dziecko w PolskieRadio.pl (129)\n76 proc. zabawek stwarza ryzyko dla zdrowia\n76 procent skontrolowanych zabawek dla dzieci stwarza ryzyko dla zdrowia - to wynik prac Wojewódzkiej Inspekcji Handlowej w Szczecinie. W trzecim kwartale tego roku inspektorzy zbadali 94 partie wyrobów przeznaczonych dla najmłodszych, kwestionując 72 z nich. Zobacz więcej na temat: dziecko zabawa\nUlgi prorodzinne. Polska na szarym końcu w UE\nW większości krajów Unii Europejskiej na politykę prorodzinną przeznacza się więcej pieniędzy niż w Polsce. Chodzi głównie o ulgi podatkowe na dzieci i świadczenia rodzinne. Zobacz więcej na temat: dzieci dziecko finanse rodzina ulga na dzieci ulga podatkowa\nKosiniak-Kamysz o socjalnym programie PiS\nNowy rząd chce m.in. w ramach programu "Rodzina 500 plus" wypłacać po 500 zł miesięcznie na drugie i każde kolejne dziecko w rodzinie. Zobacz więcej na temat: dziecko rodzina\nJak je maluszek\nGoście dr Witaminki - dzieci z zespołu Oreganki - opowiedzą jak ich kilkumiesięczne rodzeństwo je, co potrafi maluch, a czego musi się jeszcze nauczyć. Zobacz więcej na temat: dr Witaminka dziecko niemowlę zdrowe odżywianie\n"Okna życia" przestaną istnieć?\nKomitet Praw Dziecka ONZ chce wymusić na Parlamencie Europejskim zakaz funkcjonowania tzw. okien życia. Są to miejsca w Polsce i innych krajach europejskich, gdzie można zostawić niechcianego noworodka. Zobacz więcej na temat: Agnieszka Gulczyńska dziecko ONZ poród\nJak odzyskać zaległe alimenty\nUtrzymanie dziecka leży w gestii obojga rodziców, nawet jeśli nie są już razem. Co zrobić, w sytuacji gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów, uporczywie się od nich uchyla? Zobacz więcej na temat: alimenty alimenty dla rodziców dziecko rodzicielstwo Strefa Rodzica\nMakabryczne odkrycie na przystanku autobusowym\nMartwy noworodek został odnaleziony w Jeleniej Górze, przy jednym z przystanków autobusowych na osiedlu Zabobrze. Zobacz więcej na temat: dolnośląskie dziecko Jelenia Góra policja\nPobicie dziecka. 24-letnia kobieta z zarzutem\nZarzut znęcania się ze szczególnym okrucieństwem usłyszała 24-letnia kobieta, zatrzymana w Pogorzeli na Opolszczyźnie w sprawie pobicia swej niespełna pięciomiesięcznej córki. Zobacz więcej na temat: dziecko opolskie policja\nŚmierć 3-latka w Warszawie. Wyroki dla lekarzy\nCzworo lekarzy jest winnych ws. śmierci 3-letniego Jasia, który zimą 2008 r. zmarł na sepsę - orzekł we wtorek warszawski sąd, skazując ich na kary roku więzienia w zawieszeniu na 3 lata i grzywny. Dwoje lekarzy sąd uniewinnił. Zobacz więcej na temat: dzieci dziecko mazowieckie medycyna służba zdrowia szpital śmierć Warszawa\nEksplozja gazu we Wrocławiu. Są ranni\nTrzy osoby zostały poszkodowane w wyniku eksplozji w kamienicy przy ulicy Mieleckiej we Wrocławiu. Ze wstępnych ustaleń wynika, że wybuchł piecyk gazowy - podaje TVP Info. Zobacz więcej na temat: dolnośląskie dziecko gaz ziemny straż pożarna Wrocław wypadek\nDługi alimentacyjne rosną w zatrważającym tempie\nO ponad 1,1 mld zł zwiększyła się wartość zaległych alimentów zgłoszonych do Rejestru Dłużników Biura Informacji Gospodarczej InfoMonitor od momentu, gdy gminy zostały zobowiązane do wpisywania do wszystkich BIG osób, za które wypełniają obowiązek alimentacyjny. Problem uchylania się od łożenia na utrzymanie dzieci najbardziej dostrzegalny jest w województwach łódzkim, mazowieckim i śląskim. Zobacz więcej na temat: dziecko pieniądze\nJesień i zima to czas przeziębień i obniżonej odporności. W dzisiejszej „Strefie Rodzica” porozmawiamy o tym jak przygotować dzieci do sezonu przeziębień. Zobacz więcej na temat: choroba dziecko Strefa Rodzica suplementy diety zdrowe odżywianie zdrowie\nDziecko albo praca: matki w rejestrach bezrobotnych\nKobiety wychowujące dzieci do szóstego roku życia przeważają w rejestrach bezrobotnych - informuje "Rzeczpospolita". Zobacz więcej na temat: bezrobocie dziecko praca Rzeczpospolita\nNie ruszył proces ws. śmierci małej Magdy z Brzeznej\nW Nowym Sączu nie rozpoczął się proces znachora i rodziców półrocznej dziewczynki, która zmarła z głodu w kwietniu ubiegłego roku. Marek H. doradzał rodzicom Magdy leczenie głodówką, co - zdaniem śledczych - doprowadziło do tragedii. Zobacz więcej na temat: dziecko małopolskie medycyna niemowlę Nowy Sącz prokuratura sądownictwo zdrowie\nDwulatka w szpitalu. Dziewczynka została pobita?\nStan niespełna dwuletniego dziecka z Czeladzi jest ciężki ale stabilny. Dziecko trafiło do szpitala z podejrzeniem pobicia. Sprawę wciąż wyjaśnia policja. Zobacz więcej na temat: dziecko policja śląskie\nNiepłodność może być przyczyną rozpadu związku\nZobacz więcej na temat: adopcja dziecko Katarzyna Jankowska rodzice rodzina zastępcza seks NAUKA\nHakerzy włamują się do elektronicznych niań\nDostępne na rynku tzw. elektroniczne nianie mają luki w zabezpieczeniach, które umożliwiają cyberprzestępcom oglądanie rejestrowanych obrazów z dowolnego miejsca – wynika z opublikowanego w środę badania firmy zajmującej się bezpieczeństwem w sieci Rapid7. Zobacz więcej na temat: bezpieczeństwo bezpieczeństwo w intenecie dziecko hakerzy


BONPRIX Kombinezon shirtowy rozm / BODYFLIRT Więcej niż aukcje 7627737600\nKoszulka Polo Bluzka ATLANTIC LOV biała XL Więcej niż aukcje 7217803263\nKM WĘŻOWY CZARNY KOMBINEZON Z ZAMKIEM L/XL Więcej niż aukcje 7580318097\nkoszula w paski, z kokardą ,polski produkt r Więcej niż aukcje 7614828527\nDamska KRACIASTA KOSZULA W KRATĘ BASIC Więcej niż aukcje 7287842988\nStrona główna/ Kombinezony/ BONPRIX Kombinezon shirtowy rozm / BODYFLIRT Więcej niż aukcje 7627737600\nKod produktu: 7627737600\nCena katalogowa 119.99\nZrób wrażenie! Zachwycaj wyglądem i dobrym stylem! Modny kombinezon z marszczonym dekoltem typu bandeau, na regulowanych ramiączkach. Z elastyczną gumką w talii i gumką w dole nogawek. Po bokach wpuszczane kieszenie. Idealnie podkreśla kobiecą sylwetkę. Ślicznie się prezentuje.\ndługość całkowita : 149 cm\nszerokość pod pachami: 39 cm x 2 , max 60 cm x 2\nszerokość w talii : 39 cm x 2, max 60 cm x 2\nszerokość w biodrach : 62 cm x 2, max 71 cm x 2\ndługość nogawki od talii: 106 cm\nszerokość nogawki na dole: 17 cm x 2


w: Zalążki artykułów, Olbrzymy, Mężczyźni,\nRozdział 392; Odcinek 275\nJaguar D. Saul – olbrzym i były wiceadmirał, który pojawił się po raz pierwszy jako rozbitek na Oharze.\nJaguar D. Saul Manga.png\nSaul w mandze.\nSaul jako młody marynarz.\nSaul 27 lat temu na Marineford.\nSpecyficzny śmiech Saula.\nJego unikalny śmiech to "derehjihji".\nJaguar D. Saul był był jedną z trzech osób które wpłynęły na Nico Robin. Saul był pierwszym przyjacielem Robin (oprócz archeologów z Ohary). Robin po tym jak znalazła Saula na wybrzeżu odwiedzała go i przynosiła mu jedzenie, podczas gdy on zbudował tratwę do opuszczenia wyspy. Pewnego dnia, Saul uczył Robin by ta się śmiała nawet kiedy jest smutna. Chwilę przed śmiercią Saul powiedział Robin by ta znalazła przyjaciół którzy będą w stanie żyć z nią oraz ją chronić. Gdy Robin opuszcza wyspę opłakuje śmierć Saula i matki oraz zniszczenie jej rodzinnej wyspy.\nSaul i wiceadmirał Kuzan (później znany jako admirał Niebieski Bażant) mieli przyjacielskie stosunki. Mieli te same zdanie o moralnej sprawiedliwości. Mimo to, ich przyjaźń nie wystarczyła, aby oszczędzić Saula, chociaż Kuzan spełnił ostatnią łaskę Saula o tym by oszczędzić Robin.\nJaguar zdecydowanie potrafi posługiwać się dominacją, czyli umiejętnością wyczuwania duchowej energii innych istot. Wiemy to dzięki informacji doktora Fishbonena zajmującego się Cobym, który wspomniał, że każdy wiceadmirał oraz wszyscy powyżej tego stopnia są w stanie jej używać. Jednakże dotychczas olbrzym nie pokazał tej umiejętności w mandze ani w anime.\nJako jedyny znany powiernik woli D. nie jest człowiekiem.\nJohn Giant • Dorry • Brogy • Oimo • Kashi • Jaguar D. Saul • Oars • Stansen • Little Oars Junior • San Juan Wolf • Hajrudin • Lacroix • Ronse\nBobby • Pogo • Blyue • Panz Fry • Lily Enstomach\nArmia piratów-olbrzymów • Korpus olbrzymów\nElbafu • Little Garden


Sklep internetowy z artykułami oświetleniowymi. - centrum hulk\nHome » Biznes Online » Wyposażenie Wnętrz » Sklep internetowy z artykułami oświetleniowymi.\nDodane: 2017-11-06 :: Kategoria: Biznes Online / Wyposażenie Wnętrz\nAladyn to sklep internetowy, który oferuje do sprzedaży artykuły oświetleniowe. Jest to jednak sklep wyróżniający się spośród innych tego rodzaju sprzedawców wysoką jakością, jaka charakteryzuje oferowane przez niego oświetlenie. Znajdziemy tu lampy pochodzące od znanych i cenionych producentów tego rodzaju produktów, tak polskich, jak tez zagranicznych, jak na doskonałe przykład lampy itre.\nLampy dla koneserów.\nLampy itre to artykuły, które przede wszystkim charakteryzuje wysoka jakość i oryginalny, niepowtarzalny design. Tego rodzaju lampy dodadzą każdemu wnętrzu wyjątkowego stylu. Itre to na przykład ciekawie wykonane plafony LED, albo wpust sufitowy, który daje jasne, ale nie rażące światło. Wszystkie lampy można zobaczyć na stronie internetowej tego sklepu albo na ekspozycji, która sklep prowadzi w Poznaniu. Pracownicy sklepu chętnie doradza wybór jak najlepszego rozwiązania, które spełni wszystkie oczekiwania klienta. Warto poznać ofertę tego sklepu i dobrać lampę odpowiednią do swoich wymagań.


Miś, cyganka, policjant i ksiądz. W Osinach idą bery [ZDJĘ… - Radio Opole\n2020-01-11, 15:28 Autor: Katarzyna Doros\nMiś, cyganka, policjant i ksiądz. W Osinach idą bery! [ZDJĘCIA]\nMyśliwy, ksiądz, policjant i inni przebierańcy z wielkim niedźwiedziem na czele odwiedzili mieszkańców podopolskich Osin w gminie Komprachcice. Tradycyjne wodzenie niedźwiedzia odbywa się tu zawsze w drugą sobotę stycznia, jako jedno z pierwszych takich wydarzeń w regionie. Wśród uczestników barwnego korowodu oprócz orkiestry nie mogło zabraknąć cyganki, zakonnicy i młodej pary.\nWodzenie niedźwiedzia wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego\n- Wodzenie niedźwiedzia w Osinach odbywało się już po I Wojnie Światowej. Zawsze chodzi nas około dwudziestu osób, kontynuujemy tradycję po pradziadach - mówi Maria Lauterbach, sołtys Osin. - Koło gospodyń wiejskich szczególnie organizowało to w latach 70. i 80. Teraz, razem z moją grupą i kołem gospodyń wiejskich ja to organizuję - dodaje.\n- Jestem pielęgniarką. Chodzimy od domu do domu, życzy zdrowia. Przy okazji badam i wypisuję recepty. Najczęściej kropelki na serce - mówi Jolanta Galla.\n- Od kilku lat występuję jako ksiądz. Zbieram datki, co dusza ofiarna da. Mieszkańcy bardzo chętnie nas przyjmują, cieszą się, niektórzy na nas już w progu czekają - dodaje Kornelia Krum.\n- To jest tradycja, którą znaliśmy jeszcze jako dzieci. Zawsze trzeba było obowiązkowo zatańczyć z misiem, bo to przynosiło szczęście. A jeżeli gospodyni nie zatańczy z misiem, to po prostu rok będzie nieurodzajny, niedobry i nic dobrego się nie wydarzy. Wszyscy się razem zintegrowali i razem się bawią, a przecież o to w tym chodzi - mówią mieszkańcy.\nWodzenie niedźwiedzia zakończy wieczorna zabawa karnawałowa, podczas której myśliwy symbolicznie zastrzeli misia i upuści mu krwi.\nPrzypomnijmy, że w grudniu 2019 roku zwyczaj wodzenia niedźwiedzia został wpisany na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego, prowadzoną przez ministra kultury. Tradycyjne bery odbywają w wielu opolskich wsiach m.in. w Krępnej, Dańcu, czy w Raszowej.\nTagi: wodzenie niedźwiedzia, Jolanta Galla, Kornelia Krum, Maria Lauterbach, bery, Osiny, Opole, Komprachcice, tradycja


ImoWit Proszek z witaminą C 300 g | apteka internetowa apo-discounter.pl\nStrona główna > Artykuły o zdrowiu > Witaminy i minerały > Czy witamina C może pomóc w lecz > ImoWit Proszek z witaminą C\nNr art.: 07445219\nOryginalny produkt Runika\nCena podstawowa: zł 145.30/1 kg\nKlienci, którzy kupili ten produkt, kupili także Witamina C Ratiopharm retard 500 mg kapsułki zł 60,59\nW sumie oszczędzasz: zł 38,39\nZastosowanie ImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g)\nImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) to suplement diety służący pokryciu dziennego zapotrzebowania na witaminę C. Spożywać w celu uzupełnienia poziomu witaminy C, a także po to, żeby zapobiec jej niedoborom. ImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) jest przydatny dla zwiększenia odporności organizmu, poprawy jego ogólnej wydajności, oraz regulacji funkcji życiowych.\nEfekt działania ImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g)\nUzupełniając poziom kwasu askorbinowego w organizmie ImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) skutecznie zapobiega skutkom niedoboru witaminy C w organizmie. To przekłada się na większą wydajność układu immunologicznego, przypływ energii do działania, poprawę apetytu, mniejszą skłonność do występowania siniaków i szybszą regenerację obrażeń. ImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) dostarcza więc witaminy kluczowej dla całego organizmu, której jednak sam nie potrafi on wytworzyć.\nKwas L-askorbinowy P/BP/USP/DAB/FCC/E 300.\nProduktu nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na witaminę C, kamicy nerkowej, bądź choroby magazynowania żelaza.\nImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) przyjmować w dawce 60 mg dziennie (1 miarka). Przed spożyciem rozpuścić w szklance płynu.\nPrzedawkowanie witaminy C nie stwarza zagrożenia dla zdrowia – może jednak działać przeczyszczająco lub moczopędnie.\nImoWit Proszek z witaminą C (Opakowanie: 300 g) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.


Braun Audio LE02 - testy, ceny i sklepy | AUDIO\nLicząca sto lat historia niemieckiej firmy zaczęła się od odbiorników radiowych (a dokładnie – od podzespołów). Lata 30. to boom radiofonii i rozkwit firmy, niedługo potem pojawiły się również systemy audio z gramofonami, a w latach 50. – najsłynniejsze zespoły głośnikowe Brauna, czyli elektrostatyczne LE1 (przetworniki projektowane były na licencji firmy QUAD). Jednak w ciągu ostatnich 30 lat nieobecność firmy na rynku audio odsunęła tę historię i zasługi w niepamięć większości audiofilów...\nLuksusowe i minimalistyczne. Układ akustyczny 2.1 z parą oryginalnych przetworników szerokopasmowych. Elektronika impulsowa (zasilacz, końcówki mocy), mocne procesory cyfrowe.\nSieciowy i strumieniowy potencjał zabezpiecza Google Home i wspiera Apple AirPlay 2. Kompleksowa realizacja funkcji asystenta głosowego (z wbudowanymi mikrofonami).\nSpokojne, spójne, nasycone w dolnych rejestrach, delikatne na górze. Stereofonia czytelna z niewielkiej odległości, ale główną zaletą jest stabilność brzmienia w całym pomieszczeniu.\nOkrągły jubileusz postanowiono wykorzystać do powrotu – pod jednoznacznym szyldem Braun Audio, ale z propozycjami bezpiecznymi, mającymi szansę na popularność, bez konieczności żmudnego odbudowywania "marki".\nTo trzy modele głośników bezprzewodowych: LE01, LE02 oraz LE03. Widać też ambicje, bo urządzenia nie należą do tanich. To propozycje tzw. klasy premium, najdroższy LE01 kosztuje blisko sześć tysięcy.\nPodczas gdy konkurenci, Bowers i Naim, dwoją się i troją, aby nadać swoim urządzeniom formy oryginalne i awangardowe, Braun stawia na minimalizm, jednocześnie lekko nawiązując do dawnych LE1.\nBraun Audio LE02 - obudowa\nObudowa jest prosta, płytka, cały front zajmuje tkanina maskownicy. Do testu otrzymaliśmy LE02 w wersji z białym korpusem, jest też wersja czarna. Główną ramę obudowy tworzy aluminiowy odlew polakierowany matowo.\nMasywne, chromowane nóżki wsuwamy w otwory (do ich zakleszczenia się w wewnętrznym mechanizmie). Braun Audio LE02 ma się raczej wtopić w otoczenie, niż w nim wyróżniać. Wyglądu nie zaburzają żadne błyskotki, rozbudowany panel sterujący ani wyświetlacz.\nTylko w prawym narożniku, przez materiał maskownicy, będą do nas dyskretnie mrugać cztery diody, których kolorystyka i schemat podświetlenia zmieniają się wraz z wybranymi funkcjami. Po prawej stronie górnej ścianki znajduje się osiem okrągłych przycisków.\nKonfiguracja 2.1 też jest zrealizowana minimalistycznie – za pomocą pary przetworników szerokopasmowych i jednego niskotonowego.\nCzęść z nich obsługuje odtwarzanie, regulację głośności i wybór źródeł, są jednak dwie ciekawostki: jeden z przycisków wywołuje asystenta głosowego, a drugi gwarantuje nam prywatność, odłączając mikrofony, czemu towarzyszy oryginalny i efektowny mechanizm – po wciśnięciu przycisk niczym peryskop wychodzi nad powierzchnię górnej ścianki, aby nie było żadnej wątpliwości, czy funkcja jest włączona.\nA umiejętności podsłuchiwania Braun Audio LE02 ma niemałe. Nieopodal przycisków, na górnej ściance, są dwie szczeliny z mikrofonami. Producent obiecuje (i ostrzega), że LE02 wychwyci nasz głos nawet z daleka, co jest zasługą nie tylko mikrofonów, ale również wspomagającej je elektroniki.\nBraun Audio LE02 i Google Home\nLE02 wycina z odbieranego sygnału dźwięk odtwarzanej (przez samo urządzenie) muzyki, nie liczmy więc na to, że pozwoli ona nas zagłuszyć. Wielki Brat to oczywiście Google. Braun Audio sięgnął po system Google Home, czego można się było domyślać po obecności charakterystycznego, diodowego wskaźnika. W podobny sposób zaprojektowano wiele innych głośników na rynku, np. Citation firmy Harman Kardon.\nSubtelne przyciski sterujące nie zakłócają minimalistycznej stylistyki.\nGoogle Home to pod względem funkcjonalnym jedno z najlepszych rozwiązań, Braun Audio LE02 potrafi więc strumieniować właściwie wszystko, w tym oczywiście Spotify i Tidal, zresztą uniwersalny protokół Chromecast jest obsługiwany przez większość nowoczesnych aplikacji. Ponadto Google "połączy" nas z domowymi serwerami, z których pobierzemy pliki, również wysokiej gęstości (na bazie PCM 24 bit/96 kHz).\nSą też rozwiązania strefowe. Chociaż Chromecast radzi sobie również na platformie Apple, to jej użytkownicy wolą własne rozwiązania i Braun Audio LE02 pozwala im również na to dzięki systemowi Apple AirPlay 2.\nNatomiast smutną ciekawostką jest brak systemu Spotify Connect, który jest obecny niemal we wszystkich urządzeniach tego typu, ale skoro mamy Google Chromecast oraz AirPlay, to można sobie poradzić. Bluetooth pracuje z dwoma trybami dekodowania – SBC oraz AAC.\nBraun Audio LE02 - sterowanie\nW zestawie z LE02 nie ma tradycyjnego pilota (i niestety widuje się go w takich urządzeniach coraz rzadziej), do sterowania Braun Audio LE02 należy zaprząc aplikację mobilną, a tutaj są nawet dwie możliwości.\nW centralnej części górnej ścianki znajdują się dwie podsłuchujące nas szczeliny...\nBraun Audio LE02 współpracuje z aplikacją samego Google. Dodatkowo Braun Audio przygotował własne oprogramowanie, które warto polecić, bo jest tutaj kilka funkcjonalnych rarytasów.\nNajważniejszy z nich to optymalizacja brzmienia nazwana Room Placement Audio EQ, a więc skorelowanie z miejscem instalacji. Gdy spojrzałem na materiały, wydawało mi się nawet przez chwilę, że to "Auto" (a nie Audio), ale aż tak dobrze niestety jeszcze nie ma. Ustawienia są manualne, można zdefiniować jedno z typowych miejsc, o czym więcej w relacji z odsłuchu. Jest także prosta regulacja tonów niskich i wysokich.\nNiezależnie dostępne są dwa tryby pracy, które wybieramy w aplikacji zgodnie z ustawieniem LE02: poziomo (tryb stereo) lub pionowo, na specjalnym stojaku (tryb monofoniczny). Konfiguracja akustyczna jest do pewnego stopnia podobna jak w dwóch innych testowanych urządzeniach – to system 2.1, ale są też poważne różnice.\n... które można dezaktywować. Przycisk zmienia wówczas barwę na pomarańczową i zostaje wypchnięty do góry.\nPodczas gdy Bowers i Naim stosują, oprócz jednego przetwornika niskotonowego, parę układów dwudrożnych, Braun Audio wybiera prostsze rozwiązanie – przetworniki szerokopasmowe, nazwane BMR (Balanced Mode Radiator).\nMają one płaskie, kwadratowe membrany (o boku 57 mm), a pomiędzy nimi umieszczono moduł niskotonowy – bardziej konwencjonalny, okrągły przetwornik o średnicy 14 cm, z aluminiową membraną.\nTo jednak nie koniec, bowiem na tylnej ściance (w głębi, za ażurową osłoną) zainstalowano dwie owalne membrany bierne (współpracujące z niskotonowym, nie z szerokopasmowymi).\nSekcja wzmacniaczy nie jest przez producenta przedstawiona dokładnie, wiemy tylko tyle, że są to dwie końcówki w klasie D, nie znamy ich parametrów ani konfiguracji; jeżeli są podzielone między kanały, to przetwornik niskotonowy musi być dwucewkowy.\nBraun Audio LE02 - odsłuch\nW ramach firmowego systemu konfiguracyjnego o dumnej nazwie Room Placement Audio EQ dostępne są aż dwie grupy ustawień. W pierwszej definiujemy, czy Braun Audio LE02 stoi na dostarczonych w zestawie nóżkach czy też wisi na opcjonalnym uchwycie ściennym lub wysokim standzie.\nOznacza to zmianę "otoczenia" akustycznego, co wymaga odpowiedniej korekty i jest to naprawdę ważne, chociaż dbają o to wciąż tylko niektórzy producenci. W teście wybieramy podstawowe stopy (bo innych nie mamy), po czym przechodzimy dalej.\nTam czekają już cztery warianty uzależnione od miejsca ustawienia głośnika. Przecież zastosowanie samych stóp wszystkiego nie przesądza, a jedynie to, że urządzenie na czymś stoi, a nie wisi.\nPanel przyłączeniowy umożliwia podłączenie do sieci LAN, jest też jedno wejście analogowe. Większą część tylnej ścianki zajmują perforacje, za którymi są jeszcze dwie membrany bierne.\nPrzewidziano więc następujące opcje: narożnik pokoju na podłodze, dosunięcie do ściany na podłodze, na szafce w pobliżu ściany i w znacznej (minimum 30 cm z każdej strony) od nich odległości.\nRegulacja działa wyraźnie, zmiany oczywiście idą we właściwym kierunku. W żadnej sytuacji nie grozi nam więc ani bas nazbyt masywny i dudniący, ani jego ewidentna słabość. Poziom niskich częstotliwości jest podobny w różnych konfiguracjach.\nBraun Audio LE02 nie eksponuje basu ani dla niego samego, ani dla równowagi względem wysokich tonów, których też nie podkreśla. Niskie tony są jednak zarówno dość obszerne, jak i zwarte, trzymają się blisko średnicy, co natychmiast kojarzy się z twardą rytmicznością, ale w tym przypadku nie czeka nas bardzo szybka jazda i przytupywanie.\n"Basik" jest całkiem soczysty i najczęściej przyjemny. Podobnie wysokie tony – jak najdalsze od metalicznej wyrazistości Bowersa. No to pora na średnicę, pewnie takie ostrożne skraje pasma przygotowały dla niej dużo miejsca na spektakularny występ...A tutaj również spokój, zarówno na przejściu do wysokich tonów (wokale nie krzyczą, trąbki nie wiercą), jak i "dolnym środku" (bez pogrubienia i mrukliwości).\nMembrany szerokopasmowych są płaskie i kwadratowe.\nBowersowi udaje się grać żywo, ale przez to czasami napastliwie, Braunowi – kulturalnie, elegancko, ale przez to czasami nudno. Co nam się bardziej spodoba, zależy od naszych upodobań, od muzyki, okoliczności...\nBowers & Wilkins Zeppelin to "budzik" i głośnik imprezowy, Braun Audio LE02 zagra kołysankę i będzie nam grzecznie towarzyszył przy codziennych zajęciach.\nNiekonwencjonalne przetworniki zapewniają dobre pokrycie dźwiękiem dużego pomieszczenia – w jego różnych miejscach dociera do nas podobny charakter brzmienia, chociaż w celu odczytania stereofonii trzeba rzecz jasna usiąść w niewielkiej odległości, dokładnie na wprost.\nNie do tego jednak projektuje się tego typu urządzenia, głośnik bezprzewodowy nie jest sprzętem Hi-Fi, przed którym siadamy w skupieniu, czekając na rozdzielczość, lokalizacje, detale itd. Zadanie głośnika Braun Audio LE02 jest inne – wszędzie mamy usłyszeć dźwięk poprawny.\nSieć Wi-Fi, LAN\nParametry plików 24/96\nMultiroom Apple AirPlay 2, Chromecast\nAsystenci głosowi Google Assistant\nBluetooth (kodowanie) Tak (SBC, AAC\nLicząca sto lat historia niemieckiej firmy zaczęła się od odbiorników radiowych (a dokładnie – od podzespołów). Lata 30. to boom...


Domowe sposoby na komary: 4 najczęściej polecane sprawdzone metody - Artykuł - Familie.pl\nDomowe sposoby na komary: 4 najczęściej polecane sprawdzone metody - Artykuł\nArtykuły » Ogólne » Domowe sposoby na komary: 4 najczęściej polecane sprawdzone...\nDomowe sposoby na komary: 4 najczęściej polecane sprawdzone metody\nOpublikowany przez: Aleksandra A. Redakcja 2021-06-04 10:05:44\nLatem komary są utrapieniem. Ale znamy domowe sposoby na komary, które pomogą odstraszyć te owady. Wybraliśmy te, które działają.\nKomary potrafią być wyjątkowo dokuczliwe, a ich ugryzienia bolesne. Może się nawet zdarzyć, że wrażliwa skóra dziecka zareaguje na ugryzienie komara alergicznie – dużym i bolesnym bąblem, który będzie na niej przez kilka dni. Dlatego warto poznać sprawdzone domowe sposoby na komary, które pomogą sprawić, aby letnie wieczory na balkonie czy tarasie nie były przykrością.\nDomowe sposoby na komary: co je przyciąga?\nUgryzienia komarów mogą być czasem wyjątkowo bolesne i nieprzyjemne, a wśród polecanych przez internautów skutecznych sposobów na komary podczas letnich posiadówek, znaleźliśmy między innymi propozycję nie używania mocnych perfum, intensywnych balsamów do ciała itp.\nUwaga! Komar Tygrysi w Europie - sprawdź czy jest groźny dla dzieci >>\nCo przyciąga komary? Nęcąco na nie działa nasz pot, a także kwas mlekowy jaki wydzielamy wraz z nim na skórze. Dodatkowo komary doskonale potrafią wyczuć i odnaleźć obiekty o wyższej temperaturze ciała, dlatego tak łatwo nas lokalizują.\nCo działa na komary: sprawdzone domowe sposoby\nNajprostszym domowym sposobem na komary, który możemy zrobić samodzielnie będzie założenie moskitiery w okolicy łóżka lub siatki na owady na oknach. Można ją przykleić do ram specjalną taśmą i cieszyć się świeżym powietrzem w domu bez uporczywego bzzzz nad uchem...\nDrugim polecanym i niezwykle skutecznym sposobem na te owady jest cebula. Komary wręcz nie cierpią woni olejków eterycznych, jakie wydziela to warzywo. Proponujemy pokroić ja w piórka i ułożyć w kilku miejscach w domu lub na tarasie. A zwłaszcza koło okien czy balkonu.\nPostaw też na rośliny! To wyjątkowo prosty i przyjazny środowisku sposób na komary. Roślinyw domu nie tylko poprawią powietrze i będą pięknie wyglądać, ale również odstraszą latających krwiopijców.\nJakie rośliny działają na komary odstraszająco? Wybierz:\nPamiętaj również o olejkach eterycznych. Te jednak warto nieco rozcieńczyć przed zastosowaniem na skórę. Można je również łączyć z wazeliną lub masłem kokosowym – dodając kilka kropli. Komary skutecznie odstraszy:\nCZYTAJ TEŻ >> QUIZ z nagrodami na kleszcze i komary - WEŹ UDZIAŁ\nTagi: domowe sposoby na komary


Magia na trzynastym piętrze – Biblioteka Inspiracji\nPrzepis na ciekawą książkę dla dziesięciolatka:\nWybrać oryginalne miejsce akcji.\nWymyślić kilka postaci i ulepić z nich ciekawych, nietuzinkowych bohaterów.\nDołożyć trochę zagadek i tajemnic.\nDorzucić jakiś czarny charakter – dla zaostrzenia smaku.\nDodać kilka magicznych składników.\nPrzyrządzać w tempie bardzo szybkiej akcji, gdzie wydarzenie goni wydarzenie.\nDoprawić całość szczyptą humoru.\nUdekorować ładnymi ilustracjami.\nNajwyraźniej Joanna Kmieć, autorka Tajemnicy trzynastego piętra i Magicznego kina, nie tylko zna tę receptę, ale i jest biegła w sztuce opowiadania (i rysowania) dla dzieci, bo przyznam, że obie jej książki połknęłam w tempie błyskawicznym.\n(A czytała ta część mej osoby, która nadal ma kilkanaście lat :).\nTosia i Oliwier to cioteczne rodzeństwo. Ich mamy pracują wspólnie nad rozwinięciem własnej firmy, stąd nie bardzo mają czas na zbyt pilne zajmowanie się dziećmi. I bardzo dobrze – bo dzięki temu mają one okazję przeżywać naprawdę niezwykłe przygody. Podczas wakacji w Sztokholmie pomagają odzyskać prawowitej właścicielce hotel przejęty przez nieuczciwego człowieka (Tajemnica trzynastego piętra). W małej polskiej miejscowości, gdzie mamy remontują zrujnowany budynek, rozwiązują zagadkę przemieszczania się kamiennych rzeźb (Magiczne kino).\nDzieciaki są sympatyczne, pomysłowe, przebojowe i odważne (nawet jeśli czasem troszkę się boją). Ich czas wypełniają nocne wyprawy, przebieranki, podstępy i zakładanie pułapek na złych ludzi. Prawdę mówiąc – gdyby ich mamy miały świadomość, co wyrabiają w wolnym czasie, pewnie lekko by się przeraziły. (Chociaż one także mogłyby zostać uznane za nie do końca stateczne i racjonalne istoty).\nFabuła w obu książkach oparta jest na zagadkowych wydarzeniach, które spotykają głównych bohaterów. Przed nudą chroni czytelnika także wprowadzenie elementów magicznych – takich jak trolle (zupełnie inne niż te dotąd nam znane), fruwające kamienne rzeźby, sekretne przejścia czy winda, którą można dojechać na tajemnicze, niewidoczne dla dorosłych trzynaste piętro. Braku wyobraźni z pewnością nie można Joannie Kmieć zarzucić.\nDodatkowo autorka, jak przystało na pedagoga, nie unika okazji do przekazania kilku życiowych prawd, wartościowych treści i pokazania odpowiednich postaw – ale czyni to bardzo subtelnie, bez dydaktycznej gadki. Tak więc czytelnicy zostaną przekonani o tym, że przyjaźń i więzy rodzinne są bardzo ważne. Problemom trzeba stawić czoła zamiast przed nimi uciekać. Coś, co z początku wydaje się beznadziejne, może okazać się całkiem udane, dlatego nie trzeba się negatywnie nastawiać i martwić na zapas. Lojalność i uczciwość wygrywają, zaś czarny charakter na koniec zostanie ukarany.\nW ten sposób obie te pozycje, choć głównie bawią – także uczą. Bohaterowie są “umiarkowanie niegrzeczni”, co w zalewie książek o koszmarnych dzieciakach wydaje mi się upragnionym złotym środkiem.\nJeżeli chcecie dowiedzieć się, dlaczego Tosia nieustannie potrzebuje dużej ilości marchewek, jak można zdjąć z siebie czar, czy znany szwedzki gwiazdor zobaczył UFO oraz dlaczego nad głowami trolli unoszą się chmury – koniecznie sięgnijcie po te dwa niewielkie objętościowo tomiki.


Esbjerg | Wszystko o Danii po polsku\nSylwetki ludzi wpatrujących się w Morze Północne niedaleko Esbjerg.\nDo 1864 roku Esbjerg było małą wioską rybacką. Intensywny rozwój tej miejscowości zaczął się wraz z utratą przez Danię Południowego Szlezwiku i decyzją duńskiego parlamentu o budowie portu w Esbjerg. Pod koniec XIX wieku mała osada zmieniła się w nowoczesny port, z którego jutlandzcy przedsiębiorcy eksportowali towary do Anglii.\nZe względu na stosunkowo krótką historię miasta w Esbjerg nie ma wiekowych zabytków. Do najciekawszych budowli w mieście należą Wieża Ciśnień, Kościół Św. Mikołaja i zaprojektowany przez Jørna Utzona Dom Muzyki.\nGłówne atrakcje turystyczne Esbjerg związane są z morzem. Największą z nich jest Muzeum Rybołówstwa i Żeglugi Morskiej, w którym oprócz modeli statków i przyrządów nawigacyjnych oglądać można żywe zwierzęta z Morza Północnego.\nMieszkańcy Esbjerg czas wolny spędzają na grze w golfa, wędkowaniu, wycieczkach rowerowych po malowniczej okolicy czy spacerach na plaży. Co roku w mieście odbywa się jeden z najlepiej obsadzonych w Danii turniejów szachowych.\nObecnie Esbjerg jest obecnie piątym pod względem liczby mieszkańców (82 tysiące) miastem Danii oraz największym duńskim portem handlowym i rybackim na Morzu Północnym. W mieście działają filie Uniwersytetu Południowej Danii i Uniwersytetu w Aalborg.\nEsbjerg posiada regularne połączenie promowe z angielskim miastem Harwich.\n#1 zbiornik na deszczówkę\n#2 naszyjniki celebrytki


OP 3D™ Nagradzane innowacje w obrazowaniu pantomograficznym, cefalometrycznym i 3D | DEXIS\nAparat DEXIS OP 3D to wszechstronne narzędzie diagnostyczne w zakresie obrazowania CBCT, pantomograficznego oraz cefalometrycznego. Dzięki jego dostępności wybór pierwszego tomografu 3D stał się prosty. To wszechstronne urządzenie oferuje łatwe w obsłudze funkcje dla wszystkich typów obrazowania w stomatologii.\nDzięki pojawieniu się OP 3D wybór pierwszego tomografu 3D stał się prosty. Cztery rozdzielczości obrazu i maksymalnie cztery objętości skanu gwarantują pełną funkcjonalność diagnostyczną. Funkcja SMARTVIEW™ 2.0 daje możliwość indywidualnego dostosowania wysokości i szerokości pola obrazowania na podstawie obrazu scout. Dzięki funkcji Fast Scan uzyskanie zdjęcia panoramicznego trwa tylko 9 sekund, a funkcja ORTHOfocus™ umożliwia automatyczne rozpoznanie optymalnej warstwy obrazu. Urządzenie można obsługiwać za pomocą laptopa lub komputera stacjonarnego w gabinecie. Oto nowy wymiar wydajności: OP 3D.\nOP 3D System HIGHLIGHTS\nW DEXIS Imaging chcemy, abyś Ty i Twój zespół czuł się pewnie i komfortowo z nową technologią. Dzięki naszej 60-dniowej Gwarancji Satysfakcji wspieramy Cię i dbamy o jakość naszych produktów.\nzoptymalizowane procedury wykonywania zdjęć\nmożliwość konfiguracji urządzenia do zdjęć pantomograficznych, cefalometrycznych i 3D\nkonstrukcja niezawierająca ołowiu\nKażda funkcja tomografu OP 3D została zaprojektowana z myślą o usprawnieniu pracy w gabinecie. Przygotowanie aparatu do badania jest szybkie dzięki intuicyjnemu systemowi pozycjonowania pacjenta i graficznemu interfejsowi użytkownika. Protokoły obrazowania są tak zdefiniowane, aby ich obsługa była prosta i wydajna.\nIntuicyjna obsługa, droga do przyszłości.\nWszystkimi funkcjami można łatwo, intuicyjnie i szybko sterować za pomocą komputera PC lub Mac* podłączonego do sieci lokalnej w gabinecie. Jedynie pozycjonowanie pacjenta odbywa się bezpośrednio w urządzeniu.\nAparat DEXIS OP 3D jest dostępny w wielu konfiguracjach - od podstawowej, oferującej tylko zdjęcia pantomograficzne, poprzez opcję z cefalometrią aż po 3D, w konfiguracji typu 3-w-1 (pantomografia, cefalometria, 3D).\nRozwija się razem z praktyką\nDEXIS OP 3D zaprojektowano tak, aby można było go rozbudować wraz z rozwojem praktyki. Zarówno ramię cefalometryczne, jak i moduł 3D można dodać w dowolnym momencie.\nCztery zdefiniowane objętości skanu oraz możliwość dostosowania pola obrazowania do indywidualnych potrzeb\nPola obrazowania urządzenia OP 3D zostały dobrane na podstawie faktycznych potrzeb klinicznych. Pole obrazowania 5 x Ø 5 cm z trybem endo jest optymalne do zdjęć celowanych i diagnostyki pojedynczych zębów. Pole obrazowania 6 x Ø 9 cm daje możliwość skanowania żuchwy lub szczęki, zaś pole 9 x Ø 11 cm umożliwia obrazowanie obu naraz. Największe pole obrazowania 9 x Ø 14 cm, umożliwia przeprowadzenie badań stawów skroniowo-żuchwowych i dróg oddechowych.\nAlgorytm redukcji artefaktów MAR\nAby zapewnić optymalną jakość obrazu, wykorzystywany jest algorytm redukcji artefaktów wywoływanych przez metal (MAR). Algorytm MAR jest uruchamiany w przypadku wszystkich rozmiarów pola obrazowania OP 3D i zoptymalizowany, aby ułatwić badania w pełnym zakresie – od endodoncji, przez implantologię, aż do obrazowania całego obszaru twarzoczaszki.\nFunkcja ORTHOfocus™: zdjęcia panoramiczne z automatycznie wybraną warstwą obrazu\nProgramy dopasowane do potrzeb klinicznych: Dostępne są protokoły standardowe, pediatryczne i panoramiczne z segmentacją, boczne projekcje stawu skroniowo-żuchwowego i zdjęcia skrzydłowo-zgryzowe, co zaspokaja potrzeby w zakresie obrazowania panoramicznego w obleganym gabinecie. Dzięki funkcji ORTHOfocus optymalna warstwa zdjęcia panoramicznego uzyskiwana jest automatycznie, niezależnie od dokładności ustawienia pacjenta. Rezultat: zawsze stała jakość obrazu.\nProgram pediatryczny obrazowania pantomograficznego charakteryzuje się zoptymalizowanym obszarem oraz wysokością badania.\nProgram skrzydłowo - zgryzowy stanowi szybką i wygodną alternatywę dla zdjęć wewnątrzustnych.\nProgram do stawów skroniowo -żuchwowych dostarcza boczny widok stawów przy zamkniętych lub otwartych ustach.\nFunkcja QUICKcompose™:szybkie przeglądanie obrazu.\nOpcja QUICKcompose, dostępna dla badań panoramicznych, cefalometrycznych i 3D, oferuje natychmiastowy podgląd zapisanego obrazu, umożliwiając jego szybką ocenę. Zdjęcie pojawia się na interfejsie użytkownika automatycznie po zakończeniu skanowania.\nInnowacje w cefalometrii - do wszystkich wskazań klinicznych\nInnowacyjny, opatentowany moduł ORTHOceph™ Plus zastosowany w aparacie DEXIS OP 3D oznacza zupełnie nowy poziom obrazowania cefalometrycznego. OP 3D oferuje wszystkie potrzebne protokoły, w tym projekcję boczną i projekcję boczną pediatryczną z możliwością dostosowania szerokości pola obrazowania, projekcję tylno-przednią oraz zdjęcia nadgarstka*, przy zachowaniu minimalnej dawki i krótkiego czasu skanowania. Intuicyjny, graficzny panel sterowania oraz automatyczne czujniki ruchu zapewniają płynną i wygodną pracę.\nZdjęcia boczne pediatryczne cechują się zmniejszoną wysokością i minimalną dawką ekspozycji co zapewnia zwiększenie bezpieczeństwa podczas badań dzieci\nObrazy cefalometryczne tylno-przednie (PA) oferują wspaniałe odwzorowanie szczegółów dzięki wydajnej, dedykowanej lampie RTG.\nInformacje płynące z obrazowania nadgarstka (opcjonalne) umożliwiają określenie wieku wzrostowego pacjenta.\nBoczne ekspozycje cefalometryczne można wykonać przy dwóch różnych wysokościach i swobodnej kolimacji szerokości w zakresie od 17 do 26 cm.\nDEXIS ORTHOPANTOMOGRAP OP 3D — przegląd produktów\nTen poglądowy film wideo dotyczący DEXIS OP 3D ma na celu zapoznanie użytkownika z funkcjami sprzętowymi i programowymi (GUI) systemu.\nAby wyświetlić dokumenty, odwiedź Centrum pobierania..


POLSKIE STOWARZYSZENIE SITODRUKU I DRUKU CYFROWEGO » Flaga sektorówka na Pol’and’Rock Festival 2021\nFlaga sektorówka na Pol’and’Rock Festival 2021\nFlaga sektorówka to już dziś symbol siły płynącej ze współdziałania, zachęca do odkrywania tego, co łączy ludzi i jednoczy wokół pozytywnych idei.\nPo raz kolejny SICO Polska razem z drugim fundatorem flagi, firmą Opinion Strefa Druku, zdecydowali się użyczyć flagę na prośbę człowieka-instytucji Jurka Owsiaka, aby zaistniała jednocząc pozytywne idee na Pol’and’Rock Festival 2021, który w tym roku miał miejsce na Lotnisku Makowice- Płoty, 29-31 lipca 2021\nFlaga została zaprezentowana w swojej okazałości w drugim dniu festiwalu na koncercie zespołu Dżem.\nW ramach swojej działalności SICO Polska chce przybliżyć swoim klientom, że angażowanie się w wydarzenia społeczne to coś więcej niż codzienny biznes. Wychodząc poza jego ramy SICO wspiera idee takie jak: współdziałanie, łączenie ludzi, tolerancja, szacunek i akceptacja.\nHistoria powstania flagi:\nW trakcie EURO2012 brakowało spektakularnego polskiego akcentu na trybunach, który wspierałby naszą reprezentację futbolową. Zauważył to komentator sportowy Polskiego Radia Tomasz Zimoch, który zaczął namawiać kibiców do uszycia polskiej flagi sektorowej. Zadanie było jednak trudne, wymagało znalezienia odpowiedniego – atestowanego materiału, uszycia flagi o powierzchni sektora, załatwienia wszystkich formalności i na dodatek wykonania tego w ciągu zaledwie kilku dni.\nRozwiązanie znalazł Pan Aleksander Goldschneider z firmy Sico Polska. Nie tylko zadbał o uzyskanie odpowiednich pozwoleń ze strony UEFA, ale korzystając z wiedzy na temat branży druku wielkoformatowego wybrał Opinion Strefa Druku jako wykonawcę flagi ,który mógł sprostać wyzwaniu. W ten sposób obie firmy zostały fundatorami polskiej flagi sektorowej.\nFlaga od momentu debiutu podczas meczu Polska-Czechy podczas Euro 2012, uczestniczyła w wielu wydarzeniach. Fundatorzy, firmy Sico Polska i Opinion Strefa Druku dbały by największa polska flaga sektorowa była zawsze gotowa do rozpostarcia wszędzie tam, gdzie nadzieje, pasje i wiara w sukces Polaków łączą się i dają tak niesamowite emocje. Przez ostatnie 9 lat flaga pokonała dziesiątki tysięcy kilometrów, będąc świadkiem słynnego „meczu na wodzie” z Anglią na Stadionie Narodowym, Igrzysk Polonijnych w Kielcach, Mistrzostw Świata w Sitkówce, Mistrzostw we Francji, a także uświetniła Tour de Pologne i odwiedziła Monte Casino. Brała czynny udział w kilku festiwalach Woodstok, zawisła też dumnie na katowickim Spodku. Dzięki współpracy PZPN i UEFA flaga wspierała naszych piłkarzy również na meczu Polska – Portugalia podczas Euro 2016 oraz podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018 w Rosji – dumnie zaprezentowała się w Strefie Kibica na PGE Narodowym. Ponad to uczestniczyła w wielu innych inicjatywach, które zawsze wywołują trudny do pisania dreszczyk emocji.\n© SICO Polska.


Czym jeździć do Niemiec? Polecamy busy - NDstuff.pl\nAutor Patryk Pniewski 29 czerwca 202013:51\nNajlepszym autokarem jest taki, jaki jest duży i umie pomieścić nawet 50-60 ludzi. Jakikolwiek pasażer ma sporo miejsca również dla siebie, jak oraz dla własnego bagażu podręcznego. Przy dłuższych krajowych trasach jest to ogromnie ważne. Porządnie, jeśli taki autobus wyposażony jest w mini barek, który umożliwia zrobienie sobie kawy lub też herbaty. Nadrzędnym pojazdem do krajowego przewozu jest autokar. Musi on być wybitnie wygodny i komfortowy, aby pasażerowie mogli czuć się w nim bezpiecznie. W czasie długiego przejazdu porą zimową jest to szczególnie ważne.\nNa dodatek wszelkie autokary posiadają w własnych dolnych częściach autobusu miejsca bagażowe na wszelkie walizki, plecaki. Ich pojemność jest uzależniona od liczby przewożonych pasażerów. Również miejsce kierowcy musi być wygodne oraz na tyle kolosalne by mógł on bez skrępowania prowadzić pojazd. Taki autokar jest nadzwyczaj cichy oraz umie z kolosalną prędkością przejechać kilkaset kilometrów – wypróbuj busy do niemiec stuttgart. Dzięki temu czas przejazdu jest prędki. Komfort jazdy musi być zachowany, ponieważ takie są wymogi w Polsce. Kierowca pracujący u przewoźnika to postać która musi w głównej mierze mieć w tym zawodzie doświadczenie. Jest on odpowiedzialny za wszystkich pasażerów, skutkiem tego musi tak kierować pojazdem, żeby nie doszło do kolizji czy wypadku.\nPodstawowym dokumentem jaki kierowca powinien posiadać jest prawo jazdy na pojazdy pasażerskie. W każdej chwili taki dokument można mieć pod warunkiem zdania pozytywnie egzaminu prowadzonego przez Ośrodek Ruchu Drogowego. W dodatku kierowca ma obowiązek znać również zasady ruchu drogowego, wiedzieć jak zachować się w przeróżnych ekstremalnych sytuacjach. Kiedy dojdzie do wypadku powinien nawet potrafić udzielić pierwszej pomocy. Zawód kierowcy jest wybitnie wyczerpujący. Nie dosyć, że jest na nim ogromna odpowiedzialność to na dodatek praca kojarzy się z kilkugodzinnym czuwaniem za kółkiem. Na dłuższe trasy wysyła się dwóch kierowców żeby nie przeciążyć jednego psychicznie. Jest to nienormowany czas pracy, uzależniony od pór jazdy każdego dnia. Kierowca potrafi być w trasie nawet 12 godzin, jeżeli przemierza obszerną część Polski.


Ceny mieszkań. Deweloper: bardzo dobry moment, żeby kupić mieszkanie - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaXI Europejski Kongres GospodarczyCeny mieszkań. Deweloper: bardzo dobry moment, żeby kupić mieszkanie\ndeweloperzy, ceny mieszkań, EKG 2019\nWszystko zależy od lokalizacji. Ludzie już jakiś czas temu zorientowali się, że mieszkanie w domku poza miastem nie ma wielu zalet, i nawet ogródek i cisza są iluzoryczne. Zyskiwać będą dobre lokalizację w centrum. Spadną ceny mieszkać 10 km poza miastami.\nWystarczy popatrzeć na demofrafię. No chyba, że albo ściagniemy kolejne miliony emigrantów albo zaczniemy wyburzać stare bloki. ..\nnajbezpieczniej jest kupić mieszkanie lub dom za gotówkę, ale można też i na kredyt. Potrzeba trochę rozsądku i chłodnej kalkulacji. Wszystko zależy od ceny i lokalizacji. Ważna jest relacja między cenami najmu, a ceną nieruchomości. Ludzie często przepłacają, a potem płaczą, że mają wysokie raty. Jak nie przepłacić? Zobaczcie sobie ksiązke „Emerytura nie jest Ci potzrebna” Jest o zarządzaniu pieniędzmi, by ludzie zobaczyli jak można budować swój majątek dzięki m.in. inwestowaniu w nieruchomości, ale tez jak osiągnąć wolność finansową.\nDobry moment będzie, gdy mieszkania będą w cenie pensji minimalnej/m2 (teraz 1630zł/m2). A nie, że pensja od 1600zł a zdolność kredytowa od pensji 3200zł.\nw 2007 też tak pisali. rosną rosną ceny i zawsze będą rosnąć. minęło kilka miesięcy i panika, a teraz będzie ostrzej


Gdzie kupić AltumKilka słów o pozycjonowaniuCzy można dostać dotację na fotowoltaikę w nocy?STUDIUM PRZYPADKU Jak prowadzić sprawy prawne W 8 Dni?11 informacji jak szkolić z ppożEventowe akcesoriaDowiedz się więcej o zawodzie geodety- kilka słów o ich pracyRady na temat sprzątaniaParkinson - diagnoza i leczenieWypożyczyć hoker? Dobrze albo wcale!Kwestia maszyn na budowieLepsze od worka foliowego. Woreczki z materiału do organizowania miejsca w domu i w podróży.Meblowe historieZnaleźć dobrego prawnika? Nie?Badania rynkowe i marketingowe. Po co?Na jakie ogrzewanie postawić zimą?Krótko o dentystach i ich gabinetachIn general dentistry O chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzykaWypożyczalnia mebli eventowych11 Największych Błędów Na Drodze Aby zobaczyć pokaz tańca Warszawa, Które Szybko Zniszczą Twój Plan.Farmacja. Czemu potrzebują danych statystycznych?Obsługa BHPA gdyby tak rzucić wszystko i wskoczyć do jacuzzi...Ogrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Pipes - some facts You should knowKilka porad o pracy za granicąCodzienność pracy w geodezjiJa Też Kiedyś Chciałem Tworzyć Strony. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TO


Atrakcje Szklarska Poręba - Katalog bshc PR5\nCo-Robić-W-Szklarskiej to prosta i spersonalizowana strona internetowa z podpowiedziami i sugestiami co można zrobić w Szklarskiej Porębie. Nie wiesz co albo gdzie zjeść? nudzi ci się? pierwszy raz w Szklarskiej? U nas znajdziesz odpowiedzi na nudę. Sprawdź nas na stronie www.co-robic-w-szklarskiej.pl\nLPG Partner to firma zajmująca się kontrolą a oprócz tego serwisowaniem zbiorników gazu. Zatrudniamy osoby naumyślnie wyszkolone do takiej pracy. Ich wiedza a także umiejętności przekładają się na wysoką jakość świadczonych przez nas usług. Każdy zbiornik analizowany jest zgodnie z...\nkompleksowe czyszczenie wentylacji Katowice\nZakup i montaż profesjonalnej wentylacji, to dopiero połowa drogi do sukcesu. Aby wentylacja działała bezawaryjnie oraz spełniała swoje zadania, wskazane jest zadbać również o regularne czyszczenie wentylacji. Jeśli nie wiedzą Państwo, jak za to się zabrać czy też po prostu nie macie...\nKORTBUD to , która działa na polskim rynku od 20 lat. Zajmujemy się projektowaniem oraz budową różnego gatunku obiektów sportowych. Wieloletnie doświadczenie i wykwalifikowani pracownicy sprawiają, że jesteśmy uznaną firmą z tej branży w Polsce. Oferujemy budowę: kortów tenisowych,...\nSerdecznie polecamy nasze produkty, jakie w doskonały sposób ogrzeją każde pomieszczenie. Polecamy promienniki podczerwieni, bardzo ekonomiczne, które nie narażają domowego budżetu na straty. Proponujemy również wszelkiego rodzaju grzejniki konwekcyjne. Z nami możesz zamontować także...\nDrukarnia REMOFLEX jest firmą z wieloletnim doświadczeniem w produkcji opakowań miękkich. Przy pomocy posiadanych przez nas dopracowanych rozwiązań technologicznych jesteśmy w stanie uzyskać nakład wysokiej jakości na wyjątkowo cienkich materiałach. Jednym z przykładów jest folia...


TA, CO SIĘ LUBI POWTARZAĆ: KRÓLOM WOLNO WSZYSTKO!! cz. II – Automobilownia.pl\nStrona gÅ‚Ã³wna › TA, CO SIÄ˜ LUBI POWTARZAÄ† › TA, CO SIÄ˜ LUBI POWTARZAÄ†: KRÃ“LOM WOLNO WSZYSTKO!! cz. II\nSzK Opublikowany w 14/04/2019 Opublikowany w TA, CO SIĘ LUBI POWTARZAĆ\nPierwszą część artykułu zakończyłem na 1956r., to jest na słynnym referacie Chruszczowa i zmianie nazwy Zakładów imienia Stalina na Zakłady imienia Lichaczowa. Ten moment oznaczał też początek największego rozkwitu fabryki, która szybko osiągnęła zdolność produkcyjną liczoną w setkach tysięcy pojazdów rocznie.\nOczywiście, taka skala działalności nie dotyczyła limuzyn dla najwyższych dygnitarzy, a ciężarówek, które wypuszczone w łącznej liczbie ponad ośmiu milionów sztuk zostały stałym elementem ulicznego pejzażu ZSRR i 57 innych krajów, w tym Polski. I tak jak w pierwszej części wrzuciłem zdjęcie ZiSa-5, tak w drugiej nie może zabraknąć sześciotonowego ZiŁa-130, który w latach 1962-94 powstał w aż 3,38 mln egzemplarzy.\nWiększość z nas zna ZiŁy w wersji z drewnianą skrzynią ładunkową, niebieską kabiną i białym pasem przednim. To były pierwsze radzieckie ciężarówki malowane w kolorze innym niż wojskowa zieleń, ale ich najbardziej charakterystyczną cechę stanowił nie lakier, a sześciolitrowy, benzynowy silnik w układzie V8, dający mieszkańcom Europy Wschodniej rzadką okazję do posłuchania dźwięku takiej maszyny.\nFoto: VargaA, Licencja GNU\nPrzy tej okazji nie mogę też nie pokazać ważnego fragmentu krakowskiego folkloru motoryzacyjnego: ładnie utrzymanego, zielonego ZiŁa, który do dziś, wraz ze swym mocno już starszym kierowcą, każdego dnia ciężko pracuje na utrzymanie. Noce spędza przy garażach na ulicy Władysława Łokietka, lecz za dnia można go spotkać na służbie w losowych punktach miasta i okolic.\nW szczytowym okresie, za panowania Breżniewa, Zawod imieni Lichaczowa produkował 60 wersji ZiŁa-130, którego wyeksportował w liczbie ponad 300 tys. sztuk. Zespół konstrukcyjny otrzymał wysokie odznaczenia państwowe, a w jego dziele najbardziej ceniono to, że znaczna część komponentów została zunifikowana z innymi produktami przemysłu ZSRR, a nawet państw satelickich (np. czechosłowackie Tatry 603 wykorzystywały identyczny aparat zapłonowy).\nJeśli chodzi o limuzyny dla królów, którym wolno było wszystko, pierwszym modelem wypuszczonym pod nową marką był ZiŁ-111 z 1958r. – mimo że jego prototypy zachowywały jeszcze podwozie ZiSa-110 i były prezentowane władzom pod oznaczeniem ZiS-111 Moskwa (miało to miejsce tuż przed zmianą nazwy zakładu).\nKształt nadwozia, uderzająco podobny do Cadillaców i Buicków z około 1954r., zaprojektował Walentin Rostkow (uwzględnił on nawet GM-owskie, „rakietowe” kły zderzaków, zwane w USA Dagmar bumpers z powodu podobieństwa do biustu znanej celebrytki telewizyjnej). Design nie zyskał jednak akceptacji zwierzchników i nie wszedł do produkcji seryjnej.\nWersja ostateczna pojawiła się w 1958r. pod nazwą ZiŁ-111. Jej karoserię opracował Lew Jeriemiejew, na co dzień pracujący w zakładzie GAZ (jego dziełem była między innymi mniejsza Czajka). Wzorował się on znów na amerykańskich Packardach oraz Imperialach, których kilka egzemplarzy ZSRR zakupił w latach 1955-56.\nZiŁ-111 nie wyparłby się stylistycznego pokrewieństwa z Packardem, choć był odeń znacznie większy: z wymiarami 6.137 x 2.033 mm trafił nawet do Księgi Guinnessa jako największy w świecie samochód osobowy!!\nDla porównania – Packard Patrician ’55\nRama i zawieszenie zostały w większości przejęte z ZiSa – jedynie amortyzatory ramieniowe ustąpiły miejsca teleskopowym. Całkowicie nowy był natomiast napęd: ponieważ Detroit przeszło z ośmiocylindrówek rzędowych na widlaste, oraz z rozrządu dolnozaworowego na OHV, to samo musieli zrobić Sowieci. Silnik zunifikowano ze stosowanym w ciężarówkach, choć tutaj rozwijał on wyższą moc i moment obrotowy (200 KM przy 4.200 obrotach, 440 Nm przy 2.200). Miał też zaskakująco wysokie sprężanie (9:1), czteroprzelotowy gaźnik, dwa filtry oleju oraz jego chłodnicę, a do tego automatycznie sterowaną żaluzję chłodnicy wody.\nNapęd przenosiła dwustopniowa skrzynia automatyczna – pierwsza taka w całym bloku wschodnim. Była ona kopią amerykańskiej Chrysler PowerFlite, miała sterowanie przyciskami i sprawiała spore problemy serwisowe, bo przeszkoleni mechanicy pracowali wyłącznie w moskiewskiej fabryce – poza nimi nikt w całym Związku Radzieckim nie miał pojęcia, jak zabrać się za ten mechanizm (tym bardziej, że konstruktorzy rządowych limuzyn oraz wszyscy pracujący przy nich mechanicy znajdowali się na liście płac specjalnego wydziału KGB i jako tacy podpisywali klauzulę tajności – ujawnienie jakichkolwiek parametrów technicznych czy detali konstrukcji byłoby traktowane jako zdrada tajemnicy państwowej). Kłopot sprawiała też konieczność tankowania benzyny 95-oktanowej, bardzo trudno dostępnej w ZSRR. Do kremlowskich garaży trafiała ona oczywiście regularnie, ale dalsze wyjazdy odpowiednie służby musiały przygotowywać logistycznie.\nMimo zwiększonej masy własnej (2.610 kg) prędkość maksymalna wzrosła do 170 km/h, czas przyspieszenia do 100 km/h spadł do 23 sekund, a zużycie paliwa – do 19 litrów na 100 km (przy stałej szybkości 60 km/h), choć jak to zwykle w takich przypadkach, w praktyce rzadko mieściło się w oficjalnych normach.\nW odróżnieniu od ZiSów, ZiŁ-111 nie znalazł zastosowania jako taksówka czy karetka, bo pod koniec lat 50-tych role te przejął szereg mniejszych, oszczędniejszych i tańszych modeli samochodów – przede wszystkim Wołgi i w mniejszym stopniu Czajki. ZiŁy zachowały jedynie funkcje reprezentacyjne dla najwyższych władz centralnych, od poziomu członka Politbiura wzwyż – dlatego skala produkcji spadła drastycznie, nawet do jednego egzemplarza na miesiąc. Ten wolumen dzielił się jeszcze na „zwykłą” wersję 111A (z seryjną klimatyzacją, 47 sztuk) i 111W (cabriolet, zbudowany w 12 egz. w latach 1960-62). Od 1962r. powstawały restylizowane wersje 111G (zamknięta) i 111D (otwarta), o mocy podniesionej do 230 KM. Wytwarzano je do 1967r. – w sumie 9 lat, w czasie których wypuszczono zaledwie 112 sztuk, w tym 26 restylizowanych. Kilka aut trafiło za granicę, jako prezenty m. in. dla Fidela Castro i Ericha Honeckera.\nCabriolet 111W bywa czasem błędnie opisywany jako 111B (bo tak to wygląda w cyrylicy), natomiast w źródłach zachodnich występuje jako 111V (transliteracja angielska). Auto zadebiutowało w czasie parady po udanym locie kosmicznym Jurija Gagarina.\nLifting upodobnił przód ZiŁa do Cadillaca…\n…a tył raczej do produktów Forda.\nWersji 111D powstało dosłownie kilka sztuk\nNa podwoziu ZiŁa-111 zbudowano luksusowy, 18-miejscowy mikrobus ZiŁ-118 Junost („młodość”). Ponieważ władze wykazywały ograniczone zainteresowanie, wielkość produkcji nie przekroczyła 90 sztuk, mimo że teoretycznie model oferowano przez aż ponad 30 lat (1962-93).\nFoto: Sergey Korovkin, Licencja CC\nW latach 60-tych kombinat ZiŁ przodował w dziedzinie potencjału badawczo-rozwojowego. Żadna inna fabryka samochodowa w ZSRR nie miała tak mocnego zaplecza technicznego, które budowano w czterech zakładowych szkołach średnich i aż trzech wyższych, z których jedna otrzymała rangę uniwersytetu. Władze stawiały moskiewską fabrykę za przykład – między innymi dyrekcji GAZ i innych ośrodków, w tym nawet NAMI (naukowego instytutu z siedzibą w Moskwie, który zajmował się wyłącznie pojazdami mechanicznymi, a któremu zarzucano „oderwanie od potrzeb krajowej gospodarki„). Dawało się to zauważyć w wynikach gospodarczych: ZiŁ odnosił największe sukcesy eksportowe, a jego limuzyny, choć nie sprzedawane poza granicami Związku Radzieckiego (wewnętrznie zresztą też nie – je tylko przydzielano najwyższym aparatczykom), miały na Zachodzie opinię eleganckich, wyważonych i względnie nowoczesnych. Oczywiście tylko do czasu.\nNa tle współczesnych sobie wyrobów zagranicznych (nie można napisać, że „konkurencyjnych”, bo żadna konkurencja w tym względzie nie istniała) najlepiej wypadała chyba generacja zaprezentowana w 1967r., a oznaczona ZiŁ 114/117. Zwana też generacją breżniewowską, bo tak się złożyło, że „swoją” topową limuzynę miał każdy z ważniejszych przywódców ZSRR (Stalin – nawet dwie, przedwojennego ZiSa-101 i powojennego -110, Chruszczow ZiŁa-111, Breżniew ZiŁa-114/117, a Gorbaczow… tu sprawa jest bardziej złożona, ale o tym za moment).\nJako że w najlepsze trwała Epoka Chromu, samochody musiały rosnąć – dotyczyło to również tej straszniejszej strony Żelaznej Kurtyny. Opracowano więc nową ramę z rozstawem osi aż 3.880 mm, a następnie jej skróconą wersję 3.300-milimetrową, na których zbudowano odpowiednio siedmioosobowego ZiŁa-114 i pięcioosobowego –117. Zawieszenie rozwiązano podobnie jak u poprzednika (chociaż przednie sprężyny śrubowe zmieniono na drążki skrętne), a układ hamulcowy przerobiono na dwuobwodowy, z czterema tarczami w miejsce bębnów (po raz pierwszy w Związku Radzieckim). Miał on oczywiście wspomaganie, a także mechanizm automatycznie zwalniający nożny hamulec postojowy po wrzuceniu biegu. Napięcie instalacji elektrycznej wynosiło teraz 12V.\nSylwetkę nadwozia narysował Wasilij Rodionow, który – co ciekawe – nie wzorował się jakoś specjalnie na żadnym pojeździe amerykańskim. Wymiary wyszły mu imponujące: 6.305 x 2.068 mm, rekordowa była również masa własna – aż 3.085 kg.\nWersja 114A, zbudowana w zaledwie dwóch sztukach, służyła jako ambulans w IV Departamencie Ministerstwa Zdrowia Publicznego ZSRR, który obsługiwał wyłącznie ścisłe kierownictwo KPZR\nKrótszy ZiŁ-114 (mierzący „zaledwie” 5.725 mm długości i ważący 2.880 kg) wszedł do produkcji w 1971r. Wbrew temu, co można by przypuszczać, auto nie służyło oficjelom niższego szczebla, tylko towarzyszyło kolumnom przewożącym członków najwyższych władz, zazwyczaj transportując ochroniarzy i personel pomocniczy. Z tego powodu niższy był standard wyposażenia wnętrza.\nTylko sześć lub siedem egzemplarzy – wyłącznie z krótszym rozstawem osi – dostało nadwozia otwarte, używane w paradach na Placu Czerwonym. Interesujące, że tym razem miały one tylko dwoje drzwi.\nPod maskami obu modeli początkowo pracowały dotychczasowe, ciężarówkowe sześciolitrówki, ale szybko zastąpiono je nowymi, z aluminiowym blokiem, mokrymi tulejami cylindrowymi z żeliwa, pięcioma łożyskami głównymi, sprężaniem 9,5:1 i pojemnością zwiększoną do 7 litrów, tym razem z krótkoskokowo zwymiarowanymi cylindrami (108 x 95 mm). Nowości stanowiły elektryczna pompa paliwa i tranzystorowy zapłon. Moc wyniosła 300 KM przy 4.400 obrotach, moment obrotowy – 560 Nm przy aż 4.000. Przez większość okresu produkcji montowano stary, dwubiegowy automat starszego ZiŁa, lecz w 1975r. wprowadzono nowy, o trzech przełożeniach. Ta późniejsza wersja rozpędzała się do 200 km/h, a setkę osiągała w 13 sekund spalając według norm fabrycznych 19 litrów na 100 km, przy stałej prędkości 80 km/h. Zbiornik paliwa powiększono do 120 litrów.\nNowe standardy wyznaczało wyposażenie: seryjna klimatyzacja, pełna elektryka, centralny zamek, łamana kolumna kierownicza z regulacją w dwóch płaszczyznach, wycieraczki i spryskiwacze reflektorów, rozkładane podłokietniki, pasy bezpieczeństwa dla wszystkich jadących (jestem bardzo ciekaw, czy przywódcy ZSRR w ogóle ich używali…?), a także doskonała izolacja termiczna i akustyczna, włącznie z gumowymi łączeniami karoserii z ramą.\nDo 1977r. bramy fabryki opuściło 113 ZiŁów-114 i 73 ZiŁy-117. Produkcja odbywała się w dużym stopniu jednostkowo, dlatego poszczególne egzemplarze różniły się między sobą np. obecnością ściany działowej, rodzajem zapłonu (który nie zawsze był tranzystorowy, a czasem dostawał dodatkowe zabezpieczenie przez zakłóceniami elektromagnetycznymi) i innymi szczegółami.\nOstatnia generacja osobowych ZiŁów – model 4104 – ukazała się w 1978r., czyli jeszcze za panowania Leonida Breżniewa, ale jako że dotrwała do końca istnienia ZSRR (a nawet dłużej), postrzega się ją jako „limuzynę Gorbaczowa”. Sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że auta niewiele różniły się od poprzednika, nie będzie więc wielkim błędem, jeśli nazwiemy je liftingiem „limuzyny Breżniewa”.\nKonstruktorzy wykorzystali tę samą ramę, strukturę nadwozia i lwią część komponentów mechanicznych. Najważniejszą różnicą było wydłużenie skoku tłoka o 10 mm, które dało pojemność 7,7 litra, moc 315 KM i moment obrotowy 608 Nm. Ciekawymi szczegółami, niewystępującymi w starszych generacjach, były zdublowane pompy paliwa i układy zapłonowe. Reszta techniki pozostała bez zmian, włącznie z archaicznym już w latach 80-tych zasilaniem gaźnikowym. Dodatkową moc pożerała rekordowo wysoka masa – własna na poziomie 3,1-3,5 tony, całkowita nawet powyżej czterech ton, i to bez opancerzenia!! Dlatego osiągi pozostały na poziomie 190 km/h i 13 sekund do setki, a normatywne spalanie wzrosło do 22 litrów na 100 km.\nPierwsza wersja – przygotowywana jako ZiŁ-115 i dopiero potem przemianowana na –4104 – mierzyła 6.339 x 2.068 mm. W latach 1978-83 powstała w 106 egzemplarzach.\nMiędzy 7-12 sztuk – taką wielkość produkcji podaje się dla ambulansu ZiŁ-41402, o którym swego czasu wspominałem jako o największym kombi w dziejach (oczywiście nieseryjnym, bo osobowych ZiŁów nie dało się tak po prostu kupić). Funkcje ambulansów były utajnione – wygląd nadwozi nie zdradzał niczego, a personel medyczny celowo nie nosił białych kitli.\nParadne cabriolety 41044 wykorzystywały krótsze podwozie. Powstało 5 sztuk.\nW latach 1983-85 wypuszczono 48 egz. lekko restylizowanej wersji podstawowej limuzyny, oznaczonej 41045. Co ciekawe, istniały prototypy z przerobionym tylko jednym bokiem – w ten sposób oceniano zasadność liftingu.\nOstatnią modyfikację karoserii przeprowadzono w 1985r., a jej owoc nazwano 41047. ZiŁ dostarczał auta władzom do końca istnienia ZSRR, a potem zaczął oferować je odbiorcom prywatnym – po raz pierwszy w swej historii. Na początku lat 90-tych ceny oscylowały wokół ćwierci miliona dolarów (Lexus LS400 kosztował wtedy w Ameryce 35 tys., a Mercedes 600 SEL – 150 tys.), przy czym dostawa następowała tylko na jednostkowe zamówienie. Szacuje się, że łączna liczba egzemplarzy wypuszczonych po 1986r. nie przekroczyła 150 sztuk. Na stronie internetowej producenta model reklamowano jeszcze w 2008r., jednak odrębny oddział samochodów osobowych zamknięto już w 1999r., a ostatnie zamówienie prywatne wpłynęło trzy lata później.\nFoto: Alexander Migl, Licencja CC\nFoto: Juerg Vollmer, Licencja CC\nJeśli chodzi o kontrakty państwowe, w 2010r. Kremlowi dostarczono trzy ZiŁy z nadwoziami otwartymi, na potrzeby parady w Dniu Zwycięstwa, a dwa lata później – ostatnią limuzynę ze zmodernizowaną stylizacją zewnętrzną i całkowicie nowym wnętrzem. Budowa auta trwała aż sześć lat, jednak Władimir Putin wypowiedział się o nim negatywnie i nie złożył więcej zamówień, a reszta rosyjskich władz już od wielu lat preferowała limuzyny niemieckie.\nOstatni egzemplarz, jednostkowo oznaczony ZiŁ-4112R, w latach 2012-16 przejechał zaledwie niecałe 150 kilometrów, po czym został wystawiony na sprzedaż za 1,2 mln $. Jego dysponent, Władimir Putin, korzystał w tamtym czasie z aż 11 sztuk Mercedesa S 600 Pullman, jednak moskiewskie korki stały się w międzyczasie na tyle nieznośne, że mimo prawa do korzystania z „zarezerwowanych pasów ruchu” (występujących tylko na niewielu ulicach) prezydent zdecydował się iść o krok dalej i do codziennego przemieszczania się używa zazwyczaj helikoptera.\nFoto: ByvalByvalich, Licencja CC\nW 2013r. pozbawione rynku zbytu zakłady ZiŁ ogłosiły niewypłacalność. Dwa lata później większość zabudowań fabrycznych została rozebrana, a ich teren, położony zaledwie kwadrans jazdy samochodem od Kremla, przeznaczono pod budowę osiedli mieszkaniowych i parku technologicznego.\nZiŁ-4104 to jeszcze jeden z niezliczonych przykładów rozkładu systemu komunistycznego, w tym przede wszystkim gospodarki, która straciła zdolność rozwoju technicznego. W latach 50-tych i 60-tych Sowieci potrafili opracować sensowne konstrukcje samochodów, nie mające kompleksów przed zachodnimi odpowiednikami (zwłaszcza jeśli porównywalibyśmy je w warunkach drogowych i klimatycznych ZSRR, które koniecznie trzeba wziąć pod uwagę). Natomiast w czasach Gorbaczowa ZSRR co co najwyżej pudrował swoje dawne produkty, nadające się już wtedy do muzeum – bo próby stworzenia nowocześniejszych, przednionapędowych samochodów w rodzaju Łady Samary, Moskwicza Aleko albo Tavrii nie miały szans na skuteczne konkurowanie z zagranicą, a ich jakość wykonania spadła poniżej wszelkich standardów.\nW 1987r. również ZiŁ zbudował prototyp samonośnej limuzyny z całkowicie niezależnym zawieszeniem, napędzanej 7,7-litrową V8-mką modelu 4104 połączoną z czterobiegowym automatem. Kolejne dwie sztuki złożono w 1990r., krążyły też plotki o przygotowywaniu oszczędniejszej wersji V6 oraz dwudrzwiowego coupè z przekładnią manualną. Plany uruchomienia produkcji nie zostały jednak zrealizowane.\nSpadek jakości nie ominął elitarnych niegdyś limuzyn: w latach 90-tych stara załoga została w dużej części zredukowana lub odeszła na emeryturę, a nowi pracownicy – w większości imigranci z byłych republik sowieckich – reprezentowali zupełnie inny poziom kwalifikacji i staranności. ZiŁ stał się mocno deficytowy, bo rosyjska fantazja garstki ekscentrycznych oligarchów nie miała szans zapewnić fabryce utrzymania, nie mówiąc o rozwoju. Środki na płacenie bieżących rachunków pochodziły z kasy państwa, wciąż traktującego krajową markę luksusowych limuzyn jako symbol prestiżu i wspomnienie czasów supermocarstwowych. Topniejąca grupa starej daty inżynierów i administratorów, którzy całą swą karierę poświęcili olbrzymim limuzynom dla moskiewskich władców, nierzadko miesiącami czekała na zaległe pensje (zresztą głodowe) i z żalem patrzyła, jak prezydent Borys Jelcyn przesiadał się do przedłużanego, opancerzonego Mercedesa W140. Wszak kremlowskim królom naprawdę wolno wszystko: nawet wymienić swe reprezentacyjne pojazdy na flagową markę niegdysiejszego wroga – tego z dwóch wojen światowych oraz ciągnącej się przez niemal półwiecze Zimnej Wojny.\nRazem z Rosją, jej samodzierżcami i oligarchami zmieniła się Ałła Pugaczowa. Piosenkarka, która przeżyła wszystkich rosyjskich władców od Stalina do Putina, kończy w tym roku 70 lat. Jest jedną z najbogatszych kobiet w kraju, obok działalności estradowej para się biznesem (wylansowała między innymi własne marki kosmetyków, butów i odzieży), a o jej temperamencie, słowiańskiej fantazji i liczbie odbytych operacji plastycznych krążą niezliczone legendy. W 2011r. artystka wyszła za mąż po raz piąty – za piosenkarza Maksyma Gałkina, młodszego o 27 lat od niej i aż o 5 lat od jej pierwszego dziecka. Z kolei w 2013r. – w wieku 64 lat – dzięki wcześniejszemu zamrożeniu własnych komórek jajowych Pugaczowa została matką bliźniąt urodzonych przez wynajętą surogatkę. Najwidoczniej prawdziwi królowie – oraz oczywiście królowe – naprawdę nie muszą się liczyć z przyziemnymi ograniczeniami, choćby biologicznymi. A czy daje im to autentyczne szczęście, wiedzą zapewne tylko oni sami.\nFoto tytułowe: RIA Novosti archive, image #94459 / Vitaliy Saveliev / CC-BY-SA 3.0\nFoto końcowe: https://www.autowp.ru\nTagged with: RWPG, ZiŁ, ZSRR\nPrevious Post is ‹ TA, CO SIĘ LUBI POWTARZAĆ: KRÓLOM WOLNO WSZYSTKO!! cz. I\nNext Post is KONFRONTACJE: NIKLOWANE ROMBY ›\n78 Comments on “TA, CO SIĘ LUBI POWTARZAĆ: KRÓLOM WOLNO WSZYSTKO!! cz. II”\n14/04/2019 o 07:21\nNiesamowity przykład marnotrawstwa. Chciałabym znać koszt opracowania konstrukcji i oprzyrządowania do jego produkcji tych samochodów. Ciekawe ile kosztowałby pojedynczy egzemplarz (uwzględniając te koszty),przy tak znikomych ilościach wyprodukowanych aut. To nowe cudo Putina czyli Aurus to wg mnie jeszcze większy bezsens.\n14/04/2019 o 07:44\nPytanie, jak oni go produkowali – do takich ilości nie są np. potrzebne drogie tłoczniki. Rolls-Royce też pracował na podobną skalę z modelami Phantom 4/5/6 i jakoś dawał radę (tzn w końcu padł, w latach 70tych, ale to z innych powodów).\nA ceny zacytowałem – 6-krotność Lexusa LS to nie było mało.\n14/04/2019 o 15:29\nWłaśnie – czy jest jakaś metoda małoseryjnej produkcji nadwozi? Oczywiście, poza klepaniem tego na babkach i workach z piaskiem.\nW kwestii zaś dwubiegowego automatu i siedmiolitrowego silnika – to całkiem normalne, typowe rozwiązanie, stosowane dość szeroko w USA w latach 50 i na początku 60.\nZaś w kwestii długo produkowanych silników, wydaje mi się, że rekord w tej chwili dzierży silnik ZMZ M-21 i liczne wariacje na jego temat – UAZy wyjeżdżają z fabryki właśnie z nim.\n14/04/2019 o 18:35\nBył w czymkolwiek z USA układ 7 litrów+2 biegi?\nBo IIRC, kiedy silniki urosły do 7 litrów (lata 60.), to skrzynie w takich autach miały już 3 lub 4 biegi. Chyba że dragstery, ale mówimy o autach seryjnych.\n14/04/2019 o 18:53\nBuick Riviera ’63 z dwubiegową skrzynią Twin Turbine i pojemnością 425 cali sześciennych, czyli 6,96 litra 🙂\n15/04/2019 o 21:16\nJa tylko podpowiem, że LS400 kosztował ok. 15 tys. USD mniej niż konkurencyjna S klasa i BMW 7 (o ile dobrze pamiętam). Obaj ci konkurenci podejrzewali nawet, że była to cena dumpingowa – nie mogli uwierzyć w to, że było inaczej. Cena LSa podskoczyła szybko w górę jeszcze przed tym, zanim doczekał się on liftingu (1992 / 1994). Oczywiście, cena ZIŁa i tak była zawrotna, ale to LS był niesamowicie, jak na tę klasę, tani. Przy czym nie oferował jednostek 12 cylindrowych jak np. W140 – wyłącznie V8 1UZ-FE.\n15/04/2019 o 23:08\nJasne, zgadzam się całkowicie, ja tylko podałem losowe ceny aut luksusowych w USD, żeby dać porównanie. Przy czym 600 SEL kosztował chore pieniądze – 300-tka i 500-tka były nieporównanie tańsze, ale chciałem właśnie zestawić ZiŁa z czymś mega-drogim.\n15/04/2019 o 23:39\nBuick to chyba jednak zły przykład – oni kombinowali w stronę hydrodynamicznego CVT – stąd po kilka turbin lub zmienny kąt łopatek kierownicy w ich przekładniach. Mottem Buicka była gładkość i komfort – jakże przeciwna do wszechobecnego dzisiaj w markach premium sportu i sportu (tak, wiem że dwa razy). Nie wiem jak jest dzisiaj ale w tamtym okresie Cadillac był jeszcze „standard of the world”.\nNatomiast skrzynie 4 biegowe z przekładnią hydrostatyczną pojawiły się chyba dopiero w latach 80, kiedy to 7 litrowe silniki stanowiły już wspomnienie.\n16/04/2019 o 00:18\nPierwszy Hydramatic z 1938r. miał cztery biegi. Mercedesowskie przekładnie z lat 60-tych również. Tyle tylko, że one przenosiły napęd przez sprzęgło hydrokinetyczne, a nie konwerter momentu obrotowego.\n16/04/2019 o 07:43\nTak, pamiętam. Chyba nawet dyskutowaliśmy pod wpisem o historii automatów dlaczego po wprowadzeniu przekładni hydrokinetycznej ilość biegów spadła (przy okazji samokrytyka – w moim powyższym komentarzu wszędzie powinno byc „hydrokinetyczna”).\nO ile pamiętam przy 4 biegowym szeregu planetarnym przy zmianie niektórych biegów (2-3?) konieczne było jednoczesne zadziałanie dwóch sprzęgieł/hamulców co prowadziło do wyczuwalnego szarpnięcia, w skrzyniach 2 i 3 biegowych na raz działał tylko jeden element co i tak było za dużo dla Buicka (gdyby wtedy mieli dostęp do dzisiejszych rozwiązań Buicki z lat 50 pewnie byłyby hybrydami)\n22/04/2019 o 05:10\nPrzy takich samochodach nie mówimy o fabryce, ale o manufakturze. Tutaj koszty inaczej się rozkładają. Per sztuka koszt jest za wysoki jakbyśmy chcieli robić produkcję masową, ale sam zakład kosztuje względnie mało. Dodatkowo taki zakład mógł zostać szybko przekształcony na produkcję wojskową. W Rosji masę zakładów utrzymywano tylko po to , by mogły rozpocząć produkcję wojskową w czasie godziny W, co nie miało ekonomicznego sensu, ale było strategicznie wymagane.\n22/04/2019 o 08:26\nOtóż to!! Sensem istnienia całej gospodarki była budowa armii i przygotowanie do podboju świata, nazywanego oficjalnie „rozprzestrzenianiem leninowskiej rewolucji”. Dlatego nic nie miało ekonomicznego sensu i w końcu się zawaliło. Jakoś na całym świecie istnieli producenci limuzyn i rozwijali się znakomicie, eksportowali na cały świat i produkowali miliony aut dla ludzi. W ZSRR mogli tylko zrobić parę sztuk dla dworu i ma tym koniec, więc logiczne, że to musiało się rozpaść.\n14/04/2019 o 08:20\nAuta przedstawione na zdjęciu otwierającym to nie Ziły tylko czajki GAZ-14. Co do „breżniewowskich” Ziłów zastanawia fakt wykorzystania ich w PRL. Niby teoretycznie ich nie było (wierchuszka kraju w latach 70 i 80 preferowała inne marki, profersora Jabłońskiego wożono „zwykłą” Czajką, gen. Jaruzelski miał do dyspozycji znanego wszystkim Peugeota 604 po linii rządowej, ew. BMW E3 i E28 po linii wojskowej), ale np. w Dzienniku Telewizynym z relacją z wizyty Kim Ir Sena w Polsce w 1984 roku widać Ziły 117 na czarnych, polskich blachach. Może wypożyczone? Jeszcze dziwniej wygląda sprawa transportu czterech liter Gorbaczowa podczas jego słynnej wizyty w Polsce w 1988 roku. Tu też Ziły mają polskie, chyba warszawskie rejestracje, chociaż ewidentnie przywieziono jest z ZSRR tylko na potrzeby wizyty i zawiadywała nimi strona radziecka. Dziwne tym bardziej, że podczas wyjazdów Gorbiego na spotkania z Reaganem w Nowym Jorku, Genewie czy nawet Reykjawiku Ziły miały radzieckie rejestracje.\n14/04/2019 o 17:14\nJakie wojskowe E28?\n14/04/2019 o 20:43\nPo prostu, wojskowe BMW e28, wersja 520 na wtrysku, rocznik bodaj 83 lub 84. Osobiście widywałem to auto jeszcze wiosną 2001 roku kiedy pozostawało na stanie 10 pułku samochodowego im. S. Starzyńskiego w Warszawie. Gdzie odbywałem służbę jako młody podchorąży rezerwy. Do dziś pamiętam rejestrację – UCM 6700. Auto miało jakiś mikry przebieg – w latach 80 Jaruzelski jeździł raczej Peugeotem i Volvo jako premier i przewodniczący Rady Państwa. Auto było srebrne, jedynym znakiem szczególnym była dziwna tylna szyba, jakaś słabo przepuszczalna. Nie wiem co się stało z autem, pewnie kupił w przetargu je jakiś wysoko postawiony trep. Tak się stało w pierwszym BMW Jaruzelskiego – ciemnobutelkowozielonym E3 2800, rocznik jakos tak 1972-73. Tamto auto było z kolei intensywnie użytkowane. Widziałem je osobiście 13 marca 2001, kiedy ktoś przyjechał nim na święto pułku. Auto to można zauważyć na kilku zdjęciach wykonanych przez CAF, oraz na minimum jednej kronice filmowej (kiedyś było na youtube), z roku bodaj 1978, kiedy to Jaruzelski wizytuje Akdademię Sztabu Generalnego w Rembertowie z okazji rocznicy jej powstania. Auto miało wąskie tablice rejestracyjne starego typu z wojskowym wyróżnikiem\n14/04/2019 o 17:42\nCzy dobrze pamiętam, że jakiś czas temu był do sprzedania ZiŁ po generale Jaruzelskim?\nPojedyncze sztuki mogły zostać wyeksportowane do bratnich krajów, działo się to przecież od czasów ZiSa.\nP.S. Co do marki cabrioletu z tytułowego zdjęcia najwyraźniej masz rację, tylko Wiki Commons źle otagowało zdjęcie (https://commons.wikimedia.org/wiki/File:RIAN_archive_94459_A_parade_of_WWII_veterans_in_Red_Square.jpg), a ja niestety nie przyjrzałem się dokładnie… Moja wina!!\n14/04/2019 o 20:54\nOwszem, tak było. Opancerzonego Ziła-115 miał do dyspozycji np. Gustaw Husak. Tylko że to auto było widoczne, często je było widać w czechosłowackiej telewizji, mozna znaleźć na youtube. A te Ziły z wizyty Kim Ir Sena to jakieś efemerydy, nikt ich potem nie widział. A co do Jaruzelskiego to on Ziłem jako takim raczej nie jeździł (przynajmniej w latach 80) – indagowany przeze mnie pułkownik Ciećka z kompanii reprezentacyjnej WP który był swego rodzaju jej gwiazdą (to właśnie on witał i żegnał rzeczonego Kim Ir Sena jako dowódca pododdziału) pamięta tylko wspomnianego seledynowego Peugeota, potem przedłużane Volvo 760. Ew. nieliczne, stopniowo dojeżdżane Czajki dla Henryka Jabłońskiego i obsługi oficjalnych delegacji innych państw (ostatni raz wykorzystane liczniej podczas pielgrzymki Jana Pawła II w 1991 roku).\n14/04/2019 o 21:13\nO kurka – gadałeś z płk Ciećką? Nie żebym był fanem LWP, ale nazwisko świetnie pamiętam z telewizji, właśnie z meldunków Kompanii Honorowej przy różnych okazjach. Wtedy jeszcze pułkownik miał zdaje się stopień kapitana, i jego nazwisko kojarzyła chyba cała Polska. Przynajmniej ta z telewizorami 🙂\nZiŁ Husaka o mało co nie trafił na samą górę tego wpisu, bo jego zdjęcie, w kolumnie z Tatrami, jest dostępne na WikiCommons. Ma jednak słabą jakość i tło, poza tym jest czarno-białe, a ja chciałem kolor (żeby różnicę epok pokazać), no i wzięło mnie to wielkie CCCP – POBIEDA z tyłu. Tak się zapatrzyłem w tło, że nie zauważyłem, że samochody to nie ZiŁy, ale już trudno – w końcu nimi też jeździli królowie, którym wolno było wszystko 🙂\n14/04/2019 o 22:30\nBodj dwa razy. Dosłownie tydzień przed moim przybyciem do Pułku przekazał dowództwo na ręce następcy (ppłk Grudzińskiego, który po katastrofie smoleńskiej i śmierci gen. Gilarskiego objął stanowisko komendanta garnizonu Warszawa), ale jeszcze często sam pułk odwiedzał, choćby w formie nadzoru dowódczego z ramienia dowództwa garnizonu. Generalnie pamiętam że był bardzo dobrze wspominany przez niemal wszystkich – od majora do szeregowców i większość szczerze żałowała zmiany dowódcy. Zresztą sam pułk niby samochodowy, ale w istocie była to przechowlania dla byłych oficerów KRWP, którzy przez całe zawodowe życie uskuteczniali paradną musztrę i… niestety nic więcej. W samym pułku nie działo się wiele, w zasadzie nic. Cała sztuka polegała na tym, by tych kilkaset osobówek co rano wyjechało po szanowne cztery litery wszystkich pułkowników i generałów.\nJeśli chodzi o wykorzystywane auta to nasza PRL-owska wierchuszka w ogóle była nieco ascetyczna. Próżno szukać nie tylko opisywanych Ziłów. Gdzie im tam do takiego Ceausescu, w którego flocie był podobno Mercedes 600 W100 i kilka dużych aut amerykańskich. Równie oszczędny był chyba tylko Honecker, jakieś w sumie skromne przedłużane Volva 264 czy Citroen CX. A co do Czajki 14 – w sumie to taki mniejszy ZIŁ. Poruszali się nimi ci, którzy mieli wejść w skład KC, czyli różnica w sumie niewielka\n14/04/2019 o 22:48\nNo właśnie mnie tez zastanawiały te Czajki przy wizycie papieża w 1991 roku. Jak na tamte czasy to już było przestarzałe auto. W dodatku radzieckie pochodzenie świadczyło conajmniej o faux pas w tamtych okolicznościach\n14/04/2019 o 22:55\n@hooligan, to sobie poczytaj o furach Cyrankiewicza. Ponoć miał Mercedesa 300 SL. Jeden Jaguar Mark X do dzisiaj się zachował. Podobno był też E-type. Równiez w czasach Gomułki kupiono całą flote Adenauerów, może to poziom niżej niż W100, ale przypominam, że było wtedy mniej niż pół miliona samochodów w całej Polsce. Dalej „tajny” Cadillac Gierka, floty Mercedesów w ministerstwach. Nie uznałbym tego za ascetyzm.\n15/04/2019 o 11:48\npstrykEJ9: po pierwsze artykuł dotyczy raczej lat, gdy u nas rządzili Gierek i Jaruzelski, czyli mimo wszystko lat pewnej motoryzacyjnej ascezy. Po drugie, uważam że wyrażenie „floty” pada tu nieco na wyrost. W roku 1960, czyli szczycie „okołogrunwadzkiej” gorączki park samochodowy BOR-u wynosił etatowo dokładnie 40 maszyn określanych jako „auta reprezentacyjne”. Z tego prawie jedna piąta to były zwykłe Wołgi. Mercedsesów było kilkanaście, 8 Adenauerów (w tym 2 cabrio), oprócz tego kilka 220S W111 i jakieś dojeżdżnane Pontony. Reszta to ZIM-12 i dwie Tatry. A warto zauważyć ile było wówczas ministerstw. Następne lata to czas Humberów Super Snipe – czyli zwykłych wozów średniej klasy. Te ministerialne Mercedesy z drugiej połowy lat 60 to często zwykłe podstawowe W110, co można zauważyć w „Nie lubię poniedziałku”. Ponadto warto zauważyć, że Adenauer to klasowy odpowiednik „zaledwie” późniejszego W112. Do 600 brakuje mu co najmniej jednej klasy. O autach Cyrankiewicza wiem sporo. Ale powinno się je traktować jako prywatną fanaberię komunistycznego kacyka, nic więcej. Gierek w drugiej połowie lat 70 jeździł (w tym także na tzw, gospodarskie wizyty) zwykłym Pugiem 604, w towarzystwie modeli 504 dla świty i ochrony. Auta te widział naocznie mój ojciec podczas wizyty Gierka w Hucie Częstochowa w roku bodaj 1978.\n15/04/2019 o 16:43\n@hooligan, podziwiam wiedzę, ale kurcze nawet te „zwykłe” auta były poza zasięgiem zwykłego obywatela bardzo daleko, mając dewizy mógł może sobie pozwolić na w110 z grona które wymieniłeś inne modele zabiłby koszt serwisu co sie stało nomen-omen z jedynym przetrwałym do dzisiaj adenauerem z floty gomułki, który został wyrejestrowany w okresie stanu wojennego. 40 aut było tylko w BOR tak? Auta będące na użytku ministerstw którymi jeżdżą szefowie departamentów itp. chyba nie są wpisane na stan BOR. No ciekawe jak to było u Ceausescu aczkolwiek myślę, że Pullman był tylko w jego władaniu, a ministerstwom pewnie przysługiwały jakieś lepsze renault. Za to w DDR ministerstwa miałe całe floty Volvo 264 TE szczególnie w latach 80. Ponoć nie wypadało im jeździć Mercedesem heh. Co ciekawe najpopularniejszym zachodnim samochodem w DDR był Volkswagen Golf.\n15/04/2019 o 20:39\nTu fakt, pewnie poszczególne ministerstwa miały swoje parki samochodowe. Podobnie jak aparat partyjny z KC na czele. Ale chyba raczej klasa wykorzystywanych aut nie była wyższa niż tych w BOR-ze. To prawda, że te auta były kosmicznie drogie z punktu widzenia szeregowego obywatela PRL, ale co wtedy nie było? Taki ubiczny efekt biednej gospodarki i pieniądza z kawałka kolorowego papieru. Z drugiej strony mimo wszystko byliśmy w sumie 30 milionowym krajem w środku Europy. Jakoś to musiało funkcjonować, samochody były potrzebne dla działania administracji. Czy Państwo funkcjonowałoby gorzej, gdyby zamiast tych Mercedesów oficjele jeździlitylko Wołgami, Tatrami i co najwyżej Czajkami? Raczej nie, ale mimo wszystko kupno tych w sumie kilkuset zagranicznych aut z skali kilkunastu lat (dodatkowo zakładam że bez cła) to nie był chyba nadmierny wydatek dla PRL. O wiele więcej kosztowały np. MIGi-21 kupowane od Rusów w dziwnych rozliczeniach, po których okazywało się, że polska gospodarka wprost krwawiła z tego powodu. Gdzieś czytałem, że jeden taki samolocik kosztował Polskę wyeksportowany jeden mniejszy drobnicowiec z systemem radarów z drugiego obszaru płatniczego. Nie wiem czy to prawda\n21/04/2019 o 15:43\nTych migow 21 mieliśmy chyba z kilkaset, jakby tak kosztowały to dawno PRL poszedłby w niepamięć z powodu bankructwa\n21/04/2019 o 15:52\nNo i odszedł przecież 🙂 dokładnie z tego powodu – 100% zasobów na armię i szeroko pojęte utrzymanie władzy, na resztę nic.\n14/04/2019 o 08:23\nZił 4112R jest takim totalnym wschodnim nowobogackim bezguściem, że aż przekracza granice smaku i mi się podoba 🙂\n14/04/2019 o 17:26\nW końcu to dla Nowych Ruskich, nieprawdaż? 😉\n14/04/2019 o 18:10\nMimo wszystko mniej „ordynarny” że tak powiem niż jeden z ich ulubionych modeli tj. Rolls Royce Phantom VII. Kurczę no nie wiem jak te pudełkowate linie mogą im się podobać. Bardzo mi się podoba Silver Shadow, czy poprzednik Silver Cloud. Ale kurczę nowe Royce’y są zwyczajnie kiczowate.\n14/04/2019 o 18:13\nRównież dla mnie Rolls skończył się na modelu Silver Seraph. No ale ja i tak nigdy nie kupię sobie żadnego, więc mój głos się nie liczy 😉\n14/04/2019 o 22:09\nSzK, jakbyś sprzedał dobrze R129 to by Cię spokojnie było stać na Silver Shadow w stanie jako tako do jazdy 😉 Właśnie zerknąłem na otomoto i ich ceny oscylują od 25k do 50k zł. Myślałem, że sa droższe.\n14/04/2019 o 22:19\nJasne, ale R129 nie oddałbym za 100 Silver Shadows. Te auta jeżdżą jak ciężarówki, palą 25/100, a w serwisie kosztują zupełnie absurdalne pieniądze. Dlatego tak tanio je sprzedają.\n14/04/2019 o 11:53\nFajny ten autobusik. Zozycie paliwa oscylowało tak w granicach 50-70 litrów!\nO tym nie słyszałem, ale jeśli ciężarowe ZiŁy mieściły się ponoć w 50 litrach, to mikrobusy powinny być oszczędniejsze?\n14/04/2019 o 18:11\nSpalanie wszelkiej maści mikrobusów czy autobusów miejskich to długi i obszerny temat. Dla przykładu przegubowy Solaris Urbino 18 z silnikiem DAFa o mocy 360 KM spełniającym normę Euro 5 i włączoną klimą potrafi spalić latem 75-80l/100km przy w miarę ekonomicznej jeździe. Ale nie będę tu spamował takimi informacjami.\nPS. Szczepanie, wybacz, że do tej pory nie podesłałem swojego artykułu wraz z post scriptum, ale 2 tygodnie byłem na L4, teraz mam na głowie masę pracy, a niedługo zaczynam remont domu i kursy prawa jazdy kat. C i E. Znajdę chwilę wolnego w okolicach świąt, to wyślę wszystko, co obiecałem.\n14/04/2019 o 20:49\nNa tym forum definicja spamu jest ogromnie wąska 😉 Poza tym nic, co choćby minimalnie zahacza o motoryzację, na pewno się w niej nie mieści 🙂\nA na artykuł oczywiście czekam. Dziękuję!!\n14/04/2019 o 20:47\nspamuj, spamuj – ja chętnie dowiem się z pierwszej ręki rzeczy niedostępnych dla maluczkich 😉\nniby 80 litrów to dużo, ale skoro osobówka o porównywalnej mocy potrafi w mieście zużyć 20l, to załadowany pasażerami przegubowiec jest wzorem wydajności!\n14/04/2019 o 21:53\nPali 80 ale wiezie ponad 100 ludzi. Więc równie wydajny samochód osobowy musiałby palić 4 l/100 w miescie. I to przy założeniu że wiezie maksymalną liczbę pasazerow. Poza tym, zaglądając przez ramię kierowca autobusów w Krakowie to komputer najczęściej pokazuje wyniki w okolicach 40 litrów.\n14/04/2019 o 22:28\n@Wojtek, a powiedz mi czy autobus zawsze jedzie z kompletem pasażerów? Czy raczej PKS likwiduje linie bo na niektórych Autosan H9 w czasie całego przejazdu wozi kilka osób? (inna sprawa, że ciężko zainwestować w autobusy o mniejszej pojemności i wszystko przejmują busiarze którzy jeżdżą zwykle gruchotami z którymi ITD w tańcu się nie bawi), bo ja raczej zauważam to drugie zjawisko. Bez obrazy, nie chcę tutaj dostać bana, ale kurczę Twoja wypowiedź zabrzmiała jak z jakiegoś „ekospołecznosocjaldemokratycznego” artykuliku bijącego peany na cześć komunikacji miejskiej, dążącego do tego oczywiście nie dosłownie, że w miastach należy zakazać ruchu samochodów, a wszyscy mają się przesiąść na autobusy.\n15/04/2019 o 09:00\nSpamuj Gepardzie 🙂\nO kurde, ale pojechales. 😉\nTo dodam jeszcze, ze samochody osobowe najczesciej wioza tylko kierowce.\n15/04/2019 o 10:37\nA tak swoją drogą podobno Autosany H9 (H9.21) były i są gdzieniegdzie jeszcze tak popularne ponieważ nie tylko dobrze znoszą słabe nawierzchnie ale i średnie spalanie ON potrafi wynieść coś około 20l/100km. To raczej bardzo dobry wynik jak na gabaryt pojazdu 🙂\n14/04/2019 o 12:05\nSwoją drogą, nieco offtop (ale tylko nieco)- jest taki jutubowy program „Inside Chieftain hatch”, gdzie autor wchodzi do czołgów, opowiada o nich… teraz zrobił to samo, tyle że z Chevroletem z lat 50. https://www.youtube.com/watch?v=-Ev8YnpZezM\n14/04/2019 o 12:24\nTrochę offtop od tematu limuzyn, ale nadal zostajemy przy zakładach ZiŁ, więc myślę, że mogę to tu zamieścić. Jak się nie mylę, to silnik z ZiŁ-a 130 był stosowany w autobusach LiAZ-677 i ŁAZ 699 (o tym powinieneś zrobić artykuł, był klepany od lat 60. do 2002 r. z tym samym motorem! zresztą ten pierwszy też by zasługiwał na fajny wpis, połączenie 7-litrowego V8 z 2-biegową skrzynią automatyczną – na coś takiego można było wpaść tylko w ZSRR). Dane techniczne wskazują na ewidentne pokrewieństwo, odgłos pracy też. W ogóle temat transportu osobowego i towarowego w ZSRR jest niesamowicie wdzięczny, jest całkiem dużo informacji, zwłaszcza na temat pojazdów tam używanych, w tym zachodnich.\n14/04/2019 o 17:24\nDuże V8 i dwubiegowy automat to podstawowy układ w Chevroletach i Buickach z lat 50-tych. W Oplu też montowano tę samą skrzynię, ale z silnikami R4 i tam podobno był dramat z dynamiką w mieście.\n14/04/2019 o 23:58\ntakie wielkie V8 to pewnie i jeden bieg czyli sam konwerter i most tylny by wystarczyl 🙂\nja sam Micra K10 1.2benz przyjechalem ze Szczecina do Lublina na trojce i bylem zadowolony ze jedzie lepiej niz Fiesta CVT (no zajechana skrzynia w Fiescie byla ale jezdzila) dopiero nastepnego dnia w domu zauwazylem spadnieta linke z gaznika idaca do automatu i po zalozeniu okazalo sie ze Micra jest 3 biegowa i ze idzie jak wsciekla 🙂\ntakze oficjalnie informuje ze jeden bieg wystarcza 🙂\nzreszta w Astrze F (skrzynia Aisina) w trybie awaryjnym jest na stale bodajze 3 bieg i tak tez mozna w miare normalnie jezdzic tzn rozpedza sie duzo gorzej od Micry no ale od bidy jezdzic mozna (okazalo sie ze Zonka zrobila zwarcie w gniazdku zapalniczki i spalil sie bezpiecznik ktory okazalo sie ze tez zasila komuter skrzyni ;p ale nie wiadomo czy seryjnie, czy to czyjs ulep, bo to anglik byl a przelozony jest strasznie, mnustwo rzeczy popoprawialem bo co chwile cos wychodzilo no i jakos tak puki co jest wszystko dobrze, ostatnio nawet udalo sie zwalczyc to ze na wolnych obrotach na gazie chodzil na 3 cylindrach, na benzynie normalnie no i w koncu okazala sie uszczelka kolektora ssacego… za 11zl a wymienialem swiece kable cewke parownik… no i 2 lata jezdzila palac 16l gazu…)\n14/04/2019 o 12:27\nI przede wszystkim popraw błąd – nie „Zawod imieni Lichaczewa”, a „Zawod imieni Lichaczowa” – czasami w rosyjskim piśmiennictwie celowo pomija się „ё” zastępując je „е”, wtedy dla osób niezorientowanych w tych niuansach pan Lichaczow (Лихачёв) staje się Lichaczewem (Лихачев).\n14/04/2019 o 17:23\nPrzepraszam, już zmieniam.\nUczyłem się w życiu wielu różnych języków, ale rosyjskiego niestety nigdy. Bukwy przeczytam, pewne charakterystyczne cechy i zjawiska są mi znane, ale nie mogę powiedzieć, bym znał choć podstawy rosyjskiego, więc takie uwagi są dla mnie bardzo cenne. Dzięki!!\n16/04/2019 o 09:25\nNie znam się, więc się dopytam:\ne z kropkami nie czyta się „jo”? I co ważniejsze, czego nie rozumiem – jak w Polsce z Lichaczowa zrobił się ZIŁ przez Ł?\n18/04/2019 o 22:25\nJa też się słabo znam, zatem odpowiem. O ile się nie mylę przez zawiłości rosyjskich reguł wymowy. Po pierwsze rosyjskie „Л” czyta się jak nasze kresowe „Ł”. (Przedniojęzykowo, pomiędzy „L” a „Ł”). Po drugie literę „Л” samotnie lub przed spółgłoską czyta się co prawda jak wyżej, jednak gdy za nią stoi „и”, jak w nazwisku Lichaczow (Ли) to wymawia się ją mniej więcej jak polskie „L”.\nPrawdziwych książkowych reguł gramatycznych, które to określają nie znam. Coś mi tylko świta. Ale edukację z rosyjskiego przechodziłem dość dawno. I niechętnie.\n14/04/2019 o 12:36\nNo i jeszcze coś- jakiś czas temu widziałem program gdzie w fabryce (chyba podupadłej) załoga próbuje wyprodukować kilka limuzyn dla rosyjskiej władzy. Nawet znalazłem na jutubie ten film (dokumentalny)- https://www.youtube.com/watch?v=cHRX_6rBs6M\nDodam że pojazdy do wożenia radzieckich/rosyjskich VIP-ów miewały gąsienicowy układ bieżny- http://survincity.com/2010/05/vzts-ladoga-a-machine-for-work-in-unavoidable/\n14/04/2019 o 17:21\nGąsienice na tylnej osi wynalazł Francuz nazwiskiem Kegresse, który pracował w garażach cara Mikołaja – nic dziwnego, bo to super układ na rosyjskie warunki 🙂\n14/04/2019 o 12:39\nPrzejrzałem artykuł jeszcze raz i mnie olśniło – jednak dobrze myślałem, że to ta sama rodzina silników. Silnik ZiŁ-ów 111 i 130 miał wymiary 100x95mm, podczas gdy ZiŁów-114 i 117 108x95mm – to dokładnie te same parametry, co w LiAZ-ie 677 i ŁAZ-ie 699. To wiele wyjaśnia.\n14/04/2019 o 17:16\nCały czas próbuje się wskrzesić rosysjską czy tez radziecką limuzynę. Temat tak abstrakcyjny jak polski samochód elektryczny. Zastanawia mnie kim byly te prywatne osoby które za takiego Ziła były skłonne zapłacić więcej niż za W140 notabene jeden z symboli przemian w Rosji.\n14/04/2019 o 17:20\nWydaje mi się, że to tzw. oligarchowie, którzy mieli w garażu z pięć sztuk W140 / E38 / Bentleyów, i chcieli coś oryginalniejszego i patriotycznego. Tak po prostu, na fazę. Dla takich ludzi ćwierć bańki baksów nie było wielkim problemem.\n14/04/2019 o 18:04\nMoże i tak, w Rosji zdarzają się świry. Niemniej jednak dla ludzi pokroju Chodorkowskiego czy nieżyjącego juz Bieriezowskiego wszystko co radzieckie było be, pomimo, że początek ich kariery to właściwie komunistyczne wszelakie instytucje. O ile mi wiadomo Chodorkowski był szefem moskiewskiego komsomołu. Nomen-omen nie słyszałem, zeby jakikolwiek oligarcha w czasach sojuza przyjmował antysocjalistyczną postawę. No, ale to tylko taka dygresja\n14/04/2019 o 18:12\nWiesz, dawne dzieci-kwiaty, plujące w młodości na burżuazję, bardzo często jeżdżą dziś Mercedesami. Tak że tego…\n14/04/2019 o 18:50\nJuż wtedy ich symbolem był Volkswagen T2, fabryka o rodowodzie hitlerowskim jakby nie pamiętać.\n14/04/2019 o 17:44\nPrześliczną ozdobę maski ma prototypowy ZiS/Zil 111 „Moskwa”. Zresztą 111-stka miała w niektórych wersjach klimatyzację na suchy lód, umiejscowioną w bagażniku. Najładniejsze z tego wszystkiego są oczywiście kabriolety paradne, przywodzące mi na myśl klasyczne Rollsy Corniche, no i krótka 114-tka, w której dostrzegam nikłe podobieństwo do Plymoutha VIP.\n14/04/2019 o 17:58\nO ile dobrze pamiętam – ZiŁ-y-130 zwano często „Błękitną Śmiercią” – ze względu na kolorek, brak wspomagania kierownicy i mechaniczne hamulce, które słabo radziły sobie z ciężkim pojazdem.\n14/04/2019 o 20:58\nZił 130 nie miał mechanicznych hamulców – trudno sobie takie wyobrazić w 6-tonowej ciężarówce, nawet u Rusów. Miał pneumatyczny system typu Studebaker. Przewidziany również do obsługi przyczepy. Na tablicy rozdzielczej Wszystkie ziły (w tym terenowy 131) posiadały charakterystyczny podwójny manometr o dwóch identycznych skalach od 1 do 10.\nPneumatyczne wycieraczki z szybkością regulowaną podciśnieniem w układzie dolotowym (im bardziej cisnąłeś tym wolniej chodziły) i charakterystycznym „Bzzzzzz” z zaworu upustowego układu pneumatycznego. Osobiście 130-ska bardziej kojarzy mi się z wywrotką z „Transbudu” z kiprem w kształcie brytfanny i taką samą przyczepką dwukółką na bliźniakach o wspólnej pojemności dobrej taczki 😉\n15/04/2019 o 19:51\nOO taki zestaw…\n16/04/2019 o 21:26\nHamulce były wspomagane pneumatycznie, a układ kierowniczy hydraulicznie.\nDoskonale to pamiętam, ponieważ w 3 klasie podstawówki rozbierałem takiego Ziła „na odzysk”, celem czego był zakup pierwszego komputera. Athlon XP 2000+ i GF 440MX to nie były tanie rzeczy, przynajmniej dla mnie 🙂\nPrzydomek mógł wziąć się z osiągów tego samochodu po ściągnięciu ogranicznika prędkości, ponoć „szedł wtedy jak dziki”, czego konsekwencji w takim samochodzie, bez pasów bezpieczeństwa itp, raczej łatwo przewidzieć.\n14/04/2019 o 18:46\nMnie zawsze fascynowały te radzieckie V8. O ile amerykańskie są żeliwnymi klocami to te z cccp są aluminiowe, wychodzi więc na to że sami je opracowali. Widziałem na YouTube jak gość do takiej ruskiej V8 włożył gaźnik holleya, obrobił głowice i wyciągną jakaś sensowna moc.\n14/04/2019 o 20:55\nRadzieckie silniki projektowane od lat 50. miały niemal wyłącznie aluminiową konstrukcję z mokrymi tulejami, chodziło o ułatwienie napraw głównych – nie trzeba robić nadwymiarów tłoka, rozwiercać bloku etc. tylko się po prostu wymienia tuleje.\n15/04/2019 o 00:12\nsuper! swietnie sie czytalo, naprawde ladne te kanciaki, a ten busik Junost to wogole super sliczny, jakby z Jetsonow 😀\nmialem kilka Junostow, niestety byly to turystyczne czarno-biale telewizorki…\nszkoda Ziła, taka fajna fabryka to musiala byc…\nno ale na szczescie KAMAZ, MAZ maja sie dobrze\n15/04/2019 o 21:32\nTen prototyp z 1987 r… Czy tylko mi przypomina Cadillaca Allante (debiutującego nota bene w 1987 r.)? Oczywiście pomijam liczbę drzwi.\n16/04/2019 o 06:51\nW Polsce są/były dwa egzemplarze ZIL 111D. Pierwszy w Poznaniu, drugi w Katowicach. Jak znajdę na komputerze foty to wrzucę kilkazdjęć egzemplarza z Katowic.\n16/04/2019 o 12:37\nJa tak tylko cichutko podrzucam po raz kolejny moje fotki rosyjskich perełek:\n16/04/2019 o 13:33\nWrzucaj zawsze, póki jeszcze nam nie zabronili!!\nPan się częstuje :-). No a co do moich obrazków- są moje, i można z nich korzystać ile wlezie. Zaznaczam, że jak będziesz pisał o Moskwiczach, to jest tego trochę u mnie…\n18/04/2019 o 22:28\nNiezwykle ciekawe!!! Skąd to?\n16/04/2019 o 21:50\nNie wiem czy pamiętacie, ale w filmie pt. „Ga-Ga, Chwała Bohaterom” własnie takim ziłem kabrioletem woził się bohater grany przez Daniela Olbrychskiego. Ciekawego, do kogo należało auto… 🙂\nA, i jako że to mój pierwszy komentarz tutaj – chciałbym pozdrowić autora bloga. Świetnie się czyta!\n16/04/2019 o 22:14\nMiło mi, gorąco zachęcam do dyskusji!!\n16/04/2019 o 23:05\nCyt. „Większość z nas zna ZiŁy w wersji z drewnianą skrzynią ładunkową, niebieską kabiną i białym pasem przednim”\nTo ja jestem w mniejszości. Przede wszystkim pamiętam Ziły króciutkie z wywrotką, które do spółki z Tatrami i Krazami budowały warszawskie Metro.\n17/04/2019 o 16:30\nPolecam DTV z dnia 17.04.1989 – jest dostępny na YT w 3 częściach. W tematykę pojazdów rządowych nie tylko zza wschodniej granicy, a także samochodów użytkowanych przez moskiewską ambasadę PRL-u wpisuje się znakomicie.\n24/04/2019 o 06:14\nObecnie „król” jeździ Aurusem w wersjach sedan (Senat) będącą oficjalną limuzyną od stycznia tego roku, miniwanem (Arsenal) i na tegorocznej paradzie 9 maja zadebiutuje oficjalnie wersja otwarta.\ntutaj znajdziecie oficjalną prasówkę w języku angielskim dla Senatu (krótka wersja S600 i długa opancerzona L700)\nMateriał z rosyjskiej telewizji na temat przygotowań do parady z pokazem kabrioletu: https://youtu.be/SQErFryzcOQ


Utworzono: piątek, 15, luty 2013 08:09\nNa zaproszenie p. dyrektor z prelekcją nt. zagrożeń płynących z nowoczesnych technologii teleinformatycznych przybyła do nas p. Elżbieta Cięciel - pedagog Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Limanowej, która zebranym na pierwszym w tym roku szkolnym zebraniu rodziców przekazała wiedzę dotycząca niebezpieczeństw na jakie narażone są nasze dzieci korzystające w coraz większy stopniu z Internetu.\n„Indywidualizacja nauczania w klasach I-III szkół podstawowych na terenie Gminy Mszana Dolna”\nUtworzono: piątek, 15, luty 2013 08:04\nGmina Mszana Dolna realizuje projekt „Indywidualizacja nauczania w klasach I-III szkół podstawowych na terenie Gminy Mszana Dolna”, skierowany do uczniów szkół podstawowych, dla których gmina jest organem prowadzącym.\nUtworzono: czwartek, 14, luty 2013 08:59\nTegoroczna akcja Sprzątanie Świat miała szczególny charakter. Rozpoczęło ją spotkanie z uroczą maskotką – logo Lokalnej Grupy Działania „Piękna Ziemia Gorczańska” - Rysiem, którego mięliśmy okazję poznać już na tegorocznym Turnieju Wsi Gminy Mszana Dolna oraz na szlakach Beskidu Wyspowego i Gorców gdzie promował aktywny wypoczynek oraz zachęcał do troski o stan przyrody.\nUtworzono: czwartek, 14, luty 2013 08:20\nW czwartkowe popołudnie, 11 października 2012 r. nasza szkoła świętowała wydarzenia szczególne - obchody Dnia Komisji Edukacji Narodowej oraz ceremonię, o której myślimy zawsze z czułością i wzruszeniem - Ślubowanie klasy I , wychowanków p. Jolanty Wójcik.


Auto złom VOLVO GARWOLIN\nZapytania przekazane za pośrednictwem naszego systemu są na bieżąco sprawdzane przez właścicieli sąsiednich auto złomów w Garwolinie i pozostałych na terenie całej Polski, którzy o ile posiadają daną używaną część do Twojego pojazdu Volvo , zawiadamią Cię o niej oraz jej cenie bezpośrednio SMS-em z naszego systemu, telefocznie, mailowo.\nZa pośrednictwem naszego serwisu możesz przekazać zapytania o używane części samochodowe do aut Volvo zarówno najbliższym auto złomom w Garwolinie i pozostałym na terenie całej Polski.\nNabycie używanych części w auto złomie w otoczeniu Garwolina może się odbyć osobiście bądź pożądana część do auta Volvo wysyłana jest przesyłką kurierską. Ustala się to indywidualnie z konkretnym dostawcą części.\nJeżeli szukasz auto złomu w Garwolinie, pragniesz kupić używane części do pojazdu Volvo w Garwolinie, to odpowiednio trafiłeś.\nDysponujemy internetową bazą firm w naszym systemie prowadzących auto złomy w Twoim otoczeniu w Garwolinie do aut Volvo .\nWystarczy, że przekażesz nam zapytanie o części telefonicznie, mailowo, wypełniając formularz zapytania, a my bezzwłocznie powiadomimy o tym kilkadziesiąt auto złomów w pobliżu Garwolina, które zadeklarowały w naszym systemie sprzedaż części do stosownych pojazdów Volvo .\nZa naszym pośrednictwem dotrzesz do każdego auto złomu w Garwolinie dla wszystkich osobowych aut Volvo .\nvolvo , AUTO ZŁOM w Garwolinie