wg 21.01.2013 08:59\nAnna Fryczkowska, której 16-letni syn w Wigilię odebrał sobie życie, rozmawiała z dziennikarzami "Wprost" i "Newsweeka". Z opowieści matki wynika, że chłopak zaczął systematycznie palić marihuanę jesienią zeszłego roku. Najpierw na imprezach, potem coraz częściej. A w ostatnim czasie codziennie. - Ani ja, ani mój mąż, ani nikt z rodziny nie widział, co naprawdę dzieje się ze Stasiem. Nie zauważyli także lekarze, do których go prowadzałam. Nauczyciele. Wszyscy byliśmy ślepi - mówi pisarka w rozmowie z "Wprost".\nLekarz zapisał nastolatkowi antydepresanty\nKobieta przyznaje, że syn od jakiegoś czasu miał kłopoty. - Nie wierzył w siebie, każda zła ocena w szkole, był w I klasie liceum, załamywała go - wspomina. Matka chłopaka przestraszyła się, gdy u syna pojawiły się stany lękowe. - Zabraliśmy go do przychodni psychiatryczno-psychologicznej specjalizującej się w leczeniu dzieci i nastolatków. Pani doktor powiedziała, że to prawdopodobnie depresja ze stanami lękowymi (...) Zapisała antydepresanty, które miały również działanie przeciwlękowe. Skierowała go też na psychoterapię, ale Staś poszedł tam tylko kilka razy - mówi.\nW Wigilię chłopak powiesił się. Pogrzeb przyciągnął tłumy nastolatków. - Mam nadzieję, że przynajmniej część z nich zastanowi się przed sięgnięciem po pierwszego czy kolejnego skręta - podkreśla matka chłopca we "Wprost". Fryczkowska przekonuje w rozmowie z "Newsweekem" , że narkotyki łatwiej kupić niż piwo, a dilerzy "mieszają marihuanę z kokainą, heroiną, morfiną, z tłuczonym szkłem, ze wszystkim, co może dać większego kopa i bardziej uzależnić".\n"Ilość przytoczonych kłamstw jest skandaliczna"\nWywiady i ich teza wzburzyły zwolenników legalizacji marihuany. - Liczba przytoczonych w artykule kłamstw i nieuzasadnionych hipotez jest skandaliczna. Cytując zrozpaczoną matkę dziecka: "jego problemy mogą się brać z tego, że pali trawę", dali Państwo pokaz braku dziennikarskiej rzetelności, myląc korelację z przyczynowością. Fakt, że nastolatek używał marihuany, nie daje jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że była ona źródłem jego problemów - pisze w liście otwartym "Gazeta Konopna Spliff", którą cytuje m.in. "Krytyka Polityczna".\n- Doświadczenie pokazuje, że w większości przypadków marihuana jest raczej środkiem, który ma pomóc w radzeniu sobie z problemami, których źródło leży gdzie indziej. Można śmiało założyć, że nastolatek czytał też "Newsweeka" - czy prowadzi to Państwa do wniosku, że jego problemy brały się z tego, że czytał niskich lotów tygodniki?" - pyta "GKS". W "Newsweeku" wywiad z Fryczkowską zajawiono pytaniem: "Czy 16-letni Staś popełnił samobójstwo, bo palił marihuanę?".\nZwolennicy marihuany krytykują, że "ani słowem nie wspomniano o tym, czy dziecko zażywało również alkohol". - Alkohol, czyli narkotyk dużo silniej uzależniający i bardziej szkodliwy od marihuany. Przez niego rocznie życie odbiera sobie kilka tysięcy osób, zaś marihuanę używa 2-3 miliony Polaków, w tym połowa redakcji "Newsweeka" - czytamy w liście otwartym.


Czas na świniobicie? #IPPTV - www.knp.lublin.pl\nRok temu w artykule wstępnym do iPP „Bezbronni, utuczeni na ubój” pisałem o współczesnym Europejczyku: „Żyje sobie spokojnie jak… prosię w ciepłym chlewie przy pełnym korycie, zapominając, że nieuchronnie zbliża się świniobicie…”. Nie spodziewałem się jednak, że ta smutna zapowiedź zrealizuje się tak szybko.\nNiegdyś dumni Europejczycy dziś są bici, poniewierani, gwałceni i zarzynani przez hordy barbarzyńców z obcej cywilizacji – nie, nie w wyniku uprowadzenia w jasyr czy przegranej wojny! Oni sami demokratycznie zaprosili swoich oprawców i jeszcze dodatkowo opodatkowali się, by ich utrzymywać, płacą haracz w postaci przynajmniej 7 tys. zł na „uchodźcę”!\nOceniam, że z tego upadku Europa Zachodnia się już nie podniesie. Dlatego postuluję wprowadzenie kordonu granicznego na Odrze i kategoryczny zakaz przyjmowania jakichkolwiek uchodźców. Jest wojna i działania humanitarne należy skupić na ratowaniu własnych ofiar. Ale to tylko działania doraźne. By zagłada szybko nie dosięgła nas, musimy rozpoznać fundamentalne przyczyny upadku Zachodu.\nCywilizacje zawsze budowane są wokół jakichś podstawowych założeń, wierzeń czy religii. Co więc ukształtowało cywilizację chrześcijańską? Niby proste pytanie, ale dziś wielu się zawaha. Filozofia grecka, prawo rzymskie? Zarówno jednak Grecja, jak i Rzym upadły, więc to nie jest istota największej cywilizacji w dziejach świata! Istotą naszej cywilizacji jest Chrystus – Żywy Bóg, który przyjął ciało człowieka i zszedł na ziemię, by nas na powrót pojednać z Bogiem Ojcem. To pojednanie nie dokonało się przez moralne i doskonałe życie Jezusa na ziemi, ale przez straszną, krwawą Ofiarę złożona przez Jezusa na krzyżu Golgoty. Gdyby nie On, taki los spotkałby każdego z nas. Ciebie też. To jest fundament, na którym przodkowie zbudowali naszą cywilizację! To indywidualna przemiana wewnętrzna, jakiej ludzie doświadczali od pierwszego wieku Nowej Ery przez wiarę w Jezusa, dała nowe elity nowej cywilizacji.\nTa cywilizacja osiągnęła swe apogeum całkiem niedawno, pod koniec XIX w. Co ją zatrzymało? Niewielu zgodzi się z moją tezą, że uczyniła to… nauka! Pozwólcie jednak, że to wyjaśnię. Pod koniec XIX wieku pewien oszust i plagiator zaproponował światu nową religię, którą dla niepoznaki ubrał w naukowe szaty. O dziwo, jego brednie trafiły na podatny grunt i w ciągu kilkudziesięciu lat elity cywilizacji chrześcijańskiej nawróciły się na materializm „naukowy”. Oznacza on, że wszelkie zjawiska świata materialnego można tłumaczyć tylko i wyłącznie przez odwołanie się do zjawisk i czynników materialnych. Do Boga odwołać się nie wolno! To dyskwalifikuje naukowca. I tak zarówno Adolf Hitler, jak i towarzysz Lenin zastosowali „naukę” Darwina w przestrzeni społeczno-politycznej i wyprawili na tamten świat ponad 100 milionów ofiar.\nPo tym horrorze nie wrócono do fundamentów naszej cywilizacji, ale ogłoszono, że owszem, były błędy i wypaczenia, ale teraz to już zrobimy wszystko lepiej! W 1968 „odkryto”, że lepiej oznacza wolność kopulacji każdego z każdym i wyprodukowano krzyżówkę człowieka ze świnią – osobnika bez moralności i poczucia odpowiedzialności przed Bogiem i bliźnim. A w 2015 Angela Merkel i papież Franciszek wpuścili na nasze pastwiska jurnych pastuszków, by zagonili to bydło do klatek na świniobicie…\nCzy to koniec historii, jak zapowiadał „wieszcz” Fukuyama? Póki my żyjemy, jeszcze nie! Jeśli jednak nie rozpoznamy śmiertelnego zagrożenia, jakie przyniosło nam „wyzwolenie” nauki spod Bożej kurateli, za niewiele lat i nasze społeczeństwo kompletnie zgłupieje. Religia materialistycznej nauki nie tylko zrobiła z nas ludzkie świnie, ale też pod postacią neuronauki już przygotowuje nam narzędzia do totalnej, ogólnoświatowej kontroli umysłów, a przez to i zachowań każdego człowieka. Przy tym, co nadchodzi, terror Hitlera czy nawet Stalina to będzie betka! Wtedy zawsze była szansa ucieczki czy ukrycia się. Teraz już nie będzie…\nBy zatrzymać nadchodzącą apokalipsę, prof. Zybertowicz stawia jasne żądanie zrzucenia nauki z piedestału. Ona, tak jak dawniej, musi służyć moralnym, Bożym celom, albo nas zniszczy! Ratunek cywilizacji musi się więc zacząć od detoksykacji uniwersytetów i szkół, bo to one zatruwają i niszczą kolejne pokolenia młodzieży.\nSama detronizacja materialistycznej religii nie rozwiąże jednak problemu. Na tron musi wrócić Ten, któremu jest on należny, nasz Odkupiciel Jezus Chrystus. Nie stanie się to oczywiście dekretem parlamentu, jak chcą niektórzy, nie uczyni tego organizacja religijna kierowana obecnie przez głupawo uśmiechającą się papugę, która powtórzy wszystko, czego zażądają od niej wielcy tego świata – potępi palenie węglem, zaleci przyjmowanie inwazji „imigrantów”, a jak będzie trzeba, to i poprze chipowanie ludzi. Ta intronizacja Chrystusa musi się dokonać w sercach każdego z nas! Dopiero Nowa Elita odrodzonych duchowo ludzi może zatrzymać upadek cywilizacji. Oczywiście pamiętać przy tym należy, że „prawda zwycięża nie bez oręża”!\nPoprzedni artykułCO PO DEMOKRACJI? #IPPTV\nNastępny artykułCzas przełomu #IPPTV


''Pomyłka stracharza'' - Joseph Delaney\nZ laską w dłoni poszedłem do kuchni i zabrałem pusty worek. Do zmierzchu została ledwie godzina, ale wciąż miałem dość czasu, by zejść do wsi i odebrać cotygodniowe zakupy. W domu znalazłem tylko kilka jajek i mały kawałek sera z Hrabstwa.\nPrzeszedłem do pokoju, w którym Alice pracowała ciężko, przepisując książkę z biblioteki stracharza. Pochodziła z rodu czarownic z Pendle, przez dwa lata pobierała nauki czarnej magii od swej ciotki, Kościstej Lizzie, bezecnej wiedźmy, obecnie bezpiecznie uwięzionej w jamie w ogrodzie stracharza. Alice sprawiła mi sporo kłopotów, ale w końcu została moja przyjaciółka. Teraz mieszkała z mistrzem i ze mną, zarabiając na utrzymanie kopiowaniem ksiąg.\n– Nie ma potrzeby, żebyś to robił, Tom! – zaprotestowała. Na jej twarzy i w głosie odbiła się wyraźna troska. – Ja pójdę, ty zostań w domu i się poucz.\nChciała dobrze, lecz jej słowa rozzłościły mnie i musiałem ugryźć się w język, by nie powiedzieć czegoś niemiłego. Była taka sama jak stracharz – nadopiekuńcza. – Nie, Alice – oznajmiłem stanowczo. – Od tygodni siedzę w tym domu i muszę się przejść, żeby przewietrzyć myśli. Wrócę przed zmierzchem.\n– Jeśli Zły po mnie przyjdzie, niewiele zdołam zdziałać i twoja obecność niczego nie zmieni. Nawet stracharz nie zdołałby mi pomoc.\n– Ale nie chodzi tylko o Złego, prawda, Tom? Hrabstwo jest teraz o wiele bardziej niebezpieczne. Nie tylko mrok rośnie w siłę, ale po drogach krążą bandyci i dezerterzy. Zbyt wielu ludzi głoduje. Niektórzy poderżnęliby ci gardło za połowę tego, co przyniesiesz w koszyku!\nNim zdołała powiedzieć coś jeszcze, odwróciłem się na pięcie i ruszyłem naprzód szybkim krokiem. Wkrótce zostawiłem za sobą ogród i maszerowałem wąską dróżką, wiodącą na dół do wsi. Powoli zapadała noc, a jesień przyniosła ze sobą ochłod i wilgoć. Dobrze było jednak wydostać się poza granice domu i ogrodu. Wkrótce ujrzałem znajome szare dachy Chipenden, a pod stopami poczułem bruk opadającej stromo głównej ulicy.\n– Przykro mi, chłopcze, ale nie mam dziś dla ciebie zbyt wiele. Zdołałem odłożyć tylko dwa kurczaki i parę plastrów boczku, a i tak trudno było przechować je dla was pod lada. Lepiej, byś zajrzał jutro, byle przed południem.\nWzruszyłem ramionami, uśmiechając się do siebie. Potrzebował jabłka bardziej niż ja. Ruszyłem z powrotem na wzgórze, tęskniąc za ciepłem i wygodą domu stracharza. Gdy jednak dotarłem do granicy wioski i bruk ustąpił miejsca błotu, mój nastrój zaczął się psuć.\nCoś było nie tak. Czułem to, ale nie był to przejmujący chłód, który zazwyczaj ostrzegał mnie przed nadejściem czegoś z mroku. Odczuwałem wyraźny niepokój. Instynkt ostrzegał mnie przed niebezpieczeństwem.\nOtrząśnij się, upomniałem się w duchu, to tylko wyobraźnia. Jeszcze krotki spacer i znajdę się na skraju zachodniego ogrodu, a stamtąd po pięciu minutach dotrę do bezpiecznego schronienia – domu mego mistrza. Nagle jednak zatrzymałem się. Na końcu ścieżki, pośród cieni pod drzewami, ktoś na mnie czekał.\nPrzeszedłem jeszcze kilka wolnych kroków i uświadomiłem sobie, że to nie jeden człowiek – czterech wysokich i silnych mężczyzn oraz chłopak patrzyło w moja stronę. Czego chcieli? Nagle wyczułem niebezpieczeństwo. Czemu nieznajomi kręcili się tak blisko domu stracharza? Czy to bandyci? Kiedy jednak się zbliżyłem, poczułem się pewniej: zamiast wejść na ścieżkę, by mi przeszkodzić, pozostali pod osłona nagich drzew. Zastanawiałem się, czy ich nie pozdrowić, ale potem uznałem, że lepiej iść szybko dalej, nie dając po sobie znać, że ich widzę. Gdy minąłem mężczyzn, odetchnąłem z ulga, potem jednak usłyszałem jakiś dźwięk na ścieżce za sobą. Zabrzmiał jak brzęk monety padającej na kamień.\nMoże miałem dziurę w kieszeni, zgubiłem kilka drobniaków?\nJednak gdy tylko się odwróciłem i spojrzałem za siebie, spośród drzew wyłonił się mężczyzna, ukląkł na ścieżce, podniósł coś i spojrzał na mnie z przyjaznym uśmiechem.\nPo prawdzie, nie byłem pewien, ale z cała pewnością słyszałem dźwięk, który brzmiał, jakbym coś upuścił. Odłożyłem zatem worek i kij i sięgnąłem lewa ręka do kieszeni portek, zamierzając przeliczyć pieniądze. Nagle jednak poczułem, że ktoś wciska mi w rękę monetę. Spojrzałem i ze zdumieniem ujrzałem w swej dłoni srebrnego szylinga. Wiedziałem, że nie miałem takiego, toteż pokręciłem głowa.\n– Nie jest mój – rzekłem z uśmiechem.\n– Teraz już jest, chłopcze. Właśnie przyjąłeś go ode mnie. Czy nie tak, chłopcy?\nPrzerażony, obejrzałem się na tego, który wręczył mi monetę. Wstał już, toteż widziałem go lepiej. Twarz miał ogorzałą i pomarszczoną, o wąskich, okrutnych oczach. Na czole i prawym policzku ujrzałem blizny – najwyraźniej wiele przeżył. Na lewym rękawie miał naszyte paski sierżanta, u pasa wisiała mu szabla. Miałem do czynienia z werbownikami. Na wojnie nie wiodło nam się najlepiej i bandy werbowników krążyły po Hrabstwie, siła zmuszając mężczyzn i chłopaków do zaciągnięcia się do wojska. Mieli zastąpić poległych w boju.\nSierżant ryknął śmiechem i uniósł moja laskę.\nW tym momencie, otoczony, nie dostrzegałem szansy na ucieczkę. Wiedziałem, że udawało mi się wyrwać z gorszych tarapatów – kilka razy nawet ze szponów wrogów uprawiających czarna magię. Postanowiłem zaczekać na jakaś sposobność. Czekałem cierpliwie, tymczasem kapral wyjął z torby kawał sznura i związał mi ciasno ręce za plecami. Potem obrócił mnie na zachód i pchnął ostro w plecy, poganiając. Zaczęliśmy szybko maszerować, Toddy dźwigał worek z zapasami.\nSzliśmy niemal godzinę, najpierw na zachód, potem na północ. Domyślałem się, że nie znali krótszej drogi przez wzgórza, a ja nie zamierzałem im jej pokazywać. Bez wątpienia zmierzali do Sunderland Point – tam wsadza mnie prawie na statek, płynący na południe, gdzie ścierają się armie. Im dłużej potrwa podroż, tym większa będę miał szansę ucieczki.\nA przecież musiałem uciec. Inaczej moje dni nauki u stracharza dobiegłyby końca.\nKiedy zrobiło się tak ciemno, że przestaliśmy widzieć drogę, zatrzymaliśmy się na polanie pośrodku lasu. Byłem gotów przy pierwszej sposobności rzucić się do ucieczki, lecz żołnierze zmusili mnie, bym usiadł, i wyznaczyli jednego do pilnowania. Reszta zbierała drwa na ognisko. W zwykłych okolicznościach liczyłbym na to, że zjawi się stracharz i spróbuje mnie uratować. Nawet w ciemności potrafił świetnie odnajdywać trop i z pewnością zdołałby odszukać tych ludzi. Nim jednak wróci po rozprawie z boginem, mnie wsadza już na statek i znajdę się poza jego zasięgiem. Jedyna nadzieję pokładałem w Alice. Spodziewała się mego powrotu i po zmroku z pewnością zacznie się niepokoić. Ona także umiała mnie znaleźć – byłem tego pewien. Ale jak miałaby sobie poradzić z pięcioma zbrojnymi?\nWkrótce zapłonął ogień, żołnierze rzucili w płomienie także moja laskę. Dostałem ja kiedyś od mistrza, była moja pierwsza bronią i jej utrata zraniła mnie boleśnie. Zwłaszcza że wyglądało na to, że wraz z nią zniknie także szansa dokończenia terminu u stracharza.\n– Nie wygląda zbyt wesoło – zadrwił kapral. – Nie rozumie, że to najlepsze, co mogło go spotkać? Dzięki temu staniesz się mężczyzna, chłopcze.\n– Nie patrz tak ponuro! – szydził sierżant, popisując się przed swoimi ludźmi. – Może nie poślą cię do walki. Marynarzy też nam brakuje! Umiesz pływać?\nGdy opróżniliśmy talerze, znów związali mi ręce.\nPodczas gdy rozmawiali, położyłem się na plecach i zamknąłem oczy, udając, że śpię, i słuchając ich rozmów.\nNajwyraźniej mieli dosyć werbowania dla wojska. Zastanawiali się nad dezercją.\nTo był chłopak, Toddy. Przez chwilę przy ognisku zapadła krepująca cisza. Wyczuwałem, że sierżant nie lubi, gdy mu się zaprzecza.\nToddy pokręcił głowa.\n– Kiedyś taka stara mieszkała w naszej wiosce – odrzekł Toddy. – Miała czarna kotkę i ciągle mamrotała coś pod nosem. A na brodzie miała brodawkę!\n– Czarownica z brodawka na brodzie! No popatrz, wszyscy trzęsiemy się ze strachu, chłopcze – zarechotał sarkastycznie sierżant. – Musimy cię posłać do terminu do stracharza. A kiedy już skończysz, będziesz mógł wrócić i się z nią rozprawić.\n– Nie – mruknął Toddy. – Nie będę. Ona już nie żyje. Przywiązali jej ręce do stop i wrzucili do stawu, żeby sprawdzić, czy będzie pływać…\n– Owszem, ale twarzą do dołu. Wyłowili ja, żeby ja spalić, lecz już nie żyła. Więc zamiast tego spalili jej kotkę.\nOdpowiedział mu kolejny wybuch okrutnego śmiechu, jeszcze głośniejszy niż poprzedni.\nOpublikowano dnia: 2009-10-13 (1369 odsłon)


411 liczba wyników\n460 zł 577 zł\n637 zł 797 zł\n429 zł 577 zł\nSneakchic Alpine 010 Black\nOut N About Puffy Lace Pure Silver\n499 zł 617 zł\n474 zł 617 zł\nKinetic Caribou Black\n586 zł 797 zł\n196 zł 327 zł\nChildren's Whitney Strap 010, Black, Sea Salt\n249 zł 307 zł\n499 zł 687 zł\n199 zł 257 zł\nSimona Bootie Pastel Grey\nMedina III Black, Bright Red\n606 zł 867 zł\n586 zł 717 zł\nJoan Of Arctic NL1540-010 Black\nKinetic Boot 010, Black, White\n538 zł 717 zł\nJoan of Arctic Shearling 011 Black Stone\n523 zł 717 zł\n142 zł 237 zł\n258 zł 357 zł\n439 zł 537 zł\n319 zł 407 zł\n271 zł 357 zł\nButy Esprit – marka, której nie trzeba przedstawiać\nLogo z nieco zmodyfikowaną literą „e” i następującym po nim „sprit” na tyle utrwaliło się w naszej świadomości, że pewnie nie zdajemy sobie sprawy, jak często mamy do czynienia z marką Esprit. To chyba jedna z najbardziej wszechstronnych firm obuwniczych, która ma naprawdę sporo do zaoferowania. Pora roku, styl, temperatura nie mają żadnego znaczenia – w asortymencie Footway znajdziesz około 400 modeli tej marki. W butach Esprit można więc chodzić cały rok!\nButy Esprit – obuwniczy gigant o wszechstronnym stylu\nMarka Esprit gości na półkach sklepów obuwniczych całego świata już od początku lat siedemdziesiątych i ma się bardzo dobrze. Nic w tym dziwnego, skoro założyli ją Susie i Doug Tompkins, którzy stoją również za sukcesem marki The North Face. Tak inteligentni ludzie wiedzą, jak kierować obuwniczym imperium.\nButy Esprit – na pewno znajdziesz coś dla siebie\nJeśli przygotowujesz się do utęsknionego urlopu gdzieś w okolicach równika, przyjrzyj się ofercie marki Esprit. Znalezienie odpowiedniego obuwia nie będzie zbyt trudne. Możesz wybrać sandały z delikatnymi rzemykami, które zapewnią Twoim stopom odpowiednią wentylację. Jeśli wybierasz się na imprezę na plaży i zależy Ci na obuwiu, który podkreśli Twoje stopy, polecamy sandały na obcasach lub koturnach – takie praktyczne buty świetnie sprawdzą się w tym przypadku. A co jeśli zamiast słońca na dworze panuje szarość i mgła, a chodniki są ozdobione śniegiem? Najlepszym rozwiązaniem są wówczas wygodne i ciepłe kozaki zasłaniające łydki. Dzięki takim butom z pewnością polubisz zimowe spacery. Wybierasz się w plener, a pogodynka obwieszcza nadciągające oberwanie chmury? Esprit proponuje praktyczne kalosze. Jeśli szukasz czegoś bardziej fantazyjnego i zabawnego, polecamy z kolei modele z wiązaniami. Esprit nie zapomina także o klasycznych, miękkich i przytulnych kapciach. Model w groszki z pewnością wprawi Cię w dobry nastrój po ciężkim dniu spędzonym w pracy.\nPielęgnacja butów Esprit\nZawsze zacznij od sprawdzenia materiału, z jakiego wykonane zostały zakupione przez Ciebie buty. W przypadku skóry należy pamiętać o regularnej impregnacji, która ochroni ją przed wnikaniem wilgoci i brudu. Zamszu najlepiej nie zakładać w deszczową pogodę, bo nadmierna ilość wody nie służy najlepiej temu materiałowi. Pamiętaj też o tym, aby nigdy nie suszyć butów na grzejniku, gdyż mogą pojawić się na nich nieestetyczne pęknięcia.\nButy Esprit online w Footway\nJeśli kupowanie butów kojarzy Ci się ze stresem, to dobrze, że trafiłeś/aś do Footway. Po prostu wybierz modele butów Esprit, które najbardziej przypadły Ci do gustu, a my zajmiemy się resztą. Dzięki krótkiemu czasowi oczekiwania na wymarzone buty na pewno nie narazisz swoich nerwów na szwank!\nliczba wyników 411


niedziela, 29 listopada 2020 20:14\tAdministrator\nPropozycja Wieczornic adwentowych:\nNa modlitwę i katechezę przygotujmy stół i wieńcem adwentowym, figurkę lub obrazek Niepokalanej i Biblię. Katechezie przewodniczy ojciec lub matka. Spotkanie niech odbędzie się w atmosferze radości i świętowania\nIV Niedziela Adwentu - MIŁOŚĆ\nW ostatnią niedzielę Adwentu zapalamy wszystkie świece na wieńcu adwentowym. Pan jest blisko, z miłością modlitwą wyjdźmy Mu na spotkanie. Niedziela dzisiejsza w liturgii Kościoła ma charakter wyjątkowo maryjny. Obok wieńca możemy umieścić figurkę lub wizerunek Niepokalanej. Spotkanie rozpoczynamy od śpiewu\nRozpoczynamy pieśnią: Archanioł Boży Gabriel…\nKatechezę rozpoczynamy modlitwą improwizowaną lub też możemy posłużyć się niniejszym tekstem modlitwy adwentowej.\nP. Módlmy się. (chwila ciszy)\nP. Boże, przez narodzenie Twojego Syna z Najświętszej Dziewicy Maryi zajaśniała przed całym światem Twoja potęga, spraw, abyśmy zachowali nienaruszoną wiarę w tajemnicę Wcielenia i sławili ją z pełnym miłości oddaniem. Przez Chrystusa, Pana naszego\nAdam i Ewa złamali Boże przykazanie. Popełnili grzech, który nazywamy pierworodnym. Nie posłuchali Pana Boga, lecz podszeptu kusiciela - szatana. Czytamy o tym wydarzeniu na pierwszych stronach Pisma Świętego (Rdz 3,1-24). Pan Bóg z miłości stworzył cały wszechświat, wszystkich ludzi i nie pozostawił ich w cieniu grzechu i śmierci. Obiecał zesłać Zbawiciela, potomka niewiasty, który zmiażdży głowę szatana i zgładzi winę grzechu pierworodnego. Poprzez proroków Pan Bóg przypominał o przyjściu na ziemię Odkupiciela. Prorok Izajasz zapowiada: „Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel” (Iż 7,14), to znaczy Bóg z nami.\nP. Spełnienie proroctwa w następujący sposób opisuje św. Łukasz Ewangelista. Z uwagą posłuchajmy o tym wydarzeniu ewangelicznym.\nW. Chwała Tobie Chryste\nDzisiaj tak samo jak w czasie poprzednich katechez adwentowych po dłuższej chwili modlitewnej ciszy podzielimy się Słowem Bożym.\nKażdy z uczestników spotkania mówi, które słowa z przeczytanej Ewangelii stały mu się dzisiaj szczególnie jasne i bliskie, które poruszyły go wewnętrznie. Zwracamy głównie uwagę na pokorną postawę Maryi, na przyjęcie przez Nią woli Bożej. Maryja jako „służebnica Pańska” jest przeciwieństwem Ewy. Ewa łamie Boże przykazanie i traci dar dziecięctwa. Maryja natomiast pokornie zgadza się z Bożą wolą i ją wypełnia, jest „pełna łaski”.\nPowołaniem każdego człowieka jest pełnienie woli Boże zawartej w przykazaniach (powtórzmy teraz dziesięć przykazań Bożych). Największym przykazaniem danym nam przez Chrystusa jest przykazanie miłości. Jezus z miłości do nas przyszedł na ziemię i z miłości umarł za nas na krzyżu. Mówił do Nikodema: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął, lecz miał życie wieczne”. (J 3,16), oraz do Apostołów: „Nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół”. Znakiem, że kochamy Pana Boga, jest zachowanie przykazań: „Jeśli mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Kto zna moje przykazania i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie” (J 14,13-21).\nPomyślmy teraz i powiedzmy, w czym przejawia się konkretnie każdego dnia nasza miłość do Pana Boża? W jaki sposób okażemy w najbliższych dniach miłość naszym bliźnim? W jaki sposób sprawimy radość innym?\nNapiszemy dzisiaj na małym kartoniku słowo MIŁOŚĆ i umieścimy je przy czwartej świecy w wieńcu adwentowym. Czy znamy na pamięć przykazania miłości? Powtórzmy je obecnie:\nBędziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem, całą swoją mocą, a bliźniego swego jak siebie samego.\nTo jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem (J 15,12).\nZapamiętajmy słowa Jezusa” Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).\nKatechezę możemy zakończyć modlitwą:\nP. Błagajmy naszego Pana, Jezusa Chrystusa, który przyjdzie sądzić żywych i umarłych, wołając do Niego:\nW. Przyjdź, Panie Jezu!\nP. Chryste, Panie, Ty przyszedłeś, by zbawić grzeszników, broń nas od wszelkich pokus i upadków w grzechy.\nP. Wierzymy, że przyjdziesz w chwale, aby świat osądzić z miłości, okaż nam swoje miłosierdzia.\nP. Daj, abyśmy dzięki pomocy Ducha Świętego zachowali nakazy Twoich przykazań, i w miłości mogli oczekiwać na Twoje przyjście.\nP. Ty chcesz, by Kościół głosił nam radość Twojego przyjścia, spraw, abyśmy Cię przyjęli z gorliwym oddaniem.\nSpotkanie zakończmy radosnym śpiewem, np. poniżej zamieszczonym, lub podobnym.\nBóg tak umiłował świat, Że Syna swego Jednorodzonego dał, Aby każdy kto w Niego wierzy, nie zginął, ale życie wieczne miał. O… Jezus, Jezus, Jezus.\nPielgrzymka do sanktuariów świętokrzyskich czerwiec 2022


Program przygotowania do małżeństwa w diecezji radomskiej przewiduje dziesięć spotkań w dekanatach. Dyskutowali o tym dekanalni duszpasterze rodzin. Przed wakacjami w kościołach zostanie odczytany List Pasterski dotyczący nowych zasad przygotowania do zawarcia sakramentu małżeństwa.\nKs. Sławomir Adamczyk, diecezjalny duszpasterz rodzin podkreślił, że trzeba szukać ciągle nowych sposobów, aby jak najlepiej przygotować narzeczonych do najważniejszych ról w życiu. - Podjęliśmy się zadania odnowy i ujednolicenia procesu bezpośredniego przygotowania do małżeństwa w diecezji radomskiej. Głównym celem tej formy duszpasterskiej jest ukazanie małżeństwa jako powołania życiowego, danego młodym ludziom przez samego Boga - powiedział ks. Adamczyk.\nDlatego od 23 września w diecezji radomskiej rusza program przygotowania do małżeństwa pt. "Droga do szczęśliwego małżeństwa". - Decyzja o zawarciu małżeństwa jest wynikiem dobrego wyboru, zaufania Bogu. Ma swoje konsekwencje na całe życie człowieka. Nie można jej podejmować pod wpływem uczuć, które są zmienne, emocji czy sugestii kogoś bliskiego - podkreślił ks. Adamczyk.\nProgram obejmuje 10 spotkań formacyjnych w formie katechez przedmałżeńskich. Są one przypomnieniem i uporządkowaniem nauki Kościoła o małżeństwie i rodzinie. Program zawiera także konspekty spotkań narzeczonych z doradcą życia rodzinnego w parafialnej poradni rodzinnej oraz udziałem w dniu skupienia w jednym z sanktuariów diecezji radomskiej.\nKs. Adamczyk informuje, że całość jest zachętą do formacji narzeczonych przed najważniejszą decyzją życia – zawarcia małżeństwa sakramentalnego. Jest adresowany do młodych ludzi, którzy zamierzają wkrótce zawrzeć sakrament małżeństwa. Jest to zatem przygotowanie bezpośrednie do małżeństwa. W spotkaniach powinni brać udział oboje narzeczeni.\nW trakcie spotkań będą poruszane takie zagadnienia jak: powołanie do życia i rodziny, właściwe poznanie siebie w okresie narzeczeństwa, teologia małżeństwa, kwestie prawne, liturgia sakramentu małżeństwa. Będzie również tematyka związana z rozwojem i zagrożeniami miłości małżeńskiej, o etyce życia małżeńskiego, funkcjonowaniu rodziny i jej roli w Kościele, państwie i społeczeństwie.\nWydział duszpasterski radomskiej kurii zaleca, aby spotkania odbywały się w dogodnym czasie dla narzeczonych, najlepiej w piątki wieczorem lub w soboty, a każde spotkanie trwało około 60 minut. Kolejne spotkania powinny odbywać się w odstępach tygodniowych. W wyjątkowych sytuacjach można łączyć dwa tematy, ale wtedy spotkanie powinno trwać 120 minut.\nSpotkania z narzeczonymi powinni prowadzić osoby odpowiednio do tego przygotowane. Tworzą oni tzw. zespół pastoralny, w skład którego wchodzą duszpasterze, doradcy życia rodzinnego, doświadczone pary małżeńskie oraz katecheci, psycholog, terapeuta, lekarz. Taki zespół tworzy duszpasterz odpowiedzialny za przygotowanie do małżeństwa w parafii czy dekanacie. Wykaz tych osób powinien znajdować się Wydziale Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Radomskiej.\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: narzeczeni, duszpasterstwo rodzin, małżeństwo, Diecezja Radomska, sakrament małżeństwa, przygotowanie


HomeEdukacjaInne programyPrawa dzieci i młodzieży\nW pierwszym module, w ramach trzydniowych warsztatów, kładziono nacisk na rozwijanie u uczestników zrozumienia i empatii wobec sytuacji dzieci i młodzieży w czasie II wojny światowej i Holokaustu. Obiektem zainteresowania były wczesne świadectwa dzieci żydowskich, spisywane w latach 1944-1948. Rok 2012 był poświęcony Januszowi Korczakowi. Nasza uwaga skupiała się na myśli i praktykach Korczaka, które były rodzajem proklamacji nowego postrzegania dziecka jako podmiotu, któremu przysługują prawa i wolności. Stały się one inspiracją do powstałych po wojnie dokumentów, dedykowanych ochronie praw dziecka.\nZobacz relację oraz fotogalerię I modułu\nW drugim i trzecim module wprowadzano uczestników w podstawowe pojęcia z obszaru prawa, uwarunkowania relacji jednostka - państwo na tle systemu demokratycznego, przybliżano genezę i okoliczności powstania praw człowieka i praw dziecka oraz rozwój normatywnych aktów prawnych, służących ich ochronie w wymiarze globalnym i europejskim. Kolejno poddawano szczegółowej analizie zapisy w Konwencji o Prawach Dziecka, porównywano standardy konwencyjne z ustawodawstwem w Polsce (analiza przypadków). W dalszej części pracy warsztatowej następowała ocena sytuacji w szkole i określenie relacji uczeń - nauczyciel. Tematyka dotyczyła praw (niezmiennych) i reguł (zmiennych) w odniesieniu do instytucji szkoły. Poszczególne ćwiczenia miały pomóc uczniom i uczennicom ocenić relacje panujące w szkole z uwagi na przestrzeganie praw człowieka, w tym dzieci i młodzieży, oraz praw ucznia. W tym roku szczególna uwaga została zwrócona na zjawisko dyskryminacji. Punktem wyjścia do dyskusji był film „Niebieskoocy”, który dał oglądającej go młodzieży rzadką okazję do empatii z osobami doświadczającymi napiętnowania na co dzień, umożliwił nie tylko dostrzeżenie dyskryminacji wokół siebie, ale także refleksję na temat własnych zachowań - czynnych i biernych - oraz ich konsekwencji dla otoczenia. Częścią pracy warsztatowej było wprowadzenie definicji dyskryminacji i analiza jednego z jej elementów - władzy faktycznej i symbolicznej oraz jej przejawów.\nZobacz relację oraz fotogalerię II modułu\nZobacz relację oraz fotogalerię III modułu\nW czwartym module pracowano nad przytoczonymi przez uczestników projektu konkretnymi przykładami, dotyczącymi naruszeń praw człowieka, w tym dzieci i młodzieży, których uczestnicy projektu doświadczyli osobiście, bądź zaobserwowali w swoim najbliższym otoczeniu. W tej części stosowano aktywną formę pracy Theatre of The Oppressed/Teatr Forum, która pozwala rozwinąć u uczestników otwartość, kreatywność, krytyczne myślenie i umiejętność konstruktywnego działania w różnych sytuacjach konfliktowych.\nZobacz relację oraz fotogalerię IV modułu\nPartnerami w realizacji projektu byli eksperci z Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w Warszawie, Katedry Europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Stowarzyszenia „Pro Humanum” w Warszawie, Centrum Żydowskiego w Oświęcimiu oraz trenerki Theatre of The Oppressed/Teatru Forum.\nTrzecia edycja projektu 2012 zamyka trzyletnią współpracę MDSM z Fundacją Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość (EVZ). W 2013 roku ukazała się publikacja dokumentująca projekt. W styczniu 2014 roku (24-26.01.2014) odbędzie się szkolenie i spotkanie kontaktowe dla polskich liderów projektów oraz edukatorów z obszaru nauczania o prawach człowieka i pedagogiki pamięci o zbrodniach narodowosocjalistycznych pt. „Historia a prawa człowieka: pamięć, edukacja i aktywizm”.\nCelem seminarium jest przedstawienie i podsumowanie projektów zrealizowanych w Polsce przy wsparciu Fundacji Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość (EVZ) oraz dyskusja z zaproszonymi ekspertami nad tym, czy i jak można sensownie oraz efektywnie łączyć oba obszary edukacji. Szczególna uwaga zostanie poświęcona kwestii możliwości i granic nauczania o prawach człowieka w oparciu o autentyczne miejsce historyczne, takie jak Auschwitz. Seminarium skierowane jest do koordynatorów projektów, pracowników miejsc pamięci i muzeów, organizacji pozarządowych, szkół i uniwersytetów, aktywnych w obu obszarach edukacji.\nW trzeciej edycji projektu pt. "Prawa człowieka zaczynają się od praw dzieci i młodzieży" wzięli udział uczniowie szkół średnich z Oświęcimia, Tych i Kęt.\nCelem pierwszych zajęć(08.03.-10.03.2012) było uświadomienie młodzieży związku między wydarzeniami drugiej wojny światowej i Holokaustu, a dążeniami społeczności międzynarodowej po 1945 roku do stworzenia międzynarodowego systemu prawnej ochrony praw człowieka – powiedziała Elżbieta Pasternak, koordynująca projekt w MDSM. Na podstawie dotychczasowej wiedzy i doświadczeń staraliśmy się odpowiedzieć na pytanie: czym są prawa człowieka?\nRobert Szuchta reprezentujący Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie, podczas warsztatów historycznych pokazał mechanizmy, które sprawiły, że Żydzi przestali być postrzegani jako ludzie, że pozbawieni zostali wszelkich praw i skazani na zagładę. Uwaga uczniów skoncentrowana została szczególnie na losie dzieci żydowskich. Przybliżona została im również postać Janusza Korczaka – pedagoga, lekarza i przyjaciela dzieci.\nW dyskusji podsumowującej pierwszy moduł projektu młodzież podkreśliła, że po raz pierwszy miała okazję poznawać historię nie jako abstrakcyjny katalog dat, nazwisk i faktów, ale jako los konkretnych ludzi, na życiu których wojna i Holokaust odcisnęły niezatarte piętno. Aby ich los zrozumieć potrzebna jest nam empatia i wrażliwość. One pomagają nam również lepiej rozumieć otaczającą nas rzeczywistość i reagować na współczesne przejawy zła i bezprawia.\nKolejne warsztaty (23.05.-26.05.2012) rozpoczęliśmy od prezentacji „zadania domowego” seminarzystów: wywiadów ze świadkami wydarzeń z czasów drugiej wojny światowej i Holokaustu. Jedna z grup przeprowadziła wywiad z panią Heleną Gębiś, odznaczoną Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za niesienie pomocy więźniom KL Auschwitz.\n- Więźniowie byli wszędzie, pracowali w fabryce IG Farben, codziennie idąc ze stacji do fabryki i z powrotem przechodzili koło mojego domu. Moja mama szykowała kanapki, a ja zanosiłam je więźniom. Byłam jeszcze mała, miałam wtedy może 10 - 12 lat. – wspomina pani Helena. To dzięki rodzicom mogłam pomagać. Jeśli miałabym cofnąć czas, niczego bym nie zmieniła w swoim postępowaniu. Od małego uczono mnie, że pomoc drugiemu człowiekowi jest najważniejsza.\nZadanie domowe było dla wielu seminarzystów pierwszą okazją do wysłuchania opowieści ich bliskich, którzy wówczas, jako dzieci, doświadczyli tragedii wojny. Podczas kolejnych zajęć uwagę młodzieży zwróciliśmy na starania społeczności międzynarodowej po drugiej wojnie światowej o stworzenie mechanizmów prawnej ochrony praw człowieka. Wykłady i ćwiczenia prowadzone przez dr Michała Kowalskiego i dr Wojciecha Burka pozwoliły uczestnikom zrozumieć, czym są prawa pierwszej, drugiej i trzeciej generacji, prawa pozytywne i negatywne, jak odróżnić ingerencję państwa w sferę praw i wolności człowieka od naruszeń praw człowieka oraz jak funkcjonują mechanizmy chroniące prawa człowieka. Pod kierunkiem prawniczki i działaczki Stowarzyszenia Pro Humanum, pani Martyny Majewskiej młodzież mogła praktycznie doświadczyć tego, jak tworzy się prawo. Uczestnicy tworzyli m.in. katalog najważniejszych praw i wolności, które wg nich powinny przysługiwać każdemu dziecku.\nNajwięcej kontrowersji wśród uczestników wzbudziło prawo do rozwoju w rodzinie - wyjaśniła Elżbieta Pasternak, koordynująca projekt ze strony MDSM - Co oznacza dziś słowo rodzina?; jakie wzorce rodziny funkcjonują obecnie?; jakie prawa przysługują w rodzinie rodzicom, a jakie dziecku?; jakie obowiązki i prawa ma w tym kontekście państwo?, jak państwo powinno chronić dziecko? - to pytania, które pojawiały się w dyskusji. Dużo uwagi poświęciliśmy także prawu do nauki, które wraz z zakazem dyskryminacji były głównym tematem trzecich warsztatów.\nTrzecie warsztaty (19.09.-21.09.2012 r.) w ramach projektu rozpoczęliśmy od prezentacji „zadania domowego”: analizy statutów szkolnych w kontekście artykułów Konwencji o Prawach Dziecka. Wielu seminarzystów przyznało, że po raz pierwszy z uwagą przejrzało zapisy, dotyczące ich praw i obowiązków oraz relacji z władzami szkolnymi. Przytoczono kilka przykładów sytuacji, w których w odczuciu uczestników prawa ucznia były łamane. Eksperckiej oceny tychże przykładów dokonała pani Elżbieta Czyż z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, zajmująca się kwestią praw dziecka i ucznia w Polsce, pomagając rozróżnić łamanie praw człowieka/ucznia od wykroczenia. Podczas praktycznych ćwiczeń uczestnicy tworzyli katalogi praw i obowiązków ucznia oraz procedury, niezbędne do ich zastosowania w szkole, odwołując się przy tym często do myśli i praktyk rozwiniętych przez Janusza Korczaka.\nW tym module szczególną uwagę zwróciliśmy na zjawisko dyskryminacji. Warsztaty na ten temat odbyły się w Centrum Żydowskim w Oświęcimiu i prowadzone były przez Tomasza Kuncewicza i Maćka Zabierowskiego. Rozpoczęliśmy od analizy skutków dyskryminacji, zapoznając się z eksperymentem przeprowadzonym w latach 60-tych w USA przez Jane Elliot, utrwalonym w filmie dokumentalnym BLUE EYED. Kolejne ćwiczenia umożliwiły uczestnikom osobiste doświadczenie tego, czym jest wykluczenie. W drugim bloku zajęć rozważaliśmy przyczyny dyskryminacji. Seminarzyści opisywali sytuacje, w których poczuli się dyskryminowani, w których zachowywali się dyskryminująco w stosunku do innej osoby i w których byli świadkami aktu dyskryminacji. Dużo trudności sprawiło opisywanie własnych zachowań dyskryminujących, których na co dzień najczęściej nie jesteśmy świadomi i które przejawiają się w tzw. mikronierównościach. Analizując obrazy z przestrzeni publicznej charakteryzowaliśmy mechanizm stereotypizacji. Wybrane obrazy i fotografie dotykały stereotypowego postrzegania różnych grup społecznych i mniejszościowych w Polsce i wynikających z nich negatywnych uprzedzeń.\nUzupełnieniem zajęć warsztatowych był udział uczestników w otwarciu wystawy pt. „Berlin-Yogyakarta. Od hitlerowskiego terroru wobec osób homoseksualnych do praw człowieka dzisiaj”, ukazującej dyskryminację i prześladowania osób nieheteroseksualnych w kontekście historycznym i współczesnym.\nCzwarte warsztaty (01.12.-05.12.2012 r.) oparte były na jednej z metod Teatru Uciśnionych, rozwiniętego na przełomie lat 60 i 70-tych przez brazylijskiego reżysera Augusto Boala: Teatrze Forum. Obecnie, w ponad 70 krajach na 6 kontynentach świata Teatr Uciśnionych staje się drogą do zmiany terapeutycznej, a w konsekwencji politycznej i społecznej. W rękach Boala teatr stał się narzędziem do stworzenia przestrzeni, w której dokonuje się transformacja tradycyjnego teatralnego monologu w dialog pomiędzy sceną, a publicznością. Przestrzeń ta pozwala na rozpoznanie i utożsamienie się z przedmiotem opresji, na jej dyskusję w grupie i swobodną próbę wpłynięcia na nią.\nScenariusz do spektaklu uczestnicy improwizowali i tworzyli sami pod kierunkiem trenerek: Dominiki Bedryjczuk i Dominiki Akuszewskiej. Każdy mógł zaproponować historię, wokół której budowana była akcja. Wyjątkowość Teatru Forum polega na tym, że także widzowie zaproszeni na powstały spektakl mogą brać czynny udział w przedstawieniu: wchodzić na scenę, ingerować w przebieg sztuki proponując własne rozwiązanie pokazywanego problemu. Każdy z oglądających może być zatem jednocześnie widzem, aktorem i twórcą, wpływającym na losy bohaterów. Widzowie, przejmując rolę głównego bohatera, badają dostępne alternatywy i trenują rozwiązania problemów, które są tożsame z ich codziennymi trudnościami.\nPodczas spektaklu Teatru Forum publiczność stanowili uczniowie i nauczyciele z Powiatowego Zespołu Nr 2 Szkół Ogólnokształcących Mistrzostwa Sportowego i Technicznych w Oświęcimiu. Trzy przygotowane przez uczestników projektu sceny, zatytułowane: „Inny”, „Lekcja religii” i „Ściana” dotykały naruszania praw dziecka w różnych kontekstach sytuacyjnych. Publiczność poszukując konstruktywnych sposobów rozwiązania danego problemu odnosiła się do własnych doświadczeń oraz do zapisów, zawartych w Konwencji o Prawach Dziecka.\nWspólnie przeżyty spektakl - zgodnie z intencją uczestników projektu - powinien zainspirować publiczność do zmian i być wstępem do aktywnego reagowania na niesprawiedliwość i bezprawie, które nas otacza.\nW tegorocznym projekcie wzięli udział uczniowie z następujących szkół:\nPowiatowego Zespołu Nr 2 Szkół Ogólnokształcących Mistrzostwa Sportowego i Technicznych w Oświęcimiu\nPowiatowego Zespołu Nr 3 Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. Por. Stefana Jasieńskiego w Oświęcimiu\nPowiatowego Zespołu Nr 5 Szkół Budowlanych w Oświęcimiu\nPowiatowego Zespołu Nr 9 Szkół im. Marii Dąbrowskiej w Kętach\nPowiatowego Zespołu Nr 10 Szkół Mechaniczno- Elektrycznych im. Mikołaja Kopernika w Kętach\nI Liceum Ogólnokształcącego im. Leona Kruczkowskiego w Tychach


Delta Dunǎrii - Delta Dunaju\nJesteś w: Strona główna Ekspedycje Delta Dunǎrii - Delta Dunaju\nPodobnie jak w przypadku Amazonki, słowo sailing z motta „concept sailing”, należy rozumieć jako żeglugę, co niekoniecznie oznacza poruszanie się pod żaglami. W przypadku Delty upieranie się przy żaglach ograniczałoby tylko zakres eksploracji akwenu, który na pewno usatysfakcjonuje każdego ciekawego przyrody wodniaka. Polecam obejrzenie galerii zdjęć zrobionych podczas naszej wyprawy.\nGeneza pomysłu opisana jest w editorialu. Także niezwykle udane rejsy po Amazonce utwierdził mnie w przekonaniu, że obrany kierunek jest słuszny. Delta Dunaju należy, obok rzek Wołgi i Kubania, do największych ujść tego typu w Europie, na liście światowych „naj” zajmuje ona 22 miejsce.\nNaszym domem będzie flotel (floating hotel - pływający hotel) - osobliwość tego regionu. Dawniej takie barki służyły za „mieszkanie na wodzie” dla rzeńców trzciny. Po kanałach Delty przeciągane były za pomocą holowników. Ten sposób podróżowania po rozległych wodach ujścia Dunaju obowiązuje do dzisiaj. Współczesny flotel, ma wszelkie udogodnienia cywilizacyjne. Jest on naszą bazą, która podróżuje razem z nami, bez konieczności ciągłego pakowania i rozpakowywania, tu śpimy i spożywamy posiłki. Pozwala nam to maksymalnie wykorzystać czas na wodzie. Delta to prawdziwe labirynty kanałów, kanalików, trzcinowisk, jezior, ślepych odnóg i bagien. Ich eksplorację umożliwi nam łódź wycieczkowa na którą w ciągu dnia przesiadamy się z flotelu. Dzięki niej będziemy mieli możliwość zobaczenia kolonii pelikanów, niemal wszystkich gatunków czapli, ibisów, warzęch, kormoranów i innego ptactwa, z orłem bielikiem na czele. Przyroda zdaje się tu trwać w stanie od wieków niezmienionym.\nNa stepy Dobrudży i rozlewiska południowej Delty będziemy mogli spojrzeć z górującej nad otoczeniem twierdzy Enisala, która w przeszłości strzegła szlaków handlowych Morza Czarnego. Z najdawniejszą historią zwiazaną z osadnictwem greckim zetkniemy się zwiedzając starożytną Istrię.\nWieczorami, we wspólnej dużej sali, będziemy podsumowywać miniony dzień i planować następny, wymieniać uwagi i rozmawiać z przewodnikiem. Wszystko to umili nam wyborne wino z pobliskiego Murfatlaru, regionu o 1000-letniej tradycji winiarskiej.\nDelta i Dobrudża to rejon styku kultur i prawdziwa mozaika etniczna. Zgodnie żyją tu obok siebie Rumuni, Lipoweni, Ukraińcy, Turcy, Ormianie i Grecy. Otrzemy się o te klimaty zwiedzając m.im Babadag, wioskę Mila 24, wieś ukraińską w Letea. To wałśnie one tak zachwyciły Andrzeja Stasiuka, autora bestseleru „Jadąc do Babadag”, uhonorowanego w 2005 roku nagrodą Nike.\nJuż Grecy w VII w. p.n.e., doceniając niezwykłe walory Delty, zakładali tu faktorie handlowe i osady. Spróbujmy i my poznać uroki tego miejsca!\nSkrócony program wyprawy po Delcie Dunaju 1 września – 9 września 2018 r.\n1 września: przylot do Bukaresztu, zakwaterowanie w hotelu, spotkanie informacyjne\n2 września: transfer z Bukaresztu do Tulczy, wizyta w Muzeum Delty Dunaju, zwiedzanie rzecznego okrętu wojennego (bocznokołowca) Republika, obiad, zakwaterowanie na naszym statku – flotelu\n3 września: wycieczka autobusowa po Dobrudży, obiad, powrót na nasz flotel\n4 – 8 września: eksploracja Delty Dunaju\n9 września: po śniadaniu transfer na lotnisko w Bukareszcie, bilety powrotne mają być bukowane nie wcześniej niż na godzinę 15\nBukareszt jest miejscem rozpoczęcia i zakończenia wyprawy\nosoba dorosła - 1170 € od osoby w dwuosobowej kabinie\ndziecko do lat 7 - 630 €\npojedyncza kabina - dodatkowo 270 €\nnocleg w hotelu w Bukareszcie (1/2 września)\nw Tulczy wizyta w Muzeum Biosfery Delty Dunaju, zwiedzanie rzecznego okretu wojennego "Republika"\ncałodzienna wycieczka autobusowa po Dobrudży (Babadag, Istria i twierdza Enisala)\nwyprawa po wodach Delty zpełnym wyżywieniem i noclegami na statku. Zamierzamy zwiedzać: St. Georg, Mila 23. Trasa rejsu zalezna od warunków hydrologicznych\nzwiedzanie rezerwatu Letea\ntransfer z hotelu w Bukareszcie do Tulczy i z powrotem na lotnisko w Bukareszcie\nopieka/nadzór pilota wycieczki Henryka Wolskiego oraz miejscowego przewodnika niemiecko i angielskojęzycznego.\nw kwestii bukowania i ewentualnych dodatkowych pytań proszę zwracać się do biura conceptsailing@kiribaticlub.pl\nprzeloty należy bukować indywidualnie, rekomendujemy biuro podrózy Kiribaticlub: info@kiribaticlub.pl\nFlotel z miejscami dla max 18 osób.\nKabiny 2-osobowe z dwoma łóżkami, okno, łazienka, klimatyzacja.\nMasowe wylęgi komarów zaczynają się pod koniec czerwca, a jesienią (pod koniec września) praktycznie już ich nie ma.\npółbuty sportowe szybkoschnące,\nlekka, wygodna odzież turystyczna,\nkurtka, peleryna przeciwdeszczowa,\naparat fotograficzny, lornetka.\nZalecamy także, aby na Deltę wybrac się z gotówką, poza Tulczą jest bardzo trudno wymienić pieniądze (procedury).\nPowierzchnia Delty to 4178 km², z tego 82% należy do Rumunii, pozostała część do Ukrainy,\n5400 gatunków roślin i zwierząt, w tym:\n300 gatunków ptaków, z tego wiele objętych całkowitą ochroną,\n160 gatunków ryb,\nunikatowy na skalę światową las dębowy Letea,\nróżnorodność biologiczna Delty daje jej trzecie miejsce na świecie po Wielkiej Rafie Koralowej i Archipelagu Galapagos,\nwody Delty uchodzą do Morza Czarnego 3 ramionami:\nramię północne: Kilia (Chilia) - 120 km. Jego fragment to granica z Ukrainą,\nramię środkowe: Sulina - 70 km,\nramię południowe: Sant Georghe - 113 km,\nwody Dunaju toczą do Morza Czarnego rocznie 70 mln ton osadów,\nDelta Dunaju od 1991 roku jest włączona do światowego dziedzictwa UNESCO.\nCzas wielkich migracji ptaków przypada na okres wiosenny od kwietnia do czerwca oraz jesienny od sierpnia do października-listopada.\nNie bez znaczenia jest fakt, że do Bukaresztu z większości miast naszego kontynentu można dotrzeć samolotem w ciągu 2 godzin. Warto tam zatrzymać się na dzień lub dwa. Hotele i taxi są niezbyt kosztowne, przykładowy koszt kursu z centrun na lotnisko to równowartość ok. 30 zł. Hotel bez problemu mozna znaleść przez www.booking.com\n-Amazonką przez równik\nDelta Dunaju 01.–09.2018


Data publikacji: 14.06.2017 12:29\nBędzie strajk pielęgniarek i położnych w Szpitalu Powiatowym w Skarżysku – Kamiennej- informuje Anna Malik, przewodnicząca Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych. Średni personel domaga się podwyżki płac o 1500 zł brutto. W tej grupie zawodowej wynagrodzenie nie wzrosło od 10 lat. Pensja podstawowa brutto pielęgniarek i położnych wynosi od 1850 do 2150 zł.\nStrajk miałby rozpocząć się 20 czerwca. Początkowo, siostry nie odejdą od łóżek pacjentów, mają prowadzić tzw. strajk włoski, polegający na wyjątkowo skrupulatnym wykonywaniu swoich czynności. Jednocześnie, personel skupiony w związku zamierza okupować korytarz, przed gabinetem dyrektora.\nDyrektor lecznicy- Leszek Lepiarz liczy na to, że do strajku nie dojdzie. Na piątek zapowiada spotkanie ze związkowcami, które jego zdaniem może doprowadzić do porozumienia.\nJak informowaliśmy, w poniedziałek i wtorek, w lecznicy odbywało się referendum strajkowe. Załoga szpitala w głosowaniu zdecydowała, że chce rozpocząć strajk w lecznicy.\nW skarżyskim szpitalu pracuje łącznie 270 pielęgniarek i położnych.


Dobre wyniki Onico m.in. dzięki terminalowi LPG w porcie Gdynia | PortalMorski.pl\nDobre wyniki Onico m.in. dzięki terminalowi LPG w porcie Gdynia\nW pierwszym półroczu 2017 roku Grupa Onico wygenerowała przychody ze sprzedaży na poziomie 1,27 mld zł, o ponad 3 proc. wyższe niż w pierwszym półroczu rekordowego dla Spółki roku 2016 (1,23 mld zł). Niebagatelny udział w wypracowaniu dobrych wyników miał terminal LPG grupy w porcie Gdynia.\nJak czytamy w oficjalnym komunikacie firmy - są to najlepsze pod tym względem pierwsze półrocze w historii Spółki. Jak przekonuje Zarząd Onico SA - dowodzi to, że rozwój Grupy Kapitałowej dokonywany jest w oparciu o stabilne fundamenty minimalizujące i dywersyfikujące ryzyko sezonowości, fluktuacji cen i zmian otoczenia rynkowego, w jakim Spółki Grupy prowadzą działalność.\nW drugim kwartale roku Grupa Onico zwiększyła ilość gazu płynnego LPG importowanego za pośrednictwem terminalu morskiego w Gdyni, odnotowała wzrost sprzedaży oleju napędowego o ponad 20 proc. względem pierwszego kwartału, a także zwiększyła dostawy produktów asfaltowych.\nOnico SA zostało właścicielem nowoczesnego terminalu morskiego LPG zlokalizowanego w porcie gdyńskim (należącego wcześniej do Petrolinvest) w październiku 2015 roku. Terminal został zbudowany w 1997 roku i zmodernizowany w 2009. Posiada zdolności przeładunkowe 250 tys. ton gazu płynnego rocznie. Terminal przy nabrzeżu Śląskim obsługuje statki o ładowności do ok. 4000 ton gazu płynnego, zanurzeniu do 8,40 m i długości do ok. 130 m.\nW terminalu do dyspozycji są m.in.: dwa stanowiska wyposażone w 4 przyłącza cystern kolejowych plus dodatkowe 12 miejsc postojowymi dla cystern kolejowych; 2 stanowiska przeładunku cystern drogowych pozwalające obsłużyć do 50 autocystern na dobę, wyposażone w 2 wagi samochodowe; sieć rurociągów technologicznych izbiorniki magazynowe (12 sztuk o pojemności łącznej ok. 1500 ton).


Zwierzęta zmieniają kształty przez kryzys klimatyczny. "Niebawem możemy skończyć z prawdziwym Dumbo"\noprac. Kacper Kolibabski 09.09.2021 13:21\nOrgany odpowiedzialnie za chłodzenie u zwierząt stałocieplnych zaczęły rosnąć, by dostosować ię do zmieniających się warunków zewnętrznych. Naukowcy wiążą te zmiany z kryzysem klimatycznym.\nBadania naukowców z Deakin University wykazały, że dzioby niektórych papug z Australii od 1871 roku urosły 4-10 proc. - donosi "The Guardian". Myszy leśne mają dłuższe ogony i nogi niż kiedyś, a u ich kuzynów nietoperzy doszło do powiększenia skrzydeł. U ryjówek popielatych rosną natomiast i ogony i nogi.\nZmiany są relatywnie nieduże, mniejsze niż 10 proc., więc długo pozostawały niezauważone. Przewidujemy jednak, że wystające organy, jak uszy, będą rosnąć, a w niedalekiej przyszłości możemy skończyć z prawdziwym Dumbo\n- mówi Sara Ryding, autorka badania. Przypomnijmy, Dumbo to filmowy mały słonik z nienaturalnie wielkimi uszami.\nNaukowcy nie mają wątpliwości, że zmiany te są powiązane z kryzysem klimatycznym.\nZwierzęta ewoluują, by dostosować się do klimatu. Ale dobrze nie jest\nZmiany zanotowano u zwierząt stałocieplnych i dotyczą one organów, które są odpowiedzialne za termoregulację. Dzioby u ptaków, nogi, ogony i skrzydła u ssaków nie są pokryte piórami czy futrem, dzięki czemu umożliwiają chłodzenie. Rosnącą dynamicznie średnia temperatura od czasów rewolucji przemysłowej sprawiła, że zwierzęta zaczęły szybko dostosowywać się do panujących na ziemi warunków.\nZmiana kształtu nie oznacza jednak, że zwierzęta radzą sobie ze zmianami klimatu i że wszystko jest w porządku\n- mówi Ryding. Dodaje, że zwierzęta ewoluują, żeby przetrwać, ale nie wiadomo, jakie będą ekologiczne konsekwencje tych zmian. Brak też pewności, czy wszystkie gatunki są zdolne do zmiany.\nKryzys Klimatyczny może zdziesiątkować "najważniejsze zwierzę świata"\nNajwyższy czas, abyśmy zrozumieli, że zwierzęta również muszą przystosować się do zmian klimatu, ale dzieje się to w znacznie krótszym czasie niż miało to miejsce w przeszłości\n- dodaje Ryding.\nZmiany klimatu w Polsce to dłuższe i silniejsze fale upałów\nWedług rządowego dokumentu "Polityka ekologiczna państwa" scenariusze klimatyczne dla Polski pokazują, że najpowszechniejszymi zjawiskami pogodowymi związanymi z globalnym ociepleniem w tym dziesięcioleciu będą fale upałów z tendencją do wydłużania czasu ich trwania. Dla największych miast Polski prognozowany jest wzrost liczby dni upalnych (z temperaturą maksymalna przekraczającą 30 stopni Celsjusza).\nPogoda w danym okresie zależy od szeregu zmiennych i niezależnie od zmian klimatu są okresy gorętsze i chłodniejsze. Jednak wraz ze wzrostem średniej temperatury planety, wyjściowa temperatura jest wyższa. Zatem to, co dawniej było ekstremalnie gorącym okresem, wraz ze zmianami klimatu staje się częstszym zjawiskiem i pojawiają się dni z temperaturą tak wysoką, jakiej nigdy dotychczas w danym miejscu nie zaobserwowano.\n"To, co dziś nazywamy 'ekstremalną falą gorąca', w ciągu dekad będziemy po prostu nazywać 'latem', o ile nie zmniejszymy ostro emisji dwutlenku węgla. Wybór należy do nas..." - ostrzega jeden z najbardziej znanych klimatologów na świecie Michael E. Mann.\nDominika Lasota, aktywistka klimatyczna: Koniec z dziadocenem. Młodzi się dla polityków nie liczą


Wiadomości na temat aranżacji wnętrz. | Przedsiębiorcy\nTworząc dom, własne M bądź firmę, nader często mamy nie mało pomysłów na owo, jak to uczynić. Obszerny asortyment farb, tapet, mebli, w każdym punkcie obecne reklamy powiązane z zaaranżowaniem pomieszczeń, a też programy telewizyjne sprawiają, iż mamy niekiedy chaos w głowie, nie wiemy co winniśmy wyłonić.\nProjekty wnętrz Kraków, to intrygujące aranżacje sporządzone przez postacie kreatywne, pomysłowe, dla jakich wykańczanie wnętrz, to ogromna życiowa pasja. Plany szokują swą banalnością, fascynującym złączeniem wzorów czy barw. Specjaliści od szkiców, na początku starają się rozpoznać gust swych kontrahentów oraz poznać jak znaczne pieniądze pragną oni przeznaczyć na zaaranżowanie pokoi, zaś później tworzą wstępny zarys.\nAranżacja wnętrz Kraków, to projekty, które zachwycają, pozwalają na jak najlepsze użycie przestrzeni, co jest bardzo istotne w małych przestrzeniach biurowych czy kawalerkach, przy jednoczesnym uchowaniu godziwego smaku. Projektanci, jacy sporządzają plany zawsze wnikliwie wysłuchują pragnień klientów, ale nierzadko demonstrują im także nietypowe propozycje, na jakie klient sam może by nie wymyślił.\nOglądając projekty wnętrz Kraków, czujemy się w taki sposób, jakbyśmy przeżywali bajeczną przygodę, przechodzili do innej, nieznanej nam dotąd realności. Warto posłużyć się poradami ekspertów od wykończenia wnętrz i utworzyć ze swej organizacji bądź domu punkt nie jeno cudowne, ale również ustronne oraz wykwintne, do którego powszednie będziemy chcieli wracać, a także ochoczo zaprosimy przyjaciół.\nProfesjonalne wsparcie przy aranżacji domu, to nietrudny sposób, żeby zaoszczędzić swojej osobie nerwów, ustrzec się niepotrzebnych wydatków, zaś też stworzyć miejsce niepowtarzalne. Należałoby korzystać z świadczeń projektantów, którzy szczycą się zaufaniem i właściwą reputacją klientów, jakim odmienili życie.


usunąć SuperMegaBest Całkowicie | Usun Wirusa\nusunąć SuperMegaBest Całkowicie\nTeraz dni, hakerzy i cyberprzestępcy projektowaniu licznych malware zasadzie ukraść wszystkie poufne dane, jak również uzyskać kontrolę nad zainfekowanym systemem. SuperMegaBest jest jedną z tych infekcji, które jest w stanie zrobić komputer uszkodzona i nie do użytku. Po ten paskudny SuperMegaBest, będzie ciągła degradacja wydajności komputera, a czasem może nawet nie można zainstalować nowego oprogramowania aplikacji. Będziesz zawsze zastraszani przez wielu niechcianych komunikatów o błędach i alarmy fałszywe jak “Twój komputer jest na duże ryzyko”, a tym samym zmusić niewinnego użytkownika kupić Rouge i fałszywe oprogramowanie.\nNajbardziej najgorszym przypadku jest to, że to modyfikować wszystkie ustawienia prywatności, jak również wyłączyć zaporę też i tym samym otworzyć tylne drzwi dla innych infekcji, aby uzyskać kontrolę nad zainfekowanym systemem. Tak, zaleca się, aby usunąć SuperMegaBest jak najwcześniej za pomocą automatycznego narzędzia do usuwania, a tym samym chronić komputer z tych wszystkich zagrożeń paskudny komputera.\nJak SuperMegaBest get wchodzi w PC\nSuperMegaBest jest wysoce zakaźną zagrożenie komputer, który potajemnie instalowane, a tym samym daje wiele szkodliwych działań, aby system uszkodzony i nie do użytku. Uważa się, że, SuperMegaBest zwykle wślizgnął się za pomocą wielu sposobów, w tym\nNajczęstsze objawy zakażenia SuperMegaBest\nSuperMegaBest została wykryta jako wysoce złośliwy zagrożenia, ponieważ jest w stanie zrobić system uszkodzony i nie do użytku. To udaje legalne oprogramowanie, ale rzeczywista jest złośliwe oprogramowanie, które służy głównie do kradzieży wszystkich poufnych danych, takich jak numer konta, hasła, nazwy użytkownika, numer karty kredytowej itp śledząc historię przeglądarki.\nOto po kilka typowych objawów zagrożenia SuperMegaBest\nKomunikaty o błędach po zakażeniu SuperMegaBest\nRęczny proces w celu usunięcia infekcji SuperMegaBest\nSuperMegaBest jest jedną poważnego zagrożenia komputera, które muszą być natychmiast usunięte z komputera. Tutaj dostaniesz pełną instrukcję dotyczącą sposobu, aby pozbyć się tego paskudnego zagrożenia komputera.\nWykonaj następujące kroki, aby całkowicie pozbyć się SuperMegaBestinfection –\n1. Naciśnij Alt CNTRL Del i otwarty Menedżer zadań systemu Windows. Wyszukaj wszystkie SuperMegaBestassociated procesów, a następnie kliknij na “Zakończ zadanie”.\n3. Otwórz program Windows Dodaj / Usuń programy, wyszukiwania i usunąć wszystkie programy związane z SuperMegaBest.\nRęczne usuwanie proces SuperMegaBest jest trudnym zadaniem. Proces ten jest w zasadzie przeznaczony dla ekspertów, więc być bardzo ostrożni podczas wykonywania tego procesu, ponieważ mały błąd może doprowadzić do uszkodzenia ważnych plików systemowych. Zaleca się stosować automatyczne oprogramowanie do usuwania SuperMegaBest do całkowitego usunięcia tego paskudnego trojana. Ten program jest bardzo łatwy w instalacji i nie wymaga żadnych umiejętności technicznych, nawet początkujący mogą łatwo korzystać z tego oprogramowania. Pobierz oprogramowanie i chronić system przed tym ostrej infekcji.\nNarzędzie do usuwania SuperMegaBest automatyka\nAutomatyczne Removal Tool SuperMegaBest jest najlepszy i skuteczny sposób, aby pozbyć się tych wszystkich zagrożeń paskudny komputera. Ponieważ oprogramowanie to jest dobrze hełmie z zaawansowanych i zaawansowanych technik z pomocą których pierwsza to skanowanie zainfekowanego systemu i tym samym usunąć wszystkie infekcje tuż po jego proste kroki. Poza tym, to wykonuje pełną analizę pamięci komputera, ciasteczka, rejestru, aby zlokalizować podejrzane pliki i programy i pokazać listę wirusów i innego oprogramowania niebezpiecznego. Ten skuteczny program jest zaprojektowany przez wykwalifikowanych specjalistów w taki sposób, że nawet początkujący mogą łatwo korzystać z tego oprogramowania. Tak, zaleca się, aby użyć narzędzia do usuwania SuperMegaBest, a tym samym chronić komputer z tych wszystkich zagrożeń paskudny komputera.\nOpis tego wspaniałego narzędzia do usuwania SuperMegaBest\nZostała ona włączona do skanowania heurystycznego, który automatycznie skanuje całe pliki systemowe, foldery, archiwum i uruchomione procesy i usuwa wszystkie pliki i proces SuperMegaBest.\nTo ułatwia użytkownikowi łatwy w użyciu interfejs, który oferuje krok po kroku, aby pozbyć się SuperMegaBest automatycznie….\nPrzewodnik użytkownika usunąć infekcję SuperMegaBest\nNarzędzie do usuwania SuperMegaBest jest bardzo skuteczny program, który może ochronić swój system z tych wszystkich zagrożeń ciężką komputera. Wystarczy tylko zrobić, to wykonaj następujące proste kroki, aby zainstalować skuteczny i niesamowite oprogramowanie.\nKrok 2: W tym etapie widać, że narzędzie do usuwania SuperMegaBest jest skanowanie komputera w celu zlokalizowania szkodliwych elementów. Wszystkie wykryte zagrożenia są przedstawione w formie miniatur, z których można zapoznać się z opisem w szczegółach.\nCałkowicie usunąć SuperMegaBest, Jak usunąć SuperMegaBest całkowicie


Aladyn i przyjaciele w najlepszych mobilnych aktualizacjach | GRYOnline.pl\nWiadomość gramynawynos.pl 4 października 2016, 12:15\nZaczynamy od Angry Birds Seasons. To druga odsłona serii i ma na karku już sześć lat, więc fakt, że wciąż dostaje regularnie aktualizacje jest bardzo imponujący. Najnowszy patch przynosi drugą i ostatnią część przygody Pigywood Studios, którą rozgrywamy na 21 nowych poziomach. Do tego dochodzą trzy mapy bonusowe i drugie tyle turniejowych.\nGodną uwagi aktualizację dostał także sympatyczny endless runner Banana Kong. Patch wprowadził nową lokację w postaci plaży, a lista możliwych do ujeżdżania zwierząt powiększyła się o węza. Ponadto pojawiły się nowe utwory muzyczne, przeszkody i typy wrogów.\nBanana Kong w App Store\nBanana Kong w Google Play\nZ kolei studio King kontynuuje rozwijanie popularnego Bubble Witch 2 Saga. Wypuszczony w zeszłym tygodniu patch wzbogacił grę o dwadzieścia nowych poziomów. Tematycznie wszystkie one są powiązane z Termopilami, choć wpływa to tylko na klimat wyzwań, a nie sam ich przebieg.\nWarto także zwrócić uwagę na zeszłotygodniową aktualizację do Disney Crossy Road. Wzbogaciła ona grę o elementy z animowanego filmu Aladyn. Dostaliśmy więc pokaźny zestaw nowych postaci – poza tytułowym bohaterem znajdziemy wśród nich także Jasmine, Rejah, Iago oraz Dżina. Natomiast listę lokacji zasiliła znana z ekranów kraina Agrabah.\nOstatnią aktualizacją, o jakiej chcemy wspomnieć jest ta, którą otrzymała gra Teenage Mutant Ninja Turtles: Legends. Dodała ona nowe postaci (w tym te z filmu Wojownicze żółwie ninja: Wyjście z cienia), wyzwania oraz moduł treningowe. Ponadto zmieniono zbalansowanie wirtualnego sklepiku.\nTeenage Mutant Ninja Turtles: Legends w App Store\nTeenage Mutant Ninja Turtles: Legends w Google Play


Dobro uczynione przez bliźnich może wydawać się nam rzeczą oczywistą i łatwą. Tymczasem często jest wynikiem trudnych decyzji i zmagań wewnętrznych.\nListopad to miesiąc poświęcony pamięci zmarłych. Nawiedzamy cmentarze, zapalamy znicze. Stojąc nad grobami bliskich, prosimy o dar życia wiecznego dla nich. Pamiętamy bowiem, że oni faktycznie mogą liczyć już tylko na nas, na nasze odpusty i modlitwy. Z kolei dla nas, żyjących, z jednej strony jest to dobry czas na rewizję życia i odkrywanie prawdy o własnym zmaganiu się ze złem, z drugiej – na zastanowienie się, jak żyć, by wybierać dobro.\nPowroty do Chrystusa\nDzisiaj „walka duchowa” to określenie dość rzadko spotykane. Kojarzy się raczej z zamierzchłymi czasami. Niekiedy wolimy unikać takich sformułowań, aby nas nie niepokoiły lub nie wyprowadzały z tak zwanej strefy komfortu. Jezus naucza nas jednak od początku swojej publicznej działalności, że istnieje realne, osobowe zło, które pragnie, żebyśmy odrzucili Boga. Nie ma ono oczywiście władzy nad nami. Męka, śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana dały nam bowiem wolność. Szatan może jedynie tak ustawiać scenę naszego życia, abyśmy łatwiej upadali, ale nie może nas do niczego zmusić.\nW życiu Pauliny Jaricot, szczególnie w czasie jej młodości, także możemy zauważyć elementy walki duchowej, np. w tych obszarach jej życia, które zostały zdominowane przez kompleksy. Nieuporządkowane pragnienie znajdowania się w centrum uwagi spowodowało, że szybko wybrała drogę próżności. Jednak serce, które pozostało blisko Boga, nieustannie ją z tej drogi zawracało.\nZałożycielka Żywego Różańca odznaczała się wyjątkową czujnością, jeśli chodzi o wykrywanie pokus. Nawet jeżeli próbowała zagłuszyć wyrzuty sumienia, te nie pozwalały jej na dłuższy czas oddalić się od Boga i sprowadzały ją z powrotem do kratek konfesjonału. Ciągnęło ją w kierunku atrakcji świata, ale jednocześnie miała wielkie pragnienie trwania przy Chrystusie Eucharystycznym. Jej walka duchowa polegała na unikaniu okazji do grzechu i powracaniu w pokorze do Stwórcy.\nBóg nas ratuje\nW naszych zmaganiach z pokusami nie jesteśmy sami. Bóg nieustannie nam towarzyszy i pomaga nam zrozumieć okoliczności życiowe, które wydają się nam trudne. W życiu Pauliny doświadczenia choroby i cierpienia nierzadko były momentami opamiętania się i powrotu do Boga.\nW jednym z listów pisze: „Nie przerażajmy się… Wszystko, co gorzkie, w tym ofiarowanym życiu zostało złagodzone, przechodząc przez serce Jezusa. Jeśli w duchu często stajemy na świętej górze, gdzie nasz dobry Mistrz dopełnił naszego uzdrowienia przez swoje rany, a umierając za nas, dał nam życie, ileż wzruszających okoliczności skłoni nas do wejścia w ten nowy, ziemski raj, z którego na wszystkich wylewają się rzeki łask i życia”.\nCzęsto lubimy powtarzać popularne zdanie, że zdrowie jest najważniejsze. Jednak w kontekście walki duchowej najpierw trzeba rozważyć, czy jeśli otrzymałbym uzdrowienie ze wszystkich chorób i dolegliwości, to czy wtedy nie uległbym łatwiej pokusom świata. Nie trudno wyobrazić sobie sytuację, że chory prosi Boga o uzdrowienie, trwa na modlitwie i ostatecznie otrzymuje łaskę. Jednak potem szybko zapomina o niej i oddaje się grzechom tylko dlatego, że ma już siły, żeby je popełniać. Perspektywa wiary pozwala nam, tak jak Paulinie, dostrzec obecność Boga w różnych, czasami trudnych, doświadczeniach i Jego moc chroniącą nas od złego.\nW walce duchowej pomocna jest także pokuta i otwartość na spowiednika. Założycielka Żywego Różańca także poszukiwała odpowiedniego kierownika duszy. Bóg zaplanował dla niej ks. Jeana Würtza. Ten ocalony od wyroku śmierci duchowny szybko zyskał w Lyonie rozgłos jako wybitny kaznodzieja i spowiednik.\nZaciekawiona Paulina uczestniczyła w naukach głoszonych przez nowego kaznodzieję. Pewnego razu, przeżywając rozterki duchowe, zapytała go, co to jest próżność. On natychmiast w prostych słowach oznajmił jej, że polega ona „na stawaniu się idolem dla innych i byciu pochłoniętym miłością wobec tego, co więzi serce, podczas gdy Bóg zaprasza do kierowania się ku górze”. Po tych prostych słowach znalazła w nim stałego spowiednika.\nKażdorazowe wyznanie grzechów, ale także podzielenie się doświadczeniem zmagań duchowych i innych trudności dawało jej ogromną wolność wewnętrzną. Szatan woli, żeby dusza trzymała pokusy w tajemnicy, by dalej zniewalały serce. Wypowiedzenie przed kapłanem własnych pokus jest ogromną pomocą w walce duchowej.\nTroska o dobro\nW zmaganiach ducha skupiamy się przede wszystkim na aspekcie negatywnym, walce z pokusami. Jest jednak jeszcze drugi ważny jej wymiar – troska – o wypełnianie dobra polecanego nam przez Boga. Kiedy Paulina odkryła, że Bóg zaprasza ją do realizacji nowego, dobrego dzieła, jakim miał być Żywy Różaniec, od razu pojawiły się na jej drodze przeszkody. Gdy zapragnęła zatwierdzenia stowarzyszenia przez biskupa, napotkała opór niektórych księży, którzy zarzucali jej próby niszczenia tradycyjnej pobożności maryjnej. Mimo że początkowo podłamała się trudnościami, jednak za radą spowiednika przyjęła w pokorze wszelkie oskarżenia i powoli wyjaśniała cele nowego ruchu, który miał odrodzić moralnie katolików.\nW naszym życiu bywa podobnie. Każdego dnia przychodzą do nas dobre natchnienia, od\ntych najprostszych – jak powiedzenie komuś dobrego słowa – przez małe dobre uczynki, po czasami wielkie dzieła, do których wzywa nas Bóg. Jeśli spadają na nas od razu jakieś trudności i przeszkody, to może być znak, że rozpoczyna się walka duchowa. Szatan chce nas zniechęcić, pokazać, że spełnienie woli Boga jest niemożliwe.\nNieraz przeżywamy kryzysy, np. w małżeństwie. Być może małżonkowie słyszą wówczas podszepty Złego, że nie warto jeszcze raz próbować, że to nie ma sensu. Wtedy właśnie widać wyraźnie, jak ciężko jest wybierać dobro, jakim zmaganiem jest nie tylko walka z pokusami, lecz także podejmowanie wyborów zgodnych z wolą Ojca w niebie.\nZadania na listopad:\nJeśli będzie to możliwe, nawiedzę cmentarz i pomodlę się dziesiątkiem Różańca – tajemnicą Zmartwychwstania Pana Jezusa – w intencji zmarłych, którzy najbardziej potrzebują pomocy.\nJeśli mam dobre pragnienie, które w moim sercu tli się od dawna, ale oddalałem je z lęku przed trudnościami, po konsultacji ze spowiednikiem postaram się je wypełnić.\nKS. ŁUKASZ WIŚNIEWSKI MIC\nKontakt ze stroną\nE-mail: Dotyczy tylko strony internetowej\nCopyright © 2021 Polska Parafia Peterborough. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Papryka faszerowana mięsem mielonym - Opole.dlawas.info - Największy portal informacyjno - rozrywkowy w regionie\nMożecie podawać ją z sosem pomidorowym, aby dodać jej jeszcze lepszego smaku. Farsz jest delikatny, mocno ziołowy, bardzo aromatyczny. Pyszne danie na wyjątkowe okazje, miły wieczór czy wykwintny obiad.\nNa początek papryki myjemy, odcinamy im główki i wycinamy gniazda nasienne. Następnie solimy i pieprzymy je w środku, po czym odkładamy na bok.\nCebulę drobno siekamy i podsmażamy na oliwie. Do miski przekładamy mięso, dodajemy jajko, przestudzony ryż, ketchup, czosnek przeciśnięty przez praskę, cebulę oraz wszystkie zioła i przyprawy, po czym wszystko mieszamy.\nOstrożnie wkładamy farsz do papryk, przykrywamy czapeczką i przekładamy do naczynia żaroodpornego do którego dolewamy troszkę wody albo bulionu.\nCałość wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni na godzinę. Papryki pocięte w poprzek można piec 45 minut- to w zupełności wystarczy.


Skuteczne techniki zarządzania logistyką oraz wiedzę o procesach magazynowe można było poznać i wykorzystać podczas szkolenia Gospodarka Magazynowa. Trener-Praktyk Pan Bogdan Kroker przekazał uczestnikom praktyczne informacje dotyczącą metod zarządzania magazynem wykorzystując nowoczesne systemy logistyczne. Nabyte techniki są dość uniwersalne, mogą je wykorzystać równie dobrze pracownicy magazynów, działów logistycznych, zaopatrzeniowych, handlowych, czy produkcyjnych. Przeprowadzone warsztaty wspierane materiałami dodatkowymi i licznymi dyskusjami pomogły utrwalić nowe wiadomości. Pan Bogdan Kroker za szkolenie przeprowadzone w dniach 27-28 lutego 2012 otrzymał ocenę 5,0, czyli maksimum.\nTak się wypowiadali uczestnicy w naszych ankietach:\n„Kompetencja, wiedza praktyczna, umiejętność przekazywania.”\n„Kompetencje trenera na najwyższym poziomie.”\n„Szkolenie spełniło moje oczekiwania, wiedza została przekazana w sposób zrozumiały.”\n„Prowadzenie szkolenia na luzie bez nacisku i ze zrozumieniem.”\n„Bardzo dobrze przekazywane wiadomości w materiale zawartym w podręczniku szkoleniowym oraz poparte wyświetlaniem ze slajdów”\nNastępne szkolenie poruszające temat logistyki już w kwietniu! Więcej informacji znajdą Państwo na tej stronie.\n← Ograniczenie stosowania przez rolników środków ochrony roślin spowodowałoby spadek dochodów w UE o miliardy euro\nKażdy rodzaj zatrudnienia wymaga umowy. W ubiegłym roku co piąty pracodawca naruszył przepisy prawa pracy przy zawieraniu umów →


Oczyszczenie systemu przesyłowego z brudnej ropy może zabrać sporo czasu - Upstream\nMamy w tej chwili w systemie około pół mln ton zanieczyszczonej ropy chlorkami powyżej 10 PPM - powiedział wiceprezes PERN Rafał Miland\nPERN ocenia, że oczyszczenie systemu z zanieczyszczonej ropy może zająć kilkanaście miesięcy - powiedział dziennikarzom podczas Forum Ekonomicznego w Krynicy wiceprezes PERN Rafał Miland.\n"Mamy w tej chwili w systemie około pół mln ton zanieczyszczonej ropy chlorkami powyżej 10 PPM" - powiedział wiceprezes.\nPierwsze takie czyszczenie zbiornika przez Naftoserwis\nPytany, jak długo może potrwać jej pozbycie się, odpowiedział: "Oceniam, że może to zająć kilkanaście miesięcy"\n19 kwietnia poinformowano, że rurociągiem "Przyjaźń" płynie przez Białoruś w kierunku zachodnim zanieczyszczona ropa. PERN, aby ochronić krajowy system przesyłowy i instalacje rafineryjne, 24 kwietnia wstrzymał odbiór dostaw zanieczyszczonej rosyjskiej ropy dostarczanej dla klientów PERN z białoruskiego systemu przesyłowego do bazy w Adamowie. Od tego momentu polskie rafinerie były zaopatrywane z morskich dostaw ropy, zostały też częściowo udostępnione zapasy obowiązkowe.\nW połowie czerwca pełnomocnik rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej Piotr Naimski poinformował, że oczyszczenie systemu przesyłowego i magazynowego w Polsce z zanieczyszczonej rosyjskiej ropy zabierze 5-6 miesięcy.


Wyroki sądów zagranicznych w Polsce - W sądzie i urzędzie - rp.pl\nAktualizacja: 30.10.2009, 06:30\nWyroki sądów zagranicznych w Polsce\nOd 1 lipca tego roku dużo łatwiej o wykonywanie w Polsce wszystkich zagranicznych wyroków wydawanych w sprawach cywilnych przez sądy państw pozaeuropejskich – zwraca uwagę radca prawny, doktorant na Uniwersytecie Gdańskim, prowadzący kancelarię prawniczą w Gdyni\nSprawa odszkodowania w wysokości 5 mln USD zasądzonego przez amerykański sąd od wydawcy tygodnika „Wprost” na rzecz Małgorzaty Cimoszewicz-Harlan z tytułu zadośćuczynienia za naruszenie jej dóbr osobistych („Rz”” z 6 października) daje asumpt do przyjrzenia się przepisom regulującym obecnie wykonalność w Polsce wyroków sądów zagranicznych spoza państw Unii Europejskiej. Poniżej dalsza część artykułu\nWarunki i procedura wykonalności wyroków sądów państw unijnych (poza Danią) pozostają niezmienne od chwili naszej akcesji do Unii, gdyż regulowane są przez rozporządzenie Rady nr 44/2001 z 22 grudnia 2001 r. Również w odniesieniu do pozostałych państw europejskich Polska związana jest bądź konwencją z Lugano (Norwegia, Islandia, Szwajcaria, Liechtenstein a także Dania), bądź umowami bilateralnymi (Rosja, Białoruś). Można zatem przyjąć, iż w odniesieniu do znakomitej większości państw europejskich stosowanie przepisów kodeksu postępowania cywilnego jest w tym zakresie wyłączone. Gdy zaś chodzi o wykonalność wyroków sądów państw pozaeuropejskich, to zastosowanie mają przepisy z zakresu międzynarodowego postępowania cywilnego – część czwarta [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=D90C240EEF8448E59B1CC20B825A08D0?id=70930]k.p.c[/link]. Akurat ta część uległa gruntownej zmianie od 1 lipca 2009 r. wskutek nowelizacji k.p.c. z 5 grudnia 2008 r. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=294152](DzU nr 234, poz. 1571)[/link].\n[srodtytul]Pod warunkiem wzajemności[/srodtytul] Do niedawna art. 1146 § 1 stwierdzał, iż orzeczenie sądu zagranicznego podlega uznaniu pod warunkiem wzajemności, jeśli spełnione są kumulatywnie dodatkowe przesłanki: (1) prawomocność orzeczenia w kraju jego pochodzenia, (2) brak wyłącznej jurysdykcji sądów polskich lub sądów państwa trzeciego w sprawie, (3) umożliwienie pozwanemu możliwości obrony, (4) brak wcześniejszej zawisłości sporu przed sądami polskimi (lis pendens) lub wcześniejszego rozstrzygnięcia sporu przed sądem polskim (res iudicata), (5) niesprzeczność z podstawowymi zasadami porządku prawnego Polski, (6) brak obowiązku zastosowania w sprawie materialnego prawa polskiego. Przesłanki te znacząco ograniczały krąg spraw, w których wyrok sądu zagranicznego zasługiwałby w Polsce na uznanie, a zatem w konsekwencji podlegałby u nas wykonaniu. Jednak najskuteczniejszą barierą był bezwzględny wymóg wzajemności. W praktyce wyglądało to tak, że jeśli wyroki naszych sądów nie były wykonywane w danym kraju, to wyrok wydany przez sąd tego kraju nie mógł być wykonany w Polsce. Ponieważ w zdecydowanej większości państw wyroki sądów polskich nie były wykonywane, to i wyroki sądów zagranicznych zazwyczaj nie były u nas wykonywane, chyba że przewidywała to umowa międzynarodowa. Oczywiście taki stan rzeczy nie był idealny. Wzajemność mogła bowiem powstać jedynie wtedy, gdy któryś z krajów zaczął pierwszy wykonywać na swoim terytorium wyroki wydane w drugim kraju. Jednak sytuacja taka miała zasadniczy walor: w praktyce bowiem Rzeczpospolita sama decydowała o tym, wyroki jakich państw były w Polsce wykonywalne, a decyzja ta zapadała poprzez zawarcie umowy bilateralnej z danym państwem lub przystąpienie do konwencji międzynarodowej. Tym samym podejmowano w Polsce istotną decyzję sprowadzającą się do tego, iż uznawano, że system wymiaru sprawiedliwości państwa X zasługuje na takie zaufanie, iż można się zgodzić na wykonywanie w Polsce wyroków w nim wydanych. [srodtytul]Dzisiaj bariery nie ma [/srodtytul] Teraz art. 1145 stwierdza: „Orzeczenia sądów państw obcych wydane w sprawach cywilnych podlegają uznaniu z mocy prawa, chyba że istnieją przeszkody określone w art. 1146”. Zatem art. 1145 jest odpowiednikiem dawnego art. 1146, z tą wszakże nadzwyczaj istotną zmianą, iż usunięto z niego wymóg wzajemności. Natomiast nowy art. 1146 określa katalog przeszkód uniemożliwiających uznanie zagranicznego orzeczenia sądowego w Polsce, odpowiadający w dużej mierze katalogowi przewidzianemu przez dotychczasowy stan prawny. [wyimek]Czy możemy wyobrazić sobie sąd polski zasądzający 15 mln zł zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych?[/wyimek] Warunek wzajemności był barierą uniemożliwiającą wykonywanie w Polsce znacznej części wyroków wydawanych przez sądy zagraniczne. Miało to swoje praktyczne uzasadnienie, zważywszy że sposób działania, bezstronność oraz uczciwość systemów wymiaru sprawiedliwości wielu państw świata budzą uzasadnione wątpliwości. Co więcej, nawet wyroki orzekane w niektórych państwach przez skądinąd bezstronne i uczciwe sądy wydają się w Polsce dziwne, niesprawiedliwe czy niezrozumiałe. Wynika to z odmiennej kultury prawnej, innych zwyczajów i, co najważniejsze, z diametralnie odmiennego prawa, tak materialnego, jak i procesowego, jakie stosują w swoim orzekaniu owe sądy. Dotyczy to w szczególności sądów amerykańskich. Prawo stanów USA (a każdy ze stanów ma swój własny system prawny) jest zasadniczo odmienne od europejskiego, a wyroki ferowane przez sędziów znad Potomaku wydają się nam częstokroć dziwne. Przykład wyroku wydanego w sprawie „Wprost”” jest skądinąd dobrą tego egzemplifikacją. Czy możemy wyobrazić sobie sąd polski zasądzający 15 mln zł zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych? W Ameryce to jednak nic nadzwyczajnego. A przecież USA są państwem prawa, tego nikt im nie ujmuje. Czego więc możemy się spodziewać po sądach innych, znacznie bardziej egzotycznych państw? Czy wyroki tam wydawane dają obywatelom Polski gwarancję uczciwości, niezawisłości i obiektywizmu? Można w to wątpić. A przecież wszystkie one podlegają od niedawna wykonaniu w Polsce, jeśli tylko pozwany zostanie należycie powiadomiony o wniesieniu powództwa, a sam wyrok nie będzie naruszał klauzuli porządku publicznego. W wielu wypadkach powód sam zadba o prawidłowe zawiadomienie pozwanego o wszczęciu procesu; będzie to wszak leżało w interesie powoda, jeśli planuje on wyegzekwowanie owego wyroku w Polsce. A już sam wyrok będzie można zapewne uzyskać za odpowiednio wręczoną łapówkę. W takiej sytuacji pozwanemu nie pozostanie już nic innego, jak tylko powoływać się przed polskim sądem na klauzulę porządku publicznego. Zapewne w wielu sprawach klauzula ta będzie dlań skuteczną tarczą. W innych jednak jej zastosowanie nie będzie bynajmniej oczywiste. Przecież sąd polski w toku procedury zmierzającej do stwierdzenia wykonalności wyroku sądu zagranicznego nie będzie badał całej sprawy merytorycznie. Kontroli sądu polskiego podlega bowiem wyłącznie to, czy stwierdzenie wykonalności wyroku jako takiego nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego RP; nie jest zaś rzeczą polskiego sądu kontrola merytoryczna zagranicznego orzeczenia. Należy też zwrócić uwagę, iż fakt, że Polska uznaje co do zasady wyroki państw obcych, nie oznacza automatycznie, iż wyroki naszych sądów będą równie automatycznie wykonywane we wszystkich krajach świata. Inne państwa nie wprowadziły jednocześnie takiej regulacji w swoich systemach prawnych. W kilku krajach – tych, w których tak jak dotychczas w Polsce obowiązuje zasada wymogu wzajemności – nasze nowe regulacje spowodują, iż wyroki polskich sądów będą tam uznawanie. W pozostałych zaś i tak nic się nie zmieni. I wreszcie ostatnia nowość omawianej nowelizacji. Zgodnie z art. 1149.1 „przepisy tytułu niniejszego stosuje się odpowiednio do rozstrzygnięć innych organów państw obcych wydanych w sprawach cywilnych”. A zatem w Polsce uznawane będą, co do zasady, nie tylko wyroki wszystkich sądów zagranicznych, ale wszystkie „rozstrzygnięcia innych organów państw obcych wydane w sprawach cywilnych”. [srodtytul]Geneza zmian[/srodtytul] Projekt nowelizacji k. p. c. jest dziełem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego przy Ministrze Sprawiedliwości. Zgodnie z uzasadnieniem projektu „regulacja uznania i stwierdzenia wykonalności zawarta w projekcie zakłada liberalizację materialnych i formalnych warunków respektowania w Polsce skuteczności lub wykonalności zagranicznych orzeczeń i ugód sądowych. (…) Drugą zmianą o charakterze ogólnym jest wyraźne uregulowanie możliwości uznania lub stwierdzenia wykonalności nie tylko orzeczeń sądów państw obcych, ale także zapadłych w sprawach cywilnych rozstrzygnięć innych niż sądy organów państw obcych”. Te cytaty najlepiej oddają kształt nowej konstrukcji oraz intencje jej autorów. Zamierzali oni usunąć z polskiego prawa zasadę wzajemności i dokonali tego skutecznie, o czym świadczy i ten cytat:” Projekt zakłada rezygnację z niektórych dotychczas obowiązujących przesłanek uznania. Dotyczy to przesłanki wzajemności oraz tzw. kolizyjnoprawnej kontroli orzeczenia zagranicznego”. Nie ulega wątpliwości, iż intencją przyświecającą autorom było powielenie konstrukcji istniejącej w prawie europejskim. Rzecz jednak w tym, iż regulacje prawa unijnego dotyczą tylko wykonywania wyroków wydanych na terenie Unii. To państwa unijne umawiają się, iż będą wzajemnie respektować wydawane przez swoje sądy wyroki. Dzieje się tak, gdyż spełnione są następujące warunki: - prawo materialne i prawo procesowe stosowane we wszystkich tych państwach (może z wyjątkiem Wielkiej Brytanii) jest podobne; - prawo unijne jest nieustannie ujednolicane. Zatem i z tego powodu przewidywalność wydawanych w krajach unijnych wyroków nieustannie rośnie; - z przyczyn praktycznych dla obywatela jednego z państw Unii nie jest nieprzezwyciężalnym problemem sprostanie powództwu wytoczonemu przeciwko niemu w innym kraju unijnym. Inaczej jest w wypadku procesu wytoczonego na innym kontynencie. O tym zaś, że koszty prowadzenia procesu w USA są ogromne, wiadomo powszechnie; - na terenie Unii istnieje rzeczywista wzajemność w wykonywaniu wyroków sądowych. Zatem – poprzez akcesję do Unii – zgadzając się na wykonywanie na swoim terytorium wyroków wydanych przez sądy innych państw Unii, Polska miała zarazem zagwarantowane, iż wyroki wydawane w Polsce uzyskają ten sam przywilej. [srodtytul]Z państw pozaeuropejskich[/srodtytul] Otóż w wypadku sądów państw pozaeuropejskich warunki te nie są spełnione. W imię czego zatem stosować „elitarne” rozwiązania europejskie do państw, które do owego elitarnego klubu nie należą? Pytania te zostały zadane podczas procesu legislacyjnego, wyłącznie jednak przez ekspertów, a ich wątpliwości nie zostały przez posłów w ogóle uwzględnione. Pracująca nad projektem Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka otrzymała dwie opinie: przygotowaną przez Krajową Radę Sądownictwa oraz zamówioną przez Sejm. Obie krytyczne. [wyimek]Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka nie uwzględniła obu krytycznych opinii[/wyimek] KRS wypowiedziała się jeszcze przed przygotowaniem uzasadnienia do projektu ustawy, zarzucając zbytnią liberalizację przepisów o uznawaniu i stwierdzaniu wykonalności orzeczeń sądów zagranicznych. Już po złożeniu do komisji projektu ustawy Biuro Analiz Sejmowych zamówiło opinię na jej temat. Przygotowali ją dwaj pracownicy UJ – dr Czepelak i dr Mostowik. Odnosząc się do zasadniczego pytania: czy i pod jakimi warunkami obce orzeczenia wywołują skutki w Polsce, autorzy opinii napisali: „Proponowane zmiany w zakresie uznawania i stwierdzania wykonalności obcych orzeczeń budzą zasadnicze wątpliwości. (…) Już samo wzorowanie opiniowanych przepisów na rozwiązaniach przyjętych w rozporządzeniu nr 44/2001 wydaje się być rozwiązaniem idącym nazbyt daleko. Przypomnieć należy bowiem, że (…) projektowane przepisy kodeksu stosować się będą więc wyłącznie do państw, względem których istnieje znacznie większa niż średnia obawa co do „jakości” ich wymiaru sprawiedliwości. (…) Jeszcze raz trzeba podkreślić, że takie uzasadnienie nie jest przekonujące, bowiem akurat te rozporządzenia, przeznaczone dla państw Wspólnoty (tj. państw blisko powiązanych i spełniających kryteria członkostwa) – nie powinny być przecież wzorem dla relacji z państwami całego świata (w praktyce – tej części świata, z którą nie wiążą nas umowy międzynarodowe)”. Żadnej z opinii komisja nie uwzględniła. [srodtytul]Co dalej[/srodtytul] Należy się obawiać nie byle jakiego ambarasu w związku z wykonywaniem orzeczeń sądów zagranicznych w Polsce, nie mówiąc już o uznawaniu orzeczeń wydawanych za granicą przez „inne niż sądy organy”. Sprawa „Wprost” jest tego pierwszą jaskółką. Można wystawić sobie dziesiątki sytuacji, w których pozaeuropejskie sądy będą używane do dochodzenia nieistniejących, wątpliwych lub wyolbrzymionych roszczeń. W każdej z nich pozwany będzie musiał potem udowadniać przed polskim sądem, iż uznanie tego wyroku byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP. Można się na przykład obawiać, iż spadkobiercy osób, które utraciły po wojnie w Polsce nieruchomości, zwrócą się do sądów amerykańskich o zasądzenie odszkodowania za szkody poniesione w efekcie wywłaszczeń. Co prawda polskie prawo zakłada wyłączność jurysdykcji sądów polskich w odniesieniu do spraw o prawa rzeczowe na nieruchomościach, ale wydaje się, że ograniczenie to nie dotyczy spraw o odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia. Można mniemać, iż w odpowiedzi na sformułowane w tym artykule zarzuty autorzy nowelizacji stwierdzą, iż klauzula porządku publicznego będzie dostateczną obroną przed takimi działaniami. Zapewne byłaby, gdyby została ujęta dostatecznie szeroko, eliminując w praktyce większość takich usiłowań. Jednak jej obecne ujęcie na to nie wskazuje. Czy zatem czeka nas zalew wyroków sądów zagranicznych? Czas pokaże.


Strona główna › Polityka prywatności Partnerzy\nPolityka prywatności, obowiązek informacyjny wynikający z RODO - Partnerzy\nZachowanie poufności danych jest dla Luxury Products Cylwik Spółka Jawna prowadzącej serwis internetowy dostępny pod adresem internetowym nieruchomosci.luxuryproducts.pl niezwykle ważne. Dlatego sporządziliśmy Politykę prywatności, która informuje o podstawach prawnych przetwarzania danych osobowych, sposobach ich zbierania i wykorzystywania, a także o prawach podmiotów danych z tym związanych.\nNiniejsza polityka prywatności ma zastosowanie do wszelkich usług świadczonych przez Luxury Products Cylwik Spółka Jawna na rzecz przedsiębiorców, którzy zawarli z Luxury Products Cylwik Spółka Jawna umowę o korzystanie z usług oferowanych przez Luxury Products Cylwik Spółka Jawna w Serwisie (dedykowane Partnerom). Celem tej polityki jest wskazanie sposobu i zakresu, w jakim Luxury Products Cylwik Spółka Jawna przetwarza dane osobowe (Partnerów) oraz określenie zasad ich ochrony.\nKorzystanie z usług oferowanych przez Luxury Products Cylwik Spółka Jawna Partnerom możliwe jest po zapoznaniu się z niniejszą polityką prywatności i zaakceptowaniu jej treści.\nLuxury Products Cylwik Spółka Jawna z siedzibą w Białymstoku przy ulicy Elewatorska 7b (15-620) Białystok, której akta rejestrowe przechowywane są w Sądzie Rejonowym w Białymstoku XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, wpisanym do rejestru przedsiębiorców pod numerem KRS 0000516574, posiadającą numer identyfikacji podatkowej NIP 5423238705 oraz numer REGON 200869111 informuje o przetwarzaniu danych osobowych zgodnie z przepisami obowiązującego prawa, w tym Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane dalej „RODO”):\nLuxury Products Cylwik Spółka Jawna z siedzibą w Białymstoku przy ulicy ul. Elewatorska 7b (15-620) Białystok, której akta rejestrowe przechowywane są w Sądzie Rejonowym w Białymstoku XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, wpisanym do rejestru przedsiębiorców pod numerem KRS 0000516574, posiadającą numer identyfikacji podatkowej NIP 5423238705 oraz numer REGON 200869111, jest Administratorem danych osobowych Partnerów (zwanym dalej „Administratorem”), czyli jest podmiotem decydującym o celach i sposobach ich przetwarzania. Niniejsza polityka prywatności ma zastosowanie gdy Administrator przetwarza dane osobowe pozyskane bezpośrednio od osoby, której dane dotyczą, jak i gdy dane osobowe Administrator pozyskał z innych źródeł.\nAdministrator przetwarza dane osobowe w systemach informatycznych, którymi się posługuje (w tym systemy elektronicznego rejestrowania rozmów w przypadku zawierania umów i kontaktów w drodze telefonicznej, przy czym każdorazowo w takim przypadku rozmówca jest informowany o nagrywaniu takiego połączenia i możliwości rozłączenia się w braku zgody na nagrywanie).\nW związku z korzystaniem z Serwisu Luxury Products przez Partnera, w tym w związku z korzystaniem z poszczególnych usług świadczonych przez Luxury Products Cylwik Spółka Jawna w ramach Serwisu Luxury Products Nieruchomości, Administrator przetwarza dane osobowe Partnerów będących osobami fizycznymi oraz przedstawicieli Partnerów.\nPrzetwarzane dane, w tym dane osobowe obejmują między innymi: imię i nazwisko, nazwę firmy/pracodawcy, adres prowadzonej działalności bądź adres zamieszkania, stanowisko osoby kontaktowej, numer telefonu, adres e-mail lub inne dane kontaktowe. Nadto, w przypadku osób, które zawarły z Administratorem umowy odpłatne, przetwarzane są również dane dotyczące płatności, w tym numery kart kredytowych, numery rachunków bankowych.\nDane osobowe przetwarzane są gdy jest to zgodne z przepisami prawa. Najczęściej przetwarzamy dane osobowe, gdy:\njest to niezbędne do zawarcia lub wykonania umowy (jak świadczenie usług drogą elektroniczną);\njest to niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów Luxury Products Cylwik Spółka Jawna, polegających na ulepszaniu usług i zapewnianiu dostępu do bezpiecznego i sprawnie działającego Serwisu;\njest to niezbędne do wypełnienia ciążącego na Luxury Products Cylwik Spółka Jawna obowiązku prawnego.\nW pewnych okolicznościach dane osobowe mogą być przetwarzane na podstawie uzyskanej zgody. W takich przypadkach, w momencie pozyskiwania zgody pojawia się również informacja o celu przetwarzania i kategorii przetwarzanych danych osobowych.\ndane osobowe osoby kontaktującej się z Administratorem w celu uzyskania informacji o ofercie lub podzielenia się uwagami dotyczącymi jego usług;\ndane osobowe osoby kontaktującej się z Administratorem w celu zawarcia umowy pomiędzy nim a Partnerem:\nprzetwarza dane osobowe na udokumentowane polecenie Administratora – co dotyczy też przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej – chyba że obowiązek taki nakłada prawo Unii Europejskiej lub prawo polskie, o czym poinformuje Partner przed rozpoczęciem przetwarzania danych osobowych, o ile prawo to nie zabrania udzielania takiej informacji z uwagi na ważny interes publiczny;\npodejmuje wszelkie środki techniczne i organizacyjne, aby zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający ryzyku, wymagane przez art. 32 RODO;\nprzestrzega warunków korzystania z usług innego podmiotu przetwarzającego, o których mowa w art. 28 ust. 2 i 4 RODO;\nbiorąc pod uwagę charakter przetwarzania, w miarę możliwości pomaga poprzez odpowiednie środki techniczne i organizacyjne wywiązać się z obowiązku odpowiadania na żądania osoby, której dane dotyczą, w zakresie wykonywania jej praw określonych w przepisach RODO;\nuwzględniając charakter przetwarzania oraz dostępne mu informacje, pomaga wywiązać się z obowiązków określonych w art. 32–36 RODO, tj. z obowiązków odpowiedniego zabezpieczenia danych osobowych, zgłaszania naruszeń ochrony danych i zawiadamiania o tym osób, których dane dotyczą, wykonywania oceny skutków przetwarzania dla ochrony danych oraz brania udziału w konsultacjach z organem nadzorczym;\nudostępnia Administratorowi wszelkie informacje niezbędne do wykazania spełnienia obowiązków określonych w artykule 28 RODO, oraz umożliwia Administratorowi lub audytorowi upoważnionemu przez Administratora przeprowadzanie audytów, w tym inspekcji, i przyczynia się do nich.\n• w przypadku braku konkretnych wymogów prawnych lub umownych, podstawowy okres przechowywania danych w przypadku zapisów i innej dokumentacji dowodowej sporządzonej w trakcie wykonywania umowy maksymalnie 6 lat.\nAdministrator przechowuje dane osobowe przez czas obowiązywania umowy oraz po jej zakończeniu, jeśli istnieje ryzyko dochodzenia roszczeń w związku z jej wykonywaniem, ale nie dłużej niż przez okres 6 lat od dnia jej zakończenia.


Dystans społeczny nie chroni przed koronawirusem? - technika i sprzęt stomatologiczny\nDystans społeczny nie chroni przed koronawirusem?\nKoronawirus a powrót dzieci do szkoły (foto: pixabay)\n- To nie tylko 2 m a wszystko inne można zignorować lub po prostu maseczki i wszystko inne można zignorować lub po prostu wentylacja i wszystko inne można zignorować. (…) Ważne jest, aby rozróżnić wysokie i niskie ryzyko - uważa współautorka opracowania prof. Lydia Bourouiba z MIT.\n- Jeśli jesteś na zewnątrz, a nie w tłumie i nie zamierzasz przebywać z innymi ludźmi przez dłuższy czas, to prawdopodobnie dobrze. Czy to scenariusz bez ryzyka? Nic nie jest bez ryzyka. Czy jest to scenariusz niskiego ryzyka? Tak! - przekonywał Emanuel.\n- Ludzie przykładają zbyt dużą wagę do 2 m, ponieważ jest to linia podziału między tym co ryzykowne, a bezpieczne. (…) Ale im dalej będą od siebie, tym lepiej - mówiła Marr argumentując, że maseczkę ochronną trzeba nosić przez cały czas w zamkniętych pomieszczeniach z innymi ludźmi kiedy się jest poza domem.\n- Jeśli uczniowie siedzą w klasie, nawet oddaleni od siebie o ponad 2 m, jeśli siedzą w klasie razem przez przez dwie godziny, zwiększa to ryzyko, nawet jeśli niekoniecznie mają bliski kontakt fizyczny - twierdzi Murray.


Wyjeżdżasz na zagraniczne wakacje? Pilnuj się, aby nie złamać lokalnych przepisów!\nWyjeżdżasz na zagraniczne wakacje? Pilnuj się, aby...\nWyjazd na zagraniczne wakacje w założeniu powinien być bardzo przyjemny, zagwarantować szybką regenerację po ciężkim roku pracy, pozwolić nacieszyć się słońcem, pięknymi widokami i błogim lenistwem. Ten obraz coraz częściej zderza się jednak z brutalną rzeczywistością kreowaną przez lokalne władze. Nieświadomi turyści nagminnie łamią różnego rodzaju przepisy, za co grożą poważne konsekwencje, włącznie z mandatem opiewającym na zawrotną sumę, a nawet aresztem. Przykłady znajdziesz w naszym poradniku.\nJedzenie poza lokalem gastronomicznym\nWe wprowadzaniu takiego zakazu przodują Włochy. Tamtejsze miasta, na czele z Wenecją i Rzymem, bardzo surowo karzą turystów za to, że spożywają posiłki w miejscach do tego niewyznaczonych. Przykładowo: mandat w wysokości nawet do 500 euro można dostać za zajadanie się kawałkiem pizzy na placu św. Marka w Wenecji czy siedząc na misie fontanny di Trevi w Rzymie.\nDawanie pieniędzy żebrzącym\nZ tak absurdalnym zakazem spotkamy się w światowej stolicy hazardu i rozpusty, czyli Las Vegas. Tamtejsze władze mają już dość fali żebrzących, wśród których znajdują się członkowie lokalnych gangów, świetnie żyjący z trudnienia się żebraniem. Dlatego turystów, ale też mieszkańców, obowiązuje kategoryczny zakaz wspierania żebrzących, za którego złamanie grozi wysoki mandat.\nWynoszenie piasku, kamieni i muszelek z plaży\nSztandarowym przykładem walki z plagą okradania plaż jest Sardynia, gdzie zdarzały się już sytuacje, w których niepokorni turyści płacili bardzo wysokie mandaty za wyniesienie piasku czy muszelek. Najwyższa jak dotąd kara to 1000 euro! Akurat ten zakaz jest całkiem zrozumiały. Wynoszenie czegokolwiek z plaży ma negatywny wpływ na jej ekosystem. Pamiątek lepiej jest więc szukać w sklepach.\nCałowanie się na ulicy\nZakaz publicznego okazywania sobie czułości obowiązuje w wielu atrakcyjnych turystycznie miejscach. Przodują w tym kraje azjatyckie oraz oczywiście bliskowschodnie. Nikt raczej nie przyczepi się do małżonków, którzy dadzą sobie buziaka podczas robienia selfie, ale już ostentacyjne spacerowanie za rękę, dotykanie się za pośladki czy namiętne całowanie może zostać surowo ukarane.\nZ takim zakazem często można się spotkać w muzeach oraz środkach komunikacji zbiorowej – zwłaszcza w Azji. Za jego złamanie niekoniecznie grozi mandat, ale już wyproszenie z np. wagonu metra jak najbardziej. Warto się więc pilnować i zwracać uwagę na znaki informacyjne.


Turniej Niepodległości w Szalowej. Wielkie emocje w zawodach o puchar prezesa PZPN. Najlepsi okazali się trampkarze SMS Mielec [ZDJĘCIA] | Gazeta Pomorska\nTurniej Niepodległości w Szalowej. Wielkie emocje w zawodach o puchar prezesa PZPN. Najlepsi okazali się trampkarze SMS Mielec [ZDJĘCIA]\nRemigiusz Szurek 13 listopada 2018, 19:59\nW Szalowej nie brakowało emocji Remigiusz Szurek\nW niedzielę dokładnie w 100-lecie niepodległości rozegrano fazę finałową pierwszej edycji Turnieju Niepodległości wśród trampkarzy z roczników 2004 i 2005. Szalowa Sport Arena gościła zespoły z Polski i Ukrainy. 11 listopada rozegrano ćwierćfinały, półfinały i finał. W najważniejszym spotkaniu zawodów UKS SMS Stali Mielec pokonał Znicz Pruszków 1:0 i zdobył puchar prezesa PZPN. Patronem medialnym wydarzenia była "Gazeta Krakowska".\nOgromne emocje towarzyszyły rywalizacji o trzecią lokatę. W niej ukraiński SS Champion Kijów po rzutach karnych okazał się lepszy od Polonii Warszawa triumfując 2:0. W tym spotkaniu nie brakowało pięknych interwencji, groźnych strzałów, fauli i… małej bójki z udziałem zawodników obydwu drużyn. Na szczęście sytuację szybko załagodzili sędziowie i trenerzy.\nNa szóstym miejscu rywalizację zakończyła najlepsza drużyna z Krakowa - Hutnik, który po wyjściu z grupy w ćwierćfinale turnieju zremisował bezbramkowo z Polonią Warszawa, ulegając jej dopiero w rzutach karnych 3:4, a następnie pokonał 1:0 Wisłę Kraków.\nWszystkie wyniki dostępne są na stronie organizatora\nMateriał oryginalny: Turniej Niepodległości w Szalowej. Wielkie emocje w zawodach o puchar prezesa PZPN. Najlepsi okazali się trampkarze SMS Mielec [ZDJĘCIA] - Gazeta Krakowska