Odcinek dziesiąty i ostatni\n8. Śniadanie u Afrodyty\n9. Wina i igrzysk!\n25 czerwca 2017. W wycieczce objazdowej przyjemne jest zastanawianie się nad tym, co czeka nas następnego dnia, czym nas zaskoczy trasa, jakie nowe rzeczy zobaczymy - niezależnie od tego, jak stare są te nowe rzeczy... A przykre jest ciągłe pakowanie i rozpakowywanie walizek, które wydają się być - to paradoks - z każdym dniem coraz mniejsze i zarazem coraz cięższe... No, ale koniec końców jakoś upychamy wszystko w walizkach, walizki w samochodzie i ruszamy z Marathopouli na północ. Czeka nas dziś przeszło 200 km przez cztery krainy historyczno-geograficzne: Mesenię, Elidę, Achaję i Koryntię. Jedziemy początkowo nad morzem, więc co i raz zjeżdżamy w stronę plaży, szukając miejsca do kąpieli. Ale nie znajdujemy: albo plaża jest kamienista, albo morze skaliste, albo tłok okropny - a najczęściej jedno, drugie i trzecie. Dojeżdżamy tak do miejscowości Gastuni, gdzie orientujemy się z mapy, że zaledwie trzydzieści kilometrów na zachód leży wyspa Zakintos, którą poznaliśmy i polubiliśmy dwa lata temu. Ale i tu nie da się kąpać, więc tylko machamy przez morze do naszego dawnego gazdy Kostasa i odwracając się od Morza Jońskiego plecami, skręcamy dla odmiany na wschód, w głąb lądu. Naszym celem jest dawna stolica regionu Elidy - Elis, albo, jak chcą współcześni Grecy - Ilia. Tu także był ważny ośrodek zarówno kultowy, jak i sportowy, i tu też ważną rolę odgrywała rzeka - tym razem jest to Pinejos, druga (obok Alfejosu) z rzek, które Herakles zmusił do oczyszczenia stajni Augiasza - mitycznego króla Elidy, który rządził tą krainą mniej więcej w czasach młodości Nestora, a więc grubo przed wojną trojańską. Po stajniach - jeśli rzeczywiście tu były - nie pozostał widoczny ślad ani zapach, Pinejos toczy leniwie swoje mleczno-niebieskie wody i możliwe, że legenda o piątej pracy Heraklesa bierze się tylko z faktu, że były tu od niepamiętnych czasów wspaniałe pastwiska i hodowano w okolicy wielkie stada bydła, czemu sprzyjało znaczne nawilgotnienie terenu, liczne deszcze i żyzna gleba.\nLudzie osiedlali się w Elidzie już w środkowym paleolicie - ok. 40 tysięcy lat przed naszą erą, czyli mniej więcej w tym samym czasie, gdy "nasza" jaskinia w Obłazowej była wykorzystywana jako sanktuarium nieznanej liturgii, a po okolicy Nowej Białej chodziły mamuty, którym pragórale wyrywali kły i robili z nich bumerangi. Potem pojedyncze osady powstawały w Elidzie w okresie neolitycznym (5-4.000 lat p.n.e.), a początki miasta sięgają czasów wojny trojańskiej, czyli ok. -1200 r. Nieco później do Elis docierają z północy plemiona Dorów i Etolów, na których czele stał wywodzący się z Etolii Oksylos i to on stał się pierwszym mitycznym królem Elidy, obejmującym te tereny rzekomo w imieniu oszukanego przy podziale władzy Heraklesa, który w legendach elidzkich był przedstawiany jako przywódca Dorów. To chyba z jego dynastii miał pochodzić ojciec Hippodamii - król Elidy Ojnomaos, który stracił córkę i władzę na rzecz twórcy dynastii argolidzkiej - Pelopsa (ojca Atreusza i dziada Agamemnona). Podobno na pamiątkę tych wydarzeń (wyścig rydwanów) Pelops ustanowił igrzyska w pobliskiej (35 km na południe) Olimpii, a sam Hera kles - tutaj, w Elis.\nNajwiększy rozwój stołecznego miasta regionu przypadł na V w. p.n.e., prawdopodobnie po wojnach perskich, ok. -470 r. Powstał tu wtedy duży ośrodek sportowy, z terenami treningowymi i mieszkalnymi, gdzie zatrzymywali się zawodnicy wraz z trenerami, z agorą z kilkoma stoami, stadionem, hipodromem, teatrem, kilkoma sanktuariami, straganami handlowymi i warsztatami rzemieślniczymi. Życie sportowe, handlowe i religijne rozwijało się tu aż do czasów wczesnochrześcijańskich, o czym świadczą pozostałości bazyliki z pierwszych wieków naszej ery. Miasto jednak podupadło po zakazie organizowania igrzysk w 393 r. Do dziś pozostały ślady dużego gimnazjonu, otaczającego rosnące w środku wielkie platany, sanktuariów Heraklesa Idyjskiego, ołtarze bogów miłości Erosa i jego brata Anterosa (boga miłości nieszczęśliwej...), Demeter i Persefony oraz symboliczny grobowiec Achillesa, a także liczne inne obiekty kultu. Teatr był poświęcony Dionizosowi, którego świątynia znajdowała sie tuż obok sceny. Niewielka cytadela mieściła w sobie świątynię Ateny. Elis, jako święte miasto pod opieką Zeusa Olimpijskiego nie miało murów obronnych - ufortyfikowana była jedynie cytadela. Stąd podobno wywodzili się zawsze sędziowie igrzysk, rozgrywanych w Olimpii. Z Elidy też pochodził Koroibos, skromny kucharz i piekarz, który był pierwszym odnotowanym przez historię zwycięzcą olimpijskim: w -776 r. wygrał bieg na stadionie w Olimpii.\nDziś miasteczko Elis, zbudowane na starożytnych ruinach, liczy zaledwie 150 mieszkańców. Jest tam pięknie zachowany teatr z IV w. p.n.e. z widownią na 8.000 miejsc, a także niewielkie muzeum archeologiczne (bilety 2/1 €). Piękny i rozległy teren stanowiska archeologicznego usytuowanego po dwóch stronach szosy z Gastuni do Kentro (miejscowość nad sztucznym jeziorem, utworzonym przez przegrodzenie rzeki Pinejos) wymaga jakiejś godziny na zwiedzanie i tyleż mu poświęcamy. Największe wrażenie robi oczywiście teatr - z ziemnymi siedzeniami, niemal okrągłą orchestrą i kamienną skeną, a także wielkie pitosy, służące do przechowywania żywności i oliwy, a także - te ze st arszych epok - służące jako... trumny. W muzeum pokazywane są też kamienne sarkofagi z czasów założenia miasta w V w. p.n.e., sporo ceramiki - i niewiele więcej. Wykopaliska w Elis wciąż trwają i przynoszą nowe odkrycia.\nWracamy do głównej drogi. Trzydzieści kilometrów dalej na północ w Lapas skręcamy w lewo, bo Renatka wyczytała w przewodniku, że można tędy dojechać na przepiękną plażę Kalogria, reklamowaną jako peloponeską Riwierę. Jest gorąco, dochodzi 1 po południu, warto by się wykąpać. Nie bardzo mi się podoba ten pomysł, bo widzę, że miasteczko składa się przeważnie z samochodów, których kierowcy - głównie zresztą przyjeżdżający od północy, czyli od strony portowego Patras, wpadli na ten sam pomysł co my, tylko sporo wcześniej. Trzy kilometry do wioski Metochi jeszcze jakoś jedziemy, potem zaczyna się w rzeczy samej Riwiera, a dokładniej to, cośmy przeżywali w Saint Tropez: sześć kilometrów korka na drodze przez las, która zwęża się coraz bardziej z powodu parkujących po obu stronach samochodów. Zastanawiamy się, czy i my nie powinniśmy zaparkować i iść dalej na piechotę, ale nie bardzo nam się uśmiecha tuptać parę kilometrów do nieznanego w sumie celu. Michał z determinacją i niezwykłą cierpliwością przesuwa się naszą astrą do przodu. Wydaje się nam, że trwa to godzinami, ale obiektywnie już po 20 minutach widzimy piękne morze - i nie widzimy plaży, bo cały jako tako utwardzony od strony lasu piasek jest zajęty przez samochody, poupychane jak na promie do Kithiry. Nie ma mowy o zaparkowaniu, nie ma też mowy o spokojnym plażowaniu - to, co zdołamy dostrzec, przypomina Sopot w piękny słoneczny sierpniowy dzień. Poddajemy się. Nie będzie kąpieli. Z wielkim trudem Michał objeżdża plażowy parking, upewniamy się, że nie dla psa kiełbasa i wycofujemy się do głównej drogi. Tym razem zajmuje to nam aż pół godziny.\nNie mamy więc dobrych nastrojów, kiedy godzinę później wjeżdżamy do Patras.\nByłem tu przed laty, i też nie miałem wtedy dobrego nastroju, bo był to ostatni dzień w Grecji, jechaliśmy aż z pięknego Tolo i o mało nie uciekł nam prom, którym mieliśmy się dostać do włoskiej Ankony. Kierowcy, kiedy już w miarę wytrzeźwieli po nocnej imprezie, błądzili po portowym mieście, jeździli wielkim autobusem po wąskich jednokierunkowych uliczkach pod prąd, widzieliśmy przystań promową i za nic nie mogliśmy do niej dojechać - słowem, koszmar. Teraz Patras wydaje mi się jeszcze brzydsze niż wtedy, na pewno jest bardziej rozbudowane, a w dodatku jest potwornie brudne, bo trafiliśmy na strajk śmieciarzy. Bedzie nam on towarzyszył do końca pobytu w Grecji.\nPatras to trzecie co do wielkości (po Atenach i Salonikach) miasto Grecji i największa aglomeracja na Peloponezie, mająca prawie 170 tysięcy mieszkańców. Zostało założone w 14 r. p.n.e. przez rzymskiego cesarza Oktawiana Augusta. Wkrótce stało się pierwszym na Peloponezie ośrodkiem chrześcijańskim, które tu ok. 60 r. wprowadził święty Andrzej - brat św. Piotra, pierwszy powołany przez Chrystusa apostoł, który tutaj też został ukrzyżowany w 65 r. głową w dół na krzyżu w kształcie litery X - dziś zwanym krzyżem św. Andrzeja. Na miejscu jego śmierci wybudowano - dopiero w 1974 r. - bazylikę prawosławną, gdzie przechowywane są podobno jego relikwie i szczątki krzyża. Jest tu wielki uniwersytet, gdzie uczy się ponad 24 tysiące studentów, Teatr Miejski "Apollon", będący kopią mediolańskiej "La Scali" oraz bizantyjski zamek z VI w. No i przede wszystkim port, drugi co do wielkości po Pireusie.\nSzukamy jakiegoś miejsca na obiad, czemu przeciwstawiam się stanowczo, gdy tak sobie jeździmy między górami śmieci. W końcu Michał ujawnia swój plan: od dawna marzy mu się obejrzenie sławnego wiszącego mostu, łączącego peloponeskie Patras z kontynentem, a konkretnie dzielnicę Patras Rio z miasteczkiem Antirio. Właśnie w tym miejscu Morze Jońskie łączy się z Morzem Egejskim, a dokładniej spotykają się tu Zatoka Patraska z Zatoką Koryncką, połączone Cieśniną Rion, która tutaj ma tylko 2,5 km szerokości. Budowa była wielkim wyzwaniem technicznym, ale lepiej o tym opowie film: https://www.youtube.com/watch?v=4wD8azxTSjQ.\nPrzejazd - choć nie tani (13.30 €)- jest sporą frajdą, bo konstrukcja jest rzeczywiście odlotowa. No i pierwszy raz jedziemy mostem wiszącym, usytuowanym nad pełnym morzem... Wrażenie duże, a most bardzo ładny. Jazda trwa jednak tylko kilka minut i znajdujemy się już w Antirio, na kontynencie. Ale niewiele to nam daje, bo autostrada, która ma nas doprowadzić do celu, znajduje się po "tamtej" stronie morza: prowadzi przez Korynt i biegnie wzdłuż północnego wybrzeża Peloponezu. Ale jakoś nam głupio tak po prostu stanąć i zawrócić, więc jedziemy dalej - przy okazji szukając miejsca, gdzie byśmy mogli zjeść obiad. I tak docieramy do ładnego i dużego (ok. 20 tys. mieszkańców) miasta Nafpaktos, usytuowanego między morzem a pasmem zalesionych wzgórz, gdzie pysznią się ładne, średniowieczne zamki. Miejscowość powstała jako Naupaktos w czasie wojen peloponeskich wokół portu, który według legendy założyli potomkowie Heraklesa, przygotowujący się do podboju Peloponezu. O historii powstania miasta świadczy jego nazwa, oznaczająca po prostu stocznię - od greckiego naus, statek i peg, naprawiać. Pierwszą historyczną datą w dziejach Nafpaktos jest rok -454, kiedy to w czasie pierwszej wojny peloponeskiej opanowali je Ateńczycy i osiedlili tu mieszkańców Mesenii, wygnanych z terenów rodzinnych przez Spartan. Miasto ma wyjątkowo strategiczne położenie, jako że leży nad zachodnim krańcem Zatoki Korynckiej, opodal miejsca, w którym najłatwiej jest przeprawić się na półwysep, pokonując niespełna 3 kilometry przez morze. Po Ateńczykach przyszli tu Achajowie, a ich wypędził stąd w -338 r. Filip II Macedoński, który oddał miasto swoim sojusznikom z Etolii. W -191 r. opanowali je Rzymianie, po czym Nafpaktos stało się częścią cesarstwa bizantyjskiego i stało się stolicą prowincji Nikopolis, zyskując siedzibę biskupstwa i miano metropolii. W wiekach IX i X był tu strategiczny port, ważny dla cesarskiej floty, która tędy właśnie komunikowała się z bizantyjskimi prowincjami w południowej Italii.\nGdy wskutek IV krucjaty rozpadło się Cesarstwo Bizantyjskie, Nafpaktos stało się najdalej na południe wysuniętą miejscowością bizantyjskiego Despotatu Epiru, ale w 1296 r. kontrolę nad nim przejęli francuscy Andegawenowie, jako spadkobiercy frankijskich krzyżowców. To właśnie w tamtych czasach nazwa miasta została skrócona do Nepant, a z czasem - Lepant, z czego Wenecjanie potem zrobili Lepanto. W XIV w. władzę nad tym terenem zmieniały się często - po Andegawenach (którym Nafpaktos na krótko odebrali mieszkańcy Epiru) przyszli bizantyjscy najemnicy z Towarzystwa Katalońskiego (wbrew nazwie, mającego siedzibę na Malcie), Albańczycy, Joannici, spierali się o miasto władcy pobliskiej Kefalonii i otomańscy Turcy, wreszcie w początkach XV w. znów Albańczycy, którzy w 1407 r. sprzedali je Wenecji. Wkrótce Lepanto stało się jedyną wenecką posiadłością wśród terenów podbitych przez Turków, a ponieważ miało wielkie strategiczne znaczenie - jako klucz do Zatoki Lepanto (jak nazywano wówczas Zatokę Koryncką) i miejscowość zabezpieczająca swobodę żeglugi handlowej między Zachodem a Wschodem - Wenecjanie ok. 1450 r. wybudowali nad miastem potężny zamek, który pozwolił na utrzymanie ich stanu posiadania przez niespełna pół wieku. W 1499 r. Nafpaktos jednak zostało zajęte przez Turków.\nWładze otomańskie utworzyły tu (zmieniając nazwę na Aynabahti) stolicę prowincji, obejmującej centralną część Grecji i panowały tu przez kilkadziesiąt lat bez kłopotów, aż do czasu, kiedy Turcja wydarła z rąk Wenecjan Cypr, co otworzyło jej drogę do morskiej ekspansji na Zachód Europy. Wówczas z inicjatywy papieża Piusa V powołano antytureck ą Ligę Świętą, którą utworzyły Państwo Papieskie, Królestwo Hiszpanii (z Neapolem i Sycylią), Republika Wenecji, Republika Genui, Rycerze Maltańscy, Księstwo Toskanii, Zakon Św. Stefana, Księstwo Sabaudii oraz księstwa Urbino i Parma. 7 października 1571 r. w Zatoce Patraskiej doszło do największej w dziejach bitwy morskiej z udziałem okrętów wiosłowych, w której flota Ligi niemal całkowicie rozbiła Turków. Po stronie Ligi walczyło ogółem 212 okrętów, 40 tysięcy marynarzy i wioślarzy i 28.500 żołnierzy piechoty, po stronie Turcji - 251 jednostek morskich i 31.500 żołnierzy i 50.000 marynarzy i wioślarzy. Zwycięstwo było zupełne i powstrzymało ekspansję turecką na Morzu Śródziemnym, choć, jak wiemy, nie zatrzymało ich lądowej drogi na Zachód - co dokonało się dopiero sto lat później, kiedy to 12 września 1683 r. wojska austriackie, niemieckie i polskie pod wodzą króla Jana III Sobieskiego pokonały Turków pod Wiedniem.\nBitwa z 1571 r., nazywana powszechnie Bitwą pod Lepanto, zakończyła się klęską Turków, którzy stracili 187 statków (50 zostało zatopionych, reszta -przejętych przez aliantów), przeszło 20 tysięcy żołnierzy i marynarzy zginęło, zostało rannych lub wziętych do niewoli, zginął też turecki dowódca Ali Pasza. Mimo tej klęski stan posiadania Turcji nie uległ żadnej zmianie - żołnierze Ligi nie przenieśli bitwy na ląd. Dopiero w 1687 r. Lepanto zostało odwojowane przez Wenecjan, ale na krótko - już w 1699 r. wróciło do Turcji i pod jej p anowaniem pozostawało do 1829 r., kiedy to - już jako Nafpaktos - zostało włączone do niepodległej Grecji.\nJednym z żołnierzy Ligi Świętej był hiszpański pisarz, twórca Don Kichota - Miguel Cervantes, którego pomnik wznosi się w centrum miasta. Właśnie tam się kierujemy, ale nie jest to łatwe: mnóstwo ludzi i samochodów, zaparkować nie ma gdzie - kolosalna różnica z miłym i spokojnym, a przede wszystkim pustawym południem Peloponezu. Objeżdżamy centralny plac - Plateja Limenos, gdzie widzimy z samochodu kilka restauracji i dostrzegamy sporo wolnych stolików pod platanami. Michał z trudem wyszukuje kawałek wolnego miejsca parę ulic dalej i po mistrzowsku parkuje, wracamy na piechotę do placu, gdzie natychmiast napada na nas jeden z kelnerów i niemal przemocą sadza przy stole. Zdaje się, że plac zastawiony jest stolikami i krzesłami należącymi do dwóch konkurencyjnych lokali, które wydzierają sobie klientów. Wbrew pozorom - nie jest ich zbyt wielu: większość z mnóstwa ludzi na ulicach to spacerowicze, którzy przez plac po prostu przechodzą od głównych Krupówek - ulicy Athanasiadi Georgiou do pomnika Cervantesa i ładnie utrzymanego weneckiego portu. Nas obsługują - jakoś tak niemiło i chyba niechętnie - faceci, wyglądający jakby dziś przed popołudniem opuścili więzienie po długoletnim wyroku, ale koniec końców dostajemy wodę i menu, z którego wybieramy talerz mięsny dla trzech osób. Niesamowite... Po pierwsze, jest to taka góra mięsa, że i pięć osób by się spokojnie pożywiło. Po drugie tych mięs - przeważnie pieczonych i smażonych, trudno sobie wyobrazić coś mniej zdrowego - jest tyle gatunków, że nawet nie jesteśmy w stanie ich wszystkich odróżnić. Kurczak, wołowina, wieprzowina, kiełbasy może w pięciu czy sześciu rodzajach, kaszanka, boczek, bekon... To wszystko ułożone na chlebkach pita. Renata odpada już po kilku minutach, my z Michałem walczymy dzielnie - ale i tak pewno połowa tej góry zostaje na talerzu. Jest to niesamowicie smaczne, no, ale ile można... W dodatku zupełnie niedrogo, jak na warunki greckie: cały obiad (jeszcze jakieś napitki, wino, pieczywo itp.) kosztuje nas 28 €. W Zakopanem za połowę tego zapłacilibyśmy dwa razy tyle...\nPłacimy, kelner po raz pierwszy się uśmiecha, chyba dlatego, że widzi, iż nas to danie pokonało. Idziemy do portu, oglądamy pomnik Cervantesa - chudziutki jakiś taki, raczej wygląda jak jego Don Kichot po walce z wiatrakami. Jedną rękę wznosi do góry, drugą ma opuszczoną wzdłuż ciała. To wspomnienie z bitwy pod Lepanto - Cervantes w wieku trzydziestu paru lat wstąpił do wojska w... Neapolu i na pokładzie hiszpańskiego galeonu popłynął pod Lepanto. W bitwie najpierw kula turecka strzaskała mu kości w lewej ręce, która już nigdy nie odzyskała sprawności, potem dostał postrzał w pierś. Przeżył, wrócił do służby wojskowej w Neapolu, po czterech latach został zwolniony i popłynął do Hiszpanii - ale tam nie dotarł, bo na jego statek napadli berberyjscy korsarze i trafił do niewoli w Algierze. Bej Algieru zażądał za niego okupu, który jednak niezamożna rodzina uzbierała dopiero po pięciu latach. Po uwolnieniu wrócił do wojska, ale nie w Hiszpanii, tylko w Portugalii, wreszcie zrezygnował z żołnierki, miał parę romansów, wreszcie ożenił się z młodszą o 18 lat właścicielką dóbr w La Manczy, przymierał głodem, i w 1585 r. wydał pierwszą powieść Galatea. Dopiero 20 lat później ukazało się największe dzieło jego życia - Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manczy, z czego zresztą nie miał początkowo żadnych korzyści, bo prawa do dzieła oddał człowiekowi, który sfinansował jego wydanie...\nOtoczenie pomnika chudziutkiego szlachcica hiszpańskiego nazywane jest Parkiem Cervantesa. Umieszczono tu także kilka tablic, upamiętniających udział rozmaitych państw w bitwie pod Lepanto. Oglądamy wenecki port z murami obronnymi i dwiema wieżami, flankującymi wejście do miasta. Mury mają regularne krenelaże i w ogóle sprawiają wrażenie, że zbudowano je niedawno. Tu, nad morzem, widać je najlepiej, ale w średniowieczu otaczały całe miasto, ciągnąc się także przez wzgórza od północy chroniące Nafpaktos.\nDobrze widać stąd oddalony o 10 kilometrów most nad Cieśniną Rion, którym już niedługo będziemy wracać do Patras. Na razie jednak odjeżdżamy z centrum, by na zachodnich przedmieściach miasta wreszcie zatrzymać się na kąpiel. Z opalania już raczej nici: jest prawie wpół do piątej, plaża dość pustawa, korzystają z niej głównie miejscowi, mnie zniechęca zupełnie to, co tę plażę stanowi: jest to wąski paseczek żwiru oraz mniejszych i większych kamuli, tak też wygląda w tym miejscu dno morskie. Ale morze jest morzem, upał upałem, a lato latem i wszystko to ma swoje prawa.\nJednak pół godziny to maximum, na co sobie tutaj pozwalamy. O piątej wracamy na Peloponez mostem wiszącym do Patras, po czym jedziemy na wschód autostradą do Koryntu przez ok. 200 kilometrów. Znów przejeżdżamy przez Kanał Koryncki i już po tamtej stronie Zatoki Korynckiej kierujemy się na zachód do Lutraki, które stanie się ostatnim naszym greckim adresem. Nie ma jeszcze wpół do ósmej, jak meldujemy się w hotelu "Excelsior", usytuowanym tuż przy nadbrzeżnym bulwarze. Oczywiście przy hotelu nie ma gdzie zaparkować, więc wyładowujemy rzeczy i Michał odjeżdża w poszukiwaniu jakiegoś wolnego miejsca, co nie jest łatwe, ale wreszcie się udaje.\nHotel ładniej się nazywa niż jest, ale w sumie mamy tu spać tylko półtorej nocy, więc niewielki rozmiar pokoju nie przeszkadza, tylko ciężko się poruszać między łóżkami i walizkami. Wychodzimy więc na spory balkon - po prawej mamy niewielki port rybacki, dalej - wzgórza, za którymi leży ostatni przedostatni zaplanowany cel podróży, gdzie jednak pojedziemy dopiero jutro rano. Na razie spoglądamy na bulwar pod nami. Jest niedzielny wieczór i mamy wrażenie, że do Lutraki przyjechało pół Aten i wszyscy goście właśnie spacerują pod naszym balkonem, robią zdjęcia, rozmawiają, krzyczą, bawią się. Wrzeszczą dzieci, szczekają psy, nawołują się kelnerzy z restauracji, które równym rzędem stoją po "lądowej" części bulwaru. Gdzieniegdzie jeszcze ludzie się kąpią, inni na plażowych fotelach palą coś bardzo aromatycznego, paru wędkarzy usiłuje złowić kolację, ale ryby ogłuszone hałasem chyba uciekły na pełne morze. W dodatku prawie tuż pod nami na celtyckich dudach gra jakiś Szkot, a kilkadziesiąt metrów dalej jakiś smutny Roberto wyszywa greckie kawałki na keyboardzie. Można albo się wściekać na hałaśliwy tłum, albo się do niego przyłączyć. Wybieramy drugą opcję.\nLutraki to prawdziwy kurort, niezwykle popularny w środkowej Grecji, wykorzystywany często jako miejsce weekendowych wypadów mieszkańców Aten, Koryntu i Patras. Mieszka tu na stałe ok. 11,5 tysiąca osób, ale w sezonie letnim, zwłaszcza w weekendy, liczba ta zwiększa się nawet trzykrotnie. Sławę swą miejscowość zawdzięcza źródłom geotermalnym i ich zdrowotnym właściwościom. Nazwa miasta pochodzi od greckiego słowa loutro, oznaczającego kąpiel i jest prostym tłumaczeniem z łaciny, jako że lecznicze źródła odkryli tu i spopularyzowali Rzymianie, nazywający powstałą za ich czasów osadę Thermae. Italczycy zresztą i w późniejszych czasach przyczyniali się do spopularyzowania Lutraki, zwłaszcza kiedy w 1847 r. we włoskiej prasie ukazał się obszerny materiał na temat tutejszych kąpieli i ich leczniczych właściwości. Wtedy to właśnie Włosi zaczęli tu inwestować, tworząc bazę materialną dla rozwoju uzdrowiska. Jednak w 1927 roku Lutraki zostało całkowicie zniszczone przez trzęsienie ziemi. Podczas odbudowy gruz ze zniszczonych domów został wykorzystany do budowy pięknego parku nadmorskiego koło term w zachodniej części miasta. Kolejne trzęsienie ziemi, w 1981 r. już nie miało tak dramatycznych skutków, ale i po nim trzeba było odbudowywać sporą część kurortu. Dzisiejszy kształt miasta przypomina współczesną wersję siatki Hippodamosa z Miletu, antycznego urbanisty, który usiłować projektować miasta idealne, w których ulice przecinają się pod kątem prostym, a stworzone w ten sposób działki wszystkie są niemal idealnie równe.\nDodatkowymi atrakcjami miasta były oczywiście nadmorskie położenie i doskonałe warunki klimatyczne, związane także z odgrodzeniem okolicy przez górskie pasmo Geraneia, sięgające 1351 m (szczyt Makryplagi).\nAle jak się wydaje, teraz główne atrakcje Lutraki są takie same jak w Sopocie czy Zakopanem: restauracje, sklepy, bulwar spacerowy i... tłumy ludzi, przyjeżdżające tu dlatego, że przyjeżdżają tu tłumy ludzi. Przechadzamy się między nimi i my, wstępujemy do włoskiej lodziarni, lody niedobre - sama chemia, i o zmierzchu wracamy równoległą do bulwaru ulicą Elefteriosa Venizelosa. Brudno. I tu trwa strajk śmieciarzy, ulice pokrywa wars twa czegoś lepkiego, do czego kleją się buty, jeśli już przedtem nie przykleiły się do gum do żucia. Podczas gdy Renatka przegląda sterty sukienek w jakimś butiku, ucinam sobie na zewnątrz pogawędkę z jednym ze sprzedawców (Where are you from? Poland? Oh, the wife of my friend is from Poland...), który od kilkunastu lat mieszka w Lutraki, przybył z północy Grecji, opowiada o rosnącej popularności miasta, o zawrotnych cenach działek i o rozczarowaniu, jakie sprawia mu radykalnie zmieniający się klimat. Nie, nie globalne ocieplenie, bynajmniej. Ochłodzenie: od kilku lat zimą temperatury spadają poniżej 10 stopni, a były w tym roku i takie dni, że padał śnieg. A ludzie ani domy nie są na to przygotowani... Opowiadam mu o klimacie Zakopanego, podziwia, ale chyba się nie przeprowadzi.\nWracamy do hotelu, czyścimy buty z gum do żucia i siadamy na balkonie. Dudziarz się poddał, rozmawia teraz z przechodniami, pianista śpiewa coraz smutniej, na bulwarze robi się dość przestronnie - widać passanci wsiadają do samochodów i wracają do domów. Słońce przepięknie zachodzi nad dalekim cyplem wybiegającym z gór Geraneia w głąb Zatoki Korynckiej. To właśnie tam pojedziemy jutro, by odkryć miejsce, które na mapach nosi bliską mojemu sercu nazwę Ipanema.\n26 czerwca 2017. Siadamy do śniadania dość wcześnie, oczywiście na balkonie, i widzimy, że w nocy wymiotło niemal wszystkich ludzi. Bulwarem przemykają pojedynczy joggingowcy, na portowym molo moczy kije kilku wędkarzy. Wyjeżdżamy w kierunku zachodnim i z atrzymujemy się przy dawnych termach. Bardzo pięknie wygląda wodospad, malowniczo spływający po skalnej ścianie koło obmurowanego ujęcia term. Naprzeciwko jest niewielki park - właśnie ten zbudowany na gruzach po trzęsieniu ziemi. Wspinamy się potem samochodem coraz wyżej serpentynami poprowadzonymi na zboczach Geranei, zjeżdżamy w dół i objeżdżamy spore (przeszło 8 hektarów) jezioro Vouliagmenis, słynne z tego, że są tu wspaniałe warunki do wypoczynku, jako że akwen ten tworzy zarówno dostająca się tu woda morska, jak i potoki ze źródeł geotermalnych w pobliskich górach. Woda przez cały rok, nawet zimą ma temperaturę ok. 22-25 st. i uważana jest za doskonały środek leczniczy przy schorzeniach reumatycznych - zawiera jody sodu, potasu, litu, amonu, żelaza, rozmaite chlorki i jodki, a nawet sole radowe. Żyją tu zwierzęta i rośliny wód ciepłych, a nawet rybki Garra Rufa, nazywane doctor Fish, które wykorzystywane są w popularnych ostatnio w rozmaitych kurortach fish spa, czyli miejscach, gdzie za opłatą ludzie dają się obgryzać przez stworzonka, usuwające im zrogowaciały naskórek, brr... Aha, jezioro jest własnością prywatnej spółki, eksploatującej geotermię w okolicach Lutraki i wstęp na jego teren jest płatny: 9 € w dni powszednie, 10 € w weekendy, 6 € dla dzieci. Są tu też ogromne i wciąż niedokładnie przebadane jaskinie podwodne o długości przekraczającej 3 km. Samo jezioro zresztą powstało dopiero ok. 2 tysiące lat temu jako skutek zawalenia się ogromnej groty. Głębokość akwenu dochodzi do 40 m. Szeroki na 6 m kanał odprowadza nadmiar wody do morza.\nZaraz za jeziorem pokazują się drogowskazy do Ipanemy. I rzeczyw iście dojeżdżamy tam w kilka minut. Rozczarowanie... Nie Ipanema, tylko Ypanema, no ale to jeszcze można zrozumieć, tak czasem transkrybuje się grecki ypsilon. Po drugie - to nie jest żadna miejscowości, tylko nazwa plaży. A dokładniej - nazwa baru plażowego, obok którego stoją leżaki i parasolki pokryte zeschłymi liśćmi, jak w Egipcie. Plaża jest kamienisto-szutrowa. I w ogóle nie jest to plaża morska: cały czas jesteśmy nad jeziorem Vouliagmenis...\n"Moja" Ipanema to oczywiście Ipanema brazylijska - jedna z dwóch najbardziej znanych (obok Copacabany) plaż w Rio de Janeiro. To miejsce akcji jednej z najpiękniejszych piosenek jakie znam - The Girl from Ipanema, w portugalskim oryginale Garota de Ipanema. Muzykę do niej napisał w 1962 r. Antonio Carlos Jobim, słowa Vinicius de Moraes. Najlepsza wersja to ta, którą śpiewała Astrud Gilberto w duecie ze swym mężem João Gilberto, z Jobimem przy fortepianie i Stanem Getzem na saksofonie oraz Joe'm Banana na bębnach. Dziewczyna z Ipanemy istniała naprawdę - muzą dla twórców piosenki była brazylijska modelka Heloiza Eneida Menezes Paes Pinto, spotykana przez Antonia Carlosa Jobima w kawiarni i na plaży Ipanema. Miał żonę i dwójkę dzieci, chciał się rozwieść i ożenić z nią, został odrzucony, ale zostali przyjaciółmi, a nawet "Tom" - jak go nazywano - Jobim był świadkiem na ślubie Helô z Fernando Pinheiro. A piosenka, w której została uwieczniona jako tall and tan and young and lovely, the girl from Ipanema goes walking... była zdaje się najlepszym prezentem ślubnym. O tym, że to jest też jedna ze światowych marek butów, spośród których najbardziej znane są tzw. ipanemki, niekiedy zwane brazylijkami, lub greczynkami, a w Polsce nie wiedzieć czemu - japonkami nawet nie chcę myśleć....\nDziewczyna z Ipanemy, czyli Heloiza Eneida Menezes Paes Pinto (z prawej z córką)\nA dla mnie dziewczyną z Ipanemy jest wymyślona całkowicie bohaterka mojej powieści z 2003 r. pod tym właśnie tytułem. No, może nie całkiem wymyślona, tylko skonstruowana jako patchwork z kilku postaci realnych i kilku wyobrażeń nierealnych. Ale byście się zdziwili, gdybym tu zamieścił kilka fotografii inspiratorek tej powieści! Historia tytułu to materiał na niewielkie opowiadanie - na razie wystarczy jak powiem, że odszukałem w Los Angeles spadkobierców Jobima oraz właścicieli praw do tekstu, nakorespondowałem się, zaprzyjaźniłem... A wszystko to po to, żeby uzyskać zgodę na wykorzystanie tego tytuły w swojej powieści.\nHi Maciek: Nice to hear from you. Here the spring starst to show how beautiful is to have some color arouns the house. My kids are home for the college springbrake, ao I am not that busy with work but enjoying their company. The publisher for this song with English lyrics are Gimbel Group and Universal Music Publishing. You have to request permission to them, later they will ask for our approval as the heirs of the writers. Kindest regards, Christina. Potem zakolegowałem się z następną panią, tym razem z Universalu, wymieniałem maile - zawsze uprzejme - wypełniłem dwustronicowy kwestionariusz, opowiedziałem o objętości, nakładzie i treści książki - a mój wydawca, Marek Kustra z "Interfartu" czekał z drukiem okładki. Po czym dowiedziałem się, że jak najbardziej mogę tytuł wykorzystać, ale wciąż się upewniałem, żeby być w porządku i wreszcie 2 maja 2003 dostałem maila: You are OK to use the song title only. Best, Wendy. I dodatkowe wyjaśnienie, że tytuły nie podlegają ochronie prawa autorskiego...\nNo więc, Ypanema to jednak nie Ipanema, choć dziewczyna może by się i odpowiednia znalazła, jak by dobrze poszukać. Plaża powoli się zaczyna zapełniać, w barze smażą souvlaki, których zapach miesza się z zapachem kawy, z pewnością brazylijskiej. Nie korzystamy. Odpalamy auto i jedziemy dalej w głąb Akrotirio Irajon, co mi się śmiesznie tłumaczy jako Półwysep Herski. Bo Perechora to miejsce, gdzie było ważne sanktuarium żony Zeusa Hery, wybudowane w tzw. wiekach ciemnych, po inwazji doryckiej, prawdopodobnie w IX w. p.n.e. i funkcjonowało do inwazji rzymskiej w 146 r. Dramatopisarz Eurypides tutaj właśnie lokuje miejsce, gdzie bohaterka jego tragedii Medea pogrzebała zamordowane przez siebie swoje i Jazona dzieci. Według Strabona w sanktuarium działała też lokalna wyrocznia. Zatrzymujmy samochód na niewielkim parkingu ponad terenem wykopalisk, w pobliżu kultowej fontanny Hery, która była elementem systemu wodnego sanktuarium, w którym działały m.in. obszerne cysterny i akwedukt, prowadzący wodę do rytualnych basenów.\nA więc, po kilku wizytach u Zeusa oddaliśmy też hołd jego żonie, więc możemy jechać dalej. Wracamy do Lutraki, ale nie wstępujemy do naszego "Excelsioru", tylko jedziemy dalej, spiesząc się, żeby zdążyć w pewne miejsce przed 11-tą. Ulicą Posejdona prowadzącą z Lutraki do Koryntu dojeżdżamy do Kanału i zatrzymujemy się w niewielkim korku przed wjazdem. Tędy przejeżdża się ponad kanałem na Peloponez. Zazwyczaj - ale nie tera z. Bo właśnie wybiła 11-ta i mamy czerwone światło, jako że teraz przez kanał przejeżdżać będą statki. Nasz most znika nam z oczu, a w jego miejscu widzimy po chwili spory jacht, wprowadzany do kanału przez holującą go motorówkę. Most zniknął - bo został zatopiony. To jakby przeciwieństwo mostu zwodzonego - konstrukcja zanurza się na głębokość 8 metrów i nad nią przepływają statki. Na Kanale Korynckim są dwa takie miejsca - ten most, który teraz widzimy, od strony Zatoki Korynckiej, czyli Morza Jońskiego i drugi, w rejonie Isthmiii, od strony Zatoki Sarońskiej, czyli od Morza Egejskiego. Ruc h na kanale jest oczywiście wahadłowy: przez mniej więcej kwadrans statki od zachodu wpływają do kanału, potem most się podnosi, a za pewien czas to samo powtórzy się z drugiej strony. W międzyczasie podpływające statki ustawiają się w kolejce, czekając na swoje zielone światło. Przepłynięcie przez Kanał trwa ok. 25 minut i kosztuje - w zależności od wielkości jednostki - od 50 do kilkuset euro, a czas oczekiwania może wynieść nawet 5 godzin.\nNasz most się podnosi i wraca na miejsce, ociekając wodą, podobno niekiedy trzepocą się na nim wyciągnięte z wody ryby. Przejeżdżamy jednak bez takich atrakcji i znów jesteśmy na Peloponezie. Dość szybko udaje się pokonać ulice miasta, wypadamy na drogę ekspresową w kierunku Kalamaki, ale zaraz z niej zjeżdżamy za drogowskazem, prowadzącym do Starego Koryntu (Archaia Korinthos). Podjeżdżamy na spore wzgórze i stajemy na zatłoczonym parkingu koło kasy biletowej. Kilkanaście autokarów wycieczkowych, kilkadziesiąt samochodów pokazuje nam to, czego możemy się spodziewać na terenie jednego z najpopularniejszych zabytków Peloponezu. Ale obszar Starego Koryntu jest tak duży, że cały ten tłum rozchodzi się po okolicy i w zasadzie nie przeszkadza w swobodnym podziwianiu tego, co pozostało z jednej z największych aglomeracji starożytności - antyczni kronikarze zanotowali, że w -400 r. w rejonie Koryntu mieszkało ok. 90 tysięcy osób, prawdopodobnie najwięcej w całej Helladzie. Przyczyniły się do tego doskonałe warunki klimatyczne oraz komunikacyjne, a także wielkie znaczenie strategiczne: Stary Korynt (położony pięć kilometrów na południe od współczesnego miasta) usytuowany jest w połowie drogi miedzy Atenami a Spartą, na blisko 100-metrowym wzgórzu, skąd można było doskonale kontrolować jedyną lądową drogę między Grecją właściwą a Peloponezem, przebiegającą wówczas przez Przesmyk Koryncki.\nWykopaliska w tej okolicy i odkryte w ich trakcie fragmenty ceramiki świadczą o tym, że wzgórze było zamieszkiwane już od ok. -6500 r., Jednak przed epoką mykeńską opustoszało i ponownie zostało zasiedlone ok. -900 r., prawdopodobnie jako skutek inwazji Dorów. Ale analiza filologiczna niektórych nazw wskazuje na ich przeddoryckie pochodzenie (jak samo słowo Korintos, co miało się odnosić do imienia jednego z potomków boga słońca - Heliosa). Być może więc w okresie mykeńskim był tu jakiś ośrodek władzy lokalnej zależnej od Myken, a badacze wspierają się tu Homerem, który w Iliadzie pisze, iż Koryntianie walczyli pod Troją pod bezpośrednim zwierzchnictwem Agamemnona. Ale Homer tworzył to w wieku VIII p.n.e., kiedy Korynt już istniał... Z kolei plotkarski Pausaniasz opowiada, że w czasach pierwotnych kłótni między bogami, tutaj właśnie miał być rozstrzygnięty spór o władzę między Heliosem a Posejdonem, czyli między Słońcem a Morzem. W efekcie Posejdon dostał we władanie Przesmyk Koryncki, a Helios - Akrokorynt, czyli wysokie na przeszło 500 m wzgórze na południe od Koryntu, z akropolem i potężną twierdzą wzniesioną przez Krzyżowców, wykorzystywaną potem przez Wenecjan i Turków. Samo miasto Korynt, leżące między tymi dwiema potęgami - korzystało z poparcia obydwu bogów...\nPierwsi historyczni władcy Koryntu wywodzili się z plemion doryckich. Do największego znaczenia w tamtym okresie (VII- VI w. p.n.e.) doszedł Korynt za p anowania Kypselosa i jego syna Periandra, który był uważany za jednego z siedmiu największych antycznych mędrców Grecji, choć podobno był też okrutnym tyranem, szafującym morderstwami zarówno wśród swych mądrych współpracowników, jak nawet wobec najbliższej rodziny. To za jego czasów zbudowano rampę, po której - za opłatą - przeciągano statki przez Przesmyk Koryncki. Periander przekształcił Korynt w wielkie centrum handlowe, wybudował solidny port, a także rozwijał stosunki handlowe z licznymi greckimi osadami na wschodzie i zachodzie m.in. z Miletem i Lidią, utworzył korynckie kolonie w Albanii (Durres i Fier), w sycylijskich Syrakuzach, podbił Korfu i Epidauros, był też współzałożycielem greckiej kolonii w egipskim Naukratos. Jego ojciec wybudował większość doryckich świątyń Starego Koryntu. W późniejszych latach Korynt lawirował między Spartą i Atenami, sprzymierzając się z jedną lub drugą potęgą, i gromadząc bogactwa tak w czasie wojen, jak i pokoju - głównie poprzez handel i inne źródła zarabiania pieniędzy. Była wśród nich m.in. wielka świątynia Afrodyty, wybudowana między VII a IV w. p.n.e. i funkcjonująca aż do czasów wczesnochrześcijańskich, która w czasach największej prosperity zatrudniała przeszło tysiąc "świętych prostytutek", nazywanych heterami. Podobno Korynt wprowadził dla kapitanów zawijających do jego porty statków obowiązek oddawania czci (i pieniędzy) Afrodycie i jej kapłankom... Stąd zresztą wywodzi się określenie "córy Koryntu".\nInne określenie związane z Koryntem w zasadzie ma z tym miastem niewiele wspólnego. Chodzi o tzw. porządek koryncki , szczególnie wyróżniany przez budowę ozdobnych kolumn. Najstarszy przykład stylu zwanego korynckim odnaleziono w świątyni Apolla w Bassai w Mesenii, oraz w Asklepejonie w Epiduros. A rzymski pisarz Witruwiusz (ten od wymierzania proporcji w budowie człowieka, co zainspirowało Leonarda da Vinci do narysowania "człowieka witruwiańskiego") napisał w I w. p.n.e., że styl koryncki wynalazł architekt i rzeźbiarz Kallimach w IV w. p.n.e. Ateńczyk zresztą. A największymi propagatorami stylu korynckiego byli Rzymianie.\nJeszcze inny obcokrajowiec przysporzył Koryntowi sławy - to święty Paweł, który podobno przyjechał tu pierwszy raz w 51 lub 52 r. i mieszkał w Koryncie przez półtora roku, założył tutejszy kościół chrześcijański i zdobył dla niego pierwszych wyznawców i to do nich pisał swoje Listy do Koryntian, wysłane z Efezu i Macedonii i włączone do kanonu listów apostolskich. Korespondencja podobno obejmowała jeszcze dwa pisane kazania i napomnienia, ale listy te zaginęły lub usunięto je z Nowego Testamentu. Z kolei podczas następnego (drugiego lub trzeciego) pobytu Pawła w Koryncie, apostoł tutaj napisał słynny List do Rzymian.\nPotem historia Koryntu potoczyła się tak, jak i innych dużych miast greckich. Został włączony do Cesarstwa Bizantyjskiego, próbował go podbić sycylijski król Roger, ale tylko uprowadził stąd wielu jeńców, po IV krucjacie miasto stało się częścią frankijskiego Księstwa Achajskiego, na przełomie XIV i XV w. przechodziło z rąk Bizancjum w ręce Turków otomańskich i z powrotem, wreszcie zosta ło podbite przez Stambuł. W czasie greckiej wojny wyzwoleńczej Turcy zniszczyli je tak bardzo, że nie próbowano tu usytuować stolicy nowego państwa, tylko, jak już wiemy, znalazła się ona w Nafplio. W 1858 r. Stary Korynt został ostatecznie unicestwiony przez fatalne trzęsienie ziemi (kolejne już na tym terenie na przestrzeni kilkuset lat), skutkiem czego było powstanie Nowego Koryntu kilka kilometrów dalej na północny wschód.\nPrzed kasą ruchu specjalnie dużego nie ma (bilet normalny 8 €, ulgowy 4 €), nawet jakiś mały piesek spokojnie śpi przed kontuarem, nie niepokojony przez zwiedzających. Głaszczemy go odruchowo, wspominając pozostawiona w kraju kochaną Roksankę, pani w kasie chce nam go o ddać za darmo, mówimy, że może go weźmiemy, jak wrócimy ze zwiedzania. Jestem tu już drugi raz i podobnie jak poprzednio - największe wrażenie robi na mnie zajmująca centralne miejsce dorycka świątynia Apolla, pozostałości po agorze i oczywiście doskonale zachowane przybytki sztuki - teatr i rzymski odeon. W ogóle, rzymskich pozostałości jest tu sporo i, co oczywiste, są zwykle lepiej zachowane niż greckie. Jedno z pomieszczeń przeznaczone zostało na muzeum - niewielkie, ale dobrze eksponujące odnalezione tutaj drobne zabytki.\nSiadam na krzesełku świątyni Apolla i po chwili przebiega koło mnie mały piesek, ten spod kasy, a potem spokojnie podchodzi jego mama, dość starszawa suka. Kalimera, mówię, chaire! Macha ogonem, wiadomo, grecki pies. Ale nie umiem rozmawiać po grecku, zwłaszcza z psem. C'mon, sit down - próbuję po angielsku. Siada, widać oblatana w kontaktach z turystami. Chodź tu, nie bój się - mówię po polsku. Podchodzi, podstawia grzbiet do głaskania. Z psem człowiek zawsze się dogada. Wiadomo, to przecież nie człowiek.\nPostanawiamy nie wracać na razie do Lutraki - dzień jeszcze młody, jesteśmy na Peloponezie, a z kąpielą na Ipanemie nam zdecydowanie nie wyszło. Żeby jakoś zamazać tę porażkę - decydujemy się zamknąć nasz Peloponez klamrą: jedziemy z powrotem do Tolo. Tym razem nie wjeżdżamy do centrum, bo plaża przy naszym dawnym hotelu była prywatna, hotelowa, a my już nie jesteśmy gośćmi. Stajemy po prostu przy ulicy, odnajdujemy najbliższe zejście do morza i ro zkładamy się na leżakach, za które nikt nie chce od nas pieniędzy - może jest to plaża miejska, a może po prostu jest już dość późno i - tak jak kiedyś mieliśmy na Rodos - od pewnej godziny nie opłaca się już pobierać opłat. Jest tu trochę gorzej, niż koło hotelu - plaża to wąziutki i dość brudny pasek ciemnawego żwirku, obok teren dmuchanych zabawek w wodzie, pełen wrzeszczących dzieci, ale morze jest nadal ciepłe, dno łagodnie opadające w głąb, z pięknym drobnym piaseczkiem... Tylko pogoda najwyraźniej się psuje: gdzieś daleko nad Morzem Egejskim się błyska, nachodzą chmury i zrywa się wiatr. Nie poopalamy się, to pewne, ale wytrzymujemy przeszło dwie godziny, po czym idziemy na kolację - do tej samej "Panoramy" co poprzednio, tylko siadamy w głównej sali, na poziomie ulicy - z pięknym widokiem na morze. Żegnamy Peloponez.\nW Lutraki jesteśmy po siódmej wieczór. Po bulwarze przechadza się już niewielu gości, pan na keyboardzie gra znowu i znowu na smutno. Słońce zachodzi wciąż jeszcze o dziewiątej - to kolejny z dni, w których lato, które dopiero co przyszło, nie umie się jeszcze zdecydować, czy już zacząć skracać dzień, czy zrobić to dopiero za dzień - dwa. Pakujemy się, nastawiamy budziki na trzecią w nocy i otwieramy ostatnie wino - znów jest to doskonały grecki syriah.\nPrzed świtem autostrada do Aten jest niemal pusta, ale i tak droga się ciągnie. Na lotnisko Elefteriosa Venizelosa zajeżdżamy jednak bez kłopotów. Te zaczynają się później: mamy zostawić wypożyczony samochód na parkingu C, który odnajdujemy z trudem, Michał wjeżdża na jedno z nielicznych wolnych miejsc, wypakowujemy rzeczy. I co dalej? Nie wiemy, gdzie mamy się podziać, gdzie jest nasz terminal, nic. Informacji brak. Ale wreszcie zauważamy, że przez wszystkie parkingi jeździ autobus, zatrzymujący się co kilkadziesiąt metrów na przystankach. Kombinujemy, że jedzie na lotnisko, i to na departure, a nie arrival. A to w Atenach są dwa różne porty lotnicze. Dociągamy walizki do najbliższej wiaty, niebawem podjeżdża autobusik, na szczęście nie pusty, okazuje się, że jest darmowy. Upewniam się, że słowo departure nie jest panu kierowcy obce, bo kiwa głową - ufamy, że nie zawiezie nas pod Akropol... Ale nie, jest OK. Mamy nawet sporą nadróbkę czasową. Znów pokonujemy kilometry przez hale bez ławek, znajdujemy w końcu wszystko co trzeba, ustawiamy się do checkingu, odprawiamy się, czekamy na boarding, startujemy. Znów przemiła obsługa i komfortowy lot Aegean Airlines. Za chwilę Kraków.\nDziękuję za wspólną jazdę.


GTA Online: Samochody, tuning - porady - GTA 5 - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nGTA Online: Samochody, tuning - porady GTA 5 poradnik, solucja\nNastępna Podstawy Uzbrojenie Poprzednia Podstawy Rozwijanie umiejętności\nBy mieć dostęp do kolejnych elementów tuningu musisz wygrywać wyścigi w trybie online. Wygranym wyścigiem odblokujesz elementy dla określonego typu pojazdów (dla odblokowania modyfikacji motocykli musisz wygrywać zawody motocyklowe).\nLos Santos Customs, czyli świątynia "tunerów"\nW garażach LSC (Los Santos Customs) możesz także sprzedawać samochody za rozsądną gotówkę (od kilku do kilkunastu tysięcy - zależnie od wartości samochodu). Nie możesz jednak robić tego stale, a jedynie od czasu do czasu (co mniej więcej godzinę). Z tego powodu staraj się dostarczać drogie samochody, lecz nie przekraczające bariery super-samochodów, o czym poniżej...\nPojazdów specjalnych (jak policja czy straż pożarna) nie można sprzedawać ani modyfikować. Samochodami specjalnymi są również pojazdy innych graczy, do których często możesz wsiąść, lecz nie możesz ich zachować dla siebie lub sprzedać. Jednakże do grupy "specjalnej" zaliczają się teraz także wszystkie samochody klasy "super", jeżdżące po drogach i stojące na parkingach. Tych również nie możesz sprzedać ani modyfikować, czy zachować w swoim garażu. Co więcej, jeśli ukradniesz taki samochód jest szansa, że zostaniesz poszukiwany przez fikcyjnego właściciela, i za twoją głowę zostanie wyznaczona nagroda. By mieć dostęp do wszystkich samochodów bez problemów najlepszym rozwiązaniem jest ich zakup. Dokonać zakupu możesz przez Internet, auta automatycznie zostaną przeniesione do wskazanego przez ciebie garażu i zostanie zamontowany w nich nadajnik.


Regiony w mroku Archiwa - waskotorowka.pl\nRegiony w mroku\nDezynfekcja studni – sprawdź cennik naszych usług\nW naszej ofercie jest uzdatnianie wody pitnej - choćby szybka dezynfekcja wody (jeśli konieczność taka została zadeklarowana po wcześniejszym badaniu wody). Z kosztami przeróżnych usług, które dot. uzdatniania wody, w tym także z ceną montażu pompy głębinowej, można się zaznajomić na stronie firmy.\nPaczka do Anglii – profesjonalne usługi transportowe – przewozy-do-anglii.com.pl\nAktualnie bardzo popularne są wyjazdy do Anglii, a ta firma przewozowa RS-BUS zapewni Ci komfort takiej podróży i bardzo niewielkie ceny. Przewóz klientów do Wielkiej Brytanii sprawowany jest za sprawą wprawnych kierowców, którzy korzystają z zawsze sprawnej floty pojazdów. Kursy z UK do Polski wyruszają za każdym razem w niedzielę. Dla grup i stałych klientów oferujemy 10 proc. bonifikaty na przejazdy. Zabieramy także paczki z Polski do Anglii. Ofertę cenową proponowanych usług znajdą Państwo na stronie http://przewozy-do-anglii.com.pl. RS-BUS - bezpiecznie do celu.\nInteresowałoby Cię obszernie pojmowane malowanie linii? Wpisujesz w wyszukiwarkę frazę „malowanie linii Wrocław”? Więc powinieneś napisać do firmy Oznakowanie-poziome.pl, która od ponad 10 lat oferuje kompleksowe usługi związane z malowaniem oznaczeń poziomych. Potrzebujesz eksperta od oznaczeń w magazynach, malowania przejść dla pieszych, jak również znakowania miejsc parkingowych? Na portalu internetowym dowiesz się sporo na temat wdrażanych przez przedsiębiorstwo technologii i zaznajomisz się z fotografiami wszystkich realizacji. Spółka naturalnie przestrzega aktualnych norm prawa.\nWilk z Wall Street – film Scorsese o Jordanie Belforcie\nKażdy, kto pragnie prześledzić dzieje Jordana Belforta, powinien, zamiast wpisywać w wyszukiwarce wyrażenia, takie jak choćby „Jordan Belfort historia” czy „historia życia Jordan Belfort wiki”, od razu odwiedzić stronę www.jordanbelfort.pl. Tylko tu można odnaleźć mnóstwo szczegółów na temat Wilka z Wall Street, a w tym znane cytaty Jordana Belforta i inf. dotyczące filmu o nim.


Do 31 sierpnia studia podyplomowe 700 zł taniej | Dolnośląska Szkoła Wyższa\ndo 31 sierpnia studia 700 zł taniej,\ndo 16 sierpnia czesne już od 285 zł miesięcznie,\ndo 16 sierpnia czesne już od 415 zł miesięcznie,\nDo 31 sierpnia studia podyplomowe 700 zł taniej\nNa studiach podyplomowych pogłębiasz i aktualizujesz wiedzę z wybranej dziedziny. Uczestniczysz w grach biznesowych i warsztatach, rozwiązujesz case studies, dzięki czemu zwiększasz swoje szanse na awans czy zmianę pracy.\nW naszej ofercie są studia podyplomowe z takich dziedzin jak m.in.: administracja i bezpieczeństwo, finanse i rachunkowość, HR, IT, języki obce, logistyka, marketing i sprzedaż, nieruchomości i prawo, pedagogika i psychologia, zarządzanie.\nZobacz ofertę wszystkich kierunków.\nPamiętaj, że nie musisz odkładać na później decyzji o dalszym rozwoju – zapisz się na studia podyplomowe już dziś!\nDodatkowo zapisując się do 31 sierpnia, zyskujesz 700 zł:\nJak zapisać się na studia bez wychodzenia z domu?\nChcąc ułatwić Ci zapisanie się na studia i wypełnienie dokumentów, uprościliśmy proces rekrutacji. Od teraz nie musisz wychodzić z domu, aby zgłosić się i skorzystać z aktualnej promocji. Wystarczy, że założysz Konto Kandydata.\nDowiedz się więcej o tym, co musisz zrobić, aby zapisać się i zarezerwować sobie miejsce na wybranym kierunku oraz skorzystać z aktualnej promocji. Sprawdź zasady rekrutacji.\nZapisz się na studia bez wychodzenia z domu. Do 16 sierpnia czesne już od 310 zł miesięcznie\nLive z Biurem Rekrutacji już w sierpniu!


Żyć duchowością Świętej Rodziny | Niedziela.pl\nNiedziela toruńska 28/2019, str. VII\nW dniach 14-16 lutego, w oparciu o teksty biblijne, a także dokumenty Kościoła, autorstwa papieży Jana Pawła II i Benedykta XVI, uczyliśmy się, jak oczekiwać na Eucharystię i jak owocnie w niej uczestniczyć. Mając na uwadze prawdę, że nic więcej niż zjednoczenie z Chrystusem Eucharystycznym na Ziemi nie można osiągnąć, chcę podzielić się tym, co dane nam było usłyszeć. Trudno oddać modlitewne skupienie, panujące w czasie rekolekcji, które sprzyjało słuchaniu i przyjmowaniu Bożego słowa. W posłuszeństwie Kościołowi, który ustami abp. Wiktora Skworca ogłosił, że losy Kościoła zależą od uczestnictwa wiernych w Eucharystii. Benedykt XVI mówił, że Eucharystia jest źródłem wszelkiej formy świętości, jest więc rzeczą konieczną, aby w Kościele wierzono w tę najświętszą tajemnicę, by pobożnie ją sprawowano i by była ona przeżywana intensywnie. Aby tak się stało, potrzebna jest postawa oczekiwania na spotkanie z Chrystusem Eucharystycznym, wyrażona przez spełnienie pewnych warunków: post eucharystyczny, modlitwa, oczekiwanie, tęsknota za Bogiem, pojednanie z Bogiem i braćmi, rozważanie słowa Bożego, przygotowanie daru ofiarnego.\nRekolekcje wpisały się w ogólnopolski program duszpasterski na lata 2019-2022 pod hasłem „Eucharystia daje życie”.\nAby nasze uczestnictwo we Mszy św. było owocne, powinniśmy starać się o: ducha ciągłego nawracania, skupienie i ciszę, jeśli to konieczne – spowiedź sakramentalną, równoczesne uczestnictwo w życiu kościelnym i przyjęcie Komunii św. Można odnieść wrażenie, że tyle warunków, zasad, jest trudne do spełnienia. Nie zapominajmy, że w ostatnich chwilach swego ziemskiego życia Chrystus dał nam swoją Matkę Maryję, więc prośmy Ją, by uczyła nas, jak przygotowywać się i przeżywać Eucharystię, która jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego.\nPełni wdzięczności kapłanom za pięknie, z pożytkiem spędzony czas, dziękujemy również siostrom urszulankom, które po raz kolejny przyjęły nas serdecznie w swoim domu rekolekcyjnym.


1LM: Krzysztof Krajniewski wraca na parkiety I ligi | PROBASKET\nStrona główna Polska 1LM 1LM: Krzysztof Krajniewski wraca na parkiety I ligi\n1LM: Krzysztof Krajniewski wraca na parkiety I ligi\nMax Elektro Sokół Łańcut dopisuje kolejnego zawodnika do swojej kadry. Skrzydłowy stracił cały miniony sezon na leczeniu kontuzji. Związany był z Miastem Szkła Krosno, ale nie zdołał ani razu zagrać w barwach tego klubu.\nSezon 2015/16 miał być powrotem zawodnika do I ligi po trzech sezonach spędzonych w Tauron Basket Lidze. Krzysztof Krajniewski podpisał kontrakt z Miastem Szkła Krosno mającym plany związane z awansem do TBL. Niestety, wraz z końcem okresu przygotowawczego koszykarza dotknął uraz. Początkowo leczono przepuklinę kręgosłupa, ale z czasem okazało się, że potrzebny będzie zabieg, który wyłączył koszykarza do końca sezonu.\nWcześniej skrzydłowy reprezentował barwy rezerwowych zespołów Asseco Prokomu oraz pierwszoligowego Startu Gdynia. W najwyższej klasie rozgrywkowej wystąpił w Siarce Tarnobrzeg i Anwilu Włocławek. To właśnie po pobycie we Włocławku zawodnik chciał odbudować formę w I lidze. W Anwilu Krajniewski zagrał w 21 meczach, ale średnio na boisku spędzał tylko pięć minut w trakcie których nie miał zbyt wielu okazji, aby zapisać się w statystykach.\nŁańcucianie w minionym sezonie zdobyli brązowy medal I ligi. Krzysztof Krajniewski jest trzecim nowym zawodnikiem Sokoła, wcześniej ogłoszono pozyskanie Alana Czujkowskiego i Sebastiana Szymańskiego. Zespół opuścili natomiast Krzysztof Jakóbczyk, Adrian Mroczek – Truskowski, Marcin Pławucki, Tomasz Pisarczyk i Tomasz Fortuna (koniec kariery).\nPoprzedni artykułNBA: Przed Ponitką już tylko Liga Letnia!\nNastępny artykułLiga Letnia NBA: Pierwsze punkty Gielo


Dam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, do 50szt., docelowo 50szt. co miesiąc, Wrocław - Oferteo.pl\nZapytanie ofertowe nr 2806790\nDam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, do 50szt., docelowo 50szt. co miesiąc, Wrocław\nNr zapytania ofertowego: 2806790\n5 lip 09:06\nWykonujemy prace od 1993. Firma specjalizuje się w szyciu dzianiny bawełnianej. Nasze usługi świadczymy we Wrocławiu. Zależy nam na budowaniu i utrzymywaniu zaufania wśród klientów. ...\n6 lip 08:09\nRozpoczęliśmy działalność od 2003. Specjalizujemy się w odzieży, tapicerce skórzanej. Nasze usługi świadczymy w woj. dolnośląskim. Dbamy o zadowolenie każdego Klienta. ...\nszycie odzieży dziecięcej Wrocław, koszulki z nadrukiem Wrocław, sitodruk na koszulkach Wrocław, szycie prześcieradeł Wrocław, szycie odzieży dziecięcej Dolnośląskie, koszulki z nadrukiem Dolnośląskie, sitodruk na koszulkach Dolnośląskie, szycie prześcieradeł Dolnośląskie, szycie odzieży dziecięcej, koszulki z nadrukiem, sitodruk na koszulkach, szycie prześcieradeł\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 51-100szt., Chojnice\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 51-100szt. Rodzaj materiału: bawełna, dresówka, dzianina, len Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki, wykrojone sztuki, opis techniczny Charakter zlecenia: jednorazowa partia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin skorzystania z usługi: w ciągu 3 miesięcy ...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 301-400szt., potem 100szt., Novosibirsk\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 301-400szt. Rodzaj materiału: bawełna Zleceniodawca dostarczy: brak dostarczonych elementów Charakter zlecenia: potem jednorazowo: 100szt. Informacje dodatkowe: Russia, Novosibirsk Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin skorzystania z usługi: 19 lipca 2019r. ...\nZapytanie o szycie odzieży dziecięcej, 51-100szt., Kraków\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 51-100szt. Rodzaj materiału: bawełna, len Zleceniodawca dostarczy: Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter zlecenia: jednorazowa partia Klient składa zapytanie ofertowe jako: firma Termin skorzystania z usługi: w ciągu miesiąca ...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 101-200szt. co miesiąc, Częstochowa\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 101-200szt. Rodzaj materiału: bawełna, dzianina Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki, wykrojone sztuki Charakter zlecenia: comiesięczne zlecenie Klient składa zapytanie ofertowe jako:...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 1szt., Wrocław\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 1szt. Rodzaj materiału: bawełna Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: jednorazowa partia Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin...\nSzukam szwalni do produkcji kocyków dziecięcych, 200szt., Warszawa\nZakres zlecenia: produkcja kocyków dziecięcych (100% bawełna), dzierganych Ilość: ok. 200szt. Charakter zlecenia: stała współpraca Klient szuka...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 51-100szt. co miesiąc, Warszawa\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 51-100szt. Rodzaj materiału: bawełna, dresówka Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: comiesięczne zlecenie Klient składa zapytanie ofertowe jako: osoba prywatna Termin...\nDam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, 101-200szt., docelowo 200szt. co miesiąc, Szczecin\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 101-200szt. Rodzaj materiału: ekoskóra, bawełna, poliester, dresówka, dzianina Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 200szt. Informacje dodatkowe: szycie głównie legginsów dziecięcych i...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, do 50szt. co miesiąc, Brzoskwinia\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: do 50szt. Rodzaj materiału: bawełna, dresówka Zleceniodawca dostarczy: Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter zlecenia: comiesięczne zlecenie Klient składa zapytanie...\nDam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, 51-100szt., docelowo 100szt. co miesiąc, Sandomierz\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 51-100szt. Rodzaj materiału: bawełna, poliester, Tiul, koronka Zleceniodawca dostarczy: Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, do 50szt., docelowo 500szt. co miesiąc, Kraków\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: do 50szt. Rodzaj materiału: bawełna Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 500szt. Informacje dodatkowe:...\nDam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, 401-500szt., docelowo 200szt. co miesiąc, Sosnowiec\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 401-500szt. Rodzaj materiału: bawełna, dzianina Zleceniodawca dostarczy: wszywki zakardowe, metki satynowe, wykroje Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 200szt. Informacje dodatkowe:...\nDam zlecenie na szycie odzieży dziecięcej, do 50szt., docelowo 30szt. co miesiąc, Warszawa\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: do 50szt. Rodzaj materiału: ekoskóra, bawełna, poliester Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki, opis techniczny Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 30szt. Informacje dodatkowe: Uszycie body dziecięcego z...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 201-300szt., docelowo 300szt. co miesiąc, Rzeszów\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 201-300szt. Rodzaj materiału: dzianina Zleceniodawca dostarczy: wykrojone sztuki Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 51-100szt., docelowo 100szt. co miesiąc, Zduńska Wola\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 51-100szt. Rodzaj materiału: bawełna, poliester, dzianina, w zależności od projektu Zleceniodawca dostarczy: wzory produktów, Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 100szt. Informacje dodatkowe: Zamówienia byłyby cykliczne – co...\nZapytanie o szycie odzieży dziecięcej, 1000szt., docelowo 2000szt. co miesiąc, Łódź\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 1000szt. Rodzaj materiału: wełna, bawełna, poliester, dresówka, dzianina Zleceniodawca dostarczy: Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter zlecenia: przeszycie...\nZapytanie o szycie odzieży dziecięcej, do 50szt., docelowo 50szt. co miesiąc, Łódź\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: do 50szt. Rodzaj materiału: poliester Zleceniodawca dostarczy: Klient nie dostarczy materiału, wykrojonych sztuk, opisu Charakter zlecenia:...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 201-300szt., docelowo 50szt. co miesiąc, Warszawa\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 201-300szt. Rodzaj materiału: dzianina Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: przeszycie próbne, docelowo co miesiąc 50szt. Informacje...\nSzukam szwalni do szycia odzieży dziecięcej, 101-200szt. co miesiąc, Łódź\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: 101-200szt. Rodzaj materiału: poliester Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia:...\nZapytanie o szycie odzieży dziecięcej, do 50 szt., docelowo 60szt. co miesiąc, Kraków\nPrzedmiot zlecenia: odzież dziecięca Liczba sztuk: do 50 sztuk Rodzaj materiału: bawełna, drelich Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: przeszycie...\nFirma funkcjonuje od 1989r , specjalizujemy się w szyciu garniturów, kamizelek ślubnych, koszul, marynarek, płaszczy, żakietów i spodni, zarówno męskich, jak też damskich. Posiadamy nowoczesny i specjalistyczny park maszynowy oraz wykwalifikowaną kadrę pracowniczą....\nNasza działalność rozpoczęła się w 2012 roku. Nasza specjalność to W szyciu poduszek ozdobnych,pościeli poduszeczek,zasłon...\nZajmujemy się produkcją od 1997 roku odzieży sportowej i medycznej.Posiadamy maszyny szwalnicze hafciarki ,sitodruk maszyny do sublimacji itd. Przyjmujemy zlecenia...\nFirma Stanteks jest Producentem odzieży rowerowej, kostiumów kąpielowych, odzieży termoaktywnej ,oraz bielizny z coolmaxu. Nasze produkty są wykonane z najwyższej jakość dzianin oraz cechuje je bardzo umiarkowana cena.Firma powstała w 1990 roku.Od tego czasu znacznie powiększyła swój asortyment produkcyjny.W 2009...\nOkres naszej działalności rozpoczął się w 2000. Nasza firma obsługuje zlecenia z obszaru woj. wielkopolskiego, łódzkiego, kujawsko-pomorskiego....\nFirma zlokalizowana na terenie województwa śląskiego. Posiadamy również własny transport samochodami dostawczymi. Szwalnia krawiectwa ciężkiego, usługi przeszyć artykułów odzieżowych, dziecięcych, tapicerki - posiadamy duże...\nJesteśmy firmą projektującą i produkującą odzież lekką dziecięcą, damską i męską. Jesteśmy nastawieni zarówno na szycie pojedynczych sztuk odzieży jak i całych kolekcji . Współpracujemy z pracowniami projektowymi, dla których przeszywamy prototypy odzieży. Oferujemy usługi...\nFirma istnieje od grudnia 2015 roku. Posiadamy duże doświadczenie w szyciu odzieży damskiej i dziecięcej. Szyjemy przeważnie sukienki, bluzki, spódnice, spodnie,kamizelki z tkanin. Pracuje 5 szwaczek, prasowaczka i osoba na kontroli jakości. Firma rozwija się w szybkim tempie. Zależy nam na zleceniodawcach, którzy nam zaufają i powierzą swoje wyroby...\nUsługi Krawieckie PZ\nJesteśmy małą firmą, oferującą przeróbki krawieckie, ale również możemy szyć krótkie serie odzieży lekkiej, lub pościeli. Działamy na rynku 6 lat. Stawiamy na dokładność w wykonaniu naszych usług,...\nSzwalnia "Dobra Marka" specjalizuje się w szyciu: kokonów dla dzieci, pokrowców tapicerskich, poduszek, toreb, pościeli, legowisk i domków dla zwierząt oraz innych. Także doradzamy klientom i tworzymy dla Nich nowe wzory. Szyjemy również ze zdjęć. Jako spółdzielnia socjalna jesteśmy podmiotem...\nSkup warzyw i owoców. Skup zbóż, rzepaku oraz kukurydzy Skup płodów rolnych. Sprzedaż odzieży damskiej Sprzedaż damskich kurtek -...\nPracownia Å›lubna ( producent ) oferuje szycie na miarÄ™ ( produkcje ): suknia Å›lubna, suknie wizytowe, suknie okazjonalne, stroje do taÅ„ca towarzyskiego, welony, halki, bolerka, etole, alby komunijne, sukienki komunijne, gorsety, spÃ³dnice. Gwarantujemy wysoki poziom wykonanej usÅ‚ugi. Ceny...\nWitam, oferujemy Państwu montaż - paneli podłogowych wraz z listwami - wykładzin dywanowych - płytek wykładzinowych - gumoleum itp. - demontaż starej podłogi Posiadamy wieloletnie dosWitam, oferujemy Państwu...\nDziałamy w branży od 1998 roku. Nasza specjalność to przeszycia kolekcji nie dla gigant przedsiębiorstw tylko dla małych firm,dla firm które stawiają pierwsze kroki bądź mają małe kolekcje- ,kolekcje...\nBEZPOŚREDNI IMPORTER Z CHIN I JAPONII HURTOWNIA SUKIENEK I INNEJ ODZIEŻY POSZUKUJE SKLEPÓW DO WSPÓŁPRACY KOMISOWEJ - INTERESUJĄ MNIE GŁÓWNIE MIASTA : KRAKÓW , WIELICZKA , MYŚLENICE , DOBCZYCE , NOWY TARG , RABKA I OKOLICE OFERUJEMY...\nWitam! Jesteśmy szybko rozwijającą się firmą transportowa, co przeklada sie na jakość i satysfakcje klienta. W naszej ofercie posiadamy dwa busy. Pierwszy to Iveco Daily 2.3 hpi o wymiarach 5m x 2,20m x 2,20m. Drugi to Reanult Traffic. Zawsze dwie osoby do...\nWykonujemy prace od 1993. Firma specjalizuje się w szyciu dzianiny bawełnianej. Nasze usługi świadczymy we...\nRozpoczęliśmy działalność od 2003. Specjalizujemy się w odzieży, tapicerce skórzanej. Nasze usługi świadczymy w woj....\nPracownia krawiecka w krakowie -Bronowicach przyjmie zlecenie na...\nMała firma z wieloletnim stażem przymie przeszycia dzianin...\nOdzież dla dzieci: demi i zimowe kurtki; płaszcze; futra; spodnie i ciepłe kombinezony (materiały - poliester i...\nWYKONAMY USŁUGĘ SZYCIA ODZIEŻY DZIECIĘCEJ/CIĄŻOWEJ KOMPLEKSOWA OBSŁUGA FIRMY. WIĘCEJ...\nSzycie odzieży niemowlęcej i dziecięcej\nUsługa szycia odzieży niemowlęcej usługa szycia pościeli...\nGórna Odzież dla dziewczynek i chłopców: Odzież wierzchnia: demi i zimowe kurtki; płaszcze; futra; spodnie...\nSzyjemy odzież dziecięcą, koszulki, spodnie, bluzy, spódniczki, fraki oraz całe komplety. Więcej...


Zamaskowany Volny Chor zaśpiewa u nas. Nie mogą występować na Białorusi | Pabianice - portal informacyjny, wiadomości - pabianice.tv\nZamaskowany Volny Chor zaśpiewa u nas. Nie mogą występować na Białorusi\n26 października 2021 pabianice.tv\tMożliwość komentowania Zamaskowany Volny Chor zaśpiewa u nas. Nie mogą występować na Białorusi została wyłączona\n29 października o godz.18 w Miejskim Ośrodku Kultury w Pabianicach odbędzie się wyjątkowy koncert Wolnego Chóru z Białorusi. Poświęcony jest uczczeniu pamięci białoruskich artystów represjonowanych przez władze w różnych czasach historycznych. Bilety w kasie MOK w cenie 30 zł.\nWolny Chór (biał. Volny Chor) wykona pieśni o tematyce wolnościowej (czerpanych również z polskich zasobów). Ze względu na restrykcje obecnej białoruskiej władzy, członkowie chóru nie pokazują twarzy, śpiewają w specjalnych uniformach i maskach.\nTermin koncertu nie był wybrany przypadkowo. Dzień 29 października jest “Świętem Rozstrzelanych Poetów”, bardzo pielęgnowanym przez Białorusinów. Noc z 29 na 30 października 1937 r. to krwawa data na karcie historii Białorusi. Wtedy w Kuropatach, w piwnicy mińskiego więzienia wewnętrznego NKWD, rozstrzelano strzałem w tył głowy ponad 130 przedstawicieli białoruskiej elity intelektualnej Restrykcjom poddano również 200 tys. ludzi, wśród których byli również Polacy.\nChór przyjedzie na zaproszenie prezydenta Grzegorza Mackiewicza oraz MOK-u. Koncert z publicznością będzie również transmitowany on-line. Kwota ze sprzedaży biletów zostaje przeznaczona na transport i ugoszczenie chóru (30 osób), a także zabezpieczy środki finansowe na obsługę transmisji. Artyści nie pobierają honorarium.\nWolny Chór to ruch muzyków, artystów i śpiewaków z ludu, który powstał w sierpniu 2020 roku w odpowiedzi na brutalne działania władz podczas wyborów prezydenckich. Wyszli na ulicę z piosenką, bo nie mogli milczeć. Nie zgadzają się na przemoc i oszustwa, na bezprawie i tortury. Według białoruskiego PEN klubu w latach 2020-2021 odnotowano 1600 przypadków prześladowań i represji wobec działaczy kultury i sztuki. Przez ten rok Wolny Chór zrobił setki akcji, dziesiątki “podwórkowych” koncertów, nagrał płytę, wydał dwa śpiewniki piosenek, nagrał kilka teledysków, zaangażował się w 3 koncerty online i dużą trasę koncertową w Polsce i Niemczech.\nBiałoruskie władze traktują chórzystów jak ekstremistów. Za występy można trafić do więzienia. Zasłonięte twarze artystów, to nie tylko kostium sceniczny, a także kwestia bezpieczeństwa.\n“Jesteśmy w Polsce, bo nie możemy już śpiewać na Białorusi. U nas wszystko jest zabronione: występy, próby i inne akcje. Ludzie za to idą do więzienia. Nie mogę obecnie wrócić na Białoruś, bo uważają mnie tam za terrorystkę i grozi mi 8-20 lat więzienia. To dlatego, że śpiewam po białorusku piosenki naszych kompozytorów, zabronionych sto lat temu i teraz. Dla władz to jest muzyka ekstremistyczna – zaznacza jedna z artystek” – to anonimowa wypowiedź jednego z chórzystów dla portalu polskieradio24.pl.\n(Fot. FB/ Volny Chor – Беларускі Дом у Варшаве)\nRąkowski przewodniczącym PO w powiecie. Nowa energia?\nJest propozycja likwidacji biletów jednorazowych i…\nBotaniczne ciekawostki Pabianic ZWiK Łukasz Stencel ZEC BSR l Waldemar Flajszer Antoni Hodak Florian Wlaźlak koronawirus SLD park Wolności Błazen Dariusz Cymerman Arkadiusz Jaksa


Eleganckie okulary przeciwsłoneczne - pracabiznes.com.pl - forum\nPost autor: wiosenka » 06 cze 2019, 23:58\nOkulary przeciwsłoneczne to idealny wybór jako prezent zwłaszcza teraz w upały na drogę do auta. Polecam zapoznać się z tą ofertą sklepu https://eyewear24.net/product-pol-31547 ... 42402.html bo mają duży wybór i atrakcyjne ceny. Każdy znajdzie coś dla siebie.\nPost autor: wiola.pik » 07 cze 2019, 8:23\nJa zazwyczaj okulary przeciwsłoneczne kupuję w sieciówkach typu Mohito czy Reserved\nPost autor: Kamka34 » 18 lut 2020, 17:15\nOkulary przeciwsłoneczne są przede wszystkim stylowym dodatkiem do stroju. Dlatego warto wybierać ciekawe rozwiązania, które dodadzą stylizacji charakteru. Mi bardzo spodobały się okulary z niebieskimi szkłami - https://sunholic.pl/kolekcja/frontpage/ ... smoke-blue, tym bardziej, że podobno kolor niebieski będzie hitem w tym sezonie\nPost autor: sendi » 22 lut 2020, 14:59\nJa wybrałam dla mojego męża eleganckie okulary przeciwsłoneczne takie jak tutaj https://iokulary.pl/product-pol-29070-O ... zacja.html . W super modnym kolorze, eleganckie pasujące do każdego ubioru o modnym kwadratowym kształcie.\nPost autor: fiola » 24 maja 2020, 17:15\nNadchodzi lato dlatego okulary przeciwsłoneczne przydadzą się na pewno. Na https://www.twojesoczewki.com/104-okula ... ne-ray-ban świetne można zamówić. Znam tą markę i mogę szczerze polecić. Okulary wyglądają korzystnie na każdej twarzy a są bardzo dobrej jakości.


nowoczesny portal dla kazdej z pan - badz z nami na biezaco! - artykul seo portal kobiecy - swiat kobiety naszym okiem - artykuly, ciekawostki, porady i wiele innych!\nTanie noclegi w Sopocie - ceny i lokalizacje kwatery prywatne w Sopocie Kwatery prywatne w Sopocie - przydatne adresy Sprawdzałeś oferty hoteli w całym Sopocie – odstraszały Cię wysokie ceny lub spartańskie warunki, nic straconego – kwatery prywatne Spanie u Bogdana oferują wysoki standard i wygodę w atrakcyjnych cenach. Do wynajęcia mamy kwatery znajdujące się w 5 apartamentach w całym Sopocie: 2 apartamenty na ul Mazowieckiej, po jednym na ul. Polnej, Pułaskiego i Helskiej. Branżą noclegową zajmujemy się od wielu lat, dzięki czemu nasze usługi świadczymy na najwyższym poziomie i w atrakcyjnych cenach. Zaufały nam setki turystów, dla których przygotowaliśmy ofertę specjalną – dowóz do apartamentu przy ul. Mazowieckiej 49, a także 15 doba GRATIS! U nas wypożyczysz leżak, koce na plażę, ręczniki i parawany. Możliwość wcześniejszej rezerwacji, a także pobytu jednodobowego – nasza ofertę dostosowujemy dla Ciebie. Postaw na sprawdzoną jakość, dobrą cenę i komfort – postaw na Bogdana!\nkursy elektryczne warszawa katalog-info opinie minimum 10 krotkich zdan opisujacych firme i strone w osobnych linijkach8-315\nhttps://oyalza.com/pl/2-sztuk-silownia-blok-do-jogi-eva-blok-piankowy-cegly-do-cwiczen-szkolenia-sprzet-kulturystyczny-pomocnicze-szkolenia/ https://maniolo.pl/2-sztuk-silownia-blok-do-jogi-eva-blok-piankowy-cegly-do-cwiczen-szkolenia-sprzet-kulturystyczny-pomocnicze-szkolenia/ fartuchy fryzjerskie damskie\nhttps://marketorio.pl/page/3645/ https://saleboom.pl/page/648/ https://shopinio.pl/page/93/ https://toporder.pl/page/93/


La Paz - Obszar Górski (Boliwia Górska) - przewodnik, wycieczki, wakacje - Boliwia.pl\nŚwiat Tysiąca Marzeń : Grupa TravelOne.pl > Boliwia.pl > Mapa i przewodnik: La Paz, Boliwia\nNa wakacje: La Paz, Boliwia\nPrzewodnik turystyczny: Boliwia > Obszar Górski (Boliwia Górska) > Region Andyjski > La Paz\nLa Paz, kosmopolityczna stolica, turystyczne miasto w Boliwii. La Paz jest najwyżej położoną stolicą świata. Wznosi się na 3600-4100 m n.p.m., co sprawia, że część turystów cierpi na chorobę wysokościową. Mnóstwo atrakcji turystycznych: muzea, budynki świeckie i sakralne. Także tutaj znajduje się spektakularne Jezioro Titicaca z dwoma wyspami Sol i Luna, na których znajdowały się najważniejsze ceremonialne ośrodki inkaskie. La Paz ma bogatą historię, zostało założone w XVI w. i początkowo było miejscem odpoczynku w drodze do Cusco i Potosí. Przez wieki jednak rozbudowywało się i zyskiwało na znaczeniu politycznym, ekonomicznym i administracyjnym. Dziś w mieście żyje ponad milion ludzi.\nwczasy La Paz\nWycieczki: La Paz, Boliwia\nLa Paz jest najwyżej położoną stolicą na świecie, 3600-4100 m n.p.m. w Andach Środkowych, u podnóża masywu wulkanicznego. La Paz wraz z pobliskim El Alto liczy sobie ponad milion mieszkańców. Latem w mieście jest 17-20˚C, jednak właśnie wtedy są największe opady. Natomiast, zimą jest bardzo sucho i słonecznie, a różnice temperatur znaczące ( od -5 do 20˚C).\nLa Paz powstało jako Nuestra Señora de La Paz i było trzecim miastem po Sucré i Potosí. Swą nazwą upamiętnia pokój po wojnie domowej między Gonzalo Pizarro a Blasco Nuñez Vela. Miasto zostało założone 20 października 1548 r. przez kapitana Alonso de Mendoza w Laja. Miało to być miejsce odpoczynku dla podróżników na drodze Potosí – Cusco. Jednak ze względu na niesprzyjający klimat miasto przeniesiono trzy dni później. La Paz było pod ścisłą kontrolą korony. Wszystkie decyzje dotyczące miasta podejmował król hiszpański. W 1809 r. wybuchło powstanie przeciw hiszpańskiej dominacji. Zostało ono jednak krwawo stłumione, a jego dowódcę, Pedra Domingo Murillę powieszono na głównym placu.\nAvenida 16 – aleja znana jest także jako El Prado. To największa i najbardziej malownicza ulica w mieście.\nKościół i Zakon św. Franciszka – powstały w 1549 r. z ciosanego kamienia. Świątynia została odbudowana w XVIII w., po wielkiej nawałnicy śnieżnej.\nPlaza Murillo – znany także jako Kilometr 0. Piękny plac w stolicy Boliwii, miejsce od którego mierzy się odległości kraju. Przy placu znajdują się wspaniałe budynki, na nim piękne rzeźby.\nKatedra w La Paz – piękna świątynia w stylu neoklasycznym z elementami barokowymi. Ołtarz katedry powstał z marmuru przywiezionego z Włoch.\nCasa del Marqués de Villa Verde "Museo de Etnografía y Folklore” – Muzeum Etnografii i Folkloru mieści się w budynku powstałego w latach 1776-1790. Można tu zobaczyć lokalne wyroby rękodzielnicze oraz stroje ludowe.\nMuseo Casa de Murillo – dom przywódcy rewolucji z 1809 r., Pedro Domingo Murillo. Budowla z początku XIX w. dziś jest ważnym zabytkiem narodowym. Można tu zobaczyć meble, tekstylia oraz sztukę z czasów kolonialnych.\nMuseo Costumbrista Juan de Vargas – to kolekcja ceramicznych lalek, które przedstawiają życie z początku XIX w. Tutaj także zobaczyć można stare zdjęcia miasta.\nMuseo Nacional de Arqueología – posiada w swych zbiorach kolekcję artefaktów kultuy Tihuacanaco.\nMuzeum Prekolumbijskich Metali Szlachetnych – zwane także Muzeum Złota posiada w swych zbiorach przepiękne wyroby ze złota, srebra i miedzi pochodzące z czasów prekolumbijskich.\nNarodowe Muzeum Sztuki – przy ulicy Comercio mieści się w pałacu z 1775 r. podziwiać tu można dzieła Melchora Pérez de Holguín oraz Mariny Núñez del Prado.\nPark Narodowy Cotopata – jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w Boliwii. Park powstał, by chronić lokalne gatunki niezwykłej przyrody. Zróżnicowany krajobraz zajmuje powierzchnię 40 tys. hektarów. W parku znajdują się też malownicze wioski zamieszkała przez ludność żyjącą z rolnictwa.\nEl Alto – niedaleko La Paz zamieszkałe jest głównie przez ludność, która uciekła ze wsi, by mieć lepsze życie w mieście.\nCoroico – turystyczne miasto położone wśród zielonych, tropikalnych dolin, w mesecie. Miasteczko stanowi świetną bazę wypadową do zwiedzania okolicy.\nJezioro Titicaca – najwyżej na świecie położone jezioro, po którym można żeglować. Jezioro położone na granicy Boliwii i Peru to jedno z najciekawszych miejsc na kontynencie.\nIsla del Sol – wyspa na Jeziorze Titicaca jest jednym z najważniejszych zabytków naturalnych i kulturalnych na świecie. Przed konkwistą znajdował się tu ważny ośrodek religijny Inków.\nIsla de la Luna – na Jeziorze Titicaca była ważnym ośrodkiem religijnym inkaskiej kultury. Wyspa otoczona jest przejrzystymi wodami.\nIslas de los Uros – pływające wyspy Uru to niezwykle ciekawe miejsce. Wyspy i domy na nich zostały stworzone z lokalnej trzciny, a plemię Uru żyje, pracuje, wychowuje dzieci w takich warunkach.\nSalar de Uyuni – ogromna solna pustynia, w pobliżu której znajduje się kilka wulkanów, górnicze miasteczko Uyuni. Na pustyni znajdują się liczne wyspy, wśród których najciekawsza jest Isla del Pescado oraz wyspy pokryte kaktusami.\nTihuanaco – stanowisko archeologiczne, dawne centrum kultury o tej samej nazwie. Architektura miasta charakteryzuje się płaskorzeźbami, stelami i wielkimi blokami skalnymi. Ten największy, położony na 3800 m n.p.m. ośrodek kultury andyjskiej wpisany jest na listę światowego dziedzictwa UNESCO.\nPotosí – miasto związane z gorączką złota w Boliwii wpisane zostało na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do dziś panuje tu tajemniczy klimat.\nDolina Księżycowa – niezwykle interesujące miejsce stworzone przez naturę znajduje się w głębi wąwozu rzeki Choauyeapu. Te fascynujące kształty skał osadowych powstały dzięki erozji.\nKanion Duende – jedno z najpiękniejszych miejsc w Boliwii. Skalne formacje, czerwony krajobraz, sukulenty. To miejsce przyciąga miłośników przygód.\nWulkan Sajama – wygasły wulkan położony w Parku Narodowym Sajama to piękny szczyt mierzący 6542 m, wiecznie pokryty śniegiem.\nJezioro Titicaca to idealne miejsce dla żeglarzy.\nRestauracje serwujące danie kuchni lokalnej oraz międzynarodowej. Do wyboru są małe lub bardziej ekskluzywne knajpki i restauracje. Skosztować warto charo – zupy ze skrobi, jagnięciny, baraniny, cebuli, marchewki, bobu; plato paceño danie z kolb kukurydzy, zielonej fasolki, ziemniaków i specjalnego rodzaju sera, queso humacha i jakhonta.\nLa Paz nie jest znane ze swych sklepów czy centrów handlowych. Osoby chcące wybrać się na zakupy znajdą tu jednak sklepy z odzieżą, biżuterią czy rękodziełem.\nTuryści mogą spędzić czas w knajpkach i barach z klimatem i ciekawą atmosferą. Warto pamiętać o tym, że w Boliwii trudno dostać zimne piwo. W La Paz znajduje się wiele bardzo oryginalnych klubów i dyskotek, gdzie szaleć można do białego rana. W knajpach grana jest różna muzyka: folklorystyczne lub typowo nowoczesne rytmy, przy muzyce na żywo etc.\nLa Paz - mapa Boliwii\nMapy: Boliwia > Obszar Górski (Boliwia Górska) > Region Andyjski > La Paz\nzach. słońca: 18:56\nopady: 19.2 mm\nBoliwia wycieczki: oferty wczasów Region Andyjski


Raport spalania Chevrolet Cruze I Sedan 1.8 16V DOHC 141 KM 104 kW - zużycie paliwa • AutoCentrum.pl\n1.8 16V DOHC 141 KM 104 kW\nRaporty zużycia paliwa Chevrolet Cruze I Sedan\npb - zużycie paliwa dla silnika 1.8 16V DOHC 141KM 104kW (w l/100km)\nMinimalne średnie zużycie paliwa: 8.0\nlpg - zużycie paliwa dla silnika 1.8 16V DOHC 141KM 104kW (w l/100km)\nMinimalne średnie zużycie paliwa: 8.7\nMinimalne zużycie paliwa przy oszczędnej jeździe: 7.7\nCzytając te opinie trochę się przeraziłem tym spalaniem. Jednak w praktyce wygląda to nie najgorzej. W trasie przy włączonym tempomacie przy 100-110 km/h spokojnie 6L, w mieście 8L bez szaleństw ale też nie jak emeryt. Ogólnie rzecz biorąc przy tym silniku uzyskanie takiego wyniku uważam za dobry rezultat. Wyciszenie spoko, stabilność auta w zakrętach rewelacyjna :)\n~`300-400 km na jednej butli to bajka (tylko w trasie). W mieście koszty paliwa rosną,ale i tak to nic w porównaniu z nowoczesnymi turbobenzynami. Jak na 1.8 litra super ekonomiczny. Olej,filtry , płyny - castrol, mobil , dot4 itd mozna kupić w każdym sklepie motoryzacyjnym wiec nie ma jakiejś drożyzny. Nie miałem żadnej poważniejszej awarii wiec nie wiem jak z innymi częściami.\nWraz z upływem kilometrów spalanie spadło i się ustabilizowało. Przy przebiegu 3000km spalanie w mieście wynosiło około 10-11,5l / 100km. Teraz przy przebiegu 24000km wynosi 8,4-10,5l/100km. W trasie minimalne spalanie jakie udało mi się osiągnąć przy bardzo spokojnej jeździe to 5,9l/100, jednak normalnie trzeba się liczyć 7-8 litrów w trasie i 10 w mieście przy włączonej klimie.\nPrzeciętne spalanie LPG niezależnie od pory roku przy jeździe po mieście oraz na autostradach przy prędkości max 140 km/h oscyluje w granicy 10 l/100km\nśrednie spalanie z komputera 7,3 l/100km\nPrzebieg samochodu 33 tys. Jak widać spalanie ma się nijak do wartości podawanych przez producenta.Nie chcę umieszczać kryptoreklamy ale najlepiej lać do baku paliwo tego koncernu z orłem ,chodzi o paliwo z "v" w nazwie.Kosztuje nieco więcej ale spalanie to rekompensuje z nadwyżką.\nSporo pali, ale porównując z konkurencją np skodą octavią 1.6 wypada dobrze.\nKatalog nowych Chevrolet Cruze I Sedan 1.8 16V DOHC 141 KM 104 kW


Siergiej Zawjałow – Wikipedia, wolna encyklopedia\nSiergiej Zawjałow (Сергей Александрович Завьялов, ur. 18 maja 1958 w Carskim Siole, wówczas miasto Puszkin) – poeta, eseista i tłumacz rosyjski.\nUkończył wydział filologiczny uniwersytetu w Leningradzie. Wykładał język starogrecki, łacinę, literaturę antyczną i literaturę rosyjską na wyższych uczelniach (Uniwersytet, Institut inostrannych jazykow) Petersburga,. W latach osiemdziesiątych publikował wiersze w samizdatowych czasopismach “Czasy”, “Obwodnyj kanał”, “Priedłog”, “Mitin żurnał”, “Sumierki”. Członek kolegium redakcyjnego internetowego pisma “TextOnly”. Był też członkiem międzynarodowej rady festiwalu Jesień Poetów w Druskienikach i Wilnie. Drukował w wielu rosyjskich periodykach literackich i almanachach. Od 2004 mieszka poza granicami Rosji, najpierw w Finlandii, potem w Szwajcarii, pracował na Uniwersytecie w Helsinkach.\nOtrzymał nagrodę poetycką Tieniera (1999). Nominowany był do prestiżowej nagrody Andrieja Biełego (2002), a w 2015 ją zdobył.\nWydał tomy wierszy Ody i epody (Sankt Petersburg 1994, Boriej-Art.) i Mielika (Melika, Moskwa 1998, “ARGO-RISK”) oraz zbiór zatytułowany również Mielika (Moskwa 2003, Nowoje litieraturnoje obozrienije). W 2010 w Moskwie (Nowoje litieraturnoje obozrienije) wyszedł tom Rieczi, a w 2015 tom kolejny, Sowietskije kantaty, z który poeta otrzymał cenioną niezależną Nagrodę Andrieja Biełego. W 2018 nakładem wydawnictwa Nowoje litieraturnoje obozreienije ukazały się poezje zebrane Zawjałowa: Stichotworienija i poemy 1993–2017.\nWybory jego wierszy ukazały się po szwedzku oraz fińsku (tom dwujężyczny МЕЛИКА/MELIKA, Helsinki 2007). Jego poezje tłumaczone były też na litewski.\nŚwiadom rozsypywania się w ruinę zmurszałego tradycyjnego rosyjskiego sylabotonizmu (o czym pisze w posłowiu do drugiego tomu swych utworów poetyckich), stara się eksperymentować z wierszem wolnym, także wierszem wolnym nawiązującym do miar i form antycznych i do wiersza sylabicznego. Ostatnio zwrócił się ku poematowi prozą. Będąc eksperymentatorem i poszukiwaczem nowych rozwiązań (kontynuuje przede wszystkim linię eksperymentów moskiewskiego konceptualizmu), jest też Zawjałow poetą kultury, erudytą głęboko zanurzonym w tradycji własnej poezji, piśmiennictwa antycznego, a także klasycznych literatur Wschodu (hebrajskiej, arabskiej, perskiej). Nawiązuje również do kultury Mordwinów, niedużego narodu bliskiego mu z powodu łączących go z nim więzów krwi.\nTłumaczył i parafrazował lirykę Horacego. Tłumaczy też z francuskiego, ukraińskiego i polskiego, jak również z języków ugro-fińskich. Ogłosił w swoim przekładzie tom wierszy wybranych współczesnego poety litewskiego, Eugenijusa Ališanki (Boża kost’, Sankt Petersburg 2002 “Symposium”).\nW Polsce jego wiersze drukowały pisma „Tygiel Kultury”, „Migotania, Przejaśnienia” i "Gościniec Sztuki". Ukazały się one również w antologii Warszawskie skrzyżowanie (Warszawa 2007). Jego polskim tłumaczem jest Leszek Engelking.\nISNI: 0000 0001 0916 7921\nOstatnio edytowano 19 sie 2019 o 17:23


Rekordowa liczba aktywnych zawodowo | Badanie Ekonomiczne Ludności\nRekordowa liczba aktywnych zawodowo\nPolacy chętnie pracują lub szukają pracy - odsetek takich osób w wieku produkcyjnym jest dziś najwyższy przynajmniej od 1998 r. Nasze społeczeństwo się jednak starzeje, dlatego liczba osób na rynku pracy nie daje powodów do zadowolenia.\nZ Badania Ekonomicznego Ludności (BAEL) autorstwa GUS wynika, że aktywnych zawodowo w II kwartale br. było 69,7% osób w wieku 15-64 lat. Współczynnikiem aktywności zawodowej określa się odsetek osób pracujących czy też poszukujących pracy w konkretnej grupie. Prawie 3 na 4 (74,7%) Polaków w wieku od 20 do 64 lat jest aktywnych zawodowo. W grupie 25-64 lat wskaźnik sięgnął 76,3%. Oba odczyty są najlepsze od 1998 r.\nCzy 500+ sprawia, że kobiety wycofują się z rynku pracy ?\nStale trwa dyskusja na temat tego, czy rządowy program powoduje ospałość w życiu zawodowym kobiet. Na początku wprowadzenia 500+ dyskutowano o tym, że kobiety mogą nagminnie rezygnować z pracy. Dziś jednak mówi się o innych czynnikach, które ograniczają "efekt 500+". W Pulsie Dnia, Iga Magda, wiceprezes Instytutu Badań Strukturalnych, komentowała, że “aktywność zawodowa kobiet jest zauważalnie niższa, ale negatywny wpływ programu "Rodzina 500+" łagodzą pozytywne tendencje na rynku pracy”.\nRządowe wsparcie otrzymuje każde drugie i kolejne dziecko. Wyjątkiem jest też pierwsze, o ile w rodzinie dochód netto na głowę nie przekracza 800 zł. Dziś, średni wiek kobiety w momencie urodzenia pierwszego dziecka wynosi około 28 lat, natomiast mediana wieku rodzących kobiet zbliża się już do trzydziestki.\nOdsetek aktywnych zawodowo wśród kobiet w przedziale 20-24 lata oraz 35-39 lat przekroczył już wartości sprzed wprowadzenia programu. Od 2014 r. w grupie 40-44 obserwujemy stopniowy spadek, jednak w II kw. br. aktywność zawodowa wzrosła – z 79,9%. do 81,4%. Wzrost odnotowała także grupa kobiet w wieku 25-29 i 30-34 lat.\nZ drugiej strony, wahania o 1-2 punkt procentowy nie są czymś nowym. Wśród kobiet, które raczej nie otrzymują świadczenia 500+, aktywność jest rekordowo wysoka, dlatego też widać, że część pobierających pieniędze, została po prostu zniechęcona do pracy.\nCzy mamy powody do zadowolenia ?\nChociaż odsetek aktywnych zawodowo cieszy, to w związku ze starzeniem się społeczeństwa spada liczba osób w wieku produkcyjnym. To niweluje pozytywny wzrost współczynnika aktywności zawodowej.\n17,2 mln Polaków w wieku 15-74 jest aktywnych zawodowo. To mniej niż w wielu poprzednich latach. Co więcej, dane nie obejmują jeszcze powrotu do poprzedniego wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet i 65 dla mężczyzn). Liczba emerytów będzie rosła, a liczba utrzymujących ich ze składek pracowników będzie maleć.


Rafał Zakrzewski zajmie stanowisko prezesa w Digitree Group | Interaktywnie.com\nRafał Zakrzewski, fot. Digitree Group\nRafał Zakrzewski zastąpi od sierpnia 2020 roku Dariusza Piekarskiego, który z końcem kwietnia złożył rezygnację z funkcji prezesa zarządu Digitree Group. Nowy prezes chce wykorzystać swoje doświadczenie do rozwoju Grupy jako całości, początkowo poprzez budowanie synergii w ramach portfolio usług i jego rozwoju, a następnie poprzez umiędzynarodowienie działalności. Wcześniej firma była znana pod nazwą Sare.\nRada Nadzorcza Digitree Group 8 maja 2020 roku podjęła decyzję o powołaniu z dniem 1 sierpnia 2020 roku nowego prezesa zarządu spółki, Rafała Zakrzewskiego. Powierzenie stanowiska wchodzi w życie w drugiej połowie roku, jednak przyszły prezes zadeklarował chęć wcześniejszego wdrażania się w zagadnienia dotyczące działalności spółki i przejmowania zadań od byłego prezesa w okresie przejściowym.\nKariera zawodowa i doświadczenie\n- Digitree Group operuje w bardzo atrakcyjnym segmencie rynku, a podjęte wcześniej działania, takie jak akwizycje Fast White Cat oraz Sales Intelligence, stworzyły fundamenty dla rozwoju Grupy oraz dalszej integracji usług parasolowych dla e-commerce. Rynek w Polsce rozwija się dynamicznie, uważam jednak, że podobnie jak w przypadku Niemiec czy Wielkiej Brytanii, wzrost penetracji e-commerce doprowadzi do skokowego rozwoju segmentu usług optymalizujących każdy aspekt działania w branży. Ta sytuacja tworzy możliwości dla Digitree Group. Grupa już w tej chwili oferuje kompleksowe usługi w tym zakresie, a w przyszłości ma szansę integrować kolejne elementy mix-u e-commerce dostarczając realną wartość swoim klientom. Mam nadzieję, że moja osoba i moje doświadczenia będą kolejnym impulsem rozwoju całości Grupy, zarówno na poziomie jej produktów, jak również, z czasem, zasięgu geograficznego ich dystrybucji – komentuje Rafał Zakrzewski.\nPo rezygnacji Dariusza Piekarskiego w dniu 30 kwietnia 2020 roku w skład zarządu Digitree Group wchodzą obecnie Przemysław Marcol, odpowiedzialny za sprawy korporacyjne oraz Wiktor Mazur, nadzorujący politykę produktową Grupy i integrację wspólnej oferty usług. Dwuosobowy skład zarządu pozwoli na dalsze sprawne funkcjonowanie spółki i Grupy do czasu przejęcia obowiązków prezesa przez Rafała Zakrzewskiego.\nByły prezes, Dariusz Piekarski, ze względu na rozpoczęte projekty zadeklarował chęć dalszej współpracy z Grupą oraz przekazanie najważniejszych spraw i zagadnień swojemu następcy. Pozwoli to na płynne przejście i modyfikację składu zarządu bez jakichkolwiek zmian odczuwanych dla zespołu pracowników czy klientów Digitree Group.\nDigitree Group, Rafał Zakrzewski, sare


Ponad 11 tys. zawodników biegło w 12. PKO Poznań Półmaratonie. Wśród nich kilkaset studentek i studentów, pracowniczek i pracowników oraz absolwentek i absolwentów, którzy wystartowali w kategoriach: student i doktorant; pracownik; absolwent lub przyjaciel Uniwersytetu Poznańskiego.\nUdział w biegu jest okazją, aby "na sportowo" uczestniczyć w obchodach Jubileuszu 100-lecia Uniwersytetu Poznańskiego. Impreza wpisuje się w cykl wydarzeń, których kulminację zaplanowano na maj 2019 roku.\nDla symbolicznego uczczenia 100-lecia Uniwersytetu Poznańskiego społeczność akademicka stworzyła specjalne grupy rekonstrukcyjne, które odwołują się do istotnych wydarzeń historycznych Polski. Jednocześnie grupy te, a także organizacje studenckie wspierają i kibicują zawodnikom 12. PKO Poznań Półmaratonu.\nCzytaj także:Półmaraton 100-lecia już w niedzielę\nUtrwalając na zdjęciach lub filmikach historyczną oprawę Półmaratonu 100-lecia UP oraz 12. PKO Poznań Półmaratonu każdy może dołożyć swoją cegiełkę do uczczenia jubileuszu. Osoby, które swoimi pamiątkami będą dzieliły się w mediach społecznościowych, zachęcamy do oznaczenia ich hasztagami: #Półmaraton100-leciaUP, #100-lecieUP lub #PoznanPolmaraton. Pozwoli to na wspólne stworzenie elektronicznego albumu z historycznego biegu.\nZwycięzcą 12. PKO Półmaraton został Sijiyas Misganow Abate, który ukończył bieg z czasem 1:02:27. Natomiast triumfatorów w każdej z uniwersyteckich kategorii poznamy podczas Gali Sportu, którą zaplanowano na 8 maja 2019 r.\nProf. Thuat Nguyen Chi. Wietnam potrzebuje Wokulskiego\nProf. Sławomir Cerbin. Im cieplej tym bardziej świat choruje\nProf. Andrzej Wiśniewski. W gąszczu pytań\nRadarem w rasizm i ksenofobię


"Żywe pomniki" na ul. Kanoniczej w Krakowie przypomniały o Kantorze! :: Magazyn :: RMF FM\n"Żywe pomniki" na ul. Kanoniczej w Krakowie przypomniały o Kantorze!\n8 grudnia 2017, 14:03\nhappy #LoveTheatreDay 2017 #tadeuszkantor #wielopolewielopole #theatreofdeath #zerotheatre #polishtheatre\nA post shared by Bad New Days (@badnewdays) on Nov 15, 2017 at 1:33pm PST\nPokaz "Żywe pomniki" zainicjowali współpracownicy Kantora. Jak co roku, w "żywe pomniki" wcielili się dawni aktorzy teatru Cricot 2: bracia bliźniacy Lesław i Wacław Janiccy odegrali postacie Dwóch Chasydów, a Jan Książek - Wiecznego Wędrowca. Ukazane sceny - Dwóch Chasydów z deską ostatniego ratunku oraz obłożonego tobołami Żyda Wiecznego Wędrowca - pochodzą z przedstawień Kantora "Kurka wodna" i "Nigdy już tu nie powrócę". Zastygłych w bezruchu bohaterów, jak co roku, przyszli obejrzeć krakowianie. Widowisko przed historyczną siedzibą teatru Cricot 2 zainteresowało także turystów. W tym roku pogoda dopisała - było stosunkowo ciepło, bezwietrznie, bezdeszczowo. Ale bywały lata, kiedy aktorzy i publiczność musieli stać na siarczystym mrozie.\nDzisiaj 27. #nigdy #nie #umieraj #przed #premiera #tadeuszkantor\nA post shared by Weronika Makowska (@weronika.makowska) on Dec 8, 2017 at 12:15am PST\nPrzy ul. Kanoniczej 5 jeszcze 2,5 roku temu mieściła się Cricoteka. W 2014 r. Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora rozpoczął działalność w nowej siedzibie, przy ul. Nadwiślańskiej. "Żywe pomniki" jednak nadal wystawiane są właśnie przed kamienicą na Kanoniczej. Tadeusz Kantor, jeden z najwybitniejszych artystów w Polsce i na świecie, założyciel słynnej grupy teatralnej Cricot 2, zmarł nagle na atak serca w 1990 r. w Krakowie. Niedługo przed śmiercią włoski krytyk Remo Binosi zadał mu pytanie: "Co pozostanie z tak specyficznego, autorskiego teatru po śmierci jego twórcy?". Kantor odpowiedział: "Ciało będzie żałosną garstką prochu, ale nie idea. Idea nie ginie. Idea ma moc zmartwychwstania. To moje głębokie przekonanie. Idea odrodzi się zawsze".\n#morekantor #tadeuszkantor #polishtheatre #theatreofdeath #emballage #autonomoustheatre\nA post shared by Bad New Days (@badnewdays) on Nov 23, 2017 at 8:21pm PST\nTagi: Tadeusz Kantor, Cricot 2, Żywe pomniki, rocznica śmierci


Niedzielny mecz PSŻ Poznań z Wilkami Krosno został przełożony na czerwiec. Powód: niekorzystne prognozy pogody | Nowiny\nNiedzielny mecz PSŻ Poznań z Wilkami Krosno został przełożony na czerwiec. Powód: niekorzystne prognozy pogody\nTo już drugi mecz z rzędu Wilków Krosno przełożony przez pogodę Wilki Krosno\nZaplanowany na tę niedzielę mecz o mistrzostwo 2. ligi pomiędzy Power Duck Iveston PSŻ Poznań i Wilkami Krosno został przełożony na 29 czerwca.\nNie odbędzie się zaplanowane na tę niedzielę 5 maja 2019 roku wyjazdowe spotkanie krośnieńskiej drużyny z Power Duck Iveston PSŻ. Z powodu niekorzystnych prognoz atmosferycznych w Poznaniu spotkanie zostało odwołane i przełożone na sobotę 29 czerwca. Żużlowa centrala zaakceptowała ustalenia obu klubów, które nie chcą ponosić wysokich kosztów.\nTak więc w 2 lidze nie odbędzie się w ten weekend żaden pojedynek. Z powodu złych prognoz pogody odwołano spotkanie OK Bedmet Kolejarza Opole - Speedway Wanda Kraków. Ze względu na trudną sytuację Polonii Piła przełożony został jej mecz z ZOOleszcz Polonią Bydgoszcz.\nNajbliższy mecz Wilków to konfrontacja z ZOOleszcz Polonią Bydgoszcz. To spotkanie odbędzie się w przyszłą niedzielę 12 maja 2019 roku o godz. 17. na torze przy Legionów w Krośnie.


Flokulatory magnetyczne do przemysłu hutniczego i węglowego\nFlokulatory magnetyczne do przemysłu hutniczego i węglowego Eriez pomagają w oddzielaniu drobnych cząstek magnetycznych od cieczy i zawiesin. Stosowane szeroko w przemyśle hutniczym i węglowym do przyspieszania osadzania się drobnych cząstek magnetycznych w zawiesinach rud i zawiesinach z ciężkich mediów, znajdują nowe zastosowanie w przemyśle stalowym i innych gałęziach przemysłu do gromadzenia drobnych zanieczyszczeń magnetycznych w wodzie hartowanej, olejach chłodzących itp.\nFlokulatory magnetyczne do przemysłu hutniczego i węglowego – Cechy charakterystyczne:\nmożliwość instalacji w rurociągach 4 ”- 24”\nmontaż na podłodze, ścianie lub suficie\nprzepływ pionowy lub poziomy\nbrak ruchomych części, które mogłyby ulec zużyciu\nminimalna wymagana konserwacja\nFlokulacja występuje, gdy przez pole magnetyczne przechodzi zawiesina lub ciecz zawierająca cząstki magnetyczne. Drobne cząstki zostają namagnesowane i przyciągają się, tworząc większe cząstki lub „kłaczki”. Te większe cząstki są mniej podatne na turbulencje przepływu i mają wystarczającą masę, aby powodować, że osiadają one z zawiesiny z dużo większą szybkością niż pojedyncze nieflokulowane cząstki.\nZaprojektowane dla konkretnych zastosowań\nFlokulator magnetyczny można zaprojektować do dowolnego konkretnego zastosowania. Zmienne projektowe obejmują siłę pola magnetycznego, czas retencji w polu magnetycznym i całkowity rozmiar flokulatora. Funkcje te umożliwiają instalację na istniejących rurociągach, a także nowych aplikacjach.


M28 dostarczony do Ekwadoru - MILMAG\nHome / Defence & Space / Uzbrojenie / M28 dostarczony do Ekwadoru\nSikorsky dostarczył wyprodukowany w zakładach PZL Mielec samolot transportowy M28 Skytruck dla wojsk lądowych Ekwadoru.\n10 września, należący do koncernu Lockheed Martin, Sikorsky dostarczył wyprodukowany w zakładach PZL Mielec samolot transportowy M28 Skytruck dla wojsk lądowych Ekwadoru. Samolot odbył lot transatlantycki z Polski.\nSamolot M28 Skytruck w malowaniu fabrycznym PZL Mielec wylądował po przebyciu łącznie 13 500 km w bazie w miejscowości Shell/San Pablo de Mera. /Zdjęcie: Lockheed Martin\nSamolot został dostarczony w pięć miesięcy od podpisania umowy 18 kwietnia. Wojska Lądowe Ekwadoru (Ejército Ecuatoriano) potrzebowały dwusilnikowego, turbośmigłowego samolotu transportowego do działań prowadzonych w różnych warunkach klimatycznych i trudnych warunkach startu i lądowania. Zapotrzebowanie pojawiło się po katastrofie lekkiego samolotu transportowego IAI 201 Arava 15 marca 2016, w wyniku której zginęła 3-osobowa załoga i 19 skoczków spadochronowych z 9. Brygady Specjalnej 9-BFE (Brigada de Fuerzas Especiales No.9 Patria) (M28 Skytruck dla Ekwadoru, 2018-04-20).\nZgodnie z umową, zakłady PZL Mielec przeprowadziły szkolenie pilotów ekwadorskich i obsługi technicznej, ale operację przebazowania przeprowadziła polska załoga. Samolot wystartował z Polski, wykonując lot nad Islandią, Grenlandią, Oceanem Atlantyckim, Kanadą, USA i Ameryką Środkową. M28 Skytruck po kilku międzylądowaniach i 13 500 km lotu, zakończył podróż w bazie lotniczej Shell/San Pablo de Mera, gdzie stacjonuje 44. Grupa lotnicza wojsk lądowych GAE-44 (Grupo Aero del Ejercito No. 44 Pastaza).\nNa świecie jest obecnie w użytku 90 samolotów M28, które powstały w oparciu o radzieckie An-28. Jeszcze w 2018 dwa samoloty o oznaczeniu C-145A zostaną podarowane Estonii z nadwyżek USAF w ramach programu Excess Defence Articles (EDA). Samoloty otrzyma w ten sposób także Kostaryka (3), Kenia (3) i Nepal (2).\nZ siedemnastu samolotów, w służbie USAF pozostało tylko pięć. Jednak Dowództwo Transportowe (USTRANSCOM) ogłosiło na początku maja 2018 przetarg na lotnicze środki ewakuacji i transportu medycznego dla jednostek specjalnych działających w Jemenie. Według komentatorów, duże szanse na wybór ma M28 Skytruck. Wcześniej dwa egzemplarze wypożyczyły niemieckie wojska lotnicze Luftwaffe z myślą o szkoleniu skoczków spadochronowych (PGZ kupuje Zakład Napędów Lotniczych, 2018-09-03).\nW 2014 trzy samoloty trafiły do Jordanii, natomiast w 2011 jeden dotarł do Wietnamu. Największym użytkownikiem, poza Siłami Zbrojnymi RP i Strażą Graniczną (łącznie 42 samoloty), jest Wenezuela, która użytkuje ich 25. Wśród cywilnych użytkowników są spółka JAGS Aviation Guyana z Gujany (1), Narodowa Policja Indonezyjska (4), amerykańska korporacja Sierra Nevada (4) i Departament Bezpieczeństwa Publicznego stanu Arizona (2) (Samoloty dla Straży Granicznej, 2018-06-27).\nEjército Ecuatoriano dysponują obecnie flotą złożoną z pojedynczego, lekkiego samolotu transportowego Pilatus PC-6 Porter, trzech Maule M-7-235 Super Rocket i czterech IAI Arava, a także dwóch cięższych C-212-400 Aviocar i dwóch CASA CN-235.