Archiwa: Muzeum Narodowe w Warszawie - Strona 2 z 3 - Wydarzenia O.pl\nNa wystawię będzie można zobaczyć około 50 obrazów mistrzów północnowłoskiego renesansu. Na wystawie znajdą się obrazy Moretta, Savolda, Moroniego,Rafaela,Tycjana, Lotta.\nMuzeum Narodowe w Warszawie przygotowało wystawę poświęconą historii planowania i budowy swojej siedziby – jednego z najbardziej rozpoznawalnych i charakterystycznych obiektów modernistycznej Warszawy. Autorzy ekspozycji zarysowują kwestię usytuowania gmachu w krajobrazie stolicy oraz ponownie otwierają dyskusję o konieczności jego rozbudowy, tym samym stawiają aktualne pytania o miejsce muzeów w przestrzeni miasta.\nSześćdziesięcioro dziewięcioro kuratorów w wieku od 6 do 14 lat przez ponad pół roku poznawało jedną z największych instytucji kultury w Polsce i pracowało nad sześcioma niepowtarzalnymi ekspozycjami. Wkrótce będzie można zobaczyć efekty ich pracy.\nWystawa poświęcona jest Bronisławowi Krystallowi – warszawskiemu kolekcjonerowi, historykowi sztuki, mecenasowi i darczyńcy, który już za życia dzielił się swymi zbiorami z narodem, a we wzruszającym testamencie zapisał Muzeum Narodowemu w Warszawie wszystko, co po nim pozostało.\nNową ekspozycją Muzeum Narodowe w Warszawie włącza się w aktualną dyskusję o roli instytucji kultury w życiu lokalnych społeczności i estetyki przestrzeni publicznej. Dokumentuje ona dzieje i założenia na poły utopijnej warszawskiej inicjatywy podjętej na fali gierkowskiego entuzjazmu w 1971 roku – Trasy M–Z, projektu opracowania plastycznego trasy prowadzącej spod głównej siedziby MNW nad Zalew Zegrzyński.\nDoskonałość techniczna, oryginalne rozwiązania stylistyczne, egzotyka, subtelność i dekoracyjność sztuki japońskiej sprawiły, że od stuleci budzi ona zachwyt. Japońskie malarstwo, drzeworyt i wytwory rzemiosła od dawna są również przedmiotem pasji kolekcjonerskiej. Wystawa sztuki japońskiej jest wyjątkową okazją do obejrzenia w stolicy znakomitych dzieł z okresu od XVII do XX wieku, pochodzących z największych i najlepszych zbiorów publicznych w Polsce.\nTadeusz Peiper znany jest w Polsce jako najbardziej prominentna postać środkowoeuropejskiej awangardy i założyciel czasopisma „Zwrotnica” (1922). Zwany „papieżem awangardy“ Peiper skierował polską kulturę na tory nowoczesności. Wystawa prezentuje artystyczne relacje awangardowej sztuki i literatury początków XX wieku, za punkt odniesienia przyjmując twórczość Tadeusza Peipera, wybitnego poety, krytyka i teoretyka sztuki.\nScenariusz warszawskiej wystawy porządkuje dorobek Boznańskiej według klucza tematycznego. Będzie można zobaczyć portrety, w tym wydzieloną część poświęconą wizerunkom dzieci i tematowi macierzyństwa, pejzaże miejskie, wnętrza pracowni oraz martwe natury. Portrety to dziedzina, w której artystka osiągnęła największe mistrzostwo. Zajmą one najobszerniejszą część pokazu, tworząc jedyną w swoim rodzaju galerię portretów psychologicznych.\nSkarby z kraju Chopina. Sztuka polska XV–XX wieku\nWystawa Skarby z kraju Chopina. Sztuka polska XV–XX wieku będzie pierwszą w Chinach wielką prezentacją sztuki polskiej, adresowaną do masowej publiczności, dla której w większości będzie to pierwsze zetknięcie z Polską, krajem nieznanym lub kojarzonym wyłącznie z muzyką Chopina.\nPo dziesięciu latach od ostatniej większej wystawy Olgi Boznańskiej: Boznańska nieznana, pokazywanej w latach 2005/2006 m.in. w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie oraz w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie ponownie zaprezentuje najwybitniejsze jej dzieła.\nNiezwykła ekspozycja pokaże kształtowaną przez masonerię na przestrzeni wieków wizję świata: polityki, sztuki, społeczeństwa. Blisko 500 dzieł prezentowanych w ośmiu muzealnych salach – zaaranżowanych na wzór drogi wtajemniczenia do loży – zilustruje nie tylko historię i dorobek rodzimej masonerii, nazywanej też wolnomularstwem, lecz także reprezentowane przez nią uniwersalne wartości: wolność, braterstwo, solidarność, tolerancję oraz ideę samodoskonalenia jednostki i całych grup społecznych.


Worldofmercenaries | - Part 3\nZazwyczaj większość z nas ma spory apetyt, chętnie jemy i sięgamy po różne smakołyki, które zaspokajają nasz wewnętrzny głód. To on właśnie informuje nas o tym, że organizm potrzebuje kolejnych zapasów najróżniejszych substancji odżywczych, dzięki którym będzie mógł poprawnie funkcjonować. Głód jest naturalnym stanem, a jego zaspokajanie jest jedną z najważniejszych potrzeb. Problem może być więc nieodczuwanie głodu, brak apetytu, który zazwyczaj wskazuje na występowanie w organizmie jakiś dysfunkcji. Read the rest of this entry »\nW podróży nasza skóra staje przed dużym wyzwaniem. Zmiana wody, czasami nawet zmiana klimatu – to wszystko może, ale oczywiście wcale nie musi, się na niej trochę odbić. My również podczas wyjazdów nie zawsze mamy czas czy chęci, by wprowadzać w życie jakieś skomplikowane plany pielęgnacyjne. Mimo wszystko jednak warto jest narzucić pewien reżim pielęgnacyjny, a nasza skóra będzie nam za to wdzięczna. Nie możemy zapominać przede wszystkim o prawidłowym oczyszczaniu swojej cery. Ma to szczególne znaczenie w przypadku osób ze skórą mocno przetłuszczającą się, trądzikową, ponieważ zaniedbania pod tym względem mogą niekiedy kosztować nas parę wyprysków więcej. Read the rest of this entry »


Z ksiąg noworudzkich — MIEJSCE\nJan Białostocki, rysunek i list do Jerzego Jarnuszkiewicza, 1946, zbiory prywatne\nZ ksiąg noworudzkich\nW domowym archiwum Jerzego Jarnuszkiewicza zachował się list-rysunek Jana Białostockiego, świadectwo czasu i wspólnych artystycznych pasji grona zaprzyjaźnionych osób: Jan Białostocki (1921–1988), Maria Hiszpańska (1917–1980), Andrzej Jakimowicz (1919–1992), Jerzy Jarnuszkiewicz (1919–2005) Felicja Sarna (1925)1. Mała pożółkła kartka papieru, dzięki której spróbujemy na moment zrekonstruować mikrohistorię w niej zapisaną.\nRzecz dzieje się zaraz po wojnie, dosłownie. Wojna zakończyła się w maju 1945 roku, a młodzi ocaleńcy 15 miesięcy później, w sierpniu 1946 roku są na wakacjach – na towarzyskim plenerze w Nowej Rudzie. Urocze, niezniszczone poniemieckie miasteczko. I oni wszyscy po traumatycznych przejściach – powstaniu, obozach. Maria Hiszpańska była więziona w Ravensbruck, Jan Białostocki po powstaniu znalazł się w Groß-Rosen, Mauthausen, Linzu, podobnie wywiezieni do Niemiec Andrzej Jakimowicz i Jerzy Jarnuszkiewicz. Ale to także głodni życia młodzi ludzie. Wszyscy zajmują się sztuką, głównie grafiką i malarstwem. Przede wszystkim grafiką, bo łatwiej o drewniany klocek, czarną farbę, papier – jak w czasie okupacji, kiedy już tego próbowali. Jesienią 1939 roku powstało w konspiracji Koło Miłośników Ekslibrisu i Grafiki. Jego inicjatorem był prawnik, kolekcjoner i bibliofil Tadeusz Leszner (1895–1967), jeden z najaktywniejszych propagatorów twórczości ekslibrisowej w Polsce. Koło liczyło około 30 członków i było jedną z enklaw życia artystycznego i towarzyskiego w okupacyjnej Warszawie2. Organizowano spotkania, pokazy prac, dyskusje, nawiązały się przyjaźnie, w tym kręgu kształtowało się specyficzne rozumienie małych dzieł graficznych. Irena Jakimowicz, pisząc o warsztacie graficznym Białostockiego, zauważa: „Większość też grafik powstałych w czasie wojny, w latach 1943–1944, jest wyraźnie adresowana do ludzi z najbliższego otoczenia. Są to ekslibrisy młodych przyjaciół, intelektualistów o głowach pełnych marzeń i naukowych planów na przekór wszystkiemu, co się wówczas działo”3. Autorytetem artystycznym i intelektualnym dla tej grupy ludzi stał się Tadeusz Cieślewski syn, który kształtuje ich sposób myślenia o formie i zarazem znaczeniu grafiki jako „sposobu artykułowania myśli, wyrażania, komunikowania się z ludźmi”4. Cieślewski przeprowadził wówczas niezwykle wnikliwą analizę twórczości ekslibrisowej Jarnuszkiewicza. W 1944 roku została ona wydana nielegalnie w maszynopisie, w nakładzie 15 egzemplarzy, przez bibliofila i kolekcjonera ekslibrisów Jerzego Krama (1916–1995). Publikacja zawierała dwanaście oryginalnych ekslibrisów Jarnuszkiewicza „oraz drzeworytniczą winietę mającą ilustrować targnięcie się artysty-rzeźbiarza na rzemiosło drzeworytnicze”5. To swego rodzaju wizualny manifest śmiałości artystycznej młodego twórcy, który z pełną swobodą wypowiada się w rzeźbie i w grafice. W tym kręgu bibliofili i grafików Jarnuszkiewicz pozna swą przyszłą żonę Jadwigę. „Była wówczas z Jerzym Kramem, bibliofilem” – pisze Aleksander Jackowski. „Nie był to dobry związek. Jadwiga cierpiała po utracie w getcie rodziców, którym nie starczyło woli i sił, by zdecydować się na ucieczkę”6. Zdobyła aryjskie papiery i „z Zuzanny Rozenfeld stała się Jadwigą Gołaszewską”7. Po wojnie przez kilka miesięcy uczyła w Sosnowcu. Jesienią 1945 roku wróciła do Warszawy. Rozpoczęła pracę w Biurze Odbudowy Stolicy i podjęła studia historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W lutym 1946 roku w Krakowie wzięła ślub z Jerzym Jarnuszkiewiczem. Zamieszkali w Warszawie w jednym z domków fińskich przy ul. Wawelskiej. Na ten adres Białostocki skierował swój list-rysunek – przyjacielski znak pamięci i porozumienia przez sztukę. Rysunek podpisany „Rysowane z natury w aptece” przedstawia malownicze, piętrzące się noworudzkie kamieniczki. Na stronie obok list utrzymany w lekko archaizowanej stylistyce, w języku wtajemniczonego kręgu przyjaciół: „Najmilsze graficzne / i malarskie / pozdrowienia / przyjąć raczcie / i / że tak długoś- / my nie pisali wybaczcie”. Dalej są konkretne informacje, że wracają za 10 dni, zrobili „16 drzeworytów wiele rysunków, obrazów i akwarel”. Na końcu uwaga Białostockiego do Jarnuszkiewicza: „Drzeworyt w Sarmatyźmie b. dobrze wyszedł”. To pochwała grafiki Jarnuszkiewicza otwierającej świeżo wydaną książkę Tadeusza Mańkowskiego Genealogia sarmatyzmu8. Pod tym monogramy całej czwórki: Białostockiego, pod nim Sarny, a po bokach „mysz” Hiszpańskiej i monogram Jakimowicza.\nNową Rudę jako miejsce pleneru znalazła Felicja Sarna, która po powstaniu trafiła do Krakowa, a potem rozpoczęła studia artystyczne w Łodzi pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego9. Nowa Ruda miała być miejscem plenerów łódzkiej szkoły. Jak wspomina Felicja Uniechowska: „Jan odnalazł mnie w Łodzi i ściągnął do Warszawy”. Całą grupą znaleźli się w sierpniu w Nowej Rudzie. Pamiątką tych wakacji jest wykonany przez Białostockiego Exlibris novorudensibus. Malowniczą sylwetę miasteczka (podobną do rysunku z listu) zdobi przytwierdzony gwoździem monogram Felicji Sarny – egipska litera ankh, a monogram autora – antropomorficzne połączenie litery J z umieszczoną nad nią literką b – znalazł się daleko, na dachu jednego z domów. Według Ireny Jakimowicz Białostocki zrealizował w Nowej Rudzie „[…] kilka bardzo finezyjnych drzeworytniczych widoków architektonicznych i dwa grubo cięte dekoracyjne linoryty. Ale też powstała tam grafika, którą można by nazwać bardziej pamiątkowym zdjęciem niż dziełem graficznym, zatytułowanym Serenada; z muzykującego całego wakacyjnego towarzystwa dwie osoby – Hiszpańska i Jakimowicz – dołożyły się także pracą rylca. Z Nowej Rudy doszła również do Warszawy inna grafika okolicznościowa – pod patronatem słońca i księżyca złożone życzenia z okazji mojego ślubu z Andrzejem Jakimowiczem”10.\nKartka papieru i sześć niezwykłych życiorysów – w 1946 roku potencjalnych. Sześcioro ludzi u progu życiowych decyzji, na wielu poziomach, zawodowych i osobistych. Maria Hiszpańska w 1948 roku poślubi brata swej obozowej koleżanki, muzykologa Janusza Neumanna. Poza grafiką książkową poświęci się malarstwu religijnemu. Jerzy Jarnuszkiewicz zostanie jednym z najwybitniejszych rzeźbiarzy i pedagogów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie11. Andrzej Jakimowicz w 1949 wstąpi do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i zostanie asystentem profesora Juliusza Starzyńskiego w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego12. Jan Białostocki, od 1945 roku asystent profesora Michała Walickiego w Zakładzie Historii Sztuki Średniowiecznej, będzie zmuszony do odejścia z uczelni w 1950 roku po aresztowaniu i uwięzieniu profesora Walickiego13. Felicja Sarna nie zdecyduje się na związek z Janem Białostockim, on ożeni się z Jolantą Maurin, ona zwiąże się z Antonim Uniechowskim. On zostanie jednym z najwybitniejszych historyków sztuki, ona wyrafinowaną kolekcjonerką.\nTyle daje się odczytać z wysłanego z Nowej Rudy listu-rysunku Jana Białostockiego.\nJan Białostocki, list do Jerzego Jarnuszkiewicza, 1946, zbiory prywatne\nKartka papieru 27 × 20 cm; po złożeniu pakiet listowy, zaadresowany: „Warszawa, ul. Wawelska, Domki Fińskie V/12/ WPaństwo Jadwiga (Krystyna) i Jerzy Jarnuszkiewiczowie”, w środku znaczek pocztowy, po bokach szkicowe kwiatki; po przeciwnej stronie w ozdobnym kartuszu nadawcy: „Myszka Hiszpańska, Andrzej Jakimowicz, Jan Białostocki, Felicja Sarna, Nowa Ruda, Fredry 13, m.g.” ↩\nJ. Kordjak-Piotrowska, Koło Miłośników Ekslibrisu i Grafiki, w: Sztuka wszędzie. Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie 1904–1944, red. J. Gola, M. Sitkowska, A. Szewczyk, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 2012, s. 460, pisze: „Debiutowali tu jako twórcy ekslibrisów przyszły rzeźbiarz Jerzy Jarnuszkiewicz oraz historycy sztuki Jan Białostocki i Andrzej Jakimowicz. Obaj byli uczniami Tadeusza Cieślewskiego syna […]”. ↩\nI. Jakimowicz, Z pracowni graficznej Jana Białostockiego, „Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie” 1991, t. 35, s. 46. ↩\nT. Cieślewski [syn], Analiza estetyczna drzeworytowych ekslibrisów Jerzego Jarnuszkiewicza. Próba recenzji wzorcowej, wyd. II, nakładem Zofii Cieślewskiej, Warszawa–New York 1946 ↩\nA. Jackowski, Jerzy Jarnuszkiewicz, rzeźby, medale, ekslibrisy, Warszawa 2015, s. 18. ↩\nT. Mańkowski, Genealogia sarmatyzmu, Wydawnictwo Łuk, Warszawa 1946. ↩\nRozmowa z panią Felicją Uniechowską, 22 kwietnia 2016 roku. Felicja Uniechowska zachowała przez siebie zrobiony i oprawiony notes z wykładów z historii sztuki prowadzonych przez Władysława Strzemińskiego. ↩\nI. Jakimowicz, op. cit., s. 54. ↩\nW. Włodarczyk, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1944–2004, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2005, s. 248–266. ↩\nA. Sieradzka, Andrzej Jakimowicz (1919–1992). Wspomnienie pośmiertne, „Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego” 1993, s. 31–34 ↩\nA. Ziemba, Jan Białostocki (1921–1988), „Rocznik Historii Sztuki” 2011, t. 36, s. 157–171. ↩\nHistoryk sztuki, prowadzi badania nad sztuką powszechną i polską XIX i XX wieku. Do 2013 roku profesor w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie profesor na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Krytyk i kurator wystaw. Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Polskiej Sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA; członek Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk. Współzałożyciel i członek Rady Naukowej Fundacji ARS AURO PRIOR i Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej. Członek Rady Naukowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi.


Maria Jarohowska – Wikipedja, wolna encyklopedia\nZawud, zajęcie dziennikarka, reportażystka i pisarka\nGrub Marii Jarohowskiej na Cmentażu Wojskowym na Powązkah\nMaria Anna Jarohowska (ur. 15 grudnia 1918 w Babicy lub Krakowie, zm. 20 sierpnia 1975 w Warszawie) – polska dziennikarka, reportażystka i pisarka, posłanka na Sejm PRL I kadencji (1952–1956).\nW 1937 ukończyła Gimnazjum im. Krulowej Jadwigi w Krakowie. Studiowała następnie matematykę i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas II wojny światowej pżebywała w Rzeszowie i Krakowie, ukończyła historię i historię sztuki na konspiracyjnym Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie powstania warszawskiego pracowała w Szpitalu na Sadybie i Czerniakowie w Warszawie. Po upadku powstania wruciła do Krakowa. Była sekretażem redakcji tygodnika „Głos Pracy” i dziennika „Eho Krakowa”. Od 1947 w Paryżu, gdzie była sekretażem redakcji a puźniej redaktorem naczelnym pisma „Gazeta Polska”. W styczniu 1950 została, po aresztowaniu, wydalona z Francji. Po powrocie do Polski prowadziła świetlicę w spułdzielni produkcyjnej w Belnie pod Gostyninem. Od 1951 mieszkała w Warszawie. Od 1952 do 1956 była posłem na Sejm PRL. W latah 50. i 60. XX w. publikowała reportaże, recenzje, fragmenty prozy w „Życiu Literackim”, tygodniku „Świat”, „Nowej Kultuże”, „Pżyjaciułce” i „Orce”. Pracowała następnie w Naczelnym Zażądzie Kinematografii.\nCzłonek Francuskiej Partii Komunistycznej (lata 40. XX w.), Polskiej Partii Robotniczej (1945–1948), Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1948–1975); Związku Zawodowego Literatuw Polskih (1946–1949), Związku Literatuw Polskih (1948–1975). W 1955 odznaczona Kżyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nCurka Joahima Jarohowskiego herbu Pżerowa i Marii z Wiktoruw. Była siostrą puźniejszej artystki Piwnicy pod Baranami – Ireny „Kiki” Szaszkiewiczowej oraz Konstantego Jarohowskiego, fotografa. Jej syn, Łukasz Jarohowski (ur. 1952), jest absolwentem warszawskiej AWF. Zmarła w wieku 56 lat na skutek horoby nowotworowej, pohowana na Powązkah-Cmentażu Wojskowym w Warszawie, kwatera A 37, żąd 4, grub 8.\nLudzie, kturym nie stawia się pomnikuw (reportaże; Książka 1947)\nChleb i sul. Z hłopami polskimi u kołhoźnikuw radzieckih (reportaże; Książka i Wiedza 1951, 1952)\nNiebieskie okulary. Reportaże z huty Częstohowa (Czytelnik 1952)\nDziadowska miłość (powieść; pierwodruk: "Twurczość" nr 5, 6 i 8/1954, "Trybuna Wolności" nr 35-44, 46-48, 50/1954; Państwowy Instytut Wydawniczy 1955)\nNajgorsza hwila życia (opowiadania; Czytelnik 1959)\nBlizny (opowiadania; Wydawnictwo Łudzkie 1971)\nMihał Mac "Maria Jarohowska z Jaroh, herb Pżerowa, literatka i dziennikarka z Babicy" Babica - strona domowa\nStefan Henel "Godziny zwieżeń", wspomnienia Łukasza Jarohowskiego, Wyd. Iskry Warszawa 1983 ISBN 83-207-0500-2 s. 62-71.


Imperium na piasku - Zarawska Patrycja | książka w tezeusz.pl książki promocje, używane książki, nowości wydawnicze\nWydawnictwo: Debit Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka ze skrzydełkami Wymiar: 17x25cm Ilość stron: 464 Waga: 0.5 kg EAN: 9788380572676 TIN: T02208082\ncena: od: 12,10 zł do: 30,88 zł\nTrzymająca w napięciu dystopijna wizja przyszłości.\nPrzed wojną życie siedemnastoletniej Eden było łatwe klimatyzacja, lody trzy razy dziennie, długie dnie spędzane na plaży. Ale gdy wybuchła rebelia, wszystko się zmieniło. Władzę na Ziemi przejęła Wataha, a totalitaryzm nowych przywódców doprowadził do uwięzienia i zamordowania tysięcy ludzi. Eden pozbawiono wszystkiego, co kochała: zabito jej rodzinę i przyjaciół, zniszczono dom, a ją uwięziono. Ale dziewczyna nie ma zamiaru się poddać. Zrobi wszystko, żeby dostać się na legendarną wyspę Sanctuary, która jest siedzibą ruchu oporu.\nPo kilku dniach żeglugi dociera do celu i spotyka innych przeciwników Watahy. Ale radość Eden trwa krótko. Gdy znika jedna z jej towarzyszek i grupa rozpoczyna poszukiwania, okazuje się, że na wyspie roi się od niebezpieczeństw. Przedzierając się przez dżunglę odkrywają śmiertelne pułapki oraz wroga, którego się nie spodziewali.\nTo miejsce może się okazać znacznie groźniejsze niż świat, od którego Eden uciekła, ale dziewczyna wie, że musi przetrwać, by odzyskać wolność.\nUŻYWANA Zarawska Patrycja Imperium na piasku Imperium na piasku Rok wydania: 2018 TIN: T02208082 Uwagi: Obwoluta/Oprawa: porysowana, wytarta Brzegi stron: zakurzone, pożółkłe Kartki: pożółkłe 12,10 zł\nUŻYWANA Zarawska Patrycja Imperium na piasku Imperium na piasku Rok wydania: 2018 TIN: T02717578 Uwagi: Obwoluta/Oprawa: zabrudzona, wytarta Brzegi stron: zakurzone 15,73 zł\nNOWA Zarawska Patrycja Imperium na piasku Imperium na piasku Rok wydania: 2018 Rodzaj okładki: Inna EAN: 9788380572676 32,50 zł 30,88 zł\nUŻYWANA Zarawska Patrycja Imperium na piasku Imperium na piasku Rok wydania: 2018 TIN: T01970450 Uwagi: Brzegi stron zakurzone, Oprawa lekko wytarta, zakurzona, kilka rogów stron troche zagięte, Rogi oprawy trochę zagięte,\nZarawska Patrycja Franklin czeka na siostrzyczkę 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i kask rowerowy 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i nowy przyjaciel 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i skarb jeziora 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i zaginiony kotek 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i ukochany kocyk 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin mały zapominalski 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin wielkim odkrywcą 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin sadzi drzewko 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin zaprasza misia 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin. Franklin chce mieć zwierzątko 9,00 zł 8,55 zł\nZarawska Patrycja Franklin i stary flet 9,00 zł 8,55 zł\nArkadiusz Pawełek Cena strachu Pontonem przez Atlantyk 18,15 zł\nChris Oxlade Wynalazki 26,62 zł\nKarolina Jaszecka Victor Escandell Zagadki detektywistyczne 24,20 zł\nNicholas Harris Przygoda na zamku 16,94 zł\nScot Ritchie Wędruj z mapą 16,94 zł\nJ. Thomas-Bilstein Błękitny króliczek poznaje świat 9,68 zł\nDugald A. Steer Kroniki Smokologii Tom 1 do 2 24,20 zł\nPraca Zbiorowa Dinozaury dzikie bestie i łagodne olbrzymy 71,39 zł\nJulia Barnes Szczeniak jak przetrwać z małym psem 12,10 zł\nAnna Kaszuba-Dębska Jak Stryjenka Milenka palec od ssania uratowała 15,73 zł\nJudith Robertson Urządzamy dom rodzinny 12,10 zł\nRainer Kothe Eksperymenty Księga młodych odkrywców 9,68 zł\nHugo Wilson Encyklopedia motocykli 48,40 zł\nPaulette Bourgeois Franklin i stoper 8,30 zł 7,89 zł\nPaulette Bourgeois Franklin i zaginiony kotek 8,30 zł 7,89 zł\nHugo Wilson Encyklopedia motocykli 56,87 zł\nJohn Brookes Wielka księga kwiatów 24,20 zł\nElena Favilli Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek tom I i II 72,60 zł\nLuise Nassauer Kuchnia dla Diabetyków i nie tylko 19,36 zł\nPaulette Bourgeois Franklin i noc pod namiotem 8,30 zł 7,89 zł


Z historii RWE: obrona Kościoła, demaskowanie PAX-u, walka z „moczarowcami” | Stowarzyszenie Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego\nZ historii RWE: obrona Kościoła, demaskowanie PAX-u, walka z „moczarowcami”\nW krótkim streszczeniu można jedynie zaznaczyć ważniejsze obszary dziennikarskiej działalności Rozgłośni. Niewątpliwie kluczową była, prowadzona konsekwentnie, od pierwszej chwili, obrona Kościoła i księży prześladowanych przez reżim.\nGdy wiele lat później, w 1981 r., zmarł Prymas Polski Stefan Wyszyński, Jan Nowak nazwał go w jednej z audycji – zdaje się, po raz pierwszy – Prymasem Tysiąclecia. „Pożegnaliśmy tego, który odniósł chyba największe zwycięstwo w naszym tysiącleciu – mówił Nowak w pożegnaniu radiowym, choć Jego jedyną bronią był krzyż, jedyną siłą – wiara, jedynym wojskiem – bezbronny wierny polski lud”.\nAle trzeba tu dodać, ze w ciągu 42 lat istnienia Rozgłośnia brała w obronę WSZYSTKICH prześladowanych przez reżim, niezależnie od ich przekonań i środowiska. lnformowała o aresztowaniach, procesach, akcjach milicji, i ZOMO, o więzieniach i represjach.\nOgromną rolę odegrało demaskowanie grupy PAX-u, której szef, Bolesław Piasecki, był agentem KGB i pod szyldem katolickim prowadził działalność dywersyjną, która miała na celu rozbicie jedności Episkopatu i duchowieństwa w celu podporządkowania Kościoła władzom komunistycznym. Z audycji RWE Polacy dowiadywali się, w jakich okolicznościach Piasecki nawiązał po wojnie współpracę z wysokim oficerem NKWD, Sierowem.\nW latach sześćdziesiątych głównym przedmiotem kampanii RWE stał się Mieczysław Moczar (Mikołaj Sergiejewicz Diomko) i jego mafia w bezpiece, zmierzająca do opanowania władzy w państwie i w partii. Rozgłośnia polska podjęła walkę z rozpętanym przez Moczara partyjno-państwowym antysemityzmem.\nRozgłośnia stała się sojusznikiem narastającej opozycji zarówno w Polsce, jak i poza nią. Dzięki RWE słynny list 34 intelektualistów z 1964 r. nabrał rozgłosu nie tylko w kraju, ale i w skali światowej. Audycje RWE pozwoliły zapoznać się szerokim rzeszom słuchaczy z buntem młodych marksistów – Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego.\nZ czasem RWE stało się pasem transmisyjnym między nielicznymi działaczami opozycyjnymi i całym krajem. W marcu 1968 r. Rozgłośnia informowała o przebiegu demonstracji studenckich i represjach, jakie spadły na ich uczestników. Z audycji RWE w grudniu 1970 r. cala Polska i świat dowiedzieli się o krwawych rozruchach na Wybrzeżu.\nTen wpis został opublikowany w Strona Główna dnia 17 lipca 2021 , przez rfeassociation.\n← Zygmunt Michałowski (1918-2010), dyrektor Rozgłośni Polskiej RWE w latach 1976-1982 Z historii RWE: Rozgłośnia Polska RWE i emigracja →


Aktualności » Urszula Janicka-Krzywda nie żyje - Babiogórski Park Narodowy\nTutaj jesteś: Strona główna / Aktualności / Urszula Janicka-Krzywda nie żyje\nUrszula Janicka-Krzywda nie żyje\nŚp. Urszula Janicka-Krzywda znana była przez wiele środowisk jako etnografka, badaczka kultury ludowej Karpat, folklorystka, dziennikarka, pedagog i konsultant zespołów folklorystycznych, autorka licznych prac dotyczących kultury ludowej. Urodziła się 22 maja 1949 roku w Zawoi pod Babią Górą, w Beskidzie Żywieckim, gdzie również się wychowała. Przez wiele lat pracowała w Muzeum Żup Krakowskich w Wieliczce, następnie w Muzeum Etnograficznym im. Seweryna Udzieli w Krakowie oraz jako etnograf w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego "Makowianka" w Makowie Podhalańskim. Opublikowała kilkaset artykułów, rozpraw, książek i pozycji beletrystycznych; pisała również wiersze.\nW 1972 ukończyła studia etnograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień doktora nauk humanistycznych uzyskała w 1997 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Głównym tematem jej badań i publikacji była kultura ludowa Karpat, zwłaszcza kultura duchowa: obrzędy, magia, wierzenia, a także folklor słowny. Sporo miejsca w swoich pracach poświęcała zbójnictwu karpackiemu, tradycjom pasterskim, tradycyjnej kulturze Górali Babiogórskich oraz przejawom religijności ludowej. Pracowała też na rzecz stowarzyszeń i organizacji regionalnych, zwłaszcza działających na terenie zamieszkanym przez Górali Babiogórskich i na Orawie. Sprawowała opiekę merytoryczną nad zespołami regionalnymi prezentującymi folklor babiogórski. Znaczącym efektem jej prac jest odtworzenie i przywrócenie w regionie zapomnianego stroju Górali Babiogórskich. Nieobca jej była także literatura piękna, w której wykorzystywała wątki zaczerpnięte z karpackiego folkloru słownego.\nW sobotę 31 stycznia o godzinie 13.00 odbyła się msza żałobna w kościele parafialnym pw. Św. Klemensa w Zawoi Centrum w której bardzo licznie uczestniczyli mieszkańcy, członkowie zespołów regionalnych i stowarzyszeń, przewodnicy, pracownicy ośrodków kultury, samorządowcy oraz wszyscy ci którym bliska była śp. Urszula Janicka Krzywda. Pochowana została przy dźwiękach góralskiej muzyki w pięknej zimowej słonecznej scenerii na cmentarzu "dolnym" w Zawoi Centrum, a nad jej grobem zabrzmiała, śpiewana przez wszystkich "Góra się z górą rozlewo". W czasie pogrzebu odbyła się kwesta na rzecz hospicjum św. Łazarza w Krakowie. Zmarła pozostanie w naszej pamięci, a dzięki jej życzliwości, żarliwości i pasji - jej praca, której była tak oddana znajdzie wielu kontynuatorów.\n"A jak umrę, to mnie pochowajcie\nw macierzance, cetynie, listowiu.\nNiech mi grają góralskie tańce,\nniech mi księżyc świeci na nowiu.\nPewno Stwórca zdziwiony zapyta\nczemu idę tu z szumną muzyką?\nDobry Boże, czyś Ty kiedy słyszał\njak śpiewają juhasi z redyku?\nCzyś Ty widział góralskie wesele?\nCzyś Ty tańczył pod skrzypki, pod dudy?\nI czyś patrzył jak w jesień się ściele\npo potoku bukowy liść rudy?\nA gdy skazać mnie zechcesz na piekło,\nna wieczyste posiady z szatanem,\nzabierz wszystko co tak mnie urzekło:\nzabierz góry mi moje kochane."


Poprawiny! Finisaż wystawy „Cała jesteś w skowronkach…” – Muzeum Okręgowe w Koninie\nPoprawiny! Finisaż wystawy „Cała jesteś w skowronkach…”\n20 sierpnia 2019 4 marca 2021 MOK\nSuknia ślubna. Choć jest bohaterką jednej zaledwie nocy, potrafi kosztować tyle, co wielokrotność wypłaty. Choć jest teoretycznie tylko elementem garderoby, jej wartość emocjonalna jest tak duża, że przez wiele lat, a nawet dekad, trudno jest się z nią rozstać. Czy jednak sukienkę ślubną faktycznie można założyć tylko raz? W Muzeum Okręgowym w Koninie udowodnimy, że niekoniecznie.\nNa bliższą znajomość z modą ślubną okresu PRL odwiedzający konińskie muzeum mieli ponad pół roku. Najpierw, w ramach wystawy Trendy w modzie ślubnej okresu PRL przybliżyliśmy najważniejsze nurty i tendencje, którym podlegały weselne kreacje w tamtym okresie. Od maja, w lokalnej odsłonie wystawy Cała jesteś w skowronkach… prezentujemy także weselne kreacje konińskich panien młodych, które sakramentalne „tak” powiedziały w okresie PRL. Teraz, gdy po kilku miesiącach obecności przyszedł czas rozstania z tą wyjątkową ekspozycją, chcemy pożegnać ją w równie wyjątkowy sposób.\nW ramach finisażu wystawy, zatytułowanego przewrotnie Poprawiny, zaprosimy koninianki i koninian, by sami wystąpili w roli gwiazd tego wydarzenia. Zachęcamy, by na to wydarzenie mieszkanki i mieszkańcy Konina oraz wszyscy goście finisażu przyszli w swoich… ślubnych kreacjach – mówi Iga Janiszewska-Pawlak, koordynatorka akcji. – W ten symboliczny sposób wystawa dosłownie i w przenośni opuści salę ekspozycyjną. Ci, którym brakuje odwagi, by w piątkowy wieczór przywdziać ślubną suknię czy garnitur, mogą poprzestać na dodatkach lub przynieść ze sobą pamiątki z własnego wesela. Chcemy, by była to forma przygody i sentymentalnej podróży w przeszłość, nieważne, czy jest ona bardziej, czy mniej odległa – podkreśla Iga Pawlak. Na uczestników finisażu, którzy włączą się w ten wyjątkowy happening czekać będzie szereg niespodzianek i atrakcji.\nPoprawiny! Finisaż wystawy Cała jesteś w skowronkach odbędzie się już 30 sierpnia (piątek) o godzinie 18:00 w budynku spichlerza i jego otoczeniu. Zapraszamy!\n← Skansen ożywiony\nRodzinnie w Parku Chopina →\nTam, gdzie łąki umajone\nSzachy, rycerze i alchemicy\nPopołudnie z gigantami\nMuzeum nagrodzone w konkursie „Izabella”\nKolejna magiczna NOC za nami


Nie orlim piórem Pottera pisano : "Kasa, forsa, szmal" Kerstin Gier\n"Kasa, forsa, szmal" Kerstin Gier\nPiąte spotkanie z Kerstin Gier uważam za szczęśliwie zakończone. Znowu miło było poczytać o perypetiach życiowych niestereotypowej Niemki, opisanych z ogromną dawką humoru przez moją ulubioną autorkę. I chociaż odczułam lekki spadek formy, to mimo wszystko z lektury wyniosę więcej dobrych niż złych wspomnień. Jak już kiedyś chyba pisałam - jak dla mnie Kerstin Gier może wydawać jako beletrystykę nawet instrukcje do pralek czy żelazek. Z takim piórem trzeba się urodzić. Ale, jak zaznacza autorka, gromkie brawa należą się też naszej rodzimej tłumaczce Urszuli Pawlik, dzięki której powieści Gier "wciąż śmieszą".\nCo tym razem dzieje się w życiu głównej bohaterki? Carolin, dwudziestosześcioletnia wieczna studentka (bynajmniej z powodu złych stopni), straciła właśnie ukochanego męża. Dwa razy starszy od niej Karl, ojciec jej byłego chłopaka Leona, umiera nagle, nie odkrywając przed żoną wszystkich kart. Otóż ten oto niedbały o wygląd i obyczaje znawca sztuki, wydawać by się mogło, biedny wręcz, pozostawia żonie w spadku kilka milionów - w pieniądzach, akcjach, dziełach sztuki. Wszyscy są w szoku, ale najszybciej wychodzą z niego brat zmarłego i jego dzieci z pierwszego małżeństwa. Wszyscy czworo: wuj Thomas, Leon i jego dwie siostry pragną zagarnąć jak największą część spadku dla siebie, pomiatając Carolin, której związek małżeński z Karlem nic dla nich nie znaczy.\nW porównaniu do innej powieści tej autorki "Z deszczu pod rynnę", tutaj dzieje się mniej, choć bohaterowie są równie mocno przerysowani i sprawiają może nawet więcej problemów. Spadek dynamiczności akcji "zawdzięczamy" głównej bohaterce, która nie może pogodzić się ze śmiercią ukochanego i w przeciwieństwie do innych bohaterów książkowych w żałobie, nie potrafi się pozbierać po tym tragicznym wydarzeniu. Wciąż rozpamiętuje wszystkie chwile spędzone z mężem i co dziwne, wcale nie denerwuje jej fakt, że Karl ukrywał przed nią majątek. Jej siostra - Mimi - ma co do tego odmienne zdanie i jest na szwagra bardzo zła, tak samo jak i na całą jego rodzinę. Carolin cechuje całkowita obojętność i spokój. No i może odrobinę ekscentryczny sposób bycia - ale za to czytelnicy ją pokochają.\nCo do stylu, niezmiennie cieszy on i zmusza do śmiechu nawet w najmniej odpowiednich momentach. Gier potrafi wycisnąć z każdej scenki trochę humoru i chociaż temat żałoby do zabawnych nie należy to mimo to, zdarzyło mi się wiele razy szczerzyć do książki. Kreacje bohaterów, jak już pisałam są barwne, nietuzinkowe ale często też przerysowane. Ronnie, szwagier Carolin, przeżywa ciąże razem z żoną, siostry Leona są niemożliwie zadufane w sobie, wuj łasy na pieniądze jak... nawet ciężko mi znaleźć porównanie :)\nAle czy jest tu miejsce na miłość by dopełnić obrazu w kategorii: komedia romantyczna? Zdecydowanie tak! Jednak nie wymagajcie od Carolin motylków i fajerwerków. Będzie spokojnie, sympatycznie, romantycznie... przyjemnie :) Zdecydowanie przyjemnie będzie się czytało, obiecuję!\nEtykiety: recenzje, wyd. Sonia Draga\nTomekSzymek 8 lis 2012, 19:52:00\nPiąte spotkanie musi o czymś świadczyć... Ja nie słyszałem o tej autorce. Przynajmniej nie utkwiła mi w pamięci. Nie odpowiadają mi w tym wszystkim te przerysowane postaci. Nie przepadam za czymś takim. Aktualnie sobie daruję, ale może kiedyś...\nSoulmate 9 lis 2012, 12:59:00\nNo cóż... nie chcę Cię zniechęcać, ale podejrzewam, że Kerstin Gier bardziej pisze dla kobiet niż dla mężczyzn :) Ale możesz przeczytać "Z deszczu pod rynnę" :)\nCassin 8 lis 2012, 20:55:00\nZ wszystkich książek pani Gier ta wypada u mnie najsłabiej. O wiele bardziej spodobało mi się "Z deszczu pod rynnę", choć i w "Kasa, forsa, szmal" znalazłam sporo śmiechu i miłych chwil. Już po lekturze dowiedziałam się, że nie jest to powieść w jednym tomie, a jedynie kontynuacja losów bohaterów innej serii - są to losy siostry Caroline i Ronniego. Może dlatego przy tym tomie czuć troszkę spadek formy, bo to jedynie dopowiedzenie losów nie będącej do tej pory w centrum uwagi siostry głównej bohaterki poprzedniej serii ?\nI tak czekam na kolejne książki Gier!\nSoulmate 9 lis 2012, 13:03:00\nO! No to nie wiedziałam. Szkoda, że nasi wydawcy nie tłumaczą wszystkich powieści Gier po kolei... i szkoda, że nie znam niemieckiego na tyle by czytać książki niemieckich autorów w oryginale...\nTrudno, zatem muszę nauczyć się niemieckiego :D Albo uzbroić w cierpliwość bo też czekam z utęsknieniem :)\nRuczek 8 lis 2012, 21:45:00\nMoże po "Trylogii Czasu" wypada zapoznać się także z innymi książkami tej autorki? Pomyślę nad tym, ale możliwe, że się skuszę; szczególnie, że podobał mi się jej humor i jak widać nie szczędzi go również w innych swoich powieściach :)\nSoulmate 9 lis 2012, 13:07:00\nKoniecznie! Się nie wahaj tylko w "Z deszczu pod rynnę" uzbrój i czytaj :)\nTrinity 8 lis 2012, 22:02:00\nAutorkę znam jedynie z Trylogii Czasu, nie wiem czemu zaskoczyła mnie ta książka :) Ale będę miała ją na uwadze...\nPrzepowiednia 8 lis 2012, 22:05:00\nCzytałam Trylogię Czasu tej autorki i koniecznie muszę zabrać się za pozostałe jej książki, kiedy tylko znajdę trochę czasu :) Mam nadzieję, że już niedługo xD\nIrena A. Bujak (Bujaczek) 8 lis 2012, 23:14:00\nTaaaak, Gier zdecydowanie wywołuje szczerzenie się w mało odpowiednich do tego sytuacjach :D\nSoulmate 9 lis 2012, 13:10:00\nNiestety-stety, tak :D\nNatula 9 lis 2012, 12:18:00\nJestem daleko w tyle, bo nie miałam jeszcze przyjemności poznać książek tej autorki, ale chyba czas to zmienić, bo powieść, która tak uroczo prezentujesz, bardzo mnie ciekawi. Podoba mi się jej opis (szokując) jak również samo potraktowanie tematu, czuję, że ta lektura przypadłaby mi do gustu.\nMusze Ci powiedzieć, że Twój blog przystrojony w nowy szablon robi wrażenie, jest tak klimatycznie i przyjemnie, pięknie.\nSoulmate 9 lis 2012, 13:16:00\nOj tak, już opis jest interesujący ale z drugiej strony za dużo zdradza wg mnie. Tak czy siak - książki tej autorki koniecznie przeczytaj :) Dobrze się przy nich człowiek odpręża :)\nDziękuję za komplementy, nie jestem autorką tego szablonu ale osoba, której to zleciłam wykonała jak widać świetną robotę :) Polecam Christel z bloga http://christelowa-graficiarnia.blogspot.com/ :)\nNatula 12 lis 2012, 19:37:00\no widzisz, dzięki za namiary, bardzo chciałabym mieć swój unikatowy szablon, ale Bogiem a prawda nie mam na niego pomysłu :/\nDalia 10 lis 2012, 21:59:00\nNie czytałam jeszcze nic autorstwa pani Gier ale tak ładnie opisałaś jej zdolności pisarskie że aż muszę to nadrobić :) Mam na półce Czerwień rubinu i myślę ze to będzie kolejna książka którą wezmę sobie do czytania :)\nA 11 lis 2012, 13:18:00\nZ chęcią przeczytam:) Lubię książki tej autorki --> "Trylogia czasu" :):). Uwielbiam również humor z "Deszczu pod rynnę", myślę ze mi się spodoba.\nAlannada 12 lis 2012, 23:11:00


Pomóż dziecku w kuchni | Dziewczyna z obrazka\nZamieńmy się miejscami, czyli pomóż dziecku w kuchni\nGroch z kapustą 27/10/2017\nLubiliście jako dzieci pomagać w kuchni? Ja bardzo. Nie lubiłam natomiast, gdy mi tego zabraniano albo traktowano jak gapę, która na pewno wysypie, rozleje, wywróci itd. Dlatego moim synom pozwalam na pomoc w kuchni i ufam, gdy mówią, że dadzą radę.\nA gdyby tak nasze dzieci za kilkanaście lat, sięgając do kulinarnych wspomnień z dzieciństwa mogły powiedzieć „moi rodzice pomagali mi w kuchni”?\nNie wpadłam na to sama. Skorzystałam z zaproszenia na warsztaty kulinarne organizowane przez Bonne Maman. Na miejscu dowiedziałam się, że tak naprawdę zaproszone zostały moje dzieci, bo to dla nich zorganizowane zostały te warsztaty. Prowadząca – Monika Mrozowska na samym początku powiedziała – rodzice pomagają dzieciom. Spodobało mi się.\nNie ma oczywiście nic złego w tym, że to dziecko pomaga przy gotowaniu rodzicom. Te warsztaty jednak pokazały mi, ile frajdy sprawia dzieciom zamiana miejsc, kiedy to one są szefami kuchni. To świetny pomysł na spędzenie coraz zimniejszych jesiennych dni. Zabawę można zacząć od wybrania przepisu, wspólnych zakupów, na których dowodzi dziecko, a skończyć na wspólnym gotowaniu.\nMoje dzieci, jak same przyznały, bawiły się lepiej niż w kolejnej sali zabaw czy na sensie w kinie. No i ta radość, gdy można zjeść własnoręcznie zrobioną potrawę.\nMam dla was przepisy z warsztatów. Są to słodkie desery, które robiliśmy od podstaw. Moje dzieci wszystko robiły same. Pomoc była niezbędna np. przy roztapianiu masła lub ugniataniu ciasta, ale większość dziecko może wykonać samemu.\nMuffinki nadziewane dżemami Bonne maman (ok. 8 sztuk)\n100 g dżemu np. truskawkowego (u nas brzoskwiniowy)\n2 białka jaj (żółtka wykorzystaj do przygotowania kruchych ciastek)\nBiałka ubijamy na sztywną pianę. Migdały mielimy. Masło rozpuszczamy w garnuszku i studzimy. Mąkę przesiewamy przez sito do miski. Dodajemy zmielone migdały, cukier, sól, rozpuszczone masło i miód. Mieszamy dokładnie i dodajemy ubite białka. Ponownie mieszamy, ale bardzo delikatnie, żeby jak najmniej opadło ubite białko. Foremkę do babeczek smarujemy odrobiną masła. Ciasto nakładamy do połowy wysokości foremek. Nakładamy po małej łyżeczce dżemu na środek. Pieczemy w temperaturze 180 stopni góra/dół ok. 20 minut, aż babeczki się przyrumienią. Po upieczeniu delikatnie wyjmujemy z foremek i odstawiamy do wystygnięcia.\nMłody Młodszy i jego mufiny 🙂\nKokosowy pudding chia z orzechami i Kremem krówkowym (1 porcja, do 1 słoika!)\n2 płaskie łyżki Kremu krówkowego\n6-8 orzechów laskowych\nOrzechy pieczemy ok. 10 minut w piekarniku góra/dół w temperaturze 200 stopni. Wyjmujemy z pieca, wsypujemy na ręcznik (może być papierowy) zawijamy i energicznie pocieramy, żeby pozbyć się jak największej ilości skórki, która może być gorzka. Następnie szatkujemy lub nie. Nasiona chia mieszamy z mlekiem kokosowym. Banana kroimy w cienkie plasterki, dorzucamy do nasion chia, dodajemy garstkę żurawiny. Nakładamy po dwie łyżeczki (lub więcej 🙂 kremu krówkowego, a samą górę ozdabiamy upieczonymi poszatkowanymi lub nie orzechami laskowymi.\nMój mąż, który nie znosi takich deserów przyznał, ze to jest pyszne. Lepszej rekomendacji nie znajdziecie 🙂\nOrkiszowe pączki z dżemem z Gorzkiej pomarańczy (ok. 10 pączków)\n250 g jasnej mąki pszennej\nDżem z Gorzkiej pomarańczy lub dowolny inny (my użyliśmy truskawkowego)\nDo miski wrzucamy drożdże, dodajemy wodę, miód i dokładnie mieszamy. Olej kokosowy delikatnie podgrzewamy, żeby był płynny i dolewamy do miski. Dosypujemy przesianą mąkę , dodajemy sól i mieszamy drewnianą łyżką. Powoli dorzucamy jajka i dalej mieszamy (ok. 10 minut) do wyrobienia gładkiego ciasta. Odstawiamy na 45 minut do wyrośnięcia.\nWyrośnięte ciasto ponownie mieszamy drewnianą łyżką. Ręce oraz blat smarujemy olejem kokosowym. Dzielimy ciasto na blacie na 10 części, z których robimy kulki. Spłaszczamy i na środek każdego placuszka nakładamy łyżeczkę dżemu z Gorzkiej pomarańczy Zagniatamy tak, żeby zakryć ciastem dżem. Zagnieceniem do dołu układamy na papierowych papilotach. Odstawiamy na 30 minut do wyrośnięcia. Następnie pieczemy w temperaturze 180 stopni góra/dół ok. 15 minut, aż się przyrumienią. Po wyjęciu z piekarnika i wystudzeniu możemy posypać odrobiną cukru pudru.\nPączki okazały się faworytem dzieci. Pierwsze sztuki zostały pożarte zaraz po wyciągnięciu z piekarnika.\nKruche ciasteczka z dżemem brzoskwiniowym i karmelizowanymi migdałami\nMąkę orkiszową mieszamy z masłem, żółtkami i syropem klonowym. Zagniatamy ciasto i odstawiamy na 20 minut. Następnie wałkujemy i wycinamy duże kółka. Pieczemy na ok. 20-25 minut w 180 stopniach góra/ dół. Upieczone smarujemy cienko dżemem brzoskwiniowym.\nMasło rozpuszczamy w garnuszku, dosypujemy cukier, dolewamy miód i czekamy aż cukier się rozpuści. Następnie dosypujemy migdały i mieszając czekamy aż migdały się przyrumienią (ok. 5 minut). Zdejmujmy z gazu i jeszcze ciepłe migdały nakładamy w niedużej ilości na upieczone ciastka z dżemem brzoskwiniowym. Czekamy aż wystygną, żeby nie poparzyć się gorącym karmelem!\nCiasteczka można wykrajać foremkami. My swoim kształt nadawaliśmy ręcznie 🙂\nPrzepisy przygotowała Monika Mrozowska\nTags: bonne mamanciastkadeserdżemdziecigotowaniekuchniamufinypączkipieczeniepomocprzepisypudding chiarodzicewarsztaty


SURF & RIDE SESSION - Wyjazdy grupowe na narty, snowboard\nA gdyby przedłużyć lato i polecieć w miejsce do złudzenia przypominające kalifornijskie wybrzeże? Nie gdybamy tylko przechodzimy do działania! Lecimy do Portugalii, a dokładnie legendarnego miasteczka Peniche przesiąkniętego surferską energią i niepowtarzalnym sportowym klimatem. Bajkowe plaże, ogromne klify i fale sprzyjające nauce na każdym stopniu zaawansowania. Razem zakończymy sezon letni w dobrym stylu!\nSą miejsca, do których się wraca. Po prostu. I tak właśnie jest z Peniche. Kto był ten, wie, że wobec tej miejscówki nie można przejść obojętnie. Urzeka na każdym kroku. Gwarantujemy, że portugalski październik urzeknie również i Was, a tydzień wypełniony surfingowymi szkoleniami oprócz wyjątkowych wspomnień i nowych znajomości przyniesie również niewyobrażalne zakwasy! Dokładnie tak! Wyjazd spędzamy w aktywnym stylu. Mieszkamy nieopodal jednej z najpiękniejszych plaż Europy, na której licencjonowani, portugalscy Instruktorzy wprowadzać nas będą w świat prawdziwego surfingu. Nigdy nie próbowałeś tego sportu? A może już pierwsze złapane fale masz już za sobą? Dobrze się składa, bo szkolenia prowadzone będą na każdym levelu zaawansowania. Ale to nie wszystko! Czy wspominaliśmy już, że mieszkamy w rezydencji z własnym skateparkiem? No właśnie! Nie bez powodu nasza rezydencja to SURF RESORT. Będzie z czego korzystać. Każdy będzie mógł spróbować sił w skateboardingu! W końcu jesteśmy na wakacjach. Nie myślcie, że to koniec! Kto chętny na wspołny tour po lokalnych, tętniących życiem knajpach? My w to wchodzimy\nKIEDY? Niedziela, 06.10.2019 od godziny 15:00\nKIEDY? Niedziela, 13.10.2019 do godziny 12:00 (dokładną godzinę wykwaterowania przekażą piloci Zero Gravity w trakcie wyjazdu).\ndata i godzina wylotu: 06.10.2019 – 07:00 -10:10\nTAP Air Portugal Lizbona – Warszawa\ndata i godzina powrotu: 13.10.2019 – 14:35 – 19:30\ndata i godzina wylotu: 06.10.2019 – 15:35 – 18:35\nRyanair – Lizbona – Kraków\ndata i godzina powrotu: 13.10.2019 – 19:15 – 00.10\nDanau Kite.Surf Movie Night BBQ Party Games Night WINE TIME! LOCAL DINNER\nopieka nad dzieckiem 2-11 lat – 20 EUR/godzinę/dziecko (potwierdzenie maksymalnie do 26.09.2019).


Medytacja dzień po dniu. +CD - cpi.poznan.pl\nHome / Medytacja dzień po dniu. +CD\nMedytacja nie polega na odcięciu się od świata, ale przeciwnie, na zbliżeniu do niego, żeby go zrozumieć, pokochać i zmienić. To także dostępny wszystkim sposób kultywowania spokoju ducha i szczęścia. Książka pomyślana została jako podręcznik wprowadzający do medytacji uważności, najbardziej fascynującej z metod medytacji, badanej i uznanej przez naukę. Poprzez dwadzieścia pięć lekcji dotkniecie tego, co najważniejsze. Od podstaw: jak wykorzystywać swój oddech, ciało, świadomość chwili obecnej; aż po medytacje pogłębione: stawianie czoła cierpieniu, ustabilizowanie swoich emocji, zbudowanie harmonii umysłu i serca…\nTen praktyczny i poetycki podręcznik zawiera:\n-teksty pomagające zrozumieć\n-obrazy pomagające odczuwać\n– CD w formacie mp3, pomagające praktykować\nChristophe André praktykuje medytacje od wielu lat. Wykorzystuje ją także w leczeniu: w Szpitalu św. Anny w Paryżu prowadzi grupy medytacyjne, żeby pomagać swoim pacjentom w uwolnieniu się od cierpienia i smakowania życia. Po wielu bestsellerach, takich jak Niedoskonali, wolni, szczęśliwi czy Les États d’âme, dostajemy do rąk jego najbardziej oryginalne i najbardziej osobiste dzieło.\n,,Wytrenuj swój mózg’’ [RECENZJA]


Trzebunia. Przygnieciony ciągnikiem mężczyzna żyje. Bez szybkiej i fachowej reanimacji prawdopodobnie nie miałby szans - dziennikpolski24.pl\nTrzebunia. Przygnieciony ciągnikiem mężczyzna żyje. Bez...\n4 sierpnia 2018 04.08.2018 Aktualizacja: 4 sierpnia 2018 15:17 04.08.2018 15:17\n©Fot. OSP Trzebunia\nDo wypadku doszło na posesji. Pojazd przygniótł mężczyznę w okolicy klatki piersiowej.\nStrażacy z OSP Trzebunia, którzy pojawili się na miejscu pierwsi, około pięciu minut od zdarzenia, natychmiast podnieśli ciągnik i zrobili to własnymi rękami, bez użycia podnośnika.\nOd razu też przystąpili do reanimacji, bo mężczna nie dawał żadnych oznak życia.\n- Jak tylko podjechaliśmy na miejsce, chłopaki wyskoczyły z samochodu, zanim jeszcze zdążyłem się całkiem zatrzymać, i już podnosili traktor - mówi Paweł Stopka, prezes OSP Trzebunia. Jest dumny ze swoich kolegów i mówi, że zasługą pięciu ratpwników jest to, że poszkodowanemu udało się przywrócić funkcje życiowe i takim stanie został zabrany przez śmigłowiec do szpitala.\nW akcji brały też udział zastępy z OSP Pcim i Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej w Myślenicach, dla którego miejsca do lądowania zabezpieczył drugi zastęp.\n- Jeszcze do niedawna, byliśmy jednostką trochę zapomnianą, ale od kiedy zaczęto w nas inwestować i nie tylko dostaliśmy bardzo konkretny sprzęt, m.in. torbę ratowniczą, ale też wysłano nas na szkolenia, widać efekty. Dlatego, przy tej okazji, chciałbym podziękować tym, którzy nam pomogli w doposażeniu jednostki, w szczególności posłowi i wójtowi naszej gminy oraz w tym, że potrafimy z tego sprzętu korzystać - mówi prezes.\nDobre i ledwo co\nHeniek (gość) 05.08.18, 01:03:24\nJeszcze nie dawno. Czyli przed wyborami se przypomnieli. To następne prezenty za 4 lata. Wielkie dzięki\ndurniu (gość) 05.08.18, 19:15:19\nchłopaki uratowali komuś życie własnymi rękami podnosząc ciągnik a ty o du...................e Maryny brawo strażacy !!!!i nie słuchać głupich komentarzy.


Dla Wystawców\nZAKOŃCZYLIŚMY PRZYJMOWANIE ZGŁOSZEŃ WYSTAWCÓW TEGOROCZNEJ (2019) EDYCJI FESTIWALU. Możliwe są zgłoszenia na listę rezerwową.\nTegoroczny jarmark Ogólnopolskiego Festiwalu Dobrego Smaku na poznańskim starym Rynku odbędzie się w dniach 15-18 sierpnia 2019.\nTak jak w roku ubiegłym, premiujemy zdecydowanych wystawców! Zgłaszając się i uiszczając opłaty przed 25 maja 2019 można uzyskać 10% rabatu!\nUWAGA: nie możemy przyjąć większej liczby wystawców niż w latach ubiegłych – decyduje kolejność zgłoszeń a liczba miejsc jest ograniczona.\nJak co roku spodziewamy się tłumów gości i kupujących. Szczegóły dotyczące tegorocznego Ogólnopolskiego Festiwalu Dobrego Smaku oraz kartę zgłoszenia znajdziecie Państwo w dokumentach do pobrania na dole strony (informacja dla wystawców PDF i karta zgłoszenia).\nWiemy, że tych z Państwa, którzy uczestniczyli w którejkolwiek z wcześniejszych edycji Festiwalu zachęcać do udziału nie musimy. Tym, którzy wybiorą się do nas po raz pierwszy w podjęciu decyzji pomoże na pewno informacja, że OFDS to jedna z największych imprez kulinarnych w Polsce gromadząca na poznański Starym Rynku dziesiątki tysięcy zainteresowanych wysokiej jakości produktami odwiedzających. Jarmarkowi Dobrego Smaku towarzyszą liczne koncerty, spotkania z kulinarnymi gwiazdami, pokazy kulinarne, warsztaty, konkursy i ogromne zainteresowanie mediów.\nZapraszamy producentów i sprzedawców produktów kulinarnych i związanych z kulinariami do udziału w Jarmarku odwiedzanym przez dziesiątki tysięcy poznaniaków i turystów.\nNajliczniejszą grupę wystawców Jarmarku stanowią producenci, importerzy i dystrybutorzy regionalnych specjałów z całej Polski oraz wielu krajów Europy. Od góralskich oscypków po wędzone ryby z mazurskich jezior, od win z Austriackiego Kamptal po najwyższej jakości produkty do przygotowywania sushi, od tradycyjnych chlebów na zakwasie po kiełbasy ze świni złotnickiej, od tradycyjnie tłoczonych soków po miody z rodzinnych pasiek – to wszystko znaleźć można na Jarmarku Dobrego Smaku.\nOsobną grupę wystawców stanowią Ci oferujący gotowe potrawy – pierogi, zupy, dania z grilla, desery a nawet świeże ostrygi. W tej grupie szczególną uwagę zwracamy na restauratorów pragnących na festiwalu promować swoje lokale – mamy dla nich specjalną ofertę (prosimy o kontakt indywidualny).\nNa poszczególnych stoiskach znaleźć można również rękodzieło artystyczne, akcesoria kuchenne czy książki o tematyce kulinarnej. O tym, że Ogólnopolski Festiwal Dobrego Smaku to świetna impreza pod względem sprzedażowym, niech świadczy fakt, że ponad 90% naszych wystawców wraca w latach kolejnych. Niektórzy z nich wypełnili zgłoszenia już podczas ubiegłorocznej edycji.


Źródło życia: nowy ślad, pumeks\n21-09-2011 08:46 Kategoria: Zdrowie\nBadacze z uniwersytetu w Oksfordzie i z Western Australia właśnie opublikowali interesującą propozycję w dzienniku Astrobiology. Kamienie pumeksowe pływające swobodnie w ciepłej prymitywnej zupie oceanów młodej Ziemi mogły mieć swój udział w pojawieniu się życia.\nTrzy wielkie fundamentalne pytania naukowe, które odziedziczyliśmy po XX wieku, są z całą pewnością tymi, które dotyczą pochodzenia świata, stosunku między materią i duchem, a w końcu źródła życia. Jeśli więc musimy przewidywać możliwość znalezienia odpowiedzi na te trzy zagadki w ciągu XXI wieku, to ostania z nich może mieć już teraz, w końcu, szanse, których nie można zaniedbać, na rozwiązanie.\nJednakże, jeśli chodzi o różne etapy, które doprowadziły od Big Bang do powstania życia, dużo więcej wiemy na temat pochodzenia gwiad, galaktyk i planet, niż na temat pojawienia się DNA i pierwszych komórek.\nOd czasu teorii prymitywnej ciepłej zupy, zaproponowanej przez dwóch biochemików, z których jeden nazywał się Alexandre Oparine (1894-1980), a drugi John Haldane (1892-1964), w latach 1920, postępy w tej dziedzinie były wolne.\nW tej epoce, obydwaj badacze zaproponowali teorię, iż molekuły organiczne mogły się ukształtować na prymitywnej Ziemi z atmosfery przypominającej atmosferę panującą na Jupiterze, to znaczy złożonej z dwutlenku węgla, metanu, wodoru, amoniaku oraz oparów wody, pod działaniem ultrafioletowego promieniowania słonecznego.\nMolekuły te, opadające do oceanów na Ziemi, powstającej w hadeanie, miały się złożyć na „gorącą pierwszą zupę”, w której chemiczna ewolucja prebiotyków skończyła się pojawieniem się życia.\nDoświadczenia przeprowadzone przez Stanley’a Millera wykazały następnie, iż w ten sposób można syntezować aminokwasy, ale na podstawie mieszanki gazów, poddanej wyładowaniom elektrycznym, mającym odtwarzać prymitywną atmosferę poddaną działaniu błyskawic burzowych.\nOd tej pory, inne hipotezy również były wysuwane, takie jak rola złogów soli. Odkrycie źródeł hydrotermalnych na przykład otworzył drzwi do tej możliwości, iż życie mogło się pojawić w okolicach czarnych albo białych kominów albo na dnie oceanów prymitywnych.\nNaturalne reaktory chemiczne?\nInny możliwy związek z aktywnością wulkaniczną zostało właśnie zaproponowane przez naukowca z Oksfordu, pana Martina Brasier, oraz przez pana Davida Wacey z University of Western Australia.\nW artykule opublikowanym w Astrobiology, obydwaj badacze każą zauważyć, iż kamienie pumeksowe, które pływają sobie swobodnie w wodzie, tworząc na jej powierzchni prawdziwe kamieniste dywany, prezentują obiecujące cechy charakterystyczne, pozwalające zrozumieć pojawienie się pierwszych żywych form na ziemi.\nKamień pumeksowy posiada największy stosunek powierzchnia/objętość ze wszystkich znanych skał i jest on jedyną skałą wulkaniczną, która unosi się na morzu.\nMetale, składniki orgniczne oraz związki fosforanowe w bardzo wyraźny sposób skupiają się oczywiście na jego powierzchni. Sama skała jest bardzo gościnna dla katalizatorów organicznych, takich jak zeolit.\nProdukowane w momencie niektórych erupcji wulkanicznych, mogą one, jak to dobrze wiemy, w pewnym momencie unosić się na powierzchni moża, zanim utkną na plażach przez dłuższy okres czasu.\nDlatego też, jak zauważa to Brassier, pumeks jest potencjalnie narażony na kontakt z, między innymi, błyskawicą związaną z wybuchami wulkanów, z węglowodorami i z melatami produkowanymi przez źródła termalne oraz ultrafioletowe promieniowanie słoneczne.\nWszystkie te warunki mają możliwość podtrzymywania, a nawet generowania, procesów chemicznych, o których myślimy, iż stworzyły pierwsze żywe komórki.\nBadacze uważają, że ich hipotezę można przetestować badając pozostałości kopalne po pływających „dywanach” z pumeksu, i przeprowadzając doświadczenia w laboratorium, aby zobaczyć, czy te magmowe skały mogą stwarzać związki organiczne, kiedy są okresowo podgrzewane i narażone na działanie promieni ultrafioletowych.\nKomentarze do: Źródło życia: nowy ślad, pumeks


561 Shares 6991 views\nTo się nazywa legenda dziennikarstwa i Mastodon amerykańskiej telewizji. Ten człowiek był w stanie komunikować się z wielu osobistości z całego świata, w tym znanych artystów, polityków, biznesmenów. Za nim mocno tkwi przydomek „człowieka w szelki”. Kim on jest? Nazywa się Larry King.\nPrzyszłe gwiazdy ekranu telewizyjnego urodził się 19 listopada 1933 roku w amerykańskim mieście Brooklyn. Jego prawdziwe imię to Lawrence Zhervi Singer.\nlat dzieciństwa na króla nie było różowo. Nie był nawet dziesięć lat, kiedy zmarł jego ojciec. Był bardzo zaniepokojony tym, i na tej podstawie miał „osłabiony” głód wiedzy. Jednak Larry King ukończył liceum, a potem zaczął szukać pracy, aby poprawić sytuację finansową rodziny, która pozostawiała wiele do życzenia. Od młodości, król marzył nadawcę kariery, ale najpierw musiał zadowolić się biura kurierskiej. Miał niemal pogodzony z faktem, że zajmie się monotonnej pracy aż do końca swoich dni. Ale fortuna w pewnym momencie odwrócił się do niego. Poznał mężczyznę, który prowadził na «» CBS. Oferuje do młodego człowieka, aby przejść do Florydy i spróbować się jako gospodarz radiowego. Król przez długi czas nie wahał się zgodzić na ten dar losu.\nPo przybyciu do innego miasta młody człowiek wziął mało znany DJ w radiu, ale wkrótce stał się sławny Larry King „media” człowiekiem, ale tylko skala południowoamerykańskiego. Przeniósł się do Miami, gdzie na początku lat 60-tych ubiegłego wieku wymyśla programu jego autora, który jest popularny wśród widzów. Kolejne dziesięć lat, Larry King jest aktywny, a jego kariera, jak mówią, idzie w górę. Nie tylko z telewizji i radia pracownika, ale także korespondentem.\nJednak w 1970 roku, pochodzi czarny pas w życiu „Mastodon” amerykańskiej telewizji, który znajduje się w centrum skandalu finansowego. Larry King zbankrutuje, oprócz że została odrzucona w gazetach i telewizji. Jest on zmuszony wrócić na Florydę. Były prezenter telewizyjny zaczyna puzzle nad tym, jak nie stracić resztki swej reputacji, który pracował tak ciężko wygrał.\nPo pewnym czasie, decyduje się otworzyć nowe show, który był transmitowany na cały kraj. Udaje mu swój plan, a on zawiera umowę z Cable News Network. Przyszłość dziennikarstwa legendy zaczyna prowadzić program, który zaczyna rozmowę telefoniczną od znanych pisarzy, aktorów, piosenkarzy, polityków. Nowy Larry King sprawia splash jego ocenie Popularność wznieść się w górę. Szczególnie mocno wzrosła ich oświadczenie przedsiębiorcy Ross Perot, że zamierza ubiegać się o prezydenturę USA. Brzmiało to dokładnie w przekazywaniu Króla. Po tym, wielu polityków wykonany mu regułę, aby porozmawiać o swoich przekonań w pokazie, autor, który był „człowiek w szelki”. Jednak bohaterowie jego biegu – to nie tylko gwiazdy, ale absolutnie niezwykłe osobowości, takie jak te, które uważają, że zostali zakładnikami przez kosmitów.\nNiż przyciąga widza\nWiele osób zastanawia się, o tajemnicy popularności króla. Wydawałoby się całkiem zwykłych ludzi. Jednakże należy zwrócić uwagę na jego styl komunikacji, umiejętność „prezentują się”. Więc może tylko Larry King i nikt inny. prezenter TV w każdym razie nie zadaje podchwytliwe pytania, które można po prostu umieścić w ślepy zaułek. Był tylko nieznacznie kieruje rozmowę na właściwe tory, a on sam mówi o sobie jak najwięcej informacji. Dziennikarstwo guru powiedział kiedyś, że nigdy nie był gotowy rozmawiać z góry, budując żadnych taktyk komunikacyjnych. Nie, to nie dzieje się samo. Larry King, którego książki stały się już najpopularniejsze w naszym kraju, nigdy nie myślał o sobie jako dziennikarka w klasycznym tego słowa znaczeniu – woli nazwać swoją działalność tajemnicze słowo „infotainment”.\nWyróżniającą cechą jego twórczości – jest zdolność do żartować z kogoś. I robi to w szczególny sposób z absolutnie spokojnym wyrazem twarzy. Król i transmisja wyszedł w rejestrze i na żywo. Jest równie przyjemność przeprowadzić wywiad przez telefon lub przez łącza wideo. Nawet w Białym Domu zdarzyło mu się rozmawiać z ludźmi.\nDziś, ze względu na Larri Kinga wywiadzie ponad 30 tysięcy, z jego cotygodniowym kroniki spotyka się cały kraj. Jest czytać, słuchać i oglądać miliony ludzi na całym świecie.\nKomunikacja z Władimirem Putinem\nwystarczająco jasne, a nie zwykli Rosjanie stał wywiad Putina z Larry King. Amerykański dziennikarz zapytał prezydent naszego kraju cały arsenał różnych kwestiach, ale pamiętany jest z jakiegoś powodu tylko jednego – o „Kursk” zatonął okręt podwodny. Oczywiście, on palił, bo rozmowa odbyła się miesiąc po katastrofie.\nMożliwość śmiać się z siebie\nNależy podkreślić, że Larry King wykorzystuje poczucie humoru nie tylko w dialogu z jego rozmówców, ale także dla siebie. On nie jest przeciwny żart, i na siebie, ponieważ zdają sobie sprawę, że coś jest nie nosi szelki on ma specyficzny ton głosu, często slouches.\nLarry King nigdy mieszać życia prywatnego z zawodowym, mówiąc, że w pracy iw domu, on zachowuje się inaczej.\nLarry King Książki\nJak już podkreślał, Larry King – jest autorem popularnych książek, w tym: „Co ja nauczyłem się od teoretyków, polityków i prezydentów”, „Powiedz to króla”.\nI mają bardzo szerokiego grona odbiorców na całym świecie. Tylko unikalne arcydzieło stworzone Larri King. „Jak rozmawiać z każdym, zawsze i wszędzie” – nazwał ten sposób. Obecnie jest to podręcznik dla tych, którzy chcą się uczyć dialogu komunikatywny\nŻycie osobiste nie zawsze jest dobrze znany prezenter telewizyjny będzie dobrze. Jego stosunki z żoną Shawn Król Sausvik-prawie pod groźbą rozwodu, dokumenty dotyczące tej procedury został prawnie sformalizowane. Jeszcze później zdecydowano się utrzymać rodzinę razem. Larry King – ojciec siedmiorga dzieci.\n499 shares 5149 views\n335 shares 4884 views\n243 shares 4944 views\n603 shares 9853 views\n649 shares 2014 views\n893 shares 4853 views\n631 shares 7580 views\n220 shares 6313 views\n167 shares 2381 views\n869 shares 5221 views


Projekt: ELIASZ + Projekt: JONASZ (Komplet 4xCD audiobook + książeczka), Adam Szustak OP | kmt.pl\nProjekt: ELIASZ . Czym jest męska tożsamość?\nCzy to, co robisz przekształca rzeczywistość? Na początku, w idealnie stworzonym świecie, Stwórca dał mężczyźnie zadanie kopania rowu. Co to oznacza? Misją najmocniej wpisaną w męską tożsamość jest udoskonalanie świata.\nTo nagranie wzbudzi w Tobie bunt i sprzeciw. Co więcej: zaneguje prawie wszystko, co do tej pory uważałeś za podstawę bycia „męskim”!\nPosłuchaj o Jonaszu – uciekającym przed nakazami Boga i chowającym się pod pokładem, leniwym proroku, który okazuje się wskazówką do odkrycia, jaki jest pierwotny, Boży projekt mężczyzny. Przyjmij zaproszenie do heroicznej walki o prawdziwą, odartą ze stereotypów męskość.


Ptasie spacery w SDK – Informator Kulturalno-Gospodarczy Co Gdzie Kiedy\nStrona Główna/Zaproszenia/Ptasie spacery w SDK\nMartyna 21 sierpnia 2018\tZaproszenia Zostaw komentarz 453 Przejrzyj\nKontynuujemy ptasie spacery w SDK Poznajmy razem skrzydlatych mieszkańców Dolinki Służewieckiej! Zapraszamy na spacery ornitologiczne, organizowane przez Służewski Dom Kultury we współpracy z Warszawską Grupą Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków. Podczas spacerów dowiemy się, jakie ptaki przebywają w Dolince stale, a jakie odwiedzają park tylko w wybranych porach roku. Poznamy mieszkańców stawów, dziupli i budek lęgowych oraz ich zwyczaje i głosy.\nSpacery będą odbywać się w każdą drugą niedzielę miesiąca, rozpoczęcie o godzinie 12 w parku SDK. Na pierwszy zapraszamy 10 września. Czas trwania 2-3 godziny, wstęp wolny. Przewodnikiem będzie Sławomir Kasjaniuk, ornitolog amator, członek WG OTOP, który ptaki w Dolince Służewieckiej obserwuje od ponad 10 lat.\nPtasie spacery: Park SDK, każda druga niedziela miesiąca, godzina 12:00, wstęp wolny\nTags Gazeta Warszawa informator kulturalny kultura warszawa Ptasie spacery w SDK wydarzenia warszawa\nPoprzedni Nowy cykl wykładów Moniki Małkowskiej – Jestem Świat\nKolejny TAJEMNICZY OGRÓD\nVEIN Trio & Norrbotten Big Band


Wynajem mebli eventowych - O weselach\nCzy można mieć tanie i dobrej jakości meble na evet? Jak najbardziej! Jest to możliwe dzięki takim usługom jak wynajem mebli poznań. Dzięki temu każdy może w dowolnym czasie wypożyczyć meble jakie tylko zechce. Nie trze\nDodane: 03-06-2019 13:22\nba nawet ograniczać się do jednego rodzaju krzeseł czy stołu. Wybór jest tak duży, że każdy znajdzie coś dla siebie i dostosuje do rodzaju organizowanego przyjęcia czy też jakiejś ważniejszej uroczystości. Wypożyczalnia mebli nie ogranicza się także jedynie do samych mebli, ale zwykle jej oferta jest znacznie bardziej rozbudowana. Można nawet wypożyczyć dekoracje, które będą w pełni dostosowane do przyjęcia – czy to wesela czy tez do komunii dziecka. Z usług wypożyczalni korzysta coraz więcej osób, a szczególnie te ceniące sobie swój własny czas i pieniądze. Nie ma przecież większego sensu w kupowaniu drogich i nowych mebli na jakąś jednorazową imprezę. W przypadku wypożyczalni znika nawet problem z transportem tych wielkogabarytowych przedmiarów, gdyż pracownicy przywiozą w wyznaczone przez klienta wszystko to, co zamówił.\nSofy i foteleCzy w 2020 warto poświęcić czas aby pożyczć mebleCzy w 2020 warto poświęcić czas aby pożyczć mebleEventowe akcesoriaSkąd wziąć dekoracje na weseleMeble eventoweDekoracje na ślubKilka faktów o meblach na wynajemCzy można zobaczyć taniec w Krakowie w pracy?Dekoracje na ślubO meblach na imprezeJak wypożyczyć meble?Wypożyczalnia halJak udekorować weseleJak zorganizować pokaz tańca przydatnie?Kto powinien skorzystać z usług wypożyczalni namiotów i mebli?Kto może skorzystać z wypożyczalni mebliCzy w 2020 dasz radę zobaczyć pokaz tańca Warszawa?Jak wynająć krzesła?Czy sposób na to jak w 2020 zobaczyć pokaz tańca Warszawa jest łatwy?Wypożyczalnia hokerówWynajem mebli eventowychMeble można wypożyczyćNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz pożyczć mebleOto Jak pożyczć meble W 12 DniWypożyczalnia mebli eventowychWynajem mebli eventowychWynajem mebli eventowychWynajem mebli eventowychAle jak zobaczyć taniec w Krakowie?


Działkowcy z Podkarpacia będą świętować\nBędzie gala, wprowadzenie sztandaru i hymn "Zielona Rzeczpospolita". W najbliższą sobotę działkowcy z województwa podkarpackiego będą świętować jubileusz istnienia ogrodnictwa działkowego.\nTo już 120 lat. W województwie podkarpackim pierwszy ogród działkowy powstał w Rzeszowie, w 1946 roku przy ul. Warszawskiej. Kiedyś imienia Iwana Miczurina, dziś Szarotka. Najmłodszymi ogrodami na Podkarpaciu są: „Elektrownia” w Stalowej Woli oraz „1000-lecia” w Kolbuszowej, które powstały w 1986 roku i „Zielony Jar” w Rzeszowie założony w 1988 roku. Jadwiga Brzozowska, instruktor ogrodnictwa w okręgu podkarpackim Polskiego Związku Działkowców mówi, że idea ogrodnictwa zmienia się na przestrzeni lat.\n-Kiedyś ogrody powstawały po to, aby użytkownicy poprawili sobie budżet domowy. Siali dużo warzyw, owoców, każdy robił przetwory, kiszonki, kompoty i tak reperowano budżet. Teraz charakter ogrodów się zmienił. Osoby, które mieszkają w bloku i pracują, na działce chcą po prostu odpocząć, stąd więcej trawników, ale są zawsze zioła i mniejsze krzewy porzeczkowe, czy borówkowe.\nObecnie w województwie istnieje 162 ogrody zrzeszone w Polskim Związku Działkowców, to blisko 35 000 działkowców użytkujących ponad 29 tysięcy działek rodzinnych.


Zachód słońca w oparach nadchodzącej rewolucji - nowa gra twórców The Path na Kickstarterze - Adventure Zone - Przygodówki od A do Z\nZachód słońca w oparach nadchodzącej rewolucji - nowa gra twórców The Path na Kickstarterze\nPrzemo dnia 23.06.2014 23:40\nStudio Tale of Tales znane nam z dość oryginalnego podejścia do gier przygodowych (m.in za sprawą The Path oraz The Graveyard) ruszyło z kampanią swojej nowej produkcji o nazwie SUNSET. Podobnie jak w przypadku poprzednich projektów, nie mamy co się spodziewać typowej przygody opartej na zagadkach inwentarzowych. Zamiast tego otrzymamy interaktywną, narracyjną opowieść, w której świat obejrzymy z pierwszej osoby.\nFabuła Sunset ma miejsce w jednym z apartamentów umiejscowionych w fikcyjnym mieście Ameryki Południowej. Jest początek lat 70-tych, poszczególne kraje są coraz bardziej opanowywane przez zbliżającą się rewolucję. My natomiast wcielimy się w Angelę Burnes – gospodynię, która każdego tygodnia, godzinę przed zachodem słońca, przychodzi posprzątać mieszkanie Gabriela Ortegi. Pokusa jest jednak zbyt duża i kobieta pod nieobecność lokatora zagłębia się w jego prywatne sprawy. W końcu natrafia na ślad jego udziału w buntowniczym spisku wymierzonym przeciwko dyktatorowi Generalísimo Ricardo Mirafloresowi.\nPodstawowy próg umożliwiający stworzenie gry został już osiągnięty, a na daną chwilę licznik wskazuję kwotę 33 tys. dolarów. Do zakończenia kampanii pozostało jeszcze 23 dni. Za kopię gry na systemy PC/Mac/Linux twórcy proszą o 15 dolarów. Sunset nie zadebiutuje wcześniej niż w marcu 2015 roku.\nKategoria: Sunset - 0 komentarzy - 1116 czytań -


Adam Pruhnik – Wikipedja, wolna encyklopedia\nGrub Adama Pruhnika na warszawskim Cmentażu Ewangelicko-Reformowanym\nAdam Feliks Pruhnik, pseudonim Roman III (ur. 21 sierpnia 1892 we Lwowie, zm. 22 maja 1942 w Warszawie) – polski działacz socjalistyczny i oświatowy, historyk, podporucznik rezerwy piehoty Wojska Polskiego, poseł na Sejm II kadencji.\n3 Na warszawskim Żolibożu\n5 Pruhnik jako patron\n6 Niekture publikacje\nUrodzony we Lwowie. Zgodnie zapisem metrykalnym był synem Izydora Pruhnika, użędnika Banku Włościańskiego, oraz Felicji z domu Nossig, działaczki społecznej i organizatorki ruhu kobiecego, siostry Alfreda Nossiga. W międzywojniu powszehna była opinia, iż był on synem Felicji i Ignacego Daszyńskiego.\nW 1895 roku zamieszkał z matką w Bernie w Szwajcarii, gdzie Felicja rozpoczęła studia socjologiczne i napisała pracę doktorską. Od 1900 roku pżebywali w Paryżu. W 1902 roku powrucili do Lwowa, gdzie Pruhnik podjął naukę w III Cesarsko-Krulewskim Gimnazjum im. Franciszka Juzefa (następnie pżekształconym w VII Gimnazjum). Wstąpił do konspiracyjnej postępowej organizacji akademickiej „Promieniści” i na pżełomie 1908 i 1909 roku stał się jej kierownikiem. Od 1908 roku publikował artykuły na łamah „Promienia”, organu prasowego „Promienistyh”.\nW 1908 roku wstąpił do tajnego Związku Walki Czynnej we Lwowie. W tym czasie Związek liczył 54 szeregowcuw i 10 wykładowcuw. W Związku pżeszedł kurs niższy (żołnierski), średni (podoficerski) i wyższy (oficerski), a w 1910 pżystąpił do legalnego Związku Stżeleckiego, kturego lwowską sekcją dowodził Władysław Sikorski.\nW 1911 po ukończeniu gimnazjum Pruhnik rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1917 uzyskał doktorat. Podczas studiuw rozpoczął działalność w Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego. W tym samym czasie działał w Toważystwie Szkoły Ludowej w Galicji.\n2 sierpnia 1914 zmobilizowany do armii austriackiej, brał udział w walkah na froncie karpackim. W 1916 z uwagi na odmrożenia zagrożony amputacją obu nug. Dzięki interwencji Ignacego Daszyńskiego ewakuowany do Wiednia. Opuścił szpital w kwietniu 1917. Wuwczas obronił doktorat.\nW 1918 we Lwowie twurca i pierwszy komendant organizacji „Wolność” podległej Komendzie Głuwnej POW obejmującej oficeruw Polakuw w armii austriackiej. Organizował dezercje z armii. W październiku 1918 aresztowany pżez wywiad austriacki. Zagrożony karą śmierci, uratowany dzięki interwencjom Ignacego Daszyńskiego. Uwolniony 1 listopada 1918 po rozpoczęciu we Lwowie walk polsko-ukraińskih.\nOd 3 listopada 1918 uczestniczył w działaniah bojowyh pży sztabie Odcinka III. Po odsieczy Lwowa pżez oddziały Mihała Tokażewskiego-Karaszewicza w stopniu podporucznika podjął służbę w 5 Pułku Piehoty Legionuw.\nOd marca 1919 zamieszkał w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie działał rozpoczął działalność w PPS, kierowanej wuwczas pżez jego pżyjaciela Bolesława Dratwę. Od marca 1920 pżewodniczący Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Piotrkowie. Od 1919 ławnik Rady Miejskiej w Piotrkowie, kierując wydziałami szkolnictwa i oświaty pozaszkolnej.\nW 1920, pomimo iż pżeciwstawiał się udziałowi PPS w żądzie koalicyjnym, zorganizował Piotrkowski Komitet Obywatelski Obrony Państwa. Organizował wsparcie dla pżyłączenia Śląska do Polski.\nOd 1919 do 1927 kierował Arhiwum Państwowym w Piotrkowie Trybunalskim, zwolniony ze stanowiska kierownika i pżeniesiony na stanowisko arhiwisty pżez Ministerstwo Wyznań Religijnyh i Oświecenia Publicznego. W tym samym czasie pracował także jako nauczyciel historii w Szkole Handlowej, a puźniej Gimnazjum Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego Szkuł Średnih.\nW maju 1923 zainicjował powstanie w Piotrkowie oddziału Toważystwo Uniwersytetu Robotniczego, ktury skupił 250 członkuw i zorganizował drugą co do wielkości w Polsce bibliotekę TUR. Był ruwnież opiekunem Czerwonego Harcerstwa TUR.\nOd 1925 do 1931 po zwycięstwie PPS w wyborah samożądowyh wybrany został pżewodniczącym Rady Miejskiej Piotrkowa Trybunalskiego. W wyborah parlamentarnyh w 1928 w okręgu piotrkowskim razem z Zygmuntem Zarembą został wybrany na posła z ramienia PPS. W Sejmie pracował w tżeh komisjah: administracyjnej, regulaminowej i nietykalności poselskiej oraz oświatowej.\nOd grudnia 1928 wicepżewodniczący Zażądu Głuwnego Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego Szkuł Średnih (ZZNPSŚ). Po zjednoczeniu ze Związkiem Polskiego Nauczycielstwa Szkuł Powszehnyh (ZNPSP) w 1930 wszedł do Zażądu Głuwnego Związku Nauczycielstwa Polskiego. Złożył z niego jednak rezygnację, gdy część członkuw Zażądu Głuwnego ZNP odmuwiło podpisania protestu pżeciw aresztowaniom posłuw w Bżeściu.\nPo sprawie bżeskiej odmuwiono mu pracy w szkolnictwie w Piotrkowie z uwagi - jak podano „niepodania danyh o kwalifikacjah” i karnie pżeniesiono do Arhiwum Państwowego w Poznaniu.\nNa warszawskim Żolibożu[edytuj | edytuj kod]\nTablica upamiętniająca polityka Adama Pruhnika na budynku pży ul. Krasińskiego 18 na Starym Żolibożu w Warszawie\nBudynek pży ul. Krasińskiego 18 w Warszawie na Starym Żolibożu w tak zwanej kolonii artystuw w kturym mieszkali w rużnyh okresah, między innymi polityk Adam Pruhnik, filozof Teofil Jaśkiewicz, śpiewak operowy Jeży Kobza-Orłowski, działacz młodzieżowy Konstanty Jagiełło i fotograf Jan Bułhak\nW 1931 umożliwiono mu podjęcie zatrudnienia w Arhiwum Głuwnym Akt Dawnyh w Warszawie, w związku z czym pżeniusł się do Warszawy, gdzie kontynuował działalność w PPS oraz socjalistycznym ruhu spułdzielczym Warszawskiej Spułdzielni Mieszkaniowej, także kulturalno-oświatową. Od 1933 do 1939 pżewodniczył Stoważyszeniu Wzajemnej Pomocy Lokatoruw WSM „Szklane Domy”.\nW okresie 1933–1935 i 1937–1939 członek Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Zwolennik działań jednolitofrontowyh. Po „procesah moskiewskih” zniehęcił się do wspułpracy z komunistami i opowiedział się za linią XXIV Kongresu PPS. W 1939 wybrany z ramienia PPS na radnego miasta Warszawy.\nUprawiał publicystykę społeczno-polityczną oraz prowadził badania historyczne; ogłosił liczne prace z zakresu najnowszyh dziejuw Polski i polskiego ruhu robotniczego. Pod nazwiskiem Henryk Swoboda opublikował Pierwsze piętnastolecie Polski niepodległej - zarys dziejuw politycznyh, skonfiskowaną pżez cenzurę. W tym czasie był ruwnież działaczem Stoważyszenia byłyh Więźniuw Politycznyh i redaktorem kwartalnika „Kronika Ruhu Rewolucyjnego w Polsce”.\nPo wybuhu II wojny światowej skupił wokuł siebie grupę członkuw PPS z Warszawskiej Spułdzielni Mieszkaniowej (zwłaszcza ze stoważyszenia „Szklane Domy”).\nGrupa (w skład kturej whodzili m.in. Julian Hohfeld, Alfred Jarecki, Edward Hryniewicz, Mieczysław Ferszt, Janina Święcicka, Juzefa Podlasianka, Romuald Janicki) prowadziła działalność informacyjną i oświatową wśrud młodzieży. Od 1940 grupa Pruhnika zaczęła wydawać pismo „Biuletyn Informacyjny”. Wspułpracowali ruwnież z Komendą Obrońcuw Polski. Po wydaniu cztereh numeruw w styczniu 1940 nastąpiły aresztowania w Warszawskiej Spułdzielni Mieszkaniowej: (m.in. aresztowano wspułpracownika Pruhnika Mariana Nowickiego).\nPo puł roku Pruhnik wznawia wydawanie pisma (pod nazwą „Uwagi polityczne”) i od lutego 1941 nawiązuje wspułpracę z grupą Barykada Wolności. Po połączeniu grupy z innymi twoży konspiracyjną organizację Polscy Socjaliści stając na czele jej Komitetu Centralnego. We wżeśniu 1941 z ramienia Polskih Socjalistuw whodzi w skład Politycznego Komitetu Porozumiewawczego pod ps. Artur( na miejsce Kazimieża Pużaka z PPS - WRN, ktury ustąpił z Komitetu na znak protestu pżeciwko układowi Sikorski - Majski)..\nPod auspicjami pżewodniczącego Rady Naczelnej PPS Zygmunta Żuławskiego prowadził rozmowy na żecz połączenia Polskih Socjalistuw z PPS-WRN.\nZmarł 22 maja 1942 na serce pżygotowując się do negocjacji połączeniowyh z PPS-WRN. Został pohowany na Cmentażu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie (W/4/24).\nBył odznaczony Kżyżem Niepodległości, tżykrotnie Kżyżem Walecznyh, pośmiertnie Orderem Kżyża Grunwaldu 1 kl, Kżyżem POW oraz Kżyżem Obrony Lwowa.\nPruhnik jako patron[edytuj | edytuj kod]\nTablica Miejskiego Systemu Informacji upamiętniająca Adama Pruhnika na ul. Pruhnika, na Starym Żolibożu w Warszawie\nOd 1946 imię Adam Pruhnika otżymała ulica na warszawskim Żolibożu. Podobnie, ulice takie znajdują się w Elblągu, Łodzi (Śrudmieście, Polesie) oraz w Bielsku-Białej, Piotrkowie Trybunalskim, Częstohowie, Koszalinie, Krakowie, Skierniewicah i Żyrardowie.\nWe Wrocławiu ulicę A.Pruhnika, uhwałą Rady Miasta nr XXII/124/91 z dnia 8 maja 1991 r., zmieniono na ul. Gajowicką.\nW maju 1948 odsłonięto na warszawskim Żolibożu pży ul. Krasińskiego 18 tablicę ku pamięci Adama Pruhnika. Od czerwca 1962 r. Pruhnik jest patronem szkoły podstawowej nr 48 w Warszawie (była szkoła TPD, obecnie w składzie Zespołu Szkuł nr 60). Szkoła otżymała wuwczas sztandar ufundowany pżez Fabrykę Samohoduw Osobowyh na Żeraniu.\nOd 1958 do 1999 imię Pruhnika nosiły Zakłady Pżemysłu Odzieżowego w Łodzi (fabryka zlikwidowana w 1999).\nImię Pruhnika nosi Spułdzielnia Pracy „Elektromet” w Piotrkowie Trybunalskim. Od 1988 imię Pruhnika nosi Miejska (a popżednio Wojewudzka) Biblioteka Publiczna w Piotrkowie Trybunalskim. Biblioteka ta powstała w 1923 dzięki staraniom Adama Pruhnika.\nImieniem Pruhnika nazwano w 1990 Toważystwo Naukowe (m.in. prof. dr hab. Jeży Myśliński, prof. Kżysztof Dunin-Wąsowicz).\nDemokracja Kościuszkowska, Lwuw 1920, Warszawa 1947;\nBunt łudzki w roku 1892, Warszawa (?) 1932;\nps. Henryk Swoboda, Pierwsze piętnastolecie Polski niepodległej, (początkowo w 1933 w odcinkah w „Robotniku” (cenzurowana), wydana w języku niemieckim w 1933. Wznowiona w 1957 oraz w 1983;\nW tżynastą rocznicę „Krwawej środy”, Warszawa 1936;\nIdeologia spułdzielczości robotniczej, Warszawa 1937;\nCo to jest spułdzielczość. Istota – cel – zadania, Warszawa 1937;\nStudia z dziejuw polskiego ruhu robotniczego (wybur K. Dunin-Wąsowicz), Warszawa 1958;\nStudia i szkice (wybur K. Dunin-Wąsowicz), Warszawa 1962;\nFrancja i Polskaw latah 1789–1794 (wybur K. Dunin-Wąsowicz), Warszawa 1964;\nWybur publicystyki (wybur i komentaż M. M. Drozdowski i K. Dunin-Wąsowicz, Z. Marciniak, J. Żarnowski), Warszawa 1971.\n↑ a b c d Stanisław Sławomir (1949-)S.S.(1. ) Nicieja Stanisław Sławomir (1949-)S.S.(1. ), Stanisław Sławomir (1949-)S.S.(1. ) Nicieja Stanisław Sławomir (1949-)S.S.(1. ), Dzieje Najnowsze : [kwartalnik poświęcony historii XX wieku] R. 15 z. 1-2 (1983), Zakład Narodowy im. Ossolińskih. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1983, s. 63, 76-77, 79, 80 [dostęp 2015-12-27] .1 stycznia\n↑ w rezultacie amputowano mu dwa palce\nStanisław Nicieja, Adam Pruhnik. Historyk, polityk, publicysta, Warszawa 1986, ISBN 83-01-06290-9.\nRocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowyh, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 185, 493.\nRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowyh, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 33, 811.\nAdam Pruhnik, Zadania kulturalno - oświatowe spułdzielczości mieszkaniowej, 1936\nDziałacze Warszawskiej Spułdzielni Mieszkaniowej\nTę stronę ostatnio edytowano 29 lis 2018, 11:25.


ul. Jesionowa 13 : DOBRY ADRES – Historie ukrywania Żydów w okupowanej Warszawie\nWarszawa / Ochota / ul. Jesionowa 13\nDom przy ul. Jesionowej 13, 2017, fot. A. Barański, Pańska Skórka\nMaria Jabłońska, 1942, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN\nMaria Jabłońska w ogródku przy ulicy Jesionowej, Warszawa, 1943, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN\nJanusz Jabłoński, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN\nJanusz Jabłoński w Muzeum POLIN, Warszawa, 2016, fot. M. Szczepaniak, Muzeum POLIN\nWilla z wyjściem na ogród uważana była za bezpieczną. „Myśmy […] wynajmowali pierwsze i drugie piętro”, relacjonował Janusz Jabłoński, syn Marii, wówczas szesnastoletni. „Pokoik na drugim piętrze – tam mieszkał nasz podopieczny. […] Za kominem przy samym zejściu dachu była zrobiona skrytka, gdzie on miał jedzenie, wodę, do załatwienia się itd”.\nMaria Jabłońska poznała rodzinę Grossmanów w 1942 roku. Nie przenieśli się do getta, wynajmowali mieszkanie pod fałszywym nazwiskiem – Jedliccy. Kiedy zostali zdekonspirowani, pani Jabłońska przeprowadziła ich na Kolonię Staszica, na Jesionową. Ze względów bezpieczeństwa, po kilku dniach, rodzice i dwóch synów rozstali się, a w willi pozostał tylko ojciec.\n„Pan Jedlicki był królem w kuchni, bo warzył mydło”, wspominał pan Janusz wspólną pracę. „Bardzo się przy tych mydłach zaprzyjaźniliśmy. […] Wiedziałem, że mogę do niego pójść i zapytać o matematykę – moi rodzice nigdy mi nie pomagali w nauce”.\nPani Maria znała francuski i angielski, pracowała na nasłuchu radiowym, przygotowywała komunikaty dla Biuletynu Informacyjnego. Przyjaźniła się z Zofią Kossak, współpracowała z Radą Pomocy Żydom „Żegota”. Funkcję jej kuriera pełnił syn. Zmarła na raka w październiku 1943 roku.


Żarówki halogenowe 230V • Twoje marzenie ze światła • Lampy.pl\nSklep z lampami i oświetleniem»Źródła światła»Żarówki halogenowe 230V\nŻarówka halogenowa 230V cieszy się opinią optymalnej alternatywy dla zwykłej żarówki z uwagi na jej wysoki wskaźnik oddawania barw, przyjemną barwę światła oraz dłuższą trwałość. Ma ona nadzwyczaj dużo zastosowań - zarówno w pomieszczeniach prywatnych, jak i w biurach lub sklepach.\nŻarówka halogenowa 230V - specjalista do wszystkiego\nŻarówka halogenowa z uwagi na jej niezwykłe błyszczące światło oraz trwałość barw światła jest dobrą alternatywą dla tradycyjnych żarówek. Można ją podobnie uniwersalnie stosować, a zużywa ona w zależności od typu nawet do 30% mniej energii oraz może mieć znacznie dłuższą trwałość.\nŻarówka halogenowa może być stosowana w najróżniejszych zakresach:\nW przypadku oświetlenia sklepów i stref sprzedaży żarówki halogenowe stosowane jako oświetlenie sufitów mogą z uwagi na dobre oddawanie barw zastąpić niepozorne świetlówki.\nJako oświetlenie biurowe - żarówka halogenowa i jej światło motywują oraz zapewniają przyjazną atmosferę pracy.\nŻarówkę halogenową można także stosować uniwersalnie we własnym mieszkaniu. W kuchni może zapewniać kierunkowe oświetlenie powierzchni roboczej, a w salonie pomoże uzyskać wymarzoną przytulność. W przeciwieństwie do innych żarówek żarówka halogenowa zawsze ma możliwość ściemniania.


Dekoracje pokoju dziecięcego - Galeria-inspiracja.pl\nJakie akcesoria wybrać do pokoju dziecięcego?\nKażdy rodzic wie, że pokój dziecka to połączenie funkcjonalności i ładnego designu. Powinien także odzwierciedlać charakter dziecka, dlatego musi być w nim wszystko co dziecko lubi. Dobrze byłoby gdyby był utrzymany w jednym stylu, najlepiej z jakimś motywem przewodnim. Interesujące wnętrze można uzyskać przede wszystkim dzięki różnego rodzaju dekoracjom. Można je kupić w sklepie lub wykonać samemu w domu.\nŚwietnym, ale również funkcjonalnym rozwiązaniem jest tzw. tipi. Istnieją dwa rodzaje takiego namiotu: mocowany do sufitu lub rozkładamy ze stelażem. Stwarza on doskonałe miejsce dla dziecka do zabawy lub czytania. Środek namiotu można wypełnić poduszkami i maskotkami, aby maluszkowi było wygodnie. Jest to w ostatnim czasie bardzo popularne akcesorium, a dzieci dosłownie oszalały na jego punkcie, stanowiąc jednocześnie miejsce zabawy, jak i kącik do wyciszenia.\nInnym ciekawym i funkcjonalnym akcesorium okazuje się pufa. Brzmi to bardzo banalnie. Nie chodzi tu jednak o tą zwykłą powszechnie wszystkim znaną, lecz o wielki worek ze skóry wypełniony granulatem. Taką pufę można zakupić w przeróżnych kolorach i kształtach. Dla chłopczyka świetnie sprawdzi się w kształcie piłki, natomiast dla dziewczynki w kształcie kwiatka lub w motylki. Jest to niesamowicie przydatny mebel, dziecko może na nim zarówno siedzieć, jak i leżeć. Pufa dostosowuje się do ułożenia ciała malucha. Stworzy doskonałe miejsce do czytania, bawienia się lub oglądania bajki. Baldachim najlepiej sprawdzi się nad łóżkiem dziewczynki. Nawet nudne i nieładne łóżko zmieni się w łoże księżniczki, co sprawi wielką radość dziecku. Poza tym stwarza on ciekawy klimat w pokoju dziecka i czyni go ciekawszym.\nPodstawowym wyposażeniem każdego dziecięcego pokoju jest dywan. Ogrom możliwości jakie oferują ich producenci daje pewność, że każdy rodzic znajdzie odpowiedni dywan do pokoju swojego dziecka. Występują one w przeróżnych kształtach i kolorach. Ciekawe okazują się dywany w kwiatki, zwierzęta, motywy bajowe lub w kształcie puzzli. Hitem jednak są tzw. dywany play. Dzieciom szczególnie przypadnie do gustu dywan z nadrukiem miasta z lotu ptaka, który będzie doskonałym miejscem do zabawy. Innym ciekawym pomysłem jest dywan z nadrukiem boiska do gry w piłkę nożną.\nNa dekoracje naścienne doskonale nadadzą się różnego rodzaju obrazki, ramki ze zdjęciami lub napisy z imieniem dziecka. Oczywiście ich wygląd zależy od charakteru pokoju. Plusem natomiast jest fakt, że sklepy są bogato wyposażone zarówno w ramki jak i obrazki. Dlatego każdy z pewnością znajdzie coś co będzie mu odpowiadało. Ciekawym rozwiązaniem są również naklejki naścienne, dzięki którym każdy pokój będzie wyglądał fantastycznie.\nInną, wydawać by się mogło banalną dekoracją, okazują się lampy. Mowa tu o wszystkich rodzajach, zarówno sufitowych, jak i podłogowych i naściennych. Wiadomo, że oświetlenie w pokoju dziecka jest bardzo ważne. Warto więc zainwestować w taką lampę, która oprócz tego, że da dobre światło, będzie również doskonałą dekoracją do pokoju dziecka. W ostatnim czasie furorę robią światełka Cotton Ball. Są to światełka w kształcie kolorowych kulek. Barwy można dobierać według uznania tak, aby pasowały do wnętrza. Świetnie sprawdzą się powieszone nad łóżkiem, na ścianie, bądź na karniszu. Będą ciekawie wyglądać, a dodatkowo stworzą dodatkowe światło w pokoju dziecka.


Mural Banksyego sprzedany za minimum 100 tys. GBP - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 19-02-2021, 13:09\nNottingham stracił mural zachowującego anonimowość słynnego ulicznego artysty, którym cieszył się od połowy października zeszłego roku.\nCARL RECINE / Reuters / Forum\nMural Banksy'ego, brytyjskiego artysty streetartowego, przedstawiający dziewczynkę używającą opony od roweru jako koła do hula-hoop, został przez specjalną ekipę wycięty wraz z fragmentem elewacji z budynku w Nottingham w środkowej Anglii i sprzedany kolekcjonerowi.\nSprawa wzbudziła spore kontrowersje. Nabywca John Brandler powiedział stacji BBC, że zapłacił za mural „sześciocyfrową kwotę”, co oznacza co najmniej 100 tys. GBP, ratując go przed zniszczeniem, które byłoby nieuchronną konsekwencją umieszczenia na nim przez władze miejskie osłony z pleksiglasu. John Brandler, który ma już kilka dzieł Banksy'ego, zapowiedział, że mural trafi wystawę poświęconą sztuce ulicznej w muzeum w Bury St Edmunds.\nWładze Nottingham przyznały, że ubolewają z powodu straty dzieła Banksy'ego, znajdującego się na budynku od połowy października ubiegłego roku, ale nie były w stanie temu zapobiec. Skontaktowały się z Pest Control, biurem zachowującego anonimowość artysty, który nie zgodził się na przeniesienie muralu w inne miejsce, więc decyzja o jego sprzedaży należała do właściciela budynku.\nPrzeniesienie muralu jest jednak także zaburzeniem koncepcji artysty. Banksy nieprzypadkowo namalował go na budynku koło znaku drogowego, do którego był przypięty zdezelowany rower bez tylnego koła. Nie przypadkiem też na lokalizację wybrał Nottingham, miasto mające długą tradycję w produkcji rowerów. [DI, PAP]\nKultura i sztuka / Mural Banksy'ego sprzedany za minimum 100 tys. GBP