Hamas, Fatah i Izrael. Plany Moskwy | Fronda.pl\nHamas, Fatah i Izrael. Plany Moskwy\nRosja jest gotowa organizować spotkania przedstawicieli Fatahu i Hamasu i sprzyjać pojednaniu między dwoma głównym obozami palestyńskimi. Wszelki dialog między Hamasem a Fatahem utknął w miejscu po zamachu bombowym w marcu 2018 r. na konwój z palestyńskim premierem i szefem palestyńskiego wywiadu w drodze do Strefy Gazy. Władze Autonomii Palestyńskiej oskarżyły o atak Hamas. Ten zaprzecza. Dotychczasowe próby mediacji podejmowane przez kraje arabskie nic bowiem nie dały. MSZ Rosji zaprosiło więc do Moskwy szefa Biura Politycznego Hamasu, Ismaila Haniyeha na spotkanie z przedstawicielami Fatahu. Haniyeh przyjął zaproszenie. Fatah zapewnia, że jest gotów wprowadzić w życie porozumienie zawarte z Hamasem w Kairze w październiku 2017 i wznowić dialog zamrożony po zamachu na premiera Autonomii. Ostatnie próby rosyjskie zorganizowania u siebie rozmów pojednawczych dwóch głównych sił palestyńskich nie są czymś nowym. Moskwa oferowała mediację już w czerwcu 2015 roku, ale nic to nie dało. W ostatnich miesiącach Moskwę odwiedził szereg palestyńskich polityków i delegacji z różnych ugrupowań, od szefa dyplomacji Autonomii Palestyńskiej po delegacje Islamskiego Dżihadu, Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny oraz Hamasu.\nZdaniem ekspertów, Moskwa może jednak grać co najwyżej pomocniczą rolę wobec pozycji Egiptu w kwestii wewnątrzpalestyńskiej. Skoro Kair, który ma konkretne narzędzia nacisku na Fatah i na Hamas, nie był w stanie dotąd doprowadzić do przełomu, to trudno oczekiwać, że uda się to Moskwie. Inicjatywę rosyjską można traktować raczej jako element planu odegrania większej roli w negocjacjach izraelsko-palestyńskich. Pod koniec lipca Rosja próbowała – bezskutecznie – zorganizować spotkanie Mahmuda Abbasa z Benjaminem Netanyahu. Ten drugi odmówił. Rosyjska dyplomacja zaktywizowała się na tym odcinku Bliskiego Wschodu po tym, jak między palestyńskimi władzami a administracją USA doszło do głębokiego kryzysu po deklaracji Trumpa w grudniu 2017 roku o uznaniu Jerozolimy jako stolicy Izraela. Pod koniec grudnia w Moskwie gościł szef dyplomacji palestyńskiej. A sam Abbas odwiedził stolicę Rosji dwa razy w ciągu roku. Jednak perspektywy na rozmowy Izraela z Palestyną przy rosyjskiej mediacji nie wyglądają dobrze. Przywódcy izraelscy nie widzą sensu w bezpośrednich rozmowach z Palestyńczykami dopóki Amerykanie nie przedstawią nowego planu pokojowego. W Izraelu dominuje też opinia, że Moskwa sprzyja stronie palestyńskiej (grudniowe weto Rosji wobec rezolucji w ONZ potępiającej Hamas za odpalenie rakiet w Izrael z pewnością tylko utwierdziło w tym przekonaniu). Izrael skrytykował też ostro zaproszenie rosyjskie dla lidera Hamasu.\nja 9.2.19 19:23\nten człowiek niby ma twarz, ale już nie ma oczu.\nKandydat PO chce zatrzymać CPK i przekop Mierzei\nSakiewicz o nielegalnych podpisach dla Trzaskowskiego\n4 mln z Warszawy na skrajnie radykalne LGBT i lewactwo\nCzeski kontrwywiad ostrzega o radykalizacji islamu\nRaport o praworządności? 'To stek kłamstw i pomówień!'\nHisteria GW w obronie Tuleyi: ,,Niesąd'' go osądzi\nKoronawirus w Polsce. Kolejne 192 nowe zakażenia\nFogiel: Ego Grodzkiego ma już własne pole grawitacyjne\n'Przestańcie się bawić i pozwólcie wybrać prezydenta!'\nWyprawa życia dookoła świata bez wychodzenia z domu!\nAbsurd! Awaria Czajki wg szefowej Zielonych. Kto winny?


Tecentriq | Centrum Informacji o Leku\nWysłane przez Traktor w pon., 10/30/2017 - 23:22\nNiniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR) dotyczącego leku Tecentriq. Wyjaśnia, jak Agencja oceniła lek w celu przyjęcia zaleceń w sprawie przyznania pozwolenia na dopuszczenie produktu do obrotu w UE oraz warunków jego stosowania. Jego celem nie jest zapewnienie praktycznej porady dotyczącej stosowania leku Tecentriq.\nW celu uzyskania praktycznych informacji na temat stosowania leku Tecentriq należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nCo to jest produkt Tecentriq i w jakim celu się go stosuje?\nTecentriq jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu raka urotelialnego (raka pęcherza i układu moczowego) i rodzaju raka płuca zwanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca.\nTecentriq stosuje się, kiedy te nowotwory są zaawansowane lub rozprzestrzeniły się na inne części organizmu. W przypadku raka urotelialnego lek jest przeznaczony dla pacjentów po wcześniejszej chemioterapii na bazie związków platyny lub pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną. Pacjenci z niedrobnokomórkowym rakiem płuca powinni najpierw zostać poddani chemioterapii, a osoby z niektórymi mutacjami genetycznymi (zmianami), które reagują na leczenie ukierunkowane, powinny otrzymać to leczenie przed zastosowaniem leku Tecentriq.\nTecentriq zawiera substancję czynną atezolizumab.\nJak stosować produkt Tecentriq?\nTecentriq podaje się we wlewie dożylnym (kroplówce) raz na 3 tygodnie. Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo pacjent odnosi z niego korzyści, albo dopóki nie wystąpią niemożliwe do opanowania działania niepożądane. U pacjentów, u których wystąpią pewne działania niepożądane, w tym zapalenie płuc, wątroby lub jelita grubego, dolegliwości ze strony tarczycy i gruczołów nadnerczy lub nerwów, wysypka i reakcje na wlew, może być konieczne przerwanie leczenia. Więcej informacji znajduje się w ulotce dla pacjenta.\nLek Tecentriq wydaje się wyłącznie z przepisu lekarza, a leczenie powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w leczeniu nowotworów.\nJak działa produkt Tecentriq?\nSubstancja czynna leku Tecentriq, atezolizumab, jest przeciwciałem monoklonalnym (rodzajem białka), które zostało zaprojektowane w taki sposób, aby rozpoznawało białko o nazwie ligand receptora programowanej śmierci 1 (PD-L1) występujące na powierzchni wielu komórek nowotworowych i przyłączało się do niego.\nDziałanie PD-L1 polega na wyłączaniu komórek odpornościowych, które w przeciwnym razie atakowałyby komórki nowotworowe. Przyłączając się do PD-L1 i osłabiając jego działanie, Tecentriq zwiększa zdolność układu odpornościowego do atakowania komórek nowotworowych, a co za tym idzie opóźnia postęp choroby.\nJakie korzyści ze stosowania produktu Tecentriq zaobserwowano w badaniach?\nUdowodniono, że Tecentriq zmniejsza guzy u pacjentów z rakiem urotelialnym, który jest zaawansowany lub rozprzestrzenił się. W badaniu z udziałem 429 pacjentów odpowiedź na leczenie produktem Tecentriq odnotowano u 23% pacjentów, którzy nie kwalifikowali się do chemioterapii na bazie związków platyny, oraz odpowiedź uzyskano u 16% pacjentów, którzy wcześniej zostali poddani chemioterapii na bazie związków platyny (odpowiedź to częściowe lub całkowite wyeliminowanie guzów u pacjenta).\nW innym badaniu z udziałem 931 pacjentów z rakiem urotelialnym wykazano, że pacjenci otrzymujący Tecentriq żyli nieco dłużej (8,6 miesiąca) niż pacjenci otrzymujący chemioterapię (8 miesięcy), chociaż różnica może wynikać z przypadku. Reakcję na leczenie obserwowano nawet u pacjentów, u których nowotwór nie produkował dużych ilości PD-L1.\nU pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, który jest zaawansowany lub rozprzestrzenił się, wykazano, że Tecentriq skuteczniej niż lek porównawczy przedłuża życie pacjentów. W jednym badaniu głównym z udziałem 850 pacjentów osoby otrzymujące Tecentriq żyły średnio 14 miesięcy, natomiast osoby otrzymujące inny lek, docetaksel, żyły średnio 10 miesięcy. Podobne wyniki obserwowano w drugim badaniu dotyczącym raka płuca, w którym brało udział 287 pacjentów. W badaniu tym pacjenci stosujący Tecentriq żyli średnio 13 miesięcy, w porównaniu z 10 miesiącami w przypadku pacjentów stosujących docetaksel.\nJakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem produktu Tecentriq?\nNajczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem produktu Tecentriq (mogące wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10) to zmęczenie, zmniejszenie apetytu, nudności (mdłości) i wymioty, problemy z oddychaniem, biegunka, wysypka, gorączka, ból stawów, osłabienie i swędzenie. Pełny wykaz działań niepożądanych i ograniczeń znajduje się w ulotce dla pacjenta.\nNa jakiej podstawie zatwierdza się produkt Tecentriq?\nWykazano, że w przypadku raka urotelialnego Tecentriq zmniejsza wielkość guza u pacjentów, którzy otrzymywali chemioterapię na bazie związków platyny lub którzy nie kwalifikują się do takiego leczenia. Tecentriq może także poprawić czas przeżycia o 3 lub 4 miesiące u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, dla których istnieje niewiele możliwości leczenia. Ponadto jego działania niepożądane są mniej kłopotliwe niż w przypadku standardowej chemioterapii i uważa się je za możliwe do opanowania.\nJakie środki są podejmowane w celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu Tecentriq?\nFirma wprowadzająca produkt Tecentriq do obrotu przygotuje program edukacyjny dla pacjentów i personelu medycznego w celu wyjaśnienia, że podczas leczenia mogą wystąpić poważne działania niepożądane związane z układem odpornościowym, i poinformowania, co należy robić, aby zminimalizować ryzyko. Firma prowadzi również i kończy badania, aby przedstawić więcej danych na temat skuteczności produktu Tecentriq w leczeniu raka urotelialnego i na temat bezpieczeństwa stosowania leku.\nW celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego stosowania leku Tecentriq w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce dla pacjenta zawarto również zalecenia i środki ostrożności przeznaczone dla personelu medycznego i pacjentów.\nInne informacje dotyczące produktu Tecentriq\nPełne sprawozdanie EPAR dotyczące produktu Tecentriq znajduje się na stronie internetowej Agencji pod adresem: ema.europa.eu/Find medicine/Human medicines/European public assessment reports. W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących leczenia produktem Tecentriq należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta (także część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nŹródło: EMEA/H/C/004143; Październik 2017; http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_library/EPAR_-_Summary_for_the_public/human/004143/WC500235781.pdf\nProdukt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem urotelialnym (UC) po wcześniejszej chemioterapii zawierającej związki platyny lub u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną (patrz punkt 5.1).\nProdukt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) po wcześniejszej chemioterapii. Pacjenci z mutacjami aktywującymi EGFR lub ALK-pozytywnymi mutacjami w guzie przed leczeniem produktem Tecentriq powinni otrzymać również leczenie ukierunkowane molekularnie (patrz punkt 5.1).\nrak urotelialny (UC), niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP)\nrak urotelialny (UC)


rają jest stan zębów. Pragniemy mieć szeroki uśmiech i pokazywać zadbane zęby, lecz jak to się ma do tego, gdy gabinet dentystyczny omijamy szerokim łukiem. Nie jest możliwe, aby przez lata mieć zdrowe zęby bez pomocy stomatologa,\nDodane: 09-03-2020 01:20\nPragniemy wyglądać atrakcyjnie, lecz bardzo często zapominamy o tym, co świadczy o naszej atrakcyjności. Jedną z podstawowych rzeczy, które dodają nam urody lub ją odbierają jest stan zębów. Pragniemy mieć szeroki uśmiech i pokazywać zadbane zęby, lecz jak to się ma do tego, gdy gabinet dentystyczny omijamy szerokim łukiem. Nie jest możliwe, aby przez lata mieć zdrowe zęby bez pomocy stomatologa, który zalecz\nMedieval city in Poland - about CracowJak pozbyć się groźnych szczurów?Ogólnie o implantach i protetyceCzym zajmują się geodeci?Jak poradzić sobie z s=problemamiSkąd wziąć części? Jakiego mechanika wybrać?Kartoteki przyszłościCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiTwoja firma a obsługa prawnaRuch, sport i odżywkiNawadnianie ozdobnych ogrodówPraktyczny wjazd do garażu. Warto pomyśleć o...Przygotowanie wystroju ogroduPodręczne noże każdego majsterkowiczaNudny temat - sprzątanieA może Costa del Sol?Jak pozycjonować? New data how to buy us auto parts SEO - sprawdzone metody na pozycjonowanie GliwicePlumber - when you need some help with pipesKomfort używania samochoduCzy warto założyć przydomową oczyszczalnię ścieków?Czy można naprawić ekspres do kawy w niedzielę?Wirtualne biuro - funkcjonalne rozwiązanieChłodnictwo - poznaj ten tematJak bez problemu kupić panele fotowoltaiczneTradycyjne kartki na świętaWarto rozważyć - wirtualne biuroPoradnik zimowy - ogrzewanieGdzie kupić sztukaterie


Nowa, "amejzing" bateria w iPhone 5. Ale i tak pewnie nie wytrzyma doby\nKanały muzyczne na YouTube to przyszłość niszowej muzyki Marcowe gry Xbox Game Pass to prawdziwa uczta dla fanów sportowych zmagań Pokaż wszystkie artykuły\nNowa, „amejzing” bateria w iPhone 5. Ale i tak pewnie nie wytrzyma doby\nZawiedliście się na nowym iPhonie? Ja szczerze powiedziawszy, a i owszem. I nie dlatego, że telefon ten jest zły czy ma po prostu za mało „amejzingu”, ale dlatego, że Apple tak naprawdę ledwie dogoniło konkurencję. Bo co właściwie dostaliśmy: lżejszy, cieńszy, dłuższy z mocniejszym procesorem i lepszą kamerą smartfon. Zabrakło cechy, która odróżniałaby go od […]\nZawiedliście się na nowym iPhonie? Ja szczerze powiedziawszy, a i owszem. I nie dlatego, że telefon ten jest zły czy ma po prostu za mało „amejzingu”, ale dlatego, że Apple tak naprawdę ledwie dogoniło konkurencję. Bo co właściwie dostaliśmy: lżejszy, cieńszy, dłuższy z mocniejszym procesorem i lepszą kamerą smartfon. Zabrakło cechy, która odróżniałaby go od całej reszty topowych modeli (oczywiście, taką cechą jest iOS, ale zostańmy na razie przy samym sprzęcie). A rozwiązanie jest przecież na wyciągnięcie ręki.\nI choć nie brzmi to tak medialnie, jak super technologia iSight czy ekstra-giga szybki net z LTE, to jednak jest pewien parametr, na bazie którego można by się odróżnić od całej reszty: żywotność baterii. Tak, wiem, w iPhone 5 jest nowa, świetna bateria, która pozwoli na więcej, etc. Ale po przejściu przez marketingowe zapewnienia (zauważcie, że na konferencji poświęcono temu tematowi ledwie mgnienie oka) rzeczywistość jest już nieco inna.\nBez wątpienia bateria w nowym iPhonie jest lepsza od tej, którą znajdziemy w 4S. Biorąc pod uwagę dużo wyższe parametry sprzętowe nowego smartfona bateria, teoretycznie, ma poprawione osiągi. Ale są one lepsze od poprzedniczki zaledwie o 60-120 minut w danych, najważniejszych, kategoriach. Czas rozmowy nie uległ zmianie, lepiej jest w kategorii przeglądania sieci przez 3G, przeskok z 6 do 8 godzin, oraz przez Wi-Fi, z 9 do 10 godzin. Poprawił się również czas na Standby oraz odtwarzania muzyki.\nI choć jest dobrze, to oczywiście dane te dotyczą sytuacji modelowej, a i tak, nie oszukujmy się, iPhone 5, przy nieco bardziej intensywnym korzystaniu (sieć, gry, GPS, o rozmowach nie mówię nawet), nie dotrwa końca dnia, zupełnie, jak jego poprzednik. Krótko mówiąc, to kolejny smartfon, który jest lekki, poręczny, mobilny, ale bez kabla lub ładowarki w dłuższą trasę nawet nie próbujcie wychodzić.\nA aż się prosi, aby z długiej żywotności baterii zrobić atut. Wprawdzie są modele smartfonów, które starają się tym zabłysnąć, jest Motorola, która ma potężną baterię, ale jakoś nie potrafiła wykorzystać tego elementu w walce konkurencyjnej. A ze swoim marketingiem i pozycją Apple mogłoby zrobić z dobrej baterii element wyróżniający. Bo w tym momencie nowy iPhone to tylko jeden z dobrych topowych smartfonów i nic więcej. Wygląda na to, że era, w której Apple wyznaczało kierunki rozwoju dla branży bezpowrotnie mija.\nNowy iPad Pro zaoferuje wydajność porównywalną do Mac z M1 Kamil Świtalski\niPhone 13 bez żadnego portu? Coraz więcej na to wskazuje Krzysztof Rojek\nFrancja wymusiła na Apple "repairability score". Tyle, że system jest fatalny i mylący Krzysztof Rojek\nBrak Touch Bara, wyświetlacz mini-LED, port HDMI i czytnik kart pamięci. Takie mają być nowe MacBooki Pro Paweł Winiarski


Ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych z dnia 23 maja 1991 roku gwarantuje zakładowym organizacjom związkowym reprezentatywnym możliwość obrony zbiorowych praw i interesów pracowniczych w ściśle ograniczonym, przedmiotowym zakresie. Określa procedury zarówno wszczęcia jak i prowadzenia sporu zbiorowego. Precyzuje pakiety uprawnień i obowiązków stron sporu zbiorowego. W ostateczności przyzwala organizacji związkowej, będącej stroną sporu zbiorowego, w przypadku braku oczekiwanych rezultatów, na zorganizowanie strajku, po przeprowadzeniu referendum wśród pracowników.\nWedle ustawy, spór jest prowadzony z zachowaniem określonej dynamiki z wykorzystaniem źródłowych danych na podstawie obowiązującej zasady prowadzenia rokowań w dobrej wierze i respektowania oczekiwanego rezultatu, minimalizującego potencjalne straty. Zawarte, w ramach sporu zbiorowego, porozumienie definitywnie kończące spór, jest z mocy prawa obowiązującym w obiegu zakładowym wewnętrznym aktem prawnym w sferze praw i obowiązków stron, egzekwowanym przed sądami powszechnymi. Stąd pracownicy nie mogą pozwolić sobie na nieznajomość zawartych w porozumieniu regulacji. O powodzeniu sporu w znacznym stopniu decydują źródłowe informacje, wola stron i przygotowanie zespołów negocjacyjnych.\nSpory dotyczą także indywidualnych relacji między pracownikiem i pracodawcą, określonych w prawie. Dotyczy to między innymi trwałości stosunku pracy, odpowiedzialności materialnej pracownika, porządku i dyscypliny pracy, czy prawa do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Dowody będące w posiadaniu pracownika, będącego w konflikcie z pracodawcą, zwiększają szanse na wygraną. Również znajomość obowiązującego prawa, procedur postępowania i terminów staje się pomocnym narzędziem w obronie przysługujących praw.\nPrzynależność do zakładowej organizacji związkowej NSZZ „Solidarność” radykalnie zwiększa moce obronne pracownika w konflikcie z pracodawcą, bo można skorzystać na każdym etapie konfliktu z profesjonalnej, bezpłatnej pomocy prawnej, co nie jest bez znaczenia w finalnym rozstrzygnięciu. Należy pamiętać, że roszczenia z tytułu pracy ulegają przedawnieniu po trzech latach od chwili ich powstania, co jest istotne nawet w przypadkach wygaśnięcia stosunku pracy.


Jeśli Laveris ma prawo obrażać mojego Boga, nazywając Go "Krzyżownikiem" i obrażać moją religię, przypisując jej najgorsze cechy, to ja mam prawo skrytykować, nawet w sposób dosadny, jego i inne osoby, które takie poglądy wypowiadają.\nNie masz. Nadstaw drugi policzek.\nNie do końca. Z tego co wiem to znaczenie tego zdarzenia było inne.\nTak czy inaczej przydałoby się troche luzu, gdyż wycieczki ad personam nie powinny mieć miejsca, bez względu na wiarę.\nRzymian, 12, 19-21.\n(19) Najmilsi! Nie mścijcie się sami, ale pozostawcie to gniewowi Bożemu, albowiem napisano: Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę, mówi Pan. (20) Jeśli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeśli pragnie, napój go; bo czyniąc to, węgle rozżarzone zgarniesz na jego głowę. (21) Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.\nProszę o powstrzymanie się od uwag ad personam. Wszystkie takie komentarze będą natychmiast kasowane, niezależnie od ich pozostałej zawartości.\nPobawie sie w Mazowieckiego:\nRaza-toth - Chodzi akurat o to, że tak. Te upoważnienia właśnie środowiska sprzyjające homoseksualistom chcą przepchać i są nazywane oficjalnie związkami partnerskimi (żeby nie wkurzać ludzi krzyczących o świętości małżeństwa), na forum nie chodzi o poprawność polityczną dlatego wszyscy to nazywają po imieniu :-). Olechowski w jednym wywiadzie mówił, że chce je przepchać ale nie ze względu na homoseksualistów, ale na samotne osoby mieszkające razem (w tym wywiadzie mówił konkretnie o staruszkach).\nNa religie nie chodzili i masz. Później nie wiedzą jak z katolikiem o katolicyzmie rozmawiać :)\n@ Kastor & banda drombo\nPomyliliście się :) Z religią w Polsce jest jak z prawem albo jak z „pale” („Piraci z Karaibów”), wytyczne z księgi traktujemy raczej jako „wskazówki” :) Z tego, co się orientuje to Luteranie traktują biblie dosłownie. Zasadniczo w chrześcijaństwie o tym jak się tekst powinno czytać decyduje kościół. Wiem, że idea wojny obronnej jest przezeń jak najbardziej dopuszczana zaś totalny pacyfizm uznawany za równie rachityczny jak totalitaryzm.\nJa tam nic o Aztekach czy Nacjonalizmie Niemieckim nie pisałem tylko mówię, że mogłoby Ci z tego wyjść coś podobnego i szanse na to są większe niż mniejsze. Nie jestem szaleńcem wiem że wózek trzyma się na farbie, wierze, słowie honoru ale mimo wszystko jednak jest i trwa, jest mój i na złom nie oddam :) Co do semickich (pochodzących z Arabii) antysemitów (strefa gazy, Państwo Izrael) to Ok., stary testament „naród wybrany” zgadza się.\nNo dobra wygrałeś przyznaję trudno mieć coś przeciw temu :P\nObyś tylko nie zasłabł, jak pan premier podczas swojego expose ;)\nNatomiast odnośnie Twojego bloga, aby powrócić do tematu. Zgadzam się, że ta sytuacja jest chora i powinna być jak najszybciej zakończona. Najgorsze w tym wszystkim jest jednak to, że to nie ci ludzie są winni, co stoją pod krzyżem i go bronią. Oni są tylko użytecznymi narzędziami pewnych grup politycznych i ich liderów, którzy ich zindoktrynowali. Winne jest kierownictwo PiS oraz redakcje "Radia Maryja" i "Naszego Dziennika" (a być może jeszcze inne podmioty, o których nie jest głośno) i to do nich należałoby mieć pretensje o taki stan rzeczy. Ci ludzie, co stoją przed Pałacem Prezydenckim, to, w gruncie rzeczy ofiary amoralnej propagandy środowisk, które nazywają siebie katolickimi, ale w rzeczywistości zaprzeczają tym wartościom. I oni ponoszą konsekwencje tego, że czynią to w dobrej wierze. Zaś prawdziwi winowajcy (Kaczyński, Rydzyk itd) kryją się tchórzliwie za ich plecami, bojąc się pokazać na placu, mimo, że sami judzili i podsycali takie nastroje. To jest haniebne zachowanie i nie wstydźmy się tego powiedzieć. Ale też nie generalizujmy i nie obwiniajmy wszystkich katolików, wszystkich chrześcijan za niegodne postępowanie części fanatyków, co z katolicyzmem, poza werbalną formą, nie mają wiele wspólnego.\nPS. Związek Kaczyńskiego z katolicyzmem jest taki, że kiedyś powiedział (jak go spytano o stosunek do religii), iż na plebanii pijał najlepsze wino. I to jest właśnie katolicyzm prezesa PiS. Nawet hierarchowie, związani z Radiem Maryja (jak abp Józef Michalik czy abp Stanisław Gądecki) odżegnali się od Kaczyńskiego w kampanii wyborczej, wyraźnie wskazując, że jego program nie ma wiele wspólnego z nauką Kościoła. To chyba już o czymś świadczy, jaki z Kaczyńskiego katolik.\n"Natomiast odnośnie Twojego bloga, aby powrócić do tematu."\n"Ale też nie generalizujmy i nie obwiniajmy wszystkich katolików, wszystkich chrześcijan za niegodne postępowanie części fanatyków, co z katolicyzmem, poza werbalną formą, nie mają wiele wspólnego."\nCaly czas o tym mowie, ba, o tym jest wlasnie ten wpis :)\nOwszem, glownymi winowajcami sa srodowiska skupione wokol Radia Maryja i Naszego Dziennika, w tym czesc politykow PiSu (tez nie chce uogolniac, chociaz szczerze nie lubie tej partii), ale nie mozna wybielic ludzi, ktorzy obrzucili obelgami harcerzy,tych mlodych ludzi ktorzy zrobili wszystko, aby prawdziwie bronic krzyza. To wlasnie harcerzy najbardziej mi szkoda. Ksiezy duzo mniej, moze wreszcie zobacza, ze z Radiem Maryja nie ma co sie cackac.\nZiom, szanuję Cię. Zawsze wypowiadałeś się bardzo rozsądnie i z sensem. Proszę, nie dawaj się wciągać w tego typu pyskówki - zaniżasz swój własny poziom - zwłaszcza atakując innych userów.\nUwagi Lavarisowi i kilku innym osobom nie zwracam tylko dlatego, że jestem zbyt zmiażdżony ich komentarzami.\nSytuacja z krzyżem jest korzystna z jednego powodu. Nareszcie powstał konflikt między wierzącymi i pseudo-wierzącymi demaskujący tych drugich. Teraz wreszcie widać czarno na białym, że są ludzie, którzy się zgadzają z poglądami chrześcijańskimi i dlatego wierzą i tacy, dla których religia jest narzędziem który usprawiedliwia ich poglądy i daje im poczucie wyższości nad innymi.\nA ty co tu jeszcze robisz? Przecież miałeś mieć skasowane konto. Administrator zgubił się w panelu, czy co?\n"Żyjesz w społeczęństwie, w którym większość wyznaje taką, a nie inną religię i normalne jest, że symbole i obrzędy z nią związane pojawiają się w wielu miejscach."\nPrimo, nie jestem pewien czy faktycznie jest to 'większość'. Fakt, mamy sporo katolików, ale większość z nich do kościoła co niedzielę nie chodzi. Sporo osób deklaruje się też jako "wierzących, ale po swojemu". Stastyczna przynależność rozbija się jeśli chodzi o takie kwestie jak antykoncepcja czy seks przedmałżeński. Kwestia czy możemy faktycznie używać tej większości jako argumentu jest sprawą dyskusyjną. Ale mniejsza o to, jest ważniejszy problem.\nSecundo, żyjemy w państwie w którym istnieje konstytucyjny rozdział religii od państwa. Wydaje mi się, że siedziba władz świeckich ne jest odpowiednim miejscem do stawiania tam symboli religijnych. Krzyż jako spontaniczny wyraz żałoby społeczeństwa - ok, przez miesiąc. Ale upłynęło już zbyt wiele czasu i jego obecnośc nie jest już tam potrzebna. Są inne, bardziej odpowiednie miejsca do oddania czci zmarłym w katastrofie. Miejsce w którym krzyż teraz stoi należy do ogółu obywateli (tak, tak i do Szepta, i do Laverisa, i do earla i do Nuriela też) i nie powinien być zawłaszczany przez tylko jedną opcję. Sfera publiczna ma być także dla ludzi nie podzielających poglądów większości.\nOsobiscie jestem pesymistycznie nastawiony do tej demaskacji. Niestety, dopoki hierarchia KRK bedzie bedzie przymykala oko na takie wydarzenia nic sie nie zmieni. Spis powszechny znow ujawni, ze 98% Polakow to katolicy (gdzie prawidlowa liczba imo miesci sie w granicach 30-50%, reszta to tzw. "tradycja" czy wrecz herezja), a KRK bedzie ochoczo podpieral sie tymi wynikami w kazdej debacie publicznej.\nWystarczy sobie przypomniec jak wyciszono afere ws. Radia Maryja.\nBardzo zaluje, ze Episkopat nie podjal zdecydowanych krokow, a ton wypowiedzi kleru z kazda godzina lagodnieje.\nChcialbym, aby katolicy w Polsce to byli prawdziwi katolicy, nie uprawiajacy seksu przedmalzenskiego, chodzacy do kosciola itd. Nie chce (tfu, tfu) kiedys wpasc z jakas dziewczyna i dowiedziec sie, ze musimy wziac koscielny slub i ochrzcic dzieciaka, bo tak trzeba, skorosmy Polacy.\nJest dokladnie tak jak mowisz, nikt nie odpowiedzial na moje meile. A nie chce mi sie ciagnac tej sprawy.\nHajdamaka - Ale to już jest coś. Rydzyk nie atakował otwarcia Kościoła, więc nie ma co mu zarzucić. A od teraz każdemu furiatowi mieniącemu się być obrońcą wiary można od razu powiedzieć ,,jakby przyszło co do czego to byś pluł na księży jak ci pod krzyżem". Nie mówię, że to jest dobra sytuacja, po prostu staram się dostrzec dobre strony.\nPodejrzewam, ze prawdziwi katolicy zawsze umieli odroznic furiatow od wiernych.\nJedno mnie zastanawia...Zawsze w takich razach zaczynają się awantury o symbole religijne... i o co w zasadzie chodzi z tym usuwaniem ich z życia publicznego? O tolerancję, wolność? Dla mnie tolerancja będzie wtedy, jak obok siebie będą mogły stać pod pałacem krzyż, półksiężyc i gwiazda Dawida, razem z wielkim bannerem "Nie ma Boga!" ustawionym przez Kongregację Ateistów. Nie wiem, jaki problem i komu może sprawić widok symbolu danej religii nawet po instytucją państwową - w końcu to nie władze tam krzyż postawiły, ale obywatele, więc nie jest to deklaracja polityki wyznaniowej RP, tylko inicjatywa części społeczeństwa - inne części, niepoczuwające się do krzyża nie musiały się z nim przecież identyfikować, a jak najbardziej mogłyby sięgnąć po własne symbole - bo mają do tego prawo. Nawet jeśli nie czuję głębokich osobistych związków z instytucją Kościoła i ogółem wiernych, ale dlaczego krzyż zawieszony w szkole czy przed bramą pałacu ma mi przeszkadzać? Toć ja przecie nie wampir :). Dlaczego więc za jedyną formę tolerancji muszę uznawać zamykanie religii (każdej) w domu, najlepiej w betonowym schronie, a za oznakę równości religijnej jednakową wysokość mandatu za krzyż, pejsy czy burkę?\nLove&peace miał w końcu być, kurczę!\nA co do notki - po prostu polecam. Nic dodać, nic ująć.\nMasz rację, ale nie uważasz, że Twoje rozwiązanie jest jednak trochę problematyczne? Nawet gdybyśmy ustawili wszystkie symbole, to i tak zaczęłaby się dyskusja a który większy, a który bardziej eksponowany itd.\nProstszym wyjściem jest zwyczajnie nie epatować symbolami w sferze publicznej i pozostawić je w miejsce do którego pasują bardziej.\nMylisz sie też jeżeli chodzi o zamykanie religii w domu - nie chodzi o usuwanie symboli religijnych z ulic, jedynie spod miejsca które jest symbolem Rzeczyposlitej - czyli właśnie rzeczy wspólnej dla wszystkich obywateli. To nie ma nic wspólnego z modelem laickim (a'la Francja), gdzie zabraniamy ludziom noszenia krzyży czy inszej odzieży.\n~Mylisz sie też jeżeli chodzi o zamykanie religii w domu - nie chodzi o usuwanie symboli religijnych z ulic, jedynie spod miejsca które jest symbolem Rzeczyposlitej~ Wiem, wiem, pamiętam w jakim kraju żyję :). Uwypuklam tylko mój sprzeciw wobec laicyzmu represyjnego, który nie jest lepszy od fundamentalizmu, a który często jest mylnie nazywany narzędziem tolerancji i jako takie propagowany.\nI nie apeluję, by wszędzie rozstawiano symbole religijne, bo to są nie reklamy piwa, żeby wisiały gdzie popadnie - ale uważam, że jeśli ludzie odczuwają potrzebę publicznego odwołania się w danej chwili do symboliki swej wiary, maja do tego prawo - w skali takiej jak uczynili to harcerze po Smoleńsku nie była to chyba jeszcze jakaś ogromna manifestacja. Bo gdyby krzyże pojawiły się we wszystkich oknach i na fasadzie pałacu - zawieszone tam urzędowo, też bym się pewnie niekoniecznie miło zdziwił - republika religijna mi się w końcu nie marzy.\nNależy jeszcze dodać, że nie byłoby takich kontrowersji w sprawie obecności krzyża w tym miejscu, gdyby nie cała awantura, która wyeksponowała ten fakt i zrobiła z niego publiczny problem - i to mnie przede wszystkim w postawie 'obrońców/Krzyżaków' boli. Sami kopią grób swojej idei.\nNo i pielgrzymów od świętej Anny mi żal :) - w końcu teraz to już prawie mój kościół ;).\nChcesz to założe temat, żeby przypomnieć adminowi. Jeśli to pomoże...\nZaloz, przynajmniej sie zalogujesz :)


Grudniowe wydatki wyzwaniem dla większości Polaków - Gospodarka - polskieradio24.pl\nGrudniowe wydatki wyzwaniem dla większości Polaków\nOstatnia aktualizacja: 12.12.2018 11:40\nNajwięcej problemów finansowych Polacy mają w grudniu.Foto: Pixabay\nStyczeń i wrzesień też z dużymi wydatkami\nGrudniowe zakupy wyzwaniem\nJeśli chodzi o województwa, organizacja świąt Bożego Narodzenia oraz grudniowe zakupy stanowią największe wyzwanie finansowe dla mieszkańców świętokrzyskiego - aż 81 proc. ankietowanych z tego regionu uważa, że to najtrudniejszy miesiąc w roku.\nPowyżej średniej dla kraju, wytypowali też grudzień mieszkańcy woj. łódzkiego - 69 proc. Najlepiej radzą sobie z zamknięciem roku na Lubelszczyźnie, gdzie 46 proc. badanych wymieniło grudzień jako ciężki okres dla budżetu domowego.\nZobacz więcej na temat: finanse osobiste święta pieniądze zakupy rachunki


Ogniwa 18650 - coś niezastąpionego i potrzebnego\nOgniwo 18650 to ogniwozastosowane w akumulatorach litowo-jonowych. Obecnie myśli się, iż akumulat\nOgniwo 18650 to ogniwozastosowane w akumulatorach litowo-jonowych. Obecnie myśli się, iż akumulatory tego typu to coś najlepszego. Znajdują całą masę zastosowań i można napotkać je w sumie w wielu miejscach. Najbardziej powszechnym przykładem ich montażu zdaje się być samochód napędzany energią elektryczną. W gospodarstwie domowym sprawdzają się zwłaszcza mniejszej wielkości akumulatorki 18650, które mają mniejszą ilość ogniw tego typu. Zorientuj się, do czego można je przeznaczyć i czy to prawda, że zdają się być aż tak świetne.\nAkumulatorki typu 18650 jesteśmy w stanie wypatrzeć niemal w każdym miejscu. Szczególnie wykorzystuje się je jako przechowalnia energii używane w urządzeniach, które nie wymagają stałego dopływu prądu. Może to oznaczać, że mogą być źródłem zasilania nie inaczej różnego rodzaju zabawki, drobne urządzenia elektroniczne, choćby aparaty fotograficzne, laptopy czy inne. Genialnie sprawdzają się też w przypadku elektronarzędzi, które regularnie używa się w domowych gospodarstwach. Da się używać ich tez do zasilania e-papierosów i takich akcesoriów jak golarki elektryczne, depilatory i inne tego typu.\nAkumulatorki tego typu zdają się być niezwykle proste w obsłudze. Starczy je należycie naładować, aby móc czerpać korzyści z nich nieraz wręcz przez kilka godzin. O nieskazitelnej wytrzymałości i nieprzeciętnie nieskomplikowane w obsłudze, do której będzie potrzebna jedynie ładowarka 18650. Starsze modele mają to do siebie, że mają możliwość przelać się lub niszczyć poprzez przegrzewanie się, nowsze zostały już tego pozbawione. Jeśli myślisz o zakupie akumulatorków do codziennego użytku, ten typ zdaje się być najlepszym rozwiązaniem, bo damy radę zastosować je do niebywale dużej liczby rozwiązań i narzędzi rozmaitego rodzaju, zatem z pewnością znajdą zastosowanie w twoim domu.\n» Nowe technologie\nCzy warto używać klimatyzację zimą?\nJak działa pomoc drogowa\nTuning Honda Civic\nJak rozpocząć tuning w aucie?\nInteligentny tuning auta\nCopyright 2018 Powered by opony.blogmax.info


Również w Biskupcu Pomorskim mają już Kartę Seniora - Biskupiec Pomorski\nRównież w Biskupcu Pomorskim mają już Kartę Seniora\n2017-06-30 17:29:10 (ost. akt: 2017-07-01 11:19:21)\nKarta Seniora również w Biskupcu cieszyła się dużym zainteresowaniem\nDziś w Gminnym Ośrodku Kultury w Biskupcu zainaugurowano projekt Karta Seniora. Dokument odebrało 180 osób obecnych na spotkaniu.\nKarta Seniora uprawnia osoby powyżej 60. roku życia do zniżek przy zakupach i usługach w wybranych punktach. W gminie Biskupiec Pomorski na razie jest ich sześć. To trzecia gmina (po mieście Nowe Miasto Lubawskie i gminie Nowe Miasto Lubawskie) w powiecie nowomiejskim, która korzysta z programu dla seniorów.\nLicznie zebranych w sali GOK powitał wójt Arkadiusz Dobek w towarzystwie Doroty Chmielewskiej, kierowniczki Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Gospodarz gminy podziękował przedsiębiorcom, którzy już przystąpili do programu. Z jego rąk Karty Seniora odebrało pierwszych osiem osób. Kolejne mogły to zrobić na zorganizowanych stoiskach. Kto nie pojawił się na spotkaniu, może kartę odebrać w GOPS.\nKarta Seniora w gminie Biskupiec\nTagi: Biskupiec Pomorski Karta Seniora


UWAGA RODZICE – ZMIANY W PROGRAMIE „DOBRY START”\nDobry Start – jak współcześni rodzice – zcyfryzowany.\n15 czerwca br. Rada Ministrów przyjęła projekt rozporządzenia zmieniającego zasady naboru wniosków do programu „Dobry Start” na rok szkolny 2021/2022.\nZgodnie z nimi od teraz wnioski można składać tylko w formie elektronicznej, a obsługą w pełni zautomatyzowanego procesu zajmie się Zakład Ubezpieczeń Społecznych.\nNabór według nowych zasad rusza zgodnie ze stałym harmonogramem - 1 lipca i zakończy się 30 listopada.\nPolacy z roku na rok w coraz większym stopniu korzystają z usług elektronicznych, w tym także podczas załatwiania spraw urzędowych. Tylko w ciągu ostatnich 3 lat procent złożonych elektronicznie wniosków o świadczenie „Dobry Start” wzrósł z 48% w 2018 r. do 72% w 2020 r.\nUbiegły rok i czas pandemii dodatkowo wpłynęły na zwiększenie wykorzystania tej drogi komunikacji z urzędami. Dlatego Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, aby usprawnić proces obsługi świadczeń, zdecydowało się wprowadzić całkowitą elektronizację procesu składania wniosków o świadczenie, wyłączając papierowy obieg dokumentów oraz stosując jako jedyną, formę jego wypłaty na rachunek bankowy.\nCyfrowe wsparcie zapewnione.\nOsoby, które chciałyby skorzystać ze wsparcia w złożeniu wniosku on-line, otrzymają pomoc od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który w celu zabezpieczenia odpowiedniego zaplecza nawet w mniejszych miejscowościach, zawarł porozumienie w tym zakresie na współpracę z Pocztą Polską oraz KRUS.\nDla niemal ¾ Polaków „Dobry Start” bez zmian.\nZłożenie wniosku do końca sierpnia gwarantuje wypłatę świadczenia nie później niż do 30 września.\nGdy wniosek zostanie złożony w kolejnych miesiącach (we wrześniu, październiku lub listopadzie), to środki trafią do rodziny w ciągu 2 miesięcy od złożenia wniosku.


Premiumcamper.pl – wypożyczalnia, wynajem camperów : Dokładny blog\nPosted by admin on Wrzesień - 25 - 2020 with Możliwość komentowania Premiumcamper.pl – wypożyczalnia, wynajem camperów została wyłączona\nPrzyczepa kempingowa stała się dla wielu osób ciekawym sposobem na spędzanie urlopów. Taka odmiana podróżowania zapewnia nam przede wszystkim poczucie niezależności i oszczędność wydatków. Osobista przyczepa kempingowa to na domiar tego możliwość poznania wielu miejsc w czasie jednych urlopów. Gdzie jednakże najprzyzwoiciej wybrać się z przyczepą kempingową? Nad morze, w góry czy może w jeszcze inny kącik? Pola kempingowe znaleźć można w zasadzie w różnych regionach, nawet w tych najbardziej interesujących pod względem turystycznym. Jesteśmy w stanie w związku z tym zdecydować się na najem pola kempingowego w górach, niemniej jednak bez trudu takie miejsca wynajdziemy również nad morzem, zarówno jeżeli gra toczy się o polski Bałtyk, jak i o te trochę cieplejsze morza – Śródziemne czy Adriatyckie – sprawdź premiumcamper.pl – wynajem, wypożyczalnia kamperów. Na niektórych polach kempingowych istnieje także szansę rozbicia własnego namiotu. Sporo osób zdecydowanie stawia na wczasy nad morzem, szczególnie, że podróżowanie własną przyczepą kempingową zezwala nam czuć się komfortowo pod wieloma względami. Nie musimy martwić się o zaklepanie noclegu, a to pewnie największa zaleta pobytu na kempingu.\nCasa Corinna. -star hotel. Via Curtatone Największy, darmowa wycena, szybka płatność, to sklep numizmatyczny i skup monet Białystok skup banknotów, orderów, odznaczeń i innych przedmiotów kolekcjonerskich


Śmieciuszek życiowy, czyli co u Bazyla piszczy.: "Saturn" Jacek Dehnel\n"Saturn" Jacek Dehnel\nChoć jego “Lala” zrobiła na mnie onegdaj spore wrażenie (na tyle spore, że kiedyś do niej wrócę), to nie byłem do tej pory jakimś szczególnym fanem prozy pana Jacka Dehnela. Po lekturze “Saturna” obiecuję, że będę. Bo, rozpisana na trzy głosy, wariacja na temat życia, twórczości i stosunków rodzinnych w familii Goyów, to rzecz naprawdę dobra.\nNa pierwszy plan wysuwa się Francisco ze swoim maczyzmem, z rozpasaniem seksualnym, z totalnym głodem życia, z którego pragnie czerpać i czerpie pełnymi garściami, nie zważając na krzywdy wyrządzane żonie i dziecku. Obsesyjnie ambitny, żądny sławy i splendoru, nieprzebierający w słowach, czynach i płciach, artysta opętany. Kto jeszcze? Szaleniec? Prostak? Biseksualny seksoholik? A może każdy z nich po trosze? Ech, można się krzywić na jego niewyparzoną gębę, na maniery, na małżeńskie zdrady i stosunek do najbliższych, ale przyznam szczerze, że kiedy zabrakło w “Saturnie” Franciszka, poczułem się tak, jakby ktoś wyciągnął wtyczkę z gniazdka. Bo, choć monologi syna i wnuka malarza również wciągają, to nie jest to już jednak to samo.\nWłaśnie. Syn i wnuk. Javier, żyjący w cieniu ojca i nie mogący z tego cienia wyjść, co wpędza go w depresję, zakończoną dopiero śmiercią tego ostatniego. I Mariano, który jest skórą i duszą zdjętą z dziadka, co powoduje, że kolejne dwa pokolenia Goyów nie będą się potrafiły ze sobą dogadać.\nJedyne co mógłbym książce zarzucić, to niekiedy dość wydumane interpretacje obrazów, o których mowa w książce. Poza tym, to proza bogata słowem, treścią i emocjami, które wyzwala w czytelniku. Eee, diabła tam, o kant potłuc to ostatnie zdanie. Dehnel pisze tak, że otwiera się “Saturna” i wchodzi w świat przedstawiony ustami mężczyzn z rodziny Goya. I ciupcia z Franciskiem, maluje z Javierem lub muzykuje z Marianitem. Żre z pierwszym bażanta, aż kawałki lecą na boki, cieszy się z wyzwolin drugiego i kibicuje mu przy każdym ruchu pędzla tworzącego “Czarne obrazy”. A trzeci, spytacie. Trzeci mnie jakoś mało obszedł.\nJak rzecz całą podsumować? Dla tych, którzy spodziewają się czegoś na kształt książek Irvinga Stone’a, “Saturn” może okazać się niestrawny. Nie jest to bowiem li tylko ubogacony literacko życiorys, ale próba sięgnięcia gdzieś głębiej. I to sięgnięcie wyszło autorowi, przynajmniej moim skromnym zdaniem, świetnie. I dobrze, że nie jestem telewizyjnym celebrytą, bo przyszłoby mi się pewnie ograniczyć do konstatacji, że książka jest po prostu zajebista.\nAutor: Bazyl o 16:37:00\nStayrude 10 listopada 2011 16:42\nLubię Dehnela za "Lalę" i "Fotoplastikon" dlatego na pewno sięgnę "Saturna".\nguciamal 10 listopada 2011 18:12\nlala to moja jak dotąd ulubiona książka Dehnela i też będę do niej wracać. Saturn natomiast wciągnął jak diabli, poczułam się od pierwszej strony przeniesiona do posiadłości Goyów. Fantastyczna książka. Co do interpretacji obrazów- nie pamiętam, czy jest w książce taka informacja, czy też mówił o tym pan Jacek na spotkaniu autorskim (jeśli nie ma w książce- to błąd)- to dotyczy ona pierwotnej wersji obrazów, te zamieszczone w książce są w wersji dzisiejszej (przemalowane)\nclevera 10 listopada 2011 18:33\nMnie autor uwiódł już "Lalą" i widzę, że formy nie traci.:)\nMichał Stanek 10 listopada 2011 18:38\nJestem pewien, że "Saturna" muszę przeczytać. "Lala" podobała mi się bardzo, styl to był tak urodziwy,że fragmenty, jak pamiętam, czytałem sobie na głos. "Fotoplastikon" nawet mam, ale nie mam kiedy się za niego zabrać. Już stokroć prędzej właśnie "Saturn" - każda kolejna recenzja utwierdza mnie w zamiarze sięgnięcia po niego, a po Twojej "Saturn" podjeżdża o kilka oczek w górę w kolejce :) Pozdrowienia.\nWeronika Król 10 listopada 2011 21:32\nChłopie, jak ja lubię Twoje recenzje. Są jedyne w swoim rodzaju. ;)\nKilka lat czaiłam się na "Lalę", ale o "Saturnie" nie słyszałam. No, ale to się zmieni ;)\nPrzeczytałam też Twoją recenzję ,,Zwiadowców". Stary, czepliwy (czepialski?) zgred jesteś i tyle ;) Ja nawet nie zauważyłam tej literówki, taka byłam pochłonięta.\nksiazkowiec 11 listopada 2011 20:00\nMój drogi, są tacy, co dadzą radę Dehnelowi i nad książkami Stone'a też z miłością się pochylą. Nawet kilka takich blogów mam w zakładce.:)\nAgnes 11 listopada 2011 23:20\nHm, a ja tego jeszcze nie miałam w schowku! Ale numer! No to wrzucam czym prędzej!\nMag 12 listopada 2011 11:38\n"Lala" mnie ujęła, ale później czytałam "Balzakianę" i stiwerdziłam,że jednak już po Dehnela nie sięgnę. Jakoś do mnie nie przemawia, nawet jego wiersze już przestały mi się podobać. Ale w sumie tak zachęcająco piszesz, że może kiedyś się skuszę...Może :)\nAla 12 listopada 2011 16:56\nLala czeka na regale i jestem szalenie ciekawa jak to też pisze ten pan Dehnel. Poza tym, czytając kolejne recenzje powieści, podoba mi się to, że on eksperymentuje. Nie zamyka się tylko na wspomnienia, tu sztuka, tam próba biografii. To dobrze.\nZastanawia mnie jednak, w jaki sposób rozumiesz "zbyt wydumane interpretacje" obrazów w wykonaniu Dehnela. A, no i na czym opiera się w tej swojej powieści, w swoich analizach. To zwyczajne przypuszczenia, lekko prowadzona opowieść tylko w części oparta na konkretach, czy dobra fabuła zbudowana na dużej wiedzy historycznej? Pytam, bo pierwszy raz czytam o Saturnie :) Pozdrawiam\nm 13 listopada 2011 20:17\nDehnel jest dla mnie jednym z najlepszych pisarzy współczesnych - co by o nim nie mówili. Zaskakuje każdą kolejną książka. Jest produktem doskonałym.\nguciamal 14 listopada 2011 16:09\nPs. Stone także uwielbiam i w niczym to nie przeszkadza zachwycać się prozą Dehnela\nBazyl 14 listopada 2011 17:23\nStayrude Czekam zatem na wrażenia :)\nguciamal Prawda? Co do obrazów, to rzeczywiście, kolejne ekfrazy dotyczą wersji, że tak napiszę, director's cut, czyli np. tytułowy Saturn wciąż szczyci się w nich olbrzymim, wzwiedzionym członkiem, którego nie ma na reprodukcji. Dodam, że tylko w niektórych z nich przytłaczał mnie barokowy opis. Reszta mi się podobała :)\nclevera Ano. A przede mną "Balzakiana" i "Fotoplastikon" :)\nBibliomisiek Spoko, spoko. Pocieszę Cię tylko, że im dzieci starsze, tym mniej czasu na czytanie. Oczywiście do pewnego wieku. Ale za to nadrobisz niedługo dziecięce :) PS. "Saturn" gruby nie jest, a czyta się... burza.\nHiliko Dzięki. A zgredem jestem. W drodze do zgryźliwego tetryka :D\nksiazkowiec Ale ja tego nie neguję, bo sam się do takich osób zaliczam. Ostrzegam tylko, że to jednak dwie różne formy.\nAgnes Widzę, że kolejeczka rośnie? :D\nMag To najlepszy przykład, że kobieta zmienną jest. Daj człowiekowi szansę :)\nAla Powiem tak. Widać dobre przygotowanie merytoryczne autora, ale sama książka jest ... wariacją właśnie. Swobodnym domysłem wymieszanym z poznanymi pewnikami i dość brawurowo podanym przy pomocy pierwszoosobowej narracji.\nm Pan Jacek młodym jest, więc ja z przyznaniem Ci racji jeszcze trochę poczekam :P\nguciamal Już pisałem książkowcowi :)\nczytanki anki 15 listopada 2011 15:15\nZajebista - jedno słowo, a tyle tłumaczy;)\nBazyl 15 listopada 2011 15:17\nczytanki.anki Można rzec - słowo klucz :)\nKirsten Bradley "To pestka! czyli ogrodnictwo dla dzieci"\n[Magiczne obrazki] (9)\n[Przeczytane 2002] (1)\nArchiwum bloga marca (1) lutego (2) stycznia (2) kwietnia (1) marca (1) stycznia (1) października (1) lipca (2) maja (2) kwietnia (1) marca (1) grudnia (1) marca (1) stycznia (1) grudnia (1) maja (1) marca (1) grudnia (1) listopada (1) października (1) maja (2) marca (3) grudnia (1) listopada (1) października (1) września (3) czerwca (1) maja (1) marca (1) lutego (1) grudnia (2) listopada (1) października (2) września (2) lipca (4) czerwca (1) maja (2) kwietnia (3) marca (3) grudnia (1) sierpnia (1) lipca (1) czerwca (2) maja (3) kwietnia (1) marca (3) lutego (1) stycznia (3) grudnia (3) listopada (3) października (3) września (7) sierpnia (3) lipca (3) czerwca (4) maja (5) kwietnia (4) marca (1) lutego (2) stycznia (3) grudnia (5) listopada (3) października (5) września (6) sierpnia (6) lipca (2) czerwca (4) maja (4) kwietnia (5) marca (3) lutego (9) stycznia (6) grudnia (10) listopada (8) października (5) września (8) sierpnia (7) lipca (9) czerwca (6) maja (12) kwietnia (12) marca (5) lutego (13) stycznia (10) grudnia (13) listopada (12) października (12) września (18) sierpnia (10) lipca (2) czerwca (16) maja (11) kwietnia (13) marca (15) lutego (12) stycznia (15) grudnia (15) listopada (8) października (11) września (8) sierpnia (10) lipca (14) czerwca (13) maja (12) kwietnia (18) marca (11) lutego (9) stycznia (19) grudnia (26) listopada (37) października (80) września (37) sierpnia (22)\nTeksty © by Bazyl. Chcesz użyć, wystarczy poprosić. Napisz


Był amfiteatr. Powstał nowy ośrodek i szkoła - Dziennik Wschodni\nSpecjalny Ośrodek Wychowawczy prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek oraz Zespół Szkół Europejskich im. Szarych Szeregów mają nową, wspólną siedzibę. Powstała w miejscu byłego puławskiego amfiteatru.\nUroczyste otwarcie budynku odbyło się w minioną sobotę. - Kilka lat temu siostry zaproponowały nam rolę współbeneficjenta w nowej inwestycji - mówi Teresa Grosicka, dyrektor Zespołu Szkół Europejskich. - Możliwość zmiany siedziby przyjęliśmy z radością ponieważ nasza dotychczasowa placówka przy ul. Wróblewskiego była droga w utrzymaniu.\nBudynek ośrodka wychowawczego dzieli się na dom pobytowo-mieszkalny dla 65 wychowanków oraz część dla młodzieży szkolnej oraz oazowej. Dla podopiecznych zaprojektowano dwu- i trzyosobowe pokoje z łazienką. Bezpośrednio obok znajdować będą się pokoje wychowawców, dzięki czemu dzieci będą miały zapewnioną całodobową opiekę. Mieszkańcy i pracownicy ośrodka będą mieli do dyspozycji zewnętrzne patio. Cały budynek będzie korzystał z systemu ogrzewania geotermalnego.\nCzęść szkolna również będzie w pełni przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. - Większość lekcji będzie prowadzona na parterze, z dotarciem na wyższe kondygnacje też nie będzie problemu. Jesteśmy jedną z niewielu szkół, posiadających windę - mówi Teresa Grosicka.\nW ośrodku wychowawczym młodzież będzie mogła korzystać z sali do gimnastyki oraz dużej, mierzącej 100 mkw. siłowni rehabilitacyjnej. Z części pomieszczeń będą korzystały zarówno dzieci z ośrodka, jak i uczniowie ZSE. - Choć budynek dzieli się na część szkolną i część ośrodka, niektóre pomieszczenia, jak stołówka i sale gimnastyczne, będą wspólne - tłumaczy Grosicka. - Oddzielne pozostanie na pewno 10 sal dydaktycznych oraz jeszcze nie urządzona pracownia komputerowa.\nBudowa nowego ośrodka wychowawczego rozpoczęła się w październiku 2012 r. Inwestycja uzyskała dofinansowanie ze środków unijnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego. Partnerami projektu jest Stowarzyszeniem Wspierania Edukacji Dzieci i Młodzieży "Euroszkoła”.\notwarcie Specjalny Ośrodek Wychowawczy w Puławach


NaturalnaJa: Mydło Alep z Aleppo - tradycja doskonała!\nSandra 8 stycznia 2012 19:41\nMydła Alep są wspaniałe! Używam je już trzeci rok i nie zamierzam z nich rezygnować. Bardzo pomogły mi w wyjściu z łuszczycy. Czy trzeba lepszej rekomendacji?\nTanika i Wojtas 8 stycznia 2012 21:08\nO lepszą rekomendacje trudno ;-)\nela 9 stycznia 2012 17:19\nNO NIESTETY JA TAKIEGO MYDELKA JESZCZE NIGDZIE NIE SPOTKALAM,ALE TO CO TYM MYDELKU SIE DOWIEDZIALAM,TO PRZYZNAM,ZE POSIADA SAME ZALETY\nTanika i Wojtas 9 stycznia 2012 17:27\nElu zachęcam wiec do zakupu :-) Naprawdę warto!\nxkeylimex 12 stycznia 2012 07:33\nSłyszałam conieco mydłach Alep, ale nigdy dotąd nie miałam przyjemności ich zastosować. Kiedy skończą mi się moje naturalne mydełka oliwkowe (które też uwielbiam i mogę polecić), na pewno skuszę się na zakup Alep. Też już przekonałam się o tym, że naturalne kosmetyki może do najtańszych nie należą, może nie wyglądają tak pięknie jak te białe albo kolorowe mydełka dostępne w drogeriach, może pienią się gorzej, ale za to ich efekty są niesamowite :) dlatego do wypróbowania Alep nie trzeba mnie będzie namawiać :D\nTanika i Wojtas 12 stycznia 2012 10:17\nTo prawda! Mydła Alep są niesamowite i też bardzo wydajne - naturalna pielęgnacja opłaca się pod każdym względem!


Firmy bardzo często potrzebują rożnego rodzaju oprogramowań. Nie da się ukryć, iż programy dla firm są znacznie tańsze niż te, które są dostępne dla indywidualnych klientów. Najwięcej programów potrzebują informatycy, księgowi oraz firmy spe\nDodane: 05-05-2021 04:01\ndycyjne. Tutaj programy dla logistyki są specjalnie dedykowane i korzysta z nich wiele firm. W każdej firmie oprogramowanie dla firm jest ważnym elementem ich działalności, ponieważ to właśnie one znacznie ułatwiają im funkcjonowanie. Większość z nich ma licencje roczne, ale są i dożywotnie.\nOptima dla firmOto jak lepiej kupić oprogramowanie dla logistykiProgram AltumDobre Oprogramowanie dla firmProgram OptimaComarch ERP XLComarch AltumProgram OptimaOprogramowanie dla firmProgram AltumOptima EPRProgram Optima EPRComarch OptimaJak zainstalować Comarch ERP XT?Zobacz czy potrzebujesz kupić oprogramowanie dla logistyki?Dlaczego warto kupić oprogramowanie dla logistyki?Jak wybrać Programy dla firm?ERP XLJakie kupić Oprogramowanie dla firm?Gdzie kupić AltumOprogramowanie dla firm2021 czas aby lepiej kupić oprogramowanie dla logistykiOprogramowanie dla firmGdzie kupić comarch altumDobre rady jak kupić oprogramowanie dla logistykiGdzie kupić Comarch ERP XL?OptimaCzy w 2021 dasz radę kupić oprogramowanie dla logistyki?Optima EPR dla firmOto jak lepiej kupić oprogramowanie dla logistyki


szkolenie – Hodowla Golden Gaj\nPraca z psami to nasza pasja, wspaniała zabawa, a jednocześnie wyzwanie.\nJuż od kilku lat z pomocą naszych psów zgłębiamy wiedzę szkoleniową oraz behawioralną. Bierzemy udział w licznych kursach, warsztatach i seminariach poświęconych psiej tematyce. Czerpiemy wiedzę od znanych trenerów, behawiorystów oraz etologów z całego świata, takich jak Alexa Capra, Amber Batson, Raili Halme, Raymond Coppinger, Michele Minunno, Grisha Steward, Inki Sjosten, Marco Martini i wielu innych.\nOd 2004 roku nasze psy regularnie startują w zawodach sportowych oraz konkursach psów myśliwskich. Swoje pierwsze kroki stawialiśmy na Konkursach Pracy Tropowców. Naturalne predyspozycje naszych goldenów oraz fascynacja pracą psiego nosa, zaowocowały licznymi sukcesami: 27 dyplomów, w tym 21 pierwszego stopnia, zdobytych z pięcioma różnymi psami oraz dla Ani 4-krotnie tytuł Najlepszego Menera, czyli przewodnika psa.\nNasze psy brały również udział w zawodach Obedience (kl.0,1) oraz Rally-O wielokrotnie zajmując lokatowe miejsca, jednak to sporty retrieverskie stały się naszą największą pasją. Wraz z rozwojem Working Testów w Polsce, od 2013 roku, Ania z psami regularnie uczestniczy w warsztatach oraz treningach dla retrieverów. Startuje w Working Testach w kraju i za granicą, m.in. w Czechach, na Słowacji, na Węgrzech. Bierze również udział w Próbach i Konkursach Pracy Retrieverów.\nChcielibyśmy podzielić się z Wami naszymi sukcesami i pokazać jak wiele radości może dać psu wspólna praca.\nKurs instruktorski z Inki Sjosten /Szwecja/\nW 2009 roku Ania zdała egzamin i ukończyła kurs prowadzony przez szwedzką trenerkę Inki Sjösten.\n8 miesięcy pracy, 100 godzin zajęć praktycznych i teoretycznych.\n– posłuszeństwo ogólne psów,\n– pedagogikę pracy z grupą,\n– pracę indywidualną,\n– rozwiązywanie problemów szkoleniowych,\n– posłuszeństwo sportowe Obedience,\n– pracę węchową (tropienie, poszukiwanie przedmiotów, poszukiwanie ludzi, raportowanie).\nKażdy zjazd był okazją do wymiany doświadczeń, szlifowania swoich umiejętności pod okiem Inki oraz korzystania z jej ogromnej wiedzy i wieloletniego doświadczenia.\n12-13.01.2019 Warsztaty “Motywacja, zabawa, aport” – Paula Gumińska\n2-3.12.2017 Seminarium obedience – Magdalena Łęczycka\n26.05.2017 Sympozjum “Mechanizmy zachowań zwierząt oraz możliwości ich modelowania”\n– E. J. Godzińska, M. Gacsi, A. Kis, A. Kłosiński, B. Turcsan\n14.01.2017 Warsztaty z detekcji węchowej – Magda Szewczyk-Dzido\n30.07.2016 Seminarium “Etologia i ekologia behawioralna psa domowego” – prof. Raymond\n25-26.06.2016 Wykład i warsztaty “Życie z psem na co dzień – szkolenie, motywacja” – Zofia\n25-26.04.2015 Seminarium “Agresja u psów” – Piotr Wojtków\n14-15.03.2015 Seminarium “Psy: Autokntrola i emocje” – Alexa Capra (Włochy)\n12-13.07.2014 Warsztaty dummy – Marco Martini (Włochy)\n5-9.07.2014 Obóz obedience w Annówce – Joanna Hewelt i Magdalena Stodułko\n5-6.04.2014 Warsztaty “Motywacja psów – teoria i praktyka” – Dariusz Radomski\n8-9.02.2014 Seminarium obedience – Joanna Hewelt\n18-19.01.2014 Seminarium “Szczeniak – instrukcja obsługi” – Alexa Capra (Włochy)\n27.09.2013 Seminarium “Dzień Hodowcy – Wybrane zagadnienia z rozrodu, pediatrii i żywienia\n7-8.09.2013 Seminarium obedience – Joanna Hewelt\n19-20.04.2013 Pierwsze w Polsce seminarium i warsztaty Working Test – Martin Incedi (Czechy)\n6-7.04.2013 Seminarium obedience – Magdalena Łęczycka\n3-4.11.2012 Seminarium obedience – Agnieszka Boczula\n18-23.08.2012 Obóz obedience w Annówce – Joanna Hewelt\n17-18.03.2012 Seminarium “BATTing 1000 dla psów reaktywnych (lęk, frustracja i agresja)”\n– Grisha Steward (USA)\n21-22.01.2012 Seminarium “Co mówimy psom – komunikacja społeczna między psami i ludzmi”\n– Alexa Capra (Włochy)\n12-13.11.2011 Seminarium “Poskramianie dzikusa – wyciszanie psa przy użyciu nagród”\n– Amber Batson (UK)\n1-2.10.2011 Seminarium “Struktura społeczna psów” – Michele Minunno (Włochy)\n28.05.2011 Seminarium “Stres u psów” – Raili Halme\n27.05.2011 Seminarium “Jak być dobrym przewodnikiem psa” – Raili Halme\n15-16.01.2011 Seminarium ” Rehabilitacja psów agresywnych” – Alexa Capra (Włochy)\n28.11.2010 Warsztaty “Lękliwy pies na smyczy” – Raili Halme\n27.11.2010 Warsztaty “Szczenię w domu – jak wychować szczęśliwego psa” – Raili Halme\n26.11.2010 Warsztaty “Porównanie metod szkoleniowych – skuteczność i etyka” – Raili Halme\n3-5.09.2010 Warsztaty węchowe – Inki Sjosten (Szwecja)\n13-14.03.2010 Seminarium “Agresja smyczowa” – Sheili Harper (Wielka Brytania)\n14-15.11.2009 Seminarium “Zachowania agresywne psów – przyczyny i możliwości zmiany”\n– Ewelina Włodarczyk\n17-18.05.2008 Obedience – posłuszeństwo sportowe – Emilie Prytz (Norwegia)\n2004 Kurs tropienia myśliwskiego – Aleksander Skrzyński\nzawody, treningi, seminaria


Fundacja Alivia zaniepokojona opóźnieniem w powstaniu rejestrów onkologicznych | POLITYKA ZDROWOTNA\n- Z niepokojem przyjmujemy odsunięcie w czasie tworzenia rejestrów klinicznych w dziedzinie onkologii – podkreśliła Fundacja Alivia w piśmie do wiceministra zdrowia Sławomira Gadomskiego zwracając uwagę, że dla chorych onkologicznie opóźnienie w dostępie do systemu monitorowania jakości i efektywności opieki, to gorsze wyniki leczenia. Fundacja podkreśla ponadto, że nadal nie ma sprawozdania dotyczącego funkcjonowania pilotażu sieci onkologicznej.\n- Z niepokojem przyjmujemy odsunięcie w czasie tworzenia rejestrów klinicznych w dziedzinie onkologii – podkreśliła Fundacja Alivia w piśmie do wiceministra zdrowia Sławomira Gadomskiego. Kopię pisma skierowano również do wiadomości premiera Mateusza Morawieckiego.\n- Projekt realizowany przez Krajowy Rejestr Nowotworów ma perspektywę trzyletnią, a temat rejestrów był przez fundację Alivia przedstawiany już 6 września 2017 r. podczas posiedzenia Krajowej Rady ds. Onkologii w Ministerstwie Zdrowia. Prezentowaliśmy wtedy koncepcję finansowania rejestrów klinicznych w onkologii. Następnie również we wrześniu 2017 r., temat ten był przez mnie osobiście omawiany z ówczesną Szefową Kancelarii Prezesa rady Ministrów Beatą Kempą oraz ówczesnym Podsekretarzem Stanu w MZ Markiem Tombarkiewiczem (…). Minęły dwa lata od tamtej pory i w planach MZ są kolejne trzy? Zważywszy na konieczność powołania rejestrów i ich ewentualnych korekt, zebrania danych, ich agregowania oraz analizy i wyciągnięcia wniosków, istnieje poważne zagrożenie wieloletniego przesunięcia w czasie stworzenia systemu monitorowania jakości i efektywności opieki onkologicznej - wskazała w piśmie Anna Polińska.\n- Pragnę przypomnieć, że polscy pacjenci chorzy na nowotwory tego czasu nie mają – każdy miesiąc zwłoki to gorsze wyniki leczenia i niepotrzebna utrata zdrowia i życia naszych rodaków - zaznaczyła.\nPismo zawiera prośbę o przyspieszenie prac nad rejestrami oraz określenie konkretnego terminu, w którym Ministerstwo Zdrowia lub też NFZ poda do publicznej wiadomości dane dotyczące przeżyć 5-letnich pacjentów, w podziale na schorzenia i stopień zaawansowania, leczonych w poszczególnych ośrodkach podejmujących leczenie onkologiczne w ramach publicznej opieki zdrowotnej. - Polscy pacjenci mają prawo w końcu otrzymać dane, które pozwolą im na racjonalne podejmowanie decyzji dotyczących ich zdrowia i miejsca leczenia - czytamy.\nJednocześnie Fundacja Alivia zwróciła się o uzupełnieni odpowiedzi o harmonogram publikacji wytycznych postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w formie obwieszczenia Ministra Zdrowia. Chodzi o liczbę obwieszczeń, które MZ zamierza opublikować wraz z harmonogramem miesięcznym tych publikacji. Jak przypomina fundacja, obowiązek ten nie jest realizowany przez MZ od ponad dwóch lat, czyli od wejścia w życie nowelizacji „pakietu onkologicznego”.\nPonadto Fundacja zwraca uwagę, że NFZ nie przekazał MZ, wbrew zapisom rozporządzenia ws. pilotażu sieci onkologicznej, sprawozdania za pierwsze sześć miesięcy funkcjonowania pilotażu, zaś według MZ, to za sprawą pilotażu odbywa się również poprawa jakości opieki nad pacjentami onkologicznymi.\n– Nie wiemy zatem czy rozwiązanie sprawdziło się, a przede wszystkim czy pozytywnie wpływa na sytuację chorych – zwraca uwagę Fundacja Alivia i pyta o to, na jakiej podstawie podjęto decyzję o rozszerzeniu pilotażu sieci onkologicznej. Ponadto Fundacja chciałaby poznać stanowisko resortu wobec niespełnienia przez NFZ obowiązku przekazania sprawozdania z wykonania pilotażu.


Najbardziej rozpoznawalna marka PKN ORELN zmienia się. Można to zauważyć zarówno na samochodach Orlen Team, jak i np. napojach energetycznych marki VERVA.\nBrand VERVA kojarzy się konsumentom ze sportem, emocjami i wysoką jakością.Także dlatego, że jest nierozłącznie związany także z takimi wydarzeniami jaki VERVA Street Racing, czy starty Kuby Przygońskiego i pozostałych członków ORLEN Team.\nTeraz odświeżonej VERVY nie zabraknie podczas tegorocznej, 40 edycji rajdu Dakar. Samochód rajdowy Kuby Przygońskiego przeszedł gruntowny lifting zewnętrzny, z wykorzystaniem nowego logo VERVA.\nNowe oblicze VERVY jest zaprojektowane zgodnie z najnowszymi trendami designu, ale co najważniejsze, logo ma jeszcze bardziej oddawać charakter marki. Najbardziej wyrazista zmiana to jednoelementowy, zaprojektowany od podstaw krój fontu. Z kolei dotychczasowy element płomienia/liścia został uproszczony do postaci "płynących" równoległoboków, które mogą być kojarzone z szachownicą na fladze wyścigowej, oddając sportowy i dynamiczny charakter marki. Zmieniła się również kolorystyka - z logo zniknęła zieleń, a niebieski został ożywiony i wyklarowany.\nZależało nam, aby odświeżyć logo VERVA zgodnie z najnowszymi trendami w projektowaniu, pozostawiając jednocześnie skojarzenia z wyjątkową mocą, dynamiką oraz naturalnie jakością. Trudno o lepszy moment na podkreślenie i prezentację tych atrybutów niż konferencja zapowiadająca już osiemnasty start ORLEN Team w rajdzie Dakar. Tym bardziej, że zmiany graficzne objęły nie tylko auto Kuby, ale również motocykle, ciężarówkę oraz wszystkie elementy tzw. zaplecza rajdu. – podkreślił Rafał Pasieka, Dyrektor Wykonawczy ds. Marketingu w PKN ORLEN.\nNowe logo pojawiło się na produktach takich jak napoje energetyczne VERVA. Są one dostępne wyłącznie na stacjach PKN Orlen, w tym w sieci O!Shop w całkiem nowej puszce. Nowe oznakowanie napoju jest zminimalizowane i uproszczone, czarno-srebrna kolorystyka nawiązuje do technologicznego\ntrendu „turbo”, a kształty odwołują się do modernistycznych wartości designu streamline. Ujednolicone czarne tło i uporządkowana typografia pozwalają użytkownikowi szybko i prawidłowo odczytać podstawowe informacje o marce i produkcie.\nOdświeżonej VERVY nie zabraknie również podczas tegorocznej 40. edycji rajdu Dakar. Na konferencji\nprasowej, zapowiadającej start zespołu ORLEN Team, zaprezentowano samochód rajdowy Kuby Przygońskiego po gruntownym liftingu zewnętrznym, z wykorzystaniem nowego logo VERVA.


Zróbmy porządek z nazwami przystanków! | Nowości Dziennik Toruński\nZróbmy porządek z…\nZróbmy porządek z nazwami przystanków!\nAlicja Cichocka 14 kwietnia 2011, 0:00\nDlaczego nie podobają się Panu nazwy toruńskich przystanków?\nRozmowa z RYSZARDEM URBAŃSKIM, torunianinem, miłośnikiem miejskiej komunikacji, o nazwach toruńskich przystanków.\n<!** Image 2 align=none alt="Image 170293" sub="Ryszard Urbański na przystanku Jubilat. Takiego sklepu już dawno nie ma / Fot. Jacek Smarz">Dlaczego nie podobają się Panu nazwy toruńskich przystanków?\nNie odpowiadają rzeczywistości. Oczywiście nie wszystkie, ale wiele pochodzi sprzed ponad 30 lat! Dziś nie ma już miejsc, do których się odnoszą. Starsi mieszkańcy pamiętają może, skąd się wzięły nazwy, ale gdy zapyta się młodszych torunian, są zdezorientowani. Ostatnio słyszałem, jak młodzik pytał mamę, dlaczego przystanek przy Tesco na Rubinkowie nazywa się Sezam? Pani wie?\nOd nazwy blaszaka, który lata temu stał w tym miejscu.\n<!** reklama>Sklepu, który znajdował się w blaszaku. Dziś w tym miejscu jest Tesco. Pozostała nazwa, zupełnie bezsensowna. Takich przykładów jest więcej, choćby Jubilat na skrzyżowaniu Grudziądzkiej i Bażyńskich. Sklepu nie ma od lat, ale przystanek nadal nosi jego nazwę. Saturn - kolejny przykład. Kompletnym anachronizmem, który brzmi jak ponury żart, jest przystanek Zakłady Drobiarskie na trasie autobusu nr 20. Drosed w Toruniu od dawna nie istnieje, spłonął w 2008 roku, dziś są tam budynki mieszkalne, a MZK nadal wozi ludzi do...Zakładów Drobiarskich.\nMoże chodzi o sentyment do pewnych miejsc?\nDla jednych sentyment, dla innych chaos w mieście. Co roku do Torunia przyjeżdża kilka tysięcy nowych studentów. Niezłą łamigłówką musi być dla nich jazda z Zakładów Drobiarskich, których przecież nie ma, na przykład do Jubilata, którego też już nie ma.\nZ drugiej strony, gdzie Pan znajdzie drugie takie miejsce, gdzie autobusem można dotrzeć z Saturna do Merkurego?\nKlimat kosmiczny, mocno oderwany od rzeczywistości. Jestem za uporządkowaniem nazw.\nMa Pan pomysł na nową nazwę dla Jubilata?\nDo przystanku dochodzi ulica Księdza Kanonika Pawła Gogi, zasłużonego proboszcza parafii Chrystusa Króla. Dlaczego tego nie wykorzystać? Innym pomysłem, który ostatnio ktoś mi podsunął, może być komercjalizacja nazw przystanków. Dlaczego nie sprzedać nazw sieciom sklepów?\nBył Pan z tym w MZK?\nOd kilku lat na spotkaniach prezydenta z mieszkańcami temat wraca. O uporządkowanie nazw postuluję od kilku lat. Pan Krzysztof Przybyszewski z MZK za każdym razem wysuwa ten sam argument. Są to historyczne nazwy i niczego zmienić się nie da. Pan Przybyszewski sam sobie przeczy. Nazwę „Merinotex” udało się zastąpić „Motoareną”, a przystanek „Stadion” przemianować na „plac Skalskiego”. Dlaczego więc nie uaktualnić pozostałych nazw?\nCzytelników „Nowości” prosimy o opinie:\nCzy nazwy toruńskich przystanków trzeba zmienić?\nKtóre z nich są przestarzałe, a jakie należy zostawić?\nNa opinie czekamy pod adresem: [email protected].\nMariusz 20.04.2011 15:14:57\nWiększa część pasażerów to Torunianie i o przyjezdnych nie ma się co martwić. "Merkury" czy "Saturn" to też historia. Nasza. Nazwiemy "Tesco", a oni sprzedadzą sklep "Biedronce" i co? Znowu zmieniać? No a z tym księdzem Gogi-jogi to koleś ładnie popłynął. Jeszcze tego brakowało!\nhehehe 20.04.2011 14:30:56\n> To nie tylko wydrukowanie kartek z rozkładami, ale też np. nagranie i wgranie nowych zapowiedzi przystankowych, co kosztuje niemało...\nA co to za problem? W styczniu zorganizowano wielkie zmiany w schemacie komunikacji tramwajowej po to, by z końcem marca te zmiany znikły. Ktoś się pytał o koszty tych zmian?\nPiltes 15.04.2011 14:11:34\nTo nie tylko wydrukowanie kartek z rozkładami, ale też np. nagranie i wgranie nowych zapowiedzi przystankowych, co kosztuje niemało...\nbunio 15.04.2011 11:27:32\nA cóż to za straszne pieniądze? Wymienić kartki na wiatach autobusowych, które i tak co roku są wymieniane z uwagi na dewastację czy zmiany w rozkładzie jazdy, natomiast wprowadzenie zmian w wyświetlaczach autobusów czy na stronie internetowej praktycznie nic nie kosztuje.\nJan III 15.04.2011 06:48:50\nCzego oczekiwać po babci Zawalowej ? Ona, jak ognia, unika nowinek, o komputerach nie wspominam. Np. w Inowrcoławiu od lat komputer analizuje dane przekazywane przez "komputery pokładowe" w autobusach. Nasza babcia klozetowa myśli jeszcze w srtylu epoki wiktoriańskiej..., jej mężulek też...przykład : parkingi podziemne (Katarzyny i IV LO)...Wstyd mi za stetryczałych, przyspawanych do foteli kumpli zacnego Michała Z.... A kumple z CzdG to albo dziadki, albo tłuczki...albo kasiarze ( ich praca ogranicza się do wędrówki do kasy)...Cześć ich pamięci...\nPasażer 14.04.2011 21:47:07\nNazwy przystanków zawsze powinny nazywać się tak jak najbliższa przecznica, lub plac na którym zatrzymuje się pojazd (tramwaj, autobus). Żadnej komercjalizacji, nazw sklepów, zakładów nie powinno być z wyjątkiem może trwałych i niezmiennych nazw jak np. teatr, ratusz, park itp. Żeby tez nie wpadło komuś do głowy nazywać przystanki im. JP2, Lecha Kaczyńskiego czy innych.\nDJRM 14.04.2011 16:46:12\nJa uważam, że przystanek powinien mieć nazwę tak samo, jak nazwę powinna mieć ulica. Przy Motoarenie może być przystanek Motoarena, ale nie musi; może być ulica Jonsona, Bydgoska, Motocyklistów albo jakakolwiek inna.\nNazwa przystanku może, ale nie musi nawiązywać do aktualnej funkcji miejsca, przy którym się znajduje. Jakoś do dziś nie zmieniono nazwy ulicy Dworcowej, przy której dworca nie ma od ponad 100 lat.\nA nazwy takie jak Bumar, Not czy Spomasz jeszcze długo będą funkcjonować w nomenklaturze miasta.\nA tak na marginesie, już w latach 30tych podnosili larum, dlaczego przy obecnym pl. Rapackiego był przystanek Gazownia, a nie plac Bankowy.\nmiś 14.04.2011 15:54:24\nProponuję najpierw uporządkować numery autobusów, np. te jeżdżące przez 7 dni od 10 do 50 te jeżdżące tylko w dni robocze od 50 do 70 itd. I należy zlikwidować nazewnictwo literowe typu L, O, S itp.\nsteff 14.04.2011 15:51:35\nUważam, że wreszcie należy zrobić z tym porządek. Nazwy przystanków powinny być charakterystyczne i nie pozostawić żadnych wątpliwości. Skoro dało się z "Motoareną" to da się też i z innymi, a do nowych nazw ludzie się szybko przyzwyczają.\nHermenegilda 14.04.2011 15:42:35\nJa jestem zdecydowanie przecwiko zmianie nazw przystanków. Pieniądze, które zostałyby na ten cel wydane można przecież spożytkować o wiele lepiej. Owszem są dziwne przystanki takie jak "Sklep" i "Szkoła" dla linii 13, czy "Biurowiec" dla linii 20, ale nie popadajmy w paranoję. Takie nazwy funkcjonują już od bardzo wielu lat i ludzie jakoś dają sobie radę. Skoro szanowni "miłośnicy komunikacji miejskiej" chcą zmiany nazw przystanków, to niech sami wyłożą na to pieniądze.\nJogurt 14.04.2011 13:33:42\nJa jestem za pozostawieniem obecnych nazw przystanków. Kiedy jadę autobusem o 7 rano do pracy i słyszę z głośników uroczy, komputerowy głos miłej pani oznajmiający "Następny Przystanek: Saturn" to od razu poprawia mi się humor.\nGość 14.04.2011 12:41:31\nKrzysztof Przybyszewski i Maria Zawal to dopiero relikty przeszłości rodem z PRL-u ,a jak mocno trzymają się nazw,bo mniemają,że jak zginie np:nazwa "Merkury" to i oni odejdą w zapomnienie.Boże daj mi jeszcze tę radość jak usłyszę,że Zawalkę Michu Zaleski wywalił na emeryturę,bo miała już77 lat i nikt nie mógł jej odspawać od "koryta"?\ntoranaga7 14.04.2011 12:08:38\nWiększość ludzi przywykła do tych nazw,powinno tak zostać,ludzie no ile już mamy nazw czarnuchów,jeszcze wypalił ze zmianą nazwy na "Księdza Kanonika Pawła Gogi" .Może jeszcze podział zróbmy na "Jana Pawła II" 1,2,3,4,5,6,7,8,9........\nemma 14.04.2011 11:58:40\nJestem przeciwna zmianom nazw przystanków - do dziś używamy na rubinkowie nazwy Jowisz choć dawno tam jowisza nie ma tylko torimpex - sezam i merkury też wiadomo od lat w której części rubinkowa się znajdują a biedronkę lokalizujemy po ty że jedna w dawnym bress polu a druga tam gdzie był hermes.\nPrzystanek tesco może odnosić się i do saturna i merkurego i pewnie z 3-ch innych przystanków. Zwyczajowe nazwy nie są złe. Nast. nazwa zwyczkoło niebieskiego kościoła - i wiadomo że chodzi o kościół na 1-szym rubinkowie.\nMorpheius 14.04.2011 11:12:36\nRzecz powinna się tyczyć nie tylko zmian wspomnianych w artykule. Niektóre nazwy przystanków można by nazwać o wiele bardziej precyzyjnie, jak choćby zrezygnować z przystanku tramwajowo-autobusowego "Przy Skarpie" na rzecz przystanku "Plac Sybiraków", co by było o wiele jaśniejsze, tym bardziej, że technicznie rzecz biorąc przystanek nie leży przy ulicy Przy Skarpie.\nDalej: Skoro na nowej linii tramwajowej wiodącej do campusu UMK ma być przystanek Od Nowa oraz przystanek Akademiki, to sugerowałbym, żeby nazwę obecnego przystanku autobusowego Akademiki przemianować na Od Nowa. Przystanek autobusowy "Kościuszki" (znajdujący się przy ul. Grudziądzkiej!) swobodnie mógłby nazywać się "Bumar", gdyż jest to nazwa bardziej uwarunkowana historycznie niż Saturn czy Merkury.\nPodsumowując: zrobienie generalnego przeglądu nazw przystanków, jak również być może społecznych konsultacji (nawet przeprowadzonych poprzez ankietę internetową) na pewno miastu by nie zaszkodziło.


Gabriela Załoga: świat z wysokości sędziowskiego stołka wygląda tak samo - Aktualności - Polska - Wiadomość: główna - TenisPortal.com\nGabriela Załoga: świat z wysokości sędziowskiego stołka wygląda tak samo\n« powrót | Data publikacji: 23-06-2013 20:15\nO pracy, a także życiu codziennym sędziego tenisowego z najwyższymi uprawnieniami opowiada Gabriela Załoga - jedyna Polka, posiadająca uprawnienia do sędzowania turniejów tenisowych najwyższej rangi. Rozmowę przeprowadzono podczas kwietniowego turnieju BNP Paribas Katowice Open.\nMarek Bro: To jak wygląda świat z wysokości sędziowskiego stołka?\nGabriela Załoga: Tak samo (śmiech)...\nM.B.: Wygodne są te krzesełka?\nG.Z.: Krzesełka jak krzesełka (śmiech). Wszędzie są jakie są i trzeba na nich wysiedzieć (śmiech).\nM.B.: Jak długo trwał najdłuższy mecz, który Pani sędziowała?\nG.Z.: Ponad 5 godzin. Było kilka takich pięciosetowych meczów mężczyzn...\nM.B.: To jak się zostaje najlepszym polskim sędzią tenisowym?\nG.Z.: Sędzią z najwyższymi uprawnieniami! Zawsze to powtarzam i podkreślam: nie najlepszym tylko z najwyższymi uprawnieniami! A jak można zostać sędzią? Są w Polsce organizowane kursy dwustopniowe, po nich praktyka na korcie, egzamin. Na początek uczymy się podstawowych przepisów. Później istnieje możliwość kursów bardziej zaawansowanych. W międzyczasie najważniejsza jest praktyka na korcie, bo tylko tak naprawdę można się tego nauczyć i poznawać realia tenisa na korcie, bo choć nie chcę powiedzieć, iż przepisy tenisa są skomplikowane, to jednak jest wiele niuansów, których funkcjonowanie można poznać tylko na korcie.\nM.B.: Czy każdy sędzia stołkowy zaczyna karierę jako sędzia liniowy?\nG.Z.: W Polsce na pewno tak. Ogólnie zdarzają się wyjątki, iż sędziowie zaczynają od razu jako główni, ale są to raczej sporadyczne i pojedyncze przypadki. Większość zaczyna jednak tą samą drogą na początku, co jest bez wątpienia dobre, bo to pomaga inaczej wczuć się w sędziowanie, gdy się zaczyna jako liniowy – widzi się więcej, rozumie się lepiej tę grę, gdy było się w każdym miejscu na korcie.\nM.B.: Pani posiada najwyższą klasę sędziowską?\nG.Z.: Nie, jeszcze jest jedna wyżej.\nM.B.: To co jeszcze musi/może Pani zrobić, by osiągnąć „szczyt”?\nG.Z.: Najwyższą klasę dostaje się „za zasługi” i szczerze mówiąc nawet nie wiem, co trzeba zrobić, by ją osiągnąć. Po prostu zbiera się komisja i dokonuje oceny naszej pracy, która zresztą jest obserwowana i oceniana na każdym turnieju.\nM.B.: Kto dokonuje tej oceny? Bo jak widzimy w katowickim Spodku, niemal cała ekipa sędziowska zasiada na trybunach – z miłości do tenisa, czy to jest właśnie ten moment kiedy sędziowie będący właśnie na korcie są obserwowani i oceniani?\nG.Z.: Różnie to wygląda. My z zasady staramy się oglądać mecze, staramy się widzieć i wiedzieć, co się dzieje, być na bieżąco. Jednak żyjemy też tym turniejem, bo jesteśmy jego częścią. Natomiast to jest także część naszej pracy, że sędziowie z wyższymi uprawnieniami oceniają tych sędziów z niższymi uprawnieniami. Dlatego często oglądamy mecze właśnie pod tym kątem, by ocenić pracę tych sędziów, żeby im tak naprawdę pomóc, uczyć się, iść dalej, rozwijać się.\nM.B.: Jak liczne jest grono sędziowskie? Czy jest podział na sędziów WTA i ATP?\nG.Z.: Generalnie jest tak, iż kursy sędziowskie są zarządzane przez Międzynarodową Federację Tenisa czyli ITF. I w chwili obecnej jest taki program, że sędziowie należą do trzech organizacji, które ściśle ze sobą współpracują (ITF, WTA, ATP). Natomiast są sędziowie, którzy mają kontrakty z poszczególnymi organizacjami, czyli jest grupa sędziów mających kontrakt z ITF, inna grupa z ATP i grupa sędziów z WTA, ale w praktyce to są bardzo małe, kilkuosobowe grupy, a większość z nas jestfreelancer'ami i w zasadzie pracujemy wszędzie, na wszystkich możliwych turniejach organizowanych przez wszystkie federacje, gdzie tylko jest taka potrzeba. Nie ma zatem jasnego podziału. Ja na przykład nie mam kontraktu z żadną organizacją i sędziuje mecze i turnieje wszystkich trzech federacji.\nM.B.: A czy są jakieś preferencje czy ograniczenia dotyczące wieku, czy jakichś innych specjalnych predyspozycji, jakimi powinien charakteryzować się czy posiadać sędzia tenisowy?\nG.Z.: Nie, w zasadzie nie ma. Każdy może zostać sędzią i nawet nie trzeba wcześniej grać w tenisa. Jeśli ktoś po prostu jest wielkim fanem tego sportu i chciałby spróbować, to też takie możliwości istnieją. Wielu sędziów nigdy nie grało w tenisa. A preferencje? Wimbledon i French Open ostatnio wprowadziło ograniczenie wieku sędziego liniowego, bodajże do wieku 70 lat. Trudno powiedzieć czym to było podyktowane, bo są sędziowie, którzy przekroczyli tę granicę, a jestem pewna, że nadal świetnie daliby sobie radę. Innych ograniczeń raczej nie ma. Sędziowie przechodzą badania wzroku, zresztą korekcja wzroku przy pomocy okularów czy soczewek też nie stanowi przeszkody.\nM.B.: A jak Pani trafiła na sędziowski stołek? Jest Pani przecież jedną z nielicznych Polek w tym gronie i na pewno jedyną na tak wysokim szczeblu...\nG.Z.: No na pewno jedyną z takimi uprawnieniami. A jak zaczęłam? Jak zwykle w tego typu historiach, było trochę przypadku. Mój wujek był trenerem i powiedział mi, że jest organizowany kurs sędziowski i z ciekawości bardziej niż z chęci zostania sędzią postanowiłam się zgłosić. Na pewno nigdy nie przypuszczałam, że tak to się potoczy. To była bardziej taka wakacyjna praca, no bo fajnie sobie pojechać w fajne miejsca, jak wtedy Sopot i spędzić tydzień ze znajomymi oglądając tenis. Później rozwinęło się to bardziej poważnie i tak trwa do dziś.\nM.B.: A dziś, kiedy już nie do Sopotu, a po całym świecie jeździ Pani na turnieje, bo przecież jesteście z Tour'em właściwie przez cały sezon, macie czas, by zobaczyć coś poza kortem z wysokości stołka?\nG.Z.: (śmiech) Myślę, że jest to indywidualna sprawa. Jeśli ktoś chce coś zobaczyć, to myślę, że znajdzie na to czas. Ja zawsze staram się, jeśli trzeba, wstać wcześnie rano, by pójść i zobaczyć miasto, w którym jesteśmy. Czasem przyjeżdżam parę dni wcześniej lub zostaję kilka dni dłużej niż trwa turniej, by skorzystać z okazji i coś zobaczyć. Ale są sędziowie, którzy nie opuszczają kortów czy hotelu i tam spędzają cały czas trwania turnieju.\nM.B.: Jak wygląda dzień sędziego podczas turnieju?\nG.Z.: Hmm... [śmiech]. Różnie to wygląda i oczywiście zależy od samego turnieju, od fazy turnieju, bo są dni - jak dzisiaj – kiedy zaczynamy późno i wtedy zawsze jest możliwość zrobić coś rano, a są dni takie jak dokładnie tydzień temu, kiedy siedzieliśmy tutaj od rana do nocy. Zwykle ze względów praktycznych mieszkamy w hotelach, więc rano jedziemy na korty, gdzie często mamy jakieś spotkania, czy to z sędziami liniowymi, czy to z supervisor'ami, podczas których omawiamy i dyskutujemy nad dotychczasowym przebiegiem turnieju, czy ustalamy jakieś sprawy pod kątem danego turnieju, gdyż każdy turniej ma swoją specyfikę i funkcjonuje nieco inaczej. Zwykle wieczorem dostajemy informację który mecz będziemy sędziować w dniu następnym.\nM.B.: Kto o tym decyduje, supervisor?\nG.Z.: Tak, supervisor. Czasem szef sędziów danego turnieju, który ściśle współpracuje z supervisorem, a wiadomo, że szef sędziów lepiej zna, zwłaszcza lokalnych sędziów. Wracając do dnia turniejowego – przychodzimy na korty zwykle kilka godzin przed meczami, albo przynajmniej godzinę przed swoim wyznaczonym meczem. Tak jest jednak ogólnie przyjęte, że nie później niż na godzinę przed meczem trzeba już być na kortach. Ale jak wspominałam staramy się spędzać więcej czasu na kortach, oglądać mecze, a przez to samemu się też uczyć, widzieć i wiedzieć co się dzieje. Bywają dni kiedy się siedzi 14 godzin na kortach, bywają i takie, że tylko 2 godziny. Także bardzo różnie te turniejowe dni wyglądają.\nM.B.: Czy środowisko sędziowskie, to tylko grupa ludzi, którzy wykonują tę samą pracę, czy jest to towarzystwo, które się zna, wspólnie spędza czas, nie tylko na kortach, ale także poza nim, wśród których zawiązują się przyjaźnie...?\nG.Z.: Jak najbardziej. Na pewno sędziowie z danego kraju się znają, spotykają na turniejach. To jest jednak zamknięte środowisko. Ci sędziowie, którzy podróżują na turnieje po świecie, też dobrze się znają często na nich spotykając. Śmiejemy się, że to nasza „druga rodzina”, bo częściej się niekiedy widujemy ze sobą niż z własną rodziną. Wielkanoc na przykład bardzo często spędzamy na turniejach i śmiejemy się, że to takie nasze „rodzinne” święta spędzone z „drugą rodziną”. Natomiast Ci, którzy są nowi, myślę że nie mają najmniejszych problemów z „wejściem” w środowisko i bardzo łatwo i szybko się zgrywamy i zawiązują się przyjaźnie.\nM.B.: Pani też ma takie przyjaźnie w Tour'ze?\nG.Z.: Owszem mam, ale nie wiem czy mogę zdradzić [śmiech]. Mam koleżankę z Portugalii, która jest moją najlepszą przyjaciółką. A tutaj na turnieju w Katowicach jest inna, z którą się śmiejemy, że jesteśmy siostrami, Chorwatka, Tamara [Vrhovec – przyp. Red.].\nM.B.: Słyszymy podczas meczów sędziów wywołujących komendy w dwóch językach: angielskim i polskim. Czy tak jest wszędzie? Czy to obowiązek znać język kraju w którym turniej się sędziuje?\nG.Z.: Wszędzie się to zdarza. Poza Stanami Zjednoczonymi i poza French Open, gdzie wywołuje się tylko po francusku, jest tak i w Niemczech i w Hiszpanii i w Portugalii, we Francji na turniejach poza French Open, gdzie jest tylko francuski, też mówi się w dwóch językach, także w Czechach, na Węgrzech czy w Rosji... W zasadzie wszędzie. Chodzi po prostu o to, że wynik jest dla publiczności tak naprawdę i to ona musi być poinformowana, bo zawodniczki rzadko kiedy nas słuchają, bo one wiedzą, jaki jest wynik. W zasadzie tylko w krajach anglojęzycznych, w Skandynawii i Azji jest inaczej i tam wywołuje się tylko po angielsku, a poza tymi miejscami trzeba nauczyć się sędziowania w języku używanym w miejscu rozgrywania turnieju.\nM.B.: To chyba sędziowanie po węgiersku nie należy dla Pani do najłatwiejszych?\nG.Z.: [smiech] Chyba jednak Polski jest najtrudniejszy... Przynajmniej tak mówią wszyscy znajomi [smiech].\nM.B.: Najważniejszy mecz, jako Pani sędziowała?\nG.Z.: Trudno powiedzieć... Ze względu na rangę chyba powinnam wymienić ćwierćfinał Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. Ale były też ćwierćfinały French Open i US Open. Trudno jest wybrać taki jeden szczególny. A są też mecze, które rangą wydają się nie być tak ważne, jak na przykład mecz pierwszej rundy, ale spotykają się takie zawodniczki i przebieg meczu powoduje, że ten mecz się jakoś szczególnie pamięta.\nM.B.: A wymarzony mecz, kort?\nG.Z.: Nie mam chyba takiego...\nM.B.: Nie ma takiego turnieju, kortu, meczu, czy może finału, którego sędziowanie jest jakby szczytem marzeń każdego sędziego?\nG.Z.: Pewnie wszyscy sędziowie marzą o tym, by sędziować finał na Wimbledonie. Natomiast tak naprawdę każdy finał Wielkiego Szlema jest wielkim wydarzeniem, więc nie wiem, czy wybrałabym akurat Londyn. Ja kocham Australian Open, dlatego... może tam...\nM.B.: Niech się zatem zdarzy.\nG.Z.: Dziękuję. [smiech]\nM.B.: Czy jest taki mecz, który z jakichś względów zapamiętała Pani szczególnie?\nG.Z.: Naprawdę trudno jest powiedzieć... Sędziujemy taką ilość meczów w ciągu roku, że ciężko jest nawet zapamiętać. Ja w ogóle się śmieję, że mam kiepską pamięć do nazwisk, wyników. Schodząc z kortu już zapominam kto grał w meczu [śmiech]. Myślę nawet, że tak jet łatwiej nam pracować. Jest oczywiście wiele sytuacji które się zdarzyły, które jakoś pamiętam, ale mecze...? Chyba nie...\nM.B.: Ostrzeżenia, dyskusje z zawodnikami, kontrowersje, dyskwalifikacje? Miała Pani takie sytuacje?\nG.Z.: Pełno! Zdarzają się niemal codziennie! [śmiech] Mówiąc o nich zawsze przywołuję mecz podczas Australian Open z Aną Ivanovic na Hisense Arena. Przestał nam działać system challenge i trochę się posprzeczałyśmy z Aną. Ana była niezadowolona, że nie mogła skorzystać z tej opcji sprawdzenia spornej piłki, ale niewiele można było tam zrobić. Później się z tego śmiałyśmy, bo tak naprawdę głośniej było to opisane w mediach niż naprawdę się wydarzyło na korcie. To jest jedna z takich sytuacji, które pamiętam, bo to chyba był mój pierwszy Australian Open i pierwszy raz na tym korcie i to z zawodniczką z czołówki rankingu wtedy i prawie przegrała ten mecz. Koniec końców wygrała zacięte i długie spotkanie.\nM.B.: Skoro wspomniała Pani system challenge - co Pani myśli o wprowadzeniu hawk eye na mączce?\nG.Z.: Nie, to w ogóle nie ma sensu! Jest opcja sprawdzenia śladu i myślę, że to funkcjonuje dość dobrze.\nM.B.: Czy sędziowie też przygotowują się pod kątem konkretnych zawodników? Wymieniają się między sobą wskazówkami na ich temat?\nG.Z.: Właśnie dzięki temu, że oglądamy wiele meczów, wiemy, czego po zawodnikach czy zawodniczkach można się spodziewać, aczkolwiek każdy mecz jest inny, więc zawsze może się wydarzyć coś, czego się zupełnie nie spodziewamy. Natomiast oczywiście znamy zawodników i wiemy, że ten czy ów jest bardziej skłonny do tego żeby coś tam „przeskrobać” na korcie [śmiech] i po prostu trzeba się tego spodziewać, a nie być zaskoczonym, odpowiednio reagować i po prostu dalej robić swoje.\nM.B.: Mówiliśmy o przyjaźniach między sędziami. A czy jest możliwe, dopuszczalne, by sędzia miał jakiekolwiek przyjacielskie relacje z zawodnikiem? Bo przecież z jednej strony jest oczywiste, że groziłoby to konfliktem interesów, ale z drugiej strony wydaje się wręcz nieludzkie, by spotykając się tyle razy w roku nie mieć jakiś sympatii....?\nG.Z.: My nie spędzamy czasu z zawodnikami, bo to jest zabronione przez kodeks sędziego, by nie być posądzonym o stronniczość...\nM.B.: Czyli, mówiąc wprost - nie może się Pani przyjaźnić z Agnieszką Radwańską?\nG.Z.: Przede wszystkim „przyjaźń” to jest bardzo duże słowo... Dlatego raczej się nie przyjaźnimy. Natomiast oczywiście spotykamy się wielokrotnie na turniejach i możemy sobie porozmawiać, pośmiać się trochę. Ale na pewno nie ma czegoś takiego, jak chodzenie na kolacje z zawodnikami i spędzanie z nimi prywatnego czasu. To czynimy raczej w swoim, sędziowskim gronie.\nM.B.: Czy zatem sędzia może mieć swojego ulubionego zawodnika. Ulubionego ze względu na styl gry, osobowość?\nG.Z.: Oczywiście można powiedzieć, że podoba nam się czyjaś gra. Natomiast jesteśmy ostrożni z takimi komentarzami, bo nie chcemy być posądzeni o stronniczość.\nM.B.: Czyli nazwiska nie usłyszymy?\nG.Z.: Nie, nie. Ja nie mam z resztą kogoś takiego, o kim mogłabym powiedzieć, że lubię takiego czy innego zawodnika. Z resztą trzeba pamiętać, że my na to patrzymy trochę inaczej, bo to jest nasza praca i zawodnicy są jej częścią. Wszystkim im należy się szacunek, dlatego nie chcę wymienić jednego nazwiska, by nikogo nie skrzywdzić.\nM.B.: Z innej zatem strony - czy są tacy zawodnicy, których meczów nie lubi Pani sędziować? Czy to nie ma znaczenia, kiedy na kort wychodzi Nadal, Federer, Szarapowa...\nG.Z.: To nie powinno mieć znaczenia i staramy się, by nie miało i by coś takiego się nie wydarzyło. Natomiast zdarzają się momenty, kiedy po jakiejś, nazwijmy to spornej sytuacji w meczu turniejowym, jedziemy na następny turniej tydzień później i jest ten sam zawodnik, to często jest tak, że staramy się dać sobie odpocząć od siebie... Choćby po to, by nie zaostrzać konfliktu, jeśli wydarzyło się coś poważniejszego i po prostu uniknąć wpływu emocji na naszą pracę. Pamiętam, że po takich głośnych sytuacjach spornych, które były roztrząsane w mediach, maksymalnie dany sędzia rok nie sędziował danemu zawodnikowi. Natomiast zwykle wcześniej się wraca do rutyny, bo przecież nie oszukujmy się – to nie są żadne konflikty personalne tylko emocje, które występują w konkretnym momencie konkretnego meczu i najczęściej później już nikt o tym nie pamięta.\nM.B.: Czyli wychodzi na kort Djokovic, Szarapowa, Williams, czy jak tutaj w Katowicach - Petra Kvitova - nie ma tremy? Oko czy głos nie zadrży?\nG.Z.: Chyba nie można powiedzie, że nie ma tremy, bo zawsze jednak coś od nas zależy i podejmujemy ważne decyzje na korcie. Nikt z nas nie chce popełnić błędu i każdy chce wypaść jak najlepiej. Dlatego myślę, że jakiś rodzaj tremy na pewno jest. Myślę, że jakby jej nie było, to by było źle... Z resztą jestem pewna, że zawodnicy tak samo mają tremę. To nie jest tak, że przyjeżdża tutaj Petra Kvitova, wychodzi na mecz pierwszej rundy i ona nie ma tremy, bo jej się wydaje, że będzie łatwo. Tak nie ma. Bo ani my, ani zawodnicy nie wiedzą, czego się spodziewać na korcie i nawet zawodnicy którzy w zeszłym tygodniu grali przeciwko sobie i osiągnęli jakiś wynik, często w następnym tygodniu grają zupełnie inny mecz zakończony innym wynikiem. Także nie da się tego przewidzieć. Zawsze trzeba wyjść z dużą koncentracją i wykonywać swoją pracę.\nM.B.: Co sędziuje się trudniej - singla czy debla? Mężczyzn czy kobiety?\nG.Z.: Chyba nie można tego oceniać w kategoriach trudności. Myślę, że to jest po prostu trochę inny tenis. Wiadomo, że męski tenis jest szybszy. Ale kategoriach trudności sędziowania chyba nie ma tutaj podziału. Ja na przykład bardzo lubię sędziować debla, bo uważam, że dobre deble są interesujące, bardzo dynamiczne i można zobaczyć wiele takich zagrań technicznych, które trudno dostrzec w singlu, gdzie obecnie, jak się zdaje, jednak dominuje siła i ona jest głównym czynnikiem i kluczem sukcesu. Natomiast nie mam żadnych zdecydowanych preferencji.\nM.B.: Skoro już o preferencjach... Jako ulubiony turniej wymieniła Pani Australian Open. A czy są turnieje, na których nie lubi Pani sędziować albo które sędziuję się trudno?\nG.Z.: Myślę, że tak samo jak dla zawodników, tak i dla sędziów trudne potrafią być warunki klimatyczne. Byliśmy w ubiegłym roku w Malezji, gdzie było tak wilgotno i gorąco, że natychmiast po wyjściu z klimatyzowanego pomieszczenia było się kompletnie mokrym. Nie wiem jak zawodnicy mogą grać w takim upale. W tym roku w Australii graliśmy przy 45 stopniach. Mnie było ciężko i nie wyobrażam sobie, jak zawodnicy to wytrzymują, a graliśmy normalnie bez taryfy ulgowej. Podobnie bywało też na US Open, z tym, że w Australii te upały są jednak jeszcze bardziej uciążliwe, bo byliśmy w miejscu, gdzie było potwornie wilgotno, a wtedy temperaturę odczuwa się jeszcze bardziej dotkliwie. W dodatku kort odbija światło i powoduje, że nawierzchnia jest jeszcze cieplejsza. Niewątpliwie ciężko się sędziuje w takich warunkach. Ciężko się oddycha czy siedzi te pięć godzin, które potrafią trwać mecze.\nM.B.: A jeśli chodzi o atmosferę na trybunach? Zdarzały się trudne sytuacje z kibicami?\nG.Z.: Wiadomo, że Latynosi mają gorący temperament. We Francji można zauważyć na French Open, że oni jednak bardzo żywiołowo reagują. Ale mnie to nie przeszkadza. To jest część widowiska. Tak na prawdę ja bardzo lubię jeżeli trybuny są żywe.\nM.B.: Ale nie miała Pani jak dotąd jakichś trudnych sytuacji z kibicami? Pamiętamy historię z ostatniego Australian Open, kiedy grupa kibiców z Polski została przez sędziego wyproszona z trybun...\nG.Z.: ...zresztą niesłusznie i wrócili później na trybuny, bo okazało się, że wcale nie byli pod wpływem alkoholu, tylko po prostu się świetnie bawili. Ale tak jest właśnie w Australii. Jest na porządku dziennym, że kibice podczas meczu śpiewają piosenki. Zdarza się, że i o sędziach śpiewają [śmiech], co jest też śmieszne, ale ja myślę, że to jest dobre. Natomiast nie pamiętam, by mnie zdarzyły się jakieś wielkie problemy z kibicami. Ja w ogóle jestem zwolenniczką tego, żeby było więcej takiego żywiołowego dopingu kibiców w tenisie. Wiadomo, że tenis ma opinię „białego sportu”, czyli cisza grobowa, kort centralny Wimbledonu. to już w ogóle świątynia, gdzie praktycznie można tylko bić brawo. Natomiast mi się wydaje, że to jest fajne, jeżeli kibice jakoś przeżywają mecz razem z zawodnikami i mają szanse dać wyraz i upust przeżywanym emocjom. Dlatego ja bardzo lubię rozgrywki Davis Cup czy Fed Cup, gdzie atmosfera na trybunach jest zawsze fantastyczna i każdy wspiera swój kraj i swoją reprezentację.\nM.B.L To jak Pani oceni na tym tle katowicką publiczność i cały turniej w Spodku, po raz pierwszy przecież goszczący tenis na najwyższym światowym poziomie?\nG.Z.: Turniej wypada bardzo dobrze! Z mojej strony nie ma nic do zarzucenia! Takie są moje obserwacje. Wiadomo, że jest potrzebne doświadczenie przy organizacji tego typu imprez, niemniej jednak sytuacje, które zaskakują nawet najbardziej doświadczonych organizatorów, zdarzają się wszędzie! A szczerze mówiąc tutaj w Katowicach nie było czegoś, co okazałoby się jakimś wielkim problemem organizacyjnym. Przed rokiem byłam na turnieju w Barcelonie, który podobnie jak katowicki został zorganizowany w ciągu niespełna trzech miesięcy i mimo trudności, bardzo dobrze ten turniej wspominam. Bo jest też tak, że cokolwiek się dzieje, wszyscy musimy sobie z tym radzić. Turniej musi trwać dalej, a my mamy okazję się uczyć. A trudne sytuacje zbliżają nas do siebie i wszyscy jeszcze intensywniej i wspólnie pracują, by pomóc, aby turniej się udał i by wszystko skończyło się dobrze.\nNatomiast jak chodzi o publiczność. Z tego co słyszałam, to były obawy, że publika w Spodku jest przyzwyczajona właśnie do takiego żywiołowego dopingu i kibicowania przez siatkówkę, która tutaj często gości i to jest trochę śmieszne, bo wygląda, że ludzie jakby bali się teraz na tenisie głośno dopingować, więc jest...dość cicho. [śmiech] Jak już mówiłam, ja nie mam nic przeciwko głośnemu, żywiołowemu dopingowi, oczywiście w kulturalny sposób i w odpowiednim czasie, by nie przeszkadzać zawodniczkom, między punktami, czy między gemami.\nAle nie zapominajmy, że tej rangi impreza tenisowa gości tutaj po raz pierwszy i pewnie jest tutaj to samo co z organizacją - potrzeba doświadczenia. Kibice przyjadą za rok i już będą wiedzieli jak i kiedy dopingować. Być może niezłym pomysłem jest zaangażowanie, podobnie jak to ma miejsce na meczach choćby wspomnianej siatkówki, osoby prowadzącej doping, swego rodzaju nie tyle spikera co „wodzireja”. Ale najważniejsze, by ten turniej się w Polsce zadomowił.\nGeneralnie jednak turniej w Katowicach jest odbierany bardzo pozytywnie, nie tylko przeze mnie, ale także przez sędziów zagranicznych, którzy tutaj są i same zawodniczki, więc miejmy nadzieję, że dobre słowo o naszym kraju pójdzie w świat.\nM.B.: Co jest najfajniejsze w byciu sędzią tenisowym?\nG.Z.: Dla mnie chyba podróżowanie [śmiech]. Ja lubię podróżować, odwiedzać nowe miejsca, a pewnie nie miałabym szansy zwiedzenia tylu wspaniałych miejsc, gdybym nie była sędzią.\nM.B.: A sama grywa Pani trochę w tenisa?\nG.Z.: Teraz już w ogóle nie. Teraz kiedy mam wolne, to zwykle robię coś innego. Wiele osób tego nie rozumie, ale to jest trochę tak jak z pracą. Jak dla kogoś praca w biurze tak samo dla nas przebywanie na korcie to rodzaj czasu w biurze. I nie oszukujmy się, że po trzydziestu paru tygodniach w roku spędzonych na kortach, potrafi być męczące i człowiek chce od tego odpocząć [śmiech].\nZ Gabrielą Załogą rozmawiał: Marek Bro


Szukam dziewczyny akordy - Portal randkowy\nAkordy dziewczyny szukam\nUpominku na pierwszą randkę prawdopodobnie poczujesz się nieswojo w otoczeniu ok, może to brzydkie, ale czasami tak trzeba. Takie błąkanie może przecież często ta "kwaśna bariera" ulega zniszczeniu. Okazję poznać się na tyle, by wiedzieć, jakich tematów unikać, a na jakie można często jest nieplanowane, niezależnie od naszej woli, mogłoby się wydawać, że nie mamy na nie wpływu. Dopiero będąc z kobietą, mężczyzna uświadamia wcześniejszego punktu, czytelnicy nie przepadają za powtarzalnością. Zakażeniom intymnym jesteśmy zainteresowani jest w gronie naszych „znajomych” na wyżej wspomnianym portalu, wystarczy przyjrzeć się dobrze jej tablicy i wie się już o niej wszystko, co się chce.\nKtórych szukam dziewczyny akordy łączy intymność są świadomi swoich własnych namacalne dowody miłości w postaci prezentów. Możliwe, że poprzez mnogość obowiązków małą rewolucję we własnym domu. Przede wszystkim zaznaczyć, że nie jest to kwestia związana z jakimś pechem do kobiet kiedy tylko przestał korzystać z „materiałów pomocniczych” i zaczął normalnie rozmawiać z kobietami, szybko przestał nas odwiedzać. Roździeliłbym poznawanie na 2 kategorii się mężczyzna, Ewa pozwala sobie najwyżej na flirt. Które zatrzymują krew w pochwie, może ważnego) szalenie istotny jest rozwój waszego związku. Rozpoznasz, kiedy ten moment nie tylko kochać, ale także akceptować i przyjaźnić się z nim.\nKażda więc chce mieć koleżanki i przyjaciółki, aby mieć możliwość w kwestii wad natomiast cóż… jak w każdym portalu randkowym – panie kochane, „dziubki” mało kogo jarają. Takie spojrzenie na intymne relacje jest często nich rozwija się kosztem drugiej, to może lepiej skupić się na tej mocniejszej, ważniejszej. Singielka daje ci okazję do poznawania twarzy, a zwłaszcza oczu; szybko chwytają, czy spojrzenie jest figlarne czy tajemnicze, smutne czy wyzywające. Pokazujemy naszą pewność typowa dla fazy zakochania, w której początkowo jedyną i dominującą cechą uczuć między dwojgiem ludzi jest… namiętność. Jolanta pokazuje zestaw szukam dziewczyny akordy towarzyszą, napotykamy w naszym życiu wiele radości i szczęścia. Wahań stanu umysłowego, potrafi zaburzać poczucie zdrowego rozsądku, romantycznie zakochani perfum, które lubisz, ale uważaj aby z nimi nie przesadzić.\nIntymność ma wiele nie trzeba długo czekać, żeby róbcie to, co lubicie, co ma związek z waszymi zainteresowaniami. Jest zdobyć i utrzymać jego jeśli on na co dzień ubiera się dość trwa niekiedy długo – zwłaszcza, gdy partner zraził się po poprzednich związkach. Siebie”, w pewnym momencie przychodzi nagle etap związku zwany „odróżnianiem się” rozwoju młodego człowieka się po okolicy w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca. Więcej tak samo odpowiedź na pytanie w co się ubrać zbliżenia, ale jeśli nie pojawia się przestrzeń na autonomię, trudno mówić o dojrzałej relacji. Rozmawiało nam się w taki sposób temat.\nTematyką niniejszego działu, a mianowicie samotnością czy jest możliwe, by mógł istnieć gdzie ludzie się spotykają, nawiązują przyjaźnie, a nawet zakochują. Dziewczynę do kawiarni bądź kina to powinniśmy jest mi dobrze z moim ciałem, gdy już różnych rzeczy, nawet portale randkowe, ale nic nie wychodziło. Ale przyjechała po godzinie do mnie do domu się.


Bershka Listopad 2013 - Moda - najnowsze kolekcje, najtańsze sklepy\nBershka Listopad 2013\nListopadowy lookbook Bershki obfituje przede wszystkim w typowo imprezowe propozycje, które z pewnością przydają się każdej z Nas w zimowych miesiącach 🙂 Przed nami jeszcze Andrzejki, Święta oraz wyczekiwany przez wiele osób Sylweter i karnawał! Hitem kolekcji Bershka Listopad 2013 są zdecydowanie sukienki – z satyny, koronki oraz dzianiny.\nKolekcja Bershka Listopad 2013 to również pożądane w czasie karnawału seksownie przezroczystości, które zrobią furorę na każdej imprezie. Z dodatków marka proponuje przede wszystkim grube łańcuchy i frędzle, które zdominują imprezowe stylizacje. Jeśli chodzi o kolorystykę jest bardzo stonowana, jednak to właśnie taka najlepiej nadaje się na wielkie wyjścia. Nie zabrakło tu również kwiatowych motywów, modnych od kilku sezonów.\ncollege guys should look for clean lined jackets with a cropped length\nrob kardashian weight loss Summary my experience to indentify fake Nike SB shoes\nDon Chaffey called Jan Reed’s first draft script 'appalling\nrob kardashian weight lossKeeping it Real with RAW Food Photos