KULTURA LIBERALNA > Patrząc > BARAN: „Hamlet” w...\n„Hamlet” w sosie własnym. O spektaklu w krakowskim Teatrze STU\nNiewielkie nadzieje wiązałam z „Hamletem” w Teatrze STU. A tu… zaskoczenie. Dostałam bowiem szekspirowskie danie najwyższej klasy, perłę w mule miernych i nieciekawych interpretacji, które silą się na abstrakcję, nie dostrzegając, jak bardzo gubią Szekspirowskie strofy. Młody zespół wspierany przez doświadczonych kolegów dokonuje cudów, pozwalając myśleć, że krakowski teatr nie umarł, a nawet ma się całkiem dobrze.\nJuż od jakiegoś czasu szukałam w teatrze prawdziwego Szekspira. Osadzonego w kostiumie, w epoce, w świecie, który tylko pozornie przeminął, a tak naprawdę zębami i pazurami trzyma się naszej codzienności. Zagranego z odpowiednią dozą aktorskiego kunsztu, ale nie z nadmierną estymą, która czasem przytrafia się interpretatorom angielskiego Mistrza. Poszukiwania krakowskiego Szekspira trwały już długo – od samotnego na scenie Makbeta Krzyżowskiego, przez Leara Saniternika (w obecnym sezonie w tej roli Daniel Olbrychski), aż po szekspirowskie wyjątki Seweryna. Wcześniej było ich również wielu – w ostatnich latach krakowski Teatr Słowackiego bawił publiczność „Straconymi zachodami miłości”, a gdy poniosło mnie do Warszawy, rozczarowałam się „Otellem” (z tytułową rolą tak cenionego przeze mnie Jerzego Radziwiłowicza). O ile w większości przypadków kreacje postaci męskich generalnie dały się jeszcze obronić, o tyle szekspirowskich niewiast z okruchem choćby talentu ze świecą szukać.\nMłody książę duński (w tej roli doskonały Krzysztof Kwiatkowski) w spektaklu Krzysztofa Jasińskiego wspina się na wyżyny szekspirowskiej wyobraźni, bez najmniejszego wysiłku odgrywając ból, żal, zadziwienie, zauroczenie, udawane szaleństwo. Na oczach widzów zmienia się ze ślącego drobiazgi pannie i bawiącego się z przyjaciółmi podrostka w dojrzałego mężczyznę, który targany wątpliwościami i nader skrajnymi emocjami tka intrygę mającą odkryć prawdę. Doskonały jest przy tym Kwiatkowski zarówno w chwili, gdy przychodzi mu odesłać pannę do klasztoru, jak i wówczas, gdy nad jej grobem wykrzykuje swą miłość. Z niemniejszym kunsztem radzi sobie, gdy przychodzi do rozmowy z pijaną swymi wyrzutami sumienia matką, gdy wraz z aktorami rozgrywa spektakl, gdy gładzi czaszkę „biednego Yorika” (być może jedynego, co objąłby całą tragedię), gdy w słynnym monologu pyta o sens, a w końcu gdy umiera w ramionach skały przyjaźni, trzeźwo patrzącego na świat Horacego (tu ciekawy Michał Meyer). Hamlet-Kwiatkowski porywa widzów w głąb swego świata, nie pozwalając im oderwać wzroku od sceny.\nCzym jednak Hamlet bez nieszczęsnej Ofelii? Obsadzona w tej roli Dorota Kuduk dorównuje swemu scenicznemu partnerowi, z naiwnego, zakochanego dziewczęcia przechodząc w sterowany przez pazernego na władzę ojca chłód, by w końcu popaść w jakże sugestywnie zagrany obłęd, który widzów częstuje bratkami, orlikami i rutą. By wreszcie z ciekawością w oku przyjrzeć się toni mającej pochłonąć jej młode życie, które psotnie spadając w wodę, ochlapie najbliższych widzów.\nPośród innych postaci nader przekonujący jest Andrzej Róg w roli Poloniusza; Grabarze również dostarczają publiczności nie lada uciechy. Jest jednak i ciemniejsza strona spektaklu – królewska para. W oglądanej przeze mnie obsadzie Gertruda miota się po scenie upojona nadmierną ilością alkoholu, wije się niczym w przedśmiertnej gorączce, a może w delirium, co pożenione z wyrzutami sumienia ma nie pozwalać jej spokojnie zasnąć. Obsadzona w tej roli Beata Rybotycka mogłaby raczej rozważyć grywanie innych szekspirowskich niewiast, powszechnie kojarzonych w buchającą z kotła parą, ropuchami i skrzydełkami nietoperzy. Od biedy mógłby być jeszcze musical, najlepiej z rolą sennej mary Tewiego Mleczarza, Frumesore, zmarłej żony rzeźnika Lejzera Wolffa. W swej aktorskiej biedzie Rybotycka ma jednak niestety równego sobie partnera, Gzyla w roli Klaudiusza. Widzowi aż chce się krzyczeć, że Klaudiusz jednak nie był zapijaczonym kretynem, który boi się własnego cienia, a nawet na własne życie myśli się targnąć w sposób wielce nieautentyczny. Aż żal, że występujący w tej roli (w kolejnej wersji obsady) Radosław Krzyżowski oglądał spektakl z widowni. Do ostatniej chwili tliła się we mnie iskierka nadziei, że Szekspir zagrzmi i będą musieli się zamienić.\nNa szczęście ta upiorna parka nie psuje wrażenia doskonale wyreżyserowanego i zagranego spektaklu. I nawet ich końcowy triumf (czyż to nie odtwórca roli Hamleta powinien kłaniać się jako ostatni?) nie odbierze Krzysztofowi Kwiatkowskiemu i Dorocie Kuduk burzy oklasków. Podobne brawa należą się i reszcie młodych (Rosencrantz – Marcin Zacharzewski, Guildenstern – Amin Bensalem czy Fortynbras – Wojciech Trela), w znakomitej większości (jak donoszą szepty licealistek z foyer) znanych z seriali aktorów. Widać chałtura nie psuje, a kreacja w takiej czy innej telewizyjnej nowelce nie musi oznaczać roztrwonienia talentu. Całości towarzyszy muzyka Janusza Grzywacza i doskonała wręcz, w pełni wykorzystująca możliwości Sceny STU scenografia Macieje Rybickiego. Spektakl zatem fantastyczny, taki, że nawet pomykające pod nogami aktorów szczury (co zamiast rodzimych myszy króla i królową zjadły) nie chcą zbyt pospiesznie opuszczać sceny.\nPremiera 3 listopada 2011 r.\nHamlet Krzysztof Jasiński Kultura Liberalna nr 162 Magdalena M. Baran Teatr STU William Szekspir


Twój kot nie miauczy? Dowiedz się, co to oznacza!\n© Unsplash @chrispanas\nKoty różnią się od siebie nie tylko wyjątkowym umaszczeniem, ale także indywidualnym charakterem. Każdy z mruczków ma swój temperament, własne przyzwyczajenia i specyficzne dla siebie zachowania. Dotyczy to także kwestii miauczenia, która dla wielu właścicieli staje się powodem do niepokoju. Wszystko za sprawą tego, że podczas gdy jedne koty miauczą bardzo często, sygnalizując w ten sposób swoje potrzeby, inne nie wydają prawie żadnych dźwięków. Czy taki stan rzeczy powinien nas martwić? Czy w sytuacji, gdy nasz kot nie miauczy, powinniśmy udać się do lekarza weterynarii lub behawiorysty?\nNie wszyscy właściciele kotów wiedzą, że koty miauczą głównie w celu… porozumiewania się w człowiekiem. W naturze bardzo rzadko obserwuje się, aby koty miauczały we wzajemnych kontaktach. Jedynie kocięta miauczą, nawołując matkę. Komunikacja ta ustaje po odstawieniu małych od piersi. Pozwala to stwierdzić, że podstawową funkcją miauczenia jest komunikowanie się z właścicielem. Szczególnie, że jest to sposób bardzo efektywny – nasi pupile doskonale wiedzą, jakie dźwięki wywołują u opiekunów pożądaną reakcję. Niejednokrotnie jesteśmy w stanie rozpoznać, co kocie miauczenie oznacza i – w zależności od sytuacji – odpowiednio zareagować. Koty doskonale o tym wiedzą i dlatego właśnie w ten sposób komunikują się z właścicielem (więcej o kocim miauczeniu przeczytasz tutaj).\nJeśli nasz kot nie miauczy i nigdy nie zaobserwowaliśmy, aby wydawał jakieś dźwięki, to prawdopodobnie wynika to z jego usposobienia. Najlepiej będzie, jeśli ten fakt po prostu zaakceptujemy i… docenimy jego pozytywne strony. Niemiauczący pupil nie będzie budził nas w nocy ani donośnym głosem domagał się jedzenia. Nie oznacza to oczywiście, że taki kot nie będzie potrafił się z nami komunikować – wbrew pozorom to komunikacja pozawerbalna odgrywa kluczową rolę w przekazywaniu przez kota wszelkich istotnych komunikatów.\nPoznanie podstaw kociej mowy ciała jest kluczem do zrozumienia naszego pupila – zwłaszcza jego aktualnego stanu emocjonalnego oraz oczekiwań. Choć bowiem miauczenie jest swoistym „ukłonem” kota w naszą stronę – w sposób niezwykle jasny pozwala zrozumieć, czego kot chce – koty zazwyczaj porozumiewają się z nami tak samo jak z przedstawicielami własnego gatunku. Wysyłają sygnały przy pomocy położenia i ruchów ogonem, pozycji uszu, położenia wibrysów, postawy ciała. Pozostawiają także różnego rodzaju komunikaty wizualne i zapachowe – np. podczas drapania. Wydają wreszcie inne poza miauczeniem dźwięki – mruczą, syczą, „ćwierkają”. Koci słownik jest naprawdę bardzo bogaty – nawet jeśli wydaje nam się, że posiadamy niemiaukliwego „milczka”.\nPamiętajmy, że zazwyczaj kot nie miauczy, gdy nie ma ku temu większego powodu. Być może ma wszystko czego potrzebuje i nie musi prosić o dodatkowe zainteresowanie z naszej strony. Niekiedy porozumienie między właścicielem a zwierzęciem przebiega na tyle płynnie, że wszystkie oczekiwania kota są spełniane na bieżąco. Jeśli osiągnęliśmy taki poziom relacji z pupilem, to prawdopodobnie nie ma on potrzeby nadmiernej wokalizacji.\nNiekiedy „problem” może jednak dotyczyć kota, którego niedawno co przygarnęliśmy pod swój dach – w takiej sytuacji musimy dać zwierzęciu trochę czasu i zyskać jego zaufanie. Miauczenie może się pojawić dopiero po pewnym czasie od adoptowania nowego pupila.\nJeśli jednak nasz kot nie miauczy, a bardzo zależy nam na tym, aby wydawał z siebie od czasu do czasu donośne „miau”, warto spróbować przełamać jego milczenie. W tym celu możemy skierować twarz w kierunku zwierzęcia i mówić do niego spokojnym i łagodnym tonem. Co jakiś czas możemy przerywać, aby upewnić się, czy nasz pupil przypadkiem nie chce nam czegoś powiedzieć. Spoglądajmy na niego, ale nie patrzmy mu prosto w oczy, gdyż jest to oznaka agresji, chęci konfrontacji. Pozytywnym sygnałem wysyłanym z naszej strony do kota będzie natomiast mruganie powiekami (czy raczej powolne ich zaciskanie i otwieranie).\nMożemy ponadto pokazywać kotu filmiki lub puszczać nagrania, na których inne koty miauczą i zobaczyć, czy wzbudzi to reakcję zwierzaka. Nie zrażajmy się tym, że nasze działania mogą początkowo nie przynosić oczekiwanych skutków. Konieczna jest cierpliwość i regularne nawiązywanie „słownego kontaktu” z naszym czworonogiem. Być może w miarę upływu czasu kot zdecyduje się zmienić swoje przyzwyczajenia.\nZ poważniejszą sytuacją mamy do czynienia, gdy nasz kot z niewiadomych przyczyn przestał miauczeć. Nagłe zamilknięcie naszego pupila może być powodem do niepokoju – szczególnie, jeśli nastąpiło ono nagle i trwa od dłuższego czasu. Warto zastanowić się, czy zmianie tej towarzyszą także inne niepokojące objawy, jak np. apatia i brak apetytu. W niektórych przypadkach kot przestaje miauczeć, ponieważ cierpi z powodu schorzenia fizycznego, takiego jak infekcja górnych dróg oddechowych (np. zapalenie krtani), nadczynność tarczycy (zwłaszcza u kocich seniorów może ona być powodem chrypki i związanego z nią „zamilknięcia”), obecność guzów lub polipów w gardle czy na strunach głosowych. W przypadku tego typu narośli często zaobserwować można też równolegle nawracające infekcje ucha, kaszel, kichanie, zmienioną barwę głosu kota. Najczęściej guzki czy polipy nie są złośliwe, możliwe jednak że lekarz zdecyduje się na biopsję.\nCzasami zamilknięcie naszego zwierzaka może także oznaczać problemy natury behawioralnej, w tym depresję czy lęk separacyjny. Może to być przejściowa reakcja na zmianę, która zaszła w jego otoczeniu – np. przeprowadzka, jednak może mieć i charakter trwały, np. po śmierci kociego towarzysza, jednego z opiekunów czy innym wydarzeniu, które bardzo silnie wpłynęło na kota. Jeśli więc kot przestał miauczeć, powinniśmy udać się do lekarza weterynarii, który fachowo oceni stan zwierzęcia i upewni się, że powodem takiego stanu rzeczy nie są problemy zdrowotne.\nW przypadku, gdy nasz kot nie miauczał i nagle zaczął wydawać donośne dźwięki, powinniśmy zwiększyć czujność. Może to być powód do niepokoju – zwykle zwierzę w ten sposób stara się nam coś zakomunikować. Być może jego potrzeby nie są wystraczająco zaspokajane i kot wydaje dźwięki, aby zwrócić na siebie naszą uwagę. Być może taki stan rzeczy spowodowany jest problemami zdrowotnymi. Miauczenie może być oznaką bólu, dyskomfortu lub zaburzeń behawioralnych, które powinniśmy koniecznie skonsultować z lekarzem lub behawiorystą.\nNie zapominajmy też, że jeśli nasza kotka nie była wykastrowana, to donośne miauczenie jest charakterystyczne dla samic w rui. Chcąc uniknąć zarówno miauczenia, jak i wszelkich innych konsekwencji rui (w tym zdrowotnych), należy poddać kotkę zabiegowi kastracji.


WIEŚ: Folklor wchodzi do śródmieścia | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nRozmowa z Błażejem Brzostkiem\nMONIKA STELMACH: Na ile powojenne zainteresowanie rzemiosłem było próbą zachowania zanikającej kultury ludowej?\nBŁAŻEJ BRZOSTEK: Było nie tyle próbą jej zachowania, ile adaptacji czy stylizacji. Miało to swoją tradycję. W XIX wieku wykształciło się „ludoznawstwo”, zwane potem etnografią, z celem poznania i opisania społeczności wsi. Uznawano ją zarazem za „narodową”, stanowiącą możliwe podłoże integracji narodu polskiego, który przecież nie miał państwa. Z upływem dziesięcioleci zdawano sobie jednak sprawę, że chodzi o rzeczywistość zagrożoną czy odchodzącą. Tworzono dokumentację przedmiotów, architektury, rytuałów, języka. Z drugiej strony ta realnie istniejąca wieś żyła w trudnych warunkach, często po prostu w nędzy. Na początku XX wieku przedstawiciele elit, czyli arystokraci i burżua, tworzyli szkoły rzemiosła wiejskiego, by aktywizować mieszkańców wsi, otwierać dla nich rynek miejski. Tu pojawiała się wizja „autentycznej sztuki ludowej”, która ozdabiałaby inteligenckie mieszkania. Cepelia była kontynuacją podobnych dążeń po II wojnie światowej. Wtedy już jednak wieś nie potrzebowała na ogół takich form aktywizacji.\nWieś nadal była biedna. Co sprawiło, że tradycyjne rzemiosło straciło na znaczeniu?\nSymbolicznie nie straciło, przynajmniej z punktu widzenia elit. Ale przestało być tak istotne, bo ze wsi łatwo się było wydostać. W PRL-u „przemysł ludowy” przestał być nadzieją na godne życie. Wieś się wyludniała w rytm centralnie sterowanej rozbudowy przemysłu. W latach 60. jeszcze połowa ludności pracowała w rolnictwie, ale z roku na rok ten odsetek spadał. Młodzi oglądali się na miasto, w którym mogli łatwiej realizować potrzebę stałego dochodu, ubezpieczenia społecznego, dostępu do służby zdrowia. Rozziew między warunkami życia na wsi i w mieście był bardzo widoczny. Wielkie migracje trwały do lat 70., słabnąc wraz z pogłębiającym się kryzysem końca dekady i całych lat 80.\nAdiunkt w Instytucie Historycznym UW. Zajmuje się historią społeczną Polski i Europy Środkowo-Wschodniej. Autor książek „Robotnicy Warszawy. Konflikty codzienne (1950–1954)” (TRIO, Warszawa 2002), „Za progiem. Codzienność w przestrzeni publicznej Warszawy lat 1955–1970” (TRIO, Warszawa 2007), „PRL na widelcu” (Baobab, Warszawa 2010), „Paryże innej Europy. Bukareszt i Warszawa, XIX i XX wiek” (WAB, Warszawa 2015). Członek redakcji miesięcznika historycznego „Mówią Wieki”.\nZmiany cywilizacyjne na wsi zachodziły jednak powoli.\nTo względne; zachodziły zapewne szybciej niż przed wojną. Prawdą jest jednak, że widać było ogromne dysproporcje. Na fotografiach Zofii Rydet z lat 70. można oglądać klepiska, gliniane piece i wycinanki na ścianach w izbach staruszków. Ale w sąsiednich domach pokoje młodzieży są obwieszone plakatami modnych zespołów muzycznych. Ci w coraz mniejszym stopniu interesowali się tradycją swoich rodziców i dziadków. Rzemiosło tradycyjne na wsi nie miało szans się utrzymać. Entuzjaści sztuki ludowej, czyli inteligencja miejska, starali się ją ocalić i wprowadzić do głównego nurtu. Jednym z takich pomysłów była Cepelia, która prowadziła kilkaset spółdzielni rzemieślniczych po wsiach i miastach.\nRzemiosło tradycyjne na wsi nie miało szans się utrzymać. Entuzjaści sztuki ludowej, czyli inteligencja miejska, starali się ją ocalić i wprowadzić do głównego nurtu. Jednym z takich pomysłów była Cepelia\nI dyktowała wsi, co jest ludowe.\nTak, ponieważ pielęgnowała folkloryzm, czyli stylizowaną „sztukę ludową”, tworzoną pod nadzorem fachowców z artystycznym wykształceniem. Ci wybierali pewne lokalne wzory i transponowali je na potrzeby rynku miejskiego. Tkaczki z Sokółki na Podlasiu wykonywały dywany tradycyjną metodą, ale według projektów wykształconej w Paryżu Eleonory Plutyńskiej. Specjalne komisje ustalały, co „ludowe” jest, a co nie. Prawdziwe tradycyjne rzemiosło bywało wciąż dostępne na jarmarkach, ale gdzieś od lat 60. XX wieku, i tam sprzedawano już wyroby inspirowane gustem drobnomieszczańskim. Cepelia miała ten gust zwalczać, chroniąc rzemiosło przed „kiczem”, za jaki uważano wzory małomiasteczkowe.\nCepelia była pomysłem miasta na to, jak ma wyglądać wieś?\nRaczej pomysłem na to, co „ze wsi” ma być zaoferowane miastu. Zresztą ta relacja zawsze była niesymetryczna. Miasto miało pomysły na wieś, ale raczej nie vice versa. Wieś wiedziała, że do miasta można wyjechać, żeby poprawić swój byt, ale też miasta się obawiała jako siedliska występku i rozwiązłości. To miasto przekształcało wieś, chciało wprowadzać tam „higienę”, brać pod opiekę „przemysł ludowy”, a w latach stalinizmu „kolektywizować rolnictwo”, co oznaczało już po prostu niszczenie dotychczasowych struktur. Zarazem miasto próbowało wypreparować z kultury wiejskiej atrakcyjne wzory – temu służyła Cepelia i „zespoły folklorystyczne”. Wreszcie władza, czyli znowu miasto, potrzebowała ornamentu ludowego dla swej legitymizacji. Dożynki organizowane w stolicy były reżyserowane z rozmachem. Rolników zwożono autokarami, godzinami czekali na rozpoczęcie występów. Byli poprzebierani w stroje, których na wsi już przecież nikt nie nosił. Potem zwiedzali w tych strojach Stare Miasto, robiono zdjęcia, a następnie odwożono zmęczonych ludzi do domów.\n1. Zespoł pieśni i tańca założony przy społdzielni Kamionka w Łysej Gorze podczas tournee, Egipt, lata 60. 2. Pierwsza cepeliada pod Pałacem Kultury i Nauki, Warszawa, 1972.\nTradycja chłopska była traktowana instrumentalnie. Jak mieszkańcy wsi przyjmowali te zmiany?\nPrzede wszystkim spontanicznie uczestniczyli w modernizacji. Starali się kupować wyroby przemysłowe, począwszy od lamp naftowych poprzez fabrycznie szyte ubrania aż po, od lat 60., odbiorniki telewizyjne, lodówki i skutery. Młode pokolenie na ogół nie miało jakiegoś abstrakcyjnego czy ideowego wyobrażenia o „wiejskości”, typowego dla inteligencji. Chociaż lubiło pola szerokie, powietrze i wodę, składające się na rodzimy pejzaż, to jednak atrakcje miasta przeważnie zwyciężały, a w PRL-u migracje stały się łatwe.\nTkaczki z Sokółki na Podlasiu wykonywały dywany tradycyjną metodą, ale według projektów wykształconej w Paryżu Eleonory Plutyńskiej. Specjalne komisje ustalały, co „ludowe” jest, a co nie\n„Folklor wchodzi do śródmieścia” – cytuje pan w tekście do książki towarzyszącej wystawie „Polska – kraj folkloru?”.\nTo fraza z lat 70., inspirowana słynnym wierszem Adama Ważyka z okresu stalinizmu. „Lud wejdzie do śródmieścia” – ogłaszał Ważyk. Oto zaczyna się nowy etap w historii Polski, „lud” zyskuje czołowe miejsce w życiu społecznym. W jakiejś mierze było to prawdą. Przecież dotychczasowe elity uległy degradacji. Znikł dawny porządek społeczny, czyli, słowami Andrzeja Ledera, uniwersum, które porządkowało rzeczywistość. To nie znaczy, że ludu w mieście przed wojną nie było. Ludność napływała do miast szerokim strumieniem przez cały XIX wiek. Ówczesna Warszawa nazywana bywała „miastem koszarowym”, jak Berlin. Była rozbudowywana jako skupisko domów czynszowych. Od frontu mieszkała klasa średnia: adwokaci, dziennikarze, sędziowie, w oficynach ludność robotnicza, dopiero w pierwszym pokoleniu mieszkająca w mieście. Tył domu mówił innym językiem niż front. Dzieci tych od frontu nie powinny były się bawić z dziećmi z podwórka. Warszawa była przesiąknięta ludnością napływową. Jednak po II wojnie światowej lud miał „wejść do śródmieścia” od frontu. Ale też miał się przekształcać, nabierać cech „nowego człowieka” z totalitarnej utopii.\nOkładka „Polski” z okazji Światowego Festiwalu Młodzieży w Warszawie, 1955, nr 1 (2)\nZ jakich elementów władza preparowała „nowego człowieka”?\nPreparowała raczej wizerunek niż rzeczywistość. Ale wizerunek był ważny. Należał do utopijnej harmonii przyszłości. Zatrzeć się miały podziały społeczne, zanikać „sprzeczności” właściwe dawniejszej kulturze. Głoszono „sojusz robotniczo-chłopski”. Jak w filmie „Przygoda na Mariensztacie”: Hanka Ruczajówna przyjeżdża ze wsi na występy folklorystyczne do stolicy; chodzi po Warszawie w stroju opoczyńskim, zachwyca się odbudową, pragnie przyłączyć się do dzieła. Spotyka murarza Szarlińskiego, zakochuje się, po różnych perypetiach zostają małżeństwem, aby iść ku szczęśliwej przyszłości. Oczywiście, oboje mówili na ekranie literacką polszczyzną, bez żadnych gwar i dialektów. Taki też był ideał integracyjny: z ludowego podglebia wyrasta kulturalny obywatel. Pojawiał się tu, oczywiście, problem obcości tego wzoru, wykorzenienia, jakie się z nim wiązało. A w tle – obcości całego systemu jako narzuconego z zewnątrz. Stale szukał on legitymizacji.\nWieś wiedziała, że do miasta można wyjechać, żeby poprawić swój byt, ale też miasta się obawiała jako siedliska występku. To miasto przekształcało wieś, chciało wprowadzać tam higienę, brać pod opiekę przemysł ludowy, kolektywizować rolnictwo, co oznaczało niszczenie dotychczasowych struktur\nJaka była w tym rola folkloru?\nFolklor był „narodowy”, tutejszy, swojski. Stawał się ornamentem, mającym usuwać przekonanie, że wszystko w PRL-u jest importem z Moskwy. Ważny był aspekt integracyjny: tworzył wizję symbolicznej jedności. Dawał złudzenie ciągłości; robotnik pochodzenia wiejskiego miałby w nim widzieć potwierdzenie wartości swojego rodowodu. Rita Walter-Łomnicka, Odwiedź Polskę, 1956, plakat, dzięki uprzejmości Muzeum Niepodległości w Warszawie\nSztuka ludowa służyła propagandzie?\nByła ornamentem życia oficjalnego. Występowała stale jako dopełnienie zasadniczego przesłania: przebudować, zmienić, unowocześnić. Folklor zaś oznaczać miał jakąś trwałość, zakorzenienie. W latach Gomułki, gdy coraz wyraźniejszy był nurt nacjonalistyczny w aparacie władzy, ta ludowość stanowiła też podkreślenie swojskości kontrastowanej z obcością. Obcy byli przede wszystkim Niemcy, ale też „kosmopolici” i „syjoniści”. Ornament ludowy przecież nie mógł być kosmopolityczny. W czasach Gierka z kolei na czoło wysunęła się idea wielkiej modernizacji, „drugiej Polski”, ale wtedy właśnie organizowano Cepeliady, ogromne przeglądy „twórczości ludowej”. To tworzyło spójną propagandową całość: idziemy ku nowoczesności, ale wyrastamy z bogatej tradycji.\nPo roku 1956, gdy PRL otworzyła się bardziej na świat, wyroby cepeliowskie stały się poważną częścią eksportu. A to dawało dewizy, których ówczesna gospodarka ogromnie potrzebowała\nPiotr Korduba w „Ludowości na sprzedaż” podkreśla, że folklor rodem z Cepelii miał też wyraźny aspekt komercyjny.\nO tak, zwłaszcza po 1956 roku, gdy PRL otworzyła się bardziej na świat. Wyroby cepeliowskie miały rozchodzić się na rodzimym rynku, ale stały się też poważną częścią eksportu. A to dawało dewizy, których gospodarka PRL-u ogromnie potrzebowała. Jednocześnie służyło budowaniu więzów z Polonią w USA, Wielkiej Brytanii czy Francji. Organizowano zagraniczne występy polskich zespołów, sprzedaż wyrobów. To miało także znaczenie polityczne, budowało obraz reżimu PRL-owskiego jako otwartego, pielęgnującego polskie tradycje.\n„Polska — kraj folkloru?”, widoki ekspozycji, Zachęta / fot. Marek Krzyżanek\n„Tradycja miała łączyć się z nowoczesnością, internacjonalizmem, z patriotyzmem. W rzeczywistości pojawiły się głębokie pęknięcia, a może nierozwiązywalne sprzeczności, choć propaganda rezerwowała je dla kapitalizmu” – pisze pan w swoim tekście. Na czym polegały owe pęknięcia?\nPo pierwsze wynikały z nieautentyczności całego projektu. Był on uwikłany w polityczne zakłamania, właściwe dla PRL-u i jego propagandowego obrazu świata. Tak zwana „nowa kultura”, w tym jej folklorystyczna warstwa, miała być przecież wyrazem spontanicznych dążeń społecznych, zapału twórców ludowych itd. Tymczasem była odgórnie organizowana, zarządzana i wykorzystywana. Po drugie, co równie ważne, wielka industrializacja niszczyła tradycyjne życie wiejskie w przyspieszonym tempie. Kraj ogarnęły migracje, waliły się lub były burzone stare domy. Decorum, jakie chciano ocalić, było więc coraz bardziej odległe od autentycznego życia, a nawet stawało się symbolem sztuczności, fałszu oficjalnego świata. Wreszcie po trzecie, wielkim mitem był w społeczeństwie PRL-owskim Zachód, z którego szła nowoczesność. Łaknęli jej też tzw. twórcy kultury. „Chcemy być nowocześni” – to było jedno z haseł odwilży połowy lat 50. To dążenie tylko w szczególnych wypadkach mogło się spotkać z odwołaniami do twórczości ludowej.\nNie ma ludu, więc nie ma już sztuki ludowej. Nie wróci. W jakiejś mierze zastąpiła ją tzw. sztuka naiwna, a – w sferze masowej – kultura popularna\nKuratorka: Joanna Kordjak, Zachęta, Warszawa, do 15 stycznia 2017.\nDziś jest moda na dizajn z czasów PRL-u. Czy również wyroby Cepelii mają szansę zostać na nowo odkryte?\nJak wszystko. Pewne konwencje się zużywają, a potem są odnajdywane, mają swoich entuzjastów, wchodzą w sferę atrakcyjności. Jesteśmy zmęczeni ilością łatwo dostępnych towarów, szukamy rzeczy unikatowych. Po okresie wyrzucania i niszczenia przejmujemy się ocalałymi neonami, krzesełkami, meblościankami. Także i wyroby cepeliowskie wpisują się w trendy ekologiczne na zasadzie: nie kupujemy nowych, przywracamy do użytku stare. Młode pokolenie odkrywa na nowo estetykę PRL-u i zaczyna ją anektować. Docenia ciekawy dizajn z tamtych czasów, czasem zresztą na zasadzie zabawy tandetą i kiczem.\nCoraz częściej organizowane są targi rzemiosła tradycyjnego. O sztuce ludowej znowu się dyskutuje. Czy można mówić o jej powrocie?\nNie ma ludu, więc nie ma już sztuki ludowej. Nie wróci. W jakiejś mierze zastąpiła ją tzw. sztuka naiwna, a – w sferze masowej – kultura popularna. Istnieje też specyficzna dyscyplina archeologii, która polega na odtwarzaniu pewnych form rękodzielnictwa w warunkach najbardziej zbliżonych do dawnych, żeby sprawdzić, jak funkcjonowały. Podobne rzeczy robią etnografowie. To są rekonstrukcje. Z drugiej strony moda na przedmioty hand made powoduje, że rękodzielnictwo wraca do łask. Ale to rękodzielnictwo jest na ogół drogie, niszowe, elitarne. Podobnie jak odrodzenie się dizajnu z połowy XX stulecia, to już nie może być projekt na wielką skalę.\nPRL, sztuka ludowa, wieś, folklor


Piękna słoneczna pogoda pozwoliła nam na to, by czerwcowe zajęcia sportowe „Zumba” odbyły się na świeżym powietrzu. Na placu znajdującym się tuż za pawilonem Wojciechówka licznie zgromadzili się Mieszkańcy Naszego Domu. Nie tylko ci biorący czynny udział w zajęciach, lecz i ci, którym zdrowie już nie pozwala, jednak radość życia i chęć przebywania z innymi wciąż żyje w ich sercu.\nUkłady taneczne mniej lub bardziej znane, nowe ruchy i utwory muzyczne wywołały lekkie zamieszanie wśród zgromadzonych, jednak wszyscy bardzo szybko wczuli się w rytm i z ogromną chęcią poddali się otaczającej melodii.\nSkoczne dźwięki przebojów muzycznych pozwoliły wszystkim na dobrą zabawę. Połączenie ćwiczeń ruchowych, wspólny śpiew i taniec rozruszały ręce i nogi oraz serca zgromadzonych Mieszkańców, którzy z niecierpliwością czekają na kolejne spotkanie.


Sprzedam: EOTech EXPS3-2 TAN/BLACK – najnowsza wersja! + wysyłka GRATIS! - NOWA CENA! / Giełda sprzętu Airsoft, repliki broni ASG, militari / WMASG.com - Łączy nas Airsoft!\nNowyBusko-ZdrójŚwiętokrzyskie2019-11-09 - 2019-11-17Sprzedający: tomekpl\nPrzedmiotem sprzedaży jest najlepiej odwzorowana kopia EOTecha EXPS3-2 dostępna na rynku. Oznaczenia producenta zgodne z oryginałem. Montaż QD. Pełna regulacja miejsca położenia punktu celowniczego w pionie oraz poziomie. Fabrycznie nowy, nieużywany. W komplecie neoprenowa osłona. Najnowsza dostępna wersja posiada odświeżone logo producenta.


Jedność 32 Przyszowice » Sen zimowy czas zacząć.\nSen zimowy czas zacząć.\ndodano: 26.11.2014, przez GWid\nDwudziestego drugiego listopada odbyła się ostatnia seria gier zamykająca rundę jesienną sezonu 2014/15 w zabrzańskiej klasie rozgrywkowej o numerze A1. Najstarsza grupa młodzieżowa zrzeszona w LKS Jedność 32 Przyszowice podejmowała na własnym terenie przyjezdny z Wielowsi zespół. Podopieczni Mateusza Labuska zainkasowali komplet oczek w czterech wcześniejszych grach mistrzowskich, więc statystyka wykreowała faworyta sobotnich zawodów.\nW pierwszej połowie miejscowi składniej operowali futbolówką. Słabsze momenty przeplatali lepszymi, ale bezsprzecznie dyktowali warunki gry. Goście swych szans upatrywali w kontratakach. W piętnastej minucie Dominik Klimek dokładnym podaniem obsłużył Dawida Muchę. Rozgrywający umiejętnie ułożył stopę nie dając szans Przemysławowi Głowackiemu na skuteczną interwencję. W dwudziestej trzeciej minucie efektownym strzałem z narożnika pola karnego popisał się Łukasz Beker. Piłka nabrała odpowiedniej rotacji i ugrzęzła w dalszym rogu bramki. Sto dwadzieścia sekund później bierną postawę defensorów skrzętnie wykorzystał Rafał Baran. Bartosz Słysz do regulaminowego czasu gry doliczył sześćdziesiąt sekund. Dodatkowa bonifikata minęła, więc zaprosił piłkarzy na przewidziany odpoczynek.\nDruga odsłona miała analogiczny przebieg, ale zauważalna była większa dbałość o detale. Akcje gospodarzy były prowadzone z rozmachem, większość podań trafiała do adresatów. W pięćdziesiątej dziewiątej minucie na listę strzelców wpisał się Mateusz Kruszyna. Osiem minut przed końcem regulaminowego czasu gry zwycięstwo miejscowej ekipy przypieczętował Łukasz Lewandowski. Bartosz Słysz wydłużył drugą połowę o sto dwadzieścia sekund. Doliczony czas minął, więc sygnałem dźwiękowym oznajmił koniec mistrzowskiego pojedynku.\nJesienna część zmagań w sezonie 2014/15 przeszła do historii. Piąte zwycięstwo z rzędu powinno podnieść ogólną ocenę poczynań zespołu w trakcie trwania rundy. Finisz był piorunujący. Wcześniej przytrafiły się drobne potknięcia, ale efekt na półmetku jest zadowalający. Druga lokata jest dobrym prognostykiem przed zdecydowanie trudniejszym etapem rywalizacji.\nSobota (22.11), godz. 11:00, LKS Jedność 32 Przyszowice – LKS Tęcza Wielowieś 4:1 (2:1).\nStrzelcy bramek: 15′ Mucha, 23′ Beker, 59′ Kruszyna, 82′ Lewandowski (dla LKS Jedność) – 25′ Baran (dla LKS Tęcza).\nSkład LKS Jedność 32 Przyszowice: Piela – Moś (60′ Błaszczyk), Palikowski (80′ Środa), Bartoszek (50′ Legęcki B.) – Herisz (60′ Lewandowski), Mucha, Trembaczowski (60′ Brosz), Kurcjusz, Klimek (70′ Piecha) – Beker, Kruszyna.\nSkład LKS Tęcza Wielowieś: Głowacki – Baran, Gawlik, Grochla, Iwan – Kotucha, Kotyrba, Morys, Osman – Smolarz, Żurek.


3x Gorilla Glue Auto 1x AK47 Auto | Page 2 | Forum Marihuana - Uprawa marihuany i konopi\nlejesz im cos tam ?\nNa początku florovit uniwersalny a później gnojowke z pokrzyw.. Muszę im coś na flo kupić\nSiema ile dni ma ten akacz?Moje mają 34 dni i dopiero powili zaczynają kwitnąć Pozdro\n68 dzień raczej obstawiam słaby plon, za bardzo olałem ten sezon\n3 GG i 4 ak\nTu ten najbardziej kwitnący goryl, jeżeli dam im coś na flo i jeszcze trochę czasu to napuchną te bobki? Jeżeli zje**łem sprawę to bd miał nauczkę.\nOdstaw gnojowke z pokrzyw,zacznij podawac cos z duza zawartoscia PiK.\nOpłaca się dawać nawóz z NPK 5:5:7 bo kupiłem pierwszy lepszy Fructus do roślin kwitnących gdyż nie miałem czasu podbić do ogrodniczego, nawozic zacznę dopiero dziś na rano, chyba że lepiej od razu podbić i kupić z większym PK? Dziękóweczka za pomoc\nLepsze to niz nic,ale gdy bedziesz mial okazje szukaj czegos z mala dawka azotu,a dosc spora przewaga PiK\nbylem dzis na spocie podlalem nawozem na flo i zobilem troche lst zeby swiatlo padało na szczyty\n2 gg 3 ak47\nPora na UP uwolnilem młode z głównej smyczy żeby poszły do góry i skrępowałem je trochę wyżej ponieważ chwasty na spocie szybko rosną i zabiera im to światło. Podgiąłem również młode gałązki i oberwalem żółte listki na dole. Zastanawiam się nad oberwaniem kilku liści z AK ponieważ gęsto rosną i zasłaniają kwiatki ale nw czy to czasem jej nie osłabi.. Dajcie znać co o tym sądzicie\nTu ak przed zaginaniem, muszę przyznać że jest najładniejsza i najzdrowsza że wszystkich planótów\nSa blisko ziemi,zwracaj uwage na plesn\nA co o nich sądzisz Marco bd coś z tego jak mi nic ich nie zje i bd się nimi opiekował jak dotychczas?\nDziś 2 raz dałem im papu\nDobrze, że je już nie doginasz do ziemi, cośtam popuchną. Dużo nie będzie, ale zawsze coś...Ten nawoz co kupiles bedzie w miare na fazę przejściową weg/flo, za duzo ma azotu na flo, to liscie ciemno zielone, nie bedzie to smakowac za dobrze\nJakby było chociaż 15 bym się cieszył, liczę na tego ak ale się okaże postaram się kupić coś innego na flo\nUP wciąż nie kupilem lepszego nawozu.. Czekam do 8 bd wypłata i oberwalem 1 szczyt od ak bo wisialem ziomkowi 50.. . 3x Gorilla 4 foto AK\n3 GG 4 Ak\nLadnie oszronione,podokarmiaj jeszcze I zwracaj uwage aby plecha nie zagoscila.\nOkii teraz ma być deszczowo ale liczę na to że plecha nie zaatakuje nie wiem ile dać im jeszcze czasu... Obstawiam końcówkę sierpnia ale w razie w proszę o wskazówki\n@Jimmi43 a ile mają dni ?\nJesli ma byc deszczowo,to oprysk na pleche wskazany,oraz cos z nawozow ,Moim zdaniem 2-3 tygodnie I beda gotowe


City 2. Antologia polskich opowiadań grozy - Robert Cichowlas, Bartosz Czartoryski, Paweł Deptuch, Michał Gacek, Krzysztof Ge\nRobert Cichowlas, Bartosz Czartoryski &nbspi inni\n, Paweł Deptuch, Michał Gacek, Krzysztof Gedroyć, Kazimierz Kyrcz jr, Krzysztof Maciejewski, Paweł Paliński, Piotr Roemer, Radosław Scheller, Mateusz Spychała, Michał Stonawski, Krzysztof Wasilonek, Aleksandra Zielińska, Mateusz Zieliński, Robert Ziębiński\nWydawnictwo: FORMA Seria: City horror\nEksplozje A.J. Gabryel, Tomas...\nChorały z pogr... Dominik Łuszczyński\nDziedzictwo Ma... Robert Cichowlas, K...\nSłowiańskie ko... Dagmara Adwentowska...\nPokój 415 Edward Lee\nNarratorem Śmierć Krzysztof Haczyński...\nJuż na pierwszy rzut oka „City 2” różni się od innych książek. Formatem. Przyzwyczajony do typowych formatów książek z początku nie bardzo mi się układ książki w kwadracie podobał. Ale jak to mówią – nie po formacie ocenia się książkę. Bo pomiędzy okładkami dostajemy po raz drugi porcję porządnego, zaskakującego, a co najważniejsze – polskiego – horroru. Założeniem serii City jest to, by opowiadania grozy dotyczyły właśnie miasta, ludzi w mieście żyjących. I już pierwsze opowiadanie Kazka Kyrcza to założenie doskonale wypełnia. „Szkieletor” z opowiadania „Śpij, szaleństwo” porzucony w trakcie budowy wieżowiec, w którym rozgrywają się rzeczy straszne… Antologię zamyka zresztą inne opowiadanie Kazka – można powiedzieć, że spina całość klamrą. Pozostali autorzy także nie zawodzą – czy jest to typowe „Urban legend” – jak u Roberta Cichowlasa, czy krwawe gore jakie serwuje Robert Ziębiński w swojej „Kuchni z gwiazdami” – najbardziej chyba zaskakującym i prześmiewczym opowiadaniu w zbiorze. Nie wiem, czy na miejscu Roberta nie bałbym się procesu ze strony polskich celebrytów – bo ten tekst z pogranicza bizzaro naprawdę może wstrząsnąć. Ale przynajmniej widać, że autor miał jakąś koncepcję i poprowadził ją solidnie do końca. Trzeba też wspomnieć o niezwykłym tekście Moniki Jaworowskiej „Robota”. W tym zapisie dialogów rozgrywa się tragedia człowieka zwolnionego z pracy i okrutnej zemsty… przeczytajcie zresztą sami – muszę przyznać, że autorce udała się duża rzecz: napisała opowiadanie w którym nie ma opisów a jedynie sam dialog. Ale za to jaki! Kolejne opowiadanie warte wyróżnienia – Radosław Scheller „Ja, Bestia”. Naprawdę daje solidnego kopa adrenaliny. Aż się prosi by autor dalej pociągnął świat który stworzył – z tym bestialskim antybohaterem. Równie dobrze wypadają opowiadania Izy Szolc, Bartosza Czartoryskiego – chociaż Bartek wykorzystał motyw dobrze już znany z wielu opowiadań i filmów – ale zrobił to w sposób taki, że do samego końca nie domyślamy się rozwiązania zagadki. Kolejne opowiadanie – „Ryby” Michała Gacka – świetny lovecraftowski kawałek. W ogóle wszystkie opowiadania w „City 2” trzymają dobry poziom. Są też bardzo różnorodne – od typowych horrorów, przez bizarro, opowiadania postapokaliptyczne po typowe gore. Nie ma tutaj złych utworów. I to cieszy. Bo spośród dwudziestu autorów kilkoro to debiutanci – a to dobrze wróży przyszłości horroru w Polsce. Już po tym zbiorze opowiadań kilku autorów kupiłbym w ciemno, bez specjalnej zachęty. Zbiór opatrzony jest jeszcze posłowiem Bartka Paszylka w którym opowiada o tym czemu tak, a nie inaczej ułożył opowiadania – faktycznie widać, że klucz którym się kierował sprawdził się w stu procentach. „City 2” to ciekawa antologia, warta polecenia.\nJuż na pierwszy rzut oka „City 2” różni się od innych książek. Formatem. Przyzwyczajony do typowych formatów książek z początku nie bardzo mi się układ książki w kwadracie podobał. Ale jak to mówią – nie po formacie ocenia się książkę. Bo pomiędzy okładkami dostajemy po raz drugi porcję porządnego, zaskakującego, a co najważniejsze – polskiego – horroru. Założeniem serii...\nIdealnie wpisującym się w świat mediów, dążenia do sławy, nasiąkania światem gwiazd jest opowiadanie Roberta Ziembińskiego...\nChciałabym w prezencie\nDodaj cytat z książki City 2. Antologia polskich opowiadań grozy


Ponad milion wniosków o pomoc z tarczy antykryzysowej. Znamy dane - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaKoronawirusPonad milion wniosków o pomoc z tarczy antykryzysowej. Znamy dane\nPonad milion wniosków o pomoc z tarczy antykryzysowej. Znamy dane\nJuż ponad 1,17 mln wniosków złożonych do ZUS i i wojewódzkich i powiatowych urzędów pracy o pomoc z tarczy antykryzysowej – chwali się ministerstwo rozwoju na Twitterze.\nMinister Jadwiga Emilewicz zapewnia, że wsłuchuje się w głos przedsiębiorców i udoskonala tracze antykryzysową (Fot: Jakub Szymczuk)\nWedług stanu na wieczór 16 kwietnia, wpłynęło dokładnie 1 175 726 wniosków o skorzystanie z rozwiązań oferowanych przez specustawę antykryzysową. Z podziałem na konkretne formy pomocy wygląda to następująco:\no 783 086 – dot. zwolnienia ze składek do ZUS za marzec - maj 2020 r.\no 199 909 - dot. świadczenia postojowego dla osób prowadzących działalność gospodarczą;\no 12 057 – dot. dofinansowania do wynagrodzeń w okresie przestoju ekonomicznego, dofinansowanie do wynagrodzeń w okresie obniżonego wymiaru czasu pracy;\no 126 855 – dot. pożyczki dla mikroprzedsiębiorców;\no 19 303 – dot. świadczenia postojowego dla umów cywilnoprawnych;\no 34 516 – dot. odroczenia lub rozłożenia składek ZUS bez opłat.\nOdmrażanie gospodarki. "Centra handlowe w trzecim etapie? To niezrozumiałe"\nMinisterstwo przekonuje, że dane te pokazują, że rozwiązania pomocowe zawarte w tarczy z bardzo dużym zainteresowaniem ze strony przedsiębiorstw. Z badań Polskiego Instytutu Ekonomicznego wynika, że najbardziej zainteresowane tym rozwiązaniem są duże firmy (90 proc. wskazań), a także sektor handlowy (63 proc.). Liczba złożonych wniosków o postojowe już przekroczyła 50 tys.\n- Dofinansowanie miejsc pracy na postojowym lub w obniżonym wymiarze czasu pracy pozwala firmie zredukować koszty pracy od 60 proc. do nawet 75 proc., co jest bardziej opłacalne niż ponoszenie kosztów zwolnień pracowników, a w przyszłości szkoleń i rekrutacji – czytamy w komunikacie resortu.\nZapewnia on również, że pozostaje w ciągłym w kontakcie z przedstawicielami branż, organizacji pracodawców, poszczególnych firm.\n- Zgłaszane propozycje uzupełnień i modyfikacji są analizowane i konsultowane. Rząd na bieżąco, elastycznie reaguje na dynamicznie zmieniającą się sytuację – napisano.\n"Plan odmrażania gospodarki nie pomoże przedsiębiorcom". Ekspertka rozczarowana\nTagi: koronawirus, tarcza antykryzysowa, ministerstwo rozwoju, gospodarka, wiadomości\nKamaA ilu z tych którzy się zgłosili otrzymało realną pomoc\nSmutne...Pani Minister, tu się nie ma czym chwalić - ilość złożonych wniosków. Ludzie są po prostu przyparci do przysłowiowego muru i nie mają z czego żyć.\nboloDlaczego dokonano takiego oszustwa, że mikrofirma zatrudniająca dziewięciu pracowników nie jest zwolniona ze składek ZUS??? trzeba było powiedzieć, … Czytaj całość


Mazda 6 Forum • Mazda 6 - 1 generacji a rdza? • Nadwozie GG/GY\nMazda 6 - 1 generacji a rdza?\nTytuł: Mazda 6 - 1 generacji a rdza?\nNapisane: Wt, 7 sty 2014, 16:32\nWitajcie, mam nadzieję, że nie zdubluje tematu Chciałbym zakupić mazdę 6 pierwszej generacji i zastanawia mnie fakt, że nikt nie narzeka na auto a jego jedyny mankament z ocen w internecie to rdzewiejące nadkola i progi? Teraz jeżdżę mazdą 626 1995 r. (haha) auto posiadam 9 lat i powiem Wam, że naprawdę nigdy nie było żadnej awarii, mam trochę podrdzewiałe nadkola z tyłu ale auto ma prawie 20 lat! Chcę kupić 6 w benzynie 1,8 albo 2,0. Jakie są koszty wymiany rozrządu w tych slinikach? i jak zabezpieczyć się przed korozją?\nPozdrawiam wszystkich szczęśliwych użytkowników!\nOstatnio edytowano Wt, 7 sty 2014, 17:45 przez TOMASZ, łącznie edytowano 1 raz\nTytuł: Re: Mazda 6 - 1 generacji a rdza?\nNapisane: Pt, 31 sty 2014, 17:31\nJeśli chodzi o rdzę to oczywiście jest problem szczególnie z nadkolami oraz dolnymi krawędziami drzwi.\nSilniki benzynowe w 6-ce 1.8 i 2.0 są wyposażone w łańcuchy rozrządu z gwarancją przebiegu 300 000 więc nie ma najmniejszego sensu zawracać sobie tym głowy.\nNapisane: So, 1 lut 2014, 15:56\nDziś miałem na podnosniku 2006, tylne wahacze, wydech i okolice to dramat.\nDziwne bo drzwi i nadkola miała zdrowe.\nNapisane: Pt, 7 lut 2014, 11:55\nmoże już zrobione...\nNapisane: Pn, 15 wrz 2014, 20:24\nJa przy zabezpieczaniu podwozia wymieniłem jeszcze nadkola.Filcowe dywany które długo utrzymują w sobie wilgoć poszły do śmietnika.Podobno przyczyniają się w znacznej mierze do korozji.Zastąpiłem je plastikowymi i jestem na razie zadowolony.\nWyglądaja tak: http://allegro.pl/nadkole-nadkola-mazda ... 95341.html\nNapisane: So, 11 paź 2014, 09:21\nPo zakupie mojej "6" wymieniałem progi i część jednego nadkola ze rdzą było faktycznie nieciekawie. Kupując madzię liczyłem się z tym i byłem na to finansowo przygotowany . Czyszczone ,konserwowane i malowane były również dolne wewnętrzne ranty wszystkich drzwi i klapy bagażnika , potem konserwacja profili zamkniętych . Zdjęcie z wymiany progów i nadkola w profilu "moja6"\nNapisane: So, 11 kwi 2015, 17:18\nHej, to i ja podepnę się pod temat. Również zastanawia mnie rdza w tych samochodach i powiedzcie czy może są wersje 6tek w których taki problem nie występuje? ( nie wiem po którymś roczniku albo z którejś fabryki). Powiedźcie też jak kształtują się koszty porządnej naprawy ( w aktualnym samochodzie robiłem progi i nadkola i po 4 latach jest gorzej niż było ( z tym że robiłem to u pana "mietka". I jeszcze jedno pytanie, czy problemem jest tylko powierzchowna rdza czy cała podłoga gnije?\nPytam dokładnie bo planuje kupić auto na długie lata.\nNapisane: N, 12 kwi 2015, 12:15\nKolego rdza w naszych Mazdach jest tematem już wiele razy wałkowanym . Przykro stwierdzić roczniki 2003-2005 czyli przedlift boryka się z zagadnieniem RUDEJ. Ale nie ukrywajmy Przedlifty czyli 2005 druga połowa roku do 2008 , też nieuchronnie jest zrzerana przez RUDĄ. Jak chcesz kupić mazdę to tylko wersje USA mają lepsze blachy i RUDA mniej znacząco atakuje można rzec że nie ma widocznych śladów korozji WSTRĘTNEJ RUDEJ\nEhhh szkoda bo to naprawdę fajne samochody:( Musze pooglądać kilka sztuk i zobaczyć jak wyglądają. Rocznika i tak będę szukał raczej po 2005r.\nNapisane: Śr, 15 kwi 2015, 13:16\nfajne i linia praktycznie się nie zestarzała\nNapisane: Cz, 16 kwi 2015, 18:46\nLinia najładniejsza z wszyskich marek\nNapisane: So, 25 kwi 2015, 21:45\nJa się też podepnę pod temat.\nU mnie z nadkolami nie jest źle - rdza jest bardzo mała.\nJednak bardziej mnie martwi to, ze na drzwiach przednich pojawiają się pod lakierem małe ogniska rdzy (ok. 5 ogniska na każdych).\nNapisane: N, 26 kwi 2015, 06:21\nTeż mam na jednych drzwiach coś takiego widać że nie uderzone, tylko lekie wybrzuszenie się zrobiło\nCzas pokaże bo to już z 2 lata jest\nNapisane: N, 26 kwi 2015, 23:11\n2 lata i brak postępu ?\nJa to zauważyłem w marcu tego roku ... i też czekam jak to dalej bedzie.\nNapisane: Wt, 28 kwi 2015, 07:26\nChciałbym otrzymać poradę ponieważ moją mazdę zaczeła atakowac rdza.\nTylne nadkola i drzwi od dołu, także z progami zaczyna się chyba robić źle bo zaczął odchodzić lakier.\nIle mniej więcej będzie kosztować taka usługa żeby to zrobić, bądź czy warto samemu się tego podjąć, może oraz czy ktoś miał już podobnie....\nMoże ktoś zna dobrego blacharza w okolicach Bydgoszczy\nOstatnio edytowano Cz, 18 cze 2015, 18:45 przez TEDEW, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Śr, 29 kwi 2015, 13:07\nU mnie blacharze biorą ok 300-400zł za element. Nadkola jak mocno skorodowane, to chyba już lepiej reparaturki wstawic. Jest trochę tego na Allegro, bo czytałem że takie łatanie na niewiele się zdaje ponieważ za 2 lata ponownie rudy wychodzi.\nNapisane: N, 10 maja 2015, 10:13\nPiszesz że ruda szarpie drzwi, progi i tylne nadkola. Szczerze kiepsko to widzę w naprawach, dwa lata i znów wyjdzie. To jest walka bez wygranej niestety....\nW drzwiach Zapchane odpływy na dole i gnije od wewnątrz, progi to samo, nadkola od nieszczęsnej maty....\nPożądna naprawa liczona będzie w tysiącach zł bo który lakiernik blacharz czyści i naprawia drzwi od wewnątrz\nNapisane: Pt, 26 sie 2016, 12:29\nU mnie ruda przeżarła próg prawy, z lewym wcale lepiej nie jest.\nByłem u blacharza-lakiernika-czarodzieja i będzie mi robił:\n- oba progi (wspawanie nowych razem z odciągami)\n- błotniki dwa przednie i dwa tylne\n- 2 szt drzwi\nZa te usługi zażyczył sobie 3800zł.\nJak myslicie warto robić?\nNapisane: Cz, 27 paź 2016, 13:28\ndla zainteresowanych błotniki GG w kolorze\ndzisiaj będę zakładał także wrzucę foto\nNapisane: Cz, 27 paź 2016, 14:47\nAż jestem ciekaw czy trafili z kolorem\nNapisane: So, 29 paź 2016, 16:05\njutro będą fotki bo dopiero skończyłem\njak to żona zauważyła - jest delikatna różnica\njak umyje to zobaczę ale raczej jest ok\n-- Dodano: So, 29 paź 2016, 16:05 --\nna fotkach nie widać ale na żywo jest różnica\nmaska i drzwi srebrno szare a błotnik "niebieskawo"szary\njeśli ktoś jest wymagający to się nie sprawdzi\na jeśli ktoś za 212zł sztuka oczekuje blachy zdrowej do auta na codzień to jest git\nmi to np. troche przeszkadza ale do przeżycia\nco ciekawe klapa a tylne błotniki też mają różnicę w lakierze a nigdy malowane nie były\nreperaturka tylna 150zł wstawienie 200zł lakierowanie dopiero będzie ale około 300zł\n550zł za jedną stronę (w.Opolskie)\nNapisane: So, 29 paź 2016, 19:02\nsponer Nie działają fotki.\nNapisane: N, 30 paź 2016, 09:23\nTEDEW działają, wczoraj też działały.\nNapisane: N, 30 paź 2016, 10:13\nU mnie tez nie działają.\nNapisane: N, 30 paź 2016, 11:31\njak dodam link albumu może zadziałają\nNapisane: Śr, 8 mar 2017, 10:47\nCo do rdzy w madzi...przed zakupem był to jedyny temat jakiego się obawiałem w tym samochodzie i powiem tak...nawet chyba jak się dba to trzeba regularnie sprawdzać co i jak bo faktycznie jest to bolączka. Dopracowany samochodzik mechaniczne ale zabezpieczenie....tragedia...z drugiej strony w dobie ciągłej konsumpcji...skoro się nie psuje i nie zardzewieje to fabryka padnie\nNa jesieni (nie polecam bo zimno nijak nie pomaga w pracy) stwierdziłem że trzeba jakoś zimę przebiedować. Madzię nabyłem pod koniec wakacji ale jeszcze prawie 3 miesiące użytkowałem poprzedni samochód bo zapragnąłem mieć lpg i czekałem w kolejce do gazownika w Busku-polecam każdemu poczekać i założyć u gościa który wszystko rzeczowo wytłumaczy co trzeba a co zbędne bez owijania "wie pan różnie ludzie robią" "nie zaszkodzi" itp. Tym sposobem kończył się październik i jak zaczęło się w listopadzie zimno to\nzacząłem rundę wstępną w konkursie "ruda tańczy jak szalona" Z uwagi na niezbyt sprzyjającą aurę ograniczyłem się minimum a i tak zajęło mi to 30 godzin Także przestałem wierzyć w konserwację podwozia przez pana Zenka w jedno popołudnie. To jest moja pierwsza Madziula i o ile sam samochód jest taki jak powinien być....siadam i echh...mój ci on to zabezpieczenie przed korozją....sorki ale jak to powiedział postronny obserwator "tego tfu inżyniera co odpowiada za zabezpieczenie to za jaja powiesić"....zgadzam się w pełni. Ale skoro już postanowiłem pozostać na dłużej z samochodzikiem należało coś zrobić żeby zimę przetrwał.\nI tak...dwie szczotki na wiertarkę dziwnym trafem zniknęły w czasie pracy, poszło trochę nitro na przemycia, trochę podkładu i trzy puszki masy bitumicznej. Co mnie bardzo zdziwiło to nawet pod fabryczną masą zabezpieczającą pojawiała się rdza. No dosłownie jak się patrzy.\nAle uparcie tropiłem każdego bąbelka na owej masie i dłubałem aż była blacha. Zastanawiają mnie dwie rzeczy....tylne nadkola z jakby filcu...oprócz utrzymywania wilgoci chyba więcej nic nie robią, a druga to plastikowe listwy pod progami....są chyba tylko po to żeby bród nie mógł odpaść i mogło sobie spokojnie zardzewieć.\nPoniżej wyniki mojej walki.....mam nadzieję że nie poszła na marne. W lecie zobaczy się co zostało po zimie i kochanym "utrzymaniu" dróg przy pomocy soli i podobnych substancji.\nTak przy okazji...czy ktoś wie gdzie można kupić osłony układu wydechowego...te miękkie...jakby folia prasowana z włókniną...oczywiście poza ASO\nMadzia jako poduszkowiec czyli nauka lewitacji bez kół\npróg po zdjęciu plastiku...\npróg po walce, ale jeszcze przed malowaniem i zabezpieczeniem\nnadkole po przygotowaniu do dalszych czynności\nczerwone to ślady walki i wyniki tropienia złowrogich bąbelków\nowszem znalazłem na necie firmy które robią takie zabezpieczenie...demontują osłony myją, czyszczą przemywają...całość trwa 3-5 dni w zależności od wielkości i stanu samochodu ale ceny zaczynają się od 1500....mnie materiały wyniosły około 200 zł i kupę pracy, choć jak zaznaczyłem z uwagi na porę roku ograniczyłem czas wykonania bo myślę że demontując wydech czy zbiornik spokojnie można by się bawić z tydzień albo i lepiej...\nPozdrawiam wszystkich "tropicieli bąbelków" i przeciwników rudego koloru w naszych madziach


Todibo nie jest zdecydowany na transfer do Milanu - Piłkarski Świat.com\nJeszcze kilka dni temu wydawało się, że Jean-Clair Todibo jest o krok od przenosin z Barcelony do AC Milanu. Sam zawodnik wstrzymuje jednak ten ruch.\nPrzedstawiciele obydwóch stron są już po rozmowach. Zarówno piłkarzem, jak i między sobą. Wydawało się, że doszło do wstępnego porozumienia w sprawie wypożyczenia Francuza do mediolańskiego klubu. Todibo poprosił jednak o kilka dni zastanowienia się. Według poprzednich doniesień mediów w umowie miała być zawarta jeszcze klauzula wykupu.\nW razie gdyby nie doszło do ostatecznego transferu, to Todibo ma alternatywy. Sytuację monitorują Bayer Leverkusen i AS Monaco. Oczywiste jest, że młody obrońca nie będzie grał w pierwszym składzie Barcelony w nadchodzących miesiącach, więc szuka miejsca gdzie będzie mógł utrzymywać formę.\nMilan rozczarowuje w bieżącym sezonie. W miniony weekend bezbramkowo zremisowali z Sampdorią. “Rossoneri” po osiemnastu kolejkach Serie A są dopiero na dwunastej pozycji w tabeli. Wyraźnie poszukują wzmocnień kadrowych, kilka dni potwierdzono powrót Zlatana Ibrahimovicia.\nPrzeczytaj też: Jean-Clair Todibo gotowy na przenosiny do Serie A\nZawodnik Szachtara Donieck w Ekstraklasie? Są rozmowy!\nTransfer Braithwaite'a do Barcelony kwestią czasu\nPowrót Gervinho do składu Parmy\nTags: ac milan, Jean-Clair Todibo, serie a\nPrevious Walukiewicz: Koszulkę zachowam na pamiątkę i przekaże tacie\nNext Kamil Jóźwiak klubowym kolegą Przemysława Frankowskiego?


Zagrożenia w rozwoju nastolatka – depresja, lęki, samouszkodzenia i próby samobójcze. Jak rozpoznać zagrożenie i co robić? (05/2021) – KAILEAN – Akredytowana Placówka Doskonalenia Nauczycieli\nKAILEAN – Akredytowana Placówka Doskonalenia Nauczycieli > Oferta > E-kursy > wychowanie, opieka, profilaktyka > Zagrożenia w rozwoju nastolatka – depresja, lęki, samouszkodzenia i próby samobójcze. Jak rozpoznać zagrożenie i co robić? (05/2021)\nZagrożenia w rozwoju nastolatka – depresja, lęki, samouszkodzenia i próby samobójcze. Jak rozpoznać zagrożenie i co robić? (05/2021)


gadżety reklamowe | http://motul.rzeszow.pl\nRazem ze wzrostem konkurencji na rynku pojawia się zapotrzebowanie na wszystkie materiały reklamowe. Wszyscy wiedzą przecież, że każda firma, bez względu czy też funkcjonuje już od kilkudziesięciu lat, czy też dopiero rozpoczyna własne podboje, musi zabiegać o to, by zachęcać do siebie coraz toż większa liczbę zaciekawionych. Jednak, by toż osiągnąć potrzeba wpierw w jakiś sposób do nich dotrzeć oraz zachęcić, by toż właśnie z naszą propozycją zachcieli się zaznajomić. Najdoskonalszym wyjściem będzie postawienie, zarówno na te klasyczne formy promocji, jak ulotki częstochowa, jak i gadżety reklamowe, które na pewno bardzo przydadzą się, na przykład na jakichkolwiek imprezach, na których będzie można reklamować swoja działalność. Sporo osób na pewno skusi się na nowy długopis, czy też notes oraz też sporo z nich, nawet z zdrowej ciekawości wpadną na witrynę konkretnej firmy, by przekonać się, czym się zajmuje. Jeśli i Państwo chcieliby ulokować w reklamę swojej działalności, zapraszamy do nas. Nasza drukarnia internetowa zachęca wszystkich do spojrzenia na witrynę oraz zapoznania się z ofertą. Posiadamy wszytko, co tylko będziecie potrzebowali, od wizytówek oraz nadmienionych ulotek, po kubeczki oraz pieczątki. Chcąc zaspokoić wszystkie potrzeby klientów możliwe jest u nas też oklejenie pojazdów. Powoduje to, że samochód jest naszą mobilną reklamą. Bez względu na to, w jakim miejscu aktualnie jesteśmy, nasza reklama jedzie wraz z nami. Motywujemy zaintrygowane osoby do naszej oferty, a w przypadku pytań namawiamy do skontaktowania się z nami.\ndrukarnia internetowa, gadżety reklamowe, nadruki na odzież, studio reklamy częstochowa, ulotki częstochowa\nJeśli pracujecie w dziale marketingu lub szukacie po prostu Gadżetu reklamowego dla Waszej przedsiębiorstwa na letnią akcję reklamową mamy dla Was kilka dobrych pomysłów. Wiadomo, że lato to czas odpoczynku i wakacji. Gadżety reklamowe wręczane w tym okresie powinny więc być związane właśnie z leniuchowaniem, dobrą zabawą, być przydatne w podróży i na wakacjach. Do tego typu gadżetów należą: piłki plażowe, torby termiczne\nz logo, zawieszki na bagaż, portfele podróżne. Ogromną popularnością wśród klientów szukających droższych produktów cieszą się torby i plecaki piknikowe oraz przenośne zestawy grillowe. No i oczywiście całe podstawowe wyposażenie plażowicza – okularki przeciwsłoneczne, maty i torby plażowe, testery promieniowania UV, wachlarze oraz czapeczki z daszkiem i kapelusiki.\nKażdy z tych produktów po umieszczeniu na nim firmowego logo lub sloganu akcji reklamowej staje się doskonałym nośnikiem promującym Waszą firmę, produkty lub usługi. Osoby, klienci obdarowani tego typu produktami z pewnością chętnie będą je wykorzystywać podczas każdej okazji ( wakacji, urlopu, podróży, czy chociażby zwykłego wyjazdu za miasto ). Torba plażowa z Waszym logo, postawiona na słonecznej.. ale oczywiście zatłoczonej plaży zostanie dostrzeżona przez setki klientów które chcąc nie chcąc staną się odbiorcami Waszej reklamy.\nJeśli szukacie upominków promocyjnych zawsze sięgajcie po ofertę NeoGroup – a www.neogroup.com.pl ustawcie na swoją stronę startową – Neogroup to gadzety reklamowe w rękach specjalistów.\n17 listopada 2015 | autor | Leave a comment\nProwadzisz własną firmę lub pracujesz dziale marketingu i poszukujesz atrakcyjnych upominków reklamowych – koniecznie musisz poznać naszą ofertę. Od 10 lat specjalizujemy się w handlu oraz znakowaniu artykułów reklamowych. W naszej ofercie znajdziesz między innymi takie produkty jak: , breloki reklamowe, parasole, skrobaczki samochodowe , trofea sportowe.\nOferujemy także wiele możliwości oznakowania naszych produktów – znakujemy takimi metodami jak: tampodruk, sitodruk, termotransfer, grawer laserowy. Posiadamy bogaty park maszynowy umożliwiający wykonywanie prac na najwyższym poziomie jakości. Prowadzimy współpracę z największymi importerami upominków reklamowych w Polsce i w Europie. Realizujemy także zamówienia wielkonakładowe ( bezpośredni import produktów bezpośrednio od producentów w Chinach )\nJak wykazują badania prowadzone przez różnego typu instytucje – upominki promocyjne – pozostają niezmiennie jednym z głównych narzędzi marketingowych. Bez względu na to czy prowadzicie Państwo małą firmę czy też dużą spółkę akcyjną – reklama jest niezbędna i trudno się bez niej obejść. Pomimo coraz większego rozwoju segmentu reklamy internetowej – tradycyjny BTL (czyli działania skierowane na klienta indywidualnego poprzez wręczanie mu drobnych produktów, upominków z reklamą firmy) pozostaje nadal silnym narzędziem reklamowym. Nie zwlekajcie i złóżcie zamówienie w naszej firmie. Zapamiętajcie – jeśli upominki promocyjne to tylko z firmy Neogroup . Odwiedzajcie nasze strony, piszczcie i dzwońcie.\nNasze strony to www.reklamowe-upominki.pl www.neogroup.com.pl oraz strona skierowana do klientów indywidualnych szukających upominków dla najbliższych www.poprezent.pl\ngadżety reklamowe, skrobaczki do szyb z logo, skrobaczki samochodowe, upominki reklamowe\nGadżety reklamowe to ciągle świetny pomysł na promocję.\nPiłki plażowe z logo to gadżet reklamowy który może być zastosowany w wielu miejscach i okazjach.Organizujecie zawody na plaży – nie wyobrażam ich sobie bez piłek plażowych z naniesionym logo.Prowadzicie gminny lub miejski ośrodek sportu i rekreacji… no musicie posiadać piłki plażowe z herbem miasta lub gminy.Konkurs piękności, piękne panie w kostiumach plażowych idealnie gdyby w rękach miały piłki plażowe z nadrukowanymi logosponsorów. A może prowdzicie biuro podróży które organizuje wycieczki wakacyjne w gorących krajach.. wręczacie piłki plażowez waszym logo swoim klientom.. a oni grają nimi na plażach Hiszpani, Tunezji, Egiptu.. niektórzy nawet na Kubie..Ci klienci robią mnóstwo zdjęć, na każdym zdjęciu piłka plażowa z logo Waszej firmy. Te zdjęcia pokazują swoim znajomymna facebooku, a każdy z tych klientów ma minimum 500 przyjaciół – no przecież to najtańsza promocja na świecie.Myślę, że już wiecie o co chodzi – potrzebny jest gadżet reklamowy na lato? Postawcie na piłki plażowe oraz innegadżety związane z wakacjami – więcej szczegółów na stronie www.reklamowe-upominki.pl\nNasza firma oferuje także duży wybór prezentów i upominków dla klientów indywidualnych – zapraszamy ich na stronę www.poprezent.plPamiętajcie – prezenty i upominki tylko w firmie NeoGroup.\nZachęcamy także do odwiedzenia naszego profilu na facebooku – po polubieniu go bedziecie mogli śledzić wszystkie nasze promocje.\n12 lipca 2015 | autor | Leave a comment\ngadżety reklamowe, Piłki plażowe, piłki plażowe z logo, piłki plażowe z nadrukiem, reklamowe piłki plażowe\nFirma reklamowa Infomax oferuje gadżety Wrocław. Nasza firma zajmuje się także tworzeniem różnych linii kreatywnych takich jak gadżety ekologiczne Wrocław. Realizujemy poszczególne zlecenia na długopisy reklamowe Wrocław. Cechuje nas pomysłowość, zaangażowanie, giętkość i doświadczone doradztwo, utrzymujemy równocześnie wysoki standard usług, wyróżniamy się przedsiębiorczością i starannością, jak również, także, też wysoka jakośćużywanych produktów. Nasz zespół kreują specjaliści w tej domenie, którzy mają nie tylko najwyższe kwalifikacje jednak ta praca to ich hobby co przekłada się na dobrą aurę, unikatowe projekty, zaangażowanie i efektywną pracę. Zawierzyło nam wiele kompanii dla których stworzyliśmy kalendarze Wrocław , a także odzież reklamową, karty świąteczne czy karnety okazjonalne. Realizujemy poszczególne projekty oparte na bazie przekazanych przez klienta materiałów graficznych, propozycja dotyczy kalendarze wielo-planszowe, trójdzielne, biurowe, książkowe i inne. Dla nas liczy się tylko klient oraz jego wymagania, zawsze pilnujemy upływów uzgodnionych projektów. Oprócz gadżetówpotrafimy konstruować wizytówki, katalogi czy broszurki. Inomax to idealne wyjście dla kompaniisprawdzających innowacyjnych rozwikłań reklamy swojej przedsiębiorstwa. Chcesz rozreklamować się zgłoś się do Nas. Powierzyło nam już wiele kompanii przyznając nie tylko pochwalane referencję, lecz głównie satysfakcje z przyjemności korzystania z naszych ofert. Służymy nie tylko rzetelną opinią lecz bywamy też przydatni, z chęcią doradzamy, wykonujemy unikatowe wzory, a nasi klienci ochoczo do Nas wracają.\n21 września 2012 | autor | Leave a comment\ndługopisy reklamowe, gadżety ekologiczne, gadżety reklamowe, kalendarze wrocław


Krótka notka o "DC’s Legends of Tomorrow" – Planeta Kapeluszy\nKrótka notka o "DC’s Legends of Tomorrow"\n2 komentarze do Krótka notka o "DC’s Legends of Tomorrow"\nFabuła zarysowuje się tak:\nJest rok 2066. Świat ogarnęła wojna, spowodowana przez nieśmiertelnego zbrodniarza, Vandala Savage’a. Będący częścią organizacji zajmującej się zachowaniem ciągłości czasowej Rip Hunter, wnioskuje, aby powstrzymać Savage’a, zanim urośnie w siłę. Nie znalazłszy posłuchu, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Przenosi się do naszych czasów i rekrutuje: posiadającego zmniejszający skafander, Raya Palmera (Atoma); składających się na Firestorma doktora Steina i Jeffersona „Jaxa” Jacksona; superzłoczyńców Heatwave’a i Captaina Colda, dopiero co wskrzeszoną Sarę Lance, a także Hawkmana i Hawkgirl. Na początku jego drużyna marzeń nie jest szczególnie chętna do pomocy Hunterowi, jednak po dowiedzeniu się, co leży na szali i przemyśleniu korzyści, które podróże w czasie mogą im przynieść, zgadzają się. Ich pierwszy przystanek to rok 1976, gdzie mają spotkać się z historykiem, który badał Savage’a i jego rolę w światowych konfliktach na przestrzeni dziejów.\nMotyw podróży w czasie był już trochę eksplorowany w The Flash, gdzie nie tylko doktor Wells okazał się być z przyszłości, ale jeszcze sam Barry odkrył, że potrafi się cofnąć o kilka dni lub nawet lat. W Legends of Tomorrow podróże w czasie są przeniesione na wyższy poziom. Mamy nie tylko wehikuły czasu, ale i tak zwanych Time Masterów, którzy dbają o to, aby nie dochodziło do zakłóceń w linii czasu. Twórcy serialu powiedzieli zresztą, że będą na bieżąco przedstawiać reguły, jakimi w Arrowverse rządzą się podróże w czasie.\nSama drużyna na razie nie wydaje mi się szczególnie interesująca, ale to może też dlatego, że za większością z jej członków nie przepadam. Wątek Sary mnie denerwował, Carter ze swoim rządzeniem się też; zaś Firestorm, Captain Cold i Heatwave mnie (nomen omen) ani ziębią, ani grzeją… I chyba jedynymi postaciami, które jakoś tam lubię, to Hawkgirl i Atom. No i sam Hunter ma potencjał, aby stać się interesujący w przyszłości.\nOczywiście wszystko przed nami. W miarę jak będzie się rozwijać fabuła, relacje między bohaterami również będą iść na przód. Zwłaszcza, że już w pierwszym odcinku wprowadzone zostały ciekawe wątki, m. in. łowca nagród działający na zlecenie Time Masterów. Trafiło się też kilka żartów tu i tam (mój ulubiony pochodzi od Heatwave’a: „Wyskakujemy na drinka, a wy się wdajecie w bójkę z Bobba Fettem.”).\nOgólnie rzecz biorąc, na razie wychodzi pół na pół.\n← Krótka notka o premierze drugiego sezonu „Agentki Carter”; → Krótka notka o moich problemach z "Arrow"\n2 odpowiedzi na “Krótka notka o "DC’s Legends of Tomorrow"”\n23 stycznia 2016 o 14:05\nSerial na starcie dostał ode mnie wielki plus za Capitana Colda (Boże Wentworth ma przecudowny głos!) i za Arthura Darvilla (O mamo! Rozpływam się przez ten akcent!) A postaci Hawkgirl i Hawkman miały świetne wejście w The Flash i Arrow. Firestorma wolałam z Robie'm 😉 A sam zarys serialu opierający się na podróżach w czasie skradł moje serce <3 +czy to nie dziwne, że Arthur Darvill obraca się w produkcjach typowo \_”czasoprzestrzennych?\_” (mówię o roli Rory'ego w Doctorze Who) 😀\n23 stycznia 2016 o 16:10\nNo, trochę dziwne XD.Ale nie jest przecież jedynym aktorem z DW, który zagrał w Arrowverse.


Pozytywne szkolenie psów i behawiorystyka - Karol Wicher »\nSzkolenie i opieka nad psami to nie tylko moja praca, ale przede wszystkim wielka pasja! W swojej pracy trenerskiej opieram się na najnowszej wiedzy naukowej, umiejętnościach instruktorów z kraju i zagranicy oraz na własnym doświadczeniu w wychowaniu i życiu z psami. Pracuję w oparciu o pozytywne wzmocnienia pożądanego zachowania, uczę ... [czytaj więcej]\n"Na Woli" Ośrodek Szkolenia Psów i Przewodników »\nW Ośrodku Szkolenia Psów na Woli pracują ludzie, którzy z ogromną pasją i zaangażowaniem szkolą psy, wciąż odkrywając tajemnice psiego świata. Przez lata naszej pracy przekonaliśmy się jak wiele pies potrafi. Potrafi dostarczyć człowiekowi wiele radości, rozkochać go w porannym wstawaniu i zimowych spacerach, stać się pomocnym towarzyszem lub pracownikiem. ... [czytaj więcej]\nRadosny pies - pozytywne szkolenie psów »\nSzkolimy metodami pozytywnymi. Zapewniamy indywidualne podejście. Stawiamy na dobrą zabawę zarówno psów i ich właścicieli! Zapraszamy na zajęcia z elementami agility, dogfrisbee, zabaw węchowych. Koncentrujemy się na ułożeniu dobrych relacji między człowiekiem a psem. Uczymy współpracy, a nie ślepego posłuszeństwa. Pracujemy tzw. metodami pozytywnymi, w których największą „karą” dla psa ... [czytaj więcej]


Ograniczenie ilości odpadów i zanieczyszczeń - DS Smith Packaging\nWstecz Ograniczenie ilości odpadów i zanieczyszczeń Poland\nOd 2030 roku żadne nasze odpady nie trafią na wysypiska śmieci\nWykorzystanie opakowań w celu umożliwienia wdrożenia gospodarki o obiegu zamkniętym poprzez skrócenie i uproszczenie łańcuchów dostaw. Chcemy, aby opakowania były nie tylko dobrym przykładem, ale również prowadziły do tego, aby ekonomia cyrkulacyjna była możliwa na dużą skalę.\nDalszy rozwój naszej strategii zastępowania tworzyw sztucznych, ukierunkowanej na kluczowe kategorie i klientów\nOkreślenie 10 elementów najtrudniejszych do recyklingu i znalezienie rozwiązań\nOptymalizacja transportu poprzez wypracowanie rozwiązań w zakresie usuwania zmarnowanego powietrza\nDo 2030 roku wykorzystamy opakowania i recykling do zastąpienia problematycznych tworzyw sztucznych, zmniejszenia emisji dwutlenku węgla przez klientów oraz wyeliminowania odpadów z opakowań przez klientów\nStworzymy nowe modele biznesowe odnoszące się do wzrostu odpadów z e-commerce\nBędziemy poszukiwać nowych materiałów\nBędziemy oferować materiały neutralne dla środowiska\nWspółpracujemy z Aquapak nad rozwiązaniem światowego kryzysu zanieczyszczeń z tworzyw sztucznych\nKażdego roku do oceanów trafia co najmniej 8 milionów ton tworzyw sztucznych. Nasz zespół badawczo-rozwojowy współpracuje z firmą Aquapak, producentem nietoksycznych, bezpiecznych dla środowiska morskiego, rozpuszczalnych polimerów, w celu stworzenia nowego, zrównoważonego polimeru — HydropolTM. Innowacyjne rozwiązanie problemu materiałów łączonych w opakowaniach używanych przez supermarkety, FMCG i e-commerce. Papiery powlekane tworzywem HydropolTM charakteryzują się wysoką wytrzymałością na rozciąganie, odpornością na rozerwanie i przebicie oraz dobrym poziomem nieprzepuszczalności smarów i gazów. Można je wykorzystać do:\nLaminatu z tworzywa sztucznego\nHydropolTM jest w 100% biodegradowalny, rozpuszczalny w ciepłej/gorącej wodzie, nie tworzy szkodliwych cząstek plastiku i jest bezpieczny dla środowiska morskiego. Może być poddawany recyklingowi wraz z papierem ograniczając negatywny wpływ poprzez zmniejszenie ilości odpadów z tworzyw sztucznych, składowanie odpadów na wysypiskach lub inne koszty usuwania odpadów.\nMożemy wyprodukować, dostarczyć, odebrać zużyte i przetworzyć opakowania z tektury w ciągu 14 dni. Ambitnie podchodzimy do innowacji, które pomogą rozwiązać najbardziej złożone wyzwania ekologiczne świata.


Dysk zewnętrzny Transcend ESD350C 960GB (Krzysztof Żołyński)\nPliki i dane stają się coraz większe, dlatego coraz częściej rozglądamy się za pojemnymi dyskami zewnętrznymi. Na szczęście mogą one być aktualnie małymi urządzeniami. Ich producenci gwarantują także szybkość transferu, odporność na wstrząsy i możliwość podłączania do wielu urządzeń.\nTranscend zapoczątkował produkcję takich dysków pod koniec maja 2019 r. Od tego czasu konsekwentnie podnosi ich pojemność. Niezależnie od tego, wszystkie wyposażone są w interfejs USB 3.1 Gen 2 z obsługą UASP (USB Attached SCSI Protocol), który może zapewnić odczyt do 1050 MB / s i zapisy 950 MB / s. Oferuje trzy rozmiary pamięci; 240 GB, 480 GB i 960 GB.\nW pudełku znajduje się napęd, trochę dokumentacji i dwa kable USB typu C (typ C do C i typ C do A).\nDysk został obudowany silikonową gumową obudową i dodatkowo wzmocniony, aby zapewnić lepszą odporność na wstrząsy i sportowy wygląd. Przenośny dysk SSD jest wielkości dłoni mierzy tylko 96,5 mm x 53,6 mm x 12,5 mm i ważył zaledwie 87 gramów.\nNiewielki dysk zewnętrzny Transcend Krzysztof Żołyński\nJak twierdzi Transcend, ESD350C spełnia amerykańskie wojskowe standardy odporności na upadki, wstrząsy i inne tego typu zdarzenia. Ma to zapewnić spokojny sen wszystkich użytkowników. Od razu przyznaję, że nie poddawałem go aż tak drastycznym testom, ale podróżuje ze mną w rozmaitych konfiguracjach, w plecaku, kieszeni, itd. Tak więc nie pieszczę go zbytnio.\nDysk Transcend ESD350C jest wstępnie sformatowany w systemie plików exFAT, dzięki czemu będzie działał zarówno z systemem Windows, jak i macOS. Z powodzeniem uruchomi się także pod Androidem. Niestety jeśli planujecie użytkować go z konsolą do gier albo innymi urządzeniami multimedialnymi, to najczęściej konieczny będzie powrót do FAT.\nJeśli macie nowoczesny smartfon, to z pewnością zdajecie sobie sprawę z wielkości filmów i zdjęć, jakie dzięki nim powstają. Kopiowanie ich do chmury lub poprzez zwykłe USB do komputera, to zdecydowanie wąskie gardło. W tym właśnie zadaniu doskonale spisuje się testowany dysk.\nTranscend zawiera kilka przydatnych programów do obsługi dysków. Są to: Transcend Elite, RecoveR i SSD Scope.\nTo oprogramowanie zostało opracowane wyłącznie dla JetFlash, StoreJet i Portable SSD. To potężne oprogramowanie do zarządzania danymi, które jest również zgodne z systemami Windows, macOS i Android. Zapewnia również bezpieczeństwo danych dzięki 256-bitowemu szyfrowaniu AES, ochronie hasłem blokady komputera, synchronizacji plików i tworzeniu kopii zapasowych w chmurze za pośrednictwem Google Drive lub Dropbox.\nTo oprogramowanie do odzyskiwania danych i zarządzania urządzeniami do przechowywania danych, które umożliwia użytkownikom łatwe odzyskiwanie ważnych dokumentów, zdjęć, muzyki, filmów i innych plików.\nDysk zewnętrznyTranscend Krzysztof Żołyński\nJest to zaawansowane oprogramowanie, które utrzymuje i optymalizuje wydajność dysku SSD. Monitoruje dysk i zapewnia szereg przydatnych funkcji, w tym wyświetlanie informacji o dysku, skanowanie diagnostyczne, bezpieczne wymazywanie, wykrywanie i włączanie TRIM, wskaźnik stanu, klonowanie systemu i aktualizację oprogramowania.\nZa dysk o pojemności 960 GB trzeba obecnie zapłacić ok. 650 zł (uśredniona cena z kilku najpopularniejszych sklepów)\nWięcej na ten temat: dane, konsole, smartfony, technologie, dyski, komputery


Dyrektor LineTec: Producenci napojów mają coraz wyższe wymagania odnośnie linii produkcyjnych - Inne\nData: 12-11-2011, 14:03\nRośnie świadomość konsumentów, to wymusza takie trendy jak chociażby unikalność i wyróżnienie opakowań na półce pod względem atrakcyjności wizualnej oraz funkcjonalnej - mówi w rozmowie z serwisem portalspozywczy.pl Artur Kołodziejczak, dyrektor generalny firmy LineTec.\n- Czy polskie zakłady produkujące napoje są nowoczesne?\n- Trzeba powiedzieć, że cała branża spożywcza w Polsce, dzięki dynamice konsumpcji w ostatnich latach oraz programom pomocowym UE, stoi na jednym z najwyższych poziomów w Europie. Można to powiedzieć nie tylko o branży napojowej, ale i mięsnej czy mleczarskiej.\n- Inwestycje w urządzenia mogą mocno przełożyć się na wzmocnienie konkurencyjności firmy?\n- Mówimy o niższym koszcie eksploatacji maszyn, zarówno w zakresie konsumpcji mediów, których ceny rosną, chemii do ich codziennej obsługi, czy na koniec koszt jednostkowy opakowania, które może być lżejsze i zużywać mniej materiałów. W dobie zacieśniającej się konkurencji, struktura kosztów producenta przesądza o jego zysku, a więc i sukcesie. Kolejnym ważnym trendem, który wymusza efektywną produkcję jest dalszy, silny wzrost marek własnych kosztem produktów markowych, które zostawiają jeszcze mniej miejsca na marże producenta.\n- Jakie są obecnie trendy na rynku urządzeń do produkcji i pakowania napojów?\n- Rośnie świadomość konsumentów, to wymusza takie trendy jak chociażby unikalność i wyróżnienie opakowań na półce pod względem atrakcyjności wizualnej oraz funkcjonalnej. Istotnym trendem są też dodatki funkcjonalne opakowań, np. słomki smakowe, zamknięcia typu sport cap czy dodatki promocyjne. Pojawiają się także nowe formy opakowań zbiorczych, tańszych i wygodniejszych dla konsumentów, od wielopaków do luźnych produktów, po które można sięgnąć bezpośrednio z palety. Warto również zwrócić uwagę na trend będący próbą pogodzenia ognia z wodą - przy rosnącej wydajności nowych linii zwiększają się oczekiwania co do ich elastyczności w zakresie zmian rodzajów produktów, zmian formatów opakowań jednostkowych jak i zbiorczych.


Oba kontrakty, współfinansowane przez Unię Europejską, są warte w sumie 50.338.137,17 euro (netto). Kolejny łódzki kontrakt wykona konsorcjum firm w składzie: P.P.U.H. „Mazur”, Infra Sp. z o.o. oraz Hydrobudowa Włocławek S.A. Podpisanie umowy nastąpi 31 sierpnia br.\nRealizacja w Łodzi utwierdza w przekonaniu, że Infra Sp. z o.o. w branży bezwykopowych renowacji sieci infrastruktury podziemnej nie ma sobie równych. Podpisuje największe kontrakty i jest niekwestionowanym liderem na polskim rynku. Zarząd zapowiada, że to nie koniec dynamicznego rozwoju spółki. W kolejce czeka drugi kontrakt w Krakowie, oprócz podpisanego przed kilkoma dniami (21.08 br.) zadania „Renowacja systemu kanalizacyjnego miasta Krakowa – kanały przełazowe” za blisko 10 mln euro (netto). Mimo, że PBG jest liderem kontraktu w Krakowie, to Infra wykona 80% prac.\nSpółka jest obecnie najdynamiczniej rozwijającym się podmiotem w Grupie Kapitałowej PBG. Szacunkowe przychody Infry przekroczą 100 mln zł, a zarobek może przekroczyć 14 mln zł. Wartość portfela zamówień do końca czerwca br. sięgała 300 mln zł – mówi Jacek Krzyżaniak, rzecznik Grupy PBG. Strategicznym celem spółki jest stworzenie silnej grupy, skupiającej przedsiębiorstwa z sektora renowacji bezwykopowych. Zarząd planuje w najbliższej przyszłości przejęcia mniejszych firm, dzięki czemu możliwe będzie wywiązanie się z podpisanych umów i zdobywanie coraz większych kontraktów – nie tylko w Polsce.


wstrząs anafilaktyczny w Dzień Dobry TVN!\nEksperci: wstrząs anafilaktyczny nie zawsze jest prawidłowo rozpoznawany, szczególnie u dzieci\nWstrząs anafilaktyczny co roku zdarza się w Polsce u 130 tys. osób, a około 100 osób z jego powodu umiera. Anafilaksja często nie jest prawidłowo rozpoznawana, szczególnie u dzieci – alarmują specjaliści z okazji rozpoczynającego się 13 czerwca Światowego Tygodnia Alergii, którego głównym tematem jest anafilaksja.\n13 czerwca 2021, 7:44\nAktualizacja: 13 czerwca 2021, 9:38\nMichał Piróg nie zwierzał się wcześniej z tej choroby. "Dostałem wstrząsu, ale przeżyłem"\nMichał Piróg przyjął już swoją dawkę szczepionki przeciwko COVID-19. Tancerz podejmował jednak pewne ryzyko. Od lat cierpi na anafilaksję, więc obawiał się reakcji alergicznej. Na szczęście, jak pisze, personel medyczny spisał się na medal. W rozmowie z serwisem dziendobry.tvn.pl Michał opowiedział o swojej przypadłości.\nAktualizacja: 20 kwietnia 2021, 11:32\nWstrząs anafilaktyczny to silna reakcja organizmu na czynnik uczulający, którym może być lek. U dzieci wstrząs anafilaktyczny często spowodowany jest przez pokarm, np. jaja. Brak wiedzy na temat postępowania w sytuacji anafilaksji może prowadzić do śmierci poszkodowanego.\n9 lipca 2020, 8:52\nAktualizacja: 9 lipca 2020, 9:04\nJakie są objawy wstrząsu anafilaktycznego?\nWiosna już puka do do naszych drzwi, a lato na przedprożu. Osy i pszczoły lubią te pory roku. Ich ugryzienie może okazać się dla nas fatalne w skutkach. Czym jest wstrząs anafilaktyczny i jak się przed nim bronić radzili w studiu Dzień Dobry TVN: Andrzej Rękawiecki uczulony na osy i pszczoły, który przeżył już trzy wstrząsy anafilaktyczne oraz prof. Jerzy Kruszewski - Krajowy Konsultant w Dziedzinie Alergologii.\n19 marca 2014, 12:33\nAktualizacja: 19 marca 2014, 17:02


luty 2020 – Zespół Placówek Oświatowych w Brańszczyku\nOpublikowane w 29 lutego 2020 3 marca 2020\n27 lutego uczniowie klasy 0 wybrali się do Gminnego Domu Kultury w Brańszczyku, aby podziwiać wystawę przedstawiającą postać pewnej niezwykłej osoby. Czytaj dalej Warto pomagać\nOpublikowane w 27 lutego 2020 2 marca 2020\nW dniu 27 lutego, dzieci z sal czerwonej i żółtej Samorządowego Przedszkola ”Krasnoludek” odwiedziły obiekt Państwowej Straży Pożarnej w Wyszkowie. Przedszkolaki miały możliwość zapoznania się ze specyfiką trudnej pracy strażaka. Czytaj dalej Wycieczka do Wyszkowa\nOpublikowane w 26 lutego 2020 4 marca 2020\nW dniu 26 lutego, dzieci z Samorządowego Przedszkola „Krasnoludek” uczestniczyły w zajęciach zorganizowanych przez Panią Monikę Andrzejewską z Gminnego Domu Kultury w Brańszczyku. Czytaj dalej Przedszkolaki pamiętają\nRok 2020 został ustanowiony przez Senat „Rokiem Zaślubin Polski z Morzem”. Obchody związane z 100. rocznicą tego wydarzenia odbyły się także w Wyszkowie. Czytaj dalej W hołdzie Ludziom Morza\nZajęcia w ferie w Gminnym Domu Kultury.\nW ferie odbyły się zajęcia z krótkofalarstwa dla uczniów chętnych zapoznać się z tym typem hobby. W trakcie zajęć wykonano zdjęcie uczniów i wysłano je za pomocą fal radiowych SSTV na cały Świat.\nSSTV – jeden ze sposobów przesyłania obrazów drogą radiową. Jest to system telewizyjny, wykorzystywany najczęściej do łączności amatorskiej w zakresie fal krótkich. Czytaj dalej Zajęcia w ferie w Gminnym Domu Kultury.\nInformujemy, że od dnia 2 marca do 20 marca\nWnioski o przyjęcie dziecka będą dostępne w przedszkolu a także na stronie internetowej Gminy Brańszczyk www.branszczyk.pl\nDokumenty należy składać w siedzibie Samorządowego Przedszkola ,,Krasnoludek’’ przy ul. Jana Pawła II 58.\nRegulamin rekrutacji można pobrać z działu Do pobrania w zakładce przedszkole.\nOpublikowane w 19 lutego 2020 19 maja 2020\nDzień Chorego to w naszej szkole ważna okazja, by odwiedzić pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej w Brańszczyku. Tradycję, w tym roku, podtrzymali uczniowie klasy Ib i II. Przybyli z pełnym energii i humoru przedstawieniem „Familiada dla Babci i Dziadka”, które wzbudziło radość oraz wywołało wzruszenie. Czytaj dalej Dzień Chorego w DPS\nOpublikowane w 6 lutego 2020 18 lutego 2020\nKarnawał, to miła tradycja przepełniona muzyką i zabawą, gdzie ważnym elementem tego okresu są bale i kolorowe stroje. Z początkiem lutego w naszym przedszkolu odbył się Bal Karnawałowy. Czytaj dalej Bal karnawałowy\nW listopadzie i grudniu 2019 roku uczniowie Szkoły Podstawowej w Brańszczyku uczestniczyli w rozgrywkach w tenisa stołowego. Pierwszy etap rywalizacji odbył się w klasach, następnie najlepsi tenisiści prezentowali swoje umiejętności na turnieju szkolnym. Zwycięzcy z każdej kategorii wiekowej pojechali na Gminne Zawody w Tenisa Stołowego, które odbyły się 21 stycznia w Porębie. Czytaj dalej Rozgrywki w tenisa stołowego


Callanetics czy pilates? Co jest lepsze?\nSZÓSTKA WEIDERA czyli A6W. Aerobiczna 6...\nJak ujędrnić POŚLADKI? Ćwiczenia i...\n"Skalpel" i inne treningi Ewy...\nIle kalorii można spalić podczas...\nBIEGANIE - jakie są z niego korzyści i...\nKoktajle białkowe – przepisy na...\nDieta dla kobiety biegającej na długich...\nJaki strój wybrać na zajęcia jogi?...\nBeskid Żywiecki: atrakcje turystyczne i...\nSiłownie zewnętrzne w Warszawie - lista...\nAutor: Monika Majewska\nCallanetics czy pilates? Co jest lepsze? Zarówno na callanetics, jak i pilates składają się ćwiczenia, które wzmacniają wydolność organizmu, ujędrniają i rozciągają ciało, a także przyczyniają się do jego wyszczuplenia. Co zatem wybrać - callanetics czy pilates?\nCallanetics czy pilates? Co wybrać? Zarówno callanetics, jak i pilates to treningi typu body and mind, czyli ćwiczenia psychofizyczne, które działają nie tylko na ciało, lecz także na sferę duchową, więc gwarantują relaks, wyciszenie i równowagę psychiczną. Zarówno na callanetics, jak i pilates składają się ćwiczenia rozciągające i relaksacyjne, dzięki czemu mięśnie stają się wzmocnione, elastyczniejsze, a skóra bardziej napięta. Efektem obydwu ćwiczeń jest także poprawia kondycji, rzeźbione ciało, a także wzmocnienie kręgosłupa, a co za tym idzie - poprawa postawy, koordynacji ruchowej i równowagi. Podstawowa różnica między tymi ćwiczeniami polega na tym, że wszystkie te cele osiąga się w inny sposób.\nStretching statyczny - ĆWICZENIA na rozciąganie po treningu [WIDEO]\nJOGA: ćwiczyć w domu czy z nauczycielem?\nCallanetics czy pilates? Co lepsze?\nĆwiczenia pilates, dzięki długim i łagodnym ruchom, angażują do wysiłku fizycznego całe ciało i pozwalają na rozwój wszystkich mięśni ciała w tym samym czasie. W związku z tym mogą być ukierunkowane praktycznie na wszystkie partie ciała, jednak najlepiej oddziałują na mięśnie brzucha, pleców i miednicy, tzw. centrum, które wpływa na pozostałe części ciała. W metodzie Pilates bardzo ważne są koncentracja i skupienie podczas ćwiczeń. Ćwiczenia należy wykonywać wolno i dokładnie, kontrolując każdy ruch. Tylko precyzyjne wykonywanie ćwiczeń przyniesie efekty – w pilatesie nie chodzi o ilość, czy intensywność ruchów, lecz o ich jakość. Ponadto dzięki skupieniu można osiągnąć harmonię organizmu.\nPodczas ćwiczeń callanetics zakres ruchu jest znacznie ograniczony, ponieważ obejmują one minimalne ruchy mięśni, w dodatku tylko w określonych regionach ciała. W związku z tym podczas ćwiczeń można się skupić na bardzo ograniczonych obszarach ciała. Na callanetics składa się zestaw określonych ćwiczeń, które należy powtarzać w odpowiedniej kolejności (najpierw ćwiczenia na brzuch, a potem kolejno na nogi, biodra i rozciągające) oraz w określonych seriach powtórzeń. W związku z tym w przypadku tego typu ćwiczeń w pierwszej kolejności liczy się ilość, a dopiero później jakość. Przez to ćwiczenia callanetics wydają się bardziej energiczne niż pilates.\nCallanetics czy pilates? Co lepsze na odchudzanie?\nJeśli chce się zgubić zbędne kilogramy i wyrzeźbić ciało, lepiej wybrać callanetics. Celem tego treningu jest przede wszystkim tonowanie mięśni, czyli ich rzeźbienie (celem pilatesu jest w pierwszej kolejności ich wzmocnienie). Podobno wykonanie godzinnego zestawu ćwiczeń callanetics odpowiada wysiłkowi podjętemu w trakcie aż dwudziestu godzin klasycznego aerobicu. W związku z tym efekty ćwiczeń widać bardzo szybko, bo już po 2 tygodniach. Ciało jest szczuplejsze, a mięśnie brzucha i innych części ciała bardziej zarysowane. Dzięki pilatesowi również można uzyskać smuklejszą sylwetkę, jednak na efekty trzeba czekać znacznie dłużej.\nCallanetics: oldschoolowy trening z lat 80. znów będzie popularny?\nCo to jest CALLANETICS i na czym polegają te ćwiczenia?\ncallanetics czy pilates,\ncallanetics czy pilates co lepsze,\nBeti, 21.05.2017 19.31\nGdzie można kupić płytę?\nAka, 06.04.2017 11.29\nPotwierdzam, Callanetics już po kilku ramach świetnie działa na organizm i nie wiem jak to działa ale mam lepszy humor i od razu się prostuje. Mam płytę DVD i w domu wygodnie sobie ćwiczę Przeczytaj też:\nINSANITY – przykładowe ćwiczenia na poprawę kondycji i wzmocnienie mięśni


Mieszkańcy Baranowa są pewni, że za budową lotniska musi stać jakiś przekręt. Bo jak wytłumaczyć to, że przy tylu kontrargumentach i tak dużym oporze społecznym, CPK nadal upiera się przy tej lokalizacji. A powodów, żeby nie budować lotniska jest bez liku. Bo nie dość, że będzie nas ono kosztować grube miliardy, to nie obsłuży więcej pasażerów niż Okęcie. Do tego tysiącom ludzi zabierze dorobek życia...\n- W moim przypadku pod lotnisko miałoby pójść 66 ha z ponad 100 ha, jakie uprawiam oraz wszystkie zabudowania. Te pozostałe ponad 30 ha też nie są bezpieczne, bo przecież w kolejnych fazach powstania CPK będą następne wysiedlenia, m.in. pod kolej, autostrady. A ja już teraz odczuwam przykre skutki tej inwestycji. Otóż kilka lat temu zaczęliśmy rozbudowę gospodarstwa. Miał powstać silos na 2 tysiące ton, suszarnia na ok. 200 ton na dobę, druga waga, profesjonalne laboratorium do zbóż i wiata. Dokumentację pod tę inwestycję przygotowaliśmy przez dwa lata, postaraliśmy się też o unijne dotacje. Zostało nam tylko podpisanie umowy z ARiMR. Ale musiałem się z tego wycofać po tym, jak w 2019 roku okazało się zobowiązania wywłaszczanych rolników będzie przejmować nie rząd, jak było to obiecywane, a spółka, która może w każdej chwili się rozwiązać – wyjaśnia nam Kamil Szymańczak, reprezentant rolników z Baranowa w Społecznej Radzie ds. CPK. I dodaje, że oliwy do ognia w całym sporze między wysiedlanymi ludźmi a CPK dolewa sama spółka, bo w jej planach i raportach jest wiele nieścisłości, a zarząd zamiast uspokajać nastroje mieszkańców, tylko je podsyca swoją arogancją.\n- Tu absurd goni absurd. Powodów, dla których lotnisko w ogóle nie powinno powstać jest wiele, niejasności i nonsensów jeszcze więcej – mówi rolnik i wymienia je po kolei.\nMiało być lotnisko za 30 mld, będzie za 200 mld zł. Albo i za więcej. Koszty rosną z roku na rok, choć budowa nawet nie ruszyła\n- Mało tego, wszelkie raporty, które wypływają do opinii publicznej, potwierdzające opłacalność inwestycji, zostały opracowane na podstawie danych dostarczonych przez spółkę CPK. Nie wiadomo więc, na ile one są prawdziwe, bo nie są przez żadnego analityka zweryfikowane. Ale wiadomo, że przy takich kosztach i wątpliwych przepływach pasażerów inwestycja nigdy się nie zwróci – wyjaśnia Szymańczak.\n"Pociągami będzie wożone powietrze"\n- W kraju tego typu gruntów jest 8 proc. – wyjaśnia Szymańczak.\n- Tam ziemia nie jest urodzajna, a mieszkańcy chcą takiej inwestycji. Ze względów lokalizacyjnych przesunięcie lotniska o te 15 km jest bardzo proste do wykonania, o ile oczywiście ten projekt faktycznie jest opłacalny – zaznacza Szymańczak.\n- Z tego jedna działka nie ma dostępu do drogi publicznej. Ale o tej porażce władze spółki nie powiedzą przecież społeczeństwu – zaznacza Szymańczak.\n- To bardzo dobra cena, której CPK niestety nie zapłaci, bo nawet nie odpowiedział właścicielom nieruchomości, czy chce skorzystać z prawa pierwokupu. Ale być może specjalnie trzyma ludzi w niepewności. Nie jest to już więc żadna dobrowolność, a psychiczne nękanie, bo właściciele ziemi nie wiedzą, czy dostaną 1,5 mln za ha, czy będą musieli obejść smakiem i zgodzić się na skandalicznie niskie stawki oferowane przez CPK – zaznacza Szymańczak.\nWideo - Szkoła w Dubience jednak do likwidacji. AgroUnia: To jeszcze nie koniec\n- To, co spółka zrobiła 16 grudnia podczas spotkania z mieszkańcami gminy Baranów, zrobiła umyślnie, bo jej przedstawicielom zależało na tym, by wybuchła awantura. Chcieli by coś się zadziało, by doszło do zerwania konsultacji, których tak naprawdę nigdy nie było. Przecież Wild nie przyjechał do nas 16 grudnia 2021 r. chociaż jego przyjazd był potwierdzany jeszcze 14 grudnia na BIP-ach urzędów gmin i te informacje na BIP-ach nadal są. Horała był tylko raz! – oburza się Szymańczak.\n- Pracownicy CPK mieli w planach, zgodnie z ustaloną agendą, omówienie preferowanego obszaru lokalizacji wraz z wariantami alternatywnymi, a także Programu Dobrowolnych Nabyć czy kwestii hydrologicznych. Niestety, nie było to możliwe, a zachowanie protestujących przekroczyło dopuszczalne granice. Pracownicy CPK byli wyzywani, obrzuceni m.in. jajkami, a z kół ich samochodów spuszczono powietrze, co stanowiło zagrożenie dla zdrowia i życia – oświadczył zarząd CPK.\n- Oficjalna agenda z 14 grudnia obejmowała przedstawienie przez Pana Wilda jedynie preferowanej lokalizacji, oraz przedstawienia zasobów wodnych terenu, nie było tam żadnych innych zaplanowanych kwestii do omówienia przez CPK. Władze CPK boją się do nas przyjeżdżać, ale ludzi skłócają nadal – mówi Szymańczak.\n- 50 tys. za ha ziemi rolnej to rażąco niska cena. Wystarczy spojrzeć na dane z oficjalnego przetargu za ziemię rolną będącą własnością Urzędu Gminy w Teresinie. Została sprzedana na cele rolnicze za 200 tys. zł/ha – wylicza Szymańczak.\n- I CPK nie interesuje, że budynek był kilkukrotnie remontowany, a w środku obecnie znajduje się warsztat z pełnym wyposażeniem i magazyn z elektroniką - mówi rolnik. I dodaje, że te wszystkie urządzenia ich właściciele będą musieli wywieźć na własny koszt. Co, biorąc pod uwagę rozmiary sprzętu, tanie nie będzie. Podobnie jak tanie nie będzie przeniesienie np. stada liczącego łącznie 200 opasów i krów dojnych wysokowydajnych, które ma sąsiad pana Kamila.\n- Niestety, odszkodowania proponowane przez CPK nie uwzględniają kosztów przeprowadzki. Nikt nie pomoże rolnikom znaleźć ziemi np. pod budowę obory, kurników czy biogazowni. Przecież to są inwestycje, na które okoliczni mieszkańcy się nie chcą się godzić, tym bardziej obcej osobie. Nie mówiąc już o tym, że wyrywa się ludzi, którzy w tym miejscu żyją z dziada pradziada, którzy tu mają swoje rodziny, którzy zżyli się z sąsiadami – zaznacza Szymańczak.\n- Pojawiła się oficjalna informacja, że będzie to lotnisko cywilno-wojskowe, dodatkowo z przeznaczeniem na CARGO, czyli czysta komercja. Nie wykluczamy też, że ktoś wziął już grubą kasę związaną z lokalizacją lotniska w Baranowie, więc co by się nie działo, lotnisko ma być tu, choćby nie miało to najmniejszego sensu – wyjaśnia Szymańczak.\n- Mieliście 4 lata, tylko i aż 4 lata i nie przedstawiliście żadnych uzasadnionych analiz ekonomicznych, usytuowania lotniska, decyzji środowiskowych które potwierdzają zasadność budowy CPK na najlepszych gruntach na Mazowszu, gruntach które są prawnie chronione i przeznaczone pod produkcje rolną, tym bardziej że panująca drożyzna na materiały budowlane, rosnąca i nie wyhamowana inflacja spowodowana rozdawnictwem i pompowaniem pustego papieru pochłonie w następnych latach krocie publicznych pieniędzy oddanych Koreańczykom czy komu innemu – ocenia Kamil Mitrowski, jeden z mieszkańców terenu zarezerwowanego pod CPK.\nKamila Szałaj, fot. B. Dąbrowska\nnie dla lotniska w baranowie