kalejdoskop kulinarny: czerwca 2010\nJamie Oliver. Risotto ai funghi e prezzemolo (risotto z grzybami i natka).\nJamie pisze:"to naprawde fantastyczny przepis, szczegolnie dla wegetarian. Piekac grzyby wydobywamy z nich cala glebie smaku i aromatu, ktora dodatkowo podkresla mocny, czysty smak natki. Potrawa jest fantastyczna i jestem pewien, ze ci sie spodoba!". Mnie spodobala sie w stu procentach. Risotto jest naprawde przepyszne. Delikatne, kremowe i aromatyczne. Moj M. zjadajac pierwsza lyzke tego risotta powiedzial: "Mmmm...dawno nie jadlem czegos rownie dobrego" :)\nJa niestety nie pieklam grzybow, poniewaz wykorzystalam mrozone (uzbierane w zeszlym roku przez moich rodzicow), ktore rozmrozilam a nastepnie podsmazylam przez chwile na patelni z dodatkiem przypraw. Byc moze pieczone grzyby bylyby bardziej aromatyczne ale mysle, ze mimo wszystko risotto nic nie stracilo na smaku.\nPodstawa do przygotowania tego risotta jest risotto bianco (biale risotto), ktore (jak pisze Jamie) wzbogacajac na rozne sposoby mozna otrzymac mnostwo fantastycznych wariacji. Goraco polecam :)\nPrzepis pochodzi z ksiazki Jamiego Olivera "Wloska wyprawa Jamiego".\nRisotto z grzybami i natka\n(Risotto ai funghi e prezzemolo)\nRisotto bianco (biale risotto):\nok. 1/4 kostki masla\n1 duza cebula, obrana i drobno posiekana\n400 g ryzu na risotto\n1/2 selera naciowego, oczyszczonego i drobno posiekanego (nie dalam)\n2 kieliszki bialego wytrawnego wermutu lub wina\n120 g swiezo startego parmezanu (dalam tylko 50 g)\n200 g grzybow lesnych, oczyszczonych i pokrojonych na duze kawalki (dalam mrozone podgrzybki i borowiki)\n1 glowka czosnku, zabki obrane i przepolowione (dalam tylko troche suszonego czosnku)\n1 maly peczek swiezego tymianku (dalam troche suszonego)\n1 maly peczek natki pietruszki, drobniutko posiekanej\nPodgrzej bulion. W osobnym garnku rozgrzej oliwe i maslo, dodaj cebule, czosnek oraz seler naciowy i dus przez 15 min. na malym ogniu bez przyrumieniania. Nazywa sie to sofritto. Kiedy warzywa beda miekkie, dodaj ryz i zwieksz ogien.\nRyz zacznie sie lekko smazyc dlatego nie przestawaj go mieszac. Po paru chwilach zacznie sie robic szklisty. Wowczas wlej wermut lub wino i dalej mieszaj - zapach bedzie fantastyczny. Ostra won alkoholu sie ulotni, a ryz wchlonie smakowita esencje.\nKiedy ryz wchlonie wermut lub wino, wlej pierwsza chochle goracego bulionu i przypraw szczypta soli (ja soli juz nie dodawalam poniewaz moj bulion byl wystarczajaco slony). Zmniejsz ogien tak, zeby ryz tylko lekko bulgotal, dzieki czemu ziarenka rownomiernie sie ugotuja. Wlewaj kolejne chochle bulionu, bez przerwy mieszajac i rozprowadzajac kremowa skrobie wydzielana przez ryz. Zanim dodasz nastepna chochle bulionu poczekaj, az ryz wchlonie cala poprzednia porcje. Caly proces powinien zajac ok. 15 min. (mnie zajelo to 20-25 min.). Sprobuj, zeby sprawdzic czy ryz jest juz ugotowany. Jezeli nie, wlewaj dalej bulion, dopoki ryz nie zmieknie. Nie zapomnij o starannym przyprawieniu. Jezeli bulion skonczy sie zanim ryz bedzie gotowy, dolej troche wrzatku.\nKiedy risotto bedzie juz prawie gotowe przygotuj grzyby do pieczenia. W tym celu rozgrzej na srednim ogniu blache albo przystosowana do uzywania w piekarniku patelnie o grubym dnie, wlej kilka lyzek oliwy i krotko przesmaz grzyby (przez 1-2 min.), lekko je rumieniac. Przypraw sola i pieprzem, dodaj czosnek, tymianek oraz maslo i wymieszaj. Wstaw do nagrzanego piekarnika na ok. 6 min.\nZdejmij risotto z ognia, dodaj maslo, parmezan i cala natke. Dokladnie wymieszaj. Dzieki temu potrawa zyska piekny zielony kolor oraz wyrazisty aromat. Grubo posiekaj polowe grzybow i dodaj do risotta. Wymieszaj, a nastepnie dodaj troche soku z cytryny dla zrownowazenia smakow.* Przykryj rondel pokrywka i odstaw na 2 min., zeby potrawa "odpoczela". To najwazniejsza faza przygotowywania idealnego risotta, bo wlasnie wtedy staje sie ono cudownie kremowe i nabiera pelni smaku. Naloz na talerze i przybierz pozostalymi grzybami. Podawaj od razu, ze starty parmezanem, zanim straci swoja piekna fakture.\n*przygotowujac podstawowe risotto bianco nie dodajemy natki pietruszki, grzybow i soku z cytryny\nAutor: majka o 6/27/2010 21 komentarzy:\nEtykiety: Jamie Oliver, kuchnia wloska, ryz\nBialy chleb na zakwasie.\nTen chleb pieklam dwa razy. Za pierwszym razem zgodnie z przepisem wlozylam go do keksowki gdzie sobie powoli wyrastal (powoli w doslownym tego slowa znaczeniu, musialam mu troche pomoc wstawiajac go do lekko podgrzanego piekarnika). Upieczony chleb nie byl zbyt wysoki za to mial duza ilosc dziurek. Za drugim razem upieklam go luzem formujac bochenek i odstawiajac do wyrosniecia w misce wylozonej sciereczka i porzadnie wysypanej maka (na 45 min.). Chlebek tym razem rosl doskonale, wyrosl poza krawedz miski. Przed wlozeniem do piekarnika chleb nacielam. Troszke mi opadl przy przenoszeniu na rozgrzana blache ale ladnie sie podniosl po wstawieniu do piekarnika. Polecam ten chlebek z calego serca. Jest naprawde przepyszny. Ma mieciutki miazsz z duza iloscia dziurek. Jesli pieczemy go luzem na blasze lub kamieniu ma jeszcze do tego swietnie chrupiaca skorke.\nPrzepis pochodzi ze strony Liski.\nBialy chleb na zakwasie\n500 g maki pszennej (najlepiej chlebowej, ale moze byc dowolna maka pszenna)\n8 g swiezych drozdzy (dalam 1 lyzeczke suszonych- 4 g)\n150 g zakwasu zytniego\nWszystkie skladniki laczymy, najlepiej przy pomocy miksera. Ciasto powinno byc dosyc geste. Przykrywamy sciereczka i odstawiamy na 2 godz.\nNastepnie przekladamy ciasto do keksowki (o pojemności 1 kg) lub formujemy bochenek albo buleczki. Spryskujemy olejem lub oliwa i posypujemy maka.\nOdstawiamy do wyrosniecia na 45-60 min.\nPiekarnik nagrzewamy do temp. 210°C i pieczemy chleb ok. 40 min. (buleczki mniej wiecej 20 min.). Studzimy na kratce.\nI jeszcze kilka zdjec chleba pieczonego w keksowce.\nAutor: majka o 6/24/2010 26 komentarzy:\nLinguine z cytryna, parmezanem i wedzonym lososiem.\nZauwazylam, ze dawno juz nie bylo na moim blogu dania z makaronem w roli glownej. To dziwne, biorac pod uwage fakt, ze pasty pod wszelka postacia uwielbiam. Postanowilam wiec nadrobic moje zaniedbanie i wyszperalam ten oto przepis.* Prosty i szybki w wykonaniu. Makaron w pysznym serowo-cytrynowym sosie z dodatkiem rukoli i wedzonego lososia. Wszystkie skladniki swietnie sie tu komponuja a cale danie smakuje naprawde wysmienicie (przetestowalam na swoich gosciach :)) Do tego prezentuje sie niezwykle "elegancko" na talerzu. Polecam wszystkim, nie tylko wielbicielom makaronu :)\nLinguine z cytryna, parmezanem i wedzonym lososiem\n300 g makaronu linguine lub spaghetti\n4 zmiazdzone zabki czosnku (dalam troche suszonego czosnku)\n400 ml smietany 18%\nskorka otarta z 2 cytryn\n150 g wedzonego lososia (pokrojonego w paski)\nMakaron ugotowac wedlug przepisu na opakowaniu.\nW tym czasie na patelni rozgrzac maslo i podsmazyc czosnek. Dodac smietane, skorke z cytryny (ja dodalam jeszcze troche soku z cytryny) i parmezan. Podgrzewac minute a nastepnie zdjac z ognia.\nOdcedzic makaron, wymieszac z sosem, lososiem i rukola. Podawac od razu.\n*co tydzien przychodzi na moja skrzynke mailowa newsletter z serwisu ugotuj.to; stad wlasnie pochodzi ten przepis.\nAutor: majka o 6/22/2010 20 komentarzy:\nUrodziny Malego Mezczyzny. Truskawkowy sernik na zimno lekki jak pianka.\nWczoraj nasz Maly Mezczyzna skonczyl 2 latka. To niesamowite jak ten czas leci. Wydaje mi sie, ze dopiero co pierwszy raz trzymalam go w ramionach a On jest juz taki duzy, ze sam powoli decyduje o tym, czy chce sie przytulic czy nie. Z dnia na dzien staje sie coraz madrzejszy. Zadziwia nas tym jak szybko sie uczy i co juz potrafi. Jest naszym Malym Szczesciem :)\nUrodzinki Malego obchodzilismy w kameralnym gronie. Byli mili goscie, duzo prezentow i truskawkowy sernik na zimno zamiast tortu. Lekki jak pianka, nie za slodki, delikatny, na chrupiacym maslano-herbatnikowym spodzie. Oblozony truskawkami i polany pysznym, truskawkowym sosem. Truskawkowa pelnia szczescia w ten wiosenno-letni sloneczny czas :)\nSernik jest naprawde przepyszny. Mysle, ze jest to takie ciasto, ktore mozna wg uznania modyfikowac wykorzystujac inne owoce czy zmieniajac skladniki wchodzace w sklad spodu (dodajac np. orzechy, migdaly czy innego rodzaju ciastka). Polecam goraco!\nTruskawkowy sernik na zimno lekki jak pianka\nSkladniki na ok. 14 kawalkow:\n200 g maslanych herbatnikow\n10 listkow zelatyny\n500 g kremowego serka (uzylam serka Filadelfia)\n4 lyki likieru lub syropu truskawkowego\nMaslo stopic w garnuszku, ostudzic. Herbatniki wlozyc do foliowej torebki, zamknac torebke, rozgniesc ciastka na drobno np. za pomoca walka. Wymieszac ze stopionym maslem. Wylepic nimi dno tortownicy o srednicy 26 cm (u mnie tortownica o srednicy 24 cm). Wstawic do lodowki aby spod nieco stwardnial.\nZelatyne namoczyc w zimnej wodzie. Truskawki oczyscic, umyc. 200 g truskawek zmiksowac na puree, przetrzec przez sito. Razem z cukrem dodac do serka, dobrze wymieszac (ja zrobilam to za pomoca miksera). Likier (lub syrop) truskawkowy wlac do rondelka, podgrzac. Napeczniala zelatyne odcisnac z nadmiaru wody, rozpuscic w cieplym likierze. Dodac 2 lyzki serowej masy, wymieszac a nastepnie dodac reszte masy. Wszystko razem dobrze wymieszac. Wstawic do lodowki. Kiedy masa zacznie tezec ubic smietane kremowke na sztywno i dodac ja do truskawkowej masy. Wygladzic powierzchnie i wstawic do lodowki na co najmniej 4 godz. (ja wstawilam na cala noc).\nPrzed podaniem 375 g truskawek zmiksowac na puree i przetrzec przez sito (u mnie mimo to pozostaly w sosie male pesteczki). Poslodzic wedlug uznania. Pozostale truskawki pokroic na kawalki.\nStezaly sernik pokroic na kawalki. Kazdy kawalek udekorowac kawalkami truskawek i polac truskawkowym sosem.\nPrzepis pochodzi z niemieckiego czasopisma "Lisa. Kochen &Backen"\nAutor: majka o 6/19/2010 28 komentarzy:\nEtykiety: ciasta, desery, niekulinarnie\nJamie Oliver. Focaccia z pomidorkami koktajlowymi i bazylia.\nDo zrobienia focacci przymierzalam sie juz od bardzo dawna. Wciaz jednak odkladalam to na pozniej. Kiedy jednak zobaczylam u Ani-Marii przepis na focaccie z cukinia (u niej tez mozecie dowiedziec sie troszke wiecej na temat focacci) pozazdroscilam jej takich pysznosci i postanowilam wziac sie wreszcie do "roboty" i upiec focaccie, na ktora przepis juz od dawna goscil w moim notesie :) Przepis pochodzi z ksiazki Jamiego Olivera "Jamie's kitchen". Focaccia wyszla naprawde pyszna. Lekko chrupiaca na wierzchu i mieciutka w srodku. Jamie proponuje dodac do focacci pomidorki koktajlowe czerwone i zolte. Ja zamiast zoltych pomidorkow dodalam czarne i zielone oliwki.\nFocaccie piekam na jednej duzej blasze (tej z wyposazenia piekarnika) i wyszla dosyc wysoka (podejrzewam, ze z podanej ilosci skladnikow powinny wyjsc dwie takie duze blachy, wtedy focaccia bylaby nizsza). Ciasto swietnie sie wyrabialo, bylo bardzo mieciutkie, gladkie i bardzo plastyczne. Formujac focaccie nie walkowalam jej, ponaciagalam ja troche ze wszystkich stron trzymajac najpierw w powietrzu a pozniej rozciagnelam na blaszce. Chociaz wydawalo mi sie to troszke zbyt duzo dodalam do ciasta suszone drozdze w dokladnie takiej ilosci jak podano w przepise (bylam mile zaskoczona, ciasta w ogole nie bylo czuc drozdzami). Przepis na focaccie bazuje u Jamiego na jego przepisie na chleb. Jamie podaje wiec w swojej ksiazce cala procedure, krok po kroku jak takie ciasto chlebowe przygotowac. Ja lekko to uproscilam wrzucajac po prostu wszystkie skladniki do miski i wyrabiajac ciasto za pomoca miksera z hakiem (oczywiscie mozna tez ciasto wyrobic recznie).\nFocaccia z pomidorkami koktajlowymi i bazylia\n(przepis podaje za autorem z moimi malymi zmianami)\nSkladniki na 1 duza lub 2 mniejsze blaszki:\n1 kg maki pszennej chlebowej\n30 g swezych drozdzy lub 3 saszetki po 7 g drozdzy suszonych instant\n600 g pomidorkow koktajlowych (dalam 400 g)\ngarsc zielonych i czarnych oliwek (bez pestek)\ngarsc swiezej bazylii (oberwanych listkow)\n10 lyzek dobrej jakosci oliwy\ntluszcz i maka do posypania blachy\nWszystkie skladniki ciasta wrzucic do misy miksera wyposazonego w hak i zagniatac na niskich obrotach przez 8 min. Przykryc miske folia, odstawic w cieple miejsce na 40 min. do wyrosniecia (po tym czasie ciasto powinno podwoic objetosc).\nW miedzyczasie pomidory zalac wrzatkiem (ja wczesniej lekko naklulam kazdy pomidorek widelcem), usunac z nich skorke. Jesli sa bardzo male, zostawic je w calosci (wieksze przekroic na pol). Wlozyc pomidorki do miski, dodac oliwki i listki z bazylii, wlac oliwe i wszystko razem wymieszac.\nBlache wysmarowac tluszczem (uzylam oleju) i wysypac maka. Wyrosniete ciasto wylozyc na blat, odgazowac. Nastepnie rozwalkowac je na grubosc 2,5 cm, ulozyc na blasze i rozciagnac na cala dlugosc i szerokosc blachy.\nWylozyc rownomiernie na ciasto pomidory, oliwki i bazylie wraz z oliwa. Za pomoca kciuka porobic w ciescie wglebienia naciskajac gleboko do dna (az poczujemy pod palcem blache). W powstalych w ten sposob dolkach bedzie sie zbierala oliwa.\nTak przygotowana focaccie odstawic aby ponownie wyrosla (powinna podwoic swoja objetosc- u mnie trwalo to 40 min.). Posypac wyrosniete ciasto sola i swiezo mielonym pieprzem.\nPiekarnik nagrzac do temp. 220°C. Wstawic wyrosnieta focaccie i piec ok. 20 min. (do momentu, az wierzch sie zrumieni i stanie sie chrupiacy a w srodku focaccia wciaz bedzie miekka).\nUpieczona focaccie wyjac z piekarnika, skropic rownomiernie oliwa. Pokroic na kawalki i podawac.\nAutor: majka o 6/16/2010 32 komentarze:\nEtykiety: drozdzowe, Jamie Oliver, kuchnia wloska, wypieki wytrawne\nFrancuski chleb wiejski na zakwasie (WP#52).\nPrzegladajac zdjecia na komputerze zauwazylam, ze dominuja tam teraz glownie chleby. Nic w tym dziwnego, nie moge przestac piec :) Powoli zapominam jak smakuje kupny chleb. Oczywiscie w trojke (w koncu Maly tez sie liczy, wcina az mu sie uszy trzesa) nie jestesmy w stanie przejesc calego chleba wiec wciaz go zamrazam aby pozniej moc w kazdej chwili cieszyc sie jego smakiem. Musze powiedziec, ze moj zakwas ma sie calkiem dobrze :) Nie jest moze zbyt "wyrywny" i nie ucieka mi ze sloika (on jest raczej z tych "zrownowazonych":)) ale doskonale radzi sobie podczas pieczenia. Zawsze, kiedy odwiezam zakwas nastepnego dnia pieke co najmniej dwa chleby. Przepis na ten chlebek znalazlam u Evenki ale byl on tez propozycja Ptasi w ramach WP#52. Chlebek jest przepyszny, dokladnie taki, jak lubie. Mieciutki, z duza iloscia dziurek i lekko chrupiaca skorka. Polecam!\nZakwas odswiezylam na 12 godz. przed pieczeniem. Dodalam do ciasta chlebowego 1 lyzeczke suszonych drozdzy. Z podanych proporcji upieklam jeden bochenek (chlebek nie wyszedl zbyt duzy za to ladnie urosl do gory).\n(French cuntry sourdough boule)\nwg nieco zmodyfikowanego przepisu Rose Levy Beranbaum\n40 g aktywnego plynnego zakwasu zytniego\n80 g maki pszennej chlebowej\nWszystkie skladniki wymieszac wieczorem dnia poprzedzajacego pieczenie, odstawic w temp. pokojowej na ok. 12 godz.\nDnia nastepnego potrzebujemy, poza zaczynem 200g:\n312 g (2 szklanki) maki pszennej chlebowej\n80 g maki zytniej chlebowej\n58 g (6 lyzek) maki pszennej razowej\n1/4-1/8 lyzeczki drozdzy instant (lub 1-2 kuleczki wielkosci ziarna groszku swiezych)\n1,5 lyzeczki soli (w oryginale ciut wiecej - mozna dac czubate 1,5 lyzeczki)\nZmieszac caly zaczyn z dnia poprzedniego z 300 g letniej wody. W osobnej misce zmieszac make pszenna chlebowa, make zytnia chlebowa oraz pszenna razowa i drozdze. Oproszyc mokre skladniki (zaczyn i wode) suchymi. Wymieszac tak, aby cala maka byla zwilzona. Przykryc i odstawic na 20 minut. Po tym czasie dodac sol i wyrabiac recznie lub miskerem ok. 10 minut. Ciasto bedzie bardzo lepkie i elastyczne. Jesli nie bedzie lepkie, nalezy delikatnie dodac troche wody.\nZeskrobac ciasto do natluszczonej miski, przykryc folia i odstawic do podwojenia objetosci ok. 1,5-2 godz. (uwaga: przy redukcji drozdzy moze potrwac to dluzej - blizej 2,5-3 godz., i warto w tym czasie 1-2 razy zlozyc chleb). Gdy chleb podwoi objetosc, nalezy go przelozyc na omaczony blat i odgazowac, zlozyc, przelozyc z powrotem do miski. Odstawic do ponownego napuszenia (podwojenia objetosci) ok. 1 godz. Po tym czasie przekladamy chleb ponownie na blat, znow ogazowac, podzielic na 2 czesci i uformowac 2 okragle (stad boule) lub owalne bochenki. Ciasto bedzie wciaz dosc lepkie, choc dajace sie formowac. Nalezy starac sie jak najmniej podsypywac maka. Chlebki umiescic w koszykach/durszlakach do wyrastania, przykryc folia i odstawic do napuszenia na 1 godz.\nJesli mamy kamien - od razu po uformowaniu bochenkow nagrzewamy go w piekarniku nastawionym na 245°C. Jesli nie - mozna nagrzac blache. Napuszony chleb nacinamy, przekladamy na nagrzana blache lub kamien i pieczemy z para 5 min w 245°C. Przykrecamy temperature do 230°C i pieczemy 20-25 minut, az chleb bedzie mocno zrumieniony, gluchy od spodu a temperatura wewnatrz bochenka bedzie wynosic ok. 100°C. Studzimy na kratce.\nAutor: majka o 6/13/2010 34 komentarze:\nEtykiety: chleby na zakwasie, pieczywo, Weekendowa Piekarnia #52\nNa francuskim ciescie. Cytrynowe tarteletki z cukinia i serem feta.\nPyszne i szybkie do zrobienia tarteletki z cukinia i serem feta. Przepis jest moja swobodna wariacja na temat przepisu Donny Hay z ksiazki "Salate & Gemüse: Einfach und schnell" (ang. Simple Essentials Salads and Vegetables). Swobodna, poniewaz przegladalam te ksiazke w ksiegarni a po powrocie do domu sprobowalam odtworzyc ten wlasnie przepis. Tarteletki sa naprawde pyszne i sycace. Doskonale na ciepla kolacje, piknik lub letni obiad na tarasie. Chrupiace ciasto francuskie, mieciutka cukinia o cytrynowym posmaku (doskonala!) swietnie komponuje sie tu ze slonym serem feta i mieta. Do tarteletek podalam dodatkowo salatke z mieszanych salat, ogorka i pomidorow, polana sosem vinaigrette. Smacznego :)\nCytrynowe tarteletki na francuskim ciescie z cukinia i serem feta\n1 op. mrozonego ciasta francuskiego\n2 srednie mlode cukinie\nskorka strata z 1 cytryny\n4-5 lyzek oliwy\n50 g sera feta, pokruszonego\npol garsci miety, drobno posiekanej\n1 zoltko, rozmacone\nCukinie umyc, razem ze skorka pokroic na cienkie plasterki. Cytryne sparzyc, zetrzec z niej skorke. Wlozyc pokrojona cukinie do miski, wlac oliwe, dodac skorke cytrynowa (ja dodalam jeszcze kilka kropli soku z cytryny) i sol. Wszystko dobrze wymieszac i odstawic na bok.\nCiasto francuskie rozmrozic, pokroic na 6 kwadratow o wymiarach 10x10 cm (ja uzylam gotowego ciasta francuskiego w kwadratach o tej wlasnie wielkosci - razem 270 g) i uformowac dokola maly brzeg.\nKazdy kwadrat francuskiego ciasta posmarowac w srodku rozmaconym zoltkiem. Ulozyc plasterki cukinii (tak aby na siebie zachodzily). Wstawic do piekarnika nagrzanego do temp. 200°C i piec przez 35 min.\nUpieczone tarteletki wyjac z piekarnika. Posypac swiezo mielonym pieprzem, pokruszonym serem feta i posiekana mieta. Podawac najlepiej na cieplo.\nAutor: majka o 6/09/2010 30 komentarzy:\nEtykiety: warzywa, wypieki wytrawne\nOrzechowe crumble z rabarbarem i truskawkami.\nKiedy tylko zobaczylam to crumble na blogu Ani wiedzialam, ze musze je zrobic. Rabarbar, truskawki i do tego moje ukochane orzechy. Czulam, ze to musi byc pyszne. I...bylo rewelacyjne! To polaczenie slodyczy kruszonki z kwaskowymi owocami i chrupiacymi, aromatycznymi orzechami zachwycilo moje kubki smakowe. Od siebie dalam dodatkowo garsc mrozonych malin. Przygotowalam dwie porcje, piekac crumble w dwoch nieduzych naczynkach. Crumble jedlismy jeszcze cieple, zaraz po wyjeciu z piekarnika (mysle, ze idealnym dopelnieniem bylaby tu galka waniliowych lodow) ale i schlodzone w lodowce smakowalo naprawde wysmienicie. Ania napisala, ze calosc jest grzechu warta :) Moge to z czystym sumieniem potwierdzic. Wiec, kto ma ochote zgrzeszyc? :)\nSkladniki na ok. 5 porcji:\n85 g maki\n85 g uprazonych na patelni orzechow wloskich (mozna rowniez uzyc orzechow laskowych)\n45 g blyskawicznych platkow owsianych\n60 g roztopionego masla\nW misce wymieszac make, lekko posiekane orzechy, platki owsiane, sol, cukier, po czym wlac roztopione maslo i dlonmi wmieszac skladniki az do ich polaczenia. Schowac ciasto do lodowki.\nTruskawki pokroic na polowki, rabarbar pokroic na ok. 2-3 cm czastki. Owoce zasypac 3 lyzkami cukru i odstawic do momentu az puszcza sok.\nNastepnie odcedzic sok, zas owoce wymieszac z cukrem i maka ziemniaczana, przelozyc do zaroodpornego naczynia. Owoce posypac schlodzona kruszonka (kruszonka powinna byc w formie wiekszych lub mniejszych grudek), tak aby tworzyla ona jednolita warstwe.\nCrumble piec 35-40 minut w 190°C.\nAutor: majka o 6/06/2010 39 komentarzy:\nZakwas. Pain au Levain (chleb pszenny na zakwasie).\nStalo sie! Dwa tygodnie temu zrobilam swoj pierwszy zakwas. Od tamtej pory upieklam juz piec chlebow i wciaz nie mam dosyc. Wyszukuje wciaz nowe przepisy, zapisuje je w moim malym notesiku (nie lubie wydrukowanych przepisow ani pieczenia z laptopem w kuchni) i kazdego dnia planuje, co znow upieke. Moj M. zartuje, ze zostalam opetana bo wciaz tylko mowie na temat chleba. Kazdy swiezo upieczony bochenek znika w ciagu pol dnia w czym On ma niesamowcie duzy udzial :)\nRobiac zakwas skorzystalam z bardzo latwego przepisu Liski i juz po dwoch dniach upieklam swoj pierwszy chleb na zakwasie :) Oczywiscie dodalam do niego, zgodnie ze wskazowkami Liski, lyzeczke drozdzy. Pierwszym chlebkiem byl wlasnie Pain au Lavain. Kiedys widzialam go u Dorotus, niedawno Madzia kusila tym chlebem na swoim blogu. Pieklam go dwa razy. Za pierwszym razem po przelozenia z koszyka na rozgrzany kamien pieknie rozlal sie na boki i juz sie nie podniosl nawet o milimetr podczas pieczenia. Smak tego chleba tak nas jednak zachwycil, ze postanowilam upiec go po raz kolejny. Tym razem sie udalo. Po dosyc niebezpiecznych, bo grozacych poparzeniem, akrobacjach z rozgrzanym kamieniem wyjelam z piekarnika pachnacy bochenek z chrupiaca skorka.\nChlebek jest naprawde pyszny. Ma mieciutki, dziurkowany miazsz i chrupiaca skorke. Uformowalam podluzny bochenek i odstawilam do wyrastania w podluznej formie. Tak, jak juz wspomnialam wyzej, dodalam do ciasta chlebowego (na drugi dzien) lyzeczke suszonych drozdzy. Polecam wszystkim ten chlebek. Jest naprawde pyszny. I nie bojcie sie zakwasu, naprawde nie ma czego :)\nNa koniec jeszcze male podziekowania :) Poleczko, dziekuje za wszystkie dobre rady dotyczace wypieku chleba :)\nSkladniki na 1 bochenek:\ncytuje za Dorotus\nSkladniki na zaczyn (wieczor wczesniej):\n65 g maki pszennej chlebowej\n4,2 g maki zytniej (uzylam maki zytniej pelnoziarnistej)\n1 lyzka aktywnego zakwasu\nWszystkie skladniki zmiksowac. Przykryc folia spozywcza i pozostawic w temperaturze pokojowej przez 12 godzin (cala noc).\n364 g maki pszennej chlebowej\n18,4 g maki zytniej (uzylam maki zytniej pelnoziarnistej)\nMake pszenna wymieszac z maka zytnia i woda (mikserem). Przykryc folia, pozostawic na 20 - 60 minut. Po tym czasie dodac sol i zaczyn, mieszac mikserem przez 2 minuty. Ciasto pozostawic w cieplym miejscu na 2,5 godziny, skladajac je dwukrotnie co 50 minut.\nZ ciasta uformowac bochenek, umiescic w koszu do wyrastania, posypanym maka. Pozostawic na 2 - 2,5 godziny do wyrosniecia. Przed pieczeniem chleb ponacinac.\nPiec w temperaturze 220ºC przez 40 - 45 minut (najlepiej na kamieniu). Studzic na kratce.\nAutor: majka o 6/04/2010 27 komentarzy:\nJamie Oliver. Risotto ai funghi e prezzemolo (riso...\nLinguine z cytryna, parmezanem i wedzonym lososiem...\nUrodziny Malego Mezczyzny. Truskawkowy sernik na z...\nJamie Oliver. Focaccia z pomidorkami koktajlowymi ...\nNa francuskim ciescie. Cytrynowe tarteletki z cuki...\nZakwas. Pain au Levain (chleb pszenny na zakwasie)...


Testimonials (Dark) – Meble Warszawa\nPracujemy: Pn-Pt od 08:00 do 18:00\nTelefon: +48 888 170 841\nMeble WarszawaTestimonials (Dark)\nZapraszamy do odwiedzenia naszego Salonu w Warszawie!\nNasz Salon Meblowy w Warszawie to idealne miejsce dla osób chcących zaaranżować wnętrze swojego domu w unikalnym stylu. Mamy dla Was rozwiązania zarówno nowoczesne jak i klasyczne. Dzięki naszemu szerokiemu wachlarzowi produktów każdy znajdzie coś dla siebie.\nAleje Jerozolimskie 262C, 02-495 Warszawa


Solidarni z Ukrainą - sprawdź jak możemy pomóc - Gmina Trzebnica\nObywatele Ukrainy z aplikacją mObywatel w Polsce\nPo nadaniu numeru PESEL osoby z ukraińskim obywatelstwem mogą korzystać z cyfrowego dokumentu tożsamości Diia.pl (Дія пл) w aplikacji mObywatel. Pozwala ona na identyfikację na potrzeby refundowanych usług medycznych czy podczas zawierania umowy o pracę.\nWzór wniosku o świadczenie pieniężne za zapewnienie zakwaterowania i wyżywienia obywatelom Ukrainy przybywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z działaniami wojennymi\npomoc ukrainie_Obszar roboczy 1.jpeg\nRodziny z terenu Gminy Trzebnica, które przyjęły mieszkańców Ukrainy pod swój dach, już od jutra w Urzędzie Miejskim w Trzebnicy będą mogły składać „Wniosek o świadczenie pieniężne za zapewnienie zakwaterowania i wyżywienia obywatelom Ukrainy przybywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z działaniami wojennymi prowadzonymi na terytorium Ukrainy.”\nZ naszego partnerskiego miasta Winniki otrzymaliśmy listę konkretnych potrzeb, dzięki czemu nasza pomoc może być jeszcze bardziej sprecyzowana! Zachęcamy do włączenia się w pomoc Ukrainie!\nApel Burmistrza Gminy Trzebnica!\nJestem poruszony skalą pomocy, jaką na ten moment deklarują trzebniczanie. Widzę również, jak wielu mieszkańców wiosek dzwoni do mnie i otwiera swoje hojne serca. W związku z tym zwracam się z serdeczną prośbą do sołtysów o pomoc w zbieraniu informacji na temat osób chętnych do przyjęcia uchodźców z Ukrainy w ich miejscowościach oraz zorganizowanie zbiórek najbardziej potrzebnych rzeczy i żywności na miejscu w świetlicach wiejskich z wyłączeniem świetlic w Skarszynie, Ujeźdźcu Małym, Ujeźdźcu Wielkim i Kuźniczysku. Świetlice te posłużą jako tymczasowe miejsca pobytu. Mieszkańcy z tych miejscowości chcący włączyć się w zbiórkę darów, będą je mogły przynosić już od poniedziałku do pobliskich szkół – w Kuźniczysku, Ujeźdźcu i Boleścinie.\nBurmistrz powołał Gminny Zespół ds. Koordynacji Pomocy mieszkańcom Ukrainy\nDziś o godzinie 14:00 w Urzędzie Miejskim w Trzebnicy burmistrz Marek Długozima zorganizował spotkanie, którego celem było powołanie Gminnego Zespołu ds. Koordynacji Pomocy mieszkańcom Ukrainy.\nData publikacji: 28-02-2022 14:41


Mama i córka - artykuły | Głos Szczeciński\nNajsympatyczniejsza Mama i Córka\nNajsympatyczniejsza Mama i Córka 2014 - kandydatki\nZorganizowaliśmy plebiscyt dla mam i ich córek. Panie, które zdobędą najwięcej głosów pojadą do Paryża. Do tej pory do udziału zgłosiły się 44 mamy i ich córki. Więcej informacji: Mamy i córki czekają na głosy. Do wygrania wycieczka do Paryża\nPowalczcie o wyjazd do Paryża\n44 mamy i wspólnie ze swoimi córkami zgłosiły się do udziały w naszym konkursie Najsympatyczniejsza Mama i Córka. Wciąż czekamy jednak na kolejne zgłoszenia.\nZgłoście się i wygrajcie wycieczkę do Paryża\nTrwa przyjmowanie zgłoszeń w naszym plebiscycie dla mam i córek. Do wygrania jest tygodniowy pobyt w Paryżu, weekendy w SPA i rodzinne sesje zdjęciowe. Czas na przesłanie zgłoszeń macie do 18 czerwca.\n10 czerwca 2014, 9:30\nWycieczka do Paryża czeka na mamy i ich córki\nWciąż możecie przysyłać swoje zgłoszenia do naszego konkursu "Najsympatyczniejsza Mama i Córka". Do wygrania jest tygodniowy pobyt w Paryżu, weekendy w SPA i rodzinne sesje zdjęciowe. Czas na przesłanie zgłoszeń macie do 18 czerwca.\n4 czerwca 2014, 16:00\nMamy i córki zgłaszajcie się! Do wygrania wycieczka do Paryża!\nCzekamy na zgłoszenia mam i ich córek do naszego konkursu. Wygrać można tygodniową wycieczkę do Paryża, rodzinną sesję zdjęciową lub weekend w SPA.\n2 czerwca 2014, 13:30\nNajsympatyczniejsza Mama i Córka - kupon zgłoszeniowy\nKonkurs dla mam i córek: do wygrania wycieczka do Paryża albo weekend w SPA\nOgłaszamy wyjątkowy konkurs dla mam i córek. Zgłoście się do zabawy, prześlijcie wspólne zdjęcie i wygrajcie. Wśród nagród jest tygodniowa wycieczka do Paryża, weekendy w SPA i rodzinne sesje fotograficzne.\n26 maja 2014, 7:57


Poland Prize - polski Rząd wspiera zagraniczne start-upy —\nPoland Prize - polski Rząd wspiera zagraniczne start-upy\nProgram Poland Prize, to ruch polskiego Rządu mający na celu wspieranie start-upów chcących rozwijać się w Polsce. Wsparcie ma być dostępne na każdym etapie rozwoju, czyli od inkubacji, przez rozwój i otwarcie się na zagraniczne rynki.\nPARP (Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości) podlega bezpośrednio Ministrowi Rozwoju. Jej głównym zadaniem jest zarządzanie funduszami pozyskanymi z budżetu państwa oraz organów Unii Europejskiej. Środki te przeznaczone są na wspomaganie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw, a także na rozwój zasobów ludzkich. W skład organizacji wchodzi 20 komórek, którymi zarządza Prezes (Patrycja Klarecka) i Rada Nadzorcza, w której skład wchodzą przedstawiciele kluczowych dla rozwoju gospodarczego ministerstw, a także przedstawiciele organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców.\nPoland Prize jest programem skierowanym do zagranicznych start-upów. Dzięki niemu podmioty te zachęcane są do rozpoczynania i prowadzenia działalności na terenie Polski. Dzięki wsparciu na każdym etapie rozwoju start-upów, czyli od inkubacji, poprzez rozwój, aż do ekspansji na rynki zagraniczne, PARP liczy na to, że ludzie stojący za innowacyjnymi pomysłami wybiorą nasz kraj na miejsce tworzenia, rozwoju i prowadzenia biznesu.\nNa początku wybranych zostanie 3 operatorów, których zadaniem będzie wyszukiwanie i ciekawych i dobrze rokujących zagranicznych start-upów oraz zainteresowanie ich przyjazdem do Polski, osiedleniu się w kraju, a także na prowadzenie i rozwijanie tu swoich firm.\nPrócz samej inkubacji i akceleracji, wybrane start-upy mogą liczyć na wsparcie finansowe. Granty przyznawane tym firmom będą wynosiły 200 000 zł. Dodatkową zachętą będzie pomoc i współpraca z polskimi firmami, które operują w podobnych przedsięwzięciach biznesowych.\nWarunki i terminy składania wniosków\nPełna prezentacja, regulamin konkursu i inne dokumenty programu Poland Prize znajdują się na stronie programu.\nHarmonogram naborów wniosków o dofinansowanie w trybie konkursowym dla Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój na 2018 rok można poznać, zaglądając do opublikowanego na stronie PARP dokumentu.\nŹródło: Poland Prize\nInkubatory i akceleratoryStartup Magazine February 11, 2018 Poland Prize, PARP, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, grant, inkubacja, rozwój, ekspansja, zagraniczne rynki, rynek krajowyComment\nInkubatory i akceleratoryStartup Magazine February 14, 2018 Brainathon, Neuro Device, Chivas Venture, konkurs, schorzenia neurologiczne, fale mózgowe, nagroda, Poznan\nSafe Shorts – szorty antygwałty\nPrzykładyStartup Magazine February 8, 2018 Safe Shorts, gwałt, napaść, napastowanie, molestowanie, ochrona, alarm


Mikropigmentacja w różnych warunkach świetlnych | Micro Haar\nMikropigmentacja w różnych warunkach świetlnych. Różnice w wyglądzie\nWielu Klientów wyraża obawę o to, jak będą prezentowały się efekty zabiegu mikropigmentacji w różnych warunkach świetlnych. Nie jest tajemnicą, że krótko ostrzyżona głowa dopasowuje się swoim odcieniem do otoczenia. Co jednak ważne, zagadnienie to dotyczy zarówno włosów prawdziwych, jak i wypełnionych pigmentem. Wygląd naszej skóry i ogólny wizerunek jest w dużym stopniu uzależniony od rodzaju i stopnia natężenia światła, obecnego w danym miejscu. Naturalne światło dziennie, mocne oświetlenie słoneczne, ostre naświetlenie wnętrz i lampy fluorescencyjne – wszystkie typy świateł sprawiają, że wyglądamy inaczej.\nWedług przeważającej większości nosicieli pigmentu, najlepszy wygląd uzyskują oni w naturalnym oświetleniu dziennym. Głowa prezentuje wówczas standardowy, przyciemniony odcień, kontrastujący z resztą skóry. Co w przypadku oświetlenia jaśniejszego? Przy mocnych promieniach słonecznych nasz skalp może się nieco błyszczeć. Efekt błyszczenia to naturalna konsekwencja posiadania krótko ogolonej czupryny. Ze świecącą głową możemy sobie jednak poradzić (zob. problem błyszczącej głowy po zabiegu mikropigmentacji) – nie jest to wielki problem i praktycznie nikt poza nami nie zwraca na niego uwagi.\nNajwiększy powód do zmartwień stanowi oświetlenie sztuczne. Zwykłe światło z lamp i żarówek przytłumia odcień włosów, przez co sprawia on wrażenie jaśniejszego. Nasza fryzura wciąż jest jednak widoczna i nikt nie jest w stanie rozpoznać nałożonego nań pigmentu. Kiedy zatem pigment wyraźniej zanika? Przede wszystkim przy ostrym świetle, skierowanym punktowo na głowę. Z takimi sytuacjami możemy się spotkać np. w czasie codziennej pielęgnacji głowy w łazience. Podobny efekt uzyskamy wykonując zdjęcia z fleszem. Lampa aparatu naświetla naszą twarz (a więc i głowę), nadając jej nowych akcentów świetlnych. Z tego względu wiele osób wychodzi na fotografiach ,,łyso”. Trzeba jednak pamiętać, że to efekt optyczny wywołany przez soczewkę aparatu. Sposób w jaki widzą nas ludzie jest inny.\nGrunt to zachować dystans\nJak wspomnieliśmy – zmiana wyglądu pod wpływem światła to naturalne następstwo golenia się ,,na zero”. Nie ma w tym nic sztucznego. To zwyczajna sprawa, uniwersalna dla osób całkowicie łysych, jak i tych posiadających bujną, ogoloną czuprynę. Wykonując mikropigmentację, powinniśmy zdawać sobie z tego sprawę. Na co dzień zmian w wyglądzie nie odczuwamy – pod warunkiem, że pielęgnujemy i golimy głowę. Grunt to zachować zdrowy dystans i zdawać sobie sprawę, że otoczenie postrzega nas zdecydowanie mniej krytycznie, niż my sami. Tylko wówczas osiągniemy należyty komfort psychofizyczny.


2011 | Blog, w którym polecam\nZdaję sobie sprawę, że większości Czytaczy język naszych północnych sąsiadów nie jest znany i w związku z tym mogą mieć spore problemy z odbiorem niniejszego serialu. Nie wykluczam jednak, że komuś na przykład wpadnie w ręce DVD z angielskimi napisami albo polska telewizja go zakupi w ramach europejskiej współpracy (i puści zapewne koło północy i co gorsza z -- the horror! the horror! -- lektorem). Licząc na taką ewentualność, mimo wszystko postanowiłam skreślić parę słów na temat tego serialu.\nZwróciłam na niego uwagę, ponieważ szwedzkie produkcje historyczne to raczej rzadkość. A tu rzecz dzieje się, jak tytuł wskazuje, pod koniec wieku XVIII, w ostatnich latach panowania Gustawa III. W tym czasie król porzucił już oświeceniowe reformy z początku swoich rządów, zajął się za to umacnianiem swojej władzy i tępieniem nastrojów rewolucyjnych. Za dwa lata zostanie zamordowany, ale o tym jeszcze oczywiście ani on, ani bohaterowie serialu nie wiedzą. Właśnie zakończyła się wojna z Rosją -- z niej to wraca niejaki Johan Gustav Dåådh, lekarz polowy, wolnomyśliciel i racjonalny człowiek oświecenia. W Sztokholmie wchodzi w kontakt z rodziną policmajstra Carla Fredrika Wahlstedta i wkrótce dostaje od niego propozycję stanowiska w służbie policyjnej. Dåådhowi nie podobają się wprawdzie rojalistyczne i konserwatywne poglądy Wahlstedta, ale za namową jego pięknej żony Magdaleny zgadza się (nieco za szybko, moim zdaniem), doszedłszy do wniosku, że może uda mu się zmienić system od środka. Tym samym jednak naraża się swoim znajomym-rewolucjonistom, którzy widzą to jako zdradę ideałów (choć sam Dåådh wprawdzie też ma poglądy republikańskie, ale zmiany chciałby zaprowadzić przez ewolucję, nie rewolucję). Jako asystent/służący/przyjaciel/comic relief zostaje mu przydany nauczyciel dzieci Wahlstedtów, pietysta o melancholijnym usposobieniu i skłonności do butelki, Simon Freund. I tak przez dziesięć odcinków nasz bohater będzie się zajmował rozwiązywaniem zagadek kryminalnych, lawirowaniem między pracodawcami a rewolucjonistami, słaniem tęsknych spojrzeń w kierunku Magdaleny Wahlstedt, ukrywaniem piersiówki Freunda i obnoszeniem miny pełnej weltschmerzu.\nSerial to ciekawy, choć niepozbawiony wad. Główną wadą jest to, że akcja snuje się miejscami trochę zbyt ospale; nie brak jest tu scen pełnych prawdziwie skandynawskiego dramatyzmu, jak na przykład taka oto scena z końca odcinka trzeciego:\nDåådh i Freund siedzą na swojej kwaterze, popijając i prowadząc nocne Szwedów rozmowy o miłości i kobietach.\nFreund: Weź na przykład takich Wahlstedtów. Czy to nie jest prawdziwa miłość? A ona! Co za kobieta!\nDåådh [patrzy z bólem i goryczą]: Wiem...\nFreund [patrzy trochę pytająco, ale trochę już z błyskiem zrozumienia, mimo alkoholowego przymroczenia]\nDåådh [nadal patrzy z bólem i goryczą]\nFreund: Ty kochasz Magdalenę!\nDåådh [patrzy znacząco, z bólem i goryczą]\nPoza tym całość ma trochę atmosfery teatru telewizji, co zapewne jest wynikiem ograniczonego budżetu, niepozwalającego na rozbudowane plany zdjęciowe w studiu albo zbyt wiele komputerowych ingerencji w scenerię. Rzecz kręcona jest więc częściowo na sztokholmskim starym mieście, w wąskich planach pozwalających ukryć, że jednak coś niecoś się tam pozmieniało od roku 1790 (podobno największy problem ekipie sprawiały rynny, których wtedy nie było). Zadanie ułatwia fakt, że -- jak na kryminał przystało -- rzecz prawie cały czas dzieje się a to w nocy, a to wśród mgieł, dymów i padającego śniegu (większość akcji dzieje się zimą). A szerokie ujęcie miasta ma wymazane komputerowo tło, żeby ukryć kamienice Södermalm i innych wysp oraz jachty i wiadukt, po którym jeździ metro. Nadal jednak da się rozpoznać wiele kamienic, co dodaje -- widzom, którzy w Sztokholmie mieszkają lub kiedykolwiek mieszkali (jak niżej podpisana) -- ciekawego smaczku. Dlatego też zresztą do pewnego stopnia to właśnie ukazanie osiemnastowiecznych realiów, mimo ograniczonych środków, zaliczyć jestem skłonna na plus serialu.\nPodsumowując -- szału może nie ma, ale rzecz jest ciekawa i jeżeli SVT zdecyduje się nakręcić kolejny sezon (zakończenie pierwszego sugeruje możliwość kontynuacji), to chętnie obejrzę. Ciekawa jestem tylko, czy wtedy zmienią tytuł serialu na "Anno 1791".\n"Anno 1790" na:\nAutor: martencja o 20:25 2 komentarze\nEtykiety: kostiumowy, kryminał, polityczny, serial, szwedzki\nAutor: martencja o 16:22 0 komentarze\nNa kilka dni przed premierą nowej serii "Sherlocka" (1 stycznia 2012), BBC wypuściło serię krótkich zwiastunów:\nA jakby komuś tego było mało, może dodatkowo obejrzeć sobie dwa fragmenty z pierwszego odcinka serii, "A Scandal in Belgravia". Z Sherlockiem w dezabilu:)\nAutor: martencja o 22:20 2 komentarze\nEtykiety: adaptacja, Benedict Cumberbatch, brytyjski, kryminał, Mark Gatiss, Martin Freeman, Rupert Graves, Russell Tovey, serial, Steven Moffat, zapowiedzi\nAutor: martencja o 20:08 0 komentarze\nOto, co swoim telewidzom szykuje na Boże Narodzenie BBC:\nCzyli jeszcze trochę scen ze świątecznych odcinków "Doktora" i "Downton Abbey", a poza tym między innymi "Great Expectations" dla fanów Charlesa Dickensa, Gillian Anderson i Davida Sucheta, "The Borrowers" dla fanów Stephena Fry'a i Christophera Ecclestona oraz "Lost Christmas" dla fanów Eddiego Izzarda.\nAutor: martencja o 21:20 0 komentarze\nEtykiety: Bill Bailey, brytyjski, Charles Dickens, Christopher Eccleston, Dan Stevens, Eddie Izzard, Hugh Bonneville, Maggie Smith, Matt Smith, Michelle Dockery, Stephen Fry, Steven Moffat, zapowiedzi\nAutor: martencja o 21:40 0 komentarze\nZapowiedzi: Bożonarodzeniowy odcinek specjalny "Downton Abbey"\nŚwięta w Downton. Zdaje się, że w prawdziwie świątecznym duchu sir Richard dostaje po nosie. Bądźmy szczerzy: należało mu się...\nAutor: martencja o 12:53 4 komentarze\nPostępuję na tym blogu niezwykle niepatriotycznie. Pora to zmienić i napisać wreszcie o czymś polskim. Wytężyłam w tym celu umysł i pamięć, myślałam długo i intensywnie, aż w końcu wymyśliłam przykład polskiego serialu, który mogę z czystym sumieniem polecić. Serial ten nosi tytuł "Ekipa" (nie mylić z amerykańskim serialem "Entourage", który w Polsce nosi ten sam tytuł) i stworzyło go doborowe trio: Agnieszka Holland -- Magdalena Łazarkiewicz -- Kasia Adamik. Jest to political fiction ze świata polskiej polityki na najwyższym szczeblu, opowiadające o nowym premierze, ściągniętym z prowincji, kiedy dotychczasowy musi odsunąć się z powodu pojawienia się jego tak zwanej teczki. Nowy nie jest politykiem, a profesorem ekonomii, człowiekiem z zewnątrz wszelkich układów, co będzie dla niego czasem przeszkodą, a czasem pomocą na nowym stanowisku. Reszta serialu opowiadać będzie o przejściach premiera i jego tytułowej ekipy w wykonywaniu niewdzięcznego zadania rządzenia naszym krajem.\nSerial ten ma, co nieczęste u nas, porządny scenariusz, wiarygodnie brzmiące dialogi (no, może z wyjątkiem sceny rozmowy premiera z amerykańskim prezydentem, która lekko przyprawia o mdłości...) i jest dobrze zrealizowany. Zagrany zresztą też, ale przy tej obsadzie to już nie takie dziwne. Pokazuje również w ciekawy i przystępny sposób formalno-proceduralną stronę sprawowania rządów. Na dodatek jego emisja zbiegła się akurat z najczarniejszymi czasami IV RP, więc przedstawiona na ekranie wizja prowadzenia polityki wydawała się wówczas jeszcze bardziej niż zwykle atrakcyjna. Niestety, nie zapewnił sobie oglądalności dość dużej, żeby Polsat zamówił jego kontynuację i składa się z zaledwie jednej, 14-odcinkowej serii. Czyżby okazał się za dobry na polskie realia telewizyjne?\nGra tu mnóstwo znanych aktorów, ale że nie oglądam polskich filmów i seriali, nie czuję z nimi na tyle emocjonalnej więzi, aby nazywać ich znajomymi:P\nAutor: martencja o 20:58 0 komentarze\nEtykiety: dramat, polityczny, polski, serial\nAutor: martencja o 21:45 0 komentarze\nAutor: martencja o 20:00 0 komentarze\nAutor: martencja o 18:12 0 komentarze\nAutor: martencja o 19:41 2 komentarze\nAutor: martencja o 11:14 7 komentarze\nAutor: martencja o 11:44 6 komentarze\nTelewizja Sky One nakręciła (jak dotąd) trzy ekranizacje powieści Terry'ego Pratchetta. Wszystkie mają formę dwuczęściowych filmów telewizyjnych i we wszystkich można wypatrzeć, jak się jest uważnym widzem, autora we własnej osobie (mi się udało tylko w "Kolorze magii", przyznam szczerze).\nNakręcony jako pierwszy, choć drugi w chronologii serii o Świecie Dysku z omawianych tu filmów. To chyba mój ulubiony z nich: trzyma się dość wiernie oryginału, tak jeżeli chodzi o treść, jak i o atmosferę (biorąc poprawki na ograniczenia produkcji telewizyjnej, rzecz jasna). Mamy tu Marca Warrena (dziwnie się go tu ogląda w roli psychopatycznego pana Herbatki po tym, jak się jest przyzwyczajonym do jego image'u z "Hustle"...), czy Tony'ego Robinsona (Baldrick!). Tylko Michelle Dockery w głównej roli Susan Sto Helit mnie nie przekonuje -- dużo bardziej wolę ją w "Downton Abbey".\nWbrew temu, na co wskazuje tytuł, "Kolor magii" jest nakręcony na podstawie dwóch pierwszych tomów serii o Świecie Dysku -- nie tylko "Koloru magii", ale i "Blasku fantastycznego". Niestety, moim skromnym zdaniem jest niespecjalnie udany, a wręcz nudny (podczas oglądania od czasu do czasu przewijałam co poniektóre sceny, co nieczęsto mi się zdarza) -- mimo udziału samego Jeremy'ego Ironsa. Poza tym Rincewinda sobie wyobrażałam dużo młodszego, choć to może tylko moje subiektywne złudzenie (gra go ten sam aktor, co Alberta w powyższym filmie -- niejaki David Jason). Jest tu też specjalista od ról czarnych charakterów Tim Curry, Sean Astin (Sam Gamgee) jako Dwukwiat i Christopher Lee jako głos Śmierci (trzeba przyznać, że nadaje się wyjątkowo).\n"The Colour of Magic" na:\n"Going Postal" to jedna z moich ulubionych powieści Pratchetta, ale jej ekranizacja budzi mój umiarkowany entuzjazm. Nie bardzo rozumiem, czemu służą różne zmiany w stosunku do książki, Moist jest -- znów -- za stary (gra go Richard Coyle, m. in. z obsady serialu "Coupling", w który jakoś mi się nie udało wciągnąć* czy też, na ten przykład -- w diametralnie odmiennej roli -- z filmu "Książę Persji" (proszę nie pytać mnie, skąd to wiem...)), Vetinari się zbyt dobrze bawi, a Drumknott ma zbyt dużo emocji. Choć może to są w sumie szczegóły -- a z drugiej strony są niezłe kostiumy i dekoracje, a nawet, jak na produkcję telewizyjną, efekty specjalne. A oprócz wyżej wymienionego grają tu między innymi David Suchet (lepiej kojarzony jako Hercule Poirot:)), Tamsin Greig i tytułowa bohaterka z opisanej tu dopiero co "Małej Dorrit" (Claire Foy).\n"Going Postal" na:\n*Żeby nie było, że wszystko, co brytyjskie, łykam bezkrytycznie.\nAutor: martencja o 09:38 2 komentarze\nEtykiety: adaptacja, brytyjski, fantasy, film, Jeremy Irons, komedia, Marc Warren, Michelle Dockery, Tamsin Greig, Terry Pratchett, Tony Robinson\nAutor: martencja o 12:03 5 komentarze\nAutor: martencja o 21:59 0 komentarze\nAutor: martencja o 12:24 5 komentarze\nDwa tygodnie temu zaczęli nadawać czwarty sezon "The Big Bang Theory" i z tej okazji pora na okazjonalne wspomnienie o czymś niebrytyjskim. Serial ten opowiada o piątce młodych ludzi: czterech z nich jest obdarzonymi tyleż wysoką inteligencją co niskim stopniem przystosowania do życia w społeczeństwie, pasjonującymi się komiksami, grami i science-fiction naukowcami ścisłymi, jedna -- niespecjalnie mogącą się pochwalić jakimiś sukcesami naukowymi, lub choćby potencjałem do ich zdobywania, za to zaradną życiowo i towarzysko, marzącą o karierze aktorskiej kelnerką. Jak można się domyślać, po zderzeniu tych postaw, jak to mówią Anglosasi, hilarity ensues. Poza tym źródłem komizmu są próby nerdowskich fizyków poderwania jakiejś dziewczyny (co podkreśla dość pokraczny polski tytuł serialu) oraz ich liczne dziwactwa, na czele z dziwactwami najinteligentniejszego, ale zarazem najmniej społecznie przystosowanego z nich, doktora Sheldona Coopera (za którego rolę grający go Jim Parsons właśnie niedawno dostał drugie Emmy). Ogółem, bardzo zabawna rzecz -- nie tylko dla fizyków czy miłośników komiksów i sf.\n"The Big Bang Theory" na:\nAutor: martencja o 18:36 1 komentarze\nEtykiety: amerykański, komedia, serial\nPonieważ polskie BBC Entertainment właśnie dzisiaj zaczyna nadawać ten serial, a ja ostatnio stwierdziłam, ku swojemu wielkiemu zdziwieniu, że są jeszcze ludzie, którzy o nim nie słyszeli, postanowiłam napisać o nim parę słów.\nOdpowiedzialni między innymi w dużej części za nowego "Doktora" Steven Moffat i Mark Gatiss wzięli się tym razem za ekranizację klasyka. Ale, żeby wyróżnić się na tle innych ekranizacji opowiadań o Sherlocku Holmesie, przenieśli je w czasy współczesne. Sherlock więc biegle posługuje się osiągnięciami techniki w rodzaju telefonów komórkowych i internetu, a doktor Watson, w ramach niewesołej refleksji na temat tego, jak mało ludzkość uczy się z historii, podobnie jak w oryginale jest weteranem z Afganistanu. Choć zdarzyło mi się czytać głosy krytyczne, to większość opinii -- o tej zmianie i serialu jako takim -- z jakimi się spotkałam, mieściły się w skali od przychylnych do zachwyconych. Osobiście jestem gdzieś w środku tej skali. Serial jest nieźle napisany, zrealizowany i zagrany, jest w nim też kilka ciekawych rozwiązań, a młody wiek i dekadenckie znudzenie zarówno głównego bohatera, jak i jego antagonisty, mają, zdaje się, mówić coś o kondycji współczesnego, ponowoczesnego świata. Z drugiej strony -- główny bohater jest wysoce wkurzający w swoim intelektualnym oderwaniu od reszty ludzkości, a jego dedukcje wielokrotnie mocno naciągane, ale z tego co pamiętam z lektury, w książkowym oryginale irytowało mnie dokładnie to samo, więc to chyba dobrze świadczy o tym serialu jako adaptacji. Był to zresztą powód, dla którego zarzuciłam czytanie książek o Holmesie i nie mam do nich zbyt wielkiego sentymentu, co może powinnam zaznaczyć w razie gdyby ktoś podejrzewał, że ma to wpływ na ocenę. Choć skądinąd wiem, że serial ten ma też fanów wśród miłośników książek Arthura Conana Doyle'a, więc chyba jednak nie ma.\nRęka scenarzysty, Stevena Moffata, jest tu wyraźna: w pewien sposób ten Sherlock jest wersją jedenastego Doktora (nie tylko dlatego, bo obaj mają podobną figurę): szybko mówiącego bohatera, który intelektualnie zawsze jest o (co najmniej) jeden krok do przodu od innych, a ci inni mają problem z nadążeniem za nim. Nawiasem mówiąc, Matt Smith, zanim jeszcze został Doktorem, starał się o rolę doktora Watsona.\nGłówną rolę Sherlocka Holmesa gra nieznany mi wcześniej aktor o pięknym głosie, urodzie -- nazwijmy to -- ciekawej i nie mniej ciekawym nazwisku Benedict Cumberbatch. To znaczy widziałam go już wcześniej w "Spooks" (2x01), ale ma tam rolę tak epizodyczną, że bardzo łatwo go przeoczyć. W przyszłości zaś będzie go można zobaczyć, oprócz drugiej serii "Sherlocka", na przykład w napakowanym ciekawymi aktorami filmie "Tinker Tailor Soldier Spy", a także usłyszeć w "Hobbicie". Dużo lepiej był mi za to znany aktor grający Watsona: Martina Freemana widziałam już w wielu filmach, np. "Love Actually", "Autostopem przez galaktykę", bardziej ambitnie -- "Nightwatching" Petera Greenawaya, a na małym ekranie w "Black Books" (1x01). No i oczywiście zagra główną rolę w "Hobbicie".\nPoza tymi dwoma panami mamy tu zaś na przykład Ruperta Gravesa jako Lestrade'a, Zoe Telford jako dziewczynę Watsona czy jednego z twórców, Marka Gatissa, jako Mycrofta. A w drugiej serii dodatkowo będzie można zobaczyć Larę Pulver (Izabella z "Robin Hooda", Erin Watts ze "Spooks") jako Irene Adler czy Russella Toveya (George z "Being Human", Alonso z "Doktora") jako nie wiem jeszcze, kogo.\nAutor: martencja o 13:20 16 komentarze\nEtykiety: adaptacja, Benedict Cumberbatch, brytyjski, kryminał, Mark Gatiss, Martin Freeman, Rupert Graves, Russell Tovey, Steven Moffat, Zoe Telford


SŁUBICE. Konie chodzą samopas po drogach, a właściciel bezradnie rozkłada ręce - plus.gazetalubuska.pl\nSŁUBICE. Konie chodzą samopas po drogach, a właściciel bezradnie rozkłada ręce\nFot. Czytelnik Konie są spokojne, ale stwarzają na drodze niebezpieczeństwo - mówią mieszkańcy\nCo najmniej raz w tygodniu, od jakiegoś czasu, mieszkańcy tzw. Zielonego Wzgórza, gdzie mieści się wiele domków jednorodzinnych, spotykają na swojej drodze... konie. Zwierzęta biegają samopas i stwarzają niebezpieczeństwo. - Droga jest pagórkowata. Jak się jedzie pod górę, absolutnie nie widać, co nas czeka zaraz za nią - mówił nam wczoraj na ul. Północnej jeden z mieszkańców osiedla (nie chce nazwiska w gazecie). To właśnie tutaj mieszka właściciel, który trzyma cztery dorosłe konie.\n- Jechałem ostatnio tą ulicą i zaraz za górką ujrzałem konie. Naprawdę ledwo wyhamowałem, żeby nie uderzyć w jednego z nich. Gdybym jechał szybciej, mogłoby się stać coś zarówno mnie, jak i zwierzęciu - dodaje nasz rozmówca.\n- Widziałam je niedawno tuż przy torowisku. Szły w stronę Kunowic - dodaje inna mieszkanka (również prosi o anonimowość).\nMieszkańcy nie chcą zdradzać swoich nazwisk, bo - jak twierdzą - konie są tylko tłem wielkiego sąsiedzkiego konfliktu.\n- Ja się wtrącać nie chcę, chodzi mi tylko o bezpieczeństwo ludzi, którzy tutaj mieszkają. To są duże zwierzęta i nawet jeśli są przyjazne, nigdy nie wiadomo, jak mogą zareagować, gdy się czegoś przestraszą - mówi kobieta.\nJak opisują nasi rozmówcy, konie są zadbane i nie wierzą w to, że właściciel sam mógłby wypuszczać zwierzęta na drogę. - Konie mają zagrodzony teren, ale ktoś ciągle otwiera im bramę i wychodzą. Ostatnio widziałem jak właścicielka zmartwiona szukała koni - mówi mężczyzna.\nIdziemy do właściciela koni. Konie pasą się na 4 ha pastwiska, które jest ogrodzone. - Ja ich nie wypuszczam. Robi to sąsiad, który mieszka kawałek stąd. Mamy konflikt od zeszłego roku, bo nie zgodziłem się, by ten pan wybudował tutaj szeregowce. Od tego się zaczęło, wygrałem sprawę w sądzie i zaczął się mścić - mówi Robert Clauss ( jest Niemcem, który wybudował dom na Zielonych Wzgórzach). - Ten pan celowo wypuszcza mi zwierzęta. On chce mnie stąd przepędzić i robi wszystko, żeby mi utrudnić życie. Dobrze wie, że jak coś się stanie, to ja odpowiadam, bo to moje konie.\n- To nie pierwsze oszczerstwa pod moim adresem. Zarówno właściciel koni, jak i jego żona zostali już skazani prawomocnym wyrokiem w procesie karnym o zniesławienia i zniewagi w stosunku do mnie jak i mojej firmy - odpiera zarzuty sąsiad (zastrzega swoje dane osobowe). - Mój adwokat podejmuje kroki w celu wszczęcia kolejnych postępowań zarówno karnych, jak i cywilnych.\nPolicja na razie nie podjęła działań w sprawie koni, bo tak naprawdę nikt nie złożył oficjalnej skargi. - Znamy sytuację. Dwa razy interweniowaliśmy w sprawie koni na prośbę mieszkańców. Teren ten częściej patrolujemy - mówi Magdalena Jankowska, rzeczniczka policji w Słubicach. Tymczasem w prokuraturze toczą się postępowania zarówno przeciw właścicielowi koni, jak i przeciw jego sąsiadowi w sprawie gróźb karalnych.\nkonie zielone wzgorza\nkonie samopas słubice


części | InTheWayGuy\nPoprawnie upichcona a do znamiennej rodziny\nUważam części jcb, iż wśród czytających ów wpis no czymkolwiek będzie takich, którzy nie podzielą sądu, iż marketing jest sztuką, chociażby owszem dysponowało się to okroić aż do biegłości wystawie marki. To przed chwilą od momentu niej zależy czy interesanci…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: budowlana, cat, części, firma, jcb, maszyny, sprzedaż\nStopniowym z płaszczyku nie do rozwiązania rebusem\nW wiekach cat, gdy z netu stosuje coraz to sporzej person warto zastanowić się powyżej ewentualnościami które zapewnia to mass-medium networkerom. Kierowanie biznesu MLM totalnie online istnieje możliwe – powinno się tymczasem przesiać poprawną aż do bieżącego jednostkę. Jest mnogość…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: budowlana, cat, części, handlowanie, jcb, maszyna, technologie\nDyskursywni części jcb zapisywali układy teoretyczne. Rezonowaliby w nich, iż to dziedzina chorych umysłowo oraz kryminalistów przewrotność, które powinno się rujnować a wyplenić jak gniewny chwost. Artyści, w swoich opracowaniach, cnotliwą paginę zastrzegali gwoli błogosławionych. Po lewej, niebezpieczne diabliki pociągały…\nCzytając poniższy artykuł skaptujesz\nKancelaria części jcb księgowe, jednakowoż istnieje kluczowe? Walory oraz minusy symbiozy spośród biurem księgowym. Czytając poniższy towar weprzesz się azaliż powinno się począć kolaboracje z biurem rachunkowym. W tym momencie biblia kancelaria księgowego jest mocno słynnego. Kiedy podają statystyki co…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: budowlana, cat, części, handel, interes, jcb, maszyny\nJeśli nasza sposób odżywiania się obrodzi\nPrzyprawianie wysokotłuszczowych strawów cat przesianymi sposobami chwasta uśmierza ich odmownego wyniki spożycia! Toteż, czym przyprawiać żeby potrawa był mniej z nadwagą? Spożywając cyklicznie poniektórego warianty towarów spożywczych a dodatków, nawet nie cedujemy se sędzi, gdy obfity autorytet mają te uzyski…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: budowlane, cat, części, jcb, maszyny, naprawa, sprzedawanie\nW toku warów usilnie się pocimy, ponieważ w ów badania własny forma życia sie ochładza.\nPosted on June 13, 2014 by q862x0ks\nNieciepławego żary są tak jak zagrażającego jak niedouczone gorączki zimą. Chociaż stosując się do kilku liniach maksym, zdołamy cofnąć się ich pejoratywnych wyników. Podróż w żarze nie wypada aż do najprzyjemniejszych. Niekiedy nie dopomaga nawet włączenie klimatyzacji. Jest owo plus…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: biznes, cat, części, firmy, handlowanie, jcb, maszyna\nCzęści do kosiarek natomiast pilarek\nNam również. Kauczuku z tym z większym natężeniem rozbrajająco. Aż do księgi, lecz znając egzotykę nielokalnego http://skladczesci.pl/ zbycie napraw nierzadko musimy się dziergać, obok piaskowaniu, by tudzież cyrkulującą opinią o finanse, posłudze za przysługą takiego miejsca? zamawianie ich wymiany układów…\nPosted in Health and Fitness\tTagged with: części


10 powodów, dla których warto zatrudnić projektanta wnętrz | homify\nAlicja Olko 25 Styczeń, 2015 08:00\nWielu z nas samodzielne podejmuje się tego wymagającego zadania, jakim jest renowacja czy remont mieszkania. Niejednokrotnie jednak pojawia się w naszej głowie myśl- istnieją przecież eksperci, którzy mogą mi w tym przedsięwzięciu pomóc! Mając tu na myśli architektów i dekoratorów wnętrz, odpychamy od siebie ten pomysł, z przekonaniem, że jest to usługa zbyt kosztowna, czasochłonna i tak naprawdę niepotrzebna- przecież mam pomysł i wiem, co chcę kupić, więc mogą to wszystko zrobić samemu!\nUrządzanie wnętrza czy to od początku, czy też jego renowacja, to przedsięwzięcia o zakresie, który przerasta koncepcyjnie, planowo i logistycznie wielu z nas. Profesjonaliści, tacy jak projektanci wnętrz, są właśnie po to, by służyć swoją ekspercką wiedzą w dziedzinach, o których większość z nas nie ma bladego pojęcia.\nMagdalena Ćwiżyk, ze Studia MAC we Wrocławiu, jest tego najlepszym przykładem. Absolwentka kierunku architektura wnętrz Wyższej Szkoly Humanistycznej oraz Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, swoją pracą potwierdza, iż aranżacja i wystrój wnętrz to dziedziny sztuki tak kompleksowe, złożone, a jednocześnie funkcjonalne, że potrzeba profesjonalisty, aby osiągnąć w nich wyjątkowe rezultaty.\nDla wszystkich niezdecydowanych i sceptycznych- oto 10 powodów, dla których warto zatrudnić projektanta wnętrz!\n1. Pasja w każdym projekcie\nKiedy inni kupowali Bravo, ja kupowałam magazyny wnętrzarskie - tak wspomina początki swojego zamiłowania do aranżacji wnętrz Magda ze Studia MAC. Jest to dla niej nie tylko praca, źródło utrzymania, ale także, a nawet przede wszystkim, życiowa pasja. Projektowanie wnętrz to talent, który wymaga oczywiście doskonalenia, poprzez studia na wyższej uczelni, specjalne kursy, jak i ciągłe monitorowanie najnowszych trendów, ale niektóre jego aspekty wydają się być nabyte.\nKiedy projektant wnętrz patrzy na pomieszczenie, widzi on o wiele więcej, niż zwykła osoba- dostrzega jego wymiarowość (lub też jej brak), potrafi spojrzeć na nie w sposób przestrzenny, dostrzegając niewidoczne na pierwszy rzut oka niuanse i detale; wie także, co, gdzie i jak będzie pasować, a czego w danym wnętrzu należy bezwzględnie unikać. Do tego właśnie potrzeba pasji, ale i specjalistycznej wiedzy. To, jak te dwa aspekty przekładają się na wnętrze i jego wygląd, widać dokładnie na zdjęciach.\n2. Elastyczneość usług\nSpoglądając na to wnętrze, trzeba przyznać, że fachowa pomoc jest tu niezbędna. Niemodne, niefunkcjonalne, przeładowane staromodnymi meblami, nie zachęca do tego, by spędzać w nim sobotnie wieczory. Na szczęście właściciele tego wnętrza postanowili, że czas zwrócić się o poradę do profesjonalnego projektanta wnętrz. Wybór trafił na Studio MAC.\n„Przed zatrudnieniem architekta wnętrz, klienci robią research na temat dostępnych na rynku usług.”- mówi Magda. „Ewentualnie odbywa się to pocztą pantoflową, z polecenia.” Współcześnie, właściciele domów i mieszkań są świadomi swoich opcji, uważniej i rozważniej rozporządzają także swoim budżetem. Decydując się na zatrudnienie projektanta wnętrz, możemy sami zdecydować, jakiego typu usługi ujęte będą w umowie. Podstawowa opcja zawiera kilka przykładowych aranżacji wnętrz w różnych układach oraz wizualizację. Dla tych, którzy potrzebują dodatkowej pomocy, istnieje zakres rozszerzony, zawierający także dokumentację wykonawczo-techniczną oraz kosztorys materiałów, mebli, usług. Kompleksowa usługa projektanta wnętrz polega także na nadzorze nad realizacją projektu, co zdejmuje znaczny ciężar z barków klienta.\nWspółpraca rozpoczyna się od nieformalnego i bezpłatnego zazwyczaj spotkania, na którym następuje wstępne zapoznanie się projektanta z klientem. I jest to początek wyjątkowej podróży.\n3. Dopasowanie do stylu życia klienta\nProjekt tego mieszkania wykonano dla pewnej rodziny, którą sama projektantka określiła mianem aktywnej. Podczas wstępnego spotkania ekspert spotyka się ze swoim klientem, poznaje go, dowiaduje się o jego życiu, przyzwyczajeniach, zainteresowaniach, sposobach spędzania wolnego czasu, ale także o tym, co dany klient lubi, a czego nie. „Często trzeba wyłapać te niuanse, żeby rozeznać się, z jakim typem klienta się współpracuje.”- mówi Magda. W przypadku tego projektu, wnętrze końcowe miało dopasować się do stylu życia swoich mieszkańców- być wygodne, przestronne, rodzinne, sprzyjać aktywnemu spędzaniu wolnego czasu i umożliwić przyjmowanie licznych gości. Także partykularne życzenia poszczególnych członków rodziny zostały wyartykułowane- czy to duży telewizor dla dzieci, czy też pojemna lodówka dla ojca, lub też wygodna kuchnia dla mamy.\nProjektant wnętrz słucha życzeń i marzeń swoich klientów, a następnie przenosi je na realny grunt, biorąc pod uwagę te wszystkie techniczne, finansowe czy logistyczne aspekty, na które w marzeniach nie ma miejsca. Często wielu z nas posiada wizję tego, jak nasze wymarzone wnętrze ma wyglądać, jednak brutalna rzeczywistość po remoncie nie jest nawet zbliżona do wcześniejszych wyobrażeń. Z fachową pomocą projektanta można tego gorzkiego rozczarowania uniknąć.\n4. Fachowe podejście\nWspółpraca z projektantem wnętrz to nie tylko rozmowa o ulubionych kolorach ścian czy fantazyjnym kształcie mebli. To także zagłębianie się w techniczne tajniki pomieszczenia. „Wykonanie pomiaru jest bardzo ważne. Czasami otrzymuję od klienta pliki multimedialne, przedstawiające wnętrze. Zdarza się to jednak rzadko. Przystępuję wtedy do pomiaru miernikami laserowymi i szkicuję cały rzut, dokładnie mierzę instalacje elektryczne”- wylicza właścicielka Studia MAC. Nie brzmi to bynajmniej jak proste i nieskomplikowane zadanie.\nKolejnym etapem na drodze do wymarzonego wnętrza jest zaprezentowanie klientowi kilku układów aranżacyjnych, z których następnie tworzy się jedną wizualizację. „To właśnie wizualizacje przekonują klientów.”- mówi z przekonaniem Magda. „Jest to jeden z najważniejszych etapów współpracy.” Wizualizacja jest owocem kompromisu pomiędzy oczekiwaniami klienta a profesjonalnym podejściem projektanta wnętrz. „Staram się pokazać klientowi innowacyjne podejście do tematu, gdyż zwielokrotnianie tych samych pomysłów powoduje dezorientację klienta i jego zniechęcenie.” Wizualizacje pomagają ludziom wyobrazić sobie to, co w papierach budowlanych i na szkicach wygląda dla nich jak czarna magia.\nJeszcze bardziej skomplikowanym aspektem aranżacji wnętrz, który wymaga fachowej porady, jest dokumentacja techniczna. Porusza się w niej kwestie, które zostaną później przekazane fachowej ekipie technicznej- takie jak elektryka, hydraulika, rozmieszczenie kabli i przewodów.\nRe-aranżacja tej kuchni wymagała od projektanta nie tylko wiedzy technicznej, ale także wyobraźni przestrzennej i silnie sprecyzowanego konceptu. Co więcej, musiał on pokrywać się z oczekiwaniami i wymaganiami klienta.\n5. Kompleksowe wykonanie\nRealizacja projektu kuchni w domu jednorodzinnym\nAngażując projektanta wnętrz mamy gwarancję tego, że aranżacja będzie kompletna- każdy detal dopracowany zostanie do perfekcji. Po zaakceptowaniu wizualizacji klient, który korzysta z kompletnych usług projektanta wnętrz, jest praktycznie zwolniony ze wszelkich obowiązków związanych z remontem. To właśnie ekspert zajmuje się kontaktem z ekipami budowlanymi i technicznymi, nawiązywaniem współpracy z producentami i dystrybutorami mebli i dodatków, oraz nadzorem nad postępami prac. Trzeba pamiętać o tym, że projektanci wnętrz to ludzie z branży, co oznacza, iż mają oni rozległe kontakty z innymi fachowcami, a co więcej- liczne zniżki i ulgi!\nJednym z bardzo istotnych zadań projektanta wnętrz jest wykonanie kosztorysu, czyli gruntownego wyliczenia, ile będzie kosztowało wykonanie całego projektu. W zależności od klienta, przygotowuje się zestawienie materiałów w kilku przedziałach cenowych, aby dopasować się do indywidualnych możliwości finansowych. Jako eksperci z branży, projektanci wnętrz wiedzą, gdzie szukać, nawet jeżeli dla nas nie wydaje się to takie oczywiste.\nProjektant czuwa nad realizacją projektu, nadzoruje go na miejscu, odciążając w ten sposób klienta. „Jeżeli w czasie realizacje projektu wychodzą jakieś błędy techniczne, czy sporne kwestie budowlane- moim zadaniem jest stanie na straży i pilnowanie wszystkiego.”- tak podsumowuje to Madga.\n„Najważniejsze jest dla mnie to, aby wszystko szkło zgodnie z planem, z projektem.”- mówi Magda. Każdy z nas wie, jak frustrujący jest przeciągający się remont. Projektant wnętrz dba o terminarz, aby wszystko zostało wykonane na czas. Chodzi tu także o takie aspekty, jak dostarczenie w odpowiednim momencie odpowiednich materiałów, mebli, czy przyrządów. Projektant wnętrz musi być zatem także specjalistą od logistyki. Dobre zarządzanie czasem, zarówno swoim, jak i klienta to jedna z bardzo ważnych cech dobrego eksperta.\nCzasami na dostarczenie zamówienia specyficznych materiałów czy mebli czeka się nawet do 10 tygodni! Projektant wnętrz wie jednak o tym, i rozplanowuje poszczególne elementy w taki sposób, aby w projekcie nie było żadnych postojów.\n7. Modnie i stylowo\nIstnieją różne typy klientów. Niektórzy przychodzą do projektanta wnętrz z gotowią wizją, prosząc jedynie o profesjonalny nadzór i fachowe wskazówki. Inni z kolei dają architektowi wolną rękę, zdając się na jego smak i wiedzę techniczną. Koncept na aranżację wnętrza jest owocem burzy mózgów, w której uczestniczą klient i projektant wnętrz. „Staram się zawsze przedstawić klientom coś, na co sami by oni nie wpadli.”- mówi Magda. „W ten sposób moja praca ma sens.”\nProjektanci wnętrz to eksperci w swojej dziedzinie- podążają za najnowszymi trendami, ale i wiedzą, jakie materiały zawsze będą dobrze wyglądać, jakie kolory powinno się ze sobą łączyć, i jakiego rodzaju meble będą najlepiej dopasowane do naszych oczekiwań. To w końcu oni odpowiedzialni są za aranżację wnętrz, których zdjęcia pojawiają się na okładkach magazynów wnętrzarskich, uruchamiając naszą wyobraźnię i wzbudzając niejednokrotnie uczucie zazdrości. Warto zdać się na ich kompetencję!\n8. Na teraz i na przyszłość\nZatrudniając projektanta wnętrz możemy mieć gwarancję, że nasze wnętrza służyć nam będą przez długi czas. „Projektując wnętrze, mam na uwadze to, aby także za 10 lat wyglądało ono świeżo i modnie.”- słyszę od Magdy. Jest to więc inwestycja w przyszłość, nie tylko mieszkańców domu czy mieszkania, ale i jego wartości. Odremontowanie wnętrza jest jednym ze sposobów na podniesienie wartości domu przed sprzedażą. Bez względu na to, czy dla nas samych, czy też dla innych w przyszłości, skrupulatnie i w przemyślany sposób zaaranżowane cztery kąty nie będą wymagać naszej interwencji przez długi czas. Projektant wnętrz dba także o to, aby charakter wnętrza i jego dekor były ponadczasowe, a wykorzystane materiały trwałe i odporne na uszkodzenia.\n9. Oszczędność czasu i pieniędzy\nWbrew powszechnemu przekonaniu, wynajęcie projektanta wnętrz jest tak naprawdę oszczędnością, zarówno jeżeli chodzi o pieniądze, ale także o czas. Każdy z nas ma przykre doświadczenia z nieudanymi remontami i renowacjami, podczas których coś poszło nie tak, a które same zajęły zbyt dużo czasu, przeciągając się w nieskończoność. Często także efekt końcowy zupełnie nie odpowiadał naszym wyobrażeniom i odbiegał od wstępnego projektu.\nProjektant wnętrz, dzięki rozległym kontaktom w branży oraz licznym zniżkom w specjalistycznych sklepach i u designerów, jest w stanie manewrować budżetem na naszą korzyść. Także dzięki przejęciu na siebie odpowiedzialności za realizację projektu oraz nadzór nad nim, daje nam gwarancję, że wykonany on zostanie na czas.\n10. Efekt WOW\nA wszystko sprowadza się do tego jedynego w swoim rodzaju efektu, jaki nasze wnętrze będzie wywoływać- efektu WOW! „Z moich doświadczeń wynika, że klienci są bardzo pod wrażeniem końcowego rezultatu. Twierdzą, że sami nigdy by czegoś podobnego nie wymyślili!”- podsumowuje Magda. A o to przecież chodzi w pracy projektanta wnętrz- o zadowolenie klienta, o jego satysfakcję i o ten uśmiech, gdy wchodząc do wnętrza myśli sobie- jestem w domu!\nCzy korzystaliście kiedyś z usług projektanta wnętrz? Macie może to teraz w planach?


Bobrek. Policjanci zatrzymali nieletniego sprawcę rozbojów oraz pasera\n[02.12.2016] Policjanci z Komisariatu Policji w Chełmku współpracując z policjantami z Wydziału Kryminalnego oświęcimskiej komendy Policji, zatrzymali dwóch mieszkańców powiatu chrzanowskiego 16 i 18 – letniego. Nieletni jest podejrzany o dwa rozboje i kradzież rozbójniczą, natomiast jego starszy znajomy o paserstwo.\nZatrzymanie obu podejrzanych było konsekwencją realizacji sprawy rozboju, do którego doszło w piątek 25 listopada br. w jednym ze sklepów spożywczych w Bobrku gm. Oświęcim. Tuż przed godziną 20.00, do placówki handlowej wtargnął zamaskowany sprawca, który grożąc metalowym prętem ekspedientce, zaczął kraść kartony z papierosami różnych marek. Wtedy do sklepu wszedł klient, który widząc rabusia, próbował go zatrzymać. Niestety sprawca uderzył go w głowę i zbiegł. Ranny mężczyzna został przewieziony do szpitala na leczenie, natomiast policjanci natychmiast rozpoczęli poszukiwania sprawcy.\nW trakcie podjętych czynności funkcjonariusze wpadli na trop, który wskazywał, że związek ze zdarzeniem ma 16 – letni mieszkaniec powiatu chrzanowskiego, który został zatrzymany. Podczas przeszukania jego miejsca zamieszkania policjanci odnaleźli skradzione kartony papierosów. Następnie funkcjonariusze ustalili, że nieletni kilka tygodni wcześniej dokonał podobnego rozboju również na terenie Bobrka. Następnie policjanci ustalili, że nieletni skradzione wtedy wyroby tytoniowe przekazał 18 – letniemu znajomemu, który sprzedawał „lewy” towar przypadkowym, osobom. Uzyskaną w ten sposób gotówkę dzielili pomiędzy siebie.


Zaczynamy wakacje 2016! - KochamWakacje - BLOG\nHome > Zaczynamy wakacje 2016!\nOpublikowano dnia 24 czerwca 2016\nZaczynamy wakacje 2016!\nZaczęły się wakacje! Po miesiącach oczekiwań, jęków, liczenia dni w kalendarzu, walki ze szkolną rzeczywistością, planowania, myślenia „gdzie pojadę na obóz młodzieżowy” i innych wysiłków udało się…Możemy napisać to z czystym sumieniem. Rozpoczęły się wakacje 2016!\nTen okres w roku jest najgorętszy nie tylko dla nas, ale również dla was. Autokary grzeją silniki by za moment wyruszyć z wami do Rimini, Lloret de Mar, Złotych Piasków, ale także Łeby czy Jastarni. Ten rok będzie wyjątkowy! Zresztą każde wakacje z WAMI są wyjątkowe dlatego nie przedłużamy i zaczynamy od kilku szczegółów, które nie mogą was ominąć jeśli wybieracie się na obóz wakacyjny z Kocham Wakacje!\nPrzede wszystkim pamiętajcie o promocjach! Spóźnialscy wcale nie muszą czekać na wakacje 2017 jeśli tylko będą obserwować naszą stronę internetową. Zostało nam trochę miejsc na obozy letnie z BUT 2016. Co ważne część z nich przeceniamy, jednak ze względu na formułę Last Minute promocje takie najlepiej obserwować wchodząc jak najczęściej na naszą www. W tej chwili na przykład przeceniamy o 500 PLN obozy młodzieżowe w Rimini.\nWłaśnie Rimini! To tam wybiera się nasza pierwsza tegoroczna przedstawicielka. Agnieszka jedzie do Włoch już w niedzielę (26 czerwca) i proponujemy, żebyście już teraz zaczęli śledzić jej profile w mediach społecznościowych:\n– Instagram: amakiola\n– Snapchat: amakiola\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika @amakiola 23 Cze, 2016 o 4:29 PDT\nAgnieszka z pewnością pokaże wam jak wygląda słynny włoski kurort oraz jak wygląda zabawa w takich miejscach jak Carnaby. Do tego zwiedzicie z nią Rzym, a może i kilka innych miejsc i zobaczycie jak wygląda słynna Różowa Noc, która rozświetla nadadriatyckie niebo. Agnieszka to osoba pełna dzikiej energii więc możecie się spodziewać…hmmm właściwie to możecie się spodziewać wszystkiego! Dlatego koniecznie dodajcie do obserwowanych jej profile bo gwarantujemy, że będzie ciekawie.\nBędąc przy Instagramie nie wypada nie wspomnieć o naszej dorocznej akcji. Gdziekolwiek bawicie się na naszych obozach oznaczajcie nas na swoich instagramowych zdjęciach! Możecie to zrobić zarówno przy pomocy funkcji oznacz znajomych jak też przez dodanie w opisie znacznika @kochamwakacjepl Spośród wszystkich zdjęć, na których nas oznaczycie wybierzemy najfajniejsze i zamieścimy je na swoim profilu. To jednak nie koniec. Tak jak w zeszłym roku na najfajniejsze zdjęcia czekać będą nagrody, ale o tym w kolejnym wpisie…\nPoprzedni wpis Wakacje już w tym tygodniu!\nNext Post Wywołaj swoje zdjęcie z wakacji z BUT!\nBułgaria Chorwacja Grecja Hiszpania Kocham Wakacje Lato 2016 Malta Najlepsze według BUT Obozy Językowe Węgry Wielka Brytania\nBułgaria BUT Poleca Chorwacja Grecja Lato Lato 2016 Nowości Obozy językowe Polska Półwysep Gargano Promocja Rimini Riwiera Olimpijska Słoneczny Brzeg Wakacje Włochy Złote Piaski\nKategorie Wybierz kategorię Austria (28) Bez kategorii (20) Bośnia i Hercegowina (2) Bułgaria (98) Chorwacja (75) Czarnogóra (19) Czechy (22) Francja (4) Grecja (72) Hiszpania (80) Kocham Wakacje (93) Lato 2015 (38) Lato 2016 (33) Lato 2017 (31) Lato 2018 (25) Lato 2019 (18) Lato 2020 (12) Malta (24) Najlepsze według BUT (43) Obozy Językowe (46) Polska (54) Słowacja (32) Sport (31) Wakacje z Youtuberami (1) Węgry (30) Wielka Brytania (54) Włochy (106) Zima 2015 (6) Zima 2016 (15) Zima 2017 (12) Zima 2018 (5) Zima 2019 (7) Zima 2020 (6)\nArchiwum Wybierz miesiąc Lipiec 2020 Czerwiec 2020 Maj 2020 Marzec 2020 Luty 2020 Styczeń 2020 Grudzień 2019 Listopad 2019 Październik 2019 Wrzesień 2019 Sierpień 2019 Lipiec 2019 Czerwiec 2019 Maj 2019 Kwiecień 2019 Marzec 2019 Luty 2019 Styczeń 2019 Grudzień 2018 Listopad 2018 Październik 2018 Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Marzec 2016 Luty 2016 Styczeń 2016 Grudzień 2015 Listopad 2015 Październik 2015 Wrzesień 2015 Sierpień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Maj 2015 Kwiecień 2015 Marzec 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Grudzień 2014 Listopad 2014 Październik 2014


Krótko o świecie #1: Studia? Idą zamiany! Co Ty na to? - Finanse pod lupą\nKrótko o świecie #1: Studia? Idą zamiany! Co Ty na to?\nLink do podcastu: Krótko o świecie #1\nWitam w 21 wieku.\nTak, ponieważ dożyliśmy takich pięknych czasów, gdzie każdy chociaż trochę orientuje się w polityce, wie kto i kogo reprezentuje. Nawet dzieci co nieco rozumieją w tych wszystkich zawiłościach.\nJednak najważniejszą cechą tego dzisiejszego, zglobalizowanego świata jest to, że możemy powiedzieć publicznie, co myślimy na dany temat!\nRozumiem, że wielu z was może sobie teraz pomyśleć, że przecież opowiadam bzdury, bo gdyby każdy mógł mówić, co myśli, to nie byłoby KOD-u. No, może coś w tym jest, ale przecież możemy przyjąć, że definiuję wolność słowa w uniwersytecki sposób – to znaczy oderwany od rzeczywistości.\nDzisiaj oddaję Ci do posłuchania pierwszy odcinek „Krótko o świecie”. Liczę, że w taki sposób będzie nam łatwiej pozostać w kontakcie. W końcu pobierając odcinek, będziesz miał okazję posłuchać mnie właściwie wszędzie tam, gdzie zechcesz… hmm, nawet w… no, w samochodzie.\nJarosław Gowin twierdzi, że chce więcej Polski w polskiej gospodarce i nawiązuje do tego przy okazji rozmowy o reformach szkolnictwa wyższego.\nWiele razy myślałem o tym, kiedy wreszcie nastąpi jakaś zmiana w sposobie funkcjonowania polskich uczelni wyższych, ale kiedy usłyszałem pierwsze deklaracje z ust ministra, doszedłem do wniosku, że jak zwykle może się urodzić afera.\nOczywistym jest, że potrzebujemy rozwijać polską gospodarkę w inny sposób niż kupując zagraniczne patenty i naśladując rozwiązania zachodnich sąsiadów. Oczywiście ów rozwój najłatwiej oprzeć na nauce i zdroworozsądkowym inwestowaniu w studentów. Jednak w polskiej rzeczywistości, przy okazji każdej rewolucji, dochodzi do kuriozum. Czasami podniecony inicjator popada ze skrajności w skrajność, co prowadzi do tego, że cały plan traci swoją nowatorskość i użyteczność.\nOstatnio dużo myślałem o korzyściach płynących ze studiowania. Biorąc pod uwagę przytłaczająca liczbę studentów, łatwo wysnuć wniosek, że dyplom licencjata czy magistra na wielu kierunkach nie ma wielkiej wartości.\nOczywiście istnieją branże, w których bez studiów ani rusz – na przykład medycyna czy budownictwo. Niemniej jednak istnieje cała grupa kierunków, które nie wnoszą niczego konkretnego do życia absolwenta (nie wspominając nawet o całym społeczeństwie, bo do magistra indologii raczej nikt się nie zgłosi po tłumaczenie hinduskich książek).\nJak wygląda system edukacji każdy widzi. Do tej pory, żeby dostać się na jakiekolwiek studia wystarczyło udawać, że się coś umie i zdać maturę (przynajmniej na 30% z matematyki, z polskiego i z podstawowego angielskiego).\nPo odebraniu papierka, przed świeżo upieczonym maturzystą świat studiów wyższych stał otworem! Dla wielu oznaczało to dosłownie dodatkowe 5 lat zabawy w dziecko za pieniądze rodziców. Jednak wydaje mi się, że przy obecnym niżu demograficznym nawet obiboki nie odczują reformy Gowina – o ile będzie ona obejmowała tylko zmiany sposobu finansowania uczelni.\nDo tej pory było tak, że uczelnia wyższa dostawała tym większą dotację, im więcej studentów przyjmowała. Po reformie ma być odwrotnie, co oczywiście doprowadzi do zmniejszenia liczby wolnych miejsc na studiach.\nReakcja łańcuchowa sprawi, że wzrosną wymagania względem maturzystów.\nJeżeli ta reforma zmieni cokolwiek na lepsze, to powinna zostać wprowadzona. Środowisko nauczycieli akademickich twierdzi, że styczeń 2017 roku to za wcześnie. Może to prawda, aczkolwiek nigdy nie jest za wcześnie na udoskonalenie czegoś.\nObawiam się jednak momentu, kiedy szala reform zacznie przechylać się w stronę drugiej skrajności. Kilka miesięcy temu słyszałem, że sytuacja adeptów medycyny może się nieco pogorszyć, bo rząd planuje, żeby uniemożliwić Polakom wyprowadzkę z kraju za granicę. Nie przejmowałem się tym zanadto, bo temat nie dotyczył bezpośrednio mnie i mojego otoczenia, a także uważałem go za takie sobie gadanie.\nOkazuje się, że minister Gowin uważa, że należałoby pobierać opłaty za studia medyczne, jeśli student zakłada, że wyjedzie za granicę, kiedy odbierze dyplom. Istniałaby jeszcze możliwość odpracowania tego zacnego prezentu od narodu i „czcigodnych podatników”.\nOczywiście nie uważam, że jest w tym coś złego, bo nic nie drenuje państwowej kieszeni tak bardzo jak specjaliści kształcący się za państwowe pieniądze i uciekający po studia za granicę. Coś w tym jest, owszem, ale zanim zaczniecie żądać czesnego od biednych studentów medycyny, zastanówcie się, dlaczego uciekają…\nAutor: Finanse pod lupą o 12:50\nEtykiety: Jarosław Gowin reforma studia uczelnia wyższa


Mini tarty z lemon curd i bitą śmietaną - Relaxtime czas na wypieki\nKilka dni temu przygotowałam lemon curd (przepis znajdziecie tutaj). Leżał on sobie spokojnie w lodówce oczekując na swoją kolej, która przyszła właśnie teraz. Zupełnie niespodziewanie mieliśmy razem z Drugą Połówką wolny dzień. A wolny dzień bez żadnej słodkości to tak troszkę przykro. Postanowiłam więc przygotować coś na szybko. Posiłkowałam się moim ulubionym przepisem na ciasto kruche, które wypełniłam lemon curd i ozdobiłam bitą śmietaną. Mieliśmy przy tym, przy okazji sporo śmiechu, a Połówka bawiła się w fotografa. Kilka zdjęć całkiem nieźle mu wyszło 🙂\nOstudzone ciasto wypełniamy około 9-10 łyżkami lemon curd – przepis TUTAJ. Następnie ubijamy 100 ml śmietanki kremówki z łyżeczką cukru pudru i ozdabiamy ciasto. Wkładamy je na chwilkę do lodówki, żeby lemon curd delikatnie stężał. Przed podaniem przyozdobiłam je kakao, a potem zjedliśmy wszystki na raz 🙄 wiem wiem, troche wstyd się przyznać 🙂\nbita śmietanaciastociasto kruchecytrynalemon curdtarta\n28 października 2015 By Justyna\nDeser a'la tiramisu śliwkowe w wersji fit Deser bananowo kakaowy


Barbara Nowak odpowiada na prostacki atak Pawła Rabieja: nie damy się zastraszyć - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nBarbara Nowak odpowiada na prostacki atak Pawła Rabieja: nie damy się zastraszyć\nBrawo pani kurator. Dziękujemy, przede wszystkim za odwagę. To odwaga jest najcenniejszyą cechą i darem od Boga w dzisiejszych czasach. Wspierajmy odwaznych ludzi bo bardzo ich porzebujemy. Lepiej nie będzie.\nJak ja mam dość tej pajęczyny pojęciowej nowomowy, do diaska. Jaki homofob? Jaki język miłości czy nienawisci? Weszliście już chyba wszyscy w tę pułapkę i nikt nie mówi językiem rozsądku czy odpowiedzialności, rzeczywistosci. To nie koniec cywilizacji, co wieszczą niektórzy. To wojna ofiar i janczarów rewolucji z cywilizacją, im w głowach tylko tematy genitalne, okołoczteroliterowe, problem w tym, ze są u władzy i biorą ciężką forsę. Ale-choćby nie wiem jak się wytężali, to wygenerują tylko coraz większy opór, nas jest więcej. Gdzie kabareciarze? Za PRLu wyśmiewano, co się dało i nie dało!\nGdybym napisał o prawdziwych winowajcach tego całego duraczenia z pedofilią, lgbt, multikulti, ekonazizmem, aborcją, duchem soboru, globalizmem zostałbym oskarżony o antysemityzm.\nSpodziewać się szacunku PO zadeklarowanym homoseksualiści to jak wierzyć w dobrą wolę NKWDzisty -internowanego oficera Kozielska....ta sama ideologia tylko metody bardziej zakłamane\n3 miesiące temu / abstrakcja\nLudzie z zaburzeniami swojej seksualności,czyli po prostu z chorobą psychiczną,próbują narzucić nam swoją narrację rzeczywistości.\n3 miesiące temu / Dariusz\nKamikadze zepsucia typu Trzaskowski, Rabiej i wielu, wielu innych w całej Polsce, zapomnieli o jednym, że tutaj jest Polska. Zapomnieli i dla tego naprawdę eksplodują w swoim, podkreślam - w swoim zepsuciu swojego środowiska. I problem szybko przestanie istnieć. Króluj nam Chryste!\nBrawo za odwagę dla Pani kurator.\nJakich to smutnych czasów dożyliśmy. Tacy ludzie, jak Trzaskowski i Rabiej, próbują nałożyć na nas wszystkich kaganiec politpoprawności LGBT. Sieją wiatr, a potem będą biadolić, że wywołali burzę!\nDziękuję za odwagę i że broni Pani nasze dzieci przed tą zarazą lgbt czy jakoś tam\n3 miesiące temu / Ewy\nWyrazy wielkiego szacunku dla Pani!\nPP Rabiej i Trzaskowski zachowują się jakby co dopiero zeszli z drzewa


Wrastający paznokieć. Jakie są przyczyny i jak sobie poradzić z problemem? - WP Kobieta\nWrastający paznokieć. Jakie są przyczyny i jak sobie poradzić z problemem?\nBardzo często wrastający paznokieć pojawia się w wyniku niedopilnowania prawidłowej pielęgnacji czy zbyt ciasnego obuwia. Może się okazać, że jest też wywołany chorobą albo podatnością na tego typu przypadłość. Istnieją sposoby na wrastający paznokieć, ale często może się okazać, że będzie potrzebna wizyta u chirurga.\nWrastający paznokieć może być sporym problemem, jeśli regularnie nawraca. (Pixabay)\nWrastający paznokieć jest bardzo bolesny i kłopotliwy. Często razem z nim zaczynają pojawiać się także inne nieprzyjemne dolegliwości obejmujące stopę – stan zapalny i znaczna opuchlizna. Jeśli borykasz się z wrastającym paznokciem, sięgnij po domowe sposoby na złagodzenie kolejnych objawów. Niestety w przypadku powtarzającej się przypadłości, jedynie lekarz będzie w stanie pomóc.\nWrastający paznokieć – jakie są przyczyny?\nDo głównych przyczyn występowania wrastającego paznokcia należy nieodpowiednia pielęgnacja, czyli źle obcinane paznokcie. W końcu bardzo często duży paznokieć u stopy ulega wrastaniu. Jakie są inne przyczyny?\nobcinanie paznokci na okrągło;\nzbyt krótkie paznokcie;\nnoszenie zbyt obcisłego obuwia;\nczęste noszenie szpilek;\nWrastający paznokieć najczęściej jest krótki i bardzo twardy, dlatego też z łatwością wbija się w delikatną tkankę. Wynikiem tego jest ból, zaczerwienienie, opuchlizna, a często także niebezpieczne zakażenie.\nWrastający paznokieć – jakie są domowe sposoby?\nPamiętaj, że domowe sposoby na wrastający paznokieć zadziałają jedynie doraźnie, w przypadku, gdy problem nie jest zbyt rozległy i nie pojawił się wcześniej. Mogą się okazać pomocne również przy mniejszej opuchliźnie. Czego warto spróbować?\n1. Ocet jabłkowy – działa antyseptycznie, dlatego też skutecznie zapobiega rozwojowi bakterii oraz grzybów. Warto moczyć stopy raz dziennie w roztworze wody z octem – wystarczą 2 łyżki octu na pół litra. Kąpiel w occie powinna trwać minimum kwadrans.\n2. Kąpiel solna – podobnie zadziała kąpiel w soli. Dodaj do miski z ciepłą wodą kilka łyżek soli. Stopy zyskają miękki naskórek, a obrzęk powoli zejdzie.\n3. Woda z mydłem – możesz także wymoczyć stopy w ciepłej wodzie z dodatkiem płatków mydlanych lub szarego mydła. Taka kąpiel zadziała przeciwzapalnie. Po 20 minutach dokładnie osusz stopy, a następnie delikatnie odsuń paznokieć wrastający i włóż pod niego izolację, czyli odrobinę waty albo gazy.\nWrastający paznokieć – jak wygląda leczenie?\nCzasami problem wrastającego paznokcia powraca w większym lub mniejszym stopniu. Dlatego, żeby raz na zawsze pozbyć się kłopotu, najlepiej udać się do specjalisty, który wdroży leczenie.\nwycięcie chirurgiczne – podczas zabiegu usuwany jest brzeg paznokcia razem z łożyskiem. Po wszystkim paznokieć odrasta w sposób prawidłowy;\nklamra – zakłada się ją na płytkę paznokcia, aby zmieniła kierunek wzrostu płytki. Metoda mniej inwazyjna i nie przeszkadza przy codziennych czynnościach.


Garret Reza - Ranking filmów z 2017 roku w polskich kinach\ngarretreza 1 stycznia 2018 Blog 5\nWitajcie! Chciałbym zaprezentować wam zestawienie moich ulubionych filmów, które gościły na ekranach kin w minionych dwunastu miesiącach.\nNa podsumowanie całego roku jeszcze przyjdzie czas – tak mniej więcej na początku lutego, kiedy to będzie można uwzględnić choćby „Good Times” wchodzące na Netflixie, albo „Wonder„, który wejdzie do kin 19 stycznia. Będę też mógł wspomnieć kilka słów o tytułach, które widziałem na festiwalach filmowych („Niemiłość„). Poniższe zestawienie jest więc tylko wstępem – i tutaj też brakuje kilku pozycji, choćby „mother!” czy „Cichej nocy„, które to ominęły mnie w kinach, a jeszcze na VoD nie wyszły. Produkcje, które planuję nadrobić, znajduje się na samym dole.\nJeśli jakiś tytuł nie znalazł się, ale uważacie, że na to zasługuje – napiszcie mi o tym. Prawdopodobnie jednak już go widziałem – poszukacie w zakładce 2017 roku albo skorzystajcie z wyszukiwarki na stronie głównej.\nPoniższa lista zawiera zdecydowanie dobre rzeczy, to był udany rok. Niemniej, drobny zawód czuję na myśl, że poniższa lista była gotowa w dużym stopniu już na początku roku. Sześć z poniższych tytułów widziałem na Nowych Horyzontach 2016 (!), „Serce z kamienia” widziałem krótko potem dzięki inicjatywie Scope 100, trzy następne tytuły wyszły na polski rynek w styczniu 2017. Od tamtego czasu na listę dostało się jedynie pięć produkcji. Oczywiście, każdy z nich jest skarbem, a co dopiero aż pięć takowych – wina jest po mojej stronie, bo zbytnio poczułem się rozpieszczony po 2016 roku, który dostarczył tyle perełek, że mógłbym się ograniczyć tylko do polskiego kina, a i tak miałbym solidny Top 10.\nDlatego nie traktujcie poniższego zestawienia jako ostatecznego. Ten dopiero przyjdzie i to on odda sprawiedliwość, godnie reprezentując mijający rok. Tymczasem zapraszam do zaznajomienia się z poniższym zestawieniem:\nposter war for the planet of the apes\nTop 15 najlepszych filmów 2017 roku wg polskiej daty premiery\nPraktykant ("Apprentice", 2016)\nSingapur zachęca ludzi, by ci przemyśleli jeszcze raz temat kary śmierci. Zniuansowana i wysublimowana opowieść od reżyserów i scenarzystów będących przeciw karze śmierci, starający się przebić do świadomości społeczeństwa mającego inne poglądy.\nJa, Olga Hepnarova ("Já, Olga Hepnarová", 2016)\nOpowieść o kobiecie, która miała takie beznadziejne życie (bili ją, wyszydzali, była samotna), że postanowiła to odreagować, rozjeżdżając 20 ludzi ciężarówką i domagała się za to kary śmierci. Cały film jest fabularną opowieścią o tej postaci. Twórców interesowała samotność i krzywda, jaką jej wyrządzono, oraz to, iż zdecydowała się akurat na to, co zrobiła.\nI to jest doskonały film, trzeba przyznać. Już sam tytuł zasługuje na uznanie, za swoją wieloznaczność. Z jednej strony odnosi się on standardowo do głównego motywu obrazu, czyli bohatera imieniem Kevin, w którego ciele mieszczą się kolejne 23 osobowości. Dowodzi nimi Berry, który jednak stracił tę kontrolę na rzecz Dennisa i Patricii, którzy doprowadzają do porwania trzech dziewczyn. Idziemy dalej: film dzieli się na jeszcze dwa kolejne wątki: jeden dotyczy pani psycholog która sprawuje opiekę nad Berrym i bada zjawisko rozszczepionej osobowości. Drugi opowiada dzieciństwo porwanej dziewczyny (czy aby na pewno?).\nNieprawi ("Ilegitim", 2016)\nFilm-eksperyment. Aktorzy przyszli do reżysera, mając już gotowe postaci, ale nie mieli historii. Ten z kolei wymyślił sobie, że wszystkie sceny będzie nagrywać tylko raz, bez dubli. Zamknęli się w mieszkaniu na dwa tygodnie i zaczęli kręcić bez większego scenariusza, po prostu pozwolili swoim bohaterom „żyć”. Potem zaczął się montaż, gdy próbowali z tego zrobić produkcję „o czymś”. Wiele wątków drugoplanowych poszło do kosza, podobnie losów postaci. Na pierwszy plan wyszedł temat aborcji i dwójki kochanków posiadających dziecko, którego nie do końca chcą zachować. Co z tego wyszło? Znakomity tytuł, ot co.\nMamy tutaj opowieść o spotkaniu rodzinnym, do którego dochodzi, gdy liczna familia zbiera się na stypie. Kłócą się, jest harmider, cały czas dochodzi do jakiegoś nieoczekiwanego zwrotu akcji. „Sierenevada” zapewne spełnia tu rolę demaskacji rumuńskiego społeczeństwa, które nie może zakopać topora wojennego nawet na stypie. Za to gwiazdka w górę.\nDobrze się kłamie w miłym towarzystwie ("Perfetti sconosciuti", 2016)\nW ten film włożono dużo wysiłku, i takie kino właśnie wielbię. Jest kreatywność i otwarty umysł w tym obrazie.\n24 tygodnie ("24 Wochen", 2016)\nPiękny kraj ("God's Own Country", 2017)\nPastwiska Irlandii, gdzie nie ma nawet zasięgu telefonicznego. Skromna rodzina zatrudnia młodego człowieka do pomocy na farmie. Cenię sobie ten tytuł już za samo to, że chociaż opowiada o gejach, to jest wyzbyty wątków dyskryminacji. Czekałem, aż coś takiego się pojawi, ale tego nie dostałem wcześniej. Dla twórców homoseksualiści to po prostu ludzie, którzy mogą mieć normalne problemy w życiu – takie jak samotność, problemy z poczuciem własnej wartości czy podejmowanie trudnych, życiowych wyborów. Nie mogę napisać, aby był to film przełomowy, ale to, co robi, robi dobrze. Opowieść potraktowana jest delikatnie i ze szczyptą optymizmu do życia. Jest w tym filmie przekonanie o tym, że przyszliśmy na ten świat, aby czuć szczęście. Widok pary głównych bohaterów przytulnych na tle deszczowej Irlandzkiej zieleni i kilku owiec – czego chcieć więcej? Chyba tylko głównego bohatera o aparycji Billy’ego Elliota i głosie Toma Hardy, ale to też tu jest.\nGłówny bohater jest już stary. Opiekuje się dawnym przyjacielem i chcę zamieszkać na łódce. Ale jest mutantem, więc ktoś znowu pakuje go w kłopoty i nasz bohater musi uciekać razem z małą dziewczynką przed ludźmi, którzy chcą jej zrobić krzywdę. Byłem zdziwiony, gdy ten film premierował w Berlinie, ale zaskakująco pasuje on do takiego miejsca jak festiwal filmowy. „Logan” jest poważny i dojrzały, w stylistyce jak i podejmowanych tematach – starość, umieranie, egzystencja bez celu i własnego miejsca. Przy tym umie zabrać widza w tą beznadziejną podróż bez wywoływania u niego chęci aby przerwać seans – i osiąga to pomimo braku nadziei. Wiemy, że na końcu podróży nie znajdziemy zbawienia, bo takie sztuczki są poza zasięgiem tego wszechświata… A i tak jedziemy.\nWojna o Planetę Małp ("War for the Planet of the Apes", 2017)\nJuż po pierwszym kadrze widać, że jesteśmy świadkami wyjątkowego filmu – oto kamera krąży nad żołnierzami, maszerującymi przez las, pokazując ich od tyłu. Tak naprawdę widzimy tylko ich kaski i napisy, które tam mają, przypominając nam o klasykach kina wojennego.\nZnakomita kontynuacja. Zachowuje niepowtarzalny styl, adaptuje go na swoje użycie, do tego skrywa kawałek fascynującego sci-fi, chociaż mógłby go trochę bardziej odkryć. Dziękuję.\nDunkierka („Dunkirk”, 2017)\nEksperyment, który stał się filmem. Sukces na każdym poziomie.\nSerce z kamienia ("Hjartasteinn", 2016)\nPiękny film o relacji człowieka z rybą. Islandia i świat młodych ludzi, wyjęty chyba z lat 80. lub 90. Historia jest tutaj śladowa, a seans nastawiony jest przede wszystkim na poznawanie życie przez postaci na ekranie. Najistotniejszy jest aspekt seksualny i odkrywanie powoli tej nowej strony życia – zdawanie sobie sprawy z tego, że dotknięcie czyjejś twarzy wywołuje nieznane i niespotykane reakcje w nas samych.\nWciąż przede mną seans następujących tytułów (13): „A Ghost Story„, „Obdarowani„, „Aquarius„, „King Arthur„, „My Life as a Zucchini„. „Personal Shopper„, „American Honey„, „Power Rangers„, „Lekarstwo na życie„, „mother!„, „Coco„, „Cicha noc„, „Morderstwo w Orient Expressie„. W większości czekają, aż będą dostępne na VoD. Dajcie mi znać, gdy to nastąpi.\nW ramach bonusu 10 najgorszych premier. Co prawda nie widziałem żadnego słynnego złego filmu („Grey…„, „Emoji…„, Bye Bye Man„), ale widziałem inne, które miały pozytywne recenzje i dzięki temu znalazły się poniżej:\nMiejsce 10: The Florida Project (2017) Ładnie wyreżyserowane, zagrane, zmontowane, ale puste jak tylko się dało.\nMiejsce 9: To przychodzi po zmroku („It Comes at Night”, 2017) W sumie nie wiem, co gorsze. Jak nic się w horrorze nie dzieje, czy jak dzieją się same głupoty?\nMiejsce 8: Śmierć Ludwika XIV / La mort de Louis XIV (2016) Prezentacja ostatnich chwil życia Króla Słońce… Bez jednoczesnego robienia z tym czegokolwiek.\nMiejsce 7: John Wick 2 (2017) Tak w sumie to nie wiem, czemu robią te filmy akurat o Johnie, skoro to najsłabsza postać w uniwersum.\nMiejsce 6: Mięso (2016) Film do śmieszkowania po seansie i to tyle.\nMiejsce 5: The Square (2017) Satyra na intelektualistów pozbawiona z grubsza fabuły lub głównego bohatera, ale też dobrego smaku, głębi oraz subtelności.\nMiejsce 4: LEGO® BATMAN: FILM (2017) Mroczny Rycerz w wersji z Disney Channel. Po co?\nMiejsce 3: Dzikie róże (2017) Problemy pierwszego świata powodem, żeby rujnować życie innym. Obraza dla każdej dojrzałej osoby wśród widowni.\nMiejsce 2: Ptaki śpiewają w Kigali (2017) Tu można każdą scenę analizować i omawiać, dlaczego ta produkcja po prostu nie działa…\nMiejsce 1: Captain Fantastic (2016) Najgorszy film roku. Mówi przez dwie godziny na każdy możliwy temat, o żadnym nie ma najmniejszego pojęcia.\nW 2017 roku widziałem póki co 48 polskich premier. Planuję jeszcze 13 następnych obejrzeć. Przede mną jeszcze podsumowanie serialowe roku. A potem już tylko zestawienie najlepszych filmów roku.\n2017 Blog ranking\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Denis Villeneuve\nNastępny: Następny wpis: Captain Fantastic (2016)


BlogStar: Szukacie idealnych butów ślubnych? Poznajcie nową markę Yes I do | blogstar\nModa / 8 marca 2017\nSzukacie idealnych butów ślubnych? Poznajcie nową markę Yes I do\nNie da się ukryć, że buty to kluczowy element ślubnej stylizacji. Nie dość, że muszą być piękne i pasować do wymarzonej sukni, to mimo kilkunastocentrymetrowej szpilki powinny zapewnić nam niezbędną tego dnia wygodę, byśmy mogły tańczyć do białego rana nie martwiąc się obolałymi stopami czy otarciami. Mimo że na rynku wybór jest dość szeroki, gdy musimy podjąć decyzję, zaczynamy gorączkowo zastanawiać się, na co postawić i co jest ważniejsze – komfort czy wygląd?\nDylemat ten postarali się rozwiązać twórcy nowej marki obuwia ślubnego „Yes I do” by Loft 37, która jako pierwsza ma proponować to, czego poszukują wszystkie Panny Młode – pięknego, romantycznego designu i wygody. Yes I do to połączenie modnego wzornictwa z kunsztem tradycyjnego procesu produkcji obuwia. Buty są szyte ręcznie, tylko z naturalnych skór poddawanych precyzyjnym procesom garbowania, dzięki czemu są wyjątkowo miękkie i elastyczne. To gwarantuje idealne dopasowanie do stopy, a tym samym komfort chodzenia nawet przez cały dzień. Za klimatyczną i bardzo zmysłową sesję zdjęciową odpowiada fotografka Marta Wojtal oraz Zosia Ślotała, która prócz stylizowania sesji wystąpiła w roli modelki.\nDo wyboru mamy klasyczne modele w subtelnych błękitach, pudrowym różu, nude, écru, a także wersje dla odważnych – posrebrzane lub pozłacane. Oferta jest naprawdę szeroka: marka proponuje nie tylko eleganckie szpilki czy delikatne sandały z wiązaniami wokół kostki, ale i ekstrawaganckie czółenka, baleriny, a nawet… ślubne trampki. Każda z nas znajdzie tu coś dla siebie!\nbuty ślubne loft 37 marka yes i do modne buty ślubne od loft 37 nowa marka yes i do yes i do buty ślubne\n< „Nude” total look z Answear.com\nPrzebój sezonu Olgi Borys >


Zielono Zakręceni: Paprotnik szczecinkozębny (Polystichum setiferum) 'Dahlem' (1/3)\nJedna z większych i silniej rosnących odmian paprotnika szczecinkozębnego. Charakteryzuje się długimi (do 100cm) i szerokimi frondami. Odmiana ta została odnaleziona w Berlińskim Ogrodzie Botanicznym - Dahlem, choć nawet w tym właśnie ogrodzie nie są dostępne informacje kto i kiedy ją wyselekcjonował .\nW uprawie wymaga stanowiska cienistego, gleby wilgotnej, próchniczej i przepuszczalnej.U mnie rośnie około 10 lat i nie widziałem jeszcze rozmnóżek, więc najlepiej dzielić dobrze rozrośnięte egzemplarze... co u paprotników nie jest rzeczą prostą\nOstatnio zmieniany: 2020/11/28 22:02 przez th.\tPowód: Dodanie miniaturki do bazy\nZa tę wiadomość podziękował(a): piku, Fabiola, dobra nuta, ewacz\nZa tę wiadomość podziękował(a): Tomek Mr, piku, dobra nuta, ewacz\nPolystichum setiferum 'Dahlem'\t2018/08/07 20:35\t#127575


Personal branding 2.0. Cztery kroki do zbudowania osobistej marki – Biznes MLM\nNajlepsza książka 2009 roku o rozwoju kariery według „New York Post„\nJako świadomy konsument dobrze wiesz, że zwykle nie kupujesz jeansów, telefonów, sprzętu RTV, hamburgerów, tylko logo, którymi są opatrzone. A w jakiej formie jest Twoja osobista marka? Nim podejmiesz pracę na rachunek któregoś z produktów lub usług, zadbaj o swój prywatny marketing. Musisz zrozumieć, że sam – jako człowiek – także jesteś marką, a któż może lepiej od Ciebie wypromować Twoją osobistą markę? Przemyślane działanie pozwoli Ci zająć najatrakcyjniejsze miejsce na półce hipermarketowego rynku pracy lub niszowego sklepu z pracownikami dla szczególnie wymagających. Koniec końców, sukces zawsze zależy od Ciebie. W obliczu ciągłych przemian gospodarczych sposób, w jaki należy zarządzać karierą, uległ nieodwracalnej zmianie. W przytłoczonym wizją bezrobocia świecie dysponujesz największym atutem – sobą samym!\nDan Schawbel jest partnerem zarządzającym Millennial Branding LLC oraz autorytetem w dziedzinie personal brandingu. Jego blog, PersonalBrandingBlog.com, promowany przez najbardziej liczące się media, takie jak Reuters i Fox Business, został uznany za najlepszy w rankingu Careerbuilder, a także znalazł się na liście Top 30 bloga marketingowego AdAge. Schawbel jako człowiek spoglądający w przyszłość był jednym z siedmiu pierwszych blogerów, którzy stworzyli własną aplikację na iPhone”a. W wieku dwudziestu sześciu lat został najmłodszym redaktorem „BusinessWeek”. Na stałe współpracuje z WSJ.com, wydawcą „Personal Branding Magazine”. Jest też felietonistą w „Metro US”. Jego teksty pojawiały się w ponad 150 różnych mediach, takich jak „New York Times”, „Wall Street Journal”, CBS, Fox, ABC, NPR, „USA Today” i „Details”.\nTytuł : Personal branding 2.0. Cztery kroki do zbudowania osobistej marki\nTytuł oryginalny : Me 2.0. 4 Steps to Building Your Future\nData wydania : 2012-02-10\nCena : 42.90 zł