04/22/12 ~ The Ahmadi Post : Myanmar\nMuslims who believe in the Messiah, Hadhrat Mirza Ghulam Ahmad of Qadian.\nခရစ်ယာန်သာသနာဝင်များ၏အစ္စလာမ်အတွက်ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်ဆိုင်ရာမေးခွန်းကြီး ၆ ခု\nApril 22, 2012 admin No comments\nခရစ်ယာန် သာသနာပြုတစ်ဦး၏ ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်အားအခြေခံကာ အစ္စလာမ်သာသနာတော်အား မေးခွန်းထုတ်ထားမှုများကို အဟ်မဒီယာဂျမာအဟ်၏ အကျော်ဒေးယျတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂူလာမ်ရစူလ်ရာ ဂျီကီမှ ကျမ်းမြတ်ကုရ်အာန်အားဖြင့်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားတိကျစွာပြန်လည်ဖြေရှင်းထားသည့် စာတမ်း ဖြစ်ပါသည်။\nOpen publication - Free publishing - More ahmadiyyat\nApril 22, 2012 S.M Osman No comments\nဘာသာတရားတွေဟာ ယနေ့မျက်မှောက်တွေ့ကြံနေရတဲ့ ပြဿနာအမြောက်အများရဲ့ အကြောင်းရင်းတွေဖြစ်တယ်လို့ ပြောတတ်ကြပါတယ်။ ဘာသာတရား တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက သူတို့သာလျှင် လူသားထုတစ်ခုလုံးအတွက် သင့်တော်တဲ့ ဘာသာ သာသနာဖြစ်ကြောင်း ယှဉ်ပြိုင်အနိုင်လုနေကြပြီး ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ ညီညွတ်မှုကို မဖော်ဆောင်နိုင်ပဲ အမုန်းတရားနဲ့ ကွဲပြားမှုတွေသာ သယ်ဆောင်လာတယ်လို့လည်းပြောကြပါတယ်။\nသတိပြုရမယ့် အချက်တစ်ခုက ကျွနု်ပ်တို့နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ အလွန်လျင်မြန်စွာနဲ့ပဲ ကမ္ဘာ့ရွာကြီးတစ်ခုသဖွယ်ဖြစ်လာနေပါတယ်။ ယနေ့ကာလမှာတွေ့ကြုံနေရတဲ့ ပြဿနာအမြောက်အမြားဟာလည်း အဲ့ဒီအချက်အပေါ်အခြေခံပြီးထွက်ပေါ်လာတာဖြစ်ပါတယ်။ ခေတ်မီတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးနဲ့ ကူးသန်းသွားလာမှုနည်းပညာအသစ်တွေကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်တွေဟာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုနဲ့တစ်ခု သီးခြားကင်းကွာနေတာမျိုးမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ခေတ်ကာလရဲ့ လိုအပ်ချက်တစ်ခုအနေနဲ့ဖြစ်လာတာက လူသားမျိုးနွယ်တွေဟာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ရင်းနှီးချစ်ခင်စွာ နေထိုင်ရတော့မှာဖြစ်ပါတယ်။ တနည်းပြောရရင် သူတို့ဟာ စစ်မှန်တဲ့ ညီအကိုတွေဖြစ်လာရပါမယ်။ ဒီလိုဖြစ်လာဖို့အတွက် သဟဇာတဖြစ်အောင် ညှိုနှိုင်းဆောင်ရွက်မှုအမြောက်အမြားလိုအပ်ပါတယ်။\nပထမဆုံးတစ်ခုကတော့ လူသားတစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦးဆက်ဆံရာမှာ ထိန်းကျောင်းလမ်းညွှန်ပေးမယ့် လမ်းညွှန်ချက်အချို့ဖြစ်ပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးက ငြိမ်းချမ်းမှုကိုလိုလားကြပါတယ်။ ငြိမ်းချမ်းမှုကိုတော့ ဘာသာရေးကတဆင့်ပဲရရှိနိုင်ပါတယ်။ ယနေ့မျက်မှောက်တွေ့ကြုံနေရတဲ့ပြဿနာတွေရဲ့ အကြောင်းခံက ဘာသာတရားတွေကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့်အကြောင်းအရင်းကတော့ ဘာသာတရားကို လွဲမှားစွာ အသုံးပြုမှုကြောင့်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nဘာသာတရားဆိုတာ ထာဝရဘုရားရှင်နဲ့ဆက်ဆိုင်တဲ့ ယုံကြည်မှုစနစ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာသာတရားမှာ ရှိခိုးဝတ်ပြုမှုနဲ့ လိုက်နာကျင့်ကြံရမယ့် နည်းဥပဒေသတွေပါဝင်ပြီး ယင်းတို့အားဖြင့် ထာဝရဘုရားရှင် (အလ္လာဟ်) နှင့် နီးစပ်မှု ရှိလျှက် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ဘဝကို ဖော်ဆောင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် လူသားထုတစ်ခုလုံးရဲ့ ယနေ့ခေတ်ကာလ လိုအပ်ချက်ကိုဖြည့်ဆည်းပေးမယ့် ယုံကြည်မှုက မျိုးနွယ်ကန့်သက်ချက်၊ တိုင်းပြည်ကန့်သက်ချက်၊ ယဉ်ကျေးမှုကန့်သက်ချက်တွေကို ကျော်လွန်နိုင်ရပါမယ်။ ဒါ့အပြင် ကျယ်ပြန်တဲ့သဘောထားနဲ့ လူသားကို သင်ကြားမှုပေးရပါမယ်။ အစ္စလာမ်သာသနာဟာ ဒီရည်ရွယ်ချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာဟာ ခုလို မုက္ခပတ်တော်နဲ့ အစပြုပါတယ်။\n"စကြဝဠာကမ္ဘာအပေါင်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည်သာလျှင် ချီးမွမ်းထောမနာပြုခြင်းအပေါင်းကို ခံထိုက်တော်မူ၏။" (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ၁ ၊ အခန်းငယ် ၂)။\nဒီမုက္ခပတ်တော်က ကျမ်းစာဖတ်ရှုတဲ့သူကို ထာဝရဘုရားရှင်တစ်ပါးတည်းရဲ့အောက်မှာ စကြာဝဠာနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးစုစည်းပေါင်းစပ်မှုသဘောတရားကိုဖော်ပြပါတယ်။ အစ္စလာမ့်သတင်းစကားဟာ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုတည်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာ့လူသားထု တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာမှာ လာရှိတာက ...\n"အိုလူသားမျိုးနွယ်အပေါင်းတို့! ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေပြင်တို့ကို စိုးပိုင်တော်မူသော ထာဝရဘုရားရှင် (အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်) ထံတော်မှ စေလွှတ်ခြင်းခံရသူ ဧကန်အမှန်ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအရှင်မြတ်မှတပါး အခြားသော ဘုရားမရှိပေ။ ထိုအရှင်မြတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အသက်ရှင်ခြင်းကိုပေးတော်မူသကဲ့သို့ ကျွနု်တို့အား သေဆုံးစေတော်မူသောအရှင်လည်းဖြစ်တော်မူ၏။ " (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ရ ၊ အခန်းငယ် ၁၅၉)။\nတမန်တော်မိုဟမ္မဒ်(သခင့်အပေါ်ငြိမ်းချမ်းခြင်းသက်ရောက်ပါစေ) ပွင့်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာမှာ အခုလိုဖော်ပြထားပါတယ်။\n"အသင့်အား လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးအတွက် မေတ္တာရှင်အဖြစ်စေလွှတ်တော်မူ၏။" (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ၂၁ ၊ အခန်းငယ် ၁ဝ၈)။\nဒါ့အပြင်အစ္စလာမ်သာသနာဟာ လူသားထုတစ်ခုလုံးအတွက် ကျယ်ပြန့်တဲ့ ညီအကိုရင်းချာဖြစ်မှုကို ဖော်ဆောင်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်။\n"လူသားမျိုးနွယ် အားလုံးအတူတကွ ထာဝရဘုရှားရှင်၏ ကြိုးကိုမြဲမြံစွာ ကိုင်ထားကြလေကုန်။ အသင်တို့အချင်းချင်း ကွဲပြားမှုမရှိကြကုန်လေနှင့်။ ထာဝရဘုရားရှင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကျေးဇူးတော်ကို သတိရကြကုန်။ ထိုထက်အရင်က အသင်တို့သည် အချင်းချင်းရန်သူများဖြစ်၍ကွဲပြားလျှက်ရှိကြကုန်၏။ အသင်တို့အချင်းချင်းညီအကို ရင်းချာသဖွယ်ဖြစ်လာကြစေရန် အရှင်မြတ်သည် အသင်တို့နှလုံးသားထဲတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထည့်သွင်း၍ အသင်တို့အား အတူတကွ ပေါင်းစည်းစေတော်မူခဲ့၏။ အသင်တို့အားကျလုနီးပါး နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ ကယ်တင်တော်မူခဲ့ပေ၏။ အသင်တို့သည် လမ်းညွှန်ခြင်း ခံရသူများ ဖြစ်စေခြင်းငှာ အရှင်မြတ်သည် အမိန့်ပညတ်တော်များကို အသင်တို့အားဤသို့ရှင်းလင်းပြတော်မူပေ၏။" (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ၃ ၊ အခန်းငယ် ၁ဝ၄)။\nအစ္စလာမ်သာသနာက လူသားမျိုးနွယ်တွေရဲ့ အသွေးအရောင်၊ လူမျိုး ၊ ဘာသာစကား စတဲ့အရာတွေ ကွဲပြားမှုကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာမှာ လာရှိတာက ....\n"အသင်တို့၏ နှုတ်လျှာများကွဲပြားခြင်း(ဘာသာစကား) ၊ အသွေးအရောင်ကွဲပြားခြင်းတို့သည် ကောင်းကင်နက္ခတ်တာရာများနှင့် ကမ္ဘာမြေပြင်တို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားရှင်ရှိတော်မူကြောင်းအမှတ်လက္ခဏများပင်ဖြစ်ပေသည်။ ဆင်ခြင်နားလည်တတ်သူများနှင့် အသိဉာဏ်ဗဟုသုတရှိသူများအဖို့ ဧကန်ပင် အမှတ်လက္ခဏာများဖြစ်ပေ၏။" (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ၃ဝ ၊ အခန်းငယ် ၂၃)။\nဒါပေမယ့် အစ္စလာမ်သာသနာက လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်အရည်အသွေးမြင့်မားမှုကို တိုင်းတာတဲ့အခါ လူသားတွေရဲ့ စည်မျဉ်းအစား ထာဝရဘုရားသခင်က သတ်မှတ်တဲ့ စည်းမျဉ်းဥပဒေအားဖြင့်တိုင်းတာစေပါတယ်။ ရာထူး ဌာနန္တရကြောင့်မဖြစ်ရပါဘူး။ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ အသွေးအရောင် စတာတွေနဲ့လည်း တိုင်းတာမှုမပြုရပါဘူး။ ထာဝရဘုရားသခင်ရဲ့စံနှုန်းကတော့ လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်အရည်အသွေးကို သူ့ရဲ့ ဖြူစင်ဖြောင့်မတ်၊ ရိုးသားမှုနဲ့ တိုင်းတာရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာမှာ ဖော်ပြတာက .....\n"အိုလူသားမျိုးနွယ်အပေါင်းတို့ ငါတို့(ထာဝရဘုရားရှင်)သည် အသင်တို့အား အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့မှတဆင့်ပေါက်ဖွားစေတော်မူခဲ့၏။ ထို့ပြင်အသင်တို့အချင်းချင်း မှတ်မိစိမ့်သောငှာ လူမျိုးစု အသီးသီး လူမျိုးနွယ်အဖုံဖုံအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့ပေသည်။အသင်တို့အထဲတွင် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ထံတော်၌ ဧကန်စင်စစ် ဂုဏ်အရှိဆုံးသောသူမှာ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုအရှိဆုံးသောသူပင်ဖြစ်ပေသည်။ အရှင်မြတ်သည် အရာအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့သိတော်မူသော အရှင်၊ အမြဲမပြတ်သတိထားတော်မူသောအရှင်ဖြစ်တော်မူပေသည်။" (ကိုရ်အာန်ကျမ်းစာ အခန်းကြီး ၄၉ ၊ အခန်းငယ် ၁၄)။\nအစ္စလာမ်က တစ်စုံတစ်ဦးဟာ ဘယ်လိုအသွေးအရောင်၊ မျိုးနွယ်၊ ဇာတ်နိမ့်၊ဇာတ်မြင့်၊ ရဟန်းဘောင်၊ ရာထူးနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ ဆင်းရဲမှုစတာတွေ ရှိတာကြောင့် ခွဲခြားမှုမပြုသလို အခွင့်ထူးလည်းမပေးပါဘူး။ အဲ့ဒါတွေအစား အစ္စလာမ်က စစ်မှန်တဲ့ ညီအကိုရင်းချာဖြစ်မှုကို သွန်သင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စစ်မှန်တဲ့ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုနဲ့ လူသားအချင်းချင်းအပြန်အလှန် ကောင်းကျိုးပြုတဲ့ အပြုအမူများကတဆင့် ထာဝရဘုရားရှင်ရဲ့ နှစ်သက်ကျေနပ်မှုကို ရှာမှီးဖို့ တွန်းအားပေးတိုက်တွန်းပါတယ်။\nဒီအချက်ကို အဟ်မဒီယာ မွတ်စလင်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်သူ ဟာဇရတ်မီရ်ဇာ ဂူလာမ်အဟ်မဒ် က အခုလိုကောင်းစွာရှင်းပြထားပါတယ်။\n" ကျွန်ုပ်အားလောက၌ စေလွှတ်ခန့်အပ်ထားရသည့် အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကြီးထွားလာနေသည့် ထာဝရဘုရားသခင်နှင့် ဖန်ဆင်းခံလူသားတို့အကြား အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုကွာဟခြင်းကို စစ်မှန်သောရိုးသားချစ်ခင်မှုဖြင့် ထာဝရဘုရားရှင်နှင့် ပြန်လည်နီးစပ်မှုကို အစားထိုးပေးရန်ဖြစ်ပြီး အမှန်တရားအား ရှင်းလင်းထင်ရှားစေရန်၊ ဘာသာရေးစစ်ပွဲများနှင့် မညီမျှမှုများကို အဆုံးသတ်ရန်ဖြစ်ပေသည်။ ယင်းသည် ငြိမ်းချမ်းမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး လောကီမျက်လုံးများမှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းခံရသော ဘာသာတရား၏ အမှန်တရားကို တဖန်ဖွင့်လှစ်ပြသရန်ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းအပြင် လူသား၏ စိတ်အလိုလိုက်မှု အမှောင်ထဲ၌ နှစ်မြုပ်ခြင်းခံထားရသော ဝိညာဉ်ရေးရာ နမူနာများကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ပြသရန်လည်း ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းကို ကျွနု်ပ်၏ နှုတ်ထွက်စကားများထက် ကျွန်ုပ်၏ အပြုအမူများအားဖြင့် တစ်နည်းဆိုရသော် ဘာဝနာအားထုတ်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းများမှတဆင့် ထာဝရဘုရားရှင်နှင့် နီးစပ်မှု၊ ထာဝရဘုရားရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပါမည်။" (လာဟိုမြို့၌ ဟောကြားချက်မှ - စာ ၄၇)\nဒါကြောင့်များစွာသော ယနေ့ခေတ်ကာလရဲ့ ပြဿနာများကို ရှင်းလင်းပေးမယ့် တစ်ခုတည်းသောအဖြေကတော့ တစ်ခုသော ကျယ်ပြန့်တဲ့ သဘောထားနဲ့ ဘာသာတရားပဲဖြစ်ပါတယ်။ အစ္စလာမ်က ဒီအချက်ကို ဖော်ဆောင်ပေးနိုင်မယ့် ဘာသာအဖြစ် အခိုင်အမာဆိုပါတယ်။ အစ္စလာမ့်တရားဒေသနာများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် လူသားဟာ သူ့ကိုမွေးမြူဖန်ဆင်းတော်မူတဲ့ ထာဝရဘုရားရှင်ကို သိရှိနိုင်ပြီး ဘဝတူဖန်ဆင်းခံများနှင့် ညီညွတ်စွာ နေထိုင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။အဲ့ဒါဟာ လူသားတိုင်းအလိုရှိတဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုပဲဖြစ်ပါတယ်။\nအစ္စလာမ်သာသနာတော် သို့မဟုတ် အစ္စလာမ့်အကြောင်း သိကောင်းစရာများ\nOpen publication - Free publishing - More burmese\n'ကျွန်ုပ် မှတ်မိပါသေးသည်။ နံနက်ခင်းတစ်ခု၌ဖြစ်၏။ ထိုနံနက်ခင်းသည် ထိတ်လန့်အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းလေသည်။ အိပ်ရာက နိုးလျှင်နိုးချင်း ကျွန်ုပ် မျက...\n" အသက် ၂၅ နှစ်ရောက်မှ လက်ထပ်ဖို့အဆိုပြုနေကြတဲ့သူတွေအားလုံး မှားယွင်းပါတယ်။ " (ဆော်ဒီ မုဖ်သီချုပ်) The World Observer က ဆော်ဒီအာ...\nဟာဇရတ် မေရ်ဇာ ဂူလာမ် အဟ်မဒ်သခင် အေမာမ် မဟ်ဒီဆိုတဲ့ စကားရပ်မှာ အေမာမ်နဲ့ မဟ်ဒီ ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရနှစ်ခုပါဝင်ပါတယ်။ အေမာမ်ဆိုတာကတော့ အာရဗီစကားလုံ...\nအစ္စလာမ်တမန်တော်မြတ် မိုဟမ္မဒ်သခင်(ဆွ) နှင့် ကျမ်းတော်မြတ်ကုရ်အာန် အစ္စလာမ်၏အနက်အဓိပ္ပာယ်မှာ " ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် အလ္လာဟ်အရ...\nတကယ်လို့ (ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဟာ) နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဦးစွာပထမကတည်းက ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်ကြေငြာခဲ့မှာဖြစ်တယ်\nခလီဖာသခင်ပြောတာက တစ်ချို့အဟ်မဒီတွေဟာ ဒီဗိုင်းရပ်စ်ကို ပလိပ်ရောဂါ ပုံစံမျိုးပဲလို့ပြောကြတယ်။ တစ်ချို့လည်း ဒါဟာ ပလိပ်ရောဂါနဲ့အလားတူတဲ့ နိမိတ်...


Programmer's Diary: စည်းအပြင်ကလူ\nရေးသူ- ညီညီ(သံလွင်) ၊ ရေးသည့်အချိန်- 12:19 PM\nDont' be upset. Try best as u can.\n:) I ve stay silent (exactly no word) for3days per week usually. And only talk related abt job. :P\nThey are like that. Dont get reflection from them. Keep free in ur mind.\nUnderstand that project manager play quiet an important role inadevelopment team! It'savery hard feeling not talking to each other at work especially when you are very stress.\nYeh! I also agree that life is easier to work underaguy manager thanalady manager! Don't worry, there are stillalot of IT job at the outside. If I were at your place, I will immediately resign. hee hee.... but bonus is worth to wait huh....\nကိုညီညီ ရေးထားတာဖတ်ပြီး အလုပ်စ၀င်ရမှာတောင် ကြောက်နေပြီ :)\nကျွန်တော်ထင်တာကတော့ ဆက်မလုပ်သင့်ဘူး ဆိုတာဘဲ ကိုယ်ကအကောင်းဆုံးလုပ်နေပေမဲ့ လူမျိုးရေးခွဲခြားသလို မတူသလိုမတန် သလိုမျိုးလုပ်ရင် လခနည်းရင်နည်း ပလေ့စေ နောက်တစ်ခုကို ပြောင်းပါ အကောင်းဆုံးက မထွက်ခင်မှာ ကိုယ့်ရဲ့ အကောင်းဆုံးသော စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်တစ်ခုကို မှတ်မှတ်ရရ ပြသင့်အောင် ပြခဲ့ပါ စည်းကမ်းသေ၀ပ်မှုကိုလည်း ကိုယ်မထွက်ခင်မှာ အတက်နိုင်ဆုံး လုပ်ပြခဲ့ဖို့လိုမယ်ထင်တယ် မြန်မာ ဆိုတာ ကိုယ့်တာဝန်ယူမှုအပိုင်းမှာ ဒင်းတို့ထက်သာ တယ်ဆိုတာ ပြခဲ့ပါ ကိုညီညီ ခင်ဗျားဟာ လူကိုလူလို နားမလည်သူတွေထဲမှာ outsider ဖြစ်ရင်ဖြစ်နေလိမ့် ကျွန်တောတို့ကတော့ ခင်ဗျားဘက်က အားပေးနေမယ်\ndon't upset i also like that... be brave. we are all human.... if can work on small companies better, more united and enjoyable...\nAll the best and HAPPY BIRTHAY NYI NYI\nOctober 03, 2008 9:26 PM\nI know how difficult to deal with the selfish supervior who doesn't understand the value of others. Learn this lesson and try not to be like her when you are at her position, which you will be in very near future.\nညီညီ .. အဲလို မန်နေဂျာအောက်မှာ လုပ်ရတာ တော်၂ စိတ်ပျက်စရာဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လို့ရတယ် ။ မင်း အတွက် ရွေးချယ်ဖို့အခွင့်အလမ်း ပေါ်လာမယ့် ရက် မဝေးတော့ပါဖူး ။ အကြောင်းအမျိုး၂ကြောင့် သည်းခံ စောင့်ရမယ်ဆိုတဲ့အခြေအနေဖြစ်နေရင် စောင့်လိုက်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မယ် ထင်တယ် ။\nနို့မဟုတ်ရင်တော့ ကိုယ်စိတ်မပျော်တဲ့နေရာ ၊ ကိုယ့်အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်မပြုတဲ့နေရာ မှာ တို့ တတွေ လုပ်နိုင်တာ ၂ နည်းပဲ ရှိတယ် .... ကိုယ့်အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလာအောင် တန်ပြန် တုံ့ပြန်ရမယ် ... အဲလိုမှ မရသေးရင် အဲဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျောခိုင်းပြီး တခြားနေရာကနေ ထိုးဖောက်ဖို့ပဲ ။\nဒါနဲ့ ကြို ပြောထားလိုက်မယ် .. ကောင်းသောမွေးနေ့ ဖြစ်ပါစေ ညီညီ :)\nအခုလို အားပေးကြသူတွေ၊ အကြံဥာဏ်ပေးကြသူတွေ၊ မွေးနေ့အကြိုဆုတောင်းပေးသူတွေ အားလုံးကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရင်ကလို စိတ်မျိုးနဲ့ဆို ဒီလို ဖြစ်လာရင် အလုပ်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်လိုက်မှာပါပဲ။ ထွက်ခဲ့ဖူးတာတွေလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အခု ကျွန်တော်က တကိုယ်တည်းသမား မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတော့ အများကြီး စဉ်းစားရပါတယ်။ နောက်ပြီး စင်္ကာပူက ခွာနိုင်အောင် ကြိုးစားထားတာလည်း မကြာမီ ကာလတစ်ခုမှာ အဆင်ပြေတော့မယ်လို့ ယူဆတဲ့အတွက် အဲဒီ မတိုင်ခင် အလုပ်မပြောင်းချင်တော့တာလည်း ပါပါတယ်။ နက်ဖြန်တော့ ခွင့်ယူထားတယ်။ မွေးနေ့မှာ အလုပ်က stress တွေ မလိုချင်ဘူးလေ။ နက်ဖြန်တော့ ပို့စ်တစ်ခုခု ရေးဖြစ်မယ် ထင်ပါရဲ့။\nသံလွင်အတွက် အချိန်ပြည့်အာရုံစိုက်နေရင်းကပဲ အခုလို ဆောင်းပါးရှည်တွေ ဆက်တိုက်ရေးနေဖြစ်လို့ ဝမ်းသာမိပါတယ်။ တခါတလေတော့လည်း ပို့စ်အသစ်ဖတ်ရဖို့ မေ့လောက်အောင် ကြာတတ်တာကိုး။ ဒါပေါ့လေ .. တကိုယ်တည်းသမားမှ မဟုတ်တော့ဘဲ။း)\nOctober 06, 2008 8:08 PM\nညီညီ၊ ကိုယ်ချင်းစာပါတယ်၊ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုပ်ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်ပဲပြောင်းပြောင်း အလုပ်ဖော်တွေနဲ့ ပြေပြေလည်လည်ရှိပြီး အလုပ်မှာပျော်တဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါစေဗျာ။\nOctober 07, 2008 3:39 AM\nMe too. On previous Jan, no birthday celebration in our company. Don't know forget or purposely. Total 8 persons who born in Jan are not happy. On Feb, when they celerate for Feb born, we (8 persons) don't go. HR Manager call to come, we reply - no celebration for us, why we should celerate for others.haha\nBut ur case is worse bcaz only u. Just quit. Many jobs for us in singapore. :P\nမပြည့်ဝတဲ့တစ်ချို့ သော ၊ စင်္ကာပိုရီးယန်း တွေရဲ့စရိုက် ပါပဲ။\nကိုညီညီ့အတွေ့ အကြုံနဲ့ ပေါင်းရင် ကြုံရပေါင်းများပြီ..ပဲဆိုရပါတော့မည်။\nကျနော့်အရင်ကမန်နေဂျာလည်း သည်အတိုင်းဘဲ။ သူကယောက်ျားလည်းဖြစ်တော့ ညစ်တီးညစ်ပတ် ဆဲကလည်း ဆဲသေးတယ်။ အခုတော့ သူက ဒါရိုက်တာဖြစ်သွားပြီ။ နောက်မန်နေဂျာက သဘောကောင်းလို့ တော်ပါသေးရဲ့ဗျာ။\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ်ဗျာ.... စင်္ကာပူက ခွာနိုင်အောင်သာ ကြိုးစားပါ။ ဟိုတလောက ဘယ်သူ့ဘလော့ဂ်မှာလည်း မသိဘူးရေးထားတာ ဖတ်ရတယ်။ သူက.... လူကို လူလို ဆက်ဆံတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းရှိတဲ့ ဥရောပ၊ ယူအက်စ် သို့မဟုတ် အော်ဇီကို ပြောင်းချင်သတဲ့။ နေ့စဉ် အမ်အာရ်တီ စီးပြီးပြန်လာတိုင်း “Doors are closing." ဆိုတဲ့ အသံကြားရင် သူ့ကို စောင်းပြောနေတယ်လို့ ထင်မိတယ်တဲ့။\nကျနော်လည်း ကျနော့် လုပ်ငန်းဆောင်တာလေး ပြီးပြတ်တာနဲ့ စင်္ကာပူက တစက္ကန့်မဆိုင်း ခွာပြေးတော့မယ် စိတ်ကူးတယ်။ ဒီမလွတ်လပ်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးထဲမှာ နေရတာ အသက်ရှုကြပ်သဗျာ။\nsame to u, Ko nyi, I hate this environment so much.Not only singaporean,but Malaysian Chinese also possessabig jealousy,very rude and always try to swop from our back.I abhor them.Keep it up.


(သရုပ်ဖော်ပုံကို အောက်ပါလင့်မှ ယူပါသည် http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/0/15000/images/jusmin2.JPG)\nမင်းခေါင်းထက် က စံပါယ်ဖြူ လှလှတွေ\nအမြဲတမ်း မွှေးမြပါစေကွယ်....... ။\nဟောဒီလို ကွန်ကရစ် တောနက်ထဲ\nလူသား နံရိုးနဲ့ ဖန်ဆင်း ထွင်းထုထားတဲ့\nငါ့ဂစ်တာကို မြုပ်နှံထား ခဲ့လိုက်တယ်.....။\nငါတို့ ဟာ ၂၁ ရာစု အရီနာ ကွင်းထဲက\nတတောလုံး ထောင်းလမောင်းထ အောင်\nမောနေတယ် ဆိုပေမဲ့ လဲ\nပြင်သစ်တွေက ရေနံတွေလိုချင် ပြီး.....\nတရုတ်တွေက လမ်းမတွေ လိုချင် သတဲ့\nညကလပ် ၊ကာရာအိုကေ ၊အနှိပ်သည် ၊ ဘားပြာမယ်\nဘဝ ကို မဖလှယ်လိုက်နဲ့ကွယ်\nသိက္ခာ တရား က ပိုကြီးမားခဲ့\nပလတ်စတစ် ပန်းကုံး အတုတွေထက်\nအမြဲတမ်း မွှေးမြပါစေကွယ် .....................။\nPosted by phone myint at 1:04 AM5comments: Links to this post\nဒီဇင်ဘာ အတွက် စာ....။\nဘာလိုလိုနဲ့ ..ဒီဇင်ဘာတောင်ရောက်လာပြီပဲ အကိုကြီးရေ.....မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့ပဲ ဒီဇင်ဘာရဲ့ အလယ်ခေါင် တည့်တည့် ရပ်နေမိသား ဖြစ်နေပါလား...။ဒီမှာတော့ နှင်းတွေ မကျဘူးဗျာ.. ၊ တကယ်တမ်း တော့လည်း နှင်းတွေကျနေတာထက်စာရင် မြူမှုန်လေးတွေ ဆိုင်းနေတာမျုိး ကို ကျနော်က ပိုကြိုက်တာ......။ အကိုကြိုက်တဲ့ အဆိုတော်ကြီး ခင်ဝမ်းရဲ့ ``ပြည်မှဆောင်း`` ထဲကလိုပေါ့ တစ်လောကလုံးမှာ ခရမ်းရောင် နှင်းမှုန်လေးတွေနဲ့ဆိုတော့ ..ဘယ်လောက် တွေး လို့ကောင်း ငေးလို့ကောင်းလိုက် မလဲနော် .. ။\nကျနော်နဲ့ အကိုတောင် မဆုံဖြစ်တာကြာပြီ .. စာတွေလဲ မရေးနိုင် ၊ မတွေးနိုင်တာ ကြာပေါ့ .. အကြောင်းပြ ရင် လောကဇတ်ခုံ ၊ ဇတ်လမ်း အစုံစုံပေါ့ အကိုရာ .. ၊ လူ့ဘဝ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ လုပ်ချင်တာတွေက လဲ များသား ဗျာ၊ အခြေ အနေပေးရင် အကိုနဲ့ တောင် ၃၃ လမ်းထဲက လက်ဘက်ရည်ဆိုင်လေးထဲ မှာ ကျစိမ့်လေးမှာ ဆေးလိပ်လေးဖွာပြီး တောအကြောင်း ၊တောင်အကြောင်း ၊ သောင်းပြောင်းထွေလာ စကားဖောင်ဖွဲ့ ချင်သေးတာ ။ ပြီးတော့ အခွေလေးတစ်ခွေ လောက် လုပ်မယ်ဗျာ.. အကိုကို့ပဲ တီးခိုင်းရမှာပဲ၊ ကျနော်ကတောာ့တစ်ပုဒ်စ နှစ်ပုဒ် စ ဝင်ရေးတာပေါ့ ။ လသာသာည တွေမှာကလက်စီကယ် ဂစ်တာသမား Edgar Cruz ကို ခေါ်ပြီး ပန်းရည်ဘဏ်တိုက် သီချင်းကို Bohemian Rhapsody တီးသလို တီးခိုင်းမယ်ဗျာ.. ကျနော်တို့က မျက်စိလေး အသာမှိတ် ကိုယ်တွေ ယိမ်းနွဲ့ပြီး စည်းချက်လိုက် ၊ နတ်ဝင်သည် တွေ နတ်ပူး သလို မျိုး စီးမျောကြတာပေါ့ ။\nလူနဲ့လူ့ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုတာကလဲ အမြဲတမ်း ပြသနာ တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုရှိတတ်တာမျိုးကလား ၊ လူတွေ အကြောင်း ပိုပို သိလာရတာလဲ အမြတ်ပေါ့ ။ ကျနော်တို့ မြန်မာ ဘလော့ရွာ ကလေးမှာလဲ ဟိုးနား ညံစီစီ ၊ ဒီနားညံစီစီနဲ့ ပျော်စရာတစ်မျိုးပဲပေါ့ ဗျာ ။( ဒီကောင်မလေးကတော့ အမြဲတမ်းပွဲဆူ တယ်ဗျနော် ..းD ) ရောက်နေကြ ၊လည်နေကြ ဘလော့တွေနဲ့ညီအကို ၊ မောင်နှမ တွေရဲ့ ဘလော့တွေ ၊ ဘလော့ဖော် ၊ ဘလော့ဖက် ရောင်းရင်းတွေရဲ့ ဘလော့တွေ ကိုတောင် မရောက်နိုင် မလည်နိုင်တာ ကြာပြီ ၊ အချိန် အားလေးရရင်တော့ အပြးအလွား ရောက်အောင်သွားတာပါပဲ .. ရောက်မိ ၊ ဖတ်မိတယ် ဆိုရင်ပဲ အချိန်အကြာကြီးခွဲ နေရတဲ့ ရင်ဘတ်မိတ်ဆွေ တွေနဲ့ တဝကြီး စကားတွေ ပြောလိုက်ရသ လိုမျုိး ခံစားလိုက်ရ တာမျိုးပဲ ။\nခုတစ်လော လူတွေရဲ့ လုပ်ပုံကိုင်ပုံ မြင်ရတာ အချိုးမကျတော့ စိတ်ထဲက ကျလိ ကျလိ ဖြစ်လာတယ် ၊ ကိုယ့်လူတွေကလဲ ကိုယ့်လူတွေပဲဗျ နော်..။ အကိုရော အခုလို အခြေအနေ မျိုးကြုံရင် ဘာလုပ်မိမလဲ ? ကျနော်ထင်ပါတယ် ... ကဗျာ တစ်ပိုဒ်လောက် ရေးရင်ရေး ဒါမှမဟုတ် ဂစ်တာကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းခေါက်ပြီး Rock သီချင်း တစ်ပိုဒ်လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆိုဖြစ်မယ်ထင်တယ်.. . အကိုရေးတဲ့ ပို့်စ်တစ်ပိုဒ်လို ဘဝဆိုတာတိုတိုလေး ချိုအောင်နေကြ လို့ပဲ ပြောချင်တော့တယ် ..။\nတကယ်တမ်းကျနော်တို့တွေဟာ ကိုယ့်အသားကိုယ် ကိုက်ဖဲ့စားသုံးပြီး နာနာကျင်ကျင် ဟစ်အော်နေကြတဲ့လူတွေနဲ့တူတယ် ..။ ကိုယ်ပေးခဲ့သလောက် ကျနော်တို့ ပြန်ရတာတွေက ဒါဏ်ရာတွေပဲမဟုတ်လား ....။\nဆရာချော ရေးခဲ့သလို့ပေါ့ အကိုရာ အကိုနဲ့ ကျနော်က လမ်းချင်းတူလို့ လူချင်း တွေ့ကြတာ ဆိုပေမဲ့ ကျနော်တို့ ရဲ့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့မှု က သေးသေးကွေးကွေးမှမဟုတ်တာ .. ကဲလာ ကျနော်တို့ရွှေတူးသမားချင်း ကျောချင်းကပ်ထားလိုက်ကြစို့ ... ကျနော်တို့ ရရှိထားတဲ့ မြေပုံသိုက်ညွှန်းနဲ့ ရင်ဘတ်တွေကို တူးဆွ ..... ရတနာတွေ ဖွေရှာကြမယ်........။\nအကိုကြီး ရေ ကဗျာဆိုတာ ကျနော်တို့ လက်ရ သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးခံတပ်မြို့ပါပဲ .....ကျနော်ကတော့ တစ်လက်မ မျှ နောက် ဆုတ်မပေးနိုင်တော့ ပါဘူးခင်ဗျာ......................။\n( ရေးလက်စ ကဗျာတွေ နောက်ရက်မှ တင်လိုက်ပါ့မယ် ....၊ စိတ်ကျနေတုန်း ဒီဂစ်တာ သမားကို ကြည့်မိတော့ ချက်ချင်း fresh ဖြစ်သွား တယ် .... ။ PS ... ခွင့်မတောင်းပဲ အကို့ကိုပြောပြနေသလို ရေးလိုက်တာ ခွင့်လွှတ်.....:D )\nPosted by phone myint at 9:35 PM3comments: Links to this post\nစိတ်ကျ ခြင်းတွေကို အရည်ဖျော်သောက်လိုက်\nအမှန် ဆိုတာ အခါးအသီးဆုံး အရာပဲ ..။\n၂ ပက်လောက်နဲ့ မရတော့ပါ\nစကားပုံ ကြိုက်သူတွေ အတွက်ကောင်းတယ်..။\nတိမ်းလိုက် ၊ ယိမ်းလိုက်နဲ့\nသင်္ကြန် အမြောက်တွေသာများလာခဲ့ .....။\nဥုံခံပြီး မန်းမှုတ် ၊ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာလည်း\nဒီကျောက်ရုပ်က တုပ်တုပ်တောင် မလှုပ်ဘူး\nနှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကြာရင် နှိုးပါတဲ့.......။\nPosted by phone myint at 3:22 PM7comments: Links to this post\nPosted by phone myint at 2:15 AM 18 comments: Links to this post\nကမ်းကခွာ သူ သဘောင်္ဟာ\nသဟဇာတ မဖြစ်တဲ့ အကြောင်း...........\nအမြင်အာရုံ ကို မှုန်ဝါးသွားစေတာ\nစွမ်းအားမြင့် သတ္တုဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း...................\nအရေပြား စစ်စစ် တစ်ခုကို\nရေးထိုးထားတဲ့ Tattoo ရုပ်တွေ\nPosted by phone myint at 4:28 PM5comments: Links to this post\nပြန်ရောက် ပါပြီ မောင်ဖုန်းတစ်ယောက် ခရီးထွက်နေရာက နေ ပြန်ရောက်ပါပြီ ပထမံ ဆိုလို့လဲ တစ်မျိုးမထင် ကြနဲ့ဦး မောင်ဖုန်းရဲ့ ပထမဆုံးတွေကို ရေးမလို့ ခရီးထွက် ပြီးပြန်လာလို့ ဟိုလိုင်း ဒီလိုင်းပူးပြီး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီလို့ မထင်လိုက်ကြနဲ့ဦးနော် ....ရောက်ရောက်ခြင်းမတော့ ပင်ပန်းတာရော အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့်ပါ ဘလော့လေး ကို လှည့်မကြည့်နိုင် သေးဘူးခင်ဗျာ ကြည့်လဲ ကြည့်မိရော Tag ထားတာကြီးနဲ့ တည့်တည့် တိုးပါလေရော အကိုကြီးကိုအောင်သာငယ် ကလဲ မင်းကို ငါ Tag ထားတယ်နော်တဲ့ ခပ်တည်တည်နဲ့ ပြောသွားတယ် ။\nသူရေးထားတဲ့ ပထမဆုံးဆိုတာတွေကို သွားဖတ်ကြည့် မိတော့လားလား ပထမဆုံး သူပစ်ဘူးတဲ့ သေနတ်က အေကေ 47 တဲ့ ပြီးတော့ Tag ထားတဲ့ လူတွေကို ရေးချင်ရေး မရေးချင်နေတဲ့ မောင်ဖုန်း မျက်စေ့ထဲမတော့ အေကေ ကြီးကို ပခုံးမှာထမ်း ဟွင်း ဟွင်း ဆိုတဲ့ ခနဲ့ တဲ့တဲ့ ရယ်သံနဲ့ ငါTag ထားတာ ကို မရေးလို့ကတော့ ဆိုတဲ့ သူ့ပုံစံကြီး ကို မြင်ယောင် မိတော့ ရေးရပြန်ပြီပေါ့ ( နောက်တာနော် အကိုကြီးးD)\nTag ထားတာက သူတစ်ယောက်ထဲမဟုတ်ပြန်ဘူး ညီသွေးလို့ ခေါ်တဲ့ ကြယ်စင်သွေး\nသူကလဲ ကိုယ်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်းခြင်းတဲ့ သူရေးထားတဲ့ ပထမဆုံးဆိုတာတွေ ရဲ့နာမည်။ ပြီးတော့ သူက မောင်ဖုန်းတို့ ဂိုဏ်းက ပျံကျားရေး ဝံမင်း မရေးလို့ကလဲ မဖြစ်ပြန်ဘူး ရေးမယ်လို့ တွေးကြည့်ပြန် တော့လဲ သက်သာစရာ လမ်းကမမြင် မရေးလို့ကလဲမဖြစ် သေနတ်လဲ ကြောက်ရ ၊ဝံမင်းကိုလဲ ကြောက်ရ နဲ့ မောင်ဖုန်း တစ်သက်လုံး ဖုံးထားသမျှလေးတွေ ကုန်းခါမှပေါ်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီ.. ။\nအဲ့တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားပေးလိုက်ပါတယ် ဒီဘဝရောက်နေမှ မောင်ဖုန်းရယ် ဘလော့ဂါလဲ လူပါပဲလို့ ..လာပါပြီခင်ဗျာ မောင်ဖုန်းမြင့်ရဲ့ ပထမဆုံးတွေဖြစ်တဲ့ ပထမံ မောင်ဖုန်းမြင့် ဇတ်တော်ကြီး စပါပြ.ီ...။\nဧတံ ဤကဲ့သို့ ပထမံ ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သော အဟံ အကျွန်ုပ်၏ ကောင်းမှု မကောင်းမှု ထိုနှစ်မျိုးတို့ ကို တွံ သင်တို့သည် ဂဏှဟိ မှတ်ကြလေကုန်ရာ၏...။\nပထမဆုံးတက်ရသည့် ကျောင်း - အ.လ.က (၁) လမ်းမတော်\nပထမဆုံးတက်ရသည့် အတန်း - သူငယ်တန်း (က)\nပထမဆုံး အတန်းပိုင်ဆရာ - ဆရာမ ဒေါ်ခင်မာမြင့် (ထင်တာပဲ နာမည်တော့ သိပ်မမှတ်မှိတော့ဘူး အရိုက်ကြမ်းတာကတော့ မှတ်မိနေတာ )\nပထမဆုံးသော သူငယ်ချင်း (ယောက်ျားလေး)- အောင်နိုင် ဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း တရုတ်ကလေး အခုတော့ မရှိတော့ပါဘူး ဆုံးသွားရှာပြီ ၊ မောင်စိုးဆိုတဲ့ တစ်ယောက် ကတော့ရှိသေးတယ်\nပထမဆုံးသော သူငယ်ချင်း (မိန်းကလေး) - သူ့နာမည်အရင်းကို သေချာမမှတ်မိတော့ဘူး (ကျနော် စစ နောက်နောက် နဲ့ ခေါ်တဲ့ နာမည်က ဆယ်ပြားစေ့တဲ့ ကျနော့်ထက် အသက်ကြီးတယ် ကျနော့်ကို မောင်လေးတစ်ယောက် လိုခင်ပြီး မုန့်တွေ ခဏ ခဏ ဝယ်ကျွေးဘူးတယ် )\nပထမဆုံး ဖတ်ရသော စာအုပ် (ဖတ်မိသမျှစာအုပ်များထဲမှ မှတ်မိသော) - ပထမဆုံး ဖတ်မိတာက ရွှေသွေး နဲ့ တေဇဂျာနယ် ပြီးတော့မှ ဆရာ မောင်ထင်ရဲ့ ငဘ နဲ့ ဂါလီဗာ ခရီးစဉ်\nပထမဆုံး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖတ်မိသည့် ကျောင်းစာ (မှတ်မိသမျှ) - ငါးလေးတစ်ကောင် ဖမ်းမိတယ် ဘာဖြစ်လို့လွှတ်လိုက်တယ် ဆိုတဲ့အင်္ဂလိပ် ကဗျာနဲ့ ဆွမ်းအုပ်နီနီ အမေရွက်လို့ မနက်ဖြန် မနက်ကျောင်း တက်မယ် ဆိုတဲ့ ကဗျာ မူကြိုက ဆရာမ သင်ပေးတာ\nပထမဆုံး ရဖူးသောဆု - သိပ်တော်တဲ့ အထဲတော့ မပါဘူး တစ်နှစ် တစ်ခါ အမြဲတမ်း ဆုပေးလေ့ရှိတဲ့ ၁ ကနေ ၁၀ အတွင်းတော့ အမြဲဝင်တယ်\nပထမဆုံး စီးရသော ဘတ်စ်ကား - ၃၁ ဟိုင်းလပ်လေး အမေတို့နဲ့ ဘောက်ထော်က အဘွားအိမ် ကိုသွားလည်တာ ကားမူးပြီး ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဦးလေးကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ပေါင်ပေါ်ကို အန်ချလိုက်မိလို့ မှတ်မိနေတာ အဲ့လူကြီးက ဘယ်သွားလို့မလဲ မသိဘူး ရှိုးအပြည့်နဲ့ သူ့ဖြစ်သွားတဲ့ မျက်နာ ကို အခုအထိ မမေ့နိုင်သေးဘူး (ဘယ်တတ်နိုင်ပါမလဲ ခလေးပဲဟာနော် )\nပထမဆုံး ဆိုခဲ့သော သီချင်း - ခိုင်ထူး ရဲ့ တစ်ချို့တွေနေနိုင်လွန်း တယ် ဆိုတဲ့ သီချင်း လမ်းထိပ်က အုတ်ခုံပေါ်မှာ ဂစ်တာတီးရင်း ဆိုတာ\nပထမဆုံး ရေးခဲ့သော ရည်းစားစာ - ကိုယ့်အတွက် ကိုယ်မရေးဘူးဘူးဗျာ ၊ ရည်းစားစကားပဲ လိုက်ပြေဘူးတယ် ၊ သူငယ်ချင်းတွေ အတွက်တော့ ရေးပေးဘူးတယ်\nပထမဆုံး ကဗျာ - ယင်ကောင်များ ဆိုတဲ့ ကဗျာ\nပထမဆုံးရောက်ခဲ့သော အခြားမြို့ - မော်လမြိုင် (ကျနော်က ရန်ကုန်သား)\nပထမဆုံးရောက်ခဲ့သော နိုင်ငံရပ်ခြား - မလေးရှား ဆိုတဲ့ မာလာယု တိုင်းပြည်\nပထမဆုံး သောက်ဖူးသော ဆေးလိပ် - လပ်ကီးစထရိုက် ၊\nပထမဆုံး သောက်ဖူးသော အရက် - မန္တလေးရမ်\nပထမဆုံး ပစ်ဖူးသော သေနတ် - လေသေနတ် ( ကန်တော်ကြီးထဲ မှာ ကျောင်းပြေးရင်း အပျော်ပစ်တာ )\nပထမဆုံး ဘလော့ပို့စ် - နေဘုန်းလတ် အတွက် အားလုံး စုပြီးတင်ကြတဲ့ ပို့စ်\nပထမဆုံးကျောင်းတက်တဲ့နေ့ - ဇွန်လဲ ထဲမှာပဲလေ ရက်တော့ မမှတ်မိတော့ဘူး\nပထမဆုံးဖတ်တဲ့ဘလော့- ကျော်ဇေယျ ရဲ့ ရောက်တတ်ရောက်ရာ\nပထမဆုံး ဝယ်တဲ့စာအုပ် - ဆရာ မောင်ချောနွယ်ရဲ့ ရထား ကဗျာ စာအုပ်နဲ့ ဆရာ မောင်သာနိုးရေးတဲ့ ထင်းရူးပင်ရိပ်\nပထမဆုံး ကျောင်းပြေးခြင်း- ရှစ်တန်းတုန်းက ကျောင်းပြေးပြီး အင်းလျားမှာ ရေသွားကူးတာ\nပထမဆုံး ကိုယ်ပိုင်ဂစ်တာ - အဖေဝယ်ပေးတဲ့ ဂစ်တာလေး\nပထမဆုံး အလုပ် - သိမ်ကြီးဈေးထဲမှာ လ္ဘက်ရောင်းတာ်\nကဲကျနော့် အလှည့်တော့ ပြီးပြီ ကျနော်က ပြန် Tag ချင်တာကတော့ သားထူး ၊\nမှုးဒါရီ ၊ မမေအိခင် ၊ ဆိုင်ရှင်ကြီး ကိုမျိုးဝင်းဇော် တို့ကိုပါ.. မအားလို့ မရေးနိုင်ရင် လဲ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးခင်ဗျာ ။\nPosted by phone myint at 2:46 PM4comments: Links to this post\nအလုပ် ကိစ္စနဲ့ သွားစရာတစ်ခု အရေးပေါ် ပေါ်လာလို့.. ခရီးထွက်ရပါမယ်..သွားရမဲ့နေရာက အင်တာနက်သုံးလို့ ရမရ မသေချာသေးပါဘူး.... အနဲဆုံး၂ ပတ်လောက်တော့ ကြာမယ်ထင်တယ်ဗျာ...\nမောင်ဖုန်းရဲ့ အိမ်ကလေးကို လာရောက်လည်ပတ် ကြတဲ့ ညီအကို ၊ မောင် ၊နှမ အားလုံးကို ခွင့်တိုင်ပါတယ်ဗျာ..\nမောင်ဖုန်း မရှိတဲ့ အခိုက်မှာ အိမ်ကလေးကိုလဲ ကြည့်ရူ စောင့်ရှောက်ပေးကြပါဦး..။\nရေးပြီးသား ပိုစ့်တွေ အဆင်သင့် ရှိပေမဲ့ အချိန်မရတာနဲ့ မတင်ဖြစ်တော့ပါဘူး.. အခုလေးပဲ ခရီးထွက်ရတော့မှာမို့ မောင်ဖုန်းရဲ့ ဘလော့မိတ်ဆွေ ၊ ညီအကို မောင်နှမတွေကို အပြေးလာနှုတ်ဆက် ရတာပါ..။ ပြန်ရောက်တဲ့ အခါ ပို့စ်အသစ် အတွေ့အကြုံ့ အသစ်တွေနဲ့ အတိုးချ ပြီး လက်ဆောင်ပေး ပါ့မယ်.\nပြန်ဆုံကြသေးတာပေါ့ဗျာ... အားလုံးကိုကျေးဇူး တင်ပါတယ်..။\nPosted by phone myint at 10:57 AM3comments: Links to this post\nကြီးကြီး ကျယ်ကျယ် ပြောပြီး\nပခြုပ်ထဲ က အဆိပ်မရှိတဲ့မြွေကို\nငါကွ လို့ကြွေးကြော် တတ်တဲ့ကောင်\nမင်းတို့ နင်းဘို့ လမ်းကို\nမရဲပဲ နဲ့ ကျွဲပြဲကလဲ စီးချင်သေး\nကံဇာတာ ဂြိုဟ် မစီးပဲနဲ့တောင်\nကိုယ် အမြီးကို လန့်ပြီးခုန် နေတတ်တဲ့ကောင်\nချစ်သော မိတ်ဆွေများ ခင်ဗျာ\nကမ္ဘာ မြေကြီးက သီးပွင့်သမျှအထဲ\nပဒိုင်းသီး တွေလဲ ပါခဲ့တာပဲ\nPosted by phone myint at 12:56 AM 8 comments: Links to this post\nအထက်က ပုံလေးတွေက ကျနော့် မေးလ်ထဲကို ဖော်ဝပ်လုပ်လာတဲ့ ပုံကလေးတွေပါ ။ ဒီပုံထဲက ကလေးတွေ ကိုကြည့်ပြီး တွေးမိတာလေးတွေ ရေးကြည့်ရရင် ..။\nသူ့နဂို ခေါင်းစဉ်ကတော့ How China Get Gold Medals တဲ့ တနည်းအားဖြင့် ကြည့်ရင်တော့ ကလေးတွေ ကို ထူးချွန်တဲ့ အားကစား သမားတွေ ဖြစ်လာဖို့ ကို ငယ်ငယ် ထဲကနေ လေ့ကျင်ပျိုးထောင် ပေးနေသလိုပါပဲ\nဒါပေမဲ့ ဒီကလေးတွေဘက် ကရော ဘယ်လိုခံစားချက်တွေ ရှိရှာလေမလဲ ၊ ပုံထဲ မှာ မြင်နေရသလောက် က တော့ ကလေးတွေ ဟာ ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့စွာနဲ့ စိတ်ပါလက်ပါ လေ့ကျင် နေတဲ့ ပုံ မပေါ်ပါဘူး..။\nကလေးငယ်လေးတွေ ဆိုတာကလဲ သူတို့စိတ်တိုင်းကျ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ပြေးလွှးဆော့ကစားနေရရင် မျက်\nနှာလေးတွေက ဝင်းသန့်ကြည်လင်နေပြီး ချစ်စရာအလွန်ကောင်းတာမျိုးပါ .. ၊ သူတို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ မျက်နှာလေးတွေကို ကြည့်လိုက်ရင် ကြည့်လိုက်ရသူရဲ့ စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းမှု တစ်မျိုးပေးပါတယ်...။\nထူးချွန် ထက်မြက်တဲ့ ကလေးငယ်လေးတွေ အဖြစ် အထူးသဖြင့် အိုလံပစ် လိုပြိုင်ပွဲမျိုးကနေ ရွှေတံဆိပ်တွေ ဆွတ်ခူးပြီး နိုင်ငံဂုဏ်ဆောင်နိုင်တဲ့ အားကစားမောင်မယ် လေးတွေအဖြစ် ရောက်ရှိလာဖို့ လေ့ကျင့်ပေးနေတာဟာ အင်မတန်ပဲ ဝမ်းသာဂုဏ်ယူ ဖို့ကောင်းပါတယ် ..။ ..သို့သော်... ဒီကလေးတွေရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ မပါပဲနဲ့ လူကြီးတွေရဲ့ တစ်ဘက်သတ် အလိုဆန္ဒအရ မဖြစ်မနေ လုပ်ကိုလုပ်ရမယ် ဆိုတာမျိုး ကတော့ဘယ်လိုမှ မကောင်းပါဘူး ။ ဒီကလေးတွေမှာရော အဲ့လိုမျိုး အလိုဆန္ဒမပါပဲ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရတဲ့ အတွက် စိတ်ဒါဏ်ရာတွေ ရရှိမသွားနိုင်ဘူးလား ဆိုတာ စဉ်းစားစရာပါ...။\nထူးချွန်တဲ့ လူငယ် မောင်မယ်လေးတွေတော့ ဖြစ်လာပါရဲ့ ရရှိလာတဲ့ စိတ်ဒါဏ်ရာ အစိုင်အခဲတွေကြောင့် စိတ်သဘောထား မပြည့်ဝတဲ့ ၊ သူတပါးတွေရဲ့ ခံစားချက် တွေကို နားလည်မှု မပေးနိုင်တဲ့၊ ငါမှငါဆိုတဲ့ အစွန်းရောက် အတ္တစိတ်တွေနဲ့ ထက်မြက်သူ လေးတွေ အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့တယ် ဆိုရင် လောက လူ့အသိုင်း အဝန်းကို အပြည့်အဝ အကျိုးရှိစေ နိုင်လာပါ့မလား...။\nတော်တာကတော့ တော်ပါရဲ့ ဟစ်တလာတော်သလို တော်တယ် ဆိုတာမျိုးကတော့ နေရာ မကျပါဘူး ..။\nအခုခေတ် ကလေးငယ်တွေဟာ အလွန် လျှင်မြန်လှတဲ့ ခေတ်၊ စနစ်ရဲ့ တောင်းဆိုမှု၊ပြင်းထန်လှတဲ့ ပြိူင်ဆိုင်မှုတွေ၊ လူကြီးမိဘတွေရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေ မှုတွေကြားမှာသူတို့ကို ကြည့်ရတာတာဟာ မွန်းကြပ် ပိတ်လှောင် နေသလိုပါပဲ...။\nကျန်တော်တို့မြန်မာလူမျိုးမိဘတွေမှာလဲမသိစိတ်ကနေဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အတ္တစိတ်ကြောင့်၊ကိုယ်ကလေးသူငယ် လူငယ်ဘဝမှာ ဖြစ်မလာခဲ့တဲ့ အရာ တွေကို တလွဲမာနတွေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ သားသမီးတွေ အလှည့်မှာ မဖြစ်မနေ အတင်း အကျပ် ပုံသွင်းခိုင်းစေမှုတွေ ကို တွေ့မြင် နေရပါတယ်..။ ဒါဟာ တရားမျှတမှု ရှိရဲ့လားဆိုတာ မေးချင်စရာပါ..။\nကလေးငယ် လေးတွေကို အနာဂတ်အတွက် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတယ် ဆိုတဲ့ နေရာမှာ လူကြီးမိဘတွေရဲ့ ဖြစ်ချင်စိတ် လွန်ကဲတဲ့ အတ္တမာနတွေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး သဘာဝအတိုင်း ကြီးထွားတိုးတက်စေမယ် ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးဖြစ်လာ ပါလိမ့်မယ်...။ ရုပ်ပိုင်းရော စိတ်ပိုင်းပါ မျှမျှတတ တိုးတက် လာစေပြီး ထူးချွန်တဲ့ ၊စိတ်သဘောထားပြည့်ဝတဲ့ လူငယ်မောင်မယ် လေးတွေ အဖြစ်ကို ရောက်ရှိလာအောင် လူကြီး မိဘတွေ အနေနဲ့ ဝိုင်းဝန်းကြိုးစားဖို့ တာဝန် ရှိပါတယ်...။\nကျွန်တော် ကတော့ အိန္ဒိယ ကဗျာ စာဆို အကျော်အမော် ကြီး တဂိုး လေ့ကျင်သင်ကြားပေးတဲ့ ရှန်တိနိကေတန် လို ကျောင်းလေးမှာ ကလေးငယ်လေးတွေ တပျော်တပါး စာအံနေတဲ့ အသံတွေ နဲ့ အတူ သူတို့ ဆိုငြီးပြကြတဲ့ ချစ်စရာတေးသီချင်းသံလေးတွေ ကမ္ဘာမြေ တစ်လွှားမှာ လွင့်ပျံ့ လာတာကို နားစိုက်ထောင်နေပါ ဦးမယ်..။\nPosted by phone myint at 2:36 PM3comments: Links to this post\nလောကကြီး ကို မျှားကြည့်လိုက်ရအောင်\nအသံတစ်သံ နဲ့ အသံတစ်သံကြား\nသက္ကရာဇ် အဟောင်းတွေ ခြားခဲ့ပြီ...။\n"ခွမ်း" ကနဲ မကွဲခဲ့တာတောင်မှ\nအက်ကြောင်း ဆိုတဲ့ ဒဏ်ရာ\nကျောချင်းကပ် စရာ မလိုတော့ဘူး\nရင်ဘတ် က အနာတွေသာများခဲ့\n"ပိယေဟိ ဝိပ္ပယောဂေါ ဒုက္ခော" တဲ့\nချစ်သူ ၊ ခင်သူ တွေနဲ့\nဆင်းရဲခြင်း တစ်မျိုးပဲ မဟုတ်လား...။\nPosted by phone myint at 4:15 AM3comments: Links to this post\n"ကူညီပါရစေ" ဟု ဆိုရာဝယ် ....\n"ပြော...ကို...မပြောချင်တော့ဘူး"ဟု မြန်မာရုပ်ရှင် ခေတ်ဟောင်းကားများထဲက ဒေါ်မြလေး စတိုင်ဖြင့်သာ ဟစ် အော် ငြီးတွားလိုက်ချင် တော့သည် ။ အစကတော့ ယခုလို လူပြောသူပြောများ သော မလေးရဲတွေ အကြောင်း ကို နားလျှံအောင် ကြားနေရသည် သို့သော် သာမန်ကာ လျှံကာ လောက်သာ သဘောမှာထားမိသည် ။ ယခု လို ကိုယ်တွေ့ကြုံလိုက်မှ သူများတွေပြောသည် ကမှ လိုကောင်းလို ပေဦးတော့မည်...။\nလွန်ခဲ့သော ၂ ရက်လောက်က မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်က ညဘက် ရုတ်တရက် လာခေါ်သည်။ သူ့ကို ယခင် ကျနော် နေခဲ့သည့် အိမ် ခန်းဘက် ကိုရောက်မည် ဆိုလျှင် လမ်းကြုံ လိုက်ခဲ့ ချင်သည် ဟု ပြောထားခဲ့ဖူးသည်။ အရင် အိမ်ခန်း လေးက မသယ် ဖြစ်သေးသည့် ကျနော့် ပစ္စည်း ပစ္စယ များကို လမ်းကြုံသယ်ချင်၍ ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့မှ သူကလဲ အဲ့ဒီဘက်ကို သွား၍ ပစ္စည်းတစ်ခု ယူစရာရှိတော့ အတော် ပဲပေါ့ အသွားတွင် သူ့ဆိုင်ကယ်ဖြင့်သွား ၍ အပြန်တွင် ကျနော်က ပစ္စည်း တွေတင်ပြီး ကားငှါးပြန်ကြမည် ဟု တိုင်ပင်ကာ ထွက်လာခဲ့ကြသည် ။\nနှစ်ယောက်သား အိမ်က ထွက်လို့ ၁၀ မိနစ် ဝန်းကျင်လောက် ပဲရှိဦးမည် block check နှင့် တည့်တည့် တိုးမိ လေသည် ။ ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို ရဲကားများနှင့် လမ်းပိတ်ထားကာ လမ်းသွားလမ်းလာ ကားများ ၊ ဆိုင်ကယ် များကို ရဲများက လက်နက်အပြည့်အစုံ နှင့် ရပ်တန့် စစ်ဆေးနေ ခြင်းဖြစ်သည် ။ သူတို့ block ချထားသည်က မီးပ္ပိုင့် အကျော်မှောင်ရိပ်လေးထဲ မှာ ၊ ကျနော် နှင့် ကျနော့် မိတ်ဆွေကလဲ ညဘက် လူရှင်းတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ စကားလေးတစ်ပြောပြော နဲ့ အမှတ်တမဲ့ပင် ၊ မီးပွိုင့် ကိုဖြတ်အကူး ထွက်တား သည့် ရဲကို တွေ့လိုက်ရမှပင် block ဟု သိလိုက်ရတော့သည် ။\nဘာတတ်နိုင်မှာလဲ ရှင်းပေါ့ ဒါပဲရှိတော့တဲ့ ဟာ ၊ ရဲက အနားရောက် လာပြီးမေးပါသည် "လိုင်စင်" တဲ့ ကျနော့် မိတ်ဆွေက ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ယူကြည့်ပြီး "ပတ်စပို့" တဲ့ ထပ်တောင်းပြန်သည် ။ ကျနော့်မိတ်ဆွေက ပတ်စပို့ စာအုပ်ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် သက်ဆိုင်ရာဌါနသို့ အကြောင်းကြားထားပြီးသူ။ သူ့မှာက ရဲဌါနနှင့် အင်မီဂရေး ရှင်းက ထုတ်ပေးထားသော စာအုပ် ပျောက်ဆုံးကြောင်း ထောက်ခံချက်သာပါသည် ။ အဲ့သည်ဟာ ကို ထုတ် ပေးလိုက်တော့ မျက်မှောင်ကုပ်ပြီး သေချာကြည့်သည် ပြီးမှ "မင်းအောက်ကိုဆင်းပြီး ငါနှင့်လိုက်ခဲ့" ဟု စားပွဲနှင့် ထိုင်နေသော သူတို့ အရာရှိထံ ခေါ်သွားသည် ။ ကျနော် ကတော့ရဲတွေ မျက်စေ့နောက်ပြီး အရစ်ရှည်မှာ စိုး သောကြောင့် ဆိုင်ကယ်နောက်မြီးမှာ ခပ်ရို့ရို့လေး ထိုင်စောင့် နေခဲ့သည်။\nထိုအချိန်မှာပင် နောက်က ကားတွေတား၍ စစ်နေသော ရဲက ဘာစိတ်ကူးပေါက်သည်မသိ ရုတ်တရက် ကျနော့်ဘက်လှည့်ကာ "အဲဒါမင်းသူငယ်ချင်းလား" ဟု မေးသည် ၊ "အေးဟုတ်တယ်" ဆိုတော့ "သူက ဘာမ ရှိတာလဲ"ဟု ထပ်မေးပြန်သည် ။ ကျနော်က " သူ့မှာ အကုန်လုံး ရှိပါတယ်" ဆိုတော့ "မင်းရော"တဲ့ " ကျနော် က အေးအေး ဆေးဆေးပင် "ငါ့မှာပါမစ် ရှိတယ်"ဆိုတော့ "ဘယ်မှာလဲပြ" တဲ့ ကျနော် သူ့ကိုပြဖို့ ဘောင်းဘီ နောက်အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ် ကို စမ်းတော့.....သွားပြီ... ချက်ချင်းပင် ခေါင်းနပန်းကြီးသွားရသည် အပြင် ထွက်ခါနီး ဘောင်းဘီလဲဝတ်တော့ ပိုက်ဆံအိတ်က ချွတ်ခဲ့သည့် ဘောင်းဘီထဲမှာ ကျန်ခဲ့ပြီ ။\nအတန်ကြာ ဟိုစမ်း ၊ ဒီစမ်းလျှောက် စမ်းတော့မှ သက်တမ်း မကျန်တော့သည့် ယမန်နှစ်က ကဒ်ပြား အဟောင်းလေး သာစမ်းမိသည် ။မထူးတော့ပြီမို့ အဲဒါလေးပဲထုတ် ပြလိုက်ရသည် သူက ယူကြည့်ပြီး\n"ini sudah mathi " "manna baru" တဲ့ "ဒီကဒ်က သေနေပြီပဲ" "ဘယ်မှာလဲ အသစ်" ဆိုတော့ ကျနော် က "saya lupa" "ငါမေ့လာတယ်"လို့ပြောလိုက် သည်နှင့် "လာ မင်းပါလိုက် ခဲ့" ဆိုပြီး ကျနော့် မိတ်ဆွေကို စစ်မေးနေသည့် သူတို့ အရာရှိထံခေါ်သွားသည် ။ အရာရှိဆိုသူထံ ရောက်တော့ " မင်းဒီကဒ်ကို ကိုင်လို့ မရတော့ဘူး ဆိုတာ မသိဘူးလား" "သိပါတယ် ငါမေ့လာလို့ " "ဒါဆို မင်းရဲ့ အလုပ်ကို ငါဖုံးဆက်ကြည့်မယ်"\n"ရတယ် ဆက်" ဟုပြောပြီး လိပ်စာကဒ်ပြား ပေးလိုက်တော့ ကျနော့် မိတ်ဆွေဘက် ကို လှည့်သွားသည် ..။\n" မင်းရဲ့လိုင်စင်က မလေးရှားမှာကိုင်ဆောင်ခွင့်မရှိဘူး" ကျနော် လှမ်းကြည့်မိလိုက်တော့ ကျနော့်မိတ်ဆွေရဲ့ လိုင်စင်က မြန်မာပြည်မှ ထုတ်ပေးထားသည့် International Driving Licence ဖြစ်နေသည် ။ ကျနော့် မိတ် ဆွေက လဲ မလေးလိုမပြောတတ် ရဲလုပ်သူကလဲ အဂ်လိပ်လို မပြောနိုင် ဆိုတော့ ကျနော်ကပဲ ကြားက ဝင်ပြီး "ရပါတယ် ဒီလိုင်စင် က နိုင်ငံတကာမှာမောင်းခွင့် ရှိတာပဲ" ပြောလျှင် သူက " ငါတို့ဆီက ခွင့်ပြုတဲ့ တံဆိပ်တုံး ထုဖို့လိုသေးတယ်လေ"ဟုဆိုပြီး ဘေးဘီဝဲယာသို့ မျက်လုံးကစားကာ ကြည့်လေသည် ။ ကျနော်လဲ ဘာများ ကြည့်တာလဲ ဟု လိုက်ကြည့်မိတော့မှ အထာပေါက်သွားသည် ...လား..လား ..သူထိုင်နေသည့် နေရာနားမှာ မည်သူမှမရှိတော့ ကျန်သည့် ရဲတွေကလဲ နောက်ဝင်လာသည့် ကားများ ၊ ဆိုင်ကယ်များကို စစ်သူစစ် ၊ မေးသူ မေးနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည် ။\nကျနော်လဲ သူ့အနားတိုးကာ "မင်းငါတို့ကို ကူညီပါလားကွာ" ဆိုတော့ "ဘယ်လို ကူညီရမလဲ ပြောလေ" တဲ့ "မင်းကို ပြုစုမယ်လေ" လို့ စကားခေါ်ကြည့်တော့ "ဒီမှာ ငါ့လူတွေကအများကြီးရှိတယ်" လို့ပြန်ဖြေသည် ၊ သူ ပြောသည့် အဓိပ္ပါယ်က နည်းနည်း နှင့်တော့ နာမည်ပျက်တယ် ဆိုတာမျိုး ။ ဒါမျိုးတော့ ကျနော်လည်း နားလည် ပါသည် ပါလာသည့် ရင်းဂစ် ၅၀ တန် တစ်ရွက်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သေးအောင် ခေါက်၍ သူ့အနားသုိ့ ကပ်ခါပေးလိုက်သည် ။ ထို ဆရာသမားက အသေအချာ ကြည့်ပြီးမှ သိမ်းယူထားသော ကျနော်တို့၏ စာရွက် ၊ စာတမ်းများနှင့် ဆိုင်ကယ်သော့ကို ထုတ်ပေးပြီး သူကိုယ်တိုင် ဆိုင်ကယ်ရပ် ထားရာ သို့လိုက်ပို့ပေးလေသည်....။\nကျနော်တုိ့ ဆိုင်ကယ်စက် နှိုး၍ မောင်းအထွက် ထို ကိုရွှေရဲအရာရှိမှ ဖောက်သည် အသစ်လေးတွေကို နှုတ် ဆက်သည့် ဟန်မျိုးဖြင့် "နောက်လဲ အကူအညီလိုရင် ပြောပေါ့ကွာ" ဟု ပြောရင်း လက်ဆွဲ နှုတ်ဆက်ကာ မိန့်မိန့် ကြီး ပြုံးရင်း အနောက်ဘက် ၌ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ လေသည်............။\nPosted by phone myint at 1:45 AM2comments: Links to this post\nမနေ့ညက အိုလံပစ်ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို မောင်ဖုန်း အထူးတန်းက နေကြည့်ခွင့် ရခဲ့ပါတယ် ..။ ဟဲဟဲ .. အထင်ကြီးသွားလား အထူးတန်းဆိုတာ လူတွေအားလုံး စုကြည့်တဲ့ တီဗီရှေ့နားလေးမှာ ကော်ဖီတစ်ခွက်နဲ့ စီးကရက်လေး ဖွာရင်း ကြည့်တာကိုပြောတာပါ..။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိနတိုင်းကို သွားကြည့်နိုင်ပါ့ မလဲခင်ဗျာ ။\nဒီလောက်ဈေးတွေ ခေါင်ခိုက်နေတဲ့ဟာ ။ ပြောမဲ့သာပြောတာပါ ကွင်းထဲက သွားကြည့်ရင်တောင် ဒီလောက်မြင် ကွင်းကကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး အခုတော့ ကိုရွှေကင်မရာမင်းက အနီးကပ်ရိုက်ပြလိုက် အဝေးကြီးက ရိုက်ပြလိုက်ဆိုတော့ဖွင့်ပွဲကျင်းပရာငှက်သိုက်(သတင်းတွေ ထဲမတော့Bird's Nest လို့ရေးထားလေရဲ့)အားကစားရုံကြီးကို ဒေါင့်စုံဘက်စုံ ကမြင်ကွင်းကောင်းကောင်းနဲ့ မြင်နေရတာပေါ့ဗျာ ။\nဖွင့်ပွဲအခမ်းအနား မှာတော့ကျနော်တို့ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်တွေက ထွင်သလားမမေးနဲ့ ၊ ကမ္ဘာ့ ငထွင်ကြီးဘွဲ့ တောင်ပေးဘို့ ကောင်းတယ် ။ သုံးလိုက်တဲ့လူဆိုတာလဲ သောက်သောက်လဲ လူဦးရေ များတိုင်းကို သုံးထားတာ ပဲ ၊ အိုလံပစ် မီးရှုးတိုင် ထွန်းတာတောင်မှ ရိုးရိုး မထွန်းဘူး သိုင်းကားတွေထဲက လို မိုးပေါ်မှာ ပျံဝဲပြီးမှထွန်းတာ\nအခမ်းအနား ကျင်းပနေတုန်း ပတ်ဝန်းကျင် က လူနေအိမ်ခြေတွေကို မီးအမှောင်ချထားတော့ မဆီမဆိုင် ရန်ကုန်ကိုတောင်ပြေးသတိရလိုက်မိသေးတယ်၊ဒီလို အိုလံပစ်ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနား ကိုဘယ်လောက်ပဲ ထယ်ထယ်ဝါဝါ ဖြစ်အောင် လုပ်ပါစေ မောင်ဖုန်း မျက်စိထဲမတော့ ရွှေဝါရောင် တော်လှန်ရေးက ဘုန်းဘုန်းတွေ ချီတက်လာတဲပုံရယ် ၊တိဗက်ဒေသ က မဟာယန ကိုယ်တော် တွေ လည်ပင်းကို တက်နင်းထားတဲ့ တရုတ်စစ် သားပုံတွေပဲ သွားမြင်နေတာဗျား ။ အကောင်းမမြင်တတ် ဘူးလို့ပြောလဲပြောပါစေတော့နော် ။\nဒါနဲ့မဆီမဆိုင်ဗျာ ဟိုက တရုတ်ပြည်မကြီးမှာ အိုလံပစ်ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနား ကို မီးရူး မီးပန်းတွေဖောက်တော့ မောင်ဖုန်းနေတဲ့ အိမ်နားလေးက မလေး တရုတ်တွေက ပါ မီးပန်းတွေထဖောက်ပါရောလား ၊ ညဘက် လူခြေတိတ်ချိန် ကြီး သူတို့က ဝုန်းဒိုင်း ၊ ဝုန်းဒိုင်းတွေ လုပ်တော့ ဘာများဖြစ်တာလဲလို့ ထကြည့်ရသေးတယ်။ ပြီးမှ ဘာမှ မဟုတ်လို့ တရုတ်လိုပဲ ဆဲလိုက်ပါတယ်။(ဟတ်ဟတ် မကြားအောင်ပေါ့ဗျာ) အင်းသူတို့လဲ သခင်မျိုးဟေ့ ဒို့တရုတ် ဆိုပြီးဂုဏ်ယူတာနေမှာပေါ့ဗျာ ။\nတရုတ် စစ်တပ်က ဒရမ်သမား 2008 ယောက်က ဖွင့်ပွဲစတင်မဲ့ အချိန်ကို ရေပြီး ဒရမ်တီးနေတာပေါ့ ၊ အချိန်လဲ စေ့ရော မောင်ဖုန်းတို့ ဘဘကြီးရဲ့ဆရာ ဟူကျင်းတောင် က အားကစား ပွဲကြီး ဖွင့်လှစ် ကြောင်းကို ကြော်ငြာ တာပေါ့ခင်ဗျာ ပြီးမှ ( IOC ) ဥက္ကဌ က အာလူးတွေ ဖုတ်ပါလေရော ဘာတဲ့ "ကာလရှည်ကြာစွာထဲက ရှိခဲ့တဲ့ တရုတ်ပြည်ရဲ့ အိပ်မက်ဟာ တံခါးတွေ ဖွင့်ပြီးတော့ပြင်ပ ကမ္ဘာကို ဖိတ်ခေါ်ပြချင် တာပါတဲ့ ခုဒီည မှာဒီအိပ့်မက် ဟာတကယ် ဖြစ်လာပါပြီ " ဆိုလားပဲ မောင်ဖုန်းလဲ တတ်သလောက်လေးဘာသာပြန်ကြည့်တာ ဒင်းက ဒီလို မိန့်ခွန်းပြောတော့ မောင်ဖုန်းက လဲ ဒီကာတွန်းလေး ပြေးမြင်မိပြန်ရော\nမောင်ဖုန်းတို့ အကောင်းမမြင်တတ်ပုံများ ပြောပါတယ် ၊ ဒီဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားကို အမေရိကန် သမ္မတ ဂျော့ခ်ျဘုရှ် အပါအဝင် ကမာ့္ဘ နိုင်ငံပေါင်း ၈၀ ကျော်က ခေါင်းဆောင်များ တက်ရောက် ကြပါသတဲ့ ။ သူတို့ရဲ့ ငှက်သိုက့်ကွင်း ထဲမှာ လာကြည့်သူပေါင်း 91000 ကျော်ပြီး ရုပ်သံကြည့်နေသူ တစ်ဘီလီယံ ကျော်ပါသတဲ့ ဒါတောင် မောင်ဖုန်း တို့ကို ထဲရေ ချင်မှရေ မှာ ၊ ဒရမ်သမားတွေ တီးတဲ့ သီချင်းက ဘာတဲ့ "မိတ်ဆွေတွေ အဝေးကြီး က လာတော့ ဘယ်လောက် ပျော်ဘို့ကောင်း လဲ ငါတို့တွေ တဲ့ " ပျော်မှာပေါ့ဗျာ ဧည့်သည် တွေပါလာတဲ့ ဒေါ်လာငွေတွေ က နည်းမျိုးစုံနဲ့ သူတို့ အိတ်ထဲရောက်တော့မှာကိုး ။ ကမ္ဘာတစ်ခု အိပ်မက်တစ်ခု တေးသရုပ်ဖော်တော့လည်း ကမ္ဘာ လုံးကြီးပေါ်မှာ အဖြူမနဲ့ တရုတ်ကြီး တစ်ယောက် တရုတ်သီချင်း ကို စွဲစွဲငင်ငင် ဆိုပြီး မျက်ရည်ချုသေးတာ ကိုး\nပြီးမှ ကမ္ဘာလုံးကြီးက တရုတ်မီးအိမ်ကြီးလို ဖျတ်ကနဲ ပြောင်းသွား တော့ ဒီတရုတ်တွေ ကမ္ဘာကို စိုးမိုးတော့ မဲ့နိမိတ် များလားလို့ စိုးရိမ် မိသေးတယ် .. . ယခု 2008 ခုနှစ် အိုလံပစ်ပွဲကြီးရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ပေါင်းဟာ အမေရိကန် ဒေါ်လာ 43 ဘီလီယံ ရှိပါသတဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဂရိနိုင်ငံ အေသင် မြို့မှာ ကျင်းပတဲ့ အိုလံပစ်ထက် 15 ဘီလီယံ ပိုမို သုံးစွဲထားပါသတဲ့ ခင်ဗျာ ။ အင်း..မောင်ဖုန်း ကတော့ အဲဒီငွေတွေ ယူပြီး နာဂစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မြန်မာပြည်က ဒေသတွေကို ပြန်လည်ထူထောင်ရေး လုပ်ချင်တာပါပဲ ။ ကိုယ်ဘာသာတော့ နှစ်သိမ့်ထားရတယ် နေဦး ငါ IOC ဥက္ကဌဖြစ်ရင် မြန်မာပြည်မှာ အိုလံ ပစ်ုပြိုင်ပွဲလုပ်ပြီး ရန်ပုံငွေရှာပစ်မယ်လို့ ။\nအာကစား သမားတွေ အလံကိုင်ပြီး ငှက်သိုက်ရုံကြီးထဲ ချီတက်လာတော့ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံ အလံကို ဘယ်သူ ကိုင်လာမှာလဲ လို့ စိတ်ဝင်စားပြီး မျက်လုံးကို ပြူးပြဲနေအောင် လိုက်ကြည့်သေးတယ်ခင်ဗျ ၊ မောင်ဖုန်း ပဲအကြည့်မှားသလား ၊တပိုတပါးထသွားတုန်း ကပဲ ဖြတ်သွားသလားတော့ မသိလိုက်ဘူး မြန်မာအလံကိုင် ပြီးချီ တက်လာတာ မတွေ့လိုက်ဘူး ဗျာ တော်တော် ဆိုးတဲ့ ကင်မရာသမားတွေ ။ စိနတိုင်းသားတွေ ချီတက်လာတုန်း တော့ အမေရိကန် NBA မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဘတ်စကတ်ဘော ကစားသမား Yao Ming က (ဒီမောင် နာမည်ကုို မောင်ဖုန်း လဲအသံမထွက်တတ်ဘူး ) အရပ်ကြီး ကလန်ကလားနဲ့ သူ့အသင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ချီတက် လာတာခင်ဗျ ၊ အမေရိကန်တွေ အလှည့်ကြတော့ တရုတ်ပြည်ရဲ့ လူ့အခွင့်အရေး စံချိန်စံညွှန်း တွေကိုပဲ အရွဲ့တိုက်လေသလား တော့ မပြောတတ်ဘူး လိုပက် လိုမောင် (Lopez Lomong ) ဆိုတဲ့ဆူဒန်နိုင်ငံကဒုက္ခ သည်အဖြစ်ထွက်ပြေးလာပြီး အမေရိကန် နိုင်ငံသားအဖြစ်ခံယူထားတဲ့ ပြေးခုန်ပစ် ကစားသမားကို အလံကိုင်ပြီး ရှေ့ဆုံးက ချီတက် ခိုင်းခဲ့ပါတယ် ။ ဒါလဲ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားတစ်မျိုး ပါပဲခင်ဗျာ။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တန်ဘိုးကြီးမားတဲ့ အိုလံပစ် အားကစားပွဲကြီးကတော့ နိုင်ငံတကာမှာလူ့အခွင့်ရေး ကိစ္စတွေနဲ့ ပက်သက်ရင် အမြဲတမ်း အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်နေခဲ့ ပြီး မောင်ဖုန်းတို့ တိုင်းပြည်က ဘဘကြီးတွေရဲ့ အားကိုး အားထားရာ စိနတိုင်းမဟာမှာတော့ အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီးပါပြီ ။ ဒီလို တန်ဘိုးကြီးတဲ့ အိုလံပစ် ပွဲတော်ကြီး ကျင်းပခွင့်နဲ့ ထိုက်တန်တယ် မတန်ဘူးဆိုတာ ငွေရောင်ပိတ်ကားပေါ်မှာ ဆက်လက် စောင့်မျှော်ကြည့် ရှုကြပါလို့ တိုက်တွန်းရင်း မောင်ဖုန်း သဘောကျတဲ့ အိုလံပစ် ကာတွန်းလေးတွေကို မျှဝေ လိုက်ပါတယ် ခင်ဗျာ။\nPosted by phone myint at 12:14 PM4comments: Links to this post\nဂျိမ်း ဂျွိုက် (စ်) (၁၈၈၂-၁၉၄၁) - James Joyce (1882-1941) အပိုင်း (၂ )\n၁၉၁၈ တွင် ပြည်နှင်ဒဏ် ပြဇတ်တစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ဝေသည် ။ နော်ဝေ စာရေးဆရာကြီး အစ်ဘဆင်၏ နည်းနာများ ကို သုံးစွဲရေးဖွဲထားခြင်းပင်ဖြစ်သည် ။ အသက် ၁၈နှစ်တွင် ရေးသားခဲ့ဖူးသည့် "အစ်ဘဆင်၏ ပြဇတ်သစ်" ဆောင်း ပါး၏ လှုံ့ဆော်စူးနစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည် ။ အမှန်တရားကို စွဲစွဲမြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင် ဖန်တီးသည့် အစ်ဘဆင်ကို လေးစားရာ မှပေါက်ဖွား လာမှုဖြစ်သည် ။\nThe Little Review စာစောင်၌ အခန်းဆက် ဝတ္ထုရှည် အဖြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီး တစ်ပိုင်းတန်းလန်း ရပ် ဆိုင်းခဲ့ရသော ယူလီဆီး (Ulysses) ဝတ္ထုကြီးမှာမူ ၁၉၂၂ ခုနှစ် ဂျွိုက်(စ်) အသက် ၄၀ ပြည့် မွေးနေ့တွင် ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ အနုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝ ရုပ်ပုံလွှာ၏ အဆက်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည် ။ စတီ ဖင် ဒီဒယ်လပ် ၊ လီယိုပိုဘလွန်း နှင့် ဘလွန်း၏ ဇနီး မော်လီဘလွန်း ၊ဒဗ္ဗလင်မြို့သား သုံးဦး၏ ၁၉၀၄ ခု ဇွန်လ ၁၆ ရက် တစ်နေ့တာ အဖြစ်အပျက်များကို ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည် ။ ၂၀ ရာစု စာပေသမိုင်းတွင် ဂယက်အထဆုံး ၊ ပြဿနာအပေါ်ဆုံး နှင့် ဖတ်ရှု နားလည်ရ အခက်ဆုံး ဝတ္ထုကြီးအဖြစ် မှတ်တမ်းတင် ခံရသည် ။ ဂျွိုက်(စ်)သည် ဤဝတ္ထုကို ခုနှစ်နှစ် ကြာအောင် ကျားကုတ် ကျားခဲ့ ရေးခဲ့ရသည် ။ ဟိုးမား၏ အိုဒက်ဆီ (Odyssey) ဂန္တဝင် ပုလင်းထဲတွင် ဂျွိုက်(စ်) ချက်လုပ်သည့် ၂၀ ရာစု ဝိုင်အရက်ကို ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ အစဉ်အလာ ကမ္ဘာလောကနှင့် ခေတ်သစ် ကမ္ဘာလောက နှစ်ခုလုံး ကို ပကတိရှုမြင် သုံးသပ်မှုဖြင့် တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည် ။ ထို့ပြင် ဤဝတ္ထုကို အနောက်တိုင်း မြို့ပြ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းအား ဆန့်ကျင်သည့် လမ်းကြောင်းပေါ် ပစ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြင့် ဝတ္ထု၏ ကြီးကျယ် ခမ်းနားမှု သည် တအားကျယ်ပြန့်သွားတော့သည် ။\nဝတ္ထု၏ အဓိကဖြစ်ရပ် ၁၈ ခုအနက် တစ်ခုစီကို သီးခြားရေးနည်း ပုံစံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည် ။တီထွင်မှုပါသည့် စကားလုံး ကစားပွဲအား လွတ်လပ်စွာ ဇက်ကြိုး လွှတ်ပးထားသည် ။ ပြေပြစ်ချောမွေ့သည့် ထပ်ပြန်ကျော့ အရှိန်မြှင့်ချက်များဖြင့် လက်ရာမြောက် ရက်ဖောက်ထားသည် ။ အဓိက ဇတ်ဆောင် တစ်ဦးစီ၏ ဖြစ်တည်စ အတွေးများနှင့် ခံစားချက် အပိုင်းအစများကို အကွက်ချ မရေးဘဲ စိတ်ထဲ ဖြစ်ပျက်လာမှု အတိုင်း ခင်းကျင်းပြခဲ့ သည် ။ ဤဝတ္ထု၌ ဂျွိုက်(စ်) သည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက အညီအညွတ် လက်ခံထားသည့် ကြီးကြီး ကျယ်ကျယ် ခံ့ခံ့ ညားညား ဝေါဟာရ စကားလုံးများကို ပါရဂူမြောက် သုံးနှုန်းထားသည် ။ ထို့ပြင် ပညာရှိ နှင့်ပညာမဲ့ ၊ ယဉ်ကျေးသူ နှင့် ရိုင်းစိုင်းသူ မည်သူမဆို မသုံးနှုန်းသင့်ဟု သဘောကြိုက်ညီသည့် အောက်တန်းစား ယုတ်ညံ့သိမ်ဖျင်း ကြမ်း တမ်းသော ဗန်းစကားများကိုလည်း တစ်ပုံတပင် သုံးထားသည် ။ ထို့ကြောင့်ပင် ညစ်ညမ်းသည်ဟု ဝေဖန် ရှုတ်ချ ပိတ်ပင် တားမြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ "...သည်နိုင်ငံ ၊ သည်လူမျိုး နဲ့ သည်ဘဝကြီးက ကျုပ်ကို သည်အတိုင်း ထုတ် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ ။ ဒီတော့ ကျုပ်ကလည်း အရှိအတိုင်း ဖော်ကျုးရမှာပဲ " ဟူ၍ ဂျွိုက်(စ်) က ရှင်းခဲ့သည် ။ ဂျွိုက်(စ်) သည် သူ့ရှိသမျှ အတွေးများ ၊ သူရခဲ့ သမျှ အတွေ့ အကြုံများ ၊သူတွေ့ဖူးခဲ့သမျှ လူပုဂ္ဂိုလ်များ ၊ သူ ဖတ် ခဲ့ သမျှ စာကောင်း စာသန့်များ နှင့် စာညံစာဖျင်းများ အားလုံးကုို ယူလီဆီး ၏ ပွင့်လင်းမှု သို့မဟုတ် ကွယ်ဝှက် မှုများထဲတွင် စုစည်းခင်းကျင်းခဲ့သည် ။\nအရူးဂေဟာ အပြင်ဘက်မှာ တွေ့ရသော လူတစ်ယောက် ကဲ့သို့ မိမိ၏ ရှောင်တခင် ပေါ်လာသမျှ အတွေးများ ၊\nခံစားချက်များ ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမူများ ၊ တုံ့ပြန်ရိုက်ခတ်မှု များကို ကလောင်ဖျားမှ စီးဆင်း သွန်ချရာတွင် အစီအစဉ် တကျလည်း မလုပ် ၊ ရှေ့နောက် ညီညွတ် အောင်လည်း မကြိုးစား ၊ လွတ်လွတ် လပ်လပ် ပေါ်လာသည့် အတိုင်း ကစဉ်ကလျား ဖော်ပြထားသည် ။ မသိစိတ်ကို စာရွက်ပေါ်ချပြရာတွင် သိစိတ်၏ အတည်ပြုမှုကို မရယူခဲ့ ။\nဆစ်ဂမန်ဖရွိုက် ၏ "မသိစိတ်ဟူသည် အစစ်အမှန် လူသား ၊ သဘာဝလူသားကို ကိုယ်စားပြုပြီး ၊သိစိတ်က အတုအယောင်လူသား ၊ ပကာသနလူသားကို ကိုယ်စားပြုသည်" ဟူသော သဘောတရားကို ကိုင်စွဲပုံဖော်ခဲ့ သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဤဝတ္ထုကြီးသည် စာဖတ်သူ ၁၀၀ တွင် ၁၀ ဦးသာ အဆုံးအထိ ဖတ်ဖြစ်၍ ၊ယင်း ၁၀ ဦးတွင် လည်း ၅ ဦးမှာ ခက်ခဲစွာ ကြိုးပမ်း သည့်တိုင် ၊ တစ်ဦးမျှသာပဲနားလည်သည် ဟု အဆိုရှိသည် ။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤဝတ္ထု၏ ကျယ်ဝန်းမှု ၊ သိပ်သည်းမှု နှင့် ပုံသဏ္ဍာန် မျိုးပေါင်း စုံလင်မှုတို့က ဖြစ်ရပ်မှန် မဟုတ်သော စာပေ လက်ရာ တစ်ခုတွင် ဖော်ကျုးနိုင်သည့် အာရုံခံစားမှု များ ကို အပြောင်းအလဲ များစွာ ချဲ့ထွင်ပေးသည် ကိုကား မငြင်းနိုင် ။ထို့ကြောင့်ပင် ဤဝတ္ထုကြီးသည် နံပါတ်တစ် စွဲကာ၊ ဂျွိုက်(စ်) မှာ လည်း ရာစုနှစ်၏ အကြီးမြတ်ဆုံး စာ ရေးဆရာကြီး တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်ကြရတော့သည် ။\nထို့နောက် ဂျွိုက်(စ်) သည် ပို၍ကြီးမားသည့် စိန်ခေါ်မှု တစ်ရပ်ကို သူကိုယ်တိုင် ချမှတ်ပြန်သည် ။ စကားလုံး ကင်း မဲ့သည့် အိမ်မက်ကမ္ဘာ အကြောင်းကို လူအများ နားလည် သဘောပေါက် အောင် စကားပြေဖြင့် ရေးသား တင် ပြဖို့ဖြစ်သည်။ သူသည် "တိုးတက်မှု ရရှိနေသည့် သူ၏လက်ရာ" ကို ၁၇ နှစ်တိုင်တိုင် ပင်ပင်ပန်းပန်း အားထုတ် ခဲ့ရသည် ။ ဖင်နီဂန်ဝိတ် (Finnegans Wake) ကို ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေ သည့်အခါ ၊ " အများ အသိအမှတ်ပြုထားသည့် ပါရမီရှင် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက သိလျက်နှင့် တမင်သက်သက် ရေးသားပြုစုထားသည့် နား လည်ရ အခက်ဆုံး လက်ရာဖြစ်ပါသည်" ဟု တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းက ရေးသားခဲ့သည် ။ ယူလီဆီး ကို ပြောင်းပြန် ရေးသား ထားသည့် ဖင်နီဂန်ဝိတ် တွင် အဓိကဇတ်ကောင် အိပ်ခ်ျစီအီးယားဝစ်ကာ ၏ အိပ်မက်မက် နေသော စိတ်ထဲမှ တစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်လာသည့် ၊ ရှည်လျားသည့် ဒဗ္ဗလင် ညတစ်ည အကြောင်းကို ပုံဖော်ထားသည် ။ ထပ် တလဲလဲ သုံးထားသော စကားလုံးများ ၊အဓိပ္ပါယ် မကွဲပြားသည့် စကားဝှက်များ ၊ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲနေသည့် ဇတ်ကောင်များ ၊ ဘာသာစကား ၊ သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုတို့ဖြင့် သွယ်ဝိုက်ညွှန်းဆို မှုများဖြင့် အတိပြီးသည့် ဖင်နီဂန်ဝိတ် တွင်၊ ပင်လယ် အတွင်းသို့ မြစ်တစင်း စီးဆင်းသွားသည့်အလား ဖော်ကျုးတင်ပြချက်များ မှာ ထိရောက် အားကောင်းလှသည်။ ဂျွိုက်(စ်) က သူ၏လက်ရာ ကို " တားမြစ်ထားသည့် ပိုင်နက်နယ်မြေ အတွင်း သို့ လိုသည်ထက်ပို၍ ဝင်ရောက်လေ့လာခြင်း " ဟု ခေါ်ဆို ခဲ့သည် ။ လိုသည်ထက် ပိုလွန်းသော သည်ဝတ္ထုရှည်သည် စာဖတ်သူ အများစု အတွက် နားလည်ရ အလွန်ခက်ခဲကြောင်း ကိုလည်း သက်သေပြခဲ့ သည် ။\n၁၉၄၄ ခုနှစ်၌ အနုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ငယ်ရွယ်စဉ် ဘဝ ရုပ်ပုံလွှာ ၏ ပထမမူကြမ်း တစ်စိတ်တစ်ဒေသ ဖြစ်သော စတီဖင်သူရဲကောင်း ထွက်လာသည် ။ ဤဝတ္ထုက ဂျွိုက်(စ်) အပေါ် သတိရဖွယ် အချက်နှစ်ချက်ကို ဖော်ညွှန်းသည် ။ပထမအချက်မှာ ယူလီဆီး အပါအဝင် သူ၏ အစောပိုင်း စာအုပ်များမှာ စွဲစွဲလမ်းလမ်း ဖတ်ရှုနိုင် ဖွယ် လက်ရာများဖြစိသညိ ဟူသော အချက်ဖြစ်သည် ။ ဒုတိယ အချက်မှာ ပြည်နှင်ဒါဏ်ခံ အနုပညာရှင်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုံစံချထားသော ဂျွိုက်(စ်) မှာ သူ့ခေတ် သူ့ကာလ၏ အကြီးကျယ်ဆုံး ပုံပြောကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည် ဟူသော အချက်ဖြစ်၏ ။\nဆင်းရဲမွဲတေမှု ၊ မကျန်းမမာဖြစ်မှု ၊ စိတ်ရောဂါကု ဆေးရုံ ရောက် သမီး လူစီယာအတွက် သောကထွေပြားရမှု စသည့် လောကဓံ၏ အထုအထောင်းကို အန်တုလျက် ၊ ဗြိတိသျှ နှင့် အမေရိကန်တို့၏ စာပေထုတ်ဝေမှု ပိတ်ပင် ချက်များကို ရင်ဆိုင်နေရသည့် ကြားမှ၊ ဂျွိုက်(စ်)သည် ယုံကြည်ချက် ခိုင်ကျည်စွာ ရေးသားဖန်တီးခဲ့ရာ တဖြည်းဖြည်း အောင်မြင်လာခဲ့တော့သည် ။ ဒဗ္ဗလင်မြို့သားများ ဖြင့် အဆုံးစွန် ဝတ္ထုတို ကျွန်းကျင်သူ ဖြစ်လာသည် ။ အနုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝ ရုပ်ပုံလွှာ ဖြင့် မှတ်တိုင်စိုက်ရမည့် ဝတ္ထုရေးဆရာကြီး စာရင်းဝင်ခဲ့သည် ။ ယူလီဆီး ဖြင့်မူ ပထမ ကမ္ဘာ စစ်ကြီး အပြီး ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော လူ့အဖွဲ့ အစည်းကြီးကို စာပေဖြင့် ထင်ဟပ်ရာတွင် အသစ်တီထွင်သူ အဖြစ်သာမက ၊ ရာစုနှစ်၏ အကြီးကျယ်ဆုံး စာရေးဆရာ အဖြစ်လည်း ကမ္ပည်းထိုးခဲ့သည် ။ အငြင်းပွားမှု ၊ ဝိဝါဒ ကွဲပြားမှု အရပ်ရပ်၏ မဏ္ဍိုင်တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ့ခေတ်ပြိုင် လက်ရာများကို ကျော်လွှား၍ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဩဇာညောင်းခဲ့သည့်  သိစိတ် အလျင် ရေးဖွဲ့နည်း ၊အဇ္ဈတ္တ တစ်ကိုယ်တော် ရေရွတ်နည်း တို့ဖြင့် ခေတ်သစ် စိတ်ဝိညာဉ် အပိုင်းအစများကို အနုမြူဝဲဩဃ အတွင်း သွတ်သွင်းလိုက်ရာ ၊မည်မျှ ခြားနားသော ဝိရောဓိများ ရောယှက်လာသနည်း ဆိုသော် ဟိုးမားပင်လျှင် သူ့နည်းကို အသုံးပြုပါမှ သူ့အနုပညာ ဖန်တီးမှုအပေါ် ကျော်လွှားနိုင်တော့မည်ဟု ဆိုရမတတ်ပင်\nသူ့စာပေ လက်ရာအားလုံးကို မော်ဒန်စာပေ၌ ကွယ်ဝှက်မှုအရာ တွင် အစွန်းရောက် စာပေအဖြစ် နေရာ သတ်မှတ် ပေးသင့်သည် ဟူ၏ ။\nဂျွိုက်(စ်) သည် အစဉ်အလာ ထိန်းသိမ်းသည့် ဣနြေ္ဒ မျိုး ဖြင့် ဝတ်စား ဆင်ဝင်တတ်ပြီး လမ်းလျှောက် တုတ်ကောက် တစ်ချောင်း ဆောင်ထားရသည်ကို သဘောကျသူ ။ အနုပညာနှင့် အလှအပကို ခုံမင်သူ ဖြစ်သည် ။ မျက်နာ သေးသွယ်ပြီး ကျန်းမာရေး မပြည့်စုံသည့် ဂျွိုက်(စ်) သည် လေတိုးရုံဖြင့် လဲကျသွားမည့် ပုံစံမျိုး ရှိသည် ။ သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်က သံမဏိတမျှ မာကျောသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မျက်လုံး ၁၁ ကြိမ် ခွဲစိတ်ကုသ ခံခဲ့ရသည် ။ မေ့ဆေး တစ်ခါမှ မသုံးပဲ ခွဲစိတ်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖင်နီဂန် ထုတ်ဝေပြီးကာစ နာက်ပိုင်း ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားလာသည့် အခါ ဂျွိုက်(စ်) ဇနီးမောင်နှံသည် ပါရီမှနေ၍ ရန်သူမသိမ်းပိုက်သေးသည့် ပြင် သစ်နိုင်ငံအတွင်း ဗီချီအရပ် အနီးရှိ ရွာကလေးတစ်ရွာသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည် ။ ဂျွိုက်(စ်)သည် အပေါက်များ ဖြစ်နေသည့် အနာခွက်ရောဂါ ကြောင့် မမာမကျန်းဖြစ်နေသည် ။သူသည် ၁၉၄၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ ၁၃ ရက်တွင် ဝမ်းတွင်းမြှေး ရောင်ရမ်းသည့် ရောဂါဖြင့် ဆွစ်လန်နိုင်ငံ ဇူးရစ်မြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည် ။ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် စာပေ အနုပညာ ရေးသားပြုစုခဲ့သည့် စာရေးဆရာကြီးကို နိုင်ငံရပ်ခြားတွင်ပင် မြှပ်နှံ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည် ။\nဂျွိုက်(စ်)၏ အားထုတ်မှု အစုစုကို တီအက်(စ်)အိလိယော့ က ဤသို့မှတ်ချက်ပြုခဲ့၏ ။ "ဂျော့ခ်ျမီလ်တန် နောက်ပိုင်း ဂျွိုက်(စ်) သည် အင်္ဂလိပ် ဘာသာစကား၏ အကြီးဆုံး ဆရာတစ်ဆူ ပါရဂူတစ်ယောက် ပင် ဖြစ်သည် " ဟူ၏ ။\nPosted by phone myint at 3:30 PM 1 comment: Links to this post\nဂျိမ်း ဂျွိုက် (စ်) (၁၈၈၂-၁၉၄၁) - James Joyce (1882-1941)\nကျွန်တော် သဘောကျ ကြိုက်နှစ်သက် တဲ့ စာရေးဆရာ တွေထဲ မှာအပါအဝင် ဖြစ်တဲ့ ဂျိမ်းဂျွိုက်(စ်) ရဲ့ ရုပ်ပုံလွှာ ကို ရာပြည့် စာတည်း အဖွဲ့ က စုဆောင်း တင်ပြထားတဲ့ အတိုင်း ပြန်လည် ဝေမျှ ပေးလိုက် ပါတယ် ။\n"စိတ်မနောတွင် မကြားရသည့် ဂီတသံကို တေးဆိုနေသည့် စကားလုံး ကွန်ရက်များ အဖြစ် ရက်လုပ်ပေးခဲ့သူမှာ ဂျိမ်း ဂျွိုက်(စ်) ပင် ဖြစ်သည် " ....။ [Great people of 20th Century: Time]\nနှစ်ဆယ်ရာစု ကမ္ဘာ့စာပေသမိုင်းတွင် ဩဇာတိက္ကမ အရှိဆုံး ၊ အကြီးမြတ်ဆုံး စာရေးဆရာကြီး တစ်ဦးအဖြစ် လည်းကောင်း ၊ မော်ဒန်စာပေ ဖြစ်ထွန်းမှု၏ ရှေ့ဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး အဖြစ်လည်းကောင်း ၊ "သိစိတ်အလျင် ရေးဖွဲ့ နည်း" နှင့် "အဇ္ဈတ္တ တစ်ကိုယ်တော် ရေရွတ်နည်း" တို့ကို အပြောင်မြောက်ဆုံး တီထွင်ခဲ့ သူ အဖြစ် လည်းကောင်း ၊ အနုပညာ သဘောတရားသစ် များကို သင်ကြားပို့ချခဲ့သည့် ဆရာတစ်ဆူ အဖြစ် လည်းကောင်း ၊ကဗျာဆရာ အဖြစ်သာမက ပညာရှိ ကဝိစာဆို အဖြစ်ပါ ထင်ရှား သူ အဖြစ်လည်းကောင်း တညီတညွတ် လက်ခံခဲ့ရသူမှာ အိုင်းရစ် စာရေးဆရာကြီး ဂျိမ်းဂျွိုက်(စ်) ပင်ဖြစ်သည် ။\nဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက် ၁၈၈၂ တွင် အိုင်ယာလန်နိုင်ငံ ဒဗ္ဗလင် မြို့ ရက်သဂါ အရပ် မှာမွေးသည် ။ မိဘများမှာ နစ္စ လပ်ဂျွိုက်(စ်) နှင့် မေရီ ဂျိန်းမာရေး တို့ဖြစ်သည် ။ ဖခင်မှာ ဥာဏ်ရည် ထက်မြက်သော်လည်း သောက်သောက် စားစား ပျော်ပျော် ပါးပါး ရည်မှန်းချက် မည်မည်ရရ မထားသူ ဖြစ်သည် ။ ဖခင်ထံမှ ရန်လိုမှုနှင့် ယောကျာ်း ဆန်ဆန် ချိုမြမြ အသံတို့ ကို ဂျွိုက်(စ်) အမွေရသည်ဟု ဆိုသည် ၊မိခင်မှာ လောင်းဖို့ဒ်ဇာတိ ဖြစ်သည် ။ ပါရမီရှိ သော ဂီတပညာရှင် နှင့် ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းသူ ဖြစ်သည် ။\nမွေးချင်း ၁၀ ဦးအနက် ဂျွိုက်(စ်)မှာ အကြီးဆုံးဖြစ်သည် ။ အသက် ခြောက်နှစ်မှ နှစ်ဆယ်ပြည့်သည်အထိ ကလွန်ဂိုး ဝက်စ်ဝုဒ် ကောလိပ် ၊ ဘက်ဗဲဒယ် ကောလိပ် ၊ ဒဗ္ဗလင် ယူနီဗာစီတီ ကောလိပ်နှင့် ဂျက်ဆူအစ် ဗရင်ဂျီ ကျောင်းမှားတွင် ပညာသင် ယူသည်။ကျောင်းပညာ ထူးချွန်သည် ။ ကဗျာ ၊လက်တင် ၊ နှင့် ဘာသာဗေဒ ၊ဒသနိ ကတို့ကို အထူးပြုလေ့လာသည်။ ငယ်စဉ်က ဘာသာတရား အဆုံး အမအောက် တွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရာ ၊သာသနာ့ ဝန်ထမ်းအဖြစ် ပင် ရည်ရွယ်ခဲ့သေး၏ ။ သို့သော် နိုင်ငံရပ်ခြား ဘာသာ၊ စာ ၊စကားများကို အကြီးအကျယ် လေ့လာရာမှ အတွေးအခေါ် လမ်းကြောင်း ပြောင်းခဲ့သည် ။ အရွယ် အသိ ရလာသည်နှင့် အမျှ ဘာသာအယူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်လာသည် ။ အိုင်းရစ် ဘာသာစကား ကိုလည်း သဘောမကျနိုင် ။ အိုင်းရစ် အရေးတော် ပုံကိုလည်း ဘဝင်မကျ ။အဆုံးစွန် မိမိ၏ သွေးသားရင်း မိသားစုနှင့်ပင် အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်တော့ ။ သူ့ဇာတိမြေ ကို "မိမိမွေးသည့် သားကလေးများ အား ပြန်စားသည့် ဝက်အိုမကြီး " ဟု ဖော်ပြဖူးသည် ။\nတိုင်းပြည်အပေါ် ၊မိသားစုအပေါ် ၊ ဘာသာအယူအပေါ် ယုံကြည် သက်ဝင်မှု လုံးပါးပါး ခဲ့သော ဂျွိုက်(စ်) သည်ယုံ ကြည် အားထားရာ အသစ်ကို တက်မက်စွာ ရှာဖွေခဲ့သည် ။ ယင်းမှာ အနုပညာအပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည် သက်ဝင် ရူးသွပ် လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဤသို့ဖြင့် သူ့မိသားစု ၊တိုင်းပြည် ၊ဘာသာ အယူတို့နှင့် သီးခြားကင်းလွတ်သော လွတ်လပ်သည့် အနုပညာရှင် စစ်စစ် ဖြစ်ရေး ဦးတည်ချက် ဖြင့် ၁၉၀၄ တွင် အိုင်ယာလန် မှ ဥရောပသို့ ခွက်ခွာခဲ့သည် ။ သူနှင့်အတူ စာမတတ် ပေမတတ် ဟိုတယ် အလုပ်သမ ဂယ်လ်ဝေး မြို့သူ နိုရာဘာနေကယ် ကို တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင် ခဲ့သည် ။ " ကျုပ်ရဲ့ မိသားစု ဖြစ်ဖြစ် ၊ ကျုပ်ရဲ့ တိုင်းပြည် ဖြစ်ဖြစ် ၊ကျုပ်ရဲ့ ဘာသာအယူ ဖြစ်ဖြစ် ၊ဘယ်လိုပဲ ကင်ပွန်း တပ်ထားသည်ဖြစ်စေ ၊ ကျုပ် မယုံကြည် နိုင် တော့ တဲ့ အရာကိစ္စ ကို ကျုပ်က ဘာမှ ဆက်ပြီး ခေါင်းခံနေစရာ မရှိတော့ ဘူး " ဟူ၍ အနုပညာရှင် တစ်ဦး၏ ငယ်ရွယ်စဉ် ဘဝရုပ်ပုံလွှာ စာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည် ။\nအီတလီ ၊ ဆွစ်ဇာလန် ၊ပြင်သစ် တို့တွင် စာသင်လိုက် ၊ စာရေးလိုက် ၊ဘာသာပြန်အလုပ် လုပ်လိုက် နှင့် ကြုံရာကျပန်း အလုပ်မျိုးစုံ လုပ်ကိုင်ပြီး ဆင်းရဲနိမ့် ကျစွာ အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်းခဲရသည်။ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေ များက ဝိုင်းဝန်း ထောက်ပံရသည် အထိဖြစ်သည် ။ "နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူ တစ်ဦးသဖွယ် တစ်ဖက်သားကို လှည့်စားနေထိုင်" ခဲ့သော်လည်း သူ့ဇာတိမြိုတော်၏ ဖမ်းစားညှို့ယူချက် များကို မူ သူကိုယ်တိုင် စွဲလမ်းမြတ်နိုးဆဲ ဖြစ်သည် ။ သူသည် ပါရီတွင် နေသည် ဖြစ်စေ၊ ထရီယယ်စတီး တွင် နေသည်ဖြစ်စေ ဒဗ္ဗလင် သတင်းစာများ ကို နှစ်စဉ်ကြေး ပေး၍ မှာယူကာ ဇာတိမြေနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် သူ့ဗဟု သုတ များကု အမြဲတမ်း စိမ်းစိုလန်းဆန်း အောင်ထိန်းသိမ်း ခဲ့သည် ။ အိုင်းရစ် လူမျိုးတို့၏ အသိတရားကို စကားလုံးများဖြင့် ပီပြင်ရှင်းလင်းအောင် ဖွင့်ဆိုရန်မှာ သူ၏ အန္တိမ ရည်မှန်းချက် ပင်ဖြစ်သည် ။\nအစဉ်အလာ အင်္ဂလိပ်စာပေ ဩဇာသက်ရောက် မှု ရှိသော်လည်း ခောတ်ပေါ် အင်္ဂလိပ် ဘာသာစကားကို အထူးပြု သင်ယူခဲ့သည် ။ဂီတနယ်ပယ်တွင်လည်း ကျွမ်းဝင် နှံစပ်ခဲ့သည် ။ ဆေးပညာ သင်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည် ။ "အိုင်းရစ် နေ့စဉ်သတင်းစာ " ထုတ်ဝေဖို့ စိုင်းပြင်း ခဲ့သည် ။ ပြဇတ်ရုံ တည်ထောင်ခဲ့သည် ။ ဤသို့သော် ကျယ်ပြန့် လေးနက် သည့် စိတ်ဝင်စားမှု အဖုံဖုံက သူ့စာပေ လက်ရာ များထဲ၌ ရိုးရာ ဆန်းသစ်မှုနှင့် စမ်းသပ် တီထွင်မှုတို့ ၊ သာမန်ထက် ထူးကဲစွာ မည်သို့ ပေါင်းစပ် ထားကြောင်း ရှင်းပြထားသည် ။ ဇတ်ကြောင်းပြန်မှု နှင့် ပီပြင်ရွှန်းပြက် တင်ဆက်မှုများအတွက် ရှေးရိုး ပုံစံများကို အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ ချေဖျက်ထားသည် ။ ရာစုနှစ်၏ အတွေးအခေါ် များ ကို ဖမ်းစားပုံဖော်မည့် စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုပုံစံသစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည် ။ ဇတ်ကောင် ၊ ဘာသာစကား ၊ အကြောင်း ရပ်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို ဟာသ ၊ အဓိပ္ပါယ် နှစ်ခွ ပြည့်နှက် သည့် စကားလုံး ၊ မကွဲပြားသည့် သွယ် ဝိုက်ညွှန်းဆိုချက်များ ၊စိတ်ထဲ ရုတ်ခြည်းပေါ်ထွန်းလာသည့် ရှည်လျား ထွေပြားစကားများ ၊ ဝေါဟာရသစ်များဖြင့် တငွေ့ငွေ့စီးဆင်း ပေါင်းစည်းခဲ့ သည် ။ သူ့တွင် အဟာင်းကို ပြန်လည် အသက်သွင်း လိုစိတ် တစိုးတစိ မျှ မရှိ ။ အသစ်ကို မက်မက် စက်စက် ပုံသွင်းလိုသည့် ဆန္ဒ သာရှိသည် ။ ယင်းမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ပြီ ။\nဂျွိုက်(စ်) ပထမဦးဆုံး ပု့နှပ်ထုတ်ဝေ ခဲ့သည့် စာပေ လက်ရာမှာ ခန်းဆောင်ဂီတ(Chamber Music-1907)\nဖြစ်သည်။ အဲလိဇဘက်ခေတ် ရိုးရာဆန်ဆန် လိရစ်ကဗျာ အဖွဲနှင့် ပြင်သစ် သင်္ကေတဝါဒ အငွေ့အသက်များ ရောစွက်နေသည်။ မအောင်မြင်ချေ ခန်းဆောင်ဂီတ တွင်ပင် အသစ်တစ်ပုဒ် ဖြည့်စွက်၍ ကဗျာပေါင်းချုပ် (Collected Poems-1936) အမည်ဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့ပြန်သည် ။ နောက်ထပ် Poems Penyeach (1927)\nကဗျာစာအုပ် ထွက်ပေါ်လာသေးသည် ။\n၁၉၀၃ ခုမိခင်ကြီး ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဒဗ္ဗလင်မြို့သားများ(Dubliners) ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် အတွက် ပထမ ဆုံး ဝတ္ထုတိုများကို စတင်ရေးဖွဲသည် ။ ဒဗ္ဗလင်မြို့သူ မြို့သားများ၏ စိတ်ပျက် ငြီးငွေ့ဖွယ် ၊ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် ဘဝဇတ်လမ်းစုံ ကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ဇတ်ကောင်တစ်ဦးစီ၏ အဇ္ဈတ္တ ဘဝ မီးမောင်းထိုးပြမည့် အမှတ်တမဲ့ အခိုက်အတန့်လေးများကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည် ။သဘာဝ အဖွဲအနွဲ့များမှာ ပြိုးပြက် စိုလက်နေသည် ။ သရုပ်မှန် အရေးအဖွဲ့တွင် သင်္ကေတပုံစံ ရောစွက်ထားသည် ။၁၉၀၄ ခုတွင်ပြီးစီးသည် ။ဝတ္ထုတို ၁၅ ပုဒ် တိတိ ပါဝင်သည်။ ထုတ်ဝေသူနှင့် ပြသနာမျိုးစုံတက်ပြီးမှ ၁၉၁၄ တွင် လန်ဒန်၌ ထုတ်ဝေဖြစ်သည် ။ "ကျွန်တော် နိုင်ငံ အိုင်ယာလန်ရဲက စိတ်ဓါတ်ရေးရာ အနှစ်ချုပ် သမိုင်းစာမျက် နာများကို ရေးဖွဲ့တင်ပြ ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။ ဇတ်ကွက် အခင်းအကျင်း အဖြစ် ဘာကြောင့် ဒဗ္ဗလင်ကို ရွေးခဲ့သလဲ...တဲ့ ။ ဒီမြို့ဟာ ကျွန်တော် အတွက်တော့\nသွက်ချာပါဒ လိုက်နေသူများရဲ့ ဗဟိုချပ်မလို့ မြင်သိခံစားမိတယ် ။ ဒီအချက်ကို သာမန်လူသား တွေဆီ ရှုထောင့် လေးရပ်ကနေ တင်ပြဖို့ ကျွန်တော် ကြိုးစားခဲ့တာပါ ။ ကလေးဘဝ ၊ဆယ်ကျော်သက် ၊ အရွယ်ရောက်စ နဲ့ အများပြည်သူ ဘဝဆိုတဲ့ ရှုထောင့် တွေကပေါ့ ။ ဝတ္ထုတိုတွေကို အဲဒီ အစီအစဉ် အတိုင်း နေရာချထားပါတယ် ။ ဝတ္ထုတိုတိုင်းကို ရေးဖွဲ့ရာမှာ ယေဘူယျ အပြုအမူက အစ၊ အမှတ်တမဲ့ ဟန်ပန် အဆုံး ဂရုတစိုက် အသေးစိတ် စူးစိုက်ခံစား ထားပါတယ်" လို့ ဂျွိုက်(စ်)က ဖွင့်ဟခဲ့သည် ။ရေးဟန်မှာ အေထ့အငေါ့ နှင့် ခံစားမှု တွဲဖက်ထားသဖြင့် အင်္ဂလိပ် နှင့် အမေရိကန် ဝတ္ထုတို ဆရာများအပေါ် များစွာ ဩဇာ လွှမ်းခဲ့သည်။ဤစာအုပ် ဖြင့် ဂျွိုက်(စ်) နာမည်ရခဲ့ပေသည် ။\n၁၉၁၆ တွင် အနုပညာရှင်တစ်ဦး၏ ငယ်ရွယ်စဉ် ဘဝရုပ်ပုံလွှာ ( A portrait of the Artist asaYoung Man ) ဝတ္ထု ထွက်ပေါ်လာသည် ။ ၁၉၀၁ နှင့် ၁၉၀၆ အကြား စတင်ရေးသားခဲ့သည့် စတီဖင် သူရဲကောင်း (Stephen Hero) မူကြမ်းကို အသစ်ထပ်မံ ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည် ။ မူလက Egoist စာစောင်တွင် အခန်းဆက် ဝတ္ထုရှည် အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ စတီဖင် ဒီဒယ်လပ် ဆိုသည့် လူငယ် တစ်ဦး၏ အတွင်းစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာပုံကို သက္ကရာဇ်စဉ် အလိုက် ဖော်ပြထားသော စာရေးသူ၏ ထည်ဝါခံညားသည့် ကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိ ဝတ္ထုပင် ဖြစ်သည် ။ ကြမ်းတမ်းသော ငယ်ဘဝ ၊ ချောက်ချား စရာ ပတ်ဝန်းကျင် ၊အိမ်တွင်း ကျောင်းတွင်း အဆင်မပြေမှု ၊ ဘာသာရေး ၊ နိုင်ငံရေး ယုံကြည်မှုများနှင့် ယင်းတို့ အပေါ် သံသယ စိတ်ထားများကို ရောမွှေ ရေးခြယ်ထားသည်။ ဘာသာအယူ ကိုင်းရှိုင်းမှုမှ သည် အနုပညာ ရူးသွပ်မှု ဆီသို့ ရွေ့လျောသွားပုံ မြင်ကွင်းများမှာ ဂျွိုက်(စ်)၏ ဘဝနှင့် တစ်သားတည်းပင် ။ ဂျွိုက်(စ်) ၏ ပထမ ဆုံး နှင့် အပြည့်စုံဆုံးသော သိစိတ်အလျင် ရေးဖွဲနည်း ကို အဓိကဇတ်ဆောင် ရှုထောင့်မှ ပူးကပ်ရေးဖွဲခဲ့သည် ။ဒဗ္ဗလင် မြို့၏အသေးစိတ် မြင်ကွင်းအလွှာနှင့် ၊နုနယ်ပျိုမျစ် မရင့်ကျက်သေးသော လူငယ် တစ်ဦး စကားလုံးများ ၏ ဖမ်းစားမှု ၊အသံ၏ နိုးကြားလှုပ်ရှားမှု မြင်ကွင်း အလွှာဟူ၍ အလွှာနှစ်ထပ်ဖြစ် နေသည် ။လူတစ်ဦး ၏ စိတ်နေသဘောထား ကိုပြောင်းလဲစေ ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများ အကြောင်း ရေးသားထားသမျှ ဝတ္ထုများထဲတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သညိဟု မှတ်ချတ် ချခဲ့ ရသည်အထိ အနုပညာ ဂုဏ် တက်ခဲ့ရသော ဝတ္ထုပင် ဖြစ်သည် ။\nဒုတိယပိုင်း ကို ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည် ..။\nPosted by phone myint at 3:00 PM No comments: Links to this post\nအရေ မရ ၊ အဖတ် မရ\nစကားလုံးတွေ ထောင်းလမောင်း ထလို့\nပြောမပြီး ၊ ဆိုမပြီး\nဘယ်သူတွေ ၊ ဘာမှ မလုပ်ခင်\nငါက အရင် ဘာလုပ် ခဲ့တယ်ပေါ့\nငါ့လောက် ကောင်းတော့မှာ မဟုတ်လို့\nငါက ၊ငါပဲ ဆက်ဖြစ်နေမှာလေ....။\nဝေဒ ၃ ပုံ ကို အာဂုံ ဆောင်နိုင်ခဲ့သူ\nပလေတို ရဲ့ ကြက်တူရွေး လို\nလေပြင်းများ တိုက်ခတ် နိုင်သူ\nဇတ်တော်ထဲက ပရဗိုဇ် ကြီးလို\nခါးပတ် ကြီးကြီးကို ဝမ်းမှာပတ်\nဗိုက်ပေါက် ထွက်မှာ ကြောက်နေတတ်သူ.....။\nစကားလုံး တွေ နဲ့ အလုပ်ရှုပ် နေလိုက်တာ.......။\nငါတို့ အသင်း ဂိုးသွင်း ခံနေရတာ\nနှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ကြာပြီ..........။\nPosted by phone myint at 11:20 PM4comments: Links to this post\nအချစ်ရယ် ၊ပေါင်မုန့်တစ်လုံးရယ် ၊\nဘဝတွေ ခါးတဲ့ အကြောင်းပြောပြတယ်...။\nရက်စက်တဲ့ နရသိန် အမှောင်တွေထဲက\nလူငယ် တွေရဲ့ ဘဝကို\nကာလ တန်ဖိုး နဲ့ ..\nအချစ် အကြောင်း မပြောကြနဲ့\nသီချင်း လုပ်ဆို ရအုန်းမယ်....။\nလူ့ဘဝရဲ့ ဖြစ်တည်မှု ဟာ..\nအသက်ရှင် ရုံလေး ရပ်တည်နိုင်ဘို့ မဟုတ်ဘူး....။\nအချစ် အကြောင်း မပြောနဲ့\nစီးကရက် တစ်လိပ် ကို မီးညှိလိုက် သလို\nအချစ်ကြောင်း မပြောလိုက် နဲ့\nကက်ဆက် ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်\nကြားရတဲ့ တေးသွားမှာ တံခါးချပ်တွေပါတယ် ......။\nကြော်ငြာ ချက် တစ်စောင်ဖြစ်တယ်....။\nအချစ် အကြောင်း မပြော ကြနဲ့တော့\nလေးကိုင်း တွေ အသင်ပြင်\nလေးညို့ ကို အတင်းဆုံး ဆွဲတင်လိုက်\nသွေးစက် တွေ ပက်ဖြန်း\nကိုယ့် လမ်းတွေ ကိုယ်ရွေးထားလိုက်တော့....။\nငါတို့ ရဲ့ အကောင်းဆုံး တေး တွေဟာ\nအချစ် အကြောင်းပြော သူ ဟာ\nရုတ်တရက် လဲကျ သေဆုံးသွားခဲ့ တယ်...........။\nPosted by phone myint at 7:35 PM5comments: Links to this post\nသင် ဘယ်ရောက် နေခဲ.လဲ...\nဒီမှာ အလောင်းတွေ ပြန်.ကြဲ\nအဖတ်ဆယ် လို.ကို မရတော့ဘူး .......\nသင် ကော်ဖီဆိုင် ထိုင်နေတာလား\nလ္ဘက်ရည် ခွက်ထဲက မုန်တိုင်းထက်\nအပြင်က မုန်တိုင်းက ပိုပြင်းတယ်\nဒါသင်ရဲ. နောက်ဆုံးတရား စီရင်ခြင်းလား\nမတရားမှု ကို အနိုင်မယူ\nသင်ဟာ ပျက်ကွက်သူ ဖြစ်တယ် ...။\nဒီနေ. ကယ်ဆယ်ရေး စခန်းတွေကို\nကယ်ဆယ်ရေး ရိက္ခာထုပ် လက်ဆောင်ဝယ်ခဲ.ပါ\nကမ္ဘာကြီးရှိခဲ. တယ်ဆိုတဲ. အကြောင်း\nဒီမှာ သက်သေပြချင်လို. .....။\nသင်ဟာ ဆွံအ နေသူလား\nအမေရေ လို. ဟစ်အော်ကြတယ် ......။\nအစိမ်းရောင် ဝတ်သူ တွေကြားမှာ\nခိုးဝှက်ခြင်း ခံလိုက်ရတယ် .....။\nအလောင်းပုံ တွေ ဘေးမှာထားပြီး\nငါတို. ပြန်ပေးဆွဲ ခံလိုက်ရတယ်...။\nသင်.ကို မယုံကြည်တော.ပါ .....။\nPosted by phone myint at 5:00 PM2comments: Links to this post\nPosted by phone myint at 11:44 PM No comments: Links to this post\nသမ္မာ အာဇီဝ ကျကျ\nအသက်နဲ. ၊ ဘဝကိုရင်း\nမိသားစု ဝမ်းရေး ကိုရှင်းဘို.\nအကြောင်း အရင်းပဲပေါ. .........။\nဘောင်းဘီဝတ် မိုးတိမ် မဟုတ်ဘူး\nရေမွှေးတစ်ပုလင်း အတွက်လဲ မဟုတ်ခဲ.ဘူးတဲ.\nမိသားစု ထမင်းဝိုင်း အလယ်မှာ\nအဲ.ဒီလောက်ထိ ရိုးစင်းခဲ.ကြပါတယ် ..........။\nသူတို့ချတဲ. သက်ပြင်းတွေထဲ မှာ\nအိပ်ရာ ထက်က အမေ.အတွက်\nဆေး တစ်ခွက်ဘိုး ပါတယ်\nဒီနှစ် အိမ်အမိုး လဲဘို.ပါတယ်\nဘဝချင်း ပေါင်းစပ် ချင်ကြတဲ.\nအခုမှ မဟုတ်ခဲ. ပါဘူး\n(ထိုင်းနိုင်ငံအတွင်း အအေးခန်း ကွန်တိန်နာ ထဲ အသက်ရှု မွန်းကြပ်၍ ဘဝတစ်ပါးသို. ပြောင်းရွေ့ကွယ်လွန်သွားသော မြန်မာနိုင်ငံသား ၅၄ ဦးတို. နှစ်သစ် အခါ သမယ တွင် ကောင်းရာသုဂတိလားပါစေ ။)\nPosted by phone myint at 5:49 PM5comments: Links to this post


ဈာဟိန်း နဲ့ ဝေအောင် မှာအဆောင်တူ အခန်းဖော်သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြတယ်. ကျော်မိုးလွင်နဲ့လည်း ငယ်သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြတော့ ဈာဟိန်း ရဲ့ချစ်ရတဲ့မိန်းကလေးနာမည်မှာ ခိုင် ဖြစ်လေရဲ့၊ ဝေအောင်ချစ်ရတဲ့မိန်းကလေးမှာ ထက် ဖြစ်နေပြီး ကျော်မိုးလွင် ချစ်ရတဲ့သူကတော့ မင်း ဖြစ်ဖြစ်ပါတယ်.. တစ်နေ့! သူတို့ချစ်တဲ့ကောင်မလေးကို စာပေးရန်အတွက်စာရေးပေးသူ ဈာဟိန်း မှာ အတူတူရေးပေးခဲ့မိရာမှ အစပြုလို့ သူတို့ချစ်တဲ့မိန်း ကလေးက တစ်ယောက်တည်းဆိုတာ သိလိုက်ရတော့.. ကျော်မိုးလွင်က သူငယ်ချင်းတွေကိုဦးစားပေးရင်း နောက်ဆုတ်ခဲ့ပေမယ့်၊ ထက်မင်းခိုင် မှာ ဇွဲမလျော့တက်တဲ့ ဈာဟိန်း နဲ့ ဝေအောင် တို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုရွေးချယ်မလဲ…\nလူတွေကို ခင်မင်ကူညီတတ်ပြီး စိတ်သဘောထားပြည့်ဝတဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းသား လှလေးစိန် မှာ ဘွားလေးသက် ရဲ့အကူညီတောင်းခံမှုကြောင့် ဘွားလေးသက်ရဲ့ မြေးနှစ်ယောက်ကို ရှာပုံတော်ဖွင့်ဖို့ ရန်ကုန်ကိုလာရင်း ငယ်သူငယ်ချင်း ခင်နှင်းဆီ နဲ့တွေ့ဆုံကာ မြေးနှစ်ယောက်ကိုတွေ့ရှိပြီးရွာကိုပြန်ခေါ်ခဲ့ရာ လှလေးစိန် ရဲ့လူတစ်ဖက်သားကို ကူညီတတ်တဲ့စိတ်ကြောင့် မထင်မှတ်ဘဲ ချစ်ရတဲ့ ခင်နှင်းဆီ နဲ့လွဲမှန်းမသိလွဲခဲ့ရာတော့ လှလေးစိန်တစ်ယောက် ခင်နှင်းဆီ ကိုလက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမှာလား အဲဒီအလွဲကကောဘာလဲ ….\nဘဟိန်း မှာပညာမတတ်ပေမယ့် မိသားစုကိုရိုးရိုးသားသား လုပ်ကျွေးနေပေမယ့်ဘဟိန်း ရဲ့အကျင့်မှာရပ်ကွက်ထဲကိစ္စများကို နေရာတကာဝင်ပါမိတာကြောင့် ဇနီးဖြစ်သူ ခိုင်ခိုင်ကြည် မှာဆုံးပါးခဲ့ရတော့ သမီးဖြစ်သူ နှင်းစက် မှာဖခင်ဖြစ်သူ ဘဟိန်း ကိုစက်ချုပ်သမဘဝနဲ့ လုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးပြီး မောင်နှစ်ယောက်ကို စောင့်ရှောက်ပြီး မထင်မှတ်ဘဲ သာယာအေးချမ်းနေတဲ့ နှင်းစက် ဘဝထဲကို ရဲရင့် နဲ့ ပတ်သတ်မိရာကအစပြုပြီး ကံကြမ္မာဆိုးတစ်ခုကဝင်ရောက်ခဲ့တော့ ဘဟိန်း မှာဘယ်လိုရင်ဆိုင်သွားမလဲဆိုတာ …. ပါဏာတိပါတာ ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုကော ဘယ်လိုပုံဖော်မလဲဆိုတာ …\nကျေးဇူးရှင်ရဲ့သမီးကို သိပ်ချစ်မိခဲ့ပြီး လက်ထပ်ခွင့်ရတဲ့ မောင်ထူး မှာ ယော ကိုလိုလေသေးမရှိ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ မောင်ထူး မှာကကံကြမ္မာစိုးတစ်ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရတာကြောင့် ခင်ပွန်းကို မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားတဲ့ ယောတစ်ယောက် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ …. မောင်ထူးကကော ယော ရဲ့အနားကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပါ့မလား ….. ယော ရဲ့ခံစားချက်ကို တိုးလတ် ဘယ်လိုတွေ ဝိုင်းပြီးခံစားသွားမလဲဆိုတာ ….\nစိတ်ဝေဒနာရှင်ဖခင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရင်း ကိုယ်ပိုင်ဂီတအဖွဲ့မှာ အဆိုရှင်နေရောင်မှာ မွေးရာပါကြွက်သားနဲ့ အာရုံကြောအားနည်းတဲ့ဝေဒနာကို ခံစားနေရတဲ့ ဖြူ ဆိုတဲ့ကောင်မလေးကို ချစ်မိတာကြောင့် ဘယ်လိုပျော်ရွှင်အောင်ထားမလဲ … ဖြူ ရဲ့မိခင်ကကော နေရောင်နဲ့သဘောတူပါ့မလား … ဖြူ ရဲ့မိခင်ဒေါ်နှင်းဖြူ နဲ့ နေရောင် တို့နှစ်ဦးကြားမှာ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်ရှိနေမလဲ ….