Europejczycy o kolei: Polacy niezbyt zadowoleni (16622)\nPociągami nie jeździmy zbyt często\nPrzynajmniej raz w roku z pociągów międzynarodowych, krajowych lub regionalnych korzysta 64% Polaków. Pod tym względem plasujemy się blisko średniej europejskiej, która wynosi 67%. Do tego środka transportu w ciągu roku wsiada najwięcej Niemców (80%) oraz Austriaków (78%). Za kolejami zdecydowanie nie przepadają natomiast Estończycy (39%) oraz Litwini (33%). W tych państwach ani jednej podróży pociągiem w ciągu roku nie odbyło odpowiednio 66 i 61% osób.\nJak często pociągami jeździ 2/3 Europejczyków, czyli ci, którzy w ogóle z nich korzystają? Jeśli dokładniej przyjrzeć się zgromadzonym danym, częstotliwość podróży odbywanych tym środkiem transportu nie napawa optymizmem. Tylko 6% mieszkańców Unii Europejskiej pociągiem pokonuje jakąś odległość przynajmniej raz w tygodniu, 35% – przynajmniej kilka razy w roku i aż 31% – najwyżej raz w roku. Częstotliwość korzystania z kolei jest zatem mała.\nPociągiem co najmniej raz w tygodniu jeździ najwięcej Luksemburczyków – aż 16%. Za nimi plasują się Czesi i Austriacy z 12%. Natomiast tylko 1% Estończyków, 2% Chorwatów, Greków, Łotyszów, Litwinów i Hiszpanów wybiera ten środek transportu podczas krótkich podróży do szkoły, pracy czy sklepu. W Polsce jest niewiele lepiej – pociągiem najrzadziej co tydzień jeździ tylko 3% pytanych osób.\nCo musi się zmienić, byśmy chętniej wsiadali do pociągów?\nByć może Polacy korzystaliby częściej z kolei, ale nie są z nich zbytnio zadowoleni. Co prawda jeszcze dwa lata temu było 29% ukontentowanych osób. Dziś liczba ta wynosi 39%, ale i tak sporo odbiegamy od pozostałych mieszkańców kontynentu, z których to aż 58% jest zadowolonych z usług przewoźników. Podobnie jak my swoje koleje oceniają Włosi, a gorzej tylko Bułgarzy i Estończycy. Najlepiej transport kolejowy widzą natomiast Finowie – usatysfakcjonowanych jest 80% z nich.\nNa wzrost zadowolenia Polaków w ciągu ostatnich dwóch lat wpłynęła prawdopodobnie lepsza dostępność rozkładów jazdy. Zadowolonych z informacji jest 65% ankietowanych w Polsce, tylko o 3% mniej niż w całej UE i aż o 16% więcej niż dwa lata temu. Przy interpretacji tegorocznych wyników podkreśla się jednak, że w 2011 roku sondaż przeprowadzany był niedługo po bardzo źle przygotowanej zmianie rozkładów jazdy. Pasażerowie dobrze jeszcze wtedy pamiętali powstały bałagan.\nPolacy podobnie jak pozostali Europejczycy oceniają łatwość zakupu biletów. Zadowolonych jest 63% polskich i 67% europejskich ankietowanych, niezadowolonych zaś odpowiednio 30% i 25%.\nUważamy, że na dworcach kolejowych jest trochę czyściej. 48% Polaków ocenia ten aspekt kolei pozytywnie, dokładnie tyle samo negatywnie. W 2009 roku dużo więcej, bo aż 71% osób stwierdziło, że jest brudno. Gorzej oceniamy czystość pociągów, w tym toalet. W ciągu dwóch lat nastąpił wzrost dobrych ocen o 11% i teraz dobrze o ich utrzymaniu wypowiada się 37% Polaków.\nOd reszty Europy różnimy się znacząco, jeśli chodzi o samo funkcjonowanie kolei. Częstość pociągów dobrze ocenia 59% obywateli UE, źle – 22%. Niezadowolona z niej jest natomiast prawie połowa pytanych Polaków (49%), w lepszych barwach widzi ją 39% osób. Jeszcze gorzej jest z punktualnością. Poza naszym krajem pozytywnie wypowiada się o niej 55% mieszkańców. Rozczarowanych solidnością przewoźnika jest 30%. W Polsce pociągi przyjeżdżają punktualnie tylko według 36% respondentów. Niezgodnie z rozkładem kursują zdaniem 56% Polaków. To najgorsze wyniki wśród wszystkich 28 państw Unii Europejskiej. Polski koleje tym samym znalazły się na szarym końcu.\nKomisja Europejska mimo wszystko stawia na kolej\nJak doniósł portal Euractiv.pl w dniu prezentacji wyników badań, Unia Europejska i firmy z branży przeznaczą na poprawę jakości kolei prawie 1 mld euro. Oznacza to potrojenie dotychczasowych funduszy badawczo-innowacyjnego programu "Shift2Rail", którego efekty mają przekonać Europejczyków, aby przesiedli się z samochodów i samolotów do pociągów.\nPieniądze na S2R pochodzić będą z budżetu ogólnego unijnego programu wspierania badań i innowacyjności Horyzont 2020. UE przeznaczy 450 mln euro, jednak będzie można z nich skorzystać dopiero, gdy partnerzy prywatni wyłożą co najmniej 470 mln euro. Wprojekcie jak na razie bierze udział 8 firm, m.in. Alstom, Siemens i Bombardier. Wszystkie zobowiązały się już do wyłożenia przynajmniej 30 mln euro na badania. Kolejne firmy mają dołączać do programu w nadchodzących latach.\nKoleje to jedna z najbardziej środowiskowoneutralnych form transportu, ale przewożą co roku w Europie tylko 10% wszystkich towarów i 6% pasażerów. Komisja Europejska chce to zmienić.\nWyniki badań "Zadowolenie Europejczyków z usług kolejowych" dostępne są na stronie ec.europa.eu/public_opinion/flash/fl_382a_en.pdf. Ankietę przeprowadzono we wrześniu 2013 r. wśród ponad 26 tys. osób. W każdym z 28 krajów członkowskich Unii Europejskiej o kolej zapytano niecały tysiąc osób.


Wskaźniki SARON dla kredytów CHF | BNP Paribas Bank Polska S.A.\nRecertyfikacja - aktualizacja danych\nWSKAŹNIKI SARON COMPOUND DLA ZOBOWIĄZAŃ KREDYTOWYCH W BNP PARIBAS BANK POLSKA S.A.\nna potrzeby obsługi produktów hipotecznych udzielonych w CHF (konsumentom)\nStawki referencyjne SARON\nRodzaj wskaźnika SARON\nWartość wskaźnika SARON\nWartość wskaźnika po uwzględnieniu spreadu korygującego\nCHF 1 miesiąc 1-miesięczna stopa składana SARON -0,7074 -0,0571 -0,7645\nCHF 3 miesiące 3-miesięczna stopa składana SARON -0,7055 0,0031 -0,7024\nCHF 6 miesięcy 3-miesięczna stopa składana SARON -0,7055 0,0741 -0,6314\nCHF 12 miesięcy 3-miesięczna stopa składana SARON -0,7055 0,2048 -0,5007\nWskaźniki SARON CONPOUND 02.03.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 01.03.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 28.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 25.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 24.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 23.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 22.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 21.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 18.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 17.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 16.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 15.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 14.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 11.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 10.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 9.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 8.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 7.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 4.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 3.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 2.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 1.02.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 31.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 28.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 27.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 26.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 25.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 24.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 21.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 20.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 19.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 18.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 17.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 14.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 13.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 12.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 11.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 10.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 7.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 6.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 5.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 4.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.\nWskaźniki SARON CONPOUND 3.01.2022Pobierz Otwiera się w nowym oknie.


Otwarci na sygnały miasta\nzgg.gosc.pl → Otwarci na sygnały miasta\n▲\tKaplica to najważniejsze miejsce w całym domu. Na zdjęciu dk. Konrad Jasiewicz.\n28 września klerycy przyjechali do dawnego Domu Biskupiego w Gorzowie Wlkp.,który został alumnatem WSD w Paradyżu.\nZamieszkało w nim 20 osób: 17 kleryków oraz rektor ks. Mariusz Jagielski, prefekt ks. Mariusz Dudka i ojciec duchowny ks. Tadeusz Kuźmicki.\n– Do dzisiaj trwały prace nad adaptacją całego domu do codziennego życia naszej wspólnoty. Musieliśmy też dostosować program formacyjny do tego miejsca, jakim jest Dom Biskupi w Gorzowie Wlkp. i jakim jest też miasto. Po prostu musieliśmy odpowiedzieć na pytanie, jak robić to samo, ale trochę inaczej – wyjaśnia rektor.\nNie tylko przez 6 lat\nTo aktualne wyzwania, a tych na bliższą i dalszą przyszłość jest znacznie więcej. Chociażby kwestia stylu formacji w coraz bardziej zlaicyzowanym społeczeństwie. – Po pierwsze, kandydaci przychodzą z bardzo różnych środowisk o różnym doświadczeniu religijnym, a po drugie, w przyszłości będą posłani do bardzo różnych środowisk, w których doświadczenie Boga nie zawsze jest oczywiste – zauważa ks. Jagielski. – Czy jesteśmy w stanie odpowiedzieć kandydatom do kapłaństwa, jak będzie wyglądać ich posługa za 10 czy 15 lat? Obawiam się, że nie! Przecież już dziś bardzo radykalnie zmieniają się realia posługi księdza, który nie może być przywiązany tylko do jednej formy działania. Przyszli kapłani nie mogą zniechęcać się, gdy coś dookoła się zmieni, ale mają być gotowi do pasterzowania w takim świecie, jakim on jest – dodaje.\nNajważniejsza, jak podkreśla rektor, jest relacja z Jezusem Chrystusem, ponieważ to jest niezmienne w każdym czasie. – Do tego prowadzi spotkanie z żywym Bogiem w Eucharystii i w słowie Bożym. Lectio divina, które chcemy praktykować, to nie tylko sposób czytania Pisma Świętego, ale też sposób bycia uczniem Jezusa. Nie tylko przez 6 lat seminarium, ale przez całe życie. Uczeń Chrystusa czyta swoje życie zarówno z radościami, jak i trudnościami, właśnie w kontekście słowa Bożego – podkreśla.\nGość Zielonogórsko-Gorzowski 41/2020


Karenz - Forum SIP\nforester MY16 2.0i\nDiagnoza Forester XT, SJ\nKarenz replied to MKK's topic in Ogólne\nzauważyć pewnie tak ale przecież pisałeś o przeglądzie pod kontem gwarancji a tutaj niczego sprawdzić bez rozbierania się nie da, lepiej zrób pomiar na hamowni jak coś ma walnąć to walnie wtedy\ntakie przeglądy to sciema co sprawdzą wycieki ? bez rozbierania nie sprawdza niczego istotnego może poza luzem na wirniku turbo-sprężarki Można się pokusić o ściągniecie miski i to wszystko co bez wyjmowania silnika można zrobić.\nKarenz replied to ted58's topic in Forester\nZgodnie z Szeregiem Napięciowym Metali potencjał standardowy cynku wynosi −0,76 V i jest prawie dwukrotnie bardziej elektroujemny niż potencjał żelaza wynoszący −0,45 V. Metale o niższych potencjałach mają zdolności redukujące względem metali o wyższych potencjałach. W obecności wilgoci (naturalnie obecnej w powietrzu) i różnicy potencjałów pomiędzy tymi metalami następuje samoistna reakcja chemiczna powodująca przepływ prądu, utlenianie (rdzewienie) cynku. Żelazo zawarte w stali przyjmuje elektrony z cynku, co skutecznie przeciwdziała korozji stalowego rdzenia elementu. Zjawisko to zacho\nSkrzynia CVT Forester IV 2.0i 150 KM\nKarenz replied to Mike87's topic in Forester\nTo wszystko zależy od marki bo samochody z podobną mocą mają różne kalibracji pedału gazu, ja preferuje ta bardziej staroświeckie działające jak linka a subaru lekko naciskasz pedał a przepustnica już 30% i od połowy uskoku pedału to praktycznie masz full otwarcie.\nKarenz replied to LeśnikXT's topic in Ogólne\nto szpachla koroduje nie 2 warstwa lakieru\nKarenz replied to ceratarges's topic in Forester\nchcesz włożyć 10 tyś w auto warte 15 ? o ile to by było 2.5 t to jeszcze można zrozumieć że auto do zabawy ale do zwykłego ?\nKarenz replied to wujaszek_misza's topic in Forester\nMiałem w innej marce było wyżej ale jeździło się lepiej bo było też twardziej.\nKarenz replied to skrzypekQ4's topic in Forester\nnatężenie cały czas oscyluje , wiadomo że po podniesieniu obrotów wzrośnie ale za chwile spadnie\nno ale da się wyrazić to w wartościach mam max 20 A bez względu na obciążenie\nJakie powinno być natężenie prądu za alternatorem ?\nKarenz replied to adaś's topic in Ogólne\nz tymi nokianami robionymi w rosji to była już tragedia 20 lat temu , co do Blizzaków kupiłem bez run flatu bo forester ma specjalnie opony z balonem aby amortyzowały część wymuszeń więc jaki sens by był aby rant były sztywniejsze.\nChce kupić BRIDGESTONE BLIZZAK LM005 ze względu na A w teście hamowania na mokrym. Czy warto dopłacić 400 zł do runflata bo nigdy tego nie miałem ? Wcześniej miałem DUNLOP GRANDTREK SJ6 ale to dobry wybór na kopny śnieg którego ostatnio coraz mniej. Bieżnik w kostkę powyżej 10 mm skutecznie podnosił spalanie i hałas i czas na coś bardziej cywilnego.\nForester III 2.5 XT 2008 - wymiana silnika lub wprost niewyobrażalny remont. Co zrobić?\nKarenz replied to DreadSupp's topic in Forester\nPrzy takich kwotach kupno innego auta wyjdzie podobnie + wszystkie możliwe części zapasowe gratis. Jak masz gdzie trzymać to przy dłuższym użytkowaniu bardziej się opłaci.\nKarenz replied to Mariusz Smenżyk's topic in Forum Subaru\nkażdy tam mówi ale jakoś nie widziałem żeby ktoś tak robił nawet większe zakupy stają się problemem , już widze jak tłuczecie się w autobusie ze 2 zgrzewkami wody i 4 torbami\nAktualnie do pracy mam 2 km ,galarie handlową 300 m od wyjścia z pracy gdybym nie jeździł na działkę w weekend to bym robił 200 km miesięcznie. Żeby było mało zakład gdzie pracuje jest przy samej stacji metra i pętli trawajo/autobusowej. na te 36 tyś km przebiegu trzeba doliczyć 7 tyś które zrobiłem w zeszłe wakacje. teraz przez tego koronoriwusa w ogóle nigdzie nie jeżdżę Przez ten przebieg nie mogłem sprzedać samochodu bo każdy kręcił nosem że kręcony, chciałem kupić hybrydę ale założenie lpg do forestera da taki sam efekt.


Wyłącznie dobre uczelnie starają się trzymać poziom. W każdym razie jedynie rozszerzona matura z historii się dzisiaj liczy. Poziom zasadniczy w zasadzie mało nam daje, więc warto sięgać po więcej, tym bardziej, że to jest do osiągnięcia. Matura historia 2011 pokazała, że matura rozszerzona z histor\nMatura z biologii jest de facto ważna jedynie w poziomie rozszerzonym, w szczególności, gdy jest to przedmiot kierunkowy na studia. Matura biologia arkusze to materiały, które warto więc odkryć, ponieważ pomogą nam w odpowiednim wykonaniu się do egzaminu. Jest to o tyle istotne, że mając genialny pu


Odmowa widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem – Prawo Anny\nProkurator odmówiła podejrzanej kobiecie prawa do widzenia z dzieckiem, a wręcz prawa do złożenia wniosku o udzielenie takiego widzenia. Ta sytuacja to jeden z przykład jednego z najdotkliwszych problemów tymczasowego aresztowania. To odmowa widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem. Opisujemy tę historię, aby pokazać, że prawo karne wykonawcze jest po stronie dzieci. Dzieci, którym nie wolno arbitralnie zakazywać kontaktów z tymczasowo aresztowanymi rodzicami.\nTymczasowo aresztowana matka wnioskuje o widzenie z dzieckiem\nHistoria dotyczy 23 – letniej tymczasowo aresztowanej, której przedstawiono zarzut usiłowania zabójstwa męża (z opisu czynu: poprzez trzykrotne ugodzenie nożem). Na wolności został jej 2 – letni syn, którym zajmują się matka podejrzanej oraz pokrzywdzony – ojciec dziecka. Organ dysponujący, tj. Prokurator Prokuratury Rejonowej w K. (woj. wielkopolskie) wyraziła zgodę na widzenie podejrzanej z matką, a także na ich kontakty telefoniczne. W trakcie rozmów przez telefon podejrzana mogła porozmawiać z małoletnim dzieckiem, gdy akurat przebywało u babci. Rzadko miało to miejsce, bo zgodnie z Porządkiem wewnętrznym aresztu śledczego rozmowy telefoniczne odbywały się w przedziale pomiędzy godz. 8:00 – 10:00. Natomiast ojciec dziecka zazwyczaj przywoził do babci syna w godzinach popołudniowych. Już tylko na marginesie, telefoniczna rozmowa z osobą najbliższą jest limitowana do jednej dziennie na czas nieprzekraczający 5 minut (zob. § 28 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania) .\nPo dwóch miesiącach pobytu w areszcie śledczym podejrzana zwraca się z osobistym wnioskiem do prowadzącej postępowanie prokurator o wyrażenie zgody na widzenie dzieckiem w trakcie kolejnego widzenia z matką, która faktycznie współdzieli opiekę nad chłopcem wraz z jego ojcem, mężem podejrzanej.\nProkurator: "Matka nie ma, ale może mieć zawieszoną władzę rodzicielską..."\nProkurator odmawia udzielenia zgody na widzenie 2 letniego syna tymczasowo aresztowanym rodzicem - matką. Uzasadnienie jej decyzji można podzielić na trzy części:\n1) pierwsza – zawierająca opis przedstawionego zarzutu podejrzanej oraz złożonego przez nią wniosku o widzenie z dzieckiem;\n2) druga część – zawierająca przywołanie wybranych przez prokurator prowadzącą postępowanie przepisów prawa w następujący sposób:\n„Zgodnie z art. 217 § 1a k.k.w tymczasowo aresztowany, z zastrzeżeniem § 1b, ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą. Jednocześnie zgodnie z art. 217 § 1b k.k.w odmowa wyrażenia zgody na widzenie, o którym mowa w § 1a, może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane w celu bezprawnego utrudnienia postępowania karnego lub do popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do przestępstwa. Nadto art. 217 § 1e k.k.w stanowi, że małoletni może uzyskać zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym na wniosek przedstawiciela ustawowego”;\n3) oraz trzeci, który stanowi meritum zarządzenia ma następującą postać:\n„Jak wynika z materiałów sprawy podejrzana A.L. jest matką małoletniego O. L., który w chwili obecnej z uwagi na tymczasowe aresztowanie matki przebywa pod opieką ojca B.L, pokrzywdzonego w sprawie. Mając na uwadze przepis kodeksu rodzinnego opiekuńczego zauważyć należy, iż A.L. może mieć zawieszoną władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem, albowiem występuje przemijająca przeszkoda w jej wykonywaniu, gdyż jest tymczasowo aresztowana. Faktem jest, że do chwili obecnej nie został złożony wniosek w tym zakresie, jednakże uwzględnienie jej wniosku o widzenie dla małoletniego syna jest niemożliwe. Na marginesie zauważyć należy, iż obecnie przedstawicielem ustawowym dziecka jest jego ojciec B. L i to on ma prawo złożyć wniosek o widzenie. Dlatego też udzielenie zgody na widzenie małoletniemu O.L. na wniosek tymczasowo aresztowanej jest niemożliwe”.\nZażalenie na odmowę widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem\nPodejrzana przygotowała zażalenie na postanowienie o odmowie widzenia z dzieckiem. W swojej argumentacji podniosła następujące okoliczności prawne i faktyczne:\nprokurator mylnie uważa, że przebywając w areszcie śledczym matka traci status przedstawicielki ustawowej dziecka ponieważ przebywa w izolacji,\nbrak jest jakichkolwiek regulacji przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które z mocy prawa odbierałyby status przedstawiciela ustawowego rodzicowi, który z różnych powodów (nie tylko zatem z powodu izolacji penitencjarnej, ale np. długotrwałej hospitalizacji) nie może faktycznie zajmować się dzieckiem,\nutrata tego statusu może być wyłącznie wynikiem prawomocnego orzeczenia sądu rodzinnego, ale jak wskazuje przecież sam prokurator takie postępowanie nie zostało nawet wszczęte,\nprzepisy prawa karnego wykonawczego - art. 217 § f - wprost regulują realizację widzenia dziecka z rodzicem pozbawionym wolności, gdy drugi z rodziców – nie chce lub nie może być obecnym w jego trakcie:\n„Małoletni do lat 15 korzysta z widzenia z tymczasowo aresztowanym pod opieką pozostającego na wolności przedstawiciela ustawowego lub pełnoletniej osoby najbliższej, a w razie gdy uprawniony do opieki nad małoletnim podczas widzenia nie uzyskał zgody na widzenie, nie chce lub nie może z niego skorzystać – pod opieką funkcjonariusza lub pracownika aresztu śledczego wyznaczonego przez dyrektora aresztu śledczego”\nzgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego- art. 217 § 1 b - odmowa widzenia z tymczasowo aresztowanym dla osoby najbliższej (niezależnie od jej wieku) może nastąpić wówczas, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane:\nKodeks rodzinny i opiekuńczy - w art. 113 § 1 - stanowi, że styczność z dzieckiem jest wręcz obowiązkiem rodzica i tylko w wyjątkowych sytuacjach można pozbawić ich tego wspólnego prawa:\n„Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów."\nTymczasowo aresztowana zgodnie z wymogami przepisów ponownie wskazała, że osobą która byłaby odpowiedzialną za dziecko w trakcie widzenia z podejrzaną jest jej matka korzystająca z prawa do widzeń z córką. Podejrzana podkreśliła, że jej synem zajmuje się zarówno mąż – ojciec dziecka, ale również jej matka, babka chłopca .\nBrak sądowej kontroli na odmowę widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem\nZgodnie z art. 217 §1 c kodeksu karnego wykonawczego zażalenie na zarządzenie prokuratora prowadzącego postępowanie rozpoznaje prokurator nadrzędny. W toku postępowania przygotowawczego, wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy autorem zarządzenia jest asesor prokuratorski. Jego decyzję kontroluje właściwy sąd.\nBrak sądowej kontroli nad decyzjami prokuratora w zakresie odmowy na widzenie z dzieckiem oznacza rzeczywisty brak merytorycznej kontroli. To rozwiązanie prawne może mieć zdecydowanie negatywne skutki dla osób tymczasowo aresztowanych, czego dowodem jest przedstawiona historia. Prokurator nadrzędny utrzymał w mocy zarządzenie swojej podwładnej.\nPostanowienie prokuratora nadrzędnego, który również odmówił zgody na widzenie dziecka z tymczasowo aresztowaną matką można podzielić na dwie części:\n1) pierwsza zawiera opisu dotychczasowych czynności związanych z postępowaniem oraz zarzutów wskazanych przez podejrzaną;\n2) druga to aprobująca refleksja prawna wobec decyzji podwładnej, która razi już nie tylko swoją ogólnikowością, ale przede wszystkim sprzecznością z prawem:\n„W toku postępowania podejrzana jako przedstawicielka ustawowa złożyła wniosek o widzenie dla swojego małoletniego syna, jednakże z uwagi na dobro postępowania odmówiono udzielenia zgody na widzenie. Nadto mając na uwadze, iż małoletni pozostaje pod opieką ojca, to on jako sprawujący opiekę nad dzieckiem może złożyć stosowny wniosek o widzenie. Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu kwestii odnośnie braku przesłanek przemawiających za tym, że widzenie zostanie wykorzystane w celu bezprawnego utrudnienia postępowania karnego stwierdzić należy, iż faktycznie takowe nie zachodzą. W realiach niniejszej sprawy kluczową kwestię odgrywa fakt, że małoletni pozostaje pod opieką ojca, który jest pokrzywdzonym w sprawie. To on w chwili obecnej sprawuje pieczę nad dzieckiem i jest jego przedstawicielem ustawowym, mogącym podejmować decyzję w jego imieniu.”\n"Dobro postępowania" jako przesłanka odmowy widzenia dwuletniego dziecka z tymczasowo aresztowaną matką...\nW decyzji prokuratora nadrzędnego bulwersujące są dwie okoliczności. Po pierwsze, jego stwierdzenie, że odmowa udzielenia widzenia podejrzanej z dzieckiem dyktowana była „dobrem postępowania”. Należy podkreślić, że prokurator prowadząca postępowanie nie użyła tego argumentu. Taka przesłanka jak "dobro postępowania" nie istnieje w przepisach prawa karnego wykonawczego jako przyczyna odmowy widzenia z tymczasowo aresztowanym. Tymczasem podstawą odmowy udzielenia widzenia z jakąkolwiek osobą najbliższą jest wyłącznie uzasadniona obawa zachowań utrudniających tok postępowania.\nNawet gdyby przyjąć, iż sformułowanie „dobro postępowania” stanowi skrót myślowy i oznacza istnienie obaw wskazanych w art. 217 c k.k.w, to przecież wyraźnie przyznał to wprost prokurator nadrzędny, że w realiach tej konkretnej sprawy żadna z tych obaw nie zachodzi.\nProkurator nadrzędny nie zrobił nic, by pomóc tymczasowo matce zobaczyć swoje dziecko po ponad trzymiesięcznej rozłące. Ograniczył się do bezkrytycznego popierania decyzji swojej podwładnej. Przedstawił w dodatku pozaprawną przesłankę odmowy widzenia w postaci „dobra postępowania”.\nOboje prokuratorzy z jednostki prokuratury w K. (woj. wielkopolskie) zignorowali fakt, że matka podejrzanej opiekuje się jej dzieckiem i ma faktyczną możliwość wziąć na widzenie z córką jej syna.\nCo najważniejsze, tymczasowo aresztowana w dacie wydawania obu tych decyzji była przedstawicielką ustawową swojego dziecka. Miała zatem prawo złożyć wniosek o widzenie z synem i miała prawo się z nim zobaczyć.\nCzy przyznanie się do winy ma wpływ na prawo tymczasowo aresztowanego do widzeń z bliskimi?\nPerspektywa prokuratora i perspektywa podejrzanej wobec bezpośredniego kontaktu tymczasowo aresztowanej z dzieckiem jest diametralnie różna.\nDla organów ścigania spotkanie się małego dziecka z tymczasowo aresztowaną matką nie ma żadnego procesowego znaczenia w sprawie. A może jednak ma znaczenie? Czy okoliczność nieprzyznania się do winy przez podejrzaną może być pewnym utrudnieniem, wymagać większego zaangażowania się w poszukiwanie dowodów winy. Czy właśnie utrudnienie „współpracy” ze strony tymczasowo aresztowanej nie stanowi przyczyny takiego zachowania prokuratorów? Tajemnicą poliszynela jest, że dla wielu prokuratorów (nie wszystkich) istnieje zależność pomiędzy dostępnością zgód na widzenia a postawą procesową tymczasowo aresztowanych. Chodzi tutaj zarówno o liczbę udzielonych zgód w skali miesiąca, jak również czas oczekiwania na nie.\nTęsknota za rodziną mogą zostać potraktowane w dość instrumentalny sposób, jako dodatkowa uciążliwość wobec osadzonego, który nie przyznaje się do winy, odmawia składania wyjaśnień.\nDla osoby tymczasowo aresztowanej kwestia widzenia z dzieckiem jest sprawą gardłową. Jest najważniejszą ze wszystkich aspektów obecności w izolacji. Poświęca jej wszystkie swoje myśli, emocje. Wpływa destrukcyjnie na jej stan psychiczny.\nOdpowiedzialność prokuratora za odmowę widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem\nProkurator ma ogromny wpływ na wykonywanie tymczasowego aresztowania. Każda tego typu decyzja – bez głębszej refleksji – waży na stanie psychicznym osoby osadzonej. Niezależnie od charakteru postawionego zarzutu tymczasowo aresztowanemu przysługuje prawo do szacunku i ludzkiego traktowania (art. 4 k.k.w.).\nNiewiele w tej sytuacji może zrobić Rzecznika Praw Dziecka. W katalogu jego kompetencji z art. 10 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka brak jest bowiem takiej, która pozwalałaby wpływać na decyzje prokuratora. Może on zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu oraz żądać od organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji złożenia wyjaśnień, udzielenia informacji lub udostępnienia akt i dokumentów, w tym zawierających dane osobowe, także do wglądu w swoim biurze. Rzecznik Praw Dziecka nie może wydać wiążących poleceń prokuratorowi, nawet jeśli stwierdzi oczywiste naruszenie praw dziecka.\nW takiej sytuacji pomocy powinien udzielić natomiast Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Ma on możliwość ingerencji w każde toczące się postępowanie przygotowawcze. Do rozważenia, czy zachowanie prokuratora bezpodstawnie odmawiającego widzenia aresztowanego rodzica z dzieckiem powinno skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną, jak również karną (art. 231 k.k.).\nSkorzystanie z tej pomocy (niezależnie od efektu) z pewnością przełoży się na nastawienie wobec osadzonego. Pytanie, czy emocje powinny mieć jakiekolwiek znaczenie w traktowaniu podejrzanego, w dodatku tymczasowo aresztowanego. Zwłaszcza emocje przedstawiciela prokuratury, który ze znanych tylko sobie pobudek pogłębia traumę izolacji odmawiając pozbawionemu wolności rodzicowi kontaktu z dzieckiem. Czy w bilansie zysków i strat, widzenie z dzieckiem jest warte procesowej walki do granic zmiany prokuratora prowadzącego postępowanie ? – na to pytanie każdy z tymczasowych rodziców musi odpowiedzieć sobie sam, gdyby znalazł się w takiej sytuacji.\nW walce o humanitarne traktowanie tymczasowo aresztowanych i ich bliskich\nOdmowa widzenia tymczasowo aresztowanego rodzica z dzieckiem to wciąż częstym problemem. Tymczasem w każdej jednostce penitencjarnej sala widzeń (nawet najmniejszych rozmiarów) jest przystosowana do pobytu dzieci. W jednym z kącików znajdują się zabawki, kolorowanki, książeczki. W niektórych aresztach śledczych znajdują się nawet specjalne pomieszczenia przeznaczone na widzenie z dzieckiem.\nPamiętajmy, że postępowanie karne przeciwko rodzicowi nie jest postępowaniem przeciwko dziecku. Ono nic złego nie zrobiło, co więcej, nie ma wpływu na to kim jest czy co zrobił jego rodzic. Odmawianie widzenia z dzieckiem jest nie tylko krzywdzące dla tymczasowo aresztowanego rodzica, ale nade wszystko wobec dziecka. Stanowi wyraz niehumanitarnego traktowania.\nMiędzy innymi właśnie po to, aby zapobiegać takim decyzjom, przygotowaliśmy Praktyczny przewodnik po tymczasowym aresztowaniu adresowany m.in również dla prokuratorów . Przewodnik, który pozwoli im poznać praktyczne aspekty wykonywania tymczasowego aresztowania i mamy nadzieję zmieni ich stosunek do kwestii widzeń osób izolowanych z osobami najbliższymi, szczególnie zaś z dziećmi.


Kalejdoskopowe fraktale • LINIA OTWOCKA\n24 listopada 2021 25 listopada 2021 Redaktor\t531 Views 1 Komentarz\tPrzemek Skoczek, Wyróżnione\n– Celem tych powtarzalnych ornamentów jest hipnotyzowanie widzów. W ten sposób przekraczają świat materialny, który postrzegają zmysłami, a umysłem dotykają Nieskończoności – opowiada Kateryna Chyrva, pochodząca z Ukrainy artystka. Jej prace możemy oglądać do końca roku w galerii w „Jaraczu”\nKateryna Chyrva urodziła się w 1992 roku w Oleksandrii na Ukrain\nie. Tam też rozpoczęła swoją edukację artystyczną. Ukończyła liceum plastyczne, potem studiowała architekturę i przez kilka lat pracowała w zawodzie architekta w Rosji. Pięć lat temu postanowiła coś zmienić w swoim życiu i przeprowadziła się do Warszawy, gdzie mieszka do teraz. Zawód architekta ją satysfakcjonuje, ale zatęskniła za artystycznymi poszukiwaniami, a w realizacji tego celu pomogła pandemia. Artystka tworzy abstrakcyjne malarskie wzory, ilustracje modowe i obrazy.\n– W moich pracach wykorzystuję kształty i kolory, które dają widzowi iluzję nieskończoności. Nieustannie też poszukuję nowych mediów czy technologii i mieszam je z tradycyjnymi. Na przykład łączę malarstwo olejne lub akrylowe z grafiką cyfrową – opowiada artystka. – Wystawa nazywa się „Kalejdoskop”, ponieważ to właśnie sposób działania tej zabawki był moją inspiracją. W kalejdoskopie lustra i kawałki kolorowego szkła tworzą zmieniające się wzory, gdy obracamy rurkę. Postrzegam to jako analogię zmiany punktu widzenia, w wyniku której powstają różne obrazy świata. Tak jest przecież często w życiu, gdy patrzymy na różne sprawy z innych stron i zmieniamy ich osąd albo widzimy więcej niż wcześniej – dodaje.\nWystawa w teatrze jest pierwszą indywidualną w dorobku Kateryny Chyrvy i zarazem ostatnim tegorocznym wydarzeniem organizowanym przez Stowarzyszenie Plastyków Ziemi Otwockiej. Wernisaż był niezwykle kameralny, ale w planie jest też finisaż, czyli wydarzenie zamykające wystawę. Odbędzie się on w piątek, 17 grudnia.\nNa wernisażu zagrała Alena Mackiewicz.\nAutorką prac jest Kateryna Chyrva\n← Oliver łamie lody\nPieśni Niepodległej →\nOne thought on “Kalejdoskopowe fraktale”\nJerzy Andrzej Gzula\nWystawa jest fascynująca! Gorąco polecam. Na miejscu można zdobyć kontakt do Artystki w celu nabycia jej prac. I na pewno warto przyjść na finisaż, aby poznać Ją osobiście i porozmawiać o jej obrazach.


» Nieruchomości Biuro Panorama Nieruchomości – Mieszkania i nieruchomości Toruń\nSzanowni Państwo jeśli szukacie domu, ale przerażają Was dojazdy ta oferta jest właśnie dla Was! Mam przyjemność zaoferować Państwu dom piętrowy, podpiwniczony w zabudowie szeregowej położony na działce o powierzchni 223 m2. Wybudowany w 1984 roku o łącznej powierzchni 168 m2, użytkowej 112m2. Dom bardzo przytulny o funkcjonalnym rozkładzie pomieszczeń. Składa się z : PARTER: * przestronny salo…\nZapraszam do zapoznania się z ofertą nowego domu w miejscowości Obrowo przy ul. Borówkowej. Dom z 2022 roku, parterowy w stanie do wykończenia, składający się z salonu z aneksem kuchennym, dwóch sypialni, łazienki, hollu oraz garażu z kotłownią. Dom wyposażony w pompę ciepła, przydomową oczyszczalnię ścieków, automatyczne rolety zewnętrzne. Wybudowany z suporeksu, ocieplony styropian 20cm, okna t…\nMam do zaprezentowania Państwu dom z dużym potencjałem aranżacyjnym znajdujący się w spokojnej okolicy osiedla Stawki (ul Powstańców Wielkopolskich) Dom zgodnie z zamysłem właścicieli został podzielony na część mieszkalną (piętro domu i poddasze) i biurową w której może funkcjonować firma ( parter domu z osobnym wejściem z boku budynku) W bryle budynku znajduje się bardzo duży garaż (mieszczący d…\nPrzedstawiam ofertę sprzedaży wyjątkowego domu zlokalizowanego w miejscowości Odolion. Dom o powierzchni całkowitej 180 m2, użytkowej 148 m2. Podpiwniczony. Ukończony w 1994 roku, znajduje się na pięknej, zadbanej działce o powierzchni 926 m2. Sercem domu jest duży, przestronny salon z wyjściem do ogrodu oraz na taras znajdujący się nad jednym z garaży. Dodatkowo na parterze znajduję się oddzi…\nNa sprzedaż świeżo wyremontowany, przestronny dom szeregowy, położony w sercu Gdańska, w dzielnicy Chełm, zaledwie 7 minut od Galerii Forum Gdańsk i 20 min od plaży w Stogach. Położony w spokojnej, pełnej zieleni okolicy z rozszerzoną infrastrukturą - szkoły, sklepy oraz gdańska starówka w zasięgu ręki. Dom o powierzchni całkowitej 214 m2, składający się z 6 pokoi, osobnej kuchni, 3 łazienek, pi…\nMam do zaprezentowania Państwu dom w zabudowie bliźniaczej znajdujący się w spokojnej okolicy miasta. (ul Polna 14.) Dom wybudowany na działce o powierzchni 268 m2 ocieplony bez elewacji zewnętrznej. Budynek wybudowany w latach 80-tych., z podpiwniczeniem w którym znajduje się kotłownia (piec węglowy) miejsce garażowe jednostanowiskowe i spiżarnia. Na wysokim parterze budynku znajduje się przestr…\n***OFERTA TYLKO W NASZYM BIURZE*** Szanowni Państwo jeśli poszukujecie przytulnego domu w cichej i spokojnej okolicy ta oferta jest właśnie dla Was. Na sprzedaż 4 pokojowy dom w zabudowie szeregowej o powierzchni całkowitej 145 m2, użytkowej 98,6m2, zlokalizowany na Rudaku. Znajduje się na ogrodzonej działce o powierzchni 252 mkw. Na tyłach domu piękny, zadbany ogródek gdzie z przyjemnością mo…\nMarzysz o zrelaksowaniu się w miejscu , które jest otoczone przyrodą i zapewni Ci ciszę, spokój??? Jeśli masz już dosyć miejskiego zgiełku i myślisz o wyprowadzeniu się poza miasto, ta oferta na pewno spełni Twoje oczekiwania. Dom bardzo przytulny, funkcjonalny zlokalizowany w Osieku nad Wisłą. Nieruchomość pięknie wkomponowana w krajobraz lasu sosnowego ,który tworzy niesamowity klimat tego mie…\nMam do zaprezentowania Państwu wyjątkowy dom na sprzedaż zlokalizowany w Czerniewicach(ul. Relaksowa 23) - wyjątkowej toruńskiej dzielnicy, która była niegdyś przedwojennym uzdrowiskiem- ze wspaniałym mikroklimatem, czystym powietrzem, wodą pitną ze studni głębinowej, z trzech stron otoczona pięknym lasem sosnowym. To idealne lokalizacja dla osób poszukujących spokoju i ciszy w niedalekiej odległo…


Zabytkowa "stodwójka" za milion złotych znów wyjedzie w miasto [ZDJĘCIA] | Gazeta Wrocławska\nAdriana Boruszewska 23.12.2017\nTak wygląda remontowana "stodwójka". Fot. Klubu Sympatyków Transportu Miejskiego.\nKonstal 102Na z 1972 roku właśnie przechodzi generalny remont w Krakowie. – Konstale 102Na zostały wycofane w 2009 roku. Większość z nich została zezłomowana. My otrzymaliśmy ten tramwaj od Klubu Sympatyków Kolei, który otrzymał go również bezpłatnie od wrocławskiego MPK – tłumaczy Krzysztof Kołodziejczyk, prezes Klubu Sympatyków Transportu Miejskiego.\nDziś „stodwójka” zyskuje nowe życie, jednak zanim do tego doszło, przez pięć lat tramwaj czekał „na lepsze czasy” i po prostu rdzewiał. – Przyczyniło się do to problemów z elektryką. Tramwaj ucierpiał również pod względem wizualnym – przyznaje Kołodziejczyk, ale dodaje, że dzięki wpisaniu tramwaju do rejestru zabytków Klub uzyskał fundusze na remont pojazdu.\nPoczątkowo, przez dwa lata, prace w były prowadzone w Protramie we Wrocławiu. Jednak po upadku firmy, „stodwójka” jest remontowana w Krakowie. – Wagon został rozebrany do najmniejszej części, każdy element został zregenerowany, a następnie złożony. We Wrocławiu przeprowadzono jeszcze remont wózków, pudła oraz oblachowania. W Krakowie prowadzono prace m.in. przy instalacji elektrycznej i odtworzeniu wnętrza. W Krakowie też tramwaj zostanie ostatecznie „połączony”, gdyż Konstal 102Na składa się z dwóch członów i przegubu – wyjaśnia Kołodziejczyk.\nTramwaj zyskuje także retro wnętrze, które jest dokładnie takie, jak to w 1972 roku. – Wewnątrz dominuje kolor beżowy i seledynowy. Dodatkowo odtworzyliśmy oryginalne przepierzenie za motorniczym. Trzeba bowiem zaznaczyć, iż pierwotnie motorniczy nie siedział w osobnym pomieszczeniu, jak to pamiętamy z ostatnich lat, ale przebywał razem z pasażerami, oddzielony tylko niewielką ścianką – mówi prezes Klubu.\nTeraz przy „stodwójce” prowadzone są prace wykończeniowe. W planach jest też odtworzenie piasecznic (są to zbiorniki, z których wysypuje się piasek na główkę szyny, gdy tramwaj wpadnie w poślizg). Trzeba też uruchomić tramwaj pod względem elektryki. Potem zostaną jeszcze próbne jazdy w Krakowie i badania techniczne dopuszczające do ruchu.\nRemont tramwaju kosztował prawie milion złotych. Jak przyznaje Kołodziejczyk, najdroższe było okablowanie. – Wszystko jest miedziane. Sam zakup kabli kosztował ponad 100 tys. złotych, a trzeba je jeszcze ułożyć zgodnie z fabryczną dokumentacją, tak żeby wszystkie podzespoły działały, jak należy – dodaje.\nKonstal 102Na, który wyjedzie na wrocławskie tory zapewne w maju tego roku, będzie drugim tego typu pojazdem zachowanym do dziś we Wrocławiu i jedynym przeznaczonym do ogólnego użytku dla wrocławian. Po mieście jeździ bowiem jeszcze jedna „stodwójka”, ale znajduje się ona na stanie MPK i służy do holowania zepsutych tramwajów.\nWagon Konstal 102Na posiada 32 miejsca siedzące i może pomieścić ponad 100 osób stojących. Do 2009 roku tramwaje tego typu kursowały m.in. na liniach 6, 7, 14, 20 i 24, zaś w dawniejszych czasach jako podwójnie połączone, na linii 17.\nZabytkowy 05.03.2018 15:10:42\nMPK normalnie wykonało tę usługę komercyjnie. Od lat '80 krakowskie MPK za ciężkie pieniądze wykonuje zlecenia na remonty zabytkowych tramwajów dla odbiorców z różnych krajów. To, że skasowano #218 to tylko wina durnej decyzji w 2005 roku, że niepotrzebna jest i kosztowna. Niewiele zabrakło, a podobny los by spotkał #210 i #155 raptem 3 lata temu, ale w ostatniej chwili paru osobom udało się obudzić decydentów z letargu.\nLajkonik 24.02.2018 17:18:52\nTylko dają go do nas na remont ? Może byśmy sobie go zostawili do swoich zbiorów ? Tym bardziej że były plany aby w Krakowie jeździły dwa muzealne 102Na jeden to wóz nr: 210 a drugi to skasowana już 218 tka ... choć miała się uchować, to jak to jest ? Naszych zabytkowych wagonów nikt nam nie remontował sami musieliśmy sobie je doprowadzić do ładu.\nmoderus. 23.02.2018 19:57:12\nTo są najlepsze tramwaje!Powinni je wyremontować.Szczególnie #2099.A Pesy to najgorsze g**no.W łodzi Pesa pojechała sama.Już Moderusy czy Protramy są 1000 razy lepsze.\ntechnik 28.12.2017 11:32:07\nZa milion to ty byś nie miał nie tylko pół, ale nawet jednego człona Pesy. Zawsze wiedziałem, że najwięksi ignoranci, najbardziej pchają się do komentowania.\ntechnik 28.12.2017 11:29:42\nModerusy to fabrycznie nowe pojazdy, a nie remontowane, ignorancie.\nStach 26.12.2017 09:22:01\nCo ma wspólnego zabytkowy tramwaj z promowaniem komunizmu. Zgłoś, ale nie remont tylko siebie i nie do IPN tylko na Kraszewskiego. Wesołych Świąt!\nPaweł 26.12.2017 09:20:49\nBędzie można go wynająć\nPAweł 26.12.2017 09:19:38\nPo pierwsze to nie jest własność MPK\nPo drugie to zabytek\nGość 26.12.2017 06:14:39\nTo jest promowanie komunizmu i ja to zgłoszę do IPN I Prokuratury. 1000000 zł wyrzucone w błoto. Za te pieniądze można by odnowić 4 kamienice.\nwroclaw-lwow 26.12.2017 00:35:15\nd112 25.12.2017 23:04:22\nkawałek historii Wrocławia.\nwrocławianin 25.12.2017 19:25:54\nCzy raz do roku na jakieś święto?\nkokosz 25.12.2017 18:47:01\nProwadził pierwszą 102 we Wrocławiu.\nMam jeszcze wycinek z gazety.\nGosc 25.12.2017 11:06:03\nTo patrz osiku ile jest zer to nie jest10 mil tylko 10 tys musisx sie doszkolic\nGosc 25.12.2017 10:59:32\nTys chyba chory\nZakończył się remont zabytkowego autobusu Jelcz 080 z 1980 roku, który należy do wrocławskiego stowarzyszenia Klub Sympatyków Transportu Miejskiego. Żółto-czerwony lakier, siedzenia z czerwonej dermy - zabytkowy pojazd wygląda jakby dopiero zjechał z taśmy!


Zapis fanowskiej kampanii w grę Shadow War: Armageddon.\nRunda 10 - Podsumowanie\nStało się! Dwie ekipy osiągnęły wymagane 15 Promthium! Więc będzie oczekiwany finał! Nim jednak do tego doszło trochę się działo.\nKiedy ostatnio na polu walki Niebieski Kozaki nastknęli się na wyznawców Nurgla Vladimir nie mógł się pozbyć wrażenia, że o czymś był zapomniał. Ale co to było? Dakka nosi przy sobie. Głowa na miejscu. Czapki też mu nikt nie zawinął... Sasza! Te zgniłe mariny zajumały mu jego Saszę! Więc Kozaki poszli się upomnieć.\nNie wyszło. Zielone zgniłki miały więcej dakka... I gubsze puszki. I w ogóle nie bili się fair! Nie tak jak bić się będę kiedyś w zielonej krainie niebieskiego Więcj Dobrze!. A na razie znowu boli go głowa.\nAnthrax jak już pogonili orków pozbierali co się dało. Jest! Wystarczy, w końcu mają dość Promethium by dostać się do katakumb i odzyskać relikwię!\nW tym samym czasie Siriel poprowadził swoją trupę przeciwko Zygfrydowi. Harlekini niczym kolorowe wstęgi światła błyskawicznie przemykali się od jedna zwalonej ściany do drugiej między ruinami. Je…\nRunda 10 - Ostatnia prosta\nCzas na dziesiątą turę. Po tej turze na pewno będzie grane już na pewno przynajmniej jedno podejście do finału. jednak przed tym jeszcze parę starć.\nRuchy i akcje: Niebieskie Kozaki - Port: Zaopatrzenie\nGZ Manegram - Manufaktoria: Rozpoznanie\nMaska szlochającego Świtu - Port: Zasadzka\nGB Anthrax - Port: Rozpoznanie\n"Niedobitki" Zygfryda - Port: Zasadzka\nStarcia: Maska szlochającego Świtu vs "Niedobitki" Zygfryda -Killteam fight w Porcie\nNiebieskie Kozaki vs, GB Anthrax -Killteam fight w Porcie\nGZ Manegram vs Eversor - Phantom of the Promethium Sprawl\nRunda 9 - Podsumowanie\nTym razem trochę nawaliłem pomyliwszy zasady w jednej bitwie i musiałem łatać dziury. No, ale poszło jakoś i tura zamknięta.\nW bitwie trójstronnej zwyciężyli słudzy Nurgla, którzy niepokojąco urośli w siłę. Wpierw rozprawili się z falą orków, potem człowiek z żelazną szczękę stanął przy zbiorniku i pompował ile wlezie osłaniany przez czujnie wypatrującą każdego ruchu przeciwnika linię luf. Harlekini nie mogąc wyjść z impasu, zdecydowali się niepotrzebnie nie ryzykować strat i nie dawać szansy na wydobycie więcej promethium przez wrogu. Siriel zarządził odwrót. Anthrax zgarnęli aż 6 promethium (3 z kanistrów)!\nW starciu Zygfryda doszło do nie porozumienia. Niedobitki wycofali się wcześniej niż musieli, a nawet mogli... Eversor zadał kilka strat, sam również został ranny, ale dopadł do wejścia do bunkra żeby je wysadzić. Pierwsza bomba termiczna okazała się niewypałem, więc zaczął szykować drugą. W tym czasie nadciągały posiłki gwardzistów w tym niebezpieczna plazma.\nI tu nastąpil błąd,…\nRunda 9 - Catachański impas.\nSiriel mknął przed siebie najszybciej jak umiał. Musiał nadrobić stracony czas. Jego kompanii dotrzymywali mu kroku tworząc wspólnie rozmazaną wstęgę kolorów. Wybór drogi przez plac przeładunkowy był ryzykowny, ale nie miał wyboru. Nie zaniedbał jednak odpowiedniego układu i pełnej czujności. jego oczom ukazał się zbiornik cennego surowca. Jednak nie tylko to. Z przeciwnych stron wybiegły paskudne zielonoskóre bestie i jeszcze bardziej odrażający wyznawcy Pana Zarazy. Ta sztuka będzie musiała być krwawym tańcem.\nCzas na już dziewiątą rundę. Po turze przerwy na leczenie ran wraca Eversor. Przebudzony z regeneracyjnego letargu od nowa naszprycowany stymulantami bojowymi rzuca się w wir walki. Za to w porcie wszyscy na raz wybrali tą samą drogę w celu dodarcia na planowane pozycje wpadając na siebie.\nRuchy i akcje:\nNiebieskie Kozaki - Port: Zaopatrzenie\nMaska szlochającego Świtu - Port: Rozpoznanie\nGB Anthrax - Port: Zasadzka\nRunda 8 - Podsumowanie.\nTa tura przyniosła dwie niespodzianki. Pierwsza to honorowa bramka Wilków. Druga mniej pozytywna, bo bitwa na którą wszyscy czekali się nie odbyła i Kozaki vs Niedobitki musiało zostać rozpatrzone przez system pauz.\nMaska Szlochającego Świtu ponownie przypuściła najazd na skrytki z zaopatrzeniem Manegram. Jednak podczas gdy wszyscy zdolni do walki spośród zwiadowców stanęli do walki, ponownie wzywając wsparcie terminatorów to tylko jeden z pośród Harlekinów zdołał dotrzeć na pole walki. Virtuoso mimo wszystko podjął próbę wykonania swojej misji. Zaryzykował strzał w terminatora, którego nadludzka budowa oparła się jednak działaniu neurodystruptora. Herlekin działał po cichu, ale nie dość dyskretnie dla wyczulonych zmysłów Astartes Vlka Fenryka. Skoncentrowany ostrzał snajperów położył w końcu samotnego napastnika. Wilki utrzymali pozycję bez strat i zabezpieczyli później kolejne 3 promethium. Harlekinom pozostało zadowolić się 1 promethium, a Virtuoso Alea\nTymczasem gdy gwardziści Zy…\nRunda 8 - U progu chwały.\nJako, że wszystkie ruchy zostały zdeklarowane wcześniej to ruszamy z nową rundą!\nGB Anthrax - Manufaktoria: Rozpoznanie\nMaska szlochającego Świtu - Port: Najazd\nGZ Manegram - Port: Rozpoznanie\nCo przekłada się na dwie bitwy w Porcie:\n"Niedobitki" Zygfryda vs Niebieskie Kozaki - Ambush w Porcie\nMaska szlochającego Świtu vs GZ Manegram - The Raid w Porcie\nGB Anthrax pauzuje.\nI pytanie, które zadają sobie wszyscy: czy "Niedobitki" zdołają zdobyć brakujące 3 Promethium?\nRunda kończy się 13.11.2017.\nRunda 7 - Podsumowanie\nSiódma runda okazała się wyjątkowo krwawa i złamała ambicje Kultu Gwiezdnego Dziecka.\nNajpierw Niebieskie Kozaki weszli prosto w zasadzkę zastawioną przez GZ Manegram. Jednak wkrótce okazało się kto złapał kogo. Choć ostrzał snajperski zdołał położyć kilko zielonoskórych sama ilość strzałów cisnęła zwiadowców na ziemię, a terminator nie zdołał skutecznie opędzić się swoją energetyczną pięścią od wściekle atakujących orków. Wilki pierzchli, a orkowie dzięki powaleniu pancernego weterana zdobyli, aż 4 Promethium.\nPóźniej przyszedł czas Eversora. Pierwsi zmierzyli się z nim słudzy Nurgla. Assasyn obrał za cel dowódcę Festerusa, który przyjął pozycję na wieży pilnując zbiornika z Promethium. Napastnikowi udało się wspiąć na wierzę, powalić jednego z Astartes Anthroax i dostać się do swojego celu. W tym czasie nadeszły jednak posiłki. Walka z Festerusem zeszła zbyt długo i pod wpływem ostrzału Eversor padł ranny.\nW starciu z Maską Szlochającego Świtu Assasynowi poszło znacznie lepiej. Bły…


Nowy projekt UEFA. Ogromna szansa także dla polskich klubów? | Transfery.info\nNowy projekt UEFA. Ogromna szansa także dla polskich klubów?\nRodzi się idea powstania trzecich europejskich rozgrywek klubowych.\nObecnie oprócz Ligi Europejskiej oraz Ligi Mistrzów nie ma żadnego turnieju, który byłby szansą przede wszystkim dla klubów z krajów mniej piłkarsko rozwiniętych. 16 lat temu zrezygnowano z Pucharu Zdobywców Pucharów, a w 2008 roku odbyła się ostatnia edycja Pucharu Intertoto.\nNa środowym posiedzeniu 54 członków UEFA debatowało na temat uruchomienia rozgrywek, które byłyby dla zespołów odpadających walce o LE. Pomysł ten - aktualne będący w bardzo wstępnej fazie - natychmiast spotkał się z aprobatą mniejszych państw, bowiem jest szansą na - w przypadku niektórych ogromny - zastrzyk gotówki.\nStworzenie nowego turnieju ma być ukłonem w stronę krajów skandynawskich i tych wchodzących niegdyś w skład bloku komunistycznego. Jeśli jednak kolejne dyskusje poskutkują realizacją pomysłu, wejdzie on w życie nie wcześniej niż w 2018 roku, gdy federacji wygaśnie obecna umowa o prawa telewizyjne i będzie negocjowana nowa.


Kategoria bloga: Poradnik tłumacza przysięgłego - Berligo\n7 najlepszych akcesoriów, które ułatwią pracę każdego tłumacza\nPosted on Czerwiec 9, 2019 przez admin\nJeśli interesują cię przydatne akcesoria dla tłumacza, które ułatwiają jego pracę, to przedstawimy 7 najciekawszych inspiracji.\nOpublikowany w Poradnik tłumacza przysięgłego, Tłumaczenia - języki\nGrammarly w założeniu wyeliminuje wszystkie błędy i nieprawidłowości w tekście. Czy tak jest naprawdę? Czy rzeczywiście jest ono w stanie ułatwić nam życie tak bardzo?\nCzym się różni tłumaczenie zwykłe od przysięgłego? Jaka jest odpowiedzialność tłumacza przysięgłego? Sprawdź czym się różnią oba tłumaczenia.\nOpublikowany w Poradnik tłumacza przysięgłego, Tłumaczenia - języki, Tłumaczenia przysięgłe\nTranslatory dostępne w sieci stają się coraz bardziej rozbudowane. Błędy i niedociągnięcia są stopniowo eliminowane. Jadnak czy na pewno są w stanie zastąpić tłumacza?\nIdealny tłumacz to osoba niezwykle dokładna, posiadająca spore doświadczenie zawodowe i mogąca się popisać wiedzą lingwistyczną i dodatkowo specjalistyczną. Mało tego, najlepiej by nie popełniała błędów.\nTłumaczenia to wyjątkowa specjalizacja – nie dość, że czasochłonna, pracochłonna, to przeważnie związana z pasją. Z tego względu, wśród osób wykonujących ten zawód, podarunki związane z pracą są zawsze mile widziane.\nCo należy zrobić, z tekstem, który chcemy przetłumaczyć? Do kogo się udać? Oferta biur i agencji tłumaczeniowych jest obszerna. Wybierając podmiot oferujący przetłumaczenie tekstu, należy sprawdzić czy się on specjalizuje w tego rodzaju tłumaczeniach.


STEFAN MARUSZCZYK — MARTYROLOGIUM\nMARUSZCZYK Stefan (o. Laurentius)\nrej. czusowoj, Kraj Permski, Rosja\nW trakcie rosyjskiej ofensywy zimowej 1945 pod koniec w II wojny światowej — rozpoczętej niemieckim i rosyjskim najazdem na Rzeczpospolitą w 09.1939 — aresztowany w 02.1945 przez Rosjan — prawd. wraz ze swym gwardianem, p. Janem Rzymełko. Przez obóz przejściowy w Wystruci deportowany do rosyjskiego obozu koncentracyjnego pracy niewolniczej, prawd. w miejscowości Wsieswieckaja, w regionie Czusowoj, ok. 150 km na wschód od Permu (wówczas zwanego Mołotow) u stóp gór Ural — później, od 1946, stał się on częścią słynnego obozu koncentracyjnego Perm‑36, w którym Rosjanie przetrzymywali więźniów politycznych do 1987. Tam niewolniczo pracował w tartaku. Wkrótce zachorował i zginął.\nWedług źródeł w Permie przetrzymywany był wraz ze wspomnianym o. Janem Rzymełko.\nSzarlej - Piekary Śląskie\npow. Olsztyn miasto, woj. warmińsko-mazurskie, Polska\nzakonnik klasztoru Stoczek Klasztorny\nRZYMEŁKA Jan (o. Alfons)\nUral: W górach Ural znajdowało się wiele rosyjskich obozów koncentracyjnych i pracy przymusowej (w ramach Gułagu), m.in. SiewUralŁag, TagiłŁag, WosUralŁag, etc., a także obozów jenieckich. (więcej na: www.gulagmuseum.org [dostęp: 2014.11.28])\nwww.bildarchiv-ostpreussen.de [dostęp: 2018.11.18], www.bildarchiv-ostpreussen.de [dostęp: 2018.11.18]\nMARTYROLOGIUM: MARUSZCZYK Stefan


Dacia Dokker – wszechstronność w dobrej cenie – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nSwego czasu bycie stoczniowcem w pewien sposób nobilitowało, a już na pewno pozwalało się ogrzać w ogniu wzniecanym na fali protestów. Jeden ze stoczniowców nawet wybił się na wysoki urząd, a inni – jak wieść gminna niosła – w urzędach wybijali szyby, ale nie wiem, ile w tym prawdy, bo mieszkam daleko od morza, które jednakże bardzo lubię i staram się tam bywać możliwie często.\nAle doker, to zawód niezwiązany ze stocznią. To określenie robotnika portowego zajmującego się przeładunkiem towarów, ewentualnie ich transportem, bądź składowaniem. I choć zastosowanie samochodu do tych prac byłoby mocno przesadzonym ograniczeniem pola jego działalności, to Dacia postanowiła tym mianem nazwać model auta wielofunkcyjnego. A nawet dwa modele, bo przygotowano od razu dwie wersje – kombivana z pięcioma miejscami i sporą przestrzenią ładunkową (Dokker) oraz typowo użytkową (Dokker Van).\nKombivany znane są od lat. To auta, których geneza sięga lekkich samochodów użytkowych, które niejako zaadaptowano do przewozu osób znacząco zwiększając ich funkcjonalność. Z czasem ewoluowały one z typowych dostawczaków do pełnienia wielu innych funkcji, a są ludzie, którzy wybierają je jako jedyne użytkowane auto – dobre i do firmy, i do zastosowań prywatnych. Dziś rynek kombivanów obejmuje całkiem sporą gamę modeli, a prym na nim wiodą auta francuskie – Citroëny Berlingo, Peugeoty Partnery i Renault Kangoo.\nJak informuje CarMarket, w ciągu pierwszych ośmiu miesięcy bieżącego roku na polskie drogi wyjechało 2.532 Partnery, 2.316 Berlingo (w obu przypadkach są to najlepiej sprzedające się modele obu marek w Polsce!), 1.938 Volkswageny Caddy, 1.569 Škody Roomster (nierzadko zaliczane przez media do minivanów, moim zdaniem niesłusznie) plus 132 Praktiki, 1.044 Fiaty Doblo, 478 Renault Kangoo, 362 Ople Combo, 219 Mercedesy Citany. Pojawiło się też 1.849 Dacii Dokker, co sprawia, że to auto jest tuż za podium w segmencie. I po teście, który zaliczyłem w połowie września, wcale się temu nie dziwię.\nJak więc widać, niejako uczeń przerósł mistrza. Przyznam się, że zaskakuje mnie tak słaba w sumie sprzedaż Renault Kangoo. To dobry samochód, jego kolejne generacje sprzedawały się przecież dobrze, do dziś wiele ich wciąż jeździ po polskich drogach, ale od 2010 roku sprzedaż tego modelu w naszym kraju systematycznie spada. Dziwne. Chyba czas na odświeżenie tego samochodu. Za to Dokker, od chwili wprowadzenia na nasz rynek w roku 2012, zyskuje na znaczeniu. Przez pięć pierwszych miesięcy oferowania zarejestrowano w Polsce 121 Dokkerów. Pierwszy pełny rok sprzedaży – 2013 – zaowocował 2.465 rejestracjami i drugim miejscem w rankingu popularności w gamie Dacii, po Dusterze. W ciągu ośmiu miesięcy ubiegłego roku na rynek trafiło 1.483 Dokkery, co oznacza, że dotychczasowa tegoroczna sprzedaż wzrosła o niemal 25% w ujęciu rok do roku! I trudno się dziwić, bo Dokker, to naprawdę interesujący samochód!\nA jak się plasują ceny Dokkera na tle konkurencji? Na grafice prezentujemy ceny podstawowych wersji zarówno odmian osobowych, jak i dostawczych (o ile były dostępne na stronach importerów) oraz najdroższych możliwych, acz bez opcjonalnego wyposażenia.\nOczywiście trudno powyższe ceny porównywać bezpośrednio – różne silniki (co do mocy chociażby), różne poziomy wyposażenia, różny tzw. prestiż marki, który w przypadku kombivanów szczególnego znaczenia jednak nie ma. Niemniej jednak wyraźnie widać, że Dacia Dokker pod względem ceny nie ma sobie równych. Ale nie oznacza to bynajmniej, że w kwestii silników stoi na straconej pozycji – do wyboru są 84-konny benzyniak 1.6 w wersji standardowej oraz z instalacją LPG, a także dwie odmiany diesla 1.5 dCi – 75- i 90-konna. Taka gama jednostek napędowych zdaje się być wystarczająca i pewnie tak właśnie jest, skoro Dokker sprzedaje się tak dobrze, a wręcz coraz lepiej. Przy masie własnej samochodu gotowego do jazdy wynoszącej od 1.090 kg do 1.205 kg silniki te spisują się całkiem dobrze. Nie czynią może z Dokkera auta wyścigowego, ale ani taki jest cel istnienia tego samochodu, ani nie takie są potrzeby właścicieli. Co więcej – subiektywne wrażenia co do przyspieszenia testowanego przeze mnie egzemplarza były nawet lepsze, niż cyferki w dokumentacji. A w tym względzie Grupa Renault obiecuje 13,9 sekundy do setki (w tej wersji, którą jeździłem). I 162 km/h prędkości maksymalnej. Co z górą wystarczy do tego typu samochodu.\nDacia Dokker, to całkiem spore auto. Ma 4.363 mm długości (dla porównania Škoda Roomster – 4.247 mm, Citroën Berlingo II – 4.380 mm, Opel Combo D – od 4.390 mm, Renault Kangoo II – od 3.898 mm) i aż 2.810 mm rozstawu osi, a to aż o 193 mm więcej, niż Roomster, o 82 mm więcej, niż Berlingo, o 55 mm więcej, niż standardowe Doblo i Combo, i o aż 129 mm więcej, niż standardowe Caddy w obecnej odsłonie.\nNic więc dziwnego, że Dokker jest samochodem przestronnym. Szczegóły dotyczące przestronności wnętrza, w tym także strefy bagażowej, znajdziecie na grafice poniżej, ale jak na auto w tej cenie, można do Dokkera załadować naprawdę dużo i razem z tym bagażem przemieścić się w pięć osób nie narzekając na ciasnotę.\nNie bez znaczenia przy użytkowaniu tego typu samochodu jest też próg załadunkowy – wielofunkcyjne auto musi czasem przewieźć coś cięższego. W przypadku Dokkera trzeba ów ciężar unieść na wysokość tylko 570 mm. Jakie ma to znaczenie przekonałem się pakując do środka kilka skrzynek i pudeł z owocami. I nie, że robię na złość Putinowi i zacząłem jeść jabłka ;-) U mnie w domu w ogóle spożywa się sporo owoców i warzyw (choć ja jestem zdecydowanie mięsożerny) i co jakiś czas zwożę takie zaopatrzenie. Dokker w roli dostawczaka – i to bez składania kanapy! – okazał się rewelacyjny, no ale przy tej długości przestrzeni bagażowej… A i jej szerokość też jest co najmniej wystarczająca. Co ciekawe w podstawowej wersji Access jest ona o 4 cm mniejsza, niż w odmianach Ambiance Plus i Laureate.\nKufer mieści 800 dm³ przy założeniu, że pozostawiamy do dyspozycji pasażerów wszystkich pięć miejsc, i aż 3.000 dm³ (czyli trzy metry sześcienne!) po złożeniu tylnej kanapy i ustawieniu jej do pionu. A kanapa owa jest oczywiście niesymetrycznie dzielona (ale nie w podstawowej wersji Access), co w tego typu samochodzie ma większe znaczenie, aniżeli w klasycznej osobówce.\nZagłówki w kanapie, tak jak i w przednich fotelach, są regulowane na wysokość, a zakres ich ustawień jest szeroki. Dzięki dobrej przestronności z tyłu jedzie się naprawdę wygodnie. Jedyny problem, to relatywnie wysoki, w dodatku nieco „ścięty” próg, który może przeszkadzać przy wysiadaniu – łatwo o niego zahaczyć stopami. Nieco dłuższe mogłyby też być siedziska, a dotyczy to również przednich foteli. Już 2-3 cm uczyniłyby sporą różnicę.\nSzerokość drzwi bocznych w zasadzie nie pozostawia wiele do życzenia. Plus za to, że są przesuwane, bo to praktyczniejsze rozwiązanie w tego typu samochodzie. Jedynie w kwestii ukrycia prowadnicy konstruktorzy mogliby coś zrobić – aktualnie widać ją za bardzo, jest nieco zbyt ordynarna w formie. A przecież Grupa Renault (i wielu konkurentów) wie, jak to zrobić – vide aktualna wersja Renault Kangoo. Wówczas Linia boczna Dokkera będzie jeszcze atrakcyjniejsza. Choć tak naprawdę trudno zarzucić Dacii jakieś niedociągnięcia stylistyczne. Ten samochód może się podobać, choć oczywiście nie z myślą o walorach estetycznych go projektowano. Z pewnością jednak walory funkcjonalne nie przesłoniły dbałości o styl i Dokker nie odstrasza potencjalnych klientów. Zresztą skoro rynek przyjął takie paskudztwo, jak Škoda Roomster, to i o zbyt dla wcale urodziwego Dokkera nie ma się co obawiać – tym bardziej, że ten samochód nie wygląda źle.\nTylne drzwi zaprojektowano jako wrota podwójne. To funkcjonalne rozwiązanie, choć ma jedną wadę – podział tychże drzwi zaburza nieco widoczność w lusterku wewnętrznym. Inna sprawa, że drzwi owe są asymetryczne, co nieco wspomnianą wadę eliminuje. Są za to lekkie, nie potrzeba za samochodem aż tyle miejsca, ile koniecznie trzeba byłoby zostawić, gdyby zamiast tych drzwi zastosowano dużą i ciężką podnoszoną do góry pokrywę bagażnika. Otwierają się owe drzwi o 90°, ale mają małą blokadę, więc same się nie zamkną – to ważne, jeśli chcecie do kombivana załadować jakieś cięższe rzeczy, albo coś z niego wyciągnąć. Wiatr Wam tych drzwi nie zamknie w najmniej spodziewanym momencie.\nW testowanym egzemplarzu nie zabrakło oczywiście haczyków do mocowania bagażu, na przykład za pośrednictwem akcesoryjnej siatki. Fajnie jest też rozwiązana roleta, bo choć może jej zaciąganie nie jest idealnie wygodne, to ma taki kształt, którego wypustki wchodzą pod same szyby w tylnych drzwiach i w efekcie cały przedział ładunkowy jest szczelnie zasłonięty. To drobiazg, ale istotny, gdy macie w bagażniku coś cennego i nie chcecie, by kusiło to amatorów cudzej własności.\nOczywiście szyba w większych drzwiach jest podgrzewana, zraszana i ma wycieraczkę. To tak gwoli wyjaśnienia dla tych, którzy obawiali się o tę ograniczoną widoczność do tyłu. W normalnym trybie użytkowania pionowy podział drzwi praktycznie zupełnie nie przeszkadza, a przyznam się, że ciągu 5-dniowego testu pokonałem tym samochodem nieco ponad 1.213 km i ani razu nie czułem niedostatku informacji docierających z wewnętrznego lusterka. Acz zewnętrzne mogłyby być nieco większe. Niby są wystarczające, ale w kombivanie nie zaszkodziłyby zwierciadła o większej powierzchni, przede wszystkim wyższe, niekoniecznie szersze.\nTaniości się jednak w tym miejscu nie spodziewajcie – Dokker w testowanej odmianie miał oczywiście sterowane elektrycznie lusterka boczne (choć lokalizacja joysticka służącego ich ustawianiu po lewej stronie kierownicy, na desce rozdzielczej pod nawiewem, nie jest najszczęśliwsza, bo nie da się ustawiać lusterek siedząc opartym jak do jazdy), co poparto jeszcze elektrycznie sterowanymi szybami w drzwiach przednich. Te w przesuwnych drzwiach tylnych są jedynie uchylne, ale nie stanowi to jakiejś tragedii, tym bardziej, że na pokładzie była klimatyzacja, ręczna wprawdzie, ale spisywała się bardzo dobrze. Biorąc pod uwagę fakt, że czasem klima automatyczna jest sterowana przyciskami (a więc dotykowo), kto wie, czy takie rozwiązanie nie sprawiałoby problemów niektórym dziennikarzom skarżącym się na dotykowe ekrany. W Dacii powinno im się podobać – całość ustawień dotyczących nawiewów odbywa się przy pomocy obrotowych gałek, jedynie (de)aktywacja samej klimatyzacji realizowana jest przyciskiem ;-)\nNie brakuje też samych nawiewów, co niektórzy zarzucają Nowemu Citroënowi C1 i Citrënowi C4 Cactus – w Dokkerze są dwa centralne i po jednym na bokach deski rozdzielczej. Standardowe, francuskie, okrągłe – nietrudno je ustawić zgodnie z własnymi preferencjami. A wszystko to w niebrzydkiej formie, z niezłych materiałów, a warto dodać, że w testowanym egzemplarzu deskę rozdzielczą wykonano z tworzyw w dwóch głównych kolorach (tzw. dwutonowe wykończenie) i jeszcze wzbogacono je o elementy chromowane, bądź wykończone na wzór lakieru fortepianowego. Tyle, że i to się może niektórym nie podobać – wyczytałem ostatnio na Forum Dacii, że jednego z dziennikarzy oślepiały refleksy odbijającego się w chromowaniach światła! Dotyczyło to wprawdzie Lodgy, ale i tak załamka!\nTapicerka w Dokkerze nie jest specjalnie szlachetna, ale za to zapowiada się na trwałą, a to w kombivanie ważniejsze, niż plusze, welury, czy skóra. Zresztą na wspomnianym forum Dacii wyczytałem, że są ludzie, którzy obszywają u tapicera fotele skórą i pławią się potem w luksusie ;-) W końcu kto bogatemu zabroni? Żeby było ciekawiej taka operacja wcale nie kosztuje jakichś koszmarnych pieniędzy i jeśli ktoś lubi skórzane tapicerki w samochodach, to nie ma z tym problemu.\nZa to tapicerka jest estetyczna, w ciemnej tonacji, a na wszystkich trzech miejscach z tyłu przewidziano mocowania Isofix pod kątem fotelików dla dzieci.\nSkoro już jesteśmy przy bezpieczeństwie i mocowaniach, to jest w Dokkerze element, który mi się nie podobał. Chodzi o regulację wysokości górnego mocowania przednich pasów bezpieczeństwa (niedostępną w wersji Access). Świetnie, że jest, bo to istotny element, ale jego wykonanie pozostawia – pod względem estetycznym – sporo do życzenia. Przecież jakaś zaślepka nie może kosztować ogromnych pieniędzy, a ukrycie wnętrza prowadnicy z pewnością znacząco poprawiłoby wygląd tego elementu. Proszę szanownych konstruktorów o poprawienie tego przy okazji liftingu. A może w Dokkerze Stepway, który pokazany zostanie za 1,5 tygodnia w Paryżu będzie to wyglądało lepiej? Sprawdzę!\nDacia jest samochodem tanim, a może raczej przystępnym cenowo. Niestety momentami odbija się to na jej jakości. Przykładem choćby wykończenie, o którym wspomniałem przed chwilą. Inna niedoróbka, w zasadzie nieistotna dla walorów użytkowych, ale irytująca, to elementy plastikowe wnętrza wpadające w rezonans na biegu jałowym, bądź w niskim zakresie obrotów. Być może to niedogodność testowego egzemplarza, a wiadomo, że auta z parków prasowych nie mają lekkiego życia, ale podejrzewam, że takie średnio miłe odgłosy są jednak dość charakterystyczne dla Dokkerów w ogóle.\nNatrafiłem na jeszcze jeden dość niemiły dźwięk – pedał hamulca podczas puszczania praktycznie za każdym razem cichutko popiskiwał. Zapewne psiknięcie odpowiednim preparatem dość skutecznie wyeliminuje problem, ale czy takie rzeczy ma robić użytkownik nowego przecież samochodu? A przecież Dacie są testowane w komorach akustycznych! I co, nikt tam nie usłyszał takich dźwięków? I – co ważniejsze – nie wyłapała ich specjalistyczna aparatura w komorze owej wykorzystywana?\nIstotniejsze kwestie, jak na przykład zawieszenie, trzeba uznać za o wiele lepiej dopracowane. Dokker jest zawieszony dość sprężyście, ale bez strat dla komfortu. Jeździ się nim przyzwoicie, jedynie na krótkich, a dość wysokich „leżących policjantach” warto zwolnić, bo wówczas auto jadące „na pusto” nieprzyjemnie podskakuje. Za to dobrze radzi sobie z kiepskimi nawierzchniami, zniszczonymi, łatanymi, jakich wiele na drogach wojewódzkich i niższych kategoriach ścieżek przemytniczych ;-) nie wspominając. Tam Dokker pokazuje swoje pochodzenie i starania inżynierów o takie dostrojenie zawieszenia, by nawet w krajach rozwijających się użytkowanie tego kombivana nie wiązało się z cierpieniami związanymi z podróżowaniem.\nNa 15-calowe felgi (standard w wersjach Ambiance Plus i Laureate) naciągnięto opony w rozmiarze 185/65 – duży balon zwiększa komfort podróżowania tym samochodem, a rozmiar obręczy sprawia, że dobór ogumienia jest szeroki i można wybierać w cenach i bieżnikach niemalże do woli. Generalnie jednak zakup opon nie powinien zrujnować kieszeni właściciela, którym z reguły jest rozsądnie myślący człowiek.\nNaturalnie po zapakowaniu do Dokkera cięższych przedmiotów (ładowność testowanej wersji wynosi 649 kg; w innych wersjach waha się od 613 do 678 kg, przy czym najwięcej można zapakować do benzyniaka 1.6 MPI 84 bez instalacji gazowej) charakterystyka zawieszenia nieco się zmienia, ale to przecież normalne w każdym aucie. Z reguły stają się one nieco bardziej miękkie i tak jest również w tym przypadku. A to tylko plus – jeśli uznamy Dokkera za auto rodzinne, to im cięższa żona i dzieci, tym więcej rodzinnego charakteru Dacia pokaże ;-)\nSamochód prowadzi się co najmniej poprawnie, by nie powiedzieć, że dobrze. Precyzja układu kierowniczego jest wystarczająca do tego typu auta, a czucie drogi nie pozostawia wiele do życzenia uwzględniając charakter pojazdu, którym się jedzie. Zwrotność Dokkera również jest dobra – 11,1 metra, to całkiem przyzwoity wynik, jak na samochód o tych gabarytach i z takim rozstawem osi. Wspomagany hydraulicznie układ kierowniczy działa dobrze, siła owego wspomagania nie jest zbyt duża, może nawet niektóre filigranowe panie uznałyby, że za mała, ale spójrzmy prawdzie w oczy – jak wiele kobiet widuje się za kierownicami Dokkerów?\nW aucie tego typu warto mieć czujniki cofania. Dacia oferuje tego typu element za dopłatą do wersji Laureate. Kosztuje to 650 zł i składa się z czterech czujników. Cena nie jest wygórowana, a fabryczny montaż z pewnością będzie lepszym rozwiązaniem od dokupowanego i montowanego we własnym zakresie radaru cofania.\nA skoro już jesteśmy przy dopłatach. Standardowo Dacia Dokker wyposażona jest w jedne tylko drzwi przesuwne – prawe. Lewe można domówić do wersji Ambiance Plus (kosztuje to 1.400 zł), a seryjne drzwi przesuwne z obu stron oferowane są w odmianie Laureate. Z kolei relingi dachowe (niedostępne w odmianie Access) wymagają dopłaty w wysokości 510 zł w każdej z pozostałych wersji. Również za lakier metalizowany trzeba dopłacić – w każdej odmianie 1.900 zł. Regulator i ogranicznik prędkości oferowane w wersjach Ambiance Plus i Laureate kosztują 650 zł (za komplet), jedynie w limitowanej serii Embleme są w standardzie.\nCiekawostką jest to, że w Dacii można mieć podgrzewane fotele – element kojarzony do niedawna raczej z drogimi wersjami samochodów innych marek. W Dokkerze taka opcja wyceniona została na 550 zł, ale jest niedostępna w wersji Access.\nRadioodtwarzacz CD/mp3 ze złączem Bluetooth® kosztuje w wersji Laureate 900 zł, ale lepiej moim zdaniem wydać 1.050 zł więcej i kupić system MediaNav z dotykowym siedmiocalowym ekranem – zyskacie wówczas naprawdę niezłą nawigację, która sprawnie i szybko przelicza trasy, choć ów ekran jest umieszczony odrobinę za nisko – żeby nań popatrzeć musicie oderwać wzrok od drogi. Naturalnie urządzenie jest wyposażone w syntezator mowy, wystarczy więc słuchać ;-) ale wiadomo, że wzrok się kierowcy przydaje, a zerkanie na ekran i jego wskazania jest czymś naturalnym. Tym bardziej, że nawigacja w Dacii wyposażona została nie tylko w asystenta pasa ruchu, ale nawet w grafiki prezentujące sposób jazdy na wielopasmowych skrzyżowaniach wraz z obrazowaniem drogowskazów. Urządzenie jest więc sensowne i przydatne, a kosztuje tak sensowne pieniądze, że naprawdę warto je zamówić. Niestety MediaNav nie jest dostępna dla wersji Access i Ambiance Plus, za to w Embleme jest wyposażeniem standardowym!\nRadyjko gra całkiem przyzwoicie i jeśli nie zamierzacie zabudowywać Dokkera jakimś systemem car audio, to spokojnie możecie bazować na tym, co oferuje fabryka. Zła wiadomość dla takich, jak ja dinozaurów – odtwarzacza CD nie ma w systemie MediaNav – jest oferowany tylko w zestawie Plug&Radio, tym podstawowym (w pakiecie z klimatyzacją w Ambiance Plus i za 900 zł w Laureate). Za to nie brakuje w MediaNav złączy USB i aux, poprzez które możecie podłączyć zewnętrzne odtwarzacze dźwięku. Naturalnie może się w tym gronie znaleźć także smartfon, który poprzez złącze USB będzie doładowywał swój akumulator. Oczywiście radioodtwarzacz wyposażono w sterowanie przy kierownicy pilotem znanym z innych modeli Grupy Renault.\nTylko w wersji Laureate pojawia się komputer pokładowy (niedostępny z kolei w żadnej odmianie z instalacją LPG), który prezentuje szereg przydatnych informacji (ogólny i dzienny licznik kilometrów, przebieg od ostatniego tankowania, ilość zużytego paliwa, średnie zużycie paliwa, zasięg na pozostałym zapasie paliwa, średnia prędkość, przebieg pozostały do następnego przeglądu). Nie brakuje też termometru prezentującego temperaturę na zewnątrz pojazdu, o którego przydatności nie muszę chyba nikogo przekonywać. A jeszcze niedawno Dacia nie oferowała tego elementu w swoich samochodach. Teraz, wsłuchując się w oczekiwania użytkowników, montuje go w wielu autach.\nPlusem wersji Laureate jest ustawiany również na wysokość fotel kierowcy, co pozwala jeszcze lepiej dostosować pozycję zajmowaną za kierownicą, regulowaną w jedynie jednej płaszczyźnie (na wysokość). Dla wielu osób to spora niedogodność, bo wolą możliwość dwupłaszczyznowego jej ustawiania, ale umówmy się – jeśli kierowca ma względnie proporcjonalną budowę, to znajdzie bez trudu odpowiednia pozycję za kierownicą.\nWażniejsze jest to, że siedzenia są wygodne, choć trudno oczekiwać, by miały rewelacyjne podparcie boczne – w przypadku tego typu samochodu nie jest to konieczne. Ważniejsze, że twardość dobrano na tyle dobrze, że nawet kilkusetkilometrowa trasa nie stanowi najmniejszego wyzwania. Co istotne – również z tyłu siedzi się wygodnie, co testowaliśmy wracając Dokkerem z łódzkiej prezentacji Citroënów C4 Cactus i C1.\nKombivan Dacii jest samochodem funkcjonalnym. Ma całkiem sporo schowków i kieszeni, oczywiście w każdych drzwiach, czy przed pasażerem, ale nie zabrakło też funkcjonalnej półki nad głowami kierowcy i pasażera. To element znany z aut dostawczych i kombivanów innych marek, dobrze, że z powodów np. oszczędnościowych nie zrezygnowano z tego również w Dokkerze. Poskąpiono za to lusterka w osłonie przeciwsłonecznej kierowcy.\nPięcioprzełożeniowa skrzynia biegów pracuje dobrze, choć z lekkimi oporami. Nie, nie haczy ;-) ale też ma charakter taki trochę z auta dostawczego. Jest nieco męska, że się tak wyrażę. Acz nie sprawia problemów, drogi prowadzenia lewarka są wystarczająco precyzyjne, skrzynia nie odbiega pod względem kultury użytkowania od np. tej stosowanej w Volkswagenie Caddy, którym mam okazję (bo nie przyjemność) czasem jeździć, bowiem takie auto jeździ od paru lat w firmie, w której pracuję. Ba, zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że skrzynia w Dokkerze pracuje ciut lepiej, aniżeli w Caddym.\nPięć biegów, to w dzisiejszych czasach dla wielu osób za mało, ale ja uważam, że to wystarczająca liczba w wielu autach. Zwłaszcza w modelach napędzanych przez silniki o niewielkiej pojemności skokowej i generujących niewielką moc. W Dokkerze stosuje się silniki o pojemności nie wyższej, niż 1.598 cm³ i mocy nie większej, niż 90 KM, co oznacza, że skrzynie sześciobiegowe byłyby tu wręcz zbędnym luksusem. Pięć dobrze „ułożonych” biegów zapewnia zaś niezłą elastyczność i wygodne funkcjonowanie, a przy tym wcale nie oznacza wysokiego zużycia paliwa. Zużycia niemal niezależnego od stylu użytkowania! Dacia obiecuje – w oparciu o ustandaryzowane pomiary – spalanie średnie na poziomie 4,5 l oleju napędowego na 100 km. W mieście diesle palić mają 5,2 l/100 km, w trasie 4,1 l/100 km. Mi udało się w przeszło 1.200-kilometrowym teście uzyskać spalanie średnie na poziomie 5,2 l/100 km, a to wydaje się co najmniej świetnym wynikiem, zwłaszcza, gdy wie się, że nie umiem jeździć ekonomicznie ;-) A już na pewno zwykle tego nie robię, choć nie jeżdżę też „zerojedynkowo”. Tak niewielkie spalanie, to efekt relatywnie niskiej masy samochodu i dobrze dobranych przełożeń wspomnianej pięciobiegowej skrzyni.\nDacia Dokker, to sposób na tani zakup samochodu wielofunkcyjnego, czyli kombivana. Bardzo rozsądnie skalkulowane ceny, niezły poziom bezpieczeństwa (cztery poduszki powietrzne – czołowe i boczne – dostępne już w najtańszej wersji), seryjny układ stabilizacji toru jazdy wraz z ASR (czyli z funkcją zapobiegania poślizgowi kół przy ruszaniu), a do tego naprawdę bardzo przyzwoite wyposażenie bogatszych wersji sprawiają, że Dokker wyrasta na bardzo poważnego konkurenta na rynku kombivanów. Jego bardzo dobre wyniki sprzedaży potwierdzają moją tezę, że to interesujący samochód – klienci, którzy decydują się na zakup auta w tym segmencie z reguły potrafią liczyć i wiedzą, że kupno Dokkera zwyczajnie się opłaca. A ewentualne obawy rozwiewa trzyletnia gwarancja z możliwością jej przedłużenia do pięciu lat.\nDacia Dokker jest więc samochodem wszechstronnym i rozsądnym, a drobne niedociągnięcia z nawiązką rekompensowane są przez atrakcyjną cenę i świetne warunki gwarancyjne, rzadko oferowane przez innych europejskich producentów.\nzdjęcia: Ola Gregorczyk, Dominika Gregorczyk i Krzysztof Gregorczyk\nRenault Trucks zaprezentuje najnowocześniejszą gamę pojazdów na targach IAA 2014 w Hanowerze\nLogan i Sandero ze skrzynią zautomatyzowaną\nStronniczy przegląd prasy: AUTO ŚWIAT nr 39/2014


Styl klasyczny czyli pływanie żabką | Wydawnictwo Buk Rower\nŻabka jest stosunkowo łatwym stylem. Dlatego też to własnie styl klasyczny jest jednym z najchętniej wybieranych stylów na całym świecie. Jak powiedział Kurt Grote, złoty medalista z olimpiady 1996 roku: “O stylu klasycznym należy myśleć jak o klejnocie. Klejnotów nie traktuje się młotkiem, ale delikatnie szlifuje”.\nStyl klasyczny – charakterystyka stylu\nStyl klasyczny razem ze stylem motylkowym zaliczany jest do tak zwanych stylów krótkiej osi. Rotacja odbywa się tu od bioder wokół poprzecznej osi ciała. Przeciwieństwem są style długoosiowe czyli kraul i styl grzbietowy, w których rotacja następuje wzdłuż osi pionowej.\nInną cechą tego stylu jest to, że w żabce to przede wszystkim nogi dostarczają napędu i zapewniają ruch do przodu. W innych stylach pływackich napęd zapewnia praca górną połową ciała, podczas gdy nogi pełnią rolę raczej stabilizacyjną lub pomagają przy rotacji.\nUłożenie ciała i opływowość w żabce\nTak jak w każdym stylu, opływowe ułożenie ciała jest kluczem do zminimalizowania oporu wody. Zgodnie z założeniami metody Total Immersion, podczas pływania stylem klasycznym jak najwięcej czasu powinno się spędzać w opływowej pozycji, tuż pod powierzchnią wody. Pod wodą opór jest znacznie mniejszy. Gdy ciało pozostaje jak najdłużej w opływowej pozycji pod wodą, zmniejsza się koszt energetyczny i maksymalizuje się prędkość. Terry Laughlin, autor metody TI radzi, w książce Pływanie dla każdego podpowiada, w jaki sposób to osiągnąć: W momencie wyciągania rąk i łapania oddechu należy jak najkrócej pozostawać nad wodą. To pozwala maksymalnie szybko powrócić do opływowej sylwetki – zwartej, prostej linii ciała, bez nadmiernych napięć, z biodrami na tej samej wysokości co tors. Uniesienie bioder można natomiast osiągnąć “kładąc się” na klatce piersiowej, czyli lekko wychylając się do przodu. Laughlin nazywa to “wciskaniem boi”.\nStabilne ułożenie głowy jest kluczem do koordynacji całego ciała i cyklu ruchów. Jeśli głowa porusza w górę i w dół, za tymi ruchami podąża całe ciało. Dlatego głowa powinna pozostawać nieruchoma. Dzięki temu energia i pęd będą skierowane do przodu. Przy wdechu głowa powinna wynurzać się nad powierzchnię tylko na tyle, by usta mogły zaczerpnąć powietrza. Jest to bardziej ekonomiczne niż wynurzanie całej głowy. Wzrok powinien być skierowany nie na wprost, ale na wodę tuż przed sobą. Po wdechu głowa szybko wraca pomiędzy ramiona, aby przywrócić ciału maksymalnie opływowy kształt.\nStyl klasyczny wysoki\nOpisane wyżej ułożenie ciała dotyczy stylu klasycznego według metody Total Immersion. Nie można jednak nie wspomnieć, że istnieje także styl klasyczny wysoki, zapoczątkowany w latach osiemdziesiątych przez węgierskiego trenera Josefa Nagy. W tej wersji żabki nad powierzchnię wody unosi się nie tylko głowa, ale także ramiona. Dlatego też taki sposób pływania żabką jest nazywany wysokim lub falą.\nW tym wpisie koncentrujemy się tylko na ekonomicznym i ergonomicznym pływaniu stylem klasycznym w pełnym zanurzeniu według Terrego Laughlina. Praca rąk i nóg w obu wariantach są jednak bardzo podobne.\nBardzo ważne jest, aby każdy cykl ruchów w stylu klasycznym zaczynał się i kończył w opływowej pozycji.\nJak już zostało to wspomniane, nogi stanowią główny element napędowy w żabce i zapewniają ruch do przodu. To dlatego duża elastyczność stawów skokowych jest w przypadku stylu klasycznego bardzo dużym atutem. Silne wygięcie stopy pozwala bowiem lepiej chwytać wodę nogami i stopami.\nPracę nóg w stylu klasycznym można podzielić na trzy fazy: powrót, chwyt i faza napędowa.\nW fazie powrotu pięty należy przyciągnąć do góry, w kierunku pośladków. Opór wody zmniejszy się, jeśli nogi schowają się za biodrami i tułowiem. Aby utrzymać maksymalnie opływową sylwetkę, należy zminimalizować kąt pomiędzy tułowiem, a odcinkiem udowym, trzymając kostki jak najbliżej pośladków, a stopy wycelowane do tyłu. Wiele osób często popełnia błąd i mocno podciąga kolana pod tułów, co zwiększa opór i zaburza prawidłową linię ciała.\nW szczytowym punkcie powrotu należy ustawić stopy w pozycji do chwytania wody. W tym celu należy skierować palce stóp na zewnątrz, tak by podeszwa i grzbiet mogły chwytać wodę. Kolana podczas chwytu należy ułożyć dość blisko siebie, a stopy skierować na zewnątrz linii ciała, tuż pod powierzchnią wody. Przy prawidłowo ułożonych nogach powinniśmy poczuć napór wody po wewnętrznej stornie nóg, kostek i stóp.\nNapęd uzyskuje się w ostatniej fazie kopnięcia, gdy nogi się prostują, a stopy chwytają wodę. Pięty powinny znajdować się tuż pod powierzchnią wody. Stopy należy trzymać nieco szczerzej niż kolana. W tej fazie należy odepchnąć się stopami, wykonując eliptyczny ruch wokół kolan. Pod koniec kopnięcia należy obciągnąć palce stóp, a podeszwy stóp zbliżyć do siebie jak do klaśnięcia i wycisnąć całą wodę spomiędzy nóg.\nPraca rąk w żabce\nKażdy cykl ruchów rozpoczyna się w pozycji opływowej, z głową w jednej linii z kręgosłupem i wzrokiem skierowanym na dno basenu. Trzy fazy cyklu ramion w żabce to chwyt, zagarnięcie i przeniesienie.\nRozpoczyna się, gdy wyciągnięte ręce znajdują się z przodu, z dłońmi ułożonymi płasko, wnętrzem w kierunku dna basenu. W tej fazie należy delikatnie odkręcić dłonie wnętrzami do zewnątrz, tak by kciuki były skierowane w dół, a małe palce znajdowały się tuż pod powierzchnią wody. Następnie dłonie rozgarniają delikatnie wodę, dochodząc do szerokości nieznacznie większej niż szerokość barków. Jest to ruch raczej delikatny niż służący do napędzenia ciała.\nW tym momencie dłonie zmieniają nieco położenie – kciuki kierują się lekko w górę, a małe palce w dół. Gdy ramiona są w najszerszym ułożeniu, należy ugiąć lekko łokcie i pociągnąć ręce w dół, tak by dłonie zbliżyły się do siebie mniej więcej na wysokości mostka. Ten ruch zapewnia napęd, dlatego powinien przyspieszać od momentu, gdy dłonie są szeroko rozłożone, aż do fazy przeniesienia czyli powrotu. W ten sposób dłonie pchają ciało do przodu. Kiedy ruch przyspiesza, ramiona w naturalny sposób idą do góry, pozwalając na zaczerpnięcie powietrza.\nFaza ta polega na wyprowadzeniu dłoni do przodu, w linii prostej na wysokości nosa, tak aby zakończyć ruch w opływowej pozycji. W tym etapie dłonie najpierw zbliżają się do siebie wnętrzami do pozycji strzałki, a następnie rozkładają płasko wnętrzami skierowane do dna basenu.\nZarówno praca nóg jak i rąk powinny być zasilane pracą mięśni korpusu. W kraulu moc przyspieszenia pochodzi z rotacji tułowia wzdłuż długiej osi ciała. W przypadku stylu klasycznego przyspieszenie pochodzi z ruchu bioder (krótka oś ciała). Przyspieszenie biodrami pozwala niemal bez wysiłku dodać mocy pozostałym fazom cyklu stylu klasycznego. Ruch ten polega na podciągnięciu mięśniami brzucha bioder do przodu, w stronę zakotwiczonych dłoni. Ten ruch sprawia, że ręce idą na boki, a stopy zbliżają się do pośladków.\nW najszerszym ustawieniu dłoni, gdy zaczynają ruch do wewnątrz, należy ugiąć lekko kolana. W ten sposób skraca się linia ciała, co sprawia, że biodra przesuwają się do przodu.\nStyl klasyczny, często lekceważony przez triathlonistów, doskonale nadaje się do pływania na długich dystansach, ponieważ umożliwia odpoczynek w wyważonej opływowej pozycji. Ponadto jest stylem bardzo szybkim. Najlepsi pływacy stylu klasycznego osiągają prędkości, które są w stanie pobić tylko nieliczni krauliści. Warto więc pochylić się nad doskonaleniem tego stylu.\n2 thoughts on “Styl klasyczny czyli pływanie żabką”\n“…Styl klasyczny, często lekceważony przez triathlonistów…”\nTaa… triatloniści przepadają wprost za pływających “żabką” w tłumie. Zwłaszcza “doceniają” ich ci, którzy dostali kopa w twarz nogą napędową takiego “żabkarza”.\nNo może nie koniecznie w sprincie, ale na dłuższych dystansach raczej jest szansa na oderwanie się od stawki?.


January 13, 2018, 8:07 am / shanerepbm.bloguetechno.com\n1-wszą i elementarną sprawą, na którą winnyśmy zwrócić uwagę, jeśli ciekawi nas PKO Sanok to jego całkowity koszt. Zdarza się, bowiem coraz to częściej, że agencje bankowe reklamują promocje, w których oprocentowanie jest wyjątkowo atrakcyjne (wyraźnie podejrzanie małe). Lecz po bliższym zaznajomieniu się z propozycją ujawnia się, iż oferta nie jest tak tania jak na wstępie mogłoby się wydawać. Dochodzą należności wstępne, zawartosc należność prowizyjna (nieraz sięgająca nawet 25 Procent kwoty całego kredytu) itp.\nDrugą rzeczą w tematyce PKO Sanok jest jego wielkość. W żadnym razie nie podejmujmy decyzji pod działaniem nastrojów, pożyczajmy w każdej sytuacji tyle ile jest nam rzeczywiście konieczne do realizacji jakiegoś planu. Ustalmy ratę kredytową na takim poziomie, na jakim faktycznie będziemy w stanie ją spłacać. Jak już wcześniej było wspomniane zwracajmy obserwację na drugorzędne należności i w tym celu czytajmy tekst potwierdzanej umowy. Wówczas gdy czegoś nie rozumiemy zapytajmy o to naszego doradcę kredytowego.


Hotel Carlina*** Regulamin Hotelu Carlina - Białka Tatrzańska\nHOTEL CARLINA*** BIAŁKA TATRZAŃSKA\nPotwierdzeniem rezerwacji jest wpłata zadatku w wysokości nie mniejszej niż 30% wartości rezerwacji na podane konto bankowe.\nTermin wpłaty zadatku 2 dni od rezerwacji.\nPensjonat Carlina*** uwzględnia życzenia przedłużenia pobytu w miarę posiadanych miejsc. Przedłużenie doby hotelowej:\n- do godziny 14-tej 100 zł\n- po godzinie 14-tej cena kolejnej doby hotelowej.\nWpłata zadatku jest równoznaczna z akceptacją regulaminu obiektu Carlina***.\nPensjonat Carlina*** uwzględnia życzenia przedłużenia pobytu w miarę posiadanych możliwości.\nOpłaty za zakwaterowanie w obiekcie oraz inne usługi określa „Cennik” znajdujący się na stronie www.carlina.pl.\nW przypadku wcześniejszej rezerwacji stosuje się uprzednią wpłatę zadatku w wysokości ok 30% kwoty pobytu lub w przypadku rezerwacji 1 noclegu równowartość jednej doby. Osobom nie posiadającym rezerwacji oraz niniejszej wpłaty nie gwarantujemy zakwaterowania.\nW obiekcie obowiązuje cisza nocna w godzinach od 23:00 do 7:00 rano.\nW przypadku zagubienia lub zniszczenia karty lub klucza Gość ponosi odpowiedzialność materialną w kwocie 50 zł.\nPensjonat Carlina*** świadczy usługi zgodnie ze swoją kategorią i standardem. W przypadku zastrzeżeń dotyczących jakości usług, Gość jest proszony o jak najszybsze zgłoszenie ich w Recepcji, co umożliwi natychmiastową reakcję. Reklamacje składane w dniu wykwaterowania nie będą rozpatrywane. Jednocześnie informujemy, że nie odpowiadamy za niedogodności spowodowane z przyczyn od nas niezależnych np. przerwy w dostawie wody lub prądu.\nPensjonat Carlina*** ma obowiązek zapewnić:\nprzechowanie bagażu w miarę możliwości. Recepcja może odmówić przyjęcia na przechowanie bagażu w terminach innych niż daty pobytu Gościa oraz rzeczy nie mających cech bagażu osobistego.\nStrefa SPA przeznaczona jest wyłącznie dla osób dorosłych.\nPensjonat Carlina*** ponosi ograniczoną odpowiedzialność za utratę lub uszkodzenie rzeczy wniesionych przez osoby korzystające z jego usług w zakresie określonym przepisami art. 846- 849 kodeksu cywilnego, o ile strony nie postanowiły inaczej. Gość powinien zawiadomić Recepcję o wystąpieniu szkody niezwłocznie po jej stwierdzeniu. Parking przy Hotelu jest monitorowany, niestrzeżony i wolny od opłat.\nObiekt nie ponosi odpowiedzialności za zniszczenie lub kradzież samochodu czy też innego pojazdu należącego do Gościa Hotelu.\nwnoszenie żywności oraz napoi na teren obiektu nie zakupionych w hotelowej restauracji\nzabieranie ręczników pokojowych do strefy SPA (możliwość bezpłatnego wypożyczenia w Recepcji)\nchodzenie w butach narciarskich po obiekcie oraz wnoszenie sprzętu narciarskiego do pomieszczeń innych niż narciarnia\nPrzy wykupionej obiadokolacji napoje dodatkowo płatne.\nRegulamin Obiektu dostępny jest na stronie internetowej: www.carlina.pl\nPensjonat Carlina*** w Białce Tatrzańskiej, ich właściciele, kierownictwo, pracownicy oraz podwykonawcy nie są odpowiedzialni za szkodę polegającą na zgubieniu, zniszczeniu lub utracie mienia należącego do Gości, w przypadku pozostawienia go bez odpowiedniego nadzoru podczas pobytu na terenie Spa. Rzeczy wartościowe powinny być pozostawione w pokoju w sejfie.\nZ zastrzeżeniem przepisów obowiązującego prawa, pensjonat Carlina***, Spa, ich właściciele, kierownictwo, pracownicy oraz podwykonawcy nie są odpowiedzialni za śmierć, urazy, utratę zdrowia bądź mienia powstałe na terenie Spa w wyniku jego użytkowania, o ile nie ponoszą winy.\nTeren Spa jest dostępny wyłącznie w godzinach jego pracy od 1700-2100. Normalne godziny pracy mogą w sytuacjach wyjątkowych ulec zmianie w drodze decyzji właścicieli pensjonatu Carliny*** w Białce Tatrzańskiej. Zmiana może oznaczać czasowe zamknięcie Spa, skrócenie lub wydłużenie godzin jego funkcjonowania. Użytkowanie niektórych lub wszystkich stref Spa może zostać czasowo zawieszone w związku z nagłą koniecznością dokonania naprawy, konserwacji lub wykonania innych niezbędnych prac. Właściciele pensjonatu Carliny*** zastrzegają sobie możliwość zamknięcia Spa raz w roku na okres do 10 dni w celu przeprowadzenia niezbędnych prac remontowo – renowacyjnych\nGoście proszeni są o pozostawienie zużytych ręczników w koszykach.\nPensjonat Carlina*** nie ponosi odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku nie stosowanie się do powyższego Regulaminu.\nPracownicy i właściciele pensjonatu Carlina*** oraz strefy SPA nie odpowiada za wypadki spowodowane nieprzestrzeganiem niniejszego regulaminu i wskazań obsługi.\nSauna sucha jest integralną częścią obiektu Carlina*** i obowiązują w niej przepisy Regulaminu Ogólnego Obiektu oraz niniejszy Regulamin.\nZ sauny mogą korzystać tylko osoby, których dolegliwości nie stanowią przeciwskazań do korzystania z niej. Za skutki zdrowotne przebywania w saunie suchej pracownicy oraz właściciele pensjonatu Carlina*** nie ponoszą odpowiedzialności.\nSauna parowa jest integralną częścią obiektu Carlina*** i obowiązują w niej przepisy Regulaminu Ogólnego Obiektu oraz niniejszy Regulamin.\nZ sauny mogą korzystać tylko osoby, których dolegliwości nie stanowią przeciwskazań do korzystania z niej. Za skutki zdrowotne przebywania w saunie parowej pracownicy oraz właściciele pensjonatu Carlina*** nie ponoszą odpowiedzialności.\nWanna jacuzzi jest integralną częścią obiektu Carlina*** i obwiązują w niej przepisy Regulaminu Ogólnego oraz niniejszego Regulaminu.\nNadzór nad przestrzeganiem niniejszego Regulaminu pełni obsługa hotelu. Wszystkie osoby korzystające z wanny Hotspring są zobowiązane bezwzględnie stosować się do ich poleceń.