Jasnowidzenie zwykłe (całkowite) | Zmień Swoje Życie\nOkreśliliśmy je jako otwarcie się eterycznego i astralnego wzroku, które umożliwia widzenie wszystkiego, co się w odpowiednich sferach wokół nas dzieje, które jednak nie łączy się ze zdolnością widzenia na odległość, ani ze zdolnością czytania w przyszłości czy przeszłości. Na ogół jednak trudno jest całkowicie oddzielić te dwie ostatnie władze, gdyż widzenie astralne ma o wiele większy zasięg, niż fizyczne, a fragmentaryczne obrazy zarówno przyszłości jak przeszłości często się same narzucają nawet tym z jasnowidzów, którzy nie umieją kierować ku nim własnowolnie swojego wzroku; tym niemniej te mimowolne błyski różnią się bardzo zasadniczo od właściwej umiejętności sięgania wzrokiem w dal czy to poprzez przestrzeń czy poprzez czas. Ten rodzaj jasnowidzenia spotykamy pośród szczególnie wrażliwych ludzi we wszelkich odmianach stopniowania, zaczynając od nieokreślonych, głuchych odczuwań, nie zasługujących niemal na miano jakiegokolwiek widzenia, aż do w pełni opanowanego eterycznego i astralnego wzroku. Najprostszą może metodą naszego opisu będzie rozpocząć od tego, co widzi człowiek, posiadający w pełni rozwinięty ten szerszy wzrok, gdyż to obejmuje także wszystkie przypadki częściowego widzenia.\nNajpierw zatrzymajmy się na wzroku eterycznym. Zależy on wprost od wrażliwości na o wiele większą skalę fizycznych drgań, niż się to zwykle spotyka, a odkrywa on przed człowiekiem bardzo wiele z tego, na co ludzie zazwyczaj są zupełnie ślepi. Zobaczymy, jak zmienia on wygląd znanych nam przedmiotów ze świata organicznego, czy też nieorganicznego, i jakie całkowicie nowe czynniki wprowadza w nasze życie. Zaznaczyć muszę raz jeszcze, iż dotyczyć to będzie tylko w pełni rozwiniętych i opanowanych zdolności eterycznego widzenia, i że większość przypadków spotykanych w życiu pozostaje daleko w tyle pod takim lub innym względem.\nNajbardziej uderzającą różnicą w wyglądzie przedmiotów martwych będzie niemal przejrzystość większości z nich, spowodowana odmienną długością fali niektórych drgań, na które człowiek stał się teraz wrażliwy. Może on z łatwością dokonać przysłowiowej sztuki “widzenia poprzez mur”, gdyż dla jego nowej umiejętności widzenia mur nie wiele więcej będzie nieprzenikliwy od lekkiej mgły. Toteż widzi, co się dzieje w sąsiednim pokoju, jakby ściany prawie nie istniały; może określić zawartość zamkniętego pudełka lub treść zapieczętowanego listu; a przy pewnej wprawie odnaleźć żądany ustęp w zamkniętej książce. To ostatnie doświadczenie, zupełnie łatwe dla wzroku astralnego, przedstawia znaczne trudności dla eterycznego, gdyż na każdą stronice trzeba patrzeć poprzez wszystkie, które na niej leżą.\nNieraz spotykamy się z pytaniem, czy człowiek, który tak rozwinął to nadnormalne widzenie, wciąż widzi w ten sposób, czy też może go używać lub nie używać – zależnie od swojej chęci. Jeśli tę zdolność rozwinął w pełni, wtedy podlega ona całkowicie jego woli, może jej używać na przemian ze wzrokiem zwykłym, może przechodzić od jednego do drugiego równie łatwo i naturalnie, jak od czytanej książki możemy skierować spojrzenie ku jakiemuś przedmiotowi, poruszającemu się w znacznej od nas odległości. Jest to jakby skupianie i skoncentrowanie świadomości na jednej, to znów na drugiej stronie tego, co się widzi. Widząc zupełnie jasno te stronę, na której w danej chwili skupia człowiek uwagę, jest on też na pół świadomy i tej drugiej strony, podobnie jak skupiając wzrok na trzymanym w ręku przedmiocie niemal jednocześnie widzi niewyraźnie i dalszy plan pokoju, jako tło.\nDrugą dużą i ciekawą zmianą, która pojawia się razem z eterycznym wzrokiem, jest to, że grunt stały, ziemia, po której chodzimy, staje się również w pewnej mierze przezroczysta, wzrok może przenikać przez nią i widzieć do znacznej głębokości, większej, niż możemy widzieć poprzez czystą wodę. Jasnowidz może więc obserwować różne zwierzątka, żyjące w ziemi, jak i rozpoznawać pokłady węgla lub metalu pod jej powierzchnią, oczywiście jeśli nie znajdują się zbyt głęboko.\nOgraniczenie eterycznego widzenia poprzez stałą materię jest podobne do tego, jakiemu podlegamy patrząc przez wodę albo lekką mgiełkę. Poprzez stałą materię możemy widzieć tylko w granicach pewnej odległości, ponieważ nie jest ona doskonale przejrzysta. Wygląd istot żywych również się znacznie zmienia dla człowieka, który rozszerzył w tym kierunku zakres swojego widzenia.\nCiało człowieka czy zwierzęcia jest dla niego prawie przejrzyste, tak że może on obserwować działanie wewnętrznych organów, a przez to stawiać w pewnej mierze diagnozę chorób, na które cierpią.\nTen szerszy wzrok pozwala człowiekowi widzieć mniej lub bardziej wyraźnie różne rodzaje istot, dla zwykłego oka niedostrzegalnych, ponieważ ciała ich nie są zdolne do odbijania jakichkolwiek promieni, w zakresie skali “normalnego” widzenia. Pomiędzy tymi istotami wiele będzie należeć do niższych królestw natury; będą to tak zwane duszki przyrody, których ciała składają się z cięższej materii eterycznej, a wiec prawie wszystkie tzw. wróżki, gnomy, elfy itp., o których tyle legend i opowieści ludowych utrzymało się w wielu rejonach niemal wszystkich krajów świata.\nOlbrzymie królestwo duchów przyrody składa się przeważnie z istot astralnych, ale jest i znaczna ich cześć, należąca do eterycznej części fizycznej sfery; z nią to oczywiście łatwiej wchodzić ludziom zwykłym w kontakt i odbierać z niej pewne wrażenia. W wielu baśniach, podaniach czy klechdach spotykamy wskazówki, iż właśnie o tych istotach jest mowa. Każdemu, kto studiował folklor, wiadomo, jak często mówi legenda ludowa o zaczarowanym zielu lub tajemniczym olejku, którym trzeba namaścić oczy, aby mogły małych, niewidzialnych braci, wszędzie dostrzegać i poznawać.\nWzmianki o takim namaszczeniu i jego skutkach są tak powszechne i powtarzają się w tak rozmaitych częściach świata, że musi się w tym ukrywać jakaś prawda, tak samo jak w każdej naprawdę powszechnej, ludowej tradycji. Samo namaszczenie oczu nie mogłoby wystarczyć, aby rozbudzić astralny wzrok, choć namaszczenie całego ciała pewnymi maściami może bardzo znacznie dopomóc do oddzielenia się ciała astralnego od fizycznego, swobodnie i w pełni świadomości. Jest to fakt, o którym tradycja przechowała się aż do średniowiecza, jak można stwierdzić ze wzmianek w aktach niektórych procesów o czarownictwo. Namaszczenie fizycznych oczu może także pobudzić ich wrażliwość i otworzyć je na wibracje eteryczne.\nW wielu legendach powtarza się opowiadanie, jak to rusałka, widząc, iż człowiek, który dzięki takiemu czarownemu namaszczeniu oczu zdobył szersze widzenie i nadużywa w jakikolwiek sposób tego daru, postanawia go ukarać i uderzając go w oczy pozbawia nie tylko eterycznego, ale i zwykłego, fizycznego wzroku. Jest to bardzo charakterystyczne i wskazuje wyraźnie, że chodzi tu o jasnowidzenie eteryczne, ponieważ na widzenie astralne nie mogłaby w najmniejszej mierze wpłynąć utrata wzroku fizycznego, natomiast w większości wypadków zniszczenie fizycznych oczu powoduje natychmiastowe zgaszenie widzenia eterycznego, gdyż oko fizyczne jest też organem tego widzenia.\nKażdy, kto posiada wzrok eteryczny, może także widzieć sobowtóra eterycznego człowieka; mógłby go nawet nie zauważyć z początku, gdyż pokrywa się on prawie dokładnie z ciałem fizycznym, chyba że sobowtór oddzieli się częściowo pod wpływem transu lub narkotyków. Widziałby go natomiast wyraźnie, gdy oddziela się od ciała całkowicie po śmierci (ciała); nieraz może go obserwować, jak unosi się nad grobami w bliskości cmentarzy i wiejskich opłotków kościelnych. Może również obserwować, jak podczas seansów spirytystycznych oddziela się materia eteryczna, jakby wydobywała się z boku medium, a potem, jak w różny sposób używają jej tak zwane “duchy”, czyli istoty szukające tą drogą porozumienia z ludźmi.\nInnym faktem, który może zadziwiać jasnowidza, będzie duże rozszerzenie się zdolności postrzegania barw. Poznaje on kilka zupełnie nowych, niepodobnych do żadnej ze znanych nam barw widma słonecznego, a wiec niemożliwych do opisania w jakichkolwiek znanych nam terminach. Poza tym nie tylko, że zobaczy całkowicie nowe przedmioty, mające te barwy, ale przekona się również, że zaszły duże zmiany w barwach przedmiotów dobrze mu znanych, zależnie od tego, czy ich zabarwienie zawiera w sobie odcienie tych nowych barw. Wskutek tego, niejednokrotnie dwie powierzchnie barwne, które dla zwykłych oczu przedstawiają się jako zupełnie jednakowe, ukażą jego subtelniejszemu wzrokowi wyraźne różnice w odcieniu zabarwienia.\nOto główne zmiany, jakie pojawią się w świecie człowieka po zdobyciu przez niego widzenia eterycznego. Nie należy zapominać, że w większości wypadków, równoległe zmiany zachodzą też i w innych jego zmysłach, tak iż jednocześnie może słyszeć, a może nawet i czuć o wiele więcej, niż wszyscy, którzy go otaczają. Przypuśćmy teraz, że rozwija się w nim wzrok astralny; jakie będą dalsze zmiany w jego świecie? Będą duże i liczne; można powiedzieć, iż otworzy się przed nim nowy, cudowny i olbrzymi świat. Przyjrzyjmy się mu kolejno, zaczynając podobnie jak poprzednio od przedmiotów martwych. Zacytuję tu najpierw parę odpowiedzi na związane z tym przedmiotem pytania, które były drukowane w “The Vahan”:\n,,Zachodzi bardzo duża różnica pomiędzy eterycznym i astralnym jasnowidzeniem, a to ostatnie odpowiada czwartemu wymiarowi. Najłatwiej zrozumieć te różnice na przykładzie – patrząc na człowieka kolejno jednym i drugim wzrokiem, ujrzelibyśmy za każdym razem na przykład guziki znajdujące się z tyłu na jego płaszczu; jednakże używając wzroku eterycznego zobaczyliśmy je poprzez niego, przy czym stronę zewnętrzną guzików widzielibyśmy nie tylko jak poprzednio, ale również tak, jak gdybyśmy sami stali z tylu za właścicielem płaszcza”.\n“Albo gdybyśmy patrzyli wzrokiem eterycznym na drewniany sześcian z napisami na wszystkich jego ścianach, to wyglądałby on jak ze szkła, tak iż można by widzieć poprzez niego na wskroś, a napis na przeciwległej ściance widzielibyśmy jako odwrócony, podczas gdy napisy na prawej i lewej ściance byłyby zupełnie niewyraźne ponieważ widzielibyśmy je z ukosa.\nPatrząc jednak na tenże sześcian astralnie, widzielibyśmy wszystkie jego strony na raz i wszystkie na wprost, jak gdyby cały sześcian był rozłożony płasko przed nami, widzielibyśmy przy tym każda cząsteczkę i od wewnętrznej strony, ale nie poprzez, inne, ale tak samo jak gdyby cząstki były rozłożone. Patrzylibyśmy na niego jakby od innej strony, z innego kierunku, pod kątem prostym do wszystkich kierunków jakie znamy”.\n“Jeśli patrzymy na tylną ściankę zegarka wzrokiem eterycznym, widzimy przez nią wszystkie kółka i tarczę zegarka poprzez nie, ale od tyłu, czyli jej stronę zwróconą do wewnątrz zegarka, natomiast patrząc astralnie, widzimy od razu tarcze i wszystkie kółka oddzielnie i nic nie leży na czymś drugim”.\nMamy tu równocześnie cechę charakterystyczną i główny czynnik różnicy, pojawiający się przy zmianie sposobu patrzenia; człowiek patrzy się teraz na każdą rzecz z najzupełniej nowego punktu, z punktu zupełnie różnego od wszystkiego, co sobie mógł dotychczas wyobrazić. Nie ma on żadnej trudności w odczytaniu stronicy zamkniętej książki, gdyż nie patrzy na nią poprzez wszystkie inne stronice, przed nią i za nią leżące, a wprost na nią samą, jak gdyby była jedyną do oglądania.\nGłębokość położenia pokładu metalu lub węgla w ziemi nie utrudnia w najmniejszej mierze ich widzenia, gdyż człowiek nie patrzy jednak poprzez kolejne nawarstwienia ziemi. Grubość muru czy też wielka ilość ścian, znajdujących się pomiędzy widzem, a przedmiotem, utrudniałaby znacznie widzenie eteryczne, lecz nie stanowi żadnej przeszkody dla widzenia astralnego, gdyż w sferze astralnej nic nie może się znajdować pomiędzy nim, a obserwowanym przedmiotem. Brzmi to paradoksalnie, wydaje się niemożliwością i nie daje się zgoła wytłumaczyć umysłowi nie wyćwiczonemu w pojmowaniu tych pojęć, mimo to jednak jest bezwzględnie prawdą.\nProwadzi to do wielokrotnie dyskutowanej, nieskończenie ciekawej sprawy czwartego wymiaru; nie możemy jednak omówić jej tu szczegółowo z braku miejsca. Kto pragnie ją przestudiować należycie niech zacznie od książek C. H. Hintona lub A. T. Schofielda. Hinton nie tylko twierdzi, że sam może uchwycić myślą i wyobrazić sobie niektóre prostsze czterowymiarowe figury, ale utrzymuje, że każdy, kto zechce zadać sobie trud zastosowania się do jego wskazówek i okaże pewną wytrwałość, może osiągnąć podobny rezultat. Nie jestem jednak pewien, czy dla każdego byłoby to dostępne, gdyż wymaga to pewnych zdolności matematycznych; w każdym razie mogę twierdzić, że „tesserakt” czyli czterowymiarowy sześcian, który opisuje Hinton, odpowiada istotnie rzeczywistości, gdyż jest to kształt dobrze znany w sferze astralnej. Hinton udoskonalił metodę przedstawia wielu wymiarów przy pomocy barw, zamiast dowolnych symbolów pisanych.\nTwierdzi on, iż uprości to znacznie studia, gdyż czytelnik będzie mógł jednym rzutem oka odróżnić każdą cześć “tesseraku”. Wydał on dokładny opis swojej metody z tablicami, tak iż czytelnicy zainteresowani tym pociągającym tematem mogą się z nim zapoznać dokładnie.\nWiem, że Helena Bławatska wspominając w swoich dziełach o teorii czwartego wymiaru, mówi, iż teoria ta jest tyko niezgrabnym usiłowaniem oddania pojęcia całkowitej przenikliwości materii, a W. T. Stead idzie za tym samym tokiem myśli, przedstawiając to pojecie pod nazwą “throughth” (przenikliwe na wskroś). Jednak staranne, szczegółowe i wielokrotnie ponawiane badania zdają się wykazywać dość przekonywująco, że to twierdzenie nie tłumaczy wszystkich faktów. Wyjaśnia ono dostatecznie sprawę widzenia eterycznego, jednak dalej idąca i zupełnie odmienna teoria czwartego wymiaru, przedstawiona przez Hintona. jest jedyną, która daje w kategoriach zwykłego myślenia pewne wytłumaczenie zjawisk, wielokroć obserwowanych wzrokiem astralnym. Przypuszczam więc, że Bławatska, pisząc to zdanie, miała na myśli nie astralne lecz eteryczne widzenie i nie zwróciła uwagi, że można je z łatwością odnieść do tej dalszej, wyższej zdolności.\nO tej przedziwnej, trudnej do określenia zdolności, należy zawsze pamiętać w dalszym ciągu.\nDzięki niej widzi się każdy punkt wewnątrz każdego stałego ciała tak, jak gdyby się znajdował na płaszczyźnie rozłożonej przed okiem obserwatora, podobnie jak wszelki punkt wewnątrz koła jest widoczny dla człowieka, który patrzy na niego z góry.\nAle to nie wszystko. Człowiek nie tylko widzi na równi wnętrze jak i zewnętrzną stronę przedmiotu, ale i jego astralną część, czyli odpowiednik; ponieważ do każdego atomu i każdej cząsteczki fizycznej materii należą odpowiadające im atomy i cząsteczki astralne, a zbiorowisko, które tworzą, jest wyraźnie widzialne dla jasnowidzącego. Zazwyczaj astralna część każdego przedmiotu rozciąga się trochę dalej poza jego fizyczny obwód, tak więc metale, kamienie i wszelkie inne przedmioty otacza pewna wyraźnie widzialna aura astralna. Oczywiście, posiadanie wzroku astralnego pomaga niezmiernie nawet przy badaniu materii nieorganicznej. Jasnowidz nie tylko widzi astralną cześć przedmiotu, o której istnieniu nic dotąd nie wiedział, nie tylko może poznać o wiele lepiej jego fizyczną budowę, ale nawet to wszystko, co było dla niego dotąd widzialne, przedstawia się teraz jego wzrokowi o wiele wyraźniej i prawdziwiej. Chwila zastanowienia wykaże, iż jego nowe widzenie o wiele bliższe jest prawdy, niż widzenie fizyczne. Jeżeli np. spojrzy astralnie na szklany sześcian, zobaczy wszystkie jego ściany jako równe, czyli tak, jak jest w istocie, fizycznym zaś wzrokiem widzi dalsze ścianki w perspektywie, czyli wydają mu się mniejsze niż bliższe, co jest oczywiście tylko złudzeniem, powstałym z powodu fizycznych ograniczeń.\nPrzechodząc do obserwacji istot żywych, zobaczymy jeszcze wyraźniej, jakie korzyści daje widzenie astralne. Jasnowidz widzi aurę astralną roślin i zwierząt, a w aurze zwierząt ukazują mu się wyraziście wszystkie ich chęci, żądze, wzruszenia oraz wszelkie zaczątki myśli. Jednak dopiero w zetknięciu z człowiekiem, można w pełni ocenić wartość tych nowych zdolności, gdyż nieraz można o wiele wydajniej pomóc innym, kierując się wiadomościami, jakie daje widzenie astralne.\nJasnowidz może widzieć aurę astralną człowieka, a choć cała wyższa istota człowieka jest nadal zakryta przed jego wzrokiem, jednak nawet i o niej wiele się dowie, jeśli będzie starannie obserwował i umiejętnie wyciągał wnioski z tego, co widzi. Zdolność widzenia sobowtóra eterycznego umożliwia mu rozpoznawanie i umiejscowienie wszelkich braków czy chorób systemu nerwowego, zaś widzenie organizmu astralnego ukazuje mu wyraźnie, jakie są wzruszenia, namiętności, żądze, pragnienia i uczucia człowieka, którego ma przed sobą, a nawet jaka jest znaczna cześć jego myśli.\nGdy człowiek obdarzony widzeniem astralnym patrzy na kogokolwiek, widzi, jak otacza go świetlisty obłok aury astralnej, mieniący się przeróżnymi świetlnymi barwami, które zmieniają co chwila swój odcień i stopień blasku, równocześnie z każdą zmianą myśli i uczuć człowieka. Spostrzega w niej prądy i strumienie świetlisto-różowe czystych i wzniosłych wzruszeń, bogaty błękit żarliwości oddania się, twardy, brudny i matowy brąz egoizmu, jaskrawy szkarłat gniewu, wstrętną bladokrwistą czerwień, najniższej zmysłowej żądzy, sinawą szarość strachu, czarne chmury złości i nienawiści, i setki innych odcieni, mówiących wyraźnym, nieomylnym językiem o uczuciach człowieka obserwowanego, odsłaniających wprawnemu oku wszystko, co się w nim dzieje, tak że nie zdoła on ukryć właściwego stanu swoich uczuć w żadnej dziedzinie. To różnorodne przejawianie się uczuć i myśli człowieka w jego aurze stanowi bogaty materiał do niezmiernie ciekawych studiów: nie ma jednak możliwości zająć się tutaj tym szerzej. Obszerniejsze opisy można znaleźć w mojej książce “Człowiek widzialny i niewidzialny”.\nAura astralna człowieka nie tylko daje obraz jego chwilowych wzruszeń i nastrojów, ale na podstawie rozkładu i wzajemnego stosunku barw w chwilach względnego spokoju uczuć, pozwala sądzić o jego charakterze, o ogólnych tendencjach i właściwościach. Ciało astralne człowieka wyraża tyle z całości jego natury, ile przejawić się zdoła w sferze astralnej, tak iż z tego, co się widzi w aurze astralnej, wiele i z dużą pewnością można sądzić o dalszych, wyższych dziedzinach jego psychiki.\nW tym wyciąganiu wniosków co do charakteru człowieka dopomoże znacznie jasnowidzowi widzenie jego myśli, mianowicie tych, które wyrażają się w sferze astralnej i wchodzą w krąg widzenia astralnego. Właściwą ojczyzną myśli jest sfera następna, mentalna, i wszelka myśl przejawia się najpierw tam jako drganie organizmu myślowego. Jeśli jednak jest to myśl w pewnej mierze egoistyczna lub zabarwiona jakimkolwiek wzruszeniem czy pożądaniem, wtedy natychmiast schodzi ona niejako w sferę astralną i przybiera widzialną postać w materii tej sfery.\nU większości ludzi niemal wszystkie myśli znajdą się wśród wyżej wymienionych, tak iż właściwie cała ich osobowość będzie księgą otwartą dla wzroku astralnego naszego jasnowidza; zarówno ich astralne organizmy, jak i myślokształty, nieustannie z nich wypromieniowywane, odsłonią mu nieomal wszelkie cechy charakterystyczne człowieka.\nPrzyjrzeliśmy się, jak się zmienia wygląd zarówno martwych jak i żywych przedmiotów dla rozwiniętego w pełni astralnego widzenia. Przyjrzyjmy się jeszcze, jakie nowe, nigdy jeszcze nie oglądane przedmioty i zjawiska odkrywają się przed takim jasnowidzem. O wiele pełniej i wszechstronniej widzi on całą otaczającą przyrodę, lecz nade wszystko zwracają na siebie jego uwagę żywe istoty tej sfery; brak tu miejsca na szczegółowy ich opis, dlatego też odsyłam czytelnika do mojej książki “Plan astralny”. Wymienię tu tylko ogólnikowo kilka z niezliczonych zastępów mieszkańców sfery astralnej.\nA wiec przede wszystkim uderza go kłębiące się w nieustannym falowaniu morze esencji elementarnej, wirującej dokoła, czasem nawet natarczywej i groźnej, jednak ustępującej zawsze przed zdecydowanym wysiłkiem woli; widzi niezliczone mnóstwo istot, chwilowo z tego oceanu powołanych do oddzielnego istnienia przez dobre lub złe myśli i życzenia ludzi. Może obserwować przy pracy i zabawie wielorakie rodzaje duchów przyrody, a czasem może też oglądać z podziwem i zachwytem wspaniale ewolucje, którejś z pomniejszych odmian królestwa “dewów”, które w przybliżeniu odpowiadają zastępom anielskim z terminologii chrześcijańskiej.\nLecz, prawdopodobnie z większym zainteresowaniem, niż wszystkie te istoty, będzie obserwował ludzkich mieszkańców tej sfery, dzielących się na dwie wielkie grupy – tych, których my tu zwiemy żywymi, i tych innych, najczęściej stokroć od nich żywszych, których zwiemy umarłymi. Wśród pierwszej grupy dostrzeże od czasu do czasu kogoś o pełnej świadomości i dużym zasięgu rozumienia, przynoszącego mu może jakąś wieść czy wskazówkę, lub badającego uważnie, jakie postępy czyni w swojej pracy; natomiast większość jego towarzyszy, znajdujących się w tej sferze z dala od swoich fizycznych ciał pogrążonych we śnie, będzie się błąkała leniwie i podświadomie, tak pochłonięta swoimi własnymi troskami i małostkowymi niepokojami, że prawie nie zdaje sobie sprawy z tego, co ją otacza.\nWśród niezliczonej rzeszy nie dawno umarłych znajdzie jasnowidzący wszelkie stopnie inteligencji i świadomości, jak i wszelkie rodzaje charakteru, ponieważ śmierć, choć się wydaje naszemu ciasnemu pojmowaniu tak ogromną i zasadniczą zmianą, w rzeczywistości wcale nie zmienia człowieka.\nNazajutrz po śmierci jest on najzupełniej takim samym człowiekiem, jakim był wczoraj, o tych samych skłonnościach, cechach, zaletach czy wadach, z tą jedyną różnicą, że opuścił swoje ciało fizyczne; lecz rozstanie się z ciałem, podobnie jak zdjęcie płaszcza czy ubrania, nie zmienia go wcale w innego człowieka. Tak wiec pomiędzy “umarłymi” znajdzie jasnowidz ludzi inteligentnych i głupich, łagodnych i ponurych, poważnych i lekkomyślnych, zmysłowych i uduchowionych, tak samo jak wśród żywych.\nA że nie tylko widzieć ich może, ale i porozumiewać się z nimi, może im być niejednokrotnie bardzo pomocny, służąc wskazówką i radą, które mają dla nich bardzo wielką wartość. Wielu z nich znajduje się w stanie niepokoju i zdziwienia, a czasem nawet przerażenia i rozpaczy, gdyż fakty, z którymi się spotykają w tej sferze, okazują się tak odmienne i niepodobne do naiwnych teorii i opowieści, jakie podają zwykle o życiu pośmiertnym nasze wyznania religijne. To też każdy, kto zna i rozumie zjawiska tej sfery, i potrafi spokojnie wyjaśnić ich znaczenie, okazuje się nieocenionym przyjacielem, niosącym pomoc w potrzebie.\nJest jeszcze wiele rodzajów pomocy, jaką może służyć zarówno żywym jak i umarłym każdy, kto w pełni rozwinie swój wzrok astralny. Nadmienić należy jeszcze, że prócz żywych istot tej sfery nasz badacz spotyka tam i powłoki-trupy, cienie astralne, znajdujące się w różnych okresach powolnego rozpadu i rozpraszania się. Wspominam o tym tylko mimochodem, gdyż czytelnik, który pragnie więcej o tym wiedzieć, znajdzie dalsze wiadomości w książce Annie Besant “Co po Śmierci?” lub we wspomnianej już książce “Plan astralny”.\nJeszcze jedną zdobyczą, którą przynosi pełnia widzenia astralnego, jest nieprzerwana ciągłość świadomości. Kładąc się spać, jasnowidz opuszcza swoje ciało fizyczne, dając mu potrzebny odpoczynek, i oddaje się świadomie w swoim o wiele dogodniejszym organizmie astralnym innym zajęciom. Rano powraca do swojego fizycznego ciała, lecz bez najmniejszej straty pamięci czy przerwy świadomości pomiędzy tymi dwoma stanami; może wiec prowadzić niejako podwójne życie, które jednak stanowi jedność, a tym samym może być użyteczny i czynny przez cały czas bez przerwy zamiast tracić jedną trzecią swojego życia na senną nieświadomość.\nZdobywa jeszcze jedną dziwną władzę (choć całkowite jej opanowanie należy raczej do jeszcze wyższego typu jasnowidzenia), a mianowicie zdolność dowolnego powiększania najdrobniejszych fizycznych i astralnych cząsteczek do dowolnej wielkości, podobnie jak przez mikroskop – choć nie było i nigdy zapewne nie będzie mikroskopu, któryby choć w tysięcznej części zbliżył się do tej psychicznej zdolności powiększania. Dzięki niej hipotetyczna cząstka i atom, którego istnienie jest tylko postulatem dla nauki, staje się dla badacza okultysty widzialną i żywą rzeczywistością, a przy bliższej obserwacji może się przekonać, iż są one o wiele bardziej złożone w swojej budowie, niż przypuszczają uczeni. Umożliwia mu to również pełną skupienia i najżywszego zainteresowania obserwację różnych rodzajów – elektrycznych, magnetycznych i innych eterycznych – przemian i zjawisk; gdy niektórzy specjaliści w tych gałęziach nauki zdołają rozwinąć zdolność widzenia rzeczy, o których piszą z taką łatwością, można będzie oczekiwać pięknych i przedziwnych odkryć.\nJest to jedna z tzw. “siddhi” czyli umiejętności, o których się pisze w księgach Wschodu, iż przychodzą wraz z rozwojem człowieka, który poważnie i wytrwale pracuje nad swoim wewnętrznym udoskonaleniem, choć może miano, pod którym się o niej wspomina, nie od razu jest zrozumiałe.\nMówi się tam o tej umiejętności, jako o “umiejętności uczynienia siebie dużym lub małym wedle własnej woli”; przyczyną takiego określenia, które – jak może się wydać – odwraca dziwaczne zjawisko, jest to, że metoda używana przy powiększaniu lub pomniejszaniu jest ścisłe taka sama, jak wskazują te starożytne księgi. Przez użycie na pewien czas mechanizmu widzenia o niepojętej małości, świat nieskończenie drobny staje się jasno widzialny; tak samo w odwrotnym kierunku, powiększając niezmiernie na pewien czas ten sam mechanizm, można rozszerzyć granice naszego widzenia – zarówno w świecie fizycznym, jak i moralnym – o wiele dalej, niż nauka dotąd marzyła. a więc zmiana wielkości aparatu widzenia dokonuje się właściwie w świadomości obserwatora, a nie w czymś na zewnątrz, niego, zatem stare księgi Wschodu ściślej i dokładniej określiły to zjawisko niż my.\nPsychometria i tak zwany podwójny wzrok znajdują się również wśród zdolności, które ma do swoich usług nasz jasnowidz, gdyż prawie z reguły we wszystkich swoich przejawach obejmują widzenie poprzez czas lub przestrzeń.\nOpisałem dotąd bodaj w najkrótszym zarysie, co może widzieć wyrobiony jasnowidz o rozwiniętych i opanowanych w pełni zdolnościach widzenia w tym szerszym i nieskończenie bogatszym Świecie, w który go wprowadza jego nowa umiejętność; nie dotknąłem jednak wcale tych olbrzymich zmian, jakie wprowadzi do jego poglądu na świat eksperymentalne stwierdzenie takich prawd, jak istnienie duszy, jej życie po śmierci, działanie prawa przyczynowości i szeregu innych niemniej ważnych i zasadniczych praw. Różnica pomiędzy najgłębszym intelektualnym przekonaniem, a ścisłą wiedzą, zdobytą bezpośrednim i osobistym doświadczeniem, jest tak wielka, że trzeba ją samemu przeżyć, by ją w pełni ocenić.


Program TB2022 w WiMBP w Rzeszowie – Tydzień Bibliotek\nWojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Rzeszowie zaprasza do wspólnego świętowania XIX Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek\nZapraszamy naszych Czytelników do wspólnego świętowania Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek,\nprzed nami mnóstwo atrakcji i spotkań:\nSpotkanie autorskie z Małgorzatą Matwij, autorką książki obyczajowej „Madame Blanche”.\nSpotkanie autorskie z Grażyną Bochenek i rozmowy wokół książki „Fredek, Rzeszów, Hollywood. Opowieści o Fredzie Zinnemannie”.\nSpotkanie autorskie z regionalną pisarką książek dla dzieci – Stanisławą Bełch.\nSpotkanie autorskie z Jadwigą Sroką autorką i ilustratorką książek dla dzieci.\nKolaże z podróży – warsztaty rękodzielnicze pod kierunkiem Małgorzaty Lasek\nSpotkanie z podróżnikami Karoliną i Adrianem Wrześniami – autorami bloga TOPKARPACIE – pokaz slajdów z podróży po Podkarpaciu oraz wystawa zdjęć z regionu\nFotobudka – możliwość wykonania pamiątkowego zdjęcia z motywem podróży w tle\nGodz. 22.00; 23.00\nPokaz filmu „Płaje” (2019) – muzyczna i plastyczna podróż przez wschodnie Karpaty. Pokaz organizowany we współpracy z Podkarpacką Komisją Filmową\nWystawa najcenniejszych starodruków i cymeliów ze zbiorów WiMBP\nSymbole naszej historii – spotkanie edukacyjne dla dzieci z panią Katarzyną Kyc z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie.\nTrimarium – gra historyczna – spotkanie edukacyjne dla młodzieży z przedstawicielem Fundacji Jagiellońskiej.\nWiosenne kwiaty w wierszach Marii Konopnickiej – zajęcia czytelniczo-edukacyjne.\nBON czy TON czyli savoir-vivre dla dzieci – zajęcia kulturalno-edukacyjne.\nIgnacy Łukasiewicz – twórca przemysłu naftowego – prelekcja skierowana do dzieci w wieku od 8 do 12 lat, prowadzona przez edukatora z Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce.\nMiś Wojtek – prelekcja Macieja Rędziniaka z Oddziałowego Biura Edukacji Narodowej Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, dla uczniów Szkoły Podstawowej.\nSPOTKANIA ANIMACYJNO-CZYTELNICZE, BIBLIOTERAPEUTYCZNE I PLASTYCZNE DLA DZIECI\nJak w ulu! – warsztaty literackie dla przedszkolaków na podstawie książki „Pszczółka” I. Arsenault.\nZajęcia kulturalno-edukacyjne w ramach Tygodnia Bibliotek, z cyklu „Miki Mol zaprasza”.\nWszędzie dobrze, ale… wielki powrót Kruka Anastazego do biblioteki – spotkanie dla dzieci.\nHece w wiosennym świecie – spotkanie animacyjno-czytelnicze przygotowane w oparciu o literaturę dla dzieci o tematyce wiosennej. Podczas spotkania głośne czytanie wierszy o wiośnie, gry i zabawy.\nFilia nr 13, ul. Iwonicka 38\nMój przyjaciel w kratkę – zajęcia literacko-plastyczne z dziećmi.\nBez paszportu do biblioteki – spotkanie edukacyjno-literackie dla przedszkolaków.\nMały elementarz eko-przedszkolaka – zajęcia ekologiczne dla najmłodszych.\nPoznajemy uczucia przyjaźni i zazdrości na podstawie bajki „Słoniątko trąbiątko w przedszkolu” Sharon Rentta. Zajęcia z biblioterapii dla dzieci.\nBiblioteczne inspiracje – spotkanie czytelnicze z uczniami.\nWarsztaty Book folding art, polegające na zginaniu kartek w książce w ten sposób, by uzyskać trójwymiarową artystyczną kompozycję.\nBajkowy poranek w bibliotece – spotkanie dla dzieci.\nKłamstwo ma krótkie nogi – spotkanie przygotowane w oparciu o książkę „Pinokio” Carla Collodiego, według aranżacji Marii Gulak – pedagoga, bibliotekarza, animatora.\nMaria Konopnicka. Drobiazgi.\nWystawa malarstwa i rysunku uczennicy Liceum Plastycznego w Rzeszowie – Kingi Fiołek.\nWystawa Dobranockowe melodie z Muzeum Dobranocek.\nKonkurs plastyczny dla dzieci w wieku 5-12 lat – „Mój bohater z książki”.\nCzytanie, to jest coś… – akcja czytelnicza. Wszyscy odwiedzający Filię nr 2 będą mogli odebrać kolorową kopertę z inspirującym cytatem znanych ludzi o książkach i czytaniu.\nTydzień z… wyjątkowymi mężczyznami – akcja biblioteczna mająca na celu zainteresowanie czytelników literaturą, po którą sami nigdy by nie sięgnęli.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Program TB2022 w Książnicy Beskidzkiej\nNastępny Następny wpis: Program TB2022 w Bibliotece w Policach


Najlepsze hity dla Ciebie: Christmas, vol. 2 - opis produktu:\nSkładanka z serii trzy płytowych wydawnictw, które noszą wspólny tytuł - Najlepsze hity dla Ciebie. Tym razem na "Christmas Volume 2" aż 60 zimowych przebojów, w tym utwory współczesnych wykonawców oraz tzw. kanony piosenki świątecznej.\nNa albumie nie zabrakło również najlepszych wykonań polskich wokalistów. Polecamy!\nAlbum Najlepsze hity dla Ciebie: Christmas jest przedstawicielem muzyki z gatunku pop, składanki. Pozycja została opublikowana w 2016 roku. Za wydanie odpowiada wytwórnia Universal Music Polska.\nNajlepsze hity dla Ciebie: Christmas, vol. 2


Sprzedam działkę : Warszawa Wilanów Zawady , ulica Bruzdowa, 1508 m2, 1479000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka przemysłowo-handlowa na sprzedaż Warszawa, Wilanów Zawady, Bruzdowa - 1508,0m2\n1 479 000 zł 980,77 zł/m2\nDziałka 1508,0m2, Warszawa, Wilanów Zawady, Bruzdowa\nCena za m2 980,77 zł/m2\n1 450 000 zł 1 299 000 zł\n1319 m2 985 zł/m2\nŁadna , kształtna działka na strzeżonym ,kameralnym osiedlu. Świetna lokalizacja z dobrą komunikacją Główne atuty nieruchomości...\nAtrakcyjna działka budowlana o powierzchni 1403 m2. Kształtny prostokąt 51 m x 29 m. Działka ma wszystkie media prócz kanalizacj...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka Wilanów Zawady, Bruzdowa Powierzchnia: 1508,0 m2 Cena: 1 479 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 315529\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka Wilanów Zawady, Bruzdowa Powierzchnia: 1508,0 m2 Cena: 1 479 000 PLN Proszę o kontakt


Dzisiaj jest pt gru 06, 2019 2:30 pm\n[ Posty: 150 ] Przejdź na stronę Poprzednia 1 ... 4, 5, 6, 7, 8 Następna\n: pt mar 02, 2012 12:32 pm\nRejestracja: wt lip 31, 2007 11:16 am\ndziewczyny ja ostatnio w sklepie widziałam wózek casuaplay s-twinner ... słyszałyście może na jego temat jakieś opinie bo na necie nie wiele ich jest?\nMinusem jest na pewno brak podnóżków w spacerówkach, ale wszystkie inne wózki mają dużo więcej minus a ten wózek miałby wszystko czego bym potrzebowała, no ale nie wiem jak w praktyce.\n: pt mar 02, 2012 1:04 pm\nMy tez powoli zaczynamy się rozglądać za wózkiem, ale brak podnóżka w spacerówce to dla mnie porażka. Mieliśmy taką spacerówkę dla młodego i kiedy dziecko się położyło spać to nóżki mu zwisały i dyndały. Tragedia.\n: pt mar 02, 2012 9:01 pm\nTemat wózków co trochę się pojawia, ale generalnie większość mam dochodzi do wniosku ,że potrzbny jest wózek z pompowanymi kołami i przednim (lub 2) skrętnymi, bo do małych dzieci to pwoiem szczerze... obojętnie jaki - dopiero ok. 1,5 roku pojawia się problem (razem z wagą dzieci).\nJuż ostatnio nawet wrzucalam te fotki - my naszą prszygode wózkową przejeździliśmy takim tórjkołowcem (Mothercare Urban detour) i teraz czeka na przejęcie przez kolejne bliźniaki\nNo i mielismy spacerówkę jeszcze - graco.\nOd bejbików do starszaków\ntrójkołowce mają wg mnie najwięcej zalet - ale najpierw trzeba pomyśleć gdzie się mieszka, czego się oczekuje od wózka i wtedy szukać - bo wózkó bliźniaczych idealnych nie ma - a każdy ma inne potrzeby.\n: czw mar 08, 2012 10:11 am\nRejestracja: czw mar 08, 2012 9:57 am\na może nie wózek typowo bliźniaczy tylko z możliwością zrobienie podwójnego? wtedy jest chyba mniejszy, jestem właśnie w trakcie poszukiwań i widziałam taki.\n: czw mar 08, 2012 7:25 pm\nDziś bylam w sklepie z wózkami i wypróbowalam sobie wózek ABC Design Zoom. Normalnie zakochałam się w tym wózku ale cena jest powalająca i raczej nie na moją kieszeń\n: ndz mar 11, 2012 8:32 am\nDemolka - poluj na używany w dobrym stanie, często rodzice szybko przechodzą na lekkie laski i wózki są kompletnie nie zniszczone. Najlepiej blisko swojej miejscowości to można podjechać i zobaczyć żeby nie kupować kota w worku. Cena często jest połowę mniejsza niż sklepowa.\n: ndz mar 11, 2012 9:10 am\nNo wlasnie juz ogladalam na allegro uzywane i na bank zdecyduje sie na uzywany. Zreszta wozek zakupimy dopiero jak bede przynajmniej w 24 tygodniu ciazy bo teraz sie boje\nTak w ogole to chyba mamy ten sam termin porodu MeaCulpa\n: czw mar 15, 2012 7:38 am\nRejestracja: pn lis 26, 2007 7:50 am\ndemolka ja uzywałam zooma przez 2 lata i w naprawde niezlym stanie sprzedalam, wiec mysle ze bedziesz zadowolona.\n: czw mar 22, 2012 10:48 am\nRejestracja: czw mar 22, 2012 10:13 am\nBliźniaki to duży wydatek. Ja przez rok używałam Peg Perego duette SW do wózka dokupiłam foteliki 0-13 kg również Peg Perego pasujące do stelaża wózka i byłam bardzo zadowolona. Wszystko oczywiście było kupione używane bo nowy komplet w sklepie kosztował bardzo dużo a do tego był sprowadzany tylko na zamówienie i nie można go było wcześniej obejrzeć. Polecam ten wózek.\n: ndz kwie 22, 2012 9:29 am\ndziewczyny, czy mozecie mi doradzic w sprawie wozka? szukam wozka NIE dla blizniakow, a dla dzieci ok 2 lata i niemowlecia. mam ograniczone fundusze, dlatego myslalam o wozku graco:\nhttp://www.ebay.co.uk/itm/GRACO-ORBIT-S ... 2c60580c33\nale wpadl mi wczoraj w oko ten:\nhttp://www.ebay.co.uk/itm/Safety-1st-Du ... 2ebd833b19\nmozecie mi napisac, jesli cos wiecie o nich? ktory lepszy?\nbardzo prosze, nie piszcie, zeby sobie kupic phil n teds czy pegperego, bo mnie na nie nie stac poza tym, nie chce przeplacac, bo nie sadze, abysmy tego wozka dlugo uzywali, w koncu syn bedzie mial prawie dwa lata, jak sie drugie urodzi.\n: ndz kwie 22, 2012 1:28 pm\nathe o Graco nie słuszałam dobrych opini ale może wypowie się ktoś kto go używał. Z wózkami jeden za drugim jest ten problem, że to starsze dziecko często siedzi z przodu bo to siedzisko nie rozkłada się na płasko i ciężko podbić taki wózek tak obciążony przy wjeździe np. na krawężnik.\nJa Ci powiem, że może nie podwójny wózek a dostawka dla starszego...? Nie myślałaś o tym?\n: ndz kwie 22, 2012 1:39 pm\nAthe ja też go nie miałam - wydaje mi się, że jednak wózki jeden obok drugiego są popularniejsze wśród bliźniąt.\nProblemy pojawiają się te co opisała KMM a w ogóle spacerówki na plastikowych kółkach nie są najwygodniejsze wg mnie, ale znowu dużo mam widzę w tej opcji, więc tak źle być nie może.\nJa bym przy swojej wersji została-nawet używanej:\nhttp://www.ebay.co.uk/itm/MOTHERCARE-UR ... 919wt_1185\nale też widze mamy ze spacerówkami maclarena (obok siebie)\n: wt wrz 11, 2012 8:53 pm\nmy kupiliśmy nowy tako duo jumper, jest świetny, ekstra skrętny bardzo łatwy w składaniu i rozkładaniu tylko jeden minus- PLASTIKOWE "alusy" w pompowanych kółkach nie wytrzymują ciśnienia, ja pogiełam alusa i straciłam dentkę na 4 spacerze, a jeździmy bardzo ostrożnie i powoli po 2-3 h, na szczęście panowie w wulkanizacji pomogli...\n: śr sty 09, 2013 5:16 pm\nJa też wożę swoje kluski w tako jumper duo i ogólnie jestem zadowolona. Jedyny mankament to ta jego szerokość, no ale coś za coś, nie ma idealnych wózków.\n: pn sty 14, 2013 10:26 am\nmoja siostra w zakresie wózka poradziła się swojej koleżanki, która pracuje jako taka niania na pełnym etacie i ma ogromne doświadczenie zdobyte w rodzinach u których pracowała, w ostateczności wybrała wózek EasyWlaker duo i z tego co wiem jest bardzo zadowolona, jednak wybór na rynku jest ogromny i można "zgubić się w tłumie"\nTytuł: Re: Wózek dla bliźniaków\n: pn lut 04, 2013 10:35 pm\nJa polecam wózek Twinni Baby Active...Wózek jest naprawdę leciutki i super się prowadzi po wstrętnych krzywych chodnikach...Jest to typ wózka jeden za drugim i dzięki temu wszędzie można wjechać i wymanewrować ( czasem wskoczę do sklepu na ekspresowe zakupy).\n: wt lut 05, 2013 1:58 pm\nRejestracja: wt lut 05, 2013 1:38 pm\nMamy wozek mothercare urban Detour Double http://www.mumsnet.com/reviews/pushchai ... uble-buggy\nJest duzy,masywny w sam raz na wojaze po parkach ,plazy,drodze kamienistej,polnej czyli tam gdzie natura,oczywiscie nadaje sie rowniez do miasta;)\nNasz jest czerwony ipodoba sie bardzo starszym synom\n: wt kwie 16, 2013 2:20 pm\nRejestracja: sob sty 05, 2013 1:23 pm\nDziewczynki, przybywam do Was z Październikowych Mamusiek z zapytaniem, jako Mamy już doświadczone, otóż:\nMam zgryza - doradźcie, bo już o tym rozmawiałam z Mamą, Mężem i Siostrą.\nNasze Bliźniaki urodzą się około września/października (tak ogólnie), wiadomo, że zaraz przyjdzie zima, więc raczej wielkich spacerów w gondolach nie będzie, więc pierwsze większe spacery przyjdą dopiero około kwietnia, kiedy się ociepli, a wtedy bliźniaki będą już wiekowo dość duże (rozmowa tyczy się WÓZKÓW), i się zastanawiamy, czy jest sens kupowania wielkiego bliźniaczego wózka ileś-w-jednym, czy lepiej kupić jakiś zwykły używany bliźniaczy, taki w razie czego, żeby był nie wiem, do lulania czy do czegoś, albo dwa osobne w razie niemca, żeby były, czy zostawić je w fotelikach, łóżeczkach, Bóg wie czym jeszcze i zainwestować w lepsze spacerówki takie, które mogą być od około 6 miesięcy już (np. Maclaren).\nMarzy nam się jeden wózek, ale jego cena to około 5-6 tysięcy (kocham miłością nieskończoną BugaBoo Donkey Twin... ), ale ma wszystko, i wiem, czy jest sens go kupować, bo w gondoli dłużej, niż pół roku nie będą, a będzie zima, więc już w ogóle myślimy, że to bez sens, bo nawet jeśli trzeba będzie gdzieś z nimi pojechać, do lekarza, w odwiedziny czy gdzieś, to bardziej użyteczne do tego będą poręczne foteliki samochodowe.\nJuż nie mówię o tym, że łatwiej będzie nam w ciepłe dni schować tę spacerówkę do auta, nie mówię tu oczywiście o takiej typowej "plastykowej", ale takiej lepszej, przystosowanej też dla mniejszych dzieci.\nUf, ale się rozpisałam, ale mam nadzieję, że wiecie, o co mi chodzi.\n: wt kwie 16, 2013 5:59 pm\nA-M wg mnie i pewnie wiele dziewczyn to potwierdzi, najlepiej sprawdzają się trójkołowce na pomopowanyc kołach z przednim skrętnym. Wtedy wjedziesz wszędzie. Większość z nas z takimi kończyło.\nJa nie miałam gondoli, dzieci zimowe, ale mój rozkłądał sie na płasko.\nDużo jest takich, ale nazwy może ktoś inny poda, bo ja nie pamietam.\nNam 1 wózek służył od urodzenia do ponad 3 lat. Czasem używaliśmy spacerówki tylko.\nMusisz się zastanowić gdzie mieszkasz, jakei masz warunki, bo wózek podwójkny albo będzie długi albo szeroki Jeśli np. potrzebujesz zabierać codsziennie wózek na 4 piętro do mieszkania to nie kupisz 20 kg kobyły z gondolami. Jesli mieszkasz znowu poza miastem, masz nierówne chodniki to musisz mieć coś wygodnego.\nJesli masz duże auto, to zapakujesz duży wózek na wyjazdy, jeśli malutki to kupuj od razu spacerówkę. Jest taki mamas and papas co rozłada się na płasko, koleżanka taki miała.\nWg mnie tak naprawdę jaki wózek robi się ważne po skończeniu przez dzieci roku, kiedy do wagi wózka docodzi jeszcze 20kg dzieci\nZaraz wrzucę kilka zdjęć różnych opcji.\n: wt kwie 16, 2013 6:17 pm\nJeszcze mi się przyponmniało - co do parasolek to np, Maclaren,( skłąda się jak parasowlki) ale przez to, że ma uchwyty - nie można dziecka jednego prowadzić za rączkę a drugiego pchać w wózku.\nW Garco sportsduo np. składa się na płasko ale ma pałąk przez całość, więc mozna prowadzić wózek i dziecko\nJa miałam coś w tym stylu i gdybym miała jeszcze raz bliźniaki to bym jeszcze raz brała aki wózek:\nhttp://www.amazon.co.uk/Petite-Star-3W- ... n+stroller\nte x-landery dość popularne\nhttp://allegro.pl/x-lander-x-twin-wozek ... 10958.html\nnie wiem jak z jakością ale takie są fajne i też mają wszystko co potrzeba:\nhttp://allegro.pl/wozek-bizniaczy-frees ... 29493.html\nhttp://allegro.pl/wozek-blizniaczy-mika ... 51158.html\nJa miałam tego typu, tu nie widac na zdjęciach ale się rozkłada na płasko\nhttp://www.ebay.co.uk/itm/mothercare-3- ... 19db3cc640


Znaleziono 16 pozycji o tematyce: Skarby\nCień templariuszy : rozwiązanie zagadki Rennes-le-Château\nTyt. oryg.: "Treasure of Rennes-le-Château".\nBill Putnam, John Edwin Wood ; z ang. przeł. Krzysztof Salawa.\nWarszawa : Książka i Wiedza, 2008.\nOrganizacje tajne - historia - Europa\nSkarby - historia - 1-20 w.\nRennes-le-Château (Francja) - historia\n302,  s.,  s. tabl. : il. ; 25 cm.\nTytuł oryg.: "The treasure of Rennes-le-Château" 2003. Bibliogr. s. 301-.\nJulia Zan, młoda dziennikarka, prowadzi w lokalnym radiu program o zabytkowych przedmiotach. Zainteresowana tajemniczymi losami cennego pucharu Messenhamera zgłębia historię wrocławskiego skarbu z Bremy. Trop wiedzie do ekscentrycznego jubilera, dzięki któremu dowiaduje się o istnieniu tajemniczej broszy. Julia po śladach broszki kroczy przez siedemnastowieczny Presslaw, mija stosy i szubienice, patrzy na wybuch wojny trzydziestoletniej i miasto ogarnięte morową zarazą. Tajemniczy przedmiot skrywa prawdę o ludzkich namiętnościach. Miłość, zazdrość i nienawiść zostały na zawsze utrwalone w szlachetnym kruszcu. Czy to za sprawą czarów wszystko zaczęło się od Magdaleny, pięknej dziewczyny w czerwonej sukni zakochanej w miejscowym kacie? A może od Heinricha, młodego złotnika, którego kamienna głowa - jak głosi legenda - do dzisiaj tkwi w ścianie wrocławskiej katedry?\nGdzie jest skrzynia z karabinami? Artur Pacuła ; [okładka oraz ilustracje Agata Łankowska]\nPacuła, Artur. [>>]\nŁankowska, Agata. Ilustracje\nWarszawa : Dreams Books, copyright 2017.\nMonika jest już właściwie w drodze na rodzinne wakacje. Mama dostała pierwszy urlop od kilku lat, a tata właśnie wrócił na stałe z Irlandii i obiecał, że spędzą wspólnie dwa tygodnie.Po przyjeździe Igor błyskawicznie natyka się na chłopaka ze Śląska - Krzyśka, a wspólny mecz piłkarski pozwala się im bliżej poznać. To dzięki niemu nie będzie czasu na nudę. Niemal sto lat temu pradziadek Krzyśka ukrył gdzieś w Katowicach skrzynię z karabinami. Rozwikłanie zagadki będzie wymagało poznania dawnych tajemnic Śląska, a do tego najlepiej przyda się Boss, czyli Marcin Krygier - nauczyciel historii. Trzeba tylko rozszyfrować zakodowane wiadomości z przeszłości, śledzić podejrzewanego o kradzież mężczyznę i przeszukać tajemnicze zakamarki.\nNa tropie Czarnego Klejnotu / Aniela Cholewińska-Szkolik Tom 1\nPoznajcie Marysię, Rafała, Kamila, Marka i Julkę, którzy jadą z klasą na wycieczkę, gdzie zwiedzać będą Stare Ruiny. W zamku ponoć ukryty jest skarb, a w czasie pełni zobaczyć można błąkającego się barona von Borga. Chłopcy chcą odnaleźć skarb barona, więc korzystając ze starej mapy, próbują dotrzeć do podziemnego korytarza, który ma ich doprowadzić do ukrytego naszyjnika. Jednak w ciemności słyszą czyjś głos! Przerażeni uciekają stamtąd. Czyj to głos? Czy to baron von Bork? Czy dzieciakom uda się odnaleźć i otworzyć ukryty w zamku skarb?"Na tropie czarnego klejnotu" to seria kryminalno-sensacyjnych powieści pełnych zabawnych sytuacji, intryg, poszukiwania skarbów, szkolnych przygód i przyjaźni.\nSERIA/CYKL: Na tropie czarnego klejnotu stanowią >>\nOko Diablicy - wciąż poszukiwane. Grupa szkolnych przyjaciół nie może zapomnieć o przeklętym klejnocie rodowym van Borgów. Gdy chłopcy trafiają na kolejny trop, wiodący do pałacyku wśród róż w Rozalinie, nie omieszkają podążyć jego śladem. Jednak wszystko wskazuje na to, że odszukaniem klejnotu zainteresowana jest nie tylko paczka przyjaciół... Czy nauczyciel geografii ma coś wspólnego z zagadką dotyczącą skarbu? I czy ma z nią jakikolwiek związek zaginiony zegarek Drabiny, wychowawcy chłopców?"Pałac wśród róż" to drugi tom serii "Na tropie czarnego klejnotu" - kryminalno-sensacyjnych powieści pełnych zabawnych sytuacji, intryg, poszukiwania skarbów, szkolnych przygód i przyjaźni.\nAni w rodowym zamku barona von Borga, ani w pałacyku wśród róż w Rozalinie Oko Diablicy nie zostało odnalezione. Jednak Marysia, Rafał, Kamil, Marek i Julka tak łatwo się nie poddają. Kiedy Kamil odkrywa, że jego ulubiony nauczyciel - Drabina, również jest zainteresowany odszukaniem klejnotu, rozwiązanie tajemnicy staje się coraz bardziej skomplikowane. Jednak poszukiwania nabierają tempa! Podczas przygotowywania projektu na 70-lecie szkoły Kamil zauważa w starej kronice zdjęcie z tajemniczym znakiem. Jakie tajemnice skrywa stary geograf, pan Krzemykowski? Co ma wspólnego szkoła z van Borgami? Czy przyjaciołom uda się rozwiązać tajemnicę klucza z różą i czy ktoś odnajdzie w końcu Oko Diablicy? "Na tropie czarnego klejnotu" to seria kryminalno-sensacyjnych powieści pełnych zabawnych sytuacji, intryg, poszukiwania skarbów, szkolnych przygód i przyjaźni.\nTytuł oryginału: "Bloodline : a Sigma Force novel,".\nSigma Force / James Rollins : tom 8\nGrayson Pierce (postać fikcyjna)\n509,  strony : ilustracje ; 21 cm.\nTytuł oryginału: Sandstorm, 2004\nKoktajl kryminału, thrillera historycznego i powieści przygodowej - trochę tu Browna, trochę Cusslera i trochę Ludluma. Ponowne spotkanie z agentami elitarnej jednostki SIGMA Force, w której skład wchodzą komandosi i naukowcy. Dziwna epidemia, objawiająca się atakami kanibalizmu, dotyka mnichów w klasztorze w Nepalu. Ktoś skupuje cenne historyczne dokumenty (jak na przykład Biblię należącą przed laty do Charlesa Darwina, twórcy teorii ewolucji) związane z uczonymi epoki wiktoriańskiej. Dla osiągnięcia celu gotów jest na morderstwo. Co łączy te wydarzenia z przerażającymi eksperymentami prowadzonymi przez nazistów na terenie Polski w czasie II wojny światowej? Na trop spisku zagrażającego przyszłości ludzkiej rasy wpadają agenci SIGMY, Grayson Pierce i Painter Crowe, oraz młoda lekarka Lisa Cummings.\nŚwiatu grozi zagłada biologiczna wywołana "wirusem Judasza", który przybył z otchłani Oceanu Indyjskiego. Ludzkość przetrwa - jeśli uda się odkodować wiadomość zapisaną w pradawnym "języku aniołów" pochodzącym sprzed ery starożytnego Egiptu, a więc starszym od pierwszego oficjalnego języka świata. Powieść sensacyjno-przygodowa jednego z najpopularniejszych pisarzy tego gatunku, autora m. in. "Czarnego zakonu", "Burzy piaskowej" i "Amazonii". Dla fanów Kena Folleta, Cliveâ€˛a Cusslera, Wilbura Smitha oraz filmów z Indianą Jonesem. Zapierająca dech w piersiach akcja, starcie dobra ze złem, archeologiczne i medyczne zagadki oraz opisy egzotycznych miejsc to najważniejsze walory jego książek.\nTytuł oryginału: Last oracle\nRok 398, świątynia Apollina w Delfach na górze Parnas. Z rozkazu cesarza Rzymu legionista zabija Pytię - kobietę zasiadającą na tronie wyroczni wielbionej przez władców i zdobywców antycznego świata. Waszyngton, czasy współczesne. Na rękach Pierceâ€™a umiera starszy człowiek, śmiertelnie postrzelony przez snajpera. Okazuje się, że zabity to profesor neurologii Archibald Polk, jeden z współzałożycieli Sigmy. Dlaczego zginął? Odpowiedź może ukrywać zakrwawiona grecka moneta przedstawiająca świątynię w Delfach. Polk był jednym ze współpracowników tajnego Projektu JASON, w którym na zlecenie rządu wybitni naukowcy prowadzili badania nad autystycznymi dziećmi odznaczającymi się wyjątkowym talentem. Grayson i agenci Sigmy będą musieli przemierzyć cały świat - od Waszyngtonu, przez indyjskie slumsy i napromieniowane ruiny Czarnobyla, po opuszczone podziemne miasto w Uralu - by rozwikłać zagadkę , której korzenie sięgają starożytnej Grecji. I powstrzymać szaleńca, który nie zawaha się przed zgładzeniem jednej czwartej ziemskiej populacji, by urzeczywistnić swój plan zdobycia niczym nieograniczonej władzy.\nTytuł oryginału: Doomsday key, 2009.\nW strzeżonym laboratorium na Uniwersytecie Princeton umiera znany profesor genetyki. Ojciec Marco Giovanni zostaje zamordowany w samym sercu Watykanu. Syn senatora zostaje znaleziony martwy nieopodal obozu Czerwonego Krzyża w Mali, w Afryce Zachodniej. Trzy morderstwa, trzy kontynenty, jedno powiązanie - na ciałach wszystkich ofiar pozostawiono pogański znak - krzyż druidów. Oddział Sigma Force pod dowództwem komandora Graya Pierceâ€™a podąża śladem zagadki i wpada na trop wiodący aż w mroki średniowiecza, do jedenastowiecznej Anglii i katastralnej Księgi Obrachunku, powstałej jako próba kompleksowego przeglądu gruntów i ludności. Dlaczego niektóre z wiosek wymienionych w dokumencie zostały opatrzone jednym tylko słowem - "vastare" - spustoszone? Na wyspie Bardsey Pierce trafia na ślady tajemniczej, wysoko toksycznej substancji, która mogła przyczynić się do śmierci ogromnej ilości ludzi. Ktoś chce wykorzystać antyczną substancję, by, pod przykrywką walki z głodem na ziemi, stworzyć śmiercionośną broń. Gra idzie o najwyższą stawkę.\nTytuł oryginału: Devil colony\nUwolniona po wiekach, potężna siła zagraża globalnemu bezpieczeństwu. Klucz do rozwiązania zagadki kryje się w nieznanym liście Benjamina Franklina. Ale to tylko jeden z sekretów Białego Domu... Jaskinia w Górach Skalistych. Setki zmumifikowanych zwłok. Prawo do nich rości sobie indiańska społeczność. Ale jest tam coś jeszcze - tabliczki zapisane nieznanymi znakami oraz zagadkowy totem, pokryta złotem czaszka tygrysa szablozębnego. Kiedy w miejscu odkrycia dochodzi do zamieszek między naukowcami a przedstawicielami rdzennych Amerykanów, następuje potężna eksplozja. Wybuch w Utah uwalnia uśpioną w jaskini tajemniczą siłę, która może doprowadzić do rozpadu materii, a także obudzić drzemiące w różnych miejscach ziemi wulkany. Do akcji wkraczają agenci Sigmy - Painter Crowe oraz komandor Gray Pierce, wspierani przez profesora Henryâ€™ego Kanosha, świadka wybuchu. Szukając klucza do rozwiązania zagadki, natrafiają na nieznany list Benjamina Franklina, a w nim pierwotny szkic Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych, wzmianki o Bladych Indianach, Potężnym Eliksirze oraz projekcie utworzenia czternastej "diabelskiej" kolonii, która miała wejść w skład Unii. Ślad prowadzi również do Thomasa Jeffersona oraz ekspedycji Lewisa i Clarka, która na początku XIX w. wyruszyła na zachód Ameryki. By zapobiec katastrofie, agenci muszą ustalić, czym jest Potężny Eliksir zdolny wywołać globalną zagładę, do kogo należały znalezione w jaskini ciała i jaką tajemnicę ukryli przed światem ojcowie założyciele Stanów Zjednoczonych...\nTytuł oryginału: Bloodline : a Sigma Force novel, 2012\nTytuł oryginału: The Eye of God, 2013\nTytuł oryginału: The six extinction, 2014\nOdległa wojskowa stacja badawcza wysyła rozpaczliwy sygnał, zakończony rozpaczliwym żądaniem: "Zabijcie nas wszystkich!". Z sąsiedniej bazy wyrusza ekspedycja ratunkowa, która stwierdza na miejscu nie tylko śmierć całego personelu stacji, ale zagładę każdego żywego organizmu w promieniu osiemdziesięciu kilometrów. Teren jest całkowicie wyjałowiony, a tajemnicza zaraza wciąż się rozprzestrzenia. Komandor Grey Pearce i jego oddział Sigma muszą unieszkodliwić zagrożenie, którego źródła tkwią w zamierzchłych czasach, gdy Antarktyda była zielona, a życie na ziemi wciąż balansowało na ostrzu noża. Podążając za wskazówkami na starej mapie z biblioteki aleksandryjskiej, oddział Sigma odkryje zagadkę lodowego kontynentu i tajemniczej formy życia ukrytej pod śniegiem. Stawką w tej misji jest przetrwanie rodzaju ludzkiego.\nTytuł oryginału: The demon crown, 2017\nO tym, że są rodzaje broni groźniejszych od atomowej, Sigma Force wie już od dawna. Teraz jedna z nich może wywołać katastrofę. Nowe Pearl Harbor. Wyspa węży. Grupa naukowców bada populację węży, które zawładnęły wysepka w pobliżu Brazylii. Kiedy nieznani sprawcy przypuszczają atak i niszczą na niej wszystko, co oddycha, tylko profesorowi Matsui udaje się ujść z życiem i zabrać stamtąd martwego gada. Inwazja na Hawaje. Wyspa Maui, na której przebywa komandor Gray Pierce, zostaje zaatakowana przez roje gigantycznych os. Monstrualne owady są śmiercionośne i rozmnażają się w makabryczny sposób. Jeśli szybko nie zostanie odkryta metoda ich zwalczania, jedynym wyjściem będzie zrzucenie na Hawaje bomb atomowych. Bursztynowy szlak. Agenci Sigmy szybko łączą ze sobą oba ataki i powiązują je z wykradzioną Amerykanom bryłą bursztynu znalezioną w grobie założyciela Instytutu Smithsona. Wierząc, że odkrycie miejsca, z którego została wydobyta, pomoże im w walce z inwazyjnym gatunkiem, ruszają śladem podróży Jamesa Smithsona - od Tallina przez Gdańsk po kopalnię soli w Wieliczce. Oprócz wroga drepczącego im po piętach muszą walczyć z czasem, by ocalić Hawaje, ludzkość i najniewinniejszą istotę pod słońcem.\nMichał i złoty puchar ; Andzia i duch pana Baryłki ; Krzyś i gang Pelargonii\nSzoblik, Dorota. Ilustracje\nŚmietanka-Combik, Elżbieta. Ilustracje\nJuż Czytam : 3 w 1\nSeria "Już czytam" to książki do pierwszego samodzielnego czytania. Krótkie zdania, duże litery i wciągające historie - właśnie tyle potrzeba, by pokochać czytanie. Na końcu każdej części znajdują się ciekawe zadania sprawdzające zrozumienie tekstu oraz słowniczek trudniejszych słów, które znalazły się w danej opowieści. Dodatkowym atutem serii są duże, kolorowe i zabawne ilustracje.\nPierwszą powieść ilustrował Wojciech Stachyra, drugą Elżbieta Śmietanka-Combik, trzecią Dorota Szoblik.\nKasprzak, Antonina. [>>]\n138,  strony : ilustracje ; 21 cm.\nPo rozwodzie rodziców Irenka mieszka z mamą w starym, zaniedbanym domu babci. Czuje się tu samotna, tym bardziej, że mama jest wiecznie zapracowana, a babcia wyjechała właśnie do sanatorium. Pewnego dnia zjawia się tajemniczy pan Panek - antykwariusz i historyk zbierający materiały do książki o historii dzielnicy. Mama jest zachwycona nowym znajomym, Irenka jednak podejrzewa, że Panek nie jest zainteresowany ani książką, ani mamą, ale zapomnianym rodzinnym skarbem.\nW odkryciu przedwojennej tajemnicy i zdemaskowaniu nieuczciwego poszukiwacza skarbów pomaga Irence Franek (bratanek Panka) oraz Nieja - tajemnicza mała istota z innego wymiaru, która potrafi przenosić się w czasie.\nOznaczenia odpowiedzialności: Antonina Kasprzak ; ilustracje Katarzyna Bukiert.\n"Pułapka" Jolanty Marii Kalety to powieść przygodowa z elementami grozy. W tytułową pułapkę zamienia się stara gajówka stojąca na Mokrej Przełęczy w Górach Izerskich, zamykając w swym ponurym wnętrzu braci Czarnowskich wraz z żonami, którzy przyjechali w to miejsce w poszukiwaniu mitycznej "szczeliny jeleniogórskiej", skrywającej ponoć bajeczne skarby ukryte przez Niemców pod koniec wojny. O schowku dowiaduje się także Justus Schwarz, obywatel RFN, który wraz ze swoim polskim wspólnikiem docierają w Góry Izerskie i ruszają na poszukiwania. Na izerski trop "szczeliny" wpada także Jacek Sulima, dziennikarz miesięcznika "Tropiciel" zajmującego się rozwiązywaniem tajemnic i zagadek Dolnego Śląska. Katastrofalne opady śniegu, syberyjski mróz oraz nietypowi mieszkańcy Gór Izerskich utrudnią bohaterom powieści dotarcie do prawdy, a niektórzy za swoją chciwość słono zapłacą.\nOznaczenia odpowiedzialności: tekst i redakcja Agnieszka Ostojska-Badziak.


40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics EPUB Online Darmowy Ebook Pobierz\n40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics Pobierz EPUB\nMęczą w z wyszukiwanie w globalnej sieci na pewno można pobierz e-book 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics, jest tam określony wszystkie musisz. Nasza materiałów edukacyjnych znajdź ją E-książki 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics, wraz z książki szkolenie od wyjątkowy generos poprzez sen a także Detektyw pomoc nowa podoba Raport. Zarządzanie twój czas i wysiłek,, będziesz czekać dowiedzieć się, że muszę w catalog of podręczniki. Eksperci naszej elektronicznych katalog:\nNasza naprawdę znane nie mają braku to oznacza reklama, faktycznie może odczyt indywidualnych książek 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics cisza Get, twój e-book 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics can przepisać in ulubiona w plik, rtf, epub, dokument, fb2, aby zobaczyć mobi strukturę nauczyć się czytać ludzie na ulicy, wraz z asi move jednostajny przygoda.\nzbiornik pobierz e-book dotacją, nie ma wymogu liczby korzystania podręczniki.\nW przeciwieństwie do nowy typowe kolekcja, elektrycznej selection może być otwarta na oścież dzień, wizyt!\nByliśmy - lista związane z książki spełnia aktualizacja. Tydzień nowa Książki elektroniczne, czasopisma, kursy, mp3-książki audio są dodaj.\nprosty Oprócz logiczne design z kolekcja connected with Książki prawdopodobnie pomoc spadek prawdziwy chwila udział wyszukiwanie przeznaczonych do to wymaga pracy.\nZostań z ty, nauczyć się czytać przeczytać E-książki 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics na życie mały życie.\nA pobierz 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics bez kosztów w w fb2, txt, epub, pdf, mobi format danych dla android, iPhone, iPad, iBooks, can telefon a także produktu, wybrać poprawnie e-książki Format z osób niższy. pożądanie Znaleźć w Internecie guide 40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics wizyta link do strony internetowej niższy.\n40 Puzzles and Problems in Probability and Mathematical Statistics Recenzje książek\nData wydania: 12.09.2009


Taniec brzucha a czakry - Wróżenie online\nTaniec brzucha jest zmysłowy. Chyba każda kobieta patrząc na Shakirę pomyślała, że chciałaby się tak ruszać. Taniec brzucha powiązany jest głównie z 2 czakrami: seksualną i splotu słonecznego.\nDrugą od dołu czakrę nazywamy seksualną (sakralną). Umiejscowiona jest poniżej pępka. Prawidłowo działająca czakra wpływa na poczucie kreatywności, udane życie seksualne oraz towarzyskie. Trzecia czakra to czakra splotu słonecznego, która zlokalizowana jest w obszarze pępka i brzucha.\nCzakra seksualna znajduje się poniżej pępka. W tańcu brzucha zwraca się uwagę na ruchy brzucha, który zostaje mocno wyeksponowany. Pępek pobiera energię z kosmosu, a taniec powoduje, że czakra otwiera się na nią i łatwiej ją pobierać. Czakra splotu słonecznego rozprowadza tę energię po całym ciele dając nam poczucie wewnętrznej siły. W efekcie odczuwamy chęci do działania, aktywności. Stajemy się radośni, widzimy świat „kolorowo” i optymistycznie.\nkiedyś obrzędowy, dzisiaj rozrywkowy\nTaniec brzucha powstał wiele lat temu. Zwany jest też raks sharki, belly dance, taniec arabski, orientalny.\nNa samym początku był to rytualny taniec mężczyzn- wojowników. W Egipcie tańczono go w świątyniach na cześć Izydy. Był tańcem obrzędowym, związanym z płodnością. Podczas gdy kobieta rodziła dziecko, inne kobiety tańczyły, aby połączyć się z energią ziemi i zyskać przychylność natury. Taniec stanowił formę modlitwy w której proszono o bezbolesny poród. Obecnie tańczą go głównie kobiety, a „belly dance” stał się popularny na całym świecie i uznawany jest za taniec uwodzicielski, erotyczny.\ntaniec brzucha a przepływ energii\nTaniec brzucha pobudza oraz reguluje pracę drugiej i trzeciej czakry. Bose stopy stanowią łącznik z energią ziemi, ręce z powietrzem, natomiast ruchy brzucha z żywiołem wody. Energia pobierana jest z zewnątrz, ale też gromadzi się wewnątrz ciała. Nie sposób tańczyć „belly dance” bez świadomego oddychania. Pozwala ono na kontrolowanie energii w ciele. Tancerka doskonale czuje przepływ energii, jej formę oraz potrafi ją kierować.\nIstotną rolę odgrywa tutaj ruch zwany shimmy, polegający na drżeniu określonej części ciała (biust, biodra, a przede wszystkim brzuch). Istotny jest podział ciała na dwie części. Dół poniżej pępka łączy tancerkę z Ziemią, natomiast część górna ciała- z Kosmosem.\nWszystkie ruchy w tańcu brzucha nie są przypadkowe. Prawidłowy ruch powinien być precyzyjny, jego „forma” ma głębszy sens i związana jest z duchową tradycją. Przykładowo, tzw. ósemki muszą być wykonywane płynnie, a symbolizują wieczność i nieskończoność, natomiast koła biodrami symbolizują ruch Ziemi wokół Słońca.\nKażdy z nich przyczynia się do otwarcia czy regulowania pracy czakr (szczególnie seksualnej). Dlatego dla kobiet, które mają problem z poczuciem swojej seksualności czy uzewnętrznianiem kobiecości- taniec brzucha jest idealnym ćwiczeniem, które znosi takie blokady. Uczy również tego co zwiemy uwodzeniem, czyli seksualności w sposobie poruszania się, gestach.\nTaniec brzucha, podobnie jak joga, może stanowić doskonałą formę medytacji.