Z Polsat News znika „#Newsroom” współtworzony z Wirtualną Polską – Rozrywka Wprost\nZ anteny Polsat News znika program współtworzony z WP. To pokłosie zwolnienia Tomasza Machały\nDodano: 13 lutego 2020, 08:44 0\nTomasz Machała Źródło: Newspix.pl / Aleksander Majdanski\nW zeszłym tygodniu Tomasz Machała został odwołany z funkcji redaktora naczelnego i wiceprezesa Wirtualnej Polski. Ta decyzja zapoczątkowała ciąg zdarzeń, który doprowadził m.in. do zniknięcia z Polsat News programu „#Newsroom”.\nW wyniku głośnej afery w Wirtualnej Polsce, która wybuchła po publikacji OKO.press nt. powiązań WP i środowiska związanego z ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobrą, w zeszłym tygodniu Tomasz Machała został zwolniony ze stanowiska redaktora naczelnego i wiceprezesa spółki. Pozostał w firmie prezesa spółki zarządzającej WP Pilot.\nPo tej decyzji Machała przestał być prowadzącym programu #Newsroom, nadawanego wspólnie przez Wirtualną Polskę i Polsat News. Nowym gospodarzem programu został Robert Feluś, redaktor naczelny WP Sportowe Fakty oraz wicenaczelny Wirtualnej Polski.\n– Podjęliśmy decyzję o rezygnacji z nadawania programu „#Newsroom” z racji nowych wyzwań Tomasza Machały, który prowadzi u nas codzienny program „Graffiti!” – powiedziała w rozmowie z portalem Wirtualne Media Dorota Gawryluk, dyrektor pionu informacji i publicystyki w Telewizji Polsat – „#Newsroom” to projekt który stworzyłam z Tomaszem Machałą z nim w roli prowadzącego – podkreśliła. Jednocześnie Gawryluk potwierdziła, że Machała pozostanie prowadzącym programu program „Graffiti!” w Polsat News.\nJak informują Wirtualne Media, na Wirtualnej Polsce program „#Newsroom” będzie dalej emitowany z nowym prowadzącym. – Program będziemy emitować dalej, nie zmieni się jego formuła, a głównym prowadzącym - tak jak ostatnio informowaliśmy - będzie Robert Feluś – powiedział portalowi Michał Siegieda, dyrektor ds. komunikacji i PR Wirtualnej Polski.


Ukraińskie siły specjalne otwierają kontenerek z terrorystą. - Wykop.pl\n@generalisimuss liveleak.com #europa #ukraina #gruzja #terroryzm #policja\nwięcej informacji o sprawie (eng) dodał: usprawniacz z civil.ge\nOryginał na YT dodał: DOgi z youtube.com\nczapayew 2 tyg. temu\nukraińskim służbom lepiej wychodzi zbieranie "haków" na polskich polityków niż ta próba zatrzymania ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@czapayew: negocjowali z nim wcześniej, żeby się poddał, ale jak się już ma za sobą wyrok 22 lat więzienia (i 10 lat odsiadki) za kierowanie gangiem porywaczy (w tym obcokrajowców), to pewnie zabrakło mu motywacji...\nTechnika rakietowa też w sumie nieźle wychodzi, skoro ukraińskie WŁASNE rakiety Grom-2 już mają zasięg Moskwy czy tam Warszawy. ¯\__(ツ)_/¯\n@yolantarutowicz: No zajebisty mają zasięg. Na papierze bo ani jedna z tych rakiet nie oderwała dupska od ziemi xdXDD\n@czapayew: Może poprostu liczyli na to że wyciągnie do nich plik banknotów a nie pistolet ¯\__(ツ)_/¯\nNo zajebisty mają zasięg. Na papierze bo ani jedna z tych rakiet nie oderwała dupska od ziemi xdXDD\n@kexus512: no poza koreańskimi ktre ciagle lataja wasnie na ich silnikach i technologi\nNa papierze bo ani jedna z tych rakiet nie oderwała dupska od ziemi\nWbijesz proszę cyrkiel w północno-zachodnią Ukrainę i zaznaczysz 300 km zasięgu ukraińskich Neptunów? Jest tam Warszawa w okręgu? ;-)\n@yolantarutowicz: Wbijam ten cyrkiel w warszawę i z zaawansowanych kalkulacji wychodzi mi ze ukraincy powinni zamknac ryj i skupic sie na rozwoju gospodarki i dolaczaniu do UE i NATO a nie na straszeniu jedynego przyjacielsko nastawionego panstwa w regionie jakimis j@#!nymi rakietami sprzed 50 lat XD\nPoza tym będziemy mieli patrioty. A do tego nasza armia jest wielokrotnie silniejsza od ukraińskiej.\nPoza tym będziemy mieli patrioty.\nTo te rakiety broniły saudyjskie rafinerie? Na zdjęciu widać jak skutecznie ;-)\n@yolantarutowicz: XD podawanie arabii saudyjskiej jako jakiegokolwiek przykładu, przeciez kozojebcy to potrafią nawet abramsy tracić XD\nA s-300 w syrii jak się sprawuje? Erektor, deerektor?\n@czapayew: Terrorystow na Ukraine dowoza w kontenerach? ;)\nSwoja droga gratuluje ,,akcji'' - metoda radziecka czyli ljudi u nas mnoga ;)\n@usprawniacz: Ty masz tylko wyrok za drobne kradzieże i tez nie masz motywacji.\nA do tego nasza armia jest wielokrotnie silniejsza od ukraińskiej.\n@kexus512: w gębie na pewno\n@Japanski: Naj#?@łeś 11 komentarzy pod znaleziskiem o karbali. Ojkofobia/ruski troll (╭☞σ ͜ʖσ)╭☞\n@kexus512: Ruski troll to Ci płaci. Każdy ma prawo do własnego zdania, nawet jeśli nie jest zgodne ze zdaniem Twoich mocodawców.\nKomentarzy się nie jebie. Komentarze się pisze.\n@yolantarutowicz ale cię zgasił XD po czymś takim powinieneś usunąć konto, i wyjść z piwnicy.\n@czapayew: u nas wcale nie lepiej\nPytanie czy miały obronić ( ͡° ͜ʖ ͡°) ?\n@czapayew: A jak widzę te głąby ukraińskie nadal się nie nauczyli, kiedyś jak u nich byłem mieli na radiowozach koguty pozaklejane taśmą srebrną, cały tył, jak mówili by nie oślepiać kierowców jadących za radiowozem. Ciekawe jak chcieli zabezpieczać miejsce wypadku... Tak jak my byliśmy kiedyś jakieś 20 lat za USA ( w niektórych dziedzinach nadal jesteśmy) tak oni są jakieś 50 za nimi i 30 za nami.\nCo tu się stało (ಠ‸ಠ)\n@kexus512: A tak swoją drogą\nźródło: c oo ooo ooo.png\n@kexus512: Stara radziecka taktyka oddziałów zaporowych ¯\__(ツ)_/¯\n@kexus512: a psa to chyba Iwan z łańcucha przy domu ściągnął do tej akcji... ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@kexus512: nie wiesz w którą stronę zacznie uciekać, gdyby poszedł w prawo, też byli by na Lini ognia tych z lewej,\n@kexus512: taktycznie ogień krzyżowy, może tych trzech funkcjonariuszy też było do odj#?@nia.\n@kexus512: Celowali w drzwi.\nCo prawda ostro sp%?$?@@ili, bo zamiast otworzyć ogień do gościa gdy wybiegał (najlepiej miał ten którego kamerę widzimy), to się schowali gdy tamten strzelał w kompletnie inną stronę.\nniezad0wolony 1 tydz. temu\n@kexus512: a z drugiej strony cos takiego - gdzie on byl caly czas? Zaspal na akcje?\nA mówią, że Call of Duty nie jest realistyczne, że wyskakujesz z pistoletem zza drzwi na 3 przeciwników a oni nawet strzału do Ciebie nie oddadzą :)\nMZ23 1 tydz. temu via iOS\n@Line-Storm: Moim zdaniem c$%@$wo to rozplanowane było - jakby zaczęli siec do niego goście zza drzwi to trafiliby swoich kolegów za samochodem na przeciwko. Dopiero jak typ odszedł na wolne pole to zaczęli do niego wszyscy nap$?#?@?ać.\n@Line-Storm: ten z drugiej kamery co się schował za busem jak otworzyły się drzwi, dobrze ich osłaniał (－‸ლ)\n@MZ23: okno przy drzwiach uchylone, wpuścić jakiś gaz usypiający i po problemie a tak? Blamaż to tylko delikatne słowo. Prawdziwe służby "specjalne"\nMrocznyZniwiarz69PL 1 tydz. temu via Android\n@grzegorz88 Tak wykop gada ze trzeba ich potem za podatki utrzymywac w pierdlu, a tak to zabity i po problemie. Taki byl plan od poczatku\n@Line-Storm: Po prostu Ukraińskie służby specjalne są na poziomie sztucznej inteligencji z call of duty 1, gdy grasz na poziomie easy :P\n@MrocznyZniwiarz69PL: też jestem za tym, żeby wyrywać chwasty ale to nie ja przeprowadzałem akcję.\nnielubiemielonych 1 tydz. temu\nfilmem z takiej "akcji" jeszcze się publicznie chwalą. Mają szczęście, że nikt nie zginął postrzelony przez swojego\n@nielubiemielonych: Zbili sie w kupke (jak terrorysta wybiegl z kontenera ) jak baby w smingus dyngus.Fuks jak cholera . Jeden ze specjalsow oberwal po ramianach,drugi w klatke piersiowa,na szczescie kula zatrzymala sie na ostatniej warstwie kamizelki kuloodpornej.\njak baby w smingus dyngus\n@Yanek7: o jak zgnilem. idealne porownanie. xD\nUkraińskie siły specjalne\n@Amadeo w każdym kraju są takie specjalne służby\nPiotrek_S_ 2 tyg. temu\n@Amadeo: w zeszłym roku to zdjęcie miało podpis "estońskie siły specjalne", zdecyduj się...\n@Amadeo to przecież moderatorzy wykopu, a nie ukraińskie siły specjalne\n579\twykopali 2\tzakopali 20.7 tys. wyświetleń\nPszczoły są teraz oficjalnie uznane za najważniejsze istoty na Ziemi 1334\nWakacje nad morzem we Włoszech lub Hiszpanii taniej niż w Polsce? Jak zaplanować 1222


Konkurs „Młody Lingwista” rozstrzygnięty\nFrank Smith powiedział kiedyś: „Jeden język ustawia Cię w korytarzu życia. Dwa języki otwierają każde drzwi po drodze.” Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Mierzęcicach, nawiązując do powyższego cytatu, stawia dwa języki obce na tym samym miejscu.\nVI Przedszkolny Przegląd Kolęd i Pastorałek za nami\n12 grudnia 2018 roku w Gminnym Ośrodku Kultury w Mierzęcicach odbył się VI Przedszkolny Przegląd Kolęd i Pastorałek. Organizatorem wydarzenia, utrzymanego w klimacie zbliżających się wielkimi krokami Świąt Bożego Narodzenia, było Przedszkole Publiczne „Radosny Zakątek”.


Toruńska Orkiestra Symfoniczna ma nowego sponsora. Została nim PGE Energia Ciepła | Tylko Toruń\nPGE Energia Ciepła przez najbliższy rok będzie Mecenasem Kultury – Głównym Sponsorem Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej. To nie pierwszy raz, kiedy grupa PGE wspiera toruńską kulturę. Ostatnio miała okazję realizować m.in. akcję „Posłuchaj energii Miasta”.\nGrupa Kapitałowa PGE, do której należy PGE Energia Ciepła, od wielu lat wspiera największe filharmonie w Polsce, pozostając jednym z największych mecenasów kultury w kraju. To nie tylko pomoc finansowa na działalność jednostek, ale także na rozwój muzyczny dzieci i edukację muzyczną.\nPGE Energia Ciepła po raz kolejny objęła wsparciem m.in. Toruńską Orkiestrę Symfoniczną, stając się jej głównym sponsorem. W ostatnim czasie Toruńska Orkiestra Symfoniczna razem z PGE Energia Ciepła realizowała m.in. akcję “Posłuchaj energii miasta”, polegającej na tworzeniu filmów promocyjnych i wzbogacaniu domowej edukacji muzycznej w okresie kwarantanny. PGE i muzycy z wspieranych przez nią filharmonii czynnie zaangażowali się także w akcję #zostańwdomu, przygotowując zdalnie nagranie utworu „Wiosna” A. Vivaldiego. W akcji nie zabrakło oczywiście muzyków z Torunia.\nTagged grupa kapitałowa pge mecenas kultury pge energia ciepła pge toruń toruńska orkiestra symfoniczna


Przewaga tłuszczy nad cukrami - Forum Przyroda\nPrzewaga tłuszczy nad cukrami\nPost autor: Xardas » 14 mar 2015, o 22:49\nZa pomocą dwóch argumentów uzasadnij stwierdzenie, że magazynowanie energii w postaci tłuszczów jest bardziej opłacalne dla organizmu, niż magazynowanie jej w postaci tłuszczów.\nRe: Przewaga tłuszczy nad cukrami\nPost autor: Xardas » 14 mar 2015, o 22:50\nniż w postaci cukrów *\nPost autor: Mårran » 14 mar 2015, o 23:00\nNa pewno ze spalania tłuszczu jest biochemicznie więcej energii niż z cukru o tej samej masie.\nPost autor: Mastermind » 15 mar 2015, o 16:58\nTo pytanie maturalne czy ze studiów? Według równoważnika Atwatera 1 g węglowodanów dostarcza 4 kcal, a 1 g tłuszczu 9 kcal. Ewentualnie można porównać spalanie dwóch cząsteczek: w wyniku pełnego utleniania w organizmie człowieka jednej cząsteczki glukozy powstanie 38 cząsteczek ATP, a w wyniku utleniania długołańcuchowego kwasu tłuszczowego powstanie ich ponad 100.\nRejestracja: 20 kwie 2013, o 21:27\nPost autor: 22kinga10 » 17 mar 2015, o 09:55\nTo pytanie z matury z wsipu która byla kilka dni temu. 1 argument latwo znalezc (to co wyzrh) ale drugi to nie mam pojęcia\nPost autor: Giardia Lamblia » 17 mar 2015, o 21:37\nSynteza glikogenu z glukozy wymaga ATP (fosforylacja glukozy), w przypadku trójacylogliceroli jest prościej.\nTriacyloglicerole posiadają długie hydrofobowe łańcuchy kwasów tłuszczowych. Są one hydrofobowe, więc na jednostkę objętości łatwiej się magazynuje niż taki glikogen, który wiąże wodę i trochę jednak się rozpycha. = zmagazynowana energia z tłuszczów jest bardziej oszczędna pod względem objętości komórki/tkanki/ciała jaką zajmuje.\nPost autor: DwuTom » 17 mar 2015, o 23:57\nNie jestem specem od chemii ale, ja przewagę tłuszczów nad cukrami rozumuje w ten sposób.\nCząsteczki tłuszczów są bardziej zredukowane niż cukrów - posiadają więcej wodorów, które wykorzystywane w łańcuchu oddechowym produkują ATP, na syntazie ATP. Więcej wodorów pozyskanych z danego związku = więcej energii.\nDrugi argument jest taki, że energia z tłuszczów jest uwalniania stopniowo, co daje możliwość lepszego jej wykorzystania.\nPost autor: Mårran » 17 mar 2015, o 23:59\nDziardzia ma racje z tym umieszczeniem w komórce. Tłuszczyk się gromadzi w komórce prawidłowo w jednej dużej kropli i tam siedzi, a glikogen się rozpęcznia i lata po całej cytoplazmie. ^_^\nPost autor: Giardia Lamblia » 18 mar 2015, o 11:26\nDwuTom pisze: Nie jestem specem od chemii ale, ja przewagę tłuszczów nad cukrami rozumuje w ten sposób.\nJest to powiązane (chodzi o niski stopień utlenienia), natomiast co do ilości atomów wodoru nie masz racji, w cukrach mamy ich praktycznie tyle samo w przeliczeniu na 1 atom węgla. Zobacz po wzorach.\nDwuTom pisze: Drugi argument jest taki, że energia z tłuszczów jest uwalniania stopniowo, co daje możliwość lepszego jej wykorzystania.\nCo to znaczy stopniowo?\nPost autor: DwuTom » 18 mar 2015, o 14:49\nTłuszcze mają długie łańcuchy kwasów tuszowych + glicerol i więcej wodorów niż glukoza C6H12O6 - 12 wodorów. Na przykład kwas linolowy C18H32O2 ma aż 32 wodory. To czyni tłuszcze bardziej energetycznymi. Tak mi to tłumaczyła Pani od korepetycji z biologii.\nNie jestem wstanie wyjaśnić dokładnie o co chodzi ze stopniowym uwalnianiem energii. Znalazłem taką informację, w jednej z odpowiedzi do zadania maturalnego. Ale chyba coś musi być, na rzeczy, ponieważ uwalnianie glukozy do krwi jest ściśle kontrolowane, np. hormonalnie.\nTak to właśnie widzę. Moja wiedza z chemii jest na poziomie podstawowym, biologia na poziomie maturalnym, albo i nie. (przynajmniej bardzo bym chciał aby była) Dlatego też mogę się mylić.\nP.S Giardia Lamblia wygląda przezabawnie na schematach i zdjęciach mikroskopowych. Taki sympatyczny pierwotniak, a przysparza wielu problemów.\nPost autor: Giardia Lamblia » 18 mar 2015, o 15:20\nDwuTom pisze: Tłuszcze mają długie łańcuchy kwasów tuszowych + glicerol i więcej wodorów niż glukoza C6H12O6 - 12 wodorów. Na przykład kwas linolowy C18H32O2 ma aż 32 wodory. To czyni tłuszcze bardziej energetycznymi. Tak mi to tłumaczyła Pani od korepetycji z biologii.\nTo jest głupota, bo porównywanie 2 związków bez żadnego sensownego przelicznika (na masę, na długość łańcucha, na objętość zajmowaną w komórce) nie daje nam żadnej sensownej informacji. Wartości bezwzględne tutaj nie mają zastosowania.\nCo innego, jeżeli porównamy ilość uzyskanego NADH+H+ i FADH2 w przeliczeniu na 1 atom węgla. Albo ogólnie, ATP. Albo ilość uzyskanego acetylo-CoA w przeliczeniu na 1 atom węgla. Takie coś rzeczywiście daje nam jakiś obraz.\nDwuTom pisze: Ale chyba coś musi być, na rzeczy, ponieważ uwalnianie glukozy do krwi jest ściśle kontrolowane, np. hormonalnie.\nBeta-oksydacja, glikoliza, reakcja pomostowa i cykl Krebsa są regulowane na różne sposoby. Jeżeli organizm ma dość ATP (ładunek energetyczny komórki wzrósł), to produkcja energii z glukozy spada. Powolne uwalnianie energii nic nam nie daje, bo z samej glukozy raczej niewiele się marnuje. Tzn. produkujemy jak jest potrzeba (a jest cały czas, tylko w różnym stopniu), a nie po prostu".\nNatomiast na pewno wadą tłuszczów jest fakt, że trudniej uwolnić z nich energię - tkanka tłuszczowa musi zostać zmobilizowana do ich uwolnienia (w krwi mamy mało, w zestawieniu z glukozą, której jest stały poziom), po trafieniu do komórki docelowej sam proces biochemiczny z tego co kojarzę też jest ogólnie wolniejszy. Byłaby to raczej wada tłuszczów niż ich zaleta.\nDwuTom pisze: Taki sympatyczny pierwotniak, a przysparza wielu problemów.\nOd tego tu jestem ^^\nPost autor: adult » 18 mar 2015, o 15:39\nTłuszcze są bardziej zasobne w wodory,które podczas ostatniego etapu oddychania komórkowego (łańcuch oddechowy) ulegają zamianie z energii chemicznej w energię użyteczną biologicznie,czyli ATP w przeciwieństwie do cukrów,które mają mniej wodorów,co jest równe mniejszej liczbie cząsteczek ATP\nPost autor: Mårran » 18 mar 2015, o 16:14\nBo tłuszcz spala sie powoli, a glukoza wybucha.\nI to, i to spala się etapami, przy pomocy odpowiednich enzymów. Stężenie glukozy we krwi jest ściśle kontrolowane, bo i jej niedobór, i nadmiar mają negatywne konsekwencje dla organizmu. Alenie ma to nic wspólnego z szybkością utleniania.\nOstatni post autor: lith « 19 mar 2014, o 18:11\nautor: Starszy Pajo » 13 mar 2014, o 11:53 » w Medycyna\n19 mar 2014, o 18:11\nReakcje tłuszczy i aminokwasów\nOstatni post autor: Giardia Lamblia « 2 lut 2014, o 19:32\nautor: elerrina » 2 lut 2014, o 18:58 » w Chemia w szkole i na studiach\n2 lut 2014, o 19:32\nEmulgacja tłuszczy przez mydła\nOstatni post autor: xms7 « 10 mar 2014, o 12:21\nautor: xms7 » 7 mar 2014, o 13:58 » w Matura z Chemii\nOstatni post autor: xms7\n10 mar 2014, o 12:21\nWłaściwości rozpuszczające zmywające tłuszczy i pochodnych\nOstatni post autor: kstelmach « 20 gru 2015, o 10:22\nautor: kstelmach » 20 gru 2015, o 10:22 » w Chemia organiczna\nOstatni post autor: kstelmach\n20 gru 2015, o 10:22\ndlaczego 90% tłuszczy jest transportowane najpierw do limfy a potem z nią dopiero do krwi?\nOstatni post autor: Redia « 26 lis 2011, o 12:28\nautor: Redia » 26 lis 2011, o 12:28 » w Cytologia - biologia komórek\n26 lis 2011, o 12:28


Budowa stadionu ŁKS. Gniazdo dopingu dla kibiców ŁKS. Montaż krzesełek i prezenty dla budowlańców. Wideo | Dziennik Łódzki\nBudowa stadionu ŁKS. Gniazdo dopingu dla kibiców ŁKS. Montaż krzesełek i prezenty dla budowlańców. Wideo\nDariusz Kuczmera 21 grudnia 2020, 18:25\nTradycyjny raport z budowy stadionu zamieściła klubowa telewizja ŁKS.\nW rozmowie z Bartkiem Królem Marek Rosa, kierownik kontraktu firmy Mirbud, głównego wykonawcy budowy stadionu ŁKS mówił: - Pojawiły się już pomosty pod kamery. Uzgadniamy gniazdo dopingu dla kibiców ŁKS. Montaż krzesełek rozpocznie się po montażu balustrad, elementów zabezpieczenia. A więc wtedy, kiedy będziemy mieli pewność, że krzesełka nie ulegną zniszczeniu. Krzesełka będą montowane sektor po sektorze. Wybieramy dostawcę krzesełek. Odbiór nastąpi wszystkich trybun jednocześnie. Trybuna północna osiągnie swoją wysokość wczesną wiosną.\nMarek Rosa na koniec wywiadu otrzymał od rzecznika ŁKS świąteczne upominki.\nCały wywiad na ŁKS TV.\nBez prądu w łódzkim. Gdzie 18.10 są awarie, a gdzie planowe wyłączenia prądu?


20-proc. PCC to wystarczająca kara dla skrywających pożyczkę - GazetaPrawna.pl\nChodziło o podatniczkę, u której fiskus prowadził kontrolę rozliczeń w VAT. / ShutterStock\nW NSA zapadł kolejny wyrok, który potwierdza, że 20-proc. stawka podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) ma zastosowanie również do zobowiązań, które się jeszcze nie przedawniły. Fiskus znów chciał dołożyć do tego odsetki za zwłokę, ale w tej kwestii NSA stanął po stronie podatników.\nTym razem chodziło o podatniczkę, u której fiskus prowadził kontrolę rozliczeń w VAT. Kobieta wyjaśniła mu, że 60 tys. zł przelane na jej konto wzięło się z udzielonej jej przed kilku laty pożyczki, od której nie zapłaciła podatku.\nPo powołaniu się na pożyczkę wpłaciła do urzędu skarbowego zaległy 2-proc. PCC wraz z odsetkami za cztery lata.\nFiskus wziął odsetki, ale zażądał jeszcze 20 proc. podatku (zgodnie z art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy o PCC).\nPodatniczka nie chciała się na to zgodzić. Uważała, że skoro zapłaciła odsetki od zaległości, to nie powinna płacić sankcyjnej daniny.\nRację przyznał jej Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ale tylko częściowo. Stwierdził, że owszem, nie ma odsetek, ale podatniczka powinna zapłacić PCC według stawki 20 proc. Wyjaśnił, że w tym wypadku, z chwilą powołania się przez podatniczkę na pożyczkę, powstało nowe zobowiązanie podatkowe. Potwierdza to decyzja urzędu nakazująca zapłatę 20 proc. PCC. Odsetki za zwłokę mogłyby być naliczane tylko wtedy, gdyby podatnik spóźnił się z zapłatą podatku wynikającego z decyzji.\nFiskus uważał jednak, że zobowiązanie powstało już z chwilą zawarcia umowy pożyczki i dlatego odsetki powinny więc być liczone już od 15. dnia po jej udzieleniu. Powołał się na wyrok NSA, który miał to potwierdzać (sygn. akt II FSK 1982/13).\nNSA orzekł jednak, że przy 20-proc. stawce PCC nie ma odsetek za zwłokę. Sędzia Gabriela Nasierowska dodała, że w sytuacji gdy podatek nie zostanie zapłacony, obowiązek podatkowy powstaje dopiero z chwilą powołania się na pożyczkę i z chwilą doręczenia podatnikowi decyzji przekształca się w zobowiązanie. W związku z tym nie można naliczać odsetek od upływu terminu na zapłatę podatku od udzielenia pożyczki.\nSędzia wyjaśniła, że nie ma co do tego rozbieżności w orzecznictwie NSA. Wytłumaczyła, że w przywołanym przez organ wyroku NSA nie zajmował się kwestią odsetek, bo taki zarzut nie znalazł się w skardze kasacyjnej.\nWyrok NSA z 26 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 96/16.\nTDNDGP PODATKI I KSIEGOWOSC PCC podatek od czynności cywilnoprawnych ORZECZENIA PODATKI orzeczenia NSA


Czym się charakteryzuje cukrzyca typu MODY?\nZespół SAPHO - rzadka choroba reumatyczna\nCzym jest choroba Nipah i jakie są jej przyczyny?\nZioła szwedzkie: na co warto je stosować?\nStrona GłównaZdrowieRwa kulszowa - objawy, postępowanie, profilaktyka\nBóle krzyża są jednymi z najczęstszych schorzeń dotykających pacjentów, ocenia się że około 70% populacji w jakimś okresie swojego życia przynajmniej raz cierpi dolegliwości bólowe w okolicy lędźwiowo krzyżowej. Rwa kulszowa, w literaturze anglosaskiej Lower back pain (LBP) to jedna z wielu przyczyn zespołów bólowych kręgosłupa. Rwa kulszowa jest nazywana również potocznie bólem korzonków lub ischias jest bolesne schorzeniem spowodowanym uszkodzeniem nerwu kulszowego zaopatrującego znaczną część pośladka i kończyny dolnej. Chociaż ryzyko jego rozwoju wzrasta z wiekiem i pojawieniem się zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, rwa kulszowa może dotyczyć praktycznie każdego. Dowiedz się co może wywołać rwę kulszową i jak skutecznie radzić sobie z jej objawami.\nRwa kulszowa - przyczyny\nRwa kulszowa - objawy\nRwa kulszowa - jak jej uniknąć?\nRwa kulszowa to zespół objawów towarzyszących podrażnieniu nerwu kulszowego lub tworzących go korzeni nerwowych. Nerw ten, utworzony przez pięć korzeni wychodzących z kanału kręgowego w lędźwiowo-krzyżowym odcinku kręgosłupa jest największym w organizmie człowieka. Przebiega on pomiędzy mięśniami pośladka, na tylnej powierzchni uda aż do dołu podkolanowego, gdzie dzieli się na drobniejsze odgałęzienia. Dolegliwości bólowe związane są nie tylko przez ucisk, związane są również ze stanem zapalnym obejmującym okoliczne tkanki, niedokrwieniem nerwu oraz zmianami w obrębie stawów kręgosłupa i opon mózgowo-rdzeniowych. Objawia się silnymi dolegliwościami bólowymi okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniującymi do okolicy zaopatrywanych przez nerw kulszowy. W przypadkach ciężkich uszkodzeń może dochodzić także do poważnych zaburzeń czucia i ograniczenia ruchomości kończyny oraz zaburzeń w oddawaniu moczu i stolca.\nNajczęstszą przyczyną rwy kulszowej jest podrażnienie korzeni nerwu kulszowego przez krążek międzykręgowy przemieszczony na skutek nasilonego zwyrodnienia kręgosłupa. Stan ten, zwany dyskopatią najczęściej rozwija się w odcinku lędźwiowym, ze względu na ukształtowanie kręgów oraz ich narażenie na znaczne obciążenia. Niekiedy dochodzi do całkowitego wpuklenia się krążka do kanału kręgowego – wówczas mówimy o jego przepuklinie. W wyniku znacznego uszkodzenia krążka międzykręgowego może dochodzić do przerwania pierścienia włóknistego krążka międzykręgowego i do częściowego lub całkowitego przemieszczenia jądra miażdżystego do kanału kręgowego lub poza niego. Taki stan poza towarzyszącym bólem korzeniowym może być związany z poważniejszymi zaburzeniami neurologicznymi np. niedowładem stopy czy osłabieniem mięśni kończyny, zaburzeniami funkcji wegetatywnych takich jak oddawanie stolca i moczu.\nNajpoważniejszym powikłaniem chorobowym związanym z centralna przepukliną jest zespól ogona końskiego w którym w wyniku ucisku na wiele korzeni nerwowych dochodzi do objawów rwy kulszowej z towarzyszącymi zaburzeniami czucia, osłabieniem siły mięśniowej oraz zaburzeniami erekcji, oddawania moczu i stolca. Stan taki jest wskazaniem do pilnej interwencji neurochirurgicznej. Ponadto do powstania rwy mogą przyczynić się zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa zwężające kanał kręgowy w miejscu wyjścia korzeni nerwu kulszowego. Ból korzeniowy związany bywa również z kręgozmykiem, w którym to dochodzi do trwałego przesunięcia kręgów względem siebie. Do rzadszych przyczyn należą rozwijające się w kanale kręgowym ropnie czy guzy nowotworowe – rdzeniaki, oponiaki, a także przerzuty nowotworów z innych narządów.\nGłównym objawem rwy kulszowej jest ból zlokalizowany w okolicach unerwianych przez podrażniony nerw. Najczęściej obejmuje on okolicę krzyżową, promieniuje do pośladka i na tylno-boczną powierzchnię uda sięgając aż do podudzia i stopy. Ból może pojawić się nagle, po urazie lub przeciążeniu kręgosłupa, może także narastać stopniowo. Czasami rozwój ostrego bólu korzeniowego poprzedzony jest przez bóle okolicy krzyżowej. Dolegliwości bólowe w rwie kulszowej są nasilane przez każdy ruch kręgosłupa, poruszanie kończynami, kichanie czy kaszel, przez co znacznie upośledzają one sprawność chorego. Ponadto mogą im towarzyszyć drętwienia, mrowienie i upośledzenie czucia, a także niedowład chorej kończyny. W skrajnych przypadkach, kiedy uszkodzenie nerwu kulszowego jest poważne, dochodzi do zaburzenia oddawania moczu i stolca aż do ich całkowitego zatrzymania.\nW przypadku bólów dolnego odcinka kręgosłupa i rwy kulszowej szybkiego zgłoszenia się do lekarza i wnikliwego postępowania diagnostycznego, a czasami wdrożenia szybkiego leczenia z neurochirurgicznym włącznie, wymaga w szczególności wystąpienie objawów takich jak:\nZaburzenia erekcji, oddawania moczu i stolca\nUrazu poprzedzający wystąpienie objawów\nBólu nieustępującego pomimo odpoczynku i zmiany pozycji ciała oraz braku poprawy pomimo 2-4 tygodniowego leczenia zachowawczego\nChoroby nowotworowej w wywiadzie\nWystąpienie gorączki lub objawy w trakcie leczenia leczenie immunosupresyjnego\nBólu o charakterze kolkowym\nWystąpienie ostrej rwy kulszowej najczęściej zmusza chorego do znacznego ograniczenia wszelkiej aktywności. Wskazane jest wówczas pozostanie w łóżku w pozycji maksymalnie odciążającej kręgosłup. Ulgę przynosi ułożenie na boku ze zgiętymi nogami lub pozycja na plecach z ugięciem nóg na położonej pod kolanami poduszce. W niektórych przypadkach takie odciążenie kręgosłupa przez 1-2 dni przynosi znaczną poprawę. Ból korzeniowy może być także łagodzony farmakologicznie za pomocą maści zawierających leki przeciwbólowe lub preparatów stosowanych doustnie. Leki te są dostępne bez recepty, należy jednak pamiętać, że niektórzy pacjenci leczeni z powodu innych chorób przewlekłych m.in. kardiologicznych nie zawsze mogą je przyjmować. Takie osoby powinny skonsultować leczenie przeciwbólowe ze swoim lekarzem prowadzącym. Poza lekami w łagodzeniu bólu pomocne jest zastosowanie chłodnych lub ciepłych okładów.\nJeżeli pomimo 3-4 dniowego odpoczynku i leczenia dostępnymi sposobami dolegliwości nie ustępują lub nasilają się należy udać się do lekarza. Silne bóle wymagają podania mocniejszych leków przeciwbólowych np. z grupy niesteroidowych przeciwzapalnych, opioidów lub leków zwiotczających mięśnie i innych. Pilna konsultacja lekarska jest wskazana jeżeli pojawią się objawy takie jak zaburzenia czucia, trudności w poruszaniu stopą, znaczne osłabienie mięśni kończyny a także zatrzymanie moczu i stolca. Lekarz przeprowadza wówczas badanie neurologiczne i badania obrazowe – RTG, tomografię komputerową czy rezonans magnetyczny pod kątem kwalifikacji do leczenia operacyjnego lub rehabilitacyjnego.\nPo ustąpieniu ostrego bólu należy jak najszybciej rozpocząć rehabilitację mającą na celu odciążenie i poprawę funkcji kręgosłupa. Korzystne są także zabiegi fizykoterapeutyczne np. ultradźwięki czy krioterapia. Ponadto warto zadbać o kręgosłup na co dzień unikając jego nadmiernego obciążenia. Warto zwrócić się do fizjoterapeuty, który pomoże dobrać odpowiedni rodzaj aktywności fizycznej, możliwej do wykonania każdego dnia we własnym zakresie. U osób z nadwagą i otyłością korzystne będzie zmniejszenie masy ciała. Modyfikacje te, podobnie jak szybkie włączenie działań fizjoterapeutycznych są bardzo ważne, pozwalają bowiem uniknąć kolejnych ostrych napadów bólu korzeniowego ale także przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa.\nJak w przypadku każdego schorzenia niezwykle istotne są działania profilaktyczne. Należy do nich dbałość o formę i regularna aktywność fizyczna, w szczególności ćwiczenia wzmacniające mięśnie przykręgosłupowe, a także utrzymanie prawidłowej masy ciała. Ponadto ważna jest higiena pracy, właściwa postawa w pracy siedzącej czy unikanie podnoszenia ciężkich przedmiotów w pozycji pochylonej. Te proste działania pozwalają zminimalizować ryzyko wystąpienia bólu korzeniowego.\nRwa kulszowa często jest schorzeniem nawracającym wpływającym negatywnie na wiele aspektów życia pacjenta począwszy od negatywnego wpływy na życie zawodowe, wpływ na zachowania społeczne oraz mogącym powodować przejściową lub trwałą niepełnosprawność. Objawy bólowe mogą wpływać na postawy lekowe czy objawy depresyjne u pacjentów dlatego ważne jest aby szczególnie w przypadku długotrwających dolegliwości oprócz leczenia przeciwbólowego, usprawniającego i neurochirurgicznego pacjenci otrzymywali pomoc psychologiczną, socjalna, a niejednokrotnie psychiatryczną.\nLewis P. Rowland, Timothy A. Pedley. Neurologia Meritta. Wrocław, 2012. Elsevier Urban & Partner. ISBN: 978-83-7609-531-8\nWojciech Kozubski, Paweł Liberski. Neurologia. Tom 2. Warszawa 2016. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. ISBN: 978-83-200-4535-2\nBW Koes, MW van Tulder, WC Peul, Diagnosis and treatment of sciatica. BMJ. 2007 Jun 23; 334(7607): 1313–1317. doi: 10.1136/bmj.39223.428495.BE\nAgata Zajkowska. Rwa kulszowa. Neurologia po dyplomie. 05/2018.\nLow Back Pain and Sciatica Jasvinder Chawla, MD, MBA; Chief Editor: Stephen A Berman, MD, PhD, MBA and more. Medscape.com\nData dodania: piątek, 07 sierpnia 2020\nUdar mózgu - przyczyny, objawy, skutki i leczenie


Wszystkie miasta wojewódzkie w czerwonej strefie. Możliwe kolejne zakazy - RMF 24\nWszystkie miasta wojewódzkie w czerwonej strefie. Możliwe kolejne zakazy\nCzwartek, 15 października 2020 (10:14)\nAktualizacja: Czwartek, 15 października 2020 (10:36)\nWszystkie duże miasta będą od soboty w czerwonej strefie - ustalili reporterzy RMF FM. Rząd dziś ma ogłosić nową listę czerwonych powiatów. Będzie ich ponad sto.\nWszystkie duże miasta będą od soboty w czerwonej strefie - ustalili reporterzy RMF FM /Valdemar Doveiko /PAP/EPA\nNa liście znajdą się na pewno wszystkie miasta wojewódzkie, a więc nie tylko Warszawa, czy Kraków - co było niemal przesądzone. Ale także: Olsztyn, Bydgoszcz, Kielce, czy Zielona Góra. Każda stolica województwa ma być od soboty w czerwonej strefie.\nNa nowej liście znajdzie się więcej miast - chodzi o te dawniej zwane wojewódzkimi. W sumie lista zawiera ona ponad sto pozycji, w tym kilkadziesiąt to miasta na prawach powiatu.\nWprowadzenie strefy czerwonej oznacza dodatkowe obostrzenia. M.in. zakaz organizacji imprez sportowych z udziałem publiczności, mniej osób w komunikacji miejskiej oraz bary i restauracje zamykane po godzinie 22.\nPrzed południem w czwartek zbiera się rządowy zespół zarządzania kryzysowego i należy spodziewać się kolejnych radykalnych obostrzeń. Wszystko jest możliwe - nie wyklucza jeden z rządowych ministrów.\nWszystkie miasta wojewódzkie będą w strefie czerwonej! W sumie ponad 100 powiatów. A tam zapewne dodatkowe zakazy i nakazy. Zapewne jeszcze krócej otwarte bary i restauracje. - Wszystko jest możliwe - źródło. @RMF24pl — Mariusz Piekarski (@Piekarski_M) 15 października 2020\nCzwartek: Znowu rekord zakażeń\nResort zdrowia poinformował w czwartek o kolejnych, zdiagnozowanych przypadkach Covid-19. Było ich ponad osiem tysięcy.\nlubelskiego (315), świętokrzyskiego (283), opolskiego (282), warmińsko-mazurskiego (191), zachodniopomorskiego (177), lubuskiego (177), podlaskiego (139). Z powodu COVID-19 zmarło 7 osób, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarły 84 osoby. — Ministerstwo Zdrowia (@MZ_GOV_PL) 15 października 2020\nZ powodu koronawirusa w szpitalach przebywa 6538 osób, u których potwierdzono zakażenie. 508 z nich podłączonych jest do respiratorów - poinformowało w czwartek Ministerstwo Zdrowia. Od początku epidemii wyzdrowiało 85 588 chorych.\nNa kwarantannie przebywa 296 020 osób, a nadzorem sanitarno-epidemiologicznym objęto 36 066 osób.\nNarodowy Fundusz Zdrowia zaleca ograniczenie do niezbędnego minimum lub czasowe zawieszenie udzielania świadczeń wykonywanych planowo, aby zminimalizować ryzyko transmisji infekcji Covid-19 i zapewnić dodatkowe łóżka szpitalne dla pacjentów wymagających pilnego przyjęcia do szpitala - wynika z komunikatu zamieszczonego na stronie Funduszu.\nPonadto zaleca, aby przy ograniczeniu lub zawieszeniu udzielania świadczeń, wziąć pod uwagę przyjęty plan leczenia i wysokie prawdopodobieństwo pobytu pacjenta po zabiegu na oddziale anestezjologii i intensywnej terapii.\nOgraniczenie nie powinno obejmować planowej diagnostyki i leczenia chorób nowotworowych - podkreśla NFZ.


Poprzedni Reguła Św. Benedykta – Prolog\nNastępny O walentynkach i nie tylko…\n18 maja 2012 o 18:47\nHehe, to apostołowie także byli obrzydliwi? Przecież podróżowali i to dużo.\nJa widzę to po sobie – widzę Piękno Boga w podróżach. Św.Franciszek stworzył przecież zakon, który długo nie nosił butów, ani całych ubrań, a na dodatek nie żyli „w jednym miejscu” tylko żebrali w wielu różnych.\nInformuj mnie o odpowiedziach poprzez e-mail. Możesz również subskrybować wpis bez zostawiania komentarza.


Wódka Finlandia Raspberry 37,5% 0,7l SmaczaJama.pl\n» Wódka Finlandia Raspberry 37,5% 0,7l\nKod produktu: EED5-9714C\nKlasyczny smak gładkiego trunku połączył się w najnowszym wydaniu z aromatem soczystych i świeżych malin, tworząc doskonałą wódkę smakową Finlandia Raspberry. Jej profil zachwyca orzeźwiającymi wrażeniami oraz delikatną, czekoladową nutą na finiszu.\nTrunek powstaje na bazie spirytusu jęczmiennego, tylko ze starannie wyselekcjonowanych 6-rzędowych źdźbeł jęczmienia i naturalnie czystej wody lodowcowej, pozyskiwanej w miejscowości Koskenkorva. Woda ta przepływa przez morenę glacjalną, ulegając wielokrotnej filtracji w wyniku czego jest tak czysta, że dalsze chemiczne oczyszczanie nie jest konieczne.\nFinlandia Raspberry doskonale smakuje w rozmaitych drinkach i koktajlach. To idealna propozycja wódki smakowej na lato.\nHistoria marki Finlandia rozpoczęła się w 1970 lat temu, kiedy firma Alko rozpoczęła pracę nad swoją pierwszą, skandynawską wódką sprzedawaną w Stanach Zjednoczonych. Miała ona nie tylko zachwycać smakiem, naturalnym składnikami oraz najwyższą jakością. Za logiem marki stała także filozofia jej twórców, którzy pragnęli za pośrednictwem Finlandii wyrażać koncepcję fińskiego życia, okazywania szacunku przyrodzie i czerpania z niej tego, co najlepsze.\nNuty degustacyjne malina, czekolada\nRodzaj napoju alkoholowego lub mniej precyzyjnie - smakowej, niskoprocentowej wódki od marki Finlandia.


Hilleberg – wyposażenie w sklepie turystycznym addnature.pl\nNamioty szwedzkiej marki Hilleberg już od 1973 roku słyną z zapewniania skutecznej ochrony przed wiatrem i warunkami atmosferycznymi. Dzięki zastosowaniu materiału Kerlon o unikatowych właściwościach aerodynamicznych i odporności na zużycie i rozdarcia namioty Hilleberg są wyjątkowo solidne i niezawodne. W wyniku rygorystycznej kontroli jakości oraz wieloletniego doświadczenia powstają namioty, które mogą być z powodzeniem używane w ekstremalnych warunkach przez wiele lat. Oprócz trwałości specjaliści z Hilleberg kładą również duży nacisk na łatwość obsługi. Konstrukcje są proste i funkcjonalne, dzięki czemu nawet jedna osoba rozstawi je z łatwością. Dodatkowo detale takie jak wewnętrzne kieszenie, sznurki na pranie i piękna kolorystyka sprawiają, że namioty Hilleberg są niezrównanymi towarzyszami każdej podróży.\nHilleberg Atlas Złącze kabla, czerwony\nAtlas Złącze kabla, czerwony\nHilleberg Jannu Footprint, czarny\nJannu Footprint, czarny\nNamioty Hilleberg w Addnature.pl\nHilleberg to rodzinne przedsiębiorstwo, założone i prowadzone przez pasjonatów wypraw i wędrówek. Bo Hilleberg założył swoją firmę w 1971 roku – w tym samym roku, wypoczywając w austriackim Tyrolu, poznał swoją przyszłą żonę, Renatę Neuner. Już po ślubie oboje przenieśli się do Sztokholmu. Wtedy też zmienili profil działalności firmy, początkowo dostarczającej klientom przede wszystkim wyposażenie dla leśników, skupiając się na tworzeniu namiotów, które do tej pory stanowiły mniejszą część produkcji.\nNamioty, które odmieniły branżę\nBo Hilleberg w tworzeniu swoich namiotów kierował się pragnieniem zapewnienia swoim klientom takiego sprzętu, który zagwarantuje z jednej strony wytrzymałość i solidność, z drugiej zaś pozwoli na łatwe, wygodne rozkładanie. Jako amator wędrówek, założyciel marki często zmagał się z długotrwałym rozkładaniem namiotu, nad którym następnie trzeba było rozpiąć tropik – przy silnym wietrze stawało się to niemal niewykonalne. Chciał stworzyć namiot, w którym zewnętrzna i wewnętrzna warstwa będą połączone – udało mu się urzeczywistnić ten projekt, gdy do jego planów przyłączyła się Renata Neuer.\nPierwszy namiot łączący funkcje wewnętrznego namiotu i tropiku został dopuszczony do sprzedaży już w 1973 roku. Jego funkcjonalność zagwarantowała firmie ogromny sukces, co pozwoliło na dalszy rozwój produkcji. Hillebergowie wykorzystywali do tworzenia swoich namiotów nowoczesne materiały poddawane specjalistycznej obróbce, zapewniającej im lekkość i wytrzymałość.\nJednym z pierwszych namiotów, będącym jednocześnie flagowym i najpopularniejszym produktem marki, jest model Keron – namiot tunelowy. Jego kolejne modele oraz inne namioty marki Hilleberg stanowią doskonałe wyposażenie dla osób nocujących na świeżym powietrzu. Lekkie, łatwe w rozkładaniu, zapewniające w środku sporo miejsca – namioty przygotowywane przez Hilleberg są cenione przez profesjonalistów, ale także przez osoby amatorsko uprawiające wędrówki, wspinaczkę czy różnego rodzaju sporty outdoorowe.\nOd 2000 roku firma ma również swoją filię amerykańską. Dzięki rosnącej produkcji dostarcza swoje namioty i akcesoria użytkownikom niemal na całym świecie.\nOferta namiotów Hilleberg w sklepie Addnature.pl\nProducent w 2013 roku podzielił wszystkie swoje namioty na cztery grupy, opisywane czterema różnymi kolorami. Kolory odpowiadają zakresowi zastosowania danej klasy namiotów, zależnie od użytych do ich stworzenia materiałów i elementów konstrukcyjnych. W ten sposób otrzymano następujące grupy:\nBlack Label – w tej grupie znajdują się namioty charakteryzujące się najwyższą wytrzymałością. Nadają się do użytku całorocznego, niezależnie od pogody i pory roku. Równocześnie są bardzo łatwe w użytku – to idealny wybór dla osób o mniejszym doświadczeniu w organizowaniu wypraw, a także dla profesjonalnych zespołów potrzebujących wygodnego, łatwego w rozłożeniu i wytrzymałego namiotu.\nRed Label – całoroczny namiot, niezwykle lekki i bardzo wytrzymały, zapewniający doskonałą funkcjonalność w terenie. Nadaje się na większość warunków atmosferycznych poza ekstremalnymi, w których lepiej jest wybrać namiot z grupy Black Label. To dobre rozwiązanie dla tych, którzy szukają namiotów o dobrej wytrzymałości, cechujących się przede wszystkim niską wagą.\nYellow Label – to najlżejsze modele namiotów, przygotowane do użytku w cieplejszych porach roku lub w ciepłym klimacie, nie nadają się jednak do użytku w górach powyżej pokrywy śnieżnej. Jeśli w czasie wyprawy priorytetem jest lekkość, namioty z tej grupy sprawdzą się doskonale. W przeciwieństwie do namiotów z grupy Black i Red otwory z siateczki nie są zakrywane, co zapewnia większą przewiewność i wentylację wewnątrz namiotu. W tego rodzaju namiotach tropik rzadziej sięga aż do ziemi, dzięki czemu można zapewnić sobie wyższy komfort w razie wysokich temperatur.\nBlue Label – to specjalistyczne namioty zaprojektowane do użytku w konkretnych rodzajach zastosowań. Sprawdzają się przede wszystkim jako osłona przed wiatrem i chłodem. Nie wszystkie modele posiadają jednak podłogę – zależnie od wysokości mogą zapewnić większy lub mniejszy komfort użytkowania.\nOznaczenie odnoszące się do koloru nie odpowiada kolorowi namiotu w rzeczywistości. Jest to jednak istotna wskazówka od producenta, jakie parametry zapewnia model należący do danej grupy. Dzięki temu użytkownicy mogą znaleźć namiot odpowiadający ich potrzebom oraz gwarantujący właściwy zakres ochrony przed chłodem czy deszczem podczas wyprawy.\nJak dopasować rodzaj namiotu?\nMarka Hilleberg dostarcza przede wszystkim namioty tunelowe oraz kopułowe – w ofercie Addnature.pl znajdziecie szeroki wybór różnych modeli, zapewniających komfortowe użytkowanie w zróżnicowanych warunkach. Wybierając dla siebie namiot warto uwzględnić także takie właściwości, jak ilość komór czy pojemność zarówno namiotu, jak i absyd, o ile w danym modelu są one obecne.\nNamiot wewnętrzny to komora, w której użytkownicy mogą spać, odizolowani od chłodu czy wilgoci na zewnątrz. W namiotach Hilleberg przeznaczonych do użytkowania w bardziej wymagających warunkach otwory w zewnętrznych ścianach namiotu wykonane są z siatki, można jednak je zasłonić, ograniczając napływ chłodnego powietrza z zewnątrz.\nAbsyda to przestrzeń osłonięta przedłużeniem zewnętrznej powłoki namiotu – nie ma podłogi, ale umożliwia przeniesienie części bagaży poza komorę, w której przebywa użytkownik. Dzięki temu można ochronić swoje bagaże przed deszczem czy śniegiem, a równocześnie zaoszczędzić miejsce w wewnętrznej części namiotu. W namiotach Hilleberg, zależnie od wielkości danego modelu, stosowana jest jedna lub dwie absydy. Dwie absydy oznaczają równocześnie, że namiot posiada dwa wejścia z obu stron – dzięki temu można korzystać z niego w sposób bardziej komfortowy, a także zapewnić lepszą wentylację wnętrza namiotu. Sprawdzi się to zwłaszcza w cieplejszych miesiącach roku, kiedy wewnętrzne komory namiotu szybko się nagrzewają.\nIstotną kwestią przy wyborze namiotu jest wybranie typu konstrukcji – namioty kopułowe i tunelowe zapewniają użytkownikom nieco różne możliwości, nie tylko pod względem komfortu użytkowania. W namiotach kopułowych konstrukcja opiera się na krzyżujących się ze sobą pałąkach, w namiotach tunelowych pałąki są równoległe względem siebie – dzięki temu komora jest wyższa i pojemniejsza.\nRodzaj namiotu Zalety Wady\nNamiot kopułowy Samonośność – do rozbicia namiotu niepotrzebne są szpilki i linki; Wysoka odporność na wiatr niezależnie od ustawienia; Bardzo łatwe rozkładanie. Mniej miejsca w środku – pochyłe ściany ograniczają przestrzeń; Większa waga w porównaniu do namiotów tunelowych.\nNamiot tunelowy Łatwe rozbijanie; Większa przestrzeń użytkowa w środku; Wygodne użytkowanie dzięki równej wysokości na całej długości komory; Możliwość wyboru modelu z dwoma absydami i dwoma wejściami. Niższa odporność na wiatr w długości poprzecznej; Rozbicie przy użyciu szpilek i linek.\nDopasowanie namiotu w danym wariancie konstrukcyjnym zależy przede wszystkim od tego, w jakich warunkach będzie wykorzystywany oraz na jakich właściwościach najbardziej zależy użytkownikowi.\nNamioty marki Hilleberg w sklepie internetowym\nInternetowy sklep Addnature.pl przygotował szeroki wybór namiotów marki Hilleberg, cenionego producenta, którego produkty wybierane są przez osoby szukające rozwiązań doskonałej jakości. Namioty jednoosobowe i dwuosobowe oraz większe, a także niezbędne akcesoria do ich rozłożenia – szpilki, linki, tropiki – pozwolą przygotować się na wyprawę i zaplanować nocleg nawet w bardzo wymagających i trudnych warunkach. Zachęcamy do zapoznania się z asortymentem producenta Hilleberg dostępnym w naszym sklepie.


Liquid Paradise - Page 7\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 10.11.19 19:37\nZa to on miał dosyć ciekawe dzieciństwo. Wrzała w nim krew, jednak szybko, już jako dziecko nauczył się manipulować emocjami, sprawiać, że ludzie w większości przypadków robili to, co chciał. Dzięki odpowiedniemu wykształceniu potrafił ładnie się wysławiać, wiedział także, jakich słów użyć…ć by dana osoba wykazała zainteresowanie jego osobą. Otwarcie nigdy się nie buntował, nie mógł tego zrobić z racji na swoją pozycję, w końcu bycie lordem do czegoś zobowiązuje. Musiał porzucić swoje największe marzenia, największe pasje, aby spełnić obowiązek, jaki został na niego nałożony. Szybko jednak odnalazł swoją pasję, zastępując ją pisaniem, spod pióra wychodziły zawsze wspaniałe sztuki, które obszernie opisywane w gazetach sprawiały, że Bastian w końcu powoli odnajdywał swoje miejsce. A jednak, czegoś mu w życiu brakowało.\nJego ród w końcu się nawrócił, dopóki wszystko nie weszło na nowe tory, Bastian ze swoimi poglądami nie mógł być taki otwarty, jak teraz, musiał uważać na każde swoje słowo, także nie patrzono na niego przychylnym okiem, z racji polityki, jaką ówcześnie miała jego rodzina. Teraz jednak wszyscy wiedzą, że z nim trzeba będzie się liczyć. Kto wie, może to właśnie on w przyszłości obejmie stery rodu i wprowadzi go w nową erę?\n- Czasami warto podjąć ryzyko pani. Słyszałem wiele dobrego o tym miejscu, jednak sam nigdy osobiście nie miałem okazji się tutaj zatrzymać, dopiero dzisiaj znajduję dłuższą chwilę. – postukał paznokciem w kieliszek. Dopiero niedawno na nowo zainteresował się bywaniem w takich miejscach, po ostatnim Sabacie zaczął lubić nawet to życie dworskie, ostatnio był pochłonięty pracą, starał się zapomnieć o utraconej miłości, o tym, że ta którą kochało jego serce raz na zawsze odeszła, nie dając żadnego znaku życia. Jednak powoli zapominał, zaczął zachowywać się jak na lorda przystało, miejmy nadzieję, że po drodze nie popełni żadnego błędu.\nSelwynów nie było wcale aż tak wielu. Liczył tą bliższą rodzinę. Z imienia znał jedynie jedną ze swoich kuzynek i zdrajcę, na którego wspomnienie aż ciarki przechodzą go po plecach. Kiedyś mieli dobre relacje, byli prawie jak bracia. Basatian nigdy by nie doprowadził do tego momentu, by zostać zdrajcą własnego rodu. Jego status jest dla młodego lorda naprawdę ważny, prawdopodobnie by się załamał, gdyby musiał porzucić całe dotychczasowe życie. Dlatego stara się teraz ze wszystkich sił pokazać innym, że nadaje się na lorda że z jego zdaniem należy się liczyć.\n- Podczas naszego pierwszego spotkania zaintrygowałaś mnie pani. Dawno nie miałem styczności z kimś, kto tak idealnie wpasowuje się w obraz arystokracji. Dopiero od niedawna wracam na salony, zbytnio byłem zajęty pracą, by móc na nich przebywać. – potrząsnął głowa, upijając ze swojego kieliszka. – Jednak przyznam, że przyjemnie mi się rozmawiało, nawet jak próbowałaś wydobyć ze mnie informacje o mojej tożsamości. Mimo, że ci się to nie udało pani, naprawdę byłem pełen podziwu. – w niebieskich oczach pojawiły się iskierki rozbawienia. Te oczy zawsze go zdradzały, a w tej chwili nie mógł oderwać spojrzenia od jej twarzy. Naprawdę go intrygowała, była typową przedstawicielką arystokracji, młodą damą, z której zdaniem trzeba się liczyć. Kobiety potrafią być także niebezpieczne i ich nie należy bagatelizować. – Liczę więc na kolejne twoje towarzystwo pani w naszym środowisku. – kiwnął jej lekko głową. – I niestety, masz rację. Coraz częściej spotykam się z tym, o czym wspomniałaś. A to błąd, który może wiele kosztować, bo nas nie należy lekceważyć. – odparł, doskonale wiedząc, o czym mówi. Byli szlachtą, coś na kształt rodziny królewskiej czarodziejów. Ten, kto nie zdaje sobie z tego sprawy, powinien szybko zmienić zdanie, jeśli nie chce mieć nieprzyjemności. Przynajmniej z jego strony.\nNie potrafił znieść myśli, że przez fakt posiadania zdrajcy w rodzinie, jego ród może być uważany za zhańbiony. Dlatego stara się teraz ze wszystkich sił przywrócić jego dobre imię, sprawić, by zaczęto się w końcu z nimi liczyć. Nadchodzi coś naprawdę wielkiego, czuje to w kościach, wie że niedługo wszystko może się zmienić, a on sam będzie miał szansę na całkowitą zmianę swojego dotychczasowego życia.\n- Odpowiem, że przywiodła mnie tutaj praca. – odstawił kieliszek na stół, umieszczając na nim dłoń, spokojnie wystukując bliżej nieodgadniony rytm paznokciem. – W okolicznym teatrze jest wystawiana moja najnowsza sztuka, jako jej autor wolałem, wiedzieć, czy wszystko jest tak, jak powinno być. – to będzie kolejna sztuka skupiająca się na czystości krwi, na tym, że jest to ważny element, o którym społeczeństwo zapomina. – Jeśli nie jestem zbyt natrętny pani, chciałbym cię zaprosić na premierę i usłyszeć twoją opinię jako pierwszą. Dodam, że zależy mi na tym. – kąciki warg mężczyzny uniosły się w lekkim uśmiechu.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 11.11.19 21:33\nWiele pewnie zależało od rodowej specyfiki. Elise była bardzo szablonową lady Nott, choć posiadała też pewne cechy rodziny swojej matki, szczególnie uwidaczniające się u niej w stanie emocjonalnego wzburzenia. Świat nie widywał jej takiej, ale ściany Ashfield Manor były świadkami niejednego wybuchu złości, zaś skrzaty musiały składać niejeden rozbity przez nią wazon. Szczególnie wybuchowa była w momentach, kiedy traciła kogoś bardzo sobie bliskiego, jak siostra, bliska kuzynka czy Percival. On teoretycznie żył, ale dla niej jako zdrajca był martwy. Zdrada była czymś niewybaczalnym, zwłaszcza popełniona w imię obrony plugawych szlam. Zostawił ją tak jak cały ród, ale złość długo jej nie opuszczała. Gdy coś przywoływało wspomnienia nadal się w niej tliła, choć nie tak płomiennie jak na początku. Teraz przeżywała szczyt w Stonehenge i jego konsekwencje bardziej w środku niż na zewnątrz, przed obcymi nie dając po sobie poznać, że cokolwiek ją trapiło. I teraz miała na twarzy perfekcyjną maskę, była piękną, czarującą lady, trzymającą plecy wyprostowane i podbródek dumnie uniesiony, jak tego od niej oczekiwano. Była coraz lepsza w stwarzaniu pozorów i panowaniu nad emocjami, a także zachowywaniu pewnych myśli dla siebie.\n- Nie przepadam za ryzykiem, jest ono domeną mężczyzn – rzekła, sącząc powoli swoje wino. Ona sama nie lubiła ryzykować, wychylać się ani szukać kłopotów. Nie była też zbyt otwarta na nowości, uparcie tkwiąc w tym, co dobrze jej znane. Bała się kontrowersji, bardzo dbała o swoją reputację i nie chciała, by ktokolwiek choćby pomyślał, że mogłaby zrobić coś zakazanego, albo pojawić się w miejscu pełnym pospólstwa. To byłby przecież taki wstyd. Dlatego wolała bywać w miejscach których renoma była ustalona i pewna. Nie poszukiwała zakazanych owoców. A mężczyznom było o wiele więcej, więcej im też wybaczano.\nNa pewno by się zdziwiła, gdyby wiedziała jak jej rozmówca przykłada niewielką wagę do rodzinnych więzi. Ona sama przykładała do tego ogromną wagę, dobrze obeznana ze swoją genealogią, a wszyscy Nottowie poza jej ciotką, która miała własną posiadłość gdzie organizowała sabaty, mieszkali razem w Ashfield Manor. Choć zdrajcę naturalnie skreśliła i przestała uważać za swoją rodzinę, z resztą rodu starała się podtrzymywać więź, podtrzymywała ją też z rodziną ze strony matki. Kuzynostwo Lestrange zawsze było jej bliskie. Elise była też najbardziej przystępna i ludzka wobec tych, z którymi łączyły ją więzy krwi. Tylko wobec krewnych potrafiła czasem odsunąć na bok swój egocentryzm i humorki, zaś wobec innych... no cóż, bywało różnie i zwykle nie miała skrupułów przed byciem fałszywą i wykorzystywaniem znajomości do swoich celów. Ale nawet jej miłość do rodziny była warunkowa, jak pokazywał przykład Percivala, którego z chwilą jego wydziedziczenia wyrzuciła ze swojego serca i znienawidziła go. Bo były rzeczy ważne i ważniejsze, a ród jako całość, a także wygodne życie w luksusach i dobra reputacja były ważniejsze niż jeden zdrajca krwi. Bardzo głęboko w środku tęskniła za nim i ich dawną relacją, ale nie chciała się do tego przyznawać nawet przed samą sobą, bo była to niegodna słabość.\nJego komplementy sprawiały jej przyjemność, podobało jej się to, że okazywał jej uwagę. Cieszyło ją też to, że nawrócony Selwyn postanowił powrócić na salony. Inni błądzący powinni brać z niego przykład.\n- Tamta rozmowa i zastanawianie się nad pańską tożsamością urozmaiciły mi spacer po ogrodach, lordzie Selwyn – rzekła. – I teraz pańska obecność jest przyjemną odmianą, w miejscu takim jak to cudownie spotkać interesującego rozmówcę, kogoś o odpowiednim pochodzeniu, oczywiście – zaznaczyła; gdyby do jej stolika podszedł ktoś niższej krwi, szybko by go spławiła i dała mu odczuć swoją niechęć. Z reguły nie rozmawiała z ludźmi nieszlachetnej krwi, jeśli nie miała w tym interesu lub nie zmuszała jej do takiej interakcji inna sytuacja. – Pospólstwo zbyt mocno się panoszy, nad czym ubolewałam już w Hogwarcie – westchnęła, ubolewając nad żałosną i postępową ideą równości. Okropność. W dodatku Elise widziała w tej idei zagrożenie dla siebie i swojej uprzywilejowanej pozycji, co sprawiało, że była nastawiona wrogo i niechętnie wobec każdego, kto obnosił się z tak niegodnymi poglądami. – A do spotkania na pewno dojdzie. Moja ciotka regularnie organizuje sabaty, nie wspominając o innych przyjęciach wyższych sfer. Regularnie otrzymuję zaproszenia na rozmaite wydarzenia artystyczne oraz śluby bliskich i dalekich krewnych lub przyjaciół rodu. To stwarza wiele możliwości do bywania na salonach. Czy i lord ostatnio miał okazję gdzieś być, w czasie pomiędzy sylwestrowym sabatem a dniem dzisiejszym?\nByła ciekawa wszelkich nowinek, w końcu kochała ploteczki i nie lubiła niczego przegapiać.\n- Opowie lord coś więcej o swojej sztuce? – zapytała z zaintrygowaniem; schlebiało jej to, że był ciekaw jej opinii. Nottówna jak przystało na roszczeniową i egocentryczną osobę uważała, że to co myślała jest ważne, istotne i powinno, a wręcz musiało obchodzić ludzi. – Z przyjemnością przyjmę zaproszenie i zabiorę ze sobą również matkę i siostrę. Kiedy odbędzie się premiera?\nPogawędzili jeszcze jakiś czas, aż do powrotu jej siostry. Wtedy Elise przeprosiła mężczyznę i podziękowała mu za towarzystwo; teraz znów musiała zająć się rozmową z Ophelią, mimo że młody lord wydawał się ciekawszym towarzystwem. A później, gdy już zjadły, opuściły lokal wraz ze służką-przyzwoitką, która towarzyszyła im cały czas podczas dzisiejszego wyjścia.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 30.01.20 23:07\nPracował z samymi imbecylami. Naprawdę, samymi. Nie potrafił znaleźć z tymi ludźmi wspólnego języka, mimo usilnych chęci. Gdy on chciał rozmawiać o pierwszym Ministrze Magii, oni wybierali najładniejsze pośladki z poziomu pierwszego. Gdy dopiero co wygrał w Klubie Pojedynków i chciał się tym pochwalić, musiał wysłuchiwać o złamanej przez anomalie nodze. Kiedyś pojął próbę dyskusji o polityce, ale wtedy został zbyty opowieścią na temat zdradzającej żony. Nie dogadywał się ze współpracownikami, naprawdę nie, mimo bardzo usilnych starań.\nNie chciał jednak być całkiem wykluczony. Starał się, na ile mógł, zniżać do ich poziomu, choć to tylko zwiększało jego irytacje. Tak było poprzedniego wieczora, gdy we czwórkę siedzieli razem w kanciapie, słuchając znajdującego się w niej magicznego radia. Trzech z zebranych, w tym on, nie mieli żadnej kobiety. Gdy więc prowadzący program ogłosił konkurs dla każdego, komu brakuje miłości koledzy natychmiast uznali, że wzięcie udziału będzie świetnym pomysłem. Nie chcąc słyszeć słowa odmowy ze strony Dudley’a wszyscy wysłali zgłoszenia. Sheridan pocieszał się w duchu, że pewnie i tak nie wygra… a chłopaki przynajmniej byli zadowoleni. To niezwykłe, jak bezproblemowo da się czasem uszczęśliwić prostego człowieka.\nProblem pojawił się, gdy godzinę później ogłoszono właśnie jego jako zwycięzcę. I wiedział, że jeśli nie pójdzie na tę powalentynkową randkę w ciemno to koledzy nie dadzą mu spokoju. Wziął się więc w garść i mając ochotę klnąc pod nosem, ubrał swoją wyjściową szatę, ułożył włosy… i ruszył, aby zmarnować swój wolny wieczór na darmowej kolacji z nieznaną panią w Liquid Paradise.\nBył pierwszy. Czekał przy stoliku, siedząc wyprostowany jak drut. Rozglądał się nieco nerwowo po otoczeniu. Nie był jeszcze w tym miejscu i raczej nie miał zamiaru wracać. Lokal wydawał mu się wręcz sterylny, nieprzyjemny, a grana przez niewielki zespół jazzowa muzyka wyjątkowo nie wpadała mu w ucho. Miał ochotę błagać w duchu o koniec tego wieczora, byleby móc powiedzieć w pracy, że „odbębnił” obowiązek. Kobiety nigdy nie były jego mocną stroną. W końcu to nauka, a nie damskie uroki były kluczem do potęgi!\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 3:28\nŻycie uczuciowe panny Burroughs… Nie istniało.\nTo było chyba najlepsze określenie. Frances zawsze skupiała się na nauce, w swej nieśmiałości zawsze bojąc się wykonać jakikolwiek krok w kierunku chłopców, którzy jej się podobali jednocześnie nie będąc na tyle pewną siebie, aby zauważyć podchody kolegów którym podobała się ona. Szła więc tak przez życie w towarzystwie nie mężczyzny, a zwykle książki.\nMimo to, nie narzekała na samotność, w zasadzie nawet odnajdując w niej przyjemność. Lubiła spędzać długie wieczory w wannie z książką i kieliszkiem wina, bądź w swojej niewielkiej pracowni, warząc kolejne eliksiry bądź szyjąc. I tylko czasem, czytając jakąś książkę odczuwała niewielką tęsknotę za kimś, kto potrafiłby ją zrozumieć i zaakceptować.\nWalentynki spędziła przyjemnie podczas książkowych zakupów i późniejszym, wspólnym obiedzie ze swoim serdecznym przyjacielem, w zasadzie zapominając o jakiejkolwiek szczególności tego dnia. Wieczór spędziła z matką, która najwyraźniej postanowiła zadbać o życie miłosne swojej córki, wysyłając zgłoszenie do konkursu, organizowanego przez magiczną rozgłośnię radiową. Och, panna Burroughs nie była zadowolona! Do ostatniej jednak chwili miała nadzieję, że to nie jej przyjdzie kolacja w towarzystwie obcego mężczyzny. Nie wiedziała, jak powinno zachowywać się na randkach, gdyż nigdy nie miała okazji na żadną iść, a wizja kolacji w towarzystwie kogoś, kogo nie znała szczerze ją przerażała. Nigdy nie należała do otwartych osób, potrafiących poradzić sobie w każdej sytuacji. z nieszczęściem i wielkim wyrzutem kierowanym w matkę przyjęła świadomość, że padło właśnie na nią.\nW pierwszym momencie, miała zamiar się nie pojawić. Najzwyczajniej w świecie nie przyjść na spotkanie, by zaoszczędzić sobie niezręczności i nerwów. I jedynie gdzieś na krawędzi umysłu stwierdziła, że cała sytuacja jest tak abstrakcyjna, że aż bajkowa. Ostatecznie do wyjścia zmusiła ją matka, ciotka i młodsza siostra, tak jakby cała ta trójca pracowała w zmowie, mającej na celu znalezienie towarzysza dla Frances… Która szczerze zaczynała bać się tego paktu.\nDo lokalu przybyła równiutko minutę przed wyznaczoną godziną i nie było to przypadkiem. Tą minutę zajęło jej podejście do obsługi, uprzejme i dyskretne dopytanie się o to, który stolik został im przydzielony, by równo o wyznaczonej godzinie spotkania, stanąć przed stolikiem.\nUbrana w długą, granatową suknię, ozdobioną srebrnymi, błyszczącymi w kameralnym świetle gwiazdami powiodła miękkim spojrzeniem po buzi mężczyzny, z którym przyjdzie jej spędzić dzisiejszy wieczór.\n- Dobry wieczór. - Wypowiedziała równie miękko, eterycznym pół-szeptem, a delikatne rumieńce przyozdobiły jej bladą buzię. Och, bo czy cała sytuacja nie była niezręczna? Dwójka nieznajomych ze świadomością, że oboje zgłosili się do tego samego, trochę dennego konkursu a na domiar wszystkiego, panna Burroughs nie miała najmniejszego pojęcia o randkowaniu. W trochę nerwowym geście dziewczyna splotła ze sobą dłonie, chyba pierwszy raz w życiu nie wiedząc, jak powinna się dalej zachować.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 11:59\nNie miał pojęcia, czego spodziewał się po dziewczynie, która tego wieczora miała do niego przyjść. Randka w ciemno oznaczała, że równie dobrze mogła to być osiemdziesięcioletnia wdowa co piętnastolatka, która przypadkiem wyrwała się ze szkoły. Dudley nie miał ochoty na spotkanie ani z jedną, ani z drugą.\nPodejrzewał z resztą, że w takim konkursie raczej nie biorą udziału porządne dziewczyny. Nie widział powodu, aby u jego boku mogła stać panna, która łut szczęścia przekłada ponad inteligencję i logiczne myślenie, choć też w swojej głowie to on zawsze był górą. Druga połówka Dudleya musiałaby być więc na tyle inteligentna, aby go nie zanudzić, ale na tyle głupia, by go nie zawstydzić. No i powinna być ładna. Jeśli miał awanoswać, potrzebował ładnej żony. Wymagania Sheridana nie były więc małe i chłopak w pełni zdawał sobie z tego sprawę. Nie wróżył więc sobie szczęśliwej przyszłości z żoną i rodziną u boku.\nJakieś było jego zdziwienie, gdy w stronę jego stolika zaczęła kroczyć ONA. Blondwłosa, zadbana piękność, o perfekcyjnie ułożonych włosach i doskonałych kształtach. Dudley, nie wiedząc do końca, jak powinien się zachować, wstał na jej widok, otwierając szeroko oczy. Gdyby ciągle był w szkole, pewnie nawet nie odważyłby się do takiej dziewczyny odezwać.\nAle nie był w szkole, prawda? Był d o r o s ł y m mężczyzną, który wypatrywał awansu każdego dnia. A to, że przełożeni nie kwapili się, by taki awans mu dać było już inną bajką.\nOch, ten głos! Jakby przemawiała istota nie z tego świata, nie kobieta! Tak miękki, tak czysty! W ten sposób nie mogła się przecież wypowiadać pierwsza lepsza kobieta. Frances musiała być prawdziwym diamentem w koronie… eee… swojej rodziny! Tak, niewątpliwie!\n– Dobry wieczór, panno…? – zawiesił głos, pozwalając dziewczynie się przedstawić. – Miło pannę poznać, jestem Dudley Sheridan, do panny usług. – Skłonił się delikatnie. – Niech panna pozwoli, pomogę z krzesłem…\nKończąc mówić, natychmiast podszedł do krzesła panny Burroughs, z nerwów delikatnie ocierając się o jej ramię. Przeprosił natychmiast, odsuwając krzesło i stając z boku tak, by Frances mogła swobodnie usiąść. Nie wiedział, czy tak na pewno się robi, ale podpatrzył kilku starszych kolegów, którzy w ten sposób zapraszali do stolików dziewczęta w trakcie szkolnych wycieczek do Hogsmeade. Często kątem oka obserwował ich zmagania, gdy przesiadywał w Pubie pod Trzema Miotłami.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 14:43\nPanna Burroughs w zasadzie nie była w stanie określić, jakie oczekiwania miała w stosunku do nieznajomego. Najbardziej chyba miała nadzieje, że mężczyzna nie pojawi się na zaaranżowanym spotkaniu. W to jednak wątpiła, niemal pewna, że wiele osób nie odmówiłoby darmowej kolacji w takim miejscu bądź miało w sobie jakąś dziwną przyzwoitość, która zmusiła i ją do przybycia na miejsce. A może nie będzie aż tak źle, jak się spodziewa? Może nieznajomy w swym charakterze będzie przypominał Steffena i całe spotkanie minie bez większych niezręczności, zapewne wywoływanych jej brakiem doświadczenia w tej materii? Nie wiedziała.\nPrzynajmniej miała na tyle szczęścia, że jej dzisiejszy towarzysz zdawał się być w zbliżonym do niej wieku i w niczym nie przypominał parszywych typów, jakich widywała na portowych ulicach co sprawiło, że prawie odetchnęła z ulgą. Ostatnie na co miała ochotę, to spędzenie wieczoru w towarzystwie gbura czekającego tylko na możliwość położenia łapsk na jej ciele.\nDelikatny, trochę nieśmiały uśmiech rozjaśnił buzię panny Burroughs gdy mężczyzna się odezwał. Ach, może faktycznie, nie będzie aż tak źle? Musiała przyznać, że pan Sheridan zrobił na niej bardzo dobre pierwsze wrażenie. Schludny, grzeczny, pełen manier… Ach, gdyby tylko jeszcze posiadali wspólne tematy, nie mogłaby mieć matce za złe zgłoszenie ją do tego, trochę kiczowatego konkursiku.\n- Franes Burroughs. - Przedstawiła się, wyciągając dłoń w kierunku mężczyzny, aby dopełnić wszelkich, jakże potrzebnych formalności. W końcu, czy to pierwsze wrażenie, nie jest najważniejsze? Jej wuj nie raz podkreślał wagę tego, jakie wrażenie wywołujemy na innych, pozostawało jej mieć nadzieję, że zrobiła na Dudley’u równie dobre wrażenie, co on na niej. - Mnie również miło pana poznać. - Odpowiedziała, posyłając mu kolejny, nieśmiały uśmiech. W zasadzie nie pewna, czy biorąc pod uwagę okoliczności powinna zwracać się do niego per pan czy może powinna przejść z nim na ty… Dopóki tego nie rozszyfruje, wolała pozostać przy bezpieczniejszej opcji. Drgnęła, gdy mężczyzna otarł się o jej ramię, a jej twarz ponownie przystroił delikatny rumieniec. Panna Burroughs jedynie kiwnęła głową na przeprosiny, po czym zajęła miejsce przy stole, dbając by materiał sukni o nic się nie zaczepił.\n- Dziękuję. - Rzuciła, gdy mężczyzna pomógł jej z krzesłem… I nastała trochę niezręczna cisza. Och, o czym rozmawiało się na randkach? Zwłaszcza gdy towarzyszem była osoba, którą widziało się pierwszy raz na oczy? Szaroniebieskie spojrzenie zlustrowało uważnie buzię mężczyzny, by zatrzymać się w końcu na ciemnych oczach. Przyglądała się mu miękkim, nienachalnym spojrzeniem, po krótkiej chwili przejeżdżając spojrzeniem po otoczeniu.\n- Był pan już kiedyś w tym lokalu? - Nieśmiałe pytanie padło z jej ust, gdy spojrzenie dziewczyny znów wróciło do twarzy Dudleya.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 16:25\nChwycił dłoń dziewczyny, składając na nim delikatny pocałunek. Dłoń delikatnie mu drżała, a w zachowaniu Sheridana pojawiło się pewne wahanie, ale przecież musiał zachowywać się szarmancko przy TAKIEJ damie! A tak ponoć się robi! Przynajmniej w książkach. Dudley nie dysponował zbyt wieloma życiowymi doświadczeniami.\n– Frances…. Frances… brzmi jak francuskie miano. Niech zgadnę, panny przodkowie pochodzą z kraju winnej latorośli? – spytał, unosząc brew. Przecież takie piękno mogło wywodzić się tylko zza wody! Z kraju, który słynął z uroku, kultury i dobrego smaku.\nGdy jego randka usiadła, Dudley wrócił na swoje miejsce. Obawiał się, że z nerwów potknie się o swoje nogi, ale lata treningu zrobiły swoje. Ruch i postura chłopaka bez problemu zdradzały, że młodzieńcze lata spędził na treningach. Dudley może nie był szczególnie wysoki, ale na pewno nie był zupełnie przeciętny, przynajmniej jeśli chodziło o budowę ciała.\nPokręcił głową. Niestety, nie miał wiele czasu na zwiedzaniu podobnych miejsc. W czasach szkolnych nawet nie przyszłoby mu to do głowy, a do grudnia nie miał na takie przyjemności ani czasu, ani finansów. Choroba matki pochłaniała wszystko.\n– Niestety. Ale jeśli jedzenie będzie tak dobre, jak wystrój i muzyka… – Nie dokończył, bo chyba nie było po co. Wprawdzie grający zespół dalej mu się nie podobał, ale przecież Frances nie musiała o tym wcale wiedzieć. – A panna? – spytał.\nChwilę później do stolika podeszła kelnerka. Dudley złożył zamówienie i grzecznie czekał, aż Frances zrobi to samo. I wtedy znów zapadła cisza.\nO czym w ogóle powinien z nią rozmawiać? Była piękna, owszem. I chyba dobrze wychowana, wyglądała na kobietę z manierami. Ale co ją interesowało? O czym należy rozmawiać na takich randkach w ciemno? Ba! O czym w ogóle należy rozmawiać na randkach? Dudley zrobił się wyraźnie odrobinę bardziej nerwowy, niż chwilę temu. Szukał tematu, który nie zanudziłby dziewczyny, ale jednocześnie powiedziałby coś o niej, dał kolejny punkt zaczepienia… Nie chcąc jednak dopuścić, by cisza trwała zbyt długo, postanowił zadać najprostsze z możliwych pytań, o jedyną rzecz, która na tę chwilę właściwie ich łączyła.\n– Panna też wzięła, jak mniemam, udział w tym konkursie? – zapytał, nieco nerwowo, nieco głupio, licząc, że Frances pociągnie temat dalej.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 18:39\nFrances trochę ulżyło, gdy poczuła delikatne drżenie dłoni mężczyzny. Bo czy to nie oznaczało, że on również denerwuje się tym dziwnym spotkaniem w ciemno? Tak, z pewnością nie tylko ona denerwowała się spotkaniem, a ta świadomość działała na blondynkę kojąco, pozwalając odrobinę się jej rozluźnić.\nTrochę pewniejszy uśmiech pojawił się na jej twarzy, gdy usłyszała nawiązanie do jakże pięknego kraju, jakim była Francja. I mimo iż panna Burroughs nie miała jeszcze okazji aby tam pojechać, uznała słowa mężczyzny za naprawdę spory komplement.\n- Niestety, nic mi o tym nie wiadomo. - Odpowiedziała, delikatnie wzruszając wątłymi ramionami, na chwilę uciekając spojrzeniem gdzieś, na obraz zawieszony na jednej ze ścian. Miała świadomość, że wielu czarodziei przywiązuje sporą wagę do kwestii pochodzenia i przodków, panna\nBurroughs nigdy jednak nie drążyła tych tematów tkwiąc w przekonaniu, że wiedza oraz uczynki są dużo ważniejsze od krwi i przodków.\nUważnie słuchała słów Dudleya, czasem przejeżdżając wzrokiem na jakiś element wystroju, bądź obraz, który przykuł jej uwagę. Wystrój lokalu nie za bardzo przypadł jej do gustu, ale muzyka… Och, muzyka naprawdę się jej podobała. Miękkie, jazzowe brzmienia zdawały się idealnie pasować do okazji - odprężały, lecz nie pochłaniały całej uwagi.\n- Również nie miałam okazji. - Och, miała wrażenie, że nie idzie jej zbyt dobrze. Bo czy nie zanudzała towarzysza dość okrojonymi, prostymi odpowiedziami? Z drugiej strony dodając, że nie chadza po takich miejscach głównie ze względu na pracę i inne obowiązki również mogła sprawić złe wrażenie. Przez jedną, krótką chwilę panna Burroughs żałowała, że nie postanowiła pójść po kilka rad do kogoś znajomego, przed dzisiejszym spotkaniem.\nGdy kelnerka podeszła do stołu, dziewczyna złożyła swoje zamówienie i… Nastała kolejna cisza. Frances zastanawiała się nad tematem, jaki mogliby poruszyć. Oczywiście mogłaby zacząć opowiadać o pracy, była jednak pewna, że każdy porządny mężczyzna (a na takiego pan Sheridan wyglądał) szybko zostałby zanudzony tym tematem. W końcu nie raz dało się słyszeć, że mężczyźni wolą kobiety głupiutkie, a panna Burroughs z pewnością do nich nie należała. I już otworzyła usta by coś powiedzieć, gdy Dudley również się odezwał. Policzki dziewczyny ponownie delikatnie się zarumieniły, a usta ułożyły się w delikatny uśmiech.\n- Tak, lecz nie z własnej woli. - Odpowiedziała, szybko jednak dochodząc do wniosku, że musiało zabrzmieć to w dość… dziwny sposób. - Moja mama wysłała zgłoszenie. Jest kobietą staroświecką, wychodzącą z założenia, że młode panny powinny myśleć o zamążpójściu, a nie nauce. Nie potrafiła przegapić takiej okazji, a ja nie potrafiłam sprawić jej przykrości wycofując się z tego. - W szczerych słowach wyjaśniła, jak wygląda sytuacja, przy okazji zdradzając co nieco o sobie. Nie widziała sensu, aby okłamywać mężczyznę o tym, jak doszło do ich spotkania. - A jak było z panem, panie Sheridan? - Zapytała, unosząc z zaciekawieniem brew ku górze… W zasadzie nie sądząc, aby mężczyzna miał jakikolwiek problem w znalezieniu towarzyszki na wspólną kolację.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 19:02\nDudley skinął głową, po czym uniósł ją wyżej, jakby chcąc zrobić wyjątkowo dobre wrażenie swoimi następnymi słowami.\n– To musi się pani spytać swoich przodków, taka uroda i takie miano nie mogą być dziełem przypadku! – uznał elokwentnie, pusząc się niczym paw.\nMiał nadzieję, że nie przesadził z komplementem. Naprawdę się na tym nie znał, ale podobne teksty rzucali chłopcy do dziewczyn, gdy był w ich towarzystwie, więc… może? Bacznie obserwował reakcję Frances, gotów załagodzić sytuacje, jeśli tylko nadarzy się ku temu okazja.\n– To… to może zrobimy z wyjść tu wspólną tradycję, skoro to taki ładny lokal – zaproponował trochę niezręcznie, próbując zamaskować śmiechem prawdziwą propozycję. Spędzanie wieczoru przy takiej pannie mogło być przecież tylko czystą przyjemnością. Nawet jeśli jak na razie kolacja wydawała się całkiem niezręczna.\nWysłuchał panny Burroughs kiwając głową.\n– Zamążpójście jest ważne dla społeczeństwa, z tym zgodzę się z pani mamą – powiedział. – ale to wiedza jest kluczem! Niech więc panna jej nie słucha, nauka zawsze wychodzi na dobre! Choć liczę, że tego wieczoru nie będzie panna źle wspominać – dodał natychmiast, nie chcąc, aby Frances pomyślała sobie, że ją wygania… czy coś. – Jakie lektury pannę najbardziej ujmują? Z jakich dziedzin? – spytał. W końcu i jego nauka pasjonowała. Może jednak nie będzie tak źle i znajdą jakiś wspólny temat?\nZ reszta, był wdzięczny Frances, że udało jej się pociągnąć tę rozmowę choć trochę. Zapadłby się pod ziemię, gdyby musiał szukać kolejnego, sztucznego tematu rozmowy.\n– Och, zabawna historia, wie panna! Siedzieliśmy z kolegami w pracy, oni samotni, ja też… to wpadli na pomysł, by się zgłosić do tego konkursu i… oto jestem – powiedział, skinając głową. Nie mógł się przecież przyznać, że wcale nie chciał tu być i dopiero teraz powoli zaczynał się przekonywać, że to wcale nie był taki głupi pomysł. Oczywiście, imbecylom z pracy nie miał zamiaru się do tego przyznawać.\nChwilę później kelnerka przyniosła do stolika zamówione dania. Przed Sheridanem stanęła ryba z jarzynami oraz chłodny sok. Chłopak nie miał zamiaru jednak zabierać się za jedzenie, dopóki Frances nie sięgnie po sztućce pierwsza. To przecież niegrzeczne, obżerać się przy kobiecie. Chociaż musiał przyznać, że gdy do jego nosa dotarł zapach potrawy, kiszki w jego żołądku zaczęły grać cichego marsza.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 20:21\nOnieśmielona komplementem Frances przeniosła na chwilę spojrzenie gdzieś, na blat przykrytego ciemnoczerwonym obrusem stolika.\n- Och, dziękuję. - Odpowiedziała nieco ciszej, przenosząc szaroniebieskie spojrzenie wprost w piwne oczy towarzysza. Wbrew powszechnej opinii, panna Burroughs należała do dość nieśmiałych, niezbyt pewnych siebie osóbek. Takie piękne komplementy wprawiały ją w niewielkie, acz trochę przyjemne zakłopotanie. Chwilę później posłała mężczyźnie delikatny uśmiech nie wiedząc, czy jej reakcja przypadkiem nie wyszła na niegrzeczną. Och, jakże ciężko się rozmawiało, nie znając w ogóle nowego rozmówcy!\nZaskoczyła ją kolejna propozycja, nie spodziewała się takiego obrotu spraw, chociażby przez niezręczność, jaką odznaczało się to dzisiejsze spotkanie… A raczej jego początek.\n- Może… - Frances nie odrywała spojrzenia od ciemnych oczu. Nie zgadzała się, ani nie odmawiała, pozostawiając w bezpiecznym spektrum tajemniczości i niepodjętej decyzji. Tym słowem, chciała dać czas zarówno sobie, jak i mężczyźnie na zobaczenie, jak potoczy się ich spotkanie i czy w ogóle mieliby ochotę, na kolejne spotkanie. W końcu… niezbadane są wyroki losu, nieprawdaż?\nGdy Dudley zaczął odpowiadać, w pierwszej chwili dziewczynę nawiedziło wrażenie, że oto trafiła kogoś, dzielącego staroświeckie poglądy jej matki. Kogoś, z kim zapewne nie dogada się na dłuższą metę… Kolejne jego słowa sprawiły, że dziewczyna pojaśniała. Ożywiła się trochę, a jej oczy błysnęły czystym zaciekawieniem.\n- Och, czyżbym miała do czynienia z człowiekiem nauki? - Zapytała, unosząc z zaciekawieniem brew. W jednej chwili nawiedziła ją nadzieja, że spotkanie nie przebiegnie aż w tak złej atmosferze. W końcu dwie osoby, dzielące podobne zafascynowania z pewnością powinny chociaż odrobinę się dogadać, czyż nie?\n- To jak będę wspominać ten wieczór, w dużej mierze zależy również od pana. - Frances posłała mężczyźnie trochę śmielszy, ciepły uśmiech. Powoli, nerwy zaczynały opuszczać jej ciało, zwłaszcza gdy padło pytanie o coś, co uwielbiała chyba najbardziej na świecie. Nie musiała nawet długo zastanawiać się nad odpowiedzią.\n- Przede wszystkim skupiam się na lekturach traktujących o alchemii, eliksirach, astronomii czy zielarstwie z racji wykonywanego przeze mnie zawodu. Rzadziej sięgam po księgi traktujące o anatomii, różnorakich zaklęciach bądź zwykłe czytadła, gdy potrzebuję odpocząć od pracy. - W miarę zwięźle, starając się nie rozwodzić za bardzo o interesujących ją dziedzinach ( a potrafiła czasem się zapomnieć). Aż prosiło się zagłębić w poddziedziny, większe szczegóły i detale, nadal jednak nie była pewna, czy sprowadzanie randki na czysto zawodowe tematy będzie odpowiednim posunięciem.\n- Interesujące… Muszę jednak przyznać, że rada jestem z tego towarzystwa. - Odpowiedziała na krótką historyjkę, posyłając mężczyźnie delikatny uśmiech. Faktycznie była zadowolona z towarzystwa, nawet jeśli pozostawało nadal trochę niezręczne. W końcu oboje mogli trafić o wiele gorzej, czyż nie?\nZamówienia przyszły, na talerzu przed panną Burroughs znajdowała się pieczona wołowina z wymyślną mieszanką sałat. Zawsze wolała mięso od ryb, mając ich najzwyczajniej dość, przez miejsce zamieszkania.\nFrances upiła łyk lekkiego, słodkiego i niskoprocentowego wina, by sięgnąć po sztućce.\n-A może, zwarzając na okoliczności, przejdziemy na ty - Nieśmiało zaproponowała, mając nadzieję, że ten niewielki zabieg pozwoli im trochę się rozluźnić. Po krótkim smacznego wsunęła kawałek swojego obiadu do ust.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 21:03\nW pierwszej chwili zalał go zimny pot, a potem… tak, t r a f i ł! To był dobry komplement. Pogratulował w duchy sam w sobie. Ma się ten naturalny talent do wyrywania dziewcząt. To pewnie ojcowska krew. Czysta, czarodziejska. Dudley był przekonany, że przejął po ojcu wszystkie najlepsze cechy. Oj miał się czym chwalić! Taki szermierz jak jego przodek zdarzał się raz na kilkaset lat! A przynajmniej to sobie młody Sheridan wmawiał, próbując nadrobić podświadomą niepewność wynikającą z pochodzenia jego matki.\nNastępne „może” zabrzmiało w jego uszach niczym obietnica. Może… na pewno! Jeśli tylko jej nie zrazi, jeśli tylko to spotkanie się uda… kto wie, może za rok czy dwa to w tym miejscu się jej oświadczy? Ale to byłaby historia! Już widział siebie jako ministra magii, siedzącego w jakimś lokalu razem z wnukami oraz innymi dziećmi, opowiadającego historię swojego związku. Przypadkowe spotkanie, przeznaczenie łączące dwie dusze, potem tyle pięknych chwil. A następnie piękny ślub, zdrowe dzieci… No prosta droga człowieka sukcesu! Tak musiało być, nawet jeśli to nie Frances będzie kroczyć ku jego boku, gdy będzie zdobywał kolejne szczeble kariery. Ale właściwie czemu nie miałaby to być ona? Kolejne odpowiedzi sprawiły, że serce Sheridana zadrżało mocniej. Piękna i mądra jednocześnie – to przecież musi być doskonały materiał na żonę przyszłego ministra!\n– Kimże jestem, by to określić, miła pani! – powiedział patetycznie, starając się wyjść na kogoś inteligentnego. Chciałby, by za takiego go miała, ale przecież to nie oznaczało, że musiał się tym puszyć. Szczególnie, że, przynajmniej na razie, nie mógł poświęcić pracy naukowej zbyt wiele czasu.\nUniósł brew, słysząc kolejne słowa Frances.\n– A co muszę zrobić, aby panna dobrze wspominała tę noc? – spytał miękkim tonem, oczekując szczerej odpowiedzi. Naprawdę był ciekaw: co sprawiłoby, że panna Burroughs wspominałaby tę noc przez długie lata?\nOn sam nie znał się ani na alchemii, ani na zielarstwie, czy anatomii, ale to przecież nie było istotne. Zajmowali się innymi dziedzinami… to wręcz lepiej. Nie będą sobie wchodzili w drogę, a jedno od drugiego mogłoby się tyle nauczyć. Na Merlina, tworzyliby idealną parę.\n– Alchemia… tak, tak, pasjonująca dziedzina! Wszak nie moja, ale pasjonująca! Pracuje pani jako alchemik, jak rozumiem? – spytał, licząc, że dziewczyna nie spyta go w odwecie, czym zajmuje się on sam. – Jeśli panna lubi czytać to zapraszam do mnie, mam całą bibliotekę, książek mądrych i mniej mądrych, z każdej możliwej dziedziny. Na pewno znajdzie panna coś dla siebie, a ja chętnie pomogę! – obiecał.\nJeśli chciała, mogła spędzić całe dnie na grzebaniu w jego ukochanych książkach. Pokazywałby jej każdą z osobna i opowiadał ich historie. Cóż to byłoby za fascynujące spotkanie! Książki, jako jedne z niewielu przedmiotów zawierających duszę, miały w sobie nieuchwytny romantyzm i magię, która niewątpliwie udzieliłaby się parze zakochanych. Bo w to, że byli już w sobie zakochani, Dudley wcale nie wątpił! A może po prostu nie rozpoznawał zachwytu od zauroczenia?\n– Ja bardziej, droga towarzyszko! – powiedział, ponownie skinając głową. Niesforny, ciemny lok opadł mu na oko. Dudley poprawił go szybkim ruchem ręki. Nie chciał, by cokolwiek przysłaniało mu piękne lico Frances.\n– Jeśli to ci nie przeszkadza, droga Frances – powiedział, unosząc stojące przed nim wino. – Za dzisiejszy wieczór! – Uniósł kieliszek nieco zbyt entuzjastycznie, niemal rozlewając zawartość.\nUgh, musiał się zbyt opanować. To nie było do niego podobne. Tak się rozochocić! A to miał być tylko zwykły, niezręczny wieczór!\nGdy panna zaczęła jeść, Dudley nie miał zamiaru sobie dłużej odmawiać. Sięgnął po sztućce i zaczął jeść.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 22:17\nUsta blondynki rozciągnęły się tajemniczym uśmiechu. Och, odpowiedź zdawała się być prosta, wręcz banalna i pewnie oklepana, była jednak najlepszym sposobem aby panna Burroughs zapamiętała ten wieczór na długi czas. Tylko czy Dudley podoła temu, niewielkiemu wyzwaniu?\nDelikatnie nachyliła się nad blatem stolika, by odrobinę zmniejszyć odległość jaka ich dzieliła, oczywiście tak, aby nie naruszyć jego przestrzeni osobistej.\n- Niech mnie pan zaskoczy, panie Sheridan. - Równie miękko, delikatnie przyciszonym głosem odpowiedziała na pytanie, posyłając mężczyźnie spojrzenie, w którym dało się dostrzec ogniki niemego wyzwania. Ciekawiło ją, co przyjdzie mu do głowy, czy postanowi ją zaskoczyć i w jaki sposób chciałby tego dokonać. Czy był to swego rodzaju test? Możliwe, panna Burroughs raczej jednak nie zdawała sobie z tego sprawy.\n- Tak, pracuję jako alchemik w szpitalu Świętego Munga. - Odpowiedziała, kiwając przy tym delikatnie głową. Ach, uwielbiała swoją pracę! A świadomość, że pewnie nie zanudziłaby Dudleya gdyby weszła w jakąś alchemiczną dygresję, pomagała jej rozluźnić się w towarzystwie jego osoby. Czy to oznaczało, że ich spotkanie wcale nie szło najgorzej, a ona jakoś sobie radziła w tym, niecodziennym wydarzeniu?\n- Och, bardzo chętnie zobaczyłabym tę bibliotekę! Oczywiście, jeśli nadarzyłaby się ku temu okazja. - W głosie panny Burroughs dało się usłyszeć nuty entuzjazmu. Uwielbiała biblioteki, zwłaszcza te, posiadające mało spotykane egzemplarze w swych zbiorach. W pasji tej dałaby się zaciągnąć w paszczę lwa, jeśli obiecałoby się jej w środku najrzadsze, najbardziej pożądane książkowe egzemplarze. Nie potrafiła nie zgodzić się na taką propozycję, nawet jeśli pójście do mieszkania nieznanego dobrze mężczyzny wydawało się decyzją pochopną i z pewnością nierozsądną! Och, gdyby usłyszał ją teraz brat bądź wuj, z pewnością udzieliliby jej długiego, skomplikowanego wykładu na ten temat.\nKolejny uśmiech okraszony rumieńcem na dziewczęcych policzkach powędrował w kierunku Dudleya. Nie spodziewała się, że na tym spotkaniu w ciemno, będzie spędzać czas nawet przyjemnie, a fakt, że jej towarzysz zdawał się podzielać jej zdanie, jedynie dodawał odrobiny śmiałości, jednocześnie odbierając stres, jaki zalągł się w niej przed spotkaniem.\nPanna Burroughs uniosła kieliszek, by wznieść toast za dzisiejszy wieczór, nim jednak kieliszek wylądował przy jej ustach, Frances parsknęła cichym śmiechem, widząc jak jej towarzysz prawie rozlewa szkarłatne wino. A może faktycznie legendy o tym miejscu były prawdziwe i do trunku dolewano Felix Fidelis? Cóż, biorąc pod uwagę przebieg dzisiejszego wieczoru, z pewnością przychyliłaby się do tej teorii.\n- Więc, jakie są Twoje dziedziny? - Spytała, gdzieś w połowie posiłku, naprawdę ciekawa, czym się zajmuje.\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 22:59\nZaskoczyć? Ale… ale czym? Choć Dudley nie dał tego po sobie poznać, nie miał pojęcia, w jaki sposób mógłby zaskoczyć Frances. Tak piękna kobieta na pewno miała wszystko na wyciągnięcie ręki! A, prawdę mówiąc, nie był do tego wieczoru szczególnie przygotowany. Przecież nawet nie chciał tu iść, nie wiedział, kogo spotka… Nie przyniósł nawet kwiatów!\nWtedy jednak do głowy przyszedł mu pomysł. Był przecież czarodziejem! Uśmiechnął się nie mniej tajemniczo, niż jego towarzyszka, wyciągnął różdżkę i wypowiedział inkantacje:\n– Orchideus! – rzekł, chwytając drugą dłonią bukiet i chowając magiczny przedmiot do kieszeni. – Może tak, panno… przepraszam, Frances? – Starał się, aby jej imię w jego ustach brzmiało miękko, przyjemnie i iście francusko, jednak ponieważ wcale nie znał języka sąsiadów zza morza niezbyt mu to wyszło. Ale przynajmniej się starał!\nPodał kwiaty Frances, a następnie pokiwał głową, słysząc słowa młodej kobiety.\n– To zaprawdę dobre stanowisko – stwierdził. – W tak młodym wieku! Musisz być bardzo utalentowana. I pracowita.\nPiękna, zdolna, rządna wiedzy, elegancka, dobrze wychowana… Zalety tej kobiety nie miały końca. Czyżby do końca życia miał je wymieniać niczym litanię?\nJuż miał proponować jej, że jeśli chce, może odwiedzić jego bibliotekę teraz, zaraz, w tej chwili! Gdy zorientował się, że to chyba nie jest propozycja adekwatna do sytuacji. Mimo wszystko, był dla panny kim niemal nieznanym, a nie wypadało, aby taka dama chodziła samotnie do domu kawalera.\n– Jeśli tylko znajdziesz czas, możesz wysłać mi sowę – zaproponował. – Możesz wziąć ze sobą kogoś… siostrę, brata… matkę? Kto z twojego otoczenia również pasjonuje się literaturą? – spytał miękko.\nZ kimś mogła przyjść bez obaw, że zostanie posądzona o puszczalstwo. A choć to nie było do końca na rękę Sheridanowi, chłopak był gotowy zaproponować cokolwiek, byle piękna i uzdolniona Frances nie straciła z nim kontaktu. Och, gdzie byłaś przez całe moje życie? – wzdychał w myślach zauroczony Dudley.\n– Chyba nie tak niezwykłe, jak twoje – zaczął skromnie. – Zawsze pasjonowała mnie historia magii. To niezwykłe, ile prawd się w niej czai! Stąd też książki. Uważam, że bez znajomości literatury, nie da się jej poznać. – Właściwie to nie on uważał, a jego matka, ale… nie ważne. Teraz poglądy zmarłej były też jego poglądami. Czasami, gdy mu to odpowiadało. – Ale fascynuje mnie także sztuka magicznych pojedynków… to niezwykle powiązane z naszą historią zajęcie, a przy tym jakże pożyteczne! Bywasz w klubie? Choćby na widowni? Poza tym, zgodnie z zasadą, że w zdrowym ciele mieszka zdrowy duch, zdarza mi się dzierżyć szablę, szermierka to sport naprawdę doskonale rozwijający refleks – wymieniał swoje pasje z entuzjazmem w głosie. Próbował go tłumić, by nie wyjść zbyt nachalnie w oczach Frances, jednak naprawdę chciał się z nią podzielić tym, co lubił. Szczególnie, że przecież mieli niedługo zostać parą!\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 31.01.20 23:58\nPanna Burroughs przyglądała się z zaciekawieniem co też wymyślił młody czarodziej. Och, znała to zaklęcie, nim zaczęła hodować własne roślin to w taki sposób dekorowała niewielkie mieszkanko w dokach, teraz zamieszkiwane przez jej matkę oraz rodzeństwo.\n-Klasycznie, acz efektownie. - Skwitowała, nie precyzując jednak o co dokładnie jej chodziło, uważając, że nie jest to w tej chwili istotna kwestia. A gdy kwiaty powędrowały do jej rąk, dziewczyna na chwilę przysunęła bukiet do twarzy, by móc powąchać kolorowe kwiaty. Niestety, nie miała możliwości, aby cieszyć się ich zapachem i jednocześnie jeść, to też ostrożnie odłożyła bukiet kwiatków na krawędź stolika, tak, aby delikatne płatni nie uległy zniszczeniu.\n- Och, to nic takiego, naprawdę. Każdy mógłby pracować na moim stanowisku, jeśli spędziłby odpowiednią ilość nad teorią i praktyką. - Stwierdziła skromnie. Och, gdyby udało jej się dokonać tak cudownych czynów jak jej idol, Flamel! Wtedy z pewnością zgodziłaby się z komplementami, dotyczącymi jej zdolności. Teraz jednak, nie uważała, aby była specjalnie utalentowana, wszak alchemików było wielu, a panna Burroughs nie miała jeszcze okazji, aby czymkolwiek wyróżnić się z ich tłumu. Kto wie, może kiedyś uda jej się zasłynąć w swej dziedzinie i również przejść do historii? Ach, piękne to były myśli.\n- Och, wydaje mi się, że musiałabym przyjść sama. Z mojego najbliższego otoczenia, jedynie moja matka podziela moją pasję. Mam jednak wrażenie, że oboje nie bylibyśmy zadowoleni z jej towarzystwa. - Przyznała z rozbawieniem. I mimo świadomości, że taka wizyta mogłaby wyglądać nieodpowiednio nie uważała, aby towarzystwo jej matki sprawiłoby, że spotkanie byłoby chociaż odrobinę przyjemne. Niezręczność, jaka towarzyszyłaby takiemu spotkaniu przerosłaby swoimi rozmiarami zapewne i dwa, hogwardzkie zamki. Po za tym… Jeśli faktycznie zdecydowałaby się zobaczyć na własne oczy zbiory Sheridana, nikt nieodpowiedni nie musiał o takiej wizycie wiedzieć, prawda?\nUważnie słuchała słów, jakie padały z ust jej towarzysza, a gdy wspomniał o pojedynkach i szermierce, z jej ust wyrwało się przeciągłe “ohh”. Podziwiała osoby, odznaczające się odwagą której jej jednoznacznie brakowało.\n-Nigdy nie byłam w klubie. Zdecydowanie pewniej czuję się przy stole alchemicznym, na widowni również nigdy nie byłam. - Wyznała nieco nieśmiało, wzruszając ramionami. Och, chyba padłaby ze strachu, gdyby przyszło jej mierzyć się z kimś na zaklęcia. Nie należała do odważnych wojowników, tym bardziej podziwiała śmiałość mężczyzny siedzącego przed nią. - Nie boisz się brać udziału w pojedynkach na zaklęcia bądź szpady? - Spytała, wlepiając w niego szaroniebieskie spojrzenie w którym błyszczał czysty podziw. Och, jakże chciałaby posiadać równie wielką odwagę!\nRe: Liquid Paradise [odnośnik] 03.02.20 21:55\nKwiaty może nie zrobiły na Burroughs wyjątkowego wrażenia, ale chyba jej się spodobały. Gdyby tylko wiedział, kogo spotka! Na pewno kupiłby największy możliwy bukiet! Albo kilka bukietów! Och, to była myśl – przesyłać pannie przez kolejny tydzień bukiet prosto pod drzwi. Albo nie, lepiej różę. Pojedynczą i czerwoną. Bukiet mógłby ją speszyć, a pojedyncza róża mogła sugerować, że jest dla niego właśnie takim wyjątkowym i pięknym kwiatem. To była doskonała myśl. Tylko czy w trakcie tego wieczoru dowie się, gdzie Frances mieszka? Nie mógł przecież wyciągać z niej informacji na siłę.\nPokręcił głową. Co też Frances mówiła, jak mogła siebie tak umniejszać! Nie miała świadomości, jak niezwykłą była osobą? Jak utalentowaną, jak inteligentną? Chyba nikt jej o tym nie mówił. Najwyższy czas to zmienić.\n– Gdyby każdy mógł, to każdy miałby najlepsze oceny z eliksirów w Hogwarcie. A nie każdy miał – zauważył. – Nie umniejszaj swojego talentu, ręka do eliksirów to rzecz wrodzona.\nBył tego pewny. Są rzeczy, których nie da się tak po prostu nauczyć. Na przykład on może i był dobry w historii, ale ta pasja wynikała z uczenia się jej od najmłodszych lat. Ale za to sztuka pojedynków to był już talent. Zawsze przychodziła mu łatwo, nawet gdy nieszczególnie się starał. Choć musiał cały czas pracować to przecież bez wrodzonego talentu nie byłby aż tak dobry.\n– Och, ale toż to musi być wspaniała kobieta! Z resztą, inna nie wychowałaby tak pięknej i mądrej damy! Ja tam chętnie bym ją poznał – zapewnił, kiwając głową. – Ale jeśli tak będzie ci wygodniej, mogę przynieść kilka ciekawych pozycji kiedyś… do lodziarni albo kawiarni – zaproponował.\nTak mogłoby być naprawdę łatwiej, szczególnie na początku znajomości. Frances nie musiałaby się martwić o samotne odwiedziny u kawalera, a on mógłby się z nią zobaczyć. Raz, potem kolejny, i kolejny… Przecież książek mu nie zabraknie. Co prawda, w mieszkaniu byłoby bardziej prywatnie i kameralnie, ale Dudley był przekonany, że z czasem i tak do niego by doszło… o ile Frances zgodzi się na kolejne spotkanie.\n– To muszę cię kiedyś zabrać! – powiedział z entuzjazmem. – To naprawdę niezwykłe emocje, a obserwując też można się wiele nauczyć! Oczywiście, Frances, pewne ryzyko zawsze jest, ale mężczyzna, który nie potrafiłby obronić swojej ukochanej w potrzebie to nie mężczyzna! A bez ryzyka nie da się tego nauczyć – wyłożył jej swoją filozofię. Ktoś musiał przecież bronić pięknych i delikatnych panien, takich jak ona. Frances mogła być inteligentna i wspaniała, ale skoro nie była nigdy na arenie Klubu, nie byłaby pewnie w stanie się przed nikim obronić. Dobrze by więc było, aby u jej boku był ktoś, kto wie jak trzymać różdżkę w trakcie pojedynku.


Inwestycje budowlane a wykorzystanie dźwigu - Przegląd Inwestycji\nHome Nowe technologie Inwestycje budowlane a wykorzystanie dźwigu\nInwestycje budowlane a wykorzystanie dźwigu\nAutor: Redakcja - 23 marca 2016 | 0 Komentarzy\nWiele firm budowlanych w ostatnich latach przeżywa prawdziwy rozkwit. Dzieje się tak, bo wzrosło zapotrzebowanie na duże inwestycje. Domy jednorodzinne budowało się od zawsze, ale nie każdy chce w takim zamieszkać, dlatego coraz popularniejsze staje się budowanie eleganckich bloków oferujących przytulne mieszkania.\nPomoc przy wznoszeniu budowli\nPrzy ich budowie niewątpliwie bardzo przydatne stają się usługi dźwigowe. Duże inwestycje wymagają nie tylko sporego nakładu ludzkiej siły- ona także jest niezastąpiona, ale bardzo pomocne okazuje się także korzystanie z urządzeń, jak żuraw samochodowy, który pomóc może w podnoszeniu ogromnych ciężarów, ale także przenoszeniu ich z miejsca na miejsce. Nie każda firma budowlana jest właścicielem takiej maszyny, zresztą nie zawsze opłaca się jej zakup. Dlaczego?\nPonieważ są mniejsze przedsiębiorstwa, które przeważnie wykonują drobniejsze zlecenia. Otrzymywanie raz na jakiś czas większego zamówienia na wybudowanie jakiegoś wielkiego gmachu nie obliguje wcale do tego, by od razu zaopatrywać się w różnej maści, wielkich gabarytów maszyny. Nie ma takiej potrzeby chociażby z tego względu, że dużo firm oferuje usługi dźwigowe poprzez wynajem tego typu samochodów. Jest to sprytne posunięcie większych zakładów. Nie dość bowiem, że są w posiadaniu urządzeń przydatnych przy realizacji jakiejś ogromnej budowy, to dodatkowo mają okazję zarobić wynajmując takie żurawie samochodowe.\nKorzystają zatem obie strony: małe firmy dlatego, że nie muszą wydawać dodatkowych pieniędzy na inwestowanie w taki pojazd, duże, bo zarobią na najmie. I biznes się kręci. Na tym bowiem to polega. Bez skorzystania z pomocy żurawia samochodowego wiele inwestycji nie mogłoby zostać zrealizowanych. Pojazdy te są bowiem niezastąpione w montażu i przeładunku tego, co zostało przywiezione na teren budowy. Nie podobna, by wszystko to miało odbywać się o siłach ludzkich mięśni. Chociaż z drugiej strony to czemu nie?\nTeraz nikt sobie tego nie wyobraża, ale wieki temu nie było firm oferujących usługi dźwigowe, a ludzie jakoś sobie radzili. Wystarczy spojrzeć na koloseum, by postawić sobie pytanie w jaki sposób budynek ten został postawiony. Dla współczesnych jest to niewyobrażalne, ale tamtych ludzi było to normą. Oczywiście nie tak do końca. Było bowiem tak, że do tego typu ciężkich prac wykorzystywani byli niewolnicy, którzy niejednokrotnie życiem przypłacili w czasie realizacji takiej inwestycji. Nie dość, że prace odbywały się na wysokościach bez jakichkolwiek zabezpieczeń, to dodatkowo wysiłek w jego wykonywanie był tak ogromny, że budowniczy zwyczajnie umierali z wycieńczenia. Dziś na szczęście czasy te odeszły całkowicie w niepamięć i aktualnie w ten sposób nikt nie traci życia.\nOczywiście, że zdarzają się wypadki- niestety są one częścią ludzkiego życia, ale ich liczebność z rokiem na rok spada dzięki coraz to lepszym zabezpieczeniom oraz przepisom, które czuwają nad bezpieczeństwem i higieną każdej wykonywanej pracy. W każdym razie wszelkie przemiany doprowadziły do tego, że większość rzeczy wykonuje się z mniejszym trudem i z tego trzeba się niezmiernie cieszyć.\nKategoria: Nowe technologie Tagi: usługi dźwigowe, wynajem dźwigu


Badacze: Perseverance wylądował w idealnym miejscu do poszukiwań śladów dawnego życia | Nauka w Polsce\nFot. EPA/ NASA 18.02.2021\nKrater Jezero, na którym wylądował łazik Perseverance to jedno z najlepszych miejsc na Marsie do zbadania, czy kiedyś istniało tam życie - oceniają naukowcy. Liczą też, że próbki marsjańskiego gruntu, które ma zgromadzić łazik, pomogą badać wiek np. marsjańskich skał z niespotykaną dotąd dokładnością.\nW czwartek wieczorem amerykański łazik Perseverance wylądował na Marsie. Jako miejsce jego lądowania wybrano krater uderzeniowy Jezero, który ma średnicę 49 km.\n"Łazik będzie wyposażony w aparaturę do badania życia, badania artefaktów, które pochodzą od życia, które może tam kiedyś było, albo jeszcze nawet się tli pod powierzchnią" - powiedziała dr Natalia Zalewska, planetolożka z Centrum Badań Kosmicznych PAN, podczas towarzyszącej lądowaniu łazika internetowej transmisji.\nJak podkreślają eksperci, krater Jezero był miejscem trudnym do lądowania i poruszania się dla łazika, ale wybranym niezwykle starannie.\n"To jedno z najlepszych miejsc na całej planecie, aby zbadać, czy na Marsie kiedyś istniało życie. Jest to jedna z lokalizacji, w której na sto procent wiemy, że woda przebywała przez dłuższy czas. Do krateru prowadzą bowiem meandrujące ścieżki wydrążone przez wodę, czyli doliny rzeczne" - mówiła dr Anna Łosiak, geolożka planetarna Instytutu Nauk Geologicznych PAN. Ten meandrujący kształt wskazuje, że powstawały one przez dłuższy czas. "To nie była więc jedna, nietypowa, gigantyczna powódź, która spłynęła i później zniknęła" - powiedziała.\nWidoczne na Marsie delty rzeczne to osady, jakie można zobaczyć np. na Żuławach Wiślanych albo w Delcie Nilu, które powstają, gdy rzeka wpada do zbiornika wodnego i usypuje specyficznie wyglądające formacje skalne. "By taka delta mogła powstać woda musiała płynąć tam przez miliony lat. Gdybym była przykładowym organizmem marsjańskim i chciała wybrać, gdzie mieszkać, to właśnie wybrałabym okolice krateru. Jest to więc super miejsce z punktu widzenia poszukiwania życia" - opisała dr Łosiak.\nNa pokładzie łazika jest wiele instrumentów, które takie poszukiwania umożliwią. Znalazł się tam np. pierwszy georadar, który wylądował na powierzchni Marsa i ma przebadać co jest pod powierzchnią Czerwonej Planety. "Takie georadary są wykorzystywane na Ziemi np. do poszukiwań archeologicznych, w badaniach geologicznych. (...) O ile taki sprzęt jest łatwy do używania na Ziemi, to na Marsie jego użycie nie jest takie proste i dopiero teraz udało się skonstruować instrument, który można wysłać i operować nim zdalnie. Mam nadzieję, że dzięki niemu zobaczymy co jest pod powierzchnią Marsa z dużą rozdzielczością i dokładnością" - zaznacza dr Łosiak.\nŁazik będzie miał też inne, wyjątkowe zadanie: pobierze próbki, które kolejna misja zabierze na Ziemię. Taka próbka z Marsa to raj dla geologów - podkreśla dr Natalia Zalewska.\n"Do tej pory mamy do dyspozycji tylko meteoryty marsjańskie. Mając próbki gruntu możemy tego Marsa dotknąć ręką. Możemy badać wiek, badać czy dana skała ma kilka miliardów lat, czy powstała stosunkowo niedawno. Rozbieżności w niektórych publikacjach sięgają milionów, a nawet miliardów lat. Na razie taki wiek badamy na podstawie ilości kraterów meteorytowych. Co jest bardzo niedokładne. Cieszymy się więc, że takie próbki będą zebrane. Oby udało się je przechować, zostawić i wystrzelić" - zaznacza dr Zalewska.\nNaukowcy z NASA stawiają kilka celów naukowych dla misji Perseverance. Mają być prowadzone badania zamieszkiwalności Marsa, czyli identyfikacja dawnych środowisk zdolnych do podtrzymywania życia mikrobiologicznego. Ważnym elementem misji będą analizy na potrzeby przyszłej misji załogowej, takie jak praktyczne przetestowanie produkcji tlenu ze składników marsjańskiej atmosfery.\nTransmisję z lądowania przygotowały Europejska Fundacja Kosmiczna, Astrofaza, Focus, Centrum Badań Kosmicznych PAN i European Rover Challenge.