ceecoach- komunikacja full duplex, interkom do 6 osób grupie - radiotelefony.net.pl\nCEECOACH 1 pojedyncze - full duplex\nZnakomita jakość głosu: CEECOACH 1 zapewnia wyraźną, zrozumiałą komunikację nawet przy dużym hałasie w tle i na znaczne odległości.\nIdealny dla szkół sportowych: idealne narzędzie do coachingu dla 2 do 6 osób.\nZalety Ceecoach 1: Bardziej niezawodny niż standardowe systemy radiowe: CEECOACH umożliwia wolne od zakłóceń połączenie Bluetooth® na odległość do 500 metrów bez konieczności korzystania ze smartfonów lub sieci komórkowych.\nW zestawie 1 przewodowy zestaw słuchawkowy (2 zestawy słuchawkowe są dostarczane z zestawem Duo).\nCeecoach 1 - Proste i zrozumiałe\nElastyczny podział ról: każdą jednostkę można łatwo zdefiniować jako moderatora lub uczestnika. Oznacza to, że nie ma potrzeby stosowania specjalnych urządzeń nadawczych lub odbiorczych, a grupy można z łatwością rozbudowywać.\nTechnologia pełnego dupleksu: dwukierunkowa komunikacja między moderatorem a uczestnikiem (ami) jest możliwa przez cały czas, tj. Obie strony mogą rozmawiać i słuchać.\nMożliwe jest jednoczesne użycie: po sparowaniu jednostek CEECOACH nakładanie się częstotliwości jest niemożliwe. Ułatwia to jednoczesne trenowanie kilku grupom.\nŁatwość obsługi: wszystkimi funkcjami urządzenia można sterować za pomocą zaledwie 3 przycisków - nawet bez patrzenia na urządzenie.\nBateria o wysokiej wydajności: do 10 godzin rozmów i do 3 dni czuwania.\n1 x zestaw słuchawkowy Premium\n1 x kable do ładowania USB


Krem Sport 1 - Ozonrelive\nKrem SPORT 1 to nowy preparat o natychmiastowym działaniu rozgrzewającym, przez co zapobiega produkcji kwasu mlekowego.\nTlen, arginina, kapsaicyna, i karnityna to najważniejsze składniki produktu(mają być pogrubione).\nWskazany głównie w przypadku niewystarczającej rozgrzewki lub gdy mięsień jest szczególnie zmęczony i niegotowy do zamierzonego wysiłku. Stosowany podczas rozgrzewek przed treningiem lub zawodami, wspomaga dotlenienie tkanki mięśniowej i rozgrzanie powięzi mięśniowych. Natychmiast po zaaplikowaniu wywołuje długotrwały efekt rozgrzewający. Działanie kremu pomaga zapobiegać zerwaniu mięśni podczas intensywnego wysiłku. W celu zrównoważenia aktywności zmęczonych i rozciągniętych po wysiłku mięśni, powstał Krem SPORT 2 MED z tlenem i ozonem.\nSposób użycia: lekko wmasować. Po paru minutach krem całkowicie się wchłonie.\nBadania nie wykazały nietolerancji ani alergii na produkt.\nSkładniki: Aqua, Ozonized Olive Oil, Caffein, Arginine, Carnitine,Capsicum Annuum Fruit Extract, Carbomer, Acrylates/ C10-30 Alkyl Acrylate Crospolymer, Triethanolamine, Imidazolidinyl Urea, Disodium EDTA, Methylchloroisothiazolinone Methylsothiazolinone, Parfum.


II Liga Kobiet: Mieszana dyspozycja liderów - Polski Związek Piłki Siatkowej\nAnna Daniluk, foto: Piotr Sumara, 15 lutego 2021\nII Liga Siatkarek zagrała spotkania 19.rundy. Nie zawsze liderzy grup wywiązali się ze swoich ról.\nDo ważnego meczu doszło w grupie 1, gdzie lider tego koszyka: MKS Sokół Mogilno pokonał uplasowaną tuż ze nim Eneę Energetyk Poznań II. Spotkanie trwało cztery sety, a gra obu zespołów falowała. Pierwszą i trzecią partię siatkarki Sokoła wygrały bardzo wysoko, bo aż 25:13. Druga odsłona padła łupem rywalek, natomiast czwarta, zamykająca partia była najbardziej wyrównana.\nW grupie nr 2 AZS AWF Warszawa przegrał potyczkę z podwarszawską LTS Legionovią. Zawodniczki ze stolicy od początku źle weszły w mecz, przegrywając dwa pierwsze sety. W trzecim, wygrały na przewagi i tym samym przedłużyły swoje szanse w tym starciu. Zdeterminowane legionowianki, nie pozwoliły jednak na podział punktów, kończąc spotkanie w czterech odsłonach. Drugi w tabeli tej grupy BAS Białystok zrobił swoje, wygrywając za trzy punkty z Krótką Mysiadło.\nW grupie 3 pauzował Libero VIP Gwarant Aleksandrów Łódzki, a depczący mu po piętach MKS Chełmiec Wodociągi Wałbrzych uległ 0:3 MKS IgnerHome Volley Świdnica. Ostatni w tej grupie #VolleyWrocław II nie poprawił swojej sytuacji, ulegając Enerdze MKS Kalisz II.\nW grupie 4 spotkali się sąsiedzi z czuba tabeli: TKS Tomasovia Tomaszów Lubelski i Silesia Volley Mysłowice. Zgodnie z przypuszczeniami mecz był niezwykle ciekawy i wyrównany, a ostatecznego zwycięzcę wyłonił tie-break. W dodatkowym secie 15:8 wygrały siatkarki Silesii, które awansowały w tabeli, wykorzystując zaległe mecze SMS PZPS Szczyrk II.\nWyniki II Ligi Kobiet: http://statystyki.pzps.pl/pl/volleyball/2-liga-w,7447/45952/matches/all\nTabele II Ligi Kobiet: http://statystyki.pzps.pl/pl/volleyball/2-liga-w,7447/45952/standings/league


Courtney Thompson w Volero Zurych chce dorównać swojej idolce - Sport WP SportoweFakty\nCourtney Thompson w Volero Zurych chce dorównać swojej idolce\nByła rozgrywająca Budowlanych Łódź przyznała w rozmowie z portalem SportoweFakty.pl, że jest zachwycona pobytem w nowym klubie i chce pomóc mu w osiąganiu zamierzonych sukcesów.\nMichał Kaczmarczyk 07 Grudnia 2013, 18:42\nMKS ponownie słabszy od mistrzyń Szwajcarii - relacja z meczu Tauron MKS Dąbrowa Górnicza - Volero Zurych\nDoskonale znana polskim kibicom Amerykanka Courtney Thompson pokierowała swoją nową drużynę, Volero Zurych, do zwycięstwa 3:2 nad Tauronem MKS Dąbrowa Górnicza. Była zawodniczka Budowlanych Łódź przyznała w pomeczowej rozmowie, że środowe starcie w hali "Centrum" nie było dla jej zespołu łatwe. - To była prawdziwa walka! Nie przesadzę, jeżeli powiem, że musiałyśmy po prostu bić się o każdy punkt z przeciwnikiem. Miałyśmy naprzeciwko siebie doskonałą drużynę, poza tym w Polsce są idealne warunki do uprawiania siatkówki. Grałyśmy w obecności wielu wspaniałych fanów i dla nich stworzyłyśmy dobre widowisko. Jesteśmy bardzo szczęśliwe, że sobie poradziłyśmy - powiedziała reprezentantka USA.\nThompson w trakcie spotkania nie miała łatwego zadania, ponieważ jej koleżanki nie zawsze radziły sobie z doskonale realizującymi defensywną taktykę dąbrowiankami. Polski zespół wyłączył na długi czas z gry Kubankę Kenię Carcaces, liderkę w ataku Volero, ale na szczęście dla mistrzyń Szwajcarii swój dzień miała atakująca Olesia Rychljuk, zdobywczyni 30 punktów. - Wspaniałą rzeczą dla mnie w tym sezonie jest to, że mam w drużynie naprawdę doskonałe atakujące, dysponujące ogromną siłą. Ale poza tym potrafią one dostosować się do warunków panujących w danych meczu i zmieniać swoje zagrania w zależności od różnych sytuacji. Jestem częścią drużyny dopiero od trzech tygodni, dlatego dopiero uczę się współpracy z resztą zespołu, czyli kogo i kiedy mam "uruchamiać". Na szczęście z tak dobrze atakującymi zawodniczkami moja praca to prawdziwa przyjemność - stwierdziła rozgrywająca.\nAmerykańska zawodniczka dołączyła do drużyny z Zurychu w trakcie sezonu, ponieważ włodarze klubu byli niezadowoleni z postawy Karine Guerry de Souza. Dlaczego Thompson zdecydowała się wrócić do Szwajcarii po czterech latach? - Volero ma przygotowany program rozwoju na każdy kolejny sezon, to bardzo fascynujący projekt. Poza tym jest to uznany klub w całym siatkarskim świecie. To dla mnie zaszczyt, że mogę tutaj występować - była siatkarka Volley Koeniz nie kryła radości.\nRozgrywająca Volero ma nadzieję, że pobyt w Szwajcarii będzie dla niej owocniejszy niż przygoda z polską siatkówką\nSympatyczna Amerykanka zdradziła jeszcze jeden powód, dla którego związała się właśnie z Volero. To chęć spełnienia marzeń sprzed lat i nawiązania do osiągnięć swojej sportowej idolki. - Pamiętam, jak oglądałam grę Robyn Ah-Mow, mojej wielkiej bohaterki, która występowała w Zurychu przez kilka lat. Kiedy otrzymałam ofertę, byłam naprawdę podekscytowana, aż przechodziły mnie ciarki! To naprawdę wspaniałe być częścią tak doskonale zorganizowanego klubu. Jestem tu po to, by pomóc zespołowi wygrać każdy kolejny mecz - przyznała zawodniczka.\nKrystyna Strasz: Wiedziałyśmy, że wyjdziemy z dołka (wideo)\nWspomniana Robyn Ah-Mow to urodzona w 1975 rozgrywająca i była reprezentantka USA, która zdobyła z kadrą srebro olimpijskie w Pekinie, dwukrotnie sięgała po brąz Pucharu Świata (2003, 2007) i złoto World Grand Prix w 2001 roku. Thompson zdołała już nawiązać do sukcesów swej idolki i sięgnąć po srebrny medal na olimpiadzie, w tym wypadku londyńskiej. Tu podobieństwa między zawodniczkami się nie kończą: obie mają... dokładnie 173 centymetry wzrostu! Rozgrywająca Volero przyznała, że marzą jej się inne osiagnięcia Ah-Mow, która trzykrotnie zdobywała mistrzostwo Szwajcarii.\nObecnie w europejskiej siatkówce kobiet rządzą niepodzielnie zespoły z Rosji, Turcji i Azerbejdżanu. Czy według Amerykanki Volero ma szansę wedrzeć się do czołówki klubów kontynentu w najbliższych latach? - Oczywiście! Przecież wszystko jest możliwe, choć nie ukrywam, że czeka nas jeszcze wiele pracy, zanim zaczniemy grać na zakładanym, najwyższym poziomie. Najważniejsze, że nasza grupa ma bardzo dobre nastawienie do ciężkiej pracy, pomaga nam świetny sztab szkoleniowy i wspaniały prezes (Stav Jacobi - przyp. red.). Ich wymagania wobec nas są spore, ale jednocześnie starają się, by zapewnić nam wszystko. To bardzo ważne - zaznaczyła Thompson.\n- Polska to dla mnie zdecydowanie najlepszy kraj do gry w siatkówkę. Kto wie, być może jeszcze kiedyś przyjdzie mi tutaj zamieszkać, ale na razie jestem częścią ważnego projektu w Szwajcarii - odpowiedziała siatkarka znana łódzkim kibicom na pytanie o wspomnienia związane z Polską.\nEleonora Dziękiewicz: Decyzja o powrocie do kadry była trudna\nSiatkarka Volero Zurych: Jestem pewna, że pokonamy dąbrowianki drugi raz\nEuropejskie puchary Liga Mistrzyń Dąbrowa Górnicza Polska MKS Dąbrowa Górnicza Siatkówka w Europie Szwajcaria Zurych Volero Zurych Siatkówka Courtney Thompson\nTauron Liga: BKS Stal Bielsko-Biała i DPD Legionovia Legionowo wygrały po raz drugi\nLiga rosyjska. Zwycięski początek Polaków. Muzaj przyćmił Bednorza\nPlusLiga. Złe miłego początki. Aluron CMC ograł na wyjeździe Indykpol AZS\nSiatkówka. Koronawirus. Turcja i Ukraina nie zagrają w ME U-20\nPlusliga. Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle lepsza w hicie kolejki od PGE Skry Bełchatów\nSiatkówka - Relacja Live PGE Skra Bełchatów vs Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle\nPiotr Kantor o zwariowanym sezonie 2020. "Wiatr urywał głowę"


Kawior i popiół | Przegląd\nAutor: Andrzej Walicki\t| Kwiecień 13, 2009\nKsiążka Marci Shore o grupie wpływowych lewicowych pisarzy przeciwstawia się antykomunistycznym stereotypom\nPoniżej drukujemy (za „Dziś” nr 3/2008) karty dziennika prof. Andrzeja Walickiego, zapisane po opublikowaniu amerykańskiego wydania książki Marci Shore „Kawior i popiół” i po pierwszych reakcjach na nią w „Gazecie Wyborczej”.\nWybitne książki na tematy polskie są na Zachodzie rzadkością, a zatem już z tego względu zasługują na zainteresowanie. Tym bardziej gdy ich autorzy reprezentują punkt widzenia różny od naszych stereotypów, niepopularny w polskich kręgach opiniotwórczych. Było tak np. w przypadku książki Dawida Osta „Klęska Solidarności”.\nWybitna książka Marci Shore1, w 2004 r. nagrodzona prestiżową nagrodą historyczną Fraenkel Prize, recenzowana była w „Gazecie Wyborczej” przez Dawida Warszawskiego („Futuryści w kompanii karabinów”, „GW” 6-7.05.2006), ale przekładu się nie doczekała2. Aktualność problematyki polsko-żydowskiej, w tym również rozliczeń z tzw. żydokomuną, nie zmniejsza się jednak, a wprost przeciwnie. Dlatego sensowne wydaje mi się opublikowanie refleksji, które spisałem po lekturze tej książki, a także artykułu o niej D. Warszawskiego w maju 2006 r.\nPrzedmiotem książki „Kawior i popiół. Życie i śmierć pokolenia oczarowanych i rozczarowanych marksizmem” są losy wybitnej, wpływowej i reprezentatywnej grupy lewicowych pisarzy, powiązanych przeważnie (choć nie zawsze) z futuryzmem i (również nie zawsze) z Komunistyczną Partią Polski. Z punktu widzenia autorki, miał to być ważny rozdział w intelektualnej historii Europy Środkowo-Wschodniej. Recenzent „Gazety Wyborczej” wykazał zaskakujące lekceważenie tego ujęcia, redukując treść książki do opisu dziwacznych i trudno dziś zrozumiałych ideologicznych aberracji grona literatów.\nPrzejawił się w tym, jak sądzę, zarozumiały ahistoryzm antykomunistycznego triumfalizmu.\nW optyce Warszawskiego, marksizm to kierunek całkowicie przebrzmiały,\nniegdyś znajdujący wyraz głównie w ideologicznych anatemach, w donosach do NKWD i w samokrytykach na zebraniach partyjnych, niemający żadnego odniesienia do rzeczywistości, w której święcił triumfy, a tym bardziej do naszej współczesności. Bohaterowie książki – lewicowi, komunizujący pisarze okresu międzywojennego, tacy jak Stawar, Stande, Bruno Jasieński, są dziś gruntownie zapomniani i nie wiadomo, czy w ogóle warto o nich pamiętać; pozostały po nich „co najwyżej strzępki legendy, i to głównie czarnej. Komuniści. Zdrajcy”. Nawet Broniewski i Tuwim błąkają się tylko „na obrzeżach pamięci”, a Czesław Miłosz przetrwał głównie „dzięki Noblowi i napisowi na gdańskim pomniku”. Czyżby? Naprawdę?\nWarszawskiego na pewno nie zachwyca ten stan rzeczy, ale jednak uważa go za naturalny i w gruncie rzeczy uzasadniony. Nie grzeszy sympatią do literackiej lewicy, Broniewskiemu przypisuje „fundamentalną hipokryzję”, Tuwimowi zaś „bezgraniczną głupotę polityczną”. Wymowa recenzowanej książki jest dlań całkowicie jednoznaczna: ze „ślepego zauroczenia marksizmem” w okresie międzywojennym, pozostały dziś jedynie popioły, bez ukrytego w nich diamentu. Takie czy inne pozytywne cechy bohaterów książki nie mogą i nie powinny zmienić surowego osądu historii. Osobiste dzieje komunistycznych i komunizujących pisarzy międzywojennych mogą być dla nas co najwyżej dodatkową przestrogą, dodatkowym potwierdzeniem tego, co i tak wiemy o komunistycznym „parowozie historii”.\nDawid Warszawski nie cieszy się sympatią współczesnej prawicy polskiej i z pewnością nie chciałby być do niej zaliczany. Mimo to jednak jego refleksje nad książką młodej uczonej amerykańskiej odzwierciedlają wiele stereotypów myślowych polskiej prawicy narodowej, niechcącej traktować marksistowskiego komunizmu na serio, widzącej w nim kierunek importowany, zupełnie obcy polskiej glebie narodowej, prowadzący prostą drogą do narodowej apostazji i zwykłej zdrady. Rzecz w tym jednak, że Marci Shore nie ma z tymi stereotypami nic wspólnego. Książka jej nie zawiera argumentów na rzecz ich utrwalenia i umocnienia polskich antykomunistów w dobrym mniemaniu o sobie. Wprost przeciwnie: oryginalność jej polega na tym właśnie, że przeciwstawia się antykomunistycznym stereotypom z pozycji lewicowych, unikając jednocześnie jakiejkolwiek idealizacji przedmiotu swych badań i dystansując się od złudzeń opisywanej epoki.\nSpróbujmy to sprecyzować. We wstępie do książki autorka stwierdza, że przedmiot jej badań jest dowodem na rzecz tezy, iż „polski marksizm powinien być traktowany na serio, jako autentycznie rodzimy nurt myśli”, wywierający znaczny wpływ na polskie życie intelektualne na długo przed uzależnieniem Polski od ZSRR (s. 8). Polemizuje w tej sprawie z Miłoszem, podkreślając, że marksizm okresu międzywojennego, w odróżnieniu od powojennej stalinizacji Polski, nie był uprawianiem „Ketmana” lub połykaniem „pigułki Murti Binga”. Był integralną częścią marksizmu ogólnoeuropejskiego, jako reprezentatywnej ideologii nowoczesności, ideologii całkowicie podporządkowującej teraźniejszość przyszłości i w tym sensie futurystycznej,\npokrewnej futuryzmowi jako kierunkowi literackiemu.\nMarksizm tak pojęty nigdy nie stał się kierunkiem przestarzałym, zasługującym na lekceważenie; zrozumienie marksizmu jest bowiem do dziś dnia koniecznym warunkiem zrozumienia europejskiej (i nie tylko) nowoczesności. Stanowisko to wsparła Marci Shore powołaniem się na esej Jacques’a Derridy „Widma Marksa”, postulujący rewindykację Marksowskiego dziedzictwa, głoszący, że Europa ponownie stanie przed widmem marksizmu, że widmo to jest zapowiedzią przyszłości i że duch marksizmu – marksistowski heglizm, pojęcie postępu i teleologii historii – pozostanie z nami na zawsze (s. 8).\nJest to oczywiście dokładnym przeciwieństwem poglądów Dawida Warszawskiego. Publicysta ten zapytuje, „czy w ogóle warto pamiętać” o komunistycznych fascynacjach wpływowej grupy pisarzy polskich? Autorka amerykańska, całkowicie wolna od skądinąd bezkrytycznej idealizacji tej grupy, dowodzi, że były to fascynacje głębokie, mocno osadzone w swej epoce i że nie wolno o nich zapomnieć. To, co dla Warszawskiego jest przykładem zasadniczo błędnego wyboru drogi, wynikającego z politycznej głupoty, w książce Marci Shore interpretowane jest w kategoriach tragizmu – i to tragizmu świadczącego na korzyść ówczesnej Polski, dowodzącego bowiem, że była ona nie konserwatywnym zaściankiem, lecz organiczną częścią Europy. W tym ujęciu istotą tragizmu komunizujących pisarzy międzywojennego dwudziestolecia było nie to, że wybrali marksizm, lecz to, że nie potrafili twórczo przezwyciężyć jego postaci dogmatycznej, przez przejście do marksizmu rewizjonistycznego i powrócenie w ten sposób do najgłębszych źródeł własnej myśli (s. 376). W momencie załamania się stalinowskiego marksizmu byli już starzy, przygnieceni ciężarem swej przeszłości, a więc niezdolni do wykrzesania z popiołów iskry nadziei.\nKontrast między perspektywą publicysty „Gazety Wyborczej” a perspektywą lewicującej intelektualistki amerykańskiej przybiera formę szczególnie ostrą w interpretowaniu relacji między obowiązkiem wobec własnego narodu a opcją internacjonalistyczną. W optyce Warszawskiego, Wanda Wasilewska – córka Leona Wasilewskiego, najwybitniejszego znawcy spraw narodowościowych w obozie piłsudczykowskim – z chwilą zbliżenia się do Stalina, dobrowolnego przyjęcia obywatelstwa radzieckiego i opowiedzenia się za odbudowaniem Polski w postaci radzieckiej republiki, zasłużyła „na miano zdrajczyni”. Natomiast Marci Shore – reprezentantka rozpowszechnionej w USA „antyesencjalistycznej” vel „konstruktywistycznej” teorii tożsamości, głoszącej, że człowiek współczesny ma z reguły wiele tożsamości, z których każda jest tworem jego własnych wyborów – ma w tej kwestii zupełnie inne zdanie. Wanda Wasilewska jest w jej oczach doskonałą egzemplifikacją tezy, że tożsamość nie jest czymś danym i niezmiennym, że cechuje ją raczej płynność i zależność od świadomych wyborów i że łączenie w jednej osobie tożsamości polskiej z radziecką, w wersji zarówno internacjonalistycznej, jak i swoiście ukraińskiej (ze względu na męża), nie było zjawiskiem „nienormalnym”, uzasadniającym zdziwienie i oburzenie\n(s. 373-374). Równie pouczającym przykładem „wielotożsamościowości” są w książce bracia Bermanowie – Jakub i Adolf, łączący marksistowski komunizm z polskością i żydowskością zarazem, u Jakuba wyrażoną w postaci „czerwonej asymilacji”, a u Adolfa w opcji syjonistycznej.\nPrzywykliśmy traktować Jakuba Bermana,\ngłównego ideologa i szarą eminencję reżimu bierutowskiego, jako „człowieka znikąd”, wykonującego jedynie zlecenia Moskwy, niezakorzenionego w kulturze polskiej, postawionego na czele „frontu ideologicznego” w Polsce, bez przygotowania do tej roli. Recenzowana książka komplikuje ten obraz, wskazuje bowiem, że Berman – uczeń i protegowany Ludwika Krzywickiego – już w latach międzywojennych spełniał rolę głównego łącznika między Komunistyczną Partią Polski a środowiskiem lewicy literackiej. W latach powojennych głosił dość oryginalną wersję ideologicznej legitymizacji Polski Ludowej, kładł bowiem nacisk nie tyle na ideały komunistyczne, co na konieczność dziejową i względy geopolityczne, argumentując jednocześnie na rzecz względnie łagodnych metod wprowadzania nowego ustroju oraz przeciwstawiając się przenoszeniu do Polski radzieckiej „walki z kosmopolityzmem”. Stalin miał go więc za dobrego kandydata na „kosmopolitę” (s. 268), a w kręgach progomułkowskich uważano go za reprezentanta tendencji „syjonistyczno-rewizjonistycznej” (s. 356).\nInformacje te uzupełniła autorka ukazaniem losów całej rodziny Bermanów. Ojciec Jakuba, jego siostra Anna (z zawodu germanistka), jej mąż i sześcioletnia córka zginęli w nazistowskim obozie zagłady. Wkrótce potem zagazowany został w Treblince brat Jakuba, syjonista Mieczysław. Najmłodszy z braci, Adolf, łączący przed wojną zaangażowanie syjonistyczne z uczestnictwem we Froncie Ludowym Wandy Wasilewskiej, uniknął takiego losu dzięki udanemu przejściu z warszawskiego getta na stronę aryjską. W przeświadczeniu, że walka z nazizmem jest celem absolutnie nadrzędnym dla wszystkich uczestników ruchu oporu, nawiązał kontakty zarówno z podziemiem prokomunistycznym, jak i z Armią Krajową. Jego łącznikiem z AK był młody Władysław Bartoszewski, z którym założył słynną organizację pomocy Żydom „Żegota” (s. 227). W roku 1950 wyemigrował do Izraela, gdzie wybrany został na posła do Knesetu. Nie widział jednak\nżadnej potrzeby wyrzekania się marksizmu\ni do końca życia podkreślał swój związek z polskością. W 1962 r. współorganizował celebrowanie w Izraelu pamięci Broniewskiego, a rok później pisał z entuzjazmem o wieczorze poświęconym pamięci Żeromskiego (s. 355). Władysław Bartoszewski traktował go z wielkim szacunkiem. W październiku 1968 r., korzystając z wyjazdu do Austrii, napisał do niego list, wyrażający głębokie ubolewanie z powodu antysemickiej kampanii w PRL, prowadzonej pod pretekstem „antysyjonizmu”. Dziesięć miesięcy później, tym razem z Londynu, napisał do Adolfa Bermana jeszcze raz, łącząc przyznanie się do wstydu za wyczyny antysemitów z wyrazami serdecznej pamięci o wspólnej walce w czasach niemieckiej okupacji (s. 358).\nZ punktu widzenia Marci Shore, losy rodziny Bermanów – podobnie jak losy większości opisanych w jej książce lewicujących pisarzy pochodzenia żydowskiego, z Tuwimem łącznie – były organiczną częścią losów zbiorowości, którą Isaak Deutscher określił sugestywnym mianem „nieżydowskich Żydów”. Definiowało ono tę część inteligencji żydowskiej, która zerwawszy z tradycyjnym judaizmem, pragnęła integrować się ze społeczeństwem polskim na gruncie uniwersalistycznych idei komunistycznej lub komunizującej lewicy. Aleksander Wat używał w tym kontekście terminu „czerwona asymilacja”, nacjonalistyczna prawica polska mówiła (i nadal mówi), jak wiadomo, o „żydokomunie”.\nWedle powszechnie znanego prawicowego stereotypu, „żydokomuna” odegrała w dziejach Polski rolę złowrogą, zdradziecką lub wręcz agenturalną. To ona właśnie wepchnęła naiwnych politycznie lewicowych pisarzy polskich (np. Władysława Broniewskiego) w objęcia sowietyzmu, następnie zaś próbowała rządzić w zwasalizowanej Polsce we własnym interesie, bezwzględnie zwalczając najsłuszniejsze narodowe aspiracje Polaków. Ale istnieje również krytyka „żydokomuny” ze stanowiska diametralnie przeciwstawnego, reprezentowanego przez antykomunistów programowo przyznających się do żydowskości. W odniesieniu do bohaterów omawianej książki, bardzo wyraziście sformułował tę krytykę Dawid Warszawski. Zacytujmy: „Żydowskie pochodzenie było dla nich jedynie biograficznym przypadkiem, nie na tyle nawet ważnym, by z nim zrywać – ono w ich oczach po prostu nie istniało. Mieczysław Braun został zamordowany w warszawskim getcie. Watów antysemityzm dogonił na kazachskich stepach. Wygodzki został w końcu z Polski wyszczuty. Historia bezwzględnie zweryfikowała ich przeświadczenie, że światu nic do tego, kim są. To przeświadczenie wylądowało na jej śmietniku – razem z innymi nadziejami i złudzeniami. Na tym samym śmietniku, na którym chcieli złożyć stary świat”.\nGłówną wartością książki Marci Shore – całkowicie zignorowaną niestety przez Warszawskiego – wydaje mi się to właśnie, że ujmuje ona problem polskiej „żydokomuny” w sposób historyczny, sytuacyjny, z intencją zrozumienia, a nie „rozliczania”, i ze świadomym dystansem wobec antykomunistycznego triumfalizmu. Nie przypisuje wyboru marksizmu jakiemuś dziwacznemu zaślepieniu lub „bezgranicznej głupocie”; przeciwnie, stara się zrozumieć międzywojenny marksizm polski jako „żywe doświadczenie” ówczesnej lewicy (s. 6), widząc w nim dowód, że inteligencja polska żyła wówczas problemami ogólnoeuropejskimi, bez zasklepiania się w narodowym prowincjonalizmie. Nie ulega również pokusie minimalizowania żydowskiego aspektu ówczesnych zaangażowań prokomunistycznych, przeciwnie – stwierdza wprost, że w pewnym istotnym sensie cała książka dotyczy „kwestii żydowskiej” w Polsce (s. 5). Ukazując Jakuba Bermana jako jednego z głównych inspiratorów ówczesnej lewicy literackiej, podważa rozpowszechnioną opinię o KPP jako partii totalnie izolowanej ponoć w społeczeństwie polskim i niewywierającej istotnego wpływu na życie kulturalno-umysłowe. Nie podziela także przytoczonego wyżej poglądu, jakoby polscy „nieżydowscy Żydzi” całkowicie ignorowali swe pochodzenie, uznając je za problem mało ważny, a nawet w ogóle nieistniejący; przeciwnie – wskazuje przecież, że nie tylko Bermanowie, lecz również tak ważni przedstawiciele „żydokomuny literackiej” jak Adam Ważyk i Julian Stryjkowski, pochodzili z rodzin\nrozdartych między komunizmem a syjonizmem, polskością a żydowskością\n(s. 5) i ani na chwilę nie zapominali o swoich korzeniach.\nGłówne zadanie swej książki określiła autorka jako próbę zrozumienia, co oznaczało przeżycie marksizmu przez Europejczyków, wschodnich Europejczyków i żydowskich intelektualistów dwudziestego wieku (s. 6). Realizując to zadanie, zignorowała cezurę II wojny światowej, uznała bowiem (wyrażając to już w samym tytule książki), że rzeczywistym końcem komunistycznej lub komunizującej lewicy okresu międzywojennego był w Polsce okres antysemickiej kampanii 1968 r. Odnotujmy, że takie samo stanowisko zajął znacznie wcześniej szwedzki badacz Jaff Schatz, w bardzo interesującej monografii „Pokolenie. Wzlot i upadek żydowskich komunistów w Polsce”3, zakończonej konkluzją, że ludzie uczynieni wówczas przedmiotem ideologicznej nagonki byli zapewne „ostatnimi prawdziwymi millenarystami lub, mówiąc ich własnym językiem, ostatnimi prawdziwymi komunistami”. A jeszcze wcześniej istotnym argumentem na rzecz podobnej tezy był zbiór wywiadów Teresy Torańskiej pt. „Oni” (Londyn 1985). Większość jej rozmówców reprezentowała przecież pokolenie ostatnich „prawdziwych komunistów”, wśród których postacią najwybitniejszą był bez wątpienia Jakub Berman (usunięty z partii już w 1957 r.).\nOsobiście uważam, że uczynienie roku 1968 zasadniczą cezurą dziejową ma jednak uzasadnienie dość słabe. Mocne zapewne w odniesieniu do „zawodowych rewolucjonistów” z kręgu KPP, ale słabe w odniesieniu do szerszych kręgów polskiej lewicy, dla której okresem przełomowym były z całą pewnością narodziny nowej państwowości polskiej w roku 1945. Postacią reprezentatywną, a zarazem najgłębiej powiązaną ze złożonym kompleksem relacji polsko-żydowskich, był wówczas Julian Tuwim, jak najdalszy wszak od jakiejkolwiek komunistycznej ortodoksji. To on właśnie, we wspaniałej „Modlitwie” (z „Kwiatów polskich”), którą liczni przedstawiciele polskiej inteligencji znali na pamięć i powtarzali ze wzruszeniem, witał przyszłą Polskę Ludową:\nChmury nad nami rozpal w łunę.\nUderz nam w serca złotym dzwonem.\nMarci Shore poświęca wiele uwagi listowi otwartemu Tuwima pt. „My, Żydzi polscy” (s. 236-237), opublikowanemu w Tel Awiwie w 1944 r. Poeta określa się w nim jako Polak z wyboru, a jednocześnie jako Żyd „z powodu krwi”. Nie krwi płynącej w żyłach, ale niewinnie przelanej krwi milionów Żydów, w tym własnej matki, wyrzuconej przez nazistów na bruk z okna jej łódzkiego mieszkania (s. 283). W tej perspektywie trudno nie zrozumieć innych słów „Modlitwy”, także wyrażających prawdę tego czasu:\nPierwszym zadaniem historyka myśli i postaw ludzkich jest rozumienie, dopiero potem może być miejsce na osądzanie. Książka intelektualistki amerykańskiej dowodzi, że w złożonej problematyce relacji polsko-żydowskich oraz relacji między polskim patriotyzmem a międzynarodowym komunizmem, spojrzenie z zewnątrz jest niezbędnym uzupełnieniem perspektywy etnocentrycznej, niesłusznie utożsamianej z patriotyzmem polskim.\nAutor jest historykiem idei, filozofem, publicystą, wybitnym znawcą historii polskiej i rosyjskiej myśli politycznej, wykładał m.in. na Notre Dame University (USA) i w Oksfordzie\n1 Caviar and Ashes. A Warsaw Generation’s Life and Death ln Marxism, 1918-1968, Yale University Press, New Haven-London 2006\n2 Polskie wydanie: Kawior i popiół. Życie i śmierć pokolenia oczarowanych i rozczarowanych marksizmem, tłum. Marcin Szuster, Świat Książki, Warszawa 2008\n3 J. Schatz, The Generation. The Rise and Fall of the Jewish Communists of Poland, Berkeley-Los Angeles-Oxford 1991\nUkraina – amerykańska wojna


Pokoje gościnne i apartament MONIKA 10 min do plaży bon turystyczny - Kołobrzeg\nPokoje gościnne i apartament MONIKA 10 min do plaży bon turystycznykwatery prywatne - pokoje gościnne\nObiekt Pokoje gościnne i apartament MONIKA- 10 min do plaży, bon turystyczny położony jest w miejscowości Kołobrzeg w regionie zachodniopomorskie i oferuje bezpłatne WiFi, plac zabaw, ogród oraz bezpłatny prywatny parking.\nW naszej ofercie m.in.: WiFi, gaśnice, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, część przeznaczona dla palących, wspólna kuchnia, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, plac zabaw dla dzieci, transfer lotniskowy, dostęp do Internetu, sprzęt do grillowania, bezpłatny parking, wędkowanie, parking na miejscu, plac zabaw, parking, prywatny parking, transfer lotniskowy (dodatkowa opłata), ogród, bezpłatne WiFi, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, meble ogrodowe.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Pokoje gościnne i apartament MONIKA- 10 min do plaży, bon turystyczny o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nDom wakacyjny 3 osobowy (1 łóżko piętrowe, 2 rozkładane sofy - 17 mkw);\nDom wakacyjny 3 osobowy (1 łóżko piętrowe, 1 rozkładana sofa - 16 mkw);\nDom wakacyjny 4 osobowy (1 łóżko piętrowe, 1 rozkładana sofa - 18 mkw);\nOferta naszego partnera Booking.com BG.256558


Plany Wakacyjne - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: co robimy na wakacjach okres wakacyjny\nWięcej na temat: last minute wakacje wczasy\nCiepłe morze zamiast chłodnego Bałtyku. Gdzie na wakacje wyjeżdżają piotrkowianie i bełchatowianie?\nNiepokoje w krajach arabskich i w Grecji nie zniechęcają do wojaży mieszkańców Piotrkowa i Bełchatowa. Cena i jeszcze raz cena - to w tym roku determinuje wybór wakacyjnego kierunku wśród piotrkowian i bełchatowian.\nWięcej na temat: wakacyjne wyjazdy Piotrków urlop wycieczka Piotrków gdzie jechać Piotrków gdzie na wakacje Piotrków wakacyjne wyjazdy Bełchatów gdzie na wakacje Bełchatów\nKapryśna wakacyjna pogoda zniechęca do spędzania urlopu w Polsce. Oborniczanie chętnie pukają do drzwi biur podróży, zapewniając sobie wymarzony wypoczynek. Jakie kierunki najczęściej wybierają mieszkańcy powiatu obornickiego na wakacyjne wojaże?\nWięcej na temat: wakacje oborniki biuro el sol oborniki dokad na wakacje oborniki dokad na wakacje 2017\nWięcej na temat: wakacje wypoczynek Turcja wypoczynek toruń wakacje toruń\nWakacje we wrześniu - jak zaplanować, by wyszło tanio (LAST MINUTE, CENY)\nWakacje we wrześniu? Dlaczego nie? 3 tysiące złotych – nawet tyle możemy zaoszczędzić, wybierając się na urlop we wrześniu i korzystając z jesiennych promocji. Podpowiadamy, gdzie warto się wybrać na wakacje, by zapłacić jak najmniej. Jak je zaplanować, by wyszło tanio.\nWięcej na temat: wakacje we wrześniu wrzesień gdzie na wakacje urlop we wrześniu


Słup Pokoju – Wikipedia, wolna encyklopedia\nSłup Pokoju przed kościołem św. Marcina przy ul. Grodzkiej 58 w Krakowie\nSłupy Pokoju – słupy stawiane jako pomniki pokoju przez członków i sympatyków Towarzystwa Modlitwy o Pokój Światowy. Popularyzują one przesłanie Niech ludzkość świata żyje w pokoju.\nOd początku tego projektu w 1976 roku, na całym świecie postawiono ponad 60 tys. słupów w prawie 100 krajach. Najczęściej stoją przed świątyniami różnych wyznań, ale umieszczane są również na terenach uniwersytetów, urzędów państwowych czy organizacji społecznych. W celu upowszechniania przesłania, Towarzystwo drukuje je także na nalepkach, kartach oraz różnego rodzaju gadżetach. W Japonii, gdzie w 1955 roku powstała organizacja, ponad 6 milionów nalepek można spotkać w oknach sklepowych, na słupach telefonicznych, tablicach ogłoszeń itp. Obecnie siedziba organizacji mieści się w Nowym Jorku.\nW Polsce Słupy Pokoju znajdują się m.in. w Krakowie, przed kościołem św. Marcina, jako pamiątka Światowego Dnia Modlitwy o Pokój w 1993 roku; w Przesiece koło Jeleniej Góry, na terenie ośrodka buddyjskiego oraz w Grabniku na terenie ośrodka buddyzmu tybetańskiego Karma Kagyu, w Koszalinie na Placu Pokoju, w Warszawie w ogrodzie Muzeum Azji i Pacyfiku przy ulicy Solec 24. W SP 113 im. Adama Rapackiego we Wrocławiu.\nTradycyjnie na każdej z czterech stron słupa znajduje się przesłanie w jęz. japońskim i angielskim oraz w dwóch innych wybranych językach. Dla przykładu na słupie w Grabniku jest to jęz. polski i tybetański, na słupie w Krakowie i Koszalinie – polski i niemiecki.\n↑ Zdjęcie na Instagramie użytkownika Muzeum Azji i Pacyfiku • 29 Kwi, 2016 o 3:12 UTC, Instagram [dostęp 2016-04-29] .\nOficjalna strona projektu Słupy Pokoju


Bitwa o literaturę. Hłasko revisited / lublin.eu - oficjalny portal miasta Lublin\nData rozpoczęcia 2016-02-23\nGoście: Radosław Młynarczyk, Krzysztof Varga\nCo wiemy, a czego jeszcze nie wiemy o Marku Hłasce? Czy pisarz potrzebuje nowej lektury, nowych krytycznych wydań? Jakie miejsce zajmuje dziś w historii polskiej literatury? Czy wydanie “Wilka” zmieni spojrzenie krytyków i czytelników na Hłaskę?


RELAKSUJĄCA WODA ANANASOWO-TRUSKAWKOWO-MIĘTOWA - Przepisy kulinarne, zdrowa dieta - DAFI BLOG - Przepisy kulinarne, zdrowa dieta – DAFI BLOG\nRELAKSUJĄCA WODA ANANASOWO-TRUSKAWKOWO-MIĘTOWA 17.07.2019\nDieta często powoduje w nas niepokój, ale wszystkie troski możemy zniwelować jedną szklanką tej smacznej wody z wyjątkowymi dodatkami. Ta naturalna słodycz z dodatkiem mięty doda mnóstwo energii i pozwali się odprężyć. Ananas wspomaga leczenie zaburzeń nerwowych i powoduje spalanie nadwyżek kalorycznych. Czas przelać eliksir medytacji do szklanki i polubić swoją wagę!\nTruskawki i ananasa należy pokroić na mniejsze kawałki. Wymieszać wszystkie składniki w karafce Dafi, zalać wodą filtrowaną i zamieszać. Po 20 minutach zamieszać ponownie. Napój jest gotowy do spożycia.\nPrzygotowany napój warto dodatkowo ozdobić listkami mięty, które mogą nie tylko nadać mu smaku, ale też ozdobić karafkę z napojem.\n10.07.2014 ALTERNATYWNE METODY ODCHUDZANIA 08.10.2018 SELEN W DIECIE. ROLA, ŹRÓDŁA, NIEDOBÓR I NADMIAR


#51 2006-11-23 21:29:20\nno wiem ze "wymaz" przezyje tylko ja zastanawialem sie nad sama mozliwoscia tzn co Pani Dorota na to aby kazdy material wysylac b o wysylce moczu,nasienia,wydzieliny z pochwy bylo wiadomo juz powszechnie i sie zastanawialem jak do tego ma sie wymaz z gardla ale fajnie ze jest ktos taki jak Pani Dorota i jej pracownia ktora tak bardzo pomaga.\nps rowniez uwazam tak samo co do "wymazania sie"\n#52 2006-11-30 10:36:46\nJa też zrobiła posiew u Pani Kostrzeńskiej. Okazało sie ze mam gronkowca, paciorkowca i e coli- ale zestaw!!! Moj mąż ma podobnie. Ja lecze sie od dawna, wzięlam juz sporo antybiotyków i teraz przyjmuje autoszczepionke natomiast mój M robił "u nas" w laborze kilka razy posiew i nigdy nic nie wyszło a w Warszawie?! Takie paskudztwa!!!\nWychodzi na to ze ja sie leczylam, maz miał niby wszystko ok a ciagle mnie zarażał!!!!!!!!!\nMam nadzieje ze autoszczepionka nam pomoże- to jest jedyna nadzieja\n#53 2006-12-13 13:47:11\nwitam wszystkich czy moge sie dowiedziec o numer ulicy inzynierskiej i numer tel.\n#54 2006-12-13 14:03:39\nwww.badbak.z.pl tam jest wszystko co chcesz wiedziec\n#55 2006-12-15 17:32:03\nbardzo pieknie dziekuje , juz zadzwonilam i umowilam sie na wtorek , mam przyniesc mocz do badania, pozdrawiam k.j.\n#56 2006-12-25 15:58:57\norientujecie się może ile kosztuje wykonanie posiewu z materialu z gardła i pochwy na inżynierskiej(wiem ze posiew moczu 100zl)? pewnie wymazy i tak musialabym pobierac w laboratorium, a to kolejny koszt:( Czy moze jestem w stanie sama taki wymazik pobrac? Jak myslicie? (bo i tak nie moge jechac do Wawy). czy jesli wyjda mi bakterie to POWINNAM zamowic autoszczepionke czy skuteczna bedzie rowniez terapia antybiotykami?? oczywiscie wiem ze najlepiej zapytac pania Dorote:) ale chce rowniez "usłyszec" Wasze opinie.\nkurcze, jak tak licze to przeciez musialabym sprzedac nerke aby mnie bylo stac na oplacenie tego wszystkiego:(((\n#57 2006-12-25 18:01:06\nmaterial jesli bedzie pobrany we "wlasnym zakresie" to podejrzewam ze cena jak za kazdy inny posiew tzn 100zl bo wymaz z pochwy podobno tam kosztuje 130zl ale w to najprawdopodobniej wliczone jest wlasnie pobranie.z gardla podejrzewam ze sama pobierzesz tylko musialabys sie dokladnie dowiedziec w jaki sposob to zrobic ale z pochwy(szyjka macicy) to raczej niebardzo sama bo to trzeba umiec podobno a samo pobranie jest bardzo wazne.szczepionke zamowic jak najbardziej a antybiotyki wedle uznania,niby lepiej brac zeby pomoc szczepionce.\n#58 2007-01-23 18:00:56\nJak zabrać się do wysłania materiału do analizy czyli miniporadnik\n1. Ustalamy z p. Dorota z Inzynierskiej termin wysyłki i rodzaj wysylanego materiału.\n2. Kupujemy plastikowy pojemnik na żywność (jak najlżejszy) i malutki wkład do lodówek turystycznych (do kupienia w OBI 2 szt. Za 5,99)\n3. Wkład mrozimy przez ponad dobe.\n4. Zamawiamy telefonicznie kuriera z Pocztexu nr lini ogolnopolskiej 0804104104\n5. W dniu wysyłki trzymamy materiały szczelnie oklejone tasma w lodówce; wyciagamy je dopiero podczas przyjazdu kuriera. Robimy mini-lodówke: wsadzamy do pojemnika zamrozony wklad i material do badania, calosc zaklejamy tasma chyba ze pokrywka trzyma się mocno, to nie trzeba.\n6. Na pudelko naklejamy info ze swoimi danymi, imie, nazw, wiek, z grubsza objawy i o so chozi \n7. Calosc wsadzamy w siatke/worek foliowy, wsadzamy w koperte pocztexu.\n8. Na kopercie musimy zaznaczyc opcje :dostarczyc do 12:00”; przesyłke wysyłam dnia poprzedzajacego do godziny max. 16:00\n9. Koszt przesylki 40 zł\n10. Koszt 1 posiewu 100 zł\n03-410 Warszawaul. Inzynierska 1 m. 17 tel. 22 741 00 00 fax 22 741 00 01 http://www.badbak.z.pl\nczynne :wtorek i czwartek w godzinach: 9 - 11 oraz 16 – 18, w srody i soboty w godzinach: 9 – 11; poniedziałek i piatek nieczynne\n#59 2007-01-24 11:07:01\nCzy to normalne, ze w wyniku badania posiewu nie ma podanej ilosci bakterii??\n#60 2007-01-24 11:31:49\njesli masz juz wynik to napisz.ogolnie to niekoniecznie.moze byc liczba,moze byc wzrost okreslony w "+" np +++,moze byc slownie, np wzrost obfity,pojedyncze kolonie.ale jesli niema nic tylko nazwa bakterii to oznacza ze zostala znaleziona dopiero w osadzie po odwirowaniu.\n#61 2007-01-24 16:51:26\nNie ma zadnej ilosci. Faktycznie, przypominam sobie, ze p Dorota mowila, ze w moczu nie ma bakterii, ale sa w osadzie.\nO czym to swiadczy, ze nie ma ich w moczu, a sa w osadzie??\nTo trudniejsze do wytępienia? Czy moze na odwrot?\nOT Pomaga mi Urinal, faktycznie cos jest w tej zurawinie.\n#62 2007-01-24 17:14:06\nogolnie sa w moczu tylko ze odwirowanie pozwala zagescic material i badany jest osad jesli nic niewychodzi z badania normalnej probki.to wskazuje ze bakterie sa w cewce lub jest ich malo.\n#63 2007-03-15 17:00:09\nmam zamiar wysłać mocz do badania pocztą kurierską, właśnie dzwoniłam na Inżynierską. pytałam też czy fakt, że biorę Urosept i ParaProtex może zafałszować wynik badania-pani Dorota (chyba ona, nawet nie zapytałam z kim rozmawiam) powiedziała, że nie-a w tym wątku ktoś pisze o tygodniowej przerwie. Jak to jest?\nZastanawiam się też czy nie zrobić lepiej osadu z moczu w jakimś laboratorium we Wrocławiu-czy ktoś to może robił z Was i wysyłał? A może wymaz z gardła też ktoś wysyłał bo myślę sama o tym i nie wiem jak się do tego zabrać.Do laryngologa iść czy do laboratorium?\n#64 2007-03-15 17:36:38\njesli chcesz byc pewna napewno to zrob przerwe i juz,moze i nietrzeba jak powiedzieli a jesli to prawda to wskazywaloby ze te srodki zbytnio niedzialaja wiec wychodzi ze itak bylby sredni sens je brac.tak na logike biorac bo jak jest to pewno nikt niewie na 100%. a poco chcesz robic we wrocku osad i wysylac taki? jak wyslesz mocz "pelny" to zrobia badanie na inzynierskiej i z osadu bo sobie odwiruja i z normalnego tez.pozatym przy odwirowaniu w jakims innym labo nieprzykladaja sie do antyseptyki i probka moze byc zanieczyszczona wiec najlepiej wyslac mocz pelny w pojemniku z wkladem chlodzacym(ok 5 zl) i to najpewniejsza opcja.do wyamazu potrzebujesz "bakteriologiczne podloze transportowe"(inne nazwy tego zestawu sa w tym temacie) a z wyzlaniem niema zadnego klopotu,tylko musisz sobie zalatwic pobranie u kogos kto sie zna bo sposob pobrania wymazu jest wazny.\n#65 2007-03-15 22:01:30\ndzięki Sky. Myślałam, że to wysłanie osadu jakieś wiarygodniejsze jest, ale faktycznie pani Dorota mówiła coś o jałowych podłożach.Ok to wyślę mocz wg wskazówek z 'mrożonym' pojemnikiem.\n#66 2007-03-15 22:23:12\no jakim "mrożonym pojemniku" mowa? , bo mam wyslac autoszczepionkę az na poludnie Polski, to może skorzystam z tej metody danrom\n#67 2007-03-15 22:38:45\nplastikowy,przezroczysty pojemnik na pozywienie+wklad chlodzacy do lodowek turystycznych wlozony do srodka.\npowinnas wyslac rowniez wymaz z szyjki macicy bo tam tez cos moze siedziec i wlezc do cewki...procedura jak przy wymazie z gardla czyli kupic podloze transportowe(fiolka z galaretka i patyczek z wacikiem 2zl szt)zalatwic pobranie w dniu wysylki do 15.00 zapakowac wszystko co trzeba do wspomnianego pojemnika i na poczte.\n#68 2007-03-16 07:38:19\na w jakich sklepach tego wkladu szukac, nie spotkalam tego nigdzie\n#69 2007-03-16 09:34:56\nmarkety,sklepy agd,turystyczne, sportowe...\n#70 2007-03-16 09:56:05\nSky, dzięki, poszukam dzisiaj, pozdrawiam danrom\n#71 2007-04-15 19:39:58\nMam pytanie do kobietek czy ktoras z Was miala robione badanie glebokosci nadzerki? to sie chyba nazywa kolposcopia czy jakos tak? Czy to boli i jak myslicie jesli wytepiam bakterie w szyjce a mam tam nadzerke to czy mozna je teraz zrobic czy lepiej dac se spokoj. Przypomnialam sobie ze p.Dorota mi zasugerowala ze moge je wykonac dla wszelkiego spokoju z ta nadzerka. Pozdrawiam\n#72 2007-04-16 09:48:27\nJa miałam wykonywane to badanie jakiś czas temu, nic mnie nie bolało, tylko się niemiłosiernie wydłużało ( wiadomo w jakiej pozycji się odbywa), choć pewnie nie trwało długo. W wyniku napisano, że ten zmieniony nabłonek tylko delikatnie napełza i sprawe zostawiono.\n#73 2007-04-19 19:57:24\nDzieki Fala. Pytam bo nakrzyczala na mnie jedna wariatka lekarka, ze mam pewnie raka. Jakos sobie to znow przypomnialam. Wiec jej powiedzialam ze kontrolowalam ca125 i rak to nie jest, wiec ona ze przynajmniej bym sie pofatygowala i zrobila te badanie nadzerki. Szczerze mowiac to nigdy nikt mi tego nie proponowal. Stwierdzono ze jak cyto II to nie trzeba. Ale to jakims aparatem sie robi jak oni spr te glebokosc?\n#74 2007-04-19 20:11:10\nHeh wstyd się przyznać, ale ja byłam tak zaaferowana tym badaniem, że nie wiem co i jak się odbywało. Zobacz na necie, może coś jest napisane na czym to polega. Bo ja w ogole wtedy nie patrzyłam w tę stronę, wzrok miałam utkwiony na suficie\n#75 2007-04-27 15:43:24\nMam pytanie dotyczące posiewu moczu. Wiem, że ma być on najlepiej z nocy. Ale jeśli w nocy wstają 2-3 razy, to najwłaściwszy do badania będzie ten mocz zupełnie nad ranem??? Ile można taki mocz przechowywać w jałowym pojemniku najdłużej i w jakich warunkach? A jak sprawa się ma do zwykłego - normalnego badania moczu? Pozdrawiam.


OBRAZY NATURY: Proporzyca marzymłódka\nMotyl należący do rodziny niedźwiedziówek ,ale ja oczywiście próbując go zidentyfikować przewalałem rodzinę kraśników i różne podgatunki. Niesamowicie wygląda w locie. Wydaje sie wtedy prawie cały czerwony.\nMariusz Obszarny 26 maja 2014 20:44\ngatunek efektowny, jak na kraśnika troszkę za duży ;\nciekawie wyglądają też gąsienice, niczym węże, można spróbować zapolować latem ;\nOrillo 27 maja 2014 19:57\nŁadny motyl, nie spotkałem jeszcze.