Temat Społeczno-Ekonomiczny - strona 2 - Offtopic - Forum Szosowe\nStarted By arturooo3 , 17 sty 2021 14:38\nNapisano 18 styczeń 2021 - 08:46\njaka jest marża na osprzęt z górnej półki?\nZdziwiłbyś się, jak niska. Bardzo często kilka procent - a w tym trzeba jeszcze "zmieścić się" z milionem pytań, wysyłką, obsługą reklamacji w przyszłości, użeraniem się z co bardziej upierdliwymi egzemplarzami (sprzętu oraz człowieka ) oraz innych spraw.\nTak samo, jak dla producenta sprzęt z najwyższej półki wcale nie ma za zadanie zarabiać, tak samo dla sklepu wpływ sprzedaży takich części na wynik finansowy jest pomijalny.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 08:58\nMała dygresja do dyskusji - kiedyś miałem okazję popracować w sieciowym sklepie sportowym i tam największy zysk przy sprzedaży roweru sklep osiągał sprzedając akcesoria: błotniki, torebki, światełka, nóżki, dzwonki i całą resztę 'zbędnego balastu'. Z rowerów i części zysk dla sklepu był marginalny, a usługi serwisowe za montaż tych części (często w rowerach z marketu, gdzie nic nie pasowało) to był śmiech na sali. Tak więc jestem w stanie uwierzyć, że w obecnej sytuacji sprzedawcy końcowi nie mają wpływu na wzrost cen samych rowerów, a tym bardziej na margines na którym mogliby skorzystać.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 09:10\nMałe wyjaśnienie, bo nie napisałem tego dość jasno. Producent to też sprzedawca.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 09:20\nAlbo wynosisz pewne postawy z domu i z życia, albo nie. Ludzi, którym brakuje samodyscypliny, jakoś niespecjalnie mi żal.\nPróżność i skromność istniały w ludziach od zawsze i od zawsze były manifestowane poprzez posiadanie - zmienia się jedynie przedmiot tego posiadania.\nZgadzam się jeśli kots kupuje rower za 60 tys na kredyt tylko dlatego ze go nie stać na niego, to jest to skrajnie nieodpowiedzialne zachowanie, w stosunku do rodziny i do siebie. Kiedyś wziąłem spory kredyt na budowę domu, do dziś uważam to za jedną z najbardziej nieodpowiedzialnych rzeczy w moim życiu, na szczeście udało się wybudować i już o tym kredycie zapomnieć, ale był czas że zastanawiałem się co dalej .... mając 30 lat kredytu na karku dlatego najwazniejsza w wydawaniu pieniędzy, cyz to swoich czy banku jest rozwaga Co do cen ? skoro jest zpaotrzebowanie na takie rowery i są one sprzedawane, to dlaczego producenci nie mają z tego korzystać, takie są prawa rynku, a że ceny chore ? sami je podbijamy. Wystarczy spojrzeć czasami na temat "Nasze zakupy" z drugiej strony trzeba żyć, do grobu się kasy nie zabierze, trzeba się zużywać a nie rdzewieć\n4gotten i arturooo3 lubią to\nNapisano 18 styczeń 2021 - 10:09\nAle też jednocześnie kupujący. Tymczasem ceny u azjatyckich podwykonawców podskoczyły kolosalnie, a sam fracht morski podrożał w ciągu 4 miesięcy o od 300 do 1000(!!!) procent, zależnie od relacji. W ten sposób transport, który normalnie kosztowałby ok. 5-7% wartości towaru, nagle zaczyna kosztować trzy razy tyle. Gdzieś trzeba to sobie odbić - chyba to Ciebie nie dziwi?\nTo naprawdę nie jest tak, że prezes wstaje rano lewą nogą i mówi "podnieśmy ceny o 30%, bo mam taki kaprys".\nNapisano 18 styczeń 2021 - 10:32\nA jak wstanie prawą nogą w 2022 to pomyslnie obniży ceny o 30%. Bo przecież lud tak chce\nNapisano 18 styczeń 2021 - 10:38\nKiedyś wziąłem spory kredyt na budowę domu, do dziś uważam to za jedną z najbardziej nieodpowiedzialnych rzeczy w moim życiu, na szczeście udało się wybudować i już o tym kredycie zapomnieć, ale był czas że zastanawiałem się co dalej .... mając 30 lat kredytu na karku\nJa to na ten moment nie planuję brać kredytu hipotecznego, bo życie jest zbyt krótkie . Ale jednocześnie akurat kredyt hipoteczny dla wielu będzie miał dużo sensu. Jeżeli za wynajem niedużego mieszkania w Warszawie płacisz z opłatami 2500-3000zł miesięcznie to owszem, często krótka hipoteka (idealnie wspierana oszczędnościami) będzie miała sporo sensu. Hipoteka to też często dobry sposób na stworzenie sobie najprostszego możliwego (bo bardzo bezpiecznego pod kątem inwestycji finansowych) spokoju na starsze lata. Więc mnie daleko jest od negowania wartości kredytów hipotecznych ale warto to mądrze rozegrać.\ntymczasem nawet na tym forum wyraźnie widać cztery frakcje:\n1. Tych, którzy kupią, bo ich stać\n2. Tych, którzy kupią, nawet jeżeli ich nie stać\n3. Tych, którzy nie kupią, bo ich nie stać\n4. Tych, którzy nie kupią, mimo że ich stać\nJa bym to jeszcze uogólnił - śmiało można napisać, że nie tylko na forum ale i życiowo sporo ludzi można tak podzielić. Ale jednocześnie problem, który tutaj widzę to analizowanie cudzych finansów, cudzego stanu posiadania, oczywiście każdy z nas wie skąd to wynika bo po wojnie w Polsce naprawdę mało kto "miał" i sporo majątków Polaków nie sięga dalej niż dwa pokolenia wstecz.\nTobie pewnie się wydaje, że uczciwe nie jest okradanie biednych bo nic nie mają a bogaty może "inwestować" w co mu się podoba.\nJa uważam tak, że wolność polega na tym, że w obrębie swojego poletka możesz robić co Ci się podoba dopóki jest to zgodne z prawem. W związku z tym jeżeli tworzysz swoją firmę to masz prawo zatrudniać w niej pracowników za 2000zł/miesiąc, za 10000zł/miesiąc bądź za 100000zł/miesiąc. Co zaś (jako decydujący w tej firmie jej twórca) zrobisz z nadwyżką wartości sprzedaży nad wydatkami - zwaną zyskiem - to jest już tylko i wyłącznie Twoja decyzja. Natomiast niesamowicie naiwnym nazwałbym myślenie, że każdy przedsiębiorca zatrudniający 5 pracowników od razu w leasingu wybiera Mercedesa bo (choć tacy też istnieją) życie szybko biznesmenów takowych weryfikuje. Nie wierzysz? Poszukaj na Allegro Mercedesów/Audi/BMW do ceny 10000zł z rocznikiem powyżej 2018 - śmiało . Cesji leasingu będzie pod dostatkiem, niektóre powodowane tym, że właśnie życie owych przedsiębiorców zweryfikowało .\nA jeszcze inna ciekawostka, że nieraz sensowne wydatki prywatne potrafią stać się i deską ratunku o ile tylko nie wybrane zostały produkty szybko tracące na wartości.\nDuże firmy pokazują i promują swoich klientów na takim sprzęcie a przeciętny Kowalski podatny na ten przekaz bierze kartę i kupuje taką maszynę. Dostają po dupie dzieci Kowalskiego, bo za 60 tysięcy to można dla dzieci kupić sklep z zabawkami. Dostaje żona Kowalskiego, bo ktoś mu wmówił że będzie PRO więc gna przez pół polski na fitting i do trenera po plan a potem siedzi raz w pracy a raz na wahoo bike żeby w sezonie przyjechać fefdziesiąty piąty na Tatra Road Race.\nTo jest prywatne życie i prywatne wybory Kowalskiego. To pytanie tak samo można odwrócić - czy dzieci Kowalskiego w podstawówce potrzebują nowego iPhone-a? Czy potrzebują sklep z zabawkami czy wystarczy ich kilka a może jeszcze lepiej choć połowa mogłaby być z odrobiną walorów edukacyjnych? I wreszcie chyba najważniejsze - czy fefdziesiątypiąty w Tatra Road Race to źle? Nie, to fenomenalnie dobrze, że ruszył d*psko z kanapy i odłożył codzienne wieczorne piwko. Czy gnać przez pół polski na fitting to źle? Jeżeli to jest jego hobby to czemu chcesz mu tego zabraniać. Czy zaś mógłby to zrobić na tańszym rowerze? Tak, oczywiście, że mógłby, ale czemu odbierać mu decydowania o prywatnych zarobkach? Czemu narzucać Kowalskiemu swoje myślenie i decydować o jego finansach? Jego finanse, to jego bardzo prywatna sprawa i może z nimi robić co ma ochotę. A Tobie - jego sąsiadowi - nic do tego.\nI ponownie to samo myślenie:\nzamiast tego cywilizowanego:\n"no nieźle, nowe Audi wjechało, może i ja się zmotywuję i spróbuję zarobić więcej dla mnie i dla mojej rodziny? :)".\nNo chyba, że pracownicy zaczną myśleć, skoro nasz Pan i władca ma samochód za pół bańki, rower za 60 tysi, dwa miesiące siedzi w Calpe co roku i go na to stać a my pracujemy na to i nas nie stać na nową Dacie z salonu to coś tu jest mocno nie halo\nBrakuje dzisiaj szacunku dla pracy, brakuje szacunku wśród pracowników. No ale mamy rynek pracownika w wielu branżach, więc jest to naturalne.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 11:40\nCzemu narzucać Kowalskiemu swoje myślenie i decydować o jego finansach? Jego finanse, to jego bardzo prywatna sprawa i może z nimi robić co ma ochotę. A Tobie - jego sąsiadowi - nic do tego.\nTy się naprawdę chyba wczoraj urodziłeś i przespałeś lata 1988 - 2005. Gdyby w Polsce w większości ludzie dochodzili do dużego majątku pracą, talentem i pomysłowością, to takiego gadania i zazdrości generalnie by nie było. Ale to jest i w większości przypadków jest uzasadnione, bo ludzie widzieli grabież mienia społecznego po 89 r. i bezczelne rozkradanie majątku zakładów, na który oni i ich rodzice pracowali całymi latami. To było w większości państw pokomunistycznych. Pokaż mi w Polsce człowieka w wypasionej furze z posiadłością, który cały ten majątek uczciwie wypracował sobie, a nie uzyskał kombinatorstwem, cwaniactwem, łapówkarstwem i obchodzeniem/ łamaniem przepisów. Przez wiele lat, pozytywna motywacja, o której piszesz mogła w Polsce osoby, które uczciwie pracowały doprowadzić co najwyżej do szybszego dorobienia się garba, a nie nowego ( ??? ) Audi.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 11:58\nNiestety to o czym pisze Bullet, to przykra prawda. Fajnie było to ukazane w w "Pan życia i śmierci" Jak sowieci rozprzedawali broń\nNapisano 18 styczeń 2021 - 12:28\nPokaż mi w Polsce człowieka w wypasionej furze z posiadłością, który cały ten majątek uczciwie wypracował sobie, a nie uzyskał kombinatorstwem, cwaniactwem, łapówkarstwem i obchodzeniem/ łamaniem przepisów.\n@Bullet, idealnie reprezentujesz postawę pokolenia moich rodziców. Że mimo że tyrasz 10h dziennie to i tak się nie dorobisz, a ci co mają willę to na pewno ganster/złodziej/względnie jakaś gwiazda itp. Owszem, z tym rozkradanym majątkiem masz rację.\nTylko że to było 20-30 lat temu, co dla dzisiejszych 30 letnich milionerów jest już równie ważne jak bitwa pod Grunwaldem. Ci bardziej przedsiębiorczy szybko się odnaleźli w nowej rzeczywistości. Pies ganiał krętaczy Art-B i im podobnych, ale np. historię Kluski i Optimusa znasz?\nPoprzednia dekada pokazała że jest masa ludzi, którzy potrafią spieniężyć swoje pomysły. I to nie jest żadne łapówkarstwo, cwaniactwo czy łamanie przepisów, tylko praca, pomysł i działanie zgodnie z prawem. Przykład pierwszy z brzegu - ktoś pisze grę na iphona dla dzieci za 1$ i okazuje się, że po pół roku ściągnęło ją 70mln ludzi na świecie. Gość jest milionerem - i co w tym złego? Miał pomysł, popracował 1-2msce i jest ustawiony na całe życie. Poza tym uwierz, że są branże, że specjalista wystawia faktury 50k+. To też krętacze, złodzieje i cwaniacy?\nA jeśli twój post dąży do tego, że każda praca powinna być tak samo wynagradzana - te czasy już słusznie minęły.\nvuc i arturooo3 lubią to\nNapisano 18 styczeń 2021 - 12:39\nCiężko coś dodać do wypowiedzi cauchy-ego - nie neguję minionych czasów ani ich problemów. Każdy je zna i dobrze pamięta.\nNapisano 18 styczeń 2021 - 12:40\nDa radę wydzielić te dyskusje do innego wątku?\nlupus i arturooo3 lubią to\nNapisano 19 styczeń 2021 - 02:14\nZnam takich ludzi, którzy wszystko co mają: posiadłość, fury, masę kasy uzyskali ciężką pracą. Nie mają znajomych, kolegów, koneksji. Jedna z tych osób pracuje w branży w której w Polsce jest absolutnie bezkonkurencyjna z powodów: wiedzy, doświadczenia, zaangażowania i jakości wykonywanych usług. Oprócz zarabiania siana ma jeszcze czas i ochotę pomagać ludziom a swój sprzęt pożycza do realizacji działań z których nie ma nic poza satysfakcją.\nTo ze takich ludzi nie spotykasz nie znaczy że ich nie ma.\nWspomniana osoba była traktowana z szacunkiem i życzliwością przez sąsiadów- tak długo jak nie podjęła wysiłku żeby uczynić swoje życie lepszym. Znając ludzką mentalność nie obwieszczała chęci zmiany miejsca zamieszkania gdy zdecydowała się budować dom żeby zmienić otoczenie na zdrowe. Niestety ludzie wiedzą więcej niż powinni, bohater tej sytuacji nagle stał się złodziejem, w jego ówczesnym pasacie zaczęły urywać się lusterka a na wycieraczce pojawiła się psia kupa. Sąsiedzi stracili ochotę do rozmowy ze złodziejem. Ja wiem że te zarzuty nie miały nic wspólnego z rzeczywistością.\nNapisano 19 styczeń 2021 - 13:36\nPowiedz, że żartujesz... XDDDD\nNapisano 19 styczeń 2021 - 13:55\nNiestety, taka jest prawda. Nikt wypasionej fury nie kupuje prywatnie, wszystko "na firmę". Po czasie okazuje się, że ci uczciwi (z pozoru) ludzie, to niemal w 100% kombinatorzy. A to unikanie podatków, kupowanie wszystkiego "na firmę", zakładanie dziwnych spółek. Cały czas szukanie luk prawnych, lub nawet przestępcze działania w celu powiększenia zysku. W pewnym sensie nie dziwię się. Gdyby wszystko w tym kraju mieli robić zgodnie z prawem, to większość musieliby oddać darmozjadom na Wiejskiej.\nW każdym razie...nie znam nikogo zamożnego (pełno takich w mojej okolicy), kto robiłby wszystko zgodnie z przepisami i nie możnaby się doszukiwać nieprawidłowości. Wiadomo jak jest...wszyscy w koło wiedzą, ale "papiery" się zgadzają i tak to się kręci, do czasu...\nNapisano 19 styczeń 2021 - 15:41\nNiestety, taka jest prawda. Nikt wypasionej fury nie kupuje prywatnie, wszystko "na firmę". Po czasie okazuje się, że ci uczciwi (z pozoru) ludzie, to niemal w 100% kombinatorzy. A to unikanie podatków, kupowanie wszystkiego "na firmę", zakładanie dziwnych spółek.\nAle ja nie o tym, to co piszesz to drobnica, a nawet w zasadzie zjawisko normalne. Mówię tu o setkach, a nawet tysiącach przewałów w kraju, które dotyczyły nie jakiś tam ,,sznurówek'', tylko kradzieży przedsiębiorstw wartych dziesiątki lub setki mln złotych. Mechanizm był prawie zawsze taki sam: przedsiębiorstwo państwowe, dobrze prosperujące, w które z budżetu zainwestowano mln złotych np. na nowe maszyny. Nagle przedsiębiorstwo zaczynało w dziwny sposób przynosić straty i trzeba było wdrożyć postępowanie upadłościowe. W dziwny sposób robiono wszystko, byleby nie ratować tego zakładu ( niekiedy jedynego pracodawcy w danej miejscowości ) płacono niebotyczne kwoty syndykom, komornikom, windykatorom i innym pijawkom, a zakład popadał w coraz większe długi. Potem dyrektor zakładu, jego bliscy albo podstawione przez sitwę osoby za bezcen wykupywały majątek zakładu, który w ten sposób się ,,prywatyzował'', a w mieście nagle wyrastały fortuny nowych ,,biznesmenów''. Przy czym kupujący ów zakład mieli takie fajne układy w mieście, że dostawali na to kredyt z banku, którego nikt inny na podobnych zasadach by nie otrzymał. Sąd stwierdzał, że wszystko odbyło się zgodnie z prawem, nie było celowego działania na szkodę spółki, a tylko ,,naturalne procesy gospodarcze doprowadziły przedsiębiorstwo do nierentowności'', no może co najwyżej, władze działały ,,nieostrożnie'', ale to nie powód, by kogokolwiek karać. I teraz pytanie: ile było takich przypadków w skali kraju, a ilu mamy ,,30-letnich milionerów'', którzy wzbogacili się na ,,programowaniu gierek na smartfony''. I nie, nie jest to tylko rzeczywistość archeo z lat 90- tych ub. wieku. Niedawno Bosch przejął pewną, dobrze prosperującą polską markę produkującą wyroby AGD i ją zlikwidował. Ciekawe za ile ją sprzedano i po co. Jeszcze parę lat temu na podobnych zasadach kupiono pewną ogólnopolską gazetę, należącą do Skarbu Państwa ,której wartość rynkową szacowano na min. 300 - 400 mln zł, a kupiona została za ok. 90 mln zł w ratach, oczywiście za kredyt z banku. Przykłady z różnych branż można po prostu mnożyć.\nSory za offtop ale jak czytam niektóre wypowiedzi dziatwy w tej kwestii, to nie wiem, czy się śmiać, czy płakać. W sumie chyba się śmiać: skoro ludzie nie widzą rzeczy oczywistych i chcą żyć w kraju przewałów, akceptując to i uważając za normalną rzeczywistość rodem z republiki bananowej to ich sprawa.\nNapisano 19 styczeń 2021 - 17:56\nZapomniałeś napisać o tych co na dzień dobry pytają o rabat.\nRabat za co?\nNie idźmy drogą pewnej części kuli ziemskiej, gdzie robi się chore ceny, żeby potem kusić rabatami... Mam akurat na tapecie takiego typa. Cena zrobiona conajmniej razy 2, w ofercie 40% rabatu i klient zadowolony\nNapisano 19 styczeń 2021 - 18:09\nMyślę, że dużo rozjaśniłoby się gdybyśmy poznali udział w sprzedaży np Treka w ujęciu światowym i spróbowali tam znaleźć Polskę\nPolityka cenowa jest ustalona na największy rynek zbytu.\nNie śledzę cen, ale czy te same rowery są w takich samych cenach na zachodzie? Jeżeli tak, to sprawdźmy ile miesięcy musi pracować Niemiec czy Francuz i Polak żeby sobie kupić taki sam rower.\nMożemy tutaj się brandzlować i analizować, ale dopóki nie będziemy większym kawałkiem tortu dla tych firm to nic nie poradzimy.\nNapisano 19 styczeń 2021 - 18:32\nMam pytanie do Was odnośnie Tarmaca SL6 w wersji Sport.\nWarte to jest swoich pieniędzy tzn. 13999 zł, czy tylko płacimy za napis na ramie?\nNapisano 19 styczeń 2021 - 19:15\nW nawiązaniu do dyskusji z tematu o nowościach 2021


Hrabia Kalergi - europejski wizjoner - Webnalist.com\n07.12.2016 47 groszy\nHrabia Kalergi - europejski wizjoner\nRichard Nikolaus hrabia Coudenhove-Kalergi Fot. Wikipedia\nKwestia europejska może być podsumowana w trzech słowach: zjednoczenie albo upadek. Te słowa wypowiedział w latach 30. XX wieku Richard Nikolaus hrabia Coudenhove-Kalergi, jeden z największych orędowników europejskiego zjednoczenia, postać zapomniana, kontrowersyjna, czasem traktowana z lekceważeniem, ale według wielu będąca de facto „ojcem duchowym" dzisiejszej Unii Europejskiej. 16 listopada minęła 122. rocznica jego urodzin.\nKiedy sięgamy do początków UE, a właściwie do jej prapoczątków, czyli do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali oraz Traktatu Paryskiego z roku 1951, na myśl przychodzą nazwiska wielkich polityków europejskich, „ojców założycieli", budowniczych powojennego zjednoczenia europejskiego: Jeana Monneta, Roberta Schumana, Konrada Adenauera czy Altiero Spinelliego, jednak mało kto pamięta o hrabim von Coudenhove-Kalergim.\nRichard Nikolaus Eijiro hrabia Coudenhove-Kalergi urodził się 16 listopada 1894 r. w Tokio. Jego matka Mitsuko Aoyama pochodziła z szacownej rodziny japońskich samurajów i kupców, a ojciec Heinrich Johann Maria von Coudenhove-Kalergi był austro-węgierskim dyplomatą w ambasadzie austro-węgierskiej w Tokio. Oprócz pracy w ambasadzie austriacki hrabia w wolnych chwilach pisał książki, studiował buddyzm, kulturę japońską i uczył się języka japońskiego. Na co dzień władał biegle 18 językami, m.in. arabskim, hebrajskim, tureckim i polskim. Austriak i młodsza od niego o 15 lat Japonka poznali się w nader romantycznych okolicznościach, kiedy to podczas zawodów hippicznych koń hrabiego poślizgnął się na zamarzniętym jeziorze, a 17-letnia Mitsuko pospieszyła Austriakowi z pomocą. Zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia, jak po latach pisał w swoich wspomnieniach ich syn Richard.\nKonserwatywna rodzina Mitsuko nie chciała jednak słyszeć o małżeństwie samurajskiej córki z „niewiernym" gaijdzinem – białym Europejczykiem. Para więc potajemnie wzięła ślub i – wyklęta przez rodzinę Mitsuko – po zakończeniu misji dyplomatycznej hrabiego, opuściła Japonię, powracając do Austro-Węgier i zamieszkując w rodzinnym zamku Coudenhove'ów, w miejscowości Ronsberg, dzisiaj czeskie Poběžovice. Mitsuko Aoyama była jedną z pierwszych w historii Japonek, która opuściła Japonię emigrując na stałę do Europy. Heinrich i Mitsuko – która przyjęła chrześcijaństwo – mieli siedmioro dzieci, jednym z nich był Richard.\nRód Coudenhove'ów pochodził z Flandrii, z której musiał uciekać do Austrii podczas Rewolucji Francuskiej, natomiast rodzina Kalergisów (babki Richarda) to bardzo stara arystokracja grecko-wenecka z Krety. Poza tym wśród najbliższej rodziny Richarda byli Anglicy, Rosjanie, Belgowie, Włosi, Hiszpanie, Polacy, Norwegowie, Węgrzy, Czesi, Estończycy, Litwini, Niemcy i Francuzi.\n„Na zamku Ronsberg zawsze słychać było na co dzień kilka języków – wspomina Richard. – Ojciec mówił do mnie po niemiecku, francusku, rosyjsku i węgiersku. Codziennie zmuszał mnie i resztę rodzeństwa do uczenia się języków, a także do czytania książek o ojczyznach tych języków, ich kulturze, sztuce, obyczajach. Mieliśmy na stałe zatrudnionych nauczycieli z Rosji, Niemiec, Turcji, Albanii i Francji. Guwernantki były z Anglii, Francji i Szwajcarii. Matka miała swoją osobistą damę do towarzystwa – Węgierkę, z którą rozmawiała po francusku. Sekretarz ojca był Bawarczykiem, a główny zarządca dóbr był Czechem. Ze służbą rozmawiałem po czesku. Matka na dobranoc czytała mi Momotarō – japońskie bajki. Czytała oczywiście po japońsku".


Podmiejska zyska nowy blask. Ogłoszono przetarg na realizację inwestycji - Wspólnota Bialska - twój tygodnik lokalny\nPodmiejska zyska nowy blask. Ogłoszono przetarg na realizację inwestycji\nOpublikowano: pt, 23 kwi 2021 09:58 2021-04-23T09:58:41.707Z\nMiasto poszukuje wykonawcy inwestycji | foto UM Biała Podlaska\nWiadomości Ulica Podmiejska po latach doczeka się wreszcie remontu. Miasto szuka wykonawcy inwestycji\nPodmiejskaPodmiejska Biała PodlaskaUrząd Miasta Biała PodlaskaMichał LitwiniukPodmiejska remont Biała Podlaska\nMiasto poinformowało na facebooku o długo wyczekiwanej przez mieszkańców inwestycji. Oprócz budowy ul. Podmiejskiej będzie też rondo na ulicy Żeromskiego, chodniki i ścieżka rowerowa.\nPrzy nowej drodze długości prawie 1 km zbudujemy ciąg pieszo-rowerowy od strony północnej oraz chodnik od strony południowej powstanie kanalizacja deszczowa i oświetlenie zwiększymy bezpieczeństwo dzięki kolejnemu rondu dla bezpieczeństwa pasażerów MZK powstanie zatoka autobusowa na ul. Francuskiej- mówi prezydent Michał Litwiniuk


Marcin Merz w obozie AmigaOS 4\nśroda, 28. lipca, 2021, 02:26\nDodano: 2002-09-15 00:00, Autor: kb, Kategoria: AmigaOS, Liczba wyświetleń: 2923\nMarcin Merz, autor projektu MasonIcons zapewnił, że ostateczny wygląd systemu AmigaOS 4 będzie znacznie lepszy od tego, co można obecnie oglądać na pokazywanych dookoła zrzutach ekranu. Wygląda na to, że pan Merz jest drugim grafikiem, za Matem Chaputem (GlowIcons), który przyznaje się do pracy nad ostateczną wizualizacją nowej wersji amigowego systemu.\n<< AMP2 beta\nznowu te przebrzydłe masońskie ikonki....\n"'O gustach sie nie dyskutuje', jak mawiają przeważnie osoby mające zły gust" (cyt. z mojego wykładowcy Historii Sztuki XIX wieku).\nOba zestawy prezentują się moim skromnym zdaniem bardzo blado w porównaniu do choćby MacOS X, WinXP, a nawet zestawów piktogramów z niektórych pakietów 3D; jakby niewiele tu polotu w czasach gdy na ręku dostępne są skanery, wyspecjalizowane renderery pseudo-2D itd. I nie chodzi tu moim zdaniem o zwykłe efekciarstwo...\nZgrzebne Mason Icons to chyba jednak lepiej niż Matt Chaput, który, jak pokazuje kilka jego najmniej donisłych dzieł, zdaje się od kilku (...nastu?) lat żyć we własnym świecie designu... ("Platformówki not dead!")\nGeneralnie mam tylko nadzieję, że pozostanie jak dawniej, czyli będzie można sobie wszystkie ikony pozmieniać; twórcy OS4 mogliby moim zdaniem błysnąć jedynie dodając wsparcie dla 8-bitowego alpha channela i dając wolną rękę użytkownikom...\nTo co sobą prezentuje Windows XP czy Aqua (interfejs MacOS X) to przeładowanie. Te interfejsy są nieergonomiczne, GUI to nie jest dzieło sztuki tylko coś, co ma ułatwiać korzystanie z systemu. I tu MasonIcons wypadają bardzo dobrze. Nie wyobrażam sobie na swoim Workbenchu renderowanych ikonek pseudo 3D...\nJestem zniesmaczony faktem, ze imie Mat nie zostalo spolszczone. Zrobcie cos, nie wiem jak z tym zyc! Mateusz moze?


35 tys. zł - tyle oszczędza przeciętny beneficjent programu „Mieszkanie dla Młodych” decydując się na kredyt z dopłatą. W portfelach rekordzistów zostać może nawet 190 – 200 tys. złotych – wynika z szacunków Open Finance. ...\nLokaty - bezpieczny sposób na oszczędzanie\nLokaty cieszą się dużym powodzeniem wśród Polaków. Coraz więcej osób decyduje się ulokować gromadzone przez lata środki właśnie w tych produktach bankowych. Jednak czy jest to rozwiązanie bezpieczne i nie wiąże się z żadnym ryzykiem? ...\nCzy deweloperzy będą podnosić ceny mieszkań? Od czego uzależniają taką decyzję? Sondę przedstawia serwis nieruchomości Dompress.pl ...\nUbezpieczenie wynajmowanego mieszkania – czy opłaca się właścicielowi lokum?\nSą zdarzenia, których nie zawsze można przewidzieć. Niesprawny wężyk w łazience i zalanie sąsiada, wybita szyba czy kradzież - choćby z takich powodów warto zdecydować się na ubezpieczenie mieszkania. Sprawa jednak komplikuje się w sytuacji, gdy lokal jest wynajmowany osobom trzecim. Kto w takiej sytuacji powinien wykupić ubezpieczenie? ...\nPodatek dochodowy od osób prawnych, czyli CIT, jest podatkiem, który musi płacić wielu przedsiębiorców. Mimo iż jego stawka od wielu lat jest niezmienna i wynosi 19 procent, obliczanie wysokości należnego podatku dla wielu osób prawnych stanowi spory problem. Z tego powodu bardzo popularne są szkolenia CIT, podczas których poruszane są l...\n5 cech dobrego konta osobistego\nWybór konta osobistego tylko pozornie jest łatwą decyzją. Wielość ofert – często różniących się wyłącznie niuansami – sprawia, że trudno zdecydować się na konkretną opcję. Jeśli wahasz się nad ofertą kilku banków sprawdź, jakimi cechami powinno charakteryzować się dobre konto osobiste. ...


Sobota, 5 sierpnia — Radio Łódź\npia, 04 sie 2017 21:54:06 +0200\nW GRODZIE MŚCIWOJA. Strońsko na osi czasu\nPo raz kolejny Strońsko, w powiecie sieradzkim, zamieni się w tętniącą życiem wioskę rycerską, w której będziecie mogli spotkać, rycerzy, damy dworu, wojów z okresu wczesnego średniowiecza, rzemieślników i kupców.\nW sobotę, imprezę otworzy sam comes Mściwój, pan na Strońsku, który wjedzie konno do wioski rycerskiej. Na ten dzień zaplanowano również Turnieje Rycerski o Laur Wójta Gminy Zapolice. W szranki staną wojowie z okresu późnego oraz wczesnego średniowiecza .\nNajwiększą atrakcją soboty będzie inscenizacja zdobycia grodu, która co roku ściąga wielu widzów.\nNie zabraknie oczywiście akcentów artystycznych. Tuż po zakończeniu inscenizacji zapraszamy na koncert folkowy zespołu „Drewutnia”\nW niedzielę, od rana, organizatorzy zapraszają na grę terenową LARP, Na popołudnie zaplanowano pokaz walk średniowiecznych oraz pokazów łuczniczych i artyleryjskich. Imprezę zakończy scenka rodzajowa.\nPokazy przedpremierowe „Mrocznej wieży” w Cinema City\nJeśli chcesz się przenieść w inny wymiar, gdzie świat realny przeplata się z fantastycznym, a dobro walczy ze złem, zapraszamy na seans „Mrocznej wieży”. Premiera tego znakomitego filmu fantasy, na podstawie bestsellerowego cyklu Stephena Kinga z rewelacyjnymi rolami Matthew McConaugheya i Idrisa Elby, odbędzie się 11 sierpnia, ale już w najbliższy weekend 4-6 sierpnia w kinach Cinema City odbędą się pokazy przedpremierowe.\n„Mroczna wieża” to fascynująca opowieść autorstwa jednego z najbardziej uznanych i popularnych twórców literatury, Stephena Kinga. Ostatni Rycerz, Roland Deschain (Idris Elba), uwikłany w niekończącą się walkę z Człowiekiem w czerni (Matthew McConaughey), ze wszystkich sił stara się powstrzymać go przed zburzeniem Mrocznej Wieży, która spaja światy. W imię ich przetrwania, w ostatecznej walce zderzą się ze sobą dobro i zło, ale tylko Roland może ocalić Wieżę przed Człowiekiem w czerni…\nFani twórczości Stephena Kina w końcu mogą obejrzeć „Mroczną wieżę” w kinie. Zekranizował ją Nikolaj Arcel („Kochanek królowej”, „Millennium”). Reżyserowi zależało, by historia i idea Kinga były jak najwierniej przeniesione na język filmu. - Wizja światów Kinga jest spektakularna, złożona, często abstrakcyjna. Zależało mi, by zachować tę złożoność, by pokazać Świat Pośredni możliwie najbardziej wiarygodnie, nie chciałem, aby postaci były dziwne, odrealnione. To nie jest historia z kosmosu. Mamy tu prawdziwych ludzi, z krwi i kości. Tak naprawdę to wielka opowieść o przyjaźni, rodzinie, sercu i ludziach, którzy łączą się, by przeciwdziałać złu – tłumaczy Arcel.\nDo głównych ról reżyser zaangażował znakomitych aktorów: laureata Oscara® Matthew McConaugheya, który wciela się w Człowieka w Czerni. - To bardzo oryginalna postać, jest kwintesencją zła, jego uosobieniem (…) Myślę, że szatan mógłby być właśnie taki - mówi o swej postaci aktor. W roli Rolanda, ostatniego rewolwerowca ogarniętego furią zemsty zobaczymy Idrisa Elbę („Prometeusz”, „Star Trek: W nieznane”).\nPodczas tegorocznego święta tej niezwykle widowiskowej sztuki z pogranicza teatru, tańca, perfomance’u i kuglarstwa swoje umiejętności w sztuce fireshow zaprezentują artyści z całej Polski. Będzie znany i lubiany Damian "Jiu-Ji" Jagodziński z Łodzi, grupa Maori z Ciechanowa, gorąco przyjęta w zeszłym roku Labareda z Krakowa, GlinGal ze Świdnicy, Locomotora z Krakowa oraz gość specjalny: Krystian Minda z Krakowa, półfinalista programu Mam Talent, który zafunduje ekstremalne show z połykaniem płonących mieczy!\nFestiwal to świetna rozrywka dla całych rodzin – co roku trybuna na plaży w Manufakturze zapełnia się widzami jeszcze na długo przed rozpoczęciem pokazów. Niezwykle widowiskowe mini spektakle przenoszą gości Manufaktury w tajemniczy świat rysowany żywym ogniem.\nPrzez cały czas trwania festiwalu oczy publiczności będą cieszyć żonglerskie umiejętności artystów, którzy będą manipulować licznymi obiektami, m.in. płonącymi obręczami hula-hoop, kulami ognia zwanymi "poi", kijami, wachlarzami, linami całopalnymi, buugengami oraz devilstickiem. Zobaczyć będzie można także płonącą scenografię, różnorodne efekty pirotechniczne, a nawet szczudlarzy. Festiwal startuje o godzinie 20:45, zakończenie przewiduje się około północy.\nPrzybliżony harmonogram pokazów:\n20:45 - 20:50 - Start, zapowiedzi\nPokaz Capoeiry – na rynku przed galerią\n21:00 - Damian „Jiu-Ji” Jagodziński z Łodzi\n21:15 - Grupa Maori z Ciechanowa\n21:30 - Grupa GlinGal ze Świdnicy\n22:00 - Grupa Labareda z Krakowa\n22:15 - Krystian Minda z Krakowa\n22:45 - Grupa Locomotora z Krakowa\n23:30 - Zakończenie\nComes Mściwój wraca. Impreza historyczna ku pamięci pierwszego właściciela Strońska


Cantina Santa Maria la Palma Akenta Cuvee 71 Vermentino di Sardegna DOC 2021 wino białe wytrawne\nAkènta Cuvée 71 to nadal Vermentino di Sardegna DOC, który jest bardzo aromatyczne i przyjemne. Urzekające wino, które jest gotowe,\nby Cię przekonać dzięki swoim kwiatowym nutom i wszechobecnemu podniebieniu. Powstaje z selekcji najlepszych winogron Vermentino di Sardegna, uprawianych w winnicach o glebach wapiennych, gdzie stale narażona jest\nna morską bryzę, która nadaje winu pełne dojrzewanie i niepowtarzalny profil smakowy. Winogrona są przenoszone na tace o świcie, kiedy wiatr jest lekki. Przed zmiażdżeniem winogrona są schładzane, aby zachować nienaruszone aromaty;\nnastępnie fermentacja odbywa się w 16 stopniach w stali przez okres 15 dni, po czym następuje długi okres dojrzewania osadu, trwający 8 miesięcy.\nPo butelkowaniu wino jest rafinowane przez 2 miesiące w piwnicach, co kończy jego podróż. Akènta Cuvée 71 czerpie inspirację ze świata Akènta. Jest to intensywne, angażujące emocjonalnie wino, które od razu może zafascynować\nnawet najbardziej wyrafinowane podniebienia. Wiek winnic: 15 lat Wysokość: 70 m n.p.m. Rodzaj winogron: Vermentino Rodzaj gleby: glina wapienna Fermentacja: zimna, w stali, przez 15 dni Starzenie: 8 miesięcy w stali, w kontakcie z drobnym osadem Starzenie w butelce: 1 miesiąc Kolor: jasno-słomkowożółty z zielonkawymi refleksami Aromat: intensywny i owocowy z nutami żółtej brzoskwini, melona i marakui Smak: pełny, świeży i delikatnie słony; równowaga na finiszu Alkohol: 13% obj. Temperatura serwowania: 6°-8°C Łączenie z potrawami: idealny dodatek do aperitifów, ryb i skorupiaków


LITERACKI ŚWIAT CYRYSI: ''Słuchaj swojego serca'' Kasie West # PATRONAT MEDIALNY\n''Słuchaj swojego serca'' Kasie West # PATRONAT MEDIALNY\nWygląda jednak na to, że Kate dobrze sobie radzi w narzuconej roli. Pewnego dnia odbiera telefon od anonimowego chłopaka, który prosi o radę w sprawie swojej sekretnej miłości. Dziewczyna jest przekonana, że rozmawia z superprzystojnym Diego Martinezem o Alanie, swojej najlepszej przyjaciółce. Bardzo się cieszy ze szczęścia koleżanki, ale wkrótce sama odkrywa rodzące się w niej uczucia do Diego. No tak, łatwo i przyjemnie jest doradzać innym, trudniej zastosować te rady w swoim własnym życiu... [opis wydawcy]\nKasie West to amerykańska powieściopisarka mieszkająca w środkowej Kalifornii. Ukończyła Uniwersytet Stanowy w Kalifornii we Fresno, a obecnie kończy studia doktoranckie. Prywatnie jest matką czwórki dzieci - trzech dziewcząt i chłopca. Pisze powieści młodzieżowe oraz jest autorką bloga. Na swoim koncie ma już blisko dziesięć powieści, między innymi: ''Chłopak na zastępstwo'', ''Chłopak z sąsiedztwa'', ''P.S. I Like You'', ''Chłopak z innej bajki'', ''Blisko ciebie'', ''Szczęście w miłości'' oraz ''Miłość i inne zadania na dziś''.\nOd dawna chciałam poznać twórczość autorki i w końcu moje pragnienie się ziściło. Dostałam w swoje ręce najbardziej oczekiwaną przez blogerów i bookstagramerów książkę tego lata, czyli ''Słuchaj swojego serca''. Tylko czy jestem usatysfakcjonowana z otrzymanej lektury? A może jednak nie do końca podzielam cały ten zachwyt, który stał się udziałem wielu innych czytelników? Będę szczera do bólu – znam o wiele lepsze młodzieżówki. Mimo to niniejszą publikację oceniam całkiem pozytywnie, bo dotyka problemów, które mogą spotkać każdego z nas, a jednocześnie pokazuje, że nie należy oceniać nikogo po pozorach – co czyni tę powieść dużo bardziej wartościową i godną przeczytania.\nFabuła nie jest szczególnie odkrywcza, ale przyciąga uwagę i angażuje emocje. Poznajemy Kate Bailey – zamkniętą w sobie dziewczynę, która najlepiej czuje się we własnym towarzystwie, spędzając każdą wolną chwilę nad jeziorem, należącym do jej rodziny. Tymczasem wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego, nastolatka za namową najlepszej przyjaciółki zapisuje się na zajęcia z podcastów, gdzie nieoczekiwanie zostaje jedną z współprowadzących program. To dla nieśmiałej Kate nie lada wyzwanie. Czy będzie w stanie sobie z nim poradzić? Czy wyjdzie poza krąg własnych spraw i otworzy się na innych ludzi? A może zamknie się w sobie jeszcze bardziej?\nJest to bardzo przyjemna i ciepła powieść o przyjaźni, miłości, pasji, odpowiedzialności, pokonywaniu własnych słabości i ograniczeń, odkrywaniu się na nowo i odnajdywaniu swojego miejsca w świecie. Zaskakująco i błyskotliwie przekonuje nas, że warto próbować nowych rzeczy. Warto wyjść ze swojej strefy komfortu i rzucić się na głęboką wodę, by wynurzyć się ze zwycięskim uśmiechem na twarzy. Bo życie składa się z wielu różnych momentów, czasami radosnych, nieraz zabawnych, ale również smutnych czy dramatycznych, dzięki którym zyskujemy motywację, żeby wciąż iść do przodu i odkrywać nowe ścieżki.\nSiła całej publikacji opiera się na ciekawie zarysowanych postaciach. Wiarygodnie zaprezentowano ich psychologiczny rys oraz wzajemne interakcje między nimi. Jak każdy z nas mają swoje mocne i słabe strony, swoje wady, lęki i słabości, które ich prześladują. Dzięki temu można łatwiej się z nimi utożsamiać, oraz głębiej przeżywać ich losy. Prym bezsprzecznie wiedzie Kate, która wbrew pozorom wcale nie ma w sobie nic z wycofanej szarej myszki. Po prostu nie jest zbyt wylewna w nawiązywaniu nowych znajomości. To typowa dziewczyna z sąsiedztwa: sympatyczna, z poczuciem humoru, czasem złośliwa, a niekiedy zagubiona. Z całą pewnością można odnaleźć w niej cząstkę siebie. Nie mniej ważni są drugoplanowi bohaterowie. Odpowiednio napędzają akcję i dodają jej kolorytu. Aczkolwiek w moim mniemaniu można było nieco bardziej dopracować ich głębię charakterologiczną i osobowościową.\nCiekawym zabiegiem jest urozmaicenie narracji fragmentami audycji radiowej. Do tej pory nigdy nie słuchałam podcastów, gdyż uważałam to za stratę czasu. Jednak po niniejszej publikacji zrozumiałam, że taka forma internetowego przekazu ma naprawdę wiele zalet i może stanowić ogromną wartość dla większości odbiorców. Tak właśnie było w przypadku szkolnego słuchowiska, podczas którego Kate prowadziła ''Kącik porad'' dla młodzieży.\n<<–Siemka słuchacze. Tu wasze prowadzące, Victoria i Kat. Witajcie w ,,To nie moja sprawa''. Brzmi znajomo? Próbowaliście może podzielić się swoimi obawami i żalami ze znajomymi, a oni odpowiedzieli na to wersją słów ,,nie mój problem''? Moi drodzy, przez najbliższe pół godziny wasze problemy będą naszymi. Jesteśmy uszami gotowymi was wysłuchać, współczującymi ramionami, na których się wypłaczecie. Oczywiście w przenośni.>>\nPisarka przenosi czytelnika w trudny okres dorastania naznaczony szeregiem dylematów, uczuciowych rozterek, codziennych zmartwień bądź też poważnych problemów, takich jak np. przemoc w szkole. Ten ostatni aspekt jest szczególnie ważny, ponieważ z roku na rok to zjawisko staje się coraz bardziej powszechne, nabierając bardziej agresywnego charakteru. Jak sobie z tym radzić? Kasie West nie podaje na tacy gotowych rozwiązań, ani gotowego antidotum na wszelkie zło. Przedstawia raczej sugestie, jak zapobiegać i przeciwdziałać aktom agresji. Myślę, że niektórzy uczniowie mogliby wykorzystać zaproponowaną przez nią taktykę.\nW książce pojawia się również umiejętnie wyważony wątek miłosny, który dodaje ożywczego kolorytu całej historii. Kate ulega fascynacji pewnym chłopakiem, który podoba się także jej najlepszej przyjaciółce. Co z tego wyniknie? Czy lojalność wygra z porywami serca? A może ich wspólny obiekt westchnień nie będzie przejawiać żadnych oznak zainteresowania wobec dziewczyn? Autorka serwuje nam tajemnicze i zabawne qui pro quo, by dać nam do zrozumienia, jak trudno wyrazić i rozpoznać potrzeby i uczucia innych. Często błędnie interpretujemy komunikaty wysyłane przez naszych rozmówców i dopiero z czasem poznajemy ich prawdziwe znaczenie. Przygotujcie się na ekscytującą grę w podchody.\nPani West operuje bardzo lekkim i przyjemnym w odbiorze stylem pisania. Narracja jest potoczysta, opisy (choć minimalistyczne) niezwykle sugestywne, a dialogi tryskają inteligentnym humorem. Na plus oceniam także wartką akcję, bez dłużyzn i przynudzania. Trzeba przyznać, że autorka umie zaskakiwać, budować napięcie i trzymać w ciągłej niepewności. Generalnie jestem zadowolona z lektury i śmiało mogę ją polecić zarówno młodym czytelnikom, jak i starszym. Myślę, że każdy coś dla siebie z niej wyniesie.\nPodsumowując: ''Słuchaj swojego serca'' to przepełniona pozytywną energią opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych uczuciach oraz marzeniach, które każdy z nas posiada i dąży do ich spełnienia. Książka ta nie tylko rozbawia i roztkliwia, ale przede wszystkim przestrzega przed powierzchownością naszych sądów oraz uczy czerpać radość z każdej chwili i z każdego dnia. Krótko mówiąc: zachęcam wszystkich zainteresowanych.\nAutor: Cyrysia o 9/11/2018\nAgnieszka Kaniuk wtorek, 11 września, 2018\nTwórczość autorki jeszcze przede mną, ale jest to tylko kwestia czasu. Gratuluję patronatu. 😊\nWioleta Sadowska wtorek, 11 września, 2018\nOd czasu do czasu mam ochotę na taką ciepłą powieść.\nKinga K. wtorek, 11 września, 2018\nPodobała mi się,zwłaszcza taki pozytywny wydźwięk 💕\nMartyna K. wtorek, 11 września, 2018\nAgnieszka Mycoffeetime wtorek, 11 września, 2018\nMyślę, że to fajna książka na końcówkę lata:)\nMartyna G. wtorek, 11 września, 2018\nPomyślę nad tą książką :)\nPolecam Goodbook wtorek, 11 września, 2018\nPdoobają mi się jej książki, bo są bardzo lekkie. Nie wybitne, ale idealne na jeden dzień, na lato, na wolny czas. Tej nie miałam okazji jeszcze przeczytać.\nMamuśka z książką wtorek, 11 września, 2018\nGratuluję patronatu a książka mam nadzieję że za kilka dni dotrze do mnie to też będę miała możliwość przeczytania.\nAga wtorek, 11 września, 2018\nGratulacje ! Lekki oraz przyjemny styl? To coś dla mnie :)\nNiko wtorek, 11 września, 2018\nO autorce sporo słyszałam. Jej książki są ostatnio bardzo popularne, ale mnie nie bardzo do nich ciągnie. Sama nie wiem czemu. Jednak myślę, że skusiłabym się, gdyby nadarzyła się okazja :)\nThieving Books wtorek, 11 września, 2018\nŚwietna powieść, bardzo przypadła mi do gustu :)\nJardian wtorek, 11 września, 2018\nGratuluję kolejnego świetnego patronatu !\nmartucha180 wtorek, 11 września, 2018\nNie miałam do czynienia z audycjami radiowymi... Chętnie przeczytam tę powieść.\nIzabela Wyszomirska wtorek, 11 września, 2018\nNie znam jeszcze książek autorki, może kiedyś nadrobię. :)\nGosia środa, 12 września, 2018\nWydaje się być idealna na jesienne wieczory :)\nsklep Medyczny Poznań środa, 12 września, 2018\nUwielbiam takie książki. Mogłabym je czytac bez przerwy.Teraz gdy tak wczesnie robi się ciemno bede miała wiecej czasu na ksiażki\nCzuję, że bohaterka przypadła by mi do gustu. Choć rzadko już czytam o nastolatkach powieści.\nRabe piątek, 14 września, 2018\nKasie West jest ostatnio bardzo popularna, ale jakoś z tą autorką nie po drodze. Może kiedyś ;)\ninternetowy sklep medyczny wtorek, 08 stycznia, 2019\nOd czasu do czasu lubię poczytać tego typu książki. Dzięki za polecenie!


Dodano: 9 listopada 2015, 11:46 / Zmieniono: 9 listopada 2015, 11:46 11\nMariusz Błaszczak (fot. MACIEJ GILLERT / NEWSPIX.PL) / Źródło: Newspix.pl\nPoseł PiS odniósł się do trwającego od paru dni sporu dotyczącego wyboru reprezentanta Polski na szczyt Unii Europejskiej na Malcie. - Wokół tej sprawy jest olbrzymie zamieszanie spowodowane przez tych, którzy oddają władzę, bo przegrali wybory, czyli przez koalicję PO-PSL - stwierdził.\nPO=islamizacja Polski IP 11 listopada 2015, 12:41\nLucek XVI IP 10 listopada 2015, 05:48\nPanie Paszczak,a w jaki sposób chcecie doprowadzić do przerwy w obradach Sejmu?\nMoże jeszcze przed wyborem Marszałka i ślubowaniami poselskimi,co?\nsdfgg IP 9 listopada 2015, 18:15\nKopara obiecała , to Kopara niech zapłaci.\nnieglupi Jasko IP 9 listopada 2015, 14:37\nKupic Kopaczce bilet w jedna strone. Niech zostaje w obozie dla uchodzcow islamskich, ktorych chciala POdrzucic Polakom.\nantyp IP 9 listopada 2015, 13:13\nTROSZKU STRASZNO TROSZKU SMIESZNO HAHAHAHAHA;\n- od kiedy Płaszczak jest od stawiania zadań pani Premier?,\n- po co zagmatwali sprawę z której nie umieją się wycofać?, pokazują jak ich powalają najdrobniejsze sprawy,\n- od kiedy niekulturalna zgraja zauważyła, że w kraju jest "pani Premier"?\n- po co odchodzacym zajmowanie się czymś co ich nie dotyczy?,\n- kiedy PiSiory przestaną opluwać i bać się WŁASNEGO CIENIA?


Czesi rozpoczęli budowę autostrady do polskiej granicy - Trans.INFO\nCzesi rozpoczęli budowę autostrady do polskiej granicy\n„Ta czeska autostrada połączy się w 2024 r. na granicy z polską drogą ekspresową S3. Będzie można pojechać ze Szczecina, aż do Pragi!” – obwieścił na twitterze Andrzej Adamczyk, minister infrastruktury. Stanie się tak dzięki inwestycjom w budowę dróg w Polsce, jak i w Czechach. Nasi południowi sąsiedzi właśnie ruszyli z budową odcinka autostrady D11 w kierunku granicy polskiej.\nAutostrada D11 jest częścią szlaku prowadzącego z Pragi do granicy z Polską w Lubawce, gdzie połączy się z drogą ekspresową S3. Minister Adamczyk uczestniczył w inauguracji budowy odcinka D11 – Smiřice-Jaroměř.\n– Uroczystość jest kolejnym potwierdzeniem doskonałej współpracy Polski i Czech w dziedzinie infrastruktury i transportu. Bardzo się cieszę, że nasi czescy partnerzy konsekwentnie realizują budowę autostrady D11. Chcę zapewnić, że po naszej stronie istnieje równie wielka determinacja do ukończenia drogi ekspresowej S3 aż do polsko-czeskiej granicy w Lubawce – podkreślił minister.\nDzisiaj wraz z czeskim ministrem transportu Danem Ťokiem zainaugurowaliśmy budowę kolejnego odc. autostrady #D11. Ta czeska autostrada połączy się w 2024 r. na granicy 🇵🇱🇨🇿 z polską drogą ekspresową #S3. Będzie można pojechać ze Szczecina, aż do Pragi! 👍 #ŁączymyPolskę pic.twitter.com/ktyQiNXveC\n— Andrzej Adamczyk (@AMAdamczyk) 15 maja 2018\nAutostrada D11 i S3 pomogą w rozwoju\nPo czeskiej stronie na realizację czekają jeszcze odcinki autostrady położone najbliżej granicy. W Polsce trwa przetarg na wykonanie budowy transgranicznego odcinka ekspresówki Bolków-Lubawka. Wszystkie odcinki S3 na północ od Bolkowa są już w budowie lub oddane do ruchu.\nNiestety niektóre budowane odcinki ekspresówki, mają już opóźnienie, jak np. fragment Nowa Sól-Legnica. Ta część inwestycji powinna być gotowa w przyszłym miesiącu, a prawdopodobnie budowa skończy się dopiero w marcu 2019 r.\nKorytarz drogowy S3-D11 jest ważny dla rozwoju ekonomicznego południowo-zachodniej Polski i północnych Czech. Stanowi bowiem najkrótsze połączenie tych regionów z zespołem portów Szczecin-Świnoujście i dalej ze Skandynawią. Pozwoli ponadto na połączenie rejon Adriatyku z północą Europy.\nFot. Wikimedia/Daniel 749 CC SA 3.0


Było błoto, będzie beton! - wielkarzeczpospolita.net\nByło błoto, będzie beton!\n:: gospodarka :: 21.01.2057 by barklu\nAmerykańska rodzina w drodze na wakacje.\n"Dodajemy gazu. Spod kół Tarpana Offroad błoto pryska na wszystkie strony. Mijamy zakopane w rozmiękłej ziemi przedpotopowe samochody i ich właścicieli starających się uruchomić pojazdy. Z przeciwka wśród kłębów spalin grzęźnie po osie w glinie wielka ciężarówka. Bokiem drogi sunie furmanka zaprzężona w osiołka. On jeden jakoś daje sobie radę. I oczywiście my - dziennikarze z WRP w polskim samochodzie. Sęk w tym, że większości Amerykanów nie stać na taki luksus. Zwalniamy, by nie ochlapać podróżnych. Na horyzoncie pojawia się betoniarka - to w ramach akcji pomocy sojusznikom Polacy budują betonową autostradę. Dalej już każdy samochód przejedzie".\nDlaczego stan szlaków transportowych w USA jest aż tak tragiczny? To proste. Kiedyś kraj ten posiadał dość przyzwoitą sieć autostrad (na poziomie polskich dróg wiejskich). Samochody (nie najlepsze) mogły osiągać na nich nawet maksymalne prędkości (tzn "aż" 200 km/h). Wszystko zmieniło się po wojnie z Kanadastanem. Wiele dróg na północy kraju zostało ostrzelanych. Po całej reszcie przejechały czołgi i przemaszerowało wojsko. Zaczęły tworzyć się dziury. Z powodu pogłębiającego się kryzysu gospodarczego rządu USA nie było stać na łatanie dziur ani też na wypłacanie odszkodowań za zerwane zawieszenia (pamiętajmy, auta były wyjątkowo słabe). Jedyne, co robiono, to zdrapywano kolejne warstwy asfaltu, by wyrwy nie były tak głębokie. Aż w końcu nie było już czego zdrapywać.\n-Wiedząc, że WRP cierpi na nadmiar betonu, poprosiliśmy Ją o naprawienie naszych dróg - wyznaje amerykański minister infrastruktury - Odpowiedź była przychylna. Myślę, że większość rodaków doceni bezinteresowność naszych wielkich sojuszników.\nI rzeczywiście - wszyscy witali nas radośnie, robili sobie zdjęcia z nami na tle betoniarek.\n- My love polski beton. Good jazda będzie. Nie to co today - słyszeliśmy od napotkanych kierowców.\nWielu postanowiło naprawić zepsute pojazdy w nadziei na normalną podroż. Dodać można tylko, że naprawa amerykańskich aut bez pomocy polskich mechaników może potrwać dłużej niż budowa sieci autostrad w USA.


4301. Informacja o wykazie nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. 2018-10-03 15:38 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4302. Informacja o wykazie nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. 2018-10-03 15:36 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4303. Zarządzenie nr 9/K/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 02.10.2018 r. 2018-10-03 15:36 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4304. Zarządzenie nr 9/K/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 02.10.2018 r. 2018-10-03 15:36 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4305. Zarządzenie nr 9/K/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 02.10.2018 r. 2018-10-03 15:35 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4306. POSTANOWIENIE Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu II z dnia 1 października 2018 r. w sprawie powołania obwodowych komisji wyborczych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-02 16:12 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4307. POSTANOWIENIE Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu II z dnia 1 października 2018 r. w sprawie powołania obwodowych komisji wyborczych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-02 16:10 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4308. POSTANOWIENIE Komisarza Wyborczego w Wałbrzychu II z dnia 1 października 2018 r. w sprawie powołania obwodowych komisji wyborczych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-02 16:09 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4309. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o obsadzeniu mandatu radnego w wyborach do Rady Gminy Stoszowice bez głosowania w okręgu wyborczym nr 5 2018-10-01 16:36 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4310. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o obsadzeniu mandatu radnego w wyborach do Rady Gminy Stoszowice bez głosowania w okręgu wyborczym nr 5 2018-10-01 16:35 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4311. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o obsadzeniu mandatu radnego w wyborach do Rady Gminy Stoszowice bez głosowania w okręgu wyborczym nr 5 2018-10-01 16:35 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4312. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o przyznanych numerach list kandydatów na radnych w wyborach do Rady Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:35 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4313. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o przyznanych numerach list kandydatów na radnych w wyborach do Rady Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:35 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4314. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o przyznanych numerach list kandydatów na radnych w wyborach do Rady Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4315. Uchwała nr 5 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie przyznania numerów zarejestrowanym listom kandydatów na radnych w wyborach do Rad Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4316. Uchwała nr 5 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie przyznania numerów zarejestrowanym listom kandydatów na radnych w wyborach do Rad Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4317. Uchwała nr 5 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie przyznania numerów zarejestrowanym listom kandydatów na radnych w wyborach do Rad Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4318. Uchwała nr 5 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie przyznania numerów zarejestrowanym listom kandydatów na radnych w wyborach do Rad Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4319. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zarejestrowanych kandydatach na wójta w wyborach Wójta Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:34 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4320. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zarejestrowanych kandydatach na wójta w wyborach Wójta Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:33 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4321. OBWIESZCZENIE Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zarejestrowanych kandydatach na wójta w wyborach Wójta Gminy Stoszowice zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 16:33 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4322. Uchwała nr 4 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia, że liczba zarejestrowanych kandydatów w okręgu wyborczym nr 5 w wyborach do rady Gminy Stoszowice jest równa liczbie radnych wybieranych w tym okręgu. 2018-10-01 16:33 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4323. Uchwała nr 4 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia, że liczba zarejestrowanych kandydatów w okręgu wyborczym nr 5 w wyborach do rady Gminy Stoszowice jest równa liczbie radnych wybieranych w tym okręgu. 2018-10-01 16:33 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4324. Uchwała nr 4 Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia, że liczba zarejestrowanych kandydatów w okręgu wyborczym nr 5 w wyborach do rady Gminy Stoszowice jest równa liczbie radnych wybieranych w tym okręgu. 2018-10-01 16:32 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4325. Komunikat Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zasadach i terminie losowania numerów dla list kandydatów na radnych w wyborach zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 14:12 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4326. Komunikat Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zasadach i terminie losowania numerów dla list kandydatów na radnych w wyborach zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 14:12 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4327. Komunikat Gminnej Komisji Wyborczej w Stoszowicach z dnia 1 października 2018 r. o zasadach i terminie losowania numerów dla list kandydatów na radnych w wyborach zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. 2018-10-01 14:12 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4328. Zawiadomienie o sporządzeniu spisu wyborców 2018-10-01 13:54 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4329. Zawiadomienie o sporządzeniu spisu wyborców 2018-10-01 13:54 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4330. Zawiadomienie o sporządzeniu spisu wyborców 2018-10-01 13:52 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4331. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 w sprawie wyznaczenia przedstawicieli odpowiedzialnych za ochronę lokali obwodowych komisji wyborczych w czasie przerwy w głosowaniu w wyborach do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw oraz w wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, zarządzanych na dzień 21 października 2018r. 2018-10-01 09:31 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4332. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 w sprawie wyznaczenia przedstawicieli odpowiedzialnych za ochronę lokali obwodowych komisji wyborczych w czasie przerwy w głosowaniu w wyborach do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw oraz w wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, zarządzanych na dzień 21 października 2018r. 2018-10-01 09:30 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4333. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 w sprawie wyznaczenia przedstawicieli odpowiedzialnych za ochronę lokali obwodowych komisji wyborczych w czasie przerwy w głosowaniu w wyborach do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw oraz w wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, zarządzanych na dzień 21 października 2018r. 2018-10-01 09:30 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4334. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-10-01 09:29 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4335. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-10-01 09:22 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4336. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-10-01 09:21 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4337. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia numer sprawy RR.6220.10.2018 2018-09-28 11:59 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4338. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia numer sprawy RR.6220.10.2018 2018-09-28 11:59 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4339. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia numer sprawy RR.6220.10.2018 2018-09-28 11:58 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4340. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-09-26 19:20 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4341. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-09-26 19:20 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4342. Zarządzenie nr 73/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 21 września 2018 2018-09-26 19:19 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4343. Zarządzenie nr 70/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 10 września 2018 w sprawie powołania operatorów informatycznej obsługi obwodowych komisji wyborczych w wyborach do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic m. st. Warszawy oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast zarządzonych na dzień 21 października 2018 roku. 2018-09-26 15:27 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4344. Zarządzenie nr 70/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 10 września 2018 w sprawie powołania operatorów informatycznej obsługi obwodowych komisji wyborczych w wyborach do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic m. st. Warszawy oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast zarządzonych na dzień 21 października 2018 roku. 2018-09-26 15:27 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4345. Zarządzenie nr 70/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 10 września 2018 w sprawie powołania operatorów informatycznej obsługi obwodowych komisji wyborczych w wyborach do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic m. st. Warszawy oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast zarządzonych na dzień 21 października 2018 roku. 2018-09-26 15:26 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4346. Zarządzenie nr 72/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 20 września 2018 2018-09-26 15:26 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4347. Zarządzenie nr 72/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 20 września 2018 2018-09-26 15:26 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4348. Zarządzenie nr 72/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 20 września 2018 2018-09-26 15:26 Jakub Urbaś dodanie artykułu\n4349. Zarządzenie nr 70/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 10 września 2018 2018-09-26 15:26 Jakub Urbaś aktualizacja treści\n4350. Zarządzenie nr 70/2018 Wójta Gminy Stoszowice z dnia 10 września 2018 2018-09-26 15:25 Jakub Urbaś dodanie artykułu\nLicznik odwiedzin: 35938777


Biżuteria ręcznie robiona – Pomysłowa Dobromirka\n23 września 2009 4 czerwca 2012\nBiżuteria ręczne robiona stała się moim nałogiem... Myślę jednak że jest to nałóg pozytywny i bardzo twórczy. Robiąc biżuterię oddaję w niej część siebie. To chyba tylko ona wie o mnie najwięcej 😉 Tworzenie biżuterii daje mi pewną swobodę i dowolność. W sumie pracuję na siebie i dla siebie. Daje mi to dowolność w łączeniu koralików, tworzeniu nowych wzorów. Robię to na co mam ochotę i to co mi się podoba. W tym co robię nie mam nad sobą "sił wyższych" w postaci szefa czy sztywnych szablonów. Chyba dlatego to sprawia mi taką ogromną radość 🙂 Poniżej przykład kompletów:\nJak widać na zdjęciu komplet składa się z długich korali, bransoletki i kolczyków. Do wykonania tego kompletu zużyłam trzech rodzajów koralików co być może nie jest widoczne na zdjęciu. Bransoletka zapinana jest na karabińczyk. Bransoletka i naszyjnik wykonane zostały na lince jubilerskiej.\nKomplet składający się kolczyków i wisiorka. Komplet zrobiony z dwóch rodzajów koralików. W sprzedaży dostępny w dwóch wersjach kolorystycznych czarno-zielony, oraz czarno-żółty.\nBy adminIn RóżneTagged biżuteria, biżuteria artystyczna, biżuteria ręcznie robiona, Bransoletki, Kolczyki, Komplety biżuterii, NaszyjnikiLeave a Comment\nPrevious Previous post: Biżuteria artystyczna\nNext Next post: Ozdoby we włosy


Maria. Powieść ukraińska - Antoni Malczewski (114471) - Lubimyczytać.pl\nromantyzm, miłość, śmierć, ból, sens życia, powieść poetycka\n„Maria” jest powieścią o ludziach broniących swych ostatecznych przekonań o sensowności życia. Opowieść ta rozgrywa się w atmosferze spraw dla romantyka najważniejszych: śmierci i miłości. Każdą z dwóch pieśni „Marii” otwiera ten sam motyw przemijania ludzkiego istnienia. I dlatego możemy być pewni, że rozwiązanie konfliktu poematu, wnioski z dramatycznych losów jego bohaterów (...) musza...\n„Maria” jest powieścią o ludziach broniących swych ostatecznych przekonań o sensowności życia. Opowieść ta rozgrywa się w atmosferze spraw dla romantyka najważniejszych: śmierci i miłości. Każdą z dwóch pieśni „Marii” otwiera ten sam motyw przemijania ludzkiego istnienia. I dlatego możemy być pewni, że rozwiązanie konfliktu poematu, wnioski z dramatycznych losów jego bohaterów (...) musza przynieść odpowiedź na najważniejsze – mówiąc językiem Heinego – z „przeklętych pytań”, „odwiecznych pytań” człowieka. Muszą przynieść albo gorzkie strofy o pesymizmie, beznadziejności, albo jasny hymn o nadziei. „Maria” – uprzedźmy wyniki analizy – jest poematem o trwodze, bólu i bezsensie.\nźródło opisu: PIW, 1960 (fragment wstępu)


30.03.2020-Pani Krowa - Zespół Oświatowy w Stoku Lackim\nTEMATYKA: Wiosna na wsi\nSerdecznie witamy w kolejnym tygodniu wspólnej pracy. Mamy nadzieję, że jesteście zdrowi i wytrwale przestrzegacie kwarantanny. Ten czas jest bardzo trudny, ale wiemy, że chętnie bierzecie udział w proponowanych przez nas zabawach.\nŻyczymy dużo uśmiechu i wytrwałości!\nTEMAT: Pani Krowa\n1. Zabawa z wykorzystaniem tekstu rymowanki\nDzieci powtarzają za rodzicem tekst rymowanki:\nCzarna krowa w kropki bordo gryzła trawę kręcąc mordą, w różnych pozycjach: stojąc na jednej nodze, leżąc na plecach i na brzuchu.\n2. Poproście rodziców, aby pokazali wam ilustrację krowy. Wyjaśnijcie, dlaczego hodujemy krowy i co nam daje krowa. (Załącznik 1)\n3. Poproście rodziców, aby pokazali Wam przetwory z mleka, które macie w swoim domu. Spróbujcie nazwać te produkty i zapamiętajcie, że są one przygotowywane z mleka.\n4. A teraz czary mary i zamieńcie się w koty. Pokażcie w jaki sposób koty piją mleczko, a potem pogłaszczcie się po brzuszkach, bo mleko jest taaaaakie dobre.\n5. Poproście rodziców, aby przeczytali Wam wiersz, a potem porozmawiajcie na jego temat:\nWięc mama naprędce\nPoproście rodziców, aby wyjaśnili wam niezrozumiałe słowa i zwroty: rówieśniczka, próżna głowa, poważna i wspólnie odpowiedzcie na pytania:\n-Po ile lat mają Ania i Łaciata? (tyle ile łat)\n6. Obejrzyjcie razem z rodzicami zdjęcia zwierząt z wiejskiego podwórka i spróbujcie je nazwać, a potem podzielcie ich nazwy na sylaby: Rodzic pokazuje zdjęcie, powtarza nazwę zwierzęcia, dzieli ją na sylaby, klaszcząc, a dziecko powtarza za nim. (Załącznik2)\n7. Pobawcie się z rodzicami lub rodzeństwem w naśladowanie zwierząt domowych. Naśladujcie ruch i głos zwierzęcia. Jeżeli zabawa wam się spodoba możecie pobawić się w kalambury: jedna osoba pokazuje wybrane zwierzę, a reszta członków rodziny musi zgadnąć co to za zwierzę.\n8. Na koniec dnia pokolorujcie Panią Krowę. (Załącznik 3)


Ugaś pragnienie i ruszaj dalej - Bergson Bottle Bag\nWysoka temperatura i palące słońce wzmaga nasze pragnienie. Podczas podróży za miasto, wyprawy w góry czy zwykłego spaceru w upalny dzień dobrze jest mieć ze sobą butelkę wody.\nNieustanne zdejmowanie dużego plecaka i sięganie po napój nie jest komfortowe. Jest jednak na to rada. Marka Bergson stworzyła specjalną torebkę do wygodnego przenoszenia butelki wody czy napoju izotonicznego, która pozwala sięgnąć po niego bez konieczności przerywania marszu. Umiejscowienie butelki w niewielkiej torebce przy pasie spodni sprawi, że potrzebne płyny zawsze będziemy mieli pod ręką.\nTorba Bottle Bag posiada zewnętrzną, zamykaną na zamek kieszeń, przydatną do noszenia np. telefonu czy aparatu cyfrowego. Przegroda na butelkę zamykana jest ściągaczem z troczkiem zaciskającym sznurek wokół otworu.\nNiewielkich rozmiarów torba wykonana jest z DURONTu, materiału poliestrowego charakteryzującego się wysoką wytrzymałością na uszkodzenia mechaniczne i przetarcia. Sakwa, dzięki zastosowanej technologii wielokrotnych splotów włókien, przystosowana jest do intensywnej eksploatacji, a przy tym nie ulega zawilgoceniu.\nWorek Bottle Bag nie zawiedzie w żadnych warunkach, a przymocowany do paska spodni pozostanie lekki, usztywniając przenoszoną butelkę wody. To ciekawa propozycja Bergsona dla wszystkich podróżników, spacerowiczów, osób uprawiających jogging i nordic walking.\nTorba Bottle Bag, w kolorze czarnym, dostępna w sieci sklepów Bergson w cenie 34,99 PLN


Montaż świetlików dachowych - czy warto?\nŚwietliki dachowe stanowią doskonałe rozwiązanie w pomieszczeniu, do którego naturalne światło nie może docierać przez okna. Sprawiają, że wnętrze staje się bardziej nowoczesne i rozświetlone. Mimo że świetliki pojawiły się wiele lat temu, współcześnie zyskują nowe życie i wykorzystywane są coraz częściej wraz z zastosowaniem nowocześniejszych technologii.\nŚwietlik umieszczony na dachu budynku gromadzi światło dzienne, a następnie przekazuje je przez tunel światłonośny do pomieszczenia, w którym zostaje ono rozproszone za pomocą rozpraszacza. W zależności od rodzaju dachu świetliki mają różną budowę. Na dachach płaskich lub nachylonych w niewielkim stopniu montowane są świetliki o przeszkleniu płaskim. Na dachach skośnych stosuje się zaś świetliki z przeszkleniem w kształcie kopuły.\nNajwiększą zaletą świetlików dachowych jest znacznie lepsze doświetlenie pomieszczeń niż przy wykorzystaniu okien dachowych, a światło wpadające do domu jest czystym światłem słonecznym, nie światłem odbitym. Do pozostałych zalet świetlików należy ich niewielka waga, odporność na korozję, są rozwiązaniem ekologicznym. Świetliki dachowe zapewniają również doznania estetyczne, np. możliwość obserwowania gwiazd nocą, nieba, chmur czy błyskawic podczas burzy.\nWady świetlików dachowych\nWadą świetlików jest natomiast brak możliwości kontrolowania ilości ciepła, które dostaje się do domu, co może powodować zbyt wysoką temperaturę latem i zbyt niską zimą. Kłopotliwe jest również czyszczenie świetlików dachowych.


MARKOS - Firma Dobrze Widziana\nMARKOS – Firma Dobrze Widziana\n– Społeczną Odpowiedzialność Biznesu interpretujemy jako sposób zarządzania firmą, który dobrowolnie łączy dążenie do osiągania celów ekonomicznych z dbałością o zrównoważony rozwój ekologiczny i społeczny, czyli braniem pod uwagę wszystkich interesariuszy firmy: pracowników, klientów, społeczności lokalnej i wszystkich grup otoczenia przedsiębiorstwa. Cieszy nas, że praktyka, którą stosujemy w naszym zakładzie, znalazła odzwierciedlenie w ocenie przygotowanej przez grono ekspertów całego projektu Firma Dobrze Widziana – podkreśla Szymon Koseski.\nOrganizatorem kampanii mającej promować firmy o bogatym dorobku w zakresie CSR jest Business Centre Club – największa w kraju ustawowa organizacja zrzeszająca indywidualnych pracodawców, zrzeszająca również prawników, dziennikarzy, naukowcy czy studenci. Koordynatorem wszystkich działań BCC jest prezes Marek Goliszewski.\nPoprzedni artykułKiermasz Świąteczny 2021 w Krępie Słupskiej\nNastępny artykułMikołaj odwiedził Słupską Sekcję Aikido\nRedakcja 10minut TV - lut 16, 2017\nPowiat słupski na drugim miejscu w Polsce. Co z tego mają...


Pożar budynku gospodarczego w Kątach Opolskich | Nowa Trybuna Opolska\nPożar budynku gospodarczego w Kątach Opolskich\nfot. Nox/ratownictwo.opole.pl 12.12.2009\nW akcji uczestniczyło pięć zastępów straży. Nikt nie ucierpiał.\nPrzed godziną 18.00 w Kątach Opolskich wybuchł pożar budynku gospodarczego. Zagrożony ogniem byl także sąsiedni budynek mieszkalny.\nDwudziestu pięciu strażakom udało się zapobiec rozprzestrzenieniu pożaru. Nikt z mieszkańców nie odniósł obrażeń.\nmalytaki 13.12.2009 17:33:22\nwlascicielka jest nienormalna po prostu chodzacy swir i tykajaca bomba no i stalo sie sama chyba podpalila albo cpala za mocno. potrzebuje kasy przed swietami ..


nowogrodziec.pl - Reprezentantki Polski z Nowogrodźca\nW dniach 1-6 grudnia 2016 roku w Myślenicach odbyły się konsultacje Kadry Polski Rugby 7 Kobiet. Powołanie dostały nasze dziewczyny, uczennice Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Nowogrodźcu: Wiktoria Bancer, Magdalena Ładocha i Karolina Nowak.\nDziewczyny były prowadzone przez trenerów Kadry Polski Łukasza Kościelniaka i Arkadiusza Mąkine. Plan dnia był prosty: trening, śniadanie, trening, obiad, trening, kolacja, zajęcia teoretyczne. Dziewczyny wróciły poobijane, ale bardzo zadowolone. Już nie mogą się doczekać następnego zgrupowania.\nDziewczyny reprezentują barwy klubowe GSZS Nowogrodziec.\nGmina Nowogrodziec może pochwalić się już czterema zawodnikami w Kadrze Polski - Wiktoria Bancer, Magdalena Ładocha, Karolina Nowak i Jacek Kozioł.\nGSZS Nowogrodziec zaprasza na bezpłatne zajęcia we wtorki i czwartki na hali sportowej Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Nowogrodźcu.\nTrenerem jest Pan Dariusz Marek, który chętnie udzieli bliższych informacji, tel. 605312801.\nGratulujemy serdecznie sukcesów młodym Sportowcom naszej gminy i życzy wszystkim dużo zdrowia, wysokich osiągnięć w nauce i sporcie, wytrwałości i szczęścia!


Czytniki kodów DataMan 8000 z wyjątkowym zakresem możliwości | MM Magazyn Przemysłowy\nCzytniki kodów DataMan 8000 z wyjątkowym zakresem możliwości\nLiczne zalety systemów odczytu kodów z identyfikacją obrazu stają się coraz bardziej powszechne i są decydującym czynnikiem konkurencyjności. Obejmują one całe spektrum zastosowań pod względem mobilności, bezpieczeństwa działania, zakresu możliwości, łatwej obsługi, dużej uniwersalności w zastosowaniu, ekonomiczności i łatwości instalacji.\nCałkowicie pewna identyfikacja - powodująca wykluczenie jakiejkolwiek pomyłki produktów - ma duże znaczenie w firmie pod względem bezzakłóceniowej produkcji, przestrzegania norm i przepisów, certyfikatów jakości, zadowolenia klientów, magazynowania części zamiennych, ekonomiczności, zabezpieczenia przed podrabianiem, odpowiedzialności za produkt i wizerunku marki. Kody umieszczone na każdym jednym produkcie za pomocą różnych metod nanoszenia, umożliwiają ciągłe śledzenie w całym łańcuchu tworzenia wartości aż do klienta końcowego.\nNowa rodzina produktów ręcznych czytników ID DataMan 8000 firmy Cognex z czujnikiem obrazu o wysokiej rozdzielczości (1280 x 1024 pikseli) posiada szereg wyjątkowych części wyposażenia, szeroką funkcjonalność, a w efekcie niezwykły zakres możliwości.\nNiezwykłe możliwości odczytu kodów 1D i 2D:\nNadzwyczajne możliwości 1DMax i 2DMax, z niezwykle precyzyjnie i nadzwyczaj szybko pracującymi algorytmami przetwarzania obrazu, gwarantują i poszerzają możliwości efektywnego odczytu wszystkich powszechnych kodów. Dzięki opatentowanej technologii 1DMax®, kody kreskowe dotychczas nieczytelne, ze słabym kontrastem, uszkodzone, zagięte lub zniekształcone perspektywicznie, nie stanowią już przeszkody w uzyskaniu najwyższej niezawodności odczytu cech identyfikacyjnych produktu. Gwarantuje to również wielokierunkowy odczyt kodów kreskowych, niezależnie od ich położenia i kierunku. Niezależnie od rozmiaru, jakości, metody druku lub powierzchni, na którą naniesiono kod, technologia IDMax® w każdej chwili gwarantuje prawidłowy odczyt wszystkich rodzajów kodów nawet w przypadku niekorzystnych warunków oświetleniowych.


prasa.wiara.pl » Wyszukiwanie: MISJONARZE\nDla misjonarzy środek transportu jest podstawowym narzędziem pracy. Najczęściej potrzebne są samochody terenowe i motocykle, chociaż wykorzystywane są również skutery, łodzie, barki rzeczne, a nawet zwierzęta pociągowe – mówi ks. Jerzy Kraśnicki, dyrektor MIVA Polska, który potrzeby misjonarzy zna na wylot. Sam przez 11 lat posługiwał w Republice Południowej Afryki. »\nKażdy z nas może realizować misyjne powołanie\nJaka jest recepta na udane wypełnianie misyjnego powołania przez każdego człowieka? Przede wszystkim modlitwa, bo to może uczynić każdy, niezależnie od miejsca zamieszkania. Współcześni misjonarze swoją postawą wskazują, że potrzebny jest także kawałek serca, ogromnego serca, które przywraca radość i sens życia. »\nPraca na Filipinach to lekcja kompletnego zawierzenia Panu Bogu. Tę lekcję otrzymuję od sercańskiego misjonarza. Ksiądz Janusz Burzawa SCJ wyznaje, że kiedy otrzymał parafię w Cagayan de Oro, myślał, że najtrudniejszy czas misyjnej posługi ma już za sobą. Wtedy przyszedł tajfun, który spustoszył wszystko. „Nie zabrał jednak nadziei i wywołał tsunami solidarności” – dodaje misjonarz. »


Dreadnought - PlayStation 4\nJesteś na SwiatGry.pl» Encyklopedia gier» PlayStation 4» Dreadnought\nGra Dreadnought (PlayStation 4)\nDreadnought to kosmiczny symulator stworzony przez studio Yager Development, mające na swoim koncie inną produkcję tego typu - Yager. Tym razem rozgrywka skupia się nie na małych myśliwcach, lecz na sterowaniu gigantycznymi statkami kosmicznymi.\nAkcja Dreadnought toczy się w odległej przyszłości, w której ludzkość skolonizowała wiele planet. Wybucha konflikt, który dla niektórych oznacza ciężki okres, jednak dla tych, którzy walczą za pieniądze, jest to czas dobrobytu. Jako najemnik, nie związany z żadną ze stron, gracz może walczyć dla frakcji, która gotowa jest zapłacić mu najwięcej.\nW Dreadnought gracze mogą dostosowywać krążownik do własnych potrzeb, wyposażając go w coraz lepsze części, pancerze i broń, a także dobierając załogę. Statek ten można wykorzystywać zarówno do walki w przestrzeni kosmicznej, jak i nad powierzchniami planet. Gracz może także utworzyć i dowodzić grupą mniejszych jednostek.\nDreadnought zostało stworzone z myślą o trybie multiplayer, zatem pokrótce zarysowany rys fabularny to tylko pretekst dla kolejnych potyczek w kosmosie. Gra oparta jest na modelu free-to-play i wykorzystuje mikropłatności.


Czerwiec, 2012 | Długo w nocy stukają klawisze\nOpublikowano 23 czerwca 2012 Autor: dunajcowy\nZawsze o tym marzyłem. Nieśmiało i bez szans na powodzenie, bo wiadomo, takie czarodziejskie marzenia spełniają się wyłącznie w bajkach. I to w bajkach dla dorosłych.\nTaka sytuacja, kiedy wymiera cały męski ród w bliższej i dalszej okolicy, pozostawiając przy życiu wyłącznie kobiety i mnie jednego, pasuje tylko do takich sprośnych bajek.\nJednak niemożliwe i nierealne, coś, co pochodzi ze świata baśni, stało się prawdziwe.\nSiedzę sam. Od kilku już dni nie zauważyłem żadnego faceta. Schowałem się w jakiejś starej piwnicy, której wejście zamaskowane było gruzami, kawałkami starych mebli i śmieciami.\nWśród śmieci było coś, co przerażało mnie najbardziej. Coś, co zmuszało do nieustannej ucieczki, płochliwego chowania się w ciemnych, brudnych norach i bezustannego nasłuchiwania terkotu helikoptera ze śmiercionośną Grażynką na pokładzie.\nZanim dostałem się do piwnicy, musiałem ze wstrętem i paraliżującym lękiem odsunąć nogą kilka męskich głów, straszących nie otwartymi przez śmierć oczami, ale poszarpanymi w bolesny sposób szyjami. Te głowy nie były odrąbane ostrym narzędziem.\nTaką przerażająco porozrywaną, skrwawioną i zwisającą kawałkami w obłędny sposób skórę , pozostawiał maksymalnie stępiony łańcuch od spalinowej piły do cięcia drzewa.\nWcześniej ten łańcuch miał sporo roboty. Oprócz kilku drzew, obciął ręce, nogi i tysiące męskich głów.\nMusiał się przytępić.\nKażda kolejna ofiara cierpiała silniej i boleśniej od poprzedniej, gdy tępy łańcuch nie ucinał, ale rozrywał i wyszarpywał kawałki szyi, dopóki nie rozdzielił głowy od reszty ciała.\nWyglądało na to, że moja szyja ma być ostatnia, którą zajmie się stępione ostrze. Przerażała mnie świadomość bólu, jaki będzie towarzyszył tym zabiegom. Nawet nie śmierć, ta wydawała się wybawieniem, ale ten niepokojący, trudny do zniesienia ból, nakazywał mi ucieczkę i szukanie ratunku.\nKiedy zacząłem uciekać, na samym początku, gdy zaczynał się koszmar, napotykałem jeszcze kilku żywych, równie przerażonych i spanikowanych facetów. Z ich opowiadań i z tego, co sam wiedziałem, poskładałem w całość historię o spalinowej pile do cięcia drzewa, mającej maksymalnie stępiony łańcuch za pomocą której Latająca Grażyna sprawiała innym ból a sobie przyjemność.\nJestem już zmęczony bezustanną ucieczką. Głód skręca mi żołądek, pragnienie wysusza język. Boję się wyjść na powierzchnię, to niebezpieczne, ale długo tak w ukryciu bez jedzenia i picia nie wytrzymam.\nDlatego wpadłem na pomysł.\nPrzez wąskie okienko wpada do piwnicy trochę światła, wystarczająco dużo, by widzieć, co robię. Na podłodze, wokół mnie leży sporo ostrych kawałków szkła. Mam opuszczone spodnie do kolan i siedzę goły od pasa w dół. Jedną ręką naciągnąłem maksymalnie przyrodzenie. W drugiej trzymam ostry kawałek szkła i zbliżam do ciała. Wystarczy jedno cięcie, są tu jakieś szmaty, mam nadzieję zatamować nimi krwawienie.\nFakt, nie będę miał kutasa. Sam sobie go utnę. Ale może będę miał głowę na swoim miejscu i ominie mnie ból większy, niż podczas obcinania klejnotów kawałkiem szkła.\nI może, zanim się wykrwawię zdołam opowiedzieć co się stało, zanim schowałem się w zasypanej gruzem, śmieciami i męskimi głowami piwnicy.\nJego to wszyscy w okolicy znali. Smutny, bezbarwny facet. Jedni podziwiali, szanowali. Inni wyśmiewali się. Jeszcze inni nienawidzili za psucie męskiej rasy.\nMąż Grażynki był nienaruszalnie dosadny i normalny. To taki mąż, do którego wzdychają kobiety nie ze względu na urodę czy czar, ale na poczciwość i pracowitość. I denerwują swoich mężów ciągłym porównywaniem ich opłakanego, próżniaczego życia z pracowitym, precyzyjnym życiem męża Grażynki.\nOn wszystko robił jak w powiedzeniu o tym mężczyźnie, który powinien wybudować dom, zasadzić drzewo i spłodzić syna. Żadnych odstępstw od życiowego motta, nic w prawo, nic w lewo, zawsze prosto.\nJuż, żeby wykonać pierwsze zadanie i dom wybudować, trzeba się sporo natrudzić. A jeśli się jest precyzyjnym mężem Grażynki, to trzeba natrudzić się podwójnie. Dom musi być najpiękniejszy, największy i najbardziej komfortowy ze wszystkich domów.\nDrzewo posadzić trzeba nie jedno, ale kilka i to takich najwspanialszych, egzotycznych, których nikt nie ma.\nWięc zaharowując się na śmierć, tyrając bez odpoczynku, tracąc życie wyłącznie na pracę trwonił swoje zwyczajne życie mąż Grażynki. Nawet w niedzielę nie odpoczywał.\nAle i tak wszystkiego nie miał.\nMiał dom. Wybudowany z polotem i z najlepszych materiałów.\nW ogrodzie miał drzewa najwyższe, najtwardsze i niespotykane w innych ogrodach, ale syna nie miał.\nI bolał nad tym okropnie.\nI podobnie jak przy budowie domu i przy sadzeniu drzew, starał się o syna, najbardziej ze wszystkich facetów świata. Robił sobie wolne tylko i wyłącznie po to, by odbyć stosunek seksualny z żoną swoją, Grażynką.\nAle co to były za stosunki!\nTo najwymyślniejsze, najbardziej perwersyjne i akrobatyczne rżnięcie się dwojga ludzi, jakie poznał w swojej historii świat.\nDo perfekcjonizmu i dokładności męża Grażynki doszła tutaj jej pomysłowość, przejmowanie inicjatywy i przede wszystkim realizacja skrytego planu.\nGrażynka była wtajemniczona.\nKiedyś w młodości, uprawiając wschodnie sztuki medytacji i związane z nimi idee, poznała magiczne sekrety dotyczące ludzkiego ciała. Potrafiła sterować procesami zachodzącymi w swoim wnętrzu. Tak w mózgu jak i w macicy.\nI korzystała z tego, żeby przypadkiem w ciążę nie zajść. Nie powiedziała o tym mężowi.\nNie przyznała się przed nikim, ale nie cierpiała dzieci i nie chciała nigdy niańczyć żadnych rozwrzeszczanych, obsranych bachorów.\nWiedziała, że jeżeli doprowadzi swoje doznania na skraj absolutnej przyjemności, kiedy wykorzysta do tych doznań wszystkie komórki, tak żeby ani jedna nie była bezrobotna, to w ciążę nie zajdzie.\nWszelkie inne procesy zostaną zahamowane. Organizm zajęty przyjemnościami, całkowicie zapomni o tym, co ma zrobić z plemnikami od mężczyzny i nie będzie umiał ich wykorzystać. Pozostaną nieszkodliwe.\nAle to trzeba było się pilnować. Zwykłe stosunki nie wchodziły w grę. Musiało być perwersyjnie, dziwnie i bez hamulców. Bez opamiętania.\nI tak było, ku radości obojga małżonków.\nTylko ku zgryzocie męża Grażynki dzieci z tego nie było.\n- Co jest? – zastanawiał się niepocieszony – Kochamy się nawet po kilka razy dziennie, Grażynka aż krzyczy z rozkoszy a efektów w postaci potomstwa nie ma. Może coś zrobiłem źle?\n- Może złą kolejność zachowałem? – ganił sam siebie\n- Pierwszy powinien być dom, gdzieś mieszkać trzeba – wyliczał\n- Ale czy z sadzeniem drzew nie powinienem zaczekać na syna? – kombinował\n- Tak, tu jest porządek zburzony i dlatego dzieci nie ma! Pierwszy syn, później drzewa!\nKupił piłę spalinową. Najlepszą. Najsilniejszą i niezawodną.\nRozbawiona Grażynka spoglądała przez okno, jak odpalał piłę. Patrzyła, jak przykładał rozpędzony łańcuch do szerokiego pnia. Wylatujące w powietrze wióry kazały jej wyszeptać w podziwie\n- Ale rżnięcie!\nI to słowo wzbudziło w niej apetyt na seks.\n- Zanim mój mąż skończy ciąć drzewo i przyjdzie tu do mnie, by się pogzić, przygotuję się jak należy – Zrzuciła z siebie ubranie i naga położyła się na stole, sięgając obiema dłońmi do wilgotniejącej szparki.\nTymczasem jej mąż rżnął drzewo tak zapalczywie i ostro, że zapomniał o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Źle prowadzona piła odbiła się od twardego drzewa, zatoczyła niebezpieczny łuk w powietrzu i niekontrolowanym lotem spadła na prawą nogę mężczyzny.\nEgzotyczna kora drzewa zabrudziła się czerwoną krwią, gdy łańcuch bez problemów przeciął ciało. Strużki krwi spływały w dół po korze, jakby chciały na powrót dostać się do żył w nodze, która obcięta leżała pod drzewem i zacząć w niej krążyć, pobudzając ją do życia.\nAle zastygły już na zawsze w momencie, gdy mąż Grażynki krzyknął z bólu i rozpaczy.\nJego krzyk zaalarmował sąsiadów. Żona, nic nie usłyszała poprzez swoje jęki i westchnienia, zajęta wyrafinowanymi pieszczotami.\nTymczasem na pogotowiu, gdy usłyszeli, co się stało i jakie są obrażenia postanowili przysłać po rannego helikopter, tak żeby jak najszybciej odtransportować rannego do szpitala i przyszyć mu odciętą nogę.\nMąż Grażynki był przytomny i przez szyby w helikopterze widział, jak wzbijają się w górę. Podobał mu się podczas wzbijania widok mijanych okien w domach, dachów, kominów. Dotychczas nawet windą nie jechał i nie czuł jak to fajnie jest unosić się w górę.\nPodparł się ręką i lekko uniósł w górę – Mogę spojrzeć przez okno? – nieśmiało spytał pielęgniarza.\n- Ale pan jest ciężko ranny, powinien pan leżeć – pracownik pogotowia lotniczego nie był zachwycony tą prośbą.\n- Bardzo proszę, nigdy nie leciałem helikopterem\nPielęgniarz już miał zdecydowanie zmusić męża Grażynki do położenia się, ale w jego oczach dostrzegł nieprawdopodobną tęsknotę, kogoś, kto przed śmiercią pragnie po raz ostatni spojrzeć na błękitne niebo.\n- Dobrze – zgodził się – Ale krótko.\nMąż Grażynki chłonął łapczywie widoki z góry. Małe domki, zielone pola, łagodne zakola rzek, proste wstęgi dróg. Dla człowieka, który dotychczas znał tylko pracę i domowe obowiązki to był szok.\nNagle spadła na niego świadomość, ile stracił przez te wszystkie lata, jakie cudowności go ominęły. Zobaczył szeroki, piękny świat i poczuł szaloną wolność, gdy mógł nad tym światem się unosić.\nNogi nie udało się przyszyć.\nWrócił do domu z kikutem i o jednej nodze, ale w ogóle się tym nie przejął.\nWrócił jako inny człowiek. Obcy. Zobojętniały na przyziemne doznania, nieczuły na rozpustne zaloty żony.\nOd powrotu ze szpitala siedział w oknie i mamrotał – Z dołu marny jest ten świat. Z góry to dopiero rozkoszny widok.\nSiedział tak kilka dni. Grażynka próbowała go rozruszać, podnieceniem przywrócić do życia. Wydawało się jej, że to najlepszy sposób. Klęknęła przed nim, wyciągnęła jego penisa ze spodni i wsunęła sobie do ust. Wtedy jej mężem szarpnął dreszcz. Zerwał się szybko, odepchnął ją zdziwioną od siebie i wybiegł z domu.\nZawarczała piła, zaświstał silnik wprowadzony na wysokie obroty. Łańcuch ochoczo obrócił się na prowadnicy. Równie ochoczo wgryzł się w lewą, pozostałą nogę męża Grażynki, który z wyraźną, zastanawiającą i dziką radością na twarzy puścił piłę dopiero wtedy, gdy obcięta noga wylądowała na mokrej od krwi trawie.\nLeżał obok tej nogi i wołał – Ludzie wezwijcie helikopter!\nI znów leciał! Patrzył na miasta, wioski, zachwycał się szerokim horyzontem. Pierwszy raz w życiu dostrzegł na widnokręgu wysokie, strzelające w niebo ośnieżone szczyty gór o których słyszał, że ludzie tam na wczasy jeżdżą, ale nigdy nie mógł zrozumieć, po co jeździć w góry, skoro tyle roboty w domu jest. Teraz chętnie by poszedł w te góry, ale nóg nie miał.\n- Co tam – pomyślał pogodnie – Wielu może sobie wędrować po górach, ale niewielu może sobie nad nimi polatać.\nPrzeleciał się jeszcze tak dwa razy.\nJak uciął sobie lewą rękę i jeszcze na prawej mógł się trochę podnieść w górę, żeby spojrzeć przez szybę w helikopterze.\nJak był bez rąk za drugim razem, tuż po ucięciu ostatniej ręki, to do góry podniósł go pielęgniarz, pełen podziwu dla desperata, który za pomocą jednej ręki potrafił umocować i uruchomić piłę spalinową, tak, żeby sprawnie ucięła ostatnią kończynę.\nGrażynka była na niego bardzo zła. Nawet nie dlatego, że poucinał sobie ręce i nogi. Według jej logiki facet może nie mieć rąk i nóg, byle kaleką seksualnym nie był.\nNie mogła mu wybaczyć jego seksualnej oziębłości i przekierowaniu całej uwagi z jej ciała na marzenia o lataniu.\nA ona rozogniona, rozbudzona latami gorących, perwersyjnych zabaw czuła się bardzo źle. Niezaspokojona , pozbawiona cielesnych doznań, stawała się wybuchowa i poirytowana.\nDlatego z początku ignorowała jego prośby o włożenie mu do ust ostrego noża.\nW końcu nie mogąc znieść jego lamentów i błagań z czerwoną od gniewu twarzą warknęła podchodząc do tego, co z niego pozostało – A po co ci nóż?\n- Chcę się przelecieć helikopterem.\n- I co? Z noża sobie go zrobisz?\n- Nie, utnę sobie to co mi tu sterczy – I wzrokiem pokazał na wyraźne wybrzuszenie w spodniach od piżamy – Próbowałem sobie odgryźć, żeby mnie musieli odtransportować do szpitala, ale nie sięgnąłem.\n- Rzeczywiście sterczy – Ucieszyła się Grażynka\n- Czekaj, mam lepszy pomysł – W podskokach wybiegła z domu.\nWróciła z warkoczącą piłą spalinową.\n- O! – rozdziawił usta jej mąż.\nSądził, że Grażynka chce użyć tego samego narzędzia, którym odciął sobie nogi i ręce, żeby było wiarygodnie.\nGrażynka miała inny pomysł.\nByła wyposzczona i głodna seksu. Ten stan przypomniał jej co wschodnie nauki mówią o ogromnej męskości, mogącej dać kobiecie niezapomniane doznania. Jak można uzyskać taką męskość.\nNawet nie wypuszczając piły z rąk, jakby się bała, że piła zgaśnie, bezceremonialnie zaczepiła nogą o gumkę od piżamy. Szarpnęła i zerwała gumkę. Teraz bez problemów zrzuciła tą samą nogą z pozbawionego nóg tułowia piżamę.\n- Sterczy – przyznała, siadając na nim okrakiem i obejmując go mokrą z podniecenia pochwą – Ale nie tak, jakbym chciała.\n- Co mówisz? – zamrugał oczami jej mąż.\nI to były jego ostanie słowa i ostatnie mrugnięcie w życiu.\nPrzyłożona do szyi, tuż pod głową piła zagłębiała się w miękkich tkankach. Grażynka cięła powoli, metodycznie. Chciała czuć, jak ulatujące życie wpełza do tego kawałka mięsa, który wsadziła sobie w cipkę. Chciała uniemożliwić życiu wydostanie się na zewnątrz, tak żeby zgromadziło się całe w nabrzmiałym członku i czyniło go jeszcze bardziej sztywnym i mocniejszym.\nGdy ucięta głowa spadała z łóżka, ciałem Grażynki wstrząsnął taki dreszcz że myślała iż to potężny wytrysk wyrzucił ją aż pod sufit i wbił na powrót na nabrzmiały, pulsujący pal.\nZadzwoniła po helikopter. Dwóch sanitariuszy nawet nie zdążyło z noszami podejść do łóżka. Za to ich głowy tam się potoczyły. A podskakująca na ich wstrząsanych spazmami ciałach Grażynka jęknęła szatańsko – To się nazywa seks grupowy!\nMiała nadal wielką ochotę. Miała piłę. Miała helikopter.\nCi, którzy przeżyli jej pierwszy, najwścieklejszy atak nazwali ją Latającą Grażynką.\nObecnie zostałem chyba tylko ja. Uśmiechnąłem się na myśl o marzeniach żeby tak się stało. Ja i same kobiety. I żeby przynajmniej jedna z nich była napalona.\nPierwsze krople krwi z rozciętej skóry przy nasadzie penisa pojawiły się wraz z narastającym hukiem śmigieł helikoptera.\nNie zemdleję z bólu. Chcę zobaczyć jej minę, może ze złości wsadzi sobie do cipy włączoną piłę.\nZa was chłopaki!\nKategorie: opowiadania\t| 35 Komentarze\nOpublikowano 19 czerwca 2012 Autor: dunajcowy\n- Polska, biało czerwoni! Polska, biało czerwoni!\nPolska, biało czerwoni. Polska, biało czerwoni!!\n- Co się tak wydzierasz? Nie ma już naszych na turnieju.\n- Śpiewam, bo dałem podobno za bilet 22 tysiące.\n- Wiem. Ale to nie jest chyba powód do radości.\n- Ja tam wolę okazywać entuzjazm, zaangażowanie i poparcie. Mam dwa wyjścia.\n- Albo się cieszę i popieram, śpiewam, tańczę, wiwatuję.\n- Idę zapieprzać przy budowie autostrady A4 do sześćdziesiątego siódmego roku życia, inaczej władza się na mnie wkurwi. A władza ostatnio się nie pierdoli, uśmierca w fantazyjny sposób tych co głośno krytykują. Nawet generałów.\n- Fakt, nie pierdolą się. Masz trąbkę i flagę pożyczyć?\n- Mam! A chcesz taką z podobizną wodza?\n- Daj, może w nagrodę zabierze mnie kiedyś na wycieczkę do Peru.\n- Tak. Tupolewem i każe wylądować na brzózce.\n- Kurwa, rzeczywiście się nie pierdoli.\nOpublikowano 5 czerwca 2012 Autor: dunajcowy\nJeszcze ten z łysą, pokrytą jakimś śluzem głową i tylko trzema oczami wyglądał w miarę normalnie. Przynajmniej miał dwie ręce i dwie nogi. I trzy oczy tego samego koloru. Mógłbym go po ludzku poczęstować papierosem, lub poprosić o ogień. Gdybym palił. Ale nie paliłem, dlatego pozwoliłem mu przejść obok mnie bez żadnej zaczepki.\nOdszedł. Wmieszał się w tłum nienaturalnych stworów stojących cierpliwie, lub wędrujących po peronie.\nInni już tak bardzo ludzi nie przypominali.\nI każdy był odmienny. Żaden nie był podobny do drugiego. Wszyscy stanowili osobny, niepowtarzalny egzemplarz. Był taki co miał dwie nogi a o góry był sprężyną. Taką cienką, gęsto pozwijaną i na samym końcu drucika stanowiącego ciało unosił stożek podobny do latarni morskiej z kręcącym się i świecącym na pomarańczowo okiem.\nNajbardziej niesamowity był jeden okaz, będący fabryką. Poruszał się na masywnych gąsienicach, które musiały dźwigać skomplikowaną aparaturę, przypominającą fabrykę z mnóstwem dymiących kominów. Z każdego komina wydobywał się innego koloru dym. Z usytuowanego na przodzie potężnego budynku, podobnego do jakiegoś reaktora wystawało ogromne oko.\nDawniej na parowozach były takie, bardzo do tego oka podobne, światła. Lejkowate o obfitym owalu. I ciężkie.\nWłaśnie takie coś, co wyglądało mi na oko było centralnym punktem tej konstrukcji. Cała ta fabryka była chyba stworzona wyłącznie po to, by utrzymywać przy życiu większe od tarczy księżyca oko.\nPrzechadzałem się ociężale pośród tych nie mających bliźniaka osobników, jak po muzeum dziwolągów i uważnie, czasem ze współczuciem, czasem z rozbawieniem podziwiałem każdego z nich.\n- O! Ten dziwoląg też troszkę człowieka przypomina! – badawczo przyglądałem się kreaturze na dwóch nogach, owłosionych i chudych, mającej zamiast brzucha, klatki piersiowej i szyi cały stos walizek, plecaków i kolorowych tobołów. Znad tych tobołów wystawała ludzka głowa. Rozczochrana, zarośnięta, taka, jakich wiele można spotkać na dworcach kolejowych.\n„Wygląda przyjaźnie, jak twarz kogoś, z kim można się wódki napić w samotny wieczór” – Zrobiłem przyjazny gest w stronę walizkowo plecakowej postaci. Jak tylko ona uczyniła podobny gest, to od razu zrozumiałem swój błąd w ocenie jej charakteru.\nTo ten gnój pierdolony, co myśli chujem i nawet jak kocha się z kobietą, to ona musi zamykać okno, bo ten skurwiel już kombinuje, jak za jednym wzwodem, skoczyć na chwilę na dół, by przelecieć sąsiadkę z dołu.\nTaką właśnie opinię usłyszałem o stojącej naprzeciwko istocie człekopodobnej, od kobiety z którą spędziłem kilka ostatnich miesięcy. I to całkiem niedawno wykrzyczała tą opinię o mnie, wtedy, gdy zła i napędzana wściekłą energią pakowała moje rzeczy do walizek i plecaków.\nDotyczyło to też walizkowej postaci, będącej moim odbiciem w ścianie złożonej z luster i obwieszonej teraz tymi walizkami.\nJa wtedy nic nie mówiłem, bo to nie pierwszy raz przeżywałem eksmisję w takim nieładnym stylu, niegodnym płci pięknej. I przynajmniej starałem się, wobec tego upodlającego wybuchu zachować godny spokój i grzeczne opanowanie. Zbierałem spakowane walizki i zawieszałem wokół siebie.\nZanim wyszedłem z mieszkania, które pewnie zaraz po moim wyjściu miało zamienić się w piekło, pełne tańczących i złorzeczących piekielnic, postanowiłem zabrać jeszcze jakiś prowiant na drogę.\nSiląc się na pogodny, ugodowy ton zapytałem grzecznie – Pozwolisz, kochana, że wyciągnę sobie z lodówki jakiś prowiant na drogę? – I nie czekając na odpowiedź gniewnego oblicza, które jeszcze niedawno całowałem a teraz się go bałem, podszedłem do lodówki i otworzyłem ciężkie, białe drzwi.\n- A zeżryj sobie wszystko – Zaryczał za mną piekielny głos i metalowe drzwi z całą siłą zamknęły się, wpychając mnie do środka.\nI tam był właśnie ten peron z tymi dziwnymi postaciami.\nTorów nie było, ale było takie specjalne wgłębienie, po którym jakiś nowoczesny, niepotrzebujący torów pociąg musiał się poruszać. Zresztą, gdzie mógłby się znaleźć wyrzucony przez rozgniewaną kochankę facet, obwieszony walizami, tobołami i plecakami, jak nie na dworcu?\n- Dobra – machnąłem do swojego odbicia gestem rezygnacji – Trzeba się dowiedzieć dokąd stąd dojadę.\n- Ty, Fabryka – położyłem jedną z walizek na dymiącym w kolorze jasnego brązu kominie, co spowodowało zatrzymanie się gąsienic – Kiedy odjedzie stąd najbliższy pociąg i dokąd on pojedzie?\nW fabryce coś zasyczało, zabuczało. Ogromne oko łypnęło na mnie szklistym zdziwieniem.\nW fabryce coś zaterkotało i zamruczało. Lejkowate oko z wyraźnie słyszalnym tarciem mechanizmów zaczęło się chować w reaktorze. A jak schowało się całkowicie, to na jego miejsce z równie słyszalnym tarciem wytoczył się ogromny megafon.\nZatrzeszczało coś w nim, szczęknęło i metaliczny, chropowaty głos powiedział – Coś mi się wydaje, przyjacielu, że ty nie jesteś z tej planety. I odsłoń mój komin, bo sobie kichnąć muszę.\n- Ale ja się nie pytam czy ja jestem z tej planety, bo wy wszyscy tutaj jak ludki z kosmosu wyglądacie, tylko ja się chcę dowiedzieć, kiedy odjedzie z tego peronu jakiś pociąg? – nie zamierzałem ustępować i nadal zatykałem komin.\n- A psik! – jęknął megafon.\nOdrzuciło mnie z peronu właśnie na to miejsce bez torów, które mimo wszystko wyglądało, jakby miał po nim pociąg jeździć. I wcale w tym miejscu się nie zatrzymałem. Leciałem gdzieś w dół. Przestrzeń pomiędzy dwoma peronami gwałtownie się zwężała i na obu brzegach widziałem malutkie, coraz mniejsze, stwory, pochylające się nad przepaścią i krzyczące za mną: Szczęśliwej podróży! – W tych głosach wyczuwałem serdeczność, zazdrość i nieodgadnioną tęsknotę.\n- Zabiję się – rozmyślałem poddając się pędowi – Te stwory u góry, to pewnie byli zniekształceni przez los desperaci, którzy zgromadzili się na jakimś peronie samobójców i czekali już tylko na odwagę, by ze sobą skończyć.\nZważywszy na długość lotu i spory czas na niewesołe myśli, było się czego bać.\nLądowanie wcale nie było bolesne. Mięciutkie. I od razu przywitał mnie anioł.\n- Witaj kochany – śliczna blondynka pochyliła się nade mną i złożyła na moich wargach miękki, ciepły pocałunek. Jej aksamitne włosy spłynęły wokół moich policzków. Wplątałem w nie palce, jak w świeży las, z którego nie chce się wychodzić.\n- Witaj aniołku – Pocałowałem ją w gładką, idealnie wyprofilowaną szyję, dając początek miłosnej grze i pieszczotom na które mój aniołek bardzo gorliwie odpowiadał.\n- To był raz, a gdzie pięć razy? – zapytała już po wszystkim anielska blond główka, wyraźnie zaniepokojona – Ty chyba nie jesteś z naszej planety, skoro pięciu orgazmów nie potrafisz przeżywać?\n- Ja jestem z tej planety, na której to kobiety mają po pięć orgazmów, my jesteśmy od dostarczania tych orgazmów – rzuciłem zrezygnowany.\nBlond włosy nakryły mnie anielską pieszczotą i śliczna twarzyczka przyglądała mi się z uwielbieniem.\n- A nie będziesz miał nic przeciwko temu, że ja teraz wyskoczę na dół do sąsiada, ucieszę go pięcioma orgazmami i rozogniona wrócę do ciebie.\n- Skacz, ja się zdrzemnę.\nZsunęła się z miękkiego łóżka i skoczyła w dół.\nPod łóżkiem nie było podłogi, tylko same okna. Otwarte. I właśnie w takie okno wskoczyła. Nachyliłem się ciekawie i z jej ust próbowałem odczytać, co mówi: „ Jak wrócę, doprowadzisz mnie do orgazmu?”\n- Żaden problem – pomachałem jej z łóżka.\n- Ty naprawdę nie jesteś z naszej planety! – zniknęła mi z oczu.\nLeżę teraz na miękkim łóżku. Pościel jest przyjemna, łagodna i opływowa. Muszę się powstrzymywać, żeby nie zasnąć. Boję się, że po obudzeniu znów wyląduję na ziemi pełnej złych kobiet, co chcą obwiesić mnie walizkami i zatrzasnąć w lodówce.\nOpublikowano 4 czerwca 2012 Autor: dunajcowy\nNiektórzy mówią: nie interesuj się rzeczywistością, zostaw politykę, nie oglądaj tv. Nie mogę tego zrobić, bo skoro polityka miesza się do mojego życia, to ja muszę mieszać się do polityki. Nie można pozostawić naszej zdegenerowanej klasy politycznej bez kontroli i krytyki, bo ona jest jak pasożyt. Niewiele przejmie się naszą biernością. Będzie wysysać, żerować i pobierać. A jak już wyssa i wyciągnie z nas wszystko, pójdzie dalej, do następnych biernych i obojętnych. Trzeba pasożyta zwalczać wszelkimi możliwymi sposobami. Interesować się trzeba, śledzić, poznawać.\nWszyscy narzekali ostatnio na onet.\nŹle działała każda zakładka. Na poczcie maile nie dochodziły. Blogi były pisane w pustkę i niknęły w czarnej dziurze, zwanej „twojemu blogowi nic nie jest, spróbuj późnej”.\nA tu wybuchła bomba.\nWłaścicielem Onetu jest grupa TVN.\nGrupa mająca problemy finansowe. Spore długi, zagrożona płynność finansowa. Stąd zapewne niedoinwestowanie zakładek na portalu internetowym. Brak kasy przekładał się na jakość obsługi.\nTeraz Onet sprzedali Niemcom.\nW sumie to Niemców lubię, bo często z nimi spotykałem się podczas wspinaczki na zachodzie Europy. I zdążyłem stwierdzić, że to niesamowicie sympatyczni i równi goście. Nawet, jak skorpion mnie ugryzł, to pośpieszyli z lekarstwem, nie żądając za to żadnej zapłaty.\nMogę pisać u Niemców, co mi tam, byle działało.\nAle, jak sobie pomyślę, gdzie dotychczas pisałem. U jakiego szefa. Pod jakimi niechlubnymi auspicjami, to się normalnie wstydzę.\nWklejam tu tekst znaleziony w sieci:\n„…Urban przyznał, że pomagał gen. Kiszczakowi wybrać ludzi do TVN. Dyrektorem programowym TVN był Subotić oficer bezpieki odpowiedzialny za TVP w stanie wojennym…”\nChyba wrócę do pisania w zeszycie.


Centrum Operacyjne "Samorządowa Polska" S.A.O firmie\nobsługa korporacyjna spółek działających w grupie,\nsporządzanie i opiniowanie umów, wzorców umownych, aktów korporacyjnych, pism oraz innych dokumentów.\ndoświadczenie w zakresie stosowania prawa spółek handlowych oraz prawa cywilnego (w szczególności prawa zobowiązań) i prawa administracyjnego,\ndoświadczenie w zakresie obsługi grupy kapitałowej spółek prawa handlowego,\nmile widziane doświadczenie w zakresie zagadnień samorządu terytorialnego oraz instrumentów finansowych,\ninicjatywna i elastyczność w działaniu,\nwspółpracę z elitarnym i doświadczonym zespołem fachowców i ekspertów,\npracę w grupie kapitałowej motywującej do stałego rozwoju oraz pogłębiania wiedzy.\nSpółka zastrzega sobie prawo odpowiedzi tylko na wybrane oferty. Zgłoszenia kandydatów niespełniające wymogów określonych w niniejszym ogłoszeniu nie podlegają rozpatrzeniu. O terminie i miejscu przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej wybrani kandydaci zostaną poinformowani za pomocą korespondencji elektronicznej. Spółka może w każdym czasie, bez podania przyczyn, zakończyć postępowanie kwalifikacyjne.\nProsimy o dopisanie następującej klauzuli: "Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej aplikacji dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesów rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych tj. Dz. U. z 2014 r., poz.1182 ze zm.), prowadzonych przez Centrum Operacyjne "Samorządowa Polska" S.A. z siedzibą w Warszawie."