Bydgoskie archiwum filmowe | Bydgoszcz na Taśmie\nOpis: Pieczyska. Na jeziorze trwają rekreacyjne regaty. Łodzie kabinowe oraz „Omegi”. Dokumentacja działań środowiska „wodniaków”\nPieczyska. Na jeziorze trwają rekreacyjne regaty. Łodzie kabinowe oraz „Omegi”. Dokumentacja działań środowiska „wodniaków”\nBydgoska panorama 1975\nOpis: Widoki miasta, filmowanego z lotu ptaka oraz „klasycznie”. W dole m.in. wielkie osiedla mieszkaniowe: Bartodzieje, Skrzetusko, Błonie. Budownictwo z „wielkiej płyty” oraz gmachy publiczne Bydgoszczy – m.in. Teatr. Barki na Brdzie. Klub Międzynarodowej Prasy i Książki przy ul Powstańców Wielkopolskich. Figura „Łuczniczki” w Parku Jana Kochanowskiego.\nWidoki miasta, filmowanego z lotu ptaka oraz „klasycznie”. W dole m.in. wielkie osiedla mieszkaniowe: Bartodzieje, Skrzetusko, Błonie.\nZebranie pod portretem Lenina\nAutor: środowisko ZKF „Stomilu Bydgoszcz”\nProdukcja: materiały ZKF „Stomil Bydgoszcz”\nOpis: Zebranie zakładowych struktur Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. III Zakładowa Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza PZPR. Obrady, przygotowanie do aktu głosowania, głosy trafiają do urn. Na ścianie za oficjelami wielki portret W.I. Lenina. Podkreśla się rocznicowy rok – upływa właśnie sto lat od urodzin Wodza Rewolucji.\nMuzycy „Pałacu” w Karpaczu\nProdukcja: Pałac Młodzieży Films Club\nOpis: Najprawdopodobniej wypoczynek letni środowiska młodych muzyków Pałacu Młodzieży w Bydgoszczy (jako kierownik obozu muzycznego Mirosław Żyta?). Karpacz, ośrodek wczasowy, wycieczki w góry, kościół Wang. Muzykowanie w pokojach, odpoczynek. Motyw układania kostki Rubika.\nZebranie zakładowych struktur Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. III Zakładowa Konferencja Sprawozdawczo – Wyborcza PZPR.\nNajprawdopodobniej wypoczynek letni środowiska młodych muzyków Pałacu Młodzieży w Bydgoszczy .\nDni Polskie w Jugosławii\nProdukcja: środowisko RKF „Benefis” w Bydgoszczy, krąg klubu studenckiego „Beanus” w Bydgoszczy, klubu „Od Nowa” w Toruniu...\nOpis: „Dan Kulture Poljske”,czyli Dni Kultury Polskiej w najprawdopodobniej bośniackich rejonach byłej Jugosławii . „Tourne” artystów z Torunia oraz Bydgoszczy. Wyjazd firmowany przez Socjalistyczny Związek Studentów Polskich. Impresje z podróży – górskie drogi, widok jugosłowiańskich miasteczek, meczety... Spotkania młodych ludzi, spacery w górach...\nAutor: M. Piestrzyński, M. Drzewiecki\nOpis: Filmowa impresja z wyprawy do Chocińskiego Młyna – kaszubskiej wsi nieopodal Swornychgaci, rozłożonej nad rzeką Chociną. Zabytkowy młyn wodny w czasie pracy. Zespół tartaczny napędzany siłą wody. Praca traków, cięcie drzewa. Pracownik tartaku.\n„Dan Kulture Poljske”,czyli Dni Kultury Polskiej w najprawdopodobniej bośniackich rejonach byłej Jugosławii .\nFilmowa impresja z wyprawy do Chocińskiego Młyna – kaszubskiej wsi nieopodal Swornychgaci, rozłożonej nad rzeką Chociną.\nObrady w sali WRN\nRok produkcji: prawdopodobnie końcówka lat 70 tych XX wieku\nOpis: Zebranie sprawozdawczo – wyborcze miejskiego aktywu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Miejsce obrad: aula gmachu Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy (dziś Urząd Wojewódzki).\nZebranie sprawozdawczo – wyborcze miejskiego aktywu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.\nProdukcja: Akademicki Klub Bydgoskich Płetwonurków „Arius” działający przy Akademii Techniczno Rolniczej w Bydgoszczy\nOpis: Zdjęcia z zagranicznej wyprawy nurkowej, wczasów nad Adriatykiem połączonych z nurkowaniem. Płetwonurkowie „Ariusa” w ówczesnej Jugosławii. Morze, wybrzeże, ośrodek wypoczynkowy. Wycieczka porusza się autobusem „Gromady”. Zwiedzanie miasta Pula w dzisiejszej Chorwacji.\nSerce Miasta: Wenecja Bydgoska i okolice Starego Rynku\nRok produkcji: lata 80te XX wieku\nOpis: Widok bydgoskich ulic na przełomie zimy i wiosny. Okolice Starego Rynku oraz tzw. Wenecja Bydgoska. Pomnik Walki i Męczeństwa. Ulica Jezuicka lub fasady tamtejszych domów w remoncie)\nRok produkcji: maj 1986\nOpis: Zapis wydarzeń IX Ogólnopolskiego Spływu Płetwonurków Rzeką Wdą. Okolice miejscowości Łuby. Przygotowanie sprzętu nurkowego, zaplecze organizacyjne Spływu. Płetwonurkowie pokonują dystans od wyznaczonego startu po metę. Pozorowana akacja ratowania tonącego. Zwyczaje środowiska nurkowego – luźne impresje po wydarzeniu.\nOpis: Film przedstawia obóz naukowo – nurkowy środowiska Akademickiego Klubu Badań Podwodnych „Arius” w miejscowości Drzewicz nad Wdą, okolice jeziora Wdzydze... O genezie klubu opowiada autor zachowanych zdjęć – Andrzej Lewandowski: - Był rok 1974 ubiegłego wieku, kiedy kilku studentów Akademii Techniczno – Rolniczej doszło do wniosku, iż „zbyt nudno” jest być „tylko” studentem, w związku z czym postanowiono zorganizować klub nurkowy. To była grupa o charakterze rekreacyjno – sportowym, ale po dwóch latach zaczęła działać jako jednostka naukowo – badawcza. – wspomina dawny członek „Ariusa”.\n- Zajmowaliśmy się zwykle badaniem roślinności podwodnej jezior Borów Tucholskich. – dodaje Jerzy Ciechalski, inny uczestnik obozów: - Byliśmy jednak nie tylko grupą młodych naukowców, ale po prostu paczką przyjaciół. Te przyjaźnie trwają do teraz. Na filmach widać, że lubiliśmy z sobą przebywać. Częstokroć potem zostawaliśmy pracownikami uczelni i dalej kontynuowaliśmy tę nurkową działalność – zadawano nam czasem pytanie: Jak wy możecie z sobą wytrzymać?! Cały rok nauki i pracy z sobą, potem lipcowy obóz szkoleniowy „Ariusa”, sierpniowy obóz naukowy, a we wrześniu wyjazd zagraniczny... Bez wakacji od siebie!” - To po prostu udawało się dlatego, że naprawdę byliśmy grupą dobrze zżytych przyjaciół! – brzmi komentarz.\nNa zdjęciach: Uczestnicy obozu oraz kadra. Nurkowanie, zajęcia, czas wolny, demontaż obozu.\nZdjęcia z zagranicznej wyprawy nurkowej, wczasów nad Adriatykiem połączonych z nurkowaniem. Płetwonurkowie „Ariusa” w ówczesnej Jugosławii.\nWidok bydgoskich ulic na przełomie zimy i wiosny. Okolice Starego Rynku oraz tzw. Wenecja Bydgoska\nZapis wydarzeń IX Ogólnopolskiego Spływu Płetwonurków Rzeką Wdą. Okolice miejscowości Łuby.\nObóz naukowo – nurkowy środowiska AKBP „Arius” w miejscowości Drzewicz nad Wdą, okolice jeziora Wdzydze.\nNa tropie nieładu w zakładzie\nOpis: Materiał najwyraźniej tworzony z intencją „walki z marnotrawstwem materiałowym w przemyśle”. Widoki zalegających odpadów i odpadków, dowody niegospodarności. Dewastacje. Słaby stan fabrycznej umywalni. Materiał „demaskatorski”.\nWczasy pod patronatem „Famoru"\nRok produkcji: lata 80 te XX wieku\nOpis: Wakacje rodzin środowiska „Famoru” w Niechorzu. Ośrodek Szczecińskiego Urzędu Morskiego. Widoki plaży. Nauka pływania dla dzieci.\nMateriał najwyraźniej tworzony z intencją „walki z marnotrawstwem materiałowym w przemyśle”.\nWakacje rodzin środowiska „Famoru” w Niechorzu. Ośrodek Szczecińskiego Urzędu Morskiego. Widoki plaży. Nauka pływania dla dzieci.\nImponująca bryła bydgoskiej bazyliki\nOpis: Krótkie studium architektoniczne bydgoskiej „bazyliki” – kościoła pod wezwaniem św. Wincentego á Paulo. Kopuła, portyk, głowice kolumn...\nAutor: Andrzej Lewandowski i Barbara Lewandowska\nProdukcja: Akademicki Klub Bydgoskich Płetwonurków „Arius”\nOpis: Obóz nurkowy w Tleniu. Prezentacja nowoczesnego sprzętu nurkowego. Test sprzętu, nurkowanie z asekuracją. Zwyczaje nieformalne środowiska nurków – przyjmowanie nowych adeptów, poczęstunek pomidorem z pióra wiosła itp… Pokaz nurkowania i technik ratowniczych z udziałem publiczności, motorówki MO. Bytowanie w obozie wypoczynkowym – gra w tenisa stołowego, przygotowywanie posiłków, itp…\nKrótkie studium architektoniczne bydgoskiej „bazyliki” – kościoła pod wezwaniem św. Wincentego á Paulo.\nObóz nurkowy w Tleniu. Prezentacja nowoczesnego sprzętu nurkowego. Test sprzętu, nurkowanie z asekuracją.\nProdukcja: środowisko AKBP „Arius”\nRok produkcji: końcówka lat 80tych\nOpis: Sprawozdanie z wyjazdowego obozu nurkowego zdominowane jest przez relację ze środowiskowego „chrztu” nowych adeptów nurkowania. Hołd dla Neptuna, picie wody z jeziora, tor przeszkód i najwymyślniejsze „tortury”. Zwyczaje nieformalne grupy pasjonatów.\nSprawozdanie z wyjazdowego obozu nurkowego zdominowane jest przez relację ze środowiskowego „chrztu” nowych adeptów nurkowania.\nNurkowie w Bułgarii\nOpis: Wyjazd zagraniczny bydgoskich płetwonurków. Bułgaria, klifowy rezerwat Jajłata. Połów skorupiaków, nurkowanie, przygotowywanie kuszy do podwodnych polowań.\nObraz przyjaźni - wycieczka do Moskwy\nOpis: Moskwa. Ostatnia dekada istnienia Związku Radzieckiego. Stadion Olimpijski, Uniwersytet Łomonosowa, Kreml. Spacer ulicami Moskwy. Delegacja polskich studentów doświadcza ostatnich profitów oficjalnej przyjaźni „polsko – radzieckiej”. Wyjazd, delegacja młodzieżowa. Wygłupy w hotelu, alkohol, papierosy. Spacery w parku przy ośrodku wypoczynkowym.\nUciechy życia ostatnich lat PRL\nRok produkcji: druga połowa lat 80 tych XX wieku\nOpis: Ciąg różnych scen, zestawiony raczej przypadkowo. Widok pokoju młodego człowieka – rysunki na ścianach, hasła, karykatury. Jazda pociągiem. Wygłupy, gagi – przymierzanie peruk, parodia tańca. Widok ulic Pragi, stolicy Czechosłowacji (CSSR). Sklep numizmatyczny – wśród zebranych eksponatów – złotówki.\nWyjazd zagraniczny bydgoskich płetwonurków. Bułgaria, klifowy rezerwat Jajłata. Połów skorupiaków, nurkowanie, przygotowywanie kuszy do podwodnych polowań.\nPolska – ZSRR – obraz przyjaźni\nMoskwa. Ostatnia dekada istnienia Związku Radzieckiego. Stadion Olimpijski, Uniwersytet Łomonosowa, Kreml. Wyjazd, delegacja młodzieżowa.\nCiąg różnych scen, zestawiony raczej przypadkowo. Widok pokoju młodego człowieka – rysunki na ścianach, hasła, karykatury.\nStomil – kronika roku 1972\nOpis: Spośród najważniejszych wydarzeń w życiu zakładu i załogi zauważono m.in. obchody „Dnia Chemika”, duże ćwiczenia Zakładowego Oddziału Samoobrony, otwarcie nowej, przeszklonej bramy wejściowej a także teoretyczny i praktyczny „Turniej wiedzy o BHP”. W każdym wydaniu sporo miejsce zajmowały sprawy obronności, umiejętności działania w wypadkach katastrof przemysłowych lub po prostu wojny. Według Krzysztofa Mańkowskiego – „weterana” współczesnego „Stomilu” właśnie struktury Obrony Cywilnej dały początek „Kronice filmowej”: - chodziło o to, aby dokumentować ich działania oraz reprezentować zakład na różnych konkursach materiałów propagujących obronność... – wspomina rozmówca.\nOpis: Tematy wydania „Kroniki”: „1 Maja”. Pracownicy „Stomilu” formują pochód. Transparenty, hasła, flagi. Zbiórka na Rondzie XXX lecia PRL. Widok trybuny honorowej. 2. Rywalizacja strażaków w sportach gaśniczych. Tor przeszkód, obsługa motopompy... 3. Nadmorskie kolonie dzieci pracowników „Stomilu”, wypoczynek letni dorosłych. Ośrodek Wypoczynkowy. 4. Ćwiczenia Zakładowego Oddziału Samoobrony na terenie fabryki. 5. Tablica propagandowa przypominająca o „Wielkim Turnieju Wiedzy o BHP”.\nSpośród najważniejszych wydarzeń w życiu zakładu i załogi zauważono m.in. obchody „Dnia Chemika”, duże ćwiczenia Zakładowego Oddziału Samoobrony,.\nOpis: Akcja zapisu rozgrywa się na terenie Zbiorczej Szkoły Gminnej w Gębicach, gdzie „koloniści” – dzieci pracowników „Famoru” przebywają na wakacjach letnich. Zabawy kolonistów, dekoracja osób organizujących pobyt, końcowy apel z uroczystym opuszczeniem flagi narodowej na maszcie. Pożegnalna\nFamor na Bocianowie\nRok produkcji: Lata 1975 – 1977\nOpis: : Pejzaż bydgoskiej dzielnicy Bocianowo zmienia się wraz z miejscową Fabryką Sprzętu Okrętowego. Dokumentacja modernizacji i rozbudowy kompleksu przemysłowego, funkcjonującego od 1959 r. Plac robót, dźwig, wylewanie betonu, prace w wykopach. Dokumentalista z fascynacją śledzi różne fazy budowy nowego, wysokościowego biurowca. 13 pięter w górę! Imponująca panorama miasta! Z Bocianowa widać m.in. wielką kopułę kościoła p.w. św. Wincentego a Paulo.\nZachowano także Krótkie spojrzenie do wnętrza wcześniejszego budynku administracyjnego „Famoru”. Pracownicy „umysłowi” fabryki.\nAkcja zapisu rozgrywa się na terenie Zbiorczej Szkoły Gminnej w Gębicach, gdzie „koloniści” – dzieci pracowników „Famoru” przebywają na wakacjach letnich.\nPejzaż bydgoskiej dzielnicy Bocianowo zmienia się wraz z miejscową Fabryką Sprzętu Okrętowego.\nZakładowa Kronika Filmowa przy B.Z.P.G „Stomil” Bydgoszcz – 1976\nAutor: E. Malicki, L. Sierek, Komentarz: Miłosz Sałaciński\nOpis: Wydanie Zakładowej Kroniki Filmowej poświęcone następującym tematom: wybór delegatów do Rady Zakładowej, wizycie konsula ZSRR w fabryce, uroczystości z okazji 30 – lecia powstania Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej, „Drzwi Otwartych” w fabryce. Dodatkowym materiałem na kopii są motyw z regat żaglowych Toruń – Bydgoszcz, filmowanych z pokładu motorówki Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.\nZakładowa Kronika Filmowa B.Z.P.G. „Stomil Bydgoszcz” wydanie 16/1979\nOpis: Tematy wydania „Kroniki”: 1. Pochód pierwszomajowy 1979. Pracownicy „Stomilu” kroczą w manifestacji politycznej. 2. Zima w zakładzie. Odśnieżanie terenu zakładu przez pracowników. W tle hasła propagandowe socjalistycznej konwencji. 3. „Obóz zimowy ZSMP”. Aktywiści Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej na zimowym obozie, wycieczce w górach. 4. „Ćwiczenia ZOS”. Ćwiczy Zakładowy Oddział Samoobrony – szkolenie z zakresu obrony cywilnej. Zakładanie stroju ochronnego OP 1, gaszenie ognia. Sprzęt zakładowej straży pożarnej. 5. „Regaty Toruń – Bydgoszcz”. Aktywność zakładowego klubu jachtowego. Zgrupowanie jachtów kabinowych i łódek. Rejs. 6. „Zawody wędkarskie”. Pracownicze zawody wędkarskie na wodach Starego Kanału Bydgoskiego.\nKonkurs radia zakładowego\nOpis: Rozstrzygnięcie konkursu radia zakładowego, wizyta gości w zakładzie..\nrozstrzygnięcie konkursu radia zakładowego, wizyta gości w zakładzie..\nOpis: czarno – biała romantyczne impresja z Chojnic, lezących ówcześnie na krańcu Województwa Bydgoskiego. Ulice, zabytki. Kościół p.w. Ścięcia św. Jana Chrzciciela oraz kościół p.w. Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny.\nczarno – biała romantyczne impresja z Chojnic, lezących ówcześnie na krańcu Województwa Bydgoskiego.\nOpera – krótki raport z budowy\nRok produkcji: pierwsza połowa lat 80 tych XX wieku\nOpis: Wznoszą się mury przyszłej bydgoskiej Opery Nova. Widok z dachu na ówczesną ulicę Armii Czerwonej oraz brzeg Brdy.\nAutor: Krzysztof Cerkaski\nOpis: Zrealizowana z reportażowym zacięciem relacja z wizyty oficjela partyjno – resortowego w dużym kombinacie budowlanym, fabryce domów. Przygotowania w zakładzie, gorączkowe sprzątanie. Osią oficjalnych wydarzeń jest kurtuazyjne zwiedzanie obiektu przemysłowego, przemówienia, dekoracje medalami. Chwila uroczysta trwa jednak krótko – po wyjeździe oficjeli w kombinacie zapada nastrój pustki, spowolnienia. Otoczenie hal dalekie jest od propagandowej idylli.\nWznoszą się mury przyszłej bydgoskiej Opery Nova. Widok z dachu na ówczesną ulicę Armii Czerwonej oraz brzeg Brdy.\nZrealizowana z reportażowym zacięciem relacja z wizyty oficjela partyjno – resortowego w dużym kombinacie budowlanym, fabryce domów.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, Nr 13 z 1977 roku\nProdukcja: ZKF „Stomil” Bydgoszcz\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące materiały: A. „Stomilowcy w 32 rocznicę poległym o wyzwolenie Miasta”. Uroczystości z ceremoniałem wojskowym, z udziałem delegacji różnych bydgoskich instytucji i fabryk. Miejsca złożenia kwiatów: Kwatera Armii Czerwonej przy ul. Artyleryjskiej oraz Pomnik Walki i Męczeństwa na Starym Rynku. B. „Weterani ruchy robotniczego PZPR”. Spotkanie dawnych działaczy PPR z kadrami PZPR „Stomilu” Bydgoszcz. C. „Posłowie w „Stomilu”. Powitanie oficjalnych gości przez dyrekcję zakładu, rozmowy w gabinetach oraz wizytacja hal produkcyjnych. D.” „Stomil” to nie tylko opony”. Prezentacja pomocniczych działów fabryki. Montaż urządzeń, praca mechaników, szlifierzy... E. „Zawsze gotowi”. Rywalizacja kobiecych drużyn strażackich. F. „Sprawdzian gotowości drużyny Med – San ZOS”. Ćwiczenia Obrony Cywilnej z udziałem pozorantów. Karetka zakładowa „Stomilu” odwozi „poszkodowanego”.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz\nOpis: Na taśmie następują po sobie następujące epizody: A. „1 Maja”. Tradycyjny pochód 1 majowy w bydgoskich Alejach 1 Maja. Manifestacja polityczna, społeczna. B. „Przygotowania do XVI ćwiczeń ZOS”. Przygotowanie „kadry” do zawodów w sportach obronnych, zaplanowanych na rok 1976. C. „Dolina Śmierci”. Uroczystości memorialne pod pomnikiem w Dolinie Śmierci w Fordonie. Czy to filmowe wspomnienie odsłonięcia monumentu w 1975 roku? D. „Niedziela czynu PZPR”. Aktyw PZPR pracuje ofiarnia poza terenem zakładu. Myślęcinek potrzebuje każdej łopaty! E. „Ćwiczenia ZOS”. Grudziądz. Wielka rywalizacja Zakładowych Oddziałów Samoobrony zgromadziła nie tylko fabryczne drużyny Obrony Cywilnej, ale również wielu reporterów i oficjeli. Obok rywalizacji na torach przeszkód kolorytu wyjazdowi dodało też bytowanie w polowym obozie. F. „Piłka nożna”. „Stomil” nie tylko produkuje – nieopodal zakładu również trwają rozgrywki robotniczej ligi piłkarskiej.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, nr 9 z 1975\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące materiały: A. „Renciści”. Spotkanie rencistów, wypłata świadczeń lub premii. Oklaski. B. „Gaśnice – stosowanie”. Nauka obsługi gaśnic ręcznych. Ćwiczą mężczyźni i kobiety. Kolejne przedsięwzięcie zakładowej straży pożarnej „Stomilu”. C. „Konferencja ZOS”. Typowa tak zwana „nasiadówka”, która dowodzi, iż nawet tak konkretnemu wyzwaniu jak służba Obrony Cywilnej, można było w epoce nadać ideologiczną i biurokratyczną oprawę. D. „Wymiana legitymacji PZPR”. Prawdopodobnie moment zamiany legitymacji „kandydackich” na pełnoprawne członkowstwo w szeregach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uroczysta oprawa wydarzenia.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, nr 8 z 1974 roku\nAutor: Leszek Sierek, Erwin Malicki. Komentarz - Miłosz Sałaciński\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące felietony: A. „Zabezpieczenie przeciwpożarowe magazynów”. Ćwiczenia zakładowej straży pożarnej „Stomilu” przy współdziałaniu prawdopodobnie innych jednostek, w tym strażaków zawodowych. Rozwijanie węży, działko wodne. Duże nasycenie ćwiczeń sprzętem gaśniczym. B. „Strzelnica” – Pracownicy „Stomilu” prowadzą prace przy budowie rekreacyjno – ćwiczebnej strzelnicy. Czyn społeczny. C. „Wizyta”. Stare i nowe hale „Stomilu” podczas „gospodarskiej wizyty oficjalnych czynników”. Inspekcja zakładu. D. „25 lat PZPR”. Obraduje aktyw zakładowy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Mało radosnych twarzy. Dominuje formalne skupienie. E. „14 Maja”. Praca w ramach „czynu partyjnego” bywała często raczej rytualnym gestem niż prawdziwym wysiłkiem. Odświętny strój nie pozwalał niektórym na pełne zaangażowanie... F. „Wczasy”. Pracownicy „Stomilu oraz ich rodziny wypoczywają. Relacje kronikarskie znad morza oraz z Karkonoskiego Parku Narodowego.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, nr 8 z 1974\nFordon w czerni i bieli\nOpis: Fordon jak... Mordor. Dość posępna pamiątka tzw. „dawnej epoki”. Smutne sklepy i ulice. Milicjant z psem pilnuje status quo...\nIle wytrzyma beton? – Zapis eksperymentu\nOpis:Materiał z zakresu materiałoznawstwa, inżynierii. Zapis prób naciskowych, wytrzymałościowych elementów konstrukcyjnych wykonanych z betonu. Eksperyment na potrzeby Wydziału Budownictwa Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Bydgoszczy.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, nr 15 z 1978\nOpis: Na wydanie złożyły się następujące „felietony”: A. „Wizyta”. Fagi biało – czerwone oraz czerwone sztandary znamionują ważny akt przyjaźni polsko – radzieckiej. Potwierdza to okolicznościowa tablica. Na teren fabryki przybywa bowiem delegat. Trwają ustalenia, kim był ważny gość. B. „1 Maja”. Pracownicy „Stomilu” w tradycyjnym pochodzie. Transparent akcentuje związki „Stomilu” z górnictwem: „Stomil dla górnictwa – węże wysokociśnieniowe, taśmy transportowe...” C. „Ćwiczenia zgrywające OC”. Obrona Cywilna w akcji. Duże manewry zakładowych struktur OC angażują dyrekcję i pracowników. Zbiórki i odprawy, wyjazd na miejsce ćwiczeń. Walka z pożarem. D. „Koniec zmiany” – wyjście jednej z dziennych zmian „Stomilu” z hal i opuszczanie fabryki. Przejście przez wartownię zakładową, podbijanie kart pracy. E. „Dom Wczasowy”. „Kronika” odwiedza Dom Wczasowy „Bryza” oraz towarzyszy wyjazdowi pracowników i ich rodzin z miejscowości Kąpie nieopodal Łabiszyna. F. „Piłka nożna”. Rozgrywki „ligi amatorskiej” na boisku obok zakładu. Rejestracja jednego meczu.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, Nr 14 z 1977 roku\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące felietony: A. „Dzień Chemika”. Wyjazdowy festyn pracowników „Stomilu”. Zawody sportowe, odpoczynek nad jeziorem. Wspólne posiłki. Wyjazd integracyjny wzorca 1977. B. „Służba Porządkowa”. Widoki ogrodzenia zakładu. W bramie czuwa funkcjonariusz Straży Przemysłowej. C. „Szkolenie służb ZOS”. Wykład dla załogi na temat gaśnic. Prezentacja przekrojów sprzętu ochrony przeciwpożarowej. Obsługa projektora „Elew”. D. „Czyn partyjny”. Prace społeczne wykonywane na zew PZPR tym razem zogniskowały się wokół ogrodzenia, oświetlenia oraz na skwerze nieopodal stadionu „Chemika”. E. „Wczasy”. Życie Domu Wypoczynkowego „Morka” – nadmorskiej bazy Funduszu Wczasów Pracowniczych „Stomilu”. Dzieci przybywają na kolonie zakładową flotą autobusów. F. „Budowa jeziora”. Myślęcinek. Specjalna tworzywowa powłoka trafia do niecki planowanego jeziora. Prawdopodobnie zastosowano produkt „Stomilu”. Załoga pracuje zapewne w ramach „czynu społecznego”.\nFordon jak... Mordor. Dość posępna pamiątka tzw. „dawnej epoki”. Smutne sklepy i ulice.\nMateriał z zakresu materiałoznawstwa, inżynierii. Zapis prób naciskowych, wytrzymałościowych elementów konstrukcyjnych wykonanych z betonu.\nŚwięty Mikołaj, Dziadek Mróz czy Gwiazdor?\nOpis: Świąteczna gorączka w bydgoskim Domu Towarowym „Rywal”! Czy dzieci przyszły na spotkanie ze św. Mikołajem? – Raczej wątpliwe. Najpewniej jegomość z filmu przedstawiał się jako Gwiazdor lub ewentualnie Dziadek Mróz... Takie to były czasy...\nŚwiąteczna gorączka w bydgoskim Domu Towarowym „Rywal”!\nAutor: Ryszard Szawdzin, Jerzy Grabowski\nProdukcja: Amatorski Klub Filmowy „Famor – Film” przy Bydgoskich Zakładach Sprzętu Okrętowego „Famor”\nOpis: Studium pracy żarówki, prawdopodobnie elementu urządzenia produkowanego przez fabrykę. Być może element filmu – performance... ?\nStudium pracy żarówki, prawdopodobnie elementu urządzenia produkowanego przez fabrykę. Być może element filmu – performance... ?\nOpis: Bydgoska Akademia Techniczno – Rolnicza była od początku uczelnią o nowoczesnej i praktycznej infrastrukturze. Laboratoria, pokoje badawcze, sale wykładowe... Duma potrzebowała jeszcze tylko obecności kamery filmowej...\nBydgoska Akademia Techniczno – Rolnicza była od początku uczelnią o nowoczesnej i praktycznej infrastrukturze.\nAutor: Ilona Paprocka, Krzysztof Cerkaski\nProdukcja: środowisko Studenckiego Centrum Filmowego „Benefis”\nOpis: Spotkanie z plastykiem – Andrzejem Nowacki. Artysta prezentuje swoje obrazy i szkice. Obecne są słynne „motywy jeansowe”.\nSpotkanie z plastykiem – Andrzejem Nowacki. Artysta prezentuje swoje obrazy i szkice. Obecne są słynne „motywy jeansowe”.\nOpis: Okazją do unikalnego wglądu w organizację pracy w zakładach „Telkom – Telfa” Bydgoszcz, stała się wizyta w fabryce uczestników „Bydgoskich Konfrontacji Radiowych” – finałów „V Ogólnopolskiego Konkursu Audycji Radia Zakładowego”. Spotkaniu radiowców – amatorów towarzyszyła kamera najprawdopodobniej ekipy Zakładowej Kroniki Filmowej bydgoskiego „Stomilu”.\nOkazją do unikalnego wglądu w organizację pracy w zakładach „Telkom – Telfa” Bydgoszcz, stała się wizyta w fabryce uczestników „Bydgoskich Konfrontacji Radiowych.\nZakładowa Kronika Filmowa Nr 6 BZPG „Stomil Bydgoszcz\nAutor: Realizacja: Leszek Sierek, Bogdan Śliwiński, Erwin Malicki. Komentarz: Miłosz Sałaciński Montaż: Bogdan Sliwiński, Leszek Sierek. Napisy: Erwin Malicki\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące tematy: A. „Pokaz sprzętu przeciwpożarowego”. Prezentacja możliwości zakładowej jednostki gaśniczej – uruchomienie motopompy, rękawa gaśniczego z pianą. Straż w akcji. B. Szkolenie Służby Odkażania i Dezynfekcji. Teoretyczne i praktyczne doskonalenie struktur Obrony Cywilnej. Prezentacja stroju przeciwchemicznego typu „OP 1”. C. „Święto Pracy”. Tradycyjny pochód pierwszomajowy na ulicach Bydgoszczy. Manifestacja polityczna, społeczna. Świąteczny materiał zamyślono jako przenikanie motywu przygotowań do pochodu ze zdjęciami konkretnych pracowników na różnych stanowiskach pracy. Widok 1-Majowej trybuny honorowej. D. „Dzień Chemika”. Okolicznościowa gala w sali Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Wręczanie branżowych odznak i wyróżnień – „Zasłużony Pracownik Bydgoskich Zakładów Przemysłu Gumowego”. E. „Targi Poznańskie”. Autokarowy wyjazd grupy pracowników na Międzynarodowe Targi Poznańskie. Teren kompleksu targowego, plenerowa ekspozycja lokomotyw, maszyn. Stanowisko firmy „Michelin”. Prezentacja Fiata 126 p, popularnego „Malucha”. Na stanowisku „Stomilu” pokaz specjalnej kurtyny przeciwpożarowej stosowanej w górnictwie. F. oraz G. Wypoczynek pracowników i ich rodzin w ramach działalności Funduszu Wczasów Pracowniczych. Wycieczka w Karkonosze, ośrodek wczasowy. Górska idylla, czas wolny.\nZakładowa Kronika Filmowa „Stomil” Bydgoszcz, nr 4 – rok 1973\nAutor: Realizacja: Leszek Sierek, Śliwiński, opracowanie graficzne: Marszalec, Komentarz: Miłosz Sałaciński\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące felietony: A. „50 lat zakładów”. Dokumentacja jubileuszowej wystawy prezentującej techniczny dorobek „Stomilu”. Dawne wyroby, wyroby z aktualnej oferty: uszczelki, węże. Jubileusz to oczywiście także okazja do nadania okolicznościowych odznaczeń i wyróżnień. B. „Zagraniczni goście”. Wizyta przedstawiciela francuskiego koncernu Kleber. Rozmowy z zarządem „Stomilu”. Gość bardzo uważnie zapoznaje się z oferta handlową. C. „Dzień kobiet”. Tym razem szczęście spotkało pracownice wprost na hali – znienacka pojawiają się delegacje męskiej części załogi z kwiatami i życzeniami. Akordeon zaś zamienia industrialną halę w salę taneczną! D. „Produkcja”. Obraz pracujących ludzi i maszyn. Linie produkcyjne wyrabiają m.in. podeszwy. Najcięższym stanowiskiem jest zapewne praca przy walcu podającym wielką masę, wyrabianą z sadzy i kauczuku. Osmalone twarze pracowników.\nZakładowa Kronika Filmowa BZPG „Stomil” Bydgoszcz, nr 7 z 1974 roku\nAutor: Realizacja: Leszek Sierek, Erwin Malicki. Komentarz: Miłosz Sałaciński.\nOpis: Na wydanie „Kroniki” złożyły się następujące materiały: A. „Stołówka”. Obraz pracy zakąłdowej stołówki „Stomilu”. Przygotowywanie i wydawanie posiłków. Smacznego! B. „Badania okresowe”. Praca na wielu stanowiskach w halach „Stomilu” była zajęciem w tzw. „uciążliwych lub szkodliwych warunkach”. Duży nacisk położono zatem na rozwój struktury zakładowej służby zdrowia. C. „Służba P.P.” Trwają ustalenia w kwestii zastosowanie widocznych urządzeń w pracy zakładu. Czy była to centralka służby prasowo – propagandowej? D. „Służby R.T. PCK i p-poż w akcji”. Hasło tamtych lat brzmiało: „Sprawni w pracy i w obronie”. Ćwiczenia sił ratowniczych, gaśniczych, ewakuacyjnych były w „Stomilu” dość częste. Tym razem straż ćwiczy gaszenie naprawdę sporego ognia. Służby PCK zajmują się ewakuacją rannych.\nDuszniki Zdrój 85\nAutor: zdjęcia: Andrzej Lewandowski, montaż: Jurek Ciechalski\nProdukcja: środowisko filmowe Akademii Techniczno – Rolniczej w Bydgoszczy\nOpis: Zapis pobyty w „Ośrodku Pracy Naukowej i Praktyk Studenckich” Akademii Techniczno – Rolniczej w Bydgoszczy, umiejscowionym w Dusznikach Zdroju. Malownicze krajobrazy, wyprawy narciarskie, kąpiele słoneczne, kulig. Zimowa radość studenckiego życia oraz „pracy naukowej i praktyk”.\nZapis pobyty w „Ośrodku Pracy Naukowej i Praktyk Studenckich” Akademii Techniczno – Rolniczej w Bydgoszczy, umiejscowionym w Dusznikach Zdroju.\nOpis: Ukazana praca ludzi na polu podczas żniw. Kombajn kosi pole.\nPraca na polu podczas żniw.\nAutor: Robert Kwaśniewski, Jarosław Suszyński\nOpis: Czołówka „Mięsożerni” stworzonego przez Realizatorski Klub Filmowy "Benefis".\nCzołówka „Mięsożerni” stworzonego przez Realizatorski Klub Filmowy "Benefis".\nAutor: Marek Piestrzyński\nOpis: Reportaż o skutkach katastrofy górniczej z 5 sierpnia 1977 oparty na wspomnieniach dawnych mieszkańców Wapna. Ukazanie kiepskich warunków mieszkaniowych w jakich żyją dziś ewakuowane osoby.\nReportaż o skutkach katastrofy górniczej z 5 sierpnia 1977 oparty na wspomnieniach dawnych mieszkańców Wapna.\nOpis: Krótka etiuda umiejscowiona na nadmorskiej plaży. Bohaterowie wymieniają się gazetami, które prawdopodobnie symbolizują ich poglądy. Trzecia osoba podpala gazetę, co może oznaczać brak szacunku dla poglądów pozostałych postaci. Może być to odniesienie do ówczesnej władzy.\nKrótka etiuda umiejscowiona na nadmorskiej plaży.\nRok produkcji: 9 października 1965\nOpis: Film znaleziono w materiałach „odkładających się” z roku na rok w szkolnych szafach, archiwaliach, zakamarkach biblioteki: - Relacja z pierwszego dnia istnienia naszej szkoły, z dnia uroczystego przecięcia wstęgi, pierwszych kroków w murach szkolnych, jest dla nas na pewno bardzo ważną pamiątką, cennym skarbem. Kopię cyfrową odnalezionej taśmy już raz wykorzystaliśmy podczas apelu, pokazaliśmy uczniom. Ten obraz zrobił na nich wrażenie… - relacjonuje Ewa Żmijewska, aktualna dyrektorka bydgoskiej Szkoły Podstawowej nr 58. Odnalezienie i ocalenie filmu z zapisem „Uroczystego otwarcia SP 58” jest powodem do radości, którą mąci jedynie niemożność ustalenia osoby autora: - Niestety film wciąż pozostaje anonimowy, nie zachowały się żadne wskazówki pozwalające dotrzeć do filmowca pracującego u nas w roku 1965. – pointuje dyrektorka. Może autor odnajdzie się dzięki akcji „Bydgoszcz na taśmie”? Dokumentalista utrwalił obraz pierwszego, uroczystego dnia placówki oświatowej, zbudowanej w ramach sławnej akcji partyjno – społecznej „1000 szkół na 1000 lat”, związanej z jubileuszem państwowości polskiej, świętowanym w roku 1966. Tak zwane „szkoły – tysiąclatki” powstawały z wyprzedzeniem, na terenie całego kraju. SP nr 58 była setną placówką z „serii”. Niestety, nawet w tak prestiżowych inwestycjach „socjalistycznego, planowanego budownictwa” zdarzały się opóźnienia, stąd bydgoskiej szkoły nie otwarto w tradycyjnym dniu inauguracji roku szkolnego – 1 września, a dopiero w październiku. Do ostatniej chwili malowano wnętrza, wykańczano sale lekcyjne. Przyszli uczniowie szkoły przez ponad miesiąc uczyli się w sąsiednich placówkach. Samo otwarcie wypadło jednak okazale, co zarejestrowała kamera – oficjalnych gości powitała w szkole Gertuda Życińska, dyrektorka nowej „tysiąclatki”. Sfilmowano przemówienia, wizytację wnętrza szkoły, widok izb lekcyjnych, wejście pierwszych uczniów. Nad głowami zebranych powiewały narodowe flagi. Dumny jubileusz tysiąclecia państwa zobowiązywał! Do roku 2014 mury Szkoły Podstawowej nr 58 w Bydgoszczy opuściło 4434 absolwentów.\nRelacja z pierwszego dnia istnienia szkoły nr 58, uroczystego przecięcia wstęgi i pierwszych kroków w murach szkolnych.\nLotnisko jak ściernisko\nOpis: Prawdopodobnie relacja z „prowincjonalnych" obchodów Dnia Lotnika lub innego „lotniczego" święta celebrowanego w PRL. Nad polowym lotniskiem trwają akrobacje dwupłatowych samolotów oraz szybowca, na ziemi – tłumnie odwiedzana wystawa owego sprzętu latającego. Najbardziej rozpoznawalną konstrukcją pokazu jest samolot CSS – 13, licencyjna, produkowane w Polsce wersja słynnego radzieckiego „kukuruźnika” – Polikarpowa PO-2. Prezentowana jest również zakryta, sanitarne wersja tej konstrukcji, wykorzystywana przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Chylmy czoła przed odwagą chorych tamtej epoki, którzy zdecydowali się na podniebną podróż we wnętrzu krytego płótnem kadłuba!\nChylmy czoła przed odwagą chorych tamtej epoki, którzy zdecydowali się na podniebną podróż we wnętrzu krytego płótnem kadłuba!\nOpis: Film ukazujący beztroski wypoczynek rodziny na jednej z nadmorskich plaż oraz rejs statkiem turystycznym. W oddali widoczna najprawdopodobniej latarnia Rozewie. Typowy film „do użytku domowego".\nWczasy nad morzem. Plażowanie i rejs statkiem wycieczkowym.\nOpis: Sceny z wypoczynku na działce rekreacyjnej. Działki dla mieszkańców miast stały się swoistą oazą wakacyjną. W latach 70' najwięcej ogródków działkowych dla bydgoszczan powstało nad Zalewem Koronowskim. Z ciasnych mieszkań rodziny przenosiły się do domków z ogrodami, gdzie dzieci mogły swobodnie biegać, a dorośli odpoczywać lub zajmować się pracami w ogrodzie. Miały one także sens ekonomiczny. Dzięki plonom z niewielkich ogródków można było przygotować weki, kompoty i dżemy na całą zimę. Na filmie widzimy dzieci na leżakach, sad owocowy,rodzinne rozmowy oraz wycieczkę rowerową.\nSceny z życia działkowiczów. W gęstym sadzie trzypokoleniowa rodzina sielsko spędza wakacje.\nWakacje nad jez. Charzykowskim\nOpis: Wakacje w Ośrodku Wczasów Rodzinnych Bydgoskich Zakładów Mięsnych w Charzykowych.\nWakacje w Ośrodku Wczasów Rodzinnych Bydgoskich Zakładów Mięsnych w Charzykowych.\nSpacer po Zespole Parkowo - Pałacowym w Ostromecku.\nOpis: Na filmie widać zrujnowany Pałac Nowy. Po II Wojnie Światowej mieściła się tu szkoła dla niewidomych dzieci. Spacerowicze schodzą nad Wisłę. Dziewczyny gonią się wśród stogów siana, a kobieta łapie opaleniznę.\nSpacer Po Zespole Parkowo - Pałacowym w Ostromecku. W tle zrujnowane zabudowania Pałacu Nowego.\nKąpiel na basenie "Orzeł" przy ul. Nakielskiej.\nOpis: Odkryty kompleks basenowy powstał w 1954 roku. Teren cieszył się niezwykłą popularnością wśród mieszkańców z powodu plaży. W latach 90' planowano robudowę o hotel i pole namiotowe, ale zamiast tegoteren został sprzedany, a budynki zostały wynajęte na dom publiczny…\nJak na riwierze, czyli wakacje na bydgoskim basenie Orzeł przy ul. Nakielskiej\nWycieczka Fiatem 126 p do Planetarium Lotów Kosmicznych\nOpis: Wycieczka "Maluchem" do Olsztyna do Planetarium Lotów Kosmicznych z noclegiem w luksusowym wtedy hotelem Novotel (dziś Omega). Planetarium olsztyńskie zostało wybudowane w 1973 roku, w 500 - setną rocznicę narodzin Mikołaja Kopernika. Na trasie piknik przy drodze ze świeżą drożdżówką i kawą z termosu.\nWycieczka "Maluchem" do Olsztyna do Planetarium Lotów Kosmicznych. W czasie trasy piknik przy drodze.\nOpis: Sielankowa scenka z Leśniczówki Młynowo. Są wakacje, więc każdy robi, co lubi. Warunki wypoczynku są spartańskie, ale jak widać nikomu to nie przeszkadza.\nSielankowa scenka z Leśniczówki Młynowo.\nOpis: Typowy nadmorski wypoczynek. Mamy się opalają, a dzieci biegają do wody. Ulubioną rozrywką poza budowaniem zamków z piasku jest pływanie na charakterystycznym czerwowo - niebieskim materacu.\nWczasy nad morzem. Plażowanie i zabawy na materacu.\nOpis: Rodzinne wakacje pod namiotami i spływ kajakowy.\nRodzinne wakacje pod namiotami i spływ kajakowy.\nAutor: prawdopodobnie Andrzej Lewandowski lub krąg filmowców – amatorów związanych z Akademickim Klubem Badań Podwodnych „Arius” działającym przy Akademii Techniczno - Rolniczej w Bydgoszczy.\nOpis: Świat nie jest taki zły… - stwierdziła w jednym ze swoich tekstów Agnieszka Osiecka. I rzeczywiście, gdy patrzy się na kolorową relację z wyjazdu młodych płetwonurków i ich przyjaciół na „egzotyczny” wakacyjny wojaż, można odkryć nieco lepszą „twarz” Polskiej Republiki Ludowej i bratnich krajów „ludowej demokracji”. Wycieczka zmierza do Bułgarii, gdzie czekają atrakcje Regionu Złote Piaski, wspaniałe plaże, zadziwiająca, podobna piramidom architektura hoteli – molochów. W Warnie zaprasza nawet delfinarium – rozrywka u nas nie znana! Nic dziwnego, że każdy zagraniczny „obóz nurkowy” Akademickiego Klubu Badań Podwodnych cieszył się ogromnym zainteresowaniem: - Wyjazdy zagraniczne w gronie członków naszego klubu odbywaliśmy we wrześniu. W tamtych czasach wojaże nie były rzeczą tak oczywistą jak teraz, stąd na pewno traktowaliśmy je jako formę wyróżnienia dla tych, którzy w „Ariusie” wykazywali się aktywnością, działali na rzecz klubu. – wspomina dawny „Ariusowiec”, Jerzy Ciechalski. Wyprawy nurkowe stanowiły prawdziwe wyzwanie dla studenckiej braci. Rozmówca kontynuuje: - Cały sprzęt trzeba było zabrać z sobą – od akwalungów, przez aparaty do sprężania powietrza w butlach, po gumowy ponton… - zanotowano. Filmowiec skąpi nam nieco przypadków użycia specjalistycznych aparatów. Oglądamy prawdopodobnie „lekcję” obsługi akwalungu, scenę połowu skorupiaków. Macierzysta uczelnia czekała na „powakacyjne” okazy podwodnej fauny i flory…\nGdy patrzy się na kolorową relację z wyjazdu młodych płetwonurków i ich przyjaciół na „egzotyczny” wakacyjny wojaż, można odkryć nieco lepszą „twarz” Polskiej Republiki Ludowej i bratnich krajów „ludowej demokracji”\nSpacer z "Kaskady" do Filharmonii\nOpis: Spacer mamy z córką. Panie niespiesznie zwiedzają Stare Miasto z Pomnikiem Walki i Męczeństwa, przy którym czuwa wartownik. Następnie, przchodzą obok kawiarni Savoy z charakterystycznym neonem w kształcie filiżanki. Spacer kończą przy pomniku Henryka Sienkiewicza w Parku Jana Kochanowskiego. Pomnik autorstwa rzeźbiarza Stanisława Horno - Popławskiego zastąpił wcześniejszą figurę, która stanęła w tym miejscu w 1927 roku na fali istnej "sienkiewiczomanii", która ogarnęła Polskę po śmierci noblisty.\nSpacer Z "Kaskady" Do Filharmonii.\nSpacer po Parku Kazimierza Wielkiego\nOpis: Spacer po Parku Kazimierza Wielkiego. W tle fontanna z kamiennymi rybkami, które wypełniały nieckę wodą w czasie, gdy nie było tu właściwych rzeźb. Staw z domkiem dla ptaków, który został rozebrany w 2015 roku podczas czyszczenia zbiornika.\nSpacer Po Parku Kazimierza Wielkiego.\nJesienny spacer z Mostowej na Wyspę Młyńską\nOpis: Spacer rozpoczyna się przy spichrzach (ul. Grodzka), gdzie bohaterka kupuje kwiaty w charakterystycznej budce, a następnie para kieruje się nad rzekę. Wyspa Św. Barbary. Para zatrzymuje się na moście łączącym Stare Miasto z Wyspą Młyńską, dzięki czemu możemy podziwiać nieistniejący już budynek galeriowca przy ul. Ku Młynom. Dalej spacer wiedzie na Wyspę Młyńską. W tle widać zabudowania z charakterystycznego "muru pruskiego": dzisiejszą Karczmę Młyńską oraz Młyny Rothera.\nJesienny spacer z ul. Mostowej na Wyspę Młyńską. Po drodze widać Wyspę Św. Barbary i galeriowiec przy ul. Ku Młynom.\nOpis: Wakacyjna, urlopowa idylla w obiektywie kamery… Upalny dzień w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Życie odzianych w kąpielówki „urlopowiczów” ogniskuje się przy zabytkowej pompie. Tutaj można się ogolić, pochlapać wodą… Nieopodal inna atrakcja – samochód terenowy GAZ – 69, odpowiedź radzieckich inżynierów na amerykańskiego „Jeepa” i marki pochodne. Kamera zauważa też inny legendarny pojazd – rower z „Rometu”. „Składak” z Bydgoszczy był wtedy po prostu nieodzowną częścią urlopowej idylli!\nWakacyjna, urlopowa idylla w obiektywie kamery… Upalny dzień w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.\nAutor: krąg filmowców – amatorów związanych z Akademickim Klubem Badań Podwodnych „Arius” działającym przy Akademii Techniczno - Rolniczej w Bydgoszczy\nOpis: Podróże, podróże… Młodzi bydgoscy studenci – płetwonurkowie z klubu „Arius” należeli do tych szczęśliwców, których pasja stała się „przepustką” na świat… Oczywiście świat dostępny ludziom tamtych czasów, epoki PRL. Nurków wabiły zatem plaże i głębiny mórz oblewających Bułgarię, Jugosławię, Związku Radzieckiego… Oglądamy właśnie jedną z relacji ówczesnych naukowo – turystycznych wojaży. Czy to Jugosławia? – Prawdopodobnie. - Wyjazdy zagraniczne w gronie członków naszego klubu odbywaliśmy we wrześniu. W tamtych czasach wojaże nie były rzeczą tak oczywistą jak teraz, stąd na pewno traktowaliśmy je jako formę wyróżnienia dla tych, którzy w „Ariusie” wykazywali się aktywnością, działali na rzecz klubu. – wspomina dawny „Ariusowiec”, Jerzy Ciechalski. Wyprawy nurkowe stanowiły prawdziwe wyzwanie dla studenckiej braci. Rozmówca kontynuuje: - Cały sprzęt trzeba było zabrać z sobą – od akwalungów, przez aparaty do sprężania powietrza w butlach, po gumowy ponton… - zanotowano. Ważnym miejscem, zasługującym na uwagę operatora kamery, była oczywiście stołówka…\nMłodzi bydgoscy studenci – płetwonurkowie z klubu „Arius” należeli do tych szczęśliwców, których pasja stała się „przepustką” na świat…\nNa lądzie i pod wodą-obóz nurkowy\nOpis: Relacja dotyczy cyklicznego obozu naukowo – nurkowego Akademickiego Klubu Badań Podwodnych „Arius” oraz kadry bydgoskiej Akademii Techniczno – Rolniczej. Przedsięwzięcie imponuje od strony organizacyjnej – rozbite namioty opatrzono stosownymi tabliczkami: „komendant obozu”, „stołówka” itp… Dzień otwierały wykłady teoretyczne, wprowadzenie do zadań naukowych… Zaplecze transportowe stanowił mi.in. radziecki terenowy „GAZ – 69”. Na przyczepie „terenówki” przewożono łodzie i pontony. - Zajmowaliśmy się zwykle badaniem roślinności podwodnej jezior Borów Tucholskich. – dodaje Jerzy Ciechalski, uczestnik obozów: - Byliśmy jednak nie tylko grupą młodych naukowców, ale po prostu paczką przyjaciół. Te przyjaźnie trwają do teraz. Na filmach widać, że lubiliśmy z sobą przebywać. Częstokroć potem zostawaliśmy pracownikami uczelni i dalej kontynuowaliśmy tę nurkową działalność – zadawano nam czasem pytanie: Jak wy możecie z sobą wytrzymać?! Cały rok nauki i pracy z sobą, potem lipcowy obóz szkoleniowy „Ariusa”, sierpniowy obóz naukowy, a we wrześniu wyjazd zagraniczny... Bez wakacji od siebie!” - To po prostu udawało się dlatego, że naprawdę byliśmy grupą dobrze zżytych przyjaciół! – brzmi komentarz.\nRelacja dotyczy cyklicznego obozu naukowo – nurkowego Akademickiego Klubu Badań Podwodnych „Arius” oraz kadry bydgoskiej Akademii Techniczno – Rolniczej.\nOpis: Kronika Stomilu zawierająca tematy: 8 marca, Szkolenie P.Poż., Nasz aktywista.\nKronika Stomilu zawierająca tematy: 8 marca, Szkolenie P.Poż., Nasz aktywista.\nStomil w obiektywie kamery\nOpis: Filmy ukazujące: instruktarz pierwszej pomocy, pochód 1-majowy wraz z obchodami 50-lecia zakładu oraz uroczystą, kobiecą biesiadę.\nPokazy specjalne oraz uroczystości w Stomilu.\nAutor: Mirosław Drzewiecki\nOpis: Etiuda filmowa o charakterze fabularnym – Powtarzający się w nieskończoność schemat poranka – wschód słońca, kawa i papierosy oraz obraz człowieka, za którym tęskni główna bohaterka.\nEtiuda filmowa Realizatorskiego Klubu Filmowego Benefis dotykająca tematu powtarzalności i samotności.\nZimowy spacer zakochanych.\nOpis: Wyjazd MPK na wakacje nad jezioro. Ciąg scenek rodzajowych ukazujących czas spędzony na urlopie – żeglarstwo, spływ kajakowy, gra na gitarze, pływanie, posiłki na dworzu, opalanie.\nWypoczynek nad jeziorem Charzykowskim– scenki rodzajowe z wakacji.\nOpis: Mieszkańcy ośrodka wypoczynkowego nad morzem spędzają dzień na plaży. Pływają, opalają się i relaksują. Ukazano również zbiór malin w przy działkowych ogródkach.\nWypoczynek pod namiotami\nOpis: Rodzina spędza urlop nad jeziorem. Śpią w namiotach, przygotowują potrawy przy pomocy kuchenki turystycznej, pływają rowerem wodnym.\nRodzinny urlop nad jeziorem, pod namiotami.\nOpis: Rodzinny urlop nad morzem. Dzień na plaży: kąpiele, pływanie na materacu, opalanie.\nZabawa na nadmorskiej plaży czyli uroki rodzinnego urlopu.\nOpis: Wolny letni dzień, spędzony wspólnie na jedynym z podwórek. Karmienie kur biegających po obejściu, skontrastowany z nauką strzelania z wiatrówki. Na filmie uchwycono równie wycieczkę pontonem po jeziorze.\nWolny letni dzień, spędzony wspólnie na jedynym z podwórek. Karmienie kur biegających po obejściu, skontrastowany z nauką strzelania z wiatrówki. Na filmie uchwycono równie wycieczkę pontonem po jeziorze.\nZapis rodzinnej wycieczki do Torunia rozpoczyna się od widoku nabrzeża Wisły, przy którym cumują towarowe barki. Jak większość nadrzecznych miast tamtej epoki, Toruń również był portem! Możliwe, że i familijna wycieczka przybyła do Piernikowego Miasta wodą, na pokładzie statku „białej floty”… Turyści podziwiają oczywiście centrum miasta, park na Osiedlu Bydgoskim…\nZapis rodzinnej wycieczki do Torunia rozpoczyna się od widoku nabrzeża Wisły, przy którym cumują towarowe barki. Jak większość nadrzecznych miast tamtej epoki, Toruń również był portem!\nWsi moja sielska, anielska…\nMateriał „rodzinny”, poświęcony m.in. pracom żniwnym w gminie Rzeczenica na Pomorzu (opis odautorski pozostawia tutaj cień niepewności). Prywatne kadry z gospodarskiej idylli. Mechanizacja rolnictwa to dopiero pieśń przyszłości…\nPrywatne kadry z gospodarskiej idylli. Mechanizacja rolnictwa to dopiero pieśń przyszłości…\nPrawdopodobnie relacja z pobytu rodziny Drobczyńskich w Rzeczenicy na Pomorzu. Kopia barwna! Sporo miejsca poświęcono zwierzętom – od drobiu aż po wykorzystywane w zaprzęgach konie… Wiśta, wio! Bryczka rusza!\nKopia barwna! Sporo miejsca poświęcono zwierzętom – od drobiu aż po wykorzystywane w zaprzęgach konie… Wiśta, wio! Bryczka rusza!\nZima w mieście w pełnej krasie! Śnieżne impresje rodzinne. Według pozostawionej przez autora wskazówki, akcja filmiku dzieje się przy ul. Chołoniewskiego w Bydgoszczy.\nCiechocinek w 3 minuty\nBarwny przegląd atrakcji, jakimi uzdrowisko Ciechocinek wabiło kuracjuszy i turystów – od służącego zdrowotnym inhalacjom „grzybka” , przez kwiatowe dywany, dorożkę, aż po pawia przechadzającego się w parku zdrojowym. Zaryzykować można konstatację, iż tak naprawdę w „sanatoryjnej stolicy Polski” nie tak wiele do naszych czasów się zmieniło…\nZaryzykować można konstatację, iż tak naprawdę w „sanatoryjnej stolicy Polski” nie tak wiele do naszych czasów się zmieniło…\n„Maluch” i Rodzina\nW bydgoskiej rodzinie pojawia się auto! To Fiat 126p, zwany oczywiście „Maluchem”. Widzimy, jak ów praktyczny pojazd umożliwia błyskawiczną „teleportację” familii z Myślęcinka do samego centrum Bydgoszczy! Oto uroki motoryzacji! Datę wykonania filmu ustalam się według ulicznej mody oraz dziejów automobilizmu w Polsce…\nW bydgoskiej rodzinie pojawia się auto! To Fiat 126p, zwany oczywiście „Maluchem”. Widzimy, jak ów praktyczny pojazd umożliwia błyskawiczną „teleportację” familii z Myślęcinka do samego centrum Bydgoszczy!\nSpacer rodzinny w centrum miasta. Uwagę filmowca zwracają m.in. barki zacumowane w kilku miejscach na Brdzie. Rusza właśnie ostatnia dekada prężnej działalności bydgoskiego portu… Za chwilę miasto zacznie tracić swój oryginalny, „szyperski” charakter…\nRusza właśnie ostatnia dekada prężnej działalności bydgoskiego portu… Za chwilę miasto zacznie tracić swój oryginalny, „szyperski” charakter…\nKamień węgielny pod nowe sanktuarium\nRok produkcji: 15 kwietnia 1978\nKwietniowy dzień, sfilmowany przez Henryka Drobczyńskiego, był dla bydgoskiego Kościoła czasem historycznym. Po wielu latach starań władze państwowe zezwoliły bowiem na budowę nowego kościoła w Bydgoszczy, pierwszego w okresie powojennym. Budowa mobilizowała katolików w całym mieście, mobilizując ochotników, pomagających m.in. bardzo trudnym procesie „palowania” terenu pod przyszły kościół – ponad 150 betonowych pali wzmocniły niepewny, chybotliwy grunt. Projekt świątyni zaskakiwał sporą kubaturą i futurystycznym (w ówczesnych realiach) kształtem.\nProboszczem nowej parafii wyznaczono ks. Romualda Biniaka, który w rozmowach z Prymasem Tysiąclecia, Stefanem Kardynałem Wyszyńskim, ustalił wezwanie dla kościoła. Sformułowanie kościół „Świętych Polskich Braci Męczenników” – Sanktuarium Nowych Męczenników nie miał swego odpowiednika w Polsce i mógł stanowić wyzwanie rzucone władzom. Miano tutaj bowiem modlić się za „wszystkich męczenników za wiarę, także tych nie znanych, pozostających w ukryciu” – podkreślił Stefan Kardynał Wyszyński 15 kwietnia 1978, to jest w uwiecznionym dniu poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego. Kamieniem owym był fragment wiekowych fundamentów katedry gnieźnieńskiej. Uroczystości przewodniczył sam Prymas Tysiąclecia, co widać na filmie Drobczyńskiego. Autor oddał też atmosferę wielkiego poruszenia mieszkańców Bydgoszczy, nastrój tłumu, religijnego przeżycia…\nTen kwietniowy dzień był dla bydgoskiego Kościoła czasem historycznym. Po wielu latach starań władze państwowe zezwoliły na budowę nowego kościoła.\nWidok z okna ok. roku 1965\nChoć obraz dość mocno drży, widok z trzeciego piętra kamienicy przy ul. Warszawskiej jest cennym zapisem tego fragmentu Bydgoszczy w okresie przed budową „wysokościowego” hotelu „Brda”. Oto róg ulicy Królowej Jadwigi i Dworcowej. Ruch uliczny to rzut oka na dzieje rodzimej cywilizacji: majestatyczna „Warszawa”, ciężarowy „Lublin”, „Star”, „Żuk” w wersji pick-up i inne pojazdy prezentują nam ówczesne standardy techniki. Na podwórcu koncernu „Ruch” – zaparkowana flota produkowanych dopiero od 1964 roku aut dostawczych „Nysa 501”. Samochody zatem nowiutkie, starannie ustawione w symetrycznym rządku...\nChoć obraz dość mocno drży, widok z trzeciego piętra kamienicy przy ul. Warszawskiej jest cennym zapisem tego fragmentu Bydgoszczy w okresie przed budową „wysokościowego” hotelu „Brda”.\nDom Wczasowy w Gdańsku – Jelitkowie był zabytkową, nieco zapuszczoną willą, zakupioną na potrzeby Rozgłośni Bydgoskiej Polskiego Radia i Telewizji. Określenie „willa” kontrastowało nieco z atmosferą radosnej improwizacji, korzystających z niej radiowców i dziennikarzy:\n- Mama wspominała, że w pierwszym okresie, jadąc na wczasy do Jelitkowa, zabierała z sobą nawet garnki, aby móc dla nas gotować… - relacjonuje Mirosław Frischke, syn autora filmu. Mariannę Frischke „uwikłaną” w prace kuchenne i bytowe widać też na zdjęciach. O wczasowej aurze przypomina serdeczny uśmiech na jej twarzy.\nDrogę na plaże w Jelitkowie bydgoszczanie przemierzali trójmiejskim tramwajem. Zaś nad morze podróżowano zwykle „radiowym” „Roburem”. Mirosław Frischke: - Były dwa takie wozy w rozgłośni – jeden transmisyjny, a drugi osobowy. Ten drugi służył w razie potrzeby za „autobus” udających się do Jelitkowa… - zapamiętał syn radiowca, bywalec sfilmowanego „domu wczasowego” w latach dziecięcych…\nDom Wczasowy w Gdańsku – Jelitkowie był zabytkową, nieco zapuszczoną willą, zakupioną na potrzeby Rozgłośni Bydgoskiej Polskiego Radia i Telewizji.\nByć może ten krótki i daleki od technicznej doskonałości materiał jest unikatem - radiowcy dawnej epoki rzadko byli wszak filmowani, a dostęp do technicznej aparatury Rozgłośni Bydgoskiej Polskiego Radia i Telewizji mieli naprawdę nieliczni. Do grona specjalistów należał Zenon Frischke, radiowy technik – realizator, przy okazji szczęśliwy posiadacz kamery i co za tym podążało – amatorski filmowiec.\n– Tata sfilmował swoje miejsce pracy, gdzie widać ówczesne profesjonalne magnetofony oraz amerykańskie konsolety. To miejsce również kojarzy mi się z dzieciństwem, ponieważ do 1973 roku odwiedzałem nieraz Tatę w Radiu. Zresztą z czasem poszedłem w jego ślady i dziś pracuję w Radiu „PiK”… – mówi Mirosław Frischke, syn autora filmowej relacji.\nByć może ten krótki i daleki od technicznej doskonałości materiał jest unikatem - radiowcy dawnej epoki rzadko byli wszak filmowani, a dostęp do technicznej aparatury Rozgłośni Bydgoskiej Polskiego Radia i Telewizji mieli naprawdę nieliczni.\nAutor: Stefan Gajdecki\nKrótki film to migawka z pobytu przybyłych z Anglii Gajdeckich nad polskim morzem. Wypoczynek, plażowanie…\nMija właśnie około 30 lat od proklamowania PRL… Zimowy pejzaż Bydgoszczy. Spacer główną arterią miasta – Alejami 1 Maja (dzisiejszą ulicą Gdańską). Ruch pieszy i kołowy. Witryna księgarni „Współczesna”, funkcjonującej od 1951 roku. W ubiorze przechodniów dominują kożuchy, futra, ciężkie płaszcze… Los zwierząt futerkowych tamtej epoki – nie do pozazdroszczenia…\nCiekawym akcentem filmu są kadry w których widać przysadzistą bryłę Bydgoskich Zakładów Graficznych, budynku już dzisiaj nie istniejącego.\nMija właśnie około 30 lat od proklamowania PRL… Zimowy pejzaż Bydgoszczy. Spacer główną arterią miasta.\nRuch Do-Ro w bydgoskim Kablu\nAutor: Karol Alchimowicz\nZaglądamy „za industrialne kulisy” powstawania kabla, a w zasadzie długich kilometrów kabli i kabelków… Bydgoska Fabryka Kabli była (i wciąż jest) w tej dziedzinie prawdziwą potęga, a jej znakomita marka z pewnością przyciągnęła na zakładowe hale ekipę SAKF „Jupiter”.\nMateriał pozbawiony jest dźwięku, ale z samego obrazu wnioskować można, iż felieton dotkał zagadnienia jakości produkcji i nowych sposobów socjotechnicznej mobilizacji pracowników zakładu do jak najlepszej i jak najwydajniejszej pracy. W tamtych latach mocno propagowano ruch „Do-Ro”, czyli „ruch dobrej roboty”. Załogi i drużyny uczestniczyły w swoistej rywalizacji jakości, ścigając się w braku niedoróbek i bubli, pracy bez wypadku czy przestoju, na schludnym stanowisku pracy. W „Kablu” najwidoczniej „Do-Ro” rozwijało się w najlepsze, co potwierdzają ujęte w kamerze hasła i wezwania w typie: „Bądź odważny – ujawniaj zauważone braki!”. Podskórnie czujemy, iż miało to związek z kreatywną sprawozdawczością epoki „Do-Ro”, która prawdopodobnie braki po prostu eliminowała. Wszystko w duchu „moralności socjalistycznej”, głoszonej u zarania m.in. przez giganta dziejów, sportretowanego na jednej z hal fabrycznych „Kabla” – samego Włodzimierza Ilicza Lenina.\nZaglądamy „za industrialne kulisy” powstawania kabla, a w zasadzie długich kilometrów kabli i kabelków…\nJacques Brel zostawił po sobie cytat: „Jest port wielki jak świat, co się zwie Amsterdam…” Parafrazując barda; wielki świat - dla polskich filmowców – amatorów ówczesnej epoki - był po prostu Amsterdamem! Swój pobyt w tym mieście udokumentowali na barwnej taśmie, poświęcając sporo uwagi wyglądowi ulic, pojazdom, barwom zachodniego życia. Sportretowano także Karola Alchimowicza, który zachował film w swoim zbiorze.\n„Jest port wielki jak świat, co się zwie Amsterdam…”\nTowarzysz Gierek w Bydgoszczy. Wizyta w „Makrum"\nRok produkcji: 13 maja 1971\nCiekawy zapis epoki tzw. „wczesnego Gierka”, to jest czasu, gdy ekipa I Sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej – Edwarda Gierka cieszyła się autentycznym zaufaniem społecznym i zapowiedzią czegoś „nowego, lepszego”, zamykając jakże przaśną i opresyjna erę Wiesława Gomułki.\nRobotnicy bydgoskiej fabryki „Makrum” goszczą tow. Gierka niecałe pół roku po objęciu przez niego „sterów partii i państwa”. To spore wyróżnienie fabryki oraz całej „proletariackiej Bydgoszczy”. „Dziennik Wieczorny” podawał budujące fakty o „serdecznej atmosferze” spotkania partyjnego lidera z załogą „Makrum”: „Oddział mechaniczny II, potężna hala. Słychać pracę maszyn. Towarzysz Gierek podchodzi do jednego z pracowników, szlifierza Wacława Ziółkowskiego. Wita się z nim. Słychać okrzyki: „Niech żyje I sekretarz!” – dziękuje wam bardzo – odpowiada towarzysz Gierek. – Powodzenia w pracy. Pierwszy sekretarz KC podchodzi do innych robotników oddziału. Wita się ze sprzątaczką Pelagią Łyszkiewicz. Ściska spracowane dłonie Jana Rybarczyka. Zatrzymuje się przy potężnej szlifierce, tzw. karuzeli. – Jak idzie robota? – pyta towarzysz Gierek ślusarza Franciszka Biedę. – Dziękujemy, towarzyszu, dobrze się robi.”. Sprawozdanie prasowa świetnie uzupełnia filmowa relacja, dostępna w naszym zbiorze.\n– Jak idzie robota? – pyta towarzysz Gierek ślusarza Franciszka Biedę. – Dziękujemy, towarzyszu, dobrze się robi.”.\nŚwiatła nad Brdą\nAutor zaprasza nas w barwną i nostalgiczną, nocną wędrówkę po centrum Bydgoszczy upiększonej neonami! Najwięcej okazałych i fantazyjnych migocących szyldów skupiono wokół ówczesnych Alei I Maja, czyli dzisiejszej ulicy Gdańskiej. W mroku miastu dodawały blichtru m.in. reklamy „Jubilera”, „Fotonu”, „Baru –Sam”, sklepu obuwniczego „Calypso”, składnicy sportowej „Olimpia” czy wreszcie legendarnej księgarni „Współczesna”.\nOgromna szkoda, iż bydgoskich neonów nie udało się ocalić do naszych czasów, choćby przez stworzenie – wzorem warszawskim – jednej sporej ściany, funkcjonującej w charakterze muzeum – galerii.\nW mroku miastu dodawały blichtru m.in. reklamy „Jubilera”, „Fotonu”, „Baru –Sam”, sklepu obuwniczego „Calypso”, składnicy sportowej „Olimpia” czy wreszcie legendarnej księgarni „Współczesna”.\nNa planie „Sąsiadów"\nZachowany w materiałach „Jupitera” felieton przypomina kulisy planu filmowego „Sąsiadów”. To czarno – biały film z roku 1969, odnoszący się do burzliwych wydarzeń Września 1939. Choć obraz tworzony był na czytelne zapotrzebowanie władz PRL, pozostaje do dziś ważnym elementem bydgoskiej tożsamości - nie tylko filmowej…\nPrapremiera filmu odbyła się właśnie nad Brdą, w atmosferze wyczekiwania i ogromnej sensacji. Żyli jeszcze w Bydgoszczy świadkowie i uczestnicy ulicznych walk z 3 oraz 4 września 1939 roku, najmocniej poruszeni faktem fabularnej rekonstrukcji wydarzeń.\nNie potwierdzona do dziś miejska legenda głosi, że w komunikatach radiowych czy w prasie przestrzegano mieszkańców przed zbyt dosłownym traktowaniem scen odtwarzanych podczas dni zdjęciowych na ulicach miasta: To nie są prawdziwi żołnierze niemieccy! To jedynie statyści, Polacy. – jakoby tłumaczono.\nNieco kontrowersji wywołał też zamysł reżysera, Aleksandra Ścibora – Rylskiego, aby osią fabuły uczynić miłość młodego Polaka do niemieckiej rówieśnicy. Pamięć o niemieckich zbrodniach wciąż była bardzo świeża; wszelkie pojednawcze tony – podejrzane… Ówczesnych wezwań do zachowania spokoju nie znalazłem. Okazuje się jednak, że film ma swoją całkiem pokaźną bibliografię w czytelni regionalnej Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bydgoszczy. Pisała o nim „Gazeta Pomorska”, „Pomorze”, „Głos Nauczyciela”, „Życie Literackie” czy też „Kalendarz Bydgoski” na rok 1969. Wynikami kwerendy zaskoczona jest nawet opiekunka regionalistycznego zbioru – Alina Walukiewicz:\n-Widać, że musiał to być naprawdę ważny film, skoro tyle uwagi mu poświęcono, komentowano jego produkcję. Dziś funkcjonuje już kilka pokoleń bydgoszczan, które „Sąsiadów” po prostu nigdy nie widziało. – mówi bibliotekarka.\n„Gazeta Pomorska” tak pisała po uroczystej premierze w kinie „Pomorzanin”:\n„Ścibor – Rylski pisarz i filmowiec, urodzony w Grudziądzu, dał nam film o dywersji niemieckiej w Bydgoszczy. Stworzył wielowątkowy, polityczny epicki dramat o zdecydowanie antywojennej wymowie. Wierny faktom historycznym podjął polemikę z pokutującymi do dziś na Zachodzie błędnymi mitami o tzw. „krwawej niedzieli”. Zdecydował się w obrazie nakręconym z dużym rozmachem ukazać prawdę tamtych dni, i za to jesteśmy mu wdzięczni.”\nTwórca również musiał odczuwać specjalną więź z Bydgoszczą i filmowanym tematem – po zdjęciach zdeponował w miejskiej bibliotece oryginalny scenopis „Sąsiadów” opatrzony odręczną dedykacją.\nCiekawym aspektem filmu był zauważalny udział aktorów niemieckich. Oczywiście z NRD. Przy okazji filmu prasa nie zapominała podkreślać, że „w RFN zbrodnie faszyzmu wciąż pozostają nie ukarane”. W rzeczywistości proces denazyfikacji NRD był dużo bardziej powierzchowny.\n"To nie są prawdziwi żołnierze niemieccy! To jedynie statyści, Polacy." – jakoby tłumaczono.\nRok produkcji: czerwiec 1960\nFilm otwiera intrygująca czołówka, nawiązująca mimochodem do „znaku firmowego” Zespołu Filmowego „Kadr”. Tekst tworzony na maszynie do pisania wprowadza nas w skomplikowane medyczne zagadnienie – mamy oto być świadkami „Operacji usunięcia zaćmy przy pomocy fermentu litycznego”.\nObraz fachowy, branżowy, medyczny. Karol Alchimowicz dodaje zabiegowi okulistycznemu wzniosłego kontekstu – medycy walczą o „rozdarcie czerni”, przywracają światło żyjącym w mroku… Pomoc przy realizacji okazała kadra Wydziału Chorób Oczu Szpitala Wojewódzkiego w Bydgoszczy, prowadzonego przez ordynatorkę – dr Elżbietę Rusinową.\nOperacji usunięcia zaćmy przy pomocy fermentu litycznego\nDzień szwarcwaldzkiego gospodarza\nAutor: Ekipa RWU\nProdukcja: profesjonalna, Reichsanstalt für Film und Bild Wissenschaft und Unterricht ( RWU ), Urząd Rzeszy do spraw Filmów i Zdjęć Oświatowych\nRok produkcji: lata 40-te XX wieku\nWsi spokojna, wsi wesoła, wsi zasobna… - Filmowa idylla wiejska widziana okiem kamery niemieckiej ekipy wytworni oświatowej z Monachium. Pochwała prostej pracy i prostego życia, gospodarności. Niemieccy gospodarze mają porwać swym przykładem cały naród, prowadzony już w tym czasie w szaleństwo kolejnej światowej wojny. Wieś w okolicach Szwarcwaldu żyje jednako swoim tempem, jakby na przekór dziejowym wypadkom.\nWśród zachowanej przez Karola Alchimowicza części dorobku Spółdzielczego Amatorskiego Klubu Filmowego „Jupiter”, znalazły się dodatkowo również materiały niemieckich wytwórni filmów oświatowych.\n– Niestety nie wiem, jak te filmy wykorzystywano w Jupiterze, ani jak tam się znalazły… - przyznaje Maria Alchimowicz, synowa zmarłego w 1996 roku Karola Alchimowicza.\nWieś w okolicach Szwarcwaldu żyje jednako swoim tempem, jakby na przekór dziejowym wypadkom.\nNiemcy na Grenlandii\nDoskonały film – dokument, poświęcony jednej z grenlandzkich ekspedycji słynnego niemieckiego geografa i geologa – Alfreda Wegenera. Film jest retrospekcją, nawiązuje do wydarzeń wcześniejszych niż produkcja, przypominając wielkie niemieckie wyprawy naukowe organizowane przez Wegenera, z których ostatnia, w roku 1930, zakończyła się śmiercią badacza wśród lodów. Legendę naukowca postanowiono ocalić przy wsparciu rządowej kinematografii. Zebrane archiwalne obrazy robią wrażenie! Załadunek zwierząt jucznych, lodowy rajd aerosań, lodowe pustkowia – wszystko to znakomita, fachowa robota filmowa swojej epoki.\nDoskonały film – dokument, poświęcony jednej z grenlandzkich ekspedycji słynnego niemieckiego geografa i geologa – Alfreda Wegenera.\nAutor: prawdopodobnie środowisko Spółdzielczego Amatorskiego Klubu Filmowego „Jupiter” w Bydgoszczy\nProdukcja: półprofesjonalna, prawdopodobnie SAKF „Jupiter\nPróba fabuły nawiązującej konwencją do niezwykle popularnego w tamtym czasie Telewizyjnego Teatru Sensacji „Kobra”. Stylizowane logo „Kobry” oraz fragmenty oryginalnych przedstawień, nie wykluczają zresztą małego prawdopodobieństwa posiadania przez nas w bazie fragmentu „Kobry” wyprodukowanej przez Telewizję Polską. W rejestrze spektakli jednako odcinek „Mucha” nie figuruje.\n[Dykteryjka "Mucha" emitowana w programie telewizyjnym "Klaps" nr 39 dnia 3.XI.1962r. Po emisji rozmowę prowadzi Zbyszek Cybulski. (dop.JP)]\nPróba fabuły nawiązującej konwencją do niezwykle popularnego w tamtym czasie Telewizyjnego Teatru Sensacji „Kobra”\n„Barbarossa” – karta Hitlera\nAutor: Niemiecka czołówka propagandowa realizująca cykl „Dageto Weltspiegel”\nKronika kreśli polityczne i militarne tło hitlerowskiego planu „Barbarossa”, to jest zbrojnej rozprawy z ZSRR, którą propaganda próbowała przedstawiać jako „europejską krucjatę przeciwko bolszewizmowi” – stąd w pierwszych sekwencjach widzimy hiszpańskich, włoskich, zachodnioeuropejskich ochotników, pragnących walczyć ramię w ramię z III Rzeszą.\nSzybkie zwycięstwo, obiecane przez Hitlera i niejako „gwarantowane” przez frontową relację filmową, zamieni się z czasem w koszmar wyniszczającego „frontu generała Mroza”. My widzimy jednak pierwsze dni kampanii na Wschodzie – armia niemiecka gromi Rosjan i błyskawicznie posuwa się naprzód…\nZachowana w prywatnym zbiorze szpula z wydaniem niemieckiej wojennej kroniki propagandowej, przygotowanej z myślą o projekcjach domowych, klubowych, w małych kinach… Robota fachowa; znać tutaj solidny warsztat „ludzi Goebbelsa”, nazistowskiego Ministra Propagandy.\nSzybkie zwycięstwo, obiecane przez Hitlera i niejako „gwarantowane” przez frontową relację filmową, zamieni się z czasem w koszmar wyniszczającego „frontu generała Mroza”\n„Morscy huzarzy”, czyli ścigacze atakują\nTytuł kroniki brzmi cokolwiek romantycznie: „Huzarzy mórz”, tymczasem filmik stanowi pean na cześć załóg flotylli „schnellbootów” Kriegsmarine - niemieckiej marynarki wojennej okresu II Wojny Światowej. „Schnellboot” to według polskiej klasyfikacji kuter torpedowy, jednostka mała, ale niezwykle zwinna, z załogą wyspecjalizowaną w przeprowadzaniu błyskawicznych ataków torpedowych, po których następuje zwykle ucieczka. Wszystkie te manewry widzimy w kronice. Dokument kończy scena dekoracji niemieckich marynarzy „krzyżami żelaznymi”.\nTytuł kroniki brzmi cokolwiek romantycznie: „Huzarzy mórz”, tymczasem filmik stanowi pean na cześć załóg flotylli „schnellbootów”\nAutor: Niemiecka czołówka propagandowa „UFA FILM”\nNiemiecka propaganda militarna z okresu II Wojny Światowej. Tym razem bohaterami kroniki filmowej są marynarze „floty podwodnej”, czyli załogi słynnych i groźnych „U- bootów”. Dzięki operatorom kamery możemy towarzyszyć wachtom bojowym na Atlantyku, pojedynkowi artyleryjskiemu, alarmowemu zanurzeniu.\nPo wielu latach film fabularny „Das Boot” umocni podobne obrazy w powszechnej świadomości powojennego pokolenia. U nas oryginał.\nProdukcja: profesjonalna, Urząd do Spraw Filmów i Fotografii Oświatowych\nRok produkcji: lata 30 XX wieku\nKlasyka filmów BHP, instruktażowych. Budowa sztolni górniczej omówiona językiem filmowym oraz planszami, sekwencjami animowanymi. Myśl techniczna okresu III Rzeszy.\nWśród zachowanej przez Karola Alchimowicza części dorobku Spółdzielczego Amatorskiego Klubu Filmowego „Jupiter”, znalazły się dodatkowo również materiały niemieckich wytwórni filmów oświatowych. – Niestety nie wiem, jak te filmy wykorzystywano w Jupiterze, ani jak tam się znalazły… - przyznaje Maria Alchimowicz, synowa zmarłego w 1996 roku Karola Alchimowicza.\n„W kopalni – cześć 1”\nWitajcie w kopalni! Oczywiście wzorcowej, jak twierdzi mistrzowska propaganda filmowa III Rzeszy. Rozmach wydobycia oraz klejowej spedycji urobku bardzo mocno przypominają już współczesne górnictwo. Choć my, dzisiejsi widzowie, mamy świadomość nadciągającego z wolna zmierzchu tej gałęzi przemysłu w całej Europie…\n„W kopalni –\nWitajcie w kopalni! Oczywiście wzorcowej, jak twierdzi mistrzowska propaganda filmowa III Rzeszy. I Rzeszy.\n„W kopalni – cześć 2”\nLudzie na ptasiej wyspie\nAutor: Ekipa RfdU\nProdukcja: profesjonalna, Reichstelle fur den Unterrichtsfilm (Urząd Rzeszy ds. Filmów Oświatowych)\nFilm przyrodniczo – oświatowy, zrealizowany w epoce, gdy Niemców fascynowały fabuły tzw. filmów górskich, których główna zaletą były wspaniałe krajobrazy oraz mocno zarysowane postaci ludzi zżytych z dziką przyroda, wyrastających w cieniu potęgi natury. Akcja etiudy przyrodniczej odbywa się w miejscu łączącym górskie widoki z szaleństwem morskiego żywiołu – to skalista wyspa zamieszkała prawdopodobnie wyłącznie przez ptaki. Ludzie goszczą tutaj rzadko, najczęściej w celach „rabunku” – podbierają składane przez ptaki wśród skał jajka. Obecność na filmie maskonurów oraz typy krajobrazów pozwalają uważać za miejsce akcji wody wokół Islandii, tamtejsze wyspy. Praca na „wyspie maskonurów” nie należy do najbezpieczniejszych – łączy w sobie wyzwania morskie oraz karkołomną wspinaczkę.\nObecność na filmie maskonurów oraz typy krajobrazów pozwalają uważać za miejsce akcji wody wokół Islandii, tamtejsze wyspy.\nKlasyka filmu przyrodniczego – kamera podgląda jaskółki w ich codziennej krzątaninie. W tle krajobraz malowniczych gór.\nKameralne studium przypadków żeglarskich – od cumowania, spokojny rejs, aż po wywrotkę i suszenie garderoby, walkę z wychłodzeniem. Typowy materiał tworzony „dla kolegów”.\nKameralne studium przypadków żeglarskich – od cumowania, spokojny rejs, aż po wywrotkę i suszenie garderoby, walkę z wychłodzeniem.\n„Dar prezesa” i inne jachty\nRok produkcji: ok 1989\nPieczyska… Prawie jak Miami (podglądane wówczas chętnie w telewizji). Kolorowa video-pocztówka z gorących dni. Również gorących politycznie, o czym świadczy dyskretna banderka „Solidarności”, podniesiona na jednym z jachtów. „Nowe czasy” widać też w nazewnictwie jednostek pływających: na wodzie mijają się m.in. „Happy” i „Dar Prezesa”. Ta ostatnia łódź trafiła zresztą na spis najosobliwszych nazw, prowadzony zupełnie współcześnie w internetowej „Tawernie skipperów”.\n„Nowe czasy” widać też w nazewnictwie jednostek pływających: na wodzie mijają się m.in. „Happy” i „Dar Prezesa”.\n"Euros” w Zatoce Gdańskiej\nRok produkcji: ok. 1986\nSfilmowane sceny dotyczą rejsu szkoleniowego jachtu „Euros” po wodach Zatoki Gdańskiej. Jednostka była jednym z trzech jachtów pełnomorskich budowanych w bydgoskich ZNTK (po „Eurosie” powstały „Zentek” oraz „Solanus”). Widzimy jak podopieczni bydgoskiej Akademii Żeglarskiej płyną z Gdyni na Hel, mijani m.in. przez prujący fale wodolot. Kiedy wpłyną na mieliznę, konieczna okaże się zaś pomoc mijającego ich kutra.\nW zajęciach „Akademii Żeglarskiej” uczestniczyli uczniowie szkoły przyzakładowej ZNTK w Bydgoszczy oraz dzieci pracowników zakładu. „Kolejarze – żeglarze” wydali – od daty powstania, 10 kwietnia 1984 roku – około 120 patentów. Struktura przestała istnieć wraz z końcem kolejowych zakładów naprawczych.\nJednostka była jednym z trzech jachtów pełnomorskich budowanych w bydgoskich ZNTK (po „Eurosie” powstały „Zentek” oraz „Solanus”).\n„Wiślane Wici 79” cz.1\nFilm dotyczy przygotowań do harcerskiej akcji „Wiślane Wici 79”. Nieustalona dotąd trójmasztowa łódź żaglowa, pływająca pod banderą Związku Harcerstwa Polskiego, wpływa do Bydgoszczy przez starą śluzę w Brdyujściu. Do centrum miasta harcerzy przyprowadzi holownik „Żeglugi Bydgoskiej” o nazwie „Zgłowięda”, prowadzony przez kapitana Żurka. Film kończy scena cumowania łodzi. Bezpośrednia kontynuacja w materiale „Wiślane Wici 79” cz.2.\nTrójmasztowa łódź żaglowa, pływająca pod banderą Związku Harcerstwa Polskiego, wpływa do Bydgoszczy przez starą śluzę w Brdyujściu.\n„Wiślane Wici 79” cz. 2\nFilm jest kontynuacją materiału opatrzonego numerem 201/2 i jest rejestracją harcerskiej akcji „Wiślane Wici 79”. Nieustalona dotąd trójmasztowa łódź żaglowa, pływająca pod banderą Związku Harcerstwa Polskiego, wpływa do Bydgoszczy, gdzie jest witana przez zastępy harcerzy z drużyn wodnych i lądowych. Uczestnicy zlotu w marszowym szyku przechodzą przez miasto, gdzie m.in. składają kwiaty pod Pomnikiem Walki i Męczeństwa na Starym Rynku. Na przyjęcie młodzieży gotowi są też przedstawiciele Miejskiej Rady Narodowej w Bydgoszczy. Po harcerskim apelu następuje powrót na ówczesna ulicę Marchlewskiego, dziś Stary Port. Harcerze muzykują, prezentują przygotowane dla uczestników akcji „Wici” nagrody…\n„Wiślane Wici 79” cz.2\nHarcerze muzykują, prezentują przygotowane dla uczestników akcji „Wici” nagrody…\nZlot harcerzy – wodniaków, cz. 1\nTym razem film został przechowany wśród ludzi nie związanych z harcerskim kręgiem wodniackim, co stwarza trudności interpretacji. Na pewno oglądamy zlot drużyn wodnych, działających pod banderą ZHP. Czy oglądamy stanicę w Czernicy nieopodal Chojnic? Bardzo wiele na to wskazuje.\nCzy oglądamy stanicę w Czernicy nieopodal Chojnic? Bardzo wiele na to wskazuje.\nZlot harcerzy – wodniaków, cz. 2\nAutor: Bonawentura Szredel\nProdukcja: profesjonalna, Wytwórnia Filmów Oświatowych w Łodzi\nOględziny techniczne wagonów towarowych\nLektor od razu wprowadza w temat, nie pozostawiając wątpliwości: „Aby utrzymać wagony w eksploatacji, trzeba je w czasie użytkowania poddawać oględzinom technicznym”. Oglądamy zatem barwne sekwencje owych oględzin, tym bardziej interesujące, iż umiejscowione w scenerii stacji kolejowych Emilianowo oraz Bydgoszcz – Wschód.\nProwadzenie ruchu pociągu w czasie zamknięć torowych. Prowadzenie ruchu po torze zamkniętym\nProdukcja: profesjonalna, Film Polski\nKogo frapuje zagadnienie „prowadzenia ruchu pociągów w czasie zamknięć torowych” po prostu musi zobaczyć ten film! Popularność materiału na YT pokazuje, że koneserzy filmów zamawianych przez Centralny Ośrodek Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa w Warszawie wciąż stanowią całkiem sporą i oddaną publiczność… Wątek lokalny, regionalny, stanowi mocno eksponowany zegar „dworcowy” produkcji „Metronu” z Torunia.\nUrządzenia ogrzewania elektrycznego w wagonach osobowych\nGorący problem Polskich Kolei Państwowych – ogrzewanie wagonów osobowych. Kto jechał pociągiem w epoce „kolejowego monopolu” ten na pewno zapamiętał panujące w przedziałach syberyjskie chłody, względnie tropikalne upały! A przecież wystarczyło zastosować się do kilku prostych trików, zalecanych przez autorów tegoż skromnego, czarno – białego filmu instruktażowego!\nPierwsze próby z wykorzystaniem sieci radiowej do usprawnienia łączności w polskim kolejnictwie przeprowadzono w roku 1953. Od połowy lat 60 – tych radiotelefony testował Centralny Ośrodek Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa, a w latach 70 – tych urządzenia zaczęły się upowszechniać. Ten „moment rozwoju technicznego PKP” prawdopodobnie uchwycili autorzy filmu, zrealizowanego z pewnym smakiem – materiał otwierają przykładowo ryciny z epoki Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej. Radiotelefony zastąpiły długo użytkowane na kolei aparaty Morse’a oraz klasyczne telefony.\nDefektoskopowe badanie zestawów kół kolejowych\nCentralny Ośrodek Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa, Instytut Transportu Politechniki Świętokrzyskiej oraz Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Radomiu prezentują z dumą najnowsze osiągnięcia w zakresie defektoskopowego badania zestawów kół kolejowych! Kino dla koneserów…\nAutor: Marian Rawitt\nProdukcja: profesjonalna, Wytwórnia Filmowa „Czołówka” na zlecenie Centralnego Ośrodka Filmów Dydaktycznych\nJeśli jesteście „zespołem od 2 do 7 osób”, a nie macie akurat żadnego ciekawego zajęcia, możecie śmiało zbudować polową linię telefoniczną! Oczywiście pod warunkiem, że posiadacie odpowiednie aparaty łączności, także „kołek uziemiający” czy też „tyczkę z rososzką”… Całą resztę objaśni wam lektor filmu, wyprodukowanego w kolorze na potrzeby nieco zapomnianego już dzisiaj przedmiotu szkolnego pod nazwą „Przysposobienie Obronne”. W PRL – u lekcje obronności obejmowały uczniów szkół ponadpodstawowych oraz studentów. Kamera zarejestrowała zajęcia na specjalnie zorganizowanym, zmilitaryzowanym obozie…\nZdecydowanie to jeden z najbardziej pomysłowych, lekkich i intrygujących obrazów „kolejowych” w dorobku Wytwórni Filmów Oświatowych! Otwiera go scena zabawy dziecięcą kolejką, która następnie przechodzi w zaproszenie do prawdziwego szynowego wyścigu z czasem i przeciwnościami losu! Wszystko opatrzone fachowymi komentarzami, fabularyzowane, opatrzone w wizualne efekty… Oczywiście nie możemy odkryć w opisie odpowiedzi na tytułowe, fundamentalne pytanie...\nBHP przy urządzeniach zrk\nAutor: Zbigniew Będkowski\nProdukcja: profesjonalna, Przedsiębiorstwo Reklamy Filmowej\nImpulsem do stworzenie instruktażowego filmu był niestety prawdziwy wypadek, w którym monter PKP stracił życie. Aby podobne dramaty nie powtarzały się – sięgnięto po film. Instruktażowy obraz o tematyce BHP przypomina podstawowe zasady pracy przy „urządzeniach zabezpieczeniach ruchu kolejowego”. Robotnicy pracują na torowiskach, słupach trakcyjnych, w nastawniach… Nad wszystkim trzyma pieczę miłej aparycji kontrolerka, czuwająca w futurystycznej białej wieży. Niemalże industrialna bajka ze środowiska robotników kolejowych! Bajka z przesłaniem: BHP to temat filmowy!\nMiędzynarodowa Wystawa Transportu Kolejowego w Moskwie 77\nProdukcja: profesjonalna, Wytwórnia Filmów Oświatowych\nSkoro nie ma się „Expo”… Można pójść na wystawę transportu kolejowego! Tak było przynajmniej przez 15 upalnych, moskiewskich dni, opiewanych w kolorowej relacji filmowej. Podziwiamy m.in. czechosłowacką lokomotywę o trójkołowym wózku jezdnym, największy na świecie radziecki elektrowóz czy wagon pasażerski w którym miejsca siedzące zamieniają się w leżanki, ku uciesze licznych zwiedzających wystawę. Polskie konstrukcje kolejowe również znalazły się w obiektywie operatorów kamer.\nUrządzenia samoczynnego nastawiania zwrotnic na górce rozrządowej\nFilm mocno specjalistyczny, eksploatujący temat ujęty w długim, barokowym tytule. Bardzo ciekawie prezentuje się epizod ze „zwrotniczym”, który ręcznie steruje ruchem na „swojej” górce rozrządowej, ścigając się nieustannie z wagonami swobodnie nadjeżdżającymi z usypanego spadu. Niestety, ten ciekawy widok całkowicie przejdzie do lamusa w chwili, kiedy ostatnia w kraju górka otrzyma urządzenie samoczynne! Co zresztą dawno już nastąpiło.\nPrzyjęcie służby przez dyżurnego ruchu\nW kultowym już filmie „Hydrozagadka” kreowany na socjalistycznego superbohatera As, surowo napomina pijanego, ocuconego, pracownika PKP: „Ważne jest przestrzeganie przepisów BHP! Zwłaszcza na kolei!” – Wytwórnia Filmów Oświatowych wzięła sobie przestrogę mocno i serca i stworzyła całą gamę obrazów przeznaczonych „do użytku służbowego” rodzimych kolejarzy. Tym razem kamera skupia się na pracy „dyżurnych ruchu”, to jest kolejarzy wyróżniających się już na pierwszy rzut oka czerwonymi czapkami służbowymi. Dzięki filmowi zaglądamy także do wnętrza wież – stanowisk rewizyjnych, które zwykle mijamy podczas kolejowych podróży. Nareszcie możemy zobaczyć, co mieści się w tych tajemniczych budowlach!\nPraca pociągu zbiorowego na odcinku linii\nAutor: Stanisław Sapiński\nZestawienie wzorcowego „pociągu zbiorowego” to sztuka nie lada. Instruktażowy film objaśnia jak skoordynować zadania transportu, składającego się z wagonów przeznaczonych na towary magazynowe na różnych stacjach wyznaczonej trasy, jak również ukazuje prace przy eksploatacji wagonów przy załadunku i wyładunku z rampy, peronu, magazynu… Wszystko w aurze dość jeszcze archaicznej infrastruktury powojennej Polski. Parowozy i konne fury to ówczesna codzienność.\nPrzejęcie służby przez zwrotniczego\nKto chciał zostać zwrotniczym – musiał zobaczyć tenże film! Instruktażowy obraz zrealizowano na zlecenie Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa, który był prawdziwym potentatem w dziedzinie medialnych materiałów dotyczących BHP, organizacji pracy na kolei itp… Pozdrawiamy wszystkich koneserów i znawców tego specyficznego gatunku filmowego!\nAutor: Stefan Wajcman\nProdukcja: profesjonalna, Spółdzielcza Wytwórnia Filmowa\nKażdy wagon na wagę złota! – tak można najkrócej podsumować wymowę czarno – białego filmu, poświęconego podstawowym zasadom eksploatacji kolejowego taboru. Prawdziwym wyzwaniem dla kolejarzy i logistyków okazują się… buraki! Kilka wątków w filmie opowiedziano przy akompaniamencie ówczesnej muzycznej awangardy…\nBHP przy konserwacji taboru tr. el.\nAutor: Jerzy Jaraczewski\nProdukcja: profesjonalna, Wytwórnia Filmów Dokumentalnych w Warszawie\nElektryfikacja PKP była procesem epokowym, zaplanowaną na wiele lat rewolucją techniczną… Nowe elektrowozy i ich bieżąca eksploatacja musiały z pewnością być wyzwaniem dla kolejarzy, stąd pomysł stworzenia filmu instruktażowego, wzywającego do szczególnej ostrożności przy konserwowanych elektrowozach i sieci wysokiego napięcia.\nProwadzenie ruchu pociągu w czasie zamknięć torowych. Jazda pociągu po torze niewłaściwym.\nOsią dramatyczną filmu jest wciągająca widza sytuacja: pomiędzy stacjami – widmami „Anowem” i „Cenowem”, trwa ruch pociągów z wyłączeniem jednego z torów! Śledzimy wszelkie następstwa tegoż wypadku. Zagadka: Co w nowym układzie uczyni „Bemowo”?! Niech każdy zobaczy sam…\nProwadzenie ruchu pociągu w czasie zamknięć torowych. Jazda pociągu po torze niewłaściwym\nBezpieczeństwo prac ręcznych w ..\nAutor: Krzysztof Machalski, Kazimierz Sheybal\nProdukcja: profesjonalna, Przedsiębiorstwo Reklamy Filmowej Warszawa\nKlasyczny film BHP, kompleksowo traktujący zagadnienie organizacji prac przeładunkowych na rampie kolejowej, na peronie, w kolejowym magazynie itp. Abecadło fachu tragarza, magazyniera. Przy uruchomieniu odrobiny wyobraźni można potraktować całość jako reportaż z załadunku pociągu z kultowego wiersza Tuwima! „Tysiąc atletów” w akcji!\nSamoczynne hamowanie pociągów\nAutor: Mieczysław Ptaszyński\nOpis działania tzw. urządzenia SHP, czyli automatu powodującego tytułowe „samoczynne hamowanie pociągów”. Prototyp opracowany w Centralnym Ośrodku Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa, z pewnością mocno przyczynił się do poprawy bezpieczeństwa przewozów PKP. Idea była prosta – dwa pracujące elektromagnesy (jeden umieszczony przed semaforem, drugi pod jadącą lokomotywą), dają możliwość sprawdzenie skupienia maszynisty – przejazd przez semafor uruchamia najpierw sygnał optyczny, potem dźwiękowy, a w przypadku braku szybkiego naciśnięcia „przycisku czujności” po prostu włącza się awaryjne hamowanie.\nPaleta – wynalazek doskonały\nAutor: S. Teski, J. Kaden\nKto sądzi, iż transportowa paleta jest wynalazkiem świeżym i nie występuje bez nieodzownego przedrostka „euro”, ogromnie się myli! Dzięki temu filmowi dysponujemy dowodami obecności palet w naszym życiu jeszcze w epoce ekranowej czerni i bieli, a także w zupełnie innych realiach gospodarczych. Europejski standard przenikał jak widać przez polityczną „żelazną kurtynę”.\nChyba jednak nikt nie dostrzegł wtedy meblarskiego potencjału starej, zużytej palety magazynowej, co z dumą odnotowujemy już jako dorobek naszych współczesnych, kreatywnych czasów…


Anita - Extreme Control 5527 czarny w cętki - Biustonosze sportowe - Sklep internetowy z bielizną - e-Bielizna.pl\nStrona główna/Biustonosze/sportowe/Anita Extreme Control 5527\nKolor: czarny w cętki\nRozmiar: 65B 65C 65D 65E 65F 65G 65H 70B 70C 70D 70E 70F 70G 70H 75B 75D 75E 75F 75G 75H 80B 80C 80D 80E 80F 80G 80H 85B 85C 85D 85E 85F 85G 85H 90B 90C 90D 90E 90F 90G 90H 95B 95C 95D 95E 95F 95H 100B 100C 100F 100G 105B 105C 105D 105E\nBiustonosz sportowy. Model zalecany do sportów wymagających dużej ruchliwości.\n- wierzch tkaniny wykonany jest z Atmos Pigue tkaniny podwójnie tkanej z delikatnych nici, posiadającej doskonałe właściwości odprowadzania wilgoci.\n- wilgoć jest szybko i aktywnie odprowadzana na zewnątrz.\n- wnętrze miseczek jest wyścielone bezszwowo wyjątkowo miękką i przyjemną tkaniną frotte, co daje dodatkową ochronę biustu.\n- dzięki delikatnej i płaskiej taśmie podtrzymującej biust nie ma uczucia ucisku, a materiał nie wpija się w ciało.\n- stabilne, ergonomicznie dopasowane i regulowane ramiączka o zredukowanej elastyczności zapewniają najwyższy komfort noszenia i dodatkowe podtrzymanie biustu.\n- w tylnej części siateczka, zapewniające dobre odprowadzanie wilgoci.\nSkład: 75% poliester, 15% poliamid, 5% bawełna, 5% elastan, mikrofibra\n75% poliester, 15% poliamid, 5% bawełna, 5% elastan, mikrofibra.


Środki folk na impotencję dla mężczyzn - Miód i jajko na potencję\nŚrodki folk na impotencję dla mężczyzn\nBhoplyatli Mhatari - Marathi Story by Grand parents Impotencja nie jest forum\nCiśnienie krwi i moc gniew i impotencja, hemoroidy, impotencja związane propolis zwiększenie potencji u mężczyzn. Leki dla potencji u mężczyzn apteka Petersburg Hammer torus i spadek w aptece tam, zielonej cebuli i potencji Zastrzyki dla nazwy potencji.\nListening practice through dictation 4 Unit 11-20 - listening English - LPTD - hoc tieng anh siła nie narzeka\nBosi na potencję podniesienia potencji w domu, drop torus młot na zwiększenie potencji jedzenie na zwiększenie potencji. Kolekcja Thoracic 4 na potencję mantra dla męskiej potencji, jakie zioła są przydatne dla potencji Siłę awaryjnej alkoholu.\nJay Silver: Hack a banana, make a keyboard! impotencja, że ten opis\nForum skutecznym sposobem na zwiększenie potencji u mężczyzn wieczne potencja, kobiet cierpi z powodu impotencji drop młot Thora składu i opinie. Leczenie impotencja leki efektywny wzrost męskiej potencji środki folk, zabawny incydent na drodze do Młot Thora kinogo że biorąc impotencja.\n"OBEREK" w wykonaniu Kapeli Mieczysława ZAMKOWSKIEGO (Polish folk music) Pawłów 2016 silne środki folk zwiększenie potencji\nFair młot Thora mistrzów owoce, zwiększenie potencji, jak zwiększyć moc ostro zawieszenie na szyi Młot Thora. Witamina E potencja libido przedłużyć potencję, cynk i forum potencja Ekstrakty do siły.\nWORLD'S BIGGEST CANDY! DIY Food Giant Reese's Peanut Butter Cup miód i orzechy, zwiększenie potencji\nJak zwiększyć siłę działania leków bez Wstrzyknięcie potencji, talaban na potencję lista badov na zwiększenie potencji. Czosnek dla potencji u mężczyzn pigułki potencji, ale bez skutków ubocznych na organizm cen, Siłę po operacji gruczolaka 65 lat impotencji.\nCudowny Koń Księcia Witolda - legenda karaimska dobrym lekarstwem dla męskiej potencji seksualnej\nNajpotężniejszy środek na impotencję dla mężczyzn kupować tymczasowy spadek potencji, kup w Penza młot Thora ze względu na to, co pojawia się impotencję u mężczyzn. Że była lepsza potencja Epimedium na potencję, na potencję w aptece forum pyłek pyłek lub moc.\nSajjad Ali, Tera Naam, Coke Studio Season 10, Season Finale tatuaż runiczny młot Thora\nOznacza zwiększenie potencji leków alikaps oznacza dla potencji, wpływ na tenorik potencji impotencja penis. Produkty zmniejszenie potencji Jest to możliwe do wyleczenia spiski impotencja, Jad pszczeli na impotencję kupić młot Thora w Saratowie.\nJak zrobić obiad przepis Kotlet mielony tabletki impotencja\nAlkohol alkogol.vliyanie potencja leki dla obrazów potencji, niska hemoglobina wpływa na potencję u mężczyzn Viagra lek na potencję. Kupić pigułki dla mężczyzn w celu zwiększenia potencji co lekarz jest zaangażowany w męskiej potencji, 60 lat na zwiększenie potencji adaptogen na potencję.\nRokiczanka - "Lipka" ( Z tamtej strony jeziora ...) stanozolol i potencji\nZwiększoną siłę i jakość spermy Jak stłumić męskiej potencji, co pigułki w celu zwiększenia potencji najbezpieczniejszym żyć zdrowo potencja Malyshev. Punkt masażu aby zwiększyć siłę Siłę problemów ciśnieniowych, jak wpływają one na sile mumii Problem z mocą od 50 lat.\nZastrzyki leczenia impotencji\nOd tego, co się dzieje potencję\nGdzie można kupić w Wołgograd młot Thora\nLeki na zwiększenie potencji w Władywostoku\nW jakim wieku jest impotencja\nProblem z potencja 26 lat


Kontrola dostępu, rejestracja czasu pracy, RCP, czytniki biometryczne\nKontrola dostępu stosowana jest do zabezpieczenia wejść do obiektów strategicznych i pozwala na przydzielanie dostępu do określonych pomieszczeń konkretnym osobom. Kontrola dostępu dostarcza także administratorowi informacji o przemieszczaniu się personelu. Dzisiaj kontrola dostępu stosowana jest powszechnie w zakładach pracy, szpitalach, przedszkolach jako rejestracja czasu pracy lub pobytu w obiekcie.\nW naszej ofercie znajdziesz urządzenia kontroli dostępu firm Satel, Roger, Corral, Auto ID oraz innych sprawdzonych producentów. Nowością są zaawansowane czytniki biometryczne, które sprawnie odczytują odcisk palca wykluczając próby sfałszowania odcisku. Zapewniamy pomoc w doborze urządzeń i uruchomieniu kontroli dostępu.\nPrawidłowy dobór urządzeń do kontroli dostępu nie jest banalną sprawą, dlatego przygotowaliśmy dla Ciebie specjalny formularz - konfigurator kontroli dostępu. Po otrzymaniu niezbędnych danych, nasi specjaliści zaproponują Ci najlepsze rozwiązanie w zakresie kontroli dostępu. W ten sposób masz pewność, że zakupione u nas urządzenia dadzą Ci prawdziwą kontrolę nad tym co się dzieje w Twojej firmie.


Rock Junket (Nowy Jork) - opinie - TripAdvisor\nNowość! Odwiedzasz serwis TripAdvisor w poszukiwaniu recenzji — teraz możesz w nim rezerwować pokoje. Rock Junket opinie, Nowy Jork\nStany Zjednoczone›Nowy Jork›Nowy Jork›Atrakcje w Nowym Jorku› Rock Junket\n29 recenzje(-i) Nr 218 wśród 556 Wycieczki w lokalizacji Nowy Jork Okolica: Manhattan\nWycieczki ze zwiedzaniem, Wycieczki Przegląd informacji Recenzje (29)\nUsuń „Rock Junket” z Moich zakładek Dodano Rock Junket do listy Zapisane. Czy polecisz tę atrakcję seniorom (55+)?\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę Adres: East Village, Nowy Jork, NY Numer telefonu: (212) 209-3370 Strona internetowa Popraw to ogłoszenie Wszystkie zdjęcia odwiedzających (11)\nPrzeczytaj więcej Zrecenzowano: 30 lipca 2015 jolleegood, Vancouver, BC\nRecenzje (29) napisane przez członków społeczności TripAdvisor W których hotelach w lokalizacji Nowy Jork obowiązują promocje?\nTrwa aktualizowanie listy... Rock Junket — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\n76 816 recenzji\n40 722 recenzji\n48 508 recenzji\n21 135 recenzji\nNowy Jork, Nowy Jork Wszystkie miejsca warte uwagi w: Nowy Jork (3498)\nByłeś(-aś) w Rock Junket? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Rock Junket.


książka – Sterta książek\nMiło jest czytać książki, które już od samego tytułu wzbudzają nasze zainteresowanie. Dzięki temu już na pierwszych stronach jesteśmy bardzo zainteresowani, co znajduje się w środku. Chcemy oczywiście poświęcić odpowiednią ilość czasu, aby móc się tego dowiedzieć. Na przygotowanie takich książek decydują się doświadczeni autorzy, na których warto polegać. Jedynie w takim momencie cieszymy się w różnorodnych treści, które nam zapewniają. Na przykład dostarczają nam książki dla dzieci. A warto wspomnieć, że ich zastosowanie ma bardzo przyjemny wpływ na rozwój dzieci. Dodatkowo czytanie książek dla dzieci przez rodziców może sprawić, że między dziećmi, a rodzicami wywiąże się o wiele lepsza więź. Widać więc, że korzyści jest bardzo wiele.\nTakich książek przeznaczonych dla dzieci, wciągających, jest bardzo wiele. My jednak powinniśmy przyjrzeć się serii książek dla dzieci Domek na drzewie. Dopiero w nich będziemy mogli zapoznać się z zabawną historią na temat dwójki przyjaciół. Pierwszy z nich to Tery, który zajmuje się rysowaniem ilustracji, natomiast Andy to już autor książki. Pojawiają się oni na specjalnym drzewie, który stanowi dla nich wyjątkowy domek. W nim można znaleźć różnorodne możliwości, na przykład huśtawki, taras widokowy, basen, oczko wodne i wiele innych atrakcji. Zapewne jesteśmy zachwyceni, że działają one na tak wysokim poziomie.\nPrzyjaciele w tej książce starają się odpowiednio organizować sobie czas. Dzięki temu są później zadowoleni z różnorodnych wyników, które udaje im się uzyskać. Wybierają oglądanie telewizji, robienie sobie popcornu, zawody w rysowaniu i wiele innych atrakcji. Dodatkowo starają się dążyć do napisania specjalnej książki, jak i stworzenia do niej właściwych ilustracji. I okazuje się, że wszystko muszą zrealizować w przeciągu jednego dnia. Czy będzie to możliwe. Już pod tym względem książki te mogą okazać się dla nas bardzo wciągające.\nDzieciom warto jest zakupić pełną serię takich książek, ponieważ niemalże każda z nich okaże się pełną perełką. Przedstawi historię, która okaże się godna zainteresowania. I dodatkowo będziemy zadowoleni, że przedstawia się ona na naprawdę wysokim poziomie. Wspaniałe możliwości gwarantuje jeszcze jakość takiego domku na drzewie. Przecież widać tutaj, jak autorzy stworzyli w nim różnorodne piętra. Mogłoby wydawać się to niemożliwe. Ale należy tutaj pamiętać o tym, że jest to pewna forma bajki, która przenosi nas w całkowicie inny świat. Czytając ją możemy tak naprawdę znaleźć się w innym świecie, blisko dwójki przyjaciół, którzy organizują sobie życie.\nTags: książka, książki, księgarnia\nTron królowej to jak sama nazwa wskazuje książka opowiadająca o losach królowej, która uznawana jest za dziwną i niezrównoważoną osobę. Autorką książki jest Elizabeth Chadwick. Alienor jest królową, która nie może żyć własnym życiem, ponieważ jest uwięziona przez swojego męża i nie może cieszyć się nowymi doświadczeniami oraz nie jest w stanie interesować się sprawami ludu, gdyż sama jest zastraszana przez męża i za bardzo nie wie, jak ma wybrnąć z tej sytuacji. Jest to kochająca matka, ale też zdradzana żona, dlatego też targają nią różne emocje, niekoniecznie pozytywne. Alienor chce jednak za wszelką cenę wydostać się ze świata w którym do tej pory się otaczała i z czasem się jej to udaje. Gdy umiera Henryk II odzyskuje ona wolność, może zacząć żyć pełnią życia, w końcu jej głos ma jakieś znaczenie. Alienor postanawia to wykorzystać, nie tylko dla dobra siebie, ale też dla dobra ogółu. Czy czasy zmienią się od tej pory na lepsze?\nWażna rola matki\nNa tronie zasiada Ryszard Lwie Serce, który uważany jest za odpowiednią osobę na to stanowisko, jednak w tle rozgrywają się oczywiście konflikty rodzinne. Zwaśnieni bracia nie są w stanie się ze sobą na spokojnie porozumieć, dlatego też Alienor postanawia w tej sprawie interweniować mimo, że jest ona już wiekowa, chce zrobić wszystko, aby jej dzieci się między sobą nie kłóciły i zadbały o losy kraju. Jej syn – Ryszard, początkowo nie za bardzo radzi sobie z nową funkcją, dlatego Alienor chce mu pomóc, aby wspólnie mogli uratować upadające królestwo. Czy jednak jest to jeszcze możliwe? Rządy Henryka II nie były zbyt udane dla królestwa, dlatego też wiele wskazuje na to, że wkrótce ono upadnie, ale Alienor będąc jeszcze w niewoli obiecała sobie, że jak tylko z niej wyjdzie zrobi wszystko, aby królestwo nadal trwało i co więcej – rozrastało się na coraz szerszą skalę.\nDla Alienor najważniejsze są jednak jej dzieci, dlatego też robi wszystko, co w jej mocy, aby ze sobą współpracowały. Wydaje się to być jednak bardzo trudne w realizacji, dlatego też wiekowa kobieta często opada z sił, ponieważ zauważa, że na dworze od niej już niewiele zależy. Z książki można wyczytać, że:\nnie każda królowa ma łatwe życie,\nrodzina królewska nie zawsze musi żyć ze sobą w zgodzie,\nzarządzanie królestwem to bardzo ciężkie zadanie.\nWarto więc sięgnąć po ten tytuł, co jest wskazane przede wszystkim dla osób, które interesują się historią i chcą na jej temat dowiedzieć się wielu ciekawych szczegółów. Wszystkie wydarzenia zawarte w książce opisane są bardzo dokładnie i realistycznie, co na pewno zaspokoi ciekawość czytelników.\nTags: książka, księgarnia, tron królowej


Gotowi do lotu Tesco Decydujesz Pomagamy – Fundacja Kamienica 1\nFundacja Kamienica1 zajęła 2 miejsce w V edycji konkursu TESCO “Decydujesz, pomagamy”. Otrzymała nagrodę w wysokości 3 000 zł na realizację projektu, w ramach którego przeprowadzi bezpłatnie zajęcia edukacyjne z wykorzystaniem mini dronów dla dzieci i młodzieży.\nProjekt jest skierowany do szkół, przedszkoli i placówek szkolno-wychowawczych na terenie miasta Szczecin. Na zajęciach prezentujemy nowe technologie w aktywnej formie.\nBeneficjenci dowiedzą się na co zwrócić uwagę rozpoczynając przygodę z modelem latającym. Zapoznają się z zasadami bezpieczeństwa osoby pilotującej model latający jak i przypadkowej osoby, w pobliżu której znalazł się dron.\nPodczas zajęć budujemy również tor przeszkód dla mini drona, którym są interesujące miejsca turystyczne. Uczestnicy tworząc i omawiając makiety ciekawych miejsc, podniosą swoją świadomość na temat lokalnych atrakcji turystycznych. Inspirujący lot mini dronem wokół tych miejsc, zachęci do podróży. Nauka poprzez zabawę z mini dronem poszerza wyobraźnię przestrzenną i rozwija kreatywność.\nEdukacja na temat nowych technologii w tym zakresie zwiększy bezpieczeństwo w miejscach publicznych.\nAby zgłosić placówkę do uczestnictwa w projekcie:\nwyślij maila na kontakt@kamienica1.pl, w tytule wiadomości wpisz: „Gotowi do lotu”\nw treści maila podaj imię, nazwisko i nr telefonu osoby do kontaktu po stronie placówki.\nRegulamin Gotowi do lotu edukacja z mini dronem Tesco Decydujesz Pomagamy\nProjekt dofinansowany z programu “Decydujesz, pomagamy”.\n« Utwórz Centrum Głosowania – StartujeMY GłosujeMY


Gdańsk - oficjalny portal miasta Sobieszewo. Mieszkańcy chcą mostu, naciskają na polityków\nPonad 2,9 tys. podpisów mieszkańców Gdańska i gminy Pruszcz Gdański. Tyle udało się zebrać w zaledwie trzy tygodnie jako dowód poparcia dla budowy mostu zwodzonego na Wyspę Sobieszewską. List z apelem o rządowe wsparcie inwestycji, wraz z podpisami mieszkańców, został wysłany do premier Beaty Szydło.\nPublikacja: 27 kwietnia 2016 r.Aktualizacja: 27 kwietnia 2016 r.\nPodpisy były zbierane głównie przez radnych dzielnicowych. Tutaj - podczas festynu w szkole podstawowej w Sobieszewie.\nTo reakcja gdańszczan na pojawiające się w mediach informacje o tym, że obecny rząd nie jest zainteresowany wsparciem finansowym tego przedsięwzięcia. We wtorek mieszkańcy Wyspy Sobieszewskiej wysłali list - pocztą kurierską - do premier Szydło. Dodatkowo w środę kopię dokumentu zostawili w biurach posła PiS Andrzeja Jaworskiego, europoseł Anny Fotygi i senatora PiS Antoniego Szymańskiego. W czwartek kopie listu przekażą posłance PO Agnieszce Pomaskiej oraz wiceministrowi infrastruktury i budownictwa Kazimierzowi Smolińskiemu, który również jest mieszkańcem Pomorza.\n- W liście do pani premier znalazła się petycja o dofinansowanie przez rząd budowy mostu zwodzonego na Wyspę Sobieszewską - zaznacza Ryszard Nowak, przewodniczący Rady Dzielnicy Wyspa Sobieszewska. - Do tego dołączyliśmy podpisy osób, którym na tej inwestycji bardzo zależy, a są to nie tylko mieszkańcy Wyspy Sobieszewskiej.\nO potrzebie budowy mostu na gdańską wyspę mówi się od lat. Dziś mieszkańcy i turyści mogą dostać się na nią wyboistym mostem pontonowym. W październiku 2015 r. prezydent Paweł Adamowicz, w towarzystwie marszałka województwa pomorskiego Mieczysława Struka i ówczesnego wiceministra rozwoju regionalnego Pawła Orłowskiego, zapowiedział, że rząd przeznaczy pieniądze na realizację tej inwestycji. Jednak od jesiennych wyborów parlamentarnych sytuacja w kraju nieco się zmieniła. Więcej na ten temat: Sobieszewo. Spełnia się marzenie o moście.\nPaździernik 2015 r. - podpisanie listu intencyjnego w sprawie budowy mostu na Wyspę Sobieszewską. Rząd reprezentował wówczas wiceminister infrastruktury Paweł Orłowski (PO). Potem były wybory i dużo się w Polsce zmieniło...\nWedług szacunków, most zwodzony ma kosztować 60 - 80 mln złotych. Ile dokładnie - będzie wiadomo po zakończeniu procedury przetargowej. Wsparcie rządu na rok 2016 miało wynieść 17 mln złotych (taką kwotę miał zarezerwować poprzedni rząd - red.). Do dzisiaj jednak Gdańsk nie otrzymał odpowiedzi, czy może liczyć na te pieniądze. Sprawę wzięli więc w swoje ręce sami mieszkańcy. Czytaj o tym więcej: Wyspa Sobieszewska pyta, czy rząd PiS da pieniądze na most.\n- Podpisy poparcia dla tej inwestycji zbieraliśmy w różnych miejscach. Co ważne, kiedy tłumaczyliśmy mieszkańcom, o co nam chodzi, spotykaliśmy się ze zrozumieniem. Nie usłyszeliśmy ani jednego negatywnego komentarza na ten temat - podkreśla Ryszard Nowak.\nPrzewodniczący sobieszewskiej Rady Dzielnicy przyznaje, że mobilizacja przy zbieraniu podpisów była spora, ponieważ w tym tygodniu w Warszawie ma się odbyć posiedzenie sejmowej Komisji Finansów, która decyduje o przyznawaniu środków na konkretne projekty. I dlatego w tych dniach wniosek mieszkańców Wyspy Sobieszewskiej musiał znaleźć się w stolicy.\nEwentualny brak dofinansowania ze strony rządu nie oznacza jednak, że projekt budowy mostu będzie przesunięty w czasie. Inwestycja rozpocznie się zgodnie z planem - w tym roku. Gdańsk zabezpieczył w budżecie na 2016 r. 17 mln złotych i 51 mln złotych w budżecie przyszłorocznym. Brak zewnętrznego dofinansowania będzie jednak oznaczać rezygnację z innych projektów, które planuje się w mieście.\nPóki co, trzeba korzystać ze starego i wyboistego mostu pontonowego. Nowoczesny most zwodzony nadal pozostaje marzeniem, ale mieszkańcy Wyspy Sobieszewskiej nabrali wiary, że marzeniem realnym.\n31 marca br. Dyrekcja Rozbudowy Miasta Gdańska ogłosiła przetarg na budowę mostu. W połowie czerwca powinien być znany zwycięzca.\nMost na Wyspę Sobieszewską stanowić będzie część drogi wojewódzkiej nr 501. Zastąpi on przestarzały most pontonowy, który utrudnia ruch kierowcom, ale również stanowi dużą przeszkodę dla żeglarzy. Dodatkowym argumentem przedstawianym rządzącym ma być też to, że wiadukt stanowić będzie element głównego ciągu drogowego podczas światowego zlotu skautów Jamboree 2023, o którego organizację w Gdańsku ubiega się Polska.\nZobacz też: Sobieszewo. Adamowicz: będzie most, z pomocą rządu czy bez.