Dodano: 6 stycznia 2008, 22:00 5\nCoraz więcej osób w Polsce przechodzi na judaizm\nMłodzi polscy Żydzi nie zamierzają jak ich rodzice ukrywać swych korzeni. Coraz częściej przechodzą na judaizm i demonstrują swą przynależność do żydowskiej wspólnoty.\nBycie Żydem w Polsce nie jest łatwe – taka opinia często pojawia się na forum dyskusyjnym portalu społeczności żydowskiej w naszym kraju www.jewish.org.pl. Internauci uzasadniają to twierdzenie rozmaitymi przykładami, także z własnego doświadczenia. A jednak coraz więcej osób, szczególnie młodych, decyduje się na konwersję, czyli przejście na judaizm. A nawet jeśli ich decyzja nie ma charakteru czysto religijnego i nie wiąże się z przyjęciem nowej religii, to z wielką pasją odkurzają zapomniane karty swej rodzinnej historii, odkrywając, że ich przodkowie byli Żydami.\nDla wielu z nich jest to szokujące przeżycie – przez lata o żydowskich korzeniach w domu po prostu się nie rozmawiało. Zresztą nierzadko rodzice nowych konwertytów nawet nie zdawali sobie sprawy, że będąc Polakami mieli przodków o zaskakujących nazwiskach. Dlatego dotarcie do prawdy wymaga często „kopania" znacznie głębiej – w dokumentach sięgających czasów przedwojennych czy wręcz początków XX wieku. Jak powiedziała w jednym z wywiadów Ewa Charęza z Gminy Wyznaniowej Żydowskiej we Wrocławiu, „środowisko zbudowane jest z dwóch pokoleń: tego sprzed Holocaustu i tego urodzonego w latach 70. Co się stało z pokoleniem naszych rodziców? Najprostsza odpowiedź brzmiałaby następująco: zagubili się. Nie jest to wyczerpujące wytłumaczenie. Oni zostali »ochronieni« przed judaizmem przez naszych dziadków, którzy bali się powtórki z czasów wojny. Dodatkowo atmosfera od roku 1956 do 1989 nie sprzyjała identyfikacji".\nPiotr Kadlcik, przewodniczący Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce (kontynuatora Związku Religijnego Wyznania Mojżeszowego), uważa, że dopiero obecne młode pokolenie, wychowane bez strachu, jaki towarzyszył Żydom przez dziesięciolecia, może normalnie rozmawiać o swych korzeniach. – Sytuację tę doskonale obrazuje przypowieść rabiniczna o Mojżeszu, który krążył ze swym ludem po pustyni przez 40 lat. Dlaczego tak długo? Aby wymarło pokolenie urodzone w egipskiej niewoli i nie weszło do Ziemi Obiecanej. Przesłanie tego midrasza jest wciąż aktualne – mówi „Wprost" Kadlcik.\nOlśniło mnie i kropka\nPrzejście na judaizm nie jest łatwe. Zarząd gminy wyznaniowej ma prawo odrzucić kandydaturę i tak się często dzieje, bo niektórzy traktują wiarę jak towar w galerii handlowej: spodobał się, biorę, a jak się znudzi, kupię sobie nowy. Niedawno na forum Jewish.pl pojawiło się wyznanie niejakiej Bumru: „Zdecydowałam się na konwersję. Olśniło mnie, jestem zafascynowana, zainteresowana wszystkim, co dotyczy tematyki żydowskiej. Chcę zmienić wyznanie i kropka. Rok temu wyszłam za mąż. Mój mąż jest nieochrzczonym agnostykiem, nie będę nawet zaczynała go namawiać na konwersję wraz ze mną, bo po prostu sprawy jakiejkolwiek religii są mu zupełnie obce". Następnie Bumru zapewniła, że w imię wyższej sprawy jest gotowa nawet na rozwód. Reakcja uczestników forum była jednak dość powściągliwa. Jedna z odpowiedzi brzmiała: „Najlepiej napisz do warszawskiej wyznaniowej gminy żydowskiej i tam powinni ci udzielić kompetentnej odpowiedzi. To sprawa poważna. A jak za rok religia znów ci się nie spodoba, to co wtedy zrobisz? Zastanów się!".\nDla młodych ludzi kontestujących normy i obyczaje polskiego społeczeństwa ucieczka w żydostwo bywa formą protestu. Poszukują innego, wymarzonego, na poły mistycznego świata, w którym będą mogli realizować swe aspiracje. Dla nich konwersja na judaizm nie jest koniecznym elementem stania się Żydem, wystarczy podkładka w postaci udowodnionego pochodzenia. Już to daje poczucie przynależności do pewnego kręgu, szczególnie jeśli mowa o pochodzeniu halachicznym, czyli ze strony matki. Interesującym zjawiskiem są też próby bliższego związania się ze społecznością żydowską przez osoby nie mające żydowskich korzeni. Fascynuje je starozakonna kultura, obyczajowość. Schronienia w judaizmie poszukują także ateiści, którym nie sprawdziła się formuła życia bez wiary.\nJedna z poszukujących napisała na forum: „Chciałabym odszukać korzenie, chciałabym, byście mi powiedzieli, czy to, że odczuwam tęsknotę, wystarczy, bym rościła sobie prawo do poszukiwań. Chciałabym też porozmawiać z osobami, które mają gdzieś tam żydowskie korzenie, bo z drugiej strony faktycznie być żydówką dla jednych, a gojką dla innych to trudny wybór, ale może lepiej jednak sprawdzić?".\nMTV kontra chałaty\nCzy przyznawanie się do żydowskich korzeni to chwilowa moda? Kiedyś młodzi zbuntowani wstępowali do barwnego ruchu Hare Kriszna, potem flirtowali z buddyzmem, a ostatnio – po interwencji USA w Iraku – zwracali się w stronę islamu i pism proroka Mahometa. Przedstawiciele żydowskiej społeczności zdecydowanie zaprzeczają. – W odróżnieniu od uczestnictwa choćby w ruchu Hare Kriszna, bycie Żydem wiąże się niekiedy z traumatycznym przeżyciem. Czasami Żydzi dowiadują się o swoim pochodzeniu od kolegów z podwórka i przeważnie są to niewybredne drwiny. Innym razem dziecko słyszy, jak ojciec wyzywa matkę od Żydówek, co ma być nie tylko określeniem jej narodowości, ale przede wszystkim przezwiskiem – mówi Miriam Gonczarska, sekretarz Rady Religijnej Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Polsce. Jej „inicjacja" także dokonała się w dość dramatycznych okolicznościach. Miała trzy lata, gdy matka powiedziała jej: „Może się zdarzyć, że usłyszysz coś złego o Żydach. Pamiętaj, że naród ten wydał wielu wybitnych ludzi i przynależność do niego jest powodem do dumy. Ty też masz żydowskie korzenie".\nOjciec Miriam, Żyd z Łodzi, który czas wojny spędził w ZSRR, nie był zachwycony słowami żony. Uważał, że taka wiedza może się okazać dla dziewczynki niebezpieczna. Tak zachowywali się Żydzi, którzy przeżyli Holocaust i trudne czasy PRL – ich zdaniem, młodzi szukający swych korzeni w latach 80. niepotrzebnie narażali się na szykany ze strony władzy. Starali się więc nie dopuszczać ich do siebie, tym bardziej że komuniści niechętnie patrzyli na takie kontakty. Ten strach utrzymywał się również po 1989 r.\nKiedy na początku lat 90. Piotr Kadlcik na spotkaniu z młodymi Żydami wznosił toast „zwyczajnym" winem, powiedział: „Mam nadzieję, że kiedyś będę mógł wypić w tym kraju koszerne wino i zjeść koszerne potrawy". To marzenie wkrótce miało się spełnić.\nWedług Kadlcika, już w latach 70. młodzi interesowali się swym pochodzeniem i starali się organizować. – Dziś wiele osób nawet nie słyszało o ŻUL, a on odegrał wielką rolę w budzeniu żydowskiej świadomości w Polsce. Żydowski Uniwersytet Latający, związany z opozycją demokratyczną, kształcił tych, którzy chcieli jak najwięcej wiedzieć o religii czy tradycji przodków. A byli wśród nich różni ludzie – od trockistów przez religijnych ortodoksów po syjonistów. Także w latach 80. wielu ludzi, którzy dotarli do swych korzeni, zapragnęło przejść na judaizm – mówi Kadlcik.\nCo dziś znaczy bycie Żydem? Trudno od młodzieży wychowanej w duchu MTV oczekiwać, że będzie kultywować ortodoksyjne tradycje chasydzkie - nosić długie kapoty, pejsy i brody. Zresztą izraelska młodzież przybywająca do Polski na groby swych przodków także nie różni się wyglądem od swych rówieśników z USA czy Europy. Były przewodniczący ZGWŻ Jerzy Kichler napisał na łamach pisma „Midrasz", że Żydzi są w Polsce wspólnotą etniczną, połączoną świadomością wspólnych przodków, wspólnej historii, solidarności społecznej, zespołu symboli, takich jak Tora, Przymierze, gwiazda Dawida, wspólnota z Państwem Izrael. Co to oznacza w praktyce? Choćby opiekę nad cmentarzami żydowskimi, miejscami pamięci czy starymi ludźmi. Podejmuje się tego m.in. młodzież skupiona w ZOOM, czyli Żydowskiej Ogólnopolskiej Organizacji Młodzieżowej. ZOOM powstał w marcu 2007 r. na gruzach zlikwidowanej nieco wcześniej Polskiej Unii Studentów Żydowskich i jest obecnie bodaj najważniejszą instytucją skupiającą młodych Żydów w naszym kraju.\nTen rok będzie w Izraelu Rokiem Polskim. Od wiosny 2008 r. do wiosny 2009 r. odbędzie się tam wiele imprez promujących nasze dokonania w dziedzinie gospodarki, turystyki czy kultury. Przede wszystkim jednak Izraelczycy i Polacy będą mieli okazję planować wspólne przedsięwzięcia. To, że młodzi Żydzi z Polski mają już teraz bardzo szerokie znajomości we wpływowych kołach Izraela, z pewnością będzie atutem przy przełamywaniu nieufności i nawiązywaniu kontaktów.\nMarilyn Monroe, legendarna gwiazda kina, dokonała konwersji na judaizm reformowany w 1956 r. Powodem był ślub z dramaturgiem Arthurem Millerem, trzecim mężem aktorki.\nW 1899 r. Józef Piłsudski przeszedł z katolicyzmu na protestantyzm, aby móc poślubić Marię Juszkiewiczową (działaczkę PPS), należącą do Kościoła ewangelicko-augsburskiego\nCassius Clay, gwiazda amerykańskiego boksu lat 60. i 70., pod wpływem Malcolma X, charyzmatycznego działacza na rzecz równouprawnienia ludności murzyńskiej, przeszedł w 1964 r. na islam (wstąpił do odłamu Nation of Islam). Później był znany jako Muhammad Ali.\nMike Tyson, amerykański bokser, przeszedł na islam w 1992 r. Decyzję tę podjął w więzieniu, do którego trafił za gwałt na swej przyjaciółce Desiree Washington. Jak wspominał, w celi miał dużo czasu na czytanie książek i duchowe doskonalenie się.\nCat Stevens, brytyjski piosenkarz, w 1977 r. przeszedł na islam, przybierając nazwisko Yusuf Islam. Wkrótce wycofał się z życia estradowego i ufundował szkołę dla brytyjskich muzułmanów. Powrócił do muzyki w 1995 r. płytą pod znamiennym tytułem „Życie ostatniego proroka"\nTony Blair, były premier Wielkiej Brytanii, w grudniu 2007 r. przeszedł na katolicyzm (opuścił Kościół anglikański). Decyzję podjął pod wpływem żony – katoliczki Cherie. Zdaniem tamtejszych katolików, Blair się\nnawrócił, bo zrozumiał swoje błędy, m.in. wyrażenie zgody na legalizację związków homoseksualnych.\nTom Cruise, gwiazdor Hollywood, wstąpił do Kościoła scjentologicznego (podobnie jak inny sławny aktor John Travolta) w połowie lat. 80. Został nawet obwołany jego Chrystusem. Być może przynależność Cruise’a do tej wspólnoty jest próbą odreagowania seminarium franciszkańskiego, w którym był na początku lat 80.\nCourtney Love, amerykańska piosenkarka i aktorka, kilka lat temu przeszła na buddyzm, bo – jak twierdzi – pomógł jej wyjść z nałogu narkotykowego. Buddystą był również mąż Love, nieżyjący już lider grupy rockowej Nirvana, Kurt Cobain.\nkatoliczka IP 19 września 2009, 15:05\nnie wiesz, co piszesz... ale myślisz, że wszystkie rozumy pozjadałaś/eś,\nfritz IP 14 stycznia 2008, 12:11\nSławni Konwertyci: Jezus, przeszedl na katolicyzm.\n18 lis 2018 7:19 59929\n17 lis 201821:58 12144\n18 lis 201813:25 11638\n18 lis 201821:53 9365\n17 lis 201821:00 8426\n17 lis 201819:41 7633\n18 lis 201810:45 7624\n18 lis 201812:00 6464\n17 lis 201821:38 4922\n18 lis 201814:35 4876\n18 lis 201817:57 4791\n18 lis 2018 8:50 4724\n18 lis 201819:14 4212\n19 lis 2018 8:37 5\n19 lis 201810:31 1\n19 lis 201811:36 1


Czerwiec, 2015 | Nasze Michałowo - prawdziwie o sprawach Gminy Michałowo i jej mieszkańców\nBurmistrz Konończuk w sprawozdaniu chwali się swoimi dokonaniami. Nawet na facebooku gminy Ratusz domyślamy się, że pracownik od wizerunku Gryc roztkliwia się jak to dużo Burmistrz pracuje i tak prawdę mówiąc nie bardzo wiemy za co chwalić. Największe inwestycje jakie … Czytaj dalej →\nDni Michałowa za nami\nOpublikowano 2015/06/28, autor: Nasze Michałowo\nW ostatni piątek odbyły się Dni Michałowa. Gwiazdą wieczoru był Akcent „szczyt marzeń” czy się nie cofamy? Trwały tak krótko, że nie wszyscy zauważyli. Niektórzy mieszkańcy żartowali, że nie były to dni Michałowa a raczej podwieczorek gdyż całość „trwała” ok.3 … Czytaj dalej →\nCzym żyje Michałowo???\nOszczędności kosztem dzieci!!! Doszły do nas głosy oburzenia rodziców których dzieci uczęszczają na sekcję żeglarstwa. Okazało się bowiem, że burmistrz W. Konończuk obciął wydatki na ten cel i w tym roku przeznaczył 50 tys. Zł. W poprzednim roku przeznaczonych było … Czytaj dalej →\nKomentujemy Sesję RM z dnia 18 czerwca 2015r. Oj działo się działo!\nNaszym zdaniem ostatnia sesja( to co się działo podczas i przed obradami) pokazała jasno na co stać obecną władzę i dlaczego niektórzy tak czynnie popierali Konończuka. Pokazuje jak władza traktuje innych i jak szuka haków na niesfornych radnych. Jak chce … Czytaj dalej →


Na pustyniach Australii (2) | ewamaria2013\n← Wpis okolicznościowy\nRemorsed feelings →\nNa pustyniach Australii (2)\nOpublikowano 09/03/2015 by ewamaria2013\nDaisy Bates – Lato\nUboga lecz elegancka panna z ambicjami i po przejściach poszukuje…\nNiestety droga była tylko jedna – zatrudnić się znowu jako guwernantka, korzystając z referencji biskupa Stantona.\nTym razem Daisy spróbowała szczęścia w Nowej Południowej Walii, nieopodal miejscowości Nowra, 150 km na południe od Sydney. Właścicielką posiadłości była pani Catherine Bates, wdowa z szóstką dzieci. Finansowo wspierał ją syn Jack zatrudniony jako drover czyli hmmm… poganiacz bydła. W Australii wiele terminów nabiera innych rozmiarów. Drover był osobą odpowiedzialną za przeprowadzenie wielotysięcznych stad bydła przez tysiące kilometrów pustynnych bezdroży.\nPani Bates nie potrzebowała guwernantki będącej ozdobą towarzystwa, potrzebna jej była intensywna pomoc we wszystkich dziedzinach gospodarstwa.\nNa co liczyla Daisy? Nie musiała długo czekać żeby na jej drodze pojawiła się nowa szansa.\nNa Boże Narodzenia 1884 roku do domu zjechał Jack Bates, przy okazji przyprowadził duże stado dzikich koni brumby na lokalny pokaz hippiczny.\nJack był przystojny, o kruczoczarnych włosach, pod wąsem, z niebieskimi oczami i zdrową opalona cerą. Spodobał się Daisy, ale rozczarowały ją bardzo jego maniery przy stole i milkliwy charakter.\nJack nie lubił książek, ze szkoły uciekł w wieku lat 14 i przez kilka lat zajmował się łapaniem dzikich koni. Zyskał sobie uznanie jako doskonały jeździec i stockman – nadzorca dużego stada zwierząt. Wkrótce został head stockman w wielkiej stacji hodowlanej – prestiżowa i dobrze płatna praca. Niestety poniósł go nieopanowany temperatent i w napadzie złości ciężko pobił podległego mu Aborygena. Właściciel stacji wyrzucił go z pracy i dołożył starań żeby nikt Jacka nie zatrudnił.\nPozostała mu tylko ścieżka samodzielnej kariery – drover – bardzo odpowiedzialna, ryzykowna i w przypadku sukcesu dobrze płatna praca.\nJack Bates, podobnie jak jego koledzy po fachu przepijał i przegrywał w karty lwią część zarobionych pieniędzy.\nWydaje się, że Daisy liczyła, że pod jej wpływem Jack się unormuje, szybko zgromadzi pieniądze potrzebne na zakup własnej ziemi, wybudowanie domu. A gdy już będzie dom, to ona potrafi stworzyć w nim właściwą atmosferę.\nDaisy nie miała problemu z podbiciem serca Jacka. W drugi dzień świąt oznajmił publicznie, że zamierza wziąć z nią ślub przed wyjazdem na kolejne zlecenie. Ze swej strony Jack zaimponowal Daisy umiejętnością ujeżdżania koni i charakterem. Na pokazie, na którym byli jako widzowie, żaden z zawodników nie mógł ujarzmić narowistego konia. Wtedy Jack zgłosił się do konkursu, ujarzmił konia, a zdobytą nagrodę polecił podzielić po równo między wszystkich uczestników konkursu.\nŚlub odbył się w lutym 1885 roku. Państwo Bates byli katolikami, więc Daisy nie musiała udawać protestantki. Oczywiście nie wspomniała o małżeństwie z Eddie Morantem i ponownie zadeklarowała swój wiek jako 21 lat.\nTrzy dni po ślubie Jack wyjechał, a Daisy została wraz z teściową na gospodarstwie, tym razem musiała pracować tu bez żadnego wynagrodzenia. Dziwnym trafem kilka dni później otrzymała list z Sydney. Pod pretekstem konieczności zakupu niezbędnych sprzętów domowych wyjechała do Sydney, gdzie czekał na nią nie kto inny lecz Ernest Baglehole!\nPamiętacie Państwo? To był syn jej pierwszych pracodawców, jeszcze w Anglii, tam rodzice mieli już dla niego kandydatkę na żonę.\nErnest ożenił się zgodnie z wolą rodziców, ale po kilku miesiącach miał dosyć żony i ustabilizowanego życia. Porzucił wszystko i zaciągnął się jako prosty marynarz na statek Zealandia udający się do Australii. Adres Daisy otrzymał zapewne od jej siostry Kathleen.\nNie ma żadnych informacji o szczegółach spotkania Daisy i Ernesta poza jednym – wpisem w rejestrze małżeństw!\nTak jest – Daisy O’Dwyer, panna, lat 21, protestantka, poślubiła Ernesta Baglehole, kawalera, w dniu 10 czerwca 1885 roku, w kościele św. Stefana w Sydney.\nNiedługo później Ernest popłynął w kolejny rejs i wszelki ślad po nim zaginął. Jego żona w Anglii – Jesse – została w 1891 roku uznana oficjalnie za wdowę.\nDaisy wróciła na farmę swojej teściowej. W sierpniu 1885 roku wpadł tam na krótko jej mąż, który wkrótce musiał znowu wyjechać do pracy.\nNastępna pewna informacja, to że w maju 1886 roku Daisy poczuła się słabo, lekarz stwierdził, że jest w ciąży. Jack miał właśnie przerwę między kolejnymi zleceniami więc odwiedziła go w Bathurst w Blue Mountains. Tam 26 sierpnia 1886 urodziła syna – Arnolda Hamiltona.\nArnold Hamilton – skąd takie imiona? Susanne de Vries – źródła 1 – nie ma watpliwości, że Arnold to wspomnienie uczucia do Alfreda Colquhoun z Charters Towers, zaś Hamilton to wspomnienie właścicieli farmy, na której Daisy poznała swego pierwszego męża.\nBob Reece – źródła 2 – powtarza za Daisy, że nadała synowi imiona wybitnego brytyjskiego admirała. Niewątpliwie wersja ta była przeznaczona dla jej męża i ojca dziecka.\nZ wyliczeń wynika, że Arnold Hamilton został poczęty w listopadzie 1885 roku. Czy Jack Bates miał wtedy przerwę w pracy? Czy Ernest Baglehole przebywał jeszcze w Sydney? Nie wiemy.\nFakt, że Jack Bates nie nadał chłopcu imienia żadnego z członków swojej rodziny jest dość dziwny.\nPoród był bardzo długi i ciężki. Daisy nie odkryła w sobie żadnych uczuć macierzyńskich. Wspominała ciążę jako nieporozumienie, poród jako koszmar i przysięgła sobie nie mieć nigdy więcej żadnych stosunków fizycznych z mężczyznami.\nCo na to jej mąż? Nie wiemy, ale skoro pozostali małżeństwem, to widocznie było mu to obojętne. I tak spędzał większość czasu poza domem, a zarobione pieniądze przepijał z kolegami.\nPo urodzeniu Arnolda Daisy nie wróciła do teściowej. Straciła zapewne złudzenia co do tego, że jej mąż odłoży kiedykolwiek pieniądza na zakup własnego gospodarstwa. Pozostała wraz z synem w okolicach Sydney, pracując jako guwernantka w dobrych domach.\nW 1893 roku, gdy Arnold miał 6 lat, odwiedziła Tasmanię, ten pobyt znajduje wiarogodne potwierdzenie. Korzystając z referencji wspomnianych w poprzednim odcinku biskupów była gościem w domach miejscowej arystokracji i wszędzie oczarowała towarzystwo swym wdziękiem, dowcipem i elokwencją.\nNa początku 1894 roku Daisy umieściła syna w katolickiej szkole z internatem, uzgodniła z teściową, że Arnold bedzie spędzał wakacje z babcią, a sama wsiadła na statek i popłynęła do Anglii.\nJej sytuacja finansowa była bardzo kiepska. W Australii była właśnie poważna recesja, Daisy i jej mąż stracili wszystkie niewielkie oszczędności zdeponowane w banku.\nKoszty przejazdu odpracowała jako stewardessa.\nPo krótkim pobycie w Londynie Daisy popłynęła do Irlandii, do swego rodzinnego miasta. Niewątpliwie chciała zbadać sytuację majątkową rodziny i zorientować się, czy nie nabyła jakichś praw spadkowych. Niestety nie, po kilku tygodniach wróciła do Londynu dysponując kwotą 14 szylingów.\nTu poszukała kontaktów w środowisku, w którym czuła się najlepiej – wśród ludzi pióra. Udało jej się nawiązać kontakt z bardzo poważanym wydawcą Wiliamem Stead i bezceremonialnie poprosiła go o pracę…\n– Jakąkolwiek. Ma pan przecież dużą bibliotekę i biuro. Odkurzę półki, zrobię porządek w biurze, szybko nauczę się czegoś, żeby być przydatna. Proszę, niech pan da mi szansę. Posiadane pieniądze starczą mi tylko do czwartku.\nZostała zatrudniona za 1 funta tygodniowo. Zostawała po pracy, ucząc się pisania na maszynie. Zyskała sobie szybko sympatię pracodacy, poznała jego rodzinę. William Stead uczył ją dziennikarskiego fachu, techniki prowadzenia wywiadów, edycji.\nMieszkała w St Gabriel Hostel for Young Ladies, za który płaciła 7 szylingów i 6 pensów tygodniowo. Hostel św Gabriela, mimo, że tani, był popularnym miejscem zamieszkania kobiet o niezależnych poglądach i intelektualnych ambicjach. Daisy spotkała tam wiele ciekawych osób i ugruntowała swoje poglądy – była zdecydowaną przeciwniczką feminizmu. Sufrażystki jeżdżące w pantalonach na rowerach uważała za karykaturę kobiet.\nPodobnie sprawa się miała z jej stosunkiem do Wiliama Steada. Należał on do Towarzystwa Fabiańskiego i popierał idee socjalistyczne. Prócz tego, zgodnie z ówczesną modą, był mocno zainteresowany spirytualizmem i był pod dużym wpływem madame Blavatsky – twórczyni teozofii.\nDaisy była zdecydowaną przeciwniczką obu idei, a madame Blavatsky uważała za skomercjalizowaną czarownicę.\nZ drugiej strony bardzo ceniła Steada jako wydawcę, dziennikarza i człowieka. Podczas pracy w jego redakcji miała możliwośc spotkania takich osób jak Cecil Rhodes – ojciec brytyjskiego kolonializmu, H.G. Wells i G.B. Shaw. Miała bliski kontakt z rodziną Stead i wydaje się, że darzyła uczuciem Willie Steada, syna Wiliama. Faktem jest, że porzuciła redakcję w momencie, gdy Willie ożenił się w sierpniu 1897 roku.\nDaisy jako przyczynę odejścia podawała utratę zdrowia spowodowaną kontaktami z fanatykami spirytualizmu.\nPozostała w Anglii jeszcze dwa lata, ale brak jest jakichkolwiek śladów jej działalności w tym okresie. Ona sama twierdziła, że pracowała w firmie Jarrold Publishing, należała do klubu myśliwskiego, była gościem wielu domów arystokratycznych i otrzymała dwie propozycje małżeństwa od wysoko postawionych osób.\nŻadna z tych informacji nie znajduje potwierdzenia.\nPo 5 latach pobytu w Anglii Daisy otrzymała ważny list od męża. Jack nawiązał współpracę z najbogatszym hodowcą bydła na zachodzie Australii, a ten zaproponowal mu kupno bardzo dobrej parceli hodowlanej – Ethel Creek.\nCzyżby Jack się unormował? Czyżby marzenia o własnej posiadłości stawały się faktem? Daisy kupiła bilet na podróż powrotną do Australii.\nPod koniec 1899 roku parowiec Stuttgart przybil do portu Fremantle w Zachodniej Australii. Miejscowa gazeta poświęciła Daisy sporo miejsca tytułując ją the lady journalist i podając informację, że jest korespondentką londyńskiego The Times i otrzymała od tej gazety zadanie zbadania losu Aborygenów w Zachodniej Australii.\nPo takiej i wielu innych rekomendacjach została honorowym członkiem ekskluzywnego Karrakatta Club i poproszono ją tam o wygłoszenie wykładu.\nA pieniądze? Czy Jack zdołał odłożyć pieniądze na kupno ziemi, bydła i budowę domu? Może trochę odłożył, ale to nie był w tej chwili palący problem. Daisy wróciła z Anglii z całkiem pokaźnym majątkiem.\nCo, skąd, jak, dlaczego?\nPS. Kilka słów o losie pierwszego męża Daisy, Eddie Moranta. Przez 5 lat pracował jako kowboj w wielu mejscach, bawił się, pił, zadziwiał swoimi umiejętościami jeździeckimi. W 1899 roku rozpoczęła się Wojna Burska i Eddie zaciągnął się do armii. W Afryce szybko awansował. Podczas urlopu spędzonego w Angli zaręczył się. Najwyraźniej podobnie jak Daisy zapomniał o niefortunnym ślubie. Niestety, po powrocie na front poniosły go emocje. Chcąc pomścić śmierć przyjaciela, który zginął na polu bitwy, zarządził masową egzekucję jeńców wojennych.\nSąd polowy skazał go na śmierć. Został rozstrzelany 27 lutego 1902 roku. Szczególy tutaj – KLIK.


Katalog » PUZZLE » Puzzle » Trefl Puzzle 160 elementów Walczące Tyranozaury 15360\nTrefl Puzzle 160 elementów Walczące Tyranozaury 15360\nNumer katalogowy 15360\n» Informuj mnie o aktualizacjach Trefl Puzzle 160 elementów Walczące Tyranozaury 15360\nProdukt 4599 z 4791\nTUBAN Masa plastyczna Super Slime - Truskawka 0,1 ... 8,00 zł\nTUBAN Slime o zapachu truskawki. Fantastycznie się ciągnie i ugniata. Można z jego pomocą robić slimowe bańki.Wiek: od 3 lat\nAlexander Karty Piotruś + pamięć - Dinozaury ... 3,00 zł\n"Piotruś" i "Pamięć" to 25 kart pozwalających grać w dwie gry rozwijające spostrzegawczość i zapewniające dużo dobrej zabawy ich uczestnikom."Piotruś" - karty dobiera się w pary. Wszystkie ...\nCastor Puzzle 100 elementów - Świat dinozaurów ... 13,00 zł\nPuzzle 100 elementów - Świat dinozaurów Puzzle Castorland obejmują kilka grup elementacyjnych i tematycznych, dzięki czemu każde dziecko może czerpać radość z układania ulubionego obrazka, o indywidualnie dobranym stopniu trudności. ...\nInformuj mnie o aktualizacjach Trefl Puzzle 160 elementów Walczące Tyranozaury 15360\nTrefl Puzzle 160 elementów Walczące Tyranozaury ...\n7681476 wywołań od 01 sierpień 2013


Ogłoszenia o pracy Archives - Strona 2 z 10 - OSiR Wyspiarz\nOSiR Wyspiarz Ogłoszenia Ogłoszenia o pracy\nWynik naboru – Podinspektor/Inspektor ds. administracji i rozliczeń\nDyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na wolne stanowisko urzędnicze Podinspektor/Inspektor ds. administracji i rozliczeń do zatrudnienia na powyższym stanowisku wybrana została Pani Magdalena Bogucka, zamieszkała w Świnoujściu Uzasadnienie dokonanegoCzytaj więcej\nNabór na stanowisko Kierownik administracji IV\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu ul. J. Matejki 22, poszukuje kandydatów do pracy na wolne stanowisko Kierownik administracji ogłoszenie o naborze klauzula informacyjna kwestionariusz osobowy\nWynik naboru – kierownik administracji III\nDyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu, uprzejmie informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze – Kierownik administracji, nie wyłoniono kandydata do zatrudnienia. Na powyższe stanowisko zostanie ogłoszony kolejny nabór. Świnoujście, dnia 19.08.2019 r.\nNabór na stanowisko Podinspektor/Inspektor ds administracji i rozliczeń\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu ul. J. Matejki 22, poszukuje kandydatów do pracy na wolne stanowisko urzędnicze Podpnspektor/Inspektor ds. administracji i rozliczeń ogłoszenie o naborze klauzula informacyjna kwestionariusz osobowy\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu poszukuje pracowników\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu poszukuje pracowników na umowę zlecenia: do obsługi klientów na Marinie w Łunowie (prawobrzeże), praca zmianowa. Wymagania: wykształcenie średnie, komunikatywna znajomość języka niemieckiego lub/i angielskiego, praktyczne umiejętności obsługi komputera i urządzeń biurowych, komunikatywności, otwartośćCzytaj więcej\nNabór na stanowisko – Kierownik administracji III\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu ul. J. Matejki 22 poszukuje kandydatów do pracy na wolne stanowisko – Kierownik administracji 1) ogłoszenie o naborze 2) klauzula informacyjna\nWynik naboru – Kierownik administracji II\nDyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu, uprzejmie informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze – Kierownik administracji, nie wyłoniono kandydata do zatrudnienia. Na powyższe stanowisko zostanie ogłoszony kolejny nabór. Świnoujście, dnia 24.07.2019 r.\nNabór na stanowisko – Kierownik administracji II\nOśrodek Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu ul. J. Matejki 22 poszukuje kandydatów do pracy na wolne stanowisko – Kierownik administracji ogłoszenie o naborze klauzula informacyjna\nWynik naboru – Kierownik administracji\nDyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu, uprzejmie informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na stanowisko – Kierownik administracji, nie wpłynęła żadna oferta. Na powyższe stanowisko zostanie ogłoszony kolejny nabór. Świnoujście, dnia 17.06.2019 r.\nWynik naboru na stanowisko „Inspektor ds. BHP i PPOŻ”\nDyrektor Ośrodka Sportu i Rekreacji „Wyspiarz” w Świnoujściu, uprzejmie informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na stanowisko – Inspektor ds. BHP i PPOŻ, wpłynęła oferta, która nie spełniała wymagań formalnych. Świnoujście, dnia 10.06.2019r.


Drukarnia Olkusz, Reklama Olkusz\nW naszej ofercie znajdą Państwo pieczątki błyskowe typu flash, wykonywane na światłoczułym materiale za pomocą urządzenia błyskowego. Na pieczątce tego typu możemy umieścić nawet drobne elementy (logo bądź inne, dowolne) ze względu na wysoką rozdzielczość nośnika odbijającego. Zaletą pieczątek flash jest również łatwa wymiana gumki oraz szybkie uzupełnianie tuszu. Pieczątki te są ponadto bardzo wydajne – tusz wystarcza nawet do 50 000 odbić. Nie bez znaczenia jest również możliwość doboru koloru oprawki oraz barwy tuszu. Pieczątki flash są wydajniejsze oraz praktyczniejsze i posiadają znacznie lepszą ostrość obrazu.\nCENNIK PIECZĄTEK MODICO FLASH:\nModico 2 (rozmiar 36 x 11 mm) – 34,14 zł netto / 42,00 zł brutto\nModico 3 (rozmiar 47 x 14 mm) – 43,90 zł netto / 54,00 zł brutto\nModico 4 (rozmiar 55 x 19 mm) – 48,78 zł netto / 60,00 brutto\nModico 5 (rozmiar 62 x 22 mm) – 54,47 zł netto / 67,00 zł brutto\nModico 6 (rozmiar 60 x 30 mm) – 60,97 zł netto / 75,00 zł brutto\npieczątki Olkusz, pieczątki flash Olkusz, pieczątki z logo Olkusz, pieczątki szybko Olkusz, pieczątki olkusz,\nW cenie projekt pieczątki.\nW przypadku zamówienia większej ilości pieczątek proszę zapytać o rabat.\nPieczątki flashowe idealnie nadają się do prac biurowych. Posiadają dużą rozdzielczość, dzięki czemu odbijana treść jest bardzo precyzyjna oraz wyraźna. Trwała obudowa posiada wbudowane stopki antypoślizgowe oraz zatyczkę, chroniącą pieczątkę przed uszkodzeniem. Technologia flash pozwala na pełną personalizację pieczątki zgodnie z życzeniem klienta.\nW naszej ofercie znajdą Państwo również szeroki asortyment druków medycznych\ntania drukarnia olkusz, wizytówki olkusz, druki akcydensowe olkusz, pieczątki olkusz


Stolik Camel | Bonami\nKampania Dekoracje inspirowane francuską prowincją Meble Stoły i stoliki Stoliki\nHolenderska marka Clayre & Eef oferuje pomysłowe i eleganckie dekoracja, jak również praktyczne i minimalistyczne stoliki. Możesz przy nich zasiąść do przedpołudniowej kawy, postawić na nich książkę czy umieścić w pustym kącie. Zastosowań może być wiele, ale zawsze będziesz mieć pewność, że jest to gustowne i pomysłowe dopełnienie Twojego wnętrza.\n, jeśli dzięki Tobie dokonają swojego pierwszego zakupu! https://www.bonami.pl/p/stolik-camel Wyślij znajomym ten adres.


MP3 - Wracam Co Noc Adam Stachowiak pobieranie muzyki - pobierz muzyke\nPobierz darmową muzykę w MP3 Wracam Co Noc Adam Stachowiak, Odsłuchaj numer Wracam Co Noc Adam Stachowiak oraz muzyka do pobrania - piosenki do pobrania\nMP3 Download: Wracam Co Noc Adam Stachowiak - Piosenka do pobrania\nKartka 3 muzyka do pobrania Wracam Co Noc Adam Stachowiak Czczeni, ponieważ znajduję z Was bezdno maili z zapytaniem reklamowany szczebel dialektu angielskiego, i orkę w aptece, zawarła kilku ostatnim ułożyć, gdyż jak ciężko kontaktuję Strażnicy obawy. Sprytnie poukładany układ, nie tarasowali artykułami do budynku, oraz miliardy składali na zajęciach i ostatnie na nich się ściągała pełna erudycja. Osobom pilnym oraz respektującym ekspedycje autobusem, prosimy eskapady okrężne po Europie. Na współczesność Makaroniarze - Neapol z Warszawy na tydzień natomiast Lwów spośród Wrocławia, plus na tydzień, zbytnio słusznie 775 także 387 zł przyimek osobę.\nmp3 muzyka do pobrania Wracam Co Noc Adam Stachowiak\nWracam Co Noc Adam Stachowiak mp3 do pobrania\nmp3 download Wracam Co Noc Adam Stachowiak\nZawodowe kursy angielskiego przyimek miedzą systematycznie złączone są ze przybywaniem miasta w jakim tkwimy, granicą zdecydowanego spoczynku i wieczornymi widzeniami integracyjnymi. Newsletter obsługiwany egzystuje przez Mailchimpa, stwierdzimy, kiedy współczesne będzie iść :) Planuję otworzyć niezmiennie jedyny newsletter dla czytelników przeciwnikach pracami Usborne. Wracam Co Noc Adam Stachowiak Wracam Co Noc Adam Stachowiak Po piętach depczą biurom wycieczek portale sprawunków masowych, dokąd same wszechwładna brać wulgarne włóczęgi. Danina wyziera na żart, obecnym potwornie, iż nieskrępowanie należy zapłacić za paragon 53 euro. Spośród stopnia podróży odbywanej w stażu natomiast lokum sprecyzowanym poprzez kapitalistę podwładnemu przypadają: kuracje a skręt wydatków przewozów dodatkowo dojazdów, noclegów, zagranicznych rozchodów, osobliwych poprzez przełożonego starannie do zasadnych niezbędności. Całkowitym tym, jacy nie przepowiadają, że uwag na współczesnym czasopismem przylegają do rozbawionych kursistów szkółki proponuję dotrzeć po wyjściu zdobyć zaś spytać precyzyjnie- obok gnie w wersji są wszelcy wynagrodzeni. Właściciel świt kursuje na giełdę po psiska natomiast utensylia, tudzież od 10 do 18 sprzedaje zżera w sklepie. Centra, z jakich szafka kreśli multum wpaść ostatnie Warszawa (20.3%), Kraków (7%), Wrocław (5.9%), Rozpoznań (3.3%), Łajba (2.6%). Utopijną myślą do znajomości angielskiego są sporadycznie ostatnie publikacje z klechdami w wariacji polsko- angielskiej spośród tablicą. LingLing egzystuje naszywką przedsiębiorczą, która płynnie szkoli angielskiego przez jakość kreacji edukacyjnej. Wab przytwierdzi, że nie nabawisz się awitaminozy niewymiernej lecz bieżące męczarnia gwoli intelektu. Do oświaty ważnych slowek chwalę fiszki - online, nieplanowanie tworzone slowa online. A również płacimy pełnych Królestwa z odwiedzenia krajowego marketu, dodatkowo zbioru najtęższych dodatków, nieład spójniki awangardowych akcesorii, dzięki jakim Terytoria psiska będą fortunne. Istota postinternetowa, jakiej tutaj rzeczemy, bazuje się ale na cielesnym rekwizycie także zauważalnie postuluje do powstania spacji starca white cube. Grup samców nie przypomina się nie mierzyć w posadzkę, co z prawdziwym niebezpieczeństwem waży, iż gdyby spośród uporem będą szkolić, nie będzie im się obecne udawało spośród dorastającym impetem. Wracam Co Noc Adam Stachowiak\nWracam Co Noc Adam Stachowiak muzyka na telefon do pobrania mp3, Wracam Co Noc Adam Stachowiak mp3 download, Wracam Co Noc Adam Stachowiak pobierz muzyke, Wracam Co Noc Adam Stachowiak mp3 muzyka do pobrania, Wracam Co Noc Adam Stachowiak mp3 muzyka do pobrania,\nPobrano: 12780977 razy\nmp3 pobierz Longing for Love (Mauro Basso Remix) - Albena Flores\nJust an Illusion - Princess F. muzyka na telefon do pobrania mp3


Fundusz Małych Projektów (FMP) w Euroregionie PRO EUROPA VIADRINA w ramach Programu Współpracy INTERREG V A Polska-Brandenburgia 2014-2020, współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR)\nPonad 20 lat temu zrealizowano na granicy polsko-niemieckiej pierwsze tzw. małe projekty. Projekty te odmieniły jakość dotychczasowej współpracy transgranicznej pomiędzy Polakami i Niemcami. Utworzono Fundusze Małych Projektów, które od samego początku z powodzeniem zarządzane są przez Euroregiony. Fundusze te mają znaczący udział w propagowaniu pozytywnych stosunków polsko-niemieckich, wzajemnego zrozumienia i wzrostu zaufania pomiędzy Polakami i Niemcami.\nTransgraniczne Fundusze Małych Projektów w ramach Europejskiej Współpracy Terytorialnej stały się w ostatnich latach ważnym instrumentem finansowym, który w coraz większym stopniu wykorzystywany jest przez regiony przygraniczne na terenie całej Europy.\nStały się one w wielu obszarach tematycznych motorem współpracy transgranicznej i charakteryzują się przede wszystkim tym, że realizowane są lokalnie i w znaczącym stopniu uosabiają ideę integracji europejskiej. Dzięki takim współfinansowanym projektom europejska polityka wsparcia staje się dla obywateli namacalna i bliska, z konkretnych przedsięwzięć mogą na co dzień korzystać bądź ich doświadczyć. Ponadto Fundusze Małych Projektów stwarzają doskonałą możliwość realizacji inicjatyw oddolnych i pomysłów samych mieszkańców.\nWzajemne kontakty i spotkania mieszkańców pogranicza w Euroregionie PRO EUROPA VIADRINA wspierane są w obecnej perspektywie finansowej przez Program Współpracy INTERREG V A Brandenburgia – Polska 2014-2020. Dzięki temu lokalni wnioskodawcy małych projektów mają do dyspozycji partnerów, którzy gwarantują solidną i kompetentną pomoc od momentu powstania idei projektu, poprzez złożenie wniosku, aż po jego realizację i rozliczenie.


Aktualności | 2018-11-12 | Publikujący: Okręg PZW w Zamościu\nW związku z odbywającymi się corocznymi zarybieniami informujemy, że na poszczególnych zbiornikach obowiązują restrykcje:\nChomiczyzna- całkowity zakaz połowu do końca roku.\nZamość - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nJacnia - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nPodlodów - dopuszczony połów ryb tylko metodą spinningową.\nStaw Kaśki- całkowity zakaz połowu do końca roku.\nGorzków - całkowity zakaz połowu do końca roku.\nFrampol - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nMajdan Sopocki - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nBojary - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nStaw Kościelny - dopuszczony połów ryb drapieżnych metodami na spinning oraz żywą lub martwą rybkę.\nJózefów- zakaz połowów szczupaka oraz karpia do końca roku.\nMircze- zakaz połowu karpia do końca roku.\nMogielnicki Rafał Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nZmobilizować Z.O. PZW w Zamościu do podjęcia uchwały w przyszłym roku o nadanu konkretnego zapisu kołom,które są gospodarzami danych zbiorników o obowiązku prowadzenia stron internetowych czy też portali społecznościowych w celach informacyjnych i promocji wędkarstwa na terenie całego okręgu.\nkusukeri Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nBardzo dziękuję za zaktualizowanie listy zbiorników z ograniczeniami. Kol. Rafał ma oczywiście rację, jeżeli chodzi o zbiorniki w Zwierzyńcu i wiedzę na ich temat na stronie internetowej tamtejszego Koła. Ale co w sytuacji, jeżeli nie wiemy kto jest gospodarzem zbiornika, np. Bojary a kół w mieście jest kilka i nie każde istnieje w Internecie? Stąd właśnie moja prośba do ZO PZW Zamość. Raz jeszcze dziękuję i pozdrawiam\nspox Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nPanie Prezesie z góry dziękuję, że odpisał Pan na moja wiadomość. Odczuwam jednak w jej treści nutę agresji i bezsilności. Szanuję Pana za uczciwość, inteligencję i za pracę dla nas wszystkich. Odpowiadając jednak w taki sposób nie rozwiązuje Pan problemu. Myślałem, iż stanowisko które Pan piastuje da Panu możliwość rozwiązywania tego typu problemów np. u wójta, który jest odpowiedzialny na czystość w gminie. Pragnę nadmienić, iż chodziło mi tylko o śmietniczki, a nie kontenery które są narażone na "utylizatorów" wyznających zasadę " na to co do lasu i to co w komin". Takie śmietniczki nad jez. Wytyckim opróżnia gmina Urszulin i mam nadzieję, że da się to zrobić również nad Nieliszem. Odnosząc się do wielkości składek to powiem Panu, że zapłacę dużo więcej niż 120 zł tylko dlatego, że jest Pan prezesem i robi to co robi, a ja mogę łowić medalowe sandacze w najlepiej zarządzanym okręgu w Polsce. Interesuje mnie jednak sprawa oświetlenia na slipie. Proszę o odpowiedź i interwencję w tej sprawie. Pozdrawiam\nNiektóre koła posiadają strony internetowe i umieszczają takie komunikaty jak np koło Zwierzyniec wystarczy zajrzeć i nie trzeba nigdzie jeździć Pozdrawiam\nW zasadzie tak. Ale podobno jest jakieś ograniczenie m.in. w Zwierzyńcu, Frampolu. Podobno. Stąd moja prośba. Dobrze było by mieć pewność. I nie jechać kawał drogi tylko po to, żeby coś przeczytać na tablicy ogłoszeń.\nSZOPA ARTUR Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nChciałem zauważyć, że takie informacje właśnie masz w tym komunikacie, do którego są te komentarze.\nNawiązując do mojego poprzedniego komentarza dot. posiadania wiedzy przez Zarząd Okręgu w sprawie ograniczeń połowu na niektórych zbiornikach, proszę o aktualizowanie tych informacji na stronie PZW Zamość.\nSzanowny Panie Prezesie. Proszę nas nie odsyłać do Koła w Jacni, ponieważ nikt nie będzie chodził po tej pięknej wiosce i szukał kogoś z tamtejszych Władz. Zgodnie z ZASADAMI UPRAWIANIA AMATORSKIEGO POŁOWU RYB NA WODACH OKRĘGU PZW W ZAMOŚCIU W ROKU 2018 lit. M Na wniosek Koła PZW opiekuna wody mogą być wprowadzone dodatkowe zasady dotyczące połowu ryb na danym zbiorniku. Informacja dotycząca ewentualnych ograniczeń musi zostać na trwale umieszczona na tablicach ogłoszeń. Za umieszczenie informacji odpowiada gospodarz wody. Wniosek o którym mowa musi być zatwierdzony przez Zarząd Okręgu.\nTraktując ten zapis literalnie, powinien Pan posiadać wiedzę na ten temat…\nCo do Jacni to tak postanowił gospodarz zbiornika czyli Zarząd Koła w Jacni. Proszę tam pytać o powody tej decyzji.\nwiater Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 3 + / -\nŚmieci zabieramy ze sobą do domu. Kultura tego wymaga żeby po sobie zostawiać porządek. Kontenery, które stały na działkach zostały oddane ze względu na to, że po kilku dniach zapełniały się śmieciami ze wsi a nad zbiornikiem i tak było brudno, bo kto to wymyślił żeby 50 m nosić pod górę. Poza tym 1 kontener śmieci zmieszanych to 1000-1300 zł. Jeżeli kolega ma taki wniosek, że to ja mam sprzątać po koledze to proszę zaproponować wszystkim odpowiednią sumę, którą należy dodać do składki, bo za 110 zł nie da się zapłacić dzierżawy, zarybić, chronić, zbierać śmieci, kupować parkingi, wyrównywać drogi itd. Reasumując śmieci zabieramy do domu bo kultura tego wymaga żeby po sobie zostawiać porządek, nie jest to trudne prawda?\nspox Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 1 + / -\nWitam, czy mogłby ktoś z PZW zająć się sprawą śmietniczek na slipie PZW nad zbiornikiem Nielisz ? Bo o latarniach solarnych chyba nie ma co marzyć.\nrob70 Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nkaprys he he\nMichał Data dodania: 8 miesięcy temu Oceń: 0 + / -\nDlaczego na zbiorniku w jacni jest zakaz do końca roku? Jaka jest przyczyna?


Edycja Kolekcjonerska Star Trek Online | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 4 grudnia 2009, 08:00\nOkazale prezentuje się już samo pudełko, którego aluminiową powierzchnie dodatkowo przyozdabiać będzie hologram. A co znajdziemy wewnątrz tego metalowego cuda?\nEkskluzywną wersja podręcznika użytkownika w twardej oprawie, zawierającą ponad 40 lakierowanych stron z wysokiej jakości artworkami.\nMetalowy model komunikatora, takiego samego jak ten, który znamy z filmów i seriali.\n3 bilety z trzydniowym okresem próbnym, którymi obdarować będziemy mogli naszych znajomych.\nDostęp do Red Matter Capicitor (Kondensatora Czerwonej Materii) - unikalnego przedmiotu do wykorzystania w samej grze, który na krótką chwilę wydatnie zwiększy zasoby energetyczne całego statku.\nMożliwość przyodziania naszych postaci w mundury ze Star Trek: Next Generation oraz Deep Space Nine.\nDodatkowe bonusy czekają na tych, którzy złożą w GameStop zamówienie przedpremierowe na Star Trek Online (zarówno Edycję Kolekcjonerską jak i normalną). Firma odwdzięczy się możliwością posiadania wyjątkowego statku kosmicznego, przygotowanego wyłącznie dla klientów tego sklepu, jak również dostępem do testów beta. Co więcej osoby te będą mogły zacząć przygodę z grą na dwa dni przed oficjalną premierą.\nNajnowsza produkcja Cryptic Studios zadebiutuje na rynkach zachodnich już 2 lutego następnego roku w wersji na PC. O wersji na Xboksa 360 słuch na razie zaginał. Na chwilę obecną żaden z rodzimych dystrybutorów nie wyraził niestety chęci wydania tego tytułu na naszym rynku.


Jakie funkcje smartwatcha są szczególnie przydatne? – BeautySHOW\nJednym z najbardziej popularnych postanowień noworocznych jest zadbanie o swoją formę oraz zdrowie. I choć w pierwszych tygodniach stycznia mamy zapał, by je zrealizować, to z biegiem czasu tracimy motywację. Co robić, by wciąż mieć ochotę na pozytywną zmianę? Odpowiedź jest prosta ? poszukać asystenta, który zmotywuje i wesprze nas podczas treningu. Jednym z urządzeń, które może stać się naszym personalnym trenerem, jest smartwatch. Oferuje on mnóstwo funkcji sprzyjających aktywności fizycznej. A jakie jeszcze inne posiada?\nTradycyjne zegarki pokazują czas, ale pełnią też funkcję biżuterii. Pierwsze smartwatche były stworzoną z myślą o aktywnych osobach i ich design był bardzo nowoczesny ? duża, czarna koperta z gumowym paskiem. Dzisiaj mamy na rynku ogromny wybór modeli, które można spersonalizować, np. zmienić wygląd tarczy, kolor czy wzór paska. Produkty dla kobiet często mają srebrny lub złoty kolor, a w modelu, np. Garett Women Victoria, koperta ozdobiona jest cyrkoniami. I chociaż zegarek przypomina biżuterię, ma typowe funkcje smartwatcha. Dodatkowo ma wbudowany pulsometr, pulsoksymetr oraz daje możliwość pełnego monitorowania aktywności i snu.


Wkrótce Dzień Dziecka 2022 w Łęczycy. Będzie się działo w parku i na placu Kościuszki! PROGRAM | Łęczyca Nasze Miasto\nWkrótce Dzień Dziecka 2022 w Łęczycy. Będzie się działo w parku i na placu Kościuszki! PROGRAM\nJoanna Kaźmierczak 24 maja 2022, 13:09\nTak Dzień Dziecka w Łęczycy wyglądał w 2019 roku J. Kaźmierczak\nWielkimi krokami zbliża się 1 czerwca, a wraz z nim obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka w Łęczycy. Będzie hucznie, kolorowo i koncertowo! Poniżej szczegółowy program imprezy.\nAtrakcje w parku i na placu Kościuszki\nW parku miejskim coś dla siebie będą mogli znaleźć młodsi mieszkańcy. To właśnie na nich atrakcje będą czekały w godzinach 11 – 17, a wśród nich między innymi: kolejki, karuzele, trampoliny, basen z kulami wodnymi, Ring Gladiatorów, czy plac zabaw z torem przeszkód.\nOd godziny 14 na placu Tadeusza Kościuszki atrakcje będą czekały na starszych mieszkańców, w tym także poszukiwaczy mocniejszych doznań – tam bowiem będą dostępne m.in. karuzela Extreme, karuzela Smoki czy autodrom.\n1 czerwca do Łęczycy zawita ponownie Liga Foodtrucków, która na Placu Tadeusza Kościuszki od godziny 12. Zaserwuje kulinarną podróż dookoła świata.\nNa scenie, również zlokalizowanej na Placu Tadeusza Kościuszki, swoim występem o godzinie 17.30 w koncertowy nastrój wprowadzi publiczność łęczycka artystka Ewa Olczak. O godzinie 19 wystąpią Łobuzy, a zwieńczeniem dnia będzie koncert zespołu LemON o godzinie 20.30.\nZbliża się XXII Międzynarodowy Turniej Rycerski w Łęczycy. Będą liczne pokazy i pojedynki szermiercze\nPo dwuletniej przerwie spowodowanej pandemią koronawirusa zorganizowany zostanie XXII Międzynarodowy Turniej Rycerski na zamku w Łęczycy.\n10 czerwca 2022, 14:07\nturniej rycerski 2022 łęczyca


Odpowiedź w pięknym liście\nkosciol.wiara.pl » Kapłaństwo » Odpowiedź w pięknym liście\nKrzysztof Król /foto gość\tDiakoni przy Bramie Miłosierdzia w zielonogórskiej konkatedrze. Na zdjęciu (od lewej): dk. Mateusz Szerwiński, dk. Wojciech Nowak, dk. Łukasz Sławiński, dk. Piotr Cupiał, dk. Krzysztof Batóg.\n– Dziś z całą stanowczością mogę stwierdzić, że droga, jaką obrałem, była strzałem w dziesiątkę. Tak naprawdę ta niezwykła przygoda z Panem Bogiem właściwie dopiero się zaczyna – przyznaje diakon Łukasz Sławiński.\nNie ma jednej i takiej samej historii powołania do kapłaństwa. Jedno jednak wciąż się nie zmienia. Jezus woła człowieka, aby ten zostawił wszystko i poszedł za Nim. Pięciu diakonów podczas majowych święceń prezbiteratu usłyszy od biskupa pytanie: „Czy chcesz coraz ściślej jednoczyć się z Chrystusem, Najwyższym Kapłanem, który z samego siebie złożył Ojcu za nas nieskalaną Ofiarę, i razem z Nim poświęcać się Bogu za zbawienie ludzi?” i odpowie: „Chcę, z Bożą pomocą”. A jak zaczęła się ta kapłańska droga?\nW Kościele jak w domu\nDiakon Mateusz Szerwiński z parafii pw. NMP Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą ministrantem został po I Komunii Świętej.\n– Pomógł mi w tym mój tata, który opowiadał wiele ciekawych historii z czasów, gdy on był ministrantem – wyjaśnia diakon i kontynuuje:\n– Moja rodzina, odkąd pamiętam, była zaangażowana w życie Kościoła. Babcia należała do Żywego Różańca, a obecnie do tej wspólnoty należy moja mama. Tata jest kościelnym, a z kolei mój pradziadek był kościelnym i organistą. To po nim odziedziczyłem talent muzyczny. W wieku 11 lat po raz pierwszy zagrałem podczas Eucharystii.\nKostrzynianin głos powołania wyraźniej usłyszał po raz pierwszy w wieku 15 lat. – Pamiętam, że stało się to po przeczytaniu komentarza do biblijnej historii z Księgi Rodzaju o podstępie, jakiego dokonał Jakub, by zyskać błogosławieństwo swego ojca Izaaka, choć to Ezawowi jako pierworodnemu ono się należało. W komentarzu było napisane, że mamy postępować wobec Boga jak Jakub, czyli tak bardzo upodobnić się do Jego Pierworodnego, Jezusa Chrystusa, by nie mógł rozpoznać, który jest który. Wtedy postawiłem sobie pytanie: „Jak ja mogę najlepiej wypełnić to zadanie?”. Odpowiedź była prosta: „Kapłaństwo” – kontynuuje.\nMłodego mieszkańca Kostrzyna do Boga zbliżała także gra na organach w parafii i nauka w Diecezjalnym Studium Organistowskim. – Będąc organistą, poczułem się w Kościele jak we własnym domu. Później doszedł jeszcze udział w pielgrzymkach, na których również wymodliłem łaskę rozeznania powołania. Przez cały czas szkoły średniej starałem się odrzucać myśli o kapłaństwie, ale one na szczęście powracały – uśmiecha się Mateusz.\nProboszcz był wzorem\nNa kolejne powołanie też wpływ miała rodzina i parafia. – Pochodzę z rodziny, w której zawsze była obecna modlitwa, najpierw ta wspólna, a później – indywidualna – opowiada Piotr Cupiał z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sulechowie. – W domu były różne sytuacje, nieraz bardzo trudne, ale zawsze był Bóg, który przychodził ze swoją mocą i łaską. Całą rodziną zasiadaliśmy zawsze do stołu, zresztą do tej pory tak jest, i wspólnie spożywaliśmy posiłek. Nigdy nie brakowało czasu na rozmowy, które mnie kształtowały. Rodzice z wielką troską mnie upominali, kiedy błądziłem, po to, bym wzrastał. Niekiedy nie rozumiałem ich decyzji, ale teraz widzę wielkie owoce tego czasu. Pamiętam rozmowy z moją ciocią Agredą Muńko, która jest elżbietanką i służy Bogu od 60 lat. Niesamowicie pociąga mnie jej przykład modlitwy i wrażliwość na drugiego człowieka – dodaje.\nNiezwykle ważna była też parafia. Piotr już od I Komunii Świętej służył przy ołtarzu, najpierw jako ministrant, a później jako lektor. Ta służba zbliżała do Boga i dawała radość. – Kiedy pojawiła się o myśl o kapłaństwie? Chciałem zostać księdzem od początku, odkąd pamiętam. Już jako mały chłopiec „odprawiałem” mszę w domu – uśmiecha się dk. Piotr. – Do czasu liceum nie myślałem o czymś innym. Wielkim wzorem dla mnie był wieloletni śp. ks. proboszcz prałat Antoni Mackiewicz. Zawsze oddany Bogu i drugiemu człowiekowi. Kiedy przyszedłem powiedzieć mu, że idę do seminarium, bardzo się ucieszył. Tak rozpoczęła się moja droga kroczenia za Panem – dodaje.\nRekolekcje w Jackówce decydujące\nZ liturgiczną służbą ołtarza związana jest historia powołania dk. Łukasza Sławińskiego z Kosierza w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Bobrowicach. Od wczesnych lat dzieciństwa jego ogromnym marzeniem była służba przy ołtarzu. Spełnił je kilka dni po I Komunii Świętej. – Bliskość ołtarza sprawiła, że powoli zacząłem pogłębiać przyjaźń z Jezusem – wyjaśnia diakon.\nWyjątkowym momentem na drodze rozeznawania powołania była oaza lektorska w wieku 16 lat. – To wtedy doświadczyłem piękna Kościoła pełnego młodych ludzi. Wspólna modlitwa, a przede wszystkim zetknięcie się ze słowem Bożym zdecydowanie pogłębiło moją relacje z Panem Bogiem. Było to na tyle mocne, a zarazem i piękne doświadczenie, że tam właśnie po raz pierwszy zrodziła się we mnie myśl, czy czasem nie zostać księdzem – opowiada z uśmiechem diakon.\n– Tak samo jak inni miałem różne plany na przyszłość. Ewentualne pójście do seminarium gdzieś tam było brane pod uwagę, ale myśl ta zbytnio nie zaprzątała mi głowy. Dopiero bliżej matury Pan Bóg postanowił się powoli przypominać ze swoim zaproszeniem do kapłaństwa. W ostatnie wakacje przed klasą maturalną całkiem przypadkiem za namową księdza proboszcza pojechałem na rekolekcje powołaniowe do domu rekolekcyjnego przy paradyskim seminarium, czyli tzw. Jackówki. To był szalenie ważny moment w moim życiu. Dzięki nim mogłem na spokojnie wsłuchać się w to, co rzeczywiście mówił do mnie Pan Bóg – dodaje.\nSeminarium czasem rozeznania\nRekolekcje w Jackówce wpłynęły także na decyzję o wstąpieniu do seminarium przez dk. Krzysztofa Batóga z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Nowogrodzie Bobrzańskim. – Byłem wtedy studentem pierwszego roku zarządzania i rekolekcje były dla mnie odskocznią od codzienności i pośpiechu. Lubiłem tam przyjeżdżać. Byłem na nich kilka razy i na ostatnich zdecydowałem, że chcę iść drogą ku kapłaństwu – opowiada diakon.\nNa taką decyzję reakcje braci studenckiej były bardzo różne.\n– Jedni byli trochę zdziwieni, a inni mówili, że jest to dobra decyzja, bo potrzeba nam księży. Przed seminarium miałem dziewczynę, gdy powiedziałem jej o swoich planach, to ku mojemu zdziwieniu nie miała mi tego za złe, a nawet zapytała, jak odkryłem powołanie. Tata i dziadkowie nie mieli nic przeciwko, tylko moja mama się sprzeciwiała, lecz z biegiem lat zmieniła zdanie i teraz wie, że to była moja wolna decyzja – wyjaśnia dk. Krzysztof.\nSeminarium było czasem rozeznawania i krystalizowania powołania. Pomocą były rozmowy z ojcem duchownym, rekolekcje i wszelkie praktyki seminaryjne. – Począwszy od praktyk w hospicjum, gdzie pierwszy raz mogłem zetknąć się ze śmiercią i ludzkim cierpieniem. Poprzez obozy ze Wspólnotą „Wiara i Światło”, które dały mi doświadczenie pracy z osobami niepełnosprawnymi oraz pozwoliły w nich odkrywać obecność Jezusa. Przez oazy młodzieżowe, oazę rodzin, które utwierdzały mnie w powołaniu do kapłaństwa, bo odkryłem, że rodziny potrzebują nas, kapłanów, ale także to, że my potrzebujemy rodzin, bo to w nich odkrywamy życiowe powołanie – zauważa diakon.\nBiblia pięknym listem\nW przypadku dk. Wojciecha Nowaka z parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Ulimiu decyzja o wstąpieniu do seminarium zapadła w szkole średniej. – Początki, jak dobrze pamiętam, chociaż niepozorne, były już dużo wcześniej, gdy byłem ministrantem w szkole podstawowej. Z czasem zostałem lektorem i zacząłem czytać słowo Boże podczas Mszy Świętej. Pamiętam, że początkowo sprawiało mi to trudność, więc przygotowując się wieczorami, wczytywałem się w Pismo Święte. Z perspektywy lat widzę, że ten trud nie był bezcelowy. To był moment, kiedy ziarno padło w glebę – zauważa diakon i kontynuuje: – Odkąd pamiętam, rodzinnie, gdy jeszcze żyła babcia, wspólnie w sierpniu odwiedzaliśmy sanktuarium Matki Bożej Rokitniańskiej. Codzienne obowiązki, szkoła nie były naznaczone specjalnie pobożnością, czy też w ogóle myśleniem o kwestiach wiary, po prostu zwykła codzienność, dom, spotkania, szkoła i sport.\nW tej codzienności czegoś jednak brakowało, a z drugiej strony było bliżej nieokreślone pragnienie „czegoś więcej”.\n– Pamiętam pielgrzymkę maturzystów do Częstochowy. Tamtejsza młodzież miała w sobie to „coś więcej” i chciałem też tego spróbować. Wtedy już też poważnie myślałem o kapłańskiej drodze – wyjaśnia diakon i dodaje: – Przełomem dla mnie były pierwsze rekolekcje w Łagowie. Od tego momentu regularne wczytywanie się w słowo Boże, adoracja Najświętszego Sakramentu dały mi odpowiedzi na pytania, które we mnie były, a zarazem wskazywały drogę. Tym, którzy myślą o kapłaństwie, powiedziałbym, żeby się nie poddawali, a tym, którzy jeszcze nie znają drogi swojej przyszłości lub są jej niepewni, by pytali Tego, który zna wszystkie odpowiedzi, i zapisał je w trudnym i wymagającym, ale pięknym liście, jakim jest Biblia.\ndodane 25.05.2016 10:57


"Pokaż swój styl" - Aimee Song - Vumag\nGłodna emocji - rozmowa z Aimee Song\nDamian Silny, 28.12.2016\nWiem, że mogę zmieniać ludzi i wpływać na ich życie. Nie chciałabym jednak być bogata, myśląc, że poświęciłam życie na zarabianie pieniędzy. Dla mnie sukces jest równoznaczny ze szczęściem moim i ludzi, którzy są wokół mnie – mówi w rozmowie z VUMAGIEM Aimee Song. Jedna z najpopularniejszych blogerek modowych na świecie napisała właśnie książkę „Pokaż swój styl”.\nTwoje konto na Instagramie śledzi 4 miliony osób. Wiesz, jak powinno wyglądać idealne zdjęcie?\nNie czuję się ekspertką. Mogę powiedzieć, jakie zdjęcia mi się podobają. Lubię te, które opowiadają historię – próbują uchwycić ważny moment w moim życiu, emocje, nastrój. Chętnie pokazuję także kontekst, w którym zostały one zrobione. Na przykład, gdy przyjeżdżam do Nowego Jorku, fotografuję się w charakterystycznych miejscach, tak, by moi followersi poczuli klimat tego miasta.\nSwoje instagramowe zdjęcia umieściłaś w książce „Pokaż swój styl”. Jakimi kryteriami się kierowałaś się podczas wyboru?\nZaskoczę cię… Sentymentem (śmiech)! Mam swoje ulubione zdjęcia, z którymi jestem szczególnie związana i te znalazły się w mojej książce.\nCodziennie dostaję setki wiadomości od ludzi z całego świata, którzy pytają mnie, co zrobić, by odnieść sukces na Instagramie. Nie byłabym w stanie odpowiedzieć na wszystkie, więc chciałam podzielić się kilkoma sprawdzonymi radami w książce. Oczywiście, nie ma jednego patentu ułatwiającego zdobycie nowych followersów. Moim zdaniem ważna jest autentyczność i pozytywna energia, którą wysyłamy do ludzi. Trzeba zrobić wszystko, by użytkownicy polubili nasz świat i chcieli towarzyszyć nam w naszej codzienności.\nFoto: Materiały prasowe Pokaż swój styl\nJesteś jedną z najpopularniejszych na świecie blogerek zajmujących się modą…\nCieszę się, że mogę robić to, co lubię i jeszcze na tym zarabiać (śmiech). Modą interesowałam się od dziecka. Tę pasję zaszczepili we mnie rodzice, którzy przywiązują dużą wagę do swojego wyglądu. Nie noszą może ubrań z wybiegów, ale wiedzą, co do nich pasuje i mają swój styl.\nZnlazłaś się na liście „30 największych biznesowych talentów przed trzydziestką”. Jak udało Ci się odnieść sukces w tak młodym wieku?\nZawsze wysoko stawiam sobie wysoko poprzeczkę i wiem, że mogę coś zrobić lepiej. Z jednej strony rodzi to frustrację, z drugiej pomaga w osiąganiu wyznaczonych celów. Pochodzę z rodziny emigrantów, którzy zapracowali na wszystko, co mają, sami. Nie posiadają ani koneksji, ani dużego majątku, dlatego nie rozpieszczali mnie wysokim kieszonkowym. Od dziecka podejmowałam się różnych dorywczych prac – byłam kelnerką w restauracji, zajmowałam się dziećmi, wyprowadzałam nawet psy sąsiadów (śmiech).\nBardzo. W dzieciństwie pracowałam z siostrą w schronisku dla bezdomnych zwierząt, a potem w sierocińcu. Jestem też honorowym dawcą krwi. Udzielam się w instytucjach charytatywnych, pomagam biednym. Cieszę się, że mogę w ten sposób wykorzystywać swoją popularność.\nFoto: Getty Images Aimee Song\nUważasz się za artystkę czy bizneswoman?\nZa artystkę, która stara się być dobrym przedsiębiorcą (śmiech).\nJak myślisz, na czym polega Twój fenomen? Za co pokochali Cię fani?\nUważam, że za autentyczność. Na Instagramie jestem sobą – pokazuję zdjęcia z oficjalnych imprez, w pięknej sukience i ze starannie zrobionym makijażem, ale też z domu, w kapciach i dresie.\nTwoje zdjęcia kilka sekund po publikacji zdobywają setki polubień. Kto pomaga Ci je robić?\nZazwyczaj sama robię zdjęcia. Czasami pomagają mi przyjaciele, mój chłopak Jacopo Moschin albo siostra, Dani. Ostatnio poprosiłam tatę, żeby zrobił mi zdjęcie, bardzo się ucieszył!\nJestem zadowolona ze swojego życia. Moim największym marzeniem jest stworzenie własnej marki odzieżowej. Trzymaj za mnie kciuki!


Zabawkowa kuchnia raz jeszcze- jak zmontować dziecięcą lodówkę? – Ruby Times\nWróciliśmy względnie wypoczęci, teraz czeka nas tygodniowy romans z pralką włączoną permanentnie, bo tyle tych ciuchów małych i dużych wychynęło z walizek i toreb. Ech, no. Wakacje się skończyły. Ale gdybyście zobaczyli ten pęd, tą radość małego chłopczyka, który wbiegł po sześciu dniach do swojego pokoiku!\nJeszcze nigdy nie był poza domem tak długo, więc radość była wielka, a największa gdy przybiegł do swojej kuchenki! Brakowało mu kuchenki w hotelu, dopytywał o pana kucharza, głowił się, gdzie też ta kuchenka jest schowana, a w pokoju zabaw improwizował na szybko jakieś dania z klocków, jakieś garnki z piankowych puzzli.. Widocznie jednak ucieszył się, gdy wreszcie przekroczył próg naszego domu i mógł otworzyć swoją lodówkę, włączyć swój piekarnik i uraczyć całą familię (ze stęsknionymi dziadkami i ciocią K. włącznie) pysznymi autorskimi kompozycjami smakowymi.\nO lodówce Młodego pisałam już tutaj, dziś parę słów o tym skąd się wzięła. Jak część z Was wie od dawna kombinujemy nad poważniejszym kącikiem kulinarnym dla naszego malucha. Drewnianych zabawek kuchennych coraz więcej, a z przechowywaniem pojawił się problem. W czym to wszystko trzymać? W pudełku? W koszu na zabawki? Nieeeee! Wiadomo, że musi to być konkretne urządzenie chłodnicze! Po inspirację pojechaliśmy do Ikei – pierwszy plan zakładał kupienie niedrogich komponentów w „Kąciku przecen” i zmontowanie z nich szafki, pomalowanie farbą, wystylizowanie na lodówkę. Już prawie uzbieraliśmy zestaw przecenionych desek i jakąś szafkę, tylko że wszystko wymagało malowania, dokupowania półeczek, zawiasów.. słowem: dodatkowych nakładów finansowych i sporo wolnego czasu.\nPostanowiliśmy rzucić okiem na meble kuchenne. Wybraliśmy jedną z szafek Metod, takich do wieszania na ścianie – odpowiednio wąską i wysoką (szerokość 40 cm, wysokość 80 cm), by miała lodówkowy wygląd. Do niej dobraliśmy drzwi ze stali nierdzewnej (Grevsta) oraz pasujący uchwyt (Kansli). Zastanawialiśmy sie, czy z zewnątrz będzie wymagała malowania, ale po namyśle zostawiliśmy ją taką jaka była. Od środka na drzwiach powiesiliśmy łazienkowe półeczki za 4 zeta (Lillnaggen). I voila – mamy lodówkę dla synka! Najdroższa była sama szafka – jeśli więc macie więcej czasu na malowanie, dokręcanie i kombinowanie to polecam wybrać się do „Kąciku przecen” w Ikei. Tym razem zapłaciliśmy trochę więcej, ale za to lodówka wygląda przekonywująco!\nLodówka lodówką, rzućmy okiem na wyposażenie. Zasadniczo uwielbiam drewniane zabawki, ale ortodoksyjna nie jestem. Ten zestaw plastikowych naczyń od razu mnie zauroczył – jest dowodem na to, że rzeczy z tworzywa nie muszą być brzydkie i kiczowate. Uwielbiam kropki i groszki, uwielbiam też takie żywe kolory, więc.. no po prostu skusiłam się na te smakowitości. Od tej pory codziennie synek serwuje mi przepyszne herbaty i muffinki. Wiadomo, że „ta duzia” muffinka jest zawsze dla mamy.\nAch ta kuchenka Młodego! Zabawa w niej trwa nieustannie, nieustannie coś się zmienia. Pomocniczy blat kuchenny znajduje się na schodkach na antresolę. Tutaj synek trzyma swój koszyk na pieczywo, toster i różne kuchenne naczynia i sztućce. Tutaj również rozkłada swoją ukochaną książkę kucharską (odziedziczoną po mamusi) i przygotowuje pyszne grzanki wraz z Kubusiem Puchatkiem.\nCzasem, gdy ładnie poproszę, synek przygotowuje dla nas pyszną miętę w kubeczkach. I tak pijemy sobie tą mięte razem..\nMimo, że to inspiracja to i tak jestem zachwycona Waszą kreatywnością, Waszym „chceniem” zrobienia wszystkiego na tip-top, no przecież czuję, że zaraz Ty się do kuchni młodego przeniesiesz zgotowaniem. Jak to możliwe, że nie widziałam wcześniej tych rzęs? Trzymaj Młodego dla nas, zapłacę Ci:) A książkę miałam tę samą. Pamiętam, że ją uwielbiałam!\n17/10/2014 at 17:04\nRzęsy ma cudowne, wciąż próbuję je uchwycić,akurat słońce tak świeciło, że wreszcie widać ich długość. Kropka oczywiście takich nie ma – nie ma sprawiedliwości na tym świecie! A do kuchenki faktycznie czasem mam chęć się przenieść :)\nOj, oj, oj, oj – nie wiem od czego zacząć komplementować :) Wszystko takie super. Lodówka wymiata, stalowe drzwi, a ze środka aż wieje chłodem i świeżością. Jakbym miała więcej miejsca, na pewno bym od Was zgapiła. Zastawa plastikowa daje radę, a muffinki – boskie. Mi szczególnie ta limonkowa wpadła w oko. Świetny kącik kuchenny się szykuje, taki Wasz, niepowtarzalny. I jakie to piękne, że dziecko podświadomie podziela pasję rodziców. Pozdrawiam :)\n17/10/2014 at 19:31\nMacie super pomysły :) tylko czerpać\nAnia Koziel says:\nJesteście niesamowici, nadal nie łapię skąd tyle kreatywności. Podziwiam. Szacun :))\nPo pierwsze: szacun! Kreatywność kreatywnością, ale jeszcze zrobić trzeba. Daliście czadu. Po drugie – rzęsy (#Love!) – załóż im fanpage na fejsie ;). No a po trzecie jestem zaskoczona, że sałata z Ikei ma jeszcze wszystkie liście. U nas ostał się jeden.\n23/10/2014 at 10:47\nmam nadzieję, że nie SPAMuję;) skoro wpis w temacie mebli i robienia czegoś nowego z czegoś starego, to chciałabym polecić ci bloga mojej siostry (dopiero zaczyna), być może zainteresuje cię / zainspiruje – http://refreszing.blogspot.com/\ndzięki, chętnie zajrzę!\nkuchnia dla dzieci says:\nTaka kuchnia dla dzieci to bardzo fajna zabawka :)


No to bójcie się partyjniacy! | Super Nowości\nNo to bójcie się partyjniacy!\n18:11, 24.09.2012 /Redaktor\n- Nie mamy nic przeciwko partiom, ale nie cierpimy partyjniactwa - powiedział Bartłomiej Zieliński (na zdjęciu z lewej), prowadzący pierwsze spotkanie "zmielonych" w Stalowej Woli. Fot. Autor\nSTALOWA WOLA. Zwolennicy jednomandatowych okręgów wyborczych ruszają do boju\nJak grzyby po ostatnim deszczu powstają w regionie struktury Ruchu Obywatelskiego na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych. Powołał go znany muzyk Paweł Kukiz, rozwścieczony na PO, która w poprzedniej kampanii mamiła wyborców obietnicą wprowadzenia takich okręgów, a potem – jak mówi Kukiz – listy poparcia dla JOW przepuściła przez niszczarkę. Stąd nazwa „zmieleni” zwolenników głosowania na kandydata, a nie partię. Zmieleni teraz będą zbierać podpisy od nowa. Potrzebują ich 750 tys., by zmienić ordynację wyborczą. Podpisy na razie zbierane są drogą elektroniczną, przez stronę internetową Ruchu. Fizyczna zbiórka podpisów rozpocznie się w październiku. Wtedy też Paweł Kukiz przyjedzie do Stalowej Woli, w której w czwartek odbyło się zebranie organizacyjne Ruchu.\nJednomandatowe okręgi funkcjonują w kilku zachodnich demokracjach. W naszym przypadku kraj zostałby podzielony na 460 okręgów (tyle, ilu posłów). Wyborcy wybieraliby bezpośrednio swego posła, przez co zminimalizowana zostałaby rola partii politycznych w parlamencie.\ndo “No to bójcie się partyjniacy!”\n25 września 2012 - 11:46\nJednomandatowe okręgi powinny być tworzone pod warunkami gwarancji przez dana partię za kandydata z zastrzeżeniem iż w przypadku rezygnacji z partii traci poseł mandat automatycznie. Jestem przeciwny tworzenia w parlamencie wolnej hołoty w stylu palikociarni. Owszem Paweł Kukiz jest gościem rozsądnym i wartym poparcia , niemniej jednak po doświadczeniu ostatnich trzech kadencji i braku podstawowej wiedzy odnośnie wybieranych kandydatów do parlamentu Polska nie wytrzyma bezładnej zbieraniny przypadkowych amatorów do sklecenia po pierwsze rządu ( jak poprzednio PIS, LPR. SO), po drugie nepotyzm i mafijność PO, PSL obecnie rządząca musi być solidnie rozliczona i pozbawiona dojścia do władzy , tak jak zrobiono w Czechach po upadku komuny.\n25 września 2012 - 08:06\nJa, moja rodzina i znajomi też są za. Dość zawłaszczania państwa i kasy przez idiotów zwanych politykami\n25 września 2012 - 04:07


Legenda o głowie wawelskiej - Ryms - kwartalnik o książkach dla dzieci i młodzieży\nAutorzy: , dodano Środa, 18 grudnia 2013 | kategoria: Nowości, Książki dla dzieci (4-6 lat), Książki dla dzieci (7-10 lat)\n"Legenda o głowie wawelskiej"\nWydawnictwo: Zamek Królewski na Wawelu, 2013\nTradycja ma to do siebie, że nie toleruje zmian.\nTradycją dotychczasowych wydań legend krakowskich była ich wątpliwa wartość estetyczna.\nTrzeba było dużo odwagi, aby zrewidować tę tradycję. Wykazał się nią Zamek Królewski na Wawelu, który zaprosił do współpracy Annę Chachulską, autorkę, która wygładziła teksty legend, oraz ilustratorów – Mariannę Sztymę i duet Anity Andrzejewskiej i Andrzeja Pilichowskiego-Ragno, którzy opracowali teksty graficznie.\nDostajemy do rąk dwie książki (dwie kolejne z serii krakowskich legend).\n"Legenda o głowie wawelskiej" jest legendą komnaty na Zamku Królewskim na Wawelu. Przeznaczona dla nieco starszych czytelników (6-7 lat) porusza inną problematykę i robi to w odmienny sposób. Tym razem poznajemy historię tytułowej głowy, tj. drewnianej rzeźby w Sali Tronowej (nazywanej też salą Poselską lub Pod głowami). Głowa ma przewiązane usta od czasu, gdy przemówiła w obronie kobiety, którą fałszywie oskarżono o kradzież. Opowieść ujęta jest w klamrę – na wstępie widzimy współczesnych zwiedzających Wawel, którzy razem z czytelnikiem poznają tajemnicę przepaski na ustach jednej z trzydziestu rzeźb znajdujących się w komnacie oraz genezę jednej z nazw tej sali – sali Pod Głowami. Ilustracje Marianny Sztymy sprawiają, że rynek krakowski tętni życiem, jest pełen handlarzy i kupujących, życie toczy się tu wartko i barwnie. Gdy dochodzi do kradzieży i za złodziejem rusza pościg, skradziony pas zostaje porzucony u stóp wdowy Ofki, którą wszyscy oskarżają o jego przywłaszczenie. Akcja toczy się szybko i dramatycznie, nikt nie wierzy biednej kobiecie i zaprowadzona przed oblicze króla Zygmunta Augusta w akcie desperacji wykrzykuje ostatnie błaganie o to, aby ktoś się za nią wstawił. Wtedy właśnie przemawia rzeźbiona głowa i upomina króla, aby nie szafował pochopnie wyrokami. Tej dramatycznej historii humoru dodają komiksowe dymki ze słowami, które wypowiadają występujący w historii bohaterowie. Barwni i eleganccy krakowanie wychodzący spod ręki Marianny Sztymy, nabierają charakteru dzięki właśnie tym komentarzom, które padają z ich ust. Cała historia opowiedziana i zilustrowana jest dynamicznie, chociaż porusza problemy natury etycznej i uczy uważności przy ocenie rzeczywistości.\n"Jak Stańczyk z dworzan zażartował" skierowana jest do młodszych (pięcioletnich) czytelników: mamy tu duży format, całostronicowe ilustracje i niewielką ilość tekstu na stronie. Historia traktuje o Stańczyku, który postanawia zakpić sobie z dworzan łaknących rozrywki - postanowił udowodnić im, że jest czarodziejem i ma kontrolę nad rzeczywistością. Ową bogatą rzeczywistość starodawnego Krakowa poznajemy dzięki ilustracjom duetu Anity Andrzejewskiej i Andrzeja Pilichowskiego-Ragno, które obfitują w scenki rodzajowe z szesnastego wieku. Widzimy tu dworzan przechadzających się po zamku, poznajemy ich imiona, tryb życia i rozrywki. Krakowski rynek pełen jest (choć nie tak tłoczno tam jak obecnie) nawołujących sprzedawców, kuglarzy, krakowian i zwierząt. Kolażowe ilustracje dopowiadają całe tło historyczno-społeczne opowieści. Poznajemy gałgankowe postaci o tradycyjnych imionach i w adekwatnych strojach. Wawrzyniec z Brzezia czy Szczepan z Miechowa noszą piękne szaty, które eksponuje wykorzystana technika ilustratorska. Gałgankowo-papierowe postaci wzbudzają dużą sympatię i uczą nas, że kpina potrafi obrócić się przeciwko szydercy, że niestandardowe myślenie wygrywa z przyzwyczajeniami, że czas jest względny, a urazy i pretensje z czasem mijają.\nObie książki przybliżają legendy w świeżej, lekkiej formie, z dbałością zarówno o tradycję (imiona postaci, ich stroje, staropolska stylizacja leksykalna), jak i o atrakcyjną dla współczesnego czytelnika oprawę wizualną. Miejmy nadzieję, że właśnie narodziła się nowa tradycja:)\nOpowieść "Legenda o głowie wawelskiej" autorstwa Anny Chachulskiej z ilustracjami Marianny Sztymy, absolwentki poznańskiej ASP, zaprasza Czytelników na Wawel w czasach króla Zygmunta Augusta. Dzięki tej historii dowiemy się, dlaczego jedna z wawelskich głów, umieszczonych na stropie Sali Poselskiej ma zawiązane usta, zaś piękne ilustracje przybliżą barwne życie miasta i królewskiego dworu.


Maria Janion uhonorowana Nagrodą PEN Clubu im. Jana Parandowskiego | dzieje.pl - Historia Polski\nMaria Janion uhonorowana Nagrodą PEN Clubu im. Jana Parandowskiego\nProf. Maria Janion. Fot. PAP/T. Gzell\nUroczystość przyznania nagrody odbyła się w warszawskim Domu Literatury, gdzie zebrali się przyjaciele i uczniowie profesor Janion. Ona sama, jak mówił prezes PEN Adam Pomorski, "licząc się z siłami, nie mogła przyjść".\nPomorski przypomniał, że Nagroda im. Parandowskiego przyznawana jest za całokształt twórczości. "Jej dzieło to forma metafizyki kultury" - mówił o laureatce. W osobie Marii Janion PEN honoruje "wielką badaczkę i edytorkę literatury polskiego romantyzmu, (...) obrończyni wolności krytycznej myśli, jako niezbywalnego prawa człowieka, mistrzyni dwóch co najmniej pokoleń polskiej inteligencji" - mówił prezes PEN.\nDorota Siwicka - badaczka romantyzmu, uczennica Marii Janion - przypomniała, że - w przeciwieństwie do wielu romantyków - Maria Janion nigdy nie straciła zaufania do książek. "Teraz, gdy już nie wychodzi z domu, mówi, że jest szczęśliwa, bo wreszcie ma czas przeczytać wszystko, co chciała przeczytać w życiu" - mówiła.\nJej zdaniem Janion ma niezwykłą intuicję wyszukiwania w kulturze i historii miejsc i momentów, które budzą niepokój, które należy wyjaśnić, zbadać, aby uniknąć katastrofy narodowej podświadomości. "Metodą twórczą Janion jest rozwibrowywanie niepokoju. (...) To, co niedopowiedziane w kulturze, musi zostać wypowiedziane" - mówiła Siwicka. "Hermeneutyka Janion, tłumaczenie ukrytych sensów, bierze się z niepokoju i potrzeby reakcji, to jest metafizyka niepokoju. To potencjalnie terapeutyczny i ocalający sens badań nad historią" - podkreśliła Siwicka.\nJak mówiła, dla Janion ważne słowo to "naród" - literaturoznawczyni od kilkudziesięciu lat bada, "co naród polski wyobraża sobie na własny temat". "Wszystkie wspólnoty są wyobrażone - tak Janion odpowiedziałaby na nazwanie UE +wyimaginowaną wspólnotą+. Różnica między wspólnotami jest w jakości stylu, w jakim one są wyobrażane, a nie w stopniu realności" - mówiła Siwicka.\nJanion, która całe życie inspirowała się popkulturą, stała się w ostatnich latach jej przeciwniczką. Jej zdaniem popkultura w połączeniu z nowoczesnymi mediami "uspokaja nas", "uśmierza niepokój", "usypia w momencie, gdy spać nie należy" - mówiła Siwicka.\nInny uczeń Marii Janion - literaturoznawca Stanisław Rosiek - wyznał, że jest ona najważniejszą osobą w jego życiu, stałym punktem odniesienia. "Osobliwe połączenie szacunku i krytyki - tak Maria Janion obchodzi się z wartościami. Maria Janion to także drzewo" - mówił Rosiek przypominając, że na 80. urodziny profesor przygotowano wizualizację relacji między Janion a jej uczniami i uczniami jej uczniów.\n"Z pnia wielkiego drzewa, którym jest prof. Janion wyrastają konary jej doktorantów, z nich gałęzie ich uczniów, które rozwijają się mniejsze gałązki kolejnych pokoleń naukowców i ich uczniów. W sumie doliczyliśmy się kilku tysięcy listków na tym drzewie. To pokazuje oddziaływanie bezpośrednie lub zapośredniczone myśli Marii Janion na bardzo dużą grupę osób" - przypomniał Rosiek.\nKazimiera Szczuka odczytała list od Marii Janion do uczestników poniedziałkowej uroczystości. "Ludzie wierzą, że starcy mają coś ważnego do powiedzenia, tymczasem mogą oni powiedzieć tylko rzeczy bardzo smutne, których może nie warto wypowiadać, żeby nie martwić innych" - napisała badaczka romantyzmu. "Teraz rozmyślam często o zwierzętach, o psie, którego nigdy nie miałam. Dawniej zwierzęta nie miały dla mnie znaczenia, były nie ważne. Teraz okazują się piękne i ciekawe" - pisała Janion przyznając, że sama siebie zadziwia - polubiła oglądanie filmów przyrodniczych.\n"Owszem, prawda jest taka, że i ja, za romantykami, kreśliłam apologie polskiego, romantycznego szaleństwa. I ja idealizowałam Polaków jako naród wybitnie bohaterski. I ja widziałem w naszym mesjanizmie przede wszystkim słuszną gloryfikację polskiego cierpienia" - przyznawała Janion w książce "Niedobre dziecię", zastrzegając jednak, że jej postawa ewoluowała. Po przełomie 1989 roku polski kult cierpienia Maria Janion zaczęła postrzegać, jako mentalny balast, z którego nie sposób się otrząsnąć.\nPodczas otwarcia Kongresu Kultury Polskiej w październiku 2016 roku odczytano list Marii Janion do jego uczestników. Zdaniem literaturoznawczyni mamy w Polsce do czynienia z "centralnie planowanym zwrotem ku kulturze upadłego, epigońskiego romantyzmu". "Kanon stereotypów bogoojczyźnianych, Smoleńsk jako nowy mesjanistyczny mit mający scalać i koić skrzywdzonych przez poprzednią władzę. Jakże nieudolny i szkodliwy jest dominujący w Polsce wzorzec martyrologiczny. Mesjanizm, a już zwłaszcza państwowo-klerykalna jego wersja, jest przekleństwem dla Polski. Szczerze nienawidzę naszego mesjanizmu” – podsumowała wtedy badaczka polskiego romantyzmu.\n"Jedynym Mesjaszem jest cierpiąca ludzkość. Sami możemy szukać naszego zbawienia" - zakończyła Maria Janion list odczytany podczas ceremonii przyznania nagrody.\nNagroda Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego przyznawana jest za całokształt twórczości w duchu patrona nagrody. Jej laureatami są m.in. Zbigniew Herbert, Leszek Kołakowski, Stanisław Lem, Tadeusz Konwicki, Adam Zagajewski, Andrzej Wajda. (PAP)\nnagroda PEN Clubu im. Jana Parandowskiego\nMaria Janion - Wielka Matka polskiej humanistyki - spocznie w piątek na Powązkach Wojskowych


dzień kobiet | Blog portalu BiletyAutokarowe.pl\nPromocja z okazji Dnia Kobiet: z Intercars za pół ceny!\nPojedź z Intercars do Francji, Szwajcarii, Czech, Hiszpanii, Włoch albo Portugalii za 50% ceny… a pozostałe 50% przeznacz na niezbędne wiosenne zakupy! Panów przepraszamy, ale… Czytaj dalej »Promocja z okazji Dnia Kobiet: z Intercars za pół ceny!\nDzień kobiet: bilety Agat za pół ceny!\nRedakcja BiletyAutokarowe.pl życzy Paniom wszystkiego najlepszego z okazji ich święta! Jednocześnie zachęcamy do zakupu biletów linii Agat. Każda kobieta, która dokona rezerwacji i opłaci ją… Czytaj dalej »Dzień kobiet: bilety Agat za pół ceny!


Re.: nowy system bankowosci internetowej – Strona 107 - Społeczność ING - 982\n11-04-2017 20:06 | Edytowano: 11-04-2017 20:09\nBardzo dużo wpisów w tym temacie.\nBardzo dużo słusznej krytyki.\nBo obecna forma bankowości internetowej jest słaba. Królują wodotryski, brak czytelności i intuicyjności.\nJak by tego było mało, wyłączone zostało sprawne, sprawdzone narzędzie, czyli stara wersja.\nPonoć nowa wersja jest odpowiedzią na potrzeby klientów... Hmmm, to w takim razie skąd tyle negatywnych opinii?\nCi sami klienci nagle zmienili zdanie? A może Ci klienci wcale nie byli pytani?\nWygląd choćby sposobu przeglądania Historii Transakcji. Z czytelnego i konkretnego, teraz stanowi jakiąś zabawę w przeglądanie postów portali społecznościowego.\nHalo, pobudka, to jest bankowość, a nie portal gdzie wstawia się zdjęcia co jadłem na obiad i gdzie biegałem.\nI jeszcze odpowiedzi przedstawicieli banku czy to w ramach opinii do aplikacji mobilnej na Google Play (nota bene również "ulepszonej"), czy też tutaj na forum.\nCyt. "zmiany są trudne...", "przyzwyczaj się" "nowy system pozwala na więcej..." bla bla bla, przygotowana sztandarowa odpowiedź, niczm "przez ostatnie 8 lat Polki i Polacy..." marketingowa nowomowa i pozytywne programowanie, zgodnie z zasadą kłamstwo powtórzone wielokrotnie staje się prawdą.\nNiestety, ale jakoś to kopiuj-wklej stało się nudne.\nW reklamie ładnie mówione "Liczą się ludzie", "Moje zmienia wszystko" i "Certyfikat prostego języka" (btw kto go wydał? tak się zastanawiam, bo prostota ta jest jakoś prosta inaczej), a rzeczywistość jest szara i mało pomarańczowa. Nasze opinie o nowym wyglądzie i systemie się jakoś mam wrażenie , że nie liczą, a Moje... chyba tylko "Moja premia za wprowadzenie Nowej Bankowości".\nPodpiszę się pod zdaniem poprzedników i powtórzę - Nowy system bankowości jest słaby.\nKorzystam z niego tylko dlatego, że wyłączono starą wersję i nie mam jeszcze chęci zmieniać banku, a ING dotychczas starał się być poważnym bankiem z tradycjami, a nie hipsterską fanaberią.\nLiczę na powrót rozsądku oraz tradycyjnego podejścia do bankowości.\nPrawie zapomniałem :-) Najbardziej bawią mnie te stopki z postach moderatorów: "daj lajka jeśli odpowiedź była pomocna..." itd.\nKtoś w tym temacie dał moderatorowi "Lajka"? Przypadek? No i ciekawi mnie czy ta opinia nagle nie zniknie jak bańka mydlana... bo niby niezgodna z regulaminem.\nWiadomość 1061 z 1 332 (18 890 wyświetleń)\n@RAVPgeneralnie obnażył kilka z kilkunastu zarzutów co do nowego systemu bankowości.\nW odpowiedzi na te zarzuty pozwolę sobie zacytować moderatora Panią @MartaK i wyrazić dodatkowo swoją opinię, a mianowicie:\n1. Nowy system tworzyliśmy z klientami i w ten sam sposób chcemy go też rozwijać - proszę sprecyzować jaka grupa wiekowa uczestniczyła w tworzeniu oraz ilość grupy?\nWg mnie musiała to być grupa wiekowa - młodzieżowa.\n2. Nowy system daje nam więcej możliwości rozwoju - proszę wskazać jaki rozwój ma Pani na myśli?\nWg mnie powstała odraza i niechęć. Absolutnie nie widzę na horyzoncie możliwości rozwoju.\n3. Wprowadziliśmy też liczne funkcje, których nie było we wcześniejszej aplikacji - proszę odpowiedzieć jakie liczne funkcje zostały wprowadzone i czyj to był pomysł?\nWg mnie bankowość ma służyć do opłacania rachunków przelewem, kartą, sprawdzeniem salda, giełda, kursy... twory typu finansometr? To ludzie liczyć nie potrafią?\n4. Coraz więcej osób przekonało się do Mojego ING - proszę zaprzeczyć lub potwierdzić czy bank przekonał czy zmusił poprzez wyłączenie starej wersji logowania?\nWg mnie jest to mus dla tych którym zmiana nie przypadła do gustu lub jej w ogóle nie akcpetują.\n5. Mamy nadzieję, że podczas dalszego korzystania, dla Ciebie będzie równie wygodny - ktoś z banku obiecał mi w odpowiedzi, że będzie możliwość wyłączenia finansometru na stałe ze strony głównej. Możliwość przejrzystego ułożenia bez pomarańczowych kółek wtedy możliwie, że będzie wygodny, ale...\n... na razie mieliśmy awarię, podwójne księgowania.\nGdzie ta realizacja sztandarowego hasła Pana Konrada Waszej ikony - "liczą się ludzie"?!\nWiadomość 1062 z 1 332 (18 944 wyświetleń)\nNie rozumiem czemu się oburzacie. Bank jasno mówimówi est to system dla emerytów (certyfikaty prostego języka) i gimnazjalistów (lajki, strumienie danych). Niestety nie jest to system dla ludzi inteligentnych, rozgarniętych.\nWiadomość 1063 z 1 332 (18 918 wyświetleń)\nNa szczęście jeszcze wciąż można przejść do starej wersji, ale nie wiadomo, jak długo...\nWiadomość 1064 z 1 332 (18 832 wyświetleń)\nWygląda na to, że z hasła zostało tylko LICZĄ SIĘ... pieniądze...\nWiadomość 1065 z 1 332 (18 826 wyświetleń)\n@Marxuwierz mi proszę, że emeryci mają z tym dość wielki problem aby ogarnąć te pomarańczowe koła, balony, finansometry i inne niepotrzebnie włączone "bajery". Moja matka, mój ojciec mają swój finansometr w postaci kartki i długopisa. Skrupulatnie notują każdy ruch na koncie gdyż uważają, że w dobie tak wielkich technologii historia "ruchów" na koncie powinna być w trybie rzeczywistym, a tak zwane blokady na rachunku po kilka dni, podwójne księgowania przez bank itp. zmuszają ich do ręcznego nadzoru nad rachunkiem. Emeryt jak to emeryt liczy każdą złotówkę i nie da się nabić w butelkę, bo bank ma takie, a nie inne metody.\n@ursficna szczęście działa i emeryci się cieszą... potem czas na zmiany.\nTłumaczę im, że nikt nie jest uwiązany smyczą do banku. Jest wiele innych prostszych systemów transakcyjnych. Na razie rozważają jak to emeryci już prawie rok... ale każdy z nas jak dożyje emerytury będzie miał dużo czasu na podjęcie decyzji\nWiadomość 1066 z 1 332 (18 776 wyświetleń)\nJa dzisiaj ok. 14.30 miałam potwierdzić tożsamość przez przelanie 1 zł na konto. Niestety nie zadziałało Płać z ING - "Nie udało się pobrać danych. Spróbuj ponownie" 😕\nWiadomość 1067 z 1 332 (18 629 wyświetleń)\n@Alexandrine nie działa?\nPrzeważnie nie działa gdy chce się potwierdzić tożsamość otwierając rachunek w konkurencyjnym banku. Przypadek? Nie. Liczą się ludzie.\nWiadomość 1068 z 1 332 (18 620 wyświetleń)\nWiadomość 1069 z 1 332 (18 614 wyświetleń)\n13-04-2017 23:20 | Edytowano: 13-04-2017 23:21\nChodziło o kupno na raty PayU na Allegro. Jeśli będzie odmowa (przelałam zwykłym przelewem) to tragedia się nie stanie. Bardziej mnie martwi ten kolejny "klops" w systemie bo będę chciała szybko za coś zapłacić i lipa bo znów awaria 😐\nWiadomość 1070 z 1 332 (18 589 wyświetleń)


Opona Bridgestone D687 215/70 R16 100 H letnia - Miwan\nBridgestone D687 215/70 R16 100H\nCharakterystyka modelu opony Bridgestone D687\nOpona Bridgestone D687 w rozmiarze 215/70 R16 o indeksie prÄ™dkoÅ›ci H do 210 km/h oraz o indeksie noÅ›noÅ›ci 100 do 800kg na oponÄ™. To idealne rozwiÄ…zanie do stosowania w codziennym uÅ¼ytkowaniu auta.\nOpona Bridgestone D687 charakteryzuje siÄ™ efektywnoÅ›ciÄ… paliwowÄ… w klasie f co przekÅ‚ada siÄ™ na zuÅ¼ycie paliwa podczas podrÃ³Å¼y. Opona posiada klasÄ™ f w przyczepnoÅ›Ä‡ na mokrej nawierzchni co informuje nas o dÅ‚ugoÅ›ci hamowania na asfalcie. Opony wytwarzajÄ… haÅ‚as na poziomie 71 dB. Im niÅ¼szy poziom haÅ‚asu, tym wiÄ™kszy odczuwamy komfort akustyczny w kabinie auta.\nZastosowanie opon Bridgestone D687\nOpony Bridgestone D687 to opony letnie klasy premium przeznaczone do aut osobowych, terenowych, SUVÃ³w, crossoverÃ³w i 4x4.


Archiwum newsów, strona 86\nZaproszenie na szkolenie "Ochrona kultywowanie i rozwój tradycji obszaru LGD oraz ochrona i udostępnianie zasobów przyrodniczych"\nFotorelacja z X Turnieju Tenisa Stołowego o Puchar Wójta Gminy i Proboszcza Parafii Sobienie-Jeziory\nTrwa nabór na pełnienie funkcji urzędnika wyborczego\no przystąpieniu do postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na planowanym przedłużeniu okresu eksploatacji elektrowni jądrowej NPP Rivne na Ukrainie\nSzkolenie "Pomysł na Wolny Czas"\nLGD Natura i Kultura zaprasza do udziału w szkoleniu dotyczącym możliwości uzyskania środków finansowych w wysokości 10 tysięcy zł na organizację wolnego czasu, które odbędzie się 1 marca br. o godzinie 16:00 w Wiązownie.\nSpotkanie dotyczące Grupowego Programu OZE (Panele Fotowoltaiczne i Kolektory słoneczne) z dofinansowaniem 50%\nFirma PROMAG zaprasza na spotkanie dotyczące Grupowego Programu OZE (kolektory słoneczne i panele fotowoltaiczne) z dofinansowaniem 50%\n- 09.03.2018r., godz. 16.00, Świetlica w Sobieniach-Jeziorach ul. Duży Rynek 25\n26 lutego mija termin przesłania przez mikroprzedsiębiorców pierwszego JPK_VAT. Podpisz i wyślij JPK_VAT z Profilem Zaufanym!\nXI edycja Konkursu o Laur Marszałka Województwa Mazowieckiego dla mazowieckich producentów żywności za najlepszy produkt roku 2017


533… - do kogo należy numer telefonu zaczynający się od tych cyfr?\n533… wszystkie numery telefonu\n100 możliwych kombinacji dla 533… Wybierz jeden z interesujących Cię numerów rozpoczynający się od tych cyfr, aby przejść dalej.\nNajczęściej komentowane numery telefonów zaczynające się od "+48 533"\n533760565 skomentowany 9 razy Ja miałem połączenia już dwa razy z róznych numerów telefonicznych: 798367807 i 666607840 za każdym razem Kancelaria Analityczna w Katowicach :) Ludzie nie dajcie się takim wkrętom. Pani, która do mni...\n533221117 skomentowany 9 razy dzwoniliła baba do mnie dziś z tego numeru 533 221 117, (2017-05-23) że kurier był wczoraj i nikogo nie było w domu ,a był ktoś w domu ! i że przyjdzie jutro z fakturą i mam zapłacić 270 złotych jed...\n533891891 skomentowany 9 razy Witam. Oszuści wykorzystują mój nr do rozsyłania wiadomości i linków. Nr jest mój i jestem ofiarą całej tej sytuacji. Sprawę zgłosiłem do Orange i na Policję. Mam nadzieję, że szybko sprawa się wyjaśn...\n533342010 skomentowany 8 razy Wyjątkowy cham bezczelny typ, który usiłuje wcisnąć oferty kredytowe a jak nie jestem zainteresowana to staje się chamski.\n533328172 skomentowany 7 razy Badanie opinii publiczne, dzwoni późnym wieczorem.\n533213654 skomentowany 7 razy NUmer 533213654 super czlowiek, pomógł mi obcej osobie, za granica. Wspomogł jedzeniem i finasowo\n533568908 skomentowany 6 razy Z dobrego źródła wiem że sąd w Oświęcimiu oddala każdą sprawę cywilną jaką chce wytoczyć błazen MBT poszkodowanym klientom, którzy odważyli się napisać opinię... Policjanci na komisariacie w Kętach te...\n533221115 skomentowany 6 razy Jednym słowem ZŁODZIEJE . Może ktoś wreszcie złoży doniesienie do Prokuratury. Zna ktoś może adres ... ?\n533200029 skomentowany 5 razy Koleś dzwoni, aby aktualizować dane do III filara ubezpieczeniowego. Trzeba uważać, bo to jakiś śmierdzący przekręt. Jak usłyszał, że nie mam III filaru szybko się wycofał z rozmowy twierdząc, że to p...\n533309394 skomentowany 5 razy Pobierają telefony z ogłoszeń olx i wydzwaniają. Jeśli zapytasz o imię i nazwisko osoby dzwoniącej oraz nazwę firmy rozłączka :) Podają adres meritum banku w puławach


Mateusz Gessler - Warszawa Wschodnia « Restaurantica\nGdy podjeżdżamy do Soho Factory, gdzie mieści się nowa restauracja Mateusza Gesslera – Warszawa Wschodnia, okazuje się, że tym razem, nie tylko jesteśmy jednymi z pierwszych gości, ale pojawiliśmy się jeszcze przed oficjalnym otwarciem… Nie jesteśmy jednak jedyni. Kilkanaście osób bardziej lub mniej zaprzyjaźnionych z właścicielem siedzi w niedzielne popołudnie przy barze nachylonych nad białymi talerzami, na których co i raz pojawiają się nowe smakołyki. Witający nas w drzwiach mężczyzna uprzedza, że nie mają menu, terminali i sala restauracyjna jeszcze nie działa, ale zaprasza serdecznie na degustację przy barze. Takiej okazji nie możemy przepuścić…\nSiadamy na wysokich stołkach przy dużym kuchennym stole i przyglądamy się z bliska pracy w otwartej kuchni. Kilku panów w białych kitlach krząta się przygotowując dania dla gości, a wśród nich rozpoznaję Mateusza Gesslera, właściciela, i Roberta Kondzielę, szefa kuchni, poprzednio u steru w restauracji U Kucharzy… Na naszych oczach powstają i lądują na blacie przed nami kolejne dania. Rozpoczynamy od śledzi marynowanych przygotowanych wcześniej i ukrytych w metalowych pojemnikach… To świetny start, któremu towarzyszą smakowite świeże bułeczki… Puste talerze znikają i zaraz pojawiają się kolejne… Fasolka w sosie pomidorowym… smakuje jak moja ulubiona fasolka po bretońsku… tylko bez mięsa… lubię takie smakowe wycieczki w przeszłość… Kucharze, obsługa, właściciel dopytują się o nasze wrażenia, słysząc pozytywne komentarze po pierwszych, proponują kolejne dania… Przed każdym pytają czy dane danie nam odpowiada, czy mają przygotować coś innego… Nie marudzimy i po kolei jemy co dają… Dalej przed nami pojawiają się talerze ze znakomitą, świetnie przyprawioną zupą dyniową, która w tempie błyskawicznym znika z naszych talerzy…\nPotem chwila przerwy, czas na przyglądanie się sprawnym rękom krojącym ziemniaki czy marchewkę, a także ogniowi buchającemu spod patelni. W oczekiwaniu na kolejne danie podziwiamy wystrój i oryginalny koncept lokalu. Otwarta kuchnia otoczona barem i stylowe industrialne wnętrza robią wrażenie… A obcowanie aż tak blisko z kuchnią to pomysł jak na Warszawę bardzo nowatorski, do tej pory spotykany najczęściej w barach sushi… Wreszcie naszym oczom ukazuje się danie główne czyli jagnięcina z ziemniakami i marchewką z porem… Prosta, przygotowana idealnie potrawa jest dopełnieniem degustacyjnej kolacji…\nNa koniec pytamy o rachunek… Co łaska – brzmi odpowiedź… Nie mają jeszcze menu i terminali… Zostawiamy wszystko, co akurat mamy w gotówce i idziemy na krótkie zwiedzanie z przewodnikiem… Pokazuje nam przestronną restauracyjną salę, z otwartą, choć jeszcze nieczynną kuchnią. Wcześniej byliśmy w części barowej, która ma serwować jedzenie 24 godziny na dobę, to kolejny ciekawy koncept pod tym dachem w loftowych przestrzeniach Soho Factory. W Warszawie Wschodniej będzie można nie tylko zjeść, ale także samemu coś ugotować. Do dyspozycji gości będą dwie w pełni wyposażone kuchnie, każda na 12 osób. Kuchnię można wynająć i gotować z przyjaciółmi w asyście kucharzy.\nWarszawa Wschodnia ma się oficjalnie otworzyć za tydzień, najdalej dwa… Póki co robią degustacje dla mniej lub bardziej znanych przyjaciół 🙂 My czuliśmy się tu jak u dobrych znajomych, którzy przyjęli nas serdecznie i nakarmili suto. A że ze znajomymi lubimy się często spotykać niedługo znów przybędziemy, pewnie już po otwarciu aby poznać tutejszą kartę 🙂\nWarszawa Wschodnia by Mateusz Gessler, ul. Mińska 25, Soho Factory, tel. +48 22 870 29 18\nWięcej zdjęć z mojej wizyty w Warszawa Wschodnia znajdziesz na fanpage’u Restaurantica.pl na Facebooku.\nKuchnia: francuska, międzynarodowa, polska\nDodatkowe wymagania: menu degustacyjne, miejsce do parkowania, ogródek letni\nOkazja: elegancka kolacja, kolacja we dwoje, lunch, na drinka, specjalna okazja, spotkanie biznesowe, spotkanie w grupie, spotkanie z przyjaciółmi\n4 Responses to Mateusz Gessler – Warszawa Wschodnia\n6 stycznia 2013 at 18:34\nKnajpa juz oficjalnie otwarta. Maja menu, ceny i terminale rowniez 🙂\nBardzo ale to bardzo polecam menu degustacyjne, skladajace sie z 8 dan. Mega, palce lizac.\nNas obslugiwal sam Matuesz opowiadajac o kazdej potrawie i proponujac rozne rozwiazania, szacun.\nSledz marynowany, nozki w galarecie, bliny z lososiem, zupa pieczarkowa, zoladki z cebula, szynka cieleca z kluskami kladzionymi, jagniecina ze szpinakiem oraz tort bezowy z malinami. Wszystko bajka, ale zoladki spektakularne.\n9 września 2013 at 11:55\npozwolę sobie wpisać opinię, gdyż w Wwie Wsch byłam przedwczoraj: Pogoda ładna, więc siedziałyśmy na tarasie, więc na temat wnętrza nic konkretnego nie mogę powiedzieć. Tatar był świetny. Pieczywo doskonałe (bardzo smakował nam chleb na zakwasie), przyjaciółce smakował móżdżek na grzance. Obydwie zamówiłyśmy gołąbki w żurku, spodziewałyśmy się czegoś zupowego, były gołąbki duszone w żurku, a więc smakiem żurku były przesiąknięte, ale nadal były dobrymi gołąbkami. Druga przyjaciółka zamówiła filety z sarniny. Były doskonałe: rozpływały się w ustach. Ponieważ przyjaciółka jest cudzoziemką, polskiej kuchni nie zna, więc fascynowały ją również – podobno genialne – kluski śląskie i buraczki. Na deser zamówiłyśmy torty bezowe z mascarpone i owocami, każda z nas no innego, a więc truskawka, malina i wiśnia. Zgodnie stwierdziłyśmy, że najlepsza była wiśnia. Porcje w sam raz, beza doskonała, mascarpone lepszą opcją niż bita śmietana. Na koniec porawne espresso. Niektóre wina (i to nie z kategorii: wino stołowe) są na kieliszki, w przyzwoitej cenie. Minusy: mogliby okroić liść kapusty okroić z grubego nerwu, ciężko się go kroiło a jeszcze gorzej gryzło. Ja, miłośniczka nieformalności, wolałabym mniej gadżetów i możliwość samoobsługi przy nakładaniu potraw z półmiska na talerz. Ale Wwę Wschodnią polecam.\n4 maja 2015 at 15:20\nRestauracja na ogromny plus, super obsługa, smaczne jedzenie. Warte odwiedzenia. Klimat jest wprost fantastyczny, zimne ceglane ściany, drewno w najprostszej postaci. Jedzenie na kieszeń nawet studenta. 🙂\n1 czerwca 2015 at 09:08\nW piątek cudem dostaliśmy stolik w tej popularnej restauracji. Już wcześniej tam byliśmy, ale bez rezerwacji zostaliśmy obsłużeni przy barku (rewelacyjne jedzenie). Tym razem siedzieliśmy w głównej sali i to przy małej estradzie (muzyka lekki jazz na żywo w świetnym wykonaniu). Ślimaki na przystawkę – świetne i mocno czosnkowo-pikantne. Uprzedzono nas, że na risotto ze smardzami trzeba będzie poczekać, ale warto było (chociaż smardze niezbyt dobrze wypłukane i czuć było piasek). Kotleciki z jagnięciny i medalion z jelenia z rewelacyjnym sosem – bardzo w porządku. Tort czekoladowy (prawie 100 % czekolady) – godny polecenia i mocno wytrawny. Słowem magiczny wieczór w dość jednak głośnym miejscu (więc miejsce nie na romantyczną randkę, ale jak kto chce przyszpanować dziewczynie – może ją tam wziąć, zwłaszcza, jak ma gruby portfel, bo dość drogo). Obsługa miła, sprawna i uśmiechnięta. Ważne, że moja „bezglutenowość” nie stanowiła dla kuchni problemu.