Ukarany psotnik - Wikiźródła, wolna biblioteka\nTytuł Ukarany psotnik\nPochodzenie Księgozbiorek Dziecięcy Nr 13\nUkarany psotnik. Komedyjka w 1-ym akcieUkarany psotnik.djvu/1\nWARSZAWA, UL. SIENNA 3.\nZygmuś lat 7 } rodzeństwo.\nIrenka lat 8\nWładzio lat 10 ich kuzynek.\nRzecz dzieje się w mieście. Scena przedstawia pokój, w nim stół, krzesła, trzy łóżka dziecięce, jedno dla nauczycielki. W kącie duża szafa z ubraniem. Drzwi od schodów i od drugiego pokoju. Muszą być koniecznie dwa wejścia.\nWładzio, potem Zygmuś.\nWładzio (sam ).\nCo tu wymyślić? jaką im wyrządzić psotę? Chciałbym, żeby Zygmuś i Irenka popamiętali moją u nich bytność... Zrobię coś niezwykłego, coś nadzwyczajnego... Ale co?.. (Namyśla się).\nJuż wiem, wiem, co zrobię... Wezmę drewienka, poukładam je szeregiem na materacach, przykryję prześcieradłem i słuchać będę za ścianą, co powiedzą, rzuciwszy się nieprzygotowani na to twarde posłanie... O, tegoby nikt nie wymyślił!.. Jestem pewny!.. (Zaczyna skakać z radości po pokoju. Wchodzi Zygmuś).\nCzego się tak cieszysz? Czyś dostał od wuja tę strzelbę, o którą tak go prosiłeś?.. A może ci pozwolono iść na polowanie, o którem tak dawno marzysz?.. Mów prędzej, bo umieram z ciekawości...\nNigdyś nie był tak dalece wesołym... musiało ci się coś miłego wydarzyć!..\nO, tak, tak, coś nadzwyczaj miłego!.\nPowiedz mi, Władeczku...\nO, nie, to moja tajemnica!..\nNikomu o tem nie powiem...\nWkrótce się dowiecie...\nChciałbym wiedzieć najpierwszy...\nPołóż się spać najpierwszy, a dowiesz się...\nSpać? Co ma sen do twej tajemnicy?\nSam uznasz, że mam rację...\nDobrze, dobrze, położę się dziś o ósmej... Ale nie radź komu innemu toż samo... chcę wiedzieć najpierwszy!..\nDaję ci na to słowo...\nWierzę... Do widzenia więc!..\nDo widzenia! (Zygmuś wychodzi).\n(sam, spacerując po pokoju.)\nUda się!.. Napewno się uda mój figiel! Tembardziej, że wszyscy dziś spać idą o ósmej, z powodu jutrzejszej rannej wycieczki... Nikt więc mego figla nie wyda, bo wszyscy jednocześnie doznają jego skutków... Źli pewnie będą, ale niech tam się trochę pogniewają... sami śmiać się potem będą... A więc dalej do dzieła! Już szósta... Trzeba skąd wydostać drewienek, potem oznajmić Marysi, zeże ja dziś ścielę łóżka... Ucieszy się, bo to znany leń!.. A petem, potem... to będzie krzyk i wrzawa. Przyznam się, że mi się już sprzykrzyło bez figlów... Co to za życie bez zbytków... człowiek martwieje poprostu!.. (Podskakuje na jednej nodze, wołając wesoło:) Oj ta dana, ta dana! Doloż moja kochana! (Wychodzi. Przez kilka minut niema w pokoju nikogo, potem wchodzi Irenka).\nIrenka, potem Zygmuś.\n(rozgląda się po pokoju).\nCo to? Niema nikogo? Najwyraźniej słyszałam, że ktoś rozmawiał... Czyżby mi się przywidziało? Czy przesłyszałam się? Stojąc pod oknem pochwyciłam wyrazy: „Co to za życie bez zbytków... człowiek poprostu martwieje!..“ To nikt inny, tylko Władzio! Znowu nam coś przygotowuje... Poczekajno paniczu... Postaramy się wiedzieć, co też nowego zamierzasz... (Wchodzi Zygmuś).\nWiesz co, Irenko, zaintrygował mnie Władzio... Ma jakąś tajemnicę, z której się bardzo cieszy... Mówi, że dowiemy się o niej, gdy się spać położymy... (do siebie) Ach, prawda! miałem nic nikomu o tem nie mówić... (głośno) Prawda, Irenko, że to ciekawe...\nTem ciekawsze, że stojąc pod oknem, posłyszałam: „Co to za życie bez zbytków!“ — będą więc nowe figle i psoty... Toć pozwolić na to nie możemy, żeby nam wciąż swemi zbytkami imponował... Powinniśmy go też jakiemi sprytnemi figlami zaskoczyć — cóżto? on jeden tylko to potrafi?...\nMasz rację, ale cóż mu zrobimy? To nielada spryciarz i trudno go złapać na figle... ostrożny jest bardzo nasz miły kuzynek!..\nWiesz co Zygmusiu, mam myśl jedną.,.jedną...\nZnając Władzia oddawna, wiem, że zwykle po wykonaniu swego figla, odchodzi natychmiast, aby go nie złapano na gorącym uczynku lub nie podejrzewano... Otóż myślę tak zrobić: Ponieważ dowiedzieć się mamy o tem, co nam znowu ten figlarz przygotowuje, gdy się spać położymy, rzecz więc jasna, że to coś będzie wykonane w sypialni, gdzie i jego wstawiliśmy łóżko...\nWięc musimy tu być, gdy on przyjdzie ze swoją figlarską robotą...\nAleż on nie taki głupi, żeby przy nas coś robić...\nTo też wiedzieć o tem nie może!..\nTrzeba się ukryć!..\nDobrze on każdy kąt przejrzy, zanim zacznie swe psoty...\nMoże przez dziurkę od klucza przyjrzeć się jego robocie?..\nWątpię, czy co spostrzeżemy...\nMusimy coś przedsięwziąć... Toć nie podobna, żebyśmy byli tak bezsilni, wobec tego zbytnika...\nUważam swój pierwszy projekt za najpewniejszy...\nUkrycie się w pokoju?\nAle gdzież się ukryjesz.\nZaraz ci powiem... W sypialnym, jak wiesz, jest duża szafa...\nCzyżbyś się w niej chciała ukryć?\nAleż udusisz się! Już lepiej znieść jego psoty, niż narażać się na śmierć lub utratę przytomności...\nNie obawiaj się... nie uduszę się!..\nJakto? Przecież musisz się zamknąć?!..\nZamknę... ale, widzisz... tam jest szpara tak duża, że cały pokój przez nią widać...\nGdzie? gdzie? Pokaż!\nIrenka (prowadząc go do szafy).\nPatrz, tu z boku... albo też możemy wyjąć z boku szafy deskę i zobaczymy wszystko!..\nAle trzebaby ją inaczej postawić...\nBierzmy się zaraz do dzieła, bo lada chwila psotnik ten zjawi się tutaj i będzie za późno!\n(Przestawiają szafę bokiem, Irenka wchodzi na próbę, po chwili słychać kroki Władzia, Zygmuś wychodzi drugiemi drzwiami, zamykając szafę i drzwi cichutko).\nWchodzi Władzio, rozglądając się wkoło.\nWładzio (do siebie).\nDoskonale! Niema nikogo... tak się bałem, że zastanę tu Irenkę lub Zygmusia... Tymczasem ani żywego ducha! Wszystko się doskonale składa!.. (Idzie ku drzwiom i po chwili wnosi stos drewienek grubych, krótko rąbanych). Ach! jakto będzie świetnie! (Podnosi prześcieradła, układa pod niemi drewienka, potem rozkłada kołdry, poduszki, jak zwykły do spania, i stoi przez chwilę, zacierając ręce z radości). Wszystko dobrze! za kwadrans przyjdzie Irenka i Zygmuś, aby się położyć... A to się uśmieję!.. Tymczasem zmykajmy! Domyślaćby się poczęli, że coś zbytnego im przygotowuję... Znają mnie z figlów... Przyjdę tutaj za kwadrans... (Wychodzi. Irenka cichutko wychodzi z szafy, zaraz prawie wchodzi drugiemi drzwiami Zygmuś. Oboje stoją czas jakiś cicho, nasłuchując, czy Władzio nie wraca, potem zbliżają się do siebie).\nNo i cóż? widziałaś?..\nNaturalnie! Doskonale przyjrzałam się temu, co robił... No, ale zapłaci tym razem za swoje zbytki!..\nMów, mów, czemprędzej!.. Co nam takiego grozi?\nGroziło, ale nie grozi!\nCóż więc takiego?\nAleż, daj mi przyjść do słowa!\nWyobraź sobie, Władzio przyniósł stos drewienek i poukładał nam w łóżkach pod prześcieradłami... Chce, żebyśmy się rzucili na nie i poczuli twardość drzewa pod sobą... A gdybyś wiedział, jak się cieszył, że mu się ta sztuczka uda, jak był pewnym, że nikt tej psoty nie zauważy!.. O mało nie wybuchnęłam śmiechem... Szczęściem, wyszedł prędko i obiecał sobie, że za kwadrans na widowisko się stawi...\nPowyrzucajmy to zaraz, Irenko!..\nNaturalnie! Ale niech o tem nie wie!..\nNiech się cieszy przedwcześnie! My położymy się spokojnie, ale on za to narobi hałasu!..\nUłożymy te drewienka, dla nas przeznaczone, w jego łóżku, pod prześcieradłem...\nAch, Irenko, jakaś ty pomysłowa!\nWidzisz, a niedawno jeszcze mówiłeś, że kobieta ma długie włosy, ale rozum krótki...\nEch, to tylko tak z przyzwyczajenia... Wiem, że masz rozumek nielada, a i spryt także...\nDziękuję ci za to uznanie, ale bierzmy się do dzieła, bo nadejdzie... Mamy już tylko 10 minut!..\n(Wyjmują z pod prześcieradeł drewienka układająi układają je szeregiem w łóżku Władzia. PoiczemPoczem przykrywają prześcieradłem i siadają na krzesłach, oczekując na przybycie tego ostatniego).\nIrenka (cichutko do Zygmusia).\nJuż tylko 5 minut...\nTakem niecierpliwy, że chciałbym, aby to było jaknajprędzej...\nI tak przyjdzie ta chwila, że się zjawi... Nie bądźmy niecierpliwi!\nKiedy widzisz, Irenko, on nam tyle już figlów napłatał, że prawdziwie rad będę, gdy przekona się, że i my coś psotnego potrafimy zdziałać...\nPamiętasz np. na Prima Aprilis, co nam zrobił?..\nAch, któżby o tem zapomniał! Pięć mil jechaliśmy trzęsącą się bryką, żeby, niby naszego Fidla odzyskać, a tymczasem ten leżał spokojnie w zamkniętym pokoju... Albo ta historja z karmelkami...\nOkropność! cośmy wtedy zębów nałamali... Każde z nas chwyciło zębami niby karmelek, a to był pomalowany i osypany cukrem zlukrowranym kamyczek!.. O, nie darujemy ci Władziu, tych wszystkich historji, odpokutujesz dziś za swe figle!..\nMy kładziemy się zwykle spokojnie, nie odczulibyśmy więc tak drewien, jak on! Wszak wiesz, jak się zwykle rzuca z impetem na łóżko... O, już ktoś idzie, może on?..\nA może nasza bona... Zwykle przychodzi do nas spać później, a dziś, chybaby z powodu jutrzejszej rannej wycieczki przychodziła tak wcześnie...\nTo ty, Władziu?..\nJuż jesteście? Sądziłem, że będę pierwszy... Kładźmy się zaraz, jutro czeka nas budzenie przed świtem! Położycie się zaraz?..\nZygmuś i Irenka.\nRozbierajmy się na wyścigi! No, kto pierwszy w łóżko wskoczy?!.. Prędzej! Prędzej! (do siebie) Chciałbym mieć ich na tych drewienkach jaknajprędzej! (głośno) Zwijajcie się, zanim bona przyjdzie! Widzę, że wskoczymy jednocześnie... Dobrze! Dobrze! Raz! dwa! trzy! (Wszyscy troje skaczą jednocześnie. W chwili tej słychać krzyk Władzia i śmiech głośny dzieci).\nAch! ach! ojej! co to znaczy?!.. Kto to zrobił?! Jakżem się potłukł! Czego się śmiejecie? a wam nic nie dolega?\nZygmuś i Irenka\n(jednocześnie wyśpiewują przysłowie:)\nKto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada!\nOj wpadłem, wpadłem, ale nie w dół, lecz na drewna. Samem je sobie przyniósł od drwala!\n(Śmieją się wszyscy).\nTę stronę ostatnio edytowano 1 mar 2018, 08:13.


Zapytanie ofertowe 1 / 2018\npiątek, 09 marca 2018 12:15\nDnia 09 marca 2018 roku Międzychodzkie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. występuje z zapytaniem ofertowym na dostawę miału węgla kamiennego do produkcji energii cieplnej dla jednej klasy jakościowej surowca 22.000 kJ/kg .\n2. Surowiec ma być dostarczony na plac składowy MPEC w Międzychodzie przy ul. Sadowej 6 w ilości 200 ton (100 ton w marcu,100 ton w kwietniu 2018 r.)\n3. Zainteresowanych prosimy o składanie ofert do dnia 16 marca 2018 roku wraz z dokumentami rejestrowymi firmy, oświadczeniem o sytuacji ekonomicznej i technicznej zapewniającej wykonanie zamówienia oraz referencjami z ostatnich 3 lat potwierdzającymi realizację porównywalnych umów (minimum 3 dokumenty referencyjne). Oferty należy przesyłać na adres: sekretariat@mpec-miedzychod.pl lub pocztą tradycyjną.\n4. Jedynym kryterium wyboru ofert będzie cena.\n- surowiec nie może zawierać jako dodatku tzw. pyłu koksowego oraz półkoksu,


Nawożenie krzewów różanych nawozy organiczne i mineralne Nawożenie krzewów różanych, nawozy organiczne, mineralne, ściółkowanie – porady o różach\nPORADY OGRODNICZE -> WSZYSTKO O RÓŻACH -> Nawożenie krzewów różanych « wstecz\nNawożenie krzewów różanych - nawozy organiczne i mineralne\nNawożenie krzewów różanych.\nAby obficie kwitnąć i "żywo" wyglądać róże, szczególnie współczesne odmiany ogrodowe powtarzające kwitnienie, potrzebują wsparcia w postaci dodatkowego poprawnego nawożenia.\nWielokrotne kwitnienie w lecie lub pojedyncze ale bardzo obfite wymaga od krzewu wiele energii. Niedobór składników pokarmowych szybko daje o sobie znać: pojawia się mniej kwiatów, roślinę atakują szkodniki, można zauważyć wzmożone zachorowania krzewu jak choroby liści, pędów i kwiatów.\nKluczem do sukcesu jest rozsądne oraz terminowe stosowanie nawozów. Z kolei nadmierne stosowanie nawozów prowadzi do zbytu wybujałego wzrostu i w sumie osłabia różane krzewy.\nZależnie od potrzeb i od pory roku wybiera się różne typy nawozów. Rozróżniamy nawozy organiczne (naturalne) i mineralne (sztuczne).\nNawóz organiczny jest to nawóz wyprodukowany z substancji organicznej lub z mieszanin substancji organicznych.\nDo nawozów organicznych zaliczamy: obornik, gnojówkę, gnojowicę, słomę, komposty, torf oraz kompostowane i przekopywane resztki roślinne (łęty, liście, resztki roślin).\nKto chce zrezygnować ze stosowania sztucznych nawozów może skorzystać właśnie z nawozów organicznych np. obornika (dostępnego również w formie suszonej), kompostu lub bardziej skoncentrowanej formy nawozu np. wiórów rogowych.\nNawozy organiczne zapewniają stopniowe dokarmianie róż, ponieważ pod wpływem mikroorganizmów glebowych powoli uwalniają składniki pokarmowe. W odróżnieniu od nawozów mineralnych mogą być stosowane również jesienią, ponieważ w zimie mikroorganizmy są mało aktywne i nie dochodzi do strat składników pokarmowych. Ważniejsza jest jednak solidna dawka nawozów na wiosnę, gdy rośliny zaczynają się rozwijać.\nObornik stosowany do nawożenia musi być już dobrze rozłożony. Zbyt świeży nawóz może spowodować spalenie rośliny.\nJeżeli chcemy stosować kompost z własnego ogrodu to pamiętajmy, aby nie wrzucać na kompost liści róż z poprzedniego sezonu. Zarodniki grzybów wywołujących choroby, np. plamistość liści czy mączniak, przetrwają w kompoście i szybko zarażą pozostałe i nowe rośliny.\nNawóz mineralny potocznie zwany nawozem sztucznym, jest to substancja wydobywana z ziemi i przetworzona lub produkowana chemicznie, wzbogacająca glebę w składniki mineralne niezbędne dla rozwoju roślin, poprawiająca strukturę gleby lub zmieniająca jej kwasowość. Do najważniejszych składników nawozów należą: azot (N), fosfor (P), potas (K), jest to grupa nawozów NPK.\nNawozy mineralne mają więcej zalet niż się zwykle wydaje, pod warunkiem że są rozsądnie stosowane. Wyłącznie nadmierne dawki nawozów mineralnych obciążają środowisko. W okresie wegetacji zalecane są dwie dawki nawozów wieloskładnikowych, zawierających wszystkie niezbędne składniki pokarmowe.\nW okresie zawiązywania pąków na przełomie marca/kwietnia i w pełni kwitnienia w miesiącach czerwiec i lipiec jest wyjątkowo duże zapotrzebowanie róż na składniki pokarmowe.\nTylko w wypadku pojawienia się objawów niedoboru można sięgnąć po nawozy szybko działające, zwykle w formie granulatu lub płynu, które wyjątkowo szybko docierają do korzeni.\nZwykle bardziej sensowne jest zasilanie nawozem wolno działającym, ponieważ przez wiele miesięcy jest on źródłem składników pokarmowych dla roślin. Nawozy uwalniają składniki pokarmowe wyłącznie w czasie wilgotnej, ciepłej pogody, czyli wtedy, gdy rośliny są w trakcie wzrostu. Nawozy wolno działające mają wyższą cenę od szybkodziałających, lecz zasilają rośliny oszczędniej i chronią środowisko naturalne.\nAby pędy róż mogły zdrewnieć do zimy, nie wolno od połowy lipca stosować żadnych nawozów azotowych. Zamiast tego wskazana jest pojedyncza dawka kalimagnezji (nawozu potasowo-magnezowego). Potas wzmacnia ściany komórkowe, co wpływa korzystnie na odporność pędów na mróz.\nŚciółkowanie. Jeśli mamy wyłożoną rabatę z różami warstwą ściółki z grubego kompostu, słomy, trocin lub kory drzew, to musimy pamiętać, że tego typu materiały są rozkładane przez mikroorganizmy zużywające przy tym pewną ilość azotu. Ściółkowanie oznacza więc konieczność dodatkowego nawożenia.\nPrzestrzegajmy poniższych zasad.\nSadząc róże z odkrytymi korzeniami nie wolno wsypywać do dołka żadnych nawozów mineralnych, gdyż mogą one uszkodzić korzenie przed przyjęciem się rośliny a co za tym idzie sadzonka - roślina pójdzie na zmarnowanie.\nOd połowy lipca nie wolno stosować nawozów azotowych, gdyż pobudzają one wzrost pędów, które nie zdążą przed zimą zdrewnieć i będą wrażliwe na mróz.\nNie należy stosować zbyt dużych dawek nawozów mineralnych. Wszystkie składniki, których rośliny nie wykorzystają, a gleba nie będzie w stanie wchłonąć, zostaną wypłukane i zanieczyszczą wody gruntowe. Złotą zasadą jest: lepiej nawozić mniej niż więcej.\nSkuteczność nawozu polega na jego dostępności dla roślin. Ponieważ składniki pokarmowe mogą być transportowane do korzeni roślin wyłącznie w wilgotnej glebie, więc zawsze po zasileniu nawozem konieczne jest umiarkowane podlewanie.\nPierwszego lata po posadzeniu krzewów róż nie powinno się ich w ogóle nawozić. Zaleca się pierwsze nawożenie po cięciu następną wiosną lub ewentualnie drugie w czasie pierwszego kwitnienia.\nKażda kratka oznacza pojedynczą dawkę nawozu w danym okresie. Jeśli chodzi o wielkość dawek, należy zawsze przestrzegać zaleceń producenta nawozu.\nPrzy stosowaniu wyłącznie nawozów organicznych sam kompost nie wystarczy do pokrycia zapotrzebowania róż na składniki pokarmowe. Zalecana jest jedna dawka wiórów rogowych lub obornika bydlęcego na jesieni lub na wiosnę. Możliwe jest łączenie różnych typów nawozów, na przykład kompostu z nawozami mineralnymi.\nKoniecznie zobacz niezwykle ciekawą ofertę róż dzikich...


CES 2015: Dish Network – dostęp do 4K w każdym TV\nDish Network to producent nieznany w naszym kraju, ale wkrótce może to się zmienić za sprawą targów CES 2015. To właśnie w Las Vegas przedstawi on koncepcję 4K w każdym telewizorze. Dzięki jednemu z ciekawszych sprzętów możliwe będzie korzystanie z przesyłania filmów w rozdzielczości Ultra HD, za pomocą Joey. Czym jest niewielkich rozmiarów urządzenie? [...]\nSamsung powiększył kolekcję filmów Ultra HD, którą znajdziemy w aplikacji Strefa VOD UHD na telewizorach Samsung Smart TV 4K. To obecnie najbogatsza oferta obrazów w jakości UHD w naszym kraju. Tymczasem już za kilka miesięcy dojdą nowe tytuły. Postanowiliśmy przedstawić Wam filmy, które według koncernu powinniśmy obejrzeć w pierwszej kolejności. Znajdą [...]\nWyświetlacze 4K były już prezentowane na niejednych targach. Nie wiadomo jednak, kiedy klienci będą mogli zakupić takie produkty. Podstawową ich zaletą będzie wysoka rozdzielczość obrazu (3840X2160), ale też ceny zapewne będą zaczynały się od kilku tysięcy złotych. Do tego najlepiej będzie posiadać telewizor o przekątnej ekranu co najmniej 50 cali, by w [...]\n202 queries. 0,182, 0.181 (0,182) seconds.


Lokal użytkowy na Sprzedaż Elbląg, ul. Jana Pawła II\nPoszukujesz nowoczesnego lokalu? Prowadzisz działalność i potrzebujesz efektownego miejsca?Zapoznaj się z ofertą. Oferuję na sprzedaż lokal usługowo-handlowy położony przy Alei Jana Pawła II w Elblągu. Usytuowany tuż przy głównym skrzyżowaniu trzech osiedli miasta, blisko centru...\nLokal użytkowy na Sprzedaż Elbląg, ul. 12 lutego\nDo sprzedaży lokal użytkowy w znakomitej lokalizacji w samym centrum miasta przy ul. 12 lutego w Elblągu. Budynek funkcjonującej kwiaciarni posadowiony jest na działce o pow. 96 m2. Składa się z części sprzedażnej, częsci magazynowej, zaplecza kuchni, wc, magazynków i piwnicy. Ogrzewanie...\nSprzedam lokal użytkowy - centrum miasta, pasaż handlowy, sklepy, banki, instytucje. Lokal usługowo - handlowy o powierzchni 93 m2, położony w przyziemiu budynku przy ul. Hetmańskiej w Elblągu. Lokal o podwyższonym standardzie wykończenia, duże przeszklone witryny. Uwaga : Możliwa zam...\nLokal handlowy, sklep na Sprzedaż Elbląg, ul. Kraszewskiego\nOferta sprzedaży lokalu użytkowego w Elblągu na ul. Kraszewskiego. Lokal o powierzchni 100m2 składa się z sali sprzedażowej zaplecza socjalnego wraz z toaletą oraz magazynu. Ogrzewanie lokalu z klimatyzatora. Lokal wyposażony instalację prądu trójfazową. Do nieruchomości przynależy g...\nLokal użytkowy na Sprzedaż Elbląg, ul. Mikołaja Firleja\nOBNIŻKA CENY o 115 000 zł!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Oferta sprzedaży wolnostojącego budynku produkcyjno- usługowego. Na sprzedaż nieruchomośćpołożona w Elblągu na ul. Mikołaja Firleja, po wschodniej stronie miasta. Budynek o powierzchni 409m2 zrealizowany w 1986 r. w technologii ...\nLokal biurowy na Sprzedaż Jasionno, ul. Jasionno\nOferta sprzedaży budynku administracyjno-mieszkalnego w miejscowości Jasionno gmina Gronowo Elbląskie. Budynek o powierzchni 663 m2, posadowiony na działce gruntu o powierzchni 1745 m2. Jednopiętrowy budynek, na parterze znajdują się główny hol przedzielony na dwie części, z których we...\nLokal użytkowy na Sprzedaż Elblag, ul. Brzozowa\nProponujemy sprzedaż lokalu użytkowego o pow. 34,80m2 w Elblągu przy ul. Brzozowej ***Niższa cena *** Ciekawa oferta sprzedaży lokalu usytuowanego na parterze w bardzo dobrym punkcie miasta. Lokal od lat funkcjonował jako kwiaciarnia. Ze względu na lokalizację może mieć dowolne przezna...\nObiekt na Sprzedaż Stegna, ul. Grunwaldzka\nKOMFORTOWA NIERUCHOMOŚĆ KOMERCYJNA nad MORZEM- STEGNA OBNIŻONO CENĘ cena 1400 000 zł + VAT Oferujemy na sprzedaż komfortową NIERUCHOMOŚĆ KOMERCYJNĄ- dochodowy pensjonat w miejscowości Stegna przy ul. Grunwaldzkiej. Przy 3 miesięcznym nakładzie szacunkowym zwrot stopy procentowej w...\nLokal użytkowy na Sprzedaż Elbląg, ul. Grochowska\nLokal użytkowy o powierzchni 12,5 m2, położony na parterze kamienicy przy ul. Grochowskiej. Lokal w dobrym stanie technicznym, przystosowany na cele mieszkalne, składający się z malutkiego pokoiku z wydzielonym zapleczem kuchennym, przedpokoju, wc oraz odrębnego pomieszczenia z kabiną prys...\nJesteś gościem: 6462882


opublikowano: 2013-01-29 10:18:20\n- Gdybym chciał to namalować, to powstałby poprawny obraz, ale archaiczny. W pisaniu znalazłem formę wyrazu dla tego, co chcę powiedzieć – przyznaje Nagiecki\nMuzyk, projektant mody, esteta Janusz Nagiecki napisał powieść. Siedząc przy kominku ze szklaneczką 25-letniej whisky opowiada, jak do tego doszło, że zamiast malować obrazy, pisze książki.\n- Gdybym chciał to namalować, to powstałby poprawny obraz, ale archaiczny. W pisaniu znalazłem formę wyrazu dla tego, co chcę powiedzieć – przyznaje Nagiecki.\nPowieść Nagieckiego „Krzywa Gęba” opowiada historię mężczyzny, którego perfekcyjność i zamiłowanie do piękna przeradzają się w obsesję. Obsesję, która krok po kroku doprowadza go do szaleństwa.\n- W każdym z nas jest ziarno obłędu. Wystarczy, że znajdzie żyzną glebę, żeby zapuścić korzenie. W książce to ziarno obłędu rozwija się, gdy bohater dostaje w spadku dom – wyjaśnia autor. - Przeczytałem wiele książek o psychiatrii i psychologii. Po to, by budując postać, być prawdziwym, autentycznym. Nie mogło być kłamstwa, a nawet małego fałszu, bo czytelnik natychmiast to wyczuje. Nie wolno oszukiwać, gdy się pisze, bo wyjdzie gniot.\n„Krzywa Gęba” to powieść, gdzie fikcja miesza się z faktami. Gdy bohater zostaje wezwany do „skarbówki”, wchodzi do pabianickiego urzędu. Piękny, przedwojenny pałac z „dobudówkami” z 70. lat. Nawet rudera, w której zamieszkują bezdomni, też jest z Pabianic.\n- To drewniaki przy Żeromskiego. Przez lata je mijałem, idąc lub jadąc do domu – wskazuje miejsce.\nKsiążkę od miesiąca można kupić w internecie. Już są pierwsze komentarze czytelników. Jedni porównują powieść do filmu „Dzień Świra” z Markiem Konradem w roli głównej. Ale piszą, że to mroczna, upiorna wersja. Inni uważają, że bliżej jej do „Pachnidła”.\nJaki jest bohater Nagieckiego? Na początku jawi się nam jako „perfekcyjna pani domu” w męskim wydaniu. To zgorzkniały mężczyzna po przejściach. Jeśli wpuszcza do domu kobietę, to tylko płatną dziwkę. Opisy aktów seksualnych, nie tylko z pięknymi kobietami, jednych rozśmieszają do łez, innych pewnie podniecają. Jedno jest pewne – czyta się je dobrze. Z każdej strony czuje się, że tutaj facet pisze o facecie.\n- Dzielenie literatury na męską i kobiecą według mnie polega na tym, że część kobiet pisząc o kobietach chce je poznać. A mężczyźni zazwyczaj pisząc o sobie próbują zrobić syntezę i zrozumieć świat – wyjaśnia. - To moje subiektywne zdanie.\nWięc o kobietach u Nagieckiego jest niewiele. Najwięcej jest o samotności i sztuce. Książka wypełniona jest muzyką jazzową i poważną, na której Nagiecki zna się jak mało kto – sam przez wiele lat był muzykiem jazzowym. Im mroczniej robi się w powieści, tym częściej słyszymy Rachmaninowa, chorały gregoriańskie, Haydna, Mozarta, nokturny Chopina.\n- Przy jazzie się nie wariuje, ale przy chorałach... czemu nie – przyznaje pan Janusz.\nKsiążkę pisał dwa lata. Ale w całości przeczytał ją dopiero wtedy, gdy redaktor literacka negocjowała korekty.\n- Było ich tylko pięć, ale uparłem się i dwie wywalczyłem, żeby pozostało tak, jak napisałem – mówi z dumą. - Nie czytałem całości wcześniej, bo bałem się, że ją wyrzucę i nic z tego nie będzie. Ale udało się.\nPierwszymi recenzentami byli syn Rafał i Renata Nagiecka.\n- To osoby bardzo oczytane, którym ufam. Powiedzieli, że jest dobrze, więc oddałem ją w ręce wydawnictwa – wyjaśnia.\nMnie urzekł pomysł parzenia kawy tylko po to, żeby pachniała. Niejednego będzie bawił wątek srających na odnowionym tarasie gołębi i kosa rozgrzebującego uporządkowane grządki. Walka z nimi jest tutaj na śmierć i życie. Do tego dochodzi pracująca non stop, u sąsiada stołowa pilarka tarczowa (zwana krajzegą), która zdecydowanie wygrywa z fortepianem i ariami operowymi.\n- Walka z kosem to historia z mojego ogrodu. Tyle pól wokół, a on uparł się na mój ogród. I rozgrzebywał mi równo usypane sterty kory przy choinkach. I niejedna krajzega dała mi się we znaki – dodaje, śmiejąc się.\nJanusz Nagiecki ukończył Akademię Sztuk Pięknych. Przez wiele lat był projektantem mody. Razem z żoną Renatą mieli autorskie pokazy mody w Düsseldorfie, Berlinie, Paryżu, Londynie… Projektowali dla firmy Kado.\n- Ja nie miałem złudzeń, że za pomocą mody się wypowiem. Ale dzięki temu zjechałem świat. Nasze kolekcje sprzedawały się w całości – wspomina. - Gdy jeszcze w akademii malowałem lub robiłem grafikę, słyszałem, że za dużo w tym jest literatury. Nie były to, w mojej ocenie, pochwały.\nDziś Janusz Nagiecki to krytyk rzeczywistości, komunizmu, brzydoty, brudu...\n- Nie mogę zrozumieć, że w Niemczech ta sama kostka brukowa może leżeć równo przez wiele lat, a u nas musi się pozapadać już w pół roku po położeniu – mówi. - Nie ma u mnie zgody na bylejakość. Pabianice są miastem brudnym, zaniedbanym, ale tylko tam, gdzie są budynki miejskie, komunalne. Cała Polska została skażona komunizmem, który promował szarzyznę, brzydotę. Nasz kraj może być biedny, ale nie musi być brudny.\nPrzyjaciele od lat namawiali Nagieckiego, żeby zaczął spisywać to, co mówi. Zwłaszcza, że sam jest miłośnikiem i znawcą literatury.\n- Zawsze bardzo dużo czytałem – przyznaje. - Ostatnio mniej. Rocznie to około 20 książek. Średnio wychodzi dwie miesięcznie.\nAutor nie ukrywa, że jego książka jest trudna.\n- Wiem, że wielu jej nie przeczyta. Ale nie o to chodziło, żeby napisać cokolwiek – tłumaczy.\n- Prawdopodobnie skończę pisać w tym roku, bo jestem już w połowie kolejnej książki – rzuca Nagiecki. - Ale proszę mnie nie nazywać pisarzem, bo nim nie jestem. Ja zwyczajnie składam słowa.\nKsiążkę „Krzywa Gęba” można kupić w księgarni Mikołajewscy przy ul. Szarych Szeregów i w internecie na portalu zaczytani.pl\nKomentarze do artykułu: Nagiecki na tropie obłędu


Ten sam program na dwóch telewizorach - Forum Serwisu www.satpuls.prv.pl\nTen sam program na dwóch telewizorach\nWysłany: Nie 17:23, 21 Wrz 2008 Temat postu: Ten sam program na dwóch telewizorach\nCo mam zrobic zeby ogladac ten sam program na dwóch telewizorach. Posiadam Cyfra +\nWysłany: Nie 22:12, 08 Mar 2009 Temat postu:\nJa mam dwa wyjścia. :\nAlbo jak są nie daleko telewizory to kupić rozdzielacz na 2 wyjścia jak masz wyjście EURO w dekoderze i TV. Potrzebne jeszcze są 2 kable EURO. Podłączasz oba do rozdzielacza a drugim końcem do TV.\nKupujesz rozdzielacz ale taki żeby miał wyjście EURO i Chinch. Stawiasz dekoder obok TV1 i podłączasz przez EURO. Następnie pod chinch'e w rozdzielaczu podłączasz nadajnik TV (Bezprzewodowy (SĄ NA ALLEGRO)) a drugi podłączasz też przez chinch do TV2.\nWysłany: Wto 23:23, 10 Mar 2009 Temat postu:\nKupujesz Drugi dekoder na allegro i kabel satelitarny.\nTV1 jest podłączony do dekodera, z tyłu dekodera są wejście i wyjście satelitarne, podłączasz pod wyjście i przeprowadzasz do TV2. Podłączasz dekoder2 do TV2 i oglądasz na obu TV.


PIERWSZE SIEDEM DNI ''OBJAWIEŃ'' W MEDJUGORJE - Tradycji Katolickiej\nPIERWSZE SIEDEM DNI ''OBJAWIEŃ'' W MEDJUGORJE Zobacz następny temat\nWysłany: Sob 23:07, 22 Wrz 2018\nJako, że ''Kościół Boga żywego'' jest ''filarem i utwierdzeniem prawdy'' (1Tm 3:15), celem wszystkich dotychczasowych badań nad fenomenem Medjugorje było odkrycie prawdy poprzez odpowiedź na pytanie czy tamtejsze wizje i objawienia są autentyczne, czy nie (Constat vel non de supernaturalitate). Taki to cel przyświecał pierwszej diecezjalnej komisji z Mostaru (1982-1984), komisji rozszerzonej (1984-1986), komisji Konferencji Biskupów z Zagrzebia (1987-1990), komisji watykańskiej Kongregacji Doktryny Wiary (2010-2014), jak również ewaluacji przeprowadzonej przez tę samą komisje w latach 2014-2016 na zlecenie papieża Benedykta XVI. Obecnie sprawa badań nad Medjugorje spoczywa w gestii papieża Franciszka.\nStanowisko naszej kancelarii przez cały ten okres było przejrzyste i stanowcze: objawienia w Medjugorje nie są autentycznymi objawieniami Najświętszej Marii Panny.\nChociaż od czasu do czasu pojawiały się głosy, iż objawienia z pierwszych kilku dni można by uznać za prawdziwe, w późniejszym czasie ujawniono szereg dodatkowych, niereligijnych elementów z nimi związanych. Również i w odniesieniu do pierwszych objawień nasza kancelaria stała i stoi po stronie prawdy. W związku z tym - po skopiowaniu i transkrypcji kaset audio, na których nagrano rozmowy kapłanów z rektoratu Medjugorje z dziewczętami i młodzieńcami, którzy twierdzili, że Najświętszą Pannę widzieli - z przekonaniem i pełną odpowiedzialnością prezentujemy poniżej powody i odkrycia, wskazujące na brak autentyczności rzekomych objawień. A skoro, jak stwierdzamy, prawdziwa Madonna, Matka Jezusa Chrystusa, się nie objawiła, wówczas wszystko, co dotyczy samozwańczych ‘’widzących’’ to jedynie rzekome przesłania, wątpliwe znaki i domniemane tajemnice.\nW trakcie całej mojej biskupiej posługi, najpierw jako biskup koadiutor (1992/93), a później jako ordynariusz, w kazaniach, opublikowanych książkach (Prijestolje mudrosti 1995, Ogledalo pravde 2001, Isusova majka 2015) i w blisko pięćdziesięciu maryjnych i mariologicznych artykułach mojego autorstwa, zawsze starałem się podkreślać rolę Najświętszej Panny w ucieleśnieniu i misji Syna Bożego (i również Jej Syna) jako opatrznościowego wstawiennictwa za Kościołem, którego przecież, poprzez łaskę, jest Matką. Jednocześnie wykazywałem, podobnie jak mój poprzednik, śp. biskup Pavao Žanić, nieautentyczność objawień z Medjugorie, których liczba obecnie przekracza 47 000. Nasza kancelaria dokłada starań, by zawsze informować Stolicę Apostolską, a w szczególności ostatnich papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka, o tych wydarzeniach. Z tego względu dokonaliśmy podsumowania dotyczącego pierwszych ''objawień'', które głęboko przekonuje nas o ich nieautentyczności.\nKobieta, rzekomo ukazująca się w Medjugorie, zachowuje się zgoła inaczej niż prawdziwa Madonna, znana z objawień uznanych przez Kościół za autentyczne. Często nie przemawia pierwsza, śmieje się w dziwny sposób, po niektórych pytaniach znika i wraca z powrotem, jest posłuszna woli ''widzących'' i kapłana: choć niechętnie, ale schodzi ze wzgórza do kościoła. Nie jest pewna jak długo będzie się ukazywać. Pozwala niektórym z obecnych stawać na swym, wlekącym się po ziemi, welonie, oraz dotykać szat i ciała. Nie jest Madonną z Ewangelii.\nJeden z ''widzących'', Ivan Dragićević, podczas rozmowy z kapelanem, bratem Zrinko Čuvalo OFM (1936 - 1991), wyznaje, że pierwszego dnia ''objawień'' zauważył drżenie rąk zjawy. [Przypis 1]. Co to za drżenie? Jego występowanie powinno nie tylko budzić podejrzenia, lecz wręcz głębokie przekonanie, że nie jest to autentyczne objawienie Matki Bożej - pomimo, że zjawa tak właśnie zaczęła siebie opisywać już czwartego dnia. [Przypis 2].\nRzekome objawienia rozpoczęły się 24. czerwca 1981, jednakże uznano, że rocznica powinna być celebrowana nie 24. a 25. czerwca. Jako uzasadnienie tej decyzji podano, iż rzekomo 25. czerwca 1981 cała szóstka ''widzących'' była obecna podczas ''objawienia'' - szóstka wybrana spośród wielu, którzy w tamtych dniach przechwalali się udziałem w ''objawieniach''. Prawdę, która obala wersję Vicki Ivanković, wyznał Ivan Dragićević, mówiąc: ''Byłem tam pierwszej nocy, nie drugiej''. [Przypis 3]. Z sześciorga zwyczajowych ''widzących'' (poza Mariją Pavlović), Jakov Čolo po raz pierwszy był obecny drugiego dnia. [Przypis 4]. W związku z tym data rocznicy jest nieuzasadniona, niedokładna i fałszywa.\nPostać, rzekomo pojawiająca się jako kobieta, jest różnie opisywana. Niektóre z ''widzących'' widziały postać dziecka na rękach zjawy. Były nimi Vicka i Ivanka Ivanković [Przypis 5], oraz Mirjana Dragićević [Przypis 6]. Ivanka potwierdziła to jeszcze raz [Przypis 7]. Natomiast Ivan zaprzecza, że widzial dziecko, mimo, że był w stanie dostrzec ''oczy'' a nawet ''rzęsy'' kobiecej postaci. [Przypis 8].\n''Widzący'', począwszy już od drugiego dnia, prosili o ''znak'' na dowód prawdziwości objawień. Według Ivanki ''znakiem'' tym była rotacja zegarka na ręce Mirjany: ''zegarek obrócił się dookoła''. ''Zostawiła znak na zegarku!'' [Przypis 9]. Co za niedorzeczny i dziwny to znak!\nZjawa, często proszona o widoczny znak, w odpowiedzi tylko uśmiecha się i znika. [Przypis 10]. Czasem od razu wraca. Któregoś razu Marinko, mężczyzna kierujący ''widzącymi'', wtrącił się i zasugerował, że jeśli Madonna nie jest w stanie dać znaku, ''powinna poprosić Jezusa, by jej pomógł''. [Przypis 11].\nIvanka była przekonana, że zjawa zostawi znak na wzgórzu, być może w formie wody. [Przypis 12]. Czekamy już od niemal 40 lat i nie ma ani wody, ani znaku - a jedynie wymysły!\nPodczas pierwszych siedmiu dni, zjawa nie wykazuje inicjatywy i nigdy nie zabiera głosu pierwsza. [Przypis 13]. Na pytania ''widzących'' odpowiada ogólnikowo, w sposób niejasny, kiwając głową, [Przypis 14], odwlekając, obiecując cud uzdrowienia i pozostawiając światu następującą wiadomość: ''Ludzie powinni niezachwianie wierzyć, tak jakby mnie widzieli''. I wiadomość dla franciszkanów: ''Powinni niezachwianie wierzyć'' (że się objawiła). [Przypis 15].\nNa podstawie nagranych rozmów z pierwszych dni nie można określić celu rzekomych objawień: zjawa w żaden sposób się nie uwierzytelnia, nie daje żadnych specjalnych przesłań ani dla ''widzących'', ani dla franciszkanów (poza zaleceniem, by wierzyli, że się ''objawiła''), ani dla wiernych lokalnej parafii, czy świata. Za to jej prywatne przekazy są następujące:\n•\tZmarła dwa miesiące wcześniej matka Ivanki posyła wiadomość, by ta ''słuchała babci, bo jest stara''.\n•\tZjawa mówi do Mirjany, że jej zmarły dziadek ''ma się dobrze'', i że Mirjana ''ma chodzić na cmentarz''.\n•\tIvanka słyszy od zjawy, że przyczyną ''objawień'' w Medjugorje jest to, że jest tam ''wielu wiernych''.\n•\tVicka słyszy, że zjawa przyszła, by ''ludzie się pogodzili''. [Przypis 16].\n•\tIvan słyszy ''Wy jesteście największymi wyznawcami''. [Przypis 17].\nJakov mówi, ''Gdy zadaję pytanie, skupiam się wewnętrznie nad tym, co mogłaby powiedzieć, a wtedy ona mówi to, co myślałem, że powie'' [Przypis 18].\nNic innego, niż wyobrażenia i sfabrykowane wymysły!\nFałszywe proroctwa o fałszywych objawieniach\nGdy Ivanka pyta jak długo jeszcze zjawa będzie się ukazywać, dostaje odpowiedź: ''Tak długo jak będziecie chcieć''. [Przypis 19].\nMirjana mówi, że zapyta zjawy ile jeszcze dni będzie się ukazywać, i dodaje, że jakiś głos wewnątrz niej odpowiedział, że będzie to jeszcze trwało przez ''dwa-trzy dni''. Mirjana powtarza jeszcze raz. [Przypis 20].\nGdy kapłan, ojciec Zovko, pyta kiedy ''objawienia'' ustaną, Vicka odpowiada: ''Myślę, że to tak samo jakbyśmy powiedzieli, że już nigdy nie przyjdziemy, ale, jak ona da nam jakiś rodzaj precyzyjnego znaku, wtedy na pewno ustaną. [Przypis 21]. Czy to znaczy to samo co: skoro pożądany ''znak'' się nie pojawił przez 37 lat to i ''objawienia'' się nie kończą?\nNastępnie nachodzi kategoryczny komunikat o ''objawieniu'', tym razem nie w Medjugorje a w pobliskim Cerno, we wtorek 30. czerwca 1981, mówiący, że będą trwały one ''jeszcze trzy dni'': 1. - 3. lipca 1981. Faktycznie, w odpowiedzi na pytanie kapłana jak długo ''objawienia'' będą trwały, pięcioro z ''widzących'', za wyjątkiem Ivana, zgodnie odpowiada: ''Trzy dni''.\nPóźniej zjawa zmienia zdanie i ''objawia'' się bez przerwy przez następne 37 lat: trójce ''widzących'' codziennie (Ivanowi, Mariji i Vicce), a trójce raz na rok (Mirjanie od 1982, Ivance od 1985, a Jakovowi od 1998). Dodatkowo Mirjana i Marija mają comiesięczne ''objawienia'' z ''przesłaniami'' dla świata, jedna 2., a druga 25. dnia każdego miesiąca.\nNa podstawie oswiadczeń ''widzących'', szaty zjawy się zmieniają:\n•\twedług Ivana szaty są niebieskie pierwszego dnia [Przypis 22]\n•\twedług Ivanki - brązowe dnia drugiego [Przypis 23]\n•\twedług Jakova, Mirjany i Ivanki - szare dnia szóstego [Przypis 24, 25 i 26]\nWięcej podenerwowania niż spokoju\nMożna zaobserwować pewna nerwowość, gdy trzy z ''widzących'', Ivanka, Mirjana i Vicka, ''mdleją'' i upadają na ziemię trzeciego dnia, 26 czerwca. ''One upadły, ale mnie nic się nie stało'' mówi Marija, wskazując na swoją odwagę. [Przypis 27]. Vicka: ''Ojcze, poszłam na górę i wzięłam ze sobą sól i wodę święconą. I powiedziałam: Jeśli to nie Nasza Pani, to odejdzie. Pokropimy, posypiemy i zobaczymy. Naprawdę zobaczymy. I zaczęłam: <W>''. [Przypis 28].\nNa ciągle pojawiające się żądania znaku, by wierni mogli uwierzyć ''widzącym'', ten to właśnie ''znak'' jest przytaczany w większości rozmów [Przypis 29] i można zaobserwować, że ''widzący'' są zdenerwowani, że nie ma innego, bardziej konkretnego.\nWyjątkowo niecodzienny i poważny jest fakt, że zjawa pozwala osobom z tłumu nie tylko stanąć na jej ciągnącym się po ziemi welonie [Przypis 30], ale i dotknąć jej ciała. Vicka dotyka jej już drugiego dnia. ''A kiedy się jej dotyka, ojcze, to palce odskakują w ten sposób.'' [Przypis 31]. Ivanka powtarza to samo i dodaje, że dotykając jej ciała, czuje ''powietrze jakby jedwabne, nasze palce się cofają o tak, gdy jej dotykamy, one się cofają.'' [Przypis 32]. Również pewnej lekarce pozwolono dotknąć zjawy: ''Zobaczcie, dotknęła jej sukni.'' [Przypis 33].\nOpowieści o dotykaniu rzekomego ciała Madonny oraz jej sukni i o stawaniu na jej welonie wywołują w nas przekonanie, że to coś niegodnego, nieautentycznego i skandalicznego. Możemy stwierdzić jedynie: To nie jest katolicka Madonna!\nRozmówca ''widzących'', ojciec Jozo Zovko, parafialny wikary, jest zaniepokojony, ponieważ zjawa nie daje przekazów dla świata i franciszkanów i nie przenosi się ze wzgórza do kościoła, gdzie jest umieszczona jej figura. Mało tego, o. Zovko pyta czy Nasza Pani może się zobowiązać (sic!) zejść ze wzgórza i pojawiać się w kościele. O. Zovko: ''Chcę wiedzieć, Mirjano, skoro Nasza Pani nie pojawia się w kościele, czy możesz zobligować ją, by się w nim pokazała; może by mogła, jak myślisz?'' Mirjana: ''Nie wiem. Nigdy o tym nie myśleliśmy''. O. Zovko powtarza: ''Myślę, że może się zobowiązać: <Nasza>, jak myślisz?'' Wówczas Mirjana się poddaje, myśląc, że ''tak byłoby lepiej, bo policja by nas wtedy nie szukała...'' [Przypis 34]. W taki to sposób, na podstawie manipulacji, 1. lipca 1981 ''objawienia'' przenoszą się do kościoła parafialnego. Fakt ''zobligowania'' rzekomej Madonny do zejścia ze wzgórza i pojawiania się w kościele jest zabawą z magią, a nie ewangelią Chrystusa.\nPrace mostarskiej komisji nad fenomenem Medjugorje zostały uwieńczone oświadczeniem biskupa Pavao Žanića w Medjugorje, 25 lipca 1987. Celem tego oświadczenia było dobitne stwierdzenie, że w Medjugorje żadnych nadnaturalnych wizji ani objawień nie ma. Prace komisji zagrzebskiej zostały podsumowane podobną deklaracją, ogłoszoną przez Konferencję Biskupów w Zadarze 1. kwietnia 1991. Deklaracja ta stwierdza, że na podstawie dotychczas przeprowadzonych badań nie można potwierdzić nadnaturalnego pochodzenia wizji czy objawień z Medjugorje.\nBiorąc pod uwagę wszystko, co nasza kancelaria dotąd przestudiowała i zbadała, włączając w to pierwsze siedem dni rzekomych objawień, ze spokojem stwierdzamy: Matka Boża nie ukazała się w Medjugorje. Oto prawda, której się trzymamy, i ufając słowom naszego Pana, że ''prawda nas wyzwoli'' (J 8:32)\n+Ratko Perić, biskup mostarsko-duvnijski\nTłumaczenie z j. angielskiego: Alex Andra\n Kaseta 2, rozmowa o. Zrinko Čuvalo i Ivana Dragićevića, sobota po poludniu, 27 czerwca 1981\n Kaseta 7, rozmowa o. Jozo Zovko i Mirjany Dragićević, niedziela rano, 28 czerwca 1981\n Kaseta 1, rozmowa o. Zrinko Čuvalo z Ivanką and Vicką Ivanković oraz Mariją Pavlović, sobota rano, 27 czerwca 1981\n Kaseta 1, rozmowa o. Zrinko Čuvalo z Ivanką i Vicką Ivanković oraz Mariją Pavlović, sobota rano, 27 czerwca 1981\n Kaseta 6, rozmowa o. Jozo Zovko i Mirjany Dragićević, sobota po poludniu, 27 czerwca 1981\n Kaseta 11, rozmowa o. Jozo Zovko i Ivanki Ivanković, niedziela wieczór, 28 czerwca 1981\n Kaseta 10, rozmowa o. Jozo Zovko i Mirjany Dragićević, niedziela wieczor, 28 czerwca 1981\n Kaseta 13, rozmowa o. Jozo Zovko i Ivanki Ivanković, wtorek po poludniu, 30 czerwca 1981\n Kaseta 13, rozmowa Fr. Jozo Zovko i Ivanki Ivanković, wtorek po poludniu, 30 czerwca 1981\n Kaseta1, wszystkie cytaty z rozmowy o. Zrinko Čuvalo z Ivanką i Vicką Ivanković oraz Mariją Pavlović, sobota rano, 27 czerwca 1981\n Kaseta 16, rozmowa o. Jozo Zovko z pięciorgiem ''widzących'', wtorek wieczór, 30 czerwca 1981\n Kaseta 13, rozmowa o. Jozo Zovko i Ivanki Ivanković, wtorek rano, 30 czerwca 1981\n Kaseta14, rozmowa o. Jozo Zovko i Mirjany Dragićević, wtorek rano, 30 czerwca 1981\n Kaseta15, rozmowa o. Jozo Zovko i Vicki Ivanković, wtorek rano, 3 czerwca 1981\n Kaseta 1, rozmowa o. Zrinko Čuvalo z Ivanką and Vicką Ivanković i Mariją Pavlović, sobota rano, 27 czerwca 1981\n Kaseta 5, rozmowa o. Jozo Zovko i Jakova Čolo, sobota po poludniu, 27 czerwca 1981\n Kasety 1, 2, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 14, 15, 16.\n Kaseta 14, rozmowa o. Jozo Zovko i Mirjany Dragićević, wtorek rano, 30 czerwca 1981\nWysłany: Sob 23:09, 22 Wrz 2018\nStreszczenie powyższego jest zamieszczone tu:


Sumitomo SHI FW Energia Polska liczy na wzrost inwestycji w polskim ciepłownictwie - Energetyka\n17-10-2018 06:00 | aktualizacja: 17-10-2018 01:06\nCeny emisji CO2 i nowe obostrzenia dot. emisji innych zanieczyszczeń powietrza doprowadzą do inwestycji w energetyce i ciepłownictwie. Nowe inwestycje mogą być jednostkami wielopaliwowymi, mogącymi spalać węgiel, odpady i biomasę - mówi WNP.PL Jarosław Mlonka, prezes Sumitomo SHI FW Energia Polska.\nNowe inwestycje w kogeneracji będą wynikiem rachunku ekonomicznego: ceny CO2, ceny gazu ziemnego i długoterminowej polityki energetycznej państwa.\nPrzekazanie do eksploatacji nowej elektrociepłowni wielopaliwowej w Zabrzu będzie kamieniem milowym przy podejmowaniu decyzji o kolejnych tego typu inwestycjach.\nSumitomo SHI FW Energia Polska jest producentem m.in. kotłów fluidalnych; spółka liczy na kolejne kontrakty na polskim rynku.\nSumitomo SHI FW Energia Polska\tRSS


„Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.” J 1, 14\nKilka dni minęło od świąt Bożego Narodzenia. Większość z nas po łamaniu się opłatkiem i spożyciu wigilijnych potraw wybrała się na pasterkę. Pierwszy dzień świąt był, jak zwykle, jednym wielkim jedzeniem przygotowanych potraw. Drugi, tradycyjnie, przebiegał w wielu domach podobnie: odwiedzanie rodziny, znajomych i przyjaciół. Polacy uwielbiają święta Bożego Narodzenia, bowiem – jak wielu podkreśla – te dni mają swój klimat. Czy jednak tylko na „klimacie” ma polegać przeżywanie Bożego wcielenia? Dzisiejsza Ewangelia dobitnie pokazuje, że ponad dwa tysiące lat temu wielu ludzi minęło się z Synem Bożym. Dla Jego rodziców było zamkniętych wiele domów, a po trzydziestu trzech latach historia się powtórzyła. Ewangelista Jan pisze o tej powtórce następująco: „Świat Go nie poznał. Przyszło (Słowo) do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli” (J 1).\nCzy w naszych czasach ta historia może się powtórzyć? Czy współczesny człowiek może Jezusa nie przyjąć nawet wtedy, gdy świętuje? Niestety, odpowiedź brzmi „tak”. Dlatego też w drugą niedzielę po Bożym Narodzeniu trzeba uczynić rachunek sumienia dotyczący świętowania, które było naszym udziałem przed kilkoma dniami.\nNajpierw trzeba zapytać siebie o religijny wymiar przeżywanego Bożego Narodzenia. Wielu z nas w czasie świąt przyjęło Komunię Świętą, ale niestety duża część uznających siebie za wierzących nie widziała takiej potrzeby. Czyż nie powtarza się więc historia z Betlejem czy Jerozolimy? Święta bez pojednania, bez otwarcia swego serca na łaskę Bożą...\nParę lat temu do jednego księdza podeszła przed świętami pewna kobieta, której życie tak się poukładało, że od kilku lat żyła na kontrakcie cywilnym. Dla niej największym problemem była niemożność przystąpienia do sakramentów. Mówiła: „Święta bez Komunii Świętej to żadne święta. Tak bardzo bym chciała pojednać się z Bogiem. Może kiedyś będzie to możliwe. Usłyszała wtedy piękną poradę: «Wprawdzie to nie to samo, ale proszę próbować połączyć się duchowo z Jezusem i rozważyć ewangelię o narodzeniu Dzieciątka»”.\nJakże wielu wierzących niemających przeszkód nie odnowiło „znajomości” z Chrystusem poprzez sakrament pokuty i Eucharystię. Jakie mogły być powody? Jednym wygoda nie pozwoliła stanąć u kratek konfesjonału. Inni usprawiedliwiali się brakiem czasu. Znaleźli się i tacy, którzy swoją absencję tłumaczą antyklerykalizmem. Wszyscy, którzy mogli, a nie przystąpili do Komunii Świętej w czasie świąt Bożego Narodzenia, nie zrozumieli ich religijnego wymiaru. Poprzestali jedynie na „klimacie”, a także wystarczył im familijny wymiar tych świąt.\nCzy jednak w tym drugim wymiarze, rodzinnym, nie można się minąć z Jezusem? Oto jeden z drastycznych przykładów, który pokazuje zupełnie inne oblicze świętowania. W jednym z domów (niedaleko Krakowa) miała się odbyć uroczysta wigilia. Syn, który studiuje i pracuje w środkowej Polsce, cieszył się na powrót w rodzinne strony. Kiedy 24 grudnia wszedł do domu, czar miłych rodzinnych świąt prysnął. Okazało się, że ojciec przyszedł w tym dniu pijany i do tego w nastroju awanturniczym. Nie trzeba dodawać, jaki nastrój panował przez całe święta.\nTo ekstremalny przykład, który na szczęście rzadko się powtarza. Można jednak podać przykłady wielu sytuacji rodzinnych, które są podobne do ewangelicznego „nieprzyjęcia Jezusa”. Święta Bożego Narodzenia niosą nade wszystko pokój i nadzieję. Jeśli w kontaktach pomiędzy domownikami nic się od 24 grudnia nie zmieniło, to znaczy, że serca są nadal zamknięte. Nie chodzi przecież o to, aby udawać w czasie wigilijnych życzeń. Nie chodzi o to, aby na czas świąt (i tylko świąt) zawiesić broń i zawrzeć pakt o nieagresji. Święta mają głębszy wymiar. Powinny dawać wszystkim perspektywę lepszego jutra. Ta ciepła, serdeczna atmosfera wigilijna powinna zostać przeniesiona w codzienność. Życzliwość, dobre słowo czy czułość nie mogą być „towarem reglamentowanym”, takim od święta. Każdy z nas powinien wracać do 24 grudnia, aby sobie przypominać i udowadniać, że potrafi być człowiekiem bezkonfliktowym, ciepłym, przyjaznym. I dopiero wtedy można powiedzieć, że święta Bożego Narodzenia były prawdziwie przeżyte w wymiarze rodzinnym. Gdy do tego doda się jeszcze przebaczenie, jakim trzeba obdarzyć każdego, kto skrzywdził, to czas świętowania staje się przestrzenią uzdrawiania swojego życia, swoich relacji z drugim, swojej zażyłości z Bogiem.\nŚwięty Jan zapisał w dzisiejszej Ewangelii: „wszystkim tym jednak, którzy Je (Słowo) przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (J 1). Jeśli otwarliśmy serce dla Pana, jeśli przeżyliśmy święta Bożego Narodzenia zarówno w wymiarze religijnym, jak i rodzinnym, to możemy być pewni, że jesteśmy obdarzeni szczególną łaską wybrania. Świętowanie stanie się codziennością, a przyjmowanie Chrystusa – wewnętrzną potrzebą. A w chwilach trudnych pamiętajmy o pięknej modlitwie, którą ułożył Karl Barth:


Xportio - Planer ekspansji zagranicznej (wersja papierowa)\nWygodny drukowany planer Xportio pomoże Ci zaplanować ekspansję zagraniczną Twojej firmy.\nPlaner Xportio to narzędzie, które wspiera firmy w ekspansji zagranicznej. Dzięki Planerowi Xportio nie musisz uczestniczyć i wysyłać swoich pracowników na specjalistyczne szkolenia, nie musisz korzystać z porad firm zewnętrznych, kosztownych analiz i ekspertów. Xportio poprowadzi Ciebie i Twoich pracowników przez cały proces ekspansji zagranicznej.\nW każdym momencie możesz skorzystać ze wsparcia konsultanta, który pomoże w analizie wykonanych zadań oraz odpowie na każde pytanie czy wątpliwość. Podpowie, jeśli utkniesz w martwym punkcie.\nPlaner Xportio w wersji papierowej planujemy wydać na początku przyszłego roku.\nJuż teraz zapisz się na naszą listę, aby otrzymać darmowego ebooka,\nktóry pomoże Ci w przygotowaniu dobrej strategii ekspansji zagranicznej.\nWyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z wytycznymi Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych.\nWyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera z informacją o produktach i firmie (możesz się wypisać w dowolnym momencie).\n1. Administratorem Państwa danych jest ANNPRO Anna Wysocka ul. Sikorskiego 51a/5, 42-300 Myszków, NIP 577-189-15-02, kontakt z administratorem support@xportio.com. Informujemy, iż Państwa dane będą przetwarzane wyłącznie do celów analizy wypełnionej ankiety oraz przesłania newslettera, jeśli wyrażą Państwo na to zgodę. Dane będą chronione, nie będą przetwarzane w sposób zautomatyzowany oraz nie będą wykorzystywane do profilowania. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu, na który wyraziła Pani/Pan zgodę, z systematyczną kontrolą oceny ich przydatności, nie dłużej niż co 3 lata od daty ich wprowadzenia.\n2. Pani/Pana dane nie będą przekazywane innym podmiotom, poza: podmiotowi realizującemu usługę newslettera, podmiotowi realizującemu usługę przeprowadzenia ankiety, agencji interaktywnej projektującej Planer Xportio.\n3. Ma Pan/Pani prawo żądania dostępu do treści swoich danych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych oraz prawo wniesienia sprzeciwu.\n4. Ma Pan/Pani prawo do cofnięcia zgody na przetwarzanie swoich danych w dowolnym momencie, jeżeli przetwarzanie odbywa się na podstawie zgody na przetwarzanie danych.\n5. Ma Pan/Pani prawo do wniesienia skargi, gdy uzna Pan/Pani, że przetwarzanie danych narusza przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. Skargę należy wnieść do organu nadzorczego, którym od dnia 25 maja 2018 r., jest Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, a po tej dacie Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.


PROFESSIONAL KERATYNA Odżywka odbudowująca 1000g Wysoka jakość produktów do włosów i ciała firmy Joanna w przystępnych cenach!\nCierpisz z powodu łamliwych i szorstkich włosów? Z odżywką odbudowującą Joanna Professional Keratyna w sprayu 300ml możesz o tym zapomnieć! To produkt niosący za sobą zbawienne rezultaty dla twoich włosów. Dedykowany jest secjalnie do mycia i pielęgnacji włosów osłabionych zabiegami fryzjerskimi, łamliwych, szorstkich i trudno rozczesujących się.\n- Składnik aktywny keratyna - stanowi podstawowy budulec włosa, intensywnie je regeneruje i odbudowuje\n- Profesjonalne rezultaty jak z salonu fryzjerskiego - odżywka wzmacnia strukturę włosów. Sprawia, że stają się łatwe do rozczesywania, a dodatkowo są lekkie i miłe w dotyku.


Gabinet gadów - Lemony Snicket - opis, ocena, recenzja\nDrogi Czytelniku! Jeśli sięgnąłeś po tę książkę, aby poczytać sobie coś łatwego i wesołego, to obawiam się, że wybrałeś jak najgorzej. Z początku, gdy rodzeństwo Baudelaire obraca się w towarzystwie interesujących gadów i roztargnionego wuja, historia ta może ci się wydać wesoła, ale nie daj się nabrać. Jeżeli wiesz już cokolwiek o pechowych sierotach Baudelaire, nie będziesz miał wątpliwości, że nawet miłe zdarzenia prowadza w ich życiu do zguby. Mówiąc konkretnie, w książce, którą w tej chwili trzymasz w ręku, dzieci będą musiały znieść: wypadek samochodowy, straszny smród, jadowitą żmiję, długi nóż, ciężką, mosiężna lampę biblioteczną oraz ponowne pojawienie się osoby, której miały nadzie...\nISBN: 978-83-237-6123-5, 9788323761235\nLemony Snicket – postać fikcyjna, autor i narrator Serii niefortunnych zdarzeń, napisanej przez Daniela Handlera. Pod tym pseudonimem Handler napisał jeszcze dwa utwory: Lemony Snicket: Nieautoryzowana Autobiografia oraz Listy Beatrycze. Lemony Snick...\nKsiążki Lemony Snicket\nWszystkie książki Lemony Snicket\nW drugiej części przygód rodzeństwa Baudelaire, Lemony Snicket nie oszczędza swoich bohaterów. Po otwartym zakończeniu tomiku pierwszego mogliśmy sobie marzyć, że w końcu wszystko dobrze się ułoży, ale "Gabinet Gadów" szybko rozwiewa te płonne nadzieje. Wioletka, Klaus i Słoneczko w końcu uwolnieni od Hrabiego Olafa, trafiają pod dach zabawnego i opiekuńczego doktora Montgomery Montgomery’ego. Ich nowy opiekun jest herpetologiem, zajmuje się wężami i kilka gatunków hoduje we własnym domu. I kiedy szczęście w końcu uśmiecha się do dzieciaków na horyzoncie pojawia się nie kto inny jak Hrabia Ol... czytaj dalej »\nPrzeczytane (2009-08-03) Książki, które mam\nPrzeczytane (2013-12-15) Moja biblioteczka\nCo czytać po książce “Gabinet gadów”- Lemony Snicket\nSeria Niefortunnych Zdarzeń... Lemony Snicket\n"Koniec końców" to trzynasty, ostatni już tom Serii Niefortu...\nPo niefortunnym pobycie u państwa Szpetnych - Wioletka, Słon...\nSeria niefortunnych zdarzeń, których los - w osobie demonicz...\nPo ucieczce z wrednej wioski WZS, ścigane listem gończym za ...\nTo już szósty tom bestsellerowej Serii Niefortunnych Zdarzeń...


statystyki w Dzienniku Internautów (DI) - internet w życiu i biznesie\nWhitePress wprowadza do modułu statystyk nowe narzędzie analityczne wspierające efektywne prowadzenie kampanii content marketingowych. W najnowszej odsłonie moduł statystyk, poza ulepszoną stroną wizualną, zyskał dostęp do nowych grup informacji, w tym do nowatorskiego wskaźnika zaangażowania czytelników. Jest to pierwsze tego typu rozwiązanie wdrożone w całości przez polski zespół. Platforma zapowiada wprowadzanie kolejnych funkcji. więcej\n20-07-2017, 16:51, pressroom , Biznes, Finanse i Prawo


Robotime kareta model z dużą ilością elementów 3D do złożenia drewno\nRobotime Kareta TG302\nStrona główna / Sklep / Drewniane modele i puzzle 3D / Robotime Kareta TG302\nDrewniane puzzle 3D w kształcie pięknej karety. Model z wielu elementów, zawiera szczegółowo wykonaną karocę w kształcie dyni. Doskonały na wszystkie okazje do wręczenia jako prezent. Znakomity dla początkujących i zaawansowanych fanów budownictwa.\nilość Robotime Kareta TG302\nSKU: 1434 Kategorie: Drewniane modele i puzzle 3D, średni, zaprzęgi konne Tagi: 3D, do składania, drewniany, dyniowa, kareta, konstrukcja, model, podróż, puzzle, Robotime, sklejka, świata, zabawka\nMiniatura modelu karety została ciekawie zaprojektowana i posiada bardzo dużą ilość elementów jak na taką formę, co sprawia że, zabawa będzie interesująca i ciekawa. Może być dodatkiem do każdego pokoju lub biura. Praca przy składaniu uczy dziecko opanowania, wyobraźni i cierpliwości. Rozwija wyobraźnię przestrzenną oaz zdolności manualne. Złożony drewniany model jest bardzo realistyczny i oddaje naturalny wygląd. Znakomity upominek na każdą okazję.\nliczba części: 182,\nwymiary modelu: 15,5 x 7 x 11,5 cm,\nNapisz pierwszą opinię o „Robotime Kareta TG302” Anuluj pisanie odpowiedzi


Egzaminy na prawo jazdy można już zdawać w Nysie - Radio Opole\n2018-01-11, 17:33 Autor: Tomasz Cichoń\nEgzaminy na prawo jazdy można już zdawać w Nysie\nWord Nysa 1 fot. Tomek Cichoń\nWord Nysa 2 fot. Tomek Cichoń\nWord Nysa 5 fot. Tomek Cichoń\nWord Nysa 6 fot. Tomek Cichoń\nWord Nysa 3 fot. Tomek Cichoń\nWord Nysa 4 fot. Tomasz Cichoń\nW Nysie otwarto oficjalnie filię Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Opolu. Infrastruktura ośrodka pozwala na zdawanie egzaminów na kategorię prawa jazdy B i B1 - zarówno części praktycznej, jak i teoretycznej.\n- Natomiast w sezonie na jednoślady - wiosna, lato, wczesna jesień - to kategoria AM, czyli motorowery, na które będziemy egzaminować. Wcześniej już realizowaliśmy naszym mobilnym sprzętem egzaminy na kategorię AM, natomiast teraz, mając już infrastrukturę i plac, możemy to bez mobilnego sprzętu tylko stacjonarnie to tutaj robić - mówi Edward Kinder, dyrektor WORD-u w Opolu.\nZ możliwości zdawania egzaminów w Nysie zadowoleni są kursanci przygotowujący się do egzaminów.\n- Młode osoby, które są narażone na stres, będzie im po prostu prościej dlatego, że znają ulice, mogą sobie wcześniej przeanalizować znaki drogowe i czują się na pewno pewniej na naszych drogach - mówi mieszkanka Nysy.\nEgzaminy będą przeprowadzane dwa razy w tygodniu - we wtorki i czwartki. Egzaminatorzy będą dojeżdżali w te dni z Opola. Ośrodek mieści się na terenie bazy nyskiego PKS-u. Poza Nysą i Opolem prawo jazdy na Opolszczyźnie może jeszcze zdobyć w Kędzierzynie-Koźlu.\nEdward Kinder WORD Opole\nTagi: prawo jazdy, WORD Nysa, Edward Kinder, egzaminy, prawko


Głośniki idealne dla miłośników muzyki - dach-akcesoria.pl\nSłuchanie muzyki przez głośniki nie jest już dzisiaj przywiązane do miejsca. Nowoczesna technologia oferuje nam głośniki przenośne, których popularność jest naprawdę ogromna. Jakie zalety mają głośniki przenośne? Jakie głośniki przenośne oferują dzisiaj producenci?\nDlaczego warto postawić na głośnik przenośny?\nGłośniki przenośne to przede wszystkim mobilność. Takie głośniki można wszędzie zabrać ze sobą. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zabrać je ze sobą na wycieczkę czy na plażę. Głośniki przenośne mogą być użytkowane również w domu. Wówczas nie trzeba martwić się kablami plączącymi się pod nogami i wyglądającymi mało estetycznie.\nDostępne dzisiaj głośniki mobilne – zarówno przenośny głośnik do telefonu, jak i przenośny głośnik bluetooth do komputera – prezentują się naprawdę dobrze. Producenci dbają o to, aby oferowane przez nich głośniki charakteryzowały się perfekcyjnym, nowoczesnym designem.\nJakie głośniki mobilne są dostępne?\nGłośniki przenośne, które dzisiaj oferują producenci to naprawdę szeroka grupa produktów. Chętnie kupowany jest przenośny głośnik do telefonu. Dużą popularnością cieszy się także przenośny głośnik bluetooth, który sprawdza się w przypadku komputera oraz kina domowego. Hitem są mini głośniczki zawieszane, które są idealne dla tych szukających naprawdę niewielkiego rozwiązania.\nGłośniki mobilne to świetne rozwiązanie, które nie bez powodu jest obecnie tak bardzo popularne. Szeroki wybór produktów sprawia, że każdy znajdzie odpowiednie dla siebie i swoich potrzeb głośniki przenośne.\nBenzyna wykorzystywana jako rozcieńczalnik


Keira Knightley gościem Yoli\nYola Czaderska-Hayek: Zanim zaczniemy rozmawiać na temat "Króla Artura", chciałam Ci zadać osobiste pytanie, tak między nami dziewczynami. Dlaczego zawsze spuszczasz pukle włosów na czoło? Masz takie piękne brwi; w ogóle ich nie widać!\nKeira Knightley: Bo mam trądzik, i kiedy spuszczam włosy na czoło, to go nie widać (śmiech).\nW porządku, nie powiem nikomu. Teraz przejdźmy do rzeczy: w "Królu Arturze" grasz Ginewrę, niezwykle silną i wojowniczą kobietę. Czy łatwo Ci się było z nią utożsamić?\nJeżeli chcesz wiedzieć, czy jestem równie silna, jak Ginewra, to powiem szczerze: nie mam pojęcia. Owszem, potrafię wytrzymać wiele trudności, jakie wiążą się z moją pracą - a to wymaga od człowieka naprawdę wiele! - ale podejrzewam, że gdybym znalazła się w takiej sytuacji, jak moja filmowa bohaterka, mogłabym nie dać sobie rady. Ginewra, widząc zbliżających się wrogów na polu bitwy, zaparłaby się tylko mocniej nogami w ziemię; ja prawdopodobnie wiałabym stamtąd, ile sił. Niemniej jednak wydaje mi się, że nie należę do słabeuszy.\nZ łukiem radziłaś sobie całkiem nieźle...\nJuż jako dzieciak uczyłam się strzelania z łuku. Także w jednym z moich poprzednich filmów miałam do czynienia z cięciwą i strzałami. Przed realizacją "Króla Artura" trenowaliśmy z instruktorem przez trzy miesiące. Wyszło świetnie - strzelałam lepiej od wszystkich facetów. I to się liczy (śmiech).\nRównież w scenach walki biłaś się tak samo dzielnie, jak mężczyźni.\nMiałam wokół siebie samych przystojnych chłopców w skórach. Szczęściara ze mnie (śmiech). Naprawdę, było fajnie. Po tym, jak zagrałam w "Piratach z Karaibów", poprosiłam Jerry’ego Bruckheimera: "Jeżeli obsadzisz mnie w następnym filmie, to chcę brać udział w scenach walki". Zgodził się. Dzięki niemu Ginewra wyrosła w scenariuszu na niepokonaną wojowniczkę. Ucieszyłam się, bo szczerze mówiąc, podobają mi się w filmach silne bohaterki. Nie chciałam, aby Ginewra była kolejną bezwolną panienką, która tylko czeka, aż uratuje ją jakiś mężczyzna. Nic z tych rzeczy! Moja postać to naprawdę ktoś. Lepiej z nią nie żartować, bo można poważnie oberwać. Nawiasem mówiąc, bardzo mi się podobały te wszystkie bitwy, potyczki i pojedynki. Było super. Chwilami wydawało mi się, że znów mam jedenaście lat i tłukę się z chłopakami na podwórku.\nRzeczywiście tłukłaś się z chłopakami?\nSkłamałabym, mówiąc, że byłam grzecznym dzieckiem. To znaczy, w szkole zachowywałam się cicho i poprawnie. Ale poza szkołą... Lepiej nie mówić. Gdy bawiliśmy się z chłopakami w rycerzy i księżniczki, to ja oczywiście byłam rycerzem. Za nic nie chciałam udawać księżniczki! Miałam nawet plastikowy miecz i tarczę.\nSprawiasz wrażenie osoby dość pewnej siebie. Czy kiedykolwiek przed kamerą zjadła Cię trema?\nOczywiście! Często jestem stremowana, ale staram się to dobrze ukrywać. Nie obnoszę się ze swoimi stresami. Wydaje mi się zresztą, że dzięki temu podczas kręcenia "Króla Artura" byłam w stanie lepiej zrozumieć, co na przykład czuła Ginewra przed zbliżającą się bitwą. Moja bohaterka również musiała walczyć ze strachem. Nie mogła dać po sobie poznać, że wrogowie budzą w niej przerażenie. Przeciwnie, sprawiała wrażenie pewnej siebie i agresywnej. Dzięki temu to jej się obawiano.\nTwoja Ginewra bardzo się różni od wizerunku, do jakiego przyzwyczaiła nas legenda o królu Arturze. Twarda wojowniczka wydaje się równorzędną partnerką władcy. Mam wrażenie, że feministki bardzo ucieszą się z tego filmu...\nMówi się, że o czynach wybitnych mężczyzn decydują wybitne kobiety. To by się zgadzało (śmiech). Wydaje mi się jednak, że regułę tę można odwrócić. Czasami to mężczyźni decydują o tym, co robią kobiety. Sama nie wiem. Ginewra, którą gram, na początku filmu jest wyrachowaną manipulatorką, która robi wszystko, aby osiągnąć swój cel. Nie cofnie się nawet przed uwiedzeniem mężczyzny, jeśli to sprzyja jej dążeniom. W pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że jest w Arturze zakochana - to sprawia, że zaczyna bardziej kierować się emocjami, niż zimnym rozsądkiem. Nie chciałabym mówić źle o mojej bohaterce, mam jednak wrażenie, że gdyby Ginewra nie spodziewała się, że związek z Arturem przyniesie jej korzyść, zabiłaby w sobie to uczucie. Nie pozwoliłaby sobie na niepotrzebną miłość. Jeśli taka postać, jak ona, żyłaby w dzisiejszych czasach, na pewno zrobiłaby zawrotną karierę w polityce.\nWspomniałaś przed chwilą o Jerrym Bruckheimerze. Powiedz, jak Ci się z nim pracowało? "Król Artur" to jego drugi, po "Piratach z Karaibów", wysokobudżetowy film, w jakim zagrałaś.\nUwielbiam Jerry’ego. To niesamowity facet. Cenię go szczególnie za to, że nie lubi się powtarzać: wszystkie jego filmy stają się ogromnymi przebojami, ale tak naprawdę każdy z nich jest inny od pozostałych. Wielu producentów usiłuje dokonać tej sztuki, ale tylko garstka może powiedzieć, że im się udało. Fantastycznie nam się współpracowało na planie "Piratów z Karaibów" i gdy dowiedziałam się, że Jerry szykuje następną produkcję, natychmiast zgłosiłam się. Bardzo chciałam znów u niego zagrać.\nNie wiesz może, czy Jerry ma w planach kontynuację "Piratów z Karaibów"?\nPowodzenie tego filmu wszystkich nas zaskoczyło. Nie spodziewaliśmy się, że pójdzie aż tak dobrze! Co do kontynuacji, to obawiam się, że musisz skierować to pytanie bezpośrednio do Jerry’ego. Nie wiem kompletnie nic na ten temat, ale nie zdziwiłabym się, gdyby wyszło na jaw, że trwają już przymiarki do kolejnej części.\nWróćmy do "Króla Artura". Twój filmowy kostium wygląda bardzo seksownie...\nPrawdę mówiąc, jego zaprojektowanie zajęło sporo czasu. Kilka miesięcy, jeżeli dobrze pamiętam. W pierwotnej wersji miałam występować ubrana w zbroję. Ktoś jednak w pewnym momencie zapytał: "Zaraz, a skąd ona ma ten pancerz? Przecież to nie ma sensu, Celtowie nie walczyli w zbrojach". Zapadła więc decyzja, aby upodobnić mój kostium do stroju moich filmowych ziomków. Tu powstał pewien problem, jako że według historycznych źródeł Celtowie i Piktowie bili się nago. Od razu powiedziałam: "Nic z tego".\nPowiedzmy, że za bardzo rozpraszałoby to widzów.\nI tej wersji będziemy się trzymać. A jak sobie radziłaś, występując w miłosnych scenach? Clive Owen jest od Ciebie znacznie starszy...\nNo cóż, to po prostu część mojej pracy (śmiech).\nBez przesady! Tak to mogłaby powiedzieć urzędniczka: "Och, to po prostu kolejny nudny dzień w biurze"...\nBo tak naprawdę jest! (śmiech) Tu nie ma miejsca na krygowanie się. Odgrywanie intymnych uczuć to dla aktora po prostu jeszcze jedno zadanie. Oczywiście uważam, że tego typu sceny muszą nieść w sobie jakieś przesłanie, muszą być czymś uzasadnione. Jeśli tak nie jest, odmawiam ich zagrania. W "Królu Arturze" na szczęście nie musiałam paradować nago. Tak naprawdę miałam na sobie więcej ubrania, niż podczas finałowej bitwy! Mówiąc krótko: dla mnie był to po prostu kolejny dzień w biurze (śmiech). Choć, nie ukrywam, bardzo przyjemny (śmiech).\nJesteś teraz bardzo zapracowana, dużo podróżujesz... Dokąd wracasz, gdy masz wolny czas? Czy jest jakieś miejsce na świecie, o którym możesz powiedzieć: "mój dom"?\nMam swoje mieszkanie w Londynie. Nieczęsto tam bywam, jako że w wolnych chwilach odwiedzam przyjaciół i rodzinę. Na razie nawet nie ma mebli, a dach przecieka. Potrzebuję około tygodnia, żeby urządzić wszystko jak trzeba: kupić meble, pomalować ściany... Na razie jedyne wyposażenie, jakie mam, to materac do spania (śmiech).\nMówią o Tobie: "najpiękniejszy brytyjski towar eksportowy". To rola, z jakiej bardzo łatwo wypaść. Zważywszy na to, co niedawno przytrafiło się Davidowi Beckhamowi...\nBeckham źle podkręcił?\nO tak, podkręcił zupełnie nie jak Beckham (dwa lata temu Keira Knightley zagrała w filmie "Podkręć jak Beckham" - Y. Cz-H.)\nNiedługo wchodzisz na plan Twojego następnego filmu: "The Jacket". Mogłabyś powiedzieć dwa słowa o tym projekcie?\nGram Amerykankę. Kelnerkę cierpiącą na alkoholizm. To zupełnie inna postać, niż Ginewra czy Elizabeth z "Piratów...". I w tym cała rzecz: staram się, aby moje kolejne role były krańcowo odmienne od poprzednich. Dla mnie praca aktora oznacza nieustanne przemiany, metamorfozy. Nienawidzę się powtarzać, wpadać w rutynę. Zawsze najbardziej interesuje mnie coś, z czym wcześniej nie miałam do czynienia. Dlatego właśnie zgodziłam się zagrać w "The Jacket". No a poza tym film produkuje George Clooney! Ten facet jest niesamowity! Spotkał się z nami któregoś dnia. Nie byłam w stanie powiedzieć nawet słowa! Tylko: "Dzień dobry" i "Do widzenia" - i koniec. Po prostu na jego widok odebrało mi mowę.\nW ciągu ostatnich kilku lat stałaś się popularna na całym świecie. Czy ta raptowna sława wpłynęła jakoś na Twoje życie?\nPrzyznam Ci się, że przez cały ten czas nie miałam nawet chwili, żeby się nad tym głębiej zastanowić. Po prostu non stop pracuję. A plan filmowy to bardzo hermetyczne, odizolowane od reszty świata środowisko. Swego rodzaju kokon, w którym można czuć się bezpiecznie. To mi odpowiada. Ale, odpowiadając na Twoje pytanie: owszem, zauważam zmiany. Teraz trudno mi normalnie wsiąść do autobusu. Od razu przyciągam spojrzenia. Strasznie dziwne uczucie: tylu ludzi mnie zna, a ja ich nie znam wcale. Na szczęście nie mam powodu do narzekania. Nie jest tak źle.\nJak długo zamierzasz utrzymywać takie tempo? Nie myślałaś o tym, żeby trochę zwolnić? Choćby tylko po to, żeby mieć więcej czasu dla swoich bliskich.\nTo po prostu praca, jak każda inna. I na pewno nie zamierzam jej poświęcać całego życia. Kontakt z bliskimi jest dla mnie bardzo ważny i zawsze staram się wykroić choćby parę chwil na to, żeby do nich zadzwonić czy żeby wysłać wiadomość.\nA spotkania z chłopakiem?\nNa to zawsze mam czas.\nWbrew temu, co mówiłaś wcześniej, musisz mieć naprawdę sporo siły, żeby wytrzymać taki forsowny tryb życia. Stosujesz jakieś specjalne diety, żeby dodać sobie energii? Gimnastykujesz się?\nMam mocny sen (śmiech).\nCo do rozmaitych diet, to stosuję je tylko wtedy, gdy przygotowuję się do konkretnej roli - na przykład w "Królu Arturze", gdzie musiałam wyglądać atletycznie. Na co dzień jednak, kiedy słyszę słowa "zdrowa żywność", od razu mam ochotę napchać się chipsami albo iść na lody.\nNo dobra. Kończmy więc ten wywiad i chodźmy na lody.


Artykuł opublikowany 19 marca 2013\nFot.: (cc) Benedetta Michelangeli\nDwa kroki od placu Place Londre, między kolorową dzielnicą Matongé a szarą dzielnicą europejską znajduje się ”Maison des cyclistes” (dom rowerzystów). Ta niewielka żółta kamienica to centrum dowodzenia organizacji zrzeszających brukselskich rowerzystów. Eric Nicolas jest sekretarzem GRAQ, lokalnej grupy działania ”Codzienni rowerzyści” - swego rodzaju związku zawodowego cyklistów, który od 1975 roku działa w Belgii na rzecz ochrony praw niezmotoryzowanych użytkowników dwóch kółek. Spośród trzynastu założycieli ECF (European Cyclists' Federation) to właśnie GRAQ promuje ideę zmniejszenia ilości samochodów na rzecz większej liczby rowerów w miastach.\n”Pięć lat temu udało nam się wywalczyć dodatek w wysokości 22 centów za kilometr dla pracowników, którzy przyjeżdżają do pracy na rowerach”, wyjaśnia mi Eric. ”Pracodawcy nie są do tego zobowiązani, ale mimo to inicjatywa cieszy się coraz większą popularnością”. Kolejny sukces organizacji to wprowadzenie kontrapasów dla pojazdów jednośladowych. Prawo to obowiązuje na drogach o szerokości co najmniej trzech metrów i maksymalnej dopuszczalnej prędkości nie przekraczającej 50 km/h. Podobne zasady obowiązują we Francji.\nTym, co po przybyciu do Brukseli natychmiast rzuca mi się w oczy jest ogromna, tętniąca życiem społeczność rowerzystów. W rzeczywistości jednak tylko 5% mieszkańców korzysta z dwóch kółek. W przyszłości przewiduje się, że ich ilość wzrośnie do 20%. Prognoza nie jest tak utopijna, jakby się wydawało – każdego roku liczba cyklistów krążących po mieście wzrasta o 15%. Najwięcej rowerzystów jest we Flandrii - w miastach takich jak Anversa i Leuven stanowią oni 20 - 25 % mieszkańców. W regionie Walońskim (Charleroi, Namur, Liège) natomiast, należą oni do mniejszości (0,5%.). ”W Holandii rowerzyści stanowią 30 – 35% wszystkich przemieszczających się”, mówi Eric..\nNaprawa lub skonstruowanie własnego roweru w Brukseli jest paradoksalnie łatwiejsze niż pedałowanie po niekończących się ulicach miasta, które, nie wiadomo za jakie grzechy w przeszłości popełnione, biegną zawsze pod górę! Pod numerem 12 ulicy Avenue Demeur w sercu dzielnicy St Gilles mieści się warsztat rowerowy Papa DouaLa. Sam pochodzi z Pavii, ale studiuje politologię w Brukseli. W wolnym czasie przychodzi do warsztatu. Kiedy go spotykam, krząta się zapracowany po tej wyjątkowej przestrzeni – oprócz rowerów znajdziemy tam obrazy i rośliny. W tym samym miejscu malarz tworzy swój obraz, sprzedawane są towary ”zero kilometrów” (pochodzące z własnej uprawy bądź od okolicznych rolników) i hodowane produkty bio. Bywalcy PapaDouaLa wspólnie opłacają czynsz. Rowerowa oficyna powstała dwa lata temu. Początkowo Eric naprawiał rowery na chodniku przed budynkiem, z czasem warsztat zaczął się rozwijać, zakupiono nowe narzędzia i akcesoria dla rowerów. Obecnie to fascynujące miejsce jest otwarte w każde środowe popołudnie i utrzymuje się dzięki dobrowolnym datkom stałych bywalców.\nTakże w podwórzu squat 123, kamienicy położonej przy ulicy Rue Royale, mieści się warsztat rowerowy otwarty we wtorkowe i czwartkowe popołudnia. Trochę odmienna jest koncepcja ”Cyclo” przy Rue de Flandre 85: tu także można naprawić rowery, jednak za drobną opłatą. Ponadto warsztat ten zajmuje się kształceniem specjalistów pracujących w Point Vélo, punktach szybkiej naprawy dwukołowców rozmieszczonych na wszystkich stacjach w mieście. Szkolenie mechaników rowerowych to jedna z lokalnych inicjatyw na rzecz rozwoju zatrudnienia współfinansowana przez SNCB (koleje belgijskie), Państwo Federalne oraz miasto Bruksela.\nWażną rolę w walce o prawa rowerzystów odgrywa Masa Krytyczna - tradycyjne spotkania miejscowych użytkowników dwóch kółek odbywające się w każdy ostatni piątek miesiąca w Porte de Namur. ”Pomysł ten narodził się z pragnienia, by raz w miesiącu zobaczyć na ulicach więcej rowerów niż samochodów, a także by zmusić zmotoryzowanych użytkowników dróg do większego szacunku wobec rowerzystów” - wyjaśnia mi Eric, opowiadając o spotkaniach w Brukseli. ”Początkowo spotkania przyjmowały agresywny charakter, teraz to swego rodzaju demonstracja i wspólna zabawa. Ja zabieram tam moje dzieci!” Zgromadzenia Masy Krytycznej w Brukseli – podobnie jak w innych miastach – są spontaniczne i nie wymagają specjalnego zezwolenia od policji. Mieszkańcy miasta przyjmują rowerową paradę z uśmiechem, czasem tylko zdarzy się kilku niecierpliwych kierowców. W Brukseli organizacją wydarzenia zajmuje się stowarzyszenie Place-O-Velo, a uczestniczy w nim zwykle od 50 do 150 osób. Wynik nie jest imponujący, ale uczestników przybywa wraz z nadejściem wiosny.\nInicjatywę wspomaga system wypożyczania rowerów, finansowany przez spółkę J.C. Decaux, lidera w branży reklam na środkach transportu. Pomimo iż stacji rowerowych jest wciąż niewiele – obecnie około 180 - w mieście już widać wiele dwukołowców ze znakiem ”Villo”.\nTen artykuł jest pierwszym z mini-serii poświęconej miastom europejskim zamieszkałym przez rowerzystów. Następnym przystankiem będzie Rzym. Jeśli wy również macie doświadczenia, o których chcielibyście opowiedzieć lub znacie miasto, które warto zwiedzić na dwóch kółkach – skontaktujcie się z nami!


Jak przechowywać żywność w sklepie spożywczym | iKolumna\n« Czy szkło dekoracyjne wraca do łask?\nExtraportfel – Pożyczki Internetowe Creamfinance Poland Sp. z o.o. »\nProwadzenie sklepu sprzedającego żywność to bardzo trudne i czasochłonne zadanie. Nie można po prostu wynająć sobie pomieszczenia i otworzyć przedsiębiorstwa, w którym sprzedawane będzie jedzenie lub mięso. Wymagane są specjalne pozwolenia dla każdego rodzaju produktu, który może się szybko zepsuć – na przykład dla mięsa, czy innych produktów o krótkim ważności.\nPotrzebne są specjalne lady chłodnicze, na których będziemy trzymać żywność w odpowiednio niskiej temperaturze. Możemy również zaopatrzyć sklep w innego rodzaju wyposażenie – regały chłodnicze, które służą do tego samego, jednak mają trochę inną konstrukcję służącą raczej do wystawiania produktów lub przechowywania ich w magazynie, nie do normalnego prezentowania ich klientowi.\nKażdy produkt posiada inne warunki przechowywania i my, jako właściciele sklepu, musimy przestrzegać przepisów dot. sposobu, w jaki te produkty przechowujemy. Chodzi głównie o temperaturę oraz maksymalny czas, przez który mięso czy inny produkt może leżeć w urządzeniu chłodniczym. Parametry lady chłodnicze zazwyczaj mogą być dostosowane do warunków i przechowywanych produktów, powinniśmy o tym pamiętać i na bieżąco kontrolować stan zapasów oraz ich wymagania dotyczące warunków przechowywania. Wymaga to na pewno sporej cierpliwości i dużej ilości czasu, ale musi być wykonane dokładnie, abyśmy mogli dalej prowadzić tego typu działalność.\nProdukty żywnościowe mają zazwyczaj bardzo krótką datę ważności. Nabiał czy mięso – musimy przestrzegać daty nie tylko w przypadku, gdy jesteśmy konsumentami i przechowujemy produkty w lodówce, ale również – a może zwłaszcza – gdy prowadzimy sklep. Lady chłodnicze pozwalają na wystawienie żywności tak, aby mogli wybrać z nich klienci, jednocześnie przechowując je w niskiej temperaturze, co wydłuża okres ważności.\nTego typu elementy wyposażenia oferuje wiele firm w całym kraju, więc wybór jest bardzo duży i możemy bez problemu dobrać coś dla siebie. Na początku możemy być zaskoczeni liczbą możliwych kombinacji, w jakich sprzedawane są regały i lady chłodnicze, ale jeśli chociaż trochę wgłębimy się w temat, to już po krótkim czasie będzie mogli bez problemu zdecydować, w jaki sposób będą prezentowane produkty spożywcze w naszym sklepie.\nSame warunki przechowywania to oczywiście podstawa – temperatura i okres, w jakim jedzenie będzie leżało na wystawie jest najważniejsze, jednak również sam wygląd czy budowa regałów chłodniczych wpływa na to, jak jesteśmy odbierani przez klienta, który po wejściu do naszego sklepu nie sprawdza od razu daty ważności, tylko najpierw zwraca uwagę na ogólny wygląd pomieszczenia.\n, Kategorie: Handel, sklepy i zakupy\nNarzędzia – lutowanie, szczypce i klucze Neo\nP.H.U.P. Oskar – Zabawki\nPościelowe Klimaty – sklep z pościelą\nBlachy ocynkowane i trapezowe


Co pożądane byłoby wiedzieć na temat zbiorników hydroforowych? Czy warto zamontować je we własnym mieszkaniu? | Klub hamowni\nHydrofor, odmiennie zbiornik hydroforowy, to użyteczne i niezmiernie przydatne urządzenie, jakie pełni w naszym życiu niesłychanie ważną funkcję. Jest on odpowiedzialny za utrzymanie ciśnienia wody w wodociągowej sieci. Właśnie dzięki takim zbiornikom, po odkręceniu kranu zaczyna lecieć z niego woda – wszystko za pomocą dobrego ciśnienia. Hydrofor zbudowany jest z określonej liczby pomp, presostatu i zbiornika ciśnieniowego. Mało tego w zbiornikach hydroforowych znajdziemy również zawory bezpieczeństwa, zawór odcinający oraz zawór zwrotny. Wszelka część zbiorników hydroforowych ma swoją określoną funkcję, każda z nich jest ogromnie znacząca.\nDzięki zbiornikom hydroforowym wolno wydłużyć funkcjonowanie pompy wodnej i silnika, bowiem pracuje ona maksymalnym dla siebie trybie pracy. W niedużych armaturach wodociągowych, przykładowo domowych, hydrofor pracuje w stałym trybie pracy, bez częstych zatrzymań i startów.\nZainteresował Cię ten wpis? Więc wejdź w link do serwisu schody kamienne poznań i rozkoszuj się kolejnymi faktami. W razie jakiś wahań – odezwij się do nas.\nZbiornik (sprawdź Mar Agency Sp. z oo) hydroforowy to urządzenie, jakie oferowane jest aktualnie przez wielu różnych producentów. Jeśli szukamy perfekcyjnego, fachowego oraz efektywnego zbiornika hydroforowego, to bezspornie nie będziemy mieć problemów z jego znalezieniem. W Necie niezwykle prędko zdołamy odkryć interesujące nas typy oraz modele zbiorników hydroforowych, które możemy wykorzystywać zarówno w małych instalacjach wodnych, jak również w tych większych.\nNależałoby starannie zapoznać się z propozycją, by odnaleźć najlepszy dla siebie zbiornik hydroforowy, jaki będzie realizować nasze oczekiwania. Pamiętajmy również o tym, żeby hydrofory profesjonalnych, odpowiednich i promowanych marek i fabrykantów – . To da nam pewność, iż dany artykuł będzie cechować się stosowną i wysoką jakością, a na tym z pewnością winno zależeć nam najbardziej. Nim wybierzemy konkretny zbiornik hydroforowy, musimy również zapoznać się z hydroforami oferowanymi przez kilka różnych firm. Dzięki temu będziemy mogli je ze sobą skonfrontować i sprawdzić, który z nich będzie dla nas odpowiedni.\nPosted on 21 października 202021 października 2020\t/ 0\t/ Tags\thydrofor, kran, Urządzenia\tCategories\tTechnologie i konstrukcje


Marin memories: maja 2016\nZ życia Marin\nDno obojętności i zmęczenia.\nMiałam wrócić z jakimś pozytywnym wpisem ale jakoś nie dam rady. Życie ostatnio mi się tak układa, że mam wszystkiego dość. Najchętniej zabrałabym córkę i wyjechała gdzieś daleko daleko. Mąż ostatnio tak daje mi w kość, że aż się nie mogę doczekać kiedy mi się wychowawczy skończy. Do tego czasu mam zamiar czerpać z tego niby małżeństwa ile się da.\nZ takich bardziej pozytywnych informacji. Zacisnęłam pasa przez ostatnie trzy tygodnie i 3 kg poszły w dół. Niestety dopadł mnie już kryzys i mam zastój. Trzymam się tylko dzięki koleżance. Podsyła mi co jakiś czas swoje foty, mówi ile obecnie waży i mnie to jakoś mobilizuje. Chyba też zacznę jeść samą sałatę. W sumie czemu nie. Planowałam schudnąć do 4 czerwca 13 kg a spadło tylko 3. Nie umiem się jakoś ostatecznie zmobilizować. Jak już to na krótką chwilę. Momentami jestem tak zmęczona i niedospana, że wybieram szybkie kaloryczne przekąski za miast tych zdrowych. Te zdrowsze wymagają przygotowania, a mi się nie chce.\nNa dodatek nerwy mnie ponoszą i już przy własnym dziecku czasem nie wyrabiam.\nObecnie przygotowuję się do egzaminów na uczelni. Więc już na nic nie mam czasu. Wiem. Powinnam sobie wygospodarować choć trochę czasu dla siebie i gdzieś iść na spacer lub do koleżanki. Odstresować się. Ale wierzcie mi. Bym musiała chodzić tak co drugi dzień by poczuć się lepiej.\nPozdrawiam z dna obojętności i zmęczenia,\no 15:02 1 komentarz:\nEtykiety: Z życia Marin\nDesign rodem z Polski\nWnętrza wsi francuskiej


"Szczyt obciachu? Polski kibic na mundialu"! Zobacz memy po sesji koszulek na MŚ 2018 - WP SportoweFakty\n"Szczyt obciachu? Polski kibic na mundialu"! Zobacz memy po sesji koszulek na MŚ 2018\nPiotr Bobakowski 22 Marca 2018, 19:18\nJuż dawno temat koszulek reprezentacji Polski nie wywoływał tak skrajnych emocji. Wzór trykotu naszych piłkarzy na mundial generalnie się wszystkim podoba, ale sposób w jaki firma Nike zaprezentowała stroje - już nie! Styl "Streetwear" miał "przemówić" do młodego pokolenia, ale tylko wywołał lawinę krytyki. - Szczyt obciachu? Polski kibic na mundialu - śmieją się w memach internauci.\nmatador62 23-03 16:14 0 0\nDodatkowy grosz nie śmierdzi xd\nwisus54 Panowie z PZPN zgłupieli do reszty. Mamona przysłoniła im poczucie przyzwoitości. Barw narodowych nie można używać do reklamy piwa Warka i występowanie w takiej reklamie jest jak taniec do melodii Czerwone maki za to po wojnie dostawało się w pysk.\nRimwid Rataj 23-03 14:56 0 1\nKoszulki jak koszulki. Inna sprawa, że zgodne z durną ustawą (jeszcze poprzedniej ekipy). Koszulki z godłem państwowym to relikt z czasów demoludów. Teraz takie nosi Białoruś, Korea Płn i diabli wie kto jeszcze. W piłce standardem jest logo federacji lub inny znak tradycyjnie noszony na koszulkach, mogący zawierać element godła, ale nigdy z nim nie tożsamy (jak logo niemieckie).\nA i ustawa wbrew pozorom zaleca, lecz nie narzuca stosowania godła - jeżeli w danej dyscyplinie przyjęty jest inny standard, to wolno go stosować. Wolno, a niekiedy należy, jeżeli tak stanowią przepisy federacji międzynarodowej.\nW siatkówce nosi się flagę, zwykle podpisaną jeszcze małymi literkami nazwą kraju lub trójliterowym skrótem. W koszu podstawą jest duży napis z nazwą kraju (w brzmieniu narodowym), a inne elementy są dodatkiem - Polacy mogą nosić małego orzełka, Niemcy - swojego orła, a Amerykanie czy Litwini - flagę, ale napis jest dominujący. A w futbolu - logo federacyjne.\nJerzy Kowalczuk 23-03 10:37 2 1\nOni mysla ze to koszulki graja ???? Bo i faktycznie tylko cud pozwoli Im wyjsc z grupy !!! Ale tylko Nawalka i pilkarze chyba wierza w cuda i to do czasu pierwszego spotkania !!! Buahahahaha !! To jest zalosne !!!!\nWisła Kraków rozpoczęła przygotowania do rundy wiosennej (galeria)\nPoruszenie w Myślenicach. Jakub Błaszczykowski trenował z Wisłą Kraków (galeria)\nCracovia rozpoczęła przygotowania do rundy wiosennej (galeria)\nTego jeszcze nie było! Robert Lewandowski złożył autograf na... policzku fanki (galeria)\nPolska Mistrzostwa świata Piłka nożna Mundial 2018 Świat memów SportowyBar Reprezentacja Polski


Co zobaczyć w Sydney? - Trampki w podróży\nW tym roku, kilku z naszych znajomych wybiera się do Nowej Zelandii, zahaczając przy okazji o Sydney. Postanowiliśmy przygotować szczególnie dla Was małą check-listę miejsc, które warto tam zobaczyć:\nTo chyba jeden z głównych punktów programu, dla każdego turysty w Sydney. Znajduje się w samym centrum, więc problemów z jej znalezieniem z pewnością mieć nie będziecie. Operę można zwiedzić z przewodnikiem, jednak jeśli macie wolny wieczór, możecie tak jak my sprawdzić repertuar, kupić bilety na przedstawienie i zobaczyć operę od środka.\nNajtańsze bilety znajdziecie już za 40 AUD.\nJeśli zwiedzacie operę, to zaraz obok znajdziecie przepiękne ogrody, które uraczą was odrobiną cienia i spokoju. A jeśli lubicie towarzystwo ptaków, z pewnością się nie zawiedziecie. Tu jest również miejsce, gdzie (uwaga panie!) z pewnością będziecie mogły nacieszyć oczy trenującymi sportowcami. Wiadomo, że jak jest gorąco, trenuje się bez koszulki! 😉 . Wejście darmowe.\nSłynny most, którego nie sposób nie zauważyć będąc w centrum miasta. Jeśli tylko macie ochotę, to możecie wspiąć się na jego szczyt. Trochę to kosztowne i trwa około 3h, ale widoki są podobno niesamowite. Jeśli nie chcecie wydawać $$$, tańszą opcją jest wejście na punkt widokowy przy moście (ok. $20).\nTo wieża, która góruje nad centrum miasta. Czasem niestety ginie z oczu w labiryncie drapaczy chmur. Na wieżę można wjechać i podziwiać miasto z tarasu widokowego lub zafundować sobie spacer w chmurach, czyli tzw. skywalk (ok. 45min).\nDarling Harbour to przystań w samym centrum miasta. Dość turystyczna, z licznymi restauracjami, kawiarniami i pięknym deptakiem nad samym oceanem. Co ważniejsze, znajdziecie tu kilka bardzo interesujących atrakcji, m.in.: See Life Sydney Aquarium, Wild Life Sydney Zoo (tak, tu zobaczysz koale) i muzeum Madame Tussaunds. Każda z nich to około 90 minut zwiedzania. Bilety warto zakupić wcześniej przez internet (trochę taniej), lub zakupić bilet łączony na wszystkie lub kilka atrakcji.\nTo najstarsza dzielnica Sydney. Spora ilość restauracji, pięknych budynków. Znajduje się jakieś 5-10 minut od budynku opery.\nTo chyba jedno z większych zoo o jakich czytałam. Nie daliśmy rady niestety do niego dotrzeć, ale jest to przynajmniej powód do powrotu. Na zoo przeznaczcie sobie kilka dobrych godzin. Na miejsce w bardzo łatwy sposób dotrzecie promem z centrum. Jeśli tak jak my, nie macie tyle czasu na zwiedzenie zoo, polecamy wspomniane wcześniej Wild Life Sydney Zoo, gdzie zobaczycie koale i inne najważniejsze zwierzęta Australii.\nManly, to dzielnica, do której dotrzecie promem z centrum (ok. $8 w jedną stronę). Znajdziecie tu muzea, piękne plaże i sporo tras do chodzenia. Na spokojne zwiedzanie przeznaczcie sobie przynajmniej pół dnia. Jeśli chcecie korzystać z plaży, nie zatrzymujcie się przy tej największej, idzie kawałek dalej w prawo szlakiem. Traficie na kameralną plaże z ciepłym popołudniowym słońcem, w bliskości przebieralni i prysznica. Spacer po okolicznym parku to fajna opcja, dla tych, którzy chcą zobaczyć również kilka jaszczurek. Polecamy powrót do centrum wieczornym promem, gdzie turystów nie ma już tak wielu, a podświetloną operę i most można podziwiać od strony wody.\nJeśli ktoś lubi atrakcje z większą ilością adrenaliny, może warto przejść się do Manly Sealife Sanctuary. Tu możesz popływać w towarzystwie rekinów ($168).\nTo najpopularniejsza plaża w Sydney. Wielka, z ogromną ilością surferów i plażowiczów, zwłaszcza w słoneczne dni. Stąd można również przejść się na spacer wzdłuż wybrzeża, co oczywiście polecamy.\nTo już całodniowa wycieczka w naturę poza Sydney. Blue Mountains to w skrócie: góry, przyroda i widoki. Dotrzecie tu pociągiem lub autem.\nNaszą wycieczkę do Blue Mountains i przydatne informacje znajdziecie w tym poście -> KLIK.\nJeśli należycie do turystów lubiących spacery i poznawanie przyrody, Sydney was nie zawiedzie. Naprawdę sporo tras do wędrowania, głownie wzdłuż wybrzeża, gdzie możecie zrobić sobie przerwy na plażowanie. Podrzucamy stronę, z której my korzystaliśmy przy planowaniu naszych spacerów: Sydney Coast Walks.\nP.S. Naszą relację z podbijania Sydney znajdziecie tutaj, tutaj i tutaj. A tutaj wersja wideo 🙂


Centrum Hobbystyczne Piątek Trzynastego - decoupage, scrapbooking, filcowanie, biżuteria.: Sobota - Jarmark Bombkowych Prezentów\nSobota - Jarmark Bombkowych Prezentów\nW najbliższą sobotę i niedzielę zapraszamy wszystkich na Jarmark Bombkowych Prezentów organizowany przez Muzeum Techniki w Szczecinie, w którym będziemy mieli przyjemność uczestniczyć.\nSwoje wyroby będą sprzedawać artyści ze Szczecina, Stargardu, Warszawy i Gdańska. Niepowtarzalne, niebanalne, ręcznie wykonane prezenty pod choinkę będzie można kupić w dwa najbliższe weekendy: 11, 12 oraz 18 i 19 grudnia. Jarmark będzie działał w godzinach otwarcia muzeum - w soboty od godz. 10 do 18, w niedziele od godz. 10 do 16. Wejście schodkami z holu muzeum. Wstęp na jarmark jest wolny.\nJednocześnie informujemy, że w najbliższą sobotę, 11 grudnia, nasz sklep będzie nieczynny. Za wszelkie niedogodności przepraszamy.\nEtykiety: organizacyjne, przyjaciele, współpraca, wydarzenia


Władysławowo – miasto u nasady Półwyspu Helskiego | GALERIA PODRÓŻY\nWładysławowo – miasto u nasady Półwyspu Helskiego\nBy Kabil · Marzec 22, 2017 · 7 Comments\nU nasady Półwyspu Helskiego położone jest Władysławowo, miasto znane jako letnie kąpielisko nadmorskie i modna miejscowość wypoczynkowa. Stanowi często punkt przesiadkowy, gdy wybieramy się na Półwysep Helski lub gdy kierujemy się w stronę Jastrzębiej Góry. Miasto jest dobrze skomunikowane z Gdynią za sprawą szybkiej kolei miejskiej i przede wszystkim z Półwyspem Helskim, który zaczyna się na wschód od Władysławowa. Z Władysławowa dostaniemy się bez problemu do pobliskich Chałup, Kuźnicy, Jastarni (więcej), Juraty czy na Hel, a wszystkie te miejscowości tak naprawdę możemy zwiedzić w ciągu jednego dnia wybierając np. środek transportu – SKM. Do Władysławowa najszybciej dostać się koleją, w sezonie dodatkowo kursują tutaj połączenia autokarowe dalekobieżne łączące duże miasta kraju, poza sezonem zdani jesteśmy na lokalny transport typu bus, który łączy okoliczne miejscowości lub pozostają połączenia SKM, które są najwygodniejsze.\nWładysławowo to przede wszystkim piękne i szerokie plaże oraz rozkosz letniego wypoczynku, którą gwarantują atrakcje dostępne w miejscowości. To także bogata baza noclegowa. Przytulne noclegi we Władysławowie (info) znajdziemy w hotelach, ośrodkach wczasowych, pensjonatach, a także kwaterach prywatnych. Miasto zyskało popularność przede wszystkim z racji największego portu rybackiego w Polsce. To tutaj odbywa się przeładunek towarów. Spacer po nabrzeżu późnym popołudniem to możliwość zobaczenia jak kończą dzień pracy rybacy, którzy wracają z połowu.\nWładysławowo to oczywiście jak przystało na miejscowość nadmorską oprócz plaży i morza mnóstwo atrakcji: dla najmłodszych powstał znany w tej części wybrzeża największy Lunapark Sowiński (wesołe miasteczko). W mieście koniecznie trzeba zobaczyć Dom Rybaka z wieżą widokową, z której rozpościera się piękna panorama miasta i okolic Zatoki Puckiej. Władysławowo to także Hallerówka (szczegóły) – muzeum Generała Hallera, zlokalizowane w uroczym drewnianym domku, w którym mieszkał kiedyś generał – znajduje się on przy ulicy Morskiej. Zobaczyć koniecznie też trzeba pobliskie Władysławowo Cetniewo – Ośrodek Przygotowań Olimpijskich i słynna Aleja Gwiazd Sportu z tablicami upamiętniającymi znanych i zasłużonych polskich sportowców. Władysławowo w tej właśnie części miasta ma najpiękniejszą swoją część – spacerowy deptak.\n« Uroki Podlasia: Wiżajny\n7 comments on “Władysławowo – miasto u nasady Półwyspu Helskiego”\nLunapark Słowiński – wesołe miasteczko po prostu obowiązkowy punt odwiedzin, będziecie się wspaniale bawić\n22 marca 2017 o 07:09\nŚwietne, czyste plaże. Rewelacja!\nPolecam – tam jest świetnie!\nPołączenie Gdynia – Władysławowo to świetna opcja. Ciekawy pomysł na noclegi w dwóch miejscowościach podczas jednego urlopu.\nStamtąd trzeba jechać też na Hel !\ndziewczyna z gór pisze:\nA jak z noclegami duży wybór w sezonie czy trzeba wcześniej rezerwować ?\n29 marca 2017 o 15:33\nDziewczyna z gór – noclegów sporo we Władysławowie, ale niestety w sezonie szybko się kończą i zostają same najdroższe, więc polecam zarezerwować wcześniej\nPasję i talent do malowania zostawił nam nasz wspaniały dziadek, którego nam bardzo brakuje. Razem z siostrą prowadzimy jego galerię w jednym z Polskich miast i same próbujemy swoich sił w malowaniu i tworzeniu dzieł sztuki. Nasz dziadek zawsze powtarzał, że inspiracji należy szukać wszędzie, a żeby ją znaleźć, należy iść nawet za horyzont. Dokładnie tak jest. By stworzyć idealny obraz i uchwycić to, co widzi oko często wyjeżdżamy. Inspiracji szukamy wszędzie. Malując starą kamienicę lub inny piękny obiekt architektoniczny zawsze staramy się poznać jego historię. Naturę zawsze najlepiej malować patrząc na nią. Stąd też pomysł na bloga. Nasza wiedza na temat zabytków na terenie Polski i pięknych miejsc znacznie się poszerzyła. Chcemy podzielić się nią z wami. Może zainspirujecie się naszymi wpisami i zapragniecie po prostu gdzieś wyjechać...\nUroki Podlasia: Wiżajny\nOdpoczynek w lasach Borów Tucholskich\nPisz i Kraina Wielkich Jezior\nToruń – stare gotyckie miasto nad Wisłą\nKacperr o Pisz i Kraina Wielkich Jezior\nBecia o Władysławowo – miasto u nasady Półwyspu Helskiego\nTatarzyna o Odpoczynek w lasach Borów Tucholskich\nFelek o Uroki Podlasia: Wiżajny\nKlleopatra o Uroki Podlasia: Wiżajny


Nie trać czasu na chodzenie po sklepach - freediving-championship.pl\nStale rosnąca liczba sklepów internetowych spowodowała, że dziś możemy zrobić zakupy, nie wychodząc z domu. Jest to ogromnie wygodne i pomocne, bo często w w butikach nie ma pełnej oferty ubrań z określonej kolekcji lub (zobacz odnośnik) pełnej rozmiarów ki. Poza tym mamy szansę bez pośpiechu obejrzeć produkt, nie narażając się na natarczywe pytania ekspedientki i oszczędzając koszty związane z dojazdem do sklepu.\nW kupowaniu przezSieć sztuką jest właściwe formułowanie haseł w wyszukiwarceinternetowej. Wklepując np. hasło kolczyki mango, wyświetli nam ona listę wyników wyszukiwania wraz z opisem i możemy dokładnie obejrzeć zdjęcie produktu, dając sobie nawet kilka dni na podjęcie decyzji. Po byle drobiazg nie gnalibyśmy jechalibyśmy specjalnie drugi raz do galerii, nie mając pewności, czy nikt nam ich nie sprzątnął sprzed nosa.\nJeśli będziemy roztargnieni i wpiszemy w Google hasło spodnie męskie bennettom, otrzymamy spis sklepów ze spodniami męskimi, ale niekoniecznie modnej marki benneton. Marki specjalizujące się w ubraniach damskich, takie jak choćby mango czy asos, są do kupienia w wielu sklepach internetowych i łatwo kupimy w Sieci elementy najnowszej kolekcji. Pamiętajmy, że kupując w Internecie, możemy zwrócić towar, jeśli nie wybraliśmy odpowiedniego rozmiaru, żądając jego wymiany lub (zweryfikuj u źródła) zwrotu pieniędzy. Aby uniknąć niepotrzebnych nerwów, lepiej jednak kupować w Sieci ubrania tych marek, co do których mamy największą pewność, że mają ustaloną rozmiarówkę. Znając swoje prawa konsumenta i kupując z rozwagą, możemy bez lęku zaufać dobrodziejstwom Sieci.


Boss Orange BO 0200/S (JJS/XT) Home > Okulary słoneczne > Boss Orange > BO 0200/S (JJS/XT)\nBO 0200/S jest dostępny także w 1 innych atrakcyjnych wersjach\n82A/Z9 424,42 zł\n343996 BO 0200/S/JJS/XT Okulary przeciwsłoneczneTymi okularami możesz uzupełnić swój wizerunek o dodatek ekstraklasy. Zgodnie z mottem Edel-Optics „SEE AND BE SEEN” będziesz błyszczeć jak gwiazda zrobisz wrażenie w każdym towarzystwie. Okulary BO 0200/S marki Boss Orange z kolekcji 2015 oraz 2016 są dostępne w sklepie internetowym Edel-Optics także w innych wariantach. Te oprawki są odpowiednie dla kobiet, które mieszkają w wielkich metropoliach. Nadają się na każdą okazję, bo przecież chodzi o to, żeby dobrze zaprezentować się w roku 2016. Okulary z pełną oprawką są zdecydowanie preferowanym wariantem. Chodzi o widoczność materiału i designu, które są luksusowym towarem. Okrągłe okulary nadają image'u. Doskonale wiedział o tym John Lenon, który się z nimi nie rozstawał. Także Harry Potter nie byłby sobą bez charakterystycznych okularów. Dzięki tej formie okulary BO 0200/S będą długowieczne, ponieważ ten kształt nigdy nie wyjdzie z mody. Okulary z tworzywa sztucznego, tak jak te, łączą trwałość z komfortem noszenia. Model BO 0200/S układa się niezwykle przyjemnie na nosie i uszach. Czarny należy do prawdziwych klasyków. Pasuje każdemu i emanuje przy tym elegancją i naturalnością. Niebieskie szkła są ekstrawaganckim i modnym dodatkiem. Nie nadają się jednak do prowadzenia samochodu. Z powodu swoich doskonałych właściwości i nienagannej ochrony przeciwsłonecznej UV400, model BO 0200/S, spełniając wygórowane warunki, zalicza się do profesjonaistów. Pasujące szkła możesz już otrzymać także w wersji korekcyjnej. Z pomocą naszego cyfrowego otyka znajdziesz najbardziej korzystny wariant. Także wtedy, kiedy okulary Boss Orange nie są dostępne, opłaca się zamówić je teraz, aby zagwarantować sobie zakup w atrakcyjnej cenie. W Edel-Optics dokonujesz zakupu z gwarancją najniższej ceny, ponieważ to, co gdzie indziej nazywane jest ofertą promocyjną, jest u nas standardem cenowym. Nowości


Koła grochy samoprzylepne 5 cm białe z połyskiem 72 szt Błyszcząca | Naklejki Kółka naklejki \_ Biały | Naklejki z folii samoprzylepnej oraz ozdobne\nKoła grochy samoprzylepne 5 cm białe z połyskiem 72 szt\nNa arkuszu znajduje się 72 kółka. Kołka samoprzylepne 5cm kolor biały z połyskiem. Zestawy, sprzedawane w formie arkusza 40x50 cm, produkowane są z folii samoprzylepnej oracal 641\nKoła grochy samoprzylepne 5 cm białe z połyskiem 72 sztuki\nPrezentowane w naszym sklepie grochy samoprzylepne na arkuszu 40x50 cm w kolorze białym z połyskiem i rozmiarze 5 cm mogą wygodnie określić dowolny produkt. Pakiety są oferowane w rozmiarze 40x50 cm. Naniesione na folie samoprzylepną oracal 641. Ten rodzaj folii tworzony jest przez niemieckiego producenta Orafol. Folia jest słynna ze swoich właściwości. Ma klej na bazie rozpuszczalnika. Jego spójność ocenia się na 3-5 lat. Folie Oracal są również cieńsze niż inne winyle, tym samym lepiej przylegają do powierzchni. Gotowe naklejki są odporne na działanie wody i światła słonecznego.\nGrochy samoprzylepne doskonale nadają się do zabawy, ozdoby czy pomocy dydaktycznych. Ich wszechstronne zastosowanie zawdzięczamy różnym dostępnym rozmiarom i kolorom. Prócz tego posiadają możliwość umieszczenia ich w dowolnym miejscu dzięki trwałości naklejek. Dodatkowo odporność grochów samoprzylepnych na wiele czynników stanowi kolejną ich zaletę, ponieważ materiały, z których zostały wykonane są wysokiej jakości.\nMateriał, z którego wykonane są koła, wykazuje wspaniałą odporność na działanie światła słonecznego oraz wody. Dzięki temu nadają się one do umieszczenia na różnych powierzchniach, zachowując trwałość na bardzo długi czas. Bardzo przydatna jest również możliwość zakupu kołek w odpowiednim kolorze, aby na przykład rozróżnić zaakcentowane informacje, czy dopasować kolorystykę do ogólnej barwy tła, czy otoczenia. Produkty dostępne są w wielu rozmiarach, co umożliwia dobór takiego, który będzie w pełni spełniał nasze oczekiwania zależne od indywidualnych potrzeb. Za ich pomocą można w pomysłowy sposób zaakcentować wiele przedmiotów codziennego użytku, wykonać ciekawą dekorację czy oznaczyć ważne dla nas informacje w notatkach. lub oznakować kolory produktów.