"Zaśpiewaj mi kołysankę" Ryszard Ćwirlej - Przystanek Książka\n6 lipca, 2020 6 lipca, 2020 Ewa Ciężkowska - Rumin\tBrak komentarzy Ryszard Ćwirlej\nNawet gdyby na okładce książki „Zaśpiewaj mi kołysankę” zapomniano umieścić nazwiska autora, to i tak po przeczytaniu pierwszej strony wiedziałabym, że ten pasjonujący kryminał retro napisał Ryszard Ćwirlej – pisarz, którego rzesze wiernych czytelników cenią przede wszystkim za oryginalny i całkowicie niepodrabialny styl. „Zaśpiewaj mi kołysankę” to już moje piąte spotkanie z Antonim Fischerem i każda kolejna powieść z serii o nieustępliwym (pod)komisarzu, której akcja rozgrywa się w Poznaniu lat dwudziestych ubiegłego wieku, utwierdza mnie w przekonaniu, że Ryszard Ćwirlej jest klasą samą dla siebie.\nPo nominowanym do Nagrody Wielkiego Kalibru 2020 „Pójdę twoim śladem” przyszła pora na następną wciągającą zagadkę kryminalną. Ciemną nocą na poznańskiej ulicy ginie elegancko ubrany mężczyzna, który właśnie opuścił „salon dla panów z wyższych sfer u madame Aloutte”, zapewniający „najlepszą obsługę wszystkich zmysłów”. Zostaje „zabity na ament”, a do tego „ jest zimny jak dobra wódka w restauracji”. Zaledwie dzień wcześniej mała Zosia wychodzi z domu po wodę i już do niego nie wraca. Zrozpaczona matka prosi o pomoc w odnalezieniu dziewczynki Antoniego Fischera, który ma ręce pełne roboty, bo ktoś zamordował policjanta zajmującego się sprawą znikających w tajemniczych okolicznościach dzieci…\nW powieści kryminalnej dobra zagadka kryminalna to postawa. Historia powinna wciągnąć czytelnika, sprawdzić, że nie będzie w stanie odłożyć książki, zanim się nie dowie, kto jest sprawcą i dlaczego zabił. W przypadku „Zaśpiewaj mi kołysankę” mamy do czynienia z kryminałem, w którym, przynajmniej w moim odczuciu, samo dochodzenie w sprawie porwań i zgonów schodzi na drugi plan. Nawet gdybym na końcu nie poznała tożsamości mordercy, nie czułabym się ani trochę rozczarowana, bo dzięki lekturze „Zaśpiewaj mi kołysankę” przeniosłam się w czasie, pospacerowałam ulicami Chwaliszewa (pamiętając, aby mieć oczy dookoła głowy, bo w tej okolicy nigdy nic nie wiadomo), spędziłam miło czas w spelunkach, popijając zimne piwo, i spotkałam takie osobowości jak Anatol Grubiński czy Zenuś Brodziak. Szczególnie tego ostatniego nie sposób nie polubić, chociaż to akcja „materac” w wykonaniu Tolka sprawiła, że parsknęłam śmiechem. Autor z niezwykłą wręcz dbałością o szczegóły odtwarza klimat lat dwudziestych, przybliża czytelnikowi realia życia ludzi w tamtych trudnych, ale ciekawych czasach. Humor, jak zawsze w przypadku książek Ryszarda Ćwirleja, stoi na wysokim poziomie. Cieszę się, że dzięki powieściom z Antonim Fischerem mogę poznać losy przodków bohaterów znanych mi z kryminałów neomilicyjnych. Historie Tolka i Grubego Rycha są najlepszym przykładem na to, że jabłko faktycznie nie pada daleko od jabłoni. Czytając „Zaśpiewaj mi kołysankę” nie można nie zachwycić się językiem. Mogłoby się wydawać, że książka, w której część dialogów pisana jest poznańską gwarą, będzie trudna w odbiorze, ale nic z tych rzeczy! Czyta się rewelacyjne, a przy okazji można poszerzyć swoje słownictwo. Nie zdziwię się, jak następnym razem na widok policjanta, wykrzyknę: „O, szkieł!”.\nW ostatnich latach miłośnicy kryminałów retro nie mają powodów do narzekań. Mogą wybierać spośród kilku, a nawet kilkunastu znakomitych serii, min. z komisarzem Maciejewskim Marcina Wrońskiego, z Janem Morawskim Katarzyny Kwiatkowskiej czy z Eberhardem Mockiem Marka Krajewskiego. Jeżeli ktoś jeszcze nie miał okazji sięgnąć po książki z Antonim Fischerem, a chce odwiedzić międzywojenny Poznań, wraz z bohaterami poukrywać się przed szkiełami i pojeść gicz cielęcą z sałatką jarzynową, powinien jak najszybciej nadrobić zaległości. „Zaśpiewaj mi kołysankę” to świetna powieść, którą polecam nie tylko fanom gatunku. Moc wrażeń w pakiecie z dobrą zabawą i wciągającą zagadką – gwarantowane!\nJeśli interesuje Cię dobry kryminał książka, to sięgnij koniecznie po “Zaśpiewaj mi kołysankę” Ryszarda Ćwirleja.\n← “Wysz(cz)ekana miłość” Joanna Szarańska\n“Narzeczona” – Kiera Cass →


Radar - „Zaćmienie” (fragment powieści)\n„Zaćmienie” (fragment powieści)\nSzła i szła ulicą Bursztynową w Gdańsku, żeby oglądać towary i patrzeć, jak ludzie namawiają ludzi do kupna tego i owego, zupełnie niepotrzebnego, kunsztownie oprawionego w srebro z fantazyjnie upiętymi zawieszkami i zapinkami. Uliczka była ciasna, wilgotna. Wysokie kamienice niemal stykały się głowami nad rzędami witryn. Na szklanych stoiskach w gablotach leżały bursztyny. Drobne grudki żywicy, kryształki miodu, na sznurkach i łańcuszkach. Ciemne i te jasne, do których ktoś napuścił światła. Ewa podchodziła i brała je do rąk, obracała, pocierała palcem wskazującym albo kciukiem. I chociaż kamień fascynował: plastyczny jak mleczny ząb rozpuszczony w kieliszku coli, to biżuteria była brzydka, zepsuta przez pseudosecesyjną oprawę. Sprzedawczynie, które reklamowały kamienie, ubrane były, nie wiedzieć czemu, jak Krakowianki: miały na sobie wstążeczki, jakieś ludowe fartuszki.\n– Multikulti – westchnęła Ewa i wyobraziła je sobie w strojach pielęgniarek z wielkimi plastikowymi strzykawkami, w klimacie taniego pornola. Uśmiechnęła się na tę myśl i poszła dalej w jesienny już chłód ulicy. Powoli robiło się ciemno, bluszcz rozrastał się z dzikim zapałem na kamienicach, zasłaniał wejścia do mieszkań. Podświetlone gablotki wyglądały jak małe złote statki kosmiczne, które zacumowały tu na chwilę w neonowych nimbach.\nStała w ponurym blasku lampy, kiedy wysoki mężczyzna w kowbojskich kapeluszu złapał ją za rękę.\n„Co to, bal maskowy czy burdel z tematem?” – pomyślała na jego widok. Przyjrzała się facetowi i z ulgą zauważyła znak przynależności do cechu: bursztyn wklejony kretyńsko w wisior stylizowany na Dziki Zachód. To jest dopiero kuchnia fusion. Mimo krotochwilnego nastroju zachowała czujność i spojrzała na gościa w taki sposób, że ten puścił jej rękę zmieszany.\n– Chciałbym pani coś pokazać – powiedział cicho, tonem niepasującym do pospolitego perwera, jego głos był ciepły, miał miękkość bursztynu. Mężczyzna aksamitnym ruchem popchnął Ewę w stronę schodów do piwniczki znajdującej się za stoiskiem. Zwykła dziewczyna za nic by z nim nie poszła. Normalna kobieta przypomniałaby sobie dziesiątki legend miejskich o rozpruwaczach i wampirach, albo przynajmniej uwodzicielach, którzy futrują ofiary tabletkami gwałtu, a potem penetrują ich przestronne wnętrza. Ale nie Ewa. Ona musiała wejść do piwnicy.\nZnalazła się w gabinecie luster. Przyjemne ciepło i porządek sprawiły, że poczuła się bezpiecznie. Przed lustrami stały wysokie świetliste półki, na których poustawiane były rzeźby z bursztynu. Figurki szachowe jakby z masła, małe gładkie jajka na okrągłych podstawkach, niektóre rzeźbione na kształt drobnych świątyń, wieżyczek lub lukrowanych ciastek. Inne twarde, ciężkie, skupione w sobie. Na jednej ścianie stały zwierzęta: filigranowe żółwie, stada wilków, dinozaury, dwa hipopotamy. Nad nimi wisiała ławica nietoperzy na złotych łańcuszkach. Obok wilków pasły się pawie z rozłożonymi ogonami. Pilnował ich yeti z misternie wyrzeźbionym futrem. Miała ochotę podnieść go i przytulić do twarzy. Już wyciągała rękę, kiedy po prawej stronie zauważyła inną witrynę. Na środkowej półce rozpościerał się mały cmentarz i kilka trumienek. Jedna z nich była otwarta i pusta, leżało w niej tylko miniaturowe ubranie. „A jednak zboczek” – pomyślała Ewa i zreflektowała się. Zaczęła szukać wzrokiem kowboja, ale ten stał w rogu piwnicy zupełnie spokojny. Przyglądał jej się z ciekawością. Jakby obserwował mrowisko, chcąc dowiedzieć się jak najwięcej o obyczajach jego mieszkańców bez naruszania ich ekosystemu.\n– Niezwykłe – powiedziała Ewa i zganiła się w duchu za niski poziom refleksji.\nStali tak przez chwilę jak statki w porcie mierzące się strumieniami świateł i sygnałów. Potem on podszedł do biurka, otworzył szufladę i wyjął prostą kolię z wielkim mlecznym bursztynem.\n– Chcę, żeby pani to przymierzyła – rzekł mężczyzna, nie spuszczając z niej wzroku.\nBursztyn miejscami był przezroczysty jak szkło, gdzie indziej gęsty, zmętniały.Ewa natychmiast zapragnęła poczuć na sobie jego ciężar. Kowboj stanął jej za plecami, przerzucił włosy na jedno ramię izapiął naszyjnik. Obserwowała to wszystko w jednym z luster. Wyglądała jak bohaterka mangi – depozytariusza jakiegoś żywiołu, który został zamkniętyw medalionie. Powinna stanąć tu pośrodku, unieść ręce i zawołać władczo: „Woda, ogień, wiatr!”, a z bursztynu wystrzeliłby laserowe nitki, tworząc wokół niej świetlistą rozetę.\nEwa poczuła ciężar: jednocześnie słabość i siłę. Uległa pięknu naszyjnika, poddała się bez negocjacji. Ciepło bursztynu popłynęło w jej żyłach jak alkohol.\n– Wygląda, jakby był zrobiony specjalnie dla pani… – odezwał się mężczyzna.\nTak, ona też to czuła.\n– Nie stać mnie – powiedziała ochryple i dotknęła kolii z czułością i z żalem, jakby się z nią żegnała.\n– Jest twoja – odparł kowboj. Po chwili poprawił się: – Należy do ciebie. Do pani.\n„Nie, nie – panikowała Ewa – jeśli tak się dzieje w prawdziwym życiu, to jest to kłamstwo, oszustwo albo, co gorsza, marketing. Gdzieś jest tu ukryta kamera, zaraz ktoś zażąda w zamian nerki albo po wyjściu stąd bursztyn zamieni się w kawałek masła i spłynie na bruk”.A jednak przeciągała tę chwilę, bawiła się myślą, że kamień już z nią zostanie, jak pierścień Saurona z Frodo, jak tatuaż, jak szczęśliwa blizna. No, ale czas się zbierać. Czas wydorośleć.\n– Niech pani nie idzie – wysapał kowboj, kiedy podniosła ręce, żeby rozpiąć naszyjnik. – Muszę ci cośpokazać.\n„To w końcu jesteśmy na ty?” Zastanowiło ją to. Stara się być formalny, ale nie zawsze mu wychodzi. „Dziwny facet” – westchnęła, ale nie odeszła. Miała tu gdzieś historię, czuła to. Była jak dziewczyna, która wsiada do samochodu z nieznajomym. I nieznośnie ją swędzą opuszki. Być może ryzyko wydawało się tym razem za duże, sytuacja zbyt dziwna, ale korciło ją, żeby przekonać się, co będzie dalej.Być może właśnie namierzyła unikalną opowieść i jakkolwiek okaże się upiorna, powinna za nią pójść. Trzeba tylko być czujnym, nie uronić ani słowa. Kiedyś wydawało jej się, że jako policjantka dba o sprawiedliwość. Jakoprzedstawicielka służb. Że pilnuje jakiegoś porządku. Że to ma sens. Teraz wierzyła, że jedyne, co można wziąć dla siebie ze świata, to te resztki piękna, które potem jakiś mądry pisarz przerobi na barwną makatkę, rajcowną makietkę. I Ewa musiała mu tę historię podać pod nos, choć zakres jej obowiązków wpisany w umowę miał oczywiście nieco bardziej formalny charakter. Oto kim była: poszukiwaczką historii wystarczająco bezbożnych, żeby kogoś zająć, wystarczająco strasznych i fascynujących, żeby czytelnik nie mógł bez nich żyć.\nMężczyzna tymczasem otworzył brzydkie drzwi, których wcześniej nie zauważyła, i pociągnął ją za sobą. Szli przez chwilę wąskim ciemnym korytarzem. A Ewa szybko skalkulowała poziom potencjalnego zagrożenia. Nie wydał jej się specjalnie wysoki. Właściwie przestała się bać. Pstryk. Kowboj nacisnął włącznik na ścianie. Duża sala była jasno oświetlona. Na stołach, taboretach, niewielkich komodach i półkach stały akwaria. W pierwszej chwili Ewa pomyślała, że znalazła się w laboratorium. Albo w fabryczce bimbru, gdzie się pędzi skuteczny alkohol. Ale zaraz podeszła bliżej i zobaczyła, że w przezroczystych pudełkach trwa jakieś groteskowe życie – teraz spetryfikowane. Jakby wszystko ustało dosłownie przed chwilą, w momencie, kiedy weszli do środka. Obok niej na zbitym z desek stole rozciągało się bursztynowe miasto. Ciasno przylegające do siebie kamienice wyrzeźbione były z najdrobniejszymi szczegółami. Między ludźmi wałęsały się żółte pieski, jeden z dumnie uniesioną łapą skwapliwie obsikiwał jakiś słupek. Żółta zakonniczka rozmawiała przez miniaturową komórkę. Można było nawet dostrzec towary, które ludność niosła w reklamówkach: chleby, puszki, butelki. Na ulicy obok siebie stały witrynki z biżuterią i Ewa ze zgrozą odnotowała dziwną postać w kapeluszu u wejścia do małej piwniczki. Obok niejstała kobieta z niezwykłym naszyjnikiem.\n– Chryste – szepnęła, bo miała wrażenie, że gra w jakiejś reklamie, w kampanii Diora powiedzmy. Że zaraz zobaczy na postumencie pikowaną niebieską torebkę, a w niej sztuczną granatową różę, nastąpi zbliżenie na jej zachwyconą twarz. Mężczyzna milczał, nie poruszał się.A ona przeszła dalej, jak w malignie, do kolejnych akwariów, gdzie mizdrzyły się filigranowe szpitale z zabawkowymi salami operacyjnymi. Pod aureolą z lamp antyseptycznych leżałczłowiek z rozdziawionym brzuchem, w którym lekarze zanurzali małe kamienne narzędzia. Obok znajdowała się porodówka. Spomiędzy nóg jednej z figurek wynurzało się bursztynowe niemowlę. Akcja porodu zatrzymana. „Rodzimy się między kałem a moczem – przypomniała sobie czyjąś pijacką sentencję Ewa. – I całe życie próbujemy stamtąd spierdolić”.\nKolejna witryna: parking samochodowy, a na nim bursztynowi mężczyźni. Uśmiechnęła się mimowolnie, kiedy zobaczyła tiry – poza absurdalnym kolorem, całkiem realistyczne. Figurki ludzi miały wściekłe miny, twarze pełne napięcia i złości. Kopały leżącego. Jeden z nich podniósł w górę kubeł na śmieci i było jasne, że kiedy akcja ruszy, ofiara otrzyma decydujący cios. Obok leżały dwa ciała, bezwładne, z rozrzuconymi nienaturalnie rękami. Z oczkami śmiertelnie wpatrzonymi przed siebie. „Jak to możliwe – zastanawiała się Ewa. – Jak można wyrzeźbić w bursztynie wyraz twarzy. Po co, do chuja pana. Czy facio rzeźbi też bursztynowe kupki w złocistych kibelkach? A następnie spuszcza na nie złoty deszcz?” Oczywiście pamiętała, jak w dzieciństwie jej koledzy bawili się żołnierzykami. Już wtedy dziwiła ją ta zabawa. Ona wolała grzebać martwe chomiki, modlić się do chomiczego boga i kłaść na ściółce z trawy ofiarną marchewkę. Ołowiane żołnierzyki były dla niej za mało uduchowione. Ale człowiek, który ją tu teraz przyprowadził, jest przecież dorosły. A poważni ludzie z bursztynu robią biżuterię, nie dziwne scenki. Dotknęła naszyjnika. Zachciało jej się pić.\n– To jakieś upiorne dzieło sztuki? – zapytała. – Ma pan tam dalej maleńki Holokaust? Mam o tym napisać esej, w którym będę ubolewać nad kondycją pokoleń wychowanych na telewizji, zarażonych przemocą, niezdolnych do niedzielnego pomodlenia się?\n– Chcę pani… – zaczął niepewnie kowboj.\nKiedy facet tak mówi, ma zwykle na myśli zrobienie laski. Do którego to rytuału miała Ewa w danej sytuacji stosunek sceptyczny, więc odruchowo zrobiła pół kroku w tył.\n– …chcę ci coś opowiedzieć – dokończył.


Prywatna wycieczka po Koloseum bez kolejki. | musement\nPrywatna wycieczka po Koloseum bez kolejki\nOdkryj historię Koloseum w zabawny sposób z lokalnym przewodnikiem\nOmiń długie kolejki i uzyskaj dostęp do Koloseum i Forum Romanum\nDowiedz się więcej o historii i kulturze Rzymu, mitologii i uroczystościach\nOdwiedź Koloseum, jedną z największych budowli starożytnego świata, gdzie Rzymianie zbierali się kiedyś, aby oglądać gry gladiatorów, bitwy z dzikimi bestiami i zgodnie z legendą bitwy morskie. Odkryj, jak powstało Koloseum, masywny kamienny amfiteatr, który gościł około 60 000 widzów, w ciągu zaledwie 8 lat. Twój przewodnik opowie Ci fascynujące historie o jego projekcie i budowie, politycznej roli, bojowników i ostatecznym zakończeniu gry.\nNa Imperial Roman Forum Twój przewodnik ożywi mitologię, popularne uroczystości i bogów starożytnego Rzymu. Dowiedz się, jak pogańskie święto Saturnalia wpłynęło na rozwój dzisiejszych świątecznych uroczystości. Posłuchaj historii Lapis Niger (łac. „Czarny kamień”), najstarszego łacińskiego tekstu odkrytego na świecie, mieszczącego się w kolumnie Forum.\nOdkryj świątynię Westals, młode kobiety wzięte z rodzin arystokratycznych, by służyć jako kapłanki Westy. Pracowali w świątyni przez 30 lat pod różnymi cesarzami i byli uważani prawie za boginie ze statusem. Ich głównym obowiązkiem było utrzymanie świętego ognia Westy, który reprezentował serce Rzymu. Jak głosi legenda, dopóki święty płomień płonie, Rzym przetrwa i odniesie zwycięstwo.\nBezproblemowy dostęp do Koloseum i Forum Romanum\nDziecko (2-17 lat): obniżone\nCodziennie o godz. 8.30, 9.30 i 15.00


Webinarium: serwomechanizmy w produkcji form | elektrotechnik AUTOMATYK\nCzasopismo ETMM (European Tool and Mold Making) zaprasza na webinarium poświęcone zaletom technologii formowania sterowanej serwomechanizmem, która wypiera tradycyjne w branży odlewniczej napędy pneumatyczne i hydrauliczne. Bezpłatne webinarium odbędzie się 25 lutego br. i będzie prowadzone w języku angielskim.\nEuropean Tool & Mould Making (ETMM) to wiodąca w Europie publikacja branżowa poświęcona między innymi rynkowi narzędzi i form dla przemysłu. ETMM należy do grupy specjalistycznych czasopism o tematyce przemysłowej holdingu Vogel Communications Group. Do grupy tej należy również „elektrotechnik AUTOMATYK”.


Trwa walka o życie kundelka. Właścicielka przejechała psa samochodem\nfacebook/Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami Oddział Środa Wlkp.\nSkandaliczna sytuacja w jednej z polskich miejscowości. Właścicielka przejechała swojego psa, po czym zostawiła go na pastwę losu. Kobieta nie udzieliła żadnej pomocy. Kundelek walczy o życie.\nO sytuacji poinformowało Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami, oddział w Środzie Wielkopolskiej. To właśnie w tamtejszych okolicach doszło do tego zdarzenia. Aktywiści otrzymali zgłoszenie o zamkniętym psie w garażu, który nie przestawał wyć od paru godzin.\nWłaścicielka przejechała psa\nPo przybyciu na miejsce aktywistki potwierdziły zgłoszenie. Jednak nie spodziewały się, że za bólem zwierzęcia stoi jego opiekunka! Kobieta przypadkiem przejechała zwierzę wycofując auto z garażu.\n- Najgorsze jest to, że zostawiła go na zewnątrz w mrozie, po czym dopiero nad ranem (następnego dnia - red.) wrzuciła do garażu i nie udzieliła żadnej pomocy zostawiając go tam bez wody i jedzenia wyjącego z bólu.... - informuje Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami na Facebooku.\nTOZ zamierza złożyć zawiadomienie do prokuratury ws. zachowania właścicielki. Pies trafił do schroniska, gdzie otrzymał pomoc.\n- Lekarz weterynarii wykonał zdjęcia rentgenowskie, wygląda na to, że nie ma poważniejszych złamań, choć pies nie ma powierzchownego czucia - przekazała w rozmowie z "Głosem Wielkopolskim" Paula Koczorowska z TOZ w Środzie Wielkopolskiej.\nWesprzeć działania TOZ można wpłacając nawet symboliczną złotówkę na nr konta: 02 1240 6902 1111 0010 9124 4850 z dopiskiem: interwencje.\nMamy nadzieję, że pies wyzdrowieje i pomimo cierpienia nie straci wiary w ludzi.\nZnęcanie się nad zwierzętami jest karane. W Polsce maksymalnie do więzienia można trafić na 5 lat.\nWszyscy trzymali za nią kciuki, niestety nie udało się. Nie żyje foka zaatakowana przez psa\nMazowieckie: Pilnie poszukiwany rowerzysta, który porzucił szczeniaka na cudzej posesji


Brutalna przemoc, Symulowany hazard, Wulgarny język\n- Jeżeli chcesz uzyskać dostęp do tego dodatku, musisz mieć przynajmniej jedną część gier Batman: The Telltale Series lub Batman: The Enemy Within.\nDodatek Batman Shadows ukazuje w nowy i wyjątkowo urzekający sposób serię gier z Batmanem od Telltale w roli głównej. Dzięki rozgrywce z ręcznie (i na nowo) pokolorowaną oprawą graficzną oraz zremasterowanymi teksturami możesz ponownie odkryć swoje ulubione części Batmana z serii produkcji Telltale i wkroczyć w wynaturzony świat Mrocznego Rycerza ukazany w dotychczas nieznanym, złowieszczym ujęciu.\nSoftware Code © 2016-2019 LCG Entertainment, Inc. Wszystkie pozostałe elementy © 2016-2017 DC Comics. BATMAN i wszystkie powiązane postacie, ich charakterystyczne podobieństwa oraz powiązane elementy są własnością DC Comics. ™ i © 2016-2017. Telltale, Telltale Games, Crowd Play, logo Crowd Play i logo Telltale są znakami towarowymi i / lub zastrzeżonymi znakami towarowymi LCG Entertainment, Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Start » Marka » Cartolina » Geometryczny róż\nZaproszenia ślubne Geometryczny róż\nZaproszenia ślubne Geometryczny róż to nowoczesne zaproszenia w odcieniu romantycznego różu. Ich modny styl zawdzięczamy subtelnemu geometrycznemu motywowi. W tekście znaleźć się może zarówno informacja o terminie i miejscu ślubu, jak i krótka miłosna sentencja. Wzór zaproszeń o nazwie Geometryczny róż to piękna efektowna papeteria wpisująca się w nowoczesną stylistykę wesela. Chętnie wybiorą je przyszli Państwo Młodzi, którzy poszukują modnych wzorów. Druk o najwyższej jakości, precyzyjny, w nasyconych kolorach jest nieodłączną cechą zaproszeń marki Cartolina.\nEtykiety: zaproszenie, eleganckie, kolorowe, nowoczesne, eleganckie, różowe


Wybielanie martwego zęba, czy założenie korony [Porada eksperta] - PoradnikZdrowie.pl\nWybielanie martwego zęba, czy założenie korony [Porada eksperta]\nMam martwy ząb (jedynka), przez co jest nieco ciemniejszy niż pozostałe zęby. Chciałam spróbować wybielić ząb od środka. Szukając porady uzyskałam dwie skrajnie rożne opinie od stomatologów. Pierwsza pani doktor powiedziała, że jest to dobra metoda i obecne środki ładnie wybielają zęby, natomiast druga pani doktor była negatywnie nastawiona do tej metody i radziła zrobienie koronki. Koronka to dla mnie zbyt duży koszt. Jaka jest skuteczność wybielania martwego zęba? Obecnie ten ząb jest po leczeniu kanałowym, nie ma próchnicy i jest zdrowy (jak na martwy ząb).\nEfekt wybielania, o jakim pani pisze, utrzymuje się około roku. Potem należy zabieg powtarzać. Korona porcelanowe jest trwała, nie zmieniając koloru, służy przez kilkanaście lat.


Wszystkie zamówienia złożone w filtreo.pl można opłacić na kilka różnych sposobów. Oferujemy zarówno przedpłaty oraz zamówienia za pobraniem.\nFormy płatności dostępne w filtreo.pl\nZamawiając dostawę do domu (a także paczkomatu, placówki pocztowej, punktu odbioru), możecie Państwo zapłacić za zamówiony towar gotówką przy odbiorze:\npobranie - płatność gotówką przy odbiorze: kurierowi, w placówce pocztowej lub w paczkomacie.\nprzelew tradycyjny - płatność przelewem na konto naszego sklepu. Przelew można wykonać w formie elektronicznej (przez internet, telefon), w okienku na poczcie lub w banku przez formularz wpłaty.\nNumery kont dla przelewów bankowych:\nNasz bank:Santander Bank Polska\nKonto do płatności w PLN: 48 1090 1346 0000 0001 1007 7753\nKonto do płatności w EUR: PL 10 1090 1346 0000 0001 1937 0455\nKonto do płatności w USD: PL 18 1090 1346 0000 0001 1936 5752\nKonto do płatności w GBP: PL 26 1090 1346 0000 0001 2062 5153\nPłatność w systemie PayU - płatności elektroniczne, tzw. "szybki przelew" wykonywany przy pomocy konta PayU, karty kredytowej lub przelewu elektronicznego z konta bankowego. To najszybsza metoda płatności - pieniądze przechodzą niemal natychmiast, dzięki czemu znacznie szybciej możemy wysłać zamówienie.\nPłatność w systemie PayPal - płatności elektroniczne, tzw. "szybki przelew" wykonywany przy pomocy konta PayPal, karty kredytowej lub przelewu elektronicznego z konta bankowego. To bardzo szybka metoda płatności - środki przechodzą niemal natychmiast, dzięki czemu znacznie szybciej możemy wysłać zamówienie.\nOdbierając zamówiony towar w sklepie (Topolowa 1, 62-030 Luboń) możecie Państwo zapłacić gotówką lub kartą płatniczą.


98. – Osobista Kraina Trolli\n7 września 2020 7 września 2020 trollatrolla\nChciałam pokazać zdjęcia z jesiennej, pustej plaży, ale uruchomienie lightroom wymaga cierpliwości. Już samo uruchomienie aplikacji na komputerze przypomina rozmowę Macieja Sthura z call center.\nNienawidzę tych systemów – Windows, Adobe i innych takich.\nProblem w tym, że nic innego nie ma.\nNajbardziej wkurzają mnie hasła. Coraz bardziej skomplikowane, coraz bardziej wymagające, kilkustopniowe potwierdzenie tożsamości. Ludzieee… Czy ja jestem Fort Knox? Czy nie powinno być to kwestią wyboru jak chronię swoje rzeczy w internecie?\nRozumiem bank. Rozumiem rozmaitej maści artyści, ale na grzyb zwykłej KasiP sto różnych zabezpieczeń do programu? Ktoś sobie weźmie zdjęcia mojego psa? Kwiatków? …a proszę bardzo.\nPlaża była pusta. Było niebiesko, chmurzyście, bezwietrznie. Pięknie. Przeszliśmy całą od początku do końca. Odkryliśmy, że za laskiem plaża ma ciąg dalszy, choć tym razem znajduje się w prywatnych rękach, ale wciąż dostępna dla zwykłych śmiertelników. Różnica polegała tylko na tym, że na tej prywatnej stały, wkopane w piach, krzesła-leżaki i łodzie. Oraz nie było toi-toi.\nPróbowaliśmy dojść do miejsca zwanego Zapomnianym miastem czyli starej kopalni. Nie spodziewam się spektakularnych widoków, ale szukam tego miejsca już od dawna, bo nie jest zaznaczone na żadnej mapie, nie prowadzi do niego żaden szlak, ale jest w opisach Halleberg. No więc: muszę.\nGogiel mi niestety powiedział, że czeka nas jeszcze dobre 40min wędrówki po lesie, po trudnym terenie, zrezygnowaliśmy. Wygląda na to, że trzeba się wybrać dość wcześnie, z zapasem wody i jedzenia. Następnym razem….kto wie kiedy?\nWróciliśmy, Tosia na widok samochodu zaparła się łapami. Strasznie nie chciała do domu. No tak… w domu nudy i kot-potwór.\nKot się zadomowił na dobre.\nOgólnie rzecz biorąc jest zaskakująco mało kłopotliwym kotem. Czasem rozrabia: wspina się na zasłonki, na kwiatka, żaluzje… Jeden prysk ze spryskiwacza i koduje, że nie wolno. Tylko drapania mebli nie mogę go oduczyć. Ma drapak, ale guzik go obchodzi. Mimo popsikania sprajem co niby miał go zachęcić. Pazurki mu obcinam, ale ponieważ nie umiem tego robić, a on się wyrywa obcinam za mało i szybko odrastają.\nMuszę chyba kupić jakąś matę- drapak bo Basil preferuje poziome powierzchnie.\nZ psem się dogadują aczkolwiek nie jest to bratersko-siostrzana relacja. Nie śpią przytulone do siebie. Tośka zabiera Basilowi zabawki i gania go. Nie pozwalam, ale… Czasem mam wrażenie, że ten gnom sam ją prowokuje! Nie boi się jej to pewne, ale gdy się z nim bawię zachowuje czujność by móc prysnąć w każdej chwili. Tosia pogodziła się, że czasem musi zostać za bramką, ale wtedy ma Pańcia do którego może iść.\nKomicznie jest patrzeć gdy Basil stoi jakimś krześle czy kanapie, a Tosia trąca go nosem. Basil jest niewiele większy od tosinej mordki.\nW nocy śpią oboje u mnie. Ych…czasem bywa to kłopotliwe. Tosia kładzie się skromnie, zwija w kłębek w rogu. Basil musi leżeć blisko człowieka, najchętniej plecki do plecków. I na białym! Koniecznie na białym. Położony na pomarańczowej poduszce natychmiast wstaje i układa się na białej. Może być we wzorki, ale być jasna.\nPoza tym chodzi za mną jak piesek. Wciąż go mam pod nogami. No i notorycznie zamykamy go szafach, bo włazi nie wiadomo kiedy.\nZwierzaki dostarczają radości. Inaczej niż przy Mruśku: Basil podbił serca całej rodziny. Yankie pozwala mu buszować nawet u siebie w pokoju.\nZozo też jest zachwycona. Najbardziej tym, że Basil w nocy nie miauczy tylko grzecznie śpi.\nByła u mnie w zeszłym tygodniu dwa razy. W poniedziałek spotkaliśmy „bonus dziadka” czyli tatę Mela. My w samochodzie bo właśnie zostawiliśmy Zozo u mamy. Jokie pieszo. Zatrzymał się i wyraźnie miał chęć pogadać. eM się stresował, bo dróżka wąska, na jeden samochód….Ale Jokie też tam mieszka więc zapewne takie pogawędki są normalne.\nJokie się cieszył (on zawsze sprawia wrażenie radosnego)\n– Dzieci się uczą! Mel poszedł do szkoły! –\n– Wiem! To super, prawda? Mel jest taki mądry, dobrze, że się uczy, żeby móc pracować tak jak lubi.\n– Prawda, to super! Nareszcie wie co chce robić. To dzięki Misi. Wcześniej zawsze był taki …zgaszony, mówił, że on nie wie co chciałby robić, że nic nie chce. A teraz patrz: jeżdżą razem, uczą się! Mel zawsze jest taki wesoły.\nUcieszyłam się. Bo Mel poszedł do szkoły i zrezygnował z pracy. Troszkę się bałam, że jego rodzice nie będą zadowoleni. Nie byli na początku. To znaczy – ja ich rozumiem. Mel, jak Jankie, miał problemy i nie łatwo mu było znaleźć pracę. Wiem od Misi, że Mel miał 26 lat a Stina – jego mama- chodziła z nim na różne spotkania i to ona walczyła w jego imieniu. Bo jemu jak powiedzieli NIE to on to łykał. Depresja to nie tylko zmęczenie i smutek. To też brak siły by walczyć o siebie i swoje interesy.\nMisia przy Melu nauczyła się rozumieć problemy brata. A szwagrowie się lubią. Powiedziałam Jokiemu, że dobry wpływ idzie w dwie strony. Bo Mel się przy mojej córce ożywił, nabrał odwagi, znalazł pasję. Ona przy nim spokojnieje, nie irytuje się tak łatwo, staje bardziej wyrozumiała i mniej kanciasta.\nNo i Zozo, która kocha Mela z całej siły. I jej tata, który odkąd zobaczył ich razem, bardziej się stara.\nTak sobie pogadaliśmy chwilę. Krótką. Pogadałabym dłużej…Trzeba by naprawdę zaprosić ich na jakąś kolację…\nMisia się ucieszyła, gdy jej odraportowałam rozmowę. Bo właśnie oni się trochę martwili, że rodzice są może niezadowoleni. A tu proszę: Jokie wydaje się być nawet dumny. I okazało się, że Jokie chwalił się „synową”. Jak tylko Misia zaczęła swoją szkołę to zaraz znalazła sobie pierwszą pracę w tym kierunku. I Jokie opowiadał w pracy, że taka zdolna, że uczy się i pracuje, a przecież dopiero zaczęła.\nI o Zozo, że ją uwielbiają. Ale to, to sama widzę i nawet przez chwilę chciałam być zazdrosna, ale potem sobie wytłumaczyłam, że nie wolno. Mi Zozowej miłości nie ubędzie, a dla niej lepiej jak ma wokół siebie jak najwięcej kochających osób.\nJankie znowu ma zlecenie, więc robi. Teraz ma dostać umowę więc będzie miał wpis w CV i referencje. A to naprawdę bardzo dużo!\nPrzesiadłam się do innego komputera, udało mi się odpalić photoshopa, więc wrzucę kilka zdjęć z wczoraj.


Dlaczego miałbyś chodzić do gastroenterologa - Informacje ze świata Centermedia.pl\nGastroenterolog to specjalista, który diagnozuje i leczy choroby dotyczące żołądka, jelit, jelita grubego, odbytnicy, przełyku, trzustki, pęcherzyka żółciowego, przewodu żółciowego i wątroby. Gastroenterolog jest znany jako lekarz trawienny, ponieważ ta gałąź medycyny koncentruje się na układzie pokarmowym i jego zaburzeniach.\nZnaki, pod którymi musisz udać się do gastroenterologa\nOto lista znaków wskazujących, że musisz odwiedzić gastroenterologa.\nDoświadczenie zaparcia to pierwszy znak, że musisz odwiedzić gastroenterologa. Zaparcia to stan, w którym osoby doświadczają mniej niż trzy chwile wypróżnienia w ciągu tygodnia. Zaparcia zwykle występują u osób starszych lub cierpiących na nadmierne odwodnienie lub spożywających pokarmy o mniejszej zawartości błonnika. Doświadczony i wykwalifikowany gastroenterolog, taki jak dr Sanjay Choudhary ze szpitala Koda International w Dubaju, pomoże ustalić przyczynę zaparć, a następnie opracuje plan leczenia.\nBiegunka jest stanem, w którym osoba doświadcza zbyt dużego ruchu jelit. Mówiąc prosto, biegunka jest przeciwieństwem zaparć. Jeśli doświadczasz regularnej biegunki lub zauważasz skurcze żołądka lub wodnistego stolca, lepiej skonsultować się z gastroenterologiem, aby ustalić przyczynę.\nWystępowanie zgagi jest częstą dolegliwością, ale konsekwentna zgaga jest powodem do niepokoju. Częsta zgaga u osoby może być oznaką choroby refluksowej lub GERD. W takiej sytuacji ważne jest, aby wykonać testy diagnostyczne.\nJeszcze jeden znak, który pokazuje osobie, że musisz odwiedzić gastroenterologa, doświadcza krwawienia z odbytnicy. Krew w kale jest poważnym objawem. Przyczyny krwawienia z odbytu są różne, ale stan oznacza, że występuje krwawienie z przewodu pokarmowego. Wizyta u gastroenterologa wskaże stan, który powoduje problem.\nZwykle ból brzucha nie jest powodem do niepokoju. Łagodny ból brzucha może nie być powodem do wizyty u lekarza. Ale pamiętaj, jeśli odczuwasz ból brzucha po prawie każdym posiłku lub po jedzeniu, któremu towarzyszą nudności lub bolesne wypróżnienia, to powiedz o tym lekarzowi. Aby mógł zdecydować o kolejnym kroku i skierować gastroenterologa do zdiagnozowania i leczenia problemu.\nCzęste trudności w połykaniu lub niemożność przełknięcia to znak, że musisz udać się do gastroenterologa. Przeprowadzi test znany jako górna endoskopia, aby ustalić przyczynę bólu i odpowiednio go leczyć.\nZnaki wymienione w artykule są częstymi objawami występującymi u osób cierpiących na choroby związane z trawieniem. Nie wszystkie objawy lub problemy są powodem do niepokoju, konsultacja z gastroenterologiem będzie lepiej wykwalifikowana, aby odpowiedzieć na wszystkie zakręty i zastosować odpowiednie leczenie w celu złagodzenia problemów.\nPrevious Previous post: Popraw ogólny rozwój dziecka, zapisz na zajęcia piłkarskie\nNext Next post: Koszt wymiany nawierzchni kortu tenisowego


Rainbow Lodge, Houston - recenzje restauracji - TripAdvisor\nNr 43 wśród 7 246 Restauracje w lokalizacji Houston}\nRainbow Lodge nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nW piątek gra Burger specjalne\nrocznicę hot spot!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Rainbow Lodge.\nRomantyczny, Piękny widok, Specjalne okazje, Kuchnia miejscowa, Duże grupy, Spotkania biznesowe\nNumer telefonu: +1 713-861-8666


Miał w szafie ponad 100 kg narkotyków. Zatrzymało go CBŚP\nMiał w szafie ponad 100 kilogramów narkotyków. Zatrzymało go CBŚP\nDodano: 5 lipca 2017, 08:53 1\nPrzedmioty zabezpieczone przez CBŚP / Źródło: fot. Policja.pl\n107 kilogramów marihuany o wartości 3,2 mln złotych miał w budynku gospodarczym 34-letni Jakub J. ps. „Ramirez” zatrzymany w Bardzie Śląskim przez policjantów wrocławskiego CBŚP.\nFunkcjonariusze CBŚP z Jeleniej Góry ustalili, że 34-letni Jakub J. z Barda Śląskiego w miejscu zamieszkania ukrywa znaczne ilości środków odurzających. Policjanci skrupulatnie zaplanowali akcję zatrzymania mężczyzny, weszli na wytypowaną posesję w Bardzie Śląskim, gdzie zatrzymali 34-latka. Podczas przeszukania pomieszczeń gospodarczych w szafie mieszczącej się w garażu policjanci znaleźli pudła, w których ukryta była marihuana. Narkotyki były zapakowane próżniowo w foliowe torby.\nW sumie funkcjonariusze zabezpieczyli 107 kilogramów marihuany o wartości przekraczającej 3,2 miliony złotych. Jakub J. ps. „Ramirez” trafił do Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śląskich, gdzie zostały mu przedstawione zarzuty uczestnictwa w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających. Zgodnie z kodeksem karny, za tego typu czyn grozi kara do 12 lat pozbawienia wolności. Z uwagi na dobro śledztwa, sąd podjął decyzję o zastosowaniu wobec Jakuba J. ps. „Ramirez” środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztu na okres 3 miesięcy.\n5 lipca 2017, 11:41\nAle "medyczna"! A to nie jest markotyk! Mogą mu zatem naskoczyć.


Udany Stargard – goleniowska.com\nAż 825 osób ukończyło wczorajszy bieg na 10 km w Stargardzie Szczecińskim – „O Błękitną Wstęgę”. Wśród nich kilkadziesiąt osób z Goleniowa i okolic.\nTrasę wytyczono w centrum Stargardu, ulicami Szczecińską, Wyszyńskiego i Czarnieckiego, do przebiegnięcia w dwóch pętlach. Start jeszcze za dnia, o godz. 21, finał już o zmroku. Po rozdaniu nagród efektowny pokaz ogni sztucznych, które nie były bynajmniej w wersji "ekonomicznej".\nZ goleniowian najlepiej wypadł Piotr Hybiak z czasem 37:38, drugi był Artur Bobrowicz (38:26), trzeci Robert Kopcewicz (38:49). Na czwartej pozycji znalazł się Olek Gapiński z Klinisk, biegający tylko rekreacyjnie, a na co dzień trenujący koszykówkę. Z czasem 39:27 zajął trzecie miejsce w swojej kategorii wiekowej.


Komplet noży Berlinger Haus 6 elementów Czarny [BH-2145] - eKitchen.pl\nKod produktu: BH-2145\nNoże z serii Stone Touch Line wykonane z wysokiej jakości stali nierdzewnej pokrytej powłoką marmurową. Ergonomiczne, miękkie w dotyku uchwyty pokryte warstwą antypoślizgową. Ostrza antybakteryjne. Nie zawierają PFOA, kadmu i ołowiu. Całość zapakowana w estetyczne pudełko kartonowe zamykane na magnes. Nie są przystosowane do mycia w zmywarce. W skład kompletu wchodzi:\nDługość ostrza: 9,00cm / 12,70cm / 17,80cm / 20,00cm\n#noże , #berlinger haus , #komplet , #stal nierdzewna , #stone touch line , #metal , #czarny , #marmur


Egipt odesłał z powrotem do Rosji pszenicę o wartości 9,5 mln dolarów\nProkurator generalny Egiptu nakazał odesłanie z kraju 52 i pół tysiąca ton rosyjskiej pszenicy o wartości ponad 9 i pół miliona dolarów. Oficjalnie rosyjska pszenica została uznana za nieprzydatną do spożycia.\nWcześniej rosyjski wicepremier Wiktor Zubkow mówił, ze zatrzymanie partii pszenicy nie jest związane ze sprawami jakości. Andriej Samojlenko, menadżer firmy zbożowej "Rosinteragroserwis" nie wyklucza, że problemy ze sprzedażą pszenicy sa wynikiem walki o rynek między egipskimi importerami zbóż.\nDla Rosji wiadomość o kłopotach ze sprzedażą pszenicy jest tym bardziej przykra, że w Sankt Petersburgu trwa Światowe Forum Zboża.\nPrezydent Dmitrij Miedwiediew zadeklarował wczoraj, że w nowym sezonie rolnym jego kraj będzie mógł eksportować 20 milionów ton zboża. Egipt jest jednym z największych importerów pszenicy na świecie. Co roku kupuje jej za granicą prawie 8 milionów ton. Obserwatorzy zwracają uwagę, że Rosja odczuła na własnej skórze, co oznacza blokada importu towarów rolnych. Wcześniej to Moskwa nakładała embargo między innymi na import mołdawskiego wina, guzińskiej wody mineralnej czy polskiego mięsa.


Nadrzędnym celem Komitetu, powołanego przez PSPA w maju 2021 r., jest intensyfikacja działań na rzecz rozwoju nowych form mobilności w polskich miastach, takich jak współdzielenie pojazdów lub podróży, integracja systemów transportowych oraz popularyzacja innowacyjnych rozwiązań w sektorze motoryzacji, w tym systemów jazdy autonomicznej.\n- Pierwsze osiem miesięcy aktywności Komitetu było niezwykle intensywnych. Efektem podjętych działań jest m.in. rozpoczęcie prac nad „Strategią Rozwoju Nowej Mobilności w Polsce”, która będzie pierwszym, tak kompleksowym dokumentem zawierającym szereg propozycji pozwalających na wdrożenie nowego standardu transportowego w Polsce do 2030 r. - mówi Albert Kania, Koordynator Komitetu ds. Nowej Mobilności z ramienia PSPA.\n- Mobilność kojarzy się głównie z środkami transportu, w tym najczęściej z posiadaniem konwencjonalnego samochodu lub skorzystania z możliwości, jakie daje transport publiczny lub taxi. A dziś to już bardzo niepełny obraz. W dzisiejszych realiach mobilność to nie tylko środki transportu, ale także, a może przede wszystkim, usługi mobilności pozwalające skorzystać z łatwo dostępnego oraz dogodnego środka transportu, takie jak auto, rower, skuter czy hulajnoga - mówi Przewodniczący Komitetu ds. Nowej Mobilności Robert Antczak, Dyrektor Generalny Arval Service Lease Polska. Jak dodaje Przewodniczący: korzystać, a nie posiadać, współdzielić środki transportu, mieć dostęp do różnych form transportu w wygodny sposób, np. w ramach hubów mobilności, najlepiej zintegrowanych w jednej aplikacji, przyjaznych środowisku, a więc bazujących na zrównoważonych napędach. - To tylko niektóre z trendów, które skłoniły nas do powołania komitetu i opracowania założeń do Strategii Nowej Mobilności w Polsce, która ma być uzupełnieniem tradycyjnej mobilności i transportu publicznego. Nowa Mobilność to trend, który zasługuje na dostrzeżenie, zdefiniowanie i umieszczenie w strategii rozwoju firm oraz miast przyszłości.\n- Samochody współdzielone zmieniają mentalność posiadania na używanie. To trend, który zaczął się kilka lat temu i ciągle się rozwija. W dużych miastach ludzie zauważyli, że posiadanie samochodu jest zbyt kosztowne i problemowe. Jesteśmy coraz bardziej wygodni, a samochody współdzielone czekają przy naszych ulicach. Takimi autami możemy przejechać się sami na krótsze lub dłuższe dystanse. Samochody współdzielone zmieniają też ekologię. Z 14 letnich diesli używanych przez 1 osobę, i to przez 5% czasu w trakcie 24 godzin, zaczynamy używać aut ekologicznych, często hybrydowych lub elektrycznych, kilka razy na dobę przez wiele osób. To trend, którego już nie zatrzymamy - mówi Wiceprzewodniczący Komitetu ds. Nowej Mobilności Maciej Panek, Prezes PANEK.\nNowa mobilność w szeregu państw na całym świecie jest jednym z kluczowych trendów kształtujących sektor transportu, jednak mimo to pozostaje pojęciem, które w polskim prawie nie zostało zdefiniowane. Jedna z dotychczas podjętych uchwał Komitetu PSPA zawiera propozycję definicji Nowej Mobilności, która mogłaby znaleźć zastosowanie w polskim porządku legislacyjnym. Komitet przyjął definicję o następującym brzmieniu: “Nowa Mobilność to usługi transportu umożliwiające przemieszczanie się przy użyciu współdzielonych pojazdów w zorganizowanym systemie informatycznym, stanowiące uzupełnienie tradycyjnego transportu zbiorowego oraz realizujące ideę zrównoważonej mobilności”.\n- Nowa Mobilność dotyczy w dużej mierze bardziej świadomego decydowania co do naszego sposobu przemieszczania się po mieście, a także, co już trudniejsze, o zmianie nawyków komunikacyjnych. Kluczem jest tutaj efektywność systemu transportowego, zarówno w odniesieniu do liczby wykorzystywanych pojazdów, jak również innych cennych zasobów uszczuplanych przez funkcje transportowe, np. powierzchni przeznaczanych na parkowanie samochodów. Efektywność tę można zwiększyć na kilka sposobów, m.in. poprzez upowszechnianie współdzielonej mobilności, organizowanie w miejsce parkingów multimodalnych hubów mobilności oraz łączenie transportu zbiorowego ze współdzielonym na cyfrowych platformach typu MaaS (Mobility-as-a-Service) - mówi Wiceprzewodniczący Komitetu ds. Nowej Mobilności Adam Jędrzejewski, Prezes Stowarzyszenia Mobilne Miasto.\n- Strategia Rozwoju Nowej Mobilności to ambitny, wielowątkowy projekt. Założenia do dokumentu zakładają, że do 2030 r. liczba użytkowników współdzielonych środków transportu w Polsce sięgnie 10 mln, udział samochodów elektrycznych we flotach carsharingu wzrośnie do 50%, a w każdym ze 150 polskich miast będą dostępne minimum 3 usługi mobilności współdzielonej. Ponadto, dążymy do tego, aby udział energii z OZE w zasilaniu elektrycznych flot współdzielonych zwiększył się do 85%, a na polskie drogi wyjechało co najmniej 100 tys. współdzielonych pojazdów samoobsługowych. Zmierzamy również do o liczby samochodów przypadających na 1000 mieszkańców do 500. W ramach Strategii powstanie szereg postulatów legislacyjnych, które mają się przyczynić do realizacji wyznaczonych celów. Co do zasady, Komitet Nowej Mobilności to struktura przeznaczona dla członków PSPA, jednak w obliczu wyzwania, które przed sobą stawiamy, do współpracy nad projektem Strategii zapraszamy wszystkie firmy z sektora nowej mobilności - dodaje Albert Kania, Koordynator Komitetu ds. Nowej Mobilności z ramienia PSPA.\n- ITS-y poprawią jakość powietrza w naszych miastach\n- Czy premetro rozwiąże problemy komunikacyjne w Krakowie?\n- Autobusy Solarisa w kolejnym hiszpańskim mieście\nOstatnio zmieniany w środa, 05 styczeń 2022 08:40\nWięcej w tej kategorii: « SEAT tworzy ważny ośrodek mobilności elektrycznej w Europie „Wieża kontrolna” Kuehne+Nagel w Afryce »


Olszewka - Dzień Kobiet w szkole\nPrzedszkolaki pożegnali się ze swoją Panią\nPierwsze miejsce dla Oli Szpot\nZ okazji Dnia Kobiet w Niepublicznej Szkole Podstawowej im. J. Blechacza w Olszewce odbył się uroczysty apel, który przygotowały panie ze świetlicy szkolnej. Podczas spotkania klas na sali gimnastycznej chłopcy z klas III – VI zaprezentowali program artystyczny, w którym zademonstrowali swoje umiejętności aktorskie i muzyczne.\nNa zakończenie przedstawiciel Samorządu Uczniowskiego w imieniu swoim i męskiej części społeczności szkolnej złożył wszystkim paniom życzenia. Nie zabrakło również kwiatów i słodkich upominków. W trakcie spotkania wręczono także dyplomy i medale za udział w Szkolnym Turnieju Tenisa Stołowego, w którym I miejsce zajął Hubert Szostak z klasy VI, II miejsce – Kacper Mielcarek z klasy V, III miejsce Tobiasz Zachęś z klasy III.\nPodczas spotkania chłopcy z Samorządu Uczniowskiego obdarowali wszystkie Panie na sali. Dziewczynki otrzymały słodki upominek, zaś Panie pracujące w szkole otrzymały tulipanka. O Gronie Pedagogicznym nie zapomniał również prezes stowarzyszenia, Ryszard Kamiński, który obdarował różą każdą Panią. Gospodarzami popołudniowego wieczoru obchodów 8 marca były panie Olszanki, dlatego na ręce przewodniczącej, pani Elżbiety Mindy, sołtys Ryszard Kubiak oraz prezes stowarzyszenia złożyli najserdeczniejsze życzenia z okazji Dnia Kobiet oraz wręczyli kwiaty. Program artystyczny przygotowały panie Aleksandra Minda, Magdalena Werner i Wioletta Łakomska, zaś o piękną dekorację zadbała pani Justyna Smażyk.\nServer Time: 2018-06-21 12:10:06


HOTEL STOK SKI & SPA | najlepsze noclegi dla całej rodziny\n- brodzik dla dzieci ze zjeżdżalnią i jeżykiem wodnym, jacuzzi\n- strefa wellness: łaźnie: parowa, aromatyczna wanna spa, caldarium, sauna infrared, biosauna, sauna sucha, sauna parowa, strefa wypoczynkowa z brodzikiem Kneippa (wstęp dla dzieci w określonych godzinach)\n- STREFA DZIECKA – NOWOŚĆ - zabawa, relaks i edukacja na pow. 150m2 zarówno dla dzieci młodszych i starszych. Proponujemy nowoczesne aranżacje m.in. basen z piłeczkami - tunelem do zjeżdżania, mini ściankę wspinaczkową, łamigłówki ścienne, panel ścienny z klockami lego, strefę maluszka z kolorowymi klockami, pufami i zabawkami bujanymi oraz pokój multimedialny dla starszych dzieci.\n- place zabaw dla dzieci /2 letnie i 1 zimowy/\n- tenis stołowy, cymbergaj, piłkarzyki\n- klub nocny z dyskotekami\n- Stok Stacja Narciarska to 3 świetnie przygotowane trasy zjazdowe - czerwona (850m) -niebieska (1000m) oraz idealna dla wszystkich początkujących amatorów białego szaleństwa, trasa zielona (150m). Trasy są sztucznie naśnieżane, ratrakowane\ni oświetlone, co zapewnia doskonałe warunki do jazdy na nartach lub snowboardzie!\n-Wypożyczalnię wysokiej klasy sprzętu\n-Szkółkę narciarską, gdzie bezpiecznie, pod okiem doświadczonych i wykwalifikowanych instruktorów nabierzesz wprawy i umiejętności niezbędnych do samodzielnego szusowania po górskich stokach!\n-ZIMOWY PLAC ZABAW –Z karuzelą pontonową, a także górką na sanki z wyciągiem taśmowym, dzięki któremu nie trzeba się wspinać! Hop na taśmę – i już na szczycie! Dzieciaki to uwielbiają, zresztą nie tylko dzieciaki… ;) – O sanki się na martw – są u nas! Ostatnią atrakcją zimowego placu zabaw jest tarcza na śnieżki – „Snow Ball Wall”


Podczas wczorajszego spotkania Gerard Pique otrzymał dwie żółte kartki i w konsekwencji musiał opuścić boisko. W Lidze Mistrzów taka sytuacja po raz pierwszy zdarzyła się Hiszpanowi.\nW 10 minucie Pique otrzymał kartkę za faul taktyczny. Pod koniec pierwszej połowy otrzymał drugi żółty kartonik, tym razem za zagranie piłki ręką.\nStoper zachował się instynktownie przy bramce rywala, po prostu wbił ręką piłkę do siatki. Arbiter jednak zauważył to zagranie i wyrzucił go z boiska, a co za tym idzie nie zobaczymy go w kolejnym meczu – rewanżu z Olympiakosem w Grecji.\nW 13 spotkaniach tego sezonu Gerard otrzymał 5 żółtych kartek. Co ciekawe aż trzy zostały mu pokazane za zagrania ręką. Pierwsze dwie miały miejsce w meczu z Alaves i Realem Madryt. Była to także jego 20 kartka w tych rozgrywkach.\n– „W trakcie akcji nie myślał, że ma już żółtą kartkę, chciał zdobyć gola i działał instynktownie” – bronił kolegi Sergi Roberto.\nCała sytuację możecie zobaczyć na powyższym video.\nPoprzedniPiąty gol samobójczy w tym sezonie\nNastępnySto dni Valverde


łamigłówki nie tylko językowe\nspieram się z tłumaczem o poprawność zdania: „Ponad 160 niezwykle oryginalnych skomplikowanych łamigłówek oraz sudoku samuraj wymaga skupienia uwagi”. Jak poprawnie powinno brzmieć to zdanie? Czy powinno się napisać: wymaga, czy wymagają, czyli co w tym zdaniu jest podmiotem? Czy należy wstawić przecinek między oryginalnych a skomplikowanych – czy ma tu zastosowanie zasada  90.I.1. o przydawkach nierównorzędnych?\nJaponia w ortografii\nDlaczego Kraj Kwitnącej Wiśni i Kraj Wschodzącego Słońca piszemy wielkimi literami, a kraj samurajów małymi?\nKraj Kangurów, ale kraj tulipanów, czyli o peryfrazach po raz kolejny\nChciałabym zapytać, z czego wynikają różne zasady pisowni zwrotów takich jak kraj piramid, kraj samurajów, kraj tulipanów, kraj fiordów z jednej strony, a z drugiej Kraj Klonowego Liścia, Kraj Kangurów czy Kraj Kwitnącej Wiśni. Najnowszy wielki słownik ortograficzny wskazuje tylko taką pisownię, nie dopuszcza nawet oboczności.\nkraj półksiężyca czy Kraj Półksiężyca?\nChciałabym się dowiedzieć, jaka jest prawidłowa pisownia peryfrazy odnoszącej się do Turcji: Kraj Półksiężyca czy kraj półksiężyca?