လူအ အိပ်မက်: 07.09\npost by ကိုရေတမာ Labels: ကူးယူဖော်ပြခြင်း, နန္ဒာသိန်းဇံ 11 comment\nချစ်ခင်မြတ်နိုး တွယ်တာတယ်ဆိုတဲ့ သံယောဇဉ်တွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ သိပ်ကိုပျော်မွေ့ကြတယ်။ ရွှင်ပြုံးကြည်သာမှုတွေ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီသံယောဇဉ်တွေကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ဟာ စိတ်ဆင်းရဲ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲတွေ ဖြစ်ပြန်ရော။ ရင်ဘတ်စည်တီး ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရတာတွေလည်း ရှိတယ်။ သံယောဇဉ်တွေကနေ ထွက်မြောက်နိုင်ရင် ကောင်းမယ်ဆိုတာ သိတယ်၊ သိပါတယ်ဗျာ။\nခင်ဗျားတို့ ကြားဖူးမယ်ထင်ပါတယ်။ တစ်နေ့ ရဟန်းတော် အချို့ သာဝတ္တိမြို့တွင်း ဆွမ်းခံနေတုန်းမှာ မင်းရဲ့ အမိန့်နဲ့ ဖမ်းမိတဲ့ ခိုးသူတွေကို သံခြေချင်းတွေခတ်၊ ခြေတွေလက်တွေမှာ ကြိုးတွေနဲ့ အခိုင်အခံချည်ပြီး လှောင်အိမ်ထဲ သွင်းနေတာကို မြင်တွေ့ကြတယ်။ ညနေချမ်းရောက်တဲ့အခါမှာ အဲဒီရဟန်းတွေက ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားထံသွားပြီး သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ခိုးသူတွေ နှောင်ဖွဲ့ခံရပုံကို ပြောကြားလျှောက်ထားမိကြတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားက သံခြေချင်း၊ ကြိုးစတဲ့ အရာတွေနဲ့ နှောင်ဖွဲ့ထားတာဟာ မပြောပ လောက်သေးဘူး။ ဥစ္စာ၊ စပါး၊ သားမယားစသည်တို့မှာ တပ်မက်တွယ်တာခြင်းဆိုတဲ့ တဏှာကိလေသာ အနှောင်အဖွဲ့က အဆအရာအထောင်အသိန်းမက ပိုပြီး ခိုင်မြဲတယ်။\nသံဖြင့်ပြုလုပ်သော သံခြေချင်း အနှောင်အဖွဲ့၊ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိတ်တုံးအနှောင်အဖွဲ့၊ မြက်လျှော်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နှောင်ကြိုးအဖွဲ့ကို ခိုင်ခံ့သော၊ မြဲမြံသော အနှောင်အဖွဲ့ဟု မဆိုကြကုန်။ ပတ္တမြားနားတောင်း စသည့် ရတနာတို့၌ တွယ်တာငဲ့ကွက်ခြင်းတဏှာ ဤတဏှာအနှောင်အဖွဲ့မျိုးကိုသာ ခိုင်ခံ့သော၊ မြဲမြံသော အနှောင်အဖွဲ့ဟု ပညာရှိတို့ ဆိုကုန်၏။\nပညာရှိတို့ကတော့ အဲဒီတဏှာကိလေသာဆိုတဲ့ အနှောင်အဖွဲ့ကို ရုန်းဖြတ်ပြီးတော့ ထွက်ကြတယ်လို့ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားက ပြောပြ ဟောပြတယ်။ ကိလေသာ နှောင်ကြိုးတွေကနေ ရုန်းထွက်ဖြတ်တောက် နိုင်ကြသူ ပညာရှိသူတွေကို အားကျမိပါတယ်ဗျာ၊ ဒီလို အားကျခြင်းနဲ့အတူ….\n“သံယောဇဉ်ကြိုး၊ ဆယ်မျိုးခိုင်ခိုင် ချုပ်ထား တုပ်ထားလှုပ်မအားနိုင်။\nကာမထောင်တွင်း၊ နှောင်သွင်းပိုင်ပိုင်၊ မှတ်ကရော့၊ ခတ်သော့ သံချည်တိုင်” ဆိုတဲ့ ဓမ္မကဗျာလေးကိုလဲ အမှတ်ရတယ်။ အမှတ်ရခြင်းနဲ့ ကပ်ပြီး ထိတ်လန့်ခြင်းကလဲ ပါလာတယ်။ ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံကြိုးကြီးတွေ ခိုင်ရတဲ့အထဲမှာ ကျွန်တော်ကို သံတိုင်ကြီးနဲ့ ပူးတွဲပြီး မရုန်းနိုင်အောင် သော့ခတ်ထားရသလို ခံစားရတဲ့ အဖြစ်ကြောင့်ပါ။\nကျွန်တော်တို့လို အသက်ကြီးလာတဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ ဆိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ ကောသလမင်းကြီးမှာ ပါဝေယျက လို့ခေါ်တဲ့ ဆင်ကြီးရှိခဲ့တယ်။ ဒီဆင်ကြီးဟာ အသက်ငယ်ရွယ် နုပျိုစဉ်က အလွန်ခွန်အားဗလ ကောင်းတယ်။ စစ်တိုက်တဲ့ နေရာမှာ အင်မတန် ကျွမ်းကျင်တယ်၊ သတ္တိပြောင်မြောက်တယ်။ အခုတော့ ဒီဆင်ကြီး အိုလာပြီ။ ဒါနဲ့ မင်းကြီးက ဆင်အိုကြီးကို ဘေးမဲ့ပေးလိုက်တယ်။ တစ်နေ့မှာ အဲဒီဆင်ကြီးဟာ အိုင်တစ်ခုထဲကို ဆင်းရင်းက ညွန်ထဲမှာနစ်သွားတယ်။ ဆင်ကြီးဟာ ညွန်ထဲက ထွက်မြောက်အောင် ရုန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဇရာကထောင်းပြီဆိုတော့ ရုန်းအားမကောင်းဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ဒီအဖြစ်ကို ကောသလ မင်းကြီးကြားသိတဲ့ အခါမှာ ဆင်ကြီးကို ညွန်ထဲက ထုတ်ဆောင်ဖို့အတွက် ဆင်ဆရာကို လွှတ်လိုက်တယ်။ ဆင်ဆရာဟာ အင်မတန် အမြော်အမြင်ရှိတယ်။ ဆင်ဆရာက ဆင်ကြီးကို ညွန်ထဲက ထုတ်ဆောင်ဖို့ သွားတဲ့အခါမှာ စစ်ချီစစ်ထိုးတဲ့အခါ အသုံးပြုတဲ့ စစ်ပွဲစည်ကြီးကို ယူသွားတယ်။ စည်တွေ မောင်းတွေ သယ်သွားတယ်ဆိုပါတော့။\nညွန်နစ်နေတဲ့ ဆင်ကြီးထံရောက်တော့ ဆင်ဆရာက စစ်ပွဲကိုပြပြီး စစ်ပွဲစည်ကြီးကို တီးတယ်။ တကယ်စစ်ထိုးတော့မယ့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်အောင် တပည့်နောက်လိုက် နောက်ပါတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဖန်တီးပြီး စစ်ကြွေးကြော်သံတွေနဲ့ စည်တို့ မောင်းတို့ တီးပေးပါလိမ့်မယ်။ ဒီအခါမှာ ဆင်ကြီးဟာ ရဲစိတ် ရဲမာန်တွေ တက်ကြွလာပြီး တအားရုန်းလိုက်တာ တစ်ခါတည်း ကုန်းပေါ်ရောက်သွားတယ်။\nဒီလိုဆင်ကြီး ညွန်ထဲက ရုန်းထွက်နိုင်တဲ့ အဖြစ်ကို မြင်ခဲ့ကြရတဲ့ ရဟန်းတော်တွေက ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားကို ပြောပြလျှောက်ထားကြတယ်။ ဒီအခါမှာ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားက ရဟန်းတော်တွေကို…..\nမမေ့လျော့ခြင်း အပ္ပမာဒတရား၌ မွေ့လျော်ကြကုန်လော့၊ မိမိစိတ်ကို စောင့်ရှောက်ကြလော့၊ ညွန်၌နစ်သောဆင်သည် မိမိကိုယ်ကို ညွန်ပျောင်းမှ ထုတ်ဆောင်သကဲ့သို့ ကိလေသာညွန်ပျောင်းမှ မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဆောင်ကြ….. လို့ မိန့်တော်မူတယ်။ အဲဒီ ဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ စကားဟာ ကျွန်တော်တို့နှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေတဲ့ စကားဗျ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မှာ ဖြစ်နေတာက ခိုင်ခံလွန်းလှတဲ့ သံတိုင်ကြီးမှာ သံကြိုးတွေနဲ့ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ပြီး သော့ခတ်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်သူများလာပြီး သော့ဖွင့်ပေးပါ့မလဲ။ ကိလေသာ ညွန်ထဲက ရုန်းထွက်နိုင်အောင် ဘယ်သူများလာပြီး စည်တီးရင်း အားပေးပါ့မလဲလို့ မျှော်မိနေတဲ့ အဖြစ်ပါဗျာ၊ နေပါဦး ခင်ဗျားတို့ကတော့ မရုန်းဘူးလား… ဘယ်လိုလဲ.. မရုန်းကြတော့ဘူးလား…….\nထုံစံအတိုင်း ဆရာနန္ဒသိန်းဇံ၏ မနက်ဖြန်များကို ဖြတ်သန်းနေသော စိတ်ကူးများစာအုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။\nအတွဲ ၁ အမှတ် ၁၂ မိုးဆန်းပန်းဂျာနယ်\npost by ကိုရေတမာ Labels: ကူးယူဖော်ပြခြင်း, နန္ဒာသိန်းဇံ 14 comment\nအခုတလော ဘလော့အတွက် ဘာရေးရမှန်းမသိဘူး။ လက်ကလည်းမထွက် ဦးနှောက်ကလည်းမထွက်မို့ ဖတ်လက်စ ဆရာနန္ဒာသိန်းဇံစာအုပ်ထဲက ကြိုက်တာလေးတွေ ကူးယူဖော်ပြနေမိတယ်။ သင့်၏မသင့်၏လည်း ဇဝေဇ၀ါပါပဲ။ မျှဝေချင်တဲ့ ဆန္ဒရှေ့တန်းတင်ရင်း ဇွတ်လုပ်နေမိတယ်။ ကျနော်ရေးရင် လူအတစ်ယောက် သူ့အိပ်မက်ကို လျှောက်ပြောနေသလို ဘယ်သူမှ နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။စာလုံးပေါင်းတွေကတော့ သည်းခံပြီး ဖတ်ပေးကြပါခင်ဗျာ။ ကျနော်စာရိုက်ရတာ အခက်အခဲ နည်းနည်းရှိလို့ပါ။ တတ်နိုင်သလောက်တော့ မှားတာတွေလိုက်ပြင်ထားပါတယ်။\nသင်္ဘောအကြောင်းစပ်မိရာမှ သူက ကျွန်တော်တို့ သာမာန်လူများ နားလည်ရန်ခက်သော starboard bow နှင့် starboard beam တို့၏ မြန်မာလို အခေါ်အဝေါ်များအကြောင်း၊ starboard quarter နှင့် Asterm စကားလုံးတို့၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်များ အကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ပြီးတော့ အောက်ပါ အဖြစ်အပျက်ကို သူကပြောပြသည်။\nတစ်ခါမှာ ပင်လယ်ပြင်မှာ စစ်ရေးလေ့ကျင့်နေတဲ့ စစ်သင်္ဘော နှစ်စင်းဟာ အင်မတန်းဆိုးရွားတဲ့ ရာသီဥတုနဲ့ ကြုံနေရတယ်။ နေမှောင်စပြုတယ်ဆိုရင်ပဲ နှင်းတွေ တအားကျလာတယ်။ ရှေ့က ဦးဆောင်ပြီးသွားနေတဲ့ စစ်သင်္ဘောက ကပ္ပတိန်ဟာ သူ့လူတွေ မှားယွင်းချွတ်ချော်ပြီး ခုတ်မောင်းမှုမျိုးမဖြစ်အောင် သူကိုယ်တိုင် အခြေအနေတွေအားလုံးကို စောင့်ကြည့် ကြီးကြပ်နေတယ်။ အဲဒီအခိုက်မှာပဲ သင်္ဘောလက်ယာဘက်ဆီမှာ “မီးရောင”်မြင်တဲ့အကြောင်း သတင်းပို့တယ်။ ဒီအခါမှာ ကပ္ပတိန်က မီးရောင်က ငြိမ်နေတဲ့ မီးရောင်လား၊ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရွေ့နေတဲ့ မီးရောင်လားလို့မေးတယ်။\nမီးရောင်က ငြိမ်နေတဲ့ မီးရောင်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းပြန်ပို့တယ်။ ငြိမ်နေတဲ့ မီးရောင်ဆိုရင် ဒါဟာ ရပ်ထားတဲ့ သင်္ဘော တစ်စင်းက မီးရောင်ဖြစ်မယ်။ ရပ်ထားရင်တော့ ဒီကလာနေတဲ့ သင်္ဘောတွေနဲ့ ၀င်တိုက်မိတော့မှာပေါ့။ အမှန်တကယ်က ငြိမ်နေတဲ့ မီးရောင်ဟာ ရပ်နေတဲ့ သင်္ဘောဆီကလာတဲ့ မီးရောင်မဟုတ်ပါဘူး။ မီးပြတိုက်က မီးရောင်ပါ။ နှင်းတွေက သိပ်ကိုထူထူထည်းထည်းကျနေလို့ မီးပြတိုက်က မီးရောင်လား သင်္ဘောတစ်စင်းစင်းက မီးရောင်လားဆိုတာ မကွဲပြားဘူး ဖြစ်နေတာ။\nသတင်းပို့တဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပြိး ကပ္ပတိန်က မီးရောင်ဟာ သင်္ဘောတစ်စင်းစင်းဆီက မီးရောင်လို့ထင်တယ်။ ဒါနဲ့ ၀င်တိုက်မိမှာ စိုးရိမ်ပြီး လမ်းကြောင်း ၂၀ ဒီဂရီစောင်းပေးဖို့၊ ဖယ်ပေးဖို့ တစ်ဖက် သင်္ဘောဆီကို သတင်းပို့ခိုင်းတယ်။ သတင်းပို့သူကလည်း ချက်ချင်းပို့တယ်။ ဒီလိုသတင်းပို့တော့ တဖက်က ချက်ချင်းပဲ “ခင်ဗျားတို့ သင်္ဘောကသာ လမ်းကြောင်း ၂၀ ဒီဂရီ ဖယ်ပြီးသွားပါ” လို့ သတင်းပြန်ပို့တယ်။ အခုလိုပို့တဲ့သတင်းက မီးပြတိုက်က ပြန်ပို့နေတဲ့ သတင်းမှန်း မသိဘူးဖြစ်နေတယ်။ မသိတော့ ကပ္ပတိန်က “ဟေ့ ငါက ကပ္ပတိန် လမ်းကြောင်း ၂၀ ဒီဂရီစောင်းပေးပါ” လို့ ပြန်သတင်းပို့တယ်။ တဖက်က ချက်ချင်းပဲ “ကျုပ်ကလဲ ၀ါရင့်သင်္ဘောသားပါ၊ ခင်ဗျားပဲ လမ်းကြောင်း ၂၀ ဒီဂရီစောင်းပါ” လို့ ပြန်သတင်းပို့တယ်။ ဒီအခါမှာ ကပ္ပတိန်ဟာ ဒေါသူပုန်ထလာပြီး....\n“ဟေ့ ဒါ ငါက စစ်သင်္ဘော၊ ဘာထင်လို့လဲ ၊ ၂၀ ဒီဂရီစောင်း” လို့ သတင်းပို့တော့ တစ်ဖက်က “ကျုပ်ကလည်း မီးပြတိုက်”လို့ ချက်ချင်းပဲ သတင်းပို့တယ်။ ဒီတော့မှ မြင်ရတဲ့ မီးရောင်ဟာ မီးပြတိုက်ဖြစ်မှန်း ကပ္ပတိန် သိသွားတယ်။ မီးပြတိုက်ပဲဗျာ၊ ၀င်တိုက်လို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ ဒီတော့ သင်္ဘောကပဲ လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့ရတာပေါ့။\nအထက်ပါအကြောင်းအရာများကို ပြောပြီးနောက် သူက ဆက်၍ ကိုယ့်ကျင့်တရားစည်းမျဉ်း ဟာတကယ်တော့ မီးပြတိုက်နဲ့ တူတယ်။ မီးပြတိုက်ဆိုတာ ဘေးအန္တရာယ်ရှိတယ် မလာနဲ့ မကပ်နဲ့ ဖယ်ပြီးသွား ဝေးဝေးမှာ ခွာပြီး ရှောင်ပြီးသွားလို့ ပြောပြ နေတဲ့ သဘောရှိတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားစည်းမျဉ်းဟာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဒီလို ဒီလို ဒုစရိုက်မူမျိုးတွေ ရှိတယ်။ ဒါတွေကို ဖယ်သွား၊ ရှောင်သွားလို့ ပြောနေတာပဲ။\nအန္တရာယ်များလှပါတယ်လို့ မီးပြတိုက်က ပြထားတာကို ၀င်ပြီးတိုက်ရင် မိမိရော၊ မိမိရဲ့ ၀န်းကျင်ကလူတွေရော၊ သင်္ဘောကြီး တစ်ခုလုံးပေါ့ဗျာ၊ လွင့်စဉ်ကြွေမွပြီး ဒုက္ခတွေ အများကြီးရောက်နိုင်တာပေ့ါ။ ဒီအတိုင်းပဲ မဟုတ်မမှန်ပြုလုပ်တဲ့ ကာယကံ အပြုအမူ မမှန်တဲ့ အတွေးအမြင်နဲ့ တွေးကြံတဲ့ မနောကံ အပြုအမူတွေဟာ အန္တရာယ်များတယ်လို့ ကိုယ်ကျင့်တရားစည်းမျဉ်းက ပြညွှန်နေတယ်။ ဒီလိုညွှန်ပြနေတာတွေကို ရှောင်ဖယ်ပြီး သွားသင့်တာပေါ့ဗျာ။ ဒါမှ မိမိရော အခြားသူတွေပါ ဒုက္ခအန္တရာယ်တွေက ကင်းဝေးမှာ။ ၀င်တိုက်မယ် ချိုးဖောက်မယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ဘ၀ဟာလည်း ကြွေမွလွင့်စဉ်ပျက်စီးနိုင်တယ်။\nနေပါဦး၊ ခင်ဗျားတို့ လေ့လာဖူးလား၊ ဒုစရိုက် မကောင်းမှုတွေကို ပြုမူရင် စိတ်စေတနာဇောတွေအလျောက် ဘယ်လို ဘယ်ပုံအကျိုးပေးမှုတွေ ဖြစ်တတ်တယ်ဆိုတာကို ကျုပ်တို့ မြန်မာစာပေ Literature ထဲမှာ အလေးအနက် အမြောက်အမြား ဖော်ပြထားတာတွေရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို ခင်ဗျားတို့ အသေအချာသိမှ ပြောခဲ့တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား စည်းမျဉ်းဟာ တကယ်ကို အန္တရာယ်တွေကို ညွှန်ပြနေတဲ့ စည်းမျဉ်းအမှန်ဖြစ်တယ်လိုိ့သိမယ်။ အန္တရာယ်တွေကို တကယ်ညွှန်ပြေနေတဲ့ မီးပြတိုက်က မီးပါလားလို့ သိမှ ရှောင်သွားဖို့ဖြစ်နိုင်သလို တကယ့်အန္တရာယ်ကို ညွှန်ပြနိုင်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားစည်းမျဉ်းမှန်းသိမှလည်း ဒုစရိုက်တွေကို မပြုဘဲတကယ်ရှောင်မှာ။ ဒါကြောင့် စိတ်စေတနာဇောတွေအကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ မြန်မာစာပေတွေကို လေ့လာသင့်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ လေ့လာဖြစ်ရဲ့လား...\nသူ၏ အထက်ပါမေးခွန်းကို ကျွန်တော်တို့က ခွန်းတုံမပြန်ဘဲ ငြိမ်နေခဲ့ကြသည်ကို ပြန်၍ မြင်ယောင်နေပါသည်။\nမှတ်ချက်။ ။ သူပြောပြသော အကြောင်းအရာမှာ Stephen R. Covey ၏ The Seven Habits For Highly Effective People စာအုပ်မှဖြစ်ပါသည်။ သူပြောပုံက မြန်မာနားနှင့် ပို၍ ဆီလျော်သောကြောင့် သူပြောပြသည့်အတိုင်းပင် ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: ကူးယူဖော်ပြခြင်း, နန္ဒာသိန်းဇံ 15 comment\nဆရာနန္ဒာသိန်းဇံ၏ “မနက်ဖြန်များကို ဖြတ်သန်းနေသော စိတ်ကူးများ” စာအုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။\nအခုဆိုက်တဲ့ ဘူတာက မုပ္ပလင်ဘူတာ... ဟု ခရီးသည် တစ်ဦးပြောသံကို ကြားလိုက်သောကြောင့် ပြတင်းတံခါးကို တွန်းတင်ပြီး အပြင်ကိုကြည့်သည်။ မိုးကလည်း မစဲသေး။ မိုးကလည်း မလင်းသေး။ မုပ္ပလင်ဘူတာက မိုးရေတွေထဲမှာ ရွှဲရွှဲစိုရင်း ချမ်းစိမ့်နေပုံပေါ်နေသည်။ ဟိုတုန်းကတော့ ဤဘူတာရုံသို့ ခဏခဏ ရောက်သည်။ ဤဘူတာရုံမှ ရန်ကုန်က အလာရထားကို စောင့်ပြီး မုတ္တမသို့ လိုက်နေကျဖြစ်သည်။\nဤဘူတာရုံ ၌အငြိမ်းစား ရထားဝန်ထမ်းကြီးတစ်ဦးနှင့် စကားလက်ဆုံကျတတ်သောကြောင့် မုပ္ပလင်ဘူတာကကျွန်တော့်အတွက် မှတ်မှတ်ရရ၊ တမ်းတမ်းတတဖြစ်တတ်သော ဘူတာရုံပင်ဖြစ်ပါသည်။ ဘူတာသို့ ရထားဆိုက်တိုင်း အောက်ကိုမဆင်းဖြစ်သော်လည်း ဘူတာရုံဆီကို အနည်းဆုံးလှမ်း၍တော့ ကြည့်ဖြစ်သည်။ ဤဘူတာသို့ ယခုတစ်ခေါက် ရောက်ခြင်းမှာ နှစ်တွေအများကြီးကြာပြီးမှ ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ စကားလက်ဆုံကျနေကျ ရထားဝန်ထမ်းကြီး ကျမ်းမာစွာ ရှိနေလိမ့်ဦးမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။\nအောက်ပါ အဖြစ်အပျက်က ထိုဝန်ထမ်းကြီးပြောပြခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပါသည်။ မှတ်မိသမျှ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်။\n“ကျောက်မီးသွေးလောင်စာနဲ့ မီးရထားတွေ ခုတ်မောင်းတဲ့ခေတ်က မိုးလေထန်နေတဲ့ ညတစ်ညမှာ စိတ်မချရတော့တဲ့ ချောင်းဖြတ်တံတားပေါ်က မီးရထားသံလမ်းကို မီးရထားလုပ်သားတွေ အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်နေကြတယ်။မကြာခင်မှာ ဒီချောင်းဖြတ်တံတားကို ကုန်တင်ရထားတစ်စီး ဖြတ်မှာဖြစ်တယ်။ ဒီကုန်တင်တွဲတွေ ဆွဲလာတဲ့ရထား အချိန်မီ ဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ပြင်ဆင်နေပေမယ့် ရာသီဥတု ဆိုးရွားနေတာကြောင့် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုတွေ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါနဲ့ရထားက သံလမ်းကို ကြီးကြပ်ပြင်ဆင်နေတဲ့ အကြီးအကဲက မီးရထားဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို ကုန်တင်ရထားလာရင် ဒီတံတားကို မဖြတ်ကျော်သေးဘဲ လွတ်ရာမှာ ရပ်နားနေအောင် အချက်ပြဖို့ စေလွတ်လိုက်တယ်။\nမီးရထားဝန်ထမ်းဟာ အချက်ပြမီးအိမ်ကို ဆွဲပြီး အကြီးအကဲစေခိုင်းတဲ့ အဝေးအကွာရှိရာကိုသွားပြီး အချက်ပြဖို့ထွက်သွားတယ်။ ဖြစ်ပုံက အဲဒီအချက်ပြမယ့် ၀န်ထမ်းဟာ အဲဒီညမှာ အရက်သောက်လွန်ပြီး မူးနေတယ်။ ဒါကိုအကြီးအကဲက ရုတ်တရက်ဆိုတော့ သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ အဲဒီအချက်ပြမယ့် ၀န်ထမ်းဟာ သတ်မှတ်ပေးလိုက်တဲ့ နေရာလောက်ကိုရောက်တော့ မီးအိမ်နဲ့ အချက်ပြနေတယ်။ အဲဒီ မီးအိမ်မှာ အစိမ်း၊ အနီပြောင်းလို့ရတယ်။ အစိမ်းဆိုရင်လာ၊ အနီဆိုရင် မလာနဲ့၊ ရပ်ပေါ့။ ၀န်းထမ်းဟာ အနီမှန်ကို ပြောင်းပြီး ရထားရပ်ဖို့ အချက်ပြနေတယ်။ သူက အနီရောင်နဲ့ ရပ်ဖို့ အချက်ပြနေပေမယ့် တကယ်က သူပြနေချိန်မှာ မီးအိမ်ထဲက မီးက ငြိမ်းနေတယ်။ အဲဒါကို မူးနေတော့ သတိမထားမိဘူး ဖြစ်နေတယ်။\nမီးရထားဝန်ထမ်းက မိုးထဲလေထဲမှာ အချက်ပြတော့ ပြနေပါရဲ့။ ကြိုးကြိုးစားစား တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရှာတာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် မီးအိမ်ထဲကမီးက သေနေတာမသိတော့ သူကြိုးစား ဆောင်ရွက်နေတာဟာ အချည်းနှီးဖြစ်နေတယ်။ မီးအိမ်ထဲ မီးမရှိတော့ ကုန်ရထား မောင်းသမားက ဘာမှမမြင်ဘူးပေ့ါ။ အဲဒီလို မမြင်တဲ့အတွက် ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အနိဋ္ဌာရုံချည်းပါပဲ။ ကုန်တွဲတွေ တိမ်းမှောက်ပြီး ဆုံးရှုံးမှုတွေလည်း အများကြီး၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသွားသူတွေလည်း အများကြီး။\nအချက်ပြ၀န်ထမ်းကိုခေါ်ပြီး အကြီးအကဲဖြစ်သူက စစ်ဆေးမှုလုပ်တယ်။ ၀န်ထမ်းက သူအချက်ပြခဲ့ပါတယ်။ ပြနေခဲ့ပါတယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောနေတယ်။ အကြီးအကဲဖြစ်သူက “အချက်ပြနေတာတော့ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါပေမယ့် အချက်ပြနေတဲ့ မီးအိမ်ထဲမှာ မီးရှိသလား”လို့မေးတော့ အချက်ပြ၀န်ထမ်းဟာ ဇဝေဇ၀ါဖြစ်နေတယ်။ အချက်ပြနေတုန်းက မီးရှိတယ်။ အခုမေးတဲ့ အချိန်ကျမှ မီးငြိမ်းနေသလိုလိုပြောနေတယ်။ တကယ်က မီးမရှိလို့၊ အလင်းရောင်မရှိလို့ အနိဋ္ဌာရုံ တွေအားလုံး ဖြစ်ပျက်သွားတာပဲ။\nအရေးကြီးတဲ့ လူမှုကိစ္စတွေ ဆောင်ရွက်တဲ့အခါ၊ အရေးကြီးတဲ့ လူမှုပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းတဲ့အခါမှာ အလင်းရောင်လိုတယ်။ အလင်းရောင်ရှိဖို့ သ်ိပ်အရေးကြီးတယ်။ ကျုပ်ပြောချင်တဲ့ အလင်းရောင်ဆိုတာက “သတိသမ္ပဇဉ်” လို့ခေါ်တဲ့ “သတိပညာအလင်းရောင်”ကို ဆိုလိုတာပါ။ သတိရှိမှ အသိဖြစ်တာ၊ အသိဖြစ်မှ အဖြူအမည်း၊ အစိမ်း၊ အနီ၊ အကောင်းအဆိုး၊ အကျိုးအပြစ်ဖြစ်တာတွေကိုသိတာ။ သတိပညာအလင်းရောင်မရှိဘဲနဲ့ဆိုရင်တော့ နေ့မနား၊ ညမနား ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေပေမယ့် အကျိုးများချင်မှများမယ်။ ကျုပ်ပြောခဲ့တဲ့ အချက်ပြ၀န်ထမ်းလိုပေါ့ဗျာ။ မိုးထဲလေထဲမှာ တပင်တပန်းနဲ့ အချက်ပြနေပေမယ့် သူ့မီးအိမ်မှာ မီးမှမရှိဘဲ၊ အလင်းရောင်မှမရှိဘဲ၊ အချည်းနှီး လုပ်ဆောင်မှုမျိုး၊ အကျိုးမဲ့တဲ့ လုပ်ဆောင်မှုမျိုး ဖြစ်သွားသလို သတိပညာအလင်းရောင် မရှိဘဲလုပ်ရင် အကျိုးမများရုံမက အကျိုးမဲ့တွေပါ ဖြစ်ကုန်နိုင်တယ်။\nအထက်က သူ့စကားတွေကို မှတ်တမ်းကလေး ရေးထားလျှင်ကောင်းမှာပဲဟု ကျွန်တော်က တွေးလာသည်။ မုပ္ပလင်ဘူတာမှ ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် ရထားခရီးတစ်လျှောက်၌ သူပြောပြသည့် အဖြစ်အပျက်ထဲက မီးရထား ၀န်ထမ်းပြနေသည့် အချက်ပြမီးအိမ်ကလေးကို မြင်ယောင်လာသည်။ ငိုက်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသောကြောင့်လားမသိ။ တစ်ခါတစ်ရံ မီးအိမ်က လင်းလာလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မီးငြိမ်းသွားလိုက်ဖြစ်နေသည်ကို အမှတ်ရနေပါသည်။\nအတွဲ ၁၊ အမှတ် ၆၊ ဘာသာသွေး\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ 13 comment\nတယ်လီဗေးရှင်းကနေ မနက်စောစော ထုတ်လွင့်တဲ့ အစီအစဉ်ထဲက သုံးဆယ့်ရှစ်ဖြာမင်္ဂလာ အစီအစဉ်ကို ကြားဖူးကြမှာပါ။ အသံစာစာလေးတွေနဲ့ မြိုင်မြိုင်လေးသီဆိုကြတာ ကြည့်နှုးရပါတယ်။ ကလေးဘ၀ထဲက သိပ်ကြိုက်တဲ့ အစီအစဉ်လေးပါ။ ပုံလေးတွေ သရုပ်ဖော်ထားတာလည်း အင်မတန်ကြည့်လို့ ကောင်းပါတယ်။ အဲဒီထဲက ဆုံးမလင်္ကာလေး ကြားရင် ကိုယ့်နေစဉ် အဖြစ်အပျက်လေးကို သုံးသပ်မိတဲ့ လင်္ကာလေးရှိပါတယ်။\n“ကုသိုလ်၊ပညာ၊ဥစ္စာရဖို့ သင့်ရာဒေသ အမြဲနေတဲ့”။\nကိုယ့်တစ်နေ့တာ ဘ၀မှာ အထက်ပါသုံးခုမှ တစ်မျိုးမျိုးရတဲ့ နေရာဟာ ကိုယ့်အတွက်အသင့်တော်ဆုံး ဆိုတာ မိကျောင်းမင်း ရေခင်းမပြတော့ပါဘူး။ ကျနော်တို့ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။ ဘယ်နှစ်ခုရလဲလို့။ ကုသိုလ်ဆိုတာ အလှူကြီးပေး နေမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ကိုသိပြီး သတိတရားလေးနဲ့နေမယ်။ မေတ္တာပွားနေမယ်။ ဂုဏ်တော်ပွားနေမယ်။ ၀င်သက် ထွက်သက်မှတ်နေမယ်ဆိုလည်း ကုသိုလ်ရပါတယ်။ အိပ်ရာထကတည်းက နိုးစက်ကြောင့် ဒေါကထွက်လုလု။ စေတနာပိုပြီး လာနိုးရင်ဒေါက ကန်ပြီ။ ရေချိုးခန်းက မအား။ ထွက်လုလုဒေါသလေး တော်တော်တက်လာပြီ။ ပြန်ကြည့်ရင် ကြည်ကြည်လင်လင် အိပ်ရာထတဲ့ရက်က နည်းနည်း။ မောင်းတင်ထားတဲ့ သတိလေး အိမ်ပြန်ချိန်ထိပါမလာတော့ဘူး။ စိတ်လေးကောင်းတုန်း သဒ္ဒါလေးပေါက်လို့ ငှက်ကလေးတွေ အစာကျွေးမယ်ချင်တာတောင် ကျွေးလို့မရပါ။\nပညာတဲ့ ဈေးရောင်းတဲ့သူကမှ လူမှုဆက်ဆံရေးပညာ ရဦးမယ်။ paper work တွေနဲ့ ရှုပ်ယှက်ခတ်ရင်း လူမအား စိတ်မအားနဲ့ မယ်မယ်ရရ ပညာလည်း မရပါဘူး။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုပညာလည်း ပြင်းပြတဲ့ ဆန္ဒနဲ့ သင်ယူချင်စိတ် မရှိတာတွေ၊ အလုပ်နဲ့စပ်ဆက်ပြီး လေ့လာသင်ယူရမှာတွေ မသင်ယူချင်တာ ပညာမရကြောင်း အကြောင်းတရားတွေပါ။\nကမ္ဘာ့စီးပွားရေးပျက်ကပ်ထဲမှာ အရင်ကလောက် ဥစ္စာရနိုင်ဖို့ အတော်ကိုကြိုးစားရပါတယ်။ ကြီးမြင့်တဲ့ ကုန်ဈေးနှုန်း နှင့်အတူ လူနေမှုစရိတ်တွေ ဖာထေးရင်း မလောက်မငှနဲ့ လုပ်ကိုင်နေကြရသူတွေ ဒုနဲ့ဒေးပါ။ ဒီထဲကမှ မကုန်သင့်တာ မကုန်ရလေအောင် ခြိုးခြံချွေတာကြဖို့လိုပါတယ်။\nဒါတွေမရတော့ မနေသင့်ဘူးပေါ့။ အဲစွန့်လည်းမစွန့်နိုင်သေးဘူးဗျာ။ လူဆိုတာလည်း ခက်သားလား။ သူများတင်မကဘူး ကိုယ့်ဘာသာလည်း ယောင်ဝါးလုပ်ရင်း အကျင့်ကောင်းတွေ လစ်လျူရှု၊ မေ့လျော့နေကြတယ်။ ဒါတွေပြုပြင်ရမယ်လို့ အားတင်းထားရင်း “တောင်”ဆိုပြီး ဂျီတော့ မတ်ဆေ့ခ်ျလေးတက်လာတယ်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: အလွမ်း 15 comment\npost by ကိုရေတမာ Labels: ကူးယူဖော်ပြခြင်း, နန္ဒာသိန်းဇံ 13 comment\nဆရာ နန္ဒာသိန်းဇံ၏ မနက်ဖြန်များကို ဖြတ်သန်းနေသော စိတ်ကူးများ စာအုပ်မှ ကူးယူဖော်ပြသည်။ ဖော်ပြခွင့်ပြုရန်လည်း ဆရာအား ခွင့်တောင်းအပ်ပါသည်။\nလူဆိုတာကို ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်သတ်မှတ်ချက် Definition ပေးမလဲဟု သူကမေးရင်း အောက်ပါ အကြောင်းအရာများကို သူကဆက်ပြောသည်။\nတစ်ခါမှာ ကျမ်းစာသင်ကျောင်းက လူငယ်တစ်စုက နိုင်ငံအကြီးအကဲ တစ်ဦးထံသွားပြီတော့ သမ္မာကျမ်းစာ ဖတ်ကြားချီးမြှင့်ပါလို့ ပန်ကြားကြတယ်။ ဒီအခါမှာ အကြီးအကဲက ကမ္ဘာဦးကျမ်း Genesis မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ "ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် မိမိပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ လူကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ "ဆိုတဲ့ စာကြောင်းကို ဖတ်ပေးလိုက်တယ်။\nဒီလိုဖတ်ပေးတော့ လူငယ်တွေက အတော်ကိုမကျေမနပ်ဖြစ်ကြတယ်တဲ့။ သိပ္ပံပညာနဲ့လည်း အံမ၀င်တဲ့၊ ခေတ်လည်းမမီတော့တဲ့ နေ့စဉ်ဘ၀အတွက် အကျိုးရှိစေနိုင်တဲ့ စာကြောင်းတွေ၊ လူအများရဲ့ ကိုယ်မှု နှုတ်မှုတွေမှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေဖို့ သတိပေးတဲ့စာကြောင်း၊ စာပိုဒ်တွေအများကြီး ရှိပါလျက်နဲ့ ဒီကမ္ဘာဦးကျမ်းက အယူအဆဟောင်းကြီးကိုမှ ရွေးဖတ်ပေးပလေတယ်။ စတဲ့ အပြစ်တင်တဲ့ အတွေးတွေနဲ့ မကျေမနပ်ဖြစ်ကြတာထင်ပါတယ်။\nတကယ်တော့ နိုင်ငံအကြီးအကဲဖတ်ပေးလိုက်တဲ့ စာကြောင်းက သိပ်ကိုအရေးကြီးပါတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ဘုရားသခင်က လူကိုဖန်းဆင်းတယ်။ ဘုရားသခင်က လူယောက်ျားနဲ့ လူမိန်းမကို ဖန်ဆင်းတယ် လို့သာ ကမ္ဘာဦးကျမ်းကဆိုတာ ဘုရားသခင်က ဂျူးကိုဖန်ဆင်းတယ်၊ အာရပ်ကိုဖန်ဆင်းတယ်။ ဂျာမန်ကိုဖန်ဆင်းတယ်၊ ပြင်သစ်ကိုဖန်ဆင်းတယ်။ အင်္ဂလိပ်ကို ဖန်းဆင်းတယ်လို့ မဖော်ပြဘူး။\nလူတွေဟာ လူတွေကို လူအဖြစ်နဲ့ မှန်မှန်ကန်ကန်မြင်ကြမယ်ဆိုရင် လူမှုပြဿနာတွေ တော်တော်ကိုနည်းခဲ့မှာပါ။ လူတွေဟာ လူတွေကို လူတွေအဖြစ် မှန်မှန်မမြင်ခဲ့ကြဘူး။ လူမျိုးစွဲတွေနဲ့ မြင်တယ်။ ဘာသာစွဲတွေနဲ့မြင်တယ်။ အသားအရောင် အဆင့်အတန်းခွဲခြားလိုမှုတွေနဲ့ လူတွေကို ကြည့်တယ်။ မြင်တယ်၊ အစွဲတွေပါလာတော့ အမှန်မမြင်တော့ဘူး။ အမှန်မမြင်တော့ ပြဿနာတွေဖြစ်ကြတယ်။ ပြဿနာတွေဖြစ်ရင် ငြိမ်းချမ်းမှုခြင်းဆိုတာ လူ့လောကမှာ မရနိုင်တော့ဘူး။ ဒါတွေဟာ လူတွေက လူတွေကို မှန်မှန်မမြင်နိုင်ကြလို့ဖြစ်ရတာ။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူကိုဖန်ဆင်းတော်မှု၏ ဆိုတဲ့စာကြောင်းဟာ အရေးကြီးတဲ့ စာကြောင်းဖြစ်တဲ့ အကြောင်းကို အကြီးအကဲက ရှင်းပြတော့မှ လူငယ်တွေက ကျေနပ်သွားကြတယ်လို့ ပြောသံကြားဖူးတာပဲ။\nမြန်မာပြည်က ဗုဒ္ဓစာပေတွေမှာတော့ လူကို ခန္ဓာငါးပါး(ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ၀ိဉာဏ်) ရှိသူ၊ မြင်မှု၊ ကြားမှုအစရှိတဲ့ အတွင်းအပ အာယတန(၁၂) ပါးရှိတဲ့သူ၊ ရုပ်သဘော၊ နာမ်သဘော၊ ရုပ်ဓါတ် နာမ်ဓါတ်တွေရှိတဲ့သူအဖြစ်ပဲ မြင်ပြထားတယ်။ ဘယ်လူမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်ဘာသာဝင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လိုဘာသာမဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လိုအသားအရောင်ပဲရှိတဲ့ လူမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဆိုခဲ့တဲ့ ခန္ဓာ၊ အာယတန ရုပ်ဓါတ်နာမ်ဓါတ်တွေ စုဝေးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေရှိနေတယ်လို့ မြင်တယ်။ အဲဒီလို စုဝေးဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ လူတွေဟာ ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတဲ့အကျိုးတွေဖြစ်ပေါ်စေမယ်၊ ဆိုးတာတွေလုပ်ရင် ဆိုးတဲ့ အကျိုးတွေ ဖြစ်ပေါ်စေမယ်လို့ မြင်တယ်။ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ဒီခန္ဓာတွေ ဒီဓါတ်သဘောတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် လူတွေဟာ လူတွေအချင်းချင်း ဘာမှ အထင်သေးစရာလည်းမရှိဘူး။ မုန်းတီးစရာလည်း မရှိဘူးလို့ မြင်တယ်။ ဗုဒ္ဓစာပေတွေမှာ တွေ့ရတဲ့ လုနဲ့ပက်သက်တဲ့အမြင်ဟာ လူမျိုးစွဲ၊ ဘာသာစွဲ ၊အသွေးအရောင် စွဲတွေကင်းတဲ့ အမြင်ဖြစ်တယ်။ ဒီအစွဲတွေကင်းလွတ်စွာနဲ့ လူတွေကို ကြည့်မြင်တတ်ရင် လူမှုပဋိပက္ခတွေ အများကြီးလျော့နည်းသွားမှာ...။\nအထက်ပါသူ့စကားတွေကို နားထောင်ရင်းက.. အာမနာကျောင်း ကျောက်စာ မှ သိင်္ဃသူ့သမီး ဆုတောင်းသည့် အချင်းချင်း အမျက် တစ်စေ့မရှိ၊ ချစ်သောမျက်စိဖြင့်ရှုကြစေ ဟူသော စာကြောင်းကို မြင်ယောင်ပါသည်။ ဆုတောင်းသံကိုလည်း ကြားယောင်နေပါသည်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: သီချင်း, ပေါက်တတ်ကရ 11 comment\nမှောင်ခိုနဲ့ မမိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်လဲ။\nလူကိုယ်တိုင်လာတာတောင် မှတ်ပုံတင်တောင်းတဲ့ ငနဲ\nအလံပါ ပြလိုက်ပါတယ်။ (အဖြူလေးလေ)\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ 14 comment\nအသက်(၂၀)တုန်းက ပရိုဂရမ်မာ တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်၊\nနှောင်နှစ်တွေကျရင် လူတစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေချင်သေးတယ်\npost by ကိုရေတမာ Labels: တက်ပိုစ် 17 comment\nမကြီးမဟာဆန်ရေ ရေးပြီဗျာ.. သူတက်ဂ်တဲ့ပိုစ့်ပါ... ကောင်းရင် ကျနော်ကိုချီးမွမ်းပါ.. မကောင်းရင်တော့ မကြီးမဟာဆန်ကို ပြောပါ။ သူရေးခိုင်းတာကိုး။ ငယ်ငယ်တုန်းက အိမ်အောက်မှာ ခြံခတ်ပြီး ကြက်မွေးပါတယ်။ ဖိနပ်မစီးဘူးနော်။ ဥစားကြက်ပါ။ ဧည့်သည်လာရင် အောက်ဆင်းပြီး ရိုက်သတ်လိုက်တာပဲ။ အိမ်ဘေးမှာလည်း တနိုင်စိုက်ခင်းလေးပေါ့။ ကြက်ဟင်းခါးပင်၊ ငရုတ်ပင်၊ ကြောင်လျာသီးပင်၊ ဒန့်တလွန် စားလို့ရသမျှစိုက်ပါတယ်။ ဧည့်သည်လာပြီဆိုလို့ကတော့ ကြက်ဟင်းခါးသီးလေးနဲ့ ကြက်သားလေးကို အရည်စပ်စပ်လေးနဲ့ချက်လို့ချက်၊ ကြောင်လျာသီးလေး ပါးပါးလှီးပြီး ကြက်သားလေးနဲ့ ကြော်ချက်လေးချက်လို့ချက်ပေါ့။ တခါတလေ ဦးလေးတောထဲက တူးလာတဲ့ အင်ဥလေးတွေနဲ့ ကြက်သားနဲ့ချက် ခေါင်းမဖော်နိုင်ဘူး။\nတခါတလေ အကိုဘယ်က ဖန်လာတယ်မသိဘူး ပုဇွန်လေးတွေ အချဉ်သိပ်ပြီး ကိုင်းဥလေးတွေနဲ့ ချက်တာများ ကိုယ့်နာမည်တောင် မေ့မေ့သွားတယ်။ တောမှာက တချို့တလေကျွဲသုံးတယ်ဗျ။ တခါတလေ ကျွဲပေါ်တယ်ဆိုရင် ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲက ကြာရိုးကြာစွယ်လေး သွားခိုးပြီး တောချက်လေးချက်တာများ သူငယ်ချင်းတွေကို ကျွေးချင်လိုက်တာ။ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဟင်းလေးတွေလေ။\nမနက်စာလွေးပြီးလို့ကတော့ အရီးနွားလေး အလကား စားကျက်ထဲမောင်းရင်း အရိပ်ကောင်းကောင်း သစ်ပင်ရှာပြီး ဒွေးလေးမြို့က ပြန်လာလို့ပေးလိုက်တဲ့ ကိုကိုးချောကလက်နဲ့ နောက်ဘေးက သမလာတဲ့ မြေပဲလေးနဲ့ ထမင်းလုံးစီရတာလည်း အိန္ဒြာကျော်ဇင် ပြောသလို ဇိမ်ပဲ ဇိမ်ပဲ။\nမိုးရာသီဆို မှိုရှာထွက်ရတာလည်း အတွေ့အကြုံတစ်မျိုးပဲ။ မှိုတွင်းတွေ့လို့ကတော့ ဘာပျော်သလဲမမေးနဲ့ အများကြီးရတာလေ တစ်တွင်းတစ်တွင်းကို။ အဲဒါကြောင့်ပြောတာ မှိုရတဲ့မျက်နှာဆိုတာ။ မနေ့ညက ရိုက်လို့ရတဲ့ ဖားသားလေးရယ် မှိုရယ် ငရုတ်သီးစပ်စပ်လေးချက် ဇီးဖြူသီးလေး မကြီးမဟာဆန်ပြောသလို တစ်တောက်တောက် ကိုက်စား.... အဲဒီအချိန် မင်းဘယ်သူလဲလာမေးရင် Rain လို့ပြောမိမယ်ထင်တယ်။ (ဤကား စကားချပ်)\nတောစောင့်တဲ့အချိန်များ ဗျိူင်းကလည်းပေါမပေါ။ ကောင်းကင်ကိုကြည့်လိုက်ရင် တိမ်တွေနဲ့တောင်ရောလို့။ လယ်ထဲကထောင်လို့ရလာတဲ့ ဗျိုင်းသားလေးရယ် ရှားရှားပါးပါးရတာတဲ့ ဘဲဥချဉ်ချက်နဲ့ ရောစားရတာလည်း တမျိုးလေးကောင်းသားဗျ။ အညာမှာက ရှားဇောင်းလက်ပတ်ပင် တွေကလည်း ပေါမှပေါ။ အခါးလေးများစားချင်ရင် ရှားဇောင်းလေးနဲ့ အမဲသားလေးနဲ့ အခါးလေးချက်။မြိန်လိုက်တာမှ ၂ပန်းကန်လောက် ကုန်သွားမယ်။ နွားနို့စစ်စစ်ကလည်း ကျုပ်တို့တောမှာသာ ရတာဗျ။ တခါတခါအချဉ်လေးဖောက်ပြီး ၀က်သားနဲ့ ရောချက်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် မှိုလေးနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်ချက် တသက်မမေ့စေရဘူး။\nအဲ့ ချက်စားကြရင်တော့ ကိုယ့်ဒေါသနဲ့ကိုယ်ပဲနော်...\nကုန်ကြမ်းလေးကို ဒီက ရယူပါတယ်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: တက်ပိုစ် 11 comment\nတနေ့သ၌ကျွန်ုပ်သည် ဘလော့ဂိုစပီးယားရှိ လေးစားအပ်သော ဘလော့ဂါကိုအောင်သာငယ်ဆီသို့ မျက်စိလည်း လမ်းမှားပြီး ရောက်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းရေးသားသော ဘ၀ဆိုသည်မှာ ပိုစ့်ကို စိမ်ပြေနပြေဖတ်ပြီး အောက်ဆုံး တစ်နေရာ၌ စာဖတ်သူအားလုံးကို သိမ်းကြုံး၍ တက်ဂ်ထားပေသည်။ ကျွန်ုပ်သည်လည်း စာဖတ်မိသူ တစ်ယောက် ဖြစ်၍ မရေးပေးလျင် မချစ်ခင် မနှစ်သက်သည်ဟု ထင်မြင်ယူဆမည်စိုးသောကြောင့်ရေးပေးရန် တာဝန်ရှိပေသည် တကား။\nကျွန်ုပ်သည် ငယ်ရွယ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်း၊ ဘ၀အတွေ့အကြုံ များစွာမရှိခြင်းကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ရေး ဒဿနကား မရှိသလောက်ပင်။ ကျွန်ုပ်၏ အယူအဆကား“ကိုယ်ထင်ရာ လုပ်နေကြသည်ကိုပင် ဘ၀”ဟုမြင်ပေသည်။ ထင်ရာလုပ်သည့်နေရာတွင် ကိုယ်ယုံကြည်ရာအတိုင်း လုပ်နေကြသလို၊ တခြားသူ၏ လွမ်းမိုးမှုဖြင့် ထင်ရာလုပ်နေကြသူများလည်း ရှိပေသည်။\nဘ၀ဆိုသည်မှာ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ နေပျော်ရန်နှင့် တန်ဖိုးတက်ရန် လေ့ကျင်ရာ နေရာတစ်နေရာဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူမိသည်။ မိမိနှင့် မိမိပတ်ဝန်းကျင် အကျိုးရှိရေးအတွက်လည်း လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ “-”လေးထဲတွင် အမည်းစက်မရှိရေး တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သည်။\nအကိုသီဟသစ်ကလည်း..........ဆိုတာ ကို ဘယ်လိုမြင်လဲတဲ့ (အမှုန့်တွေလို မြင်တာပေါ့ :P)\n၀ပ်ဆိုတာ........ ခေါင်းလေးပု ပြီးပြားသွားတာ\nဘလော့ရေးတယ်ဆိုတာ....... မေးအကောင့်လေးနဲ့ sign in လုပ်တာ :P\nသနားတယ်ဆိုတာ........... အပြောလွယ်သလောက် ကူညီဖို့ခက်တယ်\nစိတ်ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ......... သူတစ်ပါးကို လိုက်လိုက်လှဲလှဲကူညီလိုက်ရတာ...\npost by ကိုရေတမာ Labels: အလွမ်း 8 comment\npost by ကိုရေတမာ Labels: အမှတ်တရနေ့ 11 comment\nငယ်ငယ်ထဲက ဘယ်သူမှ သိပ်အလေးပေးပြီး မပြောခဲ့တော့ အာဇာနည်နေ့ဆိုတာဘာလဲ သေချာမသိခဲ့ပါဘူး။ ဇူလိုင် ၁၉ ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ သူတို့ပေးတဲ့ အရိပ်ကို မခိုခဲ့ရပေမယ့် သူတို့ပေးတဲ့ အတိတ်ကို မမေ့သင့်ပါဘူး။ ဇူလိုင် ၁၉ နှင့်ပက်သက်ပြီးတော့ သူတို့က ဒီလိုလေးတွေ ရေးထားကြတယ်။\nအမေ့ခံ ၊ အပယ်ခံ မဖြစ်စေရန် မည်သူ့မှာ တာဝန်ရှိသနည်း\nဒါလေးတွေ ဖတ်ကြည့်ရင် အာဇာနည်နေ့ဆိုတာ ကျနော်ချပြမှာထက် ကျနော်ဂုဏ်ပြုမှာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။\nကျဆုံးလေပြီးသော အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်များကို အလေးပြုပါတယ်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: ပေါက်တတ်ကရ 15 comment\nပူလောင်တဲ့ ကမ္ဘာထဲ အူကြောင်ကြောင်ရောက်လာတဲ့ ငနဲ\nအချစ်မခံရတော့လည်း ပြဿနာ၊ အချစ်ခံရတော့လည်း မသက်သာ\nဖားပြုတ်ကိုက်သလို၊ ခလုတ်တိုက်သလိုလိုနဲ့ တရုတ်မကို အဟုတ်ကြိုက်သလို ဆိုလားဆိုရဲ့၊\nတသာတကြည် လာကြည်ပြန်တော့လည်း ခေါင်းခါလားခါရဲ့။\nပူမှုတဲ့ ဆယ်ကုဋေ၊ တစ်မှုတင် ချာချာလည်တယ်\nခပ်ချဉ်ချဉ်ရေးပါတဲ့၊ ကျူပ်ပုံပြင်လေး။ ။\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ 15 comment\nဟိုးအရင်တုန်းက ကိုနိုင်(www.naysoenaing.com ပေးဆပ်သူ)ဆီကနေ သတိပေးစာ ရဖူးတယ်။ “မင်း သူများအိမ်တွေသွားလည်ရင် ပြန်လာလည်ဖို့ လင့်ပေးခဲ့၊ ဘလော့ဂါအချင်းချင်း လေးစားတဲ့ဘဘောပါတယ်”၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက လင့်ကအရေးပါတယ်ဆိုတာ ရေးတေးတေးသဘောပေါက်တယ်။ ကိုယ့်ဘလော့မှာ စာလည်းသိပ်မရှိတာနဲ့ လင့်မပေးခဲ့မိဘူး။စာလေးတွေ နည်းနည်းများလာတော့ ဟိုဘလော့ကို ၀င်ဖိတ်၊ ဒီဘလော့ဝင်ဖိတ်နဲ့ ဖိတ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလို ဘလော့လည်တဲ့အခါ တချို့ဘလော့တွေမှာ Marketing ဆင်းတဲ့သဘောတွေပါခဲ့တယ်။ hit လေးတွေတိုးဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့မိတယ်။\nဒီလိုနဲ့ သူအိမ်ကိုယ့်အိမ် လည်ကြရင်း ရင်းနှီးမှုလေးတွေ ရလာကြပါတယ်။ ရင်းနှီးလာတော့ သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့comment ပေးမိတာတွေရှိလာတယ်။ ဒီအချိန်မှာ comment ပေးဖို့ ကျနော်ရိုးသားခဲ့ရဲ့လား။ Comment တွေပေးတဲ့အခါပြီးစလွယ်ပေးခဲ့တာ တွေရှိပါတယ်။ သူငယ်ချင်းသံယောဇဉ်ကြောင့် ပေးဖူးတဲ့ comment တွေရှိတယ်။ ဖြစ်သင့်တာကတော့ဘယ်နေရာကတော့ ဘယ်လိုမြင်တယ်။ ဘာ ရသရတယ် စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ကျနော် အတွေးခေါင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။သေချာတာတော့ ကျနော်တို့ဟာ ဝေဖန်ရေးဆရာတွေ မဟုတ်သလို။ စာရေးဆရာတွေလည်း မဟုတ်ကြပါဘူး။\nတခါတလေ စာက ဖတ်လို့ကောင်းတယ် ဘာရေးပေးရမှန်းမသိဘူး။ အဲဒီအခါ မမန့်ဘဲ ပြန်လာခဲ့လိုက်တယ်။ commentတွေပေးတဲ့ အထဲမှာ ကျနော် အကြိုက်ဆုံးသူတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ မငယ်နိုင်ပါ။ ပိုစ့်ကို သေချာဖတ်ပေးသလို၊ မန့်တဲ့ အခါ အချက်အလက်နဲ့တကွ သေသေချာချာလည်းမန့်တတ်ကြောင်း ကိုအောင်သာငယ် ဘလော့မှာတွေ့နိုင်ပါတယ်။ လေးစားစရာ ကောင်းတဲ့ အမတစ်ယောက်ပါလို့ ကြုံတုန်း ပြောလိုက်ချင်ပါတယ်။\nကျနော်တို့ ပိုစ့်တွေ ရေးတဲ့အခါ တကယ်ကို စိတ်နှစ်ပြီးရေးကြတာပါ။ Virtual World ထဲမှာ ရိုးသားပွင့်လင့်တဲ့ commentလေးတွေရရင် ဘယ်လောက်ပျော်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။ comment တစ်ခုဟာ စာရေးသူကို ဆက်ရေးနိုင်ဖို့ရာ တွန်းအားတစ်ရပ်ဖြစ်သလို။ စာဆက်မရေးနိုင်အောင် ဟန့်တားနိုင်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျနော်ယူဆမိပါတယ်။\nယခုလက်ရှိစာရေးနေကြတဲ့ ဘလော့ဂါတွေ ကွန်မန့်တွေ အများကြီးရဖူးကြမှာပါ။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် commentများလေကြိုက်လေပါပဲ။ ကျနော်တို့ရေးတဲ့ စာလေးတွေရဲ့ အဖိုးအခဆိုလည်း မမှားပါဘူး။ “ကောင်းတယ်”လို့ ပြောသွားရင်လည်း ကျေနပ်နေတာပါပဲ။ တချို့တလေက လွဲရင် ဘယ်သူမှ မကောင်းမပြောပါဘူး။ ကျနော်တို့ရတဲ့ ကွန်မန့်တွေထဲမှာ ဘ၀င်ကျစေတဲ့ ကွန့်မန့်လေးတွေ ပါမှာပါ။ စိတ်ကိုမြူးသွားစေတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ၀မ်းသာပိတိဖြစ်သွားစေတာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရင်ကိုလှုပ်ခတ်သွားစေတဲ့ ကွန့်မန့်လေးတွေ ရဖူးလား။\nကျနော် ဘယ်တော့မှ ကွန့်မန်မပေးသှူဆီက ကွန့်မန့်တစ်ခု ရဖူးပါတယ်။ သူဆီက ကွန့်မန့်ရတော့ အရမ်းလည်းပျော်သွားပါတယ်။ ကမန်းကတန်းသွားဖတ်လိုက်တော့ ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်သွားပါတယ်။ သူက စပိန်လိုမန့်ထား တာဆိုတော့ ခေါင်းတော်တော်လေး မူးသွားပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက တော်တော်တုန်းတဲ့ကျနော် ဘာသာပြန်ဖို့ တော်တော်ခက်ခဲ ခဲ့ပါတယ်။\nဘာသာပြန်လေးရတဲ့ အခါမှာတော့ ...............\nကျနော်ရင်နဲ့ ရေးပြီး သူရင်နဲ့ ပေးခဲ့တယ်လို ယူဆတဲ့ ကျနော်သ်ိပ်ယုံကြည်တဲ့ စကားလုံးတွေပါတဲ့ ကွန့်မန့်ကတော့.......\nno voyadejar solos တဲ့။\nပန်ဒိုရာဘောက်စ်လေးထဲမှာ မျှော်လင့်ခြင်းလေးရှိမရှိမသေချာပေမယ့် ကျနော့်ရင်ထဲမှာ အဲဒီ ကွန့်မန့်လေးရှိတယ်။\nမိမိကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့တဲ့၊ ကွန့်မန့်တစ်ခု (သို့)ကွန်မန့်များကို ပိုစ့်အဖြစ် သိုင်းသိုင်းဝိုင်းဝိုင်း ရေးဖွဲ့ပေးကြပါရန် အောက်ပါပုဂ္ဂိုလ်များ ကို Tag လိုက်ပါသည်။\nမြင်ယောင်မိသော အိမ်လေးများ (၂)\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ9comment\nပိုက်ဆံကလည်း ဘယ်နား ကျပျောက်သွားလည်း မသိဘူး။ အချိုမုန့်မပါရင်လည်း အမေလက်သံကို ကျနော်အသိဆုံး။ ကုန်စုံဆိုင်က အဒေါ်ကြီးနဲ့ အမေနဲ့သိတယ်။ အမေနာမည်ပြောပြီး အကြွေးယူခဲ့လိုက်မယ်။ အခုအချိန်ရှင်းတာထက် စာရင် သူတို့တွေ တွေ့ပြီးရှင်းတာပိုကောင်းမယ်။ ဒီလိုနဲ့ စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ ကုန်စုံဆိုင်ကို ချီတက်နေတုန်း အိမ်ရှေ့မှာ ဆိုင်းဘုတ် လေးဆွဲထားတဲ့ အိမ်လေးတစ်အိမ်နားရောက်တယ်။ ဆိုင်းဘုတ်က နာမည်မဟုတ်ပါဘူး။ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာလေးတစ်ခု ပုံစံလက်မှတ်လေး။ ကျနော်သိလိုက်ပြီ။ နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးနဲ့ အမြဲပြုံးတဲ့ ကိုလူထွေး။ ကချင်ပုဆိုးနဲ့ ပင်နီတိုက်ပုံလေးနဲ့ လက်သီးလက်မောင်တန်း နေပေမယ့် သူရင်ထဲမှာ ကဗျာပျိုးခင်းလေးကို ကျနော်မြင်ရတယ်။ တသောသော သဘောကျနေတဲ့ ဧည့်သည်တွေနဲ့ပြည့်နေတဲ့ သူအိမ်လေးကလည်း စိတ်ချမ်းသာစရာကောင်းလှပါတယ်။\nသင်စိတ်ဓါတ်ကျဆင်းနေပါသလား။ စိတ်ဓါတ်ခွန်အားတွေ ပေးစွမ်းပေးမယ့် ဓါတ်စာတွေ အပြည့်ရှိတဲ့ သမားတော်ကြီး အိမ်ကို ကြွခဲ့ပါ။ ဆုတံဆိပ်တွေရပေမယ့် သူမြတ်နိုးတဲ့ စာတွေကိုပိုတန်ဖိုးထားတဲ့ မနိုင်းနိုင်း။ အိမ်ဘေးက တရုတ်လေး ကျနော့အမကို ခေါ်သလိုခေါ်ခဲ့တယ် မီးမီကျဲကျဲ ဆိုပြီး။ ဒီနှစ်သင်္ကြန် သူအိမ်မှာပျော်ခဲ့ရတာလည်း ဘ၀မှာအမှတ်တရပါပဲ။\nမောင်နှမတွေအများကြီးရှိတဲ့အိမ်။ တကယ်ကိုပေးဆပ်ချင်ကြသူများ နေတဲ့အိမ်။ သူအိမ်ကို ၀င်လိုက်တာနဲ့ ဘုရားစင်ကို အရင်တွေ့ရပါတယ်။ လေးစားရတဲ့ အကိုကြီးများနေတဲ့အိမ် ကိုရောက်တော့ ကိုနိုင်က ခရီးထွက်သွားပြီတဲ့။ သူမရှိပေမယ့် ကျန်တဲ့ ညီအကို မောင်နှမများနဲ့ စကားစမြည်ပြောပြီးပြန်လာခဲ့တယ်။\nဒီအိမ်လေးရဲ့ခြံစည်းရိုးက တမူထူးခြားတယ်။ သူရဲ့ဇာတိမြို့က မြိုးရိုးကြီးနဲ့ကာထားတာ။ မြိုးရိုးပေါ်မှာလည်း ဒေါင်းအလံတလူလူ လွင့်နေတာတွေ့ရတယ်။ အိမ်ထဲမှာတော့ သူငယ်ချင်းတွေကို အရမ်းခင်တတ်တဲ့ ကိုဖိုးချမ်း။ အိမ်နံရံမှာ လည်းမြို့နဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ့မြို့လေးကို ဘယ်လောက်ချစ်ကြောင်း မပြောဘဲသိနိုင်ပါတယ်။\nဘလော့ရွာလေးထဲက သတင်းနဲ့စာနယ်ဇင်းသမားအိမ် ဘယ်မှာလည်းလို့မေးလာရင် ကိုစိုးဇေယျအိမ်ကို ကျနော်လိုက်ပြမိ မှာပါပဲ။ သူအိမ်နံရံမှာ ကင်မရာတစ်လုံးရယ်၊ သူလက်ရာတွေကို တွေ့ရမှာပါ။ တကယ်ကို ပရဟိတစိတ်ဓါတ်ရှိပြီး စိတ်ထဲကနေ အင်မတန်ခင်မိတဲ့သူပါ။ သူရေးတဲ့စာတွေက သူဟာဘယ်လိုလူဆိုတာ အကဲခတ်ကြည့်လို့ရမှာပါ။\nစာပေကိစ္စ တိုင်ပင်ဖို့ဆိုရင်တော့ မကြီးမေဓါဝီရဲ့အိမ် ရှိပါတယ်။ ကျနော်လိုက်ပြပေးမယ်။ ဂစ်တာတီးကောင်းသလို ကဗျာရေးလည်းကောင်းတယ်။ စာရေးလည်းကောင်းတယ်။ သူအိမ်နားကဖြတ်သွားရင် သီချင်းသံလေးတွေ ကြားရတတ်တယ်။ တခါတလေ သူအိမ်မှာ ဆုံးမစကားသွားနားထောင်တတ်ပါတယ်။ မြန်မာစာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း သူအိမ်ရောက်မှ တော်တော်သတိထားဖြစ်ပါတယ်။\nမြစ်ကျိုးအင်းလို့ ပြောလိုက်ရင် ရေတံခွန်ကြီးနားက အိမ်ကိုပြေးမြင်ယောင်မိပါတယ်။ သူအိမ်လေးကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ သူ့အလုပ်ပေါ်မှာ ဘယ်လောက်ဂရုစိုက်တယ်။ Quantity ထက် Quality ကိုဦးစားပေးတယ်ဆိုတာ ခံစားလို့ရပါတယ်။\nသေသေသပ်သပ် သူ့အိမ်လေးကလည်း မလည်ရမနေနိုင်တဲ့အိမ်လေးပါ။\nဒီအိမ်လေးကို လာရင်ပန်းတွေယူမလာကြပါနဲ့နော်။ ၀တ်မှုန်လေးတွေ allergy ရှိလို့ပါ။ ဒီအိမ်လေးကို တွေ့တာမကြာပေမယ့် ခင်မင်မိနေပါတယ်။ နှာခေါင်းပိတ်နေလို့ မကြီးမဟာဆန် စိတ်တိုနေမှာပဲထင်လို့ အိမ်ထဲကို မ၀င်ခဲ့တော့ပါဘူး။ ဝေဒနာတွေ အမြန်ဆုံးသက်သာစေကြောင်း ဆုတောင်းပေးပါတယ်။\nဘူသီးအကြီးကြီးသီးတဲ့အိမ်၊ ဆုတံဆိပ်တွေလည်းရှိတဲ့အိမ်။ ရောက်ပြီးရင် မပြန်ချင်တဲ့အိမ်။ သူအိမ်ရောက်ရင် သင်ရှာပုံတော် ခရီးစရလိမ့်မယ်။ သူကိုတော့ လေးလည်းလေးစားတယ်။ ဦးလေးတစ်ယောက်လိုလည်း ကြောက်တယ်။\nသူအိမ်သွားရင် သူကျွေးတာစား၊ငြိမ်ငြိမ်လေးနေပြီး ပြန်ပြန်လာခဲ့တယ်။ ဘယ်သူအိမ်လဲသိလား။ ဦးမင်းဒင်ရဲ့အိမ်။\nဓါတ်ပုံရိုက်ချင်လို့လား။ အလှပုံတော့ မသိဘူး သဘာဝပုံတွေ အရိုက်ကောင်းတဲ့သူရှိတယ်။ ဟိုးရှေ့တပြဆို ရောက်ပြီ သူအိမ်က။ မရှိဘူးတဲ့။ ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ ခရီးသွားတယ်တဲ့။ "အမ ဦးမောင်လှ ပြန်လာရင် ကျနော်လာသွားတယ်လို့ ပြောပေးပါနော်"။\nဦးမောင်လှဆီမှာ ရိုက်ထားတဲ့ ပုံလေးတွေ ပြင်ဖို့ ဆရာတစ်ယောက်ဆီ ချီတက်ခဲ့ပါတယ်။ အိမ်အပြင်အဆင်ကြည့်တာနဲ့တင် အနုပညာသမားမှန်းတန်းသိနိုင်တယ်။ အသစ်အဆန်းလေးတွေ ကြည့်ချင်ရင် လာလည်နေကြ ကိုနွယ်ရိုးအိမ်ပေါ့။\nတခြားအိမ်လေးတွေက အမျိုးသမီးတွေရဲ့အိမ်ဗျ။ ၀င်လို့ကောင်းပါ့မလားမသိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ချစ်သူတွေ အပေါ်မှာ ထားတဲ့ အချစ်စိတ်ကိုတော့ ကျနော်လေးစားပါတယ်။ မထနောင်း၊ ကောင်းကင်ပြာ၊ မေလေး၊ ဇော် တို့ရဲ့အိမ်ကလည်း သစ္စာတွေ ထုံမွမ်းနေတဲ့အိမ်လေးတွေပါပဲ။\nအိမ်တွေလျောက်လည်နေတာ အချိန်တောင်တော်တော်လင့်နေပြီ။ အိမ်အမြန်ပြေးမှ။ အခုအချိန်ဆို အိမ်မှာ အမေရယ်၊ အဖေရယ် အကိုတွေ အမတွေ ထမင်းလက်ဆုံစားဖို့ စောင့်နေရော့မယ်။\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ 10 comment\nInternet ခေါ်တဲ့ Network ကွန်ယက်ထဲမှာ မမြင်ရတဲ့ ရင်းနှီးမှုသံယောဇဉ် အ၀န်းအ၀ိုင်းလေးတွေ ရှိတယ်။ သူငယ်ချင်း အပေါင်းအသင်းနဲ့ လေကန်လိုက် ကောင်မလေးတွေ တွေ့ရင်ဇာတ်လမ်းလေးတွေ ဖန်တီးတတ်ပြီး Cafe' လေးနဲ့ တူတဲ့ Chat Room၊ Speaking Corner လေးနဲ့တူတဲ့ Forum ကတော့ ဗဟုသုတတွေ တော်တော်ရမယ်ထင်တယ်။ အကွာအဝေးတွေ ချူံ့ပေးနိုင်တဲ့ Gtalk၊ တခြားတခြားသော Service တွေနဲ့အတူ၊ ကိုယ်ထူကိုယ်ထ ပနက်ချ၊ တိုင်ထောင်၊ အမိုးမိုး၊ ဆေးသုတ်ပြီး စိတ်ကူးထဲက အိမ်လေးတွေကို ဖန်တီးထားကြတဲ့ ဘလော့ရွာလေးကလည်း အခုဆိုတော်တော် ဖွံဖြိုးတိုးတက်နေပြီမဟုတ်လား။\nကိုယ့်ရဲ့ PC တောအုပ်လေးကဖြတ်ပြီး Internet Connection ဆိုတဲ့ တံတားလေးကနေ ဘလော့ရွာလေးကိုဝင်တယ် ဆိုရင်ပဲ များပြားလှတဲ့ ဘလော့ဂါသူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အိမ်တွေကို တွေ့ရမှာပါ။ တချို့ကလည်း ဆောက်လုပ်နေကြဆဲ၊ တချို့ ကလည်း ကောင်းသထက်ကောင်းအောင် ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ဧည့်သည်များစွာနဲ့ စည်ကားနေတဲ့ အိမ်လေးတွေ တွေ့ရသလို၊ လူမသိမသိ နေနေတဲ့ အိမ်လေးတွေလည်းတွေ့ရပါတယ်။ ဖျက်သိမ်းထားတဲ့ မြေကွက်လပ်တွေ တွေ့ရတော့လည်း နှုတ်ဆက်လက်ပြရုံပဲပေါ့။ ဆည်းလည်းသံ တချွင်ချွင်နဲ့ တရားအရိပ်လေးတွေကလည်း ဘလော့ရွာလေးကို ပိုမိုဝင့်ထည်စေပါတယ်။ ပူလောင်လှတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ ဗုဒ္ဓရဲ့ တရားရေအေးက ဆေးစွမ်းတခွက် မဟုတ်လား။\nမြက်ရိုင်းပင်တွေ တရုန်းရုန်းနဲ့ ဥယျာဉ်မှုးကင်းမဲ့နေတဲ့ ဥယျာဉ်တွေကလည်း ကွက်ကြားကွက်ကြားဆိုသလို တွေ့ရပြန်ပါတယ်။ ဥယျာဉ်မှုးတွေ ပြန်လာစေချင်တဲ့ စိတ်လည်းဖြစ်ပေါ်မိပါတယ်။ တချို့တံခါးပိတ်ထားတဲ့ အိမ်ပေါက်ဝတွေ ရောက်ရင်လည်း အိမ်ရှင်တွေ ကျန်းမာ၊ချမ်းသာစေကြောင်း၊ အနှောက်အယှက်ကင်းပါစေကြောင်း ဆုတောင်းမေတ္တာ ပို့သမိတယ်။ ဘ၀အမောတွေကို ရယ်မောခြင်းနဲ့ ဖြေဖျောက်ရင်း တဦးနဲ့တဦး စနောက်နေကြတဲ့ အိမ်တွေနားရောက်ရင် စိတ်ချမ်းမြေ့ရသလို၊ လောကဓံရှစ်ပါးနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အိမ်တွေနားရောက်ရင်လည်း အားပေးချင်ခဲ့မိပါတယ်။ ကိုယ့်အပူတွေတောင် ပိုမိုမလောင်ကျွမ်အောင် ထိန်းသိမ်းနေရတာတင် သူများကို အားပေးဖို့ စကားလုံးနဲ့တင် လုံလောက်ပါ့မလားတွေးရဲ့။\nကိုယ်အိမ်ကို ပြန်ခဲ့တယ်ဆိုရင်ပဲ မလုံတဲ့ခြံစည်းရိုးကနေ အတ္တတွေ မရင့်ကျက်ခြင်းတွေ အတိုင်းသားမြင်ရတယ်။ အေးမြစေချင်တဲ့ အိမ်ရှေ့က ရေချမ်းစင်လေးက ရေမှရှိသေးရဲ့လားမသိ။ ဧည့်ခံဖို့ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထားတဲ့ အသီးအနှံလေး တွေကရော အဆိပ်မှကင်းရဲ့လား မသဲကွဲ။ မြေဆီမြေနှစ်မပြည့်ဝပေမယ့် ကိုယ်တိုင် ရေလောင်း ပေါင်းသင်ခဲ့တာကတော့ ကိုယ်တိုင်အသိဆုံးပါ။\nဒီကမ္ဘာလေးကို အခုလိုပုံစံမြင်ကြည့်လိုက်တော့ ဘလော့ရွာလေးထဲမှာ အိမ်လေးတွေပေါ်လာတယ်။ ကျနော့်ကို သူစိမ်းတွေ ထဲက ပထမဆုံးမှတ်ချက်ပေးခဲ့တဲ့၊ ကိုညီလင်းဆက် ပေးတဲ့လင့်ထဲကနေ၀င်ကြည့်မိပြီး စိတ်ထဲမှာ အရမ်းခင်ခဲ့မိတဲ့ ရန်ကုန်သူ အမြဲတမ်းရယ်မောသံတွေ ညံနေတဲ့။ လူလည်းမပြတ်တဲ့၊အိမ်သာလို့ ဧည့်တွေအများကြီး လာတဲ့ မကြီးခင်ဦးမေရဲ့အိမ်။ အဆောင်ကြီးလိုပဲ ၀င်လိုက်၊ထွက်လိုက်၊ စားလိုက်၊သောက်လိုက် ရီမောသံတွေနဲ့ ညံနေတဲ့ အိမ်ကြီးလို့ မြင်ယောင်မိတယ်။\nတစ်ပုဒ်ဖတ်ရုံနဲ့ ဘလော့တစ်ခုလုံး ရှိရှိသမျှ ပိုစ့်တွေလိုက်ဖတ်ရလောက်အောင် စာတွေအရေးကောင်းတယ်။ သူနဲ့သာ စကားတွေပြောနေရရင် သင်ပါးစပ်ပိတ်ရလိမ့်မယ် မထင်။ သူ့အိမ်လေးထဲမှာတော့ နေမကောင်းချင်ယောင်ဆောင် နေတဲ့ မကြီးမိုးချိုသင်းကို ကိုကြီးကျော်ဝဏ္ဏက စ,နေလို့ စိတ်တိုနေတဲ့ ဇနီးမောင်နှံစုံတွဲကို မြင်ယောင်နေမိတယ်။ အိမ်နံရံတွေမှာ မန်ယူပုံတွေ တွေ့ရဲ့။:P\nနောက်တစ်အိမ်ကတော့ ကီးဘုတ်တစ်လုံးနဲ့ ကိုခိုင်ထူးသီချင်းတွေ အေးအေးလူလူတီးနေတဲ့ အကိုကြီးအောင်သာငယ်ရဲ့ မြက်ခင်းစိမ်းစိမ်းလေးတွေရှိတဲ့ အိမ်ကိုလည်းမြင်ယောင်မိတယ်။ သူသင်ပေးလို့ ကဗျာတွေကို အရင်ကထက်စာရင် ပိုပြီး ခံစားတတ်လာတယ်။ တခါတလေ သစ်ရိပ်ဝါးရိပ်အောက်မှာ ကဗျာတွေ၊ စာတွေထိုင်ရေးနေတတ်သေးတယ်။ လေးစားရတဲ့သူဆိုတော့ အိမ်ရှေ့ကနေပဲ ခြေဖျားထောက်ကြည့်ပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်။\nနောက်ထပ် စာကြည့်တိုက်လို ကျနော်မြင်မိတဲ့ အိမ်လေးတွေရှိတယ်။ အတွေးအခေါ်တွေ စဉ်းစားစရာတွေ ဗဟုသုတတွေ ပြည့်နေတဲ့ ကိုZT(ဖူးနုသစ်)၊ ကိုပီကေ၊ ကိုညီလင်းဆက် တို့ရဲ့အိမ်ကတော့ မပြန်ချင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ ကျနော်မှတ်ချက်မပြုရဲတဲ့ အိမ်တွေပါ။ မြင်းထိန်းငတာ ချီးကျူးသလိုဖြစ်မှာစိုးလို့ သူတို့အိမ်ရောက်ရင် နောက်ဘေးပေါက်ကနေ စာကြည့်ခန်းထဲ တန်းသွားတော့တာပဲ :P\nကိုသားကြီးကိုတော့ emo စတိုင်နဲ့ ကက်ဆက်ခွေတွေ ဂစ်တာတွေ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ တိုက်ခန်းလေးလို့မြင်တယ်။ သူအခန်းကို သွားရင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးခြင်းတွေ သင်ခံစားရမယ်။ လူငယ်ရသတွေ၊ လူငယ်အထာတွေ သူနဲ့အတူ စီးချက်လိုက်ဖို့တော့ လိုမယ်ထင်တယ်။ သင်သူ့အခန်းထဲက ထွက်သွားရင် တံခါးပြန်ပိတ်ခဲ့ပါ။ Privacy ကိုအလေးထားတဲ့သူမို့ပါ။ သူပေးတဲ့ comment က ကျနော့်ကို ပျော်ရွင်စေခဲ့ဖူးပါတယ်။\nအိမ်ရှေ့မှာတတောက်တောက်နဲ့ ပြေးနေတဲ့ ကလေးလေး၊ သူ့အမေက လိုက်ထိန်းနေတာကို အိမ်ထဲကကြည့်နေတဲ့ ကိုသီဟသစ်က ကျနော်ကိုတွေ့တော့ လက်လှမ်းပြတယ်။ "မ၀င်တော့ဘူး အကိုရေ ညမှ အေးဆေးလာခဲ့မယ်"။ မကြာခင် စိုပြည်လာတော့မယ့် သူအိမ်လေးအတွက်လည်း ၀မ်းသာပိတိဖြစ်မိပါတယ်။\nအမြဲပဲမူးနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်လေးလည်း ရှိတယ်။ ဟိုလူအိမ်မှာ အရက်ဖိုးတောင်း၊ ဒီလူအိမ်မှာ အရက်ဖိုးတောင်းနဲ့ ခင်စရာကောင်းတဲ့ ကိုအိုက်ခီလောက် ကိုလမ်းမှာတွေ့တိုင်း စိတ်ထဲမှာ ခင်မင်မိပါတယ်။ သူအိမ်ကိုတော့ ကျနော်မရောက်ဖြစ်သေးပါ။ ရောက်ရင်သောက်မိနေမှာစိုးလို့။\nဘလော့ရွာလေးထဲမှာ တိုင်းရင်းသားကျေးရွာလေးလည်း ရှိတယ်။ ဗမာစကားကို ပီပီသသ မပြောနိုင်ပေမယ့် ရိုးသားပြီး ပွင့်လင်းတဲ့ ရှမ်းမလေးအိမ်ကလည်း ဘလော့ရွာရဲ့ ကန္တာရထဲမှာ အိုအေစစ်လေးပါပဲ။ သူ့အိမ်လေးက နေ့ကလေးထိန်းကျောင်းလေး။ ကလေးလေးတွေဝိုင်းနေတဲ့ အထဲကိုထိုင်ပြီး ယဉ်ကျေးလိမ္မာစေဖို့ ပုံပြင်တွေ ပြောပြနေတာ သင်မြင်ရမှာပါ။\nပန်းတွေ ဝေနေအောင် ပွင့်ဖူးနေတဲ့ ဥယျာဉ်လေးရှိတဲ့အိမ်။ ဘယ်သူမှ အ၀င်မခံဘဲ တံခါးလေး အမြဲပဲပိတ်ထားတယ်။ အိမ်ရှေ့က ကြည့်လိုက်ရင် နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်မှာ တကုပ်ကုပ်နဲ့ ဟင်းချက်၊မဟုတ်ရင် ပန်းပင်တွေ ရေလောင်းနေတဲ့ မကြီးဟနစံ အိမ်ကလည်း ကျနော်အကြိုက်ဆုံး အိမ်လေးပါပဲ။\nအိမ်လေးတွေလျောက်ကြည့်ရင်း လမ်းမှာ ကလေးလေးတစ်ယောက်က "ဟိုဖက် ကမ်းက မီးထိန်ထိန်၊ ဒီဖက်ကမ်းက မီးထိန်ထိန်၊ ဆီးမီးထိန်ထိန်လင်းပါတဲ့ မနှင်းတို့အိမ်" ဆိုပြီး အော်ဆိုသွားတာကြားတော့ နှင်းလေးဖွဲဖွဲကြနေတဲ့ တောင်ကုန်း ပေါ်မှာ မီးခိုးတလူလူနဲ့ မနှင်းရဲ့အိမ်ကို မြင်ယောင်မိတယ်။ စာတွေကို Pro ဆန်စွာရေးသားနေတဲ့ လေးစားရတဲ့ အိမ်လေးဖြစ်ပါတယ်။\nကျနော်အိမ်ကို ပထမဆုံး မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲဆိုပြီး လာမေးတဲ့ မွန်လေးအိမ်ကတော့ ခြေတံရှည်အိမ်လေးဗျ။ သူအိမ်မှာ မိဘ မောင်ဘွားတွေနဲ့ ပျော်စရာအတိပေါ့ဗျာ။ ရိုးသားပွင့်လင်းတဲ့ တိုင်းရင်းသားလေး ၀ါဆိုပန်းခူးသွားတာ ပြန်မလာသေးဘူးထင်တယ်။ အိမ်ပေါ်တက်ကြည့်ဦးမှ။\nRFA တွေ VOA ရေဒီယိုသံတွေ ညံနေတဲ့ အိမ်လေးတွေရှိတယ်။ အမြဲတမ်း ပွစိပွစိပြောနေပြီး စတတ်နောက်တတ်တဲ့ မကြီးကိ အိမ်ကလည်း ပျော်စရာပါ။ သူအိမ်မှာ ပစ္စည်းပစ္စယတွေမှ အများကြီးပဲ။ သွားရည်ကျအောင် ပြောပြီး ၀ယ်မပေးတတ်တဲ့ မကြီးကိ ကိုအားလုံးက ၀ိုင်းအော်နေတာ သူအိမ်ရောက်ရင်တွေ့လိမ့်မယ်။\nအခုမှသတိရတယ် အမေက လမ်းထိပ်မှာ ဟင်းချိုမှုန့်ဝယ်ခိုင်းလိုက်တာ အိမ်လည်နေတာနဲ့ မေ့သွားတယ်။ အဲ ပိုက်ဆံ ဘယ်နားကျပျောက်သွားလဲမသိဘူး။ လုပ်ကြပါဦးဗျာ။\npost by ကိုရေတမာ Labels: စိတ်ကူးတည့်ရာ 12 comment\nငယ်ငယ်က ဘိုးဘိုး၊ဘွားဘွားတို့ အိမ်မှာနေတုန်းကပေါ့။ ဘွားဘွားက မနက်အစောကြီး အိပ်ရာထပြီ ၃ ၄မိုင်ဝေးတဲ့ ဈေးကို\nခြေကျင်သွားပါတယ်။ သူနဲ့အမှီ အိပ်ရာထပြီး ဈေးလိုက်သွားရင် မနက်စာ ကောင်းကောင်းစားရပါတယ်။ ဈေးမှာ ကြိုက်ရာ\nစားနိုင်သလို။ ပြန်လာမှ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ လွေးချင်ရင်လည်း လွေးလို့ရပါတယ်။ တခါတလေ အာရုံရရင် ဈေးက ခေါက်ဆွဲ ၀ယ်လာပြီး အိမ်မှာ ရှယ်ပြန်သုပ်ကျွေးတတ်သေးတယ်။ အအိပ်မက်တဲ့ကျနော် ဒီဂွင်လေးတွေ လွတ်တာများပါတယ်။\nဘွားဘွားကို မမှီရင်တော့ ကိုကိုကြီးနဲ့ မမကြီးရှိပါတယ်။ ကိုကိုကြီးရဲ့ ထမင်းကြော်နဲ့ မမကြီး ဘွားဘွား စကွဲ\n(ဆန်အကြေ)တွေကို ဘ၀ပြောင်းပြီး အကြော်တွေ ဖန်တီးထားတတ်ပါတယ်။ အကြီးတွေ ငွေတိုငွေစ ရွင်နေရင်\nကျောင်းရှေ့က ဆိတ်စွပ်နဲ့ နံပြားတီးလို့ ရတယ်။ စားသောက်လို့ပြီးရင် သူတို့က အလျိုလျိုလစ်သွားကြပါပြီ။\nကျန်ခဲ့တဲ့ကျနော်ကတော့ ဈေးကပြန်လာတဲ့ ဘွားဘွားနဲ့မေမေတို့ရဲ့ တောက်တိုမရအခိုင်းခံရတော့တာပါပဲ။ မေမေက အသုပ်ရောင်းတော့ မြေပဲဆံ အမြဲပဲ ထောင်းခိုင်းပါတယ်။ ၂ပြည်လောက်ရှိတဲ့ မြေပဲတွေကို ထောင်းရတာအီစိမ့်နေတာပဲ။ ဘော်ဘော်တွေကလဲ ကစားဖို့စောင့်နေပြီ။ အလုပ်ကလည်းမပြီး။ မြန်မြန်ပြီးအောင် ပြီးစလွယ် အများကြီးထည့်ပြီး ထောင်းတော့ မြေပဲက မညှက်။ ငရုပ်ဆုံဘေးမှာလည်း မြေပဲတွေက မြင်မကောင်းအောင် ပြန့်ကျဲလို့။ အမေက ဆူတော့တာပါပဲ။ အားလုံးပြန်ထုတ်။ နည်းနည်းဆီ ပြန်ထည့်ပြီး ပြန်ထောင်း။ အလုပ်ကို နှစ်ခါပြန်လုပ်ရတာပေါ့။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ကစားဖို့လည်း အချိန်မမှီတော့ပါဘူး။\nအခုလည်း နည်းနည်းနဲ့ သေသေသပ်သပ်လုပ်ရမယ့် အလုပ်တွေကို များမှပြီးစလွယ်လုပ်တော့ မသပ်မရပ်၊ အမှားများစွာ ဖြစ်လာပါတယ်။ဘယ်အလုပ်ပဲ ဖြစ်နေနေ အချိန်လေးနည်းနည်းလေးပေးပြီး သေသေချာချာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လေး လုပ်ရင် အလုပ်တွေကို ပြန်ကြည့်တဲ့အခါ စိတ်လည်းချမ်းသာတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ယုံကြည်မှုရှိတယ်။ ဗီဇဆိုတာလည်း ပြင်ဖို့နည်းနည်းလေးခက်လေတော့ ခုထိ အဲဒီလိုဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေဆဲပါ။ အလုပ်တွေများလာတယ်၊ အမှားတွေများလာတယ် ဆိုရင် ငါတော့ မြေပဲဆံတွေ အများကြီးထည့်မိပြန်ပြီလား မသိဘူးဆိုပြီး တွေးမိလေရဲ့။\nPost with3photos


ရိုနယ်ရို့စ် - ဝီကီပီးဒီးယား\nအိန္ဒိယတွင် မွေးဖွားခဲ့သော ဗြိတိသျှ ဆရာဝန်နှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ နိုဘယ်ဆုရှင် (၁၈၅၇–၁၉၃၂)\nဆာ ရိုနယ် ရို့စ် KCB KCMG FRS FRCS (အင်္ဂလိပ်: Sir Ronald Ross; ၁၃ မေ ၁၈၅၇ – ၁၆ စက်တင်ဘာ ၁၉၃၂) သည် ဗြိတိသျှဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငှက်ဖျားရောဂါ ကူးစက်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍ ဆေးပညာဆိုင်ရာ နိုဘဲလ်ဆု ကို ၁၉၀၂ ခုနှစ်တွင် ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ၁၈၅၇ ခုနှစ်တွင် အိန္ဒိယပြည်၌ ရိုနယ်ရို့စ် မွေးဖွားရာ၊ ဖခင်မှာ အိန္ဒိယတပ်တော်တွင် ဗိုလ်ကြီး (ကပ္ပတိန်) ရာထူးဖြင့် အမှုထမ်းနေသော အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ဖြစ်သည်။\n(1857-05-13)၁၃ မေ၊ ၁၈၅၇\n၁၆ စက်တင်ဘာ၊ ၁၉၃၂(1932-09-16) (အသက် ၇၅)\nငှက်ဖျားပိုးသည် ခြင်မှတဆင့် ပြန့်ပွားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း\nဆေးပညာ နိုဘယ်ဆု (1902)\nရိုနယ်ရို့စ်ကို မမွေးဖွားမီ သုံးရက်အလိုတွင် ပဏ္ဍိအမြောက်တပ်ခွဲတစ်ခွဲမှ ပုန်ကန်၍ အင်္ဂလိပ်အရာရှိပေါင်း များစွာ အသတ်ခံကြရသည်။ ကပ္ပတိန်ရို့စ်နှင့် ဇနီးတို့မှာ သစ္စာရှိ ဂေါ်ရခါးစစ်သားများ၏ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့် အသက်မသေဘဲ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။\nရိုနယ်သည် ငယ်စဉ်က အိန္ဒိယတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဖခင်မှာ ကြမ်းကြုတ်တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိသူ စစ်မှုထမ်းအစစ်ဖြစ်သော်လည်း အားလပ်ချိန်များတွင် တကြောင်းဆွဲပန်းချီကားများနှင့် ရေဆေးပန်းချီကားများကို ရေးဆွဲလေ့ရှိသည်။ တောပုံ၊ တောင်ပုံ၊ ရေတံခွန်ပုံ၊ နေဝင်ချိန်ပုံများကို ရေးဆွဲလေ့ ရှိကြောင်း ရိုနယ်တွေ့ရသည်။\nအသက် ၈ နှစ်တွင် အင်္ဂလန်ပြည်သို့ ပို့၍ အဒေါ်နှင့်ဦးလေး၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် ပညာသင်ကြားရသည်။ ဦးလေးထံ၌ စာအုပ်ပေါင်းများစွာ ရရှိရာ မကြာမီ ရောဘင်ဆင်ကရူးဆိုးနှင့် အခြားစာအုပ်များကို ဖတ်ရှုနိုင်လာသည်။ ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ဆောက်သန်ပတန်အနီးမှ ကျောင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းသင်ကြားရသည်။ ထိုကျောင်း၌ ချစ်ခင်စွဲမက်စရာကောင်းသော ဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိရာ ၎င်းတွင်းမှ အိမ်မြှောင်များ၊ ဖားများနှင့် တခါတရံ မြွေတကောင်တလေကိုပါ ဖမ်းဆီးမွေးမြူထားလေ့ ရှိသည်။ ထို့နောက် ရိုနယ်သည် ထိုတိရိစ္ဆာန်များ၏ အကြောင်းကို စာအုပ်စတင်ရေးသားခဲ့သည်။\nရိုနယ်သည် ဂဏန်းသင်္ချာ၊ ပုံဆွဲခြင်းနှင့် ပန်းချီဆွဲခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။ သံပြိုင်တေးဆိုခြင်း၊ စန္ဒယားတီးခြင်းနှင့် ဘောလုံးကစားခြင်း၊ ခရက်ကက်ကစားခြင်းတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ပေမည့် သိပ်မထူးချွန်ပါ။ အသက် ၁၇ နှစ် ရှိသောအခါ ပန်းချီဆရာ ဖြစ်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော်လည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အခါ စစ်သားလုပ်ရန်၊ သို့မဟုတ် ရေတပ်သားလုပ်ရန် ကြံပြန်၏။ သို့ရာ၌ ရိုနယ့်ဖခင်သည် သားကြီးကို အိန္ဒိယစစ်တပ်ဝယ် ဆရာဝန်တယောက် ဖြစ်စေလို၍ ရိုနယ်သည် လန်ဒန်ရှိ စိန့်ဘာသိုလိုမြူးနစ်၏ ဆေးရုံ၌ ဆေးကျောင်းသားအဖြစ်ဖြင့် တက်ရောက်သင်ကြားရသည်။ သင်ခန်းစာများကို စိတ်မပါလှသဖြင့်၊ ကဗျာစပ်ခြင်းနှင့် ဂီတပညာကို စိတ်ဝင်စားနေပြန်သည်။ သို့သော် အချိန် တော်တော်ကြာသွားသောအခါ၊ အလွန် စိတ်ပါဝင်စားသော အကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။\n၎င်းမှာ လူငယ်ဆရာဝန် ဖြစ်သူ ဒေါက်တာလစ္စတာ၏ နည်းစနစ်သစ်များ ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့မှာ လူနာများကို ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် အလွန်ထိရောက်သော နည်းစနစ်များ ဖြစ်သည်။ ဝါသနာပါသော အလုပ်များ များပြားလှရာ နောက်ဆုံး စာမေးပွဲနီးကပ်လာမှ မဖြေဆိုဘဲ နေခဲ့ရာ၊ သူ့အဖေ အငြိမ်းစားမယူမီ အိန္ဒိယစစ်တပ်၌ သူ ဆရာဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းနိုင်မည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပျက်ပြားသွားသည်။ သူ့ဝမ်းသူကျောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောတစင်းတွင် ဆရာဝန်အဖြစ်နှင့် လိုက်ပါသွားလေသည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ လန်ဒန်နှင့် အမေရိကန်သို့ သွားသော သင်္ဘောဖြစ်ရာ၊ အမေရိကန်သို့ အသွားတွင် ခရီးသည်များနှင့် အမေရိကန်သို့ သွားရောက်နေထိုင်မည့်သူများကို တင်ဆောင်သွားပြီး၊ အပြန်တွင် သိုး၊ ကျွဲ၊ နွားတိရိစ္ဆာန်များကို တင်ယူလာသဖြင့်၊ သူသည် အခန်းတံခါးပိတ်ကာ စာမေးပွဲအတွက် စာများကို ကြိုးစားလာခဲ့သည်။ သို့ဖြင့် ၁၈၈၁ တွင် အိန္ဒိယစစ်တပ်တွင် ဆရာဝန်အဖြစ်ဖြင့် အမှုထမ်းရန်အတွက် စာမေးပွဲ အောင်မြင်သဖြင့် အိန္ဒိယမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ၁၆ နှစ်ကြာသောအခါ အိန္ဒိယသို့ တဖန် ပြန်ရောက်ကာ၊ စစ်တပ်ဝယ် ဆရာဝန်အဖြစ် အမှုထမ်းသည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးကာလဖြစ်သောကြောင့် ဆေးကုပေးရသော အလုပ်မှာ အလွန် နည်းပါးလှသောကြောင့် အချိန်ပိုများ ရသမျှကို ရိုနယ်သည် အလဟဿ မကုန်စေဘဲ ဂရိ၊ လက်တင်ဘာသာစကားတို့ကို လေ့လာဖတ်မှတ်ခြင်း၊ အီတာလျံ၊ ပြင်သစ်နှင့် ဂျာမန်စကားတို့ကို လေ့လာနေခဲ့သည်။ အချိန် အလဟဿ မဖြစ်စေရန် လင်္ကာစပ်ခြင်း၊ နေရာအနှံ့အပြား လှည့်လည်သွားလာခြင်း၊ ငါးမျှားခြင်း၊ တင်းနစ်နှင့် ပိုရို့ကစားခြင်းတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်လေသည်။ ထို့ပြင် သင်္ချာနှင့် နက္ခတ်ပညာများကိုလည်း လေ့လာပြန်သည်။ စန္ဒယားလည်း တီးသည်။\nထို့နောက်တွင် ရို့စ်သည် အိန္ဒိယလူမျိုးများ မကြာခဏ မကျန်းမမာ ဖြစ်ရပုံနှင့် ငှက်ဖျား ဖြစ်ပုံတို့ကို လေ့လာကြည့်သည်။ ခွင့်ရ၍ အင်္ဂလန်ပြန်သောအခါ ပြင်သစ်ဆရာဝန် လာဗီရန်၏ စာအုပ်များ ဖတ်ရှုပြီး၊ ငှက်ဖျားရောဂါ ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းကို စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။\nအိန္ဒိယသို့ ပြန်ရောက်သောအခါဝယ် ငှက်ဖျား ဖြစ်ပွားရပုံကို လေ့လာစူးစမ်းကြည့်ရာ၊ ခြင်အမျိုးမျိုးကို ဖမ်းကာ မွေးမြူခြင်း၊ လူကိုကိုက်စေပြီး လေ့လာကြည့်ခြင်းတို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အနိုဖီးလိစ် ခြင်မျိုးကို တွေ့ပြီး၊ လူတို့ကို စမ်းသပ်ကိုက်ကြည့်စေခြင်းဖြင့် ထိုခြင်မှ ငှက်ဖျား ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရ၍ ငှက်ဖျား ကာကွယ်နည်း၊ ကုသနည်းများကို ပထမဦးစွာ ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သော ဆရာဝန် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ရိုနယ်ရို့စ်သည် ၁၉၀၂ ခုနှစ်တွင် ဆေးပညာဆိုင်ရာ နိုဘဲလ်ဆု ရပြီး ၁၉၁၁ ၌ ဆာဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့ပေသည်။\n↑ N., G. H. F. (1933). "Sir Ronald Ross. 1857–1932". Obituary Notices of Fellows of the Royal Society 1 (2): 108–115. doi:10.1098/rsbm.1933.0006.\n↑ Rajakumar, K (1999). "Centennial year of Ronald Ross' epic discovery of malaria transmission: an essay and tribute.". Southern Medical Journal 92 (6): 567–71. doi:10.1097/00007611-199906000-00004. PMID 10372849.\n↑ ဦးသန်းဖေ-ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ် ၁၀၀(ဒုတွဲ)၊ စာ-၃၁၈\n"https://my.wikipedia.org/w/index.php?title=ရိုနယ်ရို့စ်&oldid=368264" မှ ရယူရန်\n၂၂ မေ ၂၀၁၇၊ ၀၃:၁၀ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။\nဤစာမျက်နှာကို ၂၂ မေ ၂၀၁၇၊ ၀၃:၁၀ အချိန်တွင် နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။


ထင်ရှားသော မြန်မာဆေးလောက နိုင်ငံရေးသမားများ | Bo ဘိုဘိုလန်းစင်\n« အသံနဲ့ အမှန်၂၄\nဟိုရှေးအနှစ် ၂၀ ကျော်က (အဆုံး) »\nဒေါက်တာဆာစံစီပိုး (၁၈၇၀- ၁၉၄၆) M.D. (Albany), ဥပဒေပြုကောင်စီအမတ်၊ ဝှိုက်ကော်မတီဝင်၊ ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံးဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၂၅)၊ အထက်လွှတ်တော်အမတ်၊ ဂျပန်ခေတ်အတိုင်ပင်ခံလွှတ်တော်အမတ်\nဒေါက်တာဘရင် (၁၈၈၄- ၁၉၇..) M.B., Ch. B., (Edin.), ဝိုင်အမ်ဘီအေတည်ထောင်သူတဦးနှင့် ဥက္ကဋ္ဌ၊ အမျိုးသားကောလိပ်ကျောင်းအုပ်၊ ရန်ကုန်မြို့ ပထမ မြန်မာမြို့တော်ဝန်၊ ဒိုင်အာခီခေတ် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးနှင့် ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးဝန်ကြီးချုပ်\nဒေါက်တာသိန်းမောင် (၁၈၉၁- ၁၉၄၆) B.A. (Cal.), M.M.F. (Bengal); မြန်မာပြည် ဆေးဘွဲ့ရများအနက် ပထမဆုံးပုဂ္ဂလိကဆရာဝန်၊ သီပေါခေတ် အမြောက်ဝန်သမက် ၊ လတ်သခင်ယောက်ဖ၊ အမျိုးသားပညာရေးနှင့်ဆေးကောင်စီဝင်၊ ဥပဒေပြုအမတ်၊ ၂၁ ဦးပါတီ ဆော်သြသူ ၊လန်ဒန်မျက်နှာစုံညီဆွေးနွေးပွဲကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ဝင်(၁၉၃၁-၃၂)၊ အိန္ဒိယဥပဒေပြုအမတ် (၁၉၃၄)၊ ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်၊ မြန်မာကုန်သည်ကြီးများအသင်းဥက္ကဋ္ဌ၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးချုပ် (၁၉၃၇-၃၉)၊ မြန်မာ့ဘေးနှင့်လူဝင်လူထွက်အရေး (၁၉၃၉)ရေး၊ ဂျပန်-မြန်မာယဉ်ကျေးမှုအသင်း၊ ဂျပန်-မြန်မာကုန်သည်ကြီးများအသင်းအကျိုးဆောင်ဒါရိုက်တာ၊ ဗမာ့ထွက်ရပ်ဂိုဏ်း ငါးပွင့်ဆိုင်ကိုယ်စားလှယ် (၁၉၃၉)၊ ထိန်းသိမ်းခံရ (၁၉၄၀)၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး (၁၉၄၂-၄၄)၊ ပထမဆုံး ဂျပန်သံအမတ် (၁၉၄၄-၄၅) (ဂျပန်ကပြန်အပို့ သင်္ဘောပေါ်ဆုံးသည်)\nဗိုလ်မှူးကြီးစည်သူလှဟန် (ဗိုလ်လှသမိန်) (၁၉၁၈-၂၀၀၆) M.B.,B.S.; D.P.H (London), ဒုတိယသပိတ်ဖျာပုံခေါင်းဆောင်၊ ဆေးဝန်ထမ်းညွှန်ကြားရေးမှူး (ကာကွယ်ရေး) (၁၉၅၅)၊ အိမ်စောင့်အစိုးရ ကျန်းမာရေးနှင့် ဘီပီအိုင်အထူးအရာရှိ၊ တက္ကသိုလ်များအဓိပတိ (၁၉၆၂-၆၄?)၊ တော်လှန်ရေးအစိုးရ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး(၁၉၆၂-၇၄)နှင့် နိုင်ငံခြားရေးတာဝန်ခံ၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်ဟောင်း (ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၊ မဆလ)\nဒေါက်တာလှရွှေ (၁၉၁၄ – ၁၉၄၇) တတိယသပိတ်ကျောင်းသားအာဏာရှင်၊ ဗကသနှင့် တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌ (အမေရိကန်မင်နီဆိုတာတွင် ခွဲစိတ်ပညာသင်အသွား ဘာရိန်းတွင် ရေယာဉ်ပျံပျက်ကျ၍ဆုံး) (ဗိုလ်လက်ျာညီ)\nဗိုလ်ချုပ်ကြီးစန်းယု (၁၉၁၈-၁၉၉၆) တတိယသပိတ် ပြည်ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တယောက်၊ ဆေးကျောင်းသား၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၊ ဘဏ္ဍာခွန်၊ အမျိုးသားစီမံကိန်း၊ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး၊ ဒုဝန်ကြီးချုပ်၊ စစ်ဦးစီးချုပ်၊ သမ္မတဟောင်း၊ လမ်းစဉ်ပါတီအတွင်းရေးမှူးဟောင်း\nဗိုလ်မှူးချုပ်မောင်မောင် (၁၉၂၀-၂၀၀၉) M.A. (ANU) ဆေးကျောင်းသား မြေအောက်လှုပ်ရှားမှုလက်နက်သင်တန်းပေးသူ၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စစ်ပညာပါမောက္ခ (၁၉၅၈) ၊ လုံခြုံရေးကောင်စီဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅၉)၊ ကြံ့ခိုင်ရေးအဖွဲ့အတွင်းရေးမှူး (၁၉၅၉-၁၉၆၁)၊ သံအမတ်၊ သမိုင်းပြုစုသူ\nဗိုလ်မှူးကြီးဒေါက်တာမောင်လွင် (၁၉၁၉-၁၉၉၈) L.M.P. (Rgn.), D.T.M&H. (UK), ဒုစစ်ထောက်ချုပ်၊ တော်လှန်ရေးကောင်စီ ပညာရေးနှင့်ကျန်းမာရေးတွဲဘက်အတွင်းဝန်၊ လူမှုဝန်ထမ်းနှင့်ကယ်ဆယ်ရေး၊ နိုင်ငံခြားရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဟောင်း၊ ဖောင်ကြီးကျောင်းအုပ်၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်ဟောင်း (ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၊ မဆလ) (ဒေါက်တာတောင်ကြီးယောက်ဖ)\nဒေါက်တာစိန်ဘန်း (၁၉၀၁ -၁၉၆၆) တိုင်းပြည်ပြုလွှတ်တော်ဒုဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅၀-၅၁)၊ လူမျိုးစုလွှတ်တော်ဒုဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅၂-၅၆)၊ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီး (၁၉၅၆-၅၈)\nဒေါက်တာစောလှထွန်း (၁၉၀၆- ၁၉၈၁) ဖက်ဆစ်ဆန့်ကျင်ရေးကရင်ခေါင်းဆောင်၊ ကရင်ပြည်နယ်ဝန်ကြီး၊ ကရင်ပြည်နယ်ဥက္ကဋ္ဌ၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်ဟောင်း\nဒေါက်တာကောင်းလှဖြူ (၁၉၂၉ မွေး) ၁၉၄၆-၄၇ ကျောင်းသားသမဂ္ဂအတွင်းရေးမှူး၊ ကျောင်းသားသပိတ်ခေါင်းဆောင်၊ တပ်မှူး၊ ဗိုလ်မှူးကြီး၊ တပ်မတော်ဆေးရုံကြီး၊ မဆလလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်\nဒေါက်တာဆင်ဘိုး (သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းသမားတော်ကြီး၊ ရန်ကုန်ဆေး (၁) ကထိက၊ ပြည်တွင်းငြိမ်းချမ်းရေးအဖွဲ့)\nဒေါက်တာအောင်ခင်ဆင့် (၁၉၃၅မွေး) M.B.,B.S.; M.Sc (Comn; Med. Manchester), M.I.H.E (Manchester), F.R.S.H. (Lon); ကျန်းမာရေးပညာဌာန လ/ထညွှန်မှူး၊ မြန်မာနိုင်ငံကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌ\nဒေါက်တာဉာဏ်ချစ် (ဗကပဆေးမှူးကြီး) ဦးအောင်သောင်း ဗမကဇော်မြင့်ဖေယောက်ဖ၊ ဗကပအပျက်တွင်ကျဆုံး\nဒေါက်တာမန်းမြင့်ဆိုင် (ကေအင်ယူဆေးမှူးချုပ်) မန်းဘခိုင်တူ၊ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း မန်းဘဆိုင်သား\nဦးအောင်စောဦး ဒီချုပ်ဟောင်း၊ အမေရိက (သွား)\nကျော်ဝင်း (တောပြန်၊ အမြဲစိမ်း (မုံရွာ)၊ ဘာသာပြန်ဆရာ)\nဇာဂနာ (ဒေါက်တာသူရ) (သွား)\nဇော်ထွန်း (ဆေး ၂? ) (၈၈ ရန်ကုန်သပိတ်ကော်မတီ၊ နယ်စပ်ပျောက်ဆုံး)\nဒေါက်တာတင်မျိုးဝင်း (ဒီချုပ်၊ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သမားတော်)\nဒေါက်တာဇော်မြင့်မောင်(၉၀ လွှတ်တော်အမတ်၊ ဒီချုပ်၊ စင်ပြိုင်အစိုးရကိစ္စ နှစ်ရှည်အကျဉ်းကျခံရသူ)\nဒေါက်တာတင့်ဆွေ (ဒေါက်တာစိန်ဝင်းညွန့်ပေါင်းအစိုးရဝန်ကြီး၊ အိန္ဒိယ)\nဒေါက်တာ စန်းအောင် (ဒေါက်တာစိန်ဝင်းညွန့်ပေါင်းအစိုးရဝန်ကြီးဟောင်း၊ သြစတြေးလျ )(သွား)\nဒေါက်တာသောင်းထွန်း (ဒေါက်တာစိန်ဝင်းညွန့်ပေါင်းအစိုးရ ကုလကိုယ်စားလှယ်)\nဒေါက်တာနိုင်အောင် (အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ် ဥက္ကဋ္ဌဟောင်း)\nဒေါက်တာဇော်ဦး Ph.D (American Uni.) အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ အကဲခတ်၊ ဗဟုအဖွဲ့\nကိုအောင်သူငြိမ်း M.P.A. (Harvard) အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ နိုင်ငံရေးအကဲခတ်၊ ဗဟုအဖွဲ့\nကိုဝင်းမင်း M.P.A. (Harvard) အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ နိုင်ငံရေးအကဲခတ်၊ ဗဟုအဖွဲ့\nကိုဝင်းနိုင်ဦး (ကိုရင်မောင်) M.Sc (Development Studies) (London) အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ လူ့ဘောင်သစ်ဟောင်း၊ ဘီဘီစီ\nကိုသံခဲ (အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ် ဥက္ကဋ္ဌ)\nဒေါက်တာမင်းလွင် (နရီမင်း) (အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ အယ်ဒီတာ)\nကိုအောင်နိုင် (ဦးသန်းလွင်ထွန်း) (အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်ဟောင်း၊ ဗီအိုအေမြန်မာဌာနမှူး)\nရော်နယ်လ်အောင်နိုင် ကျောင်းသား ၁၁၉ ဦးကော်မတီ (ဆေးတက္ကသိုလ်-လမ်းမတော်-၁၉၈၈)၊ အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်မြောက်ပိုင်းဥက္ကဋ္ဌဟောင်း၊ သတင်းထောက်သင်တန်းဆရာ\nဒေါက်တာ မင်းသိမ်း ( အေဘီအက်စ်ဒီအက်ဖ်စစ်ကြောင်းတွင်အဖမ်းခံရပီး နဝတ ထောင်တွင်း သေဆုံး)\nဒေါက်တာမှုထန် (၁၉၉၀ အမတ်၊ အမျိုးသားညီလာခံကိုယ်စားလှယ်ကျော်၊ ယခုကြံ့ဖွံ့)\nဒေါက်တာစောမြအောင် M.B.,B.S. (Bom.); D.C.H. (Lond.); M.R.C.P. (Glas.); F.R.C.P.;( ဆေးဝါးဗေဒဌာနမှူး၊ ရန်ကုန်ဆေးပညာမဟာဌာန၊ မန္တလေးဆေးရုံအုပ်ကြီးနှင့် ခရိုင်ဆရာဝန်ကြီး၊ ဆေးပညာဌာနမှူး၊ မန္တလေးဆေးပညာမဟာဌာန၊ ဆေး ၁ အချိန်ပိုင်းကထိက၊ စီအာရ်ပီပီလွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌ၊ ၁၉၉၈)\nဒေါက်တာသန်းငြိမ်း (၉၀ အမတ်၊ ဒီချုပ်စီအီးစီဟောင်း၊ အန်ဒီအက်ဖ်ဥက္ကဋ္ဌ)\nKIO ဒုဥက္ကဋ္ဌဟောင်း ဒေါက်တာတူးဂျာ (သွား)\nဒေါက်တာနေဝင်းမောင် (မြန်မာအီးဂရက်စ်၊ ဗွိုက်စ်ဂျာနယ်)\nဒေါက်တာလွဏ်းဆွေ (အယ်ဒီတာဟောင်း၊ နယ်စပ်ဘလောက်ဂါ)\nဒေါက်တာခင်ဇော်ဝင်း (သွား) (ယူနီဆက်ဝန်ထမ်းဟောင်း၊ အကျဉ်းကျခံ၊ လော်ဘီနှင့်အန်ဂျီအိုသမား)\nခင်မမမျိုး (နိုင်ငံရေးဆောင်းပါးရှင်၊ တက်ကြွသူ)\nဒေါက်တာမြတ်ဉာဏစိုး (အမျိုးသားလွှတ်တော်အမတ်) (သွား)\nဒေါက်တာအေးမောင် (ရခိုင်ပါတီဥက္ကဋ္ဌ၊ အမျိုးသားလွှတ်တော်အမတ်) (တိမွေးကု)\nဒေါက်တာမင်းနွယ်စိုး (မွန်စာ/ယဉ်၊ အငြိမ်းစားပြည်နယ်ကျန်းမာရေးဦးစီးမှူး? ၊ မွန်ဒေသလုံးဆိုင်ရာဒီမိုကရေစီပါတီ အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး၊ မွန်ပြည်နယ် လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီး)\nဒေါက်တာစိုင်းမောက်ခမ်း (ဒုသမ္မတ၊ ရှမ်းစာ/ယဉ်ဥက္ကဋ္ဌ၊ ကြံ့ဖွံ့)\n12 Responses to “ထင်ရှားသော မြန်မာဆေးလောက နိုင်ငံရေးသမားများ”\n1 Mr L on August 29, 2011 said:\nHow ‘s about Doctor Than Nyein (Ex-NLD, Now NDF Leader) ,\nDr Tin Myo Win ( i m not sure his name.., He is NLD member , ex-Prisoner, now family doctor of DASSK).\nYour list is still not completed.\n2 bobolansin on August 29, 2011 said:\nYes, it’s the first draft and needs to extend more. Thanks for addition, in fact, I am not aware much on current people. Thanks.\n3 Zaw Min on August 30, 2011 said:\nLet me add some more names. Dr. Myint Cho (X-ABSDF- now Aussie), Dr. Kyaw Thet Oo (X-ABSDF, now don’t know), Aung Thu Nyein (X-AB, now Vahu), Win Naing Oo (X-AB, now BBC), Aung Naing (X-AB, now Internews, Thailand), Dr. Aye Min (X-AB, now in US), Dr. Cinthia Maung (X-AB), Dr. Kyaw Nyunt (X-AB, now DAB), Dr. Singh (Deceased-KNU), Dr. Kyar Pan Nyo (KNU), Dr. Khin Sein (BMA), Dr. San Aung (Dental and MP, now Aussie), Dr. Tin Htut (Dental-MP, now Aussie), Ko Khun Sai (X-political prisoner-now UK), Win Min (2nd MB, X-AB, now US), if I get more names, I will send you them again. Zaw Min\n4 bobolansin on August 30, 2011 said:\nThanks so much Ulay! I will try to add more. Also U WNO gives mealist.\n5 ခင်မင်းဇော် on August 31, 2011 said:\nဆေးတက္ကသိုလ်ပြီးရင် စက်မှုတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေလဲ စာရင်းပြုစုပေးပါဦး။\n6 bobolansin on August 31, 2011 said:\nနီးစပ်တဲ့သူတွေ လုပ်ပါစေအမကြီး) ဒီစာရင်းလည်းမပီးသေး\n7 Naing Naing on September 2, 2011 said:\nDr. Aye Kyaw (Dentist) vice chair NLD-LA\nDr.Maran Tu Ja (Dentist) KIO\n8 bobolansin on September 3, 2011 said:\n9 Naing Naing on September 2, 2011 said:\nDr.Rodin Nga (Veterinary)\n10 bobolansin on September 3, 2011 said:\nတူးဂျာက ဘုန်းကြီးထင်နေတား) ကျေးဇူး\n11 စောသက်လင်း on September 8, 2011 said:\nအမရပူရက NLD ဆရာဝန် တစ်ယောက်ရှိတယ်ထင်တယ်။ နှစ်ရှည်သမားတစ်ဦးပဲ။ အခုတော့ နိုင်ငံရေးမလုပ်တော့ဘူးထင်တယ်။ နာမည်မေ့နေလို့။ သူ့အမျိုးသမီးလည်း ဆရာဝန်လေ။\n12 bobolansin on September 8, 2011 said:\nဒေါက်တာဇော်မြင့်မောင်(၉၀ လွှတ်တော်အမတ်၊ ဒီချုပ်၊ စင်ပြိုင်အစိုးရကိစ္စ နှစ်ရှည်အကျဉ်းကျခံရသူ).. sorry I need to mention his constituency. 🙂


ဒူး၏ဒဏ်ရာ - ဒူးဒဏ်ရာနှင့်မည်သို့တစ်ဦးဒဏ်ရာရပြီးနောက်ဒူးကုသပေးဖို့ဘာတွေလုပ်နေလဲ?\nမည်သည့်ထိခိုက်ပျက်စီးမှုချက်ချင်းလိုအပ်သောပထမဦးဆုံးအကူအညီပေးတစ်ဦးကိုချက်ချင်းအထူးကုနှင့်တိုင်ပင်ရန်အလွန်အရေးကြီးပါသည်လျှင်။ အထူးသဖြင့်အခါဒူးအဆစ်များ၏ဒဏ်ရာ။ ဒဏ်ရာလမ်းပေါ်မှာကြီးနှင့်လူကိုယ့်ကိုယ်အားဖြင့်မသွားနိုင်လျှင်သင်လျင်မြန်စွာလူနာတင်ကားခေါ်ပါဖို့လိုပါတယ်။\nဒူးဒဏ်ရာ - လက္ခဏာများ\nအချိန်မီထုံးစံ၌ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကိုကူညီပေးဖို့, တကဒူးဒဏ်ရာဆုံးဖြတ်ရန်ဖို့ဘယ်လိုသိရန်အရေးကြီးပါသည်။ အဓိကရောဂါလက္ခဏာတွေများထဲတွင်:\nတစ်ဦးကအနာ - လူနာဧရိယာ၏အသားအရေများနေတဲ့ချွန်ထက်နာကျင်မှု, တစ်ခါတစ်ရံမခံနိုင်သော, Discoloration အရောင်, သွေးလွန်ပြီးနောက်ဖြစ်ပေါ်ကြောင်းရောင်ဖုံးလွှမ်း။\nဘယ်အချိန်မှာရွတ်ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု - ပူးတွဲ mobility ပြဿနာများ, ဘေးဒဏ်သင့်ခြေထောက်အပေါ်မှီခိုဖို့နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းနှင့်အတူနာကျင်မှု, စိတ်ထိခိုက်အတူပောက်သံ, သွေး, အဆစ်ပျော့ပျောင်းသောတစ်သျှူးရောင်ရမ်းခြင်း။\nအဆိုပါ menisci မှပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု - တစ်ဦးချွန်ထက်နာကျင်မှု, အထူးသဖြင့်ခှနျအားစိုကျထုကာလအတွင်းလှေကားများ၏တက်သို့မဟုတ်နွယ်ဖွားစဉ်အတွင်းအခက်အခဲများ, အသေးစားကျုံ့၏တစ်ဦးပိုလျှံ "ကိုနှိပ်လိုက်ရင်" ၏လက္ခဏာ ပူးတွဲအတွက်အရည် ပူးတွဲတိုးမြှင့်, အပူချိန်ပြုစုပျိုးထောင်။\nဒူးဒဏ်ရာများ - အမျိုးအစားများ\nခေတ်သစ်ဆေးပညာတွင်အဓိကပူးတွဲဒဏ်ရာမျှခွဲခြားရှိသေး၏။ အများပြည်သူနှင့်ပုဂ္ဂလိကစူးရှခြင်းနှင့်နာတာရှည်ဒဏ်ရာအကြားခွဲခြားရန်။ လူတိုင်းမတစ်ဦးဒူးဒဏ်ရာဖြစ်ပျက်သောအရာကိုသိတော်မူ၏။ ထိုသို့သောအမျိုးအစားသူတို့၏ဝေစုကိုလက်ခံ:\nmeniscus, patella, quadriceps ၏ကွဲပြားခြားနားသောပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု;\nအနာအစက်အပြောက်အအေးမှပူးတွဲ။ ကြောင့်ဤကပူးတွဲလိုင်သို့ပြည်တွင်းရေးသွေးထွက်၏သေးငယ်အတိုင်းအတာစေရန်တတ်နိုင်သမျှဖြစ်လိမ့်မည်။ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလမ်းပေါ်မှာဒဏ်ရာရနှင့်မသူ့ကိုယ်ပိုင်အပေါ်လမ်းလျှောက်ဖို့နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပါသည်လျှင်, သင်ချက်ချင်းလူနာတင်ကားခေါ်ပါဖို့လိုပါတယ်။\nကုန်းပေါ်ခြေလက်ကို ထား. - ဒါကြောင့်သင်ကခြေလက်အင်္ဂါမှသွေးစီးဆင်းမှုကိုလျှော့ချနိုင်ပါတယ်။\nပြင်းထန်သောနာကျင်မှုရှိလျှင်သင်ကိုသုံးနိုင်သည် ကိုက်အခဲပျောက်ဆေး - analgin, Ibuprofen, keterol ။\nဘေးဒဏ်သင့်ဒေသသို့တစ်ဖိအားပတ်တီးသက်ဆိုင်ပါသည်။ ထည်လုပ်နိုင်တဲ့တစ်ခုသို့မဟုတ်ပတ်တီး Apply ။ ဒါဟာကောင်းသောပူးတွဲ secure နှင့်လူတစ်ဦးအဆင်ပြေခဲ့ကြောင်းသေချာစေရန်အရေးကြီးပါသည်။\nတတ်နိုင်သလောက်မြန်မြန် recover နိုင်ရန်အတွက်ကြောင့်ဒူးဒဏ်ရာနှင့်အတူဘာလုပ်ရမှန်းသိရန်အရေးကြီးပါသည်။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု၏ဤအမျိုးအစားကုသမှုမှာတော့ရန်လိုအပ်သောဖြစ်ပါသည်:\nကိုက်အခဲပျောက်ဆေး Apply ။ ဆရာဝန်များမကြာခဏသတ်မှတ် Non-တီးရွိုက်မူးယစ်ဆေးဝါးများ နှင့်ဆီ။\nပြင်းထန်သောနာကျင်မှုဖြင့်လိုက်ပါသွားကြောင်းတစ်ဦးဒဏ်ရာပြင်းထန်ရောင်ရမ်းခြင်းရှိခဲ့သည်ဆိုပါကပူးတွဲထိုးဖေါက်ခြင်း site ကိုလုပ်ဆောင်ရပါမည်။\nphysiotherapy Apply ။\nတစ်ဦးဒူးအဆစ်ဒဏ်ရာရကွဲပြားခြားနားသောဆီနှင့် gels ဖြစ်စဉ်းစားသည်အတိုင်းဤနာမကျန်းနှင့်အတူထိရောက်သော။ နာကျင်အာရုံနှငျ့ဆကျဆံရာတှငျသူတို့ရဲ့ထိရောက်မှုကိုသူ့ဟာသူအပေါ်အများအပြားသားကောင်များစမ်းသပ်စစ်ဆေးပါတယ်။ ဒဏ်ရာပြီးနောက်ဒူးအတွက်နာကျင်မှုများအတွက်ထိပ်လူကြိုက်အများဆုံးဤဆီမွှေး:\nပူးတွဲဒဏ်ရာနီးပါးအမြဲပြင်းထန်နာကျင်မှုဖြင့်လိုက်ပါသွားသည်။ ဒူးဒဏ်ရာ "Traumeel" နှင့်အတူထိရောက်သော gels များထဲတွင်။ မည်သည့်ဒူးဒဏ်ရာဆရာဝန်များကမကြာခဏသတ်မှတ်ပါလျှင်အမျိုးမျိုးသော Non-တီးရွိုက်မူးယစ်ဆေးဝါးများခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့တွင်နေသောခေါင်းစဉ်:\nမကြာခဏဒူးဒဏ်ရာ Compression နှင့်အတူကူညီပေးသည်။ အများအပြားထိရောက်သောလူကြိုက်များချက်ပြုတ်နည်းများရှိပါတယ်။\nရေနံ (ဟင်းသီးဟင်းရွက်) - 1 tbsp ။ ဌ။\nပြုတ်ရေ - 1 tbsp ။ ဌ။\nရှာလကာရည် - 1 tbsp\nပျက်စီးနေသောဧရိယာမှလျှောက်ထားခြင်းနှင့် cellophane တစ်ဦးနွေးအထည်တွေနဲ့ဖုံးလွှမ်းနေပါတယ်။\nဂေါ်ဖီထုပ်အရွက် -2PCs ။\nသူတို့ကသီးဖျော်ရည်မှီတိုငျအောငျခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ပေပြည်နယ်မှသူတို့ကိုနှိပ်စက်ဖို့ကိုလှိမ့ pin ကို၏အကူအညီနှင့်အတူ။\nအာလူး - 1 pc; ။\nရေ 0.5 v ။ ;\nကောက်ခြင်းနှင့်အဖြူမုန့်ညက် - 100 ဂရမ်\nဒဏ်ရာပြီးနောက်ဒူးကုသပေးဖို့ဘယ်လောက်၏မေးခွန်းကိုတွင်များစွာသောကျွမ်းကျင်သူများက physiotherapy လျှောက်ထားရန်အကြံပြုသည်။ ဒီနည်းလမ်းကိုအတူက anti-inflammatory အကျိုးသက်ရောက်မှုအောင်မြင်ရန်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ Physiotherapy ၏ရောဂါအတွက်လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်:\nအဆိုပါ meniscus ပျက်စီးမှု;\nဒီနည်းလမ်းကိုနှင့်အတူသွေးလည်ပတ်မှုစနစ်နှင့်အစာအာဟာရ articular တစ်ရှူးပိုမိုကောင်းမွန်စေတယ်။ ထို့အပြင်ကြောင့်တစ်သျှူးပြုပြင်ယန္တရားများများ၏ဇီဝဖြစ်စဉ်လုပ်ငန်းစဉ်များကိုလှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့်ကိုသက်ဝင်ပါလိမ့်မယ်။ ထိုသို့သောလက္ခဏာများ acoustic လှိုင်းတံပိုးဖန်တီးသောပြည်တွင်းရေးသွေးခုန်နှုန်းအနှိပ်၏အကျိုးသက်ရောက်မှုအပေါ်အခြေခံပြီးသောထိတ်လန့်-လှိုင်းကုထုံးရှိသည်။\nသင်တစ်ဦးဒူးဒဏ်ရာရိုးရာကုစားဆက်ဆံဖို့ဘယ်လိုသိမထားဘူးဆိုရင်ကျနော်တို့အနည်းငယ်အလားအလာ options များဆက်ကပ်။\nတစ်မျိုးကတော့ခုန် - 100 ဂရမ်။\nဗော့ဒ်ကာ - 400 ml ကို။\nရရှိလာတဲ့ဖြေရှင်းချက် filtered ခဲ့သည်။\nပူပြင်းတဲ့ compress အဖြစ်အသုံးပြုပါသည်။\ncoltsfoot - 20 ဂရမ်; ။\noregano - 20 ဂရမ်; ။\nဗော့ဒ်ကာ - 500 ဂရမ်\nဒူး၏ဒဏ်ရာ - အကျိုးဆက်များ\nဒူးဒဏ်ရာပြင်းထန်သောထိခိုက်ပျက်စီးမှု၏အဓိကကုသမှုဆရာဝန်တစ်ဦးကိုခနျ့အပျသငျ့သညျ။ ဤကိစ္စတွင်ခုနှစ်, အများကြီးပြင်းထန်မှုအပေါ်မူတည်နှင့်ဘယ်လိုဒူးအရွတ်၏ဒဏ်ရာပါလိမ့်မယ်။ အဆိုပါအထူးကုကြောင့်ပြန်လည်ဖေါ်ထုတ်ရန်ကြာအချိန်ကိုဆုံးဖြတ်ရန်နိုင်ပါလိမ့်မည်။ ဒါဟာမလုံလောက်ကုသသို့မဟုတ်စနစ်တကျ disinfected ဒူးဒဏ်ရာ RECURRENCE ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကိုအကြောင်းကိုမှတ်မိဖို့ကအရေးကြီးတယ်။ ထို့အပြင်ပူးတွဲ၏တိုးလာ sensitivity ကိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။\nရလဒ်အဖြစ်ဒူးအားလုံးအချိန်ကိုပင်အသေးစားခှနျအားစိုကျထုအဘို့, နာကျင်မှုများနှင့်အဆင်မပြေ၏ခံစားချက်ဖြစ်ပါတယ်။ အန္တရာယ်အကျိုးဆက်များ၏နောက်ထပ်တဦးတည်း - တည်ငြိမ်ရေး၏အရှုံးနှင့်၎င်း၏လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကိုတစ်ဦးကိုချိုးဖောက်။ ယင်းမော်တာ function ကိုမမှန်ချိုးဖောက်ခြိမ်းခြောက်နိုင်ပါသည်။ ခြေဆွံ့ - undertreated ဒဏ်ရာများ၏ဖြစ်နိုင်ခြေအကျိုးဆက်များတစ်ခုမှာ။ ဒူးဒဏ်ရာများ၏ဆိုးကျိုးများမှရှောင်ရှားရန်, ကအချိန်ပေါ်ကုသမှုကိုစတင်ပါနှင့်ဆရာဝန်တစ်ဦး၏အားလုံးလိုအပ်ချက်များနှင့်လိုက်နာရန်အရေးကြီးပါသည်။\nဒါဟာဒူးဒဏ်ရာရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံးအတွက်အလွန်ထိရောက်သောစဉ်းစားသည်။ ဒါဟာအနိမ့်ခြေလက်အင်္ဂါအပေါ်တစ်ဦးသည်ခိုင်ခံ့ဝန်ပိတ်ပင်ထားသင့်ကြောင်းနားလည်သဘောပေါက်ရန်အရေးကြီးပါသည်။ သငျသညျကီထိုင်နှင့်အတူစတင်နှင့်မည်သည့်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်။ တစ်ဦးဒဏ်ရာရပြီးနောက်ဒူး၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုစဉ်အတွင်းသင်စိတ်ရှည်ပြီးတိကျတဲ့အစီအစဉ်ကိုရုပ်ပျိုလေ့ကျင့်ရေးမှကပ်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အားလုံးလေ့ကျင့်ခန်းနေ့စဉ်ဖြစ်သင့် Perform ။\nသာဒီအလမ်းအတွက်ကြောင့်အနေအထားကစောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်အနာဂတျမှာထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှကာကွယ်ရန်ခွင့်ပြုရသောဒူးအဆစ်, ပတ်လည်ရှိကြွက်သားစုပ်ဖို့ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။ တစ်ခုချင်းစီကိုချဉ်းကပ်၏ကြာချိန်ဆယ်မိနစ်ထက်မပိုသင့်ပါတယ်။ ဒီဒဏ်ရာနှင့်အတူတစ်ဦးဒူးအဖြစ်ပူးတွဲဒဏ်ရာပြန်လည်ထူထောင်ရေးမသင်မနေရဖြစ်သင့်သည်။ ဤတွင်လိုအပ်သောထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းနှင့်နေကြသည် လေ့ကျင့်ခန်းန့ :\nတစ်ဦးဒဏ်ရာရပြီးနောက်ဒူး upload လုပ်ဖို့ဘယ်လိုနေသလဲ?\nမကြာခဏလူတွေကိုဒဏ်ရာကနေသင့်ရဲ့ဒူးတို့ကိုခိုင်ခံ့စေဖို့ဘယ်လိုအံ့ဩပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကိုလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ အများကြီးအများဆုံးအသုံးဝင်ဒဏ်ရာ၏ပြန်လည်နာလန်ထူခြင်းနှင့်သဘာဝတရား၏စင်မြင့်ပေါ်တွင်မူတည်ပါလိမ့်မယ်, များစွာသောကျွမ်းကျင်သူများအဆိုအရ, ဤလေ့ကျင့်ခန်းနေသောခေါင်းစဉ်:\nတစ်ထောက်ခံမှုနှင့်အတူကြမ်းပြင်ပေါ်မှာတယောက်ခြေဖြင့် gluteal တံတား;\nအဆိုပါ Simulator ကိုအတွက်အနိမ့်ခြေထောက်၏ flexion;\nတုတ်နှင့်အတူ Nordic လျှောက်လှမ်းခြင်း - ထိုအသုံးဝင်သောနှင့်သင့်လျော်သော technique ကို\nအစဉ်အလာနှင့်ရိုးရာဆေးပညာ၏အကူအညီဖြင့်အဆစ်အတွက်အကြပ်အတည်းဖယ်ရှားပစ်ရရန်မည်သို့ - အဆစ်အတွက်အကြပ်အတည်း\nStaphylococcus Aureus မည်သို့ဖြစ်သနည်း\nGoulash - စာရွက်\nအဘယ်ကြောင့်ကလေးတစ်ဦး bends နှင့်နို့တိုက်ကျွေးမှုကာလအတွင်းငိုကြွေးသနည်း?\nသုပ် "Marseille":4မူရင်းချက်ပြုတ် options များ\nအဘယ်အရာကို 2015 ခုနှစ်ဆောင်းဦးအတွက်ဖက်ရှင်ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း\nကိုယ်ဝန် 12 ပတ် - ultrasound စိစစ်\nနွေဦးရာသီလိပ် - စာရွက်\nကလေးများအတွက် Colic - 1 လ\nမှိုဟင်းချို - စာရွက်


မ မ မြိုင် – Hlataw.com\nမမမြိုင်မှာ အသက်သုံးဆယ် ခန့်ရှိ ကလေးတစ်ယောက် အမေ မုဆိုးမလေး ဖြစ်သော်လည်း အပျိုစင် ကဲ့သို့ ပင် လှပနေသူ လေးဖြစ်၏။ တဆုပ်တခဲကြီးနဲ့ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း လှိုင်းထနေသော မမမြိုင်၏ ရွှေရင်အစုံမှာ အိစက်လို့သာနေ၏။ အလှပဆုံးကတော့ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် တုံတုံသွားတဲ့ တဆုပ်တခဲ တင်ပါးကြီးများပင် ဖြစ်လေသည်။ မမမြိုင်ကို ရုတ်တရက်နောက်မှကြည့်လျင် အပျိုပင်အရှုံးပေးရလောက်အောင် ကိုလှသည်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်သည် ဘာကြောင့်ဒီလိုလှသည်၊ ဘာများ မမမြိုင်မှာ တပ်မက်စရာ ရှိသည် ကိုတော့ ကျွန်တော်ကမသိပါ။ ကျွန်တော့်အသက်မှာ ၁၇ နှစ်သာရှိပါသေးသည်။ မမမြိုင်ဒီအိမ်ကိုရောက်စ တုန်းကဆိုလျှင် ကျွန်တော်ဟာ မမမြိုင်ကို အရေးမစိုက်ခဲ့ပါ။ မမမြိုင်သည် သူ့ယောက်ျားဆုံးပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့အိမ်ကို ရောက်လာသူဖြစ်သည်။ အမျိုးစပ်မည်ဆိုပါက လည်း မမမြိုင်နဲ့နဲနဲကလေးတော့ တော်စပ်ရပါသည်။ ကျွန်တော်၏ သုံးဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီးရဲ့ မိန်းမဖြစ်ပါသည်။ ကံဆိုးရှာလေတော့ မမမြိုင်မှာ စောစောစီးစီး မုဆိုးမဘဝကို ရောက်ရရှာပါသည်။\nကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကို အရေးမထား မိပေမယ့် မမမြိုင်ကတော့ ကျွန်တော့်ကို ဂရုတစိုက်ရှိသည် ကိုတော့ ကျွန်တော်အကဲခတ် မိလေသည်။ ထိုကြောင့် ကျွန်တော်ကလည်း မမမြိုင်ကို အကဲခတ်နေမိပါသည်။ မမမြိုင်၏ မို့မောက်သောရင်အစုံ စွင့်ကားနေသော တင်ပဆုံတို့မှာ မမမြိုင်၏ အလှကိုပိုလို့သာ ကြက်သရေရှိနေစေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်သည် တခါတရံ မမမြိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာလျှင် စိတ်ဝင်စားနေမိတတ်ပါသည်။ ကျွန်တော်က လူပျိုပေါက်အရွယ်မို့လားမသိပါ မမမြိုင်၏ ရေချိုးပြီးခါစ ထဘီရင်လျားနဲ့ အချိန်တွင် တွေ့မြင် ရသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်ရလျှင် ပေါင်ကြားမှ လီးတန်မှာ အလိုအလျောက်ပင် တောင်မတ်၍ လာပါတော့သည်။ ရပ်ကွက်ထဲက ကာလသားခေါင်းလို ဖြစ်နေသော လူပျိုသိုးကြီး ကိုကြက်ကြီးကတော့ တခါကပြောဖူးသည်။\n“ ငမောင်… မင်း မမမြိုင်ရဲ့ ထွားဆိုင်ကြီး ကတော့ တကယ်အားရတယ်… ကုန်းခိုင်းပြီးတော့ အားရပါးရ ဆွဲလိုက် ချင်တယ်… တကယ်ဘဲ ငါ့ကောင်ရ… သူ့ ကာတစ်ကြီးကို မြင်ချင်လို့ ငါ့မှာ မနက်စောစော လက်ဘက်ရည်ဆိုင် ထွက်ထိုင်ပြီး စောင့်ကြည့်ရတာ အမော…” “ ဟာ…ဗျာ… ခင်များကလဲ… ” “ ဘာ… ခင်များကလဲ….. မင်းကတော့ တအိမ်တည်းအတူတူနေတာ… သူ ရေချိုးတဲ့အချိန်….အင်္ကျီလဲတဲ့ အချိန်တွေ ချောင်းမကြည့်ဘူးလားကွ… ” “ ဘယ်လို… ချောင်းကြည့်ရမှာလဲ ဗျာ… တော်ကြာ သိသွားရင်… အိမ်နဲ့…ကျွန်တော် ကွိုင်တက်လိမ့်မယ်….” “ ဒါလေးများကွာ…. လွယ်ပါတယ်….. ငါ…ပြောပြမယ်.. သေသေချာချာ နားထောင်… ” လူပျိုကြီးကိုကြက်ကြီးမှာ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်တွင် ကျွန်တော့်ကို အသေအချာ သင်ကြားပို့ချလေတော့သည်။ ကိုကြက်ကြီးပြောသလို ချောင်းကြည့်ချင်သော်လည်း ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်တော့ မရဲသေးပါ။ မည်ကဲ့သို့ လုပ်ရမည် နည်းဟု စဉ်းစားနေရင်း တရက်တွင်တော့ အဖေနှင့်အမေက ကိစ္စရှိသဖြင့် အဘိုးတို့အိမ်ကိုသွားကြသဖြင့် အိမ်တွင် မမမြိုင်နှင့်ကျွန်တော် နှစ်ယောက်ထဲသာ ကျန်ခဲ့လေတော့သည်။ အမေမရှိသဖြင့် မမမြိုင်မှာဈေးသို့ မနက်စောစော သွားပြီး ဈေးသွားဝယ်ရလေသည်။\nကျွန်တော်ကတော့ ညက ကိုကြက်ကြီးနှင့်အတူ အပြာကားသွားကြည့်ပြီး ညနက်မှ အိပ်ယာဝင်ခဲ့သဖြင့် အိပ်ယာထက်တွင် ဆက်လက်မှိန်းနေသည်။ ပေါင်ကြားမှ လီးတန်မှာလည်း တားမရ ဆီးမရ ထောင်မတ်နေလျက် ရှိလေသည်။ ကျွန်တော့်လီးတန်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်တွယ်ပြီး မမမြိုင်ကို မည်ကဲ့သို့ ချောင်းကြည့်ရမည်ကို စဉ်းစားခန်း ဖွင့်နေမိလေသည်။ မိနစ် ၂၀ ခန့်မျှအကြာမှာတော့ မမမြိုင်ဈေးမှ ပြန်ရောက်လာပြီး ထမင်းကြော်နေသည်။ ကျွန်တော် အိပ်ယာမှ ထပြီး သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်ဖို့ရန် နောက်ဖေးဘက်ကို ထွက်လာခဲ့သည်။ “ မောင်မောင်… ဗိုက်ဆာနေပြီလား… မမမြိုင် ထမင်းကြော်နေတယ်…မျက်နှာသစ်ပြီးရင် စားလို့ရပြီ သိလား” “ ဟုတ်ကဲ့ပါ… မမမြိုင်… ကျွန်တော် ဘာကူလုပ်ပေးရအုံးမလဲ… ” “ ရပါတယ်… မျက်နှာသစ်မှာသာ သွားသစ်ချည်… ” မမမြိုင်က နဖူးမှ ချွေးလေးသုတ်ရင်း လှမ်းပြောသည်။ မနက်စောစောစီးစီး မမမြိုင်ရဲ့အလှက တမျိုးတဘာသာ လှနေသည်။ မမမြိုင်၏ ဆံပင်က ပုခုံးကျော်လောက်ထိ ဝဲကျနေသည်။ မမမြိုင်ရဲ့ မျက်ခုံးများက ထူထဲနက်မှောင် လွန်းလှသည်။ နဖူးနှင့်လည်ပင်းတွင် ချွေးလေးများ စို့နေသည်ကိုက နမ်းရှိုက်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ အင်္ကျီ လက်ပြတ်လေး ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ဖြူဖွေးဝင်းမွတ်နေသော လက်မောင်းအိုးလေး၊ အရင်းသွယ် အဖျားရှုး လေသော ရွှေဘိုမင်းကြိုက် ပေါင်တန်ရှည်ကြီးများနှင့် မမမြိုင်အလှအပများကို ကျွန်တော်ခံစားတတ်လာသည်။\n“ ဟဲ့… ဘာကြည့်နေတာလဲ… မျက်နှာသွားသစ်တော့လေ… ” “ အော်… ဟုတ်… ဟုတ်ကဲ့… ” မမမြိုင်ပြောမှ ကျွန်တော်သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာသစ်ဖို့ရန် နောက်ဖေးရေတိုင်ကီ ရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ရေခွက်ကိုကိုင်ကာ မျက်နှာသစ်လိုက်လေသည်။ မမမြိုင် ကတော့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ချွေးတလုံးလုံးနှင့် ထမင်းကြော် နေဆဲပင်။ မျက်နှာသစ်ပြီး၍အိမ်ထဲသို့ပြန်ဝင်လာသောအခါ မမမြိုင်မှာ ထမင်းကြော်ပြီးသွား၍ မီးဖိုချောင်မှာ မတွေ့ရ တော့ပေ။ မမမြိုင် သူ့အခန်းထဲကို ဝင်သွားတာထင်တယ်ဟု ကျွန်တော်တွေးလိုက်မိသည်။ မမမြိုင်နဲ့ ကျွန်တော့်အခန်း မှာ ကပ်လျက်ပင်ဖြစ်သည်။ အခန်းနှစ်ခုကြားကို ထရံဖြင့်ကာထားလေသည်။ မမမြိုင်အခန်းရှေ့သို့အဖြတ် အခန်းထဲ မှ မမမြိုင်က “ မောင်လေး… ထမင်းကြော်ရပြီနော်… ကိုယ့်ဘာသာဘဲ ခူးခပ်စားလိုက်တော့ မမမြိုင်ကတော့ အိုက်လို့ ရေချိုးတော့မယ်…..” ဟု လှမ်းပြောလေသည်။ ကျွန်တော်လည်း အကြံရသွားပြီ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်ကာ ထရံကြားမှ မမမြိုင် အခန်းဘက်သို့ မြင်ရအောင် ဝါးထရံကြား အဟလေးကို အသဲအသန်ရှာဖွေရလေတော့သည်။ ကံကောင်းချင်တော့ ဝါးထရံကြားလေးမှ အနည်းငယ်ဟနေသဖြင့် မမမြိုင်အခန်းထဲကို လှမ်းမြင်နေရလေသည်။ မမမြိုင်မှာ အပေါ်အင်္ကျီကိုချွတ်ချလိုက်ပြီး ထဘီကို ရင်လျားလိုက်လေသည်။ မမမြိုင် ပုခုံးသားလေးများမှာ ဖြူဖွေးနုအိသည်ကို မြင်ရလေသည်။\nဘော်လီကိုချွတ်လိုက်ပြီး ထဘီကိုပြင်ဝတ်လိုက်ရတွင်တော့ မမမြိုင်၏ လုံးဝန်းဖြူဖွေး မို့မောက်နေသော ရွှေရင်အစုံကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလေသည်။ ထဘီကို အနည်းငယ်မကာ အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်အချမှာတော့ ဖြူဖွေးချောမွတ်နေသော မမမြိုင်၏ ခြေသလုံးသားလေးများနှင့် ပေါင်တန်ကြီးနှစ်ချောင်းကိုပါ မြင်ရလေတော့သည်။ မမမြိုင်၏ အလှတရားများက ကျွန်တော့်ကို အကြီးအကျယ် ဖမ်းစားနေလေပြီ။ ပေါင်ကြားမှ လီးတန်က အလို အလျောက် တောင်မတ်လာသဖြင့် လက်ဖြင့် အသာအယာ ဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ပြီး ပွတ်ပေးနေရလေသည်။ မမမြိုင်က ရေချိုးထဘီကို လဲဖို့ရန်ထဘီကို ချွတ်ချလိုက်ရာတွင်တော့ ကျွန်တော်ခေါင်းနပန်းများ ကြီးသွားပြီး မျက်စိကို ထရံဘက်ကို အသာအယာတိုးကပ် ကြည့်မိလိုက်လေသည်။ မမမြိုင်ရဲ့ဆီးစပ်နားတွင် အချုပ်ရာလေးတစ်ခုကို တွေ့မိလေသည်။ အောက်တွင်တော့ အမွှေးရေးရေးလေးများနဲ့ အဖုတ်ကြီးကို တွေ့နေရလေသည်။မမမြိုင်က ရေချိုးထဘီကို ယူရန်တဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါတွင် မမမြိုင်ဖင်သားကြီးများက ကြီးမားဝိုင်းစက်နေပြီး ဘေးသို့ပင်ကားနေပြီး အလယ်ကအကွဲကြောင်းမှာ အနည်းငယ် ဟနေသည်ကို ထင်ထင်ရှားရှားမြင်ရလေသည်။ မမမြိုင်က ထဘီကိုအောက်မှ ငုံ့၍ကောက်ယူလိုက်ရာ ကြီးမားဝိုင်း စက် ကားစွင့်နေသော တင်ပါးကြီးများအလယ်မှ အဖုတ်ကြီးမှာ အနောက်သို့ ပြူထွက်လာလေသည်။ ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးမှာ အစွမ်းကုန်တောင်မတ်လာသောကြောင့် လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင် ထားရလေသည်။ မမမြိုင်မှာ ရေချိုးဖို့ရန် အခန်းအပြင်သို့ ထွက်သွားသဖြင့် ကျွန်တော်လည်း ထမင်းကြော်စားဖို့ရန် မီးဖိုချောင်ဆီသို့ သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။\nမီးဖိုချောင်ဆီသို့ ရောက်၍ ထမင်းကြော်ကို ခူးခပ်နေစဉ် မမမြိုင်မှာ ရေတိုင်ကီတွင် ရေချိုးနေလေပြီ။ ထမင်းကြော်ကို ဒယ်အိုးထဲမှ ခူးနေစဉ်အတွင်း မမမြိုင်ရေချိုးနေသည်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ရာ မမမြိုင် မှာ ဆံပင်ကို ရေမဆိုစေရန် ဆံထုံးထုံးထားလေသည်။ မမမြိုင်လည်ဂုတ်နားမှာ မွှေးညှင်းနုလေးများမှာ ရေစက်လေးများနှင့် တစ်မျိုးကြည့်လို့ ကောင်းနေလေသည်။ ပုခုံးသားလေးများ အပေါ်တွင်လည်း ရေစက်များက ခိုတွယ်လျက်ရှိနေလေသည်။ ဘေးတိုက်မြင်ရသဖြင့် ထဘီက ရေစိုသောကြောင့် မမမြိုင်၏ ကြီးမားကားစွင့် လုံးဝန်းနေသော တင်ပါးကြီးများက ကပ်နေပြီးအလွန်ပင်ကြည့်ကောင်း လှပေတော့သည်။ အတန်ကြာအောင်ရပ်ကြည့်နေရင်း ကျွန်တော့်လီးတန်မှာ အစွမ်းကုန် တောင်မတ် လာပေတော့ သည်။\nသို့ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့စူးစိုက်ပြီး မမမြိုင်၏အလှအပများကို ခံစားနေလေသည်။ မမမြိုင်က ရေချိုးနေ ရင်းမှ လှမ်းကြည့်ပြီး “ ဟဲ့…. ဘာလုပ်နေတာလဲ… ရှေ့မှာသွားမစားဘူးလား… ကော်ဖီသောက်ချင်ရင်… ကော်ဖီမစ်ထုပ် ရှိတယ်နော် ” ကျွန်တော်မှာ သူခိုးလူမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေရာ…. မမမြိုင်က “ အဲမှာဘဲ ထိုင်စားရင်စားလေ…. မမမြိုင်ရေချိုးပြီးရင် ကော်ဖီဖျော်ပေးမယ် နော်…. ခဏစောင့်……” “ ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့….မမမြိုင်…..” ကျွန်တော့်မှာ ရေငတ်တုန်းရေတွင်းထဲကျ ဆိုသလိုမျိုး မမမြိုင်ရေချိုးနေသည်ကို ထမင်းကြော်စားရင်း ကြည့်ရတော့မည်ကို ဝမ်းသာသွားလေတော့သည်။ မီးဖိုချောင်တွင်လည်း စားပွဲတစ်လုံးနှင့် ကုလားထိုင်များ ရှိပါသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သားငါးများအား ခုတ်ထစ်ဖို့ရန်အတွက် ထားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုတော့ ကျွန်တော်သည် ထိုနေရာမှနေ၍ ထမင်းကြော်စားရင်း မမမြိုင်၏ ရေစိုနေသောခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းအလှကို အားရပါးရကြီး ကြည့်ခွင့်ရလေတော့၏။ မမမြိုင်သည် ရေချိုးနေရင်းမှ လက်တဖက်ဖြင့် သူမ၏ပေါင်ကြားသို့ ပွတ်တိုက်နေပါသည်။\nမမမြိုင်သည် တဖက်သို့လှည့်ကာ ဆပ်ပြာကို ခြေသလုံးသားများသို့ ငုံ၍တိုက်နေသောအခါ မမမြိုင်၏ ကြီးမားကားစွင့်နေသော ဖင်သားကြီးများက ရေစိုနေသောထဘီအောက်မှ ရုန်းထွက်တော့မတတ် ကြွတက်နေလေတော့သည်။ ထိုအချိန် တွင် မမမြိုင်ရေချိုးနေသောနေရာ အနောက်နားသို့ ခွေးဝဲစားခွေးထီနှင့် ခွေးမရောက်လာပြီး ခွေးထီးက ခွေးမ နောက်သို့ တက်ခွပြီး ညှောင့်နေလေတော့သည်။ မမမြိုင်သည် တချက်မျှ လှည့်ကြည့်ပြီး မသိချင် ယောင်ဆောင် ကာ ဆက်လက်၍ ရေချိုးနေလေသည်။ ကျွန်တော့်မှာတော့ မမမြိုင်ရော ခွေးထီးနဲ့ခွေးမတို့၏ လိုးပွဲကိုပါ မျက်တောင် မခတ်စတမ်း ကြည့်နေမိလေတော့သည်။ မမမြိုင်မှာ ရေချိုးနေရင်း နားထဲသို့ ရေဝင်သွား၍ထင် ခြေတဖက်ကိုဆောင့်ကာ နားထဲမှ ရေကိုခါထုတ်နေလေ သည်။ ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်၏လုံးဝန်းကားစွင့်နေသော ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးမှာ ကျောက်ကျောတုံးကဲ့သို့ တတုံ တုံဖြင့် လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေလေသည်။ ကျွန်တော်သည် မဆီမဆိုင် ကိုကြွက်ကြီးကို ပြေးသတိရမိလေသည်။ ကိုကြွက်ကြီးသာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကိုမြင်ရပါက မည်ကဲ့သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု စဉ်းစားမိလေသည်။ မမမြိုင်က ထဘီရင်လျားကို ပြန်ပြင်ဝတ်သောအခါ မို့မောက်ဝင်းမွတ်နေသော ရွှေရင်အစုံကို လှစ်ခနဲမြင်ရပြန်လေ သည်။ မမမြိုင်သည် ရေကန်ဘောင်ကို အားပြုကာ ထိုင်ထပြုလုပ်နေပြန်သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်တော့ ထူးဆန်းစွာ မမမြိုင် ဘာလုပ်တာပါလဲဟု တွေးထင်မိနေပါသည်။\nမမမြိုင်က ရေကန်ဘောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားပြုကာ အောက်သို့ထိုင်ချလိုက်စဉ်တွင် ရေစိုနေသောထဘီက မမမြိုင်၏ ပြိုင်စံရှားတင်ပါးကြီးများကို တင်းကျပ် စွာကပ်သွားပြီး ခြေသလုံးသားများနှင့် ထိကပ်မိသွားပြီး လှုပ်စိလှုပ်စိဖြစ်သွားလေသည်။ မမမြိုင်က ကျွန်တော့်ဘက် သို့ ကျောပေးကာ ထဘီကိုဒူးအထက်သို့မတင်ပြီး ရေညှစ်နေသောအခါ မမမြိုင်၏ ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးနှင့် အလယ်မှာ အကွဲကြောင်းကို ထင်ထင်ကြီးမြင်ရလေသည်။ မမမြိုင်၏နောက်ပိုင်းအလှသည်ကား ပြိုင်စံရှားဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်ပင် ရပ်ကွက်ထဲမှ လူပျိုကြီးများ၊ အိမ်ထောင်သည်များပင်မကျန် မနက်မမမြိုင်ဈေးသွား၍ လက်ဘက်ရည် ဆိုင်အရှေ့မှအဖြတ် အားလုံး၏ မျက်လုံးတွေက မမမြိုင်၏ နောက်ကျောသို့သာ ကပ်ပါသွားကြလေသည်။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးများသည် မမမြိုင်၏ ဖြူဖွေးချောမွတ်၍ ရေစိုနေသော ခြေသလုံးလေးများဆီကို ကြည့်မိလိုက်လေသည်။ မမမြိုင်၏ အသားအရည် သည်လည်း ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်ပင် ဖြစ်လေသည်။ လွန်စွာမှပင် ကြည့်လို့ကောင်းလှ၏။ မမမြိုင်ရေချိုးတာကိုကြည့်နေရင်း ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးမှာ လွန်စွာမှပင် တောင်မတ်လျက် ရှိလေသည်။ ကျွန်တော်သည် ခွေးထီးနှင့်ခွေးမလိုးသကဲ့သို့ မမမြိုင်ဖင်ကြီးအား လေးဘက်ကုန်းခိုင်းလျက် နောက်မှနေ၍ အလွန် လိုးချင်နေမိသည်။ ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်လီးတန်ကြီးအား အသုံးပြုချင်သောစိတ်များ ပေါ်လွင်လာရပါတော့ သည်။ ကျွန်တော်ဘယ်အချိန်လောက်ထိ ငေးမောတွေဝေနေမိသည် မသိပါ။ ပျော့ပျောင်းနူးညံ့သောလက်များသည် ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်သို့ ကျလာမှ ပြန်သတိ ရမိလေသည်။\n“ ဟဲ့…… မောင်လေး….. ထမင်းကြော်မစားဘဲ… ဘာတွေစဉ်းစားနေရတာတုံး…” “ အင်း……အို……မမမြိုင်…..ကျွန်တော်သိချင်လိုက်တာ….. ဟိုးဟိုး…. ဟာ… ဘာဖြစ်နေတာလဲဟင်……” ကျွန်တော်သည် ကြံမိကြံရာ ပြောမိပြောရာ ခွေးထီးနှင့်ခွေးမလိုးနေသည်ကို မေးဆတ်ပြပြီး မမမြိုင်ကို မေးလိုက်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော်က ဒီလိုမေးလိုက်သော အခါတွင်တော့ မမမြိုင်က ခွေးထီးနှင့်ခွေးမကိုကြည့်ပြီး ပြုံးပါသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုလည်း စူးစိုက်ပြီးကြည့်ပါသည်။ ကျွန်တော်က စွပ်ကျယ်လက်ပြတ်ကလေးနဲ့မို့ မမမြိုင်၏ စူးစိုက်မှုကို အနေခက်ရလေတော့၏။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ဆီမှ တုံ့ပြန်မဲ့စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေမိပါ၏။ “ ပြောလေ….. မမမြိုင်…. ဟိုဟာ… ဘာဖြစ်တာလဲဟင်……” “ အို….. မောင်လေးကလဲ… ဘာတွေရှောက်မေးနေတာလဲ…. နင်ငယ်ငယ်ကလေးဘဲ ရှိပါသေးတယ်….. ဒါမျိုးကို သိချင်လို့မကောင်းဘူး… ဟဲ့….. ” မမမြိုင်ကတော့ မူပါပါနဲ့ပြောသည်။ ကျွန်တော့်မျက်စိကတော့ မမမြိုင်၏ကြီးမားစွင့်ကားနေသော တင်ပဆုံ ကြီးကိုသာ အနီးကပ်စူးစိုက်ကြည့်မိနေလေသည်။ကျွန်တော့်ရင်မှာလည်း တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ခုံမြည်လျက်ရှိပါတော့သည်။ “ ပြောပြပါ… မမမြိုင်ရယ်….. ကျွန်တော်သိချင်လို့ပါ……” ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်တကိုယ်လုံးကို သိမ်းကြုံးကြည့်ပြီး …. “ ဒါမျိုးဆိုတာ မကြည့်လဲမကြည့်ရဘူး… မပြောလဲမပြောရဘူး….. နင်သိပ်ကဲတာဘဲ ကဲပါ…. မောင်လေး သိပ်သိချင်နေရင် မမမြိုင်ညကျမှပြောပြမယ်…. ကြားလား…..” မမမြိုင်ကတော့ သူ့စကားဆုံးသွားတော့ လှည့်ထွက်သွားပါသည်။\nကျွန်တော့်မှာတော့ မမမြိုင်၏နိမ့်ချည် မြင့်ချည်ဖြစ်ကာ ခါယမ်းနေသော တင်ပါဆုံကြီးကိုကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချမိလိုက်ပါတော့သည်။ ဒီလိုနဲ့ဘဲ အချိန် က ညဘက်သို့ ချည်းနင်းဝင်ရောက်လာပါတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် အခန်းတွင်းသို့ဝင်ကာ အိပ်ယာပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေရင်း မမမြိုင်ကို စောင့်နေလေသည်။ ကျွန်တော်က မမမြိုင်သူ့အခန်းထဲကို ဝင်လာရင် နေ့လည်က ပြောပြမည်ဟု ပြောထားသောစကားကို အစကောက်ကာ မမမြိုင်၏ဖင်ကြီးကို ကုန်းခိုင်းပြီး လိုးရန်ကြံစည် နေမိလေသည်။ အိပ်ယာထက်တွင် စဉ်းစားရင်းအိပ်ပျော်သွားပါသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင်တော့ မမမြိုင်က လေးဘက်ကုန်းလျက် ကျွန်တော်က မမမြိုင်၏ဖင်ကြီးကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ကိုင်ကာ အားရပါးရကြီး ဆောင့်လိုးလျက်ရှိနေပါသည်။ တရေး နိုးလာသောအခါတွင်တော့ တလောကလုံးအိပ်မောကျလျက်ရှိနေပါတော့သည်။ ဟိုအဝေးဆီမှ ခွေးဟောင်သံ သဲ့သဲ့ ကြားရလေသည်။ ခွေးဟောင်သံကြားလိုက်ရသောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော်သည် ချက်ခြင်းပင် အိပ်ယာမှထကာ မမမြိုင်အခန်းဘက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပါတော့သည်။ မမမြိုင်မှာအိပ်ယာထက်တွင် လဲလျောင်းလျက်ရှိပါသည်။ အိပ်ပျော်နေဟန်တော့ မတူပါ။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်အနားသို့ အသာအယာလေးတိုးကပ်သွားပါသည်။\nမမမြိုင်သည် သနပ်ခါးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးလိမ်းထား သဖြင့် သနပ်ခါးနံ့လေးများက အခန်းတွင်းဝယ် မွှေးပျံ့နေပါသည်။ မမမြိုင် ပုခုံးလေးကို ဖွဖွလေးကိုင်ကာ……. “ မမမြိုင်…..” “ ဟင်…….မောင်လေး…….” မမမြိုင်ကတော့ စိတ်မောသလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခေါ်လိုက်လေသည်။ “ ကျွန်တော့်ကို မမမြိုင် ပြောပြမယ်ဆို……” “ အေး…..ပြောပြမယ်……ဒါပေမဲ့….ခက်တယ်ကွဲ့…..မမမြိုင်ပြောပြရမှာက လက်တွေ့မှဖြစ်မှာကွ……” “ အဲဒါကပိုပြီး သဘာဝကျတာပေါ့ မမမြိုင်ရဲ့……ကဲပြောစမ်းပါ…..ဘယ်လိုလက်တွေ့ ပြမှာလဲဟင်…….” “ ဟင်…..မောင်လေးနော်….ဒါမျိုးဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောရဘူးနော်…..” “ အို…..စိတ်ချစမ်းပါ…..မမမြိုင်ရယ်….ကျွန်တော် သိရရင်တော်ပါပြီ…..” ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကိုသာ လိုးဘို့ရန်စိတ်ဆောနေသဖြင့် လွယ်လွယ်ပင် ပြောလိုက်ပါသည်။ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်၏ အနီးသို့တိုးကပ်လာပြီးတော့ ကျွန်တော့် နှာခေါင်းနဲ့ သူ့ပါးကိုကပ်ပေးပါသည်။ ပေါင်ဒါရနံ့ သနပ်ခါးရနံ့ လေးသင်းနေသော မမမြိုင်၏ ပါးအိအိလေးကို ရှုရှိုက်မိသောအခါ ရင်ထဲမှာဝေဒနာတစ်မျိုးကို ခံစားရလေသည်။ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်ငပဲဆီသို့ သူ့လက်ကိုဆန့်ပြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော အခါတော့ ကျွန်တော့်ငပဲကြီးမှာ မတ်ကနဲပင် တောင်မတ်လာလေသည်။ ထိုအခါတွင်တော့ မမမြိုင်က ပိုမိုပြီးဆုပ်နှယ် ကစားပေးလေသည်။ ခဏကြာသောအခါတွင်တော့ မမမြိုင်၏ လက်တဖက်က ကျွန်တော့်လက်ကို လာကိုင်ပါသည်။ ပြီးတော့ တနေရာ ဆီကို ကိုင်စေလေသည်။ ကျွန်တော့်လက်အတွင်းမှာတော့ တဆုပ်တခဲကြီးနဲ့ အိစက်စက်ကြီးကို ကိုင်နေရသည် ဖြစ်သောကြောင့် အရသာတွေ့နေမိပါသည်။\n“ ဆုပ်နှယ်ကစားစမ်း…မောင်လေး….” မမမြိုင်ပြောသလို ကျွန်တော်က လုပ်ပေးလိုက်လေသည်။ ဟုတ်ပါသည် မမမြိုင်၏ ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးနို့ကြီးနှစ် လုံးက ဆုပ်နှယ်လိုက်တိုင်း တကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်ခံရသလိုပင် ခံစားနေရပါပြီ။ “ မောင်လေး….” “ ဗျာ…..မမ….” “ မမ…..နို့ကိုစို့စမ်းပါကွယ်…..” ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ နို့သီးခေါင်းစိမ်းလေးများကို စို့ပေးနေမိသည်။ ထိုအခါမတော့ မမမြိုင်သည် လူးလွန့်လာသည်ဟု ကျွန်တော်ထင်ပါသည်။ နို့စို့ပေးလိုက်သောအခါတွင် မမမြိုင်၏လက်က ကျွန်တော်၏ လီးတန် ကို ပိုပြီးဆုပ်ကိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်စိတ်တို့မှာလည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ ဘယ်လိုခံစားမှုမှန်း မသိအောင်ပင် ဖြစ်နေရလေသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ နို့နှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်စို့ပေး နေပါသည်။ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့်၏လုံချည်ကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်လေသည်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်လက်ကိုလည်း တခုသောနေရာသို့ ဆွဲတင်လိုက်ပါသည်။ “ ပွတ်ပေးစမ်း…..မောင်လေး……” ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ပြောသလို ပွတ်ပေးလိုက်ပါသည်။ မမမြိုင်၏ ဖေါင်းဖေါင်းအိအိ စောက်ဖုတ် ကြီးပေါ်မှ လက်ညိုးဖြင့် အထက်အောင်ပွတ်ပေးလိုက်လေသည်။\nကျွန်တော် ပွတ်ဖန်များသော အခါတွင်တော့ မမမြိုင်မှာ တအင်းအင်းဖြစ်လာပြီး…. “ မောင်လေး….” “ ဗျာ…..မမမြိုင်…..” “ ကဲ…အပေါ်ကိုတက်ပြီးခွစမ်း….” “ ဘယ်အပေါ်ကိုလဲဟင်….မမမြိုင်…..” “ ဗိုက်ပေါ်ကိုကွဲ့…..ဗိုက်ပေါ်ကို….” မမမြိုင်ကတော့ အားမလိုအားမရနဲ့ဆိုပါသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ပြောသလိုပင် ဗိုက်ပေါ်သို့ တက်ခွလိုက်ပါသည်။ ထိုအခါမှာတော့ မမမြိုင်က ကျွန်တော့် လီးတန်ကိုဆွဲကာ သူ့အဖုတ်ဆီသို့တေ့လိုက်သည်။ “ မမမြိုင်….ပြောသလိုလုပ်နော်….” “ အင်းပါ……မမမြိုင်ရဲ့ မြန်မြန်ပြောပါ…..” ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်ကိုလိုးချင်လှပါပြီ။ မမမြိုင်သည် ကျွန်တော့် လီးထိပ်ကို သူ့စောက်ဖုတ်ဝသို့ တေ့ ပေးပြီးနောက်….. “ ကဲ…..မောင်လေး…..မင်းဟာကြီးကို ဆောင့်သွင်းလိုက်တော့လေ….” “ အင်း….မမမြိုင်…..” ကျွန်တော်ကတော့ မမမြိုင်၏စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ လီးကြီးအား တအားပင် ဆောင့်သွင်းလိုက်လေတော့ သည်။ “ စွပ်…..ဗြွတ်….” ဟူသောအသံနှင့်အတူ “ အင့်….”ဟူသော မမမြိုင်၏အသံကလေးမှာ ပေါ်ထွက်လာပါတော၏။ ကျွန်တော့် လီးကြီးမှာလည်း ပူနွေး သောအရသာကိုခံစားနေရပြီး တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ် တုံနေမိလေသည်။ မမမြိုင်က သူမ၏ဖင်ကြီးများကို အောက်ကနေ၍ ကော့ပေးနေပြီး ကျွန်တော်ဖင်ကို လက်ဖြင့်ဆွဲဖိလိုက်နှင့် အလုပ်များနေပါသည်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း ထိုအခါမှပင် သဘောပေါက်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်အပြုကိုချည်း အားကိုးမနေတော့ဘဲ မမမြိုင်ဖင်ကြီး ကော့ပေးလိုက်တိုင်း ဆောင့်ဆောင့်ချ၍ လိုးရာ ဂွင်ကျပြီးအရသာများ ထူးကဲလာရပါတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် အရသာကိုသိသောအခါတွင်တော့ ပိုမိုပြီး ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်း ဆောင့်မိလေတော့သည်။\nထိုအခါတွင် မမမြိုင်သည် တအင့်အင့်နှင့် ဝေဒနာကို ခံစားနေရသလိုဖြစ်နေပါ၏။ အချက်သုံးလေးဆယ်လောက် လိုးဆောင့်ပြီးသောအခါတွင်တော့ ကျွန်တော့် လီးတံအတွင်းက လရည်များက မမမြိုင်၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ လွှတ်ထုတ် မိလေတော့သည်။ ကျွန်တော်သည် ချက်ခြင်းပင် တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုံပြီးတော့ အသဲနှလုံးထဲမှာ အမျိုးအမည်မသိသော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရပါသည်။ ကျွန်တော့်မှာ တက်တက်ကြွကြွရှိပြီးနောက် ငြိမ်သွားရပါ တော့သည်။ မမမြိုင်မှာလည်း ကျွန်တော်အား တအားပင် ပြန်ဖက်ထားပါသည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်၏ကိုယ်ပေါ်မှာ လူးလွန့်နေမိပါသည်။ မမမြိုင်သည် သက်ပြင်းချပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ပါးချင်းကပ်ထားပါသည်။ ပြီးတော့…… မမမြိုင်က…. မပွင့်တပွင့်ပြောသည်။ “ ဘယ်လိုလဲ….မောင်လေး……သိပြီလား…..ကောင်းလား…..” “ အား…..အရမ်းကောင်းတာဘဲ…..မမမြိုင်….” မမမြိုင် ကိုယ်ပေါ်မှာဘဲ ခဏမှိန်းနေရင်းမှ မမမြိုင်၏ သနပ်ခါးရနံ့ သင်းနေသော ပါးလေးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရ မွှေးကြူလိုက်ပါသည်။ မမမြိုင်မှာလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်လည်ပြီး ဖက်ရမ်းနမ်းရှုတ်လေရာ လီးကြီး မှာ တောင်မတ်လာပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်သည် မမမြိုင်၏ ပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်သို့ မတင်လိုက်ပြီး လီးကြီးကို မမမြိုင်၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ထပ်မံလိုးဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ မမမြိုင်ကလည်း သူမ၏ဖင်ကြီးကို အပေါ်သို့ ပြန်ပြန်ကော့တင်ပေးလေရာ အဆောင့်နဲ့အပင့် အတော်ပင် စည်းချက်ညီလေသည်။ ထိုအခါမှာတော့ ကျွန်တော့်စိတ်မှာ ပိုပြီးလှုပ်ရှားလာပါသည်။\nထိုကြောင့်ပင် ကျွန်တော်သည် စိတ်လိုက်မာန်ပါပင် ဆောင့်လိုက်မိသော အခါမတော့…. “ ဖွတ်….ဖတ်…..ဘွတ်….ပလွတ်….” ဟူသော အသံပင်ထွက်ပေါ်လာပါသည်။ တိတ်ဆိတ်သော ညကာလဖြစ်သောကြောင့်ပင် အသံမှာ အခန်း တွင်းဝယ် ညံနေပါတော့သည်။ ကျွန်တော့်၏ အားပါးသော ဆောင့်ချက်များကြောင့် မမမြိုင်မှာလည်း တအင်းအင်းနဲ့ ခံစားနေရပါသည်။ “ မောင်လေး…..” “ ဘာလဲဟင်…..မမမြိုင်…..” “ ဖြေး ဖြေးကွယ်…… သူများတွေ ကြားကုန်ပါအုံးမယ်……” မမမြိုင်၏အသံမှာ အရင်ကနဲ့မတူဘဲ အလွန်ပင် တပ်မက်နေသော အသံဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်သည် မမမြိုင်ပြောလိုက်မှပင် အကြမ်းလိုးဆောင့်နေမှုကို နဲနဲလျော့လိုက်မိပါသည်။ သို့ပေမင့် မမမြိုင်၏စောက်ဖုတ်ကြီးမှ အရည်များကရွှဲရွှဲစိုပြီး ထွက်နေသောကြောင့် စွတ်..ဖွတ်…..စွတ်….ဖွတ်… ဟူသောအသံများက ထွက်မြဲပင်ဖြစ်ပါ သည်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း တခါမျှမခံစားဘူးသောကြောင့် အရသာမှာ အလွန်ပင်ကောင်းနေပါသည်။ ကျွန်တော် သည် ထိုးသွင်းဆွဲထုတ်နဲ့ အချက်မှန်မှန်ကလေးပင် လိုးဆောင့်နေမိပါသည်။ မမမြိုင်မှာတော့ တခါတခါ တဟင်း တဟင်းနဲ့ လူးလွန့်ပြီး ကော့တက်လာပါ။.ပြီးပါပြီ


တပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ဗိုလျခြုပျမှူးကွီး မငျးအောငျလှိုငျ မွနျမာနိုငျငံအမြိုးသား ပွနျလညျသငျ့မွတျရေးဆိုငျရာ ဂပြနျအစိုးရ၏ အထူးကိုယျစားလှယျနှငျ့ ဂပြနျနိုငျငံ၊ နိပှနျ ဖောငျဒေးရှငျးဥက်ကဋ်ဌ ဦးဆောငျသောကိုယျစားလှယျအဖှဲ့အား လကျခံတှဆေုံ့ » ဗိုလျခြုပျမှူးကွီး မငျးအောငျလှိုငျ\nတပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ဗိုလျခြုပျမှူးကွီး မငျးအောငျလှိုငျသညျ ယနေ့ မှနျးလှဲပိုငျးတှငျ မွနျမာနိုငျငံအမြိုးသားပွနျလညျသငျ့မွတျရေးဆိုငျရာ ဂပြနျအစိုးရ၏ အထူးကိုယျစားလှယျနှငျ့ ဂပြနျနိုငျငံ၊ နိပှနျ ဖောငျဒေးရှငျးဥက်ကဋ်ဌဖွဈသူ H.E.Mr. Yohei SASAKAWA ဦးဆောငျသောကိုယျစားလှယျအဖှဲ့အား ဘုရငျ့နောငျရိပျသာဧညျ့ခနျးမ ဆောငျ၌ လကျခံတှဆေုံ့သညျ။\nအဆိုပါတှဆေုံ့ပှဲသို့ တပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျနှငျ့အတူ ကာကှယျရေး ဦးစီးခြုပျရုံး(ကွညျး)မှ ဒုတိယဗိုလျခြုပျကွီး ရဲဝငျးဦးနှငျ့ တပျမတျောအရာရှိကွီးမြား တကျရောကျကွပွီး မွနျမာနိုငျငံအမြိုးသားပွနျလညျသငျ့မွတျရေးဆိုငျရာ ဂပြနျအစိုးရ၏ အထူးကိုယျစားလှယျနှငျ့ ဂပြနျနိုငျငံ၊ နိပှနျဖောငျဒေးရှငျးဥက်ကဋ်ဌဖွဈသူ H.E.Mr. Yohei SASAKAWA ဦးဆောငျသောကိုယျစားလှယျအဖှဲ့နှငျ့ မွနျမာနိုငျငံဆိုငျရာ ဂပြနျနိုငျငံ သံအမတျကွီး H.E.Mr. Ichiro MARUYAMA နှငျ့ အဖှဲ့ဝငျမြားတကျရောကျကွသညျ။\nထိုသို့ တှဆေုံ့ရာတှငျ COVID-19ရောဂါ ကူးစကျဖွဈပှားမှုအခွအေနမြေားနှငျ့ တပျမတျောအနဖွေငျ့ COVID-19ရောဂါ ကာကှယျကုသထိနျးခြုပျရေးလုပျငနျးမြားတှငျ အငျတိုကျအားတိုကျပါဝငျဆောငျရှကျလကျြရှိပွီး တိုငျးရငျးသားဒသေမြားအပါအဝငျ အခွားလိုအပျခကျြရှိသညျ့ နရောဒသေမြားနှငျ့ အဖှဲ့အစညျးမြားသို့ ရောဂါကာကှယျကုသ ထိနျးခြုပျရေးအထောကျအကူပွုပစ်စညျးမြားကို တပျမတျောသားမြား၊ အရပျသား အစား ခနျ့ဝနျထမျးမြား၏ တဈရကျစာလုပျခလစာငှကေို ၂ လနှငျ့ တပျမတျောအရာရှိကွီးမြား၏ လုပျခလစာငှမှေ ၂၅ ရာခိုငျနှုနျးကို တဈနှဈစာ လှူဒါနျးထားရှိသညျ့ ငှမြေားဖွငျ့ ကူညီ ထောကျပံ့ပေးလကျြရှိသညျ့ အခွအေနမြေား၊ ထို့ပွငျ COVID-19ရောဂါ ဖွဈပှားနေ သညျ့ကာလအတှငျး စားရေးအခကျအခဲဖွဈပျေါလကျြရှိသညျ့ ရနျကုနျတိုငျးဒသေကွီး အတှငျးရှိမွို့နယျမြားတှငျ ဆနျ၊ ဆီ၊ ပဲ အစရှိသညျ့ ရိက်ခာပစ်စညျးမြားကို ကူညီထောကျ ပံ့ပေးလကျြရှိသညျ့ အခွအေနမြေား၊ ၂၀၂၀ ပွညျ့နှဈ ပါတီစုံဒီမိုကရစေီအထှထှေရှေေး ကောကျပှဲသို့ ဂပြနျနိုငျငံမှ လလေ့ာသူအဖွဈလာရောကျသညျကို ဝမျးမွောကျစှာကွိုဆိုပွီး အောငျမွငျစှာကငျြးပပွုလုပျပွီးစီးနိုငျရေး၊ လှတျလပျ၍ တရားမြှတသညျ့ ရှေးကောကျပှဲ ဖွဈစရေေးနှငျ့ လှတျလပျစှာမဲပေးနိုငျရေး တပျမတျောမှ ကူညီဆောငျရှကျပေးလကျြရှိ သညျ့ အခွအေနမြေား၊ ရှေးကောကျပှဲအောငျမွငျစှာကငျြးပပွုလုပျနိုငျရေးအတှကျ ဂပြနျနိုငျငံ၏ ကူညီဆောငျရှကျပေးမှုမြားကို ကြေးဇူးတငျရှိပွီး ရှေးကောကျပှဲနှငျ့ COVID-19 ရောဂါဖွဈပှားမှု ကာလအလှနျတို့တှငျလညျး လူမှုစီးပှားဘ၀ထူထောငျမှုမြားနှငျ့ စိုကျပြိုး၊ မှေးမွူရေးကဏ်ဍမြားတှငျ လိုအပျသညျ့နညျးပညာမြားကို ဂပြနျနိုငျငံမှ ကူညီ ပေးနိုငျမညျ့ အခွအေနမြေား၊ ပွညျတှငျးလကျနကျကိုငျပဋိပက်ခမြားနှငျ့ ပတျသကျ၍ တပျမတျောအနဖွေငျ့ NCAလမျးကွောငျးပျေါတှငျ ခိုငျခိုငျမာမာ ရပျတညျဆောငျရှကျလကျြရှိပွီး ထာဝရငွိမျးခမျြး ရေးအတှကျ တပျမတျောအနဖွေငျ့ နိုငျငံတကာစံနှုနျးအတိုငျး နိုငျငံတျောမှ အကွမျးဖကျဟု သတျမှတျကွညောထားသော အကွမျးဖကျအဖှဲ့အစညျးမြားရှိသညျ့ နရောမြားမှအပ ကနျြ နယျမွမြေားတှငျ ပဈခတျတိုကျခိုကျမှုရပျစဲပေးထားသညျ့ အခွအေနမြေားနှငျ့ နှဈနိုငျငံ ခဈြကွညျရငျးနှီးမှုနှငျ့ ပူးပေါငျးဆောငျရှကျမှုမြားအား တိုးမွှငျ့ဆောငျရှကျနိုငျမညျ့ အခွအေနေ မြားကို ရငျးနှီးပှငျ့လငျးစှာအပွနျအလှနျ ဆှေးနှေးခဲ့သညျ။\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင် မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသား ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဆိုင်ရာ ဂျပန်အစိုးရ၏ အထူးကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နိပွန် ဖောင်ဒေးရှင်းဥက္ကဋ္ဌ ဦးဆောင်သောကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အား လက်ခံတွေ့ဆုံ\nနေပြည်တော်၊ နိုဝင်ဘာ – ၆\nတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်သည် ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဆိုင်ရာ ဂျပန်အစိုးရ၏ အထူးကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နိပွန် ဖောင်ဒေးရှင်းဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ H.E.Mr. Yohei SASAKAWA ဦးဆောင်သောကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အား ဘုရင့်နောင်ရိပ်သာဧည့်ခန်းမ ဆောင်၌ လက်ခံတွေ့ဆုံသည်။\nအဆိုပါတွေ့ဆုံပွဲသို့ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်နှင့်အတူ ကာကွယ်ရေး ဦးစီးချုပ်ရုံး(ကြည်း)မှ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရဲဝင်းဦးနှင့် တပ်မတော်အရာရှိကြီးများ တက်ရောက်ကြပြီး မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဆိုင်ရာ ဂျပန်အစိုးရ၏ အထူးကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နိပွန်ဖောင်ဒေးရှင်းဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ H.E.Mr. Yohei SASAKAWA ဦးဆောင်သောကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့် မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ ဂျပန်နိုင်ငံ သံအမတ်ကြီး H.E.Mr. Ichiro MARUYAMA နှင့် အဖွဲ့ဝင်များတက်ရောက်ကြသည်။\nထိုသို့ တွေ့ဆုံရာတွင် COVID-19ရောဂါ ကူးစက်ဖြစ်ပွားမှုအခြေအနေများနှင့် တပ်မတော်အနေဖြင့် COVID-19ရောဂါ ကာကွယ်ကုသထိန်းချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် အင်တိုက်အားတိုက်ပါဝင်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး တိုင်းရင်းသားဒေသများအပါအဝင် အခြားလိုအပ်ချက်ရှိသည့် နေရာဒေသများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများသို့ ရောဂါကာကွယ်ကုသ ထိန်းချုပ်ရေးအထောက်အကူပြုပစ္စည်းများကို တပ်မတော်သားများ၊ အရပ်သား အစား ခန့်ဝန်ထမ်းများ၏ တစ်ရက်စာလုပ်ခလစာငွေကို ၂ လနှင့် တပ်မတော်အရာရှိကြီးများ၏ လုပ်ခလစာငွေမှ ၂၅ ရာခိုင်နှုန်းကို တစ်နှစ်စာ လှူဒါန်းထားရှိသည့် ငွေများဖြင့် ကူညီ ထောက်ပံ့ပေးလျက်ရှိသည့် အခြေအနေများ၊ ထို့ပြင် COVID-19ရောဂါ ဖြစ်ပွားနေ သည့်ကာလအတွင်း စားရေးအခက်အခဲဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည့် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အတွင်းရှိမြို့နယ်များတွင် ဆန်၊ ဆီ၊ ပဲ အစရှိသည့် ရိက္ခာပစ္စည်းများကို ကူညီထောက် ပံ့ပေးလျက်ရှိသည့် အခြေအနေများ၊ ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ် ပါတီစုံဒီမိုကရေစီအထွေထွေရွေး ကောက်ပွဲသို့ ဂျပန်နိုင်ငံမှ လေ့လာသူအဖြစ်လာရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်စွာကြိုဆိုပြီး အောင်မြင်စွာကျင်းပပြုလုပ်ပြီးစီးနိုင်ရေး၊ လွတ်လပ်၍ တရားမျှတသည့် ရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်စေရေးနှင့် လွတ်လပ်စွာမဲပေးနိုင်ရေး တပ်မတော်မှ ကူညီဆောင်ရွက်ပေးလျက်ရှိ သည့် အခြေအနေများ၊ ရွေးကောက်ပွဲအောင်မြင်စွာကျင်းပပြုလုပ်နိုင်ရေးအတွက် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ကူညီဆောင်ရွက်ပေးမှုများကို ကျေးဇူးတင်ရှိပြီး ရွေးကောက်ပွဲနှင့် COVID-19 ရောဂါဖြစ်ပွားမှု ကာလအလွန်တို့တွင်လည်း လူမှုစီးပွားဘ၀ထူထောင်မှုများနှင့် စိုက်ပျိုး၊ မွေးမြူရေးကဏ္ဍများတွင် လိုအပ်သည့်နည်းပညာများကို ဂျပန်နိုင်ငံမှ ကူညီ ပေးနိုင်မည့် အခြေအနေများ၊ ပြည်တွင်းလက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခများနှင့် ပတ်သက်၍ တပ်မတော်အနေဖြင့် NCAလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး ထာဝရငြိမ်းချမ်း ရေးအတွက် တပ်မတော်အနေဖြင့် နိုင်ငံတကာစံနှုန်းအတိုင်း နိုင်ငံတော်မှ အကြမ်းဖက်ဟု သတ်မှတ်ကြေညာထားသော အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းများရှိသည့် နေရာများမှအပ ကျန် နယ်မြေများတွင် ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်မှုရပ်စဲပေးထားသည့် အခြေအနေများနှင့် နှစ်နိုင်ငံ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများအား တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်နိုင်မည့် အခြေအနေ များကို ရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာအပြန်အလှန် ဆွေးနွေးခဲ့သည်။\nဗုဒ်ဓဘာသာကလြာဏယုဝအသငျးကွီး (YMBA) ၏ ရာသကျပနျဂုဏျထူးဆောငျ နာယကတပျမတျော ကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ဗိုလျခြုပျမှူးကွီးမငျးအောငျလှိုငျအား (YMBA) ၏ အမွငျ့ဆုံးဘှဲ့တျောဖွဈသညျ့ “အဂ်ဂမဟာမင်ျဂလဓမ်မဇောတိကဓဇဘှဲ့တျော”ဂုဏျပွုခြီးမွှငျ့(ရုပျသံသတငျး)\nဖဖေျောဝါရီ ၉၊ ၂၀၂၀ Admin 0\nတပျမတျောကာကှယျရေးဦးစီးခြုပျ ဗိုလျခြုပျမှူးကွီး မငျးအောငျလှိုငျ ဗုဒ်ဓဘာသာကလြာဏယုဝအသငျးခြုပျ (YMBA) ၏ အသငျးခြုပျဉက်ကဋ်ဌ ဦးရဲထှနျးနှငျ့အလုပျအမှုဆောငျအဖှဲ့မြားအား တှဆေုံ့ခွငျး(ရုပျသံသတငျး)


TTSweet: ရန်ကုန်စတိုင် ဒန်ပေါက်ချက်နည်း ...\nPosted by T T Sweet at 8:32 PM\nT T Sweet July 25, 2014 at 8:02 AM\nကျေးဇူးပဲ အိုင်အိုရာရေ။ အပျင်းထူပြီး ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်မှာပဲ တိုတိုထွာထွာလေးတွေ တင်နေလို့ ဘလော့ဂ်ဖက် သိပ်မရောက်ဖြစ်တော့တာ။ သမီးဒီနှစ်အတွင်းမှာ အရမ်းကို ထွားလာတယ်။ နောက်မှ အေးဆေးရေးပါဦးမယ်နော်\nFugitive from the blog reappears again, pls remove the dust first from your blog :)\nAnonymous July 13, 2014 at 12:51 AM\nT Sweet, It look yummy. It really make me want to eat Biryani.\nT T Sweet July 25, 2014 at 8:03 AM\nIt is not so difficult to cook. Please follow the step only. Thanks for comment.\nအမရေ.. လန်ဒန်က အမပရိသတ်ပါ.. မနေ့က အမျိုးသားနဲ့နှစ်ယောက် အမနည်းအတိုင်းဒန်ပေါက်ချက်ကြတာ.. ရန်ကုန်အရသာအတိုင်းပဲ အရမ်းကောင်းတယ် .. အမွှေးအကြိုင်တွေကတော့ဖယ်ရတာခက်တယ်နော်.. အရောင်ကတော့အမောက်မလှဘူးဖြစ်သွားတယ် ဒါပေမယ့်အရသာတကယ်ကောင်း.. ချက်ရတာခက်မယ်ထင်တာ မခက်ဘူးနော် .. အမျိုးသားက နှစ်ရက်ဆက်တိုက်ချက်စားမယ်လုပ်နေတာ.. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်အမ\nT T Sweet July 25, 2014 at 7:58 AM\nကျေးဇူတင်ပါတယ်ရှင်။ ခုလိုအားပေးတာ။ ရေးရကျိူးနပ်ပါတယ်။ အိမ်မှာလဲ မနေ့ကပဲ တစ်ခေါက်ချက်စားသေးတယ်။ ဟုတ်တယ်။ဒန်ပေါက်ဆို လူတွေက ချက်ရခက်မယ်ထင်နေတာ ခဏခဏချက်ရင် ပိုတောင်လွယ်သေးတယ်။ အိမ်မှာ မစပ်အောင် ငရုပ်သီးမှုန့်ကို sweet paprika နဲ့ချက်တော့ သမီးလဲ စားလို့ရတယ်။ ဒီမနက်ကျောင်းတောင် ထုတ်ပေးလိုက်ပါဆိုပဲ။\nသတငျးထုတျပွနျသူ March 24, 2019 at 7:06 PM\nဒန်ပေါက်ချက်နည်း ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်\nကျွန်တော်လည်း epub လုပ်ရတာ ဝါသနာပါတာနဲ့ အမရဲ့ ဒံပေါက်ချက်နည်းကို epub လုပ်လိုက်ပါတယ်။\nစာသားတွေ ဓါတ်ပုံတွေအတွက် ယူသုံးဖို့ အရင် ခွင့်တောင်းရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ၊ အချိန်ကြာနေမှာစိုးလို့ epub လုပ်ပြီးမှပဲ ခွင့်တောင်းလိုက်ပါတယ်\nCredit လည်း အပြည့်ပေးထားပါတယ် ခင်ဗျာ\nepub သာ ဖွင့်ကြည့်ပါတော့


တောက်ပကြည်လင်တဲ့ မျက်ဝန်းအလှအတွက်... | OnDoctor\nBy Dr. Kaung Htet Naing\t On Apr 18, 2019 Last updated Feb 10, 2020\nEye shadow မကူ Eyeliner မကူပဲ လှပတဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံ ရရှိဖို့…\n“ဟယ်.. နင်အိပ်ရေးတွေအရမ်းပျက်တာလား? ပန်ဒါမျက်လုံးဖြစ်နေပြီ”..\n“ငါအရမ်းစိတ်ညစ်တာပဲ မိတ်ကပ်ဘယ်လောက်လိမ်းလိမ်း မျက်တွင်းကျပြီး ညိုနေတာကဖုံးမရဘူးဟယ်”…\n“ငါ့မျက်လုံးအောက်ကလေ Concealer အကောင်းစားသုံးတာတောင် ဒီလိုပဲ ဖောင်းအစ်ပြီး သွေးကြောတွေ မြင်နေရတာဟ.. မိတ်ကပ်မပါဘဲ အပြင် မသွားရဲသလောက်ဘဲဟယ်”…\nဒီလိုမျိုးတွေကို ပတ်ဝန်းကျင်က အမျိုးသမီးတွေ မကြာခဏပြောတာ ကြားဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်နော်။\nဟုတ်ပါတယ် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ မျက်ဝန်းအရေပြားဟာ တခြားမျက်နှာ အရေပြားနဲ့တောင် မတူပါဘူး။ အင်မတန်နုနယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါ။ အရွယ်ရလာတာနဲ့အမျှ အရေးအကြောင်း၊ မျက်အိတ်တွဲတာ၊ မျက်ကွင်းညိုတာတွေက အရမ်းအဖြစ်များသလို ထိန်းသိမ်းရလည်းခက်ပါတယ်။\nကျွန်မတို့ မျက်ကွင်းညိုခြင်း အကြောင်းရင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်မျိုးခွဲထားပါတယ်။\n၁ – စိမ်းဝါရောင်သန်းသော မျက်ကွင်းညိုခြင်း\n၂ – အညိုရောင်သန်းသော မျက်ကွင်းညိုခြင်း တို့ဖြစ်ပါတယ်။\n> နံပါတ်တစ် အမျိုးအစားကတော့ သွေးလည်ပတ်မှု မကောင်းလို့ပါ။ ကျွန်မတို့ မျက်ဝန်းတဝိုက်မှာ မျက်နှာပြင်ကလို ကြွက်သားမရှိဘဲ အရေပြားလေးပဲ ရှိပါတယ်။ သွေးလည်ပါတ်မှု မကောင်းတဲ့အခါ သွေးပြန်ကြော( veins) တွေ ဖောင်းလာပြီး အရေပြားပေါ်က မြင်နေရတာပါ။ အဲဒီအခါ စိမ်းဝါရောင်ဖက် သန်းတဲ့ မျက်ကွင်းညိုခြင်း ဖြစ်လာပါတယ်။ အဓိကကတော့ အငန်များတဲ့ အစားအစာ၊ အသင့်စားအစားအစာတွေ အပြင်စာတွေ အစားများတဲ့သူတွေမှာ ဒီလို အဖြစ်များပါတယ်။\n> နံပါတ်နှစ် အမျိုးအစားကတော့ မျက်လုံးအရမ်းပွတ်တဲ့သူတွေ၊ ဖုန်း၊ တီဗွီ အရမ်းကြည့်တဲ့သူတွေ အိပ်ရေးမဝတဲ့သူတွေ မှာတွေ့ရပါတယ်။ မျက်လုံးအရမ်းပွတ်တဲ့အခါ သွေးနီဥလေးတွေ ပမာဏ အနည်းငယ် ပေါက်သွားပြီး သွေးနီဥထဲက ဘီလီရူဘင်လို့ခေါ်တဲ့ ရောင်ခြယ်တစ်မျိုးထွက်လာပြီး အညိုရောင်သန်းသော မျက်ကွင်းညိုခြင်းကို ဖြစ်စေပါတယ်။\nများသောအားဖြင့်တော့ အမျိုးသမီးအများစုမှာ နှစ်မျိုးရောနေတာများပါတယ်ရှင်။ ကဲ… ခုတော့မျက်ကွင်းညိုခြင်း ဘာလို့ဖြစ်လဲဆိုတာ သိသွားပြီဆိုတော့ မျက်ကွင်းညိုခြင်းကို ဘယ်လိုကုသမလဲ မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုကာကွယ်ကြမလဲပေါ့ ???\n၁) ပထမဆုံး ရေဓာတ် အဆီဓာတ် ဖြည့်ပါ။\n>> မျက်ဝန်းတဝိုက်က အရေပြားဟာ အင်မတန်နုနယ် ပါးလွှာပါတယ်။ တခြားမျက်နှာ အစိတ်အပိုင်းတွေထက် သူကအဆီဓာတ်ရေဓာတ် ပိုလိုအပ်ပါတယ်။ အများစုက မျက်ကွင်းညိုရင် အသားဖြူဆေး၊ အသားဖြူခရင်မ်တွေပဲ လိမ်းရမယ်လို့ ထင်နေတာ မှားယွင်းတဲ့ အယူအဆပါ။ မျက်ဝန်းတဝိုက် အရေပြားအစိုဓာတ် ပြည့်ဝနေမှ သွေးလည်ပတ်မှု ကောင်းမှာပါ။\nအဲ့တော့ ပထမဆုံးလုပ်ရမှာက ရေဓာတ် အဆီဓာတ်ဖြည့်ဖို့ပါ။ မျက်လုံးတဝိုက် အရေပြားအတွက် သီးသန့်ထုတ်ထားတဲ့ အသားအရည်ထိန်းသိမ်းပစ္စည်းတွေ (eye cream) ကို ဈေးကွက်ထဲမှာ အလွယ်တကူဝယ်လို့ရပါတယ်။\nအဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူး အပို မကုန်ချင်ဘူးဆိုရင် သံလွင်ဆီ၊ အုန်းဆီ၊ ကလေးတွေအတွက် ထုတ်ထားတဲ့ ဆီ (Baby oil)၊ vaseline gel စတာတွေကို မိမိပုံမှန်လိမ်းနေကျ ခရင်မ်တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဆတူရောပြီး (သို့ ) သူတို့ကိုပဲသီးသန့် မျက်လုံးတဝိုက်ကို လိမ်းပေးနိုင်ပါတယ်။\nလိမ်းတဲ့နေရာမှာလည်း လက်သူကြွယ်ကို သာအသုံးပြုရမှာဖြစ်ပြီး ပွတ်ဆွဲတဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘဲ နှာခေါင်းဘေးနားက မျက်လုံး အရေပြားကစလို့ အတွင်းမှ အပြင်ဖက်ကို တစ်ချက်ချင်းစီ လက်သူကြွယ်လေးနဲ့ ဖိဖိပြီး လိမ်းပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဖိဖိပြီးလိမ်းပေးခြင်း အားဖြင့် မျက်ဝန်းကို နှိပ်နယ်ပေးရာ ရောက်ပြီး သွေးလည်ပတ်မှုကောင်းစေပါတယ်။ လက်သူကြွယ်ကို သုံးရတာကတော့ ရှင်းပါတယ်။ နုနယ်တဲ့ အရေပြားပေါ်ကို ဖိအားအများကြီး မသက်ရောက်အောင်ပါ။ တခြားလက်ချောင်းလေးတွေထက် စာရင် လက်သူကြွယ်က အားပိုပျော့ပါတယ်။\n၂) သဘာဝနည်းလမ်းလေးတွေနဲ့ ကုကြမယ်။\n>> တစ်ပတ်ကို ၂ ကြိမ် ၃ ကြိမ်လောက် အာလူးပါးပါးလေးလှီးပြီး မျက်လုံးအောက်ကို ကပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။\nမျက်လုံး အရမ်းညောင်းတဲ့နေ့မျိုးမှာ သခွားသီးကပ်ပေးတာ၊ နောက် တိုနာလိမ်းတဲ့ ဝါဂွမ်းမှာ ရှားစောင်းလက်ပတ်ဂျယ်လ် ( သို့ ) နှင်းဆီပန်းရည် (rose water) ကိုရွှဲနေအောင် ထည့်ပြီး မျက်လုံးပေါ် ၁၀ မိနစ်ခန့် အုပ်ထားပေးခြင်းဖြင့် ပင်ပန်းနေသော မျက်ဝန်းကို အုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။\n– နောက်တစ်မျိုးကတော့ ရေနွေးစိမ်သောက်ပြီးသား လက်ဖက်ခြောက်ထုပ်လေးတွေကို ရေခဲသေတ္တာထဲ ထည့်ထားပြီး မျက်လုံးပေါ် အုပ်ပေးထားခြင်းဖြင့် မျက်အိတ်ဖောင်းခြင်းကို သက်သာအောင်ပြုလုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။\n၃) နေ့စဉ်သွားလာနေထိုင်မှု ပုံစံလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရအောင်။\n>> ခုခေတ်က ဖုန်းတွေ TV တွေ အရမ်းကြည့်ကြတော့ နာရီဝက်တစ်ခါလောက် ဝေးတဲ့နေရာ၊ သစ်ရွက်စိမ်းစိမ်းရှိတဲ့ နေရာကို စက္ကန့် ၂၀ ခန့် ကြည့်ကြည့်ပေးပါ။ မျက်ခုံးရိုးလေးကို နှိပ်ပေးပါ။\n– နောက်ဆုံးအနေနဲ့ကတော့ မကြာခဏ မျက်လုံးပွတ်တာမျိုး၊ အိပ်ရေးခဏခဏ ပျက်တာမျိုး တနေကုန် ကွန်ပျူတာ၊ ဖုန်း၊ TV ကြည့်တာမျိုးကို ရှောင်ပေးပါနော်။\nကဲအားလုံးပဲ ပန်ဒါမျက်ဝန်းလေးတွေမှ ကင်းဝေးကြပါစေနော်။\nScarlette (ဆေး ၁)\nမျက်နှာလေးအညစ်ကြေးကင်းစင်ပြီး ဝင်းပကြည်လင်နေအောင် …


စေ့စပ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့်အတူနေ့စဉ်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုတိုးချဲ့မှုပစ္စည်းကိရိယာများ '' စစ်ဆင်ရေးအချိန်နှင့်လှိမ့ပျဉ်၏အရည်အသွေးအတွက်အရေးပါတဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့်, သင့်ရဲ့နေ့စဉ်ထုတ်လုပ်မှုနှင့်သုံးစွဲမှုအတွက်အောက်ပါအမှုအရာပါ။\n1. ပြင်ပအစိတ်အပိုင်းများမှမကြာခဏ Add နှင့် daub lube ။ (ထိုသို့သောမောင်းနှင်မှုကွင်းဆက်ကဲ့သို့)\n2. မကြာခဏကြိတ်စက်၏မျက်နှာပြင်မြေမှုန့် Wipe နှင့်အထူးသဖြင့်ပြင်ပတွင်အလုပ်လုပ်ကြသည်။ သင်ကမသုံးထားဘူးဆိုရင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ, သင် roller မျက်နှာပြင်အတွက်စက်နှင့် lube daub သင့်ပါတယ်သင်နောက်တစ်ကြိမ်အသုံးပြုတဲ့အခါအဲဒါကိုရှင်းလင်းလိုပါတယ်။\n3. ပစ္စည်းကိရိယာများအချိန်ကြာမြင့်စွာမသုံးပါဘူးဆိုရင်, သင်ကဖုံးလွှမ်းရန်ပလတ်စတစ်အထည်များသို့မဟုတ်အခြားဆောင်းပါးများသုံးပါနှင့်တကွမိုဃ်းရွာနှင့် damp, အထူးသဖြင့်လျှပ်စစ်ထိန်းချုပ်သေတ္တာကိုရှောင်ရှားဖို့သတိထားမိသင့်တယ်\n4. ဖြတ်တောက်ခြင်းတောင်းဆိုမှုမှ lube လိုအပ်ပါတယ်ရှိရာနေရာတွေကို lube add သင့်တယ်\n5. အများအားဖြင့်ဟိုက်ဒရောလစ်ဘူတာရုံနှင့်သင်အချိန်အခါ, ရေနံပမာဏရှားပါးမှုအတွက် add သင့်ပါတယ် deceleration စက်၏ရေနံပမာဏသို့ကြည့်ရှု\n6.To လျှပ်စစ်ပစ္စည်းသေတ္တာများနှင့်တိုင်းတွဲဖက်အခြေအနေမျိုးကိုဦးဆောင်, သင်အများအားဖြင့်စစ်ဆေးနှင့်မြေမှုန့်ရှင်းလင်းသင့်ပါတယ်။


YEYINTNGE(CANADA): Friday, December 14\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 12/14/20120အကြံပြုခြင်း\nInternational news for myanmar's photo.\nယနေ့တိုင် တရုတ်ပြည်မှာ ထွန်းကားနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်ပဲ ချမ်းသာသူတို့ လူစားထိုး ပြစ်ဒဏ...်ကျခံစေတဲ့ စနစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းကို Ding zui လို့ ခေါ်ပါတယ်။\nအသုံးအနှုန်းကို မနှစ်သက်၍ အောင်မှိုင်းဆန်းနှင့်အဖွဲ့ အာမခံယူရန်ငြင်းဆန် -\nby Myit Makha Mediagroup on 14 Dec, 2012\nအာမခံခံဝန်လက်မှတ်ရေးထိုးရာစာရွက်ပေါ်၌ သုံးနှုန်းထားသော အသုံးအနှုန်းများအား မနှစ်သက်၍ အာမခံယူရန် ငြင်းဆန်ရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဗကသကျောင်းသား အောင်မှိုင်းဆန်းက သီးသန့်ပြောကြား လိုက်သည်။\nမန္တလေးမြို့ ချမ်းမြသာစည်မြို့နယ်တရားရုံးမှ ပြန်လည်ခေါ်ထုတ်လာစဉ် ပုဒ်မ(၁၈)ဖြင့် အမှုဖွင့် အရေး ယူခြင်းခံထားရသူ အောင်မှိုင်းဆန်းက ယခုကဲ့သို့ ပြောကြားခြင်းဖြစ်သည်။\n“အခု ဖမ်းတယ်ဆိုတာလည်း တရားတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မယူဆပါဘူး ၊ နောက်ပြီးတော့ သုံးနှုန်း ထားတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို တရားခံဆိုပြီး သုံးနှုန်းထားပါတယ် ၊ အဲဒါကို ကျွန်တော်တို့ လက်မခံပါဘူး ´´ ဟု ၎င်းက ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\n၄င်းအား ဒီဇင်ဘာ (၁၂)နေ့ညမှ စတင်ဖမ်းဆည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ပံတောင်းအရေးဆန့်ကျင်မှု အတွက် စီတန်းလှည့်လည်စဉ် ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့မှုအတွက် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။\nစီတန်းလှည့်လည်ရာတွင် ပါဝင်သူများအနက် ဗကသ အဖွဲ့မှ အောင်မှိုင်းဆန်း ၊ မင်းနိုင်လွင် ၊ သန်းထိုက်နှင့် ကုန်ဈေးနှုန်းကျဆင်းရေးအဖွဲ့မှ သိန်းအောင်မြင့်တို့ အဖမ်းခံထားရပြီဖြစ်ပြီး ၀ရမ်းတွင် ပါဝင်သူ ဗကသမှ ထွန်းထွန်းကျော်မှာ ယခုတိုင် တိမ်းရှောင်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\nစီတန်းလှည့်လည်ခွင့်ဥပဒေသည် လုပ်ပိုင်ခွင့်နည်းနည်း ပေးထားပြီး ချုပ်ကိုင်မှုများနေကြောင်း ၊ အဆိုပါဥပဒေကို ပြန်လည်စဉ်းစား သင့်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနေနှင့် မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် သံဃာ့လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ပူးပေါင်းပေးရန်ရည်မှန်းချက်ရှိကြောင်းကိုလည်း ဗကသကော်မတီဝင် မိုးထက်နေက ပြောကြားခဲ့သည်။\n“လပြည့်ညက ဖြေရှင်းသွားတဲ့ပုံက အင်မတန်ကို စိုးရိမ်စရာဖြစ်ပါတယ် ၊ ကျွန်တော်တို့ရှိနေရဲ့သားနဲ့ ဒီလိုမျိုး အဖြစ်မခံပါဘူး” ဟု မိုးထက်နေက ပြောသည်။\nများကို မထိခိုက်သည့် စီတန်း လှည့်လည်ခွင့်များကို အခြေခံဥပဒေက ပြဌာန်းပေးထားသော်လည်း မြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့မှူးများက ငြင်းဆိုနေခြင်းမှာ အခြေခံဥပဒေနှင့်မညီကြောင်းနှင့် စီတန်းလှည့်လည် မှုကြောင့် အမှုရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည့်သူများဘက်မှ ရှေ့နေများကွန်ယက်မှ ဦးသိန်းသန်းညွန့်က လိုက်ပါဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။\n“စီတန်းလှည့်လည်မှု လုပ်မယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာမြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့မှုးဆီ ခွင့်တင်ရတယ် ၊ တကယ့် တကယ် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအရ အများပြည်သူရဲ့ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုကိုမထိခိုက်ဘူးဆိုရင် လွတ်လပ် စွာ စီတန်းလှည့်လည်ခွင့်ရှိတယ် ၊ အဲဒီအခြေခံဥပဒေက ပေးထားတဲ့အခွင့်အရေးကို မြို့နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့ မှူးတွေကို ငြင်းပယ် ခွင့်ပေး ထားတာ အခြေခံဥပဒေနဲ့ လုံးဝမညီဘူး ´´ ဟု မိုးထက်နေက သုံးသပ် ပြောကြားခဲသည်။\nပြီးခဲ့သည့် ဒီဇင်ဘာလ (၁၂)ရက်နေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သည့် သံဃာများစီတန်းလှည့်လည်မှုတွင် လူထောင် ပေါင်းများစွာပါဝင်သော်လည်း ယခုလို ငါးဦးသာ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သတ်၍ မန္တလေးခရိုင် ရဲတပ်ဖွဲ့မှ တာဝန်ရှိသူအား တွေ့ဆုံမေးမြန်းရာ ၎င်းတို့တွင် ဖြေကြားရန် အခွင့်အရေးမရှိဟု တရားရုံး သို့လိုက်ပါလာသည့် အရာခံဗိုလ်တစ်ဦးက ပြောကြားခဲ့သည်။\nစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများကို လာမည့် (၂၀)ရက်နေ့တွင် ထပ်မံပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်းသိရသည်။\nr Infinity Power's photo.\nလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ထားသည့်တိုင် ပညာရေး မှူး ရုံးအားကျော်လွန်ပြီး ကားလမ်းကိုဖြတ်ကာ ရပ်ကွက်တွင်းသို့ ဓါတ်ဆီပုံများ ကိုင်ဆောင်ပြီး မီရှို့၇န် ကြိုးစားလာခြင်းသည် လွန်စွာ အံ့သြစရာဖြစ်နေ\nယနေ့နံနက် (၄း၀၀)နာရီပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘင်္ဂလီ(၂)ဦး(မည်သူမှန်းမသိရသေး)သည် ဓည၀တီ(တိုးချဲ့)ရပ်ကွက်သို့ဓာတ်ဆီပုံးဖြင့် မီးရှို့ရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်\nအဆိုပါဘင်္ဂလီ(၂)ဦးအား ရပ်ကွက်အတွင်းမှ ရပ်ကွက်သားများက လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရာ (၁)ဦးသာဖမ်းဆီးရမိခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက် သွား ခဲ့သည်။\nယခုအချိန်တွင် အမှတ်(၁) ရဲစခန်းသို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ဆီးစစ်ဆေးမှုများပြုလုပ်နေသည်ဟုသိရသည်။\nယင်းကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ယင်းနယ်မြေတွင် တာဝန်ကျသောလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ ၀င်များက ၄င်းတို့၏ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ထိုဘင်္ဂလီများ ရောက်ရှိသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုကိစ္စအား ဗဟိုအဆင့်သို့ သတင်းပေးပို့ခြင်း မပြု ရန် တားဆီးလာခြင်းများရှိနေကြောင်းလည်း သိရသည်။\nလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ထားသည့်တိုင် ပညာရေး မှူး ရုံးအားကျော်လွန်ပြီး ကားလမ်းကိုဖြတ်ကာ ရပ်ကွက်တွင်းသို့ ဓါတ်ဆီပုံများ ကိုင်ဆောင်ပြီး မီရှို့၇န် ကြိုးစားလာခြင်းသည် လွန်စွာ အံ့သြစရာဖြစ်နေ ကြောင်း သိရပါသည်။\nကျွန်တော်တို့ နှလုံးသားတွေကြေကွဲရပါပြီ( သမ္မတအိုဘားမား)\nဒီကနေ့ဖြစ်ခဲ့ တဲ့ ကောနက်တီကတ်ပြည်နယ်ကအလယ်တန်းကျောင်းက ၅နှစ်ခြောက်နှစ်အရွယ်\nကလေးငယ်တွေအများစုအပါအ၀င် လူ၂၆ယောက်သေဆုံးခဲ့တဲ့သေနတ်ပစ်ခတ်မှုအတွက် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ စိတ်ထိခိုက်မျက်ရည်ကျနေတဲ့ သမ္မတအိုဘားမားပါ။\nဒီလိုကိစ္စတွေနဲ့ ကြုံရင် သမ္မတတဥိးထက် သမီးနှစ်ဦးရဲ့ ဖခင်\nမိဘတဦးအနေနဲ့ ပိုပြီးခံစားရပါတယ်လို့ မျက်ရည်သုတ်ရင်း အရေးပေါ်ပြုလုပ်တဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ\nနောက်ဆုံးသတင်းတွေအရ ပစ်ခတ်မှူကြောင့် ကလေးအယောက် (၂၀) နဲ့ လူကြီးခြောက်ယောက်သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ ပစ်ခတ်သူသေနတ်သမားကတော့ ကျောင်းက ဆရာမတဦးရဲ့ သား ကျောင်းသားတဦးလို့ သိရပြီး သူ့ အမေဆရာမကိုလည်းအသေပစ်သတ်ခဲ့ ပါတယ်.\nသူကိုယ်တိုင်လည်းသေနတ်ဒဏ်ရာတွေနဲ့ သေဆုံးနေတာကို တွေ့ ရပါတယ်လို့ NBS ရု့ပ်သံသတင်းအရသိရပါတယ်။\n၀န်ကြီးဦးအောင်မင်း နဲ့ အဖွဲ့ မနက်ဖြန် မန္တလေးမှာ တောင်းပန်မယ်\nသံဃာတွေကို အစိုးရကိုယ်စား ၀န်ကြီးဦးအောင်မင်း နဲ့ အဖွဲ့ မနက်ဖြန် မန္တလေးမှာ တောင်းပန်မယ်လို့ မန္တလေး ဆရာတော် ဦးသောဘိတက မိန့် ကြားလိုက်ပါတယ်။ ဒီဗွီဘီ သတင်းထောက် ကိုအေးနိုင် က ဦးသောဘိတကို ဖုန်းဆက် မေးမြန်းထားချက် ကြားဖြတ်သတင်း.။ မောင်တူး တည်းဖြတ် တင်ဆက်\nနိုင်ငံတော်အစိုးရကိုယ်စား သံဃာတော်များအား သမတရုံးဝန်ကြီး ဦးအောင်မင်းခေါင်းဆောင်သောအဖွဲ.မှ တောင်းပန်မှုပြုလုပ်ရေး ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားများအဖွဲ.မှ ကိုကိုကြီး ဦးဆောင်၍ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပေး။\nမနက်ဖြန် နေ.လည်တွင် လက်ပန်းတောင်းတောင်သပိတ်စခန်းများအား လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ.များမှ ဖြိုခွင်းမှုများတွင် သံဃာတော်များ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်မှုများနှင့် စပ်လျဉ်းပြီး၊ နိုင်ငံတော်အစိုးရအဖွဲ.ကိုယ်စား သမတရုံး ၀န်ကြီး ဦးအောင်မင်းခေါင်းဆောင်သော အဖွဲ.မှ မန္တလေးမြို.၊ အတုမရှိကျောင်းတော်ကြီးတွင် တောင်းပန်ပွဲ ကျင်းပနိုင်ရေးအတွက် ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားများအဖွဲ.မှ ကိုကိုကြီး ဦးဆောင် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက် ပေးခဲ့ကြောင်း သိရှိရပါသည်။ အဆိုပါ နိုင်ငံတော်အစိုးရကိုယ်စား တောင်းပန်ပွဲတွင် အတွက် မန္တလေးမြို.မှ ဦးဆောင်သံဃာ (၅) ပါးမှ မုံရွာမြို.သွားရောက်ပြီး၊ ဆရာတော်ကြီးများနှင့် လျှောက်ထားတင်ပြ သဘောထားတောင်းခံခြင်း၊ ဒဏ်ရာရသံဃာတော်များ ၏သဘောထား လျှောက်ထားခြင်းများပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့ကြောင်းလည်း သိရှိရပါသည်။ အဆိုပါ တောင်းပန်ပွဲတွင် အောက်ဖော်ပြပါ အချက်အလက်များ ပါဝင် နိုင်ရေးအတွက်လည်း ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းထားကြောင်း သိရှိရပါသည်။\n(၁) တောင်းပန်ခြင်းအား နိုင်ငံတော်အစိုးရအဖွဲ.ကိုယ်စားဟု သမတရုံး ၀န်ကြီးဦးဆောင်သောအဖွဲ.မှ လျှောက်ထားရန်။\n(၂) သာသနာရေးဝန်ကြီး သူရဦးမြင့်မောင် မဟနဆရာတော်ကြီးများအား လျှောက်ထားခဲ့စဉ်က အသုံးအနှုန်းများ မပါဝင်စေရန်။\n(၃) တောင်းပန်စကားလျှောက်ထားရာတွင် သပိတ်တိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများရရှိထားကြသော သံဃာတော်များ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုထိခိုက် စေမည့် အသုံးအနှုန်းများ မပါဝင်စေရန်။\nအဆိုပါ နိုင်ငံတော်ကိုယ်စား တောင်းပန်ပွဲသို. မုံရွာမှ ဇောတိကာရုံဆရာတော် ကြီး၊ မြို.မဆရာတော်ကြီး၊ ပုဂံကျောင်းဆရာတော်ကြီးများ နှင့် ပခုက္ကူမှလည်း ဗောဓိမဏ္ဍိုင်ဆရာတော်ကြီး၊ ရှင်မတောင်ဆရာတော်ကြီးများ အားလည်း ပင့်ဖိတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းအပြင်၊ ဒဏ်ရာရဆရာတော် သံဃာတော်များကိုလည်း ပင့်ဖိတ်တက်ရောက်ကြမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါသည်။\nr ဒီဇင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့ ထုတ် မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာပါ ဖော်ပြချက်\nမန္တလေးမြို့မှာ အဖမ်းခံရတဲ့ ကြေးနီတောင် စီမံကိန်း ဆ...\n၀န်ကြီးဦးအောင်မင်း နဲ့ အဖွဲ့ မနက်ဖြန် မန္တလေးမှာေ...


ပရီးမီးယားလိဂ် ဘောလုံးချစ်သူများအတွက် MPT နှင့် SKYNET တို့ ပူးပေါင်းပြီး “MPT Ballone” ဝန်ဆောင်မှု အသစ်ကို မိတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ MPT Ballone မှာ English Premier League ဘောလုံးပွဲစဉ်များကို တိုက်ရိုက်နေရာမရွေး မိုဘိုင်းဖုန်းပေါ်မှ ကြည့်ရှုခံစားနိုင်မည့် ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ထို့အပြင် ပွဲစဉ် Highlight များ၊ အချိန်ဇယားများ၊ ပြီးခဲ့သော ပွဲစဉ် သုံးသပ်ချက်များ၊ Goals of the week နှင့် Goal Rush အစရှိသော အစီအစဉ်များကိုလဲ ကြည့်ရှုနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝန်ဆောင်ခ သီးသန့်ပေးဆောင်ရန် မလိုဘဲ ဘောလုံးပွဲစဉ်ကို နေရာမရွေး ကြည့်ရှုနိုင်အောင် ခုပဲ ဒီကနေ အယ်ပလီရှင်းကို ဒေါင်းပြီး ထည့်သွင်းထားလိုက်ပါ။\nMPT Ballone FAQ\n1. ဒီအယ်ပလီကေးရှင်းတွင် MPT အသုံးပြုသူများအတွက် ဘယ်လိုဝန်ဆောင်မှုတွေရှိနိုင်မလဲ?\nဒီအယ်ပလီကေးရှင်းတွင် တိုက်ရိုက် ဘောလုံးပွဲစဉ်များကို တိုက်ရိုက် နေရာမရွေး ရင်ခုန်ခံစားကြည့်ရှုနိုင်သည့်အပြင် ပြီးခဲ့သော ဘောလုံးပွဲစဉ်များ၊ ဟိုက်လိုက်ဗွီဒီယိုများ နှင့် အခြား ဗွီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။\n၂. ဘောလုံးပွဲစဉ်များကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ပြီးခဲ့သော ပွဲစဉ်များ ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်းများအတွက် ဝန်ဆောင်ခသီးသန့်ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသလား?\nဘောလုံးပွဲစဉ်များကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ပြီးခဲ့သော ပွဲစဉ်များကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်းများအတွက် ဝန်ဆောင်ခသီးသန့်ပေးဆောင်ရန် မလိုအပ်ပါ။\n၃. ဘယ်အချိန်ထိ ဘောလုံးပွဲစဉ်များကို ဒီအယ်ပလီကေးရှင်းတွင် ကြည့်ရှုခံစားနိုင်မလဲ?\nMPT သုံးစွဲသူများအားလုံး ၂၀၁၉ - ၂၀၂၀ အင်္ဂလိပ်ပရီးမီးယား ဘောလုံးပွဲ ရာသီတလျှောက်လုံး ကြည့်ရှုခံစားနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။\n၄. ဒီအယ်ပလီကေးရှင်းသုံးဖို့ မိုဘိုင်းဖုန်းတွင် ဘာတွေလိုအပ်ပါသလဲ?\nAndroid မိုဘိုင်းဖုန်းများတွင် ဗားရှင်း ၅.၀ နှင့် အထက် လိုအပ်ပြီး iOS ဖုန်းများတွင် ဗားရှင်း ၁၀.၀ နှင့် အထက်လိုအပ်ပါသည်။\n၅. MPT အသုံးပြုသူများသာ MPT Ballone ကို အသုံးပြုခွင့်ရှိပါသလား?\nMPT အသုံးပြုသူများသာ MPT ၏မိုဘိုင်းကွန်ယက်မှ တဆင့် MPT Ballone ကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။\n၆.Wifi ကွန်ယက်နှင့် အခြား မိုဘိုင်းကွန်ယက်များမှ တိုက်ရိုက်ပွဲစဉ်များနှင့် ပြီးခဲ့သောပွဲစဉ် ဗွီဒီယိုများကို ကြည့်နိုင်ပါသလား?\nWifi ကွန်ယက် နှင့် အခြား မိုဘိုင်းကွန်ယက်များမှ တိုက်ရိုက်ပွဲစဉ်များနှင့် ပြီးခဲ့သောပွဲစဉ် ဗီဒီယိုများကို မကြည့်နိုင်ပါ။ MPT ၏ မိုဘိုင်းကွန်ယက်မှသာ ကြည့်ရှုနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။\n၇.တိုက်ရိုက်ပွဲစဉ်များနှင့် ပြီးခဲ့သောပွဲစဉ် ဗီဒီယိုများ၏ အရည်အသွေးမှာ မည်သို့ရှိပါသနည်း?\nတိုက်ရိုက်ပွဲစဉ်များနှင့် ပြီးခဲ့သောပွဲစဉ် ဗီဒီယိုများ၏ အရည်အသွေးမှာ အသုံးပြုသူ၏ ကွန်ယက်မြန်နှုန်း အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး အလိုအလျောက်ပြောင်းလဲမည် ဖြစ်ပါသည်။\n၈. အသုံးပြုသူများ အနေဖြင့် ဒေတာအသုံးပြုခများကို မည်သို့ချိန်ညှိနိုင်မည်နည်း?\nMPT မှ ချိုသာသော ဒေတာပက်ကေ့ချ်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးလျက်ရှိရာ ဒေတာပက်ကေ့ချ်များကို MPT4U အယ်ပလီကေးရှင်းမှ သော်လည်းကောင်း *၁၀၆# ကို ခေါ်ဆို၍ ဝယ်ယူနိုင်ပါသည်။