မိုးသည်းထန်စွာ Duty တိုက်ရိုက်စင်တာ, ဗိုင်းလိပ်တံ-အမျိုးအစားတိုက်ရိုက်စင်တာများ, Precision တိုက်ရိုက်စင်တာ, CNC ဒေါင်လိုက်တရုတ်နိုင်ငံတွင် Center ကထုတ်လုပ်သူများနှင့်ပေးသွင်းဖွင့်\nHome > ထုတ်ကုန်များ > တိုက်ရိုက်စင်တာများတိုက်ရိုက်စင်တာများ\nတိုက်ရိုက်စင်တာများ ၏ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားကျနော်တို့တရုတ်, မိုးသည်းထန်စွာ Duty တိုက်ရိုက်ရေးစင်တာ, ဗိုင်းလိပ်တံ-အမျိုးအစားတိုက်ရိုက်စင်တာများ ပေးသွင်း / စက်ရုံထဲကနေအထူးပြုထုတ်လုပ်သူ, Precision တိုက်ရိုက်ရေးစင်တာ R & D နှင့်ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏လက္ကားအရည်အသွေးမြင့်ထုတ်ကုန်များဖြစ်ကြသည်, ငါတို့သည်စုံလင်သောရောင်းချပြီးနောက်ပိုင်းဝန်ဆောင်မှုနှင့်နည်းပညာပံ့ပိုးမှုရှိသည်။ သင့်ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျှော်ကြည့်ပါ\nမြန်နှုန်းမြင့် & တိကျမှန်ကန်မှုနှင့်အတူ CNC တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက် mt2 စင်တာများအစုံ\nမြင့်မားသောတိကျ Multi ရည်ရွယ်ချက် MT တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက် 4pcs စင်တာများအစုံ\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်း Wood ကအလုပ်လုပ်စက်မြစင်တာစင်တာများနထေိုငျ\nCenter ကိုလျင်မြန်စွာတိုက်ရိုက်စင်တာတွင်ဖွင့်အမြင့် Precision CNC\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်း Bull နှာခေါင်းတိုက်ရိုက် Center က MT5-80\nမြင့်မားသောတိကျ DM314 အလင်းတာဝန်တိုက်ရိုက်အလယ်ဗဟို\nတွင်ခုံစင်တာ Rotary အစွန်အဖျားအကြီးစား Duty တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ\nမြန်နှုန်းမြင့် MT2 Bull နှာခေါင်းတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ\nhigh-quality MT ထိပ်တန်းအစွန်အဖျားခေါင်းကိုသေစင်တာများ\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက် Rotary အစွန်အဖျားတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ\nhigh-quality MT2 သေစင်တာများ\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက် 4pcs စင်တာများအစုံ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ,...\nမြန်နှုန်းမြင့် & တိကျမှန်ကန်မှုနှင့်အတူ CNC တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ 1. နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်: OLIMA အမှတ်တံဆိပ် 2004 ကတည်းကဒီလယ်ပြင်၌ဖြစ်ခဲ့သည်။ 2. ယှဉ်ပြိုင်စျေးနှုန်း: ကျနော်တို့စက်ရုံ, PRICE မှာသငျသညျမွငျ့မားတိလေ့ကျင့်ခန်း Chuck ပူဇော်နိုင်ပါတယ်။ 3. အရည်အသွေးအာမခံချက်:...\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက်ပေါင်းစုံရည်ရွယ်ချက်တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool...\nCNC အဘို့အမြင့်မြန်နှုန်းတိုက်ရိုက်စင်တာများ CNC အဘို့အမြင့်မြန်နှုန်းတိုက်ရိုက်စင်တာများ, စက်များတွင်စက် tool ကိုစိတျအပိုငျး။ အလုပ်အပိုင်းအစကန်တော့ချွန်ဆန့်ကျင်က၎င်း၏ဦးခေါင်းနှင့်အတူစက် tool ကိုဗိုင်းလိပ်တံ taper သို့မဟုတ်အမြီးစတော့ရှယ်ယာဝင်ရိုးတွင်း၌ installed တစ် taper Shanks နှင့်အတူအမြီး, ။...\nအိတ်စတန်းရှင်းသိကောင်းစရာနှင့်အတူမြင့်မားသောအမြန်နှုန်းတိုက်ရိုက်စင်တာများ တိုက်ရိုက်စင်တာများ MT1 / 2For Wood က-အလုပ်လုပ်စက်များ, စက်ကိရိယာတခုအစိတ်အပိုင်းများစက်၌တည်၏။ အလုပ်အပိုင်းအစကန်တော့ချွန်ဆန့်ကျင်က၎င်း၏ဦးခေါင်းနှင့်အတူစက် tool ကိုဗိုင်းလိပ်တံ taper သို့မဟုတ်အမြီးစတော့ရှယ်ယာဝင်ရိုးတွင်း၌ installed တစ် taper...\nသစ်သားအလုပ်လုပ်စက်များအတွက်စင်တာများအစုံအပ်ချုပ်လက်စွပ် Live တိကျမှန်ကန်မှု: 0.01 ပစ္စည်း: 40Cr MT2 အလေးချိန်: 0.855KG သစ်သားသေတ္တာများပါဝင်သည်) အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool...\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်း Wood ကအလုပ်လုပ်စက်မြစင်တာစင်တာများနထေိုငျ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool...\nမြင့်မားသောတိကျ DM314 Precision အလင်းတာဝန်တိုက်ရိုက်အလယ်ဗဟို 1. နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်: OLIMA အမှတ်တံဆိပ် 2004 ကတည်းကဒီလယ်ပြင်၌ဖြစ်ခဲ့သည်။ 2. ယှဉ်ပြိုင်စျေးနှုန်း: ကျနော်တို့စက်ရုံ, PRICE မှာသငျသညျမွငျ့မားတိလေ့ကျင့်ခန်း Chuck ပူဇော်နိုင်ပါတယ်။ 3. အရည်အသွေးအာမခံချက်:...\nမြင့်မားသောအမြန်နှုန်း Bull နှာခေါင်းတိုက်ရိုက် Center က MT5-80 မြင့်မားသောအမြန်နှုန်း Bull နှာခေါင်းတိုက်ရိုက် Center က MT5-80, စက်များတွင်စက် tool ကိုစိတျအပိုငျး။ အလုပ်အပိုင်းအစကန်တော့ချွန်ဆန့်ကျင်က၎င်း၏ဦးခေါင်းနှင့်အတူစက် tool ကိုဗိုင်းလိပ်တံ taper သို့မဟုတ် tailstock ရိုးတွင်း၌ installed တစ် taper Shanks...\nhigh-quality အကြီးစား Duty တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool...\nhigh-quality Bull နှာခေါင်းတိုက်ရိုက်စင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ,...\nhigh-အရည်အသွေးကိုထိပ်တန်းအစွန်အဖျားခေါင်းကိုသေစင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ,...\nWood ကအလုပ်လုပ်စက်များများအတွက်တိုက်ရိုက်စင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, NT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ,...\nhigh-quality MT2 သေစင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool...\nWood ကအလုပ်လုပ်စက်များများအတွက်တိုက်ရိုက်စင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool...\nWood က-အလုပ်လုပ်စက်များများအတွက်ပေါင်းစုံရည်ရွယ်ချက်တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှစင်တာများ အဓိကအားဒါ collets, tool ကိုကိုင်ဆောင်သူမျိုး, ဦးခေါင်းစီးရီး boring BT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, CAT tool ကိုကိုင်ဆောင်သူ, DAT tool...\nတရုတ်နိုင်ငံ တိုက်ရိုက်စင်တာများ ပေးသွင်း\nမိုးသည်းထန်စွာ Duty တိုက်ရိုက်စင်တာများ\n1.material: stell GCr15 ဆောင်သော mandrel အသုံးပြုမှု\n2. ခိုင်မာသော: HRC58-60 မြင့်မားကျောမှုနှင့်မြင့်မားသောကြာရှည်ခံမှု\n3. precision≤5μ, မြန်နှုန်းမြင့် 12000rpm\n4. တိုက်ရိုက်အလယ်ဗဟိုအဆင့်မြင့်အာရုံစူးစိုက်မှုတိကျသေချာ, တိကျ roller ဖြစ်စေသောစပါးနှင့်အတူ angular အဆက်အသွယ်ဖြစ်စေသောစပါးနှင့်ပေါင်းစည်းမှုလိုက်ဖက်ချမှတ်။\n5. fron အဆုံးမှာလက်စွပ်ပိတျထားသောမြေမှုန့်အထောက်အထားများနှင့်ရေအထောက်အထားဖြစ်ပါသည်, အသက်ရှင်စင်တာ၏ဘဝအသက်တာရှည်, ဝံ influene အအေးကိုရှောင်ရှားနိုင်ပါတယ်။\nစက်များတွင်မိုးသည်းထန်စွာ Duty တိုက်ရိုက်စင်တာများ, စက် tool ကိုစိတျအပိုငျး။ အဆိုပါ workpiece ကန်တော့ချွန်ဆန့်ကျင်က၎င်း၏ဦးခေါင်းနှင့်အတူစက် tool ကိုဗိုင်းလိပ်တံ taper သို့မဟုတ် tailstock ရိုးတွင်း၌ installed တစ် taper Shanks နှင့်အတူအမြီး, ။ ရှုပ်ထွေးအစိတ်အပိုင်းများကိုရင်ဆိုင်ရဖို့အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်နှင့်ထောက်ပံ့အစိတ်အပိုင်းများ၏ဗဟိုအပေါက်ခွင့်မပြုပါဘူး။ ထိပ်အဓိကအားဖြင့်တစ်ဦးအပ်ချုပ်လက်စွပ်တစ် Clamp device ကိုတစ် shell ကိုတစ်ဦးပုံသေ pin ကိုတစ်ဦးဖြစ်စေသောစပါးနှင့်အဓိကဝင်ရိုးဖွဲ့စည်းထားတာဖြစ်တယ်။ အပ်ချုပ်လက်စွပ်ထိပ်တန်းအဆုံးနိုင်ပါတယ်အခြားအဆုံးတွင်, ဗဟိုအပေါက်သို့မဟုတ်ပိုက်ပစ္စည်းများ၏အတွင်းစိတ်အပေါက်ထိပ်ဖြစ်ပါတယ်ချိန်း Clamp device ကိုအားဖြင့်အပ်ချုပ်လက်စွပ်တစ်လုံးသို့မဟုတ် conical အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ပါတယ်။ စိတျအပိုငျးခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်မဟုတ်ဒါမှမဟုတ်ဗဟိုအပေါက်ထိလို့မရဘူးသောအခါ, Clamp ကိရိယာ၏အသုံးပြုမှုကိုကွေ့ညှပ်ရန်။ ထိပ်နှစ်ခုအောင်မြင်ရန် shell ကိုနှင့်အဓိကဝင်ရိုးလေ့ကျင့်ခန်း pin ကိုအပေါက်နှင့်တကွ, ပုံသေ pin ကို pin ကို၏ဖယ်ရှားခြင်းသို့မဟုတ်။ ထိပ်တန်းကိုလည်းတူးဖော်, ထည်၏လုပျငနျးအတှကျအသုံးပွုနှင့်အပေါက်အပေါ်တွင်မူတည်နိုင်ပါသည်။\nမိုးသည်းထန်စွာ Duty တိုက်ရိုက်ရေးစင်တာ


ကူကီးလူမျိုးတို့၏ နောက်ခံ သမိုင်းအကျဉ်း - ဝီကီပီးဒီးယား\nကူကီးလူမျိုးများအနေဖြင့် မိမိတို့လူမျိုးများမှာ ရှေးပဝေသဏီအချိန်က khul (ဂူ) မှ တဆင့် ဆင်းသက် လာခဲ့သော Pu.Songthu ၏ မျိုးဆက်များဖြစ်ကြသည်ဟု သမိုင်းစဉ်ဆက် ခေတ်အဆက်ဆက် ဆုပ်ကိုင်ယုံ ကြည်လာခဲ့ကြသည်။\nကူကီးလူမျိုးတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းဒေသများနှင့် ဟန်လင်း (Hatlen) တို့မှတဆင့် အထက်ချင်း တွင်းမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းဒေသများ၊ ချင်းတောင်တန်းမြောက်ပိုင်းဒေသများ၊ နာဂတောင်တန်းဒေသ များ၊ မဏိပူရပြည်နယ်ရှိ တောင်တန်းဒေသများ၊ နာဂပြည်နယ်ရှိ Ahthibung, Kanjang ဒေသများ၊ အသံ ပြည်နယ်ရှိ Karbi-Anglong ဒေသများအတွင်း ရှေးအကျဆုံး ဝင်ရောက်အခြေချ နေထိုင်လာခဲ့ကြသည့် ဌာ နေတိုင်းရင်းသားလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။\nကူကီးလူမျိုးတို့သည် ရှေးပဝေသဏီကပင် ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေဒေသ(Zale'n-gam)တွင် ကိုယ့်ထီးကိုယ့်နန်း ကိုယ့်ကြငှန်းဖြင့် ဘိုးစဉ်ဘောင်ဆက် လွတ်လပ်အေးချမ်းစွာ ရပ်တည်နေထိုင်လာခဲ့ကြသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ကူကီးလူမျိုးတို့ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် ပိုင်ဆိုင်နေထိုင်လာခဲ့ကြသော နယ်မြေများမှာ အရှေ့ဘက်တွင် အထက်ချင်းတွင်းမြစ်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းတလျှောက်၊ ကလေးကဘော်ဒေသမှ နာဂတောင်တန်းဒေသ အထိနှင့် ချင်းတောင်တန်းမြောက်ပိုင်းဒေသတို့ ပါဝင်သည်။ အနောက်ဘက်တွင် မဏိပူရပြည်နယ်ရှိ တောင် တန်းဒေသများ၊ နာဂပြည်နယ်ရှိ Ahthibung, Kanjang ဒေသများ၊ အာသံပြည်နယ်ရှိ Karbi-Anglong ဒေသ တို့ ပါဝင်ပြီး စတုရန်းမိုင်ပေါင်း (၆,၀၀၀)ကျော် ကျယ်ပြန့်သည်။\nကူကီးလူမျိုးတို့သည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝသော ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကား၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ရိုးရာဓလေ့ထုံးစံများနှင့် တရားစီရင်ထုံးများကိုလည်း သီးခြားပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပြီး လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ အုပ်ချုပ်ရေး၊ စစ်ရေး စသည်တို့ တွင် မည်သည့်လူမျိုးခြားကိုမျှ အားကိုးမှီခိုခြင်းမရှိဘဲ သမိုင်းစဉ်တလျှောက်လုံး လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်လာခဲ့ ကြသည်။ ကူကီးလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေများအတွင်း သက်ဆိုင်ရာမျိုးနွယ်စု (Haosa) ဟွောင်ဆာ အကြီးအကဲတို့၏ စီမံအုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် စိုးရိမ်ကြောင့်ကျခြင်းမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်လာခဲ့ကြသည်မှာ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့၏ ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်မှု မခံရမီအချိန်ထိပင်ဖြစ် သည်။\nကူကီးလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေများကို ဝင်ရောက်ကျူးကျော်ရန်ပြုလာသော နယ်ချဲ့ အင်္ဂလိပ်တို့၏ ကျူးကျော်မှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ဆန့်ကျင်တွန်းလှန်ခဲ့ကြရာ ပထမကမာ္ဘစစ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ သော Anglo-Kuki War အင်္ဂလိပ်-ကူကီးစစ်ပွဲ (၁၉၁၇-၁၉) မှာ ဒေသတွင်း အကြီးကျယ်အပြင်းထန်ဆုံးသော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း Anglo-Kuki War အင်္ဂလိပ်-ကူကီးစစ်ပွဲ (၁၉၁၇-၁၉) သည် အာရှတစ်ခွင်၌ ဗြိတိ သျှနယ်ချဲ့တို့၏ ကျူးကျော်မှုများကို ခုခံတော်လှန်ခဲ့ကြသည့် အကြီးကျယ်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံးသော သ မိုင်းဝင်စစ်ပွဲ ကြီးများအနက် တခုအပါအဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။\nနယ်စားပယ်စားများဖြစ်ကြသော ကူကီးအကြီးအကဲ (Haosa)ဟွောင်ဆာများသည် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့တို့၏ ကျူးကျော်မှု အပေါ်တွင် ခုခံတိုက်ခိုက်သင့် မတိုက်ခိုက်သင့် ဆုံးဖြတ်ရန် တမျိုးသားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် အစည်းအဝေးများကို ဒေသအတွင်းရှိ Chahsat, Longjaနှင့် Jampiတို့တွင် သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ပြုလုပ် ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ယင်းအစည်းအဝေးပွဲများမှ (Haosa) ဟွောင်ဆာ အကြီးအကဲတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအ ရ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့၏ ကျူးကျော်စစ်ကို အမိမြေမှ စစ်ကြောင်း(၄)ကြောင်းဖြန့်ကျက်ကာ ခုခံတွန်းလှန်တိုက် ခိုက်ကြရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။\nနယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့သည် ကူကီးဘိုးဘွားပိုင်မြေကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ရန် ဗြိတိသျှ စစ်ဗိုလ် ချုပ် Lieutenant General Sir. Henry D.U.Keary အား ဦးဆောင်စေခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ် Brigarial Macquidအား စစ်ဦးစီးချုပ်အဖြစ်ခန့်အပ်ကာ ၎င်းတို့ လက်အောက်ခံကိုလိုနီစစ်တပ် များဖြစ်ကြသော Burma Military Police (၃၂၀၀) နှင့် Assam Rifle (၂၆၀၀) အပါအဝင် စစ်သည်တော် စုစုပေါင်း (၇၆၅၀)နှင့် စစ်အရာရှိ (၂၀၈)တို့အား ကူလီ(၈၃၀၀) ကျော်တို့နှင့်အတူ ထိုးစစ်ဆင်စေခဲ့ကြသည်။\nထိုစစ်ပွဲကြီးသည် ၁၉၁၇ မှ စ၍ ၁၉၁၉ ခုနှစ်အထိ သုံးနှစ်တိုင်အောင်ကြာရှည်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲ များနှင့်အတူ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့စစ်တပ်မှ ကူကီးလူမျိုးများ၏ လယ်ယာကောက်ပဲသီးနှံများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ် ခြင်း၊ အိမ်မွေးတိရိစာ္ဆန်ဟူသမျှကို ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အိမ်ယာနှင့် စပါးကျီဟူသမျှကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ် ခြင်း၊ အရပ်ဘက်ပြည်သူများ၏ စားနှပ်ရိက္ခါသယ်ယူပို့ဆောင်မှုများကို ပိတ်ဆို့တားဆီးခြင်း၊ မြို့ရွာများကို မီး ရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း၊ စစ်ပွဲနှင့် မသက်ဆိုင်သော အရပ်ဘက်ပြည်သူများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို ကလေးသူငယ် များပါ မချန်ဘဲ ကျားမ-မရွေး ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် တွေ့ရာသင်္ချိုင်းဓားမဆိုင်းစေဘဲ ကမ်းကုန်အောင် ရက် စက်ခြင်း၊ ကူကီးစစ်သည်များ၏ သားသမီးများနှင့်မိဘများကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း အစ ရှိသော ညှာတာမှုကင်းမဲ့ပြီး ရက်စက်ယုတ်မာသည့် စစ်ဆင်ရေးနည်းမျိုးစုံကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြသောကြောင့် ကူ ကီးလူမျိုးတို့သည် ဆိုးဝါးစွာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရသည်။\nထို့အပြင် လူအင်အား၊ စစ်အင်အား၊ လက်နက်အင်အားများစွာမမျှတ၍ ကူကီးလူမျိုးများသည် အလွန် ပင် အခက်အခဲဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ ဤသို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ကူကီးခေါင်ဆောင်များမှာ ပြည်သူများကို ငဲ့ညှာ ရင်း တစုံတရာ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်းမျှ မရှိဘဲ အညံ့ခံခဲ့ကြသောကြောင့် ၁၉၁၉ခုနှစ် နှစ်ကုန်ပိုင်း တွင် ကူကီးလူမျိုးများနှင့် ကူကီးဘိုးဘွားပိုင်မြေသည် ဗြိတိသျှနယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့၏ အင်ပါယာအစိတ်အပိုင်း တခုအဖြစ် သိမ်းသွင်းခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။\nဤစစ်ပွဲတွင် စစ်ရှုံးခဲ့သော ကူကီးခေါင်းဆောင် Haosa ဟွောင်ဆာများကိုလည်း နေရာခွဲခြားကာ အ နောက်ဘက်ဒေသတွင် နေထိုင်ကြသည့် ကူကီးစော်ဘွားများ ဖြစ်ကြသော....\n(1).  Pu. Cheng Ja Pao                      Chief of  AiSan\n(2).  Pu. Kho Tin Thang                     Chief of  YamPi\n(3).  Pu. Lun Kho Mang                     Chief of  ChahSat\n(4).  Pu Tin Tong                               Chief of  LaiJang\n(5).  Pu. Pa Kang                              Chief  of  HengLep\n(6).  Pu. En Ja Khup                         Chief of  ThenJang\n(7).  Pu. Ngul Khup                           Chief of  LonPi\n(8).  Pu. Hem Ja Son                         Chief of  TingKai\n(9).  Pu. Mang Kho On                      Chief of  LoiBol\n(10).Pu. Let Thang                            Chief of  GoBoh\n(11).Pu. Lun Kho Mang                     Chief of  ChongJang\n(12).Pu. Sem Chung                         Chief of  UKha\nတို့ကို အိန္ဒိယပိုင် အက်ဒမန်ကျွန်း အကျဉ်းထောင်တွင် လည်းကောင်း၊ အရှေ့ဘက်ဒေသတွင် နေထိုင်ကြသည့် စစ်ခေါင်းဆောင် ကူကီးစော်ဘွားများ ဖြစ်ကြသော....\n(13).Pu. Hao Kho Pao                        Chief  of  MolVaiLup\n(14).Pu. Ja Lhun                                 Chief  of  MolVom\n(15).Pu. Kam Ja Hen                         Chief  of  PhaiLenJang\n(16).Pu. Kon Dem                              Chief  of  SaChih\n(17).Pu. Let Ja Hao                            Chief  of  KhoMunNom\n(18).Pu. Let Kho Thang                     Chief  of  KhoTuh\n(19).Pu. Noh Jang                             Chief  of  SaiSem\n(20).Pu. Sem Kho Lun                      Chief  of  PhaiSat\n(21).Pu. Son Kho Pao                       Chief of  TuiSom\n(22).Pu. Tong Kho Lun                     Chief  of  PhaiLenJang\n(23).Pu. Tu Kih                                  Chief  of  TongLhang\n(24).Pu. Vum Ngul                            Chief  of  TuJang\nတို့ကို မြန်မာနိုင်ငံရှိ တောင်ကြီးအကျဉ်းထောင်တွင်လည်းကောင်း အသီးသီး ဖမ်းဆီးအကျဉ်းချထားခဲ့ကြ သည်။ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့သည် စစ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသဖြင့် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံရသော ကူကီးမျိုးချစ် Haosa ဟွောင်ဆာ စစ်ခေါင်းဆောင်များကို သေဒဏ်မှ တစ်သက်တစ်ကျွန်းအထိ ပြစ်ဒဏ်ချမှခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရှိ သော ကူကီးတော်လှန်ရေးသမားများကိုလည်း ဟုမ္မလင်း၊ ခနီး္တ၊ အင်ဖား စသည်တို့တွင် ထောင်ချခြင်း၊ အ လုပ်ကြမ်းများ ပြုလုပ်ခိုင်းခြင်းဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် အပြစ်ပေးခဲ့ကြသည်။\nစစ်ပြီးဆုံးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အစဉ်အလာအရ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေတခုအတွင်း ဆက်စပ်တည်ရှိနေ သော ကူကီးနယ်မြေကို (၂) ပိုင်းခွဲကာ အနောက်ဘက်ခြမ်းကို အိန္ဒိယအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ အတွင်းတွင်၎င်း၊ အရှေ့ဘက်ခြမ်ကို မြန်မာအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ အတွင်းတွင်၎င်း ထည့်သွင်းအုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်အစိုးရသည် ကူကီးလူမျိုးများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှု ပြိုကွဲရန်နှင့် အမျိုးသားရေးလက္ခဏာရပ် များ ပပျောက်တိမ်ကောစေရန် ကူကီးလူမျိုးများအတွင်း သွေးခွဲအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကျင့်သုံးလာခဲ့ကြရာ ကူကီး လူမျိုးများသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ နိမ့်ကျလာခဲ့ကြသည်။\nအိန္ဒိယအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသည့် ကူကီးနယ်မြေများကို မဏိပူရနှင့် အာသံ တို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ထပ်မံခွဲခြားကာ ထည့်သွင်းအုပ်ချုပ်စေခဲ့သည်။ မြန်မာအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ အ တွင်းတွင် သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသည့် ကူကီးနယ်မြေများအနက် အထက်ပိုင်းဒေသရှိ JouJang Haosa ဟွောင်ဆာ ပိုင်ဖြစ်သော ရွာပေါင်း (၃၀) ရွာခန့်အပါအဝင် နာဂတောင်တန်းနှင့် ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်တို့ကို ခနီး္တခ ရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေများ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကလေးကဘော်ဒေသများအပါအဝင် အလယ်ပိုင်းဒေသ များကို မော်လိုက်ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေများ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ HengJang Haosa ဟွောင်ဆာ ပိုင်ဖြစ် သော ရွာပေါင်း (၁၅) ရွာခန့်အပါအဝင် အောက်ပိုင်းကူကီးနယ်မြေများကို ချင်းတောင်တန်းချုပ်ရေးနယ်မြေအ ဖြစ်လည်းကောင်း အစိတ်စိတ် အမြွှာမြွှာ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ထပ်မံခွဲခြား၍ အုပ်ချုပ်စေခဲ့သည်။\nဤသို့ ထပ်မံခွဲခြားထားခြင်း ခံခဲ့ကြသောကြောင့်လည်း လူနည်းစုကူကီးလူမျိုးများမှာ ပို၍ လူနည်းစုဘဝ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြကာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးတို့တွင် ပို၍ အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်ခဲ့ကြရပြီး ပို ၍ပင် နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ကြရလေသည်။ ထိုအကြားတွင်ပင် စစ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသော ကူကီးလူမျိုးများအပေါ် အပြစ် ပေးသည့်အနေဖြင့် ဒေသအတွင်းရှိ တမူး-ကလေးလမ်း၊ တမူး-တုံဟဲလမ်း၊ တမူး-အင်ဖာလမ်း များအပြင် အင်ဖာကို ဗဟိုပြု၍ ချူရာကျန်ပူ၊ အုပ်ခွန်၊ တမင်လောင်၊ ဆယ်နာပတီ စသော လမ်းမကြီးများကို ဖောက်လုပ် စေခဲ့သည်။\nထို့ကြောင့်လည်း ကူကီးလူမျိုးများသည် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့အား အမိမြေမှ တွန်းလှန်တိုက်ထုတ်ရန် အ ခွင့်ကောင်းကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် (၁၉၃၉-၁၉၄၅) ဒုတိယကမာ္ဘစစ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ Pu. PaKang ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကူကီးလူမျိုးများသည် ဂျာပန်တို့နှင့် မဟာမိတ်ပြုကာ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့ အား ထပ်မံ၍ တော်လှန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ အတူတကွလက်တွဲ၍ နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့အား တိုက် ထုတ်ရန်နှင့် ကူကီးလူမျိုးများ ယခင်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသော နယ်မြေများကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်စေရမည် ဟူသော သဘောတူညီမှုများကြောင့် ကူကီးလူမျိုးများသည် ဂျာပန်တို့နှင့် မဟာမိတ်ပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဒုတိယ ကမာ္ဘစစ်ကြီးတွင်ပင် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်တို့ပါဝင်သော မဟာမိတ်တို့ဘက်မှ စစ်ပွဲကို အောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ကူကီးလူမျိုးများ၏ လွတ်လပ်မှုရည်မှန်းချက်သည်လည်း ဒုတိယကမာ္ဘစစ်ကြီးနှင့်အတူ မှေးမှိန် ကွယ်ပြောက် ခဲ့ရလေသည်။\nကမ္ဘာ့စစ်ပွဲကြီး နှစ်ခုအတွင်း ကူကီးလူမျိုးများမှ ဆင်နွဲခဲ့သော နယ်ချဲ့တော်လှန်ရေးသမိုင်းဖြစ်ရပ်မှန်များ သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ နယ်ချဲ့တော်လှန်ရေးနှင့် လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းတွင် ဖျောက်ဖျက်မေ့ပျောက်ခြင်း ခံခဲ့ရ သော်လည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ နယ်ချဲ့တော်လှန်ရေးနှင့် လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းတွင် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ အခန်း ကဏ္ဍအား ထင်ရှားစွာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။\nဤသို့ဖြင့် ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံးစစ်ပွဲများဖြစ်သော ပထမကမာ္ဘစစ်နှင့် ဒုတိယကမာ္ဘစစ်များတွင် နယ်ချဲ့အင်္ဂ လိပ်အစိုးရအား တော်လှန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော ကူကီးလူမျိုးများအပေါ်တွင် အင်္ဂလိပ်အစိုးရသည် နားလည် ရန်မကြိုးစားဘဲ ရန်သူသဖွယ်သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သမိုင်းစဉ်တလျှောက်လုံး ကူကီးဘိုး ဘွားပိုင်နယ်မြေများဖြစ်သော ကူကီးနယ်မြေများကို ပိုင်ရှင်ကူကီးလူမျိုးများ၏ ဆန္ဒမပါဘဲ လွတ်လပ်သော အန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့၏ ဝေစုအစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲဝေး၍ သွတ်သွင်းပေးအပ်ခဲ့သည်။\nနယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်အစိုးရသည် ကူကီးနယ်မြေများအား အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့၏ ဝေစုအစိတ်အပိုင်းများ အဖြစ် ပါဝင်ရန် နယ်စပ်ဒေသများ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းစုံစမ်းသော အစည်းအဝေးများ၌ ကူကီးလူမျိုး များကို ပါဝင်ကိုယ်စားပြုစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လွတ်လပ်ရေး အကြိုကာလ မြန်မာနိုင်ငံနှင့် သက်ဆိုင် သော နယ်စပ်ဒေသများ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းစုံစမ်းသော မေမြို့စုံစမ်းရေးကော်မရှင်တွင် အထက်ပိုင်း ကူကီးနယ်မြေများကို ကိုယ်စားပြုသော Pu. SomThong, Pu. NgamJam, Pu. JaVumMi တို့သည်၎င်း၊ အောက်ပိုင်း ကူကီးနယ်မြေများကို ကိုယ်စားပြုသော Pu.LetSo, Pu. OnKhoMang, Pu. NgamKhoThan တို့သည်၎င်း အသီးသီးပါဝင် တက်ရောက်ကာ မြန်မာပြည်မနှင့် ပူးပေါင်းကာ လွတ်လပ်ရေးအရယူရန် ဆုံး ဖြတ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။\nPu. SomThongဦးဆောင်သော ကိုယ်စားလှယ်များသည် မြန်မာပြည်ထောင်စုနှင့် ပူးပေါင်းရန်၊ တိုင်း ပြုပြည်ပြု လွှတ်တော်သို့ ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်ရန်၊ အခြားလူမျိုးစုငယ်တို့ ကဲ့သို့ပင် ခွဲထွက်ခွင့်ရှိရန်၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် လမ်းပမ်းဆက်သွယ်ရေးတို့ကို အလျှင်အမြန် အရေးယူ ဆောင်ရွက်ပေးရန် အပြင် ဗြိတိသျှအစိုးရမှ ဤလိုအပ်ချက်များကို ရရှိစေရန်အတွက် ကြီးကြပ်ကွတ်ကဲသူအဖြစ် တာဝန်ယူပြီး အသိ သက်သေအဖြစ် လက်မှတ်ထိုးရန်တို့ ပါဝင်သော စာတမ်းကို မေမြို့စုံစမ်းရေးကော်မရှင်တွင် တင်သွင်းခဲ့ကြ သည်။ အစည်းအဝေးများ၌ပင် ကူကီးလူမျိုးများသည် လူမျိုးအလိုက်ကိုယ်စားပြု၍ တက်ရောက်ဆွေးနွေးခွင့် မရှိဘဲ နယ်မြေဒေသများကိုသာ ကိုယ်စားပြုဆွေးနွေးခဲ့ကြရသောကြောင့် ကူကီးကိုယ်စားလှယ်များသည် မိမိ တို့အမျိုးသားရေးအတွက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။\nအခြားတဖက်တွင် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်အစိုးရသည် ကမ္ဘာ့စစ်ပွဲကြီး နှစ်ခုအတွင်း မိမိတို့အင်္ဂလိပ်အစိုးရအား တော်လှန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော ကူကီးလူမျိုးများအား လက်စားချေတုံ့ပြန်သော အနေဖြင့် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်အ စိုးရသည် လွတ်လပ်ရေးအကြိုကာလများ၌ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့သော ဌာနေတိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုတို့၏ ဘဝလုံ ခြုံမှုကို အာမခံချက်ရရှိစေမည့် မြန်မာနိုင်ငံ ပင်လုံညီလာခံနှင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံ Sillong Accord တို့တွင်မူ ပါဝင် ကိုယ်စားပြုခွင့် မပေးဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များသည် ကူကီးလူမျိုးများ၏ အမျိုးသားရပိုင်ခွင့်များအား ပိုမိုဆုံးရှုံးစေခဲ့ပြီး ယနေ့ထက်တိုင် ကူကီးလူမျိုးများ အတွက် ခါးသီးသော လူမှုအနိဋ္ဌာရုံများကိုသာ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ နေစေခဲ့သည်။\nထိုအခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည့်တိုင်အောင် ကူကီးလူမျိုးများသည် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်လက် အောက်မှ အမြန်ဆုံးလွတ်မြောက်လိုမှုကိုသာ ရှေ့တန်းတင်ခဲ့ကြသောကြောင့်လည်း ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးခေါင်း ဆောင်များ၏ လုပ်ရပ်မှန်သမျှကို ယုံကြည်စွာထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် လွတ်လပ်သော အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့၏ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ်ပါဝင်သော ကူကီးနယ်မြေများနှင့် ကူကီးလူမျိုးများသည် ဒေသ တိုင်းတွင် လူနည်းစုအဖြစ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ကြရသည့်အပြင် နယ်ချဲ့အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီဘဝထက်ပင် ပို၍ လွတ် လပ်မှုအနှစ်သာရများ ကင်းမဲ့ဆိတ်သုန်းနေခဲ့ရသည်ကို ယနေ့အထိ ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများ အရ တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။\n၁ မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသော ကူကီးမြေနှင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေများ\n၂ (န၊ဝ၊တ) (န၊အ၊ဖ) စစ်အစိုးရခေတ် ကူကီးလူမျိုးများ၏ အခြေအနေ\n၂.၁ ကူကီးဒေသတွင် ဗမာရွာများကို ဆက်လက် တည်ဆောက်လာခြင်း\n၂.၂ ကူကီးဒေသတွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ ရဲဘက်စခန်းများကို ဆောက်လုပ်ခြင်း\n၂.၃ ကူကီးဒေသတွင် တပ်စခန်းများကို ပိုမိုတိုးချဲ့ဆောက်လုပ်လာခြင်း\n၂.၄ ကူကီးဒေသတွင် မြေရိုင်းများကို လယ်ယာမြေမျာအဖြစ် ဖော်ထုတ်ခြင်း\n၂.၅ ကူကီးဒေသတွင် အစားထိုး သစ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးစေခြင်း\n၂.၆ ကူကီးဒေသတွင် အိန္ဒိယ ခွဲထွက်သူပုန်အဖွဲ့များအား ခိုလှုံတပ်စွဲစေခြင်း\n၂.၇ ကူကီးဒေသတွင် ထမံသီရေကာတာစီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း\n၂.၈ ကူကီးနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွင် နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသအဖြစ် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခြင်း\n၃ အိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသော ကူကီးမြေနှင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေများ\nမြန်မာနိုင်ငံအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသော ကူကီးမြေနှင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေများ[ပြင်ဆင်ရန်]\nဖ၊ဆ၊ပ၊လ ခေတ် ကူကီးလူမျိုးများ၏ အခြေအနေ။ ။ မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီး (ဖ၊ဆ၊ပ၊လ) အစိုးရ ခေတ်တွင် လွတ်လပ်ရေးအကြိုကာလ မေမြို့စုံစမ်းရေး၌ ကူကီးကိုယ်စားလှယ်များနှင့် (ဖ၊ဆ။ပ၊လ) ခေါင်း ဆောင်များ၏ သဘောတူညီချက်များကို လုံးဝ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းပင် မရှိခဲ့ချေ။ ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ ကူကီးလူမျိုးများ၏ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်များကို ရုပ်သိမ်းပစ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ကူကီးလူမျိုး များ၏ ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုအရ ခေတ်အဆက်ဆက် ကျင့်သုံးလာခဲ့ကြသည့် Haosa ဟွောင်ဆာ(စော်ဘွား) အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ကြခြင်းသည် (ဖ၊ဆ၊ပ၊လ) အစိုးရခတ်အတွင်း ကူကီးလူမျိုးများအတွက် အ လွန်ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးတရပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကူကီးလူမျိုးတို့၏ Haosa ဟွောင်ဆာအုပ်ချုပ်ရေး စနစ် ကို ဖျက်သိမ်းပစ်ခြင်းသည် ကူကီးလူမျိုးများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုများကို ဖော်ဆောင်ဦးဆောင်မှုပေးနိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်မှုစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းပစ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကူကီးလူမျိုးများအတွင်း စည်းလုံးညီ ညွှတ်သော ဦးဆောင်မှုကို ပေးနိုင်သည့် ခေါင်းဆောင်များ ကင်းမဲ့ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊လူမှုရေး တို့တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေလွှင့်နောက်ကျခဲ့ကြရသည်။\nဦးနု၏ (ဖ၊ဆ၊ပ၊လ) အစိုးရခတ်တွင် ကူကီးနယ်မြေဒေသများအတွင်း ဗမာပြည်မမှ ဗမာလူမျိုးများကို ပြည် တော်သာစီမံကိန်းအမည်ဖြင့် စတင်အခြေချနေထိုင်စေခဲ့သည့်အပြင် ကူကီးနယ်မြေဒေသများတလျှောက်လုံး တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုရားစေတီများ တည်ဆောက်ခြင်နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာဘုန်းကြီးများကို စေလွှတ်ကာ သာသနာ ပြုစေခြင်များကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဗမာလူမျိုးများနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာကို အခြေချစေခြင်းအားဖြင့် ကူ ကီးနယ်မြေဒေသများအတွင်းတွင် မဟာလူမျိုးကြီးဝါဒကို စတင်ခဲ့သည်။\nဦးနု၏ (ဖ၊ဆ၊ပ၊လ) အစိုးရခေတ်တွင် ကူကီးတိုင်းရင်းသားများသည် ဘဝအာမခံချက် မရရှိကြသည့်အ ပြင်၊ လွတ်လပ်ရေးအကြိုကာလက ကူကီးလူမျိုးများအပေါ် ပေးထားခဲ့သော ကတိများကိုပင် ချိုးဖောက်၍ လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။\nတော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရခေတ်နှင့် မ၊ဆ၊လ အစိုးရခေတ် ကူကီးလူမျိုးများ၏ အခြေအနေ။ ။ ဗိုလ်ချုပ် နေဝင်း၏ တော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရလက်ထက်တွင် ချင်းလူမျိုးခေါင်းဆောင် ဒုဗိုလ်မှူးကြီးဗန်ကူလ်၏ သ ဘောတူညီချက်ဖြင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်အတွက် ဌာနေတိုင်းရင်း သားကူကီးလူမျိုးများအား မတရားအပြစ်ရှာကာ ၁၉၆၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ (၁၈) ရက်နေ့တွင် ခါတော်မီစစ် ဆင်ရေးဖြင့် ကူကီးပြည်သူ (၂၀,၀၀၀) ကျော်ကို ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေမှ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြင့် အမျိုးသားလက္ခဏာရပ်များ လုံးဝကင်းမဲ့စေသည့် အပြုအမူများကို ကူကီးတိုင်းရင်းသားများအပေါ် ကျူး လွန်ခဲ့ကြသည်။ ခါတော်မီစစ်ဆင်ရေးတွင် ကူကီးရွာပေါင်း (၄၀) ကျော်အား ရွာလုံးကျွတ်မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ကူကီးရွာ (၁၅) ရွာခန့်ကို အတင်းအဓမ္မရွှေ့ပြောင်းစေခြင်း၊ လယ်ယာမြေပေါင်းများစွာ၊ ဆန်စပါး၊ ကျွဲနွားအစ ရှိသော အိမ်မွေးတိရိစာ္ဆန်များနှင့် အိမ်ထောင်ပရိဘောဂပစ္စည်းများစွာကိုပါ မတရားအတင်း သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြ သည်။\nကူကီးနယ်မြေဒေသအတွင်းတွင် ဗမာရွာသစ်များကို တည်ထောင်ပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသော ကူကီးလူ မျိုးများ၏ အိုးအိမ်လယ်ယာမြေများ၊ ကျွဲနွားများကို ပိုင်ဆိုင်စေရန်နှင့် ကူကီးလူမျိုးများကို ဝါးမျိုးရန်အတွက် ဗ မာပြည်မရှိ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်နေသော ဗမာလူမျိုးများကို ကူကီးနယ်မြေဒေသအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်အခြေချစေ သည့် မဟာစီမံကိန်းများကို ချမှတ်အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့ကြသည်။ တော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရသည် ပြည်သူ့လုပ်အားနေရာချထားရေးစခန်း(ပ၊လ၊န)များကို ကူကီးဒေသတွင် ဖွင့်လှစ်ကာ ထိုစီမံကိန်းများ အောင် မြင်စေရန်နှင့် ကူကီးနယ်မြေဒေသအတွင်း ဝင်ရောက်အခြေချနေထိုင်သော ဗမာလူမျိုးများအတွက် မြို့သစ် အမည်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ကိုပါ တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဗမာလူမျိုးများအတွက် ရေမီး၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးကဏ္ဍတို့အပြင် လယ်ယာမြေများ၊ အိုးအိမ်များနှင့် ကျွဲနွားအိမ်မွေးတိရိစာ္ဆန်များကိုပါ စီမံဆောင် ရွက်ပေးခြင်းများကြောင့် ကူကီးနယ်မြေဒေသအတွင်းတွင် ဗမာလူမျိုးများမှာ နေ့ချင်းညချင်း အစုလိုက်အပြုံ လိုက် ရွေ့ပြောင်းဝင်ရောက် နေထိုင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ဗမာလူမျိုးများ ပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ဗမာ ယဉ်ကျေးမှုများ၊ ဗမာစကားများနှင့်အတူ ဗမာလူမျိုးကြီးဝါဒပါ ပိုမိုလွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။\nတော်လှန်ရေးကောင်စီအစိုးရနှင့် မ၊ဆ၊လ အစိုးရလက်ထက်တွင် ကူကီးနယ်မြေဒေသအတွင်းရှိ ကူကီး ရွာများ၏ အမည်များကို မှတ်မိရန် ခဲယဉ်းသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဗမာအမည်များကို အစားထိုး ပြီး အတင်းအကျပ် မှည့်ခေါ်စေခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် Valpabung ကို ချောက်နက်ကြီး၊ Lallim ကို နှံမွန်း တား၊ Joumun ကို ဘုက္ကန်၊ Twisaa ကို ကံမ္မကြီး၊ Twi-khal ကို ကျွန်းတောရေရှင်၊ Teijang ကို ကျွန်းပင် သာ၊ Khengjang ကို ကွေ့ကြီး၊ Haipijang ကို ရေနန်း၊ Jangngouphai ကို ရေအေး၊ Munnomjang ကို ကု လားကုန်း စသည်ဖြင့် ကူကီးရွာပေါင်း (၁၀၀) ကျော်ကို ကူကီးအမည်မှ ဗမာအမည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲမှည့် ခေါ်စေခြင်းဖြင့် ကူကီးလူမျိုးများအပေါ် တိုက်ရိုက်စော်ကားခဲ့ကြသည်။\nမ၊ဆ၊လ အစိုးရခေတ်တလျှောက်လုံးတွင် အာဏာပိုင်တို့သည် အုပ်ချုပ်ရေး၏ ဗဟိုဒေသများအဖြစ် ကူ ကီးနယ်မြေဒေသအတွင်းရှိ ဗမာရွာများကိုသာ ရွေးချယ်သတ်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း၊ ကူကီးရွာများအကြား ကွက်ကျား တည်ရှိသော ဗမာရွာသစ်များကို အုပ်စုကောင်စီရုံး၊ အုပ်စုတရားရုံး ရုံးစိုက်ရာနေရာများအဖြစ်၎င်း ရွေးချယ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း၊ ပညာရေးနှင့်သက်ဆိုင်သော စာသင်ကျောင်းများကို ဗမာရွာများတွင် အဓိကရွေးချယ် ထားရှိခြင်း၊ ကျန်းမာရေးနှင့် သက်ဆိုင်သောမြို့နယ်ဆေးရုံများ၊ တိုက်နယ်ဆေးရုံများ၊ ကျေးလက်ဆေးပေး ခန်းများကို ဗမာရွာများတွင်သာ အဓိကရွေးချယ်ထားရှိခြင်းတို့ဖြင့် လူမျိုးရေးဘက်လိုက် အုပ်ချုပ်မှုစနစ်ကို ကျင့်သုံးကာ ဗမာလူမျိုးများ၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြယ်လှယ်သော အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ဖြစ်ရန် စနစ်တကျ အကွက် ချ စီမံခဲ့ကြသည်။\nမ၊ဆ၊လ ခေတ်တွင် ကူကီးလူမျိုးများ၏ လယ်ယာမြေများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုအများအပြားကို ပြည်သူပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ခြင်း၊ လယ်ယာမြေလုပ်ငန်းများတွင် အဓိကအားထား၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရသော ပြည်သူ များ၏ လယ်ယာထွက်သီးနှံ့များကို လွတ်လပ်စွာရောင်းချခွင့် မပြုခြင်း၊ လူကြီးတစ်ဦးလျှင် စပါးတင်း(၂၀) နှင့် ကလေးများအတွက် စပါး(၁၀) တင်းနှုန်းဖြင့် သတ်မှတ်ကာ ပိုလျှံသော စပါးများကို အစိုရအဝယ်ဒိုင်များတွင် ပြင်ပပေါက်ဈေးထက် (၆) ဆမျှလျှော့နည်းသော အဖိုးငွေဖြင့် မတရားဝယ်ယူသိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်း အစရှိသော လုပ်ရပ်များဖြင့် လယ်ယာမြေနှင့် လုပ်အားအပေါ် ဂုတ်သွေးစုပ်ချယ်လှယ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဦး နေဝင်း၏ မ၊ဆ၊လ အစိုးရခေတ်တလျှောက်လုံးတွင် ကူကီးပြည်သူများ၏ စီးပွားရေးအခြေအနေမှာ လွန်စွာ ပင် ချွတ်ခြုံကျခဲ့သည်။\n(န၊ဝ၊တ) (န၊အ၊ဖ) စစ်အစိုးရခေတ် ကူကီးလူမျိုးများ၏ အခြေအနေ[ပြင်ဆင်ရန်]\n(န၊ဝ၊တ) (န၊အ၊ဖ) စစ်အစိုးရသည် "မြေမျို၍ လူမျိုးမပြုန်း လူမျိုမှ လူမျိုးပြုန်းသည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကားကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကူကီးမြေနှင့် ကူကီး လူမျိုးများကို ဗမာလူမျိုးများမှ ပိုမိုဝါးမျိုးနိုင်ရန်အတွက် လူမျိုးကြီးဝါဒကို ဆက်လက်၍ အကောင်အထည် ဖော်လာခဲ့သည်။ (န၊ဝ၊တ) (န၊အ၊ဖ) စစ်အစိုးရလက် ထက်တွင် ကူကီးပြည်သူများကို ပိုမိုဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်ရန်အ တွက် နယ်စယ်ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးစီမံကိန်းအမည်ဖြင့်\n(၁)။ ကူကီးဒေသတွင်  ဗမာရွာများကို ဆက်လက် တည်ဆောက်လာခြင်း၊\n(၂)။ ကူကီးဒေသတွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ ရဲဘက်စခန်းများကို ဆောက်လုပ်ခြင်း၊\n(၃)။ ကူကီးဒေသတွင် တပ်စခန်းများကို ပိုမိုတိုးချဲ့ဆောက်လုပ်လာခြင်း၊\n(၄)။ ကူကီးဒေသတွင် လမ်းများဖောက်လုပ်ခြင်း၊\n(၅)။ ကူကီးဒေသတွင် မြေရိုင်းများကို လယ်ယာမြေမျာအဖြစ် ဖော်ထုတ်ခြင်း၊\n(၆)။ ကူကီးဒေသတွင် အစားထိုး သစ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးစေခြင်း၊\n(၇)။ ကူကီးဒေသတွင် အိန္ဒိယ ခွဲထွက်သူပုန်အဖွဲ့များအား ခိုလှုံတပ်စွဲစေခြင်း၊\n(၈)။ ကူကီးဒေသတွင် ထမံသီရေကာတာစီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း၊\n(၉)။ ကူကီးနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွင် နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသအဖြစ် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။\nကူကီးဒေသတွင် ဗမာရွာများကို ဆက်လက် တည်ဆောက်လာခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nကူကီးမြေနှင့် ကူကီးလူမျိုး များကို ဝါးမျိုနိုင်ရန်အတွက် ကူကီးဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေအတွင်းတွင် ဆရာစံ၊ ဗန္ဒုလ၊ အောင်ယျေဇ၊ သံယော ဇဉ်၊ ရန်ကြီးအောင်၊ ရန်မျိုးအောင်၊ ရန်တို်င်းအောင်၊ ရန်ငြိမ်းအောင် အစရှိသော ဗမာရွာများကို တည်လာခဲ့ကြ သည်။ ထိုသို့ ဗမာရွာများတည်ရာတွင် ဗမာရွာများအတွက် လိုအပ်သော အိမ်ဆောက်ပစ္စည်းများကို ကူကီး လူမျိုးများအား ခွဲတန်းချပေးကာ စိုက်ထုတ်စေခြင်း၊ ဗမာရွာများအတွက် တစ်နှစ်စာဖူလုံမည့် ရိက္ခါများကို ထောက်ပံ့စေခြင်း၊ ဗမာရွာများအတွက် လယ်ယာမြေများနှင့် ကျွဲနွားများကို ကူကီးလူမျိုးများထံမှ မတရား သိမ်းယူခြင်း၊ ဗမာရွာများအတွက် လိုအပ်သည်များကို လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပေးရန် အတင်းအဓမ္မ လုပ်အား ပေးရခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ ကြရသည်။\nပို၍ဆိုးဝါးသည်မှာ ကူကီးရွားများကို ဖျက်ဆီးပြစ်ကာ ထိုနေရာများတွင် ဗမာရွာများတည်ခြင်း၊ ကူကီးရွာ များအကြား ဗမာရွာများတည်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကူကီးရွာဖြစ်သော Nungkam ရွာရှိ ပြည်သူများကို အတင်းအဓမ္မနှင်ထုတ်၍ ရွာနှင့် ရွာရှိ ဘုရားကျောင်းကန်များ၊ အိမ်ယာအ ဆောက်အဦးများ၊ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂများအား မြေထိုးစက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ဆရာစံအမည်ရှိသော ဗမာရွာကို တည်ခဲ့ကြသည်။ မူလနေထိုင်သူများဖြစ်သော ကူကီးလူမျိုးများကို ပြန်လည်နေထိုင်လိုလျှင် ဗုဒ္ဓ ဘာသာအဖြစ် ကူးပြောင်းမှသာ နေထိုင်ခွင့်ပေးခဲ့ကြခြင်းဖြင့် ဘာသာရေးအရပါ ဝါးမျိုးလွှမ်းမိုးရန် ပြုလုပ်စီမံ ခဲ့ကြသည်။\nကူကီးဒေသတွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ ရဲဘက်စခန်းများကို ဆောက်လုပ်ခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nစစ်အစိုးရလက်ထက် တွင် ကူကီးပြည်သူများကို ဒုက္ခရောက်ရှိစေသည့် အခြားစီမံကိန်းတခုမှာ ကူကီးဒေသအတွင်းရှိ သနန်၊ မြို့ သစ်၊ ဗန္ဒုလ၊ အောင်ယျေဇ၊ ဝက်ရှု၊ ထင်းဇင်နှင့် ရာဇဂြိုဟ်တို့တွင် ဘဝသစ်စခန်းဟု ခေါ်ဆိုသော ရဲဘက်အ ကျဉ်းစခန်းများကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကူကီးပြည်သူများအား ထိုရဲဘက်အကျဉ်းစခန်းများမှ အကျဉ်းသားများနှင့်အတူ မြေရိုင်းများကို လယ်ယာမြေမျာအဖြစ် ဖော်ထုတ်စေခြင်း၊ ပြုန်းတီးနေသော သစ် တောများတွင် အစားထိုးသစ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးရန် လုပ်အားပေးအဖြစ် အတင်းအဓမ္မခိုင်းစေခြင်းများကို လုပ် ဆောင်စေခဲ့ကြသည်။\nရာဇဝတ်မှုဖြင့် ရဲဘက်အကျဉ်းစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသော ရဲဘက်အကျဉ်းသားများကို သက်တမ်းစေ့ သောအခါ ကူကီးဒေသအတွင်း အခြေချနေထိုင်စေခြင်း၊ ထိုရဲဘက်အကျဉ်းသားဟောင်းများ အခြေချနေထိုင် နိုင်ရန် ကူကီးလူမျိုးများထံမှ မတရားသိမ်းယူသော လယ်ယာမြေများနှင့် ကျွဲနွားများကို ပိုင်ဆိုင်စေခြင်း၊ သံ ယောဇဉ် အမည်ရသော ရွာကိုတည်ပေးခြင်းများကို ပြုလုပ်၍ ပစ္စုပန်နှင့် အနာဂါတ်တွင် မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများပေါ်ပေါက်ကာ ပဋိပက္ခများနှင့် ဒုက္ခများရောက်စေရန် စီမံဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။\nကူကီးဒေသတွင် တပ်စခန်းများကို ပိုမိုတိုးချဲ့ဆောက်လုပ်လာခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nစစ်အစိုးရ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက် တွင် ကူကီးနယ်မြေအတွင်းရှိ တမူး၊ ခမ်းပတ်၊ ဘုက္ကန်၊ ဝိသုတ်၊ ကွန်းတောင်း၊ ဆရာစံ၊ မင်းသာ၊ မြို့သစ်၊ မွလ်နွေးလ်၊ အောင်ဇေယျ စသည်တို့အပြင် အထက်ချင်းတွင်းမြစ်ရိုးတလျှောက်၌ ထမံသီအထိ တပ်စခန်း များကို ပိုမိုတိုးချဲ့တည်ဆောက်လာခဲ့ခြင်းဖြင့် ကူကီးလူမျိုးများအား ပိုမိုဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေခဲ့သည်။ ထိုတပ် စခန်းများ တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကူကီးလူမျိုးများအား လုပ်အားပေးအဖြစ် အတင်းအဓမ္မခိုင်းစေခြင်း၊ ငွေ အားစိုက်ထုတ်စေခြင်းများအပြင် ၎င်းတပ်စခန်းများ၏ စားဝတ်နေရေးကိစ္စရပ်များကိုပါ တာဝန်ယူရခြင်းများ ကြောင့် ကူကီးလူမျိုးများ၏ ဘဝမှာ ပို၍ပင် ဆင်းရဲကျပ်တည်းလာခဲ့ကြရသည်။\nနောက်ဆက်တွဲအဖြစ် စစ်အစိုးရ၏ စစ်တပ်များဖြစ်သော ခလရ (၈၉)၊ (၂၂၈)၊ (၅၂) တို့အပြင် စစ် ထောက်လှန်ရေး (၁၇) နှင့် အခြားသော ဌာနပေါင်းစုံတို့၏ မတရားဆက်ကြေးကောက်ခံခြင်း၊ နှောက်ယှက် ခြင်း၊ ဖိနှိပ်ညှင်းဆဲ အနိုင်ကျင့်ခြင်း၊ လုပ်အားပေးအဖြစ် အတင်းအဓမ္မခိုင်းစေခြင်း၊ ပေါ်တာဆွဲခြင်း၊ ရိုက်နှက် ခြိမ်းခြောက် အကျပ်ကိုင်ခြင်းများကို ကူကီးပြည်သူများအနေဖြင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ခံစားကြရကာ ဘဝလုံခြုံရေး မှာလည်း ပို၍ပင် ကင်းမဲ့လာခဲ့ကြရသည်။\nစစ်အစိုးရလက်ထက်တွင် ဆက်သွယ်မှုလွယ်ကူစေရန် ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဒေသအနှံ့အပြား၌ လမ်းဖောက်လုပ်ခြင်းနှင့် တံတားများတည်ဆောက်ခြင်း စ သော စီမံကိန်းများကို ဆောက်ရွက်ကာ၊ ထိုစီမံကိန်းများ အောင်မြင်ရန်အတွက် ကူကီးလူမျိုးများအား မတ ရား အတင်းအဓမ္မလုပ်အားပေး စေခိုင်းခဲ့ကြသည့်အပြင် ငွေအား၊ ကျွဲနွားလှည်း စသည်တို့ကိုလည်း အခ ကြေးငွေမပေးဘဲ နေ့စဉ်ရက်ဆက် စိုက်ထုတ်စေခဲ့ကြသည်။\nစစ်အစိုးရခေတ်တွင် ကူကီးပြည်သူများကို ဖောက်လုပ်စေခိုင်းခဲ့ကြသည့် လမ်းများမှာ သနန်-တုံဟဲလမ်း၊ ထမံသီ-ခန္တီးလမ်း၊ ထမံသီ-လေရှီးလမ်း၊ ဖိုင်လင်း-မွလ်နွေးလမ်းများနှင့် ထိုလမ်းတလျှောက်ရှိ တံတားများအ ပြင် ဒေသအတွင်းရှိ တမူးမော်လိုက်လမ်း၊ ကျွန်းတောရေရှင်မှ ဖိုင်လင်းအထိလမ်းများအပြင် တမူးမှ ကလေး၊ ကလေးဝမြို့အထိ လမ်းများကို ဖောက်လုပ်စေခိုင်းခဲ့ကြသည်။\nကူကီးဒေသတွင် မြေရိုင်းများကို လယ်ယာမြေမျာအဖြစ် ဖော်ထုတ်ခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nစစ်အစိုးရသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားနှင့် ၎င်းတို့တည်ခဲ့သော ဗမာရွာသစ်များတွင် နေထိုင်သူများအတွက် ကီးပြည်သူများအား အ တင်းအဓမ္မလုပ်အားပေးစေခိုင်းကာ ဒေသအတွင်းရှိ မြေရိုင်းသစ်တောများကို ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းစေပြီး ထိုနေ ရာမြေများကို လယ်ယာမြေများအဖြစ် ဖော်ထုတ်စေခဲ့သည်။ စစ်အစိုးရ၏ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များသည် မြေရိုင်းသစ်တောများကို ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းရာမှ ရရှိလာ သော အဖိုးတန်သစ်များကို ခိုးထုတ်ရောင်းချ၍ ကိုယ်ကျိုးရှာခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှမကဘဲ လယ်ယာမြေများအဖြစ် ဖော်ထုတ်ရရှိလာ လယ်ယာမြေများကို ဗမာရွာသစ်များရှိ ဗမာလူမျိုးများကို ပိုင်ဆိုင်စေခြင်း၊ အချို့ကို အိန္ဒိယ ခွဲထွက်သူပုန်အဖွဲ့များထံ ရောင်းချပိုင်ဆိုင်စေခြင်းများကိုပင် ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။\nကူကီးဒေသတွင် အစားထိုး သစ်ပင်များကို စိုက်ပျိုးစေခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nစစ်အစိုးရသည် ကူကီးဒေသအတွင်းရှိ သစ်တောများမှ အဖိုတန်သစ်များကို အစီးအတားမရှိထုတ်ယူခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် အိန္ဒိယနိုင်ငံသို့ ခိုးထုတ်ရောင်းချခြင်း၊ ဒေသအတွင်းရှိ သစ်စက်ပိုင်ရှင်များနှင့် သစ်ကုန်သည်များထံ တရားမဝင်ရောင်းချခြင်း များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာ ကူကီးဒေသရှိ သစ်တောများမှာ ပြုန်းတီးခဲ့ရသည်။ ထိုပြုန်းတီးခဲ့သော သစ်တောများတွင် အစားထိုးသစ်ပင်များစိုက်ပျိုးရန် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့၏ ငွေကြေးအကူအညီဖြင့် စီမံကိန်းများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုစီမံကိန်းများ ကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ကူကီးပြည်သူများအား အတင်းအဓမ္မလုပ်အားပေးစေခိုင်း၍ စိုက် ပျိုးစေခဲ့ကြသည်။\nကူကီးဒေသတွင် အိန္ဒိယ ခွဲထွက်သူပုန်အဖွဲ့များအား ခိုလှုံတပ်စွဲစေခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nမြန်မာ န၊ဝ၊တ/ န၊အ၊ဖ စစ် အစိုးရသည် ကူကီးလူမျိုးများ၏ ဘဝလုံခြုံမှု ပိုမိုကင်းမဲ့စေရန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခအမျိုးမျိုးရောက်ရှိစေရန်အတွက် အန္ဒိယခွဲထွက်ရေးသူပုန်အဖွဲ့များဖြစ်သော UNLF, PLA, PREPAK, KCP, KYKL, MPLF အစရှိသော သူပုန်အ ဖွဲ့များကို မြန်မာနိုင်ငံအတွင်းရှိ ကူကီးနယ်မြေများတွင် အခြေစိုက်၍ လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ မြန်မာစစ်တပ်နှင့် အန္ဒိယခွဲထွက်ရေးသူပုန်အဖွဲ့များသည် ဒေသအတွင်းရှိ ပြည်သူများအား ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ မ တရားဆက်ကြေးကောက်ခံခြင်း၊ ပေါ်တာဆွဲခြင်း၊ မုဒိန်းကျင့်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်ခြင်းများ ကို အမြဲပင် ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ပြည်သူများနေ့စဉ်အသုံးပြုသွားလာနေသော နေရာများတွင် မိုင်းထောင်ခြင်း၊ ဗုံးဖောက်ခွဲခြင်း၊ လူနေရပ်ကွက်များအတွင်း အရေအတွက် ထောင်သောင်းချီ၍ရှိသော လက်နက်ခဲယမ်းမီးကျောက်များကို သို ဝှက်ထားရာမှ မကြာခဏ ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပွားစေခြင်း၊ ငွေစက္ကူအတုများပြုလုပ်ခြင်း၊ လက်နက်နှင့် မူးယစ် ဆေးဝါးအရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းများကို အကြီးအကျယ် လုပ်ကိုင်ကြခြင်းများကြောင့် ဒေသအတွင်း နေထိုင် ကြသော ပြည်သူများ၏ ဘဝလုံခြုံမှုကို နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ခြိမ်းခြောက်လျှက်ရှိနေသည်။\nပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ မြန်မာစစ်တပ်၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများဖြင့် အိန္ဒိယခွဲထွက်ရေး ကသဲသူပုန်အဖွဲ့များသည် ကူကီးရပ်ရွာများအတွင်းတွင်၎င်း၊ ကူကီးရပ်ရွာများကို နောက်ခံထားရှိ၍၎င်း အိန္ဒိယစစ်တပ်နှင့် ဖြစ်စေ ကူကီး အမျိုးသားတပ်မတော်နှင့် ဖြစ်စေ တိုက်ပွဲများဖြစ်ပွားရန် စနစ်တကျ ဖန်တီးလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။\nဤသို့ဖြင့် မြန်မာစစ်တပ်နှင့် မြန်မာစစ်အစိုးရမှ နိုင်ငံရေးခြံစည်းရိုးအဖြစ်ထားရှိသော အိန္ဒိယခွဲထွက်ရေးသူပုန် အဖွဲ့များ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သတ်ဖြတ်မှုများကြောင့် ဒေသတွင်းရှိ ပြည်သူလူထု၏ ဘ ဝလုံခြုံမှုမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပို၍ပင် ဆိတ်သုဉ်းကင်းမဲ့လာခဲ့ရသည်။\nကူကီးဒေသတွင် ထမံသီရေကာတာစီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nအိန္ဒိယနှင့် မြန်မာစစ် အစိုးရတို့သည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား မီဂါဝပ် (၁,၂၀၀) ထုတ်လုပ်မည့် ထမံသီရေကာတာစီမံကိန်းကို အကောင် အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက် ၂၀၀၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် နှစ်နိုင်ငံနားလည်မှု စာချွန်လွှာကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြသည်။ ဤထမံသီရေကာတာစီမံကိန်းအား အကာင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခြင်းကြောင့် ကူကီးကျေးရွာ(၃၅) ရွာ အပါအဝင် ပြည်သူပေါင်း (၄၅,၀၀၀)ကျော် နေထိုင်နေသော ကျေးရွာပေါင်း (၅၂) ရွာခန့်မှာ ရေလွှမ်းမိုးကာ လယ်ယာမြေဧက ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ အိုးအိမ်ပေါင်းမြောက်များစွာကိုပါ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စီမံကိန်းကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၊ သစ်တောကြီးများနှင့် ၎င်းသစ်တောများကို မှီတင်းနေထိုင် ကြသည့် တောရိုင်းတိရစာ္ဆန်များကိုပါ များစွာထိခိုက်ပျက်စီးစေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထမံသီရေ ကာတာစီမံကိန်းကို ရပ်တန့်ဖျက်သိမ်းရန်အတွက် ပြည်တွင်းပြည်ပရှိ ကူကီးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပြည်သူများ သည် အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာစစ်အစိုးရတို့အား ထောက်ပြကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။\nအိန္ဒိယနှင့် မြန်မာစစ်အစိုးရတို့သည် ပြည်သူလူထု၏ ထောက်ပြကန့်ကွက်မှုများကို လျစ်လျူရှု၍ ထမံသီ ရေကာတာစီမံကိန်းအား ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့ရာ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် Leivomjang ရွာနှင့် တဇုန်းရွာရှိ ပြည် သူများကို အတင်းအဓမ္မပြောင်းရွှေ့စေခဲ့သည်။ အိုးအိမ်၊ လယ်ယာမြေများစွာ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့် ၎င်း ကျေးရွာ (၂) ရွာမှ ရွာသူရွာသား (၃,၀၀၀) ကျော်မှာ တစ်အိမ်ထောင်လျှင် လျော်ကြေးငွေ ၅,၀၀၀ ကျပ်သာရ ရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် အခြားနေရာများသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခွင့် မရရှိကြဘဲ မိုင်(၄၀) ကျော်ကွာဝေးသော ရွှေပြည်အေး ပြောင်းရွှေ့ရေးခွင်၌သာ အတင်းအဓမ္မပြောင်းရွှေ့နေထိုင်စေခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။\nကူကီးနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွင် နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသအဖြစ် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခြင်း[ပြင်ဆင်ရန်]\nAnglo-Kuki War ( ၁၉၁၇-၁၉) အင်္ဂလိပ်-ကူကီးစစ်ပွဲအပြီး မြန် မာအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသည့် ကူကီးနယ်မြေများအနက် အထက်ပိုင်းဒေသရှိ Jou Jang Haosa ဟွောင်ဆာ ပိုင်ဖြစ်သော ရွာပေါင်း (၃၀) ခန့်အပါအဝင် နာဂတောင်တန်းနှင့် ဟုမ္မလင်းမြို့နယ် တို့ကို ခနီး္တခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေများ အဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ Jou Jang Haosa ဟွောင်ဆာ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လေရှီးမြို့နယ်ကို စစ်အစိုးရ လက်ထက် ၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွင် နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသအဖြစ် ထည့်သွင်းသတ်မှတ် ခြင်းသည် ကူကီးလူမျိုးအတွက်အမျိုးသားရေးအရ ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နယ် ချဲ့အင်္ဂလိပ်ကိုလိုနီခေတ်မှ ယနေ့ခေတ်တိုင်အောင် အုပ်ချုပ်သူအစိုးရအဆက်ဆက်တို့မှ ကူကီးလူမျိုးများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှု ပြိုကွဲရန်နှင့် အမျိုးသားရေးလက္ခဏာရပ်များ ပပျောက်တိမ်ကောစေရန်အတွက် ကူကီး ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေများကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ခွဲခြား၍ အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ ထပ်မံခွဲခြားထားခြင်း ခံခဲ့ကြသောကြောင့်လည်း လူနည်းစုကူကီးလူမျိုးများမှာ ပို၍ လူနည်းစုဘဝအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြကာ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးတို့တွင် ပို၍နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ကြရခြင်းဖြစ်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရပြီးချိန်မှစ၍ အုပ်ချုပ်သူအစိုးရအဆက်ဆက်တို့၏ လျစ်လျူရှုထားမှု၊ ဖိနှိပ်ချုပ် ချယ်မှုနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကင်းမဲ့မှုများကြောင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ ဘဝအခြေအနေများသည် လုံခြုံ မှု ကင်းမဲ့ခဲ့ကြရသည့်အပြင် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးတို့တွင် အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်နေခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကူကီးလူမျိုးတို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ မူလအမျိုးသားရပိုင်ခွင့် အခွင့်အရေးများကိုပြန်လည် ရရှိ ရန်၊ ကူကီးလူမျိုးတို့၏ ဘဝလုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မည့် ကိုယ်ကံကြမ္မာကိုယ်ဖန်တီးပိုင်ခွင့်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ပြဋ္ဌာန်းခွင့် ရှိသော ကူကီးအမျိုးသားပြည်နယ် ထူထောင်နိုင်ရေးအတွက် တော်လှန်တိုက်ပွဲဝင်ကြရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချခဲ့ကြ သည်။\nဤသို့ဖြင့် ကူကီးအမျိုးသားပြည်နယ်ထူထောင်ရန် ကူကီးခေါင်းဆောင်များနှင့် မျိုးချစ်လူငယ်များသည် (၁၉၈၈) ခုနှစ် ဖေဖဝါရီလ (၂၄) ရက်နေ့တွင် ကူကီးအမျိုးသား အစည်းအရုံး/ ကူကီးအမျိုးသားတပ်မတော် (KNO/ KNA) ကိုလည်းကောင်း၊ (၁၉၉၃) ခုနှစ် ဒီဇင်္ဘာလ (၁၃) ရက်နေ့တွင် ကူကီးကျောင်းသားများ ဒီမို ကရက်တစ်တပ်ဦး (KSDF) ကိုလည်းကောင်း၊ (၂၀၀၀) ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ (၁) ရက်နေ့တွင် ကူကီးအမျိုးသမီး များဆိုင်ရာ လူ့အခွင့်အရေး အစည်းအရုံး (KWHRO) ကိုလည်းကောင်း၊ (၂၀၀၄) ခုနှစ် ဇွန်လ (၅) ရက်နေ့ တွင်  ကူကီးအမျိုးသား ကွန်ဂရက် (KPC) ကိုလည်းကောင်း အသီးသီး ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။\nမြန်မာစစ်အစိုးရသည် ၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲနောက်ပိုင်းတွင် အရပ်သားအစိုးရ အသွင်ဖြင့် ပြောင်းလည်း အုပ်ချုပ်လာခဲ့ရာ ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှစပြီး တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် အပစ်အ ခတ်ရပ်စဲရေးကာ ငြိမ်းချမ်းရေးလုပ်ငန်းများ အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း ကူကီးလူမျိုးတို့ ၏ အမျိုးသားရပိုင်ခွင့် တောင်းဆိုမှုများကိုမူ မြန်မာအုပ်ချုပ်သူ အစိုးရအဆက်ဆက်နည်းတူ လျစ်လျူရှုမြဲ ပင် ဖြစ်သည်။\nလက်ရှိ မြန်မာအစိုးရသည် ကူကီးဒေသတွင် အိန္ဒိယခွဲထွက်သူပုန်အဖွဲ့များအား ဆက်လက်၍ ခိုလှုံတပ်စွဲ စေသည့်အပြင် အများပြည်သူ နေ့စဉ်အသုံးပြုသွားလာနေသော နေရာများ၊ လမ်းတံတားများကို အိန္ဒိယခွဲ ထွက်သူပုန်အဖွဲ့များမှ မိုင်းထောင်ဗုံးဖောက်တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ လူနေရပ်ကွက်များအတွင်း ပေါက်ကွဲစေနိုင်သော လက်နက်ခဲယမ်းမီးကျောက်များ၊ မူးယစ်ဆေးဝါးများကို သိုဝှက်ထားရှိကာ အရောင်းအဝယ်ပြုခြင်းနှင့် ဆက် ကြေးကောက်ခံခြင်းများကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်လျှက် ရှိနေသော်လည်း တစုံတရာ အရေးယူဆောင်ရွက်ခြင်း ပင် မရှိခဲ့ချေ။ ပို၍ဆိုးရွားသည်မှာ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုများအပြင် ငွေစက္ကူအတုများ၊ လက်နက်နှင့် မူးယစ် ဆေးဝါးအရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်းများတွင် ဒေသအတွင်းရှိ အစိုးရဝန်ထမ်းများ၏ ပါဝင်ပတ်သက် လုပ်ကိုင်မှု များပင်ဖြစ်သည်။\nအိန္ဒိယနိုင်ငံအတွင်း သွတ်သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသော ကူကီးမြေနှင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေများ[ပြင်ဆင်ရန်]\nAnglo-Kuki War (1917-19) အပြီး အိန္ဒိယအုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေအတွင်း ကျရောက်ခဲ့ရသော ကူကီးနယ် မြေများသည် အိန္ဒိယနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရရှိသောအခါတွင်လည်း အိန္ဒိယပိုင်းနက်အတွင်း ဆက်လက်၍ သွတ် သွင်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုဒေသများမှာ မဏိပူရပြည်နယ်ရှိ တောင်တန်းဒေသများ၊ အသံပြည်နယ်ရှိ Karbi-Anglong ဒေသများ၊ နာဂပြည်နယ်ရှိ Ahthibung, Kanjang ဒေသများနှင့် Tripura ပြည်နယ်၏ အချို့ဒေသ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။\n၁၉၅၀ ခုနှစ်ကျော်ကာလများတွင် အိန္ဒိယနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရောက်ရှိသွားသည့် ကူကီးလူ မျိုးများသည် လွတ်လပ်မည့် မီဇိုးနိုင်ငံတွင် အိန္ဒိယနှင့် မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကူကီးနယ်မြေများအားလုံးပူးပေါင်း ပါဝင် နိုင်ရန်အတွက် မီဇိုးလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ပြုကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို မီဇိုးအမျိုးသား\nတပ်ဦး(MNF)မှ ဦးဆောင်ကာ ထိုအဖွဲ့တွင် ကူကီးဘက်မှ Pu.LalKhoHenသည် Sennator အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ၎င်း၊ Pu.DemKhoSehသည် ဒု-စစ်ဦးစီးချုပ်အဖြစ်၎င်း ဦးဆောင်ကာ စစ်ရေးအကူအညီများ ရယူရန် တရုတ် ပြည်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် အခြားထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွင် Pu.PaoKhoSei, Pu.TN Haokip, Pu.PumKam တို့နှင့် ကူကီးတော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်အများအပြားပါဝင်ခဲ့ကြပြီး အသက်၊သွေး၊ချွေး မြောက်များစွာကို ပေးဆပ်ခဲ့ကြသည်။\nသို့ရာတွင် (MNF) ကို ဦးဆောင်သည့် Laldenga နှင့် မီဇိုအမျိုးသားများသည် ၎င်းတို့၏ တော်လှန်ရေး ဖြစ်သော လွတ်လပ်မည့် မီဇိုးနိုင်ငံထူထောင်ရေးပန်းတိုင်သည် ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလာ သောအခါ အိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ် India Gandhi နှင့် အပေးအယူပြုလုပ်ကာ မီဇိုရမ်းပြည်နယ်ကိုသာ ရယူထူ ထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကူကီးလူမျိုးတို့၏ ကူကီးတော်လှန်ရေးနှင့် ကူကီးပိုင်နယ်မြေများသည် မဟာ မိတ်တို့၏ တော်လှန်ရေးကတိသစ္စာ ဖောက်ဖျက်ခဲ့မှုကြောင့် ကျရှုံးခြင်းနှင့်အတူ ချန်ရစ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။\nအိန္ဒိယနိုင်ငံသည် ကမာ္ဘ့ဒီမိုကရေစီနိုင်ငံကြီးဖြစ်သည်နှင့်အညီ ၎င်းနိုင်ငံသားများသည်လည်း ထိုက် လျော်သော ဒီမိုကရေစီ၏ အခွင့်အရေးအသီးအပွင့်များကို ခံစားကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အိန္ဒိယနိုင်ငံအ တွင်းရှိ ကူကီးလူမျိုးများသည် ယနေ့တိုင် မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေအားလုံးကို စုစည်းပြီး ပြည်နယ်တစ် ပြည်နယ်အဖြစ် မထူထောင်နိုင်ကြသေးသော်လည်း ပညာရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေးတို့တွင် အတင့်အသင့် တိုးတက်မှုရှိပြီး ဘာသာရေးတို့တွင်လည်း လွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်ခွင့်များကို ရရှိကြပေသည်။ သို့သော်လည်း အင်္ဂလိပ်လက်ထက်မှစ၍ အုပ်ချုပ်သူအစိုးရအဆက်ဆက်၏ သွေးခွဲအုပ်ချုပ်မှုများကြောင့် ကူကီးလူမျိုးများအ တွင်း စည်းလုံးညီညွှတ်မှုများ ပြိုကွဲကာ မျိုးနွယ်စုအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်သာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ကြသည်။\nKuki National Assembly ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် အိန္ဒိယနိုင်ငံသမ္မတMr.Sanjeeva Reddyနှင့် New Delhi မြို့တော်၌ ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးကာ ကူကီးပြည်နယ်ထူထောင်းရေးအတွက် အရေးဆိုခဲ့ကြ သည်။ ကူကီးလူမျိုးများ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် ပိုင်ဆိုင်နေထိုင်လာခဲ့ကြသော ကူကီးနယ်မြေများအား အုပ်ချုပ်သူ အိန္ဒိယအစိုးရမှ ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုခဲ့သောကြောင့် ကူကီးလူမျိုးများအတွက် ကမာ္ဘတည် သရွေ့မေ့ပျောက်မရနိုင်သော အလွန်ဆိုးရွားလှသော လူမှု့အနိဋ္ဌာရုံများကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ကြရသည်။ အိန္ဒိယ နိုင်ငံမှ ခွဲထွက်ရန်လက်နက်ကိုင်တိုက်ပွဲဝင်နေသော Tangkhul နာဂလူမျိုးသူပုန် (NSCM-IM) တို့၏ (၁၉၉၂- ၉၇) ခုနှစ်အတွင်း အပြစ်မဲ့ ကူကီးပြည်သူ (၁,၀၀၀) ကျော်ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့မှုများ၊ ကူကီးမြို့ ရွာပေါင်း (၃၆၀) ကျော်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့မှုများ၊ ကူကီးလူမျိုး လူဦးရေ (၅၀,၀၀၀) ကျော်အား စစ်ဘေးဒုက္ခ သည်များအဖြစ် ရောက်ရှိစေခဲ့မှုများအပြင် လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် တစ်မျိုးအကြား အကြီးအကျယ်သတ်ဖြတ်မှုများ နှင့် နိုင်ငံရေး ပဠိပက္ခများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ယနေ့ထိတိုင်ပင်ဖြစ်သည်။\nထို့အပြင် နယ်မြေပိုင်ဆိုင်မှုများကို အကြောင်းပြု၍ နာဂလူမျိုးများ၊ ကသဲလူမျိုးများ၊ အာသံလူမျိုးစုများနှင့် လူမျိုးရေးအဓိကရုဏ်းများ မကြာခဏဖြစ်ပွားကာ ငြိမ်းချမ်းမှု အလွန်ကင်းမဲ့လှသည်။ ကူကီးလူမျိုးများ၏ ဘိုး ဘွားပိုင်နယ်မြေများကို ပြန်လည်ရယူပိုင်ဆိုင်ရန် ကူကီးအဖွဲ့အစည်းများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူငယ်များနှင့် ပြည်သူများသည် ယခုအချိန်တွင် စိတ်အားထက်တန်စွာဖြင့် ကူကီးပြည်နယ်ထူထောင်နိုင်ရန်အတွက် တော် လှန်တိုက်ပွဲဝင်လျှက်ရှိနေကြသည်။\nတချိန်က တော်လှန်ရေးရည်မှန်းချက်ဖြင့် လက်တွဲမဟာမိတ်ပြုခဲ့သည့် မီဇိုးလူမျိုးများသည် မီဇိုးရမ်းပြည် နယ်ကို ထူထောင်ကြကာ တော်လှန်ရေးအသီးအပွင့်များကို ဝေဆာစွာခံစားနေကြချိန်တွင် ၎င်းတို့နှင့် မဟာ မိတ်ပြုလက်တွဲခဲ့သော ကူကီးလူမျိုးတို့မှာ အရှုံးနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ခါးသီးနာကြည်းဖွယ်ကောင်းလှသော တော်လှန်ရေးအတွေ့အကြုံများနှင့်အတူ အဖိနှိပ်ခံဘဝတွင် ရုန်းကန်နေခဲ့ကြရသည်။\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ကူကီးလူမျိုးတို့၏_နောက်ခံ_သမိုင်းအကျဉ်း&oldid=473293" မှ ရယူရန်


Political Page ပုလဲသွယ်: အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ညီလာခံ\nအမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ညီလာခံ\n၈-၃-၂ဝ၁၃ နေ့တွင် ရွေးချယ်ခံရသော အလုပ်အမှုဆောင်များ၊ စုစုပေါင်း (၁ဝဝ) ဦး\n1. ၁။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်\n2. ၂။ ဒေါက်တာမေဝင်းမြင့်\n3. ၃။ ဒေါက်တာမျိုးအောင်\n4. ၄။ ဒေါ်ဖြူဖြူသင်း\n5. ၅။ ဒေါ်ကြည်ဖြူသျှင်\n6. ၆။ ဦးစိုးဟန်\n7. ၇။ ဦးဖြိုးမင်းသိန်း\n8. ၈။ ဦးမျိုးမြင့်\n9. ၉။ ဦးကျော်ထွေး\n10. ၁ဝ။ ဦးမျိုးညွန့်\n11. ၁၁။ ဦးမြင့်ဌေး\n12. ၁၂။ ဦးမောင်မောင်ဦး\n13. ၁၃။ ဦးအေးနိုင်\n14. ၁။ ဦးမြင့်ဦး\n15. ၂။ ဒေါက်တာသိန်းလွင်\n16. ၃။ ဦးစံဦး\n17. ၄။ ဒေါက်တာကျော်ကျော်\n18. ၅။ ဦးမင်းဦး\n19. ၆။ ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း\n20. ၇။ ဦးအောင်သန်း\n21. ၈။ ဦးကျော်မင်း\n22. ၉။ ဦးအောင်မြင့်\n23. ၁။ ဦးဟံသာမြင့်\n24. ၂။ ဦးဝင်းမြင့်အောင်\n25. ၃။ ဒေါက်တာဝင်းအောင်\n26. ၄။ မုံရွာအောင်ရှင်(ခ)ဦးအေးကြူ\n27. ၅။ ဦးကျော်သောင်း\n28. ၆။ ဒေါက်တာမြင့်နိုင်\n29. ၇။ ဒေါ်ခင်စန်းလှိုင်\n30. ၈။ ဒေါ်အေးအေးမူ(ခ)ရှားမီး\n31. ၉။ ဒေါ်ခင်မွှေးလွင်\n32. ၁ဝ။ ဦးခင်မောင်သိန်း\n33. ၁၁။ ဦးမြင့်ကြည်\n34. ၁၂။ ဦးဘမင်း\n35. ၁။ ဦးအုန်းကြိုင်\n36. ၂။ ဒေါက်တာဇော်မြင့်မောင်\n37. ၃။ ဦးမင်းသူ\n38. ၄။ ဦးဝင်းထိန်\n39. ၅။ ဦးမောင်မောင်သန်း\n40. ၆။ ဦးကျော်စိုးလင်း\n41. ၇။ ဦးနိုင်ငံလင်း\n42. ၈။ ဦးသောင်းထွန်း (ခ)ငြိမ်းသစ်\n43. ၉။ ဦးဖြိုးဇေယျာသော်\n44. ၁ဝ။ ဒေါ်ခင်သန္တာ\n45. ၁၁။ ဒေါ်စန္ဒာမင်း\n46. ၁၂။ ဦးပေါခင်\n47. ၁။ ဒေါက်တာအောင်မိုးညို\n48. ၂။ ဦးတာ\n49. ၃။ ဒေါ်ခင်စောဌေး\n50. ၄။ ဦးအောင်ကြည်ညွှန့်\n51. ၅။ ဦးသိန်းဇော်\n52. ၆။ ဦးကံဦး\n53. ၇။ ဒေါက်တာကျော်ငွေ\n54. ၈။ ဦးချစ်ထွေး\n55. ၉။ ဦးပိုက်ကို\n56. ၁။ ဦးခင်ဇော်\n57. ၂။ ဦးအောင်စိုး\n58. ၃။ ဦးစိုးရီ\n59. ၁။ ဦးဝင်းမြင့်\n60. ၂။ ဦးမန်းဂျော်နီ\n61. ၃။ ဒေါက်တာမျိုးညွန့်\n62. ၄။ ဦးသိန်းဆွေ\n63. ၅။ ဒေါက်တာလှမြတ်သွေး\n64. ၆။ ဦးမန်းညွှန့်သိန်း\n65. ၇။ ဦးကြည်ဝင်း\n66. ၈။ ဦးကျော်ဟိုး\n67. ၉။ ဦးသောင်းအေး\n68. ၁ဝ။ စခင်ဇော်လင်း\n69. ၁။ ဦးညီပု\n70. ၂။ ဦးမောင်ကြွင်းအောင်\n71. ၃။ ဦးမင်းအောင်\n72. ၄။ ဦးသိန်းမောင်\n73. ၁။ ဦးအောင်သိန်း\n74. ၂။ ဦးကျော်ငြိမ်း\n75. ၃။ ဦးယောဆီ\n76. ၄။ ဦးလင်းလင်းဦး\n77. ၅။ ဦးအင်ဆုံးခါးနော်ဆန်\n78. ၁။ ဒေါ်နန်းခင်ထွေးမြင့်\n79. ၂။ ဦးစောတင်ဝင်း\n80. ၃။ ဦးသန်းနိုင်\n81. ၁။ ဦးထွန်းထွန်းဟိန်း\n82. ၂။ ဒေါက်တာသန်းငွေ\n83. ၃။ ဦးထွန်းရွှေ\n84. ၄။ ဦးခင်မောင်စီ\n85. ၅။ ဦးစိုင်းစွံဆိုင်း\n86. ၆။ ဦးစိုင်းဝင်းမြင့်\n87. ၇။ ဦးကျော်ခင်\n88. ၈။ ဒေါက်တာဒေါ်စိန်စိန်သိန်း\n89. ၁။ ဦးဇိုဘွဲ\n90. ၂။ ဦးလိန်းနိုင်း\n91. ၃။ ဦးဘွဲ့ခိန်း\n92. ၁။ ဦးညဏ်ဝင်း\n93. ၂။ ဒေါ်ခင်ဌေးကြွယ်\n94. ၃။ ဒေါက်တာအေးဇံ\n95. ၄။ ဒေါ်နွယ်နွယ်အောင်\n96. ၁။ ဒေါက်တာခင်စည်သူ\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ (နာဂ) (၁)\n97. ၁။ ဦးကယ်\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ (ဓနု) (၁)\n98. ၁။ ဦးညီညီ (ခ) ညီလေးချမ်း\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ (နမ့်ဆမ်) (၁)\n99. ၁။ ဦးမိုင်းရဲကျော်သူ\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ (ပအို့ဝ်) (၁)\n100. ၁။ ဦးစိုင်းမြင့်ဆွေ\n၈-၃-၂ဝ၁၃ ရွေးချယ်ခံရသော အလုပ်အမှုဆောင်များ\nစုစုပေါင်း (၁ဝဝ) ဦးတိတိ။\nPosted by Dr. Tint Swe at 6:48 AM


HomeInvestment & FinanceVirus Takes Toll on Myanmar Economy\nA family wearing protective masks purchases food atamarket in Yangon, Myanmar, February 3, 2020. REUTERS/Ann Wang\n“We have raw materials only until the end of April. After April, it’s another story. Unless global authorities get the outbreak under control soon and trade returns normal, there will be problems. It will haveaserious impact on the garment sector as well as on SMEs, tourism and agriculture,” said DawKhaingKhaingNwe, joint secretary of the Myanmar Garment Manufacturers Association.\nChinese investments account for 25.15 percent of total investment into Myanmar, making China the second–largest foreign investor after Singapore. It is also Myanmar’smost important trade partner, accounting for $11 billion in bilateral trade. Myanmar exports over $5 billion worth of goods to China annually and the Chinese are major buyers of Myanmar’s agricultural products. Chinese traders have halted activities, resulting in pressure for Myanmar exporters. Reduced access to Chinese raw materials has also hurt factories, including those in the garment sector, who are facing severe shortages that can lead to factory closings or layoffs. The garment industry currently employs around five million women.\nAs impacts of the virus outbreak continue to mount, Myanmar is reconsidering visa on arrival.It has started requiring that visitors entering the country showahealth certificate.\nမြန်န်မာ့စီးပွားရေးအရှိက်ကို တည့်တည့်ထိစေတဲ့ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ဂယက်\nလူစုလူဝေးနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ပွဲလမ်းသဘင်တွေကိုလည်း ဖျက်လိုက်တာ ၊ ရက်ရွှေ့တာမျိုးတွေကို လုပ်လာပါတယ်။ နှစ်တိုင်းကျင်းပနေကြဖြစ်တဲ့ ရုပ်ရှင်ထူးချွန်ဆုပေးပွဲ ၊ တပ်မတော်နေ့အခမ်းအနားတွေကို ရက်အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါတယ်။ နိုင်ငံတော်သမ္မတရုံးရဲ့ သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့ရာမှာတော့ လူစုလူဝေးနဲ့ကျင်းပတဲ့ နှစ်စဉ်ကျင်းပနေကြဖြစ်တဲ့ သင်္ကြန်မဏ္ဍပ်တွေအပါအဝင် ပွဲလမ်းသဘင်တွေကို ဧပြီ ၃၀ ရက်အထိ မပြုလုပ်ကြဖို့ ထုတ်ပြန်ထားပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးအရ သက်ရောက်မှုက ကြီးမားနေပါတယ်။ ရောဂါပျံ့နှံ့မှုကြီးမားတဲ့ တရုတ်နှစ်သစ်ကူးကာလမှာဆို မြန်မာနယ်စပ်မှာ တရုတ်ကို ကိုပို့မယ် ကုန်စည်တွေ ပိတ်မိတာတွေရှိပါတယ်။ ဖရဲ ၊ သခွားနဲ့ သီးနှံတင်ပို့မှုတွေကို ထိခိုက်မှုရှိခဲ့ပါတယ်။ ဘဏ္ဍာနှစ်အစကထက်စရင် ဖေဖော်ဝါရီလကုန်အထိ တရုတ်နဲ့ကပ်နေတဲ့ နယ်စပ်စခန်း လေးခုမှာ နှစ်ခုက အရင်နှစ်ကာလတူထက်ကိုနည်းနေပါတယ် ။ အစိုးရနဲ့လာဆွေးနွေးဖို့ရှိတဲ့ တရုတ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအရေအတွက် လျော့နည်းလာသလို ရန်ကုန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖိုရမ်ကိုလည်း ရက်ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်သတင်းကြောင့် တရုတ်ကုန်ကြမ်းကို မှီခိုနေရတဲ့ ထုတ်ကုန်အပိုင်းအတွက်ထိခိုက်နေပြီးတော့ ကြာလာရင်ပြတ်လပ်လာနိုင်တဲ့ ကုန်ကြမ်းလိုအပ်ချက်နဲ့ပတ်သက်လို့ အစိုးရအနေနဲ့ အဖြေကြိုရှာသင့်ပါပြီ။\n“ လတ်တလောအခြေနေအရတော့ ကုန်ကြမ်းရရှိမူတွေက ဧပြီလကုန်အထိ တော့ရှိနေပြီး နောက်ပိုင်းမှာ စိုးရိမ်စရာရှိတဲ့အခြေနေရှိဖြစ်နေပြီ။ဒီရောဂါကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မူက ဒီထက်ပိုပြီး တိုးတက်ပြောင်းလဲမူမရှိဘူးဆိုရင် ဒီဂယက်က မေ ၊ ဇွန် ၊ ဇူလိုင်အထိ ကိုရောက်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီကာလတွေအတွက်လည်း ကြိုတင်ပြီးပြင်ဆင်ရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ဒီ Covid 19က ပြည်တွင်း အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေသာမက SME လုပ်ငန်းများရော ခရီးသွားလုပ်ငန်းရော သစ်သီးဝလံလုပ်ငန်းများရော အားလုံးကို ထိခိုက်မူရှိပါတယ် ” လို့ မတ်လ ၅ ရက်နေ့မှာ ပြုလုပ်တဲ့ Covid 19 နဲ့ပါတ်သက်ပြီး စီးပွားရေးကဏ္ဍ အကျိုးသက်ရောက်မှုများနဲ့ နောက်စပ်တွဲကိစ္စရပ်နဲ့ပတ်သက်လို့ ပြုလုပ်တဲ့ ဆွေးနွေးပွဲမှာ UMFCCI ၏ တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူးဒေါ်ခိုင်ခိုင်နွယ်က ဆိုပါတယ်။\n“ ဒီအထည်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေအတွက် ကုန်ကြမ်းတွေကို တရုတ်ပြည်ကနေ ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းက နေပြီး တင်သွင်းနေရတာဖြစ်ပါတယ်။ အခုဟိုဘက်က အခြေနေကြောင့် ကုန်ကြမ်းတင်သွင်းမူလျော့နည်းခဲ့တဲ့အတွက်စိုးရိမ်နေပါတယ်။ ဒီရောဂါသည် တရုတ်နိုင်ငံမှာ စတင်ဖြစ်ခဲ့တာဆိုပေမယ့် အိမ်နီးခြင်းနိုင်ငံတွေအပြင် တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းတာနဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမူတွေရှိခဲ့ပါတယ်”လို့ စီပွားရေးနှင့်ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဒေါက်တာသန်းမြင့်က ဆိုပါတယ်။\nPrevious articleThe Prado Museum’s Unsung Workers Step into the Limelight\nNext articleIs Virgil Abloh the Karl Lagerfeld for Millennials?


စက်တင်ဘာ ၂၀၁၅ တတိယအကြိမ်\nတန်ဖိုး ၂၀၀၀ ကျပ်\n` III ကျနော်တို့ ယောက်ျားတွေ မကောင်းဘူး III ´\nစုစုထွေးက `မောင့်´ ကို ချစ်တာ မဟုတ်ဘူးး။\nအချစ် ကို ချစ်တာ\nအဲ့ဒါ ဂျူးပရိတ်သတ်တွေသိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။\nဂျူး ဖတ်သူ အားလုံးသို့/ ညွှန်းချက်\nဒီလောက် မာနကြီးတဲ့ မိန်းမ အပျိုကြီးဖြစ်တာ မဆန်းပါဘူး…. လို့ အပေါင်းအသင်းအတွေအကြား၊ ကျနော် မကြာမကြာ ဘုတောမိသည်။ ဘုတောစရာ အကြောင်းတွေကလည်း ရှိခဲ့ဟန်တူသည်။ အဲ… ကျနော့် လို စာရေးသူများက၊ ကလောင်နဲ့ စာဖတ်သူကို လှည့်စားချင်တာက လည်း အများသား။ ရေးပုံကိုက “ရှိခဲ့ဟန်တူသည်” တဲ့။ ဒဲ့ဒိုးရေးလို့ ရရသားနဲ့ မရေး။ သည်လိုအချက်မျိုးကပင်၊ စာရေးသူများ၏ ကလောင်အစွမ်းဖြစ်ပုံရသည်။\nဂျူးကလည်း ကလောင်အစွမ်းသိပ်ထက်သည့် အမျိုးသမီး။ ဂျူး က သူ့ကလောင်နဲ့၊ လူမှုအရွေ့တစ်ခုကိုပင် တစ်ရွေ့ရွေ့တွန်းသွားနိုင်သူ။ ဒီအရွေ့စခဲ့သည်က၊ ၁၉၈၈ မတိုင်မီ။ ၁၉၈၇ စက်တင်ဘာ “အမှတ်တရ” ထွက် သည့်ကာလ အပိုင်းအခြား။\nအမှတ်တရ၏ ကောက်ချက်များကို၊ လူမှုစာမျက်နှာများပေါ်တွင် ပလူပျံ အောင် တွေ့ရမှာ သေချာပါသည်။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လည်း မကြာမကြာ တွေ့နေရသည်။ အမျိုးသမီးတို့၏ အတ္တအစကို၊ အမှတ်တရ က သိဒ္ဓိတင် ပေးလိုက်ဟန်တူသည်။ ဒီလိုနှင့်၊ အမျိုးသားများလည်း အသည်းဗြန်းဗြန်း အကွဲခံကြရသည်။ ထို့နောက်၊ ယောက်ျားတွေ မကောင်းဘူး ဆိုသည့် ပညတ်ချက်ကို သေရာပါအောင် ယူသွားခံကြရသည်။\n“ယောက်ျားတွေမကောင်းဘူး။ ဟုတ်တယ်။ ယောက်ျားတွေ မကောင်းဘူး….။” ကျနော် လက်ခံပါသည်။ ယောက်ျားတွေ မကောင်းပါ။ ကျနော်ကိုယ်တိုင်လည်း ယောက်ျားစင်စစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့ အမြဲမကောင်းနိုင်ပါ။ သူများတွေ ဘယ်လောက် ပင်ပြောပြော၊ ဆိုဆို ဂျူးကို ကျနော် မမုန်းပါ။ ဂျူးကို ကျနော် ချစ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့်၊ သူ့စာသားတွေကို ကျနော်ချစ်သည်။ သူ့အယူအဆအားလုံးကိုတော့ ကျနော် မချစ် ပါ။\nကျနော်ဖတ်သမျှ၊ အမှတ်တရ တစ်အုပ်လုံးက ဇာတ်သိမ်းပိုင်းရောက်မှ ဟပ်ထိတော့သည်။\n“ဟုတ်တယ်…။ အဲ့ဒါ နင့်ရဲ့ တကယ့်ဟန်ဆောင်မှု မပါတဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ ငါချစ်တာလည်း အဲ့ဒီ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ငါကြောက်တာလည်း အဲ့ဒီစိတ်ဓာတ်ပဲ။ နင် နားလည်ပါ့မလား မသိဘူး။ အဲ့ဒီ စိတ်ဓာတ်မျိုးရှိ တဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက်ဟာ ချစ်သူတစ်ယောက်ကို ယူပြီဆိုရင်လည်း အချစ်အတွက်သာ ပေါင်းသင်းနေထိုင်မယ့် မိန်းမ။ အချစ်နည်းနည်း လျော့တာနဲ့ တစ်ပြိုင်တည်း သားသမီးသံယောဇဉ်၊ လူမှုရေး ပြဿနာ ဘာဆိုဘာမှ မငဲ့ဘဲ ငါ့ကို ထားပစ်ခဲ့မယ့်… မိန်းမ…”\nစာ (၂၀၀ - ၁)\nစုစုထွေး အကြောင်း ကျနော် မပြောပါ။ သူ့ဒိုင်ယာလော့များကသာ၊ ကျနော့်ကို ဆွဲခေါ်သွားနိုင်စေခဲ့သည်။ အမှတ်တရကို ဖတ်ရင်း၊ ကျနော်တို့ ယောက်ျားတွေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် မိန်းမတစ်ယောက်၏ အဇ္ဈတကို ချည်း ကပ်ခွင့်ရလိုက်သည်က ကျနော်တို့ ယောက်ျားတွေ အတွက် သင်ခန်းစာကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ အမှတ်တရကို မုန်း သော ယောက်ျားများထဲတွင်၊ ကျနော် မပါ။ ကျနော့် အနေနှင့် စုစုထွေးကို မုန်းသည်။ အမှတ်တရကို ချစ်သည်။ အားပြိုင်မှုများအကြားက၊ ဒိုင်ယာလော့များက ကျနော့်ရင်ကို ခုန်စေသည်။\n“မောင်က ကလေးလိုပဲနော်” တဲ့။\nယောက်ျားတွေက၊ သူတို့ကို ကလေးလို့ သတ်မှတ်ပြဌာန်းတာကို မုန်းသည်။ သို့သော် သူတို့ ချစ်ရသူ၏ နုတ်ဖျားက ထွက်ကျလာသော စကားလုံးတိုင်းကိုတော့ ချစ်သည်။ ချစ်သူဆီမှ အမုန်းစကားများ ကြားရလျှင်၊ ယောက်ျားတို့ နှလုံးတဗြုံးဗြုံး လှုပ်ကုန်၏။ ဤအချက် ကြောင့်ပင်၊ ချစ်ခြင်း နှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ ဒွန်တွဲခဲ့ဟန် တူသည်။ ကျနော် မသိ။ ကျနော်က၊ ခံစားချက်တို့ဖြင့် လေ့လာနေဆဲ ယောက်ျား တစ်ယောက်မျှသာ။\n“မိန်းမဆိုတာ ပညာတတ်ဖို့ မလိုဘူး၊ ရုပ်ချောဖို့ပဲ လိုတယ်၊ မိန်းမပီသဖို့ပဲ လိုတယ်”\n“ဒါဖြင့် ပညာတတ်ပြီး ရုပ်မချောတဲ့ မိန်းမကို မောင် ဘာဖြစ်လို့ မောင့်ဘေးမှာ လက်တွဲခေါ်ခဲ့သေးလဲ”\nပုလ္လိင် နှင့် ဣတ္တိလိင်တို့အကြား လွန်ဆွဲအားပြိုင်မှုများဖြစ်သည်။ အဆိုပါ အားပြိုင်မှုများကြောင့်ပင်၊ ကမ္ဘာကြီး လည်ပတ်နေရသည်ဟုပင် ကျနော် ယုံကြည်သည်။ ကမ္ဘာကြီးက၊ အမှန်တကယ်ဆို ချောက်ကပ်ကပ်နှင့် ပျင်းစရာကောင်းလိုက်မည့် ဖြစ်ခြင်း။ အားပြိုင်မှု၊ လွန်ဆွဲမှု၊ ထိခိုက်တွန်း တိုက်မှုများက၊ ဓာတုဒြပ်စင်အသစ်များ ကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် တိုးထိုးတိုက်ခိုက်ကြရင်း၊ ကျနော်တို့၏ ငုံလျှိုးဗီဇများ၏ သတ္တိပြလာသည်။ နှောင်ကြိုးများ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရစ်ပတ်ကုန်သည်။ ရုန်းရတော့မှ၊ ဘယ်သူမှ မရုန်းနိုင်။ သိစိတ်တို့ဖြင့်၊ အပြန်အလှန်တွန်းကြ ဆွဲကြရင်း၊ ကျနော်တို့ ခန္ဓာက ပင်ပန်းလာသည်။ မွန်းကြပ်လာသည်။\nအမှတ်တရထဲမှ၊ သူ နှင့် သူမ တို့လည်း၊ မွန်းကြပ်မှု ဒဏ်ကို ခံခဲ့ကြရ ပြီးပြီ။ ကျနော်တို့လည်း ဘဝမှ တစ်ကြိမ် တစ်ခါမျှတော့ ခံခဲ့ရဖူးမည် ထင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အတွန်းအတိုက်၊ အပွန်းအရှများကြား ထဲက အချစ်ဆိုသော ဒြပ်စင်အသစ်က ကျနော်တို့ အသက်နှင့် ခန္ဓာကို ဆက်လက်မောင်းနှင်နေမြဲ၊ နေဆဲ။\nမန္တလေးမြို့ထဲကနေ ကျနော့် အိမ်ကိုပြန်တိုင်း၊ ကျနော် သတိတရ ဖြတ်သန်းခဲ့သော လမ်းတချို့ရှိသည်။ ဤလမ်းများထဲတွင်၊ နန်းရှေ့ ကျုံးလမ်း ပါသည်။ ပန်တျာကျောင်းနားက ရေနီမြောင်းထိပ်ကို ကျနော် မကြာ မကြာငဲ့ကြည့်ဖြစ်သည်။ သိပ်ချစ်တတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဟာ…. သိပ်မုန်းစရာ ကောင်းမှန်းအစက ကျနော် မသိခဲ့။ နားမလည်ခဲ့။ နောက်များကျမှ ကျနော် နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ရသည်။\nအမှတ်တရက၊ ကျနော့်အတွက် အမှတ်တရများချည်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထူးဆန်းပေစွ။ ကျနော် အရင်က ဝတၳု တွေကို မကြိုက်တတ်ပါပကော။ ဘာကြောင့် အခုမှ ဝတၳုတစ်အုပ်အကြောင်း တစ်ခုတ်တရရေးနေမိပါ လိမ့်။ ကျနော့်ကိုယ် ကျနော်လည်း အံ့ဩနေမိသည်။ တကယ်တော့ ကျနော်ရေးတာ မဟုတ်။ ကျနော့်လက်ချောင်း များက ရေးခြင်းသာဖြစ် ပါသည်။ ကျနော့်နုတ်က ဖွင့်ကထွက်မပြောနိုင်သော အရာများကို ကျနော့်လက်ချောင်း များက ပြောတတ်သည်။ ပြောရဲသည်။ ပြောနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သည်လိုအကြောင်းအရာတွေကို လက်များက တစ်ဆင့် ပြောတာပဲ ကောင်းလိမ့်မည် ထင်သည်။ ကျနော့် နုတ်ခမ်းမှာ၊ အမှတ်တရများအတွက် ဖွင့်ဟနိုင်စွမ်း မရှိ။\nသိပ်ချစ်တတ်တဲ့ မိန်းမတွေကို ယောက်ျားတွေ သိပ်ကြောက်သွား တတ်တယ်…. ကျနော့် အတ္တနောမတိနဲ့ ချည်း ကပ်လိုက်သည်။ ဂစ်တာခေါက်ပြ၊ ကော်ဖီ ချိုခါး ဖျော်ပေးတတ်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဘယ်အမျိုးသားက၊ အမှတ်တရမရှိဘဲ နေမတုန်း။ ယောက်ျားများက၊ ကြင်နာမှုများကို ချစ်ပါသည်။ သို့သော ကြင်နာမှုများနောက် ကွယ်က၊ စိုးရိမ်ချက်များက သူတို့ကို အမြဲ အရိပ်မည်းကြီး လိုက်နေသလို ခံစား နေမှာ စိုးကြောက်လှသည်။ ဤ စိုးရိမ်ချက်ကြောင့်ပင်၊ ယောက်ျားတို့က သူတို့ နှလုံးသားကို တံတိုင်းများ တည်ဆောက်လိုက်ကြဟန်ရှိသည်။\nဒီလိုနှင့် ချစ်ကြသူတို့ အကြား တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားကြသည်။ အချစ်နှင့် ရွေးချယ်မှုတို့သည် အမြဲ ထပ်တူ မကျ။ မကျနိုင်သော အကြောင်းအရင်းများလည်း အများအပြားရှိပါလိမ့်မည်။ မတူညီသော ဓာတ်သဘာဝတို့ ပိုင်ဆိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော လူ နှစ်ဦးတို့ တစ်သက် တာ ပေါင်းဖက်နေထိုင်သွားကြတာ လွယ်ကူသော အလုပ် မဟုတ်။ ဦးနှောက်နှင့် နှလုံးသားတို့ ပြိုင်တူ အလုပ်လုပ်ကာမှ၊ တော်ကာကျနိုင် မည့် အဖြစ်။\n“တဲတဲကလေး ကျန်ရစ်သော မျှော်လင့်ချက် ကြိုးမျှင်ကလေး တစ်ခု ထောက်ခနဲ ပြတ်သွားပြီး အေးစိမ့်သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဘာမျှ မဆိုင်စွာပင် ကျွန်မရင်ထဲမှာ မီးတောက်တစ်ခု အရှိန်ပြင်းစွာ ဟပ်လိုက်သလို၊ ပူပြင်း နာကျင်သွားရသည်”\nစာ - ၁၄၂\nအဆိုပါ မီးသည်၊ စုစုထွေးကို လောင်သည်။ ထို့နောက် “မောင့်” ကိုပါ လောင်သည်။ မိန်းမတို့ ရင်တွင်းမှ မီးစ တစ်ခုသည် မီးတောက်အဖြစ် လောက်ကျွမ်းသောအခါ၊ သူတို့ နှလုံးသား နာလိုခံခက် ဖြစ်ရသည်။ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင် ပြာကျပြီးသကာလ၊ ဖီးနှစ်ငှက်ကဲ့သို့ အသစ်တဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလိုက်သည့် ကာလ တွင်မူ၊ သူ့မူရင်း နှလုံးသား ဗဟိုချက်ရှိရာကို သူ့နည်းတူ လောင်ကျွမ်းရန် ဦးတိုက် ရည်ရွယ်တော့သည်။\nမိန်းမတို့၌ အချစ်၊ အမုန်း၊ ကြင်နာမှု၊ စိုးရွံ့မှု နှင့် မာနတို့ ရောပြွမ်း ကြိုချက်ထားသော ခံစားချက်များကား၊ များပြားလှသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ခံစားချက်များရောပြွမ်းထားသည့် မိန်းမတို့နှင့် ကြုံဆုံသည့် ယောက်ျား တိုင်း၏ အပြုအမူများမှာ ဦးတည်ရာမရ ကဆုန်စိုင်း အပြေးနှင်ကုန်ကြ သည် ထင်သည်။\nအပြုအမူတို့ စေစားရာနောက်ကို လိုက်ပါရသော အချစ်များကလည်း၊ ယောက်ျားအတွက် ရောထွေးလျက်၊ ရှုပ် ပွေလျက်။ ပွေလီလျက်။ ဤသို့ဖြင့်၊ ကျနော်တို့ ယောက်ျားများက၊ စာတွေ ကဗျာတွေ ရေးကုန် ကြသည်။ စကား လုံးအလှများကို သုံး၍ သူတို့ ခံစားချက်များကို ဖွဲ့သီကုန်သည်။ သံစဉ်များအကြား အလှတရားကို ရှာဖွေ ဆည်း ပူး ကုန်ကြသည်။ မိန်းမများကြောင့်သာ… ယောက်ျားများသည် အနှစ်သာရ တစ်ခုအတွက် ရှာဖွေဖို့ စိုင်းပြင်းကြသည်ဟု ကျနော်ထင်သည်။\nအမှတ်တရမှာ - အမှတ်တရများအဖြစ်သာ ကျန်ခဲ့ပြီး၊ လက်တွေ့သည် အနာဂတ်ကို သယ်ဆောင်သွားကြလိမ့် မည် ထင်သည်။\nအမှတ်တရအမှာ - အနာဂတ်တွင် မရှိနိုင်ပါ။ အတိတ်မှာသာ ရှိနိုင်ပါသည်။\nအမှတ်တရသည် အတိတ်နှင့် အပ်စပ်သော အရာသာဖြစ်ပါသည်။\nအနာဂတ်မှာ အမှတ်တရအဖြစ် ကျန်နေချင်သေးလျှင်၊ ကျနော်တို့ အနာဂတ် မရှင်သန်နိုင်တော့။\nအမှတ်တရကို အမှတ်တရအဖြစ်သာ ထားလိုက်တာ ကောင်းပါသည်။\nနံနက် ၀း၅၈\n၂၃ ၊ ဇွန်လ ၊ ၂၀၁၇\nရသစာပေမခံစားတတ်သူ ပုရိသယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ရှုမြင်ချက် များကို နားလည်သည်းခံကြပါကုန်။\nမရေးရဲဘဲ ရေးခဲ့သည့် စာ။


ကိုရင်ရှူံး (သို့) ကိုရင်စိုင်း | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » My Dear Diary » ကိုရင်ရှူံး (သို့) ကိုရင်စိုင်း\nကိုရင်ရှူံး (သို့) ကိုရင်စိုင်း\nPosted by စဆရ ကြီး on Nov 15, 2013 in My Dear Diary | 20 comments\nတင်းသည်ဆိုသည်ထက် တင်းလွန်းလို့ ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်သည်ဟု ဆိုသည်က မှန်ပေမည်။\nထိုသူသည် ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ ရှာသည်လို့ ဆိုလေမလား\nငယ်ချစ်ကိုစွန့်ခွာလို့ ချစ်သူအသစ်နှင့် ဘ၀သစ်ကို စသွားလေပြီ…\nသူမ၏ ချစ်လှစွာသော သား/သမီးများကို သံချောင်းလေးမှမခေါက်၊ အနည်းငယ်သော်မျှ အကြောင်းမကြားပါလေပဲ သူမတစ်ယောက် ဘ၀ပြောင်းလိုက်လေ၏။\nမျက်စိသူငယ်၊ နားသူငယ်နှင့် ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားခြင်းကို နားမလည်ခြင်းမှာတော့ သားကြီး၊ သမီးကြီးများ မရှင်းပြသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အရွယ်မရောက်သေး၊ မရင့်ကျက်သေးသော သားသမီးများ နားမလည်နိုင်ခြင်းမှာတော့ အပြစ်တစ်ခုဟု မဆိုသာနိုင်ပေ။\nအရာရာတိုင်း ကောင်းဖို့ချည်းသာ ဖြစ်လာသည်ပေါ့လေ။\nကိုရင်ရှူံးသိလိုက်ရသည်။ သိလိုက်ရဆို ကိုရင်ရှူံးသည် ကိုရင်ရှူံးဆိုလျင် ထိုမိခင်ကြီး၏သားတစ်ယောက်အနေနှင့် တွဲသိမြင်ကြခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ ကိုရင်ရှူံးတစ်ယောက် ရှူံးနိမ့်၊ နိမ့်ကျနေသောအချိန်တွင် ရင်ဖွင့်စရာသည် ထိုမိခင်ကြီးရင်ခွင်တစ်ခုသာရှိခဲ့သည်။ ထိုမိခင်ကြီးမှ မွေးဖွားသန့်စင်လာသော သားသမီးများမှ၊ တစ်နည်းဆိုရသော် ထိုမိခင်ကြီးမှ မြေတောင်မြှောက်ပေးလိုက်သော သားကြီး၊ သမီးကြီးများမှ နှစ်သိမ့်ဖေးမ ကူညီခြင်းများဖြင့် ကိုရင်ရှူံးတစ်ယောက် လူလားမြောက်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။\nအစဦး ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနေရင်း နောက်ဆုံးတွင်မှ ရွှေဥဒေါင်းကို သဘောကျပြီးသည့်နောက် ကိုရင်ရှူံးတစ်ယောက် အတော်လေး အရွယ်ရင့်ကျက်လာတော့သည်။\nထို့နောက်တွင်မတော့ ကိုရင်ရှူံးတစ်ယောက် နာမည်ပေး၊ ကင်ပွန်းတပ်မလုပ်ပဲ တစ်ယောက်တည်း ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်နာမည်ပြောင်းလိုက်၏။\n“ဖြူစိုင်းလူ” ဖြစ်သည့်အချိန်မှ၏ ကိုရင်ရှူံးတစ်ဖြစ်လဲ အရာရာ ရှူံးနိမ့်နေသူအဖြစ်မှ ရုန်းထပြီး လောကကြီးကို ရင်ဘတ်ကြီးကော့ပြီး ရင်ဆိုင်လေမဟဲ့ဟု ကြွေးကြော်ပြီး ဘ၀သစ်တစ်ခုကို စခဲ့၏။\nကိုရင်ရှူံး (သို့) ကိုရင်စိုင်းမိခင်ကြီးလည်း နောက်ယောက်ကျာ်းနှင့် ပေါင်းသွား၏။ ကိုမီမီကြောင်ကြီးနှင့် မသင့်မြတ်သောကြောင့်ဟု တစ်ယောက်သောသူဖွသဖြင့် သိလိုက်ရ၏။ အူးကြောင်နဲ့တော့ အထင်မမှားစေလိုပါ။\nထိုမိခင်ကြီးမွေးထုတ်လိုက်သော ဘီလူးတို့၊ ငှက်ကြီးတို့၊ အဆူးအခက်တွေတို့၊ မမှီတို့၊ တစ်ချိန်က တိမ်မြုပ်နေခဲ့သော ကိုသော်ဇင်တို့၊ ဦးနိုဇိုမိတို့၊ ဦးလင်းမြွေတို့၊ ဒေါ်ပုခ်ျတို့၊ ခုလေးတင် ပြန်အသက်ဝင်လာသော ဒေါ်မွန်းပိုဝမ်တို့…\nယခင်ကထက် ပိုသော ရှူံးနိမ့်ခြင်းများဖြင့်.. တစ်ကောင်တည်းနေရင်း\nသူလဲလေ ဘောင်းဘီချွတ်ပြီး ပုဆိုးဝတ်လိုက်ရုံပါပဲ ….\nကိုရင်စိုင်း ပြန်လာတာပဲ ကျေးဇူးတင်နေရမှာပါ\nတစ်ချို့တွေက ကျော့် မရှိ ရှိတာလေးတွေကို ဇွတ်အတင်းချီးကျူးကြတယ်.. အဲလိုဆိုတော့ ကိုယ်ဘာကောင်လဲသိနေတော့ ရှက်တယ်ဗျာ.. ဂယ်\nအဲလိုအပြောခံရတော့လဲ မျက်နှာမဖေါ်နိုင်အောင် ရှက်ပြန်ရော\nအရည်မရ၊ အဖတ်မရ၊ ဘာမှတန်ဖိုးမရှိတာတွေ ရေးနေပြီးတော့\nလို့ဆိုပြီး ရှုတ်ချတာလဲ ခံရဖူးတယ်ပေါ့\nဆိုတော့ ကျော်လဲ ရင်ဘတ်ထဲဘာရှိ်မလဲ စမ်းလိုက်တယ်\nတစ်ချို့လူတွေ သိပ်လှတာပဲလို့ အားကျငေးကြည့်ချင်ကြည့်ပစေ\nတစ်ခါကြည့်ပြီး တစ်နေရာရာကို လွှင့်ပြစ်လိုက်ကြတာပဲဖြစ်ဖြစ်\nရင်ဘတ်ကြီးကို လူလယ်ကောင် ဖြန့်ဖြန့်ထားခြင်းသက်သက်သာဖြစ်ပါကြောင်း။\nလက်ရှိလိုဂို ဒီဇိုင်းကြီး ကို အကြွေဇိ ..ပြန်ထုတ်ရင် သုံးဖို့ မြန်ကျင့်အစိုးရ ၀ယ်သင့်တယ် ထင့်…\nကျော်လဲ ခုလို စာတစ်တန် ပေတစ်ဖွဲ့နဲ့ အားပေးထားပါတယ်\n(အိတ် ၀စ်လစ်စလစ်ကြီးနဲ့ ပေးထားတာမှာတော့ ပြန်ချေပထားသား)\nသူလဲ အူးကျော်စမ်းအမျိုးလားမသိ.. ရှင်းတော့ သေသေချာချာ ရှင်းပြသွားတာပဲ.. ချုံကြီးကတော့ ဟီးထနေတုန်းပဲ.. ပညာတွေ တတ်လိုက်ပုံများပြောပါဒယ်\nနောက်ဆုံးအပိုဒ်ကတော့ ဇာတ်လမ်းနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်း အနှစ်ချုပ်ပြခြင်းသက်သက်ပါ အူးမကြီးမငယ်မိုက်ကြီးရေ\n(ပြောမယ့်သာပြောရတယ်. အဲဒီစာကို ပြန်ဖတ်တိုင်း တော်တော်လေး သောက်ညင်ကပ်လာတယ်)\nကိုရင်စိုင်း အရေးအသားက လန်ထွက်နေတာပဲ…။ အောက်ဆုံး အပိုဒ်သာ မပါရင် နားလည်မှုတွေလွဲတော့မှာပဲ…။ အရေးအသားကတော့ တော်ချက်…။\nကျော့်စာကို ပထမဆုံးအကြိမ်ဖတ်ဖူးတယ်လို့ပဲ တွက်လိုက်ပါမယ်\nကျော်ခုရေးထားတာ သူများတွေနဲ့ဘယ်လိုယှဉ်ယှဉ် ပေါချာချာအဆင့်ထက်တစ်ဆင့်နိမ့်တဲ့ မူကြိုပေါချာချာသာဖြစ်ပါကြောင်း။\nကိုစိုင်းရဲ့စာတွေကို ကိုရှုံးဘ၀ ကတည်းကဖတ်ဖူးပါတယ်…။ အဲဒါကြောင့်လည်း ဒီ Post ကို ဖတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ကိုရှုံးရဲ့ ဘ၀ ဇာတ်ကြောင်း တစိတ်တဒေသများလားလို့ ထင်နေရာကနေ အောက်ဆုံးအပိုဒ်ရောက်မှ ဆိုလိုရင်းကိုသိတော့တယ်…။ အဲဒါကြောင့် ကိုစိုင်းရဲ့ အရေးအသားကို ချီးကျူးလိုက်တာပါ…။\nသူကြီး အစွဲကျွတ် သွားတာ။ဆြာနဲ့တွေ့သွားလို့။ ဘုန်းကြီး သရဲထက်ဆိုးတယ်။ ပြောတော့ လူ့အခွင့်အရေး ။ တန်းတူညီမျှရေးတွေအော်ပြီး ကိုယ်တိုင်က မန်းလေး ကို ဖတ်တွယ်ထားတာ။ နောက်ဆို WG (world gazette) တို့ UG တို့ လာမှာ။ ဦးဂျမ်း ဟုတ်ဘူးနော်.(Universe gazette)။\nကျော် စဉ်းစားရတာ ဘောင်းဘီကျပ်တွားဒယ်..\nကျော့်ကို သျှမ်းလို ပြန်ရှင်းပြစေလိုဘာဒယ်။\nအင်းနော်၊ တချိန်က မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာကို မြင်းမအလံ လို့ခေါ်ကြဖူးတယ်။ အခု မြန်မာ့ဂဇက် ဆိုတော့ မြက်မဂ္ဂဇင်း လို့ ခေါ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။\nဆရာမနာမည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ နည်းနည်း မြောက်တောက်တောက်ရှိသွားတယ်.. ဘာပဲပြောပြော စာရေးဆရာမတစ်ယောက်က ငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုတယ်ပေါ့..\nကျော့်ကို စာရေးဆရာတစ်ချို့တော့ သိသေးတယ်လို့ပဲ ကျေနပ်လိုက်ပါတယ်။\nလိုဂို ကို တောက်ငြင်ကပ်တာကိုး။ နာမည်ပြောင်းထားတာကိုရော။ စောစောက သူပဲ မန့်သလေးဂွဇွတ် ဆိုပြီး\nဘယ်ကိစ္စ မဆို ရာနှုန်းပြည့် လူတိုင်း သဘောကျဘို့ ဆိုတာ ခက်တာမို့\nအခု အမည် နဲ့ လိုဂို ပြောင်းတာ လဲ လူတိုင်း ကြိုက်ဘို့ တော့ မလွယ်ဘူး\nကျနော် ကိုယ်တိုင် (တစ်ခုခု ဆ်ို အစွဲအလမ်း ကြီးလို့ ပဲ လား မသိ )အရင် အဟောင်းတွေကို တော့ ပိုသဘောကျမိတယ်\nသူကြီး က ကောင်းတယ် ထင်လို့ လုပ်တာမို့ ထူးထူးထွေထွေ တော့ ပြောစရာ မရှိပါဘူး\nတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်ရင် မပြောင်းခင် ရွာသူားတွေ ရဲ့ သဘောထားလေး ကြိုမေးနိုင်ရင် ဒီမို သူကြီး ပိုပီသသွားတာပေါ့ ၊ မေးဘို့ အခက်အခဲ ဖြစ်ရင်တောင် ကြိုတင်တော့ အသိပေးသင့်တယ် ထင်တာပဲ\nဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပါ ဘယ်နံမယ် ဘယ်လိုဂို နဲ့ ဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပျော်တဲ့ ရွာလေးမို့ ဆက်ပျော်နေမှာတော့ အသေအချာပါ\nဟို တစ်လောက ရွာထဲမှာ ခါးပိုက်နှိုက် ဖမ်းမိတဲ့ ရွာသားတစ်ယောက်က သူ့ အတွေ့အကြုံလေး\nရေးထားတာ ဖတ်ရတော့ ခါးပိုက်နှိုက်ကို ကားပေါ်မှာ ဖမ်းခဲ့ တဲ့ ဘီလူးကြီး တောင် သတိရနေသေးတာ\nချင်ကားပူ ရောက်တုန်း ရေးတာလေး ဖတ်လိုက်ရပြီး နောက်ပိုင်း ဘယ်ရောက်နေလဲ တောင် မသိတော့ဘူး\nတခြားလုပ်ငန်းတွေ မြန်မာပြည် အသီးသီး ပြန်ဝင်နေကြတာ\nကိုစိုင်းတို့ ရော မ၀င်သေးဘူးလား\nလိုဂို၊ နာမည် ဘယ်လိုပြောင်းပြောင်း သာမီးဒေါ်ဂလေးက ဒီအတိုင်းပါဗဲဗျာ.. ပိုပိုလှလာဒယ်..။ အဲ.. သဂျီးဂဒေါ့ တနေ့တခြား အိုမင်းရှုံ့တွ ရင့်ရော်ကြမ်းထော် အော့အော့ဂျင်စရာကောင်းတဲ့ ဗူးသီးအိုဂျီးလို ဖြစ်လာတာတော့ ရှိသပေါ့.. ဇရာ၊ ဗျာဓိ၊ မရဏ အသူမှ လွန်ဆန်နိုင်တဲ့ တရားတွေမှ အဟုတ်ပဲဂိုဗျ…. ပလို့ဂျိ..


Samsung ဖုန်းများတွင် RAM မြန်အောင် လုပ်ပေးသင့် တဲ့ အဓိက အချက်လေးတွေ | zawthwin(android software/gameနှင့်မြန်မာစာအုပ်စင်) ကိုဇော်သွင်မျှဝေပေးပြီ\nPosted on December 8, 2013 by zawthwinကိုဇော်သွင်(စန္ဒယား နှင့် ကီးဘုတ်)\tSamsaung ဖုန်းအသုံးပြုဖူးသူတိုင်း သိပြီးသလောက်ဖြစ်မှာပါ။ တစ်ချို့ မသိသေးတဲ့ Online များမှ တောင်းဆိုထားလို့ ကျန်မသိတဲ့ မိတ်ဆွေများ ရှိရင်လည်း အလွယ်တကွလုပ်တတ် ပြီးကိုယ့်ဖုန်း ကို ထိန်းသိမ်းလို့ရအောင် အားအတွက် ပို့(စ်)လေး တစ်ခုအဖြစ် ထပ်တင်ပေးလိုက်တာပါ။ ဒီလိုလုပ်ဆောင်ပေးခြင်းအားဖြင့် ရရှိနိုင်သော အကျိုးရလဒ်များကတော့ Battery ကြားရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်ခြင်း နဲ့ ဖုန်မြန်းဆန် ခြင်းများကို ကောင်းစွာ ခံစားရမှာပါ။ လုပ်နည်းကတော့ လွယ်လွယ်လေးပါ။ အောက်မှာ ပုံနဲ့ တကွ ရှင်းပြပေးထားပါတယ်။အဆင့် ၁။ Samsung ဖုန်းမှာ ပါတဲ့ Home Button (ခလုတ်) ကို ၃ စက္ကန့်လောက် ဖိထားပါ။ အောက်ပုံ အတိုင်းပါ။ (အကြီးကြည့်ရန် ပုံကိုနှိပ်ပါ)\nThis entry was posted in နည်း. Bookmark the permalink.\n← Wunderlist မြန်မာဗားရှင်းကို မြန်မာဘာသာဖြင့် စတင်အသုံးပြုနိုင်\tMinions Talking/ Minion Sounds →


ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်ရပ်(ဆရ့ာဝန်တဦးကြောင့်ကြွေလွင့်ခဲ့ရသော ရတနာတပါး | Nyiwin's Blog\n« မြန်မာနိုင်ငံမှလူနာများ အထူးကုဆရာဝန်များ၏ စမ်းသပ်ခံဖြစ်နေ\nJourney to the North 2009 Day-3 26-Nov Part-1 Road to Bhamo »\nthis is the reproduction of my reply to my younger son Linn Zaw Win who sent me the original article in Myanmar and asked me about my view on the subject\nမင်္ဂလာပါ သူငယ်ချင်းတို့… အခုတင်လိုက်တဲ့ မေးလ်ဟာ စာရေးဆရာမတစ်ယောက်လည်းဖြစ် ဆရာဝန်တစ်ယောက်လည်းဖြစ်တဲ့ အဖြူရောင်ရဲ့ မေးလ်လေးပါ….။ ဆေးပညာအသိုင်းအ၀ိုင်းရဲ့ အမြင်နဲ့ ရေးပြထားတာကို ဖတ်သင့် တယ်လို့ တော့ ထင်လို့ ပြန်လည်တင်ပြလိုက်ပါတယ်…။ ဒီမေးလ်ဟာ သူငယ်ချင်းတို့ ရဲ့ မေးလ်တွေထဲကို ရောက်ကောင်းလည်း ရောက်နေပါလိမ့် မယ်…။ ဒါကြောင့် ဖတ်ပြီးသူတွေက ကျော်လွှားနိုင်ပြီး မဖတ်ရသေးတဲ့ သူတွေ ဖတ်စေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တင်ပြလိုက်ပါတယ်…..။\nအမှန်တရားကို မြတ်နိုးကြပါ၊ ပြီးတော့ လက်ခံသင့်မှလက်ခံကြပါ။\nရန်ကုန်မြို့ မှာ လတ်တလောလေးကမှ အလွန်ရေပန်းစားသွားသော သတင်းတခုအကြောင်းရှင်းပြချင်လို့ ပါ။\nSSC မှာမှားယွင်းခွဲစိတ်မိလို့ သေသွားတယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးဖြစ်ရပ်ပါ။\nကောင်မလေးသေဆုံးရမှုအပေါ် တကယ်ကိုပဲစိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ် ။\nဒါပေမဲ့ ခွဲစိပ်တဲ့ ဆရာကြီး အပြစ်လို့ ဝိုင်းပြောနေကြတဲ့ ဂျာနယ်လစ်တွေကို တော့ တကယ်ကိုစိတ်တိုမိပါတယ်။\nအထူးသဖြင့် Eleven Media Group ကထုတ်တဲ့ ဂျာနယ်တွေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဆရာကြီးဦးကြည်စိုး ဆိုတာမြန်မာနိုင်ငံမှာ နှစ်ယောက်မရှိနိုင်တော့တဲ့ Surgeon ဆရာဝန်ကြီးတစ်ယောက်ပါ။\nဆေး (၁)၊ ဆေး (၂) ၊ ဆေး မကွေး ၊ဆေးမန်း စတဲ့ ဆေးကျောင်းလေးကျောင်းလုံးမှာ Professor & Head ရာထူးနဲ့ ဆောင်ရွက်ခဲ့ ပြီး အခု retire ယူထားပြီး အပြင်ဆေးခန်းကြီးတွေမှာ အောင်မြင်နေတဲ့ ဆရာဝန်ကြီးတစ်ယောက်ပါ။ သူ့လိုမျိုးလူ ကျောင်းလေးကျောင်းလုံးရဲ့ Professor ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လူမျိုးခုခေတ်မှာ လုံးဝလုံးဝမရှိတော့ပါဘူး။ လူနာတွေပေါ်မှာသဘောထားကောင်းသလို လက်အောက်ငယ်သား၊ တပည့်သားသမီးတွေ အပေါ်မှာလည်း ကျောသားရင်သားမခွဲခြားပဲ ဆက်ဆံဂရုစိုက်တဲ့ ဆရာကြီးတစ်ယောက်ပါ။\nအခုဖြစ်ရပ်မှာလည်း တကယ်တန်း တာဝန်ရှိတာ ကောင်မလေးကို စဖျားကတည်းက ကုတယ်ဆိုတဲ့GP ဆရာဝန်ပါ (အောင်ရတနာဆေးခန်းလို့သိရပါတယ်)။ သူဟာ ဆရာဝန်တယောက် ဖြစ်ပါရက်နဲ့သူ့ဆီလာပြတဲ့ လူနာ သွေးလွန်တုပ်ကွေးဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ diagnose မလုပ်နိုင်တာ သူ့ ညံ့ဖျင်းမှုပါ။ ကောင်မလေးက လေးရက်တောင်ဖျားပြီးမှ ဆရာကြီးဦးကြည်စိုး ဆီကိုရောက်တာပါ။ လူနာက ဆရာကြီးဆီ ရောက်တဲ့ အချိန်မှာ Dengue Shock စ၀င်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ကောင်မလေးမှာပြနေတဲ့ လက္ခဏာတွေ က appendicitis (အူအတက်ရောင်ရောဂါ) နဲ့တထပ်တည်းကိုတူနေတာပါ။ ဖျားနေတာ၊ အန်တာ၊ ဗိုက်ကြီးပူတာ၊ ချက်ညာပတ်ဝန်းကျင်မှာ နာတာ၊သွေးကြောတွေဝမ်းဗိုက်မှာ မြင်နေရတာ အူအတက်ပေါက်တယ်ဆိုတဲ့ appendicitis ရဲ့လက္ခဏာတွေပါပဲ။ အူအတက်ပေါက်တယ်ဆိုတာ ချက်ချင်းခွဲမှဖြစ်တာပါ။ အဲဒါကို လူပိန်းတောင်သိပါတယ်။ ဆရာကြီးနေရာမှာ တခြားနာမည်ကြီးဆရာဝန်တယောက် ဆိုလည်း မှားမှာပါပဲ။\nဒီတော့နည်းနည်းမှစစ်ဆေးမှုမလုပ်ဘူးလား ဆိုပြီးမေးဖွယ်ရာရှိပါတယ်။ လူနာက စစ်ဆေးလာပြီးသားဖြစ်နေလို့ပါ။ အောင်ရတနာက ဆရာဝန်က သူတို့ဆေးခန်းက ခွဲစိပ်ဆရာဝန်နဲ့ ခွဲဖို့အတွက် လိုအပ်တာတွေစစ်ပြီးသားပါ။ လူနာကောင်မလေးရဲ့အဖွားလုပ်တဲ့သူက သူ့ဆရာ ဆရာကြီးဦးကြည်စိုးနဲ့ပဲ ခွဲမယ်ဆိုပြီး SSC ကိုခေါ်လာလို့ ဆရာကြီးကို လာပြတော့ ဆရာကြီးက ECG ရိုက်ခိုင်းပြီး ကောင်းရင် Operation လုပ်မယ်ပြောပြီး အရေးပေါ်ခွဲပေးလိုက်ပါတယ်။ လူနာက ဆရာကြီးဆီ ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ သေကိုသေတော့မယ့် အခြေအနေပါ။ စစ်ဆေးတာ dengue မှန်းသိလို့ မခွဲရင်လည်းမခွဲလို့ သေတယ်ဆိုပြီး ဖြစ်လာဦးမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကောင်မလေးရဲ့ Ultrasound အဖြေကလည်း Appendicitis ပြနေလို့ပါ။ အဲဒီတော့ ဘယ်သူ့ အမှားလည်း ဆိုတာသာတွေးကြည့် ပါတော့။\nပြီးတော့နောက်တစ်ခုက ဆရာကြီးက လူနာကို တခါပဲ လာကြည့် ပြီး ၊လက်လွတ်စပါယ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပါ။ ဆရာကြီးဟာ ဒီလူနာရောက်မလာခင် တစ်ပတ်လောက် အလိုကတည်းက တရုတ်နိုင်ငံသွားဖို့well planned လုပ်ထားပြီးသားပါ။ လူနာရှင်တွေက ဆရာဦးကြည်စိုးမှ ဦးကြည်စိုးဆိုပြီး by name နဲ့ ရောက်လာတာပါ။ ဒီတော့ အဘွားလုပ်သူရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆရာကြီးက ခရီးမထွက်ခင်လေး operation လုပ်ပေးခဲ့ တာပါ (အတိအကျပြောရင် ဒီနေ့ Operation လုပ်ရင် သဘက်ခါ ဆရာကြီးက သွားတော့မှာပါ)။ ပြီးတော့လူနာ ဆုံးသွားတဲ့ အချိန်မှာလည်းဆရာကြီးက တရုတ်မှာပါ။ သူ့ ကနဂိုတည်းက အစီအစဉ်ရှိပြီးသား ခရီးစဉ်ကိုသွားတာပါ။ ခွဲခန်းကထွက်လာတော့ လူနာကကောင်းပါတယ်။ ဆရာကြီးက မသွားခင် Post-op Accessment လာလုပ်ပေးသွားပါသေးတယ်။\nဆိုလိုချင်တာက ဆရာကြီးကခွဲလိုက်လို့ သေရတာမဟုတ်ပါဘူး။ သေမည့် လူနာကို ဆရာကြီးကခွဲမိသွားတာပါ။ မဟာဇီဝကကြီးတောင် ကုရင်းသေတဲ့လူနာရှိခဲ့မှာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း “မမှားသောရှေ့နေ မသေသောဆေးသမား” ဆိုပြီး စကားပုံရှိခဲ့မှာပါ။ သေရမယ်လို့ ရှိပြီးသားလူတစ်ယောက်က သေမင်းလက်က ပြေးမလွတ်ပါဘူး။ ခုတော့ ဆရာကြီးအဖြစ်က ဓားခုတ်ရာ လက်ဝင်လျှိုလိုက်သလိုဖြစ်ရပါတယ်။ ဒီလိုပြောလို့ လူ့အသက်ကို တန်ဖိုးမထားတာမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်ရင်းကောင်းတဲ့ ဆရာဝန်တွေကို မေးကြည့်ပါ။ ကိုယ်ကုပေးနေတဲ့ လူနာ ကုမရတော့ဘဲ ရောဂါနဲ့သေသွားခဲ့ရင် လူနာရှင်လောက်မဟုတ်ပေမယ့် ၀မ်းနည်းမှုကတော့ ရင်ထဲမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါခံစားချက်ကို ဆေးရုံမှာ အငယ်ဆုံးတွေပါဆိုတဲ့ အလုပ်သင်ဆရာဝန်လေးတွေတောင် ခံစားကြရပါတယ်။\nပြီးတော့ ဆေးရုံစရိတ် ၁၁ သိန်းဆိုတာကလည်း ၁၁သိန်းနဲ့ တန်အောင်လုပ်ပေးတဲ ဆေးရုံကိုသွားလို့ ၁၁သိန်းကုန်တာပါ ။ ၁၁သိန်းကုန်အောင် ၀န်ဆောင်မှုပေးခဲ့ လို့တန်သလောက်ပေးရတာပါ။ မကုန်ချင်ရင် မကုန်တဲ့နေရာကိုသွားလို့ရပါတယ်။ အဲဒါကို Weekly Eleven ဂျာနယ်မှာ ရေးထားတာတွေက တကယ်ကို ဆိုးဝါးပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အစကမသိပါဘူး။ အဲဒီဂျာနယ်တိုက်ပိုင်ရှင်က ဒေါက်တာသန်းထွန်းအောင် ဖြစ်ပြီး ဆရာဝန်အချင်းချင်း Ethic မထားပဲ စော်ကားရသလဲလို့ တွေးမိပါသေးတယ်။ နောက်တော့မှ သူဟာ အာရှတော်ဝင်ဆေးခန်းရဲ့ ရှယ်ယာဝင်တဦးလည်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိရပါတယ်။ SSC ဆိုတာ မြန်မာနိင်ငံရဲ့ ပြင်ပဆေးခန်းကြီးတွေထဲမှာမှ TOP ပါ။ ၀င်ငွေအနေနဲ့လည်း အကောင်းဆုံးဆေးခန်းတစ်ခုဖြစ်သလို ဆရာဝန်ကြီးတော်တော်များများလည်း SSC ကိုရွေးကြပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ကောင်းမွန်ပြေပစ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိလို့ပါပဲ။ အဲဒါကြောင့်အာရှတော်ဝင် နဲ့ SSC ဟာအပြိုင်သဘောမျိုးဖြစ်နေပါတယ်။ ပိုဆိုးတာက SSC ဆိုတာ နောက်မှဖွင့်တဲ့ ဆေးခန်းကြီးဖြစ်ပြီး အာရှတော်ဝင်ထက်အောင်မြင်နေလို့လည်းပါပါတယ်။ အခုဖြစ်ရပ်မှာလည်း လူနာသေဆုံးခြင်းထက် ဆရာကြီးကို အသုံးချကာ SSC ဆေးခန်းအား တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။\nအသေးစိတ်မသိတဲ့ ပြည်သူလူထုကိုထင်ယောင်မှားတွေ ဖြစ်အောင်သွေးထိုးလှုံ့ ဆော်ကာ စီးပွားရေး အရသက်သက်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဂျာနယ်တိုက်ပိုင်ရှင် ဆရာဝန်ကိုလည်း အတော်ကိုအံ့ သြမိပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်ဆရာဝန်တယောက်ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဒီလိုသတင်းမှားမျိုးကို ရေးသားထုတ်ဝေရဲ တာ ဆရာဝန်စိတ်ဓာတ်မရှိခြင်းပင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုဆရာဝန်မျိုးနှင့် ကုသမည့် လူနာများအတွက်လည်း ရင်လေးမိပါတယ်။ အင်းလေ ဆေးမကုစားတတ်ရှာလို့ပဲ ဂျာနယ်တိုက်ပိုင်ရှင် ဘ၀နဲ့ သူများတွေကို ပုတ်ခတ်ပြီး စားသောက်နေရတဲ့ဘ၀ ဖြစ်နေရတာပေါ့လေ။ ကြားထဲက ဓားစာခံ ဖြစ်သွားရတဲ့ ဆရာကြီးဦးကြည်စိုးမှာလည်း နာမည် နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာထိခိုက်ရပါတယ်။ ဆရာကြီးအတွက် ဆမ အပိတ်ခံရခြင်းသည် ဆရာကြီး၏ စီးပွားရေးများကိုထိခိုက်ခြင်းမရှိပေ။ ဆရာကြီးက အေးအေးဆေးဆေးဂေါက်ရိုက် အနားယူပြီး ကမ္ဘာပတ်နေနိုင်သည့်အထိ ချမ်းသာပါသည်။ လူနာများက ကြည်ဖြူစွာပေးအပ်သော သမာအာဇီဝ ဥာဏ်ပူဇော်ခများနှင့်သာ ချမ်းသားနေခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒေါက်တာ သန်းထွန်းအောင်ကဲ့သို့ ၀ိသမလောဘတက် သူများကိုပုတ်ခတ် ပြိုင်ဆိုင်မှ စားရသောက်ရသုံးရသူမဟုတ်ပါ။\nEleven Media Group နှင့်ပင် အားမရလို့ ဗလာစာအုပ်တွေထုတ်တာ အဲဒီအတွက် တခြားတံဆိပ်တွေအပေါ် ဘယ်လိုတွေအကောက်ကြံခဲ့တာ၊ နောက် 90:00 Minute ဂျာနယ်အပေါ်ဂျောက်ချခဲ့တာ၊ ခုလည်း SSC ဆေးခန်းကို မကောင်းကြံပြန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ခု SSC ဆေးခန်းက ဘာမှမဖြစ်သလို၊ 90:00 Minute ဂျာနယ်ကလည်း အောင်မြင်လျက်ပါပဲ၊ Eleven Sports ဂျာနယ်ဆိုတာကလည်း အိမ်သာသုံးစက္ကူသာသာ စက္ကူတွေကို ဂျာနယ်ထုတ်ပြီး သူများထက်ဈေးကြီးအောင်ရောင်းနေတဲ့ ပြည်သူတွေကျန်းမာရေးတောင်ထိခိုက်နိုင်တဲ့ စက္ကူအမျိုးအစားဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်တွေမှာ သမားတို့စောင့်ထိန်းအပ်သောဂုဏ်အရည်အချင်းဆိုပြီး Rule (Oak) of Geneva ဆိုပြီးကို အခိုင်အမာရှိပါတယ်။ ခုတော့ ဒေါက်တာ သန်းထွန်းအောင်ဆိုတာ ဆရာဝန်လို့ပြောရမှာတောင် ရှက်ဖို့ကောင်းနေပါပြီ။ တကယ်တော့ ဦးသန်းထွန်းအောင် အဖြစ်နဲ့အသိအမှတ်ပြုသင့်ပြီး ငွေရှိပြီးထင်တိုင်းကြဲနေတဲ့ အောက်တန်းကျသော စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်သာဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား တရားဝင်ကြေငြာလိုက်ပါပြီ။ ဒါတောင် Royal Eleven FC ဘောလုံးအသင်းအနေနဲ့ တတိယတန်းမှာ Winner FC အပေါ် စလင်းကွင်းထဲမှာ ဒိုင်နဲ့ပေါင်းပြီး ညစ်ပတ်ခဲ့တာတွေ၊ ဒုတိယတန်းမှာလည်းကောင်း၊ ပထမတန်းတွင်လည်းကောင်း (အဲဒီဘောလုံးအသင်းများနာမည်တော့မပြောတော့ပါ) ညစ်ပတ်ခဲ့တာတွေ အများကြီး အများကြီးပါ။ နောက်ထပ်လူသိမခံဝင့်၊ ပြည်သူများမသိသင့်သော သတင်းများလည်း Eleven Business Group ကြီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အများကြီးရှိနေပါသေးတယ်။ အထက်ကိစ္စတွေမဟုတ်ပါဘူးဆိုပြီး တရားဝင်ဂျာနယ်တွေကနေ ပြန်ငြင်းမယ်ဆိုလည်း ငြင်းနိုင်ပါတယ် ဦးသန်းထွန်းအောင်။\nဆရာကြီးလို လူတော်တစ်ယောက်အတွက် နိုင်ငံခြားဆိုတာ ၀င်ငွေပိုကောင်းပါတယ်။ သူ့ ဘ၀အတွက်ပိုကောင်းတဲ့ နိုင်ငံခြားမှာမနေပဲ၊ မြန်မာနိုင်ငံကို အလုပ်အကျွေးပြုနေတာ ဆရာကြီးရဲ့စေတနာပါ။ တကယ်လို့ သင်ဆိုလျှင်ကော နိုင်ငံအတွက်ဆိုပြီး အနစ်နာခံနိုင်မလား ။ ဒီလိုလူတယောက်ကို ၀ိုင်းဝန်းပယ်ထုတ်လိုက်ခြင်းမှာ ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇုူးတွေ ဖြစ်လာနိုင်သလဲ။ စဉ်းစားကြည့် ပါ။ တကယ်တမ်းနစ်နာတာ ကျွန်မတို့ ပြည်သူတွေပါ။ အဲဒါကိုကောင်းမှန်းမသိ ၊ဆိုးမှန်းမသိ သူတပါးကိုပုတ်ခတ်လိုက်ရလျှင်ပဲ ငါဟဲ့ ဆိုပြီးဖြစ်နေတဲ့ လူ အောက်တန်းစား၊လူပြိန်း၊လူညံ့ များအား ကျွန်မတို့ ဆေးလောကအသိုင်းအ၀ိုင်းက သနားတယ်လို့ ပြောပြီးဟားတိုက်တောင် ရယ်ချင်ပါသေးသရှင် (မီဒီယာသမား မီဒီယာသမားနဲ့ ရတဲ့ပိုက်ဆံကိုအရက်သောက်၊ အပျော်ကြူး၊ ရပ်ကွက်တွေမှာ အသုံးမကျတဲ့သူတွေ Journalist ဖြစ်နေတာက 98% ပါ)။\nတကယ်တော့ ဆရာကြီးက အောင်ရတနာဆေးခန်းနှင့် ထိုဆေးခန်းမှ ဆရာဝန် နစ်နာမည်ကိုစိုးရိမ်ပူပန်ပြီး SSC ဆေးခန်းနှင့်တိုင်ပင်ကာ သူကခေါင်းခံပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ သူက အသက်ကြီးပြီ ဟိုဆရာဝန်လေးက တက်လမ်းရှိသေးတယ်ဆိုပြီး ဆရာကြီးဘက်က အနစ်နာခံသွားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ လေးစားဖို့ကောင်းသော ဆရာကြီးပင်ဖြစ်ပါတယ်။ SSC ကလည်း အပြုံးမပျက်သလို ဆရာကြီးဦးကြည်စိုးသည်လည်း ဆရာဝန်ဖြစ်သည်မှ စပြီး အနားကောင်းကောင်းမယူနိုင်ပဲ ခွဲရစိပ်ရတဲ့ဘ၀က ကျွတ်လွတ်သွားကာ ကောင်းမွန်လွတ်လပ် စိတ်ချမ်းသားစွာ အနားယူသွားပြီဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီးတော်မတော်ဆိုတာကို ငြင်းခုံမနေပဲ ဆရာကြီးနှင့်ပတ်သက်သူများကို မေးနိုင်ပါတယ်။\nသူငယ်ချင်းတို့ လည်း ဒီမေးလ်ကိုဖတ်ပြီး မသိသေးတဲ့ သူတွေ ကို forward လုပ်ပေးလိုက်ကြပါနော်။\nမေးဘောက်ထဲ Forword တွေဝင်လာတယ်။ ဒါနဲ့ ဖတ်ကြည့်တော့ .. တကယ်ကို ပေါက်ကရတွေဖတ်နေရတယ်ဗျာ…။\nအဖြူရောင်မဟုတ်တဲ့ အမည်းရောင်(ဆေး-၂) က ပြောတာ တရားလက်လွတ်ဖြစ်လာလို့ ၀င်ပါမိတော့တယ်။\nသူငယ်ချင်းတို့ရေ.. အဖြူရောင် ဆေး၂ ရေးထားတာ တကယ်ကို မှန်ပါတယ်… ဒီဆေးလောက မှာ ရှိနေတဲ့လူတွေအားလုံးက ဆရာကြီး ဦး ကြည်စိုးဆိုတာ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာသိကြပါတယ်.. ပြီးတော့ အစာအိမ်နဲ့ အူလမ်းကြောင်းရောဂါရှင်ပေါင်းမြောက်များစွာကို ကုသခဲ့ဖူးတဲ့ လူတော်တစ်ယောက်ပါ..\nတကယ်တမ်း အပြစ်တင်သင့်တာက ငွေရှိရင်ပြီးရော ငွေရပြီးရောဆိုပြီး ဟိုတယ်ခန်းလို နေရာမှာ ဆေးရုံဆေးခန်းတွေ ထောင်.. လူနာတွေဆီက ငွေကို လှိမ့်ယူနေတဲ့ PUBLIC CLINIC တွေပါ။\nဆရာဝန်တွေကို ရောင်းကုန်တစ်ခုလို သဘောထားပြီး သူတို့ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နေကြတာပါ…\nဆေးရုံဆေးခန်းလို့သာ နာမည်ခံထားပေမဲ့ လူနာတွေအတွက်လိုအပ်တဲ့ follow up system တွေ Investigation တွေကိုတော့ လုပ်ပေးဖို့ ပျက်ကွက်နေတာကို ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြပါဘူး…\nတကယ်တမ်းဆို ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးလို နေရာမျိုးမှာဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီလူနာကောင်မလေးဟာ သေနိုင်ဖို့ chance အခုလက်ရှိထက် 30-50% လောက်ကို ကျသွားမှာသေချာပါတယ်.. YGH မှာ၂၄နာရီ\nတာဝန်ကျ ဆရာဝန်တွေအသင့်ရှိနေပါတယ်.. ပြီးတော့ EMERGENCY အခြေအနေမှာ ရှိနေတဲ့ ဆရာဝန်က ဘယ်ဆရာဝန်ကြီး ဘယ်ပါရဂူကြီးရဲ့ လူနာကို ဖြစ်ဖြစ်… ကာယကံရှင်ဆရာဝန်ကြီး မရှိပေမဲ့လည်း လိုအပ်တဲ့ ကုသမှုပေးခွင့်ရှိပါတယ်.. အဲဒါဟာ လူနာတွေအတွက် အရမ်းကို safe ဖြစ်ပါတယ်.. အပြင်ဆေးခန်းတွေမှာတော့ ပါရဂူကြီး အထူးကုကြီးတွေရဲ့ လူနာဆိုရင် ဘယ်ASကမှ ကုသခွင့် မရှိတော့ပါဘူး သေလောက်အောင်ဖြစ်နေလို့ ဆေးထိုးချင်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ မရပါဘူး.. အဲဒါဟာ ဘယ်သူထုတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းလဲဆိုတော့ clinic ပိုင်ရှင် ငွေရှင်ကြေးရှင်ကြီးတွေ ရဲ့ အလိုအတိုင်းပါ.. ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူနာဆီက ငွေကို မတန်တဆယူထားတဲ့အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ချွတ်ချော်သွားခဲ့ရင် သူတို့ အပြစ်မဖြစ်အောင်လို့ပါ.. လူနာနဲ့ဆရာဝန်ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ ခွဲခြားလို့မရပါဘူး.. အမြဲတမ်း လူနာအတွက် standby ဆရာဝန်တွေရှိနေသင့်ပါတယ်.. ပြီးတော့ post-op period မှာလည်း လုံလောက်တဲ့ care ကိုမပေးနိုင်တာ ဆရာဝန်အပြစ်တဲ့လား.. ဒါဆို ဆရာဝန်ဆိုတဲ့လူက ဆေးကုလည်းသူ… operation လည်းသူ.. investigation လည်းသူ.. အကုန်လုံးကို တစ်ယောက်တည်းလုပ်ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောဖြစ်မနေဘူးလား.. ကိုယ့်ရဲ့အမှားကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် ဆရာဝန်ကို ဓားစာခံလုပ်လိုက်တာ လုံးဝ မဖြစ်သင့်ပါဘူး .. ဒီလို ထူးချွန်တဲ့ ဆရာဝန်တစ်ယောက်က ဆမ အသိမ်းခံရလို့လည်း သူ့ဘ၀ ပျက်မသွားပါဘူး.. မြန်မာပြည်မှာသာ ခုလို လူတော်တစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာပါ.. ကိုယ့်စီးပွားရေးတစ်ခုတည်းအတွက် ဘယ်သူသေသေ ငတေမာရင်ပြီးရောဆိုပြီး လုပ်ချင်ရာလုပ်.. ကလောင်တစ်ချောင်းနဲ့ ရေးချင်ရာရေးနေရင်တော့ လုံးဝကို မတရားပါဘူး။ ဒါကြောင့် တာဝန်ရှိတဲ့ SSC clinic ကိုရော.. မဟုတ်တာတွေရေးပြီး ဆရာဝန်တွေကို အပုပ်ချချင်တဲ့ အသားထဲကလောက်ထွက်တဲ့ weekly eleven ပိုင်ရှင် ဒေါက်တာ အမည်ခံသူကြီးရော မေးလိုက်ချင်ပါတယ်..ဘယ်သူကအပြစ်ရှိသလဲဆိုတာကို..\nဒီတော့ ကျွန်တော်ပြောချင်တာက …အဖြူရောင်မဟုတ်တဲ့ အမည်းရောင်(ဆေး-၂) – ခင်ဗျားတို့ ပြောတာများလွန်းနေပြီ။ အမှန်တရားကိုတော့မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ ကိုယ့်ဆရာကိုပဲ အမွှမ်းတင်မနေနဲ့။ ‘ဒီကိစ္စဟာ ပြည်သူရှေ့မှာ၊ လူအများရှေ့မှာ တရားဝင်ရှင်းတာအကောင်းဆုံးပါ။ အဲဒီလိုရှင်းမယ်ဆိုရင် ဒေါက်တာကြည်စိုးရယ်၊ SSC ပိုင်ရှင် ဒေါက်တာ ဇော်ထွန်းရယ်၊ ဆေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌရယ်၊ Eleven က ဒေါက်တာသန်းထွန်းအောင်နဲ့ အခြားမီဒီယာသမားတွေ တွေ့ပြီး Debate လုပ်ရင်ကောင်းမယ်။ ဘယ်သူကမှားလဲ၊ ဘယ်သူက မှန်လဲရှင်းကြပေါ့။ ဒါဟာ အဖြေမှန်ရဖို့ပါ။ ဆရာဝန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အင်ဂျင်နီယာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂျာနယ်လစ်မီဒီယာသမားဖြစ်လာပြီဆိုရင် သတင်းကလည်း မှန်နေရင်တော့၊ မှန်တဲ့အတိုင်းပဲ ရေးကြမှာပဲ။ ဒါမျိုးကို လုံးဝထောက်ခံတယ်။ အဲဒီဆရာဝန်ကို ငါးနှစ်ပိတ်တာ၊ အရေးယူတာဆေးကောင်စီကပါ။ ဂျာနယ်တွေက ပြစ်ဒဏ်ပေးတာမှမဟုတ်တာ။ ဘာလို့ ဂျာနယ်တွေကိုမဲနေတာလဲ။ ပုဂ္ဂလိကဆေးခန်းတွေ ခင်ဗျားတို့ မဟုတ်တာလုပ်သမျှပေါ်ကုန်မှာစိုးလို့လား။ ခင်ဗျားတို့ကြောင့် မှားယွင်းမှုကြောင့် အသက်သေဆုံးရတာ ဒီတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး။ ပြည်သူတွေကိုလည်း မေးကြည့်လိုက်ပါ။ သတ္တိရှိရင်ခင်ဗျားလည်း ဒီကလောင်နဲ့ မီဒီယာပေါ်တက်ရေးလေ။ ခင်ဗျားတို့နားလည်ဖို့က ဒီကိစ္စမှာ ဆေးကောင်စီက အရေးယူတာလေးနဲ့ပြီးနေတာ ကံကောင်းတယ်မှတ်ပါ။ နိုင်ငံခြားမှာဆို လူသေမှုနဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ထောင်ကျနေပြီ။\nဘယ်သူရေးတာလဲတော့မသိဘူး ရန်နိုင်ဆိုတဲသူ … …အကြံပေးထားတဲ့ Debate ဆိုတာလေးကတော့ကောင်းပါတယ်…လွတ်လပ်စွာပြောဆိုရေးသားခွင့်မရှိသမျှတော့ ၊ ညီညွတ်မမျှတတဲ့ အခွင့်အရေး သြဇာ အာဏာတွေ မိုးမွှန်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဆီမှ လုပ်ခွင့်ပေးပါ့မလား….\nတစ်ခုပြောချင်သေးတယ်…အဖြူရောင် ဆေး-၂ က တရားလက်လွတ်ပြောမပြော၊ ဆရာသမားဘက်လိုက်မလိုက်တော့ မသိဘူး … ကိုရန်နိုင် email က ဖတ်တောင်မဖတ်ရသေးဘူး သူတစ်ပါးကလောင်နာမည်ကို အသားလွတ်ကြီး အမည်းရောင် ဆေး-၂ ဆိုပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်တာ ဆိုးပါတယ်…\nအခုကိစ္စက ဆရာဝန် နဲ့ ကလောင်ရှင် တိုက်ပွဲလား … …\nရန်ဖြစ်မနေကြနဲ့ လေ … …ပိုကောင်းအောင် media ကနေ တိုက်တွန်းပေါ့ … ဘယ်ဆေးခန်းကတော့ ဘာတွေလိုတယ်..လိုအပ်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို\n၀ိုင်းတိုက်တွန်းကြလေ …ဒါမှ ပြည်သူတွေအတွက်အကျိုးရှိမှာပေါ့ …by name နဲ့ဘယ်ဆေးခန်းရဲ့ဝန်ဆောင်မှု အပြင်အဆင်က ဘာညာပေါ့ သူတို့ အချင်းချင်း မျှမျှတတနဲ့လူနာအကျိုးအတွက် အပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ပေါ့… အဓိကက ပုံမှန်တူတွေအတွက်အကျိုးပါ ဆေးခန်းတွေကလာဒ်ပေးတာယူတဲ့ ကလောင်ရှင်တွေကို ဒီအတိုင်လွတ်မထားနဲ့ ပေါ့ .. 😉 by name နဲ့ သာပြော… ကိုယ်ပြောတဲ့သတင်းကို ကိုယ်တာဝန်ယူအောင် ကလောင်နာမည်နဲ့ဓါတ်ပုံနဲ့ တွဲမှာ သတင်းလောကမှာ ရေးခွင့်ပေး … …၀တ္ထု၊ကဗျာတို့ ရဲ့ ကလောင်မှာ ဓါတ်ပုံမပါတာ ကိစ္စမရှိဘူး အဲဒါတွေက ရသပိုင်းလေ… သတင်းမှာ ရေးသူနဲ့ ဓါတ်ပုံမပါတော့ သူရေးတဲ့သတင်းက အဆိပ်အတောက်ဆို ဘယ်သူလက်ချက်လဲ၊ ဘယ်သူတာဝန်ယူမှာလဲ … ပြော … အဲဒါလေးလည်း လုပ်ကြပါဦး….\nReply by Nyi Win\n15 Dec (12 days ago)\nI do not know the exact details regarding the case\neither before or after the surgery\nbut my personal view is that\nProf. U Kyi Soe was in bad luck that the patient died\nthere has been many cases where Acute Appendicitis was diagnosed and Appendectomy done\nonly to find during operation that the pre-op diagnosis was wrong\nthe good appendix has to be removed\nto prevent it from developing appendicitis later\nmany who abroad for good have their appendix removed\nto prevent appendicitis (a common disease) and high medical costs abroad\nso when the abdomen has been opened and found that the diagnosis of appendicitis is wrong\nthe appendectomy has to be done\neven if it is not appendicitis\nit is the usual procedure\ndiagnosis of appendicitis isaclinical one\ninvestigations like ultrasound and blood tests are not so important\nwhenasurgeon oranon-surgeon government doctor with operation facilities diagnoseacase of appendicitis (by clinical methods: history taking, physical examination consisting of inspection, palpation and auscultation) appendectomy has to be done even if the diagnosis is later found to be wrong\nthe diagnosis of appendicitis might have been made by ultrasound as written\nand that it was actuallyacase of appendicitis\nalso what Prof. U Kyi Soe’s travel plans were\nthere was no proper investigation into the case\nand the verdict was too quick\nlooking forascapegoat and early case closing (to be able to report that the problem has been solved as early as possible)\nwithout giving thought to procedure\nProf. U Kyi Soe was just unlucky\nto be the man in the spot\nwhatever the details were\nthe current private hospitals have much to be desired\nnot beingareal hospital in any sense\nonly being private\nin-patient treatment clinics\nwith no separate wards\nand ward incharge (specialist Residents)\nwho will take care of the patients 24 hoursaday for those attending the hospital directly without consulting their specialist of choice\nand also patients admitted to hospital by specialists\neven in the absence of their treating specialists\nbecause we do not have more thanafew non-government specialists\nour medical teaching do not permit non-government doctors to attend post-graduate medical studies\nbeing too narrow minded\nand unwilling to liberalize\neven more than 20 years after Sept 1988 and the open market economy\nthe doors are not really open\nkept nearly closed\nshow details 16 Dec (11 days ago)\nAfter reading your reply, I realized that “နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒီဘူတာပဲဆိုက်တာပဲ”\nI also understood that Prof. U Kyi Soe was just unlucky since I first read the article from the journal.\nThings are so complicated concerning with such things.\nYou might remember one of my friends whose one leg is supported by iron rods and walking abnormally.\nI don’t remember well but as far as I remember, he said that he got shock due to the injection when he was young and you or Mom (I don’t remember) told me that it was justabad luck of that doctor doing injection to the one who’s getting polio.\nMay be what I remember areabit biased.\nAll (by NW) 28 Dec 2009\nwhat lzw remembered wasaclassical case of doctors being blamed when someone developed paralytic polio\nifachild develops polio, it is difficult to diagnose before the onset of leg weakness\nat the time, the treating doctor might give injection to the patient\nthe injection precipitates the onset of paralysis\non the side injected (sometimes both if both sides are injected on the same day or consecutive days)\nthe weakness will develop (it might also develop if there had been no injection)\nand the doctor is blamed (of course, if there had been no injection, he would not be blamed, but as things are, general practitioners give injections for various reasons which I will not discuss at this time)\nthe attitude of the public is: Hsay Htoe Hmarr Lo. ChayHtauk Thay Twarr Dae\nactually it is not givingawrong injection (medicine type) or wrong site of injection\nbut giving injection toapolio case which is difficult to diagnose and was not diagnosed as polio so injection was given\nso unlessadoctor does not give injection to all patients asaroutine procedure and treat with oral drugs only, he will be blamed for the development of paralysis of his patient\nif it occurs, although the paralysis was precipitated by the injection, the doctor is just being unlucky to have an early case of preparalytic polio patient come to him/her\nsometimes I wonder how the Buddhist teaching of Kan – Kan Ah.Kyoe applies here\ndoes the polio patient becomes lame because of his previous misdeeds?\ndid the doctor meetacase of polio because of his/her past misdeeds?\ndid the doctor doawrong thing giving injection toapatient?\nTags: Health, infotainment\nThis entry was posted on December 28, 2009 at 2:05 am and is filed under Health.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.