Jesteś tutaj: Home Powrót na stronę główną - kliknij Majówka w Warszawie\nOpublikowano: czwartek, 02, czerwiec 2016 21:44\n25 maja 2016 r. uczniowie klasy IC, wraz z opiekunami: p. Dorotą Matysiak i p. Elżbietą Tomaszewską odwiedzili Warszawę.\nPobyt w Warszawie rozpoczęliśmy od wizyty w teatrze Buffo, gdzie obejrzeliśmy musical „Romeo i Julia”. Dzięki reżyserii i choreografii Janusza Józefowicza, scenografii Andrzeja Wrony, oryginalnej muzyce Janusza Stokłosy oraz wspaniałej grze aktorów mogliśmy uczestniczyć w ciekawym wydarzeniu artystycznym.\nPo spektaklu, przed dalszym zwiedzaniem Warszawy, udaliśmy się do słynnej galerii Złote Tarasy. Popołudniowy spacer po Warszawie rozpoczęliśmy od Starego Miasta. Widzieliśmy m.in.Krakowskie Przedmieście, pomnik Adama Mickiewicza, Zamek Królewski i oczywiście słynną kolumnę Zygmunta. Wizytę w Warszawie zakończyliśmy spacerem po Królewskich Łazienkach.\nWyjazd do Warszawy bardzo nam się podobał! Mamy nadzieję, że w przyszłym roku szkolnym wybierzemy się na kolejną wycieczkę, której punktem centralnym będzie wizyta w teatrze.\nRelację przygotowali: Wiktoria Żydziak, Natalia Wyrostek, Aleksandra Manachiewicz, Karolina Koterwas, Norbert Surowiecki


Wynegocjuj sobie błogie Święta - czyli kilka wskazówek, jak się porozumieć przy świątecznym stole - Psychologia.net.pl\nŚwięta to czas rodzinnych spotkań, często w gronie osób, które rzadko widujemy i z którymi niekoniecznie mamy zbieżne poglądy. Oto siedem wskazówek na podstawie debiutu literackiego zawodowego negocjatora Zbyszka Dzideczka pt. "Negocjacje to fascynująca podróż", dzięki którym łatwiej nam będzie wynegocjować sobie świąteczną błogą atmosferę i spędzić magiczny czas w zgodzie, bez spięć i kłótni.\nW tym roku masz świetny pretekst, by tak dobrać wigilijnych Gości, żeby do stołu zasiedli ludzie, którzy są sobie jak najbardziej życzliwi. Obostrzenia zakładają zaproszenie jedynie pięciu dodatkowych osób spoza najbliższej rodziny - cóż za radość, trzymaj się reguł i ciesz się z tego. Nie zakładaj, że każda z zaproszonych osób przyniesie jakąś wigilijną potrawę. Zamiast tego - zadzwoń do nich i zapytaj każdego z osobna, co przyniesie. Jeśli po drugiej stronie zapadnie cisza ?- zaproponuj coś z wcześniej przygotowanej listy.\nZapytaj w jakim dana osoba jest nastroju, co ostatnio robiła - zrób notatki, które wykorzystasz podczas kolacji. Powiedz, kto będzie na spotkaniu i zapytaj koło kogo dana osoba chce usiąść.\nSpróbuj popatrzeć na swoich Gości przez różowe okulary. Jeśli po drugiej stronie stołu siedzi ciotka, która ostatnio mocno dała Ci się we znaki - poszukaj w niej jakiejś zalety. Jeśli to zadanie będzie zbyt trudne - pomyśl, że widzisz ją po raz ostatni (w tym roku) i zależy Ci na tym, by dobrze się u Ciebie czuła. Spróbuj "wejść w buty" swoich gości i zrozum, że im także zależy na miłym wieczorze. Jeśli nie - ich strata - nie denerwuj się tym zbytnio. Licz w myślach do dziesięciu i wyćwicz sztuczny uśmiech.\nBądź prawdziwym Gospodarzem. Niech twoi goście czują, że o nich dbasz. Pilnuj się ustalonego planu i nie pozwól, by sprawy wymknęły się spod kontroli. Z premedytacją wypełniaj poszczególne punkty spotkania. Najpierw kolacja, smakowanie potraw, potem kolędy i rozpakowywanie prezentów. Nie podawaj alkoholu. Dopilnuj, żeby każdy gość czuł się ważny i potrzebny. Dystansuj się od złośliwości - wpuszczaj jednym uchem i wypuszczaj drugim. Jeśli rozmowa zejdzie na niebezpieczne tematy - nie wahaj się przerwać - w tej sytuacji świetnie sprawdzi się jakiś żart, a jak to nie pomoże - zawsze możesz niechcący zbić jakąś starą miskę i narobić trochę hałasu. Wujek awanturnik niech pomoże ci posprzątać i w tej sposób rozładuje swoją energię na ogarnianiu rozbitej ceramiki.\nJeśli zaobserwujesz dojście do tzw. ściany. Przypomnij, że jest Wigilia i spotkaliście się po to, by wspólnie świętować, a nie krzyczeć na siebie. Jeśli towarzyszą Wam małe dzieci, które zamiast grzecznie siedzieć przy stole, biegają wokół niego, wydającz siebie dziwne odgłosy - zaproponuj wspólne opowiadanie historii, zaśpiewanie kolęd czy innych piosenek znanych z przedszkola, grę w kalambury albo scrabble . Gdy masz warunki - wyślij dzieci do innego pokoju i poświęć im trochę czasu, wymyśl zabawę którą będę mogli za chwilę kontynuować sami.\nZarządzaj spotkaniem do samego końca. Określ godzinę końca spotkania i poinformuj swoich gości, że czas pożegnania już się zbliża. Możesz to zrobić wprost, jeśli sprawa będzie jasna dla wszystkich już podczas przygotowań, albo użyć forteli w postaci sprzątania ze stołu, przygotowywania dzieci do snu, okazywania poprzez znaki, że spotkanie weszło w fazę końcową i czas się pożegnać. Odprowadź swoich gości i życz im wszystkiego dobrego na Nowy Rok.


GH6 - Strona 2 - Film User\nDzisiaj jest 20.05.2022, 01:56\nalias pisze: Źródło posta ten dział w Sony mat tak ogromne straty, że musieli to zrobić aby nie zostali zlikwidowani\nale i tak szanse na przetrwanie mają coraz mniejsze\nnie wiem, nie wnikam jestem zwykłym konsumentem, który sam przez wiele lat zabetonował się w ich systemie. Różnica jednak polega na tym, że kiedy raczkowała seria A7 faktycznie Sony w tym segmencie było odważne, innowacyjne i wrzucało na rynek (względnie) dobre, sensownie wycenione puszki. Dziś klient jest urobiony można więc wyłożyć lachę i zacząć odcinać kupony. Widać to zresztą po premierze A7iv w tej cenie powinniśmy dostać coś więcej niż delikatny lifting. Zobaczcie co zrobił Nikon Z9 z nadchodzącą aktualizacją 2.0? Oni w aktualizacji dali więcej niż Sony w zupełnie nowym korpusie. Historia już raz pokazała jak się kończy takie podejście... pozdrawiam Canona.\nDividex pisze: Źródło posta Jeśli ktoś nie potrzebuje sprawnego af i super matrycy która nie szumi przy słabym oświetleniu to GH6 jest super opcją. Ja osobiście jestem żywo zainteresowany tym aparatem zwłaszcza trybem anamorficznym. Z drugiej strony wciąz myśle, że warto się pchać w używane sprzęty i często można dostac fajne aparaty pełnoklatkowe za pół ceny ich obecnych odpowiedników. Mam ty na myśli A7III, Nikon Z6, Canon R, Pnasonic S5, S1, czasem nawet SH1.\nFaktycznie to co pokazali w GH6 zasługuje na brawa a pewnie w aktualizacjach dołożą drugie tyle. Jak przy takim GH6 sensownie wytłumaczyć sobie cenę np. A7IV? Samym AF? Mimo wszystko uważam, że seria GH jest raczej na finiszu swojego życia. Po prostu jest to sprzęt kompletny. Z tej matrycy nie idzie fizycznie więcej już wyciągnąć i czułość 6400 jest dla GH6 nadal górną "akceptowalną" granicą. Co by nie zrobili softem dalej to będzie jakieś 1-1.5EV mniej od pełnej klatki. Uważam, że Panas od dawna jest tego świadomy, dlatego dość dynamicznie wszedł z linią S i będzie ją co raz aktywniej rozwijał aż do wygaszenia serii GH. Egzotyczny L-mount ostro się rozpędza i nie jest to już tylko egzotyka. Wróże, że w S6 dostaniemy C4K bez cropa w 100p, zapis na CF i ulepszony AF w cenie poniżej 10k.\nI tak dla podsumowania zawsze byłem fanboyem Sony i pierwszym do śmiania się z Panasa.. alias, wie.\nkulfi82 pisze: Źródło posta nie wiem, nie wnikam jestem zwykłym konsumentem, który sam przez wiele lat zabetonował się w ich systemie. Różnica jednak polega na tym, że kiedy raczkowała seria A7 faktycznie Sony w tym segmencie było odważne, innowacyjne i wrzucało na rynek (względnie) dobre, sensownie wycenione puszki. Dziś klient jest urobiony można więc wyłożyć lachę i zacząć odcinać kupony. Widać to zresztą po premierze A7iv w tej cenie powinniśmy dostać coś więcej niż delikatny lifting. Zobaczcie co zrobił Nikon Z9 z nadchodzącą aktualizacją 2.0? Oni w aktualizacji dali więcej niż Sony w zupełnie nowym korpusie. Historia już raz pokazała jak się kończy takie podejście... pozdrawiam Canona.\nTrochę to wynika z tego że Sony zapracowało na "odcinanie kuponów" wcześniej. Teraz rzeczywiście idą w tą stronę bo zwyczajnie czują że są na górze. To reszta musi poniekąd doganiać Sony. Gdyby taki Panasonic był na czele stawki w tym segmencie to pewnie robiłby podobnie. Zaczął by obcinać kupony. Tak to już jest z tymi na górze. Łatwiej jest się tam dostać niż utrzymać. Dla mnie jedynym argumentem za GH6 to świetna stabilizacja. Decydując się na Panasia jesteśmy skazani na ręczne ostrzenie, na problemy ze światłem. W Sony tego nie ma, a przynajmniej nie w takim stopniu. Tutaj jak chcesz być kreatywny to możesz (ostrzyć ręcznie) - ale nie musisz. Gdy chcesz mieć wywalone na to, to wciskasz AF i robisz robotę ("na łatwiznę").\nwemlo pisze: Źródło posta Decydując się na Panasia jesteśmy skazani na ręczne ostrzenie,\nzgadzam się tyle, że z tego co widzę w przypadku S5/GH6 jest pewien progres. Nie wiem na ile AF w tych puszkach jest użyteczny jest tyle zbieżnych ze sobą testów, że urywa głowę. Ja obecnie filmuję A7Riii, który też nie jest idealny w kwestii ostrzenia, ale kupę lat filmowałem A7S z 25 punktami DFD..dało się, S5 ma ich 225 więc pewnie też się da. Zmierzam do tego, że ja osobiście jestem zmęczony polityką wydawniczą Sony i tą firmą jako taką.\nwemlo pisze: Źródło posta Teraz rzeczywiście idą w tą stronę bo zwyczajnie czują że są na górze. To reszta musi poniekąd doganiać Sony.\nfajna sytuacja tego sony - być na technologicznej górze i jednocześnie finansowo tonąc\nkulfi82 pisze: Źródło posta S5 ma ich 225 więc pewnie też się da\nnie wiem jak na weselu, ale miałem niedawno materiał studniówkowy kręcony w całości jednoosobowo na S5\ni naprawdę nie było się do czego przyczepić jeśli chodzi o działanie AF, nawet w czasie drugiej części gdzie na sali było ledwo co widać\nna ok 400 ujęć nieostrych było kilka, i to też na zasadzie że wyostrzyły się, ale trochę za późno żeby wykorzystać ujęcie\nale nie wiem na jakich szkiełkach gość kręcił, widać tylko że na jasnych bo głębia bardzo płytka, filmowa\nalias pisze: Źródło posta fajna sytuacja tego sony - być na technologicznej górze i jednocześnie finansowo tonąc\nbrzmi to dziwnie ale chyba tak jest. Widzę ile ludzi przesiadło się na Sony ostatnimi czasy dlatego nie rozumiem skąd te liczby.\nkulfi82 pisze: Źródło posta Zmierzam do tego, że ja osobiście jestem zmęczony polityką wydawniczą Sony i tą firmą jako taką.\nmoże to wynika z potrzeby zwyczajnej odmiany po długim czasie w jednym systemie? Coś na zasadzie "najlepiej tam gdzie nas nie ma". Ale gdy już zmienisz system to zaczynasz dostrzegać inne problemy z którymi trzeba się zmierzyć i czasem okazuje się że może warto jednak było pozostać na starych śmieciach\nJa mam tak powoli z Canonem i Fuji.\nalias pisze: Źródło posta nie wiem jak na weselu, ale miałem niedawno materiał studniówkowy kręcony w całości jednoosobowo na S5\nhmm na płytkich głębiach DFD działa w sumie najgorzej więc jeszcze bardziej ciekawa sytuacja, że 400 ujęć trafionych. Tak z ciekawości możesz napisać w jakiej rozdzielczości i ilu klatkach to było kręcone? Im odczyt z większej powierzchni matrycy tym AF w Panasach bardziej się dusi.\nDodano po 13 minutach 14 sekundach:\nwemlo pisze: Źródło posta może to wynika z potrzeby zwyczajnej odmiany po długim czasie w jednym systemie?\nraczej nie, bo przecież ja przez bardzo długi czas mocno się z Sonym lubiłem. Nagle przychodzi ten moment, że po raz kolejny chcesz zostawić u nich swoje $$$, ale zapala Ci się lampka. Dlaczego konkurencja robi to lepiej, sensowniej i na dodatek taniej. Oglądałem ostatnio fajne porównanie S5 do S1H i po prostu zaskoczyło mnie jak genialne ustępstwa potrafi robić Panas tak aby sensownie wyceniać swoje puszki a jednocześnie nie robić z klientów debili. Długi materiał, ale bardzo fajnie przedstawiony.\nPS. Zarzucają S5, że ma limit nagrywania do 30min... ale wciskasz ponownie rec i lecisz dalej. No i limit dotyczy wyłącznie C4K/10bit, grając w 8bitach lecimy ile fabryka dała. Dla przykładu A7SIII nie ma żadnych limitów, tylko się przegrzewa po 23min i wyłącza się sam\nkulfi82 pisze: Źródło posta Dla przykładu A7SIII nie ma żadnych limitów, tylko się przegrzewa po 23min i wyłącza się sam\nPoważnie? Oglądałem kilka testów z tym związanych i nigdzie nie było o tym mowy...\nkulfi82 pisze: Źródło posta Długi materiał, ale bardzo fajnie przedstawiony.\nOglądam dosyć często filmy tego gościa. Są genialne w swojej prostocie i ilości przekazywanych informacji w sposób naprawdę bardzo czytelny.\nkulfi82 pisze: Źródło posta Dlaczego konkurencja robi to lepiej, sensowniej i na dodatek taniej.\nDlatego że większość filmowców w tym segmencie rynku wybiera rzeczy łatwiejsze. Sony ma pewnie jeden z najlepszych (jeśli nie najlepszy) AF na rynku. To bardzo wiele zmienia. Do tego najlepszy Low-Light i dobry DR i jazda. Z punktu widzenia, dajmy na to weselnika, to sprzęt niemal doskonały. Przynajmniej na papierze. Co z tego że w kwestii wideo Panasonic oferuje dużo bardziej zaawansowane rzeczy za mniejsze pieniądze. Ważne że jest porządny AF i ISO. Reszta to tylko dodatki które większości użytkowników nie są potrzebne.\nkulfi82 pisze: Źródło posta tylko się przegrzewa po 23min i wyłącza się sam\nRok na nim pracuję i pierwsze słyszę\nwemlo pisze: Źródło posta Widzę ile ludzi przesiadło się na Sony ostatnimi czasy dlatego nie rozumiem skąd te liczby.\nbo wynik finansowy robią masy masy, które przesiadły się z małych kamerek i aparatów kompaktowych na smartfony\nkulfi82 pisze: Źródło posta możesz napisać w jakiej rozdzielczości i ilu klatkach to było kręcone\nwszystkie klipy to format MOV o parametrach 4096x2160, 25.00p, 4:2:2, 10-bit, z bitrate 150Mbps\na jaki to jest profil tego aparatu nie nie wiem\nmav pisze: Źródło posta Rok na nim pracuję i pierwsze słyszę\ndziwne, bo ja nie mam A7Siii a ciągle mi się to obija o uszy przy różnych testach. 4K/120fps i w ciepły dzień mamy overheat. Może wyszedł jakiś up lub cos innego, nie śledzę już tak bardzo info o A7SIII\nod 7 minuty..\nNigdy nie potrzebowałem tak ciągiem nagrywać w 4k/100p ale wielokrotnie normalnie nagrywałem całodniowe materiały w 100p w dzień, we wnętrzach i wszystko było git. Jest też chyba gdzieś ustawienie w aparacie, że tylko ma informować a nie wyłączać - nie wiem czy gość to ustawił. Jak również np. robiłem ciągiem godzinne+ występy w 4k/25-50p w teatrach i też nic.\nNie mam czasu oglądać tych jutuberów, bo oni to tylko szukają czegoś szokującego na miniaturę wolę robić robotę.\nkulfi82 pisze: Źródło posta 4K\nNo ale tu jednak mowa o 4k 100p... W 50p raczej nie ma z tym problemu prawda?\nWiem, że mowa o 100p. Ile razy w życiu potrzebowałeś nagrywać godzinę ciągiem w 100p? Tak jak mówię, wielokrotnie trzepałem nagrania w plenerze w całości w 100p, ale cięte ujęcia oczywiście, w takim nagrywaniu nigdy nawet ikony ciepła nie miałem. Natomiast na koncertach granych longiem zdarzyło się ikonę widzieć, czuć że aparat ciepły, ale nigdy się nie wyłączył.\nmav pisze: Źródło posta Wiem, że mowa o 100p. Ile razy w życiu potrzebowałeś nagrywać godzinę ciągiem w 100p? Tak jak mówię, wielokrotnie trzepałem nagrania w plenerze w całości w 100p, ale cięte ujęcia oczywiście, w takim nagrywaniu nigdy nawet ikony ciepła nie miałem. Natomiast na koncertach granych longiem zdarzyło się ikonę widzieć, czuć że aparat ciepły, ale nigdy się nie wyłączył.\nMi wystarczy 50p. Może bardzo okazjonalnie 100p więc nie widzę problemu z przegrzewaniem w A7Siii.\ngodzinę to nie, ale miałem w zeszłym sezonie nagranie w pełnym słońcu w najgorętszy dzień w roku. Tam serio mógłby być problem przy 100p. Wiadomo to ekstremalne warunki i sytuacje bo nikt poważny nie kręci w ten sposób, fakt jest jednak faktem, który IMO nie powinien mieć miejsca.\nMoże mógłby, może nie mógłby. Od samego słoneczka na pewno się nie zgrzeje. Zawsze można jakiś wiatrak dołożyć były już takie rigi za czasów canona....\nkulfi82 pisze: Źródło posta Wiadomo to ekstremalne warunki i sytuacje bo nikt poważny nie kręci w ten sposób, fakt jest jednak faktem, który IMO nie powinien mieć miejsca.\nNa takie sytuacje to chyba został stworzony FX3 właśnie.\nJuż widzę te piękne kadry weselne filmowane w 100p w tym cały kościół, kazanie księdza i komunia ale byłby sztos Nie na poważnie oprócz wyjścia z kościoła i co fajniejszych kawałków tanecznych to 100p jest bezsensownym pomysłem nie wiem jakie jest na to zapotrzebowanie w teledyskach muzycznych, ale i tam wszystkiego longiem chyba nie trzeba robić ? Za to na yt, jako b-roll jak znalazł\n8kmichal pisze: Źródło posta Dji Pocket 2 - mam od tygodnia i jestem zachwycony, jakie to fajne (i tanie, i małe, i ma stabiliację )\nDJI Pocket 2? Fajny sprzet, sam mam (ze wzgledu na matryce vs GoPro9), ale firma DJI to jest kpina. Olewaja update firmware bo wola wypuscic nowa wersje sprzetu. Od dluzszego czasu na forum P2 jest prosba o aktualizacje, bo czesc funkcjonalnosci jest gorsza od P1, ale oni maja to w d...\nA co do cen, to tanio juz bylo. Bodaj Canon oglosil ostatnio ze podnosnie ceny o 20%.\nDividex pisze: Źródło posta Już widzę te piękne kadry weselne filmowane w 100p w tym cały kościół, kazanie księdza i komunia ale byłby sztos Nie na poważnie oprócz wyjścia z kościoła i co fajniejszych kawałków tanecznych to 100p jest bezsensownym pomysłem\nTak samo "bezsensownym" jak nagrywanie w 50p, 8K itp.\nDividex pisze: Źródło posta Już widzę te piękne kadry weselne filmowane w 100p w tym cały kościół, kazanie księdza i komunia ale byłby sztos Nie na poważnie oprócz wyjścia z kościoła i co fajniejszych kawałków tanecznych to 100p jest bezsensownym pomysłem nie wiem jakie jest na to zapotrzebowanie w teledyskach muzycznych, ale i tam wszystkiego longiem chyba nie trzeba robić ? Za to na yt, jako b-roll jak znalazł\nnie ma co zaraz robić z tego afery, każdy przecież ma swoją wizję. Jedni oddają repo 20min drudzy 2h. Jeżeli ktoś ma na to pomysł i potrafi to wykorzystać to nie uważam, aby to było coś głupiego. Po drugie nie rozmawiamy tutaj przecież o tym czy 100p ma sens czy nie, tylko o podejściu producentów.. d\n- dajmy 100p w 4k..\n- ale to się przecież będzie grzało..\nwczoraj np. znalazłem ciekawą rzecz w porównaniu S5 z R5C. Podłączając po HDMI ninja V w Panasie możemy dowolnie decydować o tym, czy ma być podgląd tylko na atomosie, czy też może zewnętrznym i wewnętrznym monitorze jednocześnie. Można nawet usunąć z wewnętrznego ekranu aparatu siatkę z info aby widzieć wyłacznie obraz. W canonie oczywiście po podłączeniu zewnętrznego ekranu ten wewnętrzny gaśnie i koniec tematu. To są drobnostki i pierdoły, ale trafiając co chwilę na na takie smaczki zaczynam na serio ulegać opinii, że Panasonic słucha swoich klientów. Tematu AF nie do końca rozumiem... może to walka z niską ceną, albo kwestia patentów.\nW Sony jest tak samo - podgląd to udręka, przynajmniej w a7(s)3. No ale oni jednak wydają więcej kamer, niż panas, chyba to głównie o to chodzi. Panas ma tylko Evę i potem długo długo nic i dopiero varicamy.\nmav pisze: Źródło posta W Sony jest tak samo - podgląd to udręka, przynajmniej w a7(s)3. No ale oni jednak wydają więcej kamer, niż panas, chyba to głównie o to chodzi. Panas ma tylko Evę i potem długo długo nic i dopiero varicamy.\nee tam.. nie przekonuje mnie ten argument Przecież odpalenie możliwości jednoczesnego podglądu na ext/int to nie jest jakiś mega wyczyn. Tak samo ustawienie WB z szarej karty. W canonie musimy wykonać zdjęcie szarej karty następnie wejść w menu WB i ustawić balans na podstawie wykonanego zdjęcia W Panasie celujemy w kartę i klikamy set. To samo można powiedzieć o L-mount.. który producent wpadł na to aby wypuścić set 24,35,50 mm w niemal identycznym rozmiarze i wadze? Niby pierdoła, ale odpada nam np. wyważanie gimbala po zmianie szkła Im dłużej studiuje system Panasa tym bardziej dostrzegam ich politykę pro konsumencką. Tam na prawdę jest ktoś myślący.\nkulfi82 pisze: Źródło posta wczoraj np. znalazłem ciekawą rzecz w porównaniu S5 z R5C. Podłączając po HDMI ninja V w Panasie możemy dowolnie decydować o tym, czy ma być podgląd tylko na atomosie, czy też może zewnętrznym i wewnętrznym monitorze jednocześnie. Można nawet usunąć z wewnętrznego ekranu aparatu siatkę z info aby widzieć wyłacznie obraz. W canonie oczywiście po podłączeniu zewnętrznego ekranu ten wewnętrzny gaśnie i koniec tematu.\nNawet w Fuji X-T4 można konfigurować dowolnie co ma być widoczne na poszczególnych monitorach... po R5C też bym tego oczekiwał, widać księgowym to nie odpowiadało.\nDividex pisze: Źródło posta Już widzę te piękne kadry weselne filmowane w 100p w tym cały kościół, kazanie księdza i komunia ale byłby sztos\na nie wpadłeś na pomysł, że ktoś może filmować nie tylko kadry weselne ?\nNo wpadłem i dlatego napisałem, że nie wiem jak to wygląda w produkcji klipów muzycznych i że dla youtouberów jako narzędzie do slowmo przy tworzeniu B-roli, bedzie spokol. Innych zastosowań dla tego typu sprzętu raczej nie widzę. Może też być ciekawy jako aparat podróżnika dokumentalisty czy dla prywatnych video rodzinnych dla wymagających.\nsport, samochody, samoloty, zjawiska pogodowe, taniec, sztuki walk, strzelanie, crashtesty, zwierzaki, dron... nawet telefony już robią 960 fpsów bez problemów i można to wykorzystać


Data publikacji: 16.02.2012 A A A\nPatches co dla Whitney Houston grał na trąbce\nFot. ze strony organizatora www.jazz.umk.pl\nPodczas Jazz Od Nowa Festival 2012 (22-25 lutego) będzie okazja, by usłyszeć trąbkę współtwórcy jednego z największych hitów zmarłej Whitney Houston. Na scenie toruńskiej Od Nowy zagra bowiem Michael Patches Stewart, który nagrywał 22 lata temu słynne I'm Your Baby Tonight.\nForever Puffa Daddy, nagrodzone Grammy M2 Marcusa Millera, Renaissance Lionela Richie, Tenderness Ala Jarreau, To Legit to Quit MC Hammera, A Celebration Quincy Jonesa czy legendarna Lady Marmalade w wykonaniu LaBelle. Ach, i piękni chłopcy z Take 6 w Beautiful World. Tak, tak. Te wszystkie utwory łączy osoba Michaela Patchesa Stewarta. Amerykański muzyk zagra pierwszego dnia festiwalu w ramach składu Henryk Miśkiewicz Full Drive 3.\nPatches urodził się w Nowym Orleanie miejscu narodzin jazzu. Nic dziwnego, że zakochał się w tej muzyce, a na swój ulubiony instrument, już jako dzieciak, wybrał trąbkę. Uznanie zyskał już w czasie nauki w szkole muzycznej Augustine High School, otrzymując tam największe wyróżnienie uczelni "Purple Knights". Właśnie w szkole dorobił się pseudonimu Patches, który pochodził od zabawnego zafiksowania Michaela na punkcie łatek przyszywanych do dżinsów. Jego sława rosła i gdy miał 16 lat dostał propozycję grania w profesjonalnym studiu nagraniowym. Już pierwszego dnia nagrał partie trąbki do światowego przeboju "Lady Marmalade" w wykonaniu La Belle.\nZamiast skorzystać z ofert bijących się o niego uczelni wyższych, Patches ruszył do Los Angeles by grać. Tam zetknął się z samym Quincy Jonesem, który zaangażował go do zespołu i zabrał na wielki "The Dude Tour. Po Jonesie przyszła współpraca z innym gigantem jazzu Alem Jarreau. To dzięki Jarreau trąbkę Michaela poznali fani jazzu w całej Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Japonii.\nW przerwach w tournee Stewart nagrywał i występował z takimi artystami jak David Sanborn, Anita Baker, George Duke, Bonnie Raitt, Rickie Lee Jones i Soul II Soul. Jarreau był jednak jego głównym współpracownikiem od 1983 do 1991 roku. Artystyczna droga Patchesa prowadziła od mistrza do mistrza. Prosto z ekipy Jarreau trafił do Marcusa Millera, świeżo po zdobyciu przezeń nagrody Grammy.\nStewart dosyć długo czekał na swoją pierwszą płytę solową. Wydał ją w maju 1997 roku. Album został bardzo ciepło przyjęty przez radiowe stacje jazzowe w Stanach Zjednoczonych. Patches nie zerwał ze sceną wciąż jeździł w wielkie toury z Babyface i Dianą Ross. Podłożył też trąbkowy dubbing do filmu animowanego dla dzieci Trumpet Swan z 2001. Jego ostatni album Blow został wydany w USA w 2005 roku.\n22 lutego usłyszycie go na scenie klubu Od Nowa w Toruniu.


Budowanie dróg ekspresowych w regionie - Instytut Sobieskiego\nBudowanie dróg ekspresowych w regionie\n4 lipca 2014 dr Łukasz Zaborowski Media 1\nMinisterstwo infrastruktury i rozwoju proponuje kolejną nowelizację Programu Budowy Dróg Krajowych na lata 2011-2015, dzięki czemu nastąpi uzupełnienie sieci dróg krajowych o kolejne odcinki dróg ekspresowych. Tym razem do załącznika nr 5 dodano odcinek drogi S6 Szczecin – Koszalin wraz z obwodnicą Koszalina i Sianowa oraz do załącznika nr 6 obwodnice Wałcza i Szczecinka.\n– Jeśli chodzi o budowę obwodnic, jestem zawsze „za”. Bo tego typu inwestycje zawsze poprawiają płynność ruchu, a co więcej, chronią miasta przed ruchem tranzytowym. Idą one zatem w bardzo dobrym kierunku – uważa w rozmowie z naszym portalem dr Łukasz Zaborowski, ekspert Instytutu Sobieskiego.\nW jego opinii region Pomorza Środkowego (Koszalin, Szczecinek) jest niewątpliwe zmarginalizowany transportowo i pod wieloma innymi względami. Bowiem znajduje się w znacznej odległości od ośrodków metropolitalnych. Zatem inwestycje zwiększające jego dostępność transportową mają uzasadnienie.\n– Oczekiwałbym jednak w pierwszym rzędzie uruchomienia na tym obszarze inwestycji w transport publiczny – uważa Zaborowski. – Czyli np. modernizację linii kolejowej Szczecin – Koszalin – Słupsk – Gdańsk. A może linii biegnącej na południe – w stronę Piły czy Białogardu, łączącej te miasta z centrum kraju. Natomiast moim zdaniem budowanie dróg ekspresowych w regionie o tak niskiej gęstości zaludnienia – bo to się przekłada na natężenie ruchu – jest przewymiarowane.\nZdaniem eksperta można stworzyć drogę szybkiego ruchu. Nie wie on jednak, jaki projekt planuje ministerstwo. Gdyby w grę wchodziła droga dwujezdniowa, to byłoby jego zdaniem marnowaniem pieniędzy.\n– Można przecież wybudować drogę ekspresową jedno jezdniową, ewentualnie z bezkolizyjnymi skrzyżowaniami, bez potrzeby tworzenia czegoś w rodzaju autostrady – mówi dalej Zaborowski. – Do niedawna np. w okolicach Kielc istniała namiastka drogi szybkiego ruchu z jedną jezdnią i ona doskonale się sprawdzała w tamtych warunkach. Była dużo tańsza od drogi dwujezdniowej, a jednocześnie doskonale wypełniała jej funkcje.\ngospodarka polityka Unia Europejska innowacje debata transport rozwój gaz polityka zagraniczna finanse kolej energetyka


Kolejny rekord toru Nurburgring - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Kolejny rekord toru Nurburgring\nKolejny rekord toru Nurburgring\n2012-05-22 źródło: worldcarfans.com mojeauto.pl\nJeśli ktoś wykręci najlepszy czas na torze Nurburgring to od razu media o tym informują. Głównie dlatego, że jest to nie lada wyczyn zwłaszcza, że mówimy o legendarnej "Północnej Pętli".\nPodczas kwalifikacji do 24-godzinnego wyścigu na torze Nurburgring pobito kolejny rekord toru, który wcześniej należał do Ferrari 599 FXX. Od teraz, królem "Zielonego Piekła" jest Ferrari P4/5 Competizione z czasem 6 minut i 51 sekund. P4/5 Competizione 24h Nurburgring ukończyła na 12. miejscu.\nFerrari P4/5 Competizione to samochód należący do milionera Jamesa Glickenhausa. Auto bazuje na Ferrari 430 Scuderia. Nadwozie zostało specjalnie zaprojektowane przez Pininfarinę. Warto dodać, że jest to jedyne Ferrari, które nie powstało w Maranello, a które może być sygnowane logiem ze "Skaczącym Koniem".\nW Siedzibie Ferrari muszą być nieźle wkurzeni po tym jak P4/5 Competzionie pobiło czas Ferrari 599 FXX. Wszystko przez to, że nie trzeba być specjalistą, żeby dostrzec fakt, że Włoski supersamochód został pokonany przez prywatne auto bazujące na słabszym od 599 FXX Ferrari. Ciekawe, czy Scuderia podniesie rzuconą rękawicę?\nTematy w artykule: Ferrari Ferrari 599XX\n740 KM w drogowym aucie. W czasach odzysku energii i systemów start/stop Ferrari prezentuje najnowszy model. Robi to oczywiście po swojemu - F12 Berlinetta ma spalinowy silnik V12, o 120 KM mocniejszy niż silnik poprzednika. I - z kamienną twarzą dodaje Ferrari - dużo bardziej oszczędny.


GZ.II.0620.1.159.2015 Zielona Góra, 24.08.2015 r.\nNewsletter nr 159\n25 sierpnia br. o godz. 13.00 Zarząd Województwa Lubuskiego oraz Rektor i Kanclerz Uniwersytetu Zielonogórskiego spotkają się z zespołem negocjacyjnym – przedstawicielami zakładowych związków zawodowych zielonogórskiego szpitala. Podczas spotkania będzie mowa o utworzeniu uniwersyteckiego szpitala klinicznego. Dyrektor lecznicy odniesie się także do roszczeń związkowców zawartych w projekcie tzw. pakietu spraw socjalnych.\nTo już kolejne spotkanie ze związkowcami Szpitala Wojewódzkiego w Zielonej Górze. W pierwszym, które odbyło się 3 sierpnia br., Zarząd Województwa Lubuskiego reprezentowała marszałek Elżbieta Anna Polak. Wówczas przedstawiciele związków zawodowych wycofali się z przygotowanego wcześniej przez siebie projektu „Pakietu Spraw Pracowniczych, Socjalnych i Związkowych” i przedłożyli marszałek szereg szczegółowych pytań związanych z funkcjonowaniem szpitala w przyszłości. Po otrzymaniu odpowiedzi, powołali ośmioosobowy zespół negocjacyjny, który opracował nową wersję „pakietu”. Jednocześnie Zarząd Województwa Lubuskiego na posiedzeniu 18 sierpnia postanowił odrzucić negatywne opinie związkowców dotyczące projektu uchwały Sejmiku Województwa Lubuskiego w sprawie przekształcenia lecznicy w spółkę. Przypomnijmy – projekt tej uchwały to pierwszy krok ku utworzeniu szpitala klinicznego. Zgodnie z możliwościami, jakie daje ustawa o działalności leczniczej, zamysłem Zarządu Województwa było najpierw utworzenie szpitalnej spółki ze stuprocentowym udziałem Województwa Lubuskiego, a następnie przekazanie 51 proc. udziałów Uniwersytetowi Zielonogórskiemu.\nPodejmowane działania są de facto realizacją woli Sejmiku Województwa Lubuskiego, którą radni wyrazili 27 kwietnia 2015 r. podejmując uchwałę o charakterze intencyjnym w sprawie wyrażenia zgody na uzyskanie przez Szpital Wojewódzki SP ZOZ w Zielonej Górze statusu szpitala klinicznego. Za przyjęciem tej uchwały głosowało wówczas 25 radnych.\nPodczas spotkania marszałek Elżbieta Anna Polak odniesie się do opinii związków zawodowych dotyczących projektu uchwały ws. przekształcenia lecznicy w spółkę. Poza tym powie o koncepcji utworzenia kliniki. – Uniwersytecki szpital kliniczny to podniesienie jakości leczenia, wyższe standardy, ale przede wszystkim także wyższa dotacja na prowadzenie kierunku lekarskiego o blisko 4 mln zł rocznie. Mamy także gotową koncepcję na uruchomienie Centrum Zdrowia Matki i Dziecka, które wpisuje się w priorytety rządowych dokumentów, m.in. Policy paper w ochronie zdrowia. Do tego planu jestem gotowa przekonać przeciwników– podkreśla Elżbieta Anna Polak.\nWyjaśnijmy. Marszałek mówi o dotacji dydaktycznej, jaką uczelnia otrzyma na kształcenie studentów medycyny. W przypadku tzw. bazy obcej – kiedy podmiotem tworzącym szpitala pozostanie Województwo Lubuskie, a uczelnia będzie korzystać ze szpitalnej bazy na mocy umowy o udostępnieniu, dotację będzie otrzymywać z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W momencie kiedy UZ stałby się właścicielem (współwłaścicielem) szpitala lub jego podmiotem tworzącym, a szpital jest tzw. bazą własną, dotację dydaktyczną wypłaca Ministerstwo Zdrowia. Różnica pomiędzy tymi dwoma wariantami to aż 4 mln zł rocznie!\nPodczas spotkania do zapisów nowego projektu „Pakietu Socjalnego” odniesie się Zbigniew Hupało, dyrektor Szpitala. Na pytania dotyczące szczegółów współpracy szpitala z uczelnią odpowiedzą prof. Tadeusz Kuczyński, Rektor UZ i kanclerz uczelni Katarzyna Łasińska.


Historia ZSRR: Jak rozwijał się radziecki program kosmiczny? - Historia - Newsweek.pl\nZSRR wysłał w kosmos Sputnika i Gagarina. Dlaczego potem dał się wyprzedzić Amerykanom?\nZwiązek Radziecki wygrał wyścig na orbitę, ale potem dał się wyprzedzić Amerykanom, którzy pierwsi dotarli na Księżyc. Powód? Zbyt demokratycznej organizacji badań naukowych. W przeciwieństwie do Amerykanów Sowieci nigdy nie utworzyli jednej instytucji do koordynowania programu kosmicznego. Historię pionierskich lotów przypominamy w Dzień Kosmonautyki, obchodzony w rocznicę pierwszego załogowego lotu w kosmos.\nfot. TASS 5ZOBACZ GALERIĘ\nŁukasz Jaskuła Ostatnia aktualizacja: 13.04.2018\nPoczątki radzieckiego programu podboju kosmosu to pasmo sukcesów. Inżynierowie i naukowcy dość szybko opanowali technologię budowy prostych, ale skutecznych rakiet balistycznych i 4 października 1957 r. zadziwili świat, umieszczając na orbicie Sputnika, pierwszego sztucznego satelitę Ziemi. Mimo dumnego miana w rzeczywistości była to zaledwie mała wydrążona, metalowa kula z banalnym nadajnikiem radiowym w środku. Efekt jednak osiągnięto, to ZSRR odniósł pierwsze zwycięstwo w nowej rywalizacji technologicznej, a stopień złożoności aparatury wyniesionej w kosmos był sprawą drugorzędną.\nNie tracąc impetu, Sowieci zaliczyli kilka kolejnych sukcesów. Dwa miesiące po Sputniku na orbicie okołoziemskiej znalazła się Łajka, pierwsze żywe stworzenie w przestrzeni kosmicznej. Amerykanie nadal nie byli w stanie przejąć inicjatywy, wprawdzie każde osiągnięcie Rosjan powtarzali z niewielkim opóźnieniem i z reguły w większej skali, to jednak w sferze wizerunkowej to ZSRR był główną potęgą kosmiczną. Kreml, zawsze głodny uznania i szacunku ze strony Zachodu, potrzebował sukcesów propagandowych. Mimo wielu słabości radzieckiej technologii kosmicznej Moskwie udało się nadać taki ton rywalizacji, który najbardziej jej odpowiadał. Eksponował on silne strony i tuszował braki. Korzystając z siermiężnej rakiety nośnej R7 (Siemiorka), która pozwalała na stosunkowo tanie umieszczanie na bliskiej orbicie niewielkich obiektów, ZSRR ścigał się o palmę pierwszeństwa na zasadzie: pierwszy obiekt, pierwsze zwierzę, pierwszy człowiek w kosmosie.\nTanio i w tajemnicy\nDwunastego kwietnia 1961 r. Siemiorka wyniosła na orbitę statek Vostok 1 z Jurijem Gagarinem na pokładzie, przynosząc tym samym kolejne zwycięstwo w wyścigu o podbój kosmosu. Amerykanie postanowili przerwać pasmo porażek, w końcu stawką był prestiż i pozycja USA jako głównego mocarstwa przemysłowego. Sześć tygodni po locie Gagarina prezydent John Kennedy rzucił wyzwanie rywalom. W słynnym przemówieniu w Kongresie obiecał, że jeszcze przed końcem dekady USA wyniosą człowieka na Księżyc. Poprzeczka została zawieszona bardzo wysoko. Oficjalnie ZSRR nie podjął rękawicy. Nikita Chruszczow nie odpowiedział na deklarację Johna Kennedy’ego i Rosjanie nadal skupiali się na swoich pionierskich sukcesach.\nW czerwcu 1963 roku na orbicie znalazła się Walentina Tiereszkowa, pierwsza kobieta w kosmosie. W marcu 1965 r. Aleksiej Leonow wykonał pierwszy spacer kosmiczny, opuszczając statek na 12 minut. Te drobne sukcesy nie mogły jednak odwrócić uwagi od amerykańskich przygotowań do misji na Księżyc. Aby zachować prymat w dziedzinie podboju kosmosu, ZSRR musiał wyprzedzić USA w tym najważniejszym wyścigu. Formalną decyzję o rozpoczęciu prac podjęto jednak dopiero w sierpniu 1964 roku, a więc trzy lata po deklaracji Kennedy’ego.\nChoć Nikita Chruszczow był wielkim entuzjastą technologii rakietowej i czerpał dumę z sukcesów radzieckiej kosmonautyki, to jednak zdawał sobie sprawę, że ZSRR nie dysponuje takim potencjałem, by konkurować z USA w pełnowymiarowym programie kosmicznym. Na początku lat 60. stawało się już jasne, że radziecka gospodarka nie wytrzymuje tempa zbrojeń i jednoczesnego wysiłku odbudowy kraju ze zniszczeń wojennych.\nTaśmy wodza. Za co Stalin pokochał kino?\nLoty na Księżyc wymagałyby wielokrotnie większych nakładów niż dotychczasowe osiągnięcia, dlatego Chruszczow był niechętny przeznaczeniu skromnych zasobów na ten cel. Ostatecznie to Leonid Breżniew dał zielone światło radzieckiemu programowi lotów na Księżyc, ale prace miały przebiegać w tajemnicy i nie wymagać zbyt wielu środków. Można by rzec, że kierownictwo radzieckie nie do końca wierzyło w powodzenie programu i dlatego nie wiązało z nim wielu nadziei. Jednak to nie brak jednoznacznego poparcia ze strony politycznej wierchuszki przesądził o fiasku radzieckich starań. Kluczową przeszkodą był sposób funkcjonowania komunistycznej gospodarki i konflikty między głównymi konstruktorami.\nRówny podział tortu\nAutorem sukcesów radzieckiej kosmonautyki z przełomu lat 50. i 60. był Siergiej Korolow, genialny inżynier i konstruktor, brutalnie doświadczony przez radziecki system. Talent i zdolności organizatorskie nie uchroniły go bowiem od represji stalinowskiej machiny terroru i w 1938 r. został aresztowany, a następnie zesłany do gułagu. Kiedy wyszedł z więzienia sześć lat później, był schorowany i nie miał połowy zębów. Nie zmniejszyło to jednak jego zaangażowania w rozwój radzieckiej techniki rakietowej. To on był ojcem rakiety R7, która wyniosła w przestrzeń Sputnika i Gagarina.\nKorolow wydawał się więc naturalnym kandydatem do objęcia steru programu wypraw na Księżyc. Tak się jednak nie stało. Mimo sukcesów Korolowa Chruszczow darzył większym zaufaniem konkurencyjne biuro konstrukcyjne kierowane przez Władimira Czełomieja. Dlatego prace nad wyprawą na Księżyc zostały przydzielone obu konstruktorom, przy czym początkowo górę brały koncepcje tego drugiego.\nPikanterii sytuacji dodaje fakt, że głównym projektantem silników rakietowych było biuro Walentina Głuszki, który stał za aresztowaniem Korolowa w 1938 r. Ten oczywiście wiedział o udziale Głuszki w spisku, który wykluczył go z branży na kilka lat, dlatego współpraca między oboma konstruktorami nie układała się najlepiej. Atmosfera nieufności i kolejne awantury sprawiły, że Korolow ostatecznie musiał szukać nowego konstruktora silników dla swoich rakiet. Wybór padł na Nikołaja Kuzniecowa, który jednak projektował głównie silniki lotnicze i nie miał żadnego doświadczenia w dziedzinie rakiet. Okazało się to fatalne w skutkach.\nZamiast więc skoncentrować wysiłki na jednym projekcie pod kierunkiem wybranego biura, prace nad radzieckim programem przydzielono kilku konkurencyjnym ośrodkom konstrukcyjnym. Była to zresztą typowa praktyka w sowieckich realiach, w ten sposób bowiem chciano ustrzec się przed ewentualnym niepowodzeniem jednego z projektów. Biorąc jednak pod uwagę skalę programu, takie zdywersyfikowanie pracy wiązało się z ogromnym marnotrawstwem pieniędzy i czasu. Nie bez znaczenia były też osobiste ambicje głównych projektantów. Władze na Kremlu zawsze pilnowały, aby jedno biuro lub zakład przemysłowy nie uzyskały monopolu. Gdyby do tego doszło, jego wpływy rosłyby niebezpiecznie, zaś znaczenie pracy pozostałych graczy w branży by spadało. A każdy z nich miał swoje dojścia i kontakty partyjne, które zapewniały stały dopływ zamówień. Należało więc pilnować, aby każdy dostał swój kawałek tortu.\nCentralizm i demokracja\nJak na ironię, fiasko radzieckiego programu lotów na Księżyc, jak zresztą większości projektów technologicznych ZSRR, spowodowała zbyt demokratyczna struktura radzieckiego systemu badań naukowych. W przeciwieństwie do Amerykanów, którzy do zarządzania programem Apollo powołali narodową agencję kosmiczną, radzieccy decydenci nigdy nie utworzyli jednej instytucji do koordynowania programu kosmicznego. W rezultacie uczeni i projektanci różnych biur pochylali się nad tymi samymi problemami, nierzadko dublując pracę wykonaną wcześniej przez kogoś innego. Dodatkowo nic nie zachęcało ich do innowacyjności. W przeciwieństwie do gospodarek wolnorynkowych, promujących podejmowanie ryzyka i odwagę, radzieckie realia wzmacniały przeciwne postawy. Nie nagradzano nowatorstwa, natomiast kara za niepowodzenie była absolutna. Nowe technologie przebijały się z trudem.\nZa przykład mogą posłużyć prace nad pierwszymi komputerami i układami scalonymi, które miały trafić na pokład księżycowego statku kosmicznego. Kiedy w 1965 r. radziecka prasa donosiła, że NASA zamierza wykorzystać komputery do nawigacji i sterowania systemami podtrzymywania życia astronautów, szybko zlecono opracowanie podobnego urządzenia. Wszystkie badania i projekty w tym zakresie wykonywał jeden instytut. Mimo to z pomocą zbiegłych z USA inżynierów o komunistycznych poglądach Sowieci zdołali skonstruować komputer o dobrych parametrach. Nieufność wobec nowej i niesprawdzonej technologii wzięła jednak górę i w 1966 r. zrezygnowano z instalacji komputera na radzieckim statku kosmicznym.\nRadziecki program lotów na Księżyc trapiły te same bolączki, które dokuczały całej gospodarce. Przydzielenie projektu dwóm biurom nie prowadziło do korzystnego współzawodnictwa, ponieważ oba musiały polegać na tych samych poddostawcach. Na niższym szczeblu było jeszcze gorzej, nie istniała żadna konkurencja między poszczególnymi wytwórcami. Brakowało wymiany informacji, a sytuacji nie poprawiała atmosfera tajemnicy towarzysząca technice rakietowej i lotom w kosmos. Paradoksalnie więc radziecki program padł ofiarą zbytniej demokratyzacji tam, gdzie Amerykanie jednoczyli wysiłki, oraz zbytniej centralizacji i usztywnienia tam, gdzie Amerykanie korzystali z dobrodziejstw wolnej konkurencji.\nW ZSRR nigdy nie utworzono instytucji na kształt NASA, dlatego Czełomiej i Korolow forsowali swoje projekty. Pierwszy optował za załogowym lotem wokół Księżyca, ale bez lądowania na jego powierzchni, drugi za zorganizowaniem misji podobnej do programu Apollo. Problemem obu konstruktorów była zbyt mała nośność projektowanych przez nich rakiet. Dopiero we wrześniu 1965 r. Korolow uzyskał poparcie dla prac nad potężną rakietą N1. Na stanowisku startowym robiła ona imponujące wrażenie, jednak nigdy nie zdołała wejść w przestrzeń kosmiczną. Pierwszym ciosem dla programu jej budowy była śmierć Korolowa w styczniu 1966 r. Bez autorytetu wielkiego konstruktora jeszcze trudniej było uzyskać odpowiednie materiały i produkty o wysokiej jakości. Inżynierowie radzieccy zmagali się z całą masą problemów technicznych, które uziemiały N1. Pokonanie trudności wymagało wielu testów i eksperymentów, na które nie było czasu ani funduszy. W tej sytuacji Rosjanie zrezygnowali z prób poszczególnych komponentów i postanowili przetestować od razu całą rakietę „na gorąco”, gdy tylko będzie gotowa. Biorąc pod uwagę jej stopień skomplikowania, był to plan równie nieodpowiedzialny, co nierealny.\nTrump o podboju kosmosu\nOstatecznie pierwsza rakieta była gotowa do lotu dopiero w lutym 1969 r., niemal półtora roku po dziewiczym locie amerykańskiej rakiety Saturn V. Ponieważ zaproponowane przez zakłady Kuzniecowa silniki okazały się zbyt słabe do uniesienia pierwszego członu N1, postanowiono zwiększyć ich liczbę z 24 do 30. W tym momencie jednak do głosu doszedł brak doświadczenia Kuzniecowa w konstrukcji silników rakietowych, a także brak czasu i środków na próby. Dodatkowych sześć silników wprowadziło rakietę w niekontrolowany ruch wirowy, skutkiem czego rozbiła się tuż po starcie. Prawdziwą katastrofą skończyła się jednak druga próba. Kiedy na początku lipca 1969 r. stało się już niemal pewne, że nic nie przeszkodzi Amerykanom w lądowaniu na Księżycu, w ZSRR podjęto desperacką próbę startu N1 przed ukończeniem podstawowych testów. Gdyby próba się powiodła, a zarazem start Apollo 11 planowany na kolejny dzień z jakichś powodów się nie udał, byłaby jeszcze iluzoryczna szansa na wyprzedzenie USA. Tym razem jednak N1 eksplodowało tuż nad wyrzutnią. Zniszczeniu uległa nie tylko sama rakieta, ale także całe stanowisko wraz z wieloma zabudowaniami kosmodromu. Odbudowa kompleksu zajęła dwa lata. Wyścig na Księżyc był przegrany.\nNikt się nie ścigał\nNiewiele jednak brakowało, by ZSRR w ostatniej chwili odniósł choćby symboliczne zwycięstwo w rywalizacji. Radziecki program lotów na Księżyc przebiegał dwutorowo. Oprócz prac nad rakietą N1, która miała unieść statek kosmiczny Sojuz z lądownikiem księżycowym, rozwijano projekt mniejszego statku Zond. Miał on jedynie oblecieć Srebrny Glob bez lądowania. Podobny lot planowali zresztą Amerykanie w ramach przygotowań do lądowania. Wprawdzie od 1965 r. pierwszeństwo nadano Korolewowi i jego N1, to jednak projekt Zond wcale nie został zamknięty.\nJednak większość prób rakiety mającej wynieść Zonda w kierunku Księżyca zakończyła się niepowodzeniem. Kiedy Amerykanie dowiedzieli się o zintensyfikowaniu prac nad statkiem Zond w połowie 1968 r., musieli przyspieszyć działania. Załogowy lot wokół Księżyca stał się celem misji Apollo 8, planowanej na grudzień 1968 r. Rosjanie nie byli w stanie w tak krótkim terminie przygotować misji załogowej. Zdołali jednak ubiec Amerykanów w inny sposób. Piętnastego września 1968 r. wystrzelili w kierunku Księżyca kapsułę z mikroorganizmami i dwoma żółwiami. Po wykonaniu pętli wokół naszego satelity kapsuła wróciła bezpiecznie na Ziemię.\nPodobnych potiomkinowskich sukcesów było zresztą więcej już wcześniej. Pierwszym urządzeniem wykonanym przez człowieka, które znalazło się na Srebrnym Globie, była radziecka sonda Łuna-2. Wystrzelona we wrześniu 1959 r. miała się po prostu rozbić o powierzchnię Księżyca. Miesiąc później Łuna-3 wykonała pierwsze fotografie jego ciemnej strony. Z kolei w styczniu 1966 r. Łuna-9 jako pierwsze urządzenie wylądowała na powierzchni satelity Ziemi. Przyjmując radziecką narrację, można by powiedzieć, że lądowanie Apollo 11 tylko na chwilę zaburzyło pasmo sukcesów radzieckiej kosmonautyki. Już w listopadzie 1970 r. na Księżycu pojawił się Łunochod, pierwszy zdalnie sterowany pojazd na powierzchni innego ciała niebieskiego niż Ziemia. Później była pierwsza stacja kosmiczna i rekordy w długości pobytu człowieka w kosmosie. Aż do 1989 roku Sowieci twierdzili, że lądowanie na Księżycu nigdy nie było ich zamiarem.\nArtykuł ukazał się w magazynie „Newsweek Historia” 07/2016.\nCzytaj także: Tak będzie wyglądało pierwsze miasto na Marsie. Twórca SpaceX wie też, jak błyskawicznie dotrzeć na Czerwoną Planetę\nUSAZSRRZwiązek Radzieckihistoriakosmosksiężycpodbój kosmosuzimna wojna


Warszawa. Narkotyki w piwnicy mieszkańca Pragi: heroina, metamfetamina i mefedron | TVN Warszawa\nKRP VIPolicjanci znaleźli narkotyki w piwnicy 45-latka\nPółnocnoprascy policjanci zatrzymali 45-latka podejrzanego o posiadanie znacznej ilości narkotyków. Podczas przeszukania mieszkania i piwnicy odkryte zostały zawiniątka z nieznanymi substancjami. Badania potwierdziły, że zawierały heroinę, metamfetaminę i mefedron. Mężczyźnie grozi do 10 lat więzienia.\nDo drzwi mieszkańca Pragi Północ zapukali kilka dni temu funkcjonariusze wydziału operacyjno-rozpoznawczego. - Podczas przeszukania miejsca zamieszkania 45-latka, policjanci znaleźli zawiniątka z torebki foliowej z zawartością proszku koloru beżowego oraz torebki z zapięciem strunowym, a w nich zbryloną substancję koloru białego - opisuje Irmina Sulich z Komendy Rejonowej Policji Warszawa VI.\nJak dodaje, dalsze kroki policjanci skierowali do piwnicy. Tam znaleźli kolejne zawiniątka z nielegalnymi substancjami. W związku z tymi odkryciami, mężczyzna został zatrzymany pod zarzutem łamania przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. - Substancje zostały zbadane. Analiza wykazała, że jest to ponad 90 gramów mefedronu, 37 gramów heroiny oraz prawie 500 gramów metamfetaminy. Ponadto policjanci zabezpieczyli również pieniądze w kwocie czterech tysięcy złotych - wylicza Sulich.\nMateriały zgromadzone podczas śledztwa w tej sprawie, pozwoliły na przedstawienie 45-latkowi zarzutu posiadania znacznej ilości narkotyków. Dopóki nie zapadnie wyrok, mężczyzna będzie musiał co trzy dni stawiać się na komendzie, ponieważ na wniosek policji prokuratura zastosowała wobec niego dozór.\nMieszkańcowi Pragi Północ grozi do 10 lat więzienia.\nInformowaliśmy też o rozbiciu grupy przestępczej handlującej narkotykami:


Wiodący dostawca Digital Asset API Amberdata.io, teraz dostępny w AWS Marketplace. | Carbo steel\nWiodący dostawca Digital Asset API, Amberdata .io, teraz dostępny w AWS Marketplace.\n(Trevor Clarke) (25 lutego 2020 r.)\nJuż dziś dostępne są integracje jednym kliknięciem z natychmiastowym dostępem do w pełni zindeksowanego łańcucha bloków i zasobów cyfrowych klasy korporacyjnej za pośrednictwem prostego programisty – przyjazny interfejs API. Zobacz pełne informacje o rynku AWS tutaj →\nZacznij od Amberdata.io\nZasoby cyfrowe to przyszłość , nie przegap tej klasy aktywów, ponieważ jest ona „trudna” w użyciu\nW ciągu ostatnich kilku lat nastąpiły ogromne zmiany w wielu aktywach będących przedmiotem obrotu. Żaden nie zbliżył się do astronomicznej innowacji i wymiany zasobów cyfrowych. Jak w przypadku każdego nowego rodzaju aktywów, nie brakuje dużej zmienności , niskiej płynności , oszustwa , wysoki odsetek wielorybów , (natychmiastowy poślizg), wykładnicza dywersyfikacja aktywów i tak dalej wiele więcej. Wszystkie te „negatywy” to sygnały wskazujące na kolejne kroki wzrostu. Jest to pierwsza klasa aktywów, która ma w pełni zrealizowaną i całkowicie przejrzystą historię dla wszystkich konsumentów (inwestorów, handlowców itp.), Aby badać, wykorzystywać lub budować swoją działalność.\nNie będę wchodził w szczegółowe informacje zasobów w tym poście, chcę podkreślić, dlaczego zdecydowaliśmy się teraz uruchomić naszą integrację z AWS Marketplace i jakie korzyści może przynieść Twoja firma. Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat kilku zasobów, zapoznaj się z poprzednimi artykułami, do których linki znajdują się poniżej!\nZasoby cyfrowe są definiowane przez globalne potrzeby\nDo XX wieku świat działał handel z fizycznymi reprezentacjami, który był nieefektywny i powolny. Obecnie wszystkie formy handlu są w jakiś sposób reprezentowane cyfrowo. Nawet stare powiedzenie „USD jest zabezpieczony złotem” było zupełnie inne od 1971 roku . Szybkość obliczeń i połączeń drastycznie obniżyła barierę globalnego handlu, umożliwiając niemal natychmiastowe transakcje.\nProblem, który pozostaje – w jaki sposób handel gwarantowany przez obie strony jest dokładny i oparty na uczciwych, sprawiedliwych i weryfikowalnych cyfrowych informacji?\nW świecie, w którym szerzy się kopiowanie cyfrowe i piractwo plików, handel staje się aktywem, który wymaga niedobór cyfrowy.\nAktywa cyfrowe z definicji są zasobami ograniczonymi w sposób cyfrowy, których można zweryfikować za pomocą protokołu transakcji i oprogramowania definiującego ich podaż. To oprogramowanie jest również dostępne publicznie iw większości przypadków jest kontrolowane przez firmy zajmujące się bezpieczeństwem. Chociaż te zasoby są wciąż stosunkowo nowe, każdemu zasobowi można ufać tak bardzo, jak społeczność i uczestnicy ufają oprogramowaniu, na którym jest on oparty.\nKażdy zasób zapewnia funkcje dopasowane do tradycyjnych potrzeb.\nCyfrowe Aktywa mogą być definicją 1: 1 tradycyjnych aktywów. Weźmy na przykład złoto, moglibyśmy zdefiniować nowy zasób cyfrowy o nazwie „Earth Gold” w taki sposób, aby jego podaż była równa całkowitej wadze istniejącej & wydobywalnej na Ziemi. Obecna podaż tego zasobu byłaby całkowitą masą obecnie wydobywanego złota, w tym kawałków przechowywanych w chłodni i dostępnych w sklepach.\nZ drugiej strony, cyfrowy zasób można zapisać tak, aby naśladował kontrakt futures kontrakt, umowa zabezpieczenia, a nawet obligacje. Są to wszystkie przykłady ze znaną podażą, popytem i granicami, dzięki którym oprogramowanie może definiować zmienne w celu dokładnego uwzględnienia transakcji handlowej.\nNiektóre aktywa drastycznie zmieniają paradygmat tradycji\nW przeciwieństwie do tradycyjnych aktywów, cyfrowe Zasoby mogą dodawać funkcje, które naginają charakter ich użyteczności. Jednym z przykładów jest token narzędziowy, w którym każdy pojedynczy token jest zbywalny na rynku, ale sam token może zostać użyty do odblokowania przeglądania strony internetowej (pomyśl o ścianie z wypłatami wiadomości), jeśli osoba posiada pewną ilość aktywów. Innym przykładem jest token z dodatkową funkcjonalnością algorytmiczną – aktywa z (krzywą wiązania) określają zmiany jego podaży i podaży w obiegu w zależności od posiadanych / używanych aktywów. Umożliwia to firmom lub zdecentralizowanym aplikacjom zmianę modeli ekonomicznych, aby zachęcić do użytkowania, własności lub adopcji.\nZasoby cyfrowe są elastyczne, umożliwiając definiowanie, aktualizowanie i udoskonalanie przyszłości finansów & innowacje. Śledzenie i zrozumienie dynamicznego krajobrazu zasobów cyfrowych jest trudne! W tym miejscu Amberdata pomaga uprościć użycie i metryki wszystkich zasobów.\nAmberdata.io dostępne dziś w AWS Marketplace!\nW Amberdata ciężko pracowaliśmy nad zdefiniowaniem i zbudowaniem produktu, który sprawia, że zasoby cyfrowe są łatwe w użyciu. Ta nowa klasa aktywów wymaga ponownego przemyślenia sposobu reprezentowania aktywów do użytku i konsumpcji.Dziś z radością ogłaszamy, że cała nasza oferta produktów – Amberdata Digital Asset API, jest teraz dostępna w AWS Marketplace jako sposób na łatwą integrację firm z obecnymi platformami i infrastrukturą.\nKliknij tutaj, aby przejść do aws Marketplace →\nKorzystanie z AWS Marketplace upraszcza licencjonowanie i nabywanie oprogramowania, ułatwia klientom znajdowanie, kupowanie, wdrażanie i zarządzanie rozwiązaniami programowymi, w tym produktami SaaS, takimi jak Amberdata.\nDane rynkowe dotyczące zasobów cyfrowych\nTradycyjne aktywa są przedmiotem obrotu na giełdach i działają na podstawie ksiąg zamówień z otwartego rynku kupujących i sprzedających. Dokładnie tak samo jest w przypadku zasobów cyfrowych, z kilkoma nowymi zmianami:\nGiełdy działają 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, 365 dni w roku\nGiełdy nie wymagają siedziby, mogą działać 100 % zdecentralizowanych anonimowo lub wyłącznie zautomatyzowanych.\nZasoby są definiowane przez podstawowy protokół oprogramowania, zwykle wspierany przez łańcuch bloków.\nZasoby mogą być zapisywane w oprogramowaniu, aby wykorzystywać różne algorytmy do definiowania lub manipulowania sumą & podaż w obiegu.\nChociaż nie obejmuje to wszystkich dokładnych różnic, powinno dać jasny obraz tego, jak zmieniane są dane handlowe . Ponieważ giełdy nie zamykają się codziennie, dostępne dane obejmują więcej aktualizacji rynkowych.\nDane Blockchain dla zasobów cyfrowych\nZdefiniowaliśmy prosty przepis obejmujący najlepsze dane:\nWymiana danych handlowych\nDowody przejrzystości łańcucha bloków & Definicje oprogramowania\nGdy oba te elementy składniki są połączone, każda firma może uzyskać jasny obraz aktywów w całości. Jeśli brakuje któregokolwiek z tych składników, prawdopodobnie mogą wystąpić zmiany w zasobie, które zostaną pominięte. Jest to bardzo ważne, ponieważ każda firma nie powinna działać bez pełnego zakresu danych dostępnych zarówno z zasobu zdefiniowanego programowo, jak i kontekstu otwartego rynku. Lubimy stosować analogię:\n„Dane rynkowe bez danych w łańcuchu bloków są jak pomost bez stali”.\nNiezależnie od tego, czy badasz tylko zasoby cyfrowe lub gotowy do integracji zasobów cyfrowych z Twoim potokiem, Amberdata.io ma wszystko, czego potrzebujesz w jednym interfejsie API.\nPo co ufać Amberdata.io?\nZawsze otrzymujemy to pytanie , a piękno polega na tym, że nie musisz nam ufać, aby korzystać z naszych usług! Wszystkie nasze dane są dostarczane wraz z weryfikowalnymi dowodami, co oznacza, że jeśli nasze dane są błędne, będziesz w stanie to udowodnić. Zachęcamy naszych klientów: „Nie ufaj, weryfikuj” . Ten etos leży u podstaw naszego produktu, który zapewnia najwyższe standardy integralności danych. Zobacz tutaj pełne szczegóły →\nZ łatwością zacznij, oto jak\nUżyj „subskrybuj” w AWS Marketplace i postępuj zgodnie z instrukcjami podanymi na rynku, aby skonfigurować swój plan.\nChętnie pomożemy! Wyślij nam wiadomość e-mail na adres [email protected] , a pomożemy Ci w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących integracji lub usług.\n(Bitcoin jest teraz dostępny w Amberdata.io, pojedyncza integracja odblokowująca funkcje multi-blockchain)\n(Który interfejs API danych Blockchain jest odpowiedni dla Ciebie?)\n(Bitcoin Cash & Bitcoin SV właśnie został dodany do Amberdata.io – Twój dostawca Multi-Blockchain API)\n(Zcash – pierwszy blockchain prywatności – dostępny w Amberdata.io)\n(Stellar, otwarta gospodarka zasobami cyfrowymi, dołącza do wiodącej usługi API zasobów cyfrowych Amberdata.io)\nWięcej informacji na temat Amberdata.io:\nPrevious PostPrev Post Rari Capital Partners z Saffron Finance\nNext PostNext Post Noah Gragson pojedzie na Daytona 500 w samochodzie Beard Motorsports nr 62


„Artystyczne wariacje” w Jabłonnie Lackiej\n2013-12-15 20:09:38 Artykuł czytany 1939 razy\n14 grudnia w Zespole Szkół w Jabłonnie Lackiej odbyły się zajęcia „Artystyczne wariacje” realizowane w ramach projektu „Szkoła Równych Szans” .\nPodczas zajęć uczniowie mieli okazję poczuć atmosferę zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Przygotowali piękne białe choineczki z papieru, filcowe bombki i urocze renifery oraz drewniane zawieszki na choinkę w kształcie serc, ozdobione świątecznymi motywami metoda decupage. Wiele radości sprawiło uczniom przygotowanie stroików świątecznych oraz ozdabianie pierników, które później wszyscy ze smakiem zjedli. Zajęcia poprowadziła pani Anna Kożuchowska-Kurylak.


Obrączki Ślubne ANNEMASSE - Sklep Jubilerski online - SUNDIAMORE\nObrączki Ślubne ANNEMASSE\nSklep Jubilerski / Obrączki ślubne / Obrączki nowoczesne / Obrączki Ślubne ANNEMASSE\nilość Obrączki Ślubne ANNEMASSE\nSKU: SUN400-BZB-S-K3-5 Kategorie: Obrączki nowoczesne, Obrączki ślubne, Obrączki z białego i żółtego złota, Obrączki z brylantem, Obrączki z soczewką Tagi: 14k, 585, annemasse, białe, biżuteria, konfekcja, konfekcja ślubna, nowoczesne, obrączka, Obrączki, polerowane, satynowane, satynowe, slub, ślubna, ślubne, soczewkowe, wesele, złota, złote, złoto\nObrączki ślubne to być może najczęściej używana i oglądana pamiątka z dnia zaślubin. Dlatego młode pary przykładają mnóstwo uwagi na dobór tych właściwych i najlepszych. Obrączki ANNEMASSE z naszej kolekcji mają tradycyjną, prostą formę i nowoczesny design. Diamenty oprawione w damską obrączkę dodatkowo podkreślają piękno kobiecej dłoni. Dlatego obrączki te zawsze będą intrygować i wzbudzać zaciekawienie postronnych osób. Brylanty w damskiej obrączce oprawiamy w taki sposób aby nie przewiercać obrączek na wylot. Dzięki temu nie ma otworów w środku obrączek, w którym mógłby potem gromadzić się naskórek, krem do rąk i inne substancje mogące być pożywką dla bakterii. Satynowa powierzchnia daje efekt delikatności i symbolizuje związek, o który trzeba stale dbać. Są perfekcyjnie wykonane z najwyższą starannością i poświęceniem. Dlatego można powiedzieć o nich – doskonałe. Tradycyjne wykonanie przy zastosowaniu sprawdzonych technik jubilerskich daje pewność, że reprezentują najwyższą jakość. Doskonale pasują do nowoczesnej pary młodej, mądrego mężczyzny oraz inteligentnej kobiety. Symbol związku jakim są te obrączki to wspaniała biżuteria na co dzień, godnie przypominająca ten najważniejszy dzień w życiu każdego małżeństwa. Dodatkowo dla jeszcze większego komfortu wewnętrzna powierzchnia obrączek jest wyprofilowana soczewkowo.\nMasa kamieni 0.03ct\nKamień / Kamienie Diamenty