Urbanizacja [łac.], jest to proces społeczny i kulturowy wyrażający się w rozwoju miast, wzroście ich liczby, powiększaniu obszarów miejskich, udziału ludności miejskiej w całości zaludnienia, oraz zwiększająca się wciąż jej liczba. Jedną z przyczyn coraz szerszej urbanizacji społeczeństw jest wzrost znaczenia pozarolniczych form aktywności gospodarczej, które uatrakcyjniają rynek pracy.\nNajbardziej zurbanizowane kraje to: Europa, gdzie wymienić można takie państwa, jak Belgia, Holandia, Niemcy, Wielka Brytania, Australia, Ameryka Południowa, a w niej Urugwaj, Wenezuela i Argentyna, oraz Ameryka Północna – USA i Kanada.\nNajmniej zurbanizowanymi krajami są kraje Afryki (Burundi i Rwanda) i kraje Azji Południowej na czele z Bhutanem.\nW Polsce współczynnik urbanizacji wynosi 61%, gdzie w Ameryce Południowej wynosi on 90%, w w/w krajach Europy ponad 80%, a w krajach Afryki ( np. w Etiopii) wynosi on 13%. Wskazuje to na tendencję zniżkową.\nUrbanizację możemy rozdzielić na cztery płaszczyzny:\nUrbanizacja demograficzna -gdzie zauważalne jest zjawisko migracji ludzi ze wsi do miast, jest to zwiększenie się liczby ludności w miastach.\nUrbanizacja przestrzenna - polegająca na rozrastaniu się obszarów przeznaczonych na tworzenie miast, rozrastaniu się już istniejących i powiększaniu ich pojemności, przez np. zagęszczanie zabudowy.\nUrbanizacja ekonomiczna – jest to stały wzrost liczby ludności pracującej w zawodach (poza rolnictwem), oraz stałe rozgraniczenie ekonomiczne ludności miejskiej i zajmującej się rolnictwem.\nUrbanizacja społeczna – jest to przyswajanie miejskiego stylu życia oraz przenikanie miejskich wzorców (kulturowych, społecznych, ekonomicznych) na wsie.\nJedną z form hamujących ciągły wzrost zagęszczenia się ludności, jest deglomeracja.\nWyróżniamy jej dwa typy: bierną – tj. przenoszone zostają zakłady pracy poza aglomerację i czynną – tj. niedopuszczanie do powstawania nowych zakładów pracy na terenie aglomeracji.\nZachodzi ona przede wszystkim w miastach silnie z urbanizowanych, gdzie rozszerzają się tereny przeznaczone pod budownictwo daleko od terenów już zurbanizowanych.\nUrbanizacja wstępna – charakteryzuje się zwiększeniem liczby ludności w miastach, szczególnie w obszarach centralnych. Powodem zwiększania się jej jest rozwój w centrach przemysłu i usług.\nSuburbanizacja – charakteryzuje się dużym napływem liczby ludności wiejskiej do miast, zaludniającej przedmieścia. Istnieje tutaj zjawisko powstawania tzw. slumsów, ale nie tylko, gdyż możemy zaobserwować także przenoszenie się ludności bogatej z centrum miast na przedmieścia, w celach poprawienia sobie warunków bytu z punktu widzenia ekologii, czy komunikacji transportowej.\nDezurbinacja – charakteryzuje się wyrównywaniem społeczności w obrębie miasta i przedmieść. Jego konsekwencją jest tzw. „kryzys śródmieścia”, czyli wyludnienie centrum miasta, na rzecz zamieszkania na jego obrzeżach oraz powstawania ośrodków przemysłowych pod miastem. Jest to etap charakterystyczny dla większości miast europejskich.\nReurbanizacja – charakteryzuje się rozrostem terenów podmiejskich, często też następuje „odrodzenie śródmieścia”. Tą końcową fazę urbanizacji możemy obserwować dziś na terenie Stanów Zjednoczonych, Japonii.\nSemiurbanizacja – jest to proces umiastowienia wsi. Wieś poddana takiemu procesowi zaczyna przypominać miasto pod względem społeczno – bytowym. Podnosi się poziom życia jej mieszkańców.\nUrbanizacja w społeczeństwie:\nProcesy urbanizacji na świecie nie występują jednorodnie.\nW krajach wysoko rozwiniętych występuje obecnie zjawisko niżu demograficznego, przez co w wśród ludności miejskiej występuje zaniżenie przyrostu naturalnego.\nPrzez rozwój techniki, przemysłu samochodowego, przeludnienie miast etc., ludność miejska na nowo zasiedla wsie. Natomiast kraje słabo rozwinięte od lat borykają się z problemem przeludnienia wsi, prowadzącym do poszukiwania ‘lepszego życia’ w miastach.\nZbyt żywiołowe migracje powodują wzrost bezrobocia włącznie z narastaniem konfliktów i napięć społecznych. Dochodzi do rozrastania się tzw. slumsów- dzielnic biedy i patologii, skupiających ogromne liczby ludności danych miast. Obserwować możemy je szczególnie w Ameryce Południowej i Łacińskiej. Rodzi się z tego już nie tylko problem przeludnienia w ‘biednych dzielnicach’, ale także takie problemy, jak ogromny wzrost przestępczości, kradzieże, wymuszenia, porwania, zabójstwa. Jest to zdecydowanie bardzo poważny problem, z którym nie jest łatwo sobie poradzić, a problem przeludnienia i pauperyzacji tych środowisk nie jest możliwy do natychmiastowego rozwiązania. Potrzeba dużo czasu, by znaleźć odpowiednie miejsce dla poprawy bytu takich mieszkańców, by ofiarować im warunki prowadzące do rozwoju, kształcenia się i zniwelować patologię, która jest „przykładnie” przekazywana z pokolenia na pokolenie.\nTypy zespołów miejskich\nUrbanizacja prowadzi do kształtowania się wielko-przestrzennych układów - zespołów miast zwanych aglomeracjami o różnych formach takich jak na przykład konurbacja, megalopolis, zespoły metropolitalne.\nAglomeracja monocentryczna – miasta, spośród których jedno odgrywa dominującą rolę (Warszawa, Paryż)\nKonurbacja – na obszarach eksploatacji surowców mineralnych, rozrastanie się i łączenie osiedli górniczych. Istnieją tu obok siebie miasta równorzędne pod względem wielkości i znaczenia gospodarczego. (Górny Śląsk, Zagłębie Ruhry)\nZespoły metropolitalne – w krajach wysoko rozwiniętych\nNastępuje tu systematyczny rozwój terytorialny aglomeracji, który doprowadza do powstania wielkich stref zurbanizowanych ( regionów metropolitalnych). Strefy podmiejskie poszczególnych zespołów połączyły się ze sobą tworząc megalopolis (tzw. „supermiasto”). Na przykładzie USA: doszło do połączenia kilkunastu regionów metropolitarnych m.in.: Nowego Yorku, Filadelfii, Bostonu, Waszyngtonu. Dominują tu strefy (skupiają łącznie ponad 2/3 ogółu mieszkańców).\nDo największych miast świata należą:\nMiasta pełnią ważną rolę w życiu i rozbudowie kraju, pełnią one wiele ważnych dla kraju funkcji, m.in.: kulturalną (teatry, muzea, galerie), naukową (wyższe uczelnie), przemysłową (zakłady przemysłu lekkiego i ciężkiego), polityczną (siedziby władz państwowych i urzędy) czy militarną (jednostki wojskowe, ośrodki przygotowawcze)\nKraje wysoko, a kraje nisko rozwinięte\nKraje świata są ogromnie zróżnicowane pod względem ich zurbanizowania. Miernikiem urbanizacji, poziomu gospodarczego są wielkość PKB (wielkość dochodu narodowego) na jednego mieszkańca, struktura zawodowa ludności, produkcja i zużycie energii elektrycznej, poziom rozwoju gałęzi przemysłowych, udział kraju w międzynarodowej wymianie handlowej, oraz poziom wykształcenia społeczeństwa.\nWyznacza się dwa (właściwie trzy) poziomy rozwoju państwowego:\nkraje wysoko rozwinięte takie jak USA, Japonia\nkraje średnio i słabo rozwinięte, które dzielimy ze względu na tempo ich rozwoju:\nkraje, gdzie proces urbanizacji dopiero się zaczyna, dominuje tu rolnictwo, łatwiej znaleźć pracę na wsi, niż w mieście, migracje między miastem a wsią są powolne. (Pakistan, Wietnam)\nkraje w fazie suburbanizacji - następuje gwałtowny rozwój dużych miast spowodowany gwałtownym napływem ludności wiejskiej. Osiedla się ona na peryferiach miasta, przez co tworzą się biedne dzielnice (slumsy). (Chiny, Filipiny, Indie)\nkraje urbanizacji pozornej - gwałtowny rozwój stolic i dużych aglomeracji. (Ameryka Łacińska)\nEmigracje - spowodowane są głównie szukaniem „lepszego życia”, ucieczką od bezrobocia, poszukiwaniem zarobku. W Europie zachodniej najwięcej Polskiej ludności znajdziemy we Francji i w Niemczech. W krajach byłego ZSRR, na Białorusi, na Litwie i na Ukrainie znajdziemy około 1,1 miliona osób pochodzenia polskiego. Największe jednak skupienie Polonii znajdziemy w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Polonia Amerykańska koncentruje się głównie w aglomeracjach Chicago, które jest największym skupiskiem Polaków na świecie, zaraz po Warszawie, Nowym Jorku i Detroit. Na terenie USA działają liczne polskie organizacje społeczne, polityczne, czy kulturalne, stowarzyszone w Kongresie Polonii Amerykańskiej. Tylko w latach 1980-1990 do Stanów przybyło 390tys. emigrantów z Polski. W innych krajach kontynentu również Polaków nie brakuje. W Kanadzie szacuje się ich liczbę na około 220 tys., a w Ameryce Południowej na 400 tys., gdzie najwięcej znajduje się ich w Brazylii i Argentynie.\nWiele z tych polskich rodzin ulega wynarodowieniu już w pierwszym lub w drugim pokoleniu. W 1980 r. na 8,3 mln Polaków zamieszkujących Stany Zjednoczone zaledwie 10% z nich przyznało się do stałego używania języka polskiego. Na szczęście większość Polaków pamięta skąd pochodzi i utrzymuje ze swoim macierzystym krajem kontakty.\nURBANIZACJA W POLSCE (w porównaniu ze światem)\nStan i rozmieszczenie ludności\nPod względem ludności Polska zajmuje dwudzieste dziewiąte miejsce na świecie i ósme w Europie. W Polsce panują znaczne dysproporcje w rozmieszczeniu ludności. Często ich znaczenie zmienia się z perspektywy historycznej. Wystarczy spojrzeć na Sudety. Przez wieki były gęsto zaludnione, lecz dzisiaj ulegają wyludnieniu. Przyczyn takiego zjawiska jest wiele. Możemy wśród nich wyróżnić wyczerpywanie się surowców naturalnych spowodowanych rozwojem przemysłu, brak miejsc pracy i niski przyrost naturalny. Obszary przygraniczne, dotąd słabo zaludnione, podczas otwarcia granic stały się terenami atrakcyjnymi dla osadnictwa i gospodarki.\nW Polsce gęstość zaludnienia wynosi 124osoby/km2. Jest to liczba dwukrotnie większa od przeciętnej w Europie. Z państw o podobnej do Polski powierzchni gęściej zaludnione są tylko Wielka Brytanie, w której na km2 przypada 239 osób, Niemcy – 229 osób/km2, Włochy – 190 osób/km2. W Polsce najwięcej mieszkańców na kilometr kwadratowy przypada w Świętochowicach (4550 osób/km2), a najmniej w Bieszczadach – 5 osób/km2.\nPrzekłada się to także na budownictwo. W betonowych blokach z lat 70. i 80. zamieszkuje większość ludności średnich i dużych miast Polski. Przeciętnie na 1 osobę przypada w nich 17 m2 powierzchni.\nUrbanizacja w polskich miastach\nW polskich miastach mieszka ponad połowa społeczeństwa, wynosząca 62 % ogółu ludności. Jest to wynik podobny do wyniku Finlandii, Grecji, Szwecji, Holandii i Wielkiej Brytanii.\nDo roku 1997 liczba mieszkańców miast zwiększyła się trzykrotnie.\nUrbanizacja kraju to rezultat głownie ogromnych migracji ludności ze wsi do miast oraz włączania do nich terenów wiejskich. Przykładem takiego wcielenia może być obecna dzielnica Krakowa – Nowa Huta. Miasto Nowa Huta powstało w 1949 roku z połączenia dwóch wsi, Mogiły i Pleszowa. I choć z początku miało liczyć sobie sto tysięcy mieszkańców, obecnie liczy ich dwieście pięćdziesiąt tysięcy. Miasta powiększają swoje granice także poprzez przyłączanie do nich terenów sąsiednich. I w ten sposób Warszawa powiększyła się o Ursus, Jelenia Góra powiększyła się o Cieplice Śląskie Zdrój, a Dąbrowa górnicza powiększyła się o Ząbkowice. Od 1990 roku także liczne wsie uzyskały status miasta (około pięćdziesięciu). Można wśród nich wyróżnić takie wsie, jak: Wąchock (województwo kieleckie), Korfantów ( województwo opolskie) czy Borne Sulinowo w województwie koszalińskim Miasta polskie określane są głownie przez strukturę zatrudnienia. Na obrzeżach miast powstają nowe osiedla mieszkaniowe, które są wynikiem ucieczki od zurbanizowanego miasta, bądź przeludnienia miasta. Doskonałym przykładem miasta, które znacznie poszerzyło swoje granice na przestrzeni lat jest Kraków. Od roku 1257 do czasów obecnych zwiększył swoją powierzchnię 650-krotnie z pięćdziesięciu na trzydzieści trzy tysiące hektarów, a aglomeracja tutaj wynosi prawie milion. Jest to ogromna rozbudowa mająca wpływ także na środowisko.\nW okresie intensywnej urbanizacji rozwój miast średnich i dużych odbywa się zazwyczaj kosztem tych mniejszych. Kryzys małych miejscowości objawia się niedorozwojem usług, brakiem miejsc pracy, czego konsekwencją jest ucieczka młodych i wykształconych obywateli do większych ośrodków, co daje w efekcie przeludnienie miast.\nNa szczęście od kilku lat można zaobserwować powolny, ale widoczny rozwój aktywności społeczno – gospodarczej mniejszych ośrodków.\nUrbanizacja na polskich wsiach\nPolska, jako kraj rolniczy „od zawsze” powinna, wydawać by się mogło, mieścić większość społeczeństwa na wsiach. Lecz w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat migracja ludności ze wsi do miast objęła około dziesięciu milionów osób, a obecnie na wsiach żyje jedynie 38% ludności. Do terenów, gdzie możemy spotkać jeszcze wysoki odsetek ludności wiejskiej należą regiony wschodnie. Obecna sytuacja społeczno – gospodarcza wsi jest spowodowana powojennym zacofaniem, powojenną urbanizacją, oraz polityką państwa wobec wsi i rolnictwa, a głównymi problemami są: niedorozwój infrastruktury technicznej, nadmierne zatrudnienie w rolnictwie, zaniżony poziom życia, migracje młodych ludzi do miast, starzenie się ludności wiejskiej. Rozwiązaniem zaistniałej sytuacji mogą być: tworzenie nowych miejsc pracy, rozwój przetwórstwa rolno – społecznego, drobna przedsiębiorczość, powiązanie rolnictwa i innymi działami gospodarki, takimi, jak na przykład agroturyzm lub turystyka. Wielofunkcyjność wsi jest silnie pożądana na terenach, gdzie zurbanizowanie jest bardzo małe.\nPolska na tle innych państw Europy – liczba ciągników na 100 hektarów ornych.\nKraj % ludnoŚci Liczba ciągników\nPolska 16,5 8,3\nWęgry 10,4 1,2\nHiszpania 9,0 5,1\nNiemcy 3,6 11,5\nHolandia 3,2 20,4\nO nowoczesności gospodarstwa rolnego świadczy jego towarowość, tj. wielkość produkcji na sprzedaż i specjalizacja, oraz wielkość maszyn i automatyzacja produkcji. W Polsce, w przeciętnym gospodarstwie na sprzedaż przeznaczane jest tylko 50 procent produkcji.\nRozwój miasta, a rozwój wsi w Polsce\nW Polsce zróżnicowanie standardów życia jest bardzo silne. Takie placówki, jak służba zdrowia, szkolnictwo, kultura są trudno dostępne dla mieszkańców wsi. Mieszkania czy domy na wsiach, choć większe są tylko z pozoru „bogatsze”. Przeważnie są one jednak ubogo wyposażone, pozbawione podstawowych sprzętów domowych, które są normą w miejskich mieszkaniach. Na szczęście coraz częściej samorządy lokalne coraz częściej inwestują, zapewniając stopniową poprawę bytu.\nJak wygląda podstawowe wyposażenie mieszkań polskich na wsiach i w miastach\nODSETEK MIESZKAŃ WYPOSAŻONYCH W: (%)\nWodociąg 95,9 71,2\nŁazienka 84,7 57,3\nGaz sieciowy 76,1 45,8\nCentralne ogrzewanie 73,0 7,2\nTelefon 48,0 9,2\nW Polsce dość duży odsetek ludności mieszka na wsi, przez co i średnie standardy życia ludzkiego w Polsce, są dosyć mizerne, na tle innych państw świata lub chociażby innych państw europejskich.\nSprawa cudzoziemców w Polsce, wpływająca na urbanizację narodu\nW samych latach 1993-1997 w Polsce wydano cudzoziemcom około 60 tysięcy pozwoleń na pracę. Wśród nich przeważali Ukraińcy, Białorusini, Rosjanie, Niemcy, Chińczycy oraz Wietnamczycy, którzy zadomowili się u nas na dobre. Polska jest także doskonałym krajem tranzytowym dla nielegalnych migracji z Afryki czy Azji do Europy Zachodniej. Uruchomiono tu także dziewięć specjalnych ośrodków dla nielegalnych imigrantów między innymi w Łomży, Lublinie, Rabce. Status uchodźcy w latach 90. otrzymało blisko 800 osób z 40 krajów świata, w szczególności z Bośni i Hercegowiny, Somalii i Sri Lanki. Podobnie było z Polakami. W latach 80. w podobnych obozach w Niemczech i Australii przebywali uchodźcy właśnie z Polski.\nMigracje w latach od 1946 roku do 1995 roku:\nLata Imigracja do Polski Emigracja z Polski\n1946-1950 1499,9 2543,6\n1951-1960 277,7 377,4\n1961-1970 24,3 223,8\n1971-1980 16,3 225,7\n1981-1990 17,3 266,7\n1991-1995 31,3 111,4\nStruktura demograficzna i zawodowa\nPolska jest jednym z krajów w skali europejskiej młodym demograficznie. Jest tak, ponieważ co 4 obywatel naszego kraju ma mniej, niż piętnaście lat, a np. w Niemczech czy Włoszech, co siódmy.\nSpołeczeństwo polskie charakteryzuje się lekko zachwianą strukturą płci. Kobiet jest o milion więcej niż mężczyzn, co oznacza, że na każdych stu mężczyzn przypada sto pięć kobiet. Nadwyżka jest spowodowana przede wszystkim różnicą życia kobiet i mężczyzn oraz dużych strat populacji męskiej na frontach wojen. Przeciętnie chłopców rodzi się więcej, niż dziewczynek. Na każe tysiąc urodzeń wg statystyk rodzi się 514 chłopców, a zrównanie liczebności obu płci następuje około trzydziestego piątego roku życia, a w starszych grupach wiekowych zaznacza się redukuje liczba mężczyzn, gdzie wśród siedemdziesięciolatków i wyżej, na 1 mężczyznę przypadają aż dwie kobiety.\nWpływ urbanizacji na okres długości życia i umieralności człowieka\nPrzeciętny okres trwania życia i umieralności niemowląt - jest to wskaźnik rozwoju medycyny i rozwoju społecznego, a więc jednocześnie jest to wskaźnik zurbanizowania kraju. W Polsce w 1997r. zarejestrowano, że na tysiąc urodzeń żywych dzieci umiera dziesięcioro.\nJest to wynik, który pokazuje, że w krajach Europy zachodniej wskaźnik jest dwa razy mniejszy, lecz jest on sukcesem, gdyż jest dwa razy mniejszy niż 10 lat temu (w Polsce). Statystyki mówią też, że przeciętny Polak żyje 6-8 lat krócej, niż mieszkańcy krajów wysoko rozwiniętych. Pod względem długości życia Polska zajmuje dalekie, bo dwudzieste szóste miejsce w Europie.\nKraj Długość trwania życia Umieralność niemowląt na 1000 żywych urodzeń\nIndie 57,9 57,2 81,2\nPolska 76,6 68,0 10,2\nSzwecja 81,3 76,1 4,9\nJaponia 82,8 76,4 4,5\nJak urbanizacja wpływa na środowisko – tereny przeobrażone przez człowieka\nCzłowiek, by zaspokajać swoje wzrastające wciąż potrzeby, ciągle przeobraża środowisko przyrodnicze. By budować nowe miasta, osiedla, mosty i drogi, corocznie karczowanych jest mnóstwo lasów, osuszane są bagna i torfowiska. Krajobraz naturalny przekształca się w krajobraz kulturowy. By rozwijać gospodarkę, bezmyślnie eksploatowane są surowce geologiczne, których później nie można już odtworzyć.\nW Polsce występują tak zwane obszary zagrożenia. Są to obszary, w których obszarach zniszczona jest rzeźba terenu, zdegradowane są grunty i gleby, zmieniony jest układ biegu wody, a nawet zmieniony jest naturalny skład powietrza atmosferycznego. Ludzie, zwierzęta i rośliny znajdujące się na tych obszarach, znajdują się w warunkach niekorzystnych do życia. W obecnych czasach tereny te zajmują około jedenastu procent powierzchni kraju i mieszka na nich ponad trzydzieści pięć procent ludności.\nW ciągu ostatnich kilkunastu lat 13 obszarów zagrożenia istniejących już przestała istnieć, inne uległy zmniejszeniu, a w południowo – zachodniej części Polski powstały nowe. Nowe obszary ponadnormatywnych zanieczyszczeń i innych uciążliwości powstają przede wszystkim w dużych aglomeracjach. Jedną z najważniejszych przyczyn jest rozwój komunikacji miejskiej. Według prognoz stan zagrożenia na niektórych terenach może utrzymywać się aż do 2020 roku.\nKonsekwencje urbanizacji terenów Polski\nSmog: jest to warstwa mgły, tworząca się z pyłów i substancji chemicznych przeniesionych do atmosfery. Widoczny jest zarówno w zimne, pochmurne i wilgotne wieczory, jak i w słoneczne dni. W szczególności zalega nad miastami, pod postacią charakterystycznej „czapy”. Utrudnia przedostawanie się promieni słonecznych niezbędnych do funkcjonowania organizmów żywych.\nKwaśne deszcze: są to zanieczyszczenia w postaci dwutlenku siarki i tlenków azotu. Wywołują je zanieczyszczenia z kominów, kotłowni i zakładów przemysłowych. Zanieczyszczenia te spadają później w postaci kwaśnych deszczów, paląc lasy, niszcząc gleby i wody, pogarszając ich jakość.\nZanieczyszczenie morza: do rzek wpadających do morza jeszcze niedawno odprowadzane były olbrzymie ilości zanieczyszczony ścieków, pochodzących z miast, osiedli i zakładów przemysłowych, które zlokalizowane są wzdłuż biegu Wisły i Odry. Odpadów w Polsce jest tyle, że gdyby zgromadzić je w jednym miejscu, powstałby kopiec o boku jednego kilometra i wysokości piętnastopiętrowego wieżowca. Jeszcze do niedawna Zatoki Gdańską i Pucką i Zalew Szczeciński uznawano za obszary klęski ekologicznej. Obecnie stan środowiska tych zatok uległ znacznej poprawie, dzięki wybudowaniu licznych oczyszczalni ścieków.\nZanieczyszczenia powietrza: szkodliwość kwaśnych deszczy niwelują zanieczyszczenia powietrza spowodowane wydobywaniem się z cementowni szarych pyłów zasadowych. Pył pokrywa cienką warstwą usytuowane przy cementowniach rośliny, utrudniając proces fotosyntezy, zabielając okoliczny krajobraz. Wpływa on także niekorzystnie na układ oddechowy ludzi i zwierząt.\nKonsekwencje urbanizacji: podsumowanie\nUrbanizacja prowadzi do licznych przeobrażeń na tle ekonomii, społeczeństwa i przestrzeni. Miasta koncentrują przemysł i usługi, powiększają się rynki zbytu, zmienia się struktura zawodowa ludności, struktura demograficzna, kształtowane są na nowo miejski i wiejski styl życia. Urbanizacja może być przyczyną korzystnych przemian, ale tylko do pewnej granicy koncentracji ludności, po której przekroczeniu, szybko narastają negatywne skutki urbanizacji:\nsą to migracje ludności wiejskiej do miast, co powoduje ich przeludnienie, zwiększa się także górujący procent ludności miejskiej nad procentem ludności wiejskiej, na tle ogółu mieszkańców kraju. Rozwój miast zapewnia ludziom lepszą opiekę medyczną i socjalną, co prowadzi do wydłużenia życia ludzi w różnym wieku i znacznego zmniejszenia umieralności niemowląt.\njest wzrost ludności w miastach, co prowadzi do rozszerzenia się obszarów miejskich, rozrostu osiedli, tworzenia się rozległych terenów zurbanizowanych, kosztem środowiska naturalnego, co prowadzi do pogarszania się warunków środowiska naturalnego.\njest to wzrost liczby ludności pracującej w zawodach pozarolniczych, przemyśle i usługach.\nprzenikanie miejskich wzorców i stylu życia na wieś, ale także i pogłębianie się konfliktów społecznych i patologii.\nEncyklopedia ogólno tematyczna RTW, 1997, Warszawa\n„Encyklopedia Polska 2000, geografia” – specjalna edycja „Ilustrowanej geografii Polski”(T. i U. Kaczmarek, Sołowiej, Wrzesiński)\nTablice statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego – www.stat.gov.pl\nhttp://sciaga.onet.pl/12581,61,177,149,1,21299,sciaga.html – tabela miast świata\nGEOGRAFIA – Vedemecum Maturalne 2008, Operon (Stasiak, Zaniewicz)


Poprzednia 1 1842 2342 2742 2792 2832 2837 2838 2839 2840 2841 2842 2843 2844 2845 2846 2847 2852 2892 2942 3342 3842 4307 template Następny\nJeśli to o mnie chodzi to się o istnieniu jego bloga dowiedziałem z tego forum. A to że Owsiak kradnie to nowość była może 20 lat temu? Chociaż w sumie to w czasach 'Cricolandu' podobno było o nim wiadomo więcej niż teraz. Niestety spora część tych obdarzonych wiedzą ludzi poszła do piachu w jednej serii z panem Lepperem. Niespodzianką dopiero się stało publiczne skazanie Jurka O., dla mnie to była taka nietykalna postać jak Zbigniew Stonoga czy Zbigniew Kręcina. Innymi słowy brał się za politykę to i polityka się wzięła za niego.\nPAN ZDZISŁAW Kręcina!\nKtoś wie czy Pis planuje marsz na 13 grudnia?\nDuży i mały pałac odzyskane. Czas na samorząd\n"Dziś w Sejmie prezes RN Robert Winnicki zaprezentował projekt uchwały ws. polityki imigracyjnej państwa polskiego na forum Unii Europejskiej! Wzywamy do zmiany stanowiska Polski wobec migrantów przybywających do UE z obcych kręgów kulturowych.\nProjekt uchwały: http://iv.pl/viewer.php?file=70789308788450176987.jpg\nDo czego to doszło, że jesteś bardziej optymistycznie nastawiony ode mnie\nPolska nadal jest w sytuacji potencjalnego zagrożenia dla finansów publicznych i - jeśli rząd nie będzie uważny - w razie pogorszenia sytuacji może znów znaleźć się w obszarze nadmiernego deficytu twierdzą eksperci.\nProf. Gomułka wyraził wcześniej przekonanie, że w ostatnich latach należało zmniejszać wydatki albo zmniejszać przyrost wydatków, tymczasem przeprowadzane reformy miały "ograniczony" zakres. Głównym powodem poprawy sytuacji w ostatnim czasie - zaznaczył - nie są reformy podejmowane w minionych latach, ale lepsza sytuacja gospodarcza Polski i strefy euro po kryzysie.\n- W dalszym ciągu podstawowym obowiązkiem rządu powinna być dbałość o to, żeby znaleźć się w pobliżu zerowego deficytu budżetowego, a nawet nadwyżki - po to, żeby mieć tę +poduszkę bezpieczeństwa+. Na razie jej nie mamy i nawoływanie teraz do obniżenia podatków czy podwyższenia wydatków to jest akurat to, czego nie powinniśmy robić - podkreślił. Przypomniał, że w ostatnich latach Polska miała pod względem finansów publicznych niedobrą sytuację - doszło do największego w okresie transformacji deficytu budżetowego, szczególnie w latach 2009-10, gdy osiągnął on blisko 8 proc. PKB - pomimo tego, że w Polsce nie było recesji, a jedynie spowolnienie gospodarcze.\n- Świadczy to o błędnej polityce finansowej, przede wszystkim pierwszego rządu Tuska, naprawionej częściowo tylko przez drugi rząd Tuska i teraz musimy dalej uważać, raczej myśleć o tym, jak dalej poprawiać finanse publiczne, a nie o rozluźnieniu polityki finansowej - podsumował ekspert BCC.\n- Instytut Ekonomiczny Narodowego Banku Polskiego szacuje wpływ naszego programu prorodzinnego na minus 15,5 mld zł rocznie, natomiast technicznie niemożliwe jest wejście propozycji już od 1 stycznia, tak więc kwota w 2016 będzie niższa - napisał Szałamacha.\n- Po stronie dochodowej pojawią się wpływy z podatków sektorowych (bankowy i od supermarketów) szacowane przez IE NBP na 10,3 mld zł. Przy nieznacznym zwiększeniu wpływów z dywidend o 0,75 mld, zwiększeniu deficytu o 1-1,5 mld zł i zmniejszeniu zakresu wyłudzeń zwrotu VAT przez tzw. karuzele Vatowskie, budżet na 2016 będzie realizował naszą sztandarową zapowiedź, jak i zachowa stabilność makroekonomiczną - dodał.\nInstytut Ekonomiczny Narodowego Banku Polskiego szacuje wpływ naszego programu prorodzinnego na minus 15,5 mld zł rocznie, natomiast technicznie niemożliwe jest wejście propozycji już od 1 stycznia, tak więc kwota w 2016 będzie niższa - napisał Szałamacha.\nLis trzyma poziom. Giertych i Kalisz w roli ekspertów od TK. Ten pierwszy próbował dowieść próby zamachu przemocą w postaci ustawy na TK\nNiestety masz rację. Tu potwierdzenie http://biznes.pap.pl/pl/news/pap/inf...--crido-taxand mam nadzieję, że jednak nie odczujemy tak bardzo pomysłów Pani Premierzycy.\nzwiększmy opłaty w sektorze bankowym, od którego uzależniliśmy naród\nJakieś poważne problemy ze składnią?\nJako naród tylko 15mld


Początek półrocza na GPW będzie spokojny - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 01-07-2003, 09:23\nZakończył się II kwartał, okres udany dla GPW i giełd światowych. Drugie półrocze rozpoczęło się udanie dla giełdy w Tokio, która zyskiwała po optymistycznym wskaźniku Tankan. Bez zmian rozpoczęły się sesje w Europie, a kontrakty terminowe na amerykańskie są na lekkim plusie. Inwestorzy ciągle więc chętniej kupują akcje, co powinno być widoczne także na GPW.\nCiekawie będzie nadal w sektorze IT. Comarch, gwiazda ostatnich dni, poinformował o otwarciu oddziałów w Rosji i Finlandii oraz inwestycjach w Krakowie. Computerland, słabszy ostatnio od rywali, przeznaczył na fundusz dywidendowy 3,7 mln zł. Optimus wychodzi z kryzysu finansowego. Emisje akcji (ich liczba już we wrześniu zwiększy się od 10 proc.) mogą jednak w dłuższej perspektywie zaniżyć wartość papierów. Na razie jednak akcje spółki muszą zyskiwać po wczorajszej decyzji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uchylił decyzję nakazującą spółce JTT zapłatę VAT-u od komputerów dostarczanych do szkół. W podobnej sprawie NSA wypowie się wkrótce w sprawie Optimusa.\nWiele zależeć będzie od banków, na czele z Pekao SA. Kurs największego banku giełdowego po raz pierwszy w tym roku przekroczył 100 zł. Warto zwrócić uwagę na BRE. Bank, który deklaruje wychodzenie z ryzykownych inwestycji, ma obejmować nowe emisje akcji Optimusa oraz przejął El-Net. Obie transakcje można jednak zakwalifikować do kategorii „mniejsze zło”.\nZgodnie z oczekiwaniami okazało się, że w ostatnich transakcjach akcjami Netii stroną podażową był bank JP Morgan. Ciągle nie wiemy, kto był nabywcą.\nZyskiwać powinni udziałowcy Jelfy. Producent leków podwyższył wypłatę dywidendy z planowanych 2,2 zł do 3 zł na akcję.\nAkcje , Złoty , Bank\nPuls Inwestora / Początek półrocza na GPW będzie spokojny


Fajne Dania Z Makaronów Kolorowych - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: fajne dania z makaronów kolorowych\n...rosołu, a można z niego robić przepyszne kremy, puree, dodawać do risotto, makaronów, łączyć z ziemniakami. Co jakiś czas znajduję sobie produkt, z którym eksperymentuję. Co Annie Starmach dał udział(...), potrafił wszystkich rozbawić. Jego dania były czasem kosmiczne... Dla niego udział w programie to była wspaniała przygoda. Jest popularny, nieważne, że odpadł. Mam nadzieję, że ludzie traktują ten...\n...mojego narzeczonego, wydawał nam się idealnym rozwiązaniem. Spełniał wszystkie powierzchowne kryteria. Wysoki, z wybielonymi zębami, z dobrą pensją, w modnych dżinsach i kolorowych sweterkach z kaszmiru(...) codzienność" - powiedziałam. Kasia: Szalona namiętność trwała pół roku, potem zaczęło się sypać. Byłam motorem wszystkiego fajnego, co się działo w naszym życiu. To ja kupowałam bilety do Lizbony...\n...zdania w poradniku. Odpuszczam. Denerwuję się, bo straciłam czas, a muszę skończyć na jutro reportaż. I jeszcze ugotować. W końcu mamy jeść z mężem zdrowo, pięć razy dziennie! Tak radzi Maciąg, ale też(...) prostego, jakby się wydawało, kremu z kalafiora potrzebuję pasty tahini i owoców goji. Do sałatki z brukselki owoców granatu. Owsianka z amarantusa wymaga dodania łyżki proszku z aceroli (w sklepie Anny...\n...wydostania jej z łóżka kosztuje mnie sporo nerwów. Za chwilę sunie po schodach. "Nie jem śniadania, muszę dbać o ciało", niechętnie patrzy na przygotowane jajka. Bycie matką nastolatki na lata zabiera(...) opętana. Na mężu mój wybuch nie robi wrażenia, zakłada okulary, czym komunikuje, że właśnie skończył dyskusję i nie ma nic do dodania. Kiedy ostatni raz się kochaliśmy, kiedy usłyszałam komplement...\n..., z których część i tak ląduje w koszu. Wreszcie mniej wydaję, oszczędzam. Na co? Na czarną godzinę. Wystarczy mi pieczywo, wędlina, ser gouda, sos majonezowy, a na obiady dania w proszku. Kiedyś mi je(...) fajnego do domu". Ona nigdy nie mogła zrozumieć, dlaczego kupuję dwie pary tych samych spodni. A czemu nie? Przecież kiedyś się znoszą, a później w sklepie już ich nie będzie. To nie nuda, to praktycyzm...\n...? Nie wiem, co jeszcze mam zreferować. Obiady. Gotuje mi rosół. Nie, sama nie je. Nic nie je, przecież pisałam. Od tego się przecież zaczęło. A poza tym. Wszystko gotuje. To, co lubię. Dwa dania(...) niech chodzi w psie. Rozpieszcza, ja się nie dam cmokać, ściskać, przytulać. Ale ma czas dla mnie. Jak tylko zawyję, jest. Gramy i w moje i w ich. Jasne, że fajne mamy i dużo. I daje się wyciągnąć...\n..., córeczko?". - Nigdy z siostrą nie byłyśmy córeczkami tatusia, on zawsze chciał mieć syna. Ojcowie koleżanek mówili im: "Jesteście fajne, najlepsze", zazdrościłam, bo tak nie miałam. Jeśli tata coś(...), żebym pojawiała się na premierach perfum, sztućców i torebek tylko po to, by mogli o mnie czytać na ostatniej stronie kolorowych gazet. Zawsze mnie dziwi, jak ludzie znajdują na to bywanie czas...\nPrzepisy na temat: fajne dania z makaronów kolorowych\n...oczyma? - Charakter dania zależy od charakteru kucharza, a ja uwielbiam kolory. Mój dom jest żółty, czerwony, zielony, niebieski - wszystkie kolory są tam jednocześnie. Jest też mnóstwo kwiatów. Dzięki...\npierś kurczaka z ananasem roladki\nuroczysty obiad gości


Półfinał Ligi Światowej: Francja - Kanada. Transmisja w Polsacie Sport Extra - Polsat Sport\nPółfinał Ligi Światowej: Francja - Kanada. Transmisja w Polsacie Sport Extra\nCzas na półfinały Ligi Światowej, a w drugim z nich najlepsza w fazie interkontynentalnej Francja zmierzy się z rewelacyjną reprezentacją Kanady. Czy podopieczni Stephane'a Antigi sprawią kolejną niespodziankę w tym sezonie reprezentacyjnym? Transmisja meczu Francja - Kanada w Polsacie Sport Extra.\nKanadyjczykom do awansu do półfinału Ligi Światowej wystarczyło tylko jedno grupowe zwycięstwo nad Rosją, którą podopieczni Stephane'a Antigi rozbili 3:0. Trzeba jednak przyznać, że w obu grupowych starciach siatkarze z Ameryki Północnej zaprezentowali bardzo solidną siatkówkę, i choć przegrali z Brazylią 1:3, to napędzili gospodarzowi turnieju dużego stracha. Pierwsze skrzypce w zespole Antigi do tej pory grali Sharone Vernon-Evans i John Gordon Perrin, którzy w obu meczach byli najlepiej punktującymi zawodnikami.\nZ kolei Francuzi odnieśli w Kurytybie dwa zwycięstwa po pięciosetowych bojach. Trzeba jednak szczerze przyznać, że tylko pierwsze spotkanie z reprezentacją USA było meczem "na ostrzu noża" i jego losy do końca nie były jasne. W drugim pojedynku grupowym z Serbią reprezentanci Francji wygrali szybko dwa sety, zapewniając sobie awans do półfinału... i stracili koncentrację. Na swoje szczęście odzyskali ją w tie-breaku, dzięki czemu wygrali 3:2, wygrali grupę i... wybrali rywala - Kanadę.\nMecz Francja - Kanada będzie drugim półfinałem dzisiejszego dnia. W pierwszym w szranki staną reprezentanci Brazylii i USA.\nTransmisja spotkania w Polsacie Sport Extra o 22:30. Komentują Tomasz Swędrowski i Tomasz Wójtowicz.\nFRANCJA - KANADA LIGA ŚWIATOWA SIATKÓWKA


Szef MON: Patrioty trafią do Polski najpóźniej w 2022 roku - GazetaPrawna.pl\nSzef MON: Patrioty trafią do Polski najpóźniej w 2022 roku\n11 lipca 2017, 08:54\nPrzetarg na wielozadaniowe śmigłowce dla wojska rozpisano wiosną 2012 r / ShutterStock\nSzef MON pytany był w radiowej Jedynce o zakup systemu obrony powietrznej Patriot. O memorandum między departamentem obrony USA i MON ws. sprzedaży Polsce baterii obrony powietrznej Patriot MON poinformowało 6 lipca podczas wizyty w Warszawie prezydenta USA Donalda Trumpa.\n"2022 r. to jest termin najpóźniejszy, jeśli chodzi o trafienie tych rakiet do Polski" - powiedział Macierewicz, wyrażając nadzieję, że "uda się to zrobić wcześniej". "Będziemy mieli do czynienia z najnowocześniejszą wersją rakiet Patriot oraz - co warto podkreślić - ta umowa będzie przewidywała dostarczenie Polsce i możliwość przez Polskę samodzielnego używania najnowocześniejszych technologii, dotyczących rakiet SkyCeptor oraz do ogólnego radaru" - powiedział.\nSiemoniak: Będę kibicował, by sprawa zakupu rakiet Patriot szła do przodu\nMacierewicz przypomniał, że oprócz rakiet Patriot Polska kupi od Amerykanów lufową broń rakietową Homar. "(...) Głównym narzędziem będą rakiety Homar, których mieliśmy kupić 50 wyrzutni, kupimy 160" - powiedział szef MON.\nNa pytanie, czy Polska zainteresowana jest ofertami innych krajów, szef MON odparł, że "jesteśmy otwarci na współpracę ze wszystkimi państwami". "Ale bardzo istotnym warunkiem jest przekazanie Polsce technologii, która pozwoli spolonizować dany rodzaj broni" - podkreślił.\nMinister pytany był też o przetarg na wielozadaniowe śmigłowce dla wojska. Macierewicz podkreślił, że nie chce podawać szczegółów, jeśli chodzi o datę rozstrzygnięcia nowego przetargu. "Liczymy na to, że w tym roku zostanie zawarta umowa" - powiedział.\nWiceszef MON o rakietach patriot: W ciągu 10 lat będziemy mieli cały system za 30 mld złotych\nSzef MON, pytany był też o relacje polsko-francuskie, po tym jak pierwszy przetarg zakończył się zerwaniem negocjacji w sprawie przetargu na caracale. Macierewicz przyznał, że być może - jak stwierdził prowadzący - sprawa caracali faktycznie "boli Francuzów". "Tylko warto pamiętać, że jednak do przetargu na śmigłowce wielozadaniowe zgłosili się znowu, także są uczestnikami tego przetargu podobnie jak Mielec na przykład czy Świdnik" - podkreślił minister. Zaznaczył, że jego zdaniem są inne przyczyny "większego sceptycyzmu" względem Polski ze strony francuskiej.\nPrzetarg na wielozadaniowe śmigłowce dla wojska rozpisano wiosną 2012 r. W kwietniu 2015 r. MON wskazało na śmigłowiec caracal, wartość kontraktu miała wynieść łącznie z podatkami 13,4 mld zł. Protestowały wtedy PiS i związki zawodowe, działające w zakładach w Mielcu i Świdniku, które również startowały w przetargu. We wrześniu 2015 r. rozpoczęły się negocjacje umowy offsetowej. Na początku października 2016 r. Ministerstwo Rozwoju uznało ofertę offsetową za niezadowalającą, a dalsze rozmowy za bezprzedmiotowe. Obecnie w MON trwa nowe postępowanie, które ma wskazać śmigłowce dla wojsk specjalnych i do zadań morskich.\nJak mówił w czerwcu minister obrony, caracale biorą udział w przetargu, który jest teraz kończony.\noffset samolot AUTOPUB śmigłowce Polska\nMacierewicz: Podpisanie porozumienia ws. patriotów wzbudziło w Rosji szok


Otyłość – czy potrafimy jej zapobiec?\nProblem nadmiaru kilogramów, statystycznie dotyka co drugą osobę w Polsce. Z roku na rok wskaźniki ukazują coraz wyższe wartości nadmiernej masy ciała Polaków. Jemy więcej, ruszamy się mniej, pracujemy intensywniej. Czy można przerwać machinę prowadzącą Polaków do Państwa otyłego? Eksperci Ogólnopolskiej Kampanii Społecznej „Bliscy u Wagi" ruszają na ratunek.\nOtyłość jest bardzo często słyszanym pojęciem w prasie oraz mediach. Ostatnimi laty staje się problemem, który z roku na rok rośnie w siłę. „Otyłość" to nic innego jak zbyt duża podaż kalorii dostarczonych do naszego organizmu wraz z pokarmem w porównaniu do ilości kalorii jakie zużywamy w ciągu dnia poprzez naszą aktywność fizyczną oraz podstawowe procesy życiowe. Ta „nadwyżka" kaloryczna, która pozostaje, magazynowana jest w postaci tkanki tłuszczowej.\nCzynniki wpływające na występowanie nadwagi i otyłości to przede wszystkim złe nawyki żywieniowe rozpoczynające się w domu od urodzenia lub powstające w trakcie procesu dojrzewania i kształtowania swojej osobowości. Problemem, który należy tu wskazać jest również brak wiedzy ze strony rodziców, odnośnie jakości produktów spożywczych. „Kształtowanie nawyków żywieniowych rozpoczyna się już od najmłodszych lat, kiedy to dziecko jest niemowlęciem, a do jego diety włączamy kolejne składniki. Już od tego wieku przyzwyczajmy dzieci do danych smaków, które stają się nieodłącznym towarzyszem w drodze przez życie. Wszelkie soki gazowane, gotowe, słodkie napoje kupowane w sklepach zawierają ogromne ilości cukru, tak samo jak ciastka, wafelki, lizaki i wszelkie słodycze - zaburzają one prawidłowe nawyki żywieniowe dziecka. Prowadzenie takiego sposobu żywienia doprowadzi dzieci do otyłości, a następnie do rozwoju chorób powiązanych z nadmierną masą ciała, czyli cukrzycą, hipercholesterolemią, nadciśnieniem tętniczym. Jedynym rozwiązaniem, aby ustrzec się przed powikłaniami otyłości jest zredukowanie masy ciała poprzez wprowadzenie: zdrowych nawyków żywieniowych (pełnoziarniste produkty zbożowe, zdrowe tłuszcze, warzywa i owoce, rośliny strączkowe), aktywności fizycznej (min. 60 minut w tygodniu), regularnego spożywania posiłków oraz odpowiedniej ilości snu (6-7h)" - informuje lekarz medycyny rodzinnej, dr Katarzyna Jańska. Na przestrzeni lat ilość dzieci z nadwagą i otyłością ma tendencję wzrostową.(Tab.1)\nROK / PŁEĆ GRUPA WIEKOWA\n11 -Latki 13-latki 15-latki\nŹródło: Mazur J. Zdrowie i zachowania zdrowotne młodzieży szkolnej na podstawie badań HBSC 2010\nWedług badania „Analiza psychologicznego aspektu odchudzania", przeprowadzonego przez agencję SW RESEARCH metodą wywiadów on-line (CAWI), wynika, że co drugi Polak podjął się procesu redukcji masy ciała w swoim życiu. Największą część tych osób stanowiły kobiety, aż 61%, natomiast najczęściej procesu odchudzania podejmowały się osoby w przedziale wiekowym między 35. a 49. rokiem życia. Tabela 2. ukazuje zmiany w masie ciała Polaków na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat. „Wyniki osób z nadwagą i otyłością są zastanawiające. Z moich obserwacji wynika, iż większy nacisk kładziony jest zdecydowanie na sposób odżywiania - który jest ważny w redukcji masy ciała, ale to o czym bardzo mało się mówi w trakcie tego problemu to wsparcie, psychika i sposób jej działania na nasze podejście oraz zaangażowanie. Ten etap często pomija się w terapii, a przecież to dzięki niemu generowana jest motywacja i podtrzymywany zapał w chwilach upadku. Jak więc wzmocnić swoje działania? Pomagajmy sobie nawzajem, poszukujmy wsparcia w rodzinie, znajomych, bliskim otoczeniu i krok po kroku stawiajmy sobie małe cele." - radzi Monika Honory, ekspert ds. odchudzania.\nTab. 2.Dorośli według masy ciała w Polsce (w %)\nNiedowaga Waga w normie Nadwaga Otyłość\n1996 15,9 5,9 57,5 65,1 14,2 18,7 12,4 10,3\n2004 16,5 5,6 56,7 61,7 14,2 19,8 12,5 12,6\n2009 4,3 1,3 51,0 37,4 29,4 44,8 15,2 16,6\n2014 4,2 1,2 50,1 36,6 30,1 44,1 15,6 18,1\nŹródło: na podstawie opracowań GUS pt. Stan zdrowia ludności Polski publikowanych w 2006, 2011 i 2016.\nW przeprowadzonym przez firmę SW Reaserch badaniu, pojawił się ciekawy wynik odnośnie rezygnacji z procesu odchudzania pod wpływem najbliższych osób. Aż 34% osób potwierdziło porzucenie postawionego sobie celu utraty kilogramów przez wzgląd na rodzinę, znajomych. „To ogromny procent, który świadczy o potrzebie uświadamiana społeczności i kładzeniu nacisk na lojalność, okazywanie ciepła, dobrego słowa oraz pomocy w codziennym życiu. Kult szczupłej sylwetki wciąż jest na topie i czasem mimo wielu chęci osób borykających się z nadwagą, porzucają oni swoje pragnienia przez wzgląd na opinie, negatywne komentarze ze strony środowiska zewnętrznego. To co należy w dużej mierze ćwiczyć - to codzienne wzmocnienie swojej asertywności i dążenie drogą wyznaczonego przez siebie celu. Oczywiście nigdy nie będzie to droga prosta i przyjemna, ale jeśli dołożymy do niej wszelkich starań, a zmiany wprowadzane w życie czy w jadłospis będą zachodziły powoli, to będzie to ogromna szansa na zdobycie upragnionego efektu." - dodaje Katarzyna Kucewicz, psycholog oraz psychoterapeuta.\nOgólnopolska kampania społeczna „Bliscy u Wagi" powstała, aby zwrócić uwagę na często marginalizowane kwestie związane z psychologicznym aspektem procesu odchudzania, takie jak: samotność, brak pewności siebie czy obawa przed porażką. Działania w ramach kampanii skierowane są do osób, które chcą pozbyć się nadmiaru kilogramów, ale także do ich rodzin i znajomych. Bardzo istotne jest, aby na bieżąco wspierać osoby, które podjęły się procesu redukcji masy ciała.\nCukrzycę można leczyć skutecznie. Szansą... Niewydolność nerek, powikłania...


Jak wybrać projekt domu? cz. 2 NNDom\nNNDom » Poradnik inwestora » Wybieramy gotowy projekt domu » Jak wybrać projekt domu? cz. 2\nPoniżej druga część listy definiująca listę potrzeb Inwestora:\nUSYTUOWANIE SCHODÓW W PROJEKCIE DOMU\nW przypadku, gdy decydujemy się na projekt domu z poddaszem użytkowym lub projekt domu piętrowego, zastanówmy się nad usytuowaniem schodów w projekcie domu. Schody w salonie mogą być jego ozdobą, jednak są mało praktyczne. Hałas z przyjęcia rodziców w salonie bez problemów przeniesie się do śpiących na górze dzieci.\nUsytuowanie schodów w gotowym projekcie domu z boku. Na zdjęciu schody w rzucie parteru gotowego projektu domu DOM ERGONOMICZNY XL, autorstwa Biura Projektowego NNDOM.\nStandardowym, i zarazem bardziej funkcjonalnym rozwiązaniem jest umiejscowienie schodów dość blisko holu, z dala od salonu.\nDo wyboru mamy różne rozwiązania w projektowaniu schodów. Na przykład schody kręte zajmują najmniej miejsca, ale są jednocześnie mniej wygodne.\nLICZBA PIĘTER W PROJEKCIE DOMU\nNajbardziej popularne rozwiązanie wybierane wśród gotowych projektów domów dostępnych na rynku to projekt domu z poddaszem użytkowym. Parametrem, który najlepiej wyznaczy nam ilość kondygnacji jest stosunek powierzchni działki do wymaganej powierzchni domu.\nNa przykład: Działka o kształcie prostokąta o powierzchni w granicach 800 do 1 000 m2 pomieści dom o powierzchni około 150 m2 - parterowy oraz piętrowy.\nDOM Z PIWNICĄ W PROJEKCIE DOMU\nObecnie piwnica jest bardzo rzadko projektowana w gotowych projektach domów. Jest to najdroższa kondygnacja w projekcie domu, jej efektywna warstwa przeciwwodna i przeciwwilgociowa jest trudna w dobrym wykonaniu przy wysokim stanie wód gruntowych.\nWszystkie pomieszczenia, które kiedyś umieszczano w piwnicy, obecnie usytuowane są na parterze domu (kotłownia, garaż, spiżarnia, itd). Jeśli jesteśmy ograniczeni bardzo małą działką, gdzie grunt jest suchy, a pochyłość terenu jest duża, możemy ewentualnie rozważyć piwnicę w projekcie domu.\nProjekt domu parterowego to projekt najłatwiejszy w budowie. Brak piętra i prowadzących do niego schodów, to idealne rozwiązanie dla rodzin z małymi dziećmi, czy rodzinami z osobami niepełnosprawnymi. Kolejne zalety domu parterowego to: lekki strop oraz łatwiejsze ocieplenie dachu. Niestety dom parterowy wymaga większej powierzchni zabudowy na działce, większej powierzchni dachu, fundamentów oraz posadzki na gruncie.\nProjekt domu z poddaszem użytkowym versus projekt domu parterowego o takiej samej powierzchni będzie miał mniejszą powierzchnię zabudowy. W projekcie domu z poddaszem użytkowym dochodzi wykonanie solidnego stropu oraz schodów, jednak jego powierzchnia dachu będzie mniejsza. Na ostatnim piętrze - poddaszu - będą znajdowały się skosy, a co za tym idzie, takie wnętrze będzie trudniejsze w aranżacji. O wygodnym poddaszu więcej informacji w artykule Wygodne poddasze w projekcie domu.\nProjekt domu piętrowego jest wygodniejszy w użytkowaniu w porównaniu z projektem domu z poddaszem użytkowym. Głównie ze względu na poddasze pozbawione skosów. Wszystkie pomieszczenia umieszczone na piętrze są mniej wyeksponowane na przegrzewanie, czy wychładzanie.\nPROJEKT DOMU Z GARAŻEM W BRYLE LUB WOLNOSTOJĄCY ORAZ ILOŚĆ STANOWISK\nNajpierw rozważmy, jak duży garaż potrzebujemy: jedno-, dwu- czy może aż trzystanowiskowy? Może się szybko okazać, że dom jednorodzinny poza miastem będzie wymagał szybkiego kupna drugiego samochodu. Oczywiście decyzja o większym garażu to wyższy koszt wzniesienia domu, jeśli zdecydujemy się na usytuowanie garażu w bryle. Zaletą osobnego garażu jest jego potencjalne zetapowanie.\nZastanówmy się również, co oprócz samochodu chcemy przechowywać w garażu. Czy może chcemy pomieścić w nim takie urządzenia, jak: kosiarka do trawy, wszelkie narzędzia i inne urządzenia do pielęgnacji ogrodu, rowery, itd.? Rozważmy, czy uda nam się umieścić w projekcie domu dodatkowe gospodarcze pomieszczenie. Jeśli nie, to postarajmy się odpowiednio przewidzieć większy garaż.\nWszystkie za i przeciw, jeśli chodzi o usytuowanie garażu w bryle lub osobno zawiera artykuł: Garaż w bryle projektu domu czy osobno? Warto pamiętać, że garaż w bryle z bezpośrednim wejściem do domu, to większe straty ciepła i potencjalny zapach spalin w domu. Alternatywnym rozwiązaniem, które nie spowoduje większych strat ciepła jest dostawienie garażu do ocieplonej zewnętrznej ściany.\nPROJEKT DOMU A EKSPOZYCJA POMIESZCZEŃ WZGLĘDEM STRON ŚWIATA\nEkspozycja pomieszczeń w projekcie domu względem stron świata zależy w dużej mierze od kształtu działki. Najszybciej uporamy się z prawidłową ekspozycją projektu domu posiadając działkę w kształcie kwadratu. Ponadto, w odpowiedniej ekspozycji pomieszczeń obowiązuje kilka prawidłowości:\numiejscowienie wjazdu do garażu w projekcie domu - najbardziej funkcjonalny wjazd do garażu jest od frontu działki;\nusytuowanie wejścia do domu w projekcie domu - wygodne wejście w projekcie domu dobrze umiejscowić od frontu działki, lub ewentualnie z boku;\numiejscowienie okien w projekcie domu - w usytuowaniu okien w projekcie domu względem stron świata warto wziąć pod uwagę potencjalne straty ciepła. Kierując się tą zasadą powinniśmy w projekcie domu zaprojektować większą liczbę okien na ścianie południowej, a jak najmniej na ścianie północnej;\nokna sypialni w projekcie domu - ekspozycja ich zależy już od indywidualnych upodobań przyszłych domowników. Usytuujemy okna sypialni od południa, jeśli chcemy być budzeni wschodzącym słońcem;\nekspozycja tarasu w projekcie domu - w polskich warunkach dobrze jest usytuować na wschodniej ścianie, kierując jego krótszy bok w stronę południową. Jeśli umieścimy taras od strony zachodniej lub południowej, ciężko będzie w lecie na takim tarasie odpoczywać, ponieważ będzie on przegrzany.\nJak wybrać projekt domu? cz. 1 Kolejny artykuł:\nKominek w salonie w projekcie domu »


G-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800 - Czapki z daszkiem - MODA360\nG-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800\nProponowany produkt G-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800 tanio kupisz w Answear. Jesteś stylowym dżentelmenem? Jeżeli tak, bez wahania dorzuć do swej garderoby stylowe czapki z daszkiem. Spiszą się tak latem, jak i w mrozy, zapewniając zabezpieczenie przed niesprzyjającą pogodą. To jednak nie jedyny plus takiego rodzaju produktów. Decydując się na.. więcej »\nCzapki z daszkiem G-Star Raw\nZobacz wszystkie: Czapki z daszkiem męskie G-Star Raw »\nReserved - Jeansowa czapka z daszkiem - Granatowy\nReserved - Czapka z daszkiem z wełną - Czarny\nReserved - Czapka z daszkiem - Fioletowy\nReserved - Czapka z daszkiem z wełną - Brązowy\nProponowany produkt G-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800 tanio kupisz w Answear. Jesteś stylowym dżentelmenem? Jeżeli tak, bez wahania dorzuć do swej garderoby stylowe czapki z daszkiem. Spiszą się tak latem, jak i w mrozy, zapewniając zabezpieczenie przed niesprzyjającą pogodą. To jednak nie jedyny plus takiego rodzaju produktów. Decydując się na rozwiązanie takie jak G-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800, masz możliwość czerpać satysfakcję ze stylistyki z najwyższej półki. Nosząc tego rodzaju nakrycie głowy, kreujesz wysublimowany styl, który oczaruje Twoje otoczenie. Zamów jeszcze dziś! Marka G-Star Raw Cię usatysfakcjonuje! Sprawdź specyfikację:\nCzapka z daszkiem typu baseball z kolekcji G-Star Raw. Model wykonany z gładkiej tkaniny. Zakrzywiony daszek. Regulowany obwód. Skład: 100 % Bawełna ID produktu: 4930-CAM04D Kod producenta: D04070.8800.\nG-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800 wpisuje się w nowoczesne trendy, zapewniając Ci szansę tworzenia ciekawych stylizacji na każdą okazję. Czapki z daszkiem możesz założyć zarówno na spacer, jak i, kiedy pragniesz zaimponować znajomym podczas zabawy. Marka G-Star Raw od dawna przygotowuje designerskie akcesoria. Zamów więc bez zastanawiania się!\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat Czapki z daszkiem G-Star Raw - Czapka czarny 27-D04070.8800


Wpisy - Strona 3 z 5 - Vraie Princesse - Złota 44\nW zawodzie modelki wygląd to podstawa, ale najbardziej ceniona jest uroda sauté. Gdy słyszę kolejne pytania o wiek serdecznie się uśmiecham ☺ To zawsze największy komplement jaki może otrzymać…\nw Praca, Sesje, Wpisy\n6 sierpnia 2018 Dodaj komentarz jako pierwszy\nMały krokami wracam do codzienności. Za mną sesja zorganizowana przez wspaniałych bliskich mi ludzi. Zobaczcie efekty.\nKiedy poznaliśmy się z Olegiem byłam bardzo aktywna zawodowo. Poznał mnie jako modelkę, a pokochał jako dobrą osobę, która troszczyła się o niego i jednocześnie realizowała angażując w różnorodne…\n1 sierpnia 2018 Dodaj komentarz jako pierwszy\nDzisiaj minął drugi miesiąc jak Ciebie nie ma. 1 czerwca odszedłeś ode mnie. Pamiętam o Tobie.\n27 lipca 2018 Dodaj komentarz jako pierwszy\n5 lipca postanowiłam złożyć reklamację dotyczącą usług oferowanych przez Magnus Facility Management, które w mojej ocenie zostały wykonane nienależycie, a dokładnie wcale. Uznałam, że skoro nie wezwano na moją…\n25 lipca 2018 Dodaj komentarz jako pierwszy\nZłota 44 to jeden z niewielu obiektów w Warszawie, który oferuje usługi concierge swoim mieszkańcom. Niestety usługa oferowana w Złotej nie spełnia oczekiwań wszystkich mieszkańców. Dlaczego?\nDzisiaj podzielę się z Wami zdjęciami mojej podłogi, po której chodzimy boso lub w kapciach. Jak pokazuje praktyka nie tylko moja “delikatna” podłoga sprawia problemy.\nMój mąż zabiegał o poprawę jakości świadczonych usług w Złotej 44. Ta walka go wyczerpała, doprowadziła do załamania nerwowego, a następnie do samobójstwa. Rozpoczął bardzo wiele spraw, które ja…\nZłota 44 to bardzo elegancki budynek. Jego prestiżowy charakter podkreślają wnętrza, usługi i liczne dodatki.\n“Biznesy po polsku”\nJak podaje profil w portalu społecznościowym facebook.com Fototanio jedno ze zdjęć użytych do promocji apartamentowca zostało wykorzystane bez zgody autora.


REGULAMIN. ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie. CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie - PDF\nDownload "REGULAMIN. ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie. CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie"\n1 REGULAMIN KWALIFIKACYJNEGO KURSU ZAWODOWEGO ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie Regulamin przyjęty uchwałą nr... Rady Pedagogicznej z dnia r. Strona 1 z 10\n2 SPIS TREŚCI 1. ROZDZIAŁ I PODSTAWY PRAWNE KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO ROZDZIAŁ II POSTANOWIENIA WSTĘPNE ROZDZIAŁ III ORGANIZACJA KURSU ROZDZIAŁ IV PRAWA I OBOWIĄZKI SŁUCHACZA ROZDZIAŁ V ZAKRES PRAW I OBOWIĄZKÓW OPIEKUNA GRUPY I NAUCZYCIELI PROWADZĄCYCH ZAJĘCIA ROZDZIAŁ VI ZALICZENIA ROZDZIAŁ VII EGZAMIN POPRAWKOWY ROZDZIAŁ VIII ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU UCZĘSZCZANIA NA OKREŚLONE ZAJĘCIA EDUKACYJNE ROZDZIAŁ IX POSTANOWIENIA KOŃCOWE Strona 2 z 10\n3 ROZDZIAŁ I PODSTAWY PRAWNE KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO Stan prawny na dzień 01 września 2014 r. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.; w szczególności ze zmianą wprowadzoną ustawą 19 sierpnia 2011r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw Dz. U. Nr 205, poz. 1206); Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 7); Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. poz. 186); Na podstawie art. 68a ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2012 r. w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach (Dz. U. poz. 184); Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia z dnia 24 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. poz. 262); Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie przypadków, w jakich do publicznej lub niepublicznej szkoły dla dorosłych można przyjąć osobę, która ukończyła 16 albo 15 lat oraz przypadków, w jakich osoba, która ukończyła gimnazjum, może spełniać obowiązek nauki przez uczęszczanie na kwalifikacyjny kurs zawodowy (Dz. U. poz. 857); Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 października 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. poz. 1152). Obwieszczenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz U.R. P. Warszawa, dnia 16 maja 2014r. poz. 622). Strona 3 z 10\n4 ROZDZIAŁ II POSTANOWIENIA WSTĘPNE Organizatorem kwalifikacyjnego kursu zawodowego jest ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie, CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie. 2 Siedzibą Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. J. Dziubińskiej w Golądkowie, CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie. zwanej dalej Szkołą, jest budynek w Golądkowie, o adresie: Winnica, Golądkowo 41G Organem prowadzącym Szkołę jest: MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU WSI w Warszawie. Organem sprawującym nadzór pedagogiczny jest: MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU WSI w Warszawie Nazwa ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie, CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie, jest używana w pełnym brzmieniu. Kwalifikacyjny kurs zawodowy zwany dalej kursem prowadzony jest w zakresie jednej kwalifikacji. 6 Strona 4 z 10\n5 ROZDZIAŁ III ORGANIZACJA KURSU 1. Słuchaczem kursu może być: 1) absolwent gimnazjum, legitymujący się świadectwem ukończenia gimnazjum; 2) absolwent ośmioletniej szkoły podstawowej; 3) każda osoba, na której nie ciąży obowiązek nauki niezależnie od ukończonej formy kształcenia. 2. Absolwent gimnazjum, który nie ukończył 18 lat i podlega obowiązkowi nauki, realizuje ten obowiązek poprzez kształcenie na kwalifikacyjnym kursie zawodowym. 3. Kurs jest uruchamiany w przypadku zgłoszenia się co najmniej 20 słuchaczy. W wyjątkowych sytuacjach, za zgodą organu prowadzącego, kurs może być uruchomiony, gdy liczba słuchaczy jest mniejsza. 4. Zajęcia prowadzone w ramach kursu są bezpłatne. 1. Kurs może być zorganizowany w formie stacjonarnej lub zaocznej Kandydaci ubiegający się o przyjęcie na kurs zobowiązani są złożyć kartę zgłoszeniową w formie papierowej w sekretariacie Szkoły oraz zaświadczenie od lekarza medycyny pracy o zdolności do podjęcia nauki w zawodzie. 3. Liczba godzin kształcenia na kursie prowadzonym w formie zaocznej nie może być mniejsza niż 65 % minimalnej liczby godzin kształcenia zawodowego określonej w podstawie programowej kształcenia w zawodach dla danej kwalifikacji. 4. Zajęcia odbywają się zgodnie z harmonogramem planu zajęć. 5. Realizacja kursu przebiega zgodnie z programem nauczania dopuszczonego do użytku przez Dyrektora Szkoły i po zaopiniowaniu przez Radę Pedagogiczną. 6. Jedna godzina zajęć teoretycznych trwa 45 minut, w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się prowadzenie zajęć edukacyjnych w czasie 30 do 60 minut. 7. Godzina zajęć praktycznych trwa 60 minut, w tym 5 minut przerwy na każdą godzinę zajęć Dokumentacja procesu kształcenia na kursie obejmuje: 1) program nauczania; 2) dziennik zajęć; 3) protokół przeprowadzonego egzaminu 4) ewidencję wydanych zaświadczeń. 2. Program nauczania zawiera: 1) nazwę i formę kształcenia; 2) czas trwania, liczbę godzin kształcenia i sposób jego organizacji; 3) wymagania wstępne dla uczestników, które uwzględniają szczególne uwarunkowania lub ograniczenia związane z kształceniem w danym zawodzie, określone w przepisach w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego; Strona 5 z 10\n6 4) cele kształcenia i sposoby ich osiągania, z uwzględnieniem możliwości indywidualizacji pracy słuchaczy, w zależności od ich możliwości i potrzeb; 5) plan nauczania określający nazwę zajęć oraz ich wymiar; 6) treści nauczania w zakresie poszczególnych zajęć; 7) opis efektów kształcenia; 8) wykaz literatury oraz niezbędnych środków i materiałów dydaktycznych; 9) sposób i formę zaliczenia. 3. Do dziennika zajęć wpisuje się: 1) imiona i nazwiska słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych 2) nazwy zajęć edukacyjnych; 3) liczbę godzin zajęć; 4) tematy zajęć. 4. W dzienniku zajęć odnotowuje się obecność słuchaczy. 5. Ewidencja wydanych zaświadczeń, o której mowa w ust. 4 pkt 7, zawiera: 1) imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer PESEL osoby, której wydano zaświadczenie, a w przypadku osoby, która nie posiada numeru PESEL numer dokumentu potwierdzającego jej tożsamość; 2) datę wydania zaświadczenia; 3) numer zaświadczenia; 4) potwierdzenie odbioru zaświadczenia 4 1. O zakwalifikowaniu na kurs decyduje powołana przez Dyrektora Szkoły Komisja Rekrutacyjna. Podstawą przyjęcia jest kolejność zgłoszenia. 2. Organizator zastrzega sobie prawo do odwołania kursu przy niewystarczającej liczbie słuchaczy. 3. Słuchacz zostaje skreślony z listy uczestników w przypadku: 1) niepodjęcia kursu w terminie miesiąca od rozpoczęcia kursu; 2) nieuzupełnienia wymaganych dokumentów; ROZDZIAŁ IV PRAWA I OBOWIĄZKI SŁUCHACZA 1. Uczestnicy kursu zwani dalej słuchaczami mają prawo do: 1) zapoznawania się z programami nauczania, 2) zdobywania wiedzy i właściwie zorganizowanego procesu kształcenia, 3) uzyskania informacji dotyczącej organizacji kursu. 2. Słuchacze zobowiązani są znać i przestrzegać postanowienia regulaminu kursu, a w szczególności: 1) uczestniczyć w zajęciach przewidzianych programem kursu, 2) dbać o dobre imię szkoły, 3) odnosić się z szacunkiem do prowadzących zajęcia oraz innych pracowników szkoły, 4) dbać o zdrowie i życie swoje i innych oraz higienę osobistą i estetyczny wygląd, 5) przestrzegać obowiązujących w pracowniach przepisów BHP i PPOŻ, 6) dbać o ład i porządek oraz mienie szkolne, własne oraz innych, Strona 6 z 10\n7 7) powiadomić szkołę o zmianie adresu i innych wcześniej podanych danych osobowych. 3. Podczas zajęć nie wolno używać telefonów i innych urządzeń elektronicznych. 4. Zajęć nie wolno filmować, fotografować ani nagrywać bez zgody prowadzących. ROZDZIAŁ V ZAKRES PRAW I OBOWIĄZKÓW OPIEKUNA GRUPY I NAUCZYCIELI PROWADZĄCYCH ZAJĘCIA 1. Dyrektor Szkoły wyznacza opiekuna grupy kursowej. 2. Obowiązkiem opiekuna grupy jest założenie dziennika zajęć oraz dokonywanie należnych do niego wpisów a także nadzór nad prawidłowością dokumentowania w nim procesu kształcenia przez nauczycieli prowadzących zajęcia na kursie. 3. Opiekun grupy ma obowiązek rozwiązywać problemy kursantów i prowadzących zajęcia związane z procesem dydaktycznym. 4. Opiekun grupy ma obowiązek przedstawić uczestnikom kursu cel, program i organizację kursu oraz szczegółowy plan zajęć objętych programem. 5. Opiekun grupy, w szczególnie uzasadnionych sytuacjach losowych, w przypadku niewystarczającego uczestniczenia kursanta w zajęciach edukacyjnych lub praktykach zawodowych, ma prawo wnioskować do dyrektora, o nieskreślenie go z listy osób odbywających kurs. 6. Opiekun grupy informuje słuchaczy na początku każdego kursu o zasadach organizacji i zaliczania kursu. 7. Opiekun grupy podlicza w dzienniku frekwencję każdego słuchacza z poszczególnych zajęć. 8. Opiekun grupy składa sprawozdania na zebraniach Rady Pedagogicznej o przebiegu kształcenia, zdawalności egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie. 9. Prowadzący zajęcia mają obowiązek realizować program kursu zgodnie z planem zajęć. ROZDZIAŁ VI ZALICZENIA 1. Podstawą uzyskania zaliczenia kursu jest egzamin zaliczeniowy pisemny - z teoretycznych przedmiotów zawodowych oraz egzamin zaliczeniowy praktyczny - z praktycznej nauki zawodu. 2. Słuchacz ukończył kurs, jeśli zdał egzaminy zaliczeniowe Egzamin zaliczeniowy przeprowadza się w terminie określonym przez dyrektora szkoły w okresie ostatnich dwóch tygodni kursu. Strona 7 z 10\n8 2. Egzamin zaliczeniowy pisemny zawiera pytania i zadania z zakresu wszystkich przedmiotów teoretycznych. 3. Egzamin zaliczeniowy z praktycznej nauki zawodu ma formę zadania praktycznego. 4. Pytania i zadania do egzaminu opracowują nauczyciele uczący w danej klasie, zwani dalej egzaminatorami. W uzasadnionych przypadkach Dyrektor Szkoły może wyznaczyć na egzaminatora innego nauczyciela. 5. Słuchacz zdał egzamin zaliczeniowy pisemny, jeśli uzyskał co najmniej 50% punktów możliwych do uzyskania. 6. Po przeprowadzonym egzaminie zaliczeniowym pisemnym sporządza się protokół zawierający: rodzaj egzaminu, datę egzaminu, klasę, nazwisko egzaminatora, imiona i nazwiska zdających słuchaczy, ilość punktów uzyskanych z egzaminu, informację o zdaniu lub niezdaniu egzaminu zaliczeniowego pisemnego. Protokół wraz ze wzorem testu i kartami odpowiedzi słuchaczy są przechowywane w dokumentacji szkoły. 7. Zadanie praktyczne oraz egzamin zaliczeniowy praktyczny przeprowadza placówka, w której odbywa się praktyczna nauka zawodu. 8. Słuchacz zdał egzamin zaliczeniowy praktyczny, jeśli uzyskał co najmniej 75% punktów możliwych do uzyskania. 9. Po przeprowadzonym egzaminie zaliczeniowym praktycznym sporządza się protokół zawierający: rodzaj egzaminu, datę egzaminu, nazwiska egzaminatorów, imiona i nazwiska zdających słuchaczy, treść zadania praktycznego, ilość punktów uzyskanych z egzaminu, informację o zdaniu lub niezdaniu egzaminu zaliczeniowego praktycznego. Protokół jest przechowywany w dokumentacji szkoły Słuchacz, który z przyczyn usprawiedliwionych nie przystąpił do egzaminu zaliczeniowego w ustalonym terminie i dostarczył do trzech dni zwolnienie lekarskie lub zaświadczenie o zdarzeniu losowym, zdaje ten egzamin w terminie dodatkowym ustalonym przez Dyrektora Szkoły. 2. Słuchacz, który z przyczyn nieusprawiedliwionych nie przystąpił do egzaminu semestralnego w ustalonym terminie, nie uzyskuje zaliczenia kursu ROZDZIAŁ VII EGZAMIN POPRAWKOWY 1. Słuchacz może zdawać egzamin poprawkowy w przypadku nie zdania egzaminu zaliczeniowego. 2. Egzamin poprawkowy przeprowadzają egzaminatorzy w terminie wyznaczonym przez Dyrektora szkoły, nie później niż 2 tygodnie po terminie egzaminu zaliczeniowego. 3. Egzamin poprawkowy przeprowadza się w trybie określonym dla egzaminów zaliczeniowych. 4. Wynik, jaki słuchacz uzyskał z egzaminu poprawkowego jest ostatecznym. 5. Słuchacz, który z przyczyn usprawiedliwionych nie przystąpił do egzaminu poprawkowego w wyznaczonym terminie i dostarczył do trzech dni zwolnienie lekarskie lub zaświadczenie o zdarzeniu losowym, może przystąpić do niego w dodatkowym terminie wyznaczonym przez Dyrektora Szkoły, nie później niż 1 miesiąc od terminu egzaminu zaliczeniowego. Strona 8 z 10\n9 ROZDZIAŁ VIII ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU UCZĘSZCZANIA NA OKREŚLONE ZAJĘCIA EDUKACYJNE 1. Słuchacz podejmujący kształcenie na kursie posiadający: 1) dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe lub inny równorzędny, 2) świadectwo uzyskania tytułu zawodowego, dyplom uzyskania tytułu mistrza lub inny równorzędny, 3) świadectwo czeladnicze lub dyplom mistrzowski, 4) świadectwo ukończenia szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, 5) świadectwo ukończenia liceum profilowanego, 6) świadectwo potwierdzające kwalifikację w zawodzie, 7) zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego może być zwolniony, na swój wniosek złożony do uczącego danych zajęć z całości lub części zajęć dotyczących odpowiednio treści kształcenia lub efektów kształcenia zrealizowanych w dotychczasowym procesie kształcenia, o ile sposób organizacji kształcenia umożliwia takie zwolnienie. 2. Decyzję o zwolnieniu podejmuje uczący tego przedmiotu na podstawie przedstawienia przez słuchacza oryginału dyplomu, świadectwa lub indeksu w terminie do 30 dni od rozpoczęcia danego semestru. 3. W przypadku zwolnienia słuchacza w całości z obowiązku realizacji danych zajęć w dokumentacji przebiegu nauczania wpisuje się zwolniony lub zwolniona, a także rodzaj dokumentu będącego podstawą zwolnienia i datę jego wydania. 4. W przypadku zwolnienia z obowiązku uczęszczania na zajęcia edukacyjne, o którym mowa w ust. 1, w dzienniku lekcyjnym w miejscu obecności słuchacza na tych zajęciach wpisuje się zwolniony lub zwolniona. 5. Dyrektor Centrum może zwolnić słuchacza na jego pisemny wniosek z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu w całości lub części, jeśli przedłoży on zaświadczenie wydane przez pracodawcę potwierdzające przepracowanie w zawodzie, w którym się kształci, okresu co najmniej równego okresowi trwania nauki zawodu, przewidzianemu dla danego zawodu. 6. Słuchacz zwolniony z obowiązku odbywania praktycznej nauki zawodu jest zwolniony z egzaminu zaliczeniowego praktycznego. W protokole z egzaminu zaliczeniowego praktycznego wpisuje się zwolniony lub zwolniona. Zwolnienie z egzaminu zaliczeniowego praktycznego jest równoznaczne ze zdaniem tego egzaminu. Strona 9 z 10\n10 ROZDZIAŁ IX POSTANOWIENIA KOŃCOWE 1. Słuchaczowi, który ukończył kurs ZESPOŁ SZKÓŁ CENTRUM KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO im. Jadwigi Dziubińskiej w Golądkowie, CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO w Golądkowie wystawia zaświadczenie o ukończeniu kwalifikacyjnego kursu zawodowego. 2. Zaświadczenie o ukończeniu kursu wydawane jest na podstawie 9 ust 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. (Dziennik Ustaw 2012 Nr 34 poz. 186 Dz.U. z póz. zm.) w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych. 3. Zaświadczenie, jako druk ścisłego zarachowania podlega rejestracji. 4. Zaświadczenie jest wydawane słuchaczowi dopiero po uregulowaniu przez niego wszystkich przewidzianych zobowiązań wobec organizatora kursu. Regulamin obowiązuje z dniem 1 września 2014 roku. 2 Opracowanie: mgr Izabela Nuszkiewicz mgr Anna Lusa Strona 10 z 10


Resident Evil 5 - EmuSite\nGłówna » Artykuły » Recenzje » Recenzje – Xbox 360 » Resident Evil 5\nWiele jest gier wybitnych, wiele jest gier dobrych. Podobnie ma się rzecz z wielkimi seriami, o których kolejne pokolenia Graczy pamiętają, wspominając po dziś dzień lub kpią z nich przez kolejne lata. Seria za którą stoi genialny Shinji Mikami, od zawsze pasowała jak ulał do tego pierwszego szablonu. W roku 2009 Capcom wypluwa na systemy nowej generacji (pomijając Nintendo Wii) kolejną, piątą już odsłonę serii Resident Evil. Pamiętacie pierwszego 32-bitowego zombiaka, mega klimatyczny komisariat, ucieczki przez kilka kolejnych pomieszczeń przed Nemesisem, ciasne przedziały nie do końca normalnego pociągu, czy wreszcie hiszpańską wioskę rządzoną przez miejscową ewidentnie pomyloną ludność? No to jesteśmy w domu.\nAkcja piątego Residenta rzuca nas do Afryki, a dokładniej do miasteczka Kijuju. Jak na miejscowość umiejscowioną na Czarnym Lądzie, upał panujący tam jest wręcz namacalny, a sugestywnie oddane realia owych terenów tylko potęgują klimat. A mówiąc już dokładnie o samej fabule, która przecież od zawsze była w mniejszym lub większym stopniu bolączką serii, tym razem nie jest inaczej. Chris przybywa do Afryki, tym razem działając nie, jako członek elitarnej jednostki S.T.A.R.S., lecz z ramienia B.S.A.A, w celu zbadania tajemniczych eksperymentów z bronią biologiczną prowadzonych w Kijuju. Do pomocy zostaje mu przydzielona miejscowa, długonoga, bardzo zgrabna szatynka o niezwykle wydatnych ustach. khem.. zostaje mu przydzielona miejscowa agentka Sheva Alomar, której rodzice walcząc przeciw miejscowym tyranom, ponieśli śmierć. Obaj stanowią bardzo zgrany duet, nieźle uzupełniający się w akcji. Pisząc jeszcze o założeniach misji, nie mogę nie wspomnieć, że tak naprawdę w pewnym momencie akcja zaczyna mieć dla Chrisa drugie dno, który wpada na trop dawnego wielkiego wroga, a także pewnej bardzo ważnej dla niego kobiety.. Więcej nie zdradzę, podsumowując wspomnę tylko, że fabuła jest wybitnie „residentowa” z mnóstwem naciąganych dialogów, nielichych absurdów w zachowaniu bohaterów, mimo to jednak wybija się nieco poziomem ponad to, co zaserwowano nam przy okazji Resident Evil 4.\nResident Evil 5 – screeny (kliknij, by powiększyć)\nBardzo dyskusyjnym i spornym elementem RE5 była mechanika rozgrywki. Muszę wspomnieć o tym już na samym początku, gdyż jest to kluczowa sprawa dla gameplayu. Jednym (w dużej mierze fanom serii, tudzież mniej wymagającym Graczom) system sterowania, pewne niuanse i ograniczenia, jakie niesie za sobą rozgrywka przypadnie do gustu i będą rozpływać się nad nowym Residentem nad wyraz. Drugim z kolei (malkontentom, ludziom bez „residentowej” przeszłości, tudzież po prostu Graczom z odmienną wizją gry) owa mechanika nie podejdzie. A o co tak właściwie chodzi? Już tłumaczę. Przede wszystkim należy wspomnieć o poruszaniu się. Otóż wzorem wszystkim poprzednich części RE, tak i w „piątce” w momencie oddawania strzałów, nie możemy ruszać postacią. W praktyce wygląda to po prostu tak, że albo biegamy, albo strzelamy. Koniec kropka. Ta druga grupa Graczy w tym momencie popuka się w czoło, przyklejając RE5 łatkę „archaicznej”, z kolei ci pierwsi łykną owy feature i nie będą mieli żadnych problemów z przystosowaniem się do gry.\nDruga, ważna sprawa to typowo „residentowe” ograniczenia, które nawet fanów będą potrafiły solidnie zdenerwować. A chodzi mi tutaj o niemożność wyskoczenia przez okno, którego użycia nie przewidzieli dla nas programiści, podobnie rzecz ma się z brakiem możliwości wchodzenia na przeróżne kładki, podesty, podwyższenia, jeśli tylko.. tak, tak, jeśli tylko programiści nie oddali nam takiej możliwości do dyspozycji. Zamykając temat braków w mechanice gry, dorzucić należy jeszcze 2 rzeczy. Po pierwsze bardzo denerwujące niewidoczne ściany tj. brak dostępu nawet do miejsc, w których nie stoi żadna przeszkoda, a blokuje nas, no właśnie niewidzialna ściana. A po drugie, z jednej strony dobrze pomyślane i zorganizowane menu, z drugiej jednak nie zawsze funkcjonujące tak jak powinno. Często musimy żonglować przedmiotami, wymieniając je z Shevą, po to by zmieścić w kieszeni paczkę naboi lub inny malutki drobiazg.\nWszystkie te rzeczy z dwóch poprzednich akapitów, po prostu irytują. I usprawiedliwienie tych niedoróbek jako, jak to już nazwałem „residentowe smaczki” jest według mnie zupełnie nie na miejscu! Nie w grze, która wyprodukowana została na potężne konsole obecnej generacji, przez speców wyspecjalizowanych w swojej robocie od lat! I już na pewno nie w obecnych czasach, gdy od obecnych gier wymaga się coraz więcej swobody i ukłonów w stronę realizmu. A szukanie drabiny, mimo iż tuż pod nosem mamy stertę podestów, które doprowadzą nas do pożądanego celu, uważam za najlepsze podsumowanie. Koniec kropka, zamykam ten temat, stawiając przy nim duży znaczek „minus”.\nResident Evil 5 to według mnie jednak naprawdę dobra pozycja. Czas więc wymienić kilka pozytywów, które zaobserwowałem w trakcie rozgrywki. Po pierwsze pochwalić muszę dość kontrowersyjną decyzję, o wprowadzeniu do głównego scenariusza, ba! na oparciu głównego scenariusza o kooperację z drugą postacią kierowaną przez konsolę, kumpla siedzącego obok (split screen) czy osobnika z drugiej strony świata (XBL). Mimo, iż nieco nadszarpnęło to nieco klimat przedzierania się samemu przez kolejne mroczne lokacje, na rzecz często radosnej jatki z wieloma przeciwnikami naraz, uważam to posunięcie za bardzo dobre. A strata w postaci zdeptanego nieco klimatu, to wg mnie dość nietrafne stwierdzenie, gdyż klimat horroru, walki o przeżycie, zaszczucia, przeminął wraz z RE2. Wracając więc do kooperacji, to wypada ona świetnie. Sheva kierowana przez konsolę postępuje bardzo mądrze, prowadząc inteligentną wymianę ognia, ratując apteczkami, czy sygnalizując w porę niedobór amunicji. Nasza towarzyszka ma według mnie całkiem dużo oleju w głowie i często pomaga znacząco w przeprawie przez kolejne atrakcje, nieznacznie się gubiąc bądź nie nadążając w pewnych momentach, jednak takie rzeczy mają miejsce bardzo sporadycznie. Ogólnie mówiąc za kooperacje panowie z Capcom mają u mnie duży plus, bardzo pozytywnie wpłynęło to na odświeżenie w gameplayu. Liftingowi uległ także image Chrisa. Jeśli pamiętasz niepozornego chłopka z remake’u pierwszego Residenta na GC, dobrze wiesz, o czym teraz prawię. Nasz bohater zyskał nieco tkanki tłuszczowej, jego łapy są standardowej wielkości jak u innych twardzieli świata gier wideo, czy filmów. Zostając już przy wykonaniu i wrażeniach wizualnych, nie sposób nie wspomnieć o niesamowicie wysokim poziomie graficznym. W tej kwestii nowy RE stawia poprzeczkę innym tytułom bardzo wysoko. Mamy do czynienia po pierwsze z bardzo szerokim wachlarzem miejscówek, które podczas swojej przygody odwiedzimy, zaczynając od ulic afrykańskiego miasteczka, przez jaskinie, jeziora, laboratoria, magazyny, statki, a i to jeszcze nie wszystko! Design poszczególnych miejscówek jest kapitalnie pomyślany, wzorowy bump-mapping, a także świetna gra świateł urzekają! Naprawdę warto czasem zatrzymać się na chwilkę by popodziwiać uroki miejscówek, i piękne widoki, które nam one nierzadko oferują. Cudo.\nW nowym RE ma miejsce kilka mniej lub bardziej spektakularnych powrotów. Począwszy od dwóch postaci, o których wspomniałem gdzieś wyżej, aż po jeden, ale jakże miły powrót w bestariuszu. Oprócz standardu dla serii, tj. przeciwników w postaci zarażonych różnym ustrojstwem ludzi, również w wersji z piłą mechaniczną i z torbą na głowie, pająków, ptaszydeł, obowiązkowo mutujących kilkakrotnie maszkar, aż po lickery. No właśnie – lickery. Pamiętasz słynną scenkę z powoli łażącym po suficie lickerem w komisariacie (RE2)? Jeśli tak to wiesz, o jakim typie przeciwników tutaj mówię, jeśli nie, to czekają Cię kolejne, jakże miłe pojedynki, drogi Czytelniku:) A co do normalnego „mięsa armatniego”, to trzeba oddać twórcom z jednej strony brawa za inwencję, gdyż czarnoskórzy mieszkańcy Kijuju prezentują się bardzo wiarygodnie jak na zarażonych wirusem opętańców. Tłum zachowuje się bardzo podobnie jak w RE4 i trzeba powiedzieć, że ich rola została świetnie oddana. Wspomniałem już o RE4. No właśnie. Główny grzech Resident Evil 5 to według mnie właśnie zbyt duże oparcie gry o poprzednią odsłonę co bardzo naprawdę widać już nawet grając w demo. Postacie są animowane bardzo podobnie, dość powiedzieć, że mają bardzo wiele tych samych animacji po otrzymanych kilku kulkach, tudzież atakując. Skalkowane są na żywca koncepty miejscówek. Wyobraź sobie moje zdziwienie gry wtargnąłem do obozowiska jak żywego przypominające to z RE4 (miejscówka z dwoma kobietami z piłami atakującymi równocześnie) Nie podoba mi się dość bardzo ten element i za zrobienie RE5 na baaardzo mało zmienionym (właściwie tylko podciągniętym kosmetycznie z kilkoma oczywistymi przebudowami) szkielecie gry z części poprzedniej, Capcom ma u mnie dużego minusa.\nCo jeszcze dodać, aby przedstawić obraz RE5 jak najlepiej.? W zasadzie wystarczy tutaj wspomnieć, że to w końcu Resident Evil. Z jednej strony schematyczny, ograniczony, o przytępawej momentami fabule i zasadach rządzącymi światem („szukałem Cię przez cały czas, miałaś już nawet nie żyć, a teraz Cię odnalazłem, no ale cóż. Muszę iść dalej ratować świat, uważaj na siebie, cześć!”) Ale z drugiej strony to kapitalna, napakowana akcją przygodówka. Tak, tak… określanie nowego RE mianem survival-horroru, już od około trzeciej części serii przestało mieć sens.\nAby podsumować więc mój wywód, posłużę się pewnym porównaniem. Jeśli Resident Evil 5 oceniać przez pryzmat gry przygodowej, z dużą dozą strzelania, wspinania się po platformach, rozwiązywania paru zagadek i opierającej się w dużej mierze na elementach zręcznościowych (QTE!), mamy przed sobą naprawdę kozacką grę, która bez problemu odstawia daleko inne tego typu pozycje. Jeśli jednak patrzysz na RE5, jako na kontynuację wielkiej sagi, na kolejną część, na którą czeka się latami, kolejno ogrywając dawne gry z serii, i oczekujesz tutaj połączenia klimatu RE, jego największych zalet wraz z rzeczami, które powinien zawierać w sobie hit na miarę obecnych gier z tego gatunku, to możesz mocno się rozczarować. Ja, który uważam się za umiarkowanie-dużego fana serii (RE1-RE4 zaliczone) nieco się rozczarowałem. Rozczarowałem się, bo zaliczam się do tego drugiego grona osób, dla których każda kolejna, pełnoprawna część RE to wielkie wydarzenie. I tak jak również to napisałem, mimo to nie uważam Resident Evil 5 za złą grę. Po prostu rzemieślnicza robota, kolejna cegiełka w murze serii, ot co.\n– 05.03.2009 (Japonia)\n– 13.03.2009 (USA)\n– 13.03.2009 (Europa)\nData dodania: 1 kwietnia 2010Autor: Aem


EXPEDITION 039: OLD DELHI – 40 lat i do piachu…\nNew Delhi, stolica Indii. Jedno z najludniejszych miast świata. Na powierzchni zaledwie trzy razy większej od Warszawy żyje i mieszka ponad 16 milionów mieszkańców. Kolejne 10 milionów osób mieszka w najbliższej okolicy, w splecionej z miastem aglomeracji. Pośrodku tego nowoczesnego ośrodka przemysłu, kultury i administracji niczym rodzynek w cieście tkwi Old Delhi – stara dzielnica. Indie rozwijają się, ich satelity lecą w kosmos, ale tutaj czas sprawia wrażenie, że wziął dłuższy urlop.\nTo nasz kolejny dzień podróży po Indiach. Przylatujemy z Kalkuty rankiem, gdy słońce dopiero wspina się nad horyzont. Zgodnie z naszym zwyczajem nie mamy zarezerwowanego noclegu, będziemy go szukać już na miejscu. Wrzucamy 30-kilogramowe plecaki na pakę taksówki i każemy się zawieść do starego miasta – w zupełnie przypadkowo kliknięty punkt w ekranie nawigacji. Doświadczenie mówi, że w Indiach lepiej samemu wybrać hotel „na miejscu” niż zdawać się na oferty pełne przekoloryzowane zdjęć na portalach bookingowych. Hindusi są mistrzami świata w kolorowaniu. A hinduscy hotelarz są mistrzami wśród hinduskich mistrzów.\nJazda z lotniska tego ogromnego miasta-molocha do dzielnicy Old Delhi trwa kilkadziesiąt minut. Mamy szczęście, godzina nie sprzyja jeszcze ulicznym korkom o których tak wiele czytaliśmy. Nasza mała taksówka przeciska się zgrabnie przez tłumy i pokonuje kolejne ronda. Z każdym kilometrem jest jednak coraz bardziej wąsko i ludnie. Samochody, tuk-tuki, motocykle, w końcu nawet wozy zaprzęgnięte w woły blokują drogę. Kierowca nerwowo próbuje przebijać się przez ten zwarty tłum by dowieźć nas do zaznaczonego punktu. Gdy pokazujemy mu, że może nas wysadzić gdziekolwiek, choćby tu i teraz, przyjmuje to z wielką ulgą.\nTłum jest taki, że problem mamy nawet w wyjściem z samochodu i wyciągnięciem plecaków. Ale w końcu jesteśmy – Stare Miasto Delhi, zresztą jedno z kilku: bo New Delhi to efekt budowania kolejnych miast przez kolejnych władców tuż obok siebie, lub wręcz jedno na drugim.\nSłońce stoi już całkiem wysoko i odbijamy się od bajecznie zróżnicowanego tłumu. By zacząć iść trzeba przełamać barierę własnej strefy i po prostu wepchnąć się w ludzi. Nie jest to miejsce dla każdego, nie są to piękne, wąskie uliczki chorwackich miasteczek. Tutaj budynki nie podlegają renowacji – po zbudowaniu żyją tak długo aż się zawalą. Na tych ulicach się żyje, mieszka, załatwia wszystkie potrzeby. Na ulicach się rodzi i umiera. Każdy metr kwadratowy zajęty jest CZYMŚ i KIMŚ. Obijamy się plecakami o współprzechodniów, o stragany, o rogaciznę i pstrokacizną – psy, woły, osły, krowy.\nPlan wydawał się prosty: gdzie jest stare miasto, tam są stare hotele. Nasze wymagania są dość specyficzne, choć zrozumieją je wszyscy podróżnicy: ma być klimatycznie, w centrum, lokalnie i przystępnie. Lokalny hotel z wodą i łazienką, bez szczurów i z czystą pościelą. Okno w pokoju będzie miłym dodatkiem – bo to akurat w Indiach nie jest oczywistością. Po kilku minutach giniemy w wąskich, zamkniętych budynkami uliczkach pełnych ludzi i wszelkich innych stworzeń.\nCoś jednak nie zgadza się z naszą dotychczasową praktyką i doświadczeniem. Stare Miasta zawsze słyną ze starych hoteli w których podróżnicy tacy jak my odkrywają przytulne, małe pokoiki. Domy stoją jeden na drugim – wszystko się zgadza, tak miało być – ale upragnionych noclegów brak. Kilometr, dwa, pół godziny, godzina – nigdzie żadnych obiektów noclegowych. Tylko tłum mieszkańców fala za falą niezmordowanie gnający przed siebie.\nRobi się gorąco, plecaki ważą coraz więcej, pot zaczyna zalewać nam czoła. Nie mamy Internetu, tylko gubiącą się, pełną kresek nawigację. Robimy przystanek by złapać oddech i zastanowić się co robimy źle. To niemożliwe, ale przeszliśmy już trzy kilometry i nie zobaczyliśmy ani jednego hoteliku. Z zastanawiania się wyrywa nas przebijające się przez gwar tłumu zdanie. Jest tak inne, tak swojskie, takie trafiające w głąb słowiańskiej duszy. Usłyszelibyśmy je zawsze i wszędzie, w pędzącym metrze i jadąc okrakiem na ciężarówce: „K…wa Mać!”\nAż podskakujemy! Rozglądamy się dookoła i widzimy dwie wyróżniające się z tłumu kobiety. Europejki. Polki! Nawiązuje się szybka rozmowa, szybki papierosek. Od pół godziny dziewczyny szukają wejścia do metra. Co dla nas najważniejsze – mają Internet i możemy rzucić okiem na sytuację. Doznajemy olśnienia: w Old Delhi nie ma hoteli, to niemal w stu procentach dzielnica mieszkańców. Tutaj nikt nie wjedzie, więc szanse na biznesowy sukces – w tym gnieździe średniowiecza – są równe zeru. Nawet przyjezdni hindusi nocują poza starym miastem.\nAle mapa pokazuje, że po drugiej stronie Old Delhi znajduje się duża stacja kolejowa. Obok niej wykwitła prawdziwa dzielnica hotelowa, i szukając noclegów tam właśnie musimy się udać. Dzieli nas od niej kolejne trzy kilometry marszu przez tą miejską dżunglę. To już czysta przyjemność – mamy kierunek, mamy cel, mamy odległość. I choć żadna przesłonięta zabudową droga nie prowadzi w jednym kierunku dłużej niż przez sto metrów, to wystarczy nam cierpliwości i sił by dotrzeć do celu.\nPółtorej godziny później odnajdujemy ogromny węzeł kolejowy i przechodzimy na drugą stronę. Wyczerpani, bliscy fizycznego załamania. Ale szczęśliwi. Wokół stacji kolejowej wyrosły dosłownie setki hotelików. Szarych, burych i pstrokatych. Daleko im do jakiejkolwiek bajki, ale można wybierać. Z nadmiaru dobrobytu oglądamy kilka, pokój po pokoju – teraz już możemy pozwolić sobie na marudzenie. W końcu recepcjoniści widząc, że mają męczących klientów odsyłają nas do najdroższego, najbardziej reprezentacyjnego hotelu w okolicy. Indyjskie pięć gwiazdek to Polskie trzy, ale tutaj da się nawet przytulnie spędzić dzień. Jest łazienka, choć wodę dopiero obiecują odkręcić. Jest czyste łóżko. Jedno na dwóch, ale duże.\nNie ma okna. Krótkie negocjacje i znajduje się dla nas pokój z oknem na ulicę – za dodatkową opłatą sięgającą 1/3 ceny pokoju. Bierzemy, bo to raptem 30 złotych drożej, a wierzcie mi – po tylu dniach w pokojach bez okien to wydaje nam się luksusem. Jest tak brudne, że niewiele przez nie widać – ale można uchylić szybę i wyglądać na zewnątrz. Choć ze względu na wszechobecny pył unoszący się z drogi, to nie jest dobry pomysł. Całe szczęście to drugie piętro, więc pyłu mniej, za to hałas przeogromny. Ale okno to okno! Rozpusta i rozkosz!\nDrobny bakszysz i udaje nam się uzupełnić skład pokoju o papier toaletowy, drugi ręcznik, umyte szklanki oraz żarówkę. Na bogato. Po raz pierwszy od dwóch tygodni wpadam w objęcia wanny. Wprawdzie woda napełnia ją przez pół godziny, ale i tak wzruszeniu nie ma końca. Ogarniamy się, łapiemy oddech i czas obejść okolicę.\nJuż piąty bankomat działa i wypłaca gotówkę. Za rogiem sklep z pysznym lokalnym rumem w plastikowych butelkach – 0.7 litra za około 12 złotych. Z colą smakuje wyśmienicie. Kilometr dalej jest nawet sklep samoobsługowy – absolutna rzadkość w tej okolicy. Sklep malutki, stojący w wejściu ochroniarz zdaje się zajmować jego znaczną część… ale można kupić produkty spożywcze, które widziały lodówkę i półki. Czego można chcieć więcej od życia?\nNocą zaczynają świecić neony, setki neonów. Prosto w to cholerne okno. Ulica, którą przepływa zwarty ciąg pojazdów, ludzi i zwierząt, grzmi i świeci jakby zbliżał się koniec roku. Zachciało nam się okna… Jednak gdy się już przyzwyczaić, to można ten obraz pokochać. Można palić w oknie papierosa i stać niczym zahipnotyzowany. A może to ten rum tak wpływa na umysł? Można wdrapać się na dach hotelu, po zapuszczonych schodach, a później po drabinie – widok na okolicę jest jeszcze bardziej fascynujący. W oddali ze stacji odjeżdżają pociągi. Wyją i klekoczą, jakby wstyd im było, że nie są w stanie zabrać stąd wszystkich mieszkańców. Andrzej stwierdza jednak, że lokomotywy to radosne rumaki, które cieszą się z ucieczki z tego miasta. Poezja.\nWstaje dzień. Bakszysz pomaga zorganizować śniadanie na dachu. Tylko trzysta metrów dzieli nas od torów, a za nimi Old City. Nieprzebrany tłum ludzi, bagaży, zwierząt, maszyn – wszystko to płynie w tamtym kierunku. Zakładamy buty i przyłączamy się do tego pochodu. Stajemy się częścią zgiełku. Przed nami Old Delhi.


Banknoty - Federal Reserve Notes\nBanknoty / Federal Reserve Notes\nLata 1914-obecne Federal Reserve Notes to jedyny rodzaj banknotów które są aktualnie produkowane do dnia dzisiejszego. Pierwsza seria banknotów powstała w 1914 roku na podstawie ustawy z 1913 roku Federalnego Systemu Rezerw. Banknoty dwóch serii 1914 i 1918 produkowane były w dużym rozmiarze (7.4218 × 3.125 cala = ok. 189 × 79 mm). Od roku 1928 do chwili obecnej produkowane są w małym rozmiarze (6.14 × 2.61 cala = ok. 156 × 66.3mm). Poniżej niektóre serie i nominały banknotów.\nFederal Reserve Notes - duży rozmiar Banknoty Federal Reserve Notes w dużym rozmiarze (7.4218 × 3.125 cala = ok. 189 × 79 mm) produkowane były jedynie w dwóch seriach 1914 i 1918.\nW 1914 roku wyprodukowano pierwszą serię dużych banknotów o nominałach: 5$, 10$, 20$, 50$ i 100$. Banknoty te na awersie są w kolorystyce czarno-białej oraz posiadają niebieską pieczęć Departamentu Skarbu Stanów Zjednoczonych (chociaż pierwotnie zakładano kolor czerwony). Rewers jest w kolorystyce zielono-białej.\n5 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Abraham Lincoln szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie po lewej stronie znajduje się postać Krzysztofa Kolumba na statku wypatrującego lądu. Po prawej stronie rewersu pielgrzymi przybijający do brzegu.\n10 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Andrew Jackson - siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie po lewej stronie przedstawiono rolnictwo a po prawej stronie przemysł.\n20 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Grover Cleveland - dwudziesty drugi i dwudziesty czwarty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie banknotu umieszczono odniesienie do transportu - po lewej stronie widać zbliżającą się lokomotywę, obok samochód a z tyłu w tle samolot. Po prawej stronie banknotu widać zbliżający się statek parowy oraz małą łódź, a w tle zarys Statuy Wolności.\n50 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Ulysses Grant - osiemnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie banknotu znajduje się wejście do kanału panamskiego z wizerunkiem kobiety jako Panamą.\n100 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Benjamin Franklin - jeden z założycieli Stanów Zjednoczonych. Na rewersie alegoryczne postacie przedstawiają od lewej strony: pracę, obfitość, Amerykę, pokój i handel.\nSeria 1918 Seria 1918 jest drugą i ostatnią serią banknotów w dużym rozmiarze. W tej serii wyprodukowano banknoty o wysokich nominałach: 500$, 1000$, 5000$ i 10000$. 500 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się John Marshall - czwarty Prezes Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie banknotu przedstawiono scenę przy rzece Mississippi i postać Hernando de Soto - hiszpańskiego odkrywcę rzeki Mississippi.\n5000 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się James Madison - czwarty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie banknotu przedstawiono rezygnację Georga Washingtona ze swego stanowiska w Kongresie.\n10000 $ - Na awersie przedstawiono postać Salmona Portlanda Chase'a - Sekretarza Skarbu za prezydenta Abrahama Lincolna. Na rewersie przedstawono wczesnych osadników kolonii Plymouth.\nFederal Reserve Notes - mały rozmiar Serie 1928 - 1995 Seria 1928 jest pierwszą serią banknotów wyprodukowanych w małym rozmiarze. Od roku 1928 ze względu na oszczędność kosztów produkcji zdecydowano się zmniejszyć rozmiar wszystkich banknotów na wymiar 6.14 × 2.61cali = 156 × 66.3mm. W serii 1928 wyprodukowano nominały: 5$, 10$, 20$, 50$, 100$, 500$, 1000$, 5000$, 10000$ (pierwszy banknot 1$ to seria 1963, a pierwszy banknot 2$ to seria 1976). Seria 1928 jest w zasadzie najstarszą serią współczesnych banknotów Federal Reserve Notes w małym rozmiarze którą można jeszcze spotkać w obiegu.\nKolorystyka banknotów tych serii to kolor czarno biały na awersie z zieloną Pieczęcią Departamentu Skarbu Stanów Zjednocznych i zielonym numerem seryjnym. Rewers pozostał w kolorze zielono białym.\n1 $ - Pierwsza seria banknotu jednodolarowego w małym rozmiarze to 1963. Wygląd tego banknotu mimo wprowadzanych zmian innych nominałów pozostał niezmieniony do dnia dzisiejszego. Na awersie znajduje się George Washington - pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie banknotu znajduje się Wielka Pieczęć Stanów Zjednoczonych, po lewej stronie rewers pieczęci a po prawej awers.\n2$ - Pierwsza seria banknotu dwudolarowego w małym rozmiarze to 1976. Seria ta powstała na obchody 200-lecia podpisania Deklaracji Niepodległości, podobnie jak monety ćwierdolarowe, półdolarowe oraz jednodolarowe z roku 1976. Mimo wprowadzanych zmian innych nominałów, wygląd tego banknotu ten nadal pozostał niezmieniony i jest w produkcji do dnia dzisiejszego. Na awersie banknotu dwudolarowego znajduje się Thomas Jefferson trzeci prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie scena z obrazu Johna Thrumbulla - Declaration of Independence (Deklaracja Niepodległości) zastapiła poprzedni budynek Monticello. 5 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Abraham Lincoln szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie banknotu pośrodku budynek Pomnika Lincolna (Lincoln Memorial). Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1995.\n10 $ - Na awersie pośrodku banknotu znajduje się Alexander Hamilton - pierwszy Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Skarbca Stanów Zjednoczonych. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1995.\n20 $ - Na awersie banknotu znajduje się Andrew Jackson - siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek siedziby prezydentów - Białego Domu. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1995.\n50 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Ulysses Grant - osiemnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Kapitolu. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1993.\n100 $ - Na awersie banknotu pośrodku znajduje się Benjamin Franklin - jeden z założycieli Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek w którym podpisano deklarację niepodległości - Independence Hall. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1993.\n500 $ - Na awersie banknotu znajduje się William Mc Kinley - dwudziesty piąty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie cyfry 500 i słowne oznaczenie nominału FIVE HUNDRED DOLLARS. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1934.\n1000 $ - Na awersie banknotu tysiącdolarowego znajduje się Grover Cleveland dwudziesty drugi i dwudziesty czwarty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie cyfry 1000 i słowne oznaczenie nominału ONE THOUSAND DOLLARS. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1934.\n5000 $ - Pośrodku awersu banknotu znajduje się James Madison - czwarty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie cyfry 5000 i słowne oznaczenie nominału FIVE THOUSAND DOLLARS. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1934.\n10000 $ - Na awersie banknotu znajduje się Salmon Portland Chase - dwudziesty piąty Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie cyfry 10000 i słowne oznaczenie nominału TEN THOUSAND DOLLARS. Obecnie banknot ten nie jest już drukowany - ostatnia seria to 1934.\nFederal Reserve Note - Edycja Wojenna Seria 1934 (Edycja wojenna - Hawaje)\nDla Amerykanów II Wojna Światowa zaczęła się 7 grudnia 1941 roku atakiem Japonii na Pearl Harbor na Hawajach. Po tym ataku, władze militarne Stanów Zjednoczonych uznały że w przypadku inwazji Japończyków na Hawaje znaczna ilość amerykańskich dolarów mogła by zostać przejęta przez Japończyków z instytucji publicznych oraz osób prywatnych. W związku z tym, aby zapobiec takiej ewentualności gubernator Hawajów Delos Carleton Emmons zarządził wycofanie z obiegu wszystkich dotychczasowych dolarów na wyspach. W zamian za to, w czerwcu 1942 roku wprowadzono specjalną edycję dolarów tylko na Hawaje. Mimo produkcji w roku 1942 były to nominały z serii 1934 i 1935 pochodzące od dwóch emitenów:\n5 $ - Na awersie pośrodku banknotu pięciodolarowego znajduje się szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych Abraham Lincoln. Przy lewym i prawym krańcu banknotu nadrukowane słowa HAWAII. Brązowy kolor pieczęci oraz numeru seryjnego. Na rewersie budynek Lincoln Memorial, wzdłuż całego rewersu duży napis HAWAII. 10 $ - Na awersie pośrodku banknotu dziesięciodolarowego znajduje się pierwszy Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych Alexander Hamilton. Przy lewym i prawym krańcu banknotu nadrukowane słowa HAWAII. Brązowy kolor pieczęci oraz numeru seryjnego. Na rewersie budynek Skarbca Stanów Zjednoczonych, wzdłuż całego rewersu napis HAWAII. 20 $ - Na awersie pośrodku banknotu dwudziestodolarowego znajduje się siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych Andrew Jackson. Przy lewym i prawym krańcu banknotu nadrukowane słowa HAWAII. Brązowy kolor pieczęci oraz numeru seryjnego. Na rewersie siedziba prezydentów Stanów Zjednoczonych - Biały Dom, wzdłuż całego rewersu napis HAWAII. Serie 1996 - 2006 W seriach tych, wygląd banknotów o nominałach 5$, 10$, 20$, 50$ i 100$ znacząco zmienił się. Na awersie pojawiły się powiększone wizerunki postaci i przesunięte lekko w lewą stronę. Na rewersie zaś pozostawiono te same wizerunki budynków ale zmieniona została szata graficzna. Wygląd banknotów 1$ i 2$ pozostał bez zmian, natomiast wysokie nominały od 500$ wzwyż zostały całkowicie wycofane z produkcji.\n5 $ - Na awersie banknotu znajduje się Abraham Lincoln szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie banknotu pośrodku budynek Pomnika Lincolna (Lincoln Memorial).\n10 $ - Na awersie banknotu znajduje się Alexander Hamilton - pierwszy Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Skarbca Stanów Zjednoczonych.\n20 $ - Na awersie banknotu znajduje się Andrew Jackson - siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek siedziby prezydentów - Białego Domu.\n50 $ - Na awersie banknotu znajduje się Ulysses Grant - osiemnasty prezydent Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Kapitolu.\n100 $ - Na awersie banknotu znajduje się Benjamin Franklin - jeden z założycieli Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek w którym podpisano deklarację niepodległości - Independence Hall.\nSerie 2004 - obecne Od 2003 roku wprowadzono serie w których znacząco zmienił się wygląd banknotów. Pierwszy banknot nowej serii 2004 to nominał 20$ który wprowadzono do obiegu 9 października 2003. Podobnie jak w poprzedniej edycji (serie 1996-2006) wygląd banknotów o nominałach 1$ i 2$ pozostał niezmieniony a największym nominałem pozostał banknot 100$. Wizerunki postaci na awersie nie są otoczone owalem jak w poprzednich edycjach. Dodatkowo na każdym awersie umieszczono charakterystyczny symbol Stanów Zjednoczonych. 5 $ - Nowe banknoty posiadają tło w tonacji purpurowej. Pierwsze banknoty serii 2006 zostały wprowadzone do obiegu 13 marca 2008 roku. Na awersie banknotu znajduje się Abraham Lincoln szesnasty prezydent Stanów Zjednoczonych oraz symbol - Wielka Pieczęć Stanów Zjednoczonych. Na odwrocie banknotu pośrodku budynek Pomnika Lincolna (Lincoln Memorial) oraz duża cyfra 5 w kolorze fioletowym w prawym dolnym rogu.\n10 $ - Tło nowego banknotu jest w kolorze pomarańczowym. Pierwsze nowe banknoty dziesięciodolarowe zostały wprowadzone do obiegu 2 marca 2006 roku jako seria 2004. Na awersie pośrodku banknotu znajduje się Alexander Hamilton - pierwszy Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych. Po lewej stronie duży symbol - pochodnia ze Statuy Wolności, po prawej stronie mała pochodnia oraz napis "We the People" z Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Skarbca Stanów Zjednoczonych.\n20 $ - Nowe banknoty dwudziestodolarowe mają tło w kolorze zielonym. Pierwsza seria 2004 została wprowadzona 9 października 2003. Na awersie banknotu znajduje się Andrew Jackson - siódmy prezydent Stanów Zjednoczonych. Po prawej stronie duży symbol - orzeł z gałązką oliwną i strzałami w szponach. Po lewej stronie mały symbol - orzeł i tarcza heraldyczna. Na rewersie budynek siedziby prezydentów - Białego Domu.\n50 $ - Nowe banknoty posiadają tło w tonacji różowej. W dniu 28 września 2008 roku wprowadzono pierwszą serię 2004. Na awersie banknotu znajduje się Ulysses Grant - osiemnasty prezydent oraz symbol - flaga Stanów Zjednoczonych. Na rewersie budynek Kapitolu siedziby Kongresu.\n100 $ - Najnowszy banknot studolarowy jest w tonacji turkusowej. Wprowadzono go do obiegu najpóźniej ze wszystkich banknotów bo 11 lutego 2011 roku jako seria 2009. Na awersie banknotu znajduje się jeden z założycieli Stanów Zjednoczonych Benjamin Franklin oraz fragment Deklaracji Niepodległości. Oprócz tego gęsie pióro i kałamarz. Na rewersie znajduje się budynek w którym podpisano deklarację niepodległości - Independence Hall oraz duże oznaczenie nominału 100 w poprzek banknotu po prawej stronie.