အဆိုးလေးရဲ့ရင်ခုန်သံ – Grab Love Story\nသမီးနံမည်က ငယ်ငယ်ပါ. ရန်ကင်းမှာ နေပါတယ်. သမီးက တစ်ဦးတည်းသော သမီးပါ. ဒါကြောင့်မို့ သမီးက သူငယ်ချင်းတွေကို အင်မတန်ခင်ပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပေါင်းတက်ပါတယ်.. သမီးရဲ့ အပျိစင်ဘ၀ဟာလဲ သူငယ်ချင်းကို ခင်မိလို့ ဆုံးခဲ့ရတာပါ… ဖြစ်ပုံလေးကတော့… သမီးအသက် ၁၄ နှစ်ပြည့်ချိန်မှာတော့ သမီးရဲ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ဟာ ၈ တန်းကျောင်းသူနဲ့ မလိုက်အောင် ဖွင့်ထားလာခဲ့ပါတယ်. ကျောင်းကကောင်လေးတွေ သမီးရဲ့ ကိုယ်လုံကိုယ်ပေါက်အကြောင်း လိုက်လိုက်စကြလို့ ငိုရတာလဲ အမောပါဘဲ. တစ်ခါတလေ ကျောင်းတောင် မသွားချင်ပါဘူး. အတန်းထဲမှာ ဆရာမက စာထဆိုခိုင်းတဲ့ အချိန်ဟာ သမီးအတွက် ငရဲပါဘဲ.. နောက်ကကောင်လေးတွေက ကျမရဲ့ ဖင်လေးကို ဝါးစားမတက် ကြည့်ကြတဲ့ သူက တမျိုး.. သားရေကွင်းနဲ့ လှမ်းပြစ်တဲ့ သူကတမျိုး နဲ့ စာတောင် ကောင်းကောင်း မဆိုနိုင်ပါဘူး.. ဆရာမ ရိပ်မိသွားပြီး ၀င်တားမှသာ သက်သာရာ ၇တာပါ… တနေ့တော့ သမီးတို့ဘေးခြံကို လူသစ်တွေ ပြောင်းလာကြပါတယ်. သမီးနဲ့ ရွယ်တူ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ပါလာတာမြင်လို့ အရမ်းကို ပျော်သွားခဲ့မိတယ်လေ.. သမီးက အဖေါ်ခင်တက်တယ် မဟုတ်လား.. ဒယ်ဒီနဲ့ မာမီ အလုပ်သွားရင် သမီးကျောင်းဆင်းလို့ အိမ်ရောက်တာနဲ့ အိမ်ကအဒေါ်ကြီးနဲ့ သမီးနဲ့ ၂ ယောက်ဘဲ အိမ်မှာရှိတာ.. အခုတော့ အဖေါ်ရပြီလို တွေးပြီပျော်နေတာပေါ့. နောက်နေ့ကျောင်းရောက်တော့ ဆရာမက ကျောင်းသူအသစ်နဲ့ တစ်တန်းလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး သမီးရဲ့ ခုံမှာ နေရာချပေးထားလိုက်ပါတယ်..။\nအဲဒီကစလို့ သမီးတို့ နှစ်ယောက် စကားတွေ ရေပတ်မ၀င်အောင် ပြောရင်းနဲ့ဘဲ ခင်မင်သွားကြပါတော့တယ်.. သူ့နာမည်က မီးမီး (အိမ်နာမည်) တဲ့.. သူ့အဖေက နယ်မကြာခဏထွက်ရကြောင်း.. သူ့အမေဆရာဝန်မကြီးက ဆေးရုံနဲ့ ဆေးခန်းတွေမှာဘဲ အချိန်ကုန်တက်ကြောင်း. စသည်ဖြင့် သိလိုက်ရပါတယ်. ကျောင်းဆင်းတော့ သမီးက ကျောင်းကားရှိရာကို လျှောက်မလို့ ခြေလှမ်းလိုက်တုန်းမှာဘဲ မီးမီးက သမီးကို လှမ်းဆွဲရင်း. “ငယ်ငယ် ဘယ်လဲ.. ဖေဖေ လာကြိုမှာ မီးမီးနဲ့ အတူတူပြန်လေ. အိမ်ချင်းကပ်ရပ်ဘဲဟာ.” လို့ပြောနေတုန်း မီးမီးတို့ကားလေး အနားရောက်လာပါတယ်. ကားပေါ်ရောက်တော့ မီးမီးအကို နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတော့ အေး. သမီးတို့ ညီအမတွေလို ရင်းရင်းနှီးနှီးနေကြတဲ့.. ဒီလိုနဲ့ ပထမ အစမ်းစာမေးပွဲတွေပြီးလို့ ကျောင်းပိတ်ထားတုန်း မီးမီးက ရေကူးသင်ဖို့ အဖေါ်လာစပ်ပါတယ်.. ကျမလဲ ရေကူးဝတ်စုံဝတ်ပြီး ကိုယ်ဟန်ပြရတာမျိုး မလုပ်ချင်တာနဲ့ “မီးမီးရယ်. ရေကူးတာ အသားမဲတယ်ဟဲ့. နင်က ဘယ်မှာ သင်မှာလဲ ငါတော့ မသင်ချင်ပါဘူးဟာ” “အေးပေါ့ ငယ်ငယ်ရယ်. နင်က ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လှပြီးသားဆိုတော့ မလိုပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ လိုသေးတယ်လေ.. လာပါဟာ.. င့ါအဖေကိုယ်တိုင် သင်ပေးမှာ.. ရေကူးကန်မှာတင်ဘဲလေ.” “အေးပါ မီးမီးရယ်.. နင်အဖေါ်မရှိရင်လဲ လိုက်သင်တာပေါ့” ဒီလိုနဲ့ နောက်နေမှာတော့ မီးမီးရယ်. သူ့အဖေရယ့် သမီးကို ခေါ်ပြီးရေကူးကန်သွားကြပါတယ်.. မီးမီးအဖေက လူကြီးဆန်ပြီး သလေးတွေအပေါ်လဲ ချစ်တက်ပါတယ်.. “ကဲ. သမီးတို့ ရောက်ပြီ . ဆင်းကြ.. အင်္ကျီသွာလဲချေ.. အဖေလဲ လဲပြီးဆင်းလာခဲမယ်.” လို့ပြောပြီး အ၀တ်လဲခန်းထဲ ၀င်သွားပါတော့တယ်.. ရေကူးကန်ထဲရောက်တော့ ဦးက မီးမီးကို ရေကူးစသင်ပေးပါတယ်.. မီးမီးရဲ့ ခါးလည်က ကိုင်ပြီး ပတ်လက်ကူးနည်းသင်တာပါ. ရေထဲမှာ ပတ်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့ မီးမီးကို လှမ်းကြ့ည်မိတော့ မီးမီးရဲ့ နို့လေးတွေဟာ. ရေကူးအကျီင်္အောက်မှာ ပြားကပ်ကပ်နဲ့ ကြည့်လို့ မကောင်းပါဘူး. ဒါနဲ့ သမီးရဲ့ အင်္ကျင်္ီအောက်က ဖွင့်ထွားနေတဲ့ နို့လေးတွေကို အသာစမ်းကြည့်မိလိုက်ပါတယ်.. နူးညံ့တဲ့ အထိအတွေ့ကို ဒီနေ့မှာဘဲ သေသေချာချာခံစားလိုက်ရတာ.. အရင်နေ့တွေ ရေချိုးရင်း ပွတ်မိတာထက် အများကြီးသာပါတယ်.. ဒါကိုဘဲ မီးမီးအဖေက တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့သားပါတော့တယ်.. သမီးလဲ ရှက်ရှက်နဲ့ လက်၂ဖက်ကို ပေါင်ကြားထဲထည့်လိုက်တော့မှ သမီးရဲ့ နိုးလေး ၂ လုံးဟာ လက်မောင်း ၂ ဖက်နဲ့ ညှစ်လိုက်သလိုဖြစ်ပြီး အရှေ့ကို ပြူးထွက်လာပါတော့တယ်. သမီးလေ. ရှက်လိုက်တာ. မျက်နှာတောင် ဘယ်နားဖွတ်ထားရမှန်းမသိဘူး.. အဲဒီအချိန်မှာဘဲ မီးမီးရဲ့ ဖုန်းလာတာနဲ့ သမီးကောက်ကိုင်ဖြေပေးလိုက်တော့ မီးမီးရဲ့ အမေဖြစ်နေပါတယ်. ‘မီးမီးလား.. မေမေပါ. ရေထဲ အကြာကြီး မနေနဲ့နော်.’ “မီးမီး မဟုတ်ပါဘူး. အန်တီ. သမီးငယ်ငယ်ပါ. ခဏကိုင်ထားပါဦးနော်” လို့ပြောပြီး မီးမီးကို ခေါ်ပေးလိုက်ပါတယ်.. “မီးမီးရေကူးကန်ထဲက တက်လာချိန်မှာတော့ ဦးဦးက သမီးကို လက်ယပ်ပြီးခေါ်လိုက်တာနဲ့ သမီးလဲ ရေထဲ ဆင်းလိုက်ပါတော့တယ်.. ရေထဲရောက်တော့ ဦးဦးက သမီးလက်မောင်းက ကိုင်ပြီး ပတ်လက်ဖြစ်သွားအောင် အသာ ဆွဲလှန်လိုက်ပါတယ်. သမီးရဲ့ ကြောပြင်ဟာ ဦးဦးရဲ့ လက်ဖျံပေါ်မှာ ရောက်နေပြီး ဦးဦးရဲ့ ညာဖက်လက်ဖဝါးကြီးကတော့ သမီးရဲ့ တင်ပါး အိအိစက်စက်ကြီးကို အားရပါးရ ကိုင်ထားပါတော့တယ်..။\nသမီးလဲ လန့်သွားပြီး ဦးဦးကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဦးဦးမှာ ဘာခံစားချက်မှ ရှိပုံမရပါဘူး. “ကဲ သမိး လက်၂ဖက်ကို ကားထား. ခြေထောက် ၂ချောင်းကို မှန်မှန်ခပ်” သမီးလဲ ဦဦးခိုင်းတဲ့ အတိုင်း လိုက်လုပ်မိပါတယ်. အဲဒီအချိန်မှာဘဲ ဦးဦးရဲ့ ဘယ်ဖက်လက်ချောင်းလေးတွေဟာ သမီးရဲ့ နို့အုံအစပ်ကို လာပွတ်ပေးနေသလို ညာဖက်လက်ခလယ်ကလဲ သမီးရဲ့ စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းလေးတစ်လျှောက်ကို ရေးကူးအကျီင်္ပေါ်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်ပေးနေပါတယ်. ပထမတော့ သမီးလဲ တော်တော်လန့်သွားပြီ အော်မိတော့ မလိုတောင်ဖြစ်သွားမိပါသေးတယ်.. နောက်တော့ ဖုန်းပြောနေတဲ့ မီးမီးကြားသွားရင် ဦးဦးရှက်သွားမှာ စိုးတာနဲ့ ငြိမ်နေလိုက်မိပါတယ်.. ဒီလိုနဲ့ ၂ မိနစ်လောက်အကြာမှာတော့ သမီးရဲ့ ရှက်စိတ်တွေဟာ ဦးဦးရဲ့ ကျွမ်းကျင်လှတဲ့ လက်ဖဝါးတွေရဲ့ အထိအတွေ့အောက်မှာ ပြိုလဲခဲ့ရပါတော့တယ်… သမီးလဲ ရှက်ရှက်နဲ့ မျက်စိစုံမှတ်ပြီး လက်တွေကို အတင်းလှုပ်နေမိပေမယ့် ဦးဦးရဲ့ လက်ကြီး လွတ်သွားမှာကို စိုးလို့ ပေါင်နှစ်လုံးနဲ့ ညှပ်ထားမိပါတယ်… ၅မိနစ်လောက်ကြာတော့ မီးမီးဖုန်းပြောတာပြီးလို့ ရေထဲဆင်းလာမှဘဲ ဦးဦးလက်တွေ ရပ်သွားပါတော့တယ်.. “သမီးဆင်းတော့. အိမ်ပြန်ကြရအောင်. နေလဲပူပြီ. ထမင်းစားချိန်လဲရောက်ပြီ..” လို့ ဦးဦးပြောမှဘဲ သမီလဲ မဆင်းချင် ဆင်းချင်နဲ့ ဆင်းလိုက်ရပါတယ်… သမီးရဲ့ ပထမဆုံး ကာမခံစားမှုဟာ မထင်မှတ်တဲ့နေရာ. မထင်မှတ်တဲ့ အချိန်မှာ သူငယ်ချင်းအဖေနဲ့ သူငယ်ချင်းရှေ့မှာတင်ဖြစ်ခဲ့၇တာပါ. သမီးအတွက်တော့ ရင်ခုံစရာ မဟာ စွန့်စားခန်းကြီးပါဘဲ. သမီးလဲ မီးမီးတို့ အိမ်မှာ နေ့လည်စာ စားဖို့ လိုက်သွားမိပါတယ်. ကားပေါ်မှာ ဦးဦးကို ခိုးကြည့်မိတော့ ခုဏက ဘာမှ ဖြစ်မထားသလိုပါဘဲ.သမီးကသာ ရင်တွေခုံနေပေမယ့် ဦးဦးကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါဘဲ. နေနိုင်မှာပေါ့ ဦးဦးက မိန်းမတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ အိမ်ဘူးလဲမှ မသိတာလေ… ဒီကတော့ရင်တွေ ခုံလိုက်ရတာ အရမ်းပါဘဲ.. တွေးကြည့်ရင်း သမိးသ၀န်တွေ တိုလာမိပါတယ်.. ထမင်းစားပြီးတော့ မီးမီးက ဗီဒီယိုကြည့်ဖို့ပြောတာနဲ့ အည့်ခန်းမှာ အတူထိုင်ကြည့်ဖြစ်ကြပါရော… ဇာတ်လမ်းက တ၀တ်မရောက်သေးဘူး မီးမီးကော သမီးပါ ရေကူးထားတဲ့ အချိန်နဲ့ ပင်ပန်းပြီး အိပ်ပျော်သွားကြပါတော့တယ်.. “သမီးစိတ်ထဲမှာ သမီရဲ့ အဖုတ်လေးဆီက အရည်နွေးနွေးလေးတွေ ထွက်နေတယ်လို့ ခံစားနေရပြီး အိပ်မပျော်တပျော်လိုဖြစ်လာရာက မျက်စိကို ဖွင့်ကြည့်မကြည့်မိဘဲ ဆက်အိပ်နေလိုက်မိပါတယ်. အဲဒီအချိန်မျာဘဲ သမီးရဲ့ စကပ်လေးအောက်က အောက်ခံဘောင်းဘီပေါ်ကနေ အဖုတ်ကလေးကို တယောက်ယောက်က ဖွဖွလေး လာပွတ်ပေးနေသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်.. ။\nသမိးရဲ့ ပေါင်၂ချောင်းကြားက လာပွတ်ပေးနေတဲ့ လက်ကြီကို ရပ်မသွားစေချင်ပါဘူး. ဒါပေမယ့် သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးဆီက စီးကျလာတဲ့ အရည်တွေ များလာတော့ သမီးလဲကြောက်ကြီး တဖက်ကိုစောင်းအိပ်လိုက်တာ… လာပွတ်ပေးနေတဲ့ လက်ကြီးလဲ ပြန်ရုပ်သွားပါတယ်… ခနနေတော့ သမီးလဲ အိပ်နေရာက ထကာ အိမ်သာထဲကို ၀င်ပြီး သမီးရဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းကလေးကို စမ်းကြည့်မိပါတယ်.. . အကွဲကြောင်းလေးတစ်ခုလုံးတင်မက ပေါင်ခွကြားနေရာက ဘောင်းဘီလေးလဲ စိုရွဲနေတာပါဘဲရှင်… သမီးလဲ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို စမ်းရတာ အားမရတော့တာနဲ့ အရဲစွန့်ပြီး ထိုးထည့်ကြည့်မိပါတယ်… လက်ညိုးလေးတထစ်ပြီး တထစ်ဝင်သွားတဲ့ ဖီလင်ဟာ ပြောတောင်မပြတက်ပါဘူး.. သမီးလဲ ကောင်းကောင်းနဲ့ လက်ညိုးအဆုံးအထိ ဆက်ထည့်နေမိပါတယ်… ဒါပေမယ့် သမီးလိုချင်တဲ့ အထဲထိတော့ ရောက်ဟန်မတူပါဘူး… အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာတာနဲ့ သမီးရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲရောက်နေတဲ့ လက်ညိုးကို မွေပြစ်လိုက်မိပါတယ်… မှိတ်ထားတဲ့ သမီးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဦးဦးရဲ့ ရုပ်ပုံကိုဘဲ မြင်နေပြီး ရေကူးကန်ထဲမှာ ဦးဦးပေးခဲ့တဲ့ အထိအတွေ့တွေကိုပဲ တမ်းတနေမိပါတော့တယ်.. —– သမီးလဲ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မီးမီးတို့ အိမ်ဖက်ကို ခြေဦးမလှည့်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါတယ်… ဒါပေမယ့် တပတ်လောက် အကြာမှာတော့ သမီးဆက်ပြီး ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပါဘူးရှင်… “မီးမီးရေ. ဘာတွေလုပ်နေလဲဟေ့. ငါလဲပါမယ်လေ.” လို့ပြောရင်း မီးမီးတို့ အိမ်ထဲ ၀င်ခဲ့မိပါတယ်.. “အေး ငယ်ငယ် လာ.. ငါလဲပျင်းနေတာနဲ့ အတော်ဘဲ. နင်ကလဲ ဘယ်ပျောက်နေတာလဲ ဟာ..” “ငါလဲ မအားလို့ပါ မီးမီးရယ်. ဒါနဲ့ ဘယ်သူမှ မရှိကြဘူးလား..” “မရှိဘူးဟ. ဖေဖေက နယ်ပြန်သွားတာ. ၂ ရက်လောက်ပဲရှိသေးတယ်… မေမေကလဲ ဆေးရုံမှာ.. အိမ်မှာ ငါတယောက်ထဲရယ်. ဟဲဟဲ” “ဘာလဲဟ နင့် ဟဲဟဲ ကြီးက.” လို့ပြောလိုက်ပေမယ့် ဦးဦးမရှိဘူး ဆိုတဲ့ အသိဟာ သမီးရဲ့ ရင်ကို ဟာတာတာဖြစ်သွာစေပါတယ်.. “နင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်မပြောဘူးလို့ ကတိပေးရင် ပြောပြမယ်” “အေးပါဟယ်. ပြောမှာသာ ပြောစမ်းပါ.” “နင်မလာတာနဲ့ င်လဲပျင်းလို့ မေမေ့ စာအုပ်စင်ဝင်မွှေရင်း စာအုပ်ကောင်းတွေ ရထားတယ်ဟ” “ဘာစာအုပ်တွေလဲဟ. အန်တီ့ဆီမှာ ဆေးစာအုပ်တွေဘဲ ရှိမှာပေါ့” “အေး ဟုတ်တယ်. ဒါပေမယ့် ဟိုပုံတွေ ပါတယ်ဟ” “ဘာပုံတွေလဲ ငါ့ကိုလဲ ပြဦးလေဟာ” “ပြမှာပေါ့ဟယ်. ရောကြည့်” ဆိုပြီး ပေါင်အောက်ဖွတ်ထားတဲ့ သူ့အမေရဲ့ ဆေးဖတ်စာအုပ်ကို ထုတ်ပြပါတယ်.. သမီးလဲ ဘာမှန်း မသိဘဲ ယူကြည့်လိုက်မိပြီးတော့မှ လီးပုံတွေ.. အဖုတ်ပုံတွေကို စာတန်းတွေထိုးပြီး ရှင်းပြထားတာပါ… သမီးလဲ အံ့အားသင်ြ့ပီး တခါမှ မမြင်ဘူးတဲ့ လီးပုံတွေကို မျက်တောင် မခတ်တမ်း ကြည့်နေမိပါတော့တယ်… “ဟဲ့ ငယ်ငယ် အသက်လေးဘာလေး ရူအုံးလေ” လို့ မီးမီးပြောမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ “ရော့ ရော့ နင့်စာအုပ် ဘာတွေမှန်းလဲ မသိဘူး. မီးမီးနော် ငါ့တို့ ငယ်ငယ်လေးတွေ ရှိသေးတာ. နင်ဒါတွေ စိတ်ကူးနေပြီးလား.” လို့ပြောပြီး စားအုပ်ပြန်ပေးလိုက်ပါတယ်.. “ယောင်းမရယ်… ရှက်နေပြန်ပြိ.. ငါက နင့်ကို ခင်လို့ စတာပါဟာ. နင့်နို့ကြီးတော့ ကိုင်ကြည့်ချင်တယ်ဟာ။\nလှလွန်းလို့ပါ… လို့ပြောရင်း သမီးနို့ကြီးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပါတယ်.. “မဟုတ်တာ မီးမီးရယ်.” လို့ ပြောရင်း. သမိးရဲ့ ဖွံ့ထားလှတဲ့ရင်နှစ်မွာကို လက်နဲ့ ကာထားလိုက်မိပါတယ်.. စိတ်ထဲမှာတော့…. မီးမီးရယ်.. ငါက နင့်ယောင်မ မဟုတ်ဘူး… နင့်အမေဖြစ်ချင်တာ.. ငါ့နို့ကိုလာကိုင်တဲ့ နင့်လက်တွေဟာ နင့်အဖေဖ လက်တွေသာဆို သိပ်ကောင်းမှာဘဲလို့တွေးရင်း ၀မ်းနဲလာတာနဲ့ သမီးလဲ မီးမီးကို နှုတ်ဆက်ပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ မိပါတော့တယ်… အိမ်ရောက်တော့ အိမ်ခန်းထဲ တန်းဝင်သွားပြီ အိပ်ယာပေါ်မျာ ဦးဦးပေးခဲ့တဲ့ အထိအတွေ့တွေကို ပြန်တမ်းတ မိလိုက်တာနဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်အသစ်စက်စက်လေးဆီက အရည်ကြည်လေးတွေ တစိမ့်စိမ့် စီးကြလာပါတော့တယ်… သမီးလဲ အဖုတ်ထဲ လက်ထည့်တဲ့ အရသာသိပြီးသားဆိုတော့ လက်ညိုးလေးဟာ အလိုလိုဘဲ အဖုတ်လေးထဲကို ၀င်ရောက်သွားပါတေ့ာတယ်… သမီးလဲ အဆုံးထိထည့်ပြီး ထိုးထိုးမွေတာပါဘဲရှင်… သမိးအားမရဖြစ်လာတာနဲ့ လက်ခလယ်ပျောင်းထည့်ကြည့်လိုက်တာ…. စိတ်ကြေနပ်လောက်တဲ့အထိမဟုတ်ပေမယ့် တော်တော်လေး အစဉ်ပြေသွားပါတယ်… နောက်တော့ အဖုတ်နှုပ်ခမ်းသားလေး ၂ ခုဆုံးသွားတဲ့နေရာထိပ်က အစေ့လေးကလဲ အရမ်းတင်းတာတာနဲ့ လက်မနဲ့ ဖိဖိပွတ်နေမိပါတယ်… လက်ခလယ်ကို ၀လုံးဝိုင်း ဝိုင်းရင်း. သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက်လုပ်နေမိပါတော့တယ်… အားနေတဲ့ လက်တဖက်ကိုလဲ အအားမပေးဘဲ နေ့လည့်က မီးမီးကိုင်ဖို့ကြိုးစားခဲ့တဲ့ နို့လေးတွေကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို အားရပါးရ ကြိတ်ချေနေမိတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားမှန်း မသိတော့ပါဘူးရှင်… အိမ်ကအဒေါ်ကြီး ညစာထမင်းလာစားဖို့ တခါးလာခေါက်တော့မှဘဲ မရပ်ချင် ရပ်ချင်နဲ့ ရပ်လိုက်ရပါတယ်.. အိပ်ယာပေါ်မှာတေ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်ကလေးက ထွက်လာတဲ့ အချစ်ရည်ကြည်တွေရော… သုတ်ရည်တွေပါ ဟိုတကွက် ဒီတကွက်နဲ့ ဖြစ်နေလို့ ဦးဦးမျက်နှာကြီးကို မြင်ယောင်လာပြီ ရှက်ပြုံးလေးပြုံးပြီး.. “သွား… လူကြီး ဆိုးတယ်.ကွာ.” လို့ တိုးတိုးလေးပြောရင်း ရေချိုးခန်းဆီ ထွက်လာခဲ့ပါတော့တယ်.. နောက်တစ်ခေါက် ရေကူးကန်သွားဖို့ သမိးမှာ တော်တော်လေး စေါင့်လိုက်ရပါတယ်.. ဦးဦးက တော်တော်နဲ့ ပြန်မရောက်လာဘူးလေ… ဦးဦးပြန်လာပြီး နောက်ရက်မှာဘဲ ရေကူးကန်သွားကြပါတယ်… ရေကူးကန်မှာ မီးမီးဆီကို ဖုန်လာပါစေလို့ ရင်ထဲ အခါခါဆုတောင်းပေမယ့် ဖုန်းမလာပါဘူး ရှင်.. ဦးဦးမျက်နှာကြည့်ရတာလဲ သိပ်ရွင်ရွင်ပြပြရှိပုံမရဘူး.. တစ်ခုခုကို သေသေချာချာ စဉ်းစားနေပုံရပါတယ်..။\nဒီလိုနဲ့ အိမ်ရောက်တော့ ထမင်းစားပြီး ဗီဒီယိုကြည့်ကြပါသေးတယ်… ကြည့်ရင်းနဲ့ တ၀တ်လောက်အရောက်မှာ မီးမီး အိပ်ပျော်သွားတာနဲ့ သမီးပါ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်လောက်ပြီး ဦးဦးလာပွတ်ပေးမှာကို မျှော်လင့်နေမိပါတယ်… ဦးဦးလာပွတ်ရင် လွယ်အောင် အောက်ခံဘောင်းဘီကိုပါ ခွတ်ထားခဲ့တာ ဦးဦးက ဘယ်လို ပွတ်ပေးမလဲ ဆိုတာ အသက်ကို မှန်မှန်မနဲရှုရင်း စိတ်ထဲတွေးနေမိပါတယ်.. သမီးက ဘော်ဒီထွားတယ် ဆိုပေမယ့် အဖုတ်ဘေးမှာ အမွေးမပေါက်သေးပါဘူး.. ဆီခုံတင်းတင်းလေးပေါ်မှာသာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေတဲ့ စေါက်မွေးကျို့တို့ ကျဲတဲလေးတွေသာ ရှိပါသေးတယ်… သမီးရဲ့ အတွေးမဆုံးခင်မှာဘဲ ဦးဦးဟာ သမီးနားကို ကပ်တိုးလာတာကို မှေးမှေးလေားဖွင့်ထားတဲ့ မျက်လုံးက မြင်လိုက်ရတဲ့ တဲ့အခါမှာတော့ ခြေတွေလက်တွေတောင် အေးလာအောင်ကြောက်မိပါတယ်… ဦးဦးက သမီးစကပ်လေးကို အပေါ်ဖြေးဖြေးချင်းဆွဲတင်လိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတော့ ပူးနေတဲ့ သမီးရဲ့ ပေါင်နှလုံးက အလိုလိုကားသွားမိလို့ သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးနဲံ ဆီးခုံလေးကို လေအေးအေးလေးတွေ တိုးမွေ့တိုက်ခတ်သွားတာ ခံစားလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာတေ့ာ ဦးဦးရဲ့ ပါးစပ်က အာမေတိတ် အသံတိုးတိုးလေးထွက်လာတာကို ကြားမိလိုက်ပါတယ်… “ဟာ… လှလိုက်တာ.ကွာ…ဖောင်းဖောင်လေးနဲ့ ၀င်းနေတာဘဲ…” သမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကို ဦးဦးဆီက အသက်ရှုထုတလိုက်တဲ့ ပူနွေးနေတဲ့ ၀င်လေထွက်လေဟာ လာရောက်ရိုက်ခက်နေပါတော့တယ်… သမီးလဲ ဦးဘာလုပ်နေလဲ သိချင်လို့ မျက်လုံးကို မှေးမှေးလေး ပြန်ဖွင့်ကြ့ည်တော့ ဦးဦးလေ… သမီးရဲ့ အဖုတ်နှုပ်ခမ်းလေးတွေကို ဖွဖွလေး ကုန်းနမ်းလိုက်တာ… အို.. သမီးဖြင့် မယုံနိုင်အောင်ဘဲ.. ယောင်္ကျားတွေ အဲလိုလုပ်လိမ့်မယ့်လို့ သမီးမမျှော်လင့်ခဲ့ပါဘူး.. အထူးသဖြင့် သမီး တိတ်တခိုးချစ်ရတဲ့ ဦးဦးကို မလုပ်စေချင်ပါဘူး… နောက်တစ်ခါ ခိုးကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာလဲ သူ့ခေါင်းကြီးက သမီးအဖုတ်လေးပေါ်မှာဘဲ ရှိနေဆဲပါ.. အဲဒီအချိန်မှာတော့သမီးရဲ့ အဖုတ်လေး ၂ ချမ်းကွဲသွားပြီး အထဲကို သူ့လျှာကြီးနဲ့ ယှက်လိုက်တာ….. အို…..အ…. ခံလို့ကောင်းလိုက်တာရှင်… သမီးစိတ်တွေ ဘယ်လိုမှ ထိန်းလို့မရတော့ဘဲ စေါက်ရည်ကြည်လေးတွေနဲ့အတူ ညည်းသံတိုးတိုးလေး ကြားလိုက်မိလို့ ထင်ပါရဲ့ သူ့လျှာကြီးနဲ့ ယှက်နေတာကို ခနရပ်လိုက်ပါတယ်… ရပ်လိုက်တယ် ဆိုပေမယ့် လျှာကြီးကတော့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို ကပ်ထားတုန်းပါဘဲ… သမီးလဲ မခံစားနိုင်တော့တဲ့ အဆုံး သမီးရဲ့ ပေါင် ၂ လုံးကို ပိုကားပေးလိုက်မိတဲ့ အခါမှာတော့ သမီးအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေမှန်း ဦးဦး ရိပ်မိသွားပါတော့တယ်..။\n“သမီလေး….. ငယ်ငယ်….. နိုးနေပြီလား..” လို့လေသံလေးနဲ့ မေးရှာပါတာနဲ့ သမီးလဲ မျက်စိကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဦးဦးကို ကြည့်က ခေါင်းလေးအသာညိမ့်ပြလိုက်မိပါတယ်… “သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးကို နမ်းကြည့်ချင်တာ ကြာလှပြီ. အခုမှဘဲ နမ်းရတော့တယ်… ဦးဦးဆက်နမ်းကို့ ရမလားဟင်” ကြည့်ပါလား.. ဦးဦးလူဆိုး… သူနမ်းပြီးလို့ သမီးမှာ အချစ်ရည်ကြည်တွေနဲ့ ရွဲနေကာမှ….. စနမ်းတဲ့နေရာကလဲ အဖုတ်လေးမှ… အရှက်လဲကုန်ပြီ.. ဒါတောင် ခွင့်လာတောင်းနေသေးတယ်… မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ… သမီးလဲ ရှက်ရှက်နဲ့ အသာလေး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်… ဦးဦးရဲ့ မျက်နှာဟာ ချက်ချင်းပြုံးသွားပြီး သူခေါင်းဟာ သမီးရဲ့ နီရဲနေတဲ့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေဆီကို ပြန်ရောက်သွားပါတော့တယ်… သမီးလဲ ဆက်အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်စရာမလိုတော့တာမို့ သမီးရဲ့ ပေါင်တံ ဖြူဖြူလေး ၂ချောင်းကို အစွမ်းကုန် ကားပေးလိုက်မိပါတော့တယ်.. ကောင်းလိုက်တာရှင်.. ဦးဦးယှာနဲ့ ထိလိုက်တဲ့ နေရာတိုင်းက… သမီးရဲ့ ဖင်ကြီးတွေကို ငြိမ်အောင်ကို ထားလို့ မရတော့တာ… အောက်ကနေပြီး ဦးဦးလျှာကြီး သမီးအဖုတ်လေးထဲ ပိုဝင်လာအောင် ဖင်ကြီးတွေကို ကော့ကော့ပေးနေမိတော့တာပါဘဲ… ဘာဖြစ်ကုန်လဲ မသိတော့ပါဘူး.. သေချာတာတော့ ဦးဦးလျှာကြီကို မရပ်သွားစေချင်တာပါဘဲ…. ဦးဦးရဲ့ လက်ခလယ်တချောင်းဟာလဲ အချစ်ရည်တွေနဲ့ စိုစွတ်နေတဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်လို့လာနေပါတယ်… သမီးရဲ့ အဖုတ်အတွင်းသားလေးတွေကို ခွဲပြီးဝင်လာတဲ့ ဦးဦးရဲ့ လက်တဆစ်ချင်း. တဆစ်ချင်းတိုင်းမှာ သမီးရင်ခုံသံတွေဟာ ပိုလို့ မြန်လာခဲသလို အားရပါးရ အော်ဟစ်ငြီးငြူဖြစ်လိုက်ချင်လာအောင်ပါဘဲ… ဦးဦးကလဲ ရိပ်မိပုံရပြီး. သမီးကို အသံမထွက်ဘို့ သတိပေးပါတယ်… သမိးရဲ့ အစေ့လေးကို ငုံခဲပြီး အဖုတ်လေးထဲရောက်နေတဲ့ လက်ကို ထိုးမွှေလိုက်ချိန်မှာတော့ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းတောင်မသိတော့ပါဘူး.. သမီးရဲ့ ပေါင်တွေဟာ တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီး ဦးဦးရဲ့ မျက်နှာကို သမီးရဲ့ ချစ်ရည်ကြည့်တွေနဲ့ ပန်းလိုက်မိပါတော့တယ်…. ဒါတောင် ဦးဦးရဲ့လျှာကြီးက သမီးကို အနမ်းသစ်တွေ ပေးနေသေးတယ်… နမ်းနေရင်းနဲ့ သမီးရဲ့ လက်ကလေးကို လှမ်းဆွဲယူပြီး သူ့ပုဆိုးအောက်က ထောင်ထနေတဲ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးပေါ်ကို အသာတင်ပေးလိုက်တာ… မာန်တက်နေတဲ့ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးဟာ. တုန်ခါပူနွေးနေပြီး သမီးရဲ့ လက်ထဲမှာ မဆန့် မပြဲနဲ့ တင်းတင်းကြီး ရှိနေပါတယ်… ပုဆိုးခံနေလို့ ကိုင်ရတာ အားမရပေးမယ့် သမီက စလို့ အရှက်မဲ့စွာနဲ့ မတောင်းဆိုရဲခဲ့ပါဘူး… ဦးဦးလဲ သမီးကို ယှက်ပေးရတာ မောသွားလို့ထင်တယ်.. သမီးရဲ့ ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားမှာ တချိန်လုံးလိုလိုမြုတ်နေတဲ့ ခေါင်းကြီးကို မော့ပြီး အသက်ကို လှရူနေပါတယ်.. ခနကြာတော့ သမီးဘေးမှာ အသာဝင်အိပ်ရင်း..။\n“ငယ်ငယ်. သမီး.. ဒီအကြောင်းတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူးနော်… သမီးက မီးမီးနဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုပေမယ့် ထွားလွန်းတယ်ကွယ်. အရွယ်နဲ့ မလိုက်အောင်ဘဲ…” “သမီးကတိပေးပါတယ်. ဦးဦးရယ်. ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြန်မပြောပါဘူး..” ဦးဦးရဲ့ မျက်နှာကြီးက ထပ်ပြီး ပြုံးသွားပြန်ပါတယ်.. သူ့ရဲ့ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးထဲမှာ ထည့်ထားပြီး.. သမီးရဲ့ ဆံပင်လေးတွေကို အသာ ပွတ်ပေးရင်း သမီးရဲ့ နို့လုံးလုံးလေးတွေကို အကျီင်္ပေါ်ကနေ ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးနေလိုက်တာ… သမီးစိတ်တွေဟာ တကျော့ပြန်ထလာပါတော့တယ်… ဒီတစ်ခါတော့ သမီး စိတ်မထိမ်းနိုင်တော့ဘဲ.. ပူနွေးပြီး မာတောင့်နေတဲ့ လက်ထဲက ဦးဦးလီးကြီးကို အရမ်းကြည့်ချင်လာလို့.. သမီးမျက်နှာကို ဦးဦးရင်ခွင်နဲ့ ဖွတ်ထားရင်း…. “သမီးကြည့်ချင်လိုက်တာ. ဦးဦးရယ်” လို့ တိုးတိုးလေးပြောရင်း ယောင်ပြီး ညှစ်လိုက်မိပါတယ်…“သမီးကြည့်ချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်လှန်ကြည့်လေ.” ပြောတာနဲ့ လွတ်နေတဲ လက်တဖတ်နဲ့ ဦးဦးရဲ့ ပုဆိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါးထိအောင် မတင်လိုက်မိပါတယ်…. သမီးဘ၀မှာ ပထမဆုံး မြင်ရတဲ့ လီးကြီးဟာ. အချောင်းကြီးက မဲနက်နေပြီး ထိပ်ဖူးကြီးက ပွင့်အာကားထွက်နေကာ နီးညှိရောင်သန်းလို့နေပါတယ်… လမွှေးများက မဲနေပြီး ကွေးကောက်ခါ အချင်းချင်း လိမ်ယှက်နေကြပါတယ်.. သမီးလဲ ငယ့်ငယ့် စာအုပ်ထဲက လီးပုံစံ တွေနဲ့ ယှဉ်ကြည်မိတယ်လေ… အသက်ဝင်ပြီ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးနဲ့ စါအုပ်ထဲက လီးကြီး.. တခြားစီပါဘဲ… ဦးဦးက သူ့လက်ကြီးနဲ့ သမီးလက်ကလေးကို ကိုင်ကာ သူ့လီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်နည်းသင်ပေးပါတယ်.. သမီးလဲ စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးကို ဒစ်ပေါ်သွားအောင် ဆွဲချလိုက်. ထိပ်ဖူးကြီးမှာ အရည်ခွံတွေ စုပုံသွားအောင် ဆွဲတင်လိုက်.. ဒစ်ကြီးကို လက်ညိုးနဲ့ လက်မကြား ပွတ်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်တက်သလို လျှောက်လုပ်ပေးနေမိတယ်… ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးကို သမီးနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးတွေနဲ့ ငုံပေးချင်ပေမယ့် စိတ်က အဲဒီလောက် မရဲသေးပါဘူး.. နဲနဲကြာတော့ ဦးဦးဆီက ညည်းသံတိုးတိုးလေး ထွက်လာပြီး အသာပွတ်ပေးနေတဲ့ သမီးရဲ့ နို့လေးတွေကို ဖိဖိပြီး ဆုပ်နယ်ပွတ်ချေနေပါတောတယ်… “အား…. သမီးရေ.. ဦးပြီးတော့မယ်.. တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင်ပြီး မြန်မြန်လေး လုပ်လိုက်ပါ…” လို့ပြောတာနဲ့ သမီးလဲ အရှိန်မြှင့်ပြီး ဦးရဲ့ လီးကြီးကို အထက်အောက် မြန်မြန်ကစေားပေးလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ …… ဦးဦးရဲ့ လီးထိပ်ကြီးက အရည်ဖြူဖြူ ပျစ်ပျစ်တွေ ပန်းထွက်လာပါတယ်…။\n“ကောင်းလိုက်တာ. သမီး ငယ်ငယ်ရယ်… ကျေးဇူးတင်လိုက်တာကွယ်… ဘယ်သူ့ကိုမှတော့ ပြန်မပြောနဲ့နော်…” “စိတ်ချပါ. ဦးဦးရဲ့… သမီးလဲ ဘယ်သူ့ကို ပြောလို ဖြစ်ပါ့မလဲ.. သမီးနားလည်ပါတယ်…. သမီးတို့ ထပ်တွေ့ကြအုံးမှာလား. ဟင်…” “လိမ္မာလိုက်တဲ့ ခလေးရယ်… ဦးသမီးကို အရမ်းချစ်သွားပြီကွယ်… ကဲ. ကဲ. မိးမီး မနိုးခင် အိမ်သာလေး ဘာလေးသွားလိုက်အုံး… နောက်တစ်ပါတ်ထဲ ကျတော့ တွေ့သေးတာပေါ့နော်..” “ဟွန့်… ဦးကလဲ တပါတ်တောင် စေါင့်ရမှာလား..” “ဒီကြားထဲ ဦးကြည့်စီစဉ်ပါအုံးမယ်.. သမီးရယ်… အဲဒီ အခါကျရင် ဦးခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပေးရမယ်နော်…” “ဟုတ်.. ဒါဆို သမီး ရေချိုးခန်းထဲ သွားတော့မယ်နော်..” လို့ပြောပြီး ဦးဦးရင်ခွင်ထဲမှ ထလိုက်ပါတယ်… “သမီး.. ခဏနေဦး” လို့ပြောပြီး လက်ကိုလှမ်းဆွဲကာသမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို သူ့နှုပ်ခမ်းကြီးတွေနဲ့ ဖိနမ်းနေပါသေးတယ်… ပြီးမှ သမီကို မလွတ်ချင် လွတ်ချင်နဲ့ လွတ်လိုက်ပါတော့တယ်.. အဲဒီနေ့ကစပြီး . မီးမီးတို့အိမ်မှာ သမီး တနေကုန်တော့တာပါဘဲ.. ဒါပေမယ့်လဲ လူက မလစ်တော့ အဆင်မပြေပါဘူး.. ၅ရက်လောက်ကြာတော့ ဦးဦးက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသွားတာကတော့ “သမီး မနက်ဖြန် ကျောင်းသွားမယ်ဆိုပြီး ဒီဖက်အိမ်ကူးလာခဲ့.. မီးမီးတို့ ခရီးထွက်ကြလိမ့်မယ်”. ဆိုပြီး ချက်ချင်းဘဲ သမီးနားက ထွက်သွားပါတယ်.. သမီးလဲ ရင်တွေ တော်တော် ခုန်ပြီး ကျန်ခဲ့တာပေါ့ရှင်… ဒီလိုနေ့ကိ မျှော်နေတာ ကြာခဲ့ပါပြီ… မီးမီးကတောင် လိုက်ခဲ့ဖို့ အတင်းခေါ်နေတာ ငြင်းပြီး အိမ်ကို တန်းပြန်လာခဲ့မိပါတယ်.. အိမ်ရောက်တာနဲ့ အခန်းတံခါးဂျက်ချပြီး.. အိမ်ယာပေါ်လှဲရင်း မနက်ဖြန်ကြုံရမယ့် အတွေ့အကြုံအတွက် စိတ်မှန်းနဲ့ တွေးရင်း ရင်တွေအရမ်းခုန်နေမိပါတယ်… “ဒီတစ်ခါတွေ့ရင် ဦးဦး သူ့လီးကြီးနဲ့ ငါ့အဖုတ်လေးထဲကိုများ ထိုးထည့်ပြီး လုပ်မှာလား… အဲလိုလုပ်ရင် အဖုတ်သေးသေးလေးနဲ့ တော်ပါ့မလား.. အရမ်းများ နာမလား… ငါ့အဖုတ်လေးကို ယှက်ပေးရုံဘဲလား… ငါကော ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးကို နမ်းပေးလိုက်ရင်ကောင်းမလားဘဲ. သူတောင် ငါ့အဖုတ်လေးကို နမ်းပေးသေးတာ…..” အဲလိုတွေ တွေးနေရင် သတိရမိတော့ သမီးရဲ့ စကယပ်ဟာ ဗိုက်ပေါ်ထိ လှန်တင်ရက်သားဖြစ်နေပြီး အကျီင်္ကျယ်သီးတွေ ပြုတ်နေတဲ့အပြင် ဘရာဇီယာတောင် ဘယ်နားလွင့်မှန်းမသိဘဲ… တကိုယ်လုံးလဲ နှုံးခွေနေပြီး မလှုပ်ချင်အောင် မောဟိုက်သွားခဲ့ပါပြီ… မနက်မိုးလင်းလာကတဲက ဦးဦးနဲ့ တွေ့ဘို့အရေး ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး သမီးမှာ အရည်တွေလိုက်နေပါပြီ… အိမ်ကလူတွေ မရိပ်မိအောင် အောက်ခံဘောင်းဘီနဲ့ ဘရာဇီယာ အပိုကို လွယ်အိပ်ထဲ ထည့်ပြီး အပေါ်အကျီင်္ကို တထပ် ထပ်ဝတ်ထားလိုက်ပါတယ်… အတွေးတွေနဲ့ မနက်စာလဲ ကောင်းကောင်း မစါးနိုင်ဘဲ ဦးဦးနဲ့တွေ့ဘိုသာ စိတ်စောနေပါတော့တယ်..။\nဦးဦးအိမ်ထဲကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ ၀င်သွားမိတော့ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး.. ဒါနဲ့ သမီးလဲ ဦးဦးတို့ အိမ်ခန်းဆီကို ခြေသံ ဖွဖွနင်းပြီး တက်ခဲ့ပါတယ.. ရေချိုးခန်းထဲက ရေသံကြားရလို့ အသာကပ်သွားပြီး… “ဦးဦးလား… သမီးရောက်နေပြီ…” “အေး. သမီးလေး.. ဦးဦးရေချိုးနေလို့ ခဏစေါင့်ဦး… အခန်းထဲမှာဘဲနေ. ပြတင်းပေါက်နား မသွားနဲ့…” “ဟုတ်… ဦးဦး.. သမီး ဒီကဘဲ စေါင့်နေပါ့မယ်..” လို့ ပြောပြီး ထိုင်စရာ ကြည့်လိုက်တော့ တခန်းလုံးမှာ ၂ယောက်အိပ် ကုတင်ကြီးတလုံးသာ. တွေ့တာနဲ့ ကုတင်ပေါ်တက်ထိုင်နေလိုက်ရင်း.. စဉ်းစား မိလိုက်တာကတော့.. “အင်း.. ဦးဦးနဲ့ အန်တီ.. ဒီကုတင်ကြီးပေါ်မှာ အကြိမ်ပေါင်း မရည်မတွက်နိုင်အောင် လိုးခဲ့ကြမှာဘဲ… အန်တီကတော့ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး.. သမီကတော့ ရင်တွေခုန်လိုက်တာ… အန်တီအဖုတ်ကြီးကိုလဲ ဦးဦးယှက်ပေးမှာပါဘဲ… ဦးဦးကိုကော အန်တီ ပြန်စုပ်ပေးလား မသိဘူး….” အတွေးမဆုံးခင်မှာဘဲ… ဦးဦးဟာ. ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာပါတော့တယ်.. တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ရေတွေရွဲလို့ အောက်ပိုင်းမှာလဲ မျက်နှာသုတ်ပဝါလေးသာ ပတ်ထားပါတယ်…. “ရော့. သမီး.. အကျီင်္တွေ ချွတ်လိုက်ပြီး ဒီမျက်နှာသုတ်ပဝါလေးဘဲ ပတ်ထား. အ၀တ်အစါးတွေ ကြေကုန်မယ်” ပြောပြီး သဘက်တစ်ထည်လှမ်းပေးကာ.. သူ့ဘာသာသူ ရေတွေခြောက်အောင် သုတ်နေပါတယ်.. ပထမတော့ သမီလဲ သူ့ရှေ့မှာ အ၀တ်တွေ ချွတ်ရမှာ ရှက်တာပေါ့… သူ့မိန်းမကြီးလို အတွေ့အကြုံတွေ အနှစ်၂၀လောက်ရှိတဲ့ သူနဲ့များ လာနှိုင်းနေလား မသိဘူး… လို့… ဒါပေမယ့်လဲ… ကိုယ်တိုင်က အရည်လိုက်နေတော့.. ကြာကြာမရှက်နေတော့ပါဘူး.. “ဦး ဟိုဘက် ခဏလည့်ပေးလေ.. သမီး အကျီင်္လဲမလို့” “အေး. အေး..” လို့ပြောပြီး တဖက်ကို လှည့်သွားပါတယ်.. သမီးလဲ အကျီင်္နဲ့ စကပ်ကို အမြန်ချွတ်.. မျက်နှာ သုတ်ပုဝါကို ရင်လျှားလိုက်ပြီး ဦးကိုကြည့်လိုက်တော့ သမီးကို ကျောပေးပြီးေ၇တွေသုတ်နေတုန်းပါဘဲ.. ဦးနောက်ကျောမှာ ရေတွေရှိနေသေးတာတွေ့တာနဲ့…. “ဦး.. သမီးကို ပေး. ဦးနောက်ကျောတွေ သုတ်ပေးမယ်. လို့ပြောရင်း ဦးဆီက မျက်နှာသုတ်ပဝါယူပြီး ဖွဖွလေး သုတ်ပေးနေတုန်းမှာဘဲ သမီးရင်တွေ အရမ်းခုန်လာပြီး စိတ်တွေလဲ အရမ်းလှုပ်ရှားလာကာ သမီးရဲ့ ပါးနဲ့ ဦးရဲ့ကျောပြင်ကြီးကို ကပ်ခါ နောက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက်မိပါတယ်… မာတောင်စပြုနေပြီဖြစ်တဲ့ သမီးရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေဟာ ဦးဦးရဲ့ ကျောပြင်ကြီးနဲ့ ကပ်ခါ တင်းနေတဲ့ သမီးရဲ့ နို့အုံလုံးလုံးလေးတွေ အတွင်းကို မြုတ်ဝင်တဲ့ အထိ ဖက်ထားမိပါတယ်… ဘယ်လောက်တောင်ကြာအောင် ဖက်ထားမိလဲ မသိဘူး… ဦးဦး သမီးကို လှည့်ပြီး ဖက်လိုက်တော့မှ အသိတွေပြန်ဝင်လာပါတယ်… တတန်းထဲ ဖြစ်နေတဲ့ သမီးရဲ့ နဖူးကို ဖွဖွလေး နမ်းပြီး ရင်ခွင်ထဲကို အတင်းဆွဲသွင်းထားတာ သမီးအရိုးတွေတောင် ကျိုးကုန်မလား ထင်မိပါတယ်.. တချိန်ထဲမှာဘဲ မာတောင်နေပြီဦးဦးရဲ့ လီးကြီးဟာ. သမီးရဲ့ဗိုက်ကို မျက်နှာသုတ်ပဝါအောက်က အတင်းလာထောက်နေပါတယ်… “သမီး အိပ်ယာပေါ်သွားရအောင်” လို့ပြောပြီး သမီးကို ဆက်ကနဲ့ ကောက်ပွေလိုက်ပါတယ်..။\nသမီးလဲ ဦးရဲ့ လည့်ပင်းကို သိုင်းဖက်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ် ပါသွားတော့တာဘဲ.. သမီကို ကုတင်ပေါ်မှာ ပက်လက်ကလေး ချထားပြီး သမးဘေးမှာ လှဲရင်း သမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးလေးတစုံကို အနမ်းရှည်ကြီး တစ်ခု စပေးပါတယ်… အသက်ရှုချိန်တောင် မရလောက်အောင်ပါဘဲ.. ပြီးတော့ ဦးဦးရဲ့ လက်တဖက်က သမီးရဲ့ နို့အုံကြီးတွေကို ခုပ်နယ်ချေမွရင်း.. သမီးကိုယ်မှာပတ်ထားတဲ့ မျက်နှာသုတ်ပဝါကို ဖြည်ကျလိုက်ပါတယ်.. သမီးရဲ့ နှုပ်ခမ်းတွေက တဆင့် ဖြူဖွေးတင်းမာပြီး လုံးဝန်းနေတဲ့ နို့လေးတွေရော. နီရဲထောင်ထနေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကိုပါ ပါးစပ်ကြီးနဲ့ ဆန့်သလောက် ငုံခဲထားပြိး လက်ကတော့ ဆီးခံပေါ်က အမွေးလေးတွေကိ ပွတ်သတ်ရင်းကနေ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးဆီ ဦးတည်ရွေ့လျားလို့နေပါတယ်… သမီးရဲ့ အရသာဖူးလေးနဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို စမ်းလိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာတော့ သမီးနှုတ်ခမ်းက ညည်းသံလေးနဲ့အတူ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးက ချစ်ရည်ကြည့်များလဲ တစိမ့်စိမ့် ထပ်ထွက်လာပါတော့တယ်… ဦးရဲ့လက်ဟာ ချစ်ရည်ကြည်များနဲ့ စိုစွတ်နေတဲ့ သမီးရဲ့ အကွဲကြောင်းလေးထဲကို အဆုံးထိ ထည့်ပြီး သွင်းလိုက် ထုတ်လိုက် လုပ်ပေးနေရင်း နို့အုံလေးကို ဘယ်ညာ ပျောင်းစို့နေပြန်ပါတယ်.. သမီလဲ ဘယ်လိုမှ ခံစားနိင်စွမ်း မရှိတော့ပါဘူး.ရှင်.. ဦးရဲ့ ကျောကုန်းကြီးကို တင်းနေအောင် ဖက်ထားပြီး သမီးရဲ့ နို့တော့.. ဖင်တွေကို ကော့ကော့ပေးနေမိပါတယ်… “ဦးရယ်.. ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ..သမီးမနေတက်တော့ဘူး…” လို့ တိုးတိုးလေး ညည်းမိတယ်ဆိုရင်ဘဲ ဦးဟာ သမီးကိုပေါ်တက်လာပြီး သူ့အောက်ပိုင်းကြီးကတော့ သမိးပေါင်ကြားမှာ နေရာယူက သမီးအခေါင်းထဲက လက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး အဖုတ်ဝကို မာတောင် ပူနွေးနေတဲ့ ဦးလီးကြီးနဲ့ တေ့လိုက်ပါတယ်.. “ဦး… နာမှာလားဟင်.. သမီးကြောက်တယ်…” “မနာပါဘူး သမီးရယ်.. နာရင် မိန်းမတွေ ယောင်္ကျားတွေနဲ့ ဘယ်အိပ်ပါ့မလဲ.. နဲနဲနာလဲ ခဏပါကွယ်” လို့ပြောရင်း သူ့ရဲ့ မာတောင်နေတဲ့ လီးထိပ်ကြီးနဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျှောက် စုံချည်ဆန်ချည် ပွတ်ပေးနေပါတယ်… ဦးဦးရဲ့ လီကြီးနဲ့ အဆုန်အဆန်ပွတ်ပေးလိုက်တာ.. အဖုတ်လေးထဲက အရည်တွေ အရမ်းစိမ့်ထွက်လားပြီး ကြောက်စိတ်တွေပျောက်ကာ အဖုတ်နှုပ်ခမ်းတွေ တင်းလာပါတယ်… ဦးဦးက သမီးရဲ့ ပေါင်၂ချောင်းကို ဆွဲထောင်ပြီး ရင်ဘက်နားထိတွင်းတင်က ဘေး၂ဖက်ကို ဖြဲချလိုက်ပြီး သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးကို သူ့လီးကြီးနဲ့ တေ့ကာ အသက်ငယ်ငယ် အပျိပေါက်မလေးရဲ့ ကိုယ်လုံးတည်းအလှကို ကြည့်ပြီး မျက်စေ့ အရသာခံနေပါတယ်… သမီးလဲ ဦးရဲ့ လီးကြီး သမီးအဖုတ်လေးထဲ ၀င်လာတေ့တာမှာ.. ကြောက်စိတ်ကော.. ရှက်စိတ်နဲ့ ခံချင်တဲ့စိတ်ကောပေါင်းကာ ရင်တွေ အရမ်းခုန်နေပါတော့တယ်…။\nဦးဦးက တကိုယ်လုံးကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေလို့ ရှက်ပြီး မျက်နှာကို လက်နဲ့ အုပ်ထားမိပါတယ်… မျက်နှာကိုသာ အုပ်ထားမိတာ.. အလိုးခံရတော့မယ့် သမီးရဲ့ အပျိုစင်အဖုတ်နုနုလေးကိုတော့ မကာလိုက်မိပါဘူး.. ဦးဦးဟာ သူ့လီထိပ်ကြီးနဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျှောက်ပွတ်ပေးနေရင်းက သမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းတည့်တည့်မှာ ခဏရပ်ထားပြီး အပြီးတိုင် နယ်မြေသိမ်းစစ်ပွဲ ဆင်နွဲတော့မယ့် ဟန်နဲ့ အရှိန်ယူနေပါတယ်… ခနနေတော့ သမီးရဲ့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ တင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးဟာ အခေါင်းထဲကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်လို့နေပါတယ်… တကယ်တန်း ဒစ်ကြီးဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာ အရမ်းမနာလှဘူး ဆိုပေမယ့် လွယ်တော့ မလွယ်ပါဘူး.. သမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံဟာ.. မဟတဟနဲ့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေကာ မျက်လုံများ ပြူးထွက်ပြီး မျက်ရည်လေးများတောင် လည်လာအောင် ခံစားလိုက်ရတာပါ.. ကိုယ့်ဒေါသနဲ့ ကိုယ်မို့ ဖြစ်သမျှ အံကြိတ်ခံယုံကလွဲလို့ သမီးမှာ ရွေးစရာ မရှိတော့မယ့် အတူတူ အိပ်ယာခင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ တင်းနေအောင် ဆုပ်ထားလိုက်ရပါတယ်… ခဏနေတော့ တိုးဝင်လာတဲ့ ဦးဦးဒစ်ကြီး ရပ်သွားပါတယ်.. “ဦးဦး အဆုံးထိဝင်သွားပြီးလား.. ဟင်..” လို့အံကြိတ်ထားရင်း လေသံသဲ့သဲ့နဲ့ မေးလိုက်တော့….” “အင်း… သမီး အဆုံးထိဝင်သွားပြီ.. ခံနိုင်ရဲ့လား… ဒီထက်နာစရာ မရှိတော့ပါဘူး. တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရမ်းကောင်းလာလိမ့်မယ်.” သမီးတော်တော်ပျော်သွားမိပါတယ်… ထပ်မနာတော့ဘူးဆိုတော့… “ခံတော့ ခံနိုင်ပါတယ်.. ဒါပေမယ့် ဖြေးဖြေးဘဲ လုပ်နော်….” သမီးစိတ်ထဲမှာ တမျိုးကြီးပါဘဲ.. ချစ်ရည်ကြည့်တွေကလဲ အခေါင်းထဲတင်မကဘဲ ဖင်ကြားထိအောင် စီးကျလို့နေပါပြီ… ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးဟာ အခေါင်းထဲဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကိ စေါက်ခေါင်းထဲ ဆွဲသွင်းလာပြီး ပြန်ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေဟာ ဒစ်ကြီးနဲ့အတူ အပြင်ဖက်ကို လန်ထွက်နေပါတယ်.. အချက်ပေါ်တော်တော်များလာတဲ့အခါမှာသမီးစိတ်ထဲ တော်တော် ခံရခက်လာပြီး သေးပေါက်ချင်သလိုဖြစ်လာလို့ ထိမ်းကြည့်ပါသေးတယ်.. မရတဲ့ အဆုံး ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး စိတ်လျှော့လိုက်တော့ အရည် မပြစ်မကျလေးတွေ အများကြီးထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်… သမီးခံစားနေရတာကို ဦးဦးလဲ သိတယ်ထင်တယ်. သမီးကို တင်းနေအောင် ဖက်ထားပြီး လီးကြီးရဲ့ အ၀င်အထွက်ဟာ ပိုမြန်လာစဉ်မှာဘဲ သမီးစေါက်ခေါင်းထဲကို ဆက်ကနဲ့ အဆုံးထိသွင်းချလိုက်ပါတော့တယ်…။\nသမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းထဲမှာ စစ်ကနဲဖြစ်သွားပြိး ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးဟာ… စေါက်ခေါင်းတခုလုံးပြည့်ကြပ်ပြီး သမီးရင်ခေါင်းထဲထိရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်…. သမီးပြီးနေတဲ့အချိန်မှာဘဲ ဦးဦးဟာ အဆုံးထိသွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်ချင်း နင့်နေအောင် ဆောင့်ချလိုက်တာ.. ၁၀ ချက်လောက် စေါင့်အပြီမှာ… ခံနိုင်ရည့်ရှိသွားပါတယ်… တခါပြီးသွားတဲ့ သမီးလဲ အခုမှ တကယ်အဆုံးထိစေါင့်ထည့်တာ ခံရတာမို့ ခံစားမှုတွေ ပြန်တက်လာပြီး လက်တွေဟာ ဦးဦးရဲ့ တင်ပါးပေါ်ရွေ့သွားပြီး အတင်းကုတ်ဆွဲထားမိပါတယ်… သမီးရဲ့ ဖင်ကြီးဟာလဲ ဦးဦး အားနဲ့ အင်နဲ့ ဆောင့်ချလိုက်မယ့် အချိန်ကို မှန်းမှန်းပြီး ကော့ကော့ပေးနေမိပါတယ်… ခဏကြာမှာတေ့ သမီးရဲ့ ပေါင်ရင်းတွေပါ တဆတ်ဆတ်တုန်လာအောင် ခံစားနေရပါပြီ.. ဦးဦးကို ပိုတိုးလို့ ဖက်ထားမိသလို သမီးရဲ့ ပေါင်ကိုလဲ အစွမ်းကုန် ကားထားပေးနေမပါတယ်… ဆောင့်ချလိုက်တိုင်းမှာ ဦးဦးရဲ့ ဆီးခုံရိုးနဲ့ သမီးရဲ့ ဆီးခုံ ဖေါင်းဖေါင်းလေးတွေရဲ့ ထိချက်ဟာ တသက်မမေ့နိုင်လောက်အောင်ပါဘဲ… နောက်ထပ် ၁၅ ချက်လောက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်ပြီးချိန်မှာတော့ သမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းထဲကို ပူနွေးတဲ့ အရည်တွေ အတင်းတိုးဝင်လာတာနဲ့အတူ သမီးရဲ့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေပါ တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီး သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးထဲက အရည်တွေတလဟော ကျလာပါတော့တယ်… ဦးဦးဟာ သမီးဗိုက်ပေါ်က မဆင်းသေးသလို သူ့လီးကြီးကိုလဲ သမီးအဖုတ်လေးထဲက ဆွဲမထုတ်သေးဘဲ လက်ကျန်အရည်လေးတွေကို တစက်ချင်း ညှစ်ထုတ်နေပါတယ်.. သမိးလဲ အားမလိုအားမရဖြစ်ပြီး သမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းလေးကို ၄-၅ ခါလောက် ညှစ်ပေးလိုမှာဘဲ အကုန်ထွက်သွားပါတော့တယ်.. ဦးဦး သမီးပေါ်က ထလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ဦးဦးရဲ့ လီကြီးဟာ သမီးအဖုတ်လေးထဲကျွတ်ထွက်သွားပြီး သမီးရဲ့ အခေါင်းလေးထဲက ဦးဦးရဲ့ အရည်တွေကော. သမီးရဲ့အရည်တွေပါ တစိမ့်စိမ့် စီးကျနေပါတော့တယ်… “ဦးဦး သမီးသွေးတွေထွက်လားဟင်..” “ဘာမှ မတွေ့မိပါဘူး သမီးရယ်.. သွေးက ထွက်တဲ့ လူမှ ထွက်တာပါ.. ရေသွာဆေးကြရအောင်…” ဆိုပြီး ရေချိုးခန်းဆီကို တွဲခေါ်သွားပါတယ်.. ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ ကမုတ်ပေါ်မှာ ထိုင်ခိုင်းပြီး သူတစ်ဝြကီး လိုးထားလို့ အရည်တွေ ပလပွဖြစ်နေတဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်လေးကို သေသေချာချာဖြဲပြီး စိတ်ရည်လက်ရှက် ဆေးပေးနေပါတော့တယ်…။\nသမီးကိုဆေးပေးပြိးတော့.. ‘ကဲ သမီး ထတော့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါနဲ သွာသုတ်ချေ. ဦးလဲ ဆေးလိုက်အုံးမယ်’ ဆိုပြီး သူ့လိးကြီးကို ဆေးဘို့ပြင်နေတော့ သမီးလဲ ထိုင်ရာက မထဲဘဲ ဦးလီးကြီးကို ဆွဲယူက ရေနဲ့ သေသေချာချာဆေးပြီး ဆပ်ပြာပါတိုက်ပေးရင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပေးလိုက်မိတာ….. ခဏကြာတော့ ဦးလီးကြီး ပြန်မာလာပါတော့တယ်… ဦးဦးက.. ‘သမီး.. ထ.. ဒုတိယ ပိုင်း ဆက်ရအောက် လို့ပြောတော့’ သမီးလဲ အခုမှ ပထမဆုံး အလိုးခံရတာမို့ အဖုတ်ထဲမှာ နာနေလို့ နောက်တစ်ကြိမ်း မခံရဲသေးလို့ “ဒီနေ့တော့ မလုပ်ပါနဲ့တော့ ဦးရယ်… သမီးအရမ်း နာနေလို့ပါ… လက်နဲ့ပြီးအောင် လုပ်ပေးမယ်နော်..” ဆိုပြီး ဆက်လုပ်ပေးနေမိပါတယ်… ဦးဦးလဲ ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ သမီးလုပ်ပေးတာကို အရသာခံရင်း သမီးရဲ့ နို့လေးတွေကိုပါ လှမ်းကိုင်ကာ နယ်နေပါတော့တယ်… ရေဆေးပြီးကာစ တောက်ပြောင်နေတဲ့ ဦးရဲ့ လီးကြီးပေါ်က အရေပြားကို အဆုံးထိဆွဲချလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ နီရဲပြဲလန်ပြီး ထိပ်ပွင့်နေတဲ့ ဒစ်ကြီးဟာ သမီးမျက်နှာလေးနဲ့ ၄ လက္မလောက်အလိုမှာ အဆင်သင့်ရှိနေပါတယ်… သမီးလဲ အရမ်းလုပ်ချင်နေတာကို မလုပ်ရဖြစ်နေတဲ့ ဦးဦးကို သနားတာရယ်…. မျက်နှာနားမှာ တဝဲလည်လည်ဖြစ်နေတဲ့ ဦးရဲ့ လီးကြီးကို ကြည့်ပြီး အူးယားတာရယ်ပေါင်းလို့ ထွေထွေထူးထူး မစဉ်းစားနေတော့ဘဲ…. မြင်နေရတဲ့ ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးကို ပါးစပ်လေးနဲ့ ကြိုးစားပြီး ဆန့်အောင် ငုံလိုက်ပါတယ်… ဦးဦးကို မော့ကြည့်တော့ ကြင်နာတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ သမီးကို ကြည့်နေတာ သတက်မေ့လို့ရနိုင်မယ် မထင်ပါဘူး… ဒစ်ကြီးပတ်ပတ်လည်ကို လျှာလေးနဲ့ လျှက်ပေးလိုက်… လီးကြီး တချောင်းလုံးကို အာခေါင်ထဲထိ ဆန့်သလောက် မျိုချလိုက်… တွဲကျနေတဲ့ ဥကြီး ၂ လုံးကို ပွတ်ပေးလိုက်နဲ့ တော်တော် အလုပ်များသွားပါတယ်… နဲနဲကြာတော့ ဦးဦးလီးကြီးက အရမ်းမာလာပြီး.. “သမီးလေး.. ဦးဦး.သမီးပါးစပ်ထဲမှာဘဲ ပြီးလိုက်တော့မယ်နော်.. ဦးပြီးနေတုန်း အပြင်မထုတ်လိုက်နဲ့နော်..” လို့ ပြောတာနဲ့ ဦးလီးကို စုပ်ပေးနေရင်းနဲ့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိပါတယ်… သမိးပါးစပ်ထဲမှာ တဆတ်ဆတ်ခုန်လာပြီး ခဏအကြာမှာ သမီးပါးစပ်ထဲကို ပူနွေးနေတဲ့ ဦးရဲ့ သုတ်ရည်တွေ အဆက်မပြတ် ၀င်ရောက်လာပါတော့တယ်…..သမီးလဲ ဦးရဲ့သုတ်ရည်တွေ ပါးစပ်ထဲ ပြည့်လာလို့ ထွေးထုတ်ချင်ပေးမယ့် ဦးဦး အရမ်းကောင်းနေတုန်း သူ့လီးကြီးကိုပါးစပ်ထဲက ထုတ်ရမှာ သနားလို့ မထုတ်ဘဲ ငုံပေးထားတုန်း မနေတက်တော့တာနဲ့…. မထူးတော့တဲ့ အဆုံး… ဦးရဲ့ သုတ်ရည်တွေကို မျိုချလိုက်ရပါတော့တယ်…. ရှင်… ပြီးပါပြီ။


ကြားရ သိရ လွှတ်တော်မှ | ဥက္ကာကိုကို\nကြားရ သိရ လွှတ်တော်မှ\nPosted in: သရော်စာ, ဟာသများ.\tLeaveacomment\nမင်းနေပြည်တော်၊ အမျိုးသားလွှတ်တော်၊ ပုံမှန်အစည်းအဝေး နောက်ဆုံးနေ့။ ရက်စွဲမှာကား သြဂုတ်လ ၃၀ ရက်ဖြစ်လေသတည်း။\n““ဒုန်း….. ဒုန်း…… ဒုန်း””\nအမျိုးသားလွှတ်တော်ဥက္ကဌ ဦးခင်အောင်မြင့်က တူကလေးကို ခပ်ဆတ်ဆတ်ထုလိုက်သည်။ လွှတ်တော်စချေပြီ။\nဥက္ကဌကြီးက လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တော်ကြီးများကို မျက်မှန်အောက်မှပင့်၍ တစ်ချက်ရှိုးလိုက်သည်။ တွေ့ပြီ။ စည်းကမ်းမလိုက်နာသည့် အမတ်တစ်ဦး။ ရှမ်းပြည်နယ်မှ ကိုယ်စားလှယ် ဦးစိုင်းပေါင်းနပ်။\n““ဦးစိုင်းပေါင်းနပ်… ခင်ဗျား ဟိုနေ့ကလည်း ခေါင်းပေါင်းမဆောင်းလာဘူး။ ဒီနေ့လည်း ခေါင်းပေါင်းမဆောင်းလာဘူး။ ကျနော်မြင်ပါတယ်။ မမြင်ဘူးမထင်နဲ့””\nဦးစိုင်းပေါင်းနပ်က ခပ်ရို့ရို့ပင် ကျွပ်ကျွပ်အိတ်လေးထဲမှ ခေါင်းပေါင်းကို အသာထုတ်ဆောင်းလိုက်သည်။\nထို့နောက်…. မေးခွန်းများမေးမြန်းခြင်း၊ ဥပဒေကြမ်းများဆွေးနွေးခြင်းတို့ကို ဆက်လုပ်ကြသည်။\nမီဒီယာဥပဒေကြမ်းကိစ္စကို ရောက်လာသည်။ အပိုဒ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးအတည်ပြုရာ ကန့်ကွက်မည့်သူရှိပါသလားဟု ဥက္ကဌကြီးမှ မေးသံအဆုံးတွင် ပြည်ခိုင်ဖြိုးမှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး ခပ်တည်တည်ထရပ်သည်။\n““ဥက္ကဌကြီးခဗျာ…. ဒီစာပိုဒ်ထဲမှာ သူအများဆိုတဲ့ စကားလုံးက မပြည့်စုံပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပြည်သူအများလို့ ပြန်လည်ပြင်ဆင်သင့်ပါတယ်””\n““ကျနော်ဖတ်သွားတဲ့အထဲမှာ ပြည်သူဆိုပြီး ဖတ်သွားတယ်။ ခင်ဗျား အိပ်ငိုက်နေလို့မသိလိုက်ဘူးထင်တယ်””\nပြည်ခိုင်ဖြိုးကိုယ်စားလှယ် ဇက်ကလေးပုပြီး ပြန်ထိုင်သွားသည်။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီပါတီသစ်မှ ကိုယ်စားလှယ် ဦးဖုန်းမြင့်အောင် ထဆွေးနွေးသည်။\nဆွေးနွေးသည့်အထဲမှာ ပြည်ခိုင်ဖြိုးကိုယ်စားလှယ် ဦးလှဆွေကို မသိမသာ ခွပ်ထည့်လိုက်၏။\n““ဥက္ကဌကြီးခဗျာ…. ဦးလှဆွေဟာ… ပြန်ကြားရေးရဲ့လူဖြစ်ပါတယ်… ဒါကြောင့်…. ””\nဦးဖုန်းမြင့်အောင်ဆွေးနွေးပြီးစဉ် စောနက အခွပ်ခံလိုက်ရသည့် ဦးလှဆွေ ၀ုန်းခနဲထလာသည်။\n““ဥက္ကဌကြီးခဗျာ… ကျနော်ဟာ ပြန်ကြားရေးလူမဟုတ်ပါဘူး။ ပြည်သူ့ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးသာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်\nပြန်ကြားရေးလူဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပေးပါခဗျာ””\nဥက္ကဌကြီး ရယ်ချင်ပက်လက်ကလေးဖြစ်သွားသည်။ ““ဟဲ ဟဲ”” ဟုရယ်ပြီး တူကလေးကို ဒုန်းခနဲ တစ်ချက်ထုသည်။\n““ဦးလှဆွေကို ပြန်ကြားရေးလူလို့ သမုတ်ခံရခြင်းအပေါ် လွှတ်တော်က ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပါကြောင်း””\nထို့နောက် မီဒီယာဥပဒေကြမ်းမှ အပိုဒ်တစ်ခုကို အတည်ပြုမဲခွဲရန် အချိန်ကျလာသည်။ ဥက္ကဌကြီးက သုံးကြိမ်အော်မေးသည်။\n““သဘောတူပါသလား…. သဘောတူပါသလား…. သဘောတူပါသလား””\nအဆင်ပြေသွားပြီ။ ထုံးစံအတိုင်း ထပ်မေးရသည်။\nဘယ်သူကထိုင်ခုံရွှေ့ပြီး ဘယ်သူက ချောင်းဟန့်သည်မသိ။ အသံနှစ်ခုထွက်လာတာမို့ ဥက္ကဌကြီး၏ ဦးခေါင်းက ရှေ့သို့ တစ်တောင်ခန့်ရှည်ထွက်လာသည်။\n““ဟမ်… ဟမ်.. ဘာပြောလိုက်တာလဲ… ဟမ်””\nဘယ်သူမှမဖြေ။ ဥက္ကဌကြီး တင်းသွားသည်။ စည်းကမ်းချက်တစ်ရပ် ချက်ချင်းထုတ်သည်။\n““နောင်ဆို ဥပဒေကြမ်းတွေ အတည်ပြုနေတဲ့အချိန်မှာ ထိုင်ခုံရွှေ့ခြင်း၊ ချောင်းဟန့်ခြင်းလုံးဝမပြုလုပ်ရန် သတိပေးလိုက်သည်””\nထိုနေ့မှစပြီး အမျိုးသားလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေ ချောင်းဆိုးရဲတော့မည်မဟုတ်ချေ။\n|- ဥက္ကာကိုကို -|


ကျားမေမေ၊ မိဘအုပ်ထိန်းမှု နဲ့ ဟိုမရောက်ဒီမရောက် အတွေးများ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Society & Lifestyle » ကျားမေမေ၊ မိဘအုပ်ထိန်းမှု နဲ့ ဟိုမရောက်ဒီမရောက် အတွေးများ\nကျားမေမေ၊ မိဘအုပ်ထိန်းမှု နဲ့ ဟိုမရောက်ဒီမရောက် အတွေးများ\nPosted by မြစပဲရိုး on Feb 20, 2012 in Society & Lifestyle | 46 comments\nကျွန်မ ဒီရက်တွေမှာ စာအုပ်လေး တစ်အုပ် ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ပါတယ်။\nစာအုပ်အမည်က “Battle Hymn of the Tiger Mother” ။\nစာရေးသူ က အမေရိကား ရဲ့ နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ် Yale Law School က ပရော်ဖက်ဆာ အမျိုးသမီး။ အမည်က အေမီချွား။\nသူရဲ့ မိဘ တွေက ဖိလစ်ပိုင်က နေ အမေရိကား ကို ပြောင်းလာတဲ့ တရုတ်လူမျိုး။\nသူ့အဖေကလဲ အီလက်ထရောနစ် အင်ဂျင်နီယာ ပရော်ဖက်ဆာ။\nအမေရိကား မှာ ကျောင်းတက်ဖို့ စကော်လာရှစ် ရပြီး ရောက်စမှာ ဆင်းဆင်းရဲရဲ နဲ့ အတော် လေးရုန်းကန်ပြီး ဘဝ ကို ထူထောင်ခဲ့ရတဲ့သူ။\nသူ့သမီး ၄စလုံးကို သူ့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုထုံးစံ အတိုင်း တင်းကြပ်တဲ့ စည်းကမ်းဘောင် တွေ နဲ့ စာတော်အောင်၊ အပြင်းအထန် ကြိုးစား တတ် အောင် ကျင့်ပေးခဲ့သူ။\nသမီး၎ယောက်ထဲမှာ Down syndrome ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အငယ်ဆုံးတစ်ယောက် ကိုတောင် ဘဝမှာ အောင်မြင်တဲ့သူ အဖြစ်နေရာရအောင် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူ။\nသမီး၎ယောက်ထဲမှာ ၂ယောက်က အမေရိကား ရဲ့ နာမည်ကြီးကျောင်းမှာ ပရော်ဖက်ဆာ တွေဖြစ်ခဲ့ ပြီး အဲဒီထဲက တစ်ယောက် က အေမီချွားပါ။\nဒီတော့ အေမီချွား ကလဲ သူ့ရဲ့ မျိုးဆက် သမီး ၂ယောက်ကို သူ့အဖေ သူ့ကို ပျိုးထောင် သလို ပျိုးထောင်ခဲ့ပါတယ်။\nအေမီချွား ရဲ့ ခင်ပွန်းက ဂျူးဖြစ်တော့ သမီးလေးတွေက လူမျိုးစပ်လေးတွေပေါ့။\nသူ့ရဲ့ စာအုပ်မှာ ရေးထား တဲ့ – သူ့ကလေးတွေ အတွက် သူမရဲ့ တစ်ချို့သော စည်းကမ်း များ ကတော့-\nသူများဆီမှာ ညအိပ်ခြင်း Sleep Over မလုပ်ရ။\nသူများဆီမှာ ချိန်းပြီး ကစားပွဲ Play Date မလုပ်ရ။\nကျောင်းကပွဲ School Play ထဲမှာမပါရ။\nGym နဲ့ Drama က လွဲလို့ အခြား ဘာသာစုံ အမှတ်ပြည့်ရရမယ်။\nပီရာနို (သို့) ဗွိုင်အိုလင် ကလွဲလို့ တစ်ခြားတူရိယာ များ မတီးရ။\nပီရာနို (သို့) ဗွိုင်အိုလင် မတီးနေတီးရမယ်။\nသူ့ရဲ့ စည်းမျဉ်း အရ သမီး ၂ယောက်စလုံး (Sophia & Lu Lu) ဟာ ကျောင်းပြီးချိန်မှာ ပီယာနိုကို ၂နာရီ ကနေ ၃နာရီ အထိ လေ့ကျင့်ရပါတယ်။\nစနေ၊ တနင်္ဂနွေ တွေမှာ အချိန် ၂ဆ အပြင် တရုတ်စာလဲ သင်ရပါတယ်။ ဒီတော့ ခလေးနှစ်ယောက်လုံးမှာ အပို အလုပ်တွေ စဉ်းစားစရာကို အချိန် မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူ့ စကားနားမထောင် ရင် အရုပ်တွေ ကို မီးရှို့ပစ်မယ် လဲ ခြိမ်းခြောက် တတ် ပါတယ်။\nအေမီချွား ဟာ သူ့ ကလေးတွေကို အရှေ့တိုင်းထုံးစံ အတိုင်း စည်းကမ်း တင်းကြပ်စွာ အုပ်ချုပ် ခဲ့တဲ့ အပြင် သူ့အမြင်မှာ အနောက်တိုင်း မိဘ တွေ ရဲ့ ခလေးတွေ ကို လုပ်ချင်ရာလုပ် ဆိုပြီး ခွင့်ပေးတာ ဟာ မကောင်းဘူးလို့ မြင်ပါတယ်။\nအေမီ ဟာ ဒီစာအုပ် ကို ရေးခဲ့တာ အကြောင်းရှိခဲ့ပါတယ်။\nစာအုပ်ရဲ့ အစမှာ ဒီလို ဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။\n“ဒီ ဇာတ်လမ်းအကြောင်းဟာ အမေရယ်၊ သူ့သမီးနှစ်ယောက်ရယ်၊ သူတို့ ခွေးနှစ်ကောင် ရယ်ပါ။ ဒီဇာတ်လမ်း ထဲမှာ ပီရာနို နဲ့ ဗွိုင်အိုလင် လဲပါတယ်။ Carnegie Hall ထဲမှာ တို့တွေ အစွမ်းပြ ခဲ့ တာရောပေါ့။\nတကယ်တော့ ဒီဇာတ်လမ်း က တရုတ်မိဘ တွေဟာ သားသမီးကို ပျိုးထောင်ရာမှာ အနောက်တိုင်းမိဘ တွေထက် သာလွန်ကောင်းမွန် တယ်လို့ ဖြစ်ရမှာပါ။\nဒါပေမဲ့ ခါးသီးဖွယ် ယဉ်ကျေးမှု တိုက်ပွဲ နဲ့ ၁၃နှစ် အရွယ် သမီး ငယ် ရဲ့ ဘယ်လို တန်ပြန်ခဲ့ တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်း ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။”\nအေမီ ရဲ့ ဒီစာအုပ်ဟာ ကျွန်မ ထင်ခဲ့သလို “မိဘက သားသမီးကို ပျိုးထောင်ရေး နည်းလမ်း” စာအုပ်မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်း နဲ့ သူ့သမီးတွေ ကို ပြုစုပျိုးထောင် ပုံ အကြောင်း ကို ဟာသလေးတွေ နှောပြီး သူတို့ ဘဝ ဇာတ်လမ်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရေး ထားတာပါ။ ဒီစာအုပ်လဲ ထွက်ပြီးရော အဲဒီ အကြောင်းဟာ အမေရိကားမှာ အတော်လေး ဂယက်ရိုက် ခဲ့ပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ဝေဖန် အပြစ်ပြောသူ အပြည့်ပါဘဲ။\nအေမီချွား ဟာ သူ့ခလေး တွေရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့် ကိုပိတ်တယ်။ ဒါဟာ နှိပ်စက်တာ။ မတရား ပုံသွင်းတာ။ …….. စသဖြင့်ပေါ့။\nအဲဒီ အခါမှာ အေမီချွား ရဲ့ တုန့်ပြန်တဲ့ အသံက ဒီလိုပါ။\n“ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မေးခွန်း မေးကြည့်တယ်။\nဒီလိုလုပ်တာ တကဲ့ ကို ခလေးတွေ အတွက်လား? သူ့အတွက်လား? လို့။\nကျွန်မမှာ မှာ ရှင်းလင်းတဲ့ အဖြေ ရှိပါတယ်။ဒါဟာ ခလေးတွေ အတွက်ပါ။\nကျွန်မ သူငယ်ချင်း တွေ အမြဲပြောလေ့ တယ် – “ခလေးတွေ ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် သူတို့ လုပ်ချင်ရာ ခွင့်ပေးပါ။ ကိုယ်က ဝင်မစွက်ပါနဲ့။ ဒါမှ သူတို့ခြေထောက်ပေါ် သူတို့ရပ်တည် နိုင်မှာ၊ နောက်ခလေးက အဲလို တွန်းလွန်းရင် ကိုယ့်ကို မုန်းသွားမယ် ” တဲ့။\nပြီးတာနဲ့ အဲဒီ သူငယ်ချင်း ခလေးမိခင် တွေ က သူတို့ ရဲ့ Gym နဲ့ Club တွေဆီကို ထွက် သွားကြတယ်။ ကျွန်မကတော့ အိမ်ကိုပြန်လာပြီး သမီးတွေ ရဲ့ အမုန်းခံကာ အော်ဟစ် လို့ ကျောင်းစာလုပ်ဖို့ နဲ့ မြူးဇစ် လေ့ကျင့်ခန်း တွေ လုပ်ဖို့သူတို့ ကို တွန်းနေပါတယ်”\nအေမီချွား ပြောတာလေးကို ဖတ်ရင်း ကျွန်မ ပြုံးမိ ပါတယ်။ သူ့ကိုယ်စားတောင် မေးခွန်း လေး တစ်ခု မေး ကြည့်လိုက်ပါသေးတယ်။\nအဲဒီလို ခလေးတွေ ကို သူတို့ မိဘတွေက လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ချင်ရာ ခွင့်ပေး တာဟာ “ခလေးတွေ အတွက်လား? မိဘတွေ က သူတို့ လွတ်လပ်မှုအတွက်လား?”\nအမှန်တော့ ကျွန်မ လဲ ဒီစာအုပ်အကြောင်း ကို ကြားစက အေမီချွား ကို ဝေဖန်လိုက် မိပါသေးတယ်။\n” ဒီအမေဟာ အတော်ဆိုးတာဘဲ။ ခလေးတွေ ကို စက်ရုပ်လို မောင်း တယ်။” ပေါ့။\nဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ဒီစာအုပ်မှာ အလှည့်လေး ရှိခဲ့ ပြီး အဲဒီ အလှည့်လေး ဟာ အေမီ ရဲ့ ဆိုလို ချင်ခဲ့တဲ့ လိုရင်း လို့ ကျွန်မ မသိခဲ့သေးပါဘူး။\nအဲဒီ အလှည့်လေးက –\n“သူ့သမီး အကြီးလေးက အမေဘာခိုင်းခိုင်း ကြုံးလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ အငယ်မလေး ကတော့ ၃နှစ်သမီး ထဲ က အမေ ကို တန်ပြန် ပါတယ်။\n၃နှစ်သမီး လေးကို ပီရာနို စသင်တို့ လက်ချောင်းလေးတွေ တစ်ချောင်းခြင်း သုံးပြီး တီးစေခဲ့ပါတယ်။\nဒါကို အာဂမမလေး က လက်၁၀ချောင်း သုံးပြီး တဗြန်းဗြန်းတီး ပါသတဲ့။\nအဲဒါဘယ်လိုမှ ချော့ခိုင်း လို့ မရတော့ ချောက်ပြီး “နင် ငါခိုင်းသလို မလုပ်ရင် အပြင်ထွက်နေ” ဆိုပြီး အေးနေတဲ့ နှင်းတွေထဲ ထုတ်လိုက်သတဲ့။\nသမီးကလဲ အေးအေးဆေးဆေး ဘဲ ခေါင်းမာမာ နဲ့ နေနေသတဲ့။\nနောက်ဆုံး အမေက အရှုံးပေးခဲ့တာလေးကို စာအုပ် အစမှာ ပျိုးထားခဲ့တာပါ။\nဒီလိုနဲ့ သားအမိ နှစ်ယောက် အော်လိုက် ဟစ်လိုက် နဲ့ အေမီ က ကလေးကို ကြိုးကိုင်လာခဲ့တာ သမီးငယ်လေး ၁၃နှစ် အရွယ်ရောက်သည့်တိုင်ပါဘဲ။\nသမီးငယ်လေး ၁၃နှစ် အရွယ် မှာ အေမီတို့ မိသားစု ရုရှားကို အလည်သွားခဲ့တယ်။\nအဲဒီမှာ နေ့လည်စာစားတော့ ဈေးကြီးတဲ့ ကာဗီးယား ငါးဥ ကို မှာစားတယ်။\nသမီးလေးက ကြည့်ရတာ ရွံစရာကြီး၊ ချွဲကျိကျိ နဲ့ ဆိုပြီး မစားဘူး။\nဒါကို သူက အတင်းစား ခိုင်းတယ်။ ဟိုကလဲ မစားဘူး။\nအဲဒါကို တစ်ဥ တော့ စားဆိုပြီး အတင်းကျွေးချိန် မှာ သမီးလေးက “အမေ တော်တော် လေးကို လွန်လာပြီ နော်” လို့ ဆိုပြီး တကဲ့ကို နာနာကျင်ကျင် အော်လိုက်တာ ကို ကြား အပြီး အေမီ ဟာ စားသောက်ဆိုင် အရင်ကို ပြေးထွက်ခဲ့မိလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် ရင်ပြင်နီထဲမှာ ထိုင်ပြီး ငိုနေတဲ့ အချိန် သူ့နောက်က ဘယ်သူမှ လိုက်မလာခဲ့ဘူး။\nအဲဒီ အချိန်ကျမှ သူ နဲ့ သမီးကြားမှာ ပြဿနာ ကြီး နေပြီဆိုတာကို သတိပြုမိခဲ့တယ်။\nအဲဒါကို အသေအချာ စဉ်းစားမိပြီးတဲ့ နောက်မှာ ဆိုင်ထဲ ကိုပြန်ဝင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့သမီးလေး ကို “အခုက စပြီး သမီး မကြိုက်တာကို အတင်းလုပ်ဖို့ မတွန်း တော့ဘူး။ ကြိုက်တာ လုပ်ခွင့်ပြုတော့မယ်။ ဂတိပေးတယ်။” လို့ပြောလိုက်တယ်။\nသူ့သမီးကတော့ သိတ်ပြီး မယုံသလို သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့တယ်။\nနောက်ပိုင်း ဗွိုင်အိုလင် အတီးကျင့်ချိန်ကိုလဲ နာရီဝက် ထိလျော့ခဲ့တယ်။\nသူ့သမီးငယ် လုပ်ချင်တဲ့ တင်းနစ်ကစား ခွင့် ပေးခဲ့တယ်။\nသူ့သမီးလေးကလဲ တင်းနစ် ကစားတာ ကို တကဲ့ကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်တယ်၊ လေ့ကျင့်ပေးတဲ့ ဆရာကလဲ ကလေး က အရမ်းကို ကြိုးစားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ အမေဖြစ်သူ ဒေါ်အေမီ ကတော့ သမီး မသိအောင် တင်းနစ် ဆရာဆီ ကို Text Message တွေ ပို့ပို့ပြီး ဘယ်လိုလေးတော့ ကျင့်ပေးပါ ဆိုတာမျိုး လုပ်သေးတယ်တဲ့။”\nသူ့ စာအုပ် အဆုံးသတ်လေးကတော့\n“တစ်နေ့မှာ နဲနဲ ပိုခက်တဲ့ Tchaikovsky Violin ကိုများ တစ်ဆင့်တိုး သင် ရမှာ။ သမီးကြိုက်တာမဟုတ်လား။” ဆိုပြီး အေမီက သူ့သမီး အငယ်လေးကို ပြော လိုက်တယ်။ ဒီမှာတင် သမီး က မျက်လုံးပြူး ကြီးနဲ့ ပြန်ကြည့်ပြီး\n“OMG, SHE’S BACK!!!” လို့ အော်လိုက်ပြီး ထပ် ပြောလိုက်တာက\n“ဝမ်းနည်းပါတယ် မေမေ။ ကျွန်မ အဲဒီ Violin ကို အခု အပျော်ဘဲ တီးတော့တာ။ အမေ့ခေါင်းထဲ ကနေ အဲဒီ ကြောင်တောင်တောင် အကြံကြီး ကို ထုတ်လိုက်တာ ကောင်းမယ်။” တဲ့။\nဒါပေမဲ့ အေမီက တော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြိတ်ပြီး ပြောနေပါသေးတယ်။\n“ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်သူ နိုင်မလဲ ကြည့်သေးတာပေါ့” တဲ့။ :-)\nသူ လက်မလျော့ သေးဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။\nအခု သူ့စာအုပ်အကြောင်း ကို ရေရေရာရာ သိလိုက်တော့မှ အေမီဟာ ကျွန်မ အတွက် တော့ ချစ်စရာ၊ လေးစားစရာ အမေ အဖြစ် ပုံပြောင်းသွားပါတယ်။\nတကယ်တော့ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်ဖြစ်စေချင်တဲ့ ပုံစံ နဲ့ သမီးတွေ လုပ်ချင်တဲ့ ပုံစံ အကြား မှာဟန်ချက် ညီ အောင် ထိန်း ပေးလိုက်နိုင် ခဲ့တဲ့ အမေ လို့ ဆိုချင်တာပါဘဲ။\nသူ့စာအုပ် အကြောင်း နဲ့ သူ့ကို လူတွေ က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ချိန် အေမီရဲ့ သမီး တွေက သူတို့ အမေဖက် က မားမားရပ်ပြီး အမေ့ ကို ထောက်ခံ ခဲ့ကြပါတယ်။ အကြီးမလေးက သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ မှာတောင်\n“If I die tomorrow, I would die feeling I’ve lived with my whole life at 110%. And for that, Tiger Mom, thank you.”\nအခု Post မှာ သမီး အကြီးလေး Carnegie Hall မှာ ပီရာနို တီးနေပုံ၊ သူတို့ မိသားစုပုံ နဲ့ Facebook ဆရာကြီး Mark Zuckerberg နဲ့ ပုံတွေကို တင်ပေးထား ပါတယ်၊\nအဲဒီလို ဟော ကြီး ထဲ မှာ ပီရာနို တီးပြခွင့် ရဖို့ တော်ရုံအဆင့် နဲ့ မရပါဘူး။ သူ့အမေရဲ့ ပံ့ပိုးမှု က အများကြီး ဆိုတာ သူတို့ နားလည်ကြပါတယ် တဲ့။\nတစ်ချိန်လုံး ကျားမေမေ အကြောင်း ပြောလာပြီး မှ…….\nကျွန်မ ဆွေးနွေး ချင်တာ အခု မှရောက်ပါတယ်။ ;-)\nအဲဒီ စာအုပ် နောက်က မှတ်ချက် တွေကို ဖတ်ရင်း US Business သတင်းစာ တစ်စောင် မှာ မေးထားတဲ့ မေးခွန်း ကို တွေ့လိုက်ရင်း ဖြစ်သွား မိတဲ့ အတွေးပါ။\n(1) Have we just gotten fat and lazy and un-disciplined?\n(2) Are America’s best days behind it?\n(3) Are we an empire in decline?\nဒီမေးခွန်း တွေကို ကျွန်မသာ ဖြေရမယ် ဆိုရင်တော့\nမေးခွန်းနံပါတ်(၁) ကတော့ အမေရိကန် အများစု ကသာ ကလေးတွေ ကို ဒီအတိုင်း စားချင်သလိုကြိုက်တာစားခွင့်ပေး၊ နေချင်သလိုနေ ဆိုပြီး စည်းကမ်းမဲ့ လွှတ် ထားလို့ ကတော့ တစ်နေ့မှာ အဲဒီလို အိုဗာဝိတ်ဖြစ်ပြီး အပျင်းထူ တဲ့ စည်းကမ်းမဲ့ အမေရိကန် နိုင်ငံသား တွေ ဖြစ်လာမှာပါ။\nဒါပေမဲ့ မေးခွန်း နံပါတ်(၂) နဲ့ (၃) ကတော့ တော်ရုံ ဖြစ်လာမယ် မဟုတ်ပါဘူး။\nဘာလို့ လဲ ဆိုတော့ အမေရိကား ဆိုတာ ကမ္ဘာအနှံ့က လူတော်တွေ ကို ပုံစံစုံနဲ့ မက်လုံး ပေးပြီး ခေါ်ရုံမက အသစ်အဆန်း ဆိုတာမှန်သမျှ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကို တီထွင် နိုင် အောင် အခွင့်အရေးပေး၊ ပံ့ပိုးမှုတွေပေး၊ ဈေးကွက် ဖန်တီး မှုတွေ ပေး နေတာကြောင့် ပါဘဲ။ ဒါကြောင့် အမေရိကားက ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ် တွေမှာ ကမ္ဘာ့ ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ တွေ စုနေတာ မဟုတ်ပါလား။ ဒါကြောင့် တကဲ့ နာမည်ကြီး နည်းပညာ တွေ ထွက်တာ အမေရိကား က ဖြစ်နေတာ ဆန်းတော့ မဆန်းပါဘူး။\nကြားဘူးတာတော့ အိုင်းစတိုင်းတောင် ဂျာမန်က နေ အမေရိကား ကိုရောက်ပြီး အဲဒီမှာ ပျော်သွားခဲ့ပြီး အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဖြစ်ခဲ့တာဘဲလေ။\nဒီတော့ အမေရိကား ဆိုတာက ကြိုးစားရင်ကြိုးစားသလို “နေရာ နဲ့ အခွင့်အလမ်း” ရနေမှ တော့ အဲဒီ နိုင်ငံမှာ လူတော် တွေ စု စုပြီး ရှိနေမြဲ ဖြစ်နေ မှာကြောင့် သူများ နောက်ကို ဘယ်လိုမှ ရောက်ဖို့ အခြေအနေ မရှိ လို့ထင်ပါကြောင်း။\nဒီမှာ ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် …….\nဘာကြောင့်မို့ စက်ရုံတွေ များလှတဲ့ တရုတ်ပြည်က အသစ် အဆန်း ကို စပြီး မထုတ်နိုင် တာလဲ ဆိုတာ ……..\nတရုတ်မှာ ပစ္စည်းတွေ ထုတ်တာ ဟာ သူတို့ ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကူး နဲ့ ထိုးထွင်း တီထွင်တာ မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာ့ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတွေ ကို ကော်ပီ ကူးပြီး တူအောင် အတုတီထွင် နိုင်တာ ကတော့ ဆလံသ နိုင်ပါကြောင်း ဆိုတာ ……………\nတရုတ်ပြည်မှာ သူတို့ လူမျိုး တွေ အသေအလဲ ကြိုးစားတဲ့ ပုံစံကို ဝေဖန်ကြည့် ရရင် သူတို့ဟာ ရှေးရိုးစွဲ သူများခိုင်းတာကို အသေအကျေ လုပ် တတ် တဲ့ စိတ် မျိုးက ဘဲ များနေလို့ သူတို့မှာ အသစ်အဆန်း ထိုးဖောက် တီထွင်နိုင်စွမ်းရည် မရှိ တာ လား ဆိုတာ …………………….\nအဲဒီ … ဆိုတာ … တွေကို “အတု ကိုတောင် လိုက်မလုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် မရှိတဲ့” ကျွန်မ မှ ဟိုမရောက် ဒီမရောက် အတွေး တွေကို တွေးမိရင်း …………..\nSophia at Carnegie Hall.\nAmy's family, 2010\nThe girls and Amy with Mark Zuckerberg at Facebook.\nဘာတဲ့ ပီယာနိုနဲ့ ဗိုင်အိုလင် ကလွဲရင် တခြား ဟာမတီးရ\nအနှီ ၂ခု ကိုတော့ မတီးမနေရ …….\nအဲ့ဒါလေးဘဲ ဖြတ်ပီး မန့်တော့မယ် ….။\nဘယ့်နှယ့် …. ကွန်မြူနစ်စနစ် အရိပ်အာဝသအောက်မှာလူဖြစ်လာတဲ့\nကျားမေမေ … အမြင်ကျဉ်းတာများပြောဘာဒယ်…။\nအမေဒစ်ကန် ရောက်ပီး ဂျူးယူထားတာတောင် အတွေးအခေါ်ကတိမ်တုန်း …\nအဲ့ … ကိုယ့်အကြောင်းကို ရေးပီး စာအုပ်ထုတ်ရောင်း\n(ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်း) ၀ိုင်းလက်ခုတ်တီးကြ …မီးဒုတ်ရှို့ကြနဲ့ …\nဟုတ်တော့ ဟုတ်နေဘာဘီ ….။\nချိုင်းနီ့စ် မာမားဒွေ ဘာကြောင့် စူပီးရီးယားဖြစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ လှိုင်းလုံးနဲ့ …လုပ်စားသွားတယ်ပဲ\nထင်တော့တယ် … ဟိုဇူဇကာပေါက် ဆိုတဲ့ ငတုံးလေးကလည်း တီလုပ်မ ကြိုက်ထားတာ ကိုး …..\nဟွန်း …..သမနော သမနော ကြတာ ……\nမြူးဇိမှာ ဗိုင်အိုလင်က ကင်းဂ် ၊ ပီယာနိုက ကွင်းန် တဲ့ …ဘာဖြစ်တုန်းဗျာ …\nဒရမ်ထုတော့ရော … ဂိုက်တာတီးတော့ရော ……။\nသမီး ကျားမလေးဒွေက ပိုကောင်းတဲ့ ဂိုက်တာရစ်စ် တွေ ပိုကောင်းတဲ့ ဒလမ်မာ\nဒွေဖြစ်ချင်ဖြစ်လာမှာပေါ့ ကျားမေမေရယ် …..\nဘတ်ထ် …ယူဝယ်လ်နဲဗား နိုး အဘောက်သစ်စ် …\nဥပဒေသ-၁။ မျိုးဆက်သစ်တို့၏ ယုံကြည်မျှော်လင့် ခံစားသည့် အိပ်မက်များကို\nဘောင်ကွပ်ခြင်းသည် လောကဓမ္မကို ဖီဆန်ခြင်း ၊ လူ့သမိုင်း ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမည်၏။\nမတူတဲ့အမြင်နဲ့ တခြား ရှုထောင့်တခုကနေ\nမထော်မနန်း ၀င်မန့် သွားပါကြောင်း…\nချယ်လို တီးသော တခါက တီလုပ်မလေး တယောက်၏ ကျားမေမေကို\nရေလည် ၆မြင်ကပ်နေသည့် ..မထင်မရှား ဘေ့စ်ဂိုက်တာ သမားလေး\nကျွန်တော့်အထင်ပြောရရင်တရုတ်တွေက ပညာရေးပိုင်းကို တော်တော်ဦးစားပေးတယ်\nသူများပစ္စည်းကို အတုထွင်ရာမှာလည်း နှစ်ယောက်မရှိဘူးဗျ\nအစ်မကြီးခင်လတ် ဇာတ်ကြောင်းက တိုလို့လားမသိသိပ်နားမလည်ဘူး\nအငယ်မကရော ဘာဖြစ်သွားတာလဲ အစ်မ ပြောပြပါအုန်း။\nဦးဦးပါလေရာ ရဲ့ ဘယ်ကျောင်းထားရမလဲ ရဲ့ အထောက်အကူ အဖြစ် လည်း ပေးထားတယ် ထင်ပါတယ် ။\nတရုတ် ကတော့ စု တု ပြု ရဲ့ ဒုတိယ ဆင့် မှာလို့ထင်ပါတယ် . တစ်ချိန်ကျရင် သူတို့လည်း ပြုသူတွေ ဖြစ်လာမှာပါ ။ ဂျပန် လည်း တစ်ချိန်က တုခဲ့ ရတာပါဘဲ။\nပြောရရင်တော့ ကလေးတွေရဲ့ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးကို လစ်လျူရှုပြီး လိုချင်တဲ့အဓမ္မအရည်အသွေးတွေ ရအောင် အတင်းပုံသွင်းယူတင်လို့ မြင်ပါတယ် အရီးရယ်…\nဒီစာအုပ်ကို ကျွန်တော်ရှာပြီး အစအဆုံးဖတ်ပါဦးမယ်…\nလောလောဆယ် အမြင်ကို ဆွေးနွေးမိချင်းဖြစ်ပါသည်….\nကျွန်တော်တို့ ဆီက အနုပညာသမားတွေရဲ့\nအင်တာဗျူးမှာ ဖြေနေကြတာတွေ သွားသတိရမိပါတယ်။\n(ဟုတ်မဟုတ်တော့ မမြင်ရလို့ မသိပါ။)\nမေးတဲ့ လူက မေးပါတယ်။\nသားလေး သို့မဟုတ် သမီးလေးကို ဘာဖြစ်စေချင်ပါသလဲ တဲ့။\nကလေး ဘာကို အားသန်သလဲ၊ ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ ဆိုတာပေါ်မူတည်ပြီး\nဖတ်ရတာ မိုက်တော့ မိုက်တယ်ဗျ။\nတကယ်ပဲ ကလေး အပေါ်မူတည်ပြီး ပံ့ပိုးသလားဆိုတာကတော့\nဖြေတဲ့လူပဲ သိမှာပါဗျာ။ မိဘတွေရဲ့ အတ္တ လုံးဝမပါပဲ ပံ့ပိုးပေးတယ်ဆိုရင်လည်း\nအစ်မပို့စ်ထဲက ကျားမေမေ ကျတော့လည်း နည်းနည်း အစွန်းရောက်တယ်ထင်မိပါတယ်။\nသားသမီးတွေပေါ်မှာထားတဲ့ စေတနာပေါ်လွင်ပေမဲ့ တစ်ဖက်စွန်းရောက်လွန်းသွားတယ်လို့\nအကြီးမလေးကဇူဇကာပေါက်နဲ.ဆင်သလိုပဲ…. တို.မြန်မာတွေကိုတော.တုတုတု…တွေ.. ဟေဟေ.\nဒါနဲ.ယောက်ျားရကုန်ကြပီလားဟင်… သိတဲ့အူးလေး. အဒေါ်..တို … မ ..များ မစပါ…\nဒီနေ့မနက် မနက်စာစားပွဲမှာတင် ပြောဖြစ်သေးတယ်။\nအမေလုပ်သူနဲ့ ကလေးတွေ အငြင်းပွားနေတာကြည့်ပြီး ဒီလိုတွေ အလုပ်ရှုပ်ပြီး ဒဏ်မခံနိုင်လို့ တစ်ချို့မိဘတွေ ဘော်ဒါပို့လိုက်တာဖြစ်မယ်လို့။\nဘော်ဒါ ကောင်းလား၊ အင်း..။ ကောင်းရင် ပို့ထားလိုက်တော့ မိဘလည်းအေးတာပဲ။\nသူလုပ်ချင်တာလုပ်ပေါ့။ ဟိုမှာတော့ ဂျမ်တို့ကလပ်တို့သွားပေါ့။\nဒီအေမီချွားလုပ်တာကလည်း နည်းနည်းတော့ လွန်ပါတယ်။\nတစ်ခါတစ်ခါ မိဘတွေက ကိုယ်မဖြစ်ခဲ့ရတာ၊ ကိုယ်မလုပ်နိုင်ခဲ့တာတွေ လုပ်ဖို့ ကလေးတွေကို ဖိအားပေးတတ်တယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ့်ကလေးတွေက ကိုယ့်အစား လူ့ဘဝ ကိုပြန်စပေးနေတာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲသလိုမျိုး ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာတွေ မဖြစ်ခဲ့တာအတွက် ကလေးတွေကို ပြန်တာဝန်မပေးသင့်ဘူး။\nကိုယ်မရခဲ့တဲ့ ပထမဆု ကို ကိုယ့်ကလေးကျမှ ရအောင်ပြန်ကြိုးစားခိုင်းတာမျိုး မြင်လွယ်အောင်ပြောရရင်။\nအမလေး ထွက်ပြေးချင်စရာကြီးပါလား မမခင်လတ်ရေ။\nအဲလောက်တင်းကျပ်ထားတဲ့ ကလေးတွေစိတ်ထဲမှာ ပေါက်ထွက်\nBattle Hymn of Tiger Mother့  မကြာခင်စာအုပ်စင်တွေပေါ်ရောက်အုံးတော့မှာမို့ အာရှမိခင်တွေရဲ့လက်သံပြောင်တဲ့ သားသမီးအုပ်ထိမ်းမှုစနစ်ကို ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုတွေ တိုးတက်များပြားလာဘွယ်လက္ခဏာတွေ တွေ့နေရပြီပေါ့နော်။ တိုးတက်ထွန်းကားပြီး (၁၈) နှစ်ကျော်ရင် ကိုယ့်ကြမ္မာကိုဦးဆောင်ခွင့်ကို တရားဝင်ခွင့်ပြုတဲ့နိုင်ငံမှာ Amy ရဲ့ သွန်သင်မှုဟာ ထူးဆန်းပြီး လက်မခံနိုင်စရာစနစ်ကြီးလို့ဆိုပေမဲ့ မြန်မာ အပါအ၀င်၊ အာရှသားတွေအတွက် မထူးဆန်းတဲ့မိဘအုပ်ထိန်းမှုစနစ်ဆိုတာကိုတော့ မျက်ချေပြတ်လို့မရပါဘူး။ ဒီဆောင်းပါးကိုတင်ပြပေးယုံမက ဝေဖန်ချက်တွေ ချက်ကျလက်ကျဆွေးနွေးပေးသွားတဲ့အတွက်အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မောင်မိုညို ကိုယ်တိုင် မနှစ်က ထုတ်ဝေဖြန့်ချိတဲ့ MG ပုံနှိပ်သတင်းစာမှာ ဝေဖန်မှုတွေလုပ်ပြထားပါတယ်။ ဆိုလိုတာက ကိုယ်လမ်းကြောင်းတည့်ပေးချင်တဲ့ စနစ်နဲ့ ပြောင်းလဲနေတဲ့ခေတ်အခြေအနေကို ဟန်ချက်ညီညီ ကြည့်တတ်မြင်တတ်ဖို့ပါ။အတိုင်းတိုင်းအပြည်ပြည်ရောက်မြန်မာမိဘတွေရဲ့ မသိမသာဘ၀ကနေ သိသိသာသာဘ၀အထိရောက်လာတဲ့ သားသမီးနဲ့မိဘကြား လွန်ဆွဲမှုအဖြစ်တွေ ကနားမဆံ့နိုင်အောင်ပါ။ ရှေးရိုးဆန်တယ်ဘဲပြောပြော conservative မိရိုးဖလာစနစ်ကို ခ၀ါမချနိုင်သူမိဘတွေနဲ့ debatable education စနစ်ကြားမှာကြီးပြင်းလာတဲ့ သားသမီးကြား တနေ့တခြားကွာဟလာတဲ့ သားသမီးနဲ့ မိဘကြား ဆက်ဆံရေးဟာ မဖုံးနိုင်မဖိနိုင်တဲ့ ကိစ္စကြီးဖြစ်နေပါပြီ။ boy friend/girl friend date လုပ်တာကအစ၊ အိမ်ထောင်မကျခင် အတူနေကြတဲ့ living togetherness တွေအပါအ၀င် ပြောမနိုင်ဆိုမရလို့ ကြိတ်ပြီးမျက်ရေဒူးနဲ့သုတ်ကြရတဲ့ မိဘတွေ လက်ချိုးရေလို့မရတော့ပါဘူး။ နိုင်ငံသစ်ရဲ့စနစ်ကိုကောင်းစွာနားမလည်မှု၊ နားလည်အောင်ကြိုးစားချင်စိတ်မရှိမှု၊ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုအဟုန်ကိုလိုက်ပါလေ့လာခြင်းအလျင်းမပြုမှုတွေ၊ ခိုင်မာတဲ့အကြောင်းရင်းခံတွေကိုသားသမီးတွေ လက်ခံလာအောင် ပြန်မရှင်းပြနိုင်တဲ့အတွက်ကြောင့်လဲ၊ သားသမီးတွေ ရှေ့ခေတ်ပြေးနေချိန်မှာ၊ မိဘတွေက ခေတ်နောက်မှာကျန်မှန်းမသိကျန်နေခဲ့ရပါတယ်။\nAmy ရဲ့ ထူးခြားတဲ့အရည်အသွေးကတော့ အမေရိကမှာ ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့လွန်ပညာတွေသင်ကြားဘွဲ့ယူခဲ့ယုံမက၊ ခေတ်နဲ့ရင်ဘောင်တန်းတဲ့ပညာသင်လောကစနစ်မှာ ပါမောက္ခတစ်ဦးဖြစ်နေခြင်းက သူ့အတွက်အင်မတန်သာလွန်တဲ့ အရည်အသွေးတွေဖြစ်နေပါတယ်။ မြန်မာလူမျိုးတွေထဲကသူ့လိုတန်းတူပညာတတ်တွေရှကြမယ်ဆိုတာယုံကြည့်ပြီးသားပါ။ အဲ့ဒီအတွက် ကိုယ့်သားသမီးကိုဘယ်လိုပုံစုံသွင်းသင့်လဲဆိုတာ သာမာန်လူတွေထက် များစွာသာလွန်သောအနေအထားမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကိုမြင်အောင်ကြည့်တတ်ကြဘို့လိုပါတယ်။ မရိုးနိုင်တဲ့ ပညတ်ချက်တခုကတော့ မိဘ ဟာ မိဘပါဘဲ။ ကိုယ့်သားသမီးဆင်စီးမြင်းရံတာကိုသာကြည့်ချင် မြင်ချင်၊ ကြွားဝါချင်ကြပါတယ်။ Amy ဟာ မိဘထဲကမိဘတစ်ဦးမို့ သူ့သမီးများကို ဘယ်လိုသွန်သင်ရမလဲဆိုတာကိုစတင်စဉ်းစားစဉ်ကတည်း က၊ သူကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ဘ၀ကို ပြန်ပုံတူကူးပြီး အဲ့ဒီရှေးရိုးစနစ်ဖြစ်တဲ့၊ “ငါပြောတာ အာမခံနဲ့ ပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်” ဆိုတဲ့ ဒီမိုကရေစီကြိမ်လုံးနဲ့ သမီးသုံးယောက်စလုံးကိုသွန်သင်ခဲ့ပါတယ်။ သူမှားတဲ့အချက်တွေကိုရိုးရိုးသားသားဘဲဝန်ခံခဲ့သလို၊ သူ့ရဲ့ Asian mother’s philosophy ဟာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေထူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အခုသူရဲ့သမီးအကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ Sophia ကသူအိမ်ထောင်ကျလို့ကလေးတွေရလာရင်လဲ ဒီအတိုင်းပဲ ပုံသွင်းသွားမဲ့အကြောင်းဝန်ခံလိုက်တာကိုကြည့်ကြပါ။\nလူမျိုးရေး ၀ါဒစွဲဖြစ်မှာကိုမလိုလားပေမဲ့ ဆောင်းပါးရှင်ခင်လတ်ရဲ့ နိမိတ်ဖတ်တွက်ချက်မှုဖြစ်တဲ့ နောင်အခါအမေရိကသားတွေ အပြင်းထူတဲ့လူတန်းစားထဲ ၀င်တော့မဲ့အရေး ဟာနောင်မှ မဟုတ်ဘဲ ခုကတည်းကမြင်နေရပါပြီဆိုတာပြောချင်ပါတယ်။ ပုဂ္ဂလိကလုပ်ငန်းတွေမှာ CEO (၅) ဥိးတိုင်းမှာ (၁) ဦးဟာ immigrant တွေဆိုတဲ့ သန်းခေါင်စာရင်းထွက်ဆိုချက်ထဲမှာ၊ အဲ့ဒီ(၁)ဦးဟာ အာရှသားများ ထိပ်ဆုံးနေရာယူထားတယ်ဆိုတာ ပြေးမကြည့်ဘဲ တွေးကြည့်ယုံနဲ့သိနေရပါပြီ။\nပြီးခဲ့တဲ့အပါတ်က ကာလီဖိုးနီးယားပြည်နယ် လိမ္မော်ခရိုင်ရဲ့ အတော်ဆုံး/အမှတ်အများဆုံး SAT/ACT ရရှိသူကျောင်းသား/သူ (၁၉)ဦးစားရင်းထွက်လာတော့ မောင်မိုးညိုတယောက် ၀မ်းသာလွန်းလို့ လက်ခမောင်းခတ်မိပါတယ်။ အဲ့ဒီအထဲက (၁၅)ဦးဟာ အာရှသားစစ်စစ်များဖြစ်ရုံမက တစ်ဦးက မြန်မာနိုင်ငံသားဖြစ်နေလို့ပါဘဲ…ဆိုတာ။\nဦးမိုးညိုပြောသလို မိဘဟာ မိဘဖြစ်ပြီး Asian mother’s philosophy ဟာ မှန်ကန်ကြောင်းသက်သေထူနိုင်တာကိုလည်း ၀မ်းသာပါတယ်။ သို့သော် တခါတရံမှာ တချို့တချို့သော အကြောင်းအရာများပေါ်မှာ အစွန်းရောက်လွန်းတာကိုတော့ အလွန်မုန်းပါတယ်။ ဒါလေးတွေကိုသာ မိဘများဆင်ခြင်တတ်ရင်တော့ ကလေးတွေ ဒီထက်ပိုပြီး ပျော်ရွှင်ရမှာပါ။\nအရီးရေ စာဖတ်ပြီး အတွေးတွေ အများကြီးရသွားပါတယ်။\nအိုက်ဒါ အိုက်ဒါ …\nမပြောတတ်လို့ စကားလုံးချို့တဲ့နေလို့ အ.အ မုဒိန်းအကျင့်ခံရသလို\nဖြစ်နေတာ ၁၀နှစ်ရှိဘီ …\nကျေးဇူးကြီးလှ မိနှင့်ဖ ကို ဒီပိုစ့် ဖတ်ဖူးစေချင်လိုက်တာ …အဟုတ်…\nသများ အသိ အပေအတေ တစ်ကောင်များ ပြောပါဒယ် …\nဘာတဲ့ နာမည်က အင်ဂုလိ ဆိုလား ဘာဆိုလား …….ငတုံးကောင်လေ…\nမိဘ က ကောင်းစေဂျင်လို့ ဆေးကျောင်းထားတာ ..ထွက်ပီး ပေါက်ပန်း၄၀လုပ်စားတယ်လေ..\nမွေးမယ်တော်ဂျီးမှာ အသက် ၆၀ပြည့်ခါနီးမှ မိန်းတက္ကသိုလ်ထဲ ပါဠိဘွဲ့ ယူပီး ဗုဒ္ဓဂါယာ သွားသွားပီး\nထေရ၀ါဒ ကို မားကတ္တင်း လုပ်နေတဲ့အချိန် အနှီ ရှမ်းကုလားရုပ်နဲ့ အကုသိုလ်တုံးမှာ အရက်-လောင်းကစားနဲ့\nအညှီအဟောက် ပေါတဲ့အရပ်မှာ အီဇာဂါယာ သွားသွားပီး အ၀ီဇိ ဆင်းလမ်း ရှာနေတယ်\nဆိုလား ….ဇိမ်ဖုံးဂျီး ၀တ်တယ်ဆိုလား …\nတားတားမှားဘာဘီ မာမား …\nတားတား လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ မာမားအိမ်မှာနေ\nမာမား ကျွေးတာစား ..မာမား သင်ခိုင်းတာသင်\nမာမားပေးစားတဲ့မိန်းမယူ ပီး မာမားကိုခြေဆုပ်လက်နယ် ပြုနေရမှာ …\nပိတ်သတ်ကြီး ။ ဟဲ့ အင်ဇာဂု နင့်ဟာနင်လည်း ပြန်ကြည့်ဦး ကျပ်သာမပြည့်တယ် မိန်းမကျ လိုချင်သေး..။\nအဲဒီ လုလု ကလဲ မင်းလို ဂျစ်တူး ဘဲ နေမှာ။ ;-)\nအဲဒါ ဂီဂီ က သူ့ ဘဝ ဇတ်ကြောင်း သူပြန်ပြောနေတာ ။\nဂီဂီ ဆေးကျောင်း မပြီးခင်မှာ ထွက်ခဲ့တာလား ???\nဆေးကျောင်း မပြီးခင်မှာ ထွက်ခဲ့တာ ဆိုရင်တော့\nတော်တော် သတ္တိရှိတဲ့ အံသြလေးစားလောက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်မှုပဲ ။\nကိုလဲ ခလေးမွေးလာရင် ဘယ်လိုပြုစုပျိုးထောင်ရပါ့..\nတစ်ကယ် ကြုံလာတဲ့အခါ..နားလည်မှုတွေ လွဲလာတဲ့အခါ ဒေါ်အေမီ့လို ဖြစ်လာတဲ့အခါ အင်း..\nတလုတ်တွေလဲ ကိုခင်လတ်ပြောသလို…အသစ်အဆန်းဆို မထွင်တတ်\nအတုကတော့ လူတောင် တူအောင် ထုတ်နိုင်မလားမသိ.\nဘာမှ မပူနဲ့ ။ ဒီခေတ်က လယ်ဒီမိတ်ခေတ် ။\nလက်ဆယ်ချောင်းထောင်ပြီး အားပေးသွားပါတယ်ခင်ဗျ ။\nသားသမီး မရှိသဖြင့် ၊ မစဉ်းစားဖြစ်သေးကြောင်းရယ်ပါလေ ။\nအင်း… ကလေးတစ်ယောက် လူလားများမြောက်အောင် မွေးရဒါ\nတော်တော်ခက်ဒလယ်… ကိုရင်က လူပျိုဂျီး လုပ်ပြီး ကလေးသာ\nမလိုချင်တယ်… မိန်းမတော့ ယူချင်သား.. အာဟိ…\nထူးတော့ပါဘူး.. စိန်ပေါက်ပေါက်လို… ရယ်ဒီမိတ်လေးတွေပဲလိုက်ရှာရင်ကောင်းမရား..\nတခါတည်း ပါဆယ်ပါပြီးသားလေ….. ခွိခွိ…\nဗမာတွေ အတွက်က သားသမီးအတွက် ကျင့်ဝတ်တွေရှိတယ်လေ။\nကိုယ်တိုင်က ရှေ့က ကောင်းအောင်နေပြ လုပ်ပြ ရင်းနဲ့\nသားသမီးကို ထိမ်းနိုင် လမ်းပြနိုင်မှာ\nကြည့်ပါလား ဟိုလူမိုက်တွေရဲ့သားသမီးတွေ မိုက်ရိုင်းရမ်းကားနေတာ…\nမလတ်ရေ- ကျားမေမေလို ပုံစံမျိုးက တရုတ်ရှေးဟောင်းမိသားစုပုံစံဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်တယ်။\nခုခေတ်တော့ ရလိမ့်မယ် မထင်မိဘူး။\nဒါပေမယ့် တရုတ်စကားပုံတစ်ခု ကြားဖူးတာက သစ်ပင်ကို နုစဉ်မှာ လိုချင်တဲ့ပုံစံ ချိုးရတယ်တဲ့။ အပင်ကြီးလာမှ အကိုင်းအခက်ရင့်လာမှ ချိုးရင် လိုချင်တဲ့ ပုံစံမရပဲ ကိုင်းကျိုးတာပဲ အဖတ်တင်မယ်တဲ့။\nကလေးတွေကိုလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက လိုချင်တဲ့ ပုံစံရအောင် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှ ရတယ်တဲ့လေ။\nကျမတို့တုန်းက မိဘတွေက ပြုစုထိန်းသိမ်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ခုခေတ်ကလေးတွေကို ပုံစံချဖို့ ကြိုးစားကြည့်တာ မရတော့ဘူး။\nအန်ကယ်ကြီး မန့်သလိုပါပဲ ခုခေတ်ရဲ့ မိသားစုစတိုင်ကိုက ပြောင်းလဲနေပြီဆိုတော့…..\nရေမွှေးနံ့ပေး တူတော်လေး ဂီဂီရေ –\nကျားမေမေ ရဲ့ ပါပါကြီး ကလဲ သူ့ ရှေးရိုးစွဲ မိဘ တွေ က ခိုင်းတာ မလုပ်ဘဲ သူလုပ်ချင်ရာ ဇွတ်လုပ်ခဲ့တာပါရှင့်။\nသူ့ကျတော့ သမီးတွေကို စာတော်အောင် တွန်းတော့တာပါဘဲ။\nဒါပေသည့် သမီး အိမ်ထောင်ရေးကို ဝင်မစွက်ပါလေ။ ဒါကြောင့် ဒေါ်အေမီ့ သမီးလေးတွေ က ဂျူးစပ် တဲ့ အချောလေးတွေ ဖြစ်နေတာပေါ့။\nဂီဂီ့ ကျလျင် လဲ အဲဒီ ပါပါကြီး လိုဖြစ်မဖြစ် ကြည့်ချင်သား။\nဂျစ်တူးမလေး ကို စိတ်ဝင်စားတယ်လား။\nဒါလေးကတော့ အခုထိ Boy Friend ရှိတယ် မကြားသေး။ အကြီးလေးကတော့ ရှိနေပြီတဲ့။\nအခုတော့ သူ့အမေ ဒေါ်အေမီ က လုလု ကြိုက်တာလုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုထားပါပြီ။\nအဲဒီ အငယ်မလေး လုလု က သူဝါသနာပါရာ တင်းနစ်ချန်ပီယံ ဖြစ်ဖို့ အကြိတ်အနယ် အသေအလဲ ကြိုးစားနေ လေရဲ့။\nဘယ် တက္ကသိုလ်ဝင်မလဲ ဆိုတာ တော့ စောင့်ကြည့် ကြတာပေါ့။\nဒီမှာ Top Gear ဆိုတဲ့ ပေါ်သမျှ ကားအကြောင်း တွေ ပြောတဲ့ အစီအစဉ် ရှိတယ်။\nအဲဒီမှာ ပြတာ။ တရုတ်က ကမ္ဘာ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကား တွေ ကို တူအောင်ကို လုပ်ပြီး ပြည်တွင်းသုံး ဆိုဘဲ။ နာမည်ကြီး ဘရန်း မျိုးစုံ ကို အတုလုပ်ထား တာတွေကိုလဲ ပြတာ။\nတစ်ချို့ ဟာတွေ ဆိုရင် သိပ်တောင်မှ မခွဲနိုင်ဘူး တဲ့။\nအဲဒါဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅နှစ် အတွင်းမှာဖြစ်လာတာ ဆိုတော့ နောက် ၅နှစ် လောက် ဆိုရင် ပြု အဆင့်ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ် မှန်းရတာဘဲ။\nတကယ်က စာအုပ် ကိုဖတ်လိုက် ရင် အေမီ့ သဘောကို ပိုပြီး သဘောပေါက်မှာပါ။\nလွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ် လောက် ၂၀၁၁ ထဲက ထွက်တဲ့ စာအုပ်ပါ။\nIT လေးတွေ တင်ပါဦး။\nမြန်မာပြည်က အင်တာဗျူးလေးနဲ့ အားဖြည့်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါ။\nတကယ်တော့ ကလေး က အရည်အချင်း ရှိရင် အများကြီးတောင် လုပ်ပေးစရာမလိုပါဘူး။\nသူတို့ မှန်အောင် သွားရမဲ့ လမ်းကြောင်း ကိုတော့ ကိုယ်က ကြိုမြင်ထားနိုင်ဖို့တော့ လိုမယ် ထင်ရဲ့။\nကျားမေမေ အတွက် အောက်မှာ အယူခံဝင်ပေးထားတယ်။\nကျွန်မလာရင် ချိုပေါ့ကျ ဖြစ်အောင် ကျ မယ်။\nဦးကြီးလတ် က ဒေါ်အေမီ အတွက် အောက်မှာ အယူခံဝင်ပေးထားတယ်။\nအကြီးမလေးကတော့ ရှိပြီ။ အငယ်လေးကတော့ သတင်းမကြားသေး။\nစိတ်ဝင်စားရင် တင်းနစ် သာ အပြင်းရိုက် ကျင့်ပေတော့။\nအမေနဲ့ ကလေးတွေ အငြင်းပွါးတာကတော့ သဘာဝ ဘဲ ထင်ပါရဲ့။\nကလေးက မိဘ ကို အဲလိုပြန်ငြင်းရဲ တာဘဲ ဟုတ်လှပါပြီ။\nကိုယ်ကတော့ သူပြန်ငြင်းချိန် အကျိုးနဲ့အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြနိုင်ရမယ်ထင်ရဲ့။\nတစ်ခါတစ်ခါ ကိုယ်လဲ မှားရင် မှားမှာပေါ့။\nသူမှန်တဲ့ အခါလဲ ချီးကျူးပေးလိုက်ပေါ့။\nဒါဆို ငြင်းပွဲကနေ ပိုကောင်းတဲ့ အကြောင်းတွေ ရလာမှာပေါ့။\nအေမီ နဲ့ သူ့သမီးတွေ ဆက်ဆံရေးကလဲ တကယ်မှာ မဆိုးပါဘူး။\nသူအစွန်း က Happy Ending မှာ ဆုံးသွားတဲ့အကြောင်း အောက်မှာ ကျွန်မ နဲနဲ ရှာရှည် ထားတာ အားပေးပါဦး။\nငြင်းချင်လဲ ဆက်ငြင်း ပေးပါဦးလား။\nကြည့်ရတာ အပြင်မှာတော့ သိပ်ဆိုးပုံမရပါဘူး။\nအောက်မှာ အယူခံဝင်ပေးထားတာလေး ဖတ်ကြည့်ပေးပါဦး။\nသူကြီး ပေးလိုက်တဲ့ Link ကနေ ဆရာ အဲဒီအကြောင်း လေးရေးပြီး ဝေဖန်ထားတာ ဖတ်ရပါတယ်။ ကျွန်မ Post ထဲ မှာလဲ အဲဒီ ဆရာ့ Link လေးထည့်ဖို့ ဟာ မနေ့က ပြန်ရှာ မရ၊ အချိန်ကလဲ သန်းခေါင်ကျော် နေတော့ အိပ်ဖို့လိုပြီ မို့ မညွှန်းနိုင်ဘဲ ဒီအတိုင်း တင် လိုက်တာပါ။\nအခု ပြန်ရှာလို့ ရလို့ မဖတ်ဘူး သူတွေဖတ်လို့ရအောင်၊ ဖတ်ဘူး ရင်လဲ ပြန်ဖတ်နိုင် အောင် အောက်မှာ Link ပေးထားပါတယ်။\nဆရာ့အာဘော်လေး တွေ က တကဲ့ကို ထိမိပါတယ်။\nဆရာ့ အတွေးအခေါ်တွေကို လေးစားပါတယ်။\nအချိန်လေးများ ရခဲ့ရင် မကြာမကြာ ဝင်ဆွေးနွေး ပေးစေလိုပါတယ် ဆရာရှင့်။\nသမီး ထောက်ပြတာ အတော်လေး မှန်ပါတယ်။\nအေမီ ကလဲ သူ့စာအုပ်မှာ သူအစွန်းရောက်ခဲ့တာ ဝန်ခံပါတယ်။\nအဲဒါကို သိလိုက်ချိန်မှာဘဲ သူချက်ချင်း ပြင်လိုက်တာပါ။ တကယ်တော့ သူဟာ တကယ်ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ အမေပါ။\nဒီစာအုပ်ကို ဖတ်ရင် သမီးလဲ သဘောကျမှာ သေချာတယ်။\nအခုဆို တစ်ချို့ စာလေးတွေ ဖတ်ရင် သမီး ကိုတောင် သတိရနေတတ်ပြီ။\nစိန်မျောက် (အဲ) စိန်ပေါက် နဲ့ ကိုရင်စည် ရေ\nတကယ်က ဒေါ်အေမီ လို မိန်းမ ကို ရှာယူရမှာတော့။ အဲ။ ဗျ။\nဒါမှ ခင်ဗျားတို့ ဝင်ပါစရာမလို ဘဲ အသာထိုင်နေရမှာ။\nအောင်မယ် ဒေါ်အေမီ သမီး အကြီး ကလဲ သူ့ အမေလို ဘဲ သူ့ ကလေးတွေ ကို ပျိုးထောင်မှာတဲ့ ဗျား။\nပြဿနာက ဒီခေတ်ကြီးမှာ အဲဒီလို ကလေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ စိတ်ရှိတဲ့ သူ ဆိုရင်ဘဲ အတော်လေးကို စံပေဖြစ်မှာ။\nစိတ်ကူးမလွဲနဲ့ အမောင်တို့။ ;-)\nမှန်တာပေါ့။ မိဘ က စံပြလို နေနိုင်မှသာ သားသမီး ကလဲ သူ့စကား ကို အလေးထားမှာပါ။ တကယ် က သားသမီးတွေ အကျင့်ပျက်တာ မိဘ အုပ်ထိန်းမှု မကောင်းတာကြောင့် များကြပါတယ်။\nတစ်ချို့ ဆို သားသမီး ကို ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ ဖို့ကို စိတ်ကူးမရှိကြတာ ထင်ရဲ့။\nအဲဒီ စကားပုံလေး က တကယ်မှန်ပါတယ်။\nအမှန်တော့ ကျားမေမေက အဲဒါကို ပြောခဲ့တာပါ။\nသူ့ကလေးတွေ ကို ငယ်စဉ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားတတ်တဲ့ စိတ်သွင်းပေးခဲ့ပြီး အရွယ် နဲနဲ ရောက်လာတော့ လွှတ် ပေးလိုက်တာပါဘဲ။\nသူ့ရဲ့ ဒီစာအုပ်လေးက သူ့ရဲ့ သမီးတွေကို ပုံသွင်းခြင်း ကို နဲ့ ရပ်လိုက် တာကို ပြခဲ့တာပါ။\nသူပြောသလို ဘဲ ဒါဟာ လိုက်နာဖို့ နည်းမဟုတ်ပါဘူး။\nအဲဒီက နေ ကောင်းတာတစ်ချို့ကို ယူသင့်လဲ ယူ ဆိုတဲ့ သဘောပါဘဲ။\nအောက်မှာ နဲနဲ လျှာရှည် ထားသေးတယ်။\nတကယ်တော့ စာတစ်ပုဒ် ကို အသေအချာ လေးအချိန်ယူ ရေးချင်တာ။\nအချိန်နဲ့ အမြဲ ရန်ဖြစ်ရင်း ရေးနေတော့ လိုရင်းမရောက်ဘူး။\nနောက် စာရိုက်ကလဲ နှေးတော့ အလုပ်သိပ်မဖြစ်ဘူး။\nအချိန်ပေးပြီး ဖတ်ခဲ့ကြလို့ အားလုံးကို တကယ်ကြီးကို ကျေးဇူးပါဘဲ။\nပိတ်သတ်ကြီး ကို နဲနဲ ထပ် လေရှည် ရရင်တော့ …….\nမစို့မပို့ နဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောလိုက်မိလို့ရယ်၊ အရေးအသား မပီပြင် မှုရယ် နဲ့ ကျွန်မ ရဲ့ မင်းသမီးလေး ဒေါ်အေမီ တော့ လူကြမ်း ဖြစ် နေရပါပြီ။\nတကယ်မှာတော့ အဲဒီစာအုပ်ရေးသူ အေမီ ကိုယ်တိုင် က သူ့ကိုယ်သူ လူကြမ်းပုံစံ ထားထား တာပါ။\nဒါပေမဲ့ သူပြောချင်တဲ့ အဓိက အချက်ကတော့ –\nသူဟာ ကလေးတွေ ကို ပညာရေး မှာ ထိပ်တန်း မှာ ရှိစေချင်လို့ အတင်းတွန်း မိ တာ ကို သူမငြင်း ပါဘူး။\nဒါပေမဲ့ စာတော်ဖို့ရယ်၊ ဂီတ မှာထူးချွန်ဖို့ရယ် ကို အလေးထားပြီး အတင်း တွန်း တာက လွဲလို့ သူဟာ သမီးတွေ နဲ့ တစ်ချိန်လုံး ပူးပူးကပ်ကပ် တစ်ရင်းတစ်နှီး ပါဘဲတဲ့။\nသူက အတင်းForce လုပ်ချိန် သမီးတွေ နဲ့ (အဓိက အငယ်မလေး) အော်ကာ ဟစ်ကာဖြစ်ပြီး အဲဒီ အချိန်ပြီးသွားတာ နဲ့ သားအမိတစ်တွေ လုံးထွေး ပြီး ဆော့ကြပြန် ပါရော တဲ့။\nသူတို့ ဘယ်လောက် ရင်းနှီး ကြသလဲ ဆိုတော့ ဒီ စာအုပ်ကို ရေးချိန် အခန်း တစ်ခန်း ပြီးတိုင်း သူ့သမီး တွေ ကို ပြပါတယ်တဲ့။\nအဲဒီမှာ လဲ ငြင်းကြ ခုံကြ ဖြစ်ကြတာပါတဲ့။\nသမီး နှစ်ယောက် က “သူ့ကို ပို ဦးစားပေး ရေးတယ်၊ သူ့ကို ကျ သိပ်ပေါ်လွင်အောင် မရေးဘူး” လို့ လဲ အမေ ကို complaint လုပ်ကြပါသတဲ့။\nအရမ်းအာဏာရှင် ဆန်လွန်းရင် ဘယ်သမီး က သူ့ကို ပြန်ပြောရဲပါ့မလဲ။\nသူဟာ တစ်ဖက်ကနေ ကလေးတွေ ကိုအတင်းဖိအားပေးရင်း တစ်ဖက်ကနေ ကလေးတွေ ရဲ့ သူငယ်ချင်းလို နေခဲ့ပုံရပါတယ်။\nသမီးကြီးလေး ဆိုဖီယာ က အသက် ၁၄နှစ် နဲ့တင် နယူးယောက် မှာရှိတဲ့ Carnegie Hall ကပွဲရုံကြီး ထဲ မှာ ပီယာနို တီးပြီး ဖျော်ဖြေ ခွင့် ရတာ တော်ရုံ ကြိုးစားမှု နဲ့ ဒီလို အခွင့် မရနိုင်ပါဘူး။ နောက် အဲဒီ အကြီးလေး က Harvard တက္ကသိုလ် နဲ့ Yale တက္ကသိုလ် ၂ခုလုံးကို ဝင်ခွင့် ရပါတယ်။ ဘယ် တက္ကသိုလ် သွားမလဲ သူ့ဟာသူ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။\nဒီကလေးမ လေးမှာ Boy Friend က အထက်တန်းကျောင်းမှာ ထဲက ရှိတာပါ။\nအခု တက္ကသိုလ်တက်တော့ လဲ အဲဒီကောင်လေး နဲ့ ဘဲ တွဲနေတုန်းပါ။\nဒါကို ကြည့်ရင်ဘဲ သူ့အမေ ဒေါ်အေမီ ဟာ နေရာ အားလုံးမှာ တစ်သွေး တစ်သံ တစ်မိန့် တော့ ဟုတ်ပုံ မရပါဘူး။\nအေမီဟာ သမီးအကြီးလေး ၁၅နှစ်၊ အငယ်လေး ၁၃နှစ် မှာ သူ့ရဲ့ အာဏာရှင်ပုံစံ တွန်း အားပေးမှုကို ဒီစာအုပ် ရေးရင်း အဆုံးသတ်ခဲ့ပါတယ်။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ်က Happy Ending ပါ။\nဒီစာအုပ်ကို ဖတ်ရင်း ကျွန်မတို့ အေမီကို “အစွန်းရောက်သူ” လို့ ဝေဖန် နိုင်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ သူကလေးတွေ ရဲ့ အောင်မြင်မှု ကိုတော့ ကျွန်မတို့ အငြင်းမပွါးနိုင်တော့ပါဘူး။\nဒီလို အောင်မြင်တာဟာ သူ့ အမေကြောင့် ဆိုတာ သူတို့ လိုလိုလားလက်ခံကြတယ်။\nအမေဟာ သူတို့ ရဲ့ Sweetheart ဖြစ်ပြီး သူ့အမေ စာအုပ်ကို လူတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝေဖန် လဲ မသိဘူးလို့ အင်တာဗျူးတွေမှာ ပြောခဲ့တယ်။\nအဲဒီ အင်တာဗျူးတွေမှာ နောက်မှာတော့ အေမီ ဟာ Tiger Mom ကနေပြီး Pussycat ဘဝကို ပြောင်းခဲ့ပြီလို့ ဆိုကြပါသေးတယ်။\n(သတိချပ်ရန် – ရွာထဲ မှ ကြောင် ကို မဆိုလိုပါ)\nသေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ရင် ကလေး တွေဟာ တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် ပုံစံမတူပါဘူး။ မျိုးရိုးဗီဇ ကြောင့် ပင်ကိုယ်ဉာဏ်ကောင်းသူ ရှိမယ်။ မကောင်းသူရှိမယ်။\nနဂို စိတ်အခံက သိချင်တတ်ချင်စိတ် ရှိမယ်၊ ကြိုးစားလိုစိတ်ရှိမယ်။ တစ်ချို့ ဆို အမြဲ ထိပ်မှာ နေနေချင်တယ်။ တကယ်တော့ အများစု က ဉာဏ်ရည် သင့်တင့် ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွန်း မရှိရင် အီလေးဆွဲ ပျင်း တတ်ကြတာ မဟုတ်ပါလား။\nဒါကြောင့် ကလေး ဆိုတာ ဓားလိုဘဲ သွေးပေးမှ ထက်မှာ လို့ တွေးရင် ပညာရေးဖက် မှာတော့ အလျှော့မပေးဘဲ တွန်းသင့်တယ်ထင်တာပါဘဲ။\nတစ်ခုခု ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကျားကုတ်ကျားခဲ ကြိုးစားပြီးမှ ရလာတဲ့ အောင်မြင်မှု ရဲ့ အရသာဟာ ဘာ နဲ့မှနှိုင်းလို့ မရတာ ခံစားဘူးသူတိုင်း သိပါတယ်။\nအဲဒါကို သိလိုက်ရင် အဲဒီအရသာ ကို ရဖို့ ကြိုးစား ပျော် သွားတာပါဘဲ။\nဒီလို ရအောင် မိဘ တွေက ပံ့ပိုးဖို့ တာဝန်ရှိပါတယ်။\nမြန်မာပြည်မှာ ဆရာမ က ပေးတဲ့ မေးခွန်းကို ဘဲ ကျက်၊ သက်သက်သာသာ နဲ့ ထိပ်မှာရောက် နေတဲ့ ကလေး ဟာ တကယ်တမ်း သူကိုယ့်သူ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား။\nဒီလိုကလေးဟာ ဘဝမှာ တကဲ့ အခက်အခဲ တွေ နဲ့ ရင်ဆိုင်လာရင် တကယ် ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား။\nသူ့ရဲ့ နံပါတ်(၁) ဆိုတာကို သူတကယ် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ တန်ဖိုး ထားရဲ့လား။\nကျွန်မတော့ သိတ်မထင်ပါဘူး။ ဒါကို မိဘတွေ သတိပြုရမဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချက်ပါ။\nဒါကြောင့် မိဘ တွေ ကိုယ်တိုင် စာတွေ များများ ဖတ်ဖို့လိုပါတယ်။\nအဲဒီစာတွေ ပေါ်မှာ လဲ အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။\nအဲဒါတွေ အားလုံးကို လိုက်ပြီး လုပ် ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။\nကိုယ့်သားသမီး ရဲ့ အခြေအနေမှန် နဲ့ ကိုက်တာကို ပံ့ပိုး ပေးဖို့ နည်းလမ်းကို ကိုယ်က ရွေးချယ်နိုင်စွမ်း ရှိ ဖို့ တော့ လိုပါတယ်။\nအမှန် တော့ ဒီကျားမေမေ စာအုပ်လေးဟာ အဲဒါလေးကို သိဖို့ မိဘ များကို တိုက်တွန်း ထားတဲ့ အကြောင်းလေးပါ။ ဒေါ်အေမီ ဟာ မိခင်ကောင်း တစ်ယောက်ပါဘဲ။ အထင်မလွဲ ကြပါနဲ့။ :-)\nအခုချိန်မှာ ကျွန်မ ကိုသာ ဒီလို တွန်းပေးလို့ အဲဒီလို အောင်မြင်မယ် ဆိုရင် တကယ်ဘဲ အတွန်းခံချင် စမ်းပါဘိတော့။ ဘာလို့ လဲ ဆို ရရင် ဒီဂေဇက် ထဲ မှာ သူကြီး တင်ထားတဲ့ အင်တာဗျူး တွေ “သူများ အရပ်မှာကို ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ အောင်မြင်နေဆဲ အမျိုးသမီးကြီး နှစ်ယောက် (ဒေါက်တာရင်ရင်နွယ် နဲ့ ဒေါ်မီမီဝင်း)” ကို ကြည့်ပြီး အရမ်းကို အားကျ နေမိလို့ ပါဘဲ။\nသို့သော် အတိတ်ကိုပြန် သွားပြီး တော့ ပြန်ကြိုးစား ချင်လို့တော့ မရတော့တာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန် မှာ သူတို့ ကို အားကျစိတ် ဟာ ကိုယ့်ကိုယ် ကို လက်ရှိ ကိုယ့်အခြေအနေ ကိုယ့်နေရာ မှာ ဘဲ ပိုကြိုးစားဖို့ကို အင်အားဖြစ်စေ ပါကြောင်း ပြောရင်း နိဂုံးချုပ်ပါ၏။\nပြီးတော့ ဒီမှာ ဆရာဦးမိုးညို ရဲ့ အရင်ရေးထား တဲ့ ကျားမေမေ အကြောင်း တစ်ခြား version လေးကို ဖတ်ကြည့်ကြပါဦး။\nဖတ်ရှု အားပေးသူ အားလုံး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ :-)\nလူတိုင်းကို နံမယ်အဖျားဆွတ်ခေါ်ပြီခါမှ…ဘယ့်နှယ်ဘယ့်နှယ် ..”ဆရာဦးမိုးညို” ဖြစ်သွားပါလိမ့်…။ နောင်..ဘဘ မိုးညို များ ဖြစ်သွားမလားဘဲ။ ရေးပုံကြည့်ပြီးအသက်ကိုခန့်မှန်းကြတယ်ထင်ပ…။\nနဲနဲ hot အုံးမှ…\nသားသမီးဆိုတာ ရွှံ့ရုပ်ကလေးတွေလိုပါဘဲ။ ငယ်တုံး ကိုယ်လိုချင်တဲ့ပုံစံ ၀င်နိုင်သမျှဝင်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြဘို့လိုပါတယ်။ သားသမီးလုပ်တဲ့သူက နေ့တဓူဝအတွင်း ကိုယ်ကို စကားတလုံးတောင်မပြောဘူးဆိုရင်တော့ တွေးစရာကိစ္စဖြစ်လာပါတယ်။ အရေးကြီးတာက ခေတ်ရဲ့ရေစီးကြောင်းကိုမျက်ချေမပြတ်ကြဘို့လိုပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ပြည်ပရောက်တွေအနေနဲ့ ကွာခြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုစံနစ်ကို ကောင်းကောင်းကြီးလေ့လာကြဘို့လိုပါတယ်။\n(၁) ဘာသာရေးနဲ့ပါတ်သက်ပြီး၊ အကြောင်းပြရှင်းလင်းမပြတတ်ဘဲ ခေါင်းထဲမရိုက်သွင်းကြပါနဲ့။\n(၂) ငါဟာဗမာဘဲ တခြားနိုင်ငံကကိစ္စ လေ့လာစရာ၊ သိစရာမလိုဘူးလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။\n(၃) ကိစ္စတခုကို ဆွေးနွေးရင် ချောင်ပိတ်ဆွေးနွေးတာမျိုးမလုပ်ပါနဲ့။ အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးတာမျိုးဖြစ်ပါစေ။\n(၄) ကိုယ်သိတာကအမှန်ဆုံး၊ ကိုယ်သာအတတ်ဆုံးဆိုတဲ့ အာဃာတစိတ်ကို ဖျောက်ကြရပါမယ်။\nဒါတွေအားလုံးဟာ မိဘတိုင်းက ရှိသင့် သားသမီးပေါ်ဆက်ဆံပုံမျိုးပါ။\nအီ ….. စောဒီး …\nမောင်မိုးညို လို့ဖြစ်စေချင်ရင် မှတ်ပုံတင် ပြပါ။:D\nကျွန်မ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ပြောဘူးတယ်။ သူ့သူငယ်ချင်း အကြောင်း။\nအဲဒီ လူက သူ့ ကလေး ကို မြန်မာပြည် ဘိုကျောင်း မှာ ထားတယ်။\nတစ်နေ့ ကလေးက သူ့ကို အိတ်ကလေး ကူဆွဲပေးတယ်။\nပြီးတော့ “အဖေ က Thank You လို့ လဲ မပြောဘူး” လို့ ပြောတယ်တဲ့။\nကြည့်ရတာ ကလေး ရဲ့ ကျောင်းက နေ “ကိုယ်ကတစ်ယောက်ယောက် ဆီက တစ်ခုခု ရခဲ့ရင် ဖြစ်ဖြစ် ၊ သူများ က ကိုယ့် ကို ကူညီ လိုက်ရင် ဖြစ်ဖြစ် Thank You ပြောပါ” လို့ သင်ပေး ထားပုံ ရပါတယ်။\nဒီတော့ သူ့ဖခမည်းတော် ကြီး က ဘယ်လို ပြောခဲ့တယ် ထင်လဲ။\n“ဟေ့ ငါက မင်းကို မွေးထားတဲ့ အဖေ၊ ဘာမှ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောစရာမလိုဘူး” တဲ့။\nကျွန်မ ရဲ့ သူငယ်ချင်း ကို သူက “ယနေ့ ကလေးတွေ ဟာ မိဘတွေ ကို အလွန် ဆရာ လုပ်ချင် တယ်” ဆိုပြီး စိတ်ပျက် လက်ပျက် ညည်းပြနေတာပါ တဲ့။\nဆိုတော့ – မြန်မာပြည်မှာ ဒီနေ့ ခေတ် ကလေးတွေ စရိုက် မှား နေပြီ ဆိုတာ ကို ဂျေမောင်မောင် သီချင်း လို ဘဲ ……………….\n“ဘယ်သူ့ကြောင့် မင်း ထင်သလဲ ၊ ဘယ်သူ့ကြောင့် မင်း ထင်သလဲ ” ဆိုပြီး မေးဖို့သာ ကောင်းပါတယ်။\nကမိုးညို ……. အားဖြည့် ဖြည့်စွက်ချက် လေးတွေ ကို ကျေးဇူးပါဘဲရှင့်။\nခေါင်လုံ ဖို့ ကို အရင် စစ်ရမှာဘဲ။ အသေအချာပါ။\nကိုယ့်အကြောင်း ကိုတော့ သိပ်မပြောလိုတော့ပါဘူး။\nအသက် ၃၀ နားနီးမှ ဘ၀မှာ မိဘ မပါပဲ ပထမဆုံး အကြိမ် သူငယ်ချင်းတွေ နဲ့ ခရီးသွားဖူးတယ်။\nအများကြီး ပြောမိရင် ကိုယ့်ပေါင် ကိုယ်လှန် ထောင်းသလို ဖြစ်မှာ စိုးလို့ မပြောတော့ဘူး။\nဇတ်လမ်း ကို ဖတ်ပြီး ငယ်ဘ၀ ကို သေချာ ပြန်မြင်လာမိတယ်။\nအဲ့လာကြောင့် ဟိုတလောတုန်းက ကိုဆူး ပျော်ထှာ ပျော်ထှာ အော်နေတာကိုး ..\nအတွေးစလေး တခု လက်ကနဲ တွေ့လိုက်ရဲ့ …..\nဟိုမှာ က ၁၅နှစ်သမီး\nဒီမှာက ၃၀နှစ်သမီး ….\nခေါ …. ခလူး …\nအဓိက ပြောချင်တာ ၂ ချက်လောက်ပဲ ရှိပါတယ် ။\nအားသာချက် အားနည်းချက် တွေလည်း ရှိကြပါတယ် ။\nကလေးတွေဟာ ဗီဇ ( Genes ) ကဘယ်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ၊\nExceptional ချွင်းချက် လူတချို့ ကလွဲလို့ပေါ့ ၊\nစံနစ်တကျ ၊ မှန်မှန်ကန်ကန် ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှင့် မနားမနေ ပုံသွင်းရင် ၊\nကိုယ်လိုချင်တဲ့ ပုံစံ ကို ကွက်တိ ကြီးမဟုတ်တောင် ၊\nအနီးစပ်ဆုံး ပုံစံကို ဝင်ကို ဝင်ပါတယ် ။\nအဘ တို့ မိသားစု လည်း တရုတ်တွေပါ ၊\nအဘ တို့ ညီအစ်ကို တွေကိုလည်း မိဘ တွေက\nငယ်စဉ်က မညှာမတာ ပုံသွင်း / မေါင်း ခဲ့တာပါ ။\nအားနည်းချက် ( ၁ ) ။\nအဘ အသည်း အရမ်းမာသွားပါတယ် ။\nအဘ မိဘတွေကို သံယောဇဉ် နည်းပါတယ် ။\nတအိမ်ထဲမှာ တနေ့လုံးနေလို့ စကားတခွန်း ပြောခဲပါတယ် ။\nအားနည်းချက် ( ၂ ) ။\nမိဘ ကိုယ်တိုင် ကလည်း တကယ့်ကို စာရိတ္တ မှာ စံပြ နေရပါတယ် ။\nအရက် လောင်းကစား မိန်းမ လာဘ်ပေး လာဘ်ယူ ကအစ ကင်းရပါတယ် ။\nအဘ အဖေ ဟာ ဆေးလိပ်တောင် မသောက် ၊ ကွမ်းတောင် မစားပါဘူး ။\nမိဘ ကိုယ်တိုင်က ပြင်းပြင်း ထန်ထန် ကြိုးစား အားထုတ် ပြရပါတယ် ။\nအဖေဟာ နံနက် ၇ နာရီကနေ ည ၁၀ နာရီ အထိ နေ့စဉ် ( နေ့စဉ် ) အလုပ်လုပ်ပါတယ် ။\nအမေဟာ နံနက် ၇ နာရီကနေ ည ၈ နာရီ အထိ နေ့စဉ် ( နေ့စဉ် ) အလုပ်လုပ်ပါတယ် ။\nအဘတို့ ညီအကိုတွေ အားလုံးဟာ သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်တဲ့ Profession တွေမှာ\nထိပ်ထိပ်ကြဲတွေ ဖြစ်လာပါတယ် ။ အားလုံး အောင်မြင် ကြပါတယ် ။\nစကားမစပ်ပါ ။ ဝန်ခံတာပါ ။\nအဘဟာ အရင်တုန်းက မြန်မာပြည်မှာတုန်းက ၉၅ % ထက်သာတယ် ၊\nLogical Thinking ဥာဏ်ထက်တယ် လို့ ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ယူဆခဲ့မိပါတယ် ။\nဒါပေမယ့် သြဇီရောက်တော့ အဲဒီက သင်တန်းတွေကို\n( အားနေတာနှင့် ၊ ဈေးကလည်းတန်တာနှင့် ) တက်ကြည့်လိုက်တော့ ၊\nသူတို့ နိုင်ငံ ရဲ့ စာသင်ကြားမှု စံနစ်ကို အထင်ကြီးသွားပါတယ် ။\nကိုယ့်ဖာသာကိုယ်လည်း ၉၅ % ထက်သာတယ် လို့ မထင်ရဲတော့ပါဘူး ။\n( ၇၀ % လောက်ပဲ ထင်ရဲတော့တယ် ။ ဆဲကြတော့မှာပဲ ။ ဟီဟိ )\nသူတို့ နိုင်ငံရဲ့ စာသင်ကြားမှု စံနစ်က သာမာန်အောက် ဥာဏ်ရည် ရှိသူကိုတောင်\nတဖြေးဖြေးချင်း ဆွဲခေါ်ယူပြီး ၊ ပိုင်းခြား ခွဲဖြာနိုင်တဲ့ ၊\nတိုင်းပြည်အကျိုး ဆောင်ရွက်နိုင်တဲ့ ၊ လူတော် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အထိ ၊\nမပါမချင်း ( မပါမချင်း ) နှဲ့နှဲ့ပြီး ဆွဲခေါ်နိုင်တဲ့ စနစ်ပါ ။\nသူတို့နိုင်ငံသားတွေဟာ မြန်မာနိုင်ငံသားတွေလိုပါပဲ ။\nအများစုက IQ မြင့် ၊ ဥာဏ်ရည် အကောင်းလှကြီး မဟုတ်ပါဘူး ။\nဒါပေမယ် ဆွဲခေါ်တဲ့ ပညာရေးစံနစ် ( တနည်း ) Training\n( တနည်း ) ပုံသွင်းမှု သိပ်ကောင်းတဲ့ အတွက် ၊\nစဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်တဲ့ လူတော် လူကောင်း တွေ ၊\nအနဲဆုံး နိုင်ငံ့သားကောင်းတွေ ဖြစ်လာကြတာပါ ။\nအဲဒါဟာလည်း ပုံသွင်းမှု Training မှန်ရင်\nလူတော်များကို မွေးထုတ်နိုင်တဲ့ အကြောင်း\nသက်သေ တစ်ခုပါပဲ ။ စနစ် ပါပဲ ။\nIn conclusion, အဘ မှာ သားသမီး ရှိရင်လည်း ၊\nအဘ လည်း သားသမီးကို အဲဒီလိုပဲ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း\nတင်းတင်းကြပ်ကြပ် အုပ်ချုပ် သွားမှာပါ ။\nအဘ သားသမီး က အဘ ကို ချစ်စရာ မလိုပါဘူး ။\nအဘတို့ မိသားစု ဘဝ နွေးထွေးစရာ မလိုပါဘူး ။\nသူတို့ ဘဝရဲ့ အောင်မြင်မှု ၊ အဘတို့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ရဲ့ အောင်မြင်မှု ကိုပဲ လိုချင်လို့ပါ ။\nအဓိက လိုရင်းကတော့ လိုအင်ဆန္ဒ သိပ်မများပါဘူး ။\nလောဘ လည်းသိပ်မကြီးပါဘူး ။\nGeneration by Generation တက်စေဖို့ပါပဲ ။\nအဘ အဖေထက် ၊ အဘ ပိုချမ်းသာရမယ် ။\nအဘ ထက် ၊ အဘ သား ပိုချမ်းသာရမယ် ။\nတကယ်လုပ်ပါ ၊ အဟုတ် အောင်မြင်ပါသည် ။\nနာမည်ကြီး အဆို အမိန့် တစ်ခုပါ ။ ချဲ့ထွင် စဉ်းစားကြဖို့ပါ ။\n” တရုတ် လူမျိုးတွေ ( တနည်း ) အာရှသားတွေ ဟာ အမေရိကန် စာသင်ခန်းတွေမှာတော့\nစာကြိုးစား စာတော်တဲ့ ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ လူတော် တွေပေါ့ ။\nဒါပေမယ့် သူတို့တွေဟာ ပြင်ပ ဘဝမှာတော့ အမေရိကန်တွေလို\nပစ်မလွဲ ဒုံးပျံတွေ မထွင်နိုင်ပါဘူး ၊ ဘီလ်ဂိတ် ( Microsoft ) မတ်ဇူကာဘတ် ( Face Book )\nတို့လို ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ စွန့်ဦးတည်ထွင်သူတွေလဲ မထွက်ကြပါဘူး ” တဲ့ ။\nအဲဒီတော့ ကလေးကို ချုပ်ပိတ်ထားတဲ့ ကျားမေမေ ရဲ့ အုပ်ချုပ်ပုံ စနစ်ဟာ\nLimit ရှိနေတာ ၊ Limit တစ်ခုမှာ ရပ်သွားတာကိုတော့ တွေ့နေရပါတယ် ။\nနိုင်ငံ ဆိုတဲ့ အမြင် နှင့် ကြည့်ရင်တော့ အားနည်းချက် ရှိတာကို တွေ့နေရပါတယ် ။\nချဲ့ထွင် စဉ်းစားကြဖို့ပါ ။\nအရီးလတ်လည်း မေမေကျားလတ် ဖြစ်မယ်ထင်တယ် …\nအရီးလတ်က သားနှစ်ယောက်ရှိတယ် ရေးဘူးလားလို့……………… :grin: :grin:\nကျားမေမေလို အမေမျိုးကို လေးစားချီးကျူးပါတယ် …\nကျွန်မသာ အမေဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူလိုမျိုး လုပ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး … ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က အဲဒီလိုအမေမျိုး မရခဲ့လို့ပါပဲ … မေမေက ကျွန်မကို အလွတ်လပ်ဆုံးထားခဲ့ပြီး ပညာရေးမှာ ဘာတစ်ခုမှ ၀င်မစွက်ခဲ့ပါဘူး … ကိုယ့်ဟာကိုယ် စိတ်ပါရင်လုပ် မပါရင်လဲနေဆိုတော့ ကျွန်မတော်တော်စိတ်ချမ်းသာခဲ့တယ် … စာအရမ်းမတော်ခဲ့ပေမယ့် .. ဒိတ်ဒိတ်ကျဲမအောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် အရမ်းစိတ်ချမ်းသာစွာနဲ့ မေမေ့ကိုလဲတစ်ခါမှ မမုန်းခဲ့ရပဲ ပျော်ရွှင်တဲ့ဘ၀တစ်ခုကို ရခဲ့ပါတယ် …\nဒါပေမယ့်ပေါ့နော် … မိခင်တွေဆိုတာ သူတို့သားသမီးအထာကို သိသင့်ပါတယ် … ဘယ်လိုပုံသွင်းရမလဲဆိုတာကိုလဲ နားလည်နိုင်လောက်တဲ့ အသိဥာဏ်လောက်တော့ ရှိကြမယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတွေနဲ့ သားသမီးကို လိုသလိုပုံသွင်းနိုင်ကြမှာပါ …\nဒုတ်မကိုင်ရင် ဘယ်လိုမှမရတဲ့ကလေးကို ဒုတ်ကိုင်ရပေမယ့် ချော့ပြောလို့ရတဲ့ကလေးကို ချော့ပြောရတာပါပဲ … မိခင်တိုင်းမှာ method တစ်မျိုးစီရှိမယ်ထင်ပါကြောင်း …\nကြယ်နှစ်ပွင့်ပိုင်ရှင်ဖြစ်နေတဲ့ အစ်မအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ခင်ဗျ။\nကြယ်နှစ်ပွင့် ရဖူးတာ အစ်မလတ်နဲ့ ကိုသစ်မင်း နှစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်ခင်ဗျ။\nရွာ အကယ်ဒမီ (ဟောလီးဝုဒ်မှာတော့ အော်စကာပေါ့) သဘောပါခင်ဗျာ။\nအဲဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ကို အကယ်ဒမီ ဧည့်ခံပွဲလေးလုပ်ပြီး\nတစ်ခုခု ကျွေးဖို့ စီစဉ်ပေးပါခင်ဗျ။ :grin: :grin: :grin: :grin:\nဒိပို့စ်ထဲက အမေလို ကိုယ့်သားသမီးကို ကောင်းကောင်း training ပေးနိုင်တဲ့ မိဘမျိုးကို လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေရဲ့ သဘောထားကိုတခါမှမမေးဘဲ ခိုင်းတာကတော့ ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုပိုင်းကို အားနည်းစေတယ်လို့မြင်တယ်။ တော်ကြာ အမေမရှိရင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲမသိတော့ဘူး ဖြစ်သွားမှအခက်။ ကျမတော့ ကိုယ်သဘောနဲ့ကို ထင်ရာမြင်ရာ လုပ်ခွင့်ရပြီး ကြီးပြင်းလာရတဲ့ဘ၀ ၊ တနည်းပြောရရင် အထိန်းအကွပ်မတင်းကျပ်တဲ့ဘ၀ မှာအသားကျလို့လားမသိဘူး ချုပ်ချယ်တယ်ထင်ရင် ဘယ်သူဘဲ ဖြစ်ဖြစ်သဘောမကျတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်လဲ ဒီလောက်တော်နေ တတ်နေ အဲလေ ပရမ်းပတာဖြစ်နေတာ နေမယ် ခွိခွိ။\nကိုယ်တိုင်လည်း မိဘကသိပ်တင်းကျပ်ရင်မကြိုက်ဘူး…ဘယ်အရာမဆို control အောက်မှာမနေချင်ဘူး… ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ပဲလုပ်ချင်ခဲ့တယ်…ဒါပေမယ့်လည်း မိဘနဲ့တစ်ခါမှ ပဋိပက္ခသိပ်မဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ….\nကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်ချင်းစာပြီး သားသမီးကိုထိန်းကျောင်းပြီး အကောင်းဆုံး/အတော်ဆုံးဖြစ်အောင်နဲ့ သားသမီးနားလည်လာအောင်၊လက်ခံလာအောင်ပြောပြနိုင်တာတော့ ပိုကောင်းမယ်လို့ထင်ပါတယ်။\nကိုအဘဖော ပြောတာ တကယ်ကြီးလား။\nဆေးကျောင်း က မပြီးခင်ထွက် တာ ???????\nဝါသနာမပါဘဲ သွားတက်တာ ဆိုရင်တော့ အချိန်မဖြုန်းတာကောင်းပါတယ်။\nပြီးမှ ဆရာဝန်လုပ်မစားသူတွေအများကြီး တွေ့ဘူးတယ်။\nဆရာဝန် နဲ့ ကျောင်းဆရာ အလုပ်ဆိုတာ Passion မပါဘဲ လုပ်လို့ ကတော့ ဘယ်သူမှ အကျိုးရမှာမဟုတ်ဘူး။\nဆိုတော့ – အခု လုပ်နေတဲ့ ကံကောင်းခြင်း/ ကံဆိုးခြင်း တွေ ကရော\nတကယ် ကိုယ်တိုင် ဝါသနာပါ ပြီး လုပ်နေတာလား။\n(အလုပ်ကိုသာ ဆိုလိုပါသည်။ စိုင်လေး တွေကို ဖယ်ထားပါ)\nမိဘ ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်ရာ လုပ်ခဲ့/နေ တာပေါ့။\nWoww… ဒီလိုသာဆို ဆလုရိုက်ပါတယ်ဟယ်။ တော်လိုက်တာ။ ;-)\nငယ်ဘဝ သောင်းကျန်းပုံ လေးတွေ ကို ပုံဖော်ပြပါဦး။\nအတော်ဖတ်လို့ ကောင်းမှာဘဲ။ သရုပ်မှန် အဖြစ်မှန် တွေမို့လေ။\nကြည့်ရတာ ဆူးမှာလဲ ကျားမေမေ နဲ့ထင်တယ်။\nကိုအဘဖော ရေ –\nကျွန်မ တို့မြန်မာပြည်မှာလဲ ကျွန်မတို့ တုန်းက ၁၀ တန်း the whole Burma First ဆိုရင်၊ ဆေးကျောင်း ကို ရှေ့တန်း ကဝင်သူတွေ ဆိုရင် တရုတ်လူမျိုးတွေ အများစု ချည်းပါဘဲ။\nတစ်ချို့ FRC မို့ ဆေးကျောင်းပြုတ် ပြီး ရူပဗေဒ ယူတယ်။\nအခုမှာတော့ သူတို့တွေ အမေရိကား မှာ ဆရာ့ ဆရာကြီး တွေ ဖြစ်နေကြပါပြီ။\nတကဲ့ကိုလဲ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အပြင် မိဘက အသေတွန်းတာကိုး။\nဒီတော့ ကိုဖော လဲ ဉာဏ်ကောင်းမယ်၊ ကြိုးစားတဲ့ စိတ် ရှိမယ် ဆိုတာ ချွင်းချက်မရှိ ယုံပါ၏။\nကိုဖော ပြောသလို မိသားစု မှာ ခပ်စိမ်းစိမ်းနေတဲ့ သူတွေ ရှိသလို ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရင်းရင်းနှီးနှီး နေတဲ့ သူတွေလဲ ရှိတော့ရှိပါတယ်။ ကိုဖော တို့ က ကျားတွေ ချည်းမို့လဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပါ။\nနောက် ကိုဖော ဆွေးနွေးတဲ့ တရုတ်တွေ မှာ တီထွင်စိတ်အားနည်း တာလဲ လွတ်လွတ် လပ်လပ် တွေးခေါ် နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် နဲ သွားတာလဲ ပါနိုင်ပါတယ်။\nဒါမှ မဟုတ် အနောက်တိုင်း က လူတွေ ရဲ့ မျိုးဗီဇ ကိုက တီထွင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းပါနေသလား???\nဝင်ဆွေးနွေး ပေးတာ ကျေးဇူးပါဘဲ။\nရှူး … တိုးတိုး…. ၊\nတော်ကြာ သူကြီး ကြားသွားလို့ ခမည်းခမက် အတင်း လာတော်နေဦးမယ်။\nစက်မှုကျောင်းကြီးမှာ မဟာနိုင် ခဲ့တဲ့ သူ တစ်ယောက် ရဲ့ အောင်မြင်မှုက တော်တော်လေး ထိပ်တန်း မှာရှိပါတယ်ကွယ်။\nဝေဝေ က အခုလဲ ရပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။\nတစ်ချိန် ကမ္ဘာ မကျော်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ။\nဒါပေမဲ့ လူ့ဘဝ အချိန်တို လေးမှာ ကိုယ်က စိတ်အေးအေး နဲ့ ပျော်ချင်တာလား။ အတင်းရုန်းကန်ပြီး ရတဲ့ အောင်မြင်မှုကို အရသာယူချင်တာလား။\nတစ်ချို့ နေရာတွေမှာ တွေ အများကြီးဘဲ မဟုတ်လား။\nမိဘ တိုင်းကတော့ သားသမီး တွေကို ချစ်တာပါ။\nဒါပေမဲ့ ချစ်နည်း မမှန်တော့ မိဘကို ရန်သူ လိုမြင်သွားတဲ့ သားသမီးတွေ လဲ အများကြီးပေါ့။\nစကားစပ်- အာလူးဆနွင်းမကင်း လုပ်ခဲ့တာ ကောင်းမှကောင်း ဝေဝေရေ။ တကဲ့ကို ဘဲ။\nတစ်ခါမှ အဲဒီလို မုန့်ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးဘူး။\nလိုတိုရှင်း နည်းလေးအတွက် ကျေးဇူးပါဟေ့။\nရှင့် Post မှာ ကျွန်မကို Best Comment ပေးဘူးတယ်။\nနောက် တီချာကြီးပေးတယ်။ ကိုသစ်ပေးတယ်။ နောက် ရွာစားကျော် ပေးတယ်။\nအဲဒီနောက် ကြယ် နှစ်ပွင့် ဖြစ်သွားတယ် ထင်တယ်။\nကြည့်ရတာ Program မှာ Best Comment ဘယ်လောက် ရရင် ပွင့်ရေတိုး ဆိုတာ ရေးထားတယ် ထင်တယ်။\nဟုတ်မဟုတ် သေချာအောင် တစ်ယောက်ယောက် နဲ့ ထပ်စမ်းကြည့်ရအောင်။\nဘယ်သူ ဗော်လန်တီယာ လုပ်မလဲ။?????? သူကြီး ခွင့်ပြုမလား?????\nကျွန်မ အခုတလော အနီဆုတွေရရ နေတော့ သိတ်တော့မြဲ မယ် မထင်ဘူး။ အဟိ … ;-)\nပြန်ပြုတ်လဲ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။\nကျွန်မကို Best Comment ချီးမြှင့်ခြင်း အတွက် မြန်မာပြည် ရောက်ရင် ကျွေးကို ကျွေးမှာ။ စိတ်ချ။\nရွှေအိ နဲ့ ဖောင်းဖောင်း ရေ\nသမီးတို့ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ မမှီခို တတ်တဲ့ စိတ်ကိုချီးကျူးပါတယ်။\nမိန်းကလေးပေမဲ့ ကိုယ့်ဒူးကိုယ်ချွန် ရှိတဲ့ စိတ်ကတော့ အကောင်းဆုံးဘဲ။\nတစ်ချို့ မိန်းကလေးတွေ ဆို အမေမပါရင် ဘာမှကို မလုပ်တတ်၊ မသွားတတ်ဖြစ်ကြတယ်။\nတစ်ချို့လဲ မိဘက အကျင့်ဖျက်ထားလို့။\nတစ်ချို့လဲ တကဲ့ကို မွေးရာပါကြောက်တတ်တာ။ ပြင်ပေးလို့ ရချင်ရပေမဲ့ ပြင်ပေးမဲ့ သူမရှိတော့ တစ်သက်လုံး သူများကိုမှီ နေရတော့တာပေါ့။\nဘယ်နေရာမဆို အစွန်းလွတ်လွတ် နေနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါဘဲ။\nမှတ်ချက်လေးတွေ အတွက် ကျေးဇူးနော်။\nမှန်ပါတယ်။ ကိုယ့်သားသမီး ကို မကောင်းစားစေချင်တဲ့ မိဘ မရှိပါဘူး။\nအားလုံးက စေတနာ အပြည့်နဲ့ ပါ။\nဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်ခါ သားသမီးတွေ က အမြင်လွဲလို့ စေတနာ ကနေ ဝေဒနာ မဖြစ် ရအောင် လဲ နည်းလမ်းမှန်ကို သုံးတတ်ရမယ် ထင်တာပါဘဲ။\nမှတ်ချက်လေးအတွက် ကျေးဇူးပါရှင်။ :-)\nအင်း ….ကျပ်တဲ့လူက ကျပ်ပေးပြီး\nမြှောက်တဲ့လူက မြှောက်နေပြန်ပါပြီ ….\nဟုတ်တယ်ဗျ …ဆေးစားမှားပြီး သေမလိုတခါဖြစ်ဖူးပြီး\nနောက်ပိုင်း မသေခင် လုပ်ချင်တာလေးတွေ မလုပ်ရမှာစိုးလို့ထွက်ခဲ့တာ ….\nဥပဒေသ။ လောကမှာ ဘက်စ် ဆိုတာ မရှိ ဘက်စ်-ဖစ် ပဲရှိ၏။\nအင်း ဆေးသောက်ဦးမှ ….\nဆူး မှာ ကျားမေမေ မဟုတ်ဘူး ကျားဖန်မလီ ပါ အန်တီ။\nဇ က ပါလာတော့ အလိုကြီးတဲ့ လူတွေ အရနည်းအောင် အရွဲ့တိုက်ခဲ့တာတွေ ကြောင့် အရှေ့အကြီးတွေ တော်သလောက် မတော် ထက်သလောက် မထက် ဖြစ်ခဲ့တာလည်း ပါမပေါ့ အရီးရေ…\nကိုယ်တိုင်မိဘ မဟုတ်တော့ သိပ်မခံစားတတ်ဘူး။ သို့သော် အနောက်တိုင်းစတိုင် လွပ်လပ်ခွင့်ကို အရှေ့တိုင်းပုံစံ မိဘစကားကို လိုက်နာရမှု၊ နှစ်ဖက်အပြန်အလှန် နားလည်ပေးမှုသည် အကောင်းဆုံးလို့ ယူဆတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်သမီး ဆယ်ကျော်သက်အပျို ဖြစ်တဲ့အခါ သူငယ်ချင်းအိမ်ဆိုပြီး ညအိပ်ညနေသွားတာ၊ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြမှ ပါတီပွဲက ယမကာနံ့လေးတသင်းသင်းနဲ့ ပြန်လာတာ၊ ယောက်ျားလေးသူငယ်ချင်း အခန်းထဲခေါ်သွင်းတာတော့ လက်ခံဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူးဗျို့..။ ကျုပ်မိန်းမယူဖြစ်လို့ သမီးမွေးမယ်ဆိုရင် ၁၆နှစ်ကျော်မှ ရီးစားထားခွင့်ပေးမယ်။ ၂၀ပြည့်မှ လိင်ဆက်ဆံဖို့ ဆုံးမထားမယ်။ မိဘအိမ်မှာနေရင် ပြောတာပေါ့လေ။ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်နိုင်ရင်တော့ ၁၈နှစ်ပြည့်ရင် တားလို့ဘယ်ရနိုင်မလည်းနော်။ အကောင်းဆုံးက ဆုပေးတဲ့စနစ် ကျင့်သုံးရမယ်။ ဥပမာ – ၁၆နှစ်ပြည့်လို့ မိဘစကားကို ထိုက်သင့်အားလျော်စွာ လိုက်နာမယ်ဆိုရင် သူ့ဘဏ်အကောင့်ထဲမှာ နှစ်စဉ် မက်လောက်တဲ့ ငွေပမာဏ ထည့်ပေးမယ် အသက်နှစ်ဆယ်ပြည့်တဲ့အထိ…ဒါမှမဟုတ် ဘွဲ့ရတဲ့အထိ…။ ပြောသာပြောရတာ ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီအရွယ်ဆိုရင် စိတ်ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မရရအောင် ကြံမှာပဲ…။ သို့သော်ပေါ့လေ…ကိုယ့်ခလေးဆိုရင်တော့ အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းရမှာ အဖေကြောင်ကြီးတာဝန်ဖြစ်၏…\nကကြောင်ကြီး ရယ်- မှန်ပါတယ်။\nတကယ်က အနောက်တိုင်းမှာလဲ အရှေ့တိုင်းယဉ်ကျေးမှု ကို ချစ်တဲ့၊ ကျင့်ကြံ နေတဲ့ သူတွေ လဲ မနဲပါဘူး။\nအလွန်အကျွံ ဆိုတာကတော့ ဘယ်မှာမှ မကောင်းပါဘူး။\nကကြောင်ကြီး ကတော့ ကျားဖေဖေ မဟုတ်။ ကြောင်ဖေဖေ ဖြစ်မှာပါ လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။\n(အမြီးနင်း ရင်တော့ ကုတ်ပစ်မှာဘဲ လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါ)\nပူးပေါင်းပါဝင် အားဖြည့်ပေးလို့ ကျေးဇူးအကြီးကြီး ကို ၅ကျော် နဲ့ တင်ပါတယ်ရှင့်။\nသူဖြစ်ချင်တဲ.အတိုင်းလိုက်လုပ်ပေးဖို.တော. တော်တော်ခက်တယ် ။ ကိုယ်ဖြစ်စေချင်တဲ.အတိုင်း\nမြောင်းဖေါ်ပေးတာတော.ကောင်းမယ်ထင်တာဘဲ ..။ခက်တာက ….အနတ္တ တဲ. ။။။\nကွန်မကောင်းလို့ မလတ်စာကို မြင်သာမြင် မကြင်ရဖြစ်နေတယ်။\nကျွန်မက ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်တော့ မရှိဘူး။\nဆရာမကြီး ခင်နှင်းယုက သူ့ရဲ့ ၀တ္ထုတို တစ်ပုဒ်(ပန်းများကိုပွင့်စေသူလို့ထင်တယ်)ထဲမှာ တရုတ်ပြည်ကို ဦးနုနဲ့အတူ သွားတဲ့ အခါ တရုတ်အိမ်တွေရှေ့မှာ ဂန္ဓမာပန်းပင်နဲ့ အပွင့်တွေကို ၀ါးတွေကပ်ပြီး ကြယ်ပုံစသည် ပုံစံအမျိုးမျိုး ဖော်အလှပြထားကြတာတွေတွေ့ပါတယ်တဲ့။\nလှလည်းလှကြပါတယ်တဲ့။ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်မှာတော့ ဒီပန်းလေးတွေ သူ့သဘာဝအတိုင်း ပွင့်ရင် ပိုများကြည့်ကောင်းလေမလားလို့ မရဲတရဲတွေးမိပါတယ်တဲ့(၁၉၆၀ ပတ်ဝန်းကျင်ကရေးတဲ့စာပါ။ကိုယ့်ထက် အသက်ကြီးတဲ့ စာထဲက အတွေးအခေါ်ပါ)\nဆရာဝန်တွေစုရေးတဲ့ နားကြပ်ကိုဆောင် ကလောင်ကို ကိုင်ဆွဲ ၀တ္ထုတိုပေါင်းချုပ်လား\nမန်းလေးသားတွေ စုရေးတဲ့ ၁၂ မျက်နှာနာရီစင်မှာလား မမှတ်မိတော့ဘူး။(သဂျီးကတော်ကို မေးရမယ်)\nစာရေးဆရာမ စုထားရဲ့ ၀တ္ထုလတ်ကလေး၊\nဆေးကျောင်းတက်ကာစမှာ အမေကအစစအရာရာ လိုက်လုပ်ပေးခံရတဲ့ သူဌေးသမီးလေးနဲ့\nနယ်ကနေ ကျောင်းလာတက် ကဗျာတွေစာတွေရေးတဲ့ ခပ်ပေပေ ကျောင်းသူလေး ၂ယောက် ၊\nသူဌေးသမီးက သူ့ကလေးတွေကို သူမရခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးပေးပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကြီးပြင်းစေတယ်။\nကဗျာတိုစာတိုလေးက သူဌေးနဲ့ယူပြီး ငါ့ကလေးတွေကို နင့်မာမီနင့်ကို ထိန်းသလိုပဲလိုက် ထိန်းနေတယ်လို့ ပြောသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးပါ။\nပြောချင်တာကတော့ မလတ်ရယ်၊လူတွေက ဟိုဖက်ခြံက မြက်ကို ပိုစိမ်းတယ်လို့ထင်တတ်ကြပါတယ်။\nအသက်ကလေးရလာရင် ကိုယ်မဖြစ်ခဲ့တာတွေ ဖြစ်လာဖို့၊ကိုယ် အောင်မြင်ခဲ့တာတွေ ထပ်ဖြစ်ဖို့ ကိုယ့်သားသမီးကို ပုံသွင်းကြတော့တာပါပဲ။\nကျွန်မတို့ မိဘတွေကလည်း သူတို့လိုချင်တာတွေတော့ ပုံသွင်းခဲ့တာပါပဲ။အေမီ့လောက် အတင်းအကြပ် မလုပ်ခဲ့ကြတာတော်သေးတာပေါ့။ ဘာမဆို တန်ဆေးလွန်ဘေးပါလို့ပဲ ပြောချင်ပါတယ်။\nမှတ်ချက်လေး အတွက် ကျေးဇူးပါ။\nပြဿနာက အနတ္တ ခင် အချိန်လေးမှာ လောဘတွေ ဝင်ဝင်လာတာခက်တာ။\nကိုးနက်ရှင် နှိပ်စက် နေတဲ့ ကြားက ဝင်လာ အားပေးလို့ ကျေးဇူးပါဘဲနော်။\nအစ်မ မှတ်ချက်လေးထဲမှာ ကျွန်မ အတွက် ထပ်ဆင့်တွေးစရာ တွေပါခဲ့တယ်။\nတကယ်တော့ သားသမီး နဲ့ မိဘ ကြား ဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း ကောင်းနေရင် တွန်းတွန်း မတွန်းတွန်း အဆင်ပြေနိုင်မယ် ထင်တာပါဘဲ။\nဒါနဲ့ စကားအတင်းစပ် – အစ်မလဲ ဆေးကျောင်း က ကလောင်တစ်ချောင်း များဖြစ်နေမလား လို့။ ;-)\nအစ်မက ဆေးကျောင်းတုံက ဘောပင်ပဲရှိပါတယ်။\nစက်ရပ်သတင်း လို့ ဘဲ ဆိုပါစို့။\nဖေဖော်ဝါရီလ ၁၃ ရက်ထုတ် တိုင်း မဂ္ဂဇင်း မျက်နှာဖုံး ဟာ အိန္ဒိယ လူမျိုး နယူးယောက် တောင်ပိုင်းရဲ့ နာမယ်ကြီး အစိုးရရှေ့နေ “ပရိ ဘာရရာ” (Preet Bharara)ရဲ့ မျက်နှာ နဲ့ ဖြစ်ပြီး အတွင်းမှာ သူ့ အကြောင်း (The Street Fighter) ဆိုတာ ပါခဲ့ပါတယ်။\nဖေဖော်ဝါရီလ ၂၀ ရက်ထုတ် တိုင်း မဂ္ဂဇင်း ပေးစာခန်းမှာတော့ အိန္ဒိယ လူမျိုး ဒေါက်တာ (ဘာဒေါက်တာ လဲတော့မသိ) တစ်ယောက် ထံမှ စာတစ်စောင် ပါလာတယ်။\n“ပရိ ဘာရရာ” ကို လှမ်းကာ ကျေးဇူးတင် ကြောင်း စာဖွဲ့ထားခြင်းပါ။\nအကြောင်းကတော့ ပရိ ဘာရဟာ ရဲ့ အဖေဟာလဲ အမေရိကား မှာ ဆရာဝန်ဖြစ်ပါတယ်။\nသူတို့ ရဲ့ လူမျိုး အဲဒီ ဆရာဝန် အသိုင်းအဝိုင်း တွေကြားမှာ “ပရိ ဘာရရာ” ဟာ ငယ်က ထဲ က နာမည်ကြီးပါ။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ “ပရိ ဘာရရာ” ကျောင်းမှာ တစ်ခုခု မှာ အောင်မြင်တာ၊ ထူးချွန်တာ၊ ဆုရတာ ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့မိဘ များမှ တစ်ခြားမိဘများကို အသိပေး ( ကြွားစ်) ပါတယ်။\nအဲဒီအခါမှာ သူတို့ ရဲ့ မိဘများမှ သူတို့ကို\n“ဟေ့ ပရိ ဘာရဟာ တော့ ဘာဖြစ် ပြန်ပြီ၊ မင်းတို့လဲ ကြိုးစားစမ်း (Work Harder)”\nဆိုပြီး အမြဲ အပြောခံရ ပါသတဲ့။\nဒီတစ်ခါ မှာလဲ “ပရိ ဘာရရာ” ရဲ့ တိုင်းမဂ္ဂဇင်း ပေါ်က မျက်နှာကို သူတို့ မိဘများ တွေ့ ရင်ဖြင့် သူတို့ ကို လှမ်းပြီး\n“ဟေ့ “ပရိ ဘာရရာ” တော့ တိုင်း မျက်နှာဖုံး မှာပါလာပြီ …… ကြိုးစားစမ်း”\nလို့ ဆိုလာမှာကို ကြိုတင်တွေးမိနေ လို့ပါဘဲ။ ….. တဲ့။\nဆိုတော့ကာ ……….. (ဘယ်သူ့လေသံလဲ အများသိမှာပါ)\nတရုပ်မိဘ များ ကတင် သူတို့ သားသမီး တွေ ကို တွန်းတာမဟုတ်ပါ။\nကျွန်မတို့ မြန်မာ ရဲ့ နောက် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံကြီး အိန္ဒိယ မှ လူမျိုးများသည်လည်း တစ်နည်းတစ်ဖုံ သူတို့ သားသမီးများကို တွန်းပါတယ်……. ဗျို့။\nလို့ ပြောကာ နိချုံးဂုပ် လိုက်ပါတယ်။\nCIO – Vivek Kundra နဲ့\nCTO – Annesh Chopra တို့ဟာလည်း\nကီယား ဂျီးဒွေ ဆိုတာ အားဖြည့် ပါရစေခည ….။\nဘီလိုဒွေဖစ်လို့ အိုက်ဒလောက် တော်တီးတီးတော်ကြသလဲ တိဘာဘူးဂျာ…..\nသားသမီး ကိုအတင်းတွန်းရာမှာ ပြိုင်စံရှားကြတဲ့ အာရှသားများရဲ့ ဓလေ့ ကို ဒီနေ့အထိနားမလည်နိုင်သေးတဲ့ အနောက်အုပ်စုက မြေလှန်သုတေသနပြုမှုတွေ မျိုးစုံလုပ်နေကြပါပေမဲ့ မျုိးရိုစဉ်ဆက် အမြစ်တွယ်ခဲ့တဲ့ ဒီဓလေ့ထုံးတမ်းကို မှားတယ်လို့စောဒကတက်နိုင်တဲ့ အနေအထားမတွေ့ရသေးပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ အာရှသားတွေရဲအောင်မြင်မှုက မဖုံးနိုင်မဖိနိုင်အောင်လို့ပါ။\nမနေ့က Alhambra မြို့မှာပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ Professor Irwin Hla Shwe ရဲ့ ကွယ်လွန်ခြင်းအောက်မေ့ဘွယ်အခမ်းအနား မှာ သူ့ရဲ့ပြောင်မြောက်တဲ့အောင်မြင်မှုတွေကို အားကျလွန်းလို့ချီးမွန်းကြသွားကြတဲ့ ဒေါက်တာဘွဲ့ခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး(၂)ဦးကို မောင်မိုးညို တယောက်သွားမေးကြည့်ကြပါတယ်။ USC လိုတက္ကသိုလ်က PhD ဘွဲ့ရခဲ့တဲ့ မြန်မာတွေဖြစ်ကြောင်း အံ့သြဂုဏ်ယူဘွယ်သိလိုက်ရပါတယ်။ အဲ့ဒီကွယ်လွန်သူရဲ့ မိတ်ဆွေ နဲ့ရင်းနှီးတဲ့ အခန်းအနားကိုတက်လာတဲ့ တက္ကသိုလ်တခုက အကြီးအကဲ (ထင်ရသလောက်) ကမောင်မိုးညို ကို တိုးတိုးလေး မှတ်ချက်ပြုပါတယ် – ဘာတဲ့- “ခင်ဗျားတို့မြန်မာတွေ ဒီလောက်တော်နေကြတာကို လက်မခံနေရာမပေးတဲ့ အစိုးရကို နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပါဘဲ။”…ဆိုတာ။\nဖြစ်တတ်ပါတယ်ဗျာ သားသမီဆိုတာငယ်တုံးစကားမပြောတတ်ပြောတတ် အချိန်သာအရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာ အရွယ်ရောက်လာလေလေ\nမိဘနဲ့ကင်းဝေးလာတတ်ပါတယ် အထူးသဖြင့်အလယ်တန်းကျောင်းသားဘဝဆို ပြောရဆိုရအခက်ဆုံးအချိန်ပေါ့ (ကိုယ်တိုင် ငယ်စဉ်ကလဲ\nဘာကိုမှလေးလေးနက်နက် မထားမိခဲ့ပါ) ကိုယ်ကိုတိုင် မိဘနေရာကိုရောက်လာတော့ လည်းဘာမဆိုကိုယ့်ရဲ့ သားသမီးကိုတော်စေ တတ်စေ ချင်ကြတာ မိဘတိုင်းပါ ဒီစာကိုဖတ်မိပြီးကိုယ်ချင်းစာမိပါတယ်ဗျာ\nအမရေညီမစာစဖတ်ထဲက ညီမအမေကိုစိတ်သွင်းပြီးတော့ကိုဖတ်မိတယ်အမ ညိမအမေကလည်းညီမတို့ကို အရမ်းတင်ကျပ်တယ် ဟိုဟာမလုပ်နဲ့ဟိုလူနဲံမခင်နဲ့ အစစအရာရာပါဘဲ8တန်းထိကျောင်းလိုက်ပို့ တာသာအမစဉ်းစားကြည်တေ့ာ့ဘယ်လောက်ထိသားသမီး ကိုတင်းကျပ်သလဲဆို\nညီမတို့ကညီမ၂ယောက်ထဲလေ အမေကမမဆို ပိုစိုးတယ်ပိုပြီးတော့တင်းကျပ်တဲ့ပုံစံနဲ့ထားတာလေ ညီမကတော့အဲလိုတင်းကျပ်မှုနေတွေနဲ့ မနေချင်ဘူးလေ ညီမကတော့ညီမဖြစ်ချင်တာကို လုပ်တယ် အမြဲတမ်းလည်းအမှားတွေ့တယ်အမ ခုနောက်ပိုင်းတော့မိဘရဲ့စေတနာ သားသမီးအပေါ်ထားတဲ့မေတ္တာတွေကို ညီမနားလည်လာနေပြီလေအမ အမေပြောတဲ့အတိုင်းနေတယ် အမေကသွားသင့်တယ်လုပ်သင့်တယ်ဆိုမှလုပ်တဲ့အရာတွေမှန်သမျှကညီမအမှားတခုမှမဖြစ်သေးပါဘူးအမ


စိတ်ချရသော၊ ကြိုးစားအားထုတ်သောဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းသည်သင်၏နောက်ထပ်အကောင်းဆုံးအိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်သည် - Breeds\nသင့်ရဲ့နှလုံးသားကိုအနိုင်ရဖို့သေချာတဲ့ဒီရှားပါးမျိုးပွားကိုတင်ပြခြင်း - Dutch Shepherd!\nဒါ့အပြင်ဒတ်ခ်ျလူမျိုးများလို့လည်းခေါ်ကြတဲ့ဒီခွေးတွေကိုငယ်ငယ်ကတည်းကအလုပ်ရဲ့တန်ဖိုးကိုသင်ကြားပေးခဲ့တယ်။ သူတို့၏စရိုက်များကိုလေ့ကျင့်ခံရခြင်း၏ရလဒ်ဖြစ်သည် ခွေးထိန်းကောင် နှင့် အစောပိုင်းစစ်သား ။\nဤရွေ့ကားခိုင်ခံ့ခွေးတစ်ကောင်တစ်ရှိသည် ဉာဏ်ရည်နှင့်လုံ့လအဆင့်မြင့် ။ သူတို့ကအချို့သောလက်တဆုပ်စာဖြစ်လိမ့်မယ်, ဒါပေမယ့်, သင့်လျော်သောလေ့ကျင့်ရေးနှင့်အတူသူတို့ကျိန်းသေသူတို့ရဲ့ပိုင်ရှင်တွေဂုဏ်ယူစေပါလိမ့်မယ်။\nDutch Shepherds ဆိုတာဘာလဲ\nDutch Shepherd ခွေးဘယ်လောက်ကျလဲ။\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းများသည်ခွေးများဖြစ်ကြသည် နယ်သာလန် ။ သူတို့ကသူတို့ရဲ့နေ့စဉ်အလုပ်အတွက်လယ်သမားများကိုကူညီသောစွယ်စုံဖောက်, အဂျက် -of All- ကုန်သွယ်ပါပဲ။\nဤခွေးတစ်ကောင်သည်သိုးများကိုစောင့်ကြည့်ခြင်း၊ နွားမွေးမြူခြင်းနွားများ၊ ကြက်များကိုကောက်ပဲသီးနှံများမှမောင်းထုတ်ခြင်းသို့မဟုတ်လေးလံသောဝန်များကိုဆွဲဆောင်ခြင်းကဲ့သို့သောလယ်ယာအိမ်မှုကိစ္စများကိုကူညီရန်လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။\nဒတ်ခ်ျများလည်းသက်သေပြခဲ့ကြသည် အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ကင်းလှည့်ခွေး ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်သူစိမ်းများကိုသတိပေးခြင်း။\nလယ်သမားများကဒီဖောက်ကိုရှာ လေ့ကျင့်ရန်လေပြေ ။ ဤရွေ့ကားအလုပ်နှင့်လေ့ကျင့်ရေး၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုံ့ဆော်ချစ်သောအသိဉာဏ်ခွေးဖြစ်ကြ၏။\nဒီမျိုးရိုးကဘယ်ကလဲဆိုတာအတိအကျမသိဘူးဆိုတာဘယ်သူမှမသိဘူး အလုပ်လုပ်ခွေး နယ်သာလန်အဖြစ်ယနေ့လူသိများဒေသ၏ကျေးလက်ဒေသများတွင်။\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းအတွက်ပထမအဆင့်စံနှုန်းကိုတည်ထောင်ခဲ့သည် 1898 ။\nဒီဖောက်လုနီးပါးသွားလေ၏ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းမျိုးသုဉ်းခြင်း , နယ်သာလန်မှာခွေးမွေးမြူရေးကိုရပ်တန့်ထား။\nတစ် ဦး ကဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းရဲ့မျက်စိဖြစ်ကြသည် ဗာတံသီးနှင့်မှောင်မိုက် ။ ၎င်း၏ ဦး ခေါင်းသည်သဘာဝအားဖြင့်သပ်ပုံဖြစ်ပြီးနားရွက်များသည်မတ်တပ်ရပ်နေသည်။\nဒီအပေါက်ရောက်ရှိ, အလတ်စားမှကြီးမားသောအရွယ်အစားမှကြီးထွားနိုင်ပါတယ် 21 မှ 24 လက်မ (54 မှ 62 စင်တီမီတာ) အမြင့်နှင့် 42 မှ 75 ပေါင် အလေးချိန် (19 မှ 34 ကီလိုဂရမ်) ။ အမြိုးသမီးမြားအထီးထက်သေးငယ်လေ့ရှိပါတယ်။\nအဆိုပါ Dutchie ရဲ့တည်ဆောက်သည်၎င်း၏ဝမ်းကွဲ၏သူတို့အားဆင်တူသည် ဂျာမန်သိုးထိန်း နှင့်ဘယ်လ်ဂျီယံသိုးထိန်း။\n၄ င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည်ခွန်အားရှိပြီးကြွက်သား၊ အချိုးကျမျှတစွာရှိပြီးနေ့စဉ်အလုပ်အတွက်သင့်တော်သည်။ ဤအမျိုးကွဲများအကြားတစ်ခုတည်းသောသိသာခြားနားချက်ဟာသူတို့ရဲ့အင်္ကျီအရောင်ဖြစ်ပါတယ်။\n၎င်း၏အင်္ကျီသည်ဆင်တူသောသားပေါက်များ၏သားမွေးများနှင့်များစွာကွာခြားသည် - စင်စစ်အားဖြင့်၎င်းသည်တစ်ခုတည်းသောဂုဏ်ထူးဖြစ်သည်။\nDutchie ၏ကုတ်အင်္ကျီ၏ခြေရင်းသည်များသောအားဖြင့်မီးခိုးရောင်၊ ငွေရောင်သို့မဟုတ်ရွှေရောင်ဖြစ်သည် အဆိုပါအရောင်ပုံစံကိုအမြဲ brindle ဖြစ်ပါတယ် ။\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းသည်အပြာရောင် brindle အရောင်ရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်ရလိမ့်မည် dilution ဗီဇ ။\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းရဲ့ brindle ကုတ်အင်္ကျီ\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်း၏ brindle ကုတ်အင်္ကျီသည် ၁၉၁၄ ခုနှစ်မှစ၍ ဖောက်ခွဲမှုစံ၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပုံစံသည်ဤသိုးထိန်းကို GSD နှင့်ဘယ်လ်ဂျီယံသိုးထိန်းများကဲ့သို့သောမျိုးဆက်များနှင့်ခွဲခြားသည်။\nဒတ်ခ်ျတို့၏အင်္ကျီများသည်အရှည်နှင့်ဖွဲ့စည်းပုံကွဲပြားသည်။ သူတို့ထဲကတချို့ဖြစ်လိမ့်မည် ဆံပင်တို အခြားသူများရှိနေစဉ်ခိုင်မာသော, အနီးကပ် - သင့်လျော်သောအင်္ကျီနှင့်သိသိသာသာ feathery အမြီးနှင့်အတူ ရှည်လျားသောအင်္ကျီ , ဖြောင့်ကြမ်းတမ်းသားမွေးနှင့်အတူ။\nအတော်များများကဒတ်ခ်ျလည်းအဖြစ်ခွဲခြားနိုင်ပါတယ် ဝါယာကြိုးဆံပင် , wooly အင်္ကျီနှင့်အတူ tousled နှင့်ကောက်ကောက်ပုံရသည်သားမွေးအတူ။\nအခြားနွားမွေးမြူရေးခွေးများထဲတွင်ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းလည်းပါဝင်သည် အများဆုံးအသိဉာဏ်တစ်ခု ရှိသည်။ သူတို့ကသူတို့အားပေးပြီးမှပထမ ဦး ဆုံးအကြိမ်အမိန့်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပါတယ်။\nDutchie ပိုင်ဆိုင်သူမည်သူမဆိုသူတို့ကိုလေ့ကျင့်ရန်မည်မျှလွယ်ကူသည်ကိုသဘောတူလိမ့်မည်။ သူတို့ဖြစ်နိုင်တယ် အဖြစ်အစောပိုင်း puppyhood အဖြစ်လေ့ကျင့်သင်ကြား အလွန်ကောင်းသောအာရုံစိုက်ခြင်းနှင့်လျင်မြန်စွာသင်ယူခြင်းအလေ့အထများရှိသည်ဟုလူသိများကြသည်။\nအချင်းသူငယ်၊ ဒတ်ခ်ျလူမျိုးများသည်လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးထားသောနွားများနှင့်အတူအလောင်းများနှင့်သိုးနွားများကိုလိုက်ပြေးခြင်းနှင့်ကြက်၊ ပိုးမွှားများသို့မဟုတ်သူစိမ်းများကိုမောင်းထုတ်ခြင်းတို့ကိုပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။\nသူတို့၏အလောင်းများကိုပြေးရန်၊ ခုန်ရန်နှင့်တောင်တက်ရန်တည်ဆောက်သည်၊ ထိုကြောင့်သူတို့သည်အိမ်ပြင်တွင်ရှိသူများအဖို့စုံလင်သည်။\nဤရွေ့ကားခွေးလွတ်လပ်သောဖြစ်ကြသည်, ထိုသူတို့ဖြစ်နိုင်သည်အလွန်ကြီးစွာသောအခွင့်အလမ်းရှိပါတယ်အဘယ်ကြောင့် ခေါင်းမာခြင်းနှင့်ခေါငျးမာ ။\nဤကဲ့သို့သောယုံကြည်မှုရှိသောမျိုးနွယ်တစ်ခုသည်ပိုင်ရှင်တစ် ဦး အနေဖြင့်သူနှင့်သူနှင့်မည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကိုသိသောသူရှိသင့်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သေးကုမ္ပဏီတစ်ခုက alpha ။\nမျိုးကွဲအမျိုးမျိုးတွင်ကွဲပြားသောလိုအပ်ချက်များရှိသည်။ Dutch Dutch Shepherd သည်ဂရုစိုက်ရန်အချိန်နှင့်အနည်းငယ် ပို၍ လိုအပ်ပေမည်။\nသင်၏ Dutch Shepherd ကိုပြင်ဆင်ခြင်း\nဝါယာကြိုးဆံပင် Dutch Shepherd ( အရင်းအမြစ် )\nဤသိုးထိန်းအတွက်အကောင်းဆုံးဖြီးလိမ်းပုံသည်သူတို့၏အင်္ကျီအမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်။\nဆံပင်တိုသောဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းများအတွက် အခါအားလျော်စွာနို့တိုက်ခြင်း လုံလောက်သင့်တယ်\nနွေ ဦး ရာသီနှင့်နွေရာသီ: သင်က၎င်း၏မိုးသည်းထန်စွာသွန်းကာလအတွင်းသင့်ခွေးရဲ့ကုတ်အင်္ကျီကိုပိုမိုမကြာခဏတိုက်နိုင်ပါတယ်။\nရှည်သောဆံပင်များရှိသောဒတ်ခ်ျလူမျိုးများကိုအရောင်တင်ရန်လိုအပ်သည် အပတ်စဉ် ။ ဝါယာကြိုးဆံပင်မျိုးများကိုအခြားတစ်ဖက်မှဖယ်ရှားပစ်ရမည် အနည်းဆုံးတစ်လလျှင်တစ်ကြိမ် ။\nရေချိုးသည် ဤရွေ့ကားတက်ကြွခွေးတစ်ကောင်, အထူးသဖြင့်ရာသီဥတုပူနှင့်စိုစွတ်သောလျှင်အထူးသဖြင့်လျှင်။\nအခြားခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်ကူးစက်မှုကိုကာကွယ်ရန်သင်၏ Dutchie ၏သွားနှင့်နားများကိုလည်းသေချာအောင်သန့်ရှင်းပါ။\nသူ၏လက်သည်းများကိုချုံ့ပါ ပုံမှန်သူနာကျင်မှုမရှိဘဲပတ်ပတ်လည်ပြေးနိုင်ပါတယ်။ ၎င်းသည်တက်ကြွသောမျိုးပွားများအတွက်အထူးအရေးကြီးသည်။\nDutch Shepherd ကိုဘာကျွေးရမလဲ\nဤစွမ်းအင်မြင့်သောမျိုးစိတ်သည်အထူးသဖြင့်အာဟာရလိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့်အစားအစာတစ်ခုလိုအပ်သည် ပရိုတိန်း , အဆီ နှင့် ဘိုဟိုက်ဒရိတ် ။\nအရည်အသွေးမြင့် kibble သင်၏သိုးထိန်းသည်အကောင်းဆုံးအာဟာရရရှိရန်သေချာစေသည်။ သူတို့ကိုအမဲသားများသောခွေးအစားအစာများပေးခြင်းကိုအလွန်အကြံပြုပါသည်။\nသင်သည်သင်၏ Dutchie အစာကျွေးနိုင်ပါတယ် နေ့စဉ်ပရီမီယံခွေးအစားအစာ ၂ ခွက်မှ ၃ ခွက်ခန့် ,2အစားအစာများသို့ခွဲခြား။\nသင်၏ခွေးအတွက်နေ့စဉ်အကြံပြုထားသောကယ်လိုရီပမာဏသည်သူ၏အမြင့်နှင့်အလေးချိန်ပေါ်တွင်လည်းမူတည်သည်။ အကောင်းဆုံးဖြစ်တယ် သင်၏ VET နှင့်တိုင်ပင်ပါ သင်၏သိုးထိန်းသည်သူ၏အရွယ်အစားအတွက်လိုအပ်သောကယ်လိုရီအားလုံးကိုရရှိစေရန်ဖြစ်သည်။\nသင့်ခွေးအားစတိုးဆိုင်၌သင်တွေ့ရသော kibble ၏အိတ်ကိုသာမပေးပါနှင့်။ သင်၏ kibble ရွေးချယ်မှုသည်စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့်ကိုက်ညီမှုရှိမရှိသေချာအောင်လုပ်ပါ TO သို့ အမေရိကန်အစာထိန်းချုပ်ရေးအရာရှိများ၏ ssociation (AAFCO) ။ AAFCO သည်ခွေးအမျိုးအစားအမျိုးမျိုးအတွက်အာဟာရဆိုင်ရာပရိုဖိုင်းများကိုသတ်မှတ်သည်။\nDutch Shepherd ခွေးကလေးများသည်ခွေးများကိုခွေးများလေ့ကျင့်ရာတွင်အတွေ့အကြုံနည်းသောပိုင်ရှင်များအတွက်လက်တဆုပ်စာဖြစ်နိုင်သည်။\nဤရွေ့ကားခွေးတစ်ကောင်ကိုသူတို့ကိုယ်ပိုင်စိတ်ရှိသည်ဖို့လေ့နှင့်ဖြစ်နိုင်သည် ခေါင်းမာသည် စနစ်တကျလေ့ကျင့်သင်ကြားမဟုတ်လျှင်။ နာခံမှုသင်တန်း အထူးသဖြင့်ခွေးပေါက်စအဆင့်တွင်ဤဖောက်ခွဲမှုအတွက်မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်။\nတစ် ဦး အဖြစ်သင့်အခန်းကဏ္ishingကိုထူထောင် alpha သင်သည် Dutchie ၏တင့်တယ်မှုကိုထိန်းချုပ်ရန်နှင့်သင့်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်မှသင့်လျော်သောအပြုအမူများကိုကူညီလိမ့်မည်။\nသင်၏ခွေးကြီးပြင်းသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်သင်ကြိုးစားနိုင်သည် သွက်လက်လေ့ကျင့်ရေး သူတို့ကိုအလုပ်ရှုပ်စေပြီးသူတို့လိုအပ်သည့်ကာယနှင့်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုံ့ဆော်မှုပေးရန်ဖြစ်သည်။\nလေ့ကျင့်ရေး၌ဤ Dutchie pup ၏မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်သွက်လက်မှုကိုကြည့်ပါ။\nဤသည်ထွက်ရှိအဲဒီမှာအသိဉာဏ်အများဆုံးဝတ်ရည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သင့်တင့်သောလေ့ကျင့်မှုနှင့်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုကြောင့်သင်၏ pup သည်သင်အမြဲအားကိုးနိုင်သောနာခံမှုရှိသော၊ ဖော်ရွေသောခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။\nဒတ်ခ်ျလူမျိုးများသည်တစ်နေ့တာလုံးသေတ္တာထဲ၌သာနေရန်လုံ့လရှိကြသည် သေတ္တာလေ့ကျင့်ရေး သင်၏ခွေးကိုအေးဆေးတည်ငြိမ်စေရန်နှင့်စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန်အတွက်အသုံးဝင်လိမ့်မည်။\nCrating အတွက်နေရာလေးကိုအတွက်လာလိမ့်မယ် အိမ်လေ့ကျင့်ရေး သင့်ခွေးသည်သူအိပ်နေသောနေရာတစ်ခုကိုမြေကြီးထဲမသွင်းလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nသင်၏သိုးထိန်းကိုလေ့ကျင့်ရန်သင်လည်းသေတ္တာတစ်လုံးကိုသုံးနိုင်သည်။ သို့မှသာသူသည်သေးငယ်သောနေရာများအတွင်း၌သူမစိုးရိမ်ပါ။ ဒါကသင့်ရဲ့ခွေးကိုမှန်ကန်စေသည် ကိုင်တွယ်ရန်ပိုမိုလွယ်ကူ , ကားထဲတွင်သို့မဟုတ် VET ရဲ့ရုံးမှာရှိမရှိ။\nအရွယ်ရောက်ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းများသည်မသုံးသင့်ပါ ၈ နာရီကျော် တစ်သေတ္တာထဲမှာ။ သင့်ခွေးကိုပြေးဝင်ရန်နှင့်ပတ် ၀ န်းကျင်တွင်နေရာလွတ်များပေးခြင်းသည်အမှန်တကယ်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သူသည်ငြီးငွေ့ဖွယ်မကောင်းသောအပြုအမူကိုအသုံးမပြုတော့ပါ။\nDutch Shepherd တွင်စွမ်းအင်မြင့်မားပြီးပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသောအလေ့အကျင့်များကိုထိန်းသိမ်းရန်ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။\nဖြုန်းဖို့မျှော်လင့်ထား နေ့စဉ်အနည်းဆုံးတစ်နာရီ သင့်ရဲ့ Dutchie ကလိုအပ်တဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလှုပ်ရှားမှုပေးခြင်း။\nဒီခွေးမှာခွန်အားရှိပြီးခွန်အားလည်းရှိတယ် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့်ပြေး အဆိုပါရပ်ကွက်အတွင်းပတ်ပတ်လည်။ တစ်နာရီ ခွေးပန်းခြံ ဒါ့အပြင်သူက off-leash လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုလုံလောက်သောငွေပမာဏကိုပေးနိုင်ပါသည်။\nဤတွင်သတင်းကောင်းအချို့ရှိသည် - ဒတ်ခ်ျလူမျိုးများသည်ဆော့ခြင်းနှင့်အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်သင်ရရှိနိုင်သောကျန်းမာရေးဆိုင်ရာခွေးအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။\nသင့်တင့်လျောက်ပတ်သောဂရုစိုက်မှုဖြင့်သူတို့သည်ပျမ်းမျှသက်တမ်းနှင့်အတူသူတို့သည်သင်နှင့်အတူကြာမြင့်စွာနေရလိမ့်မည် 11 မှ 14 နှစ်ပေါင်း ။\nဤအခြေအနေသည်အများအားဖြင့်အလတ်စားမှကြီးမားသောခွေးအမျိုးအစားများကိုအကျိုးသက်ရောက်သည်။ dysplasia တင်ပါးဆုံရိုး တင်ပါးဆုံရိုးအဆစ်အမြစ်မဖွံ့ဖြိုးလာသောအခါအခြားကျန်းမာရေးပြissuesနာများအကြား, အဆစ်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့, တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။\nဝါယာကြိုးဆံပင်ရှိသောဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းများတွင် ပို၍ များသောအချက်မှာဤအခြေအနေသည်မျက်စိအရည်များစီးဆင်းမှုမရှိသောအခြေအနေဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာဖြစ်ပေါ်နိုင်သောအခြားမွေးရာပါရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည် ထာဝရမျက်စိကန်းခြင်း ။\nဤတွင်ပိုမိုသိရှိရန်ထိုက်တန်သောအချို့သော Dutchie မျိုးကွဲများဖြစ်သည်။\nDutch Shepherd နှင့် Husky ရောနှောပါ\nDutch Shepherd နှင့် Husky Mix ( အရင်းအမြစ် )\nဤသည်တက်ကြွသော crossbreed ဖြစ်သွားသည်!\nအဆိုပါ Dutchie နှင့် Husky ရောနှောဖြစ်ပါတယ် ယုံကြည်မှုနှင့်အထွက် တိုင်းနည်းနည်းတစ်ခု alpha ခွေး။\nဤသည် crossbreed ၏အစွမ်းသတ္တိနှင့်စွမ်းအင်အဆင့်ကိုအမွေဆက်ခံ ဆိုက်ဘေးရီးယား Husky နှင့်ဤသိုးထိန်း၏အားကစားနှင့်ကြိုးစားကြသောသဘောသဘာဝ။\nသို့သော်သတင်းကောင်းမှာဤ hyperactive သည်အလုပ်ကိုလုပ်သကဲ့သို့ playtime ကိုနှစ်သက်လိမ့်မည်။ သူတို့သည်ကလေးများအတွက်အလွန်ကောင်းသောမိသားစုအိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များနှင့်ကစားဖော်များပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။\nDutch Shepherd နှင့် Lab ရောနှောခြင်း\nဤအနှစ်ခုဝတ်များ၏ထောက်လှမ်းရေးအငြင်းပွားမရနိုင်ပါ။ ဒတ်ခ်ျ Shepherd နှင့် Labrador Retriever ရောနှောမှုသည်ပျော်စရာကောင်းသောအစဉ်အမြဲရှိနေသောဖော်ရွေသောမိသားစုခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်မည်ဟုမျှော်လင့်ပါ။\nသိုးထိန်းရဲ့ပင်ထောက်လှမ်းရေးနှင့်အတူအံ့ဘွယ်သောအမှုအလုပ်လုပ်ပါလိမ့်မယ် နာခံခြင်းနှင့်နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း တစ် ဦး Labrador retriever ။\nအဆိုပါ Dutchie ရဲ့ brindle ကုတ်အင်္ကျီကဒီခွေးအပေါ်တစ် ဦး လှပ - ကြည့်ရှုအင်္ကျီကိုဖြစ်စေမည်။ အများဆုံးကိစ္စများတွင်, Labrador ရဲ့ချစ်စရာကောင်းမျက်နှာကဒီစပ်အပေါ်သိသာပါလိမ့်မည်။\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းနှင့်ဓာတ်ခွဲခန်းရောစပ်ခြင်း ( အရင်းအမြစ် )\nဒတ်ခ်ျ Shepherd နှင့် Pitbull ရောနှော\nAmerican Pit Bull Terrier ၏ပျော်စရာကောင်းသောအရာသည်စည်းကမ်းရှိသည့် Dutchie နှင့်ပေါင်းစပ်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသောပေါင်းစပ်မှုကိုဖြစ်စေသည်။\nမျိုးပွားခြင်းများကဲ့သို့ပင်ဤသိုးထိန်းနှင့် Pitbull ရောနှောပုံကိုအတိအကျဆုံးဖြတ်ရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ဒီပေါင်းစပ်ပုံဘယ်လိုပဲနေပါစေသင်မျှော်လင့်နိုင်ပါတယ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာအသိဉာဏ် ခွေး\nDutch Shepherd နှင့် Australian Shepherd ရောနှောခြင်း\nDutch Shepherd နှင့် Australian Shepherd Mix ( အရင်းအမြစ် )\nThe Australian Shepherd တစ် ဦး Dutchie နှင့်အတူရောနှောကျိန်းသေကြီးစွာသောအလုပ်လုပ်ခွေးစေသည်။\nသင်တစ် ဦး လယ်ယာပိုင်ဆိုင်ကြဘူးလျှင်, သို့သော်, စိတ်မပူပါနဲ့။ သငျသညျကိုပင်လုပ်ဖို့ Aussie-Dutchie ရောနှောလေ့ကျင့်ပေးနိုင်လိမ့်မည် ရိုးရှင်းသောအိမ်မှုဝေယျာ အိမ်မှာမေးလ်ပို့တာ၊\nဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းနှင့် Border Collie ရောနှောခြင်း\nသင်၏အိမ်သည် Dutch Shepherd-Border Collie ရောနှောထားသောချစ်ဖွယ်ကောင်းသော၊ စွမ်းအင်မျိုးစပ်သည့်အရာနှင့် ထပ်မံ၍ မဖြစ်တော့ပါ။\nဒတ်ခ်ျနှင့် Border Collie လက်ဝါးကပ်တိုင်အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့သွက်လက်နှင့်အတူကိုင်တွယ်ရန်အရူးမြင့်စွမ်းအင်အဆင့်နဲ့ခွေးဖြစ်လိမ့်မည်။\nDutch Shepherd နှင့်ဆက်နွယ်သောနောက်မျိုးစိတ်တစ်ခုမှာဘယ်လ်ဂျီယံမာလီနစ်ဖြစ်သည်။\nခွေးနှစ်ကောင်သည်မည်သည့်နည်းနှင့်မျှဆက်စပ်မှုမရှိသော်လည်းဘယ်လ်ဂျီယံ Malinois သည် Dutchie နှင့်အလွန်ဆင်တူသည်။ ဒီနှစ်ခုကတစ်လုံး အားကြီးသောရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကြံအစည် နီးပါးတူညီသောကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးစရိုက်များနှင့်အတူ။\nဤသည်သိုးထိန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ Malinois '' ထက်ပိုထူနှင့်ကြွက်သားဖြစ်ပါတယ်။\nဤသည်ခွေးရဲ့ရှားပါးအလားတူ - ရှာဖွေနေဝတ်ရည်ထက်ရှာဖွေရန်ခက်ခဲ - နှင့်ပိုမိုစျေးကြီး - စေသည်။ ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းခွေးတစ်ကောင်သည်ကုန်ကျနိုင်သည် $ 1000 မှ $ 1200 ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့မျိုးဆက်များမှတစ် ဦး ချင်းစီ။\n၎င်းသည်ရှားပါးသောမျိုးပွားဖြစ်နိုင်သော်လည်းယုံကြည်စိတ်ချရသောဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းမျိုးဆက်များကိုရှာဖွေခြင်းသည်ပြproblemနာမဟုတ်ပါ။ ဤခွေးဖြစ်ကြ၏ AKC - အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် သင်ကျန်းမာတဲ့ခွေးတစ်ကောင်ရချင်တယ်ဆိုရင်ရွေးချယ်စရာတွေအများကြီးရှိတယ်။\nAachen ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းများ (ဥက္ကလာဟိုးမား) - နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်အတွင်းဤမျိုးပွားသူသည်အလုပ်နှင့်ခွေးတစ်ကောင်အားကစားအတွက်ကိုက်ညီသည့်အရည်အသွေးမြင့်ခွေးများကိုထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူတို့မှာရဲတွေနဲ့စစ်တပ်ခွေးတွေအများကြီးရှိတယ်။\nFalconer မှ (California) - ၁၉၇၉ တွင်တည်ထောင်ခဲ့သောဤသင်တန်းကျောင်းသည်ဂျာမနီ၊ နယ်သာလန်၊ ဒိန်းမတ်နှင့်ချက်သမ္မတနိုင်ငံတို့မှခွေးတစ်ကောင်ကိုအထူးပြုသည်။\nCar Cher Kennels (မီချီဂန်) - Car Cher Kennels သည်ခွေးများတွင်အကျင့်ဆိုးပြproblemsနာများကိုကာကွယ်ရန်အထူးပြုသည်။ သူတို့၏မီချီဂန်စက်ရုံတွင် Dutch နှင့် Shepherd ခွေးများအပါအ ၀ င်ရဲနှင့်စစ်တပ်ခွေးအမျိုးအစားများရှိသည်။\nမွေးစားခြင်းအတွက်ပိုမိုတတ်နိုင်သော option တစ်ခုဖြစ်သည် ခွေးတစ်ကောင်လာပြီ ။ သင်နေထိုင်သည့်ဒေသအပေါ် မူတည်၍ ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းကိုကယ်တင်ခြင်းသည်မည်သည့်နေရာမှမဆိုသင်ကုန်ကျနိုင်သည် $ 50 မှ $ 500 ။\nအရွယ်ရောက်သူ Dutch Shepherd ရလိုလျှင်သင်ဆက်သွယ်နိုင်သည့်ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့အချို့ရှိပါသည်။\nMalinois Ranch ကယ်ဆယ်ရေး (Tennessee)\nDutch Shepherd ကိုချစ်မြတ်နိုးရန်အကြောင်းများစွာရှိသည် ဒီဖောက်လူတိုင်းအတွက်မဟုတ်ပါဘူး ။\nဒီခွေးတွေဟာတမင်တကာစွမ်းအားကြီးတယ်၊ လက်တဆုပ်စာဖြစ်သက်သေပြ ခွေးလေ့ကျင့်ရေးအတွက်နောက်ခံအနည်းငယ်သာမရှိသူပိုင်ရှင်များသည်။\nဤသိုးထိန်း၏စွန်ပလွံပင်အင်္ကျီကိုလည်းလိုအပ်သည် ပုံမှန်ဖြီးလိမ်းပုံ ။\nကထည့်သွင်းစဉ်းစားမယ့်သော်လည်း ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သည့်ခွေးအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည် အဲဒီမှာအပြင်က၎င်း၏မိဘများအနေဖြင့်မျိုးရိုးဗီဇအခြေအနေများမှကျရောက်နေတဲ့ပါပဲ။\nသင့်လျော်သောလေ့ကျင့်မှုဖြင့်ဒတ်ခ်ျသိုးထိန်းသည် ချိုသာပြီးနာခံမှုရှိတဲ့ သငျသညျအစဉ်အမြဲအပေါ်ရေတွက်နိုင်မအလုပ်လုပ်ခွေး။\nMicro Pomeranian လမ်းညွှန် - ဖတ်ရမည့်အချက် ၅ ချက်\nChihuahua Terrier ရောစပ်ခြင်း - ၎င်းသည်တစ်ခုပိုင်ဆိုင်ရန်နှင့်တူ၏\npitbull နှင့် labrador ခွေးပေါက်လေးများရောစပ်သည်\nသေးငယ်သည့် siberian husky သည်အပြည့်အ ၀ ကြီးထွားသည်\nhalf pit bull half lab


ခရစ္စမတ်အလှဆင်စိတ်ကူးများ: ထွန်းပြက္ခဒိန်များနှင့်စတော့ရှယ်ယာ - အောင်မြင်မှုပုံပြင်များမဂ္ဂဇင်း\nပုံရိပ်တွေ: Fabrika ဗြိတိန်\nတူသောလက်ဖြစ်ပစ္စည်းတစ်ခု Etsy ဆိုင် - အောင်မြင်မှုပုံပြင်များ Mag Fabrika ဗြိတိန်တင်ဆက် buntings, ခရစ္စမတ်အလှဆင် နှင့် ကလေးလက်ဆောင်များ.\nမင်္ဂလာပါဂျူလီယာ! အဘယ်ကြောင့်များနှင့်သင်မည်သို့ Etsy ပေါ်တွင်သင်၏ဆိုင် start ခဲ့တာလဲ\nဂျူလီယာ Jarvis (FabrikaUK): ငါဇန်နဝါရီလ 2015 ၌ငါ့ဆိုင်ဖွင့်လှစ်။\nအဲဒီအချိန်တုန်းကငါစီးပွားရေးလုပ်ငန်းနဲ့တူပါလိမ့်မယ်အရာကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းရုပ်ပုံရှိသည်မဟုတ်ခဲ့ပါ, ဒါပေမယ့်ယခုနီးပါးနှစ်နှစ်အကြာတွင်ရုပ်ပုံရှင်းလင်းသည်နှင့်အပ်ချုပ်အကြှနျုပျအဘို့ရုံဝါသနာမျှမက, ဒါကြောင့်လည်းအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအချိန်အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။\nငါမီးဖိုချောင်ထဲမှာသူမ၏အပ်ချုပ်သေတ္တာ, သူမ၏အပ်ချုပ်စက်နှင့်သူမ၏ဘေးတွင်တစ်ဖလား၌ Just-ပြုတ်ကော်ဖီအနံ့၏ဆူညံသံနှင့်အတူကစားခြင်းသတိရပါ။\nသငျသညျအကြှနျုပျ၏ Etsy ဆိုင်ပေါ်အခမဲ့ရေကြောင်းနှင့်အတူကမဝယ်နိုင်ပါ။ အားလုံးခရစ္စမတ် SOCKS နှင့်ထွန်းပြက္ခဒိန်များတင်ပို့ဖို့အဆင်သင့်ရှိပါတယ်။\nသင် ... နိုင်ပါသည် Facebook ပေါ်မှာငါ့ကိုဆက်သွယ်ပါ.\nတစ်ခုချင်းစီကိုစတော့ရှယ်ယာတစ်ခုစီခန့်မှန်းခြေအားဖြင့်ကျယ်ပြန့်ထိပ်မှာ 16 စင်တီမီတာကျယ်ပြန့်အောက်ခြေမှာ 6.5 စင်တီမီတာအရပ်ရှည်ရှည်, 10 စင်တီမီတာတစ်ဦးကွဲပြားခြားနားဒီဇိုင်းဖြစ်ပါတယ်နှင့်မွှေးဒါမှမဟုတ်သေးငယ်တဲ့ပစ္စုပ္ပန်နှင့်ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။\nEtsy အပေါ် Buy\nတစ်ခုချင်းစီကိုအိတ်ကပ်စက် 6,5 စင်တီမီတာရှည်လျားခြင်းဖြင့် 8 စင်တီမီတာကျယ်ပြန့်ချုပ်နှင့်တိုင်းတာသည်။ အဲဒီမှာပြက္ခဒိန်ထဲမှာပျော့ wadding နှင့်ကျောထောက်နောက်ခံတစ် 100% ချည်ထည်ဖြစ်ပါတယ်။\nMini ကို Stock ပြက္ခဒိန်\nတစ်ဦးချင်းစီ Stock ၏အပေါ်ဆုံးထောင့်တစ်ဦးမှာဆွဲထားများအတွက်အနည်းငယ်သာလက်ချုပ်ကွင်းဆက်ရှိပါသည်။ တစ်ဦးချင်းစီ Stock ၏နောက်ကျောအနီရောင်ချည်ထည်နဲ့လုပ်ထားတဲ့ဖြစ်ပါတယ်။\nလူ့လက် skandi- စတိုင်ထွန်းပြက္ခဒိန်။ အဆိုပါမီးဖိုအထက်တွင်သို့မဟုတ်မြို့ရိုးပေါ်မှာဆွဲထားခံရဖို့နဲ့လာရန်နှစ်ပေါင်းများစွာသုံးနိုငျစံပြ။ စုံလင်သောခရစ်စမတ်အလှဆင်။\nလူ့လက်ထွန်းပြက္ခဒိန်။ တင်ပို့ဖို့အဆင်သင့်။ ဤသည်ထွန်းပြက္ခဒိန် Makower ထွန်း panel ကိုဖန်ဆင်းသည်။ တစ်ခုချင်းစီကိုအိတ်ကပ်စက် 6,5 စင်တီမီတာရှည်လျားခြင်းဖြင့် 8 စင်တီမီတာကျယ်ပြန့်ချုပ်နှင့်တိုင်းတာသည်။\nခုနစျပါး Mini ကိုစတော့ရှယ်ယာ\nလူ့လက် mini ကိုခြေအိတ်။7mini ကိုခြေအိတ်များသတ်မှတ်မည်။ ဒါဟာအစတစ်ဦးမှော်ပွဲလမ်းသဘင်စိတ်ဓါတ်များကိုဖန်တီးရန်လေးတွေအိပ်ခန်းသို့မဟုတ်ပျိုးခင်းအတွက်ထားနိုင်ပါတယ်။\nကျွန်တော်တို့ကို FabrikaUK အကြောင်းပိုမိုပြောပြပါ။\nကျွန်မကစားမှတဆင့်ချုပ်ဖို့သင်ယူနှင့်ပဲနှုတ်ဆိတ်ဘေးတွင်ဖြစ်ခြင်းနှင့်သူမ၏စောင့်ကြည့်။ ငါတစ်ကျွမ်းကျင်မှုသင်ယူခြင်းရဲ့အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်ဆိုပါစို့; အစောပိုင်းအသက်အရွယ်မှာထိတွေ့ခံရခြင်း, (ငါ့အမှု၌) ကစားမှတစ်ဆင့်နှင့်အပ်ချုပ်ပြီးနောက်သင်ယူခြင်းသဘာဝကဖြစ်လာသည်။\nယနေ့တွင်ငါ၏အ mum, ငါဥရောပနှစ်ခုကွဲပြားခြားနားသောအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင်နေထိုင်, ဒါပေမယ့် "အပ်ချုပ်နယ်နိမိတ်ကိုသိရပါဘူး" နှင့်တောင်းဆိုချက်များကိုမြင့်မားတဲ့အခါကျနော်တို့အတူတကွအလုပ်လုပ်ကြသည်။\nမကွာ, ငါ့ဆိုင်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက်ငါသည်ငါ၏ကိုယ်ပိုင်မွေးနေ့၏သီတင်းပတ်အတွင်းမွေးဖွားသူတစ်ဦးကလေးမိန်းကလေးများအတွက်ကိုယ်ပိုင် bunting, အဘို့အကြှနျုပျ၏ပထမဦးဆုံးအမိန့်ရတယ်။\nအကြှနျုပျ၏ဒုတိယအလို့ငှာအမွှာကလေး, Jaques နဲ့ Gabriella များအတွက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အမိန့်ပြီးပါကနှင့်ကချွတ်ပေးပို့ခြင်းပြီးနောက်ငါ bunting ဘုရင်နှင့်မိုနာကို၏ဘုရင်မကြီးရဲ့အမွှာကလေးများအတွက်ခဲ့ကြောင်းထွက်တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ငါသည်ငါ၏ပထမဦးဆုံးတော်ဝင်အမိန့်ပေးခဲ့ပါတယ်!\nငါသည်လည်းတစ်ရုံးပါတီများအတွက် Barclays Bank ၏ဗဟိုရုံးကနေအမိန့်ရှိခဲ့ပါတယ်။\nငါ၏အ bunting အမိန့်၏နောက်ထပ်နောက်ပိုင်းတွင်တစ်ဦးက BBC အစီအစဉ်တွင်သည်ထင်ရှားသည့်လက်ဖက်ရည်ဧည့်ခန်းများအတွက်ခဲ့, ငါ့ bunting နောက်ခံတွင်ပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\nငါစသည်တို့ကိုအသစ်သောကလေးငယ်, ကလေးတွေအိပ်ခန်း, နာမည်, မွေးနေ့ပါတီများ, မင်္ဂလာဆောင်, အဘို့များစွာသောအမိန့်ရှိခဲ့\nအကြှနျုပျ၏အမိန့်အားလုံးကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှလာကြ၏။ ကြှနျတေျာ့ဖောက်သည်အများစုမှာဗြိတိန်, အိုင်ယာလန်နှင့်အမေရိကန်နိုင်ငံအနေဖြင့်သော်လည်း, ငါသည်လည်းနည်းတူဝေးနယူးဇီလန်အဖြစ်စပိန်, ဂျာမနီ, ဒိန်းမတ်, ဂရိ, ရိုမေးနီးယား, ဆွစ်ဇာလန်, သြစတြေးလျ, စင်ကာပူနှင့်ထံမှအမိန့်ရှိသည်။\nEtsy client များသငျသညျကိုရှာဖွေဘို့ကြီးစွာသောလမ်းပါ! ငါသည်ငါ့ဒေသခံမြို့မှာအနည်းငယ်ဆိုင်ခဲ့လျှင်ဖောက်သည်ထိုကဲ့သို့သောကျယ်ပြန့်မျိုးစုံမရှိခဲ့ဘူးရှိလိမ့်မယ်။\nအကြှနျုပျ၏ Etsy စီးပွားရေးလုပ်ငန်းငါ၏အအလုပ်များမိသားစုဘဝန်းကျင်ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ကျွန်မအသက်6နှင့်3နှစ်ရှိပြီနှစ်ခုအသေးကလေးတွေရှိသည်။ ငါအချိန်ပြည့်မိခင်ဖြစ်၏။ ကျနော်တို့အတူတူအရာအားလုံးကိုလုပ်ပေး: ငါတို့သည်အထွက်ကိုဖတ်ကျနော်တို့ play, ချက်ပြုတ်, ငါတို့မိတ်ဆွေများကိုဖြည့်ဆည်းကျနော်တို့ငါ၏အမိခင်ဘာသာစကားနည်းလမ်းများအတွက်စက်ရုံ (Fabrika, ထိုအလုပ်များနေ့ကကျော်နှင့်ကလေးတွေအိပ်ရာ၌ရှိကြ၏အခါ, နှစ်ခုဘာသာစကားများပြောဆို စက်ရုံ) ဖွင့်လှစ်။\nငါ၏အဆိုင်၏အသစ်ထုတ်ဝေထည်အပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။ ထိုပြည်၌သင်တို့သည်ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်ထုတ်ကုန်များအတွက်အသုံးပြုအချို့အထည်ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။ သင်သည်သင်၏ကိုယ်ပိုင်ယာဉ်စီမံကိနျးအတှကျသူတို့ကိုသုံးစွဲဖို့ခြံ / မီတာအားဖြင့်သူတို့ကိုမဝယ်, ဒါမှမဟုတ်ငါကိုသုံးပါနှင့်ကနေသင်တစ်ဦးယာဉ်ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းစေနိုငျသောတိကျသောထည်ရှေးခယျြနိုငျဖြစ်စေ။\nအသစ်ငှားရမ်း bunting ဝန်ဆောင်မှုတိုးတက်မှုအတွက်ဖြစ်ပြီး, ငါ့ဆိုင်မကြာမီရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။\nစာဖတ်ခြင်းနှင့်ပျော်ရွှင်စျေးဝယ်လူတိုင်းအတွက် Thank you!\nယင်း - FabrikaUK အကြောင်းပိုမိုလေ့လာပါ လက်ဖြစ် buntings ဆိုင်\nထွန်းပြက္ခဒိန်, ကလေးလက်ဆောင်များ, bunting, ခရစ္စမတ်စတော့ရှယ်ယာ, လက်ဖြစ်, တကယ်ကိုလှုံဆော်အားပေးပုံပြင်များ, Julia jarvis, startup | 21-11-2016 | rating:5/ 30