1683 - Zagospodarowanie "Górki" przy ul. Strażackiej\nZagospodarowanie "Górki" przy ul. Strażackiej\n166 222 zł\nCelem projektu jest przygotowanie i dostosowanie Górki przy ul. Strażackiej do letniej i zimowej rekreacji w bezpiecznych warunkach. Wymaga to realizacji niezbędnych prac ziemnych. Górka będzie wówczas wykorzystywana do zabawy dla starszych i młodszych dzieci z rodzinami. Górka będzie mogła być także jako miejsce na letnie kino "pod chmurką".\nGórka na terenach zielonych między ulicami Kordiana, Strażacką i Roty.\nOsiedle Stary Rembertów. Górka na terenach zielonych między ulicami Kordiana, Strażacką i Roty. Działka 18/7, obręb 30919, należąca do m.st. Warszawy\nW wyniku projektu powstanie Górka wysokości 10 m, usypana z ziemi przewiezionej z istniejącej pryzmy, odpowiednio ukształtowana:\na) stok o wystawie płn-zachodniej użytkowy - o nachyleniu 1:4;\nb) pozostałe skarpy górki strome - w założeniu nieużytkowe, o nachyleniu 1:1,5;\nprzy zachowaniu nachylenia nie przekraczającego 1:1,5 nie wymagają one zastosowania umocnień technicznych, ponadto takie nachylenie minimalizuje ryzyko upadku i umożliwia koszenie zieleni za pomocą wykaszarek ręcznych.\nNasyp w całej objętości ma być zagęszczany na bieżąco warstwami, do uzyskania współczynnika zagęszczenia 0,95. Po ukształtowaniu nasypu, na jego koronie i stoku zjazdowym ma być rozścielona 10 cm warstwa ziemi urodzajnej, a następnie na całej powierzchni górki założone zostaną trawniki, przez wysiew mieszanki nasion traw typu ekstensywnego - z przewagą kostrzewy, odpornej na suszę, wolno rosnącej i niewymagającej intensywnej pielęgnacji.\nTeren po usunięciu istniejącej hałdy oraz pozostały teren w zasięgu robót ma zostać wyrównany, a następnie mają być na nim założone siewem trawniki ekstensywne (j/w).\nZagospodarowanie Górki znacznie wzbogaci program użytkowy przestrzeni społecznej i spełni oczekiwania okolicznych mieszkańców. Stok zjazdowy planowanej górki może być wykorzystywany zarówno w okresie zimowym jak i w sezonie letnim, do organizowania plenerowych seansów filmowych i innych wydarzeń, dla których potrzebne będzie rozstawienie sceny na końcu\nzjazdu. Projekt wpisuje się w planowane przez Urząd Dzielnicy Rembertów zagospodarowanie terenów rekreacyjnych przy ul. Strażackiej.\nW ramach projektu nie przewiduje się oświetlenia, doprowadzania mediów ani budowy obiektów małej architektury.\n1. wykonanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej = 7.000 zł\n2. roboty ziemne i obsiew górki trawą:\na) przewiezienie gruntu z istniejącej hałdy, wbudowanie z zagęszczeniem wg założonego profilu (7.000 m3), dowóz i rozścielenie 10cm warstwy ziemi urodzajnej (1.200 m2) = 126.000 zł\nb) plantowanie terenu otaczającego + obsiew trawą, założenie trawników siewem na terenie nachylonym (3.500m2) = 33.222 zł\nGórka w obecnym stanie nie nadaje się do bezpiecznej rekreacji i zagraża użytkownikom.\nObszar działki nr 18/7 jest obecnie wykorzystywany przez Mieszkańców rekreacyjnie, lecz istniejąca hałda ziemi nie nadaje się do użytkowania rekreacyjnego.\nW wyniku wbudowania urobku pochodzącego z korytowania pod boiska zrealizowane na terenie Szkoły Podstawowej nr 217, główny stok (płn-zachodni) został bardzo silnie wypłaszczony; natomiast nachylenie stoków pozostałych jest na to zbyt duże. Ze stromych skarp wystaje też w kilku miejscach gruz betonowy, który stwarza zagrożenie dla użytkowników. Większość gruntu tworzącego istniejącą hałdę może posłużyć właśnie do realizacji przedmiotowego projektu.\nKosztorys wyczerpuje limit środków przeznaczonych na wniosek.\n166 222,00 zł\nObiekt zajmuje dodatkowo działki 18/17 i 18/8, do których m.st. Warszawa nie posiada prawa do dysponowania nimi.\nautor_5e281eee129e6 23.01.2020 21:07\nCzajka_M 25.01.2020 09:27


Hotel Navigator *** Szczawnica\nO Hotelu Navigator ***\nHotel Nawigator to wszechstronny ośrodek konferencyjno-biznesowy. Dzięki połączeniu 120 komfortowych miejsc noclegowych z czterema dużymi i nowoczesnymi salami konferencyjnymi hotel stanowi doskonałe miejsce na szkolenia firmowe, konferencje lub kongresy.\nDuża sala konferencyjna o powierzchni 73 m² może pomieścić, w zależności od układu krzeseł, do 70 osób. Sala jest doskonałym miejscem na organizacje konferencji oraz dużych szkoleń. Pozostałe sale konferencyjne, o powierzchni 37 m² znakomicie nadają się na obrady panelowe lub mniejsze spotkania biznesowe.\ntel.: +48 (18) 540 04 40


Astrologia - Horoskop dla Wodnika - Wodnik horoskop na pojutrze\nja i ty > horoskop > Horoskop dla Wodnika na pojutrze\nHoroskop dla znaku Wodnika : Twój horoskop odsłania prognozy na pojutrze w tak ważnych dziedzinach Twojego życia jak miłość i związek, dom i rodzina oraz praca.\nHoroskop WODNIK na pojutrze, 18/04/2021\nMiłość : Niespodziewana strzała płomiennej miłości przeszyje twoje serce, nawet jeśli już jestes w związku. Nie podejmuj gwałtownych kroków, radykalnych decyzji i nie pal za sobą mostów. Może zauroczenie minie jak przyszło, nagle i niespodziewanie ... albo przynajmniej poczekaj, aby zobaczyć, czy ta nowa miłość jest wzajemna.\nDom : Wykorzystaj dzisiejszy dzień najlepiej jak potrafisz. Twój umysł będzie jasny i bystry jak rzadko. Skorzystaj z tej pozytywnej aury by załatwić sprawy, które zazwyczaj przyprawiają cię o gęsią skórkę. Nic nie będzie dla ciebie zbyt trudne.\nPraca : Twój sposób wykonywania obowiązków niekoniecznie przypadnie wszystkim do gustu, tak że trzeba ci będzie ciągle się tłumaczyć dlaczego robisz to co robisz tak a nie inaczej. Nie lepiej się dostosować?


Autor: Kyou w dniu sierpnia 06, 2014\nTytuł oryginału: A Novel of the Fallen Angels. Covet\nCena na okładce: 37,90\nBywa, że znajdujemy to, czego nam trzeba, bez szukania.\nNie myślcie sobie, że tę książkę brałam tak w ciemno. Co to to nie. Pierwszy raz z autorką miałam styczność, kiedy odkryłam jej serię Bractwo Czarnego Sztyletu. Chyba nie muszę pisać, że od razu przypadła mi do gustu i stwierdziłam, że muszę przeczytać każdą jej książkę? To było dawno temu - całą serię czytałam na ekranie laptopa marząc, by stanęła w całości na półce. Do tej pory tak się jeszcze nie stało - muszę poszukać wyprzedaży, na której ją dorwę, albo co. Mimo upływu lat do tej pory pamiętam, mniej więcej, wydarzenia z tamtych książek. A minęło już trochę lat... Pięć? Sześć? Nie czytałam wszystkich tomów, jakie wyszły. Zatrzymałam się, bodajże, na piątym? Po lekturze Upadłych aniołów poczułam taką chęć, by jeszcze raz wejść do świata Bractwa Czarnego Sztyletu. J.R. Ward ma w sobie to coś i cieszę się, że rozpoczęła nowy cykl.\nWojna między aniołami a demonami toczy się od zarania dziejów. Szala zwycięstwa przechyla się raz na jedną stronę, raz na drugą. Obie strony postanawiają znaleźć człowieka, który tą wojnę rozstrzygnie. Wybrany zostaje Jim Heron. Jest w nim po równo dobra i zła, więc żadna ze stron nie miała przeciwwskazań. Musi on zająć się siedmioma duszami, które stoją na rozdrożu. Dowiaduje się on o swojej misji w dość nie typowy, pechowy wręcz, sposób. Kiedy na budowie, na której pracuje, pojawia się szef w towarzystwie pięknej dziewczyny (którą notabene Jim poznał bardzo dogłębnie poprzedniej nocy w barze) potyka się i wpada do kałuży - razem z kablem podpiętym do prądu. Budzi się w, można to tak nazwać, przedsionku nieba i rozmawia z kilkoma facetami - aniołami? Dostaje swoje zadanie, po czym budzi się w szpitalu. Jak się okazuje - pierwszą duszą do zbawienia jest Vin DiPietro, niesamowicie bogaty biznesmen i szef Jima.\nSpotyka się on z Deviną już kilka miesięcy i planuje jej się oświadczyć. Jednak po kupnie niesamowicie drogiego pierścionka zaczyna się wahać - zauważył sygnały świadczące o zdradzie. Jego ojciec był bardzo konserwatywny w stosunku do kobiet i żadnego skoku w bok nie tolerował. Vin, mimo nienawiści do rodziców, dobrze pamięta reguły taty i, chcąc nie chcąc, trochę się ich trzyma. Devina i Jim, który z Vinem nawet się zaprzyjaźnił, postanawiają trzymać swoje spotkanie w tajemnicy przed milionerem.\nJeszcze jedną bohaterką książki jest Marie-Terese. Jest ona matką siedmioletniego chłopczyka i... prostytutką w nocnym klubie. Nie pracuje jednak w tym zawodzie, bo lubi. Ma ogromne długi po poszukiwaniu synka, który został porwany przez ojca, oraz rozwodzie. Mężczyzna jednak nie odpuścił i dalej jej szuka. Kobieta ukrywa się i syna pod fałszywymi danymi i pilnuje go jak oka w głowie. Los chce, że spotyka ona na swojej drodze Jima i Vina.\nZanim cokolwiek powiem o fabule... Dlaczego na okładce widzę dwa dinozaury? Widocznie mam zbyt bujną wyobraźnię, bo nie mogę pozbyć się tego obrazu z głowy. Wydanie samo w sobie bardzo mi się podoba. Szczególnie papier. Kartki są dosyć grube i to sama przyjemność czytać i przewracać te strony. Przyznam, że to dopiero czwarta książka tego wydawnictwa, którą mam w rękach, jednak wydaje mi się, że każde ich wydanie spełnia wszystkie wymogi, jakie czytelnik mógłby im postawić. Przynajmniej ja. Bardzo podoba mi się sposób, w jaki ta książka wygląda na półce i mam nadzieję, że szybko wyjdą kolejne tomy, bo po prostu już nie mogę się ich doczekać. J.R. Ward jest moją kolejną Charlaine Harris. Podobnie jak w przypadku tej drugiej pisarki, marzę po prostu, by wszystko, co napisała J.R. Ward stało sobie na osobnej półeczce.\nUpadłe anioły, podobnie jak Bractwo Czarnego Sztyletu, nie są przeznaczone dla młodszych, czy nawet dojrzałych, czytelników. Może nie aż tak, żebym stwierdziła, że pół okładki powinno zasłaniać wielkie +18, jednak sceny tam opisane nie są zbyt odpowiednie dla takich... wczesnych nastolatków. Sama pamiętam, jak zareagowałam czytając pierwsze tomy Bractwa. Ciekawa jestem, jak przyjmę je w tym wieku. Takie erotyczne wstawki w książkach fantastycznych w ogóle już mnie nie dziwią, szczerze Wam powiem. Taka moda? A może to po prostu tam pasuje. Podobnie jak język. Jeśli wulgaryzmy w oczy Was kują omijajcie tą książkę szerokim łukiem. Chociaż w tym wypadku moja rada brzmi: ryzykujcie i bierzcie w ciemno. Warto.\nPo skończeniu Misji od razu stwierdziłam: chcę takiego Jima. Albo Vina. Albo obu. Zakochałam się w nich od razu. Charakter pierwszego z nich jest niesamowity. Do tego mam słabość do takich książkowych mięśniaków. Same mięśnie i dobre serce to zdecydowanie mój ulubiony typ bohatera książkowego. Żadnych czułych, milusich. Co to to nie. Jeśli chodzi o Vina to zaimponował mi swoim opanowaniem i chłodem. To drugi typ bohaterów, który lubię. Wiem, nie powinno się wnikać w mój gust dotyczący facetów, bo można się nieźle zdziwić. Zastanawiam się, czy nie zrobić na blogu zestawienia dziesięciu moich ulubionych bohaterów książkowych. Jesteście za?\nZdziwiłam się też, że nie irytowała mnie żadna damska postać w tej książce. Nowość, naprawdę. Z tego co wiem większość dziewczyn reaguje podobnie jak ja. Cóż, większość z tych książkowych bohaterek jest po prostu... głupia. Piszczy, krzyczy i ucieka. Ostatnio dużo pojawiło się książek, w których dziewczyna jest nawet odważniejsza od swojego adoratora, ale to też się robi w pewnym momencie denerwujące. Gdzie tu oryginalność? Na szczęście Marie-Terese jest gdzieś tak pomiędzy. I dzięki Ci, autorko, za to. Inaczej chyba bym nie zdzierżyła. Oby więcej takich kobiet na kartach powieści. Od razu świat robi się piękniejszy.\nŻałuję, że skończyłam dzisiaj tę książkę, naprawdę. Jest ponuro, pada. Właśnie w takie dni najlepiej czytać takie pozycje - wciągające bez reszty. Patrząc za okno mam ochotę jeszcze raz zabrać się za Upadłe anioły. Szkoda tylko, że na początku nie mogłam się jakoś wciągnąć w historię. Jednak dwa rozdziały później wszystko szło już jak powinno, a mnie trudno było zobaczyć bez tej książki. Zdecydowanie nie mogę się doczekać następnego tomu.\nZa możliwość przeczytania bardzo dziękuję wydawnictwu Videograf!\n09/10 J.R. Ward książki Kyou Upadłe anioły Upadłe anioły. Misja Wydawnictwo Videograf\nRose Evra 6 sierpnia 2014 14:00\nHahahaha! Takie samo wrażenie - dwa dinozaury! Nawet dodałam kiedyś komentarz co do tej książki z dinozaurami na blogu Sherry :)\nWidać nie tylko ja mam jakąś skrzywioną wyobraźnie.\nCo do samej książki od dawna mam na nią ochotę, ale jakoś nie po drodze mi z nią.\nMeg Sheti 7 sierpnia 2014 10:29\nCzytałam jakoś chwilę po premierze, ale się z deka wynudziłam...\nAnnieK 11 sierpnia 2014 09:31\nA ja jeszcze nic nie czytałam tej autorki, lecz będę musiała to zrobić.


Na emeryturę - tylko nie w czerwcu bo stracisz, poczekaj do lipca a zyskasz! | Gorlice.in - gorlicki portal informacyjny\nNa emeryturę - tylko nie w czerwcu bo stracisz, poczekaj do lipca a zyskasz!\nMyślisz o emeryturze, chcesz złożyć wniosek. Czerwiec to nie najlepszy miesiąc. Zaczekaj do lipca a wysokość Twojej emerytury będzie sporo wyższa.\nDlaczego tak jest? - Powodem są zasady waloryzacji składek. Waloryzację przeprowadza się po to, żeby składki ubezpieczonych nie straciły na wartości. Jeśli przejdziesz na emeryturę w czerwcu będziesz korzystać z waloryzacji rocznej. Jeśli poczekasz do lipca lub przejdziesz na emeryturę w pozostałych miesiącach skorzystasz z waloryzacji kwartalnych - wyjaśnia Bożena Bielawska, p.o. regionalnego rzecznika ZUS w Małopolsce.\nKiedy podejmujesz decyzję o przejściu na emeryturę musisz być jej pewien. Często jest to dla ciebie jedyne źródło utrzymania. Chyba, że zdecydujesz się dorobić i podjąć pracę. Czerwiec nie sprzyja potencjalnym emerytom, lepiej poczekaj miesiąc lub dwa, a będziesz cieszyć się wyższym świadczeniem z ZUS.\n-Jeśli osiągniesz wiek emerytalny w czerwcu nie musisz składać od razu wniosku. Emerytura to prawo nie obowiązek, wybierz to co dla ciebie bardziej korzystne. Wstrzymaj się ze złożeniem wniosku i złóż go na przykład w lipcu a obejmie cię korzystna waloryzacja - dodaje Bożena Bielawska.\nWaloryzacje kwartalne są zróżnicowane. Najwyższa przypada za I kwartał – ją stosuje ZUS do obliczenia wysokości emerytur przyznawanych w lipcu, sierpniu i wrześniu. Dlatego emerytura wyliczona w lipcu będzie wyższa od czerwcowej.\n- Na Salach Obsługi Klientów w każdej jednostce ZUS przyjmują doradcy emerytalni. Jeśli przyszły emeryt ma wątpliwości zachęcam, aby przed złożeniem wniosku skontaktował się z naszym doradcą. Przy pomocy kalkulatora emerytalnego doradca wyliczy prognozowaną wysokość emerytury, wyjaśni również na czym polega waloryzacja – dodaje rzecznik.\n34607szczawa 2018-06-06 10:16:28\nNie wiem ale mi to brzmi jakby ZUS walczył z ZUSem.\nZakład Utylizacji Szmalu jak to złośliwi mówią jak długo jeszcze pociągnie?\nsydney 2018-06-06 10:30:44\nPranie mózgu. Wyglada na to że maja taki bajzel w papierach, iż sami nie\nsą w stanie połapać się o co chodzi. Najlepiej winę zwalać na dekady i kwartały nie pominajac miesiecy półrocznych.\n34607szczawa 2018-06-06 14:14:32\nMoim skromnym zdaniem to nie powód rewaloryzacji składek jest tego powodem a statystyki półroczne ;)\nCzyli trzeba wykazac przed wyborami że jest super.


Wylewka anhydrytowa – Agregat do gipsowania\nMarch 21, 2017 Zuzanna\nZaletą wylewki anhydrytowej Knauf FE Largo jest niemal idealnie równa i gładka powierzchnia. Płynna konsystencja wylewki anhydrytowej nadaje jej . Zaprawa anhydrytowa jest idealną wylewką do domów jednorodzinnych.\nJest jastrychem nadającym się do wewnątrz i wykorzystywanym w suchych . Tylko u nas – fachowe porady i rzetelne informacje dotyczące wylewka anhydrytowa. Tagi: jastrych, podkład podłogowy, szlichta, wylewka, wylewka anhydrytowa, wylewka cementowa, wylewka podłogowa, wylewka samopoziomująca . Wylewki anhydrytowe pod każde wykończenie.\nWylewki anhydrytowe nie wymagają zbrojenia i posiadają bardzo wysokie jak dla wylewek podłogowych. Wylewka anhydrytowa SAMOPOZIOMUJĄCA 20-mm MPa AXTON w atrakcyjnej cenie – Wylewki w sklepach Leroy Merlin. Istotną zaletą wylewek anhydrytowych jest możliwość uzyskania niemal idealnie równej i gładkiej powierzchni, bowiem dzięki płynnej . Solidna Ekipa to program oferujący inwestorowi rozwiązanie w zakresie zakupu i wykonawstwa posadzki anhydrytowej Lafarge. Co to jest wylewka anhydrytowa W budownictwie mieszkaniowym podłoga stanowi jeden z ważniejszych elementów w obiekcie.\nNajbardziej aktualna cena oraz fachowe opisy stworzone przez ekspertów z branży. Wszystko na temat: Wylewka anhydrytowa 400. Oblicz ilość potrzebnej wylewki anhydrytowej Knauf. Samopoziomująca wylewka anhydrytowa Knauf jest uzupełnieniem systemów ogrzewania podłogowego i mogą być stosowane zarówno w .\nWylewki anhydrytowe WOLPLAN na ogrzewanie podłogowe stwarzają najlepsze warunki do okładzinowania. Posadzki anhydrytowe pozwalają przyspieszyć . Jaka jest różnica między wylewką anhydrytową a cementową oraz jakie są zalety wylewki anhydrytowej . Ogrzewanie podłogowe przygotowane do aplikacji. Wylewka Anhydrytowa najnowsze ogłoszenia na OLX. Chcesz się dowiedzieć czy wybrać wylewki anhydrytowe do swojego domu? Wykonujemy wylewki na terenie Śląska i Małopolski.\nWylewki anhydrytowe są wyjątkowym podkładem pod większość okładzin stosowanych na rynku krajowym a w tym:terakotę, kamień naturalny, podłogi . Często słyszę pytanie od inwestorów jaką wykonać wylewkę na ogrzewaniu podłogowycementową czy anhydrytową. Struktura wylewki anhydrytowej zapewnia wysoka jakość budowlaną praktycznie każdemu rodzajowi podłóg. Jeśli ktoś nie wie jaką wylewkę zrobić na ogrzewanie podłogowe możemy zaproponować wylewkę anhydrytową. Wylewka anhydrytowa to posadzka samopoziomująca, przez którą idealnie przenika ciepło. Dzięki wylewce anhydrytowej uzyskamy gładką i . Koncentrując się tylko na rodzaju wylewki, w poniższej tabeli porównuję dwa materiały,.\nWylewka anhydrytowa i tradycyjna cementowa (tzw. z „MIXOKRETA”). Kreisel Wylewka Anhydrytowa Samopoziomująca 430kg, Upłynniony, grubowarstwowy jastrych anhydrytowy 20-60mm, cena. Agilia Sols A jest płynną wylewką opartą na jastrychu anhydrytowym. Dzięki unikalnemu składowi jej produkcja odbywa się w specjalnie przygotowanych do . Komunikaty prasowe Media: Lafarge – Lafarge, .\nWylewka anhydrytowa koszt\nWylewka samopoziomująca opinie\nMinimalna grubość wylewki\nOgrzewanie podłogowe grubość wylewki


80 lat temu wojska niemieckie zaatakowały Polskę. "Początek wojny totalnej" - RMF 24\n80 lat temu wojska niemieckie zaatakowały Polskę. "Początek wojny totalnej"\nNiedziela, 1 września 2019 (06:00)\nNiemcy na polskiej granicy 1 września 1939 roku /archiwum /PAP\n"Nad nami widzę samoloty". 80 lat temu zbombardowano śpiący Wieluń\nZniszczenie Polski jest naszym pierwszym zadaniem. Celem musi być nie dotarcie do jakiejś oznaczonej linii, lecz zniszczenie żywej siły. Nawet gdyby wojna miała wybuchnąć na Zachodzie, zniszczenie Polski musi być pierwszym naszym zadaniem. Decyzja musi być natychmiastowa ze względu na porę roku. Podam dla celów propagandowych jakąś przyczynę wybuchu wojny. Mniejsza z tym, czy będzie ona wiarygodna, czy nie. Zwycięzcy nikt nie pyta, czy powiedział prawdę, czy też nie. W sprawach związanych z rozpoczęciem i prowadzeniem wojny nie decyduje prawo, lecz zwycięstwo. Bądźcie bez litości, bądźcie brutalni - słowa te wypowiedział Adolf Hitler na naradzie dowódców w przededniu podpisania paktu Ribbentrop-Mołotow.\nNiemcy zakładali "wojnę błyskawiczną"\nNie chciano bez walki oddawać Pomorza i Śląska\nBitwa nad Bzurą - opóźniła kapitulację Warszawy\nPolski żołnierz - Anno Domini 1939\n17 września "Sowiety wkroczyły"\nWalki trwały nadal. Do 28 września broniła się Warszawa, do 2 października - załoga Helu\nPomimo wkroczenia wojsk sowieckich do Polski i ewakuacji najwyższych władz Rzeczypospolitej - walki trwały nadal.\nDo niemieckiej niewoli wziętych zostało ponad 400 tys. żołnierzy, w tym ponad 10 tys. oficerów.Straty niemieckie wynosiły ok. 45 tys. poległych i rannych żołnierzy.\nBez znieczulenia. Wojska niemieckie i Armia Czerwona działały z wyjątkowym okrucieństwem\n"We wrześniu 1939 roku przegrywała Polska, przegrywała także Europa"\nProf. Marian Zgórniak oceniając działania marszałka Rydza-Śmigłego i ministra spraw zagranicznych Józefa Becka z 1939 r. wyraził następującą opinię: Nie popełnili błędu, ponieważ w okolicznościach, w jakich przyszło im działać, nie było w zasadzie lepszego wyjścia. Nie byli geniuszami, ale zrobili lepiej lub gorzej to, co do nich należało. Historia obeszła się z nimi okrutnie, ale taki jest już los polityków, którzy przegrali. Oczywistym ich sukcesem stało się to, że wojna Hitlera z Polską nie stała się wojną lokalną. Stała się początkiem wielkiej wojny, w której Zachód walczył również o Polskę. W chwili gdy we wrześniu 1939 roku przegrywała Polska, przegrywała także Europa.\nStawiając czoło blitzkriegowi przez pięć tygodni w osamotnieniu - stwierdzał prof. Norman Davis - armia polska spisała się lepiej niż połączone siły brytyjskie i francuskie w roku 1940. Polacy spełnili swój obowiązek".\nPlan wojny - pisał Wieczorkiewicz - nie dość, że ogólnikowy i nierozpracowany w kolejnych stadiach, marszałek co gorsza otoczył niezrozumiałym wręcz nimbem tajemnicy nie tylko wobec własnego sztabu (...) Kolejnym błędem stała się, również wyniesiona z wojny 1920 roku, skrajna wręcz centralizacja dowodzenia (...) Efektem, już w trakcie kampanii, stały się ingerencje Rydza-Śmigłego w rozkazodawstwo na poziomie dywizji i brygad, niemal zawsze spóźnione i nieadekwatne do sytuacji. Stało się tak, ponieważ, jak zauważa trafnie płk Porwit, "marszałek wziął na siebie obowiązki ponad siły, i to bez prawidłowej pomocy sztabu. Co gorsza, czego można było i należało się spodziewać, naczelny wódz, w warunkach rwącej się łączności pozbawiony najdalej po kilku dniach możliwości realnej komunikacji z podwładnymi, utracił praktycznie możliwość kierowania operacjami".\nPolska mogła uniknąć wojny z Niemcami? Głosy historyków\nMarszałek Edward Rydz-Śmigły tuż po wrześniowej klęsce odpowiedział nie następująco: Polska wojny uniknąć nie mogła, jeśli nie chciała skończyć w niesławie. Poniosła i ponosi olbrzymie ofiary, ale dała początek wojnie wyzwoleńczej spod supremacji niemieckiej.\nProf. Marian Zgórniak, wypowiadając się na temat konsekwencji przyjęcia przez Polskę w 1939 r. propozycji Hitlera, wyraził następującą opinię: Wielokrotnie nad tym się zastanawiałem. Z pewnością Polska poniosłaby mniejsze straty materialne, może mniej ludzi by zginęło. Prawdopodobnie nasz kraj musiałby wziąć udział w wyprawie na ZSRR. Trudno przeceniać siłę polskich 30 dywizji, ale być może miałyby znaczenie przesądzające. Pytaniem jest, czy w razie zwycięstwa Niemiec hitlerowskich byłoby miejsce dla Polaków w Europie. Co stałoby się z polskimi Żydami?.


Konotop - atrakcje turystyczne Konotop. Mini Przewodnik - Konotop. Ciekawe miejsca, które warto zobaczyć\nKonotop - atrakcje turystyczne\nKonotop - Kościół św. Anny (1550)\nPierwszy kościół w miejscowości został wzniesiony prawdopodobnie w 1308 r. Był to niewielki drewniany kościółek pełniący rolę kaplicy dworskiej. Świątynia ta została podobno ... zabytki: kościoły, klasztory, sanktuaria\nKonotop - Kolejowa wieża ciśnień\nKolejowa wieża ciśnień w Konotopie wybudowana została w 1915 roku. Posiada betonowy zbiornik. Znajduje się na nieczynnym przystanku kolejowym, który swego czasu był stacją kolejową, otwartą w 19... zabytki: zabytki techniki\nKonotop - Dzwonnica z dzwonem z 1595 r.\nPrzy kościele p.w. św. Anny w Konotopie znajduje się drewniana dzwonnica z dzwonem z 1595 roku. Dostrzec na nim możemy inskrypcję z herbem fundatorki Anny von Kottwitz. Odlany został w pracowni Georgia... zabytki: kościoły, klasztory, sanktuaria


Hipis - ebook - Paulo Coelho - Virtualo.pl\nW swojej najbardziej autobiograficznej powieści Paulo Coelho pozwala nam przeżyć na nowo wielkie marzenie pokolenia hipisów o pacyfistycznej przemianie świata. Paulo jest długowłosym, zbuntowanym młodzieńcem, który pragnie zostać pisarzem. Uciekając przed brazylijską dyktaturą wojskową w 1970 roku, wyrusza w świat w poszukiwaniu wolności i sensu ludzkiej egzystencji. W Amsterdamie spotyka Karlę, młodą Holenderkę, z którą legendarnym Magic Busem wyrusza do Nepalu, nowego kultowego miejsca na hipisowskiej mapie świata. Podróż przez Europę będzie początkiem ich niezwykłej historii miłosnej i głębokiej przemiany duchowej. Powieść o wolności, o młodzieńczym buncie i poszukiwaniu siebie.


Broszka lot - Butik HejHej\nCena: 47,00 zł PLN dostawa od: 9,00 zł\nw stronę zachodzącego słońca...\nBroszka została wykonana z filcu oraz szklanych koralików Toho. Tylna strona broszki została podszyta miękkim, szarym zamszem. Posiada typowe zapięcie dla broszki.\nkolorystyka broszki: czarny, czerwony, szary, biały i żółty\nwymiary: 7,5 x 5 cm\nPojedynczy egzemplarz! Rękodzieło\nkoraliki Toho, filc\nZakupione produkty wysyłam za pośrednictwem Poczty Polskiej w terminie 2 - 4 dni roboczych od zaksięgowania pieniędzy na moim koncie bankowym.\nWyjątek stanowią produkty, które wykonuję na zamówienie. Termin wysyłki podany jest wówczas w opisie produktu.\n1. Kupujący może zrezygnować z zakupionego towaru bez podania przyczyny w ciągu 14 dni od daty zawarcia umowy\n2. O chęci zwrotu towaru proszę poinformować mnie poprzez adres e-mail galerii Artillo.\n3. Zwrot towaru jest możliwy pod warunkiem, że towar nie był używany i nie został uszkodzony, jest w stanie niezmienionym.\n4. Zwracany towar należy odesłać w opakowaniu, w którym został wysłany do Kupującego na adres podany na przesyłce.\n5. Koszt przesyłki zwrotnej pokrywa Kupujący.\n6. Zwrot pieniędzy nastąpi w terminie do 3 dni roboczych od otrzymania przesyłki zwrotnej.\nAnna Lenartowicz, 18 września 2014r.\nBransoletka piękna i starannie wykonana. Polecam!\nZadaj pytanie dotyczące produktu: Broszka lot\nNaszyjnik długi silver circle\nKolczyki sapphire stars\nBroszka haft orientalna orchidea\nBroszka haft pop art face 5\nNeo-etno naszyjnik masajka zielono-żółta\nNaszyjnik twist "sapphire & green"\nBroszka haft paleta barw\nNaszyjnik makramowy tribal\nBroszka z dużą lamą\nVintage w brązie i beżu\nRóżowo Szara broszka sutasz\nDuża broszka z brązowym agatem\nkontrasty: szarości i pomarańcz 2\nLabradoryt, Srebrna broszka z Labradorytem\nETNO Mexico 2w1 broszka-wisior 001\nBroszka z zamka brązowa\nAby otrzymać darmową dostawę w butiku Butik HejHej i zaoszczędzić na wysyłce 9,00 zł kup jeszcze produkty za 150,00 zł .\nSprawdź całą ofertę butiku Butik HejHej .\nLniany goździk - broszka\nZimowy lis // Broszka\nETNO Mexico 2w1 broszka-wisior 003\nBroszka Masquerade - Diva\nBroszka z loczkiem\nBłękitno szara broszka sutasz\nBroszka "Ażurowy liść z bursztynami"\nAquamarine broszka w stylu wiktoriańskim\nJesień -BROSZKA 2


Tag Archive for "Winne Wtorki" | Nasz Świat Win\nTag Archives: "Winne Wtorki"\nBy Robert wtorek, 27 marca, 2018 0 Winne Wtorki Beaujolais, Centrum Wina, Kamptal, Lidl, riesling\nZaczynamy wielkanocne tournee. My w tym roku nie damy się bieganinie, wykorzystamy ten czas na całkowity spokój i relaks. Na spokojnie skomponujemy też "świąteczne zestawy", dziś chcielibyśmy podzielić się z Wami dwoma inspiracjami, które mogą sprawdzić się przy wielkanocnym stole. Jeśli poszukujecie odpowiednich butelek, to naprzeciw takiemu zapotrzebowaniu wychodzą oczywiście niezastąpieni blogerzy, którzy połączyli siły i w dzisiejszych Winnych Wtorkach prezentują swoje rekomendacje, z naszym skromnym udziałem. Co mamy do powiedzenia? Otóż standardowo wahamy się między dwoma stanowiskami. Z jednej strony, mamy ambicję precyzyjnego dobrania konkretnych win do poszczególnych dań, tak ...\nMikołajkowe Winne Wtorki – Brezza Langhe Nebbiolo 2016\nBy Robert wtorek, 5 grudnia, 2017 0 Filmy Brezza, Nebbiolo, Piemont, Winne Wtorki\nDziś Mikołajkowy Winny Wtorek, jak co roku blogerzy wysyłają sobie prezentowe wina. My od Mikołaja i Małej Mikołajki otrzymaliśmy wyjątkowy prezent, bo uwzględniający nasze winne preferencje. Dodatkowo butelka pochodzi od producenta, którego osobiście odwiedziliśmy. Odsyłamy Was do relacji z naszej wizyty w Azienda Agricola Brezza. Oprowadzeni przez samego właściciela spróbowaliśmy całego portoflio producenta, a Enzo przez kilka godzin wyjaśniał nam wszelkie niuanse siedlisk, odmian i roczników. Bardzo miło było nam wrócić myślami do tej wizyty. Jeszcze raz dziękujemy za prezent! [su_youtube_advanced url="https://youtu.be/RZR4If9hLxg"] A oto jakie prezenty otrzymali pozostali blogerzy: Winiacz Blurppp Winne przygody Italianizzato Enowersytet\nWinne Wtorki znad Douro – Quinta do Vallado Reserva Tinto 2011\nBy Robert wtorek, 17 października, 2017 2 Winne Wtorki Mielżyński, Vallado, Winne Wtorki\nŻałujemy, że gdy trzy lata temu byliśmy na wakacjach w Portugalii, nie udało się nam wygospodarować choćby dnia na podróż w górę Douro. Mimo, że odwiedziliśmy Porto i kilka słynnych piwnic w Vila Nova de Gaia, to zwyczajnie nie starczyło już czasu, aby wsiąść w pociąg albo wypożyczyć samochód i wyruszyć wzdłuż rzeki by na własne oczy zobaczyć przepiękne tarasy zbudowane nad jej bystrym nurtem. Na szczęście udało się nam przynajmniej częściowo znaleźć pocieszenie i w powrotny samolot do Polski zapakowaliśmy kilka butelek z tego regionu. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu miejscowe winnice ...\nBy Robert wtorek, 3 października, 2017 0 Winne Wtorki Juhfark, Somló, Węgry, Winne Wtorki\nTym razem przy okazji Winnych Wtorków postanowiliśmy upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Sebastian (Zdegustowany), jako temat akcji zaproponował włoskie wina musujące, jednak z wyłączeniem Prosecco oraz Franciacorty, a my niedawno byliśmy na degustacji, która idealnie wpisuje się w to zadanie. Włosi są mistrzami w niszczeniu swoich winnych marek. Tak stało się choćby z Chianti, powoli dzieje się ze wspomnianym Prosecco i a niechlubny proces nie ominął też Lambrusco. Schemat jest mniej więcej podobny. W pogoni za zyskiem powstają wina, które mają niewiele wspólnego z pierwowzorem i niestety utrwalają swój obraz ...\nWinne Wtorki „musiaki Zero” – Gramona III Lustros Gran Reserva Brut Nature 2006\nBy Robert wtorek, 4 lipca, 2017 0 Winne Wtorki cava, Gramona, Winne Wtorki\nNajwierniejsi blogerzy nie zapominają o #WinnymWtorku :) Dziś podejmujemy rękawice rzuconą przez Agatę i Wojtka z bloga Winniczek, temat zacny, więc nie mogło nas zabraknąć... Do bąbelków trzeba dojrzeć. Możecie to zdanie nazwać "pierwszym prawem Naszego Świata Win". Droga większości miłośników wina po meandrach tego świata jest dość podobna. Zaczynamy od ciężkich win czerwonych, zachwycamy się dżemoladami w stylu Primitivo, czy przebeczkowanymi Tempranillo. Później wypływamy na nieco szersze wody. Coraz śmielej eksplorujemy winne oceany. Początkowo z pewną dozą nieufności sięgamy po wina lżejsze, zaczynamy doceniać biele. Po jakimś czasie orientujemy się, że ...\nWinne Wtorki – Cupertinum Rosso Riserva Copertino 2008 – zaskakująca Puglia\nBy Robert wtorek, 6 czerwca, 2017 0 Winne Wtorki Apulia, Cupertinum, negroamaro, Winne Wtorki\nDawno nie pisałam posta... Wtajemniczeni wiedzą, że obowiązki zawodowe pochłaniają na tyle mój wolny czas, że często na nic innego nie zostaje mi sił. Oczywiście, by nie pozostawić bloga na pastwę Robertowych szaleństw, kontroluję jego zapędy w terroryzowaniu Was merytorycznymi historiami i dzięki roli administratora mam jeszcze wgląd do wszystkiego co się tam pojawia, ale przyznaję bez bicia, że pasja i czas Roberta to dwa elementy, które składają się na "regularność" wpisów. Ja robię jednak nieustannie jedno: kocham pić wino i nawet nie dbam o to jak to hasło brzmi, ...\nZa stara Lugana na Winny Wtorek\nBy Robert wtorek, 25 kwietnia, 2017 0 Winne Wtorki Lugana, Magia del Vino, Winne Wtorki\nGdy Irek Wis (Blurppp) na kolejny temat Winnych Wtorków wybrał "wina zbyt stare" początkowo byliśmy zmartwieni. Szybkie spojrzenie na nasz arkusz kalkulacyjny, w którym zapisujemy wina ze starszych roczników wykazało, że raczej nie mamy butelek już ewidentnie znajdujących się pod koniec swojej drogi. Traf jednak chciał, że dość przypadkowo taką pozycję znaleźliśmy wśród tych, przeznaczonych przez nas do szybkiego wypicia. Kupując ostatnio kilka win od lubelskiego importera Magia del Vino trafia w nasze ręce również Lugana. Niestety pochłonięci rozmową na temat wybieranych butelek nie zwróciliśmy uwagi, że ta Lugana pochodzi z 2012 roku... Lugana to apelacja ...


dowód na pożyczka - Darmowe Ogłoszenia e-Promocja\nKryteria: dowód na pożyczka\n2018-07-29 :: biznes i usługi :: warmińsko-mazurskie\n2018-07-07 :: biznes i usługi :: warmińsko-mazurskie\n2018-06-12 :: biznes i usługi :: dolnośląskie\nDobra pożyczka pod zastaw Twojego samochodu! Bez baz, zdolności, dochodu, na dowód osobisty. Możesz zyskać gotówkę w wysokości nawet 80% wartości Twojego auta. Oferta dotyczy pojazdów nie starszych...\n2018-06-12 :: biznes i usługi :: cały kraj\nMasz zaległości w bazach, negatywną historię kredytową? A może chcesz skonsolidować swoje zobowiązania i płacić jedną, lekką ratę? Skutecznie i efektywnie pomagamy osobom takim, jak Ty! Oferujemy C...\n2018-05-14 :: biznes i usługi :: cały kraj\nPożyczka bez Bik Krd Erif. WYSTARCZY DOWÓD. Akceptujemy wpisy w bazach dłużników. Pieniądze w 1 dzień. Minimum formalności. 100% online. Bez konieczności wizyty w oddziale. Naj...\n2018-04-11 :: biznes i usługi :: cały kraj\nPożyczka z komornikiem : - akceptujemy wpisy w bazach - wystarczy dowód osobisty - wstępna decyzja wydawana nawet w 15 minut - akceptujemy opóźnienia w spłatach innych zobowiązań - akc...\n2018-03-16 :: biznes i usługi :: cały kraj\nPożyczka z prywatnych środków dla zadłużonych, zastawem może być dowolna nieruchomość, np. dom, mieszkanie, działka zarówno rolna jak i budowlana, gospodarstwo rolne. Może być także pojazd posiad...\n2018-01-21 :: biznes i usługi :: dolnośląskie\nMarzysz o samochodzie, ale brak Ci gotówki na jego zakup? Mamy dla Ciebie bardzo korzystną ofertę pożyczki na kupno auta. Pożyczka bez sprawdzania BIK, KRD, ERIF itp., wyłącznie na dowód osobis...\n2018-01-05 :: biznes i usługi :: mazowieckie


Banana Bikes BB One kierownica – podsumowanie - 43RIDE magazyn rowerowy\nTina 11 października 2017\nDopadła nas jesień, a wraz z nią przyszedł czas na podsumowania testowanych przez nas komponentów rowerowych. Dziś spieszę z wyczekiwaną przez Was oceną karbonowej kierownicy BB One od Banana Bikes. Z komentarzy oraz prywatnych wiadomości wiemy, że jesteście ciekawi wytrzymałości węgla i odczuć podczas jazdy. No to zaczynamy!\nSwoją pierwszą w życiu karbonową kierownicę dostałam w lipcu tego roku. Dobrze się złożyło, bo w minionym sezonie jeździłam sporo, w tym w górach, więc dokładnie sprawdziłam czy węgiel w rowerze w ogóle ma sens. Testowana przeze mnie kierownica, to polska produkcja firmy Banana Bikes, a mianowicie model BB One. Produkt ma 800 mm szerokości, wznios 25 mm, kąty góra/ tył 5/7 stopni, a mocowana jest pod 35 mm. Po pierwszym dniu jazdy redaktor Tomasz dociął mi kierownicę, przy czym sam proces nie różni się od docinania aluminium, ale zalecamy wzmożoną czujność (co już zaznaczyliśmy w pierwszym wrażeniu) ze względu na strukturę karbonu.\nKilka przejazdów zajęło mi przyzwyczajenie się do nowej kierownicy i to nie tylko ze względu na fakt, że to karbon, ale przede wszystkim nowe kąty kokpitu. Koniec końców przywykłam się do tak płaskiej kierownicy (w zestawie z nowym mostkiem) i dla mnie nowe rozwiązanie okazało się wygodniejsze zarówno podczas zjazdów jak i skoków.\nKierownica skierowana jest do entuzjastów zjazdu i enduro, a więc tak naprawdę powinna przetrwać wszystko – zapewnić nam wygodę podczas podjazdów, wytrzymać telepanie po kamieniach i skoki. Umówmy się, podjazd po stromą uliczkę to żadne enduro (a już tym bardziej na Fuzzie ;)), więc w tej kwestii nie będę się wypowiadała, za to w pozostałych sytuacjach kierownica sprawuje się nienagannie. Użyty materiał jest zaskakująco trwały. Przez okres testów miałam kilka nieprzyjemnych sytuacji, w których kierownica była narażona na uderzenia i jedna z moich poprzednich aluminiowych kierownic wygięła się przy upadku, a BB One trzyma się dzielnie. Kierownica po kontakcie z ziemią i drzewami nie ma żadnych rys, a kontakt z błotem i mycie myjką ciśnieniową nie wpłynęły w żaden sposób na powłokę.\nPytaliście, czy karbonowa kierownica w jakimkolwiek stopniu pochłania siły działające na ręce podczas jazdy. Uważam, że tak. W moim przypadku zestaw składający się z kierownicy BB One i gripów ESI, w porównaniu do tych samych gripów z kierownicą aluminiową, znacząco opóźnił zmęczenie rąk podczas długich i wymagających zjazdów.\nZaletą produktu od Banana Bikes jest niewątpliwie waga (230 g przy 800 mm) oraz, jak na karbonowy produkt, atrakcyjna cena. Esteci również powinni być zadowoleni: małe bananki na matowym tle wyglądają uroczo!\nKierownicę do testów otrzymał również Krzysiek „Kriss” Kaczmarczyk z GORIDE Racing Team. Oto jego opinia o produkcie:\nNa początku lipca wleciała do mnie karbonowa kiera BB One od Banana Bikes o wcześniej wspomnianych wymiarach. Z początku podchodziłem do niej z pewną nieśmiałością, ponieważ nigdy wcześniej nie miałem karbonowej kierownicy i nie byłem zbytnio przekonany co do jej wytrzymałości. Kolejną rzeczą, która niezbyt mi pasowała ze względu na mój spory wzrost (191 cm) był dość niski wznios kierownicy (25mm), osobiście wolę wysokie kiery. Co innego tyczy się szerokości, ponieważ 800mm to dla mnie idealna szerokość.\nPo kilku zjazdach przyzwyczaiłem się do nowego geo mojego kokpitu i zacząłem ostro katować. Kierownica przeżyła do tej pory całkiem sporo w moich obu Kross’ach (endurowym Moon’ie i trailowym HT – Dust’cie) i nie ma nawet ryski. A nie oszczędzałem jej ani przez moment! Więc śmiało mogę stwierdzić, że jest wykonana z najwyższej jakości materiału.\nJako, że jest to moja pierwsza karbonowa kierownica, to byłem bardzo ciekaw jak zachowa się na jakichś nierównościach i większych wybojach. Wielkiej różnicy od razu nie zauważyłem, ale po kilku zjazdach dało się odczuć, że kiera „pracuje” na nierównościach, przez co trochę dłużej zajęło mi odczucie dyskomfortu z powodu bólu czy zmęczenia.\nMoim zdaniem jeśli komuś takie gięcia odpowiadają, a właśnie jest na etapie zmiany kokpitu, to może śmiało decydować się na kierownicę BB One. Myślę, że jakby był wznios 40mm też bym się pokusił o ten kawałek węgla do mojej downhillówki :)\nWedług nas warto wypróbować karbonową kierownicę, nie tylko podczas zbijania wagi roweru, ale przede wszystkim ze względu na komfort użytkowania.\nZdjęcia: 43RIDE, Jacek Kaczmarczyk facebook.com/JacekSlonikPhotography


Czy Sherlock Holmes zbiera zioła? Pępawa. - Herbiness\nPrawdziwy skarb. Zdobycz.\nMożna brać za darmo, a nikt tego nie robi.\nPrzecież to szok i zagadka. Łamigłówka. Sprawa niezwykle ciekawa i budząca emocje.\nPrzeczytałam wzmiankę: pępawa ochrania kolagen, kwas hialuronowy i włókna elastyny. To słowa- prezenty , bo znam ich znaczenie: to piękna skóra, silne stawy i naczynia krwionośne.\nKomponuję już w myślach skład różnych kremów i maści, pod oczy, na kręgosłup i nogi. Wiem, że pępawę połączę z kasztanem, psianką, wąkrotką, pączkami jabłoni. I nagle stop, mały błąd – jak mam zrobić ten krem, skoro nie mam pępawy?\nTu wkracza detektyw, z koszykiem i nożem. Z setką zdjęć żółtych kwiatów w głowie. A łąka czeka rozgrzana, pełna kwiatów w odcieniu słońca….\nNie wszystko pępawa co żółte\nTe żółte kwiaty to prawdziwe wyzwanie. Pomijam żółte nawłocie – miotełki, wrotycz jak guziki i komonicę jak groszek. Nie chodzi o żółte nostrzyki, wiesiołki, dziewanny ani niecierpki – mój cel ukryty jest wśród kwiatów, co wyglądają jak siostrzeńcy mniszka. Żółte słoneczka. Jednakowe z daleka. Czym się różnią i który jest właściwy?\nPrzejrzałam przed akcją bio-forum, setkę zdjęć i opisów – nie dało to wiele. Nie widzę, jeśli nie wiem, na co patrzeć. Aż wreszcie jest, już mam ją i widzę, wiem jak opisać. Oto wskazówki:\npępawa kwitnie na żółto (bez przebarwień), od czerwca do września, a kwiaty jak miniatura tych znanych z mniszka lekarskiego\nliście są wycinane jak liście mniszka, tworzą przy ziemi rozetę (rozeta zanika u starszych okazów)\nłodyga jest ulistniona, liście powycinane, ale mniejsze niż w rozecie (ulistnienie łodygi to kluczowa cecha)\nliście najbliżej kwiatów są bardzo drobne i bez wycięć – gładkie na brzegu (przypominają źdźbło trawy)\nłodyga jest wielokrotnie rozgałęziona (kluczowa cecha)\nłodyga nierówna, miejscami spłaszczona, mocno rowkowana (ryflowana), jest pusta w środku, czerwienieje przy ziemi\nłodyga i liście gładkie, miłe w dotyku, bez włosków\nkorzeń biały, kształt jak mała, pokręcona pietruszka\nwysokość rośliny jest zmienna, najczęściej do kolan\nprzekwitnięte kwiaty do małe dmuchawce\nsą różne gatunki pępawy, najczęstsze to p.zielona i p.dwuletnia (dwuletnia ma odstające listeczki pod kwiatem)\nA co, jeśli twoja roślina ma żółte kwiaty jak mniszek i:\nkwiaty przebarwione czerwienią? to goryczel jastrzębcowaty\nłodygę rozgałęzioną chociaż w jednym miejscu, a nieulistnioną i liście gładkie, powycinane jak mniszek? to brodawnik jesienny\nłodygę rozgałęzioną, a nieulistnioną i liście szorstkie? to prosienicznik szorstki\nłodygę w kształcie walca, pełną w środku, łamiącą się jak patyk, rozgałęzioną dopiero w obrębie kwiatostanu? jastrzębiec sabaudzki\npo złamaniu ulistnionej łodygi wycieka biały sok? to mlecz\nna spodniej części liści kolce? to sałata kompasowa\nInformacja o rewelacyjnym działaniu pępawy ze strony Łuskiewnik Crepis – pępawa w praktycznej fitoterapii. Za działanie ochronne dla kolagenu odpowiada kwas cykoriowy, znany z cykorii i jeżówki purpurowej. Jest to kwas rozpuszczalny w wodzie, jednak dla lepszej ekstrakcji stosuje się wodę z etanolem (np wino).\nEkstrakt z pępawy obecny w kremach zza wschodniej granicy, oznaczenie Crepis Sibirica Extract. Kosmetyki zachodnie bazują na ekstraktach z jeżówki purpurowej. Dostępny jest również wyizolowany kwas cykoriowy (w Chinach).\nJeśli jednak twój kolagen jest w świetnej formie i nie masz ochoty na kosmetyki z pępawą – zjedz ją po prostu: surowo w sałatce, jak z liści mniszka – pępawa nie jest taka gorzka. Wymieszać możesz z listkami prosienicznika, mleczu i brodawnika… uff, jaki ten świat bogaty!\nJeśli nie znajdziesz pępawy samodzielnie, zapraszam na warsztaty do Chatki Czarów 12-13 września, znajdziemy ją razem.\nPępawa: łodyga rozgałęziona, ulistniona i rowkowana!\nAgnieszka 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nWielkie dzięki Inez za ten opis 🙂\nInez Herbiness 19 sierpień 2015 Odpowiedz\nRegina 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nJak zwykle wyczerpująco i zachęcająco. Dzięki Inez, jesteś wielka, a ja lecę szukać pępawy.\nReginko nie bardzo, mam tysiąc pytań o pępawę – mam nadzieję zadać je w Krośnie na kursie zielarz-fitoterapeuta. Start 24 sierpnia.\nMała Mi 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nU mnie na “trawniku” w obfitości brodawnik… rozpoznałam tylko dzięki Twojemu opisowi. Pępława na liście poszukiwanych!\nBrodawnik jesienny dosyć gorzkie liście a kwiaty niesamowicie smaczne. Polecam.\nAnita 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nJa dzięki tak dokładnemu opisowi bez trudu zidentyfikowałam pępawę – już oddaje swoje skarby w ekstrakcie spirytusowo-glicerynowo-wodnym. Dziękuję za kolejną inspirację – Pogórze Dynowskie w tym roku zostało przeze mnie mocno przetrzebione:). Czy pępawę do fazy wodnej kremu lepiej zaparzyć, czy ekstrahować na zimno?\nSuper. Wiesz co – daj 50% na ciepło i 50% na zimno 🙂\ncałkiemlubięchwasty 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nKoniec niepewności. Z rana lecę po tą jedyną!\nhajduczek 18 sierpień 2015 Odpowiedz\nPrzypomnij, proszę, w jakim ekosystemie jej szukać? Podmokła czy sucha łąka, jasny czy cienisty las – chyba szukałyśmy pępawy podczas warsztatów, ale mnogość informacji pozwoliła umknąc tej o pępawie. A to wielkie i ważne ziółko jest!\nNie jest kapryśna, kiedy zapytałam o to na bio-forum dostałam od Piotra Grzegorka zdjęcie pępawy dwuletniej w szczelinach muru przy nasypie kolejowym. U mnie nieużytki przedmieścia. A na warsztatach zebrałyśmy właśnie pępawę, chociaż nie byłam pewna – rozpoznałam ją po pękatym kształcie kwiatu stulonego, jak na zdjęciu w nagłówku. Inne mają bardziej walcowaty kształt moim zdaniem, ale nie zweryfikowałam tego na 100%\nhajduczek 23 sierpień 2015 Odpowiedz\nChyba znalazłam – między nagietkami u sąsiadów, do których poszliśmy na imieninowego grilla. Zabrałam do identyfikacji (bez korzenia, bo urwało się zielsko powyżej gruntu) i to jest to! Powinnaś zobaczyć minę obecnych pań, gdy im zakomunikowałam, jakie działanie ma ten niepozorny chwast.\nZrobię wyciąg alkoholowy, ale chyba nie powinien być wysoko procentowy? Bo przecież nie dodam do kremu wina z pępawą?\nA może jednak mogę dodać? Przecież reklamowany w telewizji krem na żylaki zawiera wyciąg z tajemniczej “vitis vinifera”:-)))))\nBożena Smolik 21 lipiec 2016 Odpowiedz\nMam! Znalazłam! Na kompostowniku na działce u córki! Jedna sztuka. Przeszukałam całą działkę, ani śladu. Przy Tobie Inez wszystko jest takie proste 🙂\nKształtem liści, pokrojem, wielkością kwiatów – z rozróżnieniem tych to nie ma problemu, jak się raz przyjrzysz.\nnastępnyPost gościnny – silikonowa forma do mydłaNastępny


W jakich miejscach w Rzeszowie należy szukać sprawdzonej szkoły językowej | PolSek.org.pl\nPropozycja pewnych szkół skierowana jest również do pociech. Trzeba stwierdzić, że im wcześniej pociech zaczną uczyć się języków obcych, takim większą mają możliwość na perfekcyjne posługiwanie się znaczniejsza ilością języków obcych. Należy jednak wiedzieć o takim, że pociech będą najchętniej uczyły się w odpowiedniej, przyjaznej atmosferze sprzyjającej bardziej zabawowemu sposobowi uczenia się konkretnych rzeczy. Inaczej nauka języków obcych wygląda w wypadku uczniów szkół średnich, którzy przygotowują się do egzaminu dojrzałości - przeczytaj o szkole językowej Rzeszów. Oni powinny bardzo dobrze znać gramatykę takiego obcego języka, który mają zdawać i posługiwać się nim bardzo warto w konwersacji prowadzonej na różne tematy. Także będzie w wypadku studentów, jacy nie ciągle posiadają sposobność pełnego uczestnictwa w zajęciach lektoratowych na swojej uczelni, ale mają świadomość takiego, że będą musieli kiedyś zdać egzamin z języka obcego. Z rozmaitych kursów językowych niezwykle chętnie korzystają także osoby, które planują jakiś wyjazd zagraniczny i w związku z takim są musiały w miarę dobrze lub perfekcyjnie posługiwać się jednym z języków obcych.


Umywalka meblowa REKORD 40 cm, z otworem, z przelewem - łazienki KOŁO\nKlasycznie prostokątna, solidnie wyglądająca, biała umywalka meblowa Rekord to element wyposażenia, który z pewnością będzie służył przez długie lata. Umywalka jest funkcjonalna i ma elegancki design, a dzięki wbudowaniu jej w mebel zmniejszysz powierzchnię wymagającą konserwacji. Stabilna konstrukcja i bezpieczny montaż ścienny są ułatwione dzięki mocowaniu na śrubach. Model posiada otwór przelewowy znajdujący się pośrodku tylnej ścianki niecki. Praktyczne i estetyczny zalety umywalki mówią same za siebie. Nie czekaj i przekonaj się do umywalki KOŁO Rekord w swojej łazience!\nMocowana na śrubach. Do kompletowania z szafką podumywalkową 89541, 89542. Umywalka nie pasuje z półpostumentem K97100000.\nNazwaUmywalka meblowa REKORD 40 cm, z otworem, z przelewem


Kiedy małżonek odpowiada za podatki przedsiębiorcy? - GOFIN.pl\nAktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna) » Podatki » Procedura podatkowa » Kiedy małżonek odpowiada za podatki przedsiębiorcy?\nUrzędowi skarbowemu nie wolno zająć na pokrycie długów podatkowych przedsiębiorcy majątku osobistego jego małżonka. Są to m.in. przedmioty nabyte przez małżonka przed zalegalizowaniem związku, prawa autorskie, spadki. Przyjmuje się, że z majątku wspólnego mogą być spłacone tylko te zobowiązania podatkowe, które powstały w czasie trwania wspólności majątkowej. Nie ma regulacji pozwalających na dochodzenie z mienia dorobkowego małżonków należności powstałych wcześniej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt III AUa 36/15).\n•Rozszerzenie egzekucji na majątek wspólny małżonków\n•Zobowiązanie byłego małżonka do alimentacji


Oświadczenie MPWiK w m.st. Warszawie S.A. ws. zakupu urządzenia do koszenia i zbierania roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego • MPWiK\nMPWiK / Oświadczenie MPWiK w m.st. Warszawie S.A. ws. zakupu urządzenia do koszenia i zbierania roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego /\nOświadczenie MPWiK w m.st. Warszawie S.A. ws. zakupu urządzenia do koszenia i zbierania roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego\nPrzedstawiamy niniejszą informację dotyczącą zakupu urządzenia do koszenia i zbierania roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego wraz z możliwością odmulania i usuwania systemów korzeniowych:\nWoda zgromadzona w Zbiorniku Czerniakowskim stanowi strategiczną rezerwę, zapewniającą zabezpieczenie niezakłóconej przez okres czterdziestu ośmiu godzin dostawy wody, wcześniej ujętej oraz wstępnie uzdatnionej, będąc jednym z krytycznych elementów układu technologicznego Zakładu Centralnego, dostarczającego wodę dla ponad 70% naszych odbiorców. Obecnie jest w nim magazynowana, wstępnie uzdatniona woda infiltracyjna, a nie - jak do roku 2010 - woda powierzchniowa.\nOznacza to konieczność usuwania nadmiernie rozrastającej się roślinności. Podyktowane jest to potrzebą zapobiegania wszelkim niekorzystnym zjawiskom, związanym ze zmianami warunków wodnych w zbiornikach podlegających procesowi eutrofizacji, czyli stopniowego zarastania. Rozwijająca się roślinność obumierając powoduje, że materia organiczna w niej zgromadzona jest częściowo włączana w obieg biochemiczny, a częściowo odkładana na dnie. Efektem tego jest stopniowe wypłycanie zbiornika, a nieodłożony, przejęty wtórnie nadmiar materii i zawarte w nim substancje biogenne powodują „użyźnianie" wód akwenu, co w konsekwencji prowadzi do intensywnego rozwoju fitoplanktonu, czyli tzw. „zakwitów" glonów. Zmiany te powodują obniżenie jakości retencjonowanej, wstępnie uzdatnionej wody, w tym wzrost jej mętności, barwy i pogorszenia zapachu, a w okresach zakwitów skutkują niedoborem tlenu.\nEfektem odkładania się na dnie zbiornika obumarłych szczątków roślinności jest wzrost jego zamulenia, co prowadzi do kumulowania się zanieczyszczeń. Wspomniany wcześniej proces wypłycania, w połączeniu z nagromadzeniem osadów dennych powoduje, że woda w okresie letnim szybciej się nagrzewa w całej swojej objętości, co w konsekwencji dodatkowo pogarsza jej warunki tlenowe. Wszystkie te zjawiska niekorzystnie oddziałują na jakość wody, co jest szczególnie niepożądane z punktu widzenia pełnionej obecnie przez Zbiornik Czerniakowski funkcji, polegającej na retencjonowaniu zapasu wody tłoczonej do SUW Filtry, w celu jej dalszego uzdatniania. Natężeniu tych zjawisk sprzyjają obserwowane w ostatnich latach zmiany klimatyczne, manifestujące się wzrostem temperatury w okresie letnim, co wzmaga i przyspiesza proces wegetacji roślinności wodnej.\nDla zapewnienia właściwego funkcjonowania Zbiornika Czerniakowskiego Spółka zleciła usługę koszenia i zbierania roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego zewnętrznej firmie. Koszty realizacji tej usługi przez podmiot zewnętrzny oraz analiza korzyści zasadności zakupu własnego urządzenia były podstawą do podjęcia decyzji o ogłoszeniu przetargu. Warto wskazać, że planuje się zwrot kosztu nabycia urządzenia (zgodnie z oszacowaniem) w stosunku do kosztu rocznego usługi zewnętrznej po trzech latach. Ważny zauważenia jest w tym kontekście także fakt, iż czynności związane z koszeniem i zbieraniem roślinności ze Zbiornika Czerniakowskiego wraz z możliwością odmulania i usuwania systemów korzeniowych stanowią obowiązki MPWiK w m.st. Warszawie S.A na wiele lat i nie są ograniczone w czasie. Z tej przyczyny posiadanie własnego, wysokiej klasy sprzętu należy uznać za uzasadnione.\nZważywszy wszystkie przytoczone wyżej przesłanki, zarówno natury technologicznej, jak i ekonomicznej oraz uwzględniając aspekty bezpieczeństwa i ciągłości działania Zbiornika Czerniakowskiego, podjęto decyzję o nabyciu wyżej opisanych urządzeń. W związku z tym, w dniu 13 marca 2017 r. został ogłoszony przetarg nieograniczony na zadanie: „Dostawa fabrycznie nowego statku śródlądowego, łodzi kosząco - zbierającej wraz z przenośnikiem taśmowym", w którym zgodnie z prawem ma prawo wziąć udział, każdy potencjalnie zainteresowany po spełnieniu warunków udziału w postępowaniu.\nW świetle powyższego, decyzja o nabyciu łodzi specjalistycznej oparta została o racjonalne przesłanki, jest wyrazem dbałości zarówno o bezpieczeństwo mieszkańców Warszawy, jak i przejawem troski o interes Spółki, bowiem wybieramy metodę optymalną w ujęciu funkcjonalnym i finansowym.


Sobowtór - Tess Gerritsen - ebook + audiobook + książka - Legimi online\nSobowtór ebook i audiobook\n4,5 (214 oceny)\nCopyright © Tess Gerritsen 2004All rights reserved\nZdjęcie na okładce: Fernando Cortes/Shutterstock\nPisanie jest samotną pracą, ale żaden pisarz nie pracuje naprawdę sam. Miałam szczęście korzystać z pomocy i wsparcia Lindy Marrow i Giny Centrello z Ballantine Books, Meg Ruley, Jane Berkey, Dona Cleary’ego i znakomitego zespołu z agencji Jane Rotrosen, Seliny Walker z Transworld i – co najważniejsze – mojego męża, Jacoba. Najgorętsze podziękowania dla was wszystkich!\nAlice gryzła ołówek, próbując sklecić odpowiedź. Ale nie potrafiła myśleć, gdy on siedział w sąsiedniej ławce, tak blisko, że czuła woń sosnowego mydła i palonego drewna. Zapach mężczyzny. Dickens… Kogo obchodził Charles Dickens, Nicholas Nickleby i nudny egzamin z angielskiego, gdy patrzył na nią zachwycający Elijah Lank? Boże, był taki przystojny, z tymi czarnymi włosami i niebieskimi oczami. Oczami Tony’ego Curtisa. To właśnie pomyślała, gdy ujrzała go po raz pierwszy: że wygląda dokładnie jak Tony Curtis, którego piękna twarz jaśniała ze stronic jej ulubionych czasopism „Modern Screen” i „Photoplay”.\nDotknęła ręką szyi, górnego guzika bluzki. Musnąwszy palcami skórę, poczuła falę ciepła. Przypomniała sobie płomienny wzrok Tony’ego Curtisa, gdy patrzył na Lanę Turner. Takie spojrzenie odbierało dziewczynie mowę i sprawiało, że miękły jej kolana. Potem następował nieuchronny pocałunek. I wtedy obraz na ekranie zawsze tracił ostrość. Dlaczego tak musiało być? Dlaczego zachodził mgłą właśnie w chwili, gdy najbardziej chciało się patrzeć…\n– Czas minął! Proszę oddać kartki.\nAlice spojrzała ponownie na odbity na powielaczu test. Nie odpowiedziała jeszcze na połowę pytań. No nie… Dlaczego zabrakło jej czasu? Znała odpowiedzi. Potrzebowała tylko jeszcze paru minut…\n– Alice. Alice!\n– Nie słyszałaś? Musisz oddać kartkę.\n– Żadnych wymówek. Zacznij wreszcie słuchać, Alice. – Pani Meriweather chwyciła jej test i poszła dalej między rzędami ławek. Alice wiedziała, że siedzące tuż za nią koleżanki plotkują na jej temat, choć prawie nie słyszała ich szeptów. Odwróciwszy się, zobaczyła, jak pochylają się ku sobie, zasłaniając dłońmi usta i tłumiąc chichot. Alice potrafi czytać z ruchu warg, więc nie dajmy jej zauważyć, że o niej mówimy.\n– To był trudny egzamin, prawda? – Elijah wyrzekł te słowa powoli, dobitnie. To też jej się w nim podobało. W odróżnieniu od innych chłopaków zawsze mówił wyraźnie, nie bełkotał. I nie zasłaniał ust. Zna mój sekret, pomyślała. A jednak chce się ze mną przyjaźnić.\n– Odpowiedziałaś na wszystkie pytania?\n– Znałam odpowiedzi. Zabrakło mi tylko czasu. – Wyprostowała się i zobaczyła, że wpatruje się w jej bluzkę. W miejsce, gdzie odpadł guzik. Zaczerwieniła się i skrzyżowała ręce na piersiach.\n– Mam agrafkę – oznajmił.\n– Też zawsze gubię guziki. To trochę krępujące. Daj, pomogę ci.\nWstrzymała oddech, gdy dotknął jej bluzki. Z trudem opanowywała drżenie, kiedy wsunął palec pod materiał, żeby zapiąć agrafkę. Czy czuje, jak wali mi serce? – zastanawiała się. Czy wie, że kręci mi się w głowie, gdy czuję jego dotyk?\n– Lepiej? – spytał.\n– O tak! – Zamilkła, aby się opanować, po czym dodała z królewską godnością: – Dziękuję, Elijahu. Jesteś bardzo uczynny.\n– Mogłabyś mi w czymś pomóc, Alice? – spytał.\n– Mam zadanie z biologii. Potrzebuję kogoś do pomocy i nie wiem, kogo innego mógłbym poprosić.\n– Pokażę ci. Musimy podjechać do mnie.\n– Zostawię tylko u siebie książki.\n– Buddy! – krzyknęła. – Wracaj!\n– Nie bardzo cię słucha, co? – zauważył Elijah.\n– Bo to głupi pies. Buddy!\n– Nieważne – powiedziała Alice. – Wróci do domu, jak będzie chciał. – Wsiadła na rower. – Gdzie mieszkasz?\n– Przy Skyline Road. Byłaś tam kiedyś?\n– Trzeba podjechać spory kawałek pod górę. Dasz radę?\n– Radzisz sobie, Alice?\n– Tak. – Prawdę mówiąc, brakowało jej już tchu, bo wyjechali z miasta i zaczęli wspinaczkę pod górę. Elijah musiał jeździć tam rowerem codziennie, był więc przyzwyczajony. Pedałował niemal bez wysiłku. Jego nogi pracowały jak potężne tłoki. Ale Alice dyszała, naciskając mocno pedały. Dostrzegła kątem oka psa. Spojrzawszy w bok, zobaczyła, że Buddy ich goni. Był też wyraźnie zmęczony. Biegł z wysuniętym językiem, starając się za nimi nadążyć.\n– Co mówiłaś? – Elijah spojrzał na nią.\n– To znów ten głupi pies – odparła zdyszana. – Cały czas za nami biegnie. W końcu…. się zgubi.\nSkarciła Buddy’ego wzrokiem, ale on nadal biegł obok, głupio zadowolony. A leć sobie, pomyślała. Wykończ się. Co mnie to obchodzi.\nKiedy Elijah w końcu się zatrzymał, Alice tak drżały z wysiłku nogi, że z trudem mogła stać. Buddy’ego nie było nigdzie widać. Miała nadzieję, że trafi do domu, bo nie zamierzała go szukać. Na pewno nie teraz, gdy Elijah stał obok i uśmiechał się do niej z błyskiem w oczach. Oparłszy rower o drzewo, zarzucił torbę z książkami na ramię.\n– To gdzie jest twój dom? – spytała.\n– Tam. – Wskazał na drogę, gdzie stała na słupku zardzewiała skrzynka na listy.\n– Nie idziemy do ciebie?\n– Nie. Moja kuzynka leży chora. Wymiotowała przez całą noc, więc lepiej tam nie wchodźmy. Zresztą robię doświadczenia tutaj, w lesie. Zostaw rower. Musimy kawałek przejść.\n– Więc mieszka z tobą kuzynka? – spytała.\n– Tak. Przyjechała do nas w zeszłym roku. Teraz już chyba zostanie. Nie ma się gdzie podziać.\n– Twoi rodzice się na to zgadzają?\n– Mam tylko ojca. Mama nie żyje.\n– O… – Nie wiedziała, co odpowiedzieć. W końcu mruknęła po prostu „przykro mi”, ale chyba tego nie słyszał.\n– Chcesz to zobaczyć czy nie?\n– To chodź. – W jego głosie pojawił się ton zniecierpliwienia, który ją przestraszył. Stał w odległości paru metrów, patrząc na nią, i zauważyła, że zaciska pięści.\n– W porządku – odparła potulnie. – Już idę.\n– To tutaj – oznajmił.\n– Zajrzyj do środka – powiedział. – Kopałem to trzy tygodnie.\n– To pułapka na niedźwiedzia czy coś w tym rodzaju?\n– Niewykluczone. Gdybym położył na wierzchu gałęzie, żeby zasłonić otwór, mógłbym schwytać nawet jelenia. – Wskazał w głąb dziury. – Widzisz, co tam jest?\n– Mój eksperyment. – Sięgnął po linę i pociągnął za nią.\n– Niezłe, co? Już nawet nie cuchnie. Jest tu prawie od siedmiu miesięcy. Kiedy sprawdzałem ostatnim razem, były na nim jeszcze kawałki mięsa. Ciekawe, jak i ono łatwo znika. Zaczęło gnić naprawdę szybko w maju, gdy zrobiło się ciepło.\n– Pytałaś, co to jest.\n– To kot?\n– Co zrobisz z tym szkieletem?\n– To temat mojej pracy. Jak kot zamienia się w szkielet w siedem miesięcy.\n– Tak po prostu znalazłeś martwego kota?\nSpojrzał na nią roześmianymi niebieskimi oczami. Ale nie były to już oczy Tony’ego Curtisa. Przerażały ją.\n– Kto powiedział, że był martwy?\n– Chyba muszę już wracać do domu.\n– Mam zadanie domowe.\n– No to… do zobaczenia w szkole – rzekła niepewnie. Cofnęła się, spoglądając w lewo i w prawo na las, który wyglądał z każdej strony tak samo. Skąd przyszli? Którędy powinna wracać?\n– Przecież ledwie się tu zjawiłaś, Alice – powiedział. Trzymał coś w ręce. Dopiero gdy uniósł to nad głowę, zobaczyła, co tak ściskał.\n– Puść, Alice – rozkazał.\n– Wyciągnij mnie! Wyciągnij!\n– Powiedziałem, puść! – Uniósł kamień i uderzył ją w rękę.\n– Alice. Alice.\n– Dlaczego to robisz? – spytała, szlochając. – Dlaczego?\n– Nie mam nic do ciebie. Chcę tylko sprawdzić, ile czasu to potrwa. Z kotem siedem miesięcy. A z tobą, jak myślisz?\n– Żegnaj, Alice.\n– Elijahu! Elijahu!\n– Elijahu! – piszczała desperacko.\nStojące rzędem czaszki spoglądały złowrogo ze sterty ułożonych misternie kości udowych i piszczeli. Choć był czerwiec i doktor Maura Isles wiedziała, że na ulicach Paryża, dwadzieścia metrów nad nią, świeci słońce, przenikał ją dreszcz, gdy szła mrocznym korytarzem, którego ściany wyłożone były niemal pod sufit ludzkimi szczątkami. Obcowała – nawet bardzo blisko – ze śmiercią i mnóstwo razy stawała z nią twarzą w twarz przy sekcji zwłok, ale oszałamiał ją ogrom tego miejsca, liczba kości zgromadzonych w labiryncie tuneli pod Miastem Światła. Kilometrowa trasa zwiedzania obejmowała jedynie niewielką część katakumb. Niedostępne dla turystów były liczne boczne tunele i wypełnione kośćmi komnaty, których mroczne wnętrza wyzierały kusząco zza zamkniętych bram. Znajdowały się tam szczątki sześciu milionów paryżan, których twarze rozgrzewały kiedyś promienie słońca, którzy zaznawali głodu, pragnienia, miłości, czuli w piersiach bicie swoich serc i ruch powietrza w płucach. Nie wyobrażali sobie nigdy, że pewnego dnia ich kości zostaną wydobyte z miejsc pochówku na cmentarzach i przeniesione do tego ponurego grobowca w podziemiach miasta.\nJedna z tablic zwróciła uwagę Maury. Przystanęła w tłumie turystów, by ją przeczytać. Gdy tłumaczyła z trudem pojedyncze słowa, korzystając ze swej słabej szkolnej znajomości francuskiego, usłyszała rozbrzmiewający echem w mrocznych korytarzach absurdalny odgłos dziecięcego śmiechu i wypowiedziane pod nosem z teksaskim akcentem słowa mężczyzny, który mruknął do żony: „Co za niesamowite miejsce, Sherry. Człowieka przechodzą ciarki…”.\nChłód tunelu przeniknął do jej własnych kości. Nie ruszyła się jednak, zdecydowana przetłumaczyć napis na tablicy, stłumić strach dzięki bezużytecznej intelektualnej zagadce. Co jest, Mauro? Trzy lata francuskiego w szkole i nie potrafisz sobie z tym poradzić? To było osobiste wyzwanie. Odsunęła od siebie chwilowo wszelkie myśli o śmierci. Nagle słowa motta nabrały znaczenia i poczuła, jak zastyga jej krew…\nSzczęśliwy, kto zawsze oczekuje godziny śmierci\nI każdego dnia gotów jest umrzeć.\nJej lot był opóźniony trzy godziny. Mogłabym pospacerować sobie w tym czasie nad Sekwaną, pomyślała rozczarowana, siedząc na lotnisku Charles’a de Gaulle’a. Przez trzy godziny mogłam włóczyć się po Marais albo myszkować w Les Halles. A tymczasem tkwiła uwięziona na lotnisku, tak zatłoczonym podróżnymi, że nie mogła znaleźć miejsca do siedzenia. Gdy wreszcie znalazła się na pokładzie samolotu Air France, była wykończona i całkowicie skołowana. Wystarczyła lampka wina i posiłek, aby zapadła w głęboki sen.\n– Co się tu dzieje? – usłyszała głos kierowcy.\n– Chyba coś się tu stało – oznajmił kierowca. – To pani ulica, tak?\n– A tam jest mój dom. W połowie drogi.\n– Gdzie stoją wszystkie radiowozy? Nie sądzę, żeby nas przepuścili.\n– Muszę wysadzić pasażerkę. Mieszka na tej ulicy.\n– Przykro mi, kolego. Cały kwartał jest otoczony kordonem.\n– Wysiądę tutaj.\nCzemu tak na mnie patrzą? – zastanawiała się Maura. Co ja takiego zrobiłam?\n– Doktor Isles? – spytał policjant z Brookline, przyglądając się jej. – To pani?\n– Mieszkam w tamtym domu. Co się tu dzieje?\n– Hm… proszę pójść ze mną.\n– Pani doktor? – spytała cicho. – To pani?\n– A któżby inny? Dlaczego wszyscy mnie o to pytają? Dlaczego przyglądacie mi się tak, jakbym była zjawą?\n– Ponieważ… – Rizzoli zamilkła. Pokręciła głową, potrząsając niesfornymi lokami. – Chryste. Myślałam przez chwilę, że naprawdę jest pani zjawą.\n– Ojcze Brophy?\n– Mógłby ojciec zaprowadzić ją do domu? – poprosiła Rizzoli.\n– Czy ktoś mi wreszcie powie, co tu się dzieje? – zapytała Maura.\n– Proszę wejść do środka, pani doktor. Wyjaśnimy to później.\nMaura poczuła, jak ojciec Brophy obejmuje ją mocno w pasie, dając jej wyraźnie do zrozumienia, że nie czas na stawianie oporu. Że powinna po prostu słuchać poleceń Rizzoli. Pozwoliła mu się zaprowadzić do drzwi frontowych i zauważyła, że przechodzi ją tajemniczy dreszcz z powodu ich bliskiego kontaktu, ciepła jego ciała. Była tak bardzo świadoma jego obecności, że drżały jej ręce, gdy wkładała klucz do zamka. Choć przyjaźnili się od wielu miesięcy, nigdy dotąd nie zapraszała Daniela Brophy’ego do swojego domu, a to, jak reagowała teraz na jego bliskość, przypomniało jej, dlaczego tak starannie trzymała się od niego na dystans. Weszli do środka, do salonu, gdzie paliły się już lampy, włączane przez automatyczne sterowniki. Przystanęła na chwilę przy kanapie, niepewna, co robić dalej.\n– Usiądź – powiedział, wskazując jej kanapę. – Przyniosę ci coś do picia.\n– Jesteś gościem w moim domu. To ja powinnam zaproponować ci drinka – odparła.\n– Nie w tych okolicznościach.\n– Nie wiem nawet, jakie to okoliczności.\n– Detektyw Rizzoli ci powie. – Wyszedł z pokoju i wrócił ze szklanką wody. Nie na to miała w tym momencie ochotę, ale nie wypadało prosić księdza o butelkę wódki. Popijała wodę, czując się nieswojo pod jego spojrzeniem. Zasiadł w fotelu naprzeciwko, wpatrując się w nią tak, jakby miał obawy, że zaraz zniknie.\n– Jak się pani czuje, pani doktor? – spytała z troską w głosie Rizzoli.\n– Czułabym się o wiele lepiej, gdybym wiedziała, co się dzieje.\n– Mogę zapytać, gdzie była pani dziś wieczorem?\n– Wróciłam właśnie do domu z lotniska.\n– Przyleciałam z Paryża. Z lotniska Charles’a de Gaulle’a. To był długi lot i nie jestem w nastroju do odpowiadania na dwadzieścia pytań.\n– Jak długo była pani w Paryżu?\n– Tydzień. Poleciałam tam w zeszłą środę. – Maurze wydało się, że wyczuwa w szorstkich pytaniach Rizzoli oskarżycielską nutę, i jej rozdrażnienie zaczęło przechodzić w gniew. – Jeśli mi pani nie wierzy, proszę spytać Louise, moją sekretarkę. Rezerwowała mi lot. Brałam udział…\n– W Międzynarodowej Konferencji Patologii Sądowej. Zgadza się?\n– Już pani wie?\n– Louise nam powiedziała.\n– Powiedziała nam, że pani samolot miał wylądować o siedemnastej na lotnisku Logan – oznajmiła Rizzoli. – Jest już prawie dziesiąta. Gdzie pani była?\n– Wylecieliśmy z opóźnieniem z Paryża. Jakieś dodatkowe kontrole ze względów bezpieczeństwa. Linie lotnicze mają na tym punkcie taką obsesję, że mieliśmy szczęście, startując tylko trzy godziny po czasie.\n– Więc pani lot miał trzygodzinne opóźnienie?\n– Właśnie to pani powiedziałam.\n– O której wylądowaliście?\n– Nie wiem. Około ósmej trzydzieści.\n– Jazda do domu z Logan zabrała pani półtorej godziny?\n– Zaginęła moja walizka. Musiałam złożyć reklamację w biurze Air France. – Maura przerwała, tracąc nagle cierpliwość. – O co tu chodzi, do cholery? Zanim odpowiem na dalsze pytania, mam prawo wiedzieć. Oskarżacie mnie o coś?\n– Nie, pani doktor. O nic pani nie oskarżamy. Próbujemy tylko określić przedział czasowy.\n– Czy dostawała pani pogróżki, doktor Isles? – zapytał Frost.\n– Czy naraziła się pani komuś?\n– No cóż, czy można być tego pewnym?\n– Musiała pani mieć kilka spraw w sądzie, gdy pani zeznania kogoś wkurzyły – rzekła Rizzoli.\n– Chyba że kogoś wkurza prawda.\n– Narobiła pani sobie wrogów na procesach. Wśród przestępców, których pomogła pani skazać.\n– Z pewnością pani także, Jane. Taka praca.\n– Otrzymywała pani jakieś konkretne pogróżki? Listy albo telefony?\n– Mój numer jest zastrzeżony. A Louise nie daje nikomu adresu.\n– Co z listami wysyłanymi do pani Urzędu Lekarza Sądowego?\n– Zdarzały się dziwaczne przesyłki. Wszyscy je dostajemy.\n– Ludzie piszący o kosmitach albo spiskach. Albo oskarżający nas, że próbujemy ukryć prawdę na temat wyników sekcji. Odkładamy te listy do osobnej teczki. Chyba że zawierają otwarte groźby, wtedy przekazujemy je policji.\n– Pani doktor, czy ma pani siostrę? – spytała cicho Rizzoli.\n– Czy ma pani siostrę?\n– Czemu pani o to pyta?\n– Po prostu muszę wiedzieć.\n– Nie, nie mam siostry. Wie pani, że byłam adoptowana. Kiedy powiecie mi, do cholery, o co tu chodzi?\n– Chyba czas, żeby to zobaczyła.\n– Chryste, to niesamowite – powiedział, spojrzawszy na Maurę. – Dałbym się oszukać. – Skinął głową w kierunku samochodu. – Mam nadzieję, że jesteś na to gotowa, Mauro.\n– To wygląda jak ślady pazurów – odezwała się Rizzoli, wyginając palce jakby dla zilustrowania swoich słów.\n– Proszę podejść do fotela kierowcy – powiedziała Rizzoli.\n– Rejestracja z Massachusetts – oznajmiła Rizzoli, oświetlając latarką tylny zderzak, ale rzuciła to tylko mimochodem. Podszedłszy do drzwi kierowcy, przystanęła i popatrzyła na Maurę.\n– Oto co tak nami wstrząsnęło. – Rizzoli skierowała snop światła do wnętrza samochodu.\n– To tylko przypadek – szepnęła Maura. – Ta kobieta jest po prostu do mnie podobna. Wiele kobiet ma czarne włosy. A jej twarz… Przecież w tym samochodzie nie było jej dobrze widać.\n– Nie wiem, pani doktor – odparła Rizzoli. – Podobieństwo jest zatrważające. – Zagłębiła się w fotelu, jęknąwszy, gdy poduszki otoczyły jej wydatny brzuch.\n– Ona ma inną fryzurę – rzekła Maura.\n– Tylko trochę dłuższe włosy.\n– Ja mam grzywkę, a ona nie.\n– Nie sądzi pani, że to jedynie drobny szczegół? A jej twarz? Mogłaby być pani siostrą.\n– Zaczekajmy, aż zobaczymy ją przy lepszym świetle. Może wcale nie jest do mnie podobna.\n– Jest podobna, Mauro – wtrącił ojciec Brophy. – Wszyscy to widzieliśmy. Wygląda dokładnie jak ty.\n– Poza tym siedzi w samochodzie w pani miejscu zamieszkania – dodała Rizzoli. – Zaparkowanym praktycznie przed pani domem. A to miała na tylnym siedzeniu. – Rizzoli pokazała jej przezroczysty plastikowy woreczek, w którym Maura zobaczyła artykuł wydarty z „Boston Globe”. Nagłówek był wystarczająco duży, by mogła go przeczytać z drugiej strony stolika.\n– Jest tu pani zdjęcie, pani doktor – oznajmiła Rizzoli. – Z podpisem: „Lekarz sądowy, doktor Maura Isles, opuszcza salę rozpraw po złożeniu zeznań w sprawie pani Rawlins”. – Spojrzała na Maurę. – Ofiara miała to w swoim samochodzie.\n– Nad tym się właśnie zastanawiamy.\n– Od tego procesu minęły prawie dwa tygodnie.\n– Pamięta pani tę kobietę z sali sądowej?\n– Nie. Nigdy przedtem jej nie widziałam.\n– Ale ona najwyraźniej widziała panią. Przynajmniej w gazecie. A potem pojawia się tutaj. Szuka pani? Śledzi panią?\n– Czy ma pani broń, pani doktor? – spytała Rizzoli.\n– Nie, o nic panią nie oskarżam. Zastanawiałam się tylko, czy potrafi się pani obronić.\n– Nie mam broni. Widziałam, jakie czyni spustoszenie w ludzkim ciele, i nie trzymam jej w domu.\n– W porządku. Tylko spytałam.\n– Co wiecie o ofierze?\n– Z prawa jazdy, które znaleźliśmy w jej torebce, wynika, że nazywała się Anna Jessop. Czterdzieści lat, zamieszkała w Brighton. Samochód zarejestrowany na to samo nazwisko.\n– To zaledwie kilka kilometrów stąd.\n– Mieszkała w bloku. Sąsiedzi niewiele o niej wiedzą. Nadal próbujemy zlokalizować właścicielkę domu, żeby wpuściła nas do jej mieszkania.\n– Czy nazwisko Jessop brzmi pani znajomo? – dopytywała się Rizzoli.\n– Zna pani kogoś w Maine?\n– Czemu pani pyta?\n– Miała w torebce mandat za przekroczenie dozwolonej prędkości. Wygląda na to, że zatrzymano ją dwa dni temu, gdy jechała na południe autostradą do Maine.\n– Nie znam tam nikogo. – Maura wzięła głęboki oddech i spytała: – Kto ją znalazł?\n– Pani sąsiad, pan Telushkin, zawiadomił policję – odparła Rizzoli. – Wyprowadzał psa, gdy zauważył zaparkowanego przy krawężniku taurusa.\n– Około dwudziestej.\n– Niczego nie słyszał? – spytała Maura.\n– Tylko coś, co przypominało strzał z gaźnika samochodu, jakieś dziesięć minut wcześniej. Ale nie było żadnych świadków. Gdy znalazł taurusa, zadzwonił pod dziewięćset jedenaście. Powiedział, że ktoś zastrzelił właśnie jego sąsiadkę, doktor Isles. Policjanci z Brookline przybyli pierwsi, z obecnym tu detektywem Eckertem. Frost i ja przyjechaliśmy około dziewiątej.\n– Dlaczego? – Maura zadała w końcu pytanie, które przyszło jej do głowy już wtedy, gdy zobaczyła Rizzoli na trawniku przed swoim domem. – Dlaczego jesteście w Brookline? To nie wasz rewir.\n– W zeszłym roku mieliśmy w Brookline tylko jedno zabójstwo – odparł nieco zmieszany. – Uznaliśmy, że w tych okolicznościach należy zadzwonić do Bostonu.\n– Tak czy inaczej, włączylibyśmy się do tej sprawy – oznajmiła Rizzoli. – Jak tylko się okazało, kim jest ofiara. A raczej na kogo wyglada. – Przerwała na chwilę. – Byłam absolutnie przekonana, że to pani. Spojrzałam tylko na ofiarę i nie miałam wątpliwości…\n– Jak my wszyscy – wtrącił Frost.\n– Wiedzieliśmy, że ma pani przylecieć dziś wieczorem z Paryża – kontynuowała Rizzoli. – Powiedziała nam to pani sekretarka. Nie pasował nam tylko ten samochód. Dlaczego siedziała pani w samochodzie, zarejestrowanym na nazwisko innej kobiety.\n– Nic jeszcze nie wiemy o Annie Jessop – oznajmiła Rizzoli. – Z wyjątkiem tego, co widzieliśmy wszyscy na własne oczy: że kimkolwiek jest, do złudzenia przypomina panią, pani doktor. Może ma nieco dłuższe włosy. Może jest parę różnic. Ale ulegliśmy sugestii. Wszyscy. A my panią znamy. – Zamilkła. – Wie pani, do czego zmierzam, prawda?\n– Skoro my się pomyliliśmy, mogło się to przydarzyć każdemu – ciągnęła Rizzoli. – Także temu, kto strzelił jej w głowę. Pani sąsiad usłyszał strzał tuż przed dwudziestą. Już zapadał zmrok. A ona siedziała w samochodzie zaparkowanym zaledwie kilka metrów od pani domu. Każdy, kto by ją tam zobaczył, zakładałby, że to pani.\n– Uważacie, że chodziło o mnie – powiedziała Maura.\n– Nic tu nie jest logiczne.\n– Jest pani osobą publiczną. Zeznaje pani w procesach o zabójstwa. Piszą o pani w gazecie. Jest pani naszą Królową Zmarłych.\n– Proszę mnie tak nie nazywać.\n– Tak mówią o pani wszyscy policjanci. I prasa. Wie pani o tym, prawda?\n– To nie znaczy, że lubię ten przydomek. Prawdę mówiąc, nie znoszę go.\n– Ale to oznacza, że jest pani zauważana. Nie tylko ze względu na swoją pracę, ale także na wygląd. Wie pani, że mężczyźni zwracają na panią uwagę, prawda? Musiałaby pani być ślepa, by tego nie dostrzec. Atrakcyjna kobieta zawsze przyciąga ich wzrok. Prawda, Frost?\n– Taka jest ludzka natura – przyznał.\nMaura popatrzyła na ojca Brophy’ego, który nie odwzajemnił jej spojrzenia. Zastanawiała się, czy on także ulega tym skłonnościom. Chciała tak myśleć. Chciała wierzyć, że Daniel ma takie same pragnienia jak ona.\n– Atrakcyjna kobieta, która jest osobą publiczną – kontynuowała Rizzoli. – Może być śledzona, napadnięta przed własnym domem. To już się zdarzało. Jak nazywała się ta aktorka z Los Angeles? Ta, którą zamordowano.\n– Rebecca Schaefer – odparł Frost.\n– Właśnie. No i sprawa Lori Hwang. Pamięta ją pani.\n– To ryzyko bycia osobą publiczną – oświadczyła Rizzoli. – Nigdy nie wiesz, kto cię obserwuje na ekranie telewizora. Kto jedzie za tobą, gdy wracasz po pracy do domu. Nie myślimy nawet o tym, że ktoś może nas śledzić. Fantazjować na nasz temat. – Rizzoli zamilkła i po chwili dodała cicho: – Przeżywałam to. Wiem, co to znaczy być przedmiotem czyjejś obsesji. Nie jestem szczególnie atrakcyjna, a jednak mi się to przydarzyło. – Wyciągnęła ręce, pokazując blizny na przegubach. Pozostałe na zawsze pamiątki zmagań z człowiekiem, który dwukrotnie omal nie pozbawił jej życia. Człowiekiem, który nadal żył, choć był całkowicie sparaliżowany.\n– Dlatego pytałam, czy dostawała pani jakieś dziwne listy – wyjaśniła Rizzoli. – Myślałam o niej. O Lori Hwang.\n– Jej zabójcę aresztowano – wtrącił ojciec Brophy.\n– Więc nie sugeruje pani, że to ten sam człowiek.\n– Nie, wskazuję tylko na podobieństwa. Pojedynczy strzał w głowę. Kobiety na publicznych stanowiskach. To daje do myślenia. – Rizzoli próbowała wstać. Podźwignięcie się z fotela kosztowało ją sporo wysiłku. Frost wyciągnął do niej rękę, ale go zignorowała. Mimo zaawansowanej ciąży nie oczekiwała pomocy. Zarzuciła na ramię torebkę i spojrzała badawczo na Maurę.\n– Chce pani przenieść się gdzieś na tę noc?\n– To mój dom. Po co miałabym się przenosić?\n– Tylko pytam. Chyba nie muszę pani przypominać o zamykaniu drzwi.\n– Zawsze to robię.\n– Czy policja z Brookline może obserwować dom?\n– Dopilnuję, żeby przejeżdżał tędy regularnie wóz patrolowy.\n– Będę wdzięczna – odparła Maura. – Dziękuję.\nOdwróciwszy się, zobaczyła ojca Brophy’ego, który nadal stał w holu. Nigdy nie czuła się bardziej niezręcznie w jego towarzystwie niż w tym momencie, gdy byli oboje sami w jej domu. W ich głowach z pewnością krążyły różne myśli. A może tylko w mojej? Czy leżąc samotnie w łóżku późną nocą, myślisz o mnie czasem, Danielu? Tak jak ja o tobie?\n– Czy na pewno czujesz się bezpieczna, zostając tu sama? – spytał.\n– Nic mi się nie stanie. – A jaki mam wybór? Spędzisz tę noc ze mną? Czy to mi proponujesz?\n– Kto cię tu wezwał, Danielu? – zdziwiła się. – Skąd wiedziałeś?\n– Detektyw Rizzoli. Powiedziała mi… – Przerwał. – Ciągle mam takie telefony z policji. Śmierć w rodzinie, ktoś potrzebuje księdza. Zawsze chętnie pomagam. Ale tym razem… – Zamilkł. – Zamknij dobrze drzwi, Mauro – poprosił. – Nie chcę już nigdy przeżywać takiej nocy jak ta.\nUlica przed jej domem wyglądała tak samo jak zawsze. Niebo rozjaśniały pierwsze promienie brzasku. Zobaczyła światła zapalające się w domu jej sąsiada, pana Telushkina. Wcześnie wstawał i zwykle wyruszał do pracy co najmniej godzinę przed nią, ale tego ranka zbudziła się pierwsza i patrzyła na swoją okolicę zupełnie inaczej. Zobaczyła, jak po drugiej stronie ulicy włączają się automatyczne zraszacze, znacząc wilgotne kręgi na trawniku. Zobaczyła przejeżdżającego na rowerze gazeciarza, we włożonej tył na przód czapce baseballowej i usłyszała, jak ląduje na jej ganku egzemplarz „Boston Globe”. Wszystko wydaje się jak dawniej, pomyślała, ale tak nie jest. Śmierć zawitała do mojej dzielnicy i wszyscy, którzy tu mieszkają, będą o tym pamiętali. Będą patrzyli przez okna na krawężnik, przy którym stał zaparkowany taurus, i drżeli na myśl, że to mogło spotkać każdego z nas.\n– Jest pani – bąknęła Louise.


Fiescheralp 61, 3984 Fiesch, Switzerland, Brig, Szwajcaria\nHaus Bergfreund Apartament to dobra opcja dla zakwaterowania w Brig.\nHotel jest usytuowany w około 5 minutach od Flesch, Talegga i Eggishorn.\nSki Lift Firsch jest w 2.9 km od obiektu, wtenczas gdy Riederalp jest w 7.0 km stąd.\nZ lotniska Lugano można dojechać w 80 minut do Haus Bergfreund Apartament.\nHotel proponuje takie zajęcia sportowe, jak kolarstwo górskie, jazda na snowboardzie i piesza turystyka.


o pod względem wymiarów takich jak długość, szerokość, wysokość lub masy. Jeśli taki transport ma się odbyć, rząd musi wystąpić o zezwolenie lub zwolnienie. Niektóre przykłady transportu ponadgabarytowego to transport belek betono\nDodane: 17-11-2020 10:36\nCzy pracować bezpiecznie jest trudno?Stomatologicznie - o bólu zębówUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby Pozycjonować Strony Zanim Nie Przeczytasz Tego!Lubisz kawę? Może zawód baristy jest dla CiebiePoligrafia w życiuProfesjonalny ekspres do kawy? Are you already searching for solutions to buy us auto parts? Porcelanowe zęby? Krótko o protetyce i nie tylko7,7 Internautów Już Wie Jak znaleźć dentystę w Cieszynie. A Ty?Implanty zębowe BytomJak się ochłodzić latem? KlimatyzacjąPostaw na nowoczesność - o wirtualnych biurachO psach - jakie obowiązki ma właściciel oraz kilka faktówBól zęba? Idź do dentysty!Co warto wiedzieć o klimatyzacjiKwestia czystości twojego samochoduO sądach, adwokatach i prawieSezon na ciepłoKurs bhp onlineNowoczesna firma i wirtualne biuroCzy da się w 2020 korzystać z porad prawnych?Only with us how to buy us auto parts in 4 days! Co warto wiedzieć na temat myjni bezdotykowychDestynacje wakacyjne - o atrakcjach HiszpaniiBułgarskiJak bez problemu uczyć się hiszpańskiegoComarch OptimaPotrzeby współczesnych firm na oprogramowanieCo powinnaś wiedzieć o zabiegach upiększających?Jeden z etapów naszego życia - o ceremoniach pogrzebowych


Zaledwie w 20 minut można dojść od Central Park do okazałego 3-gwiazdkowego obiektu Room Mate Grace, gospodarze którego oferują zakwaterowanie w eleganckich pokojach. Hotel otworzył po raz pierwszy swoje drzwi w 2003 i został przebudowany w 2010.\nObiekt położony jest 6 km od centrum Nowego Jorku, które słynie z Broadway (ujednoznacznienie), City Center i Rockefeller Center. W okolicy są bary, restauracje i kawiarnie.\nRoom Mate Grace oferuje pokoje o wspólczesnym wystrojem wystroju posiadające sejf osobisty, ogrzewanie, kuchnię, żelazko z deską do prasowania i miejsce do siedzenia, co bezspornie zapewni miły pobyt w Nowym Jorku. Udogodnienia pokojowe włączają kuchenkę mikrofalową, małą lodówkę i zmywarkę, a także pikowane kołdry, materac typu pillow-top i kołdry puchowe.\nŚniadanie podawane jest w restauracji. Pracownicy hotelu zapraszają do baru Poolside na kieliszek dobrego alkoholu. Goście będą zachwyceni kuchnią serwowaną w Virgil's Real BBQ i The Perfect Pint, które znajdują się w zakupowej dzielnicy, jedynie 5 minut spacerem od Room Mate Grace.\nNajbliższa stacja metra Fifth Avenue/53rd Street znajduje się zaledwie 400 metrów od obiektu. Do lotniska Nowy Jork-LaGuardia można dojechać samochodem.\nObiekt oferuje parking, przechowalnię bagażu i kiosk, a specjalnie dla gości biznesowych przygotowano centrum biznesowe, komputery i salę zebrań.\nHotel rozpieszcza swoich gości udostępniając kryty basen i klub nocny oraz solarium i jacuzzi. W hotelu Room Mate Grace goście mogą skorzystać z sali gimnastycznej i siłowni.\nThe Pavilions 4-gwiazdkowe Madryt\nThc Latina Madryt\nEl Kenz 4-gwiazdkowe Marrakesz\nMlr Paseo Del Prado Madryt\nEmperador 4-gwiazdkowe Madryt\nSer-en-dip-i-ty 3-gwiazdkowe Ko Lanta\nBudget 2-gwiazdkowe Roxboro\nVenue Colombo 3-gwiazdkowe Kolombo\nKiln Hill Barn B&B 4-gwiazdkowe Bassenthwaite\nDependance Groovy Cotillo\nFlowers Terrace City Center Sewilla\nPlayitas 4-gwiazdkowe Las Playitas\nSunrise Village 3-gwiazdkowe Platanés


Zewnętrzne, wewnętrzne i najgłębsze - Ilustracja | MAGAZYN LOGON\n, Kraj: Belgium , Ilustracja: LaughingRaven via Pixabay CCO\nTa ilustracja odzwierciedla koncepcje zawarte w broszurze „Kilka słów z wnętrza, dla tych, którzy są jeszcze w świątyni i na dziedzińcach” Karla von Eckartshausena.\nZwróćmy uwagę na to wskazanie pozycji: „z wnętrza” oraz: „dla tych, którzy są jeszcze w świątyni i na dziedzińcach”. To znaczy: nie najgłębiej, ale bliżej zewnętrza. Ponadto zauważmy, że jest powiedziane: „którzy są jeszcze w świątyni i na dziedzińcach”. Najwyraźniej ta bardziej zewnętrzna pozycja ma być tymczasowa! Zewnętrze, wnętrze i głębia istnieją jako trzy okręgi wokół jednego centrum.\nNarysujmy na arkuszu zakrzywioną i zamkniętą linię, okrąg. Ten okrąg dzieli niepodzielony wcześniej arkusz na dwie części. Dla naszej normalnej świadomości może to być – i będzie – wybór między byciem w kręgu a poza nim. Kto chce zostać na zewnątrz? Przypuszczalnie wszyscy chcemy wejść do środka. Dlaczego wszyscy mielibyśmy chcieć wejść do środka? Ten diagram odzwierciedla szereg mechanizmów społecznych i psychologicznych: lubimy dołączać do grupy, lubimy należeć do grupy. Jeśli jesteśmy ambitni, to nawet wolimy należeć do wewnętrznego kręgu, najbardziej wewnętrznego kręgu. Wewnętrznego kręgu wokół kogo lub czego?\nSchematycznie w okręgu znajduje się środek - najbardziej wewnętrzna część. Punkt jest bezwymiarowy, w rzeczywistości jest niematerialny.\nŻyjemy, jesteśmy świadomi w trzech wymiarach. Na poziomej płaszczyźnie papieru dwa wymiary przecinają się w tym punkcie środkowym. I ten punkt przywołuje oś pionową, która jest prostopadła do papieru. Te trzy proste, trzy wzajemnie prostopadłe, mają jeden wspólny punkt. Ten jeden wspólny punkt to punkt przecięcia, przejście między wymiarami. Jako taki jest jak trójwymiarowa oś, jak punkt źródłowy lub początek. A tym punktem jest przejście lub brama do wyższych wymiarów.\nOsoba żyje energetycznie poprzez wirujący oddech swoich czakr. Podsumowując możemy sobie schematycznie wyobrazić siebie - system czakr - jako koło na osi. My jesteśmy materialni. Oś nie jest materialna. My jesteśmy w ruchu obrotowym, w wirze. Oś pozostaje w spoczynku w odniesieniu do obrotu.\nCzakra ma kształt kielicha. Jeśli spojrzysz na kielich z góry, zobaczysz okrąg wokół jego środka.\nI jeszcze jedna abstrakcja. Istnieje wyraźna analogia formy między drzewem z jego koroną, pniem i pniakiem z korzeniami z jednej strony, a kielichem z czaszą, nóżką i stopką z drugiej. Kształt kielicha wskazuje również na ruchy występujące w drzewie: chwytanie do przyjmującej formy skierowanej do góry w kierunku światła; zwężanie się w kierunku centralnej osi figury i tam koncentrowanie się; następnie transformacja i rozprzestrzenianie się w rozszerzającej się stopie w ciemności poniżej. To jest ruch wdechu.\nWydech można postrzegać następująco: wejście przez stopę kielicha oznacza wzniesienie się i jednocześnie proces przemiany – światło schodzi, istota podlegająca przemianie wznosi się. Ten proces przebiega w drzewie, w kielichu, w czakrze. Transformacja procesowa nazywana jest także transfiguracją.\nKarl von Eckartshausen opisuje szkołę ludzkości jako ruch ludzi przez zewnętrzne, wewnętrzne i najbardziej wewnętrzne kręgi. I odwrotnie, światło wypływa ze środka przez kręgi na zewnątrz. Jeśli uczynimy ten płaski obraz trójwymiarowym, zobaczymy również jak światło wznosi się w kielichu.\nEckartshausen podaje nam szereg zasad tego ruchu; mogą być one odczytywane jako wskazówki dotyczące przynależności do bardzo szczególnej grupy.\nZewnętrzne: Najpierw znajdź tego Jednego w sobie, potem tego na zewnątrz, w naturze. Na koniec spróbuj zjednoczyć się z ludźmi i stworzeniami wokół siebie, tak abyś stał się jednym z Tym, który jest źródłem wszystkich rzeczy.\nWewnętrzne: Bądź tak prosty jak dziecko, które nie zna zła. Odetnij się od wszelkiej dwoistości, łącznie z rozszczepieniem w sobie. Zaprzestań uporu, samowoli i miłości własnej. Niech twoje serce i twój umysł zawsze będą skupione na jedności.\nNajgłębsze: Nasze serce lub nasza wola będą bezpośrednio szukać źródła światła. Tym źródłem jest Jezus Chrystus. To źródło światła to najsilniejsza siła przyciągania, która przyciąga nas, gdy tylko na to zezwolimy.


TripPics: Cudze chwalicie, a swego nie znacie ... - Bieszczadzkie cerkwie\nAUTOR: bopa / przeczytano: 1120 razy\nW tej przepięknej części naszego kraju najbardziej lubię zapach starego drewna, z których zbudowane są śliczne małe kościółki. Bieszczadzkie cerkwie zwiedza się jadąc zgodnie ze szlakiem architektury drewnianej. Jest ich wiele, ale każda z nich to zupełnie osobne dzieło sztuki (przynajmniej dla mnie). Większość z grekokatolickich cerkwii została zaadoptowana na kościoły katolickie. Na szczęście w niektórych udało się uratować przepiękne ikonostasy.\nZ tego co się dowiedziałam częśc z tych cerkwii była wybudowana w stylu łemkowskim, a część w bojkowskim. Zwiazane było to z tradycją ludności zamieszkującej te tereny przed II Wojną Światową i wysiedlonej w okresie powojennym. Historia nie jest łatwa ani dla tych którzy pozostali, ani dla tych, którzy musieli w krótkim czasie z dobytkiem mieszczącym się często w kilku walizkach zmienić miejsce zamieszkania. Kiedyś poznałam jedną przesympatyczną dziewczynę, która pochodzi z Łemków i której rodzina została wysiedlona w okolice Poznania. Powiedziała mi, że zwłaszcza dla starszych ludzi było to jak wyrywanie drzew z korzeniami.\nRozpoczęliśmy więc naszą podróż .... Najpierw cerkiew w Wisłoku Wielkim, następnie w Komańczy, Smolniku, Chmielu.\nWarto będąc w Bieszczadach zrobić sobie wycieczkę na połoniny. Piękne widoki...\nW drodze na połoniny\nWidok z połonin\nIdąc trzy kilometry od parkingu w Polankach można odwiedzić cerkiew w Łopieńce. Znajduje się w niej kopia obrazu słynącej łaskami Matki Bożej. Łopienka na początku XIX wieku była podobno największym ośrodkiem kultu maryjnego w Bieszczadach. Na kilkudniowym odpuście zaczynającym się 13 lipca przybywało co roku kilkadziesiąt tysięcy ludzi.\nIdąc spacerkiem w stronę łopienki idziemy pomiędzy dywanami żółtych kwiatów. Nieco dalej możemy zobaczyć retorty do wypału węgla drzewnego.\nBieszczadzka wąskotorówka ...\nnie porusza się aż tak szybko ...\nGdzie jeszcze się wybrać ? Na spacer do Tworylnego - to wieś, której nie ma. Jest to jedno z piękniejszych i najbardziej odludnych miejsc w Bieszczadach. Kiedyś działała tu studencka baza namiotowa.\nTworylne to wieś założona w XV wieku. W 1921 r. Tworylne liczyło 119 domów i 721 mieszkańców. Po 17 września 1939 r. wieś przecięła granica biegnąca Sanem. W Latem 1946 r. opustoszałe po wysiedleniu ludności zabudowania spaliła kompania UPA . Dziś w Tworylnem można znaleźć wiele śladów tamtego życia. Z drewnianej cerkwi pozostała podmurówka i ruina dzwonnicy. Miejsce, gdzie stały zabudowania dworskie można rozpoznać po fundamentach dworu, kamiennych filarach stodoły i pięknej alei dworskiej wysadzanej wiązami, lipami i jesionami.\nCerkie w Rabem


akt mianowania - Portal Oświatowy\nPrzekształcenie umowy w mianowanie w czasie urlopu macierzyńskiego\nPytanie: Nauczycielka zatrudniona na czas nieokreślony w pełnym wymiarze zajęć uzyskała stopień nauczyciela mianowanego w grudniu 2019 r. Od listopada korzysta z urlopu macierzyńskiego. Kiedy nastąpi przekształcenie umowy w akt mianowania?\nStanowisko pracy w akcie mianowania\nPytanie: Jak prawidłowo określić stanowisko pracy w akcie mianowania? Czy wystarczy wpisać „nauczyciel” czy trzeba sprecyzować np. „nauczyciel matematyki” albo „nauczyciel języka polskiego i historii”?\nArchiwalny Wzór aktu mianowania nauczyciela\nJeżeli jest możliwość zapewnienia pełnego wymiaru zajęć na czas nieokreślony nauczycielowi mianowanemu lub dyplomowanemu, zatrudnia się go na podstawie mianowania. Pobierz wzór aktu mianowania nauczyciela.\nAkt mianowania – dwa różne znaczenia, których nie można utożsamiać\nPytanie: Co powinien zawierać dokument służący do nawiązania stosunku pracy w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony z nauczycielem mianowanym lub dyplomowanym?\nCzy można przekształcić umowę o pracę na czas określony w akt mianowania?\nPytanie: Czy przekształcenie umowy z nauczycielem mianowanym na czas określony w umowę na czas nieokreślony (w pełnym wymiarze zajęć) jest jednoznaczne z zawarciem umowy na podstawie mianowania ?\nAkt mianowania czy umowa na podstawie mianowania - jaki dokument powinien otrzymać nauczyciel\nPytanie: Czy z nauczycielami mianowanymi i dyplomowanymi, którzy spełniają warunki do zatrudnienia na podstawie mianowania należy podpisywać akt mianowania czy umowę na podstawie mianowania?\nŻądanie rodziców zwolnienia z pracy nauczyciela zatrudnionego na podstawie mianowania\nPytanie: Z pracy nauczyciela nie są zadowoleni uczniowie i ich rodzice. W szkole rozpoczęto zbieranie podpisów za odwołaniem nauczyciela zatrudnionego na podstawie mianowania. Jako uzasadnienie tych postulatów wskazywano jego małe zaangażowanie w prowadzenie zajęć i pomoc słabym uczniom. Rada rodziców domaga się od dyrektora jego zwolnienia. Czy rodzice mogą zdecydować o zwolnieniu z pracy nauczyciela?\nRozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracodawcy przez nauczyciela zatrudnionego na podstawie mianowania\nPytanie: Nauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania złożył w sekretariacie szkoły oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy (mobbing). Szkoła wystawiła świadectwo pracy wskazując na rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem przez nauczyciela. Nauczyciel domaga się przed sądem sprostowania świadectwa pracy poprzez zapis, że stosunek pracy ustał w związku z dopuszczeniem się przez pracodawcę ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec pracownika tj. art. 55§1(1) Kodeksu pracy oraz odszkodowania. Czy nauczyciel miał prawo w tej sposób rozwiązać swój stosunek pracy i czy ma prawo do odszkodowania?\nPrzekształcenie umowy o pracę na czas określony w akt mianowania\nPytanie: Nauczycielka kontraktowa, zatrudniona na czas określony od 1 września 2013 r. do 31 sierpnia 2015 r., uzyskała w lipcu 2014 r. stopień nauczyciela mianowanego. Akt nadania stopnia awansu otrzymała dopiero 25 września 2014 r. - kiedy umowa przekształca się w akt mianowania?\nNauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania nie jest objęty ochroną przedemerytalną\nPrzepis art. 39 Kodeksu pracy nie znajduje w ogóle zastosowania do nauczycieli zatrudnionych na podstawie mianowania. Dotyczy on wyłącznie stosunków pracy zwartych na podstawie umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z 2 sierpnia 2012 r., II PK 3/12)\nCofnięcie zgody na ograniczenie etatu\nPytanie: Nauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania w dniu 15 maja wyraził zgodę na ograniczenie etatu, a 28 maja zgodę tę cofnął. Co powinien zrobić dyrektor szkoły w tej sytuacji?\nBłędne sporządzenie aktu mianowania - jak zmienić wymiar etatu nauczyciela?\nPytanie: Nauczyciel został zatrudniony na podstawie mianowania w niepełnym wymiarze godzin. Jest to jego dodatkowa praca. W kolejnym roku szkolnym dla nauczyciela mam jeszcze mniej godzin. Jak zmienić jego wymiar etatu?\nWręczenie wypowiedzenia zmieniającego nie pozbawia nauczyciela aktu mianowania\nPytanie: Nauczyciel zatrudniony na podstawie mianowania otrzymał wypowiedzenie zmieniające wymiar etatu do 1/2 pensum. Przyjął nowe warunki pracy. Czy wręczenie wypowiedzenia zmieniającego było prawidłowe i czy nadal jest nauczycielem zatrudnionym przez mianowanie?\nProcedura zwalniania nauczycieli zatrudnionych na podstawie mianowania z przyczyn organizacyjnych\nGdy dla nauczyciela zatrudnionego na podstawie mianowania nie będzie godzin do pełnego pensum, dyrektor szkoły musi podjąć działania zmierzające do ograniczenia jego zatrudnienia, a nawet zwolnienia go z pracy. Poznaj procedurę zwalniania nauczycieli z przyczyn organizacyjnych i pobierz 3 praktyczne wzory dokumentów.\nPrzekształcenie umowy o pracę w akt mianowania, gdy od nowego roku nie będzie dla nauczyciela godzin\nPytanie: Czy umowa zawarta na czas nieokreślony z nauczycielem kontraktowym, dla którego nie ma warunków do zatrudnienia w pełnym wymiarze zajęć w następnym roku szkolnym, przekształci się w mianowanie z mocy prawa, jeśli w czerwcu uzyska stopień nauczyciela mianowanego?


Bejsment - Spotkania towarzyskie i godziny otwarcia barów ograniczone\nDecember 17, 2021 , 04:00pm\nSpotkania towarzyskie i godziny otwarcia barów ograniczone\nRząd Forda wprowadza kolejne ograniczenia życia towarzyskiego w Ontario – niższe limity przepustowości spotkań i zgromadzeń oraz nakaz zamykania barów i restauracji o godzinie 11:00 pm – w odpowiedzi na rozprzestrzeniający się wariant Omicron.\nNowe ograniczenia wejdą w życie w niedzielę 19 grudnia o godzinie 12:01 am.\nWedług komunikatu prasowego wiele miejsc będzie musiało przestrzegać 50-procentowego limitu pojemności, w tym restauracje, bary, sklepy detaliczne, centra handlowe, siłownie i firmy zajmujące się higieną osobistą, takie jak salony fryzjerskie.\nNiższe limity pojemności nie będą miały na razie zastosowania do żadnego obiektu wykorzystywanego na śluby, pogrzeby lub nabożeństwa religijne.\nW międzyczasie prowincja przywraca niższe limity gromadzenia, których używała do kontrolowania rozprzestrzeniania się wirusa na wcześniejszym etapie pandemii.\nSpotkania towarzyskie będą teraz ograniczone do 10 osób w pomieszczeniach i 25 osób na zewnątrz, zamiast 25 osób w pomieszczeniach i do 100 na zewnątrz.\nRząd Forda wprowadził również zakaz spożywania jedzenia i napojów na arenach sportowych, w salach koncertowych, teatrach i kinach, próbując zapewnić większe bezpieczeństwo, poprzez trzymanie klientów w maskach podczas przebywania w tych miejscach.\nBary i restauracje będą mogły pozostać otwarte tylko do 11:00 pm. Dodatkowo bary i restauracje, sale konferencyjne i eventowe oraz kluby ze striptizem otrzymają zakaz serwowania alkoholu o godzinie 10:00 pm. Przy jednym stoliku będzie mogło usiąść maksymalnie 10 osób.\nNowe ograniczenia pojawiają się jeden dzień po wydaniu nowego modelowania, które ostrzegało, że w prowincji może wystąpić ponad 10,000 przypadków COVID-19 dziennie do stycznia bez natychmiastowych ograniczeń pojemności w pomieszczeniach i szybkiego rozszerzenia podawania trzeciej dawki.\nRząd spodziewa się, że liczba przypadków przekroczy 6,000 już w ten weekend. Największa liczba przypadków zgłoszonych w dowolnym pojedynczym 24-godzinnym okresie podczas całej pandemii wyniosła 4,812 podczas szczytu trzeciej fali 15 kwietnia.\n„Podczas całej tej pandemii nigdy nie mieliśmy do czynienia z wrogiem takim jak Omicron, biorąc pod uwagę, jak szybko się rozprzestrzenia” – powiedział premier Doug Ford w komunikacie prasowym. „Musimy zrobić wszystko, co w naszej mocy, aby spowolnić jego rozprzestrzenianie się, ponieważ nadal dramatycznie zwiększamy starania, aby zaaplikować jak najwięcej szczepionek wzmacniających. Jest to najlepszy sposób na zabezpieczenie naszych szpitali i oddziałów intensywnej terapii”.\n„Będziemy obserwować bardzo, bardzo wysoką liczbę przypadków, co oczywiście przełoży się na hospitalizacje i pobyty na oddziałach intensywnej terapii i niestety zgony” – powiedział specjalista ds. chorób zakaźnych dr Isaac Bogoch w rozmowie z CP24 w piątek rano. „Wygląda na to, że jeśli naprawdę nie wprowadzimy nowych regulacji i nie ograniczymy naszych kontaktów, możemy naprawdę przekroczyć możliwości naszego systememu opieki zdrowotnej, a to niedaleka perspektywa. To zajmie kilka tygodni, a nie miesięcy. Wkrótce zderzymy się z ograniczoną pojemnością ICU, nie mamy dużo miejsca do poruszania się w systemie opieki zdrowotnej i będziemy w naprawdę trudnej sytuacji w ciągu najbliższych kilku tygodni, jeśli nie podejmiemy kroków, aby diametralnie zmniejszyć transmisję”.\nWedług tabeli naukowej przypadki dotyczące wariantu Omicron podwajają się obecnie w Ontario co 2,8 dnia.


Forum Opel Corsa - Fan Klub - Zobacz temat - STUKOT z tyłu po wymianie amortyzatorów\n» Corsa B - strona techniczna - Pytania i odpowiedzi » Problematyka - Corsa B » Układ zawieszenia » STUKOT z tyłu po wymianie amortyzatorów\n29 Luty 2016, 17:39\t STUKOT z tyłu po wymianie amortyzatorów\nWysłany: 22 Listopad 2009, 11:30 STUKOT z tyłu po wymianie amortyzatorów\nWymieniłam tylne amortyzatory w corsie B 1,4 96r. (KAYABA olejówki), tydzień czasu super śmigał corsarz, aż pewnego razu zaczął się pojawiać dziwny stukot z prawej strony z tyłu, pojechałam na warsztat (gwarancja), okazało się, że śruba się obluzowała i znowu było wszystko okej przez kilak dni, poźniej znowu zaczęło się tukanie i i dzwięk metaliczny (podobny jaki wydawało auto podczas jeżdzenia na zurzytych amorach jak już był wyciek), tymrazem z lewej strony, i wogóle już corsa nie smigała tak jak po wymianie amorów. Pojechałam znów na warsztat (ciągle w ramach gwarancji). Mechanik stwierdził, że jest wsio okej, on tu nic nie widzi, widocznie musiał się dostać do amora piasek lub woda stąd te tłuczenie, i że to się zdarza. PO dwóch dniach tłuczenie wróciło, i ten metaliczny dzwięk, i to nie jest ten sam samochód jak od razu po wymianie amorów, niewiem co się dzieje, już głupieje.\naha i tłucze na postoje na wzgórku, np jak wsiada sie do auta! może to nie jest wina amorów, ale jak już wpominałam po wymianie pierwszy tydzien smigało jako szalnone!\nA po co dwa takie same posty? Jeszcze na jeden nikt nie zdążył odpowiedzieć a ty już zakładasz drugi identyczny - poczekaj jak ktoś będzie znał odpowiedz to na pewno Ci odpowie.\nOstatnio zmieniony przez 22 Listopad 2009, 12:26, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 20 Grudzień 2009, 22:23\nWitaj czy sobie poradziłeś Bo ja właśnie mam identyczny przypadek\nWysłany: 21 Grudzień 2009, 08:07\ntak, śruba w nowych amortyzatorach była źle dokręcona, wina mechanika\nWysłany: 10 Styczeń 2010, 00:12\nKtóra śruba górna w bagażniku czy dolna\nWysłany: 11 Styczeń 2010, 11:45\na która to niewiem, ale podkręcali od dołu, więc chyba dolna