Trzy weekendowe treningi, które pomogą schudnąć, wzmocnią mięśnie i odprężą ciało I Plotki Myfitness\nZuzanna Sierzputowska 19.03.2021 13:22\nMasz w weekend trochę wolnego czasu, który chcesz przeznaczyć na trening? Świetnie! Może przypadnie ci do gustu jeden z poniższych zestawów.\nDomowy trening bez sprzętu, który rozrusza nas po całym tygodniu pracy? My jesteśmy jak najbardziej na tak. Te trzy propozycje ukierunkowane są na to, aby nie tylko wzmocnić kondycję i spalić zbędne kalorie, lecz także na rozluźnienie naszego ciała i odprężenie spiętych mięśni.\nTrzy treningi - trzy różne cele\n25-minutowy trening wzmacniający\nZacznijmy od propozycji ukierunkowanej na trening naszej siły. Zostały przygotowane przez instruktorkę i mają na celu zniwelowanie napięcia mięśniowego, przy jednoczesnym spalaniu kalorii. Trenerka używa do ćwiczeń sliderów, ale równie dobrze sprawdzą się śliskie skarpetki lub np. ściereczki.\nSlidery to najbardziej uniwersalne i lekkie akcesoria fitness, które wzmacniają ciało i prawie nie zajmują żadnej przestrzeni. Łącząc wykorzystanie masy ciała z powolnymi ruchami, są genialnym sprzętem, który prowadzi do zwiększenia wytrzymałości i przyspieszenia metabolizmu - tłumaczy Yulia Pashevkina, autorka ćwiczeń.\nJak wzmocnić mięśnie brzucha? Trenerka poleca ćwiczenia i uczula na jeden szczegół\nDrugą propozycją są szybkie ćwiczenia z piłką do koszykówki, łączące burpees, wykroki, przysiady i inne dynamiczne ćwiczenia, podczas których spalamy zbędne kalorie. To doskonały przykład efektywnego treningu HIIT.\nWeekendowa joga na odstresowanie\nJeśli w ciągu tygodnia nie wystarcza nam czasu na porządną sesję, weekend będzie idealnym momentem na chwilę zatrzymania i poświęcenia na tę aktywność większej ilości czasu. Już półgodzinne zajęcia z jogi przynoszą doskonałe rezultaty, pomagając się ciału odprężyć, a naszym myślom wyciszyć.\nKażdy z powyższych treningów znajdziecie pod tym linkiem. Miłego trenowania!


Święty Jerzy urodził się w III wieku, w Kapadocji (dziś jest to prowincja Turcji). Jednakże brak jest pewnych danych na temat życia i działalności Jerzego. Natomiast liczba legendjest tak olbrzymia, że uważa się jego za postać mitologiczną. W średniowiecznym dziele "Legena Aureta" (Złota legenda) Jakuba de Voragine święty Jerzy przedstawiany jest jako chrześcijanin, członek szanowanej rodziny kapadockiej, który najpierw był żołnierzem, a potem trybunem w wojsku rzymskim. Według tego podania Kapadocję straszył wówczas smok, któremu codziennie trzeba było przeznaczyć na pożarcie dwie owce. Gdy ich zabrakło, smok zaczął pożerać ludzi. Wówczas to rycerz o imieniu Jerzy zaatakował smoka włócznią, poważnie zranił i przywlókł przed oblicze króla i ludu. Obiecał zabić zwierzę, jeśli wszyscy przyjmą chrzest. Lud i król zgodzili się. Trzeba pamiętać, że jest to opis literacki średniowiecznego artysty.\nW 305 roku prześladowcy chrześcijan pojmali Jerzego a następnie poddali go torturom - był przywiązany do koła i wrzucony w rozpalone wapno. Wkrótce potem został stracony przez swoich wrogów przed bramami miasta Lida - Diaspolis.\nKult dotyczący św. Jerzego zrodził się na wschodzie oraz w Egipcie i Etiopii. Istnieją pisemne świadectwa potwierdzające istnienie tego kultu w miejscu stracenia, w Lidzie - Diaspolis. Najsilniej kult św. Jerzego rozwijał się na Cyprze, w Kapadocji i w Gruzji skąd dotarł później do Rosji i na Bałkany.\nWe wielu miejscach wierni czcili jego domniemane relikwie. W Niemczech kult Jerzego osiągnął moment kulminacyjny w IX wieku, kiedy biskup Moguncji - Hatto w 896 roku, przywiózł do Reichenau nad jez. Bodeńskim, relikwię w postaci głowy Jerzego. Na zachodzie Europy (w Moguncji, Paryżu i Neapolu) kościoły pod wezwaniem św. Jerzego, znane są już w VI wieku.\nW okresie wypraw krzyżowych do ziemi świętej kult św. Jerzego szczególnie propagowany był przez wojska krzyżowców, którzy uważali go za symbol i wzór rycerskości. Krzyżowcy do tego stopnia wierzyli w swojego patrona, iż według zachowanych przekazów "widzieli" go w swoich szeregach (chociaż św. Jerzy zginął ponad 700 lat wcześniej). Wedle świadectw uczestników bitwy pod zamkiem Montgisard, św. Jerzy rzekomo miał walczyć ramię w ramię z rycerzami Baldwinem i Balianem z Trewiru oraz Rajmundem, Hugonem i Wilhelmem z Galilei.


Braniff Caribbean - Recenzje tabak - Top25snuff.com\nTabaki Tabaki Villiger Braniff Caribbean\nBraniff Caribbean Hot\n13080 0 2 0 0 1\nMoje poszukiwania idealnej tabaki tytoniowej doprowadziły mnie do Braniffa Caribbean. Muszę przyznać, że ten produkt podniósł poprzeczkę bardzo wysoko.\nBraniff został wsadzony w niespotykaną w innych produktach, 10-gramową tabakierkę. Jest ona gustowna, praktyczna i co najważniejsze, szczelna.\nZmielenie tej tabaki jest wyjątkowo przyjemne dla oka. Została ona drobniutko zmielona, lecz nie na pył, tylko małe idealnie jednakowe strzępki. Jeśli w ogóle istnieje pojęcie: "idealne zmielenie", to ta tabaka jest bardzo blisko tego określenia.\nKolor tytoniu, to piękny umiarkowany brąz. Wilgotność określiłbym, jako coś pomiędzy niską a średnią.\nWreszcie mogę przejść do wspaniałych walorów smakowych tego produktu.\nDuszą tej tabaki jest oczywiście kubański tytoń. Samo to sprawia, że warto się zainteresować tabakami Braniff.\nAromat tego tytoniu jest, krótko mówiąc, genialny. Po pierwszym zażyciu już wiedziałem, że Caribbean nie starczy mi na długo. Od kiedy wszedłem w posiadanie tej tabaki inne prawie dla mnie nie istnieją ;)\nInną cechą Braniffa jest towarzyszący nam aromat delikatnego wędzenia*\nTaki sam, charakterystyczny aromat spotkamy w Amostrinie. Z tym, że nie ma tu żadnego odświeżacza, jak kamfora, czy mentol (tak jak w Amostrinie). Jest tylko wspaniały kubański tytoń.\n*wygwiazdkowałem, ponieważ nie jestem pewien, czy Braniff swój charakterystyczny aromat, zawdzięcza wędzeniu. Jeśli ktoś wie na czym opiera się fundament zapachu, np. Amostriny, to proszę o komentarze.\nMarzec 15, 2011 (Updated: Marzec 18, 2011)\nO, widzę, że jeszcze nie ma żadnego komentarza tej tabaki. Tak więc czas uzupełnić braki ;) Trochę żałuję, że nie mam kamerki, czy chociaż dyktafonu, bo wolałbym tę recenzję w tej formie nagrywać. Dlaczego? To pokaże forma tekstu poniżej.\nTabakę polecił mi Administrator, którego pozdrawiam ^^. Właśnie otrzymałem przesyłkę i przydałby się dyktafon, ponieważ mam zamiar na bieżąco pisać o swoich wrażeniach i ocenie na bieżąco. Czas rozerwać kopertę, bo się już doczekać nie mogę ;) (...) i o to moim oczom ukazała się bardzo ładna tabakierka, którą widzicie w sumie na zdjęciu. Pierwszy raz spotykam się z takim kształtem, przyzwyczajony do standardu Poschla. Na czarnej plastykowej tabakierce widzę estetyczną naklejkę, której barwy przechodzą z granatowego na górze i dole do błękitnego w środku. Pierwsze co się rzuca w oczy to logo z popiersiem wąsatego kolesia i żółty napis "SNUFF" (jeśli to w formie rozkazującej, to bardzo chętnie ;)). Odwracam... pierwszy raz widzę ostrzeżenie o szkodliwości po niemiecku ^^ no i dalej jakieś pierdoły. Ogólnie podoba mi się tabakierka. O, teraz jak ją wziąłem do ręki to widzę, że kształt nie jest bez powodu: dzięki niemu dobrze leży w dłoni, zapewne wygodna w obsłudze.\nZapieczętowane jest naklejką, O, już widzę, że będę miał do czynienia z zupełnie innym otwarciem, niż w przypadku produktów poschlowskich. Dobra, odpieczętowuję. (...) tak, cały wierzch tabakierki rozsuwa się, ale.. myślałem, że otwór będzie obejmował całą górę, wierzch jednak lekko się odsuwa, by odsłonić zgrabny otworek. W kieszeni sam na pewno się nie otworzy, bo przy zamknięciu słyszymy "klik".\nDobrze, konkrety! Zapach z tabakierki nie jest jakiś intensywny. Trudno mi go jakoś nazwać. Czuję nutkę mięty, a zapach właściwy musi być zapachem tytoniu. Nie miałem z takowym jeszcze do czynienia, także dlatego nazwać tego nie potrafię ;)\nMając tabakę usypaną na dłoni raczej nie będę mógł sprawnie pisać, także postaram się ją opisać z tego co widzę przez ten otwór. Tabakierka jest wypełniona po brzegi, także z tym nie powinno być problemów. Po pierwsze, jest jaśniejsza od poschlowskich, ale nie tak, jak Chapman. Wilgotność poschlowska, natomiast zmielenie mniejsze, średnie nazwałbym. No dobrze, czas na część najważniejszą. Chwilka dla mnie... (...)\nŁooł... co za moc! Nie spodziewałem się tego zupełnie i teraz ledwo widzę ekran przez załzawione oczy. Aż mi szczęka zdrętwiała :D pierwsze chwile, przepraszam Was bardzo, skojarzyły mi się z Chapmanem, a tym samym - z kurzem. Widać jednak to jest właśnie tytoń. Ale jakość zupełnie inna. Emocje przeszły i teraz czuję smak, teraz już wiem, tytoniu. Bardzo smaczny, nijak się umywa do Chapmana. Przepraszam, że do niego porównuję, bo przecież jest przepaść między tymi tabakami, ale to była jedyna tytoniowa, z jaką miałem styczność. Tutaj subtelna nutka mentolu przebija się gdzieś z tyłu, czuję jednak pełnię smaku tytoniu. Bardzo dobrze, że nie psuje tego efektu. Smaczna, bardzo smaczna. Momentalnie oczyściło mi nos tak w ogóle, czego wcześniej zażywana Alpina zrobić nie mogła ;) (...) po dość krótkim czasie aromat gdzieś się schował, jednak dalej w nosie mnie kręci. O, już wiem, gdzie się schował. Zaczyna spływać do gardła ^^ mi to spływanie jednak nie przeszkadza, no i nie jest tak bolesne zresztą, jak w przypadku Chapmana.\nTo ocena tabaki za pierwszym snuffnięciem, także wiadomo, że jeszcze będę musiał się z nią oswoić. Ale od razu mogę powiedzieć, że zakupu nie żałuję, a Administratorowi za polecenie raz jeszcze dziękuję ;) Twoje zdrowie!\nNa zewnątrz: tabakierka ładnie wykonana, dobrze leży w dłoni i fajna w obsłudze. W środku: Świetny smak prawdziwego tytoniu, którego było mi trzeba. Dobra jakość, świetnie oczyszcza nos i orzeźwia. Reasumując podsumowanie: polecam w 100%.\nA muszę coś napisać? No dobra... nie spodziewałem się takiego kopa ^^\nOdwiedza nas 1107 gości oraz 0 użytkowników.


Popioły/Tom drugi/Noc i poranek - Wikiźródła, wolna biblioteka\nPopioły/Tom drugi/Noc i poranek\nPopioły. Tom drugi - Tom drugi/Noc i poranek\nMuzyka, umieszczona na galeryi, stroiła instrumenty. Z głębokiego westybulu raz wraz wynurzały się nowe postacie i wolno szły w górę po marmurowych schodach. Szelest jedwabiu, zapach perfum płynął z dołu Szmerszmer rozmów...\nTysiące świec woskowych rzucały blaski na słupy z ciemnego marmuru, podtrzymujące strop wspaniałego przedsionka. Przy jednym z tych słupów stał pan Ołowski, człowiek jeszcze młody, z twarzą subtelną, wydelikaconą i piękną. Niebieskie jego oczy były zapadłe pod bladem czołem, a przymusowy uśmiech w krótkich przerwach między jednym komplementem a drugim, między jednem a drugiem powitaniem nowo przybywających gości, zsuwał się z twarzy, jak maska.\nKalwicki oczekiwał właśnie na oficera, którego już sam osobiście był przywiózł i w bocznej gotowalni na dole umieścił, żeby się tam dostatecznie po swo jemuswojemu wymuskał i oczyścił. Wreszcie ukazał się ów porucznik. Szedł żwawo po schodach w swym półfraku, świecącym od naramienników i ozdób, w obcisłych ineksprymablach i ciżmach, dumnie i swobodnie wydymając usta. Kamerdyner skłonił się przed nim we dwójnasób nizko i poprzedził go bokiem o kilka schodów, żeby snadź Niemiec nie pomylił się co do osoby gospodarza. Kalwicki łamaną, z łacińska-polską, a pan Ołowski wyśmienitą niemczyzną przyjęli gościa i z wielką atencyą, komplementami, wśród ukłonów prowadzili do salonu.\nWłosy jej, utrefione tego dnia w sposób szczególny, objęte były dwiema gałązkami lauru. Szyja i ramiona wyłaniały się z pomiędzy szerokich buf rękawów. Lekka, prześliczna suknia, z wpiętemi w przód spódnicy różami, robe de gaze, à raies de satin, koloru morskiej wody, nie dosięgająca ziemi, otoczona była u dołu liśćmi kamelii i osłaniała nogi powyżej kostek. Długie aż do ramion rękawiczki osłaniały obnażone ręce. Za przepaską, pod osłonionemi piersiami drgał życiem bukiet fijołków z Parmy. Kiedy wszedł porucznik i z wyszukaną elegancyą Wiedeńczyka skłonił się przed nią, przyjęła go, równie jak mąż, z honorami. Zażądała, aby jej podał ramię i przeszła z nim przez opróżniony środek salonu do grupy poważnych obywateli, wymieniając jego nazwisko.\nZa chwilę jej atłasowe ciżmy prześliznęły się po parkiecie sali ku rozwartym podwojom głównego wejściawejścia.\nW grupie młodzieży, u przeciwległych drzwi salonu, stali — Olbromski i Cedro. Ujrzawszy Niemca, poczuli, że zaczyna się ich epos. Krzysztof przyjął ten widok jako młodzieńczą podnietę, a Rafał jako pchnięcie kindżałem.\nW ciągu tych dwu dni twarz Rafała osunęła się, a oczy pełgały niezdrowym połyskiem. Z godziny na godzinę zwiększała się jego namiętna, rozszalała miłość, żądza, przesycona poczuciem utraty. Nie czuł, patrząc na piękną gospodynię, radości, ani zachwytu, lecz bezradną, stratowaną rozpacz. Wszystko miał teraz postawić na kartę. Tak, lub inaczej zdecydować w ciągu tych godzin o całej swej przyszłości. Nie spał był nocami, a we dnie szukał, szukał, szukał spotkania, Wciąż pełno było gości, przybyszów, sąsiadów, z których każdego i każdą rozszarpywał i ćwiertował wzrokiem takiej nienawiści, jak najzaciętszego wroga. Wciąż musiał z kimś rozmawiać, witać się, żegnać, ukrywać w sobie spiskowca i, co najgorsza, śmiać się. To też śmiał się czasami tak oryginalnie, że zimno przejmowało rozmówców. Czasami spostrzegał ją gdzieś daleko, w tłumie. Wtedy usta jego szeptały prawie głośne wyrazy uwielbienia, pochwały i pieszczotliwe bezmysły, albo głuche i niebezpieczne przekleństwa, przywarłe do uszu i serca w więzieniach Orawskiego zamczyska. Nieraz w szale, bez wiedzy, przedzierał się ku niej, żeby nareszcie wyznać, co się z nim dzieje... A kiedy się zbliżał i słyszał mówiącą wesoło, zalotnie, rozkosznie, odchodził z duszą rozstrzelaną jej śmiechem, uśmiechając się z cicha.\n — »Trzeba zaczekać« — pomyślał — »jeszcze czas«.\nI oto niespodziewanie olśnił go genialny pomysł Gdy nadejdzie chwila odjazdu, skryć się w pałacu i zmarnować dogodną chwilę. Uda, że się spił. Człowiek pijany nie odpowiada za swe postępki i nie traci na honorze. Wylezie wówczas, gdy wszystko będzie stracone, o świcie. Krzysztof, jeśli chce, niech idzie sam. Ależ owszem, niech idzie, nawet niech się przeprawi szczęśliwie w myśl swoich modlitw, albo niech wreszcie zdechnie od kul dragońskich! Ależ owszem, niech — cha-cha — idzie za Wisłę, do wszystkich dyabłów! Dość już tutaj i tak nazbierał uśmiechów i słówek...\nWłaśnie kapela zagrała polskiego i wyniosłe, wspaniałe dźwięki porwały na skrzydłach swoje nowe postanowienie Rafała. Unosił się wśród szczęścia odzyskanego, płynął wśród blasku. Jak w sennem złudzeniu widział szereg par, z wdziękiem i powagą okrążający salę. Stary jakiś jegomość, z panią Ołowską marszałkujący temu tańcowi, znikał mu z przed oczu w sąsiednich salach i ukazywał się znowu. Odkryte ramiona i piersi, włosy przetykane perłami i przeplecione wstęgami, trefione i lśniące od kamieni, połysk i szelest cennego atłasu, migotanie brylantów, zapach perfum, czarodziejstwo spojrzeń a uśmiechów — i muzyka — przepływały dokoła, jakoby fale rozkoszne. Oto przesuwają się pary jedna za drugą... Przemyka się, jak mgła, dziewica w przystroju głowy l’oiseau de paradis... Dalej szeleszczą suknie bramowane futrem en lapin de Moscovie, głowy półkryte, w tokach de gaze argentée, w turbanach à pointe mameluck, w szatach lewantyńskich i egipskich.\nLedwie skończono poloneza, melodyjny walc poniósł w wir wszystką młodzież. Rafał pragnął tańczyć z panią Elżbietą, ale nie mógł pochwycić ani jednej tak szczęśliwej chwili. Zawsze z nią walcował ktoś inny, albo znikała mu z oczu, pełniąc obowiązki gospodyni. Tańczył tedy z osobami, które były w pobliżu, żeby przynajmniej na miejscu nie Stać. Raz jeden, już około północy, przez krótką chwilę udało mu się przebiedz salon, trzymając swój skarb w objęciu. Zniknęły wówczas z jego mózgu słowa, ustały, zdawało się, myśli. Ani jednego wyrazu nie znalazł, choć silił się, żeby go wymówić. Milczał ze ściśniętemi zębami.\nMinęła północ, i Krzysztof coraz częściej począł szukać towarzysza oczyma. Rafał słyszał bicie nadchodzącej godziny w sercu, w głowie, w szpiku kości. Młodzieniec, prowadzący tańce, zapowiedział nowomodny taniec angielski country dance, w którym miało wziąć udział całe niemal towarzystwo. Pomimo wszelkich usiłowań, nie udało się Rafałowi tańczyć z panią Elżbietą. Dopiero los szczęśliwy zdarzył to w następnym lansyerze. Znał ów taniec jeszcze z Warszawy, wiedział tedy, że tańcząc na vis-à-vis, będzie miał możność obcowania z nią w pewnych chwilach. Z przymkniętemi oczyma marzył o tem, co będzie.\nO, gdybyż mógł wyznać jej mękę swej duszy! Odejść i odejść bez jednego słowa... Tancerkę swoją, pierwszą lepszą pannę z brzegu, zasypywał mnóstwem słów wesołych, dowcipnych, miłych, bezmyślnych. Bawił ją, jak wesoły trzpiot, jednocześnie drwiąc z niej oczyma pełnemi odrazy i wzgardy i klnąc ją wewnątrz siebie najwstrętniejszemi przezwiskami. Wśród kaskad słów, skierowanych do tancerki, marzył o tamtej, córze nieba i dnia. Zaczął się taniec. Zaraz w pierwszej figurze, kiedy z panią Ołowską sam na sam został, rzekła do niego cichaczem:\n— Za parę godzin...\n— Co, księżniczko? — wyszeptał białemi usty.\n— Tak niegościnnie muszę przypomnieć... Za parę godzin pójdziecie waćpanowie.\n— Wolałbym tu umierać, niż na rzece.\nRozłączył ich płynny, powabny pląs. Odeszła wśród\nukłonów z uśmiechem na przecudnem obliczu. Tylko nikły rumieniec... Ale za parę chwil znowu mu ją dał taniec. Wtedy z głębokości serca, targającego się w powrozach swych, wyszeptał:\n— Cóż to?...\n— Nie jestem już księżniczką, mości panie. Dawno już przeminęły tamte czasy...\n— Dawno już przeminęły tamte czasy, a tylko moje nieszczęście...\n— Cóż to waćpanu?\n— Kocham cię... Na śmierć, do zatracenia duszy! Umieram z żalu za tobą... księżniczko!\nZłożyła mu ukłon pełen wdzięku, dyg, pełen czaru, jak kazał taniec, i zostawiła go z inną kobietą, z tancerką, którą sobie był wybrał. On szedł w taniec jedwabnymi krokami, z uśmiechem na ściśniętych wargach. Bielmo zasłaniało mu oczy, a krew ostygła w żyłach. Zdawało mu się, że już nigdy nie nadejdzie ta chwila, żeby mógł dotknąć tamtej ręki. Widziało mu się, że światła gasną, muzyka niemieje i ludzie stają zdumieni wokoło. Mijała chwila czekania. Setki w niej wieków przepłynęły. Mówiła coś do niego tancerka, i on wesoło jej odpowiadał. Uśmiech wesoły wdział na twarz...\nNie, nie nadchodzi... Wabi ją muzyka, wesoła jak śmiech serdeczny. Czy nigdy już nie nadejdzie? Czyż nie uczuje dłoni jej w swej dłoni i lazurowych oczu nie przyjmie z uwielbieniem? Odmienną falą opłynęła go muzyka, jak mowa zrozumiała, zwrócona bezpośrednio do niego. Nie wiedząc o tem wcale, wykonał prawidłowo figury tańca.\nPoznał ją po błękitnem powietrzu, w którem była dla niego zawsze. Poznał ją po zapachu włosów i po szeleście szat. Nie mógł własnego spojrzenia udźwignąć z ziemi. Widział jej stopy w białym atłasie i białe wstążki skrzyżowane... Oto trzyma rękę jej w swej dłoni, nieruchomą, długą, trwożliwą, miękką i subtelną, jak wiązka nikłej rezedy. Oczy wciąż jeszcze nie mogą objąć postaci, nie widzą. Dusza tylko nasyca się nią, jak kwiat nasyca się mgłą nocy.\nOto mówi do niego tak cicho, ciszej, niż szelest jedwabiu:\n— Nie powinnam była...\n— Co, księżniczko?\n — Nie powinnam była pozwolić, żebyś waćpan jedną godzinę przebywał w progach tego domu. Tylko wzgląd wyższy...\n— Jeszcze tylko parę godzin... Odejdę zaraz i już na wieki.\n— Ani jednego słowa litości...\n— O litości wspomina ten bezczelny, który się porwał...\n— Pani, pani... Kochałem cię nadewszystko w życiu mojem. Dlatego... To tylko chciałem powiedzieć...\n— Już się dokonało.\nOdeszła znów. Jak woniejący dym, okurzył go dźwięk tych wyrazów. — »Już się dokonało«. — Cóż mogą znaczyć te słowa? co mogą znaczyć te słowa? co mogą znaczyć? Wszystką władzę rozumu wytężył, żeby zrozumieć. Ale nim cokolwiek ułożył w myśli, przesunęła się obok niego wśród nieustających zbliżeń i oddaleń tańca. Gdy na moment znowu byli razem, rzekła:\n— Nigdy waćpan nie wrócisz tutaj? Wszak to już sam wyrzekłeś?\n— Tak wyrzekłem.\n— I honorem ręczysz swoim?\n— Co prędzej, co prędzej uchodź, — cha-cha...\n— Nigdy nie będziesz się waćpan starał, żeby mię widzieć?\n— Mów-że waćpan...\n— Nie mogę tego przyrzekać. Jeśli żyć będę, wszelkich owszem dołożę starań, żeby skrycie widywać to miejsce. Ale o tem nikt wiedzieć nie będzie.\nBrak wzroku i tchu. Ocknął się, widząc, iż należy tańczyć nową figurę, śnił przez chwilę, iż inny zgoła człowiek jest w nim samym. Spoglądał wokoło jasnemi, uciszonemi oczyma. Pilnował w sercu płomyka cichego szczęścia. Już nie zbliżyła się w tych figurach. Dopiero w ostatniej, gdy razem na chwilę stanęli, rzekła mu:\n— Będzie gawot. Czy tańczysz go waćpan?\n— Ale czy bardzo dobrze?\n— Zaproś mię waćpan później do tego tańca.\n— Księżniczko, daruj mi jedną jedyną chwilę nim stąd odejdę, jedną chwilę na osobności.\nSkończył się taniec i nastała chwila przerwy. Rafał oddalił się do jednej z sąsiednich sal i tam ukrył we framudze okna. Był znużony, jakby wszystkie kości miał połamane. Był obojętny na wszystko, nawet na to, co się przed chwilą dokonało. Wiedział tylko tyle, że te sekundy, które przemijają, to najrozkoszniejsza doba życia. Samej ich rozkoszy nie czuł wcale. Otrząsnął się ze swego stanu wówczas dopiero, gdy spostrzegł panią Ołowską w otoczeniu kilkunastu osób, panów i pań. Wszyscy ją o coś usilnie prosili, a ona zaprzeczała, śmiejąc się srebrnym swym śmiechem. Rafał zbliżył się także i posłyszał wówczas, że ją proszono, by tańczyła tamburino. Nie chciała za nic. Trwało to dosyć długo. Nareszcie Rafał przypomniał sobie, co mu poleciła. Przecisnął się tedy ostrożnie przez tłum, skłonił się przed gospodynią i prosił, żeby raczyła tańczyć z nim gawota.\n — Ach, więc jedni chcą, żebym tańczyła szal, ci, żeby tamburino, a jeszcze waszmość pan... gawota. Nie. Wynajdę sama inną tancerkę.\n— Pomimo ponowionych próśb?\n— Nie mogę — et tout est dit.\nPo długiem wahaniu się, którego na pozór nie mogły przezwyciężyć nawet prośby pana Ołowskiego, przystała Wreszcie na odtańczenie gawota. Zagrała muzyka.\nKreśląc w przestrzeni linie i szlaki niepewne, jakoby ślady bujania w kraju widzeń, zataczając zwroty kołujące i wśród niespodziewanych ukłonów, owych zaprzeczeń, pewnych uprzejmego powabu, co są niby znaki symboliczne wstydliwości i bojaźni, tancerka stała się podobną do muzycznego instrumentu, do harfy czy lutni, tworzycielki wzniosłej i pięknej melodyi. Samemu zdawało się, że tworzy i pierwszy raz w życiu gra. Ruchy jej były z każdą chwilą wdzięczniejsze, coraz bardziej pewne swej piękności, jak tony muzyczne, od wieków leżące w milczeniu, które teraz, po wyrwaniu z nicości, okazują wszystek swój przepych i potęgę władzy piękna. Bezkarnie i bez przeszkody, jawnie a w myśl przepisów tańca, mogli obejmować się miłosnymi uśmiechy, tonąć w sobie nawzajem oczyma. Każdy ukłon i każdy przegub ciała więcej oznaczał, wypowiadał i dokonywał w sprawie miłosnej, niż sonet, ułożony ze słów i zawartych w nich pragnień.\nRafał ledwie kilkanaście postawił ślizkich a wytwornych kroków, między jednem a drugiem zbliżeniem ciał, usłyszał wyrazy:\n — O, pani...\nPrzebiegła ślicznymi ruchy przestrzeń salonu, wróciła znowu. Oto, ująwszy palcami gazę spódnicy, uniosła jej lekko i łagodnymi rytmy, cichymi skoki mijała tancerza, Wtedy szept:\n— Boję się ciebie...\n— Przez szereg pokojów...\nMusiał teraz oddalać się od niej i wracać, oddalać i wracać wciąż. Słuchał, słuchał, słuchał. Była obok i milczała. Nic, tylko ciosy własnego serca... Mijała go w milczeniu. Nareszcie, kiedy się najmniej spodziewał, kiedy oszalały tracił już wszelką nadzieję, posłyszał znowu wyrazy, ledwie się dobywające z pomiędzy nieruchomych warg:\n— Pójdź... do siebie...\n— Stamtąd zejdziesz...\n— Na dół schodami... tak... które są w końcu korytarza.\nMuzyka nieco odmienna. Taniec znów. Uśmiech. Oczy zemdlałe w zaśnieniu. W różanych wargach zęby z trwogi szczękają:\n— Będą tam półotwarte drzwi.\nRafał wcisnął się w tłum mężczyzn i stanął w przejściu, wiodącem do sali sąsiedniej. Tył głowy wsparł o ślizkie odrzwia mahoniowe i otwartemi oczyma patrzał w dal. Zbliżył się do niego Krzysztof i rzekł:\n— Bądź gotów.\n— Bardzo mi się podobasz dnia dzisiejszego.\n— Ale z ciebie tancmistrz nielada...\n— O, wierz mi, powinieneś był dawno wstąpić do baletu w Krakowie... Nie byłbyś się tułał po gościńcach...\n— Jesteś, ile sobie przypominam, złośliwy, mości Cedro. Lubię dobry dowcip, a bez złośliwości niema dowcipu. Obawiam się, że dziś rano zginiesz. Wiesz, idź do sąsiedniego pokoju, napisz testament według reguł procedury austryackiej, a mnie możesz, jeżeli ci to w smak pójdzie, zrobić generalnym spadkobiercą.\n— Zapiszę ci, ale nie tak znowu wiele... — rzekł Krzysztof ze złym uśmiechem. — Co najwyżej mogę ci w spuściźnie przekazać ten frak, który masz na sobie i w którym tak misterne stroiłeś piruety. Pończochy również i trzewiki...\n— Jakże śmiesznym jest mąż, któremu zazdrość dziurawi skorupę mózgu!\n — O ciebie... — szepnął Cedro że ściśniętymi zębami, ale Rafał odsunął go od siebie łagodnym i łaskawym ruchem. Na przeciwległej stronie sali, w odosobnionem krześle siedziała jego księżniczka z głową opartą o kraj marmurowego kominka. Patrzali się w siebie zaklętemi oczyma przez długi, niewymowny czas. Nie umieliby powiedzieć, ile go upłynęło, nie umieliby określić, co się działo na świecie otaczającym, ani w głębokości ich dusz. Nie wiedzieli nawet o tem, że upływające minuty niosły na falach najwyższe złudzenie rozkoszy.\nZakłócała ciszę muzyka i zajmowała przestrzeń młoda, piękna panna, z wdziękiem tańcząca solowy taniec — szal. Przebiegła salę to tu, to tam, rozciągając nad głową błękitny szal z kaszmiru. Jeśli stawała na zło to li tej drodze spojrzeń obłąkanych z rozkoszy, przywierali na mgnienie powieki, by za chwilę z tem straszniejszą miłością upajać się sobą.\nWreszcie, nim piękność ukończyła swój taniec, Rafał podniósł głowę. Od niewypowiedzianego uśmiechu zaćmiły się i ściemniały jego oczy i stały się do oczu księżniczki podobne. Usta oblekły się wyrazem potęgi i cudownej siły. Stał się piękny, wspaniały i niezwyciężony. Wolnymi kroki, z wdziękiem i zwinnością tygrysa poszedł, nie widząc miejsc ni osób. Przeszedł wskazane korytarze, schody, sienie, znowu schody Wszędzie było pusto i cicho. Daleki gwar zagłuszał odgłos kroków. Pchnął pół otwarte drzwi i wszedł do buduaru. Panował tam prawie mrok. Na kominku żarzył się stos bukowych węgli. Okrył je już popiół fijoletowo-perłowy. Zdala, z za dziesiątych ścian, dochodziły tony stłumione i szczególnie urocze w tem oddaleniu. Olbromski zamknął za sobą drzwi i usiadł przed ogniem. Zapadł w zadumę przesyconą wonią róż i jaśminu. Oddychał westchnieniami, które płynęły z tajemniczego zdroju na świętej górze szczęścia.\nW pewnej chwili błysnęła jasność w przeciwległej ścianie. Pani Ołowska stanęła we drzwiach. Zamknęła je za sobą. Gdy wstał z fotelu przed ogniem, zajęła to miejsce i przez chwilę nieruchoma siedziała z rękoma na poręczach leżącemi bezwładnie. Ujrzał przed sobą, w słabych brzaskach światła węgli, jej twarz, szyję, ręce. Ujrzał ją przed swoją duszą. Kiedy podniosła na niego oczy, i kiedy znowu spoczął w spojrzeniu, przerwanem odejściem z sali, upadł przy niej na kolana, objął jej nogi rękoma i pozwolił płynąć nieutulonym łzom szczęścia.\nNie odtrącała go, ani się poruszyła na swem miejscu.\nDopiero nierychło, nierychło, kiedy już serce jego było spokojne i oschły łzy na powiekach, dotknęła ręką jego czoła.\n— Spełniłam wszystko, czego chciałeś.\n— Żegnam cię.\n— Żegnam cię, pani.\n— Przyniosłam ci ten z albumu widok alei w Grudnie. Sama go niegdyś zrobiłam... W latach moich szczęśliwych, w domu moich snów na jawie... Weź go sobie i miej na sercu. Nie przebiją go kule.\n— Czy nie chcesz, żebym dziś umarł?\nO jakiejś porze usłyszeli w pokojach na piętrze żywe, gwałtowne kroki i łoskot. Rafał wiedział, co to oznacza. Szukają go. Myślał o tem z uśmiechem, nie odrywając ust od czary swego szczęścia, nie budząc się z omdlenia. Wszystko jedno. Czy umrzeć już, czy jeszcze żyć — jednego to nie warte uśmiechu. Ale na rozkaz, że ma się udać z Krzysztofem na ową wyprawę, odszedł w okamgnieniu i stanął w swoim pokoju. Wistocie szukano go na wszystkie strony. Kalwicki klął na czem świat stoi. Krzysztof był już gotów.\nOtwarły się drzwi. Kalwicki wyprowadził, a raczej wyniósł oficera ubranego już w futro. Dociągnął go w swych barach aż do sanek, usadowił w głównem siedzeniu, otulił mu nogi bardzo starannie i krzyknął:\nRafał puścił konie. Polecieli w skok. Kalwicki krótkimi rozkazami wskazywał kierunek jazdy. Oficerek spity, jak bela, gadał wciąż do plenipotenta:\n— Bin doch ganz knall... Sacra! Wer bist du eigentlich?\n— Ależ tak... ja wohl... panie lejtenancie!\n— Sind Sie vielleicht Olowski’s Freund?\n— Freund? A jakże! najzupełniejszy! Jedź tam ostro, te, guzdrała! Koniom po bacie!\n— Niech się pan porucznik niczego nie lęka — wołał Kalwicki Niemcowi nad uchem — mamy niezłego furmana, a i lokaj jest jaki taki, choć safanduła. Dojedziemy z paradą.\n— Frau Olowski ist ja... Sind Sie vielleicht ein sogenannte Kalwicki? Frau Olowski ist aber schon...\n— O, to się wie!\nKonie wpadły w opłotki, prowadzące do wsi i skokiem kopały się w głębokim śniegu. Mdły brzask począł się niecić na wschodzie. Wiatr nadranny ocknął się w polach.\n— Co pary w koniach! — wołał Kalwicki głosem tak rozkazującym, że Rafał poddał się mu bez oporu.\nDragon zawahał się, jeszcze raz obejrzał kapelusz oficerski, wreszcie trącił konia ostrogą, żeby wjechać w opłotki, czy dać znać do drugiego posterunku. Skoro tylko odwrócił się tyłem do sanek, Rafał i Krzysztof zsunęli się ze swych miejsc i chyłkiem, wpół zgięci skoczyli za ognisko. Do wału rzecznego było kilka kroków. Minęli go jednym susem. Po drugiej stronie tego jazu rosły wikle. Całe to zbocze od strony rzeki pokryte było skorupą lodu, który wezbrana czasu powodzi rzeka wyniosła była i zostawiła na chaszczach. Pomiędzy tą skorupą a jazem umykali teraz, jak lisy, w dół rzeki. Świstali z cicha, wiadomym sposobem, według instrukcyi. Kiedy tak dopadli połowy odległości między jednem a drugiem ogniskiem, usłyszeli tuż za wałem tętent konia, lecącego w skok. Przycupnęli. Koń przeleciał.\nJedna z nich musnęła w wodę koło burtu łodzi. Cicho i boleśnie jękła druga. Nieustraszony Ślązak-przewoźnik wstał teraz na nogi. Wiosła dźwiękły i zagrały w jego potężnych rękach. Ujrzeli przed sobą ogromną jego postać, od głowy do stóp zamkniętą w wielkim kożuchu. Łódź pomknęła w dół, ukośnie tnąc wart środka rzeki. Lecieli nad wyraz chyżo. Ale na opuszczonym brzegu rozległ się nowy grzmot kanonady i rozwalił ciszę nocy.\nPrzewodnik raptem siadł na nogi swoje w tem miejscu, gdzie stał, zakaszlał się straszliwem chrzypieniem. Wiosła wypadły mu z rąk. Przez chwilę w zdumionych oczach zbiegów kiwał się to w tył, to naprzód, charcząc i ciągnąc w piersi powietrze, aż runął na dziób łodzi, zwieszonemi rękawami kożucha trzepiąc i chlapiąc po wodzie. Silnie od początku pchnięta łódź przebiła wiry głębokiego koryta i leciała za wodą bez wioseł po drugiej już stronie wartu wodnego. Rafał wychylił się i złapał jedno wiosło. Leżący chłop zawalił całe miejsce. Nieporęcznie, wydzierając sobie wiosło, to docierali do skorupy lodowej tamtego brzegu, to odpadali od. niej ku środkowi rzeki. Lodowisko tamtej strony sięgało daleko w wodę i broniło przystępu. Rafał w rozpaczy zwalił je wiosłem, ale tylko zadźwiękło, jak dzwon śmierci. Ciekli jeszcze w milczeniu i zgrozie, coraz szybciej, coraz szybciej... Wiry wlekły ich w środek rzeki... Wtem ujrzeli wyłom między lodami. Łódź spodem docierała mielizny, więc ze wszech sił, wpierając ocalone wiosło w ławice piasku podwodnego, dobijali. Już przedświt powlekał pędzącą wodę śniadą barwicą. Coraz wyraźniej było widać rzekę i przestworza. Na galicyjskim brzegu gromadził się zastęp żołnierzy... Udało się Rafałowi werznąć łódź w piach i utwierdzić ją tyle, że mogli wyleźć w wodę. Kazał Krzysztofowi brnąć na brzeg, sam szarpnął barkę za łańcuch i wywlókł z wody na mieliznę, w ostoje międzylodowe. Kiedy byli w łozach tamtego brzegu, runęło kilkadziesiąt strzałów. Kule gwizdnęły, jak osy, trzaskały z ostrym brzękiem w lód i rozpryskiwały go na wsze strony. Dźwignęli co tchu chłopa. Obrócili go twarzą ku niebu. Oczom im przedstawił się widok brunatnej twarzy, z której rozwartych ust waliła się falą ciemna krew. Oczy już zaszklone bielmem śmierci patrzały w nich spojrzeniem tamtego świata. Ujrzawszy niewysłowioną mowę boleści w tej twarzy stężałej wśród życia, wśród siły, wśród potężnej pracy, Krzysztof zachwiał się na nogach. Kolana jego głęboko werznęły się w śnieg. Z załamanemi rękoma, z wyrazem rozpaczy bezdennej, stokroć mocniejszej, niż wówczas, gdy żegnał ojca, patrzał i patrzał w leżącego trupa. Znagła zatrząsł się cały i począł łkać, jak dziecko. Głowa jego padła do nóg zabitego, ręce kurczem objęły mokre, stapiane buty. Począł w boleści skomleć i wyrzekać:\n— To ja... To moja wina... To ja cię zamordowałem!... Dlatego, że mi się spodobało iść na wojnę, ty tu leżysz! Boże, Boże! Cóż ja teraz pocznę? cóż ja teraz pocznę, nieszczęsny! Boże wielkiego miłosierdzia!...\nWzniósł obłąkane, skostniałe oczy na Rafała i pytał go z ogłupiałem skamlaniem:\n— Cóż teraz będzie? Zlituj się nade mną! Cóż ja teraz z nim pocznę?...\n— Wiech żyje cesarz! Przyjadę ja tu do was psy kulawe!\n— Wciąż jeszcze beczysz?\n— Słuchaj-no, daj mi pokój...\n— Jeżeli chcesz beczeć to idź sobie osobno, bo gotowi ludzie pomyśleć, że to ja cię za uszy ciągnę do wojska.\nKrzysztof był już oddawna spokojny. Szedł takimi samymi krokami, jak jego mentor. W milczeniu przebyli płaszczyznę i zaczęli wstępować na wzgórki długim wałem wyznaczające dolinę Wisły.\n— Krzyś, — rzekł szybko Rafał głosem wesołym — a wiesz ty, bratku, o tem, że my już byliśmy w bitwie! Słyszysz, gazda! Kule nam koło uszu gwizdały, jak najprawdziwszym żołnierzom. Słyszałeś, jak gwizdały?\n— Ale ty nie śpij, tylko odpowiadaj przytomnie.\n— Mówiłem ci już raz, żebyś mię zostawił w spokoju.\n— Dobrze, czuły Galicyaninie, zostawiam cię w spokoju. Gdzież u licha jest ta chałupa? Kalwicki tu nam kazał się zgłosić. Powiedział, że na wzgórzu... Chodźmy jeszcze wyżej.\nWeszli na najwyższy wydmuch, ledwie teraz owiany szronem i śniegiem. Czarny, zmarzły piach ustępował pod ich stopami... Rozejrzeli się wokoło. W dali, za Wisłą, w brunatnych, zaroślach z błękitnawych mgieł świtu wyłaniał się pałac w Jazie. Dach jego z ciemnej dachówki przerzynał brutalną plamą jasny błękit nieba. Rafał zatrzymał się, znieruchomiał. Przyglądał się dalekiemu widokowi posępnem spojrzeniem. Gdy tam stał zastygły i oniemiały, widziało mu się, że żyje w chwili tak bardzo dawnej od jego życia, jakby w dzieciństwie. Alboż to, na co patrzą oczy, istnieje? Cóż to go zajmowało wczoraj, dziś w nocy? Uczuł w sobie brak, pustkę, loch ciemny. Czyliż naprawdę istnieje ten wyniosły dom? czy było w czasie szczęście, którego ten kształt widomy jest wyrazem? Różane zorze zabarwiały prześlicznie ów daleki niebieskawy spłacheć ziemi. Połyskiwała rzeka, szybko pędząca wśród brylantów lodu. Odwrócił się raptem od tego widoku i poszedł ku domostwu, które stało w pobliżu. Na wzgórzu nagiem sterczało to siedlisko rybackie, czy miejsce ucieczki dla powodzian. Do resztek dawnego muru karczmy, czy schroniska dla nędzy, zalanej wodą, przybudował teraźniejszy mieszkaniec lepiankę z wiciny i rzecznego mułu, z kawałów belek, szczątków desek, krokwi a łat odebranych wiślanym falom. Nad połową tego budowania wysoki i śpiczasty niegdyś dach zapadł się zgniłemi krokwiami i zwisał dziurawym łachmanem. Nizkie drzwi były obite słomianą plecionką, ściany ogacone mchem i nawozem. Okienko z jednej szybki, jak ciepłe usta dziecka, wychuchało sobie głęboką donicę w zaspie, która je przydęła. Dym wywalał się już z pomiędzy czarnych, oślizgłych gontów.\nZakołatali we drzwi pięściami. Nie zaraz otwarło je babsko wyschłe, czarne, kudłate. Za niem pokazały się głowy dzieci o twarzach jakoby kobuzów i kukułek.\n— Wasz przewozi bez Wisłę? — zwrócił się do baby.\n— Ja ta nie wiem, przewozi, czy nie przewozi... — odmruknęła niechętnie.\n— No, nas przewiózł, więc wiadomo.\n— Nie wiem, co i jak gadają. Mój jest rybak. Kto jego wie, czy przewozi? Teraz wojsko stoi i z gwerów bije. Ja o niczem nie wiem.\n— No, my tu mieli do niego interes.\n— To przyńdzie pod połednie, a ja nie wiem.\n— Kazał wama powiedzieć, matka... — rzekł Rafał, licząc ponuro oczyma dzieci — że te... że przyńdzie dopiero na odwieczerz. Teraz nie przyńdzie. Rozumiecie?\n— Czy ja niby rozumiem?\n— No!... A co mu się od nas za przewóz należy i za to wino, co je to przemycał, to wam kazał dać w rękę. Nacie...\n— Trzymaj to, babo, garścią, bo to nie koprowina, ino samo złoto! — krzyknął na nią.\nZe dworu już wrócił po wyjaśnienie, gdzie tu najbliższa wieś, czy dwór, żeby można furmankę nająć.\nTę stronę ostatnio edytowano 17 maj 2015, 20:25.


Juliette about Beauty: TONIK NAWILŻAJĄCY Z HYDROMANILEM I KWASEM HIALURONOWYM E-NATURALNE\nOd producenta: Tonik z hydromanilem i kwasem hialuronowym to tonik o właściwościach nawilżających, odżywczych i przeciwstarzeniowych. Bogate źródło substancji nawilżających znajduje się w hydromanilu, a dodatkowy efekt zatrzymania wody w skórze daje kwas hialuronowy. Odpowiednie nawilżenie jest podstawą zdrowo i młodo wyglądającej skóry, dające jej ochronę przed przedwczesnym starzeniem się.\nPrzeznaczony do codziennej pielęgnacji każdego rodzaju skóry. Skład: Baza tonikowa – 120 g\nKwas hialuronowy 1% żel – 6 g\nAqua, Polysorbate 20, Penthanol, Sodium PCA, Glucose, Urea, Glutamic Acid, Lysine, Glycine, Allantoin, Lactic Acid, Propylen Glycol, Gluconolactone (and) Sodium Benzoate\nHydromanil Aqua, Propylene Glycol, Glycerin, Hydrolyzed Caesalpinia Spinosa Gum, Caesalpinia Spinosa Gum\nCena: 17,90zł/150g Cena dotyczy całego zestawu.\nOpakowanie: Jak wcześniej wspomniałam tonik otrzymujemy w formie zestawu do samodzielnego sporządzenia. Jego wykonanie jest banalnie proste. Sam tonik później zamknięty jest w smukłej, wygodnej, białej, zakręcanej buteleczce z dozownikiem.\nWykonanie toniku: Do butelki z bazą tonikową wlewamy składniki zawarte w zestawie. Zakręcamy butelkę i intensywnie wstrząsamy.\nZapach: Z butelki niemalże nie pachnie wcale. Na skórze jednak zapach nie jest przyjemny, staje się lekko kwaśny, ale na szczęście szybko znika.\nKonsystencja: Tonik jest wodnisty i przeźroczysty.\nDziałanie: Tonik naprawdę świetnie nawilża. Moja mieszana skóra nie potrzebuje po jego użyciu zupełnie żadnego kremu. Na skórze pozostawia delikatny lepki film, co nie każdemu może się spodobać. Z czasem ten film niemal całkowicie się wchłania, niemniej jednak potrzebuje więcej czasu. Sama baza tonikowa ma całkiem przyzwoity skład: mocznik, alantoina, kwas mlekowy... Sama baza ma duże właściwości nawilżające. W zestawie otrzymujemy także nawilżający hydromanil, kwas hialuronowy, mleczan sodu i wit B3. Taki zestaw to istna bomba nawilżająca i to się czuje :) Skóra po jego użyciu jest naprawdę nawilżona, a codzienna tonizacja wieczorna tym tonikiem spowodowała u mnie całkowity zanik jakichkolwiek suchych skórek. Z początku nie spodobał mi się film jaki daje on na skórze po użyciu i podzieliłam się nim ze znajomą, która ma suchą skórę. Teraz w zasadzie przyzwyczaiłam się do tej formy i bardzo polubiłam się z tonikiem. Niemniej jednak znajoma jest bardzo zadowolona z toniku od pierwszego użycia. Znacząco poprawił on stan jej przesuszonej cery. Planuje zakupić swój zestaw, bo jak mówi, takiego dobrego toniku jeszcze nie miała ;) Tonik nie podrażnił, nie uczulił.\nPodsumowując: Tonik jest dobry, ale lepiej w moim odczuciu sprawdzi się u osób z suchą lub dojrzałą skórą. Miałyście do czynienia z tym zestawem z e- Naturalne? Buziaki\nAgata Wójcikczerwca 16, 2015Czyli już wiem, że na pewno nie do mojej cery :POdpowiedzUsuńPaulina Agnieszkaczerwca 16, 2015Coś czuję, że moja cera by się z nim polubiła;) OdpowiedzUsuńPatrycja Lubasczerwca 16, 2015nie miałam, ale muszę kiedyś się skusić na taką samoróbkę :D :))OdpowiedzUsuńOnAlwaysTogetherczerwca 16, 2015Bardzo lubię produkty z e-naturalne :)OdpowiedzUsuńNatural Beauty HOMEMADEczerwca 16, 2015Oooo, miałam taki sam zestawik albo bardzo podobny :) Mi przypadł do gustu. Zapraszam do mnie na rozdanie kosmetyczne! :)OdpowiedzUsuńBeauty B.czerwca 16, 2015Mojej cerze mógłby się spodobać :)OdpowiedzUsuńrecenzjemartełaczerwca 17, 2015Coś dla mnie i mojej suchej buzi!OdpowiedzUsuńIwonka Leksczerwca 17, 2015Z e-naturalnie nigdy jeszcze nie zamawiałam, choć swego czasu bawiłam się w półprodukty :)Recenzją jednak zachęcasz :DOdpowiedzUsuńsandraxblogczerwca 17, 2015kolejny kosmetyk z tych co robi się samemu, podoba mi się to :D OdpowiedzUsuńNatalia | JakPięknieByćKobietączerwca 17, 2015Ja mam lekko suchą skórę, więc może się skuszę :DOdpowiedzUsuńUpitaKubisiemx3czerwca 17, 2015Nie miałam tego zestawu :), tonik wygląda bardzo fajnie, ja teraz jako tonik używam wody różanej :)OdpowiedzUsuńNot too serious blogczerwca 17, 2015w takim razie coś dla mnie :))OdpowiedzUsuńwww.kassiiaa.blogspot. comczerwca 17, 2015Dobrze, że się sprawdza :-) OdpowiedzUsuńBella jestTuczerwca 17, 2015Mam suchą skórę, więc może się kiedyś na niego skuszę; )OdpowiedzUsuńMagic Worldczerwca 17, 2015O nie znam tej firmy :)OdpowiedzUsuńAngelika Rybakczerwca 17, 2015Nie miałam jeszcze żadnego produktu tej firmy :-) fajnie, że tak dobrze nawilża :-) OdpowiedzUsuńAn gieczerwca 17, 2015Z E-naturalne jeszcze nic nie mam :)OdpowiedzUsuńEva Peczerwca 17, 2015Ja mam cerę mieszaną i nie lubię lepkich kosmetyków.OdpowiedzUsuńKlaudia Jaroszewskaczerwca 18, 2015Widzę że często robisz swoje kosmetyki :)OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


(ur. 1985) wciąż poszukuje swojej artystycznej drogi. Jednak punktem odniesienia zawsze będzie człowiek, jego brak lub obecność. Bohaterami jego zdjęć są "zwykli" ludzie, ich chwile szczęścia i smutku. Fotografowanie ludzki emocji w zwykłych, codziennych (tzn. nie ekstremalnych przypadkach takich jak katastrofy i wielkie nieszczęścia) uważa za najbardziej intrygujące wyzwanie.\nMa na swoim koncie wiele nagród. Między innymi I miejsce w konkursie Śląska Fotografia Prasowa 2008. Był wielokrotnie nagradzany w konkursie Tychy Press Photo (rok 2006 - I miejsce, rok 2008 - II i III miejsce, rok 2009 - II miejsce), oraz na konkursach studenckich (min. Kliszożercy, Kraków 2006 - Grand Prix)\nSwoje prace wystawiał kilkakrotnie w galerii "Szyb Wilson" w Katowicach, a także na wystawach zbiorowych, min. w Warszawie, Cieszynie i Białymstoku. Ma na swoim koncie wystawę indywidualną w Pałacu Młodzieży w Katowicach w "Galerii Marmurowej" w roku 2007, oraz w galerii "Obok" w Tychach.\nObecnie pracuje i studiuje na Śląsku, gdzie realizuje kilka fotograficznych projektów. Jest wolnym strzelcem.


11 punktów Gortata,zwycięstwo Phoenix 16.02.2011 - Forum\nHOME » KOSZYKÓWKA » 11 PUNKTÓW GORTATA,ZWYCIĘSTWO PHOENIX 16.02.2011\n11 punktów Gortata,zwycięstwo Phoenix 16.02.2011\nPosty: 39015 #651625\nChanning Frye zdobył 31 punktów i poprowadził Phoenix Suns do zwycięstwa nad Utah Jazz 102:101. Do Marcina Gortata należała jednak najważniejsza akcja meczu w obronie, kiedy na trzy sekundy przed końcem spotkania uniemożliwił jednemu z rywali doprowadzenie do dogrywki. Polak zdobył 11 punktów i miał siedem zbiórek. Aż 90 ze 110 punktów całej drużyny zdobyli trzej liderzy Miami Heat. Najwięcej rzucił Dwyane Wade - 41, a jego zespół wygrał z Pacers 110:103.\nJeszcze na siedem minut przed końcem czwartej kwarty Jazz prowadzili 89:81. Osiem punktów Mickaela Pietrusa (w tym dwie "trójki") oraz rzut z dystansu Channinga Frye'a sprawiły, że cztery minuty później to Suns prowadzili 92:89, a za chwilę 97:93. Celny rzut z dystansu Derona Williamsa sprawił, że goście wrócili do gry. Na minutę przed końcem przegrywali 98:99, ale ani Williams, ani Al Jefferson nie potrafili zdobyć punktów.\nJazz mieli jeszcze szansę wyrównać lub nawet wyjść na prowadzenie przy stanie 100:98 dla Suns. Na zegarze pozostawało siedem sekund. Dwa metry od kosza piłkę dostał Paul Millsap, który uciekł Frye'owi i na pewno zdobyłby punkty, gdyby nie Marcin Gortat, który szybko się zorientował, że trzeba Frye'owi pomóc i stanął na drodze skrzydłowego Jazz. Millsap wbił się w niego i widząc, że punktów nie zdobędzie próbował podać na obwód, ale piłkę złapał Steve Nash. Rozgrywający Suns był faulowany i zamienił dwa rzuty wolne na punkty. C.J. Miles trafił jeszcze "trójkę", ale zawodnicy Jazz nie zdążyli już sfaulować któregoś z rywali. Suns pokonali Utah 102:101.\nNajwięcej punktów zdobył dla "Słońc" zdobył Frye - 31, to jego nowy rekord kariery.\nSkrzydłowy Suns trafił sześć z dziesięciu "trójek" i miał 11 zbiórek. Steve Nash dołożył 20 "oczek" i 14 asyst. Marcin Gortat spędził na parkiecie 36 minut i trafił pięć z dziesięciu rzutów z gry oraz jeden z dwóch osobistych. Zakończył spotkanie z 11 "oczkami" i siedmioma "deskami". Polak miał jednak problemy z obroną przeciwko Alowi Jeffersonowi. Środkowym Jazz zdobył 32 punkty i miał dziesięć zbiórek.\nDla Utah to 12 porażka w ostatnich 16 meczach. Tyrone Corbin, który zastąpił na stanowisku trenera Jerry'ego Sloana ma na razie bilans 0:2.\nAż 90 punktów zdobyli trzej liderzy Miami Heat, a ich zespół pokonał Indianę Pacrs 110:103. Dwyane Wade zdobył 41 punktów. 27 dorzucił LeBron James, a 22 Chris Bosh. Wade wyrównał rekord klubu z Miami zdobywając aż 31 punktów w pierwszej połowie. Heat zapewnili sobie zwycięstwo dzięki wygraniu czwartej kwarty 28:20. - Jesteśmy jedną z najlepiej grających drużyn w ostatnich kwartach i minutach. Przy tym potencjale jaki mamy. Mam na myśli siebie, Jamesa i Bosha. Dzięki temu możemy grać szybko i skutecznie - powiedział po meczu Wade.\nW Chicago Michael Jordan usiadł obok Scottie Pippena przy samym parkiecie. Obaj panowie kibicowali jednak innym zespołom. Bobcats Jordana zostali upokorzeni przez "Byki"\n94:106. Najwięcej punktów dla Bulls zdobył Luol Deng - 24, a 18 "oczek" i 13 asyst dołożył Derrick Rose.


Indyjskie makijaże - Strona 31 - Wizaz.pl\nStrona 31 z 59 « Początek < 6 21 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 41 56 > Koniec »\n2005-09-04, 18:12 #901\no wow to Warszawianki sie uciesza\n2005-09-04, 18:18 #902\nznam te panie! maja forum na gazecie, kiedyś z jedną e-mailowałam (przed wyjazdem do Tunezji). Może można się przez internet dowiedzieć, jakie ceny i wszystko inne:\nto forum, a tu o ich sklepie:\nw tym powyższym linku jest telefon i adresy e-mailowe\n2005-09-04, 21:14 #903\nKochane Wizażanki! Mam do Was gorącą prośbę, jeśli tylko któraś z Was ma dostęp do khola bardzo proszę dajcie mi znać! bardzo bym chciała go mieć, zresztą chyba nie tylko ja Mam nadzieję, że któraś mi pomoże...\n2005-09-04, 23:05 #904\nMysle ze wiele wizazanek byloby jeszcze chetne na khola Pewnie nawet z tcyh co jzu go maja :P Wiec tylko znalezc jakis sposob i hurtowo zamowic\n2005-09-04, 23:06 #905\nOryginalny arabski kohl można kupić w sklepie na studenckim osiedlu "Przyjaźń" przy ratuszu Bemowo w Warszawie. Sklep nazywa się Karawanseraj. Jest to centrum kultury arabskiej, które prowadzi studentka arabistyki i jej mama- podróżniczki zakochane w tej kulturze. Ja byłam tam kilka razy, poniewaz też kocham orient. Ostatnio byłam kilka miesięcy temu i zawsze widziałam tam kohl. Zazwyczaj jednak kohl dostępny jest z kiepskim aplikatorem, a kohl w proszku sie sypie i rozmazuje- taki jego minus.\nktóra z Warszawianek bedzie tak miła ,ze kupi mi taki khol ? oczywiscie pieniazki przeleje wczesniej.....\n2005-09-04, 23:22 #906\npodstawowe pytanie ile on w wawie kosztuje\n2005-09-04, 23:26 #907\nno wlasnie niech ktoras sprawdzi i da znac\n2005-09-05, 08:09 #908\nA może tak napisac do tej osoby i zapytać czy aktualnie sprzedaje kohle. Może można zamówić u niej hurtowo Wtedy jakaś dobra wizażanka z Warszawy zakupiłaby i potem rozesłała chętnym dziewczynom. Ja niestety nie jestem z Warszawy a bardzo chciałabym mieć czarnego kohla.\n2005-09-05, 08:10 #909\njakby co to tez jestem chętna\nusmiecham sie szeroko do szczesliwych warszawianek\n2005-09-05, 08:23 #910\ndziewczyny-napisałam wczoraj maila do tego sklepu i czekam na odpowiedź. W razie czego zamówię więcej\n2005-09-05, 08:37 #911\nAguś jeśli cena będzie przyzwoita to ja sie ustawiam w kolejce po khola najchętniej wziełabym jakiś kolorowy, jesli bedzie wybor\n2005-09-05, 08:46 #912\nhih ja napisalm dzis rano i tez czekam pewnie beda zasypani mailami o khol\n2005-09-05, 08:51 #913\nżeby tylko nie wyniuchali interesu i nie podwyższyli cen\n2005-09-05, 08:53 #914\n2005-09-05, 09:17 #915\nJa jestem chętna więc proszę o wpis na listę. Chciałabym czarny i jakby się dało to zielony też\n2005-09-05, 09:34 #916\nhihi ja wlasnie nie chcialam pisac, bo myslalam, ze jak dostana za duzo maili to moze byc pojderzane ale dajcie znac dziewczyny co odpisaly\n2005-09-05, 10:14 #917\na khol Guerlaina na allegro juz 74 zl - na dodatek za sprawa wizazanki :P\ntak myslalam ze bedzie wojna\n2005-09-05, 11:15 #918\nMnie też wpiszcie na liste,prosze\n2005-09-05, 12:02 #919\nOoo, muszę się przejechać do KARAWANSERAJ, może się jeszcze załapię na kohla, zanim te wszystkie maniaczki (taaa, to o Was ) go wykupią\n2005-09-05, 14:16 #920\nJak jeszcze można to ja też bardzo chętnie skorzystam i proszę o wpisanie na liste....\nRównież wysłałam maila do tego sklepu....ale niestety bez odzewu (\n2005-09-05, 15:08 #921\nWiesci z frontu.Sally Hansen ma takze kohl nazywa sie Professional kohl liner tylko ze nigdzie w sieci do kupienia go nie znalazlam.Ale jest na jej stronce.\n2005-09-05, 15:27 #922\njesli nie odezwa sie do jutra trzeba by moze zadzwonic?\nczy nie dajmy poznac ,że kupimy ilosc hurtowa? i nam bardzo zalezy\n2005-09-05, 17:01 #923\nnie iwem , czy jestem na jakiejs liscie ? Nadal prosze jakas Warszawianke o zakupienie dla mni khola. ;P)\n2005-09-05, 17:08 #924\nhm mam pytanie po ile bylby ten khol i jakie kolory sa czarny i.. ?\n2005-09-05, 20:50 #925\nKohl tam kosztuje okolo 15-20zł z tego co pamiętam, ale wątpie, żeby w karawanseraju miały takie tego ilości- podejrzewam ze są 4-6 - ewentualnie mozecie zamówić i przywiozą z nastepnej orientalnej podróży. I z tego co pamiętam to były tylko czarne.\n2005-09-05, 20:55 #926\nmoze będziemy mieć zniżkę?\n2005-09-05, 21:09 #927\n2005-09-05, 21:57 #928\njuż jestem szczęśliwą osiadaczką KOHL'i . Dziękuję serdecznie Jutro czas na eksperymanta makijażowe\n2005-09-05, 22:21 #929\nhihi z ta znizka ta niezly plan ale jak rusza wizazanki z samej Wawy to nie wiem czy cos zostanie :P\n2005-09-05, 23:30 #930


Audyt prawny | Kancelaria Adwokacka – Szczecin: radcy prawni\nAudyt prawny polega na dokładnej analizie dokumentów firmy, w szczególności umów o pracę lub innych źródeł prawa pracy, umów z kontrahentami, a także z członkami zarządu, aktów założycielskich i uchwał organów spółek czy też umów, na podstawie których doszło do nabycia środków trwałych o znacznej wartości.\nWynikiem analizy jest raport stwierdzający stan zgodności z prawem badanych dokumentów oraz rekomendacje w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Dokument ten uświadamia władzom firmy, jaki jest stan prawny jej majątku, czy umowy wykonywane na co dzień są ważne i czy nie tkwią w nich „pułapki”.\nŚwiadomość rzeczywistego stanu prawnego w firmie pozwala skorygować wykryte nieprawidłowości, a zawarte już umowy wykonywać z pełną świadomością skutków prawnych postanowień kontraktowych, których znaczenia przedsiębiorca mógł nie być wcześniej świadomy. W praktyce fuzji i przejęć audyt prawny zlecany przez potencjalnego nabywcę przedsiębiorstwa jest standardem, od którego nie sposób odstąpić.\nRównolegle z audytem prawnym, we współpracy z Partnerami w zakresie ekonomii i księgowości, nasza kancelaria radcy prawnego w Szczecinie zapewnia sprawne przeprowadzenie audytu finansowego.


Tanuki-Anime - Komentarze dla "Wonder Egg Priority"\nRe: po 13 odcinku : Serene : 4.01.2022 12:43:04\npo 13 odcinku : Giereczek : 4.01.2022 12:17:37\nkomentarz : tamakara : 6.08.2021 17:50:01\nkomentarz : quantum2000 : 6.08.2021 16:20:32\nkomentarz : tamakara : 6.08.2021 08:27:32\nkomentarz : quantum2000 : 6.08.2021 01:01:35\nkomentarz : GLASS : 31.07.2021 18:23:59\nWonder Egg Priority po 13 odcinku (special) : MrParumiV18 : 7.07.2021 15:29:20\nkomentarz : Saber : 5.07.2021 02:21:50\nRe: Ło Panie, kto Panu to tak... : quantum2000 : 4.07.2021 18:46:06\nGiereczek\t4.01.2022 12:17\nSzczerze powiedziawszy nigdy nie pomyślałem że można zrobić aż tak beznadziejne zakończenie (pod warunkiem że to faktycznie jest zakończenie) jedyne co mogę powiedzieć to że ludzie którzy nie obejrzeli 13 odcinka mają mniej pytań bo ten „film” czy jak go nazwać zamiast zamknąć wątki to dodatkowo dodaje nowe co jak na odcinek ostatni jest takie średnie Mam nadzieje że się mylę i mimio wszystko autorzy zrobią jeszcze coś z tym\nGLASS\t31.07.2021 18:23\nWyglądało to tak, jakby scenarzysta na bieżąco rozwijał fabułę, nie mając pojęcia jak ma się ta historia potoczyć.\nMIAŁAM RACJĘ: [link]\nMrParumiV18\t7.07.2021 15:29\nWonder Egg Priority po 13 odcinku (special)\nAle tutaj będzie kontynuacja, prawda? PRAWDA?! Nawet za bardzo nie wiem jak mam to skomentować inaczej. Jestem nieco skołowany. Pomijam, że czas antenowy na przypomnienie poprzednich wydarzeń zmarnowany, bo jestem w stanie zrozumieć taki zabieg z powodu małej ilości czasu i ludzi na jego dopracowanie – chociaż tutaj zachodzę w głowę, po co w takim razie w ogóle go robili akurat na ten termin. Nie mogli odczekać dłużej i zrobić nawet więcej niż jeden dodatkowy epizod? Ja mógłbym spokojnie poczekać, nawet lata, aby otrzymać coś w pełni dokończonego, ale tutaj pewnie nie znam wielu czynników, które mają na to ostateczny wpływ i pewnie nijak się mają do moich wymarzonych scenariuszy. Tak czy siak, to nie jest nawet zakończenie. Tak przynajmniej nie wygląda. Z mojej perspektywy jest to zapowiedź ciągu dalszego, tym bardziej, że te 20+ minut, które zaserwowało nam nowe sceny pozostawia jeszcze więcej pytań niż odpowiedzi na poprzednie wydarzenia. Natomiast jeżeli jest to definitywne zakończenie tego projektu i nic więcej nie powstanie, to jest NIESTETY, ponieważ pomysł, stylistyka, klimat, animacja oraz udźwiękowienie wraz z ostem było po prostu świetne, SPEKTAKULARNE ROZCZAROWANIE, gdyż było widać, że ambicje twórców i potencjał samego pomysłu był, ale zabrakło przemyślanego i dobrze rozplanowanego zakończenia pod względem czasu pracy i odpowiedniej ilości oddelegowanych ludzi do niej. Irytacja jest, niewyobrażalny smuteczek również, ale czasu spędzonego z tą serią raczej nie żałuję. Dostarczyła zbyt wielu epickich i emocjonalnych scen. Po prostu, wkładając wszystko do jednego wora, CloverWorks zwyczajnie przeholowało w tym roku i ucierpieli na tym nie tyle co widzowie, co ekipy produkcyjne, bo to one ostatecznie zbierają wszystkie baty, niezasłużenie w większości. Pisałem to już chyba gdzieś w tym roku przy okazji innej produkcji z pod szyldu tego studia, ale jest to nauczka, nauczka na przyszłość, z której i tak zapewne nie wyciągnął za wiele. Takie czasy.\nSaber\t1.07.2021 23:52\nczyli ostatecznie żadne z tego cudowne jajko, tylko wydmuszka :P\nszkoda, że „zakończenie” bez żadnego pomysłu. więcej pytań niż odpowiedzi.\nZSRRKnight\t1.07.2021 23:45\nspecial (póki nie ma osobnego ogryzka)\nPan Wakabayashi to bardzo utalentowany reżyser i wierzę, że w przyszłości zrobi niejedne co najmniej porządne anime, ale Wonder Egg Priority to niestety zupełna porażka pod względem planowania i produkcji. I chcę wierzyć, że to wina złych ludzi z Aniplexu, którzy zarżnęli w ten czy inny sposób tę serię, ale po specjalu widać też, że w ekipie produkcyjnej nie było zbyt wiele wiary i pomysłu na zamknięcie.\nW serii był już jeden recap liczony jako normalny odcinek i w tym specjalu też jest, a można było wykorzystać całe 46 minut czasu antenowego… Po prostu mam wrażenie, że to jest ten smutny przypadek, w którym albo seria pomyślana na dwadzieścia plus odcinków musiała być skrócona albo zwyczajnie nigdy nie było jakiegokolwiek przemyślanego zakończenia. Bo w to, że tak od początku miało być nie da się wierzyć.\nOgólnie po prostu szkoda, bo sama seria miała dobre momenty, bardzo dobrze wyglądała animacyjnie, postacie też były w większości dobrze napisane, a w samej obsadzie były nawet obiecujące debiutantki, ale wszystko się sypnęło.\nCzasu spędzonego z tym anime nie żałuję, ale chyba niestety dość szybko zapomnę o tej produkcji, choć wydawało się pewne, że będzie jedną z tych, które pamiętać się będzie długo…\nvries\t1.07.2021 22:01\nŁo Panie, kto Panu to tak...\nŁoł… Nie byłem zachwycony prowadzeniem fabuły już wcześniej, ale końcówka to jakaś pomyłka.\nI co z tego, że animacja jest ładna, jak stylistyka mi nie pasuje do treści. Treść też jest słaba. Może inaczej: historyjki same w sobie mają jakiś sens, ale nie składają się w jakąś spójną całość. Postaci niby są ok, ale umieszczone w tej fabularnej pustce same stają się puste i nieciekawe. No i słabe zakończenie.\nZastanowiłem się nad oceną: 3/10. Mars Red miał dla mnie więcej sensu.\nPodsumowując, jak ktoś chce SoL, to są lepsze tytuły. Jak ktoś chce ładne Mahou Shoujo, to jest Meduka i Flip Flappers. Na Jajko szkoda czasu.\nPatka\t30.06.2021 21:08\nJuż lepiej by było bez tego zakończenia…\n„Na razie wystawiam 5/10 – po czerwcowym odcinku może podniosę do 6/10 (mam nadzieję, że seria mnie nie zmusi do obniżenia oceny…)"\nA jednak zmusiła… 4/10.\nGLASS\t30.06.2021 20:50\nMmm… no niestety ten finał mało go przypominał – bardziej wyglądał na zapowiedź kontynuacji, która wątpię, że powstanie. Jedna z kandydatek na serię roku, która pozostawiła po sobie okropny niedosyt i rozczarowanie. Wyglądało to tak, jakby scenarzysta na bieżąco rozwijał fabułę, nie mając pojęcia jak ma się ta historia potoczyć. Tragedia to może nie jest, są gorsze serie, ale koniec końców nie ma zachwytów, jakich się czuło na początku.\nquantum2000\t30.06.2021 18:33\nCóż, nie wiem właściwie co napisać. Mam odczucie, że twórcy się poddali. Ich chęci i plany na początku były inne, ale nie zdołali utrzymać rozmachu (nie zawsze ze swojej winy) i po prostu chcieli już zamknąć projekt WEP. kliknij: ukryte Odcinek trwa nieco ponad 46 minut, w tym ending i recap, a właściwe zakończenie zaczyna się w 25 minucie. Recap nie jest nawet zły, mam wrażenie, że są tam sceny, których nie było w odcinkach. Jednak trudno to nazwać optymalnym wykorzystaniem czasu. Najważniejsze wątki zostały jakoś tam wyjaśnione, ale tak trochę „na alibi”. Może kilka miesięcy oczekiwania zbudziło zbyt wielkie nadzieje na genialny finał, tymczasem zakończenie jest takie – bez fajerwerków kliknij: ukryte (chociaż na przykład okazało się, że Koito‑chan wcale nie była takim niewiniątkiem). Gdyby to był normalny, dwunasty odcinek uznałbym je za całkiem niezłe, a jest lekki niedosyt. Niestety animacja też momentami siadła a w jednej scenie dziewczyny wyglądały wręcz groteskowo.\nkliknij: ukryte Z drugiej strony – mam wrażenie, że pewne zwroty akcji mogą sugerować, że autorzy przygotowują kontynuację, choć w innej niż dotychczasowa formie.\nW sumie (chyba podobnie jak ludzie zaangażowani w Projekt WEP) cieszę się, że wreszcie udało się serię domknąć – może nie sukcesem ale też nie ponosząc porażki.\nquantum2000\t8.06.2021 16:27\n29 czerwca, ostatni odcinek\nNa oficjalnym koncie twitterowym WEP pojawiła się informacja o godzinach emisji ostatniego odcinka. Będzie on trwał godzinę, co być może pozwoli sensownie pozamykać główne wątki.\nPlansza z godzinami emisji\nMrParumiV18\t21.04.2021 02:11\nWonder Egg Priority po 12 odcinku (prawie koniec)\nKompletnie nie przeszkadza mi urwanie serii w takim momencie, ponieważ wiemy, że prawdziwy 12 odcinek i jednocześnie zakończenie tytułu ma nastąpić w okolicach czerwca/lipca, ale bardziej martwi mnie fakt zbyt dużej ilości dziur, niedopowiedzeń i niewyjaśnionych kwestii fabularnych, które najbardziej wybrzmiały w 11 odcinku i na które zwyczajnie może braknąć czasu, aby wszystkie należycie potraktować. Jeśli ten specjalny epizod będzie miał tylko standardową ilość minut, to pewnym jest, że coś pozostanie niewyjaśnione, a sam WEP będzie niestety spektakularnym rozczarowaniem, ponieważ w trakcie seansu naprawdę wierzyłem i byłem wręcz przekonany, że to może być idealna mieszanka czegoś nowego, ciekawego, spójnego, zaskakującego pozytywnie, wyróżniającego się na tle pozostałych pozycji oraz świetnie wykonanego. Na tą chwilę niezmienna pozostała tylko ta ostatnia wymieniona przeze mnie kwestia, a reszta do sezonu letniego będzie tkwić w rozkroku. Nie chcę już teraz wyrokować i skreślać serii całkowicie, bo byłoby to po prostu nieuczciwe, dlatego też na spokojnie sobie poczekam do premiery ostatniego odcinka. Oby tylko moje wszystkie obawy się nie ziściły.\nNie rozumie\t20.04.2021 22:12\nWytłumaczy mi ktoś??\nWytłumaczy mi ktoś jak skończył się ten odcinek? Tzn. Ta przyjaciółka dlaczego się zabiła? O co chodziło z tym nauczycielem.. Wgl nie zrozumiałam !!\nProx\t2.04.2021 09:50\nA, że to już koniec...?\nPrzecież ostatni odcinek wyglądał, jakby był odcinkiem 12., ale w serii składającej się z 24. odcinków. Nic nie wyjaśniono. Po prostu urwani i cześć ;/\nSaber\t1.04.2021 22:58\nOdcinek 11 sprawił, że podniosłam ocenę na 7 – lubię takie klimaty.\nCiekawa i oryginalna bajka, do tego ładnie wykonana, ale przed wspomnianym odcinkiem nie do końca mnie porywała.\nPatka\t1.04.2021 15:10\nEch, okrutne rozczarowanie. Pomysł wyjściowy świetny, dziewczyny sympatyczne i zróżnicowane, można to było fajnie pociągnąć, odnoszę jednak wrażenie, że twórcy nie wiedzieli, jak sensownie rozwinąć wątki i zamiast je kończyć, wymyślali następne (przy kliknij: ukryte światach równoległych, które wyszły w ostatnim – z dotychczasowych – odcinku, prawie kwikłam). Formuła 'potwora tygodnia” bardziej zaszkodziła niż pomogła – mogłoby ich być mniej, żeby się skupić na historii głównych bohaterek, wątku nauczyciela i Koito, nie mówiąc o historii Acci i Ura‑Acci, która wyszła dopiero pod koniec, ni z gruchy, ni z pietruchy (acz jeśli mam oceniać ich odcinek jako oddzielną całość, to zdecydowanie wypadł najlepiej ze wszystkich, w końcu jakieś poważniejsze emocje się pojawiły). Ogólnie, za dużo chciano, za duże ambicje, za dużo zmarnowanego potencjału.\nZ plusów oczywiście oprawa audiowizualna, gra aktorek też w porządku. Na razie wystawiam 5/10 – po czerwcowym odcinku może podniosę do 6/10 (mam nadzieję, że seria mnie nie zmusi do obniżenia oceny…).\nHarashiken\t31.03.2021 17:32\nNo i mamy to. Małą katastrofę i zmarnowany potencjał tytułu, który mógłby być jednym z najlepszych anime tego roku. Niestety, koronka, branie na siebie więcej produkcji niż można ogarnąć i rak trawiący przemysł japońskiej animacji dały nam wizualną ucztę o nierównym tempie fabularnym i „ostatnim” odcinku, który nic nie wyjaśnia, nic nie rozwiązuje, wprowadza tylko niezrozumienie i nie ciągnie nawet wątków pokazanych w poprzednim epizodzie i w sumie pasuje jak pięść do oka moim skromnym zdaniem. Cóż mogło być taki pięknie a wyszło jak zwykle. Szkoda tylko, że ludzie się przepracowują by stworzyć coś co ostatecznie i tak nie ma szans na sukces, bo nie może się udać. Pozostaje liczyć, że ten wspomniany poniżej prawowity ostatni odcinek, który powstanie w czerwcu będzie w stanie cokolwiek domknąć, ale specjalnie bym już na to nie liczył.\nquantum2000\t30.03.2021 19:20\n12 odcinek w czerwcu?\nNews z oficjalnego twittera WEP: 26 czerwca zostanie nadany odcinek specjalny – być może będzie to „prawdziwy” odcinek 12. A może dziś zrobią byle jakie zakończenie, a w czerwcu wyjaśnią o co im chodziło… Tak czy inaczej – seria jest ofiarą dziwnej polityki CloverWorks i nie wszystko da się wytłumaczyć koroną.\nHarashiken\t28.03.2021 01:22\nNo dobrze, jestem ciekaw czy ktoś ma równie mieszane uczucia co ja.\nPierwszy odcinek był super, był abstrakcyjny i chaotyczny i gdyby dalej tak to pociągnąć to byłby genialny tytuł. Wyobraźcie sobie utrzymanie to w tonie głównej bohaterki która w ramach traumy zamyka się w sobie, wszystko obserwujemy tylko z jej perspektywy nie będąc pewnym czy rzeczywiście dzieje się coś dziwnego, czy może ona by poradzić sobie z tym co się wydarzyło ucieka w zmyślony świat. Wszystko by się plątało i podsycało oba przypuszczenia by potem trzepnąć jakiś mocny plot twist.\nNiestety drugi odcinek rozwiał moje nadzieje i zaczęło się sztampowo, wszystko już wiemy, jak działa świat, jajka i o co walczą dziewczyny. Mamy dodatkowe bohaterki, które robią to samo i zaczyna się epizodyczna rutyna. Dodatkowo są wtrącane sugestie, które dają dziwny vibe ale potem to szybko znika, kliknij: ukryte jak choćby to posądzenie odnośnie nauczyciela. Potem sobie oglądam i oglądam z nadzieją, że zamieni się to w Madoke, czekam i czekam, powoli tracę nadzieję, a kiedy w końcu to się dzieje to nie ma tego efektu wow.\nkliknij: ukryte Ta scena kiedy manekiny się ujawniają, jest taka jakby na siłę, jest sztuczna jak monolog vilana, który musi przedstawić cały swój plan widzowi. Nie ma do niej żadnej podbudówki, nic do niej nie prowadzi, nagle z jednego miejsca akcji robimy przebitkę do drugiego gdzie akurat są dziewczyny i akurat słyszą rozmowę, w której akurat manekiny przyznają się że mają niecny plan, komuś kto doskonale wie że mają niecny plan. Także dla mnie ta rozmowa jest tylko po to by dziewczyny ją usłyszały, nie ma żadnego zaczepienia w wydarzeniach, a w dodatku dziewczyny nic sobie z tego nie robią, jakby przed chwilą nie usłyszały że są zwodzone.\nPrzede wszystkim jednak „efekt Madoki” pojawia się za późno, fabuła robi się mroczna pod sam koniec kiedy nie ma szansy się rozwinąć i wybrzmieć porządnie. Jeśli to będzie jednosezonówka to dla mnie tytuł jest skreślony bo nie wyobrażam sobie by zamknąć wydarzenia jednym odcinkiem. Jeśli będzie drugi sezon to tempo rozwoju fabuły ma już większy sens, ale nadal uważam że ten niewinny i kolorowy początek trwał zbyt długo w zestawieniu z nagle skondensowanym w 2‑3 odcinkach „mięskiem”.\nErrata po 11 odc:\nNie kumam też wydarzeń z 11 odcinka. Niby co? Pracują sami, w pustym ośrodku pod nadzorem, a w ramach odpoczynku od pracy tworzą sobie w „domowych” warunkach SI? I niby mają nadzór, ale chodzą sobie na konferencje gdzie nikt ich nie pilnuje, a potem jeszcze dom i rodzina? To jakoś tak mi się kupy nie trzyma.\nNo dobra, to trzeba przyznać, 11 odcinek daje ten „efekt Madoki” i to jest to na co czekałem od początku tego tytułu. Niemniej podtrzymuje to co pisałem wcześniej, jeśli historia zamknie się w 12 odcinku to będzie to za szybkie. Nie wiem co musieliby zrobić by usatysfakcjonować widza, bo po prostu tempo jest niewłaściwe. Jeden odcinek wprowadzenia, 7 odcinków rutyny, 9 odcinek w którym coś zaczyna nie grać, a potem rozwinięcie i zakończenie w 3 odcinkach? Eee… nie, to źle wypada.\nquantum2000\t23.03.2021 22:51\nMam wrażenie, że będzie kontynuacja w postaci drugiego sezonu. Jeśli nie to naprawdę nie wiem jak autorom uda się zamknąć tę serię w dwunastym odcinku – nawet jeśli miałyby być jeszcze dwa to też jest mało czasu. Dochodzą nowe postaci i wątki, sprawy się raczej komplikują niż wyjaśniają.\nkliknij: ukryte Seria idzie trochę w klimat Serial Experiments Lain – tak moim zdaniem.\ntamakara\t20.03.2021 19:45\nPonieważ zmęczyłam się kemono jihen, które na początku mi się podobało, a teraz nagle przestało i rozważam powrót do oglądania tej serii…\nPowiedzcie mi proszę czy fabuła idzie w tę stronę, że:\nkliknij: ukryte Główna bohaterka podkochiwała się w panu nauczycielu (oraz, być może miała jakieś wrażenie wzajemności) a, koniec końców, będąc zazdrosną o względy jakie otrzymuje jej przyjaciółka, przyczyniła się do eskalacji znęcania się nad tamtą i teraz ma poczucie winy?\nCzy może poczuła się „zwyczajnie” zdradzona przez przyjaciółkę, więc przyczyniła się do eskalacji znęcania się nad nią i teraz ma poczucie winy?\nIrytowała mnie ta mała i nie mogłam na nią patrzeć, uważając ją za fałszywą zołzę, więc powiedzcie mi czy się mylę, czy nie.\nŁowca czarownic\t16.03.2021 23:42\nPo 10 odcinku - wow\nMuszę szczerze przyznać, że tego się nie spodziewałem bo poszli\nw naprawdę kliknij: ukryte ciężkie i trudne tematy. Przedstawione to również zostało narracyjnie bardzo dobrze. To co jest w tle tego wszystkiego i budowie świata również wyłania się wyjątkowo ponuro. Doskonały odcinek zaskakującego anime. Niech to tylko utrzyma poziom do końca za co trzymam kciuki. Świetny tytuł. Nie spodziewałem się, że będzie aż tak dobre.\nNikodemsky\t16.03.2021 22:08\nZrobiło się mrocznie bardzo szybko.\nProblem kliknij: ukryte trans‑dziewczyny nie był niczym lekko‑strawnym, powagą uderzył wręcz w twarz. Nie wiem natomiast, czy to prawidłowe podejście do ogólnej problematyki w tym temacie.\nMomoe jakoś specjalnie nie darzę sympatią ale kliknij: ukryte to co się z nią porobiło, to jakiś Koszmar z ulicy wiązów(:D).\nquantum2000\t9.03.2021 20:03\nJak można było przewidzieć bohaterką odcinka była Aonuma Neiru.\nZaprosiła pozostałe dziewczyny do siebie. Natomiast to, co się tam wydarzyło, historia Neiru, plus dodatkowe „smaczki” jak scenka, w której występują Akka i Ura‑Akka – totalne zaskoczenie. Muszę ten odcinek obejrzeć jeszcze raz i to w zwolnionym tempie chyba ;) kliknij: ukryte Czasem w komentarzach pojawiało się porównanie WEP do Papriki – ten odcinek daje podstawę do takich porównań.\nZastanawiam się, czy czasem recap nie był planowany od samego początku. Po dość ciężkim odcinku o Rice dali czas, żeby się wyciszyć i jadą z następnym ciężkim tematem.\nquantum2000\t27.02.2021 14:35\nRecap po 7 odcinku?\nJest prawdopodobne, że jako odc. 8 CloverWorks wypuści odc. 7.5. Trudno powiedzieć co bedzie dalej – seria była przewidziana na 12 odcinków – będzie 11+recap? Czy 13 w tym recap?\nSzkoda, bo WEP zapowiadał się na serię sezonu, a teraz nie wiadomo w jakiej jakości i ile z pierwotnego scenariusza studio zdoła zrealizować.\nŁowca czarownic\t25.02.2021 14:32\nPo 7 odcinkach\nTo już po połowie serii a jest chyba jeszcze lepiej a sam odcinek mocny. Jest pięknie pod względem graficznym, bardzo dobra kreacja postaci, ciekawie prowadzona fabuła tajemniczo i chce się poznać tą historię dalej.


Auto Szrot Dzierżoniów - Złomowanie i kasacja samochodów – Adaxs\nStrona główna / Zakres działalności / Auto Szrot Dzierżoniów\nZgodnie z obowiązującym prawem właściciel samochodu wycofanego z eksploatacji powinien przekazać pojazd do certyfikowanej stacji demontażu pojazdów. W odpowiedzi na wymagania rynku motoryzacyjnego, wychodzimy z ofertą szrotu samochodowego Adaxs skierowaną do mieszkańców Dzierżoniowa, Strzegomia i innych miast województwa dolnośląskiego.\nOferujemy najatrakcyjniejsze stawki na rynku, wypłacając gotówkę od ręki. Zależy nam na sprawnym i bezstresowym załatwieniu formalności niezbędnych do wyrejestrowania pojazdu. Adaxs to najlepsze rozwiązanie dla kierowców z Dzierżoniowa i całego powiatu świdnickiego ponieważ:\nDzierżoniów wybiera auto szrot Adaxs\nNasi klienci pochodzą ze wszystkich miast regionu, a w tym z Dzierżoniowa. Na przestrzeni ostatnich lat daliśmy się poznać jako profesjonalna firma recyklingowa oferująca kompleksowe usługi złomowania samochodów. Zajmujemy się kasacją pojazdów zarówno dla osób prywatnych, jak i całych firm.\nDzierżoniów - Kasacja samochodów\nZachęcamy do kontaktu wszystkie osoby mieszkające w Dzierżoniowie i okolicznych miastach do zainteresowania się naszą ofertą kasacji pojazdów. Skorzystaj z usług stacji demontażu pojazdu w trzech prostych krokach:\nZapraszamy klientów z Dzierżoniów, Jawora, Jeleniej Góry, Kamiennej Góry, Legnicy, Świebodzic, Złotoryi, Wałbrzycha i całego regionu.


Konie w historii człowieka - Fundacja Centaurus\nKonie w historii człowieka\nLach bez konia jak ciało bez duszy...\nW epoce maszyn i komputerów, konie mają coraz mniejszą rolę do spełnienia. Nie są już tak niezbędne jak kiedyś, służą głównie rekreacji i zaspokajaniu potrzeb estetycznych człowieka, pomagają też w terapii niepełnosprawnych dzieci. W wielu przypadkach, kiedy tylko przestają być potrzebne, kiedy ich utrzymanie staje się zbyt kosztowne, czeka je bardzo smutny koniec. Zapominamy o tym, że dawniej z człowiekiem łączyła je nierozerwalna więź. Być może pora sięgnąć w głąb historii i przypomnieć sobie o tym jak bardzo były dla nas ważne, jak wiernymi przyjaciółmi stawały się w wielu trudnych chwilach.\nKonie, które znamy dzisiaj, pojawiły się ok 1-2 mln lat temu, a udomowione zostały jako ostatnie ze zwierząt domowych. Pierwotnie wędrowały po wszystkich kontynentach, migrując przez mosty lądowe, które przestały istnieć po ostatniej epoce lodowcowej. W Ameryce konie zniknęły całkowicie, prawdopodobnie na skutek zmian klimatycznych. Ponownie pojawiły się dopiero w XVI wieku, dzięki Ferdynandowi Cortezowi, tak więc dzikie mustangi, które kojarzone są z szalonym galopem i rozwianą grzywą na amerykańskiej prerii, tak naprawdę są końmi udomowionymi, które zbiegły z hodowli i znów zdziczały. Do Australii zwierzęta te zostały sprowadzone dopiero w XVIII wieku. Dziś jedynym prawdziwie dzikim koniem, który prawdopodobnie nie zmienił się od czasów epoki lodowcowej, jest, żyjący w Azji centralnej, koń Przewalskiego. Krzyżówka tego konia wraz z nieistniejącymi dzisiaj tarpanami prawdopodobnie zapoczątkowała istnienie dzisiejszych koni gorącokrwistych. Dawny gatunek koni leśnych dał początek rasom zimnokrwistym.\nJednak aby hiszpańscy konkwistadorzy mogli ponownie sprowadzić konie do Ameryki, musiały one najpierw zostać udomowione. Stało się to ok 5,5 tysięcy lat temu. Konie były jednymi z ostatnich udomowionych zwierząt, a człowiekowi już od dawna towarzyszyło bydło, psy i koty. Pierwotnie traktowano je jako źródło pożywienia i skór. Mogło być tak, że człowiek nie czuł potrzeby udomowienia konia. Powodem mogła być siła i wielkość zwierzęcia: zdecydowanie łatwiej było poradzić sobie z mniejszą i bardziej łagodną owcą niż dzikim, nieokrzesanym koniem. Kiedy jednak człowiek, zachęcony możliwościami, jakie oferował mu koń, zaprzyjaźnił się z nim, nastąpił kolejny, ogromny krok w rozwoju cywilizacji.\nPlemiona azjatyckie były pierwszymi, którym udało się oswoić konie. Ludzie szybko zorientowali się ile to wytrzymałe zwierzę daje możliwości. Dzięki nim można było przenosić znacznie więcej ciężarów, polowania były bardziej efektywne, a co ważniejsze: na ich grzbietach można było przemieszczać się w znacznie szybszym tempie. Szybki rozwój kultury i handlu zawdzięczamy właśnie koniom. Bez nich nie odbyłby się żaden wielki podbój, o których dziś uczy się w szkołach. Doskonałym przykładem jest jeden z najsłynniejszych koni świata: Bucefał należący do Aleksandra Macedońskiego, który to na grzbiecie swojego wiernego rumaka podbijał świat. Swoją pierwszą bitwę stoczyli pod Cheroneą, później ruszyli przeciwko Persom, razem udali się aż do Indii. Zwierzę zostało śmiertelnie ranne w bitwie nad rzeką Hyspades. Bucefał miał wtedy 30 lat, a mimo to towarzyszył Aleksandrowi do ostatniego tchnienia. Znana jest również historia Kasztanki, ulubionej klaczy marszałka Józefa Piłsudskiego, która, choć podobno była zwierzęciem dość strachliwym, z wzajemnością obdarzyła swojego pana wyjątkowym zaufaniem i przyjaźnią. Towarzyszyła mu w wielu działaniach wojennych. Oprócz tych dwóch najbardziej znanych koni, pozostają jeszcze całe tysiące „bezimiennych”. W końcu czym byłaby słynna, polska husaria bez swoich wspaniałych wierzchowców? Musiały to być konie niezwykle wytrzymałe i silne – istnieje nawet teoria, że powstała oddzielna rasa, która zniknęła wraz z upadkiem Rzeczpospolitej. Musiały one dźwigać jeźdźca, gdzie prócz wagi człowieka dodatkowym ciężarem była jeszcze jego zbroja, ważąca ok 40 kg. Nie mogły płoszyć się podczas huku wystrzałów i utrzymywać odpowiednie tempo galopu. Warunki na polu bitwy są niezwykle trudne dla człowieka, a co dopiero dla zwierzęcia? Trzeba też zaznaczyć, że podczas tych bitew ginęło znacznie więcej koni niż ludzi.\nKoń, prócz tego, że uczestniczył w wielu bitwach, zmagał się z trudami pracy w polu, stał się też wdzięcznym tematem wielu dzieł artystycznych, z czego najpopularniejszy jest obraz pt. Szał lub też Szał uniesień Władysława Podkowińskiego, namalowany w 1894 roku. Jest to niezwykle dynamiczny obraz przedstawiający nagą kobietę na grzbiecie karego konia. Znany ze swojego zamiłowania do malowania tych szlachetnych zwierząt był Wojciech Kossak, a swoje zamiłowanie odziedziczył po ojcu Juliuszu. Przeszło ono również na Jerzego, syna Wojciecha.\nObecnie konie nie biorą udziału w wojnach, coraz rzadziej pomagają ludziom w uprawie roli. Dziś służą głównie rekreacji, eleganckim sportom, a co najważniejsze, niejednokrotnie pomagają ulżyć w cierpieniu i wrócić do zdrowia. I to najbardziej pokazuje jak bardzo niezwykła więź potrafi nawiązać się między tym zwierzęciem a człowiekiem. Gdy spojrzymy w te mądre, spokojne oczy pełne zaufania, powinniśmy pamiętać jak wiele dzięki nim zawdzięczamy i jak ważne były dla nas kiedyś. Koniom, tak jak każdemu innemu żywemu stworzeniu, należy się szacunek. Powinny otrzymać go od nas – ludzi, którzy tak wiele im zawdzięczają.


Zbrodnia z humorem | Lektury, książki do czytania - co czytać.\nKsiążki / ebooki, Różne, Rozrywka\nPosted by psychoskok on 19-05-2022\nŚmiech to zdrowie. Uśmiechamy się około 18 razy dziennie. Kobiety śmieją się częściej niż mężczyźni. Optymistyczny nastrój pozytywnie wpływa na organizm. W psychiatrii uśmiech to efekt ekspresji emocji. Spontaniczny śmiech może dopaść każdego. Nerwowe uśmiechy mogą jednak wskazywać na zaburzenie psychiczne. Sprawdź, czy możliwe są zbrodnie z humorem?\nKsiążki, które GWARANTUJĄ częste wybuchy ŚMIECHU https://www.psychoskok.pl/aktualnosci/ksiazki-ktore-gwarantuja-czeste-wybuchy-smiechu/\nUśmiech to naturalna oznaka zadowolenia. Z biologicznego punktu widzenia w momencie śmiechu napinają się mięśnie w okolicach kącików ust i oczu. Podczas śmiechu odbywa się wzmożona praca klatki piersiowej. Płuca rytmicznie napełniają i opróżniają się z powietrza. Śmiech przyśpiesza również pracę serca. Entuzjastyczne, pełne pozytywnych emocji odgłosy są u ludzi jednym z przejawów radości lub szczęścia. Chichot może jednak stać się narzędziem do psychicznego znęcania się nad innymi. Nerwowy śmiech bywa reakcją na stres. Naukowcy zbadali związki między śmiechem, stresującymi wydarzeniami oraz fizycznymi i psychicznymi objawami stresu. A czy zdarzają się zbrodnie z humorem?\nNaukowcy z Zakładu Psychologii Klinicznej i Epidemiologii Wydziału Psychologii Uniwersytetu w Bazylei przeprowadzili niedawno badanie związku między stresującymi wydarzeniami a śmiechem w kontekście odczuwanego stresu w życiu codziennym.\nZbrodnie z humorem zostały opisane w książkach. Czytanie tych powieści gwarantuje częste wybuchy radosnych dźwięków. Spontaniczny śmiech może dopaść każdego. Nerwowe uśmiechy w obliczu niespodziewanej sytuacji mogą jednak oznaczać zaburzenie psychiczne. Paragelia jest zjawiskiem spontanicznego, silnego, niedającego się pohamować śmiechu. Nadmierną, bezsensowną wesołość spotyka się u ludzi pod wpływem używek, ale również chorych psychicznie. Psychopaci na pewno potrafią zabijać z humorem.\nPsycholog, Ewa Polak wyjaśniła. Nerwowy śmiech może być czymś niegroźnym, choć bardzo krępującym, ale może być też objawem zaburzenia.\nMotyw zła. Seryjni zabójcy. Psychopatyczni przestępcy oraz okrutne zbrodnie coraz częściej pojawiają się we współczesnej literaturze kryminalnej. Zbrodnia z humorem musiała pojawić się w książce. Motyw zła oraz zawiłą tematykę w niewiarygodny sposób poruszył doświadczony mężczyzna. Groteskę i sytuacyjny humor zaprezentowała również kobieta.\nMarek Zgaiński debiutował jako poeta, a obecnie przedstawił książkę „Morderstwo na Majorce”. Ta wielowątkowa pozycja dostarcza silnych, emocjonalnych wrażeń. Absurdalny humor przepełnia przesączoną zawirowaniami fabułę. Jest to pastisz kryminału, powieści historycznej i romansu. W roli głównego bohatera znalazł się autor poradników życiowych. Ten mężczyzna odważnie szuka inspiracji więc po opuszczeniu Londynu, kupuje stary dom w małym, cichym miasteczku. Literacki talent rozbudzi się, gdy odkryte zostaną dowody morderstwa na Majorce popełnionego w XIX wieku. Podobno w tym zbrodniczym, pełnym tajemnic czasie przebywał: Fryderyk Chopin i George Sand. Czytanie tej książki, zawsze przerywają wybuchy śmiechu.\nPoczucie humoru to cenna zaleta. Jednym uśmiechem możemy wpływać na odczucia innych. Sekrety, mroczne tajemnice, niewytłumaczalne zbrodnie zawsze rozbudzają wyobraźnię. To dlatego poleca się ukryte w książkach zbrodnie z humorem.\nKobiety lubią czytać kryminały. Panie interesują tajemnice i możliwość ich rozwiązywania. Monika Janowska napisała historię z kryminalnym tłem. „Czwarty pokój” zaskakuje intrygującymi wątkami. Ta powieść od początku frapuje rozwojem akcji oraz nieprawdopodobnymi zajściami. Główną bohaterką jest doświadczona przez życie Dobrawa Tulewicz. Ta kobieta wraz z mężem i dziećmi decyduje się na wyprowadzkę. W ten sposób staną się właścicielami wieloletniego domu. Niestety to miejsce zamieszkuje ktoś oprócz nich. Dobrawa zawsze wychodzi naprzeciw problemów. Zdarzy się pełno kłopotliwych wpadek, ale znajdzie się chętny do pomocy. Ponadto zawiąże się subtelny romans i jedyna w swoim rodzaju znajomość. „Czwarty pokój” zamieszkuje bowiem duch, który nakłoni bohaterkę do śledztwa.\nWyzwolił we mnie sprzeciw wobec fatum, trzymając oburącz tłuczek, waliłam w …\nLiteratura naprawdę wykazuje niezwykłe właściwości. Wyobraźnia autorów dopuszcza nawet sytuacje, w których następuje zbrodnia z humorem. Znany profesor literatury, Rafał Zarębski przyznał, że w niektórych okolicznościach sprawdza się stare przysłowie: „Dobry żart tynfa wart”. Powyżej zaprezentowane książki rozśmieszą każdego. Spragnieni tragedii z humorem powinni sprawdzić, dlaczego zdarzyło się „Morderstwo w pensjonacie”.\nW książce nie brakuje intrygi, niespodziewanych zwrotów akcji, barwnych bohaterów. Zachwyca schematem zbrodni, nieoczekiwanymi zwrotami akcji i zachowaniem bohaterów.\nciekawy kryminałkryminalnakryminalnekryminałkryminał ebookKryminał i sensacjakryminał ironicznyopowiadanie kryminalnepowieść kryminalna


Smart Study - autor | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nSmart Study - autor\nKsiążka. Wydawnictwo: Słowne ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Edukacja i zabawa; Rok wydania: 2021; Oprawa: miękka;\nBaby Shark to jeden z ulubionych bohaterów bajek wśród dzieci na całym świecie, a przy tym piosenkę doceniają również pedagodzy wczesnodziecięcy i rodzice. W tej książeczce dzieci dowiedzą się, jak rekinia rodzina świętuje urodziny i śluby. Dostosowane...\n7.32 8.10 0.78\nSmart Study, Oliwia Rums-Ziemiec\nKsiążka. Wydawnictwo: Słowne ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Edukacja i zabawa; Rok wydania: 2021; Oprawa: twarda;\nRekinek Baby Shark bardzo się dziś nudzi. Na szczęście znajduje skrzynię z balonami. Wkrótce okazuje się, że dzięki temu znalezisku będzie mógł pomóc swoim przyjaciołom. Zainspirowana piosenką Baby Shark urocza opowieść o sile przyjaźni zaciekawi każdego...\nCzarodziejska różdżka babci to wesoła, dowcipna historia o słynnej babci z piosenki Baby Shark. Babcia Rekin doskonale czaruje, ale gdy pewnego dnia jej różdżka pęka, okazuje się, że musi bardzo uważać! Jakie przygody czekają naszą bohaterkę...\nŻadne stworzenie morskie nie gotuje tak dobrze, jak Babcia Rekin. No chyba, że chodzi o bułeczki tutaj prym wiedzie zdecydowanie Dziadek Rekin! Dzięki tej uroczej książeczce dziecko będzie mogło poćwiczyć liczenie w towarzystwie ulubionych bohaterów....\nPewnego dnia Rekinek spotyka w oceanie małą rybkę, która spadła z nieba i bardzo chciałaby wrócić do domu. Aby jej pomóc, musi poprosić o wsparcie przyjaciół. To ciepła, dowcipna historia o empatii, sile przyjaźni i pokonywaniu strachu, a także...\nRekinek Baby Shark zgubił ząbek. Szukał go już wszędzie. Zupełnie nie wie, co powiedzieć mamie. A co, jeśli zgubi kolejny Chyba musi udać się na pomoc do wróżki zębuszki. Dzięki tej uroczej książeczce dzieci oswoją się z tematem wypadania zębów. Pełen...\nKsiążka. Wydawnictwo: Burda ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Literatura dziecięca; Rok wydania: 2021; Oprawa: twarda;\nRekinek Baby Shark wybiera się w podróż przez ocean, by odwiedzić Babcię Rekin. Dołącz do niego! Zainspirowana piosenką Baby Shark oraz opowieścią o Czerwonym Kapturku historia pokazuje maluchom, jak radzić sobie z lękiem z pomocą śpiewu i przyjaciół....\nKsiążka. Wydawnictwo: Burda ; Kategoria: Książki / Dla dzieci / Edukacja i zabawa; Rok wydania: 2021; Oprawa: twarda;\nRekinek Baby Shark ma dziś zmartwienie fotografie w jego albumie całkiem wyblakły! Na szczęście maluch wpada na pewien pomysł, dzięki któremu będzie mógł przywrócić kolory wspomnieniom. Dzięki tej książeczce dzieci poznają mieszkańców oceanu i utrwalą...\nBaby Shark. Podwodna orkiestra to oparta na znanej na całym świecie piosence książeczka, która będzie idealnym podarunkiem dla każdego malucha. W tej ciepłej, zabawnej historii mieszkańcy oceanu wybierają się na koncert rekiniej orkiestry. Okazuje się...\nMałe dzieci chętnie uczą się codziennych czynności zwłaszcza w towarzystwie ulubionych bohaterów. W tej książce dziecko znajdzie opartą na popularnej piosence Baby Shark rymowankę o myciu rąk i zasadach higieny, o których warto pamiętać zwłaszcza w...\nUwielbiany przez dzieci, rodziców i nauczycieli Baby Shark zaprasza do wspólnej zabawy w policję! Ciekawy wszystkiego, co dzieje się pod wodą rekinek chętnie pomoże morskim stworzeniom w tarapatach. Ciepły, zabawny tekst i kolorowe ilustracje z...


Jak zwiększyć nie chirurgii piersi - Operacja podnosi piersi\nKlinika Estetyki Piersi w Kielcach - zabiegi chirurgii piersi, które są rzadkością w Polsce! Operacja powiększania piersi nie mogą być\nWkładki w biustonosz do powiększania piersi niezbędny do powiększania piersi, malwy korzenie do powiększania piersi mężczyźni wolą małe piersi. Jak zrobić mniejszy biust Cameron Diaz powiększania piersi, miesięczna operacja plastyczna biustu Silikonowe piersi karmienia jej baby.\nCzy istnieją alternatywne sposoby powiększania piersi? Porady eksperta małe piersi uznano piękny\nHohlushka z małymi piersiami krem dla kształcie powiększania piersi harmonia kupić, Czy mężczyźni mają małe piersi powiększania piersi Irkuck Zelenin. Silikon skrzynia aktorka Jak zwiększyć swoje piersi w ciągu ostatniego miesiąca, Borodin powiększania piersi powiększania piersi jeść.\nNowoczesna chirurgia w służbie kobiet z rakiem piersi krem na rozstępy na piersiach jak zwiększyć nie chirurgii piersi\nNudności, zawroty głowy, powiększenie piersi Skyrim powiększyć piersi, Klinika powiększenie piersi Riazań Kurtki w stylu małe klatki piersiowej. Średni rozmiar implantów piersi leki, aby zwiększyć wzrost piersi, Mam małe piersi o rozmiarze 0 powiększyć piersi bez operacji.\nDLACZEGO NIE PODDAŁAM SIĘ OPERACJI POWIĘKSZANIA PIERSI? wcierać krem piersi\nSilikonowe piersi żeński duże powiększenie piersi, Jestem 12 mam małe piersi małe i duże sutki na porno w klatce piersiowej. Powiększania piersi Władywostok Prikhodko chirurgia piersi w domu 2, krem żel na rozstępy na piersiach córka małe piersi.\nPOWIĘKSZANIE PIERSI duże piersi z małej brodawki porno jak zwiększyć nie chirurgii piersi\nBiustonosze na duży biust z małą ilością kupić jak korzystać z ćwiczeń, aby zwiększyć rozmiar piersi, szerokie ramiona i małe piersi, co robić Taoistycznych masować piersi, aby zwiększyć. Hormonalna krem do piersi i jej wzrost jak w permie kosztów plastycznej piersi, małe piersi porno pickup Czy mężczyźni jak kobiety z małymi piersiami.\n6 najpopularniejszych mitów dotyczących powiększania piersi fitness bikini z małymi piersiami\nKobiety z małymi piersiami do noszenia ćwiczenia na zwiększenie mięsień piersiowy, usunąć z implantami piersi plastyczne biustu kredytowej sf. Powiększenie piersi bez rejestracji piękne duże sutki Małe piersi, sutek rolka małe piersi Jak zwiększyć rozmiar piersi bez plastiku.\nKrem do depilacji piersią ile jest implant do powiększania piersi, Blagoveshchensk plastyczne biustu Jak mogę zwiększyć mój samej piersi. Wzrost piersi w Sportowy strój kąpielowy na małej klatce piersiowej, Małe piersi jest problem jak zwiększyć piersi nie chirurgicznie.\nOperacja powiększenia piersi. Moja przygoda w klinice Artplastica :) powiększania piersi chirurgicznie jak zwiększyć nie chirurgii piersi\nZastrzyki na powiększenie piersi opinii dekolt sukni czy małe piersi, w celu zmniejszenia piersi operacji powiększenie piersi za pomocą tłuszczu opinie. Olej migdałowy do powiększania piersi jak zwiększyć dziewczyny piersi w 14 lat, tabletki i maści do powiększania piersi pops silikonowe piersi.\nImplanty piersi cz. 1 powiększenie piersi w Rosji ceny\nKobiety z małymi piersiami tapety małe tatuaże dla dziewczyn piersi, protezy silikonowy małe piersi Nyusha. Stroje kąpielowe dla dziewczynek małe piersi powiększenie piersi u Iwanowo, jak zwiększyć piersi jeśli nie plastikowa klatka piersiowa Kirov cena.\nCzy piersi lepiej powiększyć przed czy po ciąży? Porady eksperta małe piersi w całości\nDlaczego mężczyźni powiększenie piersi jak zwiększyć karmienie piersią po urodzeniu i, Angelica zwiększyć biust opinie powiększania piersi poprzez pocieranie. Magnitogorsk. powiększania piersi zwiększenie piersi Magnitogorsk, jak zwiększyć wyciskaniu z klatki piersiowej skrzynia roku po wzroście.\nOpinie Men powiększania piersi


Tczew: Ruszyło Centrum Konserwacji Wraków Statków - TVN24\nNMM w GdańskuTak wygląda wnętrze Centrum Konserwacji Wraków Statków w Tczewie\nTak wygląda nowe centrum CKWS\nTczewski obiekt składa się z dwóch części. Przede wszystkim z pomieszczeń, które będą służyć działalności pracowni konserwacji, zajmującej się ochroną zabytków wydobytych z wody, jak i rekonstrukcją np. wczesnośredniowiecznych łodzi słowiańskich. Druga część budynku to magazyn studyjny, który... można zwiedzać. To nowe rozwiązanie w polskim muzealnictwie.\nZobacz magazyn studyjny CKWS\nEksponowane są tu również zabytkowe jachty: "Opty" - na którym Leonid Teliga w latach 1967-69 opłynął jako pierwszy Polak kulę ziemską, "Dal" - pierwszy polski jacht, którym Andrzej Bohomolec, Jerzy Świechowski i Jan Witkowski popłynęli do USA i spawana "Kumka IV" - zabytek polskiej myśli technicznej. W Centrum Konserwacji Wraków Statków na interaktywnych stanowiskach edukacyjnych zwiedzający będą mogli się też dowiedzieć, jak wygląda praca archeologa podwodnego i jaką drogę pokonują eksponaty z dna morskiego do muzealnej gabloty. - Jedną z głównych atrakcji Centrum Konserwacji Wraków Statków będzie rozszerzona rzeczywistość - technologia, która zaczęła być wykorzystywana przez muzea na całym świecie. Za pomocą aplikacji dostępnej na telefony będzie można obejrzeć specjalne prezentacje, opisujące zabytkowe jachty oraz burtę średniowiecznego statku, a także poddać wirtualnej konserwacji obiekty wydobyte z wraków - wyjaśnia Stypułkowska.\nPracownia konserwatorska wyposażona została w sprzęt niezbędny do całego procesu konserwacji zabytków. W dużej rozmiarów hali pracować będzie m.in. suwnica o udźwigu 5 ton pozwalająca na konserwację i montaż zabytków wielkogabarytowych. Nowocześnie wyposażone są również warsztaty: kowalsko-ślusarski oraz szkutniczo-stolarski. - Mamy jeden z najlepszych w branży sprzętów do badań. Na wyróżnienie zasługuje pracownia rentgenowska oraz skaner przyspieszający i ułatwiający obróbkę zdjęć RTG. Najwyższej klasy jest sprzęt do konserwacji mokrego, archeologicznego drewna, czyli system wanien umożliwiający prowadzenie konserwacji z zastosowaniem specjalistycznych kąpieli, a także sprzęt do konserwacji metalu - oceniła, w komunikacie przekazanym mediom, kierownik Działu Konserwacji Muzealiów NMM Irena Rodzik.\nEkspozycja kajaków i zabytkowych łodzi CKWS


Chris Daughtry opowiada o tym, jak „przeprowadził” śmierć swojej pasierbicy i matki: są „chwile poczucia winy” - Lubon TV\nHome/Rozrywka/Chris Daughtry opowiada o tym, jak „przeprowadził” śmierć swojej pasierbicy i matki: są „chwile poczucia winy”\nChris Daughtry opowiada o tym, jak „przeprowadził” śmierć swojej pasierbicy i matki: są „chwile poczucia winy”\nChris Córka. MediaPunch/Shutterstock\nJeden dzień na raz. Chris Córka otworzył się o tym, jak radzi sobie ze śmiercią swojej pasierbicy i matki, które odeszły w ciągu kilku dni od siebie zeszłej jesieni.\n„Z obydwoma potraktowałem inaczej, obie straty potraktowałem zupełnie inaczej – wspólnym mianownikiem w obu jest wina” – pierwszy Amerykański idol 42-letni uczestnik, powiedział w czwartek, 23 czerwca, odcinek Pokaz Kelly Clarkson. “[Thinking], „Żałuję, że nie powiedziałem tego. Chciałbym to zrobić. Szkoda, że nie dzwoniłem więcej’”.\nWokalistka „It’s Not Over” kontynuowała: „Te momenty poczucia winy są najtrudniejsze, ponieważ nie możesz nic na to poradzić. Zawsze będą przypomnienia o tym, co mogłeś zrobić lub cokolwiek, i mam tendencję do bicia się z tego powodu”.\nW listopadzie 2021 r. Daughtry przełożył daty tras koncertowych po nagłej śmierci swojej 25-letniej pasierbicy, Hannah. Mama muzyka, Sandra, kilka dni wcześniej przegrała walkę z rakiem.\nmatko Hannah, Deanna Córka, poślubił artystę „Home” w listopadzie 2000 roku. „Mój pierworodny. Kocham cię bez końca, Hannah”, Deanna napisała emocjonalny hołd na Instagramie po śmierci swojego dziecka. „Nasza rodzina chciałaby podziękować wam wszystkim za wylew miłości, gdy opłakujemy stratę mojej córki Hannah. Czekamy na wyniki autopsji, aby ustalić, w jaki sposób Hannah doznała obrażeń, które spowodowały jej śmierć. Nasze serca są złamane.”\nDeanna dzieliła Hannah z byłym partnerem, wraz z synem Griffinem. Po zawiązaniu węzła, nominowana do nagrody Grammy i Deanna powitali bliźniakami Adalynn i Noah, obecnie 11-letnią, przez surogatkę.\nKrótko po śmierci Hannah Chris powiedział fanom, że był „złamany i zdruzgotany” stratą. „Nadal przetwarzam ostatnie 24 godziny. … Niedawno straciłem matkę na raka, ale zostałem pobłogosławiony szansą pożegnania się i przetwarzałem ją prywatnie” – napisał na Instagramie. „Nigdy nie pożegnaliśmy się z naszą ukochaną Hannah i to kolejny wielki hit dla naszej rodziny”.\nKontynuował wtedy: „Dziękuję wszystkim za miłe słowa i kondolencje. Są naprawdę odczuwalne i doceniane. Teraz poświęcam czas na bycie obecnym z moją rodziną, gdy próbujemy wyleczyć się z tej druzgocącej straty. Hannah, kocham cię. Tęsknię za Tobą. Chciałbym móc cię przytulić. To tak bardzo boli ”.\nNa początku tego roku piosenkarz „No Surprise” potwierdził przyczynę śmierci Hannah w oświadczeniu dla Nas tygodniowo. „Nasza ukochana córka Hannah Price zmarła 12 listopada 2021 r. Od tamtej pory poczyniono wiele spekulacji, a po pełnym dochodzeniu przez organy ścigania możemy teraz rozmawiać bardziej szczegółowo” – powiedzieli Chris i Deanna w styczniu. „Od najmłodszych lat Hannah zmagała się z chorobami psychicznymi i przebywała w ośrodkach terapeutycznych i terapeutycznych. Gdy Hannah dorosła, starała się znaleźć równowagę i zaczęła brać narkotyki i często znajdowała siebie [in] obraźliwe relacje”.\nPochodzący z Północnej Karoliny i jego żona wezwali lokalne władze do sprawdzenia stanu zdrowia po otrzymaniu niepokojącej wiadomości od Hannah. Po tym, jak funkcjonariusze ustalili, że jest bezpieczna, wyjechali „bez incydentów”. Została później odnaleziona przez swojego chłopaka, który zadzwonił pod numer 9-1-1 i została uznana za martwą na miejscu zdarzenia.\n„Hannah była hojną i kochającą osobą, która chciała więcej dla siebie i innych. Na zawsze pozostanie w sercach i umysłach tych z nas, którzy ją kochają” – powiedzieli jej rodzice Nas. „Prosimy o twoją ciągłą prywatność w tym czasie, gdy będziemy żałować”.\nJeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, rozważa samobójstwo, zadzwoń do National Suicide Prevention Lifeline pod numer 1-800-273-8255.\nWinona Ryder mówi, że była „żenująco dramatyczna” po rozpadzie Johnny’ego Deppa\nSTAMPEDE podczas protestu przeciwko kontroli broni w Waszyngtonie, gdy człowiek szturmuje scenę: „Jestem pistoletem”\nLorde mówi „Pieprzyć Sąd Najwyższy”, zostaje trollowana: „Czy zdaje sobie sprawę, że to zły kraj”\nBella Thorne jest laską w bikini w Cabo i więcej zdjęć gwiazd\nGreen Bay Packers uznani za najlepiej pasujących do patriotów przegrali w pierwszej rundzie: Raport


Chillbox na marzec, czyli pudełkowy początek miesiąca | Perfect Foundation\nChillbox na marzec, czyli pudełkowy początek miesiąca\nDwa posty jednego dnia to u mnie ostatnio szaleństwo, ale patrząc na ilość recenzji, którą chcę zrobić to postów powinno być nawet 10! Dzisiaj kolejny, tym razem recenzja pudełkowa, czyli marcowy Chillbox.\nPudełko w pełnej krasie:\n1.Mokosh Wiosenny eliksir do ciała melon z ogórkiem-bardzo trafiony produkt. Jestem fanką tego typu zapachów na ciepłe pory roku, więc podoba mi się.\n2.SKIN79- Golden Snail Miniature Set, czyli ślimakowy zestaw miniaturek od SKIN79. Ja już jeden mam i czeka na swoją kolej, ale chyba przy nim zostanę, bo moja skóra ostatnio pokochała ślimaki.\n3.Watson Carey "Mała opiekunka mamusi". Po opisie książki już wiem, że absolutnie nie dla mnie, więc pewnie powędruje dalej.\n4."Dar Natury" Przyprawa do kawy bez chemii. Bardzo lubię produkty tej firmy i chętnie z nich korzystam, więc kolejny produkt na plus.\n5.Organic Shop Maska do włosów figowa-takie produkty są zawsze u mnie mile widziane.\n6.Szablony do kawy. Ciekawy produkt i można go fajnie wykorzystać.\nPoza tym były próbki od SKIN79 oraz kilka zniżek.\nPudełko na plus, może poza książką. Ja mam jeszcze chyba 2 miesiące subskrypcji, a później się zastanowię, bo mam juz takie zapasy, że nie nadążam z pisaniem recenzji. Niemniej jednak to pudełko bardzo mi się podoba i z chęcią z niego skorzystam.\nKaś. Klub Kosmetyczny 7 marca 2016 21:43\nJakoś mnie nie zachwyca ta zawartość.\nOla S. 7 marca 2016 21:55\nNie żałuję zakupu :)\nUnknown 7 marca 2016 22:05\nBardzo fajny zestaw, zapraszam do mnie\nUnknown 7 marca 2016 22:30\nprzydały by mi się takie szablony do kawy :)\nPozdrawiam i zapraszam również do mnie :)\nsisi 7 marca 2016 22:43\nJa po tym pudełku rzucam wszystkie boxy:)\nFancy 7 marca 2016 23:17\nMi się skończył pakiet i na razie daję sobie spokój ;) W przyszłym miesiącu wybieram między Naturalnie z pudełka a PrettyBoxem ;)\nPewna Mama 8 marca 2016 07:48\nCałkiem fajna zawartość :) Mnie najbardziej ciekawi maska do włosów, ciągle szukam tej idealnej :) Spojrzę na nią przy okazji będąc w sklepie :)\nMuffinka 8 marca 2016 15:50\nMi się zawartość średnio podoba - głównie właśnie przez tę książkę.\nKwiatostan Kosmetyczny 8 marca 2016 18:58\nPierwsze wrażenie : i to wszystko? a gdzie reszta?.\nJakoś tak malutko tych kosmetyków czy próbek.\nReszta to takie zapychacze miejsca.\nUnknown 8 marca 2016 19:57\nMoim zdaniem zawartość może nie powala, ale jest całkiem ciekawa ;)\nblondelook 9 marca 2016 12:06\nTa zawartość mi się podoba choć nigdy nic nie zamawiałam:)\nBy Perfect Foundation Blog o 3/07/2016


Przerwa pomiędzy elektrodami świecy. - Forum o Simsonach\nPrzerwa pomiędzy elektrodami świecy.\nWysłany: Śro 20:25, 15 Wrz 2010 Temat postu: Przerwa pomiędzy elektrodami świecy.\nWitam! Miałem taki problem z swoim simsonem że odkręciła mi się cewka i koło magnesowe ocierało o nią. W celu przykręcenie cewki musiał ściągać magneto i cały iskrownik. Zrobiłem sobie znaki żeby zapłon potem dobrze złożyć. Poskładałem wszystko. I problem jest taki że przedtem simek palił na świecy która miał odstęp między elektrodami 0.40mm a teraz muszę zmniejszyć do 0.20 żeby silnik pracował dobrze. Bo zmniejszeniu przerwy simson pracuję normalnie spalanie ma bardzo dobre. I teraz nie wiem co może być przyczyną tego? Może źle zapłon ustawiłem?\nZapomniałem dodać że mój simson ma przerywacz mechaniczny.\nOstatnio zmieniony przez Piotrek16 dnia Śro 20:28, 15 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nJak działa lepiej na 0,2 to niech tak bedzie\nJeździj smiało i sie takimi szczegółami nie przejmuj.\nWysłany: Śro 20:42, 15 Wrz 2010 Temat postu:\nTu chodzi o to że przerwa 0.20 jest strasznie mała i czy ona nie jest za mała?\nJak ci działa i jeździ jak trzeba to co sie przejmujesz.