Na ratunek zniszczonym włosom - Serwis dla kobiet Chcę Być Piękna\nJesteś tutaj: Strona główna Zdrowie Włosy\nBrzuch a hodowla - czyli krótko o brzuszkach, sex a kulinaria - czyli "Kolacyjka Body"\nmaseczka na ratunek włosom zniszczonym chemią\nMaseczka aloesowa. Mieszamy ze sobą łyżeczkę soku z aloesu, łyżeczkę oleju rycynowego i łyżkę miodu. Pozostawiamy na głowie 30 minut.\n100 g rozdrobnionych liści pokrzywy zalewamy 2 szklankami wody i 2 szklankami octu. Gotujemy przez 30 minut. Kiedy ostygnie, odcedzamy. Gotowym wywarem płukać głowę. Pomaga zwalczyć łupież!\nWcieramy w skórę sok z krwawnika.\nMieszamy w stosunku 1:1 olej rycynowy i spirytus 96%, odstawiamy mieszankę na 3-4 godziny, a następnie przemywamy nią głowę. Włosy spłukujemy wodą zakwaszoną połówką cytryny lub 1 albo 2 łyżkami octu.\nZnanym i sprawdzonym środkiem jest wywar ze skrzypu polnego. Garść ziół zalewamy litrem wrzątku i gotujemy jeszcze przez 15-20 minut, a następnie odcedzamy. Najlepiej jeszcze ciepłym wywarem płukać włosy po myciu. Nie zmywać! Powyższy wywar można również pić, na przykład 1 szklankę codziennie wieczorem. Skrzyp zawiera dużo krzemu, jednego z podstawowych budulców włosa.\nmaseczka na przesuszone włosy\nJeśli masz suche włosy wypróbuj płukankę z mięty. 2 łyżki ziół zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy na co najmniej 30 minut. Wywarem płuczemy włosy po myciu.\nmaseczka na przetłuszczone włosy\nNa tłuste włosy polecam wywar z pokrzywy, liści brzozy lub kory dębu.\nNie oczekuj natychmiastowych rezultatów! Widoczne zmiany pojawią się nie wcześniej niż po 3-4 płukankach/maseczkach.\nLucyna Rogoża (na podstawie ivillage.ru)\nDodany: Piątek, 18 Kwietnia wykop ten link!\nOceń teraz: 4.3 (głosów: 4)\nAutor: antonina - (2008-05-29 22:10)\nstosuję kosmetyki na bazie naturalnych substancji oraz piję aloes jako naturalne źródło witamin, systematycznie staram się robić specjalne ćwiczenia pobudzające energię życiową\nAutor: Monia - (2008-05-30 18:06)\na skad bierzesz ten naturalny aloes?\nAutor: brigitte - (2008-06-09 11:11)\nmożna sobie w doniczce hodować :) Bardzo wdzięczna roślinka\nAutor: DODKA 24 - (2009-01-16 21:09)\nI WLASNIOE JA MAM TZW SMETNE WLOSY BEZ POLYSKU PRUBUJE COS Z TYM ZROBIC ALE BEZ REZULTATU MOZE MIO KTOS POMOZE I DORADZI JAKIS SZAMPON NA POLYSK\nAutor: vera - (2009-01-19 13:01)\nwiele razy już słyszałam, że o włosy i paznokcie trzeb dbać "od wewnątrz". Podobno najlepsze efekty dają preparaty na bazie skrzypu, których jest wiele na rynku, np. hair okey albo skrzypovita.\nAutor: mel - (2009-01-19 13:01)\nmówisz o tabletkach?\ntak, o suplementach diety. Wiem, że już po kilku tygodniach (dwóch, trzech) widać pierwsze efekty, tzn. włosy są mocniejsze, mniej się przetłuszczają i nie wypadają tak mocno.\nale po których bo nie wiem czy one się czymś różnią?\noba są stworzone na bazie skrzypu, ale z tego, co wiem, to hair okey oprócz tego zawiera pokrzywę i białka serwatkowe.\nhmm, warto spróbować, a jak długo można je zażywać?\nw zasadzie nie ma ograniczeń - to suplement diety więc nic się nie może stać.\nto jeszcze tylko jedno pytanie: czemu służą te białka?\nzmniejszają wypadanie włosów :)\nAutor: caro - (2009-03-14 09:09)\njako suplement diety polecam Revalid. jest troche drozszy niz standardowe tabletki jednak efekt jest wspanialy. wlosy naprawde szybciej rosna sa zdrowe, paznokcie nie lamia sie i nie rozdwajaja. ostatnio widzialam w aptece ze sa rowniez szampony i toniki revalid ;)\nAutor: kasikasik - (2010-10-19 13:01)\nA ja kupuje u swojej fryzjerki kosmetyki do pielęgnacji włosów osmo z serii odbudowa i nawilżenie. Z tego co wiem, można je kupić także w sklepie internetowym dystrybutora osmo. Nie są drogie, a włosy po ich stosowaniu są w świetnej formie.\nAutor: Lidia - (2010-12-08 21:09)\nZawsze lepiej mieć podniszczone włosy niż problem z nadmiernym owłosieniem. A statystyki mówią, że aż 10% kobiet cierpi na hirsutyzm. Tylko ile trafia z tym problemem do endokrynologa? Pewnie nie wszystkie, a to u lekarza mamy największe szanse przecież pozbyć się problemu raz na zawsze. W końcu preparaty takie jak Vaniqa mogą być przepisane tylko przez lekarza.\nAutor: Karinka - (2010-12-31 16:04)\nNo niestety pewnie niewiele osób ostatecznie trafia do endokrynologa. Na szczęście coraz więcej lekarzy zdaje sobie sprawę z tego, że nie tylko terapią hormonalną, ale również np. lekami z eflornityną można walczyć z nadmiernym owłosieniem.\nAutor: mitia - (2011-09-27 13:01)\nJa używam od dłuższego czasu szamponu do włosów zniszczonych, łamliwych i pozbawionych gęstości z natury i jestem zadowolona, uważam że to odpowiedni szampon do moich włosów\nAutor: Anka - (2012-02-06 10:10)\nChore włosy zawsze muszą mieć przyczynę w kondycji fizycznej. Widocznie brakuje nam witamin i mikroelementów. Ja polecam Floradix z żelazem i witaminami, zawarta w tym preparacie witamina B2 jest bardzo ważna dla zdrowych włosów, oczy i paznokci.


Bohosiewicz o ludziach chorych psychicznie w audycji Wojewódzkiego | Viva.pl\nBohosiewicz o ludziach chorych psychicznie w audycji Wojewódzkiego\nSłowa aktorki wielu osobom się nie spodobały...\nredakcja VIVA! • 21 grudnia 2019 10:05\nTemat ludzi chorych psychicznie poruszany przez osoby ze świata show-biznesu niejednokrotnie wzbudzały wielkie kontrowersje. Teraz historia Soni Bohosiewicz wywołała podobne emocje. Gwiazda podczas jednej z audycji radiowych opowiedziała o sytuacji, która wydarzyła się jej podczas spektaklu. Słowa aktorki zszokowały fanów!\nSonia Bohosiewicz w Newonce Radio\nWe wtorek 17 grudnia w audycji prowadzonej przez Kubę Wojewódzkiego i Piotra Kędzierskiego w Newonce Radio, gościem była Sonia Bohosiewicz. W trakcie rozmowy o licznych spektaklach oraz publice, przytoczyła pewną historię, na której internauci nie pozostawili suchej nitki...\nEdyta Górniak i Michał Figurski zaskoczyli wyznaniami w show Kuby Wojewódzkiego!\nArtystka opowiedziała: „I wyszedł facet i ja usłyszałam dziwny szum na widowni. Taki, którego się nie spodziewasz. Wiesz o tym, że coś jest nie tak. I wchodzi facet i widzisz, że jest chory psychicznie (...) Nie możesz go zrzucić, ale domniemujesz, że ten szmer na widowni może być tym szmerem, którego byś nie chciał, czyli że on jest niebezpieczny. Bo jeżeli jest tylko umysłowo upośledzony, to ja sobie z nim poradzę”.\nNastępnie podsumowała: „Ten pan był cudowny i rozkoszny i to się wszystko bardzo dobrze potoczyło, ale mnie oblał w tym momencie pot, bo nawet gdyby była taka sytuacja, że Mietek wyszedł akurat na przepustkę, a wyszedł na przepustkę dlatego, że jest w szpitalu psychiatrycznym, bo zabił żonę na przykład i wszyscy ludzie by o tym wiedzieli”.\nW sieci momentalnie jej słowa wywołały burzę. Wszystko przez porównanie osoby chorej psychicznie do potencjalnego mordercy. W mediach społecznościowych do całej sytuacji odniosła się m. in. psycholog Anna Cyklińska, pisząc: „Aha, bo przeciętni pacjenci szpitali psychiatrycznych to mordercy? Taka logika jest karygodna! Z takim myśleniem nie dziwię się, że boi się Pani osób, chorób psychicznych”.\nZgadzacie się z opinią, że wypowiedź Soni Bohosiewicz jest nieco niefortunna?\nTylko u nas Kobieta Petarda @soniabohosiewicz #teraz @newonce_radio @piotrkedzierski 🎅🎄🗣\nPost udostępniony przez Kuba Wojewodzki (@kuba_wojewodzki_official) Gru 16, 2019 o 11:51 PST\nTAGI #Kuba Wojewódzki #Sonia Bohosiewicz #Piotr Kędzierski\nGwiazdy stawiają na czarne stylizacje w ciąży! Słusznie?\nO tym się mówi! Sonia Bohosiewicz pokazała ciało bez retuszu! Aktorka skończyła 45 lat!\nOdważne zdjęcia wywołały falę komentarzy!


lubię siebie bardziej. – julia rozumek\nOpublikowane w 26 czerwca 2015 8 stycznia 2016 przez julia\nlubię siebie bardziej.\nzmieniło mi się. nie od razu. rosło. i za każdym razem gdy się udawało, że patrzyłam szerzej, bardziej empatycznie – lubiłam siebie mocniej..\nzmieniło się dzięki blogowaniu. tak wiele ludzi myśli, że mnie zna i przez to wyrażają swoją opinię.\nzdarza się ona na moim blogu skrajnie rzadko. ale kiedy już jest to… bolała.\npiszę „bolała”, bo i dziś potrafię usprawiedliwić tę osobę.\nkiedyś dostałam maila. nie pamiętam dokładnie treści, a nie potrafię odszukać.\nbrzmiał mniej więcej tak…\n„Julio, zostawiłam kiedyś u Ciebie negatywny komentarz. Było mi wtedy bardzo źle. Czułam się nieszczęśliwa ze sobą i ze światem.\nNie potrafiłam sie odnaleźć. Dziś kiedy moje życie nabrało sensu. Kiedy mam córkę, kochanego męża, piszę byś mi wybaczyła i wybaczyła wszystkim tym, którzy takie kiedyś zostawią.”\ni zanim tego maila dostałam, to już o tym wiedziałam.\nzobaczyłam jak boli, gdy Ktoś, Kto zna Ciebie przez kilka zdjęć, kilka nieskładnie złożonych zdań wystawia o Tobie opinię.\nocenia Cię, gani i wstawia na półkę z cechami, ktorych nigdy nie widziałeś..\nblogowanie nauczylo mnie, że nie wiemy o ludziach za dużo. samych siebie tak często nie znamy.\nnajbliżsi przyjaciele nas zaskakują.. a i Kto wie czy prawdę mówi, czy sam przed sobą się wstydzi i prawdę tylko w środku zostawia.\nblogowanie nauczyło mnie, że ocenianie boli.. i to nie zawsze osobę o której tyle mamy do powiedzenia, bo często może się tego nie dowiedzieć.\nboli najbardziej nas samych. ta złość jaką w sobie tworzymy. negatywne emocje temu towarzyszące.\nmy wiemy tylko tyle, ile dane nam było przeżyć. ile dane nam jest w naszym charakterze. na ile nam siła pozwala.\na przecież każdy inną ma siłę, inny charakter i inne dostał życie.\nkiedyś mówiłam głośno „depresja poporodowa? chyba tylko u leniwych kobiet, co mają wszystko pod nosem i mogą sobie na to pozwolić. bo jak wracasz ze szpitala i masz tyle na głowie, to nie ma czasu na depresje.”\ndziś nie mogę sobie wybaczyć tych, jakże śmiałych i bezmyślnych zdań.\ndepresji poporodowych nigdy nie miałam, ale ja to ja. twardo stąpam po ziemi. dostałam takie fundamenty w życiu, takie wady i zalety i łatwiej mi z nimi żyć.. dostałam takie życie. i jedyne co mogę oceniać to tylko siebie.\noj łapię się często na tym, że ganię Kogoś w myślach „czemu się nie domyślił, przecież to takie oczywiste”..\na może gdybym ja miała inną Mamę to też większości pieknych rzeczy, ktorych się domyślam bym nie znała..\nśmiało dziś wystawiamy opinię o artystach, aktorach, politykach, celebrytach, sąsiadach, znajomych…\ngadka się wtedy klei wyjątkowo.. a potem zamykasz za koleżanką drzwi i zostajesz w domu, w którym tyle padło jadu i kąśliwości..\ni Ty w tym domu zostajesz. mieszkasz. tworzysz go. a dom słyszy wszystko.. i wiatr przed burzą tego nie oczyści. choćbyś wszystkie okna otwarł..\nmyślę, że wszystko to co mówimy i myślimy bardzo nas buduje.\nspotkałam się w niedzielę z dziewczynami. cały dzień rozmów. nigdy wcześniej się nie widziałyśmy, łączą wiec nas przede wszystkim internetowe sprawy… nasze rozmowy dotyczyły… Asi zamieszkania w Hiszpanii, prześmiesznych opowieści z życia, gagów sytuacyjnych.. żadna z nas nie poruszyła ani jednego tematu „kogoś” kogo tam nie było..\nwiecie jak to jest lekko. tak żyć z myślą, że na nikim nie zostawiło się złego słowa, nikogo może niesłusznie nie oceniło..\nMoja Mama jest człowiekiem, który nigdy nie ocenia. Nigdy. Zawsze gdy Ktoś obgaduje mama mówi „a ja tam go lubię”, „aaa tam! mniejsza z tym, lubię go za to i za to” albo „a tam, każdy ma jakieś wady”…\ni wiecie co… już nie chodzi o to, że Ją wszyscy lubią, chodzi o to, że to jest człowiek co się w środku ze sobą nie utruje.\nOna nie rozmyśla, nie analizuje ludzkich zachowań.. a czemu, a jak mógł.. Ona to bierze takim jakie jest i wsiada na rower..\nchodzi o to by pogodzić się w sobie.\nludziom, którzy życzą mi źle – życzę dobrze.. bo gdy będzie Im dobrze to i mnie przestaną życzyć źle.\nzdarzyło mi się podczas rozmowy z S. powiedzieć za dużo. ocenić Ją. było to może 2 miesiące temu a mnie wciąż to uwiera.\nbo co ja mogę wiedzieć tak naprawdę, nie tyle o Jej problemach tylko o sile, którą ma by sobie z nimi radzić.\nmoże ma o wiele mniejszą niż ja…\nmuszę do Niej zadzwonić i wyjaśnić. przeprosić. będzie mi wtedy ze sobą lżej.\no tolerancji będzie krótko. nie chce kontrowersyjnych tematów. nie chce zaciętych komentarzy.\nniezwykłe jest jaką dostaję ogromną ilość maili od Mam, które nie karmią piersią i czują się napiętnowane.\nja sobie z tym świetnie radziłam i radzę, bo mam silny charakter. jestem pewna swoich decyzji i potrafię ich bronić.\nodpisuję więc tym Mamo i pomagam jak mogę.\nnie potrafię uwierzyć jak Matki Matkom potrafią dogryzać, słownie mieszać z błotem..\ni często te Mamy, które chcą dla dziecka jak najlepiej karmiąc piersią, nosząc w chuście, walczą na forach z innymi Mamami, ktore mają inne zdanie… niestety zapominają o jednej ważnej sprawie.. chcąc dla dziecka jak najlpeiej karm je piersią, noś w chuście i ucz tolerancji.. bo może się okazać, że przyda się w życiu bardziej niż to mleko..\nkarm, noś i pozwól innym dokonywać ich własnych wyborów.. i nie tylko dla czystej karty w internecie i dobrej opini – tylko dla siebie.\ntaki obrazek… Matka na fotelu. z ukochanym dzieckiem. dziecko błogo pije z piersi. a w tym czasie Mama w telefonie dopisuje w internetowej rozmowie „jesteś okropną Matką. myślisz tylko o sobie.”.. pisze to kobiecie ktorej nigdy nie poznała..\nniech to mleko, które w Niej płynie nie będzie przesiąknięte jadem.\nte Matki, które nie potrafią sobie poradzić z nagonką popadają w depresję, że są złymi matkami..\nnie raz mailami wyprowadzałam je z błędu pisząc Im, że są najlepszymi jakie mogły się zdarzyć Ich dzieciom!\npogódź się w sobie z innymi wyborami. bo i ja miałam kiedyś z tym problem.\nod kiedy udało mi się akceptować i tolerować wybory innych LUBIĘ SIEBIE BARDZIEJ.\natakowano mnie mocno za to, że noszę dzieci w nosidłach a nie chustach. ja mam na ten temat swoje zdanie, nie zamierzam go zmienić i bardzo mi z tym dobrze… napisałam więc kiedyś na instagramie pod zdjęciem z Benkiem w Baby Bjorn..\nMamy „dobre rady” szkoda energii, Wy macie swoje wybory i ja je bardzo szanuję więc szanujcie innej Matki. Powinnyśmy w macierzyństwie się wspierać. Tosia jest wychowana w nosidle, na sztucznym mleku, zaszczepiona, z cesarki na życzenie i bez modlitwy przed snem.. A ja uwielbiam ludzi, którzy pięknie wierzą w Boga, matki karmiące piersią, z siłą na poród naturalny, którzy nie szczepią i drążą temat… Świat jest piękny właśnie dlatego, że się różnimy. i ja różnie się między innymi tym, że uważam nosidło Baby Bjorn za zdrowe..\nkrótko po tym tekście powstała kampania #nicminiewisi. kampania super. zawsze uważam, że ludzkie zebranie się w siłę jest dobre.\nczy to zdjęcie z dzieckiem w chuście/tuli czy z garnkiem zupy pomidorowej czy też z ogródkiem pełnym sadzonek…\ntylko dlaczego tak niefortunna nazwa? ironiczna? złośliwa?\njeżeli chcesz pokazać zdjęcie jak dbasz o postawę swojego dziecka to super, ale zrób to razem z postawą moralną.\ntaka nazwa np #tulemojedziecko albo #noszemojedzieckoprzysercu nie byłaby bardziej ciepła?\nczy trzeba od razu walczyć jakoś? dla mnie to demonstracja „ja robię dobrze, a Ty źle.”..\nprawda jest jedna.. źle czyni ten, Kto myśli, że jego racja jest jedyna i najlepsza..\npozwól innym mieć słuszność także jego racji. BĘDZIESZ LUBIŁ SIEBIE BARDZIEJ.\nkiedy miałam 18 lat Tato kupił mi piękny, potężny japoński motocykl.\nzaraz po jego zakupie powiedziałam, że jadę do Krakowa (chodziłam tam do szkoły).\nTato jak zawsze spokojnie i cierpliwie tłumaczył…\n„Jula, może naucz sie go trochę, pojeźdź najpierw tutaj, blisko. pierwsza podróż i tak daleka, tam w miasto?\nMoże daj jeszcze temu czas..”\nJakże mogłam Go posłuchać? Pojechałam.\nKiedy wróciłam cała i zdrowa, wjechałam na podwórko, ściągnęłam kask i powiedziałam cwaniacko „widzisz? jestem. nic mi się nie stało”.\nTato odpowiedział tylko „brakuje Ci dziecko pokory..”.\nszczerze…? nie za bardzo nawet wtedy wiedziałam co to słowo znaczy..\nwiecie dlaczego tak dobrze to pamiętam…? bo choć znaczenia nie rozumiałam, to podświadomie czułam, że ten brak pokory mi uwiera..\ndziś nie jestem mistrzynią pokory, ale już wiem co znaczy..\njestem pokorna do losu.. do życia.. do tego co mi daje, bo nigdy nie wiem kiedy się obrazi i zabierze..\njestem pokorna do tego co mnie spotyka i do tego jak sobie radzę.. bo może się okazać się, że z hukiem spadnę na dół..\na Ktoś wtedy szepnie do ucha…\n„brakuje Ci dziecko pokory”..\nz szacunkiem do tego co mam, do tego co potrafię, do zdrowia, do dnia i do bezpiecznego powrotu do domu… LUBIĘ SIEBIE BARDZIEJ.\nnie dla świata, nie dla ludzi, nie dla opini publicznej… dla siebie. to wszytsko dla siebie. z nikim bardziej nie żyjemy jak ze sobą samym.\ndobrze jest lubić siebie bardziej…\n67 odpowiedzi na “lubię siebie bardziej.”\nWłaśnie Pokora! Tę cechę lubię i cenię w Tobie najbardziej. że tez wczesniej tego nie rozgryzłam. Chociaz tak naprawde Cie w ogole nie znam, widzialam raz jeden przez chwil kilka i tyle co bloga sie naczytam…ale wiem ze Cie lubie mądra kobieto 🙂 No dobra wracam do czytania, bo tylko pierwsze zdanie liznelam i ta pokora mnie wybila.\n26 czerwca 2015 o 11:41\nNapisałas o wszytskim o czym trąbię od dawna, do czego dązę i czego szukam… Mam nadzieję, że i mnie bedzie dane w koncu spotkać Cię osobiscie (i sfotografować ) 😉\nDziękuję. Dziś tego mi potrzeba.\nI przypomnieć sobie o pokorze.\nJak zawsze nic dodać nic ująć..u mnie też krucho z ta pokorą ale staram się bardzo a to znaczy że na dobrej drodze jestem..\nAkcje #nicminiewisi odebrałam tak samo jak Ty..niefajnie że matka matce wilkiem..a Ciebie szalenie cenie za odwagę i szczerość w tej kwestii, że się nie dałaś zaszczuc tym linczem, że zły przykład dajesz i te inne bzdury które tam były wypisywane,bo co to matka swojego rozumu już nie ma..?\nDziękuję za piękny tekst na dziś i na jutro i pozostałe dni..\nPozdrawiam ciepło a ja?.. cóż będę codziennie starać się bardziej\nCała prawda !! (pisze krótko ,bo już wszystko zostało napisane )\n26 czerwca 2015 o 12:00\nOj Julka Julka ileż Ty mi w życiu uczyniłas dobrego tym swoim podejściem do życia i ludzi. Bo niby to wszystko się wie ale jak Ci ktoś wyłoży jak kawę na ławę mało tego daje przykład, że tak żyć można i to nie jest tylko słowo pisane to człowiek jakiegoś niesamowitego kopa i wiarę na lepsze dostaje! Love\nJa czytam Twojego bloga już od dawna. Codziennie tu zaglądam. Nigdy jednak nie zostawiłam żadnego komentarza…taki cichy obserwator:)\nAż do dziś bo chciałam Ci z całego serca podziękować za to co robisz! Pewnie zdajesz sobie sprawę z tego, że masz ogromny wpływ na ludzi…z mojego punktu widzenia tylko i wyłącznie pozytywny. Twój blog towarzyszy mi codziennie, wracam do starych postów, zdjęć, uśmiecham się i płaczę. Po ciuchu marzę o domu takim jaki stworzyłaś Ty.\nKiedyś zbuntowana i sfrustrowana problemami w pracy przez całe 8 godzin w biurze czytałam po kolei wszystkie posty…od pierwszego, jeden po drugim 🙂 cała dniówka mi zleciała 🙂 Polecam Ciebie(bloga) moim przyjaciółkom, koleżankom, znajomym…Ostatnio nawet przyszłej mamie, która chciałaby mieć drugiego syna, a na USG okazało się, że jednak córka….i myślę sobie….Julia o tym pisała (tylko odwrotna sytuacja jak okazało się, że Tosia będzie mieć brata, a nie siostrę)…i mówię do mojej przyjaciółki…przeczytaj, przeczytaj co napisała ta mądra kobieta!!!… i pomogło\nDajesz nadzieję, pomagasz, leczysz duszę….BARDZO CI DZIĘKUJĘ ZA TO ŻE JESTEŚ!!! JA DZIĘKI TOBIE LUBIĘ SIEBIE BARDZIEJ….:)\nCzytelniczka S. pisze:\nJulia, Twoje teksty mają niesamowitą moc… moc terapeutyczną dla mnie. Proste prawdy, przedstawione w taki sposób, że aż się chce być lepszym człowiekiem… Czytając w połowie przerwałam, by napisać smsa do siostry z którą byłam w konflikcie. Przeprosiłam. Nie myślałam ze kiedyś znajdę do tego siłę, a jednak. Mimo wielu nocy przez nią przepłakanych wiem że często nie byłam dłużna. Ten tekst dał mi wiarę i siłę by uwierzyć że to ma sens i schować dumę do kieszeni. Będę do niego wracać za każdym razem gdy złe emocje mnie poniosą. Byłam przeciwniczką baby bjorn, komentowałam na instagramie, ale teraz widzę jakie to było pozbawione sensu. Nie znam Cię, ale tylko wyjątkowa osoba mogła napisać coś takiego…\nTeż od jakiegoś czasu zmieniłam swoje podejście do wielu spraw, myślę, że to za sprawą pojawienia się na świecie dwójki moich dzieci… Ta pokora, nieocenianie innych, przede wszystkim szanowanie każdego człowieka…przyświecają mojemu obecnemu życiu 🙂\nBardzo miły, refleksyjny tekst… trafiłam na Twojego bloga kilka miesięcy temu…i a’propo „oceniania” patrząc tylko na zdjęcia…pomyślałam, że jesteś „wyniosłą osobą, chwalipiętą i wredną małpą ;)” Teraz w ogóle tak nie myślę!!!! Przeczytałam kilka archiwalnych wpisów i jestem pewna, że jesteś bardzo wrażliwą, empatyczną kobietą! Jak powierzchowne osądy potrafią krzywdzić innych!\nWtedy pomyślałam sobie, że zawsze będę się BARDZO starała być daleką od oceniania przysłowiowych „okładek”, od oceniania kilku zdań, kilku poglądów, kilku zdjęć, kilku zachowań…\nkochana bardzo Cię lubię czytać, uważam się za osobę tolerancyjną, ale w tej sprawie z baby bjorn nie potrafię Cię zrozumieć 🙁 wg mnie masz prawo nosić dziecko jak chcesz, ale jako osoba publiczna, ciesząca się tak dobrą opinią wśród nas czytających nie powinnaś tego promować jako dobre 🙁 noszenie dziecka w nosidle, przodem do świata jest szkodliwe dla jego kręgosłupa. i gdybyś to napisała, np. coś w stylu-tak wiem, ale nie robię tego cały dzień albo po prostu-tak chcę, to co innego, ale Ty się do dziś słowem nie zająknęłaś, że wiesz że to nie jest dobre. i stąd ta cała akcja, bo jeśli ktoś Cię czyta i uważa, że jesteś w porządku-jako matka i człowiek, a nie ma świadomości o prawidłowym noszeniu dzieci, może uznać, że skoro Julka tak robi to to musi być ok. i może tak nosić dniami i miesiącami,. serio, uważasz, że to jest ok?\nserio uważam, że jest ok.\nprawie większość mam jakie znam nosiła swoje dzieci w BB. niektore 4ke swoich dzieci. wszystkie dzieci są proste.\nnie znam ani jednej Mamy, która powiedziała „moje dziecko jest krzywe przez nosidło”.\nUważam, że nosidło Baby Bjorn jest całkowicie zdrowe i nie ma ani jednego przeciwskazania do tego by go nie używać.\nUwielbiam je i będę polecać.\nW Szwecji nie ma innych nosideł. Cały kraj jest zakochany w BB. Ma certyfikaty i pozytywne opinie od lat.\na kraj prosto chodzi.\ni proszę Cię zakończmy tą odpowiedzią dyskusję o niosidłach. ładnie proszę. blagaaaaaaaaaam 🙂\nKobieto jak Ty mądrze piszesz!! Od razu mi lepiej po takiej lekturze:)\nKocham Cie wirtualnie, dosłownie i w przenośni, Twoje teksty rozwalają mnie na łopatki, jakbym była na jakiejś terapii, zawsze znajdę u Ciebie kawałek siebie, strasznie jesteś mi bliska, a przecież się nie znamy, dziękuje za każdy Twój tekst, każda kropkę, przecinek….\n26 czerwca 2015 o 12:37\nno kocham Cię ciotka jak nie wiem co… kocham, choć nie znam, a może znam tylko tyciu-tyciusieńco z tego, co na blogu pokazujesz….\nutożsamiam się z Tobą bardzo, bo kiedyś – jak byłam młodziutką dziewczyną to myślałam, że wszystko wiem, że wszystko mi się uda… teraz wiem, że tak nie jest, no i chyba trochę tej pokory już mam… ale uczę się ją mieć każdego dnia – również od Ciebie, czytając Twoje wpisy… o tych wszystkich rzeczach, które są, ale jutro już może ich nie być, żeby szanować to i cieszyć się, że się ma, bo jutro może się nie mieć nic, choć dziś chce się mieć więcej…\nczekam, żeby urodzić – boję się diabelsko tego bólu, całej tej szpitalnej otoczki, żeby komplikacji nie było i żeby mój chłopczyk szczęśliwie przyszedł na świat… ale czym że jest ten mój strach o ból w obliczu strachu matki, która musi chore dziecko urodzić, albo – nie daj Bóg – martwe….. albo urodzi i oddać musi… mój strach jest tu niczym, choć nadal jest… kiedyś myślałabym tylko o tym, a teraz myślę o tych biednych kobietach, które mają o wiele większe strachy… i to chyba pokorne jest… i za te lekcje dziękuję Ci …\nWszystko to mądre … Czytajac zganilam siebie kilka razy . Ot cała prawda … Zauważać -nie u innych-u siebie … I zmieniać . Niezwykle to trudne , ale refleksja nad swoją osoba pobudzona czymkolwiek jest zeby budować . dziękuje . Czuje sie dziś zbudowana … Splotlas moje myśli w piękne słowa ,pomoglas spojrzeć na siebie z boku .i tak … Czuje sie dziś lepiej .\nI love you, Julia:) całym sercem:)\nJulia, jak ja lubię Ciebie czytać!\nTakie to wszystko mądre i z głębi serca i bardzo przemyślane i prawdziwe, co piszesz. Każdorazowo kiedy zaglądam tu do Ciebie, czytam i zaczynam zastanawiać się nad sobą i rozmyślać. Bo człowiek się czasem zapomina i żyje nie żyjąc, marnotrawi czas, zapomina, co ważne. A Ty, Dobra Duszyczko przypominasz. Z całego serca dziękuję, że jesteś i za to jaka jesteś. Dajesz moc i wiarę, niesamowite dobro stąd bije i człowiek też zaczyna chcieć być dobrym. Pozdrawiam gorąco!\n26 czerwca 2015 o 12:52\nNie często zdarza mi się napisać komentarz gdziekolwiek…. Ale Twój dzisiejszy post oddaje wszystko o czym tak często ostatnio rozmyślałam, bo czytając różne blogi, przeglądając instagrama nigdy nie jestem w stanie zrozumieć tych „złych” komentarzy… Dlaczego w tych czasach tak łatwo ludziom to przychodzi – ocenianie innych i krytykowanie…. Czy nie lepiej jest zachować dla siebie ten jad żeby komuś nie robić przykrości…\nDziękuje Ci Julio za ten wpis\n26 czerwca 2015 o 12:53\nale dzis sentymentalny dzien, cos wisi w powietrzu, najpierw przeczytalam ten post co wkleilas rano o tacie i taka zamyslona chodze od rana…zmarl tez znajomy rodzicow i tez zaczelam o tym myslec, teraz ten wpis…ale czasem takie dni sie przydaja, wlasnie po to chyba by wszystko przewartosciowac jeszcze raz i jeszcze raz 😉\n26 czerwca 2015 o 12:55\ngdybyś Ty wiedziała jak mi tym postem dzisiejszym pomogłaś, oczyścić się z żalu jaki od dawna tkwił jak drzazga…każda matka powinna sama zdecydować jak chce karmić swoje dziecko… moje też na butlą było karmione, nie z mojego egoizmu, tylko z nerwów i stresu spowodowanych przez te ciągłe i nieustające i atakujące pytania „nie karmisz piersią?” „jak to butelke mu dajesz?”… doprowadziło to do takiej frustracji i nerwicy, że na samą myśl o karmieniu piersią robiło mi się niedobrze i słabo… powstał również żal i złość na samą siebie bo jaka ze mnie matka jak nie umiem dziecka wykarmić…\nDlatego jeszcze raz zaapelujmy do wszystkich „DORADCZYŃ”… dajcie młodym matkom przede wszystkim spokój, on jest najważniejszy… i wsparcie oraz akceptację wyboru jak chcą karmić, nosić, ubierać i wychowywać swoje dziecko, bo dla każdej matki jego dobro jest najważniejsze… a uśmiechnięta i szczęśliwa mama, to szczęśliwe dziecko…\nJeszcze raz Julka dziękuję bo pomogłaś mi pozbyć się żalu i poczucia winy, że nie dałam mojemu brzdącowi tego co powinnam…\nDzisiaj to jak opatrunek na moje rozdarte serce..\nI znowu super napisałaś (innego tekstu bym się nie spodziewała jak super 🙂\nCenię Twojego bloga za „normalność”, za proste słowa bez lukru, za to, że chyba z każdym tematem/wpisem trafiasz w punkt 🙂 Wzruszasz, rozbawiasz (ten tekst o jeździe autem z siostrą dugo zostanie mi w pamięci) zmuszasz do głębszego zastanowienia się, albo do docenienia tego TU i TERAZ bez myslenia.\nGratuluję wspaniałej rodziny 🙂\n” a dom słyszy wszystko.. i wiatr przed burzą tego nie oczyści. choćbyś wszystkie okna otwarł..”\nja sobie to na ścianie u siebie powieszę jeśli pozwolisz:)\n26 czerwca 2015 o 18:38\nJa też…jeśli można. ☺\nAlicja- o chłopcu i pisze:\nNooo…. Nazwa tak trafna jak ” karmiące cyce na ulice ” czy jakoś tak … Ale mniejsza z tym 😉\nA wiesz, co mówi moja Mama ? ” każdy jest jakiś ” i ja, i Ty, i On , i Ona ….no każdy ! A mi najtrudniej nie oceniać i nie krytykować najbliższych … Kiedy wydaje mi sie, ze robią źle, błądzą chciałbym ostrzec, uchronić , zmienić sposób myślenia …. Tylko kto powiedział, ze ten moj jest właściwy ? Pracuje nad tym… I jeszcze jedno…. Nikt nigdy nie wie jak by sie zachował w danej sytuacji dopóki sie w niej nie znajdzie … A nawet wówczas , tak jak napisałaś , każdy zareaguje inaczej, każdy jest inny , inaczej myśli i czuje ….z Benkiem na ręce ale dobrze gadasz 😉\n26 czerwca 2015 o 13:52\nJak to dobrze, że istnieją tacy ludzie jak Ty Julio 🙂\nDziękuję Ci za słowa, które leczą duszę 🙂\npokora… o tak. gdy jestem w kościele lub zdarzy mi sie modlić choć z wiarą w boga jest u mnie różnie to nigdy o nic nie proszę. Zawsze dziękuję. I zawsze ze łzami w oczach i pokorą w sercu bo mam za co dziękować-trójka względnie zdrowych dzieci, pracowity zaradny i troskliwy mąż, popłacone rachunki, fajni teściowie którzy nie uwierają, pełna lodówka i czasami wolniejsza kasa na nowe spodnie. Doceniam i dziękuję.\n26 czerwca 2015 o 15:06\nWszystko prawda tylko… jak się tego nauczyć? :/ Jak się nauczyć optymizmu, niemarudzenia, dostrzegania małych rzeczy kiedy całe życie wzrastało się w domu, gdzie się narzekało? Kiedy pierwsze skojarzenie nie jest tym, które się chce wypowiedzieć głośno i czasem się udaje zapanować nad językiem ale czasem się po prostu nie zdąży i lecą te okropieństwa w świat i co gorsze… dziecko słucha i zaczyna powtarzać? 🙁 To jest tak strasznie trudne kontrolować się przez cały czas a świadomość tego, że robisz źle nie pomaga.\n26 czerwca 2015 o 15:12\nA no widzisz! I dlatego Cię uwielbiam, za twoje podejście do ludzi i świata ! :*\nTakiego wpisu potrzebowałam jak powietrza, bo duszę się już od dłuższego czasu. Ja niestety jestem ta która obgaduje i za każdym razem mi z tym źle. Źle mi ze sobą jest i pewnie ludziom ze mną. Niestety pomimo świadomości mojego podłego charakteru ciężko jest się zmienić\nU mnie z wiekiem tez zaszly zmiany, bo sto razy zastanowie sie, zanim kogos ocenie. Juz nic nie jest zero-jedynkowe, nieomylnosc zastapila empatia. Np. Nie lubie strasznie jak matki krzycza na swoje dzieci i sa agresywne w stosunku do nich. Kiedys pilka byla krotka – zla matka. Teraz zastanawiam sie, skad w tej kobiecie tyle zlosci i agresji? Czy ma meza tyrana i juz nie daje rady, a moze nikt nie nauczyl jej okazywac czulosci… jasne, wciaz zdarza mi sie krytycznie patrzec na swiat, ale lapie sie na tym i staram pracowac nad soba. Co do tych matek, ktore maja zawsze dla wszystkich dobre rady… idac naszym empatycznym tropem mozna by zastanawiac sie, dlaczego i w jakiej sferze czuja sie niedoceniane, skoro choc na tym polu probuja udowadniac innym ich nieporadnosc i tym samym poprawiac sobie swoja samoocene. Jeszcze gdy nie mialam dzieci zawsze mnie to dziwilo, jak mozna komus doradzac i oceniac w tych kwestiach. Myslalam, ok, nie masz dzieci, nie znasz sie i nawet chocbys chciala nie masz wiedzy, zeby sie madrzyc. Ale teraz mam dwojke i nadal nie wyobrazam sobie oceniac kogos, a tym bardziej naklaniac do swojej jedynej wlasciwej wizji macierzynstwa. Jak ktos bedzie chcial znac moje zdania, to zapyta, poprosi o pomoc. Ubawilas mnie opowiescia o mamie… moja jest podobna. Zawsze znajdzie dobre strony kogos, a jak juz nie da rady, to po prostu siedzi cicho:)) niebywala umiejetnosc, czasem wkurzajaca 🙂 jej zreszta nawet czteroliterowe slowo na d przez usta nie przejdzie. Ta moja kryska 🙂 ale dzis jestem miloscia, tolerancja i szczesciem, bo jutro lecimy na dwa miesiace do polski i poki co swiat jest wspanialy:D usciski wielkie\nLubić siebie bardziej… Takie oczywiste i takie trudne. Większość naszego „hejtu” wobec innych – i w świecie realnym, i w wirtualnym – bierze się stąd, że nie lubimy siebie albo lubimy za mało. A tego lubienia siebie nikt nam nie da w prezencie. Trzeba to sobie samemu wypracować. Każda miłość wymaga starań i pracy, miłość własna też. Pocieszające jest to, że upływający czas jest naszym sprzymierzeńcem. Nie skaczę z radości, że się starzeję, ale cieszę się, że wraz z wiekiem jest we mnie więcej refleksji, dystansu, pokory, więcej lubienia siebie. Jakoś mam poczucie, że szkoda tego czasu, który mi pozostał, na wymachiwanie szabelką, kruszenie kopii, zacietrzewianie się z byle powodu, kłótnie, fochy, zmienianie innych na siłę.\nŻycie jest jak rzeka. Kiedy jesteśmy młodzi, często próbujemy płynąć pod prąd, chcemy inaczej, po swojemu, tracimy mnóstwo energii, a skutek nierzadko jest mizerny, bo nie da się kijem zawrócić wody, każda rzeka zmierza tam, gdzie zmierza. Z wiekiem zauważamy, że o wiele przyjemniej jest pozwolić się nieść nurtowi, akceptując swój los i swoje przeznaczenie.\nJest taki piękny wiersz Herberta „Do rzeki”, cudownie zaśpiewany przez Dominikę Świątek. Tu można jej posłuchać: http://www.dominikaswiatek.pl/media.php\nZasłużyć na odpoczynek w cieniu wielkiej delty… Jejku, ale bym chciała! Wiem, że bez lubienia siebie, bez pokory, akceptacji, tolerancji to się nie może udać. Dlatego pracuję nad sobą. I nie ukrywam, że Ty mi Juliś bardzo w tej pracy pomagasz!\nJulio i gdybyśmy tak wszyscy…. i tak nagle…..Cholera ale by to pięknie było. Nie oceniać nie sadzic, nie potępiac, ciesz sie tym co mam, bo moge to stracić. Nie patrzec z zazdrością na cudze dziecko, popatrzec na swoje jak na siódmy cos swiata.\nJa moze naiwnie ale twierdze, ze nie ma złych ludzi, sa tylko czasami nieszczęśliwi.\nNie mieszkam w Polce od ośmiu lat i wyzbylam sie krytycznego wzroku(mam taka nadzieje) nie dziwi mnie pidzama w sklepie rano, nie dziwią sandały zima. Doceniam wybór innych mimo, ze kompletnie nie jest on zgodny z moimi przekonaniami.\nChciałabym cos napisac o tym temacie z nosidłem. Ja kocham chustę, uwielbiam i nie zamieniłabym jej na nic innego, moja dobra koleżanka nosi dziecko w bb. Oj korciło mnie kilka razy a i ja język siedział jak widziała mnie próbująca ogarnąć piec metrów materiału na peronie ;).\nKocham te moja kumpele a ona mnie. Tyle, ze to zdrowa milosc. (To ja moze lepiej do sedna przejdę) czytam czasami ze przeciez jesteś osoba publiczna ze ktoś sobie popatrzy na ciebie z Benem w bb i kupi nosidło i skrzywdzi to swoje maleństwo itd. No ale ludzie nie owce i swoj rozum maja. Ja np chyba z miesiąc czytałam o chustach, nosidłach i nawet najpiękniejsze zdjecie nie bylo mnie w stanie przekonać do czegoś co nie jest moim wyborem.\nMoze świat na głowie staje i chec skopiowania kogoś jest silniejsza ale ja jednak wierze ze ludzie kierują sie czymś wiecej jak pięknym zdjęciem.\nNi dobra jak zwykle zamotałam te moja wypowied. Do sedna.\nFajny ten tekst no i w sumie to na tych trzech Słowacja mogłam poprzestać.\nMiłego dnia ide objadać sie pampuchami z borówkami\n26 czerwca 2015 o 18:21\nDobrze, ze lata i dzieci robia swoje i chyba kazdemu cos sie w mozgu prostuje i zaczyna doceniac, cieszyc sie, kochac! Tak zwyczajnie mocno, bezwarunkowo.\nJulia, wiem ze mialo byc o tolerancji, ale mi sie jakos przykro zrobilo.\nBo tak rodzilam naturalnie, tak karmie, tak nosze w chuscie/MT, ale nie jestem nawiedzona wariatka, co bedzie kogos naprostowywac i strzelac jadem. A tak sie poczulam…. do jednego wora wrzucona.\nWidzisz, Ty dostajesz listy od mam, ktore sa napietnowane, ze niekarmia piersia.\nAle jest tez druga strona, te co karmia dlugo, a za plecami glupie komentarze (boze, taki duzy chlopak i jeszcze cyca ciagnie, boze ona jakas nienormalna, ze nosi takiego kloca, przeciez to kregosup moze wysiasc, co na wozek jej nie stac i najlepsze u lekarza, jakbym byl pani mezem to bym pania z domu pogonil!) :///\nNo zesz! No i na co to komu???\nZycze wszyskim mamom sil, usmiechu i zebysmy sie zawsze mogly wspierac chocby nie wiem, jak bardzo sie roznimy:)\n26 czerwca 2015 o 18:29\nWiele rzeczy poruszyła trudno więc skomentować i odnieść się do wszystkiego. Napiszę więc tylko pół żartem, pół serio , że powinnaś kazania pisać. Są często mądrzejsze i właśnie bez jadu i podżegania do piętnowania inności od tych ,które często słyszę.\nJa to jestem „Królową Gaf”. Zawsze kiedy ktoś opowiada mi o kimś innym, o niewłaściwym zachowaniu (nie chcę użyć słowa „obgaduje” bo nie zawsze pasuje), zapala mi się czerwona lampka: przecież to mogłam być JA. Bardzo prawdopodobne, żebym się tak zachowała, bo nie pomyślę i urażę, nie skojarzę i zostanę źle odebrana, będzie mnie bolała głowa i nieświadomie odburknę… I ten ktoś zamiast powiedzieć mi o tym, żebyśmy sobie wyjaśnili, pożali się komuś innemu.\nCo do oceniania, cóż.. Ostatnio w przychodni czekałam z dzieckiem na szczepienie. Ona się bawiła przy stoliku, a ja z nosem w Facebooku. Kątem oka widziałam, te oceniające spojrzenia, litościwe pomruki do niej. Bo się dzieckiem nie zajmuję. I NIKOMU tam przez myśl nie przeszło, że ja byłam w pracy. Że, zarabiałam na to szczepienie.\nI ostatnie. Nosidło. Mam, używałam z Córeczką, a teraz przy Synku, leży nieużywane. Ani razu z nim z domu nie wyszłam. Bo bałam się tych spojrzeń z przychodni. Tam miałam argument (dla siebie, ale miałam), a tu… Jakbym świadomie krzywdę dziecku robiła. LUBIĘ SIEBIE BARDZIEJ. Jutro idziemy na spacer z nosidłem.\n26 czerwca 2015 o 19:43\nJulia , a tym postem załatwiłaś jakąś swoją sprawę która leżała na sumieniu, czy tak sie złożyło? Dobrze, ze poruszyłaś tą sprawę, ja mimo dojrzałego wieku wciąż się uczę, żeby nie posunąć się za daleko w ocenianiu innych. Biedroń wyniósł papieża bo to nie jego bajka, ale nie wyrzucił do kosza, nie złamał w pół, a ilu ”świętych” się obraziło? I ci ”święci” są wokół nas i świetnie wiedzą co nam potrzeba i w jakiej sukience będzie nam dobrze. Pozdrawiam, ja mam jurto świetne plany i wszystkim życzę miłego weekendu.\n26 czerwca 2015 o 20:35\n….na dzisiejszy gorszy dzień tego mi było trzeba… tych jakże zwykle pięknych, ciepłych i pełnych mądrości słów – dziękuję!\n26 czerwca 2015 o 20:47\nJulia,jak ja Cię uwielbiam, za Twoją mądrość, szczerość i podejście do życia.\nDzieki Tobię pracuję nad sobą codziennie,doceniam to co mam, staram się nie myśleć stereotypami, nie oceniać jak robiłąm to kiedyś 😉 (bo może ktos ma powody aby zachowywac sie włąsnie tak a nie inaczej) …. pokora i jeszcze raz pokora …. Dziękuje ze jesteś, piszesz….\nPiekne slowa, jak zawsze sklaniajace do przemyslen. Juz od dawna zastanawialam sie nad tym dlaczego jedna matka patrzy na druga wilkiem. Dlaczego jest w nich tyle jadu? Przeciez kazda z nas kocha swoje dzieci, kazda chce dla nich jak najlepiej. Dlaczego nie potrafimy uszanowac cudzych wyborow? Nawet jesli mamy odmienne zdanie to przemilczmy, albo wypowiedzmy w kulturalny sposob, ale nie atakujmy, nie wmawiajmy innym, ze tylko my mamy racje. Sama nie raz kogos pochopnie osadzilam, czy obgadalam. Strasznie tego zaluje. Bo moze nie mialam racji. A nawet jesli mialam, to przeciez moglam to zachowac dla siebie.\nJulia, dziekuje Ci za te piekne slowa.\n26 czerwca 2015 o 21:29\nWlasnie dlatego przestałam czytać fora, bo zamiast dobra rada to przesiąknięte sa jadem. Przeniosłam sie tu, bo motywujesz i przypominasz o tym co najważniejsze. Thx!\nHej Julio … Jestem osoba która urodziła naturalnie karmiła piersią 2 lata nosiła w chuście synka a Ty jestes osoba która miała cesarkę karmiła butelka i nosila synka w nosidle jesteśmy inne ale … obie jesteśmy SUPER MAMAMI!!!!!!!! Pozdrawiam serdecznie!!!!\nJa napiszę krótko 🙂 dziękuję za piękny post 🙂\n26 czerwca 2015 o 23:36\nso damn lov ya!!!!! 😀 :*\n27 czerwca 2015 o 06:32\n…pokora… ciężko jest dumę swą do kieszeni schowac, odpuścić, dac za wygraną…\n27 czerwca 2015 o 09:29\n…ach pisać nie umiem wole w oczy patrzeć….ale Kobietki Kochane….jesteście cudne wszystkie!!!!Julia,przyciągasz pięknych ludzi…<3\n27 czerwca 2015 o 10:43\nBardzo Cię lubię Julia. Jesteś ważna. Dziękuję Ci raz jeszcze. Bardzo piękny i mądry tekst.\n27 czerwca 2015 o 12:47\nJulio, głupio mi… Od pół roku czytam Twojego bloga, ale nie zostawiam nawet komentarza. Podpatruję Cię i to jak prowadzisz swoje życie. Nie traktuję tego jako rozrywki, na początku ciężko mi się czytało Twoje posty, ale po kilku wejściach wciągnęło mnie Twoje pisarstwo. Jesteś dobrym człowiekiem, chciałabym aby więcej ludzi było takich jak Ty. Dlatego dziś napiszę. Dla Ciebie, do innych…\nNie będę pewnie jedyną, która pisze do Ciebie podobne historię. Jednak to zrobię. 7 miesięcy temu urodziłam zdrową i śliczną córę. Jak tylko ją ujrzałam, to pokochałam całym sercem… Bardzo chciałam mieć córkę. Sama nie miałam dobrych relacji z moją mamą i pragnęłam mieć kogoś z kim mogę nawiązać zdrową i mocną więź pełną miłości. Uważam się za silną osobę (podobnie jak Ty słyszałam, że dobrą dziewczyną jednak mam niewyparzoną buzię). O depresji poporodowej słyszałam, czytałam i kompletnie jej nie doceniłam. Uważałam, że istnieje tylko w książkach, albo to jest tylko parodniowy „gorszy nastrój”. Myślałam, że mnie to ominie. Jednak kiedy w szpitalu nie potrafiłam „zgrać się” z dzieckiem i zacząć karmić je piersią. Nikt z personelu mi nie pomógł, a wręcz unikano mnie. Niby duża ze mnie dziewczynka, 3 dychy na karku, ale się załamałam. Płakałam po kątach, że nie potrafię dzieciaka nakarmić. Od mamy usłyszałam naganę w głosie, że dokarmiam dziecko butelką (przecież teraz nie nauczę jej jeść NORMALNIE). Depresja przyszła, nawet nie zauważyłam kiedy. Teraz już jest świetnie, ale tylko dzięki mężowi, który za mnie odpierał ataki na moją osobę (od teściowej, bratowych i mojej mamy). Który wstawał razem ze mną do dziecka, tulił je kiedy ja nie chciałam wziąć na ręce mimo jego płaczu. Nie ocenił mnie, nawet w myślach (skąd to wiem? bo mi mówił wszystko…).\nDlatego wiem o czym chcesz powiedzieć. Ważne jest zrozumienie i tolerancja. Wsparcie nie tylko od bliskich, ale też od osób z zewnątrz, nawet całkiem obcych. Dobre słowo naprawdę ma wielką siłę.\n> depresji poporodowych nigdy nie miałam, ale ja to ja. twardo stąpam po ziemi. dostałam takie fundamenty w życiu, takie wady i zalety i łatwiej mi z nimi żyć <\nZabolało mnie to. Twardo stąpaj po ziemi to nie dosięgnie cię depresja? Tak niebezpiecznie blisko temu do „no weź się ty tam z depresją ogarnij, pozbieraj się, przestań się nad sobą rozczulać”. Tak, jakby najlepszy, najtrwalszy fundament, cała plejada cnót, lub dowolny zestaw wad mógł człowieka w jaki sposób przed depresją zaszczepić lub uchronić. Tak, jakby depresja wybierała jedynie tych słabych, unoszących się w powietrzu. Nie, nie wybiera.\n28 czerwca 2015 o 11:50\na ja myśle,że chodzi o to ,że jedni są „twardzi”a inni wrażliwi.Dlatego jednych depresja dotyka a innych nie.Ale to nie jest osądzanie.Ja tego tak nie odebrałam\nNie….. to nie o twardość chodzi ale o chorobę. Choroba nie wybiera, więc nie ma znaczenia, czy jest się naprawdę pewną siebie, świadomą osobą, twardą czy jak tam nazwać. Depresja może dopaść-każdego i nie mamy na to wpływu. taka prawda.\n28 czerwca 2015 o 09:12\nKiedyś moja znajoma powiedziała mi bardzo piękne słowa:\n„To co widzisz w innych, istnieje w Tobie”\nTe słowa bardzo pasują do twojego postu ale też odzwierciedlają Ciebie, jak również każdego z nas.\n28 czerwca 2015 o 11:48\nOj Julka,Julka…jak to jest,że tak dobrze się „ciebie”czyta?pięknie piszesz i mądrze …oj więcej takich” ludziów”potrzeba\na jeśli chodzi o rywalizacje między Matkami to też tego nie rozumiem i nie pamiętam czy to ty pisałaś kiedyś”twoje życie jest najlepsze dla ciebie -nie zazdrość”ale same słowa utkwiły mi tak głęboko,że do dziś stosuję tę mądrość w swoim życiu\nJulia, Julia, Julia, brak słów, choć od dawna już wiem, że jesteś wielka 🙂 i wyjątkowa, to znów potwierdzasz to kolejnym postem 🙂 Ty taka fajna super zwykła niezwykła babka jesteś:)\n28 czerwca 2015 o 19:55\nBardzo lubię tu zaglądać i lubię estetykę tego bloga i wrażliwość autorki. Dziś jednak zgodzę się z komentarzem Zoi: depresja poporodowa nie wybiera bo ktoś jest słaby albo w domu nie odebrał mocnych fundamentów. Hormony i tyle. Szczęściary te których nie dopadła. Nic więcej. Żadna siła, żadne fundamenty nie pomogą.\nJulka przepięknie napisane! Ja kiedyś myślałam, że pozjadałam wszystkie rozumy. Przecież to oczywiste, że ta osoba nie powinna się tak zachować a tamta powinna zrobić inaczej. To wszystko było takie proste. Tak… było… ale z mojej perspektywy. Teraz się staram nie oceniać innych. I masz rację, cudowne uczucie lekkości na sercu. Wtedy człowiek czuję, że żyje, nie ma w sobie tyle złości, czuję radość z życia. Ale tego nauczyłam się dopiero po tragedii jaką przeżyłam. Do tego wszystkiego jest potrzebne doświadczenie życiowe albo niezły kop w dupę. Rok temu straciłam córkę, urodziłam przedwcześnie. Żyła zaledwie 2 tyg. Chcę Wam opisać taką jedną sytuację, którą opowiedziała mi jedna z mam dziecka, które leżało na Oddziale z moją Julką. Obydwie byłyśmy w bardzo podobnej sytuacji. Miałyśmy po jednym dziecku w wieku 3 lat, dojeżdżałyśmy codziennie do naszych Skarbów po ponad 100 km do szpitala. I pewnego dnia jak opowiadałyśmy sobie o naszych dzieciach, zarówno tych przebywających w szpitalu, które bardzo dzielnie walczyły o życie codziennie, jak o tych które zostawały w domu i bardzo mocno tęskniły za rodzicami i mocno przeżywały całą tą sytuację, z wielkim żalem opowiedziała mi jak pewna osoba z jej otoczenia oskarżyła ją, że jaka z niej matka??!! całymi dniami siedzi w tym szpitalu i poświęca cały czas tylko jednemu dziecku, które i tak nic z tego nie wie a co z jej drugim dzieckiem? zapomniała o nim? i pyta mnie jak ja sobie z tym radzę? i mówi dalej „przecież to się musi kiedyś skończyć, wyjdziemy wreszcie z tego szpitala i będziemy w końcu wszyscy razem, ale teraz to dziecko mnie bardzo potrzebuje bo najważniejsza jest obecność matki”. I co ja miałam jej powiedzieć. Nawet nie odważyłabym się jej narzucić jakiegoś zachowania. Ja nie miałam niestety takiej możliwości, aby być z moim Maleństwem cały dzień bo leżała na Intensywnej Terapii, co oczywiście do dzisiaj nie mogę tego zapomnieć i bardzo boli, że nie mogłam spędzić z Nią więcej czasu, nawet nie mogłam Jej wziąć na ręce… Ale uwierzcie mi, że wtedy zrozumiałam, że właśnie przez taką babę, która oceniła, rzuciła oskarżenie, a podejrzewam, że sama tego nie przeżyła, spowodowała ogromne poczucie bezsilności, żalu, wyrzutów sumienia u tej matki, czego i tak zapewne jej nie brakowało bo każda matka, której dziecko jest chore zawsze myśli „co ja źle zrobiłam, może to przeze mnie”. Jak można oceniać ludzi, którzy przeżywają tragedie???!!! Człowiek jest rozdarty, zrozpaczony, bezsilny, a jak chodzi o własne dzieci to matka zrobi wszystko co może, żeby było im jak najlepiej, żeby były zdrowe. W tej sytuacji to była i wyłącznie decyzja rodziców i nikt nie ma prawa oceniać ich za to co robili, bo byli ludźmi, którzy chcieli jak najlepiej dla swoich dzieci. Nikt nie wie jak się zachowa w skrajnych sytuacjach, każdy jest inny, ma inne poglądy. To czego doświadczyłam, wtedy w szpitalu, co zobaczyłam nauczyło mnie wielkiej pokory. Chore, malutkie dzieci, niczemu niewinne i zrozpaczeni rodzice to jest ogromy ból w sercu. To był inny świat…cierpień, bólu i totalnej bezsilności. Każdy dzień to walka o życie tych Maleństw. Dlatego nauczmy się doceniać to co mamy i cieszyć się każdą chwilą jaką otrzymujemy i nie oceniać innych bo czasami możemy wyrządzić komuś wielką krzywdę! Każdy przeżywa swoje życie tak jak jemu jest dobrze, i nikomu nic do tego! Jego życie, jego sprawa. A zdrowie to największy dar! Nie ma nic cenniejszego, bo jak się jest zdrowym to można wszystko! Teraz to wiem! Bo niby zawsze wiedziałam, ale teraz się przekonałam! P.s. przepraszam Was za taką lakoniczną wypowiedź ale jest mi jeszcze ciężko o tym pisać i kończę wreszcie bo już nic prawie nie widzę.\n29 czerwca 2015 o 13:03\nPiękne słowa, oj piękne i jakże pouczające.\nPozdrawiam ( http://wikulinka.pl/ )\n100% na tak- poruszasz i pokazujesz nam- mi że przecież tak naprawdę to wiele mamy wzorców i nawyków „z mlekiem matki wyssanych” 😉 i rzeczywiście często narzekamy, oceniamy i gderamy, albo uśmiechamy, tolerujemy i godzimy bo takie wzorce z domu. Praca nie jest łatwa i ciężko nawyki zmieniać, ale sama wiem, że im więcej dobra w innych dostrzegam i nie skupiam się na jadzie, tym szczęśliwsza jestem a i moje dzieci podobnie wypowiadają się- daj Boże z kakao od matki niech wyssą 🙂 bo mleka już nie 🙂\nJesteśmy różne całe szczęście i dzięki temu możemy różnie robić- czytam wasze komentarze o tych chustach, nosidłach i innych wiszących czy nie i powiem tak: ja nie nosiłam w chuście bo mam siostrę fizjoterapeutkę i głowę by mi urwała i co się nasłuchałam, ile ona dzieci na ćwiczeniach miała bo w chustach noszone były, w nosidełkach też nie bo też się nagadała i w sumie to nawet nie byłam zainteresowana po prostu, nosiłam na rękach- bo tak sobie uważam, że matka jest po, żeby nosić, tulić i często nie miałam porobione bo nosiłam. I też mnie krytykowali ci co wiedzą przecież zawsze lepiej- ciotki, babki, matki i teściowe, koleżanki i inne bo na rękach ciągle, bo się przyzwyczai. A ja chciałam, bo jedyne czego jestem pewna to to, że matka wie najlepiej, czego dziecko potrzebuje. I dwójkę tak nosiłam, nosiłam, wynosiłam i czasem nadal noszę (4,5 i 2) chociaż coraz rzadziej bo nie chcą. I szkoda mi czasem, a czasem ciężko. Dajcie na luz kobity z tymi noszeniami bo to tylko mały element i po co się szarpać- niech każdy robi tak, żeby dziecko i matka były szczęśliwe.\nBrawo Jula pisz pisz, kiedyś takich mądrości od starszyzny człowiek słuchał, teraz rodzin wielopokoleniowych w domu nie ma- przynajmniej u mnie, ale ja mam Ciebie za to :*\n29 czerwca 2015 o 21:10\nMam czterech chłopców, wszystkich karmiłam piersią (jednego nadal karmię), rodziłam naturalnie bez znieczulenia, nie nosiłam ani w chuście, ani w BB, modlę się co dzień z synkami przed snem, a lubię Cię i cenię, mimo, że się nie znamy. Bo też kocham życie, łapię chwilę, szukam szczęścia, mam pokorę do życia. I staram się z całych sił lubić siebie coraz bardziej. Pozdrawiam Cię ciepło, Julio. Agata\n30 czerwca 2015 o 14:57\njak ja Cię lubię dziewczyno ! tolerancja, pokora- też codzienie szukam i w skrawkach codzienności odnajduję. I czy szpital z dzieckiem, czy piknik na plaży- staram się nie przestawać być wdziędzna, Dziękować. pozdrawiam po stokroć!\n1 lipca 2015 o 20:27\nPamiętam raz jak pewna koleżanka na lekcji powiedziała mi, że źle się ubieram. Za dziecinnie, za mało dorośle.\n„Och tak, bardzo się cieszę, że masz inne zdanie, jednak pozwól być mi sobą. Ja dobrze się tak czuję i ostatnią rzeczą jaką się przejmuję jest ta cała „norma”.”\nNormy nie ma. Normę każdy buduje sobie sam. Niech każdy robi to co chce, jeśli innym nie szkodzi i będzie się nam lepiej żyło. A te Pani słowa: „ja mam na ten temat swoje zdanie, nie zamierzam go zmienić i bardzo mi z tym dobrze…”, ja je chyba sobie powieszę, takie mądre są. Mogę?\nMiłego wieczoru, miłego noszenia Benka w chuście i miłego nie karmienia piersią. Miłego lubienia siebie :).\n6 lipca 2015 o 07:13\nŚwietnie ujęłaś ten temat. Też od pewnego czasu się z tym gryzę i pracuję nad tym by mniej oceniać, niech sobie każdy żyje jak chce. Tobie czego zazdroszczę to tej mądrości Twojej mamy, czytam Ciebie dłuższy czas i wiem że dzięki podejściu Twojej mamy i twoje jest takie jakie jest. Bo tam masz wsparcie. I choć dom masz piękny i nadziwić się nie mogę jego klimatowi to nie zazdroszczę tego domu tak bardzo jak tej Twojej mamy. Jakże odmiennej od mojej. Moja z kolei zawsze wszystko zaognia, zamiast łagodzić. Jak byłam podlotkiem, z jaką sprawą bym nie poszła to słyszałam: trzeba było powiedzieć lub zrobić to czy tamto, zawsze gotowe odpowiedzi, jej odpowiedzi, jej tokiem myślenia. Nigdy jakoś się nie zagłębiała w to co czuję. I potem już przestałam jej opowiadać, bo nikt nie potrzebuje gotowych recept, czasem wystarczyłoby wysłuchać i próbować zrozumieć. Dziś pewnie jej przykro że tak mało się otwieram na nią, nie opowiadam zbyt wiele ale ona też niewiele się zmieniła. Jak mój teraz 4 letni syn był i jest dzieckiem nadwrażliwym ale już o niebo mniej, darł się w niebogłosy nie raz o byle co to moja mama nigdy mi nie powiedziała że dzieci tak mają i wyrośnie z tego tylko w internecie szukała informacji o autyźmie, bo może on to ma, że to nie jest normalne itd. Jak wielki pies sąsiada ponad pół roku temu przeskoczył nam przez ogrodzenie i mój syn do dziś boi się psów to dla niej nienormalne jest to że on się boi. Jak po drugim porodzie wylądowałam w szpitalu z krwotokiem to codziennie była u mnie żeby lekarzy pilnować bo na pewno mnie wykończą a przecież ja mam 2 dzieci do wychowania. Najlepiej procesować się już z nimi bo to na bank ich wina że ja krwotok miałam. Jak zrobiliśmy kiedyś sylwestra dla znajomych a moi rodzice nigdzie wtedy nie szli i zaprosiliśmy żeby wpadli chociaż na lampkę szampana, bo uznaliśmy że miło im będzie z kimś posiedzieć to usłyszałam: a co nie będziecie mieli o czym rozmawiać? W sensie że ich jako zabawiaczy chcemy a chodziło tylko o to żeby w taki wieczór sami nie siedzieli. Dzisiaj w nocy wróciliśmy znad morza i moja mama akurat u nas spała i opowiadamy że mało byśmy nie dojechali w tamtą stronę bo a to sprzęgło szwankowało, biegi wyskakiwały i już mieliśmy zawracać to usłyszeliśmy: a mówiłam żeby nasze auto wziąć. Nie pomieścilibyście się ? (rodzice mają małe auto a my 2 dzieci, wózek, wanienka więc nie było szans) – trzeba było próbować spakować się t o nasze. A my dojechaliśmy, wróciliśmy i już po co gadać co mogliśmy a czego nie i nam wystarczyłoby usłyszeć: to dobrze że udało się dojechać szczęśliwie. Tak więc pozdrów Julia swoją mamę ode mnie:) to\nDroga Julio i czemu mi to zrobiłaś? tekst taki piękny, czytam i myślę” ma tak dużo racji, mi wciąż się zdaża zapominać o tej pokorze, muszę bardziej do tego dążyc. Jak mądrze napisała”. Już wiele Twoich tekstów przeczytałam- takich pięknych, z taką mądrością, aż mężowi o paru opowiedziałam. I tu przy końcu ta wzmianka że wisiadlo ok, cc na życzenie też… ale choć zdjęcie w tuli co mnie trochę pocieszyło…to dla mnie nie kwestia tolerancji tylko swiadomego wyboru najlepszego- bo skoro sa badania ze wisiadla szkodza jakze mozna je promowac? nie godzi się to z moim światopoglądem, muszę więc Cię pożegnać. Pisz dalej pięknie, i promuj zdrowe rzeczy, coby za dużo matek nie zbłądziło:) pozdrawiam\nAsiu, a ja czytałam mnóstwo gdzie piszą o tym, że BB są zdrowe i całkowicie polecane przez pediatrów, lekarzy itp…\nkażdy więc wierzy w to co chce. Ty wyszukujesz i wierzysz w „przeciw” a ja w „za” i co to za różnica?\njaki to wyznacznik człowieka?\ndziękuję Ci, Julio, za kolejny wspaniały wpis, który dodał mi otuchy i takiego spokoju ducha. zawsze dobrze mi się Ciebie czyta.\nPoprzedni wpisPoprzedni niedzielny Kraków.\nNastępny wpisNastępne cytat – zaproszenia do rozdania


Altavola – Strona 2 – Sklep oświetleniowy\nStrona główna / Atrybut produktu: Producent / Altavola / Strona 2\nAltavola Design to polski producent z siedzibą w Trzciance, miejscowości na zachodzie kraju. W swojej ofercie posiada on wiele klimatycznych, designerskich lamp. Podstawą i fundamentem marki jest tworzenie oświetlenia, które będzie cieszyło swoim wyglądem nie tylko oko, ale również portfel oraz – przede wszystkim – pozostanie z użytkownikiem na lata.\nWyświetlanie 81–90 z 90 wyników\nShape Lampa wisząca – Lampy i oświetlenie LED – kolor srebrny\nVogue Lampa wisząca – Lampy i oświetlenie LED – kolor Czarny\nManhattan Lampa wisząca – szklane – kolor beżowy, biały\nShape Lampa wisząca – Styl nowoczesny – kolor biały\nShape Lampa wisząca – Lampy i oświetlenie LED – kolor Czarny\nShape Lampa wisząca – Lampy i oświetlenie LED – kolor Szary\nApple Lampa wisząca – Styl nowoczesny – kolor biały, złoty\nApple Lampa sufitowa – szklane – kolor biały, złoty\nApple Lampa nowoczesna – Styl nowoczesny – kolor biały, złoty\nWszystko to dzięki starannemu wykonaniu, dokładnemu wyselekcjonowaniu odpowiednich materiałów, a także weryfikacji procesu produkcji w każdej jego części. Co więcej, stylistyka modeli jest tak doskonale przemyślana, ze pozostają one jednocześnie modne i ponadczasowe, co we współczesnym świecie ciągle zmieniających się trendów jest niesamowicie ważne.\nMarka doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak istotną rolę we wnętrzu odgrywa oświetlenie. Stara się więc tworzyć egzemplarze, które odpowiednio dopasowane do wystroju nadadzą mu unikatowej atmosfery. Światło jest nie tylko niezbędnym elementem do codziennego funkcjonowania, ale również jego źródło może stać się ozdobą oraz częścią aranżacji, a nawet tchnąć duszę do pomieszczenia w którym się znajduje.\nNieoczywiste projekty loftowych kinkietów, ekskluzywne, zdobne lampy stołowe, efektowne plafony, futurystyczne lampy wiszące LED o geometrycznych i niekiedy zadziwiających formach, a także te nieco skromniejsze, stylizowane na klimat vintage czy też wielokloszowe, będące głównym źródłem światła we wnętrzu – w ofercie odnaleźć można wszystko, czego potrzebuje wymagający klient.\nWybrane kolekcje i modele lamp – Altavola Design\nLampa stołowa Tiffany – Altavola Design\nTiffany to lampa, której mogą pozazdrościć jej właścicielowi zarówno goście, jak i pozostali domownicy. Do czarnej, okrągłej metalowej podstawy przytwierdzona jest na nóżce obręcz. W jej górnej części znajduje się dekoracja, swoim kształtem przypominająca odwrócony diament, wykończony złotym elementem. Dzięki wbudowanemu modułowi LED, jest to źródło światła lampy – efektownie rozpraszane przez nieregularną, kryształową powierzchnię.\nTen fantazyjny model prezentuje się doskonale w prostej, klasycznej sypialni z nutą luksusowej elegancji, ale także w jej eklektycznym odpowiedniku – z różem, błękitem czy zielenią.\nLampa wisząca Shape – Altavola Design\nTa dużych rozmiarów lampa wisząca to Shape. Tworzą ją trzy kwadraty w różnych rozmiarach, umieszczone jeden w drugim, przymocowane do czarnego zawieszenia. Ich wzajemne ustawienie można regulować, tworząc geometryczne, niebanalne aranżację. Model posiada wbudowany moduł LED i daje ciepłe, lecz intensywne światło we wnętrzu.\nShape wpasowuje się w futurystyczny oraz nowoczesny klimat funkcjonalnie i przestronnie urządzonych wnętrz. Zamontowana w głównej części salonu, w okolicy ciemnej, skórzanej sofy i przeszklonego stolika oświetli z powodzeniem całe pomieszczenie, nawet to o pokaźniejszej powierzchni.\nKinkiet New York Loft No. 2 – Altavola Design\nNew York Loft No. 2 to – jak sugeruje nazwa – oświetlenie w klimacie wielkomiejskich, dużych loftów, stanowiących obecnie w trendach główną inspirację najlepszych projektantów i architektów. Ten kinkiet posiada szklany, kulisty klosz w bursztynowym kolorze, z oryginalną żarówką wewnątrz. Połączony jest on z czarną, okrągłą, metalową podstawą za pomocą mosiężnego ramienia o surowym wyrazie.\nModel ozdobi idealnie wyeksponowaną, ceglaną ścianę, współgrając z odsłoniętymi częściowo rurami czy elementami instalacji, a także przeszklonymi powierzchniami. Rewelacyjnie wpisze się w industrialną atmosferę sypialni, kuchni, salonu czy korytarza.\nLampa sufitowa Apple – Altavola Design\nApple jest idealnym dowodem na to, iż mniej we wnętrzu oznacza więcej. Efektowna w swojej harmonii, braku przesady i bardzo wyważona lampa sufitowa ma szklany, biały klosz, złotą, metalową podsufitkę i także złote dodatkowe zdobienie w dolnej części lampy. Posiada zintegrowany moduł LED, dający ciepłe, przytulne światło we wnętrzu.\nTakie oświetlenie sufitowe jest nie tylko nad wyraz praktyczne, ale również eleganckie. Wpisze się w klimat glamour, modern glamour, nowoczesny czy klasyczny, minimalistyczny, z nutą ekstrawagancji. W centralnej części jasnej, klimatycznej kuchni w odcieniach beżu nie ma sobie równych.


Poznaj swój kRAJ! Rusza Script Fiesta 9½. Święto scenarzystów w Twoim domu! - Stowarzyszenie Filmowców Polskich\n22 kwietnia na platformie Think Film rozpocznie się Script Fiesta 9½! Wszystkie propozycje programowe będą dostępne online i całkowicie bezpłatnie. Organizatorzy przygotowali aż 25 wydarzeń, które uchylą rąbka tajemnicy do wielowymiarowego świata scenariopisarstwa! Na uczestników czekają premiery wcześniej zarejestrowanych dyskusji, wykładów i warsztatów, spotkania na żywo, projekcje filmowe i aż 35 gości!\nGratką dla festiwalowiczów będzie case study poświęcone “kRAJowi” czyli pierwszej pełnometrażowej produkcji Warszawskiej Szkoły Filmowej, która oczekuje na swoją kinową premierę. W spotkaniu wezmą udział wszyscy reżyserzy i scenarzyści, którzy zaangażowani byli w produkcję tj. Maciej Ślesicki, Veronica Andersson, Mateusz Motyka i Filip Hillesland oraz Marcin Adamczak – dystrybutor filmu, Velvet Spoon.\nPoznaj swój kRAJ czyli, jak powstały dzikie historie o Polakach\nZa realizację filmu odpowiadają założyciel i kanclerz Warszawskiej Szkoły Filmowej Maciej Ślesicki oraz absolwenci szkoły Veronica Andersson, Mateusz Motyka i Filip Hillesland. Podczas tegorocznej Script Fiesty twórcy filmu opowiedzą o wyzwaniach tworzenia scenariusza filmu nowelowego i przeanalizują, w jaki sposób zapisy scenariusza przeniosły się na efekt ekranowy. „kRAJ” to film złożony z sześciu komediodramatów, które z przymrużeniem oka pokazują współczesną Polskę. Każdy z nich sprawdzi się jako oddzielna historia, razem stanowią spójną całość. Wszystkie bazują na z pozoru prozaicznych sytuacjach, które przybierają przewrotny obrót, doprowadzając bohaterów na skraj wytrzymałości. - Z tego filmu bije energia, młodość, odwaga. Historie tworzą zmienny koktajl różnych nastrojów, atmosfer, które są świetnie zorkiestrowane – podkreśla Marcin Adamczak (Velvet Spoon, dystrybutor filmu).\nTwórcy przygotowali historię pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji i czarnego humoru, która wywoła zdumienie i przerażenie, przeplatane salwami śmiechu.\n- Najbardziej rozmyślaliśmy o tym, jak to zrobić, aby te wszystkie historie, które na początku były publicystyczne zamieniły się w opowieści o pełnokrwistych bohaterach. To, co było dla nas ważne, to to, abyśmy czuli, że nas to razem bawi. Wielu ze scen nie było do tej pory w polskim kinie. Również w tym sensie film jest niezwykle świeży. Choć tytuł jest publicystyczny, to nie zrobiliśmy filmu o Polsce, a o Polakach tj. o tym, co w swoich głowach mamy i jak się nam w tym głowach gotuje. Chciałem napisać dzikie historie, a z drugiej strony chciałem, aby one bardzo trzymały się ziemi. W rezultacie każda z historii podszyta jest prawdziwymi emocjami, namiętnościami. Właściwie jest to film o mrocznych marzeniach Polaków – opowiada Maciej Ślesicki.\nStudenci Warszawskiej Szkoły Filmowej zaangażowali się w realizację projektu na wszystkich polach i etapach produkcji. Pod opieką doświadczonych koordynatorów Macieja Ślesickiego, Andrzeja Wolfa, Marka Brodzkiego i Zbigniewa Nicińskiego, razem z profesjonalistami z branży filmowej, stworzyli obraz będący głosem, który łączy pokolenia w debacie nad współczesną Polską. Na case study poświęcone “kRAJowi” organizatorzy zapraszają w sobotę 24 kwietnia o godzinie 17:00.\nŚwięto scenarzystów w Twoim domu – informacje praktyczne\nOrganizatorzy Script Fiesty 9½ przygotowali bogaty program skierowany zarówno do doświadczonych scenarzystów, jak i tych, którzy są na początku swojej drogi w branży. Festiwal będzie umożliwiał bezpłatne wzięcie udziału we wszystkich wydarzeniach. Wirtualnym centrum festiwalowym stanie się od 22 kwietnia platforma Think Film. Jak wziąć udział w festiwalu?\nWyjątkowa formuła Script Fiesta 9½ sprawia, że program oparty jest na trzech formach wydarzeń. Pierwszą z nich są premiery wcześniej wyprodukowanych wydarzeń z udziałem gości, które będzie można oglądać od godziny wskazanej w harmonogramie festiwalu przez wszystkie festiwalowe dni i o dowolnej porze. Drugą formą są wydarzenia na żywo. Transmisje ze spotkań oznaczonych w ten sposób będzie można oglądać zarówno na Think Film, jak i na Facebooku Script Fiesty, gdzie za pomocą komentarzy będzie można kierować pytania do gości. Trzecią kategorią wydarzeń są projekcje filmowe. Te będą dostępne tylko we wskazanym w harmonogramie przedziale godzinowym. Wcześniejszej rejestracji na seans wymaga jedynie pokaz “Niepamięci”, który będzie poprzedzał spotkanie z twórcami filmu tj. Christosem Nikou i Stavrosem Raptisem. Specjalny formularz rejestracyjny zostanie uruchomiony na platformie Think Film pierwszego dnia festiwalu tj. 22 kwietnia o godzinie 11:00. Z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc, decydować będzie w tym przypadku kolejność zgłoszeń. Uczestnicy zarejestrowani na seans otrzymają login i hasło, które umożliwią dostęp do filmu we wskazanym w harmonogramie bloku godzinowym. Wszystkie inne wydarzenia festiwalu będą dostępne dla każdego uczestnika bez konieczności rejestracji i logowania się. Wystarczy 22 kwietnia wejść do wirtualnego centrum festiwalowego pod adresem: www.thinkfilm.pl.\nOrganizatorzy zachęcają także do skorzystania ze specjalnej promocji przygotowanej przez Wydawnictwo Dialog. Uczestnicy festiwalu mogą skorzystać ze zniżki 10% na wszystkie pakiety z serii “Biblioteka Warszawskiej Szkoły Filmowej”, które dostępne są pod linkiem: http://bit.ly/ScriptFiesta2021. Aby skorzystać z oferty, wystarczy podczas składania zamówienia podać kod: SCI1B229. Promocja obowiązuje od 22 do 24 kwietnia 2021 r.\nOstatnia aktualizacja: 23.04.2021\nAgnieszka Holland oceni scenarzystów. Trwają nabory do flagowych projektów Script Fiesty\nEtiuda "Po pierwsze..." nagrodzona za granicą\nFilm "kRAJ" w kinach\n"Kraj": Maciej Ślesicki znowu za kamerą\n15. BNP Paribas Dwa Brzegi: "kRAJ" w Kazimierzu Dolnym\nKino Kultura otwarte od 21 maja\nFilmy Warszawskiej Szkoły Filmowej w TVN Fabuła\nOglądaj transmisję LIVE nominacji do Orłów 2021


Zobacz Precyzyjne budowanie witryn internetowych nie − euroanimal.pl\nZobacz Precyzyjne budowanie witryn internetowych nie\neuroanimal.pl Zobacz Precyzyjne budowanie witryn internetowych nie\nZ pewnością zdajesz sobie sprawę z tego, jak znaczące jest posiadanie swojej strony internetowej. Jaka firma będzie zatem trafionym wyborem? Zdecyduj się na przygotowanie strony u ekspertów w tym zakresie. Jedynie prawdziwi specjaliści tworzenia witryn będą w stanie podołać takiej misji. Czemu powinieneś zlecić akurat Doubles przygotowanie swojej strony? Projektowanie stron internetowych to nie jest mimo wszystko bułka z masłem. Jeżeli nie zajmujesz się profesjonalnie tworzeniem stron, nietrudno można popełnić błąd. Kiedy zlecasz zrobienie strony niewykwalifikowanej osobie, musisz liczyć się z mizerną realizacją.\nW zakres usług brandu Doubles wchodzi graficzne opracowywanie oraz wytwarzanie witryn internetowych. Przez ich ogromne doświadczenie pomagają stworzyć dobre wyobrażenie firm w sieci. Utworzą dla Ciebie przyjazną klientom oraz responsywną stronę internetową zarówno ze względów informacyjnych, komunikacyjnych jak i wizualnych. Opracowane przez Doubles strony internetowe są naprawdę funkcjonalne, ale również wyjątkowo estetyczne. W politykę tej firmy zdecydowanie wpisuje się przede wszystkim indywidualne traktowanie klientów.\nW firmie Doubles znajdziesz wyłącznie ekspertów a także profesjonalistów z dziedziny opracowywania witryn www. Śledzą na bieżąco trendy technologiczne a także estetyczne. Ich doświadczenie i wiedza powoduje, iż wiedzą jak dobrze budować witryny WWW, tak, aby były w stu procentach wpasowane pod wytyczne Google, działały bez zarzutów, a użytkownicy czuli zadowolenie z ich prędkości oraz łatwości działania.\nDziałalności tej spółki polegają|Działalność tego brandu opiera się} przede wszystkim na tym, że mocno współpracujemy z klientem. Z rozwagą słuchają potrzeb a następnie dobierają swoją strategię pod uwagi. Klienci czują się zapewnieni, że obsługują ich indywidualnie oraz za każdym razem z takim samym zaangażowaniem. Zrealizowali całą masę zleceń, stale poszerzając krąg usatysfakcjonowanych odbiorców. Strony WWW, które utworzyli, wiecznie spełniały wszelkie oczekiwania ich klientów. Wszelkie ich projekty odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przykuwając uwagę oryginalnością grafiki, estetyką oraz kolorystyką.\nNie powierzaj swojej strony internetowej w niesprawdzone ręce. Projektowanie stron to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia a także wymaganego przygotowania technicznego. Jest to zbyt ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki niej przedstawiasz swoją jedyną w swoim rodzaju ofertę, zdobywasz potencjalnych klientów, polepszasz wizerunek swojej marki oraz powiększasz świadomość istnienia Twojej firmy w gronie użytkowników sieci. Trzeba mieć na uwadze, że Twój wizerunek w internecie to główny filar sukcesu Twojego biznesu. Wiele osób korzysta głównie z urządzeń mobilnych, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszystkich możliwych urządzeń. Zaufaj nam i daj swoją stronę internetową w ręce specjalistów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona internetowa będzie ładna dla oka i sprawna.\nProjektowanie stron to przede wszystkim pasja dla Doubles. Zajmują się tym od długiego czasu, z satysfakcją rozwijając wciąż swoje możliwości, uzupełniając wiedzę na wszelkie możliwe i dostępne metody. Tworzenie stron WWW to sztuka, za którą musi podążać posiadanie dużych chęci i serce włożone w każde zlecenie. Połączenie pasji z wiedzą, idealnym porozumieniem z klientem i zrozumieniem jego sugestii, dobrze dobranymi strategiami i doświadczeniem, daje sto procent sukcesu i zadowolenia z otrzymanego zlecenia. Nie boimy się żadnych wyzwań, wykonujemy nawet bardzo skomplikowane projekty. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą tylko najlepszych specjalistów od marketingu internetowego, grafiki i programowania.


Купить квартиру w powiat stalowowolskiie - продажа квартир на m2bomber.com\nОбъект PL-528566592 не найден. Возможно, он удалён по истечению срока давности, либо находится в процессе публикации.\nMieszkanie, 86 m², Lesko Lesko, leski, podkarpackie\nLesko, na sprzedaż bardzo ładne mieszkanie położone na I pietrze o powierzchni 86m2. Wykończone w wysokim standardzie bardzo komfortowe i wygodne składające się z dużego przestrzennego salonu połączonego z jadalnią i kuchnią, pokoju przejściowego z wejściem do łazienki, sypialni i pokoju dziecięcego. Łazienka bardzo przestronna, wykończona płytkami z dużą wanną. W mieszkaniu podłoga wyłożona panelami i płytkami, okna PCV. W mieszkaniu przeprowadzony został generalny remont (z wymieniąną instalacją elektryczną) Rozmieszczenie pomieszczeń daje dużą swobodę i komfort. Mieszkanie spółdzielcze własnościowe z przynależną piwnicą. Czynsz 620zł (w tym fundusz remontowy, ogrzewani gazowe). Mieszkanie znajduje się w bliskiej odległości od miasta i wszystkich instytucji. Serdecznie zapraszamy\nLesko, na sprzedaż mieszkanie o pow. 54m2, położone na IV piętrze, składa się z kuchni, 4 pokoi (z największego pokoju wyście na balkon) łazienki oraz osobnej toalety. Mieszkanie jasne, przytulne, okna rozmieszczone na dwie strony. Mieszkanie w dobrym stanie, zostały wymienione okna na plastikowe, na podłogach położono panele, nie została wymieniona instalacja elektryczna. Do mieszkania przynależy piwnica. W pobliżu : przedszkole, szkoła podstawowa, sklep spożywczy,plac zabaw dla dzieci, ogólnodostępne miejsca parkingowe pod blokiem. Serdecznie polecamy i zapraszamy do obejrzenia nieruchomości.\nInwestycyjne 34m2 w centrum! Rzeszów, podkarpackie\nNa sprzedaż dwupokojowe mieszkanie o powierzchni użytkowej 34 m2 położone na trzecim piętrze w niskim czteropiętrowym bloku w Rzeszowie na osiedlu Śródmieście. MIESZKANIE WOLNE, DOSTĘPNE OD ZARAZ! Mieszkanie składa się z: - pokoju, - pokoju, - kuchni, - łazienki z WC, - przedpokoju.\nCentrum Miasta, 3 min do Rynku Rzeszów, Śródmieście\nW ofercie biura Doradzamy Nieruchomości przedstawiamy Państwu 2 pokojowe mieszkanie zlokalizowane w Rzeszowie przy ulicy Grodzisko na osiedlu Śródmieście. W doskonałej lokalizacji dla inwestorów jak i dla rodziny z dziećmi. Mieszkanie usytuowane jest na 3 piętrze bloku wybudowanego w 1960 roku. Atuty Mieszkania - Oddzielna kuchnia - Brak problemu z parkowaniem pod blokiem - Ogrzewanie i woda z sieci miejskiej - Balkon - Piwnica w cenie - Jasne i ustawne - Idealne pod wynajem - Idealne dla rodziny - Lokalizacja\nOkulickiego – ładnie wyremontowane, 4 pokojowe Stalowa Wola, stalowowolski, podkarpackie\nBiuro Nieruchomości DOMINO poleca na sprzedaż mieszkanie, po remoncie, urządzone w nowoczesnym stylu o pow. 57,2 m2 położone przy ul. Okulickiego, na III piętrze. Całość została zaprojektowana tak, aby optymalnie zabudować dostępną powierzchnię, lokal składa się z kuchni, 4 pokoi, przedpokoju, łazienki. W trakcie remontu wymieniono wszystkie drzwi i okna na nowe, położono nowe wylewki, płytki i panele, na ścianach gładzie, wszystkie instalacje: wod-kan, elektryczna oraz centralnego ogrzewania też zostały wymienione na nowe. Lokal naddaje się do zamieszkania bez ponoszenia dodatkowych nakładów finansowych. W cenie mieszkania pozostają widoczne na zdjęciach meble na wymiar w kuchni oraz zabudowane sprzęty AGD. W łazience zamontowano wygodną kabinę prysznicową. Do mieszkania przynależy balkon i piwnica. Kolejnymi zaletami mieszkania są:\nKomfortowa kawalerka typu studio, po remoncie! ul. Stefana Czarnieckiego, Stalowa Wola, stalowowolski, podkarpackie\nBiuro Nieruchomości DOMINO poleca na sprzedaż mieszkanie typu studio o powierzchni 25m, I piętro, po remoncie generalnym, urządzone w nowoczesnym stylu. W trakcie remontu na nowe wymieniono: instalację gazową, elektryczną, wodną, kanalizacyjną, stolarkę okienną i drzwiową, ułożono wysokiej klasy panele oraz płytki podłogowe i ścienne. Całość została urządzona w modnych, stonowanych kolorach. Zamontowano energooszczędne oświetlenia typu Led. Aneks kuchenny zaprojektowany został tak, aby optymalnie zabudować dostępną powierzchnię. W cenie mieszkania pozostają nowoczesne, energooszczędne sprzęty AGD: lodówka, płyta gazowa, okap, terma – nowe, nieużywane, na gwarancjach producentów. W łazience zamontowano wygodną kabinę prysznicową z deszczownicą. W przedpokoju zabudowano szafę na okrycia wierzchnie. Do mieszkania przynależy duża piwnica.\nWidokowe Osiedle Okazja Rzeszów, podkarpackie\nBiuro Sprzedaży Doradzamy NIERUCHOMOŚCI ma przyjemność przedstawić Państwu inwestycję zlokalizowaną w spokojnej i zielonej okolicy, z szybkim i wygodnym połączeniem do centrum miasta. Osiedle jest doskonale zlokalizowane, w nowoczesnej i dynamicznie rozwijającej się dzielnicy Rzeszowa – Budziwoju. W pobliżu znajdują się przystanki autobusowe, sklepy i supermarkety, lokalizacja umożliwia swobodny dostęp do szkół podstawowych, przedszkola, żłobka czy kościoła. Niewymiernym i ogromnie ważnym atutem jest także bliskość natury tj; parku w Tyczynie, mikroklimatu w Przylasku oraz Hermanowskich lasów. Dlatego poza otaczającą budynki zielenią i piękną panoramą na Rzeszów z przestronnych balkonów i zielonych tarasów, lokalizacja jest także rewelacyjnym miejscem wypadowym na wycieczki piesze jak i rowerowe. Oferujemy ustawne i komfortowe mieszkania o powierzchniach:\nul. Ofiar Katynia, klimatyczne mieszkanie. Stalowa Wola, stalowowolski, podkarpackie\nPrzedmiotem sprzedaży jest przestronne, dobrze nasłonecznione mieszkanie, położone na II piętrze w niskim bloku z cegły, przy ul. Ofiar Katynia. Powierzchnia wynosi 61,65 m2, składa się z salonu z aneksem kuchennym, 2 sypialni, łazienki, przedpokoju i garderoby. Dodatkowo do mieszkania przynależy piwnica i komórka lokatorska. Wyjątkowy charakter tej oferty podkreśla kominek w salonie, dla podniesienia komfortu mieszkania zainstalowano w nim klimatyzację, wszystkie instalacje zostały wymienione na nowe, cały budynek przeszedł termomodernizację. Lokal jest bardzo ładnie utrzymany, gotowy do zamieszkania od zaraz, wymaga jedynie lekkiego odświeżenia. Przed budynkiem wygospodarowano miejsca parkingowe. Ul. Ofiar Katynia jest dobrze skomunikowana z każdą częścią miasta, w bliskim otoczeniu znajduje się pełna infrastruktura: szkoły, przedszkola, sklepy, dyskonty, miejsca do spacerów, aktywnego wypoczynku, przystanki autobusowe, ścieżki rowerowe, place zabaw.\nMieszkanie w stanie deweloperskim, pow. 49,65m Stalowa Wola, stalowowolski, podkarpackie\nBIURO NIERUCHOMOŚCI DOMINO poleca na sprzedaż FUNKCJONALNE MIESZKANIA w stanie deweloperskim na nowobudowanym OSIEDLU KALINA przy ulicy Hutniczej w Stalowej Woli. Znajdziesz tu kompaktowe lokale 2-pokojowe, a jeśli potrzebujesz więcej przestrzeni – wygodne mieszkania 3- i 4-pokojowe. Ich znakiem rozpoznawczym jest ustawność – oznacza to, że przestrzeń nowego „M” spełnia wszystkie potrzebne funkcje – pracę, naukę, odpoczynek, świetnie naddaje się do zamieszkania, jest też atutem np. przy wynajmie nieruchomości. Balkon, taras lub ogród zimowy to dodatkowa przestrzeń odpoczynku, którą zyskujesz w cenie mieszkania. BEZPIECZNA PRZESTRZEŃ OSIEDLA Dobre relacje sąsiedzkie są bezcenne i na osiedlu KALINA możesz na nie liczyć. Ponadto masz gwarancję całodobowej ochrony i systemu kamer monitorujących teren inwestycji. Częściowe ogrodzenie osiedla zapewnia prywatność na częściach przeznaczonych wyłącznie dla mieszkańców. Zmotoryzowani doceniają dedykowane dla nich miejsca postojowe w garażu podziemnym z którego na każde piętro przemieścisz się Zaplanowaliśmy również bezpieczną przestrzeń dla najmłodszych – strefę zabaw ze specjalną powierzchnią, która pozwoli uniknąć otarć i zbitych kolan.


Najlepsza tarta z jabłkami! - sprawdzony przepis! ciasta, desery, przepisy\nNajlepsza tarta z jabłkami! – sprawdzony przepis!\nAnielski przepis na tartę z jabłkami na cieście francuskim!\n3 łyżki konfitury morelowej lub brzoskwiniowej\n45 g masła (miękkiego!)\n2 łyżeczki likieru amaretto lub 1 łyżeczka ekstarktu migdałowego lub waniliowego (opcjonalnie)\nJabłka obrać, pokroić na ćwiartki, wykroić gniazda nasienne. Kawałki jabłek położyć na desce i pokroić na cienkie ok. 1 – 2 mm plasterki.\nMasa migdałowa: miękkie masło utrzeć z dodatkiem cukru pudru na jasną masę (ok. 4 minuty). Dodać jajko i ubijać jeszcze przez ok. 3 – 4 minuty na puszystą masę. Dodać likier lub ekstrakt, mielone migdały oraz mąkę, połączyć składniki mieszając łyżką.\nPiekarnik nagrzać do 200 stopni C. Ciasto francuskie położyć na blaszce do pieczenia wyłożonej papierem. Ciasto może mieć dowolny kształt (koła lub prostokąta). Rozsmarować krem migdałowy pozostawiając ok. 1 cm wolnego brzegu. Ułożyć plasterki jabłek na zakładkę i wstawić do piekarnika. Piec przez ok. 25 – 30 minut na złoty kolor.\nKonfiturę podgrzać, zmiksować i przetrzeć przez sitko, posmarować wierzch jabłek po jej upieczeniu i przestudzeniu.\nciasta, ciasto francuskie, desery, domowe przepisy, jabłka, przepisy, sprawdzony przepis, tarta


iwestycja w polisę - Inwestycje w regionie - Forum gp24.pl\niwestycja w polisę\nRozpoczęty przez wabank , cze 11 2015 07:40:52\nNapisano 11 czerwiec 2015 - 07:40:52\nPotrzebuję porady. Miałem przez ponad dwa lata polisolokatę i jakiś miesiąc temu z niej zrezygnowałem. Oczywiście zostały na mnie nałożone opłaty likwidacyjne o których teraz jest głośno. Z tego co wiem jedyna droga aby odzyskać pieniądze prowadzi przez salę sądową. I stąd moje pytanie, polecilibyście pozew zbiorowy, czy pozew indywidualny?\nNapisano 17 czerwiec 2015 - 14:03:16\nPozew sądowy jest jedyną drogą odzyskania naliczanych przez towarzystwa ubezpieczeniowe opłat. Pozwy zbiorowe trwają kilka lat. W przypadku pozwu indywidualnego pieniądze można odzyskać już w kilka miesięcy. Nasza kancelaria specjalizuje się w prowadzeniu pozwów zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Zapraszam do kontaktu: i.suchodolski@kancelaria-lex.org tel. 533-036-202


Ozdoby wielkanocne: drzewko wielkanocne z filcu | 1000rad.pl\nSelect a page Dom Finanse Kulinaria Moda Biznes Ogród Podróże Prawo Uroda Zdrowie Zdrowe Odżywianie\tProste Porady Domowe - 1000rad.plWielkanocOzdoby wielkanocne: drzewko wielkanocne z filcu\tOzdoby wielkanocne: drzewko wielkanocne z filcu\twtorek, 12 Kwiecień 2011 18:18\tWritten by:\tKrzysztof Paszyński\natmosfera świąt wielkanoc, dekoracje wielkanocne, drewniane jajka wielkanoc, drzewko wielkanocne, drzewko z filcu wielkanoc, filc wielkanoc, gąbka florystyczna wielkanoc, kolorowe drzewka wielkanocne, kula ze styropianu wielkanoc, nożyczki wielkanoc, ozdoby wielkanocne, ozdoby wielkanocne forum, ozdoby wielkanocne opinie, ozdoby wielkanocne pomysły, ozdoby wielkanocne ręcznie robione, ozdoby wielkanocne z filcu, pinezki wielkanoc, pomysły na wielkanoc, prezentywielkanoc, święta wielkanocne, święta wielkanocne ozdoby, sztuczna trawa wielkanoc, sztuczny mech wielkanoc, tradycje wielkanocne, wielkanoc, wielkanoc ozdoby, wstążka wielkanoc, wzory wielkanocne, wzory z filcu wielkanoc, zabawy wielkanonce\tKrzysztof Paszyński Kolorowe drzewka mogą pięknie ozdobić różne wnętrza. Doskonale nadają się również na prezenty. Z okazji świąt wielkanocnych wykonaj sama takie piękne drzewko, aby podkreślić uroczystą atmosferę tych świąt. Do wykonania dekoracyjnego drzewka potrzebny jest różowy filc, sztuczny mech, sztuczna trawka, kula ze styropianu, drewniany kijek, pinezki, klej w pistolecie do klejenia na ciepło, nożyczki, gąbka florystyczna, wstążeczka. Nadziej kulę ze styropianu na patyk, a także zabezpiecz klejem na gorąco, aby mocno trzymała się i nie spadała.\nPatyk można pomalować na kolor zielony, albo brązowy, zgodnie z gustem. Wytnij w filcu około 80, 90 kółek o średnicy 6 centymetrów, w zależności od tego, jak duża jest Twoja styropianowa kula. Im kula jest większa, tym potrzebujesz więcej kółek.\nPamiętaj jednak też o tym, że gotowa kula powiększy swoją objętość dwukrotnie. Złóż kółko wycięte z filcu na pół, a następnie znowu na połowę. Przebij szpilkę przez podstawę. Wbij szpilkę w kulę ze styropianu. To samo zrób z każdym następnym kółkiem z filcu. W taki sposób otocz filcem całą styropianową kulę.\nWłóż do doniczki gąbkę florystyczną. Wbij w nią gotową kulę na patyku. Przykryj gąbkę sztucznym mchem i trawą. Na patyku można zawiązać wstążeczkę. Można wykonać też drzewko z dwoma kulkami. Jedną kulkę przebij całkowicie przez patyk i przyklej, a następnie drugą przyklej do końca patyka.\nDwie kule ozdób kółkami z filcu, a później wbij w gąbkę florystyczną. Ułóż kule w taki sposób, aby kula większa znajdowała się niżej, a kula większa wyżej, będzie to wyglądało bardzo ładnie.\nTweet\t3 comments\tanielka1 sierpnia 2011 at 00:00\tSkorzystałem i poświadczam owocność. Cieszy mnie to, że są ludzie którzy nawet za pomocą netu umieją innym pomóc! Respekt! Pozdr\nsara b.13 marca 2012 at 16:04\tFajnie Fajnie ;D\nBogumil8710 kwietnia 2012 at 00:00\tTo się do niczego nie nadaje, nie niesie pomocy. Nie próbujcie! Czuję się oszukana, a szukałam pomocy. buziaki


Tam Penderecki bawił się jak mały chłopiec - Dwójka - polskieradio.pl\nTam Pederecki bawił się jak mały chłopiec\nCo było awangardą przed awangardą?\nOstatnia aktualizacja: 27.04.2013 13:30\nEksperymenty muzyczne, które prowadzono na przełomie wieku XIX i XX, rzucają nowe światło na ruch awangardowy w latach 50. i 60. zeszłego wieku.\nTeleharmoniumFoto: Chris 73/wikipedia\n58'53 Co było awangardą przed awangardą? O tym prowadzącej "Bitą godzinę" Ewie Szczecińskiej opowiadała Paulina Bocheńska/Dwójka\nTeoretyk muzyki i reżyser dźwięku Paulina Bocheńska, opowiadała w "Bitej godzinie”, że w tym okresie pojawiły się pomysły na tzw. addytywną syntezę dźwięku, czyli składanie brzmienia dźwięku z bardzo drobnych elementów. Uzyskiwano to poprzez odgrywanie jednocześnie kilku elementów barwowych, które składały się na nową barwę. Jednym z ciekawszych muzycznych wynalazków było telharmonium (dynamophone) − instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych wynaleziony w 1897 przez Thaddeusa Cahilla. Pierwszy instrument tego typu uruchomiono w 1906, a w sumie zbudowano trzy egzemplarze, ostatni w 1911. Instrument składał się z 145 generatorów prądu zmiennego (dynamo), napędzanych skomplikowanym systemem wałów i przekładni, generujących prąd elektryczny o różnych częstotliwościach. To dzięki niemu, poprzez wirniki, powstawały dźwięki o różnej wysokości.\nPaulina Boheńska opowiadała, że instrument ważył podobno dwieście ton i miał rozmiary prawie 20 metrów. Jej zdaniem można powiedzieć, iż był to prototyp syntezatora. – Dzięki prądowi było możliwe wprowadzenie w ruch czegoś, czego człowiek nie był w stanie dynamicznie poruszyć, powstawała dzięki temu fala akustyczna, której nikt się nie spodziewał – podkreśliła. W radiowej Dwójce dodała, że można powiedzieć, że w każdej dziedzinie kultury i nauki prąd był źródłem eksperymentu.


Zakończono prywatyzację Veolii Chrzanów - Energetyka\nZakończono prywatyzację Veolii Chrzanów\n17 czerwca 2015 r. podpisano umowę sprzedaży 16 077 udziałów należących do Skarbu Państwa w spółce Veolia Chrzanów, stanowiących 41,65 proc. kapitału zakładowego spółki, na rzecz Veolia Term z siedzibą w Warszawie.\nCena sprzedaży pakietu udziałów wyniosła 9 405 045,00 zł, tj. 585,00 zł za jeden udział.\nW wyniku realizacji tej transakcji w posiadaniu Skarbu Państwa pozostaje nadal pakiet 2 837 (7,35 proc.) udziałów Veolii Chrzanów, przeznaczonych do nieodpłatnego nabycia przez jej uprawnionych pracowników.\nPodstawową działalność Veolii Chrzanów stanowi produkcja, dystrybucja i sprzedaż ciepła na potrzeby centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej w Chrzanowie, Libiążu, Trzebinii, Sosnowcu i Porębie. Spółka prowadzi również szeroką działalność usługową. Spółka wchodzi w skład grupy kapitałowej Veolia Term, której 100 proc. akcji posiada Veolia Energia Polska.


Zobacz gdzie znajdzie zatrudnienie 1,500 ludzi! » Twój Szczecin\nJuż niedługo zostanie wybudowany North-West Logisitc Park w Dąbiu, wynika to z tego, że inwestor z początkiem października przekazał teren generalnemu wykonawcy pod budowę największej hali C, a co za tym idzie rozpoczyna się w tym momencie realizacja ostatniego etapu inwestycji.\nFirma Trasko Inwest, która pełni rolę generalnego wykonawcy North-West Logistic Park realizuję budowę Hali D zgodnie z planem. Aktualnie trwają pracę nad ukończeniem stalowej konstrukcji hali. Aktualnie firma stara się zakończyć pracę związane z ukończeniem stalowej konstrukcji hali. Gdy zostanie zakończony ten etap, zostaną postawione panele ścienne oraz pokrycia dachowe. Cały czas kontynuowane są prace związane z instalacjami, a tym samym kanalizacji deszczowej oraz sanitarnej. Wykonano instalację oświetlania zewnętrznego terenu oraz budowa nawierzchni dróg dojazdowych i stabilizacja zostały zakończone. Hala D ma powierzchnię 14 tysięcy metrów kwadratowych i została już wynajęta w 80%.\nBudynek C posiadać będzie powierzchnię 28,500 metrów kwadratowych i zostanie wybudowany w systemie „crossdock” – inaczej mówiąc, doki przeładunkowe będą umieszczone równolegle do siebie po dwóch stronach hali. Na dzień dzisiejszych proces komercjalizacji hali C jest na zaawansowanym etapie. Oddanie do użytku hali D zaplanowane zostało na przełom 2014/2015 roku, zaś budynku C na końcówkę pierwszego kwartału 2015 roku.\nHala A o powierzchni 6,850 metrów kwadratowych została wynajęta w stu procentach i funkcjonują tam firmy Eurocash S.A., Rohlig Suus Logistic S.A. oraz firma IQ Metal Polska. Hala posiada powierzchnię najmu o wielkości 13 380 metrów kwadratowych i została ona zagospodarowana przez takich najemców jak Żabka Polska, czy hiszpański InCom Polska, duńskie firmy MyTrendyPhone oraz kk-electronic Polska.\nNorth-West Logistic Park jest kompleksem logistycznym klasy A, mogącym się pochwalić powierzchnią 64 tysięcy metrów kwadratowych. Obiekt został umiejscowiony na działa o powierzchni 14 hektarów umiejscowionego w południowo wschodniej części Szczecina przy ulicy Kniewskiej.\nNorth-West Logistic Park docelowo będzie mógł się pochwalić czterema halami, które zostaną przeznaczone typowo pod logistykę, magazynowanie oraz produkcję. Wszystkie hale zostaną wyposażone w najnowocześniejsze rozwiązania techniczne, dzięki którym uzyska się możliwość wysokiego składowania oraz wygodnego prowadzenia procesów produkcyjnych. Finansowanie wszystkich etapów inwestycyjnych jest zapewnione przez BOŚ Bank Centrum Korporacyjne w Szczecinie oraz Waimea Holding S.A. Koszty związane z całą inwestycją oscylują w okolicach 110 milionów złotych. W ramach niej ma znaleźć miejsce zatrudnienia docelowo ponad 1,500 osób.\nZobacz nową halę w Szczecinie! Zobacz gdzie powstaną nowe miejsca pracy w Szczecinie! Zobacz ile pieniędzy dostanie szczecińska inwestycja Rozpoczęła się budowa hali dla gimnastyków\nTaginorth-west logistic park szczecin dąbie inwestycje szczecin north-west


Desery | Stare przepisy\nCategory Archives: desery Categories\nUgotować pół funta sago w wodzie gorącéj do przezroczystości, uważając żeby wody było tyle, żeby ją można odlać. Odlawszy wodę nalać na sago szklankę wina, wcisnąć pół cytryny, wsypać blisko pół funta cukru, trochę skórki pomarańczowéj tartéj i gotować to… Read more ›\nAuthorAutomat Published on19 lut 2012 Categoriesdesery\nTags 365 obiadów za pięć złotych, ananas, cukier, Ćwierczakiewiczowa, cytryny, pomarańcze, sok Pianka z konfiturami.\nUbić dziesięć białek na sztywną pianę, włożyć w nią funt cukru miałkiego i łyżkę konfitur malinowych lub wiśniowych, osączonych z syropu, ułożyć na półmisek, posypać migdałami i wstawić na 15 minut w ciepły piec. Przepis pochodzi z książki kucharskiej… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, migdały Suflet z jabłek.\nWybrać dużych winnych jabłek, upiec w piecu i przefasować przez durszlak. Jak przestygną, wziąść dwie szklanki téj marmolady, pół funta miałkiego cukru, dwa białka i bić to w rondlu lub w misce w zimném miejscu łopatką, aż do białości, tak… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, krem, migdały, sos Suflet z ryżu.\nUgotować pół funta ryżu w półkwarcie mleka nie zbieranego, włożyć łyżkę młodego masła i cukru, uważając aby nie przywarł do rondla a jednak zupełnie był miękki. Gdy wystygnie trochę, utrzeć go wałkiem w donicy, wrzucić pięć migdałów gorzkich oparzonych i… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, krem, masło, migdały, mleko Jabłka zapiekane w kremie.\nObrać, wydrążyć i ugotować ostrożnie 10 jabłek winnych, odcedzić na sicie; gdy ostygną, nadziewać konfiturami, ułożyć na półmisek masłem wysmarowany. Sześć żółtek ubić z półfuntem bardzo miałkiego cukru do białości, całe półgodziny, gdy ubite wsypać łyżkę kartoflanéj mąki lub kubek… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, jabłka, krem, mąka, masło Szarlotka z jabłek pieczonych.\nUpiec jabłka w piecu, obrać ze skórki i pestek, wymięszać z cukrem, skórką, cytrynową, pomarańczową, lub cynamonem. Wziąść kwaterkę mąki i tyle wgnieść w tę mąkę masła młodego, ile przyjmie w siebie i łyżkę cukru, rozwałkować cienko, wysmarować i wysypać… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, ciasto, cukier, Ćwierczakiewiczowa, cynamon, cytryny, jabłka, krem, mąka, masło, pomarańcze, stek Szarlotka z jabłek w kruchém cieście.\nTags 365 obiadów za pięć złotych, ciasto, cukier, Ćwierczakiewiczowa, cynamon, jabłka, krem, mąka, masło Krem z jabłek na zimno.\n10 jabłek upiec w piecu, upieczone przetrzeć przez sito. Gdy ostygną wbić dwa białka i ubijać tę massę aż zbieleje, wtedy wsypać pół funta miałkiego cukru, jeżeli zaś jabłka były duże trzy ćwierci, kawałek wanilji utłuczonéj z cukrem i kubek… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, jabłka, krem Szarlotka z jabłek w grzankach.\nOtarłszy wierzchnią skórkę z kilku bułek pszennych, pokrajać je na plasterki i umaczać w rozbitem jajku z mlékiem. Rondelek wysmarować bardzo grubo masłem klarowaném, na grzankach także pokłaść po kawałku masła, wyłożyć niemi spód i boki rondelka i napełnić jabłkami… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, cukier, Ćwierczakiewiczowa, cynamon, jabłka, jajka, masło, zając Sago z bitą śmietaną.\nUgotować pół łuta sago białego w mleku gotującym, którego powinno być dużo, tak, żeby po ugotowaniu można mleko przez sito odcedzić. Ubić kwartę dobréj kwaśnéj śmietany z półfuntem cukru i trochą wanilji; w ubitą śmietanę dobierać ciągle po trochu ugotowanego… Read more ›\nTags 365 obiadów za pięć złotych, bita śmietana, cukier, Ćwierczakiewiczowa, mleko ← Older posts


Sobotnie popołudnie to idealny czas na spędzenie czasu z rodziną na świeżym powietrzu, szczególnie w tak wyjątkowym dniu jakim jest Dzień Dziecka. Z tej okazji Gmina i Miasto Tuliszków, Miejsko- Gminny Ośrodek Kultury w Tuliszkowie, Miejsko- Gminna Biblioteka Publiczna w Tuliszkowie, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Stowarzyszenie Forum Kobiet w Tuliszkowie zorganizowały festyn rodzinny " Sztuka nie uzależnia, przynosi radość życia". Na dzieci czekało wiele atrakcji: park rozrywki, loterie fantowe, konkursy z nagrodami, występy artystyczne, gry i zabawy, zajęcia plastyczne. OSP w Tuliszkowie zaprezentowała sprzęt ratowniczo-gaśniczy, każde dziecko mogło zobaczyć, jak wygląda wnętrze wozu strażackiego.\nNajmłodsi mogli obejrzeć spektakl pt. "Zaczarowany medalion". Aktorzy Teatru Blaszany Bębenek, wcielając się w bajkowe postacie, zachęcili do wspólnej zabawy dzieci, które aktywnie mogły uczestniczyć w przedstawieniu, a także uczyć się zasad, którymi należy kierować się w życiu.\nCiekawą atrakcją było "Wesołe Laboratorium" - warsztaty, podczas których rozbudzano zainteresowania nauką, m.in. chemią, fizyką, astronomią czy filmem, poprzez aktywny udział w eksperymentach.\nKolejną przyjemnościa dla dzieci były konkursy, pierwszy plastyczny z elementami profilaktyki " Co mi przynosi radość życia", drugi "Konkurs wiedzy o Tuliszkowie" z elementami historii miasta.\nDzień Dziecka to wyjątkowe święto, władze samorządowe i instytucje zaangażowane w organizację festynu starały się dostarczyć najmłodszym jak najwięcej radości i uśmiechu. Serdeczne życzenia wszystkim dzieciom złożyli: Burmistrz Krzysztof Roman, Przewodniczący Rady Miejskiej Andrzej Janczewski oraz Prezes Stowarzyszenia Forum Kobiet w Tuliszkowie Jolanta Cicha.


Fryczkowska w odcinkach | Ośla ławka, czyli łamiemy zasady – Zupełnie Inna Opowieść\nby Anna Fryczkowska 26 kwietnia 2019 10 maja 2019\nKażdy pisarz w USA na pewno skończył przynajmniej jedną szkołę twórczego pisania. Dzięki temu wie, jak należy czytelników zdobyć, a potem do siebie przywiązać. W tym celu wykorzystuje wykute na pamięć ZASADY BUDOWANIA DRAMATURGII.\nPolscy pisarze rzadko chodzili do szkół twórczego pisania, mamy bowiem tutaj niemal wyłącznie kilkutygodniowe kursy pisarskie. Dokształcając się jednak na własną rękę, każdy twórca fabuł na pewno wysnuł trochę wniosków. Tak jak i wszyscy absolwenci coraz liczniejszych szkół scenariuszowych, z których jedną, tę w łódzkiej Filmówce, i ja skończyłam.\nCzego więc uczą się adepci sztuki opowiadania w szkołach dla pisarzy:\nPo pierwsze: bohater. Należy ich tworzyć barwnych, ciekawych, z tajemnicami i niestereotypowych. Gdy już takich wymyślimy, gdy już zwłaszcza dopieścimy bohatera głównego, niech go ludzie kochają, niech się do niego przywiążą, niech się z nim identyfikują. A gdy już tyle pracy i uczucia w niego włożymy, to nie wolno go zabijać prędzej niż w ostatniej scenie!\nPo drugie: antagonista, czyli przeciwnik bohatera. To ten zły. Musi również być barwny i ciekawy, im ciekawszy, tym lepiej robi głównemu bohaterowi, bo wszak i w życiu wartość człowieka często rozpoznajemy po randze jego wrogów. Gdy już takiego fascynującego antagonistę wymyślimy, nie wolno go zabijać prędzej niż w przedostatniej scenie!\nPo trzecie: są wątki główne i poboczne. Żadnych nie wolno mnożyć ponad miarę, bo widz i czytelnik ma lepsze rozrywki niż robienie sobie ściągawek z akcji, no i prędzej czy później muszą się ze sobą te wątki jakoś powiązać.\nPo czwarte: bohaterowie drugoplanowi. I niech tacy zostaną. Barwni, ale przecież nigdy nie fajniejsi ani ważniejsi niż główni bohaterowie.\nPo piąte: pogadajmy chwilę o zabijaniu. W każdym horrorze, w każdym filmie katastroficznym, w każdej sensacji zabijamy bohaterów po kolei. Na pierwszy ogień idą ci bezbarwni. Potem ci mniej przystojni, czyli: okularnica, grubas. Potem przychodzi czas na charakterystycznych drugoplanowych, tu już należy zwolnić tempo zabijania, bo tych bohaterów zdążyliśmy polubić. Na koniec zostawiamy giermka/kumpla głównego bohatera, który może za niego ewentualnie oddać życie. Ukoronowaniem cyklu zabójstw niech będzie zaciukanie głównego antagonisty. Głównego protagonistę można ocalić, można też zlikwidować w pięknej, wyciskającej łzy kulminacji. Tak to mniej więcej szło w tysiącach fabuł pisanych i filmowanych.\nPo szóste: kończ, co zacząłeś/zaczęłaś, może ktoś ci to zekranizuje.\nKiedy już się nauczymy tych wszystkich zasad budowania powieści, ale również filmu i serialu, kiedy wykuliśmy na pamięć kolejność zabijania, i powtórzyliśmy sobie sto razy, żeby kończyć, co się zaczęło, przychodzi ON. Pisarz, który trzaska jedną grubaśną książkę za drugą i mówi, że zasady zasadami, ale on i tak będzie robił, jak mu się podoba.\n– Ale sukcesu z tego nie będzie – tłumaczą mu nauczyciele sztuki kreatywnego pisania.\n– A to ja wam jeszcze pokażę.\nNo i George R. R. Martin nam pokazał.\nGra o tron bowiem, w obu wersjach, do czytania i do oglądania, łamie sobie radośnie i z talentem wszystkie wypisane powyżej ZASADY DRAMATURGII. Główni bohaterowie umierają nie czekając nawet do końca odcinka, a co dopiero do końca sezonu czy serialu. Jak w życiu, gdzie protagonista też rzadko ma szansę doczekać zamknięcia pewnej całości. Antagoniści, znienawidzeni przez wszystkich, źli do imentu, też giną sporo za wcześnie, nie zważając na żadne zasady.\nA wątki? Mnożą się i dzielą. Głównych bohaterów mamy cały tłum, a ich losy całymi sezonami się nie splatają. Poza tym drugoplanowcy przechodzą nieoczekiwanie na plan pierwszy, a potem na pierwszym planie jest ich już tylu, że widz (czytelnik) powinien nie rozstawać się ze ściągawką. I nie mają ze sobą nic wspólnego, poza wspólnym uniwersum. To też jak w życiu, gdzie większość z 6 miliardów nie ma ze sobą nic wspólnego poza wspólnym uniwersum.\nI wspólnym zagrożeniem, co jednak i w życiu, i w serialu okaże się za jakiś czas.\nA poza tym George R. R. Martin jeszcze wcale nie skończył tego cyklu pisać. Namotał, rozgrzebał, prokrastynuje i co? I ma sukces. Kto wie, może nawet nigdy nie skończy. Po co, skoro nienapisane tomy streścił ekipie od scenariuszy, żeby zrobili ostatnie dwa sezony serialu, które są ekranizacją pomysłów egzystujących wyłącznie w głowie Martina.\nNo i to by było na tyle z ZASADAMI, KTÓRYCH ŁAMAĆ NIE WOLNO.\nPS. Ja oczywiście wierzę w zasady dramaturgii, szkoły pisania oraz uważam, że nie każdy może być Picassem. Pardon, Georgem R.R. Martinem.\nNa podstawie prozy Goerge’a R.R. Martina\nWystępują: Emilia Clarke, Peter Dinklage, Kit Harrington\nZdjęcie autorki: Przemysław Jakub Hinc/zupelnieinnaopowiesc.com, zdjęcie z serialu: Kit Harington as Jon Snow and Emilia Clarke as Daenerys Targaryen – Photo: Helen Sloan/HBO\nTagi: Anna Fryczkowska Game of Thrones Gra o tron HBO\nWcześniejszy element Zdobądź powieść „Rektorski czek” Joanny Jodełki | Rozdanie patronackie zupelnieinnaopowiesc.com\nNastępny element Mariusz Zielke i Artur Nowak: Nie wolno akceptować zła | Rozmawia Przemysław Poznański