Piżama męska De Lafense w Domodi\nPiżama męska De Lafense\nElegancki krótki szlafrok męski w jednolitym kolorze. Wykonany z ciepłego i miłego w dotyku weluru. Przewiązywany w pasie, posiada dwie kieszenie oraz kołnierz szalowy. Mankiety oraz kołnierz i kieszenie posiadają delikatne tłoczenia na wykończeniu. Znakomicie sprawdzi się jako płaszcz kąpielowy.\nSweter męski Armani granatowy w serek\nMarka De Lafense\nZobacz wszystkie Piżamy męskie de-lafense


Książka na weekend z odrobiną Szekspira – Pressik\nPaździernik 20, 2012 Kultura 2 komentarze\nKsiążka na weekend z odrobiną Szekspira\nNie przespać pół nocy by poświecić się czytaniu książki? Oj wiedzą coś o tym tak zwane "mole książkowe" i w zasadzie słowo poświęcenie jest tu nie na miejscu, bo trafienie na literaturę którą czyta się jednym tchem jest czystą przyjemnością.\nZwolennikom " Kodu da Vinci" Dana Browna i "Cienia wiatru" Carlosa Ruiza Zafona chcę polecić książkę amerykańskiej pisarki Anne Fortier "Julia."\nZ kim kojarzymy imie Julia? Bingo ! z Szekspirowskim Romeo:) Młoda współcześnie żyjąca amerykanka nagle po śmierci swojej ciotki dowiaduje się o swoim pokrewieństwie ze średniowieczną Szekspirowską Julią. Powraca do swojego ojczystego kraju- Włoch ,do Sieny po odbiór dziwnego spadku zostawionego jej przez matkę Tu zaczyna się jej szalona przygoda której oczywiście nie zdradzę 🙂\nW tej książce znajdziecie wszystko …kawałek historii, kryminał, thriller …jednym słowem- emocje. Nawet jeśli ktoś nie przepada za ogólnie znaną wersją "Romeo i Julia" to "Julia" Anne Fortier zasługuje na to żeby dać się wciągnąć w jej skomplikowane i zaskakujące życie….i co tam jedna lub dwie nieprzespane noce…bohaterka miała ich dużo więcej , ostatecznie nie nad każdym ciąży średniowieczna klątwa 🙂 Ekranizacji niezwykłych przygód współczesnej Juli podjął się James Mangold reżyser"Spaceru po linie" ,"Wybuchowej pary" "3:10 do Yumy". Mam nadzieję że nie zawiedzie w odbiorze wrażeń wizualnych tej opowieści. A póki co ..dajmy się zaczarować czytając tę książkę. Polecam!\n2 Responses to Książka na weekend z odrobiną Szekspira\nPaździernik 23, 2012 o 9:07 am\nCzytalam. Polecam w ogole Anne Fortier. Wszystkie jej książki są warte przeczytania\nJules Shevenell pisze:\nListopad 12, 2012 o 8:27 am


WIERSZE PISANE W DRODZE. NA MARGINESIE TWÓRCZOŚCI LUDWIKI BIESIADOWSKIEJ-SZKLAREK - PDF\nWIERSZE PISANE W DRODZE. NA MARGINESIE TWÓRCZOŚCI LUDWIKI BIESIADOWSKIEJ-SZKLAREK\nDownload "WIERSZE PISANE W DRODZE. NA MARGINESIE TWÓRCZOŚCI LUDWIKI BIESIADOWSKIEJ-SZKLAREK"\n1 JOLANTA ZAŁĘCZNY WIERSZE PISANE W DRODZE. NA MARGINESIE TWÓRCZOŚCI LUDWIKI BIESIADOWSKIEJ-SZKLAREK Może to się Pani przyda, znalazłem wśród rodzinnych szpargałów powiedział mój znajomy Sławomir Szklarek, przekazując mi skromny tomik poezji zatytułowany Po drodze wydany w Glasgow i dwie kserokopie programów wojskowych spotkań. Biesiadowska, autorka wierszy, to była moja ciotka dodał. Jedna kopia zawierała program uroczystości na powitanie Naczelnego Wodza gen. Władysława Sikorskiego w Buzułuku w grudniu 1941 roku, znajdowała się w nim informacja, że wiersz ochotniczki Ludwiki Biesiadowskiej recytowała inna ochotniczka Jadwiga Domańska. Wiersze pisane w latach rzeczywiście powstawały niejako po drodze, a zamieszczone pod tekstami miejscowości zdradzały długą tułaczkę autorki: łagier Jaja, 1941 Buzułuk, 1942 Krasnowodsk, Kanaqin, Kermine i Rehowoth, 1943 Tel-Aviv, Kair, Stambuł i Jerozolima Dla historyka każdy ślad przeszłości jest ciekawy i zachęca do poszukiwań 1. I tak zaczęła się moja bliższa znajomość z Ludwiką Biesiadowską i jej poezją. Nasuwało się wiele pytań Jakie były jej losy? Jaką drogę przebyła? Dlaczego trafiła na Syberię? Już pobieżna analiza dat i miejsc sugerowała, że autorka wierszy ma w swojej biografii także syberyjską przeszłość. W jaki sposób z syberyjskiego łagru dotarła do armii? Jak został przyjęty jej wiersz przez gen. Sikorskiego? Pytania mnożyły się, rosło zaciekawienie i chęć poznania losów kobiety-żołnierza z syberyjskim rodowodem. Ambasador Stanisław Kot wspominał, że ciężko szło z uzyskaniem od wojska zwolnienia specjalistów, potrzebnych do różnego rodzaju rządowych prac i wydawnictw, nie mówiąc już o młodzieży, której należało umożliwić studia [ ] Zaledwie mogłem zdobyć ułatwienie dla kilku ochotniczek, które wzięły się do spisywania swoich przejść więziennołagiernych, np. Ludwika Biesiadowska, Ada Halpern, Beata Obertyńska 2. 1 Otrzymany od p. Jacka Iwaszkiewicza pamiętnik jego stryja Leonarda Gruchacza stał się inspiracją do odtworzenia losów rodziny Gruchaczów: Piotra powstańca styczniowego, Stanisława aktywnego działacza niepodległościowego oraz Leonarda emigranta, żołnierza armii gen. Hallera, uczestnika wojny 1920 roku, działacza Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Ameryce; J. Załęczny, Wierni patriotycznym ideałom. Losy rodziny Gruchaczów w świetle zapisków Leonarda Gruchacza, Niepodległość i Pamięć, Nr 33/ 2011, s S. Kot, Listy z Rosji do gen. Sikorskiego, Londyn 1956, s. 59.\n2 50 JOLANTA ZAŁĘCZNY Biesiadowska spisała swoje wspomnienia z okresu zesłania, znalazły się one w Archiwum Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce, w zespole archiwalnym nr 85 Archiwum Apolinarego Kiełczyńskiego (teczka nr 31), trafiły do Archiwum Wschodniego Ośrodka Karta 3. Lektura wspomnień Ludwiki Biesiadowskiej-Szklarek pozwoliła na odtworzenie skomplikowanych losów polskiej dziewczyny, która urodziła się w złym czasie i w złym miejscu. Ale zawsze i wszędzie starała się cieszyć się życiem, na przekór przeciwnościom A po latach pisała: To po to mnie trzymali W wilgotnych kazamatach, Bym mogła aż do bólu Czuć czarodziejstwo świata. 4 Ludwika Biesiadowska przyszła na świat w polskiej rodzinie w Petersburgu 12 lutego 1911 roku. Jej ojciec Antoni Czapliński był pracownikiem kolei, kierownikiem narzędziowni w warsztatach remontowych, matka Anna z Ratyńskich prowadziła damską pracownię krawiecką. Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej rodzina Czaplińskich otrzymała zgodę na zmianę obywatelstwa radzieckiego na polskie, a w czerwcu 1922 r. wyjechała do Polski. Miejscem stałego pobytu stało się Wilno. Szczęśliwy czas młodości spędzonej w Wilnie będzie powracał we wspomnieniach podczas wojny i zostanie utrwalony w strofach wierszy: [ ] I tak co noc błądzę, Wilno, Twoimi ulicami. Przechodzę przez Bernardynkę, Co ciemnym zwałem zieleni Spada aż w jar głęboki, Kędy Wilejka się pieni. [ ] I pójdę ot tak przed siebie Zwojem uliczek pokrętnym, Aż tam, gdzie trzy kościoły Śpią na małym placyku zamkniętym. W roku 1929 Ludwika Czaplińska ukończyła Gimnazjum Państwowe im. Adama Jerzego Czartoryskiego i rozpoczęła studia polonistyczne na jednym z najlepszych wydziałów Uniwersytetu Stefana Batorego. Na pokrycie kosztów nauki zarabiała udzielaniem korepetycji. W 1935 roku uzyskała stopień magistra filozofii. Nauka na uniwersytecie, kontakt ze znakomitymi wykładowcami i studenckie przyjaźnie wywarły ogromny wpływ na całe jej późniejsze życie. Z dumą przywoływała potem te miejsca: Ojczyzna, nauka, cnota! Jakie to dobrze znane [ ] Vivat Akademia, Wivant professores! 3 Ośrodek Karta, Archiwum Wschodnie, Kolekcje osobiste, Kolekcja wspomnień Komisji Historycznej Zarządu Głównego Związku Sybiraków, ZS 491. Współcześnie zostały opublikowane w tomiku L. Biesiadowska-Szklarek, Nadzieja przeciw nadziei. Wspomnienia i wybór wierszy, Brzesko, b. r. w. 4 Wszystkie cytaty pochodzą z publikacji L. Biesiadowska-Szklarek, Nadzieja przeciw nadziei.\n3 Wiersze pisane w drodze 51 Atmosfera przedwojennego Wilna to głęboka religijność lokalnego społeczeństwa, które przysięgało Ostrobramskiej Królowej i jak fala olbrzymia zatrzymana w biegu skupiło się, ścichło i na kolana padło przed jej Majestatem Religijność połączona w patriotyzmem widocznym na każdym kroku: A ja, ach, tak, pamiętam Ostatni zjazd Legionów. Idą miarowym, sprężystym krokiem, Lufy kołyśnym lśnią czworobokiem, Bojowe twarze powagą ścięte, Bo ponad niemi sztandary święte Po ukończeniu studiów Ludwika Czaplińska rozpoczęła w 1935 roku bezpłatną praktykę w polonistycznym ognisku metodycznym przy Państwowym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. Pomagała przy organizacji biblioteki dla nauczycieli, prowadziła wykłady na kursach maturalnych Stowarzyszenia Nauczycielstwa Polskiego. W listopadzie 1935 roku objęła posadę nauczycielki języka polskiego w Państwowym Gimnazjum im. Adama Mickiewicza. Od roku 1937 prowadziła tam bibliotekę, opiekowała się pracownią polonistyczną. Pewnie zostałaby wspaniałą polonistką, ale wrzesień 1939 zmienił plany jej i wszystkich Polaków. W lutym 1940 roku, podczas przekraczania granicy rosyjsko-litewskiej została aresztowana. Pierwsze badania na posterunku straży granicznej trwały długo. Oglądano dokładnie rzeczy, potem w osobnym pokoju jakaś moskiewka kazała mi się rozebrać i przeglądała wszystko i mnie samą, jak przedmiot. [ ] Wreszcie po tych wszystkich wstępnych ceremoniach zamknięto mnie w malutkiej kamiennej klitce Od tego rozpoczęły się moje dni więzienne. Po trzech tygodniach pierwszy więzienny transport, wiodący przez Lidę, gdzie prowadzono drobiazgowe śledztwo. Dziwili się ciągle, że znam tak dobrze język rosyjski, zapewniali, że mnie wypuszczą, bo mam dokumenty przy sobie, moja sprawa jest jasna A potem spreparowany długi akt oskarżenia i po sześciu tygodniach pobytu w więzieniu w Lidzie transport pociągiem na wschód. Po kierunku zorientowałam się, dokąd nas wiozą. Potem stacja i jeszcze pięć kilometrów marszu po skopanym śniegu. I cel został osiągnięty mocno stuknęła brama baranowickiego więzienia. Kolejna rewizja i konfiskata odzieży i ostatnich pamiątek: fotografia męża, obrazek Matki Boskiej Ostrobramskiej, złoty krzyżyk z łańcuszkiem i ślubna obrączka, po zdarciu której pozostała krwawa szrama. Rozpoczął się nowy etap życia, z dala od rodziny, ojczyzny, w poczuciu pozbawienia wszelkiej godności ludzkiej. Od rana czekałyśmy na noc, z wieczora czekałyśmy dnia i tak trwało. Monotonię przerywało wprowadzenie do i tak przepełnionej celi kolejnych więźniarek, czy niespodziewane wyprowadzenie do łaźni lub na spacer. Nawet święta niczym szczególnym się nie wyróżniały. Więzienna Wielkanoc nie przypominała tamtej rodzinnej sprzed wojny. Tylko w odległych wspomnieniach wracały obrazy marcepanowych kurcząt, bab lukrem bielących się i świątecznych mazurków, dźwięczały wileńskie dzwony: Już się ozwał Katedralny, Bernardynów I Wizytek już wtóruje mu srebrzystość.\n4 52 JOLANTA ZAŁĘCZNY Już rozwarły się Katedry drzwi dostojne, Już się jarzą, już kadzideł dym się snuje I buchnęło organowe, stugłosowe, Rozedrgane w swym triumfie Alleluja. Czas odmierzały więzienne śledztwa, dokwaterowanie kolejnych więźniów, choć w celi było już trzydzieści osób. Ciasnota po prostu niemożliwa. Spałyśmy dosłownie wtłoczone jedna w drugą, wykorzystując każdy najmniejszy nawet skrawek podłogi. Dochodziły wieści o coraz bardziej brutalnych metodach wymuszania zeznań, rosło poczucie przygnębienia. Tęsknota za wolnością zaczęła dręczyć jak najstraszliwsza nostalgia. Czasem zdarzały się bunty i głodówki, za które naczelnik więzienia karał karcerem. W więzienną codzienność docierały informacje o działaniach polskiego rządu, powtarzano zasłyszane fragmenty przemówień Sikorskiego. To nas cieszyło najbardziej. Był w Anglii nasz rząd, nasze wojsko, ktoś, kto kiedyś, może w dalekiej nawet przyszłości, zatroszczy się o nas, wyrwie z niewoli. W takie dni ożywała nadzieja, śpiewałyśmy wojskowe piosenki, snuły marzenia o powrocie do swoich. Wśród więźniarek zawiązywały się bliższe znajomości. Kilka osób zwracało powszechną uwagę. Jedną była Jadzia Domańska 5, aktorka zawodowa, o której słyszałyśmy dużo opowiadań. Zmiany losu więźniów wyznaczały decyzje o transporcie. Kiedy dano rozkaz wymarszu, cała sala nagle samorzutnie zaczęła śpiewać Jeszcze Polska. Nie pomogły groźby i krzyki strażników. Wyszłyśmy już z sali, a za nami ciągle płynęła pieśń. Potem przeliczanie i ładowanie po czterdzieści do bydlęcych wagonów. Głucho dudniły koła, w głowie absolutna, rozpaczliwa pustka. A więc dokonało się. Wywożą. Pierwszy raz zrozumiałam, że nie wszystko jedno, gdzie zginę i gdzie zakopią. [ ] Zdawało się, że coś się stanie, że tej granicy absolutnie nie można minąć, że to jest więcej niż nieludzkie. Niechby zadręczyli, ale na swojej ziemi. A pociąg gnał, nie zatrzymując się nigdzie. Dopiero którejś nocy postój w Mińsku, a potem miejsce przeznaczenia Orsza. Cela o wymiarach 3 na 3,5 metra, a w niej 30 kobiet. Więzienna codzienność i informacja, że wywożą na północ. W ciszy i męce niepewności brzmiało to jak requiem. W ubikacji zaczęły się zjawiać na ścianach wydrapane napisy: Uwaga dają wyroki. 5 Jadwiga Domańska aktorka, reżyser, pedagog. Występowała od roku 1932 m.in. w Wilnie, Łodzi, Łucku, Lublinie i Bydgoszczy. Po wybuchu wojny brała udział w działalności konspiracyjnej ZWZ w Wilnie. W styczniu 1940 r. została aresztowana przez NKWD, skazana na 8 lat ciężkich robót i wywieziona na Syberię. Zwolniona w 1941 trafiła do Armii Andersa, gdzie zainicjowała działalność kulturalno-artystyczną. Z Teatrem Dramatycznym Armii Polskiej na Wschodzie przebyła cały szlak wojenny. W latach była kierownikiem artystycznym Żołnierskiego Teatru Dramatycznego. Po 1948 r. była współtwórczynią polskich teatrów emigracyjnych w Londynie. Od roku 1960 kontynuowała działalność artystyczną w Kanadzie, tam też ukończyła studia pedagogiczne. Od 1967 mieszkała w Ottawie, w latach prowadziła tam polski program telewizyjny. Zmarła w roku 1996 r.\n5 Wiersze pisane w drodze 53 Biesiadowska została skazana na 5 lat przymusowych robót w karnym obozie pracy. Dlaczego specjalnie w karnym nie wiem pisała po latach we wspomnieniach. To tylko było najgorsze, że miejscowość, gdzie miałam być odesłana, nazywała się Jaja, a więc nie Poćma, a więc stracona nadzieja spotkania kogoś z dawnych znajomych. Rozpoczął się kolejny etap obozowej gehenny. Wywożono w wagonach towarowych, a podróży towarzyszyła uporczywa myśl, że jadę coraz dalej i dalej, bez nadziei powrotu. Po drodze dwudniowy postój w Moskwie, potem most na Wołdze, Ural i wjechałyśmy na obszar Syberii. [ ]. W Naryjsku, daleko za Nowosybirskiem nastąpił kres podróży. Ale nie na długo, bo jeszcze doba w pociągu, długi marsz przez pola, potem dwie godziny na lodowatym wietrze i zakwaterowanie w łagrowych barakach. Długich, drewnianych, z dwoma piecami i szeregami dwupiętrowych legowisk. W punkcie centralnym sanktuarium stolik nakryty czerwoną płachtą, ławka, a na ścianie portret Stalina. Pośrodku obozu kino i biblioteka z komunistycznymi broszurami. Łagrowe życie wyznaczała praca w jajskiej fabryce odzieży 6. Od 6 do 19 z koniecznym wyrobieniem normy, bo od tego zależał przydział chleba 7. Czas wolny od pracy przeznaczony był na przymusowe lekcje komunistycznego wychowania. Dziś rano znów powierka rzeczy, Dziś wieczorem codzienne wnikanie, Znów cech, rozgruzka, brak, norma, Ciągła rozpacz nie do wytrzymania. [ ] A potem znów w krąg, w kółko to samo, Znów zaciska się zęby, znów serce skowyczy I ani jednej łzy. A tylko w nocy kusi Poprzeczna belka na ponurej pryczy. A jednak tak nie można, nie wolno, nie trzeba Życie pozbawione nadziei płynęło monotonnie. Urozmaicały je tylko rzadkie chwile szczęścia, gdy nadchodził list z domu. W dalekiej Polsce pozostali rodzice i bliscy, tam też zostały pozbawione rodziców dzieci. Takim dzieckiem była Bożenka, jasnowłosa Jadzina córeczka, którą Biesiadowska znała tylko z opowiadań, no i z fotografii troszeczkę. Od przebywającej w łagrze matki dziewczynki wiedziała, że ma ona jasne loczki i minkę trochę dużej panienki, że lubi mówić o gwiazdach, a z bajek najwięcej kocha tę o wielkim, strasznym czarowniku. Tytułowa Bożenka nie znała matki, dla niej ta cierpiąca w łagrze i tęskniąca kobieta to jakaś obca, nieznana pani, o niej i jej podobnych będzie się być może uczyła na lekcjach historii poważnej, kiedy bardzo stary profesor w okularach będzie mówił długo i szeroko o światowej wojny kuluarach. 6 Jajska fabryka odzieży była w 1940 roku największym przedsiębiorstwem GU- ŁAG-u szyjącym ubrania dla więźniów, pracowali tam więźniowie zesłani do Syberyjskiego ITŁ (Syberyjskiego Poprawczego Obozu Pracy); Łagry. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. N. Ochotina i A. Roginskiego, Warszawa 1998, s Dzienna norma chleba ustalona w październiku 1941 roku dla więźnia zatrudnionego przy produkcji wykonującego 200% normy i więcej wynosiła 800 gram, 100% 600 gram, do 50% 300 gram. W praktyce przydziały były znacznie niższe; S. Ciesielski, GUŁag. Radzieckie obozy koncentracyjne , Warszawa 2010, s. 337.\n6 54 JOLANTA ZAŁĘCZNY Nastały mrozy, śnieżyce, huragany. Mijały dni rozpaczliwie beznadziejne, znaczone na ciemnogranatowym niebie malinowymi wschodami i zachodami. Piękniejszego nieba niż tam i takich wschodów i zachodów słońca nie ma nigdzie. Równie pięknie prezentowała się zorza polarna. Całe niebo zasłaniała jedna świetlista gwiazda o gigantycznych słupach promieni. Środek, złożony cały z jaśniejących, drgających nieustannie cząstek, zmieniał co pewien czas miejsce i słupy promieni natychmiast przystosowywały się do niego. Tło nieba było jasnobłękitne, jakby pociągnięte uroczystą białawą poświatą, a żywa gwiazda nasuwała myśl o legendach i objawieniach świętych postaci. Na przekór wszystkiemu więźniów nie opuszczała nadzieja, która w głębi serc zamknięta każe śnić inaczej, wierzyć, że jeszcze nie wszystko skończone, że los się odmieni Że kiedyś wreszcie, o jakiejś godzinie, O świcie, czy o zmierzchu skończy się zło tragiczne I pociąg długi, pośpiechem zdyszany Ominie zwolna dwa słupy graniczne. I stał się cud, przyszło upalne lato 1941 roku, a wraz z nim wiadomość o podpisanym 30 lipca układzie polsko-rosyjskim przywracającym stosunki między ZSRR a Polską i zezwalającym na utworzenie na terenie Związku Radzieckiego polskiej armii 8. Na wieść o ogłoszonej 12 sierpnia amnestii dla polskich jeńców wojennych i wszystkich obywateli polskich więzionych na terenie ZSRR napisała Biesiadowska dzień później wiersz zatytułowany Sikorskiemu. Pierwszy raz imię Twoje, Generale, Przyszło na fali radiowej z Londynu. [ ] mówiłeś, że nasi mężowie i bracia Są przy tobie, bliscy, że tworzą wojsko I, że Polska będzie. Tych słów ja, Generale, nigdy nie zapomnę.. O, Ty nie wiesz przecie, Co znaczy tu otrzymać wolność z polskiej ręki I imię Twe w sowieckiej przeczytać gazecie. Wtedy nie wiedziała, nie mogła nawet przewidywać, jaki będzie los tego wiersza Na zwolnienie musiała jednak Biesiadowska poczekać. Ale wreszcie nadeszła długo oczekiwana wolność. Razem z dwiema koleżankami wyszłam za bramę łagru. Po raz pierwszy od dwóch prawie lat bojec z karabinem nie szedł za nami. Nie umiem opisać tego uczucia. Wolno było cieszyć się słońcem, wodą, powietrzem. Cały świat nabrał koloru. Czyż może być większe szczęście? 8 Wieści o podpisanej umowie, a potem o amnestii docierały do więźniów różnymi drogami. Biesiadowska tak opisuje ten moment: Któregoś wieczora [...] uderzył mnie dziwny widok. [ ] Tam, gdzie pracowały Polki, stał naczelnik otoczony tłumem dziewcząt i coś im czytał, a one co chwila zagłuszały go burzą oklasków albo ściskały jedna drugą. W pewnym momencie myślałam, że zwariowały. Podeszłam bliżej i dowiedziałam się o traktacie polsko-rosyjskim i o amnestii.\n7 Wiersze pisane w drodze 55 Zwolnienie z łagru oznaczało skierowanie do Czimkentu, miasta w Uzbekistanie. Podróż pociągiem, mimo niewygody, napawała optymizmem. Wsiadłyśmy do pociągu wypełnionego niemal wyłącznie powracającymi łagiernikami. Wszędzie słychać było polską mowę. [ ] Tę drogę wspominam jako jedną z cudowniejszych w życiu. [ ] Przez cały czas towarzyszyło nam upojne uczucie wolności i podziwu dla piękna świata, zwłaszcza cudnych Gór Ałmatyjskich brązowych wieczorem i różowo-mglistych o wschodzie. Po trwającej 8 dni podróży wreszcie Czimkent 9. Miasto, w którym urzekła Biesiadowską gościnność mieszkańców. Wkrótce szczęśliwie udało się zdobyć posadę nauczycielki w wiosce oddalonej o 8 kilometrów. Historia zatoczyła koło, nauczycielka języka polskiego z Wilna została nauczycielką w rosyjskiej szkole. Ale do pełni szczęścia wciąż jeszcze czegoś brakowało. Co dzień bywałyśmy w urzędzie wojskowym, żeby dowiedzieć się, gdzie tworzy się nasza armia. Bo jak pisał Feliks Konarski: Były jedynie dwie kategorie ludzi: ci, którzy byli w wojsku i ci, którzy za wszelką cenę chcieli być! 10 Uzyskanie informacji nie było łatwe, pomógł jakiś przygodny ukraiński artysta, który przypomniał sobie, że podczas tournee przejeżdżał przez Buzułuk i tam widział polskie wojsko. Posłały zgłoszenie, po długim oczekiwaniu, gdy już traciły nadzieję, przyszło wezwanie do polskiej armii. I znów podróż pociągiem, ale w jakże innym nastroju 11. Po raz kolejny Ural, a potem pogrążony w nocnej drzemce Buzułuk 12. Dom, przed którym przechadzał się tam i z powrotem prawdziwy polski żołnierz z karabinem i orzełkiem na czapce. Nad drzwiami powiewały chorągwie 13. [ ] Nie zapłakałyśmy ze wzruszenia tego nie można było wyrazić płaczem, tylko żadna z nas nie potrafiła wydobyć z gardła najmniejszego głosu. Bo jakże przecież w tym sowieckim mieście chwiał się swobodnie na wietrze i mienił się w łzawej mgle biało-czerwony sztandar. Oto po latach poniewierki, poprzez tysiące, tysiące kilometrów przemówiła do nas ojczyzna. Wkrótce Ludwika Biesiadowska wstąpiła do Pomocniczej Służby Kobiet, formacji powołanej rozkazem gen. Władysława Andersa we wrześniu 1941 roku 14, której żołnierzy nazywano popularnie pestkami 15. W Buzułuku utwo- 9 W obwodzie Czimkent znajdowały się duże skupiska ludności polskiej, część Polaków tak jak Biesiadowska przybyła tam w roku Warunki egzystencji były bardzo ciężkie, często koczowano pod gołym niebem, bez środków do życia; S. Kot, Rozmowy z Kremlem, Londyn 1959, s F. Konarski, Piosenki z plecaka Helenki, Rzym 1946, s Podobnie jak Biesiadowska wspominało tę podróż wielu Polaków, np. T. Gwiazda-Dłuska, Wspomnienia o niedoli mojej rodziny, [w:] Wspomnienia Sybiraków, t. I, Warszawa 1990, s Buzułuk miejscowość koło Kujbyszewa, nad rzeką Samarą, gdzie we wrześniu 1941 roku ulokowano Dowództwo Armii Polskiej. 13 Do siedziby dowództwa, nad którą powiewały trzy flagi: polska, brytyjska i radziecka, docierały kolejne grupy ochotników; K. Filipow, Z. Wawer, Przechodniu, powiedz Polsce, Warszawa 1991, s Szczegóły organizacji PSK sprecyzował gen.w. Sikorski w instrukcji przekazanej gen. W. Andresowi w grudniu 1941 roku. Podkreślał w niej, że kobiety w armii mogą pełnić funkcje personelu szpitalnego, świetliczanek i kantyniarek, maszynistek, telefonistek, telegrafistek, szoferek oraz pracowników administracyjno-gospodarczych.\n8 56 JOLANTA ZAŁĘCZNY rzono szefostwo PSK, kierowała nim Władysława Piechowska 16. Warunki życia w Buzułuku były trudne, wojsko mieszkało w namiotach albo ziemiankach. W ziemiankach lokowano też świetlice prowadzone przez ochotniczki z PSK. Pomimo wojennych trudów kobiety spisywały się bardzo dzielnie, były szczęśliwe i dumne, że mogą nosić polski mundur 17. Ochotniczki pracowały w szpitalach i przychodniach, biurach, sierocińcach, magazynach, kasynach, kuchniach, pralniach i szwalniach, prowadziły świetlice. Szczególną rolę odgrywała właśnie praca świetliczanek, które organizowały życie kulturalne, pomagały żołnierzom w pisaniu listów do rodzin, przygotowywały gazetki ścienne i programy artystyczne. W PSK wydawano gazetkę noszącą tytuł Ochotniczka 18. Biesiadowska została przydzielona do plutonu oświatowego, a potem w charakterze referenta do biura historycznego. Jesienią 1941 roku napisała słowa Hymnu Ochotniczek, muzykę do tekstu skomponowała Aleksandra Hanuszowa. Baczność! Na sztandar zwracamy jasny wzrok! Nadszedł już czas, Ojczyzna woła nas! W rytm serc gorących uderza równy krok. Znamy ten szlak, to kobiet polskich szlak. Refren: My całym światem wędrujemy, Śmierć czarna strzeże trudnych dróg. Lecz w duszach niesiemy płomień,, Bo naszym hasłem Polska jest i Bóg. Choć czasem smutno, nie błyska w oku łza. Męstwo i hart w ofierze trzeba dać, My dzisiaj wszystkie w najświętszej służbie tej, Na posterunku do końca będziem trwać. Refren: My całym światem 19 Niezwykłe w życiu Ludwiki Biesiadowskiej wydarzenie miało miejsce w grudniu 1941 roku. Wtedy to gen. Władysław Sikorski odbywał objazd polskich obozów w ZSRR i 11 grudnia odwiedził obóz w Buzułuku, gdzie zapa- Kobiety mają być traktowane jak normalni żołnierze, a stosunek do nich musi być pod każdym względem wzorowy; M. Maćkowska, Pomocnicza Służba Kobiet w Polskich Siłach Zbrojnych w okresie 2 wojny światowej, Londyn 1990, s Nasze drogie pestki, których poświęcenie przejdzie kiedyś [ ] do historii całego uchodźstwa polskiego, dają z siebie wszystko, co tylko mogą. Ich praca i samozaparcie jest godne podziwu Tak o kobietach-żołnierzach pisał żołnierz Armii Andersa Bronisław Dowgiałło; B. Dowgiałło, Z wojennego szlaku ( ), [w:] Tak było Sybiracy 8. Wyszli z Andersem, Kraków 2002, s O organizowaniu PSK szerzej: M. Maćkowska, op. cit., s Hermina Naglerowa wspominała: Nosiłyśmy mundur przez pięć długich lat. Był dla nas najpiękniejszą suknią zdobiąca naszą pracę i nas same ; H. Naglerowa, Pięć lat PSK, Ochotniczka Rzym, IX 1946, nr Początkowo jej nakład to zaledwie 4-6 egzemplarzy, pisana był ręcznie, a ilustrowały ją Maria Milejowa, Maria Zaleska-Stokłosa i Iżykowska. Z powodu braku materiałów gazetka szybko przestała wychodzić. Wznowiono jej wydawanie dopiero w październiku 1943 roku w Palestynie. Redaktorką została Hermina Naglerowa. Ostatni numer ukazał się we wrześniu 1946 roku. 19 Tekst hymnu został zamieszczony na łamach I drukowanego numeru Ochotniczki w październiku 1943 roku.\n9 Wiersze pisane w drodze 57 nował szczególny nastrój. Każdy żołnierz chciał zobaczyć swego Naczelnego Wodza, którego nazwisko urastało dla niego więźnia i łagiernika do niemal symbolu, za jaki tyle wycierpiał. Żołnierz miał przywitać w gen. Sikorskim [ ] przede wszystkim oswobodziciela, który go wyrwał śmierci i dał mu prawo do dalszej walki. 20 W Buzułuku gen. Władysław Sikorski był uroczyście witany przez żołnierzy, już w angielskich mundurach i z bronią. Na dworcu orkiestra zagrała hymn i odbyła się defilada. Potem wraz z towarzyszące mu osobami spotkał się z szefami służb i komend w siedzibie Sztabu. Powitalne przemówienie wygłosił gen. Władysław Andres, podkreślił zasługi Sikorskiego i zapewnił o gotowości wojska do najwyższych poświęceń. Na przyjazd Naczelnego Wodza przygotowano specjalny program artystyczny, którego pierwszy punkt stanowiła recytacja wiersza Ludwiki Biesiadowskiej Sikorskiemu, napisanego jeszcze w sowieckim łagrze w 1941 roku, w wykonaniu artystki teatru wileńskiego Jadwigi Domańskiej. Wiersz był wyjątkowo silny w wyrazie, oddawał przeżycia duchowe i świadczył czym było dla więźniów-zesłańców nazwisko Sikorskiego 21. Jak wspominał Stanisław Kot, recytacja ta w sposób szczególny wzruszyła generała, który uściskał z rozczuleniem autorkę i recytatorkę 22. W programie były ponadto: zbiorowa deklamacja kolejnego wiersza Biesiadowskiej Ochotniczka, pieśni w wykonaniu ppor. Stanisława Pieczora, fantazje z pieśni żołnierskich w opracowaniu kapelmistrza Ludwika Philipsa zagrane przez orkiestrę szwadronu przybocznego, piosenki w wykonaniu kwartetu wokalnego ochotniczek (układ i akompaniament por. Jerzy Kropiwnicki), Piosenka o rodzinnym domu odśpiewana przez Zofię Terne, wiersze Konrada Toma: Sternik i Dojdziemy recytowane przez Jadwigę Domańską, scenka pióra Toma Przetwórnia wojskowa w wykonaniu ppor. A. Szczepańskiego, plut. B. Kersena i kpr. S. Belskiego oraz występ chóru kandydatów do szkoły podchorążych 23. Niewątpliwie Ludwika Biesiadowska podobnie jak inni żołnierze mocno przeżywała wizytę gen. Sikorskiego. Pod wpływem emocji powstał kolejny wiersz Powrót opatrzony przez autorkę adnotacją: w Buzułuku, 1941 rok. Wiersz na przyjazd Generała. Wiecie, czasami mi się marzy pijany szczęściem dzień powrotu, Kolumny pierwsze już wkraczają do miasta z dalekiego lotu. Tłum na ulicach, na balkonach wita nas żywym transparentem i orgia, orgia oszalała, najdroższej bieli z amarantem.[ ] a my idziemy wciąż, manierka brzęknie lub zalśni w słońcu lufa mauzera.[ ] słuchajcie, my musimy wrócić, za bardzo tęsknią tam za nami. Wiersze pisane w Buzułuku okazywały z jednej strony codzienne życie żołnierzy, z drugiej zaś były poetyckim zapisem marzeń i wspomnień. 20 K. Rudnicki, Na polskim szlaku, cyt. za S. Kot, op. cit., s M. Maćkowska, op. cit., s S. Kot, op. cit., s Program uroczystego poranku na powitanie Naczelnego Wodza kserokopia w posiadaniu autorki.\n10 58 JOLANTA ZAŁĘCZNY Taki codzienny ranek [ ] za minut dwadzieścia zbiórka, za pół godziny marsz. A serce wciąż rwie się do miejsc i osób kochanych Coś mi w duszy wciąż płacze, coś w niej żyje i wzrasta Przystaję, serce ściska cichutko i boleśnie Nagła, nawrotna fala. Przychodziłeś dziś do mnie we śnie. Życie wojskowe, choć surowe i podlegające dyscyplinie, skłaniało do zadumy, sprzyjało wspomnieniom. W Mikołajki 1941 roku Biesiadowska napisała wiersz Do Marysi, w którym przywołała dawne zamierzchłe czasy, zabawy dziecinne, obiady gotowane dla lalek, [ ] jabłka z sadu ciotki kradzione, pamiętne wieczory w małym pokoiku, uśmiechniętą twarz mamy Twarda żołnierka, z syberyjską przeszłością, a jednocześnie tkliwa, sentymentalna, kobieca. Ochotniczki PSK zatrudnione jako świetliczanki miały wiele zadań. Przepisywały komunikaty radiowe i przekazywały ich treść żołnierzom, urządzały jasełka i wieczory kolęd, organizowały życie kulturalne. W Buzułuku, daleko od ojczyzny wszelkie uroczystości nabierały szczególnego znaczenia. Taki charakter miał wieczór ku czci Najświętszej Marii Panny Zwycięskiej, jaki odbył się 14 grudnia 1941 roku. Program wieczoru był bardzo bogaty. Najpierw Bogurodzica Dziewica w wykonaniu chóru pod batutą por. Jerzego Kropiwnickiego, a po nim przemówienie gen. Wacława Przeździeckiego. Ochotniczka A. Kopijczukowa zagrała kilka melodii na skrzypcach solo, a następnie duet W. Wójcikiewicz i A. Kopijczukowa wykonał Ave Maria. Jadwiga Domańska z właściwym sobie kunsztem aktorskim zaprezentowała wiersz Częstochowska autorstwa Kazimierzy Iłłakowiczówny oraz napisany przez Ludwikę Biesiadowska tekst Przysięgaliśmy Ostrobramskiej Królowej. Kiedyś dawno, drugiego lipca w Wilnie Przysięgaliśmy Ostrobramskiej Królowej. Tłum jak fala olbrzymia zatrzymana w biegu Skupił się, ścichł i na kolana padł przed Majestatem.[ ] Czas przeminął i klęską zaciążył nad nami.[ ] Daj nam, o Pani Jasna, ten ciężki szlak porzucić, Pomóż nam wszystkim przetrwać i pomóż wszystkim wrócić [ ] Krok nasz równo uderza, morze wydarzeń wzbiera, Pozwól iść szlakiem polskim żołnierza i bohatera. W podniosłym, religijnym nastroju utrzymane były kolejne punkty programu: Kołysanka Maryi w wykonaniu H. Wyszkowskiej i chóralna modlitwa Zdrowaś Mario. Na zakończenie por. Jerzy Kropiwnicki zaprezentował improwizacje na fisharmonii, a Jadwiga Domańska wraz z chórem przedstawiła Śluby Jana Kazimierza. Tekst opracowali: Ludwika Biesiadowska i kpt. Walerian Charkiewicz, dekoracje wykonał ppor. Stanisław Westwalewicz 24. Jak widać, poetycki talent Biesiadowskiej znalazł swoje miejsce w wojskowym życiu kulturalnym. Z okresu pobytu w ZSRR (do września 1942) pochodzą też inne jej teksty, jak choćby pełen nostalgii wiersz Wielkanoc w Wilnie napisany w Kermine w Wielkanoc 1942 roku. Czas wojskowej służby 24 Wieczór Maryański ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej. Niedziela 14 XII W Buzułuku Sztab Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR kserokopia w posiadaniu autorki.\n11 Wiersze pisane w drodze 59 w 7 Dywizji Piechoty 25 wypełniały marzenia o domku z galeryjką i ze wschodnim, kolumnowym gankiem, gdzie można byłoby spędzać czas z mężczyzną, który siadłby przy mnie bliziutko i patrzył w oczy. Otoczenie, gdzie góry są ciemne sepią, góry są ciemnym fioletem i pławią się w turkusowym Kaspijskim Morzu budziło zachwyt, ale też potęgowało samotność: I tylko czasem, wieczorem, gdy góry już sczernieją A wiatr łagodny powieje od morza błękitną tęsknotą, Tak kulę się niespodzianie, tak drżę w straszliwym Chłodzie, Jak psiak bezdomny, co pragnie swojego pana pieszczoty. Wracały też wspomnienia rodziny, a listy do matki nabierały poetyckiej formy: Wiesz matulu, tutaj co dzień z rana Suną wolno tak wielbłądów karawany, W dali widać jakieś obce góry, Z dołu cieniem się błękitnią ponurym Różowieją wyżej długim szeregiem I aż w chmurach giną białym śniegiem. I pomimo pięknej przyrody, to obco, nieprzytulnie jest czasem, a do tego beznadziejnie tęskni się. I narasta żal, że tak dawno już, kochani moi, nie chcieliście odwiedzić mnie choć we śnie. Więc pojawia się jedno wielkie, a przecież nierealne marzenie: [ ] wiecie, co bym chciała, Tak pojechać do was morzem, lądem, Choćby takim sobie pierwszym lepszym, Ukradzionym z karawany wielbłądem. Przyszłabym wieczorem, niespodzianie, Cóż za radość byłaby, mój Boże, Śmiech, okrzyki, zapytania przerywane Ze Związku Radzieckiego droga wiodła najpierw do Iraku (w trakcie transportu Biesiadowska prowadziła żołnierską kantynę), a potem do Palestyny, gdzie w miejscowości Rehowoth organizowała wojskową świetlicę, redagowała gazetkę ścienną i pisała teksty do Gazety Polskiej. Kolejne Boże Narodzenie z dala od kraju i najbliższych przywołało wspomnienia, które zainspirowały do napisania wiersza Ballada o Bożym Narodzeniu w Wilnie 1942 roku. To poetycki opis wędrówki Matki Boskiej z maleńkim Jezusem po ulicach i świątyniach Wilna. W kościele św. Michała złożyła dzieciątko w żłobie i wtedy przyszli do niego niczym trzej królowie prawdziwi, polscy, z orzełkiem na czapkach żołnierze. Był wśród nich junaczek zuchwały, który chciał się samej Pani Świętej meldować, tak, jak go pan wachmistrz uczył. Ale ze wzruszenia coś go w gardle zdławiło, stanął tylko na baczność aż miło i rękę do czapki przyłożył A potem po kryjomu, Nic nie mówiąc nikomu,[ ] 25 W materiałach przechowywanych w Archiwum Wschodnim Ośrodka Karta znajduje się kserokopia legitymacji ochotniczki Ludwiki Biesiadowskiej zajmującej stanowisko kancelistki Kwatery Głównej 7 Dywizji Piechoty (legitymacja nr 12 wystawiona przez Dowódcę Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR).\n12 60 JOLANTA ZAŁĘCZNY Z kieszeni wyjmował i dawał do rączek uśmiechniętej dzieciny Pomarańcze złote z Palestyny [ ] Był też jeden sierżant stary, który dał na sercu chowany kawałek dobrej przepowiedni skryptu i kilka skarabeuszy z kości słoniowej, wiezionych dla Syneczka z dalekiego Egiptu.[ ] A potem ktoś zaszeptał głucho do drugiego na ucho, że zimno. Więc skupili się w kolisko. I zapłonęło wnet przed żłobeczkiem Żołnierskim obyczajem ognisko. A, że drzewa nie mieli, ani kawałeczka wcale, Więc na ogień swe serca od miłości płonące rzucali. Kolejny rok 1943 upłynął Biesiadowskiej między Jerozolimą a Stambułem. W styczniu trzymała stypendium z Funduszu Kultury Narodowej 26, dzięki czemu mogła uporządkować wspomniane już zapiski z pobytu na zesłaniu oraz przygotować do druku tomik wierszy zatytułowany Po drodze z Wilna czy Nowogródka na Syberię, a przez Persję, Irak, Palestynę i Egipt do Turcji wydany przez Książnicę Polską w Glasgow 27. Od marca 1943 roku pracowała w Ambasadzie Polskiej w Stambule, prowadziła tam kancelarię, zajmowała się też organizowaniem pomocy dla jeńców wojennych w Niemczech 28. Okres ten przyniósł kolejne teksty poetyckie. Wymownie brzmiał wiersz Niemcom, w którym autorka przestrzegała wroga, że nie może czuć się bezkarny ani bezpieczny. Przemawiała do Niemców kategorycznym tonem: wam się jeszcze zdaje, że zbrodnią i przemocą zmusicie nas zapomnieć i w nowy sposób żyć A przecież dla nas to jest sprawa, by nie być, albo być. W tej sytuacji nie pomogą: wojsko, nakazy, ani prawa, ani najstraszniejsze nawet cierpienia, bo Nie potraficie zmusić do zaniechania walki, Wyplenić z duszy polskiej miłości do Ojczyzny! Bunt przeciw wojnie mieszał się z tęsknotą za krajem, przywoływał wspomnienia miejsc znanych, a tak odległych. W strofach wierszy pojawiał się obraz Warszawy, której ulice miękkim wiatrem wilgotne przedwiośnie opętało. A gdy kamienice w milcząca noc zasłuchane stoją, dziewczęce dłonie rozlepiają plakaty, by następnego dnia zadrżały radośnie serca ludziom zgnębionym. By powiało wolnością 26 Fundusz Kultury Narodowej powstał w Paryżu, potem funkcjonował w Londynie. Kierował nim Jan Hulewicz. Udzielał artystom i naukowcom wsparcia finansowego, dzięki czemu otrzymywali oni zasiłki, finansowano ich wyjazdy i publikacje (np. opublikowany w Glasgow w 1945 roku tomik wierszy L. Biesiadowskiej, W drodze); M. Danilewicz-Zielińska, Szkice o literaturze emigracyjnej, Paryż 1978, s To właśnie ten tomik otrzymała autorka od krewnego Biesiadowskiej. 28 Praca Biesiadowskiej spotkała się z uznaniem przełożonych. Kierownik Placówki w Stambule w piśmie z dnia 17 sierpnia 1945 roku pisał: Stwierdzam, iż Ludwika Biesiadowska pracowała w placówce MSZ w Stambule od dnia 1 marca 1943 do 17 sierpnia 1945 (tj. do dnia zakończenia prac likwidacyjnych w Turcji) prowadząc dział kancelarii ogólnej oraz pomocy paczkowej dla kraju wykazała się wyjątkową sumienność, dokładność i szczere ideowe oddanie pracy. Na szczególne podkreślenie zasługuje dyskrecja i obowiązkowość w wykonywaniu powierzonych jej obowiązków. Kserokopia pisma w materiałach Archiwum Wschodniego Ośrodka Karta, ZS 491.\n13 Wiersze pisane w drodze 61 Ranek w jasność białawą spowił Postać małą, bezwładną i krwawą. Rozpłakała się mglistym świtem Nad swym dzieckiem walcząca Warszawa. Ale na przekór wszystkiemu otaczający świat kusił swym pięknem, więc warto było czasem samotnie, wieczorem po stambulskich ulicach chodzić, [ ] błądzić wśród tłumu ludzi, [ ] skręcać w obce zaułki. Podziwiać moment, gdy zalśni znienacka na Bosforze połysk białawy. Wtedy w wyobraźni można toczyć długie rozmowy Czasem jednak, gdy deszcz za oknem pada, wicher dmie od Bosforu, kłębi się w duszy żal. I przychodzi gorzka refleksja: wszystko jest tam, a nie tu. Bo przecież jak podkreślała z żalem Biesiadowska coś się w życiu już skończyło, [ ] nie mam domu, ni ojczyzny i przybłędą jestem wszędzie. Po zakończeniu działań wojennych była nadal związana z armią, była spikerką radiową, a od kwietnia 1946 roku pracowała w Sekcji Wydawniczej w Jerozolimie jako korektorka. Przełożeni docenili jej ofiarną służbę. Na mocy rozkazu nr 111/46 ochotniczka Ludwika Biesiadowska z Kompanii Zapasowej PWSK została odznaczona medalem Wojska Polskiego 29. We wrześniu 1947 roku wyjechała do Anglii, a po odejściu do rezerwy podjęła pracę w londyńskim muzeum nauki i techniki. Pracowała w aptece i w biurze opiekuńczym. Dzięki kontaktom z profesorem Stanisławem Kościałkowskim (przedwojennym wykładowcą historii na Uniwersytecie w Wilnie) udało się jej uzyskać zaświadczenie o ukończonych studiach polonistycznych 30. Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych została zatrudniona w Miejskim Towarzystwie Opiekuńczym w Chicago, a potem w Instytucie Sztuki. Po rozwodzie z pierwszym mężem Bohdanem Biesiadowskim, 21 sierpnia 1954 roku poślubiła Mariana Szklarka ( ), żołnierza Polskich Sił Zbrojnych 31. Ludwika Biesiadowska-Szklarek zginęła w wypadku w 1976 roku. Jej prochy wróciły do Polski, zostały pochowane na cmentarzu Doły w Łodzi. Odeszła kobieta-zesłaniec, kobieta-żołnierz. Pozostała pamięć. Po śmierci Biesiadowskiej w Chicago odbyła się akademia, podczas której żegnano zmarłą jak żołnierza. W Polsce w roku 1981 zamieszczono w Odgłosach artykuł o niej oraz kilka wierszy, a rok później program IV Polskiego Radia wyemitował audycję jej poświęconą. Wiersze Biesiadowskiej trafiły do wielu tomików poezji 29 Legitymacja Nr 3028 kserokopia w materiałach w Archiwom Wschodnim Ośrodka Karta ZS W piśmie z 1 października 1945 roku Stanisław Kościałkowski potwierdził, że Ludwika Biesiadowska (wówczas jeszcze Czaplińska) odbyła studia na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i po złożeniu ze skutkiem pomyślnym wszystkich przepisanych egzaminów oraz napisaniu rozprawy na temat Żeromski a pozytywiści i przyjęciu jej przez komisję otrzymała w roku 1935 dyplom mgr filozofii w zakresie filologii polskiej. W roku 1938 po upływie przepisanego dwulecia złożyła egzamin kwalifikacyjny na nauczyciela szkół średnich; kserokopia w materiałach w Archiwom Wschodnim Ośrodka Karta ZS Losy Mariana Szklarka zostały szczegółowo opisane na łamach Rocznika Legionowskiego : B. i S. Szklarek, Życie jak wiek długie, Rocznik Legionowski, III, 2008, s Tam też wzmianka o Ludwice Biesiadowskiej-Szklarek (s. 277).\n14 62 JOLANTA ZAŁĘCZNY łagrowej i zesłańczej. Znalazły się w wydanej w roku 1993 antologii polskiej poezji żołnierskiej na obczyźnie zatytułowanej Wiatr nas nosi po świecie 32. Wiersz dedykowany Sikorskiemu zamieszczony został w antologii tekstów o gen. W. Sikorskim 33, pięć utworów przytoczyła Nina Taylor-Terlecka w Gułagu polskich poetów 34. Pod względem artystycznym twórczość Ludwiki Biesiadowskiej można zapewne oceniać bardzo różnie, należy jednak pamiętać, że wiersz to nie tylko utwór literacki. W przypadku zapisków z zesłania czy żołnierskiej biografii, należy traktować wiersz jako swoiste źródło historyczne, które dokumentuje losy Polaków podczas wojny. Obok osobistych przeżyć są w nim zawarte kronikarskie zapiski ukazujące warunki życia, a tęsknota za krajem i rodziną miesza się z zachwytami nad pięknem przyrody. Wiersze i wspomnienia Ludwiki Biesiadowskiej pozostają w strefie cienia między historią a obszarem pamięci i dlatego są tak ważne, zarówno dla historyka, badacza wojennych losów Polaków jak i dla osób, które doświadczyły wojennych przeżyć. 32 A. Międzyrzecki, B. Klimaszewski, W. Ligęza, Wiatr nas nosi po świecie. Antologia polskiej poezji żołnierskiej na obczyźnie , Kraków 1993, s J. Feduszka, Jenerał Sikorski antologia tekstów o gen. W. Sikorskim, Mielec Zamość 2008, s N. Taylor-Terlecka, Gułag polskich poetów, Warszawa 2011, s


Honda Prelude V 2.2 AT 4WS (160 KM) Coupe 2-drzwi : dane techniczne\nHonda Prelude V 2.2 AT 4WS (160 KM) Coupe 2-drzwi\nHonda Prelude w wersji V 2.2 AT 4WS (160 KM) to samochód osobowy z nadwoziem typu coupe produkowany w latach od 1996 do 2001 roku. Model ten otrzymał czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności skokowej 2156 cm³ (2.2L) osiągający maksymalną moc 160 KM i maksymalny moment obrotowy na poziomie 201 Nm. Współpracuje on z automatyczną skrzynią biegów o czterech przełożeniach która przenosi napęd na przednie koła. Zbiornik paliwa ma pojemność 60 litrów.\nWe wnętrzu opisywanego modelu znajdziemy trzy miejsca dla pasażerów i jedno miejsce przeznaczone dla kierowcy czyli mamy auto 4 osobowe. Nadwozie prezentowanego modelu ma długość całkowitą 4520 mm, jest szerokie na 1750 mm, a wysokość jego jest równa 1315 mm. Rozstaw osi na poziomie 2585 mm występuje zazwyczaj w samochodach kompaktorych z segmentu C przeznaczonych glówne do jazdy po mieście.\nModyfikacja: 2.2 AT 4WS (160 KM)\nRozstaw osi: 2585 [mm]\nPojemność silnika: 2156 [cm³]\nJeżeli znalazłeś nie aktualne informacje lub masz więcej danych na temat oglądanego modelu podeślij je do użytkownika ArteK wraz z numerem zgłoszenia umieszczonym w temacie [DT37053] korzystająć z tej wiadomości na PW.\nHonda Inspire IV 3.0 AT (250 KM) Sedan\nHonda Civic VII Lift 1.7 CTDi MT (100 KM) Hatchback 3-drzwi\nHonda Logo I 1.3 AT (66 KM) Hatchback 5-drzwi\nHonda Accord VII Lift 3.0 AT (244 KM) US-spec Sedan 4-drzwi\nHonda Domani I 1.6 AT (120 KM) Sedan\nHonda Odyssey II Lift 3.0 AT 4WD (210 KM) Absolute minivan 5-drzwi\nKody błędów OBD IIsprawdź co oznaczają poszczególne kody błędów i jak rozwiązać związane z nimi problemyOlej do silnika i skrzyni biegówdobierz olej i sprawdź ile oleju wchodzi do silnika i skrzyni biegówOpony na zimęsprawdź najniższe ceny!Porównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyKalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Umowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaKalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!\nPierwsze zwycięstwo Toyoty GR Supry GT4Toyota GR Supra GT4 szybko wyrabia sobie markę niezawodnego i skutecznego auta wyścigowego. W mistrzostwach GT4 France duet César Gazeau/Wilfried Cazalbon z zespołu CMR odniósł pierwsze zwycięstwo wyścigową Toyotą w ... Audi A6 C8Jedno z najbardziej uwielbianych aut Polaków w nowej odsłonie. Jak to w Audi mamy rozwój stylistyki, a nie zmianę. Mi się podoba źródło: carscoops.comSilnik Hondy VTEC Turbo i trzy pojemnościDwa całkowicie nowe silniki benzynowe z turbodoładowaniem, stworzone w oparciu o zasadę downsizingu, trafią na rynek europejski. Konstrukcje VTEC TURBO o pojemności 1,0 i 1,5 litra będą stanowiły część gamy silnikowej ...


Daphne Barak - Mama Sarah Obama / Mama Sarah Obama: Our Dreams & Roots premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Biografie » Daphne Barak - Mama Sarah Obama\nDaphne Barak - Mama Sarah Obama\nDaphne Barak - Mama Sarah Obama: Our Dreams & Roots\nTo autobiografia osoby, która w szczególny sposób wiąże się z jednym z najbardziej niezwykłych wydarzeń naszych czasów. Historia kobiety marzącej o zdobyciu wykształcenia, co jednak nie zostało jej dane. Zadbała zatem, by to syn zrealizował jej marzenie. Zwieńczeniem tych pragnień stała się jednak dopiero kariera jej wnuka.Podczas kampanii wyborczej przeciwnicy oskarżali Baracka Obamę o pomijanie niewygodnych faktów z przeszłości rodziny bądź o ich przeinaczanie. Mówiąc uczciwie o dziedzictwie rodziny i ukochanego wnuka, w tej książce Mama Sarah raz na zawsze rozprawia się z przeszłością. Szczegółowo przedstawia religijne aspekty życia trzech ostatnich pokoleń. Opowiada o ojcu Baracka Obamy – inteligentnym i błyskotliwym synu, który podzielał jej marzenia i był bliski ich realizacji. Po raz pierwszy ujawnia treść korespondencji z mężem oraz rodzicami Any, matki Baracka. Opisuje kontakty, jakie w dzieciństwie wnuka utrzymywała z nim i jego matką. Relacjonuje usilne synowskie starania o pojednanie z Aną i bolesną porażkę, której doznał. Szczerze porusza przykre kwestie, których oszczędziła wnukowi podczas pierwszego spotkania. Sarah relacjonuje szczególną więź łączącą ją z wnukiem i spotkania, o które prosił w przełomowych chwilach życia lub przed podjęciem ważkich decyzji.Opowieść Sarah Obamy nie ogranicza się tylko do sagi rodzinnej. Bohaterka wspomina niezwykłe wydarzenia związane m.in. z osobami Muammara Kaddafiego, Teddy'ego Kennedy'ego, George'a Busha czy konfliktem w Darfurze.\nKiedy premiera Daphne Barak - Mama Sarah Obama? Kiedy wychodzi Daphne Barak - Mama Sarah Obama: Our Dreams & Roots?\nData wydania książki zaplanowana została na 08.05.2013. Nowa książka Daphne Barak z 2013 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2013 roku.\nNowa książka Daphne Barak - Mama Sarah Obama data premiery


Goal.pl › Typy › FSV Mainz – Werder Brema. Zapowiedź, typy, kursy\nŹródło: Goal.pl 10:51, 18. grudnia 2020 Gabriel Bielecki 0\nW sobotnie popołudnie Mainz zagra z Werder Bremą w ramach 13. kolejki Bundesligi. Obie drużyny już od dłuższego czasu czekają na zwycięstwo. W konsekwencji zakotwiczyły w dolnej części tabeli, jednak zdecydowanie gorzej wygląda sytuacja gospodarzy. Zachęcamy do zapoznania się z zapowiedzią, w której znajdziecie nasze typy, przewidywane składy oraz kursy oferowane przez bukmacherów.\nFSV Mainz – Werder Brema, ostatnie wyniki\nZero-Piątki zaliczyły fatalny start sezonu. Po serii słabych występów nadeszło tak długo wyczekiwane zwycięstwo nad Freiburgiem 3:1. Dla Mainz powinien być to punkt przełomowy, mogący pomóc w powrocie na właściwe tory. Niestety po pierwszym triumfie w lidze zmieniło się nie wiele. Gospodarze wciąż są na 17. pozycji w tabeli, a do sobotniego starcia przystąpią po porażkach z Arminią Bielefeld 1:2 i FC Koeln 0:1 oraz bezbramkowym remisie z Herthą Berlin.\nPiłkarze z Bremy również nie rozpieszczają swoich kibiców. Co prawda nad strefą spadkową mają bezpieczną przewagę, lecz od kilku tygodni nie mogą zdobyć nawet punktu. Zielono-biali kontynuują niechlubną serię, w której ulegli 3:5 Wolfsburgowi, 1:2 Stuttgartowi, 0:2 RB Lipsk, z kolei kilka dni temu nie dali rady Borussii Dortmund 1:2.\nBilans pojedynków bezpośrednich przemawia na korzyść ekipy z Bremy. Jednak w zeszłym sezonie dwukrotnie lepsi okazali się piłkarze Mainz. Jesienią gospodarze wygrali na wyjeździe, aż 5:0. Natomiast w rundzie rewanżowej pokonali Werder 3:1.\nTrener Mainz, wciąż nie może skorzystać z usług Mwene, Oztunali oraz Szalai.\nW Werderze treningów z drużyną nie wznowił jeszcze Fullkrug i Rashica.\nKursy moga ulec zmianie. Aktualizacja z dnia 19. grudnia 2020 15:19.\nDla obu zespołów każdy punkt jest teraz na wagę złota. Patrząc na ostatnie wyniki bardzo trudno jest wskazać faworyta. Gospodarze muszą uciec od stryczka, a Werder od strefy spadkowej dzielą tylko cztery punkty. Naszym zdaniem Zielono-biali znów poniosą klęskę.\n*Kursy z 18.12.2020 10:40 Kursy mogą ulec zmianie – informacje mogą być nieco przedawnione.\nMainz: Zentner – Juste, Hack, Niakhate, Fernandes, Stoger, Martins, Martin, Quaison, Burkardt, Mateta\nWerder Brema: Pavlenka – Selassie, Toprak, Veljkovic, Augustinsson, Bittencourt, Eggestein, Gross, Mohwald, Mbom, Sargent\nSpotkanie pomiędzy Mainz i Werder Bremą wystartuje w sobotę o godzinie 15:30. Mecz nie będzie transmitowany “na żywo” w polskiej telewizji.


W skrócie: Seriale na YT, dwa lata więzienia dla piratów, fajne dziewczyny dla geeka | Gadżetomania.pl\n"Dexter" jest na YouTube - ale tylko dla Amerykanów! (Fot. Showtime)\n"Gangnam Style" wciąż się sprzedaje, w coraz to dziwniejszych wersjach. Japończycy chcą wsadzać do więzienia na dwa lata za pobieranie plików. Amerykańskie stacje wrzucają całe premierowe odcinki na YouTube, niektóre z nich są dostępne również dla Polaków. Niesamowite dziewczyny poprzebierały się w kostiumy, które ucieszą każdego geeka (a właściwie każdego faceta). To wszystko i jeszcze więcej podajemy dziś w skrócie!\n1. Dwa lata więzienia za pobieranie plików. Takie prawo właśnie wprowadzili w Japonii. Za łamanie praw autorskich poprzez umieszczanie plików w Sieci można w tym pięknym kraju iść siedzieć nawet na 10 lat. Za pobieranie grozi "tylko" dwa lata więzienia i ok. 25 tys. dol. kary finansowej.\n2. Marissa Mayer urodziła chłopca. News w mocno pudelkowym stylu, ale przecież tu chodzi o naprawdę ważną blondynkę, a nie jakąś Dodę. Szefowa Yahoo, Marissa Mayer, urodziła chłopca. Jej mąż od razu poinformował o tym świat na Twitterze.\n3. "Gangnam Style" po klingońsku. Szaleństwo związane z utworem koreańskiego rapera Psy wcale nie maleje. Najnowsza parodia, która robi prawdziwą furorę, to "Klingon Style", czyli "Gangnam Style" specjalnie dla fanów "Star Treka". W ciągu czterech dni to wideo widziało na YouTube 1,7 mln osób.\nW tym tygodniu: War of the Roses i “Merlin”, czyli angielscy rycerze na PC i w telewizji\n4. Jest też "Gangnam Style" bez muzyki. To wideo ma już ponad 3,7 mln odsłon (też w cztery dni). I trudno się dziwić – to po prostu cudowne kuriozum.\n5. Geekowskie desery na każdą okazję. Jeśli chcecie, żeby Wam dziewczyna (mama?) przygotowała na urodziny prawdziwie geekowski tort, zajrzyjcie tutaj w poszukiwaniu inspiracji. Pokażcie jej paluszkiem, który chcecie, a dostaniecie… prawdopodobnie figę z makiem, ale spróbować zawsze warto.\n6. Fajne dziewczyny w fajnych kostiumach. Mój ulubiony TechEBlog prezentuje dziś 10 dziewczyn ubranych tak, że na pewno Wam się spodobają. A na deser Zelda Medley. Pewnie już ją widzieliście z 10 razy, ale przecież 10 razy to wcale nie tak dużo.\n7. Najciekawsze mumie z całego świata. Jeśli chcecie zobaczyć naprawdę okropne mumie, zerknijcie na Wykop.\n8. Premiery seriali na YouTube. Amerykańskie stacje coraz częściej decydują się na promocję swoich seriali w Sieci. Na YouTube trafiły nowe odcinki "Dextera" i "Homeland" telewizji Showtime, szkoda tylko, że z blokadą geograficzną. Ale nie wszyscy taką blokadę stosują - pilota "Emily Owens, M.D." stacji CW możecie obejrzeć na YouTube całkowicie legalnie, bez żadnych problemów (mogłaby być tylko nieco lepsza jakość). Jeśli lubicie seriale medyczne i młodzieżowe albo chcecie popatrzeć na córkę Meryl Streep w kitlu, oto ten pilot.\nP2PJaponiaCiekawe i inspirującePiractwoSeriale\nPiękne i niebezpieczne - eksplozje uchwycone na zdjęciach Kyocera Lingo M1000 Nissan Infiniti z naklejką "Intel inside" już wkrótce? Inteligentne zegarki: do czego Polacy chcą ich właściwie używać? [Waszym zdaniem] Nowy sposób tworzenia OLED – będzie więcej i taniej Prisma Smart Kitchen - Microsoft Surface, kuchnia i tablet w jednym Cosmovoide - superluksusowe łóżko hi-tech [wideo] AMD wprowadza swojego "Atoma" Epson PaperLab: biurowe urządzenie do wydajnego recyklingu papieru Ile green screenu jest w filmach i serialach? Szybka, zewnętrzna nagrywarka Blu-ray od LaCie Rowerzysto, bądź widoczny na drodze!


Prostaglandyny i ich analogi - grupa leków o zróżnicowanych wskazaniach do stosowania. - Aptekarz Polski\nFemale doctor explaining patient symptoms or asking a question as they discuss together in a consultation. Just hands over the table.\nProstaglandyny należą do związków fizjologicznie syntezowanych w naszym organizmie, a szeroki wachlarz wywoływanych przez nie efektów doprowadził do prób zastosowania ich w lecznictwie. Związki te tworzą bardzo heterogenną grupę, stanowiącą ważny element terapii wielu różnych schorzeń. Stosowane są z powodzeniem między innymi w okulistyce, ginekologii, neonatologii, chorobach naczyń obwodowych i chorobach układu pokarmowego. Poznanie mechanizmów i różnic w działaniu poszczególnych prostaglandyn pozwala uporządkować wiedzę i zrozumieć ich wielokierunkowe działanie.\nProstaglandyny stosowane są z powodzeniem między innymi w okulistyce, ginekologii, neonatologii, chorobach naczyń obwodowych i chorobach układu pokarmowego.\nProduktami wieloetapowego szlaku przemian kwasu arachidonowego są eikozanoidy – związki o charakterze autakoidów, działających miejscowo i syntezowanych de novo z prekursorów lipidowych. Należą do nich prostaglandyny, tromboksan, leukotrieny oraz lipoksyny. Prostaglandyny powstają głównie w wyniku przemian przy udziale enzymu cyklooksygenazy (COX). Ich działanie jest bezpośrednio związane z mechanizmem ich powstawania: cyklooksygenza 1 (COX-1) jest obecna w większości tkanek jako forma konstytutywna, przy udziale której powstają prostanoidy mające na celu utrzymać homeostazę organizmu (m.in. poprzez modulowanie odpowiedzi naczyniowych), natomiast działanie cyklooksygenzy 2 (COX-2) jest silnie indukowane czynnikami zapalnymi i prowadzi do powstania prostaglandyn prozapalnych. Z tego powodu związki hamujące COX-2 znalazły zastosowanie w lecznictwie i reprezentowane są przez grupę niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).\nPoszczególne rodzaje prostaglandyn pełnią odmienne funkcje biologiczne i różnią się między sobą ilością i położeniem wiązań podwójnych. Mimo potencjału prozapalnego, w fizjologicznych warunkach homeostazy, szeroki zakres funkcji fizjologicznych pełnionych przez prostaglandyny jest podstawą do tego, by móc rozważać te związki w kontekście terapii tak wielu różnych schorzeń. Dotychczas prostaglandyny i ich analogi, znalazły swoje zastosowanie:\nw okulistyce, jako związki zmniejszające ciśnienie śródgałkowe;\nw ginekologii, jako związki nasilające czynność skurczową macicy;\nw neonatologii, jako związki podtrzymujące drożność przewodu tętniczego u noworodków, w chorobach przewodu pokarmowego, jako związki zmniejszające ryzyko powstawania wrzodów;\nw chorobach naczyń obwodowych, jako związki poprawiające parametry przepływu krwi i stan naczyń krwionośnych .\nAnalogi prostaglandyn stosowane w okulistyce\nOkulistyka jest dziedziną, w której analogii prostaglandyn odgrywają znaczącą rolę nie tylko ze względu na mnogość wykorzystywanych związków, ale również ze względu na bardzo dużą liczebność i szeroką dostępność zarejestrowanych w Polsce preparatów. Analizując wszystkie dostępne na rynku prostaglandyny i ich analogii, aż cztery z nich wykorzystywane są w oftalmologii, a należą do nich: latanoprost, trawoprost, bimatoprost i tafluprost.\nProstaglandyna F2α (PGF2α) ma zdolność do zmniejszania ciśnienia śródgałkowego, dlatego też jej analogi znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia śródgałkowego i jaskry. Wszystkie analogii stosowane są zatem w postaci kropli ocznych, a poszczególne związki różnią się między sobą długością działania i mechanizmem, w jaki zmniejszają ciśnienie śródgałkowe. Poszczególne preparaty mogą różnić się także rodzajem opakowania dozującego krople, co bezpośrednio przekłada się na sposób ich przechowywania i rodzaj koniecznych do zastosowania środków konserwujących, mogących powodować interakcje z innymi preparatami.\nWysoka skuteczność i szerokie stosowanie analogów PGF2α spowodowały, że na chwilę obecną, aż 3 z tych związków (latanoprost, trawoprost i bimatoprost) znajdują się na aktualnym wykazie leków refundowanych w terapii jaskry. Warto również zaznaczyć, że widnieją one również na liście leków wydawanych bezpłatnie w zakresie wskazań refundacyjnych dla osób powyżej 75 roku życia. Analogi PGF2α mogą być stosowane zarówno w mono- jak i politerapii w połączeniu z innymi lekami, jednak należy pamiętać, iż jednoczesne stosowanie więcej niż jednego analogu prostaglandyny PGF2α jest przeciwwskazane, gdyż może prowadzić do niepożądanego, paradoksalnego wzrostu ciśnienia w gałce ocznej [2-5].\nLatanoprost jest syntetycznym analogiem naturalnej PGF2α, wywierającym swoje działanie poprzez aktywny metabolit – kwas latanoprostowy. Związek ten silnie obniża ciśnienie śródgałkowe poprzez nasilenie odpływu cieczy wodnistej tzw. drogą niekonwencjonalną przez przestrzeń naczyniówkowo-twardówkową, nie wpływając jednak na jej wytwarzanie.\nStosowany jest w terapii jaskry z otwartym kątem przesączania oraz u pacjentów z nadciśnieniem śródgałkowym, powstałym z innych przyczyn. Podczas stosowania kropli zawierających latanoprost należy zachować minimum 5 minut przerwy przed i po zastosowaniu innych preparatów. Jest to szczególnie znaczące w przypadku jednoczesnego stosowania preparatów, w których jako konserwant został użyty tiomersal, gdyż w połączeniu z latanoprostem może powodować wytrącenie się osadu, zmniejszenie skuteczności obu leków i podrażnienie gałki ocznej.\nNajbardziej znanym działaniem niepożądanym wszystkich analogów PGF2α stosowanych w okulistyce jest możliwość powodowania trwałych zmian w zabarwieniu tęczówki na kolor brązowy. Wystąpienie takiego działania niepożądanego obserwuje się jednak zazwyczaj dopiero po dłuższym czasie terapii, a wynika ono ze zwiększenia ilości melaniny w melanocytach. Nie jest jednak powodem do przerywania terapii, jeśli ta przynosi zadowalające efekty. Oprócz zwiększenia pigmentacji tęczówek, równie charakterystycznym działaniem niepożądanym analogów PGF2α jest zwiększenie pigmentacji, grubości, długości i ilości rzęs. Często obserwuje się również miejscowe reakcje nadwrażliwości, podrażnienia i stan zapalny brzegów powiek, bądź ból gałki ocznej.\nNa polskim rynku, latanoprost występuje w postaci kropli do oczu w tradycyjnych buteleczkach z zakraplaczem, jak również w postaci pojemników jednodawkowych, tzw. minimsów. Istnieją również preparaty złożone, zawierające latanoprost z tymololem – lekiem należącym do β-blokerów, również stosowanym w terapii jaskry .\nTrawoprost jest analogiem PGF2α, wywierającym swoje działanie przez aktywny metabolit – kwas trawoprostowy, który charakteryzuje się dużo większą selektywnością i powinowactwem do receptora prostaglandynowego FP w porównaniu do latanoprostu.\nDodatkowo, oprócz ułatwienia odpływu cieczy wodnistej drogą niekonwencjonalną, trawoprost ułatwia także beleczkowanie kąta przesączania. W swoim wskazaniach do stosowania i możliwych działaniach niepożądanych jest podobny do latanoprostu, jednak jego cechą wyróżniającą jest fakt, że jako jedyny analog PGF2α może być stosowany również u dzieci już od 2 miesiąca życia w przypadku nadciśnienia ocznego lub jaskry dziecięcej. Podobnie jak latanoprost zarejestrowany jest w postaci monopreparatów, jak również preparatów złożonych z tymololem. Nie występuje jednak w postaci pojemników jednodawkowych .\nBimatoprost jest syntetycznym związkiem zbliżonym budową do PGF2α. Podobnie jak oba poprzednie analogi zmniejsza ciśnienie śródgałkowe przez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej drogą alternatywną, jednak stosowanie bimatoprostu prowadzi dodatkowo do zwiększenia odpływu cieczy wodnistej przez siatkę włókien kolagenowych w kącie przesączania.\nWystępuje w postaci monopreparatów, jak również w połączeniu z tymololem. Mimo wielu podobieństw do latanoprostu i trawoprostu, należy zaznaczyć, że bimatoprost charakteryzuje się zdecydowanie największym potencjałem do powodowania miejscowych reakcji nadwrażliwości, podrażnień, nadżerek rogówki, przekrwienia spojówek, zwiększenia pigmentacji tęczówki, ciemnienia skóry i powiek, a także nadmiernego wzrostu rzęs .\nDziałanie to zostało wykorzystane przez producentów kosmetycznych odżywek wzmagających wzrost rzęs, zawierających niskie stężenia bimatoprostu. Mając jednak na uwadze możliwe wystąpienia działań niepożądanych, jak również fakt, że wszystkie analogi PGF2α są lekami przeciwwskazanymi do stosowania w trakcie ciąży (kategoria C), należałoby się zastanowić czy wspomniane odżywki aby na pewno powinny znajdować się poza apteką, np. na półkach drogeryjnych?\nOstatnim analogiem PGF2α stosowanym w okulistyce jest tafluprost. Na polskim rynku, obecnie zarejestrowany jest tylko jeden preparat zawierający ten związek i występuje w postaci pojemników jednodawkowych. Wskazaniem do stosowania tafluprostu jest monoterapia jaskry i nadciśnienia śródgałkowego u chorych, którzy mogą odnieść korzyści ze stosowania jednorazowych minimsów bez konserwantów, a także u osób nie reagujących na inne leczenie lub u których inne leczenie jest przeciwwskazane. Tafluprost może również stanowić uzupełnienie terapii β-blokerami. Cechy charakterystyczne tego leku są podobne jak dla całej grupy, jednak warto zaznaczyć, że dla preparatu z tafluprostem został szczególnie podkreślony fakt, że kobiety go stosujące powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji, gdyż związek ten może powodować szkodliwy wpływ na rozwój płodu .\nProstaglandyny w ginekologii\nMożliwość zastosowania prostaglandyn w ginekologii wynika z działania prostaglandyny E2, wykazującej silne właściwości pobudzające czynność skurczową macicy. Obecnie, na polskim rynku, leczniczo w ginekologii wykorzystuje się dwa związki: prostaglandynę E2 – dinoproston oraz jej zredukowaną postać – dinoprost. Oba leki mogą być jednak stosowane jedynie w lecznictwie zamkniętym.\nDinoproston, czyli prostaglandyna E2 występuje w postaci żelu do szyjki macicy i stosowana jest do wspomagania indukcji porodu o czasie, gdy jest to konieczne z przyczyn położniczych lub internistycznych.\nLek ten zapoczątkowuje i zwiększa siłę i rytmiczność skurczów macicy, jak również ułatwia rozluźnienie, wygładzenie i rozszerzenie ujścia szyjki macicy. Nie powinien być jednak stosowany u pacjentek, u których preparaty nasilające skurcze są przeciwwskazane, m.in. w przypadku ciąży mnogiej, wielorództwa czy po przebytych operacjach macicy. Nie powinno się go również stosować równolegle z innymi lekami nasilającymi skurcze, np. z oksytocyną.\nDinoproston stosowany jest wyłącznie w lecznictwie zamkniętym w warunkach szpitalnych, pomimo, że skutecznie pomaga w indukcji porodu, nie jest pozbawiony działań niepożądanych. Stosowanie go wiąże się z możliwością wystąpienia reakcji nadwrażliwości, nudności, wymiotów, skurczu oskrzeli i ucisku w klatce piersiowej, a także wystąpienia nieprawidłowych skurczy, a nawet pęknięcia macicy.\nNa działania niepożądane tego leku narażone jest również dziecko, które może urodzić się przedwcześnie i u którego mogą pojawić się zaburzenia rytmu serca czy kwasica, dlatego też nadrzędną sprawą jest rozważenie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem dinoprostonu i wykluczenie możliwości zastosowania terapii alternatywnych .\nDinoprost, czyli zredukowana postać prostaglandyny E2 (dinoprostonu) również wykorzystywany jest wyłączenie w lecznictwie zamkniętym w warunkach szpitalnych i występuje w postaci roztworu do wstrzyknięć. Jego działanie opiera się na kurczeniu macicy na każdym etapie ciąży i przyspieszeniu dojrzewania szyjki macicy, a wskazaniem do jego stosowania jest konieczność zakończenia ciąży w II trymestrze w przypadku obumarcia płodu lub w przypadku ryzyka ciężkich powikłań ze strony matki.\nDinoprost można podawać doowodniowo przez ścianę brzucha lub sklepienie pochwy po premedykacji, pod kontrolą USG. Działanie dinoprostu może być nasilone przez inne leki o działaniu kurczącym mięśnie macicy, np. oksytocynę lub ergometrynę, natomiast β-adrenomimetyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą wpływać hamująco i osłabiać działanie dinoprostu.\nDo najczęstszych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem tego leku należą biegunki, nudności, bóle i skurcze brzucha, rzadziej zdarzają się uogólnione reakcje anafilaktyczne oraz bóle w klatce piersiowej spowodowane skurczem oskrzeli .\nProstaglandyny w neonatologii\nAlprostadil to prostaglandyna E1, wykazująca wielokierunkowe działanie i wytwarzana we wszystkich komórkach za wyjątkiem erytrocytów. PGE1 rozszerza naczynia krwionośne, w szczególności przewód tętniczy noworodków, co bezpośrednio wykorzystywane jest w lecznictwie. Ponadto hamuje wydzielanie soku żołądkowego, zmniejsza agregację płytek oraz pobudza czynność skurczową mięśni gładkich jelit i macicy. PGE1 łączy się także z receptorami w ciałach jamistych, zwiększając stężenie cyklicznego AMP i prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich, zwiększenia napływu krwi i powstania erekcji. Z tego powodu alprostadil może być stosowany jako preparat do wstrzyknięć do ciał jamistych w terapii zaburzeń wzwodu, jednak na chwilę obecną w Polsce nie ma preparatu zarejestrowanego do stosowania w tym wskazaniu.\nW lecznictwie zamkniętym natomiast, wykorzystywana jest zdolność alprostadilu do rozszerzania naczyń krwionośnych, przez co znalazł zastosowanie do leczenia podtrzymującego u noworodków, wymagających zabiegu kardiochirurgicznego. Podanie alprostadilu ma na celu utrzymanie drożności przewodu tętniczego (Botalla) i zapobiegnięcie jego przedwczesnemu zamknięciu do czasu koniecznego zabiegu. Lek ten podaje się dożylnie we wlewie ciągłym aż do czasu zabiegu, rozpoczynając od najniższych możliwych dawek.\nStosowanie alprostadilu jest przeciwwskazane u dzieci z zaburzeniami oddechowymi, a także, ze względu na inhibicję płytek krwi, u dzieci z możliwą skłonnością do krwawień. Najczęstszym działaniem niepożądanym pojawiającym się u noworodków jest bezdech, jednak może również wystąpić zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), bradykardia, gorączka i zaczerwienienie skóry .\nProstaglandyny w chorobach naczyń obwodowych\nAlprostadil, będący prostaglandyną E1 wykorzystywany jest w lecznictwie samodzielnie, jak również w połączeniu 1:1 z α-cyklodekstryną w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej lub dotętniczej. Wskazaniem do stosowania tego połączenia jest leczenie przewlekłej choroby zarostowej tętnic obwodowych u osób niekwalifikujących się do rewaskularyzacji lub w przypadku jej niepowodzenia.\nPodanie egzogennej PGE1 uzupełnia niedobór endogennej PGE1, powstały na skutek działania blaszki miażdżycowej, upośledzającej syntezę prostaglandyn w ścianach naczyń krwionośnych. Działanie kompleksu alprostadil alfadeks opiera się na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, zmniejszeniu agregacji płytek oraz zwiększeniu aktywności fibrynolitycznej osocza. Wszystkie te działania przyczyniają się do przeciwdziałania uszkodzeniu tkanek przez proces zapalny poprzez zwiększenie dostarczania tlenu i glukozy do niedokrwionych tkanek. Dzięki temu lek ten może być podawany w stanach przewlekłego, krytycznego niedokrwienia w celu zmniejszenia bólów spoczynkowych, gojenia owrzodzeń i zmian troficznych, zmniejszając ryzyko amputacji.\nMaksymalny czas terapii wynosi 4 tygodnie, a przeciwskazaniem do jej prowadzenia jest niewydolność serca (klasa III-IV wg NYHA), zaburzenia rytmu serca, choroba niedokrwienna i niedawny zawał serca. Wdrożone leczenie może nasilić działanie leków hipotensyjnych i przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień. Podczas wlewu, chory powinien być pod stałym nadzorem lekarza monitorującego parametry układu krążenia .\nProstaglandyny w chorobach przewodu pokarmowego\nMizoprostol jest syntetycznym analogiem prostaglandyny E1 (PGE1), która to w warunkach fizjologicznych działa ochronnie na śluzówkę żołądka, hamując wydzielanie soku żołądkowego i kwasu solnego oraz nasilając wydzielanie śluzu i wodorowęglanów. Z tego powodu, głównym wskazaniem do stosowania mizoprostolu jest profilaktyka powstawania owrzodzeń żołądka i dwunastnicy, spowodowanych przez stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).\nNa polskim rynku zarejestrowany jest jeden preparat zawierający wyłącznie mizoprostol, jednak występują również preparaty złożone z mizoprostolu i diklofenaku, stosowane w objawowym leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów i reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS). Rolą mizoprostolu w takim połączeniu jest minimalizowanie niepożądanego działania wrzodotwórczego diklofenaku.\nNajczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem tego związku są biegunki i wysypki. Często zdarzają się również zawroty głowy, uciążliwe objawy gastryczne, zaburzenia menstruacyjne, krwawienia z pochwy i skurcze macicy.\nMizoprostolu bezwzględnie nie powinny stosować kobiety w ciąży i planujące ciążę. Pozostałe kobiety w wieku przedmenopauzalnym mogą stosować ten lek tylko ostatecznej konieczności, pod warunkiem stosowania skutecznych metod antykoncepcji, gdyż mizoprostol należy do kategorii X – jego stosowanie może prowadzić do poronienia lub wystąpienia wad wrodzonych płodu .\nFarmaceuci za pierwszym stołem powinni zwrócić szczególną uwagę na realizowane recepty na mizoprostol, gdyż jego działanie poronne wykorzystywane jest nielegalnie do terminacji ciąży. Jest to jednak wysoce niebezpieczne i wiąże się z wysokim prawdopodobieństwem wystąpienia groźnych powikłań.\nBurdan F, Chałas A, Szumiło J (2006) Cyklooksygenza i prostanoidy – znaczenie biologiczne. Postępy Hig Med Dosw 60: 129-141\nAlprostadil alfadeks: https://indeks.mp.pl\nMizoprostol: https://indeks.mp.pl; http://chpl.com.pl\nHydrożele w preparatyce farmaceutycznej


Lapse It – tworzenie filmu ze zdjęć | Bukmacherskie aplikacje mobilne\nBukmacherskie aplikacje-Bukmacherzy Android-Lapse It – tworzenie filmu ze zdjęć\nLapse It – tworzenie filmu ze zdjęć\nZ racji tego, że w smartfonach stosuje się coraz lepsze aparaty, nikogo za bardzo nie powinien dziwić fakt, że w Android Markecie można znaleźć bardzo wiele różnego rodzaju narzędzi dla miłośników fotografii. Dzisiaj chcieliśmy Wam przedstawić kolejny tego typu program. Tym razem jest nim „Lapse It” wyprodukowany przez Interactive Universe.\nW sieci (w chociażby najpopularniejszym YouTube) można znaleźć ogromną ilość filmów, na których można w przyspieszonym tempie zobaczyć zachodzące słońce czy normalnie prawie niezauważalny ruch gwiazd na nocnym niebie. Wszystkie z nich są bardzo efektowne i podobają się oglądającym internautom.\nNiektóre z tych produkcji powstały przy pomocy kamer cyfrowych, które oferują opcję umożliwiającą tzw. nagrywanie poklatkowe (ang. time-lapse). W dzisiejszych czasach – jak się okazuje – nie potrzeba mieć już jednak niczego innego poza smartfonem. W Android Markecie dostępna jest bowiem bardzo ciekawa aplikacja Lapse It pozwalająca nam na uzyskanie efektu jeszcze do niedawna tworzonemu ręcznie bądź dostępnemu jedynie dla osób posiadających profesjonalny sprzęt.\nOpisywany przez nas program posiada wszystkie funkcje potrzebne przeciętnemu użytkownikowi, a myślę, że i nie jeden profesjonalista byłby zdziwiony jego możliwościami. W aplikacji od Interactive Universe znaleźć można, między innymi, opcję, w której ustawiamy liczbę klatek na sekundę w danym filmie oraz ustawienie tego, co jaki czas ma być wykonywane zdjęcie wybranego przez nas miejsca.\nBardzo dużym atutem programu Lapse It jest również to, że pozwala on na zapisywanie stworzonego materiału w kilku formatach, a nie tylko w jednym. Możemy więc rozdzielić pliki do zamieszczenia w sieci (niższa jakość) od naszych prywatnych (wyższa jakość).\nNie można też w tym wpisie nie pochwalić interfejsu produkcji Interactive Universe. Jest on bowiem naprawdę prosty w użyciu i nie powinien sprawiać problemu nawet początkującemu.\nCo bardzo ważne, autorzy Lapse It udostępnili w Android Markecie dwie wersje: płatną i bezpłatną. Tę drugą polecamy jednak raczej jedynie do przetestowania możliwości aplikacji, a wszystko dlatego, że oferuje ona zdecydowanie mniej opcji (nie pozwala, na przykład, na nagrywanie w wysokiej jakości) od tej, za którą należy zapłacić nieco ponad 6 złotych.\nAndroid Android Market bezpłatne darmowe fotografia Lapse It płatne


➤ GoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nGoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4 to wydajny i zaawansowany serwer o szerokim zastosowaniu.\nNiestety nie znamy dokładnej ceny GoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem serwerów 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o GoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4.\nGoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4 to stabilnie pracujący serwer, który został wyposażony w szereg przydatnych funkcjonalności oraz nowoczesnych technologii. Inne parametry sprzętu, o których warto wiedzieć: ECC\n240 pin. Typ pamięci: DDR3.\nInstrukcja obsługi do GoodRam 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4\nOpis 4GB 1333MHz DDR3 ECC Reg w/Parity CL9 DIMM SR/ x4 W-MEM1333R3S44G


Inauguracja sezonu rowerowego KTR "Sigmy" Anno Domini 2015 r. - Centrum Turystyki Rowerowej w Mierzynie\nJuż dużo wcześniej Jola i Adam sygnalizowali o przygotowaniach do spotkania, rozpoczynającego sezon rowerowy klubu "Sigma". Wybadali teren, warunki zamieszkania, możliwości wspólnych posiłków, oraz przygotowali trasę na sobotę.\n10 kwietnia (piątek) o różnych porach dnia - pogoda dopisała - przyjeżdżają wszyscy chętni, a na przywitanie robią przymusową rundę honorową, podczas której, zostali uwiecznieni na fotkach robionych poprzez gospodarza, na ten czas, Adama. Gospodyni w tej roli Jola, opasana fartuszkiem, rozprowadzała przybyłych po pokojach, oraz wyznaczyła termin wspólnego spotkania przy kominku.\nWieczorkiem, przy stole uczestnicy, wyluzowani i rozleniwieni także ciepełkiem buchającym od nagrzanego kominka wysłuchali historię tego miejsca od byłego dyrektora i nauczyciela. Po tym trochę oficjalnym wstępie gospodarze Jola i Adam przywitali nas słowami - witamy Was chlebem i solą i życzymy dobrej zabawy. Potem rozpoczęła się uczta. Rysiu Szulc wziął do ręki nóż i rozkroił potężny bochen chleba, który przyjechał tutaj właśnie dzięki niemu, prosto z rodzinnej piekarni. Do chleba najlepszy smalec w okolicy w wykonaniu Rysia Rurki oraz obowiązkowe ogórki a na słodko babka. Dla uatrakcyjnienia biesiady Jola przeprowadziła błyskawiczny konkurs, a nagrodzeni smakołykami dzielili się ze wszystkimi. Później hulanka, swawola i wspólne rozmowy rowerzystów - gdzie oni nie byli i co nie widzieli.\nSobota - nie wiem jakie mają znajomości tam u góry Jola i Adam, ale tak pięknej i ciepłej pogody w tym roku jeszcze nie było. Rano chrzest rowerów Geni, Joli i Magdy. Te spryciule kupiły sobie rowery ze wspomaganiem i obecnie najbardziej stroma górka to dla nich bułka z masłem. Adam przygotowany jak profesor poprowadził nas do Międzychodu, gdzie zwiedziliśmy Muzeum Regionalne, następnie przejechaliśmy obok Zbójeckiej Góry i tam był pierwszy przystanek. Kto chciał to wyjmował posiłek lub popitek a Adam wyjaśniał legendy z tym miejscem związane. Podczas jazdy na wale widoki na zakole Warty. Następnie Krobielewo i przerwana przez Wartę droga do widocznej po przeciwnej stronie wioski. Przed wojną po stronie niemieckiej był wybudowany najdłuższy drewniany most w Trzeciej Rzeszy - to dokładnie nam wyłożył Adam popierając fotkami z tego okresu. Powrót - zwiedzanie Kościoła i po mozolnym podjeździe - tylko trzy koleżanki z wiadomych powodów uśmiechnięte a reszta potwornie zmachana dojechaliśmy do Goraju. Po drodze zahaczyliśmy o jezioro - uwaga - Gertruda. Genia biła się w piersi aż huczało, że to nie jej własność - ale my wiemy swoje. Dojechaliśmy ponownie do Międzychodu i tam już indywidualnie powrót do bazy.\nWieczorem o 19.00 Jola i Adam podjęli nas gulaszem własnoręcznie zrobionym - palce lizać i następny wymyślony poprzez Jolę konkurs. Zdając sobie sprawę z powrotu, zabawa już nie trwała tak długo jak poprzednia i chwaląc gospodarzy poszliśmy spać.\nNiedziela rano - widocznie ten dzień nie obejmowała już jurysdykcja Joli i Adama - było zimno i wietrznie, a po słowach gospodyni -"było miło ale się skończyło" rozjechaliśmy się do domów.\nI ja tam byłem, miód i wino piłem. Zapraszamy do galerii.


aisza : przepisy użytkownika\nWegańskie gołąbki z nadzieniem z ryżu i kotletów w proszku\nautor: aisza dieta: ovo-wege\nPyszne danie obiadowe. Doskonale nadaje się do zamrożenia. Możemy je podawać z czym tylko chcemy, na moim stole najczęściej podawane są w towarzystwie pieczonych ziemniaków lub pieczywa.\nTego jeszcze nie było! Przepis prosto z Indii.\nWyśmienity sos, który w moim domu zrobił furorę. Idealny w zimie, gdyż świetnie przechowuje się w słoiczkach. Świetnie pasuje do naleśników, ryżu, ziemniaków oraz jako dip do frytek bądź chipsów. Naprawdę godny polecenia!:) GoVegan!


Czy życzysz sobie na co dzień czytać komiks na ścianie? | ideasbathroom.org\nCzy można by posiadać na co dzień przed oczami przepiękne obrazy nie wychodząc z pokoju? oczywiście, że tak. Mamy wszakże tv, notebook, jakiekolwiek zdjęcia czy filmy.\nMają one jednak pewną skazę. Nawet jeżeli widoki mogą być wyświetlane na 60-calowym monitorze, są mniejsze niż mogłyby być.\nCo powiesz na jakiś górski pejzaż o rozpiętości kilkuset cali umiejscowiony na ścianie Twego domu? Tak, to prawdopodobne. Starczy, iż zapytasz w markecie o to, czy mogą być przystępne takowe fototapety góry – zobaczysz tutaj (zobaczysz tutaj). Po jej nałożeniu na ścianie, mogłabyś na co dzień wielbić piękne Karpaty, nasze Tatry czy Himalaje. W marketach z dekoracjami na ścianę przystępne mogą być różne fototapety góry i z pewnością znajdziesz coś dla siebie. Pamiętaj, iż fototapety mogą być przycięte na wymiar a ich cena będzie często niższa niż wycieczka w dane miejsce.\nDla swego dziecka mogłabyś zaś zakupić fototapety grafitii. Tak, przystępne są również takowe ozdoby. Nie mówimy tu o pewnych bazgrołach a o wykonanych z prawdziwym respektem artystycznym graffiti. Interesujące są takie malowidła, które to jak żywo przypominają kartę z komiksu. Naturalnie pojawiają się również fototapety graffiti bardziej tradycyjne, czyli przedstawiające przeróżne napisy napisane charakterystyczną trójwymiarową kolorową czcionką. Wszelakie fototapety grafitii więcej (więcej) znajdują różnorodnych zwolenników. Pamiętają o niniejszym ich wytwórcy, skoro proponują fototapetę z trzema barwnymi paskami. Cóż, dla każdego coś miłego.\nNiemniej jednak jeżeli masz dorastającego malucha, może zaciekawią go fototapety grafitii? Mogą być one wprost najlepsze, wytworzone akurat dla tego typu młodych osób.\nTagged kupić, mieszkania, oczy


Matki polskiej prawicy - FEDERACJA ANARCHISTYCZNA - wolność, równość, pomoc wzajemna\n7 sierpnia 2020 9 sierpnia 2020 WFA\tBrak komentarzy\nPrawicowi politycy jawią się w publicznej debacie jako obrońcy wartości chrześcijańskich, rodziny i ojczyzny przed zakusami „lewackiej hołoty” czy też „cywilizacji śmierci” powtarzanej jak mantra za Janem Pawłem II od ponad dwudziestu lat. Obecna władza chętnie sięga do historii. Od lat prawica używa określenia Targowica, a jej przedstawiciele odmieniają je przez wszystkie przypadki. Rzucone bezmyślnie w eter chętnie chwytają zwolennicy PiS-u czy Konfederacji. Targowica ma stygmatyzować osoby mające lewicowe poglądy.\nZręczność PiS w łączeniu spraw socjalnych z patriotycznym i historycznym bełkotem jest ogromnym sukcesem prawicy. Nie zmieni tego fakt, że wielu prawicowych polityków szuka inspiracji zagranicą niczym zwolennicy Konfederacji Targowickiej z 1792 roku. Nic dziwnego. Ronald Regan czy Margaret Thatcher byli politykami konserwatywnymi pod względem obyczajowym. Thatcher w latach 80-tych znana była między innymi z ukrywania skandali z udziałem brytyjskiej rodziny królewskiej. Windsorowie byli bowiem fundamentem systemu panującego od wieków w wielkiej brytanii. To działaczom prawicowym w „Solidarności” odpowiadało. Nawet Regan i Thatcher nie byli jednak w stanie zatrzymać zmian obyczajowych w swoich krajach. Za to wspierali naszych bogobojnych polityków budując w nich poczucie misyjnej roli polski w bloku państw komunistycznych. Imponował im ich antykomunizm. Czy polscy opozycjoniści znali jednak ich antyspołeczną politykę? Na pewno nie w 1988 roku. Dlatego przyjęli antyspołeczne rozwiązania ze stanów zjednoczonych i wysp brytyjskich niczym konfederaci targowiccy dobrodziejstwo, jakim była interwencja Katarzyny Wielkiej w 1792 roku. Wydarzenia następujące po III rozbiorze polski (1793) były nie w smak polskiej magnaterii przywiązanej do religii i wartości, jakie teraz przyświecają obecnej prawicy. Niechęć polskiej szlachty do rewolucji francuskiej z 1789 roku oraz wrogość jaką wykazywała względem idei wolnościowych, jakie niosło Powstanie Kościuszkowskiego przypieczętowały ostateczny los I rzeczypospolitej i zahamowały na lata przemiany społeczne. Szlachta przez lata rozbiorów nadal była podmiotem polityki zaborców. Hamowała zmiany i w konfliktach z chłopami odwoływała się do władz celem powzięcia kroków represyjnych wobec buntujących się mas społecznych. Arystokraci pilnowali swoich politycznych karier na dworach w wiedniu, berlinie czy petersburgu. Ba! Wielkopolscy książęta z rodu Radziwiłłów z dumą prezentowali swoje pokrewieństwo z Hohenzollernami i nazywali siebie ich kuzynami. W środowisku szlachty i arystokracji przez lata zaborów pielęgnowano polskość. Wynikało to jednak głównie z tradycji i pokazywania statusu społecznego przodków, a nie poczucia narodowej wspólnoty jak chce nam to przedstawić obecnie prawica. Władze zaborcze były skuteczne dlatego, że miały swoich oddanych lokalnych administratorów w przedstawicielach szlachty oraz rodzącej się burżuazji. Bunt podnosiła tylko biedota, która poza szablą i herbem nie miała nic.\nKatarzyna Wielka jest nazywana władczynią oświecenia absolutnego. Samo określenie „oświecenie absolutne” jest kuriozalne i wewnętrznie sprzeczne, ponieważ idee oświeceniowe stały w sprzeczności z absolutyzmem. Katarzyna II sama jest taką sprzecznością. Oczytana, świadoma swojej roli jako kobiety w świecie polityki zdominowanym przez mężczyzn. Na początku swojego trzydziestotrzyletniego panowania dążąca do wolności chłopów, opiewana przez największe umysły epoki oświecenia. W 1792 roku była już inną władczynią. Strach przed ludem po wydarzeniach rewolucji we francji ostatecznie zgasił pragnienie przemian u rosyjskiej cesarzowej. Tymczasem uchwalona 3 maja 1791 roku w warszawie konstytucja budziła niepokój imperatorowej. Doskonale wiedziała, że uchwała ustawodawcza jest ucieleśnieniem haseł francuskiej rewolucji. Nie mogła pozwolić na realizację ich nad wisła, u bram rosji. Także większość polskiej szlachty i magnaterii widziała w cesarzowej Katarzynie swoją „matkę”, obrończynię „złotej wolności” szlacheckiej. Tworząc konfederację polscy magnaci wiedzieli, że w niej chcą mieć swoją władczynie, gwarantującą utrzymanie starego porządku. Tadeusza Kościuszkę traktowali jak zdrajcę, a uczestników powstania z 1794 roku jak wichrzycieli i buntowników. Powstanie zostało stłumione przez wojska prusko – rosyjskie. Nic dziwnego, że mając takie tradycje i doświadczenie działacze prawicowi w latach 80-tych XX wieku skupieni wokół „Solidarności” szukali wsparcia u innej „Semiramidy północy”, tylko tym razem na zachodzie. Margaret Thatcher nie była może Katarzyną Wielką w sposobie rządzenia, ale tak jak rosyjska władczyni hamowała przemiany społeczne w swoim kraju. Thatcher była wrogiem silnych związków zawodowych. Likwidując brytyjskie górnictwo skutecznie ograniczyła przy tym rolę związków w kraju stawiając na swoim. Do dziś w wielu regionach zjednoczonego królestwa panuje bieda wywołana decyzjami rządu „żelaznej damy” zamykającego kopalnie i ograniczającego pomoc socjalną państwa. Wielka brytania wciąż zmaga się ze skutkami prywatyzacji usług publicznych czy mieszkalnictwa. Antyspołeczne działania władz z lat 80-tych XX wieku na wyspach odcisnęły piętno na brytyjskim społeczeństwie, które widać dobrze do dziś. Dało o sobie znać również wynikach referendum dotyczącym wyjścia wielkiej brytanii z unii europejskiej w 2016 roku. Zmarłą w kwietniu 2013 roku byłą premier żegnano gwizdami oraz okrzykami ludzi zebranych wzdłuż trasy przemarszu konduktu żałobnego w centrum londynu.\n„W życiu nie przyszłoby mi do głowy, by demonstrować na czyimś prywatnym pogrzebie. Ale to nie jest prywatny pogrzeb, lecz wielka uroczystość zorganizowana przez konserwatywny rząd Davida Camerona. To demonstracja thatcheryzmu. Zatem ja mam obowiązek demonstrować tu swój antythatcheryzm” – tłumaczyła dziennikarzowi „Gazety Wyborczej” 68-letnia Helen Fraser, emerytowana nauczycielka matematyki ze szkocji. Dla środowiska prawicowego w polsce gwizdy i okrzyki przeciwników thatcheryzmu podczas przemarszu konduktu były nie do przyjęcia. Hołdów oraz laurek względem nieżyjącej ze strony polskiej klasy politycznej nie było końca. Jedna z takich laurek widnieje do dziś na stronie rządowej w internecie:\n„Postawa wobec rządów państw komunistycznych spowodowała nadanie jej przydomku „Żelaznej Damy”. Liberalną politykę gospodarczą jej gabinetu nazwano „thatcheryzmem”.\nMargaret Thatcher złożyła wizytę w Polsce w listopadzie 1988 r. Premier zgodziła się na przyjazd pod warunkiem spotkania z Lechem Wałęsą. W czasie wizyty w Gdańsku odwiedziła Stocznię, gdzie m.in. złożyła kwiaty pod pomnikiem Poległych Stoczniowców” – czytamy.\nByłym gdańskim stoczniowcom nie udzieliła się patetyczna atmosfera. Nie stali za żadną inicjatywą honorującą pierwszą kobietę na stanowisku premiera wielkiej brytanii. Pamiętne jest powitanie premier w Stoczni Gdańskiej (1988 rok) przez jej pracowników. Zero entuzjazmu, tylko niemrawe oklaski. Symboliczne jest to, że nie ma żadnego miejsca honorującego tę postać. Inicjatywa ówczesnego ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego nazwaniem ronda imieniem Thatcher przy warszawskim Dworcu Centralnym pozostała w sferze marzeń polityka PO.\nThatcher jest chętnie cytowana przez przedstawicieli prawej części sceny politycznej. Nic dziwnego. Nie idzie o konserwatywne poglądy, to jest zbyt oczywiste, ale wsparcie prawicy w samej „Solidarności” w drugiej połowie lat 80-tych XX wieku. Wcześniej działając w porozumieniu z generałem Wojciechem Jaruzelskim sprowadzała z polski węgiel, którym niszczyła angielskie górnictwo. O tym wolą nie mówić prawicowi politycy wywodzący się z obozu solidarnościowego. Milczą na ten temat historycy mający prawicowe poglądy. Dla Thatcher robotnicza „Solidarność” z 1980 roku stanowiła niebezpieczny przykład dla rodzimych związków zawodowych. Robotnicy z „Solidarności” domagali się w postulatach udziału w zarządzaniu swoimi zakładami pracy oraz uspołeczniania zysku, jakie przynosiły ówczesnej władzy. Stanowili tym samym w oczach pani premier niebezpieczny precedens. Generał Jaruzelski wprowadzając stan wojenny 13 grudnia 1981 roku uderzył ruch solidarnościowy od strony pracowniczej. Represje wobec robotników i pracowników miały osłabić zapał do realizacji społecznej gospodarki PRL-u. Brytyjska premier odetchnęła z ulgą. Odrodzona po stanie wojennym „Solidarność” stała się już wyłącznie narzędziem prawicy i jako ruch antykomunistyczny nie realizowała interesu robotników. Thatcheryzm, tak jak reaganizm cechował konserwatyzm, przywiązanie do prywatnej własności i wolności wyłącznie w aspekcie gospodarczym. Nieżyjąca premier ukształtowała polską prawicę tak samo jak prezydent stanów zjednoczonych Ronald Reagan. Tak jak Katarzyna II usankcjonowała stary porządek, który unicestwił rzeczpospolitą. Nie jest to niczym niezwykłym w historii prawicy na świecie. Dlatego tak bardzo potrzebny jest PiS-owi historyczny bełkot, prostackie prezentowanie historii. Nie zapominajmy o lennych hołdach względem pani Thatcher ze strony prawicowych polityków. Historia lubi się powtarzać, często jako farsa. W tym wypadku jako antyspołeczna farsa.\n← 11 lat wolności czy ukryta niewola?\n[15 sierpnia, warszawa] Pozdrowienia do więzienia – LISTY DO M! →\nZemsta za najazd księcia Brzetysława\n11 czerwca 2020 17 czerwca 2020 WFA 0\n8 kwietnia 2019 11 kwietnia 2020 WFA 0


Książę Karol odwiedził Podlasie | Suwałki Nasze Miasto\nKsiążę Karol odwiedził Podlasie\nM. Tomkiel PR Białystok/orzechowska/ab 16.03.2010\nNastępca brytyjskiego tronu Książę Karol wysłuchał tatarskiej muzyki i spróbował tatarskich potraw. Wizytą w Kruszynianach zakończył swoje odwiedziny w Podlaskiem. Książę Karol spotkał się z młodzieżą i przyrodnikami w siedzibie Białowieskiego Parku Narodowego, gdzie rozmawał o ekologii i oszczędzaniu energii. Poproszony o to, by został honorowym obywatelem Puszczy Białowieskiej zapewnił, że bardzo poważnie rozważy tę propozycję. Potem przyglądał się karmieniu żubrów w rezerwacie.\nZ Białowieży helikopterem poleciał do Kruszynian, gdzie zwiedził zabytkowy meczet i spotkał się z miejscowymi Tatarami. Z zainteresowaniem wysłuchał historii, jak znaleźli się na Podlasiu i o ich skomplikowanych losach. Następnie przeszedł do pobliskiej restauracji, która serwuje tradycyjne, tatarskie potrawy - tam spróbował pierekaczewnika i przyglądał się pokazom miejscowego zespołu tatarskiego. Serdecznie witał się z mieszkańcami, a pytany "jak mu się podoba?" odpowiadał, że jest zafascynowany. Wieczorem (ok. 20-tej) książę Karol z małżonką gościć będzie na Uniwersytecie Muzycznym imienia Fryderyka Chopina w Warszawie. Najpierw zaplanowano małe przyjęcie, a później koncert z okazji 200-setnej rocznicy urodzin patrona uczelni.