz "Ukraina" produkty\nUkraina. Kompleksowa obsluga prawna, adwokacka. Doradztwo gospodarcze, transakcyjne, audyt, consulting. Kijow. Kancelaria prawna Zimin,Chilinski,Woropai i wspolnicy. Kompleksowa obsluga duzych,...\nUkraina. Sprzedam grunty rolne, dzialki budowlane i pod inwestycje 3,5 tys/ha\nUkraina. Sprzedam grunty rolne, dzialki budowlane i pod inwestycje. Cena 3,5 tys.zl/hektar. Nieruchomosci nad rzeka, jeziorem w cichej, spokojnej, bardzo malowniczej miejscowosci. Tereny przy...\nUkraina. Sprzedam PGR 1000ha w jednym areale, dzialki rolno-lesne, atrakcyjne\n150 zł /kg\nUkraina. Sprzedam PGR 1000ha w jednym areale, dzialki rolno-lesne, atrakcyjne siedliska z tradycyjna wiejska zabudowa. Obiekty rolnicze na dawnych polskich ziemiach, byla ferma krow, trzody...\nUkraina.Europalety,sklejki,materialy drewnopochodne od producenta.Plyty MDF, OSB\nod 10 zł /m³\nUkraina. Europalety, sklejki, materialy drewnopochodne od producenta. Plyty MDF, HDF, OSB. Przedsiebiorstwo Produkcyjno Handlowe, hurtownia materialow kompozytowych, drewnopochodnych. Producent...\nOtrzymuj nowości na temat ukraina na skrzynkę e-mail


problem z sarnami - Szkodniki - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez modrzew, Styczeń 28, 2017 w Szkodniki\nWitam. Mam problem z sarnami, które niszczą agrowłóknine rozłożona na ziemniakach i ogrórkach. Znacie jakieś sposoby aby je odgonić? Pole nie jest blisko lasu.\nEdytowano Styczeń 28, 2017 przez modrzew\nweź szpadel pierd.... jedną w łeb powieś za kopytka na rogu pola i reszta już nie przyjdzie;-)\nNiestety ale przyjdą. Na początek jakiś smrodek- pogadaj z mysliwymi powiedzą gdzie kupić. Na koniec 2,5 metrowe ogrodzenie z siatki leśnej Plus pastuch elektryczny ☺\nWłaśnie tego ogrodzienia chcę uniknąć gdzieś przeczytałem coś o mydle. Czy to się sprawdza?\na co z mydłem się robi , a ten specyfik myśliwych nie działa sam próbowałem smród jak nie wiem a sarny nadal rzepak wpierdzielaja\nPodobno mydło rozkłada się na polu i sarny nie przychodzą. Ale czy to prawda to nie wiem.


mój świat, moje szycie, moja pasja...: Ropucha Łakomczucha\nAutor: aneta o 16:29\nCukromania 28 stycznia 2015 17:08\nnajpiękniejsza sesja, jaką widziałam ostatnio :) Ropucha jest wspaniała - dzieci szaleją na jej widok, są nie do okiełznania :P Bardzo, naprawdę bardzo dziękuję!\naneta 9 lutego 2015 21:36\nDzięki :-) Miło słyszeć, że dzieciakom się podoba :-)\nM Kal. 28 stycznia 2015 17:40\nPiękna Dama z Łakomczuchy. Sesja rewelacyjna!\nZawód Kobieta 28 stycznia 2015 17:40\nOhh tak. Jest piękna ! ;)\nKarolina Uszyj Mi Mamo 28 stycznia 2015 18:45\nSuper, i super akcja! :)\nKarolina @ B-craft 28 stycznia 2015 18:48\nOoo żabciu - śliczna :)\nCukromania 28 stycznia 2015 19:20\nJeśli mogę to mam jeszcze jedną fajną wiadomość - książeczki można jeszcze kupować :) A Ropuszka już niedługo zmieni właściciela. Moim marzeniem (i myślę, że Anety marzeniem również), jest przekazanie Ropuchy w troskliwe ręce, które wygrają jej licytację i zasilą konto fundacji :) Fajny pomysł?? :D\nomikrona 28 stycznia 2015 19:55\nSuper żaba :)\nKinga Wierzbicka 29 stycznia 2015 21:47\nO matko, świetna! Jak pomysłowo zrobiony jęzor :-)\naneta 9 lutego 2015 21:37\nDzięki. Chwilę zajęło mi wymyślenie jak zakombinować z tym językiem :-)\nAnia 30 stycznia 2015 18:17\nHihihi, świetna! Uśmiech gwarantowany!


Dziennikarze do piór\nMarszałek Województwa Śląskiego ogłasza pierwszą edycję ogólnopolskiego konkursu dziennikarskiego im. Krystyny Bochenek\n- Konkurs został zorganizowany z dwóch powodów: po pierwsze, żeby upamiętnić naszą wspaniałą koleżankę Krystynę Bochenek, a po drugie – by wreszcie stworzyć konkurs i nagrodę dla dziennikarzy, którzy najrzetelniej i najbardziej obiektywnie piszą o województwie śląskim. Bardzo się cieszę, że ta wspólna inicjatywa środowiska dziennikarskiego i Urzędu Marszałkowskiego ziściła się. Myślę, że oprócz nagrody głównej, dla zwycięzcy równie istotny będzie prestiż i promocja województwa. 13 marca w Radiu Katowice, czyli drugim rodzinnym domu Krysi, odbędzie się uroczyste ogłoszenie wyników i wręczenie nagrody” – powiedział marszałek Adam Matusiewicz.\nNa autora najwartościowszej publikacji poświęconej sprawom województwa śląskiego czeka nagroda w wysokości 50 tys. zł. Konkurs ma charakter otwarty, ale w szczególności będą uwzględniane problemy związane z historią województwa śląskiego i jej stereotypowymi ocenami w kraju oraz obecnymi zmianami i wizjami przyszłości, co do miejsca i roli regionu w Polsce i Unii Europejskiej. Przedsięwzięcie ma promować region, a także upamiętnić Krystynę Bochenek – śląską dziennikarkę znaną z wielu akcji i inicjatyw społecznych.\nTermin zgłaszania prac do konkursu upływa 31 grudnia 2011 roku. Wręczenie nagrody odbędzie się 13 marca – w dniu imienin Krystyny. W pierwszej edycji konkursu pod uwagę brane będą publikacje prasowe, audycje radiowe i programy telewizyjne oraz publikacje z zakresu dziennikarstwa internetowego opublikowane w latach 2010 i 2011.\nLaureata wyłoni Kapituła w składzie: marszałek województwa śląskiego Adam Matusiewicz, rektor Uniwersytetu Śląskiego prof. Wiesław Banyś, dziekan Wydziału Radia i Telewizji prof. Krystyna Doktorowicz, szef „Faktów” TVN Kamil Durczok, reportażystka radiowa Anna Sekudewicz oraz dziennikarz „Polityki” Jan Dziadul. W przyszłości do kapituły będą mogli wejść również laureaci konkursu.\nWicemarszałek Senatu Krystyna Bochenek zginęła 10 kwietnia w katastrofie prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Wiele lat pracowała w Polskim Radiu Katowice, współpracowała też z telewizją i prasą. Była autorką wielu akcji i inicjatyw społecznych, pomysłodawczynią ogólnopolskiego dyktanda i corocznych imieninowych zjazdów Krystyn. Z inicjatywą upamiętnienia Krystyny Bochenek w formie corocznej nagrody jej imienia wyszło w ubiegłym roku regionalne środowisko dziennikarskie. W listopadzie 2010 r. sejmik województwa jednogłośnie poparł ten pomysł.\nSzczegółowe informacje znaleźć można na stronie internetowej Województwa Śląskiego.\n(źródło: Biuro Prasowe Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego)


Kwatery Prywatne Jazowsko Tudzieńskówka - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegiNoclegi JazowskoKwatery prywatne Jazowsko\nKwatery prywatne Jazowsko Tudzieńskówka\nKwatery prywatne w Jazowsku Tudzieńskówka województwo małopolskie, powiat nowosądecki\nZnaleziono 1 ofertę noclegową (0 w dzielnicy Tudzieńskówka oraz 1 w okolicy)\nBiały Dunajec, ul. Jana Pawła II 40 (Pokoje gościnne)\nBukowina Tatrzańska, ul. Długa 46 (Pokoje gościnne)\nKwatery prywatne w miejscowości Jazowsko, w dzielnicy Tudzieńskówka. Porównaj możliwość zakwaterowania w Jazowsku w zależności od standardu oraz ceny. Jazowsko, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Jazowsku:\n» agroturystyka Jazowsko Tudzieńskówka\nKwatery prywatne Jazowsko, szukasz noclegów w kwaterach prywatnych w Jazowsku w turystycznym serwisie noclegowym e-turysta.pl. Posiadamy bazę kwater prywatnych w Jazowsku obejmującą oferty ze wszystkich dzielnic miasta. Tanie noclegi w kwaterze prywatnej w Jazowsku kwatera prywatna noclegi Jazowsko i inne propozycje na spędzenie weekendu w przystępnej cenie. Domowa atmosfera i luźna atmosfera, kwatera prywatna Jazowsko tani nocleg. Pokoje i kwatery w Jazowsku. Nasz portal dostarcza Ci precyzyjne informacje i atrakcyjne pomysły na nocleg w kwaterze prywatnej w Jazowsku. Nie możesz przegapić sezonowych obniżek i promocji w kwaterach prywatnych zamieszczonych w serwisie e-turysta.pl. Szukasz noclegu w Jazowsku? Nie szukaj dalej, sprawdź noclegi w kwaterach w Jazowsku u nas.\n» kwatery prywatne Jazowsko Nowakówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Potoki\n» kwatery prywatne Jazowsko Migostów\n» kwatery prywatne Jazowsko Podkrzyzie\n» kwatery prywatne Jazowsko Przydomki\n» kwatery prywatne Jazowsko Biedówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Mostkówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Podgwizdówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Półanki\n» kwatery prywatne Jazowsko Pomietły\n» kwatery prywatne Jazowsko Za Górką\n» kwatery prywatne Jazowsko Padoły\n» kwatery prywatne Jazowsko Gruszów\n» kwatery prywatne Jazowsko Chałupina\n» kwatery prywatne Jazowsko Kliniec\n» kwatery prywatne Jazowsko Kozieńskie\n» kwatery prywatne Jazowsko Krawędy\n» kwatery prywatne Jazowsko Bielówka Niżna\n» kwatery prywatne Jazowsko Opijówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Gorzków\n» kwatery prywatne Jazowsko Nad Browarem\n» kwatery prywatne Jazowsko Łąki\n» kwatery prywatne Jazowsko Stece\n» kwatery prywatne Jazowsko Cegielnia\n» kwatery prywatne Jazowsko Zawieśnia\n» kwatery prywatne Jazowsko Obłazy\n» kwatery prywatne Jazowsko Dołki\n» kwatery prywatne Jazowsko Pasternik\n» kwatery prywatne Jazowsko Zarębek\n» kwatery prywatne Jazowsko Bielówka Wyżna\n» kwatery prywatne Jazowsko Równia\n» kwatery prywatne Jazowsko Sopatówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Leonówka\n» kwatery prywatne Jazowsko Ptaszniki\n» kwatery prywatne Jazowsko Zagroda


Numer telefonu 225051602. Sprawdź kto dzwonił!\nnumery 225 05 16\n225 05 16 02\nNumer telefonu 225051602 - przydatne informacje\nDzwoniąc pod numer 225051602 najprawdopodobniej nie poniesiesz żadnych ukrytych kosztów, tylko opłatę wg cennika Twojego operatora.\nKomentarze do numeru telefonu 225051602\ndodany: 2016-10-25 16:29:41 przez "Gustaw"\nOSZUSTWO- próba yłudznia piniędzy przez podszycie się pod PZU. Ponieważ ostatnio wielokrotnie tego usiłowano chciałem zgłosić sprawę policji, ale ich reakcja byłąśmieszna: powiedziano mi, że muszę sie zgłosić osobiście na komisariat i nie wiadomo jak długo to zajmie.\ndodany: 2014-11-28 20:07:03 przez "czarek"\nOszuści,próbują wyłudzić kasę za niby zaległe ubezpieczenie. Najlepiej od razu usunąć smsa.\ndodany: 2014-08-22 9:31:40 przez "kertoiP"\nUwaga próba oszustwa. Podszywają się pod PZU i żądają zapłaty za niby zaległe ubezpieczenie\nNumer telefonu 225051602 skomentowano 3 razy.\nNikt Ci jeszcze nie pomógł? Nie udało się dowiedzieć do kogo należy numer telefonu 225051602? Spróbuj wrócić później. Codziennie odwiedzają nas tysiące osób, może jutro ktoś odpowie.\n0048 225051602 - dodaj nowy komentarz\nWiesz lub domyślasz się kto dzwonił i do kogo należy szukany przez Ciebie numer telefonu 225051602? Przyłącz się do zwalczania spamu telefonicznego i rozpoznawania nadawców niechcianych połączeń i wiadomości tekstowych (sms).\nDodaj komentarz do nr tel. 225051602 i pomóż innym użytkownikom!\n225051602 numer telefonu szukano w sumię 12 razy.\nOstatni raz szukano go dnia 2017-01-24 o godzinie 20:01:34 czasu polskiego.\nOstatnio komentowane numery telefonu podobne do 225051602\nNa górze strony znajduje się nawigacja wstecz ("breadcrumb"), która pozwola dotrzeć do obecnie oglądanego numeru telefonu 225051602. Po drodze można zobaczyć najciekawsze komentarze do podobnych numerów telefonicznych (często należą do tej samej firmy lub organizacji).


Pędził fordem, jak szalony. W aucie było siedem osób! - Warszawa, Super Express\nAutor: KPP w Piasecznie Pędził fordem, jak szalony. W aucie było siedem osób!\nKolejny pirat drogowy został srogo ukarany za łamanie przepisów ruchu drogowego. Tym razem prawo jazdy stracił 20-letni kierowca forda focusa, który w terenie zabudowanym gnał z prędkością 112 km/h. Jak się szybko okazało, przekroczenie prędkości nie było jego jedynym przewinieniem. Wszystko wyszło na jaw podczas policyjnej kontroli.\nNiedzielną szarżę 20-letniego Ukraińca przerwali policjanci z drogówki. W miejscowości Bogatki pomiędzy Prażmowem, a Piasecznem, mundurowi zauważyli forda focusa, którego kierowca lekceważył przepisy prawa oraz trudne warunki atmosferyczne. Gnał on terenem zabudowanym nie zwracając uwagi na obowiązujące ograniczenia prędkości.\nPolicjanci ruszyli za autem. - Pomiar prędkości wykazał, że w terenie zabudowanym samochód poruszał się z prędkością 112 km/h - przekazał nadkom. Jarosław Sawicki z policji w Piasecznie.\nJak szybko wyszło na jaw, 20-letni kierowca swoją niebezpieczną jazdą narażał nie tylko siebie i innych uczestników ruchu, ale również sporą liczbę swoich pasażerów. Fordem focusem jechało bowiem łącznie aż siedem osób! Trzy kobiety i czterech mężczyzn w wieku 18-40 lat. Wszyscy byli obywatelami Ukrainy.\n- Młody kierowca stracił prawo jazdy, a dodatkowo otrzymał trzy mandaty karne. Za przekroczenie dozwolonej prędkości, za brak wymaganego paszportu oraz za przekroczenie dopuszczalnej liczby osób w pojeździe. Łącznie na kwotę 1200 złotych - poinformował nadkom. Sawicki.\nUkarani zostali również pasażerowie podróżujący fordem focusem. Każdy z nich otrzymał 500 zł mandatu. Zgodnie z ustawą o cudzoziemcach każdy obcokrajowiec przebywający na terenie Polski jest zobowiązany posiadać przy sobie paszport lub dokument podróży uprawniający do pobytu na naszym terytorium.


PLAN ROZWOJU ZAWODOWEGO NA STOPIEŃ NAUCZYCIELA MIANOWANEGO NAUCZYCIELA TECHNOLOGII INFORMACYJNEJ MONIKI GONCIARZ - PDF\nDownload "PLAN ROZWOJU ZAWODOWEGO NA STOPIEŃ NAUCZYCIELA MIANOWANEGO NAUCZYCIELA TECHNOLOGII INFORMACYJNEJ MONIKI GONCIARZ"\n1 PLAN ROZWOJU ZAWODOWEGO NA STOPIEŃ NAUCZYCIELA MIANOWANEGO NAUCZYCIELA TECHNOLOGII INFORMACYJNEJ MONIKI GONCIARZ\n2 Sfery I ORGANIZACYJNA Lp. ZADANIA FROMY REALIZACJI TERMIN DOWODY REALIZACJI UWAGI 1. Poznanie procedury awansu zawodowego Odczytanie ze stron r Notatki z analizy prawa internetowych oświatowego, plan rozwoju MEN oraz analiza przepisów prawa oświatowego dotyczącego awansu zawodowego na stopień nauczyciela minowanego. zawodowego. 2. Poznanie zasad funkcjonowania i organizacji szkoły. Analiza dokumentacji, statutu szkoły, wewnątrzszkolnego systemu oceniania itp. 3. Nawiązanie współpracy z opiekunem stażu Wymiana doświadczeń, obserwacje, hospitacje 4. Prowadzenie dokumentacji szkolnej Prowadzenie dziennika lekcyjnego 5. Dokumentowanie realizacji planu rozwoju Gromadzenie dokumentów, świadectw, zaświadczeń, scenariuszy, zdjęć, itp r Udział w Radzie Pedagogicznej inaugurującej nowy rok szkolny 2002/2003. Notatki z analizowanych dokumentów Cały okres stażu Na bieżąco Na bieżąco Dokumenty\n3 6. Przygotowanie projektu sprawozdania Opis realizacji Planu Rozwoju Zawodowego 2005 Sprawozdanie z realizacji Planu Rozwoju Zawodowego. 7. Uczestniczenie w pracach organizacyjnych szkoły: - Rady Pedagogiczne - Rady Klasyfikacyjne - Rady szkoleniowe Udział w pracach organizacyjnych wg planu 8. Poznanie zasad BHP w szkole Instruktaż Od IX 2004r Na bieżąco Notatki własne Zastosowanie przepisów w pracy II OSOBISTA 1. Samodzielne studiowanie literatury pedagogicznej Przegląd i analiza dostępnych na rynku programów nauczania, podręczników i poradników dla nauczycieli informatyki. Czytanie czasopism o tematyce informatycznej np.: Komputer Świat, ENTER, itp. Na bieżąco Sprawozdanie. 2. Pełnienie dodatkowych funkcji szkole Opieka nad pracownia informatyczną. Pomaganie nauczycielom w przygotowaniu lekcji wykorzystaniem komputera. Współudział w opracowaniu folderu na Na bieżąco Potwierdzenie Dyrektora szkoły. Potwierdzenie nauczycieli, sprawozdanie.\n4 jubileusz szkoły; pomoc w organizacji Dnia Przedmiotów Ścisłych. 3. Obserwacja możliwości ucznia - zbieranie informacji według przygotowanych narzędzi. Sprawdziany, prace grupowe itp. na bieżąco Sporządzenie bieżącej dokumentacji. 4. Doskonalenie i podnoszenie kwalifikacji oraz ulepszanie warsztatu pracy 5. Dzielenie się swoją wiedzą, doświadczeniem Uczestniczenie w różnych formach doskonalenia nauczycieli Projektowanie i wykonanie dyplomów, zaproszeń, podziękowań, listów gratulacyjnych itp. Pomoc w organizacji Dnia Przedmiotów Ścisłych Pomoc od strony informatycznej związana z wymianą młodzieży Pomoc nauczycielom w realizacji zajęć z wykorzystaniem stanowisk komputerowych Na bieżąco Świadectwa ukończenie kursów, zaświadczenia Zaświadczenie potwierdzające wydane przez Dyrektora szkoły. Kopie prac. Potwierdzenie nauczycieli. III DYDAKTYCZNA 1. Upowszechnianie swego dorobku. Publikacja planu rozwoju Zaświadczenie.\n5 w Internecie. 2. Realizowanie programu nauczania Technologii Informacyjnej Opracowanie i zrealizowanie programu nauczania Technologii Informacyjnej 3. Organizowanie zajęć lekcyjnych Uczestniczenie w zajęciach prowadzonych przez opiekuna stażu i innych nauczycieli 4. Doskonalenie prowadzenia zajęć lekcyjnych Prowadzenie zajęć w obecności opiekuna stażu 5. Organizowanie zajęć popularyzujących Konsultacje dla Technologie informatyczne. nauczycieli w zakresie obsługi komputera z uwzględnieniem możliwości Internetu. Opracowanie testów, sprawdzianów. Okres stażu Uzyskanie rezultatów ze znajomości podstaw technologii informacyjnej Okres stażu Doskonalenie sposobu prowadzenia zajęć, umiejętność omawiania zajęć, scenariusze lekcji Okres stażu Materiały przygotowywane przez nauczyciela, scenariusze lekcji Potwierdzenie nauczycieli Na bieżąco Kopie. Opracowanie wraz z uczniami materiałów na Drzwi Otwarte Kopie IV WYCHOWAWCZA 1. Zapoznanie programem wychowawczym szkoły Analiza programu wychowawczego szkoły. X 2004r Notatki\n6 2. Udział w konsultacjach z rodzicami Przekazywanie na bieżąco informacji rodzicom na temat postępów w nauce i zachowaniu ich dzieci; analiza, dyskusja, wyciąganie wniosków. Na bieżąco Harmonogram konsultacji z rodzicami. 3. Aktywna realizacja zadań wychowawczych szkoły. Sprawowanie opieki wychowawczej w czasie zajęć szkolnych, zajęć w terenie, wyjazdów edukacyjnych. Rozwijanie skutecznych i właściwych relacji uczeń nauczyciel. Dziennik lekcyjny, zdjęcia. Dziennik lekcyjny, scenariusze zajęć. 4. Zdobywanie umiejętności efektywnej pracy wychowawczej zgodnej ze statutem szkoły i programem wychowawczym Dostrzeganie i zgłaszanie problemów wychowawczych, uczestniczenie w analizowaniu problemu wychowawczego i poszukiwaniu środków zaradczych, współpraca z wychowawcami klas i innymi nauczycielami Okres stażu Opracowała Monika Gonciarz


Projekt domu Cypisek 2 (MG Projekt Pracownia Architektoniczna) - Domowy.pl\nPow. całkowita:104,71 m²\nPowierzchnia zabudowy:104,71 m²\nWymiary budynku:12,37 m × 9,83 m\nMinimalna działka:20,37 m × 17,83 m\n2. Salon20,69 m²\n3. Kuchnia z jadalnią9,24 m²\n7. Sypialnia9,18 m²\n8. Sypialnia12,27 m²\n9. Sypialnia9,36 m²\nProjekt domu Cypisek 2 to powiększona wersja projektu Cypisek. Parterowy dom dla 4-osobowej rodziny, przekryty prostym, dwuspadowym dachem, z nieużytkowym strychem, który można zaadaptować na poddasze. Elewacja frontowa domu została urozmaicona narożnym podcieniem wejściowym, oraz zadaszonym wykuszem kuchni. Elewację ogrodową wzbogacają szerokie drzwi wyjściowe z salonu na taras, oraz podcień nad częścią tarasu. Cała bryła budynku - choć prosta, została ciekawie skomponowana. Tradycyjne dachy łączą się tutaj z nowoczesnym detalem i materiałami. Wnętrze parteru podzielono na część dzienną i nocną - z trzema sypialniami i łazienką. W części dziennej zaprojektowano salon z narożnym kominkiem i wygodną kuchnię z kącikiem jadalnym w wykuszu. Schodki z holu prowadzą na strych nieużytkowy, który można z łatwością można zaadaptować na dodatkowe poddasze. Dostępna jest także wersja projektu Cypisek 2 w odbiciu lustrzanym.


Saint-Cyr-sur-Mer — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Restaurant l'Albatros\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Saint-Cyr-sur-Mer Atrakcje w pobliżu obiektu Restaurant l'Albatros\nEuropa›Francja›Prowansja›Var›Saint-Cyr-sur-Mer›Saint-Cyr-sur-Mer Restauracje›Restaurant l'Albatros\n216 recenzje(-i) Nr 7 wśród 72 Restauracje w lokalizacji Saint-Cyr-sur-Mer Certyfikat jakości $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 37 Port, 83270 Saint-Cyr-sur-Mer, Francja +33 4 94 26 12 31\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Restaurant l'Albatros Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Restaurant l'Albatros — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Restaurant l'Albatros? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n37 Port, 83270 Saint-Cyr-sur-Mer, Francja Lokalizacja:\nOto pytania, które zadawali klienci, wraz z odpowiedziami przedstawicieli i innych klientów obiektu Restaurant l'Albatros\n2 pytań Zadaj pytanie Pytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Restaurant l'Albatros.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Restaurant l'Albatros Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 368 recenzje(-i) Aqualand Cyr Sur Mer\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 129 recenzje(-i) Restaurant le M\n211 recenzje(-i) Les Quatre Vents


Aż dwa uderzenia Polki nominowane do zagrania roku! "To było nadzwyczajne" Tenis - Sport.pl\nDS 24.11.2020 16:08\nJeśli jeszcze nie oddaliście głosu na zagranie roku w damskim tenisie, to czas najwyższy. Głosować można na Twitterze w tym miejscu:\nWśród czterech wyróżnionych zagrań aż dwa należą do Magdy Linette. Jedno podchodzi z lutego turnieju w Hua Hin, gdy popisała się fantastycznym forhendem w starciu z Shuaj Peng. Zachwycony komentator nie mógł wyjść z podziwu. Powiedział: "Żartujesz sobie ze mnie. To było nadzwyczajne". Drugie zagranie Linette jest z sierpniowej imprezy w Lexington, gdy rywalizowała z Lauren Davis.\nLinette jak Radwańska i Świątek?\nJeśli Linette okaże się najlepsza, będzie kontynuować polską tradycję w tym głosowaniu. W latach 2013-2017 wyróżnienie dla najlepszego zagrania roku otrzymywała Agnieszka Radwańska. Rok temu sukces finalistki Wimbledonu powtórzyła Iga Świątek.\nNominację w tym roku otrzymały także Caroline Wozniacki i Karolina Pliskova. Ta pierwsza od styczniowego Australian Open nie gra już w tenisa. Wybór kandydatur wywołał wiele kontrowersji. - "Serio? Caroline Wozniacki? To normalne zagranie", "Kto wybrał te uderzenia?", "Dziwne wybory, dlaczego nie ma innych uderzeń" - to tylko niektóre z komentarzy. Jeden z kibiców zauważył z kolei: "Magda Linette sprawia, że Agnieszka Radwańska może być dumna".\nLinette z nowym trenerem\nMiesiąc temu trener Mark Gellard poinformował na Instagramie, że wraz z Magdą Linette postanowili zakończyć współpracę. - Czas, który spędziliśmy razem, zawsze będzie wyjątkowy - napisał Brytyjczyk. Nowym szkoleniowce Polki został Chorwat Nikola Horvat.