Pierwsze izby powstały w krajach skandynawskich na przełomie XVIII i XIX wieku, ale najważniejszą rolę w tworzeniu samorządu rolniczego odegrały Francja i Niemcy. Powstanie izb wiąże się z trudną sytuacją ówczesnego rolnictwa. Izby Rolnicze powszechnie zostały wprowadzone w Prusach Królewskich ustawą z 30 czerwca 1894 r.. Był to okres, ciężkiego kryzysu rolnictwa europejskiego, spowodowany importem taniego zboża z Ameryki Północnej. W latach 1920-38 powołano izby rolnicze w większości krajów europejskich. W Belgii izby rolnicze powstały w 1924 roku, w Austrii w 1922 roku, na Węgrzech w 1920 roku, w Rumunii w roku 1925.\nPierwsza Izba Rolnicza na ziemiach polskich powstała w Poznaniu w 1895 roku. W zaborze pruskim izby obejmowały terytorium jednej prowincji, stąd też działały tu cztery izby rolnicze: poznańska, pomorska, wrocławska i wschodniopruska. Zadaniem ówczesnych izb było współdziałanie z administracją rządową, doskonalenie prawa gospodarczego, reprezentacja i obrona interesów rolnictwa i leśnictwa, zakładanie i prowadzenie szkół rolniczych, popieranie postępu technicznego w produkcji rolnej.\nW II Rzeczpospolitej Konstytucja z marca 1921 r., obok samorządu terytorialnego, gwarantowała istnienie samorządu gospodarczego. Zasadnicze znaczenie dla rozwoju samorządu rolniczego w Polsce miało jednak rozporządzenie Prezydenta RP o izbach rolniczych z dnia 22 marca 1928 r. Wtedy to izba rolnicza została zdefiniowana jako jednostka samorządu gospodarczego i osoba publiczno-prawna, działająca na obszarze jednego województwa i w granicach ustaw państwowych oraz własnego statutu. Istota samorządowego charakteru izb rolniczych polegała na wykonywaniu przez nie praw zwierzchnich w stosunku do członków, których przynależność do izb rolniczych była obligatoryjna. Izby miały charakter powszechny i dlatego mogły reprezentować interesy wszystkich rolników i bronić całego rolnictwa. Głównym celem izb rolniczych, określonym w rozporządzeniu, było zorganizowanie zawodu rolniczego (do rolnictwa zaliczano wówczas także leśnictwo, rybactwo, ogrodnictwo, hodowle zwierząt oraz inne gałęzie wytwórczości związanej z gospodarstwem rolnym). Rozporządzenie określało, że do zakresu działania izb rolniczych należy przedstawicielstwo i ochrona interesów rolnictwa, samodzielne przedsiębranie, w granicach obowiązujących przepisów prawa, środków w zakresie wszechstronnego popierania rolnictwa oraz wykonywania czynności, powierzanych izbom rolniczym przez ustawy i rozporządzenia, współdziałanie z władzami rządowymi i samorządowymi we wszystkich sprawach, dotyczących rolnictwa.\nW okresie międzywojennym powstało 13 izb: Warszawska, Łódzka, Lubelska, Kielecka, Białostocka, Wileńska, Poleska, Wołyńska, Lwowska, Krakowska, Śląska, Wielkopolska i Pomorska. Izby współpracowały ze sobą w ramach dobrowolnej centrali samorządu rolniczego jaką był Związek Izb i Organizacji Rolniczych Rzeczypospolitej Polskiej z siedzibą w Warszawie.\nRozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1932 r. przyniosło kolejne rozszerzenie kompetencji izb rolniczych. Podkreślony został istotny cel izb rolniczych: zorganizowanie zawodu rolniczego oraz współdziałanie w dziedzinie rolnictwa, a więc coś więcej niż jedynie reprezentowanie interesów gospodarczych. W rozporządzeniu zapisano, że izby współdziałają z władzami rządowymi i samorządowymi we wszystkich sprawach dotyczących rolnictwa, a szczególnie przy wykonywaniu przez te władze nadzoru nad działalnością powiatowych samorządów terytorialnych i zapewnieniu jednolitości prowadzonej przez te samorządy akcji w dziedzinie rolnictwa. Nakreślono również ważny odcinek współpracy samorządu rolniczego z państwem, właściwe władze rządowe miały przesyłać izbom rolniczym do zaopiniowania projekty ustaw i rozporządzeń mających doniosłe znaczenie dla rolnictwa, przed skierowaniem ich na drogę obrad ustawodawczych.\nPrężną działalność izb rolniczych przerwał wybuch II Wojny Światowej. W okresie okupacji działalność izb wojewódzkich została zawieszona. Okupanci pozostawili jedynie istniejące biura powiatowe, które wykorzystywano jako jednostki ściągające od rolników nałożony przez okupanta kontyngent. Po zakończeniu II Wojny Światowej już 1945 roku wznowiły swoją działalność izby rolnicze między innymi: lubelska, wielkopolska , białostocka, warszawska i kielecka. Pracę izb rolniczych utrudniały jednak przeszkody natury politycznej. Nowa władza zarzucała samorządowi rolniczemu między innymi to, że w przeszłości popierał gospodarstwa obszarnicze, a zaniedbywał drobnych rolników. Rzeczywiste przesłanki były jednak inne. Samorząd rolniczy zajmował się aktywnie wdrażaniem postępu rolniczego na wsi we wszystkich jego możliwych formach, dlatego stał się dla ówczesnej władzy niewygodna. Ostatecznie izby zostały zlikwidowane dekretem z dnia 26 sierpnia 1946 roku o zniesieniu izb rolniczych, który wszedł w życie 10 października 1946 r. Dekretem tym zadania izb rolniczych zostały przekazane, pozostającemu pod kontrolą komunistów, Związkowi Samopomocy Chłopskiej. Związkowi został również przekazany majątek izb rolniczych, powstały po umorzeniu ich zobowiązań.\nEfektem kilkuletnich starań była uchwalona 14 grudnia 1995 roku ustawa o izbach rolniczych, która stworzyła podstawy prawne do przeprowadzenia demokratycznych wyborów i wyłonienia organów samorządu rolniczego.\nNastępnym etapem była nowelizacja ustawy o izbach rolniczych z dnia 21 czerwca 2001 roku, która przyniosła rozszerzenie zakresu kompetencji samorządu rolniczego oraz wprowadziła zmiany w jego strukturze organizacyjnej.\nTerenem działania izb rolniczych reaktywowanych na mocy ustawy z 1995 roku było 49 województw. Tak było do roku 1999. W związku z wprowadzeniem z dniem 1 stycznia 1999 roku reformy ustrojowej państwa na mocy ustawy z dnia 29 grudnia 1998 roku terenem działania izb rolniczych stał się obszar nowego województwa, a więc w miejsce dotychczasowych 49 izb rolniczych powstało 16.\nW ich skład weszły izby rolnicze działające na terenie nowo utworzonych województw.\nW dniu 10 lutego 1933 r. Minister Rolnictwa i Reform Rolnych nadał statut Lubelskiej Izbie Rolniczej. Na podstawie tego dokumentu izba działała do wybuchu II Wojny Światowej. Dzięki zapałowi i wytrwałej pracy, w tym krótkim czasie Lubelska Izba stworzyła dużą dobrze funkcjonującą instytucję. W 1938 r. Walne Zgromadzenie Izby tworzyło 50–ciu Radców. W Izbie było zatrudnionych 54 pracowników.\nIzba posiadała w Lublinie własną siedzibę na ul. 3-go Maja 20 oraz:\nZakład Ogrodniczo - Doświadczalny w Zemborzycach,\nZakład Rolniczo – Doświadczalny im. St. Staszica w Chełmie,\nZakład Doświadczalno – Rolniczy w Sobieszczynie,\nOgnisko- Kultury Rolniczej w Zemborzycach,\nStację Ochrony Roślin,\nBiuro Rachunkowości Rolniczej,\nMajątek Felin – 147 ha,\n„Wille Nałęczów” w Nałęczowie.\nBudżet na okres 1 kwietnia 1938 - do 31 marca 1939 r. wynosił:\nDochody 679 910 zł\nWydatki 679 873 zł\nW okresie okupacji Niemcy ograniczyli działalność Lubelskiej Izby Rolniczej do zbierania kontrybucji. Funkcjonowały dalej wszystkie zakłady i majątek Felin. W tym okresie praca w zakładach doświadczalnych izby wystarczała jedynie na utrzymanie jej pracowników. Dawała jednak zwolnienie z wywózki na roboty do Niemiec.\nLosy pracowników i radców w tym okresie potoczyły się różnymi drogami. Zdecydowana część osób związanych z izbą zachowywała patriotyczną postawę. Pracownicy Zakładu w Zawieprzycach byli żołnierzami Armii Krajowej. W Zakładzie w Zembrzycach była produkowana i przechowywana broń. Dekret PKWN 1945 r. zlikwidował izby. Majątek Lubelskiej Izby Rolniczej w latach 1946-47 w całości przejął Związek Samopomoc Chłopska. Lubelska Izba Rolnicza odrodziła się w 1996 r. W związku z tym, że ustawa o izbach z 1995 r. nie przewidziała ciągłości przedwojennej izby trzeba było zaczynać od podstaw. Pierwsze biuro izby mieściło się w gmachu Urzędu Wojewódzkiego przy ul. Lubomelskiej.\nPrezesem Zarządu I Kadencji Lubelskiej Izby Rolniczej w „małym województwie” był Bogdan Rzączyński, a Dyrektorem Biura Wiesław Osiewicz. W „małej izbie” było 120 delegatów.\nPo reformie administracyjnej w 1999 r. Izba miała 400 Delegatów z 20 powiatów. Prezesem nowej „dużej izby” został Robert Jakubiec, Wiceprezesem Marian Jaworski, a Członkami Zarządu: Bogdan Rzączyński, Stanisław Stasiuk i Wiesław Grudzień.\nW tym roku odbyły się wybory delegatów IV Kadencji izb z 20 powiatów zostało wybranych 390 delegatów.\nObecnie w Lubelskiej Izbie pracuje 20 pracowników. LIR posiada własne biura w Lublinie, Białej Podlaskiej, Chełmie i Zamościu.\nIzba posiadała własną siedzibę w Lublinie ul. 3 maja 20,\nZakład Ogrodniczo- Doświadczalny w Zemborzycach,\nMajątek Felin 147 ha,\nWille Nałęczów w Nałęczowie.\nLIR miała pod opieką:\nSekcję Hodowli Bydła Nizinnego - 67 obór,\nSekcję Hodowli Bydła Polskiego Czerwonego – 31 obór,\nZwiązek Hodowców Koni przy LIR, który zrzeszał 152 hodowców stad indywidualnych,\nZwiązek Hodowców Trzody Chlewnej i Bydła w tym pod opieką 3 chlewnie zarodowe\nZwiązek Hodowców Owiec w tym 6 owczarni\nPrzy izbie funkcjonował Związek Pszczelarzy - 519 pasiek.\nIzba opiekowała się również Kołami gospodyń wiejskich: 397 kół zrzeszający 7 406 osób.


Riki tiki... kosme-tiki!: listopada 2017\nHej! Dziś pod lupę wezmę kilka kosmetyków od Pierre Rene, marki która w ostatnim czasie pozytywnie mnie zaskakuje. Dla mnie najbardziej godnym uwagi produktem jest na pewno podkład Skin Balance, jeden z fajniejszych podkładów o mocniejszym kryciu w bardzo dobrej cenie. To jeden z tych podkładów, do którego zawsze wracam, nie jest może ideałem (takiego jeszcze nie znalazłam!), ale w moim osobistym rankingu podkładów umieściłabym go w ulubionej piątce. Dziś kilka kosmetyków z innej kategorii, które też być może Was zaciekawią.\nCREAM CONTOURING | Kremowy zestaw do konturowania z jaśniejszym i ciemniejszym odcieniem w ciepłej tonacji. Z tą paletką wiązałam pewne nadzieje, bo polubiłam w tym roku jej pudrową odmianę (paletka-trójka do konturowania). I jak to wypadło w rzeczywistości? Generalnie paletka fajna, mocno napigmentowana, o gęstej formule, ale ładnie się rozciera czy to palcami czy beauty blenderem. Najczęściej używałam brązowej części, bo tych jasnych odcieni w kremowych paletach bardzo rzadko używam. Na minus trochę kolor, bo jest jednak dość ciepły i myślę, że bardziej trafiony byłby po prostu nieco chłodniejszy. U mnie się sprawdza jeśli robią ciepły w tonacji makijaż i używam jej w rozsądnych ilościach. Nie polecam jednak jeśli szukacie czegoś raczej chłodnego do konturowania. Paletka kosztuje 39,99zł.\nLOOSE EYESHADOW 24 | Sypkie cienie od Pierre Rene wcześniej jakoś zupełnie mi umknęły, więc będę musiała na pewno się im jeszcze przyjrzeć. Póki co mam jeden kolor, super słodki cukierkowy róż, mieniący się z drobinkami. Jest to nr 24, ale na sklepie online widzę też kilka fajnych, jasnych, bardziej codziennych kolorów, które z chęcią obejrzałabym na żywo. Cień ma dobrą pigmentację i pachnie wanilią! Te sypańce kosztują niecałe 10zł, więc wydają się dobrą opcją przy ograniczonym budżecie.\nLIP MATIC 09 | O tej kredce przeczytałam po raz pierwszy w magazynie Makeup Trendy, gdzie była bardzo polecana. Faktycznie jest to coś innego i wartego uwagi - konturówka do ust, ale w jasnym, waniliowym kolorze. Oczywiście nie do stosowania solo na same usta, ale do delikatnego obrysowania ust poza ich konturem, co przy dajmy na to intensywnej czerwieni na ustach sprawia, że usta wydają się wyrysowane jak żyleta. Ciekawy produkt, myślę że warto mu się przyjrzeć. Cena 14,99zł\nPOMADKA HYDRA ELEGANCE 07 | Nawilżająca, nieco transparentna pomadka o lekkiej formule. Dla fanek takich kremowych, nawilżających pomadek będzie okej, dobra również na pierwsze próby oswajania czerwieni na ustach. Ja raczej celuję w mocniejsze krycie, ale takie czerwienie są w sumie dobre na co dzień jeśli nie chcemy razić z daleka kolorem ust. Kolor 07 to typowa krwista czerwień, ale na ustach wychodzi trochę bardziej malinowo.\nBLENDING SPONGE | Bardzo fajna i niedroga (16,99zł) jest gąbka a la beauty blender. Mowa tutaj o czarnej, ściętej gąbeczce którą możecie zobaczyć poniżej. Powiem Wam, że bardzo ją polubiłam i choć może nie przebija mojej ostatnio ulubionej Real Technique to lubię po nią sięgać ze względu na specyficzny kształt. Dzięki temu, że nie jest typowym jajkiem, jest bardziej precyzyjna i można nią łatwiej dostać się w okolice oczu czy kącików nosa, fajna sprawa. Jest też miękka i przyjemna w użytkowaniu.\nWyżej możecie zobaczyć swatche: po lewej jest oczywiście paletka do konturowania, pod nią swatch szminki, a po prawej na dłoni cielista konturówka i sypki cień. Z kolei całkiem na prawo Blending Sponge i jej nietypowy aczkolwiek bardzo praktyczny kształt :).\nAutor: kleopatre o 13:03 29 komentarzy:\nAutor: kleopatre o 17:58 18 komentarzy:\nAutor: kleopatre o 17:21 12 komentarzy:\nAutor: kleopatre o 20:04 33 komentarze:


Konrad Malec · 12-10-2012\nGdy napotykamy na kilkumiesięczną kolejkę do ortopedy, hepatologa czy okulisty, stajemy przed wyborem: czekać i cierpieć albo zapłacić za wizytę w prywatnym gabinecie. Przykład z Inowrocławia pokazuje, że samoorganizacja pacjentów może stanowić pożyteczny „plaster” na niedomagania polskiego lecznictwa.\nDzięki działalności gospodarczej non profit, pozyskiwanym dotacjom, a także zaangażowaniu społecznemu, Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy „Flandria” jest w stanie zaoferować swoim członkom m.in. bezpłatną opiekę w trudnych sytuacjach życiowych, wsparcie w „poruszaniu się” po systemie służby zdrowia oraz znaczne rabaty na płatne artykuły i usługi medyczne.\nDo niedawna lecznictwu przypisywano funkcję służebną wobec obywateli, stąd nazywano je „służbą zdrowia”. Wraz z postępującą komercjalizacją tej sfery, w publicystyce i języku potocznym coraz częściej używa się określenia „usługi medyczne”. Usługę można kupić, zarówno w ramach ubezpieczenia w NFZ, jak i indywidualnie. W tym pierwszym przypadku dostęp do lekarzy ograniczają limity kontraktów zawieranych z Funduszem. W tym drugim – zasobność portfeli pacjentów.\nWarto pamiętać, że również przed sławetnymi „reformami” sytuacja w polskim lecznictwie nie wyglądała różowo. – Kiedy człowiek szykował się do operacji, musiał przynieść niezbędny sprzęt, łącznie z rękawiczkami chirurgicznymi czy strzykawkami, bo nawet tego brakowało – wspomina początek lat 90. Ineza Skrzypiec-Sikorska, dyrektor „Flandrii”. Pani Ineza – z zawodu lekarz anestezjolog, a z powołania społecznik – była wówczas przewodniczącą komisji zdrowia w Radzie Miejskiej Inowrocławia, borykającego się z ogromnym bezrobociem. Zastanawiała się, w jaki sposób można pomóc ubożejącym mieszkańcom, których dostęp do usług zdrowotnych dobrej jakości był coraz bardziej utrudniony. – Myślałam o założeniu fundacji, która pomagałaby w dotarciu do lekarzy i środków medycznych. Punktem zwrotnym stała się wizyta belgijskich samorządowców w 1994 r. w celu wymiany doświadczeń. – Najbardziej interesowało mnie, dlaczego u nich tak dobrze funkcjonuje służba zdrowia – wspomina p. Skrzypiec-Sikorska. Goście, widząc duże zainteresowanie tematyką medyczną, obiecali wrócić i szerzej opowiedzieć tylko o tych kwestiach.\nZainteresowanie kolejną wizytą było ogromne – w 70-tysięcznym mieście sala została wypełniona po brzegi, a wielu chętnych w ogóle się na nią nie dostało. Zrobiło to na Belgach ogromne wrażenie. – Powiedzieli, że dostaniemy pieniądze na realizację projektu, a my nie mieliśmy pojęcia, czym jest projekt i dlaczego ktoś chce nam coś dawać – relacjonuje p. Ineza, której powierzono nadanie kształtu planowanym działaniom wspólnie z przedstawicielem Federacji Chrześcijańskich Stowarzyszeń Wzajemnościowych, odpowiedzialnym za pomoc biedniejszym krajom. Tworzenie projektu zajęło aż dwa lata. – Belgowie nie mogli zrozumieć naszej specyfiki i usiłowali przenieść do Inowrocławia doświadczenia z Afryki i Ameryki Łacińskiej, gdzie zazwyczaj trafiali na zupełne „pustkowie” medyczne i musieli budować wszystko od podstaw. W końcu jednak współpracownicy z Flamandii przyjechali i zobaczyli, jak to wszystko u nas wygląda. W trakcie odwiedzin zrozumieli, że polskiej służbie zdrowia brakuje nie tyle systemu organizacyjnego, co pieniędzy oraz usług odpowiedniej jakości. Po namyśle postanowiono stworzyć ofertę, która uzupełniałaby braki miejscowego systemu.\nZaczęto od sklepów medycznych dla niepełnosprawnych. Pomysł częściowo pochodził od pani Inezy, która w Niemczech zwróciła uwagę na zaskakująco dużą liczbę takich osób w przestrzeni publicznej. – Zastanawiałam się, skąd u nich tylu niepełnosprawnych, przecież wojna już dawno się skończyła. Dopiero gdy wróciłam do Polski i przypomniałam sobie obfitość sklepów zaspokajających potrzeby niemieckich inwalidów, pomyślałam, że u nas jest podobnie, lecz ci ludzie nie mają warunków, żeby wyjść na ulice. Zaczęła szukać niepełnosprawnych w domach. I znalazła.\nWe współpracy z Belgami udało się otworzyć pierwszy sklep zaopatrzenia medycznego m.in. dla osób niepełnosprawnych. W „pakiecie” znalazła się również wypożyczalnia sprzętu ortopedycznego, gdyż większości niepełnosprawnych nie było stać na zakup własnego. Wtedy też wspólnie z organizacjami zrzeszającymi pielęgniarki rozpoczęto działania na rzecz stworzenia systemu opieki domowej. – To były czasy, gdy wszystkich chorych przetrzymywano w szpitalach, ponieważ nie wierzono, że poza nimi znajdą właściwą opiekę – wspomina pani dyrektor SWP „Flandria”. Iwona Przybyła, odpowiedzialna za marketing i reklamę, przytacza fragment spisanej Misji organizacji: Chcemy wypełniać lukę między publiczną i prywatną służbą zdrowia, dostarczając produkty i usługi, dzięki którym potrzebującym będzie się żyło lepiej.\nZ kolei w Wizji, określającej wartości przyświecające działaniom Stowarzyszenia, zapisano szerzenie idei wzajemnej pomocy, solidarności międzyludzkiej, równości, życzliwości, rzetelności i otwartości. Pierwszy z jego sklepów istnieje już 15 lat. – Staramy się, żeby osoby potrzebujące rehabilitacji mogły u nas otrzymać wszelkie potrzebne produkty, od wkładek ortopedycznych i kul, przez balkoniki, wózki, po stabilizatory i poduszki ortopedyczne itp. Można u nas też nabyć prosty sprzęt do codziennych badań, jak glukometry czy ciśnieniomierze – wylicza Danuta Dajczer, sprzedawczyni w najstarszej placówce handlowej Stowarzyszenia. – Średnio odwiedza nas ok. 50 osób dziennie, co pokazuje skalę potrzeb. Często ludzie przychodzą po informacje, np. jak obsługiwać jakieś urządzenie czy jak zająć się chorym, ale też by zasięgnąć porady, jak otrzymać refundację czy dofinansowanie do sprzętu.Personel sklepów medycznych to rehabilitanci lub osoby specjalnie szkolone, którzy starają się każdemu pomóc, nawet gdy jest jasne, że dana osoba niczego w sklepie nie kupi. Udzielają również porad telefonicznych. – Dzwonią do nas z instytucji, np. z MOPS-u, a nawet NFZ-u, by skonsultować się w sprawie własnych możliwości – nie kryje dumy Ewelina Gapska, jedna z prowadzących placówkę.\nMniej więcej 1/3 stałych klientów stanowią członkowie Stowarzyszenia, którym na produkty nierefundowane przysługuje do 10% zniżki. – Jeżeli ktoś kupuje łóżko kosztujące 2750 zł, to zniżka daje mu znaczącą oszczędność. Tak samo jest przy stałym zaopatrywaniu się w określone produkty – mówi p. Gapska. Zaś p. Danuta dodaje: Rabaty dotyczą również sprzętu wypożyczanego. Podobnie funkcjonuje apteka. – Nasi członkowie otrzymują rabaty na wszystkie leki nierefundowane z NFZ i kosmetyki – wyjaśnia kierownik placówki, Zofia Łęk. Podkreśla jednocześnie, że na nowej liście refundowanych farmaceutyków zabrakło wielu dotychczasowych pozycji. – Ponadto, by dostać receptę z refundacją na leki specjalistyczne, trzeba najpierw otrzymać zaświadczenie od specjalisty, że dla danej osoby taki lek jest konieczny. Spowodowało to wydłużenie i tak już długich kolejek do specjalistów, wielu chorych musi więc za leki płacić pełną cenę. To sprawia, że ludzie chodzą po aptekach i szukają, gdzie jest taniej. W takiej sytuacji członkostwo we „Flandrii” staje się szczególnie atrakcyjne. Jej teza znajduje potwierdzenie w fakcie, że większość osób kupujących w aptece „Flandrii” leki nierefundowane stanowią członkowie organizacji.\nDbałość o pacjenta przejawia się także w tym, że jeszcze przed wprowadzeniem obowiązku informowania o tańszych zamiennikach leków farmaceuci z „Flandrii” z własnej inicjatywy wskazywali je klientom. – Ponadto zawsze staramy się znaleźć czas, by porozmawiać z chorym i udzielić mu pomocy. Farmaceuci chętnie informują pacjentów także o ubocznym działaniu leków, ich synergizmie i antagonizmie, często proponując badania profilaktyczne, organizowane przez Stowarzyszenie. Zresztą uczestnicząc w którejkolwiek formie pomocy czy zajęć we „Flandrii”, można usłyszeć o możliwościach zaangażowania się w inne inicjatywy.\nDziałania podejmowane przez p. Inezę wraz z zagranicznymi partnerami zostały sformalizowane w 1996 r. w ramach Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy „Flandria”. Na jego powstanie środki wyłożyli rząd flamandzki oraz wspomniana Federacja Chrześcijańskich Stowarzyszeń Wzajemnościowych, pełniących w Belgii rolę oficjalnych kas chorych. Później powstała Fundacja Wzajemnej Pomocy, której celem jest pozyskiwanie środków na działalność Stowarzyszenia oraz propagowanie myśli wzajemnościowej, a niedawno także Spółdzielnia Europejska „Flandria”, do której przeniesiono całą działalność gospodarczą. – Pobieramy symboliczne składki, dzięki którym nasi członkowie mogą korzystać ze zniżek w naszych sklepach czy aptece. Dzięki temu już dawno zyskaliśmy miano pierwszej kasy chorych, nim jeszcze taki twór zaistniał w naszej rzeczywistości – wyjaśnia Skrzypiec-Sikorska, która została prezeską spółdzielni.\n– Stowarzyszenie nie prowadzi działalności charytatywnej, lecz samopomocową – akcentuje liderka „Flandrii”. To oznacza, że jeśli przychodzi do niego ktoś, kto nie ma środków na leki, nie otrzyma ich za darmo, lecz zostanie pokierowany do organizacji lub urzędu, które zajmują się pomocą takim osobom.\nPodobnie jak w przypadku belgijskich stowarzyszeń wzajemnościowych, członkowie sami wybierają władze i mają wpływ na funkcjonowanie organizacji, co odróżnia ją od NFZ. Współdecydowanie upodabnia natomiast Flandrię do kas chorych w Polsce międzywojennej. Zdaniem działaczy Stowarzyszenia taka struktura uczy odpowiedzialności i aktywizuje społecznie (punkt 7. Misji Stowarzyszenia: Świadome i aktywne członkostwo nadrzędnym elementem budowy organizacji).\nW związku z kolejkami do lekarzy specjalistów czy na zabiegi fizjoterapeutyczne silnie rozwinęła się działalność gabinetów prywatnych. „Flandrii” udało się wynegocjować w nich zniżki do 30% dla członków Stowarzyszenia. Z czasem jednak wiele gabinetów wycofało się ze współpracy, np. stomatolodzy, którzy cieszyli się największą popularnością. – Wówczas otworzyliśmy Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „Flandria”, starając się dostarczyć brakujące usługi – wspomina p. Ineza. Obecnie prowadzi on tylko dwie specjalizacje, o które najtrudniej w Inowrocławiu: poradnię leczenia bólu i pielęgniarską opiekę domową, obie finansowane w ramach kontraktu z NFZ. Do niedawna funkcjonował też gabinet dentystyczny, niestety stomatolog wyprowadziła się. – To była świetna specjalistka, a my nie chcieliśmy robić „podmiany” na kogoś, kto byłby dużo słabszy. Niestety, pozostali dobrzy stomatolodzy wolą prowadzić własne gabinety, więc nie mamy obecnie w ofercie tej gałęzi medycyny – wyjaśnia pani Ineza.\nPrzy prowadzeniu lecznicy poważnym kłopotem są niewystarczające limity przyjęć, określane w kontraktach z NFZ. We „Flandrii” jednak po wyczerpaniu limitów pacjenci nadal są przyjmowani zgodnie z ich potrzebami. Oczywiście dyrekcja lecznicy próbuje później z Funduszu otrzymać dodatkowe środki, jednak zwykle udaje się to tylko w części. Przykładowo w 2011 r. za ponadnormatywne wizyty w poradni leczenia bólu – a było ich sporo – nie udało się odzyskać pieniędzy.\nW 1999 r. utworzono kasy chorych, co uświadomiło Polakom, że służba zdrowia kosztuje i pozwoliło im poznać mechanizmy jej finansowania. – Był to krok w dobrym kierunku, istnienie kas pozwalało np. ograniczać nadmierne wypisywanie zwolnień lekarskich, recept. Później wrócono do centralizacji, co znacznie ograniczyło możliwości działań lokalnych – wspomina pani prezes. Dzięki decentralizacji przedstawiciele „Flandrii” bez problemu dotarli do szefa regionalnej kasy chorych. Po rozmowie z urzędnikiem udało się zorganizować finansowanie wypożyczalni sprzętu medycznego. – W NFZ musiałam pukać od drzwi do drzwi, by w Warszawie usłyszeć, że cała Polska nie będzie dokładała do jakiejś wypożyczalni w Inowrocławiu. Tymczasem wówczas, po podliczeniu kosztów w skali całego województwa, stwierdzono, że kasę stać na finansowanie takiej działalności. Potem inne kasy brały przykład z naszego regionu. Bogata w te i inne doświadczenia „Flandria” szykuje się do przeprowadzenia dużej akcji społecznej w trzech województwach, w których działa organizacja. Chcą w ten sposób pokazać, jak zdaniem działaczy z Inowrocławia powinna wyglądać polityka państwa w zakresie ochrony zdrowia (punkt 5. Misji: Wywieranie wpływu na politykę zdrowotną i socjalną państwa i władz lokalnych).\nW służbie zdrowia zawsze istnieją jakieś niedobory i „Flandria” stara się je minimalizować. – Interweniujemy np. tam, gdzie są długie kolejki. Pomagamy też poruszać się w gąszczu niezrozumiałych procedur, szczególnie tym, którzy są naszymi podopiecznymi, czyli niepełnosprawnym i ogólnie słabszym społecznie – wyjaśnia Ineza Skrzypiec-Sikorska. Poza sztandarowymi przykładami, jak sklepy medyczne czy apteka społeczna, Stowarzyszenie obejmuje opieką np. opuszczających szpital i wymagających długotrwałej opieki pielęgniarskiej, rehabilitacji czy wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. – Zespół naszych pielęgniarek spieszy z pomocą ludziom, którzy mają wskazania medyczne do takiej opieki, np. odleżyny, owrzodzenia czy cewnikowanie – mówi Monika Konopa-Dudek, koordynatorka długoterminowej opieki pielęgniarskiej. Rodziny takich osób często nie są w stanie się nimi zająć, bo dorośli chodzą do pracy, pilnują dzieci czy nie potrafią wykonać bardziej skomplikowanych czynności. W Inowrocławiu we „Flandrii” pracuje pięć pielęgniarek, z których każda co dzień opiekuje się sześcioma pacjentami. Usługa ta jako zakontraktowana przez NFZ jest bezpłatna dla pacjentów.\nOczywiście na taką działalność potrzebne są środki. – Nie liczymy na sponsorów, zwłaszcza teraz, w dobie kryzysu. Zresztą nigdy o takie środki nie było łatwo i nie były one pewne – wyjaśnia szefowa inicjatywy. Nieodpłatne usługi Stowarzyszenie finansuje z działalności gospodarczej, czyli z dochodów sklepów medycznych i aptek. Ta część aktywności, dla większej przejrzystości oraz sprawniejszego funkcjonowania, została wydzielona i przeniesiona do pierwszej w Polsce spółdzielni europejskiej – formy demokratycznego przedsiębiorstwa społecznego, przewidzianej przez prawo europejskie dla podmiotów mających swoje siedziby w różnych państwach. SCE „Flandria” Spółdzielnia Europejska z o.o. jest kooperatywą Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy „Flandria”, Fundacji Wzajemnej Pomocy i trójki belgijskich partnerów, działającą zgodnie z zasadą „jeden podmiot – jeden głos”. – Naszym celem jest sytuacja, w której działalność gospodarcza będzie pokrywała całość kosztów działalności społecznej – obecnie dostarcza ok. 30% potrzebnej kwoty – roztacza plany p. Skrzypiec-Sikorska. Aktualnie znaczna część środków pochodzi od belgijskich partnerów oraz z konkursów dotacyjnych. Niestety, podobnie jak w wielu innych organizacjach, nie można liczyć na ofiarność członków. – Ludzie dają więcej z siebie, tzn. chętniej podejmują pracę społeczną, ale mam wrażenie, że coraz mniej chętnie przekazują środki finansowe – mówi p. Ineza.\nZ czasem działalność Stowarzyszenia objęła znaczne obszary woj. kujawsko-pomorskiego, a nawet Poznań i Trójmiasto. Członkowie „Flandrii” starają się trafiać na prowincję, organizując w małych miejscowościach punkty apteczne czy ośrodki wolontaryjne (punkt 4. Misji: Wolontariat jako ważny element realizowania idei wzajemnej pomocy). Na przykład w Jaksicach, oddalonych od Inowrocławia o 10 km, co prawda istniała poradnia, ale już po leki pacjenci musieli jeździć do miasta. Dlatego „Flandria” otworzyła tam placówkę z podstawowymi medykamentami – Punkt Apteczny z Sercem.\nDo każdego miasta przypisany jest koordynator, zajmujący się nie tylko organizacją wspomnianej działalności, lecz także miejscowym sztabem wolontariuszy. W samym Inowrocławiu jest ich ponad 120, a we wszystkich placówkach ok. pół tysiąca. Przechodzą profesjonalne szkolenia z zakresu psychologii, socjologii, pedagogiki, medycyny, pierwszej pomocy itp. Koordynator dba także o organizowanie zajęć dla dzieci, osób starszych (np. w klubach 55+) czy niepełnosprawnych.\nMimo niezaprzeczalnych sukcesów zarząd nie spoczywa na laurach. – Daleka jestem od satysfakcji w kwestii liczby członków. Pokutuje niechęć do zapisywania się, wyniesiona z czasów komunistycznych – stwierdza p. Ineza. Taka opinia może budzić zdziwienie, skoro Stowarzyszenie liczy ok. 7 tys. członków – to bardzo duża liczba jak na polskie realia. Jednak belgijski partner „Flandrii” – Federacja Chrześcijańskich Stowarzyszeń Wzajemnościowych – ma ich aż 4,5 mln, co stanowi ok. 45% obywateli Belgii. Tak jak w przypadku wielu organizacji pozarządowych, do „Flandrii” przychodzą ludzie i chcą, by podjęła taki czy inny temat. –Mówię im: zostańcie naszymi członkami, wówczas będziemy reprezentować Wasze interesy, a jeszcze lepiej będzie, jeśli sami się zaangażujecie w rozwiązanie problemu – opowiada liderka. Stowarzyszenie ma ambicje reprezentować pacjentów, a duża liczba członków dawałaby do tego legitymację.\nPrzeszkodą w członkostwie nie powinny być finanse, gdyż składki są niewysokie. Zaledwie 2 zł rocznie upoważnia do uczestnictwa w zebraniach i imprezach organizowanych przez Stowarzyszenie. Natomiast do korzystania z rabatów w sklepie, aptece czy podczas nabywania usług medycznych czy sanatoryjnych wystarczy składka w wysokości 10–15 zł za każdą z tych sfer (progi są różne w poszczególnych miastach). – Składki mają znaczenie symboliczne, ale w ten sposób podkreślamy, że każdy jest odpowiedzialny za nasze funkcjonowanie. Chcemy, żeby członkowie wiedzieli, jak wiele od nich zależy. To pozytywnie wpływa na ich aktywność: chętniej przychodzą na zebrania i włączają się w sprawy stowarzyszenia, np. informując, że brakuje takich czy innych usług – wyjaśnia p. Skrzypiec-Sikorska.\nLepiej zapobiegać, niż sprzedawać\nWiele wagi przykłada się we „Flandrii” do reintegracji społecznej osób niepełnosprawnych, np. poprzez organizowanie Międzynarodowej Spartakiady Osób Niepełnosprawnych, których pod szyldem Stowarzyszenia odbyło się już 10, a w każdej brało udział 400–500 zawodników oraz pokaźne grono osób towarzyszących. – Nie chodzi o olimpijskie wyniki, ale o wspólną zabawę, na którą przyjeżdżają uczestnicy nawet z Belgii, Niemiec czy Rumunii – mówi z dumą szefowa organizacji (punkt 1. Misji: Integracja ze społeczeństwem osób zagrożonych wykluczeniem społecznym i osamotnionych).\nWażną rolę w działaniach odgrywa także profilaktyka zdrowotna. Przynajmniej raz w miesiącu działacze Stowarzyszenia organizują dużą akcję z tego zakresu. Podczas mojej wizyty w Inowrocławiu przygotowywali cykl bezpłatnych badań tarczycy, a wcześniej miało miejsce m.in. edukowanie obywateli w zakresie higieny snu, zdrowych stóp i kręgosłupa. – Wolimy, żeby ludzie zapobiegali chorobom, niż przychodzili kupować u nas sprzęt – wyjaśnia p. Ineza. W dziedzinie profilaktyki „flandryjczycy” współpracują z innymi organizacjami, wyspecjalizowanymi w danej tematyce.\nChoć takie akcje są bez wątpienia niezwykle potrzebne, pani prezes narzeka na ich oddźwięk społeczny. – Przychodzi mało osób. Kiedy już przyjdą, ludzie są zachwyceni, że oferujemy im rzetelne informacje, nie wciskając przy okazji masy produktów „w atrakcyjnych cenach”. Problem bierze się stąd, że wiele firm pod płaszczykiem spotkań profilaktycznych organizuje promocję i sprzedaż własnych leków czy sprzętu medycznego. Ludzie tego nie lubią i przykładają do nas tę samą miarę. Zaś Iwona Przybyła dziwi się: Wiemy, że nasze akcje są śledzone przez mieszkańców zarówno na naszej stronie, jak i na profilu na Facebooku, a mimo to frekwencja jest niska. A szkoda, bo Polacy wciąż wolą „inwestować” w leki, niż zapobiegać chorobom. Pod tym względem jesteśmy w europejskiej czołówce: statystyczny Polak spożywa 4,5 tabletki dziennie.\nPoza wspomnianymi działaniami w sferze medycznej „Flandria” organizuje w małych miejscowościach kolonie dla dzieci z niezamożnych rodzin, by miały okazję poznać coś oprócz najbliższej okolicy. Z kolei Klub „Flandryjka”, animowany głównie przez starszych nastolatków i studentów, organizuje zajęcia pozaszkolne, w ramach których pomagają młodszym koleżankom i kolegom w uzupełnianiu wiedzy i rozwijaniu zainteresowań. Natomiast najstarsi organizują się głównie w celu wspólnego aktywnego spędzania czasu. Klub 55+ składa się przede wszystkim z kobiet, które stowarzyszyły się w strukturę z własnym zarządem, koordynując działania na rzecz seniorów. – Zapisując się do „Flandrii”, można też poprosić, by wolontariusz odwiedzał osobę samotną w domu i np. chodził z nią na spacery – mówi Magdalena Czajkowska, obsługująca sekretariat.\nObecne plany „Flandrii” to zorganizowanie ruchu pacjentów i pracowników służby zdrowia w celu ciągłego usprawniania i lepszego funkcjonowania opieki zdrowotnej w Polsce.\nSiedzibę „Flandrii” odwiedziłem w piątek, gdy pacjentów było w niej niewielu właśnie z powodu mojej umówionej wizyty. Mimo to podczas rozmowy do gabinetu p. Inezy zastukała pacjentka – tylko po to, by powiedzieć: Dzień dobry, chciałam się przywitać. W powietrzu czuć już weekend, mimo to pani Magda ledwie znalazła dla mnie chwilę. Podczas wywiadu miałem wrażenie, że wyłoniła się z gąszczu papierów pokrywających biurko. Siedząca obok księgowa odpowiadała znad tabel. Pani Monika cały czas kątem oka zerkała na telefon (niechcący przeszkodziłem jej w rozmowie z jedną z pielęgniarek wizytujących podopiecznego „Flandrii”), zaś pani Iwonie przerwałem redagowanie informacji prasowej.\nOczywiście co jakiś czas ktoś odchodzi, przede wszystkim z uwagi na niewysokie zarobki, jakie może zaproponować pracownikom organizacja społeczna. Wyraźnie jednak czuć, że dla tych, którzy zostają, wielkie słowa z cytowanych w tekście Misji i Wizji znaczą naprawdę dużo – na serio dbają o dobro innych i wzajemną pomoc.


Jaka jest moja wiara - Rozważania - Adonai.pl\n1. Dlaczego uwierzył?\nMalcolm Muggeridge cieszący się wielką popularnością, niezwykle błyskotliwy, angielski pisarz i publicysta telewizyjny, zadeklarowany ateista, przez wiele lat sympatyk marksizmu, gdy zbliżał się do 80 roku swego życia przeżył nawrócenie i razem ze swoją żoną Kitty 27 listopada 1982 r. stał się członkiem Kościoła katolickiego. Wielu jego admiratorów nie mogło zrozumieć, dlaczego właśnie on podjął - ich zdaniem - tę bardzo kuriozalną decyzję. Na to pytanie Muggeridge udzielił odpowiedzi na łamach Times'a, a jej treść odbiła się głośnym echem we wszystkich środkach masowego przekazu.\nPo serii żartobliwych uwag, Malcolm Muggeridge podał trzy główne powody dla których zdecydował się zostać katolikiem.\nPierwszym z nich był przykład heroicznej wiary Matki Teresy z Kalkuty. Tak o niej pisał: "Matka Teresa swoim przykładem ukazała mi całkowicie nową wizję bycia chrześcijaninem, oraz nadzwyczajną moc miłości, która rodzi się w duszy człowieka wierzącego. W Kalkucie Matka Teresa powiedziała mi, że to codzienna Eucharystia i modlitwa daje jej silę do pełnienia misji wśród najuboższych; bez tego duchowego pokarmu z całą pewnością by się w życiu zagubiła. A więc dlaczego miałbym sam siebie samego pozbawiać tego nadzwyczajnego duchowego pokarmu? Matka Teresa nie przykładała wiele uwagi moim zastrzeżeniom dotyczącym księży i prałatów będących w opozycji do Kościoła. Dała mi do zrozumienia, że to sam Jezus odpowiedział na ten problem, gdy wybrał dwunastu Apostołów, z których jeden okazał się zdrajcą, a pozostali w najtrudniejszym momencie opuścili swojego Mistrza. Czy mamy prawo oczekiwać, aby współcześni księża i biskupi byli lepsi od Apostołów?"\nDrugi powód dla którego Muggeridge został katolikiem było odkrycie nieustannie trwającego cudu, jakim jest historyczne istnienie i działalność Kościoła.\nPisał: "Poprzez burzliwe wydarzenia 2000 lat, na przekór grzechom, upadkom i zamieszaniu w zamiarach, każdego dnia i chyba każdej godziny, w jakiejś części kuli ziemskiej, kapłani kontynuują sprawowanie Eucharystii, rozdzielając ciało i krew Chrystusa, w formie sakramentalnej. Powstawali i powstają wciąż nowi święci. Moim ulubionym świętym jest św. Augustyn, który w swojej autobiografii pokazuje, jak namiętności cielesne i światowe mogą zostać przemienione przez wiarę w życie poświęcone służbie Bogu. Kiedy doniesiono Augustynowi, że Rzym jest oblężony przez barbarzyńców, odpowiedział swoim wiernym, żeby nie troszczyli się o ziemskie miasta, które mogą być przez ludzi zburzone i odbudowane, ale swoją uwagę skoncentrowali na mieście Bożym, którego nikt zniszczyć nie może".\nTrzeci powód, który przyczynił się do tego, że Muggeride został katolikiem, było odkrycie niezmiennej prawdy objawionej w Boskiej Osobie Jezusa Chrystusa. Mocą tej prawdy Kościół katolicki nieustraszenie broni godności każdego człowieka oraz jego prawa do wolności sumienia, miłości oraz prawa do życia, od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci. Sprzeniewierzenie się nauce Kościoła i odrzucenie norm moralnych prowadzi ludzkość do samozniszczenia. W ciągu ostatniego wieku ideologia ateistyczna, obiecywała stworzenie raju na ziemi bez Boga i Jego praw. W ten sposób sprezentowała ludzkości obozy koncentracyjne, gułagi i największe ludobójstwo w całej historii. "Zalegalizowanie aborcji - pisze Malcolm - doprowadziło do tego, że co trzy minuty zabija się jedno nienarodzone dziecko, a to w ostateczności prowadzi do legalizacji eutanazji. W ten sposób doszliśmy do swego rodzaju holokaustu, który ilościowo przerasta ludobójstwo hitlerowskie i stalinowskie. W dodatku przyczynia się to wszystko do zepsucia młodzieży oraz przemiany tradycyjnego modelu rodziny w pewien rodzaj uprzemysłowionego gospodarstwa^ którym jedynym zmartwieniem jest dobrobyt zwierząt hodowlanych i zysk z produkcji."\n2. Dar wiary i Kościół katolicki największym skarbem ludzkości\nMuggeridge przez całe swoje życie szukał prawdy i w końcu znalazł ją w wierze w Jezusa Zmartwychwstałego, który żyje i jest obecny w Kościele katolickim.\nPowinniśmy sobie na nowo uświadomić, że Zmartwychwstałego Zbawiciela możemy spotkać i doświadczyć Jego uzdrawiającej miłości w Kościele katolickim. Dlatego Kościół, jako Mistyczne Ciało Chrystusa, jest największym skarbem ludzkości. Dla Jezusa nie ma ludzi zbyt grzesznych i poranionych. On zaprasza wszystkich grzeszników i czeka na nich w swoim Kościele, aby ich uwalniać z niewoli zła i leczyć swoją miłością w sakramentach pokuty i Eucharystii. Kościół katolicki jest jedyną wspólnotą, do której mają prawo wszyscy grzesznicy. Kościół jest dla grzeszników, aby mogli stawać się świętymi, doświadczać przebaczającej miłości Chrystusa w sakramencie pokuty, zaspokajać głód miłości przyjmując Eucharystię. Dlatego, kto odrzuca Kościół, odrzuca Chrystusa, kto nienawidzi Kościół katolicki, nienawidzi Chrystusa.\nJako ludzie ochrzczeni, w Roku Jubileuszowym jesteśmy wezwani do pogłębienia naszej wiary i miłości do Chrystusa żyjącego w Kościele. Wiara jest najcenniejszym skarbem i darem, który kochający Bóg udziela każdemu człowiekowi. Jednak ten dar "Nie wejdzie w duszę przewrotną, nie zamieszka w ciele zaprzedanym grzechowi" (Mdr 1,4). Św. Edyta Stein pisze, że "wiara jest darem, który musi być przyjęty i w którym spotyka się wolność Boska z ludzką. Jest darem, który dopinguje, aby pragnąć więcej: jako poznanie ciemne i nieprzejrzyste budzi ona tęsknotę za niezaciemnioną jasnością; będąc pośrednim tylko spotkaniem z Upragnionym, chce z Nim bezpośredniego obcowania. Sama nawet treść wiary wzbudza tęsknotę przez obietnicę widzenia błogosławionego".\nNieskończony Bóg w Trójcy jedyny jest Bogiem ukrytym, niedostępnym naszemu poznaniu zmysłowemu. Jako stworzenia, sami o własnych siłach nie potrafimy pokonać nieskończonego dystansu, jaki dzieli nas od Stwórcy. Pokonał go sam Bóg, stając się w Jezusie Chrystusie prawdziwym człowiekiem. Aby nie zniszczyć naszej wolności i nie determinować naszego działania, Bóg sprawił, że możemy doświadczyć i poznawać Go tylko poprzez wiarę. Jest to hołd złożony wolności człowieka, oraz wielkie zabezpieczenie danej mu władzy osobistego decydowania o swoim przeznaczeniu. Bóg pragnie jednoczyć się z nami w miłości, a jest to możliwe tylko dzięki wierze. Wiara, która wyraża się w modlitwie i w bezgranicznym zaufaniu i posłuszeństwie, pozwala Boga odkryć i zjednoczyć się z Nim w miłości. Chrześcijaninowi nie wystarczy stwierdzić, że Bóg istnieje, nie wystarczy samo zbieranie dowodów na Jego istnienie. Może on Boga poznawać tylko poprzez codzienny trud życia wiarą, która działa przez miłość. "Każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga" (I J 4, 7). Życie wiarą domaga się nieustannego podejmowania specyficznego trudu serca, który może pokonać ciemne noce wiary. Tylko na tej drodze odkrywamy tajemnicę miłości niewidzialnego Boga.\n3. Największe zagrożenie\nBiskup Fatimy Cosma do Amaral w 1984 r. powiedział, że główna treść trzeciej tajemnicy fatimskiej dotyczy naszej wiary. Jej utrata jest największą tragedią człowieka i całych narodów, jest większym zagrożeniem od wojny nuklearnej i różnych katastrof. Faktem jest, że wiara w Europie systematycznie maleje i zanika. Wyrazem tego jest upadek moralny całych społeczeństw, wyrażający się w braku szacunku do życia, masowym mordowaniu nienarodzonych, eutanazji, rozwiązłości seksualnej, antykoncepcji, pladze rozwodów, narkomanii itd. W ten sposób Europa powoli umiera, zmierza ku samozagładzie. Niewierność Bogu prowadzi ostatecznie do samozniszczenia człowieka. Siostra Łucja w rozmowie z o. Augustynem Fuentes powiedziała, że Matka Boża trzy razy jej powtórzyła: "Zbliżamy się do czasów ostatecznych". Najważniejszym środkiem służącym ratunkowi ludzkości jest różaniec i poświęcenie się Jej Niepokalanemu Sercu. Skarżyła się również, że skoro wszystkie ofiarowane dotąd środki zbawcze nie zostały przyjęte przez ludzkość, ofiaruje teraz swoje łzy.\nFenomen płaczących krwawymi łzami obrazów i figurek Matki Bożej (między innymi w Japonii w Akita czy w Civitavecchia we Włoszech), tak często pojawiający się w ostatnich latach, jest kolejnym poważnym ostrzeżeniem i znakiem wzywającym ludzi do opamiętania i powrotu do Boga. Jezus powiedział do siostry Faustyny: "Zanim nadejdzie czas sprawiedliwości, daję ludzkości czas miłosierdzia". Czy ludzie będą dalej igrać z Bożym Miłosierdziem? Czy w dalszym ciągu będą nieczuli i obojętni na przestrogi i prośby Jezusa i Jego Matki?\nKochani Czytelnicy, Matka Boża prosi każdego z was o włączenie się w dzieło ratowania Polski i świata. Wiemy, że tylko miłość Jezusa Chrystusa może przezwyciężyć całą grozę zła, które ciąży nad Polską i nad całą ludzkością. Chrystus jednak potrzebuje naszej zgody, aby mógł działać w nas i przez nas docierać swojąmiłościądo największych grzeszników. Dlatego na progu Wielkiego Jubileuszu 2000 Roku Jezus wzywa nas do nawrócenia i pogłębienia naszej wiary. Nawrócić się, to znaczy uwierzyć w nieskończone Miłosierdzie Boże. Bóg pragnie wyzwolić nas z niewoli naszych grzechów i uzdolnić do życia według zasad Ewangelii.\nAby to się mogło dokonać trzeba spełnić następujące warunki:\n1. Zerwać z grzechem i wyrzec się wszystkich grzesznych uzależnień i nałogów: alkoholizmu, narkomanii, nikotynizmu, pornografii, rozwiązłości seksualnej, obżarstwa, oglądania demoralizujących filmów i czytania brukowych gazet i książek.\n2. Wyrzec się wszelkiej nienawiści, uraz i negatywnego myślenia. Przebaczyć wszystko wszystkim, modlić się za nieprzyjaciół. Nieść pomoc cierpiącym, chorym, starcom i biednym. Widzieć w nich obecnego Chrystusa.\n3. Kto zaniedbuje modlitwę, traci wiarę. Dlatego musi być codzienna modlitwa: cząstka różańca, koronka do Bożego Miłosierdzia, lektura i medytacja tekstów Pisma św., regularna spowiedź (przynajmniej raz na miesiąc) i jak najczęstsza Eucharystia.\n4. Jeżeli zdrowie i obowiązki na to pozwalają, to trzeba pościć o chlebie i wodzie w środy i piątki.\nTrzeba z wielką mocą przypomnieć ewangeliczne wezwanie do pokuty i nawrócenia wyrażone w orędziu fatimskim. Dzisiaj jest jeszcze bardziej aktualne i naglące, niż kiedykolwiek. Jan Paweł mówił w Fatimie 13.05.1982 r., że "Wołanie zawarte w orędziu Maryi z Fatimy jest tak głęboko zakorzenione w Ewangelii i w całej Tradycji, że Kościół czuje, iż orędzie to nakłada na niego obowiązek wysłuchania go (...). W świetle miłości Matki rozumiemy całe orędzie Pani Fatimskiej.\nNajwiększą przeszkodą w drodze człowieka do Boga jest grzech, trwanie w grzechu, a w końcu wyparcie się Boga. Świadome wyrzucenie Boga ze świata ludzkiej myśli. Oderwanie od Niego całej ziemskiej aktywności człowieka. Odrzucenie Boga przez człowieka. W rzeczywistości wieczne zbawienie człowieka znajduje sią tylko w Bogu. Odrzucenie Boga przez człowieka, jeżeli jest zdecydowane, prowadzi logicznie do odrzucenia człowieka przez Boga (por Mt 7, 23; 10, 33), do potępienia. Czy Matka, która całą miłością, jaką budzi w Niej Duch Święty, pragnie zbawienia każdego, może milczeć w obliczu kwestionowania samej podstawy ich zbawienia? Nie, nie może. Tak więc, ponieważ orędzie Matki Bożej Fatimskiej jest orędziem macierzyńskim, jest ono silne i jednoznaczne. Brzmi poważnie. Brzmi jak mowa Jana Chrzciciela na brzegu Jordanu. Nawołuje do pokuty.\nOstrzega. Wzywa do modlitwy. Poleca różaniec. Orędzie jest skierowane do każdego człowieka".\nJarek: 06.04.2019, 18:23\nDziękuję Ci Boże za Twoje Istnienie. Nie trzeba zbyt wiele mówić, tylko trwać przy Tobie.Ty o wszystko się zatroszczysz. Amen\nżałosny Bóg: 23.12.2017, 14:33\nTaka jaki mój stan finansów. Nie mam pieniędzy / złota / majątku, to i nie ma sensu wierzyć, bo tak nie ma się czym nawet podzielić i jest się niepotrzebnym niewolnikiem jakiegoś Pana lub Pani na działalności za ochłap.\nciemnosc: 08.11.2009, 15:48


Imperium technofaktów atakuje\nAutor: Waldemar J. Affelt | dodano: 2012-07-18\nBolesław Orłowski - POWSZECHNA HISTORIA TECHNIKI, Wydawnictwo Mówią Wieki, Warszawa 2010\nPremiera nowej książki prof. Bolesława Orłowskiego, niemającej sobie podobnej we współczesnym polskim piśmiennictwie, odbyła się 24 czerwca br. w Pałacu Staszica na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Dla miłośników tematu nie była to jedynie okazja do spotkania, gdyż wszyscy odczuwaliśmy brak takiego dzieła, z konieczności szukając referencji w literaturze zagranicznej. I chociaż księgarskie półki zalegają mniej lub bardziej luksusowe albumy z „techniką” w tytule, to wiedzy w nich niewiele, a mądrości wcale…\nOmawianą monografię można łatwo przeoczyć, gdyż nie wabi szatą edytorską, a czarno-biały wizerunek dinozaura szkockich mostów przez zatokę Firth of Forth może wydać się wielu niewtajemniczonym jakąś kolejną pocztówką z przeszłości. Tymczasem nie o nęcenie sentymentem do dawnych widokówek tu chodzi, ale o treść, niemającą dotąd sobie równych.\nNa 260 stronach autor nie tylko naszkicował dzieje wynalazków i odkryć, lecz także podjął temat ich wpływu na przemiany w życiu ludzi nieomal od zarania naszego rodzaju, wiodąc czytelnika ku konkluzji nieco futurologicznej, choć także krytycznej. Nie dziw zatem, że kilkakrotnie napotykamy pojęcia globalizacji, poprawności politycznej czy rozwoju zrównoważonego.\nO ile pierwociny tej pierwszej znawca historii techniki z przekonaniem lokuje w epokach wcześniejszych, wskazując jej zaranie w późnym średniowieczu, o tyle tę drugą czyni współodpowiedzialną za niedoskonałość naszej doczesności, jako „bóstwo, które sami sobie stworzyliśmy”. Dowiadujemy się, że „zagrożenia wynikają nie tyle z postępu naukowo-technicznego, ile z niedorozwoju moralnego, społecznego i politycznego, umożliwiającego powierzanie ważnych brzemiennych w skutki decyzji osobom preferującym cele sprzeczne z podstawowymi interesami ludzkości”.\nW innym miejscu o czasach współczesnych powiada: „Bardzo szczególną rolę odgrywa telewizja – skrzyżowanie środka masowego przekazu z rozrywką oraz upowszechnionym źródłem potocznej wiedzy o rzeczywistości. Wskutek swego rodzaju inercji obyczajowej uzyskała ogromny wpływ na społeczeństwo (w skrajnych przypadkach graniczący z uzależnieniem), co ma rozliczne implikacje społeczne, gospodarcze (reklamy) i polityczne (liczą się głównie fakty medialne) i doprowadziło do zaniku życia towarzyskiego”.\nTak więc narracja zbudowana na przeogromnej liczbie faktów, zdarzeń, dat i nazwisk jest nie tylko „merytoryczna i pozbawiona emocji”, lecz także stanowi zaproszenie do konfrontacji poglądów czytelnika z prezentowanymi przez autora oraz jest elegancką prowokacją do namysłu nad naszymi czasami, które właśnie przeżywamy i w jakiejś mierze być może kształtujemy na przyszłość, gdyż, jak czytamy, to „zwierzęta żyją wyłącznie teraźniejszością”.\nNa wstępie poznajemy zarys metodologiczny prezentowanej tematyki oraz otrzymujemy zwięzły wykład chronologiczny od paleolitu do czasów najnowszych. Następne rozdziały (i podrozdziały) intrygują już samymi tytułami: „Ujarzmianie żywiołów (»Woda«; »Wiatr«; »Energia jądrowa«)”, „Poprawianie natury (»Wzbogacanie asortymentu dostępnych tworzyw«; »Małe i duże zmiany oblicza Ziemi«; »Zmaganie się z mrokami nocy«)”, „Zmagania z czasem (»Świadectwa zamierzchłej przeszłości: megality«; »Pierwsze zwycięstwo nad czasem: pismo «; »Drugie zwycięstwo nad czasem: fotografia«; »Trzecie zwycięstwo nad czasem: rejestracja i odtwarzanie dźwięku «; »Pomiar czasu«; »Ustalenie wieku: datowanie izotopowe«)”, „Zmagania z przestrzenią (»Rozwój metod obserwacji«; »Porozumiewanie się na odległość«; »Zasięg rażenia«; »Transport«)”. Autor często stosuje odsyłacze wewnętrzne „w przód” lub „w tył”, trochę uwodząc czytelnika na podobieństwo gry w klasy, a prawie każdy akapit omawianej książki może służyć za motto szerszych rozważań, podobnie jak wiele pojedynczych zdań wyjętych z kontekstu.\nGęstość narracji z jednej strony, z drugiej zaś jej zwięzłość i semantyczne przyleganie do myśli autora dają niejako złudzenie, że mamy przyjemność słuchać go nie tylko w audytoryjnej scenerii, lecz na prywatnym spotkaniu – przy kawiarnianym stoliku. Zdarzają się i pikantne passusy, jak ten o braciach Robert, producentach i dostawcach nasyconych kauczukiem naturalnym prezerwatyw dla dworu królewskiego Francji. Wykorzystali oni tę metodę do zaimpregnowania tkaniny balonu napełnianego wodorem, który uniósł się w powietrze 27 sierpnia 1783 roku w Paryżu. Zaś holenderski kupiec Antonie van Leeuwenhoek tak udoskonalił mikroskop, montując w nim własnoręcznie dokładnie oszlifowaną soczewkę krótkoogniskową, że w 1678 roku jako pierwszy ujrzał ludzkie plemniki.\nPowszechną historię techniki prof. Orłowskiego można przeczytać w jeden dzień, jeśli przezwycięży się potrzebę konfrontacji zgromadzonych w niej zasobów wiadomości z własnymi (co wymaga namysłu i przerwy w czytaniu), a szczególnie, gdy odeprze się pokusę sprawdzania informacji za pośrednictwem Internetu, potęgowaną brakiem przypisów. Bo jeżeli to się nie uda, można łatwo uwikłać się w lekturę na bardzo długi czas… W tekście napotykamy bowiem ponad sześćset nazwisk, a podpisy pod 130 ilustracjami zawierają setki słów kluczy – całe szczęście, że autor przywołał jedynie 100 pozycji bibliograficznych.\nWarto zauważyć jego skromność, gdyż spośród kilkudziesięciu swoich publikacji książkowych wymienił zaledwie cztery… A szkoda, bo chociażby ta poprzednia (Polska przygoda z techniką. Wielkie i małe sukcesy polskich inżynierów, wynalazców i menedżerów wydana w ubiegłym roku) choć w części mogłaby zaspokoić pierwszy głód czytelnika poszukującego odpowiedzi na pytanie o udział Polaków w światowym postępie techniki i rozwoju społeczno-gospodarczym.\nTematyka polska siłą rzeczy jest jedynie wzmiankowana w tym bezkresnym milieu dziejów powszechnych, więc tym bardziej cieszą informacje na przykład o wiatraku na Pomorzu w 1271 roku; o najstarszym zegarze słonecznym z XIV wieku w Stróżyskach k. Buska Zdroju; o fromborskim wodociągu ciśnieniowym zasilanym pompą zbudowanym przez rurmistrza Walentego Hendella z Wrocławia w 1572 roku; o terminalu telegrafu semaforowego na dachach Zamku Królewskiego i Teatru Wielkiego w Warszawie w latach trzydziestych XIX wieku; o użyciu wapna hydraulicznego (protocementu portlandzkiego) przy budowie Kanału Augustowskiego (w latach 1823–1838); o uruchomieniu cementowni w Grodźcu k. Będzina w 1857 roku; o zastosowaniu przez Stanisława Kierbedzia kesonów przy budowie filarów mostu przez Wisłę w Warszawie (1859–1864); o współpracy hydrotechnika Stanisława Janickiego z Ferdinandem Lessepsem, budowniczym Kanału Sueskiego; o konwertorze Bessemera uruchomionym w 1865 roku w Chorzowie; o patentach Jana Szczepanika w zakresie fotografii i filmu; o matematyku Stanisławie M. Ulamie, biorącym udział w konstrukcji amerykańskiej bomby wodorowej; o Antonim N. Patku, założycielu firmy zegarmistrzowskiej Patek-Philippe, działającej od 1845 roku do dziś i jeszcze wielu innych.\nUmieszczone przy końcu zwięzłe „Kalendarium” (ponad 300 wpisów) obejmujące 12 tysiącleci do 1995 roku, z podziałem na Amerykę, Europę Zachodnią, Europę Wschodnią i Bliski oraz Daleki Wschód, nęci i zarazem zaprasza czytelnika do jego uzupełniania (np. na rzecz drugiego wydania…), być może nie najznamienitszymi dokonaniami w skali globalnej, ale znaczącymi w jego osobistym odbiorze naszej rzeczywistości regionalnej i lokalnej.\nDla przykładu pośród „Ujarzmiania żywiołów” znaczące dziś miejsce przysługuje salinie ciechocińskiej, w której wciąż od 1832 roku produkuje się sól metodą protoprzemysłową, co uznać wypada za unikatowe w skali świata, a tym samym zasługujące na rozpatrzenie pod kątem wpisania na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości UNESCO. Podobnie najstarsze trzy przęsła zabytkowego mostu przez Wisłę w Tczewie są jedynym zachowanym z czasów pionierskiego „Poprawiania natury” dowodem transferu myśli konstrukcyjnej ze Stanów Zjednoczonych na Wyspy Brytyjskie, a następnie innowacyjnego i udanego jej przysposobienia na ogromną skalę tu właśnie, co zostało już docenione przez American Society of Civil Engineers, które w 2004 roku nadało temu mostowi – jedynemu obiektowi z terenu Polski – zaszczytne miano International Historic Civil Engineering Landmark.\nPośród „Małych i dużych zmian oblicza Ziemi” z pewnością warto uwzględnić żeglowny (wprawdzie dla małych jednostek, ale zawsze…) Kanał Ostródzko- Elbląski o długości ponad 150 km, pozwalający na zmyślne pokonanie 100 m różnicy poziomów, a zastosowane tu urządzenia techniczne działają od 1860 roku. I chociaż znajdujące się na terenie Polski kręgi kamienne ustępują wymiarom Stonehenge czy innym słynnym megalitom, to wpisują się one w globalny ich system, choćby samym faktem istnienia. Także XV-wieczny zegar astronomiczny w gdańskiej Bazylice Mariackiej, jakkolwiek w zrekonstruowanej obudowie, to jednak ma autentyczną, pochodzącą sprzed 500 lat tarczę, co czyni z niego wyjątkowy unikat i jest dowodem „zmagania z czasem” nie tylko w obrębie doby. No i nasz Ignacy Łukasiewicz, nie tylko skonstruował lampę naftową, ale był „ojcem” przemysłu petrochemicznego – niestety, na antypodach ówczesnego świata objętego rewolucja przemysłową…\nCzytelnik z pewnością zaproponuje także od siebie coś, co może inkrustować na swojską nutę strukturę światowych dziejów techniki, przedstawionych nam przez prof. Orłowskiego. A wszystkim tym, którzy po raz pierwszy zetkną się z zasobami owego niezmierzonego imperium technofaktów z pewnością da ono do myślenia o „pierwocinach kultury” i nauki – „najpotężniejszego instrumentu poznawania rzeczywistości, jakim dysponuje człowiek”.\nTak więc omawiana książka ma status podręcznika akademickiego i można pytać o jej adresata… Otóż w sposób oczywisty powinna wspierać przede wszystkim nauki humanistyczne i techniczne oraz ich dyscypliny, ale przecież nie wypada wykluczyć innych, jeżeli uznamy holizm poznania za immanentną jego cechę. W praktyce każdy nauczyciel akademicki może znaleźć na tych stronach wiadomości gotowe do wykorzystania w swoich narracjach edukacyjnych, a także inspirację ku przekroczeniu granic, jakie stanowią ministerialne minima programowe i standardy kształcenia. Zaś młodzież rozbudzona intelektualnie znajdzie tysiące pretekstów do nawigowania „bezendu” w Internecie, mając jednocześnie przed sobą pomoc myślową, ułatwiającą selekcjonowanie i ocenianie pozyskiwanych informacji.\nAczkolwiek niemieckojęzyczny termin „fachidiot” ma jeszcze XIX-wieczną proweniencję, to jednakowoż i w dobie społeczeństwa informacyjnego groźba tego zjawiska nieustająco wisi nad zanadto specjalizowanym wzorcem nauczania, z pewnością niegwarantującym pożądanego profilu absolwenta – członka społeczeństwa wiedzy. Zatem poddajmy się atakowi technofaktów…\nWięcej w miesięczniku „Świat Nauki" nr 08/2010 »


W całej historii istniały różne iteracje zdrowego pieniądza, od kamieni Rai na wyspach Yap po standard złota.\nJednak zdrowy pieniądz pozostawał nieuchwytny w ciągu ostatniego stulecia po nasileniu się ekspansji kredytowej poprzez politykę rezerwy cząstkowej banku centralnego, która doprowadziła do endemicznej inflacji.\nZdrowy pieniądz jest konsekwentnie reklamowany jako niezbędny warunek wstępny zamożnego społeczeństwa i mechanizmu stabilnych cen w gospodarkach wolnorynkowych Szkoła Austriacka ekonomii.\nWybitne postacie, takie jak FA Hayek, Ludwig von Mises i Carl Menger, szczegółowo opisują podstawowe przyczyny cykli koniunkturalnych „boomu i załamania”, takie jak przedłużona inflacyjna polityka pieniężna, która zdominowała kierunek rządów od lat 30..\nFA Hayek posunął się nawet do tego, że proroczo opisał nowy rodzaj waluty, która byłaby wolna od rządowej kontroli w 1984 roku, jako jedyny prawdziwy sposób na ponowne osiągnięcie dobrych, solidnych pieniędzy.\nOd tego czasu Bitcoin pojawił się nie tylko jako solidny pieniądz, ale być może istnieje wśród najtwardszych walut stworzonych na miarę ery cyfrowej.\nOdpowiednie zrozumienie zdrowych pieniędzy jest niezbędne, aby zrozumieć podstawowe zalety Bitcoina i dlaczego jego nowość jest często trudna do zaakceptowania lub zrozumienia po długim okresie globalnej dominacji fiducjarnej.\nNa marginesie, jeśli masz okazję poczytać Standard Bitcoin autorstwa Saifedean Ammous, gorąco go polecam, bez względu na pochodzenie, ponieważ zapewnia kluczowy kontekst dotyczący zdrowych pieniędzy i miejsca Bitcoina w historii monetarnej.\n1 Co definiuje zdrowe pieniądze?\n2 Jak Bitcoin to rozsądne pieniądze\nCo definiuje zdrowe pieniądze?\nPlik historia pieniądza ma ogromny wpływ zarówno na dzisiejszą koncepcję wartości, jak i na to, jak zdrowy pieniądz naturalnie pojawia się w cywilizacji. Przykłady takich solidnych pieniędzy sięgają starożytnych społeczeństw, w tym kamieni Yapese Rai i złotego Solidusa Cesarstwa Bizantyjskiego.\nNick Szabo w swoim wybitnym artykule przedstawia doskonałą analizę starożytnych początków systemów wartości; Ostrzał: pochodzenie pieniędzy.\nSzabo szczegółowo opisuje, jak pieniądz wyewoluował z przedmiotów kolekcjonerskich, których było niewiele i które miały wartość sentymentalną lub stanowiły znaczący wysiłek, aby je zdobyć jako jedne z najwcześniejszych źródeł pieniądza.\nPrzeczytaj: Profile kryptograficzne: Nick Szabo, The Quiet Cryptocurrency Pioneer\nPojawiają się pieniądze, aby zapewnić rozwiązanie problemu Przypadek chęci problem polegający na tym, że pośredni magazyn wartości, który można sprzedać w czasie i przestrzeni, jest niezbędny do ułatwienia rozwijającej się gospodarki.\nPonadto, solidne pieniądze musi zachować wartość w czasie, funkcjonować jako środek wymiany i być wysoce podzielnym, aby funkcjonować na dużą skalę.\nOgromne wzmianki, że aby pieniądze były solidne, muszą być raczej trudne niż łatwe. Łatwe pieniądze stanowią dziś krajowe waluty fiducjarne, ponieważ ich podaż można łatwo zwiększyć, drastycznie zmniejszając ich wartość w czasie i czyniąc je wysoce nieefektywnym środkiem przechowywania wartości..\nDolar amerykański jest „łatwym pieniądzem”, ponieważ Rezerwa Federalna może zwiększyć podaż pieniądza poprzez inflację, jak rząd uzna to za stosowne, w celu zwiększenia kredytów na wydatki publiczne lub ratowania przemysłu (tj.., globalny kryzys finansowy 2008 roku).\nI odwrotnie, twarde pieniądze – takie jak złoto – ma haj zapas do przepływu wskaźnik, co oznacza, że podaż istniejącej wartości jest znacznie wyższa i konsekwentnie utrzymuje wysoki stosunek tego, ile jest w obiegu w porównaniu do tego, ile można wstrzyknąć do obiegu w danym okresie.\nZłoto osiąga to nie tylko dlatego, że jest rzadkie, ale ze względu na czas i wysiłek, które są potrzebne do jego wydobycia, są one głębokie, co sprawia, że wprowadzenie większej ilości złota do globalnej podaży złota jest stosunkowo stałe i bardzo niskie w porównaniu z ogólną ilością już dostępną. W związku z tym złoto nie może być łatwo zawyżone, a następnie zdewaluowane.\nSolidne pieniądze to twarde pieniądze, które są wysoce podzielne, możliwe do sprzedaży w czasie i przestrzeni i prowadzą do preferencja w niskim czasie uczestników gospodarek wolnorynkowych. Niska preferencja czasowa prowadzi do akumulacji kapitału poprzez oszczędności i ostatecznego rozkwitu produkcji i postępu technologicznego.\nZ historycznego punktu widzenia złoto jest najbardziej ugruntowanym, zdrowym pieniądzem, który istniał jako środek wartościujący praktycznie w każdej cywilizowanej gospodarce od czasów Rzymian w takiej czy innej formie.\nStandard złota zapewnia stabilny mechanizm cenowy umożliwiający handel międzynarodowy bez nieustannej potrzeby konkurencyjnej dewaluacji znacjonalizowanych walut, która jest tak powszechna obecnie (tj.., Chiny i Stany Zjednoczone.).\nPrzeczytaj: Crypto & Złoto: dwie magiczne kule do pokonania recesji & Fed mówi Ron Paul\nBez solidnych pieniędzy oszczędności ludzi, ceny konsumenckie i ogólny kierunek gospodarczy kraju są kaprysami podmiotu kontrolującego podaż pieniądza, którym obecnie są wszechobecne rządy.\nWażnym zastrzeżeniem banków centralnych, które jest powszechnie przeoczane lub źle rozumiane, jest to, że banki centralne nadal gromadzą złoto. Gdyby wierzyli w wartość swoich walut fiducjarnych jako solidnego pieniądza, nie byłoby potrzeby gromadzenia złota, a mimo to nadal to robią, co jest niezwykle wymowne.\nJednak złoto nie jest również doskonałym sposobem na uzyskanie zdrowego pieniądza. Chociaż zachowuje wartość w czasie i jest powszechnie uznawana za najlepszy sposób przechowywania wartości, przenoszenie jej między stronami nie jest zbyt podzielne ani wygodne, nie mówiąc już o tym, że przeciętny człowiek może go bezpiecznie przechowywać bez usług powierniczych.\nBitcoin zdecydowanie reprezentuje rozsądny pieniądz dla ery cyfrowej i chociaż jest jeszcze bardzo młody, stanowi niezaprzeczalnie fascynujący przypadek nowej formy wartości, która jest odporna na inflację, poza kontrolą jakiejkolwiek pojedynczej jednostki, wysoce podzielną i możliwą do przeniesienia na prawie w dowolnym miejscu na świecie, połączenie wifi, czy nie.\nJak Bitcoin to rozsądne pieniądze\nJednym z najlepszych sposobów postrzegania Bitcoina jest pierwsza legalna konkurencja dla bankowości centralnej w ubiegłym wieku. Rządy – i nikt, jeśli o to chodzi – nie mogą kontrolować ani niszczyć Bitcoina, wprowadzając pojęcie konkurencji do branży zdominowanej przez keynesistowską politykę monetarną od dziesięcioleci.\nBitcoin spełnia wszystkie warunki niezbędne do uzyskania solidnych pieniędzy i jest zbudowany na potrzeby cyfrowej ery Internetu, ogromnej poprawy możliwości transferu i osobistej suwerenności wartości.\nIlość Bitcoinów jest ograniczona do 21 milionów i jest zarządzana przez algorytm, którego nie można zmieniać, aby wstrzyknąć więcej Bitcoinów w tempie większym niż elegancka i z góry określona wartość wbudowana w protokół, który zmniejsza się o połowę mniej więcej co 4 lata.\nW związku z tym stosunek zapasów do przepływów Bitcoina stopniowo rośnie, co oznacza, że jego stosunek zapasów do przepływów ostatecznie osiągnie ogromny poziom, gdy ostatnie bitcoiny zostaną wyemitowane w wyniku wydobycia. Taka jest definicja twardych pieniędzy.\nPrzeczytaj: Co to jest Bitcoin, ostateczny przewodnik\nBitcoin jest również zdecentralizowany, co oznacza, że nie podlega arbitralnym decyzjom politycznym ani potrzebom rządów, stron trzecich lub złośliwych podmiotów zamierzających go zniszczyć, ponieważ nie ma pojedynczego punktu awarii.\nPonadto Bitcoin jest zarządzany przez konsensus społeczny warstwa, w której użytkownicy określają, czym jest Bitcoin, a protokół po prostu wymusza abstrakcyjnie uzgodnione reguły nastrojów społeczności.\nMotywacyjny projekt Bitcoin prowadzi również do samowystarczalnej ekonomii górników, którzy dostosowują się do algorytmu trudności Bitcoina, jednej z jego najbardziej definiujących cech.\nBitcoin jako środek wymiany wartości jest bezprecedensowy. Nigdy nie istniał mechanizm przekazywania kwot wartości – dużych lub małych – do innych stron na całym świecie z rozliczeniem w ciągu kilku minut.\nCo więcej, jeśli zachowasz kontrolę nad swoimi kluczami prywatnymi, dostępne fundusze są natychmiast twoje i nie ma potrzeby kontaktowania się z zaufanymi pośrednikami, ograniczając wszelkie możliwości cenzury.\nJest to główna zaleta, jaką Bitcoin ma nad złotem, ponieważ można go podzielić na jednostkę satoshi, którą można przenieść bez usług powierniczych według uznania użytkowników poprzez wyeliminowanie zaufania.\nPrywatność ma również głęboki wpływ na łagodzenie przymusu kontroli. Cypherpunks reklamowali kryptografię jako ostatni legalny sposób zachowania prywatności w erze cyfrowej, a niesamowite wykorzystanie kryptograficznych prymitywów przez Bitcoin jest świadectwem chęci wielu osób do przeprowadzania prywatnych transakcji i wolnych od zewnętrznej kontroli.\nChociaż prywatność Bitcoin nie jest doskonała, stale się rozwija, a społeczność wykazuje silne preferencje, aby stale ulepszać swoje właściwości chroniące prywatność.\nCo być może najważniejsze, solidne pieniądze stanowią podstawę osobistej suwerenności, która eliminuje potrzebę polegania na politykach, które mają wpływ na wartość pozostającą poza kontrolą jednostek.\nZamiast polegać na centralnie kierowanych i kapryśnych projektach, użytkownicy Bitcoin zachowują to, co ich należy, są wolni od niewłaściwego wpływu innych i podlegają jedynie organicznym mechanizmom wolnego rynku.\nSolidne pieniądze ewoluowały w historii. Postrzeganie rozporządzenia wydanego przez rząd jako ostatecznego przeznaczenia tego, co stanowi wartość, oznacza zignorowanie dynamicznej natury technologii i chęci ludzi do ochrony podstawowych zasad, w które głęboko wierzą..\nNa giełdzie doszło w środę do szalonego odreagowania, z czołowymi indeksami, takimi jak S&P\nWspółczesne pieniądze to ciekawa istota. Oficjalnie to dług narodu emituje walutę, co sprawia, że\nWedług ostatnich danych rentowność wydobycia Ether spadła do takiego poziomu, że większość górników prawdopodobnie\nPonieważ wydarzenie Bitcoin 2020 o połowę w 2020 roku jest już za kilka dni,


Historia: wydarzenia, fakty, teorie. Polskie ultimatum dla Litwy - Wiadomości Znad Wilii Historia: wydarzenia, fakty, teorie. Polskie ultimatum dla Litwy - Wiadomości Znad Wilii\n15 kwietnia, 2021 12:00\n11 marca 1938 r. w niewyjaśnionych okolicznościach zostaje śmiertelnie ranny i umiera strzelec Korpusu ochrony pogranicza Stanisław Serafin. Przypuszcza się, że S. Serafin został śmiertelnie ranny w czasie akcji przerzucania szpiega z Litwy do Polski. W związku z zajściem na granicy w Polsce rozpoczęła się trwająca kilka dni kampania propagandowa skierowana przeciwko władzom litewskim. 17 marca 1938 r. Litwini otrzymali od strony polskiej żądanie natychmiastowej normalizacji stosunków dyplomatycznych bez żadnych warunków wstępnych. Wiosenne wydarzenia 1938 r. są tematem audycji "Historia: wydarzenia, fakty, teorie" a rozmówcą dr. Tomka Bożerockiego jest dr. Andrzej Pukszto.\nzwportal · 2. Historia: wydarzenia, fakty, teorie. Polskie ultimatum dla Litwy


Domy na sprzedaż, 4 pokoje, 115.00 m2 Kępa - KRN.pl\nJestem zainteresowany/a szczegółami oferty opublikowanej na KRN.pl Mieszkanie , Kępa Powierzchnia: 115.00 m2 Cena: 995 000 PLN Proszę o kontakt.\nMamy przyjemność zaprezentować Państwu bardzo atrakcyjny i funkcjonalny dom parterowy położony w miejscowości Kępa k. Opola. Dom o pow.115 m2 + 35 m2 garaż z poddaszem, posadowiony na działce 9,82 arów. Nieruchomość składa się z dużego salonu (z wyjściem na taras) z kominkiem, kuchni z jadalnią, (zabudowa kuchenna wraz ze sprzętem AGD oraz reszta wyposażenia pozostaje w cenie domu - wszystko bardzo wysokiej jakości), łazienki z toaletą, wiatrołap - hol. W strefie prywatnej: sypialnia, 2 pokoje, łazienka z toaletą. Taras z wyjściem do dużego ogrodu - usytuowany od strony południowo - zachodniej. Dom został wybudowany dla własnych celów mieszkalnych, z wykorzystaniem materiałów bardzo wysokiej jakości, wzniesiony w technologii tradycyjnej, niepodpiwniczony. Ściany wykonane z ceramiki porotherm, dach pokryty dachówką. W całym domu jest ogrzewanie podłogowe. Dodatkowe udogodnienia:rolety zewnętrzne, brama wjazdowa i garażowa - otwierane pilotem. Podjazd i dojście do domu - kostka. Nieruchomość nie wymaga żadnych nakładów finansowych. Gotowy do zamieszkania. W bliskiej okolicy komunikacja miejska, sklep wielobranżowy. Cena do małej negocjacji !!! Polecamy i zapraszamy na szczegółową prezentację oferty: Tomasz Orzechowski (Licencja zawodowa nr 22202) tel. Zobacz kontakt694 536 477, email: Zobacz kontaktt.orzechowski@investdom.pl Bezpłatnie prowadzimy doradztwo kredytowe, dzięki któremu uzyskają Państwo korzystny kredyt na zakup nieruchomości.


Home maker – Strona 12 – Stwórz dom swoich marzeń\nCzym kierować się przy wyborze stołu do jadalni?\nChcąc zmienić wystrój jadalni (na nowo ją urządzić), należy zaopatrzyć się w niezbędne wyposażenie. Czym kierować się przy wyborze stołu? -NIEPOWTARZALNOŚCIĄ – zadbajmy o to, aby był wyjątkowy, jedyny w…\nGdzie przechowywać meble podczas remontu domu?\nW trakcie remontu domu nie raz zachodzi potrzeba przechowywania gdzieś mebli, w szczególności podczas kompleksowego remontu obejmującego większość pomieszczeń. Nie najlepszym rozwiązaniem jest przechowywanie ich na zewnątrz ze względu na…\nWymagania dotyczące bezpieczeństwa nowych budynków\nObiekty budowlane muszą spełnić szereg wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, użytkowania, a także ochrony przed hałasem i drganiami. W celu kontroli wykonuje się ekspertyzę budowlaną pozwalającą określić, czy budynek…\nŁawka ogrodowa powinna być takiej wielkości by była ona optymalna na potrzeby użytkowników. Głównie powinna być dostosowana do wielkości ogrodu. Szeroki wybór ławek do ogrodów zarówno większych jak i mniejszych…\nRola koszów miejskich w architekturze miasta\nKosze miejskie w małej architekturze miasta mają bardzo ważną rolę, znacznie ważniejszą niż wszelkie inne meble miejskie. Dzisiaj nie można skupiać się jedynie na roli ograniczania ilości śmieci w przestrzeni…\nMetal i szkło w konstrukcji schodów\nSzkło i metal to dosyć innowacyjne materiały jeśli chodzi o konstrukcję schodów wewnętrznych, a zwłaszcza ich połączenie. Przeważnie występuje w formie stopni wykonanych ze skład hartowanego oraz balustrad wykonanych ze…


Back to the Oldschool Days...: Nic Nie Wiesz...\nPo długiej przerwie spowodowanej problemami ze sprzętem i oprogramowaniem, funk w najczystszej formie wraca na Back to the Oldschool Days.... Dziś chciałbym pokazać wam, że muzyka nie zna granic. I w przenośni i dosłownie. Tworzone są fuzje funku z jazz'em i innymi gatunkami, lub inne gatunki mają w sobie cząstki funku. Wszyscy doskonale wiemy, że czarna muzyka to nie tylko Brooklyn/Bronx, to nie tylko U.S.A. . Wielu artystów tworzących funk/soul/disco pochodzi z bardzo różnych części świata. Dr Rubberfunk dla przykładu to Brytyjczyk, Osibisa to powstała w Londynie grupa muzyków pochodzących z Afryki i z Karaibów. Niemcy, Francja, a nawet na naszym rodzimym rynku muzycznym możemy wyszukać reprezentantów tego nurtu...\nAzja także zapisała się na funkowych kartach. Laço Tayfa to band z Turcji. połączyli oni siły z Brooklyn Funk Essentials na albumie In the BuzzBag tych drugich. BFE to nowojorska grupa muzyczna łącząca jazz, funk i hip-hop, zrzeszająca muzyków i poetów z różnych kultur. Zespół powstał w 1993 roku za pomocą Arthura Bakera i dyrektora muzycznego Lati Kronlunda. To właśnie ich drugi album to ukłon w strone muzyki świata. Tym razem zaprosili Turków do współpracy nad ich płytą wydaną w 1998 roku. Krążek zawiera turecką muzykę folkową, ich rytmikę i instrumentarium. Jak dla mnie bomba, zwykło się mówić, zresztą sprawdźcie sami...\nBrooklyn Funk Essentials with Laço Tayfa - You Don't Know Nothing\nAutor: DAMI o 23:32


Ważne informacje dla cudzoziemców w Polsce - interkulturalni\nWażne informacje dla cudzoziemców w Polsce\nW dniu dzisiejszym ukazała się w Dzienniku Ustaw tzw. tarcza antykryzysowa. Zawiera ona również rozwiązania tymczasowe dla cudzoziemców.\n- prawo do złożenia wniosku o pobyt czasowy lub jego przedłużenia, a także o pobyt stały, pobyt rezydenta UE, w ramach mobilności krótko i długoterminowej oraz przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa do 30 dnia od ustania stanu epidemii jeżeli termin na dokonanie tej czynności przypadał w okresie epidemii lub stanu zagrożenia epidemią,\n- prawo do złożenia wniosku o przedłużenie wizy do 30 dnia od ustania stanu epidemii jeżeli termin ważności wizy upływa w trakcie epidemii lub stanu zagrożenia epidemią,\n- jeżeli cudzoziemcowi w okresie stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego upływa prawo do legalnego pobytu z jakiegokolwiek powodu (upływ terminu ważności karty pobytu, upływ terminu ważności wizy, koniec okresu bezwizowego) z mocy prawa ważność tych podstaw ulega przedłużeniu do 30 dnia po ustaniu stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego. Nie trzeba w tym okresie wymieniać karty pobytu ani uzyskiwać naklejki wizowej,\n- Legalnie przebywający w Polsce cudzoziemcy mają prawo do świadczenia postojowego, które będzie wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, chyba że zarabiali miesięcznie powyżej 300% średniej krajowej (ok. 14 500 złotych). Świadczenie postojowe to zależnie od formy zatrudnienia 50-80% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jeżeli ktoś pracował na części etatu ulega ono zmniejszeniu,\n- przedłużeniu ulegają również pozwolenia na pracę oraz oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcom jeżeli ich koniec przypadał w okresie stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego. Praca takich osób będzie legalna do 30 dnia po ustaniu tych stanów,\n- przedłużeniu ulega termin dobrowolnego powrotu cudzoziemca, który przypada w okresie stanu epidemii lub zagrożenia epidemicznego do 30 dnia po ustaniu tych stanów,\n- cudzoziemiec, będący najemcą lokalu ma prawo złożyć Wynajmującemu oświadczenie o przedłużeniu okresu najmu do dnia 30 czerwca 2020 roku. W tym okresie umowy najmu nie będzie można wypowiedzieć ani nie wolno będzie podnieść czynszu, ale obowiązkiem jest ponoszenie czynszu i opłat w dotychczasowej wysokości.\nCieszymy się, iż wprowadzono rozwiązania tymczasowe dla cudzoziemców, w specustawie nie ma jednak regulacji odnoszących się do kwestii najistotniejszych z punktu widzenia funkcjonowania cudzoziemców w Polsce, tj. regulacji związanych np. z utratą przez cudzoziemca pracy czy zmianą pracodawcy po utracie pracy. Ustawodawca nie przewidział tutaj żadnych przepisów szczególnych, co może w istotny sposób wpływać negatywnie na sytuację cudzoziemców od których wymaga się zarejestrowanego oświadczenia o powierzeniu pracy lub też zezwolenia na pracę. Po utracie pracy nie będą oni bowiem mieli możliwości podjęcia nowej pracy, choćby znaleźli pracodawcę, który chce ich zatrudnić.\nNależy zatem uznać, iż przyjęte rozwiązania mają charakter szczątkowy i nie odpowiadają na ich potrzeby. Obawiamy się, iż może to skutkować uchyleniem zezwoleń pobytowych lub zwiększeniem się sfery nielegalnego zatrudniania cudzoziemców w okresie stanu epidemii.


Głowienka wielkokwiatowa - właściwości lecznicze, zastosowanie, użycie\nGłowienka wielkokwiatowa – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia\nGłowienka wielkokwiatowa (Prunella grandiflora (L.) Scholler.) to roślina wieloletnia o długości 8-35 cm, owłosiona. Posiada pionowe łodygi, gęste liście o szerokości 2 cm, eliptyczne, podłużne, lancetowate. Kwiaty purpurowe niebieskie, duże kielichowate, górna część z bardzo wyraźnymi zębami, mediana nieco szersza, wszystkie trójkątne, ostre, dolne szczeliny w 2 płatkach prostych.\nGłowienka wielkokwiatowa preferuje miejsca suche i skaliste, w szczególności góry wapiennicze. Najczęściej występuje we Francji. Europie Środkowej i Południowej, Kaukazie, rośnie także w Polsce na terenach nizinnych. Gleba: kamienista, próchnicza. Okres kwitnienia od czerwca do września. Głowienka wielkokwiatowa to gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jasnotowatych. Siedlisko: suche murawy i ubogie murawy nawapienne, słoneczne, widne lasy.\nGłowienka wielkokwiatowa – właściwości lecznicze\nGłowienka wielkokwiatowa posiada podobny skład i działanie jak głowienka pospolita. Została wykorzystana na pozornie nieskończoną listę chorób, zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Właściwości lecznicze określane są, jako: antybakteryjne, silne działanie przeciwwirusowe, przeciwgorączkowe, przeciwalergiczne, przeciwzapalne, antyseptyczne, ściągające, przeciwskurczowe.\nGłowienka wielkokwiatowa posiada w swoim składzie takie związki jak: kwas betulinowy, d-kamfory, delfinidyna, kwas oleanolowy, hiperozyd, mangant, taniny. Ponadto odnotowano zawartość garbników, żywicy, olejków eterycznych, flawonoidów, saponin.\nBadania naukowe nad właściwościami leczniczymi rośliny wskazują jej działanie w kierunku wspomagania układu pokarmowego. Ponadto posiada ona wpływ na regulowanie ciśnienia tętniczego krwi, wpływając na jego obniżenie. Działanie moczopędne i przeciwzapalne pozwala niwelować schorzenia układu moczowego. Ponadto istnieją doniesienia o wpływie tego ziela na usuwanie pasożytów z organizmu ludzkiego.\nGłowienka wielkokwiatowa – zastosowanie\nDziałanie przeciwgorączkowe głowienki wielokwiatowej powoduje jej zastosowanie przy chorobach, których jednym z objawów jest podwyższona temperatura ciała. Ponadto badania medyczne nad właściwościami tej rośliny wskazują na pozytywny wpływ zioła na stężenie glukozy we krwi (ochrona przed cukrzycą), które może uwzględniać tradycyjną reputację poprawy poczucia dobrego samopoczucia.\nRoślinę stosowano na takie dolegliwości jak: stan zapalny stawów, bóle gardła, wspomaganie leczenia alergii różnego pochodzenia. Zewnętrznie stosowano głowienkę do leczenia ran, owrzodzeń jamy ustnej i grzybicy. Wewnętrznie jest stosowana w leczeniu biegunki i wewnętrznego krwawienia.\nGłowienka wielkokwiatowa od wieków jest panaceum na wiele chorób, przygotowuje się z niej napar, herbatę z suszonych kwiatów w leczeniu gorączki. Roślina została z powodzeniem wykorzystana do zwalczania zapalenia dziąseł i do leczenia objawów zakażeń opryszczkami, a badania laboratoryjne wskazują na jej potencjalną skuteczność przeciwko wirusom HIV.\nGłowienka wielkokwiatowa wpływa leczniczo na takie choroby jak:\nKrwawienia wewnętrzne o różnym podłożu.\nKrwawienie z dróg rodnych kobiety\nHamowanie wzrostu bakterii takich jak: E. Coli, pałeczka duru brzusznego.\nInne zastosowanie lecznicze głowienki wielokwiatowej odnosi się do takich schorzeń jak:\nStany zapalne narządów rodnych (pochwa)\nOpuchnięte powieki, zapalenie spojówek\nStan zapalny jamy ustnej\nNiepokojące stany emocjonalne: depresja, lęki.\nStan zapalny pęcherzyka żółciowego (zastoje w układzie żółciowym)\nChoroby skórne mogą być również leczone przy użyciu maści i wywarów z tej rośliny. Osoby zmagające się z łuszczycą i krostami, mogą przemywać zmiany wywarem z rośliny. Znane jest także wykorzystanie właściwości głowienki do wspomagania leczenia urazów. Robienie kompresów i przykładanie na chore miejsce powoduje zmniejszenie obrzęku i szybsze gojenie się uszkodzonej skóry bez obawy przed ropieniem.\nGłowienka wielkokwiatowa – sposoby użycia\nGłowienka wielkokwiatowa służy do przygotowania wywaru, naparu, nalewki.\nGłowienka wielkokwiatowa – napar\nJedną łyżkę suszonej głowienki zalać szklanką wrzącej wody i pozostawić na 15 minut do zaparzenia. Następnie przecedzić i spożywać. Doskonale sprawdza się przy wstrzymywaniu krwawień, obniżaniu ciśnienia krwi, łagodzenia silnych stanów niepokoju i lęku. Można także skutecznie obniżyć temperaturę ciała.\nGłowienka wielkokwiatowa – wywar\nJedną łyżkę suszonych ziół głowienki zalać szklanką wody, przykryć naczynie i krótko gotować, najwyżej 2 minuty. Po upływie tego czasu, pozostawić wywar do przestudzenia, następnie przecedzić i spożywać dwa razy dziennie po pół szklanki. Wywar można wykorzystać do płukania jamy ustnej, gardła, a także przemywania oczu. Do użytku zewnętrznego można wykorzystać wywar do przemywania ran, zmian skórnych oraz robienia okładów i kompresów.\nNalewka z ziela głowienki wielokwiatowej\nSuszone zioła lub świeże odmierza się w odpowiednich proporcjach, a mianowicie:\n1 porcja ziela, 5 porcji alkoholu, po zalaniu ziół, należy mieszaninę odstawić na siedem dni. Następnie przecedzić i spożywać po 5 ml trzy razy dziennie. Nalewka jest wykorzystywana między innymi do leczenia takich schorzeń jak: choroby płuc, oskrzeli, kaszel i długo utrzymująca się chrypka.\n«Driakiew żółta – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użyciaGoryczka krzyżowa – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia»