Znajdź czas na trening dzięki daniom, które możesz przygotować z wyprzedzeniem\nZaplanowanie posiłków z wyprzedzeniem może Ci pomóc w osiągnięciu zamierzonych celi treningowych. I nie musisz wcale codziennie tracić cennego czasu, który wolałbyś przeznaczyć na trening.\nJeśli chcesz produktywnie pracować i mieć później czas na skuteczny trening, musisz dostarczyć ciału odpowiedniej jakości paliwa. Bez względu na to, czy chcesz się lepiej odżywiać, osiągnąć jakiś cel treningowy czy zaoszczędzić czas i pieniądze, odpowiedni posiłek może pomóc Ci zrealizować swoje zamierzenia. I nie musisz wcale tracić codziennie cennego czasu, który wolałbyś przeznaczyć na trening.\nJeśli chodzi o trening, odpowiednie przygotowanie to podstawa. To samo tyczy się przygotowywania posiłków i ich planowania. Skorzystaj z naszych wskazówek, by szybko i sprawnie przygotować wysokiej jakości dania, które pomogą Ci zaoszczędzić cenny czas.\nWarzywa przygotuj raz i używaj przez cały tydzień\nByć może od ostrego nożna w kuchni wolisz ostry trening w salonie. Ale cebulę, pory, paprykę, kalafior, brokuły i marchewki możesz pokroić za jednym zamachem, a potem przechowywać w szczelnym pojemniku nawet przez tydzień, co pozwoli Ci zaoszczędzić każdego dnia naprawdę sporo czasu. Większość tych warzyw można też zamrozić, a kiedy przyjdzie na nie pora, od razu wrzucić na patelnię.\nBez względu na to, jakie są Twoje fitnessowe cele, białko jest jednym z najważniejszych składników, które powinieneś w odpowiedniej ilości włączyć do jadłospisu. Proteiny nie tylko wspomagają rozrost masy kostnej i mięśniowej, ale też zapewniają długotrwałe uczucie sytości. Oto kilka prostych sposobów na zapewnienie sobie wystarczającej ilości białka w posiłkach, abyś nigdy nie opadł z sił.\n• Świeże mięso, drób i ryby: bogate w kwasy tłuszczowe omega-3\n• Tofu i tempeh: bogate w białko, nie zawierają cholesterolu i mają niską zawartość tłuszczu\n• Nasiona chia: połącz je z mlekiem lub napojem sojowym, owocami i kokosem, i ciesz się pożywnym, smacznym koktajlem, który można przygotować z wyprzedzeniem\n• Nasiona konopi: kompletne białko roślinne, idealnie nadają się do smoothie i koktajlów\n• Mąka z zarodków pszennych: ułatwia przyswajanie białka, często można ją zastąpić mąką pełnoziarnistą\n• Makaron z roślin strączkowych: pełen białka i błonnika\n• Masło orzechowe i słonecznikowe: sprawdzi się na szybkiej kanapce z dodatkiem owoców i warzyw\n• Śmietana, ser i pełnotłusty jogurt: wysokotłuszczowa żywność, która zawiera moc zdrowych białek\nJeśli jedzenie tak samo dobrze smakuje, jak wygląda, to łatwiej jest znaleźć motywację do samodzielnego przygotowania posiłku. Aby sałatka wyglądała dobrze nawet wiele godzin po jej przygotowaniu, należy ją odpowiednio skomponować. Oto nasze triki.\n• Mięsiste sałaty dłużej utrzymują świeży wygląd niż te delikatniejsze. Wybierz zatem jarmuż, rukolę czy sałatę rzymską zamiast gotowej mieszanki delikatnych sałat czy zwykłej sałaty masłowej.\n• Nie kupuj gotowej mieszanki sałat. Gdy tylko porwie się sałatę na mniejsze kawałki, zaczyna się proces gnilny, więc nie szczędź chwili czasu na znalezienie całej, dorodnej główki sałaty rzymskiej. Aby sałata w domu długo zachowała świeżość, warto umyć liście, osuszyć je w wirniku do sałaty i na koniec przetrzeć papierowym ręcznikiem kuchennym. Przełóż je listkami ręcznika kuchennego i przechowuj w szczelnie zamkniętym woreczku spożywczym. W ten sposób przedłużysz świeżość sałaty nawet do tygodnia.\n• Układaj składniki w odpowiedniej kolejności. Najcięższe lub wilgotne składniki powinny się znaleźć na dnie pudełka. Lżejsze warzywa kładź na wierzch, a najdelikatniejsze składniki, takie jak ser czy orzechy, powinny się znaleźć na samej górze. Warto tak układać składniki, by te wilgotne, jak np. kozi ser, nie stykały się z tymi, które mają zachować chrupkość.\nZainwestuj w najlepsze pojemniki\nIle cennego czasu straciłeś, szukając pasującego wieczka do swojego pojemnika? Najłatwiejszy sposób wyeliminowania frustracji związanej z przygotowywaniem posiłków to zainwestowanie w wysokiej jakości pojemniki. W telewizyjnym programie America’s Test Kitchen przeprowadzono testy pojemników na żywność i oto płynące z nich wnioski.\n• Upewnij się, że pojemniki są szczelne. Powinny mieć pokrywki zaciskowe lub uszczelki, które zapobiegną rozlaniu zawartości.\n• Szerokie i płaskie pojemniki są łatwiejsze do schłodzenia i podgrzania.\n• Pojemniki z płaskimi pokrywkami łatwiej przechować w lodówce i zamrażarce.\n• Jeśli będziesz podgrzewać jedzenie bezpośrednio w pojemniku, wybierz to ze szkła i o wyższych ściankach, aby można było wymieszać danie bez ryzyka rozlania zawartości.\n• Zastanów się, co i jak przygotowujesz z wyprzedzeniem. Zestawy z kilkoma pojemnikami różnej wielkości przydadzą się osobom, które lubią przygotowywać dania nawet tydzień wcześniej. Nie potrzebujesz ich tak wielu, jeśli przygotowujesz jedzenie z dnia na dzień.\n• Warto też przemyśleć sprawę przechowywania. Niektóre pojemniki można przechowywać jeden w drugim, inne się do tego nie nadają.\nIdealne danie prosto z zamrażarki\nJeśli przygotowujesz dania z dużym wyprzedzeniem, a potem je mrozisz, z pewnością chcesz uniknąć pojawienia się oparzeliny mrozowej, która powstaje wskutek zbyt dużej ilości powietrza w opakowaniu zamrożonej żywności. Najlepiej przykryć gotowe danie folią spożywczą, a następnie folią aluminiową. Pojemniki do zamrażania powinny być niemal całkowicie pełne, należy zostawić pod wieczkiem tylko ok. 1,5 cm wolnej przestrzeni. Jeśli jest jej więcej, połóż folię spożywczą bezpośrednio na daniu, dzięki czemu unikniesz pojawienia się oparzeliny mrozowej.\nMoże nie wiesz, jaką dokładnie masz w domu folię spożywczą, ale pewnie zauważyłeś, że niektóre z nich dobrze przylegają do dania, a inne niekoniecznie. A to dlatego, że folia spożywcza może być wykonana z dwóch tworzyw: bezpiecznego dla żywności polichlorku winylu (PVC) lub polietylenu niskiej gęstości (LDPE). Główna różnica między nimi jest taka, że PVC dobrze przylega, ale też może być przepuszczalny, natomiast LDPE jest nieprzepuszczalny, ale też ma gorsze właściwości przylegające. Jeśli często przewozisz jedzenie i nie chcesz, żeby pojemniki przeciekały, wybierz folię spożywczą z PVC, a gdy zależy Ci głównie na zachowaniu świeżości, wybierz tę produkowaną z LDPE. Jeśli folia nie chce przylegać do brzegu pojemnika, zwilż jego brzeg.\nTesty sprzętu kuchennego i produktów spożywczych w programie America’s Test Kitchen są przeprowadzane od 25 lat i cieszą się wysokim obiektywizmem, a przepisy tworzą zawodowi kucharze. Skorzystało z nich już w domu ponad 60 tysięcy osób. Dowiedz się więcej na www.americastestkitchen.com.


Stary Rok / Nowy Rok - scenariusz zajęć | tekst nr 33786\nNumer publikacji: 33786\nTemat tygodnia: Witaj, Nowy Roku\nTemat dnia: Stary Rok / Nowy Rok\n- poszerzenie wiadomości o stały następstwie i powtarzalności pór roku, miesięcy i dni tygodni;\n- zachęcanie do uważnego słuchania tekstu wiersza i analizowania jego treści;\n- poszerzenie słownictwa.\n- zapoznanie ze zmianami zachodzącymi w przyrodzie w kolejnych porach roku;\n- utrwalenie w trakcie zabaw i sytuacji edukacyjnych nazw pór roku, miesięcy i dni tygodnia oraz ich stałego następstwa;\n- zapoznanie z różnego rodzaju kalendarzami;\n- rozwijanie umiejętności dokonywania opisu na podstawie treści wiersza;\n- zachęcanie do wyszukiwania wyrazów o przeciwstawnym znaczeniu w zabawie werbalnej.\n- słowne (wiersz, rozmowa);\n- oglądowa (pokaz ilustracji, kalendarzy).\n- wiersz "Zmartwienia Starego Roku" N. Łasochy;\n- gra memory "Przeciwieństwa";\n- ilustracje pór roku i miesięcy;\n- płyta CD - "Cztery pory roku" Vivaldi.\n1. Przeczytanie wiersza, jako wprowadzenie do zajęć\nNatalia Łasocha "Zmartwienie Starego Roku"\nGdy księżyc już świecił, gwiazdy migotały,\ndreptał wąską dróżką zmęczony Rok Stary.\nBył całkiem wysoki, ale przygarbiony,\nmiał wąsy pod nosem i beret zniszczony.\nSzedł sobie powoli po bielutkim śniegu,\ngdy nagle ktoś mały zatrzymał się w biegu.\nNa głowie miał czapkę z jednym pomponikiem,\na zziębłe policzki owinął szalikiem.\nSpojrzał chłopczyk z troską na pana starszego,\na ten mu powiada: "Posłuchaj, kolego...\nNiełatwa to sprawa cały rok pracować.\nCztery pory roku trzeba przypilnować,\nmiesięcy doglądać, by się nie mieszały,\na w każdym tygodni dni się pojawiały".\nWestchnął ciężko Rok, gdy skończył narzekać,\na chłopczyk od razu zaczął go pocieszać:\nTo teraz odpoczniesz, przecież zasłużyłeś.\nJa się zajmę wszystkim, co dotąd robiłeś".\n"A kim to ty jesteś?" - spytał się Rok Stary.\nZmarszczył lekko czoło i zdjął okulary.\nChłopczyk zsunął czapkę i w przód zrobił krok.\nSkłonił się i szepnął: "Jestem Nowy Rok".\nRozmowa z dziećmi inspirowana treścią wiersza. Dzieci dzielą się własnymi doświadczeniami związanymi z odejściem starego roku, a przyjściem nowego.\n2. Nauczyciel prezentuje różnego typu kalendarze. Dzieci wraz z nauczycielem wymieniają dni tygodnia, pory roku oraz uczą się, powtarzając, nazw miesięcy.\n3. Przeciwieństwa - zabawa werbalna. Nauczyciel rozkłada grę memory z przeciwieństwami, zaś uczniowie po kolei losują jedną kartę i mówią do niej przeciwieństwo, np. : ciepło - zimno.\n4. Spacer z porami roku - zabawa naśladowcza. Dzieci zostają podzieleni na 4 grupy. Dostają od nauczyciela szarfy w 4 kolorach: zielony, żółty, czerwony, niebieski. Kolory szarf oznaczają daną porę roku. Dzieci spacerują po sali słuchając muzyki poważnej, gdy muzyka zamilknie dzieci wykonują cechy charakterystyczne dla swojej pory roku:\nwiosna - dziecko kuca i powoli się unosi, jak rosnąca trawa;\nlato - dziecko porusza rękami, jakby pływało;\njesień - dziecko nachyla się i zbiera kasztany;\nzima - dziecko kuli się i trzęsie się z zimna.\nNastępuje zmiana pory roku.\n5. Spacer z Vivaldim - aktywne słuchanie muzyki. Nauczyciel zapoznaje dzieci z 4 utworami Vivaldiego: wiosna, lato, jesień, zima. Dzieci podzieleni na 4 grupy z szarfami w odpowiednim kolorze spacerują, gdy nie ma muzyki. Gdy tylko dzieci usłyszą muzykę, muszą zgadnąć, jaką porę roku Vivaldiego słychać. Tańczą tylko te dzieci, które usłyszą swoją porę roku.\n6. Dwanaście miesięcy - kolorowanka. Zadaniem dzieci jest pokolorowanie odpowiedniej części koła na kolor pory roku oraz dorysowanie elementów do drzew wg. pór roku (wiosna - kwitnące kwiaty na gałęziach, lato - zielone liście, jesień - kolorowe liście jesienne, zima - gałęzie brązowe). Następnie ilustracje dzieci wklejają do zeszytu w linie.


Były szef policji z Gwatemali aresztowany w okolicach Los Angeles - wiadomosci.com\nByły szef policji z Gwatemali aresztowany w okolicach Los Angeles\nW pobliżu Los Angeles aresztowano byłego szefa policji z Gwatemali. Zarzuca mu się oszustwo wizowe i ukrywanie faktu, że w ojczyźnie był oskarżony o zabójstwo dwóch aktywistów politycznych.\n77-letni Catalino Esteban Valiente Alonzo został zatrzymany w piątek. Prokuratura poinformowała, że w 1987 roku oskarżono go o zabicie dwóch aktywistów w Quetzaltenango, drugim co do wielkości mieście w Gwatemali. Dwukrotnie został za to skazany, ale w obu przypadkach skutecznie się odwoływał.\nValiente przyjechał do USA w 2013 roku. Żył w Fontanie, ok. 55 mil (89 km) na wschód od Los Angeles. Posiadał kartę stałego pobytu, ale ponieważ nie poinformował o zarzutach, jakimi go w przeszłości obciążano, uznano, że zdobył ją nielegalnie.\nJeśli zostanie uznany winnym oszustwa wizowego, Valiente może spędzić w więzieniu do 10 lat.\nLos Angeles 1696 USA 13350 Gwatemala 4 policja 1446


Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy EPUB E-Book Do Pobrania Za Darmo\nPobierz Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy EPUB Za Darmo\nMęczą w z wyszukiwanie Internet kiedy można pobierz e-book Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy, nie wszystkie musisz. Nasza kieszonkowy znaleźć ją E-książki Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy, a także poradniki związane wyjątkowa generos przez fantasy a również pomóc prywatny detektyw można użyć jakim miłość Historia. praca z czas, Ustalić, że muszę w kolekcja związane z książki elektroniczne. Pozytyw nasza cyfrowych inwentaryzacja:\nNasze absolutnie określony nie mają braku związane z marketing, człowiek bezpiecznie odczyt to książek Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy po pobieranie, w e-książki Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy can przepisać his być a kochanie tylko doc, rtf, epub, pdf, fb2, aby zobaczyć mobi Format nauczyć się czytać ludzie na drodze, poza asi cross znudzona podróż.\nW przeciwieństwie do jakiś często katalog, cyfrowy collection to otwarty 24x7, wyjazd!\nByliśmy - gotowe w odniesieniu do książki rzeczywistości obecnie. Tydzień nowa podręczniki, czasopisma, Instrukcje, mp3-książki audio normalnie Aggregate dodatkowo.\nbardzo łatwe i logiczne Framework od kolekcja connected with e-Book może aktywują spadek ten okres stosunkowo wyszukiwanie w aktualny pożądane pracy.\nZostań my, dobrze E-Book Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy życie życie niewielkie życie.\nA pobierz Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy bez kosztów w fb2, txt, epub, pdf, mobi strukturę w odniesieniu do android os, nowy iphone 4, ipad, iBooks, can telefon lub, być może, produktu, szukaj prawidłowo podręcznik format z osób niższy. chcę Zrozumieć w Internecie książka Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy wizyta witryny niższy.\nEmerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy Recenzje\nTytuł oryginalny: Emerald Magic: Great Tales of Irish Fantasy\nData wydania: 05.03.2004\nIrish Magic: v. 2


Z pamiętnika galerianki (mairon) — Najlepsza Erotyka\nZ pamiętnika galerianki (mairon)\t4.43/5\t(14)\nArchiwa Dobrej Erotyki, Klasyczne, Nastolatki, NE, Opowiadanie, Zdrada\ndodany przez Archiwa Dobrej Erotyki\nHyper Hamlet, „Sexy Rainbow Socks : Floz”, CC BY-NC-ND 2.0\nPoniższe opowiadanie pierwotnie zostało opublikowane na łamach portalu Dobra Erotyka 5 listopada 2010 roku.\n– Mamo, obiecałaś, że mi dasz na buty… – zaczęłam, wchodząc do pokoiku, a właściwie wnęki, gdzie matka szykowała się właśnie do przewijania bliźniaków.\n– Idź do ojca, ja nie mam.\nIle razy, do diabła, mam jej mówić, że to nie jest mój ojciec?! Ten śmierdzący, leniwy oblech, który całe dnie wysiaduje w kuchni i sączy te swoje wynalazki. Zresztą oboje byli siebie warci. Matka, chociaż nie pije, to wiecznie z petem w zębach; dla mnie na buty nie ma, ale paczka w domu być musi; w szlafroku od rana do nocy i w przydeptanych kapciach. Dulska, wypisz wymaluj. Nooo, oczywiście, jak gdzieś wychodzili, zmieniali się nie do poznania. Eleganccy, uprzejmi wobec siebie i świata. A ja zostawałam z czwórką rozwrzeszczanych bachorów. Moim „rodzeństwem”, psia mać!\nWeszłam do kuchni. Mój, pożal się Boże, ojczym zajął już swoje stałe miejsce za brudnym, zaśmieconym stołem i czekał, aż matka skończy z dzieciakami, żeby mu mogła podać śniadanko. Swojemu panu i władcy, cholera!\n– Paweł, potrzebuję na buty. Te już długo nie pociągną.\n– Nie mam. Ale bądź miła dla taty, to może coś się da zrobić. – Spojrzał na mnie obleśnie. Odkąd skończyłam szesnaście lat w kółko mnie obmacuje, niby przypadkiem.\n– Nie jesteś moim tatą i dobrze o tym wiesz. Mój tata nie żyje. Odwal się.\n– Nie jestem twoim tatą… – zerwał się z krzesła. Chyba już od rana był mocno napity, bo normalnie o tej porze się tak nie zachowuje. – Jasne, że nie!\nJednym ruchem wepchnął mnie na ścianę, przycisnął do niej i wielkimi łapami zaczął miętosić moje piersi pod bluzką. Bolało jak diabli. Chciałam się wyrwać, ale to taki wielki, silny byk, z tych bez szyi. Jego język próbował się wedrzeć do moich ust. Widocznie już się zorientował, że matka jest chwilowo out i do kuchni nie wejdzie.\n– Puść mnie! – warczałam, obracając głowę na boki, jak szalona. – Puść, bo…\n– Bo co, powiesz matce? – zachichotał, nie przestając brutalnie ugniatać moich piersi. Potężny namiot pod jego piżamowymi spodniami nieprzyjemnie wbijał mi się w brzuch. – Ani minuty byś tu nie została – wysapał, napierając na mnie jeszcze mocniej.\nI miał rację, cholera. Matka wywaliłaby mnie na zbity pysk. Że niby ja jej tego ukochanego, przegniłego Pawełka zabiorę czy co, kurwa mać?! Już i tak od pewnego czasu patrzy na mnie podejrzliwie…\nW końcu unieruchomił moją głowę i poczułam jego język prawie w gardle. Fuj! Od tego śmierdzącego oddechu chciało mi się rzygać. Nagle obrócił mnie twarzą do ściany, jednocześnie zatykając usta. Podwinął mi spódnicę… W życiu! Miotałam się opętańczo.\n– Kaśka, cholera jasna, gdzie są pieluchy? – uratował mnie wściekły głos matki. Oczywiście znowu się nie przygotowała do przewijania.\nBardzo niezadowolony popchnął mnie w kierunku paczki z pampersami.\n– Uważaj… dziewczynko – mruknął. – Przyjdzie taka chwila, że dokończymy… albo powiem mamie – zaśmiał się obleśnie.\n– Nadzieja matką głupich – odpaliłam, obciągając spódnicę. – Spadaj gnoju.\nBez słowa podałam matce to, o co prosiła, o mało nie przewracając się przy tym przez Julkę, która oczywiście swoje klocki musiała rozpieprzyć na środku.\n– Wytrzyj Karolinie dupę, zanim wyjdziesz – wymruczała przez peta kochana mamusia.\n– Ciekawe, co będzie, jak jej kiedyś bachor go wytrąci – pomyślało mi się przelotnie.\n– Mamo, spóźnię się – jęknęłam.\n– To trzeba było wcześniej wstać.\nPrzedarłam się przez zwały betów, bo w tym maleńkim mieszkaniu wszystko leżało wszędzie i wlazłam do zagraconej jak chlew łazienki. Już nawet odechciało mi się w niej sprzątać, bo reszta kołchozu od razu niweczyła moje wysiłki.\n– Czy jak jest bieda, to musi być i brud? – myślałam zrezygnowana, dłubiąc się w gównach siorki.\nTak. Nienawidziłam tego miejsca i przyznawałam się do tego. Co napadło moją matkę, że jest z takim ćwokiem i jak suka patrzy mu w oczy? We mnie, własnej córce, a nie w jego pijackich zwidach widzi zagrożenie. No i, cholera, co rok to prorok – albo z brzuchem, albo karmi.\n– Boże, jak kiedyś było fajnie… – westchnęłam w duchu. – Tylko ona i ja… Mieszkałyśmy kątem u jednej staruszki. Nazywałam ją Babcią. Bieda aż piszczała, ale tam właśnie miałam normalny dom. Potem Babcia umarła, a matka poznała tego swojego skurwysyna… No, ale przecież miał „mieszkanie”! Ach, no i zapomniałabym. To była MIŁOŚĆ, kurwa ich w mordę mać… I jest.\nWbiegłam jeszcze na chwilkę do oddzielonego zasłonką kącika, gdzie stało moje łóżko i piętrzyły się stosy książek. Rozejrzałam się, czy nikt nie widzi, i ze skrzyni na pościel wyciągnęłam ciuszki. Fantastyczny komplecik z ostatniej kolekcji, futrzaną kamizeleczkę z kapturkiem i cudne króciutkie botki. Oderwałam metki. Dziewuchom oko zbieleje! Szybko wepchnęłam to do plecaka. Będzie na potem. Teraz miałam na sobie jak najstaranniej dobraną garderobę poranną: biały, sprany tiszert; nieco przymałą kangurkę (jeszcze ujdzie), wyraźnie znoszoną dżinsową mini i czarne getry do pół uda. No i te nieszczęsne adidasy. Rozejrzałam się po przysługujących mi dwóch metrach kwadratowych i odetchnęłam. Porządek i czystość. Tak będzie wyglądał kiedyś mój dom… Tyle że u mnie będzie ciszej!\nIleż bezsennych nocy spędziłam, zastanawiając się, jak uciec z tego piekła? Przed oczami przesuwały się różne kombinacje, ale każda miała dwie podstawowe wady: wiek i kasa. TA myśl pojawiła się znikąd i była tak nieznośna, że wypełniła mi cały mózg, po prostu zdmuchując wszystkie inne plany. A potem zaczęła nabierać konkretnych kształtów. Hmm… przecież… w pewnych okolicznościach właśnie wady mogą się okazać zaletami.\nW galerii handlowej, jak to zaraz po otwarciu, było prawie pusto. Jakieś dwa lata temu przyszłam tu z kumpelą z nudów i z ciekawości. I zostałam. Na początku uwielbiałam tu bywać. Tak kolorowo, ciepło, ciekawie i inaczej, niż w tym burdelu, który muszę nazywać domem. Lubiłam przyglądać się dojrzałym facetom i myśleć, który z nich mógłby być moim ojcem. Dziewczyny mi zazdrościły, bo zawsze interesowali się mną ci najlepsi. Fakt. Byłam tam chyba najmłodsza, przez co dla nich oczywiście, najbardziej atrakcyjna.\nJak mi było dobrze, kiedy zajmowali się mną, stawiali napoje, ciastka, fundowali co chciałam. Więcej – rozmawiali ze mną, interesowali się moimi potrzebami. Za każdym razem zbliżałam się do niego z ufnością i nadzieją, że tym razem to będzie coś niezwykłego, prawdziwego. Taaa… i faktycznie było. Sama prawda.\nRozpaczliwa walka o każdy oddech, obrzydliwy smak w ustach, białe smarki na bluzce, on się wyciera, odwraca i bez słowa wychodzi, a ja zostaję z głupimi 50 zeta. Pospolitość z lekka skrzeczy, nie? Boże, jaka byłam głupia! Właściwie… czego oczekiwałam? Że to naprawdę będzie mój ojciec?! Że się mną zajmie? Że pokocha jak córkę?\nPoczątkowo dygotałam z gniewu, blada, z oczami wbitymi w lodowatą podłogę kibla, na której siedziałam długo, nie mogąc wykrztusić obelg, które cisnęły mi się na usta. W głębi tego wszystkiego drżały łzy. Poza szyderstwem, poza zaciśniętymi zębami, poza pogardą, drżały łzy. Szybko słowo ojciec i „tamto” stopiło się w jedno…\nAle łez szybko zabrakło. Teraz to ja ich wybierałam, nie oni mnie. Nauczyłam się z nich śmiać, szydzić, ośmieszać… Nie ma Wokulskich i Judymów, lektury to bzdura. Są jelenie, palanty, frajerzy, kołki, patafiany, gnojki, kretyni, itakietam. Po tym beznadziejnie powierzchownym filmie znacznie ich przybyło. Chyba specjalnie przychodzili popatrzeć. A niektórzy wprost poszukać towaru. Każdy oczywiście z nieodłączną obrączką. Przecież nie zdradza żony. Tylko się odpręża w przerwach między spotkaniami. Ale kaaaażdy daje się naciągać. Boże, są naiwni jak dzieci. Dają się doić i doić. Niewyczerpane źródło kasy, kasy płynącej szerokim strumieniem.\nTeraz nie przychodzę tu już tak często, góra raz w tygodniu, a i to niekoniecznie, chyba że już naprawdę potrzeba przyciśnie. Przejadło mi się to jak diabli, ale coś za coś! Inaczej nigdy bym sobie nie pozwoliła na te ciuchy i kosmetyki. I książki. Bo ja tak strasznie kocham czytać!\nBuda jest bezwzględna. Jak nie masz, to cię nie ma. No to ja mam! Jasne, że nie zapraszam nikogo do siebie, więc myślą, że jestem dziana, bo stać mnie i na kluby, i na knajpy. No i mam chyba najlepsze ciuchy w klasie. Wszystkie moje rzeczy trzymam w łóżku, żeby siora nie obczaiła. Karolina ma pięć lat, ale wszędzie wlezie. Z matką nie ma kłopotu. Nic nie zauważy, nawet gdybym te nowe rzeczy porozwieszała na lampie. Zresztą, w tym bajzlu każdy ciuch wygląda jak stara szmata.\nOd razu przy wejściu spotkałam dwie znajome laski. Zawsze chodzą w parze. Takie papużki-nierozłączki, co nie dziwi, bo ich IQ wskazuje jednoznacznie, że dysponują jedną szarą komórką na spółę. Of kors, odpierdzielone na maksa. Tapeta 2 centymetry, mini takie więcej z półdupkami na wierzchu, długie botki… W poniedziałek o 10.00 było to… niestosowne, a może po prostu jednoznaczne. Były w moim wieku, a wyglądały z pięć lat starzej.\nJa preferuję występy solo. No i stawiam na naturalność. A nawet na bezradność i naiwność, stąd wymalowane piórowymi kleksami ręce. Nawet nauczyłam się obgryzać paznokcie (tfu!), czego nie cierpię z całego serca (tfu! tfu!). Przecież jak taki łeb przychodzi tutaj rżnąć dziecko, to na co mu wymalowana dziwka, co nie? A! No i zawsze mówię do nich „pan”. To stwarza dodatkowy, jakże pożądany dystans. Duży, wszechmogący „ON” i mała „cojamogę” JA. Moja metoda była lepsza. Choćby dlatego, że nie zdarzyło się, żeby nie zadziałała.\nObeszłam teren już dwa razy. Wyczaiłam ewentualnie trzech, ale czekałam dalej. Mam jeszcze dwie godziny do lekcji, a każdy z tych kolesi miał jakieś wady. Pierwszy przystojny, ale nic w jego ciuchach do siebie nie pasuje. Do tego te obciachowe buty. Nigdy nie noś takiego badziewia, kretynie! Tamten, niczego sobie brunet, ale fuj, co chwila wyciera nos. Nie chcę się zarazić. Ile by było uzupełniania. I tak mam kupę zaległości! A trzeci ma mordę, jakby go siłą od pługa oderwali. Otaksowałam drugi raz… Uff! Trudno, być może trzeba będzie się poświęcić… Całym sobą krzyczał: „Patrzta ludziska, sram forsą”.\nŻeby osłodzić sobie oczekiwanie, zajrzałam do mojej ulubionej dziupli. Miałam ochotę na kawę. Bachory tak się dziś darły w nocy, że niewiele spałam. Zajrzałam i oniemiałam. Przede mną siedział Ten, Którego Szukałam. Po czterdziestce, szczupły, wysoki blondyn, taki skandynawski typ. Lekko siwiejący na skroniach (za „zdrowe włosy”), szare oczy („ble! – wolę zielone, ale nie można mieć wszystkiego”), ładna cera (za „dobre kosmetyki”), ubrany z dyskretną elegancją. Wypasiony zegarek, złote spinki do mankietów. No i obrączka, znaczy raczej nie gej (za „zadbane dłonie”). Rozmawiał przez telefon. Wyraźnie wkurzony.\nNatychmiast kawa ustąpiła miejsca gorącej czekoladzie, a uszy nastawiły się na odbiór.\n– Cholera jasna, Krzysiek tak się nie robi! Byliśmy umówieni.\n– Nic mnie nie obchodzi, że jesteś chory. Mieliśmy pogadać bez świadków.\n– Cholera, facet! Cały terminarz mi się wali! Mogłeś mnie uprzedzić, to bym w domu postukał! O 12 jestem tu umówiony z Jankiem. Wiesz, ile mnie kosztowało zgranie terminów?! Co ja tu będę robić przez tyle czasu?!\n– Mmmm… – pomyślałam. – Coś wymyślimy.\nRzucił wściekle telefonem o biurko. Niezły modelik.\n– Jeszcze jedną kawę. I muffina. Proszę – powiedział do baby za kontuarem, starając się uspokoić.\nPodchodząc do lady, zawadziłam plecakiem o kupę papierów, którą miał na stole.\n– Sporo tego – pomyślałam. – Interesy nieźle idą…\nPochylił się i zaczął je szybko zbierać, warcząc: „Uważaj!”.\n– Okropnie pana przepraszam! Naprawdę nie chciałam. Tak mi przykro – kajałam się jak mogłam. – Zaraz pomogę…\nRąbnęłam przed nim na kolana i zaczęłam gorliwie podnosić rozsypane dokumenty. Nasze ręce na moment się zetknęły. Podniosłam wzrok. Spojrzał na mnie uważnie i jakby się zmieszał.\n– Nie szkodzi – bąknął. – Poradzę sobie. W sumie nic się nie stało.\n– Dobrze, że się panu kawa nie wylała. – Wolno wstałam z kolan, nie spuszczając go z oczu, a jednocześnie postarałam się, żeby mignął mu spod spódniczki kawałek nagiej skóry nad getrami. Podeszłam do baru.\n– Poproszę dużą czekoladę – rzuciłam do kobity.\nChcę płacić, macam w plecaku, macam coraz gwałtowniej.\n– Cholera… portfel mi ukradli – powiedziałam półgłosem, kompletnie bezradna. Babsko już nalało, patrzy na mnie bezosobowo, ale wyczekująco. Pomyśli, że jakaś złodziejka jestem i wezwie policję. Tylko tego mi było trzeba… – Ukradli mi portfel – powtórzyłam, a w moim głosie pojawiło się drżenie.\n– 8,50 – powtórzyła lodowato.\nMilczałam ze spuszczoną głową.\n– Płacisz smarkulo, czy mam wezwać…\n– Jakiś problem? – przerwał jej męski głos tonem nie znoszącym sprzeciwu.\n– Ta dziewucha to naciągaczka. Najpierw zamawia, a potem nie ma czym płacić! Znam takie oszustki! Wie pan, jak to się często zdarza?!! Tej niby portfel ukradli! Co ja teraz zrobię z towarem?! – rozindyczyła się na całego. – Wzywam ochronę!\n– Widzi pani przecież, o tu… – trzęsącymi rękami pokazałam spore rozcięcie, wykonane najpewniej żyletką. – Ktoś mi przeciął kieszeń i wyciągnął. – Mało mi brakowało do płaczu. – Tam były wszystkie moje oszczędności – szepnęłam.\n– Niech się pani tak nie unosi o głupie 8 złotych – powiedział do babska. – Ja zapłacę za tę czekoladę. – Podniosłam gwałtownie głowę. – I może jakieś ciasteczko? – To było do mnie.\n– Dziękuję – mruknęłam chłodno, patrząc na niego wrogo. – Już i tak pan się wystarczająco wykosztuje.\nZabrałam czekoladę i wcisnęłam się w najdalszy kąt knajpki. W całym lokalu byliśmy tylko on i ja, bo baba zatopiła się w lekturze „Faktu”. Piłam wolno, nie patrząc na swojego wybawcę, ale doskonale czułam jego spojrzenie na sobie. W pewnej chwili wolno uniosłam głowę, ale tak z gatunku „ze śmiercią w oczach”. Acha! Mam cię! Musiał przyglądać mi się ukradkiem, bo kiedy pochwycił moje spojrzenie, przyjaźnie się uśmiechnął. Twardo wbiłam wzrok w szklankę z napojem; wiedziałam, że teraz już będzie się gapić otwarcie i bez przerwy.\n– Twoja kolej – pomyślałam, jednocześnie zlizując z łyżeczki sporą górkę bitej śmietany. Odrobina pociekła mi po brodzie. – 1, 2, 3… jak doliczę do dziesięciu, to znowu na ciebie spojrzę.\n– Jak tam pan chce. – Nie podniosłam głowy.\n– Smakowało? – w jego głosie słyszałam coś na kształt uśmiechu.\nPonuro skinęłam głową.\n– Dzięki. I tak nie wiem, jak się panu odwdzięczę – mruknęłam, w końcu spoglądając na niego. – Cudowne oczy! Nic to, że zielone. – Może da mi pan adres, to odeślę.\n– Nie żartuj. Przecież to grosze.\n– Dla mnie to kupa forsy – spojrzałam na niego spode łba.\nRoześmiał się. Miał ładne zęby. Za ładne. Wyglądały jak reklamówka pasty do zębów.\n– Masz czekoladowe wąsy. – Uśmiechnął się. – Tu… i tu, na lewo. I jeszcze tu, trochę bardziej w prawo. – Zdalnie kierował moją ręką z serwetką. – A tu trochę śmietanki. – Lekko dotknął mojej brody. Odskoczyłam jak oparzona.\n– Straszny kłopot z tym portfelem – zmieszany szybko zmienił temat. – Może ci w czymś pomóc?\n– Niby w czym? Tam miałam pieniądze na buty. Wie pan, ile czasu na nie zbierałam? Widzi pan… – Pokazałam na swoje adidasy. – w tym się już nie da chodzić. – Fakt, popękane, dziurawe. Ale nie na butach skupił swoją uwagę. Szybkim spojrzeniem zlustrował moje nogi. I coś jeszcze – zadbałam, żeby tym razem mignął rąbek majteczek. Białych.\nSkończyłam czekoladę i zdecydowanie wstałam.\n– Dziękuję panu. Za dwie lekcje mam szkołę. Matka mnie zabije – dodałam głosem, w którym pluskały łzy.\n– Nie płacz, na pewno jest jakieś wyjście. Masz jeszcze sporo czasu. Usiądź.\n– Zastanówmy się. – Położył rękę na mojej, a ton jego głosu w trakcie tej krótkiej wypowiedzi zmienił się na tak bardzo znajomy, że resztę poranka czytałam w jego nagle rozbłysłych oczach.\n– Bingo! Mój ci on! – „Krzyżacy” wrzasnęli we mnie wielkim głosem.\n– Wiesz… w końcu to nie jest jakaś wielka suma… – widać było, że nie wie, jak zacząć. Wlepiłam w niego ciężkie, nieruchome spojrzenie, coś jak szczeniak w kość, co wcale nie ułatwiło mu zadania. – Więc… jak ty właściwie masz na imię?\n– Kasia – powiedziałam, przydając głosowi znacznie więcej obojętności, niż odczuwałam. Nie pamiętam, kiedy ostatnio któryś z nich zapytał mnie o imię.\n– Posłuchaj, Kasiu… co byś… – Jakby się zawahał, wziął głęboki wdech, zebrał się w sobie i wypalił – Co byś powiedziała na to, żebym dał na te buty, jeśli… – wstydliwie zaszeptał mi do ucha, a ja westchnęłam w duchu. – Jak w polskim kinie. Nuuuuuuuuuuda.\nSpojrzałam na niego ponuro.\n– Dobra. Ale przydałby mi się i dres. Na WF. Za stówę… – teraz ja coś mu szepnęłam. Skoro tak lubi szeptać, niech ma.\n– Żartujesz… – spłoszył się wyraźnie.\n– Biorę tabletki. – Rzuciłam plecak na stół i wymacałam wymięte pudełko pastylek; blister był prawie pusty. – Jak dobrze, że tego mi nie ukradli. Wie pan, ile to kosztuje?\nDokładnie sprawdził dzień.\n– Jesteś pewna, że chcesz?\n– Przecież powiedziałam.\n– Czyli 150? – spytał rzeczowo, ale głos mu wyraźnie drżał. – Posłuchaj, Kasiu… skoro tak… skoro bierzesz te tabletki… – plątał się potwornie. W końcu przerwał, wyraźnie szukając właściwych słów, ale w lśniących, jak u kota oczach, czytałam jak w otwartej książce.\n– Bez gumki dodatkowe 50. I drugie tyle, jak pan chce skończyć w środku. – Musiałam przerwać jego mękę, bo mi się robiło krótko z czasem, choć bawił mnie nieziemsko. – Boże, czy znajdzie się taki, który nie zgłupieje? Tak dla odmiany – westchnęło we mnie rozczarowanie.\nPopatrzył na mnie uważnie.\n– Bez prezerwatywy i nie w środku… – mruknął, czerwony jak uczniak. Wyglądał na ogłuszonego takim otwartym podejściem do sprawy, ale to, co potem powiedział, zaskoczyło mnie. – Śliczna i konkretna. Interesy z tobą to prawdziwa przyjemność. Stoi!\n– Nie da się ukryć. – Wymownie spojrzałam na jego spodnie i roześmiałam się. On też.\nPrzeszłam do szczegółów.\n– Ja idę pierwsza. Pan za jakieś 10 minut, nie chcę problemów z ochroną. Tą alejką na samym końcu. Tam są zupełnie nieużywane kible. Poza szlakiem i chyba nikt o nich nie wie.\n– Ale ty tak… – zaśmiał się nerwowo.\nZignorowałam go, wzięłam plecak i wolno powlokłam się długim, pustym korytarzem. Czułam jego spragniony wzrok na swoich plecach, ale nie obejrzałam się ani razu. Po co?\nW łazience nabrałam tempa. Oni nigdy nie czekają tych dziesięciu minut. Szybko się podmyłam, bo za brudne majtki można dostać po łbie, a nie kasę, a potem błyskawicznym ruchem wcisnęłam jak najgłębiej do pochwy żelową kapsułkę. Teraz mogłam spokojnie usiąść na blacie umywalki i, machając nogami, czekać.\nBył po jakichś pięciu minutach. Laptop i teczka z dokumentami pofrunęły w kąt, a on bez słowa wsunął się pomiędzy moje nogi, przysunął się maksymalnie, aż zetknęliśmy się przez ubrania, i zaczął całować. Ale… cholera… jeszcze nikt nigdy tak mnie nie całował!\nPieścił ustami moje wargi, był tak cudownie rozpalony i aksamitny. Przesuwał palcami po moich ustach, jakby uczył się ich kształtu, leciutko zagryzał. Oddychał coraz szybciej, a jego oddech był taki gorący. To podniecało jak cholera.\nJego język wsuwał się i wysuwał, był wszędzie naraz. Delikatnie masował moją szyję, potem zszedł niżej, zaczął uciskać piersi, pieścić sutki. A potem… pocałował mnie w ucho. Poczułam okropne dreszcze na udach. I to było… tak niesamowite, że zaczęłam się robić wilgotna. Jeszcze nigdy mi się to nie zdarzyło podczas pocałunku.\nNiestety, musiałam mu przerwać, choć dla mnie mógłby to robić nawet do wieczora.\n– Proszę pana… – szepnęłam, odsuwając się od niego i kładąc palec na jego ustach. Przygryzł go. – To jest jednak miejsce publiczne, zawsze tu ktoś może wejść. Trzeba się pospieszyć…\n– Trochę szkoda, ale najgorsze miejmy już za sobą – dodała moja przezorna dusza.\n– Masz rację – wysapał.\nBył już cholernie nakręcony. Nawet przez spódnicę czułam, jak bardzo jest napęczniały. Po moich słowach wyraźnie przyspieszył. Silnym szarpnięciem zsunął mnie z blatu i zmusił do uklęknięcia.\nTeraz miałam jego podbrzusze przy ustach. Spojrzałam mu w oczy. Patrzył na mnie tak, jakby nie do końca rozumiał, co robi. Nie opuszczając wzroku, wolniutko rozpięłam mu pasek i rozporek. Spodnie opadły bezpańsko. Pod markową bielizną widziałam gigantyczną wypukłość. I plamy wilgoci.\n– Uff, to nie potrwa długo. Na szczęście. – przemknęło mi przez głowę. – Wszystko, tylko nie robić loda… Bleeeee.\nPrzez pewien czas delikatnie pieściłam go przez bokserki. Dotyk chłodnego materiału to jest to, co tygrysy lubią najbardziej (i pozwala zaoszczędzić trochę czasu). O dziwo, jego męskość powiększała się jeszcze. – Rany, kto mi się trafił?!\nPo oddechu, coraz głębszym i bardziej nierównym oceniłam, że już czas. Przód majtek miał już całkiem mokry. W końcu płaci, to i ma prawo wymagać. Zębami zsunęłam bokserki i poczułam się kompletnie wstrząśnięta! Jak lekarstwo. Widziałam już w swoim życiu niejedno, ale tak obdarzony facet zdarzył mi się po raz pierwszy. – Jak on się zmieści? – przemknęło mi przez głowę. Widząc, że już niewiele mu brakuje, zrezygnowałam z ręki i od razu postanowiłam wziąć do buzi.\nSpojrzałam do góry i autentycznie się przestraszyłam. Patrzył takim lodowatym, twardym wzrokiem. Zimny dreszcz przeleciał mi po kręgosłupie. Przecież nikt nawet nie wie, że tu jestem. A jak to jakiś zbok?\nZłapał mnie za włosy i mocnym ruchem przysunął moją głowę tak, że od razu wypełnił całe usta i gardło. Nie policzę, ile razy już to robiłam, ale mimo wprawy trochę ciężko było mi złapać oddech. Musiałam ssać, inaczej bym się udusiła. Za każdym razem coraz bardziej zdecydowanie wpychał mi się do gardła. Rytmicznie poruszałam głową zgodnie z ruchami jego ręki, bo zaciskał dłoń coraz mocniej na moich włosach, a to bolało tak, że wyciskało łzy z oczu. W pewnej chwili docisnął moją twarz do swojego krocza, poczułam nagłe naprężenie i pierwszy, mocny strumień trysnął do moich ust. Były następne. I następne. I następne. … I następne? Po pierwszym szoku, posłusznie łykałam wszystko, pamiętając, żeby pod koniec zostawiać nieco w kącikach ust. To na nich działa.\nZ jękiem oparł się o ścianę.\nNa ogół nienawidzę smaku spermy, ale on był całkiem fajny. Jak lekko posolona i popieprzona bardzo, bardzo, bardzo glutowata jajecznica.\nOtarłam usta wierzchem dłoni i starannie ją oblizałam, nie spuszczając z niego wzroku.\nTo chyba musiało go okropnie podkręcić, bo sprawy nabrały tempa. Gwałtownie uniósł mnie i posadził znowu na blacie umywalki. Moja spódnica pofrunęła do góry, ukazując kompletnie mokre majtki. Był wyraźnie zafascynowany. Ja też. W życiu nie byłam tak napalona. Nawet wtedy, kiedy sama robiłam sobie dobrze.\nJednym szarpnięciem zerwał ze mnie te gacie.\nI oniemiał. Zaniemówił i dech mu zaparło. To się czuje. Tego nie da się z niczym pomylić. Specjalnie nie depiluję cipki zbyt dokładnie. Te pojedyncze włoski wyglądają wtedy bardzo naturalnie, jak u dorastającej dziewczynki. Widać było, że to go ostatecznie wzięło. Był znowu twardy i ogromny. Oczom nie wierzyłam. – Ho, ho, duża rzecz! Dosłownie i w przenośni…\n– Ślinisz się… – myśl pierwsza. – I „cholera jak on się zmieści?” – to powróciło jak mantra. Moje ręce wytrenowanymi trasami podążyły, pieszcząc tors i poszczypując sutki przez koszulę. Silnie popchnął mnie, aż rąbnęłam głową o lustro. Teraz miał mnie w całej okazałości. Uśmiechałam się do niego maksymalnie promiennie. Bez żadnej palcówki, z całej siły szybko władował się we mnie, tak głęboko, jak tylko było to możliwe. Aż jego napięte jądra trzepnęły mnie w tyłek. Nabrałam powietrza do płuc i wrzasnęłam tak głośno, ile fabryka dała. W panice zatkał mi usta. Krzyk zamarł i przeszedł w jęk.\n– Bolało? – wydyszał. – Przepraszam…\n– Nooo… trochę. Właściwie… bardzo – szepnęłam.\n– Wybacz – pogłaskał mnie po twarzy drżącą ręką. – Poniosło mnie. Jesteś taka śliczna.\nZaczął poruszać się wolniej. Nagle znieruchomiał i szybko wyszedł.\n– Ttttto… to twój pierwszy raz? – widziałam, jak bardzo jest przerażony, wpatrując się w ślady krwi na sobie. – Dlaczego? Dlaczego nie powiedziałaś?! – krzyknął.\n– Myślałam, że pan się nie zorientuje…\nBył zły. Jak cholera. To było widać. Znowu się trochę przestraszyłam.\n– Niech się pan na mnie nie gniewa… Niech pan nie krzyczy… – prosiłam cicho. – Ja naprawdę potrzebuję tego dresu. W szkole wszyscy się ze mnie śmieją. Pan nie wie, jak to jest… Rodziców nie stać – bąknęłam na koniec, tonem wyjaśnienia.\n– Dziecko, na litość boską… – szepnął.\n– Już mniej boli. – Spojrzałam na niego, wkładając w to spojrzenie max uczucia. Przecież teraz mnie pan tak nie zostawi. – Było pewne, że i tak mi się nie oprze, ale co szkodziło jeszcze się z nim podroczyć. – Chcę tego… – wymruczałam, patrząc mu prosto w oczy. Widać było jak na dłoni, że bardzo kręcą go smugi krwi wymieszane z moimi soczkami na jego członku, tyle że bardzo stara się to ukryć. Niestety, te spojrzenia nie były aż tak ukradkowe, jak myślał.\nNie czekając na jego zgodę, po prostu gwałtownie ściągnęłam go na siebie. Nie opierał się. Teraz był bardzo delikatny. Jakiś taki… kochany, a jednocześnie zdecydowany. Zupełnie inny niż oni…\nZ początku było to powolne, jak we śnie: łagodne, ale zdobywcze poruszenia, rytmiczne uderzenia fal o brzeg, zamieranie w czasie odmierzanym dwojgiem oddechów. Potem zmieniło się w coraz szybszy cwał, przypominało bieg pod górę, na wprost wschodzącego słońca… i takie straszliwe wrażenie, że nie wytrzymam, że nie zdążę przeżyć czegoś tak nadludzko intensywnego, że to przekracza granice możliwości odczuwania i przeżywania…. A w końcu zaczęłam tracić oddech, przestałam myśleć i egzystować jako odrębna istota, bo mnie już nie ma, jesteśmy tylko my.\nI nagle poczułam nowe, po raz pierwszy doznawane uczucie straszliwej czułości, wznoszenia się coraz węższą spiralą, zawrotnego lotu i sprężenia. Przycisnęłam go do siebie z rozpaczliwą siłą, jakbym się bała, że mi ucieknie. Zupełnie podświadomie obiema nogami oplotłam jego ciało i przycisnęłam je do siebie desperacko, żeby nie mogło za wcześnie mi się wymknąć, a to byłoby nie do zniesienia….\nJego ruchy nagle zwolniły; wyraźnie dochodził, co zarejestrowałam szczątkiem umysłu, bo akurat w tym momencie moje mięśnie zacisnęły się na nim okropnie mocno; to było zupełnie nowe doznanie; i zaciskały się nadal, rytmicznie, cudownie. Jego głośny, nierówny oddech i wyczuwalne napięcie aż krzyczały, że jemu też niewiele już brakuje.\n– Zostań… – szepnęłam. – Prochy. – Tylko na tyle było mnie stać.\nPopatrzył na mnie najpierw z niedowierzaniem, a potem zobaczyłam, jak w jego wzroku zdumienie eksploduje iskrami. Instynktownie poruszyłam biodrami. Ten drobny ruch wyraźnie przyspieszył bieg wydarzeń, bo nagle przyciągnął mnie do siebie z całej siły, na moment znieruchomiał i poczułam niosący ulgę wytrysk z jego wnętrza w moje; poczułam, jak się we mnie wdziera i zalewa mnie… Oddaję ci się i ciebie przyjmuję w sobie, teraz po raz pierwszy, teraz i na zawsze, teraz i jeszcze, i na wieki wieków… i jeszcze. Amen.\nŚwiadomość nadpływała powoli gdzieś z daleka, w uczuciu stopniowego słabnięcia, odprężenia, rozluźnienia, w uczuciu błogiego odpływu. Trwaliśmy wśród niego uciszeni i oszołomieni.\n– Chyba od dawna nie miał dupy… – pomyślało coś za mnie, gdy spotkałam się z rozumem. – Żona wyjechała? Hmmmm.\nOn oparł się nade mną na rękach, bo wyraźnie nogi się pod nim uginały, oddychając głośno i starając się nie pobrudzić.\n– Cholera – warczał. – Kurwa, co we mnie wstąpiło?!\nDelikatnie pogłaskałam go po policzku.\n– Niech się pan nie martwi. – Zeskoczyłam z blatu i popatrzyłam, jak wypływają ze mnie bąbelki nasienia wymieszanego z odrobiną krwi. Potem zaczęłam się podmywać, nic sobie nie robiąc z jego obecności. – Te tabletki na pewno działają.\nKiedy kładł na blacie 4 stówy, wyraźnie unikał mojego wzroku.\n– Pan się pomylił. Dał mi pan za dużo – powiedziałam głośno, ubierając się szybko.\nLeciutko przytuliłam się do niego.\n– Niech się pan umyje. Pobrudzi pan taki piękny garnitur.\n– Nie potrzeba – mruknął.\nSzorstko mnie odsunął, szybko otarł się papierowym ręcznikiem, dokończył ubieranie i wyszedł, nie zaszczycając mnie więcej spojrzeniem. Jak każdy. Who cares?\nPadłam na kolana. Wiedziałam, że nie mam wiele czasu. W każdej chwili może się zorientować. Z jego portfela (nigdy nie przytulaj się do rozpalonej małolaty, facet) wyciągnęłam wszystkie dokumenty i szybko obcykałam je komórą. Marek, ładnie – pomyślałam. Kasy nie było dużo, zresztą i tak bym jej nie wzięła. Nie uśmiecha mi się poprawczak. Za to plik kart robił wrażenie.\n– Proszę pana! – złapałam go już prawie w drzwiach kafejki. – Proszę pana! – wydyszałam. – Portfel. Musiał się panu wysunąć.\n– Boże! Dziękuję ci! – machinalnie go otworzył i przejrzał zawartość.\n– Niech się pan nie boi. Nic nie ukradłam.\nSpłonął krwawym rumieńcem.\n– Nigdy bym ci tego nie zarzucił. Po prostu patrzę, czy coś nie wypadło.\nOdwróciłam się z zamiarem odejścia.\n– Poczekaj… Kasiu! – Drgnęłam. Nikt jeszcze nigdy nie zapamiętał mojego imienia. – Należy ci się znaleźne. Chodźmy do bankomatu.\nWypłacił 500 zł.\n– To za dużo! Nie mogę tego przyjąć! Co pan?!\n– Jasne, że możesz. Karty i dokumenty są warte sto razy więcej.\n– To ja ci dziękuję.\nWestchnął. Popatrzył na mnie, ale wyraźnie było widać, że uśmiech łaskocze go w kąciki warg. Znowu westchnął.\n– To może jednak ciasteczko?\n– Dzięki, muszę się zmywać. Mam już dwa spóźnienia – dodałam tonem usprawiedliwienia.\n– No to leć, a po szkole kup najpiękniejszy dres świata. Szkoda, że cię w nim nie zobaczę.\n– Fajny facet. – Zrobiło mi się jakoś tak ciepło na duszy, gdy odchodziłam. Chyba dlatego coś mi odwaliło i odwróciłam się, zwłaszcza że nadal czułam jego wzrok na swoich plecach.\nFaktycznie, gapił się na mnie, stojąc tam, gdzie się rozstaliśmy.\n– Nara, tata! – powiedziałam głośno, machając na pożegnanie.\nZaskoczenie na jego twarzy szybko ustąpiło miejsca uśmiechowi.\n– Nara, córa.\nPomaleńku szłam w stronę wyjścia i myślałam o tym, jak bardzo za każdym razem „ten mój pierwszy raz” na nich działa. Stają się delikatni jak diabli, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. No i nie było tak, żeby potem nie dorzucili choć paru groszy. Toż najprostsze metody są najlepsze… To mi przypomniało, że muszę złapać Kamila, żeby mi skombinował tą sztuczną krew od kumpla z teatru, bo poprzednia porcja kapsułek już się kończy.\nWolałabym bezpośrednio, ale Kam strzeże dostępu jak oka w głowie. Wszak na pośrednictwie się najlepiej zarabia. A! No i muszę zadbać o to rozcięcie na kieszeni plecaka. Zaczyna się strzępić i wyglądać na zbyt stare. Niedługo nikt się nie nabierze, że zostało przed chwilą zrobione.\n– W ostateczności kupię nowy plecak. – Postanowiłam. – W końcu mnie stać.\nZ zamyślenia wyrwał mnie głos.\n– Eee! Mysza! – taką tu miałam ksywę, pewnie z racji wyglądu. W kącie przy schodach stały te dwie idiotki. Wyraźnie wkurzone, jakoś nie miały dziś wzięcia.\n– Dlaczego oddałaś mu ten portfel? Porąbało cię? – spytała blondyna.\n– A na cholerę mi? – przeszłam do porządku dziennego nad główną myślą: „Pilnuj się zawsze człowieku, bo nie ma takiego miejsca, gdzie by cię ktoś nie namierzył”; musiały mnie, cholera, obserwować.\n– Trza było brać, co się da i wiać. – Teraz brunetka zaczęła mi klarować. Jak głupiej.\n– I odciąć sobie tutaj wstęp?! Nieee! Widzicie dziewczyny… – w moim głosie wyraźnie dał się wychwycić belferski ton. – Odstawiłam tabletki. I akurat dziś jestem płodna jak królik. – Pogrzebałam w plecaku i wyciągnęłam komórę. – Patrzcie! – pokazałam im zdjęcie zrobione dziś rano, na którym tester płodności migotał bardziej, niż iluminacja bożonarodzeniowa. – No, a frajer był tak podjarany, że za wcześnie odleciał i spuścił się bez gumki.\n– Popierdoliło cię? Ty naprawdę jesteś wariatką. – Były wyraźnie przerażone. – Przecież z tego może być… z tego będzie…\n– Tak! Właśnie! Dzidziuś!!! Pulchniutki, złotowłosy, różowy bobasek! – wyszczerzyłam się radośnie.\n– I z czego ty się kretynko cieszysz? – Po pustogłowiu w oczach widać było, że za cholerę nie trybią.\n– Przecież to niedopuszczalne, żeby się moje dziecko bez tatusia chowało, nie! Dlatego zanotowałam sobie jego namiary. Z dokumentów – powiedziałam dobitnie; zero kumania. Może na moment pożyczę im swój mózg, bo już nie wiem, jak im to prościej wytłumaczyć!\n– Babki, a po co mi portfel i kłopoty, kiedy już niedługo wszystko, co w tym portfelu i na tych setkach kart, będzie moje? – Spróbowałam z innej strony.\nNooo! W końcu… Rozjapiły się od ucha do ucha. Oczywiście na trzy-cztery. Inaczej nie mogą. Ta wspólna komórka mózgowa ma w końcu swoje wymagania.\n– A jak teraz nie zajdziesz? – Były wyraźnie przejęte.\n– A bo to mało tu jeleni? – spytałam retorycznie.\nZ uśmiechem rozejrzałam się po zapełniającej się galerii. Gdzieś tam, w tym gęstniejącym tłumie był ktoś, kto mi zapłaci. Za wszystko. A może właśnie zapłacił?\nTagi: Archiwa Dobrej Erotykierotic storyopowiadanie erotyczne\n2021-08-13 at 16:11\nJa wiem, że większość mężczyzn jest łatwa i bezmyślna, ale chyba nie aż tak 😉\n2021-08-13 at 20:16\nWyrachowanie młodej bohaterki z jednej strony bawi, z drugiej przeraża. Lecz przede wszystkim smuci, bo jest rezultatem warunków, w jakiej przyszło jej żyć. Dobre opowiadanie, poddające krytyce wiele elementów współczesnego społeczeństwa.\n2021-08-16 at 01:09\nTen tekst jest w jakimś sensie świadectwem swojego czasu.\nFilm „Galerianki” Katarzyny Rosłaniec pochodzi z 2009 r. Nadał widoczność pewnemu zjawisku (prostytucji młodych dziewczyn w galeriach handlowych). Opowiadanie z 2010 r. podejmuje ten temat, nie czyniąc jednak z bohaterki ofiary, lecz kogoś, kto znając reguły brutalnej gry, podejmuje ją z nadzieją na wygraną. Jest to jednocześnie celny komentarz społeczny. Dotyczy zarówno odrażającej natury polskiej odmiany kapitalizmu, jak i naszej anomii społecznej.\nSwoją drogą, ciekaw jestem, czy problem, od którego odwrócił się obiektyw kamery, wciąż istnieje. Czy nadal galerie handlowe są pełne lolitek mających nadzieje na łatwy zarobek oraz obślinionych pedo- i efebofilów, poszukujących mocnych wrażeń? Przyznam, że nie wiem tego, nie badałem tematu, od lat nie śledzę socjologicznych danych ani kryminalnych kronik. Czy opowiadanie jest dziś aktualne? Nie mam pojęcia. Czy jest doskonałym świadectwem epoki? Bez wątpienia. Dlatego z chęcią wystawiam najwyższą notę – tak, jak uczyniłem to na starej, dobrej DE.\n2021-08-25 at 09:46\nOpowiadanie na swój sposób wstrząsające. Nie wiem, czy kwestia 'galerianek’ wciąż jest aktualna, pewnie pandemia i lockdowny trochę pozmieniały, ale problemy, które leżą u podstaw takich zachowań – wyobcowanie młodych dziewczyn, wykluczenie ekonomiczne i mordercza konkurencja (także majątkowa) w szkołach z pewnością pozostały. No i fakt, że jest mnóstwo facetów gotowych być 'klientami’ tych nieszczęśliwych dziewcząt.


Czy z moim dzieckiem wszystko w porządku? – Uzależnienia Behawioralne\nHomeSiecioholizmPoradnik rodzicaCzy z moim dzieckiem wszystko w porządku?\nwrz. 04, 2018 at 12:00 pm\n4 września 2018 14 marca 2019 no commentNo tags\nUżywanie Internetu przez młodzież, hazard oraz uzależnienie od niego.\nRodzice mogą starać się reagować wcześnie i zapobiec narastaniu problemu.\nPodobnie w kwestii konsoli Playstation – Twoje dziecko nie używa jej tylko do grania – jest ona swego rodzaju bramą do ogólnoświatowej sieci jaką jest Internet. Umożliwia kontakt ze światem zewnętrznym i jest najważniejszym elementem w dziecięcej sieci społecznej. Rodzice dotychczas obawiali się, że ich pociechy zbyt często oglądają telewizję lub spędzają za dużo czasu na rozmowach telefonicznych. Teraz muszą także pilnować, czy młodzież nie korzysta zbyt długo z komputera i z kim się kontaktuje się przez Internet.\nPo czym rodzic może poznać, czy jego pociecha korzysta z Internetu we właściwy sposób?\nNastolatki mają skłonność do eksperymentów z ubiorem, nawiązywaniem nowych znajomości itp. Częścią dojrzewania może tez być wytyczanie swojej przestrzeni, z dala od rodziny.\nKorzystanie z Internetu zaczyna być problemem, gdy uniemożliwia prawidłowy rozwój młodego człowieka. Ma to miejsce na przykład gdy jako uczeń ma bardzo słabe oceny, nie chodzi regularnie do szkoły, przestaje uczestniczyć w życiu rodzinnym i nie podtrzymuje kontaktu ze znajomymi spoza sieci.\nZdrowi, nieuzależnieni od Internetu nastolatkowie zwykle nie wchodzą w konflikt z prawem, nie wymykają się z domu na sekretne spotkania z osobami poznanymi na internetowym chacie. Nie rozsyłają swoich nieprzyzwoitych zdjęć przypadkowym osobom i nie zdarza im się zarywać nocy spędzonych przed komputerem. Większość młodych ludzi, którzy mają dostęp do Internetu, nie zachowuje się w niebezpieczny sposób. W zasadzie dopóki wszystko jest w normie, samo korzystanie z Internetu może pomóc dziecku w rozwoju.\nCo może zrobić rodzić, by zareagować wystarczająco wcześnie i uniknąć nasilania się problemu:\nPoświęcić trochę czasu na zgłębienie zasady działania Internetu oraz zapoznać się z popularnymi wśród młodzieży grami hazardowymi. Zdobądź zaufanie dziecka, tak by traktowało Cię poważnie\nRozważ korzystanie ze wspólnego komputera w Waszym salonie. Zachęć dziecko do spotkań z rówieśnikami i uprawiania sportów w rzeczywistości, a nie tylko wirtualnie.\nRozmawiaj z dziećmi otwarcie i szczerze. Omów z nimi możliwe niebezpieczeństwa i skutki korzystania z Internetu.\nPoświęć czas, żeby dowiedzieć się co robią online. Rodzice świadomi psychicznych skłonności dziecka do popadania w uzależnienia powinni szczególnie monitorować używanie przez dziecko Internetu i przedyskutować z nim istnienie ryzyka i zagrożeń czyhających na nie w sieci.\nOprzyj się chęci włamania do prywatnych e-dokumentów i e-maili dziecka oraz historii przeglądanych przez nie stron. Być może w ten sposób łatwiej znaleźć oznaki poważnego problemu, ale spowoduje to utratę zaufania, przez co niemożliwe będzie otwarte porozumiewanie się z dzieckiem. Jeśli poczujesz się zmuszony do ostateczności, prawdopodobnie zauważyłeś już niepokojące symptomy, spróbuj porozmawiać z dzieckiem o Twoich podejrzeniach lub zastanów się nad zasięgnięciem porady specjalisty.\nW trudnych sytuacjach skontaktuj się z jedną z instytucji specjalizujących się w pomocy uzależnionym oraz ich rodzinom\nCzy rodzic może sam odnaleźć przyczynę tego typu zachowań u dziecka i podjąć próbę zniwelowania jej?\nW życiu młodych ludzie maja miejsce wydarzenia, które są dla nich bardzo ważne i jednocześnie wzbudzają w nich silne emocje. Zdarza im się czuć samotnie, bywają poniżani przez otoczenie, muszą sobie radzić z rozwodem rodziców. Krótko mówiąc: nowe rozwiązania technologiczne nie są jedyną przyczyną uzależnienia. Tak naprawdę zależy to od tego, jak używanie Internetu oddziałuje na psychikę konkretnej osoby. To psychiczne uwarunkowania sprawiają, że na pewne osoby korzystanie z sieci ma większy wpływ, a na inne mniejszy. Niebezpieczne zachowania powodowane uzależnieniem od hazardu i Internetu mogą powstawać gdy nie potrafimy poradzić sobie z problemami natury psychicznej. I jest to błędne koło, gdyż rozchwiana psychika jest również przyczyną uzależnienia. Jak wspomniano wcześniej, większość nastolatków nie zachowuje się w sposób niecodzienny i szkodliwy w związku z korzystaniem z Internetu. Pozostali powinni zostać poddani ocenie fachowców.\nMichał 4 września 2018


Taksówki też będą mogły pojechać buspasami | www.wroclaw.pl\nTaksówki też będą mogły pojechać buspasami\nTaksówkarze będą mogli jeździć buspasami. Na razie urzędnicy zgodzili się, by mogli oni korzystać z wydzielonych pasów na czterech ulicach. To jednak nie koniec ułatwień.\nTaksówki mogą jeździć po buspasach na Reymonta, Pomorskiej, Podwalu (od pl. Jana Pawła II do pl. Orląt Lwowskich), Piłsudskiego (od Zielińskiego do pl. Legionów), Trzebnickiej (od Zakładowej do wiaduktu).\nTo efekt spotkania, które odbyło się 9 grudnia z udziałem taksówkarzy i urzędników. – Jego efektem jest udostępnienie wyodrębnionych pasów dla komunikacji miejskiej taksówkom – informuje Małgorzata Szafran z biura prasowego magistratu.\nNa Starym Mieście pod zakazami ruchu pojawiły się także tabliczki uprawniające do wjazdu taksówek na: pl. Teatralny i mosty Młyńskie. To nie koniec udogodnień dla taksówkarzy, wyznaczono im bowiem trzy nowe postoje: Purkyniego, Śląska, Gwarna zlokalizowano postoje dla taksówek.\nNa razie na buspasach brakuje jeszcze oznakowania poziomego. Jak informuje Ewa Mazur z Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta, zostanie ono wymalowane, gdy pozwolą na to warunki pogodowe.\nZapytaliśmy urzędników z Warszawy (gdzie stosowane jest podobne rozwiązanie) jak to działa na ulicach stolicy. - Buspasy dla licencjonowanych taksówek zostały udostępnione tylko na niektórych ulicach. Nie jest to możliwe na wszystkich, głównie ze względów bezpieczeństwa - mówi Igor Krajnow, rzecznik prasowy Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie. Przedstawiciel zarządcy dodaje, że nie ma problemów i konfliktów między taksówkami a komunikacją miejską. - Taksówek w całej masie aut w mieście jest mało, dlatego nie koliduje to w żaden sposób z funkcjonowaniem komunikacji miejskiej - dodaje.\nNa razie tylko czterema ulicami\n•Remont Krupniczej: zmiany w komunikacji i objazdy\n•Remont na moście Pokoju - naprawią też drugą jezdnię\n•25 czerwca - przebudowa ul. Dyrekcyjnej i Borowskiej. Zmiany w komunikacji\n•Przebudowa pętli Oporów – jak jeżdżą tramwaje?\n•28 czerwca: przebudowa ul. Nowowiejskiej, remont ul. Wyszyńskiego [SCHEMAT]\n•3 maja: przebudowa ul. Mińskiej-autobusy na objazdach\n•Droga Blizanowice - Trestno otwarta po remoncie


Katowicka Izba Celna wyróżniła Upoważnionych Przedsiębiorców\npiątek, 13, listopad 2015 07:18\n5 listopada br. przedsiębiorcom z Województwa Śląskiego wręczone zostały prestiżowe świadectwa Upoważnionego Przedsiębiorcy AEO. Uroczystość odbyła się w Auli Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w ramach seminarium organizowanego Przez Fundusz Górnośląski S.A., pt. „Ułatwienia celne i podatkowe dla przedsiębiorców. Status Upoważnionego Przedsiębiorcy”.\nCertyfikaty wręczone zostały przez zastępcę dyrektora Izby Celnej w Katowicach, insp. Andrzeja Szczotkę. W trakcie spotkania naczelnik Wydziału Obsługi Przedsiębiorców Rafał Krzywdziński przedstawił genezę powstania instytucji Upoważnionego Przedsiębiorcy oraz warunki i kryteria niezbędne do otrzymania świadectwa AEO. Omówił także udogodnienia, które wynikają z jego posiadania i korzystania z uproszczonych procedur celnych. Zgromadzeni goście mogli również poznać najnowsze elektroniczne usługi Służby Celnej, które mają wpływ na usprawnienie działalności gospodarczej. Realizowany model obsługi „Potrzeby klientów - oferowane usługi” wyznacza standardy działania nowoczesnej Służby Celnej. Wprowadzenie innowacyjnych elektronicznych usług przyspiesza przepływ towarów oraz usprawnia obsługę klientów. Ułatwienia w polskich portach morskich, rezerwacja terminu odprawy celnej ciężarówek na wschodniej granicy, usuwanie barier biurokratycznych, zwiększenie dostępności e-usług oraz skrócenie czasu obsługi potwierdzają jednoznacznie, że Służba Celna jest bardziej przyjazna biznesowi i świadczy coraz lepsze usługi.\n- Zdecydowaliśmy się ubiegać o świadectwo AEO przede wszystkim dlatego, że daje ono rękojmię przestrzegania przepisów prawa wspólnotowego przy dokonywaniu międzynarodowych transakcji. Pozwala ono na sprawniejsze i szybsze działanie w ramach odpraw celnych transportów międzynarodowych i daje gwarancję pewności dostarczenia materiałów do klienta na czas, co stanowi priorytet w naszej działalności - mówi Jan Brachmann, prezes zarządu Seifert Polska Sp. z o.o., która pozytywnie przeszła audyt Izby Celnej w Katowicach i tym samym znalazła się w gronie Upoważnionych Przedsiębiorców AEO.\nPodczas wydarzenia świadectwa Upoważnionych Przedsiębiorców otrzymali:\n1. Seifert Polska Sp. z o.o.,\n2. OASIS EAST Sp. z o.o.,\n3. VITKOVICE MILMET SA,\n4. „INTERSPED” Tomasz Smaza,\n5. Agencja Celna „PRIMA-SAD BIS”,\n6. Zakład Wielobranżowy „B-TRANS” Bartłomiej Kyrcz.\nW sumie w Województwie Śląskim tytułem Upoważnionego Przedsiębiorcy AEO może poszczycić się 69 podmiotów.\n- W trakcie audytu badane jest m.in. przestrzeganie przez przedsiębiorcę wymogów celnych, posiadanie odpowiednich systemów zarządzania ewidencjami handlowymi i transportowymi, umożliwiającymi właściwą kontrolę celną. Weryfikacji podlega także wypłacalność przedsiębiorcy oraz - w zależności od rodzaju świadectwa - poziom wdrożonych standardów bezpieczeństwa i ochrony - mówi Rafał Krzywdziński, naczelnik Wydziału Obsługi Przedsiębiorców w Izbie Celnej w Katowicach. - Podmioty, które z pozytywnym skutkiem zakończyły audyt, to stosunkowo wąskie, prestiżowe grono. Obecnie jest ich w Polsce niewiele ponad 800, chociaż liczba ta systematycznie wzrasta.\nŚwiadectwo AEO (Authorised Economic Operator) to instytucja Wspólnotowego Kodeksu Celnego, która została wprowadzona do porządku prawnego Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 2008 r., celem stworzenia bezpiecznego łańcucha dostaw oraz walki z terroryzmem. Przyznanie statusu AEO to uznanie przedsiębiorcy za podmiot uprzywilejowany, któremu przysługuje szereg udogodnień przy dokonywaniu obrotu towarowego. Odnosi się on do podmiotów zaangażowanych w operacje celne, a więc m.in. do producentów prowadzących składy celne, przewoźników, spedytorów, importerów oraz eksporterów. Jest on dostępny dla wszystkich podmiotów, bez względu na ich wielkość i rozmiar prowadzonej działalności.\nStatus AEO przyznany w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jest uznawany w całej Wspólnocie. Upoważniony Przedsiębiorca może ubiegać się o świadectwo AEO C dotyczące uproszczeń celnych, AEO S związane z bezpieczeństwem i ochroną oraz AEO F, stanowiące połączenie wyżej wymienionych.\nOstatnio zmieniany\tpiątek, 13 listopad 2015 13:01\nWięcej w tej kategorii: « Intel powołuje radę bezpieczeństwa kierowców i pasażerów inteligentnych samochodów Przekieruj swoją paczkę - ruszyła nowa usługa DHL Parcel »


Jadwiga Emilewicz: Praca zdalna na stałe zakorzeni się w polskiej gospodarce | Zarządzanie | pulshr.pl\n- Wraz z ustaniem pandemii nastąpią zmiany. Zakładam, że będą to zmiany korzystne, że kryzys przyspieszy pewne tendencje, obserwowane już przed epidemią - mówiła podczas inauguracji EEC Online minister rozwoju Jadwiga Emilewicz. Jedną z nich ma być m.in. upowszechnienie pracy zdalnej.\n•18 maj 2020 11:35\nJadwiga Emilewicz liczy, że praca zdalna stanie się standardem. Fot. KPRM/Adam Guz\nJadwiga Emilewicz była jednym z gości EEC Online. Podczas inauguracji mówiła o tym, co czeka polską gospodarkę po kryzysie wywołanym covid 19. Zarówno pracownicy, jak i pracodawcy powinni naszykować się na zmiany.\n- Zakładam, że będą to zmiany korzystne, że kryzys przyspieszy pewne tendencje, obserwowane już przed epidemią - mówiła Emilewicz.\nJako jeden z przykładów podała m.in. pracę zdalną, która wraz z wybuchem pandemii stała się czymś powszechnym. Niektóre dane wskazują, że obecnie aż 60 proc. firm ma może zapewnić swoim pracownikom takie rozwiązanie. Innym z elementów są nowe technologie wykorzystywane w codziennej pracy. Wraz z zamknięciem nas w domach, okazało się, że wiele rzeczy możemy zrobić za pośrednictwem internetu, korzystając m.in. z opcji streamingowych czy telemedycyny. Emilewicz mówiła też o konieczności digitalizacji wielu procesów czy uproszczeniu procesów administracyjnych.\n- Chcielibyśmy, aby te elementy na trwałe zakorzeniły się w architekturze gospodarczej naszego kraju, aby był to kierunek zmian, z którego nie zejdziemy - zaznaczała.\nMinister rozwoju mówiła również o innym istotnym - z punktu widzenia pracowników - elemencie. Wskazała, że jednym ze skutków pandemii może być odejście od globalizacji produkcji w niektórych obszarach gospodarki. Co za tym idzie "produkcyjna" mapa świata może ulec zmianie, co za tym idzie liczba miejsc pracy w poszczególnych krajach może się diametralnie zmienić. Oczywiście na korzyść starego kontynentu.\n- Pewnym symptomem są decyzje firm o przenoszeniu produkcji poza Chiny. Rozbudowa potencjału produkcyjnego w Europie w takich obszarach jak chemia, farmacja, elektronika, elektromechanika pozwoliłyby na relokację zakładów z chin właśnie do Europy. Kiedy mówimy o przyszłości Polski, to byłoby znakomicie, gdybyśmy mogli w odpowiedni sposób, pokazując potencjał produkcyjny i naukowo - badawczy naszego kraju, co pozwoliłoby z tej relokacji skorzystać - zaznaczała minister rozwoju.\nWięcej na temat zmian, jakie zdaniem minister rozwoju, w polskiej i światowej gospodarce przyniesie koronawirus przeczytasz TUTAJ.\nDo artykułu: Jadwiga Emilewicz: Praca zdalna na stałe zakorzeni się w polskiej gospodarce\nNależy nadać bieg aferze, ludzie to nie niewolnicy bez żadnych praw, cwaniaczki którzy Was oszukali zapłacą należne odszkodowania z których będą mogli ludzie żyć godnie do końca swoich dni. 2020-05-20 20:07:01\nKOMITET WYBORCZY PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ Kacper Płażyński-KOMITET WYBORCZY PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ Jacek Sasin- błąd należy naprawić , na Wicepremiera Kacpra Płażyńskiego powołać , jedyny który radzi sobie troszkę z aferą w obszarach gruntów. 2020-05-20 07:45:07 Ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 r. która weszła w życie 9 lipca 2018roku (Dz.U.2018.1104) o przedawnieniach wywłaszczeń na pasy drogowe, mimo cofnięcia działek bez odebrania gruntów (przesunięcia) nie ma zastosowania, bowiem jest sprzeczna z Konstytucją RP Art. 21 ustęp 1, ( zasada ochrony własności jako zasada działania Państwa) .Dz.U. z 2016roku poz 585 ustawa PiS o obrocie ziemią rolną,którą Sejm niekorzystnie dla podatników znowelizowali Dz.U. 2019 poz.1080 , ustawy uchwalone o ochronie gruntów rolny i leśnych PSL-PO. Obracacie gruntami które nie stanowią własność osób które nie wpisywały się w proceder przestępczy obrotu nimi, przesunięcia i zajęcia w sposób nieuprawniony gruntów przez osoby nieuprawnione są faktem. Dlaczego nie są ścigane powyższe przestępstwa na równi ze zabójstwami, pomijając fakt iż, nigdy nie powinny ulec przedawnieniu takie przestępstwa. 2020-05-20 07:37:18 Największa pod względem obszaru w woj Lubelskiem Gmina Chełm nie posiada nigdzie uregulowanych pasów drogowych w swym obrębie, pozyskane środki Unijne na ścieżki itp., posłużyły do legalizowania wcześniejszych przestępstw,słynne lotnisko w Deułtyczach Królewskich (ostatnia inwestycja finansowana z Resoru Szkolnictwa Wyższego, płyta lotniska i zbiorniki na ścieki z odprowadzeniem do gleby1/1, przy ujęciu wody ze studni głębinowej obsługiwanej przez MPGK Chełm z której korzystają mieszkańcy nie tylko do gospodarstw rolnych celem pojenia zwierząt) pierwsza przed lotniskiem ulica poprzeczna Wiosenna -działki zaczynają się od krawędzi jezdni, w związku z powyższym kończą się 5 metrów dalej, kula ziemska jest okrągła nie kwadratowa. Podobna sytuacja jest z ulicą Włodawską graniczącą z Gminą Chełm w Horodyszczu, cofniecie równoległe w kierunku Miasta , po czym, kolejne cofniecie działek od krawędzi jezdni przy ulicy w Kol Horodyszcze-zderzenie z granicą Miasta Chełma ulica Budowlana 12 metrowa(o szerokości)granicząca równolegle znikła, nie ma ronda itd. w jej miejsce wylano Schetynówke z progiem ograniczającym prędkość i słupkami bariera oby ktoś przypadkiem nie wyjechał na trawnik (ulica nowo projektowana, zaś po stronie Miasta tylko zostały meldunki po pozwoleniach na budowę i numeracje domów Budowlana 50-56. Takim Ministrom polecam, koło którym mocno pierdolniecie sobie w czoło.\ndo Ms 2020-05-19 10:59:40\nNo to sobie czekaj, a jeżeli już to niech owa praca zdalna będzie co najwyżej dodatkiem, większość ludzi jest temu stanowczo przeciwna, by był to standard\nMs 2020-05-19 08:25:40\nCóż, trzymam za słowo. Na możliwość pracy zdalnej czekam od dawna, mam nadzieję, że stanie się ona standardem.\nNormalnie załamka 2020-05-18 21:55:33\n"Jadwiga Emilewicz: Praca zdalna na stałe zakorzeni się w polskiej gospodarce" - Przepraszam bardzo ale ta pani raczy sobie kpić ze społeczeństwa w żywe oczy. "Wraz z ustaniem pandemii nastąpią zmiany. Zakładam, że będą to zmiany korzystne, że kryzys przyspieszy pewne tendencje, obserwowane już przed epidemią" - Tak może mówić tylko człowiek, który jest straszliwie naiwny albo sowicie mu płacą by gadać takie bzdury. "Jako jeden z przykładów podała m.in. pracę zdalną, która wraz z wybuchem pandemii stała się czymś powszechnym." - I lada chwila odejdzie w niebyt, bo ludzie mają już tego po dziurki w nosie, nikt o zdrowych zmysłach dłużej takiego funkcjonowania nie wytrzyma. "Niektóre dane wskazują, że obecnie aż 60 proc. firm ma może zapewnić swoim pracownikom takie rozwiązanie." - Nie robiły tego, bo nie musiały i nie muszą, pandemia na tle koronawirusa to pandemia nadmiernego strachu i propagowania rozwiązań na jakie w normalnych okolicznościach jako społeczeństwo nigdy byśmy się nie zgodzili. Owszem należy zachować ostrożność( jakieś maseczki czy dodatkowo rękawiczki można zakładać) ale nie alienować społeczeństwo, zamykać gospodarkę, przemysł i tak dalej i wszystkich zmuszać do pracy zdalnej. Toż to reżim a nie rozwój. "Wraz z zamknięciem nas w domach, okazało się, że wiele rzeczy możemy zrobić za pośrednictwem internetu, korzystając m.in. z opcji streamingowych czy telemedycyny." - No pewnie załatwiajmy wszystko online, niech nam tyłki do siedzeń przyrosną, masa ciała co za tym idzie też a kondycja psychiczna spowodowana alienacją doprowadzi nas do zaburzeń nastrojów - świetny postęp, więcej złego niż dobrego. "Chcielibyśmy, aby te elementy na trwałe zakorzeniły się w architekturze gospodarczej naszego kraju, aby był to kierunek zmian, z którego nie zejdziemy" - No co Pani nie powie, może jeszcze frytki do tego. Proszę zejść myślami na ziemię, a nie bujać w obłokach wizji świata science-fiction. "Wskazała, że jednym ze skutków pandemii może być odejście od globalizacji produkcji w niektórych obszarach gospodarki. Co za tym idzie "produkcyjna" mapa świata może ulec zmianie, co za tym idzie liczba miejsc pracy w poszczególnych krajach może się diametralnie zmienić. Oczywiście na korzyść starego kontynentu." - Nic z tego nie rozumiem, kompletny bełkot. "Pewnym symptomem są decyzje firm o przenoszeniu produkcji poza Chiny. Rozbudowa potencjału produkcyjnego w Europie w takich obszarach jak chemia, farmacja, elektronika, elektromechanika pozwoliłyby na relokację zakładów z chin właśnie do Europy. Kiedy mówimy o przyszłości Polski, to byłoby znakomicie, gdybyśmy mogli w odpowiedni sposób, pokazując potencjał produkcyjny i naukowo - badawczy naszego kraju, co pozwoliłoby z tej relokacji skorzystać" - No tutaj trochę sensu jest i brzmi racjonalnie, jednakże wzorując się na Chinach, a przypomnieć należy, że jest tam ustrój komunistyczny to daleko nie zajedziemy, na pewno nie w takim stylu, że funduje się ludziom niewolniczo-inwigilacyjną rzeczywistość cyfrowego komunizmu okalanego technokratyzmem. Czerpiąc wzorce z Chin, nie będzie nam w ogóle ma się rozumieć zależeć na zdrowiu i prywatności ludzkiej?. W krajach, gdzie są reżimy, te dwie kwestie są całkowicie gwałcone. Żadnych dyktatorskich i reżimowych kroków w kierunku inwigilacji i niewolnictwa społeczeństwa


Rynek - Sklepy internetowe z wyposażeniem łazienek rosną w siłę | Łazienka.pl\nSklepy internetowe z wyposażeniem łazienek rosną w siłę\n01 sty 2008 09:55\nSklepy internetowe rosną w siłę. Również te, które oferują wyposażenie łazienek. Czy są w stanie wpłynąć na obecny kształt dytrybucji?\nCoraz większa ilość wyposażenia łazienkowego w Polsce trafia do swych użytkowników za pośrednictwem sklepów internetowych. Pomimo tego, że jego znakomita większość jest wciąż sprzedawana tradycyjnymi kanałami, bez wątpienia jednak sklepy internetowe w dłuższym okresie są w stanie zmienić obecny kształt sfery dystrybucji.\nW Polsce działa ok. 10 dużych sklepów internetowych sprzedających wyposażenie łazienek\nOczywiście liczba wszystkich podmiotów o podobnym profilu działalności jest zdecydowanie większa, jednak jej precyzyjne ustalenie jest bardzo trudne, o ile nie niemożliwe. Bierze się to stąd, że fakt deklarowania przez pewne podmioty handlowe prowadzenia sprzedaży za pośrednictwem sieci nie oznacza, że jest ona w rzeczywistości realizowana.\nCo ciekawe, najsilniejsze i największe podmioty tego typu powstały stosunkowo niedawno, ok. 2-3 lata temu (adresy wybranych sklepów obok). Wiele z nich propaguje swą ofertę za pośrednictwem portalu aukcyjnego allegro.pl, który z racji swej dominującej pozycji na rynku jest odwiedzany przez setki tysięcy potencjalnych klientów.\nTwórcami, właścicielami i pracownikami "internetowych sklepów z łazienkami" są zwykle osoby związane z branżą łazienkową od kilkunastu lat (często byli pracownicy dużych firm handlowych, bądź też producentów lub importerów), które w pewnym momencie uznały rozwój internetowego handlu za dużą szansę zwiększenia sprzedaży.\n- Przekonaliśmy się, że internet jest świetnym sposobem sprzedaży wyposażenia łazienek, zapewniającym w zasadzie nieograniczony asortyment oferowanych towarów. Wieloletnie doświadczenie i ciągłe szkolenie naszych handlowców zapewnia rzetelną i profesjonalną obsługę nawet najbardziej wymagających klientów. Każdy ze sprzedawanych przez nas produktów posiada gwarancje polskich dystrybutorów. W związku z dużym zainteresowaniem klientów otwieramy kolejne biuro handlowe we Wrocławiu - mówi Tomasz Wersel, współwłaściciel firmy MegaŁazienki i sklepu internetowego megalazienki.pl.\nHandlem internetowym zajmują się także duże "realne" firmy handlowe o uznanej renomie na swych lokalnych rynkach, m.in. krakowski Max-Fliz. Jakkolwiek przedstawiciele takich firm handlowych potwierdzają istnienie wewnętrznego konfliktu i konkurencji pomiędzy sprzedażą "klasyczną" a internetową, to wspomniane dodatkowe profity wpływające na maksymalizację wyników finansowych stają się coraz bardziej atrakcyjne.\nWolumen sprzedaży wyposażenia łazienkowego docierającego do klientów za pośrednictwem sprzedaży internetowej (czy choćby nawet jego udział w sprzedaży ogółem) jest bardzo trudny do oszacowania. Niemniej jednak znakomita większość przedstawicieli czołowych sklepów internetowych deklaruje w ostatnim czasie znaczny wzrost obrotów. Ciągle wzrasta również sama liczba takich sklepów. Jednocześnie sami przedstawiciele sklepów internetowych twierdzą, że przepływa przez nie wciąż jedynie wycinek oferty trafiającej do polskich klientów.\nW pierwszym rzędzie sprzedaż internetowa dotyczy armatury, która przy swych niewielkich, korzystnych z logistycznego punktu widzenia wymiarach jest stosunkowo kosztowna. Podążają za nią pozostałe elementy wyposażenia łazienek z kabinami prysznicowymi, wannami, a nawet płytkami ceramicznymi.\nsklepy internetowe sprzedaż przez internet\nJeżeli chodzi o zakupy wyposażenia łazienkowego w internecie to tylko Mają fajne rzeczy, których nie da się znaleźć nigdzie indziej.


Sprzedam dom: Poznań Grunwald, 110 m2, 670000 PLN, 3 pokoje - Archiwum Domiporta.pl\nDom na sprzedaż Poznań, Grunwald, Sienkiewiczowskie\nPolecam Państwa uwadze ślicznie położony dom parterowy z poddaszem częściowo zagospodarowanym . Na pięterku powstał pokoik, który jest wydzielony z większej części. Niestety schody opuszczane wykluczają pokoik z codziennego użytku. Może spełnić rolę gościnnego lub po prostu magazynku na letnie rzeczy. Dom bardzo ładny, ogród bajeczny i do tego graniczy z zazielenioną działką dając oddech i ciszę. To prawdziwa perełka jeżeli chodzi o położenie . Osiedle Sienkiewiczowskie to bardzo dobra lokalizacja, pełna infrastruktura, po sąsiedzku Lasek Marceliński , tereny spacerowe i dobry wjazd i wyjazd do Centrum. Właściwie dom tonie w kolorach zieleni a teraz w kolorach jesieni. Działka o powierzchni prawie 500m2 zapewnia wypoczynek a jednocześnie nie jest zbyt absorbująca. Oferta dla małej rodziny lub starszej pary, która nie ma potrzeb dużej przestrzeni i tzw. merów do sprzątania. łazienka i toaleta osobno. Pomieszczenie gospodarcze , które jest również garderobą. Przestronny hol poprzedza mały korytarzyk , w którym swobodnie można pozostawić wierzchnie ubrania. Dwie dość duże sypialnia ( ok 15m2 )i salon z przejściem do kuchni. Kuchnia ok 11m2. Z salonu wyjście do ogrodu na taras az niego widok na sadzawkę i różnorakie krzewy. Dom jest sklejony z sąsiednim poprzez garaż. Na dachu solary ogrzewające wodę wspomagane przez bojler elektryczny. W domu podłogówka i elektryczne piece akumulacyjne, które można zamienić na nowocześniejsze rozwiązania. Grzeją w nocy( nocna taryfa) i trzymają do 3 dni. . Jest także klimatyzacja. Garaż przy budynku. Optymalna oferta dla ceniących spokój klientów. Zapraszam serdecznie Magda Sielicka 501 820 514 lub Jerzy Sielicki 501 821 919\nwojewództwo: wielkopolskie powiat: Poznań gmina: Poznań miejscowość: Poznań dzielnica: Grunwald ulica: Sienkiewiczowskie


Owoce i warzywa w trosce o naturalną odporność - Planeta Kobiet\nOwoce i warzywa w trosce o naturalną odporność\nCzas jesienno-zimowy to moment, w którym w sposób szczególny chcemy zadbać o odporność naszego organizmu. Efekty nie przychodzą jednak z dnia na dzień. Budujemy ją bowiem od urodzenia, a nawet już w okresie prenatalnym, i jest to proces długofalowy, w którym olbrzymie znaczenie mają nasze nawyki żywieniowe i styl życia.\nJak podkreśla Katarzyna Błażejewska-Stuhr:- Dla wzmacniania odporności jedzmy tęczowo! Czerwone warzywa i owoce mają dużo karotenoidów (naturalne przeciwutleniacze), antocyjanów i kwercetyny. Żółte rośliny są bogate w witaminę C, E i kwas foliowy. Nawet białe rośliny, takie jak cebula, czosnek, biała kapusta, kalafior czy szparagi są dla nas bardzo wartościowe. Zawierają̨ kwercetynę, kemferol oraz dobry błonnik, np. inulinę lub skrobię oporną, a także przeciwwirusową allicynę - fitoncyd o silnym działaniu bakteriobójczym (szczególnie obecny w cebuli i czosnku), wapń, żelazo, witaminę C i beta-karoten. Warto także sięgać po syropy, soki bądź konfitury sporządzone z owoców dzikiej róży, czarnego bzu lub pigwy. Zawierają dużo cennych witamin (m.in. C) oraz składników mineralnych.\n- Obok urozmaiconej i zbilansowanej diety niezwykle ważne dla odporności jest odpowiednie nawilżenie. Wypijanie dużej ilości wody w ciągu dnia zapewnia prawidłową pracę śluzówek w jamie ustnej i nosie, dzięki czemu mogą one skutecznie blokować patogeny, które wdychamy. Pamiętajmy także o regularnej aktywności fizycznej, najlepiej na świeżym powietrzu oraz regeneracji – spokój i sen, a także unikanie stresu to podstawa silnego organizmu, który stawi czoła drobnoustrojom. Postarajmy się również o unikanie cukru, który ma działanie prozapalne i jest idealną pożywką dla patogenów, powoduje namnażanie się złych bakterii i nieprawidłowe kształtowanie flory jelitowej – słodkie przekąski czy napoje zastąpmy świeżymi lub suszonymi owocami. Na zmniejszenie odporności wpływa też przetworzone jedzenie. Zubaża naszą dietę, pozbawiając organizm niezbędnych składników odżywczych, a tym samym osłabiając działanie komórek odpornościowych, zwłaszcza u najmłodszych, których układ immunologiczny dopiero się kształtuje. Ponadto dzieci jedzą mniej objętościowo, dlatego szczególnie ważne jest, aby to, co zjadają, było jak najbardziej odżywcze i wartościowe – mówi Katarzyna Błażejewska-Stuhr, ekspertka kampanii „Jedz owoce i warzywa - w nich największa moc się skrywa!”.\nWięcej informacji o kampanii znajduje się na stronie internetowej: https://jedzowoceiwarzywa.pl/


Dom : galant1.pl\nRedaktor 12 kwietnia 2018 1 Comment\nJak dobrać meble oraz dodatki do niebieskich ścian? Czy warto zdecydować się na taki kolor? Jakich błędów aranżacyjnych unikać? Poniżej znajdziecie kilka istotnych informacji oraz wskazówek. Niebieskie ściany najczęściej kojarzą nam się z pokojem dziecka. Warto jednak wiedzieć, że mogą być świetnym dopełnieniem również innych pomieszczeń. Do wyboru mamy mnóstwo odcieni oraz barw niebieskiego, co…\nKażdy pasjonat prac garażowych wie jak trudno jest utrzymać należyty porządek w swoim zestawie narzędzi i nie jednokrotnie zmaga się z bałaganem po skończonej pracy. Rozwiązaniem wiecznie gubiących się narzędzi są meble warsztatowe, które sprawią że nasze rzeczy będą już od teraz na swoim miejscu. Zestawy mebli warsztatowych możemy znaleźć w bardzo rozsądnych cenach już…\nOświetlenie w domu to jeden z najważniejszych elementów wyposażenia. Odpowiednio dobrane światło może wpłynąć na wygląd danego pomieszczenia. Warto zatem zastanowić się, jakie światło umieścić w łazience o małym metrażu. Poniżej znajdziecie kilka ciekawych porad. Warto wiedzieć, że dobrze dobrane oświetlenie może wpłynąć na wystrój oraz klimat danego wnętrza. Rzadko niestety zdajemy sobie z tego…\nW okresie przedświątecznym mało osób ma nadmiar wolnego czasu. Po pracy jedziemy szukać prezentów dla przyjaciół i rodziny, a – jak większość sama może stwierdzić – nie jest to szybkie zadanie. Późnym wieczorem wracamy do domu i jedyne o czym marzymy to odrobina ciszy i spokoju. Każdy kolejny dzień zbliża nas jednak do generalnych porządków.…\nadmin 16 kwietnia 2017 0 Comment\nProjektując swój wymarzony lokal mieszkalny, od razu należałoby zastanowić się, jaki zastosujemy w nim system ogrzewania. Zależnie od wyboru bo systemu ogrzewania od razu na etapie budowy będzie nieodzowne zastosowanie pewnych rozwiązań technicznych, uwzględniających sprawy ogrzewania. Teraz jest dużo typów systemów grzewczych, zaczynając od szablonowych, innymi słowy wstawienia pieca grzewczego na węgiel czy też drewno,…