Zasady przekazywania danych osobowych do państw trzecich\nWytworzył informację: Piotr Drobek 2010-07-22\nWprowadził‚ informację: 2005-11-18 13:27:43\nOstatnio modyfikował: Paweł Makowski 2016-08-22 14:20:20\nPostępująca globalizacja gospodarki światowej wpływa na wzrost transgranicznej wymiany danych osobowych. Przekazywanie danych osobowych do państw trzecich, tj. państw, które nie należą do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w szczególności do takich, które nie zapewniają na swoim terytorium odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych, wiąże się z dużym ryzykiem naruszenia praw i wolności osób, których dane dotyczą. Dlatego ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 2135), zawiera szczególne wymogi dotyczące przekazywania danych osobowych do państw trzecich. Zastały one określone w rozdziale 7 ustawy o ochronie danych osobowych zatytułowanym "Przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego" (art. 47 i 48). Podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy wdrażają w polskim porządku prawnym odpowiednie postanowienia dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych, zwanej dalej Dyrektywą. Dlatego też mają one istotne znaczenie dla wykładni polskich przepisów o ochronie danych osobowych.\nNa jakich zasadach można przekazywać dane osobowe do państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego?\nUstawa o ochronie danych osobowych nie zawiera wyraźnych przepisów, które odrębnie regulowałyby przekazywanie danych osobowych do państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, zwanych dalej państwami członkowskimi EOG. Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z definicją legalną określoną w art. 7 pkt 7 ustawy o ochronie danych osobowych, przez państwo trzecie rozumie się państwo nienależące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Jednocześnie ustawodawca wprowadził jedynie dodatkowe wymogi dotyczące przekazywania danych osobowych do państw trzecich. Oznacza to, że przepływ danych w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego jest traktowany tak samo, jak transfer danych na terytorium Polski. Zasada ta dotyczy wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej oraz tych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, które nie są członkami UE (obecnie to: Norwegia, Islandia i Lichtenstein).\nSwobodny przepływ danych w ramach Unii Europejskiej oraz szerzej w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego jest koniecznym wymogiem członkostwa Polski w strukturach UE. Państwa te wdrożyły w swych wewnętrznych porządkach prawnych postanowienia Dyrektywy 95/46/WE. Do dwóch podstawowych celów Dyrektywy należy zaś zapewnienie:\nodpowiednio wysokiego poziomu ochrony danych osobowych,\nswobody przepływu danych wewnątrz terytorium Unii Europejskiej.\nW konsekwencji przyjętego przez ustawodawcę rozwiązania przekazywanie danych osobowych do państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego podlega ogólnym zasadom przetwarzania danych osobowych ustalonych przez ustawę o ochronie danych osobowych, z wyłączeniem rozdziału 7. Taki administrator danych, tak samo jak administrator danych przetwarzający dane tylko na terytorium Polski, jest zobowiązany m.in. do spełnienia jednej z przesłanek legalności przetwarzania danych osobowych, zasady celowości i jakości danych osobowych, jak również jest zobowiązany do zabezpieczenia danych.\nCzy przekazywanie danych osobowych do państw trzecich wymaga spełnienia dodatkowych obowiązków?\nTak. W odróżnieniu do przekazywania danych osobowych do państwa członkowskiego EOG, w sytuacji przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, oprócz konieczności spełnienia ogólnych wymogów przewidzianych przez ustawę o ochronie danych osobowych, należy również dodatkowo wypełnić obowiązki nałożone przepisami rozdziału 7 ustawy o ochronie danych osobowych.\nNa jakich zasadach można przekazywać dane osobowe do państw trzecich?\nNa podstawie art. 47 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, przekazanie danych osobowych do państwa trzeciego może nastąpić, jeżeli państwo docelowe zapewnia na swoim terytorium odpowiedni poziom ochrony danych osobowych.\nNależy zaznaczyć, że cytowany przepis jest odzwierciedleniem treści art. 25 ust. 1 Dyrektywy 95/46/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zapewnią, że przekazywanie do państwa trzeciego danych osobowych poddawanych przetwarzaniu lub przeznaczonych do przetwarzania po ich przekazaniu może nastąpić tylko wówczas, gdy - niezależnie od zgodności z krajowymi przepisami przyjętymi na podstawie innych postanowień niniejszej Dyrektywy - dane państwo trzecie zapewni odpowiedni stopień ochrony.\nW świetle postanowień ustawy o ochronie danych osobowych oraz prawa europejskiego przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego co do zasady jest możliwe tylko wtedy, gdy państwo to zapewnia odpowiedni stopień ochrony danych osobowych.\nKiedy państwo trzecie zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych osobowych?\nZgodnie art. 47 ust. 1 a ustawy o ochronie danych osobowych, odpowiedni poziom ochrony danych osobowych jest oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności dotyczących operacji przekazania danych, w szczególności biorąc pod uwagę charakter danych, cel i czas trwania proponowanych operacji przetwarzania danych, kraj pochodzenia i kraj ostatecznego przeznaczenia danych oraz przepisy prawa obowiązujące w danym państwie trzecim oraz stosowane w tym państwie środki bezpieczeństwa i zasady zawodowe. Warto też zwrócić uwagę na treść ust. 2 art. 25 Dyrektywy 95/46/WE, zgodnie z którym odpowiedniość stopnia ochrony danych zapewnianej przez państwo trzecie należy oceniać w świetle wszystkich okoliczności dotyczących operacji przekazania danych lub zestawu takich operacji; szczególną uwagę zwracać się będzie na charakter danych, cel i czas trwania proponowanych operacji przetwarzania danych, kraj pochodzenia i kraj ostatecznego przeznaczenia, normy prawne, zarówno ogólne jak i branżowe, obowiązujące w państwie trzecim oraz przepisy zawodowe i środki bezpieczeństwa stosowane w tym kraju.\nPróbę ustalenia metodologii badania stopnia ochrony danych osobowych w państwie trzecim podjęła Grupa Robocza ds. ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych powołanej na mocy art. 29 Dyrektywy 95/46/WE, zwana dalej Grupą Roboczą Art. 29.\nGrupa Robocza Art. 29 w dokumencie roboczym z dnia 24 lipca 1998 r. nr WP 12 w sprawie przekazywania danych osobowych do państw trzecich: zastosowanie art. 25 i 26 Dyrektywy UE dotyczącej danych osobowych podkreśliła, że analiza pojęcia odpowiedniej ochrony musi uwzględniać dwa elementy: treść zasad dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz środki zapewniające skuteczne zastosowanie tych zasad. Wśród podstawowych zasad przetwarzania danych osobowych, które powinny być zapewnione w państwie trzecim należy wymienić:\nzasadę celowości - dane powinny być przetwarzane dla określonych celów; ich dalsze wykorzystywanie jest jedynie możliwe, jeżeli nie jest niezgodne z pierwotnym celem przekazywania danych.\nzasadę jakości danych oraz ich adekwatności - dane powinny być dokładne i jeżeli jest to konieczne aktualne. Dane powinny być adekwatne do celu ich przekazywania.\nzasadę zapewnienia obowiązku informacyjnego - osobom, których dane dotyczą powinna być zapewniona odpowiednia informacja o celu przetwarzania danych osobowych oraz o administratorze danych w państwie trzecim.\nzasadę zapewnienia zabezpieczenia danych - powinny być podjęte odpowiednie do istniejącego ryzyka środki techniczne i organizacyjne mające na celu zabezpieczenie danych osobowych.\nzasadę zapewnienia prawa dostępu do danych, poprawiania oraz prawa sprzeciwu - osoba, której dane dotyczą powinna mieć zapewnione prawo dostępu do informacji o przetwarzanych o niej danych, prawo do ich poprawiania, a także w określonych sytuacjach prawo sprzeciwu wobec ich przetwarzania.\nzasadę ograniczenia dalszego przekazywania danych - co do zasady dalsze przekazywanie danych przez podmiot w państwie trzecim powinno być dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy następny podmiot otrzymujący dane jest również związany zasadami zapewniającymi odpowiednią ochronę danych osobowych.\nZe względu na duże zróżnicowanie krajowych systemów ochrony danych osobowych Grupa Robocza wskazała trzy cechy, które te systemy powinny spełniać w zakresie środków pozwalających na realizację zasad przetwarzania danych osobowych, a zatem system ten powinien zapewniać wysoki poziom zgodności z zasadami przetwarzania danych osobowych (powinien być on efektywny oraz zapewniać wysoki poziom świadomości swych obowiązków przez administratorów danych). System ten także powinien umożliwiać dochodzenie swoich praw przez poszczególne osoby, których dane dotyczą, co oznacza konieczność istnienia mechanizmów zapewniających niezależne rozpatrywanie skarg. System powinien również zapewniać możliwość dochodzenia odpowiedniego odszkodowania w razie naruszenia zasad przetwarzania danych osobowych.\nTekst dokumentu roboczego (m.in. w języku angielskim, francuskim i niemieckim) jest dostępny na stronie internetowej:\nKomisja Europejska na mocy art. 25 ust. 6 Dyrektywy 95/46/WE jest uprawniona do stwierdzenia w drodze decyzji, że dane państwo trzecie zapewnia odpowiedni stopień ochrony, co wynika z jego prawa krajowego lub międzynarodowych zobowiązań, jakie państwo to przyjęło, szczególnie po zakończeniu negocjacji z Komisją Europejską, w zakresie ochrony życia prywatnego i podstawowych praw i wolności osób fizycznych. Komisja dotychczas wydała kilka decyzji o zróżnicowanym charakterze i zakresie zastosowania. Ponadto, należy wspomnieć o odrębnie przyjmowanych instrumentach prawnych dotyczących przekazywania danych osobowych do państw trzecich w obszarze współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych. Decyzje w sprawie przekazywania danych osobowych dotyczyły następujących państw:\nDecyzja Komisji 2010/625/UE z dnia 19 października 2010 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Andorze jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 30 czerwca 2003 r. w sprawie właściwej ochrony danych osobowych w Argentynie jest dostępna w wersji elektronicznej na :\nDecyzja Rady 2008/651/WPZiB/WSiSW z dnia 30 czerwca 2008 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej jest dostepna:\nUmowa między Unią Europejską a Australią o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych australijskiej służbie celnej danych dotyczących przelotu pasażera (danych PNR) pochodzących z Unii Europejskiej, jest dostępna:\nDecyzja Komisji z dnia 21 listopada 2003 r. w sprawie właściwej ochrony danych osobowych w Guernsey jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 31 stycznia 2011 na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Państwie Izrael w odniesieniu do zautomatyzowanego przetwarzania danych osobowych jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 8 maja 2008 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie właściwej ochrony danych osobowych na Jersey jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych zapewnionej w ustawie kanadyjskiej o ochronie informacji osobowych i dokumentów elektronicznych jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja wykonawcza Komisji z dnia 19 grudnia 2012 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych w Nowej Zelandii jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Rady 2007/551/WPZiB/WSiSW z dnia 23 lipca 2007 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.) jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nUmowa między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.) jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nPowołane akty prawne dotyczą wyłącznie przekazania do USA danych osobowych pasażerów lotów przez przewoźników lotniczych i nie stanowią podstawy do uznania systemu ochrony danych osobowych w USA, za zapewniający odpowiedni poziom ochrony danych osobowych.\nW dniu 6 października 2015 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał przełomowy wyrok w sprawie Maximilian Schrems przeciwko Data Protection Commissioner (C-362-14), w którym stwierdził on nieważność decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie adekwatności ochrony przewidzianej przez zasady ochrony prywatności w ramach "bezpiecznej przystani" przez USA. Decyzja ta nie może być dotąd podstawą prawną uznania systemu ochrony danych osobowych w USA, za dający gwarancje ochrony danych osobowych przynajmniej takie, jakie obowiązują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.\nSzczegółowe wyjaśnienia GIODO w kwestii wydanego wyroku są dostępne w wersji elektronicznej na:\nW dniu 12 lipca 2016 r. Komisja Europejska wydała decyzję wykonawczą (UE) 2016/1250 przyjętą na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie adekwatności ochrony zapewnianej przez Tarczę Prywatności UE-USA (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 4176), która umożliwi przekazywanie danych osobowych importerom, którzy przystąpią do tego programu. Decyzja jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 26 lipca 2000 r. w sprawie właściwej ochrony danych osobowych w Szwajcarii jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych na Wyspie Man jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nDecyzja Komisji z dnia 5 marca 2010 r. na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie właściwej ochrony na podstawie ustawy Wysp Owczych w sprawie ochrony danych osobowych jest dostępna w wersji elektronicznej na:\nOcena, czy państwo docelowe zapewnia odpowiednie gwarancje ochrony należy do administratora danych, który musi we własnym zakresie ocenić, czy spełnione są przesłanki z art. 47 ust. 1. Generalny Inspektor nie wydaje w tym zakresie żadnych zaświadczeń. Należy zwrócić uwagę, iż w razie wątpliwości, co do odpowiedniego stopnia ochrony administrator danych zamierzający przekazywać dane do państwa trzeciego powinien legitymować się jedną z przesłanek określonych w art. 47 ust 2 i 3 lub art. 48 ustawy o ochronie danych osobowych.\nCzy ustawa o ochronie danych zezwala na przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, które nie zapewnia odpowiedniej ochrony danych osobowych?\nTak, jednak przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego, które nie zapewnia odpowiedniej ochrony danych osobowych jest możliwe pod warunkiem spełnienia jednej z przesłanek określonych w art. 47 ust. 2 i 3 ustawy.\nW pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że transfer danych osobowych do państwa trzeciego, które nie zapewnia odpowiedniej ochrony danych osobowych jest dopuszczalne, gdy przesłanie danych osobowych wynika z obowiązku nałożonego na administratora danych przepisami prawa lub postanowieniami ratyfikowanej umowy międzynarodowej, gwarantującymi odpowiedni poziom ochrony tych danych (art. 47 ust. 2). Podkreślenia wymaga, że powołana norma swym zakresem obejmuje jedynie przepisy prawa obowiązujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź ratyfikowane umowy międzynarodowe. Wykładnia gramatyczna art. 47 ust. 2 zaś wskazuje na konieczność istnienia wyraźnego obowiązku przekazywania danych osobowych.\nArtykuł 47 ust. 3 ustawy, zawiera kolejne przesłanki upoważniające do przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, które nie zapewnia odpowiednich gwarancji ochrony. Mianowicie administrator danych może przekazać dane osobowe do państwa trzeciego, jeżeli:\nOmawiana przesłanka powinna być interpretowana w świetle definicji określonej w art. 7 pkt 5 ustawy. Zgodnie z nią przez zgodę osoby, której dane dotyczą rozumie się oświadczenie woli, którego treścią jest zgoda na przetwarzanie danych osobowych tego, kto składa oświadczenie; zgoda nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści. W konsekwencji, osoba składająca takie oświadczenie woli powinna być świadoma braku odpowiedniego poziomu ochrony w państwie trzecim, do którego dane jej dotyczące mają być przekazane.\nW ramach tej przesłanki można wyodrębnić dwie sytuacje, w których przekazanie danych jest dopuszczalne. Pierwsza ma zastosowanie w przypadku wykonania umowy pomiędzy administratorem danych a osobą, której dane dotyczą. Druga zaś dotyczy sytuacji, gdy przekazanie danych jest podejmowane na życzenie osoby, której dane dotyczą. Jednocześnie należy uznać, że hipoteza powołanej normy obejmuje działania związane z wykonaniem umowy oraz działania przed zawarciem umowy - podejmowane na życzenie osoby, której dane dotyczą. Podkreślenia wymaga, że dane osobowe mogą być przekazane, jeżeli są niezbędne dla ww. celów. Nie wystarczy więc, aby dane były tylko użyteczne.\nWażne jest aby umowa pomiędzy administratorem danych a innym podmiotem była zawarta w interesie osoby, której dane dotyczą. Dla przykładu można wspomnieć o umowie reasekuracji.\nAnalizując możliwość przekazania danych osobowych do państwa trzeciego, gdy jest to niezbędne dla dobra publicznego, warto zauważyć, że zgodnie z pkt 58 preambuły do Dyrektywy 95/46/WE, przekazanie danych jest dopuszczalne, jeżeli wymagać tego będzie ochrona ważnego interesu publicznego, jak np. przesyłanie danych za granicę przez władze podatkowe i celne lub przez służby odpowiedzialne za sprawy ubezpieczeń społecznych. Należy więc ten przepis interpretować ściśle.\nŻywotne interesy osoby, której dane dotyczą należy rozumieć jako interesy niezbędne dla życia tej osoby. Tym samym, co do zasady poza zakresem tego pojęcia znajdują się interesy ekonomiczne.\nNależy zauważyć, że omawiana przesłanka nie znajdzie zastosowania w przypadku, gdy dane stały się ogólnie dostępne z naruszeniem prawa.\nW jakich wypadkach Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych może zezwolić na przekazanie danych do państwa trzeciego?\nJeżeli nie zostały spełnione wymagania określone w art. 47 ust. 2 lub 3 ustawy, a państwo docelowe nie zapewnia odpowiednich standardów ochrony, przekazanie danych może mieć miejsce po uzyskaniu zgody Generalnego Inspektora, pod warunkiem, że administrator danych zapewni odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osoby, której dane dotyczą (art. 48 ustawy).\nNależy podkreślić, że rozpoczęcie przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego, które nie zapewnia odpowiednich gwarancji ochrony danych osobowych jest zasadniczo dopiero po wydaniu pozytywnej decyzji przez Generalnego Inspektora. Decyzja ta nie legalizuje bowiem wcześniejszego przekazywania danych osobowych.\nGeneralny Inspektor, rozpatrując wniosek o wyrażenie zgody na przekazywanie danych, musi ocenić, czy administrator danych zapewnia odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Ocenę taką dokonuje się z uwzględnieniem tych samych przesłanek, które wykorzystuje się przy generalnej ocenie poziomu ochrony danych osobowych zapewnianej w państwie trzecim. Niemniej, każdy wniosek należy oceniać indywidualnie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy.\nAdministrator danych może zapewnić odpowiedni poziom ochrony danych osobowych, które podlegają przekazaniu, przede wszystkim poprzez przyjęcie odpowiednich zobowiązań umownych.\nKiedy nie jest wymagane uzyskanie zgody Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych?\nZgodnie treścią art. 48 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych, zgoda Generalnego Inspektora nie jest jednak wymagana, jeżeli administrator danych zapewni odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osoby, której dane dotyczą, przez:\nstandardowe klauzule umowne ochrony danych osobowych, zatwierdzone przez Komisję Europejską zgodnie z art. 26 ust. 4 Dyrektywy\nwiążące reguły korporacyjne, które zostały zatwierdzone przez Generalnego Inspektora.\nCzy administrator danych może zastosować standardowe klauzule umowne przyjęte przez Komisję Europejską?\nTak. Komisja Europejska na mocy art. 26 ust. 4 Dyrektywy jest uprawniona do uznania w drodze decyzji, że określone standardowe klauzule umowne zapewniają odpowiednią ochronę danych osobowych oraz praw i wolności jednostek. Decyzje te wymagają, aby państwa członkowskie nie odmawiały uznania zabezpieczeń ustanowionych we standardowychstandardowych klauzulach umownych określonych w decyzjach za zapewniające odpowiedni poziom ochrony danych osobowych. Nie wyłącza to jednak obowiązku spełnienia pozostałych wymogów nałożonych przez właściwe przepisy krajowe. Komisja Europejska wydała trzy decyzje w tym zakresie.\nZastosowanie przez administratora standardowych klauzul umownych na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy, stanowi odpowiednią gwarancję transferu danych osobowych do państwa trzeciego i nie wymaga zgody bądź zatwierdzenia Generalnego Inspektora.\nAby skorzystać z tego zwolnienia nie można w istotny sposób zmodyfikować klauzul.\nDecyzja 2004/915/WE zmieniającą decyzję 2001/497/WE w zakresie alternatywnego zestawu standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych do państw trzecich (Dz. Urz. WE L 385/19, z 29.12.2004) została wydana przez Komisję Europejską w dniu 27 grudnia 2004 r. Powołana decyzja wprowadziła zestaw alternatywnych klauzul umownych, które administrator danych może wykorzystać w przypadku przekazywania danych do innego administratora danych w państwie trzecim. Administrator danych może więc wybrać jeden spośród dwóch zestawów standardowych klauzul umownych.\nTekst decyzji w języku polskim jest dostępny na stronie internetowej:\nDecyzja Komisji 2010/87/UE w sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w krajach trzecich na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 39 s. 5 z 12.02.2010), została wydana w dniu 5 lutego 2010 r. Wprowadzone niniejszą decyzją standardowe klauzule umowne mają zastosowanie do przekazywania danych osobowych w przypadku powierzenia przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 31 ustawy o ochronie danych osobowych.\nPowyższa decyzja zastąpiła decyzję 2002/16/WE w sprawie standardowych klauzul umownych w związku z przekazywaniem danych osobowych przetwarzającym w krajach trzecich na podstawie Dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych (Dz. Urz. UE L 006, z 10.01.2002), która została wydana przez Komisję Europejską w dniu 27 grudnia 2001 r.\nUwaga: Decyzja 2010/87/EU ma zastosowanie do umów zawartych od dnia 15 maja 2010 r. Jednakże każda umowa zawarta między podmiotem przekazującym a odbierającym dane na mocy decyzji 2002/16/WE przed dniem 15 maja 2010 r. pozostaje w mocy i obowiązuje dopóty, dopóki czynności przekazywania i przetwarzania danych, które są przedmiotem umowy, pozostają niezmienione, a dane osobowe objęte niniejszą decyzją są nadal przekazywane między stronami. Jeżeli umawiające się strony zdecydują o dokonaniu zmian w tym zakresie lub podzleceniu wykonania czynności przetwarzania danych, które są przedmiotem umowy, wymaga się zawarcia nowej umowy zgodnej ze standardowymi klauzulami umownymi określonymi w załączniku do decyzji 2010/87/UE.\nGrupa Robocza Art. 29 w dniu 12 lipca 2010 r. wydała dokument WP 176, w którym wyjaśniła niektóre wątpliwości dotyczące stosowania decyzji Komisji 2010/87/UE.\nNajczęściej zadawane pytania w celu zaradzenia kwestiom wynikłym na skutek wejścia w życie Decyzji Komisji Europejskiej 2010/87/UE sprawie standardowych klauzul umownych dotyczących przekazywania danych osobowych podmiotom przetwarzającym dane mającym siedzibę w krajach trzecich na mocy dyrektywy 95/46/WE WP176. (polska wersja językowa)\nTekst dokumentu w języku angielskim jest dostępny:\nW jakiej formie mogą być wprowadzone standardowe klauzule umowne?\nNależy podkreślić, że standardowe klauzule umowne mogą być zawarte w szerszej umowie zawartej między administratorem danych osobowych a odbiorcą danych w państwie trzecim. Mogą być też dodane do niej w formie aneksu. Możliwe jest również sporządzenie zupełnie odrębnego dokumentu.\nCzy administrator danych może zastosować wiążące reguły korporacyjne?\nTak. Odrębną gwarancją transferu danych osobowych to państwa trzeciego, są wiążące reguły korporacyjne, które zostały zatwierdzone przez Generalnego Inspektora. Wiążące reguły korporacyjne są odrębnym instrumentem pełniącym szczególną rolę w przypadku przekazywania danych osobowych w ramach międzynarodowych korporacji. Jest to instrument, który z jednej strony może zapewnić większą elastyczność, z drugiej zaś zagwarantować w ramach korporacji jednolity, a zarazem wysoki poziom ochrony praw osób, których dane dotyczą, bez względu na poziom ochrony danych osobowych zapewniony na terytorium poszczególnych państw.\nCzy wiążące reguły korporacyjne muszą być zatwierdzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych?\nTak. Na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy, Generalny Inspektor zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, wiążące reguły korporacyjne przyjęte w ramach grupy przedsiębiorców do celów przekazania danych osobowych przez administratora danych lub podmiot, o którym mowa w art. 31 ust. 1, do należącego do tej samej grupy innego administratora danych lub podmiotu, o którym mowa w art. 31 ust. 1, w państwie trzecim.\nWiążące reguły korporacyjne powinny zostać przedłożone Generalnemu Inspektorowi w języku polskim bądź alternatywnie w wersjach dwujęzycznych (w tym w wersji polskiej). Zgodnie z art. 4-5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, język polski jest językiem urzędowym organów państwowych, które dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.\nGrupa Robocza Art. 29 w dniu 3 czerwca 2003 r. wydała dokument roboczy WP 74 pt.: "Przekazywanie danych osobowych do krajów trzecich: zastosowanie Art. 26 ust. 2 dyrektywy UE w sprawie ochrony danych w odniesieniu do wiążących reguł korporacyjnych zobowiązujących przedsiębiorstwa do ich stosowania przy międzynarodowym przepływie danych".\nTekst dokumentu roboczego (w językach: angielskim, francuskim i niemieckim) jest dostępny na stronie internetowej:\nGrupa Robocza Art. 29, dokonując analizy pojęcia wiążących reguł korporacyjnych, wskazała że są one:\n"wiążące" lub "możliwe do wyegzekwowania na drodze prawnej", ponieważ tylko klauzule mające ten charakter mogą być uznane za "wystarczające gwarancje" w rozumieniu art. 26 ust. 2 Dyrektywy 95/46/WE;\nkorporacyjne, ponieważ chodzi o reguły obowiązujące wewnątrz korporacji (koncernu) międzynarodowej, na ogół opracowane w siedzibie głównej;\nstosowane przy międzynarodowych transferach danych, ponieważ w tym tkwi sens istnienia tych reguł.\nGrupa Robocza Art. 29 w dniu 14 kwietnia 2005, w dokumencie roboczym WP 108, przyjęła listę kontrolną ze wszystkimi niezbędnymi elementami, które powinny zawierać wiążące reguły korporacyjne.\nBiorąc pod uwagę, że wiążące reguły korporacyjne w zamierzeniu mają mieć charakter powszechny, europejskie organy ochrony danych osobowych przyjęły procedurę współpracy, której celem jest wspólne rozpatrywanie wniosków o wyrażenie zgody na przekazywanie danych osobowych, na podstawie wiążących reguł korporacyjnych (dokument roboczy WP 107 przyjęty w dniu 14 kwietnia 2005 r.).\nOba dokumenty robocze (w języku angielskim, francuskim i niemieckim) dostępne są w wersji elektronicznej na stronie internetowej:\nNależy również zwrócić uwagę na rekomendację nr 1/2007 z dnia 10 stycznia 2007 r. w sprawie standardowego formularza wniosku o zatwierdzenie wiążących reguł korporacyjnych (dokument WP 133), który jest dostępny (w języku angielskim) na stronie internetowej:\nGrupa Robocza Art. 29 przyjęła również dokument roboczy dotyczący najczęściej zadawanych pytań w zakresie stosowania wiążących reguł korporacyjnych (WP 155 rev. 4), który jest dostępny na stronie internetowej:\nCzym jest wzajemne uznawanie Wiążących Reguł Korporacyjnych (WRK)?\nW celu przyspieszenia unijnej procedury współpracy w zakresie przeglądu WRK przez organy ochrony danych uzgodniono procedurę wzajemnego uznawania. Zgodnie z treścią art. 48 ust. 4 ustawy Generalny Inspektor przed zatwierdzeniem wiążących reguł korporacyjnych może przeprowadzić konsultacje z właściwymi organami ochrony danych osobowych państw należących do EOG, na których terytorium mają siedziby przedsiębiorcy należący do grupy, przekazując im niezbędne informacje w tym celu. Generalny Inspektor, wydając decyzję, w przedmiocie zatwierdzenia bądź odmowy zatwierdzenia wiążących reguł korporacyjnych uwzględnia wyniki przeprowadzonych konsultacji, a jeżeli wiążące reguły korporacyjne były przedmiotem rozstrzygnięcia organu ochrony danych osobowych innego państwa należącego do EOG– może uwzględnić to rozstrzygnięcie.\nW ramach tej procedury, gdy organ wiodący uzna, że WRK spełniają wymogi określone w dokumentach roboczych, organy ochrony danych w ramach wzajemnego uznawania akceptują tę opinie jako wystarczającą podstawę do wydania ich własnego krajowego pozwolenia na WRK lub do udzielenia pozytywnej porady organowi, który wydaje takie pozwolenie. Organowi wiodącemu w ocenie WRK pomagają wybrane dwa inne organy ochrony danych.\nDeklaracja w sprawie wzajemnego uznawania (wersja angielska)\nDeklaracja w sprawie wzajemnego uznawania (tłumaczenie nieoficjalne)\nJakie informacje powinien zawierać wniosek o wydanie zgody na przekazanie danych do państwa trzeciego?\nJeżeli w ocenie wnioskodawcy zachodzi konieczność wyrażenia przez Generalnego Inspektora zgody na przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego, to powinien on przedstawić dowody pozwalające na potwierdzenie zapewnienia przez wnioskodawcę odpowiedniego zabezpieczenia w zakresie ochrony prywatności oraz praw i wolności osób, których dane dotyczą. Dlatego Generalny Inspektor wymaga wskazania:\nstron takiego transferu danych osobowych,\ncelu oraz czasu trwania proponowanych operacji przekazywania danych,\nśrodków podjętych w celu zagwarantowania przez strony zamierzające przekazywać dane osobowe, praw osób, których dane dotyczą, w tym np. przedstawić treść konkretnej umowy lub innego instrumentu prawnego stanowiącego podstawę przekazania danych,\nśrodków organizacyjno - technicznych, które odbiorca danych zapewni w celu zabezpieczenia przekazywanych danych (dokładny opis).\nJakie informacje powinien zawierać wniosek o zatwierdzenie wiążących reguł korporacyjnych?\nW wypadku wniosku o zatwierdzenie wiążących reguł korporacyjnych wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku:\ndecyzję wiodącego organu ochrony danych osobowych z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, który zatwierdził wiążące reguły korporacyjne w ramach procedury wzajemnego zuanwania wiążących reguł korporacyjnych (jeśli dotyczy),\nwypełniony formularz wniosku o zatwierdzenie wiążących reguł korporacyjnych, opracowany przez Grupę Roboczą Art. 29 (WP 133).\nGeneralny Inspektor w toku postępowania może zwrócić się do wnioskodawcy o udzielenie dodatkowych wyjaśnień lub przesłanie dokumentów.\nKażdy wniosek winien spełniać wymogi określone w art. 63 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. 8, poz. 267 z późn. zm.).\nKoniecznymi elementami formalnymi wszelkich składanych do Generalnego Inspektora w formie pisemnej wniosków są:\ninformacje identyfikujące osobę składającą wniosek, takie jak:imię i nazwisko/pełna nazwa podmiotu oraz adres zamieszkania/siedziby,\nwłasnoręczny podpis osoby składającej wniosek,\naktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego albo innego rejestru, albo zaświadczenie bądź informację z ewidencji właściwej dla formy organizacyjnej wnioskodawcy,\nUWAGA! Jeżeli osoba, która składa wniosek, czyni to w imieniu i na rzecz innej osoby lub podmiotu (działa w charakterze pełnomocnika), obowiązana jest dodatkowo:\nzałączyć do wniosku oryginał lub uwierzytelniony odpis dokumentu upoważniającego ją do działania w imieniu i na rzecz mocodawcy w postępowaniu przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych.\nUWAGA! Zgodnie z ustawą z dnia 7 października 1999 r. (Dz. U. 1999 Nr 90, poz. 999 ze zm.), wniosek oraz załączone do niego dokumenty powinny być w języku polskim.\nWniosek w postaci pisemnej można złożyć poprzez:\nosobiste złożenie w Biurze Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (adres j.w.),\nprzesłanie drogą elektroniczną, które może nastąpić przy wykorzystaniu elektronicznej skrzynki podawczej dostępnej na stronie internetowej Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych www.giodo.gov.pl, w zakładce "Elektroniczna skrzynka podawcza".\nUWAGA! Wniosek składany drogą elektroniczną powinien być opatrzony bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym.\nObowiązek uiszczenia opłaty skarbowej powstaje w przypadku:\nzłożenia wniosku do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (bez względu na formę, w jakiej jest ona składana),\nzłożenia dokumentu pełnomocnictwa/ prokury w postępowaniu przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych (dotyczy to w równym stopniu oryginału dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa/ prokury, jak również jego odpisu, wypisu lub kopii).\n10,00 zł - w przypadku opłaty od wniosku o wyrażenie zgody na przekazanie danych do państwa trzeciego,\n17,00 zł - w przypadku opłaty od pełnomocnictwa\nOpłatę skarbową uiszcza się w kasie lub na konto: Dzielnica Śródmieście m. st. Warszawy, ul. Nowogrodzka 43, 00 – 691 Warszawa.\nW tytule wpłaty, wraz z treścią – opłata skarbowa za.. .- należy zamieścić skrót GIODO, zaś dowód uiszczenia tej należności przesłać do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.\nDeklaracja w sprawie wzajemnego uznawania\nWytworzył informację: Paweł Makowski 2014-12-03\nWprowadził‚ informację: Paweł Makowski 2014-12-03 11:12:49\nWprowadził‚ informację: Paweł Makowski 2014-12-03 11:13:24\nWP176 PL - tłumaczenie nieoficjalne\nWytworzył informację: Urszula Góral 2016-04-13\nWprowadził‚ informację: Przemysław Sierzputowski 2016-04-13 10:44:29


VAT i akcyza - Gazeta Podatkowa nr 31 (1593) z dnia 18.04.2019\nProblem z ustaleniem statusu komorników dla celów VAT trwał od wielu lat. Komornicy sądowi twierdzili, że nie można ich uznawać za podatników VAT, bowiem nie (...)\nProwadzę działalność gospodarczą i jestem zwolniony przedmiotowo z VAT (świadczę usługi finansowe zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT). Trzy (...)\nPodatnik VAT, co do zasady, jest zobowiązany do dokumentowania swojej sprzedaży fakturą, w sytuacji gdy jest ona dokonywana dla innych przedsiębiorców. Natomiast dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży (...)\nPodatnik VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do (...)\nDo Sejmu trafił rządowy projekt ustawy z dnia 25 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o VAT oraz niektórych innych ustaw. Celem tej ustawy jest dalsze uszczelnienie systemu VAT (...)\nJestem czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym do transakcji wewnątrzwspólnotowych. Otrzymałem fakturę zakupu towarów od kontrahenta z Niemiec. Na fakturze nie ma numeru VAT UE dostawcy. Czy w tej (...)\nNasza firma nie dokonuje płatności w systemie split payment. Natomiast kontrahent przelał nam podatek VAT na rachunek VAT. Jak możemy odzyskać pieniądze zgromadzone na tym rachunku? (...)\nOpakowania zwrotne są specyficznym przedmiotem obrotu gospodarczego. Powoduje to konieczność zastosowania wobec nich szczególnych zasad rozliczania VAT. Za opakowania zwrotne pobierana jest kaucja, która nie (...)\nW dniu 1 marca 2019 r. wystawiłem fakturę dokumentującą wynajem pomieszczenia handlowego w lutym 2019 r. z terminem płatności 10 marca 2019 r. Kiedy powstał u mnie obowiązek podatkowy w VAT? Obowiązek podatkowy (...)\nZgodnie z podstawową zasadą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy lub wykonania usługi. Jeżeli natomiast przed wykonaniem usługi podatnik otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy (...)\nOsoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą i korzysta ze zwolnienia z VAT ze względu na wartość sprzedaży (do 200.000 zł). Czy powinna prowadzić ewidencję sprzedaży dla celów VAT? Zwalnia (...)\nOsoba fizyczna wykreślona z rejestru podatników VAT zachowuje status podatnika tego podatku w odniesieniu do okresu rozliczeniowego, w którym była podatnikiem VAT. W związku z tym ma prawo i obowiązek zweryfikować (...)\nProwadzę jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną VAT. Jestem zarejestrowany do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. Wykonałem usługę budowlaną na nieruchomości położonej w Niemczech dla kontrahenta niemieckiego. Transakcję udokumentowałem fakturą (...)\n23.04.2019 r. (wtorek) mija termin:


Roman Sybirak Sanguszko. - Nasz Tarnow\nKiedy słyszymy: „Roman Sanguszko”, zaraz myślimy o przedwojennym „złotym księciu” z Gumnisk, pełnym fantazji, przystojnym mężczyźnie, którego historia życia mogłaby posłużyć za kanwę filmu. Jednakże, jeśli ktoś chciałby nakręcić film o którymś z książąt Sanguszków, film o nieprawdopodobnej dramaturgii i ładunku emocjonalnym, śmiało może sięgnąć po postać innego Romana Sanguszki, żyjącego w XIX wieku (1800- 1881) Romana Adama, noszącego przydomek „Sybirak”.\nRoman „Sybirak” Sanguszko był synem generała Eustachego Sanguszki i starszym bratem walczącego w powstaniu listopadowym Władysława, dziedzica Gumnisk. Jako syn generała i arystokrata, służył w gwardii rosyjskiej w Sankt Petersburgu. Taki był rozkaz cara Aleksandra I. Ze służby carskiej zwolniono go warunkowo ze względu na problemy zdrowotne. Wykorzystał to, aby podróżować po Europie i studiować w Berlinie.\nW roku 1829 Roman Adam Sanguszko poślubił Natalię Potocką, która jednak wkrótce zmarła, osierocając jedyną córkę księstwa, Marię. Zrozpaczony po śmierci młodej żony książę Roman postanowił wstąpić do zakonu kapucynów. Nie zdążył jednak zrealizować swojego postanowienia, ponieważ wybuchło powstanie listopadowe. Młody patriota wprost z Tarnowa podążył w szeregi powstańcze, dzielnie walcząc z Moskalami. Za swoją waleczną postawę i bohaterstwo na polu walki odznaczony został Złotym Krzyżem Virtuti Militari. Jako adiutant gen. Skrzyneckiego uczestniczył w bitwach pod Zamościem i Lubartowem. Niestety, podczas walk pod Łysobokami dostał się do rosyjskiej niewoli. Formalnie, w oczach Rosjan, był dezerterem. Wszakże należał do carskiej gwardii! Rodzina, pragnąc uchronić młodego mężczyznę od śmierci, przekupiła sędziego, który podczas rozprawy miał spytać Romana Adama Sanguszkę jedynie o to, dlaczego przyłączył się do powstania. Według ustaleń, Roman miał odpowiedzieć, że to przedwczesna śmierć młodej żony osłabiła jego psychikę. Zamiast tego niezłomny powstaniec i patriota, spytany o powód udziału w powstaniu, odparł z mocą: „Z przekonania!”. Te słowa stały się hasłem jego potomków i dewizą, którą umieszczano powszechnie na biżuterii patriotycznej tamtego okresu.\nRezydencja w Sławucie została wybudowana przez Hieronima Janusza Sanguszkę pod koniec XVIII wieku\nZapadł więc wyrok, łagodny, zważywszy na okoliczności – utrata majątku, tytułu szlacheckiego i zsyłka na Sybir! Cała Europa podziwiała dumnego polskiego magnata, który nie skorzystał z możliwości, by wozem dotrzeć do miejsca zsyłki, do Tobolska. Przez prawie trzy tysiące kilometrów, w zimnie i skwarze, deszczu i spiekocie szedł wraz z innymi zesłanymi piechotą, w kajdanach. Droga ta zajęła mu 10 miesięcy. Z Tobolska Romana Adama Sanguszkę przeniesiono na Kaukaz, gdzie odbywał przymusową służbę wojskową. Tam, podczas walk, został ranny w nogę, co spowodowało trwałe kalectwo, a niebezpieczny upadek z konia zakończył się utratą słuchu. Mimo to, ze służby wojskowej zwolniono go dopiero w 1845 roku.\nZ zesłania powrócił do Sławuty, gdzie w rodzinnym majątku Sanguszków przebywała pod opieką dziadków jego jedyna córka Maria. Dziewczynka nie poznała długo nie widzianego i wyniszczonego zesłaniem ojca. Dzięki prawnym zabiegom (m.in. przepisaniu majątku na córkę), dobra Romana „Sybiraka” Sanguszki nie uległy konfiskacie. Formalnie należały do jego małoletniej córki, ale faktycznie zarządzał nimi on sam. Z niezwykłą energią zabrał się do pracy. Pod jego rządami Sławuta stała się wzorowym majątkiem. Samo miasteczko również zyskało na powrocie zesłańca – powstały tam cukrownia, papiernia, odlewnia żelaza i fabryka sukna dla składu w Tarnowie. Rozkwitła też sławucka stadnina, słynna na całą Europę z hodowli koni czystej krwi arabskiej. Pan na Sławucie dbał także o rozwój kultury, zgromadził bogatą, bezcenną bibliotekę i zbiory malarstwa, był mecenasem sztuki i literatury.\nOstatnie lata życia książę Roman „Sybirak” Sanguszko spędził w mieszkaniu urządzonym w budynku stajen pałacowych, gdzie mógł być blisko swoich ukochanych koni. Zmarł w roku 1881, otoczony powszechnym szacunkiem i nimbem bohatera.\nźródło fot./ 1. https://www.polskiearaby.com, 2. http://slowopolskie.org/sybirak-sanguszko-ze-sawuty/\nRoman Sybirak Sanguszko


Kochanek Lady Chatterley - David Herbert Lawrence (42155) - Lubimyczytać.pl\nWydawnictwo: Świat Książki\t5,84\n(645 ocen\ti\t48 opinii)\ntytuł oryginału Lady Chatterley's Lover\nWydana w drugiej połowie lat 20. XX wieku powieść obyczajowa "Kochanek Lady Chatterley" przedstawia historię romansu angielskiej arystokratki z ubogim leśniczym. Książka spotkała się z ostrą krytyką cenzorów i wywołała skandal w purytańskim społeczeństwie Anglii. Lawrence ukazuje w powieści namiętne i zmysłowe uczucie w pozbawiony pruderii i niezwykle odważny sposób. Obszerne opisy scen erotycznych pozwalają autorowi ukazać piękno ciała ludzkiego i miłości fizycznej. źródło opisu: opis dystrybutora\nDyskusje o książce\t228\nostatnia dodana przez pomidor708, 11 tygodni temu, w grupie Aktualności\t409\nostatnia dodana przez 3welinka, 12 tygodni temu, w grupie Świat książek\t630\nostatnia dodana przez Adriana Bączkiewicz, 42 tygodnie temu, w grupie wymienię/sprzedam\tpokaż wszystkie\nOpinie czytelników (1687)\nPokaż tylko oceny z treścią\tksiążek: 2499\nKoronczarka | 2016-01-24\n24 stycznia 2016\tSkoro nie przeczytałam "50 twarzy Grey'a", to postanowiłam nadrobić zaległości w literaturze erotycznej, sięgając po "Kochanka...". Liczyłam na lekturę co najmniej na poziomie "Lolity", ale się zawiodłam. Sceny erotyczne rzeczywiście ładne i prawie sto lat temu mogły bulwersować, ale przy tej okazji Autor postanowił rozprawić się chyba ze wszystkimi problemami społecznymi Anglii tudzież z zagadnieniem nieśmiertelności ludzkiej duszy. Upływający czas pokazał, że mógł sobie autor tę tematykę darować. A ja zgadzam się z czasem - tylko erotyka się tam nie zestarzała.\t100\nKalissa | 2014-09-13\nPrzeczytane, Ulubione, Posiadam, Romantyczna, Powieść społeczno-obyczajowa\tPrzeczytana:\nwrzesień 2014\t„... Kobieta nic nie znaczy dla mężczyzny, póki nie wejdzie mu w krew. A wtedy to gorsze od malarii (...) .”\nBardzo cenię tę książkę. Zawsze też, wydaje mi się ciekawe – że wielu czytelników ocenia tę powieść z punktu widzenia lady Chatterley i że wielu ocenia tylko jej zachowanie. Uważam, że to nie lady Chatterley jest w tej powieści najważniejsza. Ja, za najważniejszą postać powieści – uważam postać tytułową, czyli jej kochanka - Oliwiera Parkina. To on był impulsem zmian i to jego zachowanie odmieniło bohaterkę. Oliwier został przedstawiony w powieści bardzo specyficznie – bo początkowo, odbija się tylko w ocenie i uczuciach głównej bohaterki, a także w ocenach jej męża czy pani Bolton. Musiał wiele przejść w związku ze swoją żoną i oszczerstwami – bardzo mnie to poruszyło – tym mocniej, że ten skandal (nie mający nic wspólnego z lady Chatterley) został bardzo enigmatycznie opisany w powieści. Zawsze zastanawiałam się, co autor miał na myśli pisząc o „pomniejszych seksualnych...\tprzeczytaj całą opinię »\n„... Kobieta nic nie znaczy dla mężczyzny, póki nie wejdzie mu w krew. A wtedy to gorsze od malarii (...) .”\nBardzo cenię tę książkę. Zawsze też, wydaje mi się ciekawe – że wielu czytelników ocenia tę powieść z punktu widzenia lady Chatterley i że wielu ocenia tylko jej zachowanie. Uważam, że to nie lady Chatterley jest w tej powieści najważniejsza. Ja, za najważniejszą postać powieści – uważam postać tytułową, czyli jej kochanka - Oliwiera Parkina. To on był impulsem zmian i to jego zachowanie odmieniło bohaterkę. Oliwier został przedstawiony w powieści bardzo specyficznie – bo początkowo, odbija się tylko w ocenie i uczuciach głównej bohaterki, a także w ocenach jej męża czy pani Bolton. Musiał wiele przejść w związku ze swoją żoną i oszczerstwami – bardzo mnie to poruszyło – tym mocniej, że ten skandal (nie mający nic wspólnego z lady Chatterley) został bardzo enigmatycznie opisany w powieści. Zawsze zastanawiałam się, co autor miał na myśli pisząc o „pomniejszych seksualnych perwersjach” Parkina???\nCudowna jest rozmowa bohaterów, przed wyjazdem Konstancji do Francji – kiedy Parkin po raz pierwszy mówi, co czuje! Uderzyło mnie wtedy, że to Oliwier pierwszy zrozumiał, że ta sytuacja, w której znaleźli się oboje, nie może dłużej trwać. I tylko on, miał na tyle hartu ducha i rozsądku – aby mimo odczuwanej miłości i namiętności do Konstancji – nakazać jej podjęcie wyboru. A przecież wiedział, że depcze własne serce, ale się nie zawahał. Wreszcie w końcu – ukazuje się jego skomplikowany charakter, poczucie uwięzienia i jego cały gniew.\nPonadto bardzo lubiłam Duncana – bo był jednocześnie zabawny i ironiczny, zwłaszcza kiedy powiedział: „Dzisiaj nikt nikogo nie kocha. Wszyscy jesteśmy zbyt zakochani, żeby mieć czas na miłość”:) Taka postać – po burzy Konstancji i Oliwiera, przynosi ulgę!\nPrzez pół powieści czekałam na ostateczną decyzję Konstancji i Oliwiera, widziałam jak ich związek się zmienia - może dlatego zakończenie mnie dobija:)\nPS. Erotyka tej powieści jest bardzo delikatna - naprawdę nie trzeba się rumienić:)\t65\nKatherina87 | 2014-03-25\nPrzeczytane, Literatura zagraniczna\tWydana w drugiej połowie lat 20. XX wieku powieść obyczajowa "Kochanek Lady Chatterley" przedstawia historię romansu angielskiej arystokratki z ubogim leśniczym. Książka spotkała się z ostrą krytyką cenzorów i wywołała skandal w purytańskim społeczeństwie Anglii. Lawrence ukazuje w powieści namiętne i zmysłowe uczucie w pozbawiony pruderii i niezwykle odważny sposób. Obszerne opisy scen erotycznych pozwalają autorowi ukazać piękno ciała ludzkiego i miłości fizycznej.\nLawrence napisał tę powieść trzy razy i dopiero trzecia wersja ukazała się w druku. Pierwsze wydanie ukazało się w roku 1928 we Florencji. Książkę tą napisał w ciągu trzech lat z krótkimi przerwami. Chciał dobitnie przekazać swoją ideę, że tam gdzie mówi się jasno, wyraźnie i po prostu, nie ma miejsca na niezdrową tajemniczość. Chciał skończyć z obleśnością powieści pisanych dla taniej podniety. W 1917 roku Konstancja wyszła za mąż za Clifforda Chatterley’a kiedy ten przyjechał z wojska na urlop. Spędzili miodowy...\tprzeczytaj całą opinię »\nLawrence napisał tę powieść trzy razy i dopiero trzecia wersja ukazała się w druku. Pierwsze wydanie ukazało się w roku 1928 we Florencji. Książkę tą napisał w ciągu trzech lat z krótkimi przerwami. Chciał dobitnie przekazać swoją ideę, że tam gdzie mówi się jasno, wyraźnie i po prostu, nie ma miejsca na niezdrową tajemniczość. Chciał skończyć z obleśnością powieści pisanych dla taniej podniety. W 1917 roku Konstancja wyszła za mąż za Clifforda Chatterley’a kiedy ten przyjechał z wojska na urlop. Spędzili miodowy miesiąc, a potem wrócili do Francji. W rok później został on ciężko ranny i jako kalekę odesłano go do domu. Konstancja miała wtedy dwadzieścia trzy lata. Po dwuletniej kuracji Clifford w pewnej mierze odzyskał zdrowie, ale dolna część ciała pozostała na zawsze sparaliżowana. Nauczył się poruszać po mieszkaniu w fotelu na kółkach i sporządzono mu inwalidzki wózek z wbudowanym silniczkiem, w którym mógł jeździć po terenach przylegających do dworu.\nPrzecierpiał tyle, że w pewnym stopniu utracił wrażliwość na ból. Był jak dawniej przystojnym, inteligentnym, pogodnym, zamkniętym w sobie mężczyzną z rumianą cerą i jasnymi niebieskimi oczami, które często miały zamyślony wyraz. Był tak blisko śmierci, że to co mu pozostało z życia, wydawało mu się szczególnie cenne. I tak ciężko dotknął go los, że coś w nim skamieniało i na zawsze utraciło zdolność czucia. Konstancja jego żona, miała rumianą cerę, miękkie puszyste kasztanowe włosy, zdrowe, silne ciało, trochę kanciaste ruchy, żywe usposobienie, niski łagodny głos i niebieskie oczy o marzycielskim wejrzeniu. Sprawiała wrażenie spokojnej miłej, wiejskiej dziewczyny. W rzeczywistości była jedną z owych bardzo nowoczesnych kobiet, wiecznie pogrążonych w zadumie i mozolnie nad czymś medytujących. Clifford oczami Konstancji to ponury osobnik, wbrew pozornej subtelności jest twardy i wyprany z uczuć. Jest zimny, wytwornie egoistyczny i wyrafinowanie obojętny. Sama Konstancja brzydzi się jego obojętnością i brakiem serca. Wiedząc, że nie da się tego ukryć, że Konstancja została na zawsze pozbawiona bardzo ważnej części życia. A fakt ten może poza jej świadomością coraz silniej oddziaływać na nią i wyrządzić jej wielką krzywdę. Clifford nie chce by żeby była kobietą, która może się tej części wyrzec. Mówiąc otwarcie ożenił się z nią bo była zmysłową kobietą. A wiedząc, że będzie nadal tą żądzę czuła, a on sam pod tym względem został na zawsze z tego życia wykreślony. I jakoś muszą sobie z tym poradzić. Zezwala jej na to, że jeśli spotka kiedyś mężczyznę, którego zapragnie i naprawdę będzie chciała mu się oddać, niech nie powstrzymuje ją myśl o nim. Ma to zrobić i żyć własnym życiem. Wiedząc co dzieje się z kobietami, które w młodości tłumiły w sobie zmysły. Płacąc później za to prawdziwym piekłem. Clifford nie chce by Konstancja poszła w ich ślady. Nie chce też by stała się lekkomyślna. Wie także, że będzie się ona starała, żeby nie było to dla niego zbyt ciężkie. Ale jeśli kiedykolwiek spotka mężczyznę, którego gorąco fizycznie zapragnie, i jeśli już musi tak być to ma go wziąć sobie jako kochanka. Tak więc za zgodą męża Konstancja znajduje sobie sekretnego kochanka, którym jest leśniczy Oliwier Parkin. Z którym zachodzi w ciąże i postanawia upuścić męża Clifforda. Parkin jest byłym oficerem armii indyjskiej, który wybiera życie eremity. Ale jego obycie i pochodzenie sprawiają, że jego związek z Lady Chatterley jest tu mniej skandaliczny. Intelektualnie pochodzą z tego samego świata, co sprawia, że oboje mogą komentować to, co im się przytrafia. Tutaj bohaterowie nie analizują zdarzeń, oni ich doświadczają.\t61\nStworek_vel_Oka | 2015-10-05\nPrzeczytane, Posiadam, Wyzwanie książkowe 2015\tPrzeczytana:\n04 października 2015\tPołączenie romansu, filozoficznych wynurzeń na temat nieśmiertelności, prawdy i miłości, okraszone peanem na cześć penisa… a to wszystko po to, żeby ukazać różnicę klasową, mentalność wielkopańskości początków XX wieku – no cóż, jak dla mnie, okazało się to nieco przekombinowane.\nSwoją kontrowersyjną, przez lata zakazaną powieść, Lawrence – pasjonat śledzenia przemian zachowań w ludziach i ich odbicia w życiu społecznym, próbował wydać w latach 20-tych XX wieku. Opisywane w powieści sceny seksu wywołały skandal (myślę, że mimo wszystko więcej jest rozmów i myśli o spółkowaniu, a niżeli samego aktu płciowego), zmuszając autora do wyjazdu z purytańskiej Anglii.\n"Od niczego nie da się na tym świecie uciec. Jedynym wyjściem jest wziąć się za bary z przeciwnościami, niezależnie od tego czym są, i mieć to za sobą."\nKonstancja vel Lady Chatterley, młoda pełna życia mężatka z wyższych sfer, zostaje poddana próbie, gdy jej mąż Clifford traci władzę w nogach i nie może w stu procentach...\tprzeczytaj całą opinię »\nPołączenie romansu, filozoficznych wynurzeń na temat nieśmiertelności, prawdy i miłości, okraszone peanem na cześć penisa… a to wszystko po to, żeby ukazać różnicę klasową, mentalność wielkopańskości początków XX wieku – no cóż, jak dla mnie, okazało się to nieco przekombinowane.\nKonstancja vel Lady Chatterley, młoda pełna życia mężatka z wyższych sfer, zostaje poddana próbie, gdy jej mąż Clifford traci władzę w nogach i nie może w stu procentach spełnić się jako mężczyzna. Spędzają więc czas snując filozoficzne rozmyślania i gromadząc dobra materialne, dzięki dobrym inwestycjom pana domu. Pewnego dnia, kobieta postanawia wybrać się na spacer do lasu, gdzie widzi mnóstwo pisklaków, roślin i innego ptactwa, a także spaniela i jego pana – Olivera Parkina, gajowego. Na początku postrzega go jako prostaka, pracownika na jej utrzymaniu, jednak po czasie zadziałał na nią jego wąsik, umięśniony tors i feromony płciowe, które fruwały w powietrzu. Ten romans od początku był pomyłką, bo jakże szanowana mylady z tak nic nie znaczącym robolem? Jednak para bez swych ciał nie mogła żyć, a wkrótce pożądanie przerodziło się w głębsze uczucie.\n"Naprawdę go kochasz? To niemożliwe. Dzisiaj nikt nikogo nie kocha. Wszyscy jesteśmy zbyt zakochani, żeby mieć czas na miłość."\nI wbrew pozorom tego romansu nie jest tak dużo, ile oczekiwałam. Autor posługując się Kon i Parkinem, próbował zarysować różnice klasową, przemiany społeczne i problemy ludności po I wojnie światowej. Znajdziemy dyskusje na temat robotników w kopalniach, komunistów i przemian całego powojennego świata, a także trudnych wyborów, których muszą dokonywać nie tylko kochankowie.\nRozczarują się ci, którzy doszukują się w „Kochanku Lady Chatterley” wyuzdanych opisów scen łóżkowych i erotyzmu, który wylewałby się z niej strumieniami i ocierał się o pornografię. Była odważnym dziełem, jak na tamte czasy (ukłony wobec autora!) i patrząc na to, że i w Polsce była cenzurowana, czuć gdzieś na plecach dreszczyk emocji podczas kosztowania tego „zakazanego owocu”. Polubiłam Parkina, mimo jego fatalnej gwary, Kon wywołała u mnie mieszane uczucia, a Clifford okazał się starym nudziarzem.\nNie czytałam tej książki jednym tchem (możliwe, że miał na to wpływ język, jakim posługują się bohaterowie), ale nie mogę powiedzieć, że śmiertelnie mnie wynudziła i zmarnowałam na nią czas. Chwilami miałam ochotę omijać wzrokiem tekst, bo zbyt duże nagromadzenie wynurzeń filozoficznych nie jest tym, co stworki lubią najbardziej. I niestety obawiam się, że moje wspomnienie o tej lekturze uleci z czasem i nitkami babiego lata…\t52\nAurora92 | 2015-12-03\nPrzeczytane, Literatura angielska, Proza, 2015, Erotyka, Powieść obyczajowa, Studia, Romans, E-book, Lista 100 Le Monde\tPrzeczytana:\n03 grudnia 2015\tKsiążka opowiada o romansie arystokratki Konstancji Chatterley z gajowym Oliwierem Parkinem (w oryginale miał na nazwisko Mellors). Dzieje się tak z powodu kalectwa jej męża Clifforda, który na wojnie utracił władzę w nogach i stał się impotentem. Stan Clifforda wyklucza życie seksualne, niemożliwia normalne pożycie małżeńskie i spłodzenie potomka, co między innymi popycha Konstancję z ramiona Oliwiera.\nPowieść wywołała skandal, gdy w roku 1928 została wydana. Objęto ją cenzurą, którą zdjęto dopiero w roku 1960. Biorąc pod uwagę realia późnych lat 20-tych, nikogo nie powinno dziwić, z jakiego powodu ją ocenzurowano - jak na tamte czasy była bardzo odważna, otwarcie poruszała kwestie seksu i przełamywała tabu, w tym romans między osobami z dwóch różnych klas społecznych. Bo przecież autor ośmielił się pisać o seksie. Jednak dla współczesnego czytelnika nie będzie tu nic szokującego i dziwnego, chyba że liczyć wplatanie kwiatków we włosy łonowe, bo to akurat jest nieco dziwne....\tprzeczytaj całą opinię »\nKsiążka opowiada o romansie arystokratki Konstancji Chatterley z gajowym Oliwierem Parkinem (w oryginale miał na nazwisko Mellors). Dzieje się tak z powodu kalectwa jej męża Clifforda, który na wojnie utracił władzę w nogach i stał się impotentem. Stan Clifforda wyklucza życie seksualne, niemożliwia normalne pożycie małżeńskie i spłodzenie potomka, co między innymi popycha Konstancję z ramiona Oliwiera.\nPowieść wywołała skandal, gdy w roku 1928 została wydana. Objęto ją cenzurą, którą zdjęto dopiero w roku 1960. Biorąc pod uwagę realia późnych lat 20-tych, nikogo nie powinno dziwić, z jakiego powodu ją ocenzurowano - jak na tamte czasy była bardzo odważna, otwarcie poruszała kwestie seksu i przełamywała tabu, w tym romans między osobami z dwóch różnych klas społecznych. Bo przecież autor ośmielił się pisać o seksie. Jednak dla współczesnego czytelnika nie będzie tu nic szokującego i dziwnego, chyba że liczyć wplatanie kwiatków we włosy łonowe, bo to akurat jest nieco dziwne. ;)\nNie bardzo rozumiem dlaczego w niektórych wydaniach Oliwierowi zmieniono nazwisko z Mellorsa na Parkina, jak i dlaczego niektóre wydania różnią się (podobno) niektórymi faktami.\t40\nIsadora | 2011-02-17\nPowieść, Przeczytane\tPrzeczytana:\n17 lutego 2011\tSięgnęłam po tę książkę wiedziona mglistym wspomnieniem dość odważnego obyczajowo filmu pod tym samym tytułem.Teraz,kiedy nadarzyła się okazja,postanowiłam się zagłębić w jej literackim pierwowzorze i samej odkryć,dlaczego została uznana za jedną z najbardziej skandalizujących powieści ubiegłego stulecia.\nW czasie,gdy powstała,w szalonych latach dwudziestych,była bezlitośnie krytykowana przez cenzorów i stała się przedmiotem skandalu obyczajowego w purytańskiej Anglii.\nJednak myliłby się ten,kto sądzi,że powodem tego potępienia były ponoć śmiałe opisy scen erotycznych.Otóż muszę niektórych rozczarować - raczej trzeba się ich domyślać,zostały delikatnie zasugerowane,ich oczywistość rozmywa się w co prawda wiele mówiących,ale jednak aluzjach.Nie to musiało bulwersować społeczeństwo,a przynajmniej nie do tego stopnia.\nChodzi o słowa.O sposób,w jaki Lawrence ukazuje namiętne i bezpruderyjne uczucie,o zmysłowość,która wyziera z każdego niemal wersu - jest...\tprzeczytaj całą opinię »\nSięgnęłam po tę książkę wiedziona mglistym wspomnieniem dość odważnego obyczajowo filmu pod tym samym tytułem.Teraz,kiedy nadarzyła się okazja,postanowiłam się zagłębić w jej literackim pierwowzorze i samej odkryć,dlaczego została uznana za jedną z najbardziej skandalizujących powieści ubiegłego stulecia.\nChodzi o słowa.O sposób,w jaki Lawrence ukazuje namiętne i bezpruderyjne uczucie,o zmysłowość,która wyziera z każdego niemal wersu - jest nieujarzmiona,gorączkowa,odważna.Autor nie wstydzi się jej i to widać.\nZdumiewające,że można opisywać sceny erotyczne i głęboką namiętność nie uciekając się do dosłowności rażącej nieraz swoją ordynarnością.Można mówić o tym wprost,w słowach wolnych zarówno od grubiaństwa jak i od taniego sentymentalizmu,przepełnionych prostotą i uczuciem.\nCzytając tę książkę można niemal zapomnieć,że została napisana prawie sto lat temu.Otwartość i brak skrępowania w narracji przywodzi na myśl dzisiejszą swobodę obyczajową ; tym łatwiej zrozumieć,jak wielkim szokiem była w czasach,kiedy społeczeństwo spętane było pancerzem niepodważalnych,surowych zasad moralnych.Zwłaszcza,jeśli chodziło o naruszenie swego rodzaju tabu,jakim był romans zamężnej kobiety z wyższych sfer z prostym gajowym.\nBo właśnie taki związek jest głównym tematem powieści.\nLady Konstancja Chatterley jest żoną Clifforda,pana we Wragby Hall.\nWikła się w pełen tragizmu związek - jej mąż jest częściowo sparaliżowany i nie może z jego strony liczyć na jakiekolwiek przejawy fizycznej miłości.Zaspokaja jednak jej intelektualne i kulturalne potrzeby ; nie bez znaczenia jest również pozycja,jaką zapewnia jej status żony baroneta.\nPotrzeby seksualne zaspokaja pełen witalności i wigoru prosty gajowy zatrudniony w majątku męża.\nPoczątkowo Konstancja nie oczekuje od niego niczego więcej oprócz fizycznej bliskości i ciepła,których Clifford nie może jej zapewnić.Pragnie znów poczuć się w pełni kobietą - podziwianą i pożądaną nie dla zalet umysłu,ale ciała.\nZ biegiem czasu sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej - zaczyna ona dostrzegać u męża wady,na które wcześniej była ślepa.Odkryła,że Clifford to chłodny,bezwzględny egoista ; pod maską szlachetnego,wyrozumiałego dżentelmena kryje się człowiek,który z podstępną premedytacją manipulował jej uczuciami,podporządkowywał sobie całe jej życie i wolę niepostrzeżenie wzbudzając w niej litość,wyrzuty sumienia,uległość,rezygnację z własnych pragnień.\nJednocześnie Konstancja zaczyna coraz bardziej cenić naturalność,prostotę i szczere uczucie,którym darzy ją kochanek.Coraz mniej razi ją społeczna przepaść dzieląca ich,jego brak ogłady,wykształcenia i prostactwo.Rozważa nawet rozstanie z mężem,ale nie jest to łatwa decyzja.Kochanek też jej niczego nie ułatwia - choć bardzo ją kocha,duma nie pozwala mu zostać jej utrzymankiem,nie chce zostać zabawką w rękach kobiety,nie ma zamiaru także dać się oswoić,"udżentelmenić",chce pozostać sobą.Nie może jednak zgodzić się również na to,by ukochana dzieliła z nim ponurą i ciężką dolę żony ubogiego robotnika.\nJego duma i jej upór wydają się nie do pogodzenia.A przecież jest jeszcze Clifford,do którego - pomimo jego tajonego okrucieństwa - Konstancja jest przywiązana.\nJak kończy się ta pogmatwana historia,możecie przekonać się sami sięgając po tę lekturę.\nWbrew pozorom nie jest to ckliwe,mdłe romansidło.To pełna burzliwych uczuć opowieść o ludzkiej namiętności,która za nic ma klasowe konwenanse.To hymn o podążaniu za własnymi pragnieniami wbrew wszystkiemu i wszystkim,o potrzebie wyrwania się spod władzy pozorów i fałszu krępujących fundamentalne ludzkie potrzeby - poczucia nieskrępowanej bliskości drugiego człowieka,kochania i bycia kochanym,miłości we wszystkich jej przejawach i postaciach.\nTa książka to wreszcie niezwykle wnikliwa panorama problemów oraz przemian społeczno-obyczajowych zachodzących w Anglii w latach dwudziestych.Bardzo plastyczny i wiarygodny obraz ginącego świata feudalnej Anglii oraz rodzących się idei socjalizmu są niezaprzeczalnym atutem tej książki.Podobnie jak wyraziste,charakterne postaci z krwi i kości,z którymi łatwo się identyfikować.Wszystko to świadczy o niebywałym talencie pisarskim autora.Lekkie pióro Lawrence'a sprawia,że nawet filozoficzne wywody bohaterów czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem.Nie ma w tej książce słabszych momentów,czyta się ją z niekłamaną przyjemnością.\nZ pewnością jest to wartościowa lektura, którą mogę z czystym sumieniem polecić każdemu.\t39\nKsiążkowo_czyta | 2012-06-15\nPrzeczytane, Od kogoś - już zwrócone, 2012\tPrzeczytana:\n13 czerwca 2012\tKsiążka jest o tyle skandalizująca, iż napisana w czasach, gdy Anglia była krajem niezwykle purytańskim... Co więc za tym idzie powieść ta ukazała się drukiem po latach od powstania...\nPoznajemy w niej historię młodej Konstancji Chatterley, której mąż w wyniku odniesionych na wojnie ran zostaje sparaliżowany od pasa w dół. W toku opowieści w tytułowej Lady Chatterley budzą się uśpione emocje i namiętności...\nMiędzy nią a gajowym Parkinem, pochodzącym z klasy robotniczej wywiązuje się romans, którego owocem jest dziecko...\nCałość jest doskonałym studium starć społecznych na tle klasowym oraz odzwierciedleniem procesu stopniowego odkrywania przez niektórych bohaterów własnych niejednokrotnie zaskakujących dla nich samych potrzeb i pragnień...\nNatomiast jeśli chodzi o akcję wspomagającą spójność czytania książka pozostawia wiele do życzenia, więc stąd jedynie cztery gwiazdki... Niemniej jednak osobisty osąd na temat niniejszego tytułu pozostawiam każdemu czytelnikowi z osobna...\t36\nkryptonite | 2013-11-21\nPrzeczytane, Rozczarowania, Literatura brytyjska (angielska, szkocka, irlandzka, australijska i kanadyjska), Klasyka literatury (do II połowy XX wieku), Joe Fox kontra Duma i uprzedzenie, Nie taki diabeł straszny, jak go malują\tPrzeczytana:\n21 listopada 2013\tNa miejscu Konstancji też wolałabym spędzać miłe chwile z Parkinem niż Cliffordem.\n'Kochanek lady Chatterlay' w swoich czasach wywołał ogromny skandal i na wiele lat został objęty cenzurą. Z jakiego powodu, ja się pytam? Dziś ta powieść niektórych śmieszy, innych irytuje. Śmieszy, bo wątek romansowy został dziwnie, i jakby na siłę połączony z aspektem zmian społecznych początku XX wieku (stereotypy na temat grup społecznych), a irytuje postać Clifforda - na miejscu jego żony nie wytrzymywałabym jego wystąpień o nieśmiertelności duszy i innych mało istotnych zagadnień. A miłość? Chyba skandal polega na tym, że zaiskrzyło między arystokratką i chłopem. 'Kochanek...' niewątpliwie stracił dziś na znaczeniu. To książka dla wytrwałych czytelników.\t36\nKatarzyna Bartnicka | 2016-06-04\nPrzeczytane, Ulubione, Ebook, Klasyka\tPrzeczytana:\n04 czerwca 2016\tCzytając Kochanka, tak myślałam sobie czy dla Konstancji Chatterley lepiej by było, gdyby jej mąż umarł w czasie wojny. Pewnie nie. Bo wówczas odczekałaby na czas żałoby i pewnie po jakimś czasie wyszła za mąż za kogoś ze swoich sfer, podobnego do Clifforda Chatterley'a i pewne całe życie przebrnęłaby u boku kogoś, kto nigdy nie zawładnąłby jej sercem, a tak kalectwo i impotencja Clifforda Chatterley'a dała jej szansę na miłość obok Parkina, przeżywając i doświadczając czegoś na co niektórzy ludzie czekają całe życie Kochanek Lady Chatterley to nie tylko przepiękny romans pełen namiętności. T0 powieść, w której na darmo szukać ckliwych sentymentalizmów i erotycznych opisów, ale to co się dzieje między bohaterami aż buzuje jak w kotle. David Herbert Lawrence ten genialny pisarz w taki sposób opisuje świat tej historii, a dzieje się ona w większości w lesie, że chwilami można poczuć zapach mchu w nosie. Warto też wspomnieć, że poza wątkiem romantycznym poruszone są tu bardzo...\tprzeczytaj całą opinię »\nCzytając Kochanka, tak myślałam sobie czy dla Konstancji Chatterley lepiej by było, gdyby jej mąż umarł w czasie wojny. Pewnie nie. Bo wówczas odczekałaby na czas żałoby i pewnie po jakimś czasie wyszła za mąż za kogoś ze swoich sfer, podobnego do Clifforda Chatterley'a i pewne całe życie przebrnęłaby u boku kogoś, kto nigdy nie zawładnąłby jej sercem, a tak kalectwo i impotencja Clifforda Chatterley'a dała jej szansę na miłość obok Parkina, przeżywając i doświadczając czegoś na co niektórzy ludzie czekają całe życie Kochanek Lady Chatterley to nie tylko przepiękny romans pełen namiętności. T0 powieść, w której na darmo szukać ckliwych sentymentalizmów i erotycznych opisów, ale to co się dzieje między bohaterami aż buzuje jak w kotle. David Herbert Lawrence ten genialny pisarz w taki sposób opisuje świat tej historii, a dzieje się ona w większości w lesie, że chwilami można poczuć zapach mchu w nosie. Warto też wspomnieć, że poza wątkiem romantycznym poruszone są tu bardzo ważne problemy społeczne, rola kobiety w świecie, system zależności miedzy tymi co posiadają, a tymi co na tę posiadłość przez niewolnicza prace muszą łożyć. Lawrence jest pisarzem, któremu nie obce były problemy angielskich górników. Jest nie tylko świetnym obserwatorem zmian i toczącej się w jego czasach rewolucji, ale też nie brakuje mu wrażliwości i współczucia dla ludzkiej niedoli.\t34\nElilaya | 2013-12-01\nPrzeczytane, Dojrzałe Wino\tSama w sumie nie wiem czego oczekiwałam od tej książki. Nie czuję rozczarowania czy jakiejś specjalnej radości, że przeczytałam.\nCzy można napisać pięknie o miłości i romansie, pobudzając wyobraźnie nie używając zbędnych słów by opisać miłosne i seksualne uniesienia?\nOwszem można i ta książka jest tego dowodem.\nPomimo tego iż książka jest bardzo uboga w opisy scen łóżkowych to i tak działa bardzo zmysłowo na wyobraźnię. I to mi się w niej najbardziej podobało.\nO czym jest książka? najprościej określiłabym, że jest to książka o szukaniu szczęścia i zaspokojenia. O szukaniu bezpieczeństwa i perspektywy na przyszłość. O tym jak przeżyć życie nie będąc jego więźniem. A także o rozterkach niezaspokojonej i dobrej kobiety. Mnóstwo pytań na które nie ma odpowiedzi.\nW książce pokazana jest też wyraźnie różnica klasowa.\nNiestety, książka zawiera zbyt długie opisy kopalni i różnych innych politycznych czy religijnych przemyśleń, a przez ten toporny choć piękny język, bardzo przynudzają co...\tprzeczytaj całą opinię »\nSama w sumie nie wiem czego oczekiwałam od tej książki. Nie czuję rozczarowania czy jakiejś specjalnej radości, że przeczytałam.\nNiestety, książka zawiera zbyt długie opisy kopalni i różnych innych politycznych czy religijnych przemyśleń, a przez ten toporny choć piękny język, bardzo przynudzają co powoduje, że ma się ochotę wyrzucić książkę przez zamknięte okno. Momentami ma się wrażenie, że autor na siłę ją napisał. Książka była dla mnie swojego rodzaju katorgą. Zabierałam się za nią z zapałem, a w trakcie czytania ten zapał się zmniejszał stopniowo aż w końcu zakończyłam ją z ogromną ulgą, że to już się skończyło. Momentami książka mnie przygnębiała i wprowadzała w ponury nastrój. Ciężko i długo ją czytałam, jest to książka na raz i nie chcę już nigdy więcej do niej wracać. Zbyt wielka strata czasu. Akcja się wlecze pomimo tego, że jest to cienka książka i miałam wrażenie, że tych stron ciągle przybywa zamiast ubywać. Jak na jej objętość to męczyłam się z nią zbyt długo.\nOgólnie mówiąc cieszę się, że ją przeczytałam, bo książka jest bardzo dobra jestem z siebie dumna, że przy niej wytrwałam zaspokajając swoją ciekawość, ale jednak cieszę się, że ją wreszcie skończyłam. Polecam tym, którzy nie mają co robić z czasem i tym, którzy chcą poznać piękną historię Lady Chatterley.\t28\nzobacz kolejne z 1677 Moja Biblioteczka\nDzisiaj nikt nikogo nie kocha. Wszyscy jesteśmy zbyt zakochani, żeby mieć czas na miłość.\twięcej\nDavid Herbert Lawrence – Kochanek Lady Chatterley\nKobieta niewiele ma z życia, jeśli jej serce dla nikogo się nie obudzi.\twięcej\nDavid Herbert Lawrence, William Butler Yeats, Thomas Stearns Eliot, Ezra Pound,...\nNa ostatni weekend lipca redakcja poleca książki mocno niepokorne: jest Caitlin Moran - brytyjska felietonistka i feministka, jest Chimamanda Ngozi Adichie, autorka słynnego manifestu "We Should All Be Feminists" oraz są „Zakochane kobiety” - opowiadające o miłosnym czworokącie. więcej\nDobrze wyjść z pisarzem: D. H. Lawrence i Aldous Huxley Nie konsumuje się wiele, gdy się siedzi i czyta książki, twierdzi Aldous Huxley. I czy ktoś ośmieli się mu sprzeciwić? Dziś o jego przyjaźni z innym angielskim prozaikiem, D. H. Lawrence'em. Powygrzewajmy się na słońcu w ich towarzystwie. więcej


Obligacje Ghelamco wejdą do obrotu w środę - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 07-07-2015, 12:23\n5 tys. obligacji serii PE spółki Ghelamco Invest wejdzie do obrotu na Catalyst w środę 8 lipca, podała GPW.\nWartość nominalna emisji sięgnęła 50 mln zł. Papiery były sprzedawane w trybie niepublicznej emisji. Ich oprocentowanie jest zmienne i wynosi WIBOR6M powiększony o 4,5 pkt. proc.\nUlukajew oczekuje wzrostu inflacji\nAD. Drągowski zmienia szyld na Platynowe Inwestycje


Dni Otwarte Funduszy Europejskich 2018 -Pomorskie.eu\nSerdecznie zapraszamy do udziału w Dniach Otwartych Funduszy Europejskich w województwie pomorskim, które w 2018 roku odbędą się w dniach 11-13 maja.\nNa terenie województwa pomorskiego wydarzenie odbędzie się po raz szósty. DOFE jest akcją skupiającą przedsiębiorczych i dynamicznych beneficjentów Funduszy Europejskich.\nPodczas trzech dni akcji zachęcamy Państwa do otwarcia po raz kolejny drzwi przed mieszkańcami regionu, do najciekawszych projektów unijnych realizowanych w naszym województwie.\nWszystkie pomorskie wydarzenia, które odbędą się w tym roku w ramach Dni Otwartych, zostaną przedstawione na stronie: www.dniotwarte.eu. Do udziału w Państwa wydarzeniach zachęcać będzie kampania promocyjna w mediach tradycyjnych i Internecie oraz dystrybuowane przez organizatorów materiały promocyjne.\nAby zgłosić udział w akcji, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy na stronie https://dniotwarte.eu/dolacz-do-nas\nZgłoszenia przyjmowane będą do 30 kwietnia br.\nZaproszenie Marszałka Województwa Pomorskiego\nW przypadku pytań i wątpliwości, prosimy o kontakt z Martyną Sawicką, tel. 58 32 68 175, e-mail: m.sawicka@pomorskie.eu.


Silnik MIG 2025 12V RACE - Hobby i Zabawa\n> Akcesoria modelarskie>Silniki do modeli RC>Silniki szczotkowe>Silnik MIG 2025 12V RACE\nPrezentujemy nowy model silnika szczotkowego o nazwie MIG 2025 12V RACE firmy GPX Extreme. Wyposażony w magnes wykonany z jednego z najsilniejszych ferrytów (technologia WET) do szczotek węglowych. Jest idealnym napędem do samochodów zasilanych 12-14,8V. ...\nPrezentujemy nowy model silnika szczotkowego o nazwie MIG 2025 12V RACE firmy GPX Extreme. Wyposażony w magnes wykonany z jednego z najsilniejszych ferrytów (technologia WET) do szczotek węglowych. Jest idealnym napędem do samochodów zasilanych 12-14,8V. Dostarcza 2,5 razy więcej momentu obrotowego niż standardowy MIG 2025. Obroty bez obciążenia 18000 obr./min przy 12V.\nPrezentowany silnik zastąpił popularnego MIGa 2025 12V Racing. W porównaniu do starszego modelu, w wersja RACE charakteryzuje się większymi o ok. 1400 obrotami silnika.\nNominalne napięcie: 12V (6-14,8V)\nObroty bez obciążenia: 18000 obr./min przy 12V.\nŚrednica osi: 2mm\nDługość korpusu: 25mm


Zrzuć Brzuch!!! 21 maja 2013 02:44\nFajny pomysł na przysiad, u nas na siłowni jest kettlebell 36 kg do normalnych ćwiczeń jest dość ciężki ale do tego typu przysiadów będzie w sam raz, dzisiaj będę musiał zrobić test :)\nGosia Myślicka 21 maja 2013 22:49\ncórka 21 maja 2013 05:14\nna blogach można się dowiedzieć bardzo wielu ciekawych rzeczy o których wcześniej nie miało się pojęcia :)\ni to na każdy temat :)\nbasia d 21 maja 2013 06:10\nA ja wczoraj porwałam się na "Killera"E.Chodakowskiej, po 5 minutach myślałam że umrę, po 10 chciałam wyłączyć. Dotrwałam do końca, jak na razie jest ok, ale podejrzewam, że zakwasy dopiero dadzą o sobie znać:)\nGosia Myślicka 21 maja 2013 22:52\nmyślę, że tak :) napisz czy się pojawiły?\ndla mnie Killer był najbardziej wymagający jeśli chodzi o wydolność fizyczną, bardziej polubiłam turbo :)\nbasia d 22 maja 2013 21:04\nOj tak pod względem wydolności Killer jest bardzo wymagający, raczej do niego nie wrócę. Zakwasy pojawiły się, ale nie aż takie jakich się spodziewałam. Może dlatego że jeszcze czułam te poprzednie, no i nie wszystkie ćwiczenia z treningu wykonałam sumiennie, bo nie dałabym rady dobrnąć do końca. Postanowiłam jak na razie pozostać przy "skalpelu"(dziś był kolejny), może za parę dni spróbuję turbo:)\nPaula 21 maja 2013 06:16\nJa teraz znowu wróciłam do zwykłych squatów, które robiłam jakiś czas temu :) A blogi to fakt kopalnia wiedzy!\nGosia Myślicka 21 maja 2013 22:54\nsquaty dla mnie idealne na brak czasu :)\nRobinka 21 maja 2013 07:02\nTeż lubię patrzeć co piszecie... To kopalnia wiedzy, przepisów i wskazówek.\nGosia Myślicka 21 maja 2013 22:55\nAgnieszka 21 maja 2013 12:01\nJuż gdzieś mi migneły takie przysiady, ale nigdy nie robiła...no i nie mam aż takich ciężarków w domu.\nGosia Myślicka 21 maja 2013 22:57\nspokojnie możesz złapać np. dwulitrową butelkę z wodą na początek, a potem wypełnić ją piaskiem lub kupić ciężarek ;) ja 5kg pożyczam od męża\nPs. wieje jeszcze u Was? u nas niestety coraz silniej :/ dobrze, że jest sucho i słonecznie :)\nAgnieszka 22 maja 2013 07:48\nMam dwa ciężarki po 1.5 kg, muszę je odkurzyć;)\nWczoraj deszcz i wiatr...dzisiaj widzę, żę w miarę sucho, ale jest to zdecydowanie jesienna pogoda :(\nTomek 21 lipca 2013 16:15\nTomek 21 lipca 2013 16:17


Chcesz zacząć uprawiać sport lub turystykę, ale nie posiadasz odpowiedniego sprzętu? Przetestuj nowe formy aktywności i sprawdź, która z nich będzie najbardziej odpowiednia dla Ciebie, bez inwestowania pieniędzy na start. Korzystaj z przedmiotów innych użytkowników i ciesz się kolejnymi doświadczeniami z pełną swobodą. Posiadasz sprzęt i akcesoria sportowe lub turystyczne, z których aktualnie nie korzystasz? Możesz wystawić je na Rentao i udostępnić tym, którzy aktualnie bardziej ich potrzebują. Daj drugie życie namiotom, rowerom czy sprzętowi do fitnessu. Zarabiaj dodatkowo i bez wysiłku, z łatwością zamieszczając swoją ofertę na Renato, nowoczesnej platformie wynajmu produktów i usług. W tej kategorii znajdziesz zarówno ogłoszenia wypożyczalni sprzętu sportowego i turystycznego, jak również użytkowników prywatnych, oferujących wynajem swoich przedmiotów do uprawiania turystyki, jak również sportów zimowych, sportów ekstremalnych, sportów walki, sportów wodnych, sportów drużynowych, sportów indywidualnych i sportów towarzyskich.


Praca Płatne praktyki w dziale audytu (Katowice) - PwC\nTwoje główne zadania. Udział w projektach z zakresu analizy sprawozdań finansowych przedsiębiorstw będących przedmiotem audytu Zrozumienie procesów biznesowych funkcjonujących w...\nTwoje główne zadania. Prowadzenie projektów z zakresu analizy sprawozdań finansowych przedsiębiorstw będących przedmiotem audytu Zarządzanie kilkuosobowym zespołem projektowym w...\nAudytu Finansowego w Centrum Kompetencji Assurance (Katowice)Czekamy na osoby z doświadczeniem w audycie lub w usługach wspierających audytze znajomością podstaw finansów. rachunkowości...\nBy dostarczać usługi najwyższej jakości w obszarach audytu, doradztwa podatkowego, konsultingu i... proponować i wdrażać innowacyjne rozwiązania w obszarze audytu finansowego,zdobędziesz wiedzę o...\nZdalnie)Lokalizacja. Łódź. KatowiceJako praktykant w zespole Project Management Office będziesz... Dodatkowym atutem będzie znajomość branży IT Co możemy Ci zapewnić?Płatne praktyki z...\n... Realizujemy projekty w zakresie. Audytu, Doradztwa Podatkowego, Transakcyjnego i Biznesowego (w tym IT...\nJob Description Praktyki IT z językiem francuskimLokalizacja. Łódź KatowiceCzym będziesz się... Co możemy Ci zaoferować?Płatne praktyki z możliwością związania się z firmą na dłużej po ich...\nNowe miejsca pracy w Katowicach.oferujemypracę od zaraz, w nowoczesnym i przyjemnym miejscuzatrudnienie w oparciu o umowę o pracę tymczasową (płatne składki i urlopy). możliwość...


Nowoczesne i ekologiczne paliwo - pellet Olimp - ruma.pl\nNowoczesne i ekologiczne paliwo - pellet Olimp\nSerdecznie zapraszamy wszystkich aby odwiedzić stronę internetową poświęconą peletom Lava i Olimp . Pellet Lava oraz Olimp pochodzą zakładu produkcji pellet drewnianych Stelmet w Zielonej Górze. Z przygotowanego przez Nas serwisu dowiecie się na przykład jak powstaje pellet, z czego powstaje pellet, z jakich surowców tworzymy pellety i wiele wiele więcej. Nasze pellety to pellety Lava i Olimp. sprzedajemy je o dwóch wymiarach, czyli w średnicy 8 mm i 6 mm . Nasze pelety można spalać w różnego rodzaju urządzeniach: nagrzewnice na pelet, kotły na pellet, piece na pellet, kominki na pellet . Pelet uchodzi za najbardziej ekologiczne paliwo odnawialne . Pellety z naszej fabryki powstają jedynie z trocin iglastych odmian drzew sosny oraz świerku .\nTytuł: Nowoczesne i ekologiczne paliwo - pellet Olimp\nsklep z pelletem, producent peletu, producent pelletu, pellet Stelmet, pellet Olimp, pellet sklep, Pellet Lava, pelet Lava, pelet Olimp