Olga Machowska – rzeczy silene\nAutor: Olga Machowska\nBardzo lubię robić kartki z życzeniami, powinszowaniami, karneciki na gotówkę czy karty prezentowe… Można wtedy trochę poszaleć z formami, poskładać papiery, a czasami coś fajnego zmalować. Oczywiście, przydaje się też kaligrafia, a tę zawsze miło mieć okazję poćwiczyć. Poza tym, sama instytucja karteczek z życzeniami jest niezwykle przyjemna, bo z reguły oznacza czyjeś dobre myśli, życzliwość i serdeczność.\nData publikacji 13 maja 2022 Kategorie Bez kategorii, Kartki i galanteriaTagi kartki, papierDodaj komentarz do Kartki fruną\nMuszę przyznać, że kupiłam sobie koszulkę z nadrukiem, nawiązującym do ukraińskiej Wyspy Węży, ze słynnym cytatem zaadresowanym do rosyjskiego statku. Hehe. Tematyka węży jest w każdym razie dość aktualna w mojej głowie, więc nie zmartwiłam się wcale a wcale wyzwaniem: notes w wąże!\nMyślałam początkowo o wycinaniu węży z różnych papierów, ale potem stwierdziłam, że tu się nie ma co rozmydlać: wąże muszą być wyraziste. Czarnym tuszem na jasnym papierze. Co do jasnego papieru, mam wciąż trochę tego prześlicznego, żółtego, no, może odrobinkę go nadużywam, ale w ogóle mi nie żal że tak jest. Rysunek tuszem wyszedł całkiem przyzwoicie – trochę stylizowane, ale jednak rozpoznawalne wąże wiją się na nim i pokazują łuski, jęzory i kły. Wydrukowałam ten rysunek i na okładkę, i na wyklejki. Na okładkę musiałam użyć dwóch osobnych kartek, odpowiednio dociętych, bo inaczej mi to jakoś tak brzydko wychodziło. Do tego grzbiet płócienny – z pięknego, morskiego koloru zrecyklingowanego płótna ze starej oprawy. I złota wstążeczka.\nWydrukowane obrazki oczywiście jeszcze ręcznie podlawowałam różnymi materiałami. Do tego zrobiłam jeszcze odpowiednią kartkę – niestety, nie mam jej na fotografii – i komplet był gotowy. Uważam, że naprawdę fajny! Jakoś tak mi te żółte ostatnio dobrze leżą, no nie wiem. A wąże bardzo się przyjemnie rysuje i na pewno jeszcze nie raz to zrobię.\nData publikacji 12 maja 2022 12 maja 2022 Kategorie NotesyTagi notesy, papier, rysunki, węże, żółteDodaj komentarz do Wąże\nKolejny z całkiem już pokaźnej serii notesów biurowych dla Ani. Wszystkie są w określonym formacie – przypadł jej do gustu! – i pomyślane jako wytrzymałe. Ale tu właśnie widać, jak świetnie się sprawdzają w takich sytuacjach piękne tapety. Są zwykle albo winylowe, albo z powlekanych papierów, albo z inną, dość trwałą powierzchnią, można z reguły na nie coś nawet wylać, bardzo się to nie przeciera, a wzory są naprawdę czasami przepiękne. Jak w tym przypadku na przykład.\nGrzbiet jest z tapety w wytłaczany wzór przypominający mięsistą, pikowaną tkaninę. Do tego – okleina w różowe kwiaty i motyle. Tu i ówdzie wyrysowałam na niej jeszcze dodatkowe motylki i błyszczące kropki różową folią na gorąco.\nW środku są wyklejki motywacyjne 🙂 To znaczy, że na różowym papierze pełno jest rysuneczków, hasełek, maksym i wezwań, jak najbardziej dziarskich, jakie przyszły mi do głowy (nie jest to łatwe, ponieważ jestem smętną klępą, ale pewnie na dobre mi tylko wyszło wymyślanie tylu zachęt 🙂 ).\nRysuneczki są też i w środku notesu. To konieczność, bo człowiek w pracy potrzebuje czasami każdego wsparcia, żeby jednak pociągnąć dalej. Dobrze się czuję, wiedząc, że mój notes też może posłużyć do motywacji!\nData publikacji 12 maja 2022 Kategorie NotesyTagi notesy, różowe, tapety, wyklejki, złoconeDodaj komentarz do Notes na zachętę\nTo jest normalne, że się człowiek stara, kiedy coś robi dla swojej matki, ale trzeba wiedzieć, że moja Mama to nie jest zwykła osoba, o nie. Artystka, przedstawicielka porządnie oczytanej inteligencji, blogerka, znawczyni obyczajów, ekscentryczna kolekcjonerka, a także kobieta, która uczyła dwuletniego wnusia śpiewać „jedziemy po zioło”, zawsze stanowi dla mnie wielkie wyzwanie jeśli chodzi o prezentowanie jakichkolwiek dokonań, już nie mówiąc o dawanie własnoręcznie wykonanych prezentów.\nJednak nie byłabym sobą, gdybym nie chwytała byka za rogi, i kiedy Mama wyraziła uprzejme zainteresowanie niewielkim, zielonym notesem z listkowym, wklęsłym wzorem, jaki zdarzyło mi się zrobić, a potem jeszcze jej się spodobało koptyjskie szycie mojego roboczego notesu, postanowiłam zrobić dla niej coś Specjalnie.\nJest to notes szyty z różnych papierów, albowiem jeden rodzaj papieru dla mojej Mamy oznaczałby niechybnie, że notes nie zostanie zarysowany. W różnych papierach można jednak szybko zaprowadzić chaos i zamieszanie, a podskórnie czuję, że tak będzie się Mamie lepiej zapełniać notes. Poza tym jak jej się zachce malować lakierem do paznokci, herbatą, a potem grać w kółko i krzyżyk, to idea jest taka, żeby nie musiała zmieniać notatnika między czynnościami.\nSzycie zrobiłam nie tylko, że koptyjskie, ale w wariancie, który kryje część szwów w okładce – w ten sposób nici nie przecierają się tak szybko w użyciu. Wprawdzie szycia jest znacznie więcej, ale za to jest bezpieczniejsze i wygląda bardzo efektownie.\nOkładki są sklejane z dwóch warstw beermaty – żeby było lekkie, i żeby się dało zrobić wzór. Wzór jest wycięty w jednej z warstw przedniej okładki i oklejony czerwonym płótnem. Poza tym skośne szycie jest o wiele łatwiejsze w beermacie – właściwie mogłam się nie męczyć z wierceniem ukośnych dziurek, tylko normalnie dźgnąć szpilorkiem, bo beermata się bardzo przyjemnie zachowuje i wprost, i na skos, i jak kto chce.\nWreszcie dobrałam piękny papier na wyklejki – w chińskie kwiaty, trochę podobne do wzoru na okładce – i notes powędrował pod choinkę. Niestety, w szale twórczym i przedświątecznym nie zrobiłam mu zdjęć i w związku z tym fotografie zostały zrobione już przez Mamę 🙂 Dzięki temu można już obejrzeć, że jest nawet używany!\nBardzo mnie to cieszy i muszę przyznać, że bardzo jestem dumna z tego szycia, i z tego wzoru dość skomplikowanego – no jest to coś specjalnego, po prostu. Może nie aż tak, jak moja Mama, ale na pewno wyszłam dla niej daleko poza swoje strefy komfortu i (jak to często bywa) jestem z tego bardzo zadowolona.\nData publikacji 26 stycznia 2022 17 stycznia 2022 Kategorie NotesyTagi czerwone, koptyjskie, notesy, płótno, wycinane1 komentarz do Specjalnie dla Mamy\nMam wielki sentyment i szacunek do bibliotek i bibliotekarzy, nie tylko z powodu wykształcenia i zawodowych powiązań, ale po prostu dlatego, że biblioteki są w naszym pokręconym świecie niezwykłymi, jasnymi punktami. Nie da się ukryć, że w podejściu do nauki i wiedzy nastąpił w ostatnich dziesięcioleciach pewien regres: niedawno jeszcze można było opinii publicznej w miarę dorzecznie opowiadać o kolonizacji Marsa, a teraz trzeba ją przekonywać, że Ziemia jednak nie jest płaska.\nCałe szczęście mamy biblioteki. I bibliotekarzy. Jakoś nas przepchną, zobaczycie! I dlatego właśnie, kiedy się dowiedziałam, że kalendarz ma być dla pani z biblioteki naukowej, zastrzygłam radośnie uszami i rzuciłam się wyszukiwać odpowiednią estetykę – i znalazłam. Mam takie piękne papiery (niezawodny Pepin Press) z deseniami z lat 20, i między innymi znalazł się tam cudowny wzór w technomotyle. Już go kiedyś użyłam – do notesu, który miał też technomotyla z FIMO na okładce – i niestety na przyszłość nie zostało mi go już wiele, ale mógł zabłysnąć na tym kalendarzu 🙂 Cała reszta podporządkowana została technomotylowi!\nI tak, tonacja kolorystyczna utrzymana jest w tych szarościach, złotach i brązach, przy czym przepięknie tu pasowały paseczki skóropodobnej okleiny. Doszyty do kalendarza notes ma kilka składek z kremowego papieru, zaś papierowe etui jest beżowe. Do tego – złote wstążeczki, a złote wyklejki wzmocnione zostały na zgięciach paskami tejże okleiny, co na okładce (oprócz estetycznego, ma to również i wzmacniające znaczenie, ponieważ złoty karton zawsze budzi we mnie liczne podejrzenia na temat trwałości tej złotej warstwy i wolę go wzmacniać na zgięciach, tym bardziej pracujących).\nWykończenie to kilka subtelnych złoceń, w tym data, i już jest – elegancki i wyjątkowy, w sam raz do zadań specjalnych: przeprowadzenia ludzkości przez mroki 🙂\nData publikacji 24 stycznia 2022 13 stycznia 2022 Kategorie Kalendarze, NotesyTagi kalendarze, motyle, notesy, okleiny, papiery ozdobne, płótno, złocenia, złoconeDodaj komentarz do Technomotyle\nMuszę tu przyznać, że jako matka synów poniosłam pewną bardzo dotkliwą klęskę: nigdy nie nauczyłam się rysować im porządnych aut. Statki pod żaglami – proszę bardzo. Zamki, rycerze i smoki? Jak najbardziej. A autka wychodziły mi, i nadal wychodzą, jakieś takie pokraczne. Nijak im do tych gładkich, seksownych dizajnów, rysowanych przez opalonych milionerów o śródziemnomorskiej urodzie.\nTajemnica kryje się tu być może w fakcie, że samochody w ogóle do mnie nie przemawiają. Umiem się, jak najbardziej, ucieszyć, kiedy ktoś sympatyczny dzieli się ze mną swoją pasją do nich, doceniam ich użyteczność, ale kurczę, no nie mówią do mnie one nic, może poza tym, żebym zapięła pasy. I przyszła kryska na Matyska… Albowiem przyszło mi robić kalendarz dla prawdziwego wirtuoza kierownicy i znawcy przedmiotu, natchnionego instruktora jazdy i miłośnika motoryzacji. Można sobie wyobrazić, jak straszliwie byłam stremowana.\nAle minęły już czasy, kiedy taka sytuacja kazałaby mi powiedzieć skromnie „o, nie, tego to może jednak ja nie umiem”. Obecnie stosuję zupełnie inną strategię: kiedy słyszę szaloną rzecz, której nigdy jeszcze nie robiłam i której pojęcia nie mam, czy sprostam, mówię, nadal skromnie: „ależ jasne, to świetny pomysł, zaraz coś wymyślimy!” – a potem, oczywiście, idę do łazienki, żeby przez pięć minut dla uspokojenia obgryźć paznokcie i potłuc głową w ścianę.\nNie rozgadując się już więcej, oto kalendarz na temat Alfa Romeo 🙂 Jakoś tak mi się zafiksowało, że Właściciel kalendarza, mój Stryj, lubi te samochody, przynajmniej wnioskując z tego, że na tablicowej ścianie pokoju mojego starszego syna wpisał się rysuneczkiem jednego z nich. Nie było szans, żebym sama z siebie dokonała tu jakichś cudów, poszukałam więc dostępnych w sieci planów, szkiców, reklam i wizji artystycznych różnych modeli Alfa Romeo i zestawiłam je w wyklejki. Swoją drogą, serio, podziwiam te wszystkie plany techniczne, są naprawdę bardzo piękne.\nNastępnie oprawiłam kalendarz (plus doszyty zeszycik 🙂 ) w czarne płótno. Jakoś tak wyszło, że ostatnio dużo go używam! Na czarnym płótnie natomiast… Wdech – wydech!…walnęłam, przyznaję, że według zdjęcia, rysunek wyzłocony folią na gorąco, a przedstawiający Alfa Romeo, ten taki zeszłoroczny model Quadrifoglio. Oczywiście jeszcze kilka dni wcześniej pojęcia nie miałam, że coś takiego w ogóle istnieje, albowiem nigdy jeszcze nie łamałam sobie głowy, na co wydam zbywające mi 480 tysięcy złotych. Jednakże samochód wydał mi się ładny i na dodatek znalazłam przyjemne dynamiczne zdjęcie. Nie ma sposobu, żeby te wszystkie detaliki tak naprawdę idealnie oddać w złotej folii – by się one rozmazały ze sobą po prostu – ale zawzięłam się i złociłam jak nakręcona. Dwa razy się poparzyłam!\nAle było warto, bo pomściłam wszystkie moje macierzyńskie porażki: autko wygląda po mojemu naprawdę w porządku, a Stryj wprawdzie jest człowiekiem uprzejmym i raczej by mi nie powiedział, gdybym całkowicie nawaliła, ale wydaje mi się, że mu się spodobało.\nUff! To się nazywa wyjść, a właściwie wyjechać, i to z piskiem opon, poza swoją strefę komfortu.\nData publikacji 20 stycznia 2022 10 stycznia 2022 Kategorie Kalendarze, NotesyTagi czarne, notesy, płótno, samochody, złocenia, złoconeDodaj komentarz do Z piskiem opon\nRok temu dostałam pod choinkę papiery. Kto mnie zna, ten wie, że pięknym papierem można naprawdę mnie ucieszyć! Były to dwa tomy papieru Pepin oraz kilka arkuszy papieru ryżowego, z rozmaitymi pięknymi wzorami. Papiery Pepin znam od lat i mam je rozpracowane, ale z ryżowym nie miałam zbyt wiele do czynienia! Oczywiście przychodzi tu na myśl przede wszystkim decoupage, ale nigdy się nim nie zajmowałam – papiery czekały więc na Właściwy Moment, żeby ich śliczna faktura i wzory mogły zostać najlepiej wykorzystane.\nNo i taki moment się wydarzył, ponieważ zgłosiła się do mnie Ciocia (na pewno już wspominałam, że mam szczęście do fantastycznych Cioć!) i zażyczyła sobie kalendarza, ale żeby był muzyczny. Aha! – pomyślałam sobie – nadeszła chwila na ten ryżowy papier w nuty, dobra nasza!\nOczywiście, nie dało się go wykorzystać na wyklejki – byłby zbyt delikatny do tej roli. Zeskanowałam zatem wzór i wydrukowałam go na grubszym, kremowym papierze, a oryginalny papier ryżowy nakleiłam na jedną warstwę okładki. W drugiej warstwie wycięłam okienko, i wszystko razem zmontowałam w okładkę w czarnym płótnie introligatorskim, z nutami w okienku. Później doszedł tam jeszcze rok – 2022 – ale na zdjęciach tego nie widać 🙂\nA co w środku? W środku kalendarz tygodniowy i doszyty do niego notes. W środku również kieszonki z kremowego brystolu, malowane ręcznie akwarelami na brzegach w różne plamy i nutki. Brzegi znowuż byłyby trochę zbyt bałaganiarskie z powodu tych rozmaitych zawartości, więc pomalowałam je na kolor ochry, pasujący do kapitałek i zakładek.\nWyszło super – elegancko, ale z takim, no, mykiem. Myślałam, żeby dodać jeszcze złoty klucz wiolinowy, tak żeby przekreślał okienko i lekko za nie wyłaził, ale w końcu uznałam, że powściągliwość będzie lepsza.\nData publikacji 17 stycznia 2022 10 stycznia 2022 Kategorie Kalendarze, NotesyTagi kalendarze, muzyka, notesy, nuty, papier, papier ryżowy, płótno, z okienkiemDodaj komentarz do Kilka nut\nData publikacji 10 stycznia 2022 5 stycznia 2022 Kategorie NotesyTagi cekiny, cyrkonie, czarne, notesy, pasmanteria, płótnoDodaj komentarz do Jak dodać życiu blasku\nZawsze bardzo podobały mi się smoki w wydaniu azjatyckim. Bardzo! Zwłaszcza wąsy, ale w ogóle wszystko jest w nich świetne: piękne tekstury i formy, mądry wyraz pysków. Ogromnie są urodziwe. Tym bardziej mnie ucieszyło, kiedy nadarzyła się okazja zrobienia kalendarza z jednym z tych niezwykłych stworzeń.\nKalendarz jest zszyty z notesem, ma dodatkowe kieszonki, wyklejkę z prześlicznego papieru Pepin w chiński wzór smoków i motyli – jeden z moich najulubieńszych, z tych, których zawsze mi szkoda używać BO CO BĘDZIE JAK SIĘ SKOŃCZĄ? Ale to wszystko nadal jest normalne, tak samo jak i fakt, że oprawę zrobiłam twardą, w czarnym płótnie, i czerwone detale wykończenia. Bardzo ładnie i w ogóle, ale nie szaleńcze, prawda?\nCo w tym kalendarzu jest absolutnie szalone, to złocenie smoka. Zrobione całkowicie i absolutnie odręcznie moją toporną nieco kolbą do wypalania, wymagało śmiertelnie pewnej ręki, cierpliwości i samozaparcia – samych łusek są jakieś dzikie ilości, a jeszcze pazury, a cieniowania, a wąsy, a płytki, a kły! smok rozciąga się przez przód i tył okładki, a na przodzie dodałam też narożniki ramki. Makabrycznie dużo czasu to zajęło, ale warto było, proszę tylko spojrzeć – bardzo porządny smok.\nDo tego doszło ochronne etui z kartonika (ze wstążeczką wykończoną smoczym płomykiem 🙂 ) i kalendarz powędrował do swojego Właściciela (onieśmielająco poważnego człowieka), gdzie mam nadzieję, że Będzie Się Przydawać.\nData publikacji 5 stycznia 2022 5 stycznia 2022 Kategorie Kalendarze, NotesyTagi chińskie wzory, czarne, kalendarze, notesy, płótno, smoki, złocenia, złoconeDodaj komentarz do Chiński smok


WES 2015 – I ja tam z gośćmi byłem… – niiu.pl\nWES 2015 – I ja tam z gośćmi byłem…\n2 października 2015 Eryk Bochenski wydarzenia branżowe 1\nParafrazując A. Mickiewicza: I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem. A com widział i słyszał, w blogu umieściłem.\nWczoraj odbyła się jedna z ciekawszych konferencji poświęconych e-mail marketingowi, delikatnie mówiąc impreza trzyma od 3 lat (czyli od samego początku) wysoki poziom. W skrócie: dobre prelekcjie, fajna lokalizacja, ciekawi ludzie i dużo praktycznej wiedzy.\nCzyniąc długą historię krótką powiem tylko do zobaczenia za rok.\nIdę odespać bo afterek był zacny. Jak tylko pokażą się linki do prezentacji na pewno je tutaj umieszczę.\ne-mail marketing, wydarzenia branżowe\nIngo Panzer 22 października 2015 at 16:59\nMnie niestety nie udało się w tym roku dotrzeć do Warszawy na WES, ale w tamtym roku było bardzo interesująco.


Forsyth - Negocjator, E-BOOKI, Nowe (h - 123), pobierz pdf \n(Przełożył: Robert Kruszyński)\nIrving Moss - zdrajca wyrzucony z CIA\nROZDZIAŁ PIERWSZYLISTOPAD 1989\nPraktycznie więc żadna z tych dwóch możliwości nie rokuje szans na przyszłość. Ani gaz ziemny, ani energia jądrowa nie przyjdą nam z pomocą. Przemożna większość gałęzi naszego przemysłu i przemysłu naszych partnerów, którzy zależą od nas pod względem energetycznym, jest nierozerwalnie związane z paliwami i zasilaniem opartym na ropie naftowej.\nSOJUSZNICY. Krótka dygresja na temat naszych sojuszników w Europie Środkowej, określanych przez zachodnią propagandę mianem naszych “krajów satelitarnych”. Chociaż ich łączna produkcja - głównie z niewielkiego zagłębia rumuńskiego Ploeszti - wynosi 2 miliardy baryłek rocznie, jest to zaledwie kropla w morzu w p...


Agnieszka Piskorz 23.06.2022 20:17\nJuż w sobotę 2 lipca odbędzie się losowanie grup 28. Mistrzostw Świata Mężczyzn w Piłce Ręcznej, których gospodarzami będą Polska i Szwecja. Podczas ceremonii zostaną wyłonieni rywale, z którymi reprezentacja Polski zmierzy się w fazie wstępnej mundialu. Wiemy także w jakim mieście biało-czerwoni rozpoczną zmagania.\nNa ubiegłorocznych mistrzostwach świata piłkarzy ręcznych triumfowała reprezentacja Danii, która w finale pokonała Szwecję 26:24. Podium uzupełniła Hiszpania. Wówczas biało-czerwonym nie udało się awansować do ćwierćfinału rozgrywek. Jednak już za niespełna pół roku reprezentacja Polski będzie miała kolejną szansę na zwycięstwo w tych prestiżowych rozgrywkach - tym bardziej, że to właśnie nasz kraj będzie jednym ze współorganizatorów turnieju - drugim będą aktualni wicemistrzowie świata, a więc Szwedzi.\nMistrzostwa świata w piłce ręcznej. Losowanie. Z kim zagrają Polacy?\nMundial zostanie rozegrany w dniach 11-29 stycznia 2023 roku. Wezmą w nim udział 32 drużyny. Choć do rozpoczęcia imprezy pozostało jeszcze kilka miesięcy, to już w sobotę 2 lipca reprezentacja Polski pozna swoich rywali w fazie wstępnej mistrzostw. Losowanie grup odbędzie się w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia (NOSPR) w Katowicach. O tym, z kim zmierzą się poszczególne zespoły zadecydują dwaj legendarni szczypiorniści - Sławomir Szmal oraz Magnus Wislander, którzy wcielą się w role "sierotek".\nNa ceremonii losowania fani poznają także artystę, który wykona oficjalną piosenkę turniejową. W Katowicach pojawią się również przedstawiciele władz Międzynarodowej Federacji Piłki Ręcznej (IHF) oraz krajowych federacji.\nWiemy, gdzie zagra reprezentacja Polski. Czy katowicki spodek przyniesie szczęście?\nChoć rywali biało-czerwonych poznamy dopiero 2 lipca, to już teraz wiadomo, w jakich miastach zagrają poszczególne drużyny. Na mocy porozumienia Polacy i Szwedzi zorganizują po 50 procent meczów (nie uwzględniając fazy finałowej), czyli z czterech grup eliminacyjnych I fazy turnieju (z udziałem 16 drużyn w każdym kraju), dwóch grup w fazie głównej (z udziałem 12 drużyn w każdym kraju), po dwa mecze ćwierćfinałowe i po jednym półfinałowym oraz po jednym w grupie eliminacyjnej turnieju o Puchar Prezydenta IHF.\nTo jednak w Szwecji zostaną zorganizowane spotkania o medale mistrzostw świata. Tam najlepsi szczypiorniści świata rozegrają finał i mecz o brązowy medal. Szwecja będzie też gościć zespoły walczące o miejsca 5-8. W tym kraju odbędzie się również ceremonia zamknięcia.\nArenami mistrzostw w naszym państwie będą Spodek w Katowicach, Tauron Arena w Krakowie, Ergo Arena w Gdańsku i Orlen Arena w Płocku. Z kolei w Szwecji spotkania zostaną zorganizowane w Goeteborgu (Scandinavium), Malmoe (Malmoe Arena), Kristianstadzie (Kristianstad Arena), Joenkoepingu (Husqvarna Garden) i Sztokholmie (Tele2 Arena).\nReprezentacja Polski mecze fazy wstępnej rozegra w Katowicach. Jeśli biało-czerwoni awansują do kolejnego etapu rozgrywek, wówczas będą rywalizować w Krakowie. W Tauron Arenie swoje mecze rozegrają także Hiszpanie. Z kolei w Katowicach odbędą się wszystkie spotkania Niemców - zarówno w fazie wstępnej, jak i głównej. Poza tym mecze w naszym kraju rozegrają także Norwedzy. Natomiast Szwedzi, Chorwaci, Islandczycy i Duńczycy mogą pojawić się w Polsce dopiero na etapie ćwierćfinałów. Wcześniej rywalizować będą na ziemiach drugiego organizatora mistrzostw.\nStawka rywalizacji jest bardzo wysoka. Bowiem mistrz świata wywalczy kwalifikację na igrzyska olimpijskie Paryż 2024. Pozostałe najlepsze drużyny uzyskają prawo występu w turnieju kwalifikacyjnym do IO.\nLegia Warszawa blisko dużego wzmocnienia. "Wszystko uzgodnione"\nMarek Gołębiewski ma nowy klub. "Wiedziałem, że jest stabilizacja"


Oddechowe mity, czyli o błędach w nauczaniu oddechu - część 2. - Sandra Osipiuk Fizjoterapia\nOddechowe mity, czyli o błędach w nauczaniu oddechu – część 2.\nDziś rozprawiam się z kolejnymi mitami na temat oddechu. Zobacz jak nie popełniać błędów podczas ćwiczeń oddechowych.\nCzęść 1. Możesz przeczytać tutaj.\nMit 4. CO2 jest toksyczny i powinniśmy się go pozbywać by zrobić miejsce dla O2.\nJestem pewna, że moi obserwatorzy doskonale wiedzą, że to mit. Mówiłam też o tym w moim wystąpieniu na TEDxWarsaw. \nJednak niestety wciąż powszechnie uważa się inaczej i widzę te forsowne silne wydechy. \nWięc niby wiemy, a jednak gorzej ze stosowaniem w praktyce. \nParę faktów na temat CO2:\nCO2 jest głównym regulatorem oddychania. To zmiany w jego stężeniu informują układ nerwowy o tym czy oddychać mniej czy więcej.\nCO2 jest produktem przemiany materii, który w dużym stężeniu może być toksyczny dla organizmu. Jednak utrzymanie balansu między O2 a CO2 jest kluczowe dla utrzymania homeostazy.\nBez odpowiedniego poziomu CO2 nie możemy skutecznie wykorzystywać O2 w celu dotlenienia wszystkich tkanek.\nDlatego robienie silnych, głębokich wydechów w celu usunięcia CO2 może doprowadzić do spadku jego stężenia we krwi, a tym samym do ograniczenia dotlenienia tkanek.\nPrawidłowe oddychanie polega na transporcie O2 i CO2 w organizmie w odpowiednich proporcjach.\nO2 i CO2 współpracują, a nie rywalizują w utrzymywaniu naszego ciała w zdrowiu.\nZrozumienie, że CO2 jest niezbędny do transportu tlenu z krwi do tkanek jest konieczne do zrozumienia dlaczego oddech powinien być wolny i łagodny. \nBez wiedzy na temat biochemii krwi można nieświadomie propagować błędne wzorce oddechowe. \nCzyli np. oddychanie głębokie (duże oddechy), silne wydychanie, szybkie wydechy (Oddech ognia) mogą zaburzać równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Jeżeli decydujesz się na tego typu ćwiczenia i treningi – zawsze po nich wykonuj ćwiczenia ze wstrzymywaniem powietrza i łagodnym, wolnym wydechem. \nA więc zrób wydech 😉 \nMit 5. Podczas oddychania nie może się ruszać klatka piersowa.\nLubiliście w szkole fizykę? Ja nie bardzo. Szczerze mówiąc to ledwo co zdałam maturę z fizyki 😅 I nawet nie spodziewałam się jak bardzo fizyka będzie mi potrzebna jako fizjoterapeuta. Teraz trochę mamy się z fizyką lepiej, ale tylko jeżeli chodzi o pracę ciała. \nI tak oto ostatni mit obala prosta fizyka. \nTzw. Prawo Boyl’a. \nW ułatwieniu brzmi mniej więcej tak: \n🧠 Jeżeli objętość wzrasta to ciśnienie spada. I odwrotnie. \nJak to wygląda w kontekście pracy płuc?\nŻeby do naszych płuc dostało się powietrze musi spaść ciśnienie wewnątrz płuc.\nDo wdechu dochodzi gdy zwiększa się wymiar klatki piersiowej, a tym samym spada w niej ciśnienie. W tym momencie dochodzi do zassania powietrza z zewnątrz do płuc.\nWymiar klatki piersiowej zwiększa się dzięki obniżeniu się przepony oraz rotacji żeber wywołanej skurczem mięśni międzyżebrowych zewnętrznych.\nDo wydechu dochodzi gdy zmniejsza się wymiar klatki piersiowej przez uniesienie przepony i rozluźnienie mięśni międzyżebrowych.\nTym samym ciśnienie wewnątrz płuc rośnie i powietrze zostaje wyciśnięte na zewnątrz.\nTak więc do prawidłowego procesu oddychania potrzebna jest ruchomość klatki piersiowej. \nTakże jeżeli chcemy oddychać musi zmieniać się objętość klatki piersiowej, ponieważ tam są płuca. Także tak, klatka piersiowa musi się podczas oddychania ruszać. \nJest to kolejne nieporozumienie w komunikacji. Nie powinniśmy oddychać górą klatki piersiowej, a jej wymiarem przednio-tylno-bocznym. Już nie wspominając o tym by nie oddychać samym brzuchem 😱\nOddychając klatką piersiową pamietajmy o pewnych zasadach: \n– nie powinna ruszać się głównie i jedynie wertykalnie (góra/dół) – tzw. oddech górnożebrowy \n– powinna ruszać się horyzontalnie czyli 360st. \n– główny ruch oddechowy podczas spokojnego oddechu powinien zachodzić na poziomie dolnych żeber. \nProstując powyższy mit: \nKlatka piersiowa nie powinna się ruszać w mechanizmie górnożebrowym podczas spokojnego oddychania. \nTo na tyle mitów na początek 🙂


Marcin Babraj, dominikanin - Wydawnictwo W drodze\nFelietony | Z nogami za kaloryferem | W drodze 2011, nr 12\nKim jest Marcin Babraj, wie niewielu dzisiejszych czytelników miesięcznika „W drodze”. Wspaniały człowiek, zatroskany o wiarę i Kościół, umiejący czytać znaki czasu. Człowiek uparcie wierzący w moc słowa drukowanego, pragnący nakarmić Słowem Bożym jak najwięcej wygłodniałych ludzi.\nPrzyjaciel. Z licznego grona osób, z którymi się przyjaźnił, wystarczy wspomnieć Kazimierę Iłłakowiczównę, Annę Kamieńską, Romana Brandstaettera. Owocem tych jego przyjaźni były nie tylko wiersze czy artykuły w miesięczniku, ale także publikacje książkowe, chociażby dzieła Szekspira w przekładzie Stanisława Barańczaka czy pierwsza wydana w Polsce w oficjalnym obiegu książka Gustawa Herlinga-Grudzińskiego.\nDzisiaj jego cela w krakowskim klasztorze to tunel i kominy zbudowane z gazet, dokumentów i książek, a pośrodku tego wszystkiego – wąski przesmyk do okna, biurka i tapczanu. Na biurku półmetrowa warstwa spraw pilnych. Czekają na wzięcie do ręki papiery sprzed lat, dokumenty niezwykle ważne i prawdziwe dotyczące miesięcznika „W drodze” oraz innych kwestii najwyższej wagi.\n– Tego nikt poza mną nie może załatwić – powiada bezbronny.\nI tak jest od lat.\nTymczasem świat obrócił się ileś razy, ludzie nauczyli się posługiwać komputerem i internetem, a papierów na biurku Marcina przybywa. On sam zaś czeka na przypływ sił i odwagi, aby napisać wreszcie prawdę o miesięczniku „W drodze” i swoim życiu. Zbiera się do tego od lat i nad tym pracuje.\nZ Marcinem polubiliśmy się od razu, od pierwszego spotkania. Miałem zresztą referencje od Jana Spieża, mojego współnowicjusza, a wcześniej kolegi Marcina z duszpasterstwa akademickiego w Poznaniu. Zanim wstąpił do dominikanów, skończył polonistykę. Od razu zaproponował mi pisanie.\n– Może to będzie twoje główne zajęcie w klasztorze – mawiał.\nProrocze słowa. To pisanie towarzyszy mi rzeczywiście przez całe życie zakonne jako dopowiedzenie moich działań w Hermanicach, na Jamnej czy nad Lednicą.\nPrzez całe życie zakonne był redaktorem. Zaraz po święceniach wrócił do Poznania do „Przewodnika Katolickiego”, a potem już pracował na swoim. Założył miesięcznik „W drodze”. Sprawy polityczne pisma załatwiał o. Konrad Hejmo. To on brał na siebie rozmowy z ubekami i cenzurą. W 1973 roku powstał miesięcznik, a w 1981 roku wydawnictwo książkowe „W drodze”. Bywało różnie z tym wydawnictwem. Ale Marcin był zawsze OK. Cokolwiek robił, modlił się i zajmował Panem Bogiem.\nOd kilku lat Marcin jest w klasztorze w Krakowie. Pracy w kościele wyznaczają mu już niewiele, o co zresztą ma pretensje. Twierdzi, że jest marginalizowany. Na brak zajęć jednak nie może narzekać. Te wzgórza książek i papierów. Trzeba to wszystko wziąć do ręki i zdecydować. Na to jednak Marcin nie ma już siły. Ma także inny problem. Kocha windę i każdego poucza, że w prowincji polskich dominikanów są dwie windy. Klasztor dominikanów na Służewie ma windę socjalistyczną, natomiast klasztor krakowski kapitalistyczną. Marcin ogromnie ją kocha i z dumą pokazuje. Kiedy chciałem zejść do refektarza schodami, jak dawniej, Marcin zarządził stanowczo:\n– Nie, pojedziemy windą!\nNaturalnie, że się zgodziłem. Pomyślałem tylko, że to skutki wilgoci i mrozów w Kazachstanie, gdzie był na zsyłce, powodujące dzisiaj trudności z chodzeniem.\nKiedy zbliżała się godzina mojego odjazdu, Marcin zaproponował, że odprowadzi mnie na dworzec. Szliśmy sobie powoli, jak dawniej, kiedy on przyjeżdżał z Poznania do Krakowa, a ja odprowadzałem go na „Wielkopolanina”. Rozmawialiśmy o szybko przemijającym życiu i o odejściach naszych braci – tych do Domu Ojca i tych do świata. Szliśmy powoli, mając duży zapas czasu, a ja napawałem się radością z obecności mojego współbrata. Przez mgnienie oka poddawałem się jednak złudzeniu, że wszystko trwa jak dawniej. Ale jest przecież inaczej.\nStąd apel do przyjaciół. Nie wiem, ilu jest czytelników „W drodze”, ale nie zapominajcie, kim jest o. Marcin Babraj. Inicjator, założyciel i przez wiele lat redaktor naczelny „W drodze”. Wszystko robił sam, planował, zamawiał, korygował, rozmawiał z autorami. Takie były czasy i warunki. Papier wtedy był materiałem strategicznym. Marcin położył fundament, podwaliny pod dzieło, które dzisiaj trwa. Odwiedzajcie Marcina Babraja, rozmawiajcie z nim o przeszłości, którą doskonale i w szczegółach pamięta i chętnie wspomina. Pamiętajmy o Marcinie Babraju.


Prawie 1500 zgłoszeń mieszkańców do straży miejskiej w ciągu 7 dni - Codzienny Poznań\nStrona główna » Blog » Wiadomości » Prawie 1500 zgłoszeń mieszkańców do straży miejskiej w ciągu 7 dni\nPrzez A. Karczewska fot. archiwum redakcjiW WiadomościDnia 25 maja, 2021\nW ubiegłym tygodniu służba dyżurna straży miejskiej w Poznaniu przyjęła łącznie 1498 zgłoszeń. Mieszkańcy najczęściej kontaktowali się drogą telefoniczną – w ten sposób zgłoszono 719 spraw. Drogą mailową przesłano 607 zgłoszeń, a 172 straż miejska otrzymała osobiście lub listownie.\nNajwięcej, bo aż 899 dotyczyło kwestii nieprawidłowo zaparkowanych pojazdów. To nadal najczęstsze interwencje poznańskich strażników. W ubiegłym tygodniu założyli 371 blokad na koła i wystawili 335 wezwań dla kierowców. Odholowano także 98 pojazdów, które blokowały ruch lub zagrażały bezpieczeństwu innych uczestników ruchu. Aż 80 z odholowanych na parking strzeżony samochodów było nieprawidłowo zaparkowanych na terenie Wildy. Najczęściej dotyczyło to zmian wprowadzanych w związku z wdrażaniem Strefy Płatnego Parkowania i ignorowaniem przez kierowców zakazu parkowania.\nW jakich jeszcze sprawach mieszkańcy zwracali się do funkcjonariuszy? W 94 przypadkach zgłaszano wysypiska odpadów komunalnych i przypadki niszczenia zieleni. Efekty części interwencji już widać – tereny zostały uporządkowane. W niektórych miejscach trwa postępowanie.\nW ciągu siedmiu dni poznaniacy zgłosili także 222 interwencje dotyczące zwierząt. Najczęściej dotyczyło to dzików na terenach miasta, ale część odnosiło się również do sytuacji, w których zwierzęta potrzebowały pomocy człowieka.\nStrażnicy rozdawali również maseczki ochronne pasażerom komunikacji miejskiej przypominając o obowiązku zasłaniania nosa i ust w środkach transportu zbiorowego.\nOperatorzy monitoringu miejskiego w ubiegłym tygodniu przekazali do realizacji 120 zdarzeń, w tym 101 do straży miejskiej, a 19 do policji. Najczęściej dotyczyło to osób spożywających alkohol w miejscach niedozwolonych – 51 interwencji. W 15 przypadkach konieczne było udzielenie pomocy medycznej osobom leżącym w miejscach publicznych. Na podstawie zgłoszeń operatorów policja dokonała zatrzymania łącznie pięciu osób, w tym dwóch w związku z pobiciem, dwóch za posiadanie substancji zabronionych oraz jednego sprawce kradzieży.\nCoraz częściej strażnicy otrzymują również zgłoszenia dotyczące zakłócania porządku publicznego. W ubiegłym tygodniu było to 98 spraw, które zwykle dotyczyły dewastacji infrastruktury miejskiej i osób spożywających alkohol. Z kolei zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego to 69 zgłoszeń od mieszkańców. Najczęściej dotyczyły osób bezdomnych i pod wpływem alkoholu.


Replika - duplikat\n"Kubuś" – improwizowany samochód pancerny, konstrukcji polskiej, zbudowany w 13 dni, na Powiślu i użyty w czasie powstania warszawskiego. Z uwagi na jego przeznaczenie, był to właściwie transporter opancerzony. Samochód zbudowano w warsztacie samochodowym na rogu ulic Tamka i Topiel.Przedruk (ang. reprint) – dosłowne lub tylko nieznacznie zmienione, ponowne opublikowanie utworu. Z reguły przedruk jest objętościowo większy niż cytat, i obejmuje cały utwór lub z niewielkimi skrótami. W formie przedruku publikowane są książki lub całe artykuły, także artykuły internetowe. Czasem przedruk artykułu polega na jego przetłumaczeniu i wydaniu w innym języku. W przypadku przedruku konieczne jest zamieszczenie nazwiska autora (autorów) oraz danych pierwotnego druku (nazwa czasopisma, i inne dane bibliograficzne). W odróżnieniu od cytatu, prawo przedruku skierowane jest wyłącznie do prasy, radia i telewizji. Jeżeli z tego uprawnienia będzie chciał skorzystać inny podmiot, konieczne jest uzyskanie zgody wydawcy (lub samego autora).W przeciwnym razie twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia. Niektóre wydawnictwa i czasopisma automatycznie zezwalają na bezpłatne przedruki, z różnymi zastrzeżeniami technicznymi lub formalnymi.\nReplika samochodu pancernego „Kubuś” zaprezentowana podczas otwarcia Muzeum Powstania Warszawskiego w Warszawie 31 lipca 2004 r.\nReplika rewolweru Colt Navy model 1851\nReplika – powtórne wykonanie danego przedmiotu na wzór oryginału (np. dzieła sztuki, pojazdu, broni, ubioru itp.). W tworzeniu repliki istotne jest jak najwierniejsze odtworzenie oryginalnego przedmiotu, często wykorzystując te same materiały i techniki jakie posłużyły do wykonania oryginału i przy zachowaniu jego pierwotnej funkcjonalności. Zdarza się jednak, że odwzorowywany jest jedynie wygląd lub motyw pierwowzoru.\nKopia – dokładne powtórzenie wykonanego wcześniej dzieła (np. rzeźby, obrazu, obiektu architektonicznego), z tego samego (lub tańszego) materiału, przy zastosowaniu tej samej techniki, w tej samej skali. Kopia powinna być oznakowana, tak aby nie nosiła znamion fałszerstwa (nazwisko osoby sporządzającej kopię jest znane). Kopie wykonuje się w celach dydaktycznych, kolekcjonerskich, dla ochrony dzieła oryginalnego (np. kopię rzeźby, pomnika eksponuje się na wolnym powietrzu, a oryginał wystawia się w muzeum).Nadwozie – część składowa pojazdu, ustawiona na podwoziu lub służąca do montażu jego elementów. Nadwozie składa się ze struktury nośnej i karoserii (poszycia). Pod względem struktury nośnej pojazdy dzielimy na konstrukcje ramowe (nadwozie nieniosące) i samonośne (samoniosące; bezramowe). Istnieją też konstrukcje pośrednie - nadwozie półniosące oraz samonośne z ramami częściowymi.\nWytwarzanie replik najczęściej stosowane jest wobec przedmiotów historycznych, które nie są już produkowane. Zdarza się jednak wytwarzanie replik współczesnych drogich towarów, w celu posiadania lub udostępnienia ich dokładnego odpowiednika przy skrajnej redukcji ceny. Może się to jednak wiązać z naruszeniem prawa (zawłaszczenie znaku towarowego, lub wzoru zastrzeżonego przez producenta, zob. podróbka)\nAir Soft Gun (ASG, BB-guns, także broń ASG lub replika ASG) – repliki broni palnej przeważnie w skali 1:1 (choć istnieją także repliki robione w skal 1:3 lub inne) strzelające najczęściej plastikowymi kulkami 6 lub 8 mm (BB) o wadze 0,11 do 0,50 w przypadku kalibru 6 mm i od 0,20 do 0,80 przy kalibrze 8 mm. Istnieją też kulki metalowe, jednak są rzadko używane ze względu na dużą masę i ich właściwości balistyczne, co powoduje, że w większości środowisk i przeważającej większości imprez airsoftowych są one zakazane. Repliki te wykorzystywane są podczas rozgrywek airsoftowych, ćwiczeń taktycznych, jak i treningów grup paramilitarnych takich jak np. Strzelec.Duplikat (łac. duplicare — podwajać) — drugi egzemplarz obiektu, identyczny z pierwszym. W odróżnieniu od kopii, duplikat nie jest utworzony na wzór oryginału, ale pochodzi z tego samego źródła, co pierwszy egzemplarz.\nW replikach zabytkowych samochodów często wykorzystuje się współczesne podwozia, ograniczając rekonstrukcję do nadwozia. Często wykonywane są repliki historycznych, niezachowanych pojazdów, np. polskiego samochodu pancernego Ursus wz. 34 do celów wystawowych lub przez pasjonatów w ramach uprawiania hobby.\nKompozycja – w sztukach plastycznych układ elementów zestawionych ze sobą w taki sposób, aby tworzyły one harmonijną całość. Kompozycją określa się również samo dzieło, zawierające połączone ze sobą składniki.Mistyfikacja (z gr. mystikós tajemny od mýstēs wtajemniczony) – celowe wprowadzanie w błąd, udawanie kogoś innego, tworzenie pozorów lub aranżowanie fałszywych instytucji, sytuacji.\nReplikę dzieła sztuki wykonuje najczęściej twórca oryginału, ewentualnie replika powstaje w jego pracowni. Artyści w replice czasem zmieniają nieznacznie kompozycję, skalę, technikę wykonania.\nReplikę należy odróżnić wyraźnie od falsyfikatu, który wiąże się z fałszerstwem: wykonywaniem repliki i przedstawianiem jej jako oryginału, w celu dokonania mistyfikacji.\nAtrapa (fr. attrape) – makieta, lub przedmiot służący do oszukania obserwatora, imitacja. Pojęcie odnoszone czasem do pojęć abstrakcyjnych (np. "Władza, która jest tylko atrapą").Samochód pancerny wz. 34 (wzór 34) – lekki samochód pancerny konstrukcji polskiej, z okresu przed II wojną światową. Był to podstawowy sprzęt Wojska Polskiego tej kategorii w kampanii wrześniowej 1939.\nSurogat (łac. surrogare, subrogare – wybierać zastępczo kogoś innego; także: podróbka) – rzecz o charakterze zastępczym, używana jako namiastka, substytut innej rzeczy. Pojęcie to jest używane w odniesieniu do szerokiej gamy obiektów o charakterze materialnym (np. do produktów, substancji). Synonimem słowa surogat jest erzac pochodzące od niemieckiego wyrazu ersatz (ersetzen – wyręczyć, uzupełnić, odszkodować, zastąpić).\nFalsyfikat (od śrdw. łac. falsificatio – podrabianie) – antonim autentyku, fałszerstwo rzeczy oryginalnej w celu mistyfikacji.\nColt Navy model 1851 – amerykański sześciostrzałowy rewolwer kapiszonowy, wersja pośrednia pomiędzy Dragoonem, a Pocketem. Został skonstruowany przez Samuela Colta w roku 1847. Stopniowo udoskonalano go do roku 1850 gdy został wprowadzony do produkcji seryjnej. Trwała ona nieprzerwanie aż do 1873, gdy do powszechnego użytku weszły już rewolwery na amunicję scaloną. Całkowita produkcja liczyła ok. 250 tysięcy sztuk w zakładach Colta w Hartford, oraz 22 tys. sztuk w europejskiej Colt London Armory. Znakomita część produkcji powstała w kalibrze .36 cala i z oktagonalną lufą 7 1/2cala , chociaż niewielkie partie eksperymentalne miały również kaliber .44 cala. Na zamówienie dostępne były również wersje z lufami od: 5 3/16 cala do 12 cali czy z lufami okrągłymi. Na bębnie broni wygrawerowana była scena bitwy morskiej pod Campeche pomiędzy republiką Texasu a Meksykiem z 16 maja 1843.\nSamochód pancerny – opancerzony pojazd kołowy, zwykle uzbrojony w armatę lub karabiny maszynowe, zazwyczaj umieszczone w wieży obrotowej.\nMuzeum Powstania Warszawskiego – muzeum historyczne w Warszawie, samorządowa instytucja kultury m.st. Warszawy, założone w 1983 jako Muzeum i Archiwum Powstania Warszawskiego. Zostało otwarte w 2004 i wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów (nr 81) w 2005. Placówka dokumentuje historię powstania warszawskiego.


I ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż nieruchomości - lokal mieszkalny położony w Prężynie nr 24 - Urząd Miejski w Białej\nI ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż nieruchomości - lokal mieszkalny położony w Prężynie nr 24\n(Dz.U. z 2014 poz.1490) ogłasza, że w dniu 16 grudnia 2019 roku o godzinie 9:00 w siedzibie Urzędu Miejskiego w Białej, ul. Rynek 10, pokój nr 5 odbędzie się I ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Gminy Biała.\nPrzedmiotem sprzedaży będzie lokal mieszkalny położony w Prężynie nr 24\nLokal mieszkalny nr 1 o pow. 30,70 m2. położony na parterze budynku mieszkalnego w Prężynie nr 24 składa się z: 1 pokoju, kuchni, łazienki z wc. Brak pomieszczeń przynależnych. Lokal wyposażony jest w instalacje: elektryczna, wodociągową, kanalizacyjną ogrzewanie piecowe. Z własnością lokalu związany jest udział w prawie własności budynku i urządzeń służących do wspólnego użytku oraz gruncie w części 3332/10000 działki ew. nr 251 mapa 3 o pow. 0,0411 ha. obręb Prężyna. Nieruchomość KW OP1P/00055194/2 nie jest obciążona na rzecz osób trzecich ani nie jest przedmiotem roszczeń osób trzecich. Brak planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi Prężyna. W obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Biała przyjętego uchwałą XXXIII. 380.2014 Rady Miejskiej w Białej z dnia 24.10.2014 działka oznaczona jest symbolem M1- obszary zabudowy zagrodowej kulturowej. Przeznaczenie i użytkowanie - lokal mieszkalny. Forma sprzedaży: przetarg ustny nieograniczony. Cena płatna jednorazowo przed zawarciem aktu notarialnego. Sprzedaż zwolniona z podatku VAT.\nCena wywoławcza nieruchomości wynosi 15 000,00 zł\nWarunkiem uczestnictwa w przetargu jest wniesienie w terminie do dnia 9 grudnia 2019 roku wadium w kwocie 1 500,00 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) przelewem na konto Gminy Biała nr konta 02 8903 0002 2001 0000 2020 0003 w Banku Spółdzielczym w Białej z adnotacją "Przetarg na sprzedaż lokalu Prężyna 24/1". Za termin wniesienia wadium przyjmuje się datę wpływu całej kwoty wadium na w/w rachunek bankowy. Minimalne postąpienie nie może wynosić mniej niż 1% ceny wywoławczej z zaokrągleniem do pełnych dziesiątek złoty. Lista osób zakwalifikowanych do uczestnictwa w przetargu zostanie wywieszona na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miejskiego w Białej nie później niż dzień przed wyznaczonym terminem przetargu. Wpłata wadium jest równoznaczna ze zgłoszeniem uczestnictwa w przetargu.\nWpłacone wadium zaliczone zostanie na poczet ceny nabycia w dniu zapłaty pełnej ceny należności. Wadium nie podlega zwrotowi, jeżeli osoba wygrywająca przetarg uchyli się od zawarcia umowy notarialnej. Wadium wpłacone przez pozostałych uczestników przetargu podlega zwrotowi na konto uczestnika przetargu w ciągu 3 dni po przeprowadzonym przetargu. Cena osiągnięta w przetargu płatna jest jednorazowo przed zawarciem umowy notarialnej. Termin zawarcia aktu notarialnego zostanie wyznaczony w ciągu 21 dni od daty rozstrzygnięcia przetargu. Gmina Biała nie odpowiada za wady zbywanej nieruchomości. Przed przystąpieniem do przetargu uczestnik zobowiązany jest zapoznać się z przedmiotem przetargu. Nabywca nieruchomości ponosi koszty notarialne i sądowe. Wszelkie informacje dodatkowe można uzyskać w Urzędzie Miejskim w Białej pokój nr 5 lub tel. 774388546 w godzinach pracy urzędu. Burmistrz Białej zastrzega sobie prawo odwołania przetargu w przypadku zaistnienia uzasadnionej przyczyny.\nPDFI ustny przetarg nieograniczony na sprzedaż nieruchomości - lokal mieszkalny położony w Prężynie nr 24.pdf