Ostra Gra - Olivia Cunning - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Ostra Gra - ebook\nOstra Gra ebook\nOpis ebooka Ostra Gra - Olivia Cunning\nOpinie o ebooku Ostra Gra - Olivia Cunning\nFragment ebooka Ostra Gra - Olivia Cunning\nCopyright © 2011 by Olivia Cunning\nPamięci Kurta Cobaina, którego talent i pomysłowość\nzainspirowały pokolenie muzyków, dotykały dusz\ni serc niezliczonych fanów, a mnie udowodniły,\nże a mosquito, my libido to nadzwyczajne słowa.\nJessica była najszczęśliwszą kobietą na świecie. Życie nie mogło być lepsze. Zaszła Seda od tyłu, objęła go za szyję i pocałowała w ucho.\n— Kochanie, zgadnij, co się stało.\n— Co? — spytał z roztargnieniem.\nZerknęła znad jego ramienia i zobaczyła stos rachunków, na które gniewnie łypał okiem.\n— Dostałam się!\nTeraz jego wzrok wyrażał raczej zdziwienie.\n— Dostałaś się? Gdzie?\nWyjęła z tylnej kieszeni spodni list i rozłożyła przed nim. To na pewno zetrze wyraz niezadowolenia z jego boskiej twarzy.\nCzytał, a ona wpatrywała się w pierścionek zaręczynowy, który niedawno dostała. Po wielu latach ciężkiej pracy w szkole jej marzenia wreszcie stawały się rzeczywistością. A wisienką na torcie była przystojna, wschodząca gwiazda rocka w roli narzeczonego.\n— Studia prawnicze?\nTak mocno przytulała się do Seda, że wibracje jego głębokiego głosu czuła w swojej piersi.\n— Tak! Cudownie, prawda? Nie mogę się doczekać. Musimy to jakoś uczcić. — Pocałowała go w skroń i uścisnęła. — Pójdę włożyć spódnicę. Pojedziemy zwiedzać miasto. Chcę się z tobą kochać na jakiejś zatłoczonej ulicy. Może na Rodeo Drive. Albo na Hollywood Boulevard. Co ty na to?\n— Nie stać mnie na twoje studia prawnicze, Jess. Nie stać mnie nawet na naprawienie pieprzonej skrzyni biegów w autokarze. — Rzucił jej list na kupkę rachunków.\n— Nie martw się. — Wyciągnęła drugi list. Z wykazem przewidzianych dla niej ulg finansowych. — Stypendia, granty, zwolnienia z opłat. Potrzebuję tylko trzech tysięcy dolarów w semestrze.\nSed odsunął krzesło od stołu i podszedł do poobijanej lodówki. Była pusta, więc zaraz ją zamknął.\n— Nie mam nawet trzech tysięcy, Jessico.\nNie rozumiał. To było jej marzenie. On realizował swoje. Dlaczego nie miałaby zrobić tego samego?\n— Nie oczekuję, że za to zapłacisz. Poradzę sobie. Chciałabym tylko, żebyś się ze mną cieszył. Pogratulował mi. Cokolwiek. To najważniejsze, co mi się w życiu przytrafiło!\nOparł się tyłem o kuchenny blat i skrzyżował ramiona na piersi. Oszołomiło ją na moment, jaki był przystojny. Szerokie ramiona, wyrzeźbione mięśnie, wąskie biodra. Czarne włosy, niebieskie oczy. Twarz prosto z ekranu kinowego. A potem się odezwał.\n— Ja jestem najważniejszym, co ci się przytrafiło w życiu. Nigdzie nie pójdziesz.\n— Jak to nie pójdę?\n— Nie pójdziesz na studia. Będziesz zbyt zajęta zabawianiem mnie w sypialni. A jak nam się znudzi, pykniesz piątkę albo szóstkę dzieci i zajmiesz się nimi, gdy ja wyjadę w trasę, będę zarabiał i przynosił nam sławę.\nTak miało według niego wyglądać jej życie? Jaja sobie robił?\n— Od dzieciństwa marzyłam o tym, że zostanę prawnikiem, Sedriku. Pójdę na studia. Nie będziesz mi mówił, jak mam żyć.\n— Jeśli chcesz być moją żoną, nigdzie nie pójdziesz. Zabraniam.\n— Musiałam się przesłyszeć.\n— W takim razie nie chcę być twoją żoną.\nRoześmiał się, rozbawiony.\nPostawa macho, która tak jej się na początku podobała, teraz przyprawiała ją o zgrzytanie zębów. Ściągnęła z palca pierścionek i rzuciła. Trafiła w pierś. Sed złapał go, przyciskając ręką do ciała.\n— Proszę! Sprzedaj to pozłacane gówno, napraw swój święty autobus i pracuj, żeby twoja grupa stała się sławna, ty dupku!\nGapił się z niedowierzaniem.\n— Koniec z nami.\nSzeroko otworzył błękitne oczy.\n— Zrywasz ze mną? — Pierwszy raz od początku ich trwającej cztery miesiące znajomości Jessica zauważyła, że stracił pewność siebie. — Jeszcze nikt nigdy ze mną nie zerwał. Nigdy!\nNiech go szlag, niczego nie zrozumiał.\n— A czego się spodziewałeś? Że uszczęśliwi mnie bycie twoją zabawką?\nNa jego twarz powrócił samczy uśmieszek.\n— A nie jesteś szczęśliwa? W łóżku jakoś nie narzekasz.\nTak, w łóżku nie narzekała. Ich ciała były dla siebie stworzone. Ich seksualne apetyty zgrywały się w doskonałej harmonii. Nie grała cała reszta.\n— Odchodzę, Sed.\nZawahała się. Miał ostatnią szansę, żeby wszystko naprawić. Wystarczyło przyznać, że postąpił źle, próbując kontrolować jej życie. Traktując ją jak przedmiot a nie jak osobę, którą podobno kochał na tyle, żeby się z nią ożenić.\nCzekała. Pragnęła go. Boże, zawsze go pragnęła. Był apodyktyczny i arogancki, a jednak go chciała. Ale go nie potrzebowała.\n— Nie sądzę — zaśmiał się. — Nie masz dość siły, żeby ode mnie odejść.\nJessica zgarnęła ze stołu swój list i pokazała mu, jak bardzo się myli.\nPewny siebie uśmiech zbladł na twarzy Jessiki, kiedy zobaczyła wypisaną na czerwono ocenę na swoim ostatnim egzaminie. F.\nGłośno przełknęła ślinę. F! Fiasko. Fatalne, finałowe fiasko.\nPod tą wstrząsającą oceną nabazgrany był komentarz: „Panno Chase, następnym razem proszę rozważyć przygotowanie pracy zgodnej z tematem”.\n— Zobacz — powiedział koleś siedzący obok. Przysunął się zdecydowanie za blisko i postukał czubkami palców w swoją kartkę. — Królowa Śniegu postawiła mi A z minusem. Co ty dostałaś, geniuszu? Pulitzera za najlepszą pracę końcową w historii?\nJessica szybko wepchnęła swój oblany egzamin do skórzanej teczki. Oblany?!\n— Za to nie dają Pulitzerów.\n— Wiem, to był żart. Masz już dość olewania mnie?\nPodniosła się z krzesła, kolana się jej trzęsły. F? Jak to możliwe?\nNo jak? To musi być pomyłka.\nRuszyła w kierunku katedry na przodzie sali, za którą stała doktor Ellington. Zawsze wyglądała doskonałe. Gładkie jasne włosy ostrzyżone miała na sięgającego uszu boba; lekko falowały, gdy pakowała papiery do teczki. Miała na sobie schludną granatową garsonkę, wartą więcej niż samochód Jessiki. Można by ją uważać za ładną, gdyby nie wydawała się taka przebiegła. I onieśmielająca.\nJessica mocniej ścisnęła teczkę.\nKtoś złapał ją za ramię. To chłopak, który dostał A — patrzył na nią z nadzieją. Był przystojny. Miał na sobie błękitną koszulkę polo i dockersy, a dłonią przeczesywał włosy w kolorze piasku.\n— Pójdziemy razem na kawę?\n— A do kina? Albo na kolację?\n— Nie. — Zmarszczyła brwi. — Przypomnij mi, jak masz na imię?\nJego ładna chłopięca twarz posmutniała.\n— Doug. Siedziałem obok ciebie przez cztery miesiące i nie wiesz, jak mam na imię?\nNo cóż, siedziało koło niej wielu facetów. Nie mogli oczekiwać, że będzie ich wszystkich pamiętała, szczególnie, że nie była nimi ani trochę zainteresowana.\n— Wybacz, Doug, nie mogę teraz gadać. Muszę zapytać o coś ważnego doktor Ellington.\n— Jasne, że nie. W ogóle nikim nie jesteś zainteresowana. Rozumiem, że umawiasz się tylko z dupkami?\nPrzemknęła jej przed oczami twarz byłego narzeczonego. Sedric Lionheart zdecydowanie kwalifikował się do tej kategorii, ale rozstali się dwa lata temu, więc już się nie umawiała z dupkiem. Zresztą nie umawiała się z nikim.\n— Miła, mądra i piękna. — Wyliczył, odhaczając na palcach. — To typ kobiety, która umawia się tylko z dupkami.\nJessica zmrużyła oczy.\n— W takim razie dlaczego daję ci kosza?\nDoug złapał się za serce.\n— Auć. Piękność ma pazurki. — Zaśmiał się. — Zaczekam na ciebie na zewnątrz.\n— Naprawdę Doug, to nie ma sensu.\nStrzepnęła jego dłoń z ramienia i podeszła do katedry. Kiedy stanęła przed doktor Ellington, ta uśmiechnęła się jak wąż umalowany brązową szminką.\n— Mogę pani zająć chwilę? Chciałabym porozmawiać o mojej ocenie.\n— Nie ma o czym rozmawiać.\n— Nie rozumiem, jak pani mogła... — Jessica przełknęła ślinę i z trudem to wypowiedziała — oblać mnie. Moja praca jest dobra. — Wyprostowała się, starając się wyglądać na pewniejszą siebie, niż się czuła. — Jest świetna.\nDoktor Ellington wzruszyła ramionami.\n— Może i tak, ale wyraźnie powiedziałam, czego oczekuję, a pani nie posłuchała wskazówek.\nTo nie była prawda. Ani trochę.\n— Przeanalizowałam dany przypadek. Zrecenzowałam wszystkie dokumenty sądowe i związaną ze sprawą literaturę. Zajęłam się postawą powoda i obrony. Oceniłam wyrok i wpływ, jaki może mieć na przyszłe procesy.\n— Stwierdziła pani także, że obrona obrała złą taktykę i przeprowadziła pani sprawę raz jeszcze, usiłując buńczucznie udowodnić, że mogła ją pani wygrać.\nBuńczucznie?! Jessica otworzyła usta. Zamknęła je. Głęboko zaczerpnęła tchu.\n— Ale obrona przegrała, bo podeszli do problemu ze złej strony. Gdyby kierowali się moją strategią...\n— Panno Chase, jest pani studentką drugiego roku. Naprawdę uważa pani, że mogłaby wygrać sprawę, z którą nie poradzili sobie zawodowi prawnicy?\n— Tak, tak uważam. Gdyby zechciała pani zerknąć raz jeszcze...\nDoktor Ellington uciszyła ją gestem.\n— Ocena zostaje. Przyda się pani kubeł zimnej wody. — Uśmiechnęła się chłodno. — Życzę miłych wakacji.\nJessica złapała ją za rękę.\n— Napiszę to od nowa. Usunę każde odwołanie do mojej alternatywnej taktyki.\n— Trzeba było to zrobić za pierwszym razem. — Odrzuciła jej dłoń. — Czeka na panią wianuszek wielbicieli. — Skinęła w kierunku drzwi. — Może oni pomogą pani rozwiązać ten drobny problem.\nJessica zerknęła przez ramię i zobaczyła, że w progu stoi sześciu czy siedmiu chłopaków. Obserwowali ją. Co oni mieli z tym wspólnego? Złapała się za czoło, walczyła ze łzami.\n— Nie płacz, śliczna Jessico — doktor odezwała się jak do dziecka. — Chyba nie chcesz dać mi tej satysfakcji? — Zgarnęła teczkę z podium i odwróciła się, ale musiała stanąć w miejscu, żeby nie wpaść na prorektora do spraw studenckich, doktora Taylora, który właśnie wszedł na salę.\nTaylor wyglądał jak Perry Mason, tyle tylko że był, no cóż, stary.\n— Czy moglibyśmy chwilę porozmawiać w moim biurze?\nEllington zesztywniała, schyliła głowę i przytaknęła.\nDoktor Taylor popatrzył na Jessicę.\n— Wyglądasz na przygnębioną, Jessico. Coś się stało?\nTak, mnóstwo złych rzeczy. Zerknęła na doktor Ellington, ale wiedziała, że nie byłoby w porządku naskarżyć na nią jej szefowi. Może zasłużyła, żeby oblać. Nie zrealizowała założeń pracy. Usiłowała zaimponować wykładowczyni swoją nadzwyczajną taktyką. I ewidentnie jej nie wyszło.\n— Wszystko w porządku — wychrypiała.\n— Gdyby miała pani ochotę o czymś ze mną porozmawiać na osobności, moje drzwi stoją otworem.\nMiło z jego strony, pomyślała. Spojrzała na prorektora i okazało się, że ten wpatruje się w jej piersi. Oblizał wargi, podniósł wzrok na jej szyję, a potem z powrotem zerknął na biust.\n— Tak, moje drzwi zawsze stoją dla pani otworem, Jessico.\nDoktor Ellington złapała go za rękę.\n— Mieliśmy porozmawiać.\nDoktor Taylor się uśmiechnął.\n— Ach tak, nasza rozmowa. — Dotknął policzka Jessiki. — Miłych wakacji.\nZanim zdążyła wzdrygnąć się pod jego dotykiem, odwrócił się i ruszył w kierunku drzwi, a w ślad za nim poszła doktor Ellington.\nJessica wyszła z budynku, gdzieś za sobą słyszała rozmowy studentów. Pewnie w przyszłym roku będzie musiała ponownie uczęszczać na zajęcia doktor Ellington. Jako studentka trzeciego roku. Potworne upokorzenie dla najlepszej studentki. A raczej byłej najlepszej. Teraz znalazła się na dnie.\nWyszła na zewnątrz, popatrzyła na błękitne, mgliste południowokalifornijskie niebo. Słońce świeciło zupełnie nieświadome burzy, jaka zbierała się nad głową Jessiki.\n— Jess! — Beth, współlokatorka, także studentka prawa, złapała ją energicznie w objęcia. — Ostatni dzień zajęć! Gotowa na imprezę?\nJedyna przyjaciółka Jessiki. Jedyna osoba, na której mogła polegać. Gdyby nie wsparcie Beth, Jess pewnie do dzisiaj co noc płakałaby za Sedem. Przylgnęła do niej, walcząc ze łzami. Przyjaciółka odsunęła ją i przyjrzała się uważnie, lekko dotykając dłonią jej policzka.\n— O nie, coś się stało. Potrzeba nam lodów czekoladowych. Natychmiast!\nPóźniej, kiedy siedziały już na łóżku Jessiki i miały między sobą pudełko z lodami czekoladowymi, Beth podeszła do sytuacji z adekwatnym do roli przyjaciółki niedowierzaniem.\n— Czytałam tę pracę. To była praca na A. Na A z plusem. Ellington coś do ciebie ma. Powinnaś iść do doktora Taylora. Powiedz mu, co się stało. Może będzie umiał pomóc.\nJessica wsunęła do ust kolejną porcję lodów, z każdą łyżką czuła się odrobinę lepiej.\n— Jest obleśny. Nic, tylko gapi się na moje piersi.\n— Każdy gapi się na twoje piersi, Jess.\n— Jestem też jedyną studentką, której imię pamięta.\n— Naprawdę tego nie rozumiesz, tak?\n— Jesteś zjawiskowa. Faceci zabijają się, żeby być z tobą, a ty wszystkich odtrącasz. Kiedy ostatnio się z kimś kochałaś?\n— Dobrze wiesz, że nie robiłam tego, odkąd...\n— Odkąd zerwałaś z tym głupkiem, z którym byłaś zaręczona.\nJessica skinęła głową. Nie rozumiała, dlaczego Sed wciąż nie daje jej spokoju.\n— Przebolejesz go kiedyś?\n— Już przebolałam. — Nie znosiła go. Przede wszystkim za to, że tak za nim tęskniła.\n— Niech ci będzie. Ale nie zapominaj, kto ocierał ci łzy co wieczór przez pół roku.\n— Już za nim nie płaczę.\nBeth spojrzała na nią z litością...\n— Wiem. Przepraszam, że o nim wspomniałam. — Siorbnęła trochę lodów z łyżki. — Znalazłaś już pracę?\n— Nie. — Kolejny koszmar. Nie wypaliły wszystkie opcje zarobienia pieniędzy przez lato. Miała do wyboru liczne bezpłatne staże, ale potrzebowała kasy, a rynek był okrutny. — Muszę przez wakacje zarobić co najmniej osiem tysięcy. Jedno z moich stypendiów obowiązywało tylko przez dwa lata. Muszę je jakoś zastąpić.\n— Weź pożyczkę.\n— Nie chcę długów. Widziałaś moją matkę. Na pewno nie powtórzę jej błędów. Nie będę zależna od mężczyzny. Ona nie ma szacunku do siebie. — Na myśl o matce Jessica włożyła do ust kilka łyżek lodów jedna po drugiej.\n— Ale to nie to samo. Chcesz zapłacić za studia. A za co ona płaciła?\nJessica wywróciła oczami.\n— Za implanty piersi. Korektę nosa. Solarium. Bandaże wyszczuplające. Bieliznę. Wszystko, co mogło zapewnić jej bogatego męża.\nBeth parsknęła śmiechem:\n— A wychodziła za nieudaczników.\n— W sumie pięciu, jeśli policzysz aktualnego.\n— No widzisz, nie macie ze sobą nic wspólnego. Weź kredyt i spędź lato na plaży.\n— Kusisz, Beth. — Jessica się uśmiechnęła.\n— Jedyny sposób, żeby zarobić taką kasę w trzy miesiące jest niezgodny z prawem. — Beth zamyśliła się. — Chyba że...\n— Dlaczego nie podoba mi się ta pauza?\n— Moja kuzynka, Aggie, pracuje w barze ze striptizem Paradise Found w Las Vegas.\n— Bar ze striptizem? A co to ma wspólnego ze mną?\n— Zarabia fortunę! Z twoją urodą i ciałem byłabyś zasypywana pieniędzmi!\n— Po moim trupie, Beth.\n— Dlaczego nie? Szło ci świetnie, kiedy chodziłyśmy na zajęcia z tańca na rurze. Instruktorka powiedziała, że powinnaś zostać zawodowcem. I przecież podobało ci się to. Dobrze się bawiłaś.\nTaniec na rurze był świetny, lubiła to. Prawdę mówiąc, wręcz uwielbiała.\n— A nie sądzisz, że taniec erotyczny może pokrzyżować mi plany? Trudno potem zostać szanowanym adwokatem.\n— Nie. No co ty. Wymyśl sobie pseudonim i nikt się nie dowie.\n— Można odtworzyć historię zatrudnienia, używając numeru ubezpieczenia.\n— Nikt się nie będzie przejmował tym, że w czasie studiów pracowałaś w klubie ze striptizem. Nie szukaj wymówek. Sama przyznaj, że to dobry pomysł.\n— Nie ma mowy. Zapomnij.\n— Czyli wychodzi na to, że wakacje spędzisz z mamą i ojczymem. — Beth aż parsknęła. — Będzie wspaniale. Jak się ma Ed?\nJessica starała się nie myśleć o swoim ojczymie. Zawsze gapił się na nią świdrującymi oczkami. Przypadkiem dotykał jej albo ocierał się o nią. Psuł zamek w drzwiach łazienki, żeby przyłapać ją pod prysznicem. Patrzył, jak śpi. „Niechcący” używał jej szczoteczki do zębów. A raz przyłapała go, jak brandzlował się w jej garderobie, owinąwszy jej majtki wokół swojego żałosnego fiuta. Wzdrygnęła się. Sam Ed wystarczył, żeby unikać wizyty w domu, a jeszcze wieczne utyskiwanie matki: „To wina Jessiki, że mój najsłodszy mężulek jest pierdołą” — to już było zbyt wiele.\nJessicę zemdliło i złapała się za brzuch.\nTak naprawdę nie było nic złego w tańcu erotycznym. Legalne zajęcie. Świetna kasa. Potencjalnie inspirujące. Może już czas, żeby uroda zapewniła jej coś jeszcze poza niepewnością.\n— Paradise Found, mówisz? Masz numer do Aggie?\nW ledwie oświetlonej sypialni autobusu, którym Sinnersi jeździli w trasy, Sed przyglądał się olśniewającej blondynce. Przyciskała do jego ramienia nienaturalnie jędrne piersi, a na jej seksownych różowych ustach błąkał się lekki uśmieszek.\n— Ale Sed, ten koncert jest już wyprzedany. — Swobodnym gestem położyła rękę na jego brzuchu. — Nie masz jakichś wolnych biletów? — Kiedy nie odpowiedział, jej ręka zjechała ku paskowi dżinsów.\nWszystkie laski były takie same.\n— Może i mam. — Potarł dłonią szczękę. Musi się ogolić, zanim pójdzie do klubu na wieczór kawalerski swojego gitarzysty. Miał jeszcze kilka minut.\n— Dasz mi?\n— To zależy. Co dostanę w zamian?\nZłapała go za pasek i przyciągnęła do siebie.\n— Obciągnę ci.\nNigdy nie oferowały, że zrobią pranie.\nSed wyciągnął z kieszeni kilka kondomów i przyjrzał im się.\n— Mam wiśniowy albo pina colada.\n— Gumka? — Zmarszczyła nosek, zbyt idealny, żeby stworzył go Bóg. Była gorąca, ale sztuczna.\n— Nie wiem, gdzie były wcześniej twoje usta.\nWzruszyła ramionami i wyjęła mu kondom z ręki.\n— A zresztą.\nRozpięła mu rozporek i wydobyła na wierzch jego sztywnego kutasa. Zanim zdążyła naciągnąć na niego prezerwatywę, zrobił się twardy jak skała.\n— Nie sądziłam, że będzie taki wielki — powiedziała zdumiona.\n— Boisz się, że się nie zmieści? — Skrzywił się.\n— Nie, ale chyba chciałabym, żebyś mnie zerżnął.\nChwyciła podstawę jego członka, a główkę otoczyła jasnoróżowymi ustami. Zbyt pełnymi. Jak się nazywa to, co w nie wstrzykują? Kolagen?\nW takich chwilach tęsknił za Jessicą. Jessica była prawdziwa.\nKlęcząca przed Sedem blondynka włożyła fiuta do ciepłych ust i delikatnie ssała. Zamknął oczy i wyobrażał sobie twarz Jessiki, a Plastic-is-Fantastic robiła mu loda. Położył dłoń na jej głowie i odkrył, że jej włosy są aż lepkie od lakieru. Nawet nie wiedział, jak ma na imię. Zaczepiła go przed autokarem ledwie dziesięć minut temu, kiedy odczepiał od przyczepy forda thunderbirda z 1957 roku, należącego do Myrny. Była kochana, że pożyczyła im swoje auto, żeby zabrali jej przyszłego męża do klubu ze striptizem. Każda inna panna młoda kazałaby im iść na piechotę.\nBlondynka odsunęła się i kutas Seda wyskoczył z jej ust. Rozmyślał, co oznaczało, że nie udało jej się skupić na sobie jego uwagi. Niewiele kobiet to umiało. Otworzył oczy i zobaczył, że się na niego gapi.\n— No dobra, teraz już wiem na pewno, że chcę, żebyś mnie zerżnął.\nZerknął na radio z budzikiem stojące przy podwójnym łóżku.\n— Nie mam czasu. Chłopaki chcą ruszać za pół godziny.\n— Pośpiech mi nie przeszkadza.\nPodniosła się i ściągnęła podkoszulek przez głowę. Nie nosiła stanika. Nie był jej potrzebny. Cycki miała jędrniejsze niż melony, do których były podobne. Złapał je i ścisnął. Wyglądały świetnie, ale powinny być bardziej miękkie i przylegać do wnętrza dłoni. Przycisnął je do siebie, a potem puścił i obserwował, jak niezauważalnym niemal ruchem wracają na miejsce.\n— Mam tylko pół godziny — powtórzył.\n— Nie potrzebuję gry wstępnej.\nNaprawdę nie sądził, że da radę dokończyć sprawę z tą laską. To mogło trwać godzinami.\n— Zaczekaj. — Otworzył drzwi do sypialni — Eric! — krzyknął do perkusisty.\nEric wyjrzał z łazienki. Włosy miał już wymodelowane w kolce biegnące przez całą głowę, krótsze z jednej strony, dłuższe z drugiej. Pasmo, które spływało mu po szyi, było ufarbowane na karmazynową czerwień. Połowa szczupłej twarzy Erica była pokryta pianą, druga gładko ogolona. Był właściwie gotowy do wyjścia, co oznaczało, że Sed naprawdę musiał się śpieszyć. Chłopaki będą na niego czekać, a chciał, żeby ostatnia noc Briana jako kawalera była udana.\n— Co? — spytał Eric.\n— Są tu jakieś gruppies? Ta laska chce, żebym ją zerżnął.\n— Koleś, ale za chwilę wychodzimy. Powiedz, że nie.\n— Nie chcesz na nas popatrzeć?\n— Nie mam czasu. — Eric postukał w zegarek trzonkiem maszynki do golenia. — Chodź. To nie pora na pieprzenie.\nBlondynka oparła się o plecy Seda i oplotła go rękami w pasie. Dłonią objęła kutasa. Powinien jej odmówić, ale musiał się uporać z erekcją. Nie miało sensu walenie konia, kiedy pod ręką było gorące i chętne ciało.\n— Dzięki za nic — rzucił do kumpla.\nEric wzruszył ramionami i zniknął w łazience. Sed wrócił do sypialni i zamknął drzwi. Kompromis. Odwrócił się do blondynki i zobaczył, że jest naga.\n— Będę cię pieprzył przez piętnaście minut — zaczął — ale potem obciągniesz mi z odrobiną entuzjazmu.\n— Nie dojdziesz w piętnaście minut?\n— Z jedną panną? Nie. — Chyba, że byłaby to Jessica. Zanim ją spotkał, nie miał żadnych kłopotów z osiąganiem satysfakcji, ale odkąd odeszła...\n— Dobra. Jeśli nie dojdziesz w piętnaście minut, zrobię ci laskę. Z entuzjazmem. — Wypowiadając słowo „entuzjazm”, zrobiła palcami znak cudzysłowu.\nZdjął spodnie i objął dłońmi jej szczupłą talię.\n— Jesteś mokra?\nWyszczerzyła się do niego.\nPodniósł ją w górę, trzymając w pasie.\n— Więc włóż go.\nOplotła go długimi nogami w biodrach i sięgnęła ręką, żeby wprowadzić w siebie jego kutasa. Przesunął dłonie na jej tyłek. Odchylił jej biodra i wsunął się w nią głębiej. Westchnęła i odgięła głowę.\n— Ach, Sed.\nZrobił krok w stronę łóżka.\n— Odchyl się.\nZłapała go za ramiona i zrobiła to.\n— Jeszcze bardziej — polecił.\n— O to chodzi.\nOdchylała się powoli, ewidentnie mu nie ufała. Straciła równowagę i wylądowała na łóżku, z wygiętymi plecami. Powędrował za nią i wprowadził kutasa jeszcze głębiej.\n— O Boże! — krzyknęła. — Sed! Pieprz mnie mocno!\nPrzynajmniej nie była cicha.\nZacisnął ręce wokół jej bioder, żeby ją podtrzymywać, kiedy w nią wchodził. Wysunął się, zawarczał i naparł znowu. Laski uwielbiały, kiedy warczał. Robił to na scenie, więc przypominał im, kto je rżnie. Ta nie była wyjątkiem.\n— Tak, Sed! Tak! Boże, masz taki seksowny głos! — Bawiła się swoimi brodawkami, głaskała je i szczypała, jęcząc przy tym z rozkoszy.\nSed naparł rękoma, żeby zachęcić ją do przekręcania bioder. Nurkował w niej mocno i głęboko. Krzyknęła, kiedy miała orgazm. Jej ciało zadrżało i napięło się pod nim, a spazmatycznie zaciskająca się cipka wsysała jego kutasa głębiej. Chwycił ją w talii i przesunął dalej na łóżko, żeby miała materac pod pośladkami. Rozluźniła się, najwyraźniej myślała, że już z nią skończył. Do końca jej piętnastu minut zostało jeszcze sporo czasu.\nOdwrócił ją na bok, a sam ukląkł nad nią okrakiem na krawędzi łóżka i uniósł jedną jej nogę. Wziął ją z boku, wszedł w nią i przekręcał biodra tak, żeby stymulować jej łechtaczkę.\n— Sed, jesteś po prostu boski!\nOna za to nudziła go. Zerknął na zegarek i zastanowił się, czy zauważyła, że okroił jej kwadrans. Może gdyby zamknął oczy i pomyślał o kimś innym...\nNic z tego. Jessica ruszała się, brała we wszystkim udział, wiedziała, jak sprawić mu przyjemność. To z jej powodu uzależnił się od seksu. Ta dziewczyna, jakkolwiek miała na imię, nawet nie starała się zrobić mu dobrze.\nKiedy krzyknęła, mając drugi orgazm, przewrócił ją na plecy i podciągnął wyżej na materacu. Niby dlaczego miał tak harować, żeby ją zaspokoić, kiedy ona tylko leżała?\nUmiejscowił się między jej udami, wchodził w nią teraz gładko i rytmicznie. Pozycja misjonarska sprawiła, że znaleźli się ze sobą twarzą w twarz, ale tak mu było wygodniej. Spojrzała mu w oczy. Miała brązowe tęczówki, lśniące od przyjemności. Oczy Jessiki były zielone jak jadeit i okolone gęstymi rzęsami.\nPlastic-is-Fantastic podniosła głowę, żeby go pocałować, ale Sed przycisnął czoło do jej ramienia, żeby nie pozwolić na spotkanie ich ust. Nie pocałował kobiety od dwóch lat. Nie chciał wchodzić w osobiste relacje z tą laską.\nPrzesunęła dłońmi po jego plecach. Zadrżał i zaczął szybciej oddychać. Odkryła jego najwrażliwszą strefę erogenną, ale albo nie zauważyła jego reakcji, albo miała to gdzieś. Przywarła do jego ramion i, jęcząc z głębi gardła, wyrażała rozkosz.\n— Czas, żebyś possała. Niedługo muszę iść — powiedział po dłuższej chwili.\n— No dobra. Możesz zdjąć gumkę?\n— Nie. — Wyszedł z niej i położył się obok.\n— Boję się, że wciągnę ją do gardła.\n— Nie sądzę, żeby ci to groziło. — Westchnął, kiedy włożyła go głęboko do ust. Nie była taka zła. Tylko niepewna. — Ssij mocno — powiedział. — Mocniej. O, tak!\nZazwyczaj odwlekał orgazm jak mógł najdłużej, ale tym razem skupiał się, żeby dojść najszybciej jak się da. Kiedy skończył, nie czuł satysfakcji, ale przynajmniej było po wszystkim.\n— Znośnie. — Wygramolił się z łóżka, zdjął kondom, zawiązał supełek na końcu i wrzucił do kosza.\n— Dupek z ciebie.\nZnalazł spodnie i je włożył.\n— Tak. To jakiś problem?\n— Nie dla mnie. Dostanę moje bilety?\n— Zobaczę, czy Jake ma jakiś. — Jake od dawna obsługiwał ich trasy i rozdawał bilety i wejściówki za kulisy kobietom, którymi mogli być zainteresowani członkowie zespołu. Miał nosa do dobrej cipki.\n— Jeden? — spytała irytująco nadąsana.\n— Tak, jeden.\n— A mój chłopak?\n— Naprawdę myślisz, że będzie chciał przyjść na mój koncert, kiedy dowie się, jak zdobyłaś bilet dla niego?\n— Jasne. Jest twoim fanem. Ucieszy się, jak będzie mógł zamoczyć tam, gdzie ty moczyłeś. — Przygładziła włosy, patrząc na siebie w lustrze wiszącym nad komodą. — Dwa?\nSed wciągnął przez głowę czarny podkoszulek i przesunął dłonią po miękkiej szczecinie krótkich włosów.\n— Nie. Będziesz miała szczęście, jeśli dostaniesz jeden.\nKiedy wychodził z pokoju, ubierała się i marudziła.\nEric zaczepił go na korytarzu.\n— Wszyscy na ciebie czekają.\n— Tylko się ogolę. I powiedz Jake’owi, żeby dał tej dziewczynie bilet na jutro, wtedy sobie pójdzie.\n— Chyba nic już nie ma. Jesteśmy supportem dla Exodus End, to nie nasz koncert.\n— Więc poproś o bilet Dare’a. Podzieli się. — Dare grał na gitarze prowadzącej w Exodus End, był też starszym bratem chłopaka grającego u Seda na gitarze rytmicznej. Sed i Dare znali się od lat. W przybliżeniu. — No proszę cię, stary. Sam bym to zrobił, ale muszę się ogolić, a ty jesteś gotowy.\nEric westchnął głośno i ruszył ku wyjściu z autokaru, mamrocząc pod nosem coś o pieprzonym chłopcu na posyłki.\nSed golił się szybko. Już prawie kończył, kiedy w drzwiach stanęła Myrna, przyszła pani Brianowa Sinclair. Oparła się o framugę i patrzyła, jak ostrożnie przesuwa maszynką po podbródku. Miała na sobie zgrabną tweedową spódniczkę, purpurową koszulkę na ramiączkach i pięciocentymetrowe szpilki. Pasma kasztanowatych włosów wymykały się z luźnego koka, upiętego u nasady szyi i okalały jej śliczną buzię w kształcie serca. To była kobieta z klasą. Ktoś, kogo Sed mógłby szanować. Doskonale rozumiał, dlaczego Brian lądował z nią w łóżku co kilka godzin. Miała aurę jakości, która wygrywała ze zdrowym rozsądkiem każdego mężczyzny. Szkoda, że interesował ją tylko gitarzysta. Każda próba, którą Sed podejmował, żeby ją uwieść, kończyła się klęską.\n— Obiecaj mi, Sed, że przyprowadzisz go cało do domu — powiedziała.\n— Obiecuję. Może będzie zbyt pijany, żeby samemu iść, ale wróci bezpiecznie.\nW drzwiach obok Myrny pojawił się Brian. Objął ją w talii i wtulił twarz w jej szyję.\n— Chyba odpuszczę sobie wieczór kawalerski — wymruczał — i pożegnam ten stan z tobą w sypialni.\nSed wywrócił oczami.\n— Nie możesz przecież spędzić wieczoru kawalerskiego z narzeczoną, debilu.\nPara stojąca w progu patrzyła sobie w oczy tak, jakby byli jedynymi ludźmi na ziemi. Sed nie wiedział, czy powinien być zazdrosny, czy zniesmaczony.\n— Kocham cię — mruknął Brian.\nMyrna dotknęła jego szczęki.\n— A ja ciebie.\n— Na sto procent.\nBrian uśmiechnął się jak szaleniec i pocałował ją.\n— Kocham cię — szepnęła i wsunęła palce w jego sięgające ramion czarne włosy. Ich usta dzieliły zaledwie centymetry, zatapiali się we wzajemnej bliskości, nastawieni wyłącznie na siebie.\n— Ej, dajcie spokój — zażądał Sed. — Skacze mi poziom cukru.\n— Jutro zacznę nazywać cię panią Sinclair — powiedział Brian do Myrny, zignorowawszy Seda.\n— A jak ja będę nazywać ciebie?\n— Swoim osobistym bogiem seksu.\n— Na to nie muszę czekać do jutra.\nTrey, najlepszy przyjaciel Briana, który grał na gitarze rytmicznej, wcisnął się między nich.\n— Nie ma przypadkiem takiego zwyczaju, że narzeczeni nie mogą na siebie patrzeć przed ślubem? — Jedną ręką zasłonił oczy Myrnie, a drugą Brianowi. — Nie podglądajcie.\nBrian walnął go w żebra.\nTrey obiema rękami złapał się za brzuch.\n— Widziałaś to, Myrna?\nZgarnęła Treyowi z twarzy czarne włosy i pocałowała go w czoło.\n— Biedne maleństwo.\nTrey objął Myrnę w talii i złożył jej głowę na ramieniu.\nŁypnął na nią jednym szmaragdowym okiem, bo drugie zasłaniała długa czarna grzywka. Wszyscy wiedzieli, że ten jego niewinny wygląd to ściema, ale Myrnie to nie przeszkadzało. Otoczyła go ramieniem i pogłaskała po plecach.\n— Odczep się. — Brian wypchnął Treya na korytarz.\n— Idziemy? — spytał Jace, basista, jedyny blondyn w grupie. Udało mu się zapuścić kilkudniowy zarost, chciał wyglądać jak twardziel, ale te jego zimne, czekoladowobrązowe oczy powstrzymywały ludzi od traktowania go jak słodkiego aniołka.\n— Czekamy na Seda — oświadczył Trey. — Dokąd poszedł Eric?\n— Poluje na Jake’a — odparł Sed.\nBrian przytulał Myrnę do siebie i całował ją tak, jakby miał zamiar na zawsze wtopić się w jej usta. Powoli podwijał jej grzeczną spódniczkę w górę ud, głaskał ją po pupie i zapierał się biodrami o jej biodra. Już teraz bawili się ze sobą lepiej niż Sed dziesięć minut temu. To niesprawiedliwe.\n— Trey, zrób coś ze swoim kumplem — zażądał Sed.\nTrey złapał Briana za ucho i wydostał go z objęć Myrny.\n— Zachowaj siły na noc poślubną, ogierze.\nBrian odchylił się, że złagodzić ból.\n— Auć, auć, auć! No już dobrze! Plastic-is-Fantastic wyszła z sypialni już ubrana.\n— Idziecie gdzieś, chłopaki? Mogę iść z wami?\n— Nie — odparli chórem wszyscy czterej. Eric zatupał na schodkach autokaru.\n— Masz — podał blondynce bilet. — Baw się dobrze.\nWcisnął się zręcznie miedzy kolegów z zespołu, żeby spojrzeć na Seda, który właśnie ścierał ręcznikiem ostatnie ślady po piance do golenia.\n— Więcej mnie nie wysyłaj, żebym załatwiał twoje sprawy, Lionheart.\nSed parsknął śmiechem.\n— Dobrze wiesz, że zrobisz, o co cię poproszę. Nikt inny nie będzie pobłażał twoim dziwacznym fetyszom.\nEric zerknął na pozostałych chłopaków.\n— Mam dość oglądania, jak się pieprzycie. Trey i Brian zaczęli się śmiać.\n— Jasne, Eric — powiedział Trey. — Sed, jesteś gotowy?\nBrian pocałował Myrnę na pożegnanie.\n— Możesz iść z nami.\n— Do baru ze striptizem? — Podniosła pytająco brwi. — Nie, dzięki. Jak was nie będzie, zajmę się moim projektem o gruppies. Baw się dobrze z chłopakami.\nZrobił krok w stronę drzwi.\n— Ja też cię kocham. Ale idź już. Odwrócił się z ociąganiem i poszedł za resztą.\n— Nie martw się, Myrno. Będę miał na niego oko — zapewnił Sed.\n— Dzięki. Mogłabym cię prosić o jeszcze jedną przysługę?\nMyrna wskazała głową Plastic-is-Fantastic, która wpatrywała się we wszystko, jakby oglądała to na płatnym kanale.\nSed złapał blondynkę pod łokieć i poprowadził w stronę wyjścia z autobusu.\n— Chodźmy, czas na ciebie.\nRozległo się tępe uderzenie w bok autobusu.\n— Kocham cię, Myrna! — wołał Brian z zewnątrz. Sed pokręcił głową.\n— Chryste, nie wierzę, że on się tak zachowuje na trzeźwo.\nMyrna się roześmiała.\n— Uważajcie na siebie. Do którego baru idziecie? Na wypadek gdybym musiała was znaleźć.\nPuścił łokieć blondynki i zrobił krok w stronę Myrny, a potem wyprostował się i naprężył, używając swoich rozmiarów, żeby ją onieśmielić.\n— Czyżby zaczynała pani zrzędzić, profesor Sex?\nNie drgnęła i zirytowana uniosła brew.\n— Do którego, Sed?\nZaśmiał się. Uwielbiał laski, których nie był w stanie onieśmielić.\n— Paradise Found.\nSed przytrzymał przed Brianem otwarte chromowane drzwi wahadłowe, a potem klepnął go w plecy. Brian zamrugał, ale Sed nie był pewien, czy to z powodu uderzenia, czy dlatego, że zobaczył rozebraną kobietę. Nawet kelnerki występowały całkiem gołe od pasa w górę. Bardzo miło.\n— Sed, serio. Wieczór kawalerski jest niepotrzebny. — Brian zatrzymał się w progu i przeczesał czarne włosy. Dzisiaj był uczesany jak na scenę, włosy miał lekko nażelowane i sterczące w różne strony. Całe szczęście, że nie użył guylinera. — Wolałbym wrócić do autokaru i spędzić ten czas z Myrną.\nSed wywrócił oczami i pokręcił głową.\n— Stary, od jutra będziesz z nią związany na wieki. Wieki. To świetna dziewczyna i w ogóle, ale to jednak dość długo. Ciesz się z ostatniego wolnego wieczoru. Trey, zrób z nim coś. — Sed spojrzał za plecy Briana. Trey stał tu przed chwilą.\nNie było go, ale pojawił się basista, Jace.\n— Gdzie Trey? Co to za wieczór kawalerski bez drużby?\nJace skinął ufarbowaną platynową głową w kierunku drzwi trzy lokale dalej.\nSed spojrzał na szyld nad drzwiami i potarł twarz ręką.\n— Klub gejowski? Kiedy on się w końcu zdecyduje, czy woli fiutki czy cipki?\n— Problem polega chyba na tym, że lubi i to, i to — odparł Eric.\n— I to bardzo — dodał Brian.\n— Jednakowo — dopowiedział Jace.\n— Nie martw się — pocieszył go Eric. — Szybko znajdzie sobie jakąś dupę.\nSed westchnął. Martwił się o członków zespołu. Brian był najnormalniejszy z nich, a teraz, na dzień przed swoim ślubem, zachowywał się jak totalny frajer.\n— No nic Brian, to twój czas.\n— Dobrze, zostańmy. Ale obiecaj, że żadna nie zatańczy mi na kolanach.\n— Ale stary, Myrna się nie dowie! Kto miałby jej powiedzieć?\n— Jestem pewien, że Myrna by to zniosła. Po prostu nie jestem zainteresowany.\nEric złapał Briana za rękę i pociągnął w głąb klubu.\n— Wyluzuj trochę, panie Spięte Poślady.\nSed poszedł za nimi do baru. Zamówił whiskey z lodem i przeskanował wzrokiem sceny, żeby znaleźć najatrakcyjniejszą striptizerkę. Na środkowym podeście jedną rurę zajmowały dwie blondynki, które pieściły się i całowały za każdym razem, kiedy spotykały się w tańcu.\n— Są super — stwierdził Sed. Mogłyby zrobić kanapkę McSed. Zastanawiał się, czy zdołałby je namówić, żeby wspólnie obskoczyły jego rurę. Wypił whiskey i postawił na barze szklankę z lodem, prosząc o dolewkę.\n— Ta jest lepsza. — Jace wskazał na scenę po lewej, na której czarnowłosa dziewczyna w skórze strzelała z bata. Jego ciało przenikał dreszcz podniecenia za każdym uderzeniem pejcza.\nBrian wziął piwo i skierował się na prawo. Na najspokojniejszej z trzech scen tańczyła blondynka w białych jedwabiach, koronkach i piórkach. Szeroki jedwabny szalik zakrywał jej oczy i podkreślał kobiecość. Choć pewnie nie widziała, dokąd idzie, do perfekcji opanowała zmysłowy, fantazyjny taniec tak, żeby nie spaść przy okazji ze sceny. Wygląda na to, że Brian lubi na słodko. Sed nie miał nic przeciwko, miał słabość do blondynek. Jessica miała włosy w kolorze... Chryste, dlaczego wciąż nie mógł przestać o niej myśleć? Ta suka zostawiła go pieprzone dwa lata temu!\nWszystkie stoliki w pobliżu sceny były zajęte. Brian rozejrzał się po sali, ale Eric wziął go pod rękę i poprowadził do stolika tuż pod sceną. Sześciu młodych mężczyzn czuło się tam jak u siebie, ale Sed wiedział, że Eric nie przyjmie odmowy. Sącząc whiskey, ruszył za przyjaciółmi.\n— Ej, chłopaki, mój kumpel jutro bierze ślub — rzucił Eric. — Co wy na to, że wy sobie pójdziecie, a my tu usiądziemy?\n— Współczuję przyjacielowi, ale my byliśmy tu pierwsi — odparł jeden ze starannie ostrzyżonych chłopaków.\nSed spojrzał na dzieciaka z podziwem. Ani on, ani kumple z zespołu nie wyglądali na takich, z którymi warto by było zadzierać. Tatuaże. Kolczyki. Łańcuchy. Włosy czarne jak smoła, nie licząc Jace’a i jego tlenionego blondu. Dżins i skóra. Pewnie świetnie by się wpisali w towarzystwo w barze dla motocyklistów.\nSed był wysoki, umięśniony i najbardziej onieśmielający z nich wszystkich. Podszedł do Erica, żeby go wesprzeć. Wolałby, żeby chłopcy wystraszyli się i sami sobie poszli. Nie chciał się z nimi bić, a wiedział, że Ericowi niewiele trzeba, żeby wybuchnąć.\n— Proponuję, żebyś przemyślał to jeszcze raz. — Spojrzał w dół, na siedzących przy stoliku chłopców.\nEric rozprostował długie palce i wyłamał sobie kostki.\n— Chryste, Eric, bo znowu nas aresztują. — Brian pomasował się po czole, pozornie bardzo przejęty. — Nie możesz mieć na koncie tylu pobić ze skutkiem śmiertelnym, wsadzą cię, wiesz o tym?\nStudenci z szeroko otwartymi oczami złapali swoje drinki i przenieśli się do stolika na końcu sali.\nSed uśmiechnął się do Briana.\n— Sprytnie, mistrzu Sinclair.\nBrian wzruszył ramionami i usiadł. Pociągnął łyk piwa. Sed usiadł po jego prawej stronie, a Eric po lewej. Jace gdzieś zniknął. Pewnie był po drugiej stronie sali i tracił kasę na tańczącą tam dominę. Sed przełknął resztkę whiskey i dał znak kelnerce, że prosi o dolewkę. Brian sączył piwo i podniósł wzrok na czołgającą się ku nim tancerkę. Zakrztusił się.\n— O kurwa! — szepnął Eric, także wpatrzony w striptizerkę. — Czy to nie jest...\nSed popatrzył na kobietę, która leżała teraz na krawędzi sceny, zwieszając przez nią włosy. Plecy miała wygięte w idealny łuk, a nagie piersi strzelały w sufit.\nSkoczył na równe nogi. Ściągnął skórzaną kurtkę i okrył jej ciało. Jej nagie ciało. Jego Jessica była naga. Naga. Przed tymi wszystkimi facetami.\nKiedy ściągnął ją ze sceny, krzyknęła. Przycisnął ją do piersi, chroniąc od pożądliwych spojrzeń.\nW jednej chwili otoczyła ich ściana ochroniarzy.\n— Nie dotykamy tancerek — odezwała się góra mięsa.\nJessica usiłowała mu się wyrwać, ale nie zamierzał jej puścić. Nie pozwoli tym mężczyznom gapić się na jej ciało.\n— Sed. — Brian złapał go za ramię. — Puść ją.\nJessice zaparło dech w piersi.\nOtarła się o jego ramię, żeby ściągnąć jedwabny szalik z oczu. Zsunął jej się na nos i usta. Szeroko otworzyła oczy. Zielone oczy w odcieniu jadeitu. Te, które prześladowały go we dnie i w nocy. Jak to możliwe, że była jeszcze piękniejsza, niż kiedy widział ją po raz ostatni?\nSchylił się, żeby ją pocałować, a serce biło mu tak mocno, że bał się, że się udusi. Nie miało znaczenia, że usta zakrywa jej szalik. Aż za dobrze pamiętał smak jej warg.\nMasywne ramię owinęło się wokół gardła Seda i odciągnęło jego głowę w tył. Zaparł się nogami o podłogę, żeby nie polecieć na plecy.\nJessica ramieniem ściągnęła szalik jeszcze niżej, na szyję. Boże, jej usta. Tak pełne i kuszące. Musiał pocałować ją jeszcze raz. Nigdy nie przestać.\n— Puść mnie, Sed.\nŁagodny głos, taki jaki pamiętał. Sposób, w jaki wypowiedziała jego imię, sprawił, że skurczyły mu się wnętrzności. Nie słyszał jej od tak dawna. Od zbyt dawna. Zagryzł wargę. Wyglądało na to, że ucisk ochroniarza, który usiłował wycisnąć mu serce przez gardło, spowodował jeszcze większy ból.\n— Zostaw jego gardło, kretynie! — krzyknął Eric. — On jest zawodowym piosenkarzem!\n— Mam w dupie, kim...\nEric uderzył ochroniarza, który trzymał Seda i ucisk zelżał. Wrócił chwilę później. Sed zamrugał. Kilku ochroniarzy złapało Erica i siłą odciągnęło go od sceny.\n— Zabierajcie łapy! — protestował Eric.\n— Uspokój się albo wezwiemy gliny. — Mimo dudniącej w klubie muzyki Sed usłyszał dźwięk pięści uderzających w ciało.\n— Skurwysyny! — Czy to Jace? Jeszcze więcej odgłosów bijatyki. Trzaśnięcie drzwi.\nJessica wiła się w jego ramionach. Nie miał wątpliwości, że gdyby jej ręce były wolne, zrobiłaby z niego miazgę.\nBrian, stojący przy jego boku, westchnął głośno.\n— Wygląda na to, że teraz już muszę skopać parę tyłków. Nie zawiodę moich chłopców. — Zniknął z pola widzenia i ruszył do wyjścia.\nDrzwi znów się otworzyły.\n— Co się, kurwa, dzieje?! — wrzasnął Trey.\n— Bellaway — krzyknęła Jessica do faceta stojącego za Sedem — Znam tego kolesia. Nic mi nie jest. Naprawdę, uważaj na jego gardło. — Potem spojrzała w oczy Seda. — Puść mnie. Natychmiast.\nSed próbował pokręcić głową, ale był unieruchomiony.\nPo dłuższej chwili ramię wokół jego szyi się rozluźniło.\nSed przełknął ślinę. W gardle go paliło, ale nie miał zamiaru puścić Jessiki. Nie ma mowy.\n— Co ty tu robisz? — zapytał ją z wściekłością, tyle że jego popisowy warkot wyszedł trochę skrzekliwie.\n— Sed, puść mnie. — Nozdrza jej falowały, a to go zawsze podniecało. Nie było na świecie nic seksowniejszego niż ta kobieta, kiedy była wściekła. Na jego szczęście miała diabelski temperament.\n— Odpowiedz mi na pytanie, wtedy cię puszczę.\n— Czy to nie oczywiste? — Spojrzała na niego i uniosła brwi. — Tańczę.\n— Myślałem, że studiujesz prawo? Nie takiej wymówki użyłaś, żeby mnie zostawić?\n— Nie dlatego odeszłam, dobrze o tym wiesz. Poza tym szkoła nie jest darmowa. Muszę jakoś zarobić A teraz mnie puść! Odpowiedziałam na twoje pytanie.\n— Jeśli potrzebowałaś pieniędzy, trzeba było powiedzieć. — Postawił ją na nogi i sięgnął po portfel. Wyjął z niego plik banknotów i podał jej. — Proszę. To parę tysięcy. Mogę dać ci więcej. Ile będziesz potrzebowała.\n— Nie chcę twoich pieniędzy.\n— Dlaczego? Dlatego, że po prostu ci je daję? W porządku, ile bierzesz za godzinę? Kilkaset dolców? Kupię cię na całą noc. Albo na tydzień.\nPlask. Uderzyła go tak mocno, że poczuł smak krwi. Zamrugał i dotknął językiem rozcięcia po wewnętrznej stronie policzka.\n— Nienawidzę cię — wycedziła, mrużąc niebezpiecznie oczy. Potem odeszła, rzucając jego kurtkę na podłogę. Jej doskonały nagi tyłek był ostatnim, co widział, kiedy odeszła z jego życia. Znowu.\nJessica wpadła do garderoby jak burza, zaskakując dziewczyny, które szykowały się do następnego występu. Opadła na krzesło przed swoim lustrem, ściągnęła jedwabny szalik z szyi i schowała twarz w dłoniach.\nZe wszystkich klubów ze striptizem na świecie Sed musiał pojawić się właśnie tutaj.\nNie pozwól mu się zranić, myślała. Masz to już za sobą. Pamiętasz?\nKtoś zarzucił jej na plecy szlafrok. Spojrzała w lustro i zobaczyła Agathę, kuzynkę Beth, czarnowłosą dominę, która zajmowała południową scenę.\n— W porządku, kotku?\nJessica skinęła głową i grzbietem dłoni starła łzę.\n— Tak. Po prostu nie spodziewałam się zobaczyć tu mężczyzny z przeszłości, nic więcej.\n— To ten, który ściągnął cię ze sceny?\n— Kiedyś byłam z nim zaręczona.\n— Poprosił, żebym ci to przekazała. — Aggie rzuciła na toaletkę Jessiki gruby zwitek banknotów.\n— Boże, co za dupek! Widzisz, dlaczego nie mogłam za niego wyjść? — Wzrokiem błagała Aggie o zrozumienie.\n— Nie, w zasadzie nie. Facet jest gorętszy niż Phoenix w lipcu. Totalnie cudowny. To potężne, umięśnione ciało. Słodka, przystojna twarz, aura „mam gdzieś, co sobie pomyślisz”. I ten warkot. — Odsłoniła zęby, unosząc rubinowoczerwoną wargę.\nEkspresyjna mimika Aggie rozśmieszyła Jessicę. Przynajmniej trochę.\n— Wszystko to zauważyłaś w czasie dwudziestosekundowej rozmowy?\n— Jak się długo pracuje w tej branży, poznaje się facetów. Jeśli twój kochaś nosi przy sobie taką gotówkę, to znaczy, że jest bogaty. Czad! — Aggie zamachnęła się pięścią.\n— Nie, nie czad. Jest nie tylko bogaty, ale i sławny, a to oznacza, że jego ego jest większe niż Alaska.\nAggie uniosła brwi jeszcze wyżej.\n— Jest wokalistą Sinnersów. Taki zespół.\n— Chyba o nich słyszałam. Grają rocka?\n— Hard rocka. No i nie wiesz jeszcze o jego największej zalecie — mówiąc to zrobiła palcami znak cudzysłowu. — Ma niezaspokojony apetyt na seks. Nie da się go wygonić z łóżka choćby na tyle długo, żeby z nim spokojnie pogadać.\nAggie roześmiała się, a w jej niebieskich oczach pojawiły się ogniki.\n— Coraz bardziej mi się podoba, laleczko.\n— Więc częstuj się.\nAggie spojrzała w sufit i się zamyśliła.\n— Nie jestem pewna, czy fajnie byłoby go zdominować. Pewnie tylko bym go wkurzyła.\nJessica spojrzała na kpiące z niej plik dolarów, leżących na toaletce. Żeby tyle zarobić, musiałaby pracować kilka tygodni, a on wyciągnął je z kieszeni ot tak, jakby to była nic nie znacząca suma. Dla niego była. Drań. Obnosił się ze swoim bogactwem. Myślał, że to mu daje władzę.\nPoirytowana Jessica pokręciła głową, poderwała się z krzesła i zgarnęła pieniądze z blatu. Wsunęła ręce w rękawy i wybiegła z garderoby. Przebiegła przez klub, powiewając połami szlafroka i wypadła przez drzwi wejściowe, rozglądając się za Sedrikiem Lionheartem. Ale najwidoczniej już sobie poszedł.\n— Niech go szlag — wymamrotała pod nosem.\nBędzie musiała go odszukać i cisnąć mu te pieniądze w twarz. To właśnie jej robił. Traktował ją tak, jakby sama nie potrafiła o siebie zadbać. Jakby potrzebowała pana Wielkie Ego do tego, by sobie poradzić. Nigdy się niczego nie nauczy, głupi dupek.\nKtoś musi dać mu nauczkę.\nSed wszedł do autokaru pierwszy, a zakrwawieni i posiniaczeni kumple z zespołu za nim. Myrna siedziała przy małym kwadratowym stoliku przed laptopem. Podniosła ładne brązowe oczy i otworzyła je szeroko, zaskoczona.\nSed pomasował się po głowie. Kurwa, co za noc. A na koniec musiał powiedzieć Myrnie, że złamał daną jej obietnicę i nie zadbał o bezpieczeństwo Briana.\n— Co tu robicie tak wcześnie? — spytała. — Myślałam, że nie będzie was do rana.\nWydął policzki, szukając właściwych słów.\n— Muszę cię przeprosić, Myrno.\nUniosła brwi, kiedy zobaczyła stojącego za Sedem Erica. Wytrzeszczyła oczy.\n— O mój Boże! Eric, co się stało?\nZerwała się z ławki i odepchnęła Seda na bok. Posadziła Erica na kremowej skórzanej kanapie i obejrzała krwawe rozcięcie nad lewym okiem. Odwróciła się, szybko zmoczyła papierowy ręcznik w małym stalowym zlewie i zaczęła ścierać krew spływającą po silnej szczęce Erica. Zamrugał, ale uśmiechnął się z zadowolenia, że okazała mu troskę.\n— Mieliście wypadek? Moment... — Spojrzała na Seda. — Dlaczego mnie przepraszasz? Nie rozbiłeś mojego auta, prawda?\nOtworzył usta, żeby wyjaśnić, ale podniosła rękę, nie dopuszczając go do głosu.\n— Wiesz co, to nie ma znaczenia. To tylko samochód. Najważniejsze, że nic wam nie jest. Gdzie Brian? — Spojrzała na Treya, który szukał lodu w zamrażarce. Potem na Jace’a, który opuchniętymi i zakrwawionymi rękami usiłował nastawić sobie szczękę, przesuwając ją to w lewo, to w prawo. — Gdzie jest Brian? — powtórzyła, a w jej głosie było już słychać panikę.\n— Nic mu nie jest. Nie mieliśmy wypadku. — Sed odchrząknął. Kiedy mówił, bolało go gardło. Jak do diabła będzie jutro śpiewał?\n— Więc co się stało? — Ruszyła do wejścia do autobusu, a na jej ślicznej twarzy malował się niepokój. — Brian?\nBrian wyszedł zza rogu, ubrany w lustrzane okulary Seda.\n— Cześć, kotku. Jak minął wieczór? Dużo zrobiłaś?\nSed zaśmiał się i pokręcił głową. Nie rozumiał, dlaczego Brian chciał pożyczyć jego okulary. Tak jakby Myrna mogła nie zauważyć jutro przed ołtarzem jego podbitych na czarno oczu.\nMyrna padła w jego ramiona. Zamrugał z bólu, ale wtuliła się w jego szyję, więc nie widziała grymasu.\n— Wystraszyłeś mnie — powiedziała. — Myślałam, że jesteś ranny.\nBrian objął ją i pocałował w czubek głowy.\nSed zerknął na Treya, który przyciskał ręcznik z lodem do tyłu głowy.\n— Musisz zadzwonić do brata. — Jutrzejszego wieczoru grają support dla jego zespołu. A przynajmniej powinni. Nie byli w formie do występu.\n— Już dość dziś oberwałem, dziękuję ci bardzo — odparł Trey. — Ty do niego zadzwoń.\nMyrna zdjęła okulary Briana i popatrzyła na niego. Unikał jej spojrzenia.\n— Biliście się?\n— Zaczekaj, wszystko wyjaśnię.\nWalnęła go mocno w ramię.\n— Czy ja wychodzę za gimnazjalistę? Nie wierzę!\nOdwróciła się na pięcie i poszła do sypialni na tyłach autokaru.\n— Myrno! — Brian ruszył za nią.\n— Nie odzywaj się do mnie. — Odepchnęła Seda na bok. — Miałeś dopilnować, żeby wrócił do domu cało — rzuciła.\n— Myrno — zaczął Sed, ale minęła go i weszła do sypialni. Trzaśnięcie drzwiami odbiło się echem po całym autokarze.\nBrian podszedł do drzwi i zapukał.\n— Myrno? Kochanie...\n— Daj jej ochłonąć — poradził Sed.\n— Odejdź! — krzyknęła ze środka.\nRozległ się huk, jakby coś uderzyło w drzwi od drugiej strony.\nBrian otworzył je, minął but na szpilce, który spowodował ten hałas, a potem zamknął się w pokoju z rozjuszoną tygrysicą. Przez kilka minut słychać było wrzaski i cichszy głos Briana, spokojny i kojący. Reszta zespołu siedziała cicho i opatrywała rany.\n— Co robimy z jutrzejszym koncertem? — spytał Eric. — Sed, możesz śpiewać?\n— Nie wiem. Boli mnie gardło. Jeśli chcesz, Trey, zadzwonię do Dare’a.


ePUAP: temat PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nPlatforma ePUAP bez backupu? ePUAP zostal zbudowany bez backupu - twierdzi Anna Streżyńska, minister administracji i cyfryzacji.\n10 spraw, które załatwisz przez internet Internet stał się istotną częścią życia wielu osób, które otwarcie mówią o tym, że nie mogłyby bez niego funkcjonować. Albo przynajmniej tak im się wydaje. Z sieci korzystają młodzi i starzy, osoby, które chcą być w stałym kontakcie ze znajomymi, ale i sieciowy pragmatycy, dla których internet to przede wszystkim narzędzie pracy. Nieważne kim jesteś, po co i jak korzystasz z sieci. Ważne, że pewne życiowe sprawy załatwisz teraz przez internet, bez wychodzenia z domu, tracenia czasu na dojazd i stanie w kolejce do okienka.\nFrontem do obywatela ePUAP daje możliwość załatwiania spraw urzędowych o każdej porze dnia bez wychodzenia z domu. Wszystko, czego potrzebujesz, to komputer z dostępem do internetu.


Tag “Wojciech Zawalski”\nZawalski pyta, czy leczenie zaćmy jest najważniejszym problemem, który zasługuje na bezlimitowe finansowanie\n- Bezlimitowość terapii zaćmy i diagnostyki obrazowej to dobra wiadomość. Zwiększanie przez NFZ dostępności i szybkości leczenia jest pożądane - przyznaje Wojciech Zawalski, były dyrektor Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej w NFZ. Ale zastanawia się, czy to jest najbardziej pożądane działanie i przyniesie oczekiwane efekty. - Kolejki do operacji zaćmy będą krótsze, ale nie będzie to spektakularna zmiana, a największe korzyści osiągnie kilku dużych prywatnych "graczy" na rynku - mówi.\nZawalski: Podział na dyżury ostre i tępe? Bez określenia wymagań i realnej wyceny spowoduje chaos\nPowrócił pomysł na wprowadzenie podziału dyżurów na ostre i tępe. - Placówki pełniące ostry dyżur będą mieć zwiększoną liczbę personelu, a podczas tępego obsadę mniejszą - powiedział Andrzej Jacyna, prezes NFZ, i spytał retorycznie, czy w Warszawie całą dobę musi funkcjonować 30 bloków operacyjnych. Sprawę skomentował Wojciech Zawalski. - Tego, że podział - jako ukłon prezesa w stronę szpitali warszawskich - zacznie obowiązywać, jestem niemal pewien. Dla Warszawy to rewelacja, ale przypominam, że Polska na powiatach stoi - przyznał.\nCyberochrona w szpitalu, czyli co z ustawą o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa\nKażdy szpital, w którym jest oddział ratunkowy i należy do sieci, zgodnie z ustawą o cyberbezpieczeństwie powinien zostać zakwalifikowany jako operator usług kluczowych. A to oznacza wydatki związane z wdrożeniem systemu zarządzania bezpieczeństwem w infrastrukturze informatycznej i audytami, które mogą kosztować 100 tys. zł. - Kłopot w tym, że szpitale nie mają na to pieniędzy - przyznaje Dariusz Madera, dyrektor Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Opolu, a Sławomir Głaz, członek Grupy Roboczej ds. Ochrony Danych Osobowych przy Ministerstwie Cyfryzacji, dodaje: - Przez to podejmowane działania będą pozorne, służące "odbębnieniu" nałożonego obowiązku.\nZawalski: Rozporządzenie w sprawie wymagań sanitarnych nie jest niemożliwe do wprowadzenia\n- Albo zamknięcie szpitali, albo zmiana rozporządzenia w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą? Nie, istnieje trzecia droga – spełnienie wymagań. Rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, nie jest niemożliwe do wprowadzenia - mówi Wojciech Zawalski, ekspert ochrony zdrowia.\nZawalski mówi o "uzależnieniu" szpitali od firm informatycznych\nWojciech Zawalski wypowiedział na temat tekstu "Czy i dlaczego firmy informatyczne uzależniają od siebie szpitale i… cały system ochrony zdrowia". - Generowanie nieustannych zmian w systemie rozliczeń z NFZ uzależnia szpitale od umów serwisowych i autorskich z dostawcami. Tu leży źródło "uzależnienia" - przyznał ekspert ochrony zdrowia.\nZawalski: Czeka nas długa droga do recepty transgranicznej\nKontynuujemy sprawę opisaną w tekście "Elektroniczna recepta transgraniczna – science fiction czy niedaleka rzeczywistość?". - Myślę, że czeka nas długa droga do recepty transgranicznej - przyznał Wojciech Zawalski, ekspert ochrony zdrowia i były dyrektor Departamentu Świadczeń Opieki Zdrowotnej NFZ.


Ustalamy plan podróży do Niemiec - katalog stron-liteon.pl\nUstalamy plan podróży do Niemiec\nWiele osób coraz częściej wyjeżdża do pracy w Niemczech. Ciężko jest znaleźć odpowiedni transport do Niemiec dla osoby indywidualnej. Polecamy, zatem przewozy do Niemiec, dzięki którym w łatwy i szybki sposób dotrą Państwo na miejsce w miłej atmosferze. Wykwalifikowana kadra kierowców, dobrze wyposażone busy i ustalony plan podróży to codzienność. Staramy się spełniać jak najwyższe oczekiwania klientów, dając możliwość przeżycia spokojnego wyjazdu. Odbieramy ze wskazanego adresu i zawozimy w wybrane miejsce.\nTytuł: Ustalamy plan podróży do Niemiec\nbusy do Niemiec, Słupsk Niemcy, przejazdy do Niemiec, przewozy do Niemiec, Gdańsk Niemcy, busy z Niemiec do Polski, transfer osób, pomorskie przejazdy do Niemiec, busy kaszuby, bus, busy pomorskie, busy zachodniopomorskie\nlokaty bankowe (16), reklama internetowa (17), fotografia ślubna (16), promocja stron (19), uslugi (15), katalog stron www (22), nieruchomości (27), psychoterapia (14), wroclaw (18), moda (14), pozycjonowanie stron internetowych (15), Wrocław (19), pożyczki (19), Pozycjonowanie stron www (15)


Michał Bondara będzie piłkarzem Widzewa. Tylko kiedy zacznie strzelać gole? Sport\nMaciej Nowocień, Łowicz 01.02.2016 09:00\nPodczas meczu Widzewa z Pelikanem Łowicz Michał Bondara dowiedział się, że zostanie piłkarzem łódzkiego klubu. Na razie jednak niczego wielkiego nie pokazał.\nWidzew już przed tym sezonem był zainteresowany pozyskaniem napastnika z czwartoligowej Mazovii Mińsk Mazowiecki. Bondara, który w poprzednim sezonie strzelił aż 32 gole, rozpoczął zimowe przygotowania w Łodzi. Brakowało jednak porozumienia klubów. Mazovia chciała za zawodnika 15 tys. zł, co dla Widzewa było kwotą zaporową. Ostatecznie działacze ustalili, że napastnik będzie kosztował około 10 tys. zł. Co ciekawe, Widzew zapłaci połowę tej kwoty, a resztę dołoży... sam zawodnik. - Jesteśmy już umówieni i na początku tygodnia dopełnimy formalności - potwierdza Andrzej Kuć, prezes Mazovii.\nBondara jednak na razie zawodzi. Nie strzelił gola w żadnym z trzech dotychczas rozegranych sparingów. Nie pomógł Widzewowi także w sobotę, kiedy to w Łowiczu zmierzył się z Pelikanem. Łodzianie grali dobrze tylko w pierwszej połowie, zaś w drugiej gospodarze dyktowali warunki. W 62. min jedynego gola w meczu zdobył Michał Adamczyk. Tym samym Widzew poniósł pierwszą zimową porażkę.\n- W pierwszych 20-25 minutach prezentowaliśmy się nieźle. Dobrze operowaliśmy piłką i fajnie się na to patrzyło - mówi Marcin Płuska, trener Widzewa. - W drugiej połowie graliśmy już słabiej. Zawodnicy czuli trudy ostatnich ciężkich treningów i straciliśmy bramkę. Był to dobry sprawdzian. Na tle trzecioligowca wypadliśmy dobrze. Teraz wchodzimy w okres, w którym pracujemy nad siłą oraz wytrzymałością. Treningi są dłuższe i bardziej intensywne. To przekłada się na poziom gry.\nBondara? - Kilka razy dobrze utrzymał się przy piłce, ale zaliczył też kilka słabszych akcji - ocenia szkoleniowiec. - Gdyby grał w pierwszej połowie, miałby łatwiej. Trochę brakuje mu podań, ale graliśmy w innym zestawieniu.\nW Łowiczu nie było kontuzjowanych Kamila Bartosiewicza, Mariusza Zawodzińskiego oraz Princewilla Okachiego. Już w 18. min z boiska zszedł z urazem Adrian Budka. - Musieliśmy więc trochę zmienić nasze ustawienie. Niektórzy piłkarze zagrali więc w większym wymiarze czasowym - mówi Płuska.


Konfiguracja telefonu - Konfiguracja internetu, MMS, SMS | OTVARTA - OTVARTA\nKonfiguracja telefonu sms, mms, internet\nMasz nowy abonament?\nDowiedz się, jak szybko i łatwo skonfigurować swój telefon, aby móc bez problemów – w Polsce i za granicą – korzystać z internetu przez komórkę, wysyłać SMS-y i MMS-y.\nPo pierwszym uruchomieniu karty SIM/eSIM telefon wyświetlił wiadomości systemowe, co mam z nimi zrobić?\nKarta SIM/eSIM przy pierwszym uruchomieniu (pierwsze uruchomienie w sieci lub po przełożeniu do innego urządzenia) automatycznie otrzyma wiadomości zawierające ustawienia niezbędne do korzystania z internetu oraz wysyłania i odbierania wiadomości MMS. Wiadomości konfiguracyjne wystarczy otworzyć i zatwierdzić instalację otrzymanych w nim ustawień.\nWiadomości konfiguracyjne MMS oraz do internetu zostały przypadkowo skasowane. Jak mogę je odzyskać?\nNie działa internet – co mam zrobić?\nNie mogę wysyłać ani odbierać wiadomości MMS. Dlaczego?\nPrzyczyną może być nieprawidłowa konfiguracja punktu dostępu APN dla MMS. W celu otrzymania konfiguracji dotyczącej MMS wystarczy wysłać SMS o treści MMS na numer 8090. W wiadomości zwrotnej zostanie przesłana konfiguracja – należy zatwierdzić instalację otrzymanych ustawień. W przypadku nieotrzymania wiadomości konfiguracyjnej lub wystąpienia dalszych problemów z konfiguracją MMS, pomoc można uzyskać pod numerem telefonu: 699 711 699.\nKorzystam z usługi stały adres IP. Jak skonfigurować urządzenie, aby adres działał prawidłowo?\nNie mogę wysyłać ani odbierać wiadomości SMS, co zrobić?\nMam roaming. Połączenia głosowe działają, jednak nie mogę wysyłać MMS i korzystać z internetu za granicą. Jak rozwiązać ten problem?


Esco Napęd Hybrydowy - Napęd Hybrydowy - Twin Disc Marine Gearbox and Transmissions - ESCO POWER\nEsco Napęd Hybrydowy\nWstęp do oferowanego rozwiązania napędu Parallel Hybrid Drive\nNapęd hybrydowy Parallel Hybrid Drive Solution PHD420 łączy pracę silnka diesla oraz silnika elektrycznego, rozmieszczonych po przeciwnych stronach skrzyni hybrydowej z przeniesieniem osiowym. W naszej oferowanej aplikacji silnik diesla służy do normalnej pracy podczas jazdy pojazdu bądź płynięcia w przypadku łodzi oraz do ładowania akumulatorów silnika elektrycznego. Podczas pracy na silniku elektrycznym silnik spalinowy zostaje odłączony, co oznacza że tylko jeden z dostępnych silników pracuje a drugi obraca się z prędkością jałową, aby to było możliwe na silniku spalinowym w Naszym rozwiązaniu zamontowane jest sprzęgło elektromagnetyczne. Silnik diesla czy to w aplikacji morskiej dla łodzi czy lądowej w pojazdzie pozostaje napędem głównym, na silniku elektrycznym pracujemy wtedy kiedy zaistnieje taka potrzeba np. konieczność limitowania generowanego hałasu, nocne dostawy sklepowe, redukcja spalin w portach, miastach, lokalizacjach turystycznych lub chęć np: oszczędności paliwa.\nSchemat Napędu Hybrydowego\nGłóne cechy oferowanego rozwiązania napędu hybrydowego\n- Połączenia SAE zarówno na wejściu z silnka spalinowego i wyjściu z przekładni hybrydowej\n- Dostępne na rynku silniki przemysłowe i morskie nadają się do zastosowania z przekładnią hybrydową\n- Sprzęgło do rozłanczania silnika spalinowego (elektromagnetyczne bądź hydrauliczne ze zintegrowaną pompą)\n- wyjście PTO jako zespół odbioru mocy dla generatora/silnika elektrycznego które używane jest jako PTI do przekazywania mocy\n- Przełożenie skrzyni hybrydowej 1/1\n(PTO Power Take Off, PTI Power Take In).\nNapęd hybrydowy w Twojej Aplikacji\nProsimy o zgłaszanie chęci otrzymania większej ilości informacji na temat oferowanego przez Nas rozwiązania.\nPomożemy dobrać napęd hybrydowy do istniejącej czy nowej instalacji napędowej łodzi czy pojazdu.\nZespół Esco Power.


Wyświetlenie artykułów z etykietą: onkorejs - Głos24 Małopolski Portal Informacyjny\nListopad to czas, w którym większość z nas odwiedza groby swoich bliskich. Jakie wtedy rodzą sie refleksje? Czy cmentarze mogą nas czegoś nauczyć? Czy zamiast żałoby mogą zmotywować nas do tego, żeby "bardziej" żyć, pokochać swoje życie i przeżyć je jak najlepiej?\nW dniach 23 – 29 czerwca 2019 r. odbędzie się czwarta edycja Onkorejsu Granicami Polski 2019. Jest to ogólnopolski marsz dla osób chorych onkologicznie oraz wspierających ich osób zdrowych.


Zimowe opony – na co szczególnie zwrócić uwagę przy ich wyborze? | Zasięg Wiedzy\nZimowe opony – na co szczególnie zwrócić uwagę przy ich wyborze?\nJednym z podstawowych elementów do zapewnienia sobie i swoim bliskim bezpieczeństwa na drodze są dobre opony. Nie chodzi tylko o markę i klasę ogumienia, ale zwykłą wymianę opon w zależności od sezonu, w jakim obecnie jeździmy. Zimowe opony to nie żadne błahostka, ale faktyczny krok ku zwiększeniu szans na spokojny powrót do domu.\nNie trzeba kupować od razu najdroższych opon, żeby zapewnić sobie odpowiednie warunku na drodze. Tanie, budżetowe modele można kupić na stronie https://www.tireexpert.pl/kategoria-produktu/osobowe-zimowe/. Każde ogumienie na zimę zapewnia większą przyczepność do nawierzchni, dzięki czemu samochód nie będzie się ślizgał i w porę hamuje, jeśli ktoś nam wyskoczy na jezdnię. Nawet najbardziej uważny i spokojny kierowca może doświadczyć przykrej niespodzianki, kiedy nagle będzie zmuszony do gwałtownego wciśnięcia hamulca.\nPrzy wyborze opon na zimę warto zwrócić uwagę na głębokość bieżnika. W przypadku dostosowywania samochodu na warunki zimowe, powinien mieć minimum 4 mm głębokości. Nie warto przepłacać i dobrać ogumienie do swoich potrzeb. Jeśli jeździmy tylko w warunkach miejskich i nie pokonujemy wiele kilometrów w ciągu miesiąca, dogodnie wybrać najtańsze opony dostępne na rynku. W te droższe można inwestować wtedy, jeśli pokonujemy wiele kilometrów i jeździmy po bardziej wymagających drogach. Inne kwestie na które trzeba zwrócić uwagę przy zakupie ogumienia, to oczywiście rozmiar, indeks prędkości a także nośność. Przy wyborze rozmiaru należy się trzymać tego rekomendowanego przez producenta naszego samochodu.


Miłość II - Perełki o miłości - Adonai.pl\nMiłość najpiękniejsze ze słów\nCzym że jest cóż o niej można powiedzieć.\nMiłość to oddanie się dla drugiej osoby,\ntej ukochanej, całą duszą i ciałem,\npragnąc jej szczęścia.\nTworzyć jedność w smutku i radości,\nwzajemnie się wspierać i darzyć szacunkiem.\nMiłość to nie uczucie to dar dany od Chrystusa,\nnamiastka Jego nieskończonej dobroci i miłosierdzia,\naby na tym świecie poczuć choć trochę nikłą cząstkę,\ntego co jest w Królestwie Bożym.\nMiłość to życie, dane z jedności dwojga osób\nuświęcone Łaską Chrystusa.\nMiłość to najdoskonalsze piękno,\njakie człowiek może doznać na tym świecie.\nKTW: 09.03.2016, 18:33\nDziękuje za komentarze , cieszę się że mogłem w tym wierszu przybliżyć obraz Boga. I przyczynić się do piękniejszego postrzegania Miłości.\nKTW: 09.03.2016, 00:57\nEwelina: 12.12.2015, 09:50\nBaśka: 24.01.2011, 20:33\nKTW! Dziękuje za "NADZIEJE":)\n...: 27.11.2010, 22:37\nPaulina: 20.08.2010, 17:39\nBoże w Twoje ręce oddaje moją miłość.Jeśli szczęśliwszy jest z nią nie ze mną niech i tak będzie. Dziękuję że mogłam go poznać:)\nBasia: 13.02.2010, 17:56\nAniu, tą prośba do Boga dałaś nam przykład prawdziwej miłości. Chciałabym tak móc kochać drugiego człowieka...\nB....: 30.01.2010, 17:53\nPanie Jezu chyba się zagubiłam i szukam nie wiadomo kogo, nie wiadomo czego? Pozwól mi odnaleźć tą miłość, którą tak bardzo pragnę. Na drodze tej, niech odnajdę też w sobie szacunek do siebie samej, prawdomówność, dobroć, wierność, wiarę w siebie. Wierę, że mi pomożesz i wysłuchasz.\nAnia: 06.02.2009, 00:05\nPanie Jezu oddaje w Twoje dobre ręce moją miłość do Niego. Zaopiekuj sie nim, bo ja tak po ludzku to nie wiele mogę. Pokaż mu, ze prawdziwą Miłością jesteś Ty i tylko Ty mozesz dać prawdziwe szczęście. Niech spotka Ciebie gdzieś na scieżkach swojego życia, niech pozna co to dobro, prawda i piekno. Ty znasz jego serce najlepiej, przytul go do siebie i prowadz sciezkami wiary i niewiary, tak by pewnego dnia zrozumiał, że życie bez Ciebie jest nic nie warte. Ja Panie Jezu własnymi siłami, nie potrafie tej miłości dzwigac i mimo, że kocham gotowa jestem zrobic wszystko co bedzie Twoją wolą, nie zapomnij tez wtedy o mnie daj sie kiedy bedę słaba. Kocham Ciebie!\nMagdalena: 09.01.2009, 21:39\nPanie Jezu pozwól mi odzyskac Miłość mego życia. której nie doceniałam dopóki nie straciłam. Tak bardzo Go Kocham, że nie wiem po wstaję każdego dnia, choc mnie już nie chce. Ledwo żyję tylko tą nadzieją, że zrozumie i wróci...Dziekuję\nprawie odwazna...: 15.08.2008, 11:25\nStaram sie dac tak doskonala milosc... wlasnie taka.. tylko nie doceniona...\nŻaba: 17.06.2008, 23:14\nPanie Jezu Ty sam jedyny wiesz co się kryje w moim sercu. Proszę uzdrów serce moje i Pawła abyśmy poznali co znaczy prawdziwa miłość, którą nam ofiarujesz. Dziękuję że dałeś nam siebie nawzajem na ten okres w życiu. Teraz proszę Cię o siły dla nas już na naszych samotnych ścieżkach. Proszę opiekuj się nim, i swoją Miłością nawróć do siebie. By zrozumiał że ty jesteś źródłem, które może go uzdrowić. Przemień nasz ból w wiarę. Kocham Cię.\nŻaba: 17.06.2008, 22:24\nRobalek: 14.06.2008, 22:07\nPanie błagam pozwól mi poznać taką miłość\n:)żona: 13.06.2008, 09:31\nMIŁOŚCI DOSKONAŁA- NAUCZ NAS KOCHAĆ , TAK BY:INNYCH NIE RANIĆ, BY OBDAROWYWAĆ, A NIE KONSUMOWAĆ - by kochając człowieka, zapomnieć o sobie. AMEN\nb.: 12.06.2008, 10:12\nja pragnę takiej właśnie MIŁOŚCI -Panie Jezu proszę.............\nwiatr: 12.06.2008, 08:56\nTrójco Święta - o Miłości Niepojęta .... ! Ludzką Miłość - ludziom darowałaś , aby Ciebie przez " Nią dotykali" i w wieczności się zanurzali . Bądź - Miłości ludzkiej ...nieustannym " towarzyszem" , chroń Ją od złego , od przekraczania Dekalogu Twego , niech Tobie Ufają i w potędze , pięknie Miłości - im danej - wzrastają , aby Jej nie zaprzepaścili i w ułudach grzechu nie zbłądzili . Niech się wspierają i Królestwa Bożego na ziemi doświadczają !\nBiedronka: 12.06.2008, 01:03\nTo prawda spisana w paru słowach...\nAn<><: 11.06.2008, 20:49\nSlicznie, miłujmy się nawzajem na dobre i na złe!:0


Pokoje w wieży kasyna czarnego niedźwiedzia fzkbj\nPokoje Kasznicy is on Facebook. Join Facebook to connect with Pokoje Kasznicy and others you may know. Facebook gives people the power to share and makes\nPokoje gościnne w pięknym, zalesionym terenie. 50 metrów od obiektu znajduje się ośrodek pięcioboju nowoczesnego, a w nim: basen, siłownia, jaskinia solna, odnowa biologiczna, konie, plac zabaw dla dzieci. Tanie Pokoje Gościnne Kasina Wielka Mazgaje - Serwis Turystyczny e-turysta.pl. Noclegi w Całej Polsce. Szukasz Pokojów Gościnnych w Kasinie Wielkiej w Dzielnicy Mazgaje? Kasyna w Wielkiej Brytanii: zobacz recenzje i zdjęcia z kategorii kasyna i gry hazardowe w w Wielkiej Brytanii, Europa w serwisie Tripadvisor. Kasyno wirtualne podzielone jest na różne pokoje, w każdym z nich odbywają się różne gry. Pokoje podzielone są na różne typy gier, część z nich to bardzo tradycyjne gry należą do nich: ruletka, poker, blackjack, baccart. Ale kasyno ma także inne nietypowe jak na takie miejsca propozycje. Kasina Wielka noclegi – sprawdź 360 ofert noclegów 2. strona. Bezpłatna rezerwacja, bez ukrytych opłat, bezpośrednio od właścicieli z gwarancją najniższej ceny. Rezerwuj noclegi w miejscowości Kasina Wielka noclegi od 100 zł Pokoje W w Kasina Wielka najnowsze ogłoszenia na OLX.pl. Obserwuj to wyszukiwanie, żeby otrzymywać powiadomienia o nowych ofertach spełniających te kryteria Więzień Zakładu Karnego w Czarnem oddalił się z lokalu gastronomicznego na terenie Czarnego. Był zatrudniony w systemie bez dozorowym w przywięziennym kasynie. Wiele wskazuje, że uciekając zabrał ze sobą pieniądze.\nW parkach narodowych USA natura w pełni ujawniła swój artystyczny talent. Podczas tej wycieczki do USA zobaczysz wszystkie najciekawsze krajobrazy Stanów Zjednoczonych - monumentalne szczyty Yosemite, niesamowite, czerwone skały kanionu Bryce, księżycowe przestrzenie Doliny Śmierci, las olbrzymich sekwoi, malowniczy Wielki Kanion i znaną z westernów Johna Forda Monument Valley.\nKasyna w Wiedniu: zobacz recenzje i zdjęcia z kategorii kasyna i gry hazardowe w w Wiedniu, Austria w serwisie Tripadvisor. Noclegi w Willi Szarotka nadają się dla par i dla rodzin. Mamy tu przytulne pokoje 2, 3, 4 osobowe z łazienkami. W każdym znajduje się lodówka oraz telewizor LCD. Możemy tu także skorzystać z pralki. W Szarotce mamy bezpłatny parking i Wi-Fi, akceptowane są zwierzęta. Kasyna na czarnej liście - Polska. Czarna lista. Nie polecane nieuczciwe kasyna, witryny z czarną listą gier, nieetyczne, taktyki oszustwa. Lista nieuczciwych kasyn\nNiedźwiedzia Residence. Nasze pokoje | wybierz swoją gawrę. Przygotowaliśmy 10 klimatycznych aranżacji – każda w odmiennym stylu i z motywem\nNiedźwiedź (Woj. Małopolskie, Pow. Limanowski) Noclegi – e-turysta.pl. Tanie Noclegi, Kwatery, Pokoje w Niedźwiedziu. Nocleg w Niedźwiedziu - Wasz\nApartamenty KASINA WIELKA to propozycja na spędzenie wolnego czasu dla osób które cenią spokój i prywatność. Domy położone w malowniczej Kasinie Wielkiej u podnóża gór Śnieżnica i Lubogoszcz w Beskidzie Wyspowym.\nW pewnym miejscu, lecąc bez przerwy w nieznanym kierunku, z nagła usłyszeli poza sobą daleki, daleki dźwięk. Był to głos zegara na wieży kolegiackiej. Skoczyli w tę stronę i wnet nozdrzami poczuli dymy. Sandomierz! 598. Zbliżali się do niego od Opatowa.\n23 Kwi 2017 W Las Vegas wejście do kasyna przypomina bardziej te z marketu. Ciekawe kasyno w kształcie piramidy z czarnego szkła. huśtającą platformę, kontrolowany skok z wieży, karuzelę oraz platformę przymocowana do iglicy,\nW cenie: bilety lotnicze na trasie Warszawa – Tbilisi – Warszawa (PLL LOT), bagaż rejestrowany do 23 kg i podręczny do 8 kg/osoba, transfery lotnisko – hotel – trasa wycieczki (klimatyzowany bus z Wi-Fi i radiem), transfery samochodami terenowymi do wybranych atrakcji, noclegi w hotelach 3* (pokoje 2-osobowe z łazienkami), W odległości ok. 250 m od wieży stoi budynek stacji nadajnika oraz dwa budynki mieszkalne, zajmowane pierwotnie przez pracowników obsługujących stację. Obecnie wieża antenowa wraz z trzema budynkami, które razem tworzą zabytkowy kompleks Radiostacji, stanowi własność miasta. Morze pokryje archiwa, wszystkie dokumenty opatrzone pieczęcią tajności teraz już będą na zawsze utracone (…) Widziałem z bliska ścianę wody idącą na Paryż, była wyższa od wieży Eiffla… Spływając w głąb lądu porywała ludzi, którzy się czepiali poręczy na balkoniku, u szczytu. Dziewięć lat temu architekt Jerzy Adamiczka i ekonomista Jacek Cząstkiewicz zostali właścicielami renesansowo-barokowego kompleksu zamkowo-pałacowego w Międzylesiu, zjawy księżnej von Glaubitz w Czarnej Wieży, legend o skarbach i o czołgu zatopionym w stawie. Przyszła do niego nad ranem. Weszła bardzo ostrożnie, cicho, stąpając bezszelestnie, płynąc przez komnatę jak widmo, jak zjawa, a jedyny dźwięk, jaki towarzyszył jej ruchom, wydawała opończa, ocierająca się o nagą skórę. Możecie też porzucić Czarnego Kretyna i dołączyć do mnie w walce przeciwko temu efekciarskiemu, niekompetentnemu idiocie. Obiecuję, że zostaniecie przyjęci w Armii Defensywy, gdzie nauczycie się bronić własnej skóry i odkryjecie, że służba temu zwariowanemu półkrwi czarodziejowi to naprawdę kiepski pomysł. - Nigdy niczego w nich nie zrobiłem. Raz próbowałem, gdy pisałem muzykę do filmu Petera Lilienthala ''David'', który zresztą w 1979 roku dostał Złotego Niedźwiedzia w Berlinie. Niby


Graj Mystery Joker 6000 w Betinia Casino\nBetinia Casino Mystery Joker 6000\nDzięki tej stronie skonsultowano w ogólnym zarysie główne tematy. Wielu sekcji na naszej stronie zawiera linki do podrozdziałów, jakie poruszają konkretne tematy bardziej szczegółowo. Główną rzeczą, którą duża liczba ludzi już pojmuje na temat tychże maszyn hazardowych w jaki sposób Mystery Joker 6000 jest jest to, że są ów kredyty najbardziej popularną i dochodową grą w każdym kasynie jak Betinia Casino. Może nie jest to rzeczywistością w niektórych krajach Europy, ale jest to prawdą także w Australii, tylko iż tam nazywają owe gry "poker machines" lub "pokies".\nLecz jeśli przeczytasz każde strony w tej sekcji naszej strony, będziesz na tyle wyedukowany w obszarze tych gier, że będziesz mógł prawnie nazywać się ekspertem od automatów do gry. Nie dysponujemy magicznej formuły, jak wygrać w owe gry, ale mamy pewne spostrzeżenia na temat tego, w jaki sposób działa matematyka, jakimi możemy się rozłożyć. Uważamy, że wyedukowani gracze mają większą ilość wiadomości zabawy i powiększają swoje szanse na wygraną.\nAutomat do rozrywki to gra hazardowa z obracającymi się bębnami. Na bębnach tych są znaki, które lądują przypadkowo po postawieniu zakładu i zakręceniu bębnami. Jeśli te symbole ustawią się po jednej linii, wygrywasz nagrody w stosunku do tego, które symbole wypadną na tej "płatnej linii" w Betinia Casino.\nGry te są znane od końca XIX wieku, jednak od tego periodu ich popularność ciągle rośnie. Pierwotnie były to urządzenia fizyczne, które do obracania bębnami wykorzystywały sprężyny i koła zębate. Nowoczesne automaty do gier wykorzystują program komputerowy zwany generatorem liczb losowych, by określić, które znaki lądują gdzie.\nProgram generujący liczb losowych to program komputerowy, który cyklicznie przechodzi poprzez tysiące liczb dzięki sekundę. Kiedy naciskasz przycisk obrotu, oprogramowanie zatrzymuje się w miejscu, w którym się znajduje. Liczby te odpowiadają przystankom i symbolom na bębnach.\nAutomaty wrzutowe przez internet działają tak tyklo jak ich stacjonarne odpowiedniki. Cała akcja odbywa się jednakże wirtualnie, za pośrednictwem komputera i Sieci. Ale generatory liczb losowych działają dokładnie tak samo. W rzeczywistości większość dostawców aplikacji dla kasyn tworzy automaty online, które to konkurują z pierwotnego stacjonarnymi odpowiednikami pod względem grafiki, rozgrywki jak i również efektów dźwiękowych. Przy Betinia Casino możesz odszukać mniej licencjonowanych komputerów, ale znajdziesz tam również zdumiewającą rozmaitość oryginalnych gier aż do wyboru.\nWięcej o opcjach darmowej rozrywki piszemy w kolejnej części tego przewodnika, w podtytule "Darmowe automaty". O wyższych procentach zwrotu oraz ich przyczynach piszemy w następnej frakcji, zatytułowanej "Automaty do gry na prawdziwe pieniądze". Dlaczego więc powinieneś grać na automatach online?\nDarmowe automaty do zabawy, na przykład Mystery Joker 6000 są stosunkowo nowym zjawiskiem. Kiedy jedynym mieszkaniem, gdzie można stało grać było kasyno, nie można stało się grać w darmowe automaty do konsol. Jaki byłby sens w Betinia Casino ogłaszającym się w ten sposób coś takiego?\nJednak Betinia Casino online nie zaakceptować muszą się martwić o to, ile pieniędzy zarabiają na stopę kwadratową przy taki sam środek, jak kasyna stacjonarne. Dlatego pozwalają graczom wypróbować swoje zabawy za darmo w nadziei, że im się spodobają jak i również będą chcieli odgrywać za prawdziwe pieniądze. Powinieneś z owego skorzystać, ale jedynie do pewnego momentu.\nOczywiście, uważamy, że właściwym przeznaczeniem gry na automatach do gry wydaje się być włożenie pieniędzy aż do gry. Automaty aż do gry na prawdziwe pieniądze dostępne w Internecie są, naszym zdaniem, tak samo dobre, jeśli nie bardziej wartościowe od tych, jakie można znaleźć przy kasynie stacjonarnym. Ów internetowe gry mają najnowocześniejszą grafikę oraz efekty dźwiękowe. Zaś co najlepsze, jeśli grasz za rzeczywiste pieniądze online, doświadczasz jednych z najkorzystniejszych procentów zwrotu przy branży.\nJak już wcześniej wspomnieliśmy, koszty prowadzenia kasyna online Betinia Casino są znacznie mniejsze niż koszty kierowania tradycyjnego kasyna stacjonarnego. Firmy hazardowe mają możliwość wykorzystać te oszczędności, aby zaoferować kredytobiorcom lepszą grę pod postacią lepszego procentu zwrotu.\nJeśli grasz ze Stanów Zjednoczonych, masz ograniczony wybór, o ile chodzi o gry kasynowe na oryginalne pieniądze, takie jakim sposobem Mystery Joker 6000. Dzieje się tak dlatego, iż USA zdelegalizowało oferowanie prawdziwych gier hazardowych klientom przez Sieć. Ale w dominującej ilości stanów nie jest nielegalne granie w owe gry na pieniążki - nielegalne wydaje się być jedynie oferowanie tych gier za pieniądze.\nO ile mnie wiadomo, NIKT nigdy nie został obwiniony w Stanach Zjednoczonych za grę w automatach online na pieniądze. W rzeczywistości wyłącznie dwie osoby, na temat których wiemy, zostały postawione w forma oskarżenia w nawiązaniu z grami hazardowymi w Internecie, a obie były graczami zakładów sportowych.\nGracze wraz z innych krajów mogą mieć więcej możliwości. Kasyna Betinia Casino w Globalnej sieci nie szczędzą trudów, by pozyskać świeżych graczy, na przykład z Australii, gdzie hazard jest znacznie bardziej popularny aniżeli w Stanach Zjednoczonych.\nPolscy gracze wolą zakłady sportowe i gry stołowe od automatów takich jak Mystery Joker 6000, ale i faktycznie grają. Australijscy zawodnicy nazywają te gry "pokies na rzeczywiste pieniądze", podczas gdy gracze z Ogromnej Brytanii nazywają gryzie "maszynami owocowymi w prawdziwe pieniądze".


Puracid 10l płyn do usuwania kamienia - pramol - Clean-Med\n» Puracid 10l płyn do usuwania kamienia - PRAMOL\nCena: 174,18 zł 215,00 zł 174.18\nCena netto: 141,61 zł 174,80 zł\nKod produktu: D61040009\nBaseny, Sauny, Łaźnie w fabrykach i obiektach przemysłowych, Hotele, Pensjonaty, Domy opieki, Szpitale, Przychodnie, Przedszkola, Żłobki, Miejsca użyteczności publicznej, Restauracje\nDo całego obszaru sanitarnego, basenów wewnętrznych i zewnętrznych, pokojów kąpielowych, toalet, kuchni przemysłowych, płytek kamiennych, armatury, porcelany sanitarnej, basenów syntetycznych, stali chromowej i chromowanej.\nUsuwanie osadów z mydeł, tłuszczy, zalegających osadów z kamienia\nRodzaje powierzchni: armatura łazienkowa, kabiny prysznicowe, wanny, brodziki itp. Metal i armatura, PCV, Podłogi ceramiczne, Porcelana sanitarna, Szkło i lustra\nTo nowoczesny ULEGAJĄCY BIO DEGRADACJI, który nadaje się do większości urządzeń sanitarnych. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na obiektach typu kryte baseny czy kuchnie w obiektach gastronomicznych.\nPłyn Puracid skutecznie usuwa osady zalegającego starego ciężkiego kamienia wapiennego. Po użyciu tego płynu usuniecie wszystkie zacieki i pozostałości po mydle i soli. Tłuszcz, który pozostaje w wannie, kabinie prysznicowej czy zlewie łatwo i skutecznie zostanie usunięty, doskonale nadaje się do czyszczenia stali chromowanej, porcelany, płytek kamiennych itp, A co najważniejsze przy TAK SZEROKIM SPEKTRUM ZASTOSOWANIA jest łagodnym dla czyszczonych powierzchni. Nie powoduje oparów korozyjnych. Surowce detergentowe ulegają biodegradacji. Powierzchnie i armatura oczyszczona za pomocą puracidu są higienicznie czyste\nLekkie osady / zabrudzenia: Dodać 1–5 dl do 10 l wody (1–5%).\nCiężkie osady / zabrudzenia: Dodaj 0,5 - 1 l do 10 l wody (5 - 10%).\nWydajność: 10 l roztworu na 40 - 120 m 2\nWartość pH (koncentratu): 0,5\nWartość pH (1% roztwór): 2\nPrzed aplikacją zwilżyć wrażliwą na kwas fugę wodą.\nZastosuj lub rozpyl roztwór.\nTraktuj uporczywe osady za pomocą podkładki czyszczącej.\nUmyj ściany od dołu do góry, aby uniknąć smug / przebić wody.\nNadaje się do aplikacji maszynowej i ręcznej.\nNie stosować na wapień (np. Łupek, trawertyn, Solnhofer, marmur) lub kamień syntetyczny (np. Lastryko). Przed czyszczeniem przetestuj odporność na emalie i szkliwione płytki w kwasie w niepozornym miejscu.. Sugeruje się przeprowadzenia testu w ukrytym miejscu.\nkwas nieorganiczny, niejonowe środki powierzchniowo czynne, perfumy, woda. Proszę zapoznać się z Kartą charakterystyki produktu MSDS\nPłyn dostępny także w opakowaniu 1l\nWish Profi Czerwona ścierka do mycia wc - FLINKA Closettbeize gel żel do czyszczenia toalet łatwo przylegający do obrzeży - PRAMOL\nDailynova płyn do mycia podłóg które zostały pokryte polimerem - PRAMOL Ecofloor fresh płyn do mycia podłóg o świeżym mocnym zapachu - PRAMOL


Lavinia Fontana „Portret Antonietty Gonzales” » Niezła sztuka\nWanda Klenczon • 3958 • 28 czerwca 2021\nLavinia Fontana, Portret Antonietty Gonzales, ok. 1595 (?),\nolej, płótno, 57 × 46 cm,\nMusée du Château, Blois\nLavinia Fontana, Portret Antonietty Gonzalez | 1595, Musée du Château, Blois\nObraz wprawia nas w zakłopotanie. Gdy widzimy go po raz pierwszy, myślimy, że to żart, maskarada, że te bystre oczka i czerwone usteczka wyzierają spod karnawałowej maseczki. Potem podejrzewamy manierystyczną, surrealistyczną fantazję, przywołanie postaci z niepokojącego snu, teatralnego interludium albo wytwór bujnej wyobraźni. Kiedy dowiadujemy się, że to portret prawdziwej dziewczynki, czujemy skrępowanie.\nBohaterka obrazu miała na imię Antonia, a może raczej Tognina, przylgnęło do niej jednak imię Antonietta. Cierpiała na dziedziczną chorobę, hipertrichozę, zwaną też syndromem wilkołaka: całe jej ciało z wyjątkiem dłoni i podeszew stóp porastały gęste włosy. Tę bardzo rzadką przypadłość odziedziczyła po ojcu. Pedro Gonzales (albo Gonsalvus), pochodził z Teneryfy – nic więcej o jego pochodzeniu nie wiadomo. Około 1547 roku, zapewne w wieku dziesięciu lat, został podarowany Henrykowi II, królowi Francji. Jako kuriozum, dziwna małpka, może mały wilkołak albo mityczny „dziki człowiek” z lasu powiększył kolekcję wybryków natury, w których oglądaniu tak się lubowano. Kto go podarował? A może sprzedał? Czy zrobiła to rodzina, chcąc korzystnie pozbyć się kłopotliwego krewnego? Dla króla taki niespotykany wcześniej okaz był cennym nabytkiem i niewątpliwie przyczyniał się do wzrostu prestiżu jego ludzko-zwierzęcej menażerii. Niebawem zorientowano się, że ta małpka nie jest pozbawiona rozumu – to było jeszcze ciekawsze. Pedro stał się obiektem zainteresowania i niby-naukowych badań, nauczono go czytać, pisać i liczyć. Okazał się bardzo pojętny, przyswoił sobie kilka języków. Wychowano go jak szlachcica, którym zresztą zapewne był z pochodzenia.\nNieznany artysta, Portret Petrusa (Pedro) Gonsalvusa | Kunsthistorisches Museum, Wiedeń\nKto wpadł na pomysł, żeby go ożenić? Rzekomo wymyśliła to sama królowa Katarzyna Medycejska. W ramach eksperymentu czy z nudy? Oczywiście nie do pomyślenia było, by panna młoda była szlachcianką, dlatego wybrano młodą i urodziwą Catherine Raffelin, córkę dworzanina. Jej zgoda rzecz jasna nie była potrzebna, z pewnością decydował ojciec – a czy mógł się sprzeciwić kaprysowi królowej? Podobno Catherine dowiedziała się, komu zostanie poślubiona, tuż przed ceremonią. Co poczuła? Tego się nie dowiemy. Możemy być jednak pewni, że dwór miał niezłą zabawę i że pilnie obserwował codzienne życie tej pary.\nWbrew temu, czego moglibyśmy się spodziewać, małżeństwo okazało się udane. Co prawda Bestia nie zmieniła się w urodziwego królewicza za sprawą uczucia i łez Pięknej. Żyli jednak, jak się zdaje, zgodnie i darzyli się przywiązaniem – poświadcza to wizerunek tej pary zamieszczony w księdze Aldovrandiego Animalia Rationalia et Insecta (tak, poświęconej zwierzętom i owadom!): Catherine kładzie dłoń na ramieniu męża w geście powszechnie uznawanym za wyraz troski i miłości. Nie nam oceniać, czy miał tu znaczenie czynnik materialny; dzięki opiece samego króla Pedro miał zapewniony dostatni byt, wydzielono dla niego – i powiększającej się rodziny – fragment parku przy zamku w Fontainbleau.\nPetrus Gonsalvus z żoną, ilustracja z Joris Hoefnagel Animalia Rationalia et Insecta, fot. Wikipedia\nZ siedmiorga dzieci tej pary troje było „zwykłymi” ludźmi, a czworo odziedziczyło przypadłość ojca: Maddalena, Enrico, Orazio i właśnie Tognina, znana nam jako Antonietta. Wszyscy byli obiektami zainteresowania ówczesnej arystokracji i lekarzy, a ich podobizny trafiały do wielu bogatych gabinetów osobliwości. Po śmierci Katarzyny Medycejskiej stracili jednak królewską opiekę, a dworskie intrygi zmusiły ich do opuszczenia Francji i szukania nowych patronów. Krążyli po dworach włoskich, zaopatrywani w listy polecające, a może raczej przekazywani z rąk do rąk jako cenne podarunki. Z tego okresu pochodzi właśnie wizerunek Antonietty.\nNa obrazie z 1595 roku dziewczynka ma dziesięć, może jedenaście czy dwanaście lat . Ubrana w kosztowny dworski strój, zadbana. W dłoniach trzyma kartkę, która – jak tabliczka obiektu w muzeum albo ulotka reklamowa – informuje nas:\n„Don Pietro, dziki mąż znaleziony na Wyspach Kanaryjskich, został przesłany Jego Wysokości Henrykowi królowi Francji, a stamtąd przybył do jego Ekscelencji księcia Parmy. Stamtąd przybyłam i ja, Antonietta, i teraz można mnie znaleźć na dworze Pani Izabeli Pallavicina, czcigodnej markizy di Soragna”.\nAutorką obrazu jest Lavinia Fontana (1552–1614), malarka z Bolonii. To postać, którą wypadałoby wydobyć z cienia i postawić obok Sofonisby Anguissoli i Artemisii Gentileschi. Była ciekawą, bardzo aktywną i cenioną w swoich czasach artystką. Fontana była córką manierystycznego malarza Prospera Fontany. To dzięki niemu zdobyła wykształcenie z zakresu sztuki i była dobrze zaznajomiona z malarstwem Bolonii i Wenecji. Obracała się wśród artystów, arystokratów i uniwersyteckich uczonych.\nLavinia Fontana, Autoportret przy szpinecie | 1577, Accademia Nazionale di San Luca, Rzym\nWyszła za mąż za Gian Paola Zappiego, dość zamożnego, lecz niezbyt utalentowanego ucznia jej ojca. Silna kobieta podobno postawiła narzeczonemu warunek: przed ślubem musiał zgodzić się na to, że będzie ona pracowała jako malarka. Doceniamy, że nie uniósł się honorem. Może po prostu wykazał się realizmem, oceniając, kto lepiej zarobi na utrzymanie domu? Lavinia pozostała przy swoim nazwisku, to ona prowadziła warsztat, a mąż został jej asystentem i pomocnikiem. Malowała mnóstwo, przede wszystkim portrety – co dla kobiet było dozwolonym, uznanym za przyzwoite zajęciem – ale także obrazy mitologiczne i religijne, a nawet sceny batalistyczne. Przez wiele dziesiątków lat cieszyła się uznaniem zleceniodawców, i to nie byle jakich. Miała pięćdziesiąt lat, gdy ceniący jej sztukę papież Klemens VIII zachęcił ją do osiedlenia się w Rzymie, gdzie została przyjęta do męskiego towarzystwa Akademii Świętego Łukasza. W międzyczasie zaś urodziła jedenaścioro dzieci.\nZdecydowanie nie była malarką dramatu, brutalności, cierpienia, przykrego oblicza życia. W jej malarstwie pobrzmiewa lekka nuta idealizacji, ale w portretach, które były jej specjalnością, potrafiła uchwycić modela w jego niepowtarzalności, rzeczowo i wiernie.\nJednak Antoniettę namalowała inaczej. W wizerunku dziewczynki są przede wszystkim czułość, może i empatia. Porastające twarz włosy, w naturze grube i gęste, tu stały się jedwabistym meszkiem, miłą i lśniącą sierścią. Mała jest istotką baśniową, nie z tego świata: trochę ptaszkiem o ciekawych oczkach i ostrym dzióbku, trochę myszką, może jakimś dobrym duszkiem, zaczarowaną królewną. Twarz rozświetlona, ciepła, spokojna. Patrzy nam w oczy uważnie i bez lęku, nawet trochę uśmiecha się kącikami powiek. Ten portret całkiem jest różny od wizerunków jej rodzeństwa, Maddaleny i Orazia nieznanego autorstwa, które z pewnością są bardziej realistyczne – i przejmująco smutne, jeśli nie tragiczne.\nNieznany artysta, Portret Maddaleny Gonzales, córki Petrusa Gonsalvusa | przed 1580, Zamek Ambras, Innsbruck\nTe przedwcześnie dojrzałe dzieci (czy w ogóle miały prawdziwe dzieciństwo, od kołyski obsadzone w roli egzotycznych lalek-małpek?), świadome swej nieuleczalnej inności, patrzą inaczej: Maddalena twardo i czujnie, Orazio całkiem beznamiętnie. Musiały doświadczać i niezdrowego zainteresowania, i raniących kpin. W kosztownych, eleganckich strojach – więźniowie pańskiego kaprysu. Na ich tle Antonietta jest samą słodyczą.\nNie dowiemy się, co wobec tej małej czuła i co o niej chciała przekazać Lavinia Fontana. Na pewno nie wykonała ilustracji naukowej, obiektywnej rejestracji, jakiej zapewne od niej oczekiwał zaprzyjaźniony badacz, słynny boloński lekarz i przyrodnik, Ulisses Aldovrandi. Wierność modelce chyba nie była jej celem – potrafiłaby oddać ją lepiej. Nie przypadkiem użyła emocjonalnego filtru. To ciepło odnajdujemy w szkicu, jeszcze bardziej ujmującym niż nieco oficjalny w tonie obraz: tu Antonietta jest łagodną, miłą dziewczynką, ma ładne jasne oczy i delikatne naturalne usta z cieniem nieśmiałego uśmiechu. Gęste brunatne zmierzwione włosy pokrywające całą twarzyczkę, w niczym nie ujmując jej uroku.\nLavinia Fontana, Portret Antonietty Gonzalez, The Morgan Library and Museum, Nowy Jork\nMożemy chyba sądzić, że Lavinia Fontana spojrzała na dziewczynkę nie przez „szkiełko i oko”, ale z sympatią, troską i współczuciem, okiem doświadczonej, ponadczterdziestoletniej kobiety, matki, która urodziła gromadkę dzieci, patrzyła z trwogą na ich choroby, a większość musiała pochować.\nNieznany artysta, Portret syna Petrusa Gonsalvusa | lata 80. XVI wieku, Zamek Ambras, Innsbruck\nO bohaterce obrazu nie wiemy niczego więcej. Jednego z jej braci, młodego Enrico, wziął do siebie kardynał Ranuccio Farnese, a następnie ofiarował swemu bratu, także kardynałowi. Odoardo trzymał „dzikusa” w rzymskim pałacu, wreszcie pozwolił mu opuścić dwór i osiedlić się w należącym do rodu Farnese miasteczku Capodimonte nad jeziorem Bolsena. Podobno Enrico zbudował tam dom, ożenił się i ściągnął do siebie ojca z resztą rodziny. Petrus zmarł tam w sędziwym wieku ponad osiemdziesięciu lat. Również Enrico dożył późnej starości. Jednak o losie Antonietty i pozostałych dzieci źródła milczą.\nPozostał niepokojący portret. W XX wieku zyskał popularność już nie wśród ciekawskich poszukiwaczy monstrów, ale jako obraz fascynującej inności. Poddając się urokowi niezwykłego wizerunku, jednocześnie myślimy o strasznym losie „dziewczynki-małpki”, z której zrobiono wystrojoną lalkę ku uciesze możnych, przekazywaną z rąk do rąk jako egzotyczny podarunek. Myślimy o traumie obcości nie do przezwyciężenia, na zawsze. To portret przestroga.\nAle nie traćmy z oczu historycznego kontekstu: los obszedł się z rodziną Pedra Gonzalesa względnie łaskawie. Gdyby nie trafił na francuski dwór i nie został ulubioną maskotką władcy, „królewskim dzikusem”, zapewne zakończyłby życie w jakieś oddalonej od ludzkich oczu komórce, a może gorzej – zatłuczony jako wilkołak przez przerażonych wieśniaków. A może przemierzałby Europę w jarmarcznym wozie, wystawiany na pokaz i pośmiewisko, poszturchiwany i głodny? Warto o tym wszystkim pamiętać, patrząc na obraz Lavinii Fontany.\n1. A tale of two women painters. Sofonisba Anguissola and Lavinia Fontana. Museo Nacional del Prado [katalog wystawy], red. L. Ruiz Gómez, Madrid 2019.\n2. Wieczorkiewicz A., Monstruarium, Gdańsk 2019.\n3. Zapperi R., Il selvaggio gentiluomo. L’incredibile storia di Pedro Gonzales e dei suoi figli, Roma 2005.\nLeopold i Anna Zborowscy: jedyna taka para - 7 stycznia 2022\nTAGI: Arcydzieło do kawy / Kobiety w sztuce.\nOne thought on “Lavinia Fontana „Portret Antonietty Gonzales””\n28 czerwca 2021 o 18:48\nCiekawe czy podobnie był owłosiony Jan Paweł Długi – to znaczy owłosiony tam u dołu, gdzie straszył dzieci.


Zdziesiątkowana aktualizacja białej księgi, lista życzeń na Steam i token DIO\nDecimated to postapokaliptyczna gra RPG z gatunku survival. Ta gra od dawna jest tworzona i wypuszczana na rynek, ustawia poprzeczkę dla gier opartych na blockchainie. Gra jest dostępna na Steam na liście życzeń, która natychmiast powiadomi Cię, gdy grywalna wersja alfa zostanie wydana w czwartym kwartale 2022 roku.\nGra jest rozwijana od prawie trzech lat i z tego, co do tej pory widzę, warto będzie na nią poczekać. Zespół projektowy wysłuchał społeczności i nadal ciężko pracuje. Właśnie opublikowali aktualizację oficjalnych dokumentów i teraz możesz dodać grę do swojej listy życzeń wczesnego dostępu Steam .\nGra wykorzystująca silnik Unreal Engine 4 wkrótce przeniesie się na Unreal Engine 5. Decimated ma unikalny styl zdefiniowany przez oczywistą dbałość o szczegóły, które znalazły się w grafice. Filmowy podgląd pokazuje materiał z gry z dobrze dopracowanej i imponującej gry.\nGracze doświadczą Zdziesiątkowania w widoku pierwszoosobowym/trzeciej osoby. Trwały teren o powierzchni ponad 64 km² pozwala na niekończącą się eksplorację podczas wyszukiwania materiałów, które gracze mogą zbierać podczas swojej podróży.\nZdziesiątkowana mapa drogowa rozwoju\nAkcja gry toczy się na Ziemi, która została zdewastowana po setkach lat niszczycielskich zmian klimatycznych. Niepokoje polityczne i społeczne sprawiły, że stare miasta zostały zdziesiątkowane i nieprzyjazne życiu. Cywilizacji już nie ma. Do nowego świata wpuszczono tylko obywateli pierwszej klasy. Jako gracz byłeś niegodny i pozostawiony w tyle.\nOtaczają Cię przestępcy, dysydenci i biedni — plądrują zapomniane miasta starego świata, które porosły dżunglą, zalane bagnami, połknięte piaskiem i zamarznięte przez lód. Zanieczyszczenia i szczątki techniczne zanieczyściły środowisko, a ocaleni schronili się w każdej zbutwiałej strukturze, jaką mogli znaleźć.\nPostapokaliptyczny świat Decimated\nGracze zaczynają jako Człowiek, ale mogą spróbować sił w Cyborgu. Będziesz musiał mieć dobre wyniki z zachowania, żeby spróbować dla gliniarzy. Musisz także zaliczyć sesję treningową. Gra pozwala glinom awansować w szeregach, pod warunkiem, że się zachowują. Jeśli tego nie zrobią, mogą zostać wyrzuceni z sił!\nZespół projektowy zaprojektował realistyczne zasady fizyki, które umożliwiają brutalne walki między graczami przy użyciu broni białej, broni palnej i materiałów wybuchowych.\nPrzetrwanie gracza opiera się na jego zdolności do znajdowania jedzenia, wody i schronienia w nieprzyjaznym środowisku, jednocześnie broniąc się przed innymi graczami i różnymi mutantami zamieszkującymi świat.\nMożesz rzucić okiem na zwiastun lub udać się na kanał gry na twitchu, na którym zespół ostatnio grał w aktualną wersję alfa.\nZespół projektowy zbudował na blockchainie Solana. Podstawowym tokenem używanym w grze jest $DIO. Tokenem można już handlować na scentralizowanej giełdzie Huobi i Raydium. Więcej informacji na temat tokenomiki można znaleźć w niedawno zaktualizowanej białej księdze.\nGracze mogą wymieniać wszystkie zasoby zdobyte, wygrane lub zdobyte w grze na DIO lub inne zasoby.\nGracze mogą zarabiać, wykonując następujące czynności:\nOdkrywanie i oczyszczanie\nPraca, legalna lub mniej niż legalna z dopasowaniem ryzyka/nagrody\nPorwanie lub zasadzka na przesyłki\nOchrona statków przed porywaczami\nŁowcy nagród lub NPC\nŁamanie więzienia płacącej osoby\nHandel przedmiotami na wirtualnym rynku\nCo jest zdziesiątkowane?\nW Decimated opuściliśmy naszą planetę po setkach lat katastrofalnego zaniedbania środowiska. Niepokoje polityczne i społeczne zdziesiątkowały stare miasta. Cywilizacja upadła i sama się zniszczyła, jednak policja-cyborg wciąż kontroluje pustkowia. Gracze są albo policjantem-cyborgiem, albo obywatelem człowieka.\nGracze mogą pełnić różne role. Przestępcy, piraci, łowcy nagród, lordowie narkotykowi, handlarze niewolników, kanibale, zmutowane stworzenia, eksperymenty genetyczne i niesprawne roboty wędrują po pustkowiach. Wszyscy rywalizują o zasoby i terytorium. Policjanci wymuszają totalitarną władzę nawet wtedy, gdy społeczeństwo jest w ruinie, podczas gdy ludzie żyją na pustkowiach.\nGracze mogą wybrać grę PvP lub PvE. Mogą na przykład skupić się na zbieraniu surowców, naprawianiu pojazdów czy budowaniu baz. Ponadto mogli ufortyfikować schrony, zbierać nagrody, urządzać zasadzki, łupić lub handlować. Decimated to gra o przetrwaniu online, w której gracze walczą ze sobą o terytorium i zasoby.\nDecimated to gra, która wyznacza poprzeczkę dla gier opartych na technologii blockchain. Zespół Fractured Labs regularnie informuje o swoich postępach, więc bądź na bieżąco, sprawdzaj ich witrynę internetową .


Tydzień w areszcie za nazwisko - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 11-10-2009, 08:41\nAresztowany Jesse Ray Hardy został zatrzymany i odwieziony do komendy policji odległej o ok. 300 km od jego rodzinnego miasta.\nAresztowany w poniedziałek Hardy miał takie samo nazwisko i pochodził z tego samego miasta, co osobnik poszukiwany przez policję, na tym jednak kończyło się wszelkie podobieństwo.\nMimo że niewinnie zatrzymany Hardy był dwa razy doprowadzony przed sąd, pomyłka wyszła na jaw dopiero w piątek. Sędzia poprosił go o wybaczenie.\nOfiara pomyłki nie miała jednak pieniędzy na powrót do domu, więc prokuratorzy, adwokaci i woźni sądowi złożyli się na lunch i bilet powrotny dla Hardy'ego.


Brykiet Bradley Bisqettes 48 szt » POLGRILL\nBrykiet Bradley Bisqettes 48 szt\nGatunek drzewa Wybierz opcjeDąbHickoryJabłońKlonMesquiteOlchaOrzechSpecial BlendWiśnia Wyczyść zaznaczenie\nSKU: BT48 Kategoria: Bradley Smoker Tagi: bradley bisquettes, bradley smoker, brykiet bradley, grille broil king, grille gazowe, krążki bradley\nBrykiet Bradley Bisquettes 48 szt\nBrykiet Bradley Flavor Bisquettes to produkowane w Kanadzie krążki, dzięki którym wędzenie w wędzarniach Bradley Smoker jest bardzo efektywne , wygodne i ekonomiczne. Brykiety są wykonane ze zrębek i wiórków różnych drzew liściastych z czystych i ekologicznych terenów Kanady. Brykiet Bradley w formie krążków formowany jest w wysokiej temperaturze pod dużym ciśnieniem. Dzięki tej metodzie są one wolne od gazów, kwasów i żywic które podczas spalania mogą być powodem zniekształcenia smaku wędzonych produktów. Dym powstający podczas spalania brykietów Bradley’a jest cztery razy czyściejszy od dymów powstających w przypadku wędzenia przy pomocy świeżego drewna.\nW wędzarniach Bradley Smoker pojedynczy brykiet pali się przez 20 minut, wypełniając dymem komorę z wyrobami. Po spaleniu podajnik podaje na grzałkę następny brykiet , a spalony jest usuwany do miski z wodą znajdującej się w dolnej części komory wędzarni.\nRodzaje brykietów Bradley Bisquettes :\nBądź pierwszym recenzentem “Brykiet Bradley Bisqettes 48 szt” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPodstawa stołowa do grilla Big Green Egg Large 223 zł\nHaki wędzarnicze typ "S" 5 szt 12 zł


Uzdrowiciel. Cienie Przeszłości (2015) - sztukater.pl\nUzdrowiciel — Wiwan — ma dar odczuwania nastrojów, czuje wyraźnie, gdy coś się złego dzieje w jego otoczeniu, wysysając z niego chęci do życia. Jego przeznaczeniem jest ratowanie innych, dawanie im nadziei i podnoszenie z upadku. W zamku ogarnął go mrok zła, knowań, skrytych mordów. Wszystko to doprowadziło go na skraj wytrzymałości. Na szczęście na ratunek przybył jego brat, Pafian. Zbieg różnych okoliczności wciągnął w wir ratowania najważniejszego wówczas człowieka kraju innych ludzi. Autorka zaangażowała w ten akt ratunkowy ludzi z... Domu Rozkoszy, tamtejszego domu publicznego. Stali się najwierniejszymi przyjaciółmi Wiwana. Dzięki nim uzdrowiciel odzyskał godność i uratował życie.\nTytuł Oryginału: Uzdrowiciel. Cienie Przeszłości\nWymiary: 5867 kB