Czesław Miłosz napisał doskonałą rzecz o Teodorze Bujnickim. „Portret Bujnickiego z najlepszych tego rodzaju, i , jak żywy”. Natomiast od rozdziału „Wojna” i dalej, tło historyczne dowolnie wyinterpretowanie przez autora. Miejscami nawet sprzeczne z prawdą. A wypadki ówczesne zasługują moim zdaniem nie tylko na „trochę zdumienia”, ale, powiedziałbym, i trochę ciekawości, zwłaszcza dla kogoś, kto się interesuje historią ziem własnych lub zgoła Europy Wschodniej .\n„…neutralna Litwa pęczniała od uchodźców, a wiele nienawiści między Litwinami i Polakami szło w niepamięć”.\n„…W Wilnie zaczęła wchodzić Gazeta Codzienna, organ poświęcony krzewieniu hasła: „my tutejsi”. To znaczy z programem niejako polskiego kantonu Litwy…”\n„Gazetę Codzienną” wydawałem ja, jako jej wydawca i redaktor naczelny. Ani celem, ani programem jej nie było „krzewienie hasła polskiego kantonu” w ramach istniejącej Republiki Litewskiej .\n„Paradoksalny jest sam ten ostatni podryg przymierza między obywatelami powiększonej Litwy, tuż pod nożem gilotyny…”\n„…Pisząc do Gazety Codziennej Bujnicki…”.\nBujnicki nie tylko „pisywał” do „Gazety Codziennej”. Był jednym z głównych jej stałych współpracowników i moim zastępcą, czyli niejako wiceredaktorem. Tyle „sprostowanie formalne”.\nTak, Bujnicki był nawet moim przyjacielem osobistym w tym czasie i przyjaźń ta skończyła się równie tragicznie, jak większość spraw tamtego kraju, o którym na uroczystych akademiach emigracyjnych deklamuje się wierszyki, że jest to rzekomo kraj „gdzie nawet posiana nienawiść wyrasta miłością”!\nMhm, akurat… U nas, proszę państwa obchodowiczów, na jednokonnych koleinach, czy na szerokich traktach wysadzanych brzozami przez nieboszczkę Katarzynę II, nawet do rodzonego konia nie mówiło się inaczej jak odsyłając go do cholery, lub wilkowi na pożarcie. A już jeżeli do ludzi, to bywało wstyd czasem powtórzyć.\nWina strony polskiej jest tu może z ciężaru gatunkowego największa. Abstrahuję już od aktów formalnych, jak te zapadłe na sejmach w dniu 3 maja 1791 w Warszawie i 20 lutego 1922 w Wilnie, a likwidujące istnienie Wielkiego Księstwa Litewskiego. W dobie porozbiorowej strona polska była pierwotnie i praktycznie jedyną stroną, która mogła podjąć myśl o odrodzeniu suwerennego Księstwa i jego państwowo-kulturalno-gospodarczej niezależności. Gdyż sukcesorzy po spuściznę całości ziem Wielkiego Księstwa mogli się byli przez dłuższy czas znaleźć wyłącznie w szeregach jego faktycznych właścicieli, to znaczy szlachty, później inteligencji. Tymczasem ci ewentualni sukcesorzy zostali bez reszty spolonizowani nie tylko kulturalnie, ale przede wszystkim politycznie. W ten sposób w dobie rodzących się (wcale nie: „odradzających się”!) ciasnych nacjonalizmów białoruskiego i litewskiego, prawni sukcesorzy nie tylko nie przeciwstawili tym separatystyczno-rozbiorczym programom (w stosunku do własnego państwa, czyli Wielkiego Księstwa) własnego programu szerokiej wspólnoty państwowo-kulturalnej, ale wręcz przeciwnie: wystąpili z programem trzeciego nacjonalizmu – polskiego. Względnie polskiego patriotyzmu państwowego. W rezultacie znaleźli się we własnym kraju w sytuacji drastycznej, rzeczników innego państwa, a stąd do potraktowania ich jako obcych agentów przez absolutnie przytłaczającą większość mieszkańców, był już tylko krok jeden. Powieść „Nadberezyńcy” Czarnyszewicza może służyć za charakterystyczną ilustrację ówczesnego układu sił. Jeżeli usuniemy z niej łezkę patriotyczną i wyraźną tendencję autora, staniemy w obliczu małej garstki ludzi, zagubionej w masie olbrzymiego kraju o innej mowie i innej religii. I ta garsteczka chce narzucić swój język, swoją religię, swoją administrację, swoją dominację pod każdym względem i swoje państwo. (Czarnyszewicz odbrązowiony mógłby pod pewnym względem służyć za lekturę antypolskiej propagandy białoruskiej.)\nIstnieje jeszcze wina, że się tak wyrażę, pośrednia, mimowolna, strony polskiej. Oto bowiem rodzące się nacjonalizmy dawnych wspólników Rzeczypospolitej, ukraiński, litewski, białoruski, wzór do swego „odrodzenia” narodowego zapożyczyły ślepo zarówno z programu, jak metod i haseł polskiego nacjonalizmu drugiej połowy XIX wieku. Przy tym, jak to się często zdarza, upodobali sobie jego aspekty najbardziej skrajne i paterny najbardziej szowinistyczne. Do pewnego stopnia mieli więc słuszność endecy zarzucając federalistom różnego autoramentu: „Zwalczacie program endecji polskiej, a nie dostrzegacie jeszcze „gorszych endeków” wśród Litwinów i Białorusinów!” Tak, i w Litwie, i na Białorusi wyrodzili się szowiniści czasem wielokrotnie przerastający swoich mistrzów.\nW ostatecznym rezultacie, na całej przestrzeni od Połągi do Dniepru pozostał tylko jeden człowiek, Ludwik Abramowicz, redaktor i wydawca „Przeglądu Wileńskiego”, który zgłosił pretensję do sukcesji po Wielkim Księstwie Litewskim. Świadomie pomijam tu bardzo liczne koncepcje rozwiązania tzw. Idei Jagiellońskiej w ramach różnorakich polskich programów federalistycznych. Miały one bowiem tę jedną wspólną cechę, że w mniejszym lub większym stopniu (a do nich należy zaliczyć również próby Piłsudskiego) wychodziły z założenia polskiej racji stanu, polskiego interesu państwowego jako nadrzędnego, a Litwie i Białorusi udzielały jedynie (nieraz, trzeba to przyznać, nawet bardzo dużych) korzyści i przywilejów, ale drugiego, nie suwerennego stopnia. Nie było więc mowy o powtórzeniu unii równego z równym, mimo częstego powtarzania tych słów. Poza tym z wielu tych koncepcji wyłaziła nieszczerość, chwyt, taktyka polityczna, maskowana konspiracja, jak w wypadku P.O.W. i wreszcie frazeologia („za naszą i waszą!”), która zamiast pociągnąć Litwinów i Białorusinów, rozbudzała ich nieufność. Złamanie Traktatu Suwalskiego i Żeligowskiada były największym błędem, który zaciążył na losach tej części Europy Wschodniej. A stworzona przez Piłsudskiego Litwa Środkowa, której wszyscy reprezentanci przy słowie „Litwa” dowcipnie przymykali jedno oko, była niewątpliwie szopką wysoce szkodliwą. W ten sposób doszło do tego, że „ideę Jagiellońską” potraktowali nacjonaliści litewscy jako formę najgorszej zdrady, a Piłsudskiego za wroga nr 1. Słowo „unia” stało się słowem niebezpiecznym na terenie Kowna i kto je propagował, mógł wylądować łacno w „Saugumie”, okrutnej dla Polaków litewskiej policji politycznej. Ci z Litwinów, którzy chcieli jeszcze rozmawiać, powiadali w końcu: „Dajcie nam pogadać z rzetelnymi endekami, bo tych „gente Lithuanus natione Polonus” mamy już po dziurki od nosa!”\nPozostał na placu wileńskim sam tylko Ludwik Abramowicz, tym się różniący od federalistów polskich, że swoją koncepcję polityczną wywodził nie z polskiej, a z wielko-litewskiej racji stanu. Jego pismo mało było czytane, a później często konfiskowane. Tym niemniej „Przegląd Wileński” był świetnie i redagowany, i pisany. Lekceważono go w ostatnich latach jedynie ze względu na „nierealność” programu.\nRealny w latach trzydziestych on oczywiście nie był. Osobiście przypuszczam jednak, że człowiek, który by np. w maju roku 1914 przepowiadał, że za cztery lata wszystkie banknoty cesarstwa rosyjskiego będą warte śmiecia, uważany byłby za jeszcze większego wariata. Czasem trudno jest zrozumieć, dlaczego pokolenie, które przeszło, jak powiadają Rosjanie: „ogoń, wodu i miednyje truby” – niezliczonych przeobrażeń i przewrotów, wykazuje tyle lekceważenia dla każdej koncepcji, którą uważa za „nierealną” na dzień dzisiejszy. I odwrotnie, ci sami często ludzie uśmiechem pobłażania kwitują zazwyczaj wszystko co „stare”, co „było” i wykazują dziwnie niespożytą wiarę w „nowe”; w możliwość odszukania lub też zstąpienia z niebios tego „nowego” niby Mesjasza. Osobiście w taką nieodzowność nie wierzę. Wydaje się raczej, że ludzkość drepcze wciąż na miejscu, tyle że forma dreptania przeistacza się czasem w latanie odrzutowcem. Reformy społeczne są niewątpliwie tylko konsekwencją zwiększającej się liczby mieszkańców globu, niczym więcej. Wszystko poza tym nie tylko się obraca, ale i przewraca do góry nogami w starych ramach. A „nowe” są tylko nazwy, szyldy, definicje, w których poszukiwaniu specjalizuje się tzw. młodzież czyli ludzie nie dorośli jeszcze do pełnego rozwoju umysłowego, a z natury rozmiłowani w oryginalnych formach zewnętrznych, czy to będą krawaty, czy hasła. Ten pęd za oryginalnością lekceważy „stare” nie za ich treść, a za zużytą, a więc nieoryginalną formę. Jestem głęboko przekonany, że gdyby ktoś dziś wynalazł treść państwową, jaką rządziła się staruszka Austria, uznany byłby za geniusza. Wyłączna jej wada tkwi jedynie w tym, że – ona już była.\nLudwik Abramowicz umarł w przededniu drugiej wojny światowej. Podjąłem próbę kontynuacji jego ideologii, zdając sobie całkowicie sprawę, że podejmuję ją niejako „prywatnie”, bez należnego (jak to się mówi) autorytetu, bez jak to się mówi) poparcia szerszych warstw społeczeństwa, bez pieniędzy, prawie bez towarzyszy broni. Jedyny Bujnicki wydawał mi się wtedy zwolennikiem szczerym. Myślę jednak, że zarówno w życiu jednostki jak i zbiorowisk ludzkich, ważny jest nie tyle cel idealny, gdyż ideałów nigdy się nie osiąga, a idealny kierunek w jakim się dąży. Jesienią roku 1939 założyłem pismo pt. „Gazeta Codzienna” w Wilnie.\nWówczas jeszcze nie mówiono o bardziej szerokim i bardziej idealnym programie, mianowicie zjednoczeniu całej Europy. Na razie stało się tylko wszystkim jasne, że w pewnym zakątku Europy Wschodniej, bez niepodległej Polski nie może istnieć ani niepodległa Litwa, ani niepodległa Białoruś. Ba, nawet niepodległe państwa bałtyckie. Mieliśmy tu do czynienia z objawem po prostu organicznego powiązania. Jedyną zatem receptą na przyszłość zdawał się powrót do starej idei wzajemnego wsparcia i wspólnoty interesów. Zgłaszając swe prawa do sukcesji po Wielkim Księstwie Litewskim (a każdy człowiek ma prawo to uczynić w stosunku do własnej ojczyzny) w Wilnie, jego stolicy, wydało mi się zarówno jedynie logicznym wyzyskaniem doświadczeń z fatalnych błędów popełnionych w latach 1918 – 1922, jak przede wszystkim jedynie uczciwym rozwiązaniem, podjęcie tego programu nie w reprezentacji interesów Polski, a właśnie w interesie Litwy. Ściślej mówiąc, wszystkich ziem i wszystkich ludzi zamieszkujących tereny byłego Wielkiego Księstwa. Takie miało być założenie ideowe, czy też idealne, „Gazety Codziennej”. Mówię „miało”, a nie „było”, gdyż, jak to zobaczymy poniżej, władze Republiki Litewskiej do głoszenia tych ideałów nie dopuściły.\nJadąc sankami pytam raz dorożkarza: jak się teraz żyje. Pomyślał chwilkę: „Hm, jak tu panu powiedzieć… Ot, przykładem: Przy bolszewikach żyć by można, a życia nie ma. A przy Litwinach życia jest, tylko żyć nie można”. I dodał, po zacięciu konia batem: „Ech, sami by żyli i ludziom by żyć dali! To nie, nie dajo!”\nIstotnie władze litewskie wydały rozporządzenie, aby wszyscy dorożkarze w ciągu kilku tygodni nauczyli się języka litewskiego, w przeciwnym razie pozbawieni zostaną prawa jazdy! I potem gadaj tu z takim o W. Księstwie… To dorożkarskie „żyć i dać żyć” miało być programem polityki wewnętrznej reprezentowanym przez „Gazetę Codzienną”. Zresztą przyznam, że nie znam lepszej ewangelii wewnętrznego życia politycznego jak „Leben und leben lassen”. Na razie chodziło więc o to, by każdy mógł mówić i pisać w swoim języku i by nikt nie rzucał kamieniem w okna budynku tylko dlatego, że jest kościołem katolickim, cerkwią prawosławną, synagogą żydowską, meczetem muzułmańskim, czy kenessą karaimską.\nTymczasem w wielu dziedzinach życia powszedniego wydane zostały zarządzenia, jakich by skuteczniejszych nie wymyślił prowokator, gdyby mu chodziło o rozpętanie nastrojów antylitewskich. Trzy czwarte mieszkańców Wilna (stolicy!) uznane zostało za „obcokrajowców” z ograniczonymi prawami. Policja była z reguły brutalna. „Mokykla”, „kirpykla” itp. zamieniły szyldy szkoły czy fryzjera. Mój Czarny Bór nazywał się już po kilku dniach: Juodśiliai. Kto mógł w tym trudnym języku rozeznać się w jakimkolwiek drogowskazie na skrzyżowaniu, odczytać rozporządzenie! 90% ludności nie było w stanie napisać podania do władz. We wrześniu 1939 ludność i rząd Republiki Litewskiej odniosły się z rycerską kurtuazją do wszystkich Polaków uciekających przed inwazją sowiecką. Tym większą niespodziankę sprawił nagły zwrot, po wkroczeniu Litwinów do Wilna. Naturalnie ludność polska odpowiedziała odruchem szczerej złości.\nA o zmierzchu gwiazda pięcioramienna sowieckiej bazy na lotnisku w Porubanku czerwoną łuną świeciła nad miastem…\nW tym czasie zaczynają krążyć pierwsze prosowieckie anegdoty, tak liczne później w okresie okupacji niemieckiej. Jak i tamte, nie miały one nic wspólnego z prawdą, ale wśród ludności polskiej cieszyły się dużym popytem. Na przykład: „Policjanci litewscy pobili człowieka. Poszedł on ze skargą na bazę sowiecką. Bolszewicy siedli natychmiast do auta, przyjechali do komisariatu i o ttttak pobili, ale ttttak pobili Litwinów!..” Opowiadało się to przez zaciśnięte nienawiścią wargi, a jednocześnie delektując się rewanżem, w którym bolszewik odgrywał rzekomo rolę Anioła Stróża.\n„Antypaństwowa”… na dwa fronty\n„Gazeta Codzienna” była równie bezsilna, jak „Kurier Wileński”. Cenzura okazała się drakońska i bezsensowna jednocześnie. Wykreślano takie rzeczy jak np. Bujnickiemu wierszyk o wiośnie, gdyż slogan „byle do wiosny” szef prasy, niejaki p. Kemeżys, uważał za buntowniczy. Nie wolno było sprostować błędu korektorskiego z poprzedniego numeru, bo już posiadł placet cenzury. Zalecono jak najmniej używać słowa „śmietana”, gdyż mogło oznaczać kpiny z prezydenta Smetony. To tylko drobne przykłady. Poza tym ustawa prasowa nie dopuszczała białych plam po cenzurze, a jednocześnie przewidywała tzw. „privalymas”, obowiązek drukowania nadsyłanych, urzędowych notatek lub całych artykułów. Artykuł mógł zawierać tezy wręcz sprzeczne z kierunkiem pisma. Mógł być też podpisany jakimś inicjałem, którego nie wolno było zmienić, ani usunąć. Miejsce było również wskazywane z góry. Teoretycznie więc mógł to być np. wstępny artykuł, podpisany np. inicjałami naczelnego publicysty danego organu i zaprzeczać jego własnej linii politycznej (!) lub ją wyśmiewać. Wprawdzie ten ostatni stopień szykany nie był nigdy zastosowany względem obydwu pism polskich w Wilnie, tym niemniej w takich warunkach cenzuralnych o żadnym normalnym prowadzeniu pisma, ani tym bardziej rozwijaniu własnej koncepcji ideologicznej nie mogło być mowy. Naturalnie przeciętny czytelnik nie był o tym poinformowany, a raczej z reguły brał „privalymas” za istotny wyraz poglądu redakcji.\nNiebawem „Gazeta Codzienna” stała się szczególnym obiektem prześladowań ze strony urzędu prasowego, przy jednoczesnej ostrej nagonce ze strony tego odłamu społeczeństwa polskiego, który trafnie scharakteryzował Miłosz jako skupiający się wokół hasła „nie oddamy ani guzika”. Obydwa te, przeciwstawne sobie czynniki, okazały się w praktyce równie zacięte, co tępe. Nie używam tych określeń w przystępie wylewu żółci. Cytuję raczej jako rodzaj ciekawostki pouczającej, a zarazem charakterystyczny przykład, do jakiego absurdu doprowadzić może rak ciasnego nacjonalizmu toczący pewną zbiorowość ludzką: pogodzenie, zjednoczenie, odrodzenie własnej ojczyzny może być uważane za pół lub całą zdradę, i to jednocześnie przez wszystkich, wrogich sobie nawzajem, mieszkańców tej ojczyzny! To trochę, co z przejawów sentymentu do W. Księstwa Litewskiego przepuściła cenzura, zwęszono po stronie polskiej jako tendencje „ugodowe” względem Litwy. Natomiast władze tej Litwy oświadczyły mi co następuje:\n- Musi pan w gruncie rzeczy być wdzięczny cenzurze. Bo gdyby publicznie pisał pan to co mówi, już powinien by pan siedzieć w więzieniu za robotę antypaństwową.\n- Dlaczego antypaństwową? – pytam.\n- Dlatego, że dążeniem pana jest obalenie ustroju istniejącej Republiki Litewskiej. A właściwie w ogóle jej unicestwienie drogą włączenia jako prowincji do jakiegoś zupełnie obcego tworu państwowego. Niezależnie od tego, czy chce go pan nazywać W. Księstwem Litewskim, Ruskim czy Chińskim! Litwa jest tylko jedna, ta mianowicie, która jest. I przeciwko tej Litwie pan konspiruje.\n„W tym czasie” Vilniaus Balsas wystąpił z artykułem, że w koszach redakcyjnych „Gazety Codziennej” ukrywane są te „granaty, którymi zamierza się rozsadzić Litwę”! Muszę jednak przyznać szczerze, że o ile strona litewska wiedziała przynajmniej czego chce, tzn. przekreślenia raz na zawsze wszelkich roszczeń do sukcesji po W. Księstwie („ażeby się nie roztopić w morzu słowiańskim”) i zasklepienia w kraju mówiącym wyłącznie po litewsku, o tyle przeciętna opinia polska tonęła w kompletnej ignorancji, pomawiając Litwę o fantastyczne aspiracje do Grodna, do Białegostoku, do Brześcia, czyli podsuwając jej dążenia, przed którymi ta właśnie najbardziej się wzdragała i broniła. Nieporozumienia nie można było ani omówić, ani wyjaśnić publicznie w istniejących warunkach cenzuralnych. Przechodnie opluwali nawzajem własne, historyczne godła, przezywając z jednej strony Orła Białego „gęsią”, a z drugiej Pogoń Litewską „kobyłką”.\nTymczasem o zmierzchu gwiazda bolszewicka z sowieckiej bazy czerwoną łuną świeciła nad miastem…\nLudowcy byli słabi. De facto istniały tylko dwie partie: rządząca Tautininków i opozycja Krikszczionów (Narodowcy i Chrześcijańska Demokracja). Różnice ideologiczne były dla zewnętrznego obserwatora równie trudne do rozsupłania co np. pomiędzy antysemickim OZONem i endecją. Pochodziły raczej z zadawnionych waśni personalnych. Po prostu nie lubili się wzajem. Obydwa stronnictwa były skrajnie nacjonalistyczne. Tego rodzaju „Litwa”, w której ludzie urodzeni nie tylko w Pińsku czy Mińsku, ale w Oszmianie, Wilejce, Lidzie czy Smorgoniach uznawani być mieli za „obcokrajowców” w Wilnie(!) wydawała mi się jakąś mieszaniną absurdu i karykatury. Tymczasem do dyskusji na te tematy cenzura nie dopuszczała, nie tylko ze wspomnianych wyżej względów zasadniczych, ale uznając ją ponadto za przejaw agresji i niebezpiecznych „pretensji terytorialnych w stosunku do Związku Sowieckiego”, którego granica rozpoczynała się w odległości kilkudziesięciu kilometrów na wschód od Wilna i pod którego władzą znajdowały się wszystkie ziemie Litwy historycznej .\nW ten sposób „Gazeta Codzienna” zepchnięta została ze swych politycznych aspiracji do ograniczonej roli rzecznika i obrońcy praw ludności polskiej i po paru miesiącach różniła się od „Kuriera Wileńskiego” tylko „antysanacyjnym” stosunkiem do przeszłości.\nJako przyczynek dziś już historyczny, chciałbym wymienić listę zarówno stałych współpracowników „Gazety Codziennej”, jak i piszących do niej dorywczo. Cytuję w kolejności jak przychodzą na pamięć:\nTa lista, jeżeli nawet wyłączyć z niej dziennikarzy ściśle zawodowych, wskazuje na zespół raczej przypadkowy. Ale, jak się rzekło, w warunkach cenzuralnych, które zepchnęły „Gazetę Codzienną” do sytuacji prowincjonalnego pisma polskiego, owa przypadkowość była konsekwentnym rezultatem tych warunków. Byliśmy bardziej skrępowani niż np. Białorusini lub Żydzi. Nie wolno nam było nawet cytować niektórych artykułów z kowieńskiej „Idisze Sztimme”, czy białoruskiej „Krynicy”. Nakład „Gazety Codziennej” wynosił do 12 tysięcy, co na warunki wileńskie było dużo. Ale od początku zdani całkowicie na samowystarczalność, stanęliśmy w obliczu załamania materialnego wskutek nieprzewidzianych kosztów drukarni. Składało się zasadniczo cztery stronice pisma. Cenzura jednak wykreślała niejednokrotnie jedną, dwie, a czasem nawet wszystkie cztery. Podrywało to normalną kalkulację finansową. Z początkiem roku 1940 kazałem wyrzucić, już po cenzurze, inicjały pod artykułem urzędowym, ażeby osłabić jego wrażenie rzekomo artykułu redakcyjnego. Wlepiono za to potężną karę pieniężną.\nTakie to były one czasy, w których obracał się naszkicowany przez Miłosza Teodor Bujnicki, popularny Dorek, okrągły cały, uśmiechnięty, do serca przyłożyć. Mały, ruchliwy, przyjacielski i zabawny jednocześnie. Sądząc z przymiotów zewnętrznych, można by westchnąć nad jego losem, że wydawał się nie być stworzonym do tych surowych czasów, które nastały…\nA między innymi zdarzył się taki wypadek: na przedmieściu Łosiówka zamordowany zostaje w sposób skrytobójczy policjant litewski. Po dwóch dniach studenci i litewska młodzież bojówkarska, powracając z pogrzebu ofiary, według ścisłych wzorów polskich antysemitników, rozpoczęła w mieście pogrom. Tylko że tym razem bito nie Żydów, a Polaków. Nazajutrz urząd prasowy zażądał od pism polskich, aby w sposób kategoryczny potępiły zabójstwo policjanta. Odpowiedziałem, że zgodzę się na potępienie faktu skrytobójstwa tylko pod warunkiem, jeżeli wolno będzie potępić fakt pogromu Polaków. Szesnaście godzin później decyzją Rady Ministrów (należało to do jej kompetencji) pozbawiony zostałem prawa wydawania jakichkolwiek druków na terenie Republiki Litewskiej. Większość stałych współpracowników ustępowała razem ze mną. Byłem rozczulony, gdy nawet Żyd Jakub Kowarski zwany przez Bujnickiego „Kubusiem”, dorywczo pracujący na tłumaczeniach prasy żydowskiej, chciał przez solidarność koleżeńską ustąpić, pozbawiając się zarobków. A „Dorek”?\nBujnicki nie zjawił się przez dwa dni następne, ażeby trzeciego, już po naszym ustąpieniu, zameldować się w zupełnie zmienionej, tym razem „ugodowej” redakcji. No, cóż poradzić… Nie piszę artykułu, by wylewać swe personalne żale! Być może zresztą: żona, dzieci…\nAle chronologia dalszych wypadków była następująca: pogrom, odebranie mi Gazety i przejście Bujnickiego na ugodowość odbyło się w końcu maja 1940 roku. Trzy tygodnie później, 15 czerwca, wkroczyła Armia Czerwona. Bolszewicy przeistoczyli „Kurier Wileński” w „Gazetę Ludową”, a „Gazecie Codziennej” wyznaczyli komunistycznego redaktora w osobie niejakiego Marcińczyka (nb. starego agenta sowieckiego, który przed wojną kamuflował się w polskim harcerstwie i za pieniądze MSZ rozjeżdżał po zagranicy!). I Bujnicki jest już przy Marcińczyku, taki sam: pyzaty, wesoły, uśmiechnięty. Jest tak długo, aż po wcieleniu Litwy do Związku Radzieckiego obydwa pisma zostają w sierpniu 1940 połączone w jedną „Prawdę Wileńską”. Oczywiście z czołowym jej poetą – Teodorem Bujnickim…\nW zestawieniu tych dat tkwi może pewna doza cierpkości i czytelnik posądzać może, że pod wpływem osobistego żalu do Bujnickiego, podejmuję tu polemikę z Miłoszem, skłaniając się ku poglądom tamtych, którzy Bujnickiego zastrzelili później „za zdradę spraw polskich”. Ech, doprawdy, nie. Raczej przeciwnie, chciałbym przedstawić sprawę możliwie beznamiętnie, a w jej aspekcie dosłownym. Otóż z relacji Miłosza nie wynika pewna rzecz bardzo zasadnicza. Ta mianowicie, że Bujnicki w ostatecznej fazie sprzeniewierzył się mniej Polsce, niż Litwie… I ta strona komplikacji wymaga specjalnych komentarzy.\nZacznę jeszcze raz od „litewskich czasów” z zimy roku 1940. Kneblowany przez cenzurę w głoszeniu swego programu politycznego, najdłużej i najuparciej broniłem jednej z jego pozycji: pozycji antysowieckiej. I Bujnicki najbardziej mi w tym właśnie pomagał. Była wojna z Finlandią. Ile pierwsze niepowodzenia sowieckie obudziły w nas nadziei, trudno wyrazić w kilku zdaniach! Małoż to razy jedną zapałką wzniecało się pożar pod niebiosa. Głosiłem wówczas to samo, co głosić gotów byłbym i dziś. Że mianowicie pierwszą linią obronną naszego kraju nie jest linia Maginota, a linia Mannerheima. Nie potrzebuję chyba dodawać, że większość Polaków się ze mną nie zgadzała. Sądziłem natomiast, że w tym wypadku przynajmniej nie napotkam większych trudności ze trony litewskiej.” Lietuuos Żinios, XX Amzius”, a nawet urzędowy organ „Lietuuos Aidas”, na czas wojny fińskiej podniosły nieco głowy przygniecione kolosem sowieckim i zajęły stanowisko niedwuznacznie profińskie.\nZ początku jakoś szło. O zwycięstwach Finlandii dawaliśmy wołowymi literami przez całą szerokość stronicy. Przydomek „bohaterski” został przyklejony do wszystkiego co fińskie. Komunikaty fińskie szły kamiennym drukiem na pierwszym miejscu, a sowieckie albo wcale, albo gdzieś petitem. Niedługo. Wkrótce dano nam do zrozumienia, że co wolno rasie litewskiej, to nie nam… Pan Kemeżys najpierw zabronił krzyczących tytułów. Później zbyt krzyczących artykułów. Po czym zakazał kamiennego druku dla komunikatów fińskich. Następnie nakazał pierwsze miejsce dla komunikatów sowieckich. Wreszcie tępił czerwonym ołówkiem wszystkich naszych „bohaterów”. Skonfiskowano też na poczcie naszą depeszę gratulacyjną do posła Finlandii w Rydze, wysłaną okazji dużego sukcesu militarnego. Bogiem a prawdą trudno w tym wypadku bardzo winić rząd kowieński. Sytuacja Litwy była nie do pozazdroszczenia. Ostatnim wysiłkiem broniła swej pozornej niezawisłości gdzie tylko mogła i wymagać, by jeszcze nadstawiała łba za tolerowanie „polskiej białogwardziejszczyny” było w warunkach baz sowieckich w kraju, żądaniem istotnie, być może, przesadnym.\nDnia 12 marca 1940 roku była u nas w redakcji żałoba o przegranej wojnie fińskiej. A 15 czerwca 1940 roku „Dorek” był już po tamtej stronie barykady.\nPewnie, że Bujnicki nie pasował na plakat uliczny przedstawiający „zdrajcę narodu”. Miał na to za śmiejące się oczy i dołeczki w twarzy. Miłosz przytacza jeszcze argument, że kochał kraj rodzinny. No dobrze, jeżeli tak bardzo kochał pejzaż j Litwy, dlaczego nie poszedł z piłą do lasu, na torfiaste łąki z łopatą, czy na jakąś inną pracę fizyczną, jak wielu z nas, która by go niechybnie bardziej zbliżyła z tym pejzażem, pisywanie poematów w dusznej, i de facto, i de iure, redakcji bolszewickiego organu? Pamiętam jak raz, dając koniom wypoczynek na skraju lasu, leżalem ze swymi furmańskimi kolegami, wyciągnięty na mchu, gdy jeden odezwał się do sąsiada:\n- Słysz, jak drzewa już po jesiennemu szumią. Kościa, a?\n- Nu – przytaknął Kościa, zapatrzony w las.\nMiłosz popełnia zasadniczy błąd historyczny, przytaczając jakby na okoliczność łagodzącą, te strofki Bujnickiego, w których pisał on niegdyś: „Litwo, ojczyzno… Litwo… Litwo…,, Jest to raczej okoliczność nie odciążająca Bujnickiego, a obciążająca jego przejście do obozu sowieckiego. Za czasów bolszewickich słyszało się bowiem często następujące dialogi:. A ten X lub Y czy to człowiek pewny? – Taaak! To przecież Litwin”. W istocie złożyło się w ten sposób, że nie jakaś jedna warstwa społeczna, ale dosłownie cała Litwa była wrogiem bolszewików, straszną, mściwą, kułacką wrogością. Zaszedł bowiem podczas ostatniej wojny ciekawy paradoks historyczny na terenie Wschodniej Europy. Od Petsamo po Morze Czarne, wszystko co było demokratyczne z pochodzenia, a więc narody chłopskie jak Białorusini, Ukraińcy oraz te państwa, które zdobyły sobie niezależność niejako „rękami czarnymi od pługa”, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, uznały za wroga nr 1 – Związek Sowiecki. W jednolitym łańcuchu; jedynie „szlachecka” Polska i „kapitalistyczne” Czechy za wroga nr 1 uznały Trzecią Rzeszę, a z Sowietami zawarły przymierze. Nie jest zatem prawdą, co lubi zarzucać propaganda sowiecka Polsce, że dokonała ona rzekomo antysowieckiego wyłomu w przeciwniemieckim froncie sojuszników. Było właśnie odwrotnie: Polska dokonała istotnie wyłomu w solidarnym froncie, ale Europy Wschodniej, i – na korzyść Sowietów. Słowa „wyłom” używam tu może w sposób niezgrabny. Wydawać się bowiem może, iż przesądzam z góry kąt widzenia i słuszność stanowiska jednej ze stron. W tej chwili jednak nie chodzi mi o to, kto miał słuszność, a kto jej nie miał, tylko o ustalenie pewnego dziejowego stanu faktycznego. O słuszności nie można też sądzić na podstawie rezultatów końcowych. Obydwie strony przegrały. Jedna dlatego, że przegrali Niemcy, druga dlatego, że wygrały Sowiety. Ale ten stan faktyczny jaki był, jest dziś rzeczą drażliwą. Nie mówi się o nim wcale, albo go przekręca, a co najmniej naciąga dla użytku polityki bieżącej. Odcinek wojenny na naszych ziemiach jest krótki i dramatyczny. Po wojnie jednak nikt nie jest zainteresowany w przekazaniu całej prawdy historycznej, tej mianowicie, że tzw. „bratnie narody” wspólnoty państwowej dawnej Rzeczypospolitej znalazły się nie po tej samej, a po przeciwnej stronie barykady. Wszystkie nieszczęścia obydwu okupacji nie zbliżyły ich do „Korony”, a odwrotnie: pogłębiły jeszcze przepaść. Dowódca AK gen. Rowecki ściśle formułował w swej ocenie sytuacyjnej przesłanej do Londynu w roku 1942, stwierdzając:\nA przypomnieć nikomu teraz nie jest przyjemnie. Ani Polakom, którym ten szczegół psuje trochę obraz legendy „Jagiellońskiej”, ani Litwinom i Białorusinom, ze względów, których nie potrzebuję chyba przytaczać, tak dalece po roku 1945 obowiązywała cały świat polityczna legitymacja – antyniemiecka. (Czytałem niedawno w jednym z pism białoruskich, że Białorusini bili Niemców pod Monte Cassino… Kto ich tam nie bił! Polacy, Anglicy, Amerykanie, Francuzi, nawet Włosi, a teraz jeszcze – Białorusini!) Zapewne więc nieprzyjemnie jest i Miłoszowi, który ilekroć pisze o Litwie, czyni to w najpiękniejszej prozie, świadczącej o głębokim do tego kraju sentymencie.\nW tym przedstawieniu rzeczy czytelnik mógłby słusznie dostrzec pewną niekonsekwencję. Wypadałoby bowiem, żeby Bujnicki zastrzelony został nie z polskiego, ale raczej z litewskiego sądu kapturowego. Niewątpliwie tak by wypadało. Tamte czasy obfitowały jednak w mnogość różnorakich powikłań szczególnych. Po pierwsze orientacje prosowieckie zahaczały się w społeczeństwie polskim z antysowieckimi w przedziwny chaos, zanim w roku 1944 nie obmyślono urzędowej formuły: „Sojusznik naszych sojuszników”. Po drugie, po Katyniu, specjalnie na terenie podziemia wileńskiego, doszło do lokalnego revirement politycznego, które po raz pierwszy w tej wojnie omal nie doprowadziło do porozumienia polsko- litewskiego, zanim instrukcje z Warszawy nie przywróciły konwencjonalnego biegu wypadków. Te sprawy zresztą również objęte są zakazem wydanym przez urzędową legendę więc wymagałyby znacznie szerszych komentarzy. Po trzecie wreszcie, wydaje się, że Bujnicki padł pośrednio ofiarą swojej decyzji, której tajemnicy nie znam. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w roku 1941 ani nie uciekł do Moskwy jak wielu, ani też nie przeskoczył do polskiego podziemia jak wielu. Dwiema nogami wprost z Prawdy Wileńskiej, jak np.Konstanty Szychowski; jak polityczny kolporter prasy sowieckiej były oenerowiec Dziarmaga, który w podziemiu sprawował później ważną funkcję; jak jeden z filarów tej Prawdy niejaki Wroński, który objął w podziemiu sekretariat tajnej Niepodległości i nawet ferował wyroki i rozdawał „patenty na patriotyzm” ze swego nowego stanowiska. (Później się powoływali na Piłsudskiego, że to niby wysiedli „z czerwonego tramwaju na przystanku Niepodległość?.)\nBujnicki, po którym tego raczej można było oczekiwać niż od innych, Bujnicki, który przeskakiwał kolejno z antysowieckiego „krajowca” do prolitewskiego „ugodowca”, a stąd do sowieckiego pisarza – nie wysiadł. Może odczuł nagle jakąś zgagę; jednym słowem nie wiem dlaczego. Nie rozmawialiśmy ze sobą już od dawna, a zresztą podczas okupacji niemieckiej mieszkałem na wsi i miałem tylko luźną styczność z Wilnem. Zdaje się, że czekano na niego przez czas pewien.\nA on nagle: Nie. Gdyby zechciał, jak inni w roku 1941, ocknąć się „dobrym patriotą”, byłby sobie żywy zapewne i uśmiechnięty po dawnemu, prawdopodobnie dziś w tzw. „reżymowym” Związku Literatów.\nZnam relację o śmierci Bujnickiego już od dawna. Wydaje mi się posiadać wszelkie cechy autentyczności. Choć słyszałem też, że Bujnicki umarł na tyfus, czy na ślepą kiszkę. Ostatecznej prawdy nie dojdzie się zapewne nigdy. Zbyt dużo legend zastępuje dziś wiele prawd. A o ile kiedyś wolno było wątpić nawet w prawdę, o tyle aktualnie za sceptycyzm okazany pewnym legendom można grubo oberwać, i to nie po jednej, a po obu stronach Żelaznej Kurtyny. Ta o zabójstwie Bujnickiego otrzymała już patent autentyczności, z jednej strony dla wykazania „tężyzny moralnej”, z drugiej dla uczczenia ofiary „rodzimej reakcji”. Tak więc, z braku konkretnych danych, które by ją obalały, nie mam powodu jej zaprzeczyć.\nPozostaje tylko pytanie: po co, ściśle biorąc, Bujnicki został zastrzelony? W drugiej połowie roku 1944 moc ludzi by się nadawało do zastrzelenia w Wilnie. Chociażby marszałek Czerniakowski i wszystkie armie jego „3-go białoruskiego frontu”. Tymczasem przeciwnie, wiemy, że im pomagało się przecie w zdobywaniu Wilna, a później przyjmowało zaproszenie na wspólny bankiet. Oficjalna wersja stwierdza, że „Sielanka trwała niedługo”, bo potem przywódcy AK zostali aresztowani. Tym samym jednak potwierdza się fakt, że taka sielanka – była. Nie wydaje się tedy, aby sylwetka bezbronnego Bujnickiego powodowała w niej większą dysharmonię niż uzbrojonych bołszewików. Naturalnie Bujnickiego zastrzelić było nieskończenie łatwiej. Ale czyżby to był jedyny powód? Nie sądzę, nie sądzę. Przyczyny należy szukać w chaosie niekonsekwencji tamtych czasów, rozplątać który byłyby w stanie jedynie wszechstronne, żmudne dociekania obiektywne, ale nigdy jednostronna, subiektywna wersja na użytek popularyzatorski. Leży gdzieś zakopany na ziemiach b. Wielkiego Księstwa Litewskiego i nie ja Bujnickiego będę żałował. Tylko kraju tamtego mi szkoda. Olbrzymi, rodzinny kraj. Płaski pod duhą chmurnego nieba, lesisty, wietrzny.\nW artykule tym znajdują się pewne powtórzenia z poprzedniego „Jak to było z Litwinami”. Pisane były w odstępie siedmiu lat i drukowane w dwóch różnych czasopismach. Ich przedruk obok siebie usprawiedliwia jednak fakt, że oba się wzajemnie uzupełniają w sprawach ważnych, a zależnie od emocji i – dodajmy – koniunktur politycznych, najpierw zakłamywanych, później przemilczanych, a wreszcie dla większości żyjących dziś Polaków – nie znanych, więc nowych.


Tagi: 100 % wełny koc, koc rehabilitacyjny, koc wełniany, koc z wełny\nGramatura 400 g/m2 dla jednej warstwy dzianiny\nProdukty wełniane pozwalają oddychać skórze poprzez utrzymanie właściwej cyrkulacji powietrza w przestrzeni pomiędzy kocem a ciałem.\nNadmierna wilgoć zostaje absorbowana przez włókna wełniane , co jest ich naturalną i unikalną cechą.\nProdukty wełniane wspomagają efektywnośc i jakość snu , co świetnie wpływa na proces regeneracyjny organizmu.\nProdukty wełniane używane bez powlekania powodują naturalny i subtelny mikro masaż w bezpośrednim kontakcie ze skórą , co pobudza receptory i ma wpływ na poprawę krążenia krwi.\nSkład surowcowy: 100 % wełny w runie\nchoroby reumatyczne typu zapalnego\nzespoły bólowe części szyjnej, piersiowej i lędźwiowej kregosłupa\nstany zapalne mieśni, ścięgien , więzadeł, powięzi\nniedowładach i porażeniach\nchorobach tkanki kostnej\nwzmożonym napięciu mieśniowym\nw bolesnej sztywności porannej\nZawarta w wełnie lanolina tworzy nieprzyjazne środowisko dla rozwoju roztoczy i bakterii, dlatego produkty wełniane polecane sa alergii .\n*utrzymuje właściwe warunki dla komfortu skóry,\n*włókno delikatnie masuje stymulując receptory czuciowe w skórze,\n* łagodzi stany zapalne w chorobach reumatoidalnych,\n*posiada właściwości antyalergiczne,\n*pozytywnie działa na cały organizm.\nPrać i płukać w temperaturze : 30 stopni C - proces łagodny\nSuszyć w stanie rozłóżonym\nMożna czyścić chemicznie - proces łagodny\nNie stosować u osób uczulonych na wełnę\nNie należy stosować na uszkodzoną skórę, w tym na odleżyny\nNie należy stosować u osób z ostrymi stanami zapalnymi tkanek miękkich oraz ostrymi stanami zapalnymi narządów ruchu\nTermo kompres z solą uzdrowiskową , metoda zaczerpnięta z mądrości naszych babć\nSonett Ekologiczny płyn do regeneracji wełny - 300 ml\nZawiera naturalną lanolinę i mydło z oliwy z oliwek. Przywraca tkaninom wełnianym ich naturalną elastyczność\nPodkładka reguluje temperaturę i uczyni każde siedzisko miękkim i wygodnym\nKlienci, którzy kupili: Koc Rehabilitacyjny z Runa Owczego TUMBLER 160cm x 200 cm BIAŁY 100 % wełna owcza, kupili również:


Kancelaria Notarialna – miejsce, w którym znajdziesz pomoc – Ads money\nWarto jednak pamiętać o tym, że wszelkie opłaty sądowe (i podobne) nie są wliczone w koszty prowadzenia czynności przez notariusza. Aby dowiedzieć się, ile będą one wynosić, warto to skonsultować z kancelarią przed powierzeniem jej wykonania danej czynności. Dzięki temu precyzyjnie będzie można określić niezbędne wydatki i przygotować się na ich uiszczenie.\nJak poznać, że ma się do czynienia z solidną kancelarią, której z pełnym zaufaniem można powierzyć swoje sprawy? Nie bez powodu wspomniana została wcześniej kancelaria prowadzona przez notariuszy. Każdy jej klient traktowany jest indywidualnie i z całkowitą poufnością. Wszystkie czynności notarialne dokonywane są w biurze kancelarii w Katowicach, jednak na życzenie klienta mogą mieć one miejsce również poza nim. Ponadto obie panie notariusz mają wieloletnie doświadczenie w swoim zawodzie, co przekłada się na rzetelność ich działań, płynącą z doskonałej orientacji w przepisach prawnych. Jeżeli szukasz więcej informacji w temacie, to z cała pewnością warto zajrzeć na strony internetowe, na których to dana tematyka jest realizowana. Sięgając do informacji tam zamieszczonych bardzo szybko przekonasz się, że znacząco zaoszczędziłeś swój czas. Jeżeli szukasz dobrych i sprawdzonych miejsc, to zdecydowanie powinieneś skorzystać z naszych propozycji, a dzięki nim znacząco zaoszczędzisz swój czas.


Pasty cukrowe w Splendore Warszawa\n» Pasty cukrowe ROYX PRO w Splendore\nPasty cukrowe ROYX PRO w Splendore 0\nDodano: 07-07-2017 w kategorii: Twarz, Ciało autor: admin\nFirma Splendore jest przedstawicielem handlowym firmy ROYX PRO, która jest polskim producentem pasty cukrowej, spełniającym wysokie standardy europejskie. Marka, jak i sam produkt, powstała w 2013 roku, a produkcja pasty cukrowej została zaprojektowana zgodnie z europejskimi standardami GMP. Wszystkie kosmetyki zostały poddane badaniom i posiadają oceny bezpieczeństwa.\nPasty cukrowe ROYX PRO to najwyższej klasy produkty, powstałe na bazie opracowanych autorsko receptur. Posiadamy pasty cukrowe dla każdego rodzaju włosów i skóry. Natomiast wysoka jakość produktów została doceniona nie tylko w Polsce, ale również poza granicami naszego kraju. Wysyłamy produkty do Kuwejtu, Belgii, Holandii, Litwy, Łotwy, Finlandii oraz Niemiec.\nW ofercie firmy Splendore jest, aż sześć rodzajów past cukrowych. Różnią się nie tylko składem, ale również stopniem twardości, dzięki temu zarówno osoba początkująca w używaniu pasty cukrowej, jak i o znacznym stopniu zaawansowania, znajdzie dla siebie produkt, który spełni jej oczekiwania.\nPasta cukrowa ROYX PRO jest produktem w 100% naturalnym. Stworzona została na bazie naturalnych składników takich jak: woda, kwasek cytrynowy, cukier, maranta, mika, tapioka. Nie zawiera żadnych parabenów czy substancji chemicznych. Naturalnym konserwantem jest cukier.\nPasta cukrowa ROYX PRO jest idealna dla osób, których skóra jest wrażliwa i skłonna do podrażnień. Podczas zabiegu nie tylko usuwamy zbędne owłosienie, ale także peelingujemy i odżywiamy skórę. Pasta cukrowa jest bezwzględna nawet dla bardzo krótkich włosków, wystarczą 2-3 mm, a produkt świetnie poradzi sobie z ich usunięciem. Kolejną zaletą jest fakt, że po depilacji pastą cukrową włosy nie wrastają, ponieważ są usuwane w całości zgodnie z kierunkiem ich wzrostu. Pasta cukrowa ma temperaturę pokojową, a więc nie parzy, nie wywołują podrażnień i właściwie bezpośrednio po depilacji pastą cukrową można bez problemu eksponować nogi.\nDepilacja pastą cukrową przynosi zdumiewające efekty, ponieważ potrafią się one utrzymać nawet do dwóch miesięcy. Pasta cukrowa nie ma przeciwwskazań do użycia, ponieważ jest w pełni produktem naturalnym. Produkt ten można stosować w przypadku żylaków, popękanych naczynek, a także w okresie ciąży. Jest więc doskonałą alternatywą dla wosków, które przede wszystkim podrażniają skórę, mają przeciwwskazania dla osób z żylakami, są gorące, parzą i utrzymują bardzo krótkie efekty depilacji.\nDo zmycia pasty cukrowej wystarczy jedynie ciepła woda – koniec z klejącą skóra po zabiegu! Aplikację pasty cukrowej można powtarzać wielokrotnie w jednym miejscu, dzięki czemu gwarantuje to dokładność oraz zwiększa wydajność produktu. Ból związany z zabiegiem jest ograniczony do minimum, ponieważ pasta nie przykleja się do żywych komórek naskórka.\nKursy, szkolenia z depilacji pasty cukrowej\nOferujemy szkolenia z depilacji pastą cukrową ROYX PRO.\nDo wyboru są 3 pakiety szkoleniowe:\n1. PAKIET DUŻY 600 zł\n2. PAKIET MAŁY 420 zł\n3. PAKIET PODSTAWOWY 250 zł\nSzkolenia prowadzone są na najwyższym poziomie, przez wykwalifikowanego szkoleniowca ROYX PRO. Szkolenie trwa 6-8 godzin. W jego skład wchodzi część teoretyczna (około 1 godziny), oraz część praktyczna, podczas której uczą się Państwo techniki depilacji na modelce takich części ciała jak nogi, ręce, pachy, bikini, okolice intymne czy okolice twarzy.\nGwarantujemy, że Państwa klientki będą zadowolone z takiego zabiegu depilacji i na pewno wrócą na kolejne! Uzyskujemy liczne informacje od kosmetologów, ze wprowadzenie do gabinetów usługi depilacji pastą cukrową spowodowało wzrost klientek. Baza klientek gabinetów powiększyła się o osoby z żylakami, pękającymi naczynkami i do zadowolonej grupy klientek dołącza coraz częściej ta grupa pań, która do tej pory korzystała z depilacji woskiem.


adwokat Aleksandra Molenda, Autor o Prawo rodzinne w praktyce.\nPrawo rodzinne w praktyce. > Articles by: adwokat Aleksandra Molenda\nadwokat Aleksandra Molenda 20 sierpnia 2017\n[kkstarratings] Zmiana kontaktów z dzieckiem Wyrok rozstrzygający sprawę kontaktów z dzieckiem nie jest tak „ostateczny” jak na przykład wyrok rozwodowy czy orzeczenie w sprawie podziału majątku. W przypadku orzeczenia w sprawie kontaktów z dzieckiem zawsze możesz wnosić o jego zmianę….\nSprawa o alimenty – jak o nie walczyć? CZĘŚĆ 2.\nadwokat Aleksandra Molenda 30 listopada 2016\nSprawa o alimenty W dzisiejszym artykule przedstawiam dalszy ciąg zasad, którymi Powinieneś się kierować walcząc o alimenty na dzieci (pierwszą część artykułu znajdziesz TUTAJ). Sprawa o alimenty nie jest sprawą łatwą ale dobrze przeprowadzona może zapewnić odpowiednie środki na utrzymanie Twojego…\naliementy, sprawa o alimenty\nAlimenty na dzieci – jak o nie walczyć? CZĘŚĆ 1.\nadwokat Aleksandra Molenda 28 listopada 2016\nWalka o alimenty nie jest sprawą łatwą ani przyjemną- zresztą jak każda sprawa o pieniądze. Czy w związku z tym powinniśmy od razu się poddać i odpuścić. Oczywiście, że nie. Drogi rodzicu pamiętaj, że rezygnując z walki o alimenty rezygnujesz…\nadwokat Aleksandra Molenda 30 sierpnia 2016\nEgzekwowanie alimentów Skoro zainteresował Cię ten artykuł, to oznacza, że pierwszą – najgorszą – batalię masz już za sobą. Jesteś szczęśliwym posiadaczem orzeczenia sądu zasądzającego alimenty i teraz kombinujesz jak je wyegzekwować od opornego „płatnika”. Egzekwowanie alimentów może napotkać jednak…\negzekucja alimentów, egzekwowanie alimentów\n1 2 3 następnyu →


Sprzedam punkt usługowy: Warszawa Wilanów , ulica Miasteczko Wilanów, 67 m2, 720000 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 67 m2, Warszawa, Wilanów, Miasteczko Wi...\n720 000 zł 10 746,27 zł/m2\nLokal użytkowy na sprzedaż Warszawa, Wilanów, Miasteczko Wilanów - 67 m2\n10 746,27 zł/m2 720 000 zł\nWarszawa, mazowieckie Miasteczko Wilanów\nDo sprzedaży lokal użytkowy o powierzchni całkowitej 67 m2, zlokalizowany w samym środku Miasteczka Wilanów. Lokal jest w stanie dweloperskim więc można go dowolnie dostosować do własnych potrzeb. Na całej frontowej ścianie wysokie witryny. Lokal podzielony jest na część sprzedażową 47 m2 oraz zaplecze (magazyn) 15.5 m2 z pomieszczeniem sanitarnym 3.7 m2. Lokal w nowym budynku mieszkalno-usługowym z 2018 roku, znajduje się w dobrym punkcie komunikacyjnym pomiędzy blokami mieszkalnymi. Do lokalu przynależy miejsce parkingowe w garażu podziemnym płatne dodatkowo 30 tyś zł. Idealnie nadaje się na sklep, kawiarnię, aptekę, gabinet kosmetyczny itp... Zapraszam na prezentację. Cena lokalu to 750 000 zł + VAT. Zapraszam na prezentację. Wszelkie informacje dotyczące nieruchomości zamieszczone przez Emmerson nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Dokładamy najwyższej staranności, aby przedmiotowe informacje były zaprezentowane możliwe najbardziej szczegółowo i wyczerpująco, jednak wobec faktu, że pochodzą one od innych osób, Emmerson nie ponosi odpowiedzialności za ich szczegółowość i dokładność.\nNumer oferty: LS-319182\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Wilanów, Miasteczko Wilanów Powierzchnia: 67 m2 Cena: 720 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr LS-319182\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Wilanów, Miasteczko Wilanów Powierzchnia: 67 m2 Cena: 720 000 PLN Proszę o kontakt


Cie-Kawa.pl - Przytulna kawiarnia w Bełchatowie na kawę i domowe ciasto\nRodzinna pracownia cukiernicza\nKawiarnia „Degustacja” to stosunkowo nowy punkt na mapie Bełchatowa. Mieści się przy deptaku w centrum miasta, przy ul. Narutowicza. „Degustacja” to pracownia cukiernicza rodziny Zakrzewskich. Jako zakład ciastkarski działają od 30 lat – firma została założona w 1989 roku. Na początku zajmowali się wypiekiem ciastek i ciast, ale obecnie posiadają również kawiarnię, którą odwiedzam ilekroć jestem w Bełchatowie. Opisując tę kawiarnię w kilku słowach – to miła mała cukiernia z kilkoma stolikami i całkiem pokaźnym kącikiem zabaw dla dzieci. We wnętrzu znajdziemy dużo drewna – proste stoliki o nowoczesnym designie, sporo poduszek i jasnych kolorów. Na ścianach wiszą zdjęcia, a w całym wnętrzu jest stosunkowo dużo światła. Wystrój jest neutralny, słoneczny i utrzymany w ciepłych kolorach. Przy kontuarze możemy nacieszyć wzrok całą gamą ciast, tortów, ciasteczek i słodkich bułek. A teraz przejdźmy do meritum – jak smakują te wszystkie pyszności i co ważniejsze, jaką mają kawę?\nKlasyka polskich deserów\nW „Degustacji” zamawiam przy barze, obsługa jest całkiem sprawna i już po kilku chwilach na moim stole pojawia się filiżanka kawy. Wybieram americano z ciepłym mlekiem podanym osobno. Kawa pachnie dobrze, jest dość mocna i intensywna w smaku. Ma w sobie nieco goryczy, więc nie do końca trafia w moje preferencje. Smakuje lepiej po dodaniu mleka i odrobiny cukru. Obudziła mnie i postawiła na nogi błyskawicznie, zanim na stół dotarło ciasto. Skusiłam się także na cappuccino z czekoladą i cynamonem. W kawiarni „Degustacja” jest spory wybór, jeśli jesteś zwolennikiem klasycznych polskich ciast. Znajdziemy tu na pewno kilka wersji sernika, jabłecznika oraz rozmaite ciasta z kremem, babeczki z owocami i budyniem, owocowe ciasta drożdżowe, bezy, keksy, czekoladowe eklerki i podobne pyszności. Będąc w towarzystwie moich dwóch przyjaciółek, zamówiłam trzy porcje ciasta – babeczkę z budyniem i truskawkami, sernik z kruszonką oraz „przekładaniec” z orzechami, galaretką i kremem czekoladowym. W naszej prywatnej klasyfikacji wygrał sernik – był puszysty, delikatny i rozpływał się w ustach. Ciasto z orzechami także było świetne, a jego porcja bardzo obfita. Babeczka z budyniem była dość klasyczna, ale także dobra i świeża. O tym, że ciasta są tu po prostu dobre świadczy także to, że podczas mojej wizyty kawiarnię odwiedziło sporo osób tylko po ciasta i torty. Cukiernia „Degustacja” oferuje wszystkie swoje wyroby także na zamówienie. Oprócz słodkości w menu znajdziemy także soki ze świeżych owoców i warzyw, owocowe smoothie, desery jogurtowe z muesli i musem owocowym, słodkie czekoladowe shaki oraz bogate lodowe desery. Jeśli lubisz niskokaloryczne i zdrowe koktajle, „Degustacja” ma je także w ofercie, np. z jarmużem, burakiem, szpinakiem czy rukolą. Jak na małą kawiarnię w spokojnym miasteczku oferta jest naprawdę bogata i urozmaicona. Ceny są w porządku w stosunku do jakości produktów – obfita porcja ciasta kosztuje dosłownie kilka złotych, a cena kawy plasuje się poniżej 10 zł. Owocowe koktajle i musy to koszt około 9 zł. Stosunkowo najdroższe są owocowe desery – 15 do 17 zł.\nKawiarnia „Degustacja” to miejsce, do którego przychodzą wszyscy. Można tu wpaść całą rodziną na popołudniowe ciacho w weekend albo zabrać przyjaciółkę na kawę. Jest to też popularne miejsce wśród nastolatków oraz turystów odwiedzających Bełchatów. Dużą zaletą jest kącik dla dzieci, z którego maluchy często korzystają. Lokalizacja w samym centrum miasta przy deptaku, parku i centrum kulturalnym „Giganty Mocy” sprzyja spontanicznym wizytom i weekendowym rodzinnym wyjściom. Jest to także idealne miejsce na wyjście mamy z córką czy dziadków z wnuczkami. Jeśli chcesz zabrać kogoś bliskiego na urodzinowy tort lub świętowanie dnia matki, ojca czy dziadków, ta kawiarnia jest dobrym wyborem. Jest to zdecydowanie rodzinne miejsce, gdzie dobrze poczują się osoby w każdym wieku. Muzyka jest przyjemna i nie za głośna. Można też przyjść samemu na szybką kawę i przez przeszkloną witrynę obserwować centrum życia Bełchatowa. Zróżnicowane menu odpowiada na potrzeby naprawdę szerokiej grupy konsumentów, a miły spokojny wystrój powinien przypaść do gustu klientom w każdym wieku. Polecam cappuccino i serniczek! :)


Nowe komputery dla kształcących się zawodowo w powiecie brzeskim / zdjęcia - informatorbrzeski.pl - Brzesko, Bochnia, Dąbrowa Tarnowska, Tarnów. Portal Informacyjny powiatu brzeskiego, bocheńskiego, dąbrowskiego i tarnowskiego - małopolska\nStrona główna/Wiadomości/Nowe komputery dla kształcących się zawodowo w powiecie brzeskim / zdjęcia\nNowe komputery dla kształcących się zawodowo w powiecie brzeskim / zdjęcia\nPonad 40 laptopów, których zakup dofinansowano ze środków unijnych, trafiło do uczniów techników i szkół branżowych powiatu brzeskiego. Marta Malec-Lech z Zarządu Województwa Małopolskiego przekazała na ręce starosty brzeskiego Andrzeja Potępy sprzęt o wartości ponad 107 tys. zł.\nWartość zakupionych komputerów dla powiatu brzeskiego to ponad 107 tys. zł, w tym dofinansowanie z pakietu edukacyjnego Małopolskiej Tarczy Antykryzysowej to ponad 96 tys. zł a wkład własny powiatu ponad to 10 tys. zł.\n– W odpowiedzi na kryzys spowodowany pandemią COVID-19, samorząd województwa małopolskiego niezwłocznie podjął kroki zaradcze. W ramach Małopolskiej Tarczy Antykryzysowej zostały wydzielone środki finansowe dla poszczególnych dziedzin życia społecznego i gospodarczego, w tym także na edukację i nauczanie. Opiewający na ok. 60 mln zł Pakiet Edukacyjny jest bardzo ważnym uzupełnieniem działań podejmowanych na poziomie centralnym, nastawionych na wsparcie nauczania zdalnego a także włączanie nowoczesnych metod i technik kształcenia w proces dydaktyczny – podkreśla marszałek Witold Kozłowski.\n– Niezmiernie cieszę się, że mogę przekazać sprzęt dla szkół zawodowych z Państwa obszaru. Z pewnością zakupione komputery będą realnym wsparciem, z którego będą korzystać zarówno uczniowie jak i nauczyciele. Sprzęt ułatwi nie tylko realizację zajęć z podstawy programowej, ale także przeprowadzanie egzaminów oraz innych form edukacyjnych w formule zdalnej. Dyrektorzy szkół mogą użyczać zakupiony sprzęt uczniom i pedagogom przez cały okres trwania nauki. Po formalnym jej zakończeniu, komputery będą stanowiły dodatkowe wyposażenie Państwa placówek – zaznacza Marta Malec-Lech z zarządu województwa.\nlaptopy Małopolska Tarcza Antykryzysowa Marta Malec-Lech\nHelenka z Przyborowa pierwszym dzieckiem urodzonym w Małopolsce w 2021 roku\nSenior Osada, czyli potencjał z natury\nŻyczenia Boże Narodzenie 2020 – Marta Malec – Lech\nPieniądze na modernizację tlenowni w Szpitalu Powiatowym w Brzesku\nUwaga! W niedzielę wieczorem silny wiatr / 23 lutego 2020 r.


Agnieszka i Urszula Radwańska - siostry Radwańskie - FORUM :: sezon\nTurnieje WTA - sezon 2017\nDzień dobry kochani - nikt przez Święta formy nie stracił ? ;)). No to zaczynamy kolejny sezon:\nBrisbane - kwali:\nM Fręch vs B. Pera ( nr 69 WTA, USA)\nAmerykanka miałaby z palcem w czterech MD i w Shenzen, i w Auckland - no ale wybrała Brisbane. A czemu to miasto wybrała młodsza Magda - nie wiem; ale zacznie z "grubej rury". I oby sobie szybko przypomniała dobrą grę.\nDomniemuję że dziś również powinno odbyć się losowanie kwali do Auckland, i że jeszcze dziś poznamy pierwszą rywalkę Igi...\nNajlepiej zarabiający gracze - WTA - sezon 2010\nChcę zakończyć sezon występem w mastersie\n:: :: Agnieszka Radwańska: Chcę zakończyć sezon występem w mastersie ::\n- Czeka mnie dość ciężki miesiąc, bo zaraz po Stuttgarcie, w kolejnych tygodniach czekają mnie występy w Rzymie, Madrycie no i najprzyjemniejszy z nich w Warszawie, a z niej lecę od razu do Paryża - powiedziała Agnieszka Radwańska, obecnie 12. tenisistka w rankingu WTA Tour.\nW czwartek po południu, w drugiej rundzie turnieju w Stuttgarcie najlepsza obecnie polska tenisistka zagra o awans do ćwierćfinału z Bułgarką Cwetaną Pironkową. W pierwszej rundzie pokonała natomiast 7:6 (87-2), 6:0 Kanadyjkę Aleksandrę Wozniak.\n- Taki napięty kalendarz przed jednym z czterech najważniejszych turniejów w sezonie to nie jest najlepszy pomysł. Fakt, że Warszawa jest nieobowiązkowym turniejem, ale trudno, żebym nie wykorzystała jedynej w roku okazji do gry przed polską publicznością - dodała Radwańska, która zakończyła ubiegły sezon na dziesiątym miejscu w rankingu WTA Tour.[br ...\nTutaj nie musimy tak pędzić - bo w kwalifikacjach nie mamy nikogo - w Pune Hubertowi ubył Cilić - jeszcze chwila i Hurkacz wskoczy do rozstawienia.\nZ niegrających - JJ nie jest jeszcze gotowy na tenisa; za to szalał podczas przedświątecznych zakupów - Jego partnerka czyli Marta Domachowska spodziewa się potomka ... Czy JJ jeszcze wogóle wróci- dobre pytanie ...\nTak jak w nazwie tematu i roku poprzednim. Zachęcam do waszych życzeń cd. Agnieszki w najblizszym sezonie! :)\nESPN: Sezon Radwańskiej na plus\n:: sezon Agnieszki Radwańskiej należy uznać za udany, tak przynajmniej uważa dziennikarka, pisząca o tenisie w serwisie internetowym amerykańskiej stacji ESPN.\nsezon w tenisie kobiecym oceniła Abigail Lorge, która pisze głównie dla serwisu Tennis.com, ale swoje komentarze umieszcza także na stronie internetowej ESPN oraz pracowała dla "New York Timesa". Jej zdaniem sezon Agnieszki Radwańskiej należy uznać za udany. - Polska zawodniczka, Agnieszka Radwańska, utrzymała swoje miejsce w czołowej dziesiątce rankingu, pomimo tego, że nie wygrała w tym roku żadnego turnieju - pisze Lorge. Komplementy spotkały też młodszą siostrę Agnieszki - Urszulę. Amerykańska dziennikarka pozytywnie oceniła to, że młodsza Radwańska zadebiutowała w 100 rankingu lądując w sierpniu na 62. miejscu.\nPolskie tenisistki znalazły się w wysoko ocenionej grupie, określonej jako "zawodniczki polskiego pochodzenia". Największe słowa uznania Abigail Lorge poświęciła Dunce Caroline Wozniacki, która w tym roku wygrała trzy turnieje i wdarła się do pierwszej piątki ...\nNajlepszy sezon dopiero przed Agnieszką Radwańską\n:: Obecny sezon był najlepszym w karierze Agnieszki Radwańskiej. Nie dość, że tenisistka z Krakowa zdołała wygrać trzy turnieje WTA i awansować do finału Wimbledonu, to 9 lipca znalazła się na rekordowo wysokiej, drugiej pozycji w światowym rankingu. Kulminacja emocji miała jednak miejsce w końcówce mijającego roku, a wszystko dzięki heroicznej postawie w mistrzostwach w Stambule.\nMecze Agnieszki Radwańskiej z Marią Szarapową i Sarą Errani rozgrzały na dobre publiczność zgromadzoną w hali Sinan Erdem Dome. Takich owacji jak Polka w tegorocznym turnieju Masters nie otrzymały ani Serena Williams, ani żadna inna tenisistka. W trakcie wielu wymian fani wstrzymywali z wrażenia oddech, by za chwilę wybuchnąć niepohamowaną wręcz owacją. Dlaczego zakochana w tenisie turecka publiczność chętniej nagradzała brawami grę Polki niż choćby triumfatorki mistrzostw WTA? Miejscowi kibice potrafili docenić unikalny styl gry, który krakowianka wypracowała sobie na światowych kortach latami, poczynając od kwietnia 2005 roku, gdy dołączyła do ...\nRadwańska: To mój najlepszy sezon w karierze!\n- Jeśli mam podsumować cały sezon, to był to jak dotąd najlepszy mój okres w karierze. Dotarłam do finału turnieju wielkoszlemowego, wspięłam się na drugie miejsce w rankingu WTA. Nie mam prawa narzekać - powiedziała w Nowym Jorku Agnieszka Radwańska, która pożegnała się z ostatnim tegorocznym turniejem wielkoszlemowym - US Open, przegrywając w IV rundzie z Włoszką Robertą Vinci (1:6, 4:6).\n- W czwartej rundzie US Open dopadł mnie słabszy dzień. Nie zagrałam tak dobrze jak we wcześniejszych meczach tego turnieju, z pewnością Roberta była lepsza - przyznała Agnieszka Radwańska. - Vinci prezentuje bardzo niewygodny styl, robiłam co mogłam, ale nie udało mi się wiele zdziałać. Tym bardziej, że rywalka była w życiowej formie, a na dodatek sprzyjało jej szczęście - piłka po siatce przechodziła na moją stronę, albo trafiała w samą linię.\nRozstawiona z numerem 20., starsza ...\nNovak jako pierwszy jest pewien występu w tym turnieju. Ma około 7000 pkt. Brawo!\n2010-Najlepszy sezon polskiego tenisa\nW walce z jesienną chandrą i skutkami kontuzji sióstr Radwańskich postaram się udowodnić, że przezywamy właśnie najlepszy sezon w dziejach polskiego tenisa ery nowożytnej.\nW tym celu wystarczy przedstawić tabele 10 najwyższych lokat rankingowych w singlu i deblu\nrodzimych tenisistów i tenisistek epoki ATP/WTA\n1/FIBAK 10y 1977\n2/KUBOT 41y 2010\n3/PRZYSIĘŻNY 87y 2010\n4/KOWALSKI 109y 1988\n5/T. NOWICKI 119y 1973\n6/OLEJNICZAK 185y 2008\n7/JANOWICZ 198y 2010\n8/CHADAJ 202i 2005\n9/DĄBROWSKI 211y 1995\n10/GAWRON 275 2009\n1/FIBAK 2i 1978\n2/KUBOT 7y 2010\n3/FYRSTENBERG 10y 2010\nMATKOWSKI 10y 2010\n5/BEDNAREK 80y 2010\n6/KOWALCZYK 81y 2010\n7/KOWALSKI 109y 1988\n8/CHADAJ 151y 2005\n9/PRZYSIĘŻNY 171y 2007\n10/OLEJNICZAK 206y 2006\n1.A. RADWAŃSKA 8a 2010[br ...\n- zachowanie miejsca w top 32 do końca sezonu by być rozstawionym w każdym szlemie\n- lepsze wyniki w wielkich szlemach i dużych turniejach (Premier Mandatory)\n- przekroczenie 2 rundy w singlu w wielkim szlemie\n"Polski Federer": Cel na najbliższy sezon? Pierwsz\nSwój pierwszy sukces seniorski Michał Przysiężny odniósł w 2006 roku podczas turnieju w Sopocie. Głogowianin, z racji dalekiej pozycji na światowej liście, próbował swoich sił wyłącznie w turniejach rangi futures i challengerach. "Dzika karta" przyznana mu przez organizatorów sopockiego turnieju stworzyła Przysiężnemu okazję do występu w zawodach rangi ATP. W pierwszej rundzie pokonał utytułowanego Guillermo Corię (Argentyńczyk poddał mecz z powodu kontuzji barku). Dzięki zwycięstwu w kolejnym spotkaniu, Przysiężny przerwał trwającą okrągłe dwadzieścia lat niemoc polskich tenisistów i awansował do ćwierćfinału turnieju rangi ATP.\nPo trzech latach, kiedy Przysiężny błąkał się między trzecią a siódmą setką, wykorzystał w końcu nadarzającą się szansę awansu w górę rankingu. Wygrywając ostatni w jego tenisowym kalendarzu na rok 2009 turniej w Helsinkach, Michał wskoczył do drugiej setki światowej listy. Jak się później okazało, był to przełomowy moment w jego karierze. - Nigdy nie byłem załamany z powodu porażek, czy też ...\n:: Nie od dziś wiadomo, że siostry Radwańskie lubią robić zakupy. Nie wiedzieliśmy jednak, że kupowanie produktów użytku dziennego sprawia wam tak olbrzymią satysfakcję.\nAgnieszka Radwańska: To jest pomoc innym. Co roku bierzemy udział w akcji szlachetna paczka. To dla nas duża radość, że możemy pomóc komuś w okresie świątecznym. Kilka lat temu dostałam propozycję wzięcia udziału w takiej inicjatywie i szczerze mówiąc długo nie musiałam się nad tym zastanawiać. Kiedy tylko mogę z chęcią biorę udział w wszelkich akcjach charytatywnych. Zawsze pozytywnie podchodzę do takich propozycji. W tym roku tata podpowiedział nam, której rodzinie można pomóc, jednak zdajemy sobie sprawę, że potrzebujących rodzin jest o wiele więcej. Szlachetna paczka na pewno trafi właśnie do takiego domu. W ostatnich dwóch tygodniach miałam bardzo napięty grafik, ale zawsze jestem w stanie znaleźć godzinę czy półtorej, żeby poświęcić czas na akcję charytatywną.\nMożesz już nam zdradzić, ...\nAgnieszka Radwańska rozpoczyna sezon gry na kortach ziemnych\n:: Od poniedziałku Agnieszka Radwańska będzie grać w turnieju WTA Tour na kortach ziemnych w Stuttgarcie (z pulą nagród 740 tys. dol.). Ta obowiązkowa impreza dla tenisistek z czołowej dziesiątki na dobre otwiera okres gry na tej nawierzchni.\nW Stuttgarcie wystąpi niemal cała światowa czołówka, bowiem z zawodniczek sklasyfikowanych w pierwszej dwudziestce rankingu WTA Tour na liście zgłoszeń zabrakło tylko Amerykanki Sereny Williams, dziewiątej na świecie. Dwie inne, Niemka polskiego pochodzenia Sabine Lisicki (13.) i Rosjanka Wiera Zwonariewa (10.), wycofały się z powodu drobniejszych kontuzji. Po kilkumiesięcznej absencji spowodowanej problemami zdrowotnymi wróci za to do gry Niemka Andrea Petkovic (11.).\nSklasyfikowana na czwartym miejscu, najwyższym w karierze, Radwańska zostanie rozstawiona właśnie z czwórką, dzięki czemu w pierwszej rundzie będzie miała wolny los. Grę rozpocznie więc od razu od 1/8 finału, podobnie jak Białorusinka Wiktoria Azarenka (nr 1.), Rosjanka Maria Szarapowa (2.) i Czeszka Petra ...\n:: W piątek Agnieszka Radwańska zastąpiła kontuzjowaną Wierę Zwonariewą w kończącej sezon imprezie Masters w Dausze. Polka wygrała 4:6, 7:5, 4:1 z Wiktorią Azarenką. Białorusinka w trzecim secie skreczowała przez uraz uda.\nRadwańska w niedzielę wróciła do Polski i w poniedziałek w Krakowie przejdzie planowany od dwóch tygodni zabieg chirurgiczny. Doktor Mariusz Bonczar, najwybitniejszy w Polsce specjalista od chirurgii ręki, ma sprawić, by ból, który od sierpnia pojawia się w ścięgnie prawej dłoni Polki, zniknął bezpowrotnie. O tym, że ...\nAgnieszka Radwańska. Prognozy ekspertów na nowy sezon\n:: „Czy Agnieszka Radwańska zakończy sezon na wyższej lokacie niż rok 2013?” – takie pytanie zadaliśmy tym, którzy na tenisie znają się najlepiej. Specjalnie dla czytelników Tenisplus.pl swoimi opiniami podzielili się z nami komentatorzy tenisa: Joanna Sakowicz, Michał Lewandowski i Sylwester Sikora oraz były trener Marty Domachowskiej i Angelique Kerber, Paweł Ostrowski i dwukrotny mistrz Australian Open, Johan Kriek.\nNasi wybrańcy zgodnie przyznali, że trudno jest przewidzieć na którym miejscu za dziesięć miesięcy będzie znajdować się Agnieszka. Nasze pytanie zostało jednak postawione w ten sposób, ponieważ, gdybyśmy zapytali, czy Polka jest w stanie poprawić ranking, to prawdopodobnie wszystkie odpowiedzi byłyby twierdzące.\nJoanna Sakowicz (była tenisistka, obecnie komentatorka Eurosportu)\nZ tym pytaniem chyba trzeba byłoby się udać do wróżbity Macieja, może on byłby w stanie na nie odpowiedzieć (śmiech). Ja zwyczajnie tego nie wiem. Oczywiście, jak zawsze, trzymam za Agnieszkę kciuki i mam nadzieję, ...\nFibak: to był nierówny sezon Agnieszki Radwańskiej\nWTA Championships. Radwańska: to jest dla mnie udany sezon\n:: - Pieniądze pieniędzmi, jest tu też naprawdę sporo punktów do zdobycia, które mogą trochę pozmieniać w czołówce rankingu. Jest też prestiż, chociaż trudno mistrzostwa WTA porównywać do jednego z czterech Wielkich Szlemów, ale jest zaraz po nich - mówi Agnieszka Radwańska, która po raz pierwszy może zakończyć sezon na trzecim miejscu w rankingu tenisistek WTA Tour. We wtorek po godz. 20 zagra z Czeszką Petrą Kvitovą w meczu Grupy Czerwonej turnieju WTA Championships w Stambule. Relacja na żywo w Sport.pl i aplikacji Sport.pl LIVE!\nCzy ma pani szczęście?\nAgnieszka Radwańska: Ogólnie chyba tak, ale czy słusznie podejrzewam drugie dno w tym pytaniu?\nOczywiście, w końcu trafienie do Grupy Czerwonej z Sereną Williams, Petrą Kvitovą i Angelique Kerber chyba trudno nazwać szczęśliwym zdarzeniem?


Zeuksis - Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu - Wirtualny Wszechświat\nJesteś tutaj: Wirtualny Wszechświat > Kultura antyczna > Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu > Hasła na literę Z\nMalarz grecki tworzący po 440 r. p.n.e. Informacje o nim czerpiemy przede wszystkim ze wzmianek starożytnych autorów, którzy nie szczędzili mu pochwał. Był przede wszystkim kolorystą, mniej dbał o linię. Opracował własny kanon postaci i wprowadził nowe ich typy o dużym znaczeniu dla całego późniejszego malarstwa greckiego. Zawdzięcza mu ono także zmianę w doborze tematyki i nastroju. Malarstwo było do tego momentu pod wpływem Polignota głoszącego wartości religijne i etyczne. Zeuksis zwrócił się z czasem ku problemom psychologicznym i przedstawiał scenki rodzajowe (Rodzina Centaurów). Oddawał doskonale charakter postaci poprzez zharmonizowaną kolorystykę i starał się je zróżnicować nie tylko fizycznie, ale także oddając ich odmienność wewnętrzną, psychiczną.


Współpraca międzynarodowa: Wizyta gości z Norwegii i Szwecji - wspólpraca w Programie Leonardo da Vinci\n59 - 2003/2004 Wstecz Menu Dalej\nW dniach od 17 do 20 czerwca 2004 r. Zespół Szkół Mechanicznych Elektrycznych i Elektronicznych w Toruniu goscił grupę nauczycieli z wspólpracujących z ZSMEiE skół z Norwegii i Szwecji. Goście zwiedzili szkołę ZSMEiE (współpraca w ramach programu Leonardo da Vinci).\nStronę norweską reprezentowali:\nOyvind Ingstad (Wydział Edukacji z Sor-Trondelag Fylkeskommune) oraz Anne Hox (Melhus VGS).\nStronę szwedzką reprezentowali:\nKarin Holmquist (Hjalmar Stromerskolen), Eva - Britt Martensson (Hjalmar Stromerskolen), Britt Hedberg (Kommunforbundet Jamtland) oraz Bengt kroon (GLC).\nGoście przebywałi w Toruniu przez 4 dni. Głównym celem ich wizyty było zaprezentowanie skandynawskiego projektu dotyczącego doradztwa zawodowego i organizacji miniprzedsiębiorstwa w szkole prowadzonego przez uczniów. Nasza współpraca bedzie powiązana z europejskim programem Leonardo da Vinci.\nDnia 18.06.2004 r odbyła się w naszej szkole międzynarodowa konferencja z udziałem gości z Norwegii, Szwecji oraz przedstawicieli z Wydziału Edukacji i Sportu Miasta Torunia, nauczycieli z Zespołu Szkół Mechanicznych Elelktrycznych i Elektronicznych , Zespołu Szkół Przemysłu Spożywczego i VIII Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu, IV Liceum Ogólnokształcącego z Bydgoszczy a także przedstawicieli lokalnych przedsiębiorstw.\nTematem spotkania było przedstawienie funkcjonowania szkolnego minibiznsu prowadzonego w szkołach średnich w Norwegii i Szwecji. Skandynawscy nauczyciele prezentowali teroetyczną i praktyczną stronę organizacji miniprzedsiębiorstwa, proces jego organizacji, wkład pracy zarówno uczniów, jak i nauczycieli przedmiotów ekonomicznych.\nSzczególnie podkreślono znaczącą rolę wsparcia lokalnych przedsiębiorstw, które wniosłyby swój udział do projektu poprzez organizację (w działach marketingu) krótkich praktyk dla 2-4 osobowych grup uczniów. Młodzież uczyłaby się prktycznego rozwiązywania problemów związanych z marketingiem, public relations, księgowością itp.\nKonferencja zakończyła się wymianą listów intencyjnych pomiędzy partnerami gotowymi do opracowania i realizacji projektu. Aktualnie trwają prace nad opracowaniem wniosku dla agencji programu Leonardo da Vinci.


Nieograniczony sukces w sprzedaży – książka\nMilion wymówek powstrzymuje cię przed osiągnięciem twoich własnych celów sprzedażowych i dochodowych. Trudne czasy w gospodarce, internetowa walka cenowa, sceptycznie nastawieni klienci… wybór wymówek jest szeroki. Ale zastanów się nad następującym faktem: 20 procent najlepszych sprzedawców przeprowadza 80 procent sprzedaży, bez względu na przeszkody. Uzyskują przewidywalne i doskonałe wyniki w zmiennym...\nABC mojego stylu – książka\nCzy na świecie istnieje coś bardziej ekscytującego od ubrań? Jeśli się wciąż zastanawiasz, to najwyraźniej powinnaś częściej chodzić na zakupy, dziewczyno! Zdecydowanie częściej! Ta książka to miejsce, w którym odkrywasz, planujesz i dzielisz się swoim unikalnym stylem – to po części magazyn mody, po części przewodnik po stylach, jak i twój własny poradnik rozwiązujący odwieczny dylemat, w co się ubrać....


Ulica Wyszyńskiego – będą utrudnienia dla kierowców | Twoje Radio Tylko Przeboje!\nUlica Wyszyńskiego – będą utrudnienia dla kierowców\nNajbliższe dni to start prac związanych z wymianą nawierzchni w Szczecinie. Nowe nakładki pojawią się w tym roku na kilkunastu ulicach. 7 kwietnia rozpocznie się frezowanie ulicy Wyszyńskiego. Nowa nawierzchnia pojawi się na odcinku od Nabrzeża Wieleckiego do ulicy Tkackiej, w obu kierunkach. Prace prowadzone będą głównie w nocy, ale kierowcy muszą uważać na wystające urządzenia oraz regulujących je drogowców. Zakończenie prac na tej części planowane jest pod koniec kwietnia.\n9 kwietnia wystartują prace na ulicy Sołtysiej i Farnej. Nowa nawierzchnia będzie także na jezdni wspomagającej placu Żołnierza Polskiego na odcinku od Mariackiej do Korsarzy. Roboty w tym przypadku będą trwały do końca maja – informuje Hanna Pieczyńska z ZDTiM.


I liga kobiet: Energa MKS Kalisz powalczy o LSK - Sport WP SportoweFakty\nI liga kobiet: Energa MKS Kalisz powalczy o LSK\nJest szansa, że siatkówka na najwyższym krajowym poziomie powróci do Kalisza. Zespół Energi MKS pokonał w czterech meczach Wisłę Warszawa i otworzył sobie szansę na awans do LSK.\nKrzysztof Sędzicki 15 Kwietnia 2018, 21:02\nJuż pierwsze spotkanie wygrane przez kaliszanki przed tygodniem w Warszawie 3:0 pokazało, że zespół ten ma wyraźne aspiracje do tego, by powalczyć o miejsce w żeńskiej ekstraklasie. Jednak dzień później zupełnie nie mogły odnaleźć swojego rytmu i poza jednym setem (wygranym na przewagi do 27) przegrały 1:3.\nKolejne spotkania w Kaliszu nie mogły odbyć się w miejscowej Arenie, gdyż w weekend odbywały się tam targi. Mecze finałowe przeniesiono więc do hali OSiR przy ul. Łódzkiej, która przy gorącej atmosferze kibiców Energi MKS stała się istnym piekłem dla rywalek.\nNiewiele zwiastowało ogromne emocje w trzecim spotkaniu. Pierwsze dwie partie zespół Mariusza Wiktorowicza wygrał do 20, ale kolejne dwie niespodziewanie przegrał (do 23 i 21). W tie-breaku gospodynie ponownie okazały się lepsze, wygrywając 15:10.\nBardzo podobny scenariusz miał czwarty mecz w Kaliszu. Przez pierwszą godzinę miejscowe dominowały na boisku, co potwierdziły wygranymi 25:22 i 25:18. Później jednak znów pozwoliły rywalkom doprowadzić do remisu, ale - podobnie jak w sobotę - znów w piątej partii wróciły na właściwe tory. Po wygranej 15:10 kaliski obiekt wybuchł z radości.\nZespół z Kalisza ma szansę po blisko dekadzie powrócić do żeńskiej ekstraklasy. W barażu o miejsce w Lidze Siatkówki Kobiet Energa MKS zmierzy się ze słabszym z pary Legionovia Legionowo - Pałac Bydgoszcz. Tam rywalizacja toczyć się będzie do trzech zwycięstw.\nWyniki rywalizacji finałowej w I lidze kobiet:\n7.04.2018 r. Wisła Warszawa - Energa MKS Kalisz 0:3 (23:25, 15:25, 23:25)\n8.04.2018 r. Wisła Warszawa - Energa MKS Kalisz 3:1 (25:13, 25:14, 27:29, 25:21)\n14.04.2018 r. Energa MKS Kalisz - Wisła Warszawa 3:2 (25:20, 25:20, 23:25, 21:25, 15:10)\n15.04.2018 r. Energa MKS Kalisz - Wisła Warszawa 3:2 (25:22, 25:18, 18:25, 20:25, 15:10)\nStan rywalizacji (do trzech zwycięstw): 3:1 dla Energi MKS.\nCzy Energa MKS Kalisz awansuje do Ligi Siatkówki Kobiet?\nStronghold 16-04 08:51 Zgłoś komentarz\nMiejsce Kalisza jest w najwyższej lidze. Wystarczy już tylko przejść naszpikowaną młodymizdolnymi Legionovię i sytuacja wróci do normy.\nsteffen 15-04 21:16 Zgłoś komentarz\nTu grały do 3 zwycięstw, a półfinały w najwyższej lidze do 2. Kto to wymyśla???\nWisła Warszawa Energa MKS Kalisz Warszawa Kalisz Polska I liga kobiet Siatkówka


Lubuskie: Funkcjonariusze KAS udaremnili wwóz do Polski ponad 10 ton odpadów\nDodano: 23-02-2021 08:29\nW pobliżu Gubinka (Lubuskie) funkcjonariusze Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego zatrzymali transport 10,5 tony nielegalnych odpadów tekstylnych – kołder i poduszek wypełnionych pierzem – poinformowała we wtorek rzeczniczka Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze Ewa Markowicz.\nTransport jechał z Niemiec do jednej z firm w Wielkopolsce. Pojazd nie był jednak prawidłowo oznakowany - nie było na nim tablicy informującej, że jest w danej chwili przeznaczony do transgranicznego transportu odpadów.\n"Wstępne oględziny ładunku wskazywały, że funkcjonariusze mają do czynienia z odpadami, których przemieszczanie wymaga stosownej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w Warszawie (GIOŚ), a tej kierowca nie posiadał" - powiedziała Markowicz.\nWojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska potwierdził, że wwóz do kraju tego typu odpadów wymaga stosownego zezwolenia wydanego przez GIOŚ.\n"Ładunek został zatrzymany i zabezpieczony do dalszego postępowania administracyjnego. Zaangażowanym w nielegalny handel odpadami grożą wysokie kary pieniężne - minimum 10 tys. zł, zwrot odpadów za granicę, bądź ich utylizacja w Polsce na własny koszt" - dodała rzeczniczka.


Zaciski do stabilizacji mocowane na listwę boczną - INNOW\nMeble medyczne, Stoły do masażu | INNOW >> Produkty >> Meble medyczne >> Stoły zabiegowe >> Osprzęt do stołów zabiegowych >> Zaciski do stabilizacji (na listwę boczną)\nCHROFINN-STZ01 – Zacisk ekonomiczny zwykły (chromowany)\nOMINN4050 – Zacisk wielopozycyjny, uniwersalny\nFINN176 – Zacisk wielopozycyjny\nOMINN3900 – Zacisk standardowy\nZaciski do stabilizacji na listwę boczną to praktyczne elementy pozwalające na rozszerzenie funkcjonalności stołów zabiegowych. W naszym asortymencie posiadamy szeroki wybór tego rodzaju produktów o różnym stopniu skomplikowania oraz konstrukcji. Wszystkie one w znaczący sposób poprawiają komfort pracy.\nZaciski wykonane są z wytrzymałych oraz estetycznie wyglądających materiałów, które fakturą oraz stylem pasują do większości stołów zabiegowych. Są one małych rozmiarów, umożliwiając jednocześnie zamocowanie za ich pomocą różnego rodzaju akcesoriów. Przyrządy montowane z ich użyciem na listwie bocznej, takie jak podparcia pod ręce lub inne niezbędne przedmioty trzymają się mocno i gwarantują stabilność.\nW zależności od rodzaju, zaciski stabilizacyjne na listwę boczną mają kilka możliwych pozycji mocowania. Jest to rozwiązanie wielce pożądane i cenione przez korzystających z nich specjalistów. Są one doskonałym uzupełnieniem gabinetu, ułatwiającym wykonywanie wielu czynności. Dzięki standardowym wymiarom można stosować je ze wszystkimi rodzajami stołów zabiegowych.


Konfiguracja faksu przy użyciu standardowej linii telefonicznej | Lexmark MX410\nUstawienia 1: Drukarka jest podłączona do specjalnej linii dla faksów.\nPodłącz drugi koniec kabla do działającego analogowego gniazda ściennego.\nDrukarkę można skonfigurować w taki sposób, aby faksy były odbierane automatycznie (Włączone automat. odbieranie) lub ręcznie (Wyłączone automat. odbieranie).\nJeśli faksy mają być odbierane automatycznie, drukarka powinna przejmować połączenie po określonej liczbie sygnałów.\nUstawienia 2: Drukarka współdzieli linię z automatyczną sekretarką\nUwaga: Jeśli subskrybujesz usługę dzwonków charakterystycznych, upewnij się, że został ustawiony prawidłowy wzorzec dzwonka dla drukarki. W przeciwnym wypadku drukarka nie będzie odbierać faksów nawet po ustawieniu funkcji odbierania automatycznego.\nPodłączenie do tego samego ściennego gniazda telefonicznego\nPodłącz automatyczną sekretarkę do portu telefonicznego w drukarce.\nPodłączenie do różnych gniazd ściennych\nJeżeli posiadasz tylko jeden numer telefonu na danej linii, skonfiguruj drukarkę rak, by automatycznie odbierać faksy.\nUstaw drukarkę w taki sposób, aby przejmowała połączenia dwa sygnały po automatycznej sekretarce. Na przykład jeśli automatyczna sekretarka przejmuje połączenia po czterech dzwonkach, należy ustawić liczbę dzwonków do odebrania w drukarce na sześć.\nUstawienia 3: Drukarka współdzieli linię z telefonem, którego abonament obejmuje usługę poczty głosowej\nKonfiguracja ta sprawdza się najlepiej, gdy poczta głosowa wykorzystywana jest częściej niż faks oraz gdy wykorzystywana jest usługa dzwonków wyróżniających.\nGdy po odebraniu połączenia telefonicznego słychać sygnał faksu, naciśnij klawisze *9* lub wybierz kod ręcznej odpowiedzi, aby odebrać faks.\nMożna również skonfigurować drukarkę tak, by automatycznie odbierała faksy i wyłączyć usługę poczty głosowej, gdy oczekujesz na faks.


BRAZYLIA KITE RIDE Z OPCJĄ PRO CAMP / LISTOPAD 2016 - Kite.pl\n8690PLN* – opcja Economy: 3-4os. w pokoju Economy\n9290PLN* – opcja Premium: 2os. w pokoju Economy lub 3-4os. w pokoju Premium\n9890PLN* – opcja Biznes: 2os. w pokoju Biznes\n– 14 noclegów ze śniadaniami w wybranej opcji zakwaterowania: 4 noce Ilha do Guajiru, 6 nocy Barra Grande, 4 noce Jericoacoara,\n– cena za pokój 1os. – dopłata 1900PLN do ceny pakietu w wybranej opcji\nLAGUNY Z PŁASKĄ WODĄ\nILHA DO GUAJIRU – PURA VIDA – 17-21.11\nPousada Pura Vida jest położona przy samej lagunie i składa się z trzech różnego typu pokoi. Na terenie obiektu znajduje się mały basen, bar, restauracja, internet bezprzewodowy (słaba jakość transferu).\nWyposażenie: pokoje Premium: łazienka (prysznic) z ciepłą wodą i WC, klimatyzacja, mini bar, weranda z hamakiem / pokoje Biznes dodatkowo panoramic sea view i TV / pokoje Economy są bez klimatyzacji i ciepłej wody.\nBARRA GRANDE – BGK – 21-27.11\nPousada BGK składająca się z różnego rodzaju i wielkości domków położona jest nad samym Oceanem w otoczeniu palm kokosowych. Na terenie obiektu znajduje się duży basen, hamaki, sofy, salon wypoczynkowy, jadalnia, bar z przekąskami, internet bezprzewodowy (słaba jakość transferu).\nJERICOACOARA – NOVA ERA – 27.11-01.12\nTa mekka kite i windsurferów położona jest na terenie Parku Narodowego pośród ruchomych wydm z białego piasku, palm kokosowych i rozciągających się po horyzont plaż, uznawanych przez wielu za jedne z najpiękniejszych na świecie. Pousada Nova Era położona na terenie pięknego ogrodu, zaledwie 5 minut od plaży oraz tętniącego wieczornym życiem centrum Jeri. Na terenie obiektu znajduje się jadalnia, internet bezprzewodowy (słaba jakość transferu), basen. Wyposażenie: wszystkie pokoje posiadają łazienkę (prysznic) z ciepłą wodą i WC / Premium i Biznes są klimatyzowane / Economy są mniejsze, brak klimatyzacji.


NOWE PRZEPISY W SPRAWIE OPAKOWAŃ\nOd 1 stycznia obowiązują nowe przepisy odnośnie gospodarowania opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. W ich myśl, zgodnie z europejskimi standardami, więcej opakowań ma być powtórnie wykorzystanych i przetworzonych. Ponadto mają prowadzić, jak twierdzi Ministerstwo Środowiska, do „większej przejrzystości rynku, do ograniczenia funkcjonowania szarej strefy oraz do zwiększenia środków finansowych na edukację ekologiczną”.\nProjekt nowelizacji ustawy o lasach, jaki właśnie przyjęła Rada Ministrów, nie ma na celu „ani prywatyzacji, ani ograniczenia korzystania z lasów”. Chodzi natomiast o to, by „Lasy Państwowe przekazywały pieniądze na drogi lokalne” – twierdzi Maciej Grabowski, minister środowiska. Dzięki temu, w ciągu najbliższych dwóch lat, LP przekażą 1,6 mld zł do budżetu państwa, z czego 1,3 mld zostanie przekazane na rozwój infrastruktury drogowej.\nNASZE ZASIARCZONE NIEBO\nWłaśnie opublikowany raport „Województwo Małopolskie 2013” zawiera jak co roku dane na temat zanieczyszczenia środowiska, w tym także naszych okolic, czyli powiatu chrzanowskiego. I jak co roku, pomiary zanieczyszczeń powietrza przez stację monitoringową w Trzebini nie napawają optymizmem. Choć wyniki są już dużo lepsze niż w latach ubiegłych, to wciąż przodujemy we wdychaniu dwutlenku siarki.\nEKOLOGICZNA OFENSYWA PRAWNA\nPo zmianach personalnych na stanowisku ministra środowiska i kilku jego wiceministrów, resort ten wprowadza konsekwentnie projekty kolejnych zmian obowiązującego prawa. Już informowaliśmy o zamiarze nowelizacji Prawa leśnego. Teraz nadeszła kolej na nowelizację Prawa ochrony środowiska, Prawa wodnego, Prawa górniczego oraz niektórych innych ustaw.\nOBNIŻKA OPŁAT „ŚMIECIOWYCH”\nStawki opłat miesięcznych za odbiór śmieci z naszych mieszkań ulegną nieznacznej obniżce, najprawdopodobniej już od kwietnia. Tak wynika z bilansu przychodów i wydatków, sporządzonego przez Związek Międzygminny „Gospodarka Komunalne”, który zarządza systemem gospodarowania odpadami komunalnym w Chrzanowie, Libiążu i Trzebini.


Janpol Materac Erebu Dream | Sklep internetowy Świat Sypialni\nMaterac Janpol EREBU DREAM regular to materac sprężynowy z kokosem z 5 letnią gwarancją.\nJanpol Erebu Dream - twardy materac sprężynowy z kokosem\nJanpol Erebu Dream to kontynuacja znanego i cenionego materaca Erebu. Stabilną konstrukcję sprężyn kieszeniowych i kokosu uzupełnia otulająca pianka termoelastyczna. Sprężyny zamknięte w indywidualnych kieszonkach punktowo podpierają ciało, a w połączeniu z matą kokosową eliminują efekt tzw. „falowania” powierzchni materaca podczas ruchów. Kokos to naturalny surowiec, który nie wydziela żadnych szkodliwych toksyn, a występujące w jego włóknach specjalne sole mineralne ograniczają rozwój bakterii. Dodatkowo maty kokosowe zapewniają doskonałą cyrkulację powietrza wewnątrz wkładu, dzięki czemu wilgoć gromadząca się w materacu jest szybko odprowadzana na zewnątrz. Materac z 5-letnią gwarancją.\nJanpol Erebu Dream - materac z kokosem\nErebu Dream to materac łączący w sobie solidne, stabilne podparcie oraz komfort pianki termoelastycznej. Dzięki połączeniu sprężyny kieszeniowej oraz kokosu uzyskano twardy rdzeń materaca, zapewniający solidne podparcie ciała. Rdzeń obustronnie został obłożony pianką termoelastyczną o wysokości 4cm. Pianka pod wpływem nacisku ciała i jego ciepła dopasowuje się do kształtu ciała, a po odciążeniu swobodnie wraca do pierwotnego kształtu.\nMaterac Erebu Dream skala twardości\nMaterac Erebu Dream jest materacem o średniej twardości. Cechuje go wysoka sprężystość i optymalna elastyczność pnnktowa.\nWłaściwości materaca Janpol Erebu Dream\nwkład: sprężyny kieszeniowe (12cm), przekładka filcowa (obustronnie), kokos 2cm (obustronnie), pianka termoelastyczna 4cm (obustronnie)\nJanpol Erebu Dream - dla kogo?\nJanpol Erebu Dream - pokrowiec do wyboru\nMaterac Janpol Erebu Dream ubrany jest w zdejmowalny pokrowiec z możliwością prania. Do wyboru pokrowiec Tencel lub Silver Protect.


Integrated Solutions: Rozwijamy ofertę dostawcy rozwiązań cyfrowej transformacji | ITwiz\nStrona główna/BEST100/BEST100 – ranking 2019/Wywiad EVP - BEST100 edycja 2019/Integrated Solutions: Rozwijamy ofertę dostawcy rozwiązań cyfrowej transformacji\nWywiad EVP - BEST100 edycja 2019\nIntegrated Solutions: Rozwijamy ofertę dostawcy rozwiązań cyfrowej transformacji\nITwiz 5 lipca 2019\n0 305 4 minut(y) czytania\nZ Andrzejem Zającem, prezesem zarządu Integrated Solutions, rozmawiamy o silnej pozycji firmy jako integratora; zmianie oferty w kierunku rozwiązań związanych z cyfryzacją biznesu; rozbudowie oferty usług, w tym tych dotyczących cloud computingu; nowych umowach partnerskich; ewolucji technologicznej rozumianej jako pomoc klientom w migracji do chmury; rozwoju oferty oprogramowania oraz współpracy w ramach Grupy Orange, w tym z kupioną niedawno przez Orange Polska – firmą BlueSoft.\nW roku 2018 ogłosiliśmy zmianę strategii. Odchodzimy od bycia typowym integratorem, a stajemy się dostawcą cyfrowych rozwiązań. Choć nasza strategia nadal polega na tym, aby oferować gotowe produkty. Mocniej jednak koncentrujemy się na tym, by były to rozwiązania pomagające w cyfryzacji biznesu naszych klientów. Mamy w firmie zespół architektów, który rozmawia już nie o konkretnej technologii, ale o architekturze przyszłych rozwiązań. Przy projektach cyfrowej transformacji mocno współpracujemy też z Orange Polska. Oferujemy konkretne technologie pomagające w cyfryzacji biznesu. Doradzamy również, w jakim kierunku firmy mogą migrować – chmury prywatnej, publicznej czy hybrydowej.\nOd początku istnienia Integrated Solutions celem firmy było znalezienie się w czołówce największych integratorów w Polsce. W roku 2018 udało się osiągnąć ten cel.\nTo prawda, znaleźliśmy się w pierwszej trójce największych integratorów w Polsce. Przed nami są już tylko Asseco Poland i Comarch. Osiągnęliśmy też inny cel, jesteśmy numerem 1, jeśli chodzi o dostawy – w ramach projektów integratorskich – rozwiązań największych, międzynarodowych vendorów.\nAsseco Poland i Comarch rosły w ubiegłym roku dzięki sprzedaży do sektora publicznego. U nas największe wzrosty związane były z rozwojem sprzedaży oprogramowania. Przez pierwsze 4 lata w Integrated Solutions stawialiśmy na ofertę związaną z infrastrukturą IT, sieciami, rozwiązaniami z zakresu Unified Communications i bezpieczeństwa. Kolejne lata to budowa kompetencji wokół rozwiązań dla centrów danych, wirtualizacji i backupu. Ostatnie dwa lata to alians z firmami Microsoft i Oracle oraz postawienie na trzecią „nogę” – oprogramowanie właśnie. W tym roku podpisaliśmy kolejne umowy partnerskie, rozwijające tę część naszego biznesu, m.in. z Google Cloud.\nObecnie każda z tych trzech sfer działalności Integrated Solutions przynosi ok. 1/3 przychodów. Najszybciej rośnie sprzedaż oprogramowania. W kolejnych latach chcemy jednak podnieść jej marżowość. Dziś największe zyski wciąż osiągamy w najstarszych kategoriach oferowanych przez nas produktów. Jednym z trzech filarów naszej strategii jest też stabilizacja przychodów m.in. poprzez budowę oferty outsourcingu rozwiązań. Rozwijamy również ofertę usług wsparcia, co zwiększa lojalność dotychczasowych klientów. Pozwala także – dzięki jakości, jaką oferujemy – odnawiać kontrakty na utrzymanie i serwis. Większa lojalność klientów przekłada się również na kolejne, realizowane przez nas projekty. Nasi klienci są też bardziej chętni do rezygnacji z rozwiązań on-premise na rzecz – oferowanych przez nas – usług Managed Services i cloud computing. Oferta usługowa, oparta na stałym, odnawialnym abonamencie, pozwala na budowanie stabilności finansowej. To dużo bardziej komfortowa sytuacja niż oparcie się na jednorazowych, dużych projektach.\nJakie są pozostałe filary strategii Integrated Solutions?\nDrugim jest ewolucja technologiczna rozumiana przez nas jako wsparcie w migracji do chmury – prywatnej lub publicznej – a także budowa rozwiązań hybrydowych. Dlatego w ostatnim czasie podpisujemy umowy o współpracy z dostawcami public cloud. Pierwszym z nich jest Google Cloud. Ale oferujemy również usługi Amazon Web Services.\nW naszą strategię wpisuje się też przejęcie firmy BlueSoft przez Orange Polska. Trzecim jej filarem są bowiem akwizycje – dokonywane przez Orange Polska – oraz pozyskiwanie nowych specjalistów do naszych centrów kompetencyjnych. W Integrated Solutions kilka lat temu zaczęliśmy budować własny zespół rozwoju oprogramowania, ale jest on zdecydowanie mniejszy, porównując do zasobów BlueSoft. W ramach realizowanych przez Grupę Orange projektów będziemy wspólnie przygotowywać dla naszych klientów dedykowane rozwiązania „end to end”.\nAruba Cloud: Dla europejskich firm najlepszą strategią jest multicloud\nZamierzamy również współpracować z BlueSoft w projektach w sektorze publicznym – zarówno administracji centralnej, jak i samorządowej. Firma ta do tej pory działała głównie na rynku korporacyjnym, rynku dużych przedsiębiorstw. Chcemy też – jako holding firm Orange Polska, Integrated Solutions i BlueSoft – realizować duże projekty unijne finansowane na poziomie regionów.\nJaka jest obecnie oferta Integrated Solutions? Wygląda na to, że w ciągu ostatnich lat postawili Państwo na oprogramowanie i cloud computing.\nOferujemy rozwiązania większości graczy liczących się na rynku. W naszej ofercie są usługi cloud computing takich firm, jak Oracle, Microsoft, Google i Amazon oraz zaawansowane rozwiązania na bazie własnej platformy – Integrated Computing Standard i Integrated Computing Managed. Wykorzystując data center Grupy Orange Polska, budujemy i sprzedajemy również platformy Unified Communications as a Service; Contact Center as a Service; rozwiązania bezpieczeństwa – DDoS as a Service, Antymalware as a Service, Web Application Firewall i Security Operations Center as a Service. Bardzo szybko rozwijają się zwłaszcza usługi związane z cyberbezpieczeństwem. Firmy w Polsce mają coraz większe problemy z utrzymaniem specjalistów z tej dziedziny. Coraz częściej decydują się więc na outsourcing tego typu usług. W naszej ofercie są też rozwiązania przetwarzania danych w chmurze oraz Backup as a Service. Będziemy również rozwijać – wspólnie z BlueSoft – rozwiązania Software as a Service.\nJak firma pozycjonuje się na rynku? W 2018 roku, w rozmowie z nami, mówił Pan, że Integrated Solutions to już nie tylko integrator.\nW roku 2018 ogłosiliśmy zmianę strategii. Odchodzimy od bycia typowym integratorem, a stajemy się dostawcą cyfrowych rozwiązań. Choć nasza strategia nadal polega na tym, aby oferować gotowe produkty. Mocniej jednak koncentrujemy się na tym, by były to rozwiązania pomagające w cyfryzacji biznesu naszych klientów. Mamy w firmie zespół architektów, który rozmawia już nie o konkretnej technologii, ale o architekturze przyszłych rozwiązań.\nPrzy projektach cyfrowej transformacji mocno współpracujemy też z Orange Polska. Oferujemy konkretne technologie pomagające w cyfryzacji biznesu. Doradzamy również, w jakim kierunku organizacje mogą migrować – chmury prywatnej, publicznej czy hybrydowej. W tego typu projektach opieramy się na mocnej wiedzy o systemach stosowanych u naszych klientów, a są to największe firmy w Polsce.\nJak wyglądał rok ubiegły dla Integrated Solutions? Na rynku widać było duże odbicie zwłaszcza w sektorze publicznym, w którym mają Państwo silną pozycję.\nRok 2018 to rok wielu zaskoczeń dla nas. Faktycznie widać było bardzo dużą dynamikę na rynku publicznym. W części przetargów świadomie jednak nie wzięliśmy udziału. Zaskakująco wiele projektów zrealizowaliśmy za to w sektorze bankowo-finansowym, wbrew postępującej na nim konsolidacji, a może właśnie w związku z nią. Bardzo duże ożywienie widać także w sektorach handlu detalicznego i w firmach logistyczno-transportowych. Wyniki roku 2018 pokazują, że mamy mocną pozycję w większości branż, w których działamy. Wszędzie znajdujemy się na pozycjach od 4 do 10. Nie widać więc w naszych wynikach dominacji jednego z sektorów. Wszystkie „dołożyły się” do bardzo dobrych rezultatów sprzedaży. Brak uzależnienia się od jednej branży uodparnia nas na ewentualne turbulencje na danym rynku.\nJakie są plany Integrated Solutions na najbliższy rok, dwa?\nBardzo dobry rok 2018 przyspieszył realizację celów założonych w naszej 5-letniej strategii. Na pewno jednak wciąż chcemy szybko rosnąć, choć nie wiem, czy uda się utrzymać dynamikę z ubiegłego roku, który był pod tym względem wyjątkowy. Chcemy tak przemodelować naszą ofertę, aby doprowadzić do sytuacji większej przewidywalności przychodów. Stąd rozbudowa naszych platform chmurowych, a także usług wsparcia i innych serwisów.\ninwestycje Integrated Solutions Orange Polska innowacje integracja strategia usługi


6 Świetnych rzeczy o pracy w twoim komputerze Praca – PRDFF\n6 Świetnych rzeczy o pracy w twoim komputerze Praca\nŚrodki bezpieczeństwa związane z wykorzystaniem są bardzo istotne. Czy pracujesz z autobusem autokarowym? Nie będę bić się w związku z buszem i zlokalizować terminów technicznych, aby zaprojektować awarię szczęk.\nTerminy zawsze będą częścią twojego modelu biznesowego. I będziesz zmuszony wiedzieć, że w zrozumieniu biznesu technologicznego musisz ściśle przestrzegać terminów. Utrata masy ciała wszystkie rozmowy w celu uzyskania B2B prowadzi trzeba wspierać swoją pracę. W końcu, gdy wydaje się, że utrzymujesz bieżące kontakty informatyczne, osoba, która wykona to, co obiecujesz, aby zdobyć klientów. Dokonaj zakupu, aby zdecydowanie zmniejszyć aktualny proces generowania potencjalnych klientów, pożyczkodawców z prawem do zaliczki, aby dobrze radzili sobie w marketingu. Jeśli uważasz, że dotrzymywanie terminów jest wyzwaniem dla twojego zespołu, każdy może chcieć polować na to, jak można robić interesy. Byłoby to również dobrym pomysłem dla zidentyfikowania pewnych kluczowych punktów, abyś mógł dotrzymać swoich terminów, kiedykolwiek.\nO co więc chodzi z umieraniem na Twitterze, prawda? Cóż, w indywidualnej opinii Facebook ma cały pakiet, a przejrzystość jest. Jedno spojrzenie i wiesz, że ktoś staje się fanem kogoś / rzeczy. Przejrzystość sprawia, że networking społecznościowy działa tak dobrze!\nWykorzystaj szansę co dwadzieścia minut EUR „pozwala ci to nie robić, aby być niewiarygodnie długim.” Możesz wykonać szybkie zatrzymanie tego, co robisz i pomyśleć o czymś innym. To pomoże twojemu umysłowi skupić się lepiej, gdy uzyskasz z powrotem do posiadania zakwalifikowanych wyników sprzedaży b2b.\nDzięki wynagrodzeniu za wydajność, otrzymasz pieniądze za każdą sprzedaż, jaką uzyskasz. Jak to się mówi, dostajesz to, za co zapłaciłeś. Czy wolałbyś zapłacić za aplikację, w której możesz uzyskać wiele spotkań, ale zero zwrotów, czy raczej zapłaciłbyś za taki, który zapewnia pewną ofertę? Cóż, to decyzja, aby zdecydować, ale jeśli jakość dokładnie to, czego szukasz, a następnie zapłacić za wydajność telemarketingu będzie sposób pracy.\nLudzie zawsze uczą się uwielbiać i ufać tobie, że kiedykolwiek będą robić interesy ze sobą. Nawet jeśli jesteś nieśmiały, pracując przy moim aparacie, bez względu na wszystko. Tak długo, jak otrzymujesz chodzenie i podejmowanie działań, pewne rzeczy stają się łatwiejsze.\nWielu ludzi wykorzystało swoje karty, aby utrzymać ich na powierzchni w tej trudnej gospodarce. Niestety tylko na tym polegało, że coraz głębiej zagłębiali się w dziurę finansową, dopóki nie zmagają się z wydatkami na artykuły spożywcze i rachunki, by stwierdzić, że są winni sporo pieniędzy. Zadłużenie to wysoka rzecz w Internecie może trwać latami. Jeśli chcesz tego uniknąć, powinieneś użyć tego mądrze.\nWłaściwie to nie mam nic przeciwko temu, ile gotówki ci zapłacę. W porównaniu do przeszłości, opłata za rozpoczęcie działalności jest dokładnie szczytem góry lodowej. Rzeczy, które mnie interesują, to fakt, że mogę korzystać z tego źródła online B2B z moją najmniejszą energią i minimalnym czasem. Przeglądałem każdy z tych centrów pomocy, w tym Nudeal, Ecvv, ec21, ecplaza, Quickerbuy itd., Aby znaleźć skrót do importowania mojego produktu do takich stron. Wygląda jednak na to, że powinienem wgrać te strony ręcznie, jeden po drugim, z wyjątkiem Quickerbuy.\nNiezależnie od tego, co zakończysz, a także nasza planeta, kwestia odpowiednich umiejętności i kwalifikacji w zakresie szkoleń hydraulicznych, powinieneś odkryć, że istnieją możliwości, jeśli chodzi o możliwości – wyglądało na to, że wygląda na to, by w przyszłości rosły.\nOpublikowano 10 lutego 2018 Autor prdffKategorie plus blus\nPoprzednie Poprzedni wpis: 6 korzyści związanych z pracą we własnych pracach komputerowych\nDalej Następny wpis: Network Marketing Lead Generation – Start At The Top