Headache - My Doctor " );( document.contains ) || document.write( "" );( window.DOMRect ) || document.write( "" );( window.URL && window.URL.prototype && window.URLSearchParams ) || document.write( "" );( window.FormData && window.FormData.prototype.keys ) || document.write( "" );( Element.prototype.matches && Element.prototype.closest ) || document.write( "" );( "objectFit" in document.documentElement.style ) || document.write( "" );\nဒီနသေ့ဉ်ဇာတဈယောကျ ရုံးရောကျလာကတညျးက ဘယျသူ့ကိုမှ ပွုံးမပွနိုငျပါဘူး။တဈနကေုနျ ဘယျသူနဲ့မှစကားမပွောဘဲတဈယောကျထဲ ရုံးကအလုပျတှလေုပျ၊ အစညျးအဝေးတှတေကျ၊ မကျြနှာထားခပျတငျးတငျးဖွဈနသေညျ။\nရုံးကသူငယျခငျြး လုလုက သဉ်ဇာကို မကျြနှာငယျလေးနဲ့လာမေးသညျ။ ” ဟဲ့ နငျငါ့ကို စိတျဆိုးနတောလား? ငါမနကေ့ နငျနဲ့ အတူပွနျမယျပွောပွီးမပွနျလို့လေ? ဒါမှမဟုတျ ဂြာကွီးနငျ့ကို ဆူလိုကျလို့လား? ငါ နငျ့မကျြနှာကွညျ့ပွီးကွောကျတောငျလာပွီ။တဈရုံးလုံးကလညျး နငျ့မမေးရဲလို့သာ ။ ဘယျသူ့ကို စိတျဆိုးနတောလဲခညျြးမေးနကွေတယျ”\nဟငျ ဗုဒ်ဓေါ ” ကိုယျ့ဝမျးနာကိုယျသာသိ ” ကိစ်စကွီးက မနကျမိုးလငျးထဲက အရိပျလို ကပျလြှကျလိုကျနတော သူတို့မှ မသိဘဲ။ ဒီကိစ်စက ဟနျဆောငျပွုံးဖို့မဆိုနဲ့မဖွဈမနမေို့သာရုံးလာနရေတာ။ အိမျမှာ လှဲပွီးပဲ အိပျခငျြနတော။ ဘယျလိုဖွဈဖွဈ ခဈြသူငယျခငျြးလေးကို ရှငျးတော့ပွရမညျ။\n” လုလုရယျ ငါ မနကျမိုးလငျးလာထဲက ခေါငျးကိုကျလိုကျတာဆိုတာလေ ။ နားထငျ နှဈဖကျကို တဒိနျးဒိနျးနဲ့ အဆကျမပွတျဖွဈနတော ခေါငျးတဈခုလုံးလဲ တငျးကပျြနတောပဲ။ ခုတငျစဉျးစားနတော ကိုရီးယားကားထဲကလို ခေါငျးပတျလညျစညျးထားရကောငျးမလားလို့လေ။ ဒီနလေ့ညျး အရေးကွီးအစညျးအဝေးတှနေဲ့မဖွဈမနမေို့သာ လာရတာ တဈနကေုနျ ဘာကိုမှအာရုံစိုကျလို့မရ ။ ရုံးဆငျးခြိနျရောကျပါစပေဲ ဆုတောငျးနရေတယျဟယျ။”\nလုလုလညျး… ” ဖွဈရလေ ။ သဉ်ဇာရယျ ငါထငျတော့ထငျပါတယျ။ နငျ့ပုံစံကမခြိုမခဉျြနဲ့။ ကဲ… ပွော … ငါ ဘာလုပျပေးရမလဲ? ဘာဆေးဝယျပေးရမလဲ?\nသဉ်ဇာလညျး ..” ပွောသာပွောရတယျ ။ ငါက ခေါငျးကိုကျလသေိ့ပျမရှိဘူး။ ကိုကျလညျးဖြားတုနျးနာတုနျးခဏဆိုတော့ မသိဘူး။ စိတျညဈတယျ ရုံးဆငျးဖို့လညျး အဝေးကွီးလိုသေးတယျ။ ငါတော့ မွနျမွနျပြောကျခွငျတာပဲ သိတော့တယျဟယျ”လုလုက ပွုံးပွုံးနဲ့ … ” ဒီတဈခါတော့ ငါဆရာကသြှားပွီ။ ငါကြ ခေါငျးခဏခဏကိုကျတတျတော့ ငါ့အမ ဆရာဝနျကိုမေးထားတယျ ဘာဆေးသောကျရမလဲဆိုတာကို ။ ငါ့အမကတော့ အကိုကျအခဲလညျးပြောကျရမယျ၊ ခေါငျးကိုကျလညျးပြောကျရမယျ၊အရအေသှေးလညျး ပွညျ့မှီရမယျ၊ ဘေးထှကျဆိုးကြိုးလညျး နညျးတဲ့ BIOGESIC 500 mg ကို ခေါငျးစကိုကျတာနဲ့အစားစားပွီး သောကျဖို့မှာထားတယျ။သူပွောတာတော့ ငါတို့တှကေ အလုပျလုပျတော့ အာရုံစိုကျမြားတယျ။ အိပျရေးတဈခါတဈလပေကျြတယျ။ စိတျပူတာတှမြေားလို့ဖွဈတာတဲ့။ခေါငျးကိုကျတာကို ဆေးသောကျထားလိုကျတော့ ဒီခေါငျးကိုကျတာအတှကျ တဈနလေုံ့း စိတျမညဈရတော့ဘူးပေါ့။\nအမလေး… ငါ့သူငယျခငျြးလေးရယျ ငါ့မှာဆေးအဆငျသငျ့ပါတယျ။နငျ..အခုသောကျလိုကျ ..ခဏနေ အရငျလို ပွုံးပွုံးရှငျရှငျပွနျဖွဈသှားလမျ့မယျ”ကဲ ဒီသူငယျခငျြးနှဈယောကျကတော့ သူတို့ကို ဒုက်ခပေးနတေဲ့ခေါငျးကိုကျခွငျးအတှကျ အဖွရှေိသှားပါပွီ။ ” သငျရော ခေါငျးကိုကျခွငျးအတှကျ အဖွရှေိပွီလား”\nဒီနေ့သဉ္ဇာတစ်ယောက် ရုံးရောက်လာကတည်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြုံးမပြနိုင်ပါဘူး။တစ်နေကုန် ဘယ်သူနဲ့မှစကားမပြောဘဲတစ်ယောက်ထဲ ရုံးကအလုပ်တွေလုပ်၊ အစည်းအဝေးတွေတက်၊ မျက်နှာထားခပ်တင်းတင်းဖြစ်နေသည်။\nရုံးကသူငယ်ချင်း လုလုက သဉ္ဇာကို မျက်နှာငယ်လေးနဲ့လာမေးသည်။ ” ဟဲ့ နင်ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား? ငါမနေ့က နင်နဲ့ အတူပြန်မယ်ပြောပြီးမပြန်လို့လေ? ဒါမှမဟုတ် ဂျာကြီးနင့်ကို ဆူလိုက်လို့လား? ငါ နင့်မျက်နှာကြည့်ပြီးကြောက်တောင်လာပြီ။တစ်ရုံးလုံးကလည်း နင့်မမေးရဲလို့သာ ။ ဘယ်သူ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာလဲချည်းမေးနေကြတယ်”\nဟင် ဗုဒ္ဓေါ ” ကိုယ့်ဝမ်းနာကိုယ်သာသိ ” ကိစ္စကြီးက မနက်မိုးလင်းထဲက အရိပ်လို ကပ်လျှက်လိုက်နေတာ သူတို့မှ မသိဘဲ။ ဒီကိစ္စက ဟန်ဆောင်ပြုံးဖို့မဆိုနဲ့မဖြစ်မနေမို့သာရုံးလာနေရတာ။ အိမ်မှာ လှဲပြီးပဲ အိပ်ချင်နေတာ။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ချစ်သူငယ်ချင်းလေးကို ရှင်းတော့ပြရမည်။\n” လုလုရယ် ငါ မနက်မိုးလင်းလာထဲက ခေါင်းကိုက်လိုက်တာဆိုတာလေ ။ နားထင် နှစ်ဖက်ကို တဒိန်းဒိန်းနဲ့ အဆက်မပြတ်ဖြစ်နေတာ ခေါင်းတစ်ခုလုံးလဲ တင်းကျပ်နေတာပဲ။ ခုတင်စဉ်းစားနေတာ ကိုရီးယားကားထဲကလို ခေါင်းပတ်လည်စည်းထားရကောင်းမလားလို့လေ။ ဒီနေ့လည်း အရေးကြီးအစည်းအဝေးတွေနဲ့မဖြစ်မနေမို့သာ လာရတာ တစ်နေကုန် ဘာကိုမှအာရုံစိုက်လို့မရ ။ ရုံးဆင်းချိန်ရောက်ပါစေပဲ ဆုတောင်းနေရတယ်ဟယ်။”\nလုလုလည်း… ” ဖြစ်ရလေ ။ သဉ္ဇာရယ် ငါထင်တော့ထင်ပါတယ်။ နင့်ပုံစံကမချိုမချဉ်နဲ့။ ကဲ… ပြော … ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ? ဘာဆေးဝယ်ပေးရမလဲ?\nသဉ္ဇာလည်း ..” ပြောသာပြောရတယ် ။ ငါက ခေါင်းကိုက်လေ့သိပ်မရှိဘူး။ ကိုက်လည်းဖျားတုန်းနာတုန်းခဏဆိုတော့ မသိဘူး။ စိတ်ညစ်တယ် ရုံးဆင်းဖို့လည်း အဝေးကြီးလိုသေးတယ်။ ငါတော့ မြန်မြန်ပျောက်ခြင်တာပဲ သိတော့တယ်ဟယ်”လုလုက ပြုံးပြုံးနဲ့ … ” ဒီတစ်ခါတော့ ငါဆရာကျသွားပြီ။ ငါကျ ခေါင်းခဏခဏကိုက်တတ်တော့ ငါ့အမ ဆရာဝန်ကိုမေးထားတယ် ဘာဆေးသောက်ရမလဲဆိုတာကို ။ ငါ့အမကတော့ အကိုက်အခဲလည်းပျောက်ရမယ်၊ ခေါင်းကိုက်လည်းပျောက်ရမယ်၊အရေအသွေးလည်း ပြည့်မှီရမယ်၊ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးလည်း နည်းတဲ့ BIOGESIC 500 mg ကို ခေါင်းစကိုက်တာနဲ့အစားစားပြီး သောက်ဖို့မှာထားတယ်။သူပြောတာတော့ ငါတို့တွေက အလုပ်လုပ်တော့ အာရုံစိုက်များတယ်။ အိပ်ရေးတစ်ခါတစ်လေပျက်တယ်။ စိတ်ပူတာတွေများလို့ဖြစ်တာတဲ့။ခေါင်းကိုက်တာကို ဆေးသောက်ထားလိုက်တော့ ဒီခေါင်းကိုက်တာအတွက် တစ်နေ့လုံး စိတ်မညစ်ရတော့ဘူးပေါ့။\nအမလေး… ငါ့သူငယ်ချင်းလေးရယ် ငါ့မှာဆေးအဆင်သင့်ပါတယ်။နင်..အခုသောက်လိုက် ..ခဏနေ အရင်လို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ပြန်ဖြစ်သွားလမ့်မယ်”ကဲ ဒီသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကတော့ သူတို့ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ခေါင်းကိုက်ခြင်းအတွက် အဖြေရှိသွားပါပြီ။ ” သင်ရော ခေါင်းကိုက်ခြင်းအတွက် အဖြေရှိပြီလား”\nDangers of starting sex in young age\nWhat if lactating mother is sick?


အင်ဂျင် (#3, ဒါမှမဟုတ် # 's3& 4) နဲ့ပြဿနာများ\nမေးခွန်း အင်ဂျင် (#3, ဒါမှမဟုတ် # 's3& 4) နဲ့ပြဿနာများ\n2 နှစ်ပေါင်း2months ago #851 by PAYSON\nမင်္ဂလာပါကျနော်ဒီမှာဖြစ်ခဲ့ဘူးပါတယ်ကတည်းကအချိန်ကြာမြင့်စွာရှိခဲ့။ ငါပြဿနာများ၏စုံတွဲတစ်တွဲရှိသည်။ ရှေးဦးစွာငါကွန်ပျူတာများကိုပြောင်းလဲသွားတယ်။ ထို့နောက်အကြိုက်ဆုံးလေယာဉ်အချို့အနေနဲ့အားလုံးအဖြူရောင်အသားအရေနှင့်အတူဒေါင်းလုပ်နေကြသည်။ အဘယ်သူမျှမဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ, အတွင်းပိုင်း (cockpit သို့မဟုတ်မဟုတ်ရင်အဘယ်သူမျှမ} ။ ကိရိယာမပါဘဲပျံသန်းလို့မရပါ။ ဒုတိယအချက်မှာငါအလုပ်လုပ်ပေါင်းစုံ setup ကိုအတွက်အင်ဂျင်ရဖို့မထင်နိုင်။ ငါအပြစ်ကင်းစင်စွာမဆိုတစ်ခုတည်းသို့မဟုတ် dual-အင်ဂျင်ကိုအသုံးပြုပါ, ဒါပေမယ့်တစ် 3rd သို့မဟုတ် 3rd ထည့်ထားနိုင်ပါတယ် နှင့် 4th, နှစ်ခုသာအလုပ်။ ငါတကယ် dehaveland Dash7ပျံသန်းရှိသောလက်ဝဲအင်ဂျင်တက်ပြေးလိုပဲ။ သူတို့ကပျင်းရိမှာ run ပေမယ့်အားလုံးပါပဲ။\n2 နှစ်ပေါင်း2months ago #852 by Dariussssss\nကျနော်တို့အများကြီးပိုအင်ဖိုလိုအပ်ပါတယ်။ ဘယ်လေယာဉ်အရာ FSX ဗားရှင်းစသည်တို့ ... ဆိုတဲ့မေးခွန်းကိုအတွက်လေယာဉ်, ကလက်စွဲင်ရှိပါသလားသင်ကလိုက်နာရန်နှင့်ဒါ ... ဒါကကိုကူညီတစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းင်ခဲ့ပါဘူး။\n2 နှစ်ပေါင်း2months ago #855 by PAYSON\nသငျသညျအကြှနျုပျ၏အစောပိုငျးကတုန့်ပြန်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်းအဖြစ်ကြည့်ရှုသည်။ ငါစာအုပ်ကအားလုံးလုပ်ပေးနှင့် / သို့မဟုတ် "ကိုဖတ်-ငါ့ကိုရဲ့" ။ အဖြစ်ဝေးမဆိုအထူးသဖြင့်လေယာဉ်ပျံကဲ့သို့၎င်း, ငါကဆိုပါတယ်ထက်ပို2အင်ဂျင်နှင့်အတူမည်သည့်လေယာဉ်ပျံထင်ခဲ့တယ်။ ငါ X-56 လေယာဉ်ထိန်းချုပ်ရေးအခိုးအငှေ့ညှိရာကိရိယာတလမ်းတည်းကို set up, ပြီးတော့အခြားနိုင်ပါတယ်။ တစ်ခုချင်းစီကိုပြောင်းလဲမှုကိုရိုးရှင်းစွာအခြားသူများကိုတက်ရှိန်ကိုနေချိန်မှာပျင်းရိနေအားလုံးကိုလက်ဝဲအင်ဂျင်သို့မဟုတ်အားလုံးကိုညာဘက်အင်ဂျင် effects ။ ငါလို့လည်းသိကြပါတယ်ရေနွေးငွေ့ထုတ်ဝေသုံးပြီးတာပါ။ ငါအချိန်ကြာမြင့်စွာလွန်ခဲ့တဲ့ပြဿနာတစ်ခုကြောင့်ငါသည်သင်တို့ကိုဆက်သွယ်မေးမြန်းရာနှင့်သင်တဦးတည်းပေါ်မှာငါ့ကိုကူညီခဲ့။ ကိုယ့်တစ်စုံတစ်ဦးကိုတစ်ဦးနှင့်ဆင်တူပြဿနာရှိခဲ့ပါတယ်ကပျောက်ကင်းအောင်ကုသကြပေမည်ထင်, ဒီအခြေအနေအပေါ်သင်၏အချိန်ကိုတက်ယူပြီးအဘို့တောင်းပန်။ သင့်ရဲ့မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများရဲ့၌တူသောအဘယ်အရာကိုမျှဖြစ်စေ။\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #869 by PAYSON\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #870 by PAYSON\nWhooooa !!! ငါ 1 thru အင်ဂျင်6သုံးပြီးများအတွက်ချိန်ညှိတင်ထားရန်မှန်ကန်သောလမ်းတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါရိုးရှင်းခဲ့ပါတယ်။ အကူအညီအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါသည် :-(\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #872 by Gh0stRider203\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #873 by PAYSON\nငါအများကြီးပိုအချက်အလက်လိုအပ်လိမ့်မယ်။ ဘယ်လေယာဉ်အရာ FSX ဗားရှင်းစသည်တို့ ... ဆိုတဲ့မေးခွန်းကိုအတွက်လေယာဉ်ပျံကလက်စွဲင်ရှိပါသလားစသည်တို့ကို, သင်ကနောက်ကိုလိုက်ခဲ့ပါနဲ့ဒါ ... ဒါက help.OS, လေယာဉ်ထိန်းချုပ်မှုစနစ်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းင်\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #874 by PAYSON\nတကယ်တော့သမျှသောအချက်အလက်လိုအပ်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဦးက X-55 သို့မဟုတ်တစ်ဦးက X-56 Saitek အဆင့်မြင့်လေယာဉ်ထိန်းချုပ်မှုစနစ်နှင့်ကန့်သတ် 1 &2အင်ဂျင်စွမ်းရည်ကြုံနေရနေကြသည်ကိုအသုံးပြုပြီးဘယ်သူ့ကိုမှကျွန်မရောဂါပျောက်ကင်းသည်ထင်သောအရာကိုတွေ့ပြီ။ ငါသည်ဤအစောပိုင်းက posted ကြလိမ့်မယ်, ဒါပေမယ့်အဲဒါကိုအလုပ်လုပ်တယ်ငါ့ထံသို့သက်သေပြဖို့ဒီပြင်ဆင်ချက် 20 ကြိမ်ပြန်လုပ်တချို့အချိန်ကြာပါတယ်။ အဆင်ပြေတယ်။ ရိုးရှင်းစွာအပွင့်လင်း "setting များကို" ကို set up ရှိန်ကိုသွားပါ။ နောက်ကျော, ထိုအခိုးအငှေ့ညှိရာကိရိယာ setting များကိုလုံးဝသွားပြီကြသောအခါ, ရှိသမျှ settings ကိုထွက်ကို ယူ. , အခိုးအငှေ့ညှိရာကိရိယာကိုယ်တိုင်ကဘာမှမလုပ်အနေအထားမှာ (၎င်း၏မူရင်းအနေအထားအတွက်သော့ခတ် pin ကိုစွန့်ခွာရန်သေချာစေပါ) ပျင်းရိပြန်အပေါင်းတို့သည်လမ်းအကျယ်ဖွင့်လှစ်ဖို့အခိုးအငှေ့ညှိရာကိရိယာကိုရွှေ့ ကျယ်ပြန့်ဖွင့်လှစ်ရန်, ထို့နောက်ပြန်ပျင်းရိခါတိုင်းလိုအဖြစ်အချိန်အဆညှိ, ဆက်တင်များထွက်ကိုပိတ်ပါ, သင်အကြိုက်ဆုံး4အင်ဂျင်ကိုလေယာဉ်ကိုသွားနှင့်သူကတစ်ဦးပါပေးပါ။ ဒါဟာငါ့အဘို့ပြုသကဲ့သို့က EZ အဖြစ်သင်တို့အဘို့အလုပ်ဖြစ်တယ်မျှော်လင့်ပါတယ်။\nလွန်ခဲ့တဲ့2နှစ်ပေါင်း 1 လ #875 by PAYSON\nအိုးသြစတြေးလျ၏ကမ်းခြေထင်ရှားကျော်ကြားသောနဲ့ off ပျောက်ကွယ်ဒုတိယကမ္ဘာစစ်သင်္ဘောများတစ်ဦးသည်စစ်တိုက်အုပ်စုတစ်စု (YBBN) ရှိပါတယ်။


အ ရိုင်းမေ လး – Hlataw.com\nအ ရိုင်းမေ လး\nမသံဇီ ဆိုတဲ့ လူကောင် ထွားထွား သကောင့်သားကလည်း ပါဒနိင်ငံဧ။် အရှင် မဖြစ်မည့် မင်းသမီး စောနန်းအား ကယ်တင် ဖို့ စေလွတ်လိုက်သည့်လူပေါင်းသုံးဆယ်…ဝါ…ကြောင်ရိုင်းသုံးဆယ်ထဲမှ တစ်ကောင်ပင်ဖြစ် သည်။သူဧ။်လမ်းကြောင်းအတိုင်း သတ်မှတ်နယ်မြေကို သတ်မှတ်ချိန်အတိုင်း အရောက်ချီတက် ထိုး ဖေါက်ဝင်လာသူ ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာ အရောက်မှာ နီဂရီ အရိုင်းမလေး ရေချိုးနေသည်ကို အမှတ်မထင်တွေ့ရှိရာမှ … သည်အ နီးတဝိုက် နီဂရီလူရိုင်း အုပ်စုတစ်စု ရှိနေပေမည်…သူမမှတဆင့် ခြေရာခံလိုက်နိင်ရန်အတွက်လဲ ပါသလို သဘာဝအတိုင်း ရေချိုးနေသည်ကို တပ်မက် စိတ်နဲ့ ငေးမောကြည့်ရှုနေခြင်းလည်း တ ပိုင်းပင် …။ ယခု…နီဂရီသူ..အန္တရယ်တွေ့နေပြီိ…မသံဇီ ဘာလုပ်ရမည်နည်း..ဝေခွဲမရ…နောက်ဆုတ် ရှောင် ကွင်းသွားရမည်လား… ဒုက္ခတွေ့နေသူကို ကူညီရမည်လား..မဆုံးဖြတ်နိင်ပဲ နီဂရီသူလေးကို ငေး ကြည့်နေမိလိုက်သည်။ နီဂရီ လူရိုင်းမကလေး ကမ်းစပ်နှင့် နီးကပ်လာသလို… မိ ချောင်းကလည်း လျှင်မြန်စွာ သူမနောက်မှ ကူးခပ်လိုက်ပါလာလေသည်.. ဝါးတစ်ထောက် အကွာ အဝေးပင် မရှိတော့ .. တိကျ ခိုင်မာစွာ မဆုံးဖြတ်နိင်ခင်မှာပဲ…မသံဇီလက်၌ တစ်ဘက်တစ်ချက်ဆီ ကိုင်ဆွဲထားသော… လှံရှည်နှင့် ဓါးအိတ်ကို လွတ်ချ လိုက်သည်။ ခါး၌ထိုးထားသော မိမိဧ။် အပိုင်နိင်ဆုံး ကိုင်တွယ်အ သုံး ပြုနေကျ..ဓါးမြှောင်ရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကမ်းထိပ်မှနေ ၍ လူရိုင်းမလေးနှင့် မိချောင်းကြား သို့ ဦးစိုက်ဂျွမ်းထိုး ချလိုက်သည် ။\nဗွမ်းကနဲ ရေလှိုင်းများ ထသွားသည်..အရိုင်းမလေး ပို၍ထိတ်လန့်ခါ အားကုန်ကူးခပ်လိုက် သလို.. ရေလုံးများက မျက်ကွယ်ပြု သဖြင့် မိချောင်းသည် တဒဂ် အရှိန်တန့်သွားသည်။ မသံဇီ ရေအောက် မှ အရှိန်ဖြင့်ငုတ်လျှိုး၍..မိချောင်းရှိရာသို့ ကူးခပ်သွားသည်။ မိချောင်း ဝမ်းဗိုက်အောက် အရောက် ပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ မိချောင်းရဲ့ လည်ပင်းကိုဖက်တွယ်လိုက်ပြီး..ဓါးမြောင်ဖြင့်ပင် မိချောင်း ဧ။် ဝမ်းဗိုက်ကိုပင် ထိုးလိုက်သည်။ စွပ်..ကနဲ ဓါးမြောင် အဆုံးထိနှစ်ဝင် သွားရသလို..လူမှာလည်း ရမ်းခါသွားသဖြင့် မိချောင်းဧ။် လည်ပင်းကို ပို၍တင်းကြပ်စွား ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။ ဝဲဂရက်ထ လှုပ်ရှားနေသော ရေပြင်ထက် နီရဲသော သွေးများ ဖျာ၍တက်လာသည်ကို ကုန်းပေါ်မှ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် စောင့် ကြည့်နေသည့် ..လူရိုင်းမလေး မြင်တွေ့လိုက်ရတော့ ပါးစပ်ကလေး ‘ဝ’ လုံး သဏ္ဌာန်လုံးဝန်း ဟသွားသည်။ မိမိဧ။် အသက်အန္တရယ်ကို ဝင်ရောက်ယ်တင်သူ မည်သူဖြစ်သနည်း ..သူအန္တရယ် ကင်းမှ ကင်းပါလေစ …။ ဟော…သွေးတွေ..လှိုင်းထလှုပ်ခါနေတဲ့ ရေတွေနဲ့အတူ ရေမျက်နာပြင်ပေါ်မှာ..အနီရောင် ဆိုး လိုက်ပြန်ပြီ ။ လူသားသွေးလား.. မိချောင်းသွေးလား..ဝေခွဲမရ…စိုးရိမ်ကြောင့်ကြဟန်ဖြင့် ငေးမော ရပ်တန့်နေပုံမှာ…ဆည်းဆာရဲ့ နေရောင်အောက်မှာ..လှချင်တိုင်း လှနေတဲ့ အရိုင်းမလေး…အရပ်အမောင်းက မနိမ့်မမြင့် ခန္ဒာကိုယ် မဆူလွန်း မကြုံ့လွန်း..မျက်နာသွယ်သွယ် နှာတံပေါ်ပေါ်.. ကြည်လင် ဝိုင်းစက်နေသည့် မျက်ဝန်း..ပိပြားသေသပ်သည့် နုတ်ခန်းနှစ်လွှာလေးက ပွင့်ဖူးစ နှင်းဆီ ငုံဖူးပမာ နီရဲတောက်ပနေ ဧ။် ။ လုံးဝန်းစုချွန်နေတဲ့ သူမပိုင်..ရင်နှစ်မွှာ ဟာ ငေါငေါကြီးရှေ့သို့ စူထွက်၍ တုန် ခါနေသည် ..ဇီးစေ့ပမာ နီရဲနေတဲ့ နိ့သီးခေါင်းလေး နှစ်ဖက်မှာ…ရေစက်များ ရီးလေးခိုနေ ဆဲ ….။ ပြေလျောနှိမ့်ဝင်သွားတဲ့..ဝမ်းပြင်သားချပ်ချပ်ကလေး အောက်မှာတော့ ပြည့်တင်းဖြောင့်တန်း နေတဲ့ ပေါင်တန်ကြီးများက အရှက် လုံရုံ ..ပတ်ချည်ထားသော သမင်ရေစ အောက်ကနေ ကုန်းရုန်းထ တော့မယောင်…ဖြိုးဖြိုးပြည့်ပြည့် ရှိလွန်းလှသည်။\nသေးကျင်ပြီး ခန့်ထည်သည့် ခါးအောက်တင် ပါးကြီးများကလည်း စွင့်ကားပြည့်တင်းလွန်းလှဧ။်…။ တောင်ပေါ် တောင်အောက် အတက်အဆင်း များလွန်းရော့ထင့် ….ခြေသလုံးသားများ ကလည်း တုတ်ခိုင်ပြည့်တင်းနေဧ။် …. လှုပ်ခပ်နေသည့် ရေပြင်ဟာ .. တခဏအတွင်းမှာ ငြိမ်သက်သွားသည် … နောက် ရေပေါ်သို့ မိချောင်းသဏ္ဌာန် တစ်ခုပေါ်လာ သည် …. ”ဟော … မိချောင်း ….” အရိုင်းမလေး နုတ်ဖျာမှ..ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်လိုက်သည် ။ မိချောင်းမှာ ရေပေါ်သို့ ပက် လက်လှန်ပြီး ပေါ်လာကာ ဝမ်း ဗိုက်ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြန်သည်။ ရေစီး အားနဲ့ မိချောင်း တစ်ပတ်လည်သွားပြီး မှောက်လျက် အနေအထား ဖြစ်သွားကာ အောက်နား ကမ်းစပ်ဆီ မျှောပါသွားသလို..သည်ဘက် ကမ်းစပ်ဆီသို့ လူတစ်ယောက် ဘွားကနဲ ပေါ်လာဧ။် မသံဇီ အသက်ကို အားပါးတရ ရှုလိုက်ပြီး ကမ်းစပ်ဆီ လှမ်းတက်လာသည် ။ ဆံပင်စုတ်ဖွားဖြင့် ဆိုတော့ မည်သူမှန်း မသိသေး… မိမိမျိုးနွယ်စုထဲကလူ မဟုတ်မှန်းတော့ အရိုင်းမလေး အတတ် သိလိုက်သည်။ ကမ်းစပ် သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ ဒရိန်းဒရိုင်ဖြင့် တစ်လှမ်းခြင်း လှမ်းတက်လာသည့်သူ ကမ်းစပ် သောင်ပြင်ပေါ် အရောက်မှာ .. ဒူးထောက်ပြီး ခဏ မှောက်လျက် လဲကျသွားသည် ။ ”အိုး..ကြည့်…သူ့နောက်ကျောမှာ မိချောင်း ကုတ်မိတဲ့ လက်သည်းရာ အစင်းကြောင်း ..သုံးလေး ခု သွေးတွေ ချင်းချင်းနီရဲ နေ ပါရော့လား … ” အရိုင်းမလေး တီးတိုးရေရွတ်ရင်း…ကမူထိပ်မှ ပြေးဆင်းလာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ရမ်းခါကုန် သည်…ရင်တွေ..တင်တွေ..ခြေ လှမ်းလိုက်တိုင်း လှမ်းလိုက်တိုင်း တုန်ခါလှုပ်ရမ်းနေကြသည်။ သူမ မသံဇီ အနားရောက်..ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ပြီး…သွေးတွေ စို့ ထွက်နေတဲ့ ဒါဏ်ရာကို လက်ချောင်း သွယ်သွယ်လေးတစ်ဖက်နဲ့ အသာ အယာ ..ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည် … ။\nမသံဇီ တစ်ချက် တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသလို … နုတ်မှလည်း တကျွတ်ကျွတ်နဲ့ စုပ်ထိုးလိုက်ရပြန သည် ။ အရိုင်းမကလေး သုတ် ကနဲ ဒူးထောက်ထိုင်နေရာမှ ..ထပြေးသွားသည် …ချောင်းနှင့်မ လှမ်းမကမ်း တောထဲသို့…။ တခဏအတွင်း အရိုင်းမကလေး တာထဲမှာ ပြန်ပြေးထွက်လာ သည် ..လက်ထဲမှာ ဝါးကျည်တောက် နှစ်လုံးကိုင်ဆွဲလာသည် … မှောက်လျက် ရှိနေသည့် မသံဇီ အနားမှာ ဒူနှစ်ဖက်ထောက်လိုက်ပြီး…ဝါးကျည်တောက် တစ်ခုထဲမှာ ပျစ်ချွဲစေးထန်းသည့် အနီ ရောင် အရည်များဖြင့် လက်သည်း ရာများပေါ်တွင် လောင်းချလိုက်သည်။ ”အား …. ရှီး … ကျွတ် … ကျွတ် ..” မသံဇီ နုတ်ဖျားမှ အသံထွက် ညည်းငြူလိုက်သလို ကျောကိုလည်း တွန့်လိမ်ပြစ်လိုက်သည် ။ အ ရိုင်းမလေး နုတ်ခမ်းထောင့် စွန်းမှာ…အပြုံးရိပ်ကလေး တစ်ချက် ထင်ဟပ်လာပြီး…မသံဇီဧ။် ကျော လက်ပြင်နှစ်ခုကြားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလို က်ပြန်သည်။ ပြီး…ဝါးကျည်ထောက် တစ်ခုထဲ မှာ သစ်မြစ်နှင့် သစ်ရွက်တချို့ကို ထုတ်ယူခါ…သူမဧ။် ပါးစပ်ကလေးထဲသို့ ပစ်ထည့်ဝါးလိုက်ဧ။် … အတန်ကြာမျှဝါးပြီး အဖတ်များကို မိချောင်းကုတ်ခြစ်လိုက်သော မသံဇီဧ။် အနာများပေါ်သို့ တယု တယ လိမ်းကျံပေးလိုက်သည်။ နွေးကနဲ နေရာမှ အေးသွားပြီး အနာမှာ စပ်ဖျင်းနာကျင်သော ဝေဒနာများမှာ နေလာနှင်းပျောက် ဆိုသလို သက်သာ သွားလေတော့ သည်။\nအရိုင်းမလေး…မသံဇီဧ။် အနာတဝိုက်ကို ပွတ်သပ်ပေး လိုက်ပြန်သည် ။ အတန်ကြာ မသံဇီ အနာသက်သာ သွားသလို.. အမောများ ပြေပျောက်သွားပြီမို့ လေးဖက် ကုန်းရုန်းထလိုက်ပြီး …အနားရှိ ကျောက်တုံးလေး တစ်တုံးပေါ် ဖင်ခုထိုင်လိုက်သည်။ အရိုင်းမလေး ပြုံးရွင်စွာဖြင့် မသံဇီ အနားတိုးကပ်လာခါ…ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်…လက်ထဲမှ ဝါးကျည်ထောက်ကို …ထိုးပေး လိုက်ပြီး မော့သောက်ဟန် ပြလိုက်သည် …. မသံဇီ ယောင်ယောင်အမှားမှားဖြင့် ဝါးကျည်တောက်ကိုလှမ်း ယူလိုက်ပြီး …အရိုင်းမလေးကို စူး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်…နိ့ဘတ် လတ်ကြီးဖြင့် ဆည်းဆာ နေရောင်အောက်မှာ တမျိုးလေးကြည့် လို့ လှလွန်းစွ …ဘယ်အချိန်က ဆွဲလိုက်မှန်းမသိ…လည်ပင်း မှာ ဝက်စွယ်များဖြင့် သီကုံးထား သော ပုတီးကုံးတစ်ခု ဆွဲထားသည်မှာ..ကျော့ရှင်းသည့် လည်တိုင်အား အလှတိုးစေနေပြန် သည်။ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း သူမရဲ့ ရင်နှစ်မွှာ လှိုင်ထ၍ တုန်ခါနေပြန်သည် ..ဒူးနှစ်ဖက်ပေါ် လက်က လေး ထောက်၍ မော့ကြည့်နေ သည်။ မျက်လုံးများ အရည်များဖြင့် တောက်ပနေသလို ..မဟတ ဟလေး ပြုံးချိုမြမြ နုတ်ခမ်းဝ ကလေးများကလည်း နီရဲစိုစွတ်နေ သည်ကို မသံဇီ တဒဂ် ငေးမော ကြည့်ရင်း ဝါးကျည်တောက်ကို မော့သောက်လိုက်သည်။ ပူနွေးချိုမြိန်သော အရသာနှင့် အတူ လည်ချောင်းတလျောက် ..ပူဆင်းသွားသလို အမောတကော မော့သောက်လိုက်သည်မို့ … အရည်များ သီးကုန်ဧ။် …. ”အား …. အဟွတ် … ဟွတ်” ”ခစ်….ခစ်….. ခစ် … ဟီ ဟိ” အရည်များ သီးပြီးချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဖြစ်နေသော မသံဇီရဲ့ အဖြစ်ကို အရိုင်းမလေး သဘောကျ ရော့ ထင့်..တခစ်ခစ်တဟိဟိ ရယ်မောနေသည်မှ ပကတိ အပြစ်ကင်းစင်လွန်းလှဧ။် …. မသံဇီ…ဝါးကျည်တောက်ထဲမှ အရည်များသည် စိမ်ရည်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသဖြင့် .. ဖြည်းဖြည်း ခြင်း ..မျှင်း၍ သောက်ရင်းမှ အရိုင်းမလေးဧ။် လှုပ်ရှားဟန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြန်သည် ..။\nအရိုင်းမလေး သူ့ကို မော့ကြည့်ရင်းမှ သူမဆွဲထားသော ဝက်စွယ်ပုတီးကုံးလေးကို ဖြုတ်လိုက်သည် .. ပြီးတော့ …မသံဇီအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည် ။ ခဏမျှ မသံဇီ အံ့အားသင့်သလို တွေဝေနေရာမှ..သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ..ဝါးကျည် တောက်ကို သောင်ပြင်ပေါ်မှာ မ လဲအောင် ထောင်ထားလိုက်ခါ..ကျောက်တုံးပေါ်မှ ဆင်းပြီး အရိုင်းမလေးနှင့် မျက်နာခြင်းဆိုင် ဒူးတိုက်အနေထားဖြင့် ထိုင် လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုငုံ့ပေးလိုက်သည် … အရိုင်းမလး အူမြူးသွားသည်…ဝမ်းသာအားရဖြင့်..မသံဇီအား ပုတီးကုံးကို ခေါင်းမှ စွပ်ပေးလိုက် သည် ။ တဒဂ် တစ်ယောက် မျက်နာ တစ်ယောက် ငေးစိုက်ကြည့်နေရင်းမှ လက်များကို ဆုပ်ကိုင် ဖြစ်ညစ်လိုက်ကြသည်။ မသံဇီ သောင်ပြင်ပေါ် ဖင်ချထိုင် လိုက်သည်…အရိုင်းမလေး တအိအိနှင့် သူဧ။် ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးထဲသို့ လဲပြိုကျလာသည်။ အလိုက်သင့် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး…အနမ်းမိုးများ…ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့် ..အရိုင်းမလေးဧ။် ပါးများပေါ် သို့ အဆက်မပြတ် ရွာချ လိုက်လေတော့ဧ။် ။ အသက်ကယ်ရင်…အသက်ပိုင်တယ်..ဆိုတဲ့..ဓလေ့ထုံးတမ်းလေးတစ်ခု မည်သူက စတင်လိုက် သည်မသိ…ယဉ်ကျေးနေပြီဖြစ် တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကြားမှာ အမြစ်တွယ်နေဆဲမို့..အရိုင်းမလေး မသံ ဇီကို မိမိဧ။် အသက်သခင်..ဝါ..သက်ဦးဆံပိုင် အရှင်သခင် အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ကြင်နာမှုတွေ ပေး ဆပ်မှုတွေ တနင့်တပိုးဖြင့် မသံဇီအား ပြုစုနေပြန်သည်။ ပူနွေးရှတတဲ့ အနမ်းတွေနဲ့အတူ မြွေလိုရစ်ပတ် ပွတ်သပ်နေမှုကလည်း အရိုင်းမလေး သွေးတိုး ဆူဝေ စေပြန်သည်။\nမသံဇီ အစောက သောက်လိုက်ရသော စိမ်ရည်ဧ။် တန်ခိုးကြောင့် နှလုံး သွေးခုန်မြန်လာသလို ခေါင်းတစ်ခုလုံး ရီဝေမူးနောက်နေမှုနဲ့ အတူ….။ နူးညံ့အိထွေးသော အရိုင်း မလေးဧ။် ခန္ဓာကိုယ်မှ အထိတွေ့တွေက ရာဂသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနေသည်မို့… သူမဧ။် နှင်ဆီငုံဖူးပမာ နီတျာတျာ နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကို ဖိကပ်နမ်းစုပ်လိုက်သလို လက်တစ် ဖက်ကလည်း သူမဧ။် ပြည့်တင်း စုချွန် တုန်ခါနေတဲ့ နိ့လေးများကို ပွတ်သပ်ဆုပ်ချေ ပေးလိုက် သည်။ အရိုင်းမလေး ကျောကော့၍သွားဧ။်။ သူမဧ။် လက်လေးနှစ်ဖက်ကလည်း မသံဇီဧ။် ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပြန်လှန်ဖက်တွယ် ပြစ်လိုက်ဧ။်။ မသံဇီ နီဂရိ အရိုင်းမလေးကို သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး …သူမဧ။်ဘေးမှ လှဲလျောင်းချ လိုက်ရင်း..နို့လေးများကို တစ် လှဲ့စီ ငုံခဲစို့လိုက်ပြန်သည်။ ဇီးကင်းစေ့ ပမာဏလောက်ရှိတဲ့ နီ တျာရဲ နို့သီးခေါင်းလေးကို သွားလေးများဖြင့် မနာ့တနာ ဖိကိုက် လိုက်သလို ကျန်နို့တစ်ဖက် ကိုလည်း လက်ချောင်းကြားမှာ ဖိချေပွတ်သပ်လိုက်တော့ အရိုင်းမလေး လူးလွန့် လှုပ်ရှားရင်း … ”ဟင်း…ဟင့်… . ဟ …. ဟီး …. ဟင့် …. အင်း ….” ရာဂစိတ်တွေ တစ်ကိုယ်လုံး တရှိန်းရှိန်း တဖိန်းဖိန်းတက်လာခါ နှုတ်ဖျားမှ တဟင်းဟင်း ငြီးငြူ နေရှာဧ။် ။ မသံဇီ သူမဧ။် သေး သွယ်သော ခါးမှ သရေနွယ်ကြိုးကို ဖြုတ်ချလိုက်သဖြင့် အရက်လုံရုံ ပတ်ထားသော ခါးမှ သားရေချပ်ကလေး သောင်ပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားရပြန်သည်။ ပြည့်ဖြိုးလုံးဝန်း ဖြောင့်တန်းတဲ့ ပေါင်တန်ကြီးများနှစ်ဖက်ကြားမှ မဲနက်တောက်ပြောင်နေသော စောက်မွှေးများဖြင့် ခြံရံလျက် ဖါးခုံ ညှင်းပမာ စောက်ဖုတ်ကလေးကို လက်ဖြင့် ဖွဖွရွရွလေး ပွတ် သပ်ပေးသလို ကောက်ကွေးမဲနက်တဲ့ စောက်မွှေးလေးများကို တင်း ကနဲနေအောင် ဆုပ်ဆွဲလိုက် သည်။\n”အိုး ….အဟင့် …. ဟင်း …ဟင်း..” အရိုင်းမလေး ဖင်လေးယမ်းခါ သွားရပြန်သည်။ ရေးရေးမျှထင်နေသော အကွဲကြောင်းတစ် လျောက် လက်ချောင်း (လက်ခလယ် ) ဖြင့် ထက်အောက် ပွတ်သပ်ပေးပြီး သူမဧ။် စောက်ခေါင်း လေးထဲသို့ ထိုးထဲ့မွှေနှောက်ပစ်လိုက်သည်။ ”ပြလွတ် …စွိ…စွိ…အီး….ဟင်း ….ဟင်း..ဟင်း” ဖင်လေး ကော့တက်လာသည်..သွယ်လျတဲ့ လက်ချောင်းလေးများကလည်း မသံဇီဧ။် ခေါင်းကို ဆံ ပင်များမှ ဆုပ်ကိုင်ခါယမ်း ပစ် လိုက်ရသည်အထိ …ယားသလိုလိုနဲ့ အခံရခက်လွန်းလှသည်။ သူမ ဧ။် တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးလာသလို အသက်ရူသံများ မြန် ဆန်လာဧ။် ။မျက်ဝန်းနက်လေး အစုံက လည်း အရောင်များ ရွှန်းပျက် တောက်ပလာပြန်သည်။ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပြစ်လိုက်သည် ။ ရင်နှစ်မွှာကြားမှ မသံဇီဧ။် ခေါင်းကို ဆွဲကိုင်ပွတ်သပ်နေမိပြန်ဧ။် ။ မသံဇီ ဘေးတစ်စောင်းလှဲနေရာမှ ထထိုင်လိုက်ပြီး ခါးမှ သင်တိုင်းကို ချွတ်လိုက်သော် အကြောများ အပြိုင်းအရိုင်းနဲ့ မာထန်နေ သောလီးကြီးမှာ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲ ခေါင်းထောင်ထလာသည်ကို အရိုင်းမလေး မြင်လိုက်ရတော့ ဝိုင်းသွားပြန်ပြီ … ဝ လုံး လေးလို သူမ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာ ….။ ”အို …” တစ်ခွန်းထဲပါဘဲ….ရေရွတ်ခါ မျက်လုံးကို စုံမှိတ်ပစ်လိုက်သလို ခေါင်းကိုလည်း တစ်ဘက်သို့ လှဲ့ လိုက်ပေဧ။်။ မသံဇီ အလိုက် သင့်ဖြဲကားနေတဲ့ သူမဧ။် ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက် သည်။ သူမဧ။် ပြည့်တင်းဖြောင့်စင်းသည့် ပေါင်များကို မိမိဧ။် ပေါင်နှစ်ဘက်ပေါ်သို့ တစ်ဘက် တစ်ချက် ဆွဲတင်လိုက်သည်။\nထန်နေတဲ့ လီးကြီးကို အရင်းမှ ကိုင်လိုက်သည် ..လက်တစ် ဘက်က သူမဧ။်ဆီးခုံပေါ် အသာ အယာဖိထောက်ခါ လီးထိပ် ကွမ်းသီးခေါင်းကြီးဖြင့် သူမဧ။် စောက်ခေါင်းဝတွင်တေ့၍ ထက် အောက် ဘယ်ညာ မွှေနှောက်ပေးလိုက်သလို…လီးဖြင့်လည်း သူ မ ဧ။် အဖုတ်ကလေးကို ရိုက်ခတ်ပေးလိုက်သည်။ ”ဗုတ် …ဗုတ်…အင့် ..ဟင်း ..ဟင်းဟင်း” အရိုင်းမလေး အဖျားတွေအရမ်း အရမ်းတက်သွားရလေပြန်ဧ။်။ ဝင်းဝါစိုပြေသော မျက်နာလေးမှာ ကာမသွေးတို့ ဆူကြွရဲရဲနီလေပြီ။ မသံဇီ …သူဧ။်လီးထိပ် ကွမ်းသီးခေါင်းကြီးကို အရိုင်းမလေးဧ။် စောက်ခေါင်းထဲ နစ်ဝင်အောင် ဖိ သွင်းလိုက်ဧ။်။ ”ပြလွတ်..ကနဲ မြည်သံနဲ့အတူ လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းမှာ အဖုတ်ကလေးထဲသို့ ကျွံ ကျနှစ်ဝင်သွားသလို အရိုင်းမလေးခမျာ အသဲတွေလှိုက်ကနဲ ဖြစ်ကာ လေဝင်ဟပ်သလို မဝေခွဲ နိင်တဲ့ခံစားမှု တစ်ရပ်နဲ့အတူ ခါးလေးတစ်ချက် တွန့်သွားသည်။ မသံဇီ..သူမဧ။် ခါးလေးကိုလက်တစ်ဘက်နဲ့ပွေ့ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဘက်ကလဲ သူမဧ။် ကျောအောက်မှ လက်လျှိုသွင်းခါ ပုခုံးစွန်းလေးကို ကိုင်ဆွဲလိုက်သည်။ အားလုံး ချိန်ကိုက်အနေအထားရောက်ပြီဆိုမှ …ခါးအားကို နွဲ့ယူလိုက်ခါ ဖိသိပ်လိုက်ပြန် ဧ။် ။ ”ဗြစ်..ဗြစ်…ဗြစ် … အ …အ…အား..” တုတ်ခိုင်ကြီးထွားလှသော မသံဇီဧ။် လီးကြီးမှာ အရိုင်းမလေးဧ။် အဖုတ်ကလေးထဲသို့ တစ်စတစ် စ ထိုးခွဲဝင်ရောက်နေသည် မှာ တဗြစ်ဗြစ်အသံများ မြည်နေသလို အရိုင်းမလေးမှာလည်း မိမိအ ဖုတ် အတွင်းကို တုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် သပ်လျှိုရိုက်သလို ပြည့်သိပ်ကျပ်တည်းစွာ တရွေ့ရွေ့ တိုး ဝင်လာတဲ့ လီးကြီးဧ။် ဒါဏ်ကြောင့် မချိမဆန့်အောင် ခံစားလာရသဖြင့် မသံဇီဧ။် ရင် ဘတ်ကြီးကို လက်ကလေးအစုံဖြင့် ဆီးတွန်းရင်းရုန်းဖယ်လိုက်ဧ။်။ မသံဇီ..ဖိသွင်းနေမှုကို ခဏမျှ ရပ်တန့်၍ သူမဧ။် တုံခတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖိကပ် နမ်းစုပ်လိုက်ပြန်သည်။\nသူမဧ။် တင်ပါးကြီးများမှာလည်း သဲသောင်ပြင်ထဲ၌ အိကျနှစ်ဝင်မတတ် ပိ ပြားနေသလို ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာလည်း ရမ်းခါနေပြန်ဧ။်။ စုချွန်မို့မောက်နေတဲ့ သူမရဲ့ ရွှေရင် ဖြိုးဖြိုးတွေကို သာတစ်ခါ ..နာတစ်လှဲ့ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညစ် နယ်ဖတ်ပြစ်လိုက်ပြန်ဧ။် ။ ချပ်ကပ် နေ သည့် ဝမ်းပျဉ်းသားလေးကို ဖွဖွရွရွလေး ပွတ်သပ်ပေးနေရာမှ တဖြေးဖြေးနဲ့ပြည့်ဖြိုးဖြောင့်စင်းနေ သော ပေါင်တန်ကို ထက် အောက် စုံဆန်ပွတ်သပ်ပေးသလို မိမိဧ။် လီးကြီး သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နှစ်ဝင် နေသော အရိုင်းမလေးဧ။် အဖုတ်နှုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက်ကို ပါ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ပွတ်သပ်ခါ မဲ နက် ကွေးကောက်နေသော စောက်မွှေးများကို ဆုပ်ဆွဲလိုက် …ပွတ်လိုက်လုပ်ပေး လိုက် တော့ သည်။ အရိုင်းမလေး တွန့်ထိုးရုန်းကန်နေမှုများ ငြိမ်သက်သွားသလို ခြေနှစ်ချောင်းကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကား မြှောက်တင်လိုက်ဧ။် … နှုတ်ဖျားမှလည်း … ”အင်း …ဟင်းဟင်း .. အိုး…ရှီး..” ငြီးငြူမှုနဲ့အတူ သူမဧ။် စောက်ခေါင်းအတွင်းသား နံရံများကလည်း ရှုံ့ပွရှုံ့ပွဖြစ်လာခါ အရည်များ ကို တစိမ့်စိမ့် ယိုထွက်ကျလာ ကုန်ဧ။် ။ ဆက်ရန် မသံဇီ…သုံးပုံ တစ်ပုံခန့် ဝင်နေသော မိမိဧ။် လီးကြီးကို …ဒစ်ဖျားကျန်ရုံလေး အသာဆွဲချွတ်လိုက် သည်။ နောက်…. အားဖြင့် ဇတ်ကနဲ ဖိသိပ်လိုက်ပြန်သည်။\n”ဗြစ် . . ဗြစ် . .ဒုတ် . . အား … အီး .. အီး .. ရှီး …ကျွတ် ..ကျွတ် .. အင်း .. ဟင်းဟင်း” အရည်များဖြင့် စိုစွတ်ရွှဲအိနေသဖြင့် ဒီတစ်ချီ ဖိအသိပ်မှာ လီးကြီးတစ်ဆုံးထိ နစ်ဝင်သွားရသလို ဒစ်ဖျားက အရိုင်းမလေးဧ။် အသားအိမ်ကို သွားထိမိလိုက်ရာ ….အရိုင်းမလေး ဖျတ်ဖျတ်လူး ငြီးငြူ တွန့်လိမ်ရုန်းကန် မိရပြန်ဧ။်။ ပူကနဲ ဝင်လာသော လီးအရသာကို ပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရပြန်သဖြင့် အရိုင်းမလေး အသဲရော အူပါ ပြုတ်ထွက်ကုန်ပလား ဟု ထင်မှတ်ရလောက်အောင် ကာမအရသာကို တွေ့ထိခံစားလာလေ သည်။ ပွတ်သပ် ချော့မြူနေရင်းမှ မသံဇီ…လီးကြီး ကို ဒစ်ဖျားကျန်ရုံလေး အသာနှဲ့ချွတ်လိုက်ဧ။် … ပြီးနောက် အားကုန်ဖိဆောင့်လိုးချ လိုက်လေသည် ။ ”စွတ် …ဗျစ် .. ဗျစ် ..စွပ် ..စွတ် ..ဒုတ်” ”အင်း .. ဟင်း ..ဟင်း …အင်း … ရှီး .. အား … ကျွတ် ..ကျွတ် …အိုး ..” အရည်ကြည်များဖြင့် စွတ်စိုနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အတားဆီးမဲ့ စူးနစ်စွာ အဆုံးထိ ဝင်ရောက်လာသော လီးကြီးမှာ လုံးပတ်အတန် ငယ် ကြီးမားနေရာ အရိုင်းမလေးဧ။် စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံး ပြည့်ကြပ် တင်းကျင် သွားမိသည်မို့ တစ်ခါဘူးမျှ အလိုးမခံဘူးသော အရိုင်းမလေးမှာ အသဲခိုက်မျှ အော်ဟစ် မိလိုက်ပြန်သည်။ မသံဇီ…မလျှော့တော့ အဆက်မပြတ် ဖိဆောင့်လိုးနေ လိုက်သည်မှာ ဒလစပ် မြန်ဆန်သွက် လက် လွန်းလှဘိသည်။ တစ်ခါ ဘူးမျှ မလိုးဘူးသည့် မသံဇီနှင့် တစ်ခါဘူးမျှ အလိုးမခံဘူးသေး သော အရိုင်းမလေးတို့နှစ်ယောက် စပ်ဖျင်းနာကျင်မှုနဲ့အတူ ထူးခြားကောင်းအီသော အရသာ ကို စတင်ခံစား လာရပြီမို့ မနားတမ်း လိုးဆောင့်နေသလို အရိုင်းမလေးမှာလဲ အောက်မှနေ၍ အံ ကလေးကြိတ်ခါ ဖင်တုန်ကြီးများကို ကော့မြှောက်ပင့်တင် ပေးနေလိုက်ပြန်ဧ။် ။\n”ဗြစ်..စွိ..စွတ်..ဒုတ်…ပြလွတ်..ပြွတ် …ဒုတ်” ”အာ့…အ …အီး…အိုး….အင့်..အင့်..အင့်…” ဖိသိပ်ပွတ်ချေ လှုပ်ရမ်းနေမှုကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးဧ။် လိင်အင်္ဂါများ ပူထူရှိန်းဖိန်းပြီး မထိန်းနိင် မသိမ်း နိင်ဘဲ ပထမဆုံး အချီကို မကြာ မတင်မှာဘဲ သုတ်ရည်များကို ပြိုင်တူပန်းထုတ် မိလိုက်ကြရင်းမှ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး တင်းကျပ်စွာ ဖက်ပစ်လိုက်လေပြန်တော့ဧ။်။ ဝင်းဝါစိုပြေသော အရိုင်းမလေးဧ၊် မျက်နာမှာ ကျေနပ်သော အားရသော ပီတိတစ်ရပ်နဲ့အတူ သက်ပြင်းမောလေး ရှိုက်ထုတ် လိုက်ပြန်သည်။ ပူနွေးသော အရိုင်းမလေးဧ၊် အသက်ပြန်လေသည် မသံဇီဧ၊် မျက်နာကို ရှိုက်တို့၏ထိနေဧ၊်။ မသံဇီ အရိုင်းမလေး ၏ မျက်နာကို စေ့စေ့ကြည့်ရင်းမှ သူ မ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နာပြင်ပေါ်က ဇောချွေးလေးများကို တယုတယ ပွတ်သပ်သုတ်သင်ပေး လိုက် ပြီး နှင်းဆီသွေးရောင် ဖူးဖူးရွရွ နှုတ်ခမ်းလေးကို မိမိပါးစပ်ဖြင့် ငုံခဲစုပ်ယူလိုက်သည်။ အရိုင်းမလေးကလည်း မသံဇီ၏ ဂုတ်ပိုးကို ဖက်တွယ်ရင်းမှ တုန့်ပြန်နမ်းရှိုက် လိုက်၏။ မသံဇီ၏ လက်များကလည်း အငြမ် မနေတော့ပါ…အရိုင်းမလေး၏ တောင်ပူစာလေး နှစ်လုံးနှယ် စုချွန်မတ် ထောင်နေတဲ့ နိ့လေးတွေကို ဆုပ်ချေနယ်ဖတ် နေသည်။ အရိုင်းမလေး…မသံဇီ၏ ချိုမြိန်ရှတပူနွေးသော အနမ်းများကြောင့် တဒဂ် ငုတ်လျှိုးနေတဲ့ ကာမ ဆန္ဒများ မီးတောင်ပေါက်သလို တဖွားဖွား လွင့်ပြန့်လာသည်။\nထို့အတူပင် မသံဇီလည်း အရိုင်းမ လေး၏ တုံန့်ပြန်ယုယမှုကြောင့် သူမ၏ အဖုတ်လေးထဲမှာ မချွတ်ဘဲစိမ်ထားတဲ့ လီးမှာလည်း တစ် စတစ်စ ပြော့ခွေနေရာမှ မာထန်လာသည်မှာ အရိုင်းမလေး၏ အဖုတ်တွင်း တစ်လျှောက် ပြည့် သိပ်၍ပင် နေတော့သည်။ မသံဇီ..မှောက်လျက်ရှိနေရာမှ ဒူးထောက်ခါ နောက်တစ်မျိုးတစ်ဖုံ လုပ်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေဆဲ အရိုင်းမလေး သဲသောင်ပြင်ကို ဖနှေင့်ဖြင့်ဖိတွန်း လိုက်သည်။ သူမ၏ကိုယ်လေး လျှောကနဲ မသံဇီ ၏ အနားမှ ရှေ့သို့တွားသွားသည်…လီးကြီးမှာလည်း သူမ ၏ အဖုတ်လေးထဲမှ ပြလွတ်…ဗွတ် … ဆိုသည့် မြည်သံနဲ့အတူ ကျွတ်လွတ် ထွက်သွားရပြန်သည်။ အရိုင်းမလေး လူးလဲထ လိုက်သည်။ သောင်ပြင်ပေါ်၌ ထောင်ထားသော ဝါးကျည်တောက်ကို လှမ်းယူ၍ တစ်ငုံနှစ်ငုံမျှ စိမ်ရေကို မော့ သောက်လိုက်၏။ သူမ၏ ဝတ်လစ်စလစ် အနေအထားဖြင့် လှုပ်ရှားနေပုံမှာ တစ်မျိုးကြည့်ကောင်းနေသဖြင့် မသံဇီ တစ်ခွန်းမျှ စကားမဟဖြစ်ဘဲ ငေးမောကြည့်ရှုနေလိုက်၏။ နေဘယ်အချိန်က ဝင်သွားပြီး …လ ထွက်လာ သည်ပင် သတိမမူမိ…ယခုမှပင် မသံဇီ ပတ်ဝန်း ကျင်ကို သတိထားလိုက်မိ၏။ ပတ်ဝန်း ကျင်၌ ပိုးပရစ်တို့မြည်သံမှ အပ ပကတိတိတ်ဆိတ်နေသည်ကို သတိထားလိုက်မိသည်။ ဆက်ရန်.. ပြီး…အရိုင်းမလေးအား ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။\nအရိုင်းမလေးသည် နိ့ဘတ်လတ်ကြီးဖြင့် ဒူတုတ်၍ ဖနှောင့်နှစ်ဘက်ပေါ် ဖင်ခုထိုင်နေသည်ကို လရောက်အောက်၌ ဘေးတိုက်တွေ့မြင်နေရသည်။ ပြည့်ဖြိုးစုချွန်နေ၍ ရှေ့သို့ ငေါငေါကြီးဖြင့် တုန်ခါနေသော နိ့ကြီးနှစ်လုံးမှာ လရောင်ဖြင့် ထင်ရှား စွာ တွေ့မြင်နေရသည်။ သူမ၏ သေးကျင်သော ခါးအောက်မှ တင် ပါးကြီးများ စွင့်ကား၍ ဖနှောင့် ၏ ဘေးတစ်ဘက်တစ်ချက်စီကို အိကျနေသည်။ အရိုင်းမလေး..မော့သောက်နေသော ဝါး ကျည် တောက်ကိုချ၍ ဒူးထောက်လျက် အနေထားဖြင့် မသံဇီ ရှိရာသို့ တရွေ့ရွေ့ တိုးကပ်လာသည်။ ပြုံးချိုရွင်ပြနေသော သူမ၏မျက်နာ…စိမ်ရည်ကြောင့်လား မသိ နီရဲနေသည်ဟု မသံဇီ ထင်မိသည် ဝါးကျည်တောက်ကို မိမိအား လှမ်းပေးနေသည့် အရိုင်းမလေးအား တစ်ချက် စူးစူးဝါးဝါး စိုက် ကြည့်ရင်း စိမ်ရည်ကို မော့သောက် လိုက်သည်။ ဝှူး….ပူနွေးရှတ ချိုမြိန်သော စိမ်ရည် လည် ချောင်းတစ်လျောက် လျှောကနဲ ဆင်းသွားသည်နှင့် နားထင်ပါ ရင်းများ ထူပူသွားခါ ပင်ပန်းနေသမျှ အမောပြေခါ ခန္တာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထကြွလန်းဆန်းပြီး ကာမ ဆန္ဒတွေ တဟုန်ထိုး တက်ကြွလာ ရလေတော့သည်။ ထောက်ထားသော ဒူးများပေါ် လက်နှစ်ဘက်ထောက်ပြီး မိမိအား ရွင်ပြုံးကြည်လင်စွာ မော့ကြည့် နေသော အရိုင်းမလေးကို မသံဇီ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း..ဝါးကျည်တောက်ကို သဲသောင်ပြင်ပေါ် ထောင်ထားလိုက်သည်။ အရိုင်းမလေးကို ငုံ့၍ လက်မောင်းနှစ်ဘက်မှ ဆွဲမလိုက်သည် …အရိုင်း မလေး အလိုက်သင့် ကြွ၍ပါလာသည်။\nမျက်နာချင်းဆိုင် မတ်တပ်ရပ်မိပြီ ဆိုမှ မသံဇီ .. သူမအား ခါးမှကိုင်ဆွဲ၍ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ဖိကပ်နမ်းစုပ်လိုက်၏။ လက်များကလည်း သူမ၏တင်ပါးကြီး များ ကို ဆုပ်ချေပွတ်သပ်နေ၏။ အရိုင်းမလေး ခြေဖျားထောက် ခါးကော့ ရင်လေး မောက်ကြွလာသည်အထိ မသံဇီ၏ အနမ်းများ အောက်မှ တလူးလူး တ လွန့်လွန့်နှင့်ရှိနေရှာတော့သည်။ ” ဟွန်း … ဟွန်း …အင်း …ဟင့် … ဟင့် .. ” သွားလေးများဖြင့် နိ့သီးခေါင်းလေးကို မနာ့တနာ ဖိကိုက်ပေးလိုက်တော့ အရိုင်းမလေး ထွန့်ထွန့် လူးရင်း နှုတ်ဖျားမှ မပီဝိုး ဝါး ငြီးတွားနေရလေတော့သည်။ မသံဇီ ..သူမကို အားပါးတရ နမ်းရှိုက် ပွတ်သပ်ဆုပ်ချေပြီး..သူမကို သောင်ပေါ်၌ လေး ဘက်ထောက်စေလိုက်သည်။ အရိုင်းမလေး လရောင်အောက် သဲသောင်ပြင်ပေါ်မှာ ဒူးလေးခပ်ကားကားထောက် ခါးလေးကော့ ဖင်လေး နောက်ပစ်လိုက် သဖြင့် ဖင်တုန်ကြီးများအောက် ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ စောက်ဖုတ်ကလေးမှ ပြူးပြူးပြဲပြဲလေးသာ ထွက်လာခါ ..လိုးပါတော့ … ဆိုမယောင် မသံဇီအား ဖိတ်ခေါ်နေပေ၏။ မသံဇီ .. သူမ၏ခြေနှစ်ချောင်းအကြား အနေတော် နေရာယူ၍ မကုန်းမကွပုံစံဖြင့် သူ၏ သံချောင်း တမျှ ကြီးထွားမာ ထန်နေသော လီးကြီးကို အရင်းမှကိုင်ခါ အရိုင်းမလေး၏ စောက်ခေါင်းဝတွင် တေ့ထောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးကို လက်နှစ် ဘက်ဖြင့်ဆွဲကိုင်၍ အားဖြင့်ဖိဆောင့် ချလိုက်သည်။\n”ဗြစ် …ဒုတ် ..အား ..” စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားကြီးများ မသံဇီ၏ လီးကြီးနှင့်အတူ စောက်ခေါင်းဝ အတွင်းသို့လိပ်ဝင် ချိုင့်ခွက်သွား လေသည်။ ယင်းအချိန်တွင် ပြည့်ဖြိုးတင်းမာ စွင့်ကားနေသော သူမ၏ တင်ပါးနှစ် ဘက် တုံကနဲ..တုံကနဲ လှိုင်ထ၍သွားသလို နိ့ကြီးနှစ် ဘက်မှာလည်း ရှေ့နောက်ဘယ်ညာ ရမ်းခါ ၍ နေသည်။ မသံဇီ ..ရမ်းခါနေသော သူမ၏ နိ့ကြီးများကို လှမ်းကိုင်ဆွဲယူရင်း အဆက်မပြတ် လိုးဆောင့်နေပြန်သည်။ ”စွတ် …စွတ် …ဗြစ် …ဖတ် ဖတ် ..ဒုတ် …” ”ဗြစ် ..အင့် …အင်း …အိုး ….ဟား ….. အင့် .. ဟင့် ..” အရိုင်းမလေး နှုတ်ဖျားမှ ငြီးငြူရင်း မသံဇီ၏ လိုးဆောင့်ချက်များ အလိုက် မိမိ၏ဖင်ကြီးကို နောက် သို့ဆုတ်ကော့ ပေးလိုက် သည် ။ မသံဇီး၏ ပြင်းထန်သွက်လက်သော လိုးဆောင့်ချက်များကြောင့် အရိုင်းမလေးမှာ မသံဇီ စွဲအောင်ကောင်းစေပြန်ရာ သုတ်ရေများကို တဖြင်းဖြင်း ပန်းထုတ်လိုက်ရ သည် ။ စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ ယိုစိမ့်စီးကျလာသော အရည်များမှာ စောက်စေ့လေး ကို ရီးလေးခို တွယ်ရင်းမှ သောင်ပြင်ပေါ်သို့ တစ်စက်ခြင်း ခုန်ဆင်းကျကုန်ရပြန်လေ၏။ လီးကြီး၏ အရှိန်ကမသေ …သားအိမ်ရင်းထိအောင် တဒုတ်ဒုတ် တဘွတ်ဘွတ် မြည်အောင် အသံ ကြီးများမြည်အောင် ဆက် တိုက်ဆောင့်လိုးနေသည်။\n”ဘွတ် ..ဘွတ် …ဖွတ် …ပြွတ် …ဘူ ..” ”အဟိ …ခစ် ခစ် …အင့် …ဟီး …ရှီး” စောက်ခေါင်း ကျယ်လာသည်နှင့်အမျှ လေဝင်မှုပိုလာပြီး လီးကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက်တိုင်း အီးပေါက် သကဲ့သို့သော အသံကြီး များ ထွက်လာလေသည်။ မသံဇီ နောက်ဆုံးအားကုန် ဆောင့်လိုက်ပြီး … အရိုင်းမလေး၏ စောက်ခေါင်းဝသို့ သုတ်ရေများ ကို ပန်းထဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် သုတ်ရေများ ဖြင့် စိုရွဲနေသော လီးကြီးကို စောက်ဖုတ်ထဲမှ ဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲထုတ် ချွတ် လိုက်သည်။ ”ဘူ …ဘွတ် …ဘွ …ဗွ” ”ဟီး …ဟိ …ခစ် ခစ် …ဟားဟား ..” မတိုင်ပင်လိုက်ရပါပဲနဲ့ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်တူရယ်မောမိလိုက်သည်။ လီးကြီး ဆွဲချွတ်လိုက်မှ လေများပြန်အံသည့် အသံ က အီးပေါက်သည့်အသံ့သဖွယ် တဘူဘူ…တဗွဗွ ဖြစ်နေသမို့ … သည့်နှယ် ရီမောလိုက်ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည် ။ ခဏအကြာ…အားပါးတရ ရီမောပြီိး အရိုင်းမလေး သုတ်ကနဲ နေရာမှ ထပြေးသွားသည်။ မသံဇီ … အမှတ်တမဲ့မို့ လှမ်းမ ဆွဲဖြစ် … ”ဗွမ်း …..” အရိုင်းမလေး…မသံဇီ အနားမှ ပြေးထွက်၍ ချောင်းရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ ရေစ်ရေပေါက် များ ဖွာကနဲလွင့်စင် ကုန် သည်….မသံဇီ သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်. ရွှန်းပျက်တဲ့ လရောင် အောက်မှ ရေကူးနေသည်မှ ဖျံမလေးသဖွယ်…သွက် လက်လွန်း လှပလွန်းလှသည်မို့…သူ ငေး မော ကြည့်ရှု နေမိရပြန်သည် ….။ ပြီး။\nမသံဇီ ဆိုတဲ့ လူကောငျ ထှားထှား သကောငျ့သားကလညျး ပါဒနိငျငံဧ။ျ အရှငျ မဖွဈမညျ့ မငျးသမီး စောနနျးအား ကယျတငျ ဖို့ စလှေတျလိုကျသညျ့လူပေါငျးသုံးဆယျ…ဝါ…ကွောငျရိုငျးသုံးဆယျထဲမှ တဈကောငျပငျဖွဈ သညျ။သူဧ။ျလမျးကွောငျးအတိုငျး သတျမှတျနယျမွကေို သတျမှတျခြိနျအတိုငျး အရောကျခြီတကျ ထိုး ဖေါကျဝငျလာသူ ဖွဈသညျ။ ဒီနရော အရောကျမှာ နီဂရီ အရိုငျးမလေး ရခြေိုးနသေညျကို အမှတျမထငျတှရှေိ့ရာမှ … သညျအ နီးတဝိုကျ နီဂရီလူရိုငျး အုပျစုတဈစု ရှိနပေမေညျ…သူမမှတဆငျ့ ခွရောခံလိုကျနိငျရနျအတှကျလဲ ပါသလို သဘာဝအတိုငျး ရခြေိုးနသေညျကို တပျမကျ စိတျနဲ့ ငေးမောကွညျ့ရှုနခွေငျးလညျး တ ပိုငျးပငျ …။ ယခု…နီဂရီသူ..အန်တရယျတှနေ့ပွေီိ…မသံဇီ ဘာလုပျရမညျနညျး..ဝခှေဲမရ…နောကျဆုတျ ရှောငျ ကှငျးသှားရမညျလား… ဒုက်ခတှနေ့သေူကို ကူညီရမညျလား..မဆုံးဖွတျနိငျပဲ နီဂရီသူလေးကို ငေး ကွညျ့နမေိလိုကျသညျ။ နီဂရီ လူရိုငျးမကလေး ကမျးစပျနှငျ့ နီးကပျလာသလို… မိ ခြောငျးကလညျး လြှငျမွနျစှာ သူမနောကျမှ ကူးခပျလိုကျပါလာလသေညျ.. ဝါးတဈထောကျ အကှာ အဝေးပငျ မရှိတော့ .. တိကြ ခိုငျမာစှာ မဆုံးဖွတျနိငျခငျမှာပဲ…မသံဇီလကျ၌ တဈဘကျတဈခကျြဆီ ကိုငျဆှဲထားသော… လှံရှညျနှငျ့ ဓါးအိတျကို လှတျခြ လိုကျသညျ။ ခါး၌ထိုးထားသော မိမိဧ။ျ အပိုငျနိငျဆုံး ကိုငျတှယျအ သုံး ပွုနကြေ..ဓါးမွှောငျရှညျကို ဆှဲထုတျလိုကျပွီး ကမျးထိပျမှနေ ၍ လူရိုငျးမလေးနှငျ့ မိခြောငျးကွား သို့ ဦးစိုကျဂြှမျးထိုး ခလြိုကျသညျ ။\nဗှမျးကနဲ ရလှေိုငျးမြား ထသှားသညျ..အရိုငျးမလေး ပို၍ထိတျလနျ့ခါ အားကုနျကူးခပျလိုကျ သလို.. ရလေုံးမြားက မကျြကှယျပွု သဖွငျ့ မိခြောငျးသညျ တဒဂျ အရှိနျတနျ့သှားသညျ။ မသံဇီ ရအေောကျ မှ အရှိနျဖွငျ့ငုတျလြှိုး၍..မိခြောငျးရှိရာသို့ ကူးခပျသှားသညျ။ မိခြောငျး ဝမျးဗိုကျအောကျ အရောကျ ပကျလကျလှနျလိုကျသညျ။ မိခြောငျးရဲ့ လညျပငျးကိုဖကျတှယျလိုကျပွီး..ဓါးမွောငျဖွငျ့ပငျ မိခြောငျး ဧ။ျ ဝမျးဗိုကျကိုပငျ ထိုးလိုကျသညျ။ စှပျ..ကနဲ ဓါးမွောငျ အဆုံးထိနှဈဝငျ သှားရသလို..လူမှာလညျး ရမျးခါသှားသဖွငျ့ မိခြောငျးဧ။ျ လညျပငျးကို ပို၍တငျးကွပျစှား ဖကျတှယျထားလိုကျသညျ။ ဝဲဂရကျထ လှုပျရှားနသေော ရပွေငျထကျ နီရဲသော သှေးမြား ဖြာ၍တကျလာသညျကို ကုနျးပျေါမှ စိုးရိမျစိတျဖွငျ့ စောငျ့ ကွညျ့နသေညျ့ ..လူရိုငျးမလေး မွငျတှလေို့ကျရတော့ ပါးစပျကလေး ‘ဝ’ လုံး သဏ်ဌာနျလုံးဝနျး ဟသှားသညျ။ မိမိဧ။ျ အသကျအန်တရယျကို ဝငျရောကျယျတငျသူ မညျသူဖွဈသနညျး ..သူအန်တရယျ ကငျးမှ ကငျးပါလစေ …။ ဟော…သှေးတှေ..လှိုငျးထလှုပျခါနတေဲ့ ရတှေနေဲ့အတူ ရမေကျြနာပွငျပျေါမှာ..အနီရောငျ ဆိုး လိုကျပွနျပွီ ။ လူသားသှေးလား.. မိခြောငျးသှေးလား..ဝခှေဲမရ…စိုးရိမျကွောငျ့ကွဟနျဖွငျ့ ငေးမော ရပျတနျ့နပေုံမှာ…ဆညျးဆာရဲ့ နရေောငျအောကျမှာ..လှခငျြတိုငျး လှနတေဲ့ အရိုငျးမလေး…အရပျအမောငျးက မနိမျ့မမွငျ့ ခန်ဒာကိုယျ မဆူလှနျး မကွုံ့လှနျး..မကျြနာသှယျသှယျ နှာတံပျေါပျေါ.. ကွညျလငျ ဝိုငျးစကျနသေညျ့ မကျြဝနျး..ပိပွားသသေပျသညျ့ နုတျခနျးနှဈလှာလေးက ပှငျ့ဖူးစ နှငျးဆီ ငုံဖူးပမာ နီရဲတောကျပနေ ဧ။ျ ။ လုံးဝနျးစုခြှနျနတေဲ့ သူမပိုငျ..ရငျနှဈမှာ ဟာ ငေါငေါကွီးရှသေို့ စူထှကျ၍ တုနျ ခါနသေညျ ..ဇီးစပေ့မာ နီရဲနတေဲ့ နိ့သီးခေါငျးလေး နှဈဖကျမှာ…ရစေကျမြား ရီးလေးခိုနေ ဆဲ ….။ ပွလြေောနှိမျ့ဝငျသှားတဲ့..ဝမျးပွငျသားခပျြခပျြကလေး အောကျမှာတော့ ပွညျ့တငျးဖွောငျ့တနျး နတေဲ့ ပေါငျတနျကွီးမြားက အရှကျ လုံရုံ ..ပတျခညျြထားသော သမငျရစေ အောကျကနေ ကုနျးရုနျးထ တော့မယောငျ…ဖွိုးဖွိုးပွညျ့ပွညျ့ ရှိလှနျးလှသညျ။\nသေးကငျြပွီး ခနျ့ထညျသညျ့ ခါးအောကျတငျ ပါးကွီးမြားကလညျး စှငျ့ကားပွညျ့တငျးလှနျးလှဧ။ျ…။ တောငျပျေါ တောငျအောကျ အတကျအဆငျး မြားလှနျးရော့ထငျ့ ….ခွသေလုံးသားမြား ကလညျး တုတျခိုငျပွညျ့တငျးနဧေ။ျ …. လှုပျခပျနသေညျ့ ရပွေငျဟာ .. တခဏအတှငျးမှာ ငွိမျသကျသှားသညျ … နောကျ ရပေျေါသို့ မိခြောငျးသဏ်ဌာနျ တဈခုပျေါလာ သညျ …. ”ဟော … မိခြောငျး ….” အရိုငျးမလေး နုတျဖြာမှ..ဝမျးသာအားရ ကွှေးကွျောလိုကျသညျ ။ မိခြောငျးမှာ ရပေျေါသို့ ပကျ လကျလှနျပွီး ပျေါလာကာ ဝမျး ဗိုကျဟောငျးလောငျးဖွဈနသေညျကို မွငျလိုကျရပွနျသညျ။ ရစေီး အားနဲ့ မိခြောငျး တဈပတျလညျသှားပွီး မှောကျလကျြ အနအေထား ဖွဈသှားကာ အောကျနား ကမျးစပျဆီ မြှောပါသှားသလို..သညျဘကျ ကမျးစပျဆီသို့ လူတဈယောကျ ဘှားကနဲ ပျေါလာဧ။ျ မသံဇီ အသကျကို အားပါးတရ ရှုလိုကျပွီး ကမျးစပျဆီ လှမျးတကျလာသညျ ။ ဆံပငျစုတျဖှားဖွငျ့ ဆိုတော့ မညျသူမှနျး မသိသေး… မိမိမြိုးနှယျစုထဲကလူ မဟုတျမှနျးတော့ အရိုငျးမလေး အတတျ သိလိုကျသညျ။ ကမျးစပျ သဲသောငျပွငျပျေါသို့ ဒရိနျးဒရိုငျဖွငျ့ တဈလှမျးခွငျး လှမျးတကျလာသညျ့သူ ကမျးစပျ သောငျပွငျပျေါ အရောကျမှာ .. ဒူးထောကျပွီး ခဏ မှောကျလကျြ လဲကသြှားသညျ ။ ”အိုး..ကွညျ့…သူ့နောကျကြောမှာ မိခြောငျး ကုတျမိတဲ့ လကျသညျးရာ အစငျးကွောငျး ..သုံးလေး ခု သှေးတှေ ခငျြးခငျြးနီရဲ နေ ပါရော့လား … ” အရိုငျးမလေး တီးတိုးရရှေတျရငျး…ကမူထိပျမှ ပွေးဆငျးလာသညျ။ တဈကိုယျလုံး ရမျးခါကုနျ သညျ…ရငျတှေ..တငျတှေ..ခွေ လှမျးလိုကျတိုငျး လှမျးလိုကျတိုငျး တုနျခါလှုပျရမျးနကွေသညျ။ သူမ မသံဇီ အနားရောကျ..ဒူးနှဈဖကျထောကျပွီး…သှေးတှေ စို့ ထှကျနတေဲ့ ဒါဏျရာကို လကျခြောငျး သှယျသှယျလေးတဈဖကျနဲ့ အသာ အယာ ..ပှတျသပျပေးလိုကျသညျ … ။\nမသံဇီ တဈခကျြ တှနျ့ကနဲ ဖွဈသှားသလို … နုတျမှလညျး တကြှတျကြှတျနဲ့ စုပျထိုးလိုကျရပွန သညျ ။ အရိုငျးမကလေး သုတျ ကနဲ ဒူးထောကျထိုငျနရောမှ ..ထပွေးသှားသညျ …ခြောငျးနှငျ့မ လှမျးမကမျး တောထဲသို့…။ တခဏအတှငျး အရိုငျးမကလေး တာထဲမှာ ပွနျပွေးထှကျလာ သညျ ..လကျထဲမှာ ဝါးကညျြတောကျ နှဈလုံးကိုငျဆှဲလာသညျ … မှောကျလကျြ ရှိနသေညျ့ မသံဇီ အနားမှာ ဒူနှဈဖကျထောကျလိုကျပွီး…ဝါးကညျြတောကျ တဈခုထဲမှာ ပဈြခြှဲစေးထနျးသညျ့ အနီ ရောငျ အရညျမြားဖွငျ့ လကျသညျး ရာမြားပျေါတှငျ လောငျးခလြိုကျသညျ။ ”အား …. ရှီး … ကြှတျ … ကြှတျ ..” မသံဇီ နုတျဖြားမှ အသံထှကျ ညညျးငွူလိုကျသလို ကြောကိုလညျး တှနျ့လိမျပွဈလိုကျသညျ ။ အ ရိုငျးမလေး နုတျခမျးထောငျ့ စှနျးမှာ…အပွုံးရိပျကလေး တဈခကျြ ထငျဟပျလာပွီး…မသံဇီဧ။ျ ကြော လကျပွငျနှဈခုကွားကို လကျတဈဖကျဖွငျ့ ဖိထားလို ကျပွနျသညျ။ ပွီး…ဝါးကညျြထောကျ တဈခုထဲ မှာ သဈမွဈနှငျ့ သဈရှကျတခြို့ကို ထုတျယူခါ…သူမဧ။ျ ပါးစပျကလေးထဲသို့ ပဈထညျ့ဝါးလိုကျဧ။ျ … အတနျကွာမြှဝါးပွီး အဖတျမြားကို မိခြောငျးကုတျခွဈလိုကျသော မသံဇီဧ။ျ အနာမြားပျေါသို့ တယု တယ လိမျးကြံပေးလိုကျသညျ။ နှေးကနဲ နရောမှ အေးသှားပွီး အနာမှာ စပျဖငျြးနာကငျြသော ဝဒေနာမြားမှာ နလောနှငျးပြောကျ ဆိုသလို သကျသာ သှားလတေော့ သညျ။\nအရိုငျးမလေး…မသံဇီဧ။ျ အနာတဝိုကျကို ပှတျသပျပေး လိုကျပွနျသညျ ။ အတနျကွာ မသံဇီ အနာသကျသာ သှားသလို.. အမောမြား ပွပြေောကျသှားပွီမို့ လေးဖကျ ကုနျးရုနျးထလိုကျပွီး …အနားရှိ ကြောကျတုံးလေး တဈတုံးပျေါ ဖငျခုထိုငျလိုကျသညျ။ အရိုငျးမလေး ပွုံးရှငျစှာဖွငျ့ မသံဇီ အနားတိုးကပျလာခါ…ဒူးထောကျထိုငျလိုကျသညျ…လကျထဲမှ ဝါးကညျြထောကျကို …ထိုးပေး လိုကျပွီး မော့သောကျဟနျ ပွလိုကျသညျ …. မသံဇီ ယောငျယောငျအမှားမှားဖွငျ့ ဝါးကညျြတောကျကိုလှမျး ယူလိုကျပွီး …အရိုငျးမလေးကို စူး စိုကျကွညျ့လိုကျသညျ…နိ့ဘတျ လတျကွီးဖွငျ့ ဆညျးဆာ နရေောငျအောကျမှာ တမြိုးလေးကွညျ့ လို့ လှလှနျးစှ …ဘယျအခြိနျက ဆှဲလိုကျမှနျးမသိ…လညျပငျး မှာ ဝကျစှယျမြားဖွငျ့ သီကုံးထား သော ပုတီးကုံးတဈခု ဆှဲထားသညျမှာ..ကြော့ရှငျးသညျ့ လညျတိုငျအား အလှတိုးစနေပွေနျ သညျ။ အသကျရှုလိုကျတိုငျး သူမရဲ့ ရငျနှဈမှာ လှိုငျထ၍ တုနျခါနပွေနျသညျ ..ဒူးနှဈဖကျပျေါ လကျက လေး ထောကျ၍ မော့ကွညျ့နေ သညျ။ မကျြလုံးမြား အရညျမြားဖွငျ့ တောကျပနသေလို ..မဟတ ဟလေး ပွုံးခြိုမွမွ နုတျခမျးဝ ကလေးမြားကလညျး နီရဲစိုစှတျနေ သညျကို မသံဇီ တဒဂျ ငေးမော ကွညျ့ရငျး ဝါးကညျြတောကျကို မော့သောကျလိုကျသညျ။ ပူနှေးခြိုမွိနျသော အရသာနှငျ့ အတူ လညျခြောငျးတလြောကျ ..ပူဆငျးသှားသလို အမောတကော မော့သောကျလိုကျသညျမို့ … အရညျမြား သီးကုနျဧ။ျ …. ”အား …. အဟှတျ … ဟှတျ” ”ခဈ….ခဈ….. ခဈ … ဟီ ဟိ” အရညျမြား သီးပွီးခြောငျးတဟှတျဟှတျ ဖွဈနသေော မသံဇီရဲ့ အဖွဈကို အရိုငျးမလေး သဘောကြ ရော့ ထငျ့..တခဈခဈတဟိဟိ ရယျမောနသေညျမှ ပကတိ အပွဈကငျးစငျလှနျးလှဧ။ျ …. မသံဇီ…ဝါးကညျြတောကျထဲမှ အရညျမြားသညျ စိမျရညျဖွဈကွောငျး သိသှားသဖွငျ့ .. ဖွညျးဖွညျး ခွငျး ..မြှငျး၍ သောကျရငျးမှ အရိုငျးမလေးဧ။ျ လှုပျရှားဟနျကို စူးစိုကျကွညျ့လိုကျပွနျသညျ ..။\nအရိုငျးမလေး သူ့ကို မော့ကွညျ့ရငျးမှ သူမဆှဲထားသော ဝကျစှယျပုတီးကုံးလေးကို ဖွုတျလိုကျသညျ .. ပွီးတော့ …မသံဇီအား လကျနှဈဖကျဖွငျ့ ကမျးပေးလိုကျသညျ ။ ခဏမြှ မသံဇီ အံ့အားသငျ့သလို တှဝေနေရောမှ..သဘောပေါကျလိုကျသညျနှငျ့ ..ဝါးကညျြ တောကျကို သောငျပွငျပျေါမှာ မ လဲအောငျ ထောငျထားလိုကျခါ..ကြောကျတုံးပျေါမှ ဆငျးပွီး အရိုငျးမလေးနှငျ့ မကျြနာခွငျးဆိုငျ ဒူးတိုကျအနထေားဖွငျ့ ထိုငျ လိုကျပွီး ခေါငျးကိုငုံ့ပေးလိုကျသညျ … အရိုငျးမလး အူမွူးသှားသညျ…ဝမျးသာအားရဖွငျ့..မသံဇီအား ပုတီးကုံးကို ခေါငျးမှ စှပျပေးလိုကျ သညျ ။ တဒဂျ တဈယောကျ မကျြနာ တဈယောကျ ငေးစိုကျကွညျ့နရေငျးမှ လကျမြားကို ဆုပျကိုငျ ဖွဈညဈလိုကျကွသညျ။ မသံဇီ သောငျပွငျပျေါ ဖငျခထြိုငျ လိုကျသညျ…အရိုငျးမလေး တအိအိနှငျ့ သူဧ။ျ ရငျခှငျကယျြကွီးထဲသို့ လဲပွိုကလြာသညျ။ အလိုကျသငျ့ ပှဖေ့ကျလိုကျပွီး…အနမျးမိုးမြား…ဆိုငျးမဆငျ့ဗုံမဆငျ့ ..အရိုငျးမလေးဧ။ျ ပါးမြားပျေါ သို့ အဆကျမပွတျ ရှာခြ လိုကျလတေော့ဧ။ျ ။ အသကျကယျရငျ…အသကျပိုငျတယျ..ဆိုတဲ့..ဓလထေုံ့းတမျးလေးတဈခု မညျသူက စတငျလိုကျ သညျမသိ…ယဉျကြေးနပွေီဖွဈ တဲ့ မြိုးနှယျစုတှကွေားမှာ အမွဈတှယျနဆေဲမို့..အရိုငျးမလေး မသံ ဇီကို မိမိဧ။ျ အသကျသခငျ..ဝါ..သကျဦးဆံပိုငျ အရှငျသခငျ အဖွဈ သတျမှတျပွီး ကွငျနာမှုတှေ ပေး ဆပျမှုတှေ တနငျ့တပိုးဖွငျ့ မသံဇီအား ပွုစုနပွေနျသညျ။ ပူနှေးရှတတဲ့ အနမျးတှနေဲ့အတူ မွှလေိုရဈပတျ ပှတျသပျနမှေုကလညျး အရိုငျးမလေး သှေးတိုး ဆူဝေ စပွေနျသညျ။\nမသံဇီ အစောက သောကျလိုကျရသော စိမျရညျဧ။ျ တနျခိုးကွောငျ့ နှလုံး သှေးခုနျမွနျလာသလို ခေါငျးတဈခုလုံး ရီဝမေူးနောကျနမှေုနဲ့ အတူ….။ နူးညံ့အိထှေးသော အရိုငျး မလေးဧ။ျ ခန်ဓာကိုယျမှ အထိတှတှေ့ကေ ရာဂသှေးကို မွှငျ့တငျပေးနသေညျမို့… သူမဧ။ျ နှငျဆီငုံဖူးပမာ နီတြာတြာ နှုတျခမျးလှာလေးကို ဖိကပျနမျးစုပျလိုကျသလို လကျတဈ ဖကျကလညျး သူမဧ။ျ ပွညျ့တငျး စုခြှနျ တုနျခါနတေဲ့ နိ့လေးမြားကို ပှတျသပျဆုပျခြေ ပေးလိုကျ သညျ။ အရိုငျးမလေး ကြောကော့၍သှားဧ။ျ။ သူမဧ။ျ လကျလေးနှဈဖကျကလညျး မသံဇီဧ။ျ ခါးကို တငျးကပျြစှာ ပွနျလှနျဖကျတှယျ ပွဈလိုကျဧ။ျ။ မသံဇီ နီဂရိ အရိုငျးမလေးကို သဲသောငျပွငျပျေါသို့ လှဲခလြိုကျပွီး …သူမဧ။ျဘေးမှ လှဲလြောငျးခြ လိုကျရငျး..နို့လေးမြားကို တဈ လှဲ့စီ ငုံခဲစို့လိုကျပွနျသညျ။ ဇီးကငျးစေ့ ပမာဏလောကျရှိတဲ့ နီ တြာရဲ နို့သီးခေါငျးလေးကို သှားလေးမြားဖွငျ့ မနာ့တနာ ဖိကိုကျ လိုကျသလို ကနျြနို့တဈဖကျ ကိုလညျး လကျခြောငျးကွားမှာ ဖိခပြှေတျသပျလိုကျတော့ အရိုငျးမလေး လူးလှနျ့ လှုပျရှားရငျး … ”ဟငျး…ဟငျ့… . ဟ …. ဟီး …. ဟငျ့ …. အငျး ….” ရာဂစိတျတှေ တဈကိုယျလုံး တရှိနျးရှိနျး တဖိနျးဖိနျးတကျလာခါ နှုတျဖြားမှ တဟငျးဟငျး ငွီးငွူ နရှောဧ။ျ ။ မသံဇီ သူမဧ။ျ သေး သှယျသော ခါးမှ သရနှေယျကွိုးကို ဖွုတျခလြိုကျသဖွငျ့ အရကျလုံရုံ ပတျထားသော ခါးမှ သားရခေပျြကလေး သောငျပွငျပျေါ ပွုတျကသြှားရပွနျသညျ။ ပွညျ့ဖွိုးလုံးဝနျး ဖွောငျ့တနျးတဲ့ ပေါငျတနျကွီးမြားနှဈဖကျကွားမှ မဲနကျတောကျပွောငျနသေော စောကျမှေးမြားဖွငျ့ ခွံရံလကျြ ဖါးခုံ ညှငျးပမာ စောကျဖုတျကလေးကို လကျဖွငျ့ ဖှဖှရှရှလေး ပှတျ သပျပေးသလို ကောကျကှေးမဲနကျတဲ့ စောကျမှေးလေးမြားကို တငျး ကနဲနအေောငျ ဆုပျဆှဲလိုကျ သညျ။\n”အိုး ….အဟငျ့ …. ဟငျး …ဟငျး..” အရိုငျးမလေး ဖငျလေးယမျးခါ သှားရပွနျသညျ။ ရေးရေးမြှထငျနသေော အကှဲကွောငျးတဈ လြောကျ လကျခြောငျး (လကျခလယျ ) ဖွငျ့ ထကျအောကျ ပှတျသပျပေးပွီး သူမဧ။ျ စောကျခေါငျး လေးထဲသို့ ထိုးထဲ့မှနှေောကျပဈလိုကျသညျ။ ”ပွလှတျ …စှိ…စှိ…အီး….ဟငျး ….ဟငျး..ဟငျး” ဖငျလေး ကော့တကျလာသညျ..သှယျလတြဲ့ လကျခြောငျးလေးမြားကလညျး မသံဇီဧ။ျ ခေါငျးကို ဆံ ပငျမြားမှ ဆုပျကိုငျခါယမျး ပဈ လိုကျရသညျအထိ …ယားသလိုလိုနဲ့ အခံရခကျလှနျးလှသညျ။ သူမ ဧ။ျ တဈကိုယျလုံး ပူနှေးလာသလို အသကျရူသံမြား မွနျ ဆနျလာဧ။ျ ။မကျြဝနျးနကျလေး အစုံက လညျး အရောငျမြား ရှနျးပကျြ တောကျပလာပွနျသညျ။ ပေါငျနှဈဖကျကို ဘေးသို့ အစှမျးကုနျ ဖွဲကားပွဈလိုကျသညျ ။ ရငျနှဈမှာကွားမှ မသံဇီဧ။ျ ခေါငျးကို ဆှဲကိုငျပှတျသပျနမေိပွနျဧ။ျ ။ မသံဇီ ဘေးတဈစောငျးလှဲနရောမှ ထထိုငျလိုကျပွီး ခါးမှ သငျတိုငျးကို ခြှတျလိုကျသျော အကွောမြား အပွိုငျးအရိုငျးနဲ့ မာထနျနေ သောလီးကွီးမှာ ငေါကျကနဲ ငေါကျကနဲ ခေါငျးထောငျထလာသညျကို အရိုငျးမလေး မွငျလိုကျရတော့ ဝိုငျးသှားပွနျပွီ … ဝ လုံး လေးလို သူမ နှုတျခမျးနှဈလှာ ….။ ”အို …” တဈခှနျးထဲပါဘဲ….ရရှေတျခါ မကျြလုံးကို စုံမှိတျပဈလိုကျသလို ခေါငျးကိုလညျး တဈဘကျသို့ လှဲ့ လိုကျပဧေ။ျ။ မသံဇီ အလိုကျ သငျ့ဖွဲကားနတေဲ့ သူမဧ။ျ ပေါငျနှဈလုံးကွားမှာ ဒူးထောကျထိုငျလိုကျ သညျ။ သူမဧ။ျ ပွညျ့တငျးဖွောငျ့စငျးသညျ့ ပေါငျမြားကို မိမိဧ။ျ ပေါငျနှဈဘကျပျေါသို့ တဈဘကျ တဈခကျြ ဆှဲတငျလိုကျသညျ။\nထနျနတေဲ့ လီးကွီးကို အရငျးမှ ကိုငျလိုကျသညျ ..လကျတဈ ဘကျက သူမဧ။ျဆီးခုံပျေါ အသာ အယာဖိထောကျခါ လီးထိပျ ကှမျးသီးခေါငျးကွီးဖွငျ့ သူမဧ။ျ စောကျခေါငျးဝတှငျတေ့၍ ထကျ အောကျ ဘယျညာ မှနှေောကျပေးလိုကျသလို…လီးဖွငျ့လညျး သူ မ ဧ။ျ အဖုတျကလေးကို ရိုကျခတျပေးလိုကျသညျ။ ”ဗုတျ …ဗုတျ…အငျ့ ..ဟငျး ..ဟငျးဟငျး” အရိုငျးမလေး အဖြားတှအေရမျး အရမျးတကျသှားရလပွေနျဧ။ျ။ ဝငျးဝါစိုပွသေော မကျြနာလေးမှာ ကာမသှေးတို့ ဆူကွှရဲရဲနီလပွေီ။ မသံဇီ …သူဧ။ျလီးထိပျ ကှမျးသီးခေါငျးကွီးကို အရိုငျးမလေးဧ။ျ စောကျခေါငျးထဲ နဈဝငျအောငျ ဖိ သှငျးလိုကျဧ။ျ။ ”ပွလှတျ..ကနဲ မွညျသံနဲ့အတူ လီးထိပျကှမျးသီးခေါငျးမှာ အဖုတျကလေးထဲသို့ ကြှံ ကနြှဈဝငျသှားသလို အရိုငျးမလေးခမြာ အသဲတှလှေိုကျကနဲ ဖွဈကာ လဝေငျဟပျသလို မဝခှေဲ နိငျတဲ့ခံစားမှု တဈရပျနဲ့အတူ ခါးလေးတဈခကျြ တှနျ့သှားသညျ။ မသံဇီ..သူမဧ။ျ ခါးလေးကိုလကျတဈဘကျနဲ့ပှဆှေဲ့ယူလိုကျပွီး ကနျြလကျတဈဘကျကလဲ သူမဧ။ျ ကြောအောကျမှ လကျလြှိုသှငျးခါ ပုခုံးစှနျးလေးကို ကိုငျဆှဲလိုကျသညျ။ အားလုံး ခြိနျကိုကျအနအေထားရောကျပွီဆိုမှ …ခါးအားကို နှဲ့ယူလိုကျခါ ဖိသိပျလိုကျပွနျ ဧ။ျ ။ ”ဗွဈ..ဗွဈ…ဗွဈ … အ …အ…အား..” တုတျခိုငျကွီးထှားလှသော မသံဇီဧ။ျ လီးကွီးမှာ အရိုငျးမလေးဧ။ျ အဖုတျကလေးထဲသို့ တဈစတဈ စ ထိုးခှဲဝငျရောကျနသေညျ မှာ တဗွဈဗွဈအသံမြား မွညျနသေလို အရိုငျးမလေးမှာလညျး မိမိအ ဖုတျ အတှငျးကို တုတျတဈခြောငျးဖွငျ့ သပျလြှိုရိုကျသလို ပွညျ့သိပျကပျြတညျးစှာ တရှရှေ့ေ့ တိုး ဝငျလာတဲ့ လီးကွီးဧ။ျ ဒါဏျကွောငျ့ မခြိမဆနျ့အောငျ ခံစားလာရသဖွငျ့ မသံဇီဧ။ျ ရငျ ဘတျကွီးကို လကျကလေးအစုံဖွငျ့ ဆီးတှနျးရငျးရုနျးဖယျလိုကျဧ။ျ။ မသံဇီ..ဖိသှငျးနမှေုကို ခဏမြှ ရပျတနျ့၍ သူမဧ။ျ တုံခတျလှုပျရှားနတေဲ့ နှုတျခမျးလေးကို ဖိကပျ နမျးစုပျလိုကျပွနျသညျ။\nသူမဧ။ျ တငျပါးကွီးမြားမှာလညျး သဲသောငျပွငျထဲ၌ အိကနြှဈဝငျမတတျ ပိ ပွားနသေလို ခွထေောကျနှဈခြောငျးမှာလညျး ရမျးခါနပွေနျဧ။ျ။ စုခြှနျမို့မောကျနတေဲ့ သူမရဲ့ ရှရေငျ ဖွိုးဖွိုးတှကေို သာတဈခါ ..နာတဈလှဲ့ဆုပျကိုငျဖဈြညဈ နယျဖတျပွဈလိုကျပွနျဧ။ျ ။ ခပျြကပျ နေ သညျ့ ဝမျးပဉျြးသားလေးကို ဖှဖှရှရှလေး ပှတျသပျပေးနရောမှ တဖွေးဖွေးနဲ့ပွညျ့ဖွိုးဖွောငျ့စငျးနေ သော ပေါငျတနျကို ထကျ အောကျ စုံဆနျပှတျသပျပေးသလို မိမိဧ။ျ လီးကွီး သုံးပုံတဈပုံခနျ့ နှဈဝငျ နသေော အရိုငျးမလေးဧ။ျ အဖုတျနှုတျခမျးတဈဝိုကျကို ပါ လကျခြောငျးလေးမြားဖွငျ့ ပှတျသပျခါ မဲ နကျ ကှေးကောကျနသေော စောကျမှေးမြားကို ဆုပျဆှဲလိုကျ …ပှတျလိုကျလုပျပေး လိုကျ တော့ သညျ။ အရိုငျးမလေး တှနျ့ထိုးရုနျးကနျနမှေုမြား ငွိမျသကျသှားသလို ခွနှေဈခြောငျးကို အစှမျးကုနျ ဖွဲကား မွှောကျတငျလိုကျဧ။ျ … နှုတျဖြားမှလညျး … ”အငျး …ဟငျးဟငျး .. အိုး…ရှီး..” ငွီးငွူမှုနဲ့အတူ သူမဧ။ျ စောကျခေါငျးအတှငျးသား နံရံမြားကလညျး ရှုံ့ပှရှုံ့ပှဖွဈလာခါ အရညျမြား ကို တစိမျ့စိမျ့ ယိုထှကျကလြာ ကုနျဧ။ျ ။ ဆကျရနျ မသံဇီ…သုံးပုံ တဈပုံခနျ့ ဝငျနသေော မိမိဧ။ျ လီးကွီးကို …ဒဈဖြားကနျြရုံလေး အသာဆှဲခြှတျလိုကျ သညျ။ နောကျ…. အားဖွငျ့ ဇတျကနဲ ဖိသိပျလိုကျပွနျသညျ။\n”ဗွဈ . . ဗွဈ . .ဒုတျ . . အား … အီး .. အီး .. ရှီး …ကြှတျ ..ကြှတျ .. အငျး .. ဟငျးဟငျး” အရညျမြားဖွငျ့ စိုစှတျရှဲအိနသေဖွငျ့ ဒီတဈခြီ ဖိအသိပျမှာ လီးကွီးတဈဆုံးထိ နဈဝငျသှားရသလို ဒဈဖြားက အရိုငျးမလေးဧ။ျ အသားအိမျကို သှားထိမိလိုကျရာ ….အရိုငျးမလေး ဖတျြဖတျြလူး ငွီးငွူ တှနျ့လိမျရုနျးကနျ မိရပွနျဧ။ျ။ ပူကနဲ ဝငျလာသော လီးအရသာကို ပထမဆုံး ခံစားလိုကျရပွနျသဖွငျ့ အရိုငျးမလေး အသဲရော အူပါ ပွုတျထှကျကုနျပလား ဟု ထငျမှတျရလောကျအောငျ ကာမအရသာကို တှထေိ့ခံစားလာလေ သညျ။ ပှတျသပျ ခြော့မွူနရေငျးမှ မသံဇီ…လီးကွီး ကို ဒဈဖြားကနျြရုံလေး အသာနှဲ့ခြှတျလိုကျဧ။ျ … ပွီးနောကျ အားကုနျဖိဆောငျ့လိုးခြ လိုကျလသေညျ ။ ”စှတျ …ဗဈြ .. ဗဈြ ..စှပျ ..စှတျ ..ဒုတျ” ”အငျး .. ဟငျး ..ဟငျး …အငျး … ရှီး .. အား … ကြှတျ ..ကြှတျ …အိုး ..” အရညျကွညျမြားဖွငျ့ စှတျစိုနပွေီ ဖွဈသဖွငျ့ အတားဆီးမဲ့ စူးနဈစှာ အဆုံးထိ ဝငျရောကျလာသော လီးကွီးမှာ လုံးပတျအတနျ ငယျ ကွီးမားနရော အရိုငျးမလေးဧ။ျ စောကျဖုတျတဈခုလုံး ပွညျ့ကွပျ တငျးကငျြ သှားမိသညျမို့ တဈခါဘူးမြှ အလိုးမခံဘူးသော အရိုငျးမလေးမှာ အသဲခိုကျမြှ အျောဟဈ မိလိုကျပွနျသညျ။ မသံဇီ…မလြှော့တော့ အဆကျမပွတျ ဖိဆောငျ့လိုးနေ လိုကျသညျမှာ ဒလစပျ မွနျဆနျသှကျ လကျ လှနျးလှဘိသညျ။ တဈခါ ဘူးမြှ မလိုးဘူးသညျ့ မသံဇီနှငျ့ တဈခါဘူးမြှ အလိုးမခံဘူးသေး သေော အရိုငျးမလေးတို့နှဈယောကျ စပျဖငျြးနာကငျြမှုနဲ့အတူ ထူးခွားကောငျးအီသော အရသာ ကို စတငျခံစား လာရပွီမို့ မနားတမျး လိုးဆောငျ့နသေလို အရိုငျးမလေးမှာလဲ အောကျမှနေ၍ အံ ကလေးကွိတျခါ ဖငျတုနျကွီးမြားကို ကော့မွှောကျပငျ့တငျ ပေးနလေိုကျပွနျဧ။ျ ။\n”ဗွဈ..စှိ..စှတျ..ဒုတျ…ပွလှတျ..ပွှတျ …ဒုတျ” ”အာ့…အ …အီး…အိုး….အငျ့..အငျ့..အငျ့…” ဖိသိပျပှတျခြေ လှုပျရမျးနမှေုကွောငျ့ နှဈဦးစလုံးဧ။ျ လိငျအင်ျဂါမြား ပူထူရှိနျးဖိနျးပွီး မထိနျးနိငျ မသိမျး နိငျဘဲ ပထမဆုံး အခြီကို မကွာ မတငျမှာဘဲ သုတျရညျမြားကို ပွိုငျတူပနျးထုတျ မိလိုကျကွရငျးမှ တဈဦးနဲ့တဈဦး တငျးကပျြစှာ ဖကျပဈလိုကျလပွေနျတော့ဧ။ျ။ ဝငျးဝါစိုပွသေော အရိုငျးမလေးဧ၊ျ မကျြနာမှာ ကနြေပျသော အားရသော ပီတိတဈရပျနဲ့အတူ သကျပွငျးမောလေး ရှိုကျထုတျ လိုကျပွနျသညျ။ ပူနှေးသော အရိုငျးမလေးဧ၊ျ အသကျပွနျလသေညျ မသံဇီဧ၊ျ မကျြနာကို ရှိုကျတို့၏ထိနဧေ၊ျ။ မသံဇီ အရိုငျးမလေး ၏ မကျြနာကို စစေ့ကွေ့ညျ့ရငျးမှ သူ မ၏ ခဈြစဖှယျ မကျြနာပွငျပျေါက ဇောခြှေးလေးမြားကို တယုတယ ပှတျသပျသုတျသငျပေး လိုကျ ပွီး နှငျးဆီသှေးရောငျ ဖူးဖူးရှရှ နှုတျခမျးလေးကို မိမိပါးစပျဖွငျ့ ငုံခဲစုပျယူလိုကျသညျ။ အရိုငျးမလေးကလညျး မသံဇီ၏ ဂုတျပိုးကို ဖကျတှယျရငျးမှ တုနျ့ပွနျနမျးရှိုကျ လိုကျ၏။ မသံဇီ၏ လကျမြားကလညျး အငွမျ မနတေော့ပါ…အရိုငျးမလေး၏ တောငျပူစာလေး နှဈလုံးနှယျ စုခြှနျမတျ ထောငျနတေဲ့ နိ့လေးတှကေို ဆုပျခနြေယျဖတျ နသေညျ။ အရိုငျးမလေး…မသံဇီ၏ ခြိုမွိနျရှတပူနှေးသော အနမျးမြားကွောငျ့ တဒဂျ ငုတျလြှိုးနတေဲ့ ကာမ ဆန်ဒမြား မီးတောငျပေါကျသလို တဖှားဖှား လှငျ့ပွနျ့လာသညျ။\nထို့အတူပငျ မသံဇီလညျး အရိုငျးမ လေး၏ တုံနျ့ပွနျယုယမှုကွောငျ့ သူမ၏ အဖုတျလေးထဲမှာ မခြှတျဘဲစိမျထားတဲ့ လီးမှာလညျး တဈ စတဈစ ပွော့ခှနေရောမှ မာထနျလာသညျမှာ အရိုငျးမလေး၏ အဖုတျတှငျး တဈလြှောကျ ပွညျ့ သိပျ၍ပငျ နတေော့သညျ။ မသံဇီ..မှောကျလကျြရှိနရောမှ ဒူးထောကျခါ နောကျတဈမြိုးတဈဖုံ လုပျဖို့အတှကျ ပွငျဆငျနဆေဲ အရိုငျးမလေး သဲသောငျပွငျကို ဖနှငျေ့ဖွငျ့ဖိတှနျး လိုကျသညျ။ သူမ၏ကိုယျလေး လြှောကနဲ မသံဇီ ၏ အနားမှ ရှသေို့တှားသှားသညျ…လီးကွီးမှာလညျး သူမ ၏ အဖုတျလေးထဲမှ ပွလှတျ…ဗှတျ … ဆိုသညျ့ မွညျသံနဲ့အတူ ကြှတျလှတျ ထှကျသှားရပွနျသညျ။ အရိုငျးမလေး လူးလဲထ လိုကျသညျ။ သောငျပွငျပျေါ၌ ထောငျထားသော ဝါးကညျြတောကျကို လှမျးယူ၍ တဈငုံနှဈငုံမြှ စိမျရကေို မော့ သောကျလိုကျ၏။ သူမ၏ ဝတျလဈစလဈ အနအေထားဖွငျ့ လှုပျရှားနပေုံမှာ တဈမြိုးကွညျ့ကောငျးနသေဖွငျ့ မသံဇီ တဈခှနျးမြှ စကားမဟဖွဈဘဲ ငေးမောကွညျ့ရှုနလေိုကျ၏။ နဘေယျအခြိနျက ဝငျသှားပွီး …လ ထှကျလာ သညျပငျ သတိမမူမိ…ယခုမှပငျ မသံဇီ ပတျဝနျး ကငျြကို သတိထားလိုကျမိ၏။ ပတျဝနျး ကငျြ၌ ပိုးပရဈတို့မွညျသံမှ အပ ပကတိတိတျဆိတျနသေညျကို သတိထားလိုကျမိသညျ။ ဆကျရနျ.. ပွီး…အရိုငျးမလေးအား ပွနျကွညျ့လိုကျသညျ။\nအရိုငျးမလေးသညျ နိ့ဘတျလတျကွီးဖွငျ့ ဒူတုတျ၍ ဖနှောငျ့နှဈဘကျပျေါ ဖငျခုထိုငျနသေညျကို လရောကျအောကျ၌ ဘေးတိုကျတှမွေ့ငျနရေသညျ။ ပွညျ့ဖွိုးစုခြှနျနေ၍ ရှသေို့ ငေါငေါကွီးဖွငျ့ တုနျခါနသေော နိ့ကွီးနှဈလုံးမှာ လရောငျဖွငျ့ ထငျရှား စှာ တှမွေ့ငျနရေသညျ။ သူမ၏ သေးကငျြသော ခါးအောကျမှ တငျ ပါးကွီးမြား စှငျ့ကား၍ ဖနှောငျ့ ၏ ဘေးတဈဘကျတဈခကျြစီကို အိကနြသေညျ။ အရိုငျးမလေး..မော့သောကျနသေော ဝါး ကညျြ တောကျကိုခြ၍ ဒူးထောကျလကျြ အနထေားဖွငျ့ မသံဇီ ရှိရာသို့ တရှရှေ့ေ့ တိုးကပျလာသညျ။ ပွုံးခြိုရှငျပွနသေော သူမ၏မကျြနာ…စိမျရညျကွောငျ့လား မသိ နီရဲနသေညျဟု မသံဇီ ထငျမိသညျ ဝါးကညျြတောကျကို မိမိအား လှမျးပေးနသေညျ့ အရိုငျးမလေးအား တဈခကျြ စူးစူးဝါးဝါး စိုကျ ကွညျ့ရငျး စိမျရညျကို မော့သောကျ လိုကျသညျ။ ဝှူး….ပူနှေးရှတ ခြိုမွိနျသော စိမျရညျ လညျ ခြောငျးတဈလြောကျ လြှောကနဲ ဆငျးသှားသညျနှငျ့ နားထငျပါ ရငျးမြား ထူပူသှားခါ ပငျပနျးနသေမြှ အမောပွခေါ ခန်တာကိုယျတဈခုလုံး ထကွှလနျးဆနျးပွီး ကာမ ဆန်ဒတှေ တဟုနျထိုး တကျကွှလာ ရလတေော့သညျ။ ထောကျထားသော ဒူးမြားပျေါ လကျနှဈဘကျထောကျပွီး မိမိအား ရှငျပွုံးကွညျလငျစှာ မော့ကွညျ့ နသေော အရိုငျးမလေးကို မသံဇီ ငုံ့ကွညျ့လိုကျရငျး..ဝါးကညျြတောကျကို သဲသောငျပွငျပျေါ ထောငျထားလိုကျသညျ။ အရိုငျးမလေးကို ငုံ့၍ လကျမောငျးနှဈဘကျမှ ဆှဲမလိုကျသညျ …အရိုငျး မလေး အလိုကျသငျ့ ကွှ၍ပါလာသညျ။\nမကျြနာခငျြးဆိုငျ မတျတပျရပျမိပွီ ဆိုမှ မသံဇီ .. သူမအား ခါးမှကိုငျဆှဲ၍ နှုတျခမျးနှဈလှာကို ဖိကပျနမျးစုပျလိုကျ၏။ လကျမြားကလညျး သူမ၏တငျပါးကွီး မြား ကို ဆုပျခပြှေတျသပျနေ၏။ အရိုငျးမလေး ခွဖြေားထောကျ ခါးကော့ ရငျလေး မောကျကွှလာသညျအထိ မသံဇီ၏ အနမျးမြား အောကျမှ တလူးလူး တ လှနျ့လှနျ့နှငျ့ရှိနရှောတော့သညျ။ ” ဟှနျး … ဟှနျး …အငျး …ဟငျ့ … ဟငျ့ .. ” သှားလေးမြားဖွငျ့ နိ့သီးခေါငျးလေးကို မနာ့တနာ ဖိကိုကျပေးလိုကျတော့ အရိုငျးမလေး ထှနျ့ထှနျ့ လူးရငျး နှုတျဖြားမှ မပီဝိုး ဝါး ငွီးတှားနရေလတေော့သညျ။ မသံဇီ ..သူမကို အားပါးတရ နမျးရှိုကျ ပှတျသပျဆုပျခပြွေီး..သူမကို သောငျပျေါ၌ လေး ဘကျထောကျစလေိုကျသညျ။ အရိုငျးမလေး လရောငျအောကျ သဲသောငျပွငျပျေါမှာ ဒူးလေးခပျကားကားထောကျ ခါးလေးကော့ ဖငျလေး နောကျပဈလိုကျ သဖွငျ့ ဖငျတုနျကွီးမြားအောကျ ပေါငျနှဈလုံးကွားမှ စောကျဖုတျကလေးမှ ပွူးပွူးပွဲပွဲလေးသာ ထှကျလာခါ ..လိုးပါတော့ … ဆိုမယောငျ မသံဇီအား ဖိတျချေါနပေေ၏။ မသံဇီ .. သူမ၏ခွနှေဈခြောငျးအကွား အနတေျော နရောယူ၍ မကုနျးမကှပုံစံဖွငျ့ သူ၏ သံခြောငျး တမြှ ကွီးထှားမာ ထနျနသေော လီးကွီးကို အရငျးမှကိုငျခါ အရိုငျးမလေး၏ စောကျခေါငျးဝတှငျ တထေ့ောကျလိုကျပွီး သူမ၏ ခါးကို လကျနှဈ ဘကျဖွငျ့ဆှဲကိုငျ၍ အားဖွငျ့ဖိဆောငျ့ ခလြိုကျသညျ။\n”ဗွဈ …ဒုတျ ..အား ..” စောကျဖုတျ နှုတျခမျးသားကွီးမြား မသံဇီ၏ လီးကွီးနှငျ့အတူ စောကျခေါငျးဝ အတှငျးသို့လိပျဝငျ ခြိုငျ့ခှကျသှား လသေညျ။ ယငျးအခြိနျတှငျ ပွညျ့ဖွိုးတငျးမာ စှငျ့ကားနသေော သူမ၏ တငျပါးနှဈ ဘကျ တုံကနဲ..တုံကနဲ လှိုငျထ၍သှားသလို နိ့ကွီးနှဈ ဘကျမှာလညျး ရှနေ့ောကျဘယျညာ ရမျးခါ ၍ နသေညျ။ မသံဇီ ..ရမျးခါနသေော သူမ၏ နိ့ကွီးမြားကို လှမျးကိုငျဆှဲယူရငျး အဆကျမပွတျ လိုးဆောငျ့နပွေနျသညျ။ ”စှတျ …စှတျ …ဗွဈ …ဖတျ ဖတျ ..ဒုတျ …” ”ဗွဈ ..အငျ့ …အငျး …အိုး ….ဟား ….. အငျ့ .. ဟငျ့ ..” အရိုငျးမလေး နှုတျဖြားမှ ငွီးငွူရငျး မသံဇီ၏ လိုးဆောငျ့ခကျြမြား အလိုကျ မိမိ၏ဖငျကွီးကို နောကျ သို့ဆုတျကော့ ပေးလိုကျ သညျ ။ မသံဇီး၏ ပွငျးထနျသှကျလကျသော လိုးဆောငျ့ခကျြမြားကွောငျ့ အရိုငျးမလေးမှာ မသံဇီ စှဲအောငျကောငျးစပွေနျရာ သုတျရမြေားကို တဖွငျးဖွငျး ပနျးထုတျလိုကျရ သညျ ။ စောကျဖုတျအတှငျးမှ ယိုစိမျ့စီးကလြာသော အရညျမြားမှာ စောကျစလေ့ေး ကို ရီးလေးခို တှယျရငျးမှ သောငျပွငျပျေါသို့ တဈစကျခွငျး ခုနျဆငျးကကြုနျရပွနျလေ၏။ လီးကွီး၏ အရှိနျကမသေ …သားအိမျရငျးထိအောငျ တဒုတျဒုတျ တဘှတျဘှတျ မွညျအောငျ အသံ ကွီးမြားမွညျအောငျ ဆကျ တိုကျဆောငျ့လိုးနသေညျ။\n”ဘှတျ ..ဘှတျ …ဖှတျ …ပွှတျ …ဘူ ..” ”အဟိ …ခဈ ခဈ …အငျ့ …ဟီး …ရှီး” စောကျခေါငျး ကယျြလာသညျနှငျ့အမြှ လဝေငျမှုပိုလာပွီး လီးကွီးကို ဆှဲနှုတျလိုကျတိုငျး အီးပေါကျ သကဲ့သို့သော အသံကွီး မြား ထှကျလာလသေညျ။ မသံဇီ နောကျဆုံးအားကုနျ ဆောငျ့လိုကျပွီး … အရိုငျးမလေး၏ စောကျခေါငျးဝသို့ သုတျရမြေား ကို ပနျးထဲ့လိုကျသညျ။ ထို့နောကျ သုတျရမြေား ဖွငျ့ စိုရှဲနသေော လီးကွီးကို စောကျဖုတျထဲမှ ဖွေးဖွေးခွငျး ဆှဲထုတျ ခြှတျ လိုကျသညျ။ ”ဘူ …ဘှတျ …ဘှ …ဗှ” ”ဟီး …ဟိ …ခဈ ခဈ …ဟားဟား ..” မတိုငျပငျလိုကျရပါပဲနဲ့ နှဈယောကျသား ပွိုငျတူရယျမောမိလိုကျသညျ။ လီးကွီး ဆှဲခြှတျလိုကျမှ လမြေားပွနျအံသညျ့ အသံ က အီးပေါကျသညျ့အသံ့သဖှယျ တဘူဘူ…တဗှဗှ ဖွဈနသေမို့ … သညျ့နှယျ ရီမောလိုကျကွခွငျး ပငျဖွဈသညျ ။ ခဏအကွာ…အားပါးတရ ရီမောပွီိး အရိုငျးမလေး သုတျကနဲ နရောမှ ထပွေးသှားသညျ။ မသံဇီ … အမှတျတမဲ့မို့ လှမျးမ ဆှဲဖွဈ … ”ဗှမျး …..” အရိုငျးမလေး…မသံဇီ အနားမှ ပွေးထှကျ၍ ခြောငျးရထေဲသို့ ခုနျခလြိုကျသညျ။ ရဈေရပေေါကျ မြား ဖှာကနဲလှငျ့စငျ ကုနျ သညျ….မသံဇီ သူမကို လှမျးကွညျ့လိုကျသညျ. ရှနျးပကျြတဲ့ လရောငျ အောကျမှ ရကေူးနသေညျမှ ဖြံမလေးသဖှယျ…သှကျ လကျလှနျး လှပလှနျးလှသညျမို့…သူ ငေး မော ကွညျ့ရှု နမေိရပွနျသညျ ….။ ပွီး။\nလ က်တွေ့ ပို့ ချ သူ\nအပျိုတွေလောက် မိုက်လား ဟင်


September 2011 | ပျူနိုင်ငံ\nမြန်မာ့အလင်း နေ့ စဉ် သတင်းစာ ၂၆-၄-၂၀၁၈\n(NLD ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဦးတင်ဦး ပြောတဲ့ “ဆန္ဒစောတယ်” ဆိုတဲ့ စကားနဲ့\nဒေါ်နော်အုန်းလှ ပြောတဲ့ “ကျမတို့ အလုပ် ကျမတို့ လုပ်တာပါ”\nဆိုတဲ့ စကားကြားမှာ မီဒီယာသမားတွေ ... အလယ် လိုလို ..\nဟိုဖက်လိုလို ဒီဖက်လိုလို ... ဖြစ်နေကြပါတယ် .... :D\nမှတ်ချက်။ ။ ပျူနိုင်ငံ။)\nမျိုးသန့် | တနင်္လာနေ့၊ စက်တင်ဘာလ ၂၆ ရက် ၂၀၁၁ ခုနှစ် ၁၅ နာရီ ၃၆ မိနစ်\nချင်းမိုင် (မဇ္ဈိမ) ။ ။ ရွှေဝါရောင် လေးနှစ်ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဒဂုံမြို့သစ်အရှေ့ပိုင်းမှ ဆူးလေဘုရားသို့ ဆုတောင်းရန် သွားရောက်သူ ၂၀၀ ခန့်ကို လုံထိန်းနှင့် ရဲအင်အား ၄၀၀ ခန့်မှ တနင်္လာနေ့တွင် တာဆီးကာ လူစုခွဲ လိုက်သည်။\nဒဂုံမြို့သစ်အရှေ့ပိုင်းမှာ ဆူးလေသို့ သွားရောက်သူ ၂၀၀ ခန့်ကို လုံထိန်း၊ ရဲ၊ ထောက်လှမ်းရေး အင်းအား ၄၀၀ ခန့်မှ မရမ်းကုန်းမြို့နယ် စာတိုက်မှတ်တိုင် အနီးရှိ မိုးလေဝသနှင့် ဇလဗေဒရုံးရှေ့တွင် မရမ်းကုန်းမြို့နယ်ရဲမှူး ဦးမောင်စိုးမှ တားဆီးကာ တည်ဆဲဥပဒေအရ အရေးယူနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုသည်ဟု ဆုဆောင်းမှုကို ဦးဆောင်သူ တဦးဖြစ်သူ ကိုဝေဋ္ဌု က မဇ္ဈိမကို ပြောသည်။\n"သူတို့က ဒီလက်ရှိ ဒီ ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံ ဥပဒေက ၃၅၄ အရ လွတ်လပ်စွာ စီတန်းခွင့်နဲ့ သွားလာခွင့် ရှိတယ် ဆိုတဲ့ ဥပဒေက လက်ရှိလွှတ်တော်မှာ အတည်ပြု ပြဋ္ဌာန်းဖို့ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ လက်ရှိ တည်ဆဲ ဥပဒေ ငါးယောက်ထက် ပိုမစုရ ဆိုတာနဲ့ ကျနော်တို့ကို ဖမ်းလို့ ရတယ်လို့ ပြောလာပါတယ်။" ဟု ကိုဝေဋ္ဌု\n"သုံးယောက် တတွဲစီ လူစုခွဲပြီးတော့ ပြန်ရမယ်လို့ ကျနော်တို့ကို ညွှန်ကြားချက် ပေးပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကျနော်တို့ လူစုက နည်းနည်းများတဲ့ အတွက် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ဖြစ်သွားမှာစိုးလို့ ကျနော်တို့ သုံးယောက်ချင်း သုံးယောက်ချင်း လူစုခွဲဖို့ ကျနော်တို့ လူစုခွဲနေပါပြီ။ ဥပဒေရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အတိအကျ လိုက်နာမှာဖြစ်ပါတယ်" ဟုဦးဝင်းချိုက ဆိုသည်။\nရွှေဝါရောင် တော်လှန်ရေးသည် ၂၀၀၇ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက်နေ့က ပခုက္ကူမြို့တွင် အစိုးရဆန့်ကျင် ဆန္ဒပြ သံဃာတော်များကို အာဏာပိုင်များက ရိုက်နှက်မှု ဖြစ်ခဲ့ပြီးနောက် ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ စစ်တွေ စသည့် မြို့ကြီးများတွင် သံဃာ့လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။\nအမှတ်တရ နှစ်ပတ်လည်နေ့နှင့် လမ်းလျှောက်စုတောင်းကြသူများ၊ စောင့်ကြည့်နေကြသူများနှင့် မီဒီယာသမားများ\nဆူးလေဘုရားပေါ်မှာတော့ ဘုရားဖူးသူ နည်းနည်း လုံခြုံရေးချထားတဲ့ ယူနီဖောင်းဝတ်ရဲ၊ ရဲအရာရှိများ၊ အရပ်ဝတ်ရဲများများနဲ့ သတင်းသမားတွေက၀ိုင်းပြီး အ၀ါရောင်လမ်းလျှောက်စုတောင်းနေကြသူတွေကို မေးမြန်းကြ၊ ဓါတ်ပုံရိုက်ကြနဲ့ပါပဲ။\nကားငှားပြီး ထွက်ခဲ့ပေမဲ့ ရွှေဂုံတိုင်ရောက်တော့ မိုးရေတွေက လမ်းပေါ်တက်ပြီး ကားဆက်သွားလို့မရတော့ဘူး၊ ဆူးလေဘက် ပြန်လှည့်လာတော့ ဦးထောင်ဘိုလမ်းထိပ်မှာ ရွှေဂုံတိုင်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်လာတဲ့ အ၀ါရောင်အဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။\nအ၀ါရောင်ဝတ်ဆင်သူပေါင်း ၆၀ ကျော်လောက်နဲ့ ၄ ယောက်တတွဲလမ်းလျှောက်လာတဲ့ သူတွေပါ။ အမျိုးသမီးအမျိုါ်သားတွေနဲ့ တက်တက်ကြွကြွလျှောက်လာကြတာပါပဲ။\nသူတို့နားဘေးနားမှာတော့ အရပ်ဝတ်နဲ့ ရဲတွေပါ၊ သူတို့မှာလည်း ကင်မရာတွေ နဲ့ပါပဲ။ သတင်းထောက်နဲ့ စုံထောက်တွေလည်း မျက်လုံးချင်း မကြာခဏ စုံမိကြပါရဲ့။ အမြဲတွေ့တွေ့နေရတဲ့ သူတွေမို့  သူတို့တွေကလည်း ကျမတို့တွေကို မှတ်မိ၊ ကျမတို့သတင်းသမားတွေကလည်း သူတို့တွေကို မှတ်မိနဲ့ပါ။\nလမ်းလျှောက်သူတွေနဲ့ တကောက်ကောက်လိုက်ကြရင်း ရွှေဂုံတိုင်မီးပွိုင့်မှာ ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။\nဆူးလေမှာ ပြန်ဆုံကြတော့ ညနေ၄နာရီပါ။ ဆူးလေမှာ သံလျင်က လာတဲ့အဖွဲ့နဲ့ ဒေါ်နော်အုန်းလှတို့အဖွဲ့ ဆုံကြပြီး ဆုတောင်းကြပါတယ်။\n`ဒီမိုကရေစီ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အကျဉ်းထောင်အသီးသမီးတွင် ထောင်ကျအကျဉ်းကျခံနေရသော နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများ အမြန်ဆုံးပြန်လည်း လွှတ်မြောက်ပါစေ၊ နယ်စပ်ဒေသအသီးသီးတွင် ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသော တိုင်းရင်းသား ပြည်သူလူထုကြီး တရပ်လုံးငြိမ်းချမ်းသာယာစေရန်အတွက် တန်းတူညီမျှတဲ့ စစ်မှန်သော တွေ့ဆုံရှင်းလင်းမှုများနှင့် ဖြေရှင်းနိုင်ပါစေ`ဆိုပြီး ဆုတောင်းခဲ့ကြသလို ဆက်လျက်ပြီးတော့လည်း တိုင်တည် ဆုတောင်းခဲ့ကြပါတယ်။\n`တိုင်းပြည်နှင့်ပြည်သူလူထုကြီး အကျိုးနှင့် ဆန့်ကျင်သော ဧရာဝတီမြစ်ဆုံရေကာတာ စီမံရေးကိစ္စ ပြည်သူလူထုကြီးဆန္ဒနှင့် အညီ ဖြစ်ပေါ်ပါစေ`ဟု အ၀ါရောင်ဝတ်ဆင်သူ ၅၀ ၀န်းကျင်ခန့်က ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။\nသတင်းသမားများ၊ အရပ်ဝတ် ရဲများ၊ ယူနီဖောင်းဝတ် ရဲများနှင့် အတူ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော ပြည်သူလူထုများနှင့် ဆူးလေဘုရား နောက်ဘက်မုဒ်နှင့်မြောက်ဘက်မုဒ်ကြားပြည့်ညှပ်သွားတော့သည်။\nညနေလူစုခွဲတော့ ၄နာရီ ကျော်ပေပြီ။\nန၀ဒေးလမ်းဆုံနဲ့ကမ္ဘာအေးကြားမှာ အပိတ်ခံနေတယ်လို့ သတင်းရရှိပါတယ် ။\nမြို့ထဲကိုချီတက်တဲံ့သူတွေ မီဒီယာလွှတ်ပေးပြီး အမြန်ဆုံး သတင်းရယူပေးစေလိုပါတယ် ခင်ဗျာ ။\nဖုန်းနံပါတ် 0949332594 ကိုမြတ်မင်း\n0949277823 ကိုစိုးအောင် တို.ကိုဆက်သွယ်မေးမြန်းကြပါ။ ရန်သူကအားသုံးပြီးနှိမ်နင်းမယ့်သဘောရှိတယ်။\nပြည်သူလူထု အားလုံး ပူးပေါင်းပေးကြပါ.....ခင်ဗျာ ။\n7days ကတော့ ဒီလိုရေးထားတယ် *** နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားများလွှတ်ပေးပါ စာတန်းပါသောအင်္ကျီ အ၀ါရောင်များကိုတူညီစွာဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအယောက်၁၀၀ ခန့်သည် ယနေ့ နေ့လည်၁နာရီခန့်ကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်းအတိုင်းချီတက်လာရာ မိုးလေ၀သနှင့်ဇလဗေဒရုံးရှေ့အရောက်တွင် လုံခြုံရေးရဲများကတားဆီးသဖြင့် လမ်းဘေးတွင်ထိုင်ကာလက်အုပ်ချီဆုတောင်းမှု့များပြုလုပ်လျှက်ရှိသည်ဟု မျက်မြင်တွေ့ရှိသူများကပြောကြားသည်။\n"အော်တာဟစ်တာမရှိပါဘူး ။ ငြိမ်ငြိမ်လေးဘဲရှိခိုးပြီးဆုတောင်းနေကြတယ်။ ဘာတွေဆုတောင်းလဲဆိုတာ ဝေးတော့ မကြားရဘူး"ဟု ထိုနေ\nအ၀ါရောင်အင်္ကျီဆင်တူများဝတ်ဆင်ထားသည့်လူတစ်ရာတွင် အသက်၂၀မှ ၅၀ အထိ အမျိုးသား၊အမျိုးသမီး အရွယ်စုံပါဝင်ကြောင်းယင်းက ပြောကြားသည်။\n"ရဲတွေ၊လုံခြုံရေးတွေနဲ့ ရပ်ကွက်ကလူကြီးတွေက လူ၁၀၀လောက်ရှိတယ်။ လမ်းမပိတ်အောင် ယာဉ်ထိန်းကရှင်းပေးနေတယ်။ ရပ်ကွက်ထဲက လမ်းကြားမှာတော့ လက်နက်အပြည့်နဲ့လုံခြုံရေးကားတစ်စင်းရပ်နေတာလှမ်းတွေ့ရတယ်" ဟု ထိုနေရာအနီးတွင်ရောက်ရှိနေသူတစ်ဦး ကပြောသည်။\nထိုနေရာသည်ကမာအေးဘုရားလမ်းမပေါ် ၊ မိုးလေ၀သနှင့်ဇလဗေဒညွှန်ကြားမှု့ဦးစီးဌာနရှေ့ ၊ မရမ်းကုန်းမြို့နယ်တွင်ဖြစ်သည်။ ***\nမိတ်ဆွေတို့ ရရှိတဲ့ သတင်းများကိုလည်း ပြန်လည် ပေးပို့ကြပါလို့ လေးစားစွာ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။\n“ နိုင်ငံရေးဆိုတာ အထိမ်းအမှတ်ပွဲတွေ လုပ်လိုက်၊ တောင်းဆိုလိုက်၊ ဆန္ဒ\nပြလိုက် ဆိုတာထက်ပိုပြီး ကျယ် ကျယ် ပြန့်ပြန့် စဉ်းစားထားဖို့လိုပါတယ်။ လူ\nအများစုရဲ့ဆန္ဒဆိုတာ လူအများစုရဲ့စိတ်ခံစားမှုထက် ပိုမြင့်ပါတယ်။ ဆန္ဒပြတာ\nမဟုတ်ဘူးဆိုပေမယ့် အများပြည်သူ အကြားမှာ ဆန္ဒပြတယ်ဆိုပြီး အုပ်အော်\nသောင်းနင်းဖြစ်သွားတယ်။ ဒီရိုက်ခတ်မှုမှာ Negative Impact ရှိတယ်။\nဆူးလေဘုရားမှာ ဆန္ဒပြသူက(၇၀)ကျော်၊ သတင်းယူသူက (၁၀၀)ကျော်\nရှိတယ်။ တချို့သတင်းထောက် တွေက သတင်းကြိုရထားကြတယ်။\nအလုပ်ဆိုတာ အရွေ့မရှိဘဲနဲ့ အလုပ်မပြီးမြောက်ဘူး ဆိုတာ နိုင်ငံရေးကို\nလုပ်ကိုင်နေတဲ့ သူတွေ၊ နိုင်ငံရေးတက်ကြွ လှုပ်ရှားသူတွေ အနေနဲ့ သိသင့်\nပါတယ်။ နိုင်ငံရေးမှာ ရှုထောင့်တစ်ခုထဲက ကြည့်ရင် အရွေ့ဆိုတာ ဘယ်တော့\nမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ Bird eye view ဆိုတာ နယ်ပယ်\nအသီးသီး မှာရှိပါ တယ်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ရေရှည်အကျိုး၊ ဒုက္ခတွေခံစား\nနေရတဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့အကျိုးအတွက် ကျွန်တော်ကတော့ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်\nကို လုံးဝသဘောမကျဘူး”ဟု Eleven Media Group ၏ CEO\nဒေါက်တာသန်းထွဋ်အောင်က ပြောကြား ....\n(အီမေးလ်မှတဆင့် လက်ခံရရှိသောသတင်းများ ဖြစ်ပါသည်။)\nPosted by ကိုအောင် at 10:346comments\n(ဧရာဝတီရယ် အမေရယ် ဒိုးကန်ရယ်) မဒမ်ကိုး\n(ချစ်သော မဟာနဒီသို့) ကိုဟယ်ရီလွင်\n(ဧရာဝတီကို ထာဝရရှင်သန်စေလိုသည်) နှင်းဟေမာန်\n(မြစ်ဆုံစစ်တမ်း- သစ္စာနီ) ဒီမိုဝေယံ\n(ဧရာဝတီအတွက်- ဦးအေးဆောင်) ဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ\n(ဧရာဝတီမြစ်ကို ကျနော်ချစ်တယ် ... မဟင်္သာ) ကိုအောင်သာငယ်\n(ကျနော်ချစ်တာ ဧရာဝတီမဟုတ်ပါ) ကိုဇော်\n(ဧရာဝတီရဲ့ ပဲ့တင်သံများ) မြတ်လေးငုံ\n(ရှက်စရာ ကျွန်ုပ်ဘ၀နဲ့ မြန်မာ့လျှပ်စစ်မီး) ဇက်ဗီ\n(သက်ရှိမြစ်- လေးဖြူ) လှိုင်ဘွား\n(မှင်တစက် ... ဧရာဝတီအတွက်ဆင်းသက်ခဲ့ပြီ) ညိုလေးနေ\n(မြောက်ဖျားပိုင်းက နမ့်ကျို) ကိုရန်နိုင်\n(ဧရာဝတီအတွက် မန်းကစတင်ဦးဆောင်လိုက်ပြီ) ကိုမိုးသီးဇွန်\n(ဧရာဝတီမြစ်- လာရှိုးသိန်းအောင်) ကိုအိုးဝေအောင်\n(ရင်ဘတ်ထဲက မြစ်တစင်း) ဆန်းထွန်း\n(အိမ်မက်ဆိုးတို့ သက်ဝင်ချိန်) မြတ်မွန်\n(ဧရာဝတီအတွက် မင်းတို့ဘာမှ ပြောစရာမလိုဘူး) Sosegado\n(ဧရာဝတီမြစ်ဆုံဆည် စီမံကိန်း ...) angelshaper\n(ဧရာကမ်းက လွမ်းစာခွေ) ဦးဟန်ကြည်\n(ဆက်လက်စီးဆင်းနိုင်ပါစေ မိခင်ဧရာဝတီ) မခင်မင်းဇော်\n(မြစ်ဆုံဆည်စီမံကိန်းကို လုံးဝကန့်ကွက်ပါသည်) မြစ်ကျိုးအင်း\n(ဧရာဝတီအတွက် ဆုတောင်း) မယ်သံ\n(သို့ ... ဧရာဝတီ) ဇူးငယ်\n(မြစ်ဧရာ အဓွန့်ရှည်ကျန်းမာနိုင်ပါစေ) ဧပရယ်လ်ပူး\n(ဧရာဝတီအတွက် ...) အိမ်မက်စေရာ\n(မြစ်ဆုံဆည် သတင်းများ) ဒီမိုဝေယံ\n(မြစ်ဆုံဆည်ဆိုင်ရာ ...) ကိုပီတာ\n(ဧရာဝတီအတွက် ရေတစ်စက်- ၂) မောင်လေး\n(ချစ်သော ဧရာဝတီ ...) ညီလင်းသစ်\n(ဧရာဝတီကို တတ်နိုင်သမျှ ကုစားကြဖို့ ...) သက်တန့်ချို\n(ကျွန်မလည်း ဧရာဝတီကိုချစ်သည်) TTSweet\n(သေမင်းတမန် မြစ်ဆုံရေကာတာ ...) မငယ်နိုင်\n(Say “No” to ....) monpetitavatar\n(ခေတ်သစ် တိဘက်) အိမ့်ချမ်းမြေ့\n(ဒီလိုဆို “မြစ်ဆုံ စီမံကိန်း” ...) မိုးယံ\n(ချစ်သော အမေ့အတွက် ...) ၀ါခေါင်မိုး\n(အမေ့ကို ကယ်တင်ကြစို့) အင်ကြင်းသန့်\n(ဧရာဝတီကို ကယ်တင်ပါ) ယွန်း\n(ချစ်သောဧရာဝတီ ရှင်သန်ရမည်) မရွှေစင်ဦး\n(စိုးထိတ်ပါသည် ဧရာဝတီ) လင်းခေတ်ဒီနို\n(ဧရာဝတီကို စောင့်ရှောက်ကြကုန်လော့) မြသွေးနီ\n(မြစ်ဧရာ အေးချမ်းပါစေ) အန်တီတင့်\n(ထာဝစဉ် ....) မေဓာဝီ\n(ဧရာဝတီ တော်လှန်ရေး) မကေ\n(အကြွင်းမဲ့ ကန့်ကွက်ပါသည်) ကိုအေအေတီအို\n(မြစ်ဆုံဆည် ... ) သဒ္ဒါလှိုင်း\n(မြစ်ဆုံဆည်နဲ့ ပက်သက်သော) ရဲရင့်ငယ်\n(ဧရာဝတီ တမ်းချင်း) ငွေလမင်း\n(မြစ်မင်း ဧရာသို့) မေသိမ့်သိမ့်ကျော်\n(ဧရာဝတီမြစ်ဆုံဆည် ... ) အဖြူရောင်နတ်သမီး\n(မိခင် ဧရာဝတီ) မချစ်ကြည်အေး\n(ချစ်ရပါသည် ဧရာဝတီ) ဖြိုးဖြိုးလှိုင်\n(ဧရာဝတီ ကာကွယ်ရေး) ကိုဧရာ\n(ဧရာဝတီသည် ငါတို့မြစ်) rose sharon\n(မျှော်လင့်လျှက်ပါ မြစ်ဧရာ ...) ချောအစိမ်းရောင်လွင်ပြင်\n(ချစ်တတ်ပါရဲ့လား ...) အဖြူလေး\n(ကျမချစ်သော ဧရာဝတီ) Baby Taster\n(ဧရာဝတီမြစ်ထဲက သရဲ) စစ်ငြိမ်းဒီရေ\n(blogger mgmyo for ayeyarwady) မောင်မျိုး\n(ဧရာဝတီဆိုသည်မှာ ...) ဇော်သိင်္ခ\n(ဧရာဝတီဆိုတဲ့ သွေး) ကိုလင်းဦး(စိတ်ပညာ)\n(သို့ ... ဧရာဝတီ) blackroze\n(ဧရာဝတီအတွက် စကားစမြည်း) ညီရဲသစ်\n(မြစ်ကြီး ဧရာဝတီ) ဇွန်မိုးစက်\n(ဧရာဝတီ ... အားလုံးနဲ့ဆိုင်ပါသည်) KiKi\n(ချစ်သော ဧရာဝတီသို့) မသက်ဝေ\n(ရွှေမြန်ပြည်နှင့် အတူတည်စေ) မောင်ဘကြိုင်\n(ရေကာတာ၏ ဆိုးကျိုးများ) မကောင်းမွန်ဝင်း\n(Save Our Rivers (Ayeyawadi)) ရဲအောင်သူ\n(မြေမြိုမှာ မကြောက်တော့ဘူး အမေငိုမှာပဲ ...) မဒမ်ကိုး\nဇော်သိင်္ခ(ကျနော်တို့ရဲ့ ပထမအမေ ဧရာဝတီ)(၁၇.၀၉.၂၀၁၁)\nမောင်ဘကြိုင်(စိုးရိမ်မိပါသည် … အို ...)(၁၇.၀၉.၂၀၁၁)\nမင်းဧရာ(အကြွင်းမရှိ ကန့်ကွက်ပါတယ် ...)(၁၇.၀၉.၂၀၁၁)\nရဲရင့်ငယ်(မြစ်ဆုံရေကာတာမှ ရရှိမယ့် ... -VOA)(၁၅.၀၉.၂၀၁၁)\nငြိမ်းအေးအိမ် (မြစ်ဆုံသို့) (၁၈.၀၈.၂၀၁၁)\nလင်းဦး-စိတ်ပညာ(အို ... ဧရာဝတီ)(၀၉.၀၉.၂၀၁၁)\nချစ်သူမောင်(ကျန်းမာပါစေ အမေ ဧရာဝတီ)(၁၈.၀၈.၂၀၁၁)\nဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ(မောင်ငြိမ်းအေး- တိုက်ပွဲခေါ်တဲ့ ဧရာဝတီ)\nရဲရင့်သက်ဇွဲ(ဧရာဝတီ စိတ်ကစင့်ကလျား ...)(၂၇.၀၈.၂၀၁၁)\nPosted by ကိုအောင် at 21:19 12 comments\nLabels: ကဗျာများ, စာပေများ, ဓာတ်ပုံများ, သတင်းများ\nPosted by ကိုအောင် at 19:23 22 comments\nဖေ့ဘွတ်(facebook) ပေါ်မှာ Blogger for Ayeyarwady\nခေါင်းစဉ်နဲ့ ဘလော့တချို့က မြစ်ဆုံရေကာတာ ကန့်ကွက်\nရေး လှုပ်ရှားမှု အဖြစ် (၂၃.၀၉.၂၀၁၁)နေ့ မှာ ဘလော့\nတွေပေါ် မြစ်ဆုံရေကာတာ ရပ်တန့်ရေး၊ လုံးဝ ဖျက်သိမ်း\nရေး ပို့စ်တွေ ရေးသားပြီး တင်ကြဖို့ လှုံဆော်နေပါတယ်။\nနာမည်ကြီးဘလော့ဂါတွေ၊ ပရိတ်သတ်အများစု နေ့စဉ် ဖတ်ရှု\nနေကြတဲ့ ဘလော့ဂါတွေ ပိုမို ပါဝင်လာကြရင် တော်တော်လေး\nမြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ဗျာ ...\nတချိန်တည်းလိုလိုပဲ ရန်ကုန်မြို့ရှိ မြန်မာဌက်နှင့် သဘာဝ\nပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးအသင်း(BANCA) အသင်း\nအစီအစဉ်နဲ့ မြစ်ဆုံရေကာတာ အလုပ်ရုံ ဆွေးနွေးပွဲလုပ်မယ်\nဆိုတဲ့ အစီအစဉ်ဟာလည်း (၂၃.၀၉.၂၀၁၁)နေ့မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nမြစ်ဆုံရေကာတာ ကန့်ကွက်ရေး၊ ဧရာဝတီမြစ်ကို အဓွန့်ရှည်\nစီးဆင်းနိုင်ရေးအတွက် အင်တာနက်ပေါ်မှာ ပုံစံအမျိုးအမျိုး\nတင်ပြသူတွေရဲ့ လင့်ခ်တွေကို စုပြီး ကျနော့်ဘလော့ပေါ်မှာ\n`ဧရာဝတီကို ချစ်သော ဘလော့ဂါများ စုစည်းမှု´ ဆိုပြီး\nလုပ်ထားပါတယ်။ ရင်းနှီးသူတချို့ကိုလည်း မြစ်ဆုံရေကာတာ\nဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ရေးမှာ ပါဝင်ကြဖို့ တီးခေါက်ကြည့်ပါတယ်။\nကျနော့် စည်းရုံးရေး ညံ့နေလို့လားတော့ မပြောတတ်ပါ …\nလူငယ်တချို့က အခုလို မှတ်ချက်ပေးကြပါတယ် …\nတချို့ကလည်း ပြောကြပါတယ်၊ သူတို့ မွေးဖွားရာ၊ ရှင်သန်ကြီးပြင်း\nရာ အရပ်ဒေသသည် ဧရာဝတီမြစ်ကြီးနဲ့ အလှမ်းဝေးလို့ ….\nတချို့ကလည်း ဧရာဝတီမြစ်ကို ယနေ့အထိ အကြောင်း\nအမျိုးမျိုးကြောင့် မျက်ဝါးထင်ထင် မတွေ့ဘူးလို့ …\nဒီစာကို ရေးနေတဲ့ ကျနော့်ကိုယ်တိုင် ရန်ကုန်တိုင်း၊ ဗဟန်းမြို့နယ်၊\nဂွတ္တလစ်ရပ်ကွက် (ယနေ့အခေါ် ဆရာစံရပ်ကွက်) မှာ မွေးဖွားသူ\nပါ။ ရန်ကုန်မှာ မွေးပြီး ရန်ကုန်မှာ ကြီးပြင်းခဲ့သူပါ။ ဧရာဝတီမြစ်ကို\n`ပြည်´မြို့မှာ ဘုရားဖူးသွားမှ စတင်ပြီး မြင်တွေ့ဖူးပါတယ်။\nနောက်တော့ မန္တလေးတို့ စစ်ကိုင်းတို့ ရောက်တိုင်း\nဒါ … ငါတို့မြေက အရှည်ဆုံး မြစ်ကြီးပါလား …\nဒီမြစ်ကြီးဟာ … ငါတို့နိုင်ငံမှာ မြစ်ဖျားခံပြီး ငါတို့နိုင်ငံရဲ့\nအလယ်ဗဟိုကနေ စီးဆင်းတဲ့ မြစ်ကြီးပါလား ….\nဒီမြစ်ကြီးရဲ့ နံဘေးမှာ ငါတို့ဘိုးဘွားတွေ ဓါးမဦးချ\nလယ်ယာစိုက်ပျိုးပြီး ငါတို့ရဲ မျိုးဆက်ကို ထူထောင်ခဲ့ပါလား …\nဒီမြစ်ကြီးရဲ့ နံဘေးမှာ တခါက ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ သရေခေတ္တရာ\nလို့ ခေါ်တဲ့ အခု `ပြည်´မြို့၊ ပေါက္ကံ လို့ခေါ်တဲ့ `ပုဂံ´၊\n`ရတနာပုံ´လို့ ခေါ်တဲ့ `မန္တလေး´ အစရှိတဲ့ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့\nသမိုင်းတွေအားလုံး ရှိခဲ့ပါလား ….\nမြစ်ဆုံရေကာတာ ကန့်ကွက်ရေး လှုပ်ရှားမှုဟာ အမျိုးသားရေး\nတာဝန်တစ်ခုပါ၊ ကူးစက်ရောဂါ … သူများတွေ မုန့်ဟင်းခါးအကြောင်း\nရေးတာများလို့ ကိုယ်လည်း မုန့်ဟင်းခါးအကြောင်း လိုက်ရေးရတဲ့\n`ကူးစက်ရောဂါ´ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီပြဿနာဟာ ပြည်သူတွေရဲ့\nအသည်းနှလုံးကို စူးစိုက်ဝင်ရောက်နေတဲ့ အဆိပ်စူး တစ်ချောင်း\nလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရေးကိစ္စတစ်ခုပါ။\nဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးနဲ့ ဘလော့ဂါ ဖြစ်လာပါစေ၊ ကျနော်တို့\nအားလုံး တင်ပြလိုက်တဲ့ ပို့စ်များဟာ အင်တာနက်စီးဆင်းမှုပေါ်ကနေ\nနေရာအနှံ တိုးဝင်နေကြပါပြီ၊ ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်ရေးတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊\nအများအကြောင်း ကိုယ်ရေးတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူများရေးတာကို ကူးတင်\nတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျနော်တို့ရဲ့ အချိန်ပေးနိုင်မှု၊ ကျနော်တို့ရဲ့ ကျွမ်းဝင်မှု၊\nကျနော်တို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုများဟာ ယခုလို `ဧရာဝတီမြစ်ကြီး´ အတွက်\nအရေးကြီးနေချိန်မှာ ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ဖက်ကနေ အကောင်းဆုံး\nပေးဆပ်ခြင်းအားဖြင့် အင်တာနက်ပေါ်က၊ အွန်လိုင်းပေါ်က မြန်မာစာပေ\nနဲ့ ရေးသားကြသော ဘလော့ဂါများ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ထင်ရှားစေ\nလာမယ့် (၂၃.၀၉.၂၀၁၁)နေ့အမှီ ဘလော့ဂါအားလုံး ညီညွတ်\nPosted by ကိုအောင် at 01:26 8 comments\nနော်ဝေးနိုင်ငံရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားတဦး၏ မြူနီစပါယ် ရွေးကောက်ပွဲ အတွေ့ အကြုံ အပိုင်း(၃)\nယခင် အပိုင်း(၁+၂)တို့မှ အဆက် ….\nစာရေးသူတို့မဲထည့်ရမည့် မဲရုံမှာ“ လိစယောဒ” အမည်ရှိ\nအထက်တန်းကျောင်း ဖြစ်သည်။ မဲ ရုံ သို့ သွားရာလမ်းတလျောက်\nတွင် လူစု လူဝေးများ၊ လုံခြုံရေးတာဝန် ယူနေသည့် ယူနီဖေါင်းဝတ်\nလက်နက်ကိုင် အဖွဲ့ အစည်းများ၊ဒုတ်၊ဒါး လက်နက်များကို ပေါ်ပေါ်\nထင်ထင် နီးပါး ကိုင်ဆောင်ထားခွင့်ရှိသော နိုင်ငံတော်၏ လုံခြုံရေး\nတာဝန်နှင့် မည်သို့ ပတ်သက်မှန်းမသိသည့် အရပ်ဝတ် အမူးသမား\nများ အစရှိသည့် မဲဆန္ဒရှင်တို့ ၏စိတ်ကို ခြောက်ချားစေနိုင်သည့်\nအစုအဝေးတခုကို မှမတွေ့ မြင်ခဲ့ရပေ။ (ပုံ- ၀၁ ကို ရှုပါ။)\nမဲရုံအတွင်းသို့ ဝင်မည့် တံခါးပေါက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပါတီ\nအသီးသီးမှ မဲရုံကိုယ်စားလှယ်များက ပြုံးရွှင် စွာကြိုဆို နေကြ\nသည်။ မဲဆန္ဒရှင်များက အပြုသဘောဖြင့်မေးသောမေးခွန်း\nဖြစ်စေ။ အပြုသဘောမဆောင်သော မေးခွန်းများကို ဖြစ်စေ\nဥပမာအားဖြင့် စာရေးသူမှ လက်ဝဲပါတီ၏ မဲရုံကိုယ်စားလှယ်\nတစ်ဦးထံသို့ သွား၍ လက်ယာပါတီမှ အမတ်လောင်းအား\nမည်သို့ မဲပေးရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းမေးပါက ၎င်းမှ စာရေးသူ\nသိရမည့် တရားဝင်မဲဖြစ်စေမည့်အချက်အလက်များကိုပါ\nစိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြပါသည်။ သတင်းအမှားများပေးခြင်း၊\nမကျေနပ်သည့် အမူအယာဖြင့်သက်ဆိုင်ရာပါတီသို့ တိုက်ရိုက်\nသွားမေးခိုင်းခြင်း၊မိမိ ပါတီအား မဲထည့်ရန်ဆွယ်ခြင်းမျိုးကို\nမပြုလုပ်ကြပေ။ (ပုံ-၀၂ နှင့် ပုံ-၀၃ ကို ရှုပါ။)\nမဲရုံ ကိုယ်စားလှယ်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည့်အခါ မဲရုံဝင်ပေါက်\nမှာ အလိုအလျောက် ဖွင့်ပိတ်စံနစ်ကို အသုံးပြုသည်။ မဲရုံအတွင်း\nရောက်သည်နှင့် အပြင်မှအသံများကို မကြားရတော့ပေ။ မဲရုံ\nအတွင်း၌တန်းစီ၍ ဆန္ဒမဲ ပေးသည့်အခန်းငယ်လေးများသို့\nနှင့် ၎င်းအထက် နံရံပေါ်တွင်ပါတီများမှအမတ်လောင်းများ၏အမည်\nများပါဝင်သည့် မဲစာရွက်များ(မဲပြား)များကို စံနစ်တကျ ချိတ်ဆွဲ\nပေးထားသည်။ ထို့ ပြင် မဲပေးပုံးနည်းစံနစ်ကို ရှင်းပြထားသည့်\nစာရွက်တစ်ရွက်ကို နံဘေးနံရံတွင်ကပ်ထားပေးသည်။ မဲပေးနည်း\nမှာ မိမိနှစ်သက်သည့်ပါတီမှမဲစာရွက်တစ်ရွက်ကိုယူ၍ အကြိုက်ဆုံး\nပုဂ္ဂိုလ်၏နံဘေးရှိလေးထောင့်ကွက်လေးတွင် 1 ဟုရေးပေးရသည်။\nထို့ ပြင် ဒုတိယ အကြိုက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၏နံဘေးရှိ အကွက်လေးတွင်\nကြက်ခြေခတ် ခြစ်၍ အရံမဲတမဲပေးခွင့်ရှိသည်။ အကယ်၍ မဲစာရင်း\nထဲတွင် အခြား ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ ခေါင်းစဉ်အောက်မှ\nဝင်ရောက် အရွေးခံသူ တဦးကို မဲပေးလိုပါက ၎င်း၏ အမည်ကို\nအပြည့်အစုံရေးသွင်းပေးရပါသည်။ မဲစာရင်းတွင် အမည်ရေးသွင်း\nရန် နေရာကို ထည့်သွင်းရိုက်နှိပ်ထားပါသည်။\nမဲစာရင်းစာရွက်ဖြည့်သည့်အခန်းသို့ ရောက်ချိန်မှစ၍ အခြား\nအကယ်၍ မဲဆန္ဒရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် အခက်အခဲ တစုံတရာ\nရှိပါက ကူညီပေးရန်မဲရုံဝန်ထမ်း များကို ထားရှိပေးသည်။\n(ပုံ-၀၅ နှင့် ပုံ-၀၆ ကိုရှုပါ။)\nမဲစာရွက်တွင် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးသည့် အခါ\nမဲစာရွက်ကို ထက်ဝက်ခေါက်လိုက်ရပါသည်။ မဲစာရွက်၏ အပြင်\nဘက်မျက်နှာစာတွင် သက်ဆိုင်ရာ မဲရုံ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်\nရန် နေရာပါရှိသည်။ ထိုမဲရုံတံဆိပ်တုံးရိုက်နှိပ်ရန်အတွက် မဲရုံ၏\nအလည်လူမြင်ကွင်းတွင် ၄ နေရာ ခန့် ခွဲ၍မဲရုံဝန်ထမ်းများကို\nချထားပေးပါသည်။ မိမိ၏မျိုးရိုးအမည် (တနည်း အားဖြင့် နောက်ဆုံး\nအမည် ၏ ထိပ်ဆုံး စာလုံး ရှိရာစားပွဲသို့ သွားရပါသည်။ ဥပမာ\nစာရေးသူ၏ နောက်ဆုံး အမည်သည် Ha ဖြစ်သောကြောင့်\n၎င်း၏ထိပ်စာလုံးဖြစ်သော H ရှိရာ စားပွဲသို့ သွား၍ မဲရုံတံဆိပ်တုံး\nခပ်နှိပ်ရပါသည်။)မဲရုံတံဆိပ်တုံးခတ်နှိပ် ပြီးပါက ၎င်းးတို့ ရှေ့\nစားပွဲပေါ်ရှိမဲပုံးထဲသို့ ထည့် လိုက်ပါက တရားဝင်မဲတစ်မဲကို\nမိမိ၏မြို့ နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှုးကို ဆန္ဒမဲပေးလိုပါက၎င်းစားပွဲတွင်\nပင် တောင်းခံ၍မဲပေးနိုင်ပါသည်။ ထူးခြားသောအချက်တခုမှာ\nရွေးကောက်ပွဲအစီအစဉ် တခုလုံးတွင် ကွန်ပြူတာနှင့် အခြား\nစာရေးသူသည် သာမန် အရောင်းဈေးသည်တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပါ\nသည်။ အားလပ်သောအချိန်လေးများတွင် စာတပုဒ်ဖြစ်မြောက်\nရေးအတွက် မှီငြမ်းကိုးကားနိုင်လောက်သည့် အချက်အလက်များ\nရရှိရန် စာတိုပေစလေးများအဖြစ် ရေးသားမှတ်သားခြင်းးနည်းဖြင့်\n၎င်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ အလွတ်ကျက်သည့်နည်းဖြင့်၎င်း စုဆောင်း\nထားရပါသည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၊နော်ဝေးဘာသာ နှင့် မြန်မာ\nစာတစ်ပုဒ်ဟုတိတိကျကျ မပြောနိုင်စေကာမူ ကျွန်တော်ချစ်သော\nအနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက် တစ်စုံတစ်ခုသော ဗဟုသုတ၊\nအတွေးအမြင် တစ်ခုကို ရရှိစေပြီး အမိမြန်မာပြည်ကြီးတိုးတက်ရေး\nအတွက် လိုအပ်ချက်များကို တောင်းဆို ရဲသည့် ပညာတတ်\nလူလတ်တန်းစား လူငယ်များပေါ်ထွန်းလာရေး အတွက် အုတ်\nတစ်ကျိုး၊သဲတစ်မှုန် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက စာရေးသူ အဖို့အဟောသုခံ။\nဓါတ်ပုံများကို ဖိုင်နှင့်တွဲထည့်ပေးလိုက်ပါသည်။ ဓါတ်ပုံများအောက်ရှိ\nပုံနံပါတ်နှင့်စာသားများကို (ပုံ ===== ကို ရှုပါ) နေရာများတွင်\nထည့်သွင်းဖေါ်ပြပေးပါရန်မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ထို့ ပြင် ယခုဆောင်းပါး\nအပါအဝင် မိမိရေးသားသည့် စာပေများ၌ မှားယွင်းလွဲချော်နေယော\nအချက်များ၊လိုအပ် နေသော အချက်အလက်များ ရှိပါက ဝိုင်းဝန်းကူညီ\nဖြည့်စွက် ထောက်ပြအကြံပေးကြပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။\nPosted by ကိုအောင် at 19:480comments\nရန်ကုန်မြို့ရှိ တရုတ်သံရုံးရှေ့တွင် မြစ်ဆုံရေကာတာ ကန့်ကွက် ဆန္ဒပြမှု ဖြစ်ပွား\nဒီနေ့ နေ့လည် ၁၂ နာရီကျော်ကျော်က ရန်ကုန်တိုင်း\nဒဂုံမြို့နယ် အမှတ် ၄၇ ခရေပင်လမ်းမှာရှိတဲ့ တရုတ်\nပြန်ကြားရေးနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဌာနရှေ့မှာ အသက် ၄၅နှစ်\nအရွယ် အမျိုးသားတဦးက ဧရာဝတီမြစ်ဆုံ ရေကာတာ\nစီမံကိန်း ချက်ချင်းရပ်ဆိုတဲ့ အင်္ဂလိပ်လိုစာသားပါ ပိုစတာ\nကိုကိုင်ပြီး ဆန္ဒပြခဲ့လို့ လုံခြုံရေးရဲတွေက ဖမ်းဆီးသွားတယ်\nလို့သိရပါတယ်။ ဆန္ဒပြမှုဖြစ်ချိန် အဲဒီအနီးနားမှာရောက်နေသူ\nသူက stop Irrawaddy dam ဆိုတဲ့စားသားပါ ပိုစတာကို\nကိုင်ထားတယ် ခဏနေတော့ ရဲတွေကခေါ်ပြီး သူ့ကို ဓါတ်ပုံ\nရိုက်တယ် မေးမြန်းစစ်ဆေးပြီး ဒဂုံရဲစခန်းကိုခေါ်သွားတယ်။\nနာမည်က ကိုအောင်သိန်းလို့ ကြားလိုက်တယ်။\nဒဂုံရဲစခန်းကိုမေးကြည့်တော့ တာဝန်ကျအရာရှိက သူတို့ဆီမှာ\nဒီကိစ္စနဲ့ဖမ်းထားတာ မရှိဘူးလို့ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။ နောက်ထပ်\nတရုတ်ပြန်ကြားရေးရုံးရှေ့မှာ ဖမ်းခံရသူဟာ ကိုအောင်သိန်းလှ\nခေါ် ကျော်ဝင်း တောင်ဥက္ကလာ ၇ ရပ်ကွက် ရွှေသိဒ္ဓီ ၁၁လမ်းမှာ\nနေသူဖြစ်ပြီး မလေးရှားကနေ အမေရိကန်နိုင်ငံကို ရစတမန့်နဲ့\nသွားပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံသား ခံထားသူဖြစ်တယ် လို့ပြောပါတယ်။\nမနေ့က စက်တင်ဘာ ၁၉ ရက် တုန်းကလည်း တရုတ်သံရုံးရှေ့မှာ\nလူအုပ်နဲ့ ဆန္ဒပြမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းထွက်ပေါ်လာလို့ သတင်း\nထောက်တွေနဲ့ လုံခြုံရေးအမြောက်အများ တရုတ်သံရုံးရှေ့မှာ\nစောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပေမယ့် ဆန္ဒပြမှုမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီနေ့ တရုတ်သံရုံး\n၀န်းကျင်မှာ လုံခြုံရေးတွေ အရပ်ဝတ်နဲ့ တမျိုး ယူနီဖေါင်းနဲ့တဖုံ\nစောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်လို့ မျက်မြင်တွေအပြောအရ သိရပါတယ်။\n(အညာနွေတမာဘလော့မှ ထပ်ဆင့်ကူးယူဖော်ပြ ...။)\n(ဓါတ်ပုံက နေ့သစ် စာမျက်နှာမှ ကူးယူထားပါတယ်။)\nPosted by ကိုအောင် at 17:354comments\nကိုယ်က ၈၈ မှာ ပါခဲ့ဘူးတယ်။ မကသလို့ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့ မှာ။\nကိုယ်တို့ က အဲဒီတုန်းက လိုင်းအပ် ၂ခု ချခဲ့တယ်။\nကိုယ်တို့ ရဲ့နိုင်ငံရေးပေါ်လစီက ပရက်ရှား အင် ကွန်ပရိုမိုက်။\nလူထုနဲ့ ဖိအားပေးပြီး အာဏာရှင်က တိုင်းပြည်အာဏာကို သူတို့\nဆွေးနွေးနိုင်ဘို့ ပေါ့ကွာ။ ကိုယ်ဖတ်ဘူးတဲ့စာအုပ်တအုပ်ရှိတယ်။\nစတူးဒင့် ရီဗော်လူးရှင်း ဆိုတဲ့စာအုပ်။ ပြင်သစ်က ဆန္ဒပြပွဲတွေကို\nဦးဆောင်တဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေကို ဘီဘီစီ က ဗျူးတာ\nအားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ကိုယ်က အင်္ဂလိပ် မှာ တောင်မရောက်\nမြောက်မရောက်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကတည်းက စွတ်ဘာသာပြန်တာ\nမှာတော့ထိပ်တန်းဘဲ။ အဲဒီထဲက စာတပိုဒ်ကို သိပ်ကြိုက်တယ်။\n“ကိုယ့်မှာ ညီမျှတဲ့ အင်အားတခုရှိမယ်ဆိုရင်တောင်မှ အာဏာရှင်\nနဲ့ အဖြေတခု ထွက်အောင်ဆွေးနွေးဘို့ ဆိုတာ သိတ်ခက်ပါတယ်”တဲ့။\nကဲ ဒါဆို ၁၉၈၈ မှာရှိတဲ့ ကိုယ်တို့ ဘက်က လူထုအင်အားနဲ့ ခု လက်ရှိ\nကိုယ့်ဘက်ကလို့ ပြောလို့ ရတဲ့ လူထုအင်အားလေးကို ချိန်ဆကြည့်ပါကွာ။\nဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ကိုယ့်ဘက်ကလူတွေက `လုပ်ပလိုက်မယ်နော်´\nဒါပေမယ့် တူတာတခုရှိတယ်။အဲဒီတုန်းက လူထုခေါင်းဆောင်က\nခုလူထုခေါင်းဆောင်ဘဲ။ အဲဒီတော့ စစ်အာဏာရှင်တွေက တို့ ဘက်က\nပေါ်လစီကို ဒီလို သမုတ်တယ်။\nမြန်မာပြည် ရဲ့အစိုးရကို ဖြုတ်ချရေးတိုက်ပွဲတိုင်းကို တက္ကသိုလ်\nကျောင်းသားတွေက ဦးဆောင်ခဲ့ တယ်။\n၁၉၅၅ က စကြည့်ပါ။\nဒါပေမယ့် ၁၉၆၂ မောင်နေဝင်းတက်လာပြီးတော့ တက္ကသိုလ်\nအဲဒီကတည်းက စလို့၁၉၈၈ အထိကိုယ်တို့တွေ တကယ်\nချတတ်တာဆိုလို့ ဖဲနဲ့ အရက်ဘဲရှိတာ။\n(နောက် ၂ခု ကျန်သေးတယ်လေဗျာ မလုပ်နဲ့ ဘေးမှာမိန်းမရှိလို့ )\n“ စစ်တပ်မှပစ်လွှတ်လိုက်သော ဘောင်းဘောင်းဘောင်းဟူသည့်\nသေနတ်သံများက ကျွန်ုပ်တို့ အား ယိုးဒယားနိုင်ငံသို့\nဂျောင်းဂျောင်းဂျောင်း ဟုနှင်လွှတ်လိုက်သည့် ကုလားဆိုးကြီး၏\nအော်ဟစ်သံကဲ့သို့ ပင်တည်း။ စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ပစ်လွှတ်ရန်\nကျွန်ုပ်တို့ယူဆောင်လာသော ဒူးလေးများ လောက်လေးဂွများ၊\nဂျင်ဂလီခေါ် လက်နက်ဆန်းများသည် အကယ်တန္တုအားဖြင့်\nစစ်တပ်၏သေနတ်များကို ဖက်ပြိုင် အံတုရန် မစွမ်းနိုင် လေရကား\n၎င်းတို့ ကို လမ်းမပေါ်သို့ လွှတ်ချပြီးသကာလ တာမှလွှတ်သော\nမြင်းများကဲ့သို့ စစ်တပ်၏ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အသော့နှင်ကျ\nရကုန်၏။ ကျွန်ုပ်တို့ အား ၁၉၈၈ စက်တင်ဘာ ၁၉ ရက်နေ့ တွင်\nချီတက်ရန် လှုံ့ ဆော်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်ကြီး၏အမိန့် ကို နာခံရန်\nလိုက်ရှာသောအခိုက်တွင် ၎င်း ကား ကြိုးမဲ့ လေတံခွန် တခုကဲ့သို့\nလေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားခဲ့လေပြီ ” ။\n(“နောက်တာပါကွာ”။ တို့ သူငယ်ချင်းတွေကို လွှတ်အောင် နမိတ်\nယူပြီး လွှတ်တွေကို လွှတ် သုံးလိုက်တာ စွန်လွှတ်တဲ့ အကြောင်း\nငါ့ ငှက္ကဥ ကြီးပြောသလို ဆို “ခွေးရူးကို ရေထဲမှာရိုက်ရတယ်”။\nဆိုပါတော့ကွာ။ အတိုချုပ်ရင် ကိုယ်တို့ က ကွန်ပရို မိုက်ကိုမှ\nကြိုက်မိလေတော့လူမိုက်တွေဖြစ်ခဲ့ ရပါတယ်။ အဲဒီကာလတုန်းက\nတော်တော်တက်ကြွတဲ့ငတိလေးတွေ ၂သိုက် ၃သိုက်ရှိတယ်။\nဒီကောင်တွေက သူတို့ အကိုတွေကွဲတာကို အမြဲဆဲပြီး သူတို့ \nကျတော့လည်း က နဲ့ခနဲ့ ကွဲ။ အဲဒီတုန်းကတော့သူတို့ နဲ့\nတည့်အောင်ပေါင်းရတယ်။ ခဲနဲ့ ပေါက်တာ အရေးမကြီးဘူး။လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထိုင်နေတုန်းအုပ်လိုက်ကြီးရောက်လာပြီး\nလက်စားချေတဲ့ အနေနဲ့ ဝင်စားသွားလို့အရှက်ကွဲ ရပေါင်းမနဲဘူး။\nလာပို့ ခိုင်းလို့ ရတာမဟုတ်ဘူးလေ။\nတနေ့ တော့ ကျွန်တော်တို့ ရဲ့ ဌာနချုပ်မှာ တွေ့ ဆုံဆွေးနွေးပွဲ\nလုပ်ပါရောခင်ဗျာ။ အဲဒီမှာ အဲဒီတုန်းက ပုစွန်စိတ်လေး ဘယ်လို\nငယ်တို့ ။ သင်္ကြန်သံချပ်တို့ နဲ့ ဟော့ နေတဲ့ မောင်ကြေးမုံရဲ့သား\nသီဟလေးကကျွန်တော်တို့ ကို မေးခွန်းတခုမေးပါတယ်။ ခုခင်ဗျား\nတို့ ရဲ့ ကွန်ပရိုမိုက်ကြီးက မမှားဘူးလို့ ဘယ်လိုသက်သေပြမလည်း\nတဲ့။ ကျွန်တော်ကလည်းငယ်ငယ်တုန်းက ဖတ်ဘူးတဲ့ စာအုပ်\nတစ်အုပ်ထဲ က ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို\n“ဟစ်စထရီ ဝယ် ဆို့ လဗ မီ ” ဆိုပြီးတော့။အဲဒီမှာသူက ထပ်ပြီး\nခင်ဗျားတို့ ကို သမိုင်းကအဖြေပေးမှာကို ကျုပ်တို့ က သင်္ချိုင်းကုန်း\nက စောင့်ကြည့်ရမှာလားတဲ့။ ပညာရှိသတိဖြစ်ခဲမှာစိုးလို့ပြောပြ\nတာပါ။ မင်းနဲ့ ငါ တို့ ကတူလို့ လားမေးရင် မတူပါဘူးခင်ဗျာ။\nကျွန်တော်တို့ ကစောပါတယ်။ ခံရတာကိုပြောတာပါ။\nအသက်ကြီးပြီး အိုမင်းရုံ အိုမင်းလာတဲ့သူတွေကို ကျွန်တော် မလေးစားပါ။\nအသက်ကြီးပြီး ဥာဏ်ကြီးလာတဲ့သူတွေကို ဘုရားနဲ့ တဂိုဏ်းထဲ ထား\nပါတယ်။ နိုင်ငံရေးပေါ်လစီပြီးတော့ တက်ကတစ်စ( တက်ကနစ်\nမဟုတ်ပါ။ tactics လို့ သိုးဆောင်းမှာပေါင်းပါတယ်။ ခုလေးတွင်မှ\nအက်စ ပါမှန်းသေချာတာ) ကျွန်တော်တို့ ကို ကျောင်းသားအရေးဘဲ\nလုပ်တဲ့ အဖွဲ့လို့မလိုလားသူတွေက ဝှစ်စပါးရင်းကမ်ပိန်း လုပ်ကြ\nပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နည်းက ကျောင်းသားကိစ္စ ကျောင်းသား\nအသိဆုံး၊ လယ်သမားကိစ္စလယ်သမားအသိဆုံး ၊အလုပ်သမားကိစ္စ\nအလုပ်သမားအသိဆုံးဖြစ်တဲ့အတွက် အမှန်တကယ်ကို အဲဒီ\nလူတန်းစားတွေထဲမှာရှိနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကသာ အဲဒီလူတန်းစားရဲ့\nနစ်နာမှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊လိုအပ်မှု တွေကို ပိုမိုထိစပ်သိမြင်နိုင်ပါတယ်။\nအဲဒီလို လူတန်းစားအသီးသီးရဲ့ ပကတိအခြေအနေကို အမှန်တကယ်\nသိမြင်ပြီး နိုင်ငံရေးအစ်ရှုးတခုဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်ခြင်းဟာ နိုင်ငံရေး\nပါတီတစ်ရပ်ရဲ့တာဝန်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ မှာ အဲဒီကာလက ရွေးချယ်စရာ\nကျွန်တော်တို့ ကို မုန်းသည်ဖြစ်စေ၊ကျွန်တော်တို့ က မုန်းသည်ဖြစ်စေ။\nကျွန်တော်တို့ မူက အလုပ်ဖြစ်ရေးပါ။\nအင်အယ်ဒီက ဒီလို အထွေထွေနစ်နာမှုတွေဟာ စစ်တပ်ရဲ့\nငါတို့ ကို ပေးအုပ်ချုပ်မှ ဒီကိစ္စတွေအေးမှာ။\nသပိတ်စုံ သူပုန်ထ ဆိုတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေက သပိတ်စုံအောင်\nမလုပ်တတ်ဘဲ သူပုန် ထချင်စိတ်တွေများလေတော့။\nပြောရင်းနဲ့ ဖဲအကြောင်းပါလာတော့ သူငယ်ချင်းဖဲသမား\nမိုက်ဂုဏ်လေးလည်းရှိတော့ ၄၀ ရပ်ကွက်မှာ ဒီကောင်ကို\nဘော်ဒါဘော်ချွတ် တရုံးရုံး နဲ့ ဆိုတော့ ကြွစောင်းစောင်း ဖြစ်လာ\nဒါပေမယ့် ကျွန်တော် တို့ မြန်မာပြည် ရန်ကုန်မြို့ တော်ကြီးမှာ“စွမ်းစွမ်း”\n“ဖိုးစီ” အစရှီတဲ့ လောင်းကစားဒိုင်ကြီးတွေရှိပါတယ်။\nစွမ်းစွမ်းက ကိုးကန့် ပိုင်ပါ။\nအဲဒီက ကောင်တွေက မိုက်သလားမမေးနဲ့ ။\nဗိုလ်ချုပ်ခင်ညွန့် လက်ထက်မှာတောင် ဖဲရှုံးလို့ အကြွေးမပေးတဲ့\n`ဝ´ စစ်တပ်က ကောင်ကို ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ပါးရိုက် နိုင်လောက်\nတနေ့့ကံဆိုးချင်တော့ အဲဒီသူငယ်ချင်း ဟာ အဲဒီဝိုင်းတွေဆီကို\nခင်ဘို့ ကောင်းသလားမမေးပါနဲ့ ။\nညီလေးနားချင်သလား။ အော် ညီလေးသူငယ်ချင်းတွေလား။\nအော် ညီလေးသူငယ်ချင်းတို့ ရေ။ ပျင်းနေဘီလား။\nစားပါသောက်ပါ ရန်မရှာပါနဲ့ ။\nသူငယ်ချင်းရဲ့ ဘော်ဒါဘော်ချွတ်တွေအကုန် သွားဖြဲလေးနဲ့ ။\nထုံးစံအတိုင်း နောက် ၄ - ၅လ ကြာတော့ရှိတဲ့ ငွေတွေပြောင်ပါတယ်။\nဘာရှိလည်း။ ရှိတာအကုန်ယူခဲ့ ။\nမလိမ်ဘူး။ မနှိမ်ဘူး။ မူရင်းဈေးအတိုင်းရမယ်။\nနောက်ဆုံးကား။ ရုပ်ပျက်တယ်။ လာအုံးမယ်ဆို ပြန်စီးသွား။\n၁၅၀ တန် ကား ၁၂၀ ချေးပေးထားတယ်။\nညီလေးကို ယုံလို့ ၊ခင်လွန်းလို့လိုက်လျောထားတာနော်။\nခင်တာကို ချဉ်တာတော့မထင်နဲ့ ။ ညီလေးနဲ့ အကို ကြားမှာ\nဒီကိစ္စ မင်းတို့ လည်းသိတယ်နော်။မင်းတို့ သူငယ်ချင်း\nပျောက်သွားရင် မင်းတို့ ကိုဘဲ မေးရမှာ။\nအဲဒီအခြေအနေမှာ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း ကျွန်တော့်ဆီ\nရောက်လာပါတယ်။ အမှန်တော့ အကြံဥာဏ်ယူဘို့ မဟုတ်ဘူး။\nသူ့ ရဲ့ အမှန်တရားတည်ထောင်မှုထဲမှာ ကျွန်တော့် ကို ဆွဲထည့်\nဘို့ ပါ။ သို့ သော်လည်း သူငယ်ချင်းတို့ ရဲ့ ဝတ္တရားရှိသည်နှင့်\nအညီသူ့ ကို ကျွန်တော်ကအကြံပေးပါတယ်။\nသူ့ အိမ်ကို ပေါင်ဘို့ ပါ။ ကားကိုလည်းပေးလိုက်တော့။\nဂရမ်ပေါင်ပြီး ကားအမျိုးကောင်းတစ်စီးကိုငှားစီး။ မိန်းမကို ၄-၅\nကျပ်သားလောက်ပြန် ရှိုင်း ထား။\nသူ က မလုပ်ချင်တော့ဘူး။\nအသည်းတထိတ်ထိတ်ရင်တဖိုဖို၊ စီမံချက်နဲ့ မညားမှ\nတနှစ်လုံးတကုတ်ကုတ်နဲ့ ပေသီးတွက်ရင်း ၄-၅ ရာလောက်\nဟိုမှာဆို ငြိမ်းလည်းငြိမ်းတယ်၊လုံလည်းလုံ တယ်။ ကိုယ့် အလှည့်\nရောက်ရင် တညထဲနဲ့ သုံးလေးရာ အသာလေးဘဲ။\nကျွန်တော်လည်း စိတ်ပေါက်လာတော့ ကောပြစ်လိုက်တယ်။\nအေးသူငယ်ချင်း မင်းဘာသာ လူမိုက်ဘဲဖြစ်ဖြစ်လူကောင်းဘဲ\nဖြစ်ဖြစ် ငါ သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး။\nမင်းမိန်းမနဲ့ ကလေးမျက်နှာကြည့်အုံး။ မနိုင်လို့ ဘဲ ကုန်ပြီကို\nမင်းက တည သုံး .. လေးရာ လုပ်နေသေးတယ်။\nခုချိန်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲထိုင်နေရင်တောင် မင်း တို့ ဘဝက\nဟေ့ကောင် မိုးကြီး ၊ငါ့ဘဝနဲ့ ငါ့အကြောင်းပါကွ။\nတံငါသည်ကို ရေ လာကြောက်ခိုင်းမနေနဲ့ ။\nကြောင်ဆိုတာ ကြာကြာ ရေမငုပ်ဘူးကွ။\nမရင်းရဲရင် ဒီဘဝတောင် ရောက်မလာဘူး။\nငါ့မိန်းမနဲ့ ငါ့ ကလေးကို ငါ့ အသက်ထက်ချစ်တယ်ကွ။\nသူတို့ ဘဝပျက်အောင်လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး။သူတို့ ဘဝအတွက်\nအေးလေ သူငယ်ချင်းရာ ၊ဒါဆိုလည်း မင်းသဘောပါပေါ့ ။\nအဲဒီ တခေါက်ဟာ သူနဲ့ ကျွန်တော်ရဲ့ နောက်ဆုံးပါဘဲ။\nသူရဲ့ သတင်းတွေကို မကြားလိုတော့တာကြောင့် ကျွန်တော်\nသိပ်ချစ်တဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့ လို့အီမ်ပေါင်ပြီးသူ သွားဆော့တဲ့\nအခေါက်မှာ တဝိုင်းလုံးသိမ်းလာခဲ့တယ်လို့မိုးသောက် မနက်\nအာရုဏ်တက်တိုင်းမှာ အိပ်မက် မက်လေ့ရှိ ပါတယ်။\nလေးစားထိုက်သော အသိများကို သတိရမိပြန်ပါတယ်။ တစ်ခု\nဖြတ်ပြောပါအုံးမယ်။ အိတ်စစ်စတင်ရှယ်လစ် (ဖြစ်တည်မှု ပဓါန\nဝါဒီ၊ ပထမနှစ် ပီအက်စ်၊ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ စာအုပ်ထဲက ကူးချတာ)\nတို့ ၏ စာရေးနည်းကို သိစိတ်အလျဉ်ရေးးနည်း ဟုခေါ်ကြောင်း\nသတိရမိပါသည်။ ယန်းပေါဆတ် ၊ဟာမန်းဟက်စ ၊ဖ၇န့် ကပ်ဖကာ။\nအဲဘတ်ကမျူး၊ မဒမ် ဒီဘူးဘွား၊ဆရာမ မေငြိမ်း၊ ဆရာမ ဂျူး၊\nဆရာ မောင်ကြည်သစ် အစ`ရှိသော ကျွန်တော့်ဘာသာ အိတ်စစ်\nဟု သတ်မှတ်ထားသည့် စာရေးဆရာကြီးများကို အံတု ယှဉ်ပြိုင်\nအနိုင်ယူ ကျော်ဖြတ်တက်ရန် အတွက် ကျွ န်တော့်ဘာသာ နိုတြီ\nပတ်ဘလစ် ပြုလုပ်ထားသော သောက်စိတ် အလျဉ်ရေးနည်းကို\nကိုယ်တို့၈၈ ကို ဖြတ်ကြတုန်းက အမှတ်ရရ လေးစားစံပြုထိုက်သူ\nတွေတော်တော်များများပါတဲ့အဖွဲ့ တွေနဲ့ ဆုံခဲ့ရဘူးတယ်။\nပေးဆပ်ကြသူတွေ ၊အာဇာနည်တွေနေတဲ့ တိုင်းပြည်လို့ ညွှန်းဆို\nရလောက်အောင် စံနမူနာပြုထိုက်သူတွေ၊ကိုယ်တို့ တိုင်းပြည်မှာ\nပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်။ ကိုယ့်မူကသေပြီးသောသူကော မသေဘဲ\nကျန်ရစ်သူကိုကော သိသလောက်ချီးမွမ်းစကားဆိုရေး၊ စာထက်\nအက္ခရာတင်ထားနိုင်ေ၇းဘဲ သူငယ်ချင်းတို့ ရေ။\nကိုယ်ရဲ့ကွန်တင်ပိုရာရီတွေကိုဘဲ ကိုယ်ကပြောပြနိုင်တာဖြစ်တဲ့\nအပြင်သမိုင်းမှတ်တမ်းမဟုတ်လို့ သူတို့ ထက် နစ်နာခဲ့ သူတွေ၊\nသူတို့ လောက်နစ်နာခဲ့ သူတွေ၊ဘယ်လောက်ဘဲဖြစ်ဖြစ်နစ်နာခဲ့\nတဲ့သူတွေ၊လူမသိ သူမသိ မထင်မရှားနဲ့ အသက်တွေ ဒါမှမဟုတ်\nဘဝတွေကို ပေးဆပ်ခဲ့ ရရှာတဲ့ အညတြ အာဇာနည်တွေ အားလုံး\nကို တို့ ရဲ့ လေးစားထိုက်သော နိုင်ငံရေးလုပ်ဖေါ် ကိုင်ဖက်များ\nအဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါမယ်။တို့ တွေ ဟာနိုင် ငံရေးမှာ\nတစ်ခုခုကို တွေးခေါ် ကြံဆလုပ်ဆောင် ဘို့ ပြင်ဆင်တိုင်းမှာ ဒီပြောင်းလည်းမှုဖြစ်စဉ်ကြီးမှာပါဝင်ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့သူများရဲ့ အခြေခံ\nနိုင်ငံရေးမှာ ခု စာကလေးကျော်၊ ခု ဆီထမင်း လုပ်လို့ မရဘူး။\nဆိုပါစို့ ကွာ။ ကိုယ့်ဘဝမှာ မှတ်မှတ်ရရ ဖြစ်နေတဲ့အဖွဲ့ တစ်ခုရှိတယ်။\nတကယ်ဆို ကျောထောက်နောက်ခံ တွေ ကိုကြည့်ရင် ကိုယ်တို့\nနဲ့ သူတို့ က ဘုတ်ကျီးမြှောက် ကျီးဘုတ်မြှောက်ရလောက်အောင်\nတစ်ထပ်တည်းကျ တဲ့သူတွေမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီတော့ သူတို့ ကို\nဥပမာအနေ နဲ့ ပြောရတာ စိတ်ပို သန့် တယ်။ နောက်ပြီး ခုနက\nကိုယ်ပြောသလို ဘဲ သေသူရောရှင်သူရောကို ဥပမာ တပြိုင်တည်း\nပေးလို့ ရလို့ ပါဘဲ။\n၁၉၈၈ ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ သူတိုင်း အယ်အက်စ လို့ ခေါ်ကြတဲ့ အဖွဲ့\nကို သိကြမှာပါ။ တချို့ က လေဘာဆိုက်ဆိုပြီးပြောကြတယ်။ အမှန်\nတော့ လေဘာဆိုလဒါရတီ လို့ ခေါ်တဲ့ အလုပ်သမားသွေးစည်း\nညီညွတ်ရေးအဖွဲ့ ပါ။ အဲဒီအဖွဲ့ ကို စတင်ဦးဆောင်ခဲ့တာက မင်းသစ်\nလို့ခေါ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ပါ။ နာမည်ရင်းက ဦးမောင်ကို၊ သူကို ဆိပ်ကမ်း\nမြို့ နယ်က ဦးမောင်ကိုလို့ သိကြတယ်။ ခုနော်ဝေးနိုင်ငံ ဒီမိုကရက်\nတစ် မြန်မာ့အသံမှာ လုပ်နေတဲ့ မိုးအေး (နိုဘယ်နဲ့၁၀နှစ်ကျော်\nနေခဲ့ ရတဲ့အောင်မိုး)ရဲ့မိန်းမ၊ မဆွေဆွေရဲ့ အဖေ ပါ။\nမန်နေဂျာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ ပြီး အင်းလျားရိပ်သာလမ်း\nမှာနေတာပါ။ စကားလုံးရိုင်းရိုင်းပြောရရင် ဒီမိုကရေစီမရလို့\nထမင်းငတ်သေမယ့် အထဲမှာသူမပါပါဘူး။ မနေနိုင်မထိုင်နိုင်\nအရေးအခင်းမှာဝင်ပါပြီးတော့ အင်အယ်ဒီ ဗဟိုအလုပ်သမားအဖွဲ့\nရဲ့ ကော်မီတီဝင်တောင်လုပ်လိုက်သေးတယ်။ နအဖ ကဖမ်းပြီးတော့\nစစ်ကြောရေးမှာ နှိပ်စက်သမျှကို ကုန်းခံ။ သုံးရက်မီးလွတ်စားပြီး\nကိုယ့်ကို ကိုယ် သတ်သေသွားတဲ့ သူ။ သေတဲ့အထိ ထောက်လှမ်းရေး\nကို သူ့ ရဲဘော် တယောက်ရဲ့ နာမည်မှ မပေးခဲ့တဲ့သူပါ။\nနောက်တယောက်က သူများတွေ တောင်ပြောမြောက်ပြော\nပြောနေချိန် မှာ အပြောမဟုတ် အလုပ်နဲ့ သက်သေပြတဲ့အနေ\nနဲ့ ၂၀၀၈ ခုနှစ်က အင်းစိန် အကျဉ်းထောင်ရှေ့ မှာ နိုင်ငံရေး\nအကျဉ်းသားတွေလွှတ်ပေးဘို့တစ်ကိုယ်တော် ဆန္ဒပြခဲ့လို့ \n၂၀၁၁ အထိ နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားဖြစ်သွားပြန်တဲ့ ဗိုလ်ကြီးဟောင်း\nဇော်ညွန့် ပါ။ သူကလည်း အယ်အက်စ ရဲ့ အထွေထွေ အတွင်း\nရေးမှုး (ကိုဝင်းချိုအဆိုအရ ဥက္ကဌ၊ ကျေးဇူးပါ ကိုဝင်းချို၊ မှားးတာတွေ\nလွဲတာတွေကို သိမှီသူတွေဝိုင်းဖြည့်ပေးကြပါ။) လုပ်ခဲ့တာပါဘဲ။\nခေတ်ပြိုင်တွေကတော့ အာကာဟိန်းလို့ သိကြပါတယ်။\nဦးမောင်ကို သေ(ခေတ်မီအောင်ပြောရင်တော့ ကျဆုံး)။\nအာကာဟိန်း ဝင်နေတဲ့အချိန်မှာ ၂ဗိုလ်ကျလို့၂ဗိုလ် တက်လာ\nခဲ့ပါတယ်။ ဥက္ကဌ အဖြစ် မြင့်စိုးနဲ့အတွင်းရေးမှုးအဖြစ် ဇီးကွက်\nခေါ်ထွန်းထွန်းးနိုင်တို့ က ယိမ်းယိုင်သွားတဲ့ အလုပ်သမားသွေးစည်း\nညီညတ်ရေးအဖွဲ့ ရဲ့ အလံတော်ကို တည့်မတ်ဝှေ့ ယမ်းလို့ အာဏာရှင်\nအစိုးရကို ခြောက်ချားစေခဲ့ပြန်ပါတယ်။ ဆိုင်းသံဗုံသံ တညံညံနဲ့\nပင်နီတွေဝတ်ပြီး ပြောချင်တာတွေရှောက်ပြောလို့ ရတဲ့\n၁၉၈၈နှောင်းပိုင်းကာလမဟုတ်တဲ့ ၁၉၉၃။ ၈ လေးလုံးမှာ သူတို့\nတွေပေးဆပ်ခဲ့ပါတယ်။ သာကေတ က စက်ဘီးပြင်သမားလေး\nမြင့်စိုးနဲ့ မိသားစု တွေကြုံခဲ့ရတဲ့ အသည်းကွဲဇါတ်လမ်းတွေက ပြန်လည်\nပြောနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင်ရှည်လျား ခါးသီးလှပါတယ်။ ခုအချိန်ထိ\nယောက္ခမ ထောင်ထွက်ကြီးနဲ့ယောက်ဖ ထောင်ကျတို့ ကို ဇီးကွက်ခေါ်\nထွန်းထွန်းနိုင်ကလည်း ကျော်ဖြတ်စံချိန်သစ်တင်ဘို့ ကြိုးစားနေဆဲပါဘဲ။\nအပြင်မှာ ၃နှစ်လောက်နေပြီး ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေးကြီးနဲ့ဗန်းမော်\nအထိပြန်လိုက်သွားခဲ့သူပါ။ ထူးထူးခြားခြား ဦးသိန်းစိန်ရဲ့ တိုရေရှားရေ\nမေတ္တာ လေးကို တပြိုင်ထဲ ခံစားခဲ့ ရတာ အာကာဟိန်းနဲ့ ဇီးကွက်ပါဘဲ။\nသူတို့ လွတ်လာတာကို စောင့်နေတဲ့ အလားပါဘဲ။သူတို့ အယ်အက်စရဲ့\nအရေးပါတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ကိုလူသစ်၊ သူတို့ လွတ်လာပြီး\nရက်ပိုင်းအတွင်းမှာဆုံးပါတယ်။ ကိုယ့်ရဲဘော်ရဲ့ ဈာပနကို အားရပါးရ\nကူလိုက်မယ်လို့ စဉ်းစားနေတဲ့ အာကာဟိန်းခမျာ အဲဒီအချိန်မှ ကိုက်ပြီး\nပေါင်ကျိုးရှာတဲ့ အမေအို အတွက်အခက်တွေပွေရပြန်ပါတယ်။\nဘောက်ထော်လို နေရာမျိုးကနေ ဒဂုံမြို့ သစ်ကို ရောက်အောင် နိုင်ငံရေး\nနဲ့ မွေးမေကျေးဇူးကို ဆပ်ထားဘူးတဲ့ အာကာဟိန်းတယောက် အဲဒီ\nကာလက ဘယ်လောက် ခံစားရမှာပါလိမ့်ဆိုတဲ့ အဖြေမလိုသောအမေး\nတခုကို ကျွန်တော်မကြာခဏ တွေးနေမိပါတယ်။\nအဲဒီလိုပါဘဲ ခုအချိန်ထိ အက်တစ်ဗစ်တွေရဲ့ ပွဲတွေမှာတွေ့\nနေရတဲ့လူမမယ် ခလေး၂ယောက် အဖေ။ ကျန်းမာရေး မကောင်း\nရှာတဲ့ ဇနီး အဖေ ယောက်ခမ အထီး ယောက္ခမ အမ စုစုပေါင်း\nလေးယောက်ကို အပြိုင်တည်းပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အသည်းရောဂါသည်\nသူငယ်ချင်း ဇီးကွက်ရဲ့ ညိုညစ်ညစ် ဖြစ်စပြုလာထဲ့ မျက်နှာပေါ်က\nစူးရှဆဲ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်မိတိုင်းမှာ အာဏာရှင်စံနစ်ဆိုးတွေကို\nချုပ်ငြိမ်းအောင် မစွမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ အသက်ရှည်ဆေး ကျွေးမိသူ\nဘဝထဲမှာ ငါ မပါစေရ လို့ သံဓိဌာန်ချနိုင်ခဲ့ ပါတယ်။\n၅၅၀ နိပါတ် လို ဆိုရင်တော့\nဦးမောင်ကို ကား “ဆရာဦးမောင်ကိုရဲ့ စွန့် လွှတ်မှု ပေးဆပ်မှုတွေကို\nကျမတို့ ထာဝရ ဂုဏ်ပြု အမှတ်ရနေမှာပါ” ဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်\nအာကာဟိန်းကား ဒီမိုကရေစီ လိုလားသည့် တပ်မတော် အရာရှိဟောင်းတစ်ဦး။\nဇီးကွက်ကား အန်ကယ် ဦးဝင်းတင်၏အရင်းနှီးဆုံး နိုင်ငံရေး လုပ်ဘော်\nစာရေးသူ အာဝါဒါး(အလကားကောင်) ကား ငါဘုရား ဖြစ်ပေတကား ပေါ့ဗျာ။\nကျွန်တော်က နိုင်ငံတခု ထဲကလူသားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလို မြင်ပါ\nတယ်။ နိုင်ငံတခု ရဲ့ တစ်စုံလုံးဟာ ပြည်သူလူထုပါ။ နိုင်ငံေ၇းသမား၊\nအတိုက်အခံ၊ အစိုးရ၊ အာဏာရှင်၊ ဒီမိုကရေစီဘက်တော်သား၊\nအချောင်သမား၊ လူပျင်း၊ ဒုက္ခိတ၊ အခွင့်အရေးသမား၊ ငတုံး အစရှိသဖြင့်\nအနှီ ထိုထိုသောပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ ကောင်းသောစိတ်နဲ့ ဖြစ်စေ ဆိုးသောစိတ်\nနဲ့ ဖြစ်စေ ပြည်သူလူထုကြီးတစ်ရပ်လုံး ကတော့ ငါ မကယ်ရင် ငတ်ရချည်\nရဲ့လို့ တွေးတောစိတ်ပူရာမှတဆင့် ဟိုလို လုပ်ရင် ကောင်းမယ်၊\nဒီလို လုပ်ရင် ကောင်းမယ် ဆိုပြီး ပြည်သူ ကြားအောင်ပြောဆိုမိသူများ\nဟာ နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားသူများ ဖြစ်လာပါတယ်။ အဲဒီထဲကမှအသံပိုကျယ်ပြီး\nသူပြောတာတွေကို လူတချို့ သို့ မဟုတ် လူတော်တော်များများက ကြိုက်\nလာတဲ့အခါ အဲဒီသူဟာနိုင်ငံရေးသမားစဖြစ်ပါတယ်။(သမား=ဆရာ ကိုး)\nနိုင်ငံရေးသမားဖြစ်တာနဲ့ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အလုပ်တွေ စရှုပ်ပါပြီ။\n(အရှုပ်တွေစလုပ်ပါပြီလို့ တော့ မမှားလိုက်ပါနဲ့ အယ်ဒီတာကြီးတို့ ရေ။)\nကမ္ဘာကြီးမှာ အတိတ်က ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ တယ်၊ ခုဘာတွေဖြစ်နေပြီ၊\nနောက်ဆို ဘာတွေဖြစ်လာမှာ။ဟိုနိုင်ငံတွေကတော့ ဘာကြောင့်\nဆင်းရဲတယ်၊ ဒီနိုင်ငံ တွေကတော့ဘာကြောင့်ချမ်းသာတာ။အဲဒီနိုင်ငံ\nတွေရဲ့နိုင်ငံရေး စံနစ်နဲ့ အစိုးရတွေကဘယ်လို။ ထိုထိုသော အကြောင်း\nခြင်းရာများကို ကိုယ်ဖတ်ထား မှတ်ထား၊ဖြတ်သန်းထားသော အတွေ့\nအကြုံ ဗဟုသုတများနဲ့ ချဉ်းကပ်ပြိးသကာလ ကျွန်ုပ်တို့ ၏ နိုင်ငံတော်\nကြီးကို ဤမူ ဤစံနစ်များဖြင့် တည်ဆောက်လိုက်ပါက ပြည်သူလူအများ\nကို လောကနိဗ္ဗာန်သို့ပို့ ဆောင်နိုင်မည်မှာ မလွဲတည်း လို့ အဖြေတခု\nထုတ်ပြီးလှုပ်ရှားရပါတယ်။ အသေးဆုံးက စပြီးအကြီးဆုံး အထိကို\nမြင်နိုင်ဘို့ နိုင်ငံရေးသမားတယောက်ဟာ အမြဲတမ်း စပ်စုလို စိတ်နဲ့\nသင်ကြားလိုစိတ်ကို မွေးထားရပါတယ်။ နိုင်ငံရေးသမားဟာ ပြည်သူ\nတွေ အဆင်ပြေချောမွေ့ စွာ အီအီးပါနိုင်ရေးအထိကိုစဉ်းစားရပါတယ်။\nအဲဒီကစပြီး အေးကွာ ငါလည်းမင်းလိုဘဲ ယူဆတယ်၊ယုံကြည်တယ်၊\nခံယူတယ် ဆိုတဲ ပုဂ္ဂိုလ်များ စုပေါင်းမိတဲ့အခါမှာ နိုင်ငံရေးအခြေခံ\nတူညီတဲ့အစု အဖွဲ့ ဖြစ်လာပါတယ်။အဲဒီလို တခါမှမတွေးဘဲပေါင်းလုပ်ကြ\nလို့ ရှိရင်တော့ စလယ်ဝင် ဖင်မမဲ ခင်က ကွဲနေကြအုံးမှာပါဘဲ။ အဲဒီလို\nသန္ဓေတည်မိတဲ့ အစုအဖွဲ့ က ဒါဆို တိုင်းပြည်ကို ငါတို့ အုပ်ချုပ်ခွင့်ရအောင်\nလုပ်ကြမယ်ကွာ ဆိုတဲ့အဆင့်အထိ သဘောတူမိပြီဆိုရင်တော့ သူတို့\nမြန်မာနိုင်ငံမှာ ၁၉၈၈ နောက်ပိုင်းပေါ်ထွန်းခဲ့တဲ့ ဘယ်နိုင်ငံရေးပါတီ၊\nပြည်ပရောက်အတိုက်အခံအဖွဲ့ အစည်းကအစ ဘယ်သူကမှ သူတို့\nစွဲကိုင်တဲ့ ဝါဒကို မကြေငြာခဲ့တာပါဘဲ။) စသည်တို့ကို ကြေငြာ၊\nဖွဲ့ စည်းပုံ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနဲ့အနားသတ်ပြီးသကာလ၊ ရာထူး၊\nတာဝန်အသီးသီးခွဲဝေလို့လက်ရှိတရားဝင်အစိုးရဆီမှာ ငါတို့လည်း\nအစိုးရလုပ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း မှတ်ပုံတင်၇ပါတယ်။အဲဒီကစလို့ ခုနက\n(တော်လှန်ရေးပါတီများကို မဆိုလိုပါ၊ မြေပေါ်နိုင်ငံရေးပါတီဆိုသည်များ\nအဲဒီပါတီများထဲက လူထုက ဒီပါတီ ကတော့ငါတို့ ကို သူဌေးဖြစ်အောင်၊\nလွတ်လွတ်လပ်လပ်၊ပျော်ပျော်ပါးပါး၊လုံလုံခြုံခြုံ နေခွင့်ရအောင် လုပ်အပေး\nနိုင်ဆုံးဘဲဟေ့ လို့ ထောက်ခံမှု အများဆုံးရတဲ့ပါတီဟာ နိုင်ငံတော်အာဏာ\nနောက်တခုကြားဖြတ်ပြိးကျွန်တာ့်အမြင်လေးကို ပြောရရင် အဖွဲ့အစည်း၊\nအသင်းအပင်း သို့ မဟုတ် ပါတီတစ်ရပ် အတွက်ဖွဲ့ စည်းပုံ ရေးဆွဲတဲ့\nအခါမှာ ပြစ်ချက်နှင့်ပြစ်ဒဏ်များဆိုတဲ့ အခန်းတခုကို အလေးအနက်\nထားပြီးရေးဆွဲ ရပါမယ်။ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ပါတီအတွင်း အကွဲအပြဲဖြစ်တဲ့\nအခါ ဘယ်သူမှန်ပြီး ဘယ်သူမှားတယ်ဆိုတာရှင်းလို့ မရအောင် ဖြစ်တတ်\nပါတယ်၊ နောက်တခု အင်အားကြီးပါတီများအနေ နဲ့ သတိထားသင့်တာက\nနက်ဖြန်တိုင်း ဟာ ရက်ရာဇာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပါဘဲ။အချိန်ကာလကြောင့်\nဖြစ်စေ (ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း တစ်မျိုးထဲကို အကြာကြီးစားရ\nတဲ့အခါ အီ တတ်တယ်။)၊လုပ်နည်းကိုင်နည်းအမှားကြောင့်ဖြစ်စေ၊လူထု\nက ပိုမိုယုံကြည် လာတဲ့အခြားပါတီတစ်ရပ် ထပ်မံပေါ်ထွန်းလာလို့ ဖြစ်စေ လူထုထောက်ခံမှုကျဆင်းလာတတ်ပါတယ်။ပါတီဆိုတာလူသားတွေနဲ့ \nဖွဲ့ စည်းထားတာဆိုတော့လည်း ပါတီကို ဦးဆောင်သူများဟာ လောကဓံ\nတရား ရှစ်ပါးကို ခံနိုင်ရည်နဲပါးပြီးတစုံတခုသော နိုင်ငံေ၇းကိစ္စတရပ်ကို\nအဂတိတရားလေးပါး နဲ့တုံ့ ပြန်လိုက်မိတဲ့အချိန်ဟာ အဲဒီပါတီရဲ့\nပထမဆုံးသော ပြဿဒါး ရက်ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့်\nကျွန်တော်တို့ အမိမြန်မာနိုင်ငံကြီးမှာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့တဲ့ ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီ\nစံနစ်ကြီး ဟာ သွေးညှီတွေအထပ်ထပ်၊ ဘဝတွေ မြောက်များစွာ ပေးဆပ်\nပြီး ရလာခဲ့တာပါ။ ခုချိန်ထိလည်း ပါတီစုံ ဒီမိုကရေစီစံနစ် တည်တံ့ခိုင်မြဲ\nနိုင်ဘို့ တနည်းအားဖြင့် အာဏာရှင်စံနစ်ဆိုး ကို အမြစ်ချိုးနိုင်ဘို့အထက်\nမှာ ဥပမာပြခဲ့သူများလိုဘဲ အသက်တွေဘဝတွေကို ပေးဆပ်နေကြသူတွေ\nပါတီတစ်ရပ်ဟာ ကိုယ်အခြေခံခဲ့တဲ့ ယုံကြည်မှု ၊ကိုယ်မျှော်မှန်းခဲ့တဲ့\nအနာဂတ်၊ ကိုယ်ချမှတ်ခဲ့တဲ့သဘောထား၊ ကိုယ့်အတွက်ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့\nရဲဘော်ရဲဘက်များရဲ့ လိုလားချက်များနဲ့ ပြောင်းပြန်ဆန့်ကျင် ဖြစ်\nလောက်တဲ့အထိ သွေဖည်ခွင့်မရှိပါဘူး။ သွေဖည်ရေးသမား\n(သို့ မဟုတ်) သွေဖည်ရေးဝါဒီ ( deviant )or (deviationist)\n(မြန်မာလို မပြန်ရက်လို့ ပါ။) ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။\nကျွန်တော့သူငယ်ချင်းဖဲသမား လို လူဆိုးတစ်ယောက်တောင်မှ သွေး\nဆူပြီး မွှန်နေတဲ့အခါမှာ သူချလိုက်တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က သူ့ မိသားစုကို\nဘဝ ပျက်စေနိုင်ပါသေးတယ်။ နိုင်ငံရေးကစားတာဟာ ဖဲ ကစားတာ\nမဟုတ်တဲ့ အပြင် ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ ကိုယ့်ဘဝ တခုထဲ ကိုဘဲ ရင်းပြီး\nပြီးသွားတာမဟုတ် ပါဘူး။ စစ်တပ်တောင်မှတိုက်ပွဲမှာ ကျည်ဆံထိသွား\nတဲ့ ရဲဘော်ကို သေသေ မသေသေ တက်ဆွဲ ပါသေးတယ်။ ဂတိတွေ\nအများကြီးနဲ့ ဘဝတွေအများကြီး ကို တာဝန်ယူထားရတဲ့ နိုင်ငံရေး\nသမားတယောက် အနေနဲ့ အားလုံးကောင်းဘို့ငါကြိုက်သလို\nငါလုပ်မယ်စောင့်သာကြည့်နေ၊ (ဟစ်စထရီဝယ် ဆို့ လမီ) ဆိုရင်တော့\nကျဆုံးခဲ့ရသော ဝိဥာဏ်အပေါင်းနဲ့ ပေးဆပ်နေရသော ဘဝအပေါင်း\nတို့ ရဲ့ ကျိန်စာသင့်တတ်ပါကြောင်း ( brinkmanship)ကို ကျင့်သုံးမိ၊\nကျင့်သုံးဆဲ၊ကျင့်သုံးလတ္တံ့သော နိုင်ငံေ၇းသမားအပေါင်းကို ဒီစာစု\nလေးနဲ့သတိပေးလိုက်ပါတယ်။\nနိုင်ငံရေးဆိုတာ ပုဂ္ဂလဓိဌာန်ကျတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တဲ့ အတွက်\nမိုးသောက်မနက် အာရုဏ်တက်တွေမှာ တို့ ချစ်တဲ့သူတွေဘက်က\nတဝိုင်းလုံး သိမ်းလာခဲ့ပြီလို့ တခါမှ အိပ်မက် မ မက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။\nPosted by ကိုအောင် at 00:023comments\nရန်ကုန်မြို့ တရုတ်သံရုံးရှေ့ရောက် လူစုပွဲ (facebook)သတင်းများ\n(တောင်တရုတ်ပင်လယ်ရှိ ကျွန်းလုပွဲ ပြဿနာတွင်\nဗီယက်နမ်နိုင်ငံရှိ တရုတ်သံရုံးရှေ့တွင် ရဲရင့်စွာ ဆန္ဒပြ\nခဲ့ကြသော ဗီယက်နမ် မျိုးဆက်သစ်များ။)\n*ယနေ့ နံနက်ကတည်းက ရန်ကုန်၊ကလေးဆေးရုံကြီးရှေ့၊\nတရုတ်သံရုံးရှေ့တွင် လုံထိန်းနှင့် ရဲများစုစုပေါင်း ၅၀ ၀န်းကျင်\nခန့် လုံခြုံရေးချ ထားကြောင်း တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ကလေးဆေးရုံ\nကြီးရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များလည်း ပိတ်ထားကြောင်း\n*ညနေ ၃နာရီခွဲအချိန်ထိ တရုတ်သံရုံးရှေ့မှာ ဘာမှ ထူးခြားမှု\nမရှိပါ၊ မနက်ကတည်းကမိုးရွာထဲမှာ သွားလိုက်၊လာလိုက် ၊\nသတင်းသမားများလည်း ပြန်သွားကြပါပြီ၊ လုံထိန်းကားတစီး\nလည်း ပြန်ထွက်သွားပါပြီ၊ အရပ်ဝတ်ရဲတွေလည်း ဟိုမှာ ဒီမှာ\nထိုင်စောင့်ရင်း ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပါပြီ။\n*အကြောင်းကြောင်းကြောင့် တရုတ်သံရုံးရှေ့မရောက်ဖြစ်ဘူး။\nသံရုံးရှေ့ မှာ ရှိနေကြတဲ့ သူတချို့ ကြောင့် အခြေအနေတွေကို\nမပြတ်သိနေရပါတယ်။ ဒီကိစ္စ နောက်ကွယ်မှာ ပေးချင်တဲ့\nမက်ဆေ့တွေ အကျအန ရှိနေပုံ ရပါတယ်။\nPosted by ကိုအောင် at 15:545comments\nPosted by ကိုအောင် at 16:329comments\nPosted by ကိုအောင် at 00:095comments\nနော်ဝေးနိုင်ငံရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားတဦး၏ မြူနီစပါယ် ရွေးကောက်ပွဲ အတွေ့ အကြုံ (၁+၂)\nပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် နော်ဝေးနိုင်ငံ၏ရွေးကောက်ပွဲ စံနစ်ကို\nတင်ပြပါမည်။ စတိုတင်ဂေး (stortinget) ဟုနော်ဝေးဘာသာ\nဖြင့်ခေါ်ဆိုသည့်ပြည်သူ့ လွှတ်တော်ကို မဲဆန္ဒနယ်အသီးသီးမှ\n၁၄၆ဦးနှင့်ဖွဲ့ စည်းပါသည်။ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်\nတစ်ဦး၏သက်တမ်းသည် ၄ နှစ်ဖြစ်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်နေဆဲ\nလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအား မည်သည့် အကြောင်းနှင့်\nမှ ကိုယ်စားလှယ် အဖြစ်မှပျက်ပြယ်ကြောင်းကြေငြာခွင့်မရှိပေ။\nနော်ဝေးနိုင်ငံသည်ပါတီစုံဒီမိုကရေစီ စံနစ်ကို ကျင့်သုံးသည်။\nနိုင်ငံတော်၏အာဏာကို ပါတီ အဖွဲ့ အစည်းတစ်ခုတည်းက ရရှိခဲ့\nထို့ ကြောင့်ပါတီများစုပေါင်း၍ အနည်းစု ကက်ဘိနက်(သို့ မဟုတ် )\nညွန့်ပေါင်းအစိုး၇ကို ဖွဲ့စည်းကြရသည်။ နော်ဝေးနိုင်ငံသည်ပြည်သူ့\nလွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲနှင့်မြူနီစပါယ်ရွေးကောက်ပွဲ ဟူ၍ ရွေးကောက်ပွဲ\n၂ မျိုးကျင်းပသည်။ ရွေးကောက်ခံရသောကိုယ်စားလှယ်များ၏\nသက်တမ်းသည် ၄နှစ်ဖြစ်သည်။ရွေးးကောက်ပွဲ၂ခု ကို ၂နှစ်ခြား၍\nကျင်းပသည်။ `ဥပမာအားဖြင့်ယခုကျွန်တော်တို့ မဲပေးခဲ့ သည့် မြူနီစပါယ်\nရွေးကောက်ပွဲကို ၂၀၁၅ တွင် ထပ်မံကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်\nရွေးကောက်ပွဲမှာ ၂၀၁၃ တွင် တစ်ကြိမ် ၊၂၀၁၇ တွင် တစ်ကြိမ် ကျရောက်\nလိမ့် မည်ဖြစ်သည်။ စကြာဝဠာတခုလုံးတွင်ရှိသော နော်ဝေးနိုင်ငံသာ\nတိုင်း မဲပေးခွင့်ရှိသည်။( အဓိပါယ်မှာ အာကာသယာဉ်မှုးများ၊နောင်တစ်ချိန်\nကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ သောနေရာသစ်တစ်တွင် ရောက်ရှိနေနိုင်သော နော်ဝေး\nနိုင်ငံသားများကို ညွှန်းဆိုဟန်ရှိပါသည်။ (စကားချပ်)\nရွေးကောက်ပွဲ ကျင်းပသည့်နှစ်အတွင်း အသက် ၁၈နှစ်ပြည့်မည့်သူများ\nမှစ၍မဲပေးခွင့် ရှိသည်။ ပြည်သူ့ လွှတ်တော်ရွေးကောက်ပွဲတွင် နော်ဝေး\nနိုင်ငံသားများနှင့် နော်ဝေးနိုင်ငံသားအဖြစ် တရားဝင်ခံသူထားတော\nအခြားနိုင်ငံသားများသာမဲပေးခွင့် ရှိသည်။ မြူနီစပါယ် ရွေးကောက်ပွဲများ\nတွင်နော်ဝေးနိုင်ငံအတွင်း ၃နှစ်ထက်မနည်း အဆက်မပြတ်နေထိုင်သည့်\nနိုင်ငံခြားသားများလည်းမဲပေးခွင့် ရှိသည်။ (ယခင်က ၅နှစ်မှမဲပေးခွင့်ရှိသည်\nဟုထင်ပါသည်။ စာရေးသူ) ၁၉၁၃ ခုနှစ်မှစ၍ အမျိုးသမီးများမဲပေးခွင့်\nရခဲ့သည်။ ရွေးကောက်ပွဲ ၂ခု စလုံးတွင် နော်ဝေးဘုရင်ကြီးကို နိုင်ငံသား\nအဖြစ်ထည့်သွင်းမစဉ်းစားသောကြောင့် မဲပေးခွင့်မရှိပေ။ မိဖုရာကြီးနှင့်\nအိမ်ရှေ့ မင်းသားကို ဥပဒေအရတားမြစ်ထားခြင်းမရှိသော်လည်းမဲပေး\nလေ့မရှိကြပေ။ (ဘာကြောင့် ဆိုသည်ကို ဘရိန်းစတောင်းမင်း\nရာက်မည့်တစ်ရက်အလိုထိပေးနိုင်ပါသည်။\nမဲရုံမဲကို ကြေငြာထားပြီးဖြစ်သော တနင်္ဂနွေ နှင့်တနင်္လာ ၂ရက်တွင်\nမိမိ သန်းခေါင်စာရင်းရှိရာ မြို့ နယ်မှ သတ်မှတ်ပေးထားသည့်\nမဲရုံတွင်ထည့်ရသည်။ တနင်္ဂနွေ နေ့ တွင် မဲရုံကို ညနေ ၂ နာရီမှ ည ၆\nနာရီအထိ၎င်း၊ တနင်္လာနေ့ တွင် နဲနက် ၉နာရီမှည၉နာရီအထိ ၎င်း မဲပေး\nနိုင်သည်။ မဲပေးရန်အတွက် မဲဆန္ဒရှင်၏ထင်ရှားသောဓါတ်ပုံပါဝင်သည့်\nဘဏ်ကဒ် ၊ ကားလိုင်စင် ၊ပတ်စပို့ (လူတိုင်းလက်ထဲတွင် ပတ်စပို့ရှိသည်။\nနိုင်ငံအားလုံးနီးပါးသို့နော်ဝေးပတ်စပို့ ကိုင်ဆောင်ထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့်\nကြိုတင် ဗီဇာမလိုဘဲ ဆိုက်ရောက်ဗီဇာဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်ပါသည်။ စာရေးသူ)\nရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ၁လ အလိုခန့် တွင် မိမိ သန်းခေါင်စာရင်း ရှိရာ\nမြို့ နယ်မှလက်ရှိနေထိုင်ရာလီပ်စာသို့ မဲပေးခွင့်ကဒ်ပြားကိုပို့ ပေးပါသည်။\n(နော်ဝေးနိုင်ငံ၏လူနေမှုပုံစံနှင့် လူမှုဖူလုံရေးစံနစ်အကြောင်းကို သီးခြား\nမိမိထံသို့ ပေးပို့ ထားသော မဲပေးခွင့်ကဒ်ပြားမပါရှိခဲ့ချင်လည်း\nမဲရုံ အမှုထမ်းများထံတွင် မိမိ၏အိုင်ဒီ (နော်ဝေးရောက် မြန်မာများ\nအခေါ် ၁၁ လုံးနံပါတ်)ကို ပြော၍မဲပေးနိုင်ပါသည်။ မိမိ အတွက်\nသတ်မှတ်ထားသောမဲရုံ မဟုတ်လျင်လည်း မဲပေးနိုင်ပါသည်။\nမဲရုံမဲ ပေးသည့်ရက်များတွင် အရက် ၊ဘီယာ ရောင်းချခွင့်မပြုပေ။\nမဲရုံများအဖြစ် မြို့ တော်ခန်းမအပါ အဝင် နိုင်ငံတော်ပိုင်နေရာများ\n(အထူးသဖြင့် ကျောင်းများ ကို အသုံးပြုသည်။)\nနိုင်ငံရေးပါတီများနှင့် ရွေးကောက်ပွဲ ကမ်ပိန်း\nအဓိကအားဖြင့် အင်အားကြီးမားသောနိုင်ငံရေးပါတီ ၆ခု ရှိသည်။\n၎င်းတို့ မှာဗဟိုလက်ဝဲပါတီ ၊အလုပ်သမားပါတီ၊လက်ဝဲပါတီ၊\nလက်ယာပါတီ၊ အက်ဖအာပီ နှင့် ကေအာအက်ဖတို့ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ\nအနီပါတီမှာလည်း စည်းရုံးရေးအင်အားတိုးလာဟန်ရှိသည်။ ပြည်သူ့ \nလွှတ်တော်အမတ် နေရာအများစုကို ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလ ဂျာမန်တို့\nအကြမ်းဖြင်းအားဖြင့် လက်ယာ ပါတီ ၃ ခု နှင့် လက်ဝဲပါတီ ၃ခု ဟု\nဆိုနိုင်သော်လည်း ပါတီအားလုံးမှာ တိုင်းပြည်၏လူဦးရေအရ၎င်း၊\nအမျိုးသားသယံဇာတ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ရေနံဓန ပေါကြွယ်ဝမှု\nကြောင့်၎င်း၊ ဆိုရှယ်ဒီမိုကရက်စံနစ် ကို ဇောင်းပေးမဲဆွယ်ကြရသည်။\n(တိုင်းပြည်၏ နေရှင်နယ်ရီဆို့ နှင့် လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ ဆိုရှယ်ဝဲဖဲ\nတို့ ကို အစိုးရမှတိုက်ရိုက်နီးပါးချုပ်ကိုင် ထားပြီး ကုန်သွယ်မှုဆိုင်ရာ\nလုပ်ငန်းများကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းစုကြီးများသို့ ချပေးသောစံနစ်မျိုး\nကို စာရေးသူက ဆီုရှယ်ဒီမိုကရက်စံနစ်တွင် ဘောင်ဝင်သည်ဟု\nသတ်မှတ်ပါသည်။စံနစ်တခုလုံးနှင့်ချီ၍ အငြင်းပွားလိုသူများ၊ လေ့လာ\nလိုသူများ ယခုခေတ်တွင် စာအုပ်စာတမ်းရှာမရပါက ဂူဂဲနှင့် ဝိကီပိဒိယ\nတို့ တွင် အခမဲ့ရနိုင်ပါသည်။ ထိုကဲ့ သို့ လေ့လာလိုသောသူများ အထူးသဖြင့်\nပညာတတ်လူလတ်တန်းစားလူငယ်များ များပြားလာပါက မြန်မာပြည်ကြီး\nအော်ဟစ်လူခေါ်ခြင်း၊ တပါတီနှင့်တပါတီ မူးယစ်သောက်စား၍ အော်ဟစ်\nရန်စခြင်း စော်ကားခြင်းမျိုး မရှိပေ။ ပါတီများအနေဖြင့်တနှစ်ပတ်လုံး\nမီဒီယာများတွင် တိုင်းပြည်၏ ထူးခြားသော အရေးကိစ္စများအတွက်၊\nစကားစစ်ထိုးပွဲများကို အပတ်စဉ်နီးပါး ပြုလုပ်ပြီးတိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်\nလူထုမှသိရှိပြီးဖြစ်နေသဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲနီးမှမဲဆွယ်ရန် မလိုတော့ပေ။\nများမှ စကားစစ်ထိုးပွဲများတွင် ကြီးကြပ်သူများအဖြစ်ဆောင်ရွက်ကြသည်။\n(ဝန်ကြီးချုပ်ပင်ဖြစ်စေ ကြီးကြပ်သူ က အလှည့်ပေးမှပြောရသည်။\nဆက်မပြောရန် သတိပေးပါက မိမိစကားကို ရပ်ပေးရသည်။အကယ်၍\nရပ်သင့်မရပ်သင့် ဝိရောဓိဖြစ်ဖွယ်ရာအခြေ အနေ ဆိုပါက တက်ရောက်\nနားတောင်သူများကို ကြီးကြပ်သူမှသဘောထားယူလေ့ရှိပါသည်။ စာရေးသူ)\nယခုနှစ်တွင်ထူးခြားသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ ကဖြစ်ပွား\nခဲ့သည်။ ၎င်းကိုယ်ကို “ကျောင်းတော်ခေတ် မြင်းစီးစစ်သည်တော်” အဖွဲ့\nမှဟုကြေငြာထားသည့် ဘရိုက်ဒါဗစ်ဆိုသူ လက်ယာအစွန်းရောက်ဝါဒီ\nတဦးမှ အလုပ်သမားပါတီ၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များစုစည်းလျက်ရှိ\nနေသော နွေရာသီအပန်းဖြေစခန်း ကို ဝင်ရောက်ပစ်ခတ်သဖြင့်\nအလုပ်သမားပါတီအနေဖြင့် ၎င်းတို့ ၏အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်များအဖြစ်\nရည်မှန်းထားသူ ၇၀ ဦးခန့်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ပစ်ခတ်သူမှာ အက်ဖအာပီ\nပါတီဝင်ဟောင်းတဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု နော်ဝေးနိုင်ငံ၏ဝန်ကြီးချုပ်\nအဖြစ်တာဝန်ယူနေသော လေဘာပါတီခေါင်းဆောင်အပါအဝင် ပါတီ\nအသီးသီးမှခေါင်းဆောင်များတွေ့ ဆုံဆွေးနွေးပြီး တိုင်းပြည်၏ဝမ်းနည်း\nကြေကွဲဖွယ်ရာ အဖြစ်ဆိုးကြီးကို ရွေးကောက်ပွဲကမ်ပိန်းအနေဖြင့် အသုံးမချ\nရန်သဘောတူခဲ့ ကြသည်။ ရွေးကောက်ပွဲလုပ်မည့် တစ်လ အလိုခန့်မှ\nစ၍ ပါတီများမှ ပါတီပိုင် သတင်းစာများ၊သို့ မဟုတ် ပါတီသြဇာငြောင်းသော\nသတင်းစာများတွင် ၎င်းတို့ ပါတီအာဏာရပါက လုပ်ဆောင်မည့်ကိစ္စများ၊\nအထူးသဖြင့် လက်ရှိ အစိုးရ မှ လုပ်ဆောင် မပေးခဲ့သော ပြည်သူတို့\nအတွက် အကျုိုးရှိမည့်ကိစ္စများကို ထောက်ပြဝေဖန်ကြသည်။ထို့ ပြင်\nလူစည်ကားရာနေရာများတွင် ဘီဘုတ်ကြီးများဖြင့် ပါတီမှအရေးအကြီး\nဆုံးဟုယူဆသည့် ဆောင်ပုဒ်တခုနှင့် ရွေးကောက်ခံမည့် ကိုယ်စားလှယ်\n၏ပုံကို ယှဉ်တွဲဖေါ်ပြထားလေ့ရှိသည်။ထို့ ပြင်မီဒီယာအသီးသီးမှလည်း\nရွေးကောက်ပွဲဝင်မည့် ပါတီကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို တန်းစီဖေါ်ပြပြီး\nပုံများ၏အောက်တွင် ၎င်းးတိ့ ၏ဖြတ်ထိုးဥာဏ်ကို စမ်းသည့် မေးခွန်း\nတိုလေးများနှင့် အဖြေများကို ဖေါ်ပြပြီး လူထုနှင့်မိတ်ဆက်ပေးလေ့ရှိသည်။\n(ဆက်လက်ဖေါ်ပြပါမည်။ မဲပေးသောနေ့အခန်းတွင် ဓါတ်ပုံများဖြင့်\nPosted by ကိုအောင် at 12:38 1 comments\nဘောလုံးဆိုတော့လည်း လုံးကြတာပေါ့ ...\nအာဏာမလိုချင်ရင် အစကတည်းက ဘာလို့ ပါတီထောင်ပါသလဲလို့\nသခင်တင်မြတို့ ဦးချမ်းအေးတို့ ဦးကျော်ဝင်းတို့ ကိုအေးလွင်တို့ကို\nဆဲခဲ့တဲ့သူတွေ အခုမှ ဘွာတေး သွားလုပ်လို့ အချိန်မမှီတော့ဘူး ...\nဒီည ဘန်ဖီကာနဲ့ မန်ချက်စတာမှာ ဘယ်ဖက်က ရှိလဲ ...\nရီရယ်မက်ဒရစ် ဘယ်နှစ်ဂိုးသွင်းမှာလဲ ...\nအင်တာမီလန်ရော ဂိုးတွေအများကြီး သွင်းမှာလား ...\nမန်စီတီးရော ဘယ်နှစ်ဂိုး သွင်းမှာလဲ ...\nတစ်လုံးတည်း လုံးနေကြလို့ မေးရအုံးမယ် ...\nမြန်မာပြည်က ဘောလုံးဆရာ `ပဲခူးသန်းအောင်´ ဆိုတာ ကြားဖူးလား ...\nသူ ထ'သွားတဲ့ဖက်က နိုင်တယ်ဆိုတာလေ၊ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၃၀ လောက်က\nပဲခူးသန်းအောင် တစ်ယောက်တည်း လောင်းကစား သမား မဟုတ်တော့ဘူး၊\nလောင်းကစားသမိုင်းကို ပြင်တော့မယ် ....\nPosted by ကိုအောင် at 14:325comments


ဘတ် ၃၀၀ ထဲနဲ့သဘာဝရှုခင်းတွေရှူစားရင်းကုသိုလ်ပြုခွင့်ပါရမယ့်!!! “ဘန်ကရကျောက်” – Myanmar Live\nခရီးသွား / ထိုင်း / ထိုင်းနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းနှင့်အနောက်ပိုင်း / ဘန်ကောက်နှင့်အနီးတစ်ဝိုက် / လူနေမှုပုံစံ / မြန်မာ\nဘတ် ၃၀၀ ထဲနဲ့သဘာဝရှုခင်းတွေရှူစားရင်းကုသိုလ်ပြုခွင့်ပါရမယ့်!!! “ဘန်ကရကျောက်”\nစနေ-တနင်္ဂနွေနေ့တွေမှာဘယ်ကိုအလည်သွားရင်ကောင်းမလဲ ပိုက်ဆံလည်းမရှိ တစ်ယောက်က ဘုရားဖူးသွားမယ် နောက်တစ်ယောက်ကသဘာဝခရီးထွက်ချင်တယ်\nအမြင်မတူတော့ “ဘယ်မှမသွားဖြစ်ဘူး” ဟုတ်လား ဒီလိုညှိုလို့မရတဲ့ပြဿနာကို Myanmar Live ရဲ့ ၁ ရက်တာခရီးသွားအစီအစဉ်နဲ့ဖြေရှင်းပေးလိုက်ပါပြီ သင့်ရဲ့နားရက်ကိုထူးခြားတဲ့ရက်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမယ့်ခရီးစဉ်နဲ့မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ ဘူရားဖူးရင်း စက်ဘီးစီးပြီး သဘာဝရှုခင်းတွေ ကိုရှူစားရင်း လေကောင်းလေသန့်ကိုရှူရှိုက်ခွင့်ရမယ့်ဒီခရီးစဉ်ကတော့ ကုသိုလ်လည်းရပြီး အလုပ်ကပင်ပန်းမှုမှန်သမျှအပန်းဖြေစေမယ့်ဘတ် ၃၀၀ သာကုန်ကျတဲ့ခရီးစဉ်ပါ\n“ဘန်ကရကျောက်” အပင်မျိုးစိတ်ပေါင်းများစွာနဲ့သာယာလှတဲ့မြစ်လယ်ကျွန်းတစ်ခုဖြစ်သလို ဖရာ့ပရဒဲမြို့နယ် စမွတ်ပရာကာန်ခရိုင်ထဲမှာတည်ရှိနေတဲ့အတွက် သွားလာရလွယ်ကူတဲ့နေရာဖြစ်ပါ တယ် ဘယ်လိုသွားရောက်နိုင်လဲဆိုတာကိုမိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါပြီ\n၁။ မဟာချိုင်းမြို့နယ် စမွတ်ဆာခွန်ခရိုင် ကားဂိတ်ကနေ ၆၈ အဲယားကွန်းကား(အဖြူ-အပြာ)စီးပြီး စင်ထရယ်ဖရာ့ရမ်ဆောင်မှာဆင်းပါ (ကားခ ၁၂-၂၀ ဘတ်) ပြီးတော့ ၁၄၀ ၁၄၁ ၁၄၂ စီးပြီး ဘန်ပကော်ဈေးမှာဆင်းပါ (ကားခ ၁၂-၂၀ ဘတ်) အဲဒီနောက်မှာ ၈၂ ကားစီးပြီးဖရာ့ပရဒဲဈေးမှာ ဆင်းပါ (ကားခ ၉ ဘတ်) ဆက်ပြီးတော့ထေ့စဘန်ဖရာ့ပရဒဲမှာဟိုင်းလပ်ကားဆက်စီးလိုက်ရုံနဲ့ ရောက်ရှိနိုင်ပါပြီ\n၂။ ၀ွန်ဝီယန်ယိုင်ကနေ ၆ ကား (သို့) ၈၂ ကားစီးပြီးဖရာ့ပရဒဲရေဆိပ်မှာဆင်းပါ(ကာခ ၉ဘတ် ) ဆက်ပြီးတော့ထေ့စဘန်ပရာ့ပရဒဲမှာဟိုင်းလပ်ကားစီးပြီးသွားရောက်နိုင်ပါတယ်\n၃။ အုန်းနွယ့်ကနေ ၅၃၉ ကားစီးပြီးစိုင်တိုက်မိုင်မှာဆင်းပါ (ကားခ ၁၂-၂၀ ဘတ်) ပြီးတော့ ၃၅ ကားစီး ပြီး ၀ပ်ရွတ်မှာဆင်းပါ (ကားခ ၉-၁၅ ဘတ်) အဲဒီနောက်မှာဆိုင်ကယ်တက္ကဆီ (သို့) ဟိုင်းလပ်ကား စီးပြီးဖရာ့ပရဒဲရေဆိပ်မှာဆင်းပါ (ကားခ ၉-၂၀ ဘတ်)ပြီးတော့ ထေ့စဘန်ပရာ့ပရဒဲမှာဟိုင်းလပ်ကား ဆက်စီးသွားမယ်ဆိုရင်ရောက်ရှိနိုင်ပါပြီ\nဘန်ကရကျောက်ကိုရောက်ရှိပြီးဆိုရင်လိုက်ပတ်ဖို့နဲ့သဘာဝရှုခင်းတွေကိုအပြည့်အ၀ခံစားနိုင်ဖို့အ တွက်စက်ဘီးတစ်စီးကိုပြေးငှားလိုက်ပါ စက်ဘီးငှားဆိုင်တွေအများအပြားရှိပါတယ် ငှားခကတစ်ရက် ကိုဘတ် ၈၀ ထဲပါ ညနေ ၆ နာရီအထိစီးနိုင်တယ်နော်\nစီးတော်ယာဉ်ကိုရပြီဆိုရင်သဘာဝရှုခင်းတွေကိုလိုက်ကြည့်နိုင်ပါပြီ ဥယျာဉ်ထဲကလမ်းတွေမှာစက်ဘီး လမ်းသီးသန့်လုပ်ထားပေးပါတယ် ပထမဦးဆုံးသွားစေချင်တဲ့နေရာကတော့ “နခေါ်ခူယန်ခန်းပန်းခြံ” ဖြစ်ပါတယ်\n“နခေါ်ခူယန်ခန်းပန်းခြံ” သစ်ပင်မျိုးစိတ်ပေါင်းများစွာနဲ့တည်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့ပြည်သူ့ပန်းခြံတစ်ခုဖြစ်ပါ တယ် သူငယ်ချင်းတို့အနေနဲ့သဘာဝရှုခင်းမှာစက်ဘီးစီးခွင့် အိပ်စက်အနားယူခွင့် လေကောင်းလေ သန့်ရှုရှိုက်ခွင့်တွေကိုပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရမှာဖြစ်သလိုရှည်လျားလှတဲ့သစ်သားတံတားကိုကျော်ဖြတ်ပြီး ၇ မီတာလောက်မြင့်မားတဲ့မျှော်စင်ကြီးပေါ်တက်ပြီးရှုခင်းတွေကိုရင်သရှုမောနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ် ဓာတ်ပုံ တွေအများကြီးရိုက်ဖို့လည်းမမေ့နဲ့နော် အဲဒီမှာကနေရာတိုင်းလှတယ် တစ်ရက်ရိုက်ပြီး ၃ လလောက် ပို့စ်တင်ရမယ့်သဘောရှိပါတယ် သဘာဝကိုရှူစားလို့အီသွားပြီဆိုရင် “ထိုင်းငါးကြင်းပြတိုက်” ကို ဆက်လက်နင်းသွားဖို့လမ်းညွှန်ချင်ပါတယ်\n“ထိုင်းငါးကြင်းပြတိုက်” ကတော့ငါးကြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီးပညာပေးဖို့အတွက် ငါချင်းမျိုးစိတ်ပေါင်းများ စွာကိုပြသထားတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်သလိုရှားပါးငါးကြင်းမျိုးစိတ်တချို့ကိုလည်းပြသထားတာကိုတွေရမှာ ဖြစ်ပါတယ် ငါးကြင်းတွေကြည့်လို့အီသွားပြီးတဲ့နောက်မှာကုသိုလ်ပြုဖို့အချိန်ရောက်ပါပြီ\n“ထိုင်းငါးကြင်းပြတိုက်” ကနေထွက်လာတာနဲ့ “၀ပ်ဘန်နမ်းဖူ့နော့” ကိုဆက်နင်းသွားမယ်ဆိုရင် ကျောင်းရဲ့သိမ်ထဲကအကြီးဆုံးဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ဖြစ်တဲ့ “လွန်းဖော့ယိုင်” ကိုဖူးမြော်ခွင့်ရမှာဖြစ်ပါတယ် ဘုရားဖူးပြီးပြီဆိုရင်ဘုန်းကြီးကျောင်ပရ၀ုဒ်အတွင်းကိုအေးအေးဆေးဆေးလျှောက်ကြည့်နိုင်ပါတယ် ဗိုက်ဆာလာပြီဆိုရင်တော့ “ဘန်နမ်းဖူ့ရေပေါ်ဈေး” မှာအားဖြည့်လို့ရပါပြီ\nကုသိုလ်လည်းရ ၀မ်းလည်းဝတဲ့နောက်မှာမပြန်ချင်သေးဘူးဆိုရင်စက်ဘီးနင်းပြီးသဘာဝရှုခင်းတွေကို ဆက်လက်ခံစားလို့ရသလို “နခေါ်ခူယန်ခန်းပန်းခြံ” မှာပြန်လည်အိပ်စက်အနားယူလို့လည်းရပါတယ် အိမ်ပြန်ဖို့မေ့သွားတဲ့အထိတော့မလည်နဲ့နော်\nကဲ ဘယ်လိုလဲ ကျွပ်န်ုတို့ရဲ့ ဘတ် ၃၀၀ တန်တစ်ရက်ခရီးသွားပရိုဂရမ်ကအဆင်ပြေလား အပန်း လည်းဖြေ ကုသိုလ်လည်းရတဲ့ အပြင် ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူနဲ့အတူအချိန်ကိုတန်ဖိုးရှိရှိအသုံးချခွင့်ရတယ် မဟုတ်လား ဒီ့ထက်ချွေတာချင်တယ်ဆိုရင်အစားအသောက်ဝယ်သွားပြီးနခေါ်ခူယန်ခန်းပန်းခြံထဲ မှာစာသုံးနိုင်တယ်နော် ဒီနေ့တော့ ဘိုင်းဘိုင်း နောက်ပတ်တွေမှာဘယ်ကိုအလည်ခေါ်သွားမလဲ ဘယ်လောက်ထိသက်သာမလဲဆိုတာ လက်လွတ်မခံဘဲစောင့်ကြည့်ကြဖို့ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်\nအချက်အလက်နဲ့ဓာတ်ပုံအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါသည် : kapook, greenworld, Anirut Thailand, medium, edtguide, thetrippacker\nTaggedBangkokMyanmarmyanmar liveMyanmar live newsMyanmar newsMyanmarliveMyanmarlive #MyanmarMyanmarlivenewsSamut Prakanบางกระเจ้าพระปะแดง\nPrevious Article တာချီလိတ်မြို့လည်မှ နန်နန်းဘွန်ကျောက်ရွှေဆိုင်အားအနုကြမ်းစီးသွားသူများကို အမြန်ဆုံးဖမ်းစီးနိုင်ရန် ထိုင်းလ၀က တာဝန်ရှိသူများထံအကြောင်းကြား\nNext Article ခွေးရူးပြန်ရောဂါကိုခွေးမိစ္ဆာဝင်ပူးသည်အထင်ကြောင့် မွန်လူငယ်တစ်ဦးအသက်အန္တရယ်စိုးရိမ်ရ !!!