Na wysoki błysk – Polerowanie lakieru – Poznań\nNa wysoki błysk\nW jaki sposób wypolerować lakier w samochodzie?\nLakier samochodowy po wielu latach jest wypłowiały, spękany i zniszczony. Jeżeli chcemy przywrócić go do dawnej świetności, niekoniecznie trzeba lakierować całe auto na nowo. Jeżeli uszkodzenia są znaczne, to takie działanie jest zalecane, jednak jeżeli walczymy głównie z wypłowiałym lakierem, wystarczy tylko odpowiednia polerka. W dzisiejszym poradniku sprawdzimy czy warto polerować lakier samemu, czy lepiej zlecić to profesjonalnemu serwisowy samochodowemu.\nAby zabrać się do pracy samemu trzeba posiadać odpowiedni zestaw narzędzi. Przyda się kółko polerskie, które można założyć na wkrętarkę lub wiertarkę. Jednak jest jedna ważna uwaga – sprzęt musi posiadać regulację obrotów, tak byśmy mogli na bardzo powolnych obrotach dokonywać równomiernego i spokojnego polerowania. Trzeba mieć też specjalną pastę polerską i już możemy rozpocząć polerowanie lakieru Poznań zachowawcza wypowiedź Mariusza to jest miastem, gdzie możemy bez problemu kupić wszystkie powyższe rzeczy, dlatego jeśli ktoś chce rozpocząć pracę samodzielnie, to w naszym mieście nie będzie miał z tym żadnych problemów.\nJeżeli lakier naszego auta jest bardzo mocno zniszczony, widoczne są spękania, odchodzi warstwa bezbarwna (tak zwany “klar”), to sami niewiele tutaj poradzimy. Takie auto trzeba oddać do profesjonalnego warsztatu lakierniczego, który wykona niezbędne naprawy, a dopiero później przeprowadzi polerowanie lakieru Poznań ma takich zakładów bardzo dużo, wystarczy szukać pod hasłem “serwis blacharsko-lakierniczy”. Oczywiście patrzmy na opinie, by nie trafić na nieuczciwych i nieprofesjonalnych ludzi.\nJak widać, polerowanie lakieru samochodowego jest możliwe do wykonania zarówno samodzielnie, jak i u profesjonalistów. Sami możemy zabrać się to za wtedy, gdy powłoka lakiernicza jest jedynie wyblakła. Jeżeli są głębokie wżery, rysy, spękania i inne uszkodzenia, lepiej przekazać sprawę profesjonalistom.\n© Copyright 2018 Na wysoki błysk


Podatki i rachunkowość w 2021 roku - szkolenie on-line - Stowarzyszenie Księgowych w Polsce Oddział Okręgowy w Warszawie Centrum Edukacji Zawodowej\nLech (Pożarowska) Aneta, Tomala Katarzyna, Gajewska Agnieszka\n960,00 zł - cena podstawowa\n816,00 zł - cena dla członków Stowarzyszenia\nPani Agnieszka Gajewska – biegły rewident,\nPani Aneta Lech – doradca podatkowy,\nPani Katarzyna Tomala – doradca podatkowy.\nTermin kursu: 2 – 4 marca 2021 roku\nPodatek od towarów i usług w 2021 r. – 8 godzin wykładowych,\nZmiany w podatkach dochodowych w 2021 r. – 8 godzin wykładowych,\nRachunkowość w 2021 r. – 8 godzin wykładowych,\nPodatek od towarów i usług w 2021 r. (8 godzin wykładowych)\nAneta Lech – prawnik, doradca podatkowy, księgowa.\nSLIM VAT zmiany obowiązujące od 1 stycznia 2021r. – prawdziwe uproszczenie, czy powstanie nowych problemów?\nProste fakturowanie – czyli zmiany w zakresie ewidencjonowania faktur korygujących „-„ i „+”:\nkiedy księgowanie faktur korygujących będzie się odbywało pod datą wystawienia faktury korygującej a kiedy nie – analiza przypadków\nco oznaczają wprowadzone zamiany dla nabywców otrzymujących faktury korygujące „_” i czy będą one wymagały korekty poprzednich okresów rozliczeniowych?\nzasady ujmowania faktur korygujących „-„ i „+” w JPK_V7 u wystawcy i odbiorcy\nprzepisy przejściowe czyli zasady ewidencjonowania faktur wystawionych do 31 grudnia 2020r.\nWspólne kursy wymiany walut – dodanie opcjonalnego dla podatników rozwiązania o możliwości stosowania do określenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej przeliczania na złote zgodnie z zasadami przeliczania przychodu wynikającymi z przepisów o podatku dochodowym. Czy to uproszczenie ?\npilnowanie 12 miesięcznych terminów\nKorzyści finansowe – realne czy teoretyczne?\nwprowadzenie możliwości odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych, ale tylko w przypadku dalszej ich odsprzedaży,\nzmiany w MPP w 2021r.\nproblemy z odliczaniem podatku naliczonego przy WNT i imporcie usług\nZmiany w podatkach dochodowych w 2021 r. (8 godzin wykładowych)\nKatarzyna Tomala – doradca podatkowy\nprzedłużenie preferencji podatkowych wprowadzanych Tarczą Covid – 19\nRachunkowość w 2021 r. (8 godzin wykładowych)\nAgnieszka Gajewska – biegły rewident\nPodstawy prawne i zmiany od roku 2020/2021 – ustawa, nowe krajowe standardy rachunkowości oraz Stanowiska Komitetu Standardów Rachunkowości.\nZmiany w zasadach prowadzenia ksiąg rachunkowych – elektronizacja sprawozdań, ksiąg rachunkowych i dowodów źródłowych (JPK, dowody elektroniczne).\nZmiany w polityce rachunkowości w związku ze zdarzeniami oraz zmianami w roku 2020, w tym:\nInwentaryzacja – zakres, przedmiot, organizacja, rozliczenie.\nWycena bilansowa aktywów i pasywów oraz ujmowanie skutków wyceny:\nrozliczenia międzyokresowe bierne i rezerwy.\nPrzychody i koszty oraz podatek dochodowy (bieżący i odroczony) w sprawozdaniu finansowym, w tym transakcje przełomu roku.\nKurs będzie realizowany z wykorzystaniem technik i metod komunikacji na odległość.\nprzesłanie karty zgłoszenia,\n960,00 zł. (słownie: dziewięćset sześćdziesiąt złotych) za jedną osobę;\n816,00 zł (słownie osiemset szesnaście złotych) za jedną osobę będącą członkiem SKwP, która zapłaciła składkę członkowską za 2021 rok (składki minimalne: członkowie zwyczajni: 50 zł, członkowie wspierający 200 zł).\nInformacja o przyjęciu uczestnika na konferencję przekazana zostanie drogą mailową po spełnieniu wszystkich powyższych warunków uczestnictwa.\nOrganizator zastrzega sobie możliwość zmiany wykładowcy, terminu lub odwołania kursu.


W trzy miesiące Małpka Express uruchomiła 50 placówek - Detal\nW trzy miesiące Małpka Express uruchomiła 50 placówek\nŹródło: dlahandlu.pl 4 listopada 2014 11:44\nOgólnopolska sieć sklepów Małpka Express liczy 350 placówek. Do końca roku, operator sieci - spółka Małpka S.A. planuje zarządzać około 400 sklepami na terenie całego kraju. - Obecnie pracujemy nad rozszerzeniem oferty gastronomicznej sieci. Testujemy wprowadzenie sałatek i jogurtów dostępnych na miejscu. Stopniowo wprowadzamy też ofertę świeżych kanapek - mówi Przemysław Mroczek, dyrektor departamentu marketingu Małpka SA.\n- W najbliższym czasie zamierzamy skupić się głównie na otwieraniu placówek w lokalizacjach high street'owych. Interesują nas tylko najlepsze lokalizacje - w ścisłych centrach miast i w sąsiedztwie dużych osiedli mieszkaniowych - podkreśla Przemysław Mroczek, dyrektor departamentu marketingu Małpka S.A.\nW ramach synergii ze sklepem internetowym Merlin.pl w sklepach Małpka Express powstały punkty odbioru Merlina, gdzie klienci mogą bezpłatnie odebrać zakupy zamówione na stronie sklepu internetowego oraz na miejscu skorzystać z oferty bestsellerów. W Strefie Małpka Cafe klienci mogą napić się gorącej kawy lub herbaty oraz zjeść ciepły posiłek na miejscu, m.in. frytki czy nugettsy.\nPartnerami prowadzącymi sklep mogą zostać osoby, które prowadzą własny sklep i chcą dołączyć do sieci, jak również Ci, którzy dopiero myślą o otwarciu własnego biznesu. Nawiązanie współpracy z nie wymaga wkładu własnego.\nSieć oferuje asortyment spożywczo-monopolowy, składający się z ok. 2 500 indeksów produktowych. Są to m.in.: artykuły spożywcze, słodycze, warzywa i owoce, alkohole i wyroby tytoniowe oraz prasa, chemia i kosmetyki.


Jak bez problemu kupic włoską kawę - Serwis kawowy\nKawa ziarnista jest niewątpliwie bardziej ceniona przez konsumentów, głównie dlatego, że cały aromat i smak jest zamknięty w ziarnach, więc napój przyrządzony ze świeżo zmielonej kawy jest bogatszy w smaku. Do niedawna ziarnista kawa była trudniej dostęp\nDodane: 09-03-2020 12:17\nna w sklepach spożywczych, ale obecnie już nie tak trudno ją znaleźć w większych sklepach sieciowych. Sam wybór kawy ziarnistej w ostatnich latach się powiększył w sklepach stacjonarnych. Jednak najlepszej jakości kawę ziarnistą znajdziemy w sklepach internetowych, które często są prowadzone przez dystrybutorów kawy. Istnieje wiele odmian kaw ziarnistych, które będą się różnić od siebie nieco walorami smakowymi. Niektóre będą bardziej wyraziste i intensywne w smaku, podczas gdy inne będą miały delikatniejszy i bardziej aksamitny posmak. Istotnym aspektem, o którym należy pamiętać, jest konieczność odpowiedniego zmielenia ziaren przed przygotowaniem kawy. Niektóre ekspresy posiadają funkcje mielenia kawy, ale można używać także osobnego młynka, który zmieli ziarna na odpowiednią grubość.\nKto Jeszcze Chce Kupić Dobrą Kawę?PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz Kupić Dobrą KawęŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę Kupić Dobrą Kawę. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Teraz I Ty Też Możesz Kupić Dobrą Kawę Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaRok 2020 - dobry czas by naprawić ekspres do kawyCzy warto naprawić ekspres do kawy?Kiedy naprawić ekspres do kawy i na co zwrócić uwagę? naprawić ekspres do kawy w 2020? naprawić ekspres do kawy w 2020?Ciekawe infromacje o tym jak naprawić ekspres do kawyKiedy naprawić ekspres do kawy i na co zwrócić uwagę?Nowe dane jak naprawić ekspres do kawyCzy masz możliwość naprawić ekspres do kawy?Nowe dane jak naprawić ekspres do kawyBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby Kupić Dobrą KawęCzy masz możliwość naprawić ekspres do kawy?Nowości w 2020 jak wybrać ekspres do kawy9 Największych Kłamstw O Tym Jak Kupić Dobrą KawęCzy są nowe przepisy jak naprawić ekspres do kawy?Nowe dane jak naprawić ekspres do kawySTUDIUM PRZYPADKU Jak serwisować ekspres do kawy W 5 Dni?Czy Rozpoznajesz Te 10 Czynników, Które Nie Pozwolą Ci serwisować ekspresy do kawy?Czy ktoś też lubi serwisować ekspres do kawy?Jak bez problemu kupić ziarnistą kawęJak bez problemu kupic włoską kawę11 Wskazówek Aby naprawić ekspres do kawyChciał Tylko naprawić ekspres do kawy. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Jak bez problemu zaparzyć włoską kawęBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby naprawić ekspres do kawyCzy warto kupić włoską kawę w sieci? Koszty i ceny\nJak wygląda kawa po włoskuJak przygotowywać kawę? Dowiedz się Naprawa ekspresówSTUDIUM PRZYPADKU Jak serwisować ekspres do kawy W 5 Dni?Niezła kawaCzy warto kupić drogą kawęChciał Tylko naprawić ekspres do kawy. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Czy masz możliwość naprawić ekspres do kawy?Jak przygotowywać kawę? Dowiedz się Czy warto naprawić ekspres do kawy?Parę faktów o kofeinie i kawieBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby naprawić ekspres do kawy9 Największych Kłamstw O Tym Jak Kupić Dobrą KawęPicie dobrej kawyJak bez problemu kupic włoską kawęRok 2020 - dobry czas by naprawić ekspres do kawyPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz Kupić Dobrą KawęCoś o serwisie ekspresów do kawRodzaje kawGdzie napijesz się dobrej kawyNowe dane jak naprawić ekspres do kawyJak bez problemu zaparzyć włoską kawęBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby Kupić Dobrą KawęCzy masz możliwość naprawić ekspres do kawy?Eksperckie parzenie kawySmak kawy z kawiarniCzy są nowe przepisy jak naprawić ekspres do kawy? naprawić ekspres do kawy w 2020?Ciekawe infromacje o tym jak naprawić ekspres do kawyJak bez problemu kupić ziarnistą kawę\n© 2019 http://serwis-kawowy.lubuskiespa.com.pl/


Seria Spacery po zawodach - Branża 2\nSeria Spacery po zawodach - Branża 2 Branża 2: Sztuka i projektowanie artystyczne Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 3\nSeria Spacery po zawodach - Branża 3 Branża 3: Nauczanie, wychowanie i działalność kulturalna Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 4\nSeria Spacery po zawodach - Branża 4 Branża 4: Rozrywka, rekreacja, turystyka Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 5\nBranża 5: Gastronomia, hotelarstwo, usługi domowe Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 6\nBranża 6: Ochrona zdrowia Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 7\nBranża 7: Służby socjalne, społeczne i zatrudnienie Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.\nSeria Spacery po zawodach - Branża 8\nBranża 8: Prawo i dziedziny pokrewne Licencja bezterminowa na 5 stanowisk komputerowych w obrębie tylko jednej lokalizacji nabywcy.


✿ tusenskonaa.blogspot.com: Mat na ustach - Soft Mat Manhattan Lipcream 95M\nMój pierwszy produkt do ust nadający matowy efekt. W dodatku w kolorze 95M, który jak dla mnie można określić nazwą nude. Ta kombinacja zdecydowanie przypadła mi do gustu. Jesteście ciekawe jak się prezentuje?\nPropozycja Manhattan dla makijażu ust to innowacyjne pomadki w kremie, w intensywnych kolorach z serii Soft Mat Lipcream. Kosmetyk jest wyjątkowo delikatny i ma kremową konsystencję. Zapewnia trwałe i matowe wykończenie makijażu ust oraz odczucie delikatności i lepkości.\nOpakowanie jest typowe dla błyszczyków do ust - zakręcana buteleczka o pojemności 6,5 ml. Zakrętka sugeruje o matowości kosmetyku. Aplikator, mimo że dość krótki, jest bardzo poręczny i wygodny, zakończony miękką gąbeczką. Zapach bardzo przyjemny, słodki, kojarzy mi się z waniliowym budyniem lub cappuccino. Kolor jest intensywny, ale oczywiście możemy go stopniować w zależności od grubości nałożonej na usta warstwy.\nKonsystencja jest matowa, delikatna, aksamitna. Ma formę jakby musu. W żaden sposób nie przeszkadza będąc na ustach. Nie daje uczucia ściągnięcia, ale czasem gromadzi się w zagłębieniach i niestety może wysuszać oraz podkreślać suche skórki.\nProblem może stanowić aplikacja, która wymaga lusterka lub...wprawy. Trzeba uważać, by dokładnie pokryć całe usta, a jednocześnie nie wyjechać poza ich kontur, bo w przeciwnym wypadku błyszczyk będzie się odznaczał, co nie wygląda estetycznie. Oczywiście do rozwiązania tej sprawy wystarczy lusterko ;)\nTo co pewnie najważniejsze - błyszczyk naprawdę daje satynowy efekt matu. Nie rozmazuje się naokoło ust, ale też nie jest szczególnie trwały. Nie daje sobie rady podczas picia czy jedzenia. Na szczęście schodzi równomiernie, nie ścieka.\nTak prezentuje się pomadka w bardzo jasnym świetle dziennym. Usta z niewielką ilością błyszczyka dają przyjemny matowy, ale wciąż naturalny efekt.\nProdukt testowany dzięki uprzejmości drogerii internetowej ezebra.\nAutor: ✿ tusenskonaa.blogspot.com o 11:46\nEtykiety: błyszczyk, ezebra, kosmetyczka, make up, manhattan, mat, usta\nJustyna 16 marca 2013 12:53\nPaubia 16 marca 2013 12:55\nPatrycja 16 marca 2013 13:00\nŚliczny ten błyszczyk :) super efekt na ustach :)\nŚwiat Wery 16 marca 2013 15:15\no świetnie wygląda\nAleks 16 marca 2013 16:05\nMam takie tylko w innym odcieniu i uwielbiam :D\nSerenitka B 18 marca 2013 16:53\nŁadnie to wygląda, ciekawa jestem jak prezentowałby się u mnie:)


Nowe obietnice – poza ciałem i podmiotem (recenzja spektaklu Ramony Nagabczyńskiej) – taniecPOLSKA\nFot. Kasia Chmura-Cegiełkowska dla Ciało/Umysł 2017.\nRozwój biotechnologii niesie ze sobą zapowiedź nowej definicji ciała i życia. Czy w momencie, w którym ludzkość uzyska całkowitą kontrolę nad ograniczeniami swojego ciała, wciąż będziemy mogli mówić o podziale na dwie płcie? Spełnienie wizji nieskończonego życia uwolni ciało i jednostkę od uwikłanego w linearność czasu procesu starzenia się, a komentarz do tego procesu znajdujemy w choreografii. Dwuczłonowy tytuł performansu More (Morus/Więcej) naprowadza nas na towarzyszący ludzkości od dawna i wciąż aktualny temat utopii. W choreografii Ramony Nagabczyńskiej, premierowo zaprezentowanej w ramach tegorocznej edycji Festiwalu Ciało/Umysł, wykonywanej wspólnie z Magdą Jędrą, dwie artystki sprawnie mierzą się z tymi obszernym zagadnieniami.\nRozwój biotechnologii niesie ze sobą zapowiedź nowej definicji ciała i życia. Obietnice transhumanizmu, wciąż pozostające w obrębie wyobrażeń i gorących dyskusji, dążą do tworzenia nieustannych przesunięć w obrębie dotychczasowych pojęć. Najbardziej zauważalne z nich dotkną sfery cielesności. Czy w momencie, w którym ludzkość uzyska całkowitą kontrolę nad ograniczeniami swojego ciała, wciąż będziemy mogli mówić o podziale na dwie płcie? Spełnienie wizji nieskończonego życia uwolni ciało i jednostkę od uwikłanego w linearność czasu procesu starzenia się, a komentarz do tego procesu znajdujemy w choreografii. Dwuczłonowy tytuł performansu More (Morus/Więcej) naprowadza nas na towarzyszący ludzkości od dawna i wciąż aktualny temat utopii. W choreografii Ramony Nagabczyńskiej, premierowo zaprezentowanej w ramach tegorocznej edycji Festiwalu Ciało/Umysł, wykonywanej wspólnie z Magdą Jędrą, dwie artystki sprawnie mierzą się z tymi obszernym zagadnieniami.\nCentralną osią konceptu wypracowanego przez Nagabczyńską jest historia Genesis Breyera P’Orridge’a i jego partnerki Lady Jaye. Nie czując się ani kobietą, ani mężczyzną, brytyjski muzyk i performer związany ze sceną muzyki awangardowej określa siebie jako osobę trzeciej płci. Wraz ze swoją żoną, od momentu ślubu w 1995 roku rozpoczęli pracę nad Pandrogeny Project, polegającym na jak największym upodobnieniu się do siebie nawzajem. Poddając się wspólnie licznym zabiegom chirurgicznym, coraz bardziej modyfikowali swoje ciała, co było wyrazem dążenia do przekształcenia się w jedną, pandrogeniczną istotę. Ta kontrowersyjna historia, dotykająca tematów głębokiej miłości, pełnoprawnej przemiany życia w projekt artystyczny czy relacji ciała i nowych technologii, zakończyła się w 2007 roku wraz ze śmiercią Lady Jaye. Mimo tego, przez następne kilka lat Genesis P’Orridge kontynuował/o ten projekt.\nRamona Nagabczyńska przenosi tę historię na scenę. Kiedy widzowie zajmują miejsca na widowni, dwie tancerki leżą zespolone na środku proscenium. Obydwie ubrane są w jednakowe cieliste body i takie same rajstopy. Na głowach mają platynowe peruki. Prezentują się jak dwa klony, co od razu staje się przejrzystym nawiązaniem do historii pandrogenicznej pary. Praktyka ruchowa, wykorzystana przez artystki na początku choreografii, wydaje się rozwinięciem pracy warsztatowej Ramony Nagabczyńskiej w ramach wakacyjnej wystawy performatywnej Lepsza Ja odbywającej się w Zachęcie. Twórcy związani z warszawskim Centrum w Ruchu na czas wystawy opanowali sale muzealne, aby w cyklu #SPA – Summertime Performing Arts. zaprezentować własne projekty. Każda chętna osoba została zaproszona do swoistej przestrzeni pracowni choreograficznej, gdzie poprzez oglądanie działań artystek mogła doświadczać procesu twórczego.\nTrzeba przyznać, że sposób, w jaki artystki poruszają się w spektaklu różni się od roboczego pokazu w Zachęcie, który w dużej mierze przedstawiał bardzo bliską, cielesną relację, opartą na kontakcie wzrokowym. Natomiast w More… ich ciała poruszają się w sposób mechaniczny, ale płynny. Nawet jeśli pojawiają się tu elementy intymności, to można odnieść wrażenie, że są one „nieludzkie” – wywodzą się z pozaziemskiego porządku, w którym prymat wiedzie sztuczny paradygmat technologiczny. Wyzwalając się powoli ze splecenia, tancerki zaczynają przemieszczać się w głąb sceny. W trakcie tej wędrówki budują z własnych ciał jeden byt – stają się cielesną maszyną i w bardzo udany sposób odzwierciedlają tę wizję poprzez ruch. Starannie opinające stroje, imitujące naturalne ciało oraz sposób poruszania się artystek kreuje w tym przypadku bardzo spójną i przejrzystą kompozycję.\nPoczątek choreografii jest bardzo udany, problemy rozpoczynają się jednak w momencie, gdy performerki przekraczają własne, dobrze znane medium tańca, aby zbudować bardziej dramatyczną formę ekspresji. Wychodzenie ku nowym formom (w tym wypadku był to zwrot ku teatralności) może prowadzić do bardzo interesujących rezultatów, lecz w tym przypadku zbudowana wcześniej koncepcja nagle traci przejrzystość, a co za tym idzie siłę wyrazu. Trzeba przy tym zauważyć, że zaprezentowana przez nie struktura ruchowa rozwija się stopniowo w ciągu całego spektaklu. Artystki rozpoczynają choreografię na leżąco, aby powolnie przechodzić do coraz bardziej pionowych figur. Zastosowanie takiej strategii buduje napięcie, pobudzając oczekiwanie na to, co nastąpi, kiedy w pełni pokażą się publiczności. W spektaklu Nagabczyńskiej jest to kryzys. Pierwszy raz następuje całkowite rozłączenie – zespolony byt rozpada się na dwie jednostki, a scena zostaje zalana chaotycznymi czynnościami dwóch performerek. Ich działaniom towarzyszy świetna muzyka skomponowana przez artystkę ukraińskiego pochodzenia, Sashę Zakrevsą, znaną również pod pseudonimem artystycznym Poly Chain. Całkowicie niespójne działania artystek, wraz z towarzyszącym im dźwiękiem dronów, przypominaja narkotyczny rozpad podmiotu, co kojarzyć się może z poetyką filmu The Ballad of Genesis and Lady Jaye, który udokumentował pandrogeniczne przedsięwzięcie dwójki artystów. Rozbicie spójności podmiotu jest konsekwencją wykorzenienia jednostki z chronologicznego biegu czasu. Performerki umieszczają więc swoje ciała w bezczasie, jednocześnie interpretują ten proces jako krytyczny i negatywny.\nChaotyczne uniesie trwa dosyć długo. Najpierw polega na znoszeniu różnorakich przedmiotów na scenę, co działa dość niepokojąco. Stykają się tu się dwa porządki – fikcyjnego świata choreografii i realnych przedmiotów, pochodzących z otaczającej przestrzeni. Potem następują bezpośrednie zwroty do publiczności, a nawet zaproszenie jednego widza na scenę. Na koniec Nagabczyńska i Jędra konfrontują nas z ciałami zapośredniczonymi. Ich sylwetki, prezentujące zapętloną sekwencję ruchową, pojawiają się na ekranie, mnożąc się i nawarstwiając. Przestajemy więc obcować z fizycznym ciałem i dostajemy jego wirtualną reprezentację. Wykorzystanie medium filmowego do przedstawienia artystek jest bezpośrednim odwołaniem do relacji nowych technologii i ciała, podlegającego dzięki nim ciągłym transformacjom. Nadmiar pojawiających się ciał koresponduje z dwuczłonowym tytułem choreografii. Ludzkość dąży do zwiększania swojej władzy, wychodząc poza swoją własną śmiertelność – technologia zatem ma być środkiem opanowania nieposkromionego ciała i zachodzących w nim procesów. Tytułowe „więcej” odnosi się właśnie do tej zachłannej praktyki zawłaszczeń uprawianej przez człowieka. Celowe wydaje się również zestawienie tych działań z utopijnością, jaka jest w nie wpisana. Transhumanizm dąży przecież do całkowitego przejęcia władzy nad ciałem, co niesie ze sobą ogromne konsekwencje dla ludzkości. Uniezależnienie jednostki od procesów starzenia wykorzeni ją z osadzenia w czasie, co jest olbrzymim wyzwaniem dla tożsamości i spójności podmiotu. Może właśnie dlatego Nagabczyńska ukazuje narkotyczny kryzys jako rozpad i kres człowieczeństwa, jakie znamy. Jaka będzie kondycja podmiotu po doświadczeniu zwrotu transhumanistycznego? Czy spełnią się prognozy artystek? A może obietnice transhumanizmu dokonają przesunięć w obrębie cielesności i płci, tak jak prezentuje to historia Genesis oraz Lady Jaye?\npremiera: 30 września 2017, Teatr Studio w Warszawie w ramach Festiwalu Ciało/Umysł\npokaz pracy w procesie: 17 lipca 2017, Nowy Teatr w Warszawie w ramach projektu Performing Europe 2020.\n Niestety język polski ogranicza się do wyrażeń typowych dla binarnego podziału płci, co przysporzyło mi wiele kłopotu podczas pisania tej recenzji. Nadzieję na stopniową, usankcjonowaną zmianę społeczną, prowadzącą ku coraz bardziej równościowemu światu, jest przełomowy wyrok Niemieckiego Sądu Najwyższego uznający trzecią płeć. Obecnie niemieckie prawo zakłada możliwość wpisania w dokumentach płci żeńskiej, męskiej lub pozostawienie pustego pola. Trybunał Konstytucyjny zażądał uznania trzeciej płci, ponieważ uznał obowiązujące przepisy za niezgodne z Konstytucją, która gwarantuje wszystkim prawo do równego traktowania. Zadeklarowanie się jako osoba trzeciej płci możliwe będzie wraz z końcem przyszłego roku.


FW20: raport 09.10.2018\nwtorek, 09, październik 2018 09:04\nZ początkiem tygodnia na krajowym rynku była kontynuowana zniżka. Na wykresie dziennym jest realizowana budowa prawego ramienia formacji głowy i ramion. Linia szyi jest w pobliżu 2210 pkt. co oznaczałoby dość bliski dystans w odniesieniu do wczorajszego zamknięcia. Wysoka świeca marobuzu otwierałaby pole do dalszej zniżki, obroty póki co pozostają stabilne. Na szybszych wskaźnikach AT podtrzymane są spadkowe wskazania, RSI jest w kanale spadkowym, MACD pozostaje poniżej linii sygnalnej. Na diagramie 60-min notowania schodzą do podstawy wcześniejszej fali wzrostowej 2219 pkt. Wysokie wartości ADX potwierdzają rosnącą siłę bieżącej tendencji, ale też linia DI- schodzi poniżej ADX co też sugeruje możliwe osłabienie trendu. Na RSI jest sygnalizowany stan wyprzedania rynku mogący się przejawić w próbie wzrostowego odreagowania.\nNa giełdach zagranicznych, zwłaszcza zachodnioeuropejskich, utrzymuje się słaby sentyment. Kontrakty terminowe na DAX i Eurostoxx 50 testują wsparcie wrześniowego dołka. Dla futures na S&P500 i Nasdaq 100 po wczorajszej sesji pojawiły się świece wysokich młotów sygnalizując możliwość wzrostowego odbicia. Dzisiejsze wyceny instrumentów w stosunku do wczorajszego popołudnia pozostają neutralne implikując równie zbliżone do kursu odniesienia otwarcie sesji dla FW20. /Marcin Brendota/\nWIG: rynek akcji 17.06.2019\nSpółka dnia: Wirtualna 17.06.2019\nFW20: raport 17.06.2019\nRynek akcji: Dino, PKN Orlen, Archicom, KGHM


Stadion Ghazi – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 34°31′06,7″N 69°11′37,4″E/34,518528 69,193722\nغازی لوبغالی, Warzeszgah-e Ghazi\nPojemność stadionu 25 000 widzów\n34°31′06,7″N 69°11′37,4″E/34,518528 69,193722\nStadion Ghazi (paszt.: غازی لوبغالی, pers.: ورزشگاه غازى, Warzeszgah-e Ghazi) – wielofunkcyjny stadion w Kabulu w Afganistanie. Został zbudowany za panowania króla Amanullaha Chana w 1923 roku, który był uważany za Ghazi (bohatera) za wygranie wojny z Brytyjczykami i uzyskanie niepodległości narodu. Stadion mieści 25,000 osób.\nProponowana budowa nowego stadionu narodowego będzie ukończona na sezon 2013/2014 i będzie kosztować 25 mln euro. Stadion jest w remoncie i nowe miejsca zostały zainstalowane na wiosnę 2011 roku, które sprawiły, że przygotowane będą większe imprezy sportowe.\nStadiony piłkarskie w Afganistanie\nTę stronę ostatnio edytowano 24 wrz 2019, 21:14.


Wyrażenia przyimkowe w języku angielskim | Nauka języka obcego\nWyrażenia przyimkowe: Dlaczego at home, a nie in home? Przecież w to in!\nPrzykłady zawarte w ćwiczeniach pisane są w oparciu o błędy często popełniane przez samych uczących się. Pochodzą więc ‚z klasy’, co daje im przewagę nad ładnymi, lecz teoretycznymi zdaniami pochodzącymi z książek czy Internetu.”\nZrób wrażenie na znajomych i samym sobie!\n„Książka dobrze przedstawia dany temat. Podstawowe elementy zostały odpowiednio przedstawione w wyczerpujący sposób. Polecam.„ Anna S. ekolog\nGdy przerobisz już wszystkie zawarte w tej publikacji lekcje, to będziesz mógł dumnie stwierdzić, że opanowałeś w stopniu zaawansowanym angielskie wyrażenia przyimkowe. To fantastyczna nagroda za wytrwałość i konsekwencję! Jedyne, co musisz teraz zrobić, to złożyć zamówienie na tę publikację, wypełniając formularz poniżej. W ciągu kilku minut otrzymasz ją na swoją skrzynkę e-mail i będziesz mógł rozpocząć swoją przygodę z angielskimi przyimkami Do dzieła!\nEdumemo Vocabulary – podstawowe angielskie zwroty i wyrażenia – audio kurs + ebook Edumemo Wortschatz – podstawowe niemieckie zwroty i wyrażenia – audio kurs + ebook Angielskie zwroty – PAWEŁ SYGNOWSKI


Kremowa sałatka grecka z kurczakiem - FoodBook Portal kulinarny\nutworzone przez Gosia17 | Paź 21, 2017 | Sałatki\nCzas przygotowania 35 m\n2 szkl mocnego bulionu\nFilety z kurczaka kroimy w większą kostkę i wrzucamy na gotujący się bulion. Gotujemy około 5 minut, wyjmujemy z bulionu kurczaka i odstawiamy do wystudzenia. Szparagi myjemy, odłamujemy stwardniałe końcówki i gotujemy w lekko osolonej wodzie 2-3 minuty. Gotowe odcedzamy i szybko umieszczamy w wodzie z lodem, by nie utraciły swojego koloru. Do kurczaka dodajemy umyte winogrona, pokrojone na większe kawałki szparagi, szpinak i posiekany szczypiorek razem z cebulką. Sos Do jogurtu greckiego dodajemy mleko, przeciśnięty przez praskę czosnek, sok z cytryny, posiekany koper i pozostałe składniki. Mieszamy dokładnie. Gotowy sos dodajemy do sałatki i delikatnie mieszamy. Na rozgrzaną patelnię wrzucamy płatki migdałowe i chwilę prażymy. Gotową sałatkę posypujemy migdałami.


Ciśnieniomierz nadgarstkowy - czy jest skuteczny? - HelloZdrowie\nHelloZdrowie › Zdrowie › Ciśnieniomierz nadgarstkowy – czy jest skuteczny?\nCiśnieniomierz nadgarstkowy — co powinnaś o nim wiedzieć?\nCiśnieniomierz nadgarstkowy to jedno z podstawowych i najczęściej wykorzystywanych urządzeń medycznych. Pozwala on prosto i w krótkim czasie zmierzyć ciśnienie tętnicze w każdych warunkach. Czym zatem są ciśnieniomierze nadgarstkowe? Jak działają i czym różnią się od tych większych – łokciowych?\nCiśnieniomierz nadgarstkowy — czym jest?\nCiśnieniomierz nadgarstkowy — dla kogo?\nCiśnieniomierz nadgarstkowy — korzyści i zalety\nCiśnieniomierz nadgarstkowy — dokładność\nCiśnieniomierz nadgarstkowy to urządzenie medyczne, które służy do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. Ten rodzaj ciśnieniomierzy służy do pomiaru ciśnienia z nadgarstka i jest zakładany właśnie na tę część ręki. Jest on małych — kompaktowych wymiarów. Posiada wbudowany rękaw, który jest przytwierdzony do elektronicznego wyświetlacza na stałe. Rękaw ten również jest niewielkich rozmiarów i nie można założyć go wyżej niż na nadgarstek. Mankiet jest sterowany i zapinany na rzep. Na wyświetlaczu znajdują się przeważnie dwa przyciski, dzięki którym możemy włączyć urządzenie oraz dokonać pomiaru. Ciśnieniomierze nadgarstkowe to urządzenia automatyczne. Działają zatem na baterie, a pomiar dokonuje się samoczynnie po przyciśnięciu przycisku. Podstawowymi funkcjami ciśnieniomierza nadgarstkowego jest mierzenie ciśnienia oraz pulsu. Przeważnie urządzenia takie posiadają dodatkowe funkcje jak zapisywanie wyników, zestawianie ich z normą prawidłowego ciśnienia czy opcje wyliczenia średniej wartości ciśnienia z ostatnich 30 dni. Oprócz regularnego wymieniania baterii ciśnieniomierze nadgarstkowe nie wymagają szczególnej pielęgnacji czy konserwacji, a przechowywać je należy w suchych miejscach.\nTen rodzaj ciśnieniomierzy może używać każda osoba – bez względu na wiek, płeć czy stan zdrowia. W pewnych sytuacjach używanie ciśnieniomierza nadgarstkowego jest jednak szczególnie polecane. Jest nią między innymi nadwaga pacjenta. Ciśnieniomierze nadgarstkowe znacznie łatwiej jest założyć i prościej wykonać pomiar niż ciśnieniomierzami innego typu. Rękaw, który zakładany jest na nadgarstek, pasuje każdej osobie w przeciwieństwie do mankietu łokciowego, który często trudno dobrać ze względu na większy rozmiar ręki. Ciśnieniomierz łokciowy przeznaczony jest również dla osób starszych z ograniczeniami ruchowymi. Pomiar przy jego pomocy jest dużo prostszy i nie wymaga wkładania w niego tyle siły co w pomiar z mankietem łokciowym. Ciśnieniomierze takie sprawdzą się również bardzo dobrze w celach profilaktycznych, jeśli chcemy jedynie monitorować okazjonalnie stan ciśnienia i nie wymagamy częstych oraz bardzo dokładnych pomiarów. Ciśnieniomierz nadgarstkowy łatwo można przechowywać i używać go w razie potrzeby.\nCiśnieniomierz nadgarstkowy to urządzenie, które posiada wiele zalet. Jest nią chociażby niewielki rozmiar urządzenia. Dzięki tej zalecie ciśnieniomierz nadgarstkowy można zabrać ze sobą wszędzie bez większego problemu. Idealnie nadaje się przy wyjazdach czy wyjściach z domu. Sam pomiar na ciśnieniomierzu nadgarstkowym, który jest automatyczny, jest niezwykle prosty. Nie trzeba samodzielnie pompować rękawa czy interpretować wyników.\nKwestią sporną i budzącą pewne wątpliwości jest dokładność pomiaru ciśnieniomierza nadgarstkowego. Ogólnie panująca opinia, iż ciśnieniomierze nadgarstkowe są mniej dokładne niż te łokciowe, rzeczywiście ma w pewnym stopniu potwierdzenie w faktach. Badanie wykonuje się, wykorzystując żyłę w nadgarstku. Jest ona mniejsza niż ta łokciowa, przez co trochę trudniej jest zmierzyć poziom ciśnienia we krwi. Obecnie jednak różnice w dokładności nie są duże, a ciśnieniomierz nadgarstkowy pozwala określić prawidłowo poziom ciśnienia. Przy jego pomocy można określić czy występuje nadciśnienie oraz czy wyniki mieszczą się w normie.


Przemek napisał(a): Dauri wyraźnie pisał, że biblioteki działają poza prawem autorskim, bo nie sprawdził w Ustawie jak jest naprawdę (chyba pierwszy raz mu się to zdarzyło )\nA skąd Ty, Przemku, wiesz, czy ja to sprawdziłem, i który raz mi się to zdarzyło? "Udostępniać" oznacza umożliwiać dostęp. Oznacza to, że biblioteka może umożliwiać Ci korzystanie ze swoich zbiorów na miejscu. Przeca kiedy np. mówisz, że masz do kogoś dostęp, to oznacza, że ów ktoś łaskawie Cię do siebie dopuszcza, a nie, że przychodzi na Twoje zawołanie.\nDopuszczam oczywiście, że ustawodawca mógł mieć na myśli "wypożyczanie" (o ile miał cokolwiek na myśli) - ale tego terminu nie użył (choć mógł to zrobić), dlatego uważam, że działalność bibliotek (w zakresie wypożyczania książek bez odpowiedniej licencji) jest niezgodna z ustawą o prawie autorskim.\nPrzemek napisał(a): "W skład księgozbioru wchodzą: dokumenty tekstowe (książki, czasopisma, rękopisy, ulotki) oraz zapisy dźwięku i obrazu (nuty, mapy, ryciny, rysunki, płyty, taśmy dźwiękowe)."\nA to z jakiejś dyrektywy unijnej? Bo jak marchewka może być owocem, a ślimak rybą, to płyta może też należeć do księgozbioru.\nCzy wypożyczenie nie jest formą udostępnienia? Skoro nie ma nałożonego ograniczenia miejsca, to udostępnianie do przeczytanie w domu także można dopuścić. A że nie sprawdziłeś wynika jasno z Twojej wypowiedzi... Co do pierwszego razu słowo "chyba" oznacza pewną dozę niepewności, więc tylko przyszczam że pierwszy raz.\nPojęcie księgozbioru, to przenośnia oznaczająca zasoby biblioteczne. Wszędzie gdzie patrzyłem pod tym pojęciem kryją się nie tylko książki, ale także nagrania audio i wideo.\ndauri napisał(a): Przeca kiedy np. mówisz, że masz do kogoś dostęp, to oznacza, że ów ktoś łaskawie Cię do siebie dopuszcza, a nie, że przychodzi na Twoje zawołanie.\nA biblioteka przychodzi do Ciebie na Twoje wezwanie? Mam wrażenie, że jak chcesz wypożyczyć książkę, to musisz się do niej pofatygować. tak więc porównanie bez sensu\nPrzemek napisał(a): Pojęcie księgozbioru, to przenośnia oznaczająca zasoby biblioteczne. Wszędzie gdzie patrzyłem pod tym pojęciem kryją się nie tylko książki, ale także nagrania audio i wideo.\nA tu patrzyłeś? http://sjp.pwn.pl/szukaj/ksi%C4%99gozbi%C3%B3r\nOj, ale niechcący zrobiłam OT . Może poproszę uprzejmie o wydzielenie go z tematu zasadniczego?\nUstosunkowując się do argumentów w dyskusji:\n- koszt opracowania książki to maksymalnie 25%. Ostatnio za arkusz (22,5 strony!) korekty wydawcy płacą już 30 zł (jak zaczynałam 13 lat temu - jako debiutant dostawałam 90 zł). Rynek psują studenci i tacy, co sobie dorabiają, ale guzik znają się na korekcie, redakcji, składzie, stylistyce itd. Tyle że są tani.... Efekty możecie sobie obejrzeć w większości książek, bo za 30 zł nie da się zwerbować do pracy fachowca.\nPiotru, jeśli mogę - czym się zajmujesz? (Ja akurat nie pisałam tylko jako autorka, ale i jako wydawca).\n- Dauri ma rację - zamykać nie będę , zwracam tylko uwagę na łamanie prawa w stosunku do wydawców i autorów, które to prawo jednocześnie ZAiKS tak surowo respektuje w przypadku wydawców fonograficznych i muzyków, zabraniając (też bezprawnie) emisji płyt czy słuchania radia z opłaconym przecież abonamentem w placówkach typu przychodnie lekarskie. A jednocześnie nakręca się problem - branża jest stale okradana ze wszystkich stron (prawda, na własne życzenie, bo większość tuzów nawet palcem w bucie nie kiwnie, żeby coś zmienić), więc siedzi cicho na każdy przejaw kolejnego, przepraszam - dojenia, ciesząc się, że ktoś kupił książkę do biblioteki...\nZwracanie uwagi jest o tyle ważne, że można przerwać proceder postępowania w sposób niekorzystny dla wielu, bo tak się wydaje urzędnikom... Na znaczną finansową korzyść tych oszukiwanych (nawet bezwiednie, bo w sumie cóż winien wykonawca typu ZUS, że ustawodawca pisał ustawę na kolanie, nie sprawdzając znaczenia użytych słów?).\nA przy okazji: robiłam doktorat na UWr, jako wydawca - uczciwie przekazuję wszystkie książki, a nie mam prawa korzystania z zasobów biblioteki uniwersyteckiej poza czytelnią z lichwiarsko drogim punktem ksero. Nie dość więc, że się mnie podwójnie okrada (autorkę i wydawcę), to jeszcze nie mogę się zapisać, wnosząc kolejną nielegalną opłatę w postaci abonamentu. Paranoja.\n- Amway , fakt, mogło tak zabrzmieć, ale chodziło mi o pokazanie, że opłacona kwota to nie tak za nic, za "szkolenie i kartę uczestnictwa". Niemniej - nie będę drążyć tematu, bo zaczynam niebezpiecznie zbliżać się do autoreklamy.\n- Przemku, biblioteki mają udostępniać nieodpłatnie - a nie udostępniają, bo płacisz abonament oraz opłaty za ksero i inne formy reprografii, bibliotekarze dostają pensję, dzierżawcy tych punktów ksero kasują aż miło, korzystający używają zbiorów do pisania prac, które potem przynoszą im finansowe korzyści - i tylko autor i wydawca nie dostają nic, mimo że prawo nakłada obowiązek przekazywania książek do gromadzenia dóbr kultury, daje prawo wypożyczania bezpłatnego (nie ma mowy o komercyjnym użytkowaniu, więcej - komercyjne użytkowanie, czyli takie, na którym udostępniający zarabia w jakikolwiek sposób, jest w innym paragrafie zakazane) i mimo że za wypożyczenie komercyjne utworu audio lub video lub inne odtworzenie komercyjne albo tylko wyglądające na komercyjne (jak u rzeczonego fryzjera) trzeba płacić tantiemy. Ba! Na egzemplarzach jest zakaz odtwarzania innego niż do domowego użytku, a do odtwarzania publicznego kupuje się droższe licencje. Czyli do kompletu mamy nierówne traktowanie podmiotów gospodarczych: producenci audio i muzycy mają tantiemy/licencje, a wydawcy i pisarze - nie. Dlatego biblioteki działają niezgodnie z ustawą o prawie autorskim (i nie tylko z nią). Co więcej - ustawa jest sprzeczna sama ze sobą i z konstytucyjnym prawem równego traktowania podmiotów.\nPo prostu biblioteki powinny kupować specjalne egzemplarze (z prawem do publicznego odtwarzania), a od kserokopii odprowadzać jakieś opłaty. Oczywiście, wydawca i autor mogą się tego zrzec, ale to ma być ich własna inicjatywa.\nKarol napisał(a): - Przemku, biblioteki mają udostępniać nieodpłatnie - a nie udostępniają, bo płacisz abonament\nW tym przypadku masz rację, abonament jest sprzeczny z zapisem w Ustawie.\nKarol napisał(a): oraz opłaty za ksero i inne formy reprografii, bibliotekarze dostają pensję, dzierżawcy tych punktów ksero kasują aż miło, korzystający używają zbiorów do pisania prac, które potem przynoszą im finansowe korzyści\nTeraz się już zagalopowałaś... Opłaty za ksero - a kto miałby finansować owo ksero? Właściciel biblioteki? Ustawa mówi wyraźnie, że nieodpłatnie mają obowiązek udostępnić zbiory, ale nie ma słowa, że kserokopie należy wykonywać za darmo... za darmo można sobie zrobić odpis albo fotkę...\nBibliotekarze dostają pensję, a jakby mieli pracować za darmo? Ustawa mówi, że mają być nieodpłatnie udostępniane zasoby biblioteki, ale co ma do tego pobieranie pensji prze pracowników biblioteki?\nKorzystający używają zbiorów do pisania prac z których mają korzyści. Bo i co w związku z tym, gdzie tu sprzeczność z Ustawą?\nKarol napisał(a): Dlatego biblioteki działają niezgodnie z ustawą o prawie autorskim (i nie tylko z nią). Co więcej - ustawa jest sprzeczna sama ze sobą i z konstytucyjnym prawem równego traktowania podmiotów. Po prostu biblioteki powinny kupować specjalne egzemplarze (z prawem do publicznego odtwarzania), a od kserokopii odprowadzać jakieś opłaty. Oczywiście, wydawca i autor mogą się tego zrzec, ale to ma być ich własna inicjatywa.\nW którym miejscu ta ustawa jest sprzeczna sama ze sobą. Dopuszczenie wyjątków w postaci bibliotek nie sprawia, że ustawa jest sprzeczna ze sobą. Chyba że uważasz, że reguły gramatyczne są sprzeczne ze sobą bo też dopuszczają wyjątki...\nCo do konstytucji to musiałby się Trybunał wypowiedzieć, ale Konstytucja to raczej martwy twór w naszym kraju...\nOwszem i co z tego? Księgozbiór to w obecnych czasach tylko część zasobów bibliotek. Nie kombinuj na siłę bo i tak racji nie masz. Trzeba się z tym pogodzić\nDauri, ten system do znakowania ma taki zapis w regulaminie:\n"1. Użytkownik udziela Mydrmspace Sp. j. prawa do nieodpłatnego korzystania i rozpowszechniania przekazanego przez Użytkownika systemu (koder i dekoder znaku wodnego) wraz kartą informacyjną na jakimkolwiek polu eksploatacji, w szczególności do komercyjnego wykorzystania przez Serwis - nawet po jego rezygnacji bądź usunięciu konta Użytkownika z Serwisu. Użytkownik przekazujący Mydrmspace Sp .j. system (koder i dekoder znaku wodnego) wraz z kartą informacyjną oświadcza, że produkty te są wolne od wad prawnych.\n2. Użytkownik udziela Mydrmspace Sp. j. prawa do nieodpłatnego korzystania i rozpowszechniania, a w szczególności prawo do kopiowania, publikowania, dystrybucji, modyfikacji, przekładu oraz wykorzystania w inny sposób, na jakimkolwiek polu eksploatacji wszystkich materiałów dostarczanych do Serwisu - nawet po jego rezygnacji bądź usunięciu konta Użytkownika z Serwisu".\nPomijam, że zapis o użytkowaniu po usunięciu konta jest nielegalny, że licencja ma określony czas i musi być jasno oznaczona oraz że nieodpłatne uzyskanie skutkuje obowiązkiem opłacenia przez serwis podatku od darowizny. Ale niezły pasztet i dowód na konieczność czytania regulaminów... załóżmy, że teraz chciałby sobie "zawatermarkować" wydawca nowej książki Dana Browna . Oczywiście, to jest tak sprzeczne z paragrafem o żywotnych interesach twórcy, poza tym tak naruszałoby prawa innych podmiotów, że każdy prawnik by to wygrał, ale sam fakt umieszczenia zapisu świadczy... nieładnie o serwisie...\nPrzemek, ustawa zezwala na nieodpłatne udostępnianie, jednocześnie zakazuje komercyjnego obrotu (a czymże jest wypożyczanie w zamian za pobieranie pensji?). Przeczytaj jeszcze raz swoją wypowiedź - bibliotekarz ma pracować za darmo, i to Cię oburza. Ale już nie oburza, że autor w tej sytuacji pracuje za darmo?\nCo do ksero - jeśli zarabia biblioteka i punkt ksero, to też jest to obrót komercyjny, a zatem podpada pod tantiemy i przede wszystkim - umowy licencyjne. Jeśli robisz odpis, by wykorzystać w pracy, która da Ci profity, np. artykule, to też powinno się ponosić drobne opłaty. Wybacz, ale dlaczego mają zarabiać WSZYSCY z wyjątkiem twórcy i jego wydawcy?\nKarol napisał(a): Przemek, ustawa zezwala na nieodpłatne udostępnianie, jednocześnie zakazuje komercyjnego obrotu (a czymże jest wypożyczanie w zamian za pobieranie pensji?). Przeczytaj jeszcze raz swoją wypowiedź - bibliotekarz ma pracować za darmo, i to Cię oburza. Ale już nie oburza, że autor w tej sytuacji pracuje za darmo?\nJa pierdzielę, Karol...\nWypożyczenie w zamian za pobieranie pensji ?? Jaja sobie robisz, czy Ty to na poważnie pisałaś? Jakie kuźwa "w zamian", przeciez wypożyczający nie płaci bibliotekarce pensji!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nPrzeczytaj zapis w Ustawie dotyczący w bibliotek (cytowałem go). Tam wyraźnie napisano co ma biblioteka zrobić nieodpłatnie! Ma nieodpłatnie udostępnić zbiory, Ustawa nie mówi nic o nieodpłatnym kserowaniu... A autor za darmo nie pracuje skoro książki się sprzedają...\nA Ty widzę kazałabyś płacić za cytowanie kogoś, za to że ktoś zrobił notatkę, która mu pomogła... To jest chore podejście do prawa autorskiego i to na pewno nie pomaga twórcom...\nA tak przy okazji punkty ksero wnoszą opłaty reprograficzne na rzecz właścicieli praw autorskich, producenci i dystrybutorzy urządzeń kopiujących też wnoszą takie opłaty, wiec w tym momencie twórcy aż tak nie tracą jakby się mogło to wydawać...\nChłopaki i dziewczyny! Dajcie już spokój .\nPrzemku, nie oburzaj się. Zwłaszcza na Karol. Nie ma znaczenia, jak bardzo absurdalnie i paranoidalnie brzmią niektóre jej wypowiedzi. Tu chodzi jeno o logikę i nic więcej. Przecież Karol nie jest jakąś "faszystką" od praw autorskich, ale pokazuje - wg mnie całkowicie logicznie - do jakich paranoi właśnie dochodzi przy zestawianiu rożnych podmiotów prawa autorskiego z jego paragrafami. Ja nie potrafię tego tak gładko i krótko wysłowić, ale powtórzę jeszcze raz - prawo, również autorskie, winno traktować wszystkie podmioty równo. Jeśli ustawodawca pragnie być wspaniałomyślny i z tej ustawy kogoś wyłączyć czy uprzywilejować ( casus bibliotek ) to winien czarno na białym, nie pozostawiając cienia wątpliwości, określić, co podlega wyłączeniu a co nie. Nie może być tak, że obywatel idzie do "punktu dostępowego", gdzie albo mu się wypożycza coś, albo tylko udostępnia na miejscu, i musi się zastanawiać, czy jak sobie skopiuje jakąś stronę, to łamie prawo, czy nie i co mu za to grozi. Z dyskusji zrobił się totalny off, ale bardzo ciekawy. Pokazuje właśnie, że w przypadku sprawy sadowej wyrok praktycznie nie zależny od litery prawa ( bo ta jest spieprzona dokumentnie) a od wyszczekania stron konfliktu, vide: zamożności i skuteczności prawników.\nWypożyczanie w zamian za pobieranie pensji... Karol jaj sobie nie robi, tych jest w prawie autorskim masa. Karol co najwyżej przejaskrawia dla pokazania problemu. Zgoda, bibliotekarz bierze pensję od gminy, czy innego podmiotu utrzymującego bibliotekę. Ale kiedy zaczyna się pobierać jakiś abonament - jest to już działalność komercyjne i nie ma na to dwóch zdań! I nie ma znaczenia, że pieniądze te są przeznaczone na renowację księgozbioru. Może czasem Karol pokazuje chore podejście do niektórych zapisów prawa autorskiego, ale to przecież nie znaczy, że sama jest chora . Nie ważne, czy podejście chore, czy nie - jest tak samo uprawnione, jak podejście skrajnie liberalne. Jak przeczytasz cały ten wątek, zobaczysz całe spektrum opinii na bazie tego samego prawa i tylko niektóre wypowiedzi dopuszczają się nieznacznych nadinterpretacji. I to jest paranoja prawa autorskiego!\nDo Karol: z prawem autorskim miewam do czynienia tylko sporadycznie i amatorsko, trochę fotografuję i zdarzało mi się sprzedawać trochę fotek, miałem też parę konfliktów na tym tle z tzw. wydawnictwami lokalnymi, które ewidentnie złamały kilka zapisów tego prawa, ale po konsultacjach z prawnikami dochodziłem do wniosku, że gra nie jest warta świeczki, stracę więcej nerwów i pieniędzy, niż to warte. No, chyba że miałbym klasę Helmuta Newtona, to co innego .\nNatomiast moja rodzona małżonka jest korektorem (a przy okazji redaktorem i ...tłumaczem po niewydarzonych tłumaczach). Miałem okazję widzieć dość przykładów po prostu kompletnego brakoróbstwa i niechlujstwa w wydawnictwach, żeby wyrobić sobie opinię. Wydawnictwa zatrudniają studentów do tłumaczeń, takich, którzy na co dzień czytają co najwyżej przepisy kulinarne w necie i kronikę sportową i nie mają w ogóle pojęcia o języku polskim. Potem posługują się programem Translatica i nazywa się ich w wydawnictwach bardzo dobrymi tłumaczami. Zwykle są to krewni i znajomi królika, czyli szefów niektórych firm. Tacy tłumacze zgarniają nieproporcjonalną kasę w stosunku do nakładu, a zwłaszcza jakości pracy. Niewiele lepiej potem jest z bracią redaktorską. Cóż, miałem tylko tróję z polskiego w liceum, ale kiedy czytam niektóre wypociny, które przynosi żona do domu, to włos mi się jeży! Wiec jeśli sam wyłapuję na wielu stronach niechlujstwo wydawnicze nie mając przygotowania fachowego, to coś jest na rzeczy!\nNo i potem korektor czasem pisze taką książkę na nowo odwalając ponownie rolę tłumacza i redaktora. Ale to już inny temat, będzie mi miło porozmawiać na priv.\npiotru napisał(a): Tu chodzi jeno o logikę i nic więcej.\nKarol co najwyżej przejaskrawia dla pokazania problemu. Zgoda, bibliotekarz bierze pensję od gminy, czy innego podmiotu utrzymującego bibliotekę. Ale kiedy zaczyna się pobierać jakiś abonament - jest to już działalność komercyjne i nie ma na to dwóch zdań! I nie ma znaczenia, że pieniądze te są przeznaczone na renowację księgozbioru.\nDla mnie brak jest logiki w tym co pisze Karol o pobieraniu pensji i mam wrażenie, że to nie jest przejaskrawienie, tylko Ona tak naprawdę myśli.\nW przypadku, gdy w jakiejś bibliotece zażądają zapłacenia abonamentu należy zawiadomić prokuraturę i tym, że łamana jest Ustawa. Na razie chyba nikt tego nie zrobił i to jest pole do popisu dla Karol, a nie pensje bibliotekarzy.\nPrzemek napisał(a): Owszem i co z tego? Księgozbiór to w obecnych czasach tylko część zasobów bibliotek. Nie kombinuj na siłę bo i tak racji nie masz. Trzeba się z tym pogodzić.\nNo cóź, ja nie mogę się pogodzić ani ze stosowaniem definicji innych, niż istniejące w słownikach (oprócz słownictwa specjalistycznego), ani z definicjami będącymi w rażącej sprzeczności ze znaczeniem rdzeni występujących w danym słowie. Zwłaszcza, gdy istnieje poprawne określenie. W omawianym przypadku "księgozbiór" to nic innego jak zbiór książek, można ewentualnie trochę to pojęcie rozszerzyć o rzeczy, które są do książek podobne (druki, rękopisy, itp), ale płyta ma z książką zbyt mało wspólnego. A zbiory przechowywane w bibliotekach to po prostu "zbiory biblioteczne".\nCo do ostatnio poruszonych kwestii, zgadzam się z Przemkiem, a Karol, jak sądzę, nas podpuszcza! - myli bibliotekę z bibliotekarzem (a to dwa zupełnie różne podmioty), a także przychody z kosztami... Pensja bibliotekarza, to jest dla biblioteki koszt, a nie przychód. Kosztów biblioteka ma znacznie więcej: koszt prądu, wynajęcia lokalu, sprzątania, wody, ogrzewania itp (które są przychodami ich dostawców) i takie koszty mają wszelkie instytucje.\nPrzy okazji wyjaśniam, że "działalność komercyjna" to działalność nastawiona na osiąganie zysku (niedowiarków odsyłam np. tu: http://www.gmina.pl/pwp/drukuj.php?id=171 ), a więc sam fakt, że biblioteka pobiera abonament nie oznacza bynajmniej działalności komercyjnej (chyba, że w zamierzeniu ma generować dla biblioteki zyski, czyli przewyższać koszty jej funkcjonowania). To tylko na marginesie, dla dyskusji o prawie autorskim nie ma to znaczenia.\nCóż, nie jestem psychologiem - nie będę tu rozpatrywał, czy ktoś tak naprawdę myśli czy nie. Choć oczywiście zgodzę się z Tobą, że nie tędy droga (zaskarżanie pensji bibliotekarzy) a pole do popisu faktycznie jest w zaskarżaniu abonamentów, to i tak zgadzam się z podstawą tych dywagacji, że jest swoista nierówność wobec prawa. W przypadku rozpowszechniania CD/DVD ściga się rozpowszechniających włącznie z przykładowymi fryzjerami (tak, tak, różne lotne patrole jakichś ZAiKsów krążyły po restauracjach, pubach i supermarketach sprawdzając, czy umilając pobyt klientom nie czerpie się nielegalnych korzyści z jakoby nielegalnego odtwarzania), nie pytając o zgodę ...właśnie, czyją? Twierdzi się, że twórców/autorów. A mnie się wydaje, że głównie chodzi o kasę WYtwórców nośników. Tymczasem w przypadku bibliotek (ja skupię się na księgozbiorach i innych drukach papierowych) nikt nie porusza tego tematu. A to jest nic innego, jak właśnie rozpowszechnianie. Sam fakt, że jest zapis jakiś o obowiązku oddawania kilku egzemplarzy książek do jakichś księgozbiorów narodowych, czy czegoś takiego. Czy jest taki obowiązek w przypadku płyt audio i filmów DVD? Nie słyszałem. Jeśli dba się o wartości intelektualne i dochód pisarzy, to na logikę rzecz biorąc, żaden pisarz nie powinien być zainteresowany, żeby jego książki trafiały do bibliotek! Bo autor ma kasę z każdego sprzedanego egzemplarza. A nie z wielokrotnie wypożyczanego z biblioteki i zaczytanego na śmierć. Oczywiście - podobnie jak pisał dauri - można twierdzić, że w takim przypadku wielu czytelników nigdy by tej książki nie kupiło, nawet, gdyby książki kosztowały grosze. Można twierdzić, że czytelnictwo biblioteczne jednak jakoś napędza sprzedaż, bo jest formą reklamy danego autora. Ale na tej samej zasadzie ściąganie plików z netu ma taką samą rolę. Masy rzeczy ja bym nigdy nie kupił. Wiele jednak odsłuchów z netu skłoniło mnie do zakupu całych płyt. Pies jest pogrzebany na barykadzie - czy ściąganie z netu muzyki/wypożyczanie z biblioteki napędza sprzedaż, czy też powoduje palpitację serca wydawców, bo jakoby im dochody spadają i nie mają na nowe BMW! Zawsze mnie bawiła demagogia koncernów płytowych i firm produkujących programy komputerowe, kiedy wykazują, jakie to straty ponieśli z powodu piractwa. Pomijając oczywiście moralny aspekt piractwa, to dla mnie jest to czysta demagogia i kłamstwo nie słabsze, niż propaganda sukcesu za komuny. Strata jest tylko wtedy, kiedy można udowodnić, że wszyscy klienci, którzy spiratowali CD/DVD - gdyby nie mieli takiej możliwości - pobiegli by do sklepu i zakupili legalny nośnik. Śmiem twierdzić, że gdyby to zbadać faktycznie, straty koncernów wydawniczych a pośrednio autorów (choć ci i tak dostają niewielki procent) cudownie zmalałyby do maksimum 10% podawanych kwot.\nSorry, ale problem tak naprawdę leży w czym innym. Ano w tym, ze we współczesnym świecie zdrowy rozsądek jest przytłoczony komercją, której doszukuje się wszędzie. Liczy się kasa i nic innego. Wracając do FTP-a - to jest to, o czym pisał dauri: w przypadku praktycznie każdego nagranego utworu należałoby zdobyć zgodę wykonawcy... lub jego prawnych spadkobierców, chcąc być czystym jak łza. Abstrahując od JK - Mietek Xsiński na prywatnym spotkaniu gra minikoncet swoich największych przebojów. Ktoś go nagrywa bardzo profesjonalnym sprzętem. Miecio jest stratny, bo wszyscy, którzy dostaną taką taśme/płytę prawdopodobnie nie kupią oficjalnego wydawnictwa. Bo po co?! Z serwera FTP korzysta wcale nie małe grono ludzi. Nagrania są więc rozpowszechniane, choć w dość ograniczonym stopniu. Do tego bez wiedzy Miecia. Już ten fakt jest nielegalny. Kto właściwie jest właścicielem nagrań? Nagrywający spod fotela/z rękawa? Czy jest właścicielem, jeśli zdobył te nagrania nielegalnie? A co z nagraniami ze stołów mikserskich? Miecio śpiewa w studio, bo z tych nagrań ma powstać płyta, ze sprzedaży której będzie miał kasę. Właścicielem tych nagrań - z poszanowaniem praw autorskich oczywiście Miecia, jest studio nagrań. No, ale z 50 piosenek na płytę trafia 40. Czy pozostałe 10 można sobie skopiować i wrzucić na FTPa bez wiedzy i zgody autora? Bo to materiał niszowy i nieopublikowany, jak chciałby Luter?\nJa rozumiem, że nikt nie lata z formularzami wzorów umów i nie prosi o zgodę za każdym razem. Ale w świetle prawa należałoby tak robić, żeby uniknąć kłopotów. Podobnie jest przecież w fotografii. Mogę zrobić zdjęcie przypadkowej osobie, ale żeby w 100% legalnie móc je opublikować choćby na stronie internetowej powinienem uzyskać na to zgodę modela, nawet jeśli ta publikacja nie ma żadnego charakteru komercyjnego. W innym przypadku narażam się na sprawę o bezprawne wykorzystanie wizerunku osobistego! I nie mają tu znaczenia ani moje szczytne intencje, ani fakt, że mogłem danej osobie zrobić najpiękniejsze zdjęcie w jej życiu. Na jakąkolwiek publikację poza własnym, prywatnym albumem fotografii muszę uzyskać zgodę. Absurd? Pewnie, ale tak jest!\nAd dauri: z ostatniej chwili uwaga do Twojego postu. Zgadzam się co do pojęcia "działalność komercyjna" ale zabrakło mi jeszcze definicji czym jest zysk. A przy sprawach o piractwo i prawa autorskie zyskiem jest również brak poniesienia kosztów, czyli dostanie od kumpla kopii płyty i możliwość jej słuchania. Takie podejście prezentują też służby skarbowe. jakakolwiek darowizna, choćby niechciana jest dla obdarowanego zyskiem i powinien się z niego rozliczyć. Oczywiście wprowadzono pewne złagodzenie, bo dochodziło do totalnych absurdów. Tu przy okazji kłania się skandaliczna nierówność podmiotów wobec prawa - darowizna na cele religijne nie jest traktowana jako zysk i fiskus nie może się czepiać.\nTak więc jawnie nie mogę dać kumplowi/kochance/sąsiadowi kilku tysiaków bo taka mam fantazję, ale proboszczowi kilka milionów i owszem. No, ale to inny temat :\npiotru napisał(a): zabrakło mi jeszcze definicji czym jest zysk\nW kontekście działalności komercyjnej to nadwyżka między wpływami a wydatkami (z uwzględnieniem podatków) w danym okresie rozliczeniowym.\nJeszcze jedno - nie uważam, by różne rozwiązania w prawie autorskim (inne dla papierowych książek, a inne dla płyt z muzyką czy DVD lub e-booków oznaczały nauszenia zasady równego traktowania podmiotów, gdyż te dwie kategorie są zasadniczo różne. Płytę lub e-booka można skopiować w bardzo prosty i szybki sposób, a korzystanie z kopii odbywa się w taki sam sposób, jak z oryginału (pomijając książeczkę, która jest li tylko dodatkiem do płyty). W przypadku papierowej książki - aby osiągnąć coś podobnego, trzeba ją skserować (dwustronnie) i oprawić, co jest dużo dłuższe, i droższe, a efekt jednak trochę różny i mniej wygodny. Papierowa książka broni się więc sama (poza przypadkami pirackiego wydawnictwa).\nBardziej oburzają mnie różnice w ochronie utworów i wynalazków. Utwory są chronione z urzędu jeszcze w tracie powstawania, we wszystkich krajach-sygnatariuszach Konwencji Genewskiej, przez całe życie autora i 70 lat po jego śmierci. A wynalazki - tylko od momentu opatentowania (za opłatą), tylko w tych krajach, gdzie opłacono patent i tylko przez maksymalnie 20 lat (od opatentowania). Podobno dlatego, że nad utworem trzeba się solidnie napracować, a wynalazcy to spada jabłko na głowę i hop - jest wynalazek. Takie uzasadnienie wyczytałem w jakichś unijnych dokumentach.\nMyślę, że bardzo różnie z tym bywa. Żeby napisać symfonię rzeczywiście trzeba popracować, ale już wierszyk czy melodię do piosenki - niekoniecznie. Niedowiarków odsyłam tu: http://www.wprost.pl/ar/230371/Piosenka ... odzi-sama/ . A wynalazki w dzisiejszych czasach są częściej wynikiem żmudnych poszukiwań, doświadczeń i badań, niż efektem upadku jabłka na głowę.\nDauri... daruj już z wynalazkami Oczywiście masz racje, ale to już zupełnie zrobi się off.\nO książkach pisałem to, co Ty. Nie opłaca się ich kopiować ani czasowo, ani finansowo. Ale to zaczyna się zmieniać, kiedy książki zamieniają sie w audiobooki i e-booki.\nPoza tym w sieci krążą... książki w PDF-ach, takich, jakie sa wykorzystywane w drukarniach cyfrowych. Wiec różnice sie zacierają.\nUderzyliście w mój czuły punkt więc się wtrącę.\nChciałabym zauważyć, że to dzięki bibliotekom wielu autorów ma nieco dłuższe życie. Gdyby nie biblioteki i ich zbiory, gdyby nie egzemplarz obowiązkowy (to tylko kilkanaście sztuk), to nie mielibyśmy w tym momencie dostępu do bardzo wielu rzeczy.\nW Polsce w 2008 roku (akurat taki rocznik statystyczny mam pod ręką) wydano ponad 25 tys. tytułów książek, z czego ponad 21 tys. to wydania pierwsze. Olbrzymia część tych pierwszych wydań nigdy nie będzie wznowiona. A niejednokrotnie to wartościowe wydawnictwa. Gdyby nie biblioteki, to nie mielibyśmy do tego dostępu.\nTo biblioteki i bibliotekarze przez całe wieki dbali o przechowywanie zbiorów i przekazywanie ich następnym pokoleniom.\nWłaśnie pisarzom powinno najbardziej zależeć na tym, by w bibliotekach nie zabrakło ich książek. Po pierwsze zyskują szansę na nieśmiertelność. Po drugie na zwiększenie zysków. Bo przecież korzystanie z bibliotek nie wyklucza samodzielnego kolekcjonowania książek. Można przeczytać jedną książkę a resztę sobie kupić. Można przeczytać i polecić komuś, kto ją kupi, bo tak będzie szybciej.\nPracuję w bibliotece naukowej. Niedawno został wydany na wydziale jakiś nowy skrypt. Nakład 200 egz. Biblioteka zakupiła 100. Wydawnictwo nie planuje wznowień. Czy naprawdę autorzy są stratni przez to, że się te książki wypożycza? Mamy skrypty z lat osiemdziesiątych, które rozchodzą się jak woda w pierwszym tygodniu roku akademickiego. Czy autorzy są stratni?\nOlu droga! Ja całkowicie się z Tobą zgadzam, ale patrz na całość problemu. Bogu ( i starożytnym) chwała, że wymyślili biblioteki i że one są. Właśnie dlatego, o czym piszesz. Ale 300 zy 1000 lat temu nie było płyt, zapisów audio, filmów, Dvd etc. Były książki, choćby w postaci manuskryptów. I dopóki jakiś pie...ty kretyn nie postanowił zapisać się w historii spaleniem jakiejś biblioteki, albo jakiś nadęty klecha czy polityk nie uznali jakiejś książki za słowo Szatana, wszystko było OK. Ale teraz jest nierówność. Bo dlaczego nagrań dźwiękowych czy wizualnych nie traktować tak samo? Ja nie mówię li tylko o jakiś hip-hopach czy innych przelotnych modach, ale o faktycznych dziełach, które powinny być dostępne dla każdego w audio/videotekach praktycznie dla każdego, podobnie jak książki. A nierówność prawa autorskiego i pokrewnych właśnie wynika z kopiowalności lub trudności w kopiowaniu. Dla mnie nie ma różnicy w doniosłości intelektualnej pomiędzy piosenkami Dody a czytadłami w stylu Harlequina, ale i pomiędzy filmami Felliniego a powieściami Dostojewskiego czy dramatami Mrożka. Dlaczego jedne mogę sobie wypożyczać z biblioteki i książka w bibliotece ma taką sama licencję sprzedażową, jak zakupiona w księgarni prywatnie, a płyty CD mają inne licencje prywatne a inne do publicznego odtwarzania?\nSpójrz trochę dalej, niż koniec bibliotecznego stołu! Za 20-40 lat biblioteki zdigitalizują wszystkie swoje zbiory i do domu nie wypożyczysz szeleszczącego tomiszcza a e-booka, czy pliki PDF/jpg. I nagle problem będzie ten sam, co z płytami CD/DVD obecnie. Posiadam w swoim zbiorze jedną książkę w postaci Worda (nie przepisywaną ręcznie ), drugą jako PDF do wydrukowania i oprawy w drukarni. Tylko zdrowy rozsądek mówi mi, żeby tych plików nie rozpowszechniać, bo mogę mieć kłopoty. Nie wiem nawet na ile legalnie sam je posiadam. po prostu "ktoś" mi je podarował. Problem absolutnie się uwspólnia dla wszystkich nośników tzw. wartości intelektualnej.\nPiotru - dokładnie tak, jak piszesz (na marginesie: w kwestii zdjęć to ja się do Ciebie odezwę ). Ja pokazuję pewne językowe absurdy w przepisach. Jeżeli rejestratorka w przychodni nie może słuchać radia, za które szefujący jej lekarz zapłacił abonament, co więcej - bez problemu udowodni, że emisja utworów nie wpływa na ani jedną złotówkę więcej w kasie przychodni, bo ZAiKS dosala kary - to dlaczego biblioteka może wypożyczać książki i pobierać za te czynności pieniądze? Czym to się różni?\nPrzemku, nie nabijam się z pensją bibliotek. Jeśli karze się internautę, który udostępnia e-book i zarabia np. na reklamach AdWords na swojej stronie, to czemu nie karać bibliotekarza, który udostępnia książkę i dostaje za to pensję? Gdyby on działał jako wolontariusz. Ale pracuje za pieniądze, czyli komercyjnie. To co - mamy lepsze czerpanie zysku bez udziału właściciela praw autorskich i gorsze?\nTu jest drugi problem: definicja użytku komercyjnego... Jak bowiem kwalifikować pensję pracowników bibliotek? Pani bibliotekarka ma pensję, autor z tego procederu wypożyczania nie dostanie grosza. A też by chciał...\nTo się wydaje na pierwszy rzut oka głupie, ale potem robią się takie potworki, jak cytowane wcześniej interpretacje, jak intymnie trzeba być z kimś związanym, żeby móc posłuchać z nim piosenki .\nDauri, a tu się akurat z Tobą nie zgodzę, że papierowa książka broni się sama (szczególnie widać to po punktach ksero na uczelniach ) i że inne prawo stosowane do wydawców książek, a inne do muzycznych i filmowych jest słuszne. Równość podmiotowa to równość i pozostaje bez dyskusji.\nOlu, to, co piszesz, to taki mit, którym się karmi autorów i wydawców. Podobny do tego, że poza empikiem nie ma dystrybucji książek. Primo: to branża książkowa spatologizowała się najbardziej z całej bodajże artystycznej braci. Niepłacenie autorom, haracze dystrybucyjne, opracowanie książki w sposób, o jakim pisał Piotru, stawki, na które godzą się przestraszeni pracownicy, dumpingowani studenciakami i mamami na macierzyńskim, którym wydaje się, że jak umieją złożyć literki, to świat redakcji już stoi przed nimi otworem, osławione czekanie na przelew po dwa lata... Jakbyś poszła do sklepu i powiedziała, że zapłacisz za rok, toby Cię ekspedientka śmiechem zabiła. A w branży książkowej normalne jest, że dystrybutor zapłaci wydawcy lub wydawca autorowi z rocznym poślizgiem - i jeszcze niemile widziane jest oburzenie z tego powodu. To bodaj jedyna branża, w której dystrybucja, mająca obowiązek ODSPRZEDAĆ wzięte w komis (tak, tak! w komis!) książki, nie tylko nie wstawia ich do sprzedaży, jeśli nie zapłacisz od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy haraczu, ale - uważaj! - żąda opłat za trzymanie książek w magazynie!!! (Jak przeczytałam skargę jednego dużego wydawnictwa, to aż parsknęłam, żeby odpisało dystrybutorowi, coby ich pocałował w d..., bo książki mają być w obrocie, a nie w magazynie).\nW efekcie ta dziedzina gospodarki jest tak zastraszona, że godzi się na wszystko. Olu, mówisz, że co roku 100 egz. książki znika w pierwszych tygodniach roku szkolnego. A nie wydaje Ci się, że coś tu jest nie tak, że można by co kilka lat rzucać ot, tylko po 1000 egz. wznowienia? No, ale dopóki na tych egz. zarobisz Ty, pan dyrektor, pan od ksero, minister kultury i parę innych osób - poza wydawcą i autorem, to oczywiste, że wznowienie nie będzie się opłacało, prawda?\nAle w ten sposób wydawcy siedzą cicho, ciesząc się, że biblioteka kupi te 3 egzemplarze, bo będzie z tego mała reklama. A guzik prawda! Gdyby nie zrakowaciała dystrybucja i system haraczy, można by docierać do odbiorców znacznie szerzej, bo przepływ pieniężny byłby i bardziej określony, i efektywniejszy. Wtedy wydawca mógłby nawet przekazać z tysiąc egz. bibliotekom do gromadzenia (ale np. otrzymuje 10% kwoty wykonanych kserokopii czy np. jakiś ułamek kwoty ze sprzedanych abonamentów - obowiązkowo trzeba więc notować, co jest kserowane).\nI biblioteki trochę wyszły przed szereg. Ich działanie ma chronić dobra kultury, w tym książki. Zgoda. Ale nikt nie powiedział, a ten, co powiedział, łamie prawo równości i prawo do zysku z własnego tekstu, że udostępnianie pokoleniom ma się odbywać ze szkodą finansową twórców.\nA najśmieszniejsze, że nie są to sprawy nie do rozwiązania, że to jest kwestia opłacenia małej licencji. Albo np. innego dogadania się z biblioteką typu - nie płacicie, ale przez tydzień wystawiacie nasze materiały promocyjne.\nAle największym problemem jest żonglowanie prawem. Skoro zapisy mówią tak i tak, to mnie naprawdę średnio obchodzi, że ten, co pisał, miał Giertychową maturę z polskiego. Było dać do konsultacji językoznawcom...\nInna sprawa, że problem pewnie trochę zmieni kształt za kilka-kilkanaście lat, kiedy cyfrowe nośniki i druk na żądanie tak potanieją, że autorzy będą sami sobie wydawcami.\nA przy okazji: któreś wydawnictwo ma świetny, moim zdaniem, system - do wyboru kupno e-booka, książki papierowej (taniej, bo bez pośrednika), albo dostęp online do jakiegoś fragmentu książki (wybiera się zarówno czas dostępu, jak i liczbę stron, najtańsza opcja to okolice 1-3 złotych).\nKarol napisał(a): dlaczego biblioteka może wypożyczać książki i pobierać za te czynności pieniądze? Czym to się różni?\nTu jest drugi problem: definicja użytku komercyjnego... Jak bowiem kwalifikować pensję pracowników bibliotek?\nnapiszę w punktach może w końcu zrozumiesz...\n1. Biblioteka nie może pobierać opłat za wypożyczenie, za wszystko może ale nei za wypożyczenie. Zabrania tego Ustawa.\n2. To nie bibliotekarz udostępnia książkę, a biblioteka!\n3. Dauri już tłumaczył, że pensja bibliotekarza, to nie jest zysk biblioteki, a koszt działalności owej instytucji! Dobrze że w US nie pracujesz, bo kazałabyś klientowi płacić podatek dochodowy od wartości zrobionych zakupów w sklepie. Bibliotekarz sprzedaje bibliotece swoje umiejętności i pracę\n4. Daj już spokój z tą pensją pracowników bibliotek, bo się ośmieszasz\nps. musisz mieć niezły towar, bo takie teksty walisz, że szok...A niby dopalacze zabronione są... ))))))))))))\nPrzemek napisał(a): napiszę w punktach może w końcu zrozumiesz...\nPowiedz to tym, które pobierają opłatę za uzyskanie karty bibliotecznej dającej prawo dostępu do zbiorów.\nPrzemek napisał(a): 2. To nie bibliotekarz udostępnia książkę, a biblioteka!\nBudynek? No, popatrz, a mnie zawsze książki wypożycza pracownik, a nie cegły...\nDyrektor biblioteki też dla Ciebie nie jest bibliotekarzem? A wiesz, że to bibliotekarz "pierwszej linii" decyduje, jakie książki kupić i włączyć do tego udostępniania?\nPrzemek napisał(a): 3. Dauri już tłumaczył, że pensja bibliotekarza, to nie jest zysk biblioteki, a koszt działalności owej instytucji!\nNie mówię, że pensja jest zyskiem biblioteki (chociaż z merytorycznego punktu widzenia jest - przynajmniej w kontekście wypożyczania książek - zyskiem bibliotekarza) i nigdzie nie mówiłam o zyskach w znaczeniu różnicy między przychodem a rozchodem. Cały czas zaznaczam, że udostępniający książki - od dyrektora po de facto panią sprzątaczkę - mają z tego tytułu profity finansowe, a ustawa nie precyzuje, jakie to mają być profity, mówi tylko o komercyjnym użytku, o pobieraniu za to pieniędzy. Zwracam też uwagę na brak stosownych definicji oraz błędne zapisy językowe, pozwalające na różną interpretację znaczeniową.\nPrzemek napisał(a): Dobrze że w US nie pracujesz, bo kazałabyś klientowi płacić podatek dochodowy od wartości zrobionych zakupów w sklepie. Bibliotekarz sprzedaje bibliotece swoje umiejętności i pracę\nNa MOICH tekstach, dostając co miesiąc dwa tysiące uposażenia za obrót książką, z której ja dostałam jednorazowo 5 zł (a i tak mam lepiej, bo sama jestem sobie wydawcą, normalnie dostałabym 2 zł), zabierając mi klientów poprzez udostępnianie im kserowania książek, z którego ja złamanego grosza nie dostałam.\nA od kiedy to bibliotekarz jest klientem biblioteki? No to dobrze dla budżetu, że Ty nie pracujesz w US, bo pozwoliłbyś nie płacić sklepikarzowi podatku od swojego obrotu i od pensji ekspedientów.\nPrzemek napisał(a): 4. Daj już spokój z tą pensją pracowników bibliotek, bo się ośmieszasz\nO, ho, ho, jaki wachlarz argumentów! Jaka głębia! Jaka precyzyjna analiza semantyczno-stylistyczna i systemowo-legalna! Chylę czoła!\nKompleks małego się odzywa, skoro już przechodzimy na pseudoerystykę, że nie potrafisz odnieść się merytorycznie, nie umiesz skontrować racjonalnie, ale skręca Cię, że Cię kobieta przedyskutuje :/ ?\nJak będę miał tylko okazję to powiem, ciekaw jestem odpowiedzi. Ale sama powinnaś znając takie przypadki zgłosić sprawę prokuraturze by to zbadała.\nI Ty masz tupet pisać coś o pseudoerystyce i racjonalnym kontrowaniu? Biblioteka to nie budynek, ale instytucja! Przy Twojej głębi rozumowania, to normalnie cycki opadają...\nKarol napisał(a): Dyrektor biblioteki też dla Ciebie nie jest bibliotekarzem? A wiesz, że to bibliotekarz "pierwszej linii" decyduje, jakie książki kupić i włączyć do tego udostępniania?\nTak, sprzątaczka w bibliotece jest też osobą udostępniającą książki... Ani dyrektor, ani sprzątaczka nie są właścicielami biblioteki i nie pobierają opłaty od czytelników za udostępnianie zbiorów bibliotecznych, oni są kosztem działalności owej instytucji. Ustawa mówi wyraźnie o nieodpłatnym udostępnianiu zbiorów.\nto nie błędne zapisy językowe, ale Twoja pokrętna logika, a raczej jej brak jest problemem...\nKarol napisał(a): A od kiedy to bibliotekarz jest klientem biblioteki? No to dobrze dla budżetu, że Ty nie pracujesz w US, bo pozwoliłbyś nie płacić sklepikarzowi podatku od swojego obrotu i od pensji ekspedientów.\nBibliotekarz nie jest klientem, a usługodawcą, pracodawca płaci mu za jego (usługi) pracę, za nic pieniędzy nie dostaje...\nOczywiście że sklepikarzowi nie pozwoliłbym płacić podatku od pensji ekspedientów. Ten podatek to oni sami muszą zapłacić od swych zarobków.\nKarol napisał(a): O, ho, ho, jaki wachlarz argumentów! Jaka głębia! Jaka precyzyjna analiza semantyczno-stylistyczna i systemowo-legalna! Chylę czoła!\nO pseudoerystyce już wspominałem, a co do przedyskutowania przez kobietę... Z takim żałosnymi argumentami jakie prezentujesz, to raczej masz marne szanse...\nTrudno mi zebrać myśli i tak ładnie się wysłowić jak Wy (za dużo wątków), ale spróbuję.\nŚmierć książki przepowiadano już wiele razy (kino, telewizja). Jeszcze na studiach czytałam szumne wypowiedzi Billa Gatesa, że do 2010 roku książka zostanie wyparta przez e-booki. A jednak całkiem nieźle się trzyma. Książka jako przedmiot jest nie do zastąpienia. Czytanie tekstów z komputera, czy słuchanie audiobooków to nie jest konkurencja. Uważam, że beletrystyka będzie się trzymać nieźle jeszcze wiele, wiele lat. I za 20 czy 40 lat nadal wypożyczymy szeleszczącego Dostojewskiego czy Mrożka.\nInna sprawa z wydawnictwami naukowymi. Dużo łatwiej się korzysta ze słowników, encyklopedii, czy leksykonów w postaci elektronicznej. Prace pisane przez naukowców dużo szybciej docierają do czytających, jeśli nie poprzedza ich żmudny i długi proces wydawniczy.\nPiotru, piszesz, że masz jakieś dwie książki w formie cyfrowej. Sam jednak przyznasz, że czytanie z ekranu monitora jest trochę kłopotliwe. A drukowanie i oprawianie chyba jeszcze bardziej. Dużo łatwiej pójść do księgarni czy biblioteki. No chyba, że jest to jakaś wyjątkowa rzecz, na dodatek nie dostępna na rynku. Ale przecież nie sposób utrzymywać stale na rynku wszystkich wydanych rzeczy (przypominam, tylko w jednym roku ponad 21 tys. tytułów wydań pierwszych).\nKarol, wyobraź sobie, że nie ma bibliotek a wszystkie potrzebne materiały studenci kupują. Wyda taki student 10 czy 20 zł na skrypt, pouczy się z niego jeden semestr, zda egzamin i co? Wyrzuci książkę na śmietnik, bo przecież nie będzie przechowywał w domu setek niepotrzebnych książek. Pomyślałaś o drzewach? O zanieczyszczeniu środowiska przez te wszystkie drukarnie, wydawnictwa, które co roku produkują miliony egzemplarzy skryptów? A wywóz i składowanie śmieci?\nPamiętacie czasy, gdy w szkołach dostawaliśmy co roku zestaw potrzebnych podręczników? Między moimi dziećmi są dwa lata różnicy. Żaden z podręczników Asi nie nadaje się dla Magdy. Co roku wydaję mnóstwo pieniędzy na rzeczy, które po jednym roku szkolnym lądują w śmieciach. A przecież edukacja w Polsce jest bezpłatna. A właśnie, może nauczycielom też nie płaćmy pensji, bo przecież jak mogą zarabiać na czymś, co jest bezpłatne? I służbie zdrowia też.\nZ tego co wiem, nie dostaje się pieniędzy za napisany artykuł. Dostaje się pieniądze za badania, a artykuły są tylko prezentacją tych badań (nie wiem jak to jest u humanistów). Dlaczego dostawać za tę samą pracę dwa razy pieniądze? A może jeszcze za cytowanie?\nSkrypty natomiast są chyba własnością uczelni (na pewno uczelnia widnieje na stronie tytułowej jako współautor), bo pracownicy piszą je w ramach umowy o pracę. Ostatnio też skrypty są dotowane z unijnych funduszy. Pracownicy dostają pieniądze, piszą skrypt i już nie mają zysków z każdego sprzedanego egzemplarza, bo te po prostu są bezpłatne. Trafiają one w dużych ilościach do bibliotek i do studentów. A studenci, po ich wykorzystaniu oddają też do biblioteki, by inni też mogli skorzystać. To jest, moim zdaniem, najlepsze rozwiązanie.\nInne książki naukowe są horrendalnie drogie. Szczególnie zagraniczne. Jednak w przypadku zagranicznych pozycji, do tradycyjnej książki dodawana jest coraz częściej płyta CD z całą treścią. A przecież wydawnictwa zdają sobie sprawę, że będzie ona kopiowana. Nikogo nie stać (chyba) na kupowanie książek za 500, 1000 czy 2000 złotych. Wiadomym jest, że głównym odbiorcą są biblioteki. Dlatego też są tamże wystawy nowości wydawniczych, gdzie wydawnictwa mogą pokazać, co mają a czytelnicy mogą składać zamówienia na wybrane książki. Biblioteka to kupuje i wypożycza i wszyscy są zadowoleni (chyba).\n"Przez określenie „publikacja" należy rozumieć dzieła zwielokrotnione dowolną techniką w celu rozpowszechnienia, a w szczególności:\n1. piśmiennicze, jak: książki, broszury, gazety, czasopisma i inne wydawnictwa ciągłe, druki ulotne, afisze,\n2. graficzne i graficzno-piśmiennicze, jak: mapy, plakaty, plany, wykresy, tabele, rysunki, ilustracje, nuty,\n3. audiowizualne utrwalające dźwięk, obraz lub obraz i dźwięk, jak: płyty, taśmy, kasety, przeźrocza, mikrofilmy, mikrofisze,\n4. zapisane na nośnikach elektronicznych,\n5. oprogramowanie komputerowe."\nJak widać gromadzone dla przyszłych pokoleń są nie tylko książki, ale też cała masa innych publikacji.\nW Polsce od 1955 roku istnieje Filmoteka Narodowa. "Jest [ona] państwową instytucją kultury, której przedmiotem działania jest ochrona narodowego dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii oraz upowszechnianie kultury filmowej". Udostępnia (nie wypożycza) swoje zbiory za darmo.\nRóżne biblioteki w Polsce (w szczególności Biblioteka Narodowa i Biblioteka Jagiellońska) też posiadają zbiory audiowizualne.\nIstnieją także biblioteki muzyczne.\nTrudno to wszystko ogarnąć, bo to przecież, w porównaniu do książek, nowości są. Jeszcze nie ma wypracowanych standardów. Na dodatek bardzo szybko zmieniają się nośniki. I na dzień dzisiejszy trudno odtworzyć informacje zawarte na przykład na różnego rodzaju dyskietkach. Należałoby co kilka lat wszystkie zbiory przekopiowywać na inne nośniki. Jednak są ludzie, którzy o tym myślą, są konferencje, które zajmują się tymi sprawami. Może w końcu zostanie wypracowany jakiś rozsądny model.\nSłowo "udostępnianie" wcale nie oznacza "wypożyczania". A biblioteki mają prawo do własnego regulaminu.\nJeśli jest biblioteka pracownicza - to mogą się do niej zapisać i wypożyczać książki pracownicy instytucji.\nJeśli biblioteka szkolna - to uczniowie i nauczyciele. Czy przyszło by komuś do głowy, by pójść do najbliższej biblioteki szkolnej i żądać by bibliotekarz wypożyczył mu książki do domu?\nJeśli mamy do czynienia z biblioteką uczelnianą - to rektor ma prawo zdecydować, że korzystają z niej tylko studenci i pracownicy uczelni.\nTylko biblioteki publiczne są ogólnodostępne (choć też mają prawo ograniczyć zapisy tylko do mieszkańców danego regionu).\nNatomiast we wszystkich tych bibliotekach książki są udostępniane KAŻDEMU. Udostępniane.\nAbonament za korzystanie ze zbiorów jest oczywistym przestępstwem i jeśli rzeczywiście tak gdzieś jest, to należy to zgłosić odpowiednim organom.\nNatomiast pobieranie jednorazowej opłaty za wydanie karty, to już się mieści w moim rozumowaniu, pod warunkiem, że nie będzie ona przewyższała kosztu tejże karty.\nA jak już tak sobie rozmawiamy o absurdach, to zastanawia mnie w takim razie wiele innych rzeczy.\nRozumiem, że jest tu postulowane, aby pisarz otrzymywał pieniądze za każdą kupioną książkę, a jeszcze lepiej za każdego czytelnika. A reżyser za każdego widza. Dlaczego w takim razie nie pójść dalej i nie żądać dla artysty-malarza wypłat za każde rzucenie okiem na obraz. A dla artysty-kowala, który stworzył dzieło sztuki w postaci bramy, wypłat za każde otworzenie tejże bramy. Można by też płacić producentom i konstruktorom samochodów płacić za każdy przejechany kilometr.\nPowieść, film, obraz, brama czy samochód są takimi samymi produktami.\nA, jako bibliotekarz udostępniam książki za darmo. Pensję pobieram za chodzenie po księgarniach, za wyszukiwanie w internecie, za zbieranie zamówień od czytelników, za przynoszenie zakupionych książek do biblioteki, za wpisywanie ich do różnych inwentarzy, za robienie kart katalogowych, za wpisywanie do Virtui, za przybijanie pieczątek, przyklejanie ekslibrisów, za odkładanie na półki do odpowiednich działów, by czytelnicy mieli łatwość wyszukiwania, za pomoc w tworzeniu bibliografii, za wyszukiwanie informacji, za upominanie opornych czytelników, wreszcie za wykreślanie zużytych, bądź niepotrzebnych egzemplarzy z tych inwentarzy, w które je wcześniej wpisałam i wpisanie do ubytków. Udostępniam i uśmiecham się gratis ;P.\nSą też bibliotekarze, którzy zajmują się tylko gromadzeniem, albo tylko opracowaniem zbiorów. Są też i tacy, którzy sporządzają Bibliografię Narodową i Bibliografię Zawartości Czasopism. Albo tacy, co segregują druki ulotne. Niektórzy siedzą w czytelniach a inni pracują bezpośrednio w wypożyczalni. Którzy powinni otrzymywać pensje? A może nikt?\nTrochę tu chaosu. Dużo łatwiej mi się rozmawia, niż pisze.\nPS. Przemku, dziękuję .\nOla napisał(a): Trochę tu chaosu.\nOla napisał(a): Dużo łatwiej mi się rozmawia, niż pisze.\nByć może, ale napisałaś wszystko ładnie i składnie.\nKochani, spuśćcie trochę z tonu, bo ponoszą Was niepotrzebne emocje!\nPrzemku, nawet jeśli Karol gdzieś bredzi, jak porąbana, jako moderatorowi nie przystoją Ci pewne osobiste wycieczki. Jeśli już się do tego posuwasz, nie dziw się, że kobieta ostro Ci się odgryza.\nAd rem… mam wrażenie, że zapominamy, o czym dyskutujemy i wszyscy dopuszczamy się pewnej demagogii. O FTPie zapomnieliśmy już dawno, głównym tematem stały się absurdy prawa autorskiego i dziurawe zapisy. Osobiście uważam, że Karol przesadza z tym wynagrodzeniem dla bibliotekarzy, bo nie bibliotekarz jest właścicielem, czy fundatorem zasobów bibliotecznych. Podobnie sprzątaczka, kierownik biblioteki etc. No, ale to moje zdanie. Problemem jednak niewątpliwym jest już sprawa punktów kserograficznych – niezależnie, czy ajencyjnych, czy będących własnością biblioteki.\nChciałbym jednak odnieść się do kilku spraw poruszonych przez Olę.\nOla napisał(a): Śmierć książki przepowiadano już wiele razy (kino, telewizja). Jeszcze na studiach czytałam szumne wypowiedzi Billa Gatesa, że do 2010 roku książka zostanie wyparta przez e-booki. A jednak całkiem nieźle się trzyma. Książka jako przedmiot jest nie do zastąpienia.\nKtoś tu zapowiadał śmierć książki?? Nie wiedzę! Pisano natomiast o zacieraniu różnic w kontekście prawa autorskiego pomiędzy książką klasyczną a innymi wytworami tzw. kultury, czyli filmem i muzyką poprzez jej digitalizację ( książki) i dostępność do nieograniczonego (czyt: bezprawnego) kopiowania.\nOla napisał(a): Piotru, piszesz, że masz jakieś dwie książki w formie cyfrowej. Sam jednak przyznasz, że czytanie z ekranu monitora jest trochę kłopotliwe. A drukowanie i oprawianie chyba jeszcze bardziej. Dużo łatwiej pójść do księgarni czy biblioteki.\nOczywiście, ale nic nie przeszkodzi mi drukować sobie po kilka stron, niekoniecznie na papierze makulaturowym, żeby łatwiej mi się czytało w autobusie! Zaręczam, że taka na przykład Europa Daviesa, to nie jest książeczka do pociągu czy autobusu. Z chęcią zdobędę wersję cyfrową. Tyle, że wersję papierową mam w domu. Ale kiedy będę miał dostęp do innych plików PDF wyciekłych z drukarni czy wydawnictwa i będę mógł sobie poczytać, w wielu przypadkach na pewno nie kupię wersji papierowej. Po co? I o tym jest tu mowa!\nOla napisał(a): Karol, wyobraź sobie, że nie ma bibliotek a wszystkie potrzebne materiały studenci kupują. Wyda taki student 10 czy 20 zł na skrypt, pouczy się z niego jeden semestr, zda egzamin i co? Wyrzuci książkę na śmietnik, bo przecież nie będzie przechowywał w domu setek niepotrzebnych książek. Pomyślałaś o drzewach? O zanieczyszczeniu środowiska przez te wszystkie drukarnie, wydawnictwa, które co roku produkują miliony egzemplarzy skryptów? A wywóz i składowanie śmieci?\nDroga Olu, teraz to popuszczasz wodze jakiejś ochroniarskiej demagogii. Biorąc pod uwagę, jak studenci ganiali za wartościowymi skryptami i ganiają dalej, widać, że i tak ich nakłady są za małe. Żadne biblioteki tu nie rozwiązują problemów. Poza tym skrypty można tłuc naprawdę na kiepskim papierze. A czy Ty pomyślałaś, ile tysięcy ton książek co roku idzie na makulaturę i przemiał? Nie dzieł Lenina! Czasem to są bardzo wartościowe książki! Nie trafiają do biednych, wiejskich bibliotek, dla biednych dzieci. Każde wydawnictwo tłucze programowy nadmiar, który się nie sprzeda. Stąd potem taka popularność w dużych miastach tzw. księgarni taniej (niesprzedanej) książki. Ile ludzi ma z tego pracy. Ratują oni książki przed przemiałem i …nawet zarabiają na tym. Więc jak to jest? To samo tyczy się gazet i wydawnictw. To naprawdę są nieprzebrane lasy drzew! To, co wywali student po zdaniu egzaminu to śmieszne ilości, zapewniam Cię!\nTak na marginesie to ja też mam stosu w pewnym sensie niepotrzebnych mi książek w domu. To, czy je wyrzucę, sprzedam z zyskiem, czy przerobię na papier toaletowy to już moja sprawa. Nie odbieraj studentom prawa do robienia dowolnej rzeczy ze skryptem, za który zapłacili.\nOla napisał(a): Pamiętacie czasy, gdy w szkołach dostawaliśmy co roku zestaw potrzebnych podręczników? Między moimi dziećmi są dwa lata różnicy. Żaden z podręczników Asi nie nadaje się dla Magdy. Co roku wydaję mnóstwo pieniędzy na rzeczy, które po jednym roku szkolnym lądują w śmieciach. A przecież edukacja w Polsce jest bezpłatna.\nDo czego tu pijesz? Oczywiście masz rację, ale to już kwestia mafii wydawniczych różnych wydawnictw edukacyjnych i Ministerstwa Oświaty, które zatwierdza taki typ podręczników, które są jednocześnie ćwiczeniami. Ba! Żeby to ktoś jeszcze kontrolował! Tymczasem w podręcznikach roi się od byków i bzdur, a mimo to mają swój imprimatur Ministerstwa i ZNP. Niewiele ma to jednak wspólnego z prawem autorskim. To zupełnie odmienna kwestia.\nOla napisał(a): Z tego co wiem, nie dostaje się pieniędzy za napisany artykuł. Dostaje się pieniądze za badania, a artykuły są tylko prezentacją tych badań (nie wiem jak to jest u humanistów). Dlaczego dostawać za tę samą pracę dwa razy pieniądze? A może jeszcze za cytowanie?\nArtykuły naukowe to nie tylko podsumowanie pewnych badań i doniesienia naukowe!\nOla napisał(a): Skrypty natomiast są chyba własnością uczelni (na pewno uczelnia widnieje na stronie tytułowej jako współautor), bo pracownicy piszą je w ramach umowy o pracę.\nUczelnia/Wydział może być właścicielem praw majątkowych do skryptu, ale autorami są …autorzy właśnie. I to wcale nie jest powiedziane, że dany skrypt jest własnością uczelni. Jest tylko i wyłącznie wtedy, kiedy uczelnia zleciła autorom napisanie go w ramach swoich służbowych obowiązków. Nie słyszałem jednak, żeby jakikolwiek profesor czy doktor w umowie o pracę miał zapisane w obowiązku pisanie skryptów dla studentów. Skryptów w formie książkowej oczywiście.\nOla napisał(a): Trudno to wszystko ogarnąć, bo to przecież, w porównaniu do książek, nowości są. Jeszcze nie ma wypracowanych standardów.\nI właśnie cały czas o to chodzi, że tych standardów nie ma i dochodzi do absurdów.\nOla napisał(a): Należałoby co kilka lat wszystkie zbiory przekopiowywać na inne nośniki. Jednak są ludzie, którzy o tym myślą, są konferencje, które zajmują się tymi sprawami. Może w końcu zostanie wypracowany jakiś rozsądny model.\nO ludzka naiwności! Zaręczam Ci, że Twoi pobratymcy, czyli bibliotekarze na pewno myślą uczciwie nad tym, ale podlegają gigantycznym naciskom hien medialnych, bo zatwierdzenie pewnego typy nośnika na powiedzmy najbliższe 2-30 lat to po prostu gigantyczna kasa.\nOla napisał(a): Natomiast pobieranie jednorazowej opłaty za wydanie karty, to już się mieści w moim rozumowaniu, pod warunkiem, że nie będzie ona przewyższała kosztu tejże karty.\nJesteś pewna?? Koszt produkcji takiego kawałka plastiku nie przekracza 1-2 pln. A ile wynosi abonament? Kto zarabia? Czy tylko producent karty?\nOla napisał(a): Dlaczego w takim razie nie pójść dalej i nie żądać dla artysty-malarza wypłat za każde rzucenie okiem na obraz. A dla artysty-kowala, który stworzył dzieło sztuki w postaci bramy, wypłat za każde otworzenie tejże bramy.\nZ kowalem Cię poniosło, ale z malarzem to bym się zastanowił. Generalnie to sprawa jest odmienna, bo malarz wykonuje dzieło jednostkowe. Praktycznie niekopiowane, taki handmade. Gdybyśmy mieli czasy benedyktyńskie, to można by było to porównywać – książka miała co najwyżej kilka egzemplarzy a i tak sama w sobie była dziełem sztuki.\nAle przecież malarze (fotograficy również) zarabiają na swojej pracy całkiem solidnie!\nO ile jest to kiczowaty artysta na dorobku to pobiera opłatę za sprzedany obraz. Sprzedaje swoje prawa majątkowe do dzieła. Każda starówka miejska jest tego pełna. To tak jak w księgarni przecież. Każdy może wziąć książkę do ręki i przejrzeć, ale niekoniecznie kupić. Natomiast kiedy człek jest ciut bardziej znany, organizuje wystawy w galeriach. No dobra…jak nie jest zbyt znany to nic z tego nie ma poza reklamą, ale to również dotyczy początkujących pisarzy i muzyków, zarabia galeria na udostępnieniu powierzchni. Ale potem, kiedy już taki „Rembrant” zasłynie – organizuje pokazy. Jakoś nie zauważyłem, żeby takie wystawy były darmowe, zwykle płaci się za wstęp. Kiedy bilety są tanie, okazuje się, że wystawa jest sponsorowana. A więc sponsor płaci artyście (albo właścicielowi obrazów) za udostępnienie. Przypominam, że dyskutujemy o zapisach prawa autorskiego, czyli rozpatrujemy podmioty nie starsze niż 50-70 lat, czy ile tam teraz utwory intelektu ludzkiego są chronione, A nie o dziełach Matejki czy Mickiewicza.\nJeszcze raz proszę wszystkich o powstrzymanie swoich emocji…\nKarol napisał(a): Równość podmiotowa to równość (...)\nRozumiem, że oznacza to, iż Twoim zdaniem sprzedawcy czegokolwiek i w jakichkolwiek okolicznościach powinni być traktowani w prawie tak samo. Oczywiście szanuję ten pogląd, ale jeżeli rzeczywiście tak uważasz, chyba jesteś jedyna, która tak myśli. We wszystkich rozwiązaniach, z jakimi się spotkałem, sprzedawcy, a także producenci, mogą być i są różnicowani, ze względu na rodzaj sprzedawanych przez nich towarów lub usług, a także na okoliczności, w jakich działają.\n- różne rodzaje wyrobów mają różne stawki VAT\n- na niektóre rodzaje wyrobów nakłada się dodatkowo akcyzę\n- niektórych rodzajów wyrobów po prostu nie wolno sprzedawać\n- aby sprzedawać niektóre rodzaje wyrobów lub usług, trzeba mieć pozwolenie, licencję, dyplom itd\n- produkcja niektórych produktów może być subwencjonowania, innych nie\n- istnieją różne rozwiązania podatkowe dla różnych kwot rocznego obrotu\n- istnieją różne rozwiązania w zakresie obowiązku prowadzenia rachunkowości, posiadania kas fiskalnych\n- istnieją rozmaite ulgi w początkowym okresie działalności\n- istnieją specyficzne rozwiązania dla zakładów pracy chronionej\n- na różne wyroby nakłada się cła w różnej wysokości (a wysokie cła na dany towar faworyzują rodzimą produkcję, dystrybucję i sprzedaż towarów z tej samej grupy, kosztem innych grup)\n- istnieją strefy bezcłowe\n... i mogę jeszcze tak długo.\nOczywiście z wieloma konkretnymi rozwiązaniami można się nie zgadzać, ale nie spotkałem się dotąd z poglądem, że sam fakt istnienia owych różnych rozwiązań narusza zasadę równego traktowania podmiotów.\nWedług mnie zasada równego traktowania podmiotów odnosi się każdorazowo do grupy podmiotów, które sprzedają produkty lub usługi zaliczone do tej samej kategorii i działające w podobnych okolicznościach. A to, w jaki sposób stworzymy owe kategorie produktów/usług, a także to, gdzie leżą granice "podobieństwa" okoliczności prowadzenia działalności powinno jak najbardziej być przedmiotem dyskusji (i w praktyce jest).\nKarol napisał(a): (...)i pozostaje bez dyskusji.\nA tą częścią Twojej wypowiedzi jestem po prostu zdumiony. Odmawianie prawa do dyskusji w takiej sprawie pachnie mi... (tu na prośbę Piotru powstrzymam emocje i nie dokończę).\nMam jeszcze pytanie - czy uważasz, że stawka VAT w innej wysokości dla płyt (23%), a w innej dla książek (5%) narusza zasadę równego traktowania podmiotów? Takie rozwiązanie powoduje, że przy porównywalnych kosztach produkcji i dystrybucji płyty są znacząco droższe od książek, a przez to osoby czerpiące dochody ze sprzedaży płyt mają gorzej od osób czerpiących dochody ze sprzedaży książek. Jak to się ma do zasady "Równość podmiotowa to równość i pozostaje bez dyskusji"? Czy w związku z tym postulujesz VAT w wysokości 23% dla książek, w sytuacji gdy utrzymanie stawki 0% dla książek i wprowadzanie stawki 0% dla płyt jest sprzeczne z unijnym prawem? Jeżeli nie - dlaczego?\nDrobne pytanko, bo o VAT nie pomyślałem a to dość istotna sprawa. Czy VAT 23% dotyczy absolutnie wszystkich płyt, czy są jakieś zwolnienia? Bo kwestia zróżnicowania jest względnie zrozumiała, co nie znaczy, że sprawiedliwa. Wszak muzyka, nawet ta najlepszego sortu służy zasadniczo rozrywce a gro książek jednak również pogłębianiu wiedzy. Z filmami takiego rozróżnienia bym nie poczynił. Film fabularny to rozrywka, nawet jeśli jest to przerażający dramat, ale filmy dokumentalne to edukacja.\nA pytanko brzmi: jakim VATem obłożone są audiobooki?? Bo na logikę powinny takim samym, jak klasyczne książki...\ndauri napisał(a): Przykładowo:\nTu też bywa różnie. Jeśli np wyprodukujesz bramę i chcesz ją sprzedać, nawet montując od razu, musisz policzyć 23 %. Jeśli sprzedasz taką bramę komuś innemu kto odsprzeda wraz z montażem dalej ten ktoś może policzyć sobie 8 %. Teoretycznie Ty i ten ktoś robicie to samo. To jest dopiero równość.\nW kościele San Luigi dei Francessi w Rzymie wisi znany skądinąd obraz Caravaggia Powołanie św. Mateusza. Obraz ten wisi w jednej z naw, gdzie jest tak ciemno, że nic nie widać. Żeby na obraz popatrzeć, trzeba wrzucić monetę (nie wiem ile to jest teraz, jakiś czas temu była to równowartość 1 EUR). Wtedy włącza się reflektor i można na obraz popatrzeć. Reflektor ten świeci jednak bardzo krótko (zdaje się, że 30 sekund). Potem trzeba wrzucić kolejną monetę. A ponieważ przez kościół przez cały czas przewijają się tłumy turystów, co chwila ktoś więc wrzuca monetę.\nOpisany przypadek nie jest odosobniony. Podobnie jest też w innych rzymskich kościołach, dysponujących wartościowymi dziełami sztuki. A więc jak widać idzie się dalej. Idzie się i będzie się szło na tyle dalej, na ile się da. Bo człowiek to takie zwierzę, że wymyśli wszystko.\npiotru napisał(a): Przemku, nawet jeśli Karol gdzieś bredzi, jak porąbana, jako moderatorowi nie przystoją Ci pewne osobiste wycieczki. Jeśli już się do tego posuwasz, nie dziw się, że kobieta ostro Ci się odgryza.\nNie piszę tutaj jako moderator tylko uczestnik dyskusji i mam takie same prawa jak każdy. Karol się nie odgryza ostro tylko głupio... Duma nie pozwala jej się przyznać do błędu...\nAktualny czas: 10-26-2021, 11:25 PM Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


NOWOCZESNA LAKIEROWANA NA WYSOKI POŁYSK MEBLOŚCIANKA INFINITY DO SALONU, LC MOBILI - Meble - sklep meble.pl\n4 338,00 3 526,83 23.00 4 338,00 PLN\nLakierowana na wysoki połysk meblościanka INFINITY to kompozycja przeznaczona do nowoczesnych salonów. Dostępna w czterech wersjach kolorystycznych w tym w kolorze szarym z wysokim połyskiem.\nW cenie naszej propozycji kompozycji znajdą Państwo:\n- szafkę z podnoszoną klapą 210cm w kolorze białym z wysokim połyskiem (kod produktu: 70 90 88 - 61) w cenie 1060 zł.\n- trzy 1- drzwiowe szafki w czterech wersjach kolorystycznym: jasny orzech (kod produktu: 40 20 88 - 81), ciemny orzech (kod produktu: 40 38 88 - 81), cement (kod produktu: 40 13 88 - 81), szary z wysokim połyskiem (kod produktu: 40 23 88 - 81) w cenie 1260 zł. (za trzy sztuki)\n- zestaw 2 małych otwartych szafek w trzech wersjach kolorystycznych: jasny orzech (kod produktu: 62 20 88 - 311), ciemny orzech (kod produktu: 62 38 88 - 311), cement (kod produktu: 62 13 88 - 311) w cenie 420 zł. za zestaw\n-szafkę pod telewizor 1 szufladą i jedną klapą w kolorze białym z wysokim połyskiem (kod produktu: 70 90 88 - 01) w cenie 900 zł.\n- mały otwarty element w czterech wersjach kolorystycznych: cementowy (kod produktu: 70 90 88 - 43), jasny orzech (kod produktu: 70 20 88 - 43), ciemny orzech (kod produktu: 70 38 88 - 43), tlenek (kod produktu: 70 79 88 - 43) w cenie 530 zł.\nTemat: NOWOCZESNA LAKIEROWANA NA WYSOKI POŁYSK MEBLOŚCIANKA INFINITY DO SALONU


Było lekko, łatwo... • Zespół Metodyczny\n14:43, 13 cze 2018 r. Było lekko, łatwo i przyjemnie\nReprezentacja Polski pokonała na Stadionie Narodowym 4:0 Litwę w ostatnim meczu przed mistrzostwami świata w Rosji.\nLitwa była dla zespołu Adama Nawałki optymalnym rywalem, by zagrać z nią pożegnalne spotkanie przed polską publicznością. Nie przysporzył naszym piłkarzom wielkich kłopotów, dwie bramki zdobył zdobywał lider i kapitan reprezentacji Robert Lewandowski, ale co najważniejsze spotkanie zakończyło się bez kontuzji polskich zawodników.\nMecz obserwował członek Zespołu Metodycznego, były trener młodzieżowej reprezentacji Polski w piłce nożnej Marian Szczechowicz. Jego zdaniem spotkanie z Litwą było dla Adama Nawałki ostatnią szansą na znalezienie optymalnego zestawienia defensywy na pierwszy mecz grupowy, który Polska zagra 19 czerwca z Senegalem. Widoczne więc były liczne roszady w obronie.\nW środę 13 czerwca Polska reprezentacja wyleciała do Soczi, gdzie znajduje się jej baza treningowa podczas rosyjskiego mundialu. Grupowymi rywalami biało-czerwonych będą Senegal, Japonia i Kolumbia.\nMistrzostwa świata rozpoczynają się w czwartek 14 czerwca. Na inaugurację Rosja zagra z Arabią Saudyjską (godz. 17).\nPOLSKA – LITWA 4:0 (2:0). Bramki: Lewandowski (19., 33.), Kownacki (71.), Błaszczykowski (82., karny).\nPolska: Fabiański (46. Szczęsny) – Jędrzejczyk (46. Piszczek), Bednarek (53. Pazdan), Cionek – Bereszyński, Krychowiak (77. Zieliński), Góralski, Rybus (70. Błaszczykowski) – Milik, Lewandowski (46. Teodorczyk), Kownacki.


Strona główna1 » Napędy do bram przesuwnych2 » Came3 » Pełny zestaw - CAME BX STRONG SPACE + LAMPA + ANTENA + 5 X LISTWA\nCena katalogowa: 2 724,45 zł\nOszczędzasz: 1 125,45 zł\nAutor recenzji: Tomasz PłońskOcena produktu: Data napisania recenzji: 13-01-2017\nTowar w 100% spełnia oczekiwania. Sklep godny polecenia każdemu. Miła i fachowa obsługa.\nAutor recenzji: Stanisław Ocena produktu: Data napisania recenzji: 05-09-2016\nUrządzenie proste w konfiguracji w wersji Strong posiada odpowiedni zapas mocy do sterowania bramą, polecam.\nAutor recenzji: MichałOcena produktu: Data napisania recenzji: 09-12-2015\nBardzo dobry naped,\n1 349,00 zł1 189,00 zł