Szczep Rzeka - Kronika 2011\nMsza Harcerska w koŚciele Św. Teresy w Toronto\nW kościele Św. Teresy przy 100 Tenth St. w Toronto odbyła się Msza, w której uczestniczył nasz Szczep oraz nasz bratni Szczep "Podhale". Msza ta oficjalnie zakończyła rok obchodów 50-lecia istnienia Szczepu "Podhale". Na ręcę Szczepowego hm. Andrzeja Woźniaka proboszcz ks. Jan Burczyk wręczył błogosławieństwo Papieża Benedykta XVI.\nW sobote na terenie Port Credit Secondary School w Mississauga odbyly coroczne\nzawody harcerskie w koszykówke. Z naszej strony udział w turnieju wzięły trzy drużyny:\n1. Juniorki - wiek od 10 do 13 lat\n2. Seniorki - wiek od 14 do 15 lat\n3. Wędrowniczki - wiek od 16 do 18 lat\nTylko seniorki dostały się do finału i zajęły II miejsce. Ogółem brało udział 56 zespołów z całego Ontario. Po zawodach wszyscy zjedli obiad, a dzień zakończył się kominkiem połączonym z potańcówką. Wszyscy świetnie się bawili.\nNasze Harcerki wyjechały na 3-dniowy biwak w okolice miejscowości Dunnville, ON. Na terenie Camp "Kienuka" miały wynajętą kabinę. Mimo, że pogoda nie była najlepsza, dobry humor i samopoczucie nikogo nie opuściły. Tak wspominają ten wyjazd harcerki:\n"Przyjechałyśmy w piątek wieczorem na miejsce "Camp Kienuka" i zaczęliśmy grać w różne gry z kartami "Sygnał". W sobote rano zaraz po śniadaniu poszliśmy na wycieczkę na około terenu Kienuka oraz po za teren przy drodze Lakeshore Road i jeziorze Erie. Z powodu deszczu i wiatru, na włosach i twarzy potworzyły się nam sople lodu. Byłyśmy same jak jeden duży sopel jak wróciłyśmy do kabiny. Wszystko przemoknięte i zamrożone. Super.\nPo wycieczce zaczęłyśmy pracować nad sprawnością "Astronomka". Nauczyłyśmy się o różnych planetach i innych elementach, które twożą naszy wszechświat: tak jak droga mleczna i nasz cały układ słoneczny. Druhna Camilla zrobiła nam grę "Jeopordy", w którą grałyśmy. W grze były wszystkie elementy, które się nauczyłyśmy. Grałyśmy także w inne gry związane z astronomią.\nPóźniej zaczęłyśmy pracować nad sprawnością "Kucharki" i jednym z naszych zadań było ugotować obiad i zrobić deser z rzeczy, które otrzymałyśmy. Brakowało nam parę składników do przygotowania obiadu i deseru, więc musiałyśmy użyć inne składniki, aby coś zrobić. Na obiad był makaron z sekretnym sosem. Nasze druhny były bardzo zachwycone, że tak nam wspaniale to wyszło. Na deser było czekoladowo-kokosowe ciasto razem z gorącą czekoladą do picia. W czasie gotowania nasz sos zaczął się przelewać z garnka i wybuchł jak wulkan po całej kuchni. Na szczęście go uratowałyśmy. Uff!\nPo obiedzie grałyśmy w różne sportowe gry i wyścigi, które nasza koleżanka Gosia nam zorganizowała. Było fajnie. Po biegach uczyłyśmy się o różnych gwiazdozbiorach i ich legendach. Druhny zrobiły nam niebo na podłodze z różnych gwiazd i pokazały nam dwa gwiazdozbiory "Orion" i "Casapia". Potem w grupach musiałyśmy znaleźć nasze wymyślone gwiazdozbiory i wymyśleć legendę o tym w pokazie na nasz kominek. Emilka i Natalia zrobiły dwa. Jedno było "pamięć o pomagających w trakcie wojny", zrobiły kostiumy: brody z chusteczek jednorazowych oraz ubrały dziwne czapki i wygladały jak armia rosyjska. Agatka, Marysia i Gosia zrobiły o "Pokemon", który wyskoczył z komputera, bo mu się znudziło być w grze komputerowej i znalazł inne miejsce, czyli na niebie.\nWieczorem miałyśmy kominek w kabinie i Agatka z Marysią wymyśliły bardzo śmieszne pokazy dla nas wszyskich i o wszystkim: o biwaku, o każdej z nas, a nawet o płatkach zbożowych, które było ZA-zdrowe dla nas wszystkich.\nW niedzielę, w czasie śniadania Agatka, czyli Lady AGA, przeczytała nam wartości odżywcze płatków zbożowych po angielsku i francusku i nawet był pokaz między płatkami a chipsami. Bardzo interesujące i śmieszne. Nasze wszyskie posiłki były bardzo kształcące. Zaraz po śniadaniu poszłyśmy się bawić w śniegu. Robiłyśmy aniołki, ślizgałyśmy się na workach. Na koniec miałyśmy obiad: parówki z bułką i marshmallows na ognisku na dworze. Było ciężko rozpalić ognisko na śniegu, ale przy pomocy druhny Agaty udało się. Potem rozjechałyśmy się do domów".\nKominek Zuchowo - Skrzatowy w Etobicoke\nW budynku Związku Polaków w Kanadzie w Etobicoke odbył się coroczny kominek zuchowo - skrzatowy. Na tę uroczystość zjechało 19 gromad m. in. z Toronto, Scarborough, Oshawa, Mississauga, Oakville, Hamilton, Milton, Burlington i Kitchener. Tematem tegorocznego kominka było "Jedziemy na Polską Wieś".\nKominek rozpoczęto tradycyjnie paradą gromad z ich totemami. Następnie każda gromada przedstawiła swój krótki program artystyczny związany z tematem. Występy artystyczne przeplatane były zabawą, grą i śpiewem, w którym brały udział wszystkie Zuchy i Skrzaty. Rodzice natomiast mieli okazję i możliwość zobaczenia czego ich dzieci nauczyły się na zbiórkach. Na zakończenie rozdano wszystkim uczestnikom pamiątkowe wstążeczki oraz poczęstunek. Za rok kolejny kominek. Już dziś zapraszamy wszystkie Skrzaty i Zuchy do wzięcia w nim udziału.\nOkrzyk Skrzatów i okrzyk Zuchów wymyśliły druhny Kamila i Victoria:\n"Co słuchać? Zależy gdzie?"\n"W polu kwitnie mak"\nCo słychać? Zależy gdzie?\nNa łące słychać: Kle- Kle\nNa Polu: Kraaa\nPrzed kurnikiem: Kukuryku\nKo-ko-ko-ko - w kurniku\nKoło budy słychać: Hau\nA na progu: Miau\nA co słuchać w domu?\nW polu kwitnie mak,\ntam gdzieś lata ptak.\nTraktor ryczy już na polu,\nlepiej tutaj niż w Opolu.\nBabcia kaczki karmi,\nDziadek potem kury nakarmi.\nOla z koszem żyta gania,\ndosyć tego obijania!\nWeź koszyk, idź na maki,\nniech przylecą kolorowe ptaki.\nNiech rozbłyśnie nasza wieś,\nco połączyła kogoś gdzieś.\nGaleria zdjęć cz.II\n12 - 18 marca 2011\n"Od 12 marca do 18 marca 2011, Hufiec Watra zorganizował zimowisko dla hacerek w Milton. Z mojego szczepu "Rzeka" harcerki, które brały udział w zimowisku to: Patrycja D., Sylwia D., Agatka P., Monika R. i Ania W. Program zimowiska obejmował: kurs zastępowych, gry terenowe (jazda na nartach, jazda na snowboard, sanki) oraz gry nocne. Większą część dnia, my harcerki spędzałyśmy na zewnątrz ciesząc się z dobrej pogody jaka nam dopisała. Ale były też niespodzianki. W środe o 2:00 nad ranem, obudziłam Patrycje, moją siostrę, żeby się ubrała w mundur, bo będzie mieć przyrzeczenie harcerskie. Patrycja mi nie wierzyła, myślała że starsza siostra znowu ją chce zrobić w konia i jak zwykle się zdenerwowała. Musiałam ją przekonywać ze wszystkimi harcerkami w baraku, że tym razem jej nie nabieram. Patrycja naprawdę miała przyrzeczenie harcerskie, którego nie mogła się doczekac, i które mile ją zaskoczyło. Wszystkie harcerki z mojego szczepu, które były obecne na zimowisku, były świadkami jak jedna z nas ma swoją najważniejszą chwilę z życia harcerskiego.\nCałe zimowisko jak szybko się zaczęło, tak jeszcze szybciej się skończyło. W sobote 18 marca byłyśmy nie pocieszone, że wszystko co miłe szybko się kończy, i że już nadszedł czas na powrót do domu i zwykłej codzienności, a na koniec zostały nam miłe i milsze wspomnienia, które będziemy wspominać tak długo, jak długo będziemy chciały."\nKwiecień był dla naszego Szczepu bardzo intensywnym miesiącem, wypełnionym wieloma wydarzeniami i uroczystościami. Pracując razem byliśmy w stanie podołać każdemu wyznaniu i to z wyróżnieniem. Miesiąc ten jest szczególnym przykładem, kiedy to nasza ciężka praca i ogromny wysiłek, popłaca. Choć niektórzy mieli wątpliwości, czy nasz program w tym miesiącu nie jest zbyt przepełniony, bali się, że sobie nie poradzimy i nie podołamy wyzwaniom, ale udało się. Teraz możemy dumnie popatrzeć wstecz i pochwalić się wieloma sukcesami. Powinniśmy być z siebie dumni. Mimo że nasz Szczep nie jest liczny, zawsze jesteśmy widoczni w naszej Polonii Kanadyjskiej. My, skrzaty, zuchy i harcerki jesteśmy zawsze gotowi na nowe wyzwania...\nNasz coroczny kominek w Domu Kopernika odbył się dzień przed uroczystościami poprzedzającymi obchody rocznicy tragedi katyńskiej. Wspólnie ze szczepem "Podhale" zorganizowaliśmy dwugodzinny pokaz dla naszych seniorów o temacie "Katyń". Na spotkanie to przyszła bardzo liczna grupa seniorów, część z nich potrzebowała naszej pomocy w przybyciu na salę. Na korytarzu przy sali zorganizowaliśmy małą wystawę zdjęć historii harcerstwa.\nKażdy mógł ją zobaczyć i powspominać dawne dzieje. Kiedy sala się już wypełniła, rozpoczęliśmy nasz pokaz. Zaczęliśmy od naszej słynnej piosenki harcerskiej, którą zaczynamy wszystkie nasze ogniska na obozach: "Płonie ognisko". Pieśń ta bardzo dokładnie oddaje nastrój i przeżycia związane z wydarzeniami jakie miały miejsce ponad 70 lat temu. Następnie wyświetliliśmy film z ostatniego pobytu harcerek i harcerzy na obozie na Kaszubach.\nPo filmie harcerki i harcerze zaprezentowali swój program o Katyniu. Harcerki recytowały m. in. następujące wiersze:\n"Katyń" Mariana Hemara w wykonaniu Weroniki W.:\n"Oblicze Ojczyzny" Tadeusza Różewicza w wykonaniu Agaty P.:\nRównież i nasze zuchy zaprezentowały swój krótki program pt. "Polska Wieś":\nPodczas swego pokazu Zuchy wręczyły wszystkim gościom, czerwone maki, zrobione wcześniej własnoręcznie na zbiórce. Wszystkich to bardzo wzruszyło i wszyscy serdecznie podziękowali gromkimi brawami.\nNasze występy przeplatane były piosenkami o tematyce harcerskiej i narodowej. Śpiewaliśmy: "Szare Szeregi", "Druhno, druhno", "Polskie Kwiaty". Zachęcaliśmy też naszych gości, do wspólnych śpiewów.\nNa koniec zrobiliśmy wielki krąg i trzymając się za ręce, zaśpiewaliśmy wspólnie "Idzie noc":\nCichym snem idźmy już,\nNoc jest tuż, noc jest tuż\nKiedy przedstawienie dobiegło końca, wręczyliśmy wszystkim obecnym własnoręcznie robione palemki. Była ogromna radość, łzy wzruszenie oraz oczywiście ogromne słowa podziękowania za odwiedzenie Domu Kopernika. W dowód uznania i podziękowania poczęstowano nas drobnym poczęstunkiem.\nKominek wypadł wspaniale. Większość mieszkańców kiedyś była harcerzami i instruktorami, tak więc dla nich ten kominek i piosenki, które zaśpiewaliśmy były miłym wspomnieniem z dawnych lat. Wszyscy śpiewaliśmy z wielką przyjemnością. Widownia była bardzo wzruszona i z uśmiechem zapraszają nas na kolejne, częstsze spotkania. W tydzień po kominku otrzymaliśmy od mieszkaniców Domu Kopernika "Certificate of Appreciation". Wręczył go nam podczas nabożeństwa w kościele Św. Teresy, proboszcz Jan Burczyk.\nObchody 71 rocznicy mordu w Katyniu oraz 1-szej rocznicy katastrofy smoleŃskiej\nW kościele Św. Kazimierza przy Roncesvalles Ave. w Toronto odprawiona została uroczysta msza św. w intencji pomordowanych w Katyniu oraz ofiar katastrofy smoleńskiej. Mimo nieciekawej, deszczowej pogody, na uroczystość tę przybyli członkowie zarządów wielu polonijnych organizacji weterańskich i społecznych oraz młodzież ZHP p.z.K okręg Kanada i ZHR w Kanadzie. Obecna była również nasza delegacja. W wypełnionej do ostatniego miejsca świątyni, obecne były liczne poczty sztandarowe organizacji biorących udział w eucharystii. Obok ołtarza ustawiono ikonę Matki Boskiej Smoleńskiej. Została ona wykonana przez torontońskiego artystę Janusza Charczuka. Ikona, poświęcenia której dokonano podczas mszy św., dedykowana jest ofiarom zbrodni katyńskiej oraz ofiarom katastrofy samolotowej pod Smoleńskiem.\nKazanie wygłosił ojciec Józef Niesłony, misjonarz z Polski. Poświęcił je chrześcijańskiej wierze w zmartwychwstanie, a także ofiarom mordu katyńskiego i śmierci osób uczestniczących w tragicznym locie do Smoleńska.\nBezpośrednio po mszy nasza delegacja oraz pozostali uczestnicy przemaszerowali pod Pomnik Katyński przy ulicy King Street West. Tam odbyły się uroczystości związane z upamiętnieniem tych tragicznych wydarzeń. Przemawiali delegaci z parlamentu prowincji Ontario, Polskiego Kongresu Polonii, ZHP Chorągwi Kanadyjskiej i Polskich Weteranów. Uroczystości rozpoczęły się odśpiewaniem hymnu kanadyjskiego "O Canada", a także "Mazurka Dąbrowskiego".\nNastępnie harcerki i harcerze odczytali apel poległych. Na koniec złożono wieńce i kwiaty, zapalono znicze.\nUroczystość ta podsumowuje tragiczne wydarzenia w naszej historii. Polegli wielcy polscy rodacy i patrioci. Harcerze, jak co roku oddali im swój hołd i pamięć.\nW tym samym czasie obchody mordu w Katyniu i katastrofy smoleńskiej, obchodzone były także w naszej parafii Św. Teresy. W mszy tej uczestniczyły pozostałe zuchy i harcerki. Uroczystość ta została zorganizowana przez parafie i organizacje parafialne, które razem z naszym szczepem zgromadzily się na mszy.\nDroga KrzyŻowa w koŚciele Św. Teresy\nCzas Wielkanocny to najstarsze i najważniejsze święto w liturgi chrześcijańskiej, w którym rozpatrujemy śmierć krzyżową i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Również dla naszego Szczepu jest to bardzo ważny okres. Dnia 15 kwietnia cały nasz Szczep wziął udział w nabożeństwie w kościele Św. Teresy. Następnie wspólnie z naszym braterskim Szczepem "Podhale" poprowadziliśmy Drogę Krzyżową dla wszystkich parafian. Każdy zuch, harcerka, harcerz, wędrowniczka i wędrownik miał przygotowane czytanie. Ustawiliśmy się na około kościoła, każdy przy swojej stacj. Obsada w mundurach była wszędzie, przy każdej z 14 stacji. Widok niesamowity. Wszyscy byli bardzo dobrze przygotowani. Na koniec oba nasze Szczepy ustawiły się przed ołtarzem i wspólnie zaśpiewaliśmy naszą harcerską modlitwę:\nHarcerkich serc Ty drgnienia znasz,\nProboszcz ks. Jan Burczak był bardzo zachwycony, że tak wspaniale się przygotowaliśmy, i że tak licznie przybyliśmy na to nabożeństwo. Droga krzyżowa była wielkim sukcesem. Parafianie gratulowali nam nawet nastepnego dnia oraz w Niedzielę Palmową podczas sprzedaży palemek. Jedna z parafianek powiedziała, że ona zawsze przychodzi na msze święte, w których bierzemy udzial. Mówiła, ze jest miło widzieć tak wspaniałą organizację i cieszy się, że utrzymujemy nasze polskie tradycje i polską kulturę.\nGaleria zdjęć cz. I Galeria zdjęć cz. II\nNiedziela Palmowa, 17 kwietnia\nMsza Św. i sprzedaŻ palm\nOstatnia niedziela przed Wielkanocą to Niedziela Palmowa. Jak nakazuje tradycja, święci się w tym dniu w kościołach palmy wielkanocne. Najpopularniejsze to bukieciki, wykonane z gałązek wierzbowych, pokrytych "baziami", ozdobione gałązkami bukszpanu, suszonymi kwiatami. Drugi typ to palmy "wileńskie" o kształcie pałek różnej grubości i wysokości, układane z wielu warstw suszonych i barwionych kwiatów, przyozdobione gałązkami wierzbowych bazi oraz kolorowymi wstążkami. Palmy święci się na pamiątkę powitania, jakie mieszkańcy Jerozolimy zgotowali Jezusowi w czasie Jego tryumfalnego wyjazdu do miasta.\nTakże i w tym roku sprzedawaliśmy przygotowane przez nasze KPH palmy. Rozstawiliśmy stół przed kościołem Św. Teresy w Toronto i sprzedawaliśmy przed każdą mszą, aż do ostatniej palemki. Nie przeszkadzał nam deszcz, chłód, porywisty wiatr. Wszyscy wiemy jak ważne jest to święto kościelne i jak wiele osób na nas liczy.\nO godzinie 12:30 nasz szczep, jak i również szczep "Podhale" wiął udział w nabożeństwie. Na zakończenie mszy proboszcz Jan Burczyk wręczył na ręce naszej szczepowej Agaty Zubor certyfikat uznania w imieniu mieszkańców Domu Kopernika w Toronto za wkład i czas poświecony jego mieszkańcom.\nWielki PiĄtek/ Wielka Sobota, 22-23 kwietnia\nWielki Piątek w kościele jest dniem żałoby. Jezus w tym dniu został skazany na śmierć. Po południu w kościołach są odsłaniane groby Chrystusa. Do dziś zachował się obyczaj pobożnego nawiedzania Grobu Pańskiego w Wielki Piątek i w Wielką Sobotę oraz obyczaj straży grobowych, które zaciągają honorowo strażacy i młodzież.\nHarcerki i Wędrowniczki z naszego szczepu razem z harcerzami i wędrownikami ze szczepu "Podhale" jak co roku pełnili honorową Warte przy Grobie w kościele Św. Teresy w Toronto. Jak zawsze stawiliśmy sie licznie. Wartę przy Grobie pełniliśmy nie tylko my, ale także górale i Rycerze Kolumba. Harcerki w mundurach, górale w tradycyjnych strojach, a ryczerze w swych odświętnych strojach: pelerynach, ze szpadą u boku i napoleonkach z piórem.\nWartę przy Grobie Pańskim harcerki i wędrowniczki pełniły także w sobotę od godziny 10:30 do 16:00. Były podzielone na grupy cztero-osobowe, co dwie godziny. W przerwach natomiast była możliwość omówienia nowych zainteresowań oraz uzgadnienia planu i pomysłów na nowy rok harcerski.\nW czasie gdy harcerki i wędrowniczki były w kościele Św. Teresy, nasze zuchy pełniły wartę w kościele Matki Boskiej w Toronto. Przez 2 godziny, zmieniając się co parę minut, dzielnie pełniły swój obowiązek.\nNa koniec proboszcz serdecznie im podziękował za przybycie i wypełnienie swej służby. Czas ten jest bardzo ważnym okresem zarówno dla zucha jak i harcerki, kiedy to ich służba tak blisko łączy się z modlitwą i czasem oczekiwania na zmartwychwstanie.\nPodziĘkowanie od Szczepowej phm. Agaty Zubor\nDzisiaj, jak w każdy piątek, nasz szczep miał zbiórkę. Każda gromada i każda drużyna spotkała się w swoim gronie. Zbiórka zaczęła się jednak od tego, że druhna Kamila i druhna Wiktoria przywiozły ze sobą totem Skrzatów i totem Zuchów. Chcą je przekazać swoim następczyniom. Druhna Kamila i druhna Wiktoria - siostry, które prowadzą nasze gromady Skrzatów i Zuchów - rozpoczynają nowy etap w swoim życiu i niestety nie będą z nami od września, a ich role przejmą ich następczynie. Do końca roku harcerskiego zostało tylko 1.5 miesiąca, a jest wiele spraw do przekazania.\nGromada Skrzatów zaczęła swą zbiórkę od znanego wszystkim Skrzatom "Palec pod budke, bo za minutkę zamykam budkę". Następnie Skrzatowa piosenka "Pośród traw, pośród drzew" i przywitanie. Pogoda była rewelacyjna i było ciepło, więc wszystkie Skrzaty wyszły na dwór, na plac zabaw przed szkołą. Mogły zjeżdżać na zjeżdżalni, wspinać się po drabinkach, "jechać samochodem", czy też pobawić w piaskownicy, a wszystko to pod czujnym okiem druhny Kamili, druhny Weroniki i druhny Natali. Wszystko co fajne, szybko się jednak kończy i niestety trzeba było wracać do sali. Za dwa dni Dzień Matki i w planie było robienie laurek.\nDruhna Kamila, jak zawsze przygotowana, wraz ze swoimi przybocznymi pomogła swym podobiecznym zrobić najpiękniejsze laurki dla każdej z mam. Nie ma nic wspanialszego jak laurka dla mamy wykonana przez jej dziecko.\nGromada Zuchów też rozpoczęła zbiórkę od kręgu parady. Następnie okrzyk i przywitanie. Potem druhna Natalia wymyśliła zabawę dla Zuchów. Zrobiły one kartki z napisami różnych zwierzątek, między innymi: kot, pies, koń, żaba, po dwie każdej. Gdy kartki były gotowe, wyszli na korytarz. Dwóch Zuchów miało za zadanie schownie tych kartek, a następnie reszta ich szukała. W momencie, gdy Zuch miał jedną kartkę w ręku, musiała ona wydawać odgłosy, jak zwierzątko napisane na tej kartce. Wydawała te odgłosy dotąd, dopóki nie znalazła drugiej kartki do pary. Ubaw nie samowity, a na korytarzu aż zaroiło się od zwierząt.\nGdy wszystkie kartki znaleziono, Zuchy poszły na salę gimnastyczną, gdzie czekali już na nich Zuchy - chłopcy, ze szczepu "Podhale". Rozpoczął się pojedynek w "Dodgeball" czyli "zbijanego". Nasze Zuchy dzielnie walczyły i oczywiście wygrały.\nDrużyna harcerek większość swej zbiórki spędziła na drugiej sali gimnastycznej. Szczep "Podhale" niestety zajął ich salę. Wykorzystały to jednak bardzo praktycznie, ćwicząc różne akrobacje: fikołki, gwiazdy, stanie na rękach lub udawanie stania na rękach. Na sali była też szczepowa druhna Agata, która nadzorowała im krzycząc:\n- Uśmiech do zdjęcia!\n- Biegnij w zwolnionym tempie, robimy zdjęcie!\n- Za szybko, jeszcze raz!\n- Już, startuj!\n- Jeszcze nie! Teraz!\nLampa w aparacie fotograficznym nie nadążała się ładować i niektóre akrobacje trzeba było powtarzać, nawet kilkakrotnie. Efekty widać na załączonych zdjęciach.\nGdy wszystko to rozgrywało się na sali gimnastycznej, za zasłoną, na scenie siedziały Wędrowniczki i omawiały swoje sprawy. Druhna Kasia przygotowała program na stopień Pionierki. Dyskutowały one o tym, kto to jest ekolog, co robi, dlaczego jego praca jest ważna. Druhna przyniosła także powycinane różne odmiany drzew (liściaste i iglaste). Wędrowniczki musiały je rozróżnic, a następnie zrobić collage w dwóch kategoriach. Ostatnim tematem poruszonym na zbiórce była Warszawa i jej zabytki (sprawność MZO 3). Każda Wędrowniczka miała przygotowane 3-4 zabytki, o których opowiadała - ich historię i miejsce.\nDruhna Wiktoria i druhna Kamila nie są jedynymi druhnami, które tymczasowo się z nami żegnają. Druhna Kasia i druhna Carolyn również rozpoczynają od września nowe etapy w swym życiu i niestety nie będą mogły być z nami. Mamy jednak nadzieję, że nie zapomnicie o nas i będziecie nas odwiedzać.\nMsza DziĘkczynna za Dar Beatyfikacji Jan Pawła II\nNa kilka dni przed zbiórka okazało się, że niestety tego dnia nie będziemy mogli mieć zbiórki w szkole Lambton-Kingsway. Dyrekcja szkoły zaplanowała wcześniej na ten weekend festyn wiosenny i w piątek będą się do niego przygotowywać.\nRozesłano więc informacje do wszystkich, że zbiórka jest odwołana. Następnego dnia okazało się, że w piątek (następnego dnia) w kościele Św. Teresy organizowana jest msza dziękczynna za dar błogosławieństwa papieża Jana Pawła II. Ksiądz Jan Burczyk poprosił nasz szczep o delegacje. W nabożeństwie tym miał też brać udział chór dziecięcy "Oaza" oraz chór młodzieżowy.\nCzęść naszych harcerek i wędrowniczek śpiewa w tych chórach, więc one z już wiedziały o tej mszy wcześniej. Na poinformowanie pozostałych członków szczepu, druhna Agata miała jeden dzień. Uruchomiła telefon, wysyłała informacje na telefony komórkowe. Poprosiła również KPH o wysłanie informacji e-mail'em do wszystkich rodziców. Informacja na stronie internetowej też się ukazała. Uruchomiono wszystkie możliwe kanały kontaktowe, abyśmy zaprezentowali nasz szczep w jak najliczniejszym gronie.\nNa ten wieczór zaplanowano nastepujące wydarzenia: nabożeństwo dziękczynne. Następnie około 45-minutowa prezentacja słowno - artystyczna o Janie Pawle II. Na koniec nabożeństwo majowe. Krótką, ale bardzo wzruszającą prezentacje o Janie Pawle II przygotował ksiądz Józef. Wyświetlono ją na rzutniku. Zrobiła ona ogromne wrażenie na wszystkich. Cały kościół wpatrzony był cały czas w prezentację, która opierając sie na historii Papieża ukazała nam kim jest Bóg. Potem wystąpili soliści z chóru młodzieżowego oraz dziecięcego. Jedna z naszych harcerek, Ania, zaśpiewała solo "Ave Maria". Swój program zaprezentowali również górale oraz skrzypkowie.\nTrzeba przyznać, że nasza Szczepowa stanęła na wysokości zadania i w tak krótkim czasie zorganizowała dosyć liczna grupę harcerek i wędrowniczek. Obecne na mszy były również zuchy oraz kilka skrzatów.\nLong weekend, 20 - 23 maja 2011\nBiwak Pionierki "WĘzeŁ PrzyjaŹni II"\nW roku 2010 nasze referaty Wędrowniczy i Harcerski Chorągwii Harcerek w Kanadzie zorganizowaly biwak „Węzeł Przyjaźni I”, aby przygotować nasze harcerki na zlot 100-lecia w Polsce. Nasze kanadyjskie uczestniczki były tak dobre, że wygrały większość pierwszych miejsc w pionierce na zlocie 2010 (najlepsza brama, najlepsza kaplica, najlepsza pionierka namiotowa, najlepsza pionierka obozowa). Aby utrzymać wysoki poziom i tradycje dobrej pionienierki, i aby przygotować naszą młodzież na obóz, referaty ponownie przygotowały fantastyczny weekendowy program pionierki. Cały program biwaku był oparty na pionerce i był prowadzony przez specjalistów z Petawawa Army Camp. Tak wspominają pobyt na biwaku nasze harcerki:\n"Piątek był dniem rozpoczęcia tegorocznego biwaku "Węzeł Przyjaźni II". W tym dniu zebraliśmy się na placu w Mississauga, żeby wspólnie wyruszyć na Kaszuby. W autobusie było bardzo wesoło. Spotkałam harcerki z innych szczepów, z którymi byłam na zimowisku w czasie March Break. Na Kaszuby dojechaliśmy około połnocy. Wtedy zostałyśmy podzielone na zastępy i przydzielone do baraków na stanicy Bucze. Przed pójściem spać, kucharki przygotowały nam pyszny poczęstunek: gorącą herbatę i herbatniki." (Agatka P.)\n"PPOOBBUDDKKAA! Zawołała druhna, żeby wstawać z łóżka. Pogimnastykowałyśmy się trochę i poszłyśmy na śniadanie. Takie dobre jedzenie tam bylo, że nawet lepsze niż we własnej kuchni! Po tym pysznym śniadanku miałyśmy nie wiele czasu, żeby się przebrać w pełny mundur na apel. Ranny apel był rozpoczęciem tego biwaku "Węzęł Przyjaźni II". Gdy apel się skończył, przebrałuśmy się znowu i zaczęłyśmy pracować. Uczyłyśmy się wielu węzłów, n.p. węzęł ratowniczy, drwalski, płaski i wiele innych. Jak wszyscy się nauczyli, miałyśmy budować coś małego w zastępach, oczywiście używając węzłów. Dzień przeleciał tak szybko, że nawet nie wiedziałam, że był czas na kominek. Kominek był świetny, dużo śpiewu i zabawy. Zaraz po kominku była wspaniała gra nocna, jakaś o zwierzętach. Nauczyłyśmy się bardzo dużo i nie mogłyśmy się doczekać, co czeka nas następnego dnia." (Monika R.)\n"Znowu pobudka o 7:00 rano. Druhna woła "Zbiórka!" i wszystkie harcerki wybiegają w piżamach, jeszcze wpół zaspane. Razem robimy gimnastykę w kole. Potem, mamy 10 minut, żeby się umyc, ubrać i posprzątać barak na inspekcję, która jest po apelu. Druhna gwiżdże i w szeregu wymaszerujemy do jadalni na śniadanie. Zawsze modlimy się przed i po posiłku. Tego dnia miałyśmy "pankaki". Były pyszne!\nSzybko! Po śniadaniu miałyśmy tylko 2 minuty, żeby przebrać się w mundur: chusta, spódnica, pasek, skarpey, czarne buty, włosy do góry w kucyk i na apel. Zaraz po apelu, przebieramy się w wygodne ubrania i zaczynamy wiązanie węzłów. W innych zastępach uczyłyśmy się: "circle lashing", "square lashing", "tripod lashing" i "figure of eight lashing". Gdy skończyłyśmy się uczyć, miałyśmy parę gier o związywaniu węzłów. Potem przyszła pora na budowanie szafki, krzesła i ławki, używając do tego węzłów.\nNa obiad miałyśmy zupę pomidorową z kanapką serową z grilla. Po obiedzie było gorąco i bardzo dużo komarów. Uczyłyśmy się więc nowych piosenek: "Anioł i Diabeł", "Ramię Pręż" i "Podhalańska Wiara". Później dokończyłyśmy nasze ławki i szafki.\nGodzinkę przed kolacją poszłyśmy do jednego obozu budować bramy. Obóz nasz był podzielony na 2 podobozy i nasz podobóz wygrał. Mieliśmy lepszą bramę. Potem kolacja, która wszyscy chętnie zjedli.\nPo kolacji uczyłyśmy sie znowu piosenek, a następnie w mundur i na kominek. Po kominku przebrałyśmy sie i grałyśmy w bardzo fajną nocną grę. To był fantastyczny dzień biwaku." (Ania W.)\nW poniedziałek był dalszy ciąg zajęć niedzielnych. Uczyłyśmy się robić węzły. W niedzielę zbudowałyśmy bramę na terenie nr. 3 i komary nas tak pożarły, że wszyscy się drapali. Ale w poniedziałek musiałyśmy zdjąć bramy i ładnie sznurki złożyć. Dave, który nam wszystkie węzły pokazał, był taki śmieszny i naprawdę bardzo dużo nas nauczył. Potem był apel i zakończenie biwaku. Zanim jednak wjechałyśmy do domu, trzeba było sprzątnąć całą stanice. Około godz. 14:00 wyruszyłyśmy w drogę powrotną do domu. W autobusie było pełno śmiechu i radości. Muszę powiedzieć, że moje koleżanki ze Szczepu "Szarotki" są bardzo fajne i przyjemne! Ja, Monika, Ania i Patricia miałyśmy super czas, bardzo mile spędzony!" (Agatka P.)\nOstatnia zbiÓrka w szkole\nNasza ostatnia zbiórka przed zakończeniem była bardzo udana. Harcerki, zuchy oraz skrzaty otrzymały swoje sprawności, a niektórzy nawet gwiazdki i stopnie harcerskie. Oficjalnie rok harcerski zakończyliśmy uroczystym apelem, na którym kilka harcerek zostało wyróżnionych za ich wkład i wspaniałą prace. W nagrodę każda z nich otrzymała kurtki szczepowej:\nKamila Z. - drużynowa skrzatów, która pracowała z nami przez 7 lat i niedługo będzie miała swego własnego skrzatka. Rodzice skrzatów przygotowali jej wspaniałe podziękowanie, które bardzo wzruszyło nasza drużynową. Oczywiście nie obyło się bez łez.\nVictoria Z. - drużynowa zuchów oraz Kasia D. - przyboczna, za ich wspaniałą pracę z zuchami. Obydwie odchodzą od nas we wrześniu na studia.\nWeronika W. - zawsze uśmiechnięta przyboczna skrzatów, za jej współpracę, pomoczawsze i wszędzie, na której można polegać “Jak Na Zawiszy”.\nVictoria W. - przyboczna harcerek, za jej pracę w drużynie i zorganizowanie naszych obozówek, a także poświęcenie w naprawie naszych niedawno odnalezionych werbli. To harcerka, która działa na impulsach.\nPodziękowano również następującym osobom:\nPani Agnieszce, która przez już dwa lata pracuje jako opiekunka przy skrzatach. Dzięki niej nasza najmłodsza jednostka ma bardzo dobrą opiekę.\nPani Ewie, która jest naszą wspaniałą projektantką strony internetowej i wszystkich komunikatów. To dzięki niej wszystkie informacje przekazywane są na czas. Również dzięki niej ukazał się 2.5 stronicowy artykuł o naszym szczepie w magazynie "Harcerskie WICI", który czytany jest przez szczepy na całym świecie.\nPani Iwonce, przewodniczącej KPH, za jej cierpliwość i pomoc przy szczepie. Za to, że pomagała nam w każdej chwili, o każdej porze, nawet jeśli było to na ostatnią chwilę. Żadne wyzwanie nie było dla niej nie do pokonania.\nOprócz naszego apelu, podczas zbiórki odbyła się jeszcze jedna, bardzo ważna uroczystość. Był to obrzęd jednej z naszych harcerek - Agatki P. Miała ona przyrzeczenie harcerskie, które było zorganizowane przez wędrowniczki.\nRównież zuchy zgotowały małe pożegnanie dla druhny Victori Z. i druhny Kasi D. Była to niespodzianka, o której wiedziały tylko zuchy. Przygotowały one duże kartki z brystolu z podziekowaniem za wkład, wysiłek, cierpliwość i własny czas włożony w przygotowywanie każdej zbiórki i ich prowadzenie oraz życzeniami świetnego pobytu w szkole. Nie obyło sie bez łez wzruszenia.\nZakoŃczenie w Parku Ignacego Paderewskiego\nW piątek, 17 czerwca w Parku Paderewskiego w Woodbridge, zakończyliśmy oficjalnie nasz rok harcerski. Zakończyliśmy go mszą polową oraz ogniskiem wspólnie z naszym bratnim szczepem "Podhale". Pogodę mieliśmy wspaniałą. Nasz program zaczął się mszą harcerska prowadzoną przez naszego kapelana ks. Jan Burczyk, a zaraz po mszy był poczęstunek przygotowany przez nasze KPH. KPH przygotowało także mały, ale bardzo wystawny posiłek dla rodziców, ktorzy przywieźli swoje pociechy na zakończenie. Po posiłku, każda jednostka miala jeszcze czas pograć w gry na świeżym powietrzu. Skrzaty i zuchy grały w różne gry rozrywkowe przygotowane przez drużynowe.\nHarcerki natomiast spędziły czas na różnych dyskusjach na przeróżne tematy, a szczep "Podhale" miał mecz piłki nożnej. Czas minął szybko i tuż przed zachodem słońca okrążyliśmy nasze ognisko i zaczęliśmy śpiewać nasze ulubione harcerskie piosenki. To ognisko nie było tylko zakończeniem roku harcerskiego. Dla niektórych wędrowniczek, które odchodzą ze szczepu, było ich ostatnim ogniskiem spędzonym razem harcerską rodziną. Nasze dwie wędrowniczki Victoria a.k.a. Zucchini i Kasia a.k.a. Kisiel od września zaczynają studia i niestety nie będą mogły przychodzić na nasze zbiórki. To ognisko było zadedykowane im, za ich ciężką, ale wspaniałą pracę i wysiłek, jaki włożyły przez te lata jako funkcyjne przy jednostce "Jaskółki". One zawsze z nami będą i mamy nadzieję, że z czasem powrócicie do naszego grona.\n"Nie Żegnamy siĘ, mÓwimy DO ZOBACZENIA!\nW czerwcu 2011 odeszły od nas dh. Vicktoria Ż. i dh. Kasia D., które przez ponad 2 lata prowadziły gromadę Zuchów. Tak wspominają ten okres:\n"Moja podróż ze szczepem "Rzeka" rozpoczęła się bardzo dawno i okazała się wspaniałym doświadczeniem. Praca z zuchami okazała się idealnym zakończeniem moich 12 lat w harcerstwie. Z przyjemnością muszę stwierdzić, że byłam bardzo zachwycona możliwością prowadzenia zuchów - dziewczynek i możliwości przekazania im całego mojego doświadczenia jakie ja nabyłam będąc sama zuchem. Mimo że byłam druhną prowadzącą zuchy przez króki czas, to czuję, że nawiązałam bardzo dobry kontakt z moimi podopiecznymi i miałam okazję poznać każdą z nich indywidualnie. Patrząc dzisiaj wstecz, dochodzę do wniosku, że nie osiągnęłabym tego wszystkiego bez wsparcia wielu osób, w szczególności mojej najlepszej przyjaciółki i prawej ręki - druhny Kasi. Jestem wdzięczna wszystkim za wsparcie i pomoc jaką otrzymałam i wszystkim bardzo dziękuję. Mam nadzieję, że moja osoba była dobrym przykładem do naśladowania, i że zainteresowałam moje zuchy, aby pozostały w harcerstwie tak długo jak ja, a nawet i dłużej. Wszystko co wiąże się z tą organizacja jest fenomenalne i mam nadzieję, że i one doświadczą niesamowitych chwil, tak jak i ja. Zabieram ze sobą worek z doświadczeniem jakie zdobyłam współpracując z różnymi osobami od momentu wstąpienia do ZHP i wstępuję w nowy etap swojego życia. Mam nadzieję, że uda mi się powrócić w szeregi szczepu "Rzeka" najszybciej jak to będzie tylko możliwe. Także nie żegnam sie z Wami, tylko mówię DO ZOBACZENIA WKRÓTCE!".\ndhna. Victoria Ż. (Zucchini)\n"W ciągu dwóch lat współpracy z zuchami, jestem przekonana, że one nauczyły mnie tyle samo, co ja nauczyłam je. Chociaż czasami były bardzo wymagające i trudne w prowadzeniu, mimo to jestem wdzięczna, że miałam możliwość pracowania z nimi. Bardzo mnie zaskoczyło to, jak dużo mamy wspólnego mimo dużej różnicy wiekowej i mam nadzieję, że wezmą ze mnie przykład. Niestety w przyszłym roku odchodzę ze szczepu (przynajmniej tymczasowo), ale mam nadzieję, że każdy zuch pozostanie w szeregach harcerstwa przez kolejne lata. Do dziś pamiętam swój pierwszy dzień w zuchach. Przeniesiono mnie, mimo że wiekowo powinnam była pozostać w skrzatach, ale ja nalegałam i moi rodzice stwierdzili, że jestem gotowa. Był to dzień, kiedy spotkałam moją drużynową i wieloletnią przyjaciółkę, Victorię Ż. Już od tego pierwszego dnia mam wspaniałe wspomnienia związane z harcerstwem - z obozami, biwakami, zlotami ZHP i zbiórkami raz w tygodniu. Jest to okres, którego nigdy nie zapomnę. Bardzo dużo się nauczyłam i zyskałam będąc w harcerstwie i mam nadzieję, że moje zuchy - dziewczęta będą kontynuować to, co ja i Victoria je nauczyłyśmy na zbiórkach i że będą zdobywać nowe, niezapomniane wspomnienia, które pozostaną z nimi na zawsze".\nKasia D. (Kisiel)\nKronika Zuchowa czyli prace wykonane przez Zuchy na zbiórkach w roku 2010/11\n2 - 16 lipca 2011\nPolski Festiwal na ulicy Roncesvalles w Toronto\nWe wrześniu, na ulicy Roncesvalles w Toronto, odbył się Polski Festiwal. Myśmy też wzięli w nim udział. Mieliśmy przygotowany swój punkt, gdzie wspólnie z Podhalem rozdawaliśmy ulotki informacyjne o naszych szczepach, zachęcaliśmy rodziców do zapisywania swoich pociech do naszych szeregow. Harcerstwo to przecież przygoda na całe życie.\nFestiwal ten jest okazją do zaprezentowania ponad 1000-letniego dziedzictwa kulturowego Polski. Poprzez zabawy, śpiew, muzykę, taniec i sztuke, możemy pokazać młodzieży urodzonej w Kanadzie, całą historię naszego kraju, zapoznać ich i przybliżyć do korzeni naszych rodziców.\nW czasie festiwalu była też wspaniała okazja nawiązać inne kontakty z innymi organizacjami, z którymi nasz szczep może współpracować. Ale chyba najciekawszym punktem festiwalu była okazja do spotkania niespodziewanych gości - naszych starszych Wędrowniczek, które odeszly ze szczepu z powodu studiów. Było to bardzo miłym zaskoczeniem, móc się z nimi spotkać i porozmawiać. Jedna z nich ma nawet zamiar powrócić do naszych szeregów już w następnym roku.\nWiele osób podchodziło do naszego stolika i opowiadało o swoich przygodach harcerskich, z czasów kiedy oni należeli, czy to tu, czy w Polsce do harcerstwa. Wiele osób było bardzo zadowolonych z faktu, że ZHP tak mocno działa tutaj, w Kanadzie i że utrzymujemy tą tradycję. Obok naszego stolika, mieliśmy wystawę zdjęć z różnych wyjazdów, biwaków. Okazała się ona wielkim sukcesem. Każdy był zainteresowany, jak polska młodzież harcerska bawi się tutaj w Kanadzie. Także częścią wystawy był rozstawiony namiot oraz kanoe, do którego przechodnie wsiadali i robili sobie w nim zdjęcia. Koło nas byly też inne szczepy, które miały swoją wystawę i zainteresowania. Niektóre z naszych harcerek - Ania W. - która należy do różnych organizacji, występowała na głównej scenie i zaśpiewała dla całej Polonii. Jesteśmy bardzo dumni z naszych utalentowanych harcerek, które wykazują się różnymi talentami.\nGłównym punktem festiwalu była defilada, w której wzięły udział wszyscy uczestnicy festiwalu. W tym roku nasza szczepowa, druhna Agata Zubor poprowadziła harcerstwo, a tuż obok niej grała na werblach drużynowa Wędrowniczek, druhna Ania B., która przez przypadek, w czasie defilady przebiła bęben. Dzielnie sobie z tym poradziła i grała dalej, jakby nic się nie stało. My bowiem, dzielne harcerki, zawsze coś wykombinujemy i zaimprowizujemy, w każdej sytuacji.\nObrzĘd: przejŚcie ZuchÓw do Harcerek\nDrużynowa dhna. Victoria:\nDh. Natalie i dh. Weronika przyprowadziły gromadę "Jaskółki" do klasy, gdzie była nasza drużyna "Potok". Przyniosły ze sobą też ich totem, na którym były imiona wszyskich zuchów należących do gromady w rou 2010/11. Poprosiłam, aby zuch Weronika i zuch Patrycja wystąpiły z szeregu, a następnie obcięły wstążki ze swoimi imionami dla nich na pamiątkę. Ten ważny moment w życiu zuchów zostały uwietrzniony na zdjęciach przez samą szczepowa phm. Agatę. Potem dh. Natalie pożegnała się ze swoimi dwoma zuchami, ale tym samym była zadowolona i dumna, że jej dzielne zuchy wkraczają w nowy etap życia harcerskiego. Powiedziała im, że będą one bardzo zadowolone i pożyczyła im dużo nowych, fantastycznych przygód w nowej drużynie. Pozostałe zuchy pożegnały sie okrzykiem zuchowym: Zuchy, czuj!. Po pożegnaniu nowe harcerki wstąpiły do szeregu. Na poczatku ustawiły się na końcu, ale wzrostem niestety były wyższe od dh. Patrycji D. i niestety musiała ona znowu stanąć na końcu szeregu, kwitując to 4 słowami: "I znowu jestem ostatnia".\nGdy gromada"Jaskółek" opuściła klasę, nowe harcerki otrzymały chusty, którymi zawiązano im oczy, tak, aby nic nie widziały. Jeden zastęp wziął Patrycję R., drugi Weronikę na długą wycieczkę po pustyniach i lasach. Były one prowadzone przez ich zastępowe oraz harcerki należące do danego zastępu. Oprowadzane były po korytarzu, zakamarkach, klatkach schodowych, etc. Nowe harcerki wróciły do klasy skołowane. Wysmarowałyśmy im wtedy ręcę specjalną maścią (kremem do rąk), a następnie wymalowałyśmy twarze flamastrami. Po podsłonięciu oczu nastąpiło oficjalne przywitanie honorowym hasłem harcerek:\nCzuj, Czuj .... Czuwaj!\nCzuj, czuj… Czuwaj, czuwaj, czuwaj!\np.s. Tydzień później na zbiórce do drużyny harcerek dołączyła jeszcze zuch Claudia i okazało się, że Patrycja D. już nie jest ostatnia i nie jest najniższa.\n"Oczami zucha" Patrycji R.:\n"Jadąc na zbiórkę wiedziałam, że będę miała obrzęd przejścia do harcerek. Już się nie mogłam doczekać i bardzo się z tego powodu cieszyłam. Poszłam do swojej gromady. Nasza drużynowa dała nam za zadanie narysować mapę szkoły i zaznaczyć na niej ukryte kokardki dla nowych zuchów, które dzisiaj przechodzą od skrzatów. Trochę nam to zajęło, ale w końcu się skończyłyśmy. Po ukryciu kokardek, całą gromadą poszłyśmy do gromady "Rybki". Oni już na nas czekali. Nastąpiło uroczyste przejście 4 skrzatów, a następnie obrzęd. Ja nie mogłam sie już doczekać mojego przejścia. W końcu nadszedł ten moment. Poszłam z moją gromadą do harcerek. Razem ze mną przechodziła Weronika oraz Claudia, której nie było na zbiórce. Najpierw kazali nam odciąć wstążki z naszymi imionami z zuchowego totemu, a potem zawiązali oczy chustami. Zakręciły nas w koło i wyprowadziły na korytarz oprowadzając po szkole. Po powrocie wymalowały nam twarze oraz wysmarowały nasze ręce bardzo dużą ilością kremu. Czułam, że wymalują mi twarz, ale nie przypuszczałam, że wysmarują mi też i ręce. Miałam tyle tego kremu, że musiałam podzielić się nim z harcerską Karoliną. Było SUPER!!!!"\nWspomnienia komendantki phm. Agaty Zubor\nW tym roku, od 8-go do 10-go października Szczep Rzeka zorganizował biwak „Picasso” poświęcając go hiszpańskiemu malarzowi Paublo Picasso. Naszym hasłem było “Ja nie szukam, Ja odkrywam”. W czasie biwaku harcerki zamieniły się w malarki i odkryły swóje nowe talenty. Pracowały nad sprawnością „Malarka 1”. Podczas biwaku musiały zbudować swoje własne ramki, naciągnąć na nie płutno i farbami namalować dzieła malarskie. Doskonale im to wyszło. Wszyscy byli bardzo zaskoczeni ich dziełami, nawet nasi goście. Można je było podziwiać w galerii malarstwa, którą harcerki same zorganizowały podczas naszego tradycyjnego, gościnnego obiadu z indykiem.\nObrazy te będzie można nabyć podczas karnawałowej zabawy KPH organizowanej w styczniu przyszłego roku, podczas c ichej aukcji.\nHarcerki malowały także obrazy kredkami olejnymi. Był to krajobraz naszych pięknych ontaryjskich Kaszub.\nNasz biwak był bardzo intesywny i twórczy. Harcerki musiały wykazać się dużą wyobraźnią i włożyć dużo pracy i pomysłu w każde dzieło.\nOprócz malarstwa harcerki pracowały także nad sprawnością „Grzybiarki”. Nauczyły się o różnych jadalny i nie jadalnych grzybach, jak i gdzie grzyby rosną, jak ich szukać i jak rozpoznawać. Miały też okazję osobiście wybrać się na grzybobranie. Wynik tego grzybobrania okazał się doskonały. W czasie gdy harcerki chodziły po lesie szukając grzybów, nasze wędrowniczki przygotowywały nam niespodziankę: upiekły nam babeczki, które wyglądały jak grzybki.\nW sobotę, razem ze szczepem „Podhale” miałyśmy wycieczkę nad Jezioro Gun, a następnie Górę Trzech Krzyży. W wielkim upale harcerki i harcerze dzielnie maszerowali pod stromą górę, a po drodze przy stacjach specjalnie zorganizowanych przez naszą Kadrę, słuchali o 10 prawach harcerskich i ich znaczeniu. Widok z Góry Trzech Krzyży był niesamowity.\nCała ta wyprawa nie obyła się bez przygód. Szczep Podhale miał za zadanie rozpalić ognisko nad jeziorem Gun. Pięknie je zbudowali, wszystko przygotowali, ale był jeden mały problem. Nikt nie przyniósł zapałek. No i teraz co? Trzeba było kombinować. Na początku pożyczyli od jednej harcerki okulary i myśleli, że w ten sposób uda im się zapalić, ale bez większego powodzenia. Nie poddając się szukali innego rozwiązania. Na drzewie wisiał sznurek, dosyć wysoko. A więc misja była odbicia sznurka z drzewa. Wspólnymi siłami i wielką determinacją, inżynierowie zaczęli wymyślać drabinę: harcerz na barana, wspinanie po gałęziach, i tak dalej.\nPo zbudowaniu leśnej drabiny jeden z harcerzy wspiął się po niej i zaczął odplątywać sznureczek z gałęzi. Reszta harcerzy przyrzymywała drabinę, aby się nie przewróciła.\nSukces! Misja zdobycia sznureczka zakończona! Teraz trzeba było wykombinować drugą część narzędzia do rozpalenia ognia. Dużo czasu im to nie zajęło. W końcu to inżynierowie. Poszło im to jak po maśle. Był sznurek, był kijek na łuk. Tyle tylko, że sznureczek niestety nie przeżył i pękł im w trakcie próby rozpalenia ognia.\nMimo wielu starań i ciężkiej pracy w celu uzyskania chociaż jednej iskierki i misji zakończonej klęską, wszyscy dobrze się bawili i wszyscy z niecierpliwością i zainteresowaniem oczekiwali końca tej misji, mając nadzieję na pozytywne jej zakończenie.\nWieczorem, tego samego dnia miałyśmy wspólne ognisko z innymi szczepami, które także spędzały swój czas na Kaszubach. Ognisko było częscią obrzędu szczepu „Podhale” i zakopanie ich kapsuły czasu z pamiątkami upamiętniejącymi ich rocznicę 50-lecia powstania. W niedzielę natomiast, ognisko spędziłyśmy tylko z naszym bratnim szczepem „Podhale”. Odwiedziła nas wtedy druhna Edyta, zawsze mile widziana i specjalnie zaproszona na to ognisko. Poprowadziła nawet swoją ulubioną grę/piosenkę. Była to okazja do spoktania się ze swoimi harcerkami oraz poprowadzienia krótkiej gawędy, gdzie wspominała okres, kiedy to ona była harcerką i jak bardzo jest zadowolona i dumna, że miała tak wspaniałą szansę należeć do harcerstwa i do szczepu „Rzeka”. Mówiła, że to, co się nauczyła i doświadczyła w harcerstwie wzbogacilo jej życie prywatne i przypomina wszystkim, aby nigdy nie zapomnieli jaki to jest honor należeć do harcerstwa z tak bogatą tradycją. Bardzo za nami teękni i jakby tylko mogła, to by wrócila jak najszybciej. Druhna Edyta mieszka teraz w London, Ontario i niedawno ukończyła studia, a teraz próbuje się dostać na stomatologię. Edytkę zawsze widzimy na Kaszubach podczas Thanksgiving weekend i już drugi rok z rzędu nas odwiedza. Za każdym razem nie może się doczekać, kiedy się z nami spotka.\nPodczas naszego biwaku jedna z naszych harcerek Sylwia D. miała pasowanie na wędrowniczkę i oficjalnie wstąpiła do drużyny Labirent. Rok ten rok będzie dla niej próbą, okresem reflekcji nad sobą. Życzę jej powodzenia i dużo nowych przygód.\nRównież Ania B., która była oboźną biwaku, podczas osatniego ogniska, otrzymała ostatni stopień harcerski w drużynie, stopień samarytanki. Jej także życzę dużo powodzenia i mam nadzieję, że jej determinacja pozwoli jej wejść w nowy etap pracy na stopień instruktorski. Ania już od paru lat dzielnie pracuje w szczepie i wierzę, że jest gotowa na dalszą drogę harcerską.\nTrzy dni spędzone na Kaszubach upłynęły nam w atmosferze zabawy, rozrywki i odpoczynku. Pogoda była fantastyczna, nic tylko słońce i upalna pogoda podczas całego biwaku.\nKomendantka Biwaku Picasso\nZastĘp "Barwna CzerwieŃ"\nZastĘpowa Agata P.\nJa, Ewelina, Patrycja i Marysia wstałyśmy w sobotę o 5:00 rano, żeby dojechać na Biwak “Picasso” na Kaszuby, na godzinę 10:00 - 11:00. Nasze pierwsze zajęcie odbyło się na zewnątrz, przy jeziorze, gdzie nauczyłyśmy się o malarzach. Tam też malowałyśmy obrazy kredkami olejnymi. Później wyruszyłyśmy do “Gun Lake” i na Górę Trzech Krzyży. W “Gun Lake” harcerze próbowali rozpalić ognisko, ale nie mieli zapałek. Kiedy wróciłyśmy na stanicę. Miałyśmy wolny czas.\nMiałyśmy dobrą kolację, a potem poszłyśmy na wspólne ognisko ze szczepami „Podhale”, „Baltyk” i „Szarotki”.\nW nocy nie mogłyśmy spać, to wyszłyśmy na zewnątrz i grałyśmy w berka. Było bardzo fajnie. To była nasza kara o 2:00 rano. A w nocy alarm dzwonił 4 razy. I nagle: po-buuuuuuuuuuu-dka! Wstałyśmy rano i miałyśmy gimnastykę.\nPo śniadaniu miałyśmy mszę, a po mszy, w drodze powrotnej na stanicę, oglądałyśmy i zbierałyśmy grzyby. Także w czasie naszej grzybowej wycieczki zbierałyśmy patyki na nasze ramki na późniejsze zadanie.\nNa stanicy na zewnątrz malowałyśmy farbami obrazy na płótnie.\nMiałyśmy wielką kolację ze wszystkimi, szczepem „Podhale” i naszym KPH. Bardzo dużo wolnego czasu po, więc grałyśmy w gry z harcerzami. Kiedy nadszedł czas na ognisko, graliśmy i śpiewaliśmy dużo piosenek i było bardzo przyjemnie. Po ognisku na stanicy grałyśmy z harcerzami w inne gry i jadłyśmy muffiny. Wieczorem, przed spaniem poszłyśmy jeszcze na teren „Podhala” i trochę harcerek grało w “Man Hunt”. Kiedy wreszcie wróciłyśmy na stanicę, poszłyśmy spać. Tym razem spałyśmy bardzo dobrze.\nNa następny dzień, w poniedziałek, zaraz po śniadaniu już się pakowałyśmy, bo był to ostatni dzień biwaku.\nZastĘp "Szalone PĘdzle"\nZastĘpowa Monika R.\nSobota, nasz pierwszy dzień zaczął się rozpakowywaniem biwaku. Potem dzień był wspaniały, poszłyśmy koło jeziora i malowałyśmy obrazy aż do pory obiadowej. Po obiedzie wyruszyłyśmy do „Gun Lake” ze szczepem „Podhale”. Było bardzo śmiesznie, bo okazało się, że „Podhale” miało se zrobić tam objad (kiełbaski), ale nie wzięli zapałek. Próbowali różne sposoby na rozpalenie ogniska. Jak się okazało, że to sie nie uda, wyruszyliśmy na Górę Trzech Krzyży.\nDzień zakończył się wspólnym ogniskiem na Millenium.\nNiedziela pobudka! Nikt nie chciał wstać, bo się włączał alarm w nocy. Jak wstałyśmy, zrobiłyśmy gimnastykę, zjadłyśmy i wyruszyłyśmy do kościoła. Po kościele malowałyśmy na polu. Było superowo, bo miałyśmy inspiracje na malowanie czegoś. Wszyscy się pobrudzili farbami. W czasie malowania zjadłyśmy kiełbaski, a potem znajdowałyśmy patyczki do ramek naszych obrazów.\nPod wieczór miałyśmy wielką kolację ze wszystkimi, a po kolacji miałyśmy wolny czas, to grałyśmy z harcerzami w różne gry. Dzień się zakończył wspaniałym ogniskiem, a po ognisku miałyśmy nocną grę z harcerzami na „Podhalu”.\nO! Także znajdowałysmy grzybki i jadłyśmy muffiny.\nW poniedziałek, dzień się zaczął gimnastyką i śniadaniem. Jak zjadłyśmy, to pakowałyśmy nasz biwak i nasze ciuchy. Teraz siedzimy i piszemy do Ciebie kroniko.\nAutorka: Tajemnicza pisarka\nSobota: dzisiaj rano przyjechałyśmy około godz. 10:00. Kiedy wszystkie harcerki były obecne, oprócz niektórych wędrowniczek, poszłyśmy malować kredkami olejnymi koło jeziora na malych płótnach. Uczyłyśmy się też trochę o Picassie. Potem miałyśmy obiad i zajęcia z harcerzami ze szczepu „Podhale” na „Gun Lake” i Górze Trzech Krzyży. Po powrocie na stanicę, zaczęłyśmy budować nasze własne ramy, obciągać je płótnem i szykować do malowania na następny dzień.\nBez zapaŁkowe ognisko\nw/g Ćwik. Tomka P.\nPrzygoda się zaczyna. Wybraliśmy się do Gun Lake na zwykłą wędrówkę, która szczerze mówiąc, powina być prostą sprawą. Głodni i zmęczeni dotarliśmy do naszego punktu wycieczki. Wszyscy harcerze zaczęli się rozglądać za drzewem do naszego ogniska. Jak już prawie skończyliśmy budować nasze ognisko, druh Hawrysz się zapytał:\n“A kto przyniósł zapałki?”\n“O”, reszta odpowiedziała\n"Nie ma co się martwić!” jeden krzyknął.\nPlan „B” już był stworzony, na ratunek zgłodniałym harcerzom z surowymi kiełbaskami.\nPierwsze, trzeba zorganizować przybory do naturalnego rozpalenia ognia. A więc szybko oglądając się w około, ktoś zauważył sznurek wiszący wysoko na gałęzi. Oto najważniejsza część skąplikowanej konstrukcji, ale wisi wysoko i jest zahaczony dosyć mocno. Nastąpiły pożądne, matematyczne kalkulacje i wymiary drzewa. Znaleziono dużą gałąź i oparło się ją o drzewo ze sznurkiem. Najodważniejszy harcerz wspiął sie po tej gałęzi (niechcący depcząc po palcach innych), aby odzyskać sznurek, który był naszym najdrogocenniejszym skarbem. Z tego sznurka był zrobiony łuk. Rozpoczęliśmy drugi etap planu.\nDziura w kawałku kory od drewa musiała być wyrzeźbiona. Po długich godzinach rzeźbienia dziury kuchennym nożem i scyzorykiem, przyrząd do rozpalenia ognia był gotowy do sprawdzenia. Łuk był zrobiony z mniejszej gałązki i znalezionego sznurka. Umieściliśmy łuk w deseczce z dziurką i używając podstawowej zasady tarcia, ocaleni z tej tragicznej wyprawy zaczęli wirować patyk w kierunku deski z dziurką. Niestety, już nadeszła późna godzina i zaczęło się robić ciemno. Biedny, doszczętnie wyciągnięty sznurek nie wytrzymał swojej próby i pękł. Sznurek NIE był mocniejszy niż ta deska z kory.\nNasz plan poległ w gruzach.\nkompletnie: fizycznie i emocjonalnie załamani,\nale pełni determinacji i dumni, wymaszerowaliśmy z powrotem do stanicy gdzie wielka uczta dla wielkich, odważnych bez zapałkowych wojowników oczekiwała.\nćwik. Tomek P.\nCzuwaj Druhostwo !\nW imieniu KPH "Podhale i Rzeka" chciałam Wam podziękować za cudowny Biwak Dziekczynny na Kaszubach. My, Rodzice mieliśmy wspaniale spędzony czas. Nasze wspólne sobotnio-niedzielne ogniska pozostaną na zawsze w naszej pamięci.\nPrzebywając z naszymi harcerzami i harcerkami czujemy się wiecznie młodzi.\nKPH Podhale i Rzeka\nBardzo dziękuje za wspaniale spędzony czas, za miłe chwile we wspólnym gronie, jesteście świetni!!!\nKochane dzieci, "córki" i "synowie", dziękujemy Wam, że jesteście, że jeszcze Wam się chce!!!\nC A Ł U S K I ! ! !\np.s. kiedy i gdzie jest następny biwak?\nWycieczka nad jezioro Gun\nGóra Trzech Krzyży i Ognisko\nNotesik Grzybowy harcerek\n6-go listopada w Etobicoke, odbyła się coroczna odprawa, w której wzięły udział wszystkie funkcyjne i zastępowe w hufcu. W odprawie tej brały udział: drużynowa Joasia G., Caroline R. i Emilka U. - funkcyjne skrzatów. Obecna była także Natalie L. - drużynowa zuchów oraz nasze zastępowe harcerek: Agata P., Monika R. oraz Marysia S. W czasie odprawy, nasze funkcyjne miały okazję nauczyć się dużo różnych gier i zabaw, które będą mogły wykorzystać w programach naszych jednostek. Był to bardzo intesywny i udany dzień. Wiele instruktorek podzieliło się swoją wiedzą z młodszymi wodzami. Zadaniem każdego szczep było przygotowanie jednej gry dla pozostałych uczestników. Nasz szczep przygotował obrzęd zakończenia odprawy, który nasze wędrowniczki przygotowały w imieniu naszego szczepu. Nasze wodze miały też okazje zapoznać się z innymi funkcyjnym z całego hufca oraz ze swoja referatką phm. Krystyną Sader.\n6 grudnia obchodzone są bardzo ważne imieniny. Są to oczywiście imieniny Św. Mikołaja. Jak co roku, nasze KPH wraz z naszym szczepem oraz szczepem "Podhale" zorganizowało w kościele Św. Teresy w Toronto Mikołajki dla naszych najmłodszych oraz dzieci z parafii. O 12:30 nasz szczep wraz ze szczepem "Podhale" wziął udział w nabożeństwu. Następnie wszystkie dzieci zeszły na dół do sali parafialnej, aby spotkać się z bardzo niecierpliwie oczekiwanym gościem. Nasze skrzaty, zuchy oraz harcerki i harcerze otrzymali gorący posiłek oraz picie, a potem już tylko czekanie. Wszyscy milusińscy zgromadzili sie pod sceną i cierpliwie czekali. Długo nie musieli czekać. Mikołaj dobrze wiedział, kiedy przybyć. Po krótkim przywitaniu i szybkiej organizacji, dzieci zaczęły otrzymywać paczki. Pomagały w tym Mikołajowi nasze harcerki oraz harcerze.\nNa spotkanie z tak ważnym gościem przybyły też dwie nasze harcerki, które obecnie nie uczestniczą w zbiórkach, ale w poprzednich latach prowadziły gromadę skrzatów i zuchów. Mowa tu o dhna. Kamili i dhna. Victorii. Dhna. Kamila przyjechała z cała swoją rodziną, no i oczywiście ze swoją kilku miesięczną córeczka - przyszłym skrzatem.\nBardzo dziekujemy Mikołaju w imieniu wszystkich dzieci i do zobaczenia za rok!!!\nMsza Św. Spotkanie z Mikołajem\nZuchy - sprawnoŚĆ "Gosposia"\nOd początku roku harcerskiego, ciągle uczymy się nowych rzeczy. Rozpoczęłyśmy od sprawności "Gosposia". Każdy Zuch miał swoją książeczkę kucharską. W niej znajdowały się m.in. nasze przepisy na różne słodkości, obecność oraz punktacja. Także uczyłyśmy się zastawić poprawnie stół.\nPamiętamy że widelec jest po lewej stronie, a nóż po prawej! Zorganizowałyśmy rozgrywkę: zuchy\nbyły podzielone na dwie grupy. Najpierw grupy biegały po szkole szukając przedmiotów znajdujących się na stole podczas posiłku. Później, jak najszybciej musiały zastawić poprawnie stół - najpierwi położyć obrus, później nóż, widelec, łyżkę, talerz i szklankę. Grupa która najszybciej i poprawnie wykonała polecenie zdobyła dodatkowe punkty. Podczas robienia tej sprawności, zuchy piekły także małe babeczki (cupcakes). Cała szkoła ładnie pachniała dzięki naszym gosposiom. Nauczyłyśmy się mierzyć składniki i wyrabiać ciasto. Ależ pyszne były te nasze babeczki! Dziękujemy gosposi Oli za obecność na każdej zbiórce i za staranie się bycia dobrą gosposią!\ndhna. Weronika W.\nKolĘdowanie w Domu Kopernika\n"9 grudnia 2011 roku, Szczepy "Podhale" i "Rzeka" poszli w odwiedziny do Domu Kopernik, aby pokolędować. Dom Kopernika to jest Polski Dom Seniorów.\nPrzygotowaliśmy wspólnie godzinny koncert. Śpiewaliśmy kolędy i inne harcerskie piosenki. Jedna z naszych harcerek, Ania W. zaśpiewała solo piosenki i wszystkim bardzo się to podobało. Na końcu naszego koncertu rozdaliśmy seniorom drobne upominki gwiazdkowe, przygotowne przez naszych zuchów. Seniorzy, w podziękowaniu za koncert, przygotowali nam ciastka i gorącą czekoladę. Bardzo pyszne to było.\nWszyscy byli zadowoleni z tej wizyty. Fajnie jest zrobić komuś miłą niespodziankę".\n16 grudnia przy wigilijnym stole zgromadziły się wszystkie harcerki ze Szczepu "Rzeka". Każda z nas przyniosła potrawę wigilijną. Na poczatku naszego spotkania pomodliłyśmy się modlitwą harcerską.\nNa naszym stole było dużo różnych smakołyków, np. pierogi z serem, kapusta z grzybami, sałatka, ziemniaki, ryba, śledzie oraz sałatka jarzynowa i kilka innych smacznych sałatek. Na deser były dwa ciasta oraz domowej roboty ciasteczka i bałwanki z marshmallows.\nMiałyśmy wspaniały czas jako siostry - harcerki. Rozmawiałyśmy na różne tematy, a szczególnie o nadchodzących świętach.\nDla mnie była to pierwsza harcerska Wigilia, którą będę zawsze pamiętała!


wybudzenie ze śpiączki - informacje: medycyna i ochrona zdrowia\nSłowo kluczowe: WYBUDZENIE ZE ŚPIĄCZKI\n19-letni mężczyzna, ofiara wypadku, wybudził się ze śpiączki w Ośrodku Rehabilitacji Leczniczej dla Osób Dorosłych w Stanie Śpiączki działającym w Górnośląskim Centrum Rehabilitacji "Repty" w Tarnowskich Górach (Śląskie).\nW Górnośląskim Centrum Rehabilitacji „Repty” w Tarnowskich Górach od 1 lipca 2019 r. funkcjonuje Ośrodek Rehabilitacji Leczniczej dla Osób Dorosłych w Stanie Śpiączki. Terapia tam prowadzona trwa do roku, ośrodek ma wolne miejsca.\nW olsztyńskim "Budziku" wybudzili się kolejni pacjenci, klinika się rozbudowuje\nW olsztyńskim "Budziku" zespół specjalistów wybudził w ostatnich dniach 27-letniego Jakuba i 66-letnią Halinę - poinformował prof. Wojciech Maksymowicz. Zespół prof. Maksymowicza wybudził w tej klinice już 15 osób, w środę rozpoczęła się rozbudowa "Budzika".\nMinister Ziobro zapowiada: resort przeznaczy 40 mln zł na budowę drugiej kliniki "Budzik"\nMinisterstwo Sprawiedliwości przeznaczy 40 mln zł z funduszu sprawiedliwości na przestrzeni kilku lat na wybudowanie klinik "Budzik" - dla osób dorosłych - poinformował na briefingu w środę (6 lutego) minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro.\nPotrzeby osób w śpiączkach są niedoszacowane, na całym świecie brakuje pomagających im specjalistów. Do olsztyńskiej kliniki "Budzik" zgłaszają się z prośbą o pomoc rodziny pacjentów z całego świata.\nWarszawa: to kolejne, trzecie tylko w ostatnich dniach wybudzenie w ''Budziku''\nMichał, lat 18 jest już 39 pacjentem, który został uznany za wybudzony w Klinice ''Budzik''. Przebywał w klinice ponad rok i jest jednym z pacjentów, którzy potrzebowali więcej czasu, aby odzyskać pełną świadomość.\nKlinika Budzik: 37. wybudzenie ze śpiączki\n8-letni Kuba to kolejne, 37. dziecko wybudzone w klinice Budzik - poinformowała placówka w piątek (3 listopada).


Kok | wiek, wzrost, waga, zdjęcia, kontakt\nzałóż konto login: hasło: Kok\nWszystko o: Kok. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nOdszukane plotki: Kok\nOdważny dekolt i różowy kok. Katy Perry jest mistrzynią kiczu. Potrafi się nim bawić tak, że oglądając jej stylizacje jeszcze nie czujemy mdłości. Zupełnie inaczej, niż w przypadku takich artystek, jak Lady Gaga czy Nicki Minaj. Nowy wygląd Kozaczka - kliknij! Wróć do poprzedniej wersji strony. Na gali American Music ...\nI efektownym koczku. Dawno już nie widzieliśmy Reese Witherspoon na czerwonym dywanie. Ale oto mamy okazję znów podziwiać jej urodę - aktorka pojawiła się na gali LACMA Art + Film. Ubrana w małą czarną z efektownym dekoltem i zgrabne sandały na platformach wyglądała naprawdę sexy.\nIdealnie dopasowana sukienka eksponowała zgrabną figurę ...\nZagraniczne wojaże odświeżyły jej look. Kim Kardashian wróciła właśnie z zagranicznych podróży (to ciekawe, że z podróży po świecie wróciła także Paris Hilton) i już jest na salonach. Tym razem Kardashianka prezentuje się nam w nieco odświeżonym stylu - już dawno nie pokazywała nam równie interesującej stylizacji. Jakby mniej tandety, a ...\nNie jest może zbyt imponujący, ale za to bez silikonu. Paris Hilton nie uległa modzie na duże biusty. Wielkość swego modyfikuje - jak zapewnia - wyłącznie odpowiednimi stanikami. Nie wstydzi się przy tym, że jej biust jest raczej niewielki. Z upodobaniem eksponuje dekolt - spójrzcie na najnowsze zdjęcia zrobione podczas jednej z imprez. ...\nJak Wam się podoba? Natasza Urbańska przyzwyczaiła nas już do tego, że lubi eksperymentować ze swoim wyglądem. Nikogo nie powinna więc dziwić fryzura, w jakiej gwiazda zaprezentowała się podczas pierwszego odcinka programu Bitwa na głosy. W mocno rozjaśnionych i misternie upiętych włosach gwiazda wyglądała z pewnością ciekawie. Czy jednak ...\nUkłon w stronę minionego stulecia. Na premierze Wrogów publicznych w Los Angeles pojawiła się grająca jedną z ról, Marion Cotillard. W wyglądzie aktorka postawiła na stare dobre lata 50. Wielki kok i prosta sukienka o skromnym kroju i ciekawej fakturze. Elegancki, klasyczny makijaż z kreskami na powiekach i minimum dodatków. Bez ...\nPlotki użytkowników: Kok\nLily Allen zahartowana.\nŚpiewa i śpiewa! (VIDEO + FOTO) Lily Allen niedawno dała występ w KOKO, trzeba przyznać,. że artystka wyglądała świetnie i dała dobre show. Lily promowała oczywiście, swój najnowszy album, który wychodzi 9 lutego. Fotki: http://www.l-allen.net/photos/thumbnails.php?album=360 Videa: "Lindsay to rozpuszczona dziewucha i narkomanka!"\nAmy Winehouse zmieniła fryzurę.\nTeraz jest blondynką bez wielkiego koka. Amy Winehouse postanowiła w końcu zrobić coś włosami... Piosenkarka pozbyła się swojego znaku rozpoznawczego, czyli ogromnego czepca i zafarbowała włosy na blond. Czy jest to zmiana na lepsze? Ja powiedziałabym: I tak źle i tak niedobrze. Więcej\nOstatnio dodane galerie: Kok\nOstatnio dodane fotki: Kok\nOstatnio dodane filmy: Kok\nKatarzyna Warnke Jak dba o urodę Katarzyna Warnke?\nkierunek zdrowieJak zrobić domowe mleko kokosowe kierunek zdrowieJak przechowywać zieleninę do soków, zielonych koktajli i sa\nkierunek zdrowieZielony koktajl oczyszczający\nKok Fani: (0 - 0%)\nAktualnie brak danych Kok Antyfani: (0 - 0%)


NowePrzetargi.pl • Stosowanie Ustawy – Prawo zamówień publicznych – problemy występujące w praktyce\nDo przeszłości należą już czasy, gdy każdy szpital zatrudniał osoby zajmujące się sprzątaniem pomieszczeń szpitala i kierowców. Zgodnie z trendem na rynku, szpitale coraz częściej stosują outsorcing, czyli zakupują usługi od firm działających na zewnątrz. Wynajmują specjalistyczne firmy aby świadczyły usługi. Niestety przy źle sformułowanej umowie, może się okazać, że zamawiający nie kontroluje w pełni tego co robią wynajęte firmy. Dlatego tak ważne jest opisanie przedmiotu zamówienia i warunków świadczenia usługi.\nArtykuł 29 ustawy Prawo zamówień publicznych mówi, że:\nOpisu przedmiotu zamówienia należy zatem dokonać za pomocą jednoznacznych określeń oraz w sposób nie pozostawiający wątpliwości co do tego co właściwie chce zamawiający kupić. Opisując przedmiot zamówienia i warunki realizacji umowy dla usług sprzątania, zamawiający uwzględniać powinien wszystkie elementy, które są dla niego ważne. Dobrze jest gdy zawiera on między innymi takie elementy jak:\nHarmonogram sprzątania, czyli ustalone godziny w jakich ma być prowadzone sprzątanie - dla sprawnego działania szpitala powinno się je przeprowadzać w czasie gdy w pomieszczeniach jest najmniejsze obciążenie ruchem, „awaryjne sytuacje”, na przykład pogorszenie się pogody wymaga ciągłego sprzątania głównych ciągów komunikacyjnych aby zachować na nich odpowiedni poziom czystości, zasady BHP sprzątania tak zwanych „brudowników”, czyli pomieszczeń przeznaczonych do przechowywania brudnej bielizny na oddziałach i innych pomieszczeń skażonych, określenie zasad i terminów dotyczących czyszczenia szyb i okien, uwzględnić należy także okresowe pranie firan, jeśli takie są.\nZamawiający kupując usługę transportu medycznego powinien zwrócić uwagę przede wszystkim na następujące elementy: czy wykonawca posiada zezwolenie wydane przez Ministra spraw wewnętrznych i administracji na używanie swoich pojazdów jako pojazdów uprzywilejowanych, zgodnie z art. 53 ust 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, jeśli wykonawcą nie jest pogotowie ratunkowe; określenie czy wszystkie pojazdy jakie będą świadczyć usługi u zamawiającemu mają być pojazdami uprzywilejowanymi; w jakich godzinach będzie używał pojazdów – harmonogram; czy samochody w których będą przewożeni pacjenci posiadają urządzenia zwiększające komfort użytkowania, na przykład czy posiadają klimatyzację, a także należy zadać sobie pytanie czy potrzebny zamawiającemu jest pojazd przeznaczony do przewozu osób niepełnosprawnych.\nNajczęstszymi problemami pojawiającymi się już na etapie realizacji zamówienia jest chęć zwiększania wynagrodzenia ze strony wykonawców. Specyfika branży powoduje, że ceny za sprzątanie są określane przez nich na bardzo niskim poziomie, mają bowiem niskie koszty zatrudnienia. Po wygraniu przetargu okazuje się jednak, że Wykonawca nie może zapewnić sprawnej realizacji zamówienia, choćby poprzez dużą rotację zatrudnienia. Czasami okazuje się, że szpital wybrał bardzo tanią firmę, ale nie realizuje ona w pełni zobowiązania wynikającego z zawartej umowy. Aby się tego ustrzec należy na etapie konstruowania specyfikacji istotnych warunków zamówienia czerpać w pełni z możliwości jakie dają zamawiającemu przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych i Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 kwietnia 2004 r. W sprawie rodzajów dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy.\nArtykuł 26 ustawy Prawo zamówień publicznych umożliwia zamawiającemu weryfikowanie firm z jakimi chce współpracować. Treść tego artykułu mówi, że:\nArt. 26. 1. Zamawiający żąda od wykonawcy dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu, jeżeli wartość zamówienia przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 60.000 euro.\n2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, mając na względzie, że potwierdzeniem spełniania tych warunków może być zamiast dokumentu również oświadczenie złożone przed właściwym organem oraz że potwierdzeniem niekaralności wykonawcy może być w szczególności informacja z Krajowego Rejestru Karnego.\nW związku z tym zamawiający powinien za każdym razem żądać dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Nie zawsze jednak dokumenty powinny być takie same. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie rodzajów dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, umożliwia żądanie od wykonawcy różnorodnych dokumentów. Skupmy się tu w tej chwili na punkcie 2 cytowanego rozporządzenia. Mówi on o dokumentach jakich może żądać zamawiający w celu potwierdzenia, że wykonawca posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie oraz potencjał techniczny, a także dysponuje osobami zdolnymi do wykonania zamówienia. Punkt 1 rozporządzenia traktować należy jako obligatoryjny w całości, natomiast punkt 3 mówi o rzeczach według mnie nie tak istotnych z punktu widzenia zamawiającego. Dokumenty tam opisane traktują o sile ekonomicznej wykonawcy i o jego zdolności ekonomicznej do realizacji zamówienia, jest to rzecz ważna, ale biorąc pod uwagę zobowiązania jakie wynikają z zawartej umowy i ich okresowy charakter, wykonawca nie musi dysponować ogromną siłą ekonomiczną musi natomiast dysponować odpowiednim sprzętem i dobrze wyszkolonymi pracownikami. Zamawiający i tak zazwyczaj po miesiącu ureguluje swoje zobowiązania wynikające z zawartej umowy. Sprawdzenia sytuacji ekonomicznej wykonawcy można, według mnie oprzeć na polisie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Kwota polisy jakiej zażąda zamawiający powinna być jednak adekwatna do wartości zamówienia. Niezasadnym wydaje się być żądanie, aby kwota ta była równa cenie oferty, ponieważ usługi, o których mowa charakteryzują się cyklicznością, zazwyczaj miesięcznym okresem rozliczenia.\nOdrębną kwestią jest fakt, czy wykonawca dysponuje odpowiednim sprzętem i kadrą pracowniczą. Te dwa elementy są najtrudniejsze do pozyskania, dużo kosztują i ich zdobycie zajmuje dużo czasu. W związku z tym, jeśli wykonawca dysponuje odpowiednim sprzętem, realizował już podobne zadania i robił to dobrze, posiada odpowiednio przygotowanych pracowników to stwierdzić można, że daje on gwarancję należytego wykonania zamówienia.\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie rodzajów dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w punkcie 2 mówi, że:\n1)\tinformacji na temat przeciętnej liczby zatrudnionych pracowników oraz liczebności personelu kierowniczego, w okresie ostatnich trzech lat, a w przypadku gdy okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, jeżeli przedmiotem zamówienia są roboty budowlane lub usługi;\n2)\t)wykazu niezbędnych do wykonania zamówienia narzędzi i urządzeń, jakie posiada wykonawca;\n3)\twykazu osób i podmiotów, które będą wykonywać zamówienie lub będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, wraz z informacjami na temat ich kwalifikacji niezbędnych do wykonania zamówienia, a także zakresu wykonywanych przez nich czynności;\n4)\twykazu wykonanych w okresie ostatnich pięciu lat robót budowlanych, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, odpowiadających swoim rodzajem i wartością robotom budowlanym stanowiącym przedmiot zamówienia, z podaniem ich wartości oraz daty i miejsca wykonania oraz załączeniem dokumentów potwierdzających, że roboty te zostały wykonane należycie;\n5)\twykazu wykonanych w okresie ostatnich trzech lat dostaw lub usług, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy - w tym okresie, z podaniem ich wartości, przedmiotu, dat wykonania i odbiorców oraz załączenia dokumentów potwierdzających, że dostawy lub usługi te zostały wykonane należycie;\n6)\tzaświadczenia podmiotu uprawnionego do kontroli jakości potwierdzającego, że poprzez odpowiednie odniesienie dokładnie oznaczone produkty będące przedmiotem dostawy odpowiadają określonym normom lub specyfikacjom technicznym;\n7)\tzaświadczenia podmiotu uprawnionego do kontroli jakości, potwierdzającego, że wykonawca spełnia określone wymogi jakościowe w zakresie świadczenia usług będących przedmiotem zamówienia, lub równoważnych dokumentów potwierdzających jakość świadczonych usług, jeżeli wykonawca nie może w terminie uzyskać wymaganego zaświadczenia;\n8)\twyniku kontroli dotyczącej zdolności produkcyjnych, a w razie konieczności także możliwości naukowych i badawczych wykonawcy, przeprowadzonej przez właściwy organ kraju, w którym wykonawca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, pod warunkiem uzyskania zgody tego organu - jeżeli usługi lub produkty będące przedmiotem dostawy są skomplikowane lub służą szczególnemu celowi.\nNajczęściej zamawiający żądają informacji zawartych w pierwszych czterech punktach. Otrzymując syntetyczne dane na te tematy zamawiający może szybko zweryfikować, czy wykonawca, który złożył ofertę jest w stanie zrealizować zamówienie w sposób w jaki zamawiający chce aby było ono realizowane. Należy jednak pamiętać, aby przy stosowaniu powyższych przepisów nie naruszyć zasady określonej w art. 22 ust. 2 i art. 25 ust 3 ustawy Prawo zamówień publicznych. Stawiane warunki nie mogą utrudniać uczciwej konkurencji, a żądane dokumenty muszą być rzeczywiście niezbędne do przeprowadzenia postępowania i muszą być dokładnie takie jak wymienione w cytowanym wyżej rozporządzeniu. Inaczej bowiem zamawiający narazić się może na zarzut naruszenia zasady określonej w art. 7 pkt 1, czyli że prowadząc postępowanie nie zadbał o zachowanie uczciwej konkurencji oraz że nierówno traktuje wykonawców.\nkupowanie usług związanych z bieżącą obsługą szpitala nie jest prostą sprawą, nie można jednak podchodzić do tego schematycznie, w sposób z góry ustalony. Coś co się sprawdziło w innym szpitalu w naszej jednostce może się okazać nieprzydatne. Trzeba zwracać szczególną uwagę na wiele elementów charakterystycznych dla zamawiającego i uwzględniać je przy przygotowywaniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.\nDostawy leków do Szpitali\nDostawa leków do szpitala to bardzo specyficzny rodzaj dostaw. Jak wielu jest lekarzy tak wiele sposobów leczenia i pomysłów na stosowanie leków. Szpitale radzą sobie z tym problemem tworząc receptariusze szpitalne, czyli rejestry leków zatwierdzone do stosowania w danej jednostce. Receptariusz posiada wiele zalet, służy do uporządkowania gospodarki lekami w szpitalu. Ma on jednak jedną wadę. Zawiera zamknięty wykaz leków, jakie można stosować. Zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych:\nO ile w receptariuszu znajdują się określenia spełniające wymogi zawarte w art. 29 ust 1, to znaczy na jego podstawie można opisać przedmiot zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, to nie da się tego zrobić z zachowaniem zasad jakie zakreślone zostały w art. 29 ust 3. Przedmiot zamówienia opisany za pomocą receptariusza zawierał będzie wskazanie nazwy konkretnych leków, które to charakteryzują konkretnego wykonawcę. Nie bez powodu się tak dzieje. Nie zawsze leki, które są pochodną tej samej substancji mają takie same działanie. W przypadku niektórych leków częściej mogą występować niepożądane efekty.\nZamawiający w takim przypadku może uzasadnić opisanie przedmiotu zamówienia poprzez wskazanie konkretnych nazw leków specyfiką przedmiotu zamówienia. Niemniej jednak w takim przypadku musi on w specyfikacji istotnych warunków zamówienia zawrzeć informację, że dopuszcza do składania ofert równoważnych. Musi również wskazać, co będzie rozumiał jako ofertę równoważną. Jeśli tego nie zrobi może narazić się na zarzut prowadzenia postępowania z naruszeniem art.7 ust 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, to znaczy że nie zachowuje zasad uczciwej konkurencji oraz nie traktuje równo wykonawców. Tak więc receptariusz szpitalny powinien stanowić punkt wyjścia do opisu przedmiotu zamówienia lecz nie może stanowić blokady przed uznaniem innych leków za równorzędne w myśl przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych.\nNierzadko jednak zdarza się też, że Zamawiający wiedziony chęcią zakupu leków dokładnie takich jakie zawarte są w receptariuszu, specjalnie konstruuje pakiety zamówień w taki sposób, że wśród leków które posiadają odpowiedniki powszechnie dostępne, znajduje się lek który nie posiada swojego odpowiednika. Takie postępowanie uznać należy jednak za naganne i niezgodne z ideą zamówień publicznych. Powoduje ono nierówne traktowanie wykonawców i ogranicza dostęp do zamówienia.


Segafredo Espresso Casa - Kawa Segafredo\n- Kawa Lavazza\n- Kawa Segafredo\n- Kawa Illy\n- Kawa Valentino\n- Kawa Pellini\nStrona główna » Kawy ziarniste » Kawa Segafredo » Segafredo Espresso Casa\nTylko prawdziwi specjaliści od kawy mogli skomponować tak dobrze wyważoną mieszankę najlepszych odmian arabiki i robusty. To kremowa kawa o intensywnym aromacie. Dokładnie taka jak espresso z włoskiego baru.\nPoleć znajomemu\tZadaj zapytanie drukuj\nOpakowanie: 1000 g Rodzaj kawy: Ziarnista Skład : 50 % Arabica, 50 % Robusta Lavazza Crema e Aroma to zrównoważona mieszanka najlepszych odmian Arabiki i Robusty. Cena: 46,00 zł szczegóły dodaj do koszyka


Muzeum Supermaketu – Jadalne Miasto Warszawa\nPamiętasz swoją pierwszą wizytę w supermarkecie? Dziś może się wydawać, że wielkie sklepy były tu od zawsze, ale to jedynie iluzja. Tak szybko jak się pojawiły, mogą zniknąć z naszego krajobrazu. Szybko, to znaczy kiedy?\n„Muzeum Supermarketu” to międzynarodowy projekt realizowany przez Fundację Agro-Perma Lab, będącego krytycznym spojrzeniem na „kulturę supermarketów”. Kulturę, która wypiera wartości solidarności społecznej i etycznej produkcji żywności. Artyści, liderzy agroekologii i permakultury oraz wolontariusze z całego świata stworzyli internetową wystawę audiowizualną, która:\nskłada się z dwóch różnych, ale nawiązujących do siebie ścieżek – jednej, która podejmuje problem kultury supermarketów, drugiej przedstawiającej skuteczne alternatywy: agroekologię, permakulturę i suwerenność żywnościową,\nobfituje w różnorodne artefakty – od nagrań audio, przez zdjęcia i found footage, aż po grę VR.\nWebdoc „Muzeum Supermarketu” znajdziesz tutaj\nMuzeum Supermarketu pocztówka, autor grafiki: Ryska


Broń wystrzeliła w mieszkaniu. Nie żyje 13-letni syn byłego policjanta. Dziś zapadł wyrok | Głos Szczeciński\nEmilia Chanczewska 30.01.2015\nGrzegorz K. (na zdjęciu sprzed kilku lat) został zawieszony jako funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w Stargardzie. Emilia Chanczewska\nDziś w Sądzie Rejonowym w Stargardzie, zapadł wyrok bez przeprowadzania rozprawy. 44-letni Grzegorz K. ze Stargardu, oskarżony był o nieumyślne spowodowanie śmierci i niezastosowanie przepisów użytkowania broni palnej.\nDo tragedii doszło w jednym ze stargardzkich mieszkań 13 lipca 2014 roku wieczorem. W trakcie czyszczenia służbowej broni wieloletni funkcjonariusz KPP Stargard postrzelił w głowę swojego 13-letniego synka Krzysztofa. Dziecko zmarło w szpitalu.\nW trakcie postępowania przygotowawczego, prowadzonego przez prokuraturę, oskarżony i jego obrońca zgodzili się na zaproponowany wyrok.\nDziś w stargardzkim sądzie odbyło się posiedzenie, na którym został ogłoszony.\n- Rok i sześć miesięcy pozbawienia wolności w warunkowym zawieszeniu na okres próby na 2 lata - informuje Mariusz Jasion, przewodniczący wydziału karnego Sądu Rejonowego w Stargardzie. - Oskarżony został skazany jako funkcjonariusz publiczny.\nGrzegorz K. już policjantem nie jest, został zawieszony. Następnie sam zwolnił się ze służby.\nOskarżonego nie było w sądzie, stawił się jego obrońca, był także prokurator. Wyrok nie jest prawomocny, można się od niego odwołać.\noficer 17.08.2016 11:22:34\nW trakcie czyszczenia broni.???..... W to może i uwierzy Kobiecina Sędzina....\nCzyścił z pełnym magazynkiem i nabojem w komorze nabojowej i po przeładowaniu i zwolnieniu bezpiecznika....????\nTo takie tam wytłumaczenie dla Mediów. Bo stała się tragedia i życia nic nie przywróci\nprawo czy bezprawie 14.08.2016 09:22:49\nDo wiezienia z nim - jak z kazdym przez kogo ktos ginie. Bo pies to ma sobie latac. Widac za slabo pilnowal. Nie ma miejsca na wolnosci dla takich - przykladem powinni swiecic!!!\nanna 13.08.2016 11:38:02\nDla niego najwieksza kara jest Brak syna.... Szkoda mi go, widac ze strasznie to przezywa. Zrezygnował ze służby, zgodził sie na wyrok..smutna historia\nGość 09.02.2015 20:46:17\nW dniu 09.02.2015 o 11:42, Zack napisał:\nCo by było gdyby nie było Policji...Nie chodzi o to żeby nie było Policji, tylko żeby ta instytucja coś sobą reprezentowała, a nie taką protezę jak obecnie.Co? krytykować patologii już nie wolno? Niech mi ktoś wytłumaczy na jakim etapie czyszczenia broni kieruje się ją w stronę innej osoby i naciska spust? Zgadzam się też z przedmówcami, że normalny człowiek pewnie dostałby więcej.\nBroń powinna być na komendzie a nie w mieszkaniu\nZack 09.02.2015 12:42:04\nW dniu 04.02.2015 o 21:10, Gość napisał:\nJak by nie było Policj to nas też by nie było mordercy by robili co im się podoba jak nie lubisz policji to nie nasza wina\nCo by było gdyby nie było Policji...\nNie chodzi o to żeby nie było Policji, tylko żeby ta instytucja coś sobą reprezentowała, a nie taką protezę jak obecnie.\nCo? krytykować patologii już nie wolno?\nNiech mi ktoś wytłumaczy na jakim etapie czyszczenia broni kieruje się ją w stronę innej osoby i naciska spust?\nZgadzam się też z przedmówcami, że normalny człowiek pewnie dostałby więcej.\nGość 08.02.2015 14:05:21\nW dniu 03.02.2015 o 09:53, Gość napisał:\nSyriusz, Caps Lock ci się zaciął dzieciaku !Idź umyj syry bo ci jadą aż tutaj czuję. :DP.S.Policja jest ogólnie szanowaną instytucją przez społeczeństwo.To ciężka i bardzo opowiedzialna praca.Jestem byłym policjantem i widzę jak ludzie się z szacunkiem na codzień do mnie odnoszą, to jest bardzo miłe jak z daleka sąsiedzi krzyczą dzień dobry, jak się kłaniają i każdy chce porozmawiać.Świadczy to o tym że piszesz bzdury dziecioku. :DOwszem są i tacy jak ty, ale to są wyjątki z patologicznych rodzin, taki margines społeczeństwa.\nwidać że jesteś z oddziałów niebieskich. W tym kraju Policja nie jest szanowana, była jedynie milicja ale tamte czasy mineły,nie tylko młodzi ludzie nie nawidzą Policji a nawet dorośli, a że ciebie szanują sąsiedzi to się cies. Zastanawiam się ilu wrogów masz że jesteś już byłym funkcjonariuszem, jak czytam takie głodne teksty że Policja jest szanowana to śmiech ogarnia mnie, wystarczy zobaczyć co się dzieje 11.11.Warszawie ilu twoich kolegów prowokuje młodzież a potem szuka zadumy.\nGość 08.02.2015 14:04:40\nTaka prawda 05.02.2015 16:19:42\nTaa... czyścił naładowaną broń przy dziecku i przypadkiem je postrzelił w głowę. Służbową bron się chyba zdaje po służbie? Ale to chyba za trudne pytanie. Tak czy siak to kolejna kumulacja przypadków tego rodzaju jak rykoszet pod Lidlem na Niebuszewie, albo przed laty twierdzenia policji w ogólnopolskich wiadomościach w TV, że Przemek Czaja się głową w słup uderzył. Innym dziwnym zbiegiem okoliczności jest fakt,że kamery monitoringu na komendach i w miastach bardzo lubią się psuć akurat jak policja przekracza swoje uprawnienia. Funkcjonariusze biorą przykład z Wielkiego Brata i Sojusznika zza oceanu. Szkoda tych resztek porządnych ludzi, którzy służą tam wiedząc, co to honor i szanują innych niezależnie od tego, kim są.\nGość 04.02.2015 22:10:42\nW dniu 04.02.2015 o 17:50, Ęimiejowszsipw napisał:\njak zwał, tak zwał - ogólnie mowiąc psy. Zdrowy na umyśle i fizycznie człowiek za psa nigdy się nie zgodzi.\nGość 04.02.2015 20:56:04\n:huh: Co to za bełkot ?! :rolleyes:\nCzy chciałeś napisać, że masz psa ? ...a jaka rasa ?\nCzy chciałeś napisać, że jak np. ktoś daje twojemu psu kiełbasę, to ty za psa musisz się na to zgodzić ?\nChuj wie o co ci chodzi. :D\nĘimiejowszsipw 04.02.2015 18:50:01\nW dniu 01.02.2015 o 13:21, Gość napisał:\nnie milicja tylko policja kolego\nFeliksior 04.02.2015 18:47:48\nSynkiem może być dziecko kilkuletnie. Nastolatek jest synem. Takie zdrabnianie jest głupie tak samo jak to, gdy dorośli ludzie publicznie nazywają siebie Wojtkiem, Darkiem, czy innym Ignasiem.\nKoszałek Opałek 03.02.2015 11:04:50\nSyriusz chłopcze-swój poziom osobistej frustracji do otaczającej cię rzeczywistości i osobistych jak domniemam problemów wyładowujesz waląc w klawiaturę coś tam bełkocząc nie mając bladego pojęcia o tym na jaki temat prowadzona jest dyskusja.Poziom dyskusji jak widzisz cię przerasta.Nie trać swojego czasu i nie zaśmiecaj.Poświęć ten czas edukacji.\nGość 03.02.2015 10:53:21\nW dniu 03.02.2015 o 09:26, Syriusz napisał:\nNIE JESTEŚMY deb***AMI TYLKO NIE NAWIDZIMY POLICJI A TO ZASADNICZA RÓŻNICA SAMI SOBIE ZAPRACOWALI NA TA TAKĄ OPINIĘ I BĘDZIE CORAZ GORZEJ WIĘC TYLKO JEGO KOLEDZY MU WSPÓŁCZUJĄ BO INNI RACZEJ MAJA TO GŁĘBOKO W ... :D\nSyriusz, Caps Lock ci się zaciął dzieciaku !\nIdź umyj syry bo ci jadą aż tutaj czuję. :D\nPolicja jest ogólnie szanowaną instytucją przez społeczeństwo.\nTo ciężka i bardzo opowiedzialna praca.\nJestem byłym policjantem i widzę jak ludzie się z szacunkiem na codzień do mnie odnoszą, to jest bardzo miłe jak z daleka sąsiedzi krzyczą dzień dobry, jak się kłaniają i każdy chce porozmawiać.\nŚwiadczy to o tym że piszesz bzdury dziecioku. :D\nOwszem są i tacy jak ty, ale to są wyjątki z patologicznych rodzin, taki margines społeczeństwa.\nSyriusz 03.02.2015 10:26:15\nDziś do naszej redakcji dotarła informacja dotyczaca Banku Pekao S.A., działającego przy ul. Piłsudskiego w Stargardzie. Nasz Czytelnik został stamtąd odesłany do drugiej stargardzkiej placówki tego banku, przy ul. Czarnieckiego. Powodem miało być zagrożenie koronawirusem. Wyjaśn...


Ubezpieczenia Aspekt - Skawina - Celina Ostrogórska - ubezpieczenie oc\nB.U.F. "Partner" s.c.\nBUFU Damo sp. z o.o.\nKategoria: ubezpieczenie oc\n32-052 Radziszów ul. Zacisze 3\ntel. 12 275-15-48\n32-050 Skawina ul. 29 listopada 17A\nBlisko rynku oraz blisko ulic Korabnicka, Bukowska, Kopernika, Popiełuszki\nProsimy zaglądać na nasz panel na FB. Tam zwykle są aktualności z naszego biura i naszej pracy oraz bieżące informacje dot. ubezpieczeń.\nO ochronie ubezpieczeniowej warto pomyśleć nawet wtedy, gdy wybieramy się w krótką i bliską podróż. Podróże po Polsce to całodobowa ochrona przed skutkami nieszczęśliwych wypadków, do jakich może dojść podczas podróży po kraju. Dzięki ubezpieczeniu Podróże po Polsce zabezpieczysz siebie i swoich bliskich przed finansowymi skutkami nieszczęśliwych wypadków takich jak trwały uszczerbek na zdrowiu czy śmierć.\nASS dla rowerzystów\nAssistance Rowerowe jest unikalnym programem usług pomocowych dla rowerzystów. Ubezpieczenie obejmuje ochroną wszystkie osoby, które wspólne z Ubezpieczonym tworzą gospodarstwo domowe. -pomoc techniczna w przypadku awarii (transport roweru do 50 km) i uszkodzenia roweru (m. in. transport do 50 km i naprawa roweru), -pomoc medyczna (m. in. rehabilitacja, wizyta lekarza, transport medyczny, dentysta) w przypadku nieszczęśliwego wypadku rowerowego, -dostęp do usług informacyjnych poprzez infolinię.\nAtrakcyjne ubezpieczenia grupowe dla małych firm\nDla firm zatrudniających od 3 osób. Ochrona życia i zdrowia dla pracowników, która działa 24h na dobę, w pracy, w domu lub na urlopie. Obejmuje swoim zakresem życie i zdrowie nie tylko ubezpieczonego pracownika, ale także członków jego rodziny. Uniwersalny produkt o bardzo szerokim zakresie ochrony. Dobór ryzyk ubezpieczeniowych wg branży i priorytetów ubezpieczającego.\n75, 100 lub 150\nTyle możesz zapłacić za ubezpieczenie na rok mieszkania w zryczałtowanym pakiecie. Szczegóły w naszym biurze.\nWysoka składka to już nie problem!\nTylko u nas możesz kupić ubezpieczenie, którego składkę rozłożymy Ci na 11 niewielkich, miesięcznych rat ! zapraszamy\nPolecam program ochronny Życie+\nTo ubezpieczenie ma charakter ubezpieczenia ochronnego, co oznacza, iż jego zadaniem nie jest gromadzenie oszczędności na przyszłość, lecz zapewnienie bezpieczeństwa finansowego Tobie lub Twoim bliskim w przypadku pojawienia się nieszczęśliwych wydarzeń w Twoim życiu.\nW naszym biurze możesz przystąpić do ubezpieczenia grupowego w ramach tzw grupy otwartej. Polecamy to wszystkim naszym klientom, którzy z różnych przyczyn nie posiadają żadnego ubezpieczenia na życie lub wypadkowego.\nDlaczego warto mieć ubezpieczenie domu lub mieszka...\n- Ubezpieczenie do 100% wartości sprzętu RTV/AGD - Ubezpieczenie murów budynku od ognia, zalania, zdarzeń naturalnych - Ubezpieczenie okien i szyb - Ubezpieczenie podłóg oraz elementów zamontowanych lub wbudowanych na stałe - Ubezpieczenie mebli od ognia, zalania, zdarzeń naturalnych - Zapewniamy pomoc hydraulika, elektryka i innych specjalistów - Ubezpieczenie przedmiotów wartościowych m.in. dzieła sztuki - W razie potrzeby zapewniamy domową wizytę lekarza\nPotrzebujesz inwestycji i ochrony?\nSkandia Compact to program, w którym systematycznie budujesz kapitał (wpłaty już od 300 zł miesięcznie) i pomnażasz go inwestując w instrumenty finansowe z szerokiej oferty Skandii. Program dostępny już od 300 zł miesięcznie, pełny dostęp do zgromadzonych środków po 10 roku inwestycji, dostęp do rachunku przez platformy iPhone/iPad oraz Android dzięki bezpłatnym aplikacjom mobilnym iSkandia i aSkandia, połączenie ochrony ubezpieczeniowej z możliwością inwestowania środków w nowoczesne rozwiązania finansowe\nPolecamy dla Ciebie ubezpieczenie na życie\nochrona rodziny po śmierci ubezpieczonego, idealne ubezpieczenie pod kredyt, ubezpieczenie odnawialne automatycznie co rok przy nowej składce, do osiągnięcia 75 roku życia przez ubezpieczonego, składka zależy od sumy ubezpieczenia i wieku ubezpieczonego, zakres ubezpieczenia: śmierć, śmierć w wyniku NW\nUbezpieczenie domu lub mieszkania w Generali\nOferta ubezpieczeń mieszkaniowych Generali jest szyta na miarę potrzeb i oczekiwań każdego Klienta. Oferujemy trzy warianty ochrony. Szeroki zakres ubezpieczenia, all risk dla domu w budowie, ryzyko przepięcia bez względu na przyczynę, brak pomniejszenia sumy ubezpieczenia po szkodzie, ubezpieczenie od kradzieży zwykłej lub celowego uszkodzenia siłowników i automatyki bram, brak limitów na sprzęt elektroniczny.\nNaszym celem jest zadowolenie klienta osiągane poprzez indywidualne i rzetelne podejście do każdego z Państwa. Firma posiada szeroką ofertę ubezpieczeń.\nPrzyjdź, umów się na spotkanie!\nPrzedstawimy ofertę spośród około 15 dostępnych towarzystw ubezpieczeniowych według kryterium klienta. Proponujemy zniżki w przypadku ubezpieczeń łączonych, pakietów ubezpieczeniowych np. OC + AC + NNW Indywidualne albo dom lub mieszanie + samochód zgodnie z zasadami wynikającymi z polityki danego towarzystwa.\nNa Państwa życzenie realizujemy dojazd do klienta nawet po godzinach pracy. Możliwy jest odbiór polisy o umówionej godzinie w biurze lub siedzibie firmy. Możliwe też jest umówienie spotkania w biurze w sobotę.\nO dobiegającym końca terminie zawartej u nas polisy OC pojazdów, informujemy klientów wysyłając wiadomość SMS przed upływem terminu polisy, licząc na Państwa zainteresowanie kontynuacją współpracy z naszym biurem.\nUbezpieczamy wyjeżdżających do pracy za granicę. Polisy zwykle obejmują wszelkie koszty medyczne związanie z wypadkiem, jak i odpowiedzialność cywilną, czyli koszty które musieli być Państwo ponieść w przepadku wyrządzenia komuś przypadkowo szkody.\nMamy również ofertę dla pracodawców i pracowników w ramach ubezpieczenia firmy i odpowiedzialności cywilnej właściciela firmy oraz pracodawcy.\nFirma prowadzi działalność gospodarczą począwszy od 1 grudnia 1994 roku. Właścicielem firmy jest Celina Ostrogórska. Firma jest wpisana do ewidencji działalności gospodarczej Miasta i Gminy Skawina pod nr. 3397/94. W przedmiot działalności obejmuje działalność pomocniczą związana z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno - rentowymi oraz działalność pomocnicza finansowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, także ubezpieczenia pozostałe, pozostałe formy udzielania kredytów i sprzedaż detaliczna. Firma działa na terenie całego kraju.\nKONTO BANKOWE 74-86000002 0000 0017 6255 0001\nMultiportfel - masz możliwość inwestowania oraz korzystania z innowacyjnych rozwiązań serwisów i usług. Zapewnia dostęp do funduszy krajowych i zagranicznych. Możesz przekazać kapitał wybranej osobie bez dodatkowych kosztów. Inwestujesz regularnie lub jednorazowo wg. Twojego uznania.\nna życie - zapewnia wypłatę sumy ubezpieczenia w przypadku śmierci ubezpieczonego. Może być poszerzone przez umowy dodatkowe dotyczące tzw. NNW (nieszczęśliwego wypadku) lub uszczerbku na zdrowiu.\nna życie i dożycie - ubezpieczenie dające gwarancję wypłaty sumy ubezpieczenia w przypadku śmierci ubezpieczonego i gwarancję wypłaty kapitału końcowego po dożyciu przez ubezpieczonego określonego wieku.\nz funduszem inwestycyjnym - inwestowanie kapitału połączone z ubezpieczeniem na życie. Kapitał w każdej chwili jest do twojej dyspozycji i możesz nim dowolnie zarządzać. Możesz wypłacić lub inwestować dłużej i wykorzystać dopiero na emeryturze.\nzdrowotne - zapewnia ubezpieczonemu dostęp do szerokiego pakietu usług medycznych oraz diagnostycznych. Dostępne w pakietach obejmujących ponad 100 pozycji z zakresu podstawowej opieki, konsultacji medycznych i analiz (również stomatologię DENTEX-MED)\nw podróży - ubezpieczenie dotyczące podróży zagranicznej. Można sobie wykupić przed wyjazdem do pracy (za granicę) jak również przy wyjazdach turystycznych czy prywatnych.\nOC w życiu prywatnym - zabezpiecza Cię przed ewentualnym roszczeniem osób trzecich. Umożliwia wypłacenie odszkodowania osobom trzecim z tytułu nieumyślnego wyrządzenia im krzywdy.\nkomunikacyjne OC, AC, NNW, ZK, ASS\nOC wykonywanego zawodu\nBiuro firmy Aspekt już w nowym miejscu\nMiło nam poinformować Państwa, że wraz z rozwojem firmy i wychodząc na przeciw oczekiwaniom klienta nasze usługi są realizowane w nowym bardziej komfortowym biurze.\nZapraszamy klientów od poniedziałku do piątku w godzinach od 9:00 do 17:00 przy ulicy 29 Listopada 17A w Skawinie.\nWszystkich bardzo serdecznie zapraszamy do korzystania z naszych usług.\nZachęcamy do zapoznania się z informacją o naszej firmie: Przeczytaj o firmie Aspekt\nNasz adres to Skawina ul. 29 Listopada 17A\nMapa dojazdowa jest zamieszczona w zakładce kontakt.\nWidok jadąc od ul. księdza Jerzego Popiełuszki\nBiuro znajduje się na I piętrze. Wejście oraz numer budynku zastały zaznaczone na zdjęciach.\nDrzwi wejściowe są z boku budynku.\nNastępnie schodami na pierwsze piętro i skręcić w pierwsze drzwi po lewej stronie\nprofessional webdesign by pit3r©


„Obyś żył w ciekawych czasach” - mówi stare chińskie przysłowie. Patrząc na ostatnie lata, możemy powiedzieć, że mamy to szczęście.\nNasi piłkarze zyskują coraz większe uznanie za granicą. Szczególnie mogą docenić to fani Serie A, w której Polacy odgrywają bardzo znaczącą rolę w skali całej ligi.\nW ostatnim czasie w mediach społecznościowych furorę robi akcja #10yearschallenge, w której zestawiane są obecne zdjęcia, z tymi sprzed dekady. Gdyby przełożyć to na reprezentację Polski i porównać, to co było 10 lat temu temu, z tym jak wygląda to obecnie widać kolosalną przepaść. Na Euro 2008 jechaliśmy mając w ataku napastników Racingu Santander, Larissy, drugoligowego Southampton i Górnika Zabrze. Do eliminacji Euro 2020, już za dwa miesiące, może przystąpimy ze snajperami Bayernu, Napoli i (prawdopodobnie) AC Milan. Miazga! To zestawienie pokazuje skok jakościowy. Przekłada się to również na szacunek i budowanie marki polskiego piłkarza zagranicą.\nNajwiększa kolonia naszych reprezentantów stacjonuje obecnie w Serie A, dlatego skupię się głównie na Półwyspie Apenińskim. „Bello di notte” - tak „Corriere Dello Sport” określiło ostatnio Arkadiusza Milika po golu i asyście w spotkaniu Coppa Italia przeciwko Sassuolo. Dzień później na okładce, ale jeszcze bardziej prestiżowej, „La Gazzetty dello Sport” wylądował Krzysztof Piątek. Doszliśmy do momentu, w którym Polak na czołówkach włoskiej, niemieckiej czy hiszpańskiej prasy to już chleb powszedni. Oswoiliśmy się z tym, co jeszcze jakiś czas temu byłoby powodem wielkiej ekscytacji.\nTylko w trzech kolejkach tego sezonu Serie A nie zobaczyliśmy ani jednej bramki Polaka. W sumie, Piątek, Milik i spółka strzelili już w tym sezonie 32 bramki. Czytając to, trudno uwierzyć, że po trafieniu Marka Koźmińskiego dla Brescii w spotkaniu przeciwko Lecce, w marcu 1998 roku, na kolejnego gola Polaka w Italii czekaliśmy dziewięć lat. Do bramki Radosława Matusiaka dla Palermo w meczu z Ascoli. DZIEWIĘĆ lat! Teraz, dziewięć dni bez bramki rodaka w Serie A to już anomalia. Polscy fani Serie A mogą być dumni.\nCzłowiekiem, który przetarł ten szlak był Kamil Glik. Pierwszy Polski zawodnik, który zyskał szacunek w Serie A po wielu, wielu latach posuchy lub nieudanych prób zakotwiczenia na Półwyspie Apenińskim. Miałem okazję odwiedzić Wzgórze Superga, szczególne miejsce dla wszystkich fanów Torino. To tam w 1949 roku rozbił się samolot z piłkarzami „Grande Torino”. Dla kibiców „Byków” pielęgnowanie pamięci o tamtym zespole jest przekazywane z pokolenia na pokolenie. W każdą rocznicę tragedii zbierają się, wspólnie modlą i wspominają. Widok Kamila Glika, będącego ważnym elementem tej celebracji, wyczytującego nazwiska wszystkich zmarłych, napawał mnie dumą. Pierwszy w historii zagraniczny kapitan Torino, dostępujący tak ogromnego zaszczytu. Coś pięknego.\nObecnie na ustach kibiców, w szczególności Milanu, jest Krzysztof Piątek. Polak nieustannie przewija się w kolejnych doniesieniach prasowych. Dla jednych może być to męczące. Kolejna telenowela, w której czasami dzień po dniu, pojawiają się sprzeczne informacje. Spójrzmy na to jednak z drugiej strony. Polak na okładkach największych włoskich dzienników, przymierzany do zespołu, który siedem razy wygrywał Ligę Mistrzów. Obiektywnie patrząc, coś czego jeszcze kilka miesięcy temu byśmy nie wymyślili.\nZdążyliśmy już przyzwyczaić się do tego urodzaju, ale przypominając sobie, jak wyglądała klubowa przynależność naszych piłkarzy lata temu, warto docenić czasy w jakich żyjemy. Szczególnie fani Serie A mogą powiedzieć - Vita e' bella.\nTAGI: Włochy Polska Piotr Dumanowski