Wątek: Laptop do pakietu Adobe\n15.02.17, 00:36 #1\nMacie pomysł na laptopa do powiedzmy 4000 - max 5000zł z niezłym ekranem (np IPS), 16GB RAM DDR4, Dysk SSD (minimum 256GB, optymalnie ~500GB) + może drugi HHD? Wielkość ekranu raczej 13", ale i 15" nie pogardzę. Procesor najlepiej i7 lub i5 (zapewne U bo HQ to musiałbym chyba wydać z 6000zł). Szukam czegoś "mobilnego". Nie musi być petardą na której przelecę Wiedźmina 3, ale fajnie gdyby radził sobie sprawnie z grafiką 2D, nie wył i nie parzył w palce. System raczej Win10\nPrzeleciałem Allegro na wszelkie możliwe sposoby i zdurniałem. Mam pewne typy, ale może ktoś forum rzuci myśl, która mnie olśni\nNie będę ukrywał, że podobają mi się DELLe. Tu mam prawie idealną maszynę, ale element mobilności troszkę psuje te 17":\nPrzez chwilę myślałem nad biedniejszym bratem bo 13" bo "też ładny", ale ludzie narzekają na matryce, że ciemna i trochę "ziarnista"\nOstatnio edytowane przez cissic ; 15.02.17 o 00:51\n15.02.17, 10:10 #2\nPomacaj sobie tego Della.\nMam jego starszego brata i jestem zadowolony. A dwa cale? to tylko ok 5 cm i to w przekątnej, mobilności nie zakłóca, a jednak coś więcej można zobaczyć na takim ekranie.\n15.02.17, 10:18 #3\nZ doświadczenia wiem, że w podróży każdy dodatkowy cal i dekagram jest mocno wkurzający. Ale coś za coś bo znowu w komforcie pracy każdy dodatkowy cal wydatnie pomaga.\n15.02.17, 10:28 #4\nNa laptopie z przekątną jak napisałeś "raczej 13 cali" przyznam nie wyobrażam sobie pracy z pakietem Adobe.\nRozumiem, że to raczej sporadycznie, a na co dzień będzie do tego podłączony monitor.\n15.02.17, 11:21 #5\nGłosuję na 13" + monitor za różnicę w cenie.\n15.02.17, 11:50 #6\nAle z monitorem pod pachą nie będzie miał wygodnie w podróży\nA tak poważnie to jest całkiem sensowna propozycja, jeżeli laptop miałby służyć jako podstawowe narzędzie pracy.\n15.02.17, 11:54 #7\nJest jeszcze surface pro 4, ale ciut mniej niż 13", za to bdb ekran + rysik. do 6k pln będzie i5, 8GB, 256GB SSD, z klawiaturą i stacją dokującą by sobie w domu monitor podpinać. Na swoim blogu ostatnio takie rozwiązanie pod kątem obróbki zrecenzował Dobas\nOMD EM5mkII +60mm f2.8 macro + 75mm f1.8 + 12-40mm f2.8 + 40-150mm f2.8 + MC-14 +Nissin i40 + Peak Design the Everyday Messager Bag\n15.02.17, 12:40 #8\nTa 13" kusi ceną, ale po za domem raczej nie będę podpinał drugiego monitora. Pracować będę na nim sporadycznie, może kilka razy w miesiącu. Maszyna ma umożliwić mi wyjazd z miasta bez potrzeby odkładania pracy na kilka dni. 17" to jak zauważyliście większa wygoda w pracy. Do tego dochodzi oglądanie filmów, zwłaszcza że zaraz dzieciak będzie miał 1,5 roku i pewnie czasem jakąś bajeczkę mu odpalę\n15.02.17, 13:07 #9\nNa 13" można wywoływać zdjęcia, ale jakaś bardziej zaawansowana obróbka tylko na większym. No w każdym razie ja tak mam\n15.02.17, 13:19 #10\nUżywam Surface Pro 4 i daje radę. Ekran jest wybitny, a mobilność chyba nieporównywalna z niczym innym. Ale z wydajnością szału nie ma.\n« Też możesz pomóc - 1% na... (i inne akcje charytatywne) | zezwierzęcenie myśliwego ? kłusownictwo ? »\nLaptop do PS i LR\nBy Andrzej56 in forum Porady dotyczące fotografii\nOstatni post / autor: 29.12.15, 14:21\n[Adobe Lr] Adobe Lightroom 5 Tips & Tricks Round-Up\nBy mareksopl in forum Ciekawe strony www\nOstatni post / autor: 27.08.14, 07:32\nBy bogdi in forum Co kupić ?\nOstatni post / autor: 2.02.14, 05:53\nLaptop za... 92,00 zł (brutto)\nBy heyahero in forum HydePark\nOstatni post / autor: 17.09.08, 20:01\n[Adobe Lr] Adobe Lightroom - ciemnia cyfrowego fotografa, cz.\nBy black_bird in forum Porady dotyczące fotografii\nOstatni post / autor: 29.04.08, 07:20


Praca projektanta wnętrz – zdalnie i nad cały mieszkaniem | edukacja praca kariera emerytura\nPolacy coraz chętniej korzystają z usług architektów wnętrz. Najczęściej zlecają przygotowanie projektu całego lokalu o średniej wielkości. Nie widzą też kłopotu w tym, że praca wykonana zostanie zdalnie – wynika z raportu Oferteo.pl.\nSzukamy projektu całego wnętrza\nZawód projektanta wnętrz cieszy się w Polsce stale rosnącą popularnością. Coraz więcej osób ceni sobie nie tylko wygodę, ale także piękno i ciekawe rozwiązania w domu. Początek nowego roku jest dla wielu z nas idealnym momentem na odświeżenie i wprowadzenie zmian do swojego wnętrza. Właśnie w tym celu często decydujemy się skorzystać z usług profesjonalisty. Jak pokazują wyniki badania Oferteo.pl, największego polskiego serwisu łączącego poszukujących produktów i usług z ich dostawcami, najczęściej projektantowi zlecamy przygotowanie kompleksowego projektu całego obiektu. Takie zapytania stanowiły ponad jedną czwartą wszystkich złożonych w serwisie. Jeśli zleceniodawcy zainteresowani są aranżacją jednego pomieszczenia, to najczęściej jest to salon (22% badanych) lub kuchnia (19%). 14% respondentów korzystało z usług specjalisty do przygotowania projektu łazienki.\nObiekty mieszkalne średniej wielkości\nOsoby, które szukały architekta poprzez Oferteo.pl, najczęściej były zainteresowane kupnem projektu wnętrza średnich rozmiarów. W 23% przypadków było to między 41 a 60 m2, co stanowi metraż średniego mieszkania w Polsce. Dane wskazują więc na to, że wiele osób decyduje się na zatrudnienie architekta do wykończenia nowego mieszkania. Co piąty badany planował zaprojektowanie powierzchni od 21 do 40 m2. Najrzadziej projektanci otrzymywali zlecenia dotyczące dużych obiektów, powyżej 121 m2. Tego typu zapytania stanowiły 11% wszystkich złożonych na portalu.\nJeśli chodzi o typ obiektu, którego dotyczyło zlecenie, to mieszkania miały nieznaczną przewagę nad domami (49% do 48%). Pozostałe 3% przypadków to projekty lokali usługowych takich jak restauracja, salon fryzjerski lub biuro.\nStawiamy na pracę zdalną\nArchitekci najczęściej przygotowują projekt zdalnie. Taki tryb pracy preferowało 58% badanych. Pozostałe 42% wolało, żeby architekt osobiście obejrzał dom i skonsultował z nimi projekt.\n– Wiele osób jest w stanie zapłacić specjaliście, który rozpozna nasze potrzeby i zaprojektuje wnętrze tak, aby żyło nam się w nim wygodnie. Taka usługa pozwala zaoszczędzić bardzo dużo czasu i jeśli wybierzemy odpowiednią osobę, daje gwarancję profesjonalnie zaplanowanej przestrzeni – zauważa Karol Grygiel z zarządu Oferteo.pl. Trzeba jednak pamiętać, że wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na projektantów wnętrz, ich harmonogramy robią się coraz bardziej napięte. Jeśli zależy nam na współpracy ze sprawdzonym i polecanym artystą, warto zacząć poszukiwania z odpowiednim wyprzedzeniem, biorąc pod uwagę ewentualny czas oczekiwania.\nPraca architekta wnętrz jest zajęciem wymagającym i nie ogranicza się wyłącznie do wyboru mebli i ustawienia ich w pomieszczeniu. Dobry specjalista powinien poznać i zrozumieć potrzeby osób, dla których projektuje wnętrze. Kompleksowy plan obejmuje wybór i umiejscowienie mebli, dobór kolorów i faktur ścian, materiałów dekoracyjnych oraz oświetlenia. Całość powinna pasować do gustu i osobowości klienta oraz nie przekraczać jego możliwości finansowych. W zawodzie projektanta liczy się przede wszystkim poczucie estetyki, wyobraźnia, empatia, znajomość dziedzin sztuki, a także zrozumienie zagadnień technicznych. Cenne jest również wykształcenie z zakresu architektury lub projektowania wnętrz (choć nie jest to wymóg konieczny). Ponadto warto dysponować wiedzą na temat materiałów wykończeniowych (farby, tapety, panele), ich cen i dostępności.\nPrzedstawione dane pochodzą z analizy ponad 7 tysięcy zapytań ofertowych złożonych od grudnia 2018 roku do końca listopada 2019 roku w serwisie Oferteo.pl przez osoby poszukujące usług projektanta wnętrz.\nwolne miejsca na uczelniach w krakowie, schlumberger polska, fichtel, praca nowa sól, praca sezonowa nowa sól, Karol Stosik, kierunki po których jest praca, najwieksze firmy w krakowie, viscoplast wrocław praca, e-projekt tychy\n2020 Praca projektanta wnętrz – zdalnie i nad cały mieszkaniem | edukacja praca kariera emerytura


Sneakersy TRUSSARDI JEANS - 77A00015 E150 - Sneakersy - Półbuty - Męskie - eobuwie.pl\nSneakersy TRUSSARDI JEANS - 77A00015 E150\nPrzyciągające uwagę buty marki Trussardi Jeans. W cholewce dominuje skóra naturalna - zamsz. We wnętrzu butów futerko, ocieplenie. Wkładka to futerko, ocieplenie. Wygodę zwiększa odpowiednia podeszwa: wysokogatunkowe tworzywo. Buty na co dzień - ponadczasowe i uniwersalne.\nTorebka TRUSSARDI JEANS New With Love 75B00563 R688\nDuży Portfel Męski TRUSSARDI JEANS T-Cube Wallet Coin 71W00064 K308\nTorebka TRUSSARDI JEANS T-Easy Star Tote 75B00671 K299\nSneakersy PEPE JEANS Tinker Zero Seal PMS30508 White 800\nSneakersy PALLADIUM Ax_Eon Army Runner 05682-022-M Asphalt/Anthracite/Black


Wycinki # 1 – thoughtsblender\n29 września 2014 1 marca 2015 Zamieszczone w CzytankiTagi cytaty, czytanie, hobby, idea, kreatywność, motywacja, pomysł, realizacja, slow life, wiara w siebie\nCzytam sporo. Wiele tekstów zapada we mnie mocno, inne prześlizgują się jedynie po powierzchni mojej świadomości. Zdarzają się tygodnie, gdy czytać zapominam. Idea bezrefleksyjnego przeglądania stron internetowych o śmieciowej wartości wydaje się być wówczas bardziej kusząca. Nie trzeba wytężać umysłu.\nPostanowiłam, że będę się z Wami dzielić wycinkami tego, co do mnie dotarło. Co tydzień umieszczę tu cytat z jednego tekstu, który w minionym tygodniu zapadł mi w pamięć. Robię to zarówno dla was – chcę się dzielić inspirującymi* tekstami, jak i dla siebie – aby w ten sposób motywować się do dbania o higienę umysłową. Wiecie, mniej BuzzFeeda więcej BrainPickings i Dużego Formatu. Mam nadzieję, że Wycinki pobudzą was do myślenia i zachęcą do dyskutowania.\nW tym tygodniu, umieszczam tu cytaty z książki Scotta Belsky’ego Making Ideas Happen. Jest to poniekąd uzupełnienie tego, o czym pisałam w poście o kreatywności i rozbudzaniu jej poprzez systematyczną pracę. Autor przekonuje, że idea / pomysł to tylko początek drogi. Za jej wprowadzenie w życie odpowiadają usystematyzowane, nie kojarzące się z kreatywnością, działania, m. in. project management (z czym się absolutnie zgadzam pracując jako Program Manager w dziale interaktywnym mojej firmy).\nNie przedłużam. Dajcie znać co sądzicie:\n„Ideas don’t happen because they are great – or by accident. The misconception that great ideas inevitably lead to success has prevailed for too long (…)\nThere is a method to the madness of turning an idea into a reality – it’s just not as romantic as you thought (…)\nThe capacity to make ideas happen is defined by the confluence of the three core components outlined in the equation shown here:\nMaking Ideas Happen = The Idea+ Organization and Execution + Forces of Community + Leadership Capability\nOrganization is a major force for making ideas happen. Organization is just as important as ideas when it comes to making an impact:\nCreatvity x Organization = Impact\nA shocking and perhaps unfortunate realization emerges: someone with average creativity but stellar organizational skills will make a greater impact than the disorganized creative geniuses among us.”\nJestem dopiero w połowie książki, ale klarowność i oczywistość przekazu uderzyła mnie już od pierwszych stron. Zawsze byłam skłonna do wymyślania wielkich idei, życia wyobrażeniami, tylko jakoś rzadko coś udało mi się doprowadzić do końca. Wiem dlaczego. Jestem naprawdę dobra w realizacji czyichś koncepcji (to moja praca), ale na własne brakuje mi paliwa. Życie ideą jest przyjemniejsze niż jej mozolna realizacja.\nNa koniec jeszcze tylko:\n„The tendency to jump from idea to idea to idea spreads your energy horizontally rather than vertically. As a result, you’ll struggle to make progress (…) Without some structure, you can become an addict of the brain-spinning indulgence of idea generation.”\n* szkoda, że to takie zużyte słowo…


Depresja – jej duchowe źródła\nDepresja jest dzisiaj dla wielu ludzi wielkim problemem. Jednak patrzy się na nią zasadniczo od strony jej skutków, a nie przyczyn. A kiedy już ktoś zastanawia się nad jej przyczynami, szuka ich w psychice i je słabości. Podchodzi się do nie często podobnie jak do zwykłych chorób starając się ją nie tyle nawet wyleczyć, ile raczej usunąć jej skutki. Najlepiej, gdyby się to dało przy pomocy środków farmakologicznych lub treningów psychologicznych. To jedna stale są metody zwalczania skutków, a nie ich przyczyn, dokładnie tak, jak najczęściej postępujemy w odniesieniu do zwykłych chorób.\nSame przyczyny depresji mogą być różne, jednak zasadniczo jej źródło trzeba widzieć na poziomie duchowym, to znaczy na poziomie odnoszącym się do naszej tożsamości, sensu życia, przeżywania siebie w misterium istnienia.\nWiększość ludzi w ogóle nie reflektuje tego poziomu swojego życia po prostu oddając się samemu życiu i temu, co ono niesie z sobą na co dzień. Jednak nie uświadamiając sobie tego, kim jesteśmy, po co żyjemy, o co chodzi w naszym życiu… wcześniej czy później zderzymy się z bezsensem, doświadczeniem marności o jakiej pisze w Starym Testamencie Kohelet. Brak sensu nie jest niczym przyjemnym i chcielibyśmy go zagłuszyć coraz to innymi doznaniami, zainteresowaniami, sprawami, jakie podejmujemy. Każde jednak z nich w pewnym momencie traci swoje znaczenie i sens. Konfrontacja z marnością tego świata jest ostatecznie nieunikniona. Nie można uciekać od niej w nieskończoność. W końcu żadne środki uśmierzające ból nie działają. Depresja nas przygniata i wewnętrznie niszczy.\nW tym kontekście warto sięgnąć po doświadczenie mnichów, którzy programowo wystawiali się na konfrontację z samotnością, z pustką tego świata i walczyli o prawdziwe trwanie przed Bogiem, czyli Tym, który Jest, w którym znajduje się źródło życia i wszelkiego sensu. Mnisi na co dzień doświadczali acedii, którą nazywali „demonem południa”. Według Ewagriusza z Pontu, mnicha z IV w., acedia wyraża stan „duchowego zniechęcenia”, „znużenia”, „oschłości”, „znudzenia”, „tchórzostwa”, „przygnębienia”, „niezdolności do koncentracji na jednej czynności”, „obrzydzenia”, „zniechęcenia” „uprzykrzenia”, „atonii duszy” czy wręcz „paraliżu duszy”.\nZestaw książek o DUCHOWEJ DEPRESJI – oszczędzasz 20 zł\nKsiążki, dzięki którym poradzisz sobie z ACEDIĄ – duchową depresją\nAcedia oznacza więc taki stan psychiczno-duchowy człowieka, który przejawia się często poczuciem pustki i bezsensu życia, myślach lub nawet próbach samobójczych, niechęci do jakiegokolwiek działania, a także bezprzedmiotowym lęku czy wręcz paraliżu sił psychiczno-duchowych człowieka.\nWydaje się, że bliska jej jest melancholia o której pisał Antoni Kępiński albo po prostu depresja. Gabriel Bunge, współczesny mnich i badacz spuścizny Ewagriusza z Pontu, określa acedię jako stan, w którym człowiek subiektywnie „cierpi na siebie i sobie podobnych”.\nW naszym sklepie on-line znajdziecie fachową literaturę w dziedzinie acedii, tak jak ją pojmowali Ojcowie Pustyni, oraz przeczytacie o sposobach i środkach jej uleczenia:\nDuchowa depresja – wybór tekstów\nPisma ascetyczne t. 1\nPisma ascetyczne t. 2\nBądź na bieżąco z filmami z serii „Acedia – duchowa depresja”, subskrybuj nasz kanał na YT – kliknij w przycisk poniżej\nPoprzedni Wspomnienie św. Maura i Placyda\nNastępny Zwątpienie niszczy wszystko, niszczy prawdziwą wiarę (16 stycznia 2015)\nCzytamy traktat „O różnych rodzajach złych myśli” [rozdział 1] Jak czytać „Filokalię”?\nPrawdziwa moc – tylko w Bogu (23 września 2015)\nLek na duchową depresję…\n31 stycznia 2015 o 21:58\nDdn, pytasz gdzie buddyści uczą o sprawiedliwości społecznej? Może zacznij od przeczytania książki Dalajlamy: Etyka na nowe tysiąclecie.\n„Dalajlama porusza też trudny problem cierpienia na świecie. Sprzeciwia się właściwemu niektórym adeptom wschodnich szkół przyjmowania koncepcji cierpienia jako skutku karmy jako „usprawiedliwienia dla niebrania odpowiedzialności za każdą sytuację, w jakiej się znajdujemy” . Sam uznaje, iż „z właściwego zrozumienia prawa przyczyny i skutku wynika, iż nie tylko nie jesteśmy bezradni, ale wręcz mamy decydujący wpływ na to, w jaki sposób doświadczamy cierpienia” . Należy krytycznie przyjrzeć się cierpieniu i zaakceptować to co jest nieuniknione (starość, choroba, śmierć), jednocześnie walcząc z tymi formami cierpienia, które jesteśmy w stanie wyeliminować – spowodowanymi przez wojny i niesprawiedliwy podział dóbr. Obserwując cierpienie, możemy zdobyć się na różne reakcje. Warto nie pogłębiać cierpienia fizycznego poprzez cierpienie psychiczne. Cierpienie powinno być impulsem do praktyki współczucia, unikania krzywdzenia innych i inspirowania rozwoju duchowego. Na zakończenie pragnę przytoczyć myśl, która moim zdaniem najlepiej obrazuje postawę współczującego wglądu Dalajlamy: „ilekroć słyszę złe wiadomości z Tybetu – a niestety zdarza się to bardzo często – pierwszą reakcją jest naturalnie dojmujący smutek. Umieszczając jednak nowe informacje w kontekście i przypominając sobie, że wolność, prawda i sprawiedliwość muszą w końcu triumfować – bo to właściwie leży w ludzkiej naturze – przekonuję się, że mogę sobie ze smutkiem poradzić. Rzadko, bardzo rzadko, nawet przy najgorszych wieściach, pojawia się we mnie bezsilny gniew, który tylko zatruwa umysł, zasiewa w sercu gorycz i osłabia wolę” .\nPiotr Bielski, cytaty za: Dalajlama XIV, „Etyka na nowe tysiąclecie”,\n1 lutego 2015 o 09:49\nTu nic nie ma o sprawiedliwości społecznej, jako „zbiorowej karmie”, a tylko współczesnym językiem opisany, a mający 2500 lat, buddyjski pogląd dotyczący warunków egzystencji w samsarze i właściwych sposobów łagodzenia cierpienia odczuwających istot, tak osobistych, tj. własnych jak i pozostałych.\nOdczuwanie niesprawiedliwości jest uczuciem indywidualnym a nie zbiorowym, bo nie ma zbiorowych uczuć. Jest też niedającą się wyeliminować normą samsary, jedną z wielu form cierpienia istoty ludzkiej, bo zwierzęta zapewne nie znają i nie tworzą w swoich umysłach pojęcia, definicji itp. niesprawiedliwości nie są zdolne pojąć jej natury. To wszystko dzieje się na poziomie umysłowym człowieka.\n1 lutego 2015 o 20:43\n” Gdzie Budda, buddyści uczą o sprawiedliwości społecznej? Pleciesz :)”\nTak brzmiało twoje pytanie. widzisz więc, że buddyści uczą o sprawiedliwości i odpowiedzialności. W rozdziale III o współzależnym powstawaniu i naturze rzeczywistości na str. od 26- Dalajlama wyjaśnia w prosty sposób teorię ten-de. Zasada przyczyny i skutku pojawia się na trzy sposoby, w zależności od pojawienia się skomplikowanej sieci powiązanych przyczyn i warunków. Wszystko poddane analizie nie ma niezależnej tożsamości. Karma zbiorowa w kontekście odpowiedzialności jest czymś zupełnie innym od karmy w sensie jej indywidualnego oczyszczania. A kto i gdzie powiedział, że uczucia są identyczne w każdym człowieku i w każdej sytuacji? Abym nie musiała już się powtarzać- myślę, że ta książka pomoże ci w zrozumieniu podstawowych zasad buddyzmu. O karmie znajdziesz na str. 75\nCzy jako grupa tworzymy zbiorową karmę?\nTak. Karma jest zarówno indywidualna, jak i zbiorowa. Grupowa\nkarma to rezultat działań grupowych. Na przykład\nżołnierze walczą z bronią w ręku, a wspólnoty religijne\nmodlą się i medytują. Skutki ich działań nastąpią w przyszłości\nrównież jako doświadczenie zbiorowe. Każdy członek\nzbiorowości działa jednak, myśli i mówi w trochę inny\nsposób niż jego towarzysze; jednocześnie tworzy więc swoją\njednocześnie tworzy więc swoją\nindywidualną karmę, której rezultatów doświadczy sam. ”\n1 lutego 2015 o 22:45\nWszystko to prawda. Karma to także rezultat działań grupowych jednostek i skutki takich działań nastąpią w przyszłości i będą zarówno zbiorowe jak indywidualne. To jest powszechnie doświadczane przez każdego.\nJednak doświadczenie wspólne, zbiorowe wymagałoby wspólnego zbiorowego umysłu, wspólnej świadomości. Nikt czegoś takiego nie doświadcza. Dlatego autor tych wywodów powraca ostatecznie do indywidualnej karmy, którą każdy sam tworzy i której rezultatów sam doświadcza.\n25 stycznia 2015 o 01:40\nWegetuję dalej. Bo nie mam siły by odejść\n25 stycznia 2015 o 09:09\nZgodnie z buddyjską ideą karmy „odejście” nie wyeliminuje przyczyn obecnej sytuacji. Może je nawet wzmocnić i istota szybko odrodzi się w jeszcze gorszych warunkach do egzystencji, np. w pełnym bólu świecie głodnych duchów.\nBuddyzm zaleca by zmieniać złą karmę obecnym życiem takim jakie jest i właściwą praktykę.\nJezus, który przede wszystkim nauczał jak wyzwolić się z tego łez padołu, mówił bowiem o zbawieniu się z tego bolesnego świata, nauczał tych samych zasad co buddyzm gdy twierdził, że jeśli ktoś che iść za Nim, ten ma zaprzeć samego siebie, każdego dnia brać swój krzyż i Go naśladować. Odejścia nie pochwalał i był im przeciwny. Nauczał drogi prawdy i życia, a nie śmierci.\n25 stycznia 2015 o 10:20\nBuddyści nie cierpią na depresje, mając czasami bardzo ciężką karmę. Współczesny Tybet i Wietnam o tym wymownie świadczą. Buddyści są z zasady pozytywni i uważają, że złą karmę człowiek może sam przemienić w dobrą. Trzeba to zrobić szczególnie gdy pogłębia się jego cierpienie, które jak nie spłacony dług będzie zwiększało się o odsetki za zwłokę. Taki człowiek powinien zastanowić się nad przyczynami swojego obecnego niezadowalającego go stanu, czyli nad swoimi przeszłymi czynami, z tej i ew. z poprzednich egzystencji i powinien szybko działać tak, by je zrównoważyć odpowiednio dobrym postępowaniem. Tu właśnie bardzo zalecane są zachowania, o których Jezus mówi w Kazaniu na Górze. Te tzw. „błogosławieństwa” powinno się praktykować w swoim życiu.\n25 stycznia 2015 o 19:55\nDdn, kiedy buddysta, doznaje cierpienia ponad swoją miarę- naturalną koleją rzeczy będzie, że znajdzie się osoba, która pomoże mu przejąć część jego cierpienia, by w ten sposób je zmniejszyć. Częściowo uwalniając ją od brzemienia. W buddyzmie jest wiele przykładów urzeczywistnionych bodhisattwów, którzy są w stanie dostrzec i wyczuć cierpienie drugiej osoby o wiele wyraźniej niż ona sama. Nie tylko w buddyzmie są takie osoby, które posiadają umiejętność głębokiego wglądu w naturę ludzkiego cierpienia. Jezus powiedział:” „Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie zakon Chrystusowy.” – Gal. 6:2. Zakon miłości.\nTybetańczycy być może mają nieco inną osobowość , a być może ta ich skłonność do optymizmu-wypływa z tego, że Tybet jest bardzo małym krajem o bardzo małej gęstości zaludnienia. W takiej sytuacji normalne jest, że sąsiad jest kimś, komu się pomaga i od kogo pomoc otrzymuje. Kiedy się mieszka na obszarach gęsto zaludnionych, może pojawiać się podejrzliwość wobec sąsiadów, do rywalizowania z nimi i do odwracania się od człowieka, kiedy staje się mało potrzebny. Zresztą zupełnie wygląda buddyjski system kształcenia. Tam człowiek od młodości posiada zdolność zrozumienia różnych rodzajów cierpienia. „Kiedy już coś się wydarzyło-zamartwianie się nic już nie da. Jeżeli dokładamy wszelkich starań i działamy ze szczerych pobudek, to w razie powodzenia-jesteśmy zadowoleni, ale , gdy nam się nie powiedzie, nie bolejemy.” Tak mówią buddyści. Tego rodzaju analityczne podejście ogromnie pomaga. I ważne jest to co Alina napisała. To kiedyś także minie. Ale trzeba szukać wsparcia.\n25 stycznia 2015 o 23:29\nIgnoranci powtarzają często, że buddyzm, który niejako skupia się na cierpieniu jest „negatywną” czy „pesymistyczną” religią i filozofią. Ale wystarczy porównać pogodne i uśmiechnięte twarze Tybetańczyków lub innych mnichów buddyjskich z ponurymi zaciętymi obliczami chrześcijan, by stwierdzić, że to właśnie chrześcijaństwo cechuje się negatywnym stosunkiem do życia, wpędzanie w poczucie winy, w jakąś paranoidalną pierworodną grzeszność, w wrogość do seksualności itp. , które w końcu może zaowocować ciężkimi chorobami umysłu i depresjami.\n26 stycznia 2015 o 11:59\n„Kumare – guru dla każdego” jakiś czas TVP wyemitowała ten film ku mojej wielkiej uciesze zresztą. Indyjski młody reżyser, wychowany w bardzo religijnej rodzinie postanawia zgłębić tajemnicę szeroko pojętej religijności, jej wpływu na człowieka oraz przede wszystkim zrozumienia swojej niechęci do niej, mimo otaczającej go od dzieciństwa religijnej rodziny. Czyni niezbędne przygotowania, bierze kilka lekcji u „urzeczywistnionych mistyków” którzy na przykład jak jeden z nich ogląda się za młodymi panienkami serwując teksty w stylu „ale niezła cizia, z taką byłoby fajnie uprawiać seks, wszak seks z mistykiem to jest coś” i inne takie śliniąc się niemalże z podekscytowania. A zatem nasz główny bohater zapuszcza brodę, wymyśla własną mantrę, która ma go odróżnić od reszty mistycznych nauczycieli i zaopatrzony w dwie asystentki i pastorał wyrusza na podbój wyjątkowo zgłodniałej nauk mistycznych Ameryki. Zdobywa uczniów, którzy miłują go od pierwszego wejrzenia. Nasz Kumare robi wrażenie człowieka nieobytego z cywilizacją, a wręcz tą cywilizacją zaskoczonego i oszołomionego i chyba głównie z tego powodu jako wyjątkowy oryginał jest przez wszystkich uwielbiany. Cała jego nauka odwołująca się do hinduskiej filozofii i jogi ma nakłonić ludzi do życia w zgodzie ze sobą, innymi i nie szkodzenia nikomu. Kumare mówi niewiele, natomiast jego uczniowie otwierają się przed nim niczym sezam przed alibabą i czterdziestoma rozbójnikami. W opowieściach tych ludzi o samych sobie, oczom widza ukazuje się oto pogubiony człowiek, tak złakniony bliskości i miłości , że pojawienie się Kumare jest jak wyzwolenie po długiej podróży. Widzimy ich nieudane związki, zranienia, napięcia spowodowane wyjatkowo trudną pracą – jedna z uczennic Kumare podpisuje wyroki na karę śmierci,. jest wyjątkowo zestresowana. Kumare proponuje jej serię ćwiczeń na dywanie, wdechy i wydechy bierze ona również udział w spotkaniach całej grupy. Kumare wysłuchuje ich zwierzeń, które dobitnie świadczą o tym, że dzięki niemu w ich życiu coś się zmienia. – jedna z dziewczyn dochodzi do wniosku , że nie kocha już swojego męża i chce od niego odejść, bo on jej nie rozumie, natomiast jej wzrok łapczywie spoczywa na Kumare. Nadchodzi wreszcie czas ostatecznego zdemaskowania tej mistyfikacji. Kumare umawia się z uczniami na spotkanie, ponieważ nauki dobiegły końca i trzeba się pożegnać. Wcześniej jednak ścina długie do pasa włosy, goli długą brodę, wkłada dżinsy i elegancką koszulę. Wchodzi do sali, oczywiście nikt nie poznaje w tym przystojnym mężczyźnie Kumare. „Drodzy Państwo, to był tylko eksperyment” jestem reżyserem – kamera najeżdża na twarze zgromadzonych, lekko rozczarowanych uczniów . Hmm, mimo wszystko chyba są lekko rozczarowani. „Wszystko czego potrzebujecie macie w sobie, nie jest wam potrzebny żaden nauczyciel” – tak z pamięci trochę przywołuję ostatnie słowa farbowanego guru. Widz oraz bohaterowie filmu zostają sami ze sobą. Czy faktycznie to już koniec ich poszukiwań? Jak potoczą się dalsze ich losy, może część wyląduje za jakiś czas w gabinetach psychoterapeutów albo zwyczajnie, zapalą sobie jointa – popadam w zadumę dopijając ostatni łyk herbaty. Szkoda wielka, że Kumare nie napomknął im na odchodne o Ojcach Pustyni.\n26 stycznia 2015 o 20:45\nRzecz chyba nie w ponuractwie czy wesołym usposobieniu. Jest to naród w stosunku do nas dość egzotyczny. Różnią się nie tylko wyglądem, ale i mentalnością. O zawziętości serca świadczy zawzięty umysł, a do tego żadna religia nie namawia. Buddyjska metoda, to przede wszystkim zastanawianie się nad wadami i medytacja nad prawdą o cierpieniu. To może być nieco przygnębiające, ale kiedy człowiek je dostrzega, zobaczy też możliwości uwolnienia się od nich. Zawsze istnieje możliwość zmiany. W buddyzmie niczego się nie generalizuje, zawsze analizuje się indywidualnie każdy przypadek, a potem stosuje indywidualne dla danego człowieka leczenie. Buddyści wiedzą, że nie wszystko wypływa ze złej karmy. Wiele cierpienia wynika z niesprawiedliwości społecznej. Ta sama przyczyna cierpienia dotyka każdego człowieka.\nJezus nie przyszedł na świat, by potępiać człowieka. Nie chciał, by ludzie nienawidzili samych siebie, chciał, byśmy czuli się kochani przez Boga. Wiedział jednak, że czasami poczucie winy bywa zdrowym objawem. Potępianie samego siebie oznacza, że wierzymy w kłamstwa na swój temat. Niestety, są chrześcijanie, którzy uważają się nie wiedzieć dlaczego lepszymi od innych. Zapominają, że to jest tylko ich zdanie i ich poznanie. W czasach, gdy Jezus wygłaszał swoją przypowieść o miłosiernym Samarytanie, między Żydami a Samarytanami istniały silne napięcia na tle rasowym. Samarytanie uważani byli za ludzi złych, zaś kapłani, faryzeusze i głęboko religijni Żydzi za dobrych. Fakt, iż Jezus sam był Żydem, czyni morał jeszcze donioślejszym. Jezus dokonał w tej przypowieści przenikliwej obserwacji psychologicznej. Żywiąc uprzedzenia do innych ludzi, bardziej ranimy siebie niż ich. Człowiek na tyle jest dobry, na ile potrafi wejść w szczery związek z innym. To nie zależy od tego gdzie się urodził i jaką religię wyznaje. Religie nie mogą wynieść nas ponad nasze człowieczeństwo-ale dzięki niej możemy się nim najpełniej cieszyć. Każdy we własnej:)\n27 stycznia 2015 o 22:59\n„Buddyści wiedzą, że nie wszystko wypływa ze złej karmy. Wiele cierpienia wynika z niesprawiedliwości społecznej. Ta sama przyczyna cierpienia dotyka każdego człowieka.”\n„W buddyzmie pod pojęciem karmy rozumie się prawo przyczyny i skutku.”\n27 stycznia 2015 o 23:18\nCzłowiek nie ma nic własnego z wyjątkiem karmy, jak stwierdził kiedyś (chyba) Dalajlama.\nI jeszcze cytat z linkowanego tekstu odnośnie „niesprawiedliwości społecznej” rozumianej jako wspólna przyczyna, tj. „karma zbiorowa”:\n„Nauczyciel therawady Nyanaponika Thera w artykule „Karma i jej owoc” wyraził to następująco: „Natomiast te i tak już ogromne niedogodności zostają dodatkowo pogłębione przez fakt, że każdy indywidualny strumień życia znajduje się pod wpływem innych strumieni życia z ich indywidualnymi karmami”. Istnieje więc wzajemne warunkowanie się, ale karma mimo to pozostaje indywidualna, magazynowana jest i dojrzewa w umyśle jednostki zgodnie z tym, czego nauczał Asana, a później Gampopa.\n28 stycznia 2015 o 11:06\nOptymistyczne jest to,\nże karma bywa i chyba powinna być rozumiana po prostu jako skłonność, nawyk, z którego wynikają odruchowe, niejako automatyczne reakcje. Czyli karma może determinować nasze rozumienie świata i działania, ale jest to tylko możliwość. Jeżeli zdołamy zaobserwować jak to działa to pojawia się możliwość dokonania wyboru!\n28 stycznia 2015 o 18:20\nNie widzę sprzeczności w tym co napisałam.Napisałam bowiem-„iż buddyści wiedzą, że nie wszystko wypływa czyli dzieje się na skutek przeszłej ich złej karmy. Tymczasem dzieje się to na skutek niesprawiedliwości społecznej. W przypadku niesprawiedliwości społecznej rzecz jasna główną przyczyną cierpienia jednostek nie jest ich własna karma, ale karma zbiorowa ( karma poszczególnych jednostek) Niesprawiedliwość i ucisk ze strony Chin powoduje przyśpieszenie ich złej karmy, ale nie dzieje się na skutek przeszłej karmy. Teraz jasne? Dlatego z niesprawiedliwością społeczną trzeba walczyć.\n28 stycznia 2015 o 21:06\nDlatego właśnie jesteś w błędzie, bo wg buddyzmu nie ma zbiorowej karmy. Karma dotyczy tylko „indywidualnych strumieni świadomości”.\n29 stycznia 2015 o 17:31\nddn-napisałam: „buddyści wiedzą, że nie wszystko wypływa czyli dzieje się na skutek przeszłej ich złej karmy. Tymczasem dzieje się to na skutek niesprawiedliwości społecznej. W przypadku niesprawiedliwości społecznej rzecz jasna główną przyczyną cierpienia jednostek nie jest ich własna karma, ale karma zbiorowa ( karma poszczególnych jednostek) Niesprawiedliwość i ucisk ze strony Chin powoduje przyśpieszenie ich złej karmy, ale nie dzieje się na skutek przeszłej karmy.”\nA teraz Kalu Ripnoche”\nGdy teraz przyjrzymy się przypadkowi wojny, w której setki tysięcy istot bierze udział we wzajemnym mordowaniu, widzimy, że powstaje zbiorowa karma na przeogromną skalę: jest to karma indywidualna każdej z uwikłanych w wojnę jednostek płynąca z faktu zabijania innych oraz wspólna karma grupowa wszystkich istot, które przyczyniły się do tego całego cierpienia. Rezultat jest wówczas zbiorowy: grupowa karma biorąca się z faktu uczestnictwa w tak wielkiej masakrze, tj. suma morderstw. I wszyscy będą musieli doznać całej tej negatywnej karmy.” oraz Thubten Cziedryn ” Budyzm dla początkujących 75\n„Czy jako grupa tworzymy zbiorową karmę?\nindywidualną karmę, której rezultatów doświadczy sam.”\n29 stycznia 2015 o 17:49\nddn pisze:Mistyk poznaje stan świadomości. To jest ten sposób i ta jakość, jakich nie znają zwykli ludzie, którzy dokonują ocen emocjonalnych (serce) i intelektualnych (rozum).\nCzytałam kiedyś o negatywnych skutkach medytacji, kiedy to człowiek może dojść do obojętności konstruktora bomby.Po pewnym czasie człowiek nie jest zdolny do spontanicznych reakcji Czyli obserwować ludzi, oceniać i nie reagować na nich. Tym sposobem można odejść zbyt daleko od sfery uczuć, , przeżywania, reaktywności, od strachu. Od wszelkich emocji. Tymczasem wszystkie te przeciwieństwa trzeba godzić ażeby zachować zdolność do współczucia, a zatem móc obserwować, angażować się i troszczyć się. Do tego stopnia, by nawet czyjaś emocjonalna ułomność oddziaływała na nas. Żeby ludzie naprawdę nas obchodzili, -nie dlatego, ze jesteśmy patologicznie przywiązani czy obojętni, ale dlatego, że nas obchodzą. Obchodzą nas jako ludzie bez względu na stan świadomości.\n30 stycznia 2015 o 07:37\n„Karma zbiorowa” o której mówi Kalu Ripnoche, jest zabiegiem metaforycznym. Wcześniej stwierdził, że jest to suma karmy indywidualnej istot uwikłanych w dziejące się zdarzenia. To nie dotyczy tylko wojen i masowych mordów, ale absolutnie wszystkiego.\nBuddyzm naucza nie tylko o fundamentalnym prawie przyczyny i skutku (karma), ale też o współzależności wszystkich rzeczy i zjawisk.\n31 stycznia 2015 o 13:20\nDdn-czasami ludzie błędnie zakładają, że wszystko DZIEJE SIĘ wskutek ich przeszłej karmy, Tymczasem dzieje się to wskutek niesprawiedliwości społecznej. Buddysta rozróżnia te dwie sfery. Rozumie główna przyczynę i rozumie okoliczności temu towarzyszące. Jawne niesprawiedliwości zbiorowości społecznej ( negatywna karma poszczególnych jednostek, która oddziałuje jako zbiorowość( zbiór negatywnych karm- na jednostkową karmę) i jest to warunkiem przyspieszenia karmy negatywnej. Ile razy można o tym samym:)\n31 stycznia 2015 o 16:15\nKarma to prawo przyczyny i skutku, które nie jest czymś w rodzaju przeznaczenia ani ślepego losu, nie oznacza też boskiego wyroku. Po prostu przeżywamy świat odpowiednio do wrażeń nagromadzonych w umyśle na skutek naszych wcześniejszych działań ciała, mowy i umysłu. Zrozumienie, że każdy z nas jest odpowiedzialny za swe własne życie, czyni możliwym świadome gromadzenie pozytywnych wrażeń, które dostarczają szczęścia i dzięki którym możemy uniknąć przyszłego cierpienia.\nW niektórych odmianach hinduizmu karma pojmowana jest często jako niezmienne przeznaczenie albo rodzaj sprawiedliwej odpłaty za popełnione dobro lub zło. W buddyzmie wygląda to jednak zupełnie inaczej, ponieważ tutaj w ogóle nie operuje się pojęciami „dobro – zło”, „sprawiedliwość” czy „kara – nagroda” lecz wyłącznie „przyczyna” i „skutek” oraz „cierpienie” i „szczęście”.\nPrawo karmy, to po prostu prawo przyczyny i skutku, które mówi, że przeszłe działania, warunkują teraźniejszą sytuację, w zależności od tego co robimy doświadczamy szczęścia bądź cierpienia. Nie dzieje się tak dlatego, że jakaś „karma” nas ocenia i wystawia sprawiedliwy wyrok nagradzając lub karząc. Działania dokonywane z egoistyczną motywacją prowadzą ostatecznie do cierpienia (chociaż mogą po dordze doprowadzić do chwilowego zaspokojenia egoistycznych potrzeb), natomiast działania altruistyczne są na dłuższą metę przyczyną szczescią. Wszystkie nasze działania wpływają na naszą bliższą lub dalszą przyszłość.\nKarma niczego nie wartościuje, to my sami dokonujemy tego wartosciowania w oparciu o kulturowe uwarunkowania, a przede wszystkim o wewnętrzne poczucie szczęścia/cierpienia. Prawo przyczyny i skutku niczego nie ocenia, podobnie jak prawo grawitacji nie ocenia czy Księżyc ma większą masę od Ziemi, czy mniejszą i w jakiej znajduje się od niej odległości – pomimo tego nieoceniania prawo grawitacji działa według pewnego schematu.\nW kontekście prawa przyczyny i skutku można powiedzieć, że egoistyczne działania i emocje utwierdzają nas w fałszywej wizji świata, w której „ja” odgrywa centralną rolę, natomiast czyny i emocje przepełnione altruizmem polegają na przekraczaniu tego ograniczenia, a tym samym rozpuszczają błędny pogląd i prowadzą do ostatecznego wyzwolenia z jego więzów.\nWięcej na temat prawa karmy można przeczytać w publikacji „Dwanaście ogniw – nieustanne krążenie” (znajduje się ona w dziale BIBLIOTECZKA).\nGdzie Budda, buddyści uczą o sprawiedliwości społecznej? Pleciesz\n27 stycznia 2015 o 00:55\nz porównania wyrazu twarzy dwóch osób różnych wyznań nie wynika wyższość wyznania osoby o bardziej pogodnym obliczu!\nponadto wygląda mi na to, że wykorzystujesz fałszywe wnioskowanie do próby wzbudzenia negatywnych emocji w bliźnich.\nczy mistycy co do zasady tak mają, czy po prostu masz dzisiaj kiepski dzień?\n27 stycznia 2015 o 11:38\nMistykowi wystarczy spojrzenie na kogoś by poznać jego poziom świadomości. Zwierciadłem człowieka odbijającym jego głębię jest jego twarz.\nWizerunki religijne, posągi czy malowidła, które są przedmiotem kultu, są też polecanym wzorcem zachowań wyznawców tych religii. Wizerunki Buddy znacząco różnią się od wizerunków Jezusa. Budda jest pokazany najczęściej siedzący w pozycji medytacyjnej z twarzą pełną spokoju i współczucia. Jezus jest głównie pokazywany jako trup zawieszony na krzyżu, albo z niego zdjęty, lub tuż przed skonaniem. Tego rodzaju przekaz na poziomie mentalnym ma olbrzymi wpływ na zachowania i duchowość wyznawców. A więc nie tylko paranoidalne wierzenia np. w grzech pierworodny może być podłożem chorób umysłu, który nb jest obcy judaizmowi, to wymysł wyłącznie chrześcijańskie i obce Jezusowi. Gdyby mu powiedziano, że czegoś takiego nauczał, to uznałby to za brednie i przejaw szaleństwa.\n27 stycznia 2015 o 12:26\nNa twarzy człowieka, obok aktualnego stanu emocji widać całą jego historię.\nW naszej ześwieczczałej kulturze jedno i drugie zazwyczaj nie jest określone przez wyznanie.\n27 stycznia 2015 o 12:37\nKrucyfiks to rzeczywiście trudny symbol.\nZwłaszcza dla dzieci.\nCo do grzechu pierworodnego – to moim zdaniem jest to opis stanu umysłu bardzo wielu ludzi.\nWszyscy doświadczyliśmy lub doświadczamy\ngniewu, niechęci, lęku i pożądania ukierunkowanego na obiekty, z którymi kontakt nie jest pożyteczny.\nTwój sposób porównywania religii, co do zasady nie wydaje mi się pożyteczny, ponieważ\nmoże budzić negatywne emocje w wyznawcach tej, do której odnosisz się krytycznie.\n27 stycznia 2015 o 13:38\n„Mistykowi wystarczy spojrzenie na kogoś by poznać jego poziom świadomości. Zwierciadłem człowieka odbijającym jego głębię jest jego twarz.”\nddn, z pełym szacunkiem dla chorych ludzi, ale w takim razie, szpitale psychitryczne w znacznym stopniu zapełniają uśmiechnięci mistycy.\nMistyk, który często wyłania się z Twoich wypowiedzi to ktoś, pozbawiony jakichkolwiek hamulców, ktoś, dla kogo nie byłoby problemem paradować ulicą nago, załatwić potrzebę fizjologiczną w sklepie czy w autobusie, oczywiscie to wszystko okraszone uśmiechem. Postawa ciała, gesty, mimika twarzy, nawet śmiech sprowadzone absolutnie do prymitywnej formy wyrazu, nieobarczonej żadnymi naleciałościami. Kiedyś po moim osiedlu paradowała niejaka Zośka, zwana niestety przez wszystkich głupią. W końcu zniknęła na dobre. Ponoć umieścili ją w szpitalu, zastanawiam się teraz czy słusznie, jakby nie patrzeć zawsze była uśmiechnięta.\nCzy w Piśmie Świętym jest dużo fragmentów wskazujących na to, że Jezus był uśmiechnięty?\n27 stycznia 2015 o 16:05\nNie zwiedzam szpitali, szczególnie psychiatrycznych, ale gdy jeszcze takich nie wynaleziono, to mistyków chrześcijanie zamykali w ciemnicach i lochach. Św. Jan od Krzyża siedział miesiącami w loszku pod schodami. Pewnie nie było mu do śmiechu.\nGdy w końcu szczęśliwie uciekł i był już zdrowszy i bezpieczny, to z pewnością się z tego radował.\nPismo święte pisali głównie ponuracy, którzy śmiech i radość uważali za niestosowne i grzeszne.\nAle Jezus z pewnością nie był ponurakiem 😀\n27 stycznia 2015 o 22:32\nMoże powinieneś odwiedzać szpitale i tam porozmawiać z ludźmi -poznałbyś czym jest głębia wiary.. Powiadasz, że jednym spojrzeniem rozpoznajesz stan świadomości człowieka-jak wróżka, jasnowidz? Trzeba poznać dokładnie treść świadomości człowieka. Czyli jego bardzo osobiste doświadczenia. Chyba nie bardzo rozumiesz czym jest poznawanie drugiego człowieka. Spotkanie ułatwia znalezienie właściwego dostępu poznawczego do innej osoby, ale nie gwarantuje jeszcze możliwości jej poznania. Istotnym warunkiem spontanicznego „otwarcia się” drugiego człowieka jest miłość. Mówimy wtedy o tzw. swoistej emocjonalnej więzi -czasami jest to więź terapeutyczna, która umożliwia uobecnienie się i uchwycenie poznawanej osoby poprzez empatię-współprzeżywanie. Tj. „przeżywanie cudzego przeżywania i rozumienie”- jak to trafnie określił Scheler.\n28 stycznia 2015 o 13:38\nMistyk nie potrzebuje wiele, żeby rozpoznać mistyka, po samych ich słowach, jak w Jezusie czy w Mistrzu Eckharcie. Jeszcze łatwiej i po ich samych słowach rozpoznaje zwykłych ludzi.\n28 stycznia 2015 o 18:41\nRozpoznajesz w sposób subiektywny. Ale czy zgodny z autentyczna prawdą o człowieku.? Jezus bardziej poznawał ludzi sercem, a nie poprzez intelekt. Tak samo jest pomiędzy ludźmi. Ludzi poznajemy poprzez więzi z nimi. Na drodze empatii i zrozumienia. Wspólne doświadczenia wiążą silniej niż słowa. Ludzie często nie są wierni swoim słowom.\nMistyk poznaje stan świadomości. To jest ten sposób i ta jakość, jakich nie znają zwykli ludzie, którzy dokonują ocen emocjonalnych (serce) i intelektualnych (rozum).\n25 stycznia 2015 o 13:04\nTeraz czujesz się właśnie tak :(.\nCo nie znaczy, że zawsze tak będzie!!\nPS co to znaczy ‚wyzywać kogoś od ‚ciepłych’ ?\n26 stycznia 2015 o 23:52\nPawle, na blogu Wydawnictwa Tyniec pojawiła się propozycja książek dotycząca duchowej depresji. Może już tam zajrzałeś, jeśli nie – podaję link\n„Depresja ma wiele odmian, od jakichś stanów przeddepresyjnych , do bardzo poważnych odmian klinicznych, gdzie oddziaływanie psychologiczne czy psychoterapeutyczne może być niewystarczające. Człowieka stanowią trzy podstawowe sfery: somatyczna, psychiczna i duchowa, które są wzajemnie powiązane. Zagrożenia, pewne deficyty czy trudności jakie człowiek przeżywa, mogą być bezpośrednio ulokowane w jednej z tych sfer i przenikać równocześnie te pozostałe. W związku z tym, także pomoc w obszarze jednej sfery może przynieść ulgę, przyspieszenie zdrowienia całemu człowiekowi. Jednak zasadniczo trudno byłoby przyznawać rację twierdzeniu, że osobie cierpiącej na depresję należy zalecać tylko modlitwę.\nAby wprowadzić najwłaściwsze metody leczenia, trzeba najpierw rozpoznać źródło depresji. Jeżeli jej powodem są zakłócenia somatyczne, regulatory farmakologiczne bez wątpienia są potrzebne. Bywa też tak, że zakłócenia psychiczne wywołują oddźwięk somatyczny. Szacuje się że ok. 20 proc. przypadków depresji ma podłoże noogenne, wiążące się z zakłóceniami w sferze duchowej, w sferze wartości, egzystencjalnej – sensu życia, celu życia, relacji, etc. Osoby, których dotyczy ten rodzaj depresji, powinny zatem podjąć przede wszystkim pracę nad uporządkowaniem tej sfery swego życia. Modlitwa rozumiana jako forma pewnej kontemplacji, związanej z rozeznawaniem swojego stanu, szukaniem prawdy o sobie przed Bogiem ma wymiar terapeutyczny, ona na pewno będzie pomocna. Wsparciem w pozbywaniu się wewnętrznych konfliktów może być także kierownictwo duchowe. Natomiast w przypadku klasycznej depresji, pierwszym krokiem jest psychoterapia, drugim wspomaganie farmakologiczne, jeśli są to ostrzejsze postaci. Modlitwa może zatem wspomagać leczenie, natomiast trudno powiedzieć, żeby sama modlitwa błyskawicznie leczyła coś, co jest zakłócone w sferze psychicznej czy somatycznej bez wycofania tych zakłóceń. Dzięki modlitwie można często rozpoznać czynniki stresogenne. Pisma Ojców Kościoła czy pustelników świadczą o tym, że oni bardzo dobrze diagnozują różne stany, które byśmy dzisiaj nazywali depresyjnymi. Jednak, aby wyeliminować te zakłócenia, p o t rz e b n e są jeszcze inne działania.(..)\nCzym właściwie jest depresja?\nW wymiarze funkcjonowania emocji mówi się o depresji, że to jest gniew skierowany na siebie. Jeżeli mamy jakieś przeszkody, to do tego, aby je pokonać, najwłaściwszymi uczuciami są złość i gniew. One dają nam informacje, że jest przeszkoda i mobilizują energię do jej pokonania. Jeżeli nie potrafimy sobie poradzić z problemem, ten gniew kierujemy na siebie, ponieważ gdzieś go chcemy zużytkować. Wtedy niejako jesteśmy w konflikcie z sobą, z częścią emocji, więc żeby nie być ciągle zagniewanym na siebie, ratunkiem są te stany depresyjne. One działają na zasadzie takiego znieczulenia, hibernacji, obniżenia funkcjonowania po to, żeby złagodzić ból. Przeszkoda, która wywołuje napięcie emocjonalne jest związana z zagniewaniem albo na jakąś część siebie, albo na jakieś swoje działanie albo na kogoś, czasem również na Pana Boga, kiedy obwiniamy Go za coś, co się stało. W związku z tym, w leczeniu depresji dużą rolę odgrywa pojednanie z sobą, z Bogiem czy z innymi, co może uwolnić nas od tych uczuć, przywrócić wewnętrzną harmonię. Właściwie można powiedzieć, że niemal wszystkie stany depresyjne są związane z tym, że przeżywamy jakiś uraz, krzywdę, że nie jesteśmy pogodzeni, albo z sobą albo z otoczeniem.(..)Jeśli stany depresyjne w poważnym stopniu ograniczają nasze codzienne funkcjonowanie, wsparcie farmakologiczne jest przydatne czy często wręcz konieczne.’\nKs. dr Stanisław Tokarski jest certyfikowanym psychoterapeutą i superwizorem psychoterapii. Autor publikacji naukowych m.in. nt. związków religjności z kształtowaniem dojrzałej osobowości człowieka. Członek założyciel i wice-przewodniczący Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich.\nMogłabym z czystym sumieniem polecić jeszcze książkę:\nIch prawo do pisania na temat depresji i duchowości ma swoje źródło w stopniu doktorskim Rachel C w zakresie psychologii klinicznej i Rei McDonnell w dziedzinie studiów biblijnych. Poza tym pracują z osobami złamanymi na duchu oraz same doświadczyły różnych kryzysów emocjonalnych i duchowych, a jedna z nich nawet depresji w różnych okresach swojego życia.\n21 stycznia 2015 o 13:28\nOto jeszcze jedna rada dla tych samotnych i tych którzy czują się nieszczęśliwi , cytat Ks.Józef Pierzchalski :\n„Konieczne jest myślenie o sobie i własnych potrzebach. To, co może nas uczynić szczęśliwymi nie znajduje się nigdy poza nami, ale w nas. Nosimy w sobie szczęście, a tego nie wiemy. Nasze szczęście jest uzależnione od tego, na co patrzymy, o czym myślimy i jakie przeżycia, wspomnienia nam towarzyszą. Należy odejść od koncentracji na sprawach pozbawiających możliwości myślenia o Bogu. On jest Osobą centralną. Chcąc odczuć radość życia z Bogiem, konieczne jest doznanie radości życia z samym sobą.”Pozdrawiam , i wiem że to pomaga , bo nigdy nie jestesmy samotni , zawsze z nami jest Bóg .\nKonradzie , Pawle mam jeszcze jednąradę , zacznijce od udzielania sie jako wolontariusze na rzecz Caritasu czy w róznych wspólnotach kościelnych , czy KSM , czy róznych form pomocy ludziom potrzebujacym prowadzonym przez zakony i inne Stowarzyszenia przykoscielne , napewno Was przyjmą z otwartymi rękoma a i sami dzięki temu pozyskacie wartosciowych przyjaciół i co ważne w miarę w bezpieczny sposób.\n19 stycznia 2015 o 00:03\nFedora dziękuję za słowa otuchy, myślę że sięgnę po tą pozycję. Każdy sposób na szukanie jest dobry. Też właśnie myślałem o wolontariacie, nawet będąc na studiach prawie już zostałem wolontariuszem tyle, że to był dosyć trudny temat z dziećmi nieuleczalnie chorymi i zrezygnowałem, bo bałem się że psychicznie tego nie wytrzymam. Nie jest też tak, że zamykam się w sobie. Właśnie jestem otwarty na wszystkich i staram się dokładnie tak jak napisałaś, być miłym i serdecznym dla wszystkich, bo to nic nie kosztuje a daje tak wiele.\n18 stycznia 2015 o 20:05\nJedno jest pewne wszyscy możemy wyzdrowieć. Niezależnie od wieku. Każdy z nas ma okresy trudne, nieraz bardzo trudne. Mroczne dni są dla nas wyzwaniem. Droga życia jest trudna -czasem są na niej upadki czy postoje. Motywacji do życia trzeba poszukać w sobie. Inni mogą nas tylko umacniać. Witalność to nie tylko genetyka, ale również postawa wobec życia. Jednak żyjemy dzięki łasce Boga.Wszystko ma swój czas. I jest za co dziękować. Zobaczyć to jednak można dopiero w retrospekcji. Rzeczą dobrą jest również prosić Go o pomoc i siły duchowe.\n18 stycznia 2015 o 20:46\nCzasami potrzebna jest łaska medyczna czy pomoc w nauce prawidłowego myślenia. Sposób, w jaki postrzegamy jakieś wydarzenie i interpretujemy je dla samych siebie, wpływa na to, jak się z nim czujemy. Ważne by nie mylić uczuć, z obiektywną rzeczywistością. Nasze uczucia nie stanowią o tym, kim naprawdę jesteśmy. Mimo, iż czujemy się samotni i opuszczeni-zarówno w okresach duchowej posuchy , jak i tępej depresji czy w jej klinicznym stanie-Bóg jest blisko.Jednak są takie sytuacje, kiedy to nasze życie przypomina poruszanie się po ruchomych piaskach. Wtedy każdy samodzielny krok powoduje tylko pogorszenie sytuacji. Rzeczą oczywista jest, że potrzebujemy ludzi, by udzielili nam swojego wsparcia, dodali sił witalnych czy fachowej duchowej i medycznej pomocy.\n” Wszystko jest łaską!”. To ostatnie słowa powieści-dzieła Georgesa Bernanosa; „Pamiętnik wiejskiego proboszcza”. Ten sfabularyzowany pamiętnik młodego francuskiego proboszcza-stanowi przekonującą kronikę prób odnalezienia sensu i światła. Jest to możliwe dla każdego człowieka. A osobiste doświadczenie upadku ducha-może dostroić nas do bólu innych osób. Możemy wtedy z wyobraźnią zrodzoną z ” gleby”, zakorzenioną na gruncie, wzmocnioną na Skale-wejść z empatią w świat drugiego i być z nim. To chyba największy dar jaki człowiek może oferować drugiej osobie. To dar miłości. Uczymy się, że jesteśmy jak wszyscy inni ludzie. Kiedy zrozumiemy, że w nikogo nie wolno rzucać kamieniem, bo wszyscy mamy wady i różne stany ducha.Wtedy nawet autorytety w naszym życiu i inni, z których być może zrobiliśmy swoich idoli, są zaledwie ludźmi. ” Wie Pan z czego jesteśmy utworzeni, pamięta, że jesteśmy prochem” Ps.103,14\n18 stycznia 2015 o 15:02\nTo propozycja dla Was Pawle , Konradzie ,usłyszałam o tej ksiązce w Radiu Katolickim polecano ,jako propozycja dla ludzi , którzy maja problem z odnalezieniem sensu życia , autorka Regina Brett , „Jestem cudem „to ta książka\nZ mojego życiowego doswiadczenia , to co opisane jest w tej książce działa .Jeśli nie jest jeszcze za pózno , należy sie duzo modlic w tej intencji i z Boża pomoca i dobrych ludzkich rad ,najlepiej każdy uzdrowi się sam , , przede wszystkim trzeba szukać kontaktu z ludzmi , działać , manna sama z nieba nie zleci , problem izolowania się od towarzystwa ludzi ,tkwi w Nas , a nie w otoczeniu nie tylko wirtualnie ale szukać kontaktu , rozmawiać z ludzmi w realu , być otwartym , miłym dla napotkanego każdego człowieka , począwszy od dozorcy , który sprząta chodnik pod blokiem , uśmiechnąć się do napotkanej babci , która idzie rano do kościoła , powiedzieć kilka miłych słów do sprzedawcy w sklepie osiedlowym , jak rano kupuje sie pieczywo , od razu człowiekowi poprawia się humor i chce się żyć.\nW/g profesjonalnej recenzji tej ksiązki w internecie :\n„Jesteś cudem” to książka pełna zarówno humoru, jak i głębokich refleksji.\nRegina Brett, dziennikarka doświadczona przez ciężką chorobę, pisze z niezachwianą wiarą w człowieka. W dobro, które w nas tkwi i które sprawia, że to, co uznawaliśmy za niemożliwe, staje się nadspodziewanie łatwe. „Jesteś cudem” to zbiór inspirujących lekcji o tym, jak niewiele potrzeba, by żyło nam się lepiej. To 50 felietonów niosących pociechę i inspirację. Choć każdy z nich opowiada zupełnie inną historią, zebrane w jednym tomie tworzą całość”\nDuże fragmenty tej książki odsłuchałam w radiu czytane przez aktorkę Ewę Błaszczyk , której zycie też nie oszczędzało i stwierdzam że , recenzja zgodna z moimi odczuciami ,pozycja wspaniała dla ludzi którzy jeszcze nie chorują na depresje , ale swoim postępowaniem, izolacją od innych ludzi , ku niej zmierzają.\nPozdrawiam ,głowa do góry i polecam Was w modlitwie do Boga o urzeczywistnienie Waszych marzeń duchowych zakotwiczonych w „misterium istnienia”,a potem łatwiej będzie realizować i te przyziemne może już we dwoje.\n16 stycznia 2015 o 19:15\nCierpię na Depresję, Brak wiary, Bezsensowność życia…\nJest dom, jest praca (dobry zarobek, ale bez radości z jej wykonywania), są rodzice, rodzeństwo.\nNie ma miłości przy mnie, nie udane związki.\nNie ma przyjaciół, odwrócili się w momencie kirdy ich najbardziej potrzebowałem, mijają mnie obojętnie, za plecami wyzywają od „ciepłych” (a lekarka powiedziała: Ma Pan przyjaciół to z nimi przebywać proszę.)\nSą pasje, ale realizuję je w samotności.\nSzukam sensu ale nie znajduję\n17 stycznia 2015 o 00:05\nJa mam podobnie i staram się odkrywać życie z Bogiem. Nie mam nikogo i często czuje pustkę przez to, nie wiem co robić jak mam wolny czas, inni się spotykają albo mają już swoje rodziny, a ja nie. Mimo wszystko staram się jakoś z tym pogodzić, ofiarować to panu, znaleźć sens w swojej samotności. Wiem, że to trudne, ale nie wiem jak inaczej z tym sobie radzić. Myślę, że Pan ma dla mnie jakiś plan i Jemu to wszystko zawierzam. Wiem, ale nasuwa się pytanie, ile typ jeszcze potrwa. Człowiek z natury jest stworzony do tego, aby kochać i być kochanym. Trudne typ jest, ale wiara jest najważniejsza. Bez niej człowiek nie ma już nic.\n17 stycznia 2015 o 10:01\nMistyk przyjmuje cierpienie, które przecież dotyczy wszystkich.\nMistyk uwolnił się od wiary z chwilą poznania tego, co jest rzeczywiste.\nMistyk to samo żywe i bezkresne życie, jest jego sensem.\n17 stycznia 2015 o 22:16\nMożna tę książkę znaleźć w necie w wersji do poczytania. Proszę zwrócić uwagę na znaczące i istotne różnice pomiędzy acedią duchową, depresją, a tzw. nocą ciemną.\n16 stycznia 2015 o 11:59\nDuchowa depresja kojarzy mi się z jakimś zamkniętym pomieszczeniem, pojemnikiem w każdym razie czymś ograniczonym z którego to pomieszczenia/pojemnika są co prawda wyjścia, ale wszystkie w rezultacie prowadzą znowu do tego zamkniętego pomieszczenia. Jednym słowem człowiek jest uwięziony, nie potrafi znaleźć nowej drogi, nowego rozwiązania żeby się uwolnić z potrzasku, tkwi w martwym punkcie. A ponieważ bardzo chce się z tego potrzasku wydostać złości się, krzyczy, albo wręcz przeciwnie rezygnuje i zapada się w otchłań rozpaczy.\n15 stycznia 2015 o 22:53\nDokładnie, nie zastanawiamy się nad tym kim jesteśmy, co posiadamy, ale myślimy w kierunku kim nie jesteśmy i czego nie mamy.\nKażdy powinien dziękować za to wszystko co ma i być świadom tego, że i tak nic z tego co posiada, ani tego kim jest ze sobą nie zabierze, gdy przyjdzie jego kolej.\n15 stycznia 2015 o 18:07\nAcedia jest niewątpliwie tym co najbardziej niszczy nasze życie duchowe, ponieważ\npozbawia je sensu, jest to dramat i krytyczny stan ducha .\nBy nie dać się temu demonowi należy zaakceptować to co się ma i kim się jest naprawdę.\nNajgorzej kiedy człowiek ucieka w marzenia i pożąda mocno tego czego nie ma i mieć\nnie może. Takie podejście wbija człowieka w sposób dramatyczny w acedie.\n17 stycznia 2015 o 22:10\nPewnie trzeba odróżnić marzenia od mrzonek, tak jak wątpliwości od zwątpień. Poznać też swoje ograniczenia i możliwości. Ci, którzy myślą, że nie mają żadnych ograniczeń, przyciągają tylko podobnych sobie-powierzchownych, nieodpowiedzialnych, niemających pokory. Tacy ludzie nie żyją w rzeczywistości i jeszcze próbują przekonać innych, że prawdą jest to co widzą. Pragnienia/marzenia mylą z własnymi deliriami.Każdy zdrowy człowiek posiada jakieś marzenia ( nie o takie rodem z telewizyjnych reklam mi chodzi). Są to np. marzenia o lepszym życiu, dla rodziny, innych ludzi. Potem człowiek określa w jakim stopniu może własnym działaniem wpłynąć na ich urzeczywistnienie. Następnie przekształca swoją wizję w konkretne czyny. Zanurzyć się w nierealne marzenia czekając na latający dywan i poprzestać na tym lenistwie duchowym czyli acedii -można i tak. Ale można inaczej. Takim dobrym wzorem i przykładem jest postać niezwykłego człowieka i chrześcijanina jakim był Raoul Follereau. Kiedy spotkał trędowatych wymarzył sobie, że ich wszystkich wyleczy.W tamtych czasach takie marzenie wydawało się być nierealnym. Jego życie było prostym, konsekwentnym realizowaniem tego marzenia o wielkiej, powszechnej ” epidemii miłości”Działał zgodnie z własną dewizą, że” ateista planuje, a chrześcijanin marzy”. Wymarzył sobie wioskę dla trędowatych, w której mogliby być leczeni i pielęgnowani. Sporządził plan , zgromadził wokół siebie przyjaciół i wprowadził marzenia w czyn. Jedna trzecia wszystkich trędowatych na świecie znajduje się pod opieką ośrodków Follereau. Zachęcam do przeczytania Księgi Miłości tego niezwykle szlachetnego człowieka.\nInformuj mnie o odpowiedziach poprzez e-mail. Możesz również <a href='http://ps-po.pl/comment-subscriptions/?srp=23862&srk=&sra=s'>subskrybować</a> wpis bez zostawiania komentarza.


Jak zrobić hard reset na Pentagram EON PRIX 2 - elektroda.pl\nrogaty023 03 Oct 2014 11:55 8187 5\n#1 03 Oct 2014 11:55\nPosiadam tablet Pentagram eon prix 2 P5335-2. Android jest zablokowany kodem-wzorkiem. Chciałem zrobić hard reset ale nie potrafię wejść w tryb awaryjny. Wiem że robiło się to kombinacją klawiszy ale ten model posiada tylko dwa, Power oraz Home... Próbowałem różnej kombinacji ale nic nie działa... Jest jakiś sposób żeby to odblokować? Na danych zapisanych w urządzeniu mi nie zależy.\n#2 03 Oct 2014 12:32\nZ dowodem zakupu do serwisu Pentagrama.\n#3 03 Oct 2014 13:45\nA innej możliwości nie ma?\nDomyślam się że taka usługa będzie dodatkowo płatna.\n#4 05 Oct 2014 19:59\nTo jest zabezpieczenie antyzłodziejskie.\n#5 21 Oct 2015 12:40\n#6 09 Jan 2017 20:23\ninstalujemy minimal adb and fastboot\nwydajemu po kolei komendy:\nSimilar topics to jak zrobić hard reset na Pentagram EON PRIX 2\nsprzęt po włączeniu wyświetla okno powitalne potem zapala się biały ekran. Brak komunikacji po USB Najprawdopodobniej uwalony win CE. Jak przywołać or... (2)\nWitam Syn posiada w/w tablet i zbił w nim wyświetlacz. Czy da się go wymienić i czy to trudne ? Pytam, bo mam okazję kupić tani taki sam w którym pa... (2)\nOznaczenie płyty głównej BRD-86V-4354ACAD 2014.05.27,Pozostaje udać się do serwisu pentagrama z dowodem zakupu bo firmware brak. Możesz jeszcze ... (6)\nTablet po naładowaniu i odłączeniu wyłącza się po około minucie. Przed tym jest informacja że został 1 % baterii. Sprawdzałem napięcie na wyjściu ... (1)\nWitam kupiłem tablet Pentagram eon-prix-2 wersja jądra 3.4.0+ , system Android 4.2.2. Mam kłopot z aktualizacją kiedy uruchomię aktualizację online... (2)


konserwacja witraży - Katalog Stron | Multifina.pl\nW katalogu znajduje się 1075 stron zebranych w 302 podkategoriach. Na akceptację oczekuje 0 stron. Obecnie gości online - 4.\nOcena: 9.5/10 (2 głosów)\nID - 996\nWyświetleń - 89\nFirma nasza od lat para się renowacją oraz naprawą witraży sakralnych. Do pracy nad tymi cudownymi dziełami sztuki, nasi konserwatorzy podchodzą z pasją i niemałą ostrożnością. Wykonane często przed setkami lat przepiękne szklane arcydzieła odznaczają się zdumiewającą trwałością, co świadczy o artyzmie dawnych mistrzów sztuki rękodzieła. Na ogół naprawiamy i również rekonstruujemy witraże sakralne. Naprawa witraży odbywa się w świetnie wyposażonej pracowni, przez doświadczonych artystów plastyków. Staramy się, ażeby powierzone nam dzieła odzyskały swój dawny wygląd i mogły być podziwiane przez następne pokolenia. Nasza pracownia trudni się również projektowaniem witraży na specjalne zlecenia. Każde ciekawe zlecenie motywuje nas do pracy, która sprawia całemu zespołowi co niemiara satysfakcji. Wszystkich zainteresowany serdecznie zachęcamy do współpracy.\nData dodania: 30 12 2017\nwitraże sakralne, konserwacja witraży\nIntegracja Sensoryczna Ursynó »\nJesteśmy prywatnym gabinetem psychologiczno - pedagogicznym oferującym kompleksową pomoc dla dzieci, młodzieży oraz ich rodzin. W naszym gabinecie otrzymasz wsparcie i pomoc dla dzieci i młodzieży z różnymi problemami: z problemami społecznymi i emocjonalnymi ...\nData dodania - 05.12.2013 zobacz szczegóły tego wpisu »\nMozaika szklano kamienna Krak »\nFirma Euro Stone wchodzi w skład Happe Gruppe, będącej europejskim dystrybutorem artykułów szklanych, ceramicznych i kamiennych do urządzania ścian i podłóg. Bardzo długie doświadczenie, liczne oddziały i przedstawicielstwa rozmieszczone w Azji i Europie przyc...\nData dodania - 13.05.2014 zobacz szczegóły tego wpisu »\nLakierowanie Aluminium »\nGrupa Colorex to aż dziewięć spółek proponujących swoim Klientom takie usługi jak: lakierowanie proszkowe, lakierowanie aluminium, gięcie blach, obróbki blacharskie. Rozpoczęliśmy naszą działalność w 1990 r. w branży budowlanej. Po dwóch latach powstało Centru...\nData dodania - 10.04.2015 zobacz szczegóły tego wpisu »\nRegeneracja przekładni kierow »\nRegeneracja przekładni kierowniczych w Mielcu - naprawa maglownic. Układ kierowniczy, jego konstrukcja i sprawność, mają z pewnością bardzo duży wpływ na bezpieczeństwo na drodze. Jednym z najczęstszych powodów wypadków drogowych, obok nadmiernej prędkości, br...\nData dodania - 29.11.2016 zobacz szczegóły tego wpisu »\nwww.aglar.pl : kserokopiarki »\nO ile chcą Państwo zmniejszyć koszty, które dotyczą drukowania (nawet do 30%) i poprawić jednocześnie jakość wydruku, to już teraz skontaktujcie się naszą firmą oraz skorzystajcie z oferowanych przez nas usług. Oferujemy najlepszy system druku, który zaspokoi ...\nData dodania - 23.04.2017 zobacz szczegóły tego wpisu »\nEpitafium-przewozy.pl | Międz »\nJako firma z wieloletnim doświadczeniem w branży funeralnej oferujemy Państwu usługi najwyższej jakości. Chociaż naszą specjalizacją jest międzynarodowy transport zmarłych, nie ograniczamy się tylko do tego. Wśród naszych klientów są zarówno firmy pogrzebowe, ...\nData dodania - 19.10.2017 zobacz szczegóły tego wpisu »\nU Szwagra | Najlepszy kebab w »\nNa gastronomicznej mapie Krakowa istnieje wiele punktów serwujących kebaby. Jeśli oczekujesz czegoś więcej niż tylko atrakcyjnej ceny, przyjdź do nas. Sieć lokali U Szwagra zaprasza wszystkich miłośników dań fast food. Na rynku działamy już siedem lat i mamy d...\nData dodania - 24.10.2017 zobacz szczegóły tego wpisu »\ngeodezja Limanowa »\nGeodezyjna firma 'Stingeo' działa na rynku już prawie od dwudziestu lat. Jak sama nazwa pokazuje, specjalizacją tej firmy jest geodezja. Oferuje ona opracowania map dla celów projektowych, geodezyjne pomiary realizacyjne i inwentaryzacyjne, oraz prace geodezyj...\nData dodania - 28.11.2017 zobacz szczegóły tego wpisu »\nManzuko - Akcesoria i element »\nSklep Manzuko każdego dnia realizuje zamówienia na koraliki i półfabrykaty do wyrobu biżuterii. Dzięki produktom zakupionym w naszym sklepie, mogą Państwo samodzielnie stworzyć najpiękniejsze bransoletki hand-made, łańcuszki i koraliki. ...\nData dodania - 14.07.2018 zobacz szczegóły tego wpisu »\nDezynfekcja Olsztyn »\nAnty Robak to sprecyzowany atak na uciążliwych intruzów w twoim miejscu zamieszkania lub miejscu pracy. Obsługujemy osoby prywatne jak i firmy produkcyjne oraz gospodarstwa rolne. Dzięki fachowej wiedzy w zakresie DDD jesteśmy w stanie dopasować właściwy sposó...\nData dodania - 11.10.2018 zobacz szczegóły tego wpisu »


Naczynka i rumień - Sharley Medical Clinic & Day SPA\nSharley Medical Clinic & Day SPA/Zabiegi/Medycyna estetyczna/Naczynka i rumień\nNieprawidłowe funkcjonowanie naczyń żylnych na twarzy i nogach to nieprzyjemny, trudny do zamaskowania problem wielu naszych pacjentów. Boryka się z nim co druga kobieta i co trzeci mężczyzna. Rozszerzone czy popękane naczynka to znak, że system naczyń włosowatych w naszym organizmie nie funkcjonuje prawidłowo. Nie należy tego lekceważyć i jak najszybciej rozpocząć terapię. Na początkowym etapie można bowiem jeszcze skutecznie wzmocnić naczynia i uniknąć eskalacji problemu.\nNaczynka w zdrowej skórze są mocne i elastyczne. Sprawnie kurczą się rozkurczają pod wpływem ciepła i zimna. Przejściowy rumieniec na twarzy, który temu towarzyszy znika równie szybko jak się pojawia. Kiedy jednak mamy do czynienia z naczyniami osłabionymi, nie wracają one już do swojego pierwotnego stanu tak szybko. Za to szybciej rozszerzają się pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Wysoka lub niska temperatura, ostre przyprawy, alkohol mogą nasilać to zjawisko.\nJeśli zauważasz u siebie dłuższe utrzymywanie się zaczerwienienia pod wpływem wymienionych czynników, zacznij działać, zanim będzie za późno. Z czasem ścianki osłabionych naczyń stają się bowiem bardziej kruche i przepuszczalne, podatne na pękanie. Długo utrzymujący się rumieniec na twarzy, któregoś dnia po prostu już się nie cofa i przyjmuje stałą formę, czyli tzw. rumień. Jest to nic innego jak skupisko rozszerzonych naczyń ściśle przylegających do siebie. Z kolei uszkodzone naczynka występujące pojedynczo lub w mniejszych grupach obserwujemy w postaci prześwitujących przez skórę czerwonych lub sinoniebieskich „niteczek”, tworzących często rozgałęzienia, tzw. pajączki.\nW cerze naczynkowej podstawową kwestią jest jej właściwa pielęgnacja. Jest to bowiem skóra szczególnie wrażliwa, podatna na negatywny wpływ czynników zewnętrznych.\nW sezonie jesienno-zimowym pamiętajmy o należytej ochronie przed mrozem i wiatrem za pomocą (pół)tłustych kremów ochronnych. Latem zabezpieczajmy twarz przed promieniowaniem UV kremem z wysokim filtrem SPF. W codziennym oczyszczaniu zrezygnujmy z peelingów mechanicznych na rzecz enzymatycznych. Rozpuszczają one delikatnie warstwę rogową naskórka, zapobiegając podrażnieniom skóry. W kosmetykach pielęgnacyjnych raczej unikajmy substancji drażniących, takich jak retinol (witamina A) czy kwasy owocowe. Najlepiej jest stosować kosmetyki dedykowane typowo do tego rodzaju cery. Z oferty Kliniki Sharley polecamy w tym celu doskonałe szwajcarskie kosmetyki Be Ceuticals.\nJakie zabiegi na pękające naczynka?\nPrzy cerze problemowej pielęgnacja domowa zawsze powinna iść w parze z gabinetową. Żadne kosmetyki nie dostarczą bowiem substancji aktywnych w takim stopniu jak profesjonalne zabiegi. Na zmiany naczyniowe w mało zaawansowanym stadium można stosować zabiegi kosmetologiczne z zawartością witamin C i E, które wzmacniają i uszczelniają ściany naczyń od wewnątrz. Przydatne będą tu również wszelkie zabiegi regenerujące skórę i opóźniające procesy starzenia. Z wiekiem skóra staje się bowiem coraz cieńsza i bardziej przezroczysta, przez co naczynka są lepiej widoczne. Systematyczna regeneracja skóry, która wpływa na jej zagęszczanie i pogrubianie jest więc tutaj jak najbardziej wskazana. Jednak wszystkie te zabiegi mają raczej działanie profilaktyczne, a nie lecznicze.\nW przypadkach, kiedy popękane naczynka stają się problematycznym estetycznym defektem, polecamy ich terapię laserem VariLite™. Jest to obecnie najskuteczniejsza kuracja skóry naczynkowej dostępna medycynie estetycznej. Zapraszamy w tym celu na konsultację wstępną do lekarza medycyny estetycznej. Jeżeli jednak popękanym naczynkom towarzyszą większe zmiany, jak żylaki czy owrzodzenia, możesz potrzebować konsultacji flebologicznej.\nKuracja skóry naczyniowej – wybierz zabieg dla siebie\nKonsultacja wstępna u lekarza medycyny estetycznej\nZamykanie naczynek laserem Joule


Kaszmir – Domowe Porady\nUbrania z kaszmiru można prać bez obaw – przy zachowaniu pewnych zasad. Potem staną się nawet jeszcze piękniejsze.\nW pralce: Najlepiej wsunąć je do poszewki, zawiązać i prać w chłodnej wodzie, włączając program do tkanin delikatnych. Nie można wirować – odsączamy je, wyciskając delikatnie zawinięte w ręcznik. Suszymy płasko rozłożone. Jeśli trzeba uprasować – to średnio nagrzanym żelazkiem i po lewej stronie\nRęcznie: Pierzemy w delikatnym płynie, nie wykręcając ani nie pocierając. Wyciskamy w ręcznik i suszymy płasko rozłożone.\nW obu przypadkach nie należy używać płynu zmiękczającego. Nie zapomnijmy też sprawdzić metki przed włożeniem do wody, bo jednak niektóre wyroby wymagają prania wyłącznie na sucho.


Zabójcza pamięć - Ken Follett (4844100) - Lubimyczytać.pl\n6,88 (572 ocen\ti\t41 opinii) Zobacz oceny\nWitold Nowakowski, wywiad, amnezja, zimna wojna\nCo takiego wiedział, że pozbawiono go przeszłości? Rok 1958. Środek zimnej wojny. Początek wyścigu kosmicznego między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim. Satelita Explorer I to dla Amerykanów szansa na wysunięcie się na prowadzenie w tym szaleńczym współzawodnictwie. Tymczasem na podłodze toalety na waszyngtońskiej Union Station budzi się mężczyzna, który nie wie ani jak się tam...\nostatnia dodana przez 32Polak, 8 tygodni temu, w grupie Aktualności\nGosia_7 | 2019-03-08\nNa półkach: Thriller szpiegowski, Przeczytane\nDo książki podchodziłam trochę jak pies do jeża, a to ze względu na osobę autora. Owszem pisze jeden bestseller za drugim, ale raz, że za bestselerami nie gonię, a dwa, Ken Follett ponoć jest co nieco nieobiektywny w kwestii faktów historycznych w niektórych swoich dziełach. Książkę dostałam w prezencie, więc pomyślałam, że nastawię się na rozrywkę, a ewentualną prawdę lub fałsz historyczny po prostu zignoruję. Przyznam uczciwie, że jak zaczęłam czytać, to nie mogłam się oderwać. Między czytaniem zastanawiałam się jak dalej potoczą się losy bohaterów i do jakiego finału zmierza akcja. Ale po kolei. Z głównym bohaterem spotykamy się w styczniu 1958 r. Luke budzi się na podłodze publicznej ubikacji na dworcu kolejowym Union Station w Waszyngtonie. W tym momencie jeszcze nie wie jak się nazywa, kim jest i dlaczego tam się znalazł. Jest bez grosza przy duszy i cierpi na zanik pamięci. Powoli zaczyna zauważać u siebie pewne umiejętności oraz wiedzę wskazującą na to, że nie jest zwykłym...\nDo książki podchodziłam trochę jak pies do jeża, a to ze względu na osobę autora. Owszem pisze jeden bestseller za drugim, ale raz, że za bestselerami nie gonię, a dwa, Ken Follett ponoć jest co nieco nieobiektywny w kwestii faktów historycznych w niektórych swoich dziełach. Książkę dostałam w prezencie, więc pomyślałam, że nastawię się na rozrywkę, a ewentualną prawdę lub fałsz historyczny po prostu zignoruję. Przyznam uczciwie, że jak zaczęłam czytać, to nie mogłam się oderwać. Między czytaniem zastanawiałam się jak dalej potoczą się losy bohaterów i do jakiego finału zmierza akcja. Ale po kolei. Z głównym bohaterem spotykamy się w styczniu 1958 r. Luke budzi się na podłodze publicznej ubikacji na dworcu kolejowym Union Station w Waszyngtonie. W tym momencie jeszcze nie wie jak się nazywa, kim jest i dlaczego tam się znalazł. Jest bez grosza przy duszy i cierpi na zanik pamięci. Powoli zaczyna zauważać u siebie pewne umiejętności oraz wiedzę wskazującą na to, że nie jest zwykłym bezdomnym pijakiem. Akcja toczy się dwutorowo. Mamy przeskok do lat czterdziestych kiedy to czwórka przyjaciół – Luke, Anthony, Elspeth i jej koleżanka Billie - studiuje na Harvardzie. Wybuch wojny krzyżuje plany niektórym z nich, a ich drogi się rozchodzą. Akcja przyspiesza. Okazuje się, że Luke jest śledzony, tylko nie wiadomo przez kogo i dlaczego. W tym samym czasie na Przylądku Canaveral na Florydzie trwają ostatnie przygotowania do wystrzelenia w kosmos satelity Explorer I. Ciągle pojawiają się jakieś problemy natury technicznej lub atmosferycznej, a presja jest ogromna bo Stany Zjednoczone przegrywają ze Związkiem Radzieckim wyścig o dominację w kosmosie. Poprzednie tego typu próby zakończyły się fiaskiem, kolejna porażka z wystrzeleniem Explorera I będzie oznaczać de facto oddanie pałeczki pierwszeństwa Rosjanom. Wraz z Lukiem i odnalezioną przyjaciółką i miłością z czasów studenckich Billie odkrywamy kolejne części misternej sieci powiązań. Nie wiadomo kto jest przyjacielem, a kto wrogiem. Dlaczego tak bardzo zależy wpływowym osobom na tym, aby Luke nie odzyskał pamięci, aby nie poskładał elementów tej skomplikowanej układanki w logiczną całość? Dlaczego we wszystkim macza palce CIA? Jakie informacje są w posiadaniu Luke'a, że zaczyna się na niego polowanie i wyścig z czasem? Intryga jest skonstruowania niezwykle ciekawie i wiarygodnie. Podobały mi się też wstawki techniczne na temat satelity i rakiety mającej go wynieść na orbitę. Autor zadbał o wiarygodny kontekst historyczny, nawet w takim szczególe jak motel Starlite w miejscowości Cocoa Beach na Florydzie. Sprawdziłam i faktycznie taki motel był tam w latach pięćdziesiątych. Obecnie go już tam nie ma. Pod koniec czytelnik może się zacząć domyślać zakończenia, nie będę się jednak wyzłośliwiać, bo jak do tego zakończenia dojdzie, to wcale nie jest znowu takie oczywiste. Fabuła jest ciekawa do samego końca. Muszę przyznać, że byłam nie tylko bardzo miło zaskoczona jakością tego thrillera, ale też prawdą historyczną w nim zawartą. "Zabójcza pamięć", to thriller szpiegowski wysokich lotów i z prawdziwego zdarzenia. Polecam z czystym sumieniem.\nWalka wywiadów w latach wyścugu zbrojeń i lotów kosmicznych.Rosja świetnie werbuje agentów wśród studentów,którzy w dorosłym zyciu zrobią wszystki,zeby ich rola się nie wydała.Nie mogłam się zabrać fo tej książki,a teraz żałuję,że wcześniej jej nie przeczytałam


Link Charlotte - Księgarnia Internetowa PWN\nDecyzja. Audiobook (Audiobook na CD)\nA co, jeśli w niewłaściwym momencie podejmiesz złą decyzję? Simon razem z dziećmi zamierza spędzić spokojne Boże Narodzenie na południu Francji. Nic jednak nie układ...\nGra cieni. Outlet (Audiobook na CD) - Outlet\nDavid Bellino, pozbawiony skrupułów bogacz, otrzymuje anonimy z pogróżkami. Mężczyznę od lat prześladują lęki na jawie i koszmary we śnie. Tajemnicze wiadomości stają się pretekstem do konfrontacj...\nGra cieni. Outlet (Audiobook na CD...


Jak policzanie poprawiają sobie nastrój? – Miejski Ośrodek Kultury w Policach\nMiędzynarodowe trio muzyczne zaprezentowało w sobotni wieczór 16.02, w polickim MOK-u koncert, który zapraszał publiczność w daleką podróż.\nKtóż z nas nie przeniósłby się tam, gdzie świeci gorące słońce, gdzie otaczają nas życzliwi, pełni energii ludzie, gdzie gra porywająca muzyka, aż nogi same rwą się do tańca? Nic dziwnego, że szczególnie podczas panującej obecnie aury, mielibyśmy chęć skosztować gorącej atmosfery rodem z Argentyny.\nW klimacie argentyńskiego tanga\nNa scenie wystąpiło trio: śpiewak, rodowity Argentyńczyk Oscar Ovejero oraz oraz Aneta Salwińska (harfa) i Konrad Salwiński (akordeon). Muzycy inspirowali jedną z najbardziej barwnych kultur świata. Tango argentyńskie to nie tylko zmysłowy i namiętny taniec, ale także różnorodna i poruszająca muzyka tworzona z pasją, pod wpływem skrajnych emocji. Niewielu z nas wie, że Tango, zarówno taniec, jak i muzyka, jest wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa Unesco.\nGość z Argentyny, doświadczone trio\nKlimat prezentowanych utworów był muzykom doskonale znany. Na scenie wystąpił bowiem rodowity Argentyńczyk, pochodzący z Buenos Aires. Absolwent Conservatorio de Música ESNAOLA w Buenos Aires. Jako naturalny wokalista oraz gitarzysta, specjalizuje się w stylistyce i rytmach muzyki południowoamerykańskiej.\nNa harfie akompaniowała Aneta Salwińska, która muzyczną edukację rozpoczęła w Łodzi w wieku 8 lat. Absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach i Pedagogiki Instrumentalnej w Universität Mozarteum w Salzburgu.\nZaś na akordeonie grał Konrad Salwiński. Absolwent Universität für Musik und darstellende Kunst w Austrii, jest laureatem wielu nagród ogólnopolskich i międzynarodowych. Artysta zbliżał publiczność do tematyki tanga, również poprzez celnie dobrane anegdoty, historie.\nCzy tango zamieszkało w Policach\nKoncert Colours of Tango to muzyka pełna pasji i emocji, wykonywana na najwyższym poziomie artystycznym. Artyści swoim programem prezentowali różnorodność gatunków i stylów tanga argentyńskiego, najbardziej znane, ale także zupełnie nowe, autorskie kompozycje. Artyści inspirowani muzyką Piazzolli, Villoldo czy Gardela odkrywali przed publicznością cały wachlarz kolorów tanga. Zaś publiczność z entuzjazmem przyjmowała prezentowany repertuar. Na widowni zasiadali policzanie ale także wielu szczecinian, mi.in z Akademii Tanga Adriana i Doroty Grygier. Dało się także zważyć zróżnicowanie wiekowe, to jednak odbiorcy byli zgodni jeżeli chodzi o żywe reakcje i entuzjastyczne przyjęcie. Nie obyło się bez bisów.\nOby ten pozytywny klimat i energia pozostała z nami na dłużej i wystarczyła choćby do nadchodzącego lata…


Ludwik Lewin - Wprost\nTrylogia winiarska 16 gru 2007, 22:00 — 1. Mit w butelce, czyli jak francuscy winiarze walczą o życie 2. Rewolucja kalifornijska, czyli jak butelka wina za dwa dolary podbiła rynek 3. Winny napęd, czyli jak Chilijczycy stali się mistrzami w produkcji wina\nRewolucja samobójców 9 kwi 2006 — Starzy Francuzi utopili własne dzieci w morzu długów\nTapeta na ludwiku 26 lut 2006 — Meble projektowane w Finlandii przez włoskich designerów, produkowane w Rumunii i sprzedawane w Niemczech składają się na niemieckość wnętrz\nDruga francuska choroba 29 sty 2006 — Europejczycy nie pragną utrzymać Europy - to jest zasadnicza przyczyna imigracyjnego naporu\nGastronomia molekularna 8 sty 2006 — Francuska kuchnia pada ofiarą nadmiernego wyrafinowania\nBrojlery z płetwami 19 gru 2005, 16:00 — Za kilkadziesiąt lat zapomnimy, jak smakuje "wolna" ryba "Jedzcie dorsze, są rzeczy gorsze" - tak, a właściwie nieco gorzej, mówiono we wczesnych latach PRL. Sarmacka niechęć do cenionego od wieków przysmaku Anglików, Portugalczyków i Francuzów była niewątpliwie związana z niechęcią do "przodującej idei". Dziś to antyreklamowe hasło napawa nostalgią. Nie za PRL, za dorszem. Pół wieku temu łowiono na Morzu Północnym około miliona ton dorsza rocznie. Obecnie tamtejsze zasoby szacuje się na 45 tys. ton.\nAntykwariat Europa 1 maj 2005 — Przewodnik "Wprost" po pchlich targach Starego Kontynentu Ależ w Polsce są drogie antyki! - mówi Christine Lemaitre, właścicielka sklepu z antykami przy placu Sablon na starym mieście w Brukseli. Kształtująca się w naszym kraju klasa średnia nie tylko dużo musi płacić za stare meble, zegary czy żyrandole, ale ma też wyjątkowo ubogą ofertę. Dziś, przy otwartych granicach, znacznie bardziej niż w Polsce opłaca się kupować antyki w Londynie, Brukseli, Amsterdamie czy Paryżu. Prezentujemy najciekawsze miejsca z antykami w Europie, zarówno dla tych, którzy urządzają mieszkania, jak i dla hobbystów.\nFrancuski kac 6 lut 2005 — Winiarze z Bordeaux i Szampanii przegrywają z własnym państwem Jean Dupont, winiarz spod Bordeaux, przebywając niedawno w Londynie, poszedł do sklepu z winami sieci Thresher Wine, by kupić butelkę dla znajomych, którzy zaprosili go na kolację. Wybrał bordeaux. Sympatyczny sprzedawca zapytany, co sądzi o wyborze, doradził: "Weź pan wino z Nowej Zelandii". I wskazał na butelkę z Omaka Springs. "Trochę lepsze i zaoszczędzi pan półtora funta" - oznajmił zaskoczonemu Dupontowi. Francuscy producenci win znaleźli się w największym od półtora wieku kryzysie. W połowie XIX wieku amerykańska mszyca o nazwie filoksera winiec zjadła niemal wszystkie francuskie winnice. Na początku XXI wieku plantacje w okolicach Bordeaux i w Szampanii dotknęły rodzime szkodniki: biurokracja, bierność, brak innowacyjności, fiskalizm, nadmierne wykorzystanie środków chemicznych, obniżenie wymagań jakościowych. Podczas gdy we Francji spoczęto na laurach, powierzchnia winnic na przykład w Australii wzrosła dwukrotnie. Wina z tego kraju zdobyły ponad 20 proc. niezwykle wymagającego rynku brytyjskiego. Ze światowych rynków Francuzów wypychają Włosi i Hiszpanie, zalewają je tanie wina z południowo-wschodniej Europy i - przede wszystkim - z Nowego Świata: Stanów Zjednoczonych, Chile, Argentyny oraz z Republiki Południowej Afryki i Nowej Zelandii. Teraz do skoku na rynki wina szykują się Chińczycy.\nUrodzony prezydent 18 lip 2004 — Czy Nicolas Sarkozy, nowa gwiazda francuskiej prawicy, zerwie oś Paryż - Berlin? Miał dziewiętnaście lat, kiedy powiedział, że interesuje go tylko jedno: zostać prezydentem. Nicolas Sarkozy już jest ministrem finansów i ministrem stanu, czyli wicepremierem francuskiego rządu. I wiele wskazuje na to, że będzie następnym prezydentem Francji.\nPiękna katastrofa 30 maj 2004 — Odrodzenie kina katastroficznego to wbrew pozorom objaw zdrowia amerykańskiej kultury\nMecenas katów 11 kwi 2004, 1:00 — Jacques Verges leczy świat z choroby demokracji\nZasłona polityczna 8 lut 2004 — Jak Francuzi wyhodowali u siebie wojujący islam\nLokomotywa na bocznicy 14 gru 2003 — Francuzi tracą na twardym sojuszu z Niemcami Francuska wizja Europy opiera się na "pojednaniu francusko-niemieckim". W tej wizji unia była kondominium, jej program polityczny rodził się w Paryżu i po dyskusjach przedstawiany był jako wspólne dzieło Paryża i Bonn. Lokomotywa była więc francusko-niemiecka, ale to Francja była maszynistą. Bez Związku Sowieckiego i NRD francuski rozkład jazdy przestał Niemcom pasować. Nie przez przypadek po przeniesieniu stolicy z Bonn do Berlina Niemcy zapowiedziały, że ich polityka będzie polegać na "światłej obronie własnych interesów". Dyskusje o budżecie Unii Europejskiej, wspólnej polityce rolnej i rozdziale kompetencji między Radą Europejską (szczytem unii) a Komisją i Parlamentem Europejskim były kolejnymi etapami, na których rozchodziły się drogi Paryża i Berlina. Drogi te bowiem, jak szybko się okazało, nie prowadzą do tego samego celu.\nMetropolia na falach 30 lis 2003 — Queen Mary 2 to nowy rodzaj transatlantyku - pływający kurort Tragedia na "Queen Mary 2" tylko wzmogła zainteresowanie pierwszym rejsem tego transatlantyku. Gdy kilkanaście dni temu zerwał się trap nad nabrzeżem, przypominało to wydarzenia przed pierwszym rejsem "Titanica". Fala wywołana przez "Titanica" zerwała cumy innego statku i mógł się on zderzyć z transatlantykiem. 12 stycznia 2004 r. po trapie wiodącym na "Queen Mary 2" wejdą pierwsi pasażerowie, a na pokładzie powitają ich stewardzi z kieliszkami szampana Veuve Clicquot.\nFaszysta w Pałacu Elizejskim? 31 sie 2003, 1:00 — "Płonącą jesień" zapowiada francuskiemu rządowi antyglobalista kryminalista José Bové\nSexAtak 13 lip 2003, 1:00 — Dyktatura wyzwolonych seksualnie "postępowców"\nDyrektoriat świata 16 cze 2003, 1:00 — Europa gada, a Ameryka płaci


Jakie auto kupić? | Urbanistyka : Urbanistyka\nDużo jest marek wozów, jakie z pewnością mogą pozostać lubiane. Z pewnością te w największym stopniu gustowne marki są najchętniej rozchwytywane. Oczywiście na należyty samochód należy mieć dobre pieniądze. Mimo to, że ten biznes z roku na rok staje się coraz to tańszy, to oraz tak należy posiadać kolosalną gotówkę, żeby zdołać sobie zezwolić na przydatny pojazd. Splendorem są już sportowe auta, jakie bogato wyekwipowane w szczególności panom przypadają do gustu. Niektóre kobiety kochają jeździć takimi autami, lecz w większości na siedzeniu pasażera. Kobiety, które są kierowcami o wiele znacznie bardziej lubią potęgę wyposażenia, tym znacznie bardziej, kiedy samochód jest wyposażony o ponadprogramowe funkcje parkowania, czy rozpoznawania znaków, jak http://opel.autozoliborz.pl/. Perfekcyjne marki samochodów umieją wiele zaoferować. Generalnie nie kolor ma znaczenie, a jakość. Dużo z nich ma wiele niezmiernie trafnych akcesoriów, jakie pozostają wykorzystane na drodze. Świadczyć o tym może choćby sam fakt poduszek powietrznych, jakie również wychodzą już w standardzie w większości autach. Kiedyś, by ujrzeć kobietę za kierownicą można było tylko pomarzyć. Dziś kobiety można ogłosić mogą stanowić nawet większość. Kierowcy o płci żeńskiej są w pewnych momentach o dużo bardziej rozsądni aniżeli nam się wydaje. Damy bardziej przykładają się do przestrzegania zasad drogowych oparte na znakach. Z pewnością kobiety nie mają w ceremoniału nadmiernego pokazywania własnych osiągów na drodze. Faceci, przyznajmy szczerze, kochają chwalić się możliwościami własnego samochodu szczególnie, kiedy jest on oryginalny i wypada go wypróbować.


Marta Giza - rejs morski z Blue Water Clubem\nMarta Giza: Od jakiegoś czasu chodził mi po głowie rejs. Fantazjując o tym jeszcze w ziemie, nie mając najmniejszego pojęcia jak taka wyprawa wygląda, natrafiłam na ofertę Blue Water Club. Od razu przypadła mi ona do gustu. Wraz z rodzeństwem zgłosiłam się na rejs i choć nie wiedziałam czego mogę się spodziewać, teraz z całą pewnością mogę stwierdzić, że było warto! Dobra organizacja transportu i samego rejsu. Przepiękne widoki, których nie doceni się na lądzie. Otwartość ludzi sprawiła, że mogliśmy się zgrać. To chyba również taka mieszanka załogi pozwoliła pokazać się naszemu kapitanowi Piotrowi Seredyńskiemu - Serkowi z najlepszej strony. Spotkanie raczkującego żeglarza - turysty z Serkiem, który łączy swoje pasje żeglarskie z nauczaniem, było świetnym doświadczeniem. Na pewno nie zapomnę tej przygody i zabawy, o której decydowała cała załoga wraz z naszym kapitalnym skipperem. Życzę każdemu kto po raz pierwszy styka się z żeglarstwem, aby trafiał na tak odpowiedzialnego i doświadczonego kapitana. Jestem pewna, że nie był to mój ostatni rejs i polecam wszystkim bez względu na wiek i doświadczenie, bo żeglować może każdy i to właśnie zapewnia Blue Water Club!


Obowiązki związane z BDO po 1 stycznia 2020 r. – Dr Agnieszka Zając radca prawny doradca podatkowy\nObowiązki związane z BDO po 1 stycznia 2020 r.\nW związku z dużą ilością zapytań o BDO ze względu na zbliżający się upływ terminu obowiązkowego wpisu do rejestru BDO niektórych podmiotów (do końca 2019 r.) zagadnienie wydaje się zasługiwać na wpis.\nRejestr BDO jest to Rejestr podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami. Jest on częścią prowadzonej w systemie teleinformatycznym przez marszałków województw bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, tzw. BDO. Baza ta ma za zadanie umożliwić wykonanie obowiązków rejestrowych, ewidencyjnych i sprawozdawczych w postaci elektronicznej tak, aby zapewnić dostęp organom kontroli do danych on line w czasie dokonywania rzeczywistych czynności objętych obowiązkami publicznoprawnymi.\nIstotą zmian ustawy o odpadach jest to, że od 1 stycznia 2020 r. ewidencję odpadów prowadzi się jedynie posługując się indywidualnym kontem w BDO. Dokumenty ewidencji odpadów sporządza się w postaci elektronicznej bezpośrednio w systemie BDO lub wykorzystując zewnętrzne aplikacje spójne z systemem BDO. Podmioty zobowiązane do prowadzenia ewidencji odpadów bez dostępu do indywidualnego konta w BDO technicznie nie będą mogły wywiązać się z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów. Brak rejestracji w BDO uniemożliwi również uczestniczenie w obrocie odpadami polegające, m.in. na ich przekazaniu, transporcie oraz przyjęciu.\nWniosek o wpis do Rejestru BDO składają podmioty wykonujące działalność określoną w ustawie o odpadach, tj. działalność, której przedmiotem są pojazdy, oleje, smary, opony, baterie, akumulatory, sprzęt elektryczny lub elektroniczny, opakowania, produkty w opakowaniach, a także odpady opakowaniowe lub inne odpady. Doniosłe znaczenie ma również zakres tej działalności. Obowiązek wpisu do Rejestru BDO dotyczy podmiotów, które:\n1/ wytwarzają odpady oraz prowadzą ewidencję tych odpadów;\n2/ wprowadzają na terytorium kraju produkty w opakowaniach, pojazdy, oleje, smary, opony, baterie bądź akumulatory, a także sprzęt elektryczny i elektroniczny;\n3/ produkują, importują lub nabywają w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych opakowania;\n4/ prowadzą działalność handlową, w ramach której oferują woreczki z tworzywa sztucznego, które objęte są opłatą recyklingową.\nWpisowi do Rejestru BDO nie podlegają podmioty wymienione w ustawie, m.in.:\n1/ osoby niebędące przedsiębiorcami, które wykorzystują odpady na potrzeby własne;\n2/ podmioty nieprofesjonalnie zbierające odpady opakowaniowe i odpady w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, np. apteki, szkoły, urzędy, czy sklepy;\n3/ rolnicy, będący wytwórcami odpadów, gospodarujący na obszarze mniejszym od 75 ha.\nZ obowiązku uzyskania wpisu do Rejestru BDO są zwolnieni:\n1/ przedsiębiorcy, którzy w ramach prowadzonej działalności wytwarzają jedynie odpady o składzie i charakterze odpadów komunalnych i objęci systemem odbioru odpadów komunalnych (m.in. drobne usługi, kancelarie prawne),\n2/ przedsiębiorcy, który wytwarzają rodzaje odpadów wymienione w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie rodzajów odpadów i ilości odpadów, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, w ilościach nie większych niż wskazane w tym rozporządzeniu,\n3/ przedsiębiorcy, którzy podpisali umowę na świadczenie usług w zakresie budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania, konserwacji i napraw (wytwórcę odpadu ustala się jednak w zależności od treści umowy).\nEwidencję odpadów zobowiązane są prowadzić podmioty, które wytwarzają odpady oraz osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które są w posiadaniu odpadów. Wyjątki obejmują:\n1/ wytwórców odpadów komunalnych;\n2/ osoby, które nie są przedsiębiorcami i wykorzystują odpady na cele prywatne za pomocą dopuszczalnych metod odzysku;\n2/ podmioty zbierające odpady nieprofesjonalnie (m.in. apteki przyjmujące leki i opakowania po nich, szkoły lub urzędy, które zbierają odpady);\n3/ podmioty, które zawarły stosowne umowy z wynajmującym lub innymi wytwórcami odpadów, wspólnie z którymi korzystają z lokalu;\n4/ sprzedawców odpadów lub pośredników w obrocie odpadami, którzy nie są posiadaczami tych odpadów (sprzedawcy i pośrednicy prowadzą w ramach wyjątku wyłącznie ewidencje odpadów niebezpiecznych);\n5/ podmioty, które nie utylizują odpadów we własnym zakresie, a podpisały stosowną umowę o świadczenie usług w zakresie budowy, remontu obiektów, rozbiórki a także czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania, napraw i konserwacji;\n6/ wytwórców pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli przekażą pojazdy do stacji demontażu lub punktu zbierania.\n7/ określone rodzaje odpadów w ilości nie przekraczającej limitów określonych przepisami, np. materiały budowlane zawierające gips, odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów, baterie alkaliczne, inne baterie i akumulatory, trociny, wiórki, ścinki, drewno, płyta wiórowa i fornir, szkło, tworzywa sztuczne, drewno.\n8/ rolników gospodarujących na powierzchni użytków rolnych poniżej 75 ha, o ile nie podlegają wpisowi do rejestru BDO z urzędu na podstawie art. 51 ust. 1;\nZ ustawy o odpadach wynika nie tylko obowiązek rejestracji oraz obowiązek prowadzenia ewidencji, ale także składania sprawozdania w terminie do 15 marca za rok poprzedni i zamieszczania numeru wpisu w BDO na wszystkich dokumentach podmiotu podlegającego wpisowi. Uchybienie obowiązkom przewidzianym przez ustawę, w tym obowiązkowi umieszczania na wszystkich dokumentach numeru wpisu do BDO, zagrożone jest surowymi sankcjami, mianowicie karą aresztu lub grzywny.\nTeoretycznie każdy może zweryfikować, czy ma obowiązek rejestracji w BDO po kliknięciu na link: https://bdo.mos.gov.pl/home/obowiazek_rejestracji/\nPod wskazanym odnośnikiem udostępniony został przez administrację publiczną test. Wydaje się on jednak niewystarczająco intuicyjny, co może prowadzić do błędnego wyobrażenia o obowiązujących regulacjach w zakresie obowiązku wpisu. Zatem, aby uniknąć błędu, warto skonsultować się z prawnikiem.\nKategorie:\tprawo od a do z\nTagi:BDOewidencja odpadówRejestr BDOsankcje za naruszenie ustawy o odpadach\nOdpowiedzialność lekarza dentysty prowadzącego prywatny gabinet stomatologiczny za usunięcie zdrowego zęba\nNa gruncie prawa cywilnego lekarz dentysta prowadzący działalność gospodarczą odpowiada w sposób dwojaki: za nienależyte wykonanie umowy dzieła, a także za popełnienie czynu niedozwolonego. Lekarz dentysta ponosi również odpowiedzialność dyscyplinarną oraz karną, jeśli spełnione zostały Więcej…\nSuma komandytowa – wyjaśnienie pojęcia\nIstotą spółki komandytowej jest to, że uczestniczą w niej dwa rodzaje wspólników, których zakres odpowiedzialności osobistej różni się między sobą. Komplementariusz odpowiada w sposób nieograniczony. Komandytariusz natomiast odpowiada do wysokości sumy komandytowej. Zatem suma komandytowa Więcej…\nCzy przyjemność z urlopu jest dobrem osobistym, które podlega ochronie? W tej kwestii orzecznictwo nie jest do końca jednolite. Jednakże nie zmienia to faktu, że za utraconą przyjemność z urlopu przysługuje ekwiwalent pieniężny. Oczywiście nie Więcej…


Dorastanie dzieci i o tym jak pokonał mnie przewijak\nO tym jak pokonał mnie przewijak\nNi stąd, ni zowąd moje nozdrza spenetrował bardzo nieprzyjemny zapach, by nie powiedzieć smród. W pierwszej chwili moja zmęczona i niewyspana głowa skojarzyła fetor z jedzoną kanapką. Pomyślałam po prostu, że zdążyła się ona już trochę rozłożyć zanim ja znalazłam chwilę na jej zjedzenie. Kiedy jednak mnie samej ta myśl wydała się niedorzeczna, nie ruszając się z wygodnego miejsca zaczęłam poszukiwać źródła nieprzyjemnego zapachu wytężając węch. Źródło było na tyle oczywiste, że zlokalizowałam je w niespełna minutę. Wszak od 17 miesięcy źródło tego typu woni jest tylko jedno. Moje ramiona mimowolnie opadły w dół. Przecież dopiero co zmienialiśmy pieluchę… Dosłownie sekundę temu siedział na nocniku i co? I gówno!\nTotalnie zrezygnowana chowając głowę w poduszkę rzuciłam od niechcenia: „Skoro taki jesteś cwany, to teraz sam sobie przynieś przewijak!”. I tak zastygłam w tej pozycji marząc o tym, że jestem teraz gdzieś zupełnie indziej niż w rzeczywistości jestem i robię coś zupełnie innego, bardziej przyjemnego. Te rozmyślania trwały kilkanaście sekund. Oderwałam głowę od poduszki, a przede mną stał mój mały, pierworodny i coraz bardziej śmierdzący syn dumnie dzierżąc przewijak w obu rączkach. Przekazał mi go, po czym znów zniknął za drzwiami sypialni. Tylko po to, by za chwilę wrócić z pękiem pieluch. Później zrobił to jeszcze 4 razy. I tak oto, w salonie, w bardzo krótkim czasie znalazło się siedemnaście pampersów. Przyznam szczerze, trochę obawiałam się przewinąć swoje dziecko biorąc pod uwagę ilość pieluch jaką obdarował mnie syn. Czy on mi chce coś zasugerować? – pomyślałam niespokojnie.\nOszczędzę wam relacji z samego przewijania, choć muszę przyznać, że odkąd mój syn zajada się daktylami w nieprzyzwoitych wręcz ilościach, to to, co później znajduję w pielusze nie śniło się poetom, a już na pewno nie malarzom. Ciekawe, co by na to Freud powiedział. Albo chociażby Rorschach. 😉\nAle nie o wypróżnianiu będzie ten post.\nA o tym, że jakoś tak mi smutno i źle z tym, że on tak szybko rośnie. Tak, tak… Ja wiem, że on jest ciągle mały. Że ledwo zaczął chodzić, że nie mówi jeszcze z sensem (bo ciągle chcę wierzyć w to, że nieustannie powtarzane „DUDA” to czysty przypadek, a nie rodzące się, prawicowe poglądy mojego syna).\nMam takie poczucie, że jakoś tak obok tego wszystkiego jestem. Że nie nadążam, że z boku przez szybę przyglądam się temu rozwojowi własnego dziecka. A tak bardzo chciałam w nim uczestniczyć. Tak by widzieć, że on powoli, krok po kroku uczy się ode mnie. A tu raptem bach. Nie było jeszcze lekcji przynoszenia przewijaka, a on już zdał egzamin na szóstkę. A gdzie w tym wszystkim pomoc matki? Gdzie całe to: Mamo! Pomóż bo nie daję rady… Dorastanie dziecka, bywa bolesne dla matki.\nPatrzę na moje dziecko jak pięknie i z wdziękiem się rozwija. Patrzę, a gardło ściska mi wzruszenie. Wzruszenie mieszające się z żalem. Bo przecież czas niemowlęcy miał być tak długi, mozolny i męczący, a mi przemknął niepostrzeżenie. Przecież miałam z utęsknieniem czekać na pierwszy uśmiech czy słowo, a on buduje już całe zdania po swojemu i zaśmiewa się kiedy ja uderzę się w mały palec u nogi i zaczynam podskakiwać z bólu. Czasami mam wręcz ochotę złapać go za te małe ramionka,spojrzeć mu prosto w oczy i powiedzieć ostrym tonem: Ej! Kolego! Tak się nie umawialiśmy! Proszę mi się tak szybko nie rozwijać. Daj mamie szansę chociaż zapisać w pamięci te wszystkie momenty.\nJuż wiem jak będzie wyglądała nasza przyszłość… Ona przebiegnie sprintem, a my będziemy ją gonić. Dorastanie dziecka, to proces niesamowicie szybki. Pierwszy dzień w przedszkolu, w szkole, pierwsza randka i ślub Miecia nagle staje się czymś naprawdę rzeczywistym. Choć jeszcze wczoraj był tak mały, że zmieściłby się w dłoni Janka (w mojej raczej nie, ale ja mam małe ręce. ;)) Tak bardzo chciałabym móc celebrować te wspólne chwile, ale one pędzą tak, że jedyne co mogę zrobić bo biec za nimi. Pędzić by złapać dla siebie choć trochę wspomnień z jego dzieciństwa. To dorastanie niemowląt jest takie trudne. 😉\nDzień Dziecka Utraconego. I co z tego?\nMiecio jest po prostu do schrupania! 😉 I to imię tak do niego pasuje. No po prostu Miecio jak się patrzy 🙂 Oj tak, dzieci rosną zdecydowanie zbyt szybko. Moja Rozalka w listopadzie kończy 2,5 roku. A przecież dopiero co się urodziła! I jak mi zaczyna odstawiać te swoje bunty, jak mnie wygania do kuchni, bo chce zaanektować kanapę dla siebie, jak z uporem maniaka zakłada ciągle tę samą spódniczkę, nawet na spodnie dresowe, i na okrągło zdejmuje buty, a potem się wścieka, bo nie potrafi założyć (no chyba że to są kalosze, do których też ma maniackie upodobanie), to… Czytaj więcej »


Jak się zalogować? – Książnica Karkonoska dla dzieci i młodzieży\nNa karcie bibliotecznej znajduje się kod kreskowy i ciąg liczb. Jest to numer karty czytelnika, który należy wpisać w okienku do logowania. Hasło to data urodzenia właściciela karty wpisana ciągiem (RRRRMMDD). W kolejnym okienku przy logowaniu należy wybrać miejscowość czyli Jelenią Górę dla czytelników Książnicy Karkonoskiej. Po zalogowaniu zalecamy zmianę hasła.\nrezerwację pozycji, którą chcesz wypożyczyć (UWAGA: nie ma możliwości zarezerwowania pozycji wypożyczanych na czas poniżej miesiąca, np. na 2 tygodnie w przypadku lektur szkolnych; jeśli zamówiona książka jest aktualnie wypożyczona, czekaj na SMS z informacją o możliwości jej odbioru)\nprolongatę wypożyczonych przez siebie książek (i innych materiałów bibliotecznych np. płyt DVD, CD)\nkontrolę terminów zwrotu pozycji na swoim koncie czytelniczym\nprzeglądanie historii wypożyczeń\nwpisanie swojego adresu e-mail co umożliwi otrzymywanie powiadomień o zbliżającym się terminie zwrotu wypożyczonych materiałów bibliotecznych na pocztę elektroniczną\nWażne: podczas korzystania z Internetu z komputera np. w kafejce internetowej proszę pamiętać o wylogowaniu się. Uniemożliwi to osobom postronnym wejście do systemu na Twoje konto.