Читать "Enklawa Wolski w shortach (2)" - Wolski Marcin (PL) - Страница 39 - ЛитМир\nПОЛЬЗОВАТЕЛИ 555 615\nЛитМир - Электронная Библиотека > Wolski Marcin (PL) > Enklawa Wolski w shortach (2) > Стр.39\n1. autor 2\n2. walter 3\n3. autor 4\n4. walter 5\n6. walter 6\n7. autor 7\n8. jeremiasz 8\n10. walter ci?g dalszy 9\n12. jeremiasz 10\n14. walter 11\n15. autor 12\n16. walter 13\n17. autor 15\n18. walter 16\n18. autor 17\n19. walter 18\n21. za??cznik nr 7 19\n22. za??cznik nr 8 (sprawa soni) 20\n23. wci?? jeszcze autor 21\n25. autor 22\n26. autor (nadal) 23\n26. walter 24\n28. autor 25\n26. walter 26\n28. autor 28\n31. walter 30\n32. zako?czenie, autor 32\n33. walter, zako?czenie 33\nBa?nie dla bezsennych 34\nBudka nr 7 38\nEtyka zawodowa 42\nJedna z lepiej przeprowadzonych akcji 46\nNajwi?ksze zdarzenie od czas?w adama 57\nAdventure explorer 76\nOperacja herod 77\nDom specyficznej troski 83\nZa nic 86\nIdiotka czy tylko taką udaje?\n– Plaża, plaża? – powtórzyła jeszcze raz. – Czy jesteś obcokrajowcem?\n– W pewnym sensie. Ale co to ma do rzeczy? Skoro ty mówisz biegle po francusku, jak możesz nie znać najprostszego słowa pod słońcem?\n– Pod słońcem? Co to jest słońce?\nGdyby nie to, że zdziwienie telefonistki brzmiało jak najbardziej autentycznie, cisnąłbym słuchawkę. Rozmówczyni chyba intuicyjnie wyczuła moją irytację.\n– Proszę, nie odkładaj słuchawki. Dla mnie ta rozmowa też jest dziwna. Czekaj, a może to jest budka nr 7?\n– Nie wiem, nigdzie nie ma napisu.\n– Gładnij ścianę?\nWymówiła parę dziwacznych słów, zanim zorientowałem się, że chodzi jej o dotknięcie. Rzeczywiście, pod opuszkami palców na pozornie gładkiej i pozbawionej napisów wykładzinie wymacałem siedem równych wgłębień.\n– Tak to jest chyba budka nr 7 – potwierdziłem.\nPrzez chwilę panowała cisza, po czym srebrzysty głosik powiedział z niemałym wzruszeniem:\n– O Boże!!! To znaczy, że mówisz z góry!\nPrzyznam się, zbaraniałem. Ale gdy dziewczyna powtórzyła jakby do siebie: „Muszę przerwać rozmowę, muszę przerwać rozmowę”, zaoponowałem:\n– Po co przerywać. Przyznam, że rozmowa jest dziwna, ale w sumie sympatyczna. Założę się, że jest pani bardzo ładna?\n– Nie wiem, co znaczy ładna? Jestem miękka. I nie mów do mnie „pani”, nazywam się Lucille. Jestem taka wzruszona. Nie słyszałem o nikim z żyjących, kto rozmawiałby z górą… Myśleliśmy po tym trzęsieniu dna, że siódmą budkę trzeba spisać na straty. Tylko niektórzy mówili, że kabel jest tak długi, że sięgał aż na powierzchnię.\n– Proszę wyrażać się jaśniej! Kim pani jest… znaczy kim jesteś, Lucille?\n– Muszę kończyć. Minęło dużo ponad sześćdziesiąt mgnień.\n– Chwileczkę, co to są mgnienia?\n– Miara czasu. Mgnienie odpowiada uderzeniu pulsu. Zadzwoń za dwie bytnice.\nGdy spytałem, co to jest bytnica, wyjaśniła, że sześćdziesiąt mgnień tworzy chwilnik, sześćdziesiąt chwilników przeciąg, a dwanaście przeciągów bytnice, czyli po naszemu pół doby. Wyłączyła się, pozostawiając mnie w bezgranicznym osłupieniu. Jeśli dobrze pojąłem, uczestniczyłem w rozmowie dwóch światów, a Lucille była telefonistką rezydującą gdzieś na dnie rowu meranijskiego.\nPowtórne oględziny budki potwierdziły, o dziwo, słowa Lucille. Urządzenie zbudowano niezgodnie z ziemskimi normami, z nieznanych mi surowców, stosując tajemnicze metody łączenia. Parokrotnie podnosiłem słuchawkę, ale nikt się nie zgłaszał. Wróciłem do domu. Anna, która przyzwyczajona była do moich samotnych eskapad, bez słowa podała kolację. Smażone banany z jajkiem. Potem poszliśmy spać. Osobno! Tak, jak to od pewnego czasu stało się regułą. Z tym, że po raz pierwszy od pięciu lat przyśniła mi się Joanna! Ale nie był to sen przykry. Joanna sprzed dwudziestu lat, taka, jaką zobaczyłem po raz pierwszy w uniwersyteckiej bibliotece… Perorowała swoim dobitnym, trochę przekornym głosem. Tylko dlaczego cały czas mówiłem do niej, Lucille?\nRzadko się zdarza, abym z równym podnieceniem przedzierał się przez zarośniętą ścieżkę. Plaża, telefon, Lucille? Czy nie były to wyłącznie rekwizyty zwariowanego snu? Jednak budka telefoniczna w ciągu nocy nie znikła, może jedynie bardziej przechyliła się na lewy bok i głębiej ugrzęzła w rozpadlinie. To dobrze, nie zabierze jej byle mocniejsza fala przypływu.\nTym razem, po podniesieniu słuchawki odezwał się głos również nie pozbawiony uroku, jednak zdecydowanie męski. Przez moment pomyślałem, że jest to jedynie żart wymyślony przez któregoś z moich uczniów. Mimo to postanowiłem rozmawiać, jakbym absolutnie wierzył we wszystko, co mi powiedzą.\n– Budka nr 7? – zapytał nieznajomy, ledwie usłyszał mój głos. – Na pewno? Czy to pan rozmawiał z Lucille?\nLekko zirytowały mnie te pytania. Niemniej potwierdziłem.\n– Jestem bratem Lucille, nazywam się Filip – padło w odpowiedzi. – Są pewne sprawy, o których może mówić tylko samiec z samcem… Od razu zacznę, że nie wszystko jest dziełem przypadku. Od dawna poszukiwaliśmy kontaktu z powierzchniakami. Możesz coś powiedzieć o sobie?\nPrzedstawiłem się i nie przesadzając w szczegółach, opowiedziałem o swoim pochodzeniu, pracy w Aloa, wreszcie o tsunami. Filipa szczególnie ucieszyło moje uniwersyteckie wykształcenie. Sam, jak twierdził, należał do ekspertów humanologii.\n– Cieszę się, że możemy rozmawiać jak naukowcy. Mam do pana tysiące pytań dotyczących waszego bytowania: oddychania płucnego, możliwości życia w tak minimalnym ciśnieniu, wreszcie na temat recepcji wzrokowej… Chciałem również prosić o jedno: niech nasze wzajemne relacje pozostaną tajemnicą.\nZamilkł na chwilę. Następnie powiedział coś wykrętnie, a potem włączyła się Lucille i gadaliśmy kilka minut o różnych, zgoła nienaukowych, sprawach. Jej głos – do diabła – jaki ona miała głos!…\nZamaskowałem budkę wodorostami i kawałkami skał. Zresztą, podczas przypływu i tak była niewidoczna. Poza tym mało kto z zajętych odbudową Aloa tubylców miał czas na plażowe spacery. Jeśli chodzi o mnie, przychodziłem tam codziennie. Rozmowy były krótkie, najwyżej dziesięciominutowe, prawie jednak zawsze naukowe dywagacje kończyły się oddaniem głosu Lucille. I to działało jak narkotyk.\nCzy Anna domyśliła się mej fascynacji? Chodziła po domu jak zwykle milcząca, z dnia na dzień bardziej naburmuszona. Coraz częściej łapałem się na chwilach roztargnienia podczas prowadzonych lekcji. Ojciec Andrzej parokrotnie zaszedł do nas z wymówkami, twierdząc, że go zaniedbuję… Przedłużające się spacery wytłumaczyłem zaleceniami lekarza, który nakazał mi biegi na moje dolegliwości. Tyle, że ów jogging miał zawsze stałą trasę. I tę samą stację docelową – budkę zwierzeń. Wprawdzie rozmowy koncentrowały się głównie na moich odpowiedziach, jednak w rewanżu dowiedziałem się co nieco o charakterze i dziejach Istot z Dna. Byłem łatwowierny, czy może nazbyt nieufny? Cóż, bardzo długo uważałem, że rozmowy z Dnem są zabawą i jeśli ją kontynuowałem, to głównie ze względu na rozkosz rozmowy z Lucille.\nTo prawda, budka nr 7 nie pochodziła z żadnej wyspy centralnego Pacyfiku, a nasz nauczyciel fizyki, któremu dałem do zbadania kawałek tworzywa, z jakiego została wykonana, nie potrafił ustalić ani jego składu, ani metody wytwarzania. Ale z drugiej strony, jak uwierzyć bez zastrzeżeń w Denniaków i ich opowieści?\nWedług ich własnych słów należeli do ssaków jak my, choć nie udało mi się ustalić ich powinowactwa z delfinami, krowami morskimi czy waleniami. Przypuszczam raczej, że była to wymarła gałąź istot, bliska fokom, wyróżniająca się nad wyraz rozwiniętym mózgiem, bytująca ongiś w przybrzeżnych wodach oraz nadmorskich pieczarach Pacyfidy, kontynentu rozpościerającego się na znacznych obszarach dzisiejszego Oceanu Spokojnego. Kiedy przed milionami lat kontynent zaczął się zapadać, część denniackich praprzodków nie zdołała wydostać się z jaskiń. Znakomita większość wyginęła, ocalała grupka mutantów, u których wykształciły się skrzela. Legendy mówią, że stało się to za sprawą bogów. W każdym razie mutanty te stanowiły tylko pierwszy etap ewolucji. Kontynent zapadał się w dalszym ciągu. W populacji następowała naturalna selekcja i przeżyły jedynie najbardziej przystosowane skrzelowce, zwłaszcza te, które potrafiły znosić rosnące w wyniku ciągłego opadania ciśnienie wody. Gdy po milionach lat udało się im opuścić jaskiniowe pułapki, Denniacy byli już przystosowani do poruszania się wyłącznie po dnie oceanicznych rowów. Wyzwolenie z jaskiń – zupełnie nowe warunki bytowe, stworzyły możliwość całkiem innego wykorzystania ich pojemnego mózgu. Już w czasach jaskiniowych płetwy przednie uzyskały nadzwyczajną chwytność. Stąd tylko krok dzielił ich od wynalezienia pierwszych narzędzi. Szczupłość fauny dennej powodowała konieczność zorganizowania produkcji żywności. Oswojono pewne gatunki krabów. Wyzyskiwano drapieżne ryby, które wysyłano niczym sokoły po pożywienie do wyższych stref wód. Wieczna ciemność spowodowała praktyczną redukcję wzroku, chociaż później nauczono się wykonywać aparaty pozwalające rozróżnić kontury przy sztucznym oświetleniu. Następne epoki przyniosły umiejętność produkcji syntetycznego pożywienia z organicznych szczątków docierających na dno Oceanu.\nPodobnie jak u człowieka, walka o byt zdecydowała o intelektualnej ewolucji, natomiast monogamizm stał się podstawą rozwoju życia uczuciowego. Analogicznie jak w społeczeństwie ludzkim, gdy w miarę wzrostu populacji zaczęło robić się ciasno, na dnie rowów doszło do bratobójczych wojen. Doskonaliły one technikę i wreszcie doprowadziły do wynalazku powłoki ciśnieniowej, umożliwiającej przemieszczanie się nawet na płyciznach czy szelfach. Wcześniej wypłynięcie żywej Istoty Dennej w te rejony musiałoby spowodować jej eksplozję na skutek różnicy ciśnień.\nPostępy komunikacji i nadwyżki osobnicze doprowadziły do opanowania przez Denniaków większości głębi oceanicznych. Doszło również do paru wypraw na powierzchnię. Miało to miejsce około stu tysięcy lat przed naszą erą. Jednak badacze nie zaobserwowali istnienia istot inteligentnych ani na wodzie, ani na lądzie. Duże wahania temperatur i zmienne pory roku nie zachęcały do dalszych badań.\nTymczasem państwa denniackie, uformowane w dwa wrogie sojusze, rozpoczęły gwałtowną rywalizację. Nie przebierano w środkach. A jednym z nich miał być inteligentny krab wyhodowany przez denniackich genetyków. Krab-wojownik, praktycznie niezniszczalny skorupiak o dość rozwiniętym układzie nerwowym. Ponieważ równocześnie wyhodowały go obie federacje, walka pomiędzy nimi pozostała nierozegrana. Cywilizacje wyniszczały się wzajemnie, kultura stanęła w miejscu, a podróże na powierzchnię praktycznie ustały – surowców było dość na dnie i pod dnem oceanu. Kilkanaście tysięcy lat przed naszą erą Federacja Pacyfiku jako pierwsza weszła w posiadanie broni nuklearnej i użyła jej. Przyniosło to zagładę atlantyckiej konkurentki. Przy okazji przestał istnieć cały kontynent Atlantyda, na którym nie dostrzeżono nawet pierwocin cywilizacji ludzkiej.


Jesteś tutaj: budmannmeble.pl > Meble i dodatki do mieszkania > Meble ekologiczne – czy mogą się ładnie prezentować?\nW ostatnim czasie bycie ekologicznym jest jak najbardziej w modzie. Używamy ekologicznych toreb, staramy się segregować śmieci, jesteśmy przyjaźni naturze i nie działamy wbrew niej. Jest to opcja dla każdego kto chciałby zachować jak najlepszą formę otaczającego go środowiska. Coraz więcej ludzi się decyduje na takie zachowanie poczynając więc od najprostszych zajęć mających na celu bycie Eco, skończywszy na całkiem skrajnych przypadkach nadmiernego dbania o naturę. Ekologiczna opcja pojawia się również w kwestii aranżacji wnętrz czy umeblowania mieszkania. W grę wchodzą ekologiczne meble, które stają się coraz bardziej popularne nie tylko wśród zażyłych ekologów.\nWśród różnego rodzaju aranżacji dominują ostatnimi czasy naturalne sposoby na urozmaicenie wnętrz. Sztuczne materiały z których wykonywane są meble, zastępowane są tymi pochodzącymi z natury. Jest to dobra opcja dzięki której zapobiega się nadmiernemu przedostawaniu się do powietrza szkodliwych substancji. Do tego preferuje się wykorzystywanie drewna jak najmniej przetworzonego, surowego. Opcją jest też wykonywanie mebli z drewna litego w różnych odcieniach. Jest to opcja nie tylko ekologiczna, ale również świetnie się prezentująca w mieszkaniu. Ekologiczne podejście do aranżacji staje się nie tyle obowiązkiem ekologów, ale również i stylem aranżacji coraz bardziej popularnym nawet wśród ludzi, którzy z ekologicznym stylem życia nie są za pan brat.\nOprócz wyboru ekologicznych mebli dochodzi wybór ekologicznych środków, którymi o meble się dba. Zamiast różnego rodzaju produktów wykonywanych ze sztucznych składników. Coraz częściej wykorzystywane są naturalne woski pszczele i oleje zamiast tych syntetycznych, szkodliwych dla środowiska lakierów. Sprawia to, że nasze meble prezentują się jeszcze lepiej, zaś dzięki naturalnym produktom do pielęgnacji wydobywamy ich naturalne piękno.


Akcja CBŚP. Z Holandii zamiast butów przyjechały narkotyki - WP Wiadomości\nZatrzymany w Warszawie narkotykowy "kurier" nie miał prawa jazdyŹródło: Policja, Fot: CBŚP\nNa trop międzynarodowej grypy szmuglującej środki odurzające i psychotropowe policjanci z Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Kryminalnej wpadli kilka miesięcy temu. Funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Policji z Białegostoku namierzyli przemycany towar na terenie województwa mazowieckiego i podlaskiego.\nPolicjanci ustalili, że kilkuosobowa grupa przestępcza będzie próbowała przewieźć znaczne ilości narkotyków z Holandii do Polski. Transport udało się zatrzymać w Warszawie - w zatrzymanej toyocie znaleziono 1900 szt. tabletek ecstasy, litr GHB (tysiąc tzw. kropli gwałtu) oraz prawie 3 kg amfetaminy. Towar znajdował się w pudełkach po butach - za fotelem pasażera i w bagażniku.\nZobacz nagranie z zatrzymania\nDwie osoby, w tym kierowca, który prowadził auto bez uprawnień, zostały aresztowane na trzy miesiące. Obie zostały przewiezione do Prokuratury Rejonowej Warszawa Praga Północ, gdzie usłyszały już zarzuty dokonania wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznych ilości narkotyków.\nZobacz także: Obława CBŚP w Krakowie. Rozbity gang pseudokibiców


LICÓWKI - Długosz Stomatologia\nLicówki, czyli ultracienkie płatki materiału porcelanowego lub kompozytowego przyklejane na stałe na widoczną (przednią) powierzchnię zęba. Pozwala to na zmianę koloru i kształtu zęba.\nPacjentka w wieku 55 lat, zgłosiła się na kompleksowe leczenie celem całkowitej metamorfozy uśmiechu. Najbardziej zależało jej na zamknięciu diastemy – przerwy pomiędzy jedynkami, której nigdy nie zaakceptowała.\nZe względu na wiek, nie chciała się poddać leczeniu ortodontycznemu. Przeprowadzono leczenie zachowawcze, po zakończeniu którego, u pacjentki wszczepiono implanty, zastosowano odbudowy cerkonowe w odcinakach bocznych aby finalnie oszlifować zęby w strefie estetycznej na górze oraz na dole i zacementować licówki porcelanowe.\nTo metoda stosowana często na zębach przednich z powodu widocznych przebarwień, a także na zębach lekko ukruszonych, ułamanych lub startych. Licówki stosuje się także w celu przysłonięcia szpary międzyzębowej (diastemy). Jest to również metoda korekty kształtu zęba. Dzięki zastosowaniu licówek pacjenci zyskują „hollywoodzki uśmiech”.\nNa te cechy licówek szczególnie warto zwrócić uwagę.\nTrwałość – określa się na wiele lat\nLicówki łączą się z tkankami przyzębia i wykazują dużą odporność na ścieranie.\nSzybki efekt estetyczny.\nPrzeczytaj także o innych metodach leczenia:


Okiem Dietetyka Podcast #32... tipy i ciekawostki kulinarne o warzywach i owocach - Okiem Dietetyka\nTematem przewodnim podcastów w maju będą ciekawostki kulinarno-dietetyczne, które pomogą Wam gotować zdrowiej, smaczniej i bardziej świadomie. Ekspertką odcinków majowych będzie Viola Urban, natomiast ja wcielam się w rolę dziennikarki. Na pierwszy ogień idą warzywa, owoce i zioła!\nTen odcinek to prawdziwa kopalnia wiedzy. Dowiecie się jak wykorzystać pełen potencjał różnych produktów spożywczych i jak zadbać o ich żywotność. Dzięki tym poradom bez problemu zadbasz o to, by połowę Twojego talerza stanowiły warzywa i owoce, a także poznasz metody na znajdywanie nieoczywistych połączeń smakowych! Ten cykl to przedsmak wiedzy, jaką Viola przekaże Wam w kursie online o gotowaniu. Jeśli jesteś nim zainteresowana, koniecznie zapisz się na listę oczekujących, by jako pierwsza dostać informację o wystartowaniu kursu (sam zapis na listę do niczego Cię nie obliguje).\nW tym miesiącu z podcastów dowiesz się:\njak kupować i przetwarzać warzywa i owoce, aby czerpać z nich jak najwięcej wartości odżywczych i smaku – o tym już dzisiaj,\nw jaki sposób wykorzystać w swojej kuchni i codziennej diecie produkty zbożowe,\njak wybrać źródła białka, jak je gotować, aby były smaczne, lekkostrawne i odżywcze,\ncałej prawdy o tłuszczach pod lupą dietetyka.\nJedzenie w sposób sezonowy można nazwać receptą na zdrowie. Sezonowe odżywianie jest przede wszystkim ekologiczne. Sięgając po produkty, które trafiają na nasz stół w momencie spójnym z ich dojrzewaniem, ograniczamy ich przewożenie i przechowywanie. Produkty spożywcze im dłużej leżą, im dłużej są przewożone, tym więcej cennych składników tracą. Wiąże się to nie tylko z ich wartością, ale również z zachowaniem lepszego smaku. Nie trzeba bardzo kombinować, żeby znaleźć sezonowe warzywa i owoce. Wystarczy udać się do warzywniaka lub na pobliski targ. To, co będzie na każdym stoisku i w dobrej cenie, będzie sezonowe.\nŚwietnym pomysłem po sezonie są także mrożonki. Zakup mrożonek w zimie będzie dużo lepszym wyborem niż np. kupienie sprowadzanych z drugiego końca świata produktów sztucznie hodowanych. Owoce i warzywa mrożone w szczycie sezonu będą miały dużo więcej wartości odżywczych. Mrożenie stanowi jeden z najlepszych sposobów na długotrwałe przechowywanie żywności.\nWarto również kierować się różnorodnością warzyw i owoców pod względem koloru. Każdy kolor poniekąd z czegoś wynika. Pomarańczowe warzywa zawierają karotenoidy, a zielone – chlorofil, co jednocześnie świadczy o zawartości magnezu. Fioletowe warzywa są bogatym źródłem antocyjanów, będących jednymi z najsilniejszych antyoksydantów. Im więcej koloru na naszym talerzu, tym bardziej różnorodne są też substancje bioaktywne.\nOdpowiednia obróbka termiczna\nIm dłużej gotujemy większość produktów, tym więcej substancji odżywczych, smaku i koloru możemy utracić. Dlatego w większości przypadku warto skrócić czas poddawany obróbce termicznej. Wyjątkiem od reguły może być pomidor, który wraz z czasem obróbki zwiększa zawartość likopenu. Gotowanie może mieć różne postaci – gotowanie w wodzie będzie sprzyjać uciekaniu soli mineralnych do wody, co nie stanie się w gotowaniu na parze. A gotować na parze możemy gotować nawet w mikrofali, w specjalnych pojemnikach.\nPoza najbardziej popularnym gotowaniem mamy też smażenie, duszenie, pieczenie czy blanszowanie. Warto uwzględniać wszystkie typy obróbki termicznej. Za sprawą każdej metody możemy uzyskać inny smak. Dzięki temu mamy większe pole do popisu, możemy bardziej urozmaicać sobie sposób podawania potrawy i cały czas zaskakiwać swoje kubki smakowe. Spróbujcie na przykład pieczonego kalafiora albo rzodkiewki! Podczas pieczenia dodatkowo możemy zanotować niższe straty niektórych składników, np. potasu.\nBlanszowanie jest doskonały dla obróbki bardzo delikatnych warzyw jak np. szparagi, szpinak, jarmuż. Polega to na wrzuceniu warzyw do wrzątku na krótki czas, następnym odcedzeniu i zahartowaniu zimną wodą. Pozwoli to na zatrzymanie zielonego koloru warzyw i zachowanie większej ilości witamin i składników mineralnych.\nSpożywanie warzyw na surowo\nNie da się wrzucić wszystkich warzyw i owoców do jednego worka. Warzyw, których absolutnie nie można spożywać na surowo to ziemniaki czy bakłażany ze względu na zawartość substancji antyodżywczych. Poza tym jedzenie surowizny jest naprawdę istotne. Wszystko dlatego, że niektóre składniki są bardzo wrażliwe na czynniki zewnętrzne – wysoką temperaturę, światło, dłuższe przechowywanie.\nWiele warzyw spożywamy na surowo jednak tylko dlatego w tej formie, bo znana jest nam najlepiej. Przykładowo z kalafiora możemy zrobić świetny tabbouleh czy z brukselki surówkę typu colesław. Nowa forma podania rozszerzy nasze kulinarne horyzonty. Dodatkowo pozostawianie warzyw i owoców ze skórką może pozostawić w nich więcej smaku.\nKształtowanie indeksu glikemicznego potrawy\nDążenie do niskiego indeksu glikemicznego potrawy jest ważne dla każdego w celu prewencji przed chorobami cywilizacyjnymi. Warto, aby każdy z nas miał świadomość jak kształtować świadomie odpowiedni dla siebie indeks glikemiczny potraw.\nNie ma warzyw ani owoców zabronionych na diecie z niskim indeksem glikemicznym. Sztuka polega na tym, żeby dostosować odpowiedni sposób obróbki i połączyć warzywa i owoce z wysokim indeksem glikemicznym z produktami, które go obniżą. Właśnie w taki sposób stworzyłyśmy dietę wiosenną z niskim indeksem glikemicznym. Zasadniczo sięgamy po produkty niskoprzetworzone, nierozdrobnione. Ciekawostki na temat przygotowania potraw z niskim indeksem znajdziecie w szóstym odcinku Okiem Dietetyka Podcast z Dominiką Musiałowską.\nPrzechowywanie warzyw, owoców i ziół\nPod kątem przechowywania żywności pole do popisu mamy w naszej kuchennej organizacji. Warto wypróbować zasadę FIFO, polegającą na tym, by zawartością swoich półek, szafek czy lodówki zarządzać w taki sposób, by uwzględniać daty ważności przechowywanych produktów. Odpowiednie przechowywanie żywności to nie tylko zapobieganie jego marnowaniu, ale przede wszystkim dbanie o bezpieczeństwo ich spożywania. Jeśli chodzi o świeże, surowe czy ugotowane produkty, z reguły najlepiej przechowywać je w lodówce. Warzywa i owoce mają także dedykowane miejsce w lodówce, czyli dolne szuflady. Mimo to, nie wszystkie z nich powinniśmy tam przechowywać. Lodówka będzie idealna dla owoców sezonowych, takich jak maliny, borówki, truskawki, wiśnie, jagody. W temperaturze pokojowej można przechowywać w większość warzyw i pozostałe owoce.\nTipy Violi na przechowywanie ziół i zieleniny:\nścięte zioła w pęczkach można wsadzić do szklanki z wodą do przemyciu\nsałaty i zioła, umyte i osuszone można przechować w woreczku strunowym\nzałożenie ziołowego ogródka na balkonie\nmrożenie ściętych ziół w pudełeczku\nprzygotowanie masełka ziołowego z posiekanymi ziołami\nDodawanie produktów w odpowiednim momencie\nWarto pamiętać o tym, że warzywa mają różny czas gotowania. Dlatego dodając je do jednego garnka i chcąc zachować w nich jak najwięcej smaku, należałoby uwzględnić zmienny czas gotowania. Dobrze widać to na przykładzie zupy – do której należy wrzucać warzywa po kolei, od najtwardszych do tych, które wymagają jedynie krótkiej obróbki.\nWarzywa przyprawowe, jak imbir, cebula, czosnek, świeża kurkuma czy papryczka chilli mogą dać mnóstwo różnego smaku i aromatu, stosując je w różny sposób. Przykładowo czosnek, który zastosujemy w całości, w łupinie, to odda trochę aromatu, ale nie odda tej ostrości. Pieczony czosnek staje się kremowy, słodkawy i delikatny. Pachnie zdecydowanie łagodniej. Ta forma będzie super do zup, past i bezpośredniego smarowania grzanek. Używając świeżego czosnku, możemy zmieniać intensywność smaku poprzez jego odpowiednie przygotowanie. Nieobrane ząbki czosnku włożone do brytfanki oddadzą daniu tylko subtelny aromat. Ząbki całe, ale obrane wrzucone do zupy sprawią, że będzie ona przyjemnie czosnkowa, a jednocześnie dosyć łagodna. Kiedy pokroimy czosnek w plastry, aromat dania będzie delikatniejszy niż wtedy, kiedy przeciśniemy go przez praskę lub drobno posiekamy. Czosnek smażony na zbyt gorącym oleju robi się brązowy i gorzki – nie można go spalić! Takie dania nie zyskują na smaku, a wręcz przeciwnie. Częstym błędem jest wrzucić czosnku w tym samym czasie, co cebulę.\nPrzykładów można by mnożyć, jednak godzinna rozmowa to zdecydowanie za mało, by Viola zdążyła podzielić się całą swoją wiedzą! Pozostaje nam ponownie zaprosić Was do kursu o świadomym gotowaniu.\nOkiem Dietetyka Podcast #5 …jak włączyć nowe produkty do diety dziecka i swojej?\nNawyk jedzenia warzyw i owoców\nWarzywa i owoce możemy przemycać na wiele sposobów, które pomogą nam na spożycie rekomendowanych ich ilości. Dodatkowo korzyścią może być zwiększanie objętości posiłków, podwyższenie wartości odżywczych, bez zwiększania kaloryczności. Ten tip będzie bardzo przydatny na diecie redukcyjnej. Poza tym starte warzywo dodane do potraw może zwiększyć ich wilgotność, np. placuszków czy omleta. Dodatek kolorowych warzyw, np. zielonego szpinaku może również nadać niezwykłego, niespodziewanego koloru potrawie. A nawet – wydobyć naprawdę ciekawy, zaskakujący smak, jak poprzez dodatek surowego buraka do smoothie z owoców jagodowych.\nŁącznie produktów w ciekawe kompozycje smakowe\nJest cały szereg pewnych, dobrych rozwiązań jak jabłka z cynamonem czy pomidory z bazylią. Jeśli jednak chcemy pokombinować w kuchni, warto próbować różnych receptur i uczyć się zachowania produktów w praktyce. Jeśli mamy swoje ulubione potrawy, które chcielibyśmy przerobić na bardziej odżywcze warianty, to nic nie stoi na przeszkodzie, by przygotować taką recepturę samodzielnie. Baw się smakiem, kolorem i teksturą, a z czasem nauczysz się osiągać maksimum smaku z lubianych potraw i znajdziesz swoje sprawdzone zestawienia!\nDobrym źródłem informacji o tym, jak łączyć smaki jest Leksykon Smaków Niki Segnit, czyli książka, którą Viola opisywała we wpisie z cyklu Biblioteka Dietetyka. W tej książce połączenia smakowe są opisane w naprawdę niezapomniany, obrazowy sposób. Przykład? Dynia i cynamon: Zestawienie słodsze niż kocięta liżące lizaki. Zapamiętam to na długo! Fajną opcją jest też inspirowanie się internetem, my bardzo polecamy wyszukiwanie potraw na Pintereście. Szukanie u zdolnych osób inspiracji do swoich potraw jest niesamowicie pouczające.\nBiblioteka Dietetyka #7 – propozycje książek na prezent\nBiblioteka dietetyka #9 – księgarnia medyczna i perełki kulinarne\nDla kogo będzie kurs świadomego gotowania?\nDla tych, którzy chcą wiedzieć jak samodzielnie podejmować decyzje w kuchni, dobierać odpowiednie dla siebie porcje z pewnością, że wszystko będzie maksymalnie odżywcze. W kursie Viola zbierze podstawy dietetyki i wiedzę kulinarną, którą będzie można wdrożyć w życie codzienne. Ten kurs jest odpowiedni dla osób, które nie chcą jeść z rozpiski, lecz wolą eksperymentować i uczyć się elastyczności w kuchni. Celem jest odblokowanie głowy na improwizowanie, na kreatywne rozwiązania, na zamienniki w kuchni. Oprócz samego przekazania wiedzy Viola przygotowuje także ćwiczenia praktyczne, bo nie da się lepiej nauczyć gotowania niż po prostu próbując różnych zabiegów w kuchni :)\nLista oczekujących na kurs świadomego gotowania online\nJestem dietetyczką ze szczególnym uwielbieniem diet roślinnych. Zamiłowanie do zdrowego stylu życia pociągnęło mnie do rozwoju w zawodzie trenerki personalnej i instruktorki fitness. Trenuję z kobietami, których priorytetem jest zdrowie i pragną mieć sprawne ciało na długie lata. Prywatnie moją wielką zajawką są podróże, aktywne spędzanie czasu, przebywanie na łonie natury, robienie zdjęć, czytanie książek, słuchanie podcastów i praktyka jogi. W internecie znajdziesz mnie pod nazwą Dietetyk na macie.\nDieta w depresji - darmowy jadłospis 1800 kcal\nOkiem Dietetyka Podcast #40... jakie badania profilaktyczne warto wykonywać raz do roku?\nOkiem Dietetyka Podcast #39... zasady suplementacji i przyjmowania leku przy niedoczynności tarczycy i Hashimoto\nciekawostki kulinarnekurs onlineokiem dietetyka podcastowoceświadome gotowanieświeże ziołatipy kulinarneViola Urbanwarzywa\nPosty z kategorii


Ośrodek Wypoczynkowy Arkadia - Mielno\nOśrodek Wypoczynkowy Arkadiadomki letniskowe i całoroczne\nObiekt Ośrodek Wypoczynkowy Arkadia położony jest w miejscowości Mielno w regionie zachodniopomorskie i oferuje bezpłatne WiFi, plac zabaw, ogród oraz bezpłatny prywatny parking. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Mielno Beach – 1,1 km.\nW naszej ofercie m.in.: plac zabaw dla dzieci, monitoring wokół obiektu, ogrzewanie, WiFi, całodobowa recepcja, bezpłatne WiFi, całodobowa ochrona, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, gaśnice, W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, parking, system alarmowy, parking na miejscu, ogród, plac zabaw, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, prywatny parking, Możliwe wystawienie faktury, taras, pokoje rodzinne, zwierzęta domowe są akceptowane, bezpłatny parking, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, pokoje dla niepalących, dostęp do Internetu.\nDepozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 200 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nDomek 6 osobowy (2 łóżka pojedyncze, 1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 50 mkw);\nDomek 6 osobowy (2 łóżka pojedyncze, 1 duże łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa);\nDomek 6 osobowy (4 łóżka pojedyncze, 1 rozkładana sofa);\nDomek 6 osobowy (4 łóżka pojedyncze, 1 rozkładana sofa).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2283681


1% podatku - osp.pl\nZwracamy się do Państwa z prośbą o przekazanie 1% podatku na działalność naszej OSP. Przy rozliczeniu podatkowym za rok 2019 prosimy o wpisanie 1% na naszą organizację, wpisując numer KRS 0000116212 z dopiskiem Ochotnicza Straż Pożarna w Siedliskach 33-172 Siedliska 232A.\nPrzyszedł czas rozliczeń podatkowych, dlatego zwracamy się do Państwa z uprzejmą prośbą o przekazanie 1% podatku, by wesprzeć naszą działalność, którą prowadzimy zgodnie z hasłem: "Bogu na chwałę, ludziom na ratunek". Uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczymy na doposażenie naszej jednostki w sprzęt oraz umundurowanie, które są niezwykle potrzebne naszym druhom w celu podtrzymania gotowości...\n1% podatku dla OSP Szarów\nMy strażacy z OSP w każdej akcji dajemy z siebie 100 % z twojej strony wystarczy tylko 1%. Zachęcamy do przekazania 1% z podatku na rzecz naszej jednostki, za okazaną pomoc już dziś serdecznie dziękujemy\nDziękujemy wszystkim za okazaną pomoc i przekazany 1% podatku w roku ubiegłym! Dzięki Wam wiemy, że nie tylko my pomagamy, ale również Wy jesteście naszymi bohaterami! Także w tym roku prosimy was o pomoc! PRZEKAŻ NAM SWÓJ 1% PODATKU! W każdej akcji dajemy z siebie 100% - z Twojej strony wystarczy tylko 1% podatku. Kwota uzbierana z tego przedsięwzięcia posłuży nam do zakupu sprzętu ratownic...\nZwracamy się do Państwa z uprzejmą prośbą o przekazanie 1% podatku, by wesprzeć naszą działalność, którą prowadzimy zgodnie z hasłem: "Bogu na chwałę, ludziom na ratunek". Uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczymy na doposażenie naszej jednostki w sprzęt oraz umundurowanie, które są niezwykle potrzebne naszym druhom, a także na bierzące wydatki związane z utrzymaniem sprzętu, który posiadam...\nPRZEKAŻ NAM SWÓJ 1% PODATKU. W każdej akcji dajemy z siebie 100% - z Twojej strony wystarczy tylko 1% podatku. Kwota uzbierana z tego przedsięwzięcia posłuży nam do zakupu nowego samochodu czy dodatkowego sprzętu, który pomoże nam lepiej prowadzić działania ratowcznio - gaśnicze, w których bierzemy czynny udział. TO NIC TRUDNEGO! Wypełniając PIT wpisz Nr KRS 0000164472 OSP Dziwiszów. Ty nic ...\nBĄDŹ JAK STRAŻAK URATUJ ŻYCIE!\nWystarczy maly gest w postaci przekazania 1% aby uratować życie. Sposób jest prosty podczas rozliczania z urzędem skarbowym wystarczy wpisać dane które są wpisane na czerwono w zdjęciu powyżej i to tyle a zarazem aż tyle aby wspomóc zakup sprzętu do naszej jednostki.\n1% podatku na OSP Trębki Nowe\nRozliczasz PIT za poprzedni rok?Możesz przekazać 1% swojego podatku na OSP Trębki Nowe. Wystarczy, że wypełnisz fragment druku tak jak jest na poniższym zdjęciu. Dziękujemy za każdą złotówkę!\nPRZEKAŻ NAM SWÓJ 1% PODATKU. W każdej akcji dajemy z siebie 100% - z Twojej strony wystarczy tylko 1% podatku. Kwota uzbierana z tego przedsięwzięcia posłuży nam do zakupu nowego samochodu czy dodatkowego sprzętu, który pomoże nam lepiej prowadzić działania ratowcznio - gaśnicze, w których bierzemy czynny udział. TO NIC TRUDNEGO! Wypełniając PIT wpisz Nr KRS 0000164472 OSP Dziwiszów. Ty n...\n1 % podatku na rzecz naszej OSP\n1 % dla OSP Krzywin.Rozpoczął się okres rozliczeń podatkowych za 2016 r., który daje możliwość przekazania 1% swojego podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego. Aby wesprzeć Naszą jednostkę wypełniając PIT wpisz nr KRS 0000 116 212, a jako cel szczegółowy wpisz:Ochotnicza Straż Pożarna w Krzywinie, ul.Królewiecka 3, 74-121 Krzywin Nie pozwól by 1% twojego podatku się zmarnował !!!


A gdyby nie Chyrów? ... Gdzie jeszcze Jezuici mogli zbudować Zakład - Chyrowiacy.info\nA gdyby nie Chyrów? … Gdzie jeszcze Jezuici mogli zbudować Zakład\nTeraz trudno sobie wyobrazić Chyrów bez gmachu Zakładu oo. Jezuitów. Stał się nie tylko najważniejszym zabytkiem Chyrowa, ale także pozytywnie wpłynął na rozwój miasteczka i zrobił je znanym na całym świecie. Ale to wszystko mogłoby się nie wydarzyć, gdyby nie fantastyczny zbieg okoliczności. Można powiedzieć, że Chyrów wylosował szczęśliwy los na loterii, dzięki któremu miasto stało się jednym z centrów światowej historii.\nGdy rektor Zakładu oo. Jezuitów w Tarnopolu Marian Morawski przekazał swój spadek na budowę nowego zakładu naukowo-wychowawczego, nie było jeszcze odpowiedniej wizji, gdzie ta placówka powstanie. Wśród głównych kryteriów były duży obszar dla przyszłej rozbudowy i swobody uczniów, lokalizacja w małym miasteczku oraz dobre połączenia komunikacyjne.\nPoszukiwaniami odpowiedniego miejsca zajął się prowincjał galicyjski zakonu Jezuitów o. Henryk Jackowski, a zatwierdzić wybór miał generał zakonu w Rzymie. Na wiosnę 1882 roku ojciec Jackowski zaczął podróżować po galicyjskich miasteczkach i wsiach i oglądać ewentualne miejsca dla lokalizacji przyszłego Zakładu. Przedstawione przez niego opcje były omawiane i zatwierdzane na specjalnej radzie w Krakowie.\nO. Henryk Jackowski\nJako pierwsze możliwe miejsce lokalizacji Zakładu rozpatrywany był dom emerytów w Przeworsku, należący do zakonu Bernardynów. 13 kwietnia 1882 roku Henryk Jackowski odwiedził to miejsce, ale uznał je za nieodpowiednie, podobnie jak inne opcje w tym mieście.\n22 kwietnia rada poparła wybór pałacu w Radłowie. Ów pałac właśnie przeszedł w ręce nowych właścicieli, a Jezuici mieli nadzieję, że ofiarują go zakonowi lub sprzedadzą niedrogo. Jednak te nadzieje się nie spełniły.\nW lipcu Henryk Jackowski wybrał się na oględziny do wsi Machowa oraz Jarosławia, ale nic odpowiedniego nie znalazł.\nWe wrześniu 1882 r. pojawił się wariant z majątkiem we wsi Porudno koło Jaworowa (obecnie wieś Kalinówka na Ukrainie). Ogromny majątek pani Steckiej obejmował 2400 morgów. Za majątek żądano 120 000 złotych reńskich. Henryk Jackowski obiecał radzie, że znajdzie takie pieniądze, więc rada wsparła ten wybór i wysłała do Rzymu prośbę o pozwolenie kupna.\n13 października otrzymano odpowiedź, w której generał poparł zakup, ale z zastrzeżeniem, aby jeszcze raz sprawdzić, czy dobre drogi prowadzą do Porudna, czy okolica jest zdrowa i czy jest dobra woda do picia.\nNa początku listopada Henryk Jackowski pojechał do Porudna i był tak zadowolony z tego, co zobaczył, że chciał od razu na miejscu podpisać umowę kupna. Pani Stecka wobec tego zażądała 8 dni zwłoki dla lepszego namysłu. Gdy po 8 dniach od pani Steckiej nie nadeszło żadnej informacji, stało się jasne, że układy są zerwane.\nNastępnie Henryk Jackowski przeglądał miejscowości Równe i Żmigród i w tym czasie dowiedział się, że został wystawiony na sprzedaż majątek w Nowym Mieście koło Dobromila. Posiadłość obejmująca 1600 morgów dobrej ornej ziemi oraz młyn i propinację kosztowała 250 000 złotych reńskich. Rada poparła zakup majątku. Henryk Jackowski po wizycie w Nowym Mieście potwierdził, że majątek jest warty swojej ceny, ale niejasna była sytuacja z zadłużeniami, więc zrezygnowano z tej opcji.\nW międzyczasie dotarła informacja, że pani Stecka jest gotowa sprzedać Porudno. Wiele znanych osób doradzało ojcu Jackowskiemu kupna tej posiadłości, ale tym razem na radzie zdania były podzielone, w szczególności dlatego, że Porudno było daleko od linii kolejowej. 11 grudnia Henryk Jackowski znów przybył do Porudna, ale nie udało mu się dojść do porozumienia z panią Stecką. W drodze do Porudna ojciec Jackowski szukał też miejsca na zakład w Rzeszowie.\nPo niepowodzeniu z Porudnem rozpatrywane były aż 4 opcje: Uherce koło Liska, Dolina koło Zagórza, Polanka koło Krosna i Dębowiec koło Jasła. Z Dębowca i Doliny zrezygnowano z powodu wysokiej ceny, z kolej Jezuici poważnie omawiali Polankę z jej 740 morgami za 108 000 złotych reńskich. Ale równocześnie nadeszła atrakcyjna oferta w Polanie koło Chyrowa, gdzie za 530 morgów właściciel majątku Franciszek Topolnicki żądał tylko 30 000 złotych reńskich, dlatego zdecydowali się Jezuici na dokładniejsze rozważenie tej oferty.\n15 stycznia 1883 r. ojcowie zwiedzili Polanę, a 18 stycznia ojciec Jackowski przedstawili radzie wyniki tej wizyty. Henryk Jackowski uznał Polanę za nieodpowiednie dla zakładu miejsce, zamiast tego zaproponował kupno majątku Franciszka Topolnickiego w Bąkowicach na przedmieściu Chyrowa. W odpowiedzi generał zakonu poprosił, aby się nie śpieszyć, ale wyraził poparcie dla decyzji rady i udzielił błogosławieństwa „Deus benedicat operi!”. (Niech Bóg błogosławi tę pracę!)\nGdy wszystkie formalności ze strony Zakonu zostały wykonane, Franciszek Topolnicki również zaczął się targować. 3 marca Henryk Jackowski przybył do Chyrowa, aby uzgodnić ostateczną cenę. W rezultacie za 60 000 złotych reńskich kupiono również inne posiadłości Topolnickiego w Bąkowicach, Małej Suszycy, Śliwnicy i Polanie, łącznie 954 morgi. Umowę kupna podpisano w Samborze 16 marca 1883 r., a budowa Zakładu rozpoczęła się już latem.\nTak więc przed wyborem miejsca dla Zakładu Jezuici rozważali kilkanaście różnych opcji, a w trzech przypadkach byli nawet gotowi do kupna, ale za każdym razem coś przeszkadzało zawarciu umowy.\nZielonym zaznaczone są miejscowości, które były rozpatrywane jako ewentualne miejsce budowy Zakładu, czerwonym – Bąkowice pod Chyrowem\nNa szczęście w Chyrowie sprawa potoczyła się pomyślnie dla wszystkich zainteresowanych stron. W przyszłości lokalizacja placówki, przepiękna przyroda w jej okolicach, będą prezentowane jako jedna z głównych zalet Zakładu.\nJ. Sas. Początki Chyrowskiego Kolegium. – „Nasze Wiadomości”, t. II, 1906-09 s. 221-238\nJak wyglądała nauka w Zakładzie Chyrowskim\nWilla leśna Jezuitów\nOd sznycla do leguminy. Co jedli w Zakładzie oo. Jezuitów w Chyrowie\n29.12.2021 at 15:33 Odpowiedz\nCzyta się to z wielkim zainteresowaniem, czyta i nagle kończy się … gdzie mozna doczytac resztę?


Gowin: Nie ma długofalowej polityki migracyjnej\n„W ostatnich tygodniach rząd przyjął zobowiązanie, że Polska przyjmie grupę siedmiu tysięcy migrantów z powodów ekonomicznych, w ogromnej mierze z krajów islamskich. Ta decyzja jest tym bardziej kontrowersyjna, że brakuje w Polsce długofalowej polityki migracyjnej” – powiedział Gowin na niedzielnej konferencji prasowej zorganizowanej przed Pomnikiem Poległych i Pomordowanych na Wschodzie na warszawskim Muranowie.\n„To jest czas w ogromnej mierze zmarnowany, czas kiedy nadzieje setek tysięcy Polaków ze Wschodu, zwłaszcza z Kazachstanu (…) spotkał wielki zawód” – podkreślił. „W ostatniej chwili, tuż przed wyborami rząd obiecuje przekazanie ok. 30 mln zł na akcję repatriacyjną. Uważamy, że potrzebne są nie działania doraźne tylko rozwiązania systemowe” – powiedział Gowin.\nZadeklarował, że jeśli obóz zjednoczonej prawicy wygra wybory, to powróci do obywatelskiego projektu ustawy repatriacyjnej. Wyjaśnił, że ten projekt zdejmuje odpowiedzialność za akcję repatriacyjną z samorządów, a nakłada obowiązek sprowadzenia Polaków do ojczyzny na rząd. „To jest nasze twarde zobowiązanie. Tutaj nie chodzi tylko o wyrównanie historycznych krzywd, które spotkały Polaków na Wschodzie. Tu chodzi również o interes nas wszystkich. Ci ludzie I ich potomkowie mogą bardzo dużo wnieść w życie polskiego społeczeństwa” – przekonywał Gowin.\n"To jest nasz obowiązek, nasza powinność wobec naszych rodaków, którzy chcą przyjechać do Polski i chcą w Polsce żyć i funkcjonować. Dlatego ten projekt ustawy uważamy za jeden z najważniejszych" – mówił.\nNa pytanie PAP ilu Polaków ze Wschodu chciałoby się osiedlić w Polsce, Zagórski powiedział, że do tej pory sprowadzono kilka tysięcy rodzin i tę liczbę należy pomnożyć przez kilka. "Bardziej istotne jest to, aby im stworzyć realne możliwości przyjazdu. Niezależnie od liczby; żeby państwo wykonało pewien wysiłek, żeby to nie były działania odstraszające” – powiedział.\nObecna na niedzielnej konferencji b. szefowa Związku Polaków na Białorusi Andżelika Borys mówiła, solidaryzuje się z Polakami na Ukrainie, którzy są w bardzo trudnej sytuacji i Polakami w Kazachstanie, którzy chcieliby wrócić do Polski. "Bardzo ważne jest, żeby w Polsce wszystkie siły polityczne pamiętały o pomocy Polakom na Wschodzie” – podkreśliła.\nPod koniec września rząd zwiększył rezerwę celową na pomoc dla repatriantów z 14 mln do 30 mln zł w roku 2016. Wiceminister spraw wewnętrznych Piotr Stachańczyk poinformował wówczas, że premier Ewa Kopacz „poleciła przygotowanie programu, który pozwoliłby w ciągu kilku najbliższych lat rozwiązać problem osób oczekujących - przede wszystkim w Kazachstanie - repatriacji do Polski".


Uwolnienie z więzienia - wtorek czwartego tygodnia wielkanocnego | Zgromadzenie Sióstr od Aniołów\nStrzeżono więc Piotra w więzieniu. Proponowany dzisiaj fragment Dziejów Apostolskich jest bardzo obrazowy. Na początku modlitwy spróbujmy wyobrazić sobie, w jakiej sytuacji znalazł się święty Piotr. Został wtrącony do więzienia, oddany pod straż szesnastu żołnierzy. Wydanie ludowi oznaczało wyrok śmierci. Piotr o tym wszystkim wie. Czytamy opis nocy, która miała być ostatnią w jego życiu. Jak wyglądałaby moja ostatnia noc? Gdybym wiedział, że jutro umrę, czym chciałbym się jeszcze zająć, co zrobić, co uporządkować, z kim spotkać? A może jestem dziś gotowy na śmierć jak Piotr? Czy mam w sobie świadomy lęk przed śmiercią? Niezwykłe jest to, że pomimo bliskości śmierci, skucia kajdanami, obecności obok niego dwóch strażników, Piotr jest w stanie głęboko zasnąć. Nie budzi go światło towarzyszące pojawieniu się Anioła. Posłaniec musi go dosłownie “uderzyć”, żeby Piotr się ocknął. Jak wielka przemiana musiała dokonać się w Apostole, że nie ma w nim lęku przed spotkaniem z cierpieniem, śmiercią. Wie, że wraz ze śmiercią jego życie się nie kończy. Całe swoje życie zawierzył Bogu i ma ufność, że jeśli tylko będzie to dla niego dobre, Bóg może uratować go z każdej opresji. I tak się właśnie dzieje. Jakie uczucia ta scena we mnie wywołuje?\nTo jest jego anioł. Cudowne uwolnienie Piotra i reakcja modlących się uczniów jest świadectwem, jak żywa była wiara w aniołów w pierwotnym Kościele. Co więcej, jest to wiara w opiekuńczą rolę aniołów wobec człowieka, wiara w aniołów stróżów. Chodzi bowiem nie o jakiegokolwiek anioła, ale “jego” anioła. Co więcej, uczniowie prędzej uwierzyliby, że Rode widziała anioła “należącego” do Piotra niż jego samego. Co dla nas oznacza ta wymiana zdań? Skoro Rode mogłaby pomylić Piotra z jego aniołem, to znaczy, że mój anioł stróż jest w jakiś sposób do mnie podobny. Nie chodzi oczywiście o wygląd, bo anioł nie ma ciała. Bóg jednak obdarzając mnie aniołem stróżem daje mi takiego, który doskonale pasuje do misji, którą mam wypełnić w swoim życiu. Aniołowie bardzo różnią się między sobą. Mój anioł stróż ma specyficzne umiejętności, upodobania, których nie posiadają inni. Mogę być przekonany, że mam najlepszego anioła, jakiego mogłem otrzymać. Żeby jak najlepiej współpracować ze swoim aniołem, zaprzyjaźnić się z nim, trzeba go lepiej poznać. Co wiem o swoim aniele? W jakich sytuacjach proszę go o pomoc? W czym jeszcze on chciałby mi pomóc? Będę prosić go, żeby przypomniał mi sytuacje, w których to on służył mi pomocą i żeby podpowiadał mi, o co mogę go prosić. Jeśli czuję potrzebę dowiedzenia się czegoś więcej na temat aniołów, mogę skorzystać z wiadomości zawartych na stronie www.siostryodaniolow.pl


Plan gospodarki niskoemisyjnej: Warszawa chce ograniczyć zanieczyszczenie powietrza - Ochrona środowiska\nPlan gospodarki niskoemisyjnej: Warszawa chce ograniczyć zanieczyszczenie powietrza\nPAP/AT • 11 grudnia 2015 - 08:16\nSpotkanie poświęcone "Planowi gospodarki niskoemisyjnej m.st. Warszawy (Fot.um.warszawa.pl/fot. R. Motyl\nRadni przyjęli Plan gospodarki niskoemisyjnej dla Warszawy, który ma m.in. poprawić jakość powietrza poprzez kolejne inwestycje w transport publiczny, rozszerzanie sieci ciepłowniczej i rozwój odnawialnych źródeł energii.\nRada Warszawy rozpatrywała uchwałę ws. planu w czwartek w nocy po całodniowej dyskusji nt. budżetu stolicy na 2016 r.\nWarszawa zobowiązała się do 2020 r. do zmniejszenia o co najmniej 20 proc. emisji dwutlenku węgla oraz redukcji o tę samą wartość zużycia energii przez odbiorców. Podstawą było przystąpienie stolicy w 2009 r. do inicjatywy Komisji Europejskiej "Porozumienie między burmistrzami" i przyjęcie w 2011 r. "Planu działań na rzecz zrównoważonego zużycia energii w perspektywie do 2020 r.". Plan gospodarki niskoemisyjnej stanowi rozwinięcie i doprecyzowanie tego drugiego dokumentu.\nPoza redukcją emisji CO2, celem planu jest też poprawa jakości powietrza w mieście. Ma to być osiągnięte m.in. poprzez kolejne inwestycje w komunikację publiczną, np. kupno kolejnych niskoemisyjnych autobusów i zwiększenie udziału transportu szynowego, a także poprzez wyprowadzanie ruchu tranzytowego poza centrum.\nRatusz chce także ograniczyć zanieczyszczenie powietrza poprzez przyłączanie kolejnych domów i budynków do miejskiej sieci ciepłowniczej, w tym 5 tys. mieszkań na Pradze - mówił w środę wiceprezydent stolicy Michał Olszewski przedstawiając założenia Planu gospodarki niskoemisyjnej.\nOlszewski mówił wówczas, że celem miasta jest, aby w 2020 r. w mieście nie były przekraczane normy jakości powietrza dopuszczone przez przepisy UE. Jednocześnie wyjaśnił, że największym zmartwieniem w stolicy są przekroczenia stężenia (lokalnie, ale często) silnie trującego benzo(a)pirenu, który wydobywa się głównie podczas palenia odpadami w prywatnych piecach. Emisja benzo(a)pirenu jest najwyższa w peryferyjnych dzielnicach, gdzie nie sięga sieć ciepłownicza.\nMiasto ma też wprowadzić Warszawski Indeks Powietrza - wskaźnik, dzięki któremu będzie prowadzona kontrola przekroczeń stężeń substancji zanieczyszczających powietrze. Indeks ma opierać się na danych Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska.\nJeśli przez kilka dni będą utrzymywać się stężenia przekraczające normy, miasto będzie wprowadzało nadzwyczajną procedurę. Polegałaby ona m.in. na częstszym myciu ulic (głównym źródłem pyłów związanych z ruchem pojazdów jest tzw. pylenie wtórne, polegające na podnoszeniu się pyłu powstającego ze ścierających się opon czy klocków hamulcowych z powierzchni ulic).\nPonadto w dni z utrzymującym się przekroczeniem norm miasto chciałoby zachęcać kierowców, by nie korzystali z prywatnych aut, tylko wybrali komunikację publiczną. Wtedy komunikacja miałaby być darmowa, by jak najszybciej zbić przekroczenia norm.\nW zabiegach o czystsze powietrze mają pomóc także strażnicy miejscy. W czwartek radni poparli zmiany w regulaminie Straży Miejskiej. Powstanie w niej oddział ochrony środowiska, który będzie składał się z referatów ds. ekologicznych, referatu ds. pojazdów i referatu ds. kontroli środowiska.\nTen ostatni będzie miał trzy zadania: sprawdzanie czym mieszkańcy Warszawy palą w piecach, czy do miejskich potoków nie są spuszczane ścieki oraz walką z nielegalnymi wysypiskami śmieci.\nStrażnicy zyskają nowe kompetencje oraz niezbędny sprzęt m.in. do analizy wody i powietrza. Większość strażników z nowego referatu ds. kontroli środowiska do tej pory pracowała przy fotoradarach. Miasto chciałoby, żeby po przeszkoleniu strażnicy zaczęli wykonywać nowe obowiązki od stycznia 2016 r.


Pomorie / UZDROWISKO! Pogoda, plaże, atrakcje / Ceny i dojazd\n26 maja 2022 28 grudnia 2018\nPomorie to nieduża miejscowość nad Morzem Czarnym. Nie tak znana jak pobliski Słoneczny Brzeg, ale przez co też mniej zatłoczona w sezonie.\nKurort ten jest położony na niewielkim półwyspie, wchodzącym ponad trzy kilometry w głąb morza. Z jednej strony jest oblewany wodami Zatoki Burgas, a z drugiej jeziorem Pomorie.\nMiasteczko jest oddalone od Burgas zaledwie o 20 kilometrów, przez co transfer z lotniska nie trwa dłużej niż pół godziny. Pomorie jest znanym ośrodkiem sanatoryjno-leczniczym, gdzie korzysta się z występujących tutaj dobrodziejstw natury.\nHistoria Pomorie sięga aż V wieku przed naszą erą.\nBurzliwe losy mocno naznaczyły ten teren, łącznie z grabieżami i pożarem z 1906 roku, który pochłonął większość tutejszych budynków. Do dziś przetrwało jedynie kilka z nich. Tego typu tradycyjne budownictwo można za to podziwiać w pełnej krasie w pobliskim Sozopolu czy Nesbyrze.\nSwego czasu Pomorie było także jedynym ośrodkiem produkującym sól w Bułgarii.\nWakacje w Pomorie\nPomorie to znakomite miejsce na wakacje dla starszych osób oraz tych zmagających się z różnymi chorobami, szczególnie jeśli chodzi o schorzenia skóry, serca oraz układu ruchowo-mięśniowego, ale także dolegliwości kobiecych.\nPromocje na wczasy i wakacje w Pomorie\nMiejscowy mikroklimat sprzyja leczeniu, a właściwości błota z pobliskiego jeziora, działają zbawiennie na organizm. Kurort ten to także dobry kierunek na rodzinne wczasy.\nNie brakuje tu atrakcji dla najmłodszych, a piaszczysta plaża łagodnie opada ku morzu. Pomorie to także idealne miejsce na wypoczynek dla ludzi lubiących spędzać urlop w luksusowych hotelach, wyposażonych we wszelkie udogodnienia.\nNa zachętę prezentujemy film o Pomorie:\nA teraz zapraszamy do dalszej lektury:\nJak już wcześniej wspomnieliśmy – baza noclegowa, a właściwie baza hotelowa jest tu bardzo dobrze rozwinięta. Nadal na każdym wolnym skrawku ziemi, buduje się kolejne obiekty.\nDo wyboru mamy pięcio- i czterogwiazdkowe hotele allinclusive z wszelkimi luksusami, ale i noclegownie dwu- i trzygwiazdkowe.\nNoclegi w Pomorie. Hotele, apartamenty, kwatery prywatne. Sprawdź oferty i ceny!\nMożna na miejscu wynająć w pełni wyposażony i klimatyzowany apartament, dom letniskowy czy prywatną kwaterę. Jeśli chodzi o miejsca kempingowe to takowych w okolicy brak.\nJak widzisz znaleźć odpowiedni nocleg w Pomorie nie będzie trudne.\nWakacje w Pomorie / Tanie loty z Polski, sprawdzone noclegi i opinie turystów!\nTanie noclegi w Pomorie. Hotele, hostele, apartamenty i sprawdzone kwatery. Promocje!\nTanie loty do Pomorie. Bezpośrednie loty z Polski. Znajdź tani bilet i kup teraz! Wyszukiwarka tanich lotów.\nOpinie o Pomorie. Przeczytaj recenzje i opinie turystów, którzy spędzili tam swoje udane wakacje!\nCeny w Pomorie\nCeny w Pomorie należą do niższych, jeśli chodzi o miejscowości na wybrzeżu Morza Czarnego.\nCzasem nawet o o 30% w porównaniu do popularniejszych ośrodków wypoczynkowych. Szczególnie jeśli chodzi o souveniry. Przykładowo zestaw kosmetyków z olejkiem różanym można kupić na głównej ulicy w Pomorie za około 7 lewa, gdzie za ten sam komplet w Burgas czy Nesebyrze musimy zapłacić od 10 do 15 lewa.\nJeśli chodzi o posiłki w restauracjach i barach to w Pomorie zapłacimy za to samo danie prawie dwa razy mniej, niż w Słonecznym Brzegu, czy Nesebyrze, a porcje będą zazwyczaj większe.\nWarto natomiast poszukać stoisk ze świeżymi owocami, które pochodzą od lokalnych rolników.\nCeny owoców i orzechów w Pomorie:\nwiśnie 2-4 lewa za kilogram\narbuz od 0,50 lewa za kilogram\nbrzoskwinie od 0,80 lewa za kilogram\nwinogrono 1-2 lewa za kilogram\nfigi od 2 lewa za kilogram\nświeże migdały w skorupkach 12 lewa za kilogram\nsałatka szopska 4 lewa\nsałatka grecka 5 lewa\nsmażony ser 5 lewa za porcje\nkebab wieprzowy lub drobiowy 6 lewa za 250gr\npizza z chorizo 8 lewa\nsmażona kałamarnica 6,50 lewa za 200gr\ndorada 2 lewa za 50gr\nłosoś 15 lewa za 250gr\nnadziewana papryka 3 lewa\nmoussaka 4,40 lewa\ngolonka w sosie grzybowym 4,40 lewa za 400gr\nkurczak z rożna 10 lewa za całą sztukę\nkurczak z ryżem 4 lewa za 400gr\nCeny pamiątek z Pomorie:\nmagnesy 2 lewa za 5 sztuk\npamiątkowy talerz z Pomorie od 6 lewa\nmiejscowe wino 4 lewa za butelkę\nbułgarskie przyprawy 0,85 lewa za paczkę\nsrebrna biżuteria od 10 lewa za gram\nbułgarski bęben 30 lewa\nCeny transferu z lotniska (taxi), noclegu oraz wycieczek z Pomorie:\ntrasa Pomorie-lotnisko Burgas 25 euro\ntrasa Pomorie-lotnisko Warna 72 euro\nogólnie ok. 2 lewa za kilometr taksówką\ndwupokojowe mieszkanie/apartament 35 euro za dzień (przy wynajmie na 2 tygodnie)\nStambuł jednodniowa wycieczka 65 euro\nRejs do Sozopolu ze zwiedzaniem 35 euro\nJeśli było o cenach w Pomorie to warto także wspomnieć kilka słów o zabytkach i ciekawych miejscach, które warto zwiedzić i zobaczyć. Atrakcji turystycznych może nie jest tu najwięcej ale jest co robić.\nAtrakcje turystyczne w Pomorie\nDo Pomorie nie przyciągają wcale plaże, ani mnogość klubów nocnych. Tu się przyjeżdża po wypoczynek oraz w celach uzdrowiskowych.\nTutejsze błoto z pobliskiego jeziora ma lecznicze właściwości, które biorą się z rozkładu miliona skorupiaków, zamieszkujących ten zbiornik.\nBłoto stosuje się w przypadku niektórych chorób skórnych, przy bezpłodności, kłopotach z prostatą, schorzeniach stawów, serca i wątroby. Pomaga ono także w przypadku chorób reumatoidalnych.\nZ kolei w północnej części jeziora wytwarza się sól, gdyż zbiornik pod względem geologicznym jest ultra solanką. Minerał ten produkuje się tu od zarania dziejów, czego zwieńczeniem jest miejscowe maleńkie Muzeum Soli. Można tu zobaczyć dawne metody pozyskiwania soli, narzędzia oraz miejsca w którym się ową sól wytwarza (saliny).\nNad jeziorem Pomorie jest jeszcze inna atrakcja – obserwatorium ptaków wraz z małym muzeum. Na tym chronionym terenie można obserwować ponad 200 gatunków ptaków (przez specjalne lornetki), gdyż przez jezioro przebiega szlak migracyjny ptactwa – Via Potnica. Ustawiono tu też specjalne miejsca lęgowe dla zagrożonych gatunków. Zobaczyć tu można kormorany, pelikany, rybitwy oraz szablodzioby.\nZdrowy piasek bogaty w żelazo\nCiekawym faktem jest także to, że ten szaro-brązowy piasek na plażach w Pomorie również ma dobroczynne właściwości, gdyż jest bogaty w żelazo.\nPlaże w Pomorie\nPlaże są dosyć szerokie, wejście do morza jest łagodne, więc nie jest zbyt głęboko przy brzegu. To idealne warunki dla rodzin z dziećmi. Wzdłuż brzegu można spacerować promenadą, szczególnie wieczorami, kiedy słońce już zachodzi.\nZ myślą o najmłodszych w okolicy jest też małe wesołe miasteczko oraz park wodny Sunset Aquapark, z mnóstwem zjeżdżalni dla małych i dużych dzieci oraz oczywiście punkty gastronomiczne.\nNa miejscu są również ośrodki SPA oferujące zabiegi z wykorzystaniem miejscowego błota oraz możliwości innej formy spędzania wolnego czasu, takie jak bilard, kręgle oraz mnóstwo knajp i barów, które są czynne do późna.\nCo zwiedzić w Pomorie?\nWarty uwagi jest monaster św. Jerzego – średniowieczny klasztor, gdzie można zobaczyć kolekcję ikon z XVIII i XIX wieku oraz dwie niewielkie cerkwie – Przemienienia Pańskiego i Bogurodzicy. Idealne miejsce do wyciszenia się.\nCiekawym zabytkiem jest też niewątpliwie Tracki Grobowiec, najstarszy w Bułgarii. W środku panuje przyjemny chłód. Sam grobowiec składa się z korytarza oraz okrągłego pomieszczenia, na środku którego stoi kolumna/komin z zamurowanymi schodami i kilka mniejszych pomieszczeń. Całość wybudowano z kamienia, cegły oraz gipsu. Grobowiec ukryty jest w ziemnym kurhanie.\nWarto też zajrzeć do małego Muzeum Historycznego w Pomorie. Przedstawiona została tu cała historia tej miejscowości, aż po dzień dzisiejszy. Można tu podziwiać także malarstwo bułgarskich artystów. Z kolei spacerując po mieście można się natknąć na starą architekturę domów, które przetrwały wielki pożar w 1906 roku.\nZ okolicznych miejscowości warto się wybrać do Burgas z Nadmorskim Parkiem oraz trzema lagunowymi jeziorami czy do Nesebyru, którego stare miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Spragnionych rozrywki i szaleństwa do białego rana, z pewnością zainteresuje bułgarskie Las Vegas – czyli Słoneczny Brzeg.\nCo kupić i przywieść czyli pamiątki z Pomorie\nObok typowych pamiątek przywożonych z Bułgarii, pod postacią wyrobów z olejku różanego czy magnesów, koszulek i kubków z napisem Pomorie, warto zainteresować się tutejszymi produktami alkoholowymi. Miejscowa fabryka – Black Sea Gold słynie z win, rakiji i znakomitych koniaków/brandy.\nOprócz tego z Pomorie można przywieźć kosmetyki pielęgnacyjne oparte na tutejszej soli (m. in pasty do zębów, pudry do kąpieli,) oraz samą sól, którą wykorzystamy do celów spożywczych.\nZobacz krótki film obrazujący to jak od środka wygląda Pomorie w Bułgarii:\nJak dojechać własnym samochodem do Pomorie?\nTrasa samochodem z Polski do Pomorie trochę nam zajmie, bo to średnio prawie dwa tysiące kilometrów (w zależności od miasta z którego ruszamy).\nOpcje tras są właściwie dwie.\nPierwsza i najczęściej wybierana wiedzie przez Czechy, Słowację, Węgry, Serbię, aż do stolicy Bułgarii – Sofii i stamtąd prosto na wybrzeże, do Pomorie. Jest to odległościowo droga dłuższa, ale szybsza ze względu na odcinki autostrad.\nDruga trasa wiedzie przez Słowację, Węgry, Rumunię, aż do Bułgarii. Jednak mimo mniejszej ilości kilometrów, drogę pokonuje się znacznie wolnej.\nGłównie ze względu na zły stan dróg w Rumunii.\nZobacz na mapie jak usytuowane jest Pomorie. Odnajdziesz tutaj także najciekawsze miejsca i atrakcje turystyczne oraz plaże:\nSezon wakacyjny w Pomorie zaczyna się w czerwcu, jednak już w maju termometry w Pomorie wskazują prawie 20 stopni.\nPotem robi się już tylko cieplej.\nNajcieplejsze i najpogodniejsze są dwa letnie miesiące – lipiec i sierpień, wówczas temperatura sięga 27 stopni, a liczba słonecznych godzin w ciągu dnia równa się 10.\nRyzyko opadów jest niewielkie, a temperatura wody ma 23-24 stopnie.\nJeśli ktoś nie lubi upałów to lepszym terminem na wakacje w Pomorie może być wrzesień, kiedy temperatura jest nieco niższa – 23 stopnie, a kąpiel w ciepłym morzu jest nadal gwarantowana (23 stopnie).\nPaździernik to już typowo jesienny miesiąc i w nocy temperatura może spaść do 9 stopni, a liczba słonecznych godzin w ciągu dnia kurczy się do zaledwie pięciu.\n[vc_column][td_block_weather w_key=”7c0939d9082aaf06951b4e626e9d6fad” w_location=”Pomorie” custom_title=”Długoterminowa prognoza pogody dla Pomorie” block_template_id=”td_block_template_9″ tdc_css=”eyJhbGwiOnsid2lkdGgiOiI2OTAiLCJkaXNwbGF5IjoiIn19″][/vc_column]\nOpinie o wakacjach w Pomorie\nCzekamy z dużą dozą niecierpliwości na Wasze opinie dotyczące wakacji spędzonych w Pomorie. Dajcie znać jak podobały się Wam noclegi, jak aktualnie wyglądają ceny oraz plaże i atrakcje turystyczne.\nZajrzyj też na stronę www oficjalnej agencji turystyczne w Bułgarii gdzie Pomorie ma także swoje miejsce.\n6 thoughts on “Pomorie: Wakacje w uzdrowisku!”\n2 stycznia 2019 at 09:54\nByliśmy w tym roku w Pomorie i jesteśmy bardzo zadowoleni. Ceny niskie, ludzie świetni no i wypoczynek rewelacja. Przywiozłam sobie pudry do kąpieli i winko. Fajny zestawik na wieczór:-)\n9 stycznia 2019 at 12:40\nMoi dziadkowie byli w Pomorie i są bardzo zadowoleni. Babcia ma chore serce a czuła się tam fantastycznie. Oczywiście pogoda idealna jest we wrześniu. Wtedy seniorzy mogą spokojnie jechać na wakacje.\n22 stycznia 2019 at 19:01\nW Pomorie jest mini Muzeum Soli. Dosłownie mieści sie w jedym pomieszczeniu. Niestety jak my byliśmy to wszystkie podpisy eksponatów były w jezyku bułgarskim i chyba rosyjskim. Żadnego nie łapie, także mogliśmy sobie jedynie popatrzeć i pokombinować co dana rzecz robiła, czy do czego służyła. Poza tym fajna okolica.\n8 lutego 2019 at 17:26\nHmm.. wygląda na miejsce, którego właśnie szukałam. Chcę się wybrać z mamą i dziećmi na wakacje i chyba każdy tu znajdzie coś dla siebie. W każdym razie wygląda to wszystko bardzo obiecująco.No i nie wiedziałam,że ceny sa tam niższe niż w innych miejscowościach turystycznych. Fajne to zestawienie cen psozczególnych produktów,człowiek ma przynajmniej ogólne pojęcie.\n19 czerwca 2020 at 18:03\nZainteresowały mnie te kąpiele błotne na choroby skórne. Ktoś może wie na jakie, no i czy rzeczywiście działają? Planuję spędzić wakacje w Pomorie w uzdrowisku, ale właśnie głównie ze względu na to, że muszę wyleczyć skórę, więc chciałabym to przede wszystkim wiedzieć.\n8 lipca 2020 at 18:07\nCoś mi świta, że na rosyjskim miałam temat o wakacjach w Pomorie w uzdrowisku 😀 No ale wtedy to był wyraz najwyższego luksusu. 😀 Ciekawe, czy jeszcze gdzieś widać ducha dawnych czasów. 😉


Chcesz, to kop | treborok\nChcesz, to kop\n„Sama kop, to nie ziemia lecz beton, — trzeba ją sprzątnąć i przywieźć nową! ” — Jak często słyszą to kobiety od silniejszej męskiej połowy? I w moim życiu w pewnym momencie nadeszła ta szczęśliwa chwila kiedy moje chłopaki stanowczo odmówili kopania.\nMyślicie, że zapewne dlatego, że mam bardzo dużo ziemi? Otóż nie! To stan ziemi stał się krytyczny — jasno-szara martwa substancja, która przy najmniejszym podsychaniu przekształcała się w betonowe bryły lub kawałki. Ostatnią dżdżownicę widziano jeszcze za cara Grochu. A przecież ciężko pracowałam w ogrodzie, jak wszystkie wzorowe gospodynie, — dwukrotne głębokie przekopywanie, pielenie do ostatniego chwastu, „czysta” ziemia, każdy dzień podlewanie, — boję się nawet o tym wspominać. Przy tym każdego roku coraz większy wysiłek, a wyniki coraz marniejsze. Rzucić tego szkoda, rosnącym dzieciom potrzeba, domowego. Swoje warzywa — nie kupię przecież w sklepie?\nZamyśliłam się, pomyślałam, że robię coś nie tak… Ale czułam podświadomie, że istnieje jakieś rozwiązanie, odpowiedź unosiła się w powietrzu …\nTen sezon okazał się rokiem wielkich odkryć. Wszystko nowe zadziałało tak prosto i zadziwiająco naturalnie, jakby działo się to od zawsze, jak gdybym to od dawna wiedziała i po prostu zapomniała. Instynktownie wyczułam, że to jest właśnie to co spowoduje zmianę i pomoże.\nPierwsze, co zrobiłam na wiosnę to rozbiłam stałe grządki zamiast rowów. Zaraz wytłumaczę o co mi chodzi. Ziemia nie przepuszczała wody i żeby jakoś wilgoć dostawała się do roślin a nie spływała na dróżki, wykopaliśmy rów zamiast grządki, na jego dnie posadziliśmy pomidory, paprykę, bakłażany. Dzięki temu podlewaliśmy wodą pod rośliny, a nie gdzie indziej. Tej historycznej wiosny skończyliśmy z rowami. W niewytłumaczalny sposób i najbardziej bezczelnie: grządki-kanały stały się normalnymi równymi grządkami a na nich wczesną wiosną wysieliśmy rośliny na zielony nawóz — gorczyca i facelia.\nW momencie wysadzania rozsad pomidorów do gruntu, rośliny na nawóz zdążyły podrosnąć. Na tym zielonym dywanie, a nie w nagiej, chłodnej ziemi posadziłam bakłażany, paprykę i ogórki. Rośliny zachowywały się tak, jakby ich nie przesadzano w ogóle – szczerze mówiąc oszalały! Słońce, wiatr, nocne obniżki temperatury kompletnie im nie zaszkodziły.\nW czasie wzrostu zielonego nawozu były deszcze i było sucho, ale nie trzeba było spulchniać ziemi ani razu, podlewać również. Wewnątrz takiej grządki ziemia jest pulchna i wilgotna!\nPrzez 8-10 dni podcięłam sierpem zielony nawóz, ostrożnie, żeby nie uszkodzić warzyw. Obcięłam, lekko podsypałam ziemią i na tej grządce, gdzie była najbardziej „ciężka”, zbita ziemia, rozłożyłam resztę młodego niedojrzałego kompostu.\nNastępny krok jest równie ważny jak wysianie nawozu zielonego — okrywa się po ścięciu grządki, lekko przykrywa i dobrze obsypuje trawą. Pierwszy mulcz stale ścinamy z tych grządek przygotowanych na zielony nawóz. Ziemia w tym czasie jest już ogrzewana i ściółkowanie jest już możliwe.\nSkoszoną trawę rozkładamy latem na powierzchni. Jakby nie było, „śmieci” te dajemy na grządki. Kiedy rozumiesz zamysł, to widzisz tam nie śmieci lecz grządki okryte jak kołdrą.\nTo było niesamowite dla wszystkich. Podlewanie spadło o 3 razy. Chwasty nie wychodziły, spulchniać nie było trzeba. Jak tu spulchniać jeżeli ziemia zakryta? Wspaniałe „usprawiedliwienie”. Nieliczne trawki, które potrafiły przedostać się wywoływały tylko czuły uśmiech, a te które zaczęły kiełkować z nasion mulczu — zostały usunięte od razu, ponieważ były na wierzchu! I z powodu, że pod nimi była miękka ziemia! Nie miałam tego lata nie tylko uciążliwego pielenia ale też zwykłego kopania po każdym deszczu i podlewaniu! Cóż, z wyjątkiem przyjemnego lenistwa.\nPrzyszedł sierpień… Potrzebne było puste wiadro. Długo się nie zastanawiając, jednym zamachem wylałam 10 litrów wody pod najbliższą roślinę i po ostatnich kroplach zaczęłam się zastanawiać. Co ja robię? Teraz wszystkie dróżki będą w wodzie a nogi w błocie. Stałam w oszołomieniu, czekając na powódź. Wody nie ma. Ze zdumieniem rozgarniam mulcz. Powinno być morze wody, ale nie ma! Cała poszła pod rośliny. Tak nie bywa, to nie możliwe! Czy kiedykolwiek tak było w tym miejscu?\nOglądam odkrytą ziemię: jest miękka, jakby wczoraj ktoś na niej pracował. Czy to nie cudowne? Przypomnijcie sobie kanały, w których uprawiałam rośliny. Jak mogło do tego dojść w ciągu kilku miesięcy?\nJesienią nie usunęłam materii organicznej z ziemi. Zebrałam tylko nacie warzyw. Na części grządek wysiałam żyto. I na zimę moja ziemia została pięknie osłonięta.\nWróciłam na wiosnę przyszłego roku. Sąsiednie grządki wyglądały jak wróble po bójce, za to nasza była zadziwiająco zielona, radosna. Bardzo czekałam na tę chwilę. Z zamierającym sercem, zdjąwszy grabiami warstwa zeszłorocznego mulczu na wolnej grządce, próbowałam sprawdzić jaka jest gleba? Zrobiła się głęboka bruzdka, którą lekko sprawdziłam palcem. To była już całkowicie inną ziemia. Łopaty nie potrzebuję do tej pory, czasami nawet nie spulchniam a od razu robię bruzdy i sadzę.\nMoja historia nie jest o rekordowym urodzaju a o kalejdoskopie naszych poglądów na temat priorytetów i wyników, kiedy coś staje się priorytetem. Cały czas starałam się mieć urodzaj, ale kiedy urodzaj stał się dla mnie nie ważny, chciałam tchnąć życie w swoją Ziemię – to właśnie okazało się zadziwiającym odkryciem. To co się stało, radykalnie zmieniło nie tylko glebę ale też moje spojrzenie na pewne sprawy. Na to mianowicie, że Ziemia może stać się taka, kiedy jej będzie dobrze.\nWyzwólcie siebie od próżności. Spojrzyjcie duszą na swoją ziemię, cicho posiedźcie obok, dotknijcie rękami, poczujcie i wsłuchajcie się w dźwięki. Pojmiecie wtedy, o co prosi was wasza Ziemia.\nMarina Szanko, kierownik CPZ „Lśnienie”, Rostow nad Donem,\ngazeta „Naturalne rolnictwo” № 1 (21)


Szlaki kolejowe zmienią się w trasy rowerowe » News2\nSzlaki kolejowe zmienią się w trasy rowerowe\nPrzegląd szlaków dawnej kolei piaskowej – którą transportowano materiały dla kopalń – rozpoczął się od przejazdu jednym z odcinków prowadzących z Bytomia, przez Rudę Śląską do Zabrza.\n– Przejechaliśmy ponad 10 km czynną jeszcze trasą kolejową, która jednak na dniach będzie likwidowana. Jechaliśmy jakby w środku lasu, a faktycznie przejeżdżaliśmy przez centra miast. To nieprawdopodobny potencjał, który ciągle leży odłogiem i najwyższy czas, by go wykorzystać – powiedział oficer rowerowy województwa śląskiego Aleksander Kopia.\nTrasa łącząca jedne z najgęściej zaludnionych i zurbanizowanych miast w Polsce wiedzie po zalesionych i atrakcyjnych rekreacyjnie terenach. Dzięki temu drogi mogłyby spełniać jednocześnie funkcje rekreacyjne z komunikacyjnymi, ukazując przy tym industrialny charakter regionu – przekonują przedstawiciele regionalnych władz.\nW woj. śląskim jest kilkaset kilometrów nieczynnych linii kolejowych, wobec których dotąd nie powstała koncepcja zagospodarowania, a których infrastruktura – potencjalnie do wykorzystania, jak mosty i wiadukty – niszczeje. To nie tylko dawne trasy Polskich Kolei Państwowych, ale też kolei przemysłowych, piaskowych, wąskotorowych.\nSpecjaliści zaznaczają, że nieczynne trasy kolejowe są wykorzystywane jako infrastruktura pod drogi rowerowe na całym świecie – są zazwyczaj bezkolizyjne, szerokie i wygodne, nie mają stromych podjazdów ani zakrętów. W Zagłębiu Ruhry właśnie w taki sposób stworzono już ponad 700 km dróg rowerowych, a obecnie trwają prace nad udostępnieniem kolejnej 100-kilometrowej trasy na gruncie dawnej linii kolejowej.


Przyszłość ma twoje imię – recenzja filmu „Maggie” – Pięć Smaków - Pełna Sala\nKiedy młody mężczyzna, Sung-wan, spaceruje po barierce przy piosence „Maxine”, szukając drogocennego pierścionka, wygląda wtedy, jakby unosił się nad ziemią. Pozostawione samemu sobie młode pokolenie Koreańczyków w debiucie Yi Ok-seop żyje w odrealnionej bańce, ale jak się okazuje – w przyjaznym im miejscu.\nFabuła filmu „Maggie” opiera się luźno na perypetiach młodej pielęgniarki, Yoon-young i jej chłopaka, Sung-wan, usiłujących uniezależnić się. Jednak znalezienie remedium na chaotyczną teraźniejszość i przyszłość, która nie rysuje się kolorowo, nie jest takie łatwe. Lawirując między niepewnością jutra a nadzieją, postaci borykają się z nieustającym spadkiem zaufania. Nie tylko wkraczająca w dorosłość para ma prawo czuć się zdezorientowana. Dzień po upublicznieniu zdjęcia rentgenowskiego zarejestrowanego podczas interakcji miłosnej okazuje się, że niemal wszyscy pracownicy nie przychodzą do pracy, nie podając powodu. Dyrektorka szpitala zaczyna wątpić w uczciwość podwładnych; wielce możliwe, że personel ukrywa żenujący fakt spółkowania w miejscu publicznym. A może zwyczajnie wszyscy pochorowali się? Przeciwieństwem dla sceptycznej doktor Lee jest zrównoważona Yoon-young, która z dziecięcą naiwnością decyduje się wierzyć idealistycznie w prawdomówność ludzi.\nW innym filmie festiwalowym, melancholijnym „And Your Bird Can Sing”, miłosne trio ucieka od życia w pędzie, niespiesznie włócząc się po peryferiach Hokkaido. Dryfują sobie przez kolejny rok, nie snując żadnych konkretnych planów. Gnuśnik Baku momentami zastyga na ulicy w bezruchu, czekając, aż coś samo się wydarzy i odlicza przy tym na głos upływające sekundy. W „Maggie” specyficzne błąkanie się bez celu dobrze widać w scenach, w których postaci momentami przysiadają na krawężniku, robiąc sobie przerwę czy trwoniąc czas w bliżej nieokreślony sposób. Gdy bohaterowie odwieszają się z duchowego marazmu, od niechcenia kontynuują dalej szukanie obrączki czy też wracają do pracy. W odrealnionym debiucie Yi Ok-seop następni zastępowalni i randomowi przedstawiciele subkultury flanerów będą przypatrywać się rzeczywistości – spostrzeżenia przybiorą postać komentarzy do poszczególnych scen, przypominających próby racjonalnego wyjaśnienia wydarzeń.\nReżyserka podkreśla w wywiadach, że trzeba zacząć obserwować. Wzorem Yi Ok-seop przydałoby się częściej reagować na krzywdy innych i nie stać z boku w obojętnej postawie. Nagłośnienie problemu jest wołaniem o pomoc w kryzysowej sytuacji, które ktoś może usłyszeć. Kropla po kropli wydrąży skałę, kiedy poszkodowani będą trwać wystarczająco długo w sprzeciwie. Migawki na protesty przeciw zmianom w architekturze odzwierciedlają strach przed zwiększeniem wpływów przez megakorporacje, blokujące niezależność młodych Koreańczyków. Motyw kontrowersyjnej fotografii wyraża obawy przed byciem szpiegowanym. Protestują zwłaszcza kobiety, nagrywane często w intymnych sytuacjach. Wiele ujęć w szpitalu nakręcono też z perspektywy ukrytych kamer.\nPoczątkowo dynamiczny montaż serwuje nam reklamę młodości. Z czasem dociera do widza, że taka forma trafnie uzupełnia obraz niecierpliwego nastawienia młodych ludzi i strachu przed powrotem do realiów, w których jedyny znany widok na przyszłość to brak perspektyw. Irracjonalne podejście do realiów ujętych w zabawowej formie wydaje się być jedynym pewnym sposobem na radzenie sobie z trudną rzeczywistością. Szpital w oczach youngstersów jest ich placem zabaw: pracownia rentgenowska bez problemu przeistacza się w centrum lotów kosmicznych, a gadająca ryba tylko pogłębia poczucie absurdu.\nJednak wywrócony do góry nogami świat, który rządzi się przypadkowością jest mało prawdopodobny tylko dla obserwatora – postaci dobrze się w nim odnajdują. Nikogo nie dziwią niespodziewane i bezgłośne trzęsienia ziemi, które wydają się być czymś naturalnym. Pojawiające się na drogach jak grzyby po deszczu dziury są metaforą pozornie sprzyjających okoliczności dla nowicjuszy na rynku pracy. Przy rosnącym zapotrzebowaniu na roboty drogowe, Sung-wan znajduje zatrudnienie. Jednak podejmowanie się z braku laku dorywczej aktywności bez szans na dalszy rozwój jest prędzej pułapką zastawioną na młodzików. Można przepaść bez wieści w pracy, która wymaga ciągłej dyspozycyjności. Być może należy postąpić w takiej sytuacji tak, jak nastoletnia Sue z tajlandzkiego eseju o ulotności międzyludzkich relacji, „Nasze miejsca” Kongdej Jaturanrasamee, która decyduje się wziąć sprawy w swoje ręce i w trosce o swój los, porzucić dotychczasowe życie – w jej przypadku opuścić prowincję.\nMimo największej pewności siebie, to w dużej mierze właśnie osoba młodej pielęgniarki Yoon-young wyraża niepokoje towarzyszące młodym ludziom we współczesnej Korei. Bohaterka traci poczucie bezpieczeństwa w bliskiej relacji, kiedy wybranek jej serca traci pracę. Para musi przeprowadzić się do tańszego lokum położonego na parterze. Niewykluczone, że jeśli sytuacja pogorszy się, będą zmuszeni zamieszkać pod ziemią i żyć nędznie jak rodzina w „Parasite” Bonga Joon-ho.\nWątpliwości w szczere intencje ludzi zasiewa też w myślach widza tytułowa postać amerykańskiego dokumentu „Sum”. Angela z braku samoakceptacji, posługując się w Internecie manipulacją, tworzy fałszywe profile na Facebooku. Sundance’owe widowisko z 2010 roku pokazuje rozwój bliskiej relacji z wprawną imitatorką i narastające wątpliwości wywołane jej podejrzanym zachowaniem. W „Maggie” wierny dotychczas swojej dziewczynie Sung-wan gubi obrączkę. Na domiar złego młoda pielęgniarka dowiaduje się niewygodnych faktów z poprzedniego związku partnera. W obu produkcjach ważne miejsce zajmuje nie tylko motyw nadszarpniętego zaufania, ale też sam tytułowy bohater. U Yi Ok-seop gadający sum o wdzięcznym imieniu Maggie (음식 : megi) ostrzega przed wstrząsami, wypływając nad powierzchnię. Osobliwa ryba będzie pozytywnie nastrajać i niwelować rosnące poczucie destabilizacji.\nIdealistyczne młode pokolenie emanujące wiarą i samodzielnością daje nadzieję na lepsze jutro. Zanim szczerze kogoś pokochamy, trzeba zawierzyć w idee, które sami reprezentujemy. Wtedy też będzie większa szansa na miłość przynoszącą jedyną taką kojącą stabilność w życiu, kiedy uczucie prosto z serca roztacza się na duszę człowieka, gdzie trwa wiecznie, o czym przekonana jest choćby zakochana para z poruszającego klasycznego melodramatu „Za cenę życia” Fritza Langa. Joan i Eddie starają się żyć razem, ale seria katastrof powoduje, że ich życie wymyka się spod kontroli. Ona i tak wciąż mu niezaprzeczalnie ufa, na przekór przeciwnościom i wierzy, że jest niewinny. Oto i przepis na magiczne zaklęcie odczarowujące niepomyślną teraźniejszość, która doskwiera bohaterom „Maggie”: zrozumienie, wybaczenie i nade wszystko jedyna pewna waluta przyszłości – zaufanie i szczypta szczęścia, bo niestety przyszłość zawsze pozostanie niepewna. Kiedy wszystko się wali, lepiej nie kopać zbyt głęboko, doszukując się jakiegoś rozwiązania, tylko wydostać się z kiepskiego położenia jak najszybciej. Tak samo, czasem zamiast rozdzierać szaty, wystarczy wziąć za dobrą monetę wyjaśnienia drugiej osoby i nie zwlekając, naiwnie podać rękę.\nReżyser: Yi Ok-seop\nWystępują: Gyo-hwan Koo, Ju-Young Lee, So-Ri Moon i inni\nDystrybucja: Pięć Smaków\nKategorie Festiwale, Pięć Smaków, Recenzje Tagi 13. Festiwal Filmowy Pięć Smaków, And Your Bird Can Sing, Catfish, kino koreańskie, Maggie, Nasze miejsca, pięć smaków, sum, Yi Ok-seop, zaufanie Zobacz wpisy


Kurier zamów Błaszki online » Biwakuj zobacz gdzie\nDoradca Biwakowy 21 października, 2019 21 października, 2019 Możliwość komentowania Kurier zamów Błaszki online została wyłączona\nTradycyjna poczta to miniona epoka. Nie znaczy to, że nie istnieją stare siedziby pocztowe, jednak korzystanie z nich jest coraz mniej praktyczne. Może wspominasz nadal, długie oczekiwanie w w tradycyjnym punkcie. Ile razy, denerwowałeś się, stojąc i oczekując, aż klient przed Tobą odbierze paczkę, opłaci rachunek, nada list za potwierdzeniem odbioru.\nWspomnij, jak wiele czasu straciłeś, patrząc opieszałą obsługę. Może pamiętasz jeszcze, męczące przerywanie pracy na poczcie.\nPrzypomnij sobie, ile razy, zgubiłeś awizo które miałeś w skrzynce i tłumaczyłeś się, z jakiej przyczyny nie zdążyłeś pobrać przesyłki.\nSzczęśliwie to już pradzieje. DPD kurierska Ozorków zwalnia cię od tych problemów. Rozwija się za to rynek przesyłek kurierskich. Powszechniej robimy zakupy dzięki Internetowi. Rozwija się rynek usług e- commerce, których realizację ułatwia DPD kurierska Ozorków . Istotną sprawą jest czas, cena i tempo doręczania.\nWystarczy przeanalizować ofertę przygotowaną przez firmę kurierską Ozorków , aby zyskać pewność, że kupowanie i przesyłanie zakupów nigdy nie było łatwiejsze. W Internecie odnajdziemy wiele opinii klientów o nierzetelnych firmach kurierskich, które gubią paczki, nie dostarczają ich na czas, czy dowożą zniszczone. Taka sytuacja jest niewyobrażalna, jeśli będziesz korzystać z DPD kurier Ozorków .\nPo zakupie, wystarczy wejść w zakładkę Kurier zamów Ozorków online, aby wejść na jednoznaczną stronę, na której prosto umówisz się z kurierem. Po pierwsze jest to, że nie ma potrzeby przekraczać progu domu.\nOmija Cię stanie w korkach, jechanie przez centrum i długie stanie w kolejce. Co najważniejsze zaoszczędzasz czas. Znajdujesz DPD kurierska Ozorków i przechodzisz na jasną stronę.\nPrzy pomocy DPD kurier Ozorków , masz możliwość przesłania przekazać nie tylko małą paczkę, ale kompletną paletę. Dla wygody określasz jej wymiar. Szczególnie ważne w przypadku palet jest odróżnienie wagi rzeczywistej od wymiarowej.\nPrzesyłki spakowane w kontener uznawane są jako paletowe, ze względu na swoje rozmiary, chociaż nie potrzebują lokowania ich na palecie. W ten sposób bez jakiegokolwiek kłopotu prześlesz artykuły motoryzacyjne, meble, sprzęt domowy.\nZe względu na duże rozbieżności w cenach pomiędzy poszczególnymi województwami Polski dużą popularnością cieszą się przesyłki pakowane na palety prefabrykatów budowlanych. Przesyłki na paletach można wysyłać w kraju, ale i poza granicami. Lokalne miejsca dystrybucji połączone są z zagranicznymi punktami transportowymi. Pozwala to DPD kurierskiej Ozorków precyzyjne zdefiniowanie terminu dostawy.\nOsoby prowadzące sklepy dostępne online może zaciekawić program lojalnościowy. Wskazanie klientowi, kuriera, firmy kurierskiej miasto zakupionego przez niego towaru to wielki plus sklepu. Nabywca zna z góry zaraz po zakupie koszt i przewidziany termin dostawy. Właściciel sklepu także może być spokojny: ma szansę monitorowania przesyłki, nie ma potrzeby odbierać męczących telefonów od zniecierpliwionego klienta. Jest oczywiste klient także może śledzić przesyłkę. Dla zapewnienia bezpieczeństwa można korzystać z możliwości wysłania towaru za pobraniem. Kurier przyjmuje pieniądze od nabywcy i przekazuje na konto sprzedawcy.\nTe zalety sprawiają, że trzeba skorzystać z ciekawego programu. Uczestnictwo w programie partnerskim firmy kurierskiej Ozorków jest bardzo proste i pomaga w zarabianiu. Nie wymaga posiadania umiejętności technicznych. Wykorzystując z przesłanych przez firmę kurier Ozorków reklam, banerów, logotypów uruchamiasz własną kampanie reklamową. Zarabiasz zawsze, gdy polecony Twój klient będzie korzystał z usługi Kurier zamów Ozorków online. Przez całą dobę możesz monitorować swoją sprzedaż, dbając o własne reklamy. Twoje działania przynoszą stałe dochody. Stałą dystrybucję uzupełniasz o program partnerski, który w atrakcyjny sposób podnosi Twoją przychód.\nDzięki usłudze Kurier zamów Ozorków online, co najważniejsze dostajesz satysfakcjonujący czas doręczenia przesyłki. To ważne, szczególnie w wysokim sezonie, okresie poprzedzającym święta czy w wakacje. Równie konieczne jest dostarczenie przesyłki pod podany adres. Ma miejsce, że klienci chcieliby skontaktować się wprost z kurierem. Trzeba pamiętać, że codziennie dostarcza on i odbiera blisko sto paczek. Praca doręczyciela to wymóg skomplikowanej logistyki.\nNie ma możliwości, aby odebrał połączenie od wszystkich. Doręczyciele, zatrudnieni przez firma kurierska Ozorków charakteryzują się ogromnym talentem interpersonalnym a w przypadku trudności z dostarczeniem sami będą w kontakcie z odbiorcą. Jeśli zależy Ci na personalnym kontakcie, nie zapominaj, że na hasło Kurier zamów Ozorków online, w drodze telefonicznej uzyskasz wszystkie informacje o planowanej dostawie.


Gabriela Rękawek - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nWsparły 16 374 osoby\n728 439,42 zł (100,69%)\nNeuroblastoma IV stopnia z przerzutami do kości czaszki\nDzisiaj (19 czerwca 2019 roku) o godzinie 11:30 Gabrysia powiększyła grono Aniołków.\nGabrysia odeszła we własnym domu, w ramionach mamy. Jeszcze chciała wyjść na dwór, zobaczyć słoneczko. Wszyscy się z nią pożegnali, mama wzięła ją na ręce i poszły zobaczyć niebo. Chwilę później zasnęła, na zawsze. Stała się częścią tego nieba, które jeszcze niedawno oglądała...\nŚpij Aniołku, byłaś taka dzielna. Teraz już czas odpocząć...\nRodzicom i wszystkim bliskim wojowniczki Gabrysi składamy najszczersze wyrazy współczucia. Nigdy nie zapomnimy o tej wspaniałej dziewczynce.\nGabrysia nie zdążyła wykorzystać środków, które zebraliśmy na jej leczenie. Zostaną one przekazane na ratowanie życia innego dziecka — jak tylko będziemy znać szczegóły, dodamy tę informację tutaj. Dziękujemy wszystkim, którzy każdego dnia dawali siłę i nadzieję.\nCzęść środków decyzją rodziców Gabrysi zostaje przekazana na ratowanie życia Rubika, kolegi Gabrysi z działu onkologii: KLIK\n10 Czerwca 2019, 13:22\nGabrysia teraz odpocznie... Potrzebne modlitwy i dużo dobrych myśli.\nTakie informacje zawsze są najtrudniejsze, bo przecież nie tak miało być...\nLeczenie Gabrysi dobiegło końca. Ostatnia chemia, po której miało rozpocząć się leczenie przeciwciałami ANTY-GD2, nie zadziałała. Badania pokazały, że przerzuty są właściwie wszędzie, widać je gołym okiem.\nTo takie trudne, bo przecież niedawno cieszyliśmy się z zakończenia zbiórki i z tego, że Gabrysia rozpocznie leczenie ostatniej szansy! Niestety, tej szansy nie będzie...\nGabrysia wraca z rodzicami do domu, do otoczenia, jakie zna. Tam będzie czuła się bezpiecznie, spokojnie... Teraz jest na morfinie, ale rozumie, słyszy, co się mówi, mruga oczkami. Nie cierpi.\nW tym trudnym czasie rodzinie Gabrysi chcemy dodać mnóstwo sił. Módlcie się, wysyłajcie dobre myśli w ich stronę — co kto może. Gabrysia jest niezwykle silna i dzielna, ale teraz musi już odpocząć...\nGabrysia nie zdążyła wykorzystać środków, które zebraliśmy na jej leczenie. Zostaną one przekazane na ratowanie życia innego dziecka — jak tylko będziemy znać szczegóły, dodamy tę informację tutaj. Dziękujemy wszystkim, którzy każdego dnia dawali siłę i nadzieję. Warto walczyć zawsze, do końca...\n09 Maja 2019, 12:18\nHurra, mamy 100%!\nKolejny raz pokazaliście, że MOC pomagania nie ma granic! Gabrysia ma zabezpieczoną immunoterapię, która jest ostatnią prostą na drodze walki z nowotworem.\nMama Gabrysi pisze:\nChcielibyśmy z całego serca podziękować wszystkim ludziom o wielkim sercu, którzy wspomogli naszą zbiórkę. Gdy zaczynaliśmy, trudno nam było uwierzyć, że się uda - kwota była ogromna... To jednak cena za życie mojej córeczki, dlatego w głębi serca wierzyłam, że pasek się zazieleni. Udało się, a nam trudno opanować łzy wzruszenia!\nDzięki Wam Gabrysia ma większe szanse na to, aby wyzdrowieć i zaraz na zawsze zapomnieć o chorobie! Jesteśmy wdzięczni za okazane serce. Walczymy dalej! Trzymajcie za nas kciuki.\nSylwia, mama Gabrysi\nWłaśnie trwa zabieg, wyślijcie dużo dobrych myśli do Gabrysi i jej rodziców!\n06 Maja 2019, 12:45\nCo nowego u Gabrysi?\nDzisiaj (6 maja) Gabrysia rozpoczyna trzeci z sześciu planowanych cykli chemioterapii. Po nim zaplanowane są badania, które sprawdzą, czy guzy się zmniejszyły i wygasły.\nGabrysi od ponad miesiąca doskwiera ból prawej nóżki. Powoduje to trudności z chodzeniem, ale Gabriela się nie poddaje, stara się w miarę sił stawiać choć kilka samodzielnych kroczków. Wyniki morfologii pozwalają nam cieszyć się piękną pogodą oraz pobytem w domku w gronie rodziny. Tu Gabrysia nabiera sił, by ostatecznie rozprawić się z tym potworem...\nNie jest lekko, ale jesteśmy już coraz bliżej celu, za co z całego serca dziękujemy!\n18 Marca 2019, 09:39\nGabrysia potrzebuje wsparcia... Rak nie odpuszcza\nAktualizacja 29 marca:\nPomysł leczenia za granicą odrzucony, Gabrysia będzie przechodzić immunoterapię w Krakowie. Leczenie rozpoczyna się już wkrótce! Obecnie dziewczynka jest w szpitalu w Szczecinie, gdzie przyjmuje kolejny cykl chemii i jest przygotowywana do dalszej terapii. Jest bardzo dzielna...\nGabrysiu, trzymamy kciuki!\nGabrysia czuje się całkiem nieźle, choć bardzo dużo śpi. Ma jednak coraz lepsze wyniki morfologii. Jest bardzo silna i modlimy się, by tak pozostało.\nW międzyczasie otrzymaliśmy informację również o szpitalu w Nowym Jorku, specjalizującym się w leczeniu neuroblastomy. Będziemy kierować prośbę o konsultację zarówno do lekarzy z Neapolu, jak i Stanów Zjednoczonych. Wyjedziemy z Gabrysią nawet na drugi koniec świata, aby ją ratować.\nPotrzebujemy jednak Waszej pomocy... Jeśli będzie możliwość leczenia za granicą, koszty będą zapewne znacznie większe niż są teraz. Dlatego nie zapominajcie o zbiórce Cel jest wciąż taki sam - RATUJEMY GABRYSIĘ!\nGabrysia jest właśnie w trakcie 7-dniowego podania czerwonej chemioterapii. Lek płynie do maleńkich żył, by wspomóc walkę z rakiem. Chociaż chemia wpływa nie tylko na guza, ale także na organizm, Gabrysia się uśmiecha - jak zawsze! Nasza dzielna wojowniczka nie poddaje się, a my robimy wszystko, by jej pomóc.\nJuż wkrótce ostatni etap leczenia - immunoterapia. To właśnie nasz cel, na to zbieramy. Brakuje jeszcze dużej kwoty, ale wierzymy, że z pomocą wspaniałych Pomagaczy się uda. Nie może być inaczej!\nGabrysiu, bądź dzielna! Nie jesteś sama!\nKliknij i poznaj bliżej Gabrysię i jej rodzinę. Dziewczynka cały czas walczy o życie - tylko z Waszą pomocą uda się wygrać!\nGdyby Gabrysia podczas zabawy nie nabiła sobie guza, do dziś nie wiedzielibyśmy o raku. Lekarz powiedział, że któregoś dnia by zasnęła i już się nie obudziła… Dzisiaj walczymy o życie naszej ukochanej córeczki i bardzo prosimy Cię o pomoc. Gabrysia nie może umrzeć....\nTak trudno uwierzyć, że tkwimy w środku piekła onkologicznego! Litry chemii, ciężkie operacje, złote kędziorki, które już dawno wypadły i ogromna blizna na środku główki - zniesiemy to wszystko, jeśli tylko będziemy mieli nadzieję. Niestety, ostatni etap leczenia - immunoterapia - nie jest refundowany. Bez Twojej pomocy nie uratujemy naszego dziecka…\nPięć lat czekaliśmy, aż w naszym życiu pojawi się upragnione drugie dziecko. Gdy urodziła się Gabrysia, nasze szczęście nie miało granic. Rozwijała się wspaniale, była zdrowa i piękna - oczko w głowie całej rodziny. Tamtego dnia tańczyła. Straciła równowagę, uderzyła się główką o futrynę. Kilka łez, mama pocałowała i miało być dobrze - przecież takie małe wypadki zdarzają się często. Niestety, nasz oznaczał początek horroru, chociaż dziś mówimy, że to było szczęście w nieszczęściu.\nNa główce córeczki pojawił się ogromny guz, który nie chciał się wchłonąć. Po kilku dniach miał wielkość dziecięcej piąstki! Pojechaliśmy do chirurga. W szpitalu od razu wzięli Gabrysię na tomograf - chcieli sprawdzić, dlaczego guz jest tak ogromny. Po badaniu wzięłam córeczkę na ręce, wtedy podszedł do mnie lekarz. Miałam od razu podpisać zgodę na operację…\nJuż dwie godziny później lekarze wiedzieli, że w główce córeczki jest guz - przerzut nowotworu. 2 października 2018 roku poznaliśmy przerażającą diagnozę… Gabrysia ma neuroblastomę w IV stopniu złośliwości, z przerzutem do kości czaszki!\nMusieliśmy błyskawicznie otrząsnąć się z szoku. Z Piły trafiliśmy na oddział onkologiczny szpitala w Szczecinie, gdzie jesteśmy do dzisiaj. Zaczęła się walka na śmierć i życie…\nW tej całej tragedii cieszymy się z jednego - że tamtego dnia córeczka upadła i uderzyła się w główkę. Lekarz powiedział nam, że to było szczęście w nieszczęściu. Gdyby nie ten niefortunny wypadek, nasze dziecko by umarło! Wcześniej rak nie dawał żadnych objawów, a tymczasem straszliwy potwór zagnieździł się w organizmie Gabrysi i powoli wysysał z niej życie!\nMamy wspaniałą rodzinę i cudownych ludzi wokół, którzy dają nam sił w tych strasznych chwilach. Nie poddajemy się, nie mamy ani chwili zwątpienia. Sytuację bardzo przeżywa Maja, nasza starsza córeczka. Musieliśmy jej wyjaśnić, że jej kochana siostrzyczka ma raka, ale wkrótce wyzdrowieje i wrócimy do domu. Przecież nie może być inaczej!\nLeczenie trwa. Przed nami mnóstwo badań, operacja wycięcia nadnercza, megachemia i autoprzeszczep. Te wszystkie etapy leczenia są refundowane. Walkę z neuroblastomą kończy leczenie przeciwciałami ANTY GD-2. To daje większe szanse przeżycia i zmniejsza ryzyko, że rak wróci. Niestety, właśnie ten etap nie jest refundowany…\nZa 3 miesiące rozpoczyna się immunoterapia. Gdy dostaliśmy jej wycenę, grunt usunął się spod naszych stóp - to ok. 700 tysięcy złotych! Życie naszej Gabrysi ma swoją cenę, której nie jesteśmy w stanie zapłacić. Mamy jednak wiarę, że córeczka pokona tego potwora, że jeszcze będzie tak pięknie, jak przed chorobą… Gdy jeździmy na kolejne podania chemii, Gabrysia jest bardzo grzeczna. Choć ma dopiero 1,5 roczku, dzielnie i cichutko znosi wszystkie wkłucia i badania. Zupełnie jakby wiedziała, że tak trzeba, by w końcu wróciła do domku… Bardzo prosimy, pomóżcie naszej córeczce żyć...\nSylwia, Tomasz, Maja i Gabrysia\nDla Gabrysi z Kalisza Pomorskiego\nPomóżcie!!! Zostało kilka dni:(\nMarietta Aleksander Sobocińska Kowalczyk\nGabrysia potrzebuje naszej pomocy zostały już tylko 4 dni.


Zakupy na raty w mBanku - PRNews.pl\nPRNews.plHydeparkTomasz JaroszekZakupy na raty w mBanku\nZakupy na raty w mBanku\nTomasz Jaroszek 18.10.2011 (07:15)\nCoraz więcej klientów korzysta z płacenia za zakupy w pełni online. Banki, w szczególności internetowe, muszą wyprzedzać potrzeby klientów i dodawać nowe rozwiązania. Teraz będzie można kupować z mBankiem w sieci, ale na raty. Stali klienci mają otrzymać decyzję w 15 min od dokonania zakupu. Czy kolejne rozwiązanie kredytowe jest sposobem na zwiększenie sprzedaży?\nObecnie jest ponad 18 mln Internautów w Polsce, a ilość robiących zakupy w sieci rośnie z roku na rok. Coraz częściej korzystamy również z bezpośredniego płacenia. Wartość internetowego handlu w ubiegłym roku sięgnęła 14 mld zł. Co trzeci Internauta robi zakupy w e-sklepach przynajmniej raz w miesiącu, co dziesiąty przynajmniej raz na dwa tygodnie. Niektóre zakupy swoją ceną wymagają jednak od klientów przemyślenia zakupu na raty. To z kolei nie jest takie proste w sieci. Można skorzystać z karty kredytowej, a później rozkładać zadłużenie na karcie na raty, pod warunkiem, że bank tę usługę oferuje. Jest to jednak znacznie więcej pracy po stronie klienta niż jeden wniosek online o zakup ratalny. Dopiero realne liczby i wzrost sprzedaży kredytów przez Internet pokaże czy usługa przypadła do gustu klientom.\nKupujesz, wnioskujesz, spłacasz\nUsługa mBank Raty jest kontynuacją wprowadzonych już wcześniej zmian. Bank chce uprościć zasady kupowania w Internecie. Było uzupełnienie mTransferu o przelew z karty kredytowej oraz zapłacenie za pomocą kredytu gotówkowego. Teraz narzędzie przekieruje nas do wniosku o kredyt ratalny na zakup. Proces wygląda przejrzyście: wybiera się mBank Raty jako formę płatności, składa zamówienie, a klient zostaje automatycznie przekierowany internetowego wniosku kredytowego.\nStali Klienci banku posiadający obliczone wcześniej limity kredytowe w ramach „Oferty dla Ciebie”, otrzymają kredyt nawet w 15 minut. Środki zostaną automatycznie przelane na rachunek sklepu internetowego, który zrealizuje zamówienie w wybrany przez klienta sposób. Kredyt ma być dostępny w wariancie z uproszczonymi procedurami dla klientów posiadających już „Ofertę dla Ciebie” oraz klientów innych banków. Minimalna kwota kredytu to 300 zł, a maksymalna 20 tys. zł. Okres kredytowania wynosi od 3 miesięcy do 3 lat, a minimalne oprocentowanie kredytu to 12,29 proc. W zależności od kanału dostępu i warunków kredytu, naliczona może być również prowizja.\nNowe narzędzie będzie dostępne dla podmiotów już współpracujących z bankiem poprzez programu partnerskiego. Dziś program to ponad 13,6 tys. zarejestrowanych partnerów i ponad 11 tys. stron internetowych.\nBank nie jest instytucją charytatywną. Musi zarabiać na kredytach i wymyślać ciekawe formy sprzedawania ich konsumentom. Internauta może teraz wygodnie rozłożyć swój zakup na raty i zadłużyć się bez wychodzenia z domu. Kluczowa jest sama procedura przyznawania kredytu – Oferta dla Ciebie, czyli błyskawiczne przyznanie karty kredytowej bądź pożyczki gotówkowej działa błyskawicznie dla klientów banku. Bank zna historię kredytową, wpływy na konto, regularnie może monitorować klienta i wie jak dobrać produkt do jego możliwości finansowych. Tylko w takim wypadku pożyczki w sieci mają przyszłość.\nJeszcze zanim banki rozpoczęły działalność kredytową w sieci, próbowały to robić portale oferujące social lending. Kto raz próbował korzystać z tych usług, wie jak duże ryzyko niesie za sobą inwestowanie, a jak dużo procedur stanie się kredytobiorcą. Bank ma znacznie większy potencjał finansowania zakupów Internautów. Jedyną przeszkodą mogą być wymogi prawne, bo konstrukcja umów zniechęca w Polsce do samego ich czytania, nie mówiąc o przeniesieniu tego wszystkiego do Internetu. Jeśli jednak sama procedura będzie „okiełznana”, pozostaje przekonanie samych klientów.\nInternauta docenia użyteczne rozwiązania, ale nie wybacza błędów. Najlepszym przykładem jest właśnie mBank, którego miłośnicy sieci uwielbiają dopóki dobrze działa. Jeśli wystąpi jakikolwiek błąd np. w serwisie transakcyjnym, media i inni klienci dowiedzą się o tym błyskawicznie, właśnie dzięki Internautom. To do nich należy ostatnie słowo po wdrożeniu usługi w życie.\nkredyty gotówkowe mbank tomasz jaroszek 2011-10-18\nTagi: kredyty gotówkowe mbank tomasz jaroszek


Gdyby kózka nie skakała, to by z życia nic nie miała | Bezsens\nGdyby kózka nie skakała, to by z życia nic nie miała\nTytułowe hasło usłyszałem, gdy byłem w tym roku na obozie z Capoeira w Ustce. Wtedy, gdy je usłyszałem, bardzo mi się spodobało i tak oto stało się tematem do tego wpisu. Ale dopiero teraz hasło to nabrało dla mnie szerszego znaczenia. Wcześniej odnosiło się do innych osób, kiedy to oni robili sobie krzywdę, ale po mojej kontuzji stawu skokowego, jest idealnym podsumowaniem tego, co mi się przytrafiło. Ale zacznijmy od tego, jak do tego doszło.\nOtóż, obóz sportowy przebiegł bez zarzutu. Co prawda doskwierał mi ból w jednej nodze, ale był on na tyle mało dokuczliwy, że normalnie uczestniczyłem w zajęciach. W tamtym momencie, wydawało mi się, że nic złego nie może mi się stać. Skoro przetrwałem obóz, na którym trenowałem kilka razy dziennie, to po powrocie, tym bardziej będzie wszystko w porządku. Byłem pełen energii i planowałem, że w czasie wakacji popracuję jeszcze więcej nad moją kondycją i co ciekawsze, nauczę się nowych elementów z Capoeira. A poznałem ich całkiem sporo podczas obozu.\nI tak w tym całym pozytywnym nastawieniu trwałem przez około tydzień, aż pojechałem na trening, który odbywał się na wolnym powietrzu. Zwykle trenujemy bez butów, ale ponieważ tym razem trenowaliśmy na nieprzyjemnej nawierzchni (sztuczna nawierzchnia na boisku do piłki nożnej), to nie pozostawało nic innego, jak tylko wyposażyć się w buty. Niestety, jedyne buty, które uznałem, że nadają się na trening, były butami do biegania. Ostatecznie wyszło na to, że te buty nie były do tego stworzone, a jedyne ich zastosowanie ograniczało się do biegu na wprost.\nWszystko szło w dobrym kierunku. Trening był całkiem udany, a moje nadzieje na opanowanie nowego elementu akrobatycznego rosły. Aż tu nagle, w starciu z przeciwnikiem, podczas zwykłej treningowej gry, moja lewa stopa ugięła się w kostce w bardzo nienaturalny sposób, by następnie po dociśnięciu wydać z siebie bardzo nieprzyjemny dźwięk. W chwilę później leżałem sobie na tej „miłej” sztucznej nawierzchni, zwijając się z bólu. Po kilku minutach było mnie odrobinę więcej. A w zasadzie to więcej było mojej stopy, bo spuchła w dość widoczny sposób. I tak zakończyły się moje wakacyjne treningi.\nWracając do tytułowego stwierdzenia, które w oryginale brzmi: „gdyby kózka nie skakała, to by nóżki nie złamała”. Fakt, miałbym zdrową nogę, gdybym nie pojechał na trening. Ale czy byłbym tak samo zadowolony z życia, jak obecnie? Nie sądzę. Mimo tego, że byłem wykluczony na tyle tygodni z wszelkiej aktywności sportowej – co więcej, przez kilka pierwszych tygodni, nie mogłem nawet normalnie funkcjonować, gdyż miałem oszczędzać nogę, by uraz nie wracał w przyszłości. Mimo to, nie żałuję ani przez chwilę.\nTo jest trochę tak, jak ze sportami ekstremalnymi. Życie to szereg zdarzeń. A fajne życie, to szereg ciekawych zdarzeń. Sporty, są jedną z kategorii zdarzeń ciekawych i wartych swojej ceny. Mógłbym całe życie siedzieć w domu, bo taką też mam pracę, że nigdzie nie muszę się wychylać. Ale takie życie nie sprawia mi satysfakcji. Przekraczanie granic swojego ciała. Ciągły postęp – również fizyczny – ma w sobie pewną magię. To coś, co sprawia, że chce nam się wstać z łóżka, że życie jest ciekawe. Oczywiście, są też inne możliwości, a aktywność fizyczna, bynajmniej ich nie wyklucza. Ale, do czerpania radości z bardziej intelektualnych wyzwań, potrzebne jest zdrowe ciało. A jak utrzymać ciało w formie, jeśli nie przez aktywność fizyczną?\nGdyby kózka nie skakała, to by z życia nic nie miała. Podpisuję się pod tym rękami i nogami. I nie myślcie sobie, że jestem jakimś sportowcem. Ani odrobinkę. Ba, miałem w życiu dość długi okres, w którym jedynym sportem, jaki uprawiałem, było ruszanie palcami podczas stukania w klawisze klawiatury. Więc wiem o czym piszę. Ruch pozwolił mi zmienić jakość mojego życia i mimo tego, że jestem strasznie zmęczony po treningu, to jednocześnie czuje się wtedy znacznie lepiej – zarówno tego samego dnia, jak i dnia następnego. Co więcej, odkąd trenuję, śpię lepiej. Łatwiej zasypiam, gdyż moje ciało jest wyczerpane i nie ma sił na to, bym myślami krążył gdzieś do długich godzin nocnych.\nĆwiczcie, ruszajcie się, biegajcie, jeździjcie i cieszcie się tym, bo warto!\n01. Wrzesień 2014 przez Michał Cieślak\nKategorie: Człowiek, Sport\t| Tagi: aktywność fizyczna, bieganie, capoeira, kózka, sport\t| 3 komentarzy\nbrazilshop sagt am 02-09-2014 um 14:23\nŻyczymy mniej kontuzji ! :)\nMichał Cieślak sagt am 02-09-2014 um 15:07\nDzięki. Przyda się, bo miałem całe wakacje bez treningów i nie chciałbym kolejny raz być wykluczonym :)\nPingback: Jak zmusić się do porannego wstawania? | Bezsens