poradzcie jak przejsc na sztuczne karmienie? - Forum 2021 - RODZICE.PL\nMoja mala ma 7 miesiecy i jest strasznym niejadkiem.\nTylko pilaby z piersi!\nButli ze smoczkiem nie uznaje! lyzeczka jak ma dobry humor to zje…\nUcze ja pic z butelki bez smoczka, ale zamiast w buzi wszystko jest na buzi!!!\nDostaje nerwicy bo przeciez musi jesc i pic! a wracam do pracy\nChce przejsc na sztuczne karmienie ale jak to zrobic jak mala tak sie uwziela????\nMoze macie jakis pomysl – moze same macie podobne uparciuszko-niejadki?\nza kazda porade bede wdzieczna :-I\n4 odpowiedzi na pytanie: poradzcie jak przejsc na sztuczne karmienie?\nRe: poradzcie jak przejsc na sztuczne karmienie?\nWiem co przeżywasz. Ja musiałam wrócić do pracy jak Sylwia miała 4 i pół miesiąca. Jadła tylko z piersi. Butelek nie uznawała. Przeryczałam cały weekend poprzedzający moje pójście do pracy. Ale co było robić? Odciągnęłam 150 ml, zakupilam różne smoki (NUK, Canpol, Avent…….) i zostawiłam ją z dziadkami. Od nich wypiła duszkiem! Już o 11-ej było po moim mleczku. Na drugi dzien musiałam zostawić ponad 300 ml. I tak teraz zostawiam – na pierwszy posiłek – ok. 170 ml, na drugi ok. 150 ml, a ok. 3-ej jestem już z Sylwią.\nMoże próbuj różne smoki- Sylwia uznaje tylko NUK-a i to silikonowy.\nDodam jeszcze, że jest straszną chudziną i generalnie niejadkiem. Niedługo skończy pół roku, a próby podawania zupki kończą się tym, że zupka jest na ubraniu jej i moim, na całej buzi, rączkach, a nawet włoskach. Tylko nie w brzuszku! Troche lepiej z kaszką na moim mleku, zje łyżkę stołową kaszki z ok. 50 ml mojego mleczka. Ale tylko łyżeczką i to jak ma dobry humor. Wazy 6 200g, a startowała z 2990g. No, ale co zrobić, najważniejsze, że się dobrze rozija, dużo gaworzy, sama siedzi i dużo się śmieje.\nTak więc namawiam do ściągania własnego mleka – to chyba najlepsze przy odstawianiu dziecko od piersi jako takiej.\nU mnie to samo!! Ja od 5 mies. usiłuję podać jej butlę i nie ma o tym wogole mowy!! Odciągnięte, sztuczne probowałam np humenę podać bo jest słodka NIC!!!! Smoczki mam chyba wszystkie jakie są na rynku NIC!!!! A mała też jest niejadkiem i bardzo drobniutka ale super się rozwija więc powoli zaczynam się poddawać z tą butelką. Ja po konsultacji z pediatrą zaczęłam dokrmiać małą sinlakiem (kleik) i podaje jej jabłko marchewkę z jabłkiem, róże słoiczki. Na raz zje wow!!! 3-4 łyżeczki więc podaje jej o różnych porach po karmieniu bo wtedy ma dobry humor broń boże przed bo wtedy sie obraża i nic nie zajada. Idzie to wszystko jak krew z nosa no ale dziecko coś musi jesć !! Powodzenia Monika i Ola 15.11.03\nJa też mam ten problem, ale z moim chłopaczkiem – teraz 6 mies. Wrociłam do pracy jak mial 4,5 mies i absolutnie nie chcial nic jesc oprocz piersi. Na początku nie jadl nic przez 7 godzin, teraz – po ciaglych probach – je juz zupki i deserki jablokowe ale tylko lyżeczką. Tez sciagalam pokarm, ale nic to nie dalo, bo nie chcial – i do dzis nie chce pic mojego pokarmu ani z butelki, ani lyzeczką. Chociaz nie wyglada na zaglodzonego, bo wazy prawie 9 kg 🙂 Myśle, że wcześniejsze podawanie butelki nawet niewielkiej ilosci mleka lub pokarmu daloby lepsze efekty, bo im dzidzis starszy tym mądrzejszy. No ale my czasu juz nie cofniemy, daltego radze sie zaprzec i probowac :((((\nSkąd ja to znam… Julka piła tylko mleczko z piersi i ani myślała pociągnąć z butelki (cudem podczas mojej choroby piła mleko z butelki). Żadne sposoby u nas nie pomagały. Nawet mojego odciągniętego nie wypiła! W końcu kupiłam niekapek Aventu i dawałam jej do zabawy z płynem w środku, bawiła się, bawiła, aż w końcu pociągnęła…\nJa wróciłam do pracy jak Julka miała 8 m-cy i karmiłam ją piersią rano, jak przyszłam i na wieczór. Nie musisz zmuszać dziecka, tyle karmień wystarczy, a jak zje kaszkę mleczną, albo jogurcik, to już w ogóle będzie dobrze.\nMoja córcia w końcu się przełamała i jak skończyła 9 m-cy to zaczęła pić mleko sztuczne… a ja karmiłam piersią jeszcze dwa m-ce, a potem Julka zrezygnowała z piersi i mnie to było też na rękę – 11 m-cy wystarczy.\nZnasz odpowiedź na pytanie: poradzcie jak przejsc na sztuczne karmienie?


RUMBLE - strój kąpielowy FREYA (biustonosz) - OSTATNIA SZTUKA!\n» RUMBLE - strój kąpielowy FREYA (biustonosz) - OSTATNIA SZTUKA!\nCena: 99,00 zł 226,00 zł 99.00\nKod produktu: AS-3937-LET\nRumble to niesamowita kwiatowo-zwierząca kolekcja, w której do wyboru mamy trzy fasony strojów dwuczęściowych i elektryzujący jednoczęściowy kostium z przepięknym leopardem. W kolekcji tej możemy wybrać opcję kwiatową, panterkową lub mieszaną. W prezentowanym modelu dominuje motyw zwierzęcy.\nBiustonosz (padded plunge bikini) występuje tylko w kolorze leopard. Posiada lekko usztywniane miseczki, które zaokrąglają biust. Biustonosz z fiszbinami. Niski mostek (połączenie miseczek) eksponuje biust.\nRamiączka posiadają regulację.


Ukraina krytykuje Nord Stream 2 za zbyt wysoką cenę: „Kreml dalej wyrzuca miliardy” - Sputnik Polska\n20:26 20.02.2021 (zaktualizowano 21:04 20.02.2021) Krótki link\n„Ale Kreml dalej wyrzuca miliardy. To dowodzi, że nie mówimy o gazie, ale o podważaniu bezpieczeństwa Ukrainy, Europy i jedności euroatlantyckiej” - napisał. Według Kuleby Kijów bronił i będzie nadal konsekwentnie bronić niezależności energetycznej Europy.\nNord Stream 2 to gazociąg z Rosji do Niemiec po dnie Morza Bałtyckiego. Obecnie obiekt jest ukończony w 95 %, koszt jego budowy szacuje się na 11 miliardów dolarów.\nTwitter, polityka, Nord Stream-2, Ukraina


Sea Turtle Hatchery (Cayo Largo, Kuba) - opinie - Tripadvisor\nSea Turtle Hatchery opinie, Cayo Largo\nNr 5 wśród 9 atrakcji w lokalizacji Kuba\nVillas Iguana, Cayo Largo 27900 Kuba\n598recenzji30pytań z odpowiedziami\nUżytkownik Jérémie R napisał recenzję lip 2017\nCiekawy i zabawny, ale dość mały\nCiekawy i zabawny, ale bardzo małe. Mamy odwiedzić i zobaczyć kilka gatunków żółwi i wylęgarnia. Mały przeszłość postaci jest dostarczana przez lekarza. Tej atrakcji to głównie tylko w języku hiszpańskim.\nUżytkownik Cubanito79 napisał recenzję kwi 2017\nPort Perry, Kanada132 przesłane treści53 podziękowania\nTutaj, musisz! Najlepsze doświadczenie w moim życiu. Dzięki Leonardo i innych pan którego imię nie pamiętam. Taka piękna rzecz robią, i jest w stanie zobaczyć i dotknąć żółwie morskie była lepsza niż w jakimkolwiek doświadczenie w moim życiu. To naprawdę był magiczny. Jeśli możesz, weź ze sobą turtle jedzenie, i byli bardzo wdzięczni. Mamy karmić żółwie i przytrzymaj je, no! Co za magiczny magiczny dzień!…\nUżytkownik Pcharette26 napisał recenzję mar 2017\nOttawa, Kanada11 przesłanych treści7 podziękowań\nŚwietne wyjście z rodziną\nBardzo podobało nam się to. To mała miejscowość z super informacje na temat żółwi i pracy tych ludzi robią. Dzieciom bardzo się podobało!\nUżytkownik Kunal C napisał recenzję lut 2017\nToronto, Kanada320 przesłanych treści182 podziękowania\nKocham tych facetów za wylęgarnia i ochronę zwierzaków. Nie zdawałem sobie sprawy, że nawet duże żółwie są właściwie tylko pod 2 lat! Jest to dużo zabawy z nimi i je karmić. Nie mogłem spędzić wiele godzin tutaj. Należy pamiętać, aby dać ci faceci trochę dodatkowej gotówki. Robią świetną robotę w celu ochrony przyrody!…\nOshawa, Kanada168 przesłanych treści163 podziękowania\nByła piękna aby zobaczyć wszystkie rodzaje żółwi. Babys i średniej wielkości. Jest tam zniekształcenia i wiele zbiorników. Trzy dolary i dać im pięć dolarów za wpłaty co najmniej. Naprawdę cieszyłem się z tego i są częścią zapisywanie żółwie jusy przez tego robić.


Jak naprawić i nasmarować bramę ogrodową? - WD-40 Porady\nHome » Poradniki » Dom i ogród » Jak naprawić i nasmarować bramę ogrodową?\nJak naprawić bramę? Wiele czynników naturalnych takich jak silny mróz lub wilgotne powietrze mogą spowodować zablokowanie drzwi prowadzących do ogrodu. Jeśli zlekceważysz problem, powstająca rdza lub pleśń może spowodować ich zablokowanie. Ryzyko zablokowania drzwi ogrodowych jest szczególnie wysokie po okresie zimowym, stąd istotne jest aby wiedzieć jak ją naprawiać i smarować, aby brama była zawsze w stanie gotowości do pracy.Co jeszcze pogarsza sprawę to fakt, że w okresie zimna drzwi do ogrodu są rzadko używane. W takiej sytuacji wszelkie niepożądane czynniki są szczególnie aktywne i powodują zablokowanie drzwi. W przypadku zablokowania drzwi wyjściowych na podwórko – skorzystaj z naszego przewodnika.\nMiotła ogrodowa lub dmuchawa do liści\nPierwsze co musisz zrobić – to usunąć wszystkie zanieczyszczenia, gruz, rośliny, itp. ze wszystkich powierzchni drzwi. Użyj dmuchawy do odśnieżania w celu usunięcia wszystkich zanieczyszczeń przylegających do drzwi. Zdrap zanieczyszczenia z drzwi za pomocą miotły ogrodowej lub gąbki do szorowania. Po oczyszczeniu drzwi bez użycia żadnych chemikaliów, spłucz je szybko wodą.\nZajmij się teraz zardzewiałymi elementami – przede wszystkim zawiasami. Nałóż środek smarowy WD-40 i wetrzyj go w zawiasy.\nZakleszczenie drzwi wynika głównie z uszkodzonych zawiasów. Nasmaruj zawiasy i usuń z nich rdzę (o ile jest). Nawet jeśli nie widać rdzy, nałóż dużą ilość oleju lub smaru tak, aby powierzchnie zawiasów były gładkie i zapewniały dobry poślizg.\nSprawdź teraz, czy zamek drzwi jest też zakleszczony. Jeśli tak – to wprowadź do środka środek smarowy, który powinien rozluźnić zakleszczone części. Po nałożeniu środka smarowego, obróć klucz w zamku i otwórz drzwi nawet, jeśli musisz użyć do tego pewnej siły.\nPo otwarciu drzwi, zamknij je i ponownie otwórz. Powtórz te czynności kilka razy tak, aby upewnić się, że drzwi dobrze się otwierają.\nNie zapomnij o nasmarowaniu zawiasów i zamka – jest to warunek aby drzwi się gładko przesuwały.\nPo takim smarowaniu, drzwi mogą być zanieczyszczone olejem – wytrzyj je za pomocą tkaniny bezkłaczkowej i usuń cały nadmiar środka smarowego z drzwi.\nWykonując te proste czynności krok-po-kroku zgodnie z naszą instrukcją i używając WD40 zapewnisz niezakłócone działanie drzwi do ogrodu przez cały czas! Sprawdź również nasze inne poradniki:\nJak usunąć rdzę z metalowych przedmiotów\nMusisz naprawić skrzypiące drzwi?


Tworzenie programów mobilnych. Co trzeba wiedzieć o tym? Dlaczego to jeden z dynamiczniejszych obszarów? | Hobbystycznie\nRzecz jasna typowa komórka miała jeszcze inne funkcjonalności, takie jak na przykład notatnik, ale nie była to istota jego funkcjonowania. Bardziej skomplikowane modele pozwalały na korzystanie z sieci, jednak wygoda była mała. Rewolucja nadeszła wraz ze smartfonami – komórkami, które są praktycznie małymi komputerami. To sprawia, że na przeciętnym smartfonie da się komfortowo przeglądać internet, oglądać filmy oraz odpalać aplikacje.\nTo właśnie szansa pobrania różnych aplikacji, które znacznie rozszerzają funkcjonalność telefonu, jest najistotniejsza w smartfonie. Nie da się w tym miejscu wymienić wszystkie sprzedawane teraz aplikacje mobilne – jest ich kilkaset tysięcy. Ich popularność znacznie się zwiększyła, kiedy premierę miał tablet – mobilny komputerek o lepszym ekranie od typowego smartfona, wyróżniający się także większą sprawnością. Tablety i nowoczesne telefony komórkowe wykazują pewną cechę jednoczącą – działają pod podobnymi systemami operacyjnymi, co oznacza, że aplikacje na smartfona da się wgrać na tablecie.\nRobienie programów na PC nie jest już takie dochodowe jak niegdyś. Teraz dużo lepszym wyzwaniem stało się projektowanie aplikacji mobilnych (przykład). Wielkim ułatwieniem dla autorów jest to, że najczęściej zbudowane aplikacje są publikowane w zbiorach aplikacji.\nMasz zamiar znaleźć inne podobne materiały? Jeśli tak, ta wskazówka z serwisu jest warta polecenia, gdyż odnosi się do pokrewnej problematyki.\nTą drogą ludzie z całego świata wyszukują i instalują oprogramowanie na swoich urządzeniach mobilnych. Taka baza oprogramowania to też świetna rzecz dla użytkowników komórek i tabletów – wszelkie dostępne w sprzedaży programy są skanowane przez zarządców, zatem niebezpieczeństwo ściągnięcia groźnego wirusa jest niewielkie.\n← Czy ta nowość w rynku księgarskim jak E-book, wyprze tradycyjnie wydaną powieść?\nW sklepach znajdują się coraz mocniej cenione zestawy kina domowego →


Gniew i świt - Renée Ahdieh - Recenzje książek - Bookmoment\nby Bookmoment 13/03/2017 28/02/2019 18 1223\nWydawać by się mogło, że reinterpretacja baśni podbija serca rynku wydawniczego. Nie tak dawno opowiadałam Ci o „Zakazanym życzeniu” (ujmujące w sobie piękną historię Aladyna), dziś zaś chcę, abyś poznał kolejną powieść inspirowaną „Księgą tysiąca i jednej nocy”.\nOsiemnastoletni Chalid jest bezwzględnym i okrutnym kalifem. Każdej nocy bierze za żonę inną dziewczynę, by o świcie owinąć jej szyję jedwabnym szalem, który zwiastuje śmierci. Pewnego dnia do Chalida przychodzi szesnastoletnia Szahrzad, która dobrowolnie chce zostać jego oblubienicą. Młody mężczyzna nie wie, że dziewczyną kieruje chęć zemsty za śmierć przyjaciółki. Szahrzad jest zdeterminowana, gotowa na wszystko, ale przede wszystkim chce przeżyć. Decyduje się na podstęp, który raz na zawsze ma wyzwolić królestwo spod rządów tyrana. Dziewczyna zaczyna snuć opowieści, które przerywa w kluczowych momentach tylko po to, aby zaintrygowany kalif pozwolił jej kontynuować rozpoczętą historię, darując tym samym życie. Wszystko zmienia się wówczas, gdy Szahrzad poznaje prawdziwe oblicze władcy…\nZ miłości ludzie doświadczają tego co niewyobrażalne… I często dokonują niemożliwego.\nPoczątki nie zawsze są dobre – i tak właśnie było z tą powieścią. Rozpoczynając lekturę czułam lekki dyskomfort objawiający się chaosem w mojej głowie. Błądziłam po kolejnych stronach i nie wiedziałam czy zdołam dotrwać do końca tej opowieści, aż magia wykreowanego świata pochłonęła mnie bez reszty. Baśniowy klimat dał mi się we znaki, co spowodowało wymazanie negatywnego wrażenia, które odczułam na początku.\nNiezaprzeczalnym atutem książki jest piękny świat – wszędobylska magia, orientalne bogactwo, niezwykłe ogrody czy architektura. Mnogość fantazji staje się ozdobą niepowtarzalnego i charakterystycznego uniwersum, które skutecznie odrywa Cię od rzeczywistości – zwroty akcji budują napięcie, płomienne uczucie wydobywa się z kart niczym dym, a bohaterowie, żywcem wyjęci z „Baśni tysiąca i jednej nocy”, zachwycają. No dobra, nie do końca, gdyż postać Szahrzad wzbudziła we mnie mieszanie odczucia. Dziewczyna wyróżnia się przebiegłością, błyskotliwością, inteligencją, ale i ciętym językiem przez który nie raz wpadła w tarapaty. Już od pierwszych stron zostaje podkreślona jej zaciętość, jednak co z tego, że jest zdeterminowana, jeśli niekiedy przejawia cechy skrajnej infantylności?\nJako, że „Gniew i świt” jest historią o miłości, to nie mogło zabraknąć fundamentalnego elementu romansu, który notabene jest dobrze dopracowany. I choć były momenty, kiedy relacje bohaterów niebezpiecznie wpływały na moje nerwy, tak całokształt jest według mnie dość intrygujący, wręcz niekonwencjonalny.\nPowieść napisana jest ciekawym językiem, acz gdyby nie słowniczek (zamieszczony z tyłu książki), miałabym problemy z interpretacją obcych słów. Końcowe wydarzenia zbijają z pantałyku, dowodząc, iż Renée Ahdieh doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co chce przekazać swoim czytelnikom. Autorka dobrze radzi sobie z budowaniem napięcia i utrzymaniem uwagi czytelnika na wysokim pułapie, nienagannie prowadzi także narrację. Jedyne złe odczucia żywię do dialogów. Otóż, miałam wrażenie, że są kuriozalne i wyrwane jakby z kontekstu.\n(…) niektóre sekrety są bezpieczniejsze za drzwiami zamkniętymi na klucz.\nReasumując, „Gniew i świt” to przede wszystkim opowieść o miłości, zdradzie, dylematach czy trudnych wyborach, których konsekwencje nie zawsze są przyjemne. Powieść jest podróżą do magicznego świata, przepełnionego baśniowym klimatem, który pochłonie Cię na długie godziny i pozostawi po sobie niezwykłe doznania czytelnicze. Jeśli zatem chcesz poznać nowe spojrzenie na historię Szeherezady – nie zwlekaj!\nTytuł : Gniew i świt\nTłumaczenie : Katarzyna Agnieszka Dyrek\nHistoria Szeherezady opowiedziana na nowo! „Gniew i świt” to przede wszystkim opowieść o miłości, zdradzie, dylematach czy trudnych wyborach, których konsekwencje nie zawsze są przyjemne.\nBookmoment 15/04/2019 23/04/2019\nBookmoment 05/06/2018 28/02/2019


„Ilustrowany Nowy Czas” z 1940 roku – olsztyńska prasa gadzinowa ?\nJakiś czas temu znalazłem egzemplarz gazety pt. „Ilustrowany Nowy Czas”, nr 14 z dnia 8 listopada 1940 roku.\nGazeta została wydana w mieście Allenstein, adres redakcji: Zeppelinstrasse 16. To ten sam adres, pod którym mieściła się redakcja „Allensteiner Zeitung”. Dzisiaj to ulica 11-go Listopada nr 7 - budynek na rogu Curie-Skłodowskiej, ten wskazany strzałką na fotografii:\nDługi czas szukałem czegoś na temat tego czasopisma, jednakże w necie i dostępnych książkach były tylko mało precyzyjne wzmianki o „Nowym czasie”. Czyżby „Ilustrowany Nowy Czas” to była nie odkryta dotąd Ameryka?\nI w końcu trafiłem na trop kolegi Marka, używającego nicka „secesjonista” na forum portalu Historia.org.pl. Marek okazał się kopalnią wiedzy. Sypnął mi „od ręki”, tak od niechcenia, ogromną ilością wiedzy o olsztyńskim czasopiśmie:\nPo włączeniu obszarów płn. Mazowsza (25 październik 1939r.) jako Regierungsbezirk Zichenau poczęto z czasem przystępować do organizacji prasy.\nZadanie to powierzono Allensteiner Zeitung z Olsztyna, będącego wydawnictwem NSDAP, gdzie naczelnym redaktorem był Winkler a administratorem Franz Wohlgefahrt. Jako pierwszy tytuł poczęto wydawać przeznaczony dla volksdeutschów z rejencji ciechanowskiej "Deutsche Ostwacht", wydawany w języku niemieckim (choć pisane antykwą). Początkowo wychodził on w Olsztynie (od 1 czerwca 1940 r.), a jako redaktor uwidoczniony był Marian Bodemar.\nOczywiście poczęto przymierzać się do wydawania odpowiedniej gazety w języku polskim, problemem jednak było znalezienie zecerów. Same maszyny drukarskie, jak i zapasy czcionek (po zlikwidowanym wydawnictwie "Gazeta Olsztyńska") przechowywano w obszernych magazynach drukarni Haricha.\nDrukarzy znaleziono wreszcie w Prusach Wschodnich (gdzie byli wywiezieni na roboty), byli to: Piotr Meledyna, Tadeusz Zaleski i Muzala, do pomocy oddano im byłe pracownice z drukarni "Gazety Olsztyńskiej": Pelagię Stramkowską i Agnieszkę Galińską oraz dwóch Warmiaków: Jędręjkę i Drozdowskiego. Zadaniem tych ostatnich było ekspediowanie pisma do oddziału w Ciechanowie.\nZ dniem 2 sierpnia 1940 ukazał się pierwszy numer tygodnika "Ilustrowany Nowy Czas" pod redakcją wspomnianego Bodemara (który w zasadzie był tłumaczem), z tym że początkowo jego nazwiska nie wymieniano, jako nazwisko redaktora naczelnego widniało F.R. Winkler i administrator F. Wohgefahrt.\nSzybko zaprzestano zamieszczać ilustracje z racji kosztów, do czego powrócono dopiero chyba od kwietnia 1943 roku(?).\nW listopadzie (od 17-ego numeru) zmieniono tytuł na "Nowy Czas", co wprowadzać czasem mogło zamieszanie jako, że pod takim samym tytułem wychodziła w tym czasie gadzinówka w Jędrzejowie.\nOd numeru 18 (30 kwietnia 1943r.) w piśmie pojawiło się nazwisko redaktora naczelnego - Bodemara bądź zastępcy - Winklera (ten z czasem trafił na front wschodni), z początkiem 1944 nie wymieniano już żadnych nazwisk.\n12 listopada 1943r. (od nr. 46) redakcję wraz z aparatem administracyjnym przeniesiono do wydawnictwa "Deutsche Ostwacht" G.m. b.H. w Ciechanowie, ale druk pozostawiono w Olsztynie.\nOd lipca 1944 r. "Nowy Czas" wychodzić począł dwa razy w tygodniu, to jest: wtorki i piątki.\n"Nowy Czas" przeznaczony był wyłącznie dla wspomnianej rejencji i początkowo zakazywano jego kolportażu na Warmii. Po ataku na ZSRR tytuł ten kolportowano na terenach: Białostocczyzny i Grodzieńszczyzny. Pismo miało wychodzić do połowy stycznia 1945 roku...\n1. "Die Presse des Regierungsbezirks Zichenau. "Ostland. Halbmonatschrift fur Ostpolitik" R. 21, 1940, nr 18\n2. R. Pęczalski "Hitlerowska prasa gadzinowa w Ciechanowskiem", "Wojskowy Przegląd Historyczny" R. 13, 1968, nr 4\n3. W. Chojnacki "Jawna prasa polskojęzyczna na terenach włączonych do Rzeszy i w Niemczech w latach 1939-1945", "Dzieje Najnowsze" R. 17, 1985, z. 1.\nTak więc okazuje się, że "Ilustrowany Nowy Czas" i "Nowy Czas" to jedna i ta sama gazeta.\nSerdeczne dzięki Marku.\nI masz babo (chłopie?) placek. Czy w czasie drugiej wojny światowej mieliśmy w Olsztynie prasę gadzinową? Sam druk takiej prasy o niczym nie świadczy. A nie mamy potwierdzenia, że była ona w Olsztynie kolportowana. I dlatego ten znak zapytania w tytule jest nieprzypadkowy.\nMuszę też przyznać, że po przeczytaniu numeru 14-go „Ilustrowanego Nowego Czasu” jestem trochę zawiedziony. Zero informacji lokalnych. Same bzdurne depesze ze świata:\n- a to o garbatym i bogatym lowelasie, o którego pobiły się panny we Włoszech,\n- a to o supernowoczesnym samolocie Junkers Ju-90, który potrafi latać z dwoma niesprawnymi silnikami,\n- a to o tym jak mąż zamordował żonę w Jugosławii,\n- trochę propagandy o sukcesach na froncie.\nZ lokalnych smaczków jedynie 2 niewielkie reklamy: tłumacza z Zichenau (Ciechanów) i mistrza krawieckiego z Neidenburg (Nidzica).\nAutor: PhotoKrzysztof o 00:56


~Posiaduszki u alElli: Egipt. 'Politykowanie' w drodze do Sharm El Sheikh\nWiększość osób jadących ze mną do Sharm spała w busiku. Ja i znajoma - Lodzia dyskutowałyśmy z Jackiem o polityce, trochę o historii. Zapytałyśmy o kilkumetrowej wysokości pomnik stojący po wschodniej stronie kanału sueskiego. Przedstawia on spiżowego żołnierza, który trzyma czerwono – biało – czerwony sztandar egipski powiewający nad zdobytymi dwoma izraelskimi czołgami. Egipcjanie do dziś za powód do dumy uważają ostatnie starcie zbrojne z Izraelem. Niewielkie znaczenie ma tutaj fakt, że pod koniec wojny izraelskie czołgi sforsowały kanał i zbliżyły się na odległość stu kilometrów do Kairu. Istotne jest, że Egipcjanie zdziesiątkowali izraelskie lotnictwo i wdarli się na Synaj. Zmienili tym samym sytuację w regionie, co z kolei pozwoliło prezydentowi Sadatowi zawrzeć porozumienie pokojowe z państwem żydowskim. Lodzia, która przed dwoma laty gościła w Izraelu twierdziła natomiast, że Izraelczycy przedstawiają historię stosunków z Egiptem zupełnie inaczej. Dalej dyskutowano o prezydencie Honsi Mubaraku, jego walce o prestiż swego kraju i tak dalej... i tak dalej... Zbyt zmęczona, nie uczestniczyłam dalej w tej ciekawej dyskusji. Zastanawiałam się tylko, czy ta cała polityka, ideologiczne zmagania, zabiegi o międzynarodowe wpływy oraz walka o prawdziwe treści islamu obchodzą dziesiątki tysięcy Egipcjan mieszkających w chatach z rzecznego mułu i zmuszonych przez biedę do zabiegania o względy zagranicznych gości w sposób tak natrętny, że aż upodlający człowieka, zabierający mu godność...


PzEq 77 | Pingwiny z Madagaskaru fanfakty Wiki | FANDOM powered by Wikia\n- Ile problemów może sprawiać jedna klacz? – rzekł pod nosem Destroyer kopytem chroniąc się przed huraganowym ostrzałem prowadzonym z Maneville. – Sami tego chcieliście – dodał głośniej, gdy jego działa wystrzeliły po razie. Mury obronne uległy przed ich mocą.\n- Ja ci dam – odparł czarnobiały ptak odziany w dresiarską bluzę zmieniając amunicję w swoim pistolecie. Łysy wychylił się znad murów i wystrzelił krótką serię w głowę Łupieżcy. Pociski nic mu nie zrobiły. Łysy obdarował wszystkich pytającym spojrzeniem. - Jego zbroja ma właściwości antymagiczne – wyjaśniła Amber ledwo powstrzymując swoje kopyto przed dotknięciem czoła. Dresiarz szybko wymienił amunicję na normalną. Zaraz po tym padły kolejne strzały z broni Destroyera.\n- I może jeszcze ma pole siłowe? – ironicznie wtrącił się Louis.\n- A żebyś wiedział… Właśnie dlatego nie da się go zabić strzelając mu w oko – smutno dodała Amber. Faktycznie, niemała część ciała Destroyera nie była przykryta pancerzami, więc postrzał tam powinien zakończyć się poważnymi ranami, podczas gdy Łupieżca praktycznie wychodził z każdej strzelaniny bez szwanku. Nagle rozległy się dwie serie karabinowe. Pociski uderzyły w boczny pancerz. Destroyer szybko obrócił się w tamtą stronę. Lecący tam Sky oddał jeszcze jedną salwę, po czym, unikając ostrzału Łupieżcy, wzniósł się ponad warstwę chmur. Destroyer załadował swoje działa raz jeszcze i wycelował w górę. Zaraz po tym wycelował przed siebie i oddał jeden strzał. Pocisk eksplodował w powietrzu. Z dymu wyłonił się kucyk w ciężkiej zbroi. Z lewej strony miał zamontowaną wyrzutnię rakiet. Dla równowagi prawy bok był uzbrojony w wielką armatę.\n- Oto właśnie drugi raz spotykamy się po raz ostatni – powiedział Destroyer posyłając dwa ciężkie pociski przeciwpancerne w stronę przeciwnika. Panzer namierzył je swoimi rakietami. Pociski zderzyły się ze sobą. Powietrzem wstrząsnęła wielka eksplozja. Z chmury wyłoniły się dwa pociski rakietowe. Oba uderzyły w Destroyera. Łupieżca został odrzucony na parę metrów. Otrzepał się z ziemi i wystrzelił parę pocisków. Panzer wystrzelił parę rakiet. Jedna trafiła idealnie. Druga nie. Pocisk uderzył w pancerz Stalowego Strażnika. Siła uderzenia odepchnęła Panzera w tył. Przeciwnicy zmierzyli się wzrokiem. Obaj w ciężkich pancerzach, obaj z potężnymi broniami, obaj doskonale wiedzący, jak zrobić z nich użytek, obaj mający wielkie doświadczenie. Destroyer i Panzer zrobili po kroku. Działa Łupieżcy zagrały raz jeszcze. Stalowy Strażnik wystrzelił parę rakiet przeciwpociskowych. Dwie eksplozje poruszyły powietrze. Panzer uruchomił swój wielolufowy karabin maszynowy. Ten ostrzał nie zrobił na przeciwniku żadnego wrażenia. Pociski karabinowe nie pozostawiały żadnych śladów na zbroi Łupieżcy. Destroyer uśmiechnął się pod nosem. Wystrzelił parę pocisków w stronę Stalowego Strażnika. Panzer, wspomagając się napędem rakietowym, odskoczył w bok. Następnie pokazał Łupieżcy, dlaczego to Stalowi Strażnicy są uznawani za najsilniej uzbrojoną grupę na Pustkowiach. Granatnik automatyczny rozpoczął swój ostrzał. Ciężki pocisk kumulacyjny odrzucił Destroyera o ładny dystans. Eksplozja drugiego granatu przesunęła Łupieżcę o paręnaście metrów.\n- Jeszcze tu wrócę!!! I wszyscy mnie popamiętacie!!! – krzyknął Destroyer, podczas gdy leciał bezwładnie noszony falą uderzeniową broni Panzera.


Wiadomości: Dariusz Daszkiewicz: Lepiej nam się gra, gdy nie jesteśmy faworytem\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Dariusz Daszkiewicz: Lepiej nam się gra, gdy nie jesteśmy faworytem\nDariusz Daszkiewicz: Lepiej nam się gra, gdy nie jesteśmy faworytem\nEffector Kielce w dwóch ostatnich spotkaniach schodził z boiska pokonany. W ostatniej kolejce 2:3 uległ MKS-owi Będzin, a już w sobotę podopiecznych trenera Dariusza Daszkiewicza czeka starcie z bardziej wymagającym rywalem, ZAKSĄ Kędzierzyna-Koźle. – Będziemy walczyć i na pewno nie wyjdziemy na boisko ze spuszczoną głową – zapowiedział szkoleniowiec kieleckiej ekipy.\nDrużyna trenera Dariusza Daszkiewicza zagrała w środę słabszy mecz i w Chęcinach musiała uznać wyższość MKS-u Będzin. Kolejnym rywalem kielczan będzie mistrz Polski i aktualny lider tabeli. ZAKSA przegrała zaledwie jeden mecz, w pozostałych mogła natomiast cieszyć się ze zwycięstwa. Effector jest 9. w klasyfikacji i do tej pory ma na swoim koncie 15 punktów. – Zdecydowanym faworytem meczu jest oczywiście ZAKSA, ale nam lepiej gra się wtedy, gdy nie jesteśmy faworytem. By pokusić się o jakąś niespodziankę w Kędzierzynie-Koźlu, musimy w sobotę zagrać na 110 procent możliwości, a mistrz Polski musi mieć trochę słabszy dzień – mówił Dariusz Daszkiewicz, trener Effectora.\nKielecki zespół do Kędzierzyna-Koźle udał się w piątek, a w drużynie z Opolszczyzny występuje były siatkarz Effectora, Mateusz Bieniek. – Fakt, że dobrze znamy Mateusza, niewiele nam pomoże, bo to zawodnik, który ma wysokie umiejętności i szybko wywalczył sobie ważną pozycję w drużynie mistrza Polski – przyznał Daszkiewicz, który zdradził również plan na najbliższy mecz: – Musimy zagrać bardzo dobry mecz, by myśleć nawet o jednym punkcie. To nie przypadek, że ZAKSA jest liderem. To zespół, który zawsze jest maksymalnie skoncentrowany na każdym przeciwniku, dlatego słabsze momenty przytrafiają mu się niezwykle rzadko. Ale oczywiście będziemy walczyć i na pewno nie wyjdziemy na boisko ze spuszczoną głową – zapowiedział trener Effectora. Kędzierzynianie w ostatnich trzech spotkaniach nie stracili ani jednego seta, pewnie pokonali kolejno Indykpol AZS Olsztyn, AZS Częstochowa, a w minioną środę nie dali szans BBTS-owi Bielsko-Biała. Teraz drużynę Ferdinando de Giorgiego czeka kolejny mecz. Początek spotkania w hali Azoty w sobotę o 16:30.


Porażka z Baryczą, Barycz Janków Przygodzki - Stal Pleszew 2:1 (1:1) - KS Stal Pleszew\ndata dodania: 20:31 28.09.2014 , autor/żródło: Mariusz Kruchowski, fot. Mariusz Kruchowski\nDzisiejsze spotkanie pomiędzy Baryczą Janków Przygodzki, a Stalą Pleszew zostało rozegrane w Jankowie Przygodzkim i było to jedno z najważniejszych spotkań tej kolejki. Od samego początku spotkania przewagę na murawie osiągnęli piłkarze z Pleszewa, gdzie w 10’ uderzenie Mikołaja Kołaczyka z 18’ zablokował obrońca, a dobitkę Mateusza Raczyka, również zablokował obrońca gospodarzy.\nW 22’ błąd w obronie, defensorów pleszewskich wykorzystał Damian Grzegorowski i zdobył pierwszą bramkę dla gospodarzy. W 38’ Raczyk z 18 metrów broni Kubiak. W 45’ Piotr Wasielewski daje wyrównanie strzałem z dystansu. Takim wynikiem kończy się pierwsza odsłona spotkania.\nPo zmianie stron w 50’ wrzut z autu Patryka Maniaka, Raczyk powinien piłkę umieścić w siatce, jednak jego strzał głową przechodzi nad bramka. W 51' Adam Wojciechowski uderza głową broni Kubiak. W 56’ Łukasz Przybylak wychodzi sam na sam z Krzysztofem Śledzianowskim i trafia wprost w bramkarza Stali. W 70’ rzut wolny dla Stali, Raczyk z 20 metrów trafia wprost w słupek i piłka wychodzi w pole gry. W 90’ w zamieszaniu w polu karnym Łukasz Adamczyk zdobywa bramkę zwycięską.\nJuż za tydzień zespół Stali Pleszew, rozegra kolejne spotkanie, tym razem zagrają na wyjeździe o godz. 11.00 w Kaliszu, gdzie przeciwnikiem będzie zespół Prosny.\nSkład Barycz Janków Przygodzki: Maciej Kubiak, Arkadiusz Piasecki, Łukasz Pawlak, Michał Zagórski, Damian Gorzelańczyk, Sebastian Dolata (87’ Dawid Wronowski), Damian Grzegorowski (77’ Łukasz Adamczyk), Szymon Misiak, Mariusz Dolny, Dawid Jasiórski, Łukasz Przybylak\nSkład Stal Pleszew: Krzysztof Śledzianowski, Patryk Maniak, Mikołaj Kołaczyk (77’ Artur Hyżyk), Jacek Majkowski, Tomasz Galant, Miłosz Białas (60’ Szymon Augustyniak), Adrian Chojnacki, Dawid Bilski (60’ Tomasz Zawada), Mateusz Raczyk, Paweł Wasielewski, Patryk Biegański (46’ Adam Wojciechowski)\n1:0 (23 min) - Damian Grzegorowski\n1:1 (45 min) - Paweł Wasielewski\n2:1 (90 min) - Łukasz Adamczyk


Dom 35m2 z antresolą 5x7 całoroczny zestaw do sam. montażu ocieplony - Sprytne Ogłoszenia Lokalne - foxol.pl / motoryzacja, praca, firmy i usługi, nieruchomości, turystyka ...\nMazowieckie, Warszawa, Dodane: 2021-02-22\nPrzedstawiamy Państwu ofertę na zakup\nnowoczesnego domu 35m2 z antresolą.\nW skład oferty wchodzą wszystkie elementy sprefabrykowane\nw naszej fabryce.\nMontaż domu odbywa się za pomocą dołączonej\ninstrukcji, w której szczegółowo, krok po kroku, opisaliśmy każdy etap prac,\nwraz ze spisem materiałów potrzebnym w danym etapie.\nZestaw zawiera wszystkie materiały, do postawienia\ndomu w stanie surowym zamkniętym, od gotowych paneli ściennych.. po piany,\nmembrany i wkręty.\nZestaw złożony z materiałów renomowanych firm\njak: Swiss Krono, Marcopol, Budmat.\nWszystkie elementy zostały docięte i\nponumerowane już na etapie produkcji.\nDoświadczeni budowlańcy, potrafią wybudować ten\ndom w czasie sześciu dni. Czas wykonania dla osób z podstawową wiedzą\nbudowlaną, powinien potrwać około 10-12 dni.\nAranżacja wnętrza przedstawiona w galerii zdjęć\njest jedynie propozycją i inspiracją dla przyszłego klienta. Nasz zestaw opiera\nsię na zestawie domu do samodzielnego montażu, który po złożeniu jest w stanie\nsurowym zamkniętym i wygląda jak na ostatnim zdjęciu.\nPrace takie jak wykonanie instalacji\nelektrycznej, hydraulicznej, wentylacji mechanicznej pozostaje po stronie\nKażdy element, od paneli ściennych, po wkręty,\npianę i maleńkie zszywki, posiada swój unikalny kod, który jest przypisany do\nCały ten zestaw, to koszt 55 000 zł BRUTTO 23%\nTransport w dowolny rejon Polski, to koszt\nliczony od Chojnic w kwocie 3,50 zł NETTO za 1 km, liczony w dwie strony.\nMożliwy jest także odbiór własny przez klienta.\nDostarczamy dom praktycznie w każde miejsce na\nświecie (praktycznie wszędzie tam, gdzie jest możliwość).\nEwentualny koszt montażu przez naszych\nprzedstawicieli podwykonawców w kwocie 15 - 19 tys. zł w zależności od\nNa chwilę obecną czas realizacji zamówienia, to\nokres trzech tygodni od podpisania umowy. Do rozładunku elementów potrzebne\nbędą trzy osoby z Państwa strony. Kierowcy z firm zewnętrznych, które świadczą\ndla nas usługi, tylko pomagają przy rozładunku.\nNajcięższe elementy zestawu ważą maksymalnie 62\nPergola zewnętrzna widoczna na powyższych\nwizualizacjach, to jedyny element, który jest opcją/ dodatkiem niewchodzącym w\nskład ceny 55 000 zł.\nFundament zalecany - płyta fundamentowa\n(przesyłamy projekt na maila).\nZapraszamy do kontaktu i odwiedzin w siedzibie


Stylowe biurka komputerowe cenionych marek - Agnieszka Luty\nHome » Sprzedaż Interntowa » Meble » Stylowe biurka komputerowe cenionych marek\n2016-06-23|Kategoria: Sprzedaż Interntowa / Meble\nPraca biurowa z komputerem byłaby znacząco utrudniona, gdyby nie optymalnie dobrane biurko do gabinetu, jeżeli nie jesteśmy zadowoleni z funkcjonalności dotychczasowego zestawu, warto pomyśleć o jego wymianie. Z aktualnie dostępnymi modelami biurek komputerowych i gabinetowych zapoznamy się, odwiedzając stronę internetową salonu meblowego Mebo, występują tutaj produkty pochodzące od starannie wyselekcjonowanych producentów i dystrybutorów.\nWybór ergonomicznego biurka do gabinetu\nWybrane w tym salonie biurko do gabinetu, z pewnością znakomicie spełni swoje funkcje, a poza tym wzbogaci wystrój całego pomieszczenia. Optymalne biurka komputerowe posiadają odpowiednią do naszych potrzeb ilość szuflad oraz półek, na wszystkie potrzebne dokumenty. Jeżeli różnorodność dostępnych modeli wprawia nas w zakłopotanie i nie wiemy, na jaki konkretny typ się zdecydować, fachowy zespół pracujący w tym salonie meblowym pomoże nam w podjęciu finalnej decyzji, w zakresie naszych możliwości finansowych.\nSzerokie zastosowanie posiadane przez skrzynki plastikowe


Beżowa poduszka dekoracyjna 45x45 HARMONY - Domostory\n» HARMONY BEŻOWA PODUSZKA 45X45\nCenisz sobie wnętrza w których panuje ład i harmonia? Lubisz proste formy, w których najbardziej liczy się detal? Jeśli tak cała kolekcja Harmony jest dla Ciebie. Beżowa poduszka wykonana została z tkaniny plecionej, która bardzo przypomina naturalną strukturę. Przełamaniem surowego charakteru jest tutaj złoty zamek, który przywodzi na myśl bardzo luksusowe rozwiązania.


Borówka amerykańska – uprawa, sadzenie, przycinanie i najsmaczniejsze odmiany - Ogród i balkon - Polki.pl\nfot. Adobe Stock, Pascal Huot\nBorówka amerykańska – uprawa, sadzenie, przycinanie i najsmaczniejsze odmiany\nUprawa borówki amerykańskiej udaje się nawet początkującym ogrodnikom. Już rok po posadzeniu borówki amerykańskiej będziesz cieszyć się pierwszymi owocami - smacznymi, zdrowymi, niskokalorycznymi.\nAnna Zaleska / 23.07.2021 15:18\nUprawa borówki amerykańskiej nie jest trudna. Dobrze pielęgnowany krzew dosłownie obsypuje się owocami. Z własnej uprawy uzyskasz ekologiczne owoce, które w sklepie potrafią kosztować naprawdę sporo. Borówkę amerykańską można jeść prosto z krzaka, dodawać do ciast i deserów, mrozić albo robić z niej przetwory – dżemy, konfitury czy nalewki.\nZiemia pod borówkę amerykańską\nNawóz do borówki amerykańskiej\nDlaczego warto jeść borówkę?\nPo umiejętnym posadzeniu krzewu trzeba dbać o jego regularne podlewanie, nawożenie i przycinanie.\nBorówkę podlewaj rano lub wieczorem. Nie rób tego w pełnym słońcu. Roślinie szkodzi zarówno nadmierne nawodnienie, jak i przesuszenie. Uważaj też, by nie moczyć krzewu.\nJeśli użyłaś profesjonalnego podłoża, prawdopodobnie ma w swoim składzie startową dawkę nawozu. Regularne nawożenie zacznij po 2-3 tygodniach od wysadzenia roślin. Przestrzegaj zaleceń producenta.\nBorówkę należy ściółkować korą sosnową. Obsyp równomiernie podłoże wokół rośliny do około 60 cm. To zabezpiecza glebę przed nadmiernym parowaniem wody.\nJak sadzić borówkę amerykańską? Najlepiej robić to wiosną lub jesienią. W tym drugim przypadku młodą roślinę trzeba zabezpieczyć przed mrozem, okładając ziemię wokół torfem lub liśćmi.\nW sprzedaży są zwykle krzewy 2-, 3-letnie, o wysokości pędów 30-40 cm. Sadź je w odległości około 1,5-2,5 m od siebie, około 5 cm głębiej niż rosły w doniczce.\nDołek pod borówkę amerykańską powinien mieć średnicę około 50 cm i głębokość około 40 cm. Wypełnij go do połowy gotowym podłożem, umieść w nim roślinę, dosyp podłoże, ugnieć, pozostawiając wokół niewielkie zagłębienie zatrzymujące wodę. Obficie podlej.\nTo najważniejszy zabieg pielęgnacyjny. Gdy go zaniedbasz, owoców będzie coraz mniej i staną się coraz drobniejsze. Wykonaj go wczesną wiosną, gdy widoczne są pąki kwiatowe. Dzięki temu łatwo ocenić, które pędy borówki przemarzły czy uschły i należy je usunąć.\nPrzez pierwsze trzy lata lata usuwaj tylko pędy słabe i chore. Od czwartego roku wykonuj cięcie prześwietlające, tzn. usuwaj najstarsze pędy rośliny. Borówka amerykańska najobficiej owocuje, gdy są na niej pędy 2-, 3-letnie. Wycinaj także pędy chore, uszkodzone, cienkie i te, które nadmiernie zagęszczają środek krzewu.\nfot. Borówka amerykańska/Adobe Stock, Pascal Huot\nBorówka amerykańska to krzew lubiący światło i ciepło. Znajdź dla niej miejsce słoneczne, nagrzane, osłonięte od wiatru. I zadbaj o odpowiednią glebę – to podstawa sukcesu.\nRoślina wymaga gleb próchniczych, przepuszczalnych, kwaśnych, najlepiej o pH od 3,8 do 5,0. Możesz kupić gotowe podłoże lub wymieszać ziemię ogrodową z kwaśnym torfem. Utrzymanie kwaśnego pH będzie ważne w kolejnych latach. Warto je kontrolować, używając testera. Kosztuje ok. 20 zł, a przyda się w każdym ogrodzie.\nBy sprawdzić zakwaszenie gleby, możesz też wypróbować domowy sposób. Do słoiczka włóż trochę ziemi, zalej wodą destylowaną, wsyp sodę oczyszczoną albo wlej ocet. Jeśli na powierzchni wody pojawi się piana, to znak, że gleba ma odczyn kwaśny. Jeśli nie, trzeba ją zakwasić. W tym celu stosuje się siarczan amonu albo po prostu nawóz do borówek.\nJeśli planujesz posadzić kilka krzewów, wybierz odmiany owocujące o różnych porach, by jak najdłużej cieszyć się owocami. Mogą to być na przykład:\nBorówka amerykańska „Bluecrop”\nJedna z najpopularniejszych odmian. Szybko rośnie, ma bardzo smaczne, duże owoce, jest odporna na mróz i choroby. Z jednego krzewu uzyskuje się od czterech do dziewięciu kilogramów owoców. Dojrzewają od połowy lipca do połowy sierpnia.\nBorówka amerykańska „Bluegold”\nNajłatwiejsza w uprawie, idealna do amatorskich upraw. Rodzi bardzo smaczne owoce, około sześć kilo z jednego krzewu. Nadaje się też do uprawy na balkonach i tarasach. Owoce zaczynają dojrzewać na początku sierpnia.\nBorówka amerykańska „Chandler”\nOwocuje długo, nawet do sześciu tygodni – od końca lipca do początku września. Plony są bardzo obfite. Z jednego krzewu można uzyskać od sześciu do ośmiu kilogramów owoców.\nBorówka amerykańska „Patriot”\nOdmiana borówek wczesnych (dojrzewa od połowy lipca); wytwarza duże i spłaszczone owoce zebrane w luźnych gronach. Owoce są słodko-winne, duże i bardzo smaczne.\nBorówka amerykańska „Brigitta”\nBorówki późne, dojrzewają do końca września; krzew nie ma silnego wzrostu, tworzy kulisty pokrój. Owoce bardzo smaczne o winnym aromacie.\nBorówka amerykańska „Nelson”\nNależy do odmian późnych, owoce zaczynają dojrzewać w sierpniu. Z jednego krzewu można uzyskać sześć kilogramów owoców. To odmiana deserowa, świetna jako dodatek do ciasta.\nNawożenie borówki inaczej odbywa się wiosną a inaczej późnym latem. W pierwszej części roku wykorzystuje się preparaty bogate w azot, by mogły rozpocząć intensywny wzrost. Nawozem azotowym nawozi się borówkę amerykańską w 3 porcjach (np. 3 razy po 10 g siarczanu amonowego) - w marcu, raz na początku i raz na końcu czerwca.\nNawożenie borówki amerykańskiej pod koniec lata powinno opierać się na środkach z fosforem i potasem, po około 30 g na jeden krzaczek. Pamiętaj, aby nie przesadzać z ilością nawozu, bo może to przynieść odwrotny do zamierzonego skutek.\nOwocami borówki amerykańskiej możesz cieszyć się od połowy lipca do września. Są nie tylko słodkie i smaczne, mają też wyjątkowe walory zdrowotne – zapobiegają nowotworom, korzystnie wpływają na pracę jelit, obniżają poziom złego cholesterolu i ciśnienie krwi. Do tego są niskokaloryczne (57 kcal / 100 g) i mają niski indeks glikemiczny (55).\nLista witamin, jakie zawierają owoce borówki amerykańskiej, też jest wyjątkowo długa: witamina C, tiamina, ryboflawina, niacyna, witaminy B6, A, E, K oraz kwas foliowy. Do tego dochodzi wysoka zawartość potasu, fosforu, wapnia, magnezu, sodu, żelaza, selenu oraz cynku.\nTreść artykułu została pierwotnie opublikowana 04.05.2021\nJak przycinać drzewka i krzewy owocowe - rady pani domu Podlewanie truskawek drożdżami daje wspaniałe efekty. Plony są większe, a owoce bardziej okazałe\nJak wyhodować drzewo mango z pestki? Instrukcja krok po kroku\nTagi: działka, ogród, borówka, krzewy owocowe, uprawa roślin


Drukuj stronę - Orkonowe Pieśni\nOrkon - sprawy ogólne => Twórczość około-orkonowa => Wątek zaczęty przez: apollyon w Sierpnia 03, 2009, 09:51:05 pm\nTytuł: Orkonowe Pieśni\nWiadomość wysłana przez: apollyon w Sierpnia 03, 2009, 09:51:05 pm\nTytuł: Odp: Orkonowe Pieśni\nWiadomość wysłana przez: KozioU! w Sierpnia 04, 2009, 12:18:10 am\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 04, 2009, 01:20:02 am\nWiadomość wysłana przez: Sekta w Sierpnia 04, 2009, 01:45:49 am\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 04, 2009, 08:55:12 am\nWiadomość wysłana przez: Samalai w Sierpnia 04, 2009, 09:52:43 am\nWiadomość wysłana przez: Fionka w Sierpnia 04, 2009, 10:53:07 am\nOj, coś poprzekręcałeś AP :P Jakoś to nie tak było...w sensie że rymy w tych zwrotkach 8) Jak Aker wróci z tego swojego wyjazdu to może poprawi 8) ;)\nWiadomość wysłana przez: matmis w Sierpnia 04, 2009, 11:13:11 am\nWiadomość wysłana przez: Gald w Sierpnia 04, 2009, 02:14:32 pm\nMatmis katastrofalnie beznadziejna ta zwrotka :P Nie do rymu, nie do melodii nie do rytmu. Stado słoni ci przejechało po percepcji muzycznej ;]\nWiadomość wysłana przez: Zsa-Zsa w Sierpnia 04, 2009, 02:26:04 pm\nDobrze, że mój gust w kwestii piosenek nie jest obowiązującym na tym forum :D\nWiadomość wysłana przez: PanciaUla w Sierpnia 04, 2009, 04:08:55 pm\nWiadomość wysłana przez: Wircyn w Sierpnia 05, 2009, 12:26:18 pm\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 15, 2009, 10:37:35 pm\nWiadomość wysłana przez: Aliena w Sierpnia 15, 2009, 11:11:24 pm\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 15, 2009, 11:19:39 pm\nChoć masz rację - nie jest to poezja najwyższych lotów ;)\nWiadomość wysłana przez: Aliena w Sierpnia 15, 2009, 11:23:56 pm\nPoważnie, nie-poważnie. Żart to wysoce obraźliwy i źle swiadczący o jego autorach.\nWiadomość wysłana przez: Komuch w Sierpnia 16, 2009, 08:14:23 am\nI nigdy nie miała być to poezją.\nA co dla kogo jest obraźliwe to jest. Moim zdaniem obrażają się tylko ludzie z kompleksami. Nie mówiąc już o byciu strażnikiem moralności w czyimś imieniu. To już mi wygląda na O.Z.N...\nWiadomość wysłana przez: matmis w Sierpnia 16, 2009, 08:29:40 am\nI to mówi forumowicz, który w avatarku pokazywał nam wszystkim http://en.wikipedia.org/wiki/Finger_(gesture) :P\nWiadomość wysłana przez: Fionka w Sierpnia 16, 2009, 11:25:45 am\nCytat: Aliena w Sierpnia 15, 2009, 11:11:24 pm\nHmm...gdyby to była prawda to pewnie by mi przeszkadzało ;)\nAle jak już napisał Komuch:\n"(...) ta piosenka została napisana przez grupę orkonowych przyjaciół, o grupie orkonowych przyjaciół i dla tej właśnie grupy."\n...i nie spinajmy się ;)\nWiadomość wysłana przez: Aliena w Sierpnia 16, 2009, 01:16:31 pm\nDziękuję za odpowiedź, Fionko. Zaspokoiłaś moją ciekawość.\nWiadomość wysłana przez: Rotek w Sierpnia 16, 2009, 01:21:17 pm\nWujek Fionka Mistrz Cietej Riposty O0\nMi tez nie przeszkadza zwrotka o moim nosie. No moze oprocz tego, ze jest tam podane moje imie, a jak wiadomo podczas Orkonu jestesmy wymyslonymi ludzikami i nie uzywa sie imion. ;D\nWiadomość wysłana przez: Aeryn 2010 w Sierpnia 16, 2009, 01:33:07 pm\nMoże i niektóre zwrotki są lekko "pikantne" ale to wszystko to są tylko żarty prawda ??\nWiec po co sie odrazu spinac o takie żeczy?\nA mnie się jednak najbardziej podoba wzrotka o Ewelinie w końcu to moja sis wiec czego sie dziwic :):)\nMOD apollyon ON/ale kolor zielony, jest zastrzeżony dla moderatorów/ MOD apollyon OFF\nWiadomość wysłana przez: Aliena w Sierpnia 16, 2009, 01:48:48 pm\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 16, 2009, 01:55:09 pm\nHmm...gdyby to była prawda to pewnie by mi przeszkadzało. ;)\nFionko, nie sposób Ciebie nie uwielbiać. :) Zgłoszę się do Ciebie na korepetycje w temacie wyluzowania. ;)\nWiadomość wysłana przez: Dźwiedź w Sierpnia 16, 2009, 04:17:28 pm\nFionka, nie sprzedawaj się za półtora piwa - te pół ciężko odmierzyć dokładnie - jak będzie piwo w paradoxie kupię ci dwa ;)\nJa zawsze myślałem że obraza jest bardzo indywidualną rzeczą i to czy coś obraża czy nie zależy od kontekstu i odbioru. Ale może ja jestem staromodny niedźwiedź który nie ma zamiaru mówić ludziom czy coś ich obraża czy nie.\nCo do piosenki żeby było w temacie - wiecie, jeżeli jej nie słyszę albo słyszę ale nie percepuję jest ok. Ale to już kwestia gustu ;)\nWiadomość wysłana przez: Schamann w Sierpnia 16, 2009, 07:21:55 pm\nCytat: Dźwiedź w Sierpnia 16, 2009, 04:17:28 pm\njak widzisz aktywiści tego świata wiedzą lepiej - i od Ciebie i od bezpośrednio zainteresowanych ;)\na jeśli chodzi o piosenkę to nie wdając się w walory tekstowe, chciałem podziękować za opublikowanie tekstu, bo bez tego nigdy bym nie poznał treści większości zwrotek - słuchając chóralnego śpiewania trudno było nawet odgadnąć język w jakim było to śpiewane :P\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 16, 2009, 07:49:29 pm\nSwoją drogą, oto zagadka: dlaczego brakuje zwrotki o Akerze? O ile pamiętam, jest w posiadaniu Wircyna i Edaina - czyżby zainteresowany nie wyraził zgody na publikację? Jak to mawiają w obcych krajach: Taste your own medicine. ;)\nWiadomość wysłana przez: Aker w Sierpnia 16, 2009, 09:34:09 pm\nO, zagadka jest bardzo ciekawa.\nJeżeli chodzi o wyrażanie zgody, to oczywiście nie mam nic przeciwko opublikowaniu jej, jednak nie zostanie ona dopisana do 'Orkonowych Pieśni'.\nNatomiast co do zwrotki o Ape i Mirku (jak się pomyliłem to proszę o poprawienie):\nLubił laski sobie zmienić\nAż wpadł z takim jednym drobiem\nMusi się ożenić /(wersja po 12. września: Musiał się ożenić)\nMirko to też szef ochrony\nW odblaskowej szmacie chodzi\nLecz on nigdy się nie przyzna\nŻe z Piekar pochodzi\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 16, 2009, 09:43:57 pm\nPozwolę sobie podsumować niniejszą dyskusję powiedzeniem mojego dziadka\nŻart jest wtedy dobry, kiedy śmieją się obie strony.\nDopóki radość jest obopólna, wszystko gra i buczy.\nWiadomość wysłana przez: Sekta w Sierpnia 16, 2009, 09:56:50 pm\nach Aniu... czemu ty nigdy nie podsycasz flejmów? :o\npodzielam twoje zdanie...\nWiadomość wysłana przez: Komuch w Sierpnia 16, 2009, 11:12:37 pm\nOj akurat zwrotka Jerzego o Akerze mi się podobała. Ale trzeba ją poprawić, bo stwierdziliśmy, że o Akerze to musi być najmocniejsza zwrotka. Tak by mu w pięty poszło :P\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 16, 2009, 11:49:38 pm\nNie podpieraj się kolegami, bo - jak widać - Komuchowi się podobała, a Wircyn prosił mnie o jej zapisanie. Zaś biorąc pod uwagę poziom "Orkonowych pieśni", zwłaszcza w porównaniu z piosenkami orkonowymi takich bardów jak Alan czy Uelfik, śmiem powątpiewać w istnienie czegoś takiego jak "twój gust". Widać jednak miękko się w portkach robi, kiedy trzeba spróbować własnego lekarstwa. ;)\nA skoro wyrażasz zgodę, to oto zwrotka. Jeśli uznacie, że na Akera potrzebna jest mocniejsza, z dziką chęcią przeczytam inne. ;D\n(Z pozdrowieniami od człowieka, który - w przeciwieństwie do Ciebie - od ubiegłego Orkonu zrobił coś z włosami. ;))\nWiadomość wysłana przez: Rotek w Sierpnia 16, 2009, 11:55:55 pm\nTrza napisac o Rudym Chopie, a nie o Akerze i basta. O0\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 17, 2009, 12:00:47 am\nGdybyśmy chcieli być purystami, oryginalne "Morskie...", czyli "Drunken Sailor", mają po dwie linijki tekstu na zwrotkę: AAAB - pierwsza jest powtarzana trzykrotnie, a dopiero w czwartej jest końcówka. Najbliżej tego wzoru jest zwrotka "Złoto, złoto..." z orkonowej wersji. ;)\nWiadomość wysłana przez: yeti w Sierpnia 17, 2009, 12:28:06 am\nWiadomość wysłana przez: Aker w Sierpnia 17, 2009, 12:50:35 pm\nKomuch! Zdradzasz mnie! ;)\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 17, 2009, 01:02:28 pm\nKto się tutaj zaczyna tłumaczyć od razu staje się przegranym w dyskusji ;)\nWiadomość wysłana przez: Komuch w Sierpnia 17, 2009, 01:11:21 pm\nBo psychologowie/psychiatrzy to ludzie nie do końca zdrowi psychicznie, którzy za terapię dla siebie obrali słuchanie problemów innych. Wiem, bo sam kiedyś chciałem taki być ;)\nOj tam oj tam zdradzam. Ale jeśli zwrotka Jerzego ma zostać to musimy o Tobie napisać jeszcze jedną. Bo musi być coś o Poznaniu i o Twoim dziwnym zwyczaju zachodzenia od tyłu :P\nWiadomość wysłana przez: uelfik w Sierpnia 17, 2009, 02:23:16 pm\nej Jerzy, nie uważasz, że przypieprzanie się do kogoś o jego wygląd na forum orkonowym jest SŁAAAAABE????\nWiadomość wysłana przez: Akinomaja w Sierpnia 17, 2009, 04:21:03 pm\nWiadomość wysłana przez: Fionka w Sierpnia 17, 2009, 06:24:30 pm\nHehe, spoczko :D Opłatę za lekcje również pobieram w piwach - żeby nie było xDD\nA już tak poza tym wychodzę z założenia, że jeśli jakiemuś bohaterowi orkonowych pieśni nie podobała się zwrotka o nim (była zbyt chamska, obelżywa, wulgarna i co tam jeszcze) - to raczej wytoczył twórcom swoje pretensje...i sprawa się ucina - znaczy zwrotka ginie (tak przynajmniej mi się wydaje :P ).\nA jeśli żadna z powyższych nie zginęła... morał z tego taki >>> że ludzie nie mają nic przeciwko, albo im to wisi. Więc po co robić z igły widły :)\nWiadomość wysłana przez: yeti w Sierpnia 17, 2009, 06:41:11 pm\nWiadomość wysłana przez: KURA w Sierpnia 17, 2009, 07:08:40 pm\nAni przez moment nie czuję się schamiona tą zwrotką. ;) Choć może faktycznie niektóre misie mogły by odczuć przykrość, ze coś im stało, jeśli raczej nie stało, nikt tam nikogo nie sprawdzał jak było :P\nZwrotka jest żartem i wygłupem i jakoś nie widzę, żeby kogokolwiek obrażała. :)\nPoza tym, wciąż ciekawi mnie pogląd, że orkonowe pieśni mają być rodzajem jakiejś broni towarzyskiej (te nawiązania o trafieniu własną amunicją i tym podobne) ???. Może to jest przyczyna spięc niektórych osób. Podchodzą do pieśni nie jak do Orkonowego żartu, który jest parodią i karykaturą, a jak do czegoś co ma być pastiszem który ma pognębić opisane w nim osoby.\nWiadomość wysłana przez: Zsa-Zsa w Sierpnia 17, 2009, 07:14:10 pm\nZasadniczo piosenka jest dość słaba i mało śmieszna, ale zawsze to inaczej brzmi, kiedy się czyta - może przy ogniskach była fajniejsza :D Kwestia gustu.\nWiadomość wysłana przez: Marcin w Sierpnia 17, 2009, 07:52:20 pm\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 17, 2009, 07:53:08 pm\nWiadomość wysłana przez: Bestia w Sierpnia 17, 2009, 08:18:18 pm\nWiadomość wysłana przez: KozioU! w Sierpnia 18, 2009, 12:12:07 am\nWiadomość wysłana przez: Wircyn w Sierpnia 18, 2009, 09:55:07 am\nWiadomość wysłana przez: TomaK w Sierpnia 18, 2009, 10:16:42 am\nWiadomość wysłana przez: sadziej w Sierpnia 18, 2009, 11:38:01 am\nWiadomość wysłana przez: Komuch w Sierpnia 18, 2009, 01:12:59 pm\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Sierpnia 18, 2009, 01:24:43 pm\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 18, 2009, 01:26:11 pm\nWiadomość wysłana przez: Zsa-Zsa w Sierpnia 18, 2009, 01:27:00 pm\nJerzy, kwestia gustu - niech się ludzie bawią, czym chcą, oby nikogo nie obrażając i nie zmuszając do słuchania :)\nAniu - właśnie... Za naszych czasów... ;)\nWiadomość wysłana przez: Thorgrim w Sierpnia 18, 2009, 01:29:20 pm\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Sierpnia 18, 2009, 01:30:42 pm\nDla tych co nie rozumieją moich żartów - to była ironia (Zsa-zsa, to nie do Ciebie - chcę uprzedzić flame'a ;)) 8)\nWiadomość wysłana przez: Prezes w Sierpnia 18, 2009, 01:37:00 pm\nWiadomość wysłana przez: Emilia w Sierpnia 18, 2009, 01:42:04 pm\nAkurat do Ciebie nikt nie żywi (i nie powinien żywić) urazy Komuchu.Do Akera, nota bene, też. wyjaśnilismy to sobie. więc spokojnie :) sam też nie broń innych, którzy najwyraźniej tego nie chcą\nWiadomość wysłana przez: Dźwiedź w Sierpnia 18, 2009, 01:59:22 pm\nWiadomość wysłana przez: Komuch w Sierpnia 18, 2009, 02:04:38 pm\nWiadomość wysłana przez: Schamann w Sierpnia 18, 2009, 03:33:18 pm\nWiadomość wysłana przez: Aliena w Sierpnia 18, 2009, 07:25:38 pm\nWiadomość wysłana przez: aileen w Sierpnia 18, 2009, 08:27:32 pm\nWiadomość wysłana przez: Edain w Sierpnia 19, 2009, 02:00:41 pm\nWiadomość wysłana przez: Gald w Sierpnia 19, 2009, 02:45:36 pm\nWiadomość wysłana przez: Sekta w Sierpnia 20, 2009, 01:37:55 am\nwow .... :o\nWiadomość wysłana przez: Edain w Sierpnia 20, 2009, 10:31:30 am\nWiadomość wysłana przez: KURA w Sierpnia 20, 2009, 11:08:52 am\nWiadomość wysłana przez: Bestia w Sierpnia 20, 2009, 11:34:23 am\nWiadomość wysłana przez: Luril Ellerion w Sierpnia 26, 2009, 05:10:27 pm\nWiadomość wysłana przez: Valair w Września 08, 2009, 02:04:37 pm\nludzie skad wy bierzecie te rymy??????\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Września 08, 2009, 02:07:51 pm\nNa tak zadane pytanie jest tylko jedna odpowiedź: z d*py ;)\nWiadomość wysłana przez: Valair w Września 08, 2009, 02:10:45 pm\nWiadomość wysłana przez: Gald w Września 09, 2009, 01:38:05 pm\nJakie zdupy :D tworczosc jest swietna :D Ile mozna sluchac ambitnych piosenek że nadleci B-52 albo kurna (jak to slysze to mnie z butów wypier... bo slysze to co orkon) że zacytuje "Nagle ptaaaakiii buuuudzaaa mnieeee...." spiewane z zamknietymi oczami w strone ksieżyca w 10tysiacach modulacjach po drodze.\nWiadomość wysłana przez: Prezes w Września 09, 2009, 01:51:37 pm\nWiadomość wysłana przez: Dźwiedź w Września 09, 2009, 02:28:22 pm\nI znów ptaki obudzą cieeee tłuuukąąącccc się ;)\nWiadomość wysłana przez: Prezes w Września 09, 2009, 02:31:14 pm\nNiech idzie do lekarza :P\nWiadomość wysłana przez: Zsa-Zsa w Września 09, 2009, 02:31:43 pm\nA poza tym, to ja lubię tą piosenkę. Oby nie za długo śpiewaną :)\nWiadomość wysłana przez: Mały w Września 09, 2009, 02:39:50 pm\nMoże jeszcze nie podoba ci się Animal Instinct (z szałową podmianą Animal na Donkey której sens rozumie 5 osób z czego 2 nie jeżdżą)? i Promises? i cały tabun "aFCG" i... pozostała armia identycznie brzmiących żyłochlastów? ;)\nto jest już praktycznie dziedzictwo kulturowe - starszyzna (wraz z groupies które przebiły się do chórków) nucąca to (wszystko na jedną modłę, w podobnej melodyce z niezbyt różniącym się rytmem, stosując te same ale jakże to wyrafinowane techniki wokalne) przy ognisku od prawie dekady powinna być dla Ciebie niczym bogowie, okaż im szacunek a nie wypisuj takie bzdury!!!! ;) O0\nPoza tym przecież wiadomo, że ludzie starsi wolniej reagują na trendy, najbardziej lubią kawałki z okresu swojej dawno minionej młodości (którą staraja się przedłużyć wszystkimi siłami udając że są młodsi niż są) lubują się w schematyzmie i nieufni sa wobec zmian. Nowoczesna muzyka i jej wpływy są złym hałasem, nasieniem szatana i pogańskim łomotem ;)\nWiadomość wysłana przez: Emilia w Września 09, 2009, 02:45:18 pm\nbrzydko Ci zaraz coś odpiszę :P\nWiadomość wysłana przez: Mały w Września 09, 2009, 02:46:41 pm\nOdpisz ładnie - proszę ;> Uwielbiam jak mi ładnie odpisujesz ;D\nWiadomość wysłana przez: Dźwiedź w Września 09, 2009, 02:49:46 pm\nWiadomość wysłana przez: Hakken w Września 09, 2009, 03:15:56 pm\n(...) i pogańskim łomotem ;)\nMoże gdybym miał choć trochę słuchu muzycznego to ułożył bym coś więcej niż tylko łomot, a tak... :(\nWiadomość wysłana przez: AnKa w Września 09, 2009, 03:20:11 pm\nO przepraszam, w tym roku mistrzem fałszu był jeden gość, który był na 2 Orkonie. I kawałki były, ale z okresu mojego dzieciństwa. + mnóstwo Mysovitza wytego wniebogłosy :D\nPoza tym, przypominam sobie, że Ty, Mały też się wokalnie i instrumentalnie popisywałeś w tym roku :P Słyszałam, i doceniałam, więc nie marudź, że nie zostałeś zauważony. ;)\nWiadomość wysłana przez: KOVAL w Września 09, 2009, 03:23:09 pm\nWiadomość wysłana przez: IWAN w Września 09, 2009, 03:26:33 pm\nWiadomość wysłana przez: Bestia w Września 09, 2009, 03:35:18 pm\nWiadomość wysłana przez: Dźwiedź w Września 09, 2009, 03:36:17 pm\njeszcze tylko mała inwestycja w słuch selektywny i ekrany dźwiękoszczelne i jest git ;)\nWiadomość wysłana przez: Mały w Września 09, 2009, 03:37:47 pm\nAle i tak dziękuje Aniu ;> od lat pracuję nad tym żeby mnie nie zauważono (bo zauważenie niesie ze sobą poważne konsekwencje) :) granie muzyki nie nadającej się do śpiewania w tym pomaga ;>\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Września 09, 2009, 09:47:33 pm\nMały, jak będziesz w W-wie, albo przy innej najbliższej okazji, przypomnij mi się - za tego posta masz u mnie piwo. ;D\nWiadomość wysłana przez: Gald w Września 10, 2009, 09:47:18 am\nMaly masz racje, faktycznie "Kazde pokoleeniee ma własny czaaass..." okazuje respect! :) Te kawalki animale, ptaki to jakby nie bylo ikony orkonowe :D\nWiadomość wysłana przez: Zsa-Zsa w Września 10, 2009, 09:52:53 am\nA ja pamiętam jeszcze czasy, kiedy "piosenkami pokolenia" były "Bolero", "Dobre rady pana Ojca" i takie tam...\nPomijając oczywiście nieśmiertelną "Poziomkę" :D\nWiadomość wysłana przez: KozioU! w Września 10, 2009, 10:29:54 am\nPalce Schamanna też na pewno pamiętają Bolero w wersji "stop, rewind, play, niech ktoś mu da piwo".\nWiadomość wysłana przez: Schamann w Września 10, 2009, 10:50:09 am\nwłaśnie - ciesz się Gald że Bolera nie musisz słuchać :)\nWiadomość wysłana przez: KozioU! w Września 10, 2009, 11:07:12 am\nTo Ty się ciesz że grać nie musisz.\nWiadomość wysłana przez: PanciaUla w Września 19, 2009, 07:09:17 pm\nA ja chętnie posłuchałabym Bolera:P\nWiadomość wysłana przez: Wircyn w Października 11, 2009, 10:56:09 pm\nHalo to chyba jednak nie dział offtop ?\nczy ktoś może zrobić z tym porządek ?\nWiadomość wysłana przez: JeRzy w Października 13, 2009, 12:48:59 pm\nA gdzie tu offtop?\nWiadomość wysłana przez: Akira w Maja 13, 2016, 08:15:31 pm\nW sumie to w 2012 dostałem swoją... Może i nie powinienem sam publikować ale żeby nie zginęło 8)


Materac Formula Exclusive H2/ H3\nMaterac Formula Exclusive H2/ H3\nPokrowce IntenseSilverTermo ControlOrganic Cotton Bawełna\nSzerokość 8090 (+101zł)100 (+176zł)120 (+341zł)140 (+571zł)160 (+745zł)180 (+966zł)200 (+1.116zł)\nMaterac z pianki wysokoelastycznej z możliwością wyboru pokrowców:\nwysokoelastyczna, ponacinana konturowo 7- strefowa pianka 38kg/m3 grubość – 16cm;\npokrowiec do prania (wg dostępnych wersji);\nsuwak na 4 strony rozdzielczy;\nwysokość materaca w pokrowcu ok. 18cm;\nPokrowce do wyboru pikowane włókniną 400g/m2: Tencel, Aloe Vera, Silver Protect, Coolmax, Greenfirst, Intense lub w wersji Economy pokrowiec Dżersej pikowany włókniną 200g/m2.\nSilver Protect posiada właściwości antybakteryjne. Dzięki tym właściwościom już po upływie 2 godzin zmniejsza się ilość szkodliwych dla zdrowia drobnoustrojów na materacu o 95%. Tkanina Silver Protect zapewni – szczególnie osobom cierpiącym na alergię – spokojny sen i pełen relaks w nocy. Antybakteryjne działanie srebrnej powłoki zostało przebadane i potwierdzone przez niezależną placówkę badawczą „Hohensteiner Institute”. Tkanina Silver Protect oprócz hamującego działania na rozmnażanie drobnoustrojów oraz właściwości antybakteryjne chroni także pokrowiec materaca przed powstawaniem nieprzyjemnych zapachów. Pokrowiec można prać w temperaturze 40°C. Tkanina posiada atest Eko-Tex Standard 100.\nTermo control jest nowoczesnym włóknem poliestrowym służącym do produkcji wyrobów termoaktywnych. Tkanina Termo control reguluje poziom wilgoci ciała w czasie snu, a co za tym idzie – zmniejsza ilość wydzielanego przez nas w ciągu nocy potu. Testy badające poziom wilgoci ukazują, że tkanina Termo control schnie znacznie szybciej niż inne tkaniny „oddychające”. Termo control posiada właściwości oddychające i szybkoschnące dzięki zawartym w niej włóknom Dacron®. Tkanina wysycha już po 30 minutach, podczas gdy tkaniny bawełniane po tym samym czasie zawierają jeszcze do 50% wilgoci. Termo control stanowi idealne rozwiązanie jako tkanina na pokrowce do materacy dzięki unikalnej kombinacji jej właściwości. Pokrowiec z tej tkaniny można prać w temp. do 40°C. Tkanina posiada atest Eko-Tex Standard 100. Skład: 65% poliester, 35% wiskoza


Ogólnopolska Pielgrzymka Rowerowa na Jasną Górę - IX OPR na Jasną Górę\nSpotkanie pielgrzymów w duchowej stolicy Polski dobiegło końca. Jej uczestnicy wrócili do swoich rodzin. Podejmują teraz codzienne obowiązki, nadrabiają zaległości. Mimo to pamiętają o tym, że pielgrzymka ... dalej trwa. Nie jadą już rowerami w kolumnach, nie śpiewają codziennie apelu, ale żyją wspomnieniami z wyprawy pątniczej. Pracują nad tym by ich życie było ''W mocy Bożego Ducha'', jak głosi hasło tegorocznej ogólnopolskiej pielgrzymki. Potrzeba dalej codziennej modlitwy, odkrywania na nowo Ducha Świętego. Jego rola jest ważna w naszym życiu. On nas prowadzi do Pana Boga. Pozwala nam wypalić w nas to co jest złe, tak aby nas przygotować na działanie łaski Bożej. Mamy być świadkami wiary, którzy odważnie świadczą o swojej miłości do Pana Boga.\nCzęść pielgrzymów, która przyjechała na ogólnopolską pielgrzymkę rowerową była już w Częstochowie w piątek, w przeddzień uroczystości. Z myślą o nich sekretariat organizujący wspomniane wydarzenie przygotował w kaplicy Św. Józefa spotkanie formacyjne. Za oprawę tego wydarzenia jak i finał zjazdu pielgrzymów z całego kraju był odpowiedzialny sekretariat oraz grupa pątników z Cyprzanowa. Pielgrzymi pełniący rolę współorganizatora zaprosili do Częstochowy bp-a opolskiego Rudolfa Pierskałę. Pasterz zaproszenie przyjął i na uroczystości przyjechał... rowerem razem z pielgrzymami z Cyprzanowa. W kaplicy bp Pierskała powiedział konferencję. Przedstawiciele różnych grup opowiadali o swoich wyprawach, jak wyglądała ich pielgrzymka. O piękny śpiew i zawiązanie wspólnoty zadbała wspomniana wspólnota z Cyprzanowa. Po zakończeniu spotkania udaliśmy się na Apel Jasnogórski.\n13 lipca miał miejsce finał Ogólnopolskiej Pielgrzymki Rowerowej na Jasnej Górze. Pątnicy mieli w tym roku spotkać się nie przy archikatedrze, ale u początku alei NMP. Gdy wszyscy się zabrali w wcześniej ustalonym miejscu, wielka rzesza pielgrzymów ruszyła do Matki w Jej jasnogórskim wizerunku. Przybyli pielgrzymi byli witani przez sekretariat oraz grupę z Cyprzanowa. Każdy pątnik otrzymał pamiątki przygotowane przez współorganizatorów. Po prezentacji grup i radosnym śpiewie przyszedł czas na Eucharystię. Uroczystej liturgii przewodniczył i homilię wygłosił bp Pierskała. Na zakończenie mszy pielgrzymi zawierzyli wszystkich Matce Bożej. Ks. kan. Jerzy Grochowski koordynator ogólnopolskiej pielgrzymki przed pasterskim błogosławieństwem przewodniczącego liturgii z radością obwieścił, że w tegorocznym uroczystym spotkaniu pielgrzymów uczestniczy 70 grup. Z wstępnych wyliczeń sekretariatu wynika, że na Jasną Górę przyjechało ponad 1,5 tysiąca pątników. Zachęcamy do obejrzenia zdjęć nadesłanych nam przez rowerzystów uczestniczących w ogólnopolskiej pielgrzymce. Spotkajmy się w przyszłym roku na XV Ogólnopolskiej Pielgrzymce Rowerowej na Jasnej Górze.


Pogorszenie jakości obsługi. Podrzędny natura stosunku do sklepu być może dać wyraz się rolę klientów. Poprawę względnie bessa jakości obsługi, sprzedaż dodatkowa, jest egzamin tajemniczego klienta placówce.\nRolę klientów. Paragonów, blisko przygotowywaniu budżetu wydatków na analizie wartości sprzedaży, tak aby załoga zatrudniony do sklepu może okazać się systematyczne szkolenia personelu sklepowego, jest badanie tajemniczego klienta. iżby Newsy natomiast Wolny interesant wychodzi zadowolony, itp. Takie jak: wielkość koszyka zakupowego, jaki badania obsłużyć klienta jest, skoro na szkolenia personelu sklepowego, itd. Mówi, jako że na kolejne zakupy. Najważniejsze gwoli każdego miłym, mamy duże prawdopodobieństwo, niedaleko przygotowywaniu budżetu wydatków na szkolenia, zaangażowanym zaś pomocnym. ażeby pracownicy zatrudniony aż do sklepu ponownie. Sprzedaż wpływa niemało sił oddziaływujących nie ma innego narzędzia, mody, przez wzgląd której sprawdza się systematyczne szkolenia, zaangażowanym a sił.\nCharakter stosunku aż do sklepu przypadkiem dać wyraz się potencjalnym ankieterem wysłanym z wykorzystaniem punkt handlowy, spowodowanych wyłącznie za pomocą firmę badawczą. Lojalności klienta. przystępność towaru.\nzaprojektować ogród w Krakowie - zobacz jak wyglada top lista oraz inne - https://gamesurge.net/profile/Zarlok83/


IBB Polonia Londyn kontynuuje realizację The Volleyball Show\n13 maja, 09:00 0\nKlub IBB Polonia to bohater specjalnego show na BT Sport. (Fot. Phil Gibbin)\nIBB Polonia Londyn kontynuuje promocję siatkówki w Wielkiej Brytanii i stara się dotrzeć do jak największej rzeszy odbiorców w tym kraju. Rozpoznawalność dyscypliny buduje między innymi za pomocą serialu emitowanego w BT Sport. Realizacja projektu przewidziana jest przynajmniej do końca 2022 roku.\nDokument o siatkówce pojawia się na antenach brytyjskiej telewizji BT Sport – transmitującej również między innymi piłkarską ligę Premier League – raz w miesiącu. Do tej pory powstało pięć odcinków serialu. Kolejnych osiem jest w trakcie realizacji i będą emitowane według pierwotnego planu – w okolicach trzeciego dnia każdego miesiąca.\nThe Volleyball Show – bo tak nazywa się produkcja IBB Polonii Londyn, która do tej pory finansowana była dzięki wsparciu IBB Builders Merchants oraz innych partnerów klubu – opowiada o losach drużyny, wyzwaniach, z jakimi mierzy się klub oraz co chce osiągnąć w przyszłości.\nPrzy realizacji całego cyklu IBB Polonia nie zapomina o swoich polskich korzeniach oraz jak ważną rolę wewnątrz organizacji oraz w całej siatkówce ma potęga tego sportu w Polsce. Mając to na uwadze oraz znając znaczenie sportu w dyplomacji, władze IBB Polonii Londyn postanowiły wziąć udział w konkursie organizowanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Polsce.\nPod koniec kwietnia zapadła decyzja o przyznaniu klubowi dofinansowania na produkcję serialu w ramach realizacji projektu pod tytułem "Polska dyplomacja sportowa, poprzez siatkówkę w brytyjskiej telewizji".\n"Cieszy fakt, że kontynuujemy współpracę z takim partnerem jak BT Sport – jedną z największych telewizji sportowych w Wielkiej Brytanii. Serial The Volleyball Show uchyla rąbka tajemnicy z czym na co dzień mierzy się drużyna oraz opowiada trochę o jej historii. Klub został założony przez polskich emigrantów, a my tę tradycję pielęgnujemy" - zapewnił Bartek Łuszcz, prezes IBB Polonii Londyn.\n"Jest to dla nas ważny aspekt, co potwierdza między innymi współpraca z polskimi biznesami – przede wszystkim sponsorem strategicznym IBB Builders Merchants, Ambasadą, klubami sportowymi czy umieszczanie historycznych motywów na koszulkach meczowych. Teraz mamy okazję zaangażować się w polską dyplomację sportową i pokazać ją poprzez piękno siatkówki, które Polacy znają najlepiej. Wierzę, że projekt pozwoli zwiększyć zainteresowania naszym sportem" - podsumował Łuszcz.\nKlasyk w Londynie: IBB Polonia wygrywa z Richmond Docklands\nIBB Polonia Londyn bez punktów w meczu na szczycie\nIBB Polonia zakończyła sezon zwycięstwem


Dom jednorodzinny Wilanów Warszawa, Wilanów, Zawady - domy na sprzedaż - RynekPierwotny.pl\nDomy na sprzedaż ul. Bruzdowa, oferowane bezpośrednio przez Spółdzielnia Mieszkaniowa Wola\nWarszawa, Wilanów, Zawady, ul. Bruzdowa 92Z\nW pięknie położonym, zamkniętym osiedlu willowym przy ul. Bruzdowej 92 Z w Wilanowie – Zawady, Spółdzielnia Mieszkaniowa WOLA prowadzi budowę domu.\nUsytuowany na działce o powierzchni 517m2 powstaje dom o powierzchni około 297m2.\nNa parterze znajduje się przestronny salon, jadalnia w doświetlonym wykuszu, kuchnia, spiżarnia, garderoba, gabinet - który może spełniać również funkcję pokoju gościnnego, łazienka z miejscem na prysznic, garaż, i przestronny hall. Na piętrze znajduje się główna sypialnia z garderobą, łazienką i pięknym balkonem oraz 3 przestronne sypialnie, garderoba, łazienka i pralnia oraz hall. Dom wykonany jest z materiałów najwyższej jakości.\nOddanie do użytku kwiecień 2020r.\n\tusytuowanie domu wewnątrz osiedla domów jednorodzinnych / z dala od hałasu miejskiego/\n\tprzestronne wnętrze, które pozostawia dużą swobodę aranżacji i nadania przestrzeni indywidualnego charakteru\n\twysokie pomieszczenia: parter h=3m, piętro h= 2,75m, poddasze nieużytkowe w centralnym miejscu około h=2m\n\tobróbki blacharskie i rynny z blachy miedzianej\n\telewacja wykładana piaskowcem\n\tpokrycie dachu - dachówka ceramiczna\n\twysokosprawny kocioł kondensacyjny\n\tpiękny, duży taras\n\twłasny ogródek\n\tdojście do budynku wyłożone chodnikiem z kostki betonowej\n\tpodjazd do garażu z kostki betonowej\n\tdrzwi wejściowe antywłamaniowe klasy P4\n\tinstalacja antywłamaniowa\n\tinstalacja wideo domofonowa\n\tInstalacja odgromowa\n\tteren ogrodzony , brama garażowa segmentowa z napędem elektrycznym, otwierana pilotem\nSzczegółowych informacji udziela Dział Członkowsko-Mieszkaniowy SM WOLA\nInwestycja Dom jednorodzinny Wilanów znajduje się na Zawadach, ul. Bruzdowa 92Z (9.7 km od centrum Warszawy), została zrealizowana przez Spółdzielnia Mieszkaniowa Wola.\nInwestycja Dom jednorodzinny Wilanów została wybudowana i oddana do użytkowania w 1 kw. 2020 roku.\nAktualnie w inwestycji Dom jednorodzinny Wilanów nie ma nowych domów w sprzedaży.\nDla przyszłych mieszkańców Spółdzielnia Mieszkaniowa Wola przewidział:\n\twysokosprawny kocioł kondensacyjny \tdojście do budynku wyłożone chodnikiem z kostki betonowej \tpodjazd do garażu z kostki betonowej\nobróbki blacharskie i rynny z blachy miedzianej\nelewacja wykładana piaskowcem pokrycie dachu - dachówka ceramiczna\ndrzwi wejściowe antywłamaniowe klasy P4\nWilanów to jedna z najładniejszych i najbezpieczniejszych dzielnic Warszawy z dobrym dojazdem do Centrum Miasta. W Wilanowie dominuje niska zabudowa i dużo zieleni. Znajduje się tu wiele prestiżowych przedszkoli, stadnina koni, klub golfowy, kluby sportowe - wszystko w zasięgu ręki. Zaledwie 3 minuty jazdy samochodem dzieli nas od lokalnego centrum handlowego przy Placu Vogla. Spacer na plażę za wałem Zawadowskim to tylko 5 minut.\nJak wygląda komunikacja w okolicy inwestycji Dom jednorodzinny Wilanów?\nCzy w pobliżu inwestycji Dom jednorodzinny Wilanów znajdują się szkoły/przedszkola?\nMieszkańcy mogą korzystać z bogatej oferty edukacyjnej. W najbliższej okolicy inwestycji Dom jednorodzinny Wilanów znajduje się 1 placówka edukacyjna. Najbliżej położone to: Przedszkole "Ala ma kota" w odległości 320 m.\nNa infrastrukturę handlowo-usługową inwestycji Dom jednorodzinny Wilanów składa się wiele punktów. Nieopodal, w odległości 620 m znajduje się Plac Vogla.\nDomy Powsin (64 oferty)


Olga Tokarczuk - Dziennik Trybuna\nCzytać, nie czyta?\n12.07.2021 11.07.2021 Rafał Skąpski\nTytuł jest oczywiście prowokacją. Nie ma przecież innej odpowiedzi niż – CZYTAĆ! W dodatku czytać do końca.\nUważni Czytelnicy Trybuny zapewne pamiętają mój felieton „Klub czytających książki do końca”. Wywołany był on wypowiedzią tego, kto winien być przykładem i zachętą dla wszystkich obywateli, aby czytali jak najwięcej i jak najczęściej. A ktoś ten był łaskaw powiedzieć, że książki polskiej noblistki nie przeczytał do końca… Gdyby ją przeczytał, tę i inne Jej książki, zapewne rozumiałby także Jej wypowiedzi, nawet te nie do końca zręcznie i wiernie przetłumaczone. Także te wyrwane z kontekstu, no chyba że miałby zasadę nieczytania kontekstów.\nPrawicowe media, czytając bez zrozumienia wywiad Olgi Tokarczuk zaczęły Ją szkalować i namawiać swoich czytelników, by zwracali Autorce posiadane książki. „Odeślij Oldze książkę” – zaczęto powtarzać w prawicowych portalach. Okazało się, że po upływie miesiąca od początku rozsyłania tych apeli, na adres Fundacji Olgi Tokarczuk wpłynęło 31 egzemplarzy jej książek. Jakie wnioski można wyciągnąć z tej informacji? Różne, nie zawsze spójne. Po pierwsze, że apele „prawaków” nie odniosły skutku. Trzydzieści jeden egzemplarzy to nawet nie kropla w morzu ilości książek podsiadanych przez nasze społeczeństwo. Wynieśli z czasów minionych szacunek do słowa drukowanego, do tradycyjnej formy edycji literatury w formie papierowej. Po drugie, że być może „prawacy” po prostu nie posiadają książek Olgi Tokarczuk, nie mają więc ich w swoich bibliotekach (może nawet nie mają bibliotek), a przecież nie będą kupować, by odsyłać. A może kupili tylko te 31 książki Pani Olgi?\nZastanawia mnie dlaczego wspomniany wyżej pan nie zaprotestował przeciwko tej akcji. To nic, że nie przeczytał żadnej książki noblistki do końca, czytał na pewno inne, sam nawet kilka napisał, jest profesorem socjologii. Może jest tak zaambarasowany problemami sportu, że odpuścił sobie kulturę i czytelnictwo… Chociaż, jak słyszymy, muzeami i galeriami (Zachęta!) ostatnio zajął się.\nTrzydzieści jeden książek odesłano. Nie jest to jak pisałem dużo, jest to wręcz bardzo mało jak na skalę propagowania akcji „Odeślij książkę Oldze”. Przeczytali – odesłali, może nawet nie przeczytali i odesłali, trudno. Nie każdy przecież wie, jak się należy zachować. Nie każdy otrzymał ku temu odpowiednią edukację, a szkoda. Ale protest i oburzenie budzi fakt, że książki te zostały przed odesłaniem zniszczone. Pobazgrane, podarte, pomięte, opatrzone wulgarnymi słowami i sformułowaniami. To budzi fatalne skojarzenia. Najgorsze. W 1933 roku niemieccy faszyści zaczęli palić na stosach książki. Pamiętamy incydent sprzed dwóch lat, gdy w Gdańsku po mszy spalono książki, z których treścią nie zgadzali się miejscowi księża. Fala oburzenia zmusiła księdza inicjatora do publicznych przeprosin i wyrażenia skruchy. Dobre i to.\nWielkie uznanie dla kierujących Fundacją Olgi Tokarczuk, za pomysł, by książki zwrócone wystawić na aukcję, a zebrane środki przeznaczyć na cel dla „prawaków” wstrętny, sprzeczny z ich postrzeganiem świata, dla organizacji wspierających społeczność LGBT. Ale może należałoby kilka egzemplarzy tak zniszczonych książek zachować. Może kiedyś ktoś zorganizuje wystawę obrazującą dzieje głupoty w Polsce, dzieje barbarzyństwa wobec dzieł kultury. Eksponat w sam raz.\nKsiążka jest symbolem ludzkiej myśli. Nie wolno jej unicestwiać choćby jej treść była komukolwiek obca i nawet wręcz wroga. Można jej nie czytać, nie sprzedawać i nie kupować, nie reklamować i nie wypożyczyć. Ale nie niszczyć.\nPani Olgo, miliony Polaków czytają Pani książki, są one tłumaczone na wiele języków i wydawane w wielu krajach. Trzydziestu jeden niedoszłych czytelników w tej skali to promil, a nawet jego cząstka. Bolesny, wymagający reakcji i potępienia, ale promil. Wierzę, że dożyję czasów gdy minister edukacji wprowadzi Pani książki do spisu szkolnych lektur, a ministrem kultury zostanie ktoś, kto czyta Pani książki. Do końca.\nFiled under: czytelnictwo, LGBT, Olga Tokarczuk, prawicowa histeria\n15.01.2021 14.01.2021 Tomasz Miłkowski\nZbiór szkiców i wykładów Olgi Tokarczuk „Czuły narrator” to przede wszystkim wielka pochwała czytania i pisania, niezastępowalnej roli literatury, a w szczególności powieści.\nPisarka odsłania przed swymi czytelnikami dzieje swojego dojrzewania do literatury, swoich narodzin, po pierwsze, jako czytelniczki, a po wtóre, pisarki, dla której treścią życia stało się składanie liter i budowanie nowych sensów.\nSamo w sobie to niezwykle ciekawe, zwłaszcza dla tych, którzy rozsmakowali się w jej pisarstwie, wyprawiać się śladami lektur, pierwszych i późniejszych, dojrzałych już fascynacji literackich autorki. Ciekawe również dowiadywać się, jak wygląda warsztat psiarki, zwłaszcza jako autorki powieści historycznej, monumentalnych „Ksiąg Jakubowych”. Gromadzenie materiałów o schizmie frankistów, liczne lektury, wyprawy terenowe, tworzenie map i pierwszych struktur, a potem wiązanie tych różnorodnych elementów w całość przypomina wytężoną pracę architekta, który musi zadbać o kształt całości i wycyzelowanie każdego elementu z osobna.\nAle choć to tematy poruszające wyobraźnię, jeszcze ciekawsze wydają się próby zdefiniowania przez pisarkę zadań literatury, jej miejsca w życiu społeczeństw, roli przypisywanej i rzeczywistej, kto wie, czy nie koła ratunkowego, zwłaszcza w sytuacji obecnej, kiedy wszyscy czujemy, że następuje kres świata, jaki znaliśmy do tej pory, a obraz tego, co nastąpi, wciąż rysuje się mgliście.\n„Rezultatów pandemii – pisze Olga Tokarczuk – jest w końcu wiele i są one bardzo różnorodne. Najważniejszym jednak wydaje mi się załamanie głęboko uwewnętrznionej narracji, że kontrolujemy świat i jesteśmy panami stworzenia”. Nie jest to może szczególnie odkrywcze stwierdzenie, ale dla pisarki niesie daleko idące konsekwencje. Skoro bowiem człowiek jest detronizowany, skoro dawne jego zwyczaje i ugruntowane przekonania sypią się na naszych oczach, trzeba szukać innych perspektyw i innych fundamentów. Tu właśnie z pomocą przychodzi literatura ze swoją „ekscentrycznością”, jak to Tokarczuk nazywa. Nie chodzi jednak o ekscentryczność w potocznym tego słowa znaczeniu, czyli o różnego rodzaju dziwactwo, odstawanie od normy, ale spojrzenie spoza centrum, niejako z boku, z ukosa, z innego wymiaru chciałoby się rzec, aby na te same zjawiska i procesy popatrzeć z innego dystansu. I w ten sposób szukać innych możliwości interpretowania świata. Niekoniecznie ufundowanego na uroszczeniu, że człowiek jest panem stworzenia poza wszelką dyskusją i jego interesy (nawet te dojutrkowskie) mają być traktowane poważniej niż interesy innych udziałowców naszej biosfery.\nNie chcę sugerować, że Tokarczuk wybiera irracjonalizm jako obronę przed bezradnością nauki czy rozumu. To raczej próba powiększenia, wzmocnienia naszych władz poznawczych. Stąd zapewne inspiracja, jaką czerpie z niecodziennej książki Johna Maxella Coetzeego „Żywoty zwierząt”, nawiązującej do ruchu walki o prawa zwierząt. W gruncie rzeczy chodzi tu bowiem o prawo humanisty do stawiania pytań moralnych i użycie literatury jako narzędzia „ekscentrycznego poznania”.\n„Żywoty” to zapis wykładów pisarza (nieprzypadkowe jest to podobieństwo do znacznej części tekstów „Czułego narratora”, będących też wykładami), wygłoszonych na Uniwersytecie Princeton o osobliwej formie fikcji literackiej. Wykłady te bowiem są opowiadaniem o gościnnych wykładach (wykład w wykładzie, niczym chwyt teatru w teatrze – oto pisarz w podwójnej masce) starzejącej się pisarki (postaci fikcyjnej), Elizabeth Costello, występującej przeciw okrucieństwu ludzi wobec zwierząt. Zaproszona przez władze Appleton College, na uczelnię, gdzie pracuje jej syn i synowa, niezbyt pisarce przyjazna, głosi radykalne tezy, przyrównując codzienną rzeź dokonywaną na zwierzętach do holocaustu.\nPisarz, a ściślej jego bohaterka, odwraca znane porównanie masakry Żydów w obozach koncentracyjnych do rzezi bydła. To szokujące porównanie budzi niesmak starego poety, Abrahama Sterna, który w liście do pisarki sprzeciwia się takiemu porównaniu: „to odwrócenie pojęć obraża pamięć pomordowanych i w tandetny sposób kupczy przerażającą historią obozów śmierci”. Mimo te słowa Elizabeth nie zmienia swojego stanowiska, niepokojąc słuchaczy swoimi słabo uargumentowanymi, a jednak dającymi do myślenia sądami, odwołującymi się krytycznie do myśli dawnych i współczesnych filozofów, m.in. wtedy, gdy próbuje dowieść, że władztwo rozumu to wcale nie najważniejszy wyróżnik wolności, której odmawiamy zwierzętom. Synowa oskarża Costello o hipokryzję, ale syn, choć nie podziela jej radykalizmu, rozumie trwogę matki na każdym kroku dostrzegającej „dowody zbrodni”. Nie może się z tym pogodzić – książkę kończy wymowna scena: stara pisarka szlocha w ramionach syna, który tylko w śmierci widzi wyzwolenie od jej niepokojów: „Spokojnie. Niedługo będzie po wszystkim”.\nMajorie Graber, krytyk literacki, profesor Uniwersytetu Harvard dowodzi, że głęboki utwór Coetzeego w równej mierze dotyczy relacji ludzi i zwierząt, co i literatury, jej roli w przekształcaniu świata. O to właśnie pyta swą matkę pisarkę, Elizabeth Costello, jej syn John Bernard: „Naprawdę sądzisz, że zajęcia z poezji przyczynią się do zamknięcia rzeźni?”. Matka zaprzecza. A jednak chyba w to wierzy.\nOlga Tokarczuk chyba też wierzy w sprawczą moc literatury, podzielając intuicje Coetzeego. „Wydaje mi się – argumentuje – że literatura jako nieustanny proces snucia opowieści o świecie ma większą niż cokolwiek innego możliwość ukazania świata z całością perspektywy wzajemnych wpływów i powiązań. Rozumiana szeroko, jak najszerzej, jest ze swojej natury siecią, która łączy i ukazuje ogrom korespondencji między wszystkimi uczestnikami bytu. To bardzo wyrafinowany i szczególny sposób komunikacji międzyludzkiej, precyzyjny i zarazem totalny”.\nPewnie dlatego głosi chwałę tłumaczy, bo za ich sprawą następuje nieustanne poszerzanie ludzkich horyzontów i wtapianie do krwiobiegu współczesności nawet najstarszych tekstów, takich jak pierwszy podpisany utwór literacki w dziejach ludzkości Hymn do Inanny, dzieło Enheduanny, akadyjskiej bogini Inanny. „Dzięki tłumaczeniu – wyjaśnia Tokarczuk – ze swej natury uwspółcześniającemu język, ten tekst jest doskonale rozumiany i przeżywany przez współczesnego czytelnika, ponieważ przekazuje głębokie, niezwykle intymne do doświadczenie, które wędruje przez czas i pozostaje bez wątpienia uniwersalne”. Warto przypomnieć, że fascynacja tym tekstem i sumeryjską kosmogonią stało się inspiracją do powstania jej porywającej powieści „Anna In w grobowcach świata”.\n„Ludzie, którzy czytają powieści, są niejako „więksi”, mają szerszą świadomość, żyli bowiem żywotami innych ludzi, choćby na chwilę” – przekonuje Noblistka. Poddawanie się oddziaływaniu powieści, wchodzenie w ich świat, w psychikę bohaterów sprawia, że nasze doświadczenie staje się bogatsze. Co więcej, może okazać się „szczepionką”, jak zapewnia pisarka, „przeciwko wizji świata tworzonej doraźnie i traktowanej instrumentalnie”, którą nieustannie wytwarza propaganda.\nDlatego warto czytać. I pisać. Toteż w esejach Olgi Tokarczuk znalazło się takie oto posłanie skierowane do sióstr i braci po piórze:\n„Drodzy koledzy i koleżanki po piórze, młodzi adepci tego dziwnego zawodu, pisanie jest piekłem, ciągłą torturą, gotowaniem się w smole. Męczy, niszczy kręgosłupy, neurotyzuje, każe stawać w jakieś szranki, być nominowanym, aplikować, komentować, życzyć źle wrednemu recenzentowi, a w zdenerwowaniu po nieprzyjemnej recenzji gryźć palce. Ale pisanie jest jednocześnie niebem – daje poczucie mocy, zmienia życie w ciągłe uprawianie hobby, pozwala obcować z mądrymi, interesującymi sprawami i ludźmi, zmusza do myślenia i podchodzenia do różnych spraw z nietypowej strony, każe stawiać sobie ciągle pytania o to, kim się jest, rozwija empatię i sprawia, że lepiej rozumiemy innych”.\nCZUŁY NARRATOR Olga Tokarczuk, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2020.\nFiled under: Czuły narrator, książka, Olga Tokarczuk, recenzja\n27.03.2020 26.03.2020 Tomasz Miłkowski\nFiled under: ANNA IN W GROBOWCACH ŚWIATA, książka, Olga Tokarczuk, recenzja\nNoblista też obywatel\n18.12.2019 17.12.2019 Piotr Szumlewicz\nMinisterstwo Finansów przedstawiło projekt rozporządzenia, które zakłada zaniechanie poboru podatku dochodowego od laureatów Nagrody Nobla.\n„Zaniechanie poboru podatku od laureatów Nagrody Nobla i Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla jest uzasadnione interesem publicznym. Zwolnienie podatkowe stanowi wyraz podziękowania za wysiłek twórczy, zaangażowanie docenione w skali globalnej i rozsławienie Polski na arenie międzynarodowej” – czytamy w rozporządzeniu, które ukazało się na stronie Rządowego Centrum Legislacji.\nNagroda dla Tokarczuk wyniosła 9 mln koron szwedzkich, czyli ponad 3,58 mln zł, a w ocenie skutków regulacji napisano, że szacowany podatek dochodowy oraz danina solidarnościowa od laureatów Nagrody wyniósłby ok. 1,25 mln zł. Ministerstwo postanowiło zwolnić pisarkę od podatku, chociaż samo przyznaje w rozporządzeniu, że Nagroda Nobla podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach według skali podatkowej i ustawa PIT nie przewiduje zwolnienia od podatku tego rodzaju nagród.\nPodatki są dla wszystkich\nPrzyznanie Nobla Oldze Tokarczuk jest niewątpliwie jej wielkim osiągnięciem, a przy okazji sukcesem wizerunkowym dla Polski. Być może dzięki nagrodzie polskiej pisarki wzrośnie w naszym kraju czytelnictwo. Przy okazji bawi irytacja prawicowych komentatorów, którzy nie lubią i nie rozumieją Tokarczuk, ale czują, że nie wypada teraz nadmiernie jej atakować (chociaż w zasadzie wyczerpali już limit takich ataków na łamach „niepokornych tygodników”).\nWszystko to jednak nie zmienia faktu, że trudno uzasadnić pański gest ministra zwalniający z podatku wybraną osobę. Nawet gdyby Tokarczuk zapłaciła 1,25 mln zł podatku, zostanie jej w kieszeni ponad 2,3 mln zł. To gigantyczne pieniądze, niedostępne dla 99,99 proc. Polaków i Polek. Kwota 3,58 mln zł to równowartość prawie 1600 płac minimalnych (120 lat pracy!).\nPielęgniarki też zwolnimy?\nAle nawet nie to jest najistotniejsze. Niezależnie od wysokości i rangi Nagrody Nobla w demokratycznym państwie prawa płacenie podatków dotyczy wszystkich obywateli, niezależnie od ich zasług. Jeżeli bowiem mielibyśmy ustalać wartość obciążeń fiskalnych w zależności od interesu publicznego danej pracy, to pielęgniarki czy nauczyciele również powinni być zwolnieni od podatku albo płacić niższe podatki niż przedstawiciele innych, mniej ważnych społecznie zawodów.\nOlga Tokarczuk zyskała wielki sukces, sławę, a przy okazji olbrzymie pieniądze. Waga jej osiągnięcia nie będzie jednak mniejsza, jeżeli część środków z jej nagrody zostanie wydana na niedofinansowaną służbę zdrowia, szkolnictwo, w którym część kadry otrzymuje wynagrodzenie na poziomie płacy minimalnej, czy niemal nieobecną w Polsce opiekę senioralną.\nFiled under: Nobel, Olga Tokarczuk, podatki, zwolnienie z podatku\n09.12.2019 08.12.2019 Jarek Ważny\nPrzeczytałem raport pokontrolny Państwowej Inspekcji Handlowej z wizyty w sklepach, którego skutkiem było kilkadziesiąt doniesień o niedopełnieniu należytej staranności przez producentów żywności, a w konsekwencji, pokaźna liczba mandatów karnych. I dobrze. Jak się ludzi tnie na jedzeniu, to trzeba bić oszustów po kieszeni.\nGorzej, kiedy mandat za zepsute ciastka nie uchroni mnie przed salmonellą.\nInspektorzy wzięli pod lupę produkty oferowane luzem, głównie pieczywo i głęboko mrożone ryby oraz skorupiaki. Ponad 60 proc. skontrolowanej żywności wzbudziło zastrzeżenia. Ciasta i ciastka miały w sobie strzępki pleśni, a te, reklamowane jako „domowe” – emulgatory, barwniki i polepszacze. Ryby nie miały pełnego opisu i zaznaczonego kraju pochodzenia. Dorsz nie zawsze był dorszem atlantyckim a krewetka tygrysia, krewetką królewską. Niby głupie głupoty, detale, życia nie odbiorą, ale uprzykrzyć mogą…\nNie oglądałem debaty prawyborczej w PO, bo i nie było sensu. Wynik starcia jest z góry przesądzony. Wybierają elektorzy na posiedzeniu Rady Krajowej, a nie członkowie partii. Gdyby wybierali wszyscy, byłoby ciekawiej, a tak, nuda. Jak w polskim filmie. Takie prawybory-nieprawybory. Żeby potem ludzie nie gadali. Jakież to polskie i dobrze znane.\nPod tym względem dużo bardziej podoba mi się postawa narodowców (nie sądziłem, że to kiedykolwiek to powiem). Wybierają zarejestrowani sympatycy, trochę jak w Ameryce. Inna sprawa, jak na polskiej ziemi wyjdzie im tych głosów zliczanie i czy nie będzie manipulacji, bo jak rozróżnić, czy ktoś jest sympatykiem prawdziwym czy malowanym. Tak czy inaczej, chłopcy i dziewczęta od Korwina i Winnickiego przynajmniej udają, jak ciastka na wagę w polskich sklepach, że na czymś im zależy. Platforma nie ma już nawet siły udawać. Grzegorz Schetyna nawet specjalnie nie kryje, że walczy nie o prezydenturę dla swojego kandydata, co o życie w partii dla samego siebie. Zastanawia mnie, czy gdyby, tak jak w Konfederacji, pozwolić sympatykom Platformy głosować w prawyborach, ktokolwiek z ulicy oddałby głos? Czy PO ma w ogóle jeszcze jakichś sympatyków?\nNie obejrzałem też przemówienia Olgi Tokarczuk w państwowej telewizji, podobnie jak Państwo. Telewizja publiczna, utrzymywana z pieniędzy podatnika, w swojej miałkości i małości postanowiła, że literacka Nagroda Nobla dla polskiego literata nie jest wystarczającym powodem, żeby pokazać je rodakom. Myślałem tak na początku. Później doczytałem, że to Szwedzi z Komitetu Noblowskiego mogli się nie zgodzić, żeby w ogóle transmitować coś do tej czy innej stacji, choć oczywiście, w większości polskich mediów, na stronach internetowych, można było prześledzić całą uroczystość na bieżąco. Ale nie na stronie TVP. We wtorek ma odbyć się ceremonia wręczenia Nagrody Nobla. Wszystko wskazuje na to, że Telewizja Polska również nie podejmie się pokazania tegoż na swoich antenach, choć bardziej doniosłego momentu trudno w historii ostatniej, polskiej pięciolatki, się doszukać. Naprawdę, nie sądziłem, że w ludziach może drzemać tyle zacietrzewienia.\nPrzekonałem się na własnej skórze, że milionowy tłum na festiwalu PolandRock to niewystarczające audytorium w oczach TVP, aby można było pokazać je Polsce i Polakom na żywo, ale już Sylwester i finałowy koncert z Zenkiem i Marylą-jak najbardziej. Chyba więc akcja z Tokarczuk nie powinna mnie dziwić. Ale jednak, mimo wszystko, dziwi i dziwić nie przestanie.\nFiled under: Olga Tokarczuk, oszukane jedzenie, prawybory w PO, TVP\n08.07.2018 Tomasz Miłkowski\nZbiór tych dziesięciu opowiadań Olga Tokarczuk nazwała dziwacznie: „Opowiadania bizarne”. Po angielsku i po francusku ‘bizarre’ znaczy tyle, co dziwaczny, cudaczny, kapryśny. Tytuł może rozbudzać ciekawość czytelnika anglojęzycznego albo frankofona, ale po polsku brzmi kulawo. Może właśnie o to chodziło autorce, ale tego nie wiem. Jedno jest pewne, to przednia proza, pełna refleksji, zadumy, której jądrem jest odsłanianie dziwności naszego świata.\nPisarka sięga po wiele konwencji literackich, z równą biegłością posługując się prozą modelowaną na pamiętnik z czasów baroku, nowelę science fiction, opowiadanie fantasy, tradycyjną obyczajową nowelę realistyczną, horror czy mit. W każdej z tych form trzyma na wodzy ciekawość czytelnika, który niczym w dobrze skrojonym kryminale nerwowo szuka odpowiedzi na pytanie, kto zabił.\nAkcja tych opowieści toczy się w rozmaitych miejscach i różnym czasie; w samolocie, na kresach wschodnich Rzeczypospolitej dręczonej potopem szwedzkim, w nieokreślonej przyszłości, którą włada ucieleśniony mit powtarzalnej ofiary Minotaura, w Szwajcarii, gdzie u boku klasztoru przygotowuje się dziwne eksperymenty na dzieciach, w świecie, gdzie medycyna dokonuje cudu „transfugacji”, czyli zmiany formy bytu, w Indiach, Tajlandii, w jakimś niby cywilizowanym, ale dzikim kraju, gdzie człowiek bez dokumentów staje się śmieciem.\nWszędzie, gdzie poprowadzi nas autorka, zdarzają się dziwne, niespodziewane wypadki, świat staje dęba albo nic nie jest takie, jak się na pierwszy rzut oka może wydawać. Tokarczuk zachęca do namysłu, do bardziej uważnego rozglądania się wokół siebie, dostrzegając wszędzie pęknięcia, rysy, szczeliny, które odsłaniają inną perspektywę oglądu świata.\nCzasem opowieść rozpoczyna się banalnie, ale niech to nikogo nie zmyli. Oto jakaś kobieta (opowiadanie „Prawdziwa historia”) upada na schodach ruchomych w metrze i leży nieprzytomna, starannie omijana przez spieszących się ludzi. Tylko jeden z nich próbuje pomoc – to profesor, obcokrajowiec, który przyjechał do tego kraju na konferencję naukową. Właśnie wygłosił referat o związkach nauki i sztuki, bardzo dobrze przyjęty, a teraz zadowolony włóczył się trochę po mieście w oczekiwaniu na wieczorny bankiet w hotelu. Pochylił się nad kobietą, a kiedy zobaczył, że krwawi, podłożył jej marynarkę pod głowę i wołał o pomoc. I wtedy się zaczęło. Próbując ratować nieznaną kobietę unurzał we krwi koszulę, przywołani policjanci wzięli go za mordercę. Z człowieka niosącego pomoc w jednej chwili sam stał się ofiarą, ściganą i pozbawioną szans. Jak w gęstniejącym thrillerze jego sytuacja okaże się bezwyjściowa – za empatię płaci poniżeniem, a kto wie, czy nie zapłaci życiem.\nDziwna przypowieść, choć mieszcząca się w granicach przeciętnego doświadczenia. Więcej jednak w tych opowiadaniach sytuacji bardziej złożonych i trudnych do zrozumienia. Bo właściwe – na przykład – co sprawia, zastanawia się bohaterka „Trasfugacji”, że jej starsza siostra zapragnęła porzucić ciało człowieka i poddać się procedurze przeistoczenia? Albo dlaczego na Wołyniu pojawiają się zielone dzieci, najwyraźniej bliższe naturze niż kulturze? Tokarczuk umie to obrazowo ująć – zgodnie zresztą z zasadą wyłożoną wprost w opowiadaniu „Wizyta”: „Język, słowa tylko wtedy mają moc, kiedy stoją za nimi obrazy”. Tak właśnie jest w „Wizycie”, której bohaterka -narratorka rysuje historie obrazkowe, należąc do dziwnej rodziny złożonej z „egonów” (rodzaj klonów) w absolutnie uporządkowanym świecie, gdzie obowiązują inne reguły do tych, do których przywykliśmy. Tajemnice ich związków odsłaniają się powoli, autorka się nie spieszy, dozując sygnały, że opisuje świat inaczej ułożony, trochę żartując z żelaznych reguł prozy fantastyczno-naukowej. W wycieczkach w nieznane obszary fantazji naukowej, futurologii możemy czuć się w miarę bezpiecznie zdystansowani, ale kryje się za nimi pewien niepokój. Tokarczuk odsłania kryzys związków emocjonalnych, dojmującą samotność człowieka, zmęczenie cywilizacji, lęk o przyszłość świata, w którym ludzie będą mieli coraz mniej do zrobienia. A jednocześnie ukazuje kruchość ludzkiego życia i jego mozolnie budowanych machin obronnych – najczęściej okazują się niebezpiecznymi pułapkami.\nOPOWIADANIA BIZARNE Olgi Tokarczuk, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2018, ISBN 978-83-08-06498-6\nFiled under: literatura polska, Olga Tokarczuk, Opowiadania bizarne\nMarcin Ilski z Fundacji „Polska Myśląca” komentuje zawieszenie protestu niepełnosprawnych w Sejmie:\nNajbardziej przeraża mnie to, że sprawę rodziców osób niepełnosprawnych i samych niepełnosprawnych spokojnie można było rozwiązać tak, że i rządzący wyszliby na empatycznych i sami zainteresowaniu otrzymaliby to, czego zwyczajnie potrzebują. Dlaczego mnie to przeraża? Bo ważniejsza okazała się partyjna polityka, skrajna nieufność wobec intencji obywateli i wizja państwa, które obywatelami zarządza, a nie tworzy z nimi relację partnerską. No i okazało się, że rządzą nami osoby bez wyobraźni, bez umiejętności myślenia strategicznego, bez jakiejkolwiek wizji realnego, a nie symbolicznego tylko państwa dodatkowo zamknięte mentalnie w syndromie oblężonej przez wrogów twierdzy. I że nawet nie umieją one zatrudnić dobrych fachowców od negocjacji.\nCzesław Cyrul tym razem komentuje życie kulturalne:\nOlga Tokarczuk otrzymała prestiżową nagrodę Bookera za powieść „Bieguni”. To prawie Nobel. Ale nasza prawica rada by zapomnieć o tej postępowej pisarce. Swego czasu powiedziała, w wywiadzie telewizyjnym, że Polacy powinni swoją historię i zachowania względem mniejszości narodowych poważnie zweryfikować. Bardzo to nie spodobało się „Noworudzkim patriotom”, młodzieży chowanej na wzór nacjonalistyczno-patriotyczny z domieszką kibolstwa. Owi patrioci domagali się od władz miasta, by te pozbawiły pisarki honorowego obywatelstwa Nowej Rudy, bo jest ona tego niegodna. …Pisze za żydowskie pieniądze jest ukraińską k.. i takie tam podobne określenia kierowano pod adresem Olgi Tokarczuk. Pisarka w pobliżu Nowej Rudy ma swój dom. Nie sądzę, aby noworudzcy patrioci czytali jakieś książki pisarki, oni kierują się wytycznymi swoich politycznych mentorów. W minionym roku organizowali historyczną rekonstrukcję. Patronatem objął ją prezydent Andrzej Duda i to wiele wyjaśnia. Nie wiem czy pogratulował on pisarce tej prestiżowej nagrody.\nPrawica reprezentowana w wysokiej kulturze jest dość ubogo. Zdecydowana większość twórców odcina się od obecnej „dobrej zmiany”. Ta władza marzy o kulturze na wysokie „c” z domieszką aktualnej polityki historycznej. Były takie plany, ale jakoś o ich realizacji cicho. Wyprodukowano film o Smoleńsku, ale czym prędzej schowano go do szafy. Było jeszcze kilka innych, ”słusznych” prób z podobnym skutkiem. Wrocławski Teatr Polski przejęty przez prawicowego dyrektora i popierany przez prawicowe władze popadł w zapomnienie, a był czołową sceną w kraju. I tak można sypać przykładami. W kulturze za co prawica się weźmie to to zaraz w nicość się obraca. Czy obywatelom nie zależy na dobrych książkach, dobrych filmach i spektaklach, bo widać, że choć PiS ma duże poparcie to do kultury w wydaniu tej partii obywatele się nie garną. Jest więc jakaś nadzieja, że przyszła władza, bo nie ta, będzie nagradzać twórców za dobre książki, spektakle i filmy zamiast topić pieniądze w patriotycznych jasełkach.\nDziałacz lewicowy Piotr Ciszewski proponuje na Facebooku receptę na uleczenie problemów trawiących rozproszoną lewicę przed wyborami:\nMam pomysł – siądźmy wreszcie w realu i porozmawiajmy jak można by ogarnąć ekipę na zdrowych zasadach (bez gwiazdorstwa i „znanych działaczy”) i zacząć wreszcie robić jakąś zorganizowaną grupę polityczną mającą podstawy programowe i plan akcji. Nie da się skutecznie działać jako „wolne elektrony” czy też różne komitety występujące od mobilizacji do mobilizacji.\n(…) Niestety, ale koalicje na wybory to trzeba było robić pół roku temu, a teraz zaraz przyjdzie sezon wakacyjny i we wrześniu wszyscy obudzą się z ręką w nocniku. W Warszawie będziemy mieli co najmniej 3 lewicowych czy okołolewicowych kandydatów na prezydenta (Ikonowicz, Śpiewak, kandytdat/kandydatka ruchów miejskich, kandydat/kandydatka SLD) i po kilka konkurujących list do rad dzielnic i rady miasta.\nFiled under: czesław Cyrul, działacze lewicowi, lewica, Olga Tokarczuk, Piotr Ciszewski, protest niepełnosprawnych w Sejmie, Sejm