Wzmacniacz lampowy audio na lampach EL34 w ukł SE\nA to przez gałkę na potencjometrze, która istotnie jest gałką meblową i zostanie z czasem wymieniona na coś normalnego. Transformatory kupione w mkpt. Układ klasyczny z ECC88 + EL34 w układzie SE. Napięcia na schemacie wzmacniacza mówią w zasadzie wszystko. Pomiary wykonano na gorąco. W stanie zimnym napięcia zasilające są nieco wyższe. Zasilacz został wyposażony w układ opóźniający podanie Ua na lampy. Z elementami jak na rysunku opóźnienie wynosi ok 20s. Wyłączając wzmacniacz wył. sieciowym, Ua odcinane jest od lamp po ok. 1s. i kondensatory rozładowują się na rezystorach. Konieczne było włączenie w szereg z uzwojeniem pierwotnym trafa sieciowego rezystor ponieważ trafo chyba nawinięto dla napięcia 220V i napięcia wtórne były wyższe. Zwłaszcza U żarzenia.\nWzmacniacz pomimo niewielkiej kilkuwatowej mocy gwarantuje na sprawnych zestawach głośnikowych bardzo dobry dźwięk trudny do opisania. To trzeba usłyszeć. Oczywiście nic nie brumii i nic nie szumi. Obserwując oscyloskop pasmo oceniam na 30Hz-60kHz czyli jest dobrze. Trafo głośnikowe wg. producenta ma przekł. napięciową 16,9 ale przysłano z przekł. 24. Obciążane jest jednak głośnikami 8Ohm a nie 4. Przy lekkiej linearyzacji (x=0,25%) impedancja lampy będzie większa niż zakładane 2,3kOhm i dlatego zdecydowano się na 8Ohm.\nObudowę wykonano z łaty sosnowej 60x20, potem wykonano lakierobejcą Duluksa w kolorze cedru dwie warstwy. Skrzynka sklejona jest wikolem plus wstawki na narożnikach z listewki wklejone glugunem. Trzyma się dobrze. Wszystkie elementy przymocowane są do płyty z bakelitu i część zasilająca okablowana jest od góry a wzmacniacz ma kabelki od dołu. Wszystkie masy zgromadzoone są na wspólnej listwie połączeniowej. Do tego kilka ceowniczków alu i całość jest b.sztywna Płyta mosiężna przykrywająca całość nie jest przykręcona tylko nałożona luzem tak aby łatwo można było zdjąć do czyszczenia.\n1. Dodano kondensator na wejściu 4,7uF. Stosowanie kondensatora na wejściu jest konieczne i nie ma co liczyć na to, że źródło sygnału będzie zapewniało swoim kondziorkiem niezbędną separację. Niewielkie napięcia stałe pojawiające się na kablu sygnałowym przesuwają nam punkt pracy i mogą dziać się niewytłumaczalne zjawiska.\n2. Usunięto kondensator z katody pierwszej lampy. Pojawił się bas Powstało lokalne sprzężenie zwrotne, które osłabiło wzmocnienie do 15. W związku z tym końcówka mocy pobiera sygnał bezpośrednio z katody wtórnika a nie z dzielnika 2x4,7k.\n3. S2 el34 przełączono z x=0,25 na x=0,75. Wzmacniacz gra lepiej i mniej jest krzykliwości. Impedancję obciążającą trafo ustalono na 4 omy. 4. Dodano kondensatorek 100pF na wejściu ponieważ czasami były wzbudzenia rzędu MHz. (dobry wynalazek ten oscyloskop)\nA oto pomiary, może nie są przeprowadzone wg. normy ale autor podaje warunki w jakich je zrobiono.\nNa wyjściu podł. oscyloskop. 1kHz. Zwiększam amplitudę napięcia generatora i czekam aż zniekształci się sinusoida na wy. Dzieje się to powyżej 2Vpp z kawałkiem. Dla 2Vpp na wyjściu jest 10Vpp.\nJeżeli na wyjściu jest 10Vpp to amplituda wynosi 5V, a wartość skuteczna (5/sqrt2)V=3.53V. Moc wynosi więc: Pwy=[(3.53V)^2]3.9V/A=3.2W /na kanał\nDyskusja na forum trioda.com


Aktualności - Everbesten Industrial Limited Co., Ltd.\nPrzyczyny zbyt dużego hałasu silników bram szybkobieżnych\nZawsze będą jakieś problemy podczas pracy silnika bramy szybkobieżnej. Ta usterka może być spowodowana szybkim nagrzewaniem się silnika drzwi szybkobieżnych lub może to być hałas podczas pracy silnika drzwi szybkobieżnych.\nBłędy napotykane przez bramy szybkobieżne i ich rozwiązania\nRozwiązywanie problemów z silnikiem bramy szybkobieżnej nie rozpoczyna się. Jeśli chodzi o problem braku ruchu silnika do bram szybkobieżnych, podsumowaliśmy następujące kwestie poprzez nasze doświadczenie zawodowe\nDlaczego platforma przeładunkowa stała szybko się rozwija?\nStała platforma przeładunkowa często pojawia się w centrach logistycznych, gdzie często odbywa się załadunek i rozładunek. W porównaniu z innymi branżami tempo rozwoju pomostów przeładunkowych stacjonarnych jest stosunkowo szybkie.\nGłówne zalety pomostu przeładunkowego\nPlatforma przeładunkowa stała służy głównie do transportu ładunków i załadunku między piętrami i jest szeroko stosowana u różnych producentów, sprzedawców, supermarketów itp.\nŚrodki ostrożności dotyczące konserwacji hydraulicznej pomostu przeładunkowego\nKonserwacja hydraulicznego mostka przeładunkowego jest podzielona na dwie części: konserwację miesięczną i konserwację roczną.\nJak wybrać odpowiednią platformę przeładunkową?\nZ punktu widzenia wydajności i bezpieczeństwa, pomost terminalowy jest niezbędny do obsługi terminalu. Platforma przeładunkowa została zaprojektowana w celu wypełnienia luki między platformą ładunkową a ciężarówką, dzięki czemu załadunek, sprzęt i pracownicy mogą łatwo i bezpiecznie przemieszczać się tam iz powrotem. Ustawienie odpowiedniej platformy przeładunkowej dla typowej ładowności i wysokości ciężarówki jest niezbędne do prawidłowego załadunku i rozładunku.


Moje podróże - małe, średnie i duże: 2020\nRowerowa wycieczka wokół Warszawy i rowerowe podsumowanie lutego i marca\nOd kilku dni w Polsce de facto jest stan wyjątkowy... choć oficjalnie go nie wprowadzono. Rozporządzenia rządowe o zakazie zgromadzeń na szczęście nie obejmują samotnych wycieczek rowerowych. Na takiej trasie nie stykam się z nikim, trudno więc bym albo ja kogoś zaraził, albo ktoś zaraził mnie. W dodatku jest bardzo pusto na drogach, czego nie można powiedzieć o parkach i lasach, gdzie mimo obostrzeń są tłumy spacerowiczów, rowerzystów, biegaczy. Nie jest to taki kontakt jak np. w sklepach, gdzie też są tłumy, no ale takie koncentracje ludzi nie są teraz pożądane. Jako że potrzebuję ruchu jak powietrza, to korzystając z wolnego dnia w pracy i pięknej pogody, postanawiam zrobić ciut dłuższą wycieczkę rowerową, tak jednak planując trasę, by względnie z nikim się nie spotykać.\nPostanawiam objechać całą Warszawę dookoła, a dokładniej jej centrum. Gdyby objeżdżać administracyjne granice miasta, to wycieczka miałaby długość ponad 150 km, a na tyle dziś nie mam czasu. Postaram się jednak utrzymać minimum 10 km odległości od centrum miasta.\nRuszam dość późno, bo dopiero wczesnym popołudniem. Mimo pięknej, choć zimnej pogody na ulicach nie ma prawie nikogo. Ludzie jednak boją się koronawirusa, większość respektuje wprowadzone ograniczenia. Waham się dłuższą chwilę jak jechać, ale w końcu ruszam na zachód. Tu kolejne wahanie - czy lotnisko Okęcie objeżdżać od południa czy od północy. Wybieram drugi wariant. Mijam Tory Wyścigów Konnych na Służewcu, a później uliczkami mokotowskiego "Mordoru" docieram do ulicy Woronicza. Od kilku dni zyskała ona połączenie ze Żwirki i Wigury, co mocno zmienia układ komunikacyjny całej okolicy. Nowa ulica, więc ma niejako w standardzie porządne ścieżki rowerowe.\nKieruję się dalej na zachód, docieram do ulicy Grójeckiej, a potem do Alej Jerozolimskich. Tu jednak jest problem. Dalej na zachód są rozległe tereny należące do PKP, wielkie węzły torów kolejowych. Nie ma jak tam przejechać rowerem szosowym, a i na górskim to jest wyzwanie. Skręcam wiec nieco na południe i ulicą Popularną docieram do dzielnicy Włochy.\nTu odbijam jeszcze dalej na południe, w kierunku Ursusa. Ta niegdyś peryferyjna dzielnica miasta zyskała od pewnego czasu połączenie z Jelonkami i Bemowem przez nowo wybudowany wiadukt nad torami kolejowymi. Całe dziesięciolecia nie było tam jak przejechać, a teraz jest to wygodna i szybka trasa. Na chwilę zatrzymuję się na samym wiadukcie.\nDalej jadę już dokładnie na północ. Dawniej ulica Lazurowa była synonimem początku Warszawy gdy wjeżdżało się do niej od zachodu - były tu pola ziemniaków i nagle za ulicą zaczynały się blokowiska Jelonek. Obecnie budowane są dookoła liczne osiedla, a wąska niegdyś Lazurowa stała się szeroką arterią. Wieje tu jednak silny, przeciwny wiatr, co sprawia, że muszę zdrowo się namęczyć.\nMijam trasę S8, mijam zabudowania Wojskowej Akademii Technicznej. Teraz muszę ominąć kolejne lotnisko - sportowe na Bemowie. Wybieram wariant od strony zachodniej. Przecinam obszary leśne, mijam w końcu wysypisko śmieci w Radiowie. Jeszcze kawałek na północ. Docieram do skraju Puszczy Kampinoskiej. Pora odbijać na wschód. Uliczki Wólki Węglowej, potem największy chyba warszawski cmentarz. Tu również nie ma prawie nikogo.\nDocieram do ulicy Pułkowej. Teraz trzeba pokonać Wisłę. Wariant przez Nowy Dwór Mazowiecki odpuszczam z miejsca - to dobre 40 km wydłużenia trasy. Kieruję się na niezbyt odległy Most Północny. Ale tu wieje! Dopiero nad otwartą przestrzenią wiatr staje się wręcz dokuczliwy. Na szczęście po zjechaniu z mostu będę jechał trochę w kierunku południowym, czyli z wiatrem w plecy. Uff... duża ulga, bez problemów rozwijam 35 km/h i utrzymuję tą prędkość.\nW tym rejonie Warszawy sporą przeszkodę stanowią również tory kolejowe. Postanawiam je pokonać wzdłuż Trasy Toruńskiej, bo jest to najmniej kłopotliwy wariant. Mijam elektrociepłownię na Żeraniu, potem największy chyba skład kontenerów w mieście.\nDocieram na Bródno. Teraz muszę ominąć jeszcze budowę metra, więc trzymam się Trasy Toruńskiej. Kieruję się dalej w stronę Zacisza i Ząbek. To również była niegdyś prowincjonalna dzielnica gdzie były dziurawe i wąskie drogi, ale teraz zbudowano tu spore osiedla i zupełnie nową dwupasmówkę z dobrymi ścieżkami rowerowymi.\nDocieram do Ząbek. Kieruję się na południe, chcąc dotrzeć do ulicy Żołnierskiej, niegdyś też wąskiej, a obecnie dwupasmowej. Przejeżdżam przez jakieś osiedle, docieram w końcu do lasu i... okazuje się, że z tej strony nie ma jeszcze gotowej ścieżki rowerowej. No nic, wracam kawałek i jadę jeszcze dalej na wschód, do ronda między Ząbkami i Zielonką. Tu skręcam na południe, tu jest już ścieżka rowerowa.\nZnów mam wiatr w plecy, wiec rozwijam dużą prędkość i bez wysiłku ją utrzymuję. W dość ekspresowym tempie docieram do Rembertowa. Teraz już niemal prosto do domu. Kieruję się wzdłuż Trasy Siekierkowskiej. Szkoda, że nie jest już przejezdny Most Południowy, bo to by pozwoliło na ciekawszy wariant. Ale myślę, że to kwestia kilku miesięcy. Przecinam Wisłę ponownie.\nDalsza trasa jest już bez większej historii. Wiatr wieje w plecy, jedzie się więc idealnie. W Wilanowie zauważam nowe i ciekawe udogodnienie. Są tu swoiste "fotoradary" które mierzą prędkość rowerzysty i informują go, czy ma jechać tak jak jechał, czy przyspieszyć, czy może zwolnic, by nie stać na kolejnych światłach. Fajne i użyteczne rozwiązanie. Część urządzeń jest jeszcze nieaktywna, ale cześć już działa.\nMijam Miasteczko Wilanów, mijam Powsin i Kabaty. Docieram do domu. Wycieczka to nieco ponad 88 km. Jako że teraz należy trzymać dystans od większych skupisk ludzi to go utrzymałem ;) niemal na całej trasie odległość od centrum miasta przekraczała 10 km. Nie spotkałem niemal w ogóle rowerzystów, a i zwykłych przechodniów było niewiele. Ruch samochodowy był minimalny. Wycieczka mimo wiatru okazała się całkiem przyjemna i pozwoliła oderwać się od tych wszystkich przytłaczających informacji.\nDwa dni później obostrzenia powiększyły się. Teraz już nie można jeździć rekreacyjnie i przebywać na terenie parków i lasów. Pozostaje mi jeździć rowerem do pracy, to nie jest zabronione i jest bezpieczniejsze z punktu widzenia epidemiologicznego niż komunikacja miejska.\nNa koniec podsumowuję pod kątem roweru aż dwa miesiące. Zawsze robię to co miesiąc, ale tym razem w lutym było tego roweru na tyle mało, że nie było sensu tego podsumowywać. Skupiałem się na przygotowaniach biegowych, by w końcu nie pobiec w biegu do którego się przygotowywałem... Tuż po jego odwołaniu przerzuciłem się na rower. Mam nadzieję, że w przyszłym miesiącu uda się sporo pojeździć, a zakazy i cała epidemia nie potrwają długo.\nMapka tradycyjnie przedstawia wszystkie trasy, które przekroczyły 30 km. W ciągu tych dwóch miesięcy zimy pokonałem rowerem 700 km. Warto jednak dodać, że w marcu było ich 600 :)\nBy mojepodrozemalesrednieiduze o marca 31, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: małe, miasta, rower\nDziś miałem kończyć po raz czwarty ciężki bieg wojskowy na nieco ponad 100 km, czyli "Setkę Komandosa". Wczoraj rano byłem jeszcze gotowy jechać do Lublińca i kilkanaście godzin biec po lesie. Organizatorzy jednak w ostatniej chwili bieg odwołali. To znaczy odwołali oficjalnie. Można go mimo to było ukończyć "korespondencyjnie" czyli pobiec sobie gdzieś u siebie 100 km w mundurze, udokumentować to i wysłać.\nWahałem się cały dzień jak to zrobić. Miałem już opracowaną trasę - 5 pętli wokół Lasu Kabackiego po 20 km każda. Chciałem wystartować o 4 rano, więc około 21-22 powinienem to kończyć. Jednak wczorajszy dzień, coraz bardziej gorące decyzje władz i skala ogólnoświatowego problemu, wraz z moją Małżonką uświadomiły mi, że to jest teraz akurat mało rozsądne. Biegłbym sam, bez żadnego wsparcia medycznego - gdyby mi się cokolwiek stało to miałbym problem. Ale to nie najważniejsze. Teraz najważniejsze jest nie zachorować i nie zarażać innych, a także normalnie pracować i nie zarażać kolegów w pracy. Jakby nie patrzeć 100 km jest sporym wysiłkiem i w jakiś sposób na pewien czas obniża odporność - łatwiej byłoby mi złapać co nie trzeba. A nawet jakbym się tylko przeziębił i kaszlał w pracy, to kwarantanna gwarantowana, a tego chcę uniknąć. Zresztą kto wie co jutro ogłoszą?\nMożecie mówić, że jestem leszczem, że zrezygnowałem z głupiego powodu i nie umiałem się zmotywować. Może i tak. Uznałem jednak, że bieg ukończyłem już trzy razy i jak raz go nie ukończę, szczególnie w tak specyficznych warunkach, to korona mi z głowy nie spadnie, a wielkość jaj mimo wszystko się nie zmieni. Nie muszę sobie niczego na siłę udowadniać. Wiem, że część uczestników ukończyła trasę w Lublińcu i w różnych miejscach Polski. Szacun dla Was Panie i Panowie! Ja na starcie zjawię się za rok ponownie. W normalnej sportowej rywalizacji.\nTo, że Setki nie zrobiłem i raczej nie zanosi się bym miał okazję zrobić w najbliższym tygodniu, oznacza, że tegorocznego Szlema Komandosa nie zdobędę. Mam ich jednak pięć i choć w tym roku go nie będę miał, to w przyszłym roku jednak zrobię kolejnego.\nPodjąwszy tą trudną dla mnie, ale jednak chyba rozsądną decyzję, postanawiam wykorzystać wolny czas. Na powietrzu, bo w domu nie mogę usiedzieć. Stwierdzam, że mimo wszystko pokonam 100 km siłą własnych mięśni, ale jednak na rowerze. To nie jest jakiś wielki dystans, nieco dłuższa przejażdżka, ale to na tyle nieduży wysiłek, by nie obniżyć mojej odporności w tym niełatwym czasie.\nRuszam z domu dopiero około południa. Pogoda jest całkiem ładna, ale mocno zmienna. Raz świeci słońce, a raz nadciągają ciemne chmury. W dodatku wieje bardzo silny i zimny wiatr z północy. Stwierdzam, że lepiej zrobić początek trasy pod wiatr, by później wracać już z wiatrem. Ten dzisiejszy jednak od samego początku powoduje, że jazda staje się walką. Moja prędkość oscyluje w granicach 20-22 km/h i naprawdę ciężko jest wycisnąć więcej. Mijam Powsin, Wilanów, Sadybę, Czerniaków. Miasto jest niemal jak wymarłe, mijam jakieś pojedyncze samochody, pojedyncze osoby. Większość ludzi została w domach, co zresztą jest dobrą decyzją. Jeśli ktoś już ma koronawirusa to nic to nie zmieni, ale jeśli nie ma i nie będzie się kontaktował z innymi, to ustrzeże go to przez zarażeniem się. Ja jadę sam i z nikim się nie kontaktuję, więc o ile nie mam w sobie wirusa, to nic mi nie grozi. A jeśli mam - to innym też nic nie grozi.\nDocieram nad Wisłę i tu wiatr staje się jeszcze bardziej dokuczliwy. Wieje wzdłuż rzeki, nic go nie hamuje i daje mocno popalić. Na szczęście to początek trasy i mam spory zapas sił. Zaczyna się jednak mocno psuć pogoda, bo z wiatrem lecą... tumany śniegu. Całą zimę nic nie padało, a teraz, jak na złość, gdy już jest niemal wiosna, to zima o sobie przypomina.\nSkręcam w końcu na Most Grota. Postanawiam jechać przez Białołękę i dalej jakoś na północ. Sam jeszcze nie wiem gdzie. Może Legionowo? Może Nowy Dwór? A może Zalew Zegrzyński? Ta ostatnia myśl najbardziej mi się podoba. Przy okazji sprawdzę, czy istnieje nowa ścieżka rowerowa wzdłuż Kanału Żerańskiego.\nNa moście wiatr wyczynia prawdziwe cuda, cieszę się że jest tu barierka, która oddziela mnie od samochodów. Wiatr spycha mnie cały czas w kierunku jezdni i ciężko to kontrować. W końcu zjeżdżam w dół i mijam elektrociepłownię "Żerań", Port Żerański i skręcam w końcu w prawo. Jest tu dawne osiedle, które ostatnio mocno się rozbudowuje o nowe bloki. Jednak jak wiele takich osiedli - do teraz nie ma normalnych dróg dojazdowych. Jest tylko jedna, od strony Modlińskiej. Nad kanał nie przejadę bez roweru górskiego, a w sumie nie da rady wyjechać w żadną stronę. Muszę wrócić. Rok temu w tym miejscu było to samo.\nWracam do Modlińskiej i jadę na północ. Skręcam w Płochocińską, potem w Marywilską. Wiatr przeszkadza strasznie. Ale nie rezygnuję. Przecinam coraz rzadszą i coraz niższą zabudowę Białołęki. Docieram w końcu nad sam Kanał Żerański. Oczywiście ani śladu jakiejkolwiek ścieżki rowerowej, czyli jest ona czymś na kształt Yeti - podobno ktoś widział, ale nie ma. Trudno, jadę na wschód, a potem lokalnymi drogami na północ.\nMijam Stanisławów Pierwszy, potem Aleksandrów. To doskonała alternatywa do ruchliwej Płochocińskiej, która wiedzie po drugiej stronie kanału do Nieporętu. Tu jest gładki asfalt i zero ruchu. W końcu mijam tabliczkę z napisem "Nieporęt". Jeszcze kilka kilometrów i docieram do dość ruchliwej drogi z Marek, która jeździłem wiele razy. Nie kieruję się jednak do portu nad Zalewem Zegrzyńskim, ale skręcam w prawo, na Białobrzegi. Mijam tereny YKP. To tu kiedyś przypłynąłem z Mazur korzystając ze szlaku Pisy i Narwi i łódek klasy "Omega" (opis tutaj). Ale to dawne czasy. Teraz zjeżdżam kawałek dalej nad wodę i robię jakieś zdjęcia.\nKieruję się dalej na północ. Docieram do Białobrzegów. To letniskowa miejscowość, ale jej urok burzą ponure bloki. No tak, jest tu jednostka wojskowa. Po pewnym czasie znów skręcam na Zalew. Jest tu coś w rodzaju miejskiej plaży i spora przystań. Teraz jestem tu sam. Widać stąd mosty w Zegrzu i w Serocku. Szkoda że nie mam więcej czasu, wtedy objechałbym cały Zalew dookoła. Muszę to zrobić latem. Teraz w końcu jest nadal kalendarzowa zima i dzień nie jest zbyt długi.\nJadę jeszcze dalej na północ. Skręcam w lewo w kierunku Ryni. Doskonały asfalt kończy się wkrótce, ustępując miejsca brukowi. Ech... nie zdążyli tego jeszcze zrobić. Na szczęście dalej znów jest gładka nawierzchnia. Sprawdzam godzinę... jest 15, pora wracać by zdążyć do domu przed zmrokiem. Na szczęście układ dróg w Ryni pozwala na zrobienie pętli i nie będę musiał znów jechać po kocich łbach.\nSkręcam na wschód, potem na południe. Docieram do miejsca gdzie odbiłem do Ryni. Teraz, z wiatrem w plecy jedzie się wręcz doskonale. Prędkość wzrasta do 33-35 km/h i wreszcie mogę zsunąć buffa z twarzy. Docieram wkrótce do Białobrzegów, gdzie fotografuję pomnik ku pamięci żołnierzy Józefa Piłsudskiego i bardzo malowniczą dolinkę małej rzeczki.\nPora już nie zatrzymywać się, tylko jechać do domu. Jak mam wracać? Przez Warszawę, tak jak przyjechałem? Czy może przez Marki, Zielonkę i Rembertów? Wybieram pierwszy wariant. Dziś nie ma ruchu, a tak będzie chyba ciut bliżej. Zależy mi by zdążyć przez zmrokiem, bo nie wziąłem ze sobą lampek na rower, nie sadziłem że zmarnuję tyle czasu.\nW Nieporęcie skręcam w kierunku Marek, ale potem na tą samą drogę, którą tu dotarłem. Teraz idzie po prostu rewelacyjnie, nie zwalniam poniżej 30 km/h. Dopiero na Białołęce wybieram nieco inny wariant. Zamiast kierować się dziurawymi drogami i na Most Grota, kieruję się dobrą ścieżką rowerową przez Tarchomin na Most Północny. Tu mała pauza i jeszcze jedno zdjęcie.\nDalsza trasa wzdłuż Wisły idzie doskonale, choć już powoli odczuwam te kilka godzin na zimnym wietrze. Na szczęście wiatr jest w plecy, a pogoda wyraźnie się poprawia. Jeszcze jakieś zdjęcia i cisnę dalej.\nMijam Czerniaków, Stegny, Ursynów i wreszcie docieram do domu. Wycieczka okazała się całkiem udana. Pokonałem 109 km, więc nieco dalej niż miałbym dziś przebiec. Oczywiście wysiłek jest nieporównywalnie mniejszy, a czas o wiele krótszy. Zajęło mi to 5 godzin. Taka weekendowa przejażdżka, aczkolwiek jest to najdłuższa trasa pokonana od początku roku.\nZałączam na koniec mapkę mojej wycieczki. Wolałbym ten dystans przebiec, ale w obecnej sytuacji w Polsce i na świecie - pokonanie tego rowerem było chyba lepszym rozwiązaniem.\nBy mojepodrozemalesrednieiduze o marca 14, 2020 Brak komentarzy:\nEtykiety: jeziora, małe, miasta, rower\nBiałka Tatrzańska - luty 2020\nPodobnie jak rok temu, w lutym trafia mi się okazja na kilka wolnych dni. Moi Rodzice jadą tradycyjnie do Białki Tatrzańskiej i zabierają ze sobą moją córkę. Jadą w sobotę, ja jednak mogę dojechać do nich dopiero we wtorek. W tym roku będę dysponował własnym samochodem, co bardzo usprawni logistykę już na miejscu.\nDroga na Podhale mija mi zadziwiająco sprawnie - już po pięciu godzinach jazdy jestem na miejscu, unikając większych zatorów. Od pewnego czasu opracowałem sobie wariant trasy omijający centrum Krakowa i po raz kolejny sprawdza się on znakomicie. Jako że do Białki docieram pod wieczór, nie mam już żadnych planów na ten dzień.\nW środę rano razem z Flo idziemy na narty, wybierając największy kompleks wyciągów w Białce, czyli Kotelnicę. Chcę by Flo spróbowała jakiś nowych tras, a ponadto zobaczyła jak korzysta się z wyciągu krzesełkowego - dotąd jeździła tylko na wyciągach talerzykowych. Najdłuższy wyciąg na Kotelnicy ma ponad kilometr długości, ale... kolejka do niego jest nie do zaakceptowania. Na wjazd trzeba czekać dobre 20 minut, choć jest wcześnie rano i wyciąg dopiero zaczął pracę. Raz zjeżdżamy głównym stokiem. Dla mnie jest on nudny, bo nachylenie jest minimalne, a ponadto są tu tłumy ludzi, sporo małych dzieci itp.\nTrzeba jechać bardzo ostrożnie, no a potem czekać na wjazd w kolorowym tłumie. Nawet Flo to się nie podoba, więc kolejne zjazdy kierujemy już w bok, gdzie stok jest już nieco trudniejszy, a do wyciągu jest o wiele mniejsza kolejka. Po kilku zjazdach stwierdzamy, że na dziś nam wystarczy i głównym stokiem zjeżdżamy na parking, po drodze robiąc jeszcze kilka zdjęć pięknie stąd prezentujących się Tatr.\nTo co się dzieje na parkingu można określić krótko - koszmar. Mnóstwo samochodów, błoto po kostki. Całe szczęście, że byliśmy tu rano i z parkowaniem nie było problemu. Bez żalu wyjeżdżamy stąd, przysięgając sobie, że to był pierwszy i ostatni raz. Jedziemy na chwilę do naszego pokoju, gdzie zostawiamy sprzęt narciarski i przebieramy się w ubrania nieco bardziej turystyczne. Pora wykorzystać resztę dnia na jakąś wycieczkę.\nRuszamy w stronę Nowego Targu, gdzie odbijamy na wschód. Po dłuższej chwili jazdy malowniczą drogą docieramy do Krościenka nad Dunajcem. Nigdy jakoś nie miałem okazji chodzić po Pieninach, a góry te, choć mikroskopijnej wielkości, są jednak niezwykle malownicze. Wiele lat temu byłem na spływie przełomem Dunajca i bardzo mi się to podobało. Naszym celem na dziś jest jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów Pienin - Trzy Korony. Warto dodać, że nie jest to najwyższy szczyt tego pasma górskiego, choć zazwyczaj panuje taka opinia. Trzy Korony liczą 982 m n.p.m. a najwyższym wzniesieniem Pienin jest Wysoka, która ma 1050 m n.p.m.\nRuszamy z Krościenka pod górę błotnistą drogą. Miasteczko zostaje w dole za nami, my wspinamy się coraz wyżej po dość łagodnym zboczu. Docieramy wreszcie do tablicy informacyjnej Pienińskiego Parku Narodowego.\nTu szlak rozgałęzia się - można iść w prawo na Trzy Korony, lub w lewo na nie mniej znany punkt widokowy - Sokolicę. Całość można połączyć w sporą pętlę, ale dziś nie mamy aż tyle czasu. Ograniczymy wycieczkę do Trzech Koron. W lesie zaczynają się płaty śniegu, a na ścieżce pojawia się lód. Do szczytu jeszcze kilkadziesiąt minut marszu. W końcu ukazuje się imponujący widok na Tatry.\nRuszamy dalej w górę po zaśnieżonej i zalodzonej ścieżce. Wreszcie docieramy pod szczytowe spiętrzenie Okrąglicy - najwyższej skały w masywie Trzech Koron. Tu zaczyna się metalowy "chodnik" ułatwiający wejście na sam szczyt. W sezonie jest tu pełno ludzi, jest nawet ruch jednokierunkowy. Teraz jesteśmy sami.\nPo kilku minutach docieramy na platformę widokową na Okrąglicy. Widok zarówno na Pieniny jak i na Tatry jest przepiękny. Spędzamy tu dłuższą chwilę. Pora jednak wracać, musimy zdążyć na 17 do Białki, by dostać obiad.\nRuszamy metalowymi schodkami w dół. Osoby z lękiem wysokości mogłyby tu chyba czuć się niezbyt pewnie, mimo istnienia wysokich poręczy.\nDroga w dół okazuje się nieco bardziej uciążliwa niż w górę. Na lodzie i zbitym śniegu jest bardzo ślisko, trzeba uważać podwójnie. W końcu robi się nieco łagodniej i przyspieszamy kroku.\nDotarcie do parkingu w Krościenku trwa jednak ponad godzinę. Gdy ruszamy w drogę powrotną jest 16:30. Jeśli zdążymy do Białki, to dosłownie "na styk". Dzwonię do Rodziców i jak okazuje się nie będzie problemu by wydano nam posiłek już po godzinie 17, więc nie muszę się jakoś szczególnie spieszyć. Nawet zatrzymuję się w miejscu skąd Tatry prezentują się szczególnie pięknie i robię im kilka zdjęć.\nW końcu docieramy do Białki. Jemy zasłużony posiłek i resztę wieczoru poświęcamy na słodkie lenistwo. Nie jesteśmy zwolennikami jazdy na nartach po zmroku, ale wyciągi działają tu do 22, co oznacza, że ludzi, którzy jeżdżą wieczorem musi być całkiem sporo. Ustalam z Rodzicami i Flo, że kolejny dzień będzie odpoczynkiem od nart. Młoda jeździ już cztery dni z rzędu i chce mieć dzień nieco spokojniejszy, a ja postanawiam to wykorzystać na jakąś górską wycieczkę. Planuję wejść na Czerwone Wierchy, ale co z tych planów wyjdzie, to okaże się rano.\nRano okazuje się, że całą noc sypał śnieg i co gorsza pada nadal. Myśl o Czerwonych Wierchach odpuszczam, bo w warunkach padającego śniegu i ograniczonej widoczności jest to bardzo zdradliwy i mylny teren, gdzie łatwo można się zgubić i wpakować w spore kłopoty. Postanawiam pojechać do Palenicy Białczańskiej i pójść do Doliny Pięciu Stawów Polskich. Czy coś wyżej? Nie wiem, tak duży opad świeżego śniegu na zlodzone podłoże powoduje duży wzrost zagrożenia lawinowego, a ja nie lubię głupio ryzykować.\nRuszam o świcie. Kilkadziesiąt minut jazdy i docieram na parking w Palenicy. Zmieniło się tu od mojej ostatniej wizyty - są szlabany, gdzie kupuje się bilet na parking. Cena jest bandycka - 30 zł. No ale co się dziwić? Tu zaczyna się droga do Morskiego Oka. W sezonie letnim zdecydowanie najpopularniejszy turystycznie kierunek w Tatrach.\nRuszam raźnym krokiem pustą o tej godzinie drogą. Śnieg pada cały czas, choć momentami słońce próbuje się przebić przez chmury. Po trzech kilometrach docieram do miejsca, gdzie droga wchodzi w gardziel Doliny Roztoki. Potok Roztoka płynie dołem, pod drogą, tworząc tu kaskadę wodospadów zwaną Wodogrzmotami Mickiewicza. Tuż za mostkiem odbija w prawo ścieżka w las, w górę doliny. Jak miło iść tak popularną trasą i być zupełnie samym! Latem jest to po prostu niewykonalne, ale teraz mogę cieszyć się samotnością i ciszą.\nPowoli zdobywam wysokość. Mijam wreszcie pierwszego turystę, który schodzi z góry. I znów jestem sam. Przecinam kilka razy potok, śnieg na kamieniach tworzy charakterystyczną "pierzynkę". W końcu las poczyna rzednąć.\nDochodzę do miejsca, gdzie kończy się Dolina Roztoki. Teraz zaczyna się strome podejście na próg wyżej położonej Doliny Pięciu Stawów. Szlaki letnie prowadzą dwoma wariantami, ale teraz są warunki zimowe i korzysta się z jeszcze innego wariantu zimowego. Zakładam raki, a po kilkudziesięciu metrach jeden z kijków zastępuję czekanem. Podejście jest bardzo strome, bez raków byłoby to bardzo utrudnione i ryzykowne. Pod świeżym śniegiem jest twarda, zlodzona warstwa. Śnieg zsuwa się, zęby raków trzeba wbijać głęboko. Czekan też trzeba wbijać po samą głowicę by trzymał dobrze. Tu raczej nie ma szans na lawinę, ale trzeba i na to uważać, szczególnie, że górna warstwa śniegu nie jest dobrze związana, a dolna zapewnia jej dobry poślizg. Jest tu jednak wydeptany ślad, a powyżej są trasery - tyczki ułatwiające wybór właściwej drogi we mgle lub w śnieżycy.\nPodejście pod strome zbocze daje w kość. W końcu nachylenie maleje, jeszcze kilkadziesiąt metrów w górę i przede mną ukazuje się Dolina Pięciu Stawów Polskich. Teraz położenia poszczególnych jezior trzeba się tylko domyślać - są zamarznięte i całkowicie przykryte śniegiem.\nDo schroniska zostało kilkaset metrów. Warunki są nieprzyjemne. Widoczność jest mocno ograniczona przez padający śnieg, poza tym wieje silny i wychładzający wiatr. Postanawiam jednak dojść do schroniska w samym softshellu, bo jeszcze jestem rozgrzany forsownym podejściem. Wkrótce docieram na werandę. Zdejmuję raki, ogarniam buty ze zlodowaciałego śniegu.\nW środku jest niemal pusto. Siedzi to kilka osób, a okienko w którym wydawane są posiłki jest teraz nieczynne. Niestety nie dane mi będzie skosztować najlepszej chyba tatrzańskiej szarlotki. Wyjmuję swoje kabanosy i termos z kawą. Chwilę siedzę i zastanawiam się co dalej. Warunki są mocno niekorzystne. Wejście czy to na Kozi Wierch czy Zawrat jest ryzykowne z kilku powodów - wzrastającego zagrożenia lawinowego, słabej widoczności i silnego, wychładzającego wiatru. Oraz tego, że na podejściu byłbym sam. Rezygnuję bez większego żalu z myśli o czymś bardziej ambitnym. Nie zawsze pogoda na to pozwala.\nRuszam w drogę powrotną. Teraz zakładam już na siebie goretexową kurtkę. Chroni przed wiatrem o wiele lepiej niż softshell.\nNa zejściu robię jeszcze kilka zdjęć. Odsłaniają się nieco posępne ściany Wołoszyna, pokazuje się zawieszona wysoko Dolinka Buczynowa. Z dołu podchodzi kilka osób, większość odpowiednio wyposażona w zimowy sprzęt, ale... idą też turyści bez raków. Właściwie nie idą. Robią dwa kroki w górę i jeden krok w dół, a poruszają się niemal na czworaka. Zakładam że przy pewnym uporze wejdą na samą górę. Ciekawe jak będą schodzić nie mając nawet kijków! No ale to już nie mój problem, każdy ma swój rozum i każdy kalkuluje sobie sam poziom akceptowalnego ryzyka.\nAsekurując się kijkiem i czekanem docieram w końcu w teren, który jest już bardziej płaski. Tu czekan wędruje do plecaka, a ja wyciągam drugi kijek. A kilkaset metrów dalej - zdejmuję też raki, bo zaczyna się ścieżka w lesie i nie będą już tu potrzebne.\nDalsza droga to już po prostu spacer dnem Doliny Roztoki. Długi spacer. Po godzinie docieram w końcu do Wodogrzmotów Mickiewicza. Tu jeszcze zdjęcie słynnego mostka z góry i wychodzę na drogę.\nLatem przewala się tu kolorowy tłum. Teraz ilość ludzi jest dość umiarkowana. Idzie się całkiem przyjemnie, choć na drodze jest... bardziej ślisko niż na ścieżce w Dolinie Roztoki. Idę jednak szybko w dół, by w jak najkrótszym czasie dotrzeć na parking. W pewnym momencie jednak aż się zatrzymuję. Pod górę idzie kilku "prawilnych" turystów. Odzianych w całości w firmowe ciuchy, w lodowcowych butach i w... rakach! Przyznam, że trzeba mieć fantazję, by w rakach iść zaśnieżoną, to fakt, ale jednak zwykłą asfaltową drogą. Szkoda że nie używają czekanów i nie idą związani liną ;)\nDocieram w końcu do samochodu. Ruszam w stronę Białki przez Wierch Poroniec i Bukowinę. W samej Białce oczywiście jest mały korek - tylu narciarzy jedzie w kierunku wyciągów. W końcu jestem w naszym pokoju. Czekam trochę na Flo i moich Rodziców, a potem już wspólnie idziemy na obiad. No i znów wieczorne lenistwo. Postanawiam jednak wykorzystać wolny czas. Zabieram Mamę i jedziemy do Zdziaru, by kupic kilka słowackich smakołyków niedostępnych w Polsce. Wypad zajmuje nam godzinę, a dodatkową atrakcją jest bardzo ładny widok na Tatry Bielskie i Wysokie skąpane w promieniach zachodzącego słońca.\nKolejny dzień przynosi całkiem ładną pogodę. Rano ruszam z Flo na narty. Podejmujemy decyzję, że pojedziemy na całkiem fajnie wyglądający wyciąg na zboczach Czarnej Góry, czyli Litwinowej Grapy. Jest niemal naprzeciwko okien naszego pokoju, ale jest po drugiej stronie rzeki. Aby doń dotrzeć, trzeba przejechać dobre 15 km samochodem.\nStok okazuje się doskonały. Utrudniony dojazd powoduje, że nie ma tu nawet ułamka tłumów jakie są na Kotelnicy. Jest tu dobre 800 metrów całkiem fajnego stoku i szybki wyciąg krzesełkowy. Co najważniejsze - podjeżdża się i w ogóle nie ma kolejki. Aby wsiąść na krzesełko czeka się góra minutę. Jeździmy tu dwie godziny. Pod koniec pogoda psuje się i to dość mocno. Zaczyna wiać i zaczyna się śnieżyca. Jeździ się coraz bardziej "na siłę". Choć stok bardzo nam się podoba, po dwóch godzinach rezygnujemy.\nWracamy do Białki i szybko przebieramy się w turystyczne ubrania. Chcemy iść na krótką i łatwą wycieczkę tatrzańską. Wybieramy spacer Doliną Kościeliską. Trzeba tam jednak najpierw dojechać. W okolicy południa i w takich warunkach pogodowych okazuje się to jednak wyzwaniem. Przebicie się przez totalnie zakorkowane Zakopane zajmuje dobrą godzinę. W końcu jednak docieramy do parkingu w Kirach. Cena jest równie bandycka co w Palenicy Białczańskiej - 30 zł. No ale co robić?\nRuszamy w śnieżycy i w wietrze w górę Doliny Kościeliskiej. Jest tu trochę ludzi, ale można było się tego spodziewać. Ta dolina jest duża, bardzo piękna, sam szlak jest banalny, niemal płaski. A na końcu doliny jest schronisko, więc to też ściąga turystów.\nRozmawiamy o jakiś filmach, czas mija szybko. Mijamy wylot Jaskini Mroźnej, mijamy miejsce które chyba najbardziej lubię - kilka mostków na Potoku Kościeliskim "wpasowanych" w skalną bramkę. Docieramy do podnóży Raptawickiej Turni.\nTu postanawiamy zawrócić. Nie mamy jakoś wiele czasu, a chcemy jeszcze zajść do Wąwozu Kraków. To nasze ulubione miejsce w całej dolinie. Kilkaset metrów w bok i z dość ruchliwego szlaku trafia się w cudowne miejsce, o którym jakoś mało kto wie.\nWąwóz jest w tym miejscu bardzo wąski i tworzy to bardzo klimatyczne miejsce. Robimy kilka zdjęć, ale już nie idziemy dalej, po prostu wracamy do doliny.\nTeraz już szybki marsz w dół. Zajmujemy sobie czas rozmową. Droga mija szybko, a dodatkowo robi się nieco przyjemniej, bo śnieg przestaje padać.\nDocieramy w końcu do samochodu. Spacer okazał się mieć 10 km, więc był całkiem przyjemną, niezbyt długą wycieczką. Ruszamy z powrotem do Białki. W tą stronę korek jest mniejszy, ale i tak powrót zajmuje nam niemal godzinę. I znów wieczorem ogarnia nas lenistwo.\nSobota to już ostatni dzień naszego pobytu. Musimy się wymeldować do godziny 10. Już o 9 jedziemy na wyciąg "Zebra", gdzie Flo stawiała pierwsze kroki na nartach. Jesteśmy zupełnie sami, po doskonale wyratrakowanym stoku robimy dziewiczy zjazd. Kupujemy sobie tylko 6 wjazdów, bo wiemy, że nie ma zbyt wiele czasu. Pogoda jest idealna, stok doskonale przygotowany - jeździ się świetnie!\nPora jednak pakować się i wracać. Rodzice dzwonią i mówią, że Zakopianka jest mocno zakorkowana. Postanawiam pojechać nieco dookoła, aby ominąć te korki. Jedziemy przez Pieniny, mijamy Krościenko, Nowy Sącz, Limanową, Bochnię. W okolicy Niepołomic zatrzymuję się. Wow! Na horyzoncie widać doskonale Tatry, a to 90 km stąd! Robię zdjęcie.\nWjeżdżamy na wschodnie przedmieścia Krakowa. To Nowa Huta. Stąd też widać Tatry, mimo że to już ponad 100 km! Kolejne zdjęcia robię z parkingu przy cmentarzu w Ruszczy.\nMijam Kraków jakimiś bocznymi drogami. Jednak "siódemka" jest też mocno zakorkowana. Tracimy sporo czasu zanim zaczyna się normalna jazda. Tatry widzę nawet z okolicy Miechowa, a to już około 125 km w lini prostej. Tu jednak nie ma dobrego miejsca by zatrzymać się i uwiecznić to na fotografii.\nDalsza droga już bez większych historii. Ekspresówka łącząca Jędrzejów z Grójcem pozwala na szybką jazdę. Tylko przed samą Warszawą znów zjeżdżam na lokalne drogi, by ominąć budowany fragment drogi.\nWyjazd okazał się bardzo fajny. Pojeździliśmy na nartach, zrobiliśmy kilka fajnych wycieczek. No i spotkaliśmy nieco zimy, choć w całej reszcie kraju jest totalna wiosna.\nBy mojepodrozemalesrednieiduze o lutego 22, 2020 Brak komentarzy:\nRowerowa wycieczka wokół Warszawy i rowerowe podsu...


Sprzedaż akcesoriów oświetleniowych - SP Jakubowice\nStart » Webstore » Wyposażenie Wnętrz » Sprzedaż akcesoriów oświetleniowych\nDodane: 2015-06-09 Kategoria: Webstore / Wyposażenie Wnętrz\nNasz sklep to szeroki asortyment produktów oświetleniowych. Sprzedajemy abażury, kinkiety, lampy sufitowe i wiele innych sprzętów. Dysponujemy ofertą oświetlenia łazienkowego, produktów LED, akcesoriów do oświetlenia zewnętrznego. Nasze lampy to produkty wysokiej jakości, odznaczające się estetycznym, nowoczesnym wyglądem oraz ciekawym wzornictwem. Są to akcesoria oświetleniowe, znajdujące zastosowanie w salonach, biurach, pokojach hotelowych oraz wielu innych pomieszczeniach. W naszym sklepie internetowym można znaleźć setki produktów, które są tam sfotografowane i opisane. Realizujemy sprzedaż wysyłkową, poprzez firmy kurierskie. Nasze kinkiety oraz inne produkty to akcesoria stworzone w sposób zapewniający długą żywotność i niezawodność. Są one objęte ochroną gwarancyjną, ponadto, zamówione u nas towary podlegają możliwości dokonania zwrotu. Jesteśmy również gotowi zapewnić pomoc w doborze wyposażenia oświetleniowego.\nPiękne stoły z litego drewna sosnowego\nEleganckie stoły z drewna sosnowego są klasycznym elementem wyposażenia wnętrz. Dzięki swej szlachetnej strukturze idealnie sprawdzają się w każdym pomieszczeniu. Są wykorzystywane nie tylko do aranżacji domów...\nOferujemy państwu meble sklepowe, takie jak regały na prasę, kosze ekspozycyjne, stojaki na pocztówki, stojaki na wodę oraz stojaki z wpinanymi hakami. W naszym sklepie zaopatrują się właściciele hal magazynowyc...\nPonadczasowe klocki dla każdego dziecka


widualnie lub może pracować w zespole. Radca prawny jest tak zwanym wolnym zawodem zaufania publicznego, który zajmuje się świadczeniem pomocy prawnej klientom. Głównymi zadaniami należącymi do radcy prawnego jest udzie\nDodane: 10-08-2020 13:08\nCo musisz wiedzieć o taksówkachJak dbać o swój pojazd?Implanty zębowe ChorzówPozycjonowanie - nie ma cię w Google, nie istniejeszJak można w 2020 szkolić z bhp?Jak się ochłodzić latem? KlimatyzacjąZegarki mvmtCzyste mieszkanie, dom i biuroPorady na temat pomp paliwaWygodne ciuchy w sporcie są bardzo ważne. Czemu?Oczyszczaj i oszczędzaj - o wodzie A Very Strange But Effective Method To Buy us auto parts Kilka porad dotyczących m.in leczenia kanałowego pod mikroskopemSauna w domu? Świetny pomysłPrawnik - kogo wybraćTransport problem abroadZabiegi medycyny estetycznej- liposukcjaElectric services and their clientsSzukamy rzetelnego mechanikaIść do sądu profesjonalnie?Czym zajmują się geodeci?Polskie prawoJesteś pewien, że nie dokarmiasz pasożyta?Prace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejKawa ziarnistaPoznaj kilka faktów o zabiegach kosmetycznychArtykuł o jedzeniuPoligrafia w życiuJak działa sauna? Krótko o parowych łaźniachFrezarki CNC


Skuteczne sposoby inwestowania w nieruchomości. Ebook, audiobook. Damian Kleczewski. Księgarnia informatyczna Helion.pl\nSkuteczne sposoby inwestowania w nieruchomości (ebook)(audiobook)(audiobook)\n5.3/6 Opinie: 6\n3 godz. 47 min.\nOcena (5.3/6) i opinie (6)\nZaoszczędzisz masę czasu i pieniędzy a dodatkowo uzyskasz: wyższe przychody z najmu, niższe koszty utrzymywania lokalu, krótsze okresy pustostanów, znajdziesz dobrych najemców, zwiększysz rentowność i efektywnie wykorzystasz swój czas we właściwy sposób zarządzając najmem. Dowiesz się jak i gdzie znaleźć prawdziwe okazje inwestycyjne, jak wyremontować i wyposażyć mieszkanie, aby przyciągało uwagę przyszłych klientów, jak odpowiednio zabezpieczyć transakcję, zweryfikować ją i wyrobić sobie odpowiednie możliwości do jej sfinansowania.\nAutor zwraca też uwagę na przygotowanie mentalne, gdyż nic nam z nieba nie spadnie, jeśli nie podejmiemy realnego działania. Na rynku nieruchomości jest wiele ryzyk, które skutecznie można zmniejszyć posługując się odpowiednią wiedzą. Nie wymyślaj koła od nowa, wykorzystaj doświadczenie i wiedzę zawartą w tym poradniku a z pewnością cały proces będzie bardziej dynamiczny i opłacalny. Jeśli jesteś na początku drogi do budowania dochodu pasywnego płynącego z wynajmu nieruchomości, to ta książka może sprawić, że szybciej zrealizujesz swoje cele.\n0 Damian Kleczewski\nBardzo praktyczny poradnik. Polecam!\n5 oceniona przez: 2019-12-13\nNarzędziowa przydatna książka dla każdego początkującego inwestora\n5 oceniona przez: 2019-12-14\nTematy raczej dla początkujących inwestorów\n5 oceniona przez: 2015-12-20\nKsiążka zawiera dużo wskazówek dla inwestorów jak również po prostu dla osób kupujących mieszkanie\n5 oceniona przez: Marcin Kujanek, przedsiębiorca, inwestor 2015-11-09\nBardzo dobre kompendium wiedzy dla tych, którzy chcą rozpocząć swoją drogę inwestora na rynku nieruchomości. Polecam.\n2015-09-07 Data wydania ebooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@helion.pl.\n2017-04-06 Data wydania audiobooka często jest dniem wprowadzenia tytułu do sprzedaży i może nie być równoznaczna z datą wydania książki papierowej. Dodatkowe informacje możesz znaleźć w darmowym fragmencie. Jeśli masz wątpliwości skontaktuj się z nami sklep@helion.pl.\nROZDZIAŁ I Najważniejszy jest cel 15\nROZDZIAŁ II Dlaczego inwestować w mieszkania? 20\nDlaczego inwestowanie w mieszkania się opłaca? 20\nDlaczego ceny mieszkań rosną wraz z biegiem czasu? 21\nJaką strategię inwestycyjną wybrać? 21\nPrzyszłość i bezpieczeństwo 22\nROZDZIAŁ III Mentalność inwestora 24\nMentalna odporność 24\nMieszkania dźwignią sukcesu 25\nŚrodowisko inwestycyjne 26\nZmiany w mentalności 27\nWykalkulowane ryzyko sprawia, że żyjesz 28\nPunkt startowy 32\nROZDZIAŁ IV Jak i gdzie poszukiwać okazji inwestycyjnych? 34\nNa co zwrócić uwagę przy szukaniu mieszkania? 34\nKrótka analiza procesu zakupu mieszkania z licytacji komorniczej 36\nPrzetargi spółdzielcze 37\nOgłoszenia w prasie 39\nPowody sprzedaży mieszkań 39\nList do właściciela 39\nUżytkowanie wieczyste 40\nSposoby na pozyskanie okazji 40\nMieszkania komunalne 44\nJak sprawdzić orientacyjną cenę nieruchomości? 44\nZasady pozyskiwania okazji na rynku nieruchomości 45\nWspółpraca z pośrednikiem 45\nGdzie szukać okazji? 46\nKreowanie okazji 47\nROZDZIAŁ V Etapy transakcji w pigułce 49\nZaliczka vs. zadatek 49\nOpcja przekazania oferty 50\nDodatkowe zabezpieczenia umowy przedwstępnej 50\nBezpieczeństwo transakcji 50\nWybrane obowiązkowe elementy umowy z deweloperem 53\nRzeczoznawca majątkowy 55\nW dniu transakcji 55\nKoszty związane z zakupem nieruchomości 56\nGdzie trzeba się udać po zakupie mieszkania? 56\nLista dokumentów potrzebnych do bezpiecznego przeprowadzenia transakcji 57\nCharakterystyka procesu zakupu mieszkania 58\nUmowa przedwstępna w formie umowy cywilno-prawnej 63\nKrótkie szkolenie z analizy ksiąg wieczystych 63\nJak prawidłowo odczytać księgę wieczystą? 66\nROZDZIAŁ VI Zdolność kredytowa dźwignią wolności finansowej 68\nJak wyrobić sobie zdolność kredytową i zwiększyć szansę na przyznanie kredytu? 68\nCo jest potrzebne, aby uzyskać kredyt hipoteczny na podstawie dochodu z najmu? 71\nCo zrobić i o czym pamiętać przed podpisaniem i po podpisaniu umowy kredytowej? 72\nOpłaty związane z transakcją na kredyt 74\nGdzie i kiedy opłacić podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC)? 74\nDokumenty dotyczące zakupu nieruchomości na kredyt 75\nJakie dokumenty są potrzebne do spłaty kredytu hipotecznego w innym banku (refinansowanie)? 77\nWymogi zdjęć do sporządzenia operatu mieszkania 77\nJakich formalności należy dopełnić po podpisaniu umowy kredytowej, a przed uruchomieniem kredytu? 77\nJak można przyspieszyć procedury wpisania hipoteki do księgi wieczystej? 78\nJak napisać podanie? 78\nJak ustalić, kto jest adresatem? 78\nJak opisać swoją sprawę? 79\nJak przekonać przewodniczącego działu KW do pozytywnego rozpatrzenia prośby? 79\nROZDZIAŁ VII Jak zwiększyć rentowność inwestycji? 81\nPorównanie rentowności inwestycyjnej mieszkań 81\nObjaśnienie obliczeń 81\nZalety: nowe budownictwo vs. stare budownictwo (wielka płyta i kamienice) 82\nWady: nowe budownictwo vs. stare budownictwo (wielka płyta i kamienice) 83\nJak sprawdzić, ile się zarobi, przed zakupem? 84\nJak obliczyć zwrot z kapitału własnego, rentowność i okres zwrotu z inwestycji? 84\nROZDZIAŁ VIII Remonty, adaptacja i wyposażenie 86\nWskazówki związane z procesem remontowym i adaptacyjnym 86\nZmiana mocy instalacji elektrycznej 87\nNowe stare płytki w łazience 88\nWybór sprzętów użytkowych do mieszkania 88\nTanie wykończenie 89\nRolety na okna 89\nOrganizacja remontu 90\nKilka zasad udanego remontu 92\nWyposażenie mieszkania na wynajem 92\nWyposażenie mieszkania na sprzedaż 95\nZasady wyposażania mieszkań 96\nROZDZIAŁ IX Home staging, czyli stylizacja mieszkania 97\nCo? Jak? Dlaczego? Czyli krótki kurs home stagingu 97\nROZDZIAŁ X Kreatywne finansowanie 107\nSposoby na kreatywne sfinansowanie mieszkania 107\nJak przekonać sprzedawcę? 112\nROZDZIAŁ XI Podnajem mieszkań 114\nPodnajem? A co to jest? 114\nForma prawna 115\nPoczątek biznesu z podnajmem 116\nNa co zwracać uwagę przy oglądaniu mieszkań? 117\nOrganizacja podnajmu 117\nPrzykładowe argumenty za klauzulą podnajmu 119\nJak szukać mieszkań? 119\nROZDZIAŁ XII Argumenty negocjacyjne 121\nPo co negocjacje? 122\nDwie kluczowe zasady 122\nJak argumentować brak wypowiedzenia przez najemcę przy umowie najmu? 123\nWrażliwe negocjacje 123\nNegocjacje podnajmu przez list/e-mail 123\nPrzy podniesieniu czynszu 124\nProwizja agenta opłacana przez kupującego 125\nDodatkowe narzędzia negocjacyjne 125\nROZDZIAŁ XIII Jak skutecznie zarządzać mieszkaniami? 127\nCo zrobić, gdy najemca przestaje płacić? 127\nJakie zapisy zabezpieczają właściciela w umowie najmu? 128\nBrak kontaktu z najemcą 130\nUrodziny najemcy 131\nSelekcja klientów na najemcę 131\nZdalne zarządzanie najmem – jak to robić? 132\nPolisa OC w życiu prywatnym najemcy 132\nMeldunek najemcy 133\nWysokość czynszu poza sezonem 133\nOrganizacja kontaktu z najemcą 134\nWynajem cudzoziemcom 135\nWysokość czynszu za mieszkanie 136\nJak skonstruować dobre ogłoszenie? 137\nJak szukać najemców? 139\nStandardy selekcji 140\nRozliczanie podatków 141\nRozliczanie zużycia mediów 142\nKiedy może dojść do kontroli legalności najmu? 144\nAmortyzacja mieszkania 145\nAranżacja części wspólnych 145\nZwiększenie rentowności przy wynajmie 146\nOrganizacja dokumentacji 146\nPozostałe wskazówki praktyczne 147\nROZDZIAŁ XIV Gotowe strategie działania 150\nOchrona majątku i biznesu 150\nAmortyzacja z darowizną 151\nJak przekształcić spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w pełną własność? 152\nKto stanowi grupę podwyższonego ryzyka przy wynajmie? 154\nZakładanie KW dla mieszkania ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu (SWPL) 155\nCzego unikać podczas szukania mieszkań? 156\nJak ograniczyć ryzyko kontroli skarbowej przy okazyjnej cenie zapłaconej za mieszkanie? 156\nEkspresowa wycena wartości mieszkania 156\nZasada współpracy ze spółdzielnią 157\nWątpliwości podatkowe 157\nZespół inwestora 157\nJakie dokumenty warto mieć podczas prezentowania mieszkania przeznaczonego na sprzedaż? 159\nNa co jeszcze zwrócić uwagę przy ogłaszaniu mieszkania na sprzedaż? 159\nJak w zgodzie z prawem zmniejszyć podatek od sprzedaży mieszkania przed upływem 5-letniej karencji i przekonać właściciela, a dodatkowo na tym zarobić? 160\nMechanizm 0-4-2 161\nDokumenty ułatwiające sprzedaż mieszkania i podejście do transakcji sprzedaży 161\nStrategia licytacji przy sprzedaży mieszkania 161\nJak czytać umowę? 162\nW jaki sposób sfinansować zakup mieszkania za pomocą kredytu i jeszcze dostać pieniądze na wakacje? 164\nGDZIE SZUKAĆ INFORMACJI? 168\nBIBLIOTEKA INWESTORA 170


przez Yamato » niedziela, 27 stycznia 2019, 19:27\nhttp://www.sedziowie.nazwa.pl/nucleus/i ... itemid=101\n"(...) W przedłożonym właśnie do opiniowania ministerialnym projekcie zmian w kodeksie postępowania karnego (wersja na dzień: 4 grudnia 2018 r.) wprowadza się w tym zakresie rewolucję. Zgodnie ze znowelizowanym art. 424 §4 k.p.k., uzasadnienie wyroku ma być sporządzane na formularzu według ustalonego druku, przy czym to Minister Sprawiedliwości określi wzór formularza uzasadnienia wyroku oraz sposób jego wypełniania, „mając na uwadze konieczność zamieszczenia w nim niezbędnych informacji wskazanych w ustawie, w sposób umożliwiający należyte sporządzanie przez uprawnionego środka odwoławczego, a także właściwego dokonania kontroli odwoławczej”. (...)"\nprzez Caramon » poniedziałek, 28 stycznia 2019, 00:10\nYamato napisał(a): http://www.sedziowie.nazwa.pl/nucleus/index.php?itemid=101\nParę ciekawych uwag i z tym, że to sami sędziowie głownie odwoławczy, doprowadzili do absurdalnego spuchnięcia uzasadnień, w całości się zgadzam, bo każdy chyba pamięta uchylenia, że Sąd nie wyjaśnił czegoś tam i nie przeanalizował materiału, i trzeba to zrobić jeszcze raz. Teraz mamy jednak 455a, nowe 437 par 2 oraz skargę na uchylenie i tylko prokuratura powinna to wykorzystać w pełni, to się trend odwróci.\nNie zgadzam się jednak z powątpiewaniem sędziego w przytoczonym linku co do istnienia dalsze j konieczności odraczania sporządzenia uzasadnień. Nie chodzi tu przecież o sprawy ze 178a ale o wieloosobowe sprawy, wielotomowe sprawy, gospodarcze czy inne, które naprawdę wymagają pogłębionego uzasadnienia i nie da się tego zrobić dobrze i szybko.\nprzez rbk » poniedziałek, 28 stycznia 2019, 00:26\nMichał 007 napisał(a): <okok> Rzeczywiście to jest problem, bo Proki ślą wnioski bez tej opinii a my to musimy zrobić, bez sensu wydłuża to postępowanie sądowe\nNiestety jest zły czas na redukcję dodatkowych obowiązków i opinii, przy rozpoznawaniu wniosków o środki zabezpieczające. Ja to dostrzegam.\nprzez domianiuk » poniedziałek, 28 stycznia 2019, 11:30\nNie chodzi o rezygnację tylko przeniesienie tego na etap postępowania przygotowawczego. Prokurator i tak zleca opinię psychiatrom. Co stoi na przeszkodzie, aby przy okazji zlecił psychologowi. Ma zresztą do tego lepsze środki ku temu.\nprzez Geralt » środa, 30 stycznia 2019, 11:56\nhttps://www.prawo.pl/prawnicy-sady/stal ... 64328.html\nprzez Włóczykij » środa, 30 stycznia 2019, 19:18\nto o czym strony mówiły w procesie, skoro nie wiedzą, skąd wyrok ...\nprzez rbk » środa, 30 stycznia 2019, 23:44\nGeralt napisał(a): Ministerstwo Sprawiedliwości chce wprowadzić usprawnienie polegające na przygotowywaniu uzasadnień wyroków karnych na specjalnym formularzu. Prawnicy chwalą ideę, ale zgłaszają też wątpliwości. Jak twierdzą, nie zagwarantuje to, że uzasadnienia staną się bardziej czytelne i zwięzłe w stosunku do dotychczasowych. Obawiają się też o ich przydatność dla postępowań apelacyjnych.\nBędą bardziej przydatne niż dzisiaj. A formularz musi być, bo zmiany przepisów k.p.k. w zakresie uzasadnień nic nie zmieniły w praktyce. Czas powrócić do dobrych wzorców sprzed kilkudziesięciu lat, a jedyny sposób, to formularze.\nprzez Yamato » środa, 30 stycznia 2019, 23:46\nrbk napisał(a): Będą bardziej przydatne niż dzisiaj. A formularz musi być, bo zmiany przepisów k.p.k. w zakresie uzasadnień nic nie zmieniły w praktyce. Czas powrócić do dobrych wzorców sprzed kilkudziesięciu lat, a jedyny sposób, to formularze.\nDajcie chociaż sędziom możliwość wyboru ...\nprzez rbk » czwartek, 31 stycznia 2019, 00:16\nprzez Caramon » czwartek, 31 stycznia 2019, 00:21\nProblemem jest powstały sposób rozumowania - u niektórych, iż ocenia się uzasadnienie, a nie materiał z akt. Wystarczy sobie uświadomić, iż to, czy wyrok jest poprawny zależy od zgromadzonego materiału dowodowego, a nie tego, czy ktoś napisał lepsze lub gorsze uzasadnienie. Owszem uzasadnienie może przekonywać - raz lepiej raz gorzej - do pewnego sposobu rozumowanie jaki miał Sąd I Instancji, ale to tylko tyle. Oczywiście zdarza się, że ważny jest jakiś dowód i trzeba z niego wyciągnąć określone wnioski i wówczas istotnym jest, aby sąd o tym wspomniał w uzasadnieniu, bo nie ma pewności, że Sąd Odwoławczy też na to zwróci sam uwagę, ale tu już Sąd I Instancji sam się naraża na zmianę i tyle.\nUważam, iż cały problem wziął się z tego, że Odwoławczy nie kończył spraw tylko mógł dowolnie uchylać, często niestety niezasadnie, wymyślając nieżyciowe i nierealne czynności, o których z góry wiadomo było że niczego nie wniosą. Sąd I Instancji pisały więc coraz dłuższe uzasadnienia, by tylko nie było uchylenia i tak w kółko. Przy obecnych uregulowaniach jest już inaczej. Nawet jak Sąd I Instancji napisze kiepskie uzasadnienie, to i tak Sąd Odwoławczy musi po prostu dokładniej przeczytać akta i stwierdzić, czy wydałby taki wyrok - jak tak to utrzymuje, jak nie to zmienia i kończy sprawę. Jak samemu przyjdzie uzupełniać postępowanie to szybko się zrozumie jakie dowody są rzeczywiści konieczne, a jakie nie.\nFormularze mogą być jakimś uproszczeniem w prostych sprawach, ale nie widzę tego do wielotomowych spraw. A i tak treść art 424 ma być taka sama.\nprzez Yamato » czwartek, 31 stycznia 2019, 00:24\nCzy będzie chciał skorzystać z formularza czy nie.\nBo będzie to wpływało na stabilność.\nDo tego są takie sprawy gdzie nie da się logicznie uzasadnić wydanego wyroku na formularzu.\nSam mam co najmniej taką jedną w referacie.\nNijak apelacyjny nie prześledzi na samych aktach sposobu rozumowania sądu.\nI już widzę miny stron i sędziów odwoławczych jak sięgnąłbym tam po formularz.\nPS. Po prostu perspektywa SR który rzadko ma sprawy ponad 10 tomów jest inna niż SO który ma i takie po kilkaset.\nAczkolwiek entuzjastą pisania uzasadnień z założenia nie jestem\nJak każdy zresztą ...\nprzez Włóczykij » czwartek, 31 stycznia 2019, 01:15\nYamato napisał(a): Czy będzie chciał skorzystać z formularza czy nie.\nhttp://www.sedziowie.nazwa.pl/nucleus/i ... itemid=101 ... itemid=101 ... itemid=101\nw ogóle nie ogarniasz\nzlikwidujcie tę stronę sędziowiełódzyccy i parę inny, zdajcie sprzęt, bo są granice\nWy się w ogóle rozglądacie po Unii i dalej, a tam też jest cywilizacja i daje sobie radę\nprzez Włóczykij » czwartek, 31 stycznia 2019, 01:17\nCaramon napisał(a): Problemem jest powstały sposób rozumowania - u niektórych, iż ocenia się uzasadnienie, a nie materiał z akt.\nprzez Hinoki » czwartek, 31 stycznia 2019, 07:54\nprzez Yamato » czwartek, 31 stycznia 2019, 10:06\nZgadza się ale ...\nAle są też często takie sprawy, gdzie to dobrze napisane uzasadnienie jest w stanie przekonać sędziego odwoławczego, że wyrok jest słuszny. Bo sprawa jest teoretycznie na dwoje babka wróżyła ale sąd mógł to tak ocenić. I że potem przy zmianie / uchyleniu widać jak bzdurna to zmiana / uchylenie, bo to sąd I miał też rację i to jeszcze wprost apelacji wyłożył jak krowie na granicy. Oczywiście wiele zależy od tego kto zostaje sędzią odwoławczym.\nJeśli ma to być ścieżka awansowa dla osób się do tego nie nadających (wide: casus pewnych Rzeczników delegowanych do SO w Warszawie do wydziału odwoławczego) a nie ludzi się nadających do II instancji to na pewno będzie kiepsko nawet przy formularzach. A raczej zwłaszcza wtedy.\nProblem największy z uzasadnieniami z moich obserwacji mają:\n- lenie, którym w ogóle sie nie chce ich pisać\n- sędziowie, którzy piszą w tych uzasadnieniach głupoty.\nDlatego uważam, że to sędziom powinno się otworzyć furtkę aby pisać uzasadnienie na formularzu. Ale niech każdy sam zdecyduje czy chce z tej furtki korzystać czy jednak podjąć trud otwarcia całej bramy (pisania normalnego uzasadnienia). Przy czym jestem pewien, że istnienie formularzy jako alternatywy do normalnego uzasadnienia spowoduje, że uchyłów na uzasadnienie już nie będzie. Bo wiadomym będzie, że kolejny wyrok po uchyleniu byłby i tak byłby wtedy na pewno na formularzu.\nprzez jano1976 » czwartek, 31 stycznia 2019, 10:40\nProblemem w uzasadnieniach nie jest to czy ktoś napisał przekonująco, czy nie. To jest kwestia oceny merytorycznej. Problemem jest, że piszemy za dużo, za dużo zbędnych rzeczy, choć wystarczy do dobrego uzasadnienia jedynie część tego co znajduje się w uzasadnieniu.\nA co do formularza, jeśli ma być, to tylko jako obowiązek. Jeśli będzie wybór to nie da to oczekiwanego efektu.\nprzez censor » czwartek, 31 stycznia 2019, 11:11\njano1976 napisał(a): Problemem jest, że piszemy za dużo, za dużo zbędnych rzeczy, choć wystarczy do dobrego uzasadnienia jedynie część tego co znajduje się w uzasadnieniu\nA czy czasem nie jest tak że nas tego nauczyły sądy odwoławcze, zwłaszcza karne? Żeby książki pisać?\nprzez Yamato » czwartek, 31 stycznia 2019, 11:28\njano1976 napisał(a): Problemem w uzasadnieniach nie jest to czy ktoś napisał przekonująco, czy nie. To jest kwestia oceny merytorycznej. Problemem jest, że piszemy za dużo, za dużo zbędnych rzeczy, choć wystarczy do dobrego uzasadnienia jedynie część tego co znajduje się w uzasadnieniu.\nPo ostatnich zmianach KPK sam widzę, że piszę dużo mniej. A pamiętam jak to wyglądało u mnie np. 10 lat temu. Więc na obecnych przepisach da się skrócić uzasadnienia, rzecz się sprowadza tylko do odwagi samego referenta oraz zmiany jego przyzwyczajeń.\nPrzekonujące uzasadnienie pełni odwrotnie proporcjonalną rolę do przekonującej apelacji. Nie ma to nic wspólnego z oceną merytoryczną (bo o tym decyduje oczywiście wyrok) ale ze zwykłą psychologią. Tylko i aż. Ma przekonać sędziego odwoławczego, że takie rozumowanie jakie w wyroku przyjęto da się logicznie i dowodowo obronić, zwłaszcza tam gdzie oceny mogą być różne. Można pisać zamiast przekonującego uzasadnienia krótkie uzasadnienie np. na 0,5 strony. Ale szanse, że wyrok potem polegnie np. w wypadku kilkustronicowej, dobrej apelacji, będą wtedy wznacznie większe niż tam gdzie na kilku stronach dobrze się uzasadni treść wyroku, zwłaszcza w kwestiach spornych.\nI oczywiście piszę się w uzasadnieniach obecnie za dużo. Po co np. obszerne wypisy z treści wyjaśnień oskarżonego ? Przecież to można załatwić 1 zdaniem. A naprawdę NIGDY nie widziałem wyroku, który by na to "poleciał". Podobnie w cywilnych: sprawozdanie z tego co się w sprawie dotąd działo naprawdę nie zawsze jest konieczne.\njano1976 napisał(a): A co do formularza, jeśli ma być, to tylko jako obowiązek. Jeśli będzie wybór to nie da to oczekiwanego efektu.\nA to czemu gdyby to było zależne od woli samego referenta?\nBo sąd odwołąwczy uchyli wyrok i powie, że formularza to on nie przyjmuje do wiadomości ?\nPrzecież będzie wtedy musiał sądzić odwoławczo - tyle, że w oparciu o dopuszczalny prawem formularz, stanowiący równorzędną prawnie formę uzasadnienia wyroku.\nPS. Już widzę uzasadnienie na formularzu w skomplikowanych dowodowo rozbudowanych sprawach z elementami procesu poszlakowego\nA przecież takie też występują w sądach.\nprzez jano1976 » czwartek, 31 stycznia 2019, 11:52\nZ przywoływaniem (streszczaniem, a nie przywołaniem frazy gdy ma znaczenie) wyjaśnień powinno się skończyć raz na zawsze. Oczywiste jest, że trzeba starać się przekonać czytającego. Bardziej chodzi o te elementy zbędne w sprawach, gdzie nie są potrzebne. Prócz tych wyjaśnień, wiele orzeczeń (choć sprawa jest prosta), komentarzy (jeśli nie występują w doktrynie rozbieżności co do rozumienia danej kwestii).\nDo tego dochodzą też kwestie komunikacyjne, edycyjne itd.\nA co do obligu. Tak to już jest, że jak nie ma obligu to jest dobra podstawa by przepis się nie przyjął. Z tego co wiem, w formularzu da się napisać także uzasadnienia o jakich wspomina Yamato.\nprzez Yamato » czwartek, 31 stycznia 2019, 12:02\nCo się może nie przyjąć ?\nJeśli będzie to równoprawna forma uzasadnienia to oczywiście zaraz znajdzie się grono sędziów, zwłaszcza SR, którzy momentalnie przerzucą się na takie formularze. I sędziemu odwoławczemu nie będzie nic do tego. Przecież nie uchyli wyroku na tej podstawie.\nA jak sędzia I instancji dostrzeże problem że trzeba napisać coś więcej to napisze normalne uzasadnienie.\nPrzy czym oczywistym jest chyba, że nikt bez powodu nie będzie chciał pisać więcej jak będzie mógł mniej.\nAle jakaś elastyczność musi być.\nJeśli uzasadnienie ma być obowiązkowo na formularzu to czemu też nie apelacja ?\nCzyli sąd I instancji ograniczamy formularzem, a strony mogą do woli walić w wyrok jak w bęben, powołując orzecznictwo, cytując wybrane fragmenty z akt itp ?\nprzez rbk » czwartek, 31 stycznia 2019, 12:43\nprzez Włóczykij » czwartek, 31 stycznia 2019, 14:18\nRekomenduję tę wypowiedź wszystkim, którzy nieustannie zastanawiają się, dlaczego jest problem z poprawą funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.\nTo ten typ myślenia.\nPrzekonywać SO do wyroku ? Nie, SR bierze odpowiedzialność za swój wyrok. Jego zmiany pozostaję w odpowiedzialności sądu II instancji.\nTeza, kto ma problem z uzasadnieniami, jest tak kuriozalna, że szkoda słów (powiedz to może w oczy swojej koleżance z Płocka, tej jednej osobie, o której wspomniał Geralt, że jest tak ortodoksyjnie przeciw obecnym zmianom).\nJednocześnie ta informacja o uchyleniach to kolejny papierek lakmusowy jak to z niezależnością/niezawisłością jest. Sedno, a nie jakieś pseudo uchwały o dobru sądownictwa.\nJednocześnie to przykład osławionego "feudalizmu". Problem z sądownictwem zaczyna się, co też tu ciągle piszę - od braku szacunku sędziego dla sędziego (notabene z dawnych zielonych zeszytów orzeczeń SN polecam statystykę - ile orzeczeń SN wróciło do rozstrzygnięcia SR, ale to oczywiście też uogólnienie, bo nie jest tak, że gdzieś jest tylko źle, a gdzieś tylko dobrze).\nI tak można kontynuować, kontynuować, kontynuować. Po co jednak, skoro na poprawie warunków i sensu sądownictwa komu de facto zależy ...\nprzez Włóczykij » czwartek, 31 stycznia 2019, 14:20\nYamato napisał(a): Co się może nie przyjąć ?\nnawet na tym punkcie chcecie sobie tworzyć grono wyznawców...\nzdajecie sobie sprawę, że to może być fundamentalny punkt reformy, a nie losowanie spraw i stąd na to zagadnienie idzie nawalanka\nprzez Włóczykij » czwartek, 31 stycznia 2019, 15:45\nta nawalanka już jest i nawet można podać sygnatury akt\nuczciwy prawnik nie zaprzeczy wnioskowi\ngratuluję okopress wiary w wymiar sprawiedliwości\nprzez domianiuk » czwartek, 31 stycznia 2019, 15:52


Łóżko VESTRE niskie sosnowe dla jednej osoby polskie Skandica | sklep z meblami MIRAT\nDrewniane jednoosobowe Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200 do sypialni styl SKANDYNAWSKI Drewniane jednoosobowe Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200 do sypialni styl SKANDYNAWSKI Drewniane jednoosobowe Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200 do sypialni styl SKANDYNAWSKI Drewniane jednoosobowe Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200 do sypialni styl SKANDYNAWSKI Drewniane jednoosobowe Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200 do sypialni styl SKANDYNAWSKI\nŁóżko Vestre niskie sosnowe pojedyncze ma rozmiar 90x200, jest to produkt polski, wykonany z dbałością o szczegóły, doda klasy naszej sypialni.\nPojedyncze łóżko VESTRE niskie z drewna sosnowego\nŁóżko Vestre niskie sosnowe pojedyncze ma rozmiar 90x200, jest to produkt polski, wykonany z dbałością o szczegóły, doda klasy naszej sypialni. W naszej ofercie występuje również w większych rozmiarach: 120x200, 140x200, 160x200, 180x200 oraz 200x200, pozwalając dobrać produkt odpowiedni do naszych potrzeb. Łóżko powstało z najlepszej jakości drewna sosnowego, cechującego się wdziękiem naturalnego drewna oraz dużą trwałością. Nogi łóżka we frontowej części, składają się z dwuelementowych kawałków drewna, oddzielonych pionowym prześwitem, nadaje to meblowi oryginalnego wyglądu, a ponadto pełni rolę stabilizatora, nogi są solidne i wytrzymałe. Górna krawędź nóg jest zaokrąglona, tak jak i wezgłowia, które ma optymalną wielkość i umożliwia dobranie komfortowej pozycji do odpoczynku. Na wysoką jakość prezentowanego łóżka ma wpływ wyselekcjonowane drewno sosnowe, spajane mikrowczepowo, łączone śrubami i wzmacniane okuciami. Całej konstrukcji, stabilności dodaje piąta noga od spodu łóżka, czyli wspornik w kształcie litery T. Łóżko jest do wyboru w sześciu odcieniach drewna sosnowego, pozwalając na perfekcyjne dopasowanie go do naszej sypialni.\nŁóżko Vestre niskie sosnowe 90x200 wyróżnia minimalistyczny design, który pozwala na dowolną stylizację wnętrza, wykorzystując różne dodatki. Świetnie komponuje się z pozostałymi meblami z serii Vestre, stanowiąc esencję niezmiernie popularnego stylu skandynawskiego.\nNapisz opinię o produkcie: Łóżko VESTRE niskie sosnowe 90x200\nMaterac kieszeniowy ENYO 90x200\nMaterac nawierzchniowy LATEX 90x200 lateksowy


Uwaga kierowcy - Hajnówka - Forum poranny.pl\nRozpoczęty przez ~kierowca~ , cze 25 2020 09:02\nNapisano 25 czerwiec 2020 - 09:02\nPo ulicach szaleje młoda babka w szarym seicento. Zdziwiło mnie, co robiła na jezdni. Wyjeżdżając z kauflandu w lewo pojechała pod prąd lewym pasem, bo prawy był zajęty. Skręcając z 3 Maja w Piłsudskiego podjechała pod środkową linię dając sygnał skręcania w prawo. Kiedyś w Hajnówce była kolizja, gdy kierowca skręcał podobnie w prawo. Jadący za nim kierowca widząc lukę nie zwolnił i uderzył w skręcający samochód.\nNapisano 25 czerwiec 2020 - 15:05\nona tak jeździ bo ma wścieklizne pochwy\nNapisano 25 czerwiec 2020 - 15:29\nSzkoda że nie ma teraz Beatki Szydło w Polsce ona by szybko to Seicento skasowała tak jak temu Sebastianowi.


Właściwości mieszanki SMA JENA\nMieszanka SMA 16 JENA charakteryzuje się korzystnymi właściwościami wynikającymi ze specyficznych cech uziarnienia i składu materiałowego:\n• wielkości największego ziarna równej 16 mm,\n• stosunkowo dużej zawartości ziaren grubych powyżej 8 mm (waha się ona w granicach 50% m/m),\n• grubej otoczki asfaltowej na ziarnach kruszywa.\nDzięki temu uzyskujemy odporność na koleinowanie i odkształcenia od parkujących pojazdów, dobrą odporność na działanie wody i mrozu oraz szereg korzystnych cech mechanicznych.\nOdporność na koleinowanie\nOdporność na odkształcenia trwałe (koleinowanie) wynika ze szkieletu typowego dla mieszanki SMA oraz uzyskanego wysokiego kąta tarcia wewnętrznego mieszanki kruszywa. Temat ten został rozwinięty w rozdziale 3.\nW Polsce od kilkunastu lat do oceny odporności na koleinowanie mieszanek mineralno-asfaltowych stosowany jest test wg PN-EN 12697-22 w tzw. małym aparacie do koleinowania, wykonywany w temperaturze 60°C, w powietrzu, metodą B, liczba cykli przejść koła 10000. Próbka poddawana testowi może być wykonana w laboratorium w specjalnej formie lub wycięta z nawierzchni. Na rys. 1. przedstawiono widok wnętrza aparatu oraz badanie próbki wykonanej w laboratorium.\nRys. 1. Aparat do koleinowania wg PN-EN 12697-22, metoda B, w powietrzu, a) widok komory termostatycznej w aparacie bez założonej próbki, b) test koleinowania założonej próbki przygotowanej w laboratorium (fot. Cezary Szydłowski)\nW tabeli 1. przedstawiono porównanie wymagań wobec odporności na koleinowanie, parametr prędkości przyrostu koleiny WTSAIR, a w tabeli 2. wymagania wobec proporcjonalnej głębokości koleiny PRDAIR – w obydwu przypadkach według WT-2 2014 GDDKiA.\nDla porównania, zgodnie z tabelą na stronie Projektowanie, wymagania do SMA 16 JENA wynoszą:\n• dla kategorii ruchu KR1-2 WTSAIRMax NR oraz PRDAIRMax NR (brak wymagania)\n• dla kategorii ruchu KR3-6 WTSAIRMax 0,15 oraz PRDAIRMax 7,0\nTabela 1. Wymagania wobec prędkość przyrostu koleiny - WTSAIR wg WT-2 2014 GDDKiA\nKategoria ruchu/rodzaj mieszanki\nWartość maksymalna WTSAIR [mm/1000 cykli]\nTabela 2. Wymagania wobec proporcjonalnej głębokości koleiny - PRDAIR wg WT-2 2014 GDDKiA\nWartość maksymalna PRDAIR [%]\nUwaga: mimo wpisania wymagania w postaci „Wartość deklarowana, ale nie więcej niż...”, faktycznie oznacza ono konkretną wartość graniczną oczekiwaną przez Zamawiającego (GDDKiA)\nBrak wymagania do koleinowania w WT-2 2014 dla KR1-2, czyli faktycznie ruchu na drogach samorządowych w gminach i powiatach, prowadzi do stosowania mieszanek betonu asfaltowego, np. AC 11 S o bardzo słabej odporności na koleinowanie. Przykładem jak duża jest różnica między mieszanką o nieciągłym uziarnieniu jaką jest SMA 16 JENA, a drobnoziarnistym betonem asfaltowych jest rys. 2.\nRys. 2. Porównanie podatności na koleinowanie AC 11 S z asfaltem drogowym 50/70 i SMA 16 JENA z takim samym lepiszczem, a) próbka AC 11 S 50/70, b) próbka SMA 16 JENA 50/70 (fot. Cezary Szydłowski).\nW tabeli 3. przedstawiono przykładowe wyniki badań porównawczych różnych mieszanek mineralno-asfaltowych z różnymi lepiszczami asfaltowymi (najczęściej stosowanymi w danych mieszankach). Rodzaj skały, z której wykonano kruszywa do mieszanek mineralnych jest taki sam.\nTabela 3. Przykładowe wyniki badań odporności na deformacje trwałe – koleinowanie, uzyskane na mieszankach mineralnych z zastosowaniem tych samych kruszyw [wyniki z badania typu wykonanego w laboratorium Politechniki Gdańskiej].\nRodzaj badanej mieszanki\nWTSAIR [mm/1000 cykli]\nAC 11 S 45/80-55\nAC 11 S 50/70\nAC 11 W 45/80-55\nAC 16 W 25/55-60\nAC 16 W 35/50\nAC 16 W 50/70\nSMA 11 45/80-55\nSMA 11 S 50/70\nSMA 16 JENA 50/70 *)\nSMA 8 45/80-55\nSMA 8 50/70\n*) Uzyskane parametry dla mieszanki SMA 16 JENA pobranej bezpośrednio z produkcji mma w otaczarce.\nWarto zauważyć, że wyniki SMA 16 JENA zostały uzyskane na stosunkowo „słabym” lepiszczu asfaltowym – asfalcie drogowym 50/70, które nie jest uznawane za wspomagające odporność mieszanki mineralno-asfaltowej na koleinowanie. Wystarczy porównać wyniki innych mieszanek z tym asfaltem zamieszczone w tabeli 3. Na tym tle SMA 16 JENA wyróżnia się dobrymi parametrami, co jest bezpośrednim potwierdzeniem wpływu dobrego szkieletu mieszanki mineralnej.\nWytrzymałość na rozciąganie pośrednie\nObciążenia generowane przez pojazdy powodują powstawanie różnego rodzaju naprężeń w poszczególnych warstwach nawierzchni. Przez wiele lat główny nacisk kładziono na występowanie w nawierzchni naprężenia ściskającego i z nim wiązano powstawanie deformacji plastycznych w nawierzchni ( kolein, odcisków). W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku skupiano się na poprawieniu wytrzymałości na ściskanie (i modułów z pełzania statycznego) materiałów użytych do budowy nawierzchni drogowych, co uzyskiwano przede wszystkim przez zwiększenie sztywności mieszanek asfaltowych. Efektem takich starań była szybka poprawa odporności na koleinowanie warstw asfaltowych naszych dróg.\nKonstrukcje drogowe jednak pracują nie tylko „na ściskanie”. Po uzyskaniu odporności na deformacje plastyczne nawierzchni asfaltowych, pojawił się inny problem - nawierzchnie zaczynały pękać. Spękania nawierzchni mogą mieć różne przyczyny, zarówno w samym materiale jak i w sposobie pracy konstrukcji. Poprawa odporności na rozciąganie materiału użytego do budowy warstw asfaltowych nawierzchni, to poprawa cechy materiału, który opisujemy jako jego spójność – kohezja (patrz p.3.5.). Sterowanie czynnikami poprawiającymi kohezję mieszanki, to przede wszystkim zawartość lepiszcza i wybór właściwego jego rodzaju, co umożliwia rozwiązanie kwestii materiałowej.\nZ kolei sposób pracy konstrukcji wskazuje, że w wyniku ugięć układu warstw spowodowanego przejazdem ciężkiego pojazdu, powstaje w spodzie warstw asfaltowych naprężenie i odkształcenie rozciągające. Prowadzą one do pęknięć w spodzie podbudowy asfaltowej (lub każdej innej warstwy asfaltowej leżącej najniżej w układzie warstw), zwanych także spękaniami zmęczeniowymi lub w uproszczeniu „dół-góra”.\nBiorąc pod uwagę jeszcze inne przyczyny powstawania spękań (odbite, skurczowe itd.) i ich wpływ na trwałość drogi, już na etapie projektowania składu mieszanki mineralno-asfaltowej, zasadnym jest określenie choćby przybliżonej wytrzymałości na rozciąganie danej kompozycji.\nOd lat w Polsce stosowane jest badanie w schemacie rozciągania pośredniego (kiedyś nazywane popularnie „metodą brazylijską”). W tym badaniu nie występuje bezpośrednie osiowe rozciąganie, ale naprężenie rozciągające uzyskuje się w sposób pośredni przez zastosowanie obciążenia ściskającego działającego wzdłuż średnicy próbki walcowej (w istocie próbka jest rozłupywana). W takim przypadku pionowe ściskanie powoduje powstanie poziomego naprężenia rozciągającego – patrz rys. 3.\nRys. 3. Schemat badania próbki walcowej w pośrednim rozciąganiu wywołanym pionową siłą ściskającą wzdłuż średnicy (czerwone strzałki) z efektem w postaci rozciągania (niebieskie strzałki) (rys. K. Błażejowski)\nBadanie wykonuje się w prasie o przesuwie tłoka 50 mm/min. Obciążenie przekazywane jest przez przekładki o szerokości 12 mm i krzywiźnie o promieniu 50,5 mm, dostosowanej do krzywizny badanej próbki walcowej. Próbkę obciąża się aż do zniszczenia. Wytrzymałość na pośrednie rozciąganie wyznacza się ze wzoru:\nR = (2 x P)/(3,14 x d x h)\nR - wytrzymałość na pośrednie rozciąganie,\nP - siła niszcząca,\nd - średnica próbki,\nh - wysokość próbki.\nW tabeli 4. przedstawiono porównanie wytrzymałości na rozciąganie metodą „brazylijską” dla kilku mieszanek. Mieszanka SMA charakteryzuje się innym uziarnieniem i szkieletem mineralnym niż porównawcze betony asfaltowe, czego konsekwencją jest znacznie większa wytrzymałość na pośrednie rozciąganie. Cecha ta bez wątpienia przyczyni się do zwiększenia trwałości warstwy z SMA 16 JENA w przypadkach rozciągania warstwy przy zginaniu.\nTabela 4. Porównanie wytrzymałości na pośrednie rozciąganie w temperaturze 13°C [badania w laboratorium Politechniki Gdańskiej]\nWytrzymałość na pośrednie rozciąganie [MPa]\nBeton asfaltowy 0/12,8 S 50/70\nBeton asfaltowy 0/12,8 S PMB 45/80-55\nSMA 16 JENA 50/70\nModuł sztywności jest właściwością mieszanki mineralno-asfaltowej stosowaną przede wszystkim podczas wymiarowania konstrukcji nawierzchni. W tabelach 5. oraz 6. przedstawiono dynamiczny moduł sztywności na podstawie danych z badań wykonanych w laboratorium drogowym Politechniki Gdańskiej w temperaturze 20°C w porównaniu z przykładowym wynikiem uzyskanym dla SMA 16 JENA. Podane w tabelach wartości modułów są przykładowe i pokazują ogólny poziom odniesienia dla sztywności SMA 16 JENA w stosunku do innych mieszanek z różnymi lepiszczami.\nTabela 5. Dynamiczny moduł sztywności w temperaturze 20°C dla różnych mieszanek oraz SMA 16 JENA [badania w laboratorium Politechniki Gdańskiej]\nBeton asfaltowy 0/16 W 35/50\nSMA 11 45/80-65\nSMA 11 35/50\nTabela 6. Dynamiczny moduł sztywności wg Katalogu Typowych Konstrukcji Podatnych i Półsztywnych z 2014 roku w temperaturze 13°C oraz dane przykładowe dla mieszanki SMA 16 JENA\nSMA KR 3-7\nAC S KR 3-7\nAC W KR 3-7\nAC P KR 3-7\nAC S KR 1-2\nAC W KR 1-2\nAC P KR 1-2\nOdporność na działanie wody i mrozu\nOdporność na działanie wody i mrozu jest w naszym klimacie jednym z podstawowych parametrów warunkujących trwałość warstwy ścieralnej. Badanie takie wykonujemy w Polsce od wielu lat, najpierw według amerykańskiej metody AASHTO T 283, a następnie wg PN-EN 12697-12 (obecna procedura wg Załącznika 1 do WT-2 2014 GDDKiA), z jednym cyklem zamrażania próbek kondycjonowanych w wodzie. Końcową oceną mieszanki jest tzw. wskaźnik ITSR, który mówi o stopniu zachowania wytrzymałości przez próbki nasycone wodą i zamrożone (wynik równy 100% oznacza, że próbki nie utraciły wytrzymałości w stosunku do próbek nie zamrażanych).\nPrzykładowe wyniki badań odporności na działanie wody i mrozu metodą ITSR pokazano w tabeli 7.\nTabela 7. Odporność na wodę i mróz przykładowej mieszanki SMA 16 JENA w porównaniu do odporności innych mieszanek, wskaźnik ITSR metoda wg WT-2 2014, dane poglądowe z różnych badań\nKilka słów komentarza do wskaźnika ITSR dla SMA 16 JENA. Uzyskanie odpowiedniej odporności na działanie wody i mrozu w przypadku mieszanek SMA 16 jest łatwiejsze niż w przypadku mieszanek typu betonowego. Łatwość uzyskania odpowiednich parametrów związana jest z grubością otoczki asfaltowej na ziarnach kruszywa oraz uszczelniającą funkcją mastyksu.\nPrzykładowe porównania mieszanek SMA 11 i SMA 16 JENA\nW tabeli 8. i 9. przedstawiono wyniki badań kontrolnych mieszanek SMA 16 JENA i SMA 11 z kontraktów GDDKiA w Jarocinie i Ostrowa Wlkp. [Bogdański, 2018]\nTabela 2. Wyniki badań kontrolnych mieszanek SMA 16 JENA i SMA 11 z kontraktu w Jarocinie [Bogdański, 2018]\nAsfalt całkowity [% m/m]\nZawartość wolnych przestrzeni [% v/v]\nOdporność na działanie wody [%]\nSpływność lepiszcza [% m/m]\nDuży aparat do koleinowania [%]\nZespolony moduł sztywności\n4PB-PR, 10°C, 10 Hz [MPa]\nOdporność na zmęczenie 4PB-PR, szkoda zmęczeniowa Nf50 [%]\nZawartość wolnych przestrzeni w warstwie [% v/v]\nWskaźnik zagęszczenia warstwy [%]\n98,9 – 99,6\nŚredni poziom dźwięku CPX\n92,2 – 92,8\nTabela 3. Wyniki badań kontrolnych mieszanek SMA 16 i SMA 11 z kontraktu w Ostrowa Wlkp. [Bogdański, 2018]\n101,1 – 102,1


Jasny przekaz - Magazyn WINO\n« Cofnij Tagi: Felietony Notatki spod korka Artykuły Numer 60 (6/2012)\nW ubiegłym roku (żegnaj, 2012, żegnaj dziwny roczniku, o którym wszyscy producenci francuscy mówią – przekaz jest cokolwiek niejasny – że go nie rozumieją i wszyscy go zarazem chwalą, tak jakby magia była gwarantem wielkości) pokazało się na rynku dzieło wielkie: Wine Grape. A complete guide to 1.368 vine varieties, including their origins and flavors, autorstwa Jancis Robinson, Julii Harding i José Vouillamoza. Nie myślałem o nim aż do chwili, gdy wpadłem w Decanterze na wypowiedź Davida Berry Greena, znanego specjalisty od win włoskich, pracującego dla swej rodzinnej firmy Berry Bross & Budd, jednego z najbardziej prestiżowych angielskich importerów.\nD. B. Green znalazł odpowiedź na nurtujące go pytanie o brak zrozumienia i entuzjazmu dla win włoskich na angielskim, czyli de facto każdym rynku. Brzmi ona w skrócie tak: nikt nie da rady rozwiązać rebusu, jakim są włoskie odmiany; z kraju, w którym, jak się powiada, jest tyle odmian winorośli, ile partii politycznych, nie da się wycisnąć żadnego logicznego, przejrzystego przesłania winiarskiego dla konsumenta. D. B. Green doznał iluminacji w dniu, w którym pojechał do piemonckiego consorzio i na próbę poprosił o listę najbardziej godnych polecenia do eksportu producentów barolo. Odmówiono mu, argumentując tym, że wszystkie apelacje piemonckie grają w jednej drużynie i że wszystkich siedemnaście dozwolonych odmian, w tym nebbiolo, ma tę samą wagę, przeto consorzio w ogóle nie ma żadnych preferencji.\nD. B. Green wybuchnął szaleńczym, szatańskim chichotem, czy raczej, przecież Anglik, zmarszczył nieznacznie czoło: hmm, pomyślał, a później napisał, że skoro Nowa Zelandia postawiła w swym marketingu na pinot i na sauvignon blanc, skoro Napa obstawiła cabernet i chardonnay, skoro Burgundia pyszni się wyłącznie pinotem i swoim chardonnay, to Włochy powinny postąpić podobnie i wywiesić na pokaz kilka, a nie kilkaset orderów. I tak miałyby to być: nebbiolo, sangiovese, corvina, glera (prosecco), moscato, verdicchio, sagrantino, fiano, primitivo, gaglioppo i nerello mascalese połączone w przekazie dla konsumenta z odpowiednimi apelacjami. I basta. Albowiem consumers need clear signposts, aby wyciągać portfel z wewnętrznej kieszonki ruchem równie zdecydowanym, co John Wayne rewolwer z kabury.\nNie będę komentował małego poplątania z pomieszaniem, które towarzyszy tej myśli. Mnisi cysterscy mieli głęboko w kapturze clear signposts, kiedy obsadzali burgundzkie stoki pinot noir; gdyby doszli do wniosku, że dobrze obrodzi na nich parę innych odmian, no, może nie siedemnaście, długo pewnie by się nie wahali. Moją uwagę przyciąga raczej niezłomna wiara D. B. Greena w jasny przekaz. „Jasny przekaz” to bowiem jeden z fetyszy nowych czasów, cudowny lek, który pomóc ma rozwiązać marketingowe i rynkowe bolączki, sprawić, że kolega Popyt obejmie się z koleżanką Podażą i tanecznym krokiem pójdą razem na wino.\nZa „jasnym przekazem” stoi jak Lenin za partią imperatyw maksymalnego upraszczania rzeczy, sprowadzania ich do kilku danych. Można to też nazwać otagowaniem, tym nowym pojęciem i tą nową od kilku lat praktyką, która nadzwyczaj dobrze ilustruje redukcyjnego ducha czasów. W rzeczy samej D. B. Green proponuje otagowanie włoskiego winiarstwa, tak jak swoje winiarstwo otagowali Nowozelandczycy czy Argentyńczycy. Tyle że otagowanie znaczy w tym przypadku nie tylko redukcję wielości do wybiórczości, ale też wprost redukcję, by tak rzec, etatów.\n„Jasny przekaz”, jako powszechne życzenie najnowszej nowoczesności, dotyka swym ponurym całusem różnych partii winomańskiego cielska. Mniej szczepów, mniej apelacji, mniej gadania o szczegółach i niuansach, mniej komplikowania i rozdzielania włosa na czworo. Same główne linie i mało po bokach. Prosto i prościej. I tak wszędzie, w każdej dziedzinie. Mniej odmian, mniej esejów, mniej filmów autorskich, mniej „nie wiadomo co”. Tyle że same główne linie, gdyby konsekwentnie zrealizować postulat Davida, doprowadziłyby do ruiny – nie mówię już, że do ruiny włoskiej tradycji winiarskiej, lecz do ruiny tysięcy małych głównie producentów, uprawiających nieotagowane odmiany w nieotagowanych apelacjach.\nZapewne duch czasów to w końcu wymusi, przed logiką jasnego przekazu trudno się będzie obronić. Ciekawy jest notabene paradoks, który uwyraźniło w ostatnim roku czołowe wydarzenie Polski winomańskiej: inwazja win dyskontowych i równolegle ekspansja oceniających je blogów. Wyobrażam sobie, że ich autorzy, ludzie młodzi, jakoś tam wobec Starego, wobec Zgreda, wobec Systemu zbuntowani (mam nadzieję przynajmniej) złym okiem patrzą na krezusów rynkowych, na kapitały, na zapyziałych dziennikarzy, na umowy śmieciowe, na wyzysk biednego. Rekomendują więc, pozornie logicznie, wina najtańsze, pozbawione arystokratycznych baju-baj, wolne od liberalnego koneserskiego cmokania, niegodne zakichanej forsy zakichanych mądrali z zakichanym grubszym portfelem. Tyle że wina te są zaawansowanymi produktami liberalnego kapitalizmu, w przytłaczającej większości anonimowymi produktami przemysłowymi, które wypierają z rynku, z udziału w dzieleniu tortu niezamożnych, młodych, nieraz kontestujących, samodzielnych, nieraz lewicujących, nieraz antystemowych producentów.\nTymczasem życzę Państwu, by dostali na urodzinowy prezent w roku 2013 księgę Jancis Robinson i przyjaciół, prawdziwe kompendium ciemnego przekazu.\n(7 komentarzy) Permalink\nWojciech BońkowskiDodane: 7.03.2013\nDavid Berry Green i Do Trzech Dych grają w jednej kapitalistycznej drużynie! Dziękuję za jasny przekaz.\nMarek BienczykDodane: 8.03.2013\nDlatego nazywam to paradoksem, mon cher\nPanie Marku, ideolo, ideolo, ideolo.. Powinna powstać książka pt. '' Ideologia wina.'' Niestety Gombrowicz już nie żyje. A w winie niechaj wino, nie metafory i czcze gadanie zobaczę... Winomańskie cielko rodem z 19 wieku na szczęście już czuje na swych plecach oddech hunów postępu i wkrótce utraci wszystko co godne szacunku, dawne i bezbronne. Ps. Gratuluję nagrody Nike, najszczersze wyrazy uznania.\nPrzyznam Panie Marku, że dla mnie przekaz płynący z Pana felietonu nie jest do końca jasny. Od kilku miesięcy mam okazję przyglądać się temu co się dzieje w Chile. Kraju, który choćby w kontekście wina, kojarzy się większości z nas z owym "maksymalnym uproszczeniem" jak Pan to nazwał. Cztery szczepy czerwone, dwa białe, dużo beczki, pić, nie czekać. Tak o tym myślimy. Tymczasem ja tu widzę tendencje zupełnie odwrotne. Nowe wina, nowi producenci, nowe miejsca, gdzie sadzą winorośl. Nowe pomysły na wino, na nowe apelacje, na inną estetykę i filozofię wina. Odgrzebali carignan, przypomnieli sobie o cinsault i moscatelu, zrobili pierwsze wino żółte, pielęgnują stare krzaki etc. Mógłbym jeszcze przez chwilę tak wymieniać, choć na pewno niezbyt długo. Jednym słowem skomplikowali sobie i mi życie:) Mam oczywiście świadomość, że warto mieć na uwadze kwestię skali. W sumie pewnie w Chile dzieje się mniej niż na pograniczu Słowenii i Włoch, no ale... To chyba świadczy o czymś zupełnie przeciwnym niż chęci "maksymalnego uproszczenia". Przynajmniej tak mi się zdaje. Pozdrawiam.\nJa tylko, Rurale, mówię o stanie świadomości pewnej grupy ludzi zajmującej się dystrybucją wina, czy , szerzej, siedzącej w winie. To jest w zamiarze prokonsumenckie stanowisko, ma wszystkim ułatwić życie, zwłaszcza w czasach kryzysu. Uważam to za szkodliwe, ale ja oczywiście nie sprzedaję wina. Tak, słyszałem o Chile, że dużo się dzieje, mnie to cieszy. We Francji walka Uproszczenia ze Skomplikowaniem trwa od lat, przy czym dotyczy głównie systemu apelacyjnego, a w mniejszym stopniu kwestii uprawianych gron, na razie właściwie niczego nie dało się uprościć. W Tokaju są plany dużego Skomplikowania, podobnego do burgundzkiego. Więc, by zacytować wspomnianego - przez Krystiana - Gombrowicza, mamy "niejasną sytuację na kontynencie".\nGranie wciąż tej samej melodii już raz przerabiano i na szczęście doprowadziło do skutku wręcz odwrotnego. I jeszcze mowa o winach włoskich, ba! piemockich! Mamma mia! To może niech resto w Anglii oferują tylko margeritę, gorgonzolę i fiorentinę? Po co komlikować i stawiać na inne...\nwh0cd445134 [url=http://medrolpak.us.com/]medrol pak[/url] [url=http://buypropecia.us.org/]buy propecia[/url] [url=http://viagra50mg.us.com/]viagra 50mg[/url]


MAX FACTOR CREME PUFF PUDER KAMIENIU 5 13 41 42 50 5700878097 - Allegro.pl\n820 ocen produktu\n189 osób kupiło 255 sztuk\nz 52142 sztuk\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 2W1 21g\nKiedy Max Factor wprowadził na rynek Creme Puff w 1953 roku, nikt nie mógł przewidzieć, że ten łatwy w stosowaniu, nie skomplikowany produkt będzie kosmetycznym bestselerem przez niemal 60 lat!\nPodkład jest kryjący, pomaga zatuszować drobne niedoskonałości cery i powoduje, że skóra nie świeci się zachowując matowy wygląd przez cały dzień.\nZawiera filtry przeciwsłoneczne, które zabezpieczają skórę przed szkodliwym wpływem promieni słonecznych, co jest szczególnie istotne podczas lata i zimy.\nDo wyboru poniższe odcienie\nPo zakupie koniecznie poinformuj nas w formularzu dostawy jaki odcień mamy wysłać!\nNiezwykłe połączenie dwóch własności - podkładu w kremie i sypkiego pudru. Zaistniał w historii jako jeden z najpopularniejszych kosmetyków wszech czasów. Stał się wzorcem dla wielu podobnych podkładów typu 2 w 1, które w późniejszych latach nieomal każda firma kosmetyczna włączała do swojej oferty.\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 75\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 50 NATURAL\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 41 MEDIUM\n-67% 45,99 zł\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU kolory\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 85\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 13 BEIGE\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 42 DEEP\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 53 Tempting\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER W KAMIENIU 59\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER KAMIENIU -RÓŻNE KOLORY\nMax factor creme puff puder w kamieniu 05\nMax factor creme puff puder w kamieniu 41\nMax factor creme puff puder w kamieniu 13\nMax factor creme puff puder w kamieniu 42\nMax factor creme puff puder w kamieniu 53\nMax factor creme puff puder w kamieniu 55\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER KAMIENIU 50 NATURAL\nMAX FACTOR CREME PUFF PUDER KAMIENIU TRANSPARENTNY\n27 stycznia 2019 od s...1\nok, produkt oryginalny, szkoda tylko, że nie ma puszka\n24 stycznia 2019 od _..._\nBrak oryginalnego opakowania i gąbki, jako stała klientka , lekko się zaawiodłam\n23 stycznia 2019 od C...7\nBardzo fajny produkt, ale kupując w sklepie zawsze dołączona była gąbeczka. Tu okazało się że nie ma , jestem zdziwiona ale mam nadzieję że sam produkt będzie równie fajny. (Jeszcze nie miałam okazji używać )\n5 czerwca 2019 od o...z\nsprawdzona marka ze sprawdzoną jakością. Polecam\ntrwały, wydajny, świetny do torebki\n18 maja 2019 od A...4\nidealny odcień, pięknie pachnie, nie uczula.\n5 maja 2019 od w...6\n18 kwietnia 2019 od b...4\nUżywam od lat, dobry i wydajny puder w kamieniu\n17 kwietnia 2019 od k...7\n27 marca 2019 od p...1\n9 marca 2019 od T...P\nsuper alternatywa od podkladu. lekki a jednoczesnie porzadnie kryje.\n28 lutego 2019 od E...0\nJest bardzo trwały, cera wygląda na wygładzoną. Niewielka ilość starcza mi na odpowiednie zmatowienie.\nTrwałość, efekt matowienia, bardzo wydajny, aksamitny, cena\n26 lutego 2019 od d...y\n20 lutego 2019 od r...6\n19 lutego 2019 od m...f\nJak zawsze 100% zadowolenia. Używam od lat i nigdy się nie zawiodłam.\n12 lutego 2019 od G...3\nBardzo przyjemny puder, ładnie kryje i ładnie pachnie :)\nOdbiór w punkcie po przedpłacie możliwy tylko dla właściciela konta allegro Przesyłka pobraniowa - kupujący musi posiadać co najmniej 10 pozytywnych komentarzy\nNa zgłoszenie ewentualnych braków lub niezgodności czekamy 14 dni od dnia doręczenia paczki!\nDokładamy wszelkich starań, aby w naszej ofercie znajdowały się produkty najwyższej jakości, pozbawione jakichkolwiek wad. Nie przyjmujemy reklamacji nadanych przesyłkami pobraniowymi! Za ewentualne wady odpowiadamy na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego (w szczególności w art. 556 oraz art. 556(1)–556(3) KC.).\nPisząc na adres email: allegro@darmarsklep.pl\nW formie pisemnej kierując reklamację na adres: PHU DARMAR, ul. Kolonia 9, 25-819 Kielce\nZamówienia niekompletne lub błędnie zrealizowane z winy Sprzedającego rozliczamy niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od momentu rozpatrzenia reklamacji.\n2. Bieg terminu na odstąpienie od Umowy sprzedaży rozpoczyna się od chwili objęcia Towaru w posiadanie przez Klienta. Klient może odstąpić od Umowy sprzedaży składając Sprzedawcy oświadczenie o odstąpieniu. Oświadczenie można złożyć na formularzu, pisemnie lub mailowo. Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem.\n5. Sprzedawca ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia Klienta o odstąpieniu od Umowy sprzedaży, zwrócić mu wszystkie dokonane przez niego płatności, w tym koszt Dostawy Towaru do Klienta. Sprzedawca może wstrzymać się ze zwrotem płatności otrzymanych od Klienta do chwili otrzymania z powrotem towaru.\n13. Prawo do ostąpienia nie przysługuje klientowi który nabył towar w ramach prowadzonej działalności zawodowej lub gospodarczej (faktura VAT)\n14. Nie przyjmujemy zwrotów nadanych przesyłkami pobraniowymi.\nPHU"DARMAR"WIECHA DARIUSZ,WALASZCZYK MARIUSZ S.C.\nDarmarsklep - drogeria internetowa. Oryginalne i świeże kosmetyki w niskich cenach.\nul. Kolonia 9, 25-819 Kielce\nRaiffeisen Polbank / BGŻ BNP Paribas: 77 1750 0012 0000 0000 3986 9209\nW tytule wpisz swój nick z Allegro\nDo sprzedawanych produktów dołączamy paragony fiskalne,a na życzenie wystawiamy Faktury VAT Zaraz po kupnie towaru otrzymasz od ALLEGRO nr konta, na który należy wpłacić pieniądze. Po pojawieniu się pieniędzy na kocie wysyłamy towar.\nWpłaty można dokonać też przez PayU, informacja o takiej wpłacie przekazywana jest natychmiastowo. Jeżeli w aukcji jest możliwość wyboru koloru/rodzaju towaru, koniecznie podaj go w formularzu dostawy (wiadomość dla sprzedającego). Brak takiej informacji może skutkować wyborem losowym lub opóźnieniem wysyłki.\nZmiany adresu wysyłki prosimy dokonywać w przeznaczonym do tego celu formularzu. Nalepki adresowe generowane są automatycznie, wszelkie zmiany adresu dokonywane w inny sposób nie będą brane pod uwagę. Na wpłatę czekamy 14 dni od daty zakupu. Po tym czasie występujemy do ALLEGRO z wnioskiem o zwrot prowizji i wystawiamy przedmiot ponownie.\nNie wysyłamy przesyłek zagranicznych, a co za tym idzie nie zwracamy środków na zagraniczne konta bankowe! Odbiór w punkcie po przedpłacie możliwy tylko dla właściciela konta allegro.\nProsimy o jak najszybsze zgłaszanie ewentualnych braków lub niezgodności w otrzymanym towarze. Nie przyjmujemy zwrotów/reklamacji nadanych przesyłkami pobraniowymi.\nPrzy odbiorze paczki zalecamy zwrócić uwagę czy nie posiada ona oznaków uszkodzenia lub ingerencji osób trzecich. W takim przypadku zaleca się sprawdzić zawartość paczki przy kurierze/listonoszu i ewentualnie spisać protokół szkody.\nW razie stwierdzenia uszkodzeń paczki zalecamy spisać protokół szkody wraz z osobą doręczającą przesyłkę. Paczka na zewnątrz zawsze zabezpieczona jest taśmą firmową (z napisem Darmarsklep lub Sleek Shine). Jeżeli zauważysz zwykła taśmę (szarą, przezroczystą lub kurierską firmową), nalepki w stylu "paczkę przepakowano" lub inne oznaki sugerujące ingerencję osób powinno to wzbudzić Twoje podejrzenia co do kompletności zamówienia.\nW celu wyjaśnienia sprawy i odebrania przesyłki pocztowej (np. błędny adres, zaginione awizo, paczka czekająca na poczcie etc.) swoją placówkę pocztową możesz znaleźć korzystając z tej wyszukiwarki: http://www.poczta-polska.pl/mapapp/\nCzas na reklamację: 2 lata\nReklamacja wyłączona dla przedsiębiorców\nAdres do reklamacji: PHU DARMAR ul. Kolonia 9 25-819 Kielce\nDokładamy wszelkich starań, aby w naszej ofercie znajdowały się produkty najwyższej jakości, pozbawione jakichkolwiek wad. Nie przyjmujemy zwrotów nadanych przesyłkami pobraniowymi. Za ewentualne wady odpowiadamy na zasadach określonych w przepisach Kodeksu cywilnego (w szczególności w art. 556 oraz art. 556(1)–556(3) KC.). Jeżeli chcesz zareklamować produkt, możesz to zrobić:\nPoprawnie składana przez Ciebie reklamacja, powinna zawierać co najmniej: Twoje imię i nazwisko, adres, nick z allegro Numer oferty na Allegro i datę zawarcia umowy stanowiącej podstawę reklamacji Przedmiot reklamacji, ze wskazaniem Twojego żądania Wszelkie okoliczności uzasadniające reklamację Jeżeli podane w reklamacji dane lub informacje wymagają uzupełnienia, przed rozpatrzeniem reklamacji możemy zwrócić się do Ciebie o jej uzupełnienie we wskazanym zakresie. Reklamacje rozpatrywane są w terminie 14 dni od daty jej otrzymania w prawidłowej postaci. Odpowiedź na reklamację wysyłana jest na podany przez Ciebie adres e-mail bądź na adres poczty tradycyjnej. ! Zadbaj o bezpieczne zapakowanie produktu, tak aby dotarł do nas nieuszkodzony. UWAGA: Informujemy, że dla kupujących niebędących konsumentami, sprzedawane przez nas przedmioty objęte są całkowitym wyłączeniem z tytułu rękojmi, zgodnie z przepisami zawartymi w Kodeksie Cywilnym.\nCzas na zwrot: 14 dni Adres do zwrotu: PHU DARMAR ul. Kolonia 9 25-819 Kielce Koszt zwrotu: pokrywa kupujący


Szkolenia product owner, scrum master firma - Oneyit - SEO TREZE 24 - .:Grupa SEO 24:.\nCzęsto przyzwyczajenia, nietrafne schematy prowadzą do niedobrych decyzji i blokują należyty rozwój. Tych nawyków należy się pozbyć aby podejmować świadome jak też właściwe decyzje. Toteż warto skorzystać z profesjonalnych szkoleń, które oferuje firma Oney IT. Szkolenia mogą odbywać się w jakimkolwiek miejscu w kraju, wcześniej ustalonym ze zleceniodawcą. Firma Oney IT dostosuje typ szkolenia zamkniętego do indywidualnych potrzeb klienta. W ofercie proponujemy różnorakiego typu szkolenia miedzy innymi: agile szkolenia, szkolenie product owner jak też szereg innych. Prócz tego realizujemy fachowe audyty i konsulting, dzięki którym klient ma możliwość dowiedzieć się czy zespół pracuje wydajnie. Szkolenia odbywają się w bardzo ciekawej formie oraz miłej atmosferze. Informacje przekazywane są w zrozumiały sposób. Udział w takowym szkoleniu bardzo powiększa horyzonty jak też daje konkretną wiedzę. To doświadczenie ma możliwość pomóc zleceniodawcom w podejmowaniu trafnych decyzji, które przełożą się na sukces firmy. Wszystkie szczegółowe wiadomości o kurs scrum zamieszczone są na witrynie oneyit. pl.\nszkolenie product owner, szkolenie z agile, szkolenie scrum, szkolenie agile, scrum master szkolenie, kurs scrum, product owner szkolenie, agile szkolenia\nWyświetleń: 87\tKliknieć: 16\ninternet (31), kratki ściekowe (25), katalog stron (70), darmowy katalog seo (30), katalog stron internetowych (48), moderowany seo ktalog (30), noclegi (23), transport (23), katalog stron www (40), katalog (41), katalog branżowy (20), katalogi stron (27), blog (53), wpusty podłogowe (26), informacje (27), katalog www (22), porady (23), Lodz (25), seo katalog (24), strony www (37)


Transfery. Adam Hlozek blisko Sevilli - PrimeraDivision.pl\nPrimeraDivision.pl › Transfery › Sevilla prowadzi w wyścigu o młody talent Sparty Praga\nŹródło: PrimeraDivision.pl/ Matteo Moretto 12:37, 19. maja 2022 | Aktualizacja: 18:07, 19. maja 2022 Gabriel Bielecki 0\nZdaniem Matteo Moretto wkrótce Sevilla może ogłosić kolejny sukces transferowy. Tym razem chodzi o Adama Hlozeka ze Sparty Praga. Młody napastnik od dawna jest obserwowany przez europejskich gigantów. Natomiast ekipa z Andaluzji już nawiązała kontakt z otoczeniem Czecha.\nSevilla nawiązała kontakt z Adamem Hlozekiem ze Sparty Praga\n19-latek łączony był ostatnio z transferem do największych marek w Europie\nTymczasem otoczenie napastnika przekonała propozycja Monchiego i teraz obie strony negocjują najlepsze rozwiązanie\nMonchi wyprzedził konkurencję\nJak przekazał Matteo Moretto, Sevilla jest bardzo blisko podpisania młodego talentu Sparty Praga. Adam Hlozek notuje świetny sezon w ojczyźnie, więc nic dziwnego, że zwrócił uwagę gigantów. Być może inni muszą obejść się smakiem, bo dyrektor sportowy Los Sevillistas już podjął pierwsze kroki w tej sprawie.\nMonchi nawiązał kontakt z otoczeniem 19-latka i przedstawił wstępną ofertę. Podobno napastnik jest zadowolony z pierwszych rozmów i wkrótce obie strony przejdą do oficjalnych negocjacji.\nYa ha habido contactos entre las partes y la negociación puede concretarse en las próximas semanas. También Dortmund, Leverkusen y Arsenal están interesados en él.\n— Matteo Moretto (@MatteMoretto) May 18, 2022\n– “Monchi już pracuje na rzecz przyszłości drużyny Sewilli: jest gotów dokonać znaczącej inwestycji w Adama Hlozka. Zawodnik Sparty Praga ma 19-lat i jest uważany za prawdziwą perełkę” – poinformował Moretto.\n– “Strony już nawiązały kontakty i negocjacje mogą się odbyć w najbliższych tygodniach. Interesują się nim także Dortmund, Leverkusen i Arsenal” – zaznaczył.\nKartą przetargową Sevilli w wyścigu o Czecha może być gwarancja regularnej gry w zespole, a także występy w Lidze Mistrzów. Natomiast Borussia Dortmund czy Arsenal nie gwarantują bycie pierwszoplanową postacią w ataku. Ciekawym projektem wydaje się też Bayer Leverkusen, więc Hlozek zdecydowanie ma w czym wybierać.\nCzytaj więcej: Obóz Mbappe zaprzeczył informacjom o ogromnych oczekiwaniach finansowych względem Barcelony