Lilianę Hermetz pytamy o „Alicyjkę” | Literacka Polska\nLilianę Hermetz pytamy o „Alicyjkę”\nNaruszam może trochę kulturową świętość figury matki.\nBeata Klimowicz: Dlaczego napisała pani Alicyjkę?\nLiliana Hermetz: Już właściwie nie pamiętam dokładnie (śmiech), to było kilka lat temu… Chciałam się zmierzyć literacko z potęgą matki, z mitem matki, który gdzieś tam w sobie nosimy i który w kulturze jest bardzo mocny. Zapewne nie bez znaczenia był fakt, że kilka lat wcześniej sama zostałam matką. I zdałam sobie sprawę z tego, że teraz oto ja weszłam w tę rolę i, chcąc czy nie, potencjalnie stanę się taką potężną postacią dla mojej córki. Przyglądałam się też innym dziewczynom, kobietom matkom, myślałam sobie, że przecież wszystkie jesteśmy zupełnie zwyczajne, różnie sobie w tych rolach radzimy, wszystkie mamy też za sobą jakieś własne historie, własne matki. Zastanawiałam się, co my dostałyśmy od naszych matek, co nam właściwie przekazały? Jaki jest ten kulturowy przekaz w różnych kwestiach, na przykład w kwestii macierzyństwa. Uświadomiłam sobie, że relacja matka-córka jest właściwie dosyć skomplikowana, wcale nie taka oczywista, ale pełna zawiłości i niuansów, o których nie myślimy. Że niby to takie bezdyskusyjne i naturalne, że matka kocha swoją córkę. Ale może nie zawsze tak jest? I jaka jest natura tej miłości? Jednocześnie ciągną się za nami nasze własne doświadczenia czy, jak to mówi Narratorka: ciągną się za mną wasze ogony. Pojawia się też lęk, żeby nie powtórzyć własnych złych doświadczeń. Oraz pytanie, czy jest to nieuniknione, czy można swoje własne historie pisać inaczej? I czy nie jest też tak, że nasze pojedyncze wyjątkowe historie wpisują się jakoś w historie wielu matek i córek? Miałam przeświadczenie, że historia, którą opisałam, przy całej swojej pojedynczości czy wyjątkowości – jest jednocześnie w pewnym sensie uniwersalna. I wiele czytelniczek, i czytelników jakoś się w tym rozpoznaje. Choć na szczęście nie wszyscy mają czy mieli takie doświadczenia.\nCzy pisanie o traumie pomaga się z nią uporać, czy też samo w sobie jest traumatyczne?\nPisząc Alicyjkę, chwilami naprawdę się dobrze bawiłam, co, jak zauważyłam, czasem dziwi, kiedy o tym mówię. Dla mnie to było i wyzwanie, i przygoda, przede wszystkim na poziomie języka. A owa trauma jest raczej materiałem czy tworzywem literackim, który świadomie wykorzystuję. Trafnie ujął to Tadeusz Sobolewski, pisząc, że rozkładam ją przed czytelnikami niczym krawcowa, mówiąc, zobaczmy, co da się z tego wykroić. Więc pisząc tę książkę, nie byłam straumatyzowana ani nie fundowałam sobie terapii z Duchem. Co oczywiście nie znaczy, że nie miałam świadomości, że piszę o sprawach trudnych, często przemilczanych, i naruszam może trochę kulturową świętość figury matki. Chociaż powiedziałabym, że raczej sprowadzam tę mityczną postać matki na ziemię, do konkretnych realiów, i patrzę na nią też w całej jej zwykłości. Innymi słowy: te olbrzymie oczekiwania społeczne i kulturowe w stosunki do matki i jej roli – sprawdzam na konkretnej matce, zwykłej kobiecie. Zresztą z korzyścią dla niej – bo im bardziej ją poznajemy, tym większej nabieramy do niej sympatii, a w każdym razie lepiej ją rozumiemy. Nie sadzę, bym zdołała napisać udaną i przekonującą literacko książkę, nie mając dystansu do własnych doświadczeń i jakoś tam się autoterapeutyzując przy pisaniu. Ale oczywiście mówię o sobie, być może innym to się udaje, i nie ma w tym nic złego. Myślę, że Alicyjka – jeśli jest ewentualnie terapią – to bardziej dla czytelnika niż autorki. Choć mam nadzieję, że odbiera się ten tekst przede wszystkim jako literaturę.\nAle chciałabym jeszcze słowo, jeśli można, o samym terminie trauma, który robi jakąś niebywałą karierę w ostatnich latach. Pojawił się w myśli literaturoznawczej czy – szerzej – kulturowej jako kategoria opisująca pewne skrajne doświadczenia, wojenne na przykład, mające trwały wpływ na dalsze życie podmiotu czy jednostki. Dzisiaj właściwie termin ten funkcjonuje także w popkulturze. Więc tak się zastanawiam, że albo jest nadużywany, albo też trauma okazuje się zjawiskiem o wiele bardziej powszechnym i częściej doświadczanym, niż sądziliśmy. Bo jeśli przyjąć, że na przykład wszystkie niekochane lub niewystarczająco kochane córki i synowie (a przynajmniej tak się czujący), doznali traumy – to byłoby nas doprawdy niemało. Albo jeśli wziąć pod uwagę chociażby kategorię ludzi zwanych DDA – to jest to też w Polsce spora grupa. A jeszcze różne inne nadużycia, wykorzystywania, naruszania cielesne, psychiczne i tak dalej.\nWięc czy trauma jest czymś tak bardzo częstym, czy też traumą nazywamy ostatnio bardzo różne negatywne doświadczenia? O których zresztą faktycznie piszemy częściej niż kiedyś, ale to już inne zagadnienie.\nAlicyjka to dramat trochę w klimatach Dziadów, bo jest Duch, chóry i rymy. Zaczyna się jednak jak powieść. Czy miała pani już wcześniej taką koncepcję, by w tej książce połączyć różne formy literackie, czy też pozwoliła się pani nieść nurtowi wyobraźni?\nNie zakładałam jakiegoś literackiego programu, zaczynając pisać Alicyjkę, nie miałam założenia, że stworzę jakąś nową eksperymentalną formę łączącą gatunki. Początek Alicyjki to krótkie opowieści, wspomnienia, które snuje Narratorka, przypominając sobie Matkę. Matka jako młoda atrakcyjna dziewczyna, jeszcze niezamężna, jej naturalne wiejskie środowisko, koleżanki, jej bracia, rodzina. Ale te opowieści nie są chronologiczne, przeplatane są fragmentami z jej późniejszego życia, kiedy na przykład już wyszła za mąż. Czytelnik dowiaduje się także, że Matka nie żyje. Tę opowieść snuje Narratorka-córka, która próbuje z jakichś zapamiętanych, usłyszanych lub czasem wyobrażonych zdarzeń zbudować obraz matki, ale też nie ukrywa przed czytelnikiem, że nie ma wiedzy pełnej, że pracuje z pamięcią i że ten obraz Matki jest po pierwsze niepełny, a po drugie mimo wszystko jednostronny. Dlatego dość szybko, choć na początku nieplanowany, pojawia się chór, który ironicznie, a czasem sarkastycznie komentuje poszczególne obrazy. Trochę jakby Narratorka sama sobie mówiła: Eee, to nie tak, a może było inaczej, a w ogóle po co to i tak dalej. No i przyszedł mi do głowy trochę diabelski pomysł, żeby Matka jako Duch sama się pojawiła. Od tego momentu obie moje bohaterki opanowuje żywioł dialogu. Ten dialog, pełen emocji, pretensji, ale i humoru wymusza zmianę formy i języka. Cała sytuacja się niejako automatycznie teatralizuje. (W końcu teatr zrodził się czy raczej rozwinął w dialogu dwóch aktorów). Ale w Alicyjce rzecz jasna nie chodzi o to, że jako teatrolożka z wykształcenia musiałam koniecznie wykorzystać czy nie daj Boże popisać się swoim teatrologicznym backgroundem. Po prostu kiedy spotykają się dwie kobiety tak silnie ze sobą związane jak matka i córka (choć to może dotyczyć też oczywiście innych relacji) – język jest rozsadzany przez emocje. Obie bohaterki, pełne niewypowiedzianego żalu, szukają potwierdzenia swoich racji, inaczej interpretują różne zdarzenia. Dotykają bardzo trudnych tematów, jak miłość, odpowiedzialność, wypadek Matki, despotyczny mąż, samotność ich obu i tak dalej. A do tego rozmawiają nie do końca na tych samych warunkach, bo Duch czasem sobie po prostu znika. Rzeczywiście jakiś klimat odprawiania Dziadów się tu wytwarza, choć to krytycy tak to nazwali, nie ja. Czyli jak to pani powiedziała, dałam się nieść nurtowi wyobraźni!\nA czy zgodziłaby się pani z tym, że konkluzja Alicyjki jest jednak optymistyczna? Narratorce udało się wszak przerwać zaklęty łańcuch toksycznych relacji.\nO, bardzo chętnie się zgodzę! (śmiech). Choć nie ma tam klasycznego happy endu. Ale mówiąc serio – czy Narratorce udało się przerwać ten zaklęty łańcuch toksycznych relacji – to tak naprawdę nie wiemy. Nie ma tego w Alicyjce. Możemy mieć nadzieję, że jej się uda. Narratorka dość odważnie próbuje się zmierzyć z własną przeszłością, czy też raczej z pamięcią, z różnymi kliszami i pojęciami, i odgrywa ten teatr z Duchem, bo to lepsze niż odgrywanie, że wszyscy mieliśmy wspaniałe matki i wszystkie byłyśmy albo jesteśmy wspaniałymi córkami. Albo synami. Niestety nie zawsze tak jest. Z różnych zresztą powodów. Czasami nie ma tu właściwie niczyjej winy. Ale zmierzenie się z tym, wyimaginowana konfrontacja, jakaś droga, którą przechodzi ta nieszczęsna Narratorka z Duchem, który trochę ją wodzi za nos – jest jednak wartością. Duch zresztą ostatecznie wydaje się dość ludzki i zwykły, i Narratorka wcale nie jest już taka pewna swoich sądów i oskarżeń. Rozumie jego punkt widzenia, próbuje się z nim porozumieć, używając różnych języków, strategii, humoru. Optymistyczne w końcu jest to, że Narratorka przecież to wszystko przeżyła, wydaje się, że wiedzie jej się całkiem nieźle, i jeszcze ma odwagę i potrafi o tym opowiedzieć. I żaden Chór ani Głos nie zdoła jej od tego odwieść, choć czasem sama wątpi. Czyż to nie optymistyczne?!\nI na koniec rzecz, która jest, jak myślę, pierwszorzędnej wagi: kim jest tytułowa Alicyjka? Narratorka bowiem zaprzecza, jakoby tak miała na imię.\nTo bardzo dobre pytanie, a odpowiedź wcale nie taka oczywista. Nader często przypisuje się to imię Narratorce, choć ja tak nie napisałam. Przypomnijmy, że to imię pojawia się w scenie salonowej konwersacji, kiedy Duch przebrany za jakąś damę zdaje się nie rozpoznawać w Narratorce własnej córki i nazywa ją moją kuzyneczką Alicyjką. Narratorka jest zdziwiona i już się potem do tego nie wraca. Imię Narratorki też właściwie nigdzie nie pada. W Alicyjce w ogóle sporo jest gry z czytelnikiem, i to już zaczynając od tytułu i okładki, na której widzimy niesamowitą dziewczynkę baletnicę, trochę straszną, trochę niesamowitą. Potem czytelnik dostaje dziesięć opowieści-obrazów i kiedy może wszedł już w te opowieści – zostaje zaskoczony zmianą formy, dostaje sceny teatralne. Na końcu pojawia się też mała dziewczynka w czarnym trykocie, która skacze na skakance. W książce występuje wiele kobiet – jest Babcia K., Marysia Krupińska (bohaterka jednego z obrazów) i kilka innych. To ich historie są tu opowiadane lub wspominane. Alicyjka to też trochę hołd dla wszystkich tych kobiet, które w pewnym sensie, niczym Duch, odzyskują głos. Więc może Alicyjka jest symbolicznym głosem tą, która opowiada historię? Kimś, kto przekracza pewne granice – tabu, języka, a ofiarom nadaje podmiotowość. A pani co o tym myśli?\nMyślę, że to intrygujący element, coś, co nie pasuje do całości, lecz zarazem jako tytuł jest bardzo znaczący. Rzeczywiście imię Alicyjka pojawia się przelotnie w scenie z Duchem-Damą, ale wcześniej jest na to w pewien sposób przygotowany grunt, gdy pod koniec sceny pierwszej Głos, czyli właściwie ona sama, pyta Narratorkę, czy ma na imię Alicja, a ta zaprzecza. Coś podobnego działo się z Alicją w krainie czarów, gdy sama do siebie mówiła, że nie jest Adą, a następnie – i działo się to w tej samej kolejności – Biały Królik nazywał ją Marianną. Ale wtedy Alicja już przestała się go bać, bo udało jej się urosnąć. Może tu jest podobnie?\nTo ciekawy trop. I myślę, że tych odpowiedzi może być więcej, oczywiście jeśli czytelnik zadaje sobie to pytanie kim właściwie jest Alicyjka? Wygląda jednak na to, że gra konwencjami literackimi, oczekiwaniami czytelniczymi, językiem, również tytułem – spodobały się czytelnikom, skoro to oni właściwie – zgodnie z formułą Nagrody Conrada – przyznali mi ją. Wiem, że na Uniwersytecie Łódzkim powstaje rozprawa habilitacyjna o współczesnym micie matki, zdaje się, i Alicyjka – między innymi – jest przedmiotem tej pracy. Ciekawe, czy pojawi się tam jakaś interpretacja tytułu.\nZ Lilianą Hermetz rozmawiała Beata Klimowicz, 05.07.2016.\nLiliana Hermetz – kulturoznawczyni, teatrolożka. Studiowała język, literaturę i cywilizację francuską na Uniwersytecie w Strasburgu. Ukończyła także studia MBA oraz studia podyplomowe Projektowanie kultury (SWPS/Nowy Teatr w Warszawie). Zadebiutowała książką Alicyjka (Nisza, 2014), a w 2015 otrzymała za nią Nagrodę Conrada. W maju 2016 wzięła udział w Europejskim Festiwalu Debiutu Prozatorskiego w Kilonii. Za opowiadanie Adieu! nominowana do nagrody głównej w konkursie na Międzynarodowym Festiwalu Opowiadań we Wrocławiu 2015. (Antologia Obiecaj, Igloo 2015). W tym roku będzie gościem MFO. Współredaktorka książki Hammerklavier. Zmasakrowane Arcydzieło Yasminy Rezy (Nisza 2014). Wkrótce ukaże się jej nowa powieść Costello.\nŁukasza Jarosza pytamy o „Święto żywych”Kilka pytań\nAndrzeja Sosnowskiego pytamy o „Dom ran”Kilka pytań, Kilka pytań


Bejsment - Kreatyna\nSeptember 23, 2021 , 11:58am\nDzisiaj chcę skierować moją krótką opowieść do tych z Państwa, którzy nie myślą o chorobach a o zdrowej kondycji fizycznej i psychicznej.\nZwykle jesienią, po bardziej lub mniej udanych wakacjach, szukamy u siebie dobrego wyglądu i poczucia siły. I to bez względu na wiek. Chcemy widzieć u siebie, stosownie do wieku i możliwości, dobrą sylwetkę, gdzie tkanka mięśniowa przeważa nad ilością warstwy tłuszczowej.\nTen pożądany stan jest wynikiem mądrej diety i rozsądnego trybu życia, pełnego regularnego ruchu.\nŻeby mięśnie szkieletowe, czyli te, które są odpowiedzialne za nasz ruch, były w pełnej formie, muszą mieć sprawny system regeneracji powysiłkowej.\nFilarem tego systemu jest anabolik – KREATYNA.\nJest to aminokwas, który odpowiada za intensywność syntezy białek w mięśniu prążkowanym, czyli za każdorazową odnowę ATP (adenozynotrójfosforanu), który jest nośnikiem energii mięśni szkieletowych. Od niego zależy sprawność tych mięśni.\nKreatyna nie tylko regeneruje masę mięśni po wysiłku, ale też zmniejsza kwasowość w spracowanym mięśniu czyli niweluje bóle powysiłkowe.\nKreatyna jest syntetyzowana w wątrobie i częściowo w nerkach. Jak wiadomo, nasze wątroby zmęczone bardzo toksycznym środowiskiem, w którym przyszło nam żyć, nie zawsze są stuprocentowo sprawne. W tym wypadku możemy je wspomóc przyjmując przed lub po wysiłku fizycznym małą dawkę kreatyny.\nZależnie od wieku i intensywności wysiłku fizycznego, jest to średnio 5g na każde 11 kg wagi ciała. Można ten aminokwas zażywać z wodą, z białkiem, z kwasem alfa-lipoidowym.\nDobrze jest unikać alkoholu, żeby proces odbudowy mięśni przebiegał bez zakłóceń.\nZapraszamy tych z Państwa, którzy chcieliby poprawić stan swoich mięśni kuracją miłą i bezpieczną.\nNasz sklep Natural Herbal Village ma do zaproponowania MONOHYDRATE KREATYNY w proszku, firmy NOW (Sports).\nWięcej informacji dotyczących stosowania kreatyny można uzyskać w naszej zielarni Natural Herbal Village.\nHasło CAŁA NADZIEJA W NATURZE nadal jest aktualne!


Każdy ma taki koniec wakacji na jaki zasłużył ;) – 3. Pannonica Folk Festival zaprasza na przednią zabawę!!! | Centrum Kultury i Sztuki im. Ady Sari\nTrzy dni szalonej zabawy przy najlepszych, bałkańskich rytmach, osiem koncertów zespołów z Polski, Serbii, Węgier, Bułgarii, Czech, Kanady. Do tego kuchnia bałkańska, warsztaty, a przede wszystkim kilka tysięcy fanów najbardziej zakręconego festiwalu w kraju. To czeka na tych, którzy zawitają do festiwalowej wioski.\nŁyk tradycji przełknie każdy zakochany w ckliwych, romskich pieśniach. Tak będzie na koncercie Romengo & Monika Lakatos – nazywanych węgierskim towarem eksportowym, zaś Ravnica z Serbii zabierze nas w klimaty bałkańskiej kafany. To serbski autentyk, przez lata rozwijający styl kafana, a dziś tworzące swoiste fusion, w którym jest miejsce tak na muzykę byłej Jugosławii jak i całkiem współczesne aranżacje z rockową nutą. I na koniec prawdziwa bomba! Ich muzykę określa się jako balkan-klezmer-gypsy-punk & party music mix.Lemon Bucket Orkestra z Kanady to prawdziwie wybuchowa lemoniada. Od Nowego Yorku po Berlin, od Bukaresztu po Barcice wszędzie, gdzie się pojawia uznawany jest za rewolucyjną bombę bez barier i bez granic. To żywioł, którego nic nie jest w stanie powstrzymać. Ich koncertów nie da się zapomnieć.


Szydłowiecka szkoła myślenia pozytywnego | Nasz Szydłowiec - portal informacyjny\nHome/Edukacja/Szydłowiecka szkoła myślenia pozytywnego\n19 marca 2019 r. odbyła się w Warszawie Pierwsza Ogólnopolska Konferencja „Myślę pozytywnie – profilaktyka zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży w Polsce”. Na konferencji na ręce Dyrektora szkoły Krzysztofa Ubysza przekazano statuetkę, a koordynatorka projektu wicedyrektor Marianna Łaska otrzymała miano jednej z najlepszych Koordynatorek Programu w Polsce. W konferencji wzięła udział, również Renata Malmon, nauczyciel w PSP nr 2 .\nSzydłowiecka szkoła od kilku lat współpracuje z Fundacją Instytutu Edukacji Pozytywnej. Wspólnie realizuje wiele projektów m.in. Startup Days For Youth, Akademia Super-bohaterów, EDUSZOK – ośrodek kariery, Superwizja w szkole – wartości w pracy profilaktycznej czy Myślę Pozytywnie – profilaktyka zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.\nProjekt “Myślę pozytywnie” to program kompleksowego wsparcia dzieci i młodzieży, rodziców i nauczycieli w zakresie profilaktyki zdrowia psychicznego oraz upowszechniania wiedzy na jego temat.\nTag listKrzysztof UbyszMarianna ŁaskaPubliczna Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Pawła II\nLicealiści chcą reaktywować Kino „GórnikR...\nTotalizator Sportowy otworzył salon gier na automa...\nApel o rozpropagowanie tematu poszukiwań i identyf...


CZYM JEST MALWARE I JAK SOBIE Z NIM RADZIĆ? - Korzystaj odpowiedzialnie\nStrona główna > Bezpieczeństwo > CZYM JEST MALWARE I JAK SOBIE Z NIM RADZIĆ?\nCZYM JEST MALWARE I JAK SOBIE Z NIM RADZIĆ?\nIstnieje właściwie tak długo, jak komputery. Potrafi zaatakować zarówno prywatne urządzenia, jak i wielkie, korporacyjne sieci. Malware, czyli złośliwe oprogramowanie, wciąż pozostaje istotnym problemem osób korzystających z komputerów.\nNazwa malware jest skrótem od angielskiego malicious software, co oznacza po prostu złośliwe, szkodliwe oprogramowanie. Jego celem jest infiltrowanie i uszkadzanie systemów komputerowych bez wiedzy i pozwolenia ich użytkowników. W zależności od rodzaju (m.in. wirusy, robaki, konie trojańskie, keyloggery) mogą się one replikować, zarażać kolejne urządzenia, wykradać informacje lub niszczyć dane.\nOd lat są groźnym narzędziem w rękach cyberprzestępców, atakując urządzenia prywatne i sieci biznesowe. Tylko w 2016 roku napisano aż 6,8 mln nowych programów tego typu, o blisko 33 proc. więcej niż w poprzednim roku (badania AV-Test).\nZłośliwe oprogramowanie może atakować nasze urządzenia w bardzo sprytny sposób, o czym niedawno przekonały się osoby korzystające z popularnego systemu optymalizującego pracę komputera i oczyszczającego go z niepotrzebnych plików. Został on zaatakowany przez niebezpieczny program, a zainfekowaną wersję aplikacji pobrało ponad 700 tysięcy użytkowników. Cyberprzestępcy mogli wykraść z ich komputerów wiele istotnych danych, zainstalować dodatkowy kod, a nawet przejąć kontrolę nad urządzeniem. Po wykryciu wirusa twórcy programu szybko wyeliminowali zarażoną wersję, a do użytkowników, którzy ściągnęli zainfekowany plik, wysłane zostały aktualizacje.\nJak radzić sobie z malware?\nTen przypadek pokazuje, że malware to wyjątkowo przebiegły przeciwnik. Istnieją jednak sposoby na ograniczenie tego zagrożenia. Najpopularniejsze przeglądarki internetowe (Firefox, Chrome, Safari, Opera czy Internet Explorer) są w filtry zabezpieczające przed podejrzanymi witrynami. Gdy strona zostaje rozpoznana jako zainfekowana, dostęp do niej zostaje zablokowany, a użytkownik dostaje komunikat o zagrożeniu. Stosowną informację otrzymuje też administrator strony. Ochronę przed malware wzmacniają też specjalne dodatki do przeglądarek.\nA co, jeśli już nasz komputer zostanie zaatakowany? Wskazywać może na to spowolnienie pracy sprzętu, częste zawieszanie się systemu, wyskakujące okienka i większa niż zwykle ilość spamu. Żeby sprawdzić, czy komputer jest zainfekowany, trzeba go przeskanować programem antywirusowym (anty-malware), który wykryje zagrożenie i usunie je z komputera.\nJak w każdym przypadku cyfrowych zagrożeń, obok oprogramowania antywirusowego i filtrów w przeglądarkach, musimy pamiętać, by zawsze zachować jak największą ostrożność. Zwłaszcza w przypadku otwierania załączników z niezaufanych źródeł i niespodziewanych wiadomości.\nJAK CHRONIĆ DZIECKO PRZED SZKODLIWYMI TREŚCIAMI W INTERNECIE?ZNAKI EKOLOGICZNE NA PRODUKTACH – O CZYM NAS INFORMUJĄ?


Tag: Coin - CryptoJanusz.pl\nBTC 29 330 USD -2.17659982%\nETH 1 970,03 USD -2.05409171%\nUSDT 0,9989 USD -0.01642254%\nUSDC 1 USD 0.02442528%\nBNB 304,67 USD -0.72291669%\nXRP 0,411669 USD -4.09321883%\nBUSD 0,999125 USD -0.01097499%\nADA 0,525731 USD 0.09432597%\nSOL 49,98 USD -2.41313597%\nDOGE 0,084225 USD -1.92910199%\nDOT 9,75 USD -0.26703333%\nWBTC 29 286 USD -2.29214692%\nTag - Coin\nCo to jest Golem (GNT) ? | Opis, Prognozy 2021, Kurs Golem\nautor kryptoPAN 18-10-2018 link\nGolem Network to jeden z najciekawszych projektów blockchain na rynku. Twórcy opisują go jako Airbnb dla komputerów, czyli nowej metody współdzielenia mocy obliczeniowej, tzw. Cloud Computing. Poznaj opinie na temat tej kryptowaluty, aktualny kurs Golem oraz prognozy na najbliższe lata.\nCo to jest SiaCoin? Opis, Cena, Kurs Sia, Prognozy 2021\nautor kryptoPAN 09-10-2018 link\nSiacoin to zdecentralizowana platforma, która pozwala na przechowywanie danych w zdecentralizowanej sieci typu blockchain. Do sieci może dołączyć każdy kto wyraziłby zgodę na współdzielenie swojej powierzchni dyskowej, w zamian otrzymałby tokeny SC. Kurs Siacoin zależy w głównej mierze od ruchów ceny Bitcoina. Poznaj prognozy na najbliższe lata.\nSmart city 3.0 w Polsce? Kandydaci z miast Torunia i Lublina mają plan na Inteligentne Miasto.\nautor kryptoPAN 27-09-2018 link\nCo to jest DogeCoin? Kurs Dogecoin, Prognozy, Gdzie kupić?\nautor kryptoPAN 23-09-2018 link\nDogecoin powstał 8 grudnia 2013 r. Z inicjatywy Jacksona Palmera i Billy'ego Markusa. Chcieli oni stworzyć kryptowalutę, która nie była by kojarzona ze skandalem Silkroad powiązanym z Bitcoinem. Dowiedz się gdzie kupić Dogecoiny, jakie są prognozy dla tej kryptowaluty oraz poznaj aktualny kurs Dogecoin.\nCo to jest Dash? Opis, Prognozy 2021, Kurs Dash\nautor kryptoPAN 25-08-2018 link\nOpis jednej z najpopularniejszych alternatyw dla Bitcoina. Dash to jedna z najszybszych Kryptowalut. Poznaj opinie na temat Dash, jaki jest jej aktualny kurs oraz jaka jest prognozowana cena na koniec roku 2021.


Dzisiaj chyba wypada mi się z Wami na nowo przywitać tak długa przerwa w pisaniu za mną. Zatem dzień dobry, dobry wieczór, cześć! Sporo się zmieniło od ostatniego wpisu, sporo emocji przybrało na sile i wiele decyzji za mną, za nami. Po pierwsze zmiana miejsca, w którym żyjemy z miasta (niewielkiego, ale miasta) […]\n#mojesądeckie Platforma Widokowa w Woli Kroguleckiej\n16 października 2017 1 komentarz\nDzisiaj więcej zdjęć niż słów. Ciekawe i urocze miejsce na Sądecczyźnie, położone zaledwie kilka kilometrów od Starego Sącza w kierunku Piwnicznej-Zdroju. Platforma Widokowa w Woli Kroguleckiej tzw. “ślimak”. Idealna na popołudniowy spacer, obejrzenie pięknego zachodu słońca czy zaczerpnięcie oddechu pełną piersią i prosty zachwyt. Miejsce bez zbędnych fajerwerków i bajerów, ale te są […]\n4. Targi Książki Kulinarnej. Jak pisali sami organizatorzy, to święto dla miłośników jedzenia, czytania o nim, oglądania go i wszystkiego, co z nim związane. Tak też było — książki, kwiaty, warsztaty, ludzie, design, ceramika i piękne miejsce — Zamek Ujazdowski. 23 lipca zupełnie spontanicznie wsiadłyśmy w pociąg. We trzy. Warszawa, Mama i dwie […]


Unijne fundusze na śląskie dziedzictwo\nprzez Bartosz Klimas - 11 lipca 2017\nGaleria Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Czeladzi jest coraz ważniejszym punktem na trasie Szlaku Zabytków Techniki\nW konkursie na renowację obiektów dziedzictwa kulturowego do podziału jest niemal 200 milionów złotych. Wsparcie pochodzi z funduszy UE.\nA dokładniej: z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014–2020.\nBeneficjenci zostaną wybrani spośród 67 wniosków złożonych przez samorządy, stowarzyszenia, instytucje kultury, organizacje pozarządowe, podmioty państwowe lub samorządowe.\nZgodnie z regulaminem propozycje dotyczą prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych w obiektach wpisanych do rejestru zabytków prowadzonego przez śląskiego wojewódzkiego konserwatora zabytków oraz należących do Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Dopuszczano projekty o całkowitej wartości do 5 milionów euro – wsparcie dla wybranych sięgnie od 85 do nawet 95 procent kosztów.\nPomoc dla zagrożonych\nWśród propozycji znalazły się m.in.: modernizacja i renowacja zabytkowego budynku dworca kolejowego w Rudzie Śląskiej (tytuł wniosku „Stacja Biblioteka” wskazuje, że kolej na literaturę), modernizacja i renowacja zabytkowego budynku kolonii robotniczej Ficinus (także w Rudzie Śląskiej), modernizacja budynków nadszybia i maszynowni szybu Kościuszko na terenie Zabytkowej Kopalni Ignacy w Rybniku (z przeznaczeniem na cele kulturalne). Jest również modernizacja Muzeum Drukarstwa w Cieszynie, zagospodarowanie terenu zabytkowej huty szkła w Złatnej, inwestycja w zabytkową stację kolejki wąskotorowej w Rudach, wreszcie utrwalenie zabytkowej substancji budynków elektrociepłowni Szombierki w Bytomiu.\nLista zgłoszeń została zamknięta, jednak jak informuje „Rz” Witold Trólka z biura prasowego marszałka województwa śląskiego, ostateczne wyniki będą znane dopiero po zakończeniu oceny formalnej i merytorycznej, co przewidywane jest na styczeń przyszłego roku.\n– Z punktu widzenia Szlaku Zabytków Techniki Województwa Śląskiego ważne jest to, że wnioski przygotowały EC Szombierki i kolonia Ficinus – mówi „Rz” Adam Hajduga, kierownik Referatu Promocji Dziedzictwa Industrialnego w urzędzie marszałkowskim. – Oba te miejsca mają kategorię „obiekt w zagrożeniu”, co oznacza, że nie spełniają wszystkich kryteriów wymaganych przez regulamin szlaku.\nZdaniem Adama Hajdugi szczególnie ważny jest też wniosek dotyczący zabezpieczenia i modernizacji zabytkowej sztolni Fryderyk w Tarnowskich Górach. W minioną niedzielę podziemia, których częścią jest sztolnia („kopalnie ołowiu, srebra, cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi”) zostały bowiem wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO – jako 15. obiekt z Polski.\n– To oznacza, że sprawa nabiera zupełnie innej wagi, bo teraz państwo jest zobowiązane dbać o te obiekty.\nRatunek dla zdegradowanych\nŚląskie obiekty poprzemysłowe mają szanse na nowe życie także dzięki unijnemu programowi rewitalizacji obszarów zdegradowanych (również z pieniędzy śląskiego regionalnego programu operacyjnego). W najświeższym naborze wniosków o dofinansowanie – budżet 132,6 mln zł – wzięło udział 30 właścicieli z centralnego subregionu województwa.\nWśród propozycji znalazły się rewitalizacje wież ciśnień w Zabrzu i Rudzie Śląskiej, adaptacja budynków historycznej fabryki porcelany w Katowicach, odnowienie lampowni byłej kopalni Mysłowice, przebudowa słodowni na terenie browaru Mokrskich w katowickiej dzielnicy Szopienice, rewitalizacja XIX-wiecznego dworca w Katowicach czy ratunek dla dawnej kopalni Rozbark w Bytomiu.\nNiektórzy właściciele (jak to jest w przypadku katowickiego dworca) mają typowo komercyjne plany, jednak w innych budynkach być może znajdą się ekspozycje zgodne z ich dawnym charakterem.\n– Wiem, jakie są plany w stosunku do wieży ciśnień w Zabrzu, jeśli udałoby się je zrealizować, to właściciel – Muzeum Górnictwa Węglowego, już teraz jeden z czołowych podmiotów Szlaku Zabytków Techniki – bardzo wzmocniłby swoją ofertę. Ta wieża to unikat – mówi Adam Hajduga, dodając, że inny obiekt, który mógłby w przyszłości dołączyć do szlaku, jest kopalnia Rozbark (część jej budynków została już odnowiona).\n– Po 1989 roku w Bytomiu zamknięto siedem kopalni i dwie huty, więc każde działanie, które mogłoby przywrócić pamięć o tym, co się działo w tym mieście, jest bardzo ważne – podkreśla szef Referatu Promocji Dziedzictwa Industrialnego, dodając jednak, że to wciąż jego subiektywna ocena. – Mogę sobie na nią pozwolić, bo nie uczestniczę w procesie oceny wniosków. To pozostaje w rękach ekspertów.\nCzęść wniosków dotyczy rewitalizacji obiektów niezwiązanych bezpośrednio z przemysłem – centrów miast i gmin (Sosnowiec, Chorzów, Mikołów), podwórek i skwerów (Ruda Śląska) lub zabudowań dworskich (kompleks pałacowo-parkowy Donnersmarcków oraz pałac Rheinbabenów w Siemianowicach Śląskich).\nNabór wniosków w tym programie już się zakończył, trwa jednak kilka podobnych konkursów – w tym przeznaczony dla chętnych z zachodniego subregionu województwa śląskiego. Termin upływa 30 sierpnia, do wzięcia jest ponad 36 mln złotych.\nPieniądze z KPO to fundusze unijne i czuwać będzie nad nimi Komisja Europejska. Mimo ...\nAnna Cieślak-Wróblewska - 18 maja 2021


Hotele — Colombara | Hotels.com\nHotele w mieście Colombara\nWyszukaj hotele w mieście Colombara\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Colombara\nNajlepsze hotele w mieście Colombara\nColombara — ogólne informacje\nColombara to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Colombara — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Colombara. Colombara to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Colombara — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Colombara?\nColombara — ceny noclegów zaczynają się od 138 PLN. Skorzystaj z jednej z 897 ofert i uzyskaj rabat aż do 25%.\nColombara — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 43 — noclegi 3-gwiazdkowe od 158 PLN za noc\nColombara — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Colombara?\n• Perugia (PEG-Sant Egidio), 50 km od centrum miasta Colombara\nColombara – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Colombara:\n• Zamek Frontone (0,9 km od centrum miasta)\n• Furlo Pass (13,3 km od centrum miasta)\n• Kościół św. Franciszka (6,3 km od centrum miasta)\n• Wieża Rocca (6,5 km od centrum miasta)\nColombara — atrakcje w okolicy:\n• Kolejka linowa Monte Catria (4,5 km od centrum miasta)\n• Klasztor Fonte Avellana (5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Colombara?


marysia-k: Nasze życie to nić.\nNasze życie to nić.\n'Bardzo blisko, by zacząć wojnę\nWszystko co powiem, ty zawsze powiesz więcej"\nDlaczego my tak naprawdę walczymy? Czego się boimy? Dlaczego konkurujemy? Dlaczego zabijamy? Dlaczego ranimy? Spróbujcie sobie odpowiedzieć na te pytania. Ja nie potrafię... Cały czas mnie dręczą te pytania. XXI wiek to wiek zła. A czym jest to zło? Ludzie są złem. Ich zachowanie, poszanowanie, wrogość. Już nie raz Wam wspominałam o błędzie człowieka, który zaważy na naszym całym życiu. Nasze życie wisi na cieniutkiej nici, która przez jedno szarpnięcie może się zerwać. W walkach tego wieku nikt nie wygrywa, tylko wszyscy cierpią. Chcemy sobie tylko dogryźć. Są przypadki zdobycia zwycięstwa, nikt, nikt nieliczny, kilka osób. Poddać się. Poddanie się to wygrana. Aby zapobiec przed nieszczęściem mój słonik zawsze rusza na ratunek. Jest to pierścionek, który często mi towarzyszy.\nCo powiecie na połączenie swetra ze spódniczką? Wpadłam na taki pomysł i z chęcią chciałam stworzyć sportową stylizacją. Po raz kolejny połączyłam dwa wzory. W tym przypadku są to paski i kwiatki. Sweter, spódniczka, brązowy pasek, torebka i ukochane trampeczki na które sezon się już definitywnie skończył. Aby rozweselić całą stylizację dodałam neonową różową bransoletkę i obok niej bardziej stonowaną w brązowo-beżowych odcieniach. Pierścionek od zielonegokota był obowiązkowy. Obowiązkowy szczęśliwy słonik. Aby nie stracić sylwetki i nie być typowym, niemodnym workiem nie zabrakło paska, w który wsadzona jest część swetra, podkreśla to sylwetkę.\nsweter- House / spódniczka- Camaieu / buty- Boot Square / pierścionek słoń- zielonykot.pl / bransoletki, pierścionek z bursztynkiem, kolczyki- no name / okulary- Accesorize / pasek- Butik / top- H&M / torebka- Reserved\nohoh ale sobie walnęłaś rudawo/czerwony kolorek. xD\nMaryŚś 25 października 2012 18:31\nMiałam taki przez kilka tygodni :D. Teraz już nie :D.\n:D Jak tak długo to chyba miałaś tonerem robione co? :D\nMaryŚś 26 października 2012 17:10\nFarba, tylko krócej przetrzymana :D. Później robiłam fioletem,który odbarwia czerwony i farbowałam na moją 3 i podcinałam końcówki :D.\nW grudniu robię coś ciekawszego z włosami :D.\nDanica 25 października 2012 18:08\nKaro 25 października 2012 18:17\nwidze, ze twoje włosy zrobiły sie lekko czerwone :) super :)!!\nMaryŚś 25 października 2012 18:41\nTo farba, ale już są normalne :D.\nasiaa-asia-blog.blogspot.com 25 października 2012 18:17\nMonika Kita 25 października 2012 18:21\nCammy 25 października 2012 18:25\nZimnaHerbatka 25 października 2012 18:29\nFantastyczna fryzura i sweterek ; >\nNatalaiaSrebro 25 października 2012 18:48\nfajnie wyglądasz:) zrobiłaś coś z włosami? coś różowego?:D cy mi się w oczach kolory zmieniają?:D\nMaryŚś 25 października 2012 19:15\nMiałam przez kilka tygodni zafarbowane końcówki, ale przy następnym farbowaniu powróciłam do normalnego :D. Miały wyjść czerwone, niestety jestem świadoma, że lekko różowe na innym kolorze ;p ;p.\nIn blue jeans 25 października 2012 18:49\nJestem zdecydowanie za połączeniem sweterka i spódnicy. Podobają mi się takie zestawienia, dlatego Twój strój również przykuł moją uwagę. :) Fajny ten Twój słonik!\nMaja 25 października 2012 19:41\nStrrasznie podoba mi sie Twoj naturalny kolor wlosow, sama od jakiegos roku wracam do swojego naturalnego ale jest bardzo podobny do farby i nie ma zbytniej roznicy :) Fajny zestaw!\nBaniuchaa 25 października 2012 19:51\nBardzo mi się podoba ten paseczek. Pasuje idealnie!\nNATALiJA WANTS YOU! ♥ 25 października 2012 20:07\nIsabel Drafts 25 października 2012 20:52\nby ola 25 października 2012 21:07\nIván 25 października 2012 21:23\nStylizacja super, ale ja chciałam dzisiaj o czymś innym... Nie chcę żeby to zabrzmiało chamsko, bo wiem, że zdarzają się dzieci, które są nad wiek rozwinięte emocjonalnie, ale wybacz, kiedy widzę jak jakaś 13 czy 14-latka bierze się za rozkminianie sensu życia w XXI wieku, to mi się po prostu coś w środku przewraca. Prawda jest taka, że darzysz czytelnika jakimiś wzniosłymi frazesami o których tak naprawdę nie masz zielonego pojęcia... Świat nie jest albo zły albo dobry, tak samo, jak nic nie jest abo białe albo czarne... Jak można twierdzić, że ludzie są złem? Czy Twoi rodzice są źli? Znajomi, bliscy, Ty sama? Sorry, ale jeżeli nie ma się nic wartościowego do podzielenia się z ludźmi, to czasami lepiej zamilczeć.\nMaryŚś 26 października 2012 17:32\n13 czy 14-latka czasem ma więcej przeżyć niż 30 latka. Poza tym jest coś takiego jak PEŁNOLETNOŚĆ i DOROSŁOŚĆ. Dwa inne znaczenia :D. Można być dorosłym nawet w wieku 14 lat, a niekoniecznie pełnoletnim, nawet 40-letni człowiek może NIE być dorosły. Dorosły to ktoś, kto zauważa otoczenie, nie tylko samego siebie, który dba o wszystko. Ja tutaj piszę swoje przemyślenia i uważam, że blog stał się ciekawszy, jak wprowadziłam coś takiego, omijając szeroko nudę. Każdy swoje spostrzeżenia może mieć inne. Chodzi mi głównie o wrogość ludzi. Jedna osoba próbuje przeszkodzić drugiej, jak i odwrotnie. Nie zauważasz tego? Można to spostrzec nawet w przedszkolu. Jestem wrażliwą osobą, pomagam narkomanom, alkoholikom, wiem jakie jest ich życie, znam ich spostrzeżenia.\nModny Adres 25 października 2012 23:31\nUwielbiam czarno-białe pasiaki:) Śliczny!\nPS i gratuluję 100000 wejść, sama się trochę przyczyniłam:)\nAnonimowy 26 października 2012 08:50\nbardzo fajne połączenie, świetny sweterek! ja niestety też nie potrafię odpowiedzieć na pytana XXI wieku, co raz więcej mnie w dzisiejszych czasach zaskakuje i to niestety negatywne, A.\nbree 26 października 2012 10:19\na nóżki masz takie tyci, tyci jak paluszek :)\nM.Ortycja 26 października 2012 12:18\nspoko sweter, lubię takie paski ;)\nMidinetka 26 października 2012 12:26\nLilianka 26 października 2012 12:50\nfamfaramfam 26 października 2012 13:25\nlubię takie połączenia, podoba mi się ten zestaw. Końcówki za to mi się nie podobają, wolę Twoje naturalne włoski, mają ładny kolor ;)\nXxxLoveIsBeautyxxX 26 października 2012 13:32\nKatrin 26 października 2012 14:24\npiękne zdjęcia, slicznie wygladasz! i fajne tlo :)\nmespeel 26 października 2012 19:59\njeśli chodzi o zdjęcia - ustawiam taką samą szerokość (u mnie to 800) i później wybieram 'oryginalny rozmiar' zdjęć :)\nYouneversayno. 26 października 2012 20:50\nTo zdjęcia z lustrzanki?\nTakie połączenie dla mnie fajne :))\nMaryŚś 27 października 2012 17:44\nTak, to zdjęcia z lustrzanki.\nkudels 27 października 2012 09:17\nurocza jesteś i strasznie mi się podoba Twoja stylizacja jak i różowe końcówki :)\nnataliannan 27 października 2012 11:59\nładnie wszystko połączyłąś :)\nMadame Ache. 27 października 2012 12:04\nWspaniała stylizacja! A Ty wyglądasz wspaniale <3\nPozdrawiam :) + obserwuje <3\nchance 27 października 2012 21:40\nMrsMargaret 28 października 2012 08:57\nDRAWINGGpin 28 października 2012 09:35\nWydaje mi sie, ze dawno temu juz Ci pisalam, ze nie potrafisz czytac ze zrozumieniem i jak widac to sie nadal nie zmienilo... Oczywiscie, ze wiem czym sie rozni dojrzalosc od doroslosci i nadal bd sie trzymala swojej wersji, chociaz bardzo mnie smieszy kiedy cos co juz dawno zostalo powiedziane Ty postanowilas wytlumaczyc raz jeszcze. A teraz do sedna... Naprawde fajnie, ze pomagasz ludziom z problemami i milo, ze zawarlas tez ich spostrzezenia i Twoje wytluaczenie tez ma sens tylko, ja sie pytam, dlaczego to wszystko, co mi napisalas nie jest zawarte tam u gory, w notce?\nMaryŚś 29 października 2012 16:37\nNie przypominam sobie :D. Jeśli chodzi do kwestie polskiego nie mam sobie nic do zarzucenia :D. Ja tego nie powiedziałam po raz kolejny, ja omawiam słowa mądrych ludzi, tych, którzy mnie o tym uświadomili już trochę czasu temu :D. Co to Twojego pytania... Może masz rację :D.\nkawiarka18 28 października 2012 21:46\nOlucha 29 października 2012 10:18\nBardzo ładne, estetyczne połączenie! :)\nElfena 30 października 2012 12:06\nuwielbiam takie stylizacje '' na luzie''!\nczarna06i 30 października 2012 19:41\nświetna stylizacja:) sweterek rewelacyjny<3 tak samo jak włosy!!<3\nMeegi 31 października 2012 19:49\nPaski to moja wielka miłość. Tym bardziej jeśli to sweterek. :)\nAmadellaa 1 listopada 2012 11:02\njezu, chyba mój jeden z najulubieńszych blogów <3\nKaja 2 listopada 2012 14:44\nwow , bardo fajny blog :) i świetny outfit :D\nEwuszka 3 listopada 2012 15:19\njak na 14 lat wyglądasz całkiem poważnie :-)


Cuda wianki i Ruchańce z fjutem ponownie na plaży w Byslawiu – Biblioteka – Centrum Kultury i Promocji Gminy Lubiewo\nJuż 15 sierpnia zapraszamy na kolejne wydarzenie na PLAŻY! W czwartek od godz. 15:00 na plaży nad Jeziorem Bysławskim ponownie odbędą się „Cuda wianki oraz „Ruchańce z fjutem”. Wydarzenie współorganizowane jest przez Małgorzatę i Grzegorza Oparków, którzy wygrali konkurs na inicjatywy lokalne.\nPani Małgorzata Oparka prowadzi Gospodarstwo Opiekuńcze w Lubiewicach. W ramach konkursu na inicjatywy lokalne, ogłoszonego przez naszą instytucję w styczniu br. pozyskała 2500,00 zł na realizację wydarzenia pod nazwą „Ruchańce z fjutem”. To dzięki jej inicjatywie będziemy mogli uczestniczyć w warsztatach wyrabiania i smażenia ruchańców. Na zakończenie czeka nas wspólna degustacja ruchańców z regionalnym fjutem, czyli sokiem z buraka cukrowego o konsystencji syropu. Seniorzy pełnić będą rolę animatorów.\nPani Małgorzata Oparka jest lokalną działaczką. Specjalizuje się w warsztatach mydlarskich, a rękodzieło jest jej wieloletnią pasją. Najczęściej pracuje z seniorami. Pragnie stwarzać im możliwość aktywnego spędzania czasu. Niedawno założyła fundację „CudaWianki”, której celem jest wspieranie seniorów.\nPan Grzegorz Oparka prowadzi Warsztatownię Matyldowej Zagrody, również w Lubiewicach. W ramach tego samego konkursu na inicjatywy lokalne pozyskał również 2500,00 zł na realizację wydarzenia pod nazwą „Cuda wianki”. Dzięki tej inicjatywie dzieci będa miały możliwość uczestniczenia w warsztatach mydlarskich, a także będziemy mieli okazję poznać techniki wicia wianków. Zgodnie z sobótkową tradycją wypuścimy je na wodę. Do wspólnego wicia wianków organizatorzy szczególnie zapraszają seniorów wraz z wnukami.\nKategorie:\tAktualności, Centrum Kultury i Promocji Gminy Lubiewo, Projekty\t/ przez Izabela Kotlęga 5 sierpnia 2019


Jak samemu polakierować parkiet? - Podłogi - Wykończenie wnętrz - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Dom > Budowa i remont > Wykończenie wnętrz > Podłogi > Jak samemu polakierować parkiet?\nMalowanie parkietu lakierem, wbrew pozorom, nie należy do czynności skomplikowanych. Należy trzymać się zaledwie kilku wskazówek, by efekt był pożądany.\nParkiet można polakierować lakierem jednoskładnikowym, czyli takim, który jest gotowy do użycia.\nJeśli w planie jest przemalowanie parkietu na inny kolor należy zrobić to na surowej powierzchni drewna jeszcze przed pomalowaniem parkietu lakierem. Aby przekonać się, że odcień został odpowiednio dobrany, warto sprawdzić odcień nie na całej powierzchni parkietu, ale na jednej desce, a następnie odczekać czas, który jest zalecany przez producenta na opakowaniu. Po upewnieniu się , że dany odcień parkietu jest właściwy oraz po jego wyschnięciu, można przejść do dokładnego nakładania pierwszej warstwy lakieru. Do nakładania lakieru a parkiet doskonale posłuży płaski pędzel.\nZobacz także: Kiedy rozpocząć układanie podłogi w nowym domu?\nLakierowanie parkietu powinno zaczynać się od okna w stronę drzwi, zgodnie z kierunkiem słojów. Polakierowany parkiet powinien dobrze wyschnąć, na co potrzebne jest kilka godzin. Po jego wyschnięciu powierzchnię parkietu powinno się starannie wygładzić drobnoziarnistym papierem ściernym, a przed położeniem kolejnej warstwy lakieru, parkiet dokładnie odkurzyć. Po wyschnięciu drugiej warstwy lakieru, parkiet należy pozostawić do wyschnięcia. W pomieszczeniach o zwiększonym natężeniu ruchu, takich jak hall, pokój dzienny, kuchnia, zalecane jest położenie na parkiet trzeciej warstwy lakieru. Przed postawieniem mebli na polakierowany parkiet, należy odczekać co najmniej jedną dobę. Jest to czas, który pozwoli na całkowite wyschnięcie polakierowanego parkietu. Przesuwanie mebli po polakierowanym parkiecie najbezpieczniej jest rozpocząć dopiero po kilku dniach, przy czym warto pamiętać, że każdy lakier może schnąć w różnym czasie. Takie wskazówki można odnaleźć na opakowaniu.\nMalowanie parkietu lakierem powinno odbywać się w gumowych rękawicach oraz przy szeroko otwartych oknach.\nParkiety zjedzone zębem czasu bywają czyszczone środkami żrącymi a parkiety nowe, pokryte kurzem, pyłem gipsowym lub cementowym mają odczyn alkaliczny. Do takich parkietów zaleca się zastosowanie preparatu, który zneutralizuje powierzchnię parkietu, co umożliwi prawidłową przyczepność lakieru.\nZobacz także: Co trzeba wiedzieć o panelach?\nW celu uzyskania optymalnej wydajności lakieru oraz czasu schnięcia lakieru, lakier powinno się nakładać w temperaturze 12–25°C.\nmateriały wykończeniowe, podłogi, podłogi drewniane\nMalowanie parkietu lakierem, wbrew pozorom, nie należy do czynności skomplikowanych. Fot. Fotolia


Wozinski: Rothbard i Hayek, czyli tomizm i pozytywizm\nWozinski: Rothbard i Hayek: rynek widziany oczami scholastyka i pozytywisty\n23 września 2009 Biografie komentarze: 1\nObydwaj byli uczniami Ludwiga von Misesa. Światu znany jest dziś jednak tylko Hayek. A szkoda, bo poglądy wolnorynkowe utożsamiane są dziś niemal całkowicie z jego wizją nauki i społeczeństwa. Rehabilitujący scholastykę Murray Rothbard pozostaje osobą niemodną i niemal zupełnie nieznaną.\nMurray Rothbard to potomek żydowskich emigrantów z Polski, który niemal całe życie spędził w Nowym Jorku. Hayek zaś wyemigrował do USA tuż po zajęciu Austrii przez Hitlera. Z tego samego powodu wyjechał do Stanów w czasie wojny wybitny austriacki ekonomista Ludwig von Mises. Już przed wojną prowadził we Wiedniu swoje własne seminarium, na którym rozwijał teorię ekonomiczną w duchu swoich poprzedników: Carla Mengera oraz Eugena von Böhm-Bawerka. Na te zajęcia uczęszczał także młody Hayek, od wczesnych lat zafascynowany fizyką oraz teoriami Ernsta Macha. Mises zaś, w przeciwieństwie do panujących wówczas trendów (w tamtych latach zaznacza się już wpływ skrajnego pozytywizmu Koła Wiedeńskiego), nauczał ekonomii w duchu arystotelesowskiego modelu nauk. Model ten opierał się na zasadzie dedukcji teorii ekonomicznej z kilku podstawowych przesłanek. Dedukcji nie należy tu rozumieć jako systemu logicznego, bo ten odnosi się jedynie do pewnych praw rządzących myśleniem, natomiast Mises nauczał, że idealizm matematyki i logiki można przełamać teorią ludzkiego działania. Twierdzenia ekonomii nie mają więc statusu pustych treściowo tautologii, ale posiadają realną treść, gwarantowaną przez fakt ludzkiego działania, zakotwiczonego w rzeczywistości zewnętrznej wobec poznającego podmiotu. Pierwszym więc i niezaprzeczalnym dla ekonomii Misesa punktem wyjścia dla ekonomii jest ludzkie działanie, któremu nie sposób zaprzeczyć, bo sama próba zaprzeczenia mu stanowi także działanie. Z tak opracowanej podstawy dla ekonomii Mises wyprowadzał cały ciąg koniecznych i niepodważalnych twierdzeń.\nFryderyk von Hayek, uczestnik seminarium Misesa, miał jednak odmienne zapatrywania metodologiczne. Jego przyjaźń z Karlem Popperem sprawiła, że zamiast teorii działania (prakseologii), zaakceptował metodę falsyfikacjonistyczną. Tutaj, jak wiemy, żadne stwierdzenie nie może mieć pewnego statusu (poza samym postulatem falsyfikacjonizmu), bo doświadczenie może je i tak obalić. W odróżnieniu więc od apriorycznego, jak to określał korzystający z kantowskiej terminologii Mises, systemu zbudowanego przede wszystkim przez Mengera, Hayek przyjął metodę całkowicie aposterioryczną. Jedną z jego głównych sfer zainteresowania była teoria poznania w duchu Hume’a. Hołdując stanowisku materialistycznemu, tworzył opisy ludzkiego poznania w duchu oświeceniowych filozofów. Człowiek był w nich jedynie biernym odbiorcą materialnych impulsów rzeczywistości. W stylu całkowicie Machowskim Hayek odrzucał istnienie sfery duchowej: „Teorie dualistyczne są produktem nawyku, który człowiek nabył w wyniku pierwszych obserwacji natury, zakładając, że każdy przypadek zaobserwowanego swoistego i wyraźnego procesu musi być spowodowany obecnością odpowiadającej mu swoistej i wyraźnej istoty” .\nGdy w 1974 roku przyznano mu Nagrodę Nobla jako przedstawicielowi szkoły austriackiej, wielu znawców tematu nie kryło zażenowania. Zaledwie rok po śmierci największego ekonomisty austriackiego Misesa, tą szanowaną powszechnie na świecie nagrodą uhonorowano naukowca, który w wielu punktach znacznie odszedł od założeń swojej szkoły. Niewątpliwie dorobek Misesa w teorii pieniądza czy cyklu koniunkturalnego przewyższał prace Hayeka pod każdym względem.\nGdy po wojnie Mises odtworzył swoje seminarium w Nowym Jorku, jednym z jego najaktywniejszych członków stał się bardzo szybko Murray N. Rothbard. Dostawszy od pewnego wydawcy zlecenie napisania przystępnego wprowadzenia do magnum opus Misesa Ludzkiego działania, Rothbard napisał wspaniałe dzieło Ekonomia wolnego rynku. Zamiast jedynie komentować, rozwinął teorię ekonomiczną w zupełnie nowym kierunku. Od tamtego czasu napisał kilkanaście książek oraz setki artykułów. Stał się najważniejszym w historii libertarianinem oraz najwybitniejszym żyjącym przedstawicielem austriackiej szkoły ekonomii.\nW przeciwieństwie do mainstreamowego Hayeka, Rothbard przyjął stanowisko bardzo tradycyjne. Jak sam mówił o sobie: „Moje poglądy epistemologiczne opierają się raczej na Arystotelesie i Św. Tomaszu niż na Kancie”. Za podstawowe założenie ekonomii austriackiej uważał twierdzenie o świecie, które ma umocowanie w całej antropologicznej wizji tomizmu-arystotelizmu. W wersji scholastycznej poznanie ludzkie stanowi kompleksową całość złożoną z danych zmysłowych oraz z pracy intelektu. Oświeceniowy spór o genezę ludzkiego poznania był więc w tej perspektywie wynikiem zatracenia średniowiecznej, tomistycznej koncepcji człowieka i poznania. Zamiast więc opierać swoją naukę na założeniach współcześnie modnego falsyfikacjonizmu czy hermeneutyki, Rothbard opowiedział się za modelem nauk dedukcyjnych, zarysowanym po raz pierwszy w Analitykach wtórych Arystotelesa.\nTakie poglądy były i są bardzo niepopularne. W świetle współczesnej historiografii arystotelizm-tomizm stanowi przecież ułomne filozoficznie narzędzie dla nauk szczegółowych. Dopiero nowożytne koncepcje Kanta, Comte’a czy Hume’a miały przynieść sukces nauce. Rothbard świadomie kontestuje taką wizję historii. W swoim ogromnym An Austrian Perspective on History of Economic Thought przedstawia ekonomię jako wytwór w przeważającej mierze średniowiecznej scholastyki. Filary myśli austriackiej powstawały w umysłach hiszpańskich tomistów z uniwersytetów w Salamance i Alkali oraz jeszcze wcześniej w twórczości św. Bernardyna ze Sieny czy św. Antonina z Florencji. Śledząc losy metody austriackiej Rothbard wskazuje, że rozwijali ją przeważnie myśliciele tworzący w duchu scholastyki. Natomiast zwolennicy nowego modelu nauk hołdowali postawom sprzecznym z wolnym rynkiem.\nMyśl Hayeka stanowi także przedłużenie Hume’owskiej wizji człowieka jako złożenia emocji i sprzecznych ze sobą uczuć. Tak jak szkocki filozof, Hayek przedstawiał człowieka jako istotę kierującą się w życiu moralnym pożądaniami i impulsami pochodzenia naturalnego, a nie zasadami odkrywanymi drogą rozumowania. Austriak do swoich dzieł wielokrotnie dobierał jako motta cytaty z księcia Oświecenia. Dla przykładu, punktem wyjścia dla jego Zgubnej pychy rozumu: o błędach socjalizmu było spostrzeżenie Hume’a, iż „reguły moralności nie są konkluzjami wysnutymi przez nasz rozum”. Na dodatek, jego zdaniem reguły te zostały wyłonione na drodze ewolucji. Człowiek zaś przestał być zwierzęciem w wyniku adaptacji do otoczenia. Hayek wielokrotnie w swej twórczości zauważa, że dzieło kulturowego wyzwolenia ludzkości zapoczątkował Epikur. To w umyśle greckiego filozofa narodził się bowiem materializm sensualistyczny, tak bardzo podziwiany przez Hayeka. Ten zmodyfikowany przez Hume’a, Macha i Poppera epikureizm stanowi dziś nieoficjalną doktrynę sporej części naukowców. Dogmatycznie broniąc zasad empiryzmu, wściekle atakują oni wszelkie propozycje modelu nauki wypracowanego przez autora Organonu jako nieweryfikowalne empirycznie.\nWedług Rothbarda fizyka nigdy nie stanowiła punktu oparcia dla modelu nauki. Stojąc na stanowisku antynaturalizmu metodologicznego, wskazywał na to, iż człowiek stanowi zupełnie specyficzną strukturę psychofizyczną. W jego ujęciu człowiek jest zwierzęciem rozumnym, które ma wolną wolę. W swym życiu posługuje się narzędziami służącymi zaspokojeniu coraz bardziej odległych celów. Jednakże jego moralność nie jest podyktowana samą tylko sferą wegetatywno-zwierzęcą. Człowiek posiada intelekt, dzięki któremu może odczytać prawa naturalne rządzące rzeczywistością. W przeciwieństwie zatem do Hayeka, Rothbard uważał, że nasze reguły moralne są w nas ukonstytuowane naturą świata oraz naszą własną naturą. Cytując św. Tomasza z Akwinu, Rothbard przekonuje, że „Gdy mówi się, że zachowanie moralne to zachowanie racjonalne, to tym, co się przez to rozumie jest postępowanie w zgodzie z prawym rozumem, rozumem pojmującym obiektywne dobro człowieka i ustalającym środki do jego osiągnięcia” . Poddając Hume’owską koncepcję kwestionującą prawo naturalne druzgocącej krytyce, Rothbard zarysowuje w swej nieocenionej The Ethics of Liberty teorię etyki wolnego rynku. W dziele tym rozprawia się także z popularnymi propozycjami Rawlsa, Nozicka oraz samego Hayeka, wskazując na zawarte w nich sprzeczności. Największy w historii libertarianin argumentuje nadto, że prawdziwym fundamentem teorii wolnego rynku może być jedynie filozofia realistyczna. Wszelki bowiem idealizm czy materializm burzą odniesienie działającego człowieka do realnego świata. Aksjomat działania jest nie do pogodzenia z istnieniem samego tylko podmiotu poznającego albo z materialnym brakiem zróżnicowania między podmiotem działającym oraz jego narzędziami.\nDziś Hayeka uważa się za najbardziej konsekwentnego i najwybitniejszego zwolennika wyeliminowania państwowych regulacji. Jego teoria poznania, moralności i ontologia stanowią dla wielu zwolenników interwencjonizmu bardzo wygodny pretekst do odrzucenia jakiejkolwiek teorii wolnego rynku. Tymczasem Hayek, pomimo wielu niewątpliwie cennych obserwacji, nie stanowi przykładu myśliciela spójnego i całkowicie oddanemgo wolności. Wśród wychowanków Rothbarda o Hayeku zwykło się mówić: „socjaldemokrata”. W porównaniu bowiem z wolnym rynkiem przedstawionym w konsekwentnej, scholastycznej teorii Rothbarda, wolny rynek Hayeka jest zawsze wystarczająco plastyczny, by być na usługach władzy.\nHayek obracał się zawsze wśród lewicowej śmietanki towarzysko-naukowej. Jego poglądy zyskały popularność głównie ze względu na to, iż jego teoria bardzo dobrze wkomponowała się w neopozytywistyczny klimat lat powojennych. Idący pod prąd Rothbard od zawsze był lekceważony, głównie z racji swoich antypaństwowych przekonań. Jego dzieło nie mogło więc znaleźć uznania wśród utrzymywanej przez państwo kadry naukowej. Poza tym, jak podkreśla uczeń Rothbarda Hans-Hermann Hoppe: „Rothbard nie tylko doszedł do nieortodoksyjnych konkluzji, ale, co gorsze, doszedł do nich za pomocą przednowoczesnych środków intelektualnych. Zamiast sugerować, stawiać hipotezy, rozmyślać lub rozważać, Rothbard zaoferował aksjomatyczno-dedukcyjne argumenty i dowody. W dobie demokratycznego egalitaryzmu i etycznego relatywizmu stanowiło to najgorszy akademicki grzech: intelektualny absolutyzm, ekstremizm i nietolerancję” .\nNic więc dziwnego, że na półkach polskich bibliotek uczelnianych oraz polskich księgarń nie uświadczymy nigdzie książek Rothbarda. W modzie są Rawls czy Marks, a za libertarian uważa się socjaldemokratę Hayeka czy też postmodernistę Nozicka. To wielka szkoda, bo Rohtbard to wolny rynek, jakiego w Polsce jeszcze nie znamy.\n1 F. A. von Hayek, The essence of Hayek, Hoover Inst., 1984, s.236\n2 Frederick C. Copleston, S.J., Aquinas, London 1955, s. 204\n3 H-H. Hoppe w: wstęp do Murray Rothbard, The Ethics of Liberty, New York 1998\nPosted in Biografie, Teksty, Working papersTagged Hayek, Jakub Wozinski, pozytywizm, prakseologia, Rothbard, rynek, scholastyka, tomizm\nPozostałe wpisy autora: Jakub Wozinski\nSpotkanie i dyskusja z Sheldonem Richmanem\nProfesor J. Huerta de Soto w Warszawie\nKomentarz “Wozinski: Rothbard i Hayek: rynek widziany oczami scholastyka i pozytywisty”\n23 grudnia 2012 o 13:53\nGwoli ścisłości w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika na przykład, książki Rothbarda są dostępne w Wolnym Dostępie. W Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie oczywiście Wolny Dostęp jest kilkakrotnie bogatszy, również są one obecne. Z kolei np. na UMK i na Uniwersytecie Wrocławskim wykłada się libertarianizm.


Wygodny Fotel Biurowy P199 Biały Gabinetowy Fotel-Partner.pl - Wygodne Fotele Obrotowe Do Pracy Przy Biurku\n» Wygodny Fotel Biurowy P199 Biały Gabinetowy\nKod produktu: 12BC-4546D\nPrezentowany fotel obrotowy P199 to elegancka propozycja fotela do biura. Fotel został zaprojektowany z myślą o osobach, którym zależy na wygodnym fotelu w klasycznym wydaniu.\nSiedzisko fotela jest wypełnione kilkunastocentymetrową warstwą miękkiej pianki i tapicerowane estetyczną skórą ekologiczną w białym kolorze. Oparcie jest dobrze wyprofilowane, a jego powierzchnię urozmaicają stylowe przeszycia. Wygodnym rozwiązaniem są również miękkie poduszki na podłokietnikach z możliwością obrotowej regulacji. Wytrzymała podstawa jezdna typu krzyżak wykonana została ze stali chromowanej. W standardzie znajdują się kółka plastikowe.\nfotel obrotowy tapicerowany jest dobrej jakości skórą ekologiczną, która jest miękka, trwała, odporna na blaknięcie i łatwa do czyszczenia (wystarczy zwilżona ściereczka i nieco mydła).\nsiedzisko wypełnione jest 12-centymetrową pianką, która zapewnia miękkość i elastyczność.


Arkusz maturalny | Jak przygotować się do studiów medycznych? Jak dobrze zdać maturę z biologii?\nArtykuł dodano: 2012-10-23 21:30:00\nMedycyna, bez dwóch zdań jeden z najbardziej prestiżowych kierunków, po którym nie można narzekać na brak pracy i perspektyw. Z roku na rok, rośnie liczba osób chcących dostać się na medycynę i z każdym rokiem rosną progi punktowe na uczelniach medycznych. Żeby dostać się na medycynę, nie wystarczy chcieć. Potrzeba solidnego przygotowania zarówno z chemii i biologii. Jak się więc za to zabrać? W przypadku biologii, najważniejsza jest wiedza, która jest niezbędna do prawidłowego wykonania zadań maturalnych. Materiał z biologii na poziomie rozszerzonym, jest obszerny i nie wystarczy przeczytać podręcznika raz lub dwa razy. Materiał aby został prawidłowo zapamiętany przez mózg, musi być systematycznie powtarzany. Poświęcenie kilku godzin tygodniowo na naukę biologii do matury może być nie wystarczające. Dobrymi materiałami do nauki, są niewątpliwie podręczniki na poziomie rozszerzonym z wydawnictwa Nowej ery. Podręczniki te zawierają szczegółowo zebrany materiał z zakresu rozszerzonego, idealnie nadającego się do matury. Chemia nieorganiczna i fizyczna natomiast opiera się w dużym stopniu na matematyce i nie potrafiąc sprawnie posługiwać się algebrą przynajmniej na poziomie podstawowym nie ma co liczyć na wysoki wynik z matury. Przygotowując się do rozszerzonej z chemii, trzeba również umieć rozwiązywać zadania nieco trudniejsze niż te w zbiorach licealnych, aby uniknąć zaskoczenia w maju. Dobrym bankiem zadań na poziomie rozszerzonym jest zbiór Pana Krzysztofa Pazdro. Zadania znajdujące się w tym zbiorze, dobrze odwzorowują poziom egzaminu rozszerzonego z chemii. Przygotowanie do studiów medycznych nie jest łatwym zadaniem, konieczne jest uzyskanie min. po 85% z matury z biologii oraz chemii rozszerzonej aby dostać się z pierwszej rekrutacji. Nie pozostaje nic innego, jak tylko zabrać się za naukę.\nArkusz Matura Fizyka rok 2009, Arkusz Matura Polski rok 2005, Arkusz Matura Polski rok 2010, Matura Polski rok 2011, Arkusz Matura Matematyka rok 2006, Arkusz Matura Matematyka rok 2005, Odpowiedzi Matura Matematyka rok 2012, Arkusz Matura Geografia rok 2013, Odpowiedzi Matura Geografia rok 2011, Odpowiedzi Matura Geografia rok 2012, Odpowiedzi Matura Geografia rok 2008, Arkusz Matura Fizyka rok 2013, Odpowiedzi Matura Fizyka rok 2013, Odpowiedzi Matura Fizyka rok 2007, Arkusz Matura Polski rok 2010, Arkusz Matura Chemia rok 2006, Odpowiedzi Matura Chemia rok 2007, Odpowiedzi Matura Chemia rok 2006, Odpowiedzi Matura Chemia rok 2010, Odpowiedzi Matura Chemia rok 2013, Arkusz Matura Biologia rok 2008, Odpowiedzi Matura Biologia rok 2012, Arkusze maturalne Geografia, Arkusze maturalne Fizyka, Arkusz Matura z WOS-u rok 2009, Odpowiedzi z WOS-u rok 2006, Odpowiedzi z WOS-u rok 2005, Arkusz Matura z historii rok 2010, Arkusz Odpowiedzi z historii rok 2006, Arkusz Odpowiedzi z historii rok 2008,


Dawkowanie tamsulosyny: co jest dla mnie odpowiednie? - Leki\nTamsulosyna jest dostępna w postaci generycznej lub jako markowy lek Flomax. Jest przepisywany na łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH), popularnie i niesławnie znany jako przerost prostaty.\nZawsze postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza odnośnie przyjmowania tamsulosyny. Poniżej znajdują się ogólne zalecenia dotyczące dawkowania tamsulosyny.\nTamsulosin (marka Flomax) jest lekiem zatwierdzonym przez FDA do leczenia łagodnego przerostu prostaty (BPH), znanego również jako powiększona prostata.\nZalecana dawka początkowa tamsulosyny wynosi 0,4 mg na dobę.\nTwój lekarz może zwiększyć dawkę po dwóch do czterech tygodniach konsekwentnego stosowania.\nNigdy nie zmieniaj dawki tamsulosyny bez konsultacji z lekarzem.\nZalecana dawka początkowa tamsulosyny (lub chlorowodorku tamsulosyny) wynosi 0,4 mg raz na dobę. Należy go przyjmować codziennie 30 minut po tym samym posiłku. Tamsulosynę należy połykać w całości. Nie krusz, nie żuj ani nie otwieraj kapsułek tamsulosyny. Jeśli tamsulosyna 0,4 mg nie działa dla Ciebie po dwóch do czterech tygodniach konsekwentnego stosowania, Twój lekarz może zwiększyć dawkę (DailyMed, 2020)\nZałóżmy, że musisz odstawić tamsulosin na kilka dni. W takim przypadku Twój lekarz prawdopodobnie wznowi Cię z dawką 0,4 mg, niezależnie od tego, czy przyjmowałeś wyższą dawkę przed zaprzestaniem leczenia (DailyMed, 2020). Po rozpoczęciu ponownego przyjmowania leku może wystąpić znaczne niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie), dlatego zwykle rozpoczyna się go ponownie od najniższej dawki.\nczy łupież jest taki sam jak sucha skóra głowy\nTamsulosynę należy przechowywać w temperatura pokojowa a nie w miejscach o wysokiej temperaturze lub wilgoci (takich jak łazienka). W przypadku pominięcia dawki, zażyj lek tak szybko, jak to możliwe, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy przyjąć następną dawkę zgodnie z planem. Nigdy nie przyjmuj dwóch dawek tamsulosyny na raz (MedlinePlus, 2018).\nWiększość planów recept obejmuje tamsulosynę. koszt 30 dniowej dostawy waha się od 9 do 35 USD (GoodRx, b.d.).\nTamsulosin stosuje się w leczeniu objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego (BPH), powszechnie znanego jako powiększenie gruczołu krokowego. BPH może powodować zatrzymanie moczu i inne potencjalnie nieprzyjemne objawy.\nTamsulosyna jest częścią klasy leków znanych jako alfa-blokery. Rozluźnia mięśnie prostaty i pęcherza moczowego. To rozluźnienie poprawia zarówno przepływ moczu, jak i objawy BPH.\nTamsulosyna jest również przepisany poza etykietą dla (UpToDate, b.d.):\ntwarde tabletki bez recepty\nkamienie nerkowe w cewce moczowej — rozluźniając mięśnie cewki moczowej, tamsulosyna może pomóc usunąć te kamienie, umożliwiając im przejście podczas oddawania moczu\nWraz z wiekiem mężczyzn prostata naturalnie powiększa się. U niektórych mężczyzn może to wywierać nacisk na cewkę moczową i pęcherz, częściowo utrudniając przepływ moczu i powodując objawy.\nTypowe objawy BPH to:\nWiększa potrzeba oddawania moczu\nNaprężenie podczas oddawania moczu\nCzęste rozpoczynanie i zatrzymywanie oddawania moczu\nBPH jest częstym schorzeniem. Eksperci szacują, że około pół wszystkich mężczyzn w wieku od 51 do 60 lat cierpi na BPH (AUA, 2020). U mężczyzn w wieku powyżej 60 lat liczba ta wzrasta do powyżej 70 procent i 90 procent u mężczyzn powyżej 80 roku życia (Narayan, 2005; AUA, 2020). Ponieważ BPH i rak prostaty często występują razem, przed rozpoczęciem leczenia i w regularnych odstępach czasu porozmawiaj ze swoim lekarzem o badaniach przesiewowych w kierunku raka prostaty.\nZatrzymanie moczu jest niezdolność do pełnego opróżnienia pęcherza; często jest to spowodowane przez BPH. Zatrzymanie moczu może być również spowodowane zapaleniem gruczołu krokowego (zapaleniem prostaty), infekcjami dróg moczowych, kamieniami moczowymi oraz bliznami lub guzami blokującymi odpływ moczu (NIDDK, 2019).\nTamsulosyna działa poprzez rozluźnienie mięśni gładkich prostaty i pęcherza, ułatwiając oddawanie moczu.\nBadania wskazują, że tamsulosyna jest ogólnie bezpieczna i dobrze tolerowana przez długotrwałe użytkowanie (Narayan, 2005). Jednak, podobnie jak w przypadku wszystkich leków, podczas przyjmowania tamsulosyny mogą wystąpić działania niepożądane, które mogą wahać się od łagodnych do ciężkich. Te skutki uboczne obejmują (DailyMed, 2020):\nNiedociśnienie ortostatyczne: niskie ciśnienie krwi i objawy zawrotów głowy lub omdlenia (omdlenie) podczas wstawania po siedzeniu. Jest to bardziej prawdopodobne po przyjęciu pierwszej dawki lub zwiększonej dawki.\nNieprawidłowy wytrysk, w tym wytrysk wsteczny\nKatar lub zatkany nos (nieżyt nosa)\nŚródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), powikłanie podczas operacji zaćmy lub operacji jaskry\nPriapizm, bolesna erekcja trwająca cztery lub więcej godzin\nPoinformuj swojego lekarza o wszelkich innych lekach, które przyjmujesz przed rozpoczęciem stosowania tamsulosyny, w tym o lekach na receptę, lekach dostępnych bez recepty i suplementach. Potencjał interakcje leków z tamsulosyną obejmują (DailyMed, 2020):\nInhibitory CYP3A4 i CYP2D6\nCYP3A4 i CYP2D6 to dwa enzymy, które pomagają wątrobie metabolizować tamsulosynę. Każdy lek, który blokuje lub hamuje CYP3A4 i CYP2D6, może zwiększać stężenie tamsulosyny w organizmie. Przykłady obejmują cymetydynę, ketokonazol, erytromycynę, terbinafinę i paroksetynę. Jeśli zażywasz te leki, Twój lekarz może dostosować dawkę tamsulosyny, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych.\nInhibitory fosfodiesterazy-5 (PDE5) to leki doustne powszechnie stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji (ED). Należą do nich sildenafil (marka Viagra), tadalafil (marka Cialis), wardenafil (marka Levitra) i avanafil (marka Stendra). Podobnie jak tamsulosyna, inhibitory PDE5 działają poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, aby poprawić przepływ krwi do prącia. Ma to również wpływ na obniżenie ciśnienia krwi. Dlatego przyjmowanie zarówno tamsulosyny, jak i inhibitorów PDE5 może spowodować zbyt niski spadek ciśnienia krwi (niedociśnienie).\nTa lista nie jest kompletna. Porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, aby uzyskać więcej informacji na temat potencjalnych interakcji leków z tamsulosyną.\nKto nie powinien przyjmować tamsulosyny lub stosować jej z ostrożnością?\nOsoby z pewnymi schorzeniami powinny zachować ostrożność podczas stosowania tamsulosyny, a nawet całkowicie jej unikać. Tamsulosyna nie jest dopuszczona do stosowania u kobiet. Skonsultuj się z lekarzem, aby uzyskać dodatkowe informacje.\nPonieważ jednym z działań niepożądanych tamsulosyny jest spadek ciśnienia krwi, należy zachować ostrożność podczas stosowania tamsulosyny w przypadku niskiego ciśnienia krwi lub zmian pozycji ciśnienia krwi, takich jak niedociśnienie ortostatyczne. Tamsulosyna może potencjalnie pogorszyć już niskie ciśnienie, zwłaszcza po rozpoczęciu lub zwiększeniu dawki.\nOsoby z zaćmą lub jaskrą\nTamsulosyna może wpływać na tęczówkę, prowadząc do śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS), który może wystąpić podczas operacji zaćmy lub operacji jaskry. Unikaj rozpoczynania leczenia tamsulosyną, jeśli planujesz operację zaćmy lub jaskry. Poinformuj swojego lekarza o przyjmowaniu tamsulosyny w miesiącach poprzedzających zaplanowaną operację; IFIS wystąpił nawet po odstawieniu tamsulosyny na kilka miesięcy przed tymi zabiegami okulistycznymi.\nTamsulosyna może pogorszyć istniejącą niewydolność serca.\nOsoby z alergią na sulfonamidy\nNiektóre osoby uczulone na leki z grupy sulfonamidów (sulfonamidów) mogą również wykazywać reakcję alergiczną na tamsulosynę (np. wysypka skórna, obrzęk, problemy z oddychaniem itp.). Jeśli jesteś uczulony na sulfonamidy, upewnij się, że Twój lekarz o tym wie i używaj tamsulosyny ostrożnie.\nTa lista nie obejmuje wszystkich ostrzeżeń dotyczących tamsulosyny. Zasięgnij porady medycznej od swojego lekarza lub farmaceuty, aby uzyskać więcej informacji o leku.\nAmerykańskie Towarzystwo Urologiczne (AUA) – Fundacja Opieki Urologicznej: Co to jest łagodny przerost gruczołu krokowego? (2020). Pobrano z https://www.urologyhealth.org/urologic-conditions/benign-prostatic-hiperplasia-(bph)\nDailyMed – Kapsułka TAMSULOSIN CHLOROWODOREK. (b.d.). Pobrano 25 września 2020 z https://dailymed.nlm.nih.gov/dailymed/drugInfo.cfm?setid=8cb27f78-2d5d-4640-b7b5-ed06973c8133\nGoodRx.com – Tamsulosin (nd) Źródło: https://www.goodrx.com/tamsulosin\nNarayan, P. i Tunuguntla, HS (2005). Długoterminowa skuteczność i bezpieczeństwo tamsulosyny w łagodnym przeroście gruczołu krokowego. Recenzje w urologii, 7 Suppl 4 (Suppl 4), S42-S48. Pobrano z https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1477608/#B13\nNational Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK) – Zatrzymanie moczu (2019) Źródło 25 wrzesień 2020 z https://www.niddk.nih.gov/health-information/urologic-diseases/urinary-retention\njaka jest różnica między sildenafilem a viagrą?\nczy antydepresanty pomagają schudnąć?


Publikacje / 07.01.09 / Powrót\nOpozycja ponad podziałami\nRzadko się zdarza, żeby w Sejmie występowali razem, przekazując wspólne ustalenia, przedstawiciele ugrupowań, które niemal wszystko różni. Są jednak sprawy, które nie powinny być przedmiotem walki politycznej, a jedną z nich jest reforma służby zdrowia. Na początku 2008 r. wydawało się, że kompromis jest możliwy, później jednak PO radykalnie zmieniła swój projekt. W rezultacie w nowy rok weszliśmy bez ustaw reformujących system zdrowotny, bowiem koalicji rządzącej nie udało się odrzucić prezydenckiego weta.\nZ jednej strony dobrze się stało, ponieważ te ustawy były nie do przyjęcia. Gdyby były konsekwentnie wdrażane, przyniosłyby poważne szkody zarówno pacjentom, jak też finansom publicznym. Z drugiej strony weto nie rozwiązuje problemów, lecz stawia je od nowa. Reformy są potrzebne.\nRozumowanie to połączyło mnie, Marka Balickiego oraz innych posłów Socjaldemokracji Polskiej i Partii Demokratycznej z osobami, z którymi dzielą nas lata świetlne, takimi, jak Ludwik Dorn, Maciej Płażyński czy Kazimierz Michał Ujazdowski. Zaproponowaliśmy projekt ustawy o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz niektórych innych ustaw, która mogłaby stosunkowo szybko wypełnić pustkę legislacyjną powstałą w wyniku prezydenckiego weta. Tym samym pani minister Ewa Kopacz oraz inni politycy PO nie powinni już dłużej szermować argumentem, że opozycja niczego nie proponuje, a tylko przeszkadza rządowi, bo to nieprawda. Zresztą różne pomysły były zgłaszane także w toku prac nad ustawami zdrowotnymi, ale PO konsekwentnie je odrzucała.\nJest to projekt zgodny z duchem ustaw, które PO zgłosiła rok temu, a równocześnie odpowiadający na różne wątpliwości i kontrowersje, które pojawiały się w toku prac nad pakietem ustaw zdrowotnych. Przewiduje, po pierwsze, dobrowolne przekształcenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w spółki użyteczności publicznej; po drugie, zachowanie większości udziałów publicznych w przekształcanych spółkach; po trzecie, działanie tych spółek na zasadzie non profit, czyli wygospodarowana nadwyżka musi być przeznaczona na potrzeby zakładów, a nie inwestowana na jakieś inne cele.\nPonadto wprowadzamy zmiany do prawa upadłościowego i naprawczego, które spowodują, że procesy upadłościowe w przypadku szpitali nie będą przebiegać tak, jak np. w fabryce butów. Ochrona zdrowia to wszak szczególna dziedzina i są tu konieczne pewne bezpieczniki. Równocześnie proponujemy, by pomoc publiczna w oddłużeniu była ograniczona do tych zakładów opieki zdrowotnej, które będą chciały się przekształcić w spółki. Uważamy bowiem, że kolejne oddłużenie ma sens tylko wtedy, kiedy wprowadzamy twarde reguły gospodarki finansowej. Natomiast bez sensu jest zmuszanie do przekształceń zoz-ów, które nie mają długów - a takie stanowią większość - chyba że same się na to zdecydują.\nKomisja zdrowia jest w stanie w ciągu kilku tygodni opracować tę ustawę. W lutym lub w marcu mogłaby wejść w życie dając podstawy prawne do przekształceń zakładom opieki zdrowotnej, które są zadłużone, chcą się przekształcić i skorzystać z pomocy publicznej. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że dla PO wygodniej byłoby działać bez ustawy mówiąc, że sytuacja w służbie zdrowia jest dziełem opozycji i prezydenta. Odniosłaby z tego nawet pewien zysk polityczny. Rząd może też realizować tzw. plan B - są już przykłady komercjalizacji szpitali na siłę. Jeśli jednak taki plan będzie wdrażany, PO weźmie na siebie odpowiedzialność za jego skutki. Jeśli natomiast mamy się odpowiedzialnością dzielić, potrzebna jest ustawa, za którą wszyscy zagłosują.\nOpozycja po raz pierwszy pokazała projekt, za którym opowiadają się różne partie, tym bardziej więc warto się nad nim pochylić. Apeluję do pani minister Kopacz, której zdarzają się czasem bardzo emocjonalne wypowiedzi, żeby spróbowała spojrzeć na tę sprawę pragmatycznie. Nikt nie neguje jej wiodącej roli w dziele naprawy służby zdrowia, ale nie można traktować opozycji jak jakiejś bandy szkodników. Naprawdę zależy nam na tym, żeby po latach ostrych konfliktów znaleźć rozsądne, korzystne dla pacjentów rozwiązania. Być może w przyszłości powstaną warunki do prywatyzacji szpitali. Dzisiaj ich na pewno ma.


Wild Siberica, Saaremaa, nawilżający żel pod prysznic dla wszystkich typów skóry, 400 ml – Natura Siberica\nŻel odżywia, regeneruje i doskonale nawilża skórę.\nOdnawia naturalną barierę ochronną skóry.\nProdukt delikatnie oczyszcza skórę, odnawiając jej naturalną barierę ochronną. Zawiera:\nmalinę moroszkę oraz dziką różę będące źródłem wielu cennych antyoksydantów, kwasów omega i witamin, a w szczególności wit. C. Dzięki temu składniki te pomagają w syntezie kolagenu, wyrównaniu kolorytu skóry oraz zwiększeniu odporności skóry na niekorzystne działanie czynników środowiskowych.\nDodatek ekstraktu z jarzębiny o właściwościach bakteriobójczych, pomaga łagodzić podrażnienia oraz poprawia napięcie i elastyczność skóry.\nKonsystencja żelu jest lekka, a zapach wyjątkowo przyjemny.\nSKŁAD INCI: Aqua, Sodium Coco-Sulfate, Cocamidopropyl Betaine, Lauryl Glucoside, Glycerin, Helianthus Annuus Seed Oil*, Rubus Chamaemorus Fruit Extract*, Rosa Canina Fruit Extract*, Hesperis Sibirica ExtractWH, Larix Sibirica Needle ExtractWH, Sorbus Sibirica ExtractWH, Sodium Chloride, Citric Acid, Benzyl Alcohol, Dehydroacetic Acid, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Parfum, Citral, Limonene, Linalool.\nAplikuj żel masującymi ruchami na wilgotną skórę ciała, a następnie spłucz ciepłą wodą.


Dotyk Ciemności: Epilog\nStoję przed lustrem, wygładzam niewidzialną fałdkę na kolorowej, krótkiej sukience i poprawiam ramiączko. Dzisiaj mija dwa miesiące od mojego wyjścia ze szpitala. Czuję się o wiele lepiej, żebra dokuczają zdecydowanie mniej i wreszcie wróciłam do "żywych". Mogę zająć się dziećmi, pobawić się z nimi, wyjść na spacer, a właśnie tego najbardziej mi brakowało. Tak dobrze wreszcie pozbyć się bólu i móc normalnie funkcjonować. Pogoda również mi w tym pomagała, a świecące za oknem słońce dodawało mi energii i wigoru. Cieszyłam się każdym dniem, a uśmiech nie schodził mi z twarzy. Jason bardzo się o mnie troszczył, nie pozwalał się przemęczać, ani dźwigać Christiana. Odrobinkę przesadzał, jednak nie spierałam się z nim, bo doskonale wiedziałam, że robi to z troski. Był niesamowitym człowiekiem i z ręką na sercu mogę przyznać, że nigdy nie sądziłam, że nasze życie właśnie tak się potoczy. Na początku był przerażający, bałam się go i działo się wiele złego, a potem zaszłam w ciążę, urodził się Christian i czas pozwolił zatrzeć rany oraz bolesne wspomnienia. Teraz tworzyliśmy rodzinę, a Jason na każdym roku udowadniał mi, jak bardzo mnie kocha. Byłam dzięki niemu szczęśliwa.\n- Gotowa? - jego głos wyrywa mnie z moich myśli. Wchodzi do pokoju, bierze marynarkę i zakłada na siebie. Dopiero kiedy unosi głowę, gwiżdże z uznaniem i porusza brwiami - No proszę! Wyglądasz niesamowicie, Kochanie - uśmiecha się chytrze, bardzo powoli podchodzi do mnie i przygryza wargę - Jesteś taka urocza, wiesz? - odsuwa palcem moją grzywkę i przygląda mi się uważnie - Masz twarz aniołka, taka niewinna i słodka, a pod skórą diablica. Kocham obie wersje.\n- Diablica? Ciekawe - przewracam oczami, staję na palcach i zarzucam dłonie na jego szyję - Jaka jeszcze jestem, hmm?\n- Mógłbym wymieniać w nieskończoność, ale powinniśmy wychodzić, jeśli chcemy zdążyć na czas. A chcemy, prawda?\n- Oczywiście, że tak! - oblizuję usta i całuję go z zaskoczenia. Natychmiast odwzajemnia pocałunek, układa dłoń na tyle mojej głowy i napiera na mnie swoim ciałem. Nie ukrywam, tęsknię za nim, a przez moje żebra dozowaliśmy przyjemności do minimum. Każdy ruch sprawiał, że miałam ochotę wyć, tak cholernie bolało. Jason postanowił twardo, że koniec z seksem do czasu, aż moje żebra dojdą do siebie. Oboje nas nosiło, pragnęliśmy siebie, ale mój mężczyzna nie dał się podejść. Nawet moje fochy i dąsania nic nie dały, co było dla mnie zaskoczeniem. Jason jest wiecznie napalony i dziwiłam się, jak to wytrzymuje - Nie masz pojęcia, jak potwornie za Tobą tęskniłam - szepczę cicho wprost w jego kuszące usta.\n- Wiem, czuję się dokładnie tak samo. Najchętniej odwołałbym ten wyjazd i po prostu się z Tobą kochał do utraty sił - och! Jego głos brzmi nisko, jest zachrypnięty i tak seksowny! Budzi moje uśpione zmysły i sama mam ochotę olać wszystko i zostać z nim w łóżku - Jeszcze chwila, a naprawdę nie wyjdziemy z tego pokoju - opiera moje plecy o ścianę, wsuwa dłoń pod moją sukienkę i pieści przez materiał bielizny. Muszę zacisnąć usta, tak cudowne jest to uczucie! - Lubisz to, prawda? - wpatruje się we mnie, pieści mocniej i mam wrażenie, że nogi zaraz ugną się pod ciężarem mojego ciała - Powiedz to, Reva - zaciska szczękę, odchyla moje majtki i wślizguje palce do środka. Jasna cholera! - No dalej, chcę to usłyszeć.\n- T-tak - jąkam się i ledwo nad sobą panuję. Przepełnia mnie pożądanie i nie pragnę niczego innego, jak móc się z nim kochać. Tu i teraz! Ponownie próbuję się do niego przytulić, jednak nie pozwala mi na to. Dociska moje ciało do zimnej ściany, pochyla się i całuje mnie tak, jak zawsze. Mocno, zachłannie, odrobinę brutalnie, a jego palce nie ustają.\n- Pośpiesz się, Reva. Musimy wychodzić - mówi jak gdyby nigdy nic, a ja czuję zbliżający się orgazm - Jesteś tak blisko.\n- Mamo, tato! - dociera do nas słodki głosik Hope i wszystko znika. Jason odrywa się ode mnie, poprawia moją sukienkę i odsuwa się. Drzwi otwierają się i do środka wchodzi nasza córka - Długo jeszcze? Nudzi mi się, a Chris zaczyna marudzić!\n- Jesteśmy gotowi, maleńka. Już wychodzimy - Jason mruga do niej okiem, Hope prycha naburmuszona i wskakuje w jego rozchylone ramiona - Chodź, Skarbie. Nie każmy naszym dzieciom dłużej czekać - wystawia dłoń i posyła ten dobrze znany mi, chytry uśmieszek. Wewnątrz mnie szaleje pieprzone tornado i czuję, że jeszcze długo nie ochłonę.\nNa miejsce docieramy po dobrych dwóch godzinach. Przez całą drogę starałem się o tym nie myśleć i nie pokazywać Revie, jak potwornie się stresuję. Do tej pory nie mogłem uwierzyć, że naprawdę zgodziłem się na to szaleństwo! Wiem, że bardzo jej na tym zależało, a moja miłość do niej kompletnie mnie zmiękczyła. Ustępowałem w wielu rzeczach, ale ta nigdy nie mieściła mi się w głowie! Nawet Greg i Stokes byli tym potwornie zaskoczeni i nie spodziewali się tego po mnie.\n- Kochanie, wysiądziemy? - głos Revy sprowadza mnie na ziemię. Patrzy na mnie, marszczy brwi i widzę coś na kształt zmartwienia w jej pięknych, zielonych oczach - Wiem, że się stresujesz, ale nie masz powodu. Będzie dobrze, obiecuję.\n- Tsa - burczę pod nosem, wysiadam z samochodu i odpinam dzieciaki z fotelików. Hope wyskakuje jak z procy, biegnie w podskokach w stronę domu i jak na zawołanie pojawia się jej babcia. Rozchyla ramiona, a mała wskakuje w nie i uśmiecha się szeroko. Oddycham głęboko, zaciskam zęby i biorę na ręce Christiana. Reva chwyta mnie za rękę, prowadzi do swojego domu i dopiero teraz rozglądam się z zaciekawieniem. Okolica jest spokojna, cicha i bardzo przyjemna. Dom jest całkiem spory, biały, z czarnym dachem. Naprawdę mi się podoba - Okej, przedstawienie czas zacząć. Uśmiech na twarz!\n- Jesteś niemożliwy! - Reva śmieje się i przytula mocniej do mojego ramienia. Szkoda, że droga, którą pokonujemy mija tak szybko. Potrzebuję zdecydowanie więcej czasu, aby przyjąć do wiadomości, ze właśnie kroczę na spotkanie z jej rodzicami policjantami - Cześć, mamciu! - moja ukochana odkleja się ode mnie, przytula mamę i całuje ją na powitanie. Chciała tutaj przyjechać zaraz po wyjściu ze szpitala, ale wybiłem jej ten szalony pomysł z głowy. Gdyby zobaczyli ją w siniakach, ze złamanymi żebrami, nie uszedłbym z życiem! - To mój chłopak, Jason. Jason, to moja mama, Elizabeth - przedstawia nas sobie, a moje serce podskakuje. Świadomość tego, że porwałem jej córkę wcale mnie nie pociesza!\n- Witaj. Cieszę się, że nareszcie mogę Cię poznać - uśmiecha się przyjaźnie i ściska moją dłoń. Jest piękną kobietą.\n- Tak, ja również się cieszę - chrząkam i niepewnie spoglądam na Revę. Teraz wiem, po kim odziedziczyła urodę.\n- Reva!! - nagle dociera do nas słodki, dziecięcy głos i z domu wyłania się mały chłopczyk. Tuli się do Revy i wsuwa paluszki w jej włosy. Nie ukrywam, to uroczy widok - Stęskniłem się za Tobą, tak dawno Cię u nas nie było. Dlaczego?\n- Wybacz, braciszku - och, braciszek! - Obiecuję, że teraz będę wpadać regularnie - pstryka go w nosek i cmoka czubek.\n- Trzymam Cię za słowo - odsuwa się od niej i spogląda na Hope i Christiana - Możemy się pobawić? Mam nową huśtawkę!\n- Jasne, smyku, ale najpierw chciałabym przedstawić Ci mojego chłopaka - Reva podnosi się i porusza zabawnie brwiami. Oho! - To Jason, a to Jamie - stawiam Christiana na nogach, kucam i wystawiam dłoń, którą malec bez wahania chwyta.\n- To Ty jesteś tatą Christiana i Hope? - przytakuję głowę i chichoczę. Rozbawił mnie - Fajnie! Chcesz się z nami pobawić?\n- Chętnie - mrugam okiem i muszę przyznać, że fajny z niego dzieciak. Zero wstydu, jest bardzo otwarty. Jak Hope.\n- Jamie zabawa musi poczekać, dobrze? Najpierw zjemy obiad - mama Revy czochra jego włoski i bierze na ręce Christiana - Wchodźcie, Kochani. Przecież nie będziemy stać w drzwiach - przepuszcza nas, wchodzimy do środka i dopiero teraz myślę, gdzie jest jej ojciec. Nie przyszedł się przywitać, to oznacza, że najgorsze dopiero przede mną? - Zjemy w ogrodzie.\n- Świetnie! - Reva klaszcze w dłonie i rozsuwa duże, przeszklone drzwi. Chwyta mnie za rękę, prowadzi do środka i mogę podziwiać zadbany, spory ogród. Jest mała altanka, ów huśtawka, o której wspominał Jamie, oraz mnóstwo kwiatów. Czuć tutaj rękę mamy Revy i domową atmosferę - Tato! - spinam się, kiedy Reva podbiega do swojego ojca i rzuca mu się w ramiona. Tuli ją do siebie, lekko unosi i okręca dookoła. Dzieciaki piszczą wesoło, biegną w ich stronę, a ja stoję jak sparaliżowany. Jasna cholera, dlaczego czuję ten dziwny uścisk w brzuchu? Czyżbym zazdrościł mojej ukochanej tego, że ma rodziców, którzy troszczą się o nią, kochają? Nie pamiętam już, jakie to uczucie mieć rodziców. Nie było mi dane się tym nacieszyć - Kochanie, chodź! - jej wesoły głos sprowadza mnie na ziemię, chrząkam i ku mojemu zaskoczeniu, czuję dłoń na plecach. Przekręcam głowę i wpatruję się w mamę Revy, która posyła mi uśmiech pełen wsparcia i mruga okiem! Och, chyba wyczuła moje zdenerwowanie - Jason! - Reva pogania mnie, ściskam dłoń mojej "teściowej" i kroczę prosto w paszczę lwa. Czas zmierzyć się z najgorszym - Tato, to Jason, mój chłopak, którego baaaaardzo kocham - przeciąga "a" i beztrosko tuli się do mojego ramienia. Uśmiecham się do niej, bo jest taka mała i słodka - Jason, to mój tata Thomas.\n- Nareszcie się spotykamy - wystawia dłoń, chwytam ją i czuję, że wkłada w to całkiem sporo siły - Najwyższa pora.\n- Tak, zdecydowanie. Miło mi - przełykam ślinę, zabieram dłoń i obejmuję Revę, aby cokolwiek zrobić z rękami.\n- No dobrze, usiądźmy do stołu - Reva przerywa tę odrobinę niezręczną sytuację, prowadzi mnie do stołu i kiedy siadam, zajmuje miejsce na moich kolanach. Unoszę brew, bo zaskoczyła mnie tą śmiałością przy rodzicach - Jestem przy Tobie, nie bój się. Nie dam Cię skrzywdzić - prycham z rozbawieniem, a ona puszcza mi oczko. Ja miałbym się bać? Chyba śni!\nChociaż miałem mnóstwo obaw, obiad mija w przesympatycznej atmosferze. Rodzice Revy są bardzo mili, rozgadani i nie ma mowy o krępującej ciszy. Dzieciaki biegają obok nas, krzyczą wesoło i bujają się na huśtawce. Dopiero teraz dociera do mnie, jak świetnie Hope i Christian dogadują się z Jamiem, a skoro tak, powinni regularnie się widywać. Może będziemy przyjeżdżać zdecydowanie częściej? Skoro jej ojciec jeszcze mnie nie zastrzelił, to chyba dobrze wróży, czyż nie?\n- Jason? - właśnie jego głos sprowadza mnie na ziemię, odrywam wzrok o Revy biegającej za dzieciakami i unoszę głowę - Porozmawiamy? - oddycham głębiej, podnoszę tyłek z krzesła i idę obok faceta, który mógłby wpakować mnie za kratki, gdybym tylko dał mu do tego wystarczający dowód - Nie będę wracał do przeszłości, ponieważ widzę, jak bardzo moja córka jest dzięki Tobie szczęśliwa - idziemy wzdłuż alejki ogrodu, słucham go w skupieniu i liczę na to, że nie wejdziemy w drażliwy temat moich "interesów" - Doskonale wiem, kim jesteś, ale teraz nie ma to już znaczenia. Jesteś ojcem moich wnuków i na tym się skupię - spogląda na mnie, zatrzymuje się i układa dłoń na moim ramieniu - Nigdy więcej nie waż się skrzywdzić mojej córki, Jason. Przysięgam, że drugi raz Ci na to nie pozwolę - mruży oczy i wiem, że w tym momencie nie żartuje. To, co mówi jest szczere i brzmi jak maleńka groźba - Mam nadzieję, że traktujesz ją dobrze. Zasługuje na to.\n- Mogę zapewnić Pana, że kocham Revę z całego serca i nigdy nie zrobię nic, przez co mogłaby cierpieć. Owszem, nasze początki nie były najlepsze, ale czas sprawił, że zakochałem się w niej i odmieniła mnie. Zrozumiałem wiele rzeczy i stałem się lepszym człowiekiem - uśmiecham się, przekręcam głowę i obserwuję miłość mojego życia. Drobną dziewczynę, która zawróciła mi w głowie i totalnie oszalałem - Uwielbiam ją i bez wahania oddałbym za nią własne życie. Przysięgam.\n- Wierzę w Twoje słowa, widzę jej szczęście, uśmiech i to, jak Cię kocha. Reva jest wspaniała, dzielna i musiała naprawdę wiele przez Ciebie wycierpieć. Szanuj ją, dbaj o nią i kochaj. Zapewnij bezpieczeństwo, bo obaj wiemy, czym się zajmujesz.\n- Proszę się o to nie martwić, nigdy nie dopuszczę, aby spotkało ją cokolwiek złego - przełykam ślinę i zwijam dłonie w pięści. Nie wspominam słowem o wydarzeniach sprzed dwóch miesięcy, ale im mniej wie, tym lepiej dla niego. Tak musi być i już - Ochronię ją jak i dzieciaki przed każdym, kto stanie mi na drodze. Obiecuję - patrzę mu w oczy, przytakuje głową i po męsku uderza mnie w plecy. Mruga okiem, oddycham z ulgą, bo wychodzi na to, że się dogadaliśmy.\nDo domu docieramy kilka minut po dwudziestej trzeciej. Rozbieramy dzieciaki, układamy w ich łóżeczkach i całujemy na dobranoc. To był bardzo intensywny, długi, wesoły dzień i patrzyłem na bawiące się dzieciaki z rozczuleniem. Cieszę się, że są jeszcze na tyle małe i liczy się dla nich tylko zabawa i rozrabianie. Niech pozostaną dziećmi jak najdłużej. Na dorosłość, zmartwienia przyjdzie jeszcze czas, teraz pragnę dla nich jedynie świętego spokoju i bezpieczeństwa.\n- Marzę o ciepłym prysznicu - ziewam przeciągle, pozbywam się ciuchów i czekam na Revę, która zmywa makijaż i dołącza do mnie. Myjemy się raz dwa, spłukuję pianę z naszych ciał i po chwili wycieramy się wzajemnie. I chociaż jestem zmęczony, nabieram ochoty na więcej. Od samego rana nosi mnie potwornie i marzę o tym, aby zanurzyć się w niej i po prostu odlecieć. Jednak widzę zmęczenie wymalowane na jej twarzy i postanawiam odpuścić - Okej, idziemy do łóżka.\n- Nareszcie! - Reva klaszcze w dłonie, opuszcza łazienkę, a ja przewracam oczami. Gaszę światło, wchodzę do sypialni i wyjmuję spodnie z komody. Kiedy mam zamiar je założyć, przede mną pojawia się Reva, zrywa ze mnie ręcznik i sunie opuszkiem palca po moim torsie - Czekałam na to przez cały, cholerny dzień - och! Patrzę na nią zaskoczony, ale nie tego się spodziewałem! - Zostawiłeś mnie dzisiaj przy końcu, naprawdę myślałeś, że Ci to podaruję? - mruży oczy i próbuje wyglądać groźnie. Taka mała, a taka zadziorna! Kto by pomyślał? - Mam zamiar się odwdzięczyć - mruga zadziornie, opada na kolana i czuję jej zwinne paluszki na moim penisie. Wzdycham, bo to piekielnie dobre uczucie i mija zaledwie chwila, a jestem zwarty i gotowy - Jak zawsze szybki, co? - patrzy na mnie z dołu, oblizuje usta i czuję jej ciepły, mokry język. Zwijam dłonie w pięści i oddaję się w jej ręce. Doskonale wie, co zrobić, aby doprowadzić mnie do szaleństwa. Zna moje ciało na pamięć, słabe punkty i miejsca, które uwielbiam, gdy całuje. Jej dotyk zawsze mnie pobudza, ale i uspokaja.\n- Jasna cholera - dyszę ciężko, poruszam biodrami i wbijam się głębiej w jej gardło. Karci mnie uderzeniem w udo, ale mam to gdzieś. Pragnę jej każdą częścią ciała, czuję zbliżający się orgazm i jak na zawołanie Reva odsuwa się, wstaje na nogi i seksownie oblizuje usta - Jezu, prawie doprowadziłaś mnie do końca - gwałtownie przyciągam ja do siebie, sunę nosem po jej szyi i ściskam w dłoniach pośladki - Jestem napalony jak diabli, aniołku. Tak bardzo chcę Cię poczuć.\nReva nie odpowiada. Ciągnie mnie za sobą, układa dłonie na moich ramionach i nakazuje usiąść na brzegu łóżka. Posłusznie wykonuję jej polecenie i szybko sadowi się na moich kolanach. Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się jej plan i postanawiam oddać jej kontrolę. Przerzuca włosy na prawe ramię, opadam na mnie, a z naszych ust jednocześnie ucieka jęk przyjemności. Zmysłowo porusza biodrami, tulę jej ciepłe ciało i wpatruję się w tą piękną, odważną kobietę.\nNastępnego dnia budzi mnie śpiew ptaków i promienie słoneczne, które wpadają przez okno. Przeciągam się leniwie, ziewam i spoglądam na śpiącego obok Jasona. Uśmiecham się na jego widok i przypominam upojną noc. Kochaliśmy się trzy razy i był to niesamowicie intensywny seks. Tęskniłam za jego pocałunkami, ciałem, tą rozkoszną przyjemnością, która przepełniała moje ciało. Na samą myśl czuję ciepło w środku i zaciskam uda, jakby to miało cokolwiek zmienić. Przygryzam wargę, podnoszę się i człapię do łazienki. Szybko robię siku, myję ręce i związuje włosy w koka. Kiedy wracam do pokoju, dostrzegam na poduszce coś, czego tam wcześniej nie było. Marszczę brwi, podchodzę do łóżka i biorę ów pudełeczko. Jest w błękitnym kolorze, z uroczą kokardą i niepewnie uchylam wieczko. Natychmiast przykładam dłoń do ust i gapię się w jego zawartość jak zahipnotyzowana. Nie! To na pewno nie jest to, o czym właśnie myślę! Boże, przecież to nierealne!\n- Zostaniesz moją żoną? - słyszę cichutki, zachrypnięty głos Jasona. Przekręcam głowę, aby spojrzeć mu w oczy, chociaż ledwo cokolwiek widzę, ponieważ łzy zasłaniają mi widok, a rozczulenie chwyta za serce - Nie patrz tak na mnie, aniołku.\n- A-ale jak, Jason? - jąkam się, wskakuję do łóżka i siadam na nim - Dlaczego tego chcesz? Nigdy o tym nie mówiłeś.\n- Wiem, jednak po wczorajszej wizycie u Twoich rodziców, uświadomiłem sobie czym jest rodzina. To coś niesamowitego i wyjątkowego. Mam Ciebie, dzieciaki i marzę tylko o tym, abyśmy byli rodziną z prawdziwego zdarzenia. Pragnę, żebyś na mnie wyszła, Reva. Pragnę, żebyś była moja już na zawsze - jego przemowa mnie zatyka, przysięgam! Gapię się na niego, jakby przyleciał z kosmosu i wyrosła mu druga głowa. On naprawdę mówi serio - Powiesz coś wreszcie? Stresujesz mnie.\n- Tak - uśmiecham się szeroko, patrzę mu w oczy i wciąż nie wierzę, że właśnie poprosił mnie o rękę! To jak sen!\n- Nie masz pojęcia, jak bardzo mnie uszczęśliwiłaś - siada, przytula mnie do swojego ciała i całuje w ramię - Nigdy Cię nikomu nie oddam - odchyla głowę, bierze pudełeczko i wyjmuje pierścionek - Kupiłem go jak byłaś w szpitalu, ale miał być po prostu prezentem, czymś na poprawę nastroju. W nocy zmieniłem zdanie i jego przeznaczenie - wsuwa go na mój palec, całuje wierzch dłoni, a moje serce się kurczy - Kocham Cię, Reva. To się już nigdy nie zmieni. Przysięgam.\n- A ja kocham Ciebie - biorę jego głowę w dłonie i patrzę w najpiękniejsze, brązowe oczy na świecie - Dzisiaj, jutro, zawsze. Przysięgam - przesuwam opuszkiem palca po jego brwiach, nosie i składam czuły pocałunek na jego ustach.\nSzczerze mówiąc nie miałam pomysłu na epilog. Napisałam całe opowiadanie, a potem nagle zabrakło mi weny i zostawiłam to tak, jak jest. Wróciłam z powrotem dwa tygodnie temu, a palce same sunęły po klawiaturze. I tak oto powstał ten epilog. Wydaje mi się, że wyszedł całkiem nieźle, takie podsumowanie całości oraz zapoznanie rodziców Revy z Jasonem. No i proszę! Nikt nie zginął! Co za postępy ;)\nZdecydowanie Shades zrobił milowy krok w przód. Czuję się jak dumna matka, haha :D\nCo mogę jeszcze dodać? Oczywiście dziękuję wam za to, że byłyście ze mną i wspierałyście. Zawiesiłam to opowiadanie na chwilę i wcale nie miałam zamiaru wracać, jednak zrobiłam to, bo wy tego chciałyście. Nie byłam pewna tej drugiej części, teraz (jak zawsze po fakcie!) dodałabym jeszcze dwa rozdziały i rozpisała akcję z ojcem Jasona i Revą. No ale mówi się trudno, wyszło jak wyszło :)\nZostajemy więc z Olivią i Justinem, chociaż doskonale wiecie, że mam co nieco w zapasie. Dzisiaj naliczyłam, że mam sześć opowiadań. Niektóre wymagają dopisania, dociągnięcia i mogłoby coś z nich być. Dwa mam gotowe w całości, a jedno z nich nadal możecie przeczytać na Hidden Feelings. Jest w zakładce "coś nowego".\nPlanowałam wystartować po zakończeniu Dotyku, ale muszę poznać wasze zdanie. Jesteście za, czy macie mnie już dość?\nKlaudia Michalak 29 listopada 2017 21:07\nPięknie to zakonczylas! �� dziewczyno masz przeogromny talent. Jestem z Tobą od twojego pierwszego opowiadania i obiecaj że nigdy nie przestaniesz pisać! Buziaki, Klaudia.\nAnonimowy 29 listopada 2017 21:34\nciebie dosc? a w zyciu! bardzo sie ciesze, ze jednak postanowilas kontynuowac dotyk ciemnosci, bo bardzo polubilam to opowiadanie! twoje opowiadania to zycie, jestem z toba od in my mind, przeczytalam wszystkie opowiadania (imm nawet dwa razy dwie czesci) i ty mi sie nigdy nie znudzisz♡\nKolejne opowiadanie za nami😭 było niesamowite 💕\nPamiętam jak sie zaczynało a to juz koniec☺\nOczywiscie że chciałabym przeczytać więcej twoich opowiadań 😘😍\nI uwierz mi, że nie mogę sie doczekać💕\nsołsłit 29 listopada 2017 22:19\nCiebie nigdy nie da sie mieć dość!\nwiktoria krząkała 29 listopada 2017 23:05\nNigdy nie bedziemy mieć dość ciebie i twoich ff!!😘😘😘 jesten jak najbardziej za i nam nadzieje ze szybko zaczniemy nowe 😀 co do DT to szkoda ze juz się skończyło ale epilog fantastyczny i bardzo podoba mi się to ze poznali się z ojcem 😊 kolejne genialne opowiadanie za nami, mam nadzieje ze one się nigdy nie skończą! 😍😍😍kocham😘\nczkawka 13 29 listopada 2017 23:09\nKolejne cudowne opowiadanie Twojego autorstwa zakończone...\nHistoria Revy i Jasona była piękna! Mogłabym czytać opowiadania, które napisałaś cały czas. Są najlepsze na świecie 😊 Mam nadzieję, że niedługo podzielisz się z nami czymś nowym 😉\nAnonimowy 29 listopada 2017 23:18\nSuper zakończenie ������\nChcemy coś nowego ������\nOla Machowicz 30 listopada 2017 01:10\nO jakie idealne zakończenie opowiadania 😍😍 Ciesze sie, ze tak sie wszystko skończyło, rodzina, szczęście i miłość- czego chciec wiecej?😏❤ Jestem max dumna z Jasona,zmienił sie totalnie i prawie go nie poznaje! 😇\nKolejne cudowne opowiadanie które w 100% spędziłam z Tobą.. Kaaasia ile to już lat? Nie nadążam juz! I nigdy,przenigdy nie bede miała Cie dosc! Dodawaj kolejne opowiadanie, czekam niecierpliwie 😁\nWercia Bieber 30 listopada 2017 08:07\nJejku nie wierze ze to juz koniec 😭 tak bardzo zżyłam się z tym opowiadaniem...\nCieszę się ze jest szczęśliwe zakończenie bo takie uwielbieniam najbardziej :)\nTwoich opowiadań.nie można mieć dość Kasiu! Masz wielki talent ktorego nie powinnas zmarnować :) powinnas wydać książkę w 100%!\nMam nadzieje ze wudasz jeszcze wiele opowiadań będę czekać z niecierpliwością 😘😍😍 życzę dużo weny\nJula4600 30 listopada 2017 09:01\nPiękne zakończenie! I chętnie przeczytałabym coś nowego 🙂\nLily 30 listopada 2017 16:42\nKochan takie zakończenia! Całe opowiadanie bardzo mi się podoba. Czekam na coś nowego! :D\nKama 30 listopada 2017 19:13\nTo niemożliwe żeby mieć dość twoich opowiadań❤\nStraszna historia zakończona happy end'em. Oby więcej takich szczęśliwych zakończeń.\nAnonimowy 1 grudnia 2017 11:24\nNie wierzę ze o juz koniec... Najlepsze opowiadanie jakie czytałam!\nalex 565 1 grudnia 2017 22:46\nJejku to jest tak śliczne zakończenie ,przyznam się ,ze wzruszylam sie i będę tęsknić za nimi bardzo!😭😍\nKinga Skóra 4 grudnia 2017 20:51\nZ krótką przerwą ale dobrneliśmy do końca kolejnego ff 😔😋\nNie wierzę że to już koniec przecież jeszcze tak niedawno byłaś niezdecydowana czy publikować 2 część a tu proszę już epilog 😔\nNajważniejsze że są szczęśliwi moja moje BŁOGOSŁAWIEŃSTWO 😍 a my czytamy HF i nowe opowiadanie 💝\nsweetbetty 23 grudnia 2017 23:08\nLight in the dark rozdział 90 epilog zaczyna się również prawie tym samym zdaniem o żebrach :D niby było dawno ale od razu o tym pomyślałam jak przeczytałam ten epilog tutaj <3\nach te czasy, jakbyś startowała z LITD wczoraj, tak mi się na wspominki zachciało ;)\nVictoria**** 23 stycznia 2018 02:30\nWow a więc to już koniec ,świetna opowieść i do kolejnej zawsze z tobą Kasiu\nGłówna Obsada moje prace ASK\nA R C H I W U M Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Hello! (notka) Rozdział 4 Rozdział 5 Rozdział 6 Rozdział 7 Rozdział 8 Rozdział 9 Rozdział 10


Najczęstsze błędy przy segregacji odpadów:\n- Wrzucanie odpadów ze styropianu do żółtych worków. Mieszkańcy prowadzący selektywną zbiórkę odpadów mają obowiązek dostarczać tego typu odpad do Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych, znajdującego się przy ul. Szybowej w Radzionkowie; punkt ten czynny jest od wtorku do soboty w godzinach od 10.00 do 18.00,\n- Nie zgniatanie odpadów z tworzyw sztucznych, co zwiększa niepotrzebnie objętość odpadów i tym samym koszt ich transportu,\nBurmistrz Miasta Radzionków informuje o wywieszeniu na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Radzionków na okres 21 dni, tj. od dnia 07.12.2021r. do dnia 28.12.2021r. wykazu nr 55/2021, obejmującego część nieruchomości, położonej w Radzionkowie przy ul. Wandy, przeznaczonej do wydzierżawienia na czas nieoznaczony w drodze bezprzetargowej.\nKonferencja "Biznes jutra, czyli jak założyć nowoczesną firmę i przetrwać?"\nZachęcamy do udziału w konferencji online Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Katowicach "Biznes jutra, czyli jak założyć nowoczesną firmę i przetrwać?", która odbędzie się 9 grudnia br.\nObchody Barbórkowe 2021\nOpublikowano: 04 grudzień 2021\nFotorelacja z obchodów barbórkowych 2021.\nProgram profilaktyki uniwersalnej\nW dniach 22-30 listopada uczniowie klasy 8c i 7a SP1 uczestniczyli w rekomendowanym przez PARPA programie profilaktyki uniwersalnej "Unplugged", który oparty jest na modelu wszechstronnego wpływu społecznego. Celem programu jest ograniczanie inicjacji używania substancji psychoaktywnych (alkohol, tytoń, narkotyki) oraz ograniczenie rozwoju intensywności używania.\nWręczenie Nagrody "Orła i Róży" dla Chóru Mieszanego "Harfa"\nZajęcia na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Śląskiej\nXXXV sesja Rady Miasta Radzionków\nZmiany w obsłudze rejestru CEIDG\nWystawa kanarków i ptaków egzotycznych\n"Zarapuj mnie Ślunsk"