လွင်ပြင်လှိုင်းငယ်: ချစ်တာလွယ်ပေမဲ့ ချစ်တတ်ဖို့ခက်\nPosted in ကိုယ်ပိုင်ရင်ခုန်သံ Posted by လွင်ပြင်လှိုင်းငယ် on Tuesday,6December 2011 at 08:08\nမောင် မ ကိုမြတ်မြတ်နိုးနိုးချစ်တယ်\nကျွန်တော် မမ ကိုအသဲစွဲချစ်တယ် ဆိုတဲ့ ချစ်တယ် ကို ပုံစံအမျိုးမျိုး စကားအလှအမျိုးမျိုးသုံးပြီး\nအလွယ်တကူ အခွန်မဆောင်ရတော့ လူတော်တော်များ(လူသားအားလုံးကိုမဆိုလိုပါ)ရဲ့ နှုတ်ဖျားမှာ ချစ်တယ်ဆိုတာ သီချင်းတစ်ပုဒ်တေးလုပ်ပြီးဆိုနေသလိုပဲ လွယ်လိုက်တာ။\nအချစ်ဆိုတာ ဘာလဲ ကျွန်တော့်ကိုလာမေးပါ။သေချာပါတယ် အချစ်ရဲ့ တစွန်းတစ်စ အဓိပ္ပါယ်တောင် ပီပြင်အောင်ပြောတတ်မှာမဟုတ်ပါဘူး ဘာကြောင့်လဲဆို အချစ်ဆိုတာ ခံစားမှု့ရပ်ဝန်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကမ္ဘာလောကရဲ့ တန်ဖိုးအလွန်ရှိ အေးမြတဲ့မေတ္တာရဲ့အိုအေစစ်ထဲကရေစက်လေးမို့ အချစ်ကို တန်ဖိုးနိမ့်ကျသွားမှာစိုးလို့ အဓိ ပ္ပါယ်ကို မဖွင့်ဆိုရဲပါ။\nမည်သည့်လူမျိုး မည်သည့်တိုင်းပြည်မှာမဆို လူတွေအရင်ဆုံးလေ့လာ သင်ကြားတဲ့ စကားဟာလဲ ချစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ တိုင်းတပါးရောက်လို့ ကျန်တာမသိချင်နေလိမ့်မယ် ချစ်တယ်ဆိုတာတော့ လူတော်တော်များများတတ်ကြပါတယ် ဆိုလိုတာကတော့ ချစ်တယ်ဆိုတာကို လူသားတွေက စိတ်ဝင်စားကြတယ် ဟင်းမှာဆားမပါရင်မပြည့်စုံသလို ဘ၀မှာလဲအချစ်မရှိရင်လုံးဝမပြည့်စုံနိုင်ပါဘူး။\nသို့ပေမဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူလေးချစ်တယ်လို့ ပေါ့ပျက်ပျက်ပြောပေမဲ့ ခံစားချက်နဲ့ နားထောင်တဲ့သူ၊ မြတ်မြတ်နိုးနိုးတန်ဖိုးထားပြောပေမဲ့ နာထောင်သူက ပြီးပြီးရောသဘောနဲ့နားထောင်တာကတော့ကွာခြားတာပေါ့ ။ချစ်တယ်ကို ပြောတဲ့သူကော နားထောင်တဲ့သူကော ခံစားချက်အပြည့်နဲ့ဆိုရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ တန်းဖိုးအရှိဆုံးစကားလေးတစ်ခွန်းပါပဲ။\nအချစ်ကို ကျွန်တော့်အမြင်ပြောရရင်တော့ ခံစားချက်ကိုအရင်စစ် သေချာတယ်ဆိုရင် ရင်ခုန်သံရဲ့ သံဇဉ်မှာသူဟာ မူပိုင်တီးခတ်သူလား သူ့အပေါ်အပြည့်အ၀နားလည်မှု့ပေးနိုင်ရဲ့လား သေချာဆန်းစစ်ပါ ကြင်ကြင်နာနာနဲ့ကော ယုယနိုင်မလား သူ့ဘ၀လုံခြုံရေးအတွက် ဘ၀ရဲ့ကိုယ်ရံတော်အဖြစ်အမြဲရပ်တည်ပေးနိုင်မလား သူ့ကိုချစ်တော့မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့အချစ်အားလုံးကို သူ့ထံသဂြိင်္ုလ်မြုပ်နှံနိုင်ပြီးလား စသည်ဖြင့် နှလုံးသားကော ဦးနှောက်ကောအရာအားလုံးကို သေချာစစ်ဆေးပြီး သေချာတယ် အချစ်ဆိုရင် ဖွင့်ပြောလိုက်ပါ ပြီးရင်သူ့ရဲ့ အချစ်ကိုလဲ တန်ဖိုးထားစွာနဲ့ စိတ်ရှည်ရှည်စောင့်ဆိုင်းတောင်းခံပါ ရရှိလာတဲ့အချစ်ကို တန်ဖိုးထား တာဝန်ယူတတ်ဖို့ကတော့ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်ရောက်သွားပြီပေါ့ ။\nချစ်တာကလွယ်ပေမဲ့ အချစ်ကိုထိန်းသိမ်းရတာတော့ တော်တော်ခက်မယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ် အရင်ဆုံး ချစ်သူကို မှန်တချပ်လိုသဘောထားနိုင်ရမယ် ချစ်သူရဲ့ မျက်နှာကို သမားတော်တစ်ယောက်လိုဖတ်တတ်ရမယ် ချစ်သူအသံကိုကြားတာနဲ့ သူ့ရဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးရမယ်\nအတိတ်ကိုပြန်လှန်တတ်တဲ့ အလုပ်ကိုမလုပ်ပဲ လက်ရှိနဲ့ အနာဂါတ်အတွက်ပဲ ကောင်းသထက်ကောင်းအောင်ကြိုးစားရမယ် အကောင်းဆုံးကတော့ ကိုယ်ချစ်သူကို အကြောင်းပြချက်မရှိပဲချစ်တတ်ရလိမ့်မယ် ။\nမှန်တချပ်လိုဆိုတာကတော့ သူကကိုယ့်အရိပ်လိုဖြစ်နေအောင်ကြည့်ရတာပါ တကယ်တော့ လူတစ်ယောက်ဟာ အမြဲဂရုစိုက်ကြည့်တတ်လာရင် နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်တတ်လာပါတယ် ကိုယ်ပြုံးနေရင် သူကြည်နူးနေပါလိမ့်မယ် ကိုယ်ပျော်ရင် သူဝမ်းသာနေပါလိမ့်မယ် ကိုယ်ဝမ်းနည်ချိန် စိတ်ညစ်နေချိန်ဆိုရင်ဆို မှန်လေးကိုမကြည့်နဲ့ပေါ့ သူပါခံစားရမှာစိုးလို့ပါ တကယ်ချစ်ရင် အေးအတူ ပူရင်တော့မမျှချင်တော့ပါဘူး သူလဲဒီလိုပဲ ခံစားရပါလိမ့်မယ် ထို့ကြောင့် ၀မ်းနည်းနေချိန်မှာလွဲပြီး မှန်ကြည့်ပေးပါ။\nချစ်သူရဲ့ မျက်နှာကြည့်ရင်းလဲ စာဖတ်တတ်ရပါလိမ့်မယ် သူ့မျက်နှာကြည့်ပြီး သူပျော်နေလား သူဝမ်းနည်နေလား သူနေမကောင်းဘူးလား သူဘာစားချင်လဲ ဘယ်သွားချင်နေလဲ သူကိုယ့်ကို တစ်ခုခုပြောချင်နေလား စသည်တို့ကို သူ့နူတ်ကမပြောပေမဲ့ သူ့မျက်နှာကြည့်ပြီးသိနေရလိမ့်မယ်။\nပြီးရင် သူပြောတဲ့အသံ ဒါကလဲအရေးကြီးတယ် သူ့အသံက ပျော်နေလား ၀မ်းနည်းနေလား တခုခုကို မကျေနပ်နေလား စသည်ဖြင့် နားထောင်းရင်သိနေရလိမ့်မယ် အသံက ရီနေပေမဲ့ ရင်ထဲမှာ ငိုနေတာလဲဖြစ်တတ်တော့ အသံကိုခံစားနားလည်တတ်ရလိမ့်မယ်။\nအတိတ်ကိုပြန်လှန်တတ်တာကတော့ အချစ်မှာတော်တော်ဆိုးရွားတဲ့ အလုပ်ပဲ တော်တော်များများဟာ အတိတ်ကိုပြန်လှန် ပြန်ပြောလွန်းလို့ လမ်းခွဲပြီး တစ်ယောက်တည်းအထီးကျန်ဖြစ်တတ်ကြတယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ ချစ်သူမဖြစ်ခင်ကတည်းက ကိုယ့်အကြောင်းအားလုံးကို ပြောပြထားသင့်တယ် ရည်စားဘယ်နယောက်ရှိတယ်ကအစပေါ့ အားလုံးပြောပြလို့နားလည်ပေးနိုင်ရင် ဆက်ချစ် နားလည်မပေးနိုင်ရင်တော့ အသစ်ရှာပေါ့ အားလုံးနားလည်လို့ ချစ်ပြီးသွားရင်တော့ စိတ်ဆိုးလို့ပဲဖြစ်ဖြစ် စတာနောက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အတိတ်အကြောင်းလုံးဝမပြောတော့ပါနဲ့ ဒါဟာအကောင်းဆုံးပါ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားတော်တော်များများဟာ အတိတ်ကိုပြန်လှန်တတ်တာများကြပါတယ် စေတနာနဲ့ပြောတာပါ။နောက်တစ်ချက် ဘယ်ရည်စားကို အချစ်ဆုံးလဲမမေးတာကောင်းပါတယ် ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ငါနဲ့ချစ်တာငါ့ကို အချစ်ဆုံးလို့မှတ်ယူထားပါ ကိုယ့်ကိုဘယ်လောက်ချစ်လဲပဲမေးပါ တခြားလူတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်ပါနှင့်။\nအကြောင်းပြချက် ဒါလဲအရေးကြီးတယ် ကိုယ့်ချစ်သူကဘာလို့ချစ်လဲမေးရင် ရင်ထဲမှာအကြောင်းပြချက်မလိုဖို့လိုတယ် အကြောင်းပြချက်ဆိုတာက လှလို့ချစ်တာ ချောလို့ချစ်တာ ဘာညာပေါ့ ထားပါတော့ လှလို့ချစ်တာဆို အသက်ကြီးလို့ ရုပ်ဆိုးသွားရင်မချစ်တော့ဘူးလို့ပြောတာနဲ့အတူတူပဲပေါ့ ချမ်းသာလို့ချစ်တာဆို ဆင်းရဲရင်ပစ်တော့မယ်လို့ဆိုလိုတာပေါ့ သနားလို့ချစ်တယ်ဆိုရင် သနားစရာမကောင်းတဲ့တနေ့ အချစ်သစ်ရှာမယ်လို့တွေးထားလို့လား စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသောအကြောင်းပြချက်ကြောင့်မခိုင်မြဲတဲ့ အချစ်ဖြစ်လာနိုင်လို့ ချစ်တာဟာချစ်တာပဲ ရိုးရိုးလေးပဲ ချစ်လို့ချစ်တာ အကြောင်းပြချက်မလိုဘူးပေါ့။\nတာဝန်ယူတတ်ခြင်း ချစ်တတ်ပြီးတာဝန်မယူတတ်တဲ့သူတွေတွေ့ဖူးပါတယ် နှုတ်ဖျားကတော့ ချစ်လိုက်တာ စားလဲဒီစိတ် အိပ်လဲဒီစိတ် မရရင်သေပါတော့မယ် ရူးပါတော့မယ် လက်တွေ့ လက်ထပ်တော့မယ် ပြောကြည့်ပါ့လား ငယ်သေးလို့ပါ အိမ်ကခွင့်မပြုလို့ပါ ကျောင်းမပြီးသေးလို့ပါ အိမ်က အရမ်းဆင်းရဲလို့ ကိုယ်မရှိရင်မဖြစ်လို့ ချစ်လျက်နဲ့ လမ်းခွဲလိုက်ပါစို့လား အိမ်က သဘောမတူလို့ ဒီအတိုင်းလေးပဲနေသွားကြရအောင်လားကပါသေးတယ် စွန့်လွတ်ဖို့လဲမရဲ တာဝန်ယူဖို့က သတ္တိမရှိ ဒီအဖြစ်မျိုးတွေလဲရှိကြပါတယ်။ ငယ်သေးတယ် ဟုတ်ပါပြီ ကြီးတော့လက်ထပ်ယူမလား ကတိပေးရဲလား\nအိမ်ကခွင့်မပြုလို့ ခွင့်ပြုအောင်ကြိုးစားကြည့်ဖူးလား ကျောင်းမပြီးလို့ ကျောင်းပြီးအောင် ဒီတစ်ယောက်တည်းပဲချစ်နိုင်လား အိမ်ကဆင်းရဲလို့ လက်ထပ်ပြီးအတူတကွကြိုးစားပြီး မိဘကို တသက်လုံးလုပ်ကျွေးပြုစုရင်ကောမဖြစ်ဘူးလား စသည့်တို့ဖြင့် ချစ်တတ်ပြီးရင် လက်ထပ်ပြီး တာဝန်ယူရဲအောင်ကြိုးစားပါ တာဝန်မယူရဲရင် အစကတည်းက မချစ်ပါနဲ့ ငယ်သေးရင် ကြီးမှချစ်ပါ ဆင်းရဲရင် ချမ်းသာမှချစ်ပါ ကျောင်းမပြီးရင် ကျောင်းပြီးမှချစ်လဲနောက်မကျသေးပါဘူး။\nထို့ကြောင့် ချစ်တတ်ပါ ချစ်ပြီးရင် ခိုင်မြဲတဲ့အချစ်ဖြစ်အောင် တိုင်ပင် ညှို့နိုင်း နားလည်ပေးမှုတွေနဲ့ ဘ၀ကိုကျော်ဖြတ်ပါ။\nကျွန်တော် ခံစားရသမျှလေးပြောပြတာပါ အမှားအယွင်ပါလျှင် နားလည်ပေးနိုင်ပါစေ ကျွန်တော်လဲ ချစ်တတ်တဲ့သူဖြစ်အောင်ကြိုးစားနေသူဖြစ်ပါတယ်။သူငယ်ချင်းတို့ရဲ့အမြင်လေးလဲပြောပြပြီး သင်ကြားပေးနိုင်ပါတယ်\n6 December 2011 at 08:28\n6 December 2011 at 09:23\nသြော် အချစ် အချစ် ဘာလဲဟင် :)\n6 December 2011 at 10:51\nဟုတ်ပ ... ဟုတ်ပ ... ပြောရတာလွယ်သလောက် ထင်သလောက် မလွယ်ဘူးနော် ....\n6 December 2011 at 16:39\n" ချစ်တယ် " လို့ပြောလိုက်တာက စကားနှစ်လုံးထဲ...။\nသူ့ရဲ့ အနောက်မှာက သိတတ်မှု၊ နားလည်မှု၊စာနာမှု၊ တာဝန်ယူမှု၊ ဘ၀တည်ဆောက်မှု၊...........တွေအထိ တသီတတန်းကြီးကို ပါလာတော့တာ။\n6 December 2011 at 19:59\nတွေ့မှမေးကြည့်မယ်နော် ချစ်တတ်လားလို့း)\n6 December 2011 at 21:38\nချစ်တယ် ဆိုတာရဲ့ နောက်ကွယ်က အရာတွေကို ခံနိုင်ရည်မရှိလို့ မချစ်ချင်တော့ပါဘူးဗျာ။\n6 December 2011 at 23:59\nအချစ်ဆိုတဲ့ အရာရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တည်ဆောက်ရမှာ၊ ထိန်းသိမ်းရမှာ၊ ပြုပြင်ရမှာတွေ တသီတတန်းကြီး ပါပဲ..၊ ဒါတွေ မပါဘဲနဲ့ တည်မြဲဖို့ ဆိုတာ မလွယ်လှပါဘူး...။\n18 December 2011 at 06:02\nချစ်သူ့ မြို့ တော်\n၀တ္ထုရှည် စ+ဆုံး (1)\nသူတို့ရေးတဲ့ ကဗျာ (5)\nမွေးနေ့ လက်ဆောင်ကဗျာ (1)\nEmail လေးထားခဲ့နော် အသစ်တင်ရင်ဖတ်ရတာပေါ့\nကျေးဇူးပါမေမေ (မွေးနေ့ လက်ဆောင်ပို့စ်)\nအပိုင်းအစ အလွမ်း အတွေးစများ\nစကာလုံးက အမုန်းလား အချစ်လား\nမခွဲချင်ပါ သို့သော် သို့သော်\nFlash Song လေးများ\nမင်္ဂလာပါ ဘလော့ဂ်ဂါ မောင်နှအပေါင်းတို့ ခင်ဗျာ ကျွန်တော်အလုပ်များပြီး အွန်လိုင်းသို့ အချိန်မှန်မှန်မတက်နိုင်သောကြောင့် သူငယ်ချင်းတို့ အိမ်မျ...\nတစ်ကိုယ်တည်းနေလို့ အပျိုကြီးတဲ့လား အပိုကြီးဖြစ်နေတဲ့ ကလေးမတွေ ဒုနဲ့ဒေးပါ ။ မချစ်တတ်လို့ အချစ်ငတ်နေတယ်မထင်နဲ့ အသစ်အပ်ဖို့ ရင်တစ်စုံအပိ...\nခရေ ဆိုတာ ပင်ထက် မဝေ မြေမှာသြာေ...\nအချစ် အ လို့ချစ်တာလား ချစ်လို့အတာလား နင်ငါ့ကိုမမေးပါနဲ့ အ လို့ချစ်တာမဟုတ်သလို ချစ် လို့ အ တာလဲမချစ်ဟုတ်ပါဘူး ချစ်လို့ ချစ်တာ အချစ်ပါ ။ လှလို...\nအခုတလော အလုပ်တွေမအားလပ်သောကြောင့် အွန်လိုင်းသို့ သိပ့်မတက်ဖြစ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အချိန်ရလျှင် ဆိုဒ်လေးနှင့် သူငယ်ချင်းများရဲ့ စာကိုသာဖတ်ဖြစ်ပြီ...\nအချစ်တစ်ခု အရင်းပြုပြီး သစ္စာကို အုတ်မြစ်ချ မေတ္တာတံတိုင်း ခိုင်ခိုင်ဆောက်လို့ရယ် သံယောဇဉ်သွေးမျှင်တွေ ချီနှောင်ထားတဲ့ အတ္တအကင်းဆုံး ဒီနေ...\nတိမ်ရဲ့ အိန်ဂျယ် (ဘလော့ဂ်ဂါ မိုးငွေ့အတွက် မွေးနေ့ကဗျာလက်ဆောင်)\nဟေမန် သခင် ဆောင်းနှင်းတွေလဲ ပြေးထွက်ခဲ့ပြီ ဂိန်မန် အရှင် အိန်ဂျယ်လေးလဲ လေးရူးနဲ့ အတူ ပိတောက်တွေဖူးပွင့်မယ့် ဒီရာသီမှာ နှင်းရည်လဲမသော...\nလွင်ပြင် + စံပယ်=?\nအများကြီး ချစ်မိရင်တော့ တအား ရင်နာရ တတ်ပါတယ်တဲ့ သံယောဇဉ်တွေက ခပ်ကြီးကြီး ဘ၀မှာ အထီး မကျန်ရလေအောင် ရင်ဘတ်ကိုဖွင့်ပြီး နှလုံးသားထဲက အကြင်နာကု...\nအသည်းတစ်ခြမ်းလဲ လောင်ကျွမ်းပါစေ အသည်းတစ်လုံးလဲ ဆုံးရှုံးပါစေ မုန်းမရအောင် ချစ်ရသူမို့ သူ့အပြုံးကို သောက်သုံးပြီး အသက်ဆက်နေသူပါ ။ ၀င်သက် ထွ...\nမင်းကိုစတွေ့ကတည်းက အလှတရားရဲ့ ဆုံးဆည်ရာလေးမို့ တခြား မိန်းကလေးတွေရဲ့ အလှကဗျာတွေကို မကြည့်ဖြစ်အောင် ငါ့အသိနဲ့ ငါ့အမြင်မှာ ဖြတ်ပစ်ခဲ့တယ် ။ ...\nCopyright © 2009 လွင်ပြင်လှိုင်းငယ် |Designed by Templatemo |BloggerTemplate Converted by BloggerThemes.Net


အန်တီမှားသွားတယ် – မြန်မာသတင်းစုံ\nသူမနာမည်က ခင်မဟုခေါ်သည်။တင်းတင်းပြည့်ပြည့်ဖွံ့ဖွံ့ထွားထွားခန္ဓာကိုယ်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးခေတ်စကားဖြင့်ပြောရလျင် တော်တော်လေး ကိတ်သည်ဟုပြောရမည်။ ခင်မအိပ်ယာခေါင်းရင်းရှိမီးခလုတ်ကို နှိပ်ဖွင့်လိုက်ကာ ကပိုကရိုဖြစ်နေသောဆံပင်တို့ကို သားရေကွင်းဖြင့်စည်းနှောင်လိုက်သည်။ အခန်းမီးမဖွင့်တော့ပဲကုတင်ပေါ်မှဆင်းကာအိမ်သာသွားရန်အခန်းပြင်သို့ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော ညလယ်မှာ သေးပေါက်ရန်အတွက်ထွက်လာသောခင်မ အခန်းတံခါးကို အသံမထွက်စေရန် ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ ခင်မတို့အိမ်မှရေလောင်းအိမ်သာကတိုက်နှင့်တဆက်တည်းမဟုတ်ပဲတိုက်နောက်ဘက်ပေနှစ်ဆယ်လောက်အကွာမှာ ဆောက်ထားသည်။ ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်ကာ အနောက်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းခပ်သုတ်သုတ်လှမ်းဖို့ပြင်လိုက်သည့်ခင်မမျက်ဝန်းတွေကအိမ်၏နောက်ဆုံးအခန်းဖြစ်သော တူတော်မောင် စိုးနိုင်ထွန်းအခန်းတံခါးရှေ့မှအဖြတ်တွင် မပွင့်တပွင့်ဖွင့်ထားသောတံခါးကြားမှအလင်းရောင်တချို့ အပြင်သို့ လျှံထွက်ကျနေတာကိုမြင်လိုက်ရပေမဲ့သေးပေါက်ချင်စိတ်တို့ကထိန်းမရသဖြင့် အိမ်သာသို့ခပ်မြန်မြန်လေးပြေးလိုက်သည်။ သေးပေါက်ပြီးရေဆေးကာ အိမ်သာထဲမှ ထွက်လာသည့် ခင်မ မိမိအခန်းရှိရာသို့ ပြန်လာချိန်စိုးနိုင်ထွန်းအခန်းတံခါးခပ်ဟဟလေးပွင့်နေသည့်ကြားမှ အခန်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ အိပ်ယာပေါ် အိပ်နေသော စိုးနိုင်ထွန်းကို အလင်းရောင်တစွန်းတစကြားမှ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် “ဩော်….ငါ့တူလေး စာကျက်ရင်း အိပ်ပျော်သွားရှာတာနေမှာ…ခြင်ထောင်လည်း မထောင် မီးလည်းမပိတ်နဲ့ အိပ်နေလိုက်တာ ခြင်ထောင်လေးချပေးသွားဦးမှပါလေ” ဆိုသည့်အတွေးဖြင့် တူတော်မောင် စိုးနိုင်ထွန်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ကုတင်ဘေးကပ်ကာ ခြင်ထောင်ချပေးဖို့ ပြင်နေသည့် ခင်မမျက်လုံးတွေက အိပ်ယာထက်ပိုးလိုးပက်လက်အိပ်နေသော စိုးနိုင်ထွန်းကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်မိချိန်… “အို….” ခင်မ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွားသည်။\nကြည့်ပါဦး… အိပ်နေလိုက်တာ….အပေါ်ပိုင်းဗလာကျင်းနေဖြင့် အောက်ပိုင်းက ပုဆိုးကလည်း ခါးပေါ် အကွင်းလိုက် ရစ်ပတ်ထားလျက် ဒူးတစ်ဘက်ကွေးထားပြီးကျန်ခြေတဘက်က ဆန့်တန်းအိပ်နေသည့် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ အောက်ပိုင်းကို မျက်လုံးများမခွာနိုင်အောင် ကြည့်နေရင်း ခင်မ ရင်တွေဖိုလာသည်။ မိမိယောင်္ကျား ကိုမြင့်မောင်ရဲ့လီးကြီးနှင့်ဝေးကွာနေရသည်မှာ ယခုအချိန်ဆိုလျင် ရှစ်လကျော်သွားပြီ….တိတိကျကျဆိုရရင် ခင်မယောင်္ကျားလီးနဲ့အလိုးမခံရတာ ရှစ်လကျော်နေပြီ….. ကားသမားဖြစ်သော ကိုမြင့်မောင်နှင့်အိမ်ထောင်ကျပြီး မိဘနေအိမ်မှခွဲခွာ၍သျှောင်နောက်ဆံထုံးပါကိုမြင့်မောင်နောက်သို့လိုက်သွားခဲ့ရပြီး တစ်နှစ်ပြည့်အောင်ပင် မပေါင်းလိုက်ရပဲလင်ဖြစ်သူကိုမြင့်မောင်တစ်ယောက်ကုန်ကားမောင်းရင်းကားမှောက်ပြီးကွယ်လွန်သွားတော့ ရှိတာလေးတွေရောင်းချပြီး အကိုအရင်းဖြစ်သူစိုးနိုင်ထွန်းအဖေအိမ်သို့ စိတ်ပြေလက်ပျောက် လာနေရာမှ မပြန်ဖြစ်တော့ပဲရှိတာလေးထုခွဲရောင်းချပြီး အကိုဖြစ်သူရဲ့ပွဲရုံလုပ်ငန်းထဲ ရှယ်ယာထည့်ကာဝိုင်းလုပ်ဝိုင်းစားသဘောဖြင့် နေနေခြင်းဖြစ်သည်။\nပူနွေးတင်းအိသော လီးချောင်းကြီးကို ကိုင်လိုက်မိချိန် ခင်မဆောက်ပတ်ကြီးတခုလုံးယားယံအုံကြွလာကာ ဘာကိုမှ မစင်းစားမိတော့ပဲ တူဖြစ်သူ စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့လီးထိပ်ဖူးကြီးကို နှုတ်ခမ်းသားတို့ဖွင့်ဟပြီး ကုတင်ဘေးမတ်တပ်ရပ်နေရာမှ ငုံ့စုပ်ပြစ်လိုက်သည်။ “အင်းးးးးးးး” လီးထိပ်ဖူးကြီးနှင့် နှုတ်ခမ်းသားတို့ ထိမိခိုက် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ ညည်းညူသံကြောင့် ခင်မအလန့်တကြားနောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။ ကွေးထားသော ခြေထောက်ကို ဆန့်တန်းတွန်းထုတ်လျက် ကုတင်ထက်ပက်လက်အိပ်နေသည့် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ ပေါင်ကြားမှ လီးချောင်းကြီးက အသက်ရှုလိုက်တိုင်း တဆတ်ဆတ်ဖြင့်လှုပ်ရမ်းလို့နေသည်။ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော တူဖြစ်သူရဲ့ လီးညိုရှည်ရှည်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ခင်မ ရင်တွေမောလာသည်။\nခင်မကိုယ်တိုင် ဘာလုပ်လို့ လုပ်မိမှန်းမသိလိုက်ခင်မှာပဲ ခင်မကိုယ်လုံးလေးက အိပ်ယာထက်ပက်လက်ဖြစ်နေသော စိုးနိုင်ထွန်းပေါ်သို့ကားယားတက်ခွလိုက်သည်။ ထဘီအောက်နားစကို အထက်သို့ လုံးစုကိုင်လျက် စိုးနိုင်ထွန်း လီးထိပ်ဖူးပေါ်သို့ ဆောက်ပတ်တေ့လျက် ဖြေးညင်းစွာဖြင့် ပွတ်ပေးနေမိသည်။ ခင်မ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စိတ်တို့ရှိပေမဲ့ တူဖြစ်သူရဲ့ လီးကိုမြင်လိုက်ကထဲက မျိုသိပ်ထားခဲ့ရသော တဏှာဇောတို့ပွင့်ထွက်သွားကာ သင့်တော်၏မသင့်တော်၏ မတွေးတောတော့ပဲ စိတ်နောက်ကိုယ်ပါ လှုပ်ရှားနေမိသည်။ နူးညံ့သည့် လီးထိပ်ဖူးတခုလုံးကို ခင်မရဲ့ဆောက်ပတ်သားအိအိဖောင်းဖောင်းတို့ဖြင့် ထိပွတ်ပေးနေရာမှ လီးထိပ်ဖူးလေးကို ဆောက်ပတ်အကွဲကြောင်းနှင့်တည့်သွားချိန်တွင် ခင်မ လီးတန်ပေါ်သို့ အားစိုက်ဖိချလိုက်သည်။ “ဗြွတ်….” “အု…” “အားးးးးး” အားကနဲ တိုးတိတ်စွာရေရွတ်လိုက်သည့် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့နဖူးကြောကြီးမျာ တွန့်ကနဲဖြစ်သွားပြီး လီးထိပ်ဖူးကြီးကို ဆတ်ကနဲအထက်သို့ကော့ဆောင့်လိုက်သည့်တခဏလေးမှာပင်ခင်မဆောက်ဖုတ်ထဲ လီးထိပ်ဖူးကြီးတခုလုံး အိကနဲဝင်သွားသည်။\n“အန်တီမ…သား…ခုနကလို ကောင်းချင်တယ်…လာပါ…ပြန်လုပ်ပေးပါနော်…မေမေတို့အခန်းနဲ့အဝေးကြီးပါ…သားကို ခုနကလို လုပ်ပေးပါနော်…” ခါးကို တင်းကျပ်စွာဖက်ထားလျက် ခါးမှထမိန်အနားစကို ဆွဲချွတ်နေသော စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ပေါင်ကြားကို ခင်မမျက်လုံးအကြည့်များက ရောက်သွားသည်။ တူအရင်းဖြစ်သူရဲ့ပေါင်ကြားမှ လီးတန်ကြီးက လေထဲ တရမ်းရမ်းတခါခါဖြင့် လှုပ်ခတ်နေတာမြင်လိုက်တော့ ခင်မတစ်ယောက် ရုန်းကန်ဖယ်ရှားနေမှု့တို့ ရပ်တန့်သွားသည်။ “အန်တီမ…သားကို…” “ရှုးးးးးးး” ခင်မအသံကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်းပြောလက်စ စကားသံတို့ရပ်တန့်သွားသည်။ “သား…ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူးနော်…” ပျော်ရွှင်သွားဟန်ဖြင့်လက်ကနဲ ပြုံးလိုက်သော စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့အပြုံးတွေကို ခင်မ မျက်စောင်းလှလှတစ်ချက်ဖြင့် တုန့်ပြန်လိုက်ပြီး လေထဲမှာ တန်းမတ်နေသော လီးတန်ကြီးကို လက်ချောင်းများဖြင့်ဆွဲယူစုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ထို့နောက် ခင်မ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာ စိုးနိုင်ထွန်းလီးတန်ဆီ မျက်နှာအပ် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ လီးတန်အရင်းမှကိုင်ကာ ထိပ်ဖူးလေးဆီသို့ နှုတ်ခမ်းသားလေး မပွင့်တပွင့်ဟကာ ငုံစုပ်လိုက်သည့် ခင်မအပြုအမူကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်းတကိုယ်လုံးရှိအကြောများတဖျင်းဖျင်းဖြစ်ကုန်လောက်အောင် အကောင်းကြီးကောင်းသွားပြီး ဗိုက်သားလေးများခွက်သွားအောင် ကိုယ်ကိုငုံ့ကိုင်းကာ သူ့လီးကို ရှေ့သို့ ကော့ထိုးပေးလိုက်သည်။\n“အွန့်….ပလွတ်…ပလွတ်…ပြွတ်…စွိ…စွိ…အဟွတ်…အဟွတ်” ရုတ်တရက်ဆောင့်ဝင်လာသော လီးထိပ်ဖူးကြီးက အာခေါင်ထဲ ထိုးစိုက်လာသဖြင့် ခင်မ ရုတ်တရက် အသက်ရှုကျပ်ကာ ချောင်းဆိုးချင်သလိုလို ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တို့ ပြည့်လျှံလာသည်။ အန်တီမရဲ့လီးစုပ်ပေးမှု့ကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်းဖင်သားတွေ တင်းကနဲရှုံ့လိုက်မိကာ လီးကို ရှေ့သို့ တအားကော့ထိုးပေးမိရင်း အန်တီခင်မခေါင်းကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် စုံကိုင်ထားလျက် ဆောင့်လိုးပြစ်လိုက်သည်။ ဆတ်ကနဲ အတင်းတိုးဝင်လာသော လီးကြီးကြောင့် ခင်မခေါင်းကို နောက်သို့ဆုတ်ဖယ်တိမ်းရှောင်ရန်ကြိုးစားရင်းမှ ဆံပင်များကို ဆွဲဆောင့်ပြီး သူ့လီးကို ရှေ့သို့ကော့ထိုးလိုက်ခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများပြူးသွားကာ အသက်ရှုရခက်သလို ဖြစ်သွားမှု့ကြောင့် ထိုင်နေရာမှ စိုးနိုင်ထွန်း ဆီးခုံကို လက်ဖြင့်အတင်းတွန်းဖယ်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။\n“ဟာ….အန်တီမကလည်း စုပ်လေဗျာ…ဒီမှာ လီးက တအားတင်းနေပြီ…” မချင့်မရဲလေသံခပ်မာမာ ထွက်ပေါ်လာတော့ ခင်မ လန့်သွားသည်။ “ရှုး…တိုးတိုး…တိုးတိုးပြောလေ” “ဟင့်အင်း….ခုနကလို လုပ်ပေးနော် အန်တီမ….” စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထက် လက်ချောင်းတို့ဖြင့်လှမ်းပိတ်ကာ ရင်ဘတ်ကို တွန်းလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားအောင် တွန်းလှဲချလိုက်သည်။ “ဘုန်းးးးး” “အင့်….” ကုတင်ထက် ပက်လက်လဲကျသွားပေမဲ့ စိုးနိုင်ထွန်းလီးကြီးက ပေါင်ခွဆုံကြားမှာ တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် လှုပ်ရမ်းနေပုံက ခင်မ ဆောက်ပတ်ကြီးတခုလုံး ပိုးမျိုးတစ်သောင်းဝင်အောင်းပြေးလွှားနေသလို တရွရွဖြင့် ယားတက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခင်မ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဒီည ကိုယ့်အကို အရင်းကမွေးထားသော တူအရင်းခေါက်ခေါက်လီးဖြင့် မိမိအလိုးခံလိုက်တော့မည်။ နုနယ်ပျိုမျစ်သော တူဖြစ်သူရဲ့လီးပါကင်လေးအား မိမိဆောက်ဖုတ်တွင်း သက်ဆင်းခိုအောင်းခိုင်းပြစ်မည်။ လူပျိုနုနုထွတ်ထွတ်လီးလေးအား မြိန်ရည်ယှက်ရည် အရသာခံဖို့ ဘာမှမတွေးတော့ပဲ ခံပြစ်လိုက်တော့မည်။\nအိပ်ယာထက်မှ စိုးနိုင်ထွန်း သူ့အဒေါ်ရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်နေရင်း အိပ်ယာပေါ်မှထဖို့ ကြိုးစားလိုက်ချိန် “ငြိမ်ငြိမ်နေ…” ရင်ဘတ်ကို လက်တဘက်ဖြင့်ဖိလျက် ကုတင်ထက် တက်လာသည့် အန်တီမရဲ့ပုံစံကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်းမျက်နှာမှာ အပျော်တွေဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပါးနှစ်ဘက် နားရွက်ချိတ်မတတ်ပြုံးလိုက်ရင်း အိပ်ယာပေါ် အလိုက်သင့်လှဲချလိုက်သည်။ ခင်မ စိုးနိုင်ထွန်းခါးပေါ် ကားယားခွလျက် လီးတန်ကို ကိုင် ဆောက်ဖုတ်ဝသို့ တေ့ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ နူးညံ့သည့် လီးထိပ်ဒစ်ကြီးနှင့် ဆောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျောက် ပွတ်ဆွဲအရသာခံနေရာမှ ခင်မ ဆောက်ဖုတ်အပေါက်နှင့်လီးထိပ်ကို တေ့ထိုင်ချလိုက်သည်။ “ဗျစ်….” “ဇိ…” “အားးးးးဟားးးးးအန်တီမ…..အန်တီမရာ….” လီးထိပ်ဖူးလေး ဆောက်ပတ်ဝထဲ နစ်မြုပ်သွားချိန် လူပျိုပေါက် စိုးနိုင်ထွန်းတစိယောက် ဆောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်သည့် အရသာကို ပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရချိန် နူးညံ့အိစက်သည့် ဆောက်ပတ်အတွင်းသားတို့က လီးထိပ်ဖူးကို တရစ်ရစ်ဖြင့် ဆွဲညှစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရတော့ တအားအားတဟားဟားဖြင့်အော်ဟစ်ကာ ဖင်ကိုကြွလီးကိုကော့ကာ အထက်သို့ ပင့်လိုးလိုက်မိသည်။ “ဗွတ်…ဘလွတ်…ဘွတ်” “အားးးးလားးးးလားးးးးတအားကော့ဆောင့်လိုးရသလား…..” ခင်မဆောက်ဖုတ်ထဲစွိကနဲတိုးဝင်လာသော လီးတစ်ချောင်းလုံး အရင်းထိဝင်သွားချိန် အပေါ်မှ ဆောက်ပတ်အုံတခုလုံးပြားကပ်နေအောင်ဖိထားလျက် စိုးနိုင်ထွန်းကို တီးတိုးလေး ရန်တွေ့လိုက်သည်။ ဆောက်ဖုတ်ထဲ လီးတစ်ချောင်းလုံးဝင်နေကာ အပေါ်စီးမှ တက်ခွလိုးပေးနေသည့် အန်တီမရဲ့ မူယာမာယာသံလေးကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့တဏှာရှိန်တို့ တဖွားဖွားတိုးမြင့်လာကာ အရမ်းလိုးချင်နေသည့်စိတ်တို့ကို ထိန်းချုပ်မထားတော့ပဲသူ့လီးကို အောက်မှနေအထက်သို့ တရစပ် ကော့ကာကော့ကာ လှုပ်ရှားပေးလိုက်သည်။\n“ဇွိ…ဖပ်…ဖပ်…ဖပ်” “အို….အန်တီမ ဖင်ကြွပေးမယ်…အောက်ကနေ ငြိမ်ငြိမ်နေ….မြန်မြန်လေးတော့ လိုးနော်….” နားနားကပ်ပြောလိုက်သည့်အန်တီမစကားကို နားထောင်မည်ဆိုသည့်အကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့ ခင်မဖင်သားတို့လေထဲကြွတက်သွားသည်။ လီးတချောင်းလုံး ဆောက်ပတ်အပြင်သို့ ရောက်သွားပြီး လီးထိပ်ဖူးလေးနှင့်ဆောက်ပတ်အကွဲကြောင်း တည့်တည့်ချိန်ကာ ခင်မ ဖိထိုင်ချလိုက်သည်။ “ဘွတ်….ကျွိ…..ဒုတ်….ဖလွတ်….ဘွတ်” “အင့်….အား….အန်တီမ….ကောင်းလိုက်တာ…အ…အ….လီးကြီးကို စိမ့်သွားတာပဲ” ခင်မ ဘာစကားမှ ပြန်မပြောပဲ လီးတချောင်းလုံး ဆောက်ပတ်ထဲ ပြွတ်ကနဲတိုးဝင်သွားချိန် ဆောက်ပတ်အတွင်းသားများကို ညှစ်ပေးလိုက်သည်။ “စွိ စွပ် ဖွတ် ဘုဘွတ် ဘွပ် ဘုတ်ဖတ် ဗလွတ် ဘွတ် စွိဇွပ် ဘွတ် ဖွတ် ဗွပ်” မျက်တောင်ရှည်ကြီးများဖျပ်ကနဲ ပိတ်ကျသွားအောင်ကောင်းသွားသည့် စိုးနိုင်ထွန်းတစ်ယောက် ခင်မဆောက်ပတ်အတွင်းသားတွေရဲ တစိစိဖြင့် ညှစ်ပေးလိုက်မှု့ကြောင့် လီးတစ်ချောင်းလုံး ကျင်တက်သွားကာ သုတ်ရည်များကို ခင်မဆောက်ပတ်ထဲ ပန်းထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။ “အားးးးးးမရ….မရ….တော့ဘူးးးးးးအန်တီမ…ထွက်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ….” “အ…အားးးးးရှီးးးးးးရှီးးးးးးအင့်…” “ဗျစ်….ဗျစ်….ဗျစ်….” ပြောလည်းပြော အိပ်ယာထက်မှ ခါးတို့ကြွတက်ကော့ဆောင့်လိုက်သညိ့ စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံး တဆတ်ဆတ်တုန်သွားကာ မျက်နှာပြင်ထက်မှ မချိမဆန့်ခံစားနေရသည့်ပုံစံဖြင့် နှုတ်ခမ်းထက်မှလေချွန်သလို တအီးအီး တရှီးရှီးဖြင့် ညည်းသံထွက်ကာ ခင်မဆောက်ပတ်ထဲသို့ သုတ်ရည်များ တဗျစ်ဗျစ်ဖြင့်ပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။\n“ကောင်းလိုက်တာ အန်တီမရာ….” စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့စကားသံအဆုံးမှာ ခင်မတစ်ယောက် စိုးနိုင်ထွန်းလီးပေါ်ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ “ပလွတ်….ဘွတ်..ဘု…ဘူ…” ဆောက်ပတ်ထဲဝင်သွားသော စိုးနိုင်ထွန်းလရည်များနှင့်အတူ ဆောက်ခေါင်းထဲမှ တဘူဘူ တဘွိဘွိနှင့် ပြန်အန်ထွက်လာသည့်လေအံသံတို့ ကို ဂရုမစိုက်ပဲ စိုးနိုင်ထွန်းလီးမှာ ပေပွနေသော ဆောက်ရည်များနှင့်လရည်များကို ထမိန်ဖြင့် တချက်သုတ်ပေးကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။ “ဟာ…အန်တီမ ဘယ်လဲ မသွားနဲ့ဦး သား….ထပ်လိုးချင်သေးတယ်….” ‘မနက်မှ လိုးတော့ မင်းအမေတို့အဖေတို့ နိုးလာရင် မလွယ်ဘူး အန်တီမသွားတော့မယ်” ခင်မစိတ်ထဲ အလိုးခံနေတုန်းက ဘာမှအကြောက်အလန့်မရှိပေမဲ့ တူဖြစ်သူ လရည်များ ဆောက်ပတ်ထဲဝင်သွားပြီးချိန်တွင် အိမ်သားများ နိုးပြီး သိသွားမှာကို အလိုလို စိုးကြောက်စွာဖြင့် မိမိ အခန်းဆီပြန်လာပြီး တံခါးလော့ချ၍ အိပ်ယာထက်သို့ လှဲ အိပ်ချလိုက်သည်။ “ဟင်…” ပါးပြင်ထက်သို့ ကျရောက်လာသော နွေးထွေးနူးညံ့သည့် အထိအတွေ့ကြောင့် ခင်မ လန့်ကနဲ နိုးလာရသည်။ “အို…” မျက်လုံးဖွင့်ဖွင့်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်က တူတော်မောင် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့လီးထိပ်နီရဲရဲကြီးကို မျက်လုံးရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရတော့ ခင်မ ရင်တွေ လှိုက်ဖိုသွားရသည်။ “အစောကြီးပဲ ဘာလာလုပ်တာလဲ” “အန်တီမကို လိုးမလို့” မျက်လုံးဖွင့် မပွင့်တပွင့်မေးလိုက်သည့် ခင်မကို ပြန်ဖြေလိုက်သည့် တူဖြစ်သူရဲ့ အသံကြောင့် ခင်မ ဆောက်ပတ်ထဲက သိမ့်ကနဲဖြစ်ကာ ယားယံလာသည်။\nအိပ်ယာမှထဖို့ပြင်လိုက်သည့် ခင်မရင်ဘတ်တို့ကို လက်ဖြင့်တွန်းပြီး အိပ်ယာပေါ်ပြန်လှဲချဖို့ကြိုးစားနေသော စိုးနိုင်ထွန်းကြောင့် ခင်မလန့်သွားသည်။ “ဟဲ့…စောစောစီးစီး ဘာလာလုပ်ချင်နေတာလဲ မင်းအမေနဲ့အဖေသိသွားရင် ခက်ကုန်တော့မှာပဲ” “ဖေဖေနဲ့မေမေက မင်္ဂလာဆောင်ဧည့်ခံရှိလို့ အစောကြီးထဲက သွားကြပြီ…လုပ်ပါ အန်တီမရယ်…ဒီမှာ သားလီးကိုလည်း ကြည့်ဦး တအားလိုးချင်နေရှာပြီ” ပြောလည်းပြော ပုဆိုးလှန်ပြလိုက်သည့် စိုးနိုင်ထွန်းကြောင့် ခင်မ မျက်လုံးတွေ တူဖြစ်သူပေါင်ကြားမှ ရှေ့သို့ ငေါထွက်ကာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည့် လီးကြီးကို ကြည့်နေရင်း တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ လီးထိပ်ဖူးကြီးကမှိုပွင့်ကြီးကားဖြန့်ထားသလို ကြီးမားပြန့်ကားနေပြီး လီးဒစ်အရေပြားတဝိုက်မှာထင်ရှားစွာ တွန့်ကောက်ကွေးနေသည့် သွေးကြောမျှင်နီရဲရဲလေးများနှင့်အတူ လီးတန်ကြီးဘေးပတ်လည်မှာ ထောင်ထနေသည့် အကြောမြောင်းကြီးက ဖောင်းကြွနေလျက် လအုနှစ်လုံးက လေထဲမှာ ရမ်းခါနေတာ မြင်လိုက်ရချိန် ခင်မရင်ထဲက ကာမစိတ်များကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မကြိုးစားတော့ပဲ တူဖြစ်သူရှေ့ ဒူးတုပ်ထိုင်လိုက်သည်။\nဆီးစပ်အထက်လီးအရင်းတဝိုက်မှာ ပေါက်နေသော လမွေးရှည်ရှည်များကို လက်ချောင်းကလေးများဖြင့် ပွတ်သပ်ကစားလိုက်ပြီး ပါးစပ်ဟကာ စိုးနိုင်ထွန်း လီးထိပ်ဖျားလေးကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။ “ပလွတ်….” “ပြွတ်…” “အ…ရှုး….အန်….အန်…တီ…မ” ခြေဖျားလေး မြောက်ကနဲကြွသွားသော တူဖြစ်သူရဲ့ ညည်းညူသံကို ကြားလိုက်ရတော့ ခင်မ မျက်လုံးလေးကို အပေါ်သို့ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ “လီးကော လမွေးတွေကော မွေးကြိုင်နေပါလား ဘာတွေ လိမ်းလာတာလဲ” “အန်တီမ လီးစုပ်ပေးရင် မနံအောင် ရေမွေးတွေ ဆွတ်လာတာ” စေတနာစကားသံတိုးတိုးတိတ်တိတ်ကြောင့် ခင်မစိတ်ထဲကျေနပ်သွားပေမဲ့ “အောင်မယ်…မင်းလီးကို အန်တီမက စုပ်ပေးမယ်လို့ အပိုင်တွက်လာတာပေါ့ ဟုတ်လား သွား မစုပ်တော့ဘူး… ” မူနွဲ့နွဲ့လေး ပြောလိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ် ကျောခိုင်းလိုက်သည့် ခင်မရဲ့ကိုယ်လုံးကို နောက်မှ သိုင်းဖက်လျက် လည်ပင်းတို့ကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည့် စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့လီးတန်ကြီးက ဖင်ကြားသို့ ထောက်ကာ ပွတ်နေသောကြောင့် ခင်မသွေးသားတွေဆူပွက်လာသည်။ “အန်တီမ…သား နို့စို့ချင်တယ်….အဝတ်တွေ ချွတ်လိုက်တော့မယ်နော်” ပြောလည်းပြော အင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်ဖို့ပြင်နေသည့် တူဖြစ်သူ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်ရင်း ခင်မ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ “လူလည်လေး….အကုန်တောင်းနေတာပဲ…ဟွန်း….မင်းလည်းအဝတ်အစားတွေအကုန်ချွတ် ပြီးရင်အန်တီမကို ချွတ်ပေး” စိုးနိုင်ထွန်းမျက်နှာလေး ဝင်းလက်သွားကာ သူ့ရှပ်အင်္ကျီကိုလျင်မြန်စွာချွတ်လိုက်ပြီးတဆက်တည်းမှာပဲ သူ့အဒေါ်ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။\nခင်မကိုယ်လုံးပေါ်မှ အဝတ်အစားတွေ မရှိတော့….ဘော်လီအောက်မှ ရုန်းကြွလျှံထွက်နေသည့်နို့အုံတင်းတင်းကြီးများကို မြင်လိုက်ရတော့ စိုးနိုင်ထွန်း လက်ချောင်းကလေးတွေက ခင်မနောက်ကျောမှ ဘော်လီချိတ်တို့ကို တုန်ခါနေသောလက်ချောင်းကလေးများဖြင့်လျင်မြန်စွာ ဖြုတ်ပေးနေမိသည်။ ခင်မ ရင်ဘတ်တခုလုံး အေးကနဲဖြစ်သွားကာ နို့အုံနှစ်လုံးစလုံးက အတိုင်းသားပေါ်လာသည်။ စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့လက်တို့က ခင်မရဲ့ ခါးထက်ကပ်နေသော အတွင်းခံဘောင်းဘီဆီသို့ ရောက်သွားကာ အောက်သို့ဆွဲချ ချွတ်ပေးနေရင်း ခင်မ ရင်သားတို့ဆီ မျက်နှာအပ်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ခင်မရဲ့မို့မောက်ဖွံ့ထားသော နို့သီးနှစ်လုံးကြားမျက်နှာအပ် နမ်းရှိုက်နေရာမှ စိုးနိုင်ထွန်း လက်တဘက်က ညာဘက်နို့အုံကို ဇိကနဲနေအောင် ဆုပ်ချေလိုက်ပြီး ကျန်နို့တဘက်ဆီသို့ နှုတ်ခမ်းသားတို့ဖြင့် ထိနမ်းနေရာမှ နို့သီးခေါင်းချွန်ချွန်လေးကို ပါးစပ်ထဲ စုပ်ငုံသွင်းလိုက်သည်။ “ပြွတ်….ပြွတ်….အင့်…အားးးးကျွတ်စ်….ကျွတ်စ်….သား…တအားမစို့နဲ့ကွာ…အား…အိုး…” ခင်မ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားအောင် တူဖြစ်သူ အူရိုင်းလေးက နို့တွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းစို့ပေးနေသည်။ တလူးလူးတလွန့်လွန့်ဖြင့် ခင်မတစ်ယောက် စိုးနိုင်ထွန်းခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း ဆံပင်တို့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် သူမရဲ့ နို့တစ်ဘက်တို့ကို တပြွတ်ပြွတ်မြည်အောင်စို့နေသည့် စိုးနိုင်ထွန်းကို တခြားဘက်သို့ ပြောင်းစို့ရန် ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။\nခြေထောက်တို့ကားလျက် မတ်တပ်နို့စို့နေရာမှ စိုးနိုင်ထွန်းက ခင်မကို တွန်းလိုက်တော့ အိပ်ယာထက်သို့ ခင်မက ပက်လက်ကျသွားပြီး အပေါ်မှ စိုးနိုင်ထွန်းက ထပ်လျက် လက်တဘက်က နို့အုံအောက်ခြေမှ ညှစ်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးကို တပြွတ်ပြွတ်ဖြင့် စို့ပေးနေသည်။ “ပြွတ်…ပလွတ်…စွိ….ရှလူး….” နို့အုံ အောက်ခြေမှ လျှာဖျားဖြင့် နို့သီးခေါင်းရောက်သည်အထိ ရှလူးကနဲ သိမ်းယက်ကာ နို့သီးခေါင်း မာကျောကျောလေးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လျက်သွားဖြင့်မနာ့တနာလေး ကိုက်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ “ပြွတ်…ပလပ်…ရှလွတ်…ရွှတ်…ရှလူး…ပြွတ်…စွိ…စွိ…အွန့်….အို….အမေ့…သား….သားလေး…” နို့စို့နေသည့် စိုးနိုင်ထွန်းလီးတန်ကြီးကလည်း ခင်မဆောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်သို့ ပွတ်တိုက်တွန်းထိုးမိနေတော့ ခင်မ ခါးလေးကော့ ပေါင်တွေဖြဲကာ လီးအဝင်ကောင်းစေရန် အလိုလိုနေရင်း လုပ်ပေးနေမိသည်။ “အန်တီမ….သား လိုးတော့မယ်နော်” ပြောလည်းပြော လီးထိပ်ဖူးကြီးကို လက်တဘက်က ကိုင်ကာ ဆောက်ပတ်ဝသို့ တေ့လိုက်ပြီး စိုးနိုင်ထွန်း ဆတ်ကနဲ ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။\n“ဘွတ်…ပတွတ်…ဖလွတ်” “အာ…မဝင်ဘူး….ချော်သွားပြီ” “အန်တီမသေချာဖြဲပေးထားလေ ” “အင်း…..သေချာတေ့ပြီးမှ လိုး….အင်း…ဟင့်….” စိုးနိုင်ထွန်းတစ်ယောက် လိုးချင်ဇောတွေတအားကြီးပြီး လီးဒစ်ကြီးကို ဆောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းထဲထိုးကလိနေရင်း အားမာန်ပါပါဖြင့် ဆောင့်လိုးချလိုက်သည်။ “ဘွတ်…” ဆောက်ပတ်ထဲ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လာသော တူဖြစ်သူရဲ့ သံချောင်းကြီးအလားတင်းထောင်နေသော လီးဒဏ်ကြောင့် ခင်မခါးလေးကော့တက်သွားသည်။ “အ…အ…ဝင်…ဝင်သွားပြီ…” မပီမသရေရွတ်သံနှင့်အတူ ခင်မခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကားပေးလိုက်သည်။ စိုးနိုင်ထွန်းမှာလည်း ပူနွေးနူးညံ့အိစက်နေသည့် ဆောက်ပတ်အတွင်းသားများက သူ့လီးကို ဆွဲညှစ်နေမှု့ကြောင့် ဆောက်ပတ်ထဲဝင်နေသောလီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဆွဲထုတ်နေသည်။\nလီးဒစ်မြုပ်ရုံလောက်ထိ ဆွဲထုတ်ပြီးချိန်တွင်တော့ ခင်မရဲ့ ပါးပြင်လေးကို ကုန်းနမ်းလိုက်ပြီး လီးကို ရှေ့သို့ဆောင့်သွင်းချလိုက်ပြန်သည်။ “ဗွတ်….ဗလွတ်…ဗြွတ်….” “ဖွတ်…ပြွတ်….ဇွိ….ဖောက်….အိုးးးးးးကျွတ်စ်ကျွတ်စ်….သားရယ်…လီးတဆုံးထည့်ပြီးရင် ပြန်ထုတ်ပြီးလိုးပေးလေ….” “သားလိုးတာ နာလို့လား….” “အင့်….လီးအရင်းနဲ့ဆောက်ပတ်ကပ်သွာရင် ဖိမကျိတ်နဲ့….” “အင်းပါ….ဒီလိုလေး လိုးမယ်” စိုးနိုင်ထွန်း လီးကို တဆုံးထုတ်လိုက်ပြီး ခင်မဆောက်ပတ်ထဲ အရှိန်ဖြင့် ပြန်ဆောင့်ချလိုက်သည်။ “အင့်….အား….အွန်….ဘွတ်…ဗျစ်….ဒုတ်….ဖောက်….အမလေး….သား….လိုးတာ ကောင်းလိုက်တာကွာ…” စိုးနိုင်ထွန်းရဲ့ရင်ဘတ်ကလေးကိုလက်ချောင်းတို့ဖြင့်ပွတ်ပေးနေရင်း ပြောလာသည့် ခင်မကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်း လီးကြီးက ပိုပြီးတင်းကနဲဖြစ်သွားကာ ခင်မ နို့တဘက်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်ညှစ်၍ သူ့လီးအဝင်အထွက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းဖြစ်စေရန် လိုးနေသည့် အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။ “ဘွတ်…အု….ဗွိ…အင်းးးးဟင်းးးးးဟင်းးးးးသားရယ်….ဘယ်လိုတွေ လိုးနေတာလဲကွယ်….” “လီးနဲ့လိုးတာပဲလေ….ကောင်းလား အန်တီမ….သားလီးကြီးက မိုက်ရဲ့လား….” “မိုက်တာထက်ကို ပိုမိုက်တယ်….သားလီးကြီးက ပြောင်းဖူးကြီးကျနေတာပဲ….ဆောက်ပတ်ထဲ ပြည့်ကျပ်နေတာပဲကွာ…” စကားပြောရင်း လိုးနေရာမှ ခင်မက တစ်ချက်တစ်ချက် ဆောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကို တင်းကနဲနေအောင် ညှစ်ပေးလိုက်ချိန် စိုးနိုင်ထွန်း လီးကြောတွေ ရှိန်းဖိန်းသွားကာ သုတ်ရည်များပန်းထွက်သွားချင်လောက်အောင် အကောင်းကြီးကောင်းသွားသည်။ သူ့ခါးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ဆွဲပေးကာ အောက်မှနေ အရှိန်တက်လာသော ခင်မတစ်ယောက် မျက်နှာလေးရှုံ့လိုက်မဲ့လိုက် ခံနေရာမှ ပါးစပ်မှလည်း “အား….ပြင်းပြင်းဆောင့်..အင့်..ဆောင့့်..အာ့..နာနာဆောင့်..အား…အသေဆောင့်ကွာ…အင့်..အား…” “သားလိုးတာ ကောင်းရဲ့လား….” လီးကို နှဲ့သွင်းလေးသွင်းလိုက်ကာ စောက်ပတ်ထဲ မွှေလိုးပေးလိုက်တော့… “အ…ကောင်းတယ်...နာနာဖိဆောင့်..မြန်မြန်လေး..အာ့..အင့်..အင့်…” စိုးနိုင်ထွန်းဖင်ကြီးကြွကာကြွကာဖြင့် ခင်မဆောက်ဖုတ်ကို တဖုန်းဖုန်းမြည်အောင်လိုးပေးနေရာမှ “အန်တီမ….သား….အသေလိုးတော့မယ်…ကျိတ်ခံနော်” “လိုးပါ…အသေလိုး..အအား..ရတယ်..ဆောင့်..ဘာမှမဖြစ် ဘူး..အင့်...” ခင်မ ဖင်သားကြီးတွေ ကြွလိုက် နိမ့်လိုက်ဖြင့် အိပ်ယာထက်မှာ ကော့နေအောင် အလိုးခံနေမိသည်။\nတူအရင်းခေါက်ခေါက်ရဲ့ လီးညိုရှည်ကြီး မိမိဆောက်ဖုတ်ထဲမှနေ သားအိမ်ဝထိ တဒုတ်ဒုတ် တဖုတ်ဖုတ် မြည်အောင် လိုးပေးနေမှု့ကို ကြည်နူးစွာခံစားလျက် ပါးစပ်ကလည်း တတွတ်တွတ်ဖြင့် ပြောပေးနေကာ အားရှိပါးရှိ အလိုးခံနေမိသည်။ “ဆောင့်..ဆောင့်..ဘွတ်…ဖူး..ဘလွတ်.. ဖူး…ဖုန်း…ဗွီ…ဗွတ်…ဘလပ်…တပ်…ဗွိ…..ဗွတ်.ဖူး...ကောင်းတယ်…ဆောင့်စမ်းပါသားရယ်…စောက်ပတ်ကြီးပြဲထွက်သွားအောင် ဆောင့်လိုးလိုက်ရတယ်….့..အားပါးပါးးးး…အားးးးနာနာဆောင့်ပါ ပြီးတော့မယ်…ပြီးတော့မယ်….အန်တီမ ဆောက်ပတ်ထဲက ဆောက်ရည်တွေ ထ့က်တော့မယ်…” “သားလည်း ပြီးတော့မယ် အန်တီမ….အား….ဟားးးး” နှစ်ယောက်သားတဏှာဇောဖြင့်မီးကုန်ရမ်းကုန်ဖွင့်ပြောချကာ လိုးနေခံနေသံတို့က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ပဲ လိုးနေကြမှန်းသိသာစေလောက်အောင်အခန်းငယ်လေးထဲစိတ်ထင်တိုင်းကျဲနေကြသည်။ စိုးနိုင်ထွန်းကအပေါ်စီးကနေ လီးကြီးဝင်ထွက်ကောင်းရန် ခါးကိုနှိမ့်ကာကြွကာ ဖိဆောင့်ပေး နေသလို ခင်မကလည်း အောက်ကနေ သူမဖင်သားအိအိကြီးနှစ်ဖက်ကို စိတ်လိုလက်ရပင် ကော့ကာကြွကာနှင့် စည်းချက်ညီညီ ခံပေးနေသည်။ လီးနှင့်စောက်ပတ် တဖွတ်ဖွတ်တဘတ်ဘတ်ထိတွေ့သံတို့က မြိုင်ဆိုင်လာပြီး နှစ်ယောက်သား တက်ညီလက်ညီလည်း ရှိလှသဖြင့် ဖီလင်တွေပိုတွေ့လာကြသည်။ “ကောင်းလိုက်တာ အန်တီမရာ ” “အတူတူပါပဲ သားရယ်…..လိုး…မြန်မြန်လေး…အန်တီမ ပြီးတော့မှာ…. စောက်ရည်တွေ ထွက်တာ ရွှဲအိုင်နေပြီ မြန်မြန်လေးလိုး…အတူတူ တပြိုင်တည်း ပြီးရအောင်ကွာ” လင်တစ်ယောက်ကို ပြောနေသလို ညုပြောလေး ပြောလိုက်သည့် အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့လေသံကြောင့် စိုးနိုင်ထွန်း ခင်မပေါင်တွေကို မိုးပေါ်ထောင်အနေအထားပြောင်းလိုက်ပြီး လီးကို သေချာကိုင်ကာ ဆောက်ပတ်အဆုံးထိ ဝင်အောင် ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။\nခင်မပေါင်တန်နှစ်ဖက် မြှောက်ထောင်ထမ်းကာ အပေါ်စီးကနေ ပေါင်ခွကြားထဲကို သဲကြီးမဲကြီး ဖိလိုးပြစ်လိုက်သောစိုးနိုင်ထွန်းရဲ့လီးကြီးက စောက်ပတ်တစ်ခုလုံး နေရာလပ်မရှိစေရအောင် မွှေနှောက်ဖိလိုးနေမှု့ကြောင့် ခင်မတကိုယ်လုံး ကော့ပျံလန်နေအောင် လှုပ်ရှားယိမ်းထိုးနေသည်။ “အင့်ပြွတ်..စွတ်..ဖောင်း..စွတ်စွတ်စွတ်.ဖောင်း..ပြွတ်ပြွတ် ဖောင်း…အင့်…အာ့..ဆောင့် ..စွတ်စွတ် ပြွတ်..ဖောင်း..အင့်..ကောင်းတာ…အင့်.. ကောင်းလိုက်တာ…ဆောင့်..စွတ်…ပြွတ်..ဖောင်း..ဖောင်း.. ဖောင်း…” “လရည်တွေထွက်တော့မယ်…အန်တီမ…” “အင်း…အန်တီမစောက်ပတ်ထဲပြီးပေး…ပြွတ်ပြွတ်…ပြွတ်ပြွတ်…ဖောင်း ဖောင်းဖောင်း..ဖောင်း..အင့်..အိ..အင့်…” စိုးနိုင်ထွန်း မေးကြောကြီးများထောင်ထလာအောင် အံတင်းတင်းကျိတ်လိုက်ပြီး တလစပ် လိုးထည့်လိုက်သည်။ စောက်ပတ်ထဲရှိ လီးတခုလုံး စောက်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး လိုးလိုက်တိုင်း တဘွိဘွိ တဘွတ်ဘွတ် တဖွတ်ဖွတ် အသံတွေထွက်ကာ လီးတချောင်းလုံးရှိ အကြောတို့ ဖောင်းကြွတင်းမာလာပြီး တကိုယ်လုံးရှိအကြောတို့ ဖျိုးဖျိုးဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်သွားရလောက်အောင် ကောင်းလာလျက် စိုးနိုင်ထွန်း မျက်လုံးတို့ မှိတ် အတင်းကုန်းကြုံးလိုးနေရင်းးးးး “အားးးးးအန်တီမ….ပြီး….ပြီးပြီ….ပြီးပြီ…..အား….” “ဗျစ်….ပတစ်….ပတစ်…ဗျစ်….” “ဟင်းးးးးးအင်းးးးးရှုးးးးးးကောင်းလိုက်တာ အန်တီမရာ….” ပျစ်ချွဲနေသော သုက်ရည်ပူနွေးနွေးကြီးများ သူမစောက်ခေါင်းထဲ ဗြစ်ကနဲဗြစ်ကနဲ အပြည့်အသိပ်တိုးဝင်လာမှုကို ခံစားသိလိုက်ရချိန် ခင်မစောက်ပတ်ထဲမှ သုတ်ရည်များကလည်း ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲဖြင့် စိုးနိုင်ထွန်းလီးတန်ကြီးပေါ် ပန်းချလိုက်သည်။\nအဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့ဆောက်ရည်များက ဆောက်ခေါင်းထဲမှ ပွက်ကနဲပွက်ကနဲ ထွက်ကျလာပြီး သူ့လီးတချောင်းလုံး နွေးကနဲ ဖြစ်ကာ စိုရွှဲသွားသည့် အရသာကို ခံစားလိုက်ရသည့် စိုးနိုင်ထွန်းမှာလည်း ကျေနပ်စွာဖြင့် သူ့လီးထဲမှ လက်ကျန် သုတ်ရည်များကို ခင်မစောက်ပတ်ထဲ ဇိကနဲဇိကနဲမြည်အောင် ပန်းထုတ်ထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။ “အ အ အီး ဟီး အား ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ သားရယ် လီးကိုဆွဲ မချွတ်နဲ့ဦးနော် ကပ်ထား တအားဖိပြီးကပ်ညှောင့်ပေး သိလား အ အ အိအိ ကောင်းတယ် အို့ အို ကောင်း လိုက်တာကွယ်” “ဘုန်းးးးး” ခင်မ ဖင်နဲ့အိပ်ယာထိသွားသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး…. “ကောင်းလိုက်ထာသားရယ်… လီးရည်တွေကလည်းများလိုက်တာ….အားးးးရှီး..ကျွတ်ကျွတ်…” “သားလည်း ကောင်းတယ်…အန်တီမရာ…ညကထက် ပိုကောင်းတယ်သိလား….နေ့တိုင်းလိုးမယ်နော် အန်တီမ ဆောက်ပတ်ကြီးကို သားတော့ ကြိုက်သွားပြီ သိလား….” “ဖယ်ပါဦး…တကထဲ လူကို လိုးလိုက်တာများ သူ့မယားကျနေတာပဲ….။\nလူပျိုလေးတဲ့ လိုးလိုက်တာများ….စက်သေနတ်နဲ့ပြစ်နေသလိုပဲ…ဟွန်းးးး” အမူပိုပိုဖြင့်ပြောလာသည့် အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့စကားကြောင့်စိုးနိုင်ထွန်းမျက်နှာလေးက မချိုမချဉ်ဖြစ်သွားကာ “အန်တီမဆောက်ဖုတ်ကြီးက အီစိမ့်နေအောင်လိုးလို့ကောင်းတာကိုး….ညတိုင်းလိုးမယ်နော်…” “ညတိုင်းလိုးလို့မရပါဘူး….သားက ကျောင်းနေတုန်းလေ ဒီနှစ်ဆယ်တန်းသာ အောင်အောင်ကြိုးစားနော်….အန်တီမကြောင့် သားစာမေးပွဲကျသွားတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး…” “စိတ်ချပါ….သားက စာလိုက်နိုင်ပါတယ်…အန်တီမကို မလိုးရရင်သာ စိတ်ညစ်ပြီး စာမေးပွဲမဖြေနိုင်မှာ….ညတိုင်းပေးလိုးနော်…သားလေအန်တီမဆောက်ဖုတ်ကြီးကို ကြိုက်သွားပြီသိလား…” “အေးပါ…မင်းအမေနဲ့အဖေတို့မရိပ်မိအောင် အနေအထိုင်တော့ ဆင်ခြင်နော်….” “စိတ်ချပါ….ဟော…ဒီမှာ သားလီးကြီးပြန်တောင်လာပြီ အန်တီမ ထပ်လိုးကြရအောင်နော်” “ဟယ်….ကျောင်းသွားရမှာလေ….သွား အဝတ်အစားလဲပြီး ကျောင်းသွားတော့” “ဒီနေ့ ကျောင်းပိတ်တယ် အန်တီမရဲ့ ကျူရှင်ကလည်း ညနေမှသွားရမှာ မေမေနဲဖေဖေလည်း မရှိကြဘူး အေးအေးဆေးဆေး လိုးကြမယ်နော်…အန်တီမ…ဒီမှာ ကြည့်ဦး….လီးကြီးက တအားကို တင်းလာပြန်ပြီ….” “ဟယ်….” ဆောက်ဖုတ်ထဲမှ တူဖြစ်သူလီး တစစဖြင့် တောင်ထလာတာကို ခံစားသိရှိလိုက်ရတဲ့ ခင်မ နောက်တစ်ချီအလိုးခံဖို့ အရေး ကြိုတွေးလို့ သဘောတကျဖြစ်စွာဖြင့် စိုးနိုင်ထွန်း ပါးလေးကို ရွှတ်ကနဲ မြည်အောင် နမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အခန်းငယ်လေးထဲမှာ အဝတ်အစားဗလာဖြင့်ပုံစံမျိုးစုံလိုးပွဲကြီး အားပါးတရ ခင်းကျင်းနေလျက် တူအရင်းခေါက်ခေါက်လေးရဲ့ လရည်တို့ကို သားအိမ်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် အထည့်ခံနေရသည့် ခင်မမျက်နှာပြင်ထက်က အပြုံးတို့က ချိုမြိန်နေလျက်….. ပြီးပါပြီ။\nလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ဆယ်နှစ်ခန့်က ကွဲကွာနေခဲ့ကြသော မျိုးလွင်နှင့်လီလီသန်းတို့သည် မမျှော်လင့်ပဲ စကော့ဈေးတွင်တွေ့ကြရာမှ.. “ ဟင် … ကိုမျိုးမဟုတ်လား” “ဟာ ….လီလီပါလား.. ဟုတ်ပါတယ်.. ကိုမျိုးပါ” တဦးနဲ့တဦးဖက်လှဲတကင်းနှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ “ကိုမျိုးနဲ့လီလီအခုလို မမျှော်လင့်ပဲတွေ့ကြရတာ လီလီတော့တော်တော်ဝမ်းသာမိတယ် ကိုမျိုးရယ်” “ကိုမျိုးလဲလီလီ့လိုပါပဲ” “အခု ကိုမျိုးဘယ်မှာနေသလဲဟင်” “ကိုမျိုးအိမ်ထောင်ကျသွားပြီလေ.. လီလီရောအိမ်ထောင်ကျပြီလား”။ “လီလီကတော့ အသက်(၅၀)ကျော်အဖိုးကြီးတယောက်နဲ့ အိမ်ကအတင်းပေးစားတာနဲ့ မကြိုက်ပဲနဲ့ယူလိုက်ရတယ်လေ” အခုလိုကိုမျိုးနဲ့ပြန်တွေ့တော့ လီလီတို့အချစ်ပန်းတွေ ပြန်ပွင့်ပြီပေါ့ကိုမျိုးရယ်” “ဒါဆိုလီလီဘယ်နေ့အားလဲဟင်.. အားတဲ့တနေ့ ဒီစကော့ဈေးထဲက လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ဆုံကြရအောင်” “ကောင်းသားပဲကိုမျိုး လီလီနောက်တနင်္ဂနွေနေ့မှာ ကိုမျိုးပြောတဲ့နေရာကို မနက်(၉)နာရီလောက် အရောက်လာခဲ့မယ်လေ။ ကိုမျိုးစောင့်နေနော်” “ကောင်းပါပြီတဲ့ဗျာ စောင့်နေပါ့မယ်”။ နောက်တပတ်တနင်္ဂနွေနေ့မနက်မှာတော့ မျိုးလွင်စောင့်နေတဲ့နေရာကို (၉)နာရီကျော်ကျော်လောက်မှာ လီလီသန်းရောက်လာလေသည်။ “ကိုမျိုး စောင့်နေရတာကြာပြီလား” “မကြာသေးပါဘူး လီလီဘာစားဦးမလဲ” “တော်ပြီ အိမ်ကစားလာခဲ့တယ်ကိုမျိုး” “ဒါဖြင့်လာ […]\nကျွန်တော်အပင်ပေါ်မှာရှိတယ်ဆိုတာကိုမသိဘူးဗျ မနက်ပိုင်းနေရောင်အောက်မှာထဘီရင်ရှားနဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ရေငင်နေတာဘယ်လောက်ကျက်သရေရှို လိုက်မလဲဆိုတာကိုတွေးကြည့်ကြပေါ့ဗျာ ဆံပင်အရှည်ကြီးကိုသားရေကငွ်းလေးန့စဲ ည်းပြီ့းအနောက်မှာထုံးထားပြီးတော့ ထဘီယောဂီရောင်လေးန့ကဲုန်းပြီးရေငင်နေတာဗျာ ကျွန်တော့်မှာအဲဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီးတော့တံတွေးတွေပဲမျိူချနေရတယ် နေရောင်အောက်ကအလင်းကျနေတာရယ်ထဘီရင်ရှားထားတာနဲ့သူ့ကိုယ်ပေါ်ကလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်အ သားအသားရောင်ကကျွန်တော့်ကိုရိုက်ခတ်နေပြီဗျ ထဘီကိုရင်ရှာထားတာတောင်သူ့ထဘီကသူ့ရဲ့ရင်သားတွေကိုနိုင်အောင်မစည်းနိုင်ဘူးဖြစ်နေတာ ရင်သားတစ်ဝက်လောက်ကဟင်းလင်းပြင်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော်အဲဒီခဏလေးအတွင်းမှာအသက်တောင်မရှူရဲတော့ဘူး တစ်ကယ်ပဲဗျာအပျိူကြီးကရိုးသားလိုက်တာ သူ့ဟာသူမန်မာနတွေမရှိပဲရေတွင်းနားမှာရေငင်နေလိုက်တာများ။ ကျွန်တော်စဉ်းစားနေတာအဲဒီလိုရေတွင်းနားမှာရေငင်နေတဲ့အပျိူကြီးရဲ့ခြေရင်းအောက်မှာသွားပြီးတော့ထဘီ ခေါင်းထဲကိုဝင်ပြီးမာမာဝင်းရဲ့စောက်ပတ်ကြီးကိုအားရပါးရယက်လိုက်ချင်တဲ့စိတ်ပဲရှိတော့တယ်ဗျာ တကယ်တမ်းလက်တေ့မွှာတော့လက်ကအလိုလိုလီးကိုကိုင်မိနေတာလေ အပျိူကြီးကတော့ရေငင်တာရေပုံးထဲပြည့်သွားပြီဆိုမှရေချိူးတာ ရေပုံးကရေကိုရေခက်ွန့တဲ ခက်ွချင်းယူပြီးသူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုလောင်းချလိုက်တယ် ဆယ်ခွက်ဆယ့်ငါးခွက်လောက်သူ့ကိုယ်ပေါ်ကိုကျေနပ်အောင်လောင်းချလိုက်တယ် ပြီးမှတစ်ကိုယ်လုံးကိုဆပ်ပြာတိုက်တော့တာပဲ ပြီးတော့ဆပ်ပြာတွေစင်အောင်ရေလောင်းချတယ် ဒူးထောက်ထိုင်ပြီးတော့မှ ပေါင်ကြားကိုဘယ်လက်န့နှဲိုက်ပြီးတော့ရေလောင်းချတယ် ပေါင်ကြားကိုလေးငါးချက်လောက်တော့ပွတ်ဆေးတယ် ကျွန်တော့်အစ်မရေချိူးရင်ပွတ်ဆေးတာနဲ့မတူဘူး ကျွန်တော့်အစ်မကတော့တစ်ကိုယ်လုံးချွတ်ပြီးတော့ချိူးရလို့လားမသိဘူး။ အပျိူကြီးရေချိူးတာန့မဲ တူတာကအစ်မကစိမ်ပြေနပြေချိူးတာ အပျိူကြီးကတော့သိပ်မကြာဘူး ပေါင်ကြားကိုလက်န့ပဲ တ်ွပြီးတော့တစ်ကိုယ်လုံးကိုရေလေးငါးခွက်လောက်လောင်းချပြီးတော့ပြီးသွားတာဗျ ပြီးတော့မှအိမ်အောက်မှာထဘီလှဲလိုက်တာဗျ အဲဒါကျတော့ကျွန်တော်မမြင်ရတော့ဘူး အဲဒီအချိန်မှာကျွန်တော်မန်းကျည်းပင်မှာဂွင်းတိုက်ပြီးသွားပြီ လရည်တွေကိုမန်းကျည်းပင်အောက်ကိုစိုက်ချလိုက်တယ် အပျိူကြီးလည်းရေ၀တ်လဲပြီးတော့အိမ်ပေါ်ကိုတက်သွားတော့မှကျွန်တော်လည်းမန်ကျည်းပင်အောက်က ဆင်းလိုက်တယ် အိမ်ကိုရောက်တော့ထမင်းတောင်မစားချင်တော့ဘူး တစ်ခါတည်းတန်းအိပ်လိုက်တာ ညနေသုံးနာရီလောက်မှနိုးလာတော့တယ် ညဘက်ရောက်တော့အပျိူကြီးတို့အိမ်ဘက်ကိုသွားချောင်းဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ကျွန်တော်ခွေးဝင်ပေါက်က၀င်ပြီးတော့အိမ်သာနားကိုကပ်လိုက်တယ် ထဘီတန်းပေါ်မှာအတွင်းခံဘောင်းဘီတထည်လှန်းထားတာတွေ့တယ်။ အနက်ရောင်အကြီးကြီး။ ကျွန်တော်ယူပြီးတော့တခါတည်းနမ်းပြီးဂွင်းတိုက်လိုက်တယ် ပြီးသွားလို့လရည်တွေထွက်လာတော့ […]\n`နုနုဇင်´´ဟူသည့် အမည်ကို သောကြာနေ့ည မဆီလာကြိုရန်ဖုန်းဆက်ချိ်န်တွင်သူစကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ သူကြား ဖူးဖူးခြင်း နှာခေါင်းရှုံ့မိသော အမည်ဖြစ်၏၊ မ ကအိမ်တွင်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရောက်နေ၍ သိပ်မကဲရန်ဖုန်းဆက်က တည်းက ကြိုမှာသည်။ တစ်ပတ်လုံးအောင့်အီးထားရ၍တင်းမာနေသည့် အားအင်များ ရှုံ့တွသွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏ ။နှာခေါင်းရှုံ့လည်း ရှုံ့ချင်စရာပင်ဖြစ်၏်၊ မ ကမိတ်ဆက်ပေး၍စတင်တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင်သူ့ကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့် ကာ “လဲ့ကောင်လေးက အကိတ်လေးပဲ´´ဟုဆိုသည်၊ အိမ်နေ၀တ်စားပုံကိုက ပလေးဗွိုင်းမော်ဒယ်များရှုံးလောက်၏၊ ခါးကျဉ်းသော်လည်း သွယ်၍ကားသွားသည့် တင်ကို ဇီးရိုးပန်တစ်ထည်ထဲဖြင့် မနိုင့်တစ်နိုင် ဖုံးထားသည်၊ မ လောက်အ သားမဖြူသော်လည်း ညက်ညော၍အချိုးကျသည့်ပေါင်သားများက မက်မောလောက်စရာဖော်ပြနေသည်၊ အဖြူရောင်တီ ရှပ်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာစီးနှောင်ထားသည့်အတွက်အလုံးအထည်ကြီးသည့် ရင်သားမို့မို့များက အလုံးလိုက် ပြူးထွက်နေ ၏၊၊ အနားတိုသောတီရှပ်ကြောင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင်ဗိုက်သားဖွေးဖွေးက ၀င်းခနဲလက်ခနဲပေါ်ပေါ်လာတက်သည်၊ ရိုးရှင်းစွာဝတ်စားတတ်သော မ ထက် ဆွဲဆောင်မှုကောင်းနေသည်ကိုတော့ ငြင်း၍မရပေ။ အဆိုးဆုံးက သူမ၏မျက်လုံးများပင်ဖြစ်သည် သူ့ကိုတစ်ချိန်လုံးအကဲခတ်နေသည့်အတွက် တစ်ခါတစ်ခါ […]


“သောက်ကျိုးနည်း Burma က မှန်သလား Myanmar က မှန်သလားတဲ့ ဗျာတို့ရေ” | Myanmar My Always\n← ဟောဒီမှာ ဒေါ်စု အင်္ဂလန်သွားတောလား အချိန်မှားနေတဲ့ဆောင်းပါး . . .\nမြန်မာလား ဗမာလား →\n“သောက်ကျိုးနည်း Burma က မှန်သလား Myanmar က မှန်သလားတဲ့ ဗျာတို့ရေ”\tPosted on July 1, 2012\tby nyuntshwe ပျက်အစဉ် ပြင်ခဏ\nA Myanmar, Buddhist, pacifist, and pragmatic person who believe that we are what we think. That leads him positive thinking and he sees the worldabeautiful place, but he still likes to keep trying forabetter and more beautiful world.\tView all posts by nyuntshwe →\tThis entry was posted in For-my-Country. Bookmark the permalink.\t← ဟောဒီမှာ ဒေါ်စု အင်္ဂလန်သွားတောလား အချိန်မှားနေတဲ့ဆောင်းပါး . . .


08-20-2010 05:00 PM\nRep Power0Re: စာရင်းရေးသွင်းချက်များဆွေးနွေးရန်\nM; အင်း အခုတလော အလုပ်တွေများတာ :e ချွေးတောင် ပေါက်ပေါက် ကျတယ် :O အခုလို မူးနေအောင် ဆီစာရင်း ဂါလံတွေကို တွက်နေရလို့ လှုပ်တောင်မလှုပ်နိုင်ဘူး :'( အဲလိုဘဲ အော်ငိုချင်ပေမယ့် ငပေါလို့ ထင်မှာစိုးလို့ မငိုရဲဘူး :-[ အကြောတွေတက်ပီး မျက်လုံးကြီးလဲ စိုက်နေဘီ....\nဒါကြောင့် ပို့စ်ဆက်မရေးနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ကြပါ .. အဆင်ပြေလို့ အားလပ်သွားရင် ပြန်ရေးပေးပါမယ်.. ဖတ်ရှု့သူများကိုလည်း အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်\nReply With Quote The Following User Says Thank You to တီလေး For This Useful Post:\nVeronica 08-23-2010 03:10 PM\nအမ ရဲ့ forum လေးက အလွန်ကောင်းပါတယ်။ ဆက်ရေးပေးပါအုံး။ Reply With Quote 10-13-2010 03:20 PM\nကျွန်တော် အစဉ်လေးစားရပါသော် myanmarengineer မိသားစု မင်္ဂလာပါ။\nကျွန်တော်သိချင်တာကတော့ Quickbooks software ကို စက်ငါလုံးရှဲသုံးချင်တာပါ။\nခုသုံးနေရတာက တစ်လုံးက သုံးရင်တစ်လုံးက ပိတ်ထားမှရပါတယ်။\nအဲလိုမဟုတ်ပဲ5လုံးစလုံးသုံးလိုရအောင်လို လုပ်ချင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာလေသိပါရစေ။\nကျွန်တော် အစဉ်လေးစားရပါသော် myanmarengineer မိသားစုတွေ ကျန်းမာချမ်းသာကျပါစေ။\nReply With Quote 10-13-2010 08:33 PM\nLocation Pyay, myanmar\nPosts 74\tThanks 202\nThanked 164 Times in 46 Posts\nRep Power0Re: ပြန်စာ -> စာရင်းရေးသွင်းချက်များဆွေးနွေးရန်\n[quote author=တီလေး link=topic=7583.msg53830#msg53830 date=1275187956]\nဒီ Post ကို ၀င်ကြည့်သူများ ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကွန်နက်ရှင်က တီလေးတို့ရုံးမှာ အရမ်းကျနေလို့ Post တင်ရတာအဆင်မပြေဘူး ဖြစ်နေတယ် ..\nအခုတောင် သင်တန်းတက်နေရင်းနဲ့ :4: ခိုးပြီး တင်ရတာ အဆင်ပြေရင်တော့ အသစ်တင်ပေးစရာတွေရှိပါတယ် သည်းခံပြီး စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ပေးနော်\nI amaMyanmar Engineer www.kotinminhtoo.blogspot.com လုပ်သင့်တာတွေလုပ် နိုင်သလောက် လုပ်သွားမယ်... Reply With Quote 01-24-2011 05:38 PM\nRep Power0တီလေးရေ ...\nကျွန်တော်က myanmarengineer မိသားစုကို ဒီနေ့မှ ၀င်လာတဲ့သူပါ ...\nစာရင်းကိုင်အလုပ် လုပ်နေပါတယ် ... စနစ်တကျတော့မရှိဘူးပေါ့ အသေမှတ်ထားတာလေးကတော့ ( စားရင် Dr .. ယိုရင် Cr ) :P\nစိတ်ဝင်စားစွာနဲ့ စောင့်မျှော်ပညာယူနေပါတယ် ... Reply With Quote 12-01-2014 11:00 PM\nRep Power0Budget Line ဘယ်လိုဆွဲလဲဆိုတာသိချင်ပါတယ်ခင်ဗျ ဥပမာ travelling allowance စသဖြင့် category ဘယ်လိုခွဲပြီးဆွဲလဲပေါ့\nReply With Quote 06-25-2015 10:58 PM\nRep Power0File - Switch to Multi-User Mode File - Utilities - Open Hosting Multi-USer Access..\nCadence IC6( Simulation ) အကြောင်းနဲ့ပတ်သက်သမျှ ဆွေးနွေးရန်\nBy htetlinnaung in forum အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာပညာ\nLast Post: 02-25-2011, 07:37 PM\nအဝေးထိန်း remote control system များဆွေးနွေးလိုသည်။\nBy mg kyi thar in forum အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာပညာ\nLast Post: 01-12-2011, 08:47 PM\nBy phoelapyae in forum MEF အမှတ်တရ လှုပ်ရှားမှုများ\nAll times are GMT +6.5. The time now is 05:08 PM.


Book - 1 Chapter - 1 - BookCubicle\nBook - 1 Chapter - 1\nAuthor : magnolia__00\nGenres : Adventure, Comedy, Action\nOriginal Author : Bright Moonlight Frost On The Ground\nအခနျး - ၁ ဒီ အငျမျောတယျက ဘာလို့ အရမျးတှေ ပြျောနရေတာလား..?\nမွငျ့မားသညျ့ အဆောကျအဦတဈခုထိပျတှငျ ရပျနသေညျကွောငျ့ လကွေမျးမြားက အနျလငျး၏ ပတျပတျလညျတှငျ ဝနျးရံတိုကျခတျနသေညျ။\nအနောကျကို လှညျ့လိုကျသညျ့အခါ ရကျစကျကွမျးကွုတျသူ တဈစုက သူ့ထံ ဖွညျးဖွညျးခငျြး ခဉျြးကပျလာသညျကို တှရေ့သညျ။\n"ဟီးဟီးဟီး.. ဆိုးရှားလှနျးတဲ့ ကောငျကလေး.. ဒီတဈကွိမျ မငျးဘယျလို ထှကျပွေးမလဲ ကွညျ့ရအောငျ.. မငျးမှာ သတ်တိရှိတယျဆိုရငျ ဘာလို့ ပြံပွီး ထှကျမပွေးတာလဲ.." ခန်ဓာကိုယျ တုတျခိုငျသညျ့ ခေါငျးဆောငျလူကွီးသညျ သံတုတျကို လကျတှငျဝှရေ့မျးကာ သူ့မကျြနှာတှငျလညျး ရကျစကျမှုတို့က အထငျးသား ဖွဈသညျ။\nသူ့မှာ ထှကျပွေးဖို့ရာ အခှငျ့အရေး မရှိတော့မှနျး အနျလငျးက သိလိုကျသညျ။ သို့ပမေဲ့လညျး ဖမျးမိသှားလြှငျ ဖွဈလာမညျ့ အကြိုးဆကျမြားအကွောငျး စဉျးစားမိသညျနှငျ့ သူ့ခန်ဓာကိုယျမှာ တုနျရီလာပွီး ထိနျးခြုပျမရနိုငျတော့ပေ။ ထိုဘဝက အရမျးကို လူမဆနျဘဲ ရကျစကျမညျမှနျး ရှငျးရှငျးလေးပငျ။\nဘာလုပျရမလဲ.. ငါဘာလုပျသငျ့လဲ.. ငါပြံသနျးနိုငျမယျဆိုရငျ တကယျကောငျးမှာပဲ.....\nအနျလငျးက ထိုသို့တှေးနခြေိနျမှာပငျ လပွေငျးမြား တိုကျခိုကျလာပွီး သူ့ခန်ဓာကိုယျအား မွပွေငျမှနေ အထကျသို့ ပငျ့တငျပေးလိုကျသညျ။\nအနျလငျးက ကွောကျလနျ့သှားသညျ။ သူ့အား လပွေငျးမြားက သယျဆောငျသှားနပွေီ ဖွဈကာ တကယျကွီး ပြံသနျးနပွေီ။\n"လခှမျး... သူက တကယျကွီး ပြံနိုငျတာလားဟ..." မွပွေငျမှနေ မွငျ့တကျသှားသညျကို ကွညျ့ရငျး ထိုတုတျခိုငျသညျ့ ခေါငျးဆောငျလူကွီးမှာ အနျလငျးလိုပငျ အံ့ဩလှနျးသဖွငျ့ ဘာစကားမှပငျ ပွောမထှကျတော့ပေ။\nလူအားလုံးရှမှေ့ာပငျ လပွေငျးမြားက အနျလငျးအား အဆောကျအဦထိပျမှနေ ချေါဆောငျသှားသညျ။\nထို့နောကျ လမြေား လှငျ့ပါးသှားပွီး လှတျလှတျကငျးကငျးကို ပွုတျကလြာတော့သညျ။\nလငျြမွနျစှာ ပွုတျကလြာမှုကွောငျ့ တဟူးဟူး တိုကျခတျနသေညျ့ လမြေားနှငျ့ အလေးခြိနျမဲ့နသေညျ့ ဖွဈရပျတို့က အနျလငျးအား ကွောကျရှံ့စှာဖွငျ့ အသားကုနျအျောဟဈစလေသေညျ။\nငါသတေော့မယျ.. ငါသတေော့မယျ.. ငါသတေော့မယျ.....\nအနျလငျးက စိတျထဲမှနေ ထိုသို့ ဆကျတိုကျ အျောဟဈနခေဲ့သညျ။\nသဆေုံးရတော့မညျဆိုသော ကွောကျရှံ့စိတျက လှမျးခွုံလာသောအခါ သူ့ခန်ဓာကိုယျ၏ အစိတျအပိုငျးတိုငျးမှာ ထိနျးခြုပျမရလောကျအောငျ တုနျရီလာကွသညျ။\nအဆောကျအဦ၏ ထိပျတှငျတော့ တုတျခိုငျသညျ့ ခေါငျးဆောငျမှာ အနျလငျး ကူကယျရာမဲ့ ပွုတျကလြာသညျကို ကွညျ့ရငျး အံ့အားသငျ့နမေိသညျ။ သိပျမကွာခငျမှာ ကနျြသူမြားဆီ လှညျ့လိုကျပွီး ဖွေးဖွေးခငျြး ပွောလိုကျသညျ။ "အဲဒီ... အဲဒီကလေးကို ငါက အဆောကျအဦပျေါကနေ ဖိအားပေးပွီး ခုနျခသြှားခိုငျးတာ မဟုတျဘူးနျော.. လကေ သူ့ဘာသူ သယျသှားတာ.. မငျးတို့ကောငျတှေ ငါ့အတှကျ သကျသခေံပေးရမယျနျော.. လုပျပါကှာ.. ငါက အပွဈမရှိပါဘူး.."\nသူ့နောကျရှိ လူမြားမှာလညျး တှဝေမေိနျးမောနကွေသညျ။ လကေ အရမျးကို ပုံမှနျမဟုတျဘဲ တိုကျခတျလာခဲ့သညျ။ သူတို့မကျြမွငျ တှခေဲ့ရတာတောငျ မယုံနိုငျသေးတာ အခွားသူမြားမှာ မညျသို့ဆိုဖှယျရာ ရှိတော့မညျနညျး။\nမွပွေငျနှငျ့ နီးကပျလာသညျကို ကွညျ့ပွီး အနျလငျးမှာ မြှျောလငျ့ခကျြမဲ့စှာနှငျ့ မကျြလုံးမြားကို မှိတျလိုကျတော့သညျ။ အခုလို မြှျောလငျ့ခကျြမဲ့ပွီး ရူးကွောငျကွောငျ အပွုအမူမြိုးနှငျ့ ဘဝကို အဆုံးသတျရမညျဟု မမြှျောလငျ့ခဲ့ပေ။\nထိုအခြိနျတှငျ အဖွူရောငျအလငျးမြားနှငျ့ လြှို့ဝှကျအလုံးလေး ရုတျတရကျပျေါလာခဲ့ပွီး သူ့ခန်ဓာကိုယျတဈခုလုံးအား လှမျးခွုံလိုကျသညျ။\nထိုခဏတှငျပငျ ရုတျတရကျ အရှိနျလြှော့ခမြှုကွောငျ့ ကွီးမားသညျ့ ဖိအားတဈခု ဖွဈပျေါလာသညျ။ အနျလငျးက မိုးပြံရထားစီးနသေကဲ့သို့ ခံစားနရေသညျ။ အောကျသို့ တရှိနျထိုး ပွုတျကြ.. လှညျ့ပတျ.. ပွီးနောကျ ကောငျးကငျသို့ ထိုးတကျ...။\nအနျလငျးက နောကျတဈဖနျ အသားကုနျ အျောပွနျသညျ။ ကောငျးကငျသို့ နောကျတဈကွိမျ ထိုးတကျ ပြံသနျးပွီးသညျ့နောကျတှငျ သူ့ခန်ဓာကိုယျမှာ အဆောကျအဦထိပျသို့ ပွနျလညျ ပွုတျကလြာသညျ။\nကမ်ဘာမွကွေီး၏ ဆှဲငငျအားမှ ကငျးမဲ့ကာ ပွငျးထနျသညျ့ အလေးခြိနျကငျးမှုတို့အပွငျ သခွေငျးနှငျ့ ရှငျခွငျးကွား လူးလားခေါကျပွနျခဲ့ရသညျ့ ခံစားခကျြတို့က အနျလငျးအား မူးဝစေသေညျ။ ထို့နောကျ ထိနျးခြုပျ၍ မရတော့အောငျ ပြို့အနျတော့သညျ။\n"ဟေ့... ဟေ့.. ကောငျကလေး.. အဆငျပွရေဲ့လား.." ထိုအခြိနျမှာပငျ အမွျောအမွငျပွညျ့ဝသညျ့ အသံတဈသံက အနျလငျး၏ နားအတှငျးသို့ ရောကျရှိလာခဲ့သညျ။\nသူ့ခေါငျးကို ထောငျကွညျ့လိုကျသညျ့အခါ အဖိုးအိုတဈဦးက သူ့အား ကွငျနာစှာဖွငျ့ ငုံ့ကွညျနသေညျကို တှလေို့ကျရသညျ။\nထိုအဖိုးအို၏ နောကျတှငျတော့ သူ့အား ဖမျးဆီးရနျ ရောကျလာကွသညျ့ ရကျစကျကွမျးကွုတျသူ တဈစုသညျ မွပွေငျပျေါတှငျ သတိလဈ မမွေ့ောနကွေသညျကို တှလေို့ကျရသညျ။\nထိုအဖိုးအို၏ ဆံပငျနှငျ့ မုတျဆိတျတို့မှာ ဆှတျဆှတျဖွူနပွေီး သူ့၏ အပွုအမူ အပွောအဆိုတို့မှာလညျး လူသားတို့ထကျ သာလှနျနသေညျ။ သူ့ခန်ဓာကိုယျ တဈခုလုံးကို မှျောစှမျးအငျမြား၊ ရှရေောငျ အျောရာမြားနှငျ့ ဖုံးလှမျးနပွေီး မွငျ့မွတျကာ ပွဈမြိုးမှညျ့မထငျသညျ့ဟနျ ဖွဈနစေသေညျ။\nထိုသညျကို မွငျရသညျ့အခါ ကနျြးထြဲက ရုတျတရကျ ထိတျလနျ့သှားပွီး မြားလှစှာသော မွငျကှငျးတို့က သူ့အတှေးထဲသို့ ရောကျရှိလာတော့သညျ။\nဝတ်ထုတှေ.. ဂပြနျကာတှနျးတှေ.. ရုပျရှငျတှေ..\nထိုမွငျကှငျးမြားက သူ့စိတျထဲ တဈခုပွီးတဈခု ပျေါလာခဲ့သညျ။ သူ့မကျြရှိရှရှေိ့ မွငျကှငျးမှာ အိပျမကျမဟုတျလောကျပါဘူးနျော..။\nရငျတှေ တဒုနျးဒုနျး ခုနျလာခဲ့ပွီ။\nအနျလငျးက အလှနျအကြံ ရိုကြိုးစှာနှငျ့ သူ့မကျြလုံးမြားတှငျ မကျြရညျမြားဝဲကာ "ကြှနျတော့ကို ကယျတငျပေးသညျ့အတှကျ အငျမျောတယျကွီးအား ကြေးဇူးတငျပါသညျ ခငျဗြာ.."\nထိုအဖိုးအိုသညျ အနျအငျးက သူ့အား အငျမျောတယျကွီးဟု ချေါလိုကျသဖွငျ့ သူ၏ မုတျဆိတျဖွူတို့အား ဖွေးညှငျးစှာ ပှတျသပျပွီး ခပျပါးပါး ပွုံးလိုကျသညျ။ "အခုနက ငါမန်တနျသုံးလိုကျတာမှာ မမှားသငျ့တဲ့ အမှားတဈခု ဖွဈခဲ့တာကွောငျ့ ငါ့သူငယျခငျြးလေးကို ကွောကျရှံ့စမေိခဲ့တယျ.. အဲဒီကောငျတှကေ သူငယျခငျြးလေးကို ဘာလို့ လိုကျဖမျးနကွေတာလဲ.."\nထိုသညျကို ကွားလိုကျရတော့ အနျလငျးမှာ အံ့အားသငျ့သှားသညျ။ သူက မန်တနျသုံးလိုကျတာမှာ မမှားသငျ့တဲ့အမှား လုပျလိုကျတယျ..? အဲတော့ ငါ့ကို ချေါဆောငျသှားတဲ့လကေ အဲဒီ အငျမျောတယျရဲ့ အမှားကွောငျ့ ဖွဈလာတာပေါ့..။\nဘယျလိုပဲဖွဈဖွဈ ထိုအငျမျောတယျကွီးသညျ သူ့အား ကယျတငျခဲ့သညျ။ ထိုအငျမျောတယျကွီး၏ အမေးကို ကွားလိုကျရသညျ့အခါ သူ့နှလုံးသားဆီမှနေ မရမေတှကျနိုငျသညျ့ မကနြေပျခကျြမြား ပျေါထှကျလာသညျ။\n"အဲဒါက ဒီလိုပါ ခငျဗြာ.. ကြှနျတေျာ့အမေ ဆုံးပါးသှားတဲ့ နောကျပိုငျးကစပွီး ကြှနျတေျာ့အဖကေ လောငျးကစားကို စှဲလမျးလာခဲ့တယျ.. အိမျကိုလညျး လောငျးခဲ့တယျ.. အကွှေးသနျးပေါငျးမြားစှာလညျး တငျခဲ့တယျ.. အဲဒီအကွှေးတှကေို ပွနျမဆပျနိုငျတော့ သူက ကိုယျလှတျရုနျးပွီး ထှကျပွေးသှားတယျ.."\nခဏနားလိုကျပွီးနောကျ "ကြှနျတျော ဟှာခငျြးတက်ကသိုလျကို တကျခှငျ့ရတဲ့နောကျကြ အကွှေးရှငျတှကေ ကြှနျတေျာ့ကို ရှာတှသှေ့ားကွတယျ.. သူပွောတာက ကြှနျတျောအဖရေဲ့ အကွှေးတှကေို ကြှနျတျောက ကိုယျစားဆပျစခေငျြတယျတဲ့..\nအဲဒီအကွှေးတှကေ သနျးနဲ့ခြီနတောလေ.. ကြှနျတျောက ဘယျလိုလုပျပွီး ပွနျဆပျနိုငျမှာတဲ့လဲ..\nကြှနျတေျာ့ခဈြသူကလညျး အဲဒီအကွောငျးကို သိသှားတော့ နညျးနညျးလေးတောငျ မစဉျးစားတော့ပဲ ကြှနျတော့ကို ထားပဈခဲ့တယျ..\nအကွှေးရှငျတှကေ ကြှနျတေျာ့ကို ချေါသှားပွီး အလုပျကွမျးတှေ လုပျခိုငျးတယျ.. အဖရေဲ့ အကွှေးတှေ မကမြေခွငျး ထှကျသှားလို့ မရဘူးတဲ့..\nအဲဒါက အရမျးကို ရကျစကျပွီး လူမဆနျဘူး.. ကြှနျတျောက လုံးဝ သညျးမခံနိုငျတော့တာကွောငျ့ ထှကျပွေးဖို့ ဆုံးဖွတျလိုကျတယျ.. အကွှေးရှငျက အဲဒီ ရကျစကျတဲ့သူတှနေဲ့ ကြှနျတေျာ့ကို ဖမျးခိုငျးလိုကျတာပဲ.. အဲဒီကနေ အခုလို အဖွဈတှေ ဖွဈလာရတာပါ ခငျဗြာ.."\nသူ့ရဲ့ အခကျအခဲမြားကို ဖှငျ့ဟပွီးသညျနောကျ မကျြရညျမြား ကလြာတော့သညျ။ သူ၏ အနာဂတျမှာ မှောငျမိုကျနပွေီဟု ခံစားရသညျ။ တောငျးစားရခွငျးနှငျ့ တဈဘဝလုံး အကွှေးမြား ဆပျနရေခွငျးတို့က ဘာတှမြေား ကှာခွားမှာတဲ့တုနျး..။\nအနျလငျး၏ ဝဒေနာမြားကို ကွားပွီးသညျ့နောကျတှငျ အငျမျောတယျကွီး၏ မကျြဝနျးတှငျ ကရုဏာအရိပျမြား သနျးလာတော့သညျ။ "ကောငျကလေး.. မငျးရဲ့ဘဝက အရမျးကို ကွမျးတမျးတာပါလား.. ဒီလိုဆိုရငျကော.. မငျးနဲ့ ငါက ကံကွမ်မာကွောငျ့ တှခေဲ့ရတာ.. မငျးမှာ ပါရမီရှိတာ ငါသိတယျ.. အဲတော့ ဒီ အငျမျောတယျကွီးက 'စနဈ' တဈခု လကျဆောငျပေးမယျကှာ.. အဲဒါက မငျးဘဝကွီးကို ပွောငျးလဲစလေိမျ့မယျ.. ဘယျလိုလဲ.. မကောငျးဘူးလား.."\nထိုသညျကို ကွားလိုကျရသညျ့အခါ အနျလငျးမှာ တုနျလှုပျသှားတော့သညျ။ အငျမျောတယျတဈယောကျနှငျ့ တှရေ့ခွငျးကပငျ သူ့အား အလှနျကံကောငျးနပွေီ ဖွဈကာ ထိုအငျမျောတယျက သူတို့ ပထမဆုံး တှကွေုံ့မှုမှာပငျ ရကျရကျရောရောနှငျ့ စနဈတဈခု လကျဆောငျပေးလာမညျဟု ဘယျတုနျးကမှ မမြှျောလငျ့ထားပေ။\n"အငျမျောတယျဖိုးဖိုး ခငျဗြာ.. ဖိုးဖိုးက အရမျးကို ကွငျနာတတျတာပဲ.. ကြှနျတေျာ့က ဖိုးဖိုးကို ဘာပွနျပေးရမယျဆိုတာ တကယျမသိတော့ဘူးဗြ.." အနျလငျးက အလှနျစိတျလှုပျရှားလာပွီး မကျြရညျမြား ကဆြငျးကာ ထိုအဖိုးအိုကို နှေးထှေးစှာ ကွညျ့လိုကျသညျ။\nထိုအငျမျောတယျကွီးသညျ ကွငျနာစှာ ပွုံးလိုကျပွီး သူ့လကျဖဝါးကို ကောငျးကငျသို့ ဆနျ့တနျးလိုကျသညျ။ ခကျြခငျြးဆိုသလို အဖွူရောငျအလငျးမြားနှငျ့ အလှနျသနျ့စငျသညျ့ အလုံးလေးက သူ့လကျဖဝါးပျေါတှငျ ပျေါလာခဲ့သညျ။\n"ကောငျကလေး.. ဒီကိုလာ.. ဒီအလငျးလုံးလေးကို ကိုငျပွီး မငျးလကျဖဝါးပျေါ တငျလိုကျ.." အငျမျောတယျကွီးက အနျလငျးအား ပွောသညျ။\nထိုသညျကို ကွားလိုကျတော့ အနျလငျးမှာ အလငျးလုံးလေးအား စိတျမရှညျစှာဖွငျ့ ဖမျးဆုပျလိုကျသညျ။\nသူ့လကျထဲရှိ အလငျးလုံးလေးမှာ ပူနှေးသညျ့ရောငျခွညျမြား ထုတျလှတျနသေညျ။ ထိုအလုံးလေးမှ ထုတျလှတျနသေညျ့ အလငျးသညျ အလှနျတရာ နူးညံ့လှသညျ။\n"စနဈလှဲပွောငျးမှု စတငျ..." အငျမျောတယျကွီးက ဖွေးညှငျးစှာ ဆိုလိုကျသညျ။\nထိုသို့ပွောပွီးသညျနှငျ့ အဖွူရောငျအလငျးလုံးလေးဆီမှ အလငျးသညျ အလှနျတောကျပလာသညျ။\nထိုအခြိနျမှာပငျ အငျမျောတယျကွီးက အနျလငျးအား "ကောငျကလေး.. မွနျမွနျ ကြိနျဆိုစမျး.. စဈနတျဘုရားစနဈကို လကျခံပွီးတာနဲ့ မငျးတဈဘဝလုံး ဘယျတော့မှ မစှနျ့လှတျပါဘူးလို့.."\nပွီးတော့ ကြိနျဆိုတာကွီးကလညျး ထိမျးမွားခွငျး ကြိနျဆိုမှုနဲ့ ဘာလို့တူနရေတာလား..\nအနျလငျးက စဉျးစားခြိနျ မရှိတော့တာကွောငျ့ အလငျြအမွနျပငျ "ကြှနျတျော ကြိနျဆိုပါသညျ.. စဈနတျဘုရားစနဈကို လကျခံပွီးနောကျ ကြှနျတေျာ့တဈဘဝလုံး မစှနျ့လှတျပါ.."\nအနျလငျး၏ ကြိနျဆိုမှု ပွီးသညျ့ နောကျတှငျ အလုံးလေးက သူ့ခန်ဓာကိုယျအတှငျးသို့ ဝငျရောကျပွီး ပေါငျးစပျသှားသညျ။\nမရှေးမနှောငျးမှာပငျ သူစိတျထဲတှငျ အသံတဈသံ ထှကျပျေါလာသညျ။ "လကျခံသူသညျ ထနျြးမငျ ခန်ဓာကိုယျပိုငျရှငျဖွဈကွောငျး ထောကျလှမျးမိပွီး လိုအပျခကျြမြားနှငျ့ ပွညျ့စုံပါသညျ။ စနဈ၏ ပေါငျးစပျခွငျး စတငျပါပွီ..။"\nအနျလငျးက အရမျးကို စိတျလှုပျရှားနပွေီး ထိုစိတျလှုပျရှားမှုကွောငျ့ ငိုခငျြလာခဲ့သညျ။\nသူ့အနာဂတျကွီးက မှောငျမိုကျနလေိမျ့မညျဟု အစကထငျနခေဲ့ပွီး ယခုလိုမြိုး ဖွဈရပျမြိုးကို မမြှျောလငျ့ခဲ့ပေ။ ယခုအခြိနျတှငျတော့ ဤစနဈနှငျ့အတူ ဘဝအသဈတဈခုကို စတငျဖို့ရနျ ပေါငျးစပျနပွေီပဲ ဖွဈသညျ။\nအငျမျောတယျကွီးမှာလညျး အရမျးကို စိတျလှုပျရှားနပေုံ ရသညျ။ စိတျလှုပျရှားလှနျးလို့ ငိုတော့မညျ့ပုံပငျ။\nသူက ဒူးထောကျကာ မကျြရညျအပွညျ့ဖွငျ့ ကောငျးကငျကို မော့ကွညျ့လိုကျပွီး မမြှျောလငျ့စှာပငျ မကျြရညျမြားနှငျ့အတူ ရယျမောလိုကျသညျ။ "ဘှားဟားဟားဟား.. နောကျဆုံးတော့ အပေေးက ထှကျသှားပွီ.. ငါ့ဘဝကွီးက လှတျလပျခဲ့ပွီ.."\n"အငျမျောတယျဖိုးဖိုး.. ဘာမှားလို့လဲ.. အဆငျပွရေဲ့လား ခငျဗြား.." ထိုအဖိုးအို၏ ထူးထူးဆနျးဆနျးအပွုအမူကို မွငျရသဖွငျ့ အနျလငျး က စိုးရိမျပွီး မေးလိုကျသညျ။\nသူက အရမျးကို စိတျလှုပျရှားသှားသညျ့ကို သတိပွုမိလိုကျသဖွငျ့ အငျမျောတယျကွီးက သူ့ကိုယျသူ ပွနျထိနျးလိုကျပွီး မကျြရညျမြားကို သုတျလိုကျသညျ။\n"အဆငျပွပေါတယျကှာ.. ငါမလိုခငျြတဲ့ အတိတျက ဖွဈရပျတှကေို ပွနျသတိရမိသှားလို့ပါ.. ကောငျကလေး.. မငျးက စနဈကို လကျခံလိုကျပွီဆိုတော့ ပိုပွီးတော့ ကွိုးစားဖို့ လိုလိမျ့မယျနျော.." အငျမျောတယျကွီးက အလေးအနကျပွောသညျ။\n"အ..အမျ.... ဟုတျကဲ့ပါ.." အနျလငျးက ရိုးသားစှာ ခေါငျးညိတျလိုကျသညျ။\n"အဲဒီတော့ မငျးစှမျးအငျလကေ့ငျြ့ဖို့ ကြောငျးတဈကြောငျးကြောငျးကို သှားခငျြသလား.. မငျးသှားဖို့အတှကျ သငျ့တျောတဲ့ကြောငျးကို ငါသိထားတယျ.."\nစှမျးအငျကငျြ့ကွံဖို့ ကြောငျးသှားရမယျ..? ဒီလို ကမျးလှမျးမှုမြိုးကို သောကျရူးတှမှေပဲ ငွငျးပယျမှာပေါ့..\n"သှားမယျ.. ကြှနျတျောတကယျ သှားခငျြတယျ.." အနျလငျးက တုံ့ဆိုငျးမနပေဲ ပွောသညျ။\nထိုသညျကို ကွားလိုကျရတော့ အငျမျောတယျကွီးက ကနြေပျစှာ ပွုံးလာပွီး သူ့အင်ျကြီလကျအတှငျးမှ ရှစောရှကျပိုငျးတဈခု ထုတျလိုကျသညျ။ အနျလငျးကို ကမျးပေးရငျး "ဒါက ငါ့ရဲ့ ထောကျခံစာပဲ.. ဒါနဲ့ဆို မငျးက စုစညျးညီညှတျ ကငျြ့ကွံခွငျးကြောငျးတျောမှာ ပညာသငျနိုငျပွီး အငျမျောတယျလမျးစဉျကို တရားဝငျ ခွခေနြိုငျလိမျ့မယျကှ.."\nအနျလငျးက အံ့အားသငျ့သှားသညျ။ ထိုအငျမျောတယျကွီးသညျ သူ့အား ရှညျလြားသညျ့ ကငျြ့ကွံခွငျးလမျးစဉျကို လြှောကျလှမျးနိုငျပွီး ထူးခြှနျသူ ဖွဈလာအောငျ ကူညီလမျးခငျးပေးနခွေငျးပေ။\nသူက ထောကျခံစာကို တရိုတသနှေငျ့ ယူလိုကျပွီး ကြေးဇူးတငျသညျ့အကွညျ့နှငျ့ ကွညျ့လိုကျသညျ။\n"အငျမျောတယျဖိုးဖိုးရဲ့ နာမညျကို ကြှနျတျောက သိလို့ရမလား ခငျဗြာ..."\n"ငါ့နာမညျ......... အမြားကွီး တှေးမနပေါနဲ့ကှာ..." အငျမျောတယျကွီးက အနျလငျး၏ခေါငျးကို ညငျသာစှာပုတျလိုကျပွီး သူ့မကျြနှာတှငျ ကရုဏာသကျသညျ့ အကွညျ့မြားကိုလညျး မွငျတှရေ့သညျ။\n"ကဲ.. ငါသှားရတော့မယျ.. နောကျမြားမှ တှကွေ့တာပေါ့ ကောငျကလေးရေ..."\nအငျမျောတယျကွီးက လကျပွနှုတျဆကျပွီးနောကျ တိမျခိုးမြားကိုစီးနငျးကာ ပြောကျကှယျသှားသညျ။\n"ဂရုစိုကျပါ အငျမျောတယျကွီး ခငျဗြာ.." ကောငျးကငျပျေါတှငျ ပြံသနျးသှားသညျ့ အငျမျောတယျကွီးအားကွညျ့ပွီး ကနျြးထြဲက အရိုအသပွေုကာ ပွောလိုကျသညျ။\nကောငျးကငျမှနေ ပြံ့နှံ့ရောကျရှိလာသညျ့ အငျမျောတယျကွီး၏ ရယျသံမှာ အလှနျတရာကို ကနြေပျပြျောရှငျနသေညျ့ပုံပငျ။ ထိုရယျသံက ဘဝတဈလြှောကျ ထမျးပိုးထားရသညျ့ နာကညျြးခကျြမြားအား လှတျခလြိုကျနိုငျရာမှ ထှကျပျေါလာခွငျးမြိုးပငျ။\nဒီအငျမျောတယျက ဘာလို့အရမျးတှေ ပြျောနရေတာတုနျး... သူ့ကွညျ့ရတာ ငါ့ထကျတောငျ ပိုပြျောနသေေးသလားလို့...\nအနျလငျး၏ မကျြနှာတှငျ စိတျရှုပျထှေးမှုမြား ပျေါလာခဲ့ပွီး သူ့ခေါငျးကိုသာ ဆှဲကုတျလိုကျသညျ။\nထိုအခြိနျမှာပငျ အမြိုးသမီးအသံတဈခုက အနျလငျး၏ စိတျထဲမှနေ ပျေါထှကျလာသညျ။ "မင်ျဂလာပါ.."\nထိုအသံကို ကွားလိုကျရတော့ အနျလငျးက လနျ့သှားသညျ။ ထိုအမြိုးသမီး၏ အသံမှာ လှပပွီး ညငျသာလှနျးသညျ။\nဒါက စနဈရဲ့ အသံလား..? အနျလငျးက အံ့ဩပွီး မသခြောပေ။\nထိုအခြိနျမှာပငျ သူ့စိတျထဲ၌ နယျပယျတဈခု ပျေါလာခဲ့သညျ။\nထိုနယျပယျသညျ မီးခိုးရောငျဖွဈပွီး စာလုံးအခြို့သာ ရေးသားထားသညျ။ "စဈနတျဘုရားစနဈသညျ ထိုကျခြူ ကုနျးမွကွေီးအတှငျးသို့ ဝငျရောကျမှသာ စတငျအသကျဝငျလာမညျ ဖွဈသညျ..။"\nထိုကျခြူကုနျးမွကွေီး ဆိုတာက ဘာကွီးလား...?\nအနျလငျးက အငျမျောတယျကွီး ပေးခဲ့သညျ့ ထောကျခံစာကို ပွနျထုတျလိုကျပွီး သူ့လကျထဲရှိ ရှစောရှကျကို မြှျောလငျ့တကွီး ဖွနျ့ကွညျ့လိုကျသညျ။\nထိုရှစောရှကျပျေါတှငျ ခပျဖြော့ဖြော့ လကျဗှရောတဈခုမှ အပ မညျသညျမှ ရှိမနသေညျကို မြားမကွာမီပငျ သိလိုကျရသညျ။\nအနျလငျးက မသခြောမရရောမှုဖွငျ့ ထိုစာရှကျပျေါရှိ လကျ‌ဗှရောပျေါသို့ သူ့လကျကို တငျလိုကျသညျ။\nရုတျတရကျဆိုသလိုပငျ ရှစောရှကျဆီမှနေ ခမျးနားတောကျပသညျ့ ရှရေောငျအလငျးမြားက ဖွာထှကျလာပွီး ကနျြးထြဲအား အံ့ဩခြိနျပငျ မပေးကာ ခန်ဓာကိုယျတဈခုလုံးကို ဝါးမွိုသှားသညျ။\nတောကျပသညျ့ အလငျးရောငျတဈခုက သူ့အမွငျအာရုံထဲသို့ တဈဖနျပွနျ ဝငျရောကျလာသညျကို အနျလငျးက ခံစားလိုကျရသညျ။\nထို့နောကျ သူ့ခန်ဓာကိုယျမှာ နောကျတဈကွိမျပွနျလညျပွီး ကောငျးကငျသို့ မွငျ့တကျပွီးနောကျ လှတျလှတျကငျးကငျး ပွနျလညျပွုတျကနြခွေငျးကို သိလိုကျရပွနျသညျ။\nနောကျထပျတဈဖနျ အဆောကျအဦပျေါမှ ပွုတျကသြညျ့ အတှအေ့ကွုံကို ရရှိလိုကျပွနျသညျ။ မညျမြှပငျ အတှအေ့ကွုံရှိနပေါစေ အကွိမျတိုငျးက အသဈအသဈသော ခံစားခကျြကို ဖွဈပျေါစသေဖွငျ့ အကွိမျတိုငျး ငိုခငျြစိတျပေါကျသညျ ခညျြးသာ။\nသူက မွပွေငျပျေါသို့ ပွငျးထနျစှာ ပွုတျကပြွီး ကံကောငျးထောကျမစှာဖွငျ့ ရှရေောငျအလငျးမြားက လှမျးခွုံထားသဖွငျ့သာ အသကျရှငျနခွေငျးပေ။\n"ဘယျလိုမြိုး နရောရှပွေ့ောငျးတဲ့ နညျးပညာလဲကှာ.. အရမျးကို ကွမျးတမျးလှနျးတယျ.." ကနျြးထြဲက မွပွေငျပျေါတှငျ လဲလြောငျးနရေငျး ညညျးညူလိုကျသညျ။\nသူ့ခေါငျးကို ခကျခကျခဲခဲ မော့လိုကျပွီး သူ့ကိုယျဟနျကို ပွနျလညျ စုစညျးလိုကျသညျ။\nထို့နောကျ သူ့ဘဝတှငျ ဘယျသောအခါတှငျမှ မနေို့ငျတော့မညျ မဟုတျသညျ့ အရာကို မွငျတှလေို့ကျရသညျ။\nနဂါးရုပျပုံမြားစှာဖွငျ့ တနျဆာဆငျထားသညျ့ အဖွူရောငျတိုငျလုံးကွီး နှဈခုသညျ ကောငျးကငျသို့ မီတာရာပေါငျးမြားစှာ ထိုးတှကျနသေညျ။ ဆနျးကွယျသညျ့ ပုံရိပျမြားစှာက မညျသညျကို ထှငျးထုထားမှနျး နားမလညျနိုငျအောငျ ရှိနသေညျ။\nဝငျပေါကျနောကျတှငျတော့ ထောငျနှငျ့ခြီသညျ့ နနျးတျောမြားစှာက မကျြစိတဆုံး ရှိနသေညျ။\nတလကျလကျတောကျပနသေညျ့ တိမျမြားက နနျးတျောမြား ပတျလညျတှငျ လှငျ့မြောနပွေီး ကောငျးကငျနှငျ့ မွပွေငျကွားတှငျ ဝိညာဉျသားရဲမြိုးစုံက ပြံဝဲလကျြရှိသညျ။ ကောငျးကငျဘုံသညျ ခမျးနားပွီး ကွီးကယျြလှနျးလှပသေညျ။\nအနျလငျးသညျ တှတှေလေေး ရပျနမေိပွီး မကျြနှာတှငျလညျး အံ့ဩခွငျးအပွညျ့နှငျ့ဖွဈသညျ။\nအဲဒီတော့.. ဒီကမ်ဘာကွီးမှာ အငျမျောတယျလောကဆိုတာ တကယျကွီး ရှိတာပေါ့...\nငါကလညျး အငျမျောတယျလောကကို ရောကျလာနိုငျတယျပေါ့.. အနျလငျးက သူ့စိတျလှုပျရှားမှုကို ထိနျးခြုပျလိုကျပွီး သူ့ကိုယျသူ တညျငွိမျအောငျ ပွုလိုကျသညျ။\nတဈခဏကွာတော့ တာအိုဝတျစုံ ဝတျဆငျထားသညျ့ မိနျးကလေးတဈယောကျက သူ့ဆီသို့ လြှောကျလှမျးလာသညျကို မွငျလိုကျရသညျ။ သူ့အခွအေနကေို အတညျပွုလိုသဖွငျ့ အလြှငျအမွနျပွေးသှားပွီး ထိုမိနျးကလေးကို နှုတျဆကျလိုကျသညျ။\n"မင်ျဂလာပါ အငျမျောတယျ ညီမလေး ခငျဗြာ.." အနျလငျးက မိနျးကလေးကို လကျပွလိုကျသညျ။\nအနျလငျး လကျပွနှုတျဆကျသညျကို မွငျသဖွငျ့ ထိုမိနျးမလှလေးက သူ့ဆီသို့ လြှောကျလှမျးလာသညျ။\nထိုသညျကို မွငျတော့ အနျလငျးက စိတျလှုပျရှားစှာဖွငျ့ "နတျမိမယျ မိနျးမလှလေး ခငျဗြာ.. ဒီနရောက ဘယျနရောဆိုတာ သိခှငျ့ရမလား ခငျဗြာ.. ကြှနျတျောက အခုမှရောကျရှိလာတာ ဖွဈပွီး ဒီနရောနဲ့ အစိမျးသကျသကျ ဖွဈနလေို့ပါ ခငျဗြာ.."\nအနျလငျး၏ စကားလုံးမြားကို ကွားရတော့ ထိုမိနျးကလေး၏ အမူအရာမှာ ထူးဆနျးသှားပွီး "ကြိ လိ ကု လု?"\n"ဟမျ.. ဘာပွောတာပါလဲ ခငျဗြာ.." အနျလငျးက အနညျးငယျ ခေါငျးရှုပျလာသညျ။\nအနျလငျးကဲ့သို့ပငျ ထိုမိနျးကလေးသညျလညျး ခေါငျးရှုပျသညျ့ အမူအရာ ဖွဈလာခဲ့သညျ။ "ကြိ လိ ကု လု ဝ လဲ ကြိ လိ?"\nအနျလငျးက စိတျရှုပျထှေးလာသညျ။ သူက ဘယျကမ်ဘာရဲ့ ဘာသာစကားကို ပွောနတောတုနျး..။\nကွောကျမကျဖှယျ အတှေးက သူ့ခေါငျးထဲ ရောကျရှိလာသညျ။\n"နတျသမီးညီမလေး.. မငျး တရုတျလို ပွောတတျလား.." အနျလငျး၏ မကျြလုံးမြားမှာ မကျြရညျမြားပငျ ဝဲနသေညျ။\n"ကု လု ကု လု ဝ ကြိ ကြိ ကြိ?" ထိုမိနျးမလှလေးသညျ သူမ၏ လကျမြားကို ခါးတှငျထောကျလိုကျပွီး အနညျးငယျ ဒေါသထှကျလာပုံရသညျ။\nပွီးသှားပွီ.. ငါတို့မှာ ဘာသာစကားက အတားအဆီး ဖွဈသှားပွီ..\nဘယျကမ်ဘာက စကားတှကေို သူပွောနတောတုနျး.. ငါတကယျကို နားမလညျနိုငျတော့ဘူး..\nထိုအခြိနျမှာပငျ အနျလငျးက အနညျးငယျ ရူးခငျြစိတျပငျ ပေါကျလာသညျ။ သူက ထိုနရောမှာပငျ ရပျနပွေီး မကျြလုံးမြားမှာ ကွောငျတောငျတောငျ ဖွဈနသေညျ။ သူ့စိတျထဲတှငျ အတှေးတဈခုသာလြှငျ ရှိသညျ။\nဘာလို့လဲ... ဝတ်ထုတှထေဲကနဲ့ လုံးဝကို မတူတာပဲဟ.. ကမ်ဘာကွီး တဈခုလုံးက တရုတျစကား ပွောကွတာ မဟုတျဘူးလားဟငျ...\nနောကျဆုံးမှာတော့ အနျလငျးက စတငျငိုပါတော့သညျ။\nငါက စကားကိုတောငျ နားမလညျဘူးဆိုရငျ ဘယျလိုလုပျ ကငျြ့ကွံနညျးကို သငျယူပွီး အငျမျောတယျ ဖွဈလာမှာတဲ့လဲ.. တခွားသူတှကေ သူတို့ရဲ့ ခရီးကွမျးတှကေို အားနညျးခွငျးကနေ စတငျကွတယျ.. ငါကတြော့ အစကတညျးက အနှောငျ့အယှကျက ငါကိုယျတိုငျ ဖွဈနတောပဲ...။\nအခန်း - ၁ ဒီ အင်မော်တယ်က ဘာလို့ အရမ်းတွေ ပျော်နေရတာလား..?\nမြင့်မားသည့် အဆောက်အဦတစ်ခုထိပ်တွင် ရပ်နေသည်ကြောင့် လေကြမ်းများက အန်လင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံတိုက်ခတ်နေသည်။\nအနောက်ကို လှည့်လိုက်သည့်အခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်စုက သူ့ထံ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။\n"ဟီးဟီးဟီး.. ဆိုးရွားလွန်းတဲ့ ကောင်ကလေး.. ဒီတစ်ကြိမ် မင်းဘယ်လို ထွက်ပြေးမလဲ ကြည့်ရအောင်.. မင်းမှာ သတ္တိရှိတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ပျံပြီး ထွက်မပြေးတာလဲ.." ခန္ဓာကိုယ် တုတ်ခိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်လူကြီးသည် သံတုတ်ကို လက်တွင်ဝှေ့ရမ်းကာ သူ့မျက်နှာတွင်လည်း ရက်စက်မှုတို့က အထင်းသား ဖြစ်သည်။\nသူ့မှာ ထွက်ပြေးဖို့ရာ အခွင့်အရေး မရှိတော့မှန်း အန်လင်းက သိလိုက်သည်။ သို့ပေမဲ့လည်း ဖမ်းမိသွားလျှင် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များအကြောင်း စဉ်းစားမိသည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီလာပြီး ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။ ထိုဘဝက အရမ်းကို လူမဆန်ဘဲ ရက်စက်မည်မှန်း ရှင်းရှင်းလေးပင်။\nဘာလုပ်ရမလဲ.. ငါဘာလုပ်သင့်လဲ.. ငါပျံသန်းနိုင်မယ်ဆိုရင် တကယ်ကောင်းမှာပဲ.....\nအန်လင်းက ထိုသို့တွေးနေချိန်မှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခိုက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား မြေပြင်မှနေ အထက်သို့ ပင့်တင်ပေးလိုက်သည်။\nအန်လင်းက ကြောက်လန့်သွားသည်။ သူ့အား လေပြင်းများက သယ်ဆောင်သွားနေပြီ ဖြစ်ကာ တကယ်ကြီး ပျံသန်းနေပြီ။\n"လခွမ်း... သူက တကယ်ကြီး ပျံနိုင်တာလားဟ..." မြေပြင်မှနေ မြင့်တက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုတုတ်ခိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်လူကြီးမှာ အန်လင်းလိုပင် အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ဘာစကားမှပင် ပြောမထွက်တော့ပေ။\nလူအားလုံးရှေ့မှာပင် လေပြင်းများက အန်လင်းအား အဆောက်အဦထိပ်မှနေ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။\nထို့နောက် လေများ လွင့်ပါးသွားပြီး လွတ်လွတ်ကင်းကင်းကို ပြုတ်ကျလာတော့သည်။\nလျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျလာမှုကြောင့် တဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသည့် လေများနှင့် အလေးချိန်မဲ့နေသည့် ဖြစ်ရပ်တို့က အန်လင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အသားကုန်အော်ဟစ်စေလေသည်။\nငါသေတော့မယ်.. ငါသေတော့မယ်.. ငါသေတော့မယ်.....\nအန်လင်းက စိတ်ထဲမှနေ ထိုသို့ ဆက်တိုက် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။\nသေဆုံးရတော့မည်ဆိုသော ကြောက်ရွံ့စိတ်က လွှမ်းခြုံလာသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှာ ထိန်းချုပ်မရလောက်အောင် တုန်ရီလာကြသည်။\nအဆောက်အဦ၏ ထိပ်တွင်တော့ တုတ်ခိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်မှာ အန်လင်း ကူကယ်ရာမဲ့ ပြုတ်ကျလာသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာ ကျန်သူများဆီ လှည့်လိုက်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ... အဲဒီကလေးကို ငါက အဆောက်အဦပေါ်ကနေ ဖိအားပေးပြီး ခုန်ချသွားခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးနော်.. လေက သူ့ဘာသူ သယ်သွားတာ.. မင်းတို့ကောင်တွေ ငါ့အတွက် သက်သေခံပေးရမယ်နော်.. လုပ်ပါကွာ.. ငါက အပြစ်မရှိပါဘူး.."\nသူ့နောက်ရှိ လူများမှာလည်း တွေဝေမိန်းမောနေကြသည်။ လေက အရမ်းကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ သူတို့မျက်မြင် တွေ့ခဲ့ရတာတောင် မယုံနိုင်သေးတာ အခြားသူများမှာ မည်သို့ဆိုဖွယ်ရာ ရှိတော့မည်နည်း။\nမြေပြင်နှင့် နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်ပြီး အန်လင်းမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာနှင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့သည်။ အခုလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး ရူးကြောင်ကြောင် အပြုအမူမျိုးနှင့် ဘဝကို အဆုံးသတ်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။\nထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင်အလင်းများနှင့် လျှို့ဝှက်အလုံးလေး ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။\nထိုခဏတွင်ပင် ရုတ်တရက် အရှိန်လျှော့ချမှုကြောင့် ကြီးမားသည့် ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အန်လင်းက မိုးပျံရထားစီးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အောက်သို့ တရှိန်ထိုး ပြုတ်ကျ.. လှည့်ပတ်.. ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်...။\nအန်လင်းက နောက်တစ်ဖန် အသားကုန် အော်ပြန်သည်။ ကောင်းကင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးတက် ပျံသန်းပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆောက်အဦထိပ်သို့ ပြန်လည် ပြုတ်ကျလာသည်။\nကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဆွဲငင်အားမှ ကင်းမဲ့ကာ ပြင်းထန်သည့် အလေးချိန်ကင်းမှုတို့အပြင် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြား လူးလားခေါက်ပြန်ခဲ့ရသည့် ခံစားချက်တို့က အန်လင်းအား မူးဝေစေသည်။ ထို့နောက် ထိန်းချုပ်၍ မရတော့အောင် ပျို့အန်တော့သည်။\n"ဟေ့... ဟေ့.. ကောင်ကလေး.. အဆင်ပြေရဲ့လား.." ထိုအချိန်မှာပင် အမြော်အမြင်ပြည့်ဝသည့် အသံတစ်သံက အန်လင်း၏ နားအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။\nသူ့ခေါင်းကို ထောင်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အဖိုးအိုတစ်ဦးက သူ့အား ကြင်နာစွာဖြင့် ငုံ့ကြည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။\nထိုအဖိုးအို၏ နောက်တွင်တော့ သူ့အား ဖမ်းဆီးရန် ရောက်လာကြသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်စုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ် မေ့မြောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။\nထိုအဖိုးအို၏ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်တို့မှာ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေပြီး သူ့၏ အပြုအမူ အပြောအဆိုတို့မှာလည်း လူသားတို့ထက် သာလွန်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို မှော်စွမ်းအင်များ၊ ရွှေရောင် အော်ရာများနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြင့်မြတ်ကာ ပြစ်မျိုးမှည့်မထင်သည့်ဟန် ဖြစ်နေစေသည်။\nထိုသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကျန်းထျဲက ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး များလှစွာသော မြင်ကွင်းတို့က သူ့အတွေးထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။\nဝတ္ထုတွေ.. ဂျပန်ကာတွန်းတွေ.. ရုပ်ရှင်တွေ..\nထိုမြင်ကွင်းများက သူ့စိတ်ထဲ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်ရှိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက်မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်..။\nရင်တွေ တဒုန်းဒုန်း ခုန်လာခဲ့ပြီ။\nအန်လင်းက အလွန်အကျံ ရိုကျိုးစွာနှင့် သူ့မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များဝဲကာ "ကျွန်တော့ကို ကယ်တင်ပေးသည့်အတွက် အင်မော်တယ်ကြီးအား ကျေးဇူးတင်ပါသည် ခင်ဗျာ.."\nထိုအဖိုးအိုသည် အန်အင်းက သူ့အား အင်မော်တယ်ကြီးဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူတို့အား ဖြေးညှင်းစွာ ပွတ်သပ်ပြီး ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ "အခုနက ငါမန္တန်သုံးလိုက်တာမှာ မမှားသင့်တဲ့ အမှားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် ငါ့သူငယ်ချင်းလေးကို ကြောက်ရွံ့စေမိခဲ့တယ်.. အဲဒီကောင်တွေက သူငယ်ချင်းလေးကို ဘာလို့ လိုက်ဖမ်းနေကြတာလဲ.."\nထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရတော့ အန်လင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မန္တန်သုံးလိုက်တာမှာ မမှားသင့်တဲ့အမှား လုပ်လိုက်တယ်..? အဲတော့ ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့လေက အဲဒီ အင်မော်တယ်ရဲ့ အမှားကြောင့် ဖြစ်လာတာပေါ့..။\nဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုအင်မော်တယ်ကြီးသည် သူ့အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ထိုအင်မော်တယ်ကြီး၏ အမေးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ့နှလုံးသားဆီမှနေ မရေမတွက်နိုင်သည့် မကျေနပ်ချက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။\n"အဲဒါက ဒီလိုပါ ခင်ဗျာ.. ကျွန်တော့်အမေ ဆုံးပါးသွားတဲ့ နောက်ပိုင်းကစပြီး ကျွန်တော့်အဖေက လောင်းကစားကို စွဲလမ်းလာခဲ့တယ်.. အိမ်ကိုလည်း လောင်းခဲ့တယ်.. အကြွေးသန်းပေါင်းများစွာလည်း တင်ခဲ့တယ်.. အဲဒီအကြွေးတွေကို ပြန်မဆပ်နိုင်တော့ သူက ကိုယ်လွတ်ရုန်းပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်.."\nခဏနားလိုက်ပြီးနောက် "ကျွန်တော် ဟွာချင်းတက္ကသိုလ်ကို တက်ခွင့်ရတဲ့နောက်ကျ အကြွေးရှင်တွေက ကျွန်တော့်ကို ရှာတွေ့သွားကြတယ်.. သူပြောတာက ကျွန်တော်အဖေရဲ့ အကြွေးတွေကို ကျွန်တော်က ကိုယ်စားဆပ်စေချင်တယ်တဲ့..\nအဲဒီအကြွေးတွေက သန်းနဲ့ချီနေတာလေ.. ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ဆပ်နိုင်မှာတဲ့လဲ..\nကျွန်တော့်ချစ်သူကလည်း အဲဒီအကြောင်းကို သိသွားတော့ နည်းနည်းလေးတောင် မစဉ်းစားတော့ပဲ ကျွန်တော့ကို ထားပစ်ခဲ့တယ်..\nအကြွေးရှင်တွေက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပြီး အလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ခိုင်းတယ်.. အဖေ့ရဲ့ အကြွေးတွေ မကျေမခြင်း ထွက်သွားလို့ မရဘူးတဲ့..\nအဲဒါက အရမ်းကို ရက်စက်ပြီး လူမဆန်ဘူး.. ကျွန်တော်က လုံးဝ သည်းမခံနိုင်တော့တာကြောင့် ထွက်ပြေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်.. အကြွေးရှင်က အဲဒီ ရက်စက်တဲ့သူတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်တာပဲ.. အဲဒီကနေ အခုလို အဖြစ်တွေ ဖြစ်လာရတာပါ ခင်ဗျာ.."\nသူ့ရဲ့ အခက်အခဲများကို ဖွင့်ဟပြီးသည်နောက် မျက်ရည်များ ကျလာတော့သည်။ သူ၏ အနာဂတ်မှာ မှောင်မိုက်နေပြီဟု ခံစားရသည်။ တောင်းစားရခြင်းနှင့် တစ်ဘဝလုံး အကြွေးများ ဆပ်နေရခြင်းတို့က ဘာတွေများ ကွာခြားမှာတဲ့တုန်း..။\nအန်လင်း၏ ဝေဒနာများကို ကြားပြီးသည့်နောက်တွင် အင်မော်တယ်ကြီး၏ မျက်ဝန်းတွင် ကရုဏာအရိပ်များ သန်းလာတော့သည်။ "ကောင်ကလေး.. မင်းရဲ့ဘဝက အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းတာပါလား.. ဒီလိုဆိုရင်ကော.. မင်းနဲ့ ငါက ကံကြမ္မာကြောင့် တွေ့ခဲ့ရတာ.. မင်းမှာ ပါရမီရှိတာ ငါသိတယ်.. အဲတော့ ဒီ အင်မော်တယ်ကြီးက 'စနစ်' တစ်ခု လက်ဆောင်ပေးမယ်ကွာ.. အဲဒါက မင်းဘဝကြီးကို ပြောင်းလဲစေလိမ့်မယ်.. ဘယ်လိုလဲ.. မကောင်းဘူးလား.."\nထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အန်လင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ အင်မော်တယ်တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ရခြင်းကပင် သူ့အား အလွန်ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်ကာ ထိုအင်မော်တယ်က သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ကြုံမှုမှာပင် ရက်ရက်ရောရောနှင့် စနစ်တစ်ခု လက်ဆောင်ပေးလာမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။\n"အင်မော်တယ်ဖိုးဖိုး ခင်ဗျာ.. ဖိုးဖိုးက အရမ်းကို ကြင်နာတတ်တာပဲ.. ကျွန်တော့်က ဖိုးဖိုးကို ဘာပြန်ပေးရမယ်ဆိုတာ တကယ်မသိတော့ဘူးဗျ.." အန်လင်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး မျက်ရည်များ ကျဆင်းကာ ထိုအဖိုးအိုကို နွေးထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။\nထိုအင်မော်တယ်ကြီးသည် ကြင်နာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးကို ကောင်းကင်သို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အဖြူရောင်အလင်းများနှင့် အလွန်သန့်စင်သည့် အလုံးလေးက သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။\n"ကောင်ကလေး.. ဒီကိုလာ.. ဒီအလင်းလုံးလေးကို ကိုင်ပြီး မင်းလက်ဖဝါးပေါ် တင်လိုက်.." အင်မော်တယ်ကြီးက အန်လင်းအား ပြောသည်။\nထိုသည်ကို ကြားလိုက်တော့ အန်လင်းမှာ အလင်းလုံးလေးအား စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။\nသူ့လက်ထဲရှိ အလင်းလုံးလေးမှာ ပူနွေးသည့်ရောင်ခြည်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုအလုံးလေးမှ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အလင်းသည် အလွန်တရာ နူးညံ့လှသည်။\n"စနစ်လွှဲပြောင်းမှု စတင်..." အင်မော်တယ်ကြီးက ဖြေးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။\nထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် အဖြူရောင်အလင်းလုံးလေးဆီမှ အလင်းသည် အလွန်တောက်ပလာသည်။\nထိုအချိန်မှာပင် အင်မော်တယ်ကြီးက အန်လင်းအား "ကောင်ကလေး.. မြန်မြန် ကျိန်ဆိုစမ်း.. စစ်နတ်ဘုရားစနစ်ကို လက်ခံပြီးတာနဲ့ မင်းတစ်ဘဝလုံး ဘယ်တော့မှ မစွန့်လွှတ်ပါဘူးလို့.."\nပြီးတော့ ကျိန်ဆိုတာကြီးကလည်း ထိမ်းမြားခြင်း ကျိန်ဆိုမှုနဲ့ ဘာလို့တူနေရတာလား..\nအန်လင်းက စဉ်းစားချိန် မရှိတော့တာကြောင့် အလျင်အမြန်ပင် "ကျွန်တော် ကျိန်ဆိုပါသည်.. စစ်နတ်ဘုရားစနစ်ကို လက်ခံပြီးနောက် ကျွန်တော့်တစ်ဘဝလုံး မစွန့်လွှတ်ပါ.."\nအန်လင်း၏ ကျိန်ဆိုမှု ပြီးသည့် နောက်တွင် အလုံးလေးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပေါင်းစပ်သွားသည်။\nမရှေးမနှောင်းမှာပင် သူစိတ်ထဲတွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "လက်ခံသူသည် ထျန်းမင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း ထောက်လှမ်းမိပြီး လိုအပ်ချက်များနှင့် ပြည့်စုံပါသည်။ စနစ်၏ ပေါင်းစပ်ခြင်း စတင်ပါပြီ..။"\nအန်လင်းက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ငိုချင်လာခဲ့သည်။\nသူ့အနာဂတ်ကြီးက မှောင်မိုက်နေလိမ့်မည်ဟု အစကထင်နေခဲ့ပြီး ယခုလိုမျိုး ဖြစ်ရပ်မျိုးကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင်တော့ ဤစနစ်နှင့်အတူ ဘဝအသစ်တစ်ခုကို စတင်ဖို့ရန် ပေါင်းစပ်နေပြီပဲ ဖြစ်သည်။\nအင်မော်တယ်ကြီးမှာလည်း အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ငိုတော့မည့်ပုံပင်။\nသူက ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်အပြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မမျှော်လင့်စွာပင် မျက်ရည်များနှင့်အတူ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘွားဟားဟားဟား.. နောက်ဆုံးတော့ အေပေးက ထွက်သွားပြီ.. ငါ့ဘဝကြီးက လွတ်လပ်ခဲ့ပြီ.."\n"အင်မော်တယ်ဖိုးဖိုး.. ဘာမှားလို့လဲ.. အဆင်ပြေရဲ့လား ခင်ဗျား.." ထိုအဖိုးအို၏ ထူးထူးဆန်းဆန်းအပြုအမူကို မြင်ရသဖြင့် အန်လင်း က စိုးရိမ်ပြီး မေးလိုက်သည်။\nသူက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် အင်မော်တယ်ကြီးက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။\n"အဆင်ပြေပါတယ်ကွာ.. ငါမလိုချင်တဲ့ အတိတ်က ဖြစ်ရပ်တွေကို ပြန်သတိရမိသွားလို့ပါ.. ကောင်ကလေး.. မင်းက စနစ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားဖို့ လိုလိမ့်မယ်နော်.." အင်မော်တယ်ကြီးက အလေးအနက်ပြောသည်။\n"အ..အမ်.... ဟုတ်ကဲ့ပါ.." အန်လင်းက ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။\n"အဲဒီတော့ မင်းစွမ်းအင်လေ့ကျင့်ဖို့ ကျောင်းတစ်ကျောင်းကျောင်းကို သွားချင်သလား.. မင်းသွားဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ကျောင်းကို ငါသိထားတယ်.."\nစွမ်းအင်ကျင့်ကြံဖို့ ကျောင်းသွားရမယ်..? ဒီလို ကမ်းလှမ်းမှုမျိုးကို သောက်ရူးတွေမှပဲ ငြင်းပယ်မှာပေါ့..\n"သွားမယ်.. ကျွန်တော်တကယ် သွားချင်တယ်.." အန်လင်းက တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ ပြောသည်။\nထိုသည်ကို ကြားလိုက်ရတော့ အင်မော်တယ်ကြီးက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလာပြီး သူ့အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ ရွှေစာရွက်ပိုင်းတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။ အန်လင်းကို ကမ်းပေးရင်း "ဒါက ငါ့ရဲ့ ထောက်ခံစာပဲ.. ဒါနဲ့ဆို မင်းက စုစည်းညီညွတ် ကျင့်ကြံခြင်းကျောင်းတော်မှာ ပညာသင်နိုင်ပြီး အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို တရားဝင် ခြေချနိုင်လိမ့်မယ်ကွ.."\nအန်လင်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအင်မော်တယ်ကြီးသည် သူ့အား ရှည်လျားသည့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီး ထူးချွန်သူ ဖြစ်လာအောင် ကူညီလမ်းခင်းပေးနေခြင်းပေ။\nသူက ထောက်ခံစာကို တရိုတသေနှင့် ယူလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်သည့်အကြည့်နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။\n"အင်မော်တယ်ဖိုးဖိုးရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်တော်က သိလို့ရမလား ခင်ဗျာ..."\n"ငါ့နာမည်......... အများကြီး တွေးမနေပါနဲ့ကွာ..." အင်မော်တယ်ကြီးက အန်လင်း၏ခေါင်းကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ကရုဏာသက်သည့် အကြည့်များကိုလည်း မြင်တွေ့ရသည်။\n"ကဲ.. ငါသွားရတော့မယ်.. နောက်များမှ တွေ့ကြတာပေါ့ ကောင်ကလေးရေ..."\nအင်မော်တယ်ကြီးက လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တိမ်ခိုးများကိုစီးနင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။\n"ဂရုစိုက်ပါ အင်မော်တယ်ကြီး ခင်ဗျာ.." ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားသည့် အင်မော်တယ်ကြီးအားကြည့်ပြီး ကျန်းထျဲက အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်။\nကောင်းကင်မှနေ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိလာသည့် အင်မော်တယ်ကြီး၏ ရယ်သံမှာ အလွန်တရာကို ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေသည့်ပုံပင်။ ထိုရယ်သံက ဘဝတစ်လျှောက် ထမ်းပိုးထားရသည့် နာကျည်းချက်များအား လွှတ်ချလိုက်နိုင်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုးပင်။\nဒီအင်မော်တယ်က ဘာလို့အရမ်းတွေ ပျော်နေရတာတုန်း... သူ့ကြည့်ရတာ ငါ့ထက်တောင် ပိုပျော်နေသေးသလားလို့...\nအန်လင်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ခေါင်းကိုသာ ဆွဲကုတ်လိုက်သည်။\nထိုအချိန်မှာပင် အမျိုးသမီးအသံတစ်ခုက အန်လင်း၏ စိတ်ထဲမှနေ ပေါ်ထွက်လာသည်။ "မင်္ဂလာပါ.."\nထိုအသံကို ကြားလိုက်ရတော့ အန်လင်းက လန့်သွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံမှာ လှပပြီး ညင်သာလွန်းသည်။\nဒါက စနစ်ရဲ့ အသံလား..? အန်လင်းက အံ့ဩပြီး မသေချာပေ။\nထိုအချိန်မှာပင် သူ့စိတ်ထဲ၌ နယ်ပယ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။\nထိုနယ်ပယ်သည် မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး စာလုံးအချို့သာ ရေးသားထားသည်။ "စစ်နတ်ဘုရားစနစ်သည် ထိုက်ချူ ကုန်းမြေကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မှသာ စတင်အသက်ဝင်လာမည် ဖြစ်သည်..။"\nထိုက်ချူကုန်းမြေကြီး ဆိုတာက ဘာကြီးလား...?\nအန်လင်းက အင်မော်တယ်ကြီး ပေးခဲ့သည့် ထောက်ခံစာကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲရှိ ရွှေစာရွက်ကို မျှော်လင့်တကြီး ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။\nထိုရွှေစာရွက်ပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လက်ဗွေရာတစ်ခုမှ အပ မည်သည်မှ ရှိမနေသည်ကို များမကြာမီပင် သိလိုက်ရသည်။\nအန်လင်းက မသေချာမရေရာမှုဖြင့် ထိုစာရွက်ပေါ်ရှိ လက်‌ဗွေရာပေါ်သို့ သူ့လက်ကို တင်လိုက်သည်။\nရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ရွှေစာရွက်ဆီမှနေ ခမ်းနားတောက်ပသည့် ရွှေရောင်အလင်းများက ဖြာထွက်လာပြီး ကျန်းထျဲအား အံ့ဩချိန်ပင် မပေးကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။\nတောက်ပသည့် အလင်းရောင်တစ်ခုက သူ့အမြင်အာရုံထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန် ဝင်ရောက်လာသည်ကို အန်လင်းက ခံစားလိုက်ရသည်။\nထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်ပြီးနောက် လွတ်လွတ်ကင်းကင်း ပြန်လည်ပြုတ်ကျနေခြင်းကို သိလိုက်ရပြန်သည်။\nနောက်ထပ်တစ်ဖန် အဆောက်အဦပေါ်မှ ပြုတ်ကျသည့် အတွေ့အကြုံကို ရရှိလိုက်ပြန်သည်။ မည်မျှပင် အတွေ့အကြုံရှိနေပါစေ အကြိမ်တိုင်းက အသစ်အသစ်သော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် အကြိမ်တိုင်း ငိုချင်စိတ်ပေါက်သည် ချည်းသာ။\nသူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းများက လွှမ်းခြုံထားသဖြင့်သာ အသက်ရှင်နေခြင်းပေ။\n"ဘယ်လိုမျိုး နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ နည်းပညာလဲကွာ.. အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်.." ကျန်းထျဲက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။\nသူ့ခေါင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ မော့လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ဟန်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။\nထို့နောက် သူ့ဘဝတွင် ဘယ်သောအခါတွင်မှ မေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်သည့် အရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။\nနဂါးရုပ်ပုံများစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် အဖြူရောင်တိုင်လုံးကြီး နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ မီတာရာပေါင်းများစွာ ထိုးတွက်နေသည်။ ဆန်းကြယ်သည့် ပုံရိပ်များစွာက မည်သည်ကို ထွင်းထုထားမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ရှိနေသည်။\nဝင်ပေါက်နောက်တွင်တော့ ထောင်နှင့်ချီသည့် နန်းတော်များစွာက မျက်စိတဆုံး ရှိနေသည်။\nတလက်လက်တောက်ပနေသည့် တိမ်များက နန်းတော်များ ပတ်လည်တွင် လွင့်မျောနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ဝိညာဉ်သားရဲမျိုးစုံက ပျံဝဲလျက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် ခမ်းနားပြီး ကြီးကျယ်လွန်းလှပေသည်။\nအန်လင်းသည် တွေတွေလေး ရပ်နေမိပြီး မျက်နှာတွင်လည်း အံ့ဩခြင်းအပြည့်နှင့်ဖြစ်သည်။\nအဲဒီတော့.. ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ အင်မော်တယ်လောကဆိုတာ တကယ်ကြီး ရှိတာပေါ့...\nငါကလည်း အင်မော်တယ်လောကကို ရောက်လာနိုင်တယ်ပေါ့.. အန်လင်းက သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ပြုလိုက်သည်။\nတစ်ခဏကြာတော့ တာအိုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူ့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့အခြေအနေကို အတည်ပြုလိုသဖြင့် အလျှင်အမြန်ပြေးသွားပြီး ထိုမိန်းကလေးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။\n"မင်္ဂလာပါ အင်မော်တယ် ညီမလေး ခင်ဗျာ.." အန်လင်းက မိန်းကလေးကို လက်ပြလိုက်သည်။\nအန်လင်း လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်ကို မြင်သဖြင့် ထိုမိန်းမလှလေးက သူ့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။\nထိုသည်ကို မြင်တော့ အန်လင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "နတ်မိမယ် မိန်းမလှလေး ခင်ဗျာ.. ဒီနေရာက ဘယ်နေရာဆိုတာ သိခွင့်ရမလား ခင်ဗျာ.. ကျွန်တော်က အခုမှရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်ပြီး ဒီနေရာနဲ့ အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေလို့ပါ ခင်ဗျာ.."\nအန်လင်း၏ စကားလုံးများကို ကြားရတော့ ထိုမိန်းကလေး၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး "ကျိ လိ ကု လု?"\n"ဟမ်.. ဘာပြောတာပါလဲ ခင်ဗျာ.." အန်လင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းရှုပ်လာသည်။\nအန်လင်းကဲ့သို့ပင် ထိုမိန်းကလေးသည်လည်း ခေါင်းရှုပ်သည့် အမူအရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ "ကျိ လိ ကု လု ဝ လဲ ကျိ လိ?"\nအန်လင်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးလာသည်။ သူက ဘယ်ကမ္ဘာရဲ့ ဘာသာစကားကို ပြောနေတာတုန်း..။\nကြောက်မက်ဖွယ် အတွေးက သူ့ခေါင်းထဲ ရောက်ရှိလာသည်။\n"နတ်သမီးညီမလေး.. မင်း တရုတ်လို ပြောတတ်လား.." အန်လင်း၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များပင် ဝဲနေသည်။\n"ကု လု ကု လု ဝ ကျိ ကျိ ကျိ?" ထိုမိန်းမလှလေးသည် သူမ၏ လက်များကို ခါးတွင်ထောက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာပုံရသည်။\nပြီးသွားပြီ.. ငါတို့မှာ ဘာသာစကားက အတားအဆီး ဖြစ်သွားပြီ..\nဘယ်ကမ္ဘာက စကားတွေကို သူပြောနေတာတုန်း.. ငါတကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး..\nထိုအချိန်မှာပင် အန်လင်းက အနည်းငယ် ရူးချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ သူက ထိုနေရာမှာပင် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာလျှင် ရှိသည်။\nဘာလို့လဲ... ဝတ္ထုတွေထဲကနဲ့ လုံးဝကို မတူတာပဲဟ.. ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးက တရုတ်စကား ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလားဟင်...\nနောက်ဆုံးမှာတော့ အန်လင်းက စတင်ငိုပါတော့သည်။\nငါက စကားကိုတောင် နားမလည်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် ကျင့်ကြံနည်းကို သင်ယူပြီး အင်မော်တယ် ဖြစ်လာမှာတဲ့လဲ.. တခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့ ခရီးကြမ်းတွေကို အားနည်းခြင်းကနေ စတင်ကြတယ်.. ငါကျတော့ အစကတည်းက အနှောင့်အယှက်က ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေတာပဲ...။


တရုတ်သည်အဆက်မပြတ်အပူချိန်ချွေးထွက်သောရေချိုးကန်ထုတ်လုပ်သူများနှင့်ပေးသွင်းသူများ - Jiahang တူရိယာများ\nနေအိမ် > ထုတ်ကုန်များ > Constant Temperature Water Bath Instrument ဖြစ်သည် > စဉ်ဆက်မပြတ်အပူချိန် Water Bath > အချိန်မှန်မှန်အပူချိန် Porous Water Bath\nအချိန်မှန်မှန်အပူချိန်စိမ့်သောရေဖြင့်ရေချိုးသည် is widely used for drying, deep shrinking, vegetable distillation, impregnating chemical reagents, impregnating pharmaceutical drugs and biological products, and can also be used for constant temperature heating in water bath and other temperature tests. It is biological, genetic, virus, aquatic, environmental protection, medicine, and health. , Biochemical laboratory, analysis room, essential tools for education and scientific research.\n1. အချိန်မှန်မှန်အပူချိန်စိမ့်သောရေဖြင့်ရေချိုးသည် Introduction\n၂) တိကျသောအပူချိန်ထိန်းချုပ်မှု၊ ဒစ်ဂျစ်တယ် display နှင့်အလိုအလျောက်အပူချိန်ထိန်းချုပ်မှု\n2. အချိန်မှန်မှန်အပူချိန်စိမ့်သောရေဖြင့်ရေချိုးသည် Parameter\nဒစ်ဂျစ်တယ် display ကိုအမြဲအပူချိန်အပူချိန်ရေချိုး\nအရွယ်အစား ၁၈၀ × ၁၈၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ° C၊ အပူစွမ်းအင် 300W\nအရွယ်အစား ၃၂၀ × ၁၈၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်၊ အပူစွမ်းအင် 600W\nအရွယ်အစား ၃၂၀ × ၃၂၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်၊ အပူစွမ်းအင် 800W\nအရွယ်အစား ၄၇၀ × ၃၂၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်၊ အပူစွမ်းအင် 1500W\nအရွယ်အစား 620 × 320 × 130 (mm), အခန်းအပူချိန် -100 ° C, အပူပေးစွမ်းအား 1800W\nဒစ်ဂျစ်တယ် display တစ်ခုတည်းအတန်းရေရေချိုး\nအရွယ်အစား ၆၂၀ × ၁၈၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ° C၊ အပူစွမ်းအင် 1000W\nအရွယ်အစား ၉၂၀ × ၁၈၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ° C၊ အပူစွမ်းအင် 1500W\nအရွယ်အစား ၁၁၀၀ × ၁၈၀ × ၁၃၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ° C၊ အပူစွမ်းအင် 2000W\nအပေါက်သုံးပေါက်နှင့်အပူချိန်သုံးခု၊ အပေါက်သုံးခုတွင်သီးခြားအပူချိန်ထိန်းချုပ်စနစ်ရှိသည်၊ အပူပေးစွမ်းအား ၃ × ၄၀၀ ရှိသည်\nဒစ်ဂျစ်တယ် display သုံးရည်ရွယ်ချက် ၃ ချက်မပြတ်အပူချိန်ရေတိုင်ကီ\nအရွယ်အစား 420 × 180 × 150 (mm), အခန်းအပူချိန် -100 ° C, အပူပေးစွမ်းအား 800W\nအရွယ်အစား ၆၀၀ × ၃၀၀ × ၁၅၀ (မီလီမီတာ)၊ အခန်းအပူချိန် -100 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်၊ အပူစွမ်းအင် 1500W\nဒစ်ဂျစ်တယ် display အပူချိန်ထိန်းချုပ်မှု၊ အခန်းအပူချိန် ၁၀၀ï½ž„ accuracy၊ တိကျမှု±0.2±„ ƒ\nအရွယ်အစား ၄၀၀ × ၃၀၀ × ၁၈၀ (မီလီမီတာ) တိကျမှု‰â0.1â„ room အခန်းအပူချိန်-300.0âƒ\nအမြန်နှုန်းချိန်ညှိခြင်းအကွာအဝေး၊ ~ ၂၀၀၀ rpm၊ အချိန်-၁-၉၉၉၉ မိနစ် (သို့) ပုံမှန်အားဖြင့်ဖွင့်သည်\nဒစ်ဂျစ်တယ် display အမြဲမပြတ်အပူချိန်ဆီရေချိုး\nအရွယ်အစား ၂၈၀ × ၂၈၀ × ၃၀၀ (မီလီမီတာ) အခန်းအပူချိန် -၃၀၀â၊ တိကျမှု ၁¤„ ƒအပူစွမ်းအင် ၂၀၀၀W\n၄။ ပို့ဆောင်ခြင်း၊ ပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် ၀ န်ဆောင်မှု\nမေး: မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီက Timed Constant Temperature Porous Water Bath ကိုဘယ်နှနှစ်လောက်လုပ်ခဲ့တာလဲ။\nhot Tags:: အချိန်နှင့်တပြေးညီအဆက်မပြတ်အပူချိန် Porous Water Bath၊ တရုတ်၊ စက်ရုံ၊ စျေးပေါ၊ အဆင့်မြင့်၊ ထုတ်လုပ်သူများ၊ ပေးသွင်းသူများ၊ စျေး၊ CE


“အဲဒါငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး´´ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » “အဲဒါငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး´´\nPosted by ခင်ခ on May 31, 2013 in Creative Writing, My Dear Diary, Relationships & Family | 17 comments\nနေရာက ရခိုင်ပြည်နယ် မောင်တောမြို့နယ်ရဲ့ လ.၀.က ရုံးဌာနတစ်ခုမှာ စစ်တမ်းကောက်ယူနေကြတာပါ။\nမန်နေဂျာရုံးခန်း တံခါးဝတွင် ၀န်ထမ်းတစ်ဦးရပ်စောင့်နေပြီး ထိုအခန်းရှေ့တွင် ဤဒေသ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် နေထိုင်ကြသော မြန်မာ ရခိုင် တရုတ် ဘင်္ဂါလီ …. စသည်လူမျိုးများ၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးများ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု ရှိနေကြပါသည်။ အဲဒီအချိန်မှာဘဲ တံခါးဝတွင်ရှိ ၀န်ထမ်းမှ\n၀န်ထမ်း – ဦးလောရှည် ရှိပါလား\nဦးလောရှည် – ရှိပါတယ်၊\n၀န်ထမ်း – အထဲဝင်ပါ ( ဆိုတဲ့အတွက် ဦးလောရှည် အထဲဝင်သွားပါတယ်၊ အထဲရောက်တော့ စားပွဲရှေ့က ထိုင်ခုံမှာထိုင်လိုက်ပြီး သူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိ်ုင်မှာ လူကြီး ၃ ဦး ထိုင်နေပါတယ်)\nလူကြီး – ခင်ဗျားဘာလူမျိုးလဲ\nဦးလောရှည် – တရုတ်ပါ\nလူကြီး – အဖေ ကရော\nဦးလောရှည် – တရုတ်ပါဘဲ\nလူကြီး – အမေ ကရော\nလူကြီး – အိမ်ထောင်ရှိလား\nဦးလောရှည် – ရှိပါတယ်\nလူကြီး – ကလေး ကောရှိလား\nဦးလောရှည် – ရှိပါတယ် ၄ ယောက်ပါ\nလူကြီး – နောက်ထပ်ကော ကလေးထပ်ယူဖို့ အစီစဉ်ရှိသေးလား\nဦးလောရှည် – ရှိတာပေါ့၊ ၀ တို့ တရုတ်ပြည်မှာ အခုလို အများကြီးမွေးလို့ မရဘူး၊ ဒါကြောင့် မြန်မာပြည်ထဲ လာနေပြီး ကလေးယူရတာလေ ဖြစ်နိုင်ရင် ၇ ယောက် ၈ ယောက်လောက် ၀ မိန်းမကို မွေးစေချင်တာလေ။\nလူကြီး – မွေးပါဗျာ သဘောရှိမွေးဗျာ။ ပြန်လို့ရပါပြီ။\n( ဦးလောရှည် အခန်းထဲမှထွက်သွားလေ၏)\n၀န်ထမ်း – နောက်တစ်ယောက် ဦးသာထွန်း\nဦးသာထွန်း – ရှိပါတယ်။ ( ဆိုပြီး အခန်းထဲဝင်ကာ ခုံလေးမှာ ထိုင်လိုက်ပေါ့)\nလူကြီး – ဘာလူမျိုးလဲ\nဦးသာထွန်း – ရခိုင်ပါ။\nလူကြီး – မိဘတွေကရော ဘာလူမျိုးလဲ\nဦးသာထွန်း – အဖေရခိုင် အမေရခိုင်ပါ။\nဦးသာထွန်း – ရှိပါတယ်\nလူကြီး – ကလေးရောရှိလား\nဦးသာထွန်း – ၂ ယောက်ရှိပါတယ်။\nလူကြီး – နောက်ထပ် ကလေးထပ်ယူဖို့ရော အစီအစဉ်ရှိလား\nဦးသာထွန်း – အခုက သား ၂ ယောက်မို့ သမီးမိန်းကလေး ရအောင် နောက်တစ်ယောက်တော့ စမ်းယူမလို့ စိတ်းကူးတော့ရှိပါတယ်။\nလူကြီး – အေးဗျာ ဦးသာထွန်း ဆန္ဒအတိုင်း သမီးမိန်းကလေးရပါစေဗျာ ဆက်ကြိုးစားပေါ့။ ရပါပြီ။\n(ဦးသာထွန်း တစ်ယောက်အခန်းထဲက ထွက်သွားတော့)\n၀န်ထမ်း – နောက်တစ်ယောက် ဦးအီစွတ်\nဦးအီစွတ် – ရှိပါတယ် ( ဆိုပြီး အခန်းထဲဝင် ခုံမှာထိုင်ပေါ့)\nဦးအီစွတ် – ဘင်္ဂါလီပါ\nလူကြီး – မိဘတွေကရော\nဦးအီစွတ် – နှစ်ယောက်စလုံး ဘင်္ဂါလီပါဘဲ\nလူကြီး – ဒီဒေသကို ဘယ်လိုရောက်လာသလဲ\nဦးအီစွတ် – ဆရာနေရာကို အရင်တာဝန်ယူရောက်လာတဲ့ လူကြီးဆီ ဘာလေးညာလေးပွဲစားကတဆင့် ပေးပြီး နေခွင့်ရတာပါ။\nလူကြီး – ထားပါတော့၊ အဲဒါငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ အိမ်ထောင်ရှိလား\nဦးအီစွတ် – ရှိပါတယ်၊ ကလေးလည်း ၁ ယောက်ရှိပါတယ်၊\nလူကြီး – နောက်ထပ် ကလေး ၁ ယောက်ဘဲယူရမယ်နော်၊ အဲဒီ ၁ ယောက်ယူလို့ အဖတ်တင်ရင် ထပ်ယူခွင့် မရှိဘူး။\nဦးအီစွတ် – အာပါးဆရားကြီးရယ် မလုပ်ပါနဲ့ ၄ ယောက်လောက်တော့ ရရင် ယူပါရစေ။\nလူကြီး – မရဘူး ဒါသတ်မှတ်ချက်ဘဲ ကလေး ၂ ယောက်ထက် ပိုယူခွင့်မရှိဘူး။\nဦးအီစွတ် – ဆရာကြီးရယ် အခန်းဝမှာ အနော်ဝင်ဖို့စောင့်နေရင်းနဲ့ ကြားမိပါတယ် အနော်ရှေ့က အသားဖြူဖြူ ခပ်ချောချော တရုတ်ကြီးက ၄ ယောက်ရှိတာတောင် ထပ်မွေးလို့ရတယ်ပြောတာလေ၊ အနော်ကျတော့ ၂ ယောက် ဘဲလားဟင်\nလူကြီး – ရှာမရှည်နဲ့ ၂ ယောက်ဘဲ ယူရမည်။ ဒါ ဒီဒေသရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အမိန့်ဘဲ မလိုက်နာရင် အရေးယူ မယ်၊\nဦးအီစွတ် – ဒါဆို မောင်တောမှာ ကလေး ၂ ယောက် ရပြီး၊ ကျောက်ဖြူပြောင်းတော့ ဟိုမှာကော ထပ်ယူရင် ရလားဟင်\nလူကြီး – အဲဒါငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ အဲဒီရောက်မှ အဲဒီမှာရှင်း ဒါဘဲ၊ သွားလို့ရပြီ။\n(ဦးအီစွတ်လည်း အခန်းထဲမှ ထွက်သွားလေသတည်း)\nဘာရယ်လို့မဟုတ်ပါဘူး ဟိုတွေးဒီတွေး ရယ်စရာလေး အဖြစ်ရေးတာပါ။\nဟုတ်ပ လေးခရေ… ကန်.သာ ကန်.သတ်တာ အဲလို ယူလဲ ရနေတာပဲကိုးနော်…\nလေးခပြောမှ စဉ်းစားမိတယ်……….. ဟဟဟဟဟ ရီရတယ်ဗျို.\nအဲလာဆို ကန့်သတ်နယ်မြေ များလေလေ….\nတူး ချေးလဒန်း ပါ အေရီရာ မွေးလို့ရပြီ။\nအဲလာ တမီးနဲ့ မဆိုင်ဘူးနော် ကိုကြီး ခ..\nမိန်းမတြောက် ကလေး နြှောက်နှုန်းဆို\nမိန်းမ ဘယ်နြှောက်မယူရဘူးလို့ မကန့်သတ်ဖူးဆိုတော့\nအဲဒါ လေးခ နဲ့ ဆိုင်တာပေါ့ဗျာ\nခီညား ပေါဒါ ဘာဒုံး ..\nကျုပ် နားလည်ဝူး …\nဦးခင်ခ ကြီးမှာ ခီလေး နှီယောက် ချိနေဒါကို ပေါဒါရားဟင် ..\nတွေး စရာ ရှိ်တာ ဆက်တွေးလိုက်ပါတယ် ။\nဟုတ်တယ် အဲလာ ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး ….။ လေးခ ကိစ္စ …။ သူ့ဖာသာသူ ရှင်းလိမ့်မယ် …………။ ဟီးးးးးးးး\nနောက်ပိုင်း ငိုတောင် ငိုရမဲ့ကိစ္စပါ ကိုရင်ခရေ..\nတဦးခြင်းစီထက် အများစု အမူအကျင့်နဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်… ဘင်္ဂါလီ အများစုက ခလေးစွတ် မွေးတော့ လူမြိုခံရမည့်ဘေး ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့ သဘောပါ.. အကယ်၍ အခြား လူမျိုးစုများမှာ အဲလို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန် ဖြစ်နေရင် အမျိုးသား အကျိုးစီးပွားအတွက် အန္တရယ်ရှိမယ်ဆိုရှု ဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ်များမှ တားဆီးဟန့်တားကြမှာပါပဲ… ချမ်းသာပြီး ကိုယ့်နိုင်ငံသား မွေးဖွားနှုန်းကျတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာဆို လူဦးရေ အချိုးအစား မျှတဖို့ မူရင်းလူမျိုးစု အင်အား မချိနဲ့သွားဖို့ တိုင်းပြည်ပြင်ပမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ လူမျိုးတူ အုပ်စုတူ သွေးတူတဲ့သူတွေကို အထဲခေါ်သွင်း နိုင်ငံသားပေးပါတယ်။ စင်ကာပူမှာဆို အဲလိုပဲ လုပ်တယ်။ ယူအက်စ်မှာ လူမဲ၊ စပန်းနစ်၊ လက်တင်နိုတွေ သိပ်များလာတော့ သူတိ့ ပါစင်းန်တေ့ခ်ျ ကျသွားအောင်၊ မူလ အဖြူတွေ ပါစင်းတေ့ခ်ျ တည်မြဲအောင် အေးရှန်းလို၊ အရှေ့ဥရောပက ကော့ကေးရှန်း အနွယ်ဝင်တွေ ခေါ်သွင်းပါတယ်..။ မြန်မာပြည်မှာကြတော့ ဘင်္ဂါလီကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ငမ်းငမ်းတက် လာချင်ဘူး.. နယ်စပ်က တရုတ်တွေတော့ ရှိတယ်.. သူတို့က တရုတ်ဆိပ်ကမ်း စီးပွားရေးဇုံမြို့တွေမှာ တိုးဖို့မလွယ်လို့ ပေါချောင်ကောင်း ငယ်နိုင် မြန်မာပြည်ကို ဝင်ကြတာ…။\nဒီ -ု လားတွေ ကူလီကူမာ တယ်များသကိုး …\nယုံကြည်လေးစားလိုက်နာရမဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဥပဒေ သာတည်ဆောက်နိုင်ရင် အဲဒီအရေးတွေကိုထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ယူဆပါတယ်။ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကို လူသားတိုင်းလိုလားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မှန်ကန်တဲ့ကာကွယ်မှုဖြစ်သင့်ပါတယ်။ အထိန်းအချုပ်မဲ့ လူသတ် မီးရှိ့လုပ်ရပ်တွေဟာ သိပ်ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ပြည်သူပြည်သားတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာမလုံခြုံမှုကိုခံစားရစေပါတယ်။ ယုံကြည်လေးစားလိုက်နာရမဲ့ဥပဒေကို ကျမတို့နိုင်ငံသားတိုင်းမျော်လင့် ပြီး လိုက်နာကြသင့်ပါတယ်။\nဥပဒေကရှိပြီးသား(စာအုပ်ထဲမှာ)၊တာဝန်ရှိသူတွေ ဥပဒေအတိုင်း မလုပ်ဘဲ ကိုယ်ကျိုးရှာလုိ့ ဒီအခြေအနေထိရောက် ရတာ\nအင်္ဂလိပ်ခေတ်က.. မြန်မာပြည်မှာ..အလုပ်လုပ်တဲ့အလုပ်သမားရှားတော့.. အိန္ဒိယသားတွေခေါ်သွင်းခဲ့ဖူးတယ်..\nအဲဒီတုန်းက.. ရန်ကုန်ဆို.. ကုလားပြည်ကမြို့နဲ့တူနေပြီး.. မြန်မာစကားတောင်အလုပ်မဖြစ်ဖြစ်ခဲ့တာ…\nအခုလို အနာဂါတ်တိုင်းပြည်အတွက်.. လုပ်အားရှင်များမြန်မာ့မြေမှာမွေးပေးတာ.. ကျေးဇူးတင်ကြောင်း…\nလူမျိုးပြန့်ပွားချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် …. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် … (ကိုယ့်အထင်တော့) တိရိစ္ဆာန်စိတ် မသိမသာ ပါလာတာဖြစ်မယ် … ခိခိ….ဖြစ်နိုင်လျှင် တစ်ခါ သားကျလျှင်… အပြုံလိုက်မွေးချင်တာကိုး …\nမောင်တောကနေကျောက်ဖြူပြောင်းစရာမလိုပါဘူး ကိုခင်ခရေ။ မိန်းမထပ်ပြောင်းလိုက်ရင်ရပါဘီ။ မိန်းမ တယောက်ကလေးနှစ်ယောက်နှုန်းပေါ့။ အဲလိုလေးတွေရှိနေတယ်။ တူဒို့ဂ။


MALAYSIA Nation’s biggest ever crackdown soon_မလေးရှားလဝကရဲ့ ရာဇာသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ (မလေးရောက် မြန်မာ များအတွက် အထူးသတင်း) | democracy for burma\nMALAYSIA Nation’s biggest ever crackdown soon_မလေးရှားလဝကရဲ့ ရာဇာသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ (မလေးရောက် မြန်မာ များအတွက် အထူးသတင်း)\ntags: Asean, BENGHALIS, Burma, Crackdown, Illegal Immigrants, Indonesia, malaysia, Myanmar\nလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့က စပြီး မလေးရှား အာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်း အားလုံးက ခန့်မှန်းခြေ ၅၀၀၀၀၀ (၅သိန်း) ခန့်ရှိတဲ့ တရားမဝင် နေထိုင် သူများ အားလုံးကို တိုင်းပြည်လုံး ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို ယနေ့ The Star သတင်းစာမှာ ပြည့်ပြည့် စုံစုံ ရှင်းလင်း တင်ပြ သွားခဲ့ပါသည် ။\nယခင် တင်ပြခဲ့သည့် အတိုင်း ယခု စီမံချက် Operation တွင် မလေးရှားနိုင်ငံ၏ လဝက ၊ရဲ ၊ စစ်တပ် ၊ ရေးလား ၊ ပြည်သူ့စစ် အပါအဝင် တိုင်းပြည်ရှိ အာဏာပိုင် အဖွဲ့အစည်း အားလုံး ပူးပေါင်း ရှာဖွေမည့် အင်အား ၁၃၅၀၀၀ ပါဝင်မည့် အကြောင်းကို ရေးသား ထားခဲ့သည် ။\nထိုအထဲတွင် လဝက မှာ အဓိက ပါဝင် စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည် ။ ယခု အစီအစဉ်တွင် ကွာလာမ်ပူ ၊ ဆလန်းဂေါ ၊ ပီနန်း ၊ ဂျိုဟိုး စသည့် နေရာ များရှိ တရားမဝင် အလုပ်သမားများ ရှိသည့် သတ်မှတ် နေရာများကို အဓိက စစ်ဆေး သွားမည့် အကြောင်း ဖော်ပြ ထားပါသည်။\nဖမ်းဆီး ရမိသူများ အားလုံးကို မည်သည့် ရဲစခန်းသို့မှ ပို့မည် မဟုတ်ပဲ မလေးနိုင်ငံရှိ တရားမဝင် နေထိုင် သူများကို ထိန်းသိမ်းမည့် လဝက ကန့် ၁၂ ခုသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ သွားမည် ဖြစ်ကြောင်းကို လည်း လဝက အရာရှိ Datuk Alias Ahmad ကပြောကြား သွားသည်။\nထို့အပြင် တရားမဝင် အလုပ်သမားများကို အလုပ်ပေး ထားသည့် အလုပ်ရှင် များကိုလည်း တရား ဥပဒေ အရ Migrants Act 2007 အတိုင်း အရေး ယူသွားမည့် ဖြစ်ကြောင်း ရေးသား ထားသည်။ယခု စီမံချက် အတွက် တရားဝင် အလုပ်သမားများ မပါဝင်စေရန် ထိုသူတို့အတွက် လုံလောက်သော အထောက်အထား များကို သူဌေးများမှ ထုတ်ပေး ထားရန် ယနေ့တရားဝင် ကြော်ငြာ ထားပြီး ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည် ။\nယခု စီမံချက်သည် 6P စီမံချက် အတွင်း မှတ်ပုံတင် ထားသူများ ထဲမှ တရားဝင် လာရောက် မဆောင်ရွက်သော သူများ အားလုံးကို အဓိကထား ရှာဖွေမည် ဖြစ်ပြီး တွေ့ရှိပါက မည်သည့် တရားဝင် ဆောင်ရွက်မှု မျိုးမှ ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း နှင့် တရားဝင် ဆောင်ရွက်ပေးသော အေးဂျင်းများမှ အဓိက တာဝန် ယူရမည့် အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည် ။\nအဆိုပါ 6P စီမံချက်တွင် တရားဝင် ဆောင်ရွက် ထားသော သူ ၂ သန်းကျော် အတွင်း ခန့်မှန်းခြေ ၁.၃ သန်းမှာ စာရွက် စာတမ်း မပြည့်စုံ သူများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပြီး ဖြစ်ကြောင်း ။ထိုသူများ ထဲမှာ ၅ သိန်းကျော်ကို တရားဝင် ပါမစ်များ ထုတ်ပေး ခဲ့ပြီး ကျန်သည့် ၃သိန်း ၃ သောင်းကျော်မှာ ယနေ့ထိတိုင် တရားဝင် ပါမစ် အတွက် မဆောင်ရွက် သေးကြောင်း ။\nယခု မလေးရှား အစိုးရမှ အခွင့်အရေး အပြည့်ပေးထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ။\nယခု အချိန်သည် 6P စီမံချက်၏ enforcement ဆောင်ရွက်ရန် အချိန် ကျရောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အထူးသဖြင့် ဂျိုဟိုး ပါစီဂူးဒန်းမှ ဝင်ရောက် လာသော အင်ဒိုနီးရှား နိုင်ငံသားများမှာအိုဗားတေးနေထိုင်မှု အထူးများပြားကြောင်း ။\nထပ်မံပြီး တရားမဝင် နေထိုင်သူများ အနေဖြင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ၊ မြန်မာ ၊ ဗီယက်နမ် နှင့် နီပေါနိုင်ငံသားများ ရှိနေကြောင်း ။\nဒါတွတ်အလီ မှ ဆက်လက် ပြောကြား ရာတွင် ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲကြီး အတွက် မလေးရှား အစိုးရမှ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်ကြောင်း နှင့် လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့မှ စတင်ပြီး ထိုတရားမဝင် နေထိုင် သူများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ် သွားရမည် ဖြစ်ကြောင်း ကို..။\nတရားမဝင် နေထိုင်သူများ အားလုံး ပုန်းနေခဲ့တာ ကြာပြီ မည်မျှ ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနိုင်မည်ကို စောင့်ကြည့်စေလိုကြောင်း ။\n၃ လတိတိ ဆက်တိုက် ပြုလုပ်မည့် အဆိုပါ အော်ပရေးရှင်းတွင် မလေးရှားနိုင်ငံမှ တရားမဝင် နေထိုင်သူများ အားလုံး ပျောက်ကွယ် ရမည် ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည့် အကြောင်း .. ။\nတရားမဝင် နေထိုင်သူများ အတွက် ကာကွယ်ပေးသူ ၊ အကူအညီ ပေးသူများ အားလုံးကို ဒဏ်ငွေ ၅၀၀၀၀၀ နှင့် ထောင်ဒဏ် အနှစ် ၂၀ အထိ အမြင့်ဆုံး သတ်မှတ် ထားသည့် အတွက် မည်သူမျှ ကာကွယ် မပေးစေလိုကြောင်းကို …။\nအလုပ်ရှင်များ အားလုံး သိစေရန်မှာ အခွင့်အရေး ပေးထားပြီးသည့် အတွက် မည်သည့် တရားမဝင် အလုပ်သမားကိုမှ ဆက်လက် မထားတော့ရန် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို .လဝက ဒါရိုက်တာ ဒါတွတ်အလီမှ ပြောကြားသည့် အတိုင်း မလေးရှားရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားများ သိရှိစေရန်ဘာသာပြန် တင်ဆက် ပေးရပါသည် ။\nCome Sunday, the authorities will be hunting down an estimated 500,000 illegal immigrants in the nation’s biggest ever operation to flush out unwanted foreigners.\nThe operation will involve some 135,000 personnel from the Immigration Department, police, Armed Forces, Rela, Civil Defence, National Registration Department and local councils.\nThe Immigration Department is the lead agency.\nThe authorities will conduct raids mainly in Kuala Lumpur, Selangor, Penang and Johor which have been identified as the dens for illegals.\nOnce arrested, they will be deported immediately as the Immigration Department does not want its 12 detention centres around the country, each withacapacity of 1,000 people, to be overcrowded.\nEmployers found hiring illegals could be charged under the Anti-Trafficking in Persons and Smuggling of Migrants Act 2007 (Amendment 2010).\nImmigration director-general Datuk Alias Ahmad said the department would seek the cooperation of foreign missions through Wisma Putra to issue the illegals with travelling documents to speed up their deportation.\n← Hospital ship “Peace Ark” is arriving at Thilawa Port of Yangon-တရုတ်ရေ တပ်မတော်၏ ဆေးရုံသဘောင်္ သီလ၀ါ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ရောက်\n500 visa stickers disappear from Thai consulate in Lao PDR →\n#ตายแล้ว .. #แกนนำโจรใต้ #BRN. #สะแปอิง บาซอ"\nBurma Democratic Concern (BDC): Meaningful Birthday Wish for Daw Aung San Suu Kyi\n!! #update #ร.อ.#นพนนท์ #นิวาศานนท์ #นักบิน #F-16 #ที่เสียชีวิต #โลกออนไลน์ร่วมอาลัย\nHealth-Oxyped ဟုခေါ်သော အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးတစ်မျိုးကို ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်မပါဘဲ\nBURMA MYANMAR : Persona non grata -Malteser-INGO-၂၆ မတ်လ၊ ၂၀၁၄။...အမေရိကန်သူ အမျိုးသမီး သာသနာအလံကို မဖွယ်မရာ ပြုလုပ်မူ ကွန်ကရက်တောင်းဆိုမူနှင့် တိုက်ဆိုင်နေ\n#crime #ฆ่าโหด #เกาะสมุย #เหตุพบศพผู้หญิง


မဏ္ဍာပ် မထိုးရ၊ လူ မစုရ၊ စားမြိန်ထုတ် မထည့်လိုက်ရ၊ ရေအိုး မခွဲလိုက်ရ ၊ မနက်စောစောချတဲ့ အသုဘ - MoeMaKa Media\nHome / Culture / History / Interview / Phone Maw / မဏ္ဍာပ် မထိုးရ၊ လူ မစုရ၊ စားမြိန်ထုတ် မထည့်လိုက်ရ၊ ရေအိုး မခွဲလိုက်ရ ၊ မနက်စောစောချတဲ့ အသုဘ\nမဏ္ဍာပ် မထိုးရ၊ လူ မစုရ၊ စားမြိန်ထုတ် မထည့်လိုက်ရ၊ ရေအိုး မခွဲလိုက်ရ ၊ မနက်စောစောချတဲ့ အသုဘ\nCulture, History, Interview, Phone Maw\n( မိုးမခ ပြန်လည်ဆန်းသစ်)မတ် ၁၄၊ ၂၀၁၁\n1988 ခုနှစ်၊ ရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ်၊ မတ်လ အရေးအခင်းတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သော ကိုဖုန်းမော်၊ ပဥ္စမနှစ် (ဓာတု) ၏ အမကြီး မမာမာဝင်း၊ သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသော ကိုခင်မောင်ထွန်း (B.Sc. Hist) ၊ မဝင်းဝင်းမြင့် (B.Sc. Phy)၊ ကိုမင်းထွဋ် III Yr Zoo တို့နှင့် စက်မှုအားမာန် စာစောင်အဖွဲ့တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေး မေးမြန်းခဲ့သည်များကို ကျန်ရစ်သူများ၏ ခံစားချက်များအတိုင်း ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။\nဦးစွာ ကိုဖုန်းမော်၏ မိသားစု အတွင်းရေးနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းကြည့်ရာ မိဘများမှာ ဦးဩဘာနှင့် အဒေါ်အမာ ဖြစ်၍ ကွယ်လွန်သွားကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း။ မောင်နှမ ငါးဦးအနက် စတုတ္ထမြောက် သားဖြစ်ကြောင်း၊ မမာမာဝင်း က ပြောပါသည်။ အကိုကြီး ကိုကျော်ဝင်းနှင့် အမနှစ်ယောက်ဖြစ်သော မမာမာဝင်းနှင့် မမာမာအိတို့က မင်္ဂလာဈေးတွင် ဆိုင်ဖွင့်ပြီး ကိုဖုန်းမော်နှင့် ညီမငယ် မနီနီအောင် (ဒုနှစ်၊ ဓာတု-လှိုင်) တို့ကို မိဘသဖွယ် ပညာရေးကို တာဝန်ယူ အုပ်ထိန်းနေရကြောင်း ပြောပါသည်။\nကိုဖုန်းမော် ကွယ်လွန်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်နှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းရာ ကိုဖုန်းမော် သေဆုံးသည်ကို ၁၃.၃.၈၈ က ချက်ချင်း မသိရကြောင်း၊ ၁၄.၃.၈၈ ရက် နေ့လည် ၁ နာရီတွင် ဈေးထဲမှ ရေဒီယိုက တဆင့်ကြားရကြောင်း၊ ကိုဖုန်းမော်၏ ညီမငယ် မနီနီအောင်ကလည်း ၎င်း ကျောင်းတက်နေသော ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် လှိုင်နယ်မြေမှ သိလာရကြောင်း အမလတ် (မမာမာအိ) က ဈေးမှကြားကြားချင်း ဆေးရုံကြီး အရေးပေါ်ဋ္ဌာနသို့လိုက်၍ စုံစမ်း၍ရာ ဆရာဝန်ကြီးများက ချွန်ထက်သော စူးနှင့်ထိုးမိ၍ သေဆုံးကြောင်း ပြောသည်။ အမလတ်က ဘယ်အချိန်လောက်က ဆုံးသလဲဟုမေးရာ ကျောင်း၌ပင် သေဆုံးခဲ့ဟန်တူကြောင်း ဖြေသည်။ ကျောင်းမှာ တခါတည်း သေရလောက်အောင် ထိုးတဲ့စူးက ဘယ်လိုစူးလဲ ဟုမေးသောအခါမှ သေနတ်ဒဏ်ရာလည်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖြေသည်ဟု ဆိုပါသည်။ ထို့နောက် အမလတ်ကို မှုခင်းရဲတပ်ဖွဲ့က ရန်ကုန်တိုင်း ရဲတပ်ဖွဲ့မှူးရုံး (၄၇ လမ်း ) သို့ ခေါ်ယူ၍ ကိုဖုန်းမော် အကြောင်းကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးမေးမြန်းကြောင်း ပြောပါသည်။\nအိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အရပ်က အိမ်တွင် မဏ္ဍာပ် ထိုးပေးထားကြကြောင်း သို့သော် ရပ်ကွက်ကောင်စီက ခေါ်တွေ့ပြီး မဏ္ဍာပ်ကို ဖျက်ခိုင်းကြောင်း၊ လူ မစုရ၊ အသုဘအိမ်နှင့်တူအောင် မနေရဟု ပြောကြောင်း၊ ထိုနေ့မှစ၍ ၃ ရက်တိတ် ရပ်ကွက်ကို မီးဖျက်ထားကြောင်း ပြောပါသည်။\nအနီးပတ်ဝန်းကျင်မှလူများကိုလည်း ထောက်လှမ်းရေးက ကိုဖုန်းမော်နှင့်ပတ်သက်၍ စုံစမ်းသောအခါ “လူအေးလေးပါ” ဖြေသူများကို “ဒါလောက် ဆိုးသွမ်းနေတဲ့ လူငယ်တဦးကို ခင်ဗျားတို့က ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်နဲ့ လူကောင်းလို့ ပြောကြတာလဲ” ဟု ဟောက်ကြောင်း အမကြီးက ပြောပြပါသည်။\nသတင်းစာတွင်လည်း နာရေးကြော်ငြာထည့်ခွင့်မရခဲ့ကြောင်း ထောက်လှမ်းရေးများ ခြေချင်းလိမ်နေကြကြောင်း၊ လမ်းနှင့် အိမ်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်နေခဲ့ကြောင်း ဆက် ပြောသွားပါသည်။ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ကျောင်းသားများက ကိုဖုန်းမော် သေနတ်ဒဏ်ရာဖြင့် ကွယ်လွန်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လာပြောပါသည်။\nဆက်လက်၍ မမာမာဝင်းက “၉ နာရီလောက်မှာ လမ်းထဲက လူတွေက လမ်းထိပ်အဝင်အထွက် လူများကို ဓာတ်ပုံရိုက်နေကြောင်းကို လာပြောတယ် ..။ အမတို့ အနေနဲ့ အာဏာနဲ့ ဖိနှိပ်မှုတွေကို အလွန်ရွံ့မုန်းတယ်” .. ဟု ပြောပါသည်။\nသတင်းစာတွင် နာရေးကြော်ငြာ ထည့်ခွင့်မရ၍ ကိုဖုန်းမော် ကွယ်လွန်ကြောင်းကို ညီမငယ် ဖြစ်သူက သင်ပုန်းတခုတွင်ရေးပြီး အိမ်ရှေ့တွင် ထောင်ထားခဲ့ကြောင်း၊ ရပ်ကွက်ကောင်စီက ဖျက်ခိုင်းသောအခါ နာရေးကြော်ငြာ မထည့်ရမချင်း ဖျက်မပေးနိုင်ကြောင်း ပြောမှသာ သတင်းစာ ထည့်ခွင့်ရအောင် လုပ်ပေးမည်ဆိုပြီး ဖုန်းဆက်ပေးကြောင်း သိရသည်။\nမြို့နယ်ရုံးမှ အတွင်းရေးမှူးက ဖုန်းမော် သင်္ဂြိုဟ်ရန်ကိစ္စကို သက်ဆိုင်ရာက သင်္ဂြိုဟ်ပေးရမည်လား မိသားစုက သင်္ဂြိုဟ်မလားဟု မေးရာ “အမတို့ မိသားစုက ကျောင်းသား အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ သင်္ဂြိုဟ်ချင်တယ်လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်” ဟု ပြောပြပါသည်။\n“နေ့လည် ၁၁ နာရီမှာ အလောင်းကို ကြည့်ခွင့်ပေးမည်ဆိုပြီး ၄၇ လမ်း ရုံးကို ခေါ်သွားကြောင်း၊ အလောင်းကို ၁၇ ရက်နေ့ ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်။ နောက်တော့လည်း မရပါဘူး၊ အမတို့က ဈေးသည်ဖြစ်တဲ့အလျောက် ဈေးသည်တောင်မှ ကတိတည်သေးတာ၊ အစိုးရဆိုရင် ဈေးသည်ထက် ကတိတည်မယ် ထင်ထားတာ၊ အစိုးရဟာ ဈေးသည်လောက်တောင် ကတိမတည်ဘူး၊ ကုန်သည်ထက် ဖျင်းတယ်” ဟု မမာမာဝင်းက သူ့ရဲ့ အမြင်ကို ရိုးသားစွာ ပြောပါသည်။\n၄၇ လမ်းရုံးတွင် တော်တော်ကြာ စောင့်နေပြီးမှ ဆေးရုံကြီးကို ခေါ်သွားကြောင်း အရေးပေါ်ဋ္ဌာနတွင် မိနစ် ၃၀ လောက်စောင့်ရပြီးမှ အလောင်းကို အမလတ် တယောက်သာ ကြည့်ခွင့်ရကြောင်း၊ အလောင်းမှာ ဂျပန်ဆေးရုံတွင် ထားဟန်တူကြောင်း၊ အရေးပေါ် အခန်းလွတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လာထားဟန်တူကြောင်း အလောင်းပုံစံမှာ ခေါင်းတွင် သွေးများနှင့် ဖူးယောင်နေဟန် ဖန်တီးထားပြီး မျက်နှာကိုသာ ဖော်ထားကာ ကျန်အပိုင်းများကို မြင်ခွင့်မရခဲ့ကြောင်း ရင်နင့်ဖွယ် ပြောပြပါသည်။\n၁၆ ရက်နေ့တွင် သတင်းစာ၌ နာရေးကြော်ငြာပါလာသော်လည်း “ရုတ်တရက်” ဟူသော စကားလုံးကို ဖြုတ်ချခဲ့ကြောင်း ပြောပါသည်။\nည ၇ နာရီလောက်တွင် ရဲအုပ်အဆင့်ရှိသူ လူနှစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ဘာလိုအပ်သလဲ ဟုမေးရာ အမတို့အနေနဲ့ “ဘာမှ မလိုပါဘူး ၁၇ ရက်နေ့ အလောင်းရရင် တော်ပါပြီ” ဟု ပြောလိုက်ကြောင်း သိရသည်။\n၁၇ ရက်နေ့ နံနက် ၅ နာရီတွင် အိမ်၌ မြေချသပိတ်သွတ်ရန် မုန့်၊ လ္ဘက်ရည် စီစဉ်ထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို အတွင်းရေးမှူးဟု ပြော၍ လူတယောက်ရောက်လာပြီး မောင်နှမ ၄ ယောက်ကို လူကြီးက စကားပြောချင်လို့ ၄ ယောက်လုံး လိုက်ခဲ့ပါဟု ပြောကြောင်း၊ လူကြီးဆိုတာ ဝန်ကြီးကို ဆိုလိုကြောင်း ထိုလူက ပြောသည်။\nအမကြီးက ဖုန်းမော်ကိုပြပြီး သင်္ဂြိုဟ်မှာလားဟု မေးရာ မဟုတ်ပါဘူး လူကြီးက စကားပြောချင်လို့ ခေါ်တာပါဟုပြောရာ ဘုန်းကြီးများ မရောက်သေး၍ ညီမငယ်ကို နေခဲ့ရန်မှာစဉ် လေးယောက်စလုံး လိုက်ခဲ့ရန် အတင်းခေါ်ရာ ညီမငယ်က နေခဲ့ကြောင်း ပြောပါသည်။\n၆း၃၀ လောက်တွင် ၄၇ လမ်းရုံးသို့ ခေါ်သွားရာ အတန်ငယ် ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတွင် မိနစ် ၃၀ လောက် ထိုင်ခိုင်းထား၍ “လူကြီး ဘယ်မှာလဲ” ဟုမေးတိုင်း မဖြေဘဲ မုန့်၊ လ္ဘက်ရည်နှင့်သာ ဧည့်ခံကြောင်း၊ သို့သော် မသောက်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြပါသည်။\nအတန်ကြာမှ ဂျပန်ဆေးရုံ (အထွေထွေ ရောဂါကုဆေးရုံ) သို့သွားရန် ဟိုင်းလပ်စ်ကား တစီးပေါ် တက်ခိုင်းပြီး ဆေးရုံကြီးသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။ ဆေးရုံကြီးတွင် ၉၂၉ နှစ်စီး၊ အသုဘယာဉ်၊ ဘုန်းကြီး ငါးပါးကားနှင့် ဋ္ဌာနဆိုင်ရာ ကားတချို့ တွေ့ရတော့မှ အစိုးရ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အသုဘချရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိ၍ ဆင်းမည်ပြုရာ ရဲအုပ် အမျိုးသမီး ၃ ဦး ပိတ်တားပြီး လုံးဝ ဆင်းခွင့်မရခဲ့ကြောင်း။\n“အမတို့မှာ ငိုယုံကလွဲလို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါဘူးကွယ်” ဟု ရင်နင့်ဖွယ် ရှိုက်သံတဝက်ဖြင့် ပြောပြပါသည်။\nဂျပန်ဆေးရုံရောက်ပြီးနောက် ဆင်းခိုင်းသည်။ မဆင်းလိုကြောင်းပြောရာ လာခေါ်စဉ်က လေသံမျိုး မဟုတ်ဘဲ မဆင်းရင် အတင်းဆွဲချ ဟုပြောရာ အမကြီးက “ကဲ ဆင်းပေးလိုက်တော့၊ သူတို့မှာ လက်နက်နဲ့ အာဏာရှိတယ်” ဟုပြောရာ အကိုကြီး တယောက်တည်း ဂျပန်ဆေးရုံ အနောက်ဘက် ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သွားသည်။ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ဗီဒီယို ရိုက်နေကြောင်း၊ အနားတွင် ပြည်ထဲရေး ဒုဝန်ကြီး ဦးခင်မောင်ဝင်းလည်း ရှိနေကြောင်း ပြောပါသည်။ အကိုကြီးကို ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အခန်းထဲတွင် အရပ်ပုပု အသက်ကြီးကြီး ဆရာဝန်ကြီး ရှိနေကြောင်း၊ အလောင်းကို မန္တလေး ရှပ်အဖြူ လက်ရှည်နှင့် ပုဆိုးကို ကျပ်နေအောင် စည်းထားကြောင်း ပြောပါသည်။\nအလောင်းကို ကြည့်ရှုခွင့်တောင်းပြီး ကြယ်သီးဖြုတ်၊ ပုဆိုးလှန်ကြည့်ရာ မေးအောက်မှ ရင်ဘတ်တလျောက် ချုပ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။\nညာဘက်နံပါး၌ ကန့်လန့်ဖြတ် ချုပ်ရိုးတကြောင်းရှိ၊ သေနတ်ဒဏ်ရာရှိသော ရင်ဘတ်နေရာ၌မူ အသားများကို လိပ်ယူချုပ်ထားပြီး၊ ဆီးစပ်တွင် ဒဏ်ရာတွေ့ရပြီး ညာဖက်ပေါင် ဒူးဆစ်အထက် သေနတ်ဒဏ်ရာကိုလည်း ချုပ်ရိုးဖြင့် လိပ်ချုပ်ဖုံးကွယ်ထားသည်။\nကျည်ဆံ နှစ်တောင့်ကို ဆရာဝန်ကြီးက ပြကြောင်း၊ ခဏသာ ကြည့်ခွင့်ရ၍ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားကြောင်း ကြေကွဲဖွယ် သိရှိရပါသည်။ အပြင်ဘက်၌ ဆိုင်ရာ၏ အစီအစဉ်ဖြင့် ပင့်ဆောင်ထားသော ဘုန်းကြီးငါးပါးနှင့် အကိုကြီးတို့ကသာ ကွယ်လွန်သူအတွက် သရဏဂုံကို အကျဉ်းချုံး ဆောင်ရွက်ခဲ့ရသည်။\nပိုက်ဆံ မထည့်ရသေး၍ တောင်းပြီး ထည့်လိုက်ရကြောင်း၊ ရေအိုး မခွဲရ၊ စားမြိန်ထုတ် မထည့်လိုက်ရကြောင်း၊ မြန်မာ့ရိုးရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများအတိုင်း ဆောင်ရွက်ခွင့် မရခဲ့ကြောင်း၊ ရင်နင့်ဖွယ် ကြားရပါသည်။\nဆိုင်ရာက ထုတ်ပေးသော အမိန့်တမ်းတွင် ဆူးချွန်နှစ်ချက်ဖြင့် ကွယ်လွန်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။\nကျောင်းသားများနှင့်အတူ ကြံတောသချႋုင်း၌ အရိုးအိုးဖြင့် စနစ်တကျ သင်္ဂြိုဟ်လိုသော်လည်း ဆိုင်ရာမှ အတင်းအကြပ် စီမံမှုဖြင့် တာမွေသချႋုင်း၌ ဖုန်းမော်၏ ရုပ်ကလာပ်ကို မီးသင်္ဂြိုဟ် ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ အရိုးကောက်ခွင့်ပင် မရခဲ့ပေ။\nမနက် ၈း၄၅ နာရီတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ် ပြီးစီးခဲ့သည်။ သချႋုင်းတခုလုံး ရှင်းလင်းနေပြီး အတော်ဝေးဝေးမှ ရပ်ကွက်ရှိ ကလေး၊ လူကြီးများက တခါမျှ မကြုံစဖူး မနက်ခင်း အသုဘကို အံ့ဩထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ဟု သိရသည်။\nအိမ်သို့ ပြန်အပို့တွင်လည်း အိမ်တိုင်ရာရောက်မပို့ဘဲ လမ်းထိပ်၌ပင် ရိုင်းပြစွာ ဆက်ဆံ၍ ချထားခဲ့သည်။\nလှည်းတန်း ကြံတောတို့၌ အသုဘပို့ရန် ကျောင်းသားမြောက်များစွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်ကိုသိ၍ ကြီးကျယ်စွာ အသုဘချခြင်းကို လွှဲရှောင်လိုသောဆန္ဒဖြင့် အစိုးရက လှည့်စားဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။\n၁၉ ရက်နေ့ ရက်လည်ဆွမ်းကျွေး၌ ကျောင်းသား အရပ်သားများ လာရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ ထောက်လှမ်းရေးက ဓာတ်ပုံရိုက် ဖမ်းဆီးနေသည်ဟု သတင်းလွှင့်ပြီး သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ခြိမ်းခြောက်တားဆီးခဲ့သည်။ အစိုးရကလည်း ဖုန်းမော်အား ဆိုးသွမ်းလူငယ်၊ နိုင်ငံကို ပုန်ကန်သူ တောတွင်း အဆက်အသွယ်ရှိသူအဖြစ် သတင်းလွှင့်ခဲ့သည်။\nမြန်မာ့အသံနှင့် သတင်းစာများကလည်း ရပ်ကွက်နှင့်ရန်ဖြစ်၍ သေဆုံးသည်ဟု သတင်းလွှင့်ခဲ့သည်။ အဖြစ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်သည့်အပြင် သေဆုံးသူ၏ မိသားစုကိုလည်း ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူများသဖွယ် ချုပ်ခြယ်ခြိမ်းချောက် ဖိနှိပ်၍ လူမဆန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။\nဆက်လက်၍ မမာမာဝင်းကို ကိုဖုန်းမော်၏ ညီမနှင့်ပတ်သက်၍မေးမြန်းရာ ကိုဖုန်းမော်၏ ညီမသည် အကိုအတွက် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး တရားဟော လှုံ့ဆော်သဖြင့် ဖမ်းဆီးထောင်ချ အသတ်ခံရသည်ဟု လုပ်ကြံဇာတ်လမ်းဖန်တီးပြီး ကျောင်းသားများ ဆန္ဒပြမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် သတင်းလွှင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းပြခဲ့သည်။\nကိုဖုန်းမော်၏ ဘဝခရီးကို မေးမြန်းကြည့်ရာ မမာမာဝင်းနှင့်အတူ ကြက်ခြေနီအဖွဲ့မှ ရဲဘော်ရင်းများ ဖြစ်ကြသော ကိုခင်မောင်ထွန်းနှင့် မဝင်းဝင်းမြင့်နှင့် ကိုမင်းထွဋ်တို့က ဝိုင်းဝန်းဖြေဆိုခဲ့သည်များကို အကျဉ်းချုပ် တင်ပြပါသည်။\nကိုဖုန်းမော်သည် ၅ တန်းမှ ၁၀ တန်းအထိ လသာ ၁ တွင် ပညာသင်ကြား၍ ၉ တန်းတွင် လူငယ် လေကြောင်းသင်တန်း လသာမြို့နယ် လမ်းစဉ်လူငယ်သင်တန်းလည်း တက်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၁ တွင် ၁၀ တန်းအောင်၍ RC2တွင်တက်ပြီး ကြက်ခြေနီအဖွဲ့တွင် ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ RIT ရောက်သည့်တိုင် RC2မှ ကြက်ခြေနီအဖွဲ့နှင့် လှုပ်ရှားခဲ့သဖြင့် ဆရာများ၏ အားကိုးမှု၊ ချီးကျူးမှုကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ အရံပါတီဝင် တယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကြက်ခြေနီအဖွဲ့၊ တက္ကသိုလ်အရံတပ်ရင်း၊ ဗုဒ္ဓဘာသာအသင်းများ၏ အောင်လက်မှတ်များ၊ မှတ်တမ်းများ၊ ဂုဏ်ပြုလက်မှတ်များ ရရှိထားသည်။ ၈၂ (အောက်တိုဘာ) ရန်ကုန်-မန္တလေး ကားလမ်း လှည်းကူး လုပ်အားပေးစခန်း၊ ၁၉၈၃ (အောက်တိုဘာ) စပါး(၁) ရွှေလောင်းကျွန်း လုပ်အားပေး (ဝါးခယ်မ) တွင် ပါဝင်လုပ်အားပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ပြည်ထောင်စုနေ့၌ပင် ကြက်ခြေနီ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပါဝင်တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ငါးကြိမ်မြောက် သွေးလှူရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုလက်ရှိ ဓာတုအင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်အသင်း အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင် နေသူဖြစ်သည်။\nဆက်လက်၍ မမာမာဝင်းက ကိုဖုန်းမော်၏ အနာဂတ် ရည်ရွယ်ချက် ကြီးမားပုံကို ပြောပြပါသည်။\nနိုင်ငံချစ်မြတ်နိုးပြီး နိုင်ငံအကျိုး နိုင်ငံကြီးပွားတိုးတက်စေလိုတဲ့ ဆန္ဒရှိတယ်၊ ပါတီ မဝင်ရင် အခွင့်အရေး မရဘူး၊ ပါတီဝင်မှ ကျောင်းပြီးရင် အလုပ်တန်းရမယ်၊ ကျောင်းပြီးပြီးချင်း အလုပ်လုပ်မယ် ပြောသူဖြစ်ကြောင်း၊ အမများက စီးပွားရေး လုပ်စေချင်တဲ့ကြားက စစ်ဗိုလ်အင်ဂျင်နီယာတဦးဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်သူ ဖြစ်ကြောင်း၊ တိုင်းပြည်အကျိုး နိုင်ငံအကျိုးကို တဖက်တလမ်းက သယ်ပိုးဆောင်ရွက်နေသူ ကျောင်းသားလူငယ်တဦးအား ရက်စက်ယုတ်မာ လူမဆန်စွာ ပြုမှုကို ဖုံးဖိလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်သူအဖြစ် လိမ်လည် ဝါဒဖြန့်ခဲ့သည်။\nမမာမာဝင်း၏ ဆန္ဒကိုမေးရာ ကိုဖုန်းမော် သေဆုံးရခြင်းအတွက် ယူကျုံးမရ ဖြစ်ရသည်၊ ဝမ်းနည်းကြေကွဲရသည်။\nမည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်မရ၊ အစားထိုး မရအောင် နှမြောရသည်၊ အစိုးရ မပြုတ်မချင်း လူလာ မဖြစ်ပါစေနဲ့၊ လူဖြစ်ရကျိုးနပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဟူ၍လည်းကောင်း၊ အသင်းအဖွဲ့များဟာလည်း အမိန့်ပြန်စာ ထုတ်ပေးစေချင်တယ် ဟူ၍လည်းကောင်း ပြောပါသည်။\nအစိုးရ မပြုတ်မချင်း လူလာ မဖြစ်ပါစေနဲ့ ...\nရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ ထုတ်ဝေသည့်\nစက်မှုအားမာန် စာစောင်၊ အမှတ်စဉ် (၄)၊ ၁၇.၉.၈၈ မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။\nမဏ္ဍာပ် မထိုးရ၊ လူ မစုရ၊ စားမြိန်ထုတ် မထည့်လိုက်ရ၊ ရေအိုး မခွဲလိုက်ရ ၊ မနက်စောစောချတဲ့ အသုဘ Reviewed by MoeMaKa on 9:00 AM Rating: 5


Pyit Time Htaung - Page 41 of 53 - Daily News\nရန်ကုန်မှာ ကြမ်းပြီ…ရန်ကုန်တိုင်း အတွင်း တစ်ညထဲနှင့် ညမထွက် အမိန့် ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်သူ ၆၀၀ ကျော် ကို အရေးယူ\nစက်တင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့ည က ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်း ညမထွက်ရအမိန့်အား ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်သူ ၆၀၀ ကျော် ကို ရဲတပ်ဖွဲ့က အရေးယူလိုက်ကြောင်းသိရသည်။ အရေးယူမှု မှာ ကျား (၆၁၈) ဦး၊ မ( ၂၉ )ဦး […]\nတရုတ်နိုင်ငံသည် လက်ရှိ အချိန်တွင် နျူကလီးယား ဒုံးကျည် (၂၀၀) ကျော် ပိုင်ဆိုင်ထား ဟု အမေရိကန် ထုတ်ဖော်\nတရုတ်နိုင်ငံ သည် ယခု လက်ရှိ အချိန် တွင် နျူကလီးယားဒုံးကျည် ၂၀၀ ကျော် ပိုင်ဆိုင် ထားပြီး လာမည့် ဆယ့်စုနှစ် အတွင်း နှစ်ဆ အထိရှိ လာမည် ဟု ခန့်မှန်း ထားကြောင်း […]\nနိုင်ငံတော် ၏ အတိုင်ပင်ခံ ပုဂ္ဂိုလ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ၏ ကဗျာ ( ၃ ) ကြိမ် အတွင်း ( ၇၂ ) သိန်း အထိ လေလံဈေး ရနေ\nနိုင်ငံတော် ၏ အတိုင်ပင်ခံ ပုဂ္ဂိုလ် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကိုယ်တိုင်ရေးသားထားတဲ့ကဗျာဟာ လက်ရှိအချိန်မှာ လေလံဈေးကျပ် (၇၂) သိန်းအထိ ရရှိနေတယ်လို့ လေလံပွဲစီစဉ်သူ ဦးမောင်မောင်အေးက ပြောပါတယ်၊၊ ဒီကဗျာဟာ လေလံပိတ်မယ့်စနေနေ့မှာ သိန်းရာကျော်မယ်လို့ ခံစားရကြောင်းလည်း ဦးမောင်မောင်အေးကအခုလိုပြောပါတယ်၊၊ “ ပထမဦးဆုံး […]\nမြန်မာကို အသည်းအသန်လိုအပ်နေတဲ့ ရှီတရုတ် ရဲ့ နိုင်ငံရေးကစားမှု ( သို့ ) မြန်မာပြည် တရုတ် သြဇာခံက လွတ်မြောက်ဖို့ အချိန်ကောင်း\nBy Pyit TimePosted on September 3, 2020 September 3, 2020\nမြန်မာဟာ တရုတ် သြဇာခံက လွတ်ချင် ပါသလား??? Xi ရဲ့ နိုင်ငံရေးကစားမှု တရုတ်ဟာ မြန်မာကို အသည်းအသန်လိုအပ်တယ်…!!!! ကျွန်တော် တို့ တစိုက် မတ်မတ် ပြောခဲ့ တာ ဒီနေ့ ခေတ်သစ်နိုင်ငံရေးမှာ တကယ်ကို […]\nအမေရိကန်က အနာဂတ် စစ်ပွဲတွေ မှာ အသုံးပြုတော့ မည့် လင်းယုန်စစ်သားတွေ ကို တပ်ဆင်ပေးမယ့် နည်းပညာမြင့် စစ်ဝတ်စုံများ အကြောင်း…\nပစ်ခတ် ၊ ရွေ့လျား ၊ ဆက်သွယ် ၊ ကျော်လွှား၊ ကာကွယ်၊ ထောက်ပံ့။ အင်္ဂါခြောက်ရပ်ကို စွမ်းဆောင်ရည် မြှင့်တင်ထားတဲ့ အနာဂတ် စစ်သည်တော် ၀တ်စုံဟာ အမေရိကန် ရဲ့ စိတ်ကူးဖော်ဆောင်နေမှု ပါ ။ […]\nကမ္ဘာ့ နံပါတ်တစ် အမေရိကန် မျက်စောင်းတောင်မထိုးရဲတဲ့ အနေအထား နဲ့ ရရှား ( သို့ ) တကမ္ဘာလုံးပိုင် တဲ့ နျူကလီးယား လက်နက်ထက် ၉၀ % ကျော် များနေသေးတဲ့ အမေရိကန် နဲ့ ရှရား တို့ နှစ်နိုင်ငံပေါင်း နျူကလီးယား လက်နက် ပိုင်ဆိုင်မှု\nအမေရိ ကန် နဲ့ ရုရှား နှစ်နိုင်ငံပေါင်း ပိုင်ဆိုင် တဲ့ နျူကလီယာ လက်နက် ပမာဏဟာ (စနစ်တကျ လျှော့ချ ထားပြီးတဲ့ အနေအထားမှာ ပင်လျင်) တစ်ကမ္ဘာလုံးကပိုင်ဆိုင်တဲ့ နျူကလီယာ လက်နက်တွေ ရဲ့ ၉၀% […]\nယနေ့ နံနက်ပိုင်း ထုတ်ပြန်ချက်မှ စမ်းချောင်း မှ ကိုဗစ်လူနာ ( ၃ ) ဦး မှာ MPT ဝန်ထမ်းများဖြစ်\nကျန်းမာ ရေးနှင့် အားကစား ဝန်ကြီးဌာနက ယနေ့ နံနက် ပိုင်းထုတ်ပြန်ချက်အရ စမ်းချောင်းမြို့နယ်တွင် ကိုဗစ်လူနာ ၃ ဦး ပါဝင်လာကာ အဆိုပါ ကိုဗစ်လူနာ ၃ ဦးမှာ မြန်မာ့ဆက်သွယ်ရေး လုပ်ငန်း ( MPT […]\nအိန္ဒိယ၀န်ကြီးချုပ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဝက်ဘ်ဆိုဒ် ဖောက်ထွင်း တိုက်ခိုက်သိမ်းယူ ခံရပြီး ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး ကောက်ခံ\nစက်တင်ဘာ ၃ ၊ ၂၀၂၀ လွန် ခဲ့ သည့် ဇူလိုင်လ တွင် နိုင်ငံတကာ ထင်ရှားသူ ပုဂ္ဂိုလ်များ ၏ Twitter အကောင့် အများအပြား တို့အား ဖောက်ထွင်း တိုက်ခိုက်မှုတို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ […]\nရှီ တရုတ် ပစ်လိုက်တဲ့ဒုံး( ၂ ) စင်းက ဘယ်ကို ပစ်မှန်းမသိဘဲ.. ထကနေတဲ့ တရုတ်လော် တွေ သိဖို့ နဲ့ .. အိန္ဒိယ ကို ကျောနောက်ထောက်ခံပေးနေတဲ့ ခေါင်းဝါကြီး\nBy Pyit TimePosted on September 1, 2020 September 1, 2020\nရက်ခြား ရက်ခြား မဟုတ်ပဲ သတင်းတွေခက် စိပ်စိပ်တက် လာတာမြင်ရပြန်တော့… Covid အရေးကြောင့် မရေးသေးဘူး လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပေ မဲ့… တရုတ်လော်တွေ အူမြူးပြီး အသံထွက် လာတာ ရယ်… ကိုယ့်ပရိတ်သတ်တွေလဲ သိချင်နေမှာပဲလေ လို့ […]\nအမေရိကန်က တရုတ်ကို လိုချင်တာ ..သိမ်းချင်တာမဟုတ်..( အမေရိကန်က တရုတ်နိုင်ငံ ကို စစ်ရေးမြူနေတဲ့ အကြောင်း အရင်း)\nBy Pyit TimePosted on September 1, 2020\nအမေရိကန် က.တရုတ်ပြည် ကို လိုချင်တာ.။ သိမ်းချင်တာ မဟုတ်ဘူး.။ (CCP) အစိုးရ ကို ဖြုတ်ချချင် တာပါ.။ ကမ္ဘာ့အရေး လေ့လာသူများက ဒါကို အထူး သတိပြုသင့် ပါတယ်.။ စစ်အင်အား နဲ့ ဝိုင်းထားတယ်ဆိုတာအရံအတားနဲ့ […]\nအမရေိကနျသမ်မတ ထရနျ့ ၏ မကျြနှာလှဲခဲ့မှုကွောငျ့ တရုတျ တို့ မွနျမာ တှငျ အမွတျထှကျခဲ့ (အိမျဖွူတျောတှငျ ဒျေါနယျ ထရနျ့ ရောကျရှိလာသညျ့အခါ မွနျမာသညျ အမရေိကနျ ရဒေါပျေါ မှ ကှယျပြောကျသှားခဲ့ရပွီလား )\nမိသားစု နဲ့ မတွေ့ရ၊ သရဏဂုံလည်း မတင်ရ၊ သင်္ဂြိုလ်ဖို့တောင် ကား မလောက်တဲ့ ကိုဗစ်လူနာ နောက်ဆုံးခရီး\nဒီဇငျဘာ ၄ ရကျ နောကျပိုငျး တှငျ လူသူကငျးဝေးသညျ့ ဘာရှနျခြားကြှနျးသို့ဘင်ျဂါလီမြား ကို ရှပွေ့ောငျးမညျ\nစမျးသပျဆဲ ကိုဗဈ ကာကှယျဆေးကို ကငျဂြုံအနျ နဲ့ မိသားစု အတှကျ တရုတျ လကျဆောငျပေး\nကိုဗဈရှတေ့နျး က ဆရာဝနျ တဈဦးရေး တဲ့ ” အိတျအမဲ နဲ့ထညျ့ ဖို့ ကြှနျတျော တို့ စောငျ့နေ ပါတယျ “\nဗွိတိနျ အမွောကျတပျ နှငျ့ ဖောကျကလနျ စဈပှဲ\nဝဖေနျမှုမြားထှကျပျေါလာပွီးနောကျပိုငျး ရနျကုနျ တက်ကသိုလျဝငျး အတှငျး ဝငျရောကျလညျပတျခှငျ့ တားမွဈလိုကျ