စိတျကွိုကျသာ – My Blog\n” အ … အမေ့ … ကိုမငျးနိုငျ … ဖွညျးဖွညျး လုပျပါရှငျ … အဟငျ့ ဟငျ့ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ သူမတို့ လငျမယား အိပျသော ကုတငျပျေါတှငျ လေးဖကျထောကျကာ ဖငျဘူးတောငျး ထောငျပေးထားရ၏။ ကော့ထှကျဝိုငျးစကျနသေော ဖငျသားစိုငျ ဖှေးဖှေး ၂ခွမျးကွား စောကျပတျမှာ ဖေါငျးကွှ ထှကျနေ ပွနျသညျ။ ဦးမငျးနိုငျမှာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ခါးလေး အား လကျနှဈဘကျဖွငျ့ စုံကိုငျကာ ဆှဲလိုးနေ၏။ ဦးမငျးနိုငျ လီးကွီး သူမအဖုတျထဲ တိုးဝငျလာတိုငျး စောကျခေါငျး အတှငျးသားမြားက အလိုလြောကျ ညှဈပေး မိနပွေနျ၏။ လငျတျောမောငျ၏ ကြောငျးနဖေကျ သူငယျခငျြး ဖွဈသူ နိုငျငံခွားမှ ခဏ ပွနျလာသော ဦးမငျးနိုငျအား လငျဖွဈသူ ဦးနဇေျော မသိအောငျ အိပျခနျးထဲ အလိုးခံနရေသညျ့ အဖွဈ။\nတှေးရငျး ဝမျးနညျးလာကာ မကျြရညျမြား ဝဲလာစဉျ စောကျဖုတျထဲမှ မာကြော တောငျ့တငျးသော လီးကွီး၏ အရသာက ထူးကဲနပွေနျသညျ။ လငျဖွဈသူ လီးထကျ ထှားကွိုငျး တုတျခိုငျသော ဦးမငျးနိုငျ လီးမှာ တခြီထဲနှငျ့ သူမ ကာမစိတျအား သိမျးပိုကျနိုငျခဲ့၏။ စောကျပတျထဲ လီးကွီး ဖိသှငျး လိုကျတိုငျး စီးစီးပိုငျပိုငျနှငျ့ စောကျခေါငျးထဲ ကငျြစိမျ့ပွီး အိမျထောငျ သကျတမျး တလြှောကျ တခါမှ မရဘူးသော ကာမအရသာလေး ရရှိနသေညျ။ ကုတငျပျေါ အိပျယာခငျးအား ခပျတငျးတငျး ဆုပျကိုငျကာ ခေါငျးလေး မော့တကျနရေငျး ညညျးနရေ၏။ လီးကွီး တိုးဝငျလာတိုငျး ဖငျကွီး နောကျကော့ပေးရာ မိနဈနှဈဆယျ လောကျ အကွာတှငျ စောကျခေါငျးထဲ ကငျြစိမျ့လာကာ ထိနျးထားသညျ့ ကွားမှ စောကျရညျမြား ပနျးထှကျကာ အထှဋျထိပျ ရောကျသှားရ၏။\nဦးမငျးနိုငျမှာလညျး လညျပငျးကွောမြား ထောငျလာကာ မနားတမျး ဆောငျ့လိုးရငျး သူမစောကျခေါငျးထဲ လရညျမြား ပနျးထညျ့ ပဈတော့သညျ။ လရညျမြား ကုနျစငျ သညျနှငျ့ အဖုတျထဲမှ လီးအား ထုတျကာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ပါးစပျနား တပေ့ေးလိုကျပွနျ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ လငျ ဖွဈသူ လီးတောငျ ကလေး တယောကျ ရသညျအထိ မစုပျခဲ့ဖူးပေ။ သူစိမျး ယောကငြ်္ား၏ လီးအား မလှနျဆနျ နိုငျပဲ အသကျအောငျ့ကာ ပွောငျစငျ နအေောငျ စုပျပေး လိုကျရတော့သညျ။ ” အားပါးပါး … ရှီးးးး … စန်ဒာရယျ … အားဟား … ရပွီ ကုတငျပျေါကဆငျးပွီး … ပါးစပျလေး … ဟထား ” ” ရှငျ … ဘာ ဘာ ဘာလုပျ … မလို့လဲ … ကိုမငျးနိုငျ ” ” စကားမမြားနဲ့ … စန်ဒာ … မငျးနဲ့ငါ လိုးထားတဲ့ … ဗှီဒီယို ဖိုငျလေး … မငျးယောကငြ်္ား နသေေျာ့ ဖုနျးထဲ ပို့လိုကျရမလား ”\n” ဟငျ … မ လုပျ ပါ နဲ့ … ကမြ ရှငျခိုငျးတာ … လုပျပါ့မယျ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော မကျြနှာလေး ဖှေးစှပျသှားကာ ကွောကျစိတျမြား ဝငျရောကျလာခဲ့၏။ ဦးမငျးနိုငျ စိတျတိုငျးကြ ကုတငျအောကျ ဆငျးကာ ဒူးထောကျလကျြ အနထေားဖွငျ့ ပါးစပျလေး ဟထားပေးလိုကျရသညျ။ ဦးမငျးနိုငျမှာ ခန်ဓာကိုယျ ဗလာဖွငျ့ သူငယျခငျြးဖွဈသူ၏ မယားခြောလေးအား စူးစိုကျကွညျ့ကာ ကုတငျပျေါမှ ခွနှေဈခြောငျး တှဲလောငျး ခထြိုငျလိုကျ၏။ ထူကဲသော မကျြခုံးနှငျ့ မကျြရညျဝဲနသေော မကျြနှာခြောခြောလေးအား ခေါငျးမှ ဆှဲယူကာ ပေါကျကွားထဲ သှငျးပွီး ဟထားသော နူတျခမျးဖူးဖူး လေးထဲ သေးပေါကျထညျ့လိုကျတော့သညျ။\n” အု … ဝူးးး ဖလူးး ဖလူးလူးးး … ဂှတျ ဂှတျ … အှိ … ဝု ဖလူးးးး ” ” ရသလောကျ မြိုခြ … စန်ဒာ … အငျး ဟုတျတယျ ” ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ၂ကွိမျ တိတိ အလိုးခံပွီးတိုငျး ဦးမငျးနိုငျ သေးမြား သောကျနရေ၏။ မကျြရညျမြား စီးကလြာရငျး ငံကြိကြိ သေးမြားအား ကွိတျမိတျ မြိုခြ ပဈလိုကျ တော့သညျ။ ” ရပါပွီ … ငါ အပွငျသှားဦးမယျ … အျော ဒါနဲ့ … ညကြ … နသေေျာ့ အရကျခှကျထဲ … ငါပေးတဲ့ အိပျဆေး ထညျ့ဖို့ မမနေဲ့ ” ပွောပွီးသညျနှငျ့ ဦးမငျးနိုငျမှာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ မကျြနှာ အနှံ့ လီးဖွငျ့ပှတျကာ ရခြေိုးခနျးထဲ ဝငျသှား တော့၏။ ဦးမငျးနိုငျ အပွငျ ထှကျသှားတော့မှ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ အိပျယာပျေါ ဝမျးလြား မှောကျကာ စိတျလှတျ ကိုယျလှတျ ငိုခလြိုကျသညျ။ လှနျခဲ့သော ၂ရကျခနျ့မှ အဖွဈပကျြမြားအား ပွနျတှေး နမေိ၏။ ” စန်ဒာ … သီတငျးကြှတျ ကြောငျးပိတျရကျကြ … ကလေးကို … သူ့ အဘှားအိမျ ပို့ထားလိုကျပါ့လား ” ” ဟငျ … ဘာလို့လဲ … ကိုသျော ကလညျး ”\n” စန်ဒာနဲ့ လှတျလှတျ လပျလပျ … မနရေတာ ကွာပွီလေ ” ” အိုရျ … ကိုသျောနျော … အသကျကွီးမှ ယှမနနေဲ့ … ဟှနျ့ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော ရှကျပွုံးလေးနှငျ့ လငျတျောမောငျအား ပွနျပွောနသေညျ။ သူမကိုယျတိုငျလညျး တခါတခါ စိတျလှတျကိုယျလှတျ ပြျောခဲ့ကွသညျ့ အိမျထောငျဦး ဘဝ အစလေးအား သတိရမိနေ၏။ အသကျ ၃၅နှဈသာ ရောကျလာရာ ခုထိ လငျဖွဈသူနှငျ့ သားလေး ကြျောကြျော အတှကျသာ စဉျးစားပေး၏ သူမ အတှကျ မစဉျးစား မိပေ။ သားလေး ကြျောကြျောမှာ ဒီနှဈ သူငယျတနျး စတကျနပွေီ ဖွဈသညျ။ ၆နှဈခနျ့ ကလေး အတှကျနှငျ့ အခြိနျကုနျလာရာ ကာမစညျးစိမျလေးမြား မဝတဝဖွငျ့ နလောခဲ့ရ၏။ ခု ခငျပှနျးဖွဈသူ ဦးနသေျော ပွောမှ ရမ်မကျစိတျလေး နိုးထ လာခဲ့တော့သညျ။\n” ဟော … ဘာတှေ စဉျးစားနတောလဲ … စန်ဒာရယျ ” ” ဘာမှ … မဟုတျပါဘူး ကိုသျော ရယျ … သားလေးကို ကြောငျးပိတျရကျ … အမတေို့ဆီ စန်ဒာ သှားပို့လိုကျပါ့မယျ … ဒါပမေယျ့ ကိုသျော … သောကျရငျ အိမျမှာပဲ … သောကျရမှာနျော … အပွငျ မသောကျရဘူး ” ” အငျးပါ … ၁၀ရကျစာ … ဘီယာ ဖာလိုကျ ဝယျထားလိုကျမယျ … စန်ဒာက … အမွညျးလုပျပေး ” ” လုပျပေးမှာပေါ့ … အပွငျမသောကျရငျ … ပွီးရော ” ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ကလေးအမေ ဖွဈသျောလညျး ခုထိ နုနယျခြောမောတုနျးပငျ။\nအသားဖွူပွီး ခန်ဓာကိုယျ အခြိုးအစားက ခုထိ လူတိုငျး ငေးယူရ၏။ ယောကျြား ဖွဈသူ ဦးနသေျောမှာ ကုမ်ပဏီ တခုမှ စာရငျးစဈ တယောကျမို့ မကွာခဏ နယျမှ ကုမ်ပဏီ ရုံးခှဲမြားသို့ ခရီး ထှကျလရှေိ့သညျ။ ဦးနသေျောမှာ အသကျ ၃၈နှဈမို့ ဒျေါစန်ဒာကြျောထကျ ၃နှဈခနျ့ ကွီး၏။ အပြိုဘဝတှငျ ကုမ်ပဏီ အရောငျး စာရေး ဝငျလုပျရာ ဦးနသေျောနှငျ့ တှကေ့ာ အိမျထောငျကခြဲ့ခွငျး ဖွဈသညျ။ ကလေး တဈယောကျရပွီး နောကျထပျ မယူတော့ပေ။ ဦးနသေျောမှာ စကားပွော ပါးနပျ၍ လူပေါငျးဆနျ့သဖွငျ့ ကွားပေါကျဝငျငှမြေားပါ ရရှိနေ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောတို့ သားအမိအား နှဈထပျတိုကျ ဆောကျပေးကာ အိမျဖျေါ ထားရှိပေးသညျ။ အိမျထောငျကကြတညျးက မယားခြောလေးအား အလုပျထှကျစကော အိမျမှာပငျ အေးဆေး နခေိုငျးထား၏။\nဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ အိမျဖျေါ ဒျေါညှနျအား အိမျမှု့ကိစ်စမြား ကူလုပျရငျး လငျတျောမောငျ အိမျပွနျရောကျလငျြ ကိုယျဖိရငျဖိ ပွုစုပေးရုံပငျ။ ခတျေမျှီစှာ နထေိုငျသျောလညျး ဦးနသေျောအား ခဈြကွောကျ ရိုသစှော နလောခဲ့သညျ။ ခုလညျး လငျတျောမောငျ့ ဆန်ဒအတိုငျး သားလေး ကြျောကြျောအား မိဘအိမျ ပို့ကာ အိမျပွနျလာပွီး ညပိုငျး လငျဖွဈသူ ဘီယာသောကျစဉျ မွညျးရနျ အကွျော အလှျောမြား ကိုယျတိုငျ ခကျြပွုပျ နတေော့၏။ အိမျဖျေါ ဒျေါညှနျ့မှာ လစာ ကွိုထုတျ၍ မှေးရပျမွသေို့ ခဏ ပွနျသှားသဖွငျ့ လငျမယား ၂ယောကျသာ ကနျြရှိရာ ကာမကိစ်စအတှကျ တနကေုနျ ရငျခုနျနမေိသညျ။ အားလုံး ပွငျဆငျပွီးသညျနှငျ့ ညနပေိုငျး ရမေိုးခြိုးကာ လငျဖွဈသူ အား မြှျောနတေော့၏။\nဦးနသေျော အိမျပွနျရောကျစဉျ အနကျရောငျ ကိုယျကပျြ အကငြ်္ီလေးနှငျ့ ထမိနျစကပျလေး ဝတျထားသော ဒျေါစန်ဒာကြျောအား ကွညျ့ကာ အားရကနြေပျ နမေိသညျ။ ခရီးထှကျခြိနျ ဖုနျးထဲ ရိုကျထားသော မယားဖွဈသူ၏ ဆကျစီကသြော ပုံလေးမြားအား ကွညျ့ကာ ဂှငျးထုရသညျမှာ အကွိမျကွိမျပငျ။ တအိမျလုံး ၂ယောကျ ထဲသာ ရှိသညျဟုသော အသိနှငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ကော့ထှကျနသေော ဖငျသားစိုငျမြား တငျးမောကျ နသေော နို့အုံမြားက အနီးကပျ မွငျရုံဖွငျ့ ဦးနသေျော မှာ စိတျကွှ နတေော့သညျ။ ဧညျ့ခနျးထဲမှ ထလာပွီး လငျဖွဈသူအား ဖကျနမျးရာ ဒျေါစန်ဒာကြျော ကိုယျသငျးနံ့က ဦးနသေျော အား ရငျခုနျစပွေနျ၏။\nအသကျရှူလိုကျတိုငျး ကွှတကျ လာသော နို့အုံမြားက ဦးနသေျော ရငျအုပျအား ဖိကပျ ထားသဖွငျ့ သှေးမြား ဆူပှကျ လာတော့သညျ။ ” စန်ဒာရယျ … လှလိုကျတာကှာ ” ” ဟှနျ့ … တျောပါ … အပိုတှေ … ခရီးထှကျတိုငျး … စန်ဒာ့ ဘကျကပဲ ဖုနျးဆကျရတာ ” ” ဟာ … ကိုသျော က … အလုပျထဲရောကျရငျ … စိတျနှဈတတျ လို့ပါကှာ ” ” ကဲ … ရခြေိုး ကိုသျော … အမွညျး အဆငျသငျ့ လုပျပွီးသား … သောကျပွီး အိပျရမှာနျော … အပွငျ မထှကျရဘူး ” ” အငျးပါ … စန်ဒာရယျ ” လငျမယားနှဈယောကျ စကားပွောလိုကျ ဦးနသေျောက သောကျလိုကျ ဒျေါစန်ဒာကြျောက အမွညျးခှံ့လိုကျနှငျ့ ငယျမူငယျသှေးမြား ပွနျကာ မိုးခြုပျမှ အိပျယာ ဝငျခဲ့ကွ၏။ ဒျေါစန်ဒာ ကြျောမှာ ညဝတျ အကငြ်္ီအပါးလေးနှငျ့ တှဲလကျြ ဂါဝနျ အတိုလေး လဲကာ ကုတငျပျေါ ပကျလကျလှနျ လှဲခလြိုကျသညျ။ ဦးနသေျောမှာ မယားဖွဈသူ ကိုယျလုံး အိအိလေးအား ဖကျကာ နူတျခမျးအား အငမျးမရ ဆှဲစုပျ တော့၏။\n” ပွှတျ … ပလပျ ပလပျ ” နူတျခမျးခငျြး တစေု့ပျရငျး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ဖငျကွီးအား ပှတျသပျနသေညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျော ကလညျး ပုဆိုးပျေါမှ ဦးနသေျော ပေါငျကွားအား တုံ့ပွနျ ပှတျသပျလိုကျ၏။ ပေါငျကွားမှ လီးကွီး မာထငျလာရာ ပုဆိုးခါးပုံစ ဖွညျကာ လကျလြှို နိုကျရငျး လီးအား ခပျတငျးတငျးလေး ဆုပျကိုငျ ထားသညျ။ ” မာထငျနပွေီနျော … ကိုသျော ” ” အငျး … ဒီလို မနရေတာ ကွာပွီလေ … စန်ဒာကလညျး ” ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ကိုယျလုံး စောငျးကာ မကျြနှာခငျြးဆိုငျ အနထေားဖွငျ့ ဦးနသေျော နူတျခမျးအား ဆှဲစုပျကာ လီးအား ကှငျးတိုကျ ပေးနသေညျ။ ဦးနသေျောကလညျး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ဖငျသားစိုငျကွီးအား ပှတျသပျရငျး ညဝတျ ဂါဝနျ လေးအား ဆှဲတငျလိုကျ၏။ ” အဝတျတှေ ခြှတျရအောငျ … စန်ဒာ ” ၂ယောကျသား အဝတျစားမြား ထခြှတျရာ ခန်ဓာကိုယျ ဗလာဖွဈသှားသော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ကိုယျလုံးမှာ တကျမကျစရာပငျ။\nဦးနသေျောမှာ မယားဖွဈသူ နို့အုံအား ပှတျသပျကာ ပွနျလှဲခလြိုကျပွနျသညျ။ ဦးနသေျော လကျက မယားဖွဈသူ ပေါငျကွားကို ပှတျသပျနသေလို ဒျေါစန်ဒာကြျောကလညျး လငျတျောမောငျ့ လီးအား ဂှငျးတိုကျပေးနေ၏။ ဦးနသေျော လီးမှာ ပုံမှနျဆိုဒျပငျ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ လငျဖွဈသူ လီးကိုသာ အလိုးခံဖူးသဖွငျ့ အားရကနြေပျနမေိသညျ။ ခဏအကွာ ပကျလကျ လှနျပေးသော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ပေါငျကွားထဲ ဒူးထောကျ နရောယူကာ အပျေါမှ ဖိလိုးတော့သညျ။ ” ဗဈြ … အ … အ … ဇှိ အားးး … ဘှတျ ဘှတျ ” လီးအရငျးထိ ဝငျသှားသျောလညျး တဝကျခနျ့ အထုတျ အသှငျး လုပျကာ ဆီးခုံခွငျး ဖိကပျရငျး ကွိတျလိုးလိုကျ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ အောကျမှ လငျတျောမောငျ၏ ခါးအား ဆှဲကာ ဖငျကွီး ကော့ပေးထားသညျ။\nဆီးခုံးခငျြး ကပျကာ ကွိတျလိုးနသေဖွငျ့ စောကျစိအား ပှတျတိုကျခံရပွီး ကာမ စညျးစိမျလေး ရရှိ နတေော့သညျ။ ” ဇှိ ဇှိ … အ … ဘှတျ ပွှတျ … ဖှပျဖှပျ ” ဆောငျ့လိုးလိုကျ ကွိတျလိုးလိုကျဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ စောကျခေါငျးအတှငျးသားမြားက လီးအား ညှဈပေး နပွေနျ၏။ ” ဘှတျ … ဗဈြ …… ရှီးးးးး … အားဟား …… ကောငျးလိုကျတာ စန်ဒာရယျ ” ” အ အားးးး … လိုး လိုး …… ကိုသျော … နာနာလေး ဆောငျ့လိုးပေး … အငျးဟငျး ” လီးသေးသျောလညျး ဦးနသေျော၏ ထိထိမိမိ ဆောငျ့ခကျြ မြားကွောငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ အထှဋျထိပျ ရောကျသှားခြိနျ စောကျပတျ အတှငျးသား မြားက အလိုလြောကျ လီးအား ညှဈပေး ထားသညျ။ ဦးနသေျော လညျး မထိနျးနိုငျတော့ဘဲ လရညျမြား ပနျးထုတျ ပဈရ တော့၏။\nခဏအကွာ နှဈယောကျသား မကျြနှာခငျြးဆိုငျ ဖကျရငျး အိပျပြျောသှားကွသညျ။ နောကျရကျ ညတှငျ လငျဖွဈသူ ဦးနသေျော၏ ငယျသူငယျခငျြး တယောကျ နိုငျငံခွားမှ မွနျမာပွညျ ပွနျလာရာ အိမျတှငျ အတူ သောကျရာမှ မထငျမှတျသော အဖွဈပကျြမြား ဖွဈပကျြခဲ့ရတော့၏။ လငျဖွဈသူ ဦးနသေျောနှငျ့ ကြောငျးနဘေကျ သူငယျခငျြး ဦးမငျးနိုငျတို့ ရှေးဟောငျး နှောငျးဖွဈမြား ပွောကာ အရကျသောကျနကွေရငျး ည ၁၂ကြျောကြျော တှငျ အိပျခငျြလာသဖွငျ့ သူမတို့ လငျမယား အိပျခနျးထဲ ဝငျလာကာ အိပျပဈလိုကျ၏။ လငျတျောမောငျအား စောငျ့ရငျး အိပျယာပွငျထကျ လူးကာလိမျ့ကာဖွငျ့ အိပျမောကသြှားတော့သညျ။ ထမိနျလေးမှာ ပေါငျလယျထိ လှနျတကျနကော ကှေးကှေးလေး အိပျပြျောနစေဉျ အခနျးတံခါး ဖှငျ့သံနှငျ့အတူ ခွသေံကွားရသဖွငျ့ ဖကျြကနဲ့ နိုးလာခဲ့၏။\nသို့သျော မကျြလုံးလေး မှိတျကာ အိပျခငျြ ယောငျ ဆောငျနခေဲ့သညျ။ ခဏအကွာ ကုတငျလှုပျသံနှငျ့ အတူ သူမ ထမိနျလေး ခါးထိ ဆှဲလှနျခံလိုကျရပွနျ၏။ ကှေးထားသော ဒျေါစန်ဒာကြေျာ့ ပေါငျတနျကွားမှ အမှေး ကောကျကောကျ လေးမြား ဖုံးအုပျထားသော စောကျဖုတျလေးက ပွူးပွီး ထှကျနသေညျ။ ခပျနှေးနှေး အသားစိုငျ တခုက စောကျဖုတျ အကျကှဲကွောငျးထဲ ပှတျဆှဲနရော ဖငျကွီး အား ကော့ပေးလိုကျ၏။ လမှေးမြားက ဖငျ၂ခွမျး ကွားလေးအား ကွိတျပှတျနရော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ရမ်မကျစိတျလေး ထကွှလာကာ အသံထှကျ တောငျးဆို လိုကျတော့သညျ။\n” လုပျတော့ ကှာ…. ကိုသျောကလညျး … ဘာမှနျးလဲ မသိဘူး … ဟှနျ့ ” ခဏအကွာ သူမနောကျကြောဘကျမှ အဖုတျလေးအား ပှတျဆှဲနသေော လီးကွီးမှာ စောကျခေါငျးပေါကျထဲ တိုးဝငျ လာတော့၏။ ” အ … အား … ကြှတျ ကြှတျ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ မကျြတောငျမြား မှေးစငျး သှားကာ နူတျခမျးလေး စိကာ အံကွိတျ ညညျးငွူမိသညျ။ ထူခွားသညျက လငျဖွဈသူ လီးမှာ ဒီည တုတျလာသလို ခံစားနရေ၏။ စောကျပတျ လေးထဲ လီးကွီး တိုးဝငျလာရာ ပွညျ့ကွပျနသေဖွငျ့ နူတျခမျးသားလေးမြား လိပျဝငျ သှားတော့သညျ။ ပုံမှနျလေး နောကျမှ လိုးနရော တခါတခါ အဖုတျထဲမှ လီးမှာ ကြှတျထှကျပွီး လီးထိပျက ဖငျပေါကျ လေး ထောကျမိနပွေနျ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျော ဖငျဝလေး လီးနှငျ့ ထောကျမိတိုငျး ခါးလေးတှနျ့ကာ ကွကျသီးမြား တဖွနျးဖွနျး ထလာရသညျ။\n၁၀ခကျြလောကျ ဆောငျ့လိုးလိုကျ ကွိတျလိုးလိုကျနှငျ့ လငျဖွဈသူ၏ လိုးခကျြမြားမှာ ခါတိုငျးနှငျ့ မတူ တမူထူးနပွေနျ၏။ ဆောငျ့လိုးလိုကျတိုငျး အသဲခိုကျအောငျ ခံစားနရေ ပွနျသညျ။ ” ဘှတျ …ဖှပျ … ဗဈြ ဗဈြ ဗဈြ … ဇှိ … ဖှပျ ဘှတျ ” ” အ … အား … ဖွညျးဖွညျး …ကိုသျောရယျ … နာတယျကှာ … အဟငျ့ ဟငျ့ ” ” ပကျလကျလှနျလိုကျပါ့လား … စန်ဒာ ” ” ဟငျ … ရှငျ ရှငျ … ကိုသျော … မဟုတျ ဟုတျ …… ” နောကျကြောဘကျမှ စကားသံကွောငျ့ လငျဖွဈသူ မဟုတျမှနျး ရိပျမိလိုကျတော့သညျ။ ခကျြခငျြး ဒူးကှေး လကျြ အနထေားမှ ကိုယျလုံးလှညျ့ ကွညျ့လိုကျရာ အောကျပိုငျး ဗလာဖွငျ့ သူမနောကျကြောဘကျမှ ဘေးတစောငျးလှဲကာ လိုးနသေော လငျဖွဈသူ၏ ငယျသူငယျခငျြး ဦးမငျးနိုငျ အား တှလေို့ကျရ၏။\nကွောငျကွညျ့နစေဉျ ဦးမငျးနိုငျမှာ သူမအား ပကျလကျ လှနျကာ အပျေါမှ ခှထားလိုကျပွနျသညျ။ ” အဟငျ့ ဟငျ့ … မလုပျပါနဲ့ … ကိုမငျးနိုငျရယျ … ဆငျးပါ … ကမြ ယောကငြ်္ား သိသှားရငျ မကောငျးပါဘူး ” ” နသေျော… မူးပွီး အိပျသှားပါပွီ … စိုးရိမျ မနပေါနဲ့ … စန်ဒာရယျ … ငါ နငျ့ကို … မွငျမွငျခငျြး လိုးခငျြနတောဟ ” ” အိုရျ … ကမြက … ရှငျ့ သူငယျခငျြး မိနျးမလေ … အဟငျ့ ဟငျ့ ” ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ သူမပေါငျပျေါ ဖိထိုငျထားသော ဦးမငျးနိုငျ ရငျဘတျအား တှနျးခနြရော အားမမြှသဖွငျ့ အရာမရောကျခဲ့ပေ။\nဦးမငျးနိုငျမှာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ လကျနှဈဖကျအား ညာလကျဖွငျ့ ဖမျးခြုပျကာ ဘယျလကျ က လီးအား အောကျနိမျ့ခရြငျး စောကျဖုတျထဲ ဖိသှငျး ပဈပွနျသညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ လီးကွီး အဖုတျ အကျကှဲ ကွောငျးထဲ ရောကျသညျနှငျ့ ပေါငျနှဈခွမျးအား စိပဈရာ အပျေါမှ ခှထိုငျထားသော ဦးမငျးနိုငျ၏ ခန်ဓာကိုယျ အလေးခြိနျ ကွောငျ့ စိမရတော့ပေ။ ” ပေါငျဖွဲထားလေ … စန်ဒာရဲ့ … စိထားတော့ စောကျပတျနှုတျခမျးသာတှေ … ပှနျးပဲ့ကုနျမယျ ” ” အိုရျ … မလုပျပါနဲ့တော့ … မသငျ့တျောပါဘူး ” နှဈဦး လသေံမှာ ခပျတိုးတိုး ကွိတျပွောနရော ခဏအကွာ ဒျေါစန်ဒာကြျော စောကျပတျလေးမှာ ရုနျးကနျရငျး လီးထိပျ ဖွငျ့ ပှတျမိနရော သဘာဝ အတိုငျး စောကျရညျကွညျမြား အိုငျထှကျ လာတော့သညျ။ ဦးမငျးနိုငျ လီးထိပျမှာ စောကျခေါငျးဝလေး ထောကျမိခြိနျ ဗဈြကနဲ့ လီးတဝကျခနျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ အဖုတျလေးထဲ တိုးဝငျသှား၏။ ” ခုန … လိုးပွီးသားလေ … စန်ဒာ … ရုနျးမနပေါနဲ့ ”\n” အဟငျ့ ဟငျ့ … ကမြ ယောကငြ်္ားမှတျလို့ ပေါ့ … ထုတျ ထုတျ … ရှငျ့ဟာကွီး ထုတျပါရှငျ … နာလို့ပါ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ ဒျေါစန်ဒာကြေျာ့၏ လကျနှဈဖကျအား လှတျ မပေးသေးပဲ ခါးအားဖွငျ့ အပျေါမှ တခကျြခငျြး ခှလိုး နသေညျ။ ကလေးတယောကျ အမေ ဖွဈသျောလညျး တုတျခိုငျထှားကွိုငျးသော ဦးမငျးနိုငျ လီးကွီးအတှကျ စောကျခေါငျးပေါကျလေးမှာ ကဉျြးနပွေနျ၏။ လီးကွီး ပွနျထုတျတိုငျး စောကျပတျ အတှငျး နှုတျခမျး သားလေး မြား ဒဈဖွငျ့ ခြိတျပါ လာကာ စောကျပတျလေး ရဲခနဲ ရဲခနဲ ပွဲလနျ သှားတော့သညျ။ ပွနျဖိလိုးခြိနျ အဖုတျ နူတျခမျး သားမြား လီးအရညျပွားဘေး လိပျဝငျသှားရာ ဦးမငျးနိုငျမှာ တရှီးရှီး စုပျသပျရငျး စောကျဖုတျ အရသာ တှနေ့မေိ၏။\n” အားးးးး အငျ့ … အငျ့ … ထှကျကုနျပွီ … အမလေးးးး ” ဒျေါစန်ဒာကြျောတယောကျ ငွငျးဆနျရငျး စောကျခေါငျး အတှငျးသားထဲ ပှတျတိုကျ ခြိတျဆှဲနသေော ဦးမငျးနိုငျ လီးကွီး၏ အထိတှအေ့ောကျ ဝပျဆငျး သှားရသညျ။ စိတျဆိုးသညျ့ ဟနျလေးဖွငျ့ ဖငျကွီးကော့ကာ ဆီးခုံးခငျြး ထိအောငျ ပငျ့ဆောငျ့ပေးရငျး စောကျရညျ မြား ထောငျပနျး နတေော့၏။ ဦးမငျးနိုငျမှာ လီးအား ဆှဲထုတျကာ ခါးကော့ ပနျးနသေော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ စောကျပတျအုံလေးအား လီးထိပျဖွငျ့ တဘတျဘတျ ရိုကျခနြပွေနျသညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ စောကျရညျပနျးထုတျနစေဉျ ဦးမငျးနိုငျ၏ လီးဖွငျ့ ရိုကျခကျြမြားက စောကျစိလေးပျေါ ကရြောကျလာကာ အသဲခိုကျအောငျ ခံစား နရေတော့၏။\nထိုစဉျ ဦးမငျးနိုငျမှာ ကော့တကျနသေော ခါးလေးအား စုံကိုငျပွီး ဒူးထောကျလကျြ အနထေားနှငျ့ပငျ မီးပှငျ့မတတျ ဆှဲလိုးလိုကျပွနျသညျ။ ” ရှီးးးးးးး … အားးးး အားးးးး … အမလေးးးး … သပွေီ သပွေီ … အ အားးးးးးး ” အားပါသော လိုးခကျြမြားက သားအိမျဝထိ ဒုတျကနဲ့ ဒုတျကနဲ့ လာဆောငျ့မိသဖွငျ့ ငယျသံပါအောငျ အျောမိလိုကျ၏။ အျောလိုကျသံက ဦးမငျးနိုငျပငျ လနျ့သှား ရကာ လိုးခကျြမြား လြော့ခြ ပဈလိုကျ ရတော့သညျ။။ ဦးမငျးနိုငျ၏ လိုးခကျြမြားက လီးအရငျးထိ ဝငျသှားရုံမကာ လဥနှဈလုံးက တဘတျဘတျဖွငျ့ ဖငျဝလေးပါ ရိုကျမိကာ လိုးအား ပွငျးထနျလှနျးလှ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောသာ မက လငျဖွဈသူနှငျ့ အကွိမျကွိမျ လိုးခဲ့သော ကုတငျလေးပါ ဦးမငျးနိုငျ လိုးခကျြမြားအောကျ လှုပျခါနရေသညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျော စောကျရညျမြား ကုနျစငျသှားခြိနျ ပေါငျနှဈဖကျမှာ ဦးမငျးနိုငျ ပုခုံးပျေါ ရောကျရှိနေ၏။ပေါငျနှဈခြောငျး ဒူးထောကျ ထမျးလကျြ အနထေားနှငျ့ အံကွိတျလိုးရာ စောကျဖုတျလေးအား ဖွဲပေးသလို ဖွဈရာ လီးအဝငျအထှကျ ရှငျးရှငျးလငျးလငျး ၂ဦးစလုံး မွငျနရေသညျ။\n” အားးးး … အငျ့ … ဘှတျ ဘှတျ … အား … အားးးး ” ဦးမငျးနိုငျမှာ မနားတမျးဆှဲလိုးရငျး လီးတနျတလြှောကျ ကငျြတကျလာသဖွငျ့ ပေါကျနှဈဖကျ အောကျပွနျခကြာ နို့အုံနှဈဖကျအား ကုနျးစို့ရငျး လရညျမြား ပနျးထုတျပွီး ဇပျငပျဇပျငငျဖွငျ့ တဖွညျးဖွညျး ငွိမျသကျ သှားတော့၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျော လကျမြားကလညျး အလိုလြောကျ ဦးမငျးနိုငျ ကြောပွငျအား ခပျတငျးတငျး ဖကျတှယျထား လိုကျမိသညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျော သတိမထားမိလိုကျသညျမှာ အဖွဈပကျြမြားအား ဦးမငျးနိုငျမှ ဖုနျးဖွငျ့ ရိုကျယူ ထားခွငျးပငျ။ နောကျရကျမြားတှငျ အကွပျကိုငျကာ အမြိုးမြိုး နှိပျစကျပွီး လိုးတော့၏။ ” စန်ဒာ … ကိုသျော ရောကျနတော ကွာပွီ … ဘာတှေ တှေးနတောလဲ ” ” ဟငျ … ကိုသျော … ဟို ဟို … ကိုမငျးနိုငျရော မပါဘူးလား ” ” မငျးနိုငျက … ဒီည မိုးခြုပျမှာ စန်ဒာရဲ့ … တခွား သူငယျခငျြးတှေ … သှားတှနေ့တော … ဘီယာ လုပျကှာ … ဒီညတော့ ကိုသျော တယောကျထဲ … အမူး သောကျရတော့မှာ … ပွီးမှ … ဟောဒီက မယားခြော လေးနဲ့ … ခိခိ ”\n” အိုရျ … ကိုသျော နျော … သှား … ဟှနျ့ ” လငျတျောမောငျ အတှကျ အမွညျးမြား ကွျောလှျောရငျး သကျပွငျးရှညျကွီး ခမြိလိုကျသညျ။ ၅ရကျလောကျ ရှိနသေညျ လငျဖွဈသူ ဘီယာသောကျတိုငျး ၄လုံးလောကျ ကြျောကြျောတှငျ ဦးမငျးနိုငျ ပေးထားသော အိပျဆေး အစကျကလေး ခပျကာ ဘီယာ ငှဲ့ပေးလိုကျသညျ။ ထို ဘီယာခှကျ ကုနျသညျနှငျ့ လငျတျောမောငျ ဦးနသေျောမှာ အိပျပြျောသှားပွီး မနကျ ၉နာရီလောကျမှ နိုးလာလရှေိ့၏။ ခုလညျး ဦးမငျးနိုငျမှာ မနကျက တခါ လိုးပွီး ညပိုငျး ထပျလိုးရနျ အိပျဆေး ခပျခိုငျးထားပွနျသညျ။ ည ၁၀နာရီ လောကျ ဦးနသေျော ဘီယာ သောကျရငျး အိပျဆေး အရှိနျဖွငျ့ တခူးခူး ဟောကျကာ ဧညျခနျးထဲတှငျ အိပျပြျောသှားတော့၏။\nခငျပှနျးဖွဈသူ ကိုယျလုံးအား မနိုငျတနိုငျ မကာ အိပျခနျးထဲ တှဲပို့ထားလိုကျရသညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ လငျဖွဈသူအား အိပျခနျးထဲ ပို့ရငျး ခဏလှဲနရော အိပျခနျးပွငျမှ အခကျြပေးသံ ကွားရသညျနှငျ့ ခကျြခငျြး လှဲနရောမှ ထကာ အိပျခနျးထဲမှ ထှကျလာခဲ့၏။ အခနျးတခနျးကြျောမှ အိပျခနျးလေး မီးလငျးနကော တံခါး ဟထားသဖွငျ့ တှနျးဝငျရငျး တံခါး ပွနျစိထားလိုကျတော့သညျ။ အခနျးထဲ ရောကျသညျနှငျ့ ကုတငျ၏ တောငျဘကျ ကြှနျးထိုငျခုံပျေါ ထိုငျကာ သူမအား စိုကျကွညျ့နသေော ဦးမငျးနိုငျအား တှလေို့ကျ ရ၏။\n” နသေျော … အိပျသှားပွီ မလား ” ” ဟုတျ ” ” လာစမျး … ဒီနား … ထမိနျ ခြှတျစမျး ” ဦးမငျးနိုငျ လှမျးပွောရာ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ထမိနျခြှတျခရြငျး မတျတပျရပျလကျြ အနထေားဖွငျ့ ရှတေ့ညျတညျ့ ရပျနလေိုကျသညျ။ ပေါကျတနျ တုတျတုတျ ဖှေးဖှေး ကွားမှာ စောကျမှေးအုံကွီး မွငျသညျနှငျ့ ဦးမငျးနိုငျ မကျြနှာတခကျြ ပကျြသှားတော့၏။ ” တောကျ ” ” အငျ့ … အ …… အငျ့ … အမလေး … နာလိုကျတာ တျောပါတော့ … ကိုမငျးနိုငျရယျ … အဟငျ့ ဟငျ့ ” ” နောကျတခါ … ငါ ခိုငျးတဲ့အတိုငျး လုပျမှာလား … ပွောစမျး ” ” လုပျပါမယျ … ရှငျ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ သူ့ရှေ့ ရပျနသေော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ပေါငျဂှမှ စောကျမှေးအုံအား လကျဖွငျ့ တဗွဈဗွဈ ဆှဲနူတျပဈနေ၏။ မနကေ့ စောကျမှေးရိတျခိုငျးထားရာ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ မနကျပိုငျး ဦးမငျးနိုငျ အလိုးခံပွီးသညျနှငျ့ နလေ့ညျပိုငျး လငျဖွဈသူ ဦးနသေျောအား ထပျမံ အလိုးခံခဲ့သဖွငျ့ ညနစေောငျးထိ အိပျပြျော သှားခဲ့၏။\nအိပျယာ နိုးလာစဉျ ရခြေိုးကာ ဧညျ့ခနျးထဲ ခဏထိုငျစဉျ လငျတျောမောငျ ဦးနသေျော အပွငျမှ ပွနျရောကျ လာသဖွငျ့ အမွညျးမြား လုပျပေးရကာ အမှေး ရိတျခိုငျးသညျ့ ကိစ်စအား မလြေ့ော့သှားတော့သညျ။ ” နောကျတခါ … ငါခိုငျးတဲ့ အတိုငျး မလုပျရငျ … ဒီ့ထကျ နာမယျ … အကငြ်္ီပါ ခြှတျစမျး ” ” ဟုတျ … အဟငျ့ ဟငျ့ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ ထိုငျခုံပျေါ ထိုငျရငျး ဘောငျးဘီ ဇဈဖှငျ့ကာ လီးအား ဆှဲထုတျလိုကျ၏။ ” လာစမျး ငါ့ရှေ့ … ထိုငျပွီး ပါးစပျဟထား ” ဒျေါစန်ဒာကြျော ကိုယျလုံးတီး အနထေားဖွငျ့ ဦးမငျးနိုငျ ပေါငျကွား ဒူးတုတျထိုငျကာ နူတျခမျးလေး ဟထားပေး၏။ ” ပါးစပျကို … ရသလောကျဟ … ငါ့လီးထိပျနား တညျ့တညျ့လေးထား ” ဦးမငျးနိုငျမှာ သူ့ပေါငျကွားရှေ့ ထိုငျနသေော ဒျေါစန်ဒာကြျော အား စိုကျကွညျ့ကာ အမိနျ့ဆနျဆနျ ပွောဆိုနပွေနျသညျ။\nဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ မလှနျဆနျရဲဘဲ ကွမျးပွငျပျေါ ဒူးတုတျ လကျြ အနထေားဖွငျ့ လီးထိပျနား ပါးစပျဟထား ပေး၏။ ဦးမငျးနိုငျမှာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ အပွုမူကွောငျ့ ကနြေပျ အားရ နကော လီးထိပျ တညျ့တညျ့ ဟနသေော ပါးစပျလေးထဲ ဒဈဖူး တကေ့ာ ဖငျရှုံ့ပွီး သေးမြား ညှဈထုတျလိုကျသညျ။ လီးထိပျ အပေါကျလေးမှ ငံကြိကြိ သေးရညျမြားက ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ အာခေါငျထဲထိ အရှိနျ ပွငျးပွငျး နှငျ့ ပနျးထှကျသှားတော့၏။ ” ဝု … ဖလူးးး … အဟှတျ ဟှတျ ဟှတျ ” ငံကြိကြိ အရသာနှငျ့ သေးရညျမြား အဆကျမပွတျ ဝငျရောကျလာသဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ တဟှတျဟှတျဖွငျ့ သီးကာ ခြောငျးဆိုး နပွေနျသညျ။\nဦးမငျးနိုငျမှာ သေးပနျးရငျး ခဏရပျကာ ဒျေါစန်ဒာခြို၏ နို့သီးခေါငျး ၂ဖကျအား လကျဖွငျ့ လိမျဆှဲပဈတော့၏။ ” ငါ့သေးကို … ရှံတယျပေါ့ … ဟုတျလား … ဟမျ ” ” အမလေး … နာလိုကျတာ … မဟုတျပါဘူး … မြိုခရြငျး … သီးသှားလို့ပါ ကိုမငျးနိုငျရယျ … အားးး အားးး … အဟငျ့ ဟငျ့ ဟငျ့ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ နို့သီးခေါငျး ၂ဖကျအား လကျဖွငျ့ ညှဈခြေ လိမျဆှဲလိုကျသဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ မကျြရညျ မြား ဝိုငျးလာတော့သညျ။ ” နောကျတဈခါ … ငါသေးပေါကျထညျ့ရငျ … အသကျအောငျ့ပွီး မြိုခြ … မသီးစနေဲ့ … အငျ့အငျ့ ” ” ဟုတျ … အမလေးးး အ အ …… သပေါပွီ … တျောပါတော့ရှငျ … နာလို့ပါ ” ” ပါးစပျ ပွနျဟ … သေးက ကနျြသေးတယျ မပွီးသေးဘူး ” ဦးမငျးနိုငျ စကားဆုံးသညျနှငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ လီးထိပျတညျ့တညျ့ ကပြာကယာ ပါးစပျလေးဟ ပေးထားလိုကျ၏။\nဒီတကွိမျ ဦးမငျးနိုငျမှာ အောကျ နူတျခမျး ပျေါ ဒဈဖူး မေးတငျကာ ဖွညျးဖွညျးခငျြး ပေါကျထညျ့လိုကျတော့သညျ။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ သိမျငယျစိတျဝငျနရောမှ လီး အရညျပွားနှငျ့ မကျြနှာတဝိုကျ ပှတျသပျပေးစဉျ ခံစားမှု့ ပွောငျးလာကာ ရမ်မကျသှေးမြား ဆူကွှ လာရသညျ။ ဦးမငျးနိုငျ ပေါငျကွားမှ လီးမှာ သူမ မကျြနှာရှေ့ ဆတျခနဲ ဆတျခနဲ ထောငျမတျနေ၏။ ဖွူဖှေး တုတျခိုငျသော သူမ ပေါငျတနျနှဈဖကျကွား ဆီးခုံးလေးထကျ နကျမှောငျ တှနျ့လိပျနသေော စောကျမှေးအုံကွီးအောကျ စောကျပတျ အုံမှာ တဆဈဆဈဖွငျ့ ဖေါငျးကွှနပွေနျသညျ။ ဦးမငျးနိုငျ လကျတဖကျမှာ လီးအရညျပွားအား စုလိုကျဖွဲလိုကျ ပှတျသပျနရော ဒဈကွီး ကားထှကျလာတိုငျး အနီးကပျ မွငျကှငျးကွောငျ့ ရမ်မကျခိုးမြား ဟုနျးခနဲ တောငျလောငျ လာ၏။\nအသားမြား တဆကျဆကျ တုနျလာကာ တဈကိုယျလုံး ကွကျသီး ထနပွေနျသညျ။ ” ထရပျပွီး … ဟိုဖကျလှညျ့ … ဖငျကုနျးစမျး ” ထူးထူးခွားခွား ဦးမငျးနိုငျ ခိုငျးသမြှ လုပျပေး နရေသညျကို စိတျထဲ အားရကနြေပျသလို ခံစားလာရ၏။ ဦးမငျးနိုငျအား ကြောပေးကာ မတျတပျရပျလကျြ အနထေားဖွငျ့ ဒူးကှေးကာ လကျထောကျထားရငျး ဖငျကွီး နောကျပဈ ထားလိုကျပွနျသညျ။ ဦးမငျးနိုငျမှာလညျး သူငယျခငျြး ဖွဈသူ၏ မယားခြောလေး ဖငျကွားမှ ပွူးထှကျ နသေော စောကျဖုတျကွောငျ့ ကာမစိတျမြား ထကွှနေ၏။ ဦးမငျးနိုငျမှ ခုံပျေါထိုငျနရောမှ ဆကျကနဲ့ ထရပျပွီး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ခါးလေးအား စုံကိုငျ လိုကျသညျ။\nဖေါငျးကွှ နသေော စောကျပတျအုံအား လီးထိပျ လာတေ့ သညျနှငျ့ မကျြလုံးလေးမိတျကာ လီးအဝငျ စောငျ့နေ လိုကျ၏။ ” ဗဈြ … အားးးး ” ရုတျတရကျ ပဈဆောငျ့လိုကျတဲ့ လီးကွီးကွောငျ့ ခေါငျးမော့ သှားပွီး ဖငျကွီးကော့တကျသှားပွနျသညျ။ မနားတမျး ဆောငျ့ခကျြမြားအောကျ ဖငျသားစိုငျမြား တုနျခါနရော ဦးမငျနိုငျ အဖို့ လိုးမဝ နိုငျအောငျ ဖွဈနေ ရှာ၏။ ” ဘှတျ ဘှတျ … ဖှပျ … ဗဈြ …… အ …… ဆောငျ့ဆောငျ့ … မရပျနဲ့ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော မထိနျးနိုငျတော့ပဲ ပါးစပျမှ ဖှငျ့၍ တောငျးဆို နရေပွနျသညျ။\nဆောငျ့ခကျြမြား မွနျလာကာ စောကျပတျ ထဲ လီးဝငျလီးထှကျ သံမြား ဆူညံလာ၏။ ဦးမငျးနိုငျ လီးကွီး စောကျခေါငျးထဲ တဒုတျဒုတျနှငျ့ သှေးတိုး လာသဖွငျ့ ပွီးတော့မညျမှနျး ခံစားသိရှိနသေညျ။လီးကွီးအား စောကျခေါငျး အတှငျးသားမြားနှငျ့ ညှဈကာ ဖငျကွီး ဝိုကျပေးနစေဉျ ဦးမငျးနိုငျ လကျနှဈဖကျမှာ ခါးကိုငျ ထားရာမှ တငျးမောကျနသေော နို့အုံအား ပွောငျးကိုငျကာ အားရှိသလောကျ ဆှဲလိုးနတေော့၏။ ” ဖှပျဖှပျ … အ … ကောငျးလိုကျတာ … ဘှတျ ဘှတျ … အားဟား … ရှီးးးးးးးးးး … ပွှတျ … ပွှတျစှပျ … ဒုတျ အ အားးးးးး ” ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ တအားအား ညညျးရငျး ဖငျကွီး ရသလောကျ နောကျပဈ ကော့ထား ပေးလိုကျသညျ။ စောကျခေါငျးထဲ ပူကနဲ့ ခံစားလိုကျရပွီး လီးအား ဆှဲထုတျ သှားခြိနျ လရညျမြားနှငျ့ စောကျရညျမြား ပေါငျးပွီး ပှကျကနဲ့ အနျထှကျလာတော့၏။\nပေါငျခွံထဲ အဖုတျမှ ထှကျကသြော အရညျမြားအား ဦးမငျးနိုငျမှာ လကျခြောငျးဖွငျ့ သပျယူရငျး ပါးစပျနား ကပျပေးရာ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ မကျမကျ မောမော စုပျယူ မြိုခမြိနသေညျ။ အခနျးထဲ ရခေဲ သတ်ေတာ ထဲမှ အအေးဗူး တဈဗူးစီ ထုတျသောကျရငျး အမောဖွေ လိုကျကွ၏။ တဖွညျးဖွညျး ဦးမငျးနိုငျ ပွနျရမညျ့ရကျက နီးကပျလာခဲ့သညျ။ လငျဖွဈသူ ဦးနသေျောနှငျ့ ပတျစပို့ ကိစ်စမြားလုပျကာ နိုငျငံခွား ပွနျမညျ့ နောကျဆုံးည ရောကျရှိလာ၏။ ထုံးစံအတိုငျး စားကွသောကျကွဖွငျ့ အမှောငျထု ကွီးဆိုးလာရာ ညနကျလာတော့သညျ။ ထူးထူးခွားခွား လငျတျောမောငျအား အိပျဆေး မခတျခိုငျးသဖွငျ့ ဘေးမှ အမွညျး ပွငျဆငျပေးရငျး အခွနေေ စောငျ့ကွညျ့နရေပွနျ၏။\n” မငျး … ဒီတခါ ပွနျရငျ … အပွီး ပွနျလာကှာ … မငျးနိုငျ ” ” အေးပါ … နသေျောရာ … ငါလညျး မွနျမာပွညျမှာပဲ … အခွခေတြော့မှာပါ … ဟိုက ရှယျယာ တှေ အကုနျ ရောငျးထုတျပွီးတာနဲ့ … ပွနျလာခဲ့မယျ ” လငျဖွဈသူ ဦးနသေျောနှငျ့ စကားပွောရငျး ဦးမငျးနိုငျ ခွထေောကျ တဖကျမှ စားပှဲခုံအောကျမှ ဆနျ့ထှကျလာပွီး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ပေါငျကွားထဲ ရောကျရှိလာသညျ။ ကိုယျလုံးလေး ဆကျကနဲ့ တုနျကာ လှမျးကွညျ့စဉျ ဦးမငျးနိုငျမှာ ခပျတညျတညျဖွငျ့ ဦးနသေျောအား စကားပွောနေ၏။ စားပှဲခုံ၏ တောငျဖကျတှငျ ဦးမငျးနိုငျ ထိုငျနပွေီး မကျြနှာခငျြးဆိုငျ ခုံ၂လုံးတှငျ ဒျေါစန်ဒာကြျောနှငျ့ ဦးနသေျော ထိုငျနကွေသညျ။ ဦးမငျးနိုငျနှငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော မှာ မကျြနှာခငျြးဆိုငျ အနထေားမို့ ခွဆေနျ့ထုတျရာ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ပေါငျကွားတညျ့တညျ့ ထောကျမိ တော့၏။\nခွမေထိပျလေးမှာ ထမိနျအပွငျမှ ပေါငျဂှထဲ ထိုးကလျောနသေဖွငျ့ စောကျပတျအုံ ထိပျရှိ အစိလေးအား ထိမိစဉျ ဒျေါစန်ဒာကြေျာ့ ကိုယျလုံးလေး တုနျတကျ သှားသညျ။ လငျဖွဈသူ ဘေးထားပွီး သူစိမျး ယောကငြ်္ား တယောကျက ခွမေလေးဖွငျ့ အဖုတျအား ကလိ ပေးနေ သဖွငျ့ စိတျထဲ တရှိနျးရှိနျးလေးနှငျ့ လငျတျောမောငျ ဦးနသေျောအား ခိုးကွညျ့ရငျး ခွမေလေးအား ပေါငျနှငျ့ ညှပျထားလိုကျပွနျ၏။ တဖွညျးဖွညျး ဦးနသေျော စကားမြားမှာ အာလေး လြှာလေး ဖွဈလာကာ မူမမှနျ တော့ပေ။ သူငယျခငျြး ဖွဈသူနှငျ့ ခှဲခှာတော့မညျ့ ညမို့ အတိုငျးဆ မရှိ သောကျမိနသေညျ။ ခဏအကွာ ဦးနသေျော တယောကျ စားပှဲခုံပျေါ ခေါငျးစိုကျ သှားတော့၏။\nဦးနသေျော မှောကျသှား သညျနှငျ့ ဦးမငျးနိုငျ မှာ ထရပျရငျး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ဘေးနား လြှောကျလာကာ ဘောငျးဘီ ဇဈဖှငျ့လိုကျသညျ။ မတျတပျ ရပျလကျြ အနထေားဖွငျ့ လီးအား ထုတျကာ ဒျေါစန်ဒာကြျော ခေါငျးအား ဆှဲလှညျ့ရငျး ပါးစပျနား လီးထိပျ တပေ့ေး နေ၏။ ” ဟငျ … ကိုမငျးနိုငျ … ဟို ဟို … ” စကားပွောရငျး လငျတျောမောငျ ကွားသှားမညျ စိုးသဖွငျ့ ပါးစပျလေး လကျနှငျ့ ပိတျကာ ဦးမငျးနိုငျအား မကျြရိပျ မကျြကဲ ပွနသေညျ။ ” မပူပါနဲ့ … ခုန နသေေျာ့ ဘီယာခှကျထဲ … ငါ … အရကျတှေ … ရောထညျ့ထားလိုကျပါတယျ ” ” အု … ပလှပျ … ပွှတျ ပွှတျ …… ဝူးးး အု ” ဦးမငျးနိုငျမှာ ပွောလညျးပွော ပါးစပျအား ဖိလိုးနသေညျ။ လိငျနှငျ့ ပကျသကျပွီး အထကျစီးမှ ဆကျဆံခံလိုကျရတိုငျး သိမျငယျစိတျလေး ဝငျရောကျလာပွနျ၏။\nသို့သျော လငျဖွဈသူ၏ အပွုစု အယုယနှငျ မတူပဲ ကွမျးကွမျး တမျးတမျး ပွောဆို ဆကျဆံခြိနျခဏ ထူးဆနျးစှာ သာယာ နမေိပွနျသညျ။ ” ကောငျးတယျမလား … ပါးစပျကို လီးနဲ့ … လိုးပေးတာ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ ယုတျမာ ရိုငျးစိုငျးသော စကားမြားပွောကာ လီးအားထုတျကာ ပါးပွငျနှငျ့ ပါးစပျအား လီးတနျဖွငျ့ တဘတျဘတျ ရိုကျပေးနေ၏။ ” ကွိုကျလား … ဖွစေမျး … စန်ဒာ ” မေးလညျးမေး ပါးစပျထဲ လီးပွနျထညျ့ကာ အရငျးထိ ဆောငျ့လိုးလိုကျပွနျသညျ။ ” အု … ဖလု … ဝေါ …… အငျး ကွိုကျတယျ ” လီးပွနျအထုတျ အသကျလုရှုကာ ပွနျဖွလေိုကျရ၏။ ” ခဏနေ … စန်ဒာ့ … လိုးမယျ့ လီးကွီး … အားရအောငျ စုပျထားစမျး … ရော့ အငျ့ ” လြှာရဲ့ အထိအတှနှေ့ငျ့ အာခေါငျပြော့လေး ပှတျတိုကျ မှု့ကွောငျ့ လီးကွီးက တောငျမတျပွီး မာထငျလာရာ ဦးမငျးနိုငျမှာ လညျပငျကွောတှေ ထောငျလာပွီး ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ နူတျခမျးဒေါငျ့မှ အကြိအခြှဲတှေ ထှကျလာမှ လီးကွီးကို ဆှဲထုတျပေးလိုကျ တော့၏။\nပွောငျလကျနတေဲ့ လီးကွီးက သူမ မကျြနှာရှေ့ ရမျးခါနသေညျ။ လငျဖွဈသူ အမွတျတနိုး နမျးရှိုကျနသေော နူတျခမျးလေးအား လီးနှငျ့ အလိုး ခံလိုကျရတိုငျး စိတျထဲ ဝမျးနညျးသလိုလို ကနြေပျ သလိုလိုနှငျ့ ခံစားမှု့က ရှုပျထှေးနေ၏။ ” ကောငျးလိုကျတာ … စန်ဒာရာ … နသေျော ခုနေ နိုးလာပွီး … မွငျရငျ … ဘယျလို နမေလညျး မသိဘူး ” ဦးမငျးနိုငျ မှာ ပွောပွီးသညျနှငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ခုံအား ဆှဲလှညျ့ကာ ပေါငျကွား ဒူးထောကျ ခါးညှတျရငျး ပေါငျတနျနှဈဖကျအား ဆှဲဖွဲလိုကျ၏။ ” အာ ” ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ လငျဖွဈသူ ဘေးထာပွီး သူစိမျးယောကငြ်္ားမှ သူမစောကျပတျလေးအား ဖွဲကွညျ့နသေဖွငျ့ မကျြနှာပူကာ ခေါငျးလေး ဘေးလှဲ ထားလိုကျပွနျသညျ။ လငျတျောမောငျ နိုးလာမလားဟု တှေးကာ စိတျထဲ တရှိနျးရှိနျးလေး ဖွဈနရေ၏။\nရုတျတရကျ အဖုတျလေးပျေါ ဦးမငျးနိုငျ လြှာဖြားလေး ထိကပျလာသဖွငျ့ အတှေးစ ပကျြကာ ခုံပျေါ ထိုငျလကျြအနထေားနှငျ့ အောကျဖကျ ငုံ့ကွညျ့မိသညျ။ ဦးမငျးနိုငျမှာ စောကျခေါငျးပေါကျလေးမှ စ၍ အစိလေးပျေါထိ လြှာအပွားလိုကျ ပငျ့ယကျပေးသဖွငျ့ ဖငျကွီး အလိုလို ကွှတကျ သှားရပွနျ၏။ လငျတျောမောငျ ဦးနသေျော ခဏတိုငျး ယကျပေးသျောလညျး ခံစားမှု့က ဒီလောကျ မကွှခဲ့ပေ သူမကိုယျသူမ အံအောနသေညျ။ စောကျစိ လေးမှာ ပွူးထှကျလာပွီး စောကျရမြေား အိုငျလာကာ ဖငျကွားထဲထိ စီးကလြာတော့၏။ အဖုတျဘေး နူတျခမျးသား နှဈဖကျ ဖေါငျးကွှလာရငျး အလိုလြောကျ ပေါငျတနျလေး ထပျဖွဲကာ ခါးကော့ ပေးနပွေနျသညျ။ ထိုစဉျ ဦးမငျးနိုငျမှာ စောကျပတျ နူတျခမျးသား နှဈဖကျအား ဘယျလကျဖွငျ့ ဖွဲကာ ညဘကျ လကျခလယျဖွငျ့ အထကျအောကျ ဖိဆှဲပေးလိုကျ၏။\n” အ …… ရှီးးးးးးးးး …… အဟငျ့ ဟငျ့ ” စောကျပတျ အတှငျးနှုတျခမျးသားကလေးမြားအား လကျခြောငျးထိပျဖွငျ့ ဖိပှတျရငျး အကျကှဲကွောငျး ထိပျနားမှ အစိလေး ထိုးကလျောပေးရာ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ အကွောထဲ တဖငျြးဖငျြးနှငျ့ အရသာ ထူးနရေသညျ။ လကျခြောငျးလေးအား အဖုတျထဲ ထိုးမှရေငျး အကျကှဲကွောငျးအတိုငျး အထကျအောကျ ပှတျဆှဲပေးရာ အရညျကွညျလေးမြား စိမျ့ထှကျလာ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ဘေးမှ မူးမှောကျနသေော လငျတျောမောငျအား ဂရုမစိုကျတော့ပဲ အားမလို အားမရဖွငျ့ ဖငျကွီး ကော့ကာ လကျခြောငျးထိပျနှငျ့ စောကျခေါငျးပေါကျအား လိုကျတနေ့ရေပွနျသညျ။\n” ထပွီး … စားပှဲခုံပျေါ ပကျလကျ လှနျလိုကျ ” ဦးမငျးနိုငျမှာ စားပှဲခုံပျေါ ပကျလကျအနထေားနှငျ့ ကော့ပြံနသေော ဒျေါစန်ဒာကြျောအား ကွညျ့ရငျး စောကျပတျထဲ ဒဈမွုတျကာ ဖွညျးဖွညျးခွငျး ဖိသှငျးပဈ၏။ တဗဈြဗဈြ မွညျသံနှငျအတူ အဖုတျထဲ လီးကွီး အရငျးထိ ဝငျသှားတော့သညျ။ ” အီး …… ကြှတျကြှတျ … ဖွေးဖွေးလုပျနျော … ရှငျ့ဟာက … တုတျတယျ … ကိုမငျးနိုငျ … အဟငျ့ ” တခကျြထဲနှငျ့ လီးအရငျးထိ ဝငျလာသဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ မကျြစိမကျြနှာ ပကျြကာ ဒူးကှေး မွှောကျပွီး ခုံပျေါ ထောကျထားသော လကျမောငျးအိုး ၂ဖကျအား ဆုပျကိုငျ ထားလိုကျ၏။\nတုတျခိုငျ ကွီးမားသော လီးကွီးမှာ စောကျပတျထဲ မဆနျ့မပွဲ ဝငျထှကျနသေညျ။ ဒူးမွှောကျခံထားသဖွငျ့ လီးအရငျးနား ရောကျတိုငျး ကပျမသှားစရေနျ ဒူးဖွငျ့ တှနျးထားရ၏။ စောကျခေါငျးဝ လေးမှာ လငျဖွဈသူ ဦးနသေျော လီးတခြောငျးသာ ဝငျဘူးသဖွငျ့ စံခြိနျမှီ လီးကွီးအား အံကွိတျခံနရေသညျ။ မကျြနှာတဝိုကျ ခြှေးစေးပွနျကာ အံကွိတျခံနသေော မကျြနှာခြောခြောလေးအား ကွညျ့ကာ ဦးမငျးနိုငျမှာ နို့အုံတဖကျအား ကုနျးစို့ကာ နို့သီးခေါငျး နီတာရဲလေးအား မနာ့တနာ ကိုကျပေးလိုကျ၏။ လီးတဝကျလောကျပဲ အထုတျသှငျး လုပျကာ လှတျနသေော နို့အုံတဖကျအား ညှဈခြေ ပေးနတေော့သညျ။\nခဏအကွာတှငျ လီးအရငျးထိ ဆကျကနဲ့ ဆောငျ့လိုးရငျး ခါးအားဖွငျ့ ဝိုကျပေးရာ လီးအရငျး အောကျဖကျမှ လဥနှဈလုံးမှာ ဒျေါစန်ဒာကြျော ဖငျဝလေးအား မထိတထိဖွငျ့ ပှတျသပျပေးသလို ဖွဈနေ၏။ စောကျခေါငျးထဲ ဒဈဖူးကွီးမှ ခြိတျဆှဲပေးရငျး နို့သီးခေါငျးနှဈဖကျအား တလှညျ့စီ စို့ပေးနသေဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျောကလညျး ပေါငျနှဈဖကျ ဖွဲပေးရငျး မသိမသာလေး ကော့ထိုးနသေညျ။ မကျြလုံးရှဲကွီးမြားနှငျ့ ဦးမငျးနိုငျအား စိုကျကွညျ့ကာ တအီးအီးဖွငျ့ ညညျးသံလေး ပေးလိုကျပွနျ၏။ ဦးမငျးနိုငျမှာ နို့စို့ရငျး မကျြနှာလေးအား အဆကျမပွတျ ကွညျ့နသေဖွငျ့ အကွညျ့ခငျြးဆုံသညျနှငျ့ နူတျခမျးခငျြး တစေု့ပျလိုကျသညျ။ နို့အုံနှဈဖကျအား စုံညှဈကာ အရငျးထိ ကပျထားသော လီးအား ဒဈဖြားနားထိ ထုတျကာ တဆုံး ဆောငျ့လိုးပဈ၏။\n” ဗဈြ … အ …… ဘှတျ … အားးးး ………… အမလေးးး ” စောကျပတျထဲ မဆနျ့မပွဲဖွငျ့ လီးကွီး ဝငျထှကျနရော ဒျေါစန်ဒာကြျော၏ ရငျဘတျလေး ကော့တကျလာပွီး လကျနှဈဖကျက ဦးမငျးနိုငျ လကျမောငျးအိုး ၂ဖကျအား ကုတျခွဈပဈသညျ။ ” အီး …… နာလိုကျတာ ကိုမငျးနိုငျရယျ … အဟငျ့ ဟငျ့ … ဖွညျးဖွညျးပဲ လိုးပါနျော ” သို့သျော ဒီတကွိမျ ဦးမငျးနိုငျမှာ မညှာတော့ပဲ ကော့ပြံနအေောငျ ဆောငျ့လိုးပဈ၏။ လီးကွီး ဝငျသှားတိုငျး ဒျေါစန်ဒာကြေျာ့ စောကျပတျနူတျခမျး သားလေးမှာ လိပျပါသှားကာ လီးပွနျအထုတျတှငျ အပွငျသို့ ဖေါငျးကားပါလာပွနျသညျ။ စောကျခေါငျး အတှငျးသားမြားအား လီးအရညျပွား တငျးတငျးဖွငျ့ ပှတျဆှဲခံရသဖွငျ့ နာလညျးနာ ကောငျးလညျးကောငျး အရသာ ၂မြိုး တပွိုငျထဲ ခံစားနေ၏။\nဦးမငျးနိုငျမှာ မနားတမျး ဖိလိုးရငျး ခါးအားဖွငျ့ ကွိတျမှကော တခကျြခငျြး ဆောငျ့လိုးပေးပွနျသညျ။ တဖွညျးဖွညျး စောကျရညျကွညျလေးမြား ထှကျလာကာ တဇှိဇှိ တဇှပျဇှပျဖွငျ့ လီးအရသာ တှလေ့ာရ၏။ လီးကွီး ပွနျအထုတျတှငျ စောကျခေါငျး ထဲ ဟာသှားသဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ဖငျကွီးကွှလာပွီး လီးအရငျးထိ လိုကျကပျပေးနမေိတော့သညျ။ အသံမထှကျအောငျ အံတငျးတငျးကွိတျရငျး ဖငျကွီးအား ကော့ကော့ ပေးနမေိတော့၏။ ” ရှီးးးး … အားဟား … အငျ့ … စန်ဒာ လေးဘကျကုနျး လိုကျ ” အလိုးခံ ကောငျးနစေဉျ ဦးမငျးနိုငျ စကားကွောငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ တုံ့ဆိုငျးတုံ့ဆိုငျးဖွဈသှားပမေယျ့ ဦးမငျးနိုငျမှာ လီးအား စောကျပတျထဲမှ ဆှဲထုတျလိုကျ၏။ ရှကျလညျးရှကျ ကာမအရှိနျလညျး တကျနသေဖွငျ့ မွနျမွနျပွီးသှားစရေနျ စားပှဲခုံပျေါတှငျ လေးဘကျထောကျ ကုနျးပေးလိုကျသညျ။\nဦးမငျးနိုငျမှာ ခါးအား လကျဖွငျ့ဖိကာ ဒူးခေါငျး ၂ဖကျအား ကားခိုငျးရငျး ဖငျကွားမှ ပွူးထှကျနသေော အဖုတျ အကျကှဲကွောငျးထဲ လီးဖွငျ့ အထကျအောကျ ပှတျသပျပေးကာ တခကျြထဲ လီးအရငျးထိဝငျအောငျ ဆောငျ့သှငျးပွနျ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျော တယောကျ အသံမထှကျအောငျ ထိနျးထားသညျ့ကွားမှ အားကနဲ့ အျောမိလိုကျပွနျသညျ။ ” အားးးးး အမေ့ … သပေါပွီ …… ကြှတျကြှတျ ” အသံကအနညျးငယျ ကယျြသှားသဖွငျ့ မူးအိပျနသေော လငျဖွဈသူမြား ကွားသှားမလားဟု စိုးရိမျနသေျောလညျး ဦးမငျးနိုငျမှာ ဆှဲဆှဲ လိုးနတေော့၏။ ဆောငျ့ခကျြက ထိထိမိမိနှငျ့ စောကျခေါငျးအတှငျးသား ထဲ ဒဈကွီးမှ ပှတျဆှဲနရော ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ ဖငျကွီးကော့ကာ လီးဝငျလာတိုငျး နောကျပွနျပွနျဆောငျ့ပေး လိုကျပွနျသညျ။\n” အို အို … ကောငျးလာပွီ ကိုမငျးနိုငျရယျ … စန်ဒာ ခံနိုငျပါပွီ … စိတျကွိုကျသာ လိုးတော့ … အ အားးး အားးးး ……… ” ဦးမငျးနိုငျမှာ တုတျခိုငျသောလီးကွီးနှငျ့ စောကျဖုတျထဲ ပဈလိုးရငျး နို့အုံ နှဈဖကျအား ဆုပျခပြေေးနေ၏။ ” ဘှတျ … အ … ဗဈြ ဗဈြ … အမလေး … ကြှတျ ” လီးကွီးမှာ အဖုတျထဲ စီးကပျြနပွေီး ဆောငျ့အားကလညျး အားပါသဖွငျ့ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာ စုပျသပျညညျးကာ စိတျတှေ ဆောကျတညျရာမရပဲ ဖငျကွီးထောငျကာ ရှကေို့ယျလုံးအား ခုံပျေါ ပိပွားနအေောငျ ကပျထား လိုကျ၏။\nသားအိမျဝ ဒုတျခနဲ့ လာလာ ဆောငျ့သဖွငျ့ အံကွိတျကာ တောငျ့ခံနရေငျး စောကျရညျမြား ပနျးထုတျ ပဈတော့သညျ။ ထိုစဉျ မူးအိပျနသေော ဦးနသေျော နိုးလာကာ အိပျခငျြမူးတူးဖွငျ့ အိမျသာဘကျ သေး သှား ပေါကျရာ ဦးမငျးနိုငျမှာ လီးအား အမွနျ ပွနျထုတျ ကာ အရငျထိုငျခဲ့သော ထိုငျခုံပျေါ ပွနျထိုငျ နလေိုကျ၏။ ဒျေါစန်ဒာကြျောမှာလညျး ခုံပျေါမှ ဆငျးကာ အရကျ ပုလငျးမြား ဘီယာပုလငျးမြား သိမျးဆညျး နတေော့သညျ။ နောကျရကျ မနကျ လငျမယား ၂ယောကျလုံး ဦးမငျးနိုငျ အား လယေဉျကှငျး လိုကျပို့ရာ ဦးနသေျောမှာ သူငယျခငျြး ဖွဈသူအား မွနျမာပွညျ အမွနျ ပွနျလာရနျ ပွောနရှော၏။\n” မငျး ရှယျယာတှေ … အကုနျရောငျးပွီး … အမွနျ ပွနျလာကှာ … မငျးနိုငျ ” ” အေးပါ … နသေျောရာ … မငျးကသာ ဇှတျချေါနတော … မငျး မိနျးမ က … မလှုပျပါလား ” ” ဟမျ … စန်ဒာကလညျး … ကိုမငျးနိုငျ ကို … မြျောနပေါ့မယျရှငျ ” ဒျေါစန်ဒာကြေျာ့ စကားကွောငျ့ ဦးမငျးနိုငျ မကျြနှာကွီး ပွုံးရှငျ သှားရာ ထိုအပွုံးကိုတော့ ဦးနသေျော တယောကျ နားလညျနိုငျမညျ မဟုတျပေ။ စိတျကူးယဉျ ဇတျလမျး လေးအား ဒီမှာပဲ ရပျနားရငျး စ/ဆုံး ဖတျရှု့ပေးသော မိတျဆှမြေားအား ကြေးဇူး တငျရှိ ပါသညျ……… ပွီးပါပွီ။\n” အ … အမေ့ … ကိုမင်းနိုင် … ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါရှင် … အဟင့် ဟင့် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် သူမတို့ လင်မယား အိပ်သော ကုတင်ပေါ်တွင် လေးဖက်ထောက်ကာ ဖင်ဘူးတောင်း ထောင်ပေးထားရ၏။ ကော့ထွက်ဝိုင်းစက်နေသော ဖင်သားစိုင် ဖွေးဖွေး ၂ခြမ်းကြား စောက်ပတ်မှာ ဖေါင်းကြွ ထွက်နေ ပြန်သည်။ ဦးမင်းနိုင်မှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ခါးလေး အား လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် စုံကိုင်ကာ ဆွဲလိုးနေ၏။ ဦးမင်းနိုင် လီးကြီး သူမအဖုတ်ထဲ တိုးဝင်လာတိုင်း စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများက အလိုလျောက် ညှစ်ပေး မိနေပြန်၏။ လင်တော်မောင်၏ ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူ နိုင်ငံခြားမှ ခဏ ပြန်လာသော ဦးမင်းနိုင်အား လင်ဖြစ်သူ ဦးနေဇော် မသိအောင် အိပ်ခန်းထဲ အလိုးခံနေရသည့် အဖြစ်။\nတွေးရင်း ဝမ်းနည်းလာကာ မျက်ရည်များ ဝဲလာစဉ် စောက်ဖုတ်ထဲမှ မာကျော တောင့်တင်းသော လီးကြီး၏ အရသာက ထူးကဲနေပြန်သည်။ လင်ဖြစ်သူ လီးထက် ထွားကြိုင်း တုတ်ခိုင်သော ဦးမင်းနိုင် လီးမှာ တချီထဲနှင့် သူမ ကာမစိတ်အား သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့၏။ စောက်ပတ်ထဲ လီးကြီး ဖိသွင်း လိုက်တိုင်း စီးစီးပိုင်ပိုင်နှင့် စောက်ခေါင်းထဲ ကျင်စိမ့်ပြီး အိမ်ထောင် သက်တမ်း တလျှောက် တခါမှ မရဘူးသော ကာမအရသာလေး ရရှိနေသည်။ ကုတင်ပေါ် အိပ်ယာခင်းအား ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းလေး မော့တက်နေရင်း ညည်းနေရ၏။ လီးကြီး တိုးဝင်လာတိုင်း ဖင်ကြီး နောက်ကော့ပေးရာ မိနစ်နှစ်ဆယ် လောက် အကြာတွင် စောက်ခေါင်းထဲ ကျင်စိမ့်လာကာ ထိန်းထားသည့် ကြားမှ စောက်ရည်များ ပန်းထွက်ကာ အထွဋ်ထိပ် ရောက်သွားရ၏။\nဦးမင်းနိုင်မှာလည်း လည်ပင်းကြောများ ထောင်လာကာ မနားတမ်း ဆောင့်လိုးရင်း သူမစောက်ခေါင်းထဲ လရည်များ ပန်းထည့် ပစ်တော့သည်။ လရည်များ ကုန်စင် သည်နှင့် အဖုတ်ထဲမှ လီးအား ထုတ်ကာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ပါးစပ်နား တေ့ပေးလိုက်ပြန်၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ လင် ဖြစ်သူ လီးတောင် ကလေး တယောက် ရသည်အထိ မစုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ သူစိမ်း ယောင်္ကျား၏ လီးအား မလွန်ဆန် နိုင်ပဲ အသက်အောင့်ကာ ပြောင်စင် နေအောင် စုပ်ပေး လိုက်ရတော့သည်။ ” အားပါးပါး … ရှီးးးး … စန္ဒာရယ် … အားဟား … ရပြီ ကုတင်ပေါ်ကဆင်းပြီး … ပါးစပ်လေး … ဟထား ” ” ရှင် … ဘာ ဘာ ဘာလုပ် … မလို့လဲ … ကိုမင်းနိုင် ” ” စကားမများနဲ့ … စန္ဒာ … မင်းနဲ့ငါ လိုးထားတဲ့ … ဗွီဒီယို ဖိုင်လေး … မင်းယောင်္ကျား နေသော့် ဖုန်းထဲ ပို့လိုက်ရမလား ”\n” ဟင် … မ လုပ် ပါ နဲ့ … ကျမ ရှင်ခိုင်းတာ … လုပ်ပါ့မယ် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် မျက်နှာလေး ဖွေးစွပ်သွားကာ ကြောက်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ဦးမင်းနိုင် စိတ်တိုင်းကျ ကုတင်အောက် ဆင်းကာ ဒူးထောက်လျက် အနေထားဖြင့် ပါးစပ်လေး ဟထားပေးလိုက်ရသည်။ ဦးမင်းနိုင်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ဗလာဖြင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ မယားချောလေးအား စူးစိုက်ကြည့်ကာ ကုတင်ပေါ်မှ ခြေနှစ်ချောင်း တွဲလောင်း ချထိုင်လိုက်၏။ ထူကဲသော မျက်ခုံးနှင့် မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်နှာချောချောလေးအား ခေါင်းမှ ဆွဲယူကာ ပေါက်ကြားထဲ သွင်းပြီး ဟထားသော နူတ်ခမ်းဖူးဖူး လေးထဲ သေးပေါက်ထည့်လိုက်တော့သည်။\n” အု … ဝူးးး ဖလူးး ဖလူးလူးးး … ဂွတ် ဂွတ် … အွိ … ဝု ဖလူးးးး ” ” ရသလောက် မျိုချ … စန္ဒာ … အင်း ဟုတ်တယ် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ၂ကြိမ် တိတိ အလိုးခံပြီးတိုင်း ဦးမင်းနိုင် သေးများ သောက်နေရ၏။ မျက်ရည်များ စီးကျလာရင်း ငံကျိကျိ သေးများအား ကြိတ်မိတ် မျိုချ ပစ်လိုက် တော့သည်။ ” ရပါပြီ … ငါ အပြင်သွားဦးမယ် … အော် ဒါနဲ့ … ညကျ … နေသော့် အရက်ခွက်ထဲ … ငါပေးတဲ့ အိပ်ဆေး ထည့်ဖို့ မမေနဲ့ ” ပြောပြီးသည်နှင့် ဦးမင်းနိုင်မှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ မျက်နှာ အနှံ့ လီးဖြင့်ပွတ်ကာ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွား တော့၏။ ဦးမင်းနိုင် အပြင် ထွက်သွားတော့မှ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် အိပ်ယာပေါ် ဝမ်းလျား မှောက်ကာ စိတ်လွတ် ကိုယ်လွတ် ငိုချလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၂ရက်ခန့်မှ အဖြစ်ပျက်များအား ပြန်တွေး နေမိ၏။ ” စန္ဒာ … သီတင်းကျွတ် ကျောင်းပိတ်ရက်ကျ … ကလေးကို … သူ့ အဘွားအိမ် ပို့ထားလိုက်ပါ့လား ” ” ဟင် … ဘာလို့လဲ … ကိုသော် ကလည်း ”\n” စန္ဒာနဲ့ လွတ်လွတ် လပ်လပ် … မနေရတာ ကြာပြီလေ ” ” အိုရ် … ကိုသော်နော် … အသက်ကြီးမှ ယွမနေနဲ့ … ဟွန့် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် ရှက်ပြုံးလေးနှင့် လင်တော်မောင်အား ပြန်ပြောနေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း တခါတခါ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပျော်ခဲ့ကြသည့် အိမ်ထောင်ဦး ဘဝ အစလေးအား သတိရမိနေ၏။ အသက် ၃၅နှစ်သာ ရောက်လာရာ ခုထိ လင်ဖြစ်သူနှင့် သားလေး ကျော်ကျော် အတွက်သာ စဉ်းစားပေး၏ သူမ အတွက် မစဉ်းစား မိပေ။ သားလေး ကျော်ကျော်မှာ ဒီနှစ် သူငယ်တန်း စတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၆နှစ်ခန့် ကလေး အတွက်နှင့် အချိန်ကုန်လာရာ ကာမစည်းစိမ်လေးများ မဝတဝဖြင့် နေလာခဲ့ရ၏။ ခု ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးနေသော် ပြောမှ ရမ္မက်စိတ်လေး နိုးထ လာခဲ့တော့သည်။\n” ဟော … ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ … စန္ဒာရယ် ” ” ဘာမှ … မဟုတ်ပါဘူး ကိုသော် ရယ် … သားလေးကို ကျောင်းပိတ်ရက် … အမေတို့ဆီ စန္ဒာ သွားပို့လိုက်ပါ့မယ် … ဒါပေမယ့် ကိုသော် … သောက်ရင် အိမ်မှာပဲ … သောက်ရမှာနော် … အပြင် မသောက်ရဘူး ” ” အင်းပါ … ၁၀ရက်စာ … ဘီယာ ဖာလိုက် ဝယ်ထားလိုက်မယ် … စန္ဒာက … အမြည်းလုပ်ပေး ” ” လုပ်ပေးမှာပေါ့ … အပြင်မသောက်ရင် … ပြီးရော ” ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ကလေးအမေ ဖြစ်သော်လည်း ခုထိ နုနယ်ချောမောတုန်းပင်။\nအသားဖြူပြီး ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားက ခုထိ လူတိုင်း ငေးယူရ၏။ ယောက်ျား ဖြစ်သူ ဦးနေသော်မှာ ကုမ္ပဏီ တခုမှ စာရင်းစစ် တယောက်မို့ မကြာခဏ နယ်မှ ကုမ္ပဏီ ရုံးခွဲများသို့ ခရီး ထွက်လေ့ရှိသည်။ ဦးနေသော်မှာ အသက် ၃၈နှစ်မို့ ဒေါ်စန္ဒာကျော်ထက် ၃နှစ်ခန့် ကြီး၏။ အပျိုဘဝတွင် ကုမ္ပဏီ အရောင်း စာရေး ဝင်လုပ်ရာ ဦးနေသော်နှင့် တွေ့ကာ အိမ်ထောင်ကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေး တစ်ယောက်ရပြီး နောက်ထပ် မယူတော့ပေ။ ဦးနေသော်မှာ စကားပြော ပါးနပ်၍ လူပေါင်းဆန့်သဖြင့် ကြားပေါက်ဝင်ငွေများပါ ရရှိနေ၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်တို့ သားအမိအား နှစ်ထပ်တိုက် ဆောက်ပေးကာ အိမ်ဖေါ် ထားရှိပေးသည်။ အိမ်ထောင်ကျကတည်းက မယားချောလေးအား အလုပ်ထွက်စေကာ အိမ်မှာပင် အေးဆေး နေခိုင်းထား၏။\nဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ အိမ်ဖေါ် ဒေါ်ညွှန်အား အိမ်မှု့ကိစ္စများ ကူလုပ်ရင်း လင်တော်မောင် အိမ်ပြန်ရောက်လျင် ကိုယ်ဖိရင်ဖိ ပြုစုပေးရုံပင်။ ခေတ်မှီ်စွာ နေထိုင်သော်လည်း ဦးနေသော်အား ချစ်ကြောက် ရိုသေစွာ နေလာခဲ့သည်။ ခုလည်း လင်တော်မောင့် ဆန္ဒအတိုင်း သားလေး ကျော်ကျော်အား မိဘအိမ် ပို့ကာ အိမ်ပြန်လာပြီး ညပိုင်း လင်ဖြစ်သူ ဘီယာသောက်စဉ် မြည်းရန် အကြော် အလှော်များ ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုပ် နေတော့၏။ အိမ်ဖေါ် ဒေါ်ညွှန့်မှာ လစာ ကြိုထုတ်၍ မွေးရပ်မြေသို့ ခဏ ပြန်သွားသဖြင့် လင်မယား ၂ယောက်သာ ကျန်ရှိရာ ကာမကိစ္စအတွက် တနေကုန် ရင်ခုန်နေမိသည်။ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ညနေပိုင်း ရေမိုးချိုးကာ လင်ဖြစ်သူ အား မျှော်နေတော့၏။\nဦးနေသော် အိမ်ပြန်ရောက်စဉ် အနက်ရောင် ကိုယ်ကျပ် အင်္ကျီလေးနှင့် ထမိန်စကပ်လေး ဝတ်ထားသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်အား ကြည့်ကာ အားရကျေနပ် နေမိသည်။ ခရီးထွက်ချိန် ဖုန်းထဲ ရိုက်ထားသော မယားဖြစ်သူ၏ ဆက်စီကျသော ပုံလေးများအား ကြည့်ကာ ဂွင်းထုရသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ပင်။ တအိမ်လုံး ၂ယောက် ထဲသာ ရှိသည်ဟုသော အသိနှင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ကော့ထွက်နေသော ဖင်သားစိုင်များ တင်းမောက် နေသော နို့အုံများက အနီးကပ် မြင်ရုံဖြင့် ဦးနေသော် မှာ စိတ်ကြွ နေတော့သည်။ ဧည့်ခန်းထဲမှ ထလာပြီး လင်ဖြစ်သူအား ဖက်နမ်းရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် ကိုယ်သင်းနံ့က ဦးနေသော် အား ရင်ခုန်စေပြန်၏။\nအသက်ရှူလိုက်တိုင်း ကြွတက် လာသော နို့အုံများက ဦးနေသော် ရင်အုပ်အား ဖိကပ် ထားသဖြင့် သွေးများ ဆူပွက် လာတော့သည်။ ” စန္ဒာရယ် … လှလိုက်တာကွာ ” ” ဟွန့် … တော်ပါ … အပိုတွေ … ခရီးထွက်တိုင်း … စန္ဒာ့ ဘက်ကပဲ ဖုန်းဆက်ရတာ ” ” ဟာ … ကိုသော် က … အလုပ်ထဲရောက်ရင် … စိတ်နှစ်တတ် လို့ပါကွာ ” ” ကဲ … ရေချိုး ကိုသော် … အမြည်း အဆင်သင့် လုပ်ပြီးသား … သောက်ပြီး အိပ်ရမှာနော် … အပြင် မထွက်ရဘူး ” ” အင်းပါ … စန္ဒာရယ် ” လင်မယားနှစ်ယောက် စကားပြောလိုက် ဦးနေသော်က သောက်လိုက် ဒေါ်စန္ဒာကျော်က အမြည်းခွံ့လိုက်နှင့် ငယ်မူငယ်သွေးများ ပြန်ကာ မိုးချုပ်မှ အိပ်ယာ ဝင်ခဲ့ကြ၏။ ဒေါ်စန္ဒာ ကျော်မှာ ညဝတ် အင်္ကျီအပါးလေးနှင့် တွဲလျက် ဂါဝန် အတိုလေး လဲကာ ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန် လှဲချလိုက်သည်။ ဦးနေသော်မှာ မယားဖြစ်သူ ကိုယ်လုံး အိအိလေးအား ဖက်ကာ နူတ်ခမ်းအား အငမ်းမရ ဆွဲစုပ် တော့၏။\n” ပြွတ် … ပလပ် ပလပ် ” နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်ရင်း ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ဖင်ကြီးအား ပွတ်သပ်နေသည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် ကလည်း ပုဆိုးပေါ်မှ ဦးနေသော် ပေါင်ကြားအား တုံ့ပြန် ပွတ်သပ်လိုက်၏။ ပေါင်ကြားမှ လီးကြီး မာထင်လာရာ ပုဆိုးခါးပုံစ ဖြည်ကာ လက်လျှို နိုက်ရင်း လီးအား ခပ်တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင် ထားသည်။ ” မာထင်နေပြီနော် … ကိုသော် ” ” အင်း … ဒီလို မနေရတာ ကြာပြီလေ … စန္ဒာကလည်း ” ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ကိုယ်လုံး စောင်းကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေထားဖြင့် ဦးနေသော် နူတ်ခမ်းအား ဆွဲစုပ်ကာ လီးအား ကွင်းတိုက် ပေးနေသည်။ ဦးနေသော်ကလည်း ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ဖင်သားစိုင်ကြီးအား ပွတ်သပ်ရင်း ညဝတ် ဂါဝန် လေးအား ဆွဲတင်လိုက်၏။ ” အဝတ်တွေ ချွတ်ရအောင် … စန္ဒာ ” ၂ယောက်သား အဝတ်စားများ ထချွတ်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ဗလာဖြစ်သွားသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ကိုယ်လုံးမှာ တက်မက်စရာပင်။\nဦးနေသော်မှာ မယားဖြစ်သူ နို့အုံအား ပွတ်သပ်ကာ ပြန်လှဲချလိုက်ပြန်သည်။ ဦးနေသော် လက်က မယားဖြစ်သူ ပေါင်ကြားကို ပွတ်သပ်နေသလို ဒေါ်စန္ဒာကျော်ကလည်း လင်တော်မောင့် လီးအား ဂွင်းတိုက်ပေးနေ၏။ ဦးနေသော် လီးမှာ ပုံမှန်ဆိုဒ်ပင် ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ လင်ဖြစ်သူ လီးကိုသာ အလိုးခံဖူးသဖြင့် အားရကျေနပ်နေမိသည်။ ခဏအကြာ ပက်လက် လှန်ပေးသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာယူကာ အပေါ်မှ ဖိလိုးတော့သည်။ ” ဗျစ် … အ … အ … ဇွိ အားးး … ဘွတ် ဘွတ် ” လီးအရင်းထိ ဝင်သွားသော်လည်း တဝက်ခန့် အထုတ် အသွင်း လုပ်ကာ ဆီးခုံခြင်း ဖိကပ်ရင်း ကြိတ်လိုးလိုက်၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ အောက်မှ လင်တော်မောင်၏ ခါးအား ဆွဲကာ ဖင်ကြီး ကော့ပေးထားသည်။\nဆီးခုံးချင်း ကပ်ကာ ကြိတ်လိုးနေသဖြင့် စောက်စိအား ပွတ်တိုက်ခံရပြီး ကာမ စည်းစိမ်လေး ရရှိ နေတော့သည်။ ” ဇွိ ဇွိ … အ … ဘွတ် ပြွတ် … ဖွပ်ဖွပ် ” ဆောင့်လိုးလိုက် ကြိတ်လိုးလိုက်ဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများက လီးအား ညှစ်ပေး နေပြန်၏။ ” ဘွတ် … ဗျစ် …… ရှီးးးးး … အားဟား …… ကောင်းလိုက်တာ စန္ဒာရယ် ” ” အ အားးးး … လိုး လိုး …… ကိုသော် … နာနာလေး ဆောင့်လိုးပေး … အင်းဟင်း ” လီးသေးသော်လည်း ဦးနေသော်၏ ထိထိမိမိ ဆောင့်ချက် များကြောင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် အထွဋ်ထိပ် ရောက်သွားချိန် စောက်ပတ် အတွင်းသား များက အလိုလျောက် လီးအား ညှစ်ပေး ထားသည်။ ဦးနေသော် လည်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လရည်များ ပန်းထုတ် ပစ်ရ တော့၏။\nခဏအကြာ နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖက်ရင်း အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ နောက်ရက် ညတွင် လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော်၏ ငယ်သူငယ်ချင်း တယောက် နိုင်ငံခြားမှ မြန်မာပြည် ပြန်လာရာ အိမ်တွင် အတူ သောက်ရာမှ မထင်မှတ်သော အဖြစ်ပျက်များ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတော့၏။ လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော်နှင့် ကျောင်းနေဘက် သူငယ်ချင်း ဦးမင်းနိုင်တို့ ရှေးဟောင်း နှောင်းဖြစ်များ ပြောကာ အရက်သောက်နေကြရင်း ည ၁၂ကျော်ကျော် တွင် အိပ်ချင်လာသဖြင့် သူမတို့ လင်မယား အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာကာ အိပ်ပစ်လိုက်၏။ လင်တော်မောင်အား စောင့်ရင်း အိပ်ယာပြင်ထက် လူးကာလိမ့်ကာဖြင့် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။ ထမိန်လေးမှာ ပေါင်လယ်ထိ လှန်တက်နေကာ ကွေးကွေးလေး အိပ်ပျော်နေစဉ် အခန်းတံခါး ဖွင့်သံနှင့်အတူ ခြေသံကြားရသဖြင့် ဖျက်ကနဲ့ နိုးလာခဲ့၏။\nသို့သော် မျက်လုံးလေး မှိတ်ကာ အိပ်ချင် ယောင် ဆောင်နေခဲ့သည်။ ခဏအကြာ ကုတင်လှုပ်သံနှင့် အတူ သူမ ထမိန်လေး ခါးထိ ဆွဲလှန်ခံလိုက်ရပြန်၏။ ကွေးထားသော ဒေါ်စန္ဒာကျော့် ပေါင်တန်ကြားမှ အမွှေး ကောက်ကောက် လေးများ ဖုံးအုပ်ထားသော စောက်ဖုတ်လေးက ပြူးပြီး ထွက်နေသည်။ ခပ်နွေးနွေး အသားစိုင် တခုက စောက်ဖုတ် အက်ကွဲကြောင်းထဲ ပွတ်ဆွဲနေရာ ဖင်ကြီး အား ကော့ပေးလိုက်၏။ လမွှေးများက ဖင်၂ခြမ်း ကြားလေးအား ကြိတ်ပွတ်နေရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ရမ္မက်စိတ်လေး ထကြွလာကာ အသံထွက် တောင်းဆို လိုက်တော့သည်။\n” လုပ်တော့ ကွာ…. ကိုသော်ကလည်း … ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး … ဟွန့် ” ခဏအကြာ သူမနောက်ကျောဘက်မှ အဖုတ်လေးအား ပွတ်ဆွဲနေသော လီးကြီးမှာ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ တိုးဝင် လာတော့၏။ ” အ … အား … ကျွတ် ကျွတ် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် မျက်တောင်များ မှေးစင်း သွားကာ နူတ်ခမ်းလေး စိကာ အံကြိတ် ညည်းငြူမိသည်။ ထူခြားသည်က လင်ဖြစ်သူ လီးမှာ ဒီည တုတ်လာသလို ခံစားနေရ၏။ စောက်ပတ် လေးထဲ လီးကြီး တိုးဝင်လာရာ ပြည့်ကြပ်နေသဖြင့် နူတ်ခမ်းသားလေးများ လိပ်ဝင် သွားတော့သည်။ ပုံမှန်လေး နောက်မှ လိုးနေရာ တခါတခါ အဖုတ်ထဲမှ လီးမှာ ကျွတ်ထွက်ပြီး လီးထိပ်က ဖင်ပေါက် လေး ထောက်မိနေပြန်၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် ဖင်ဝလေး လီးနှင့် ထောက်မိတိုင်း ခါးလေးတွန့်ကာ ကြက်သီးများ တဖြန်းဖြန်း ထလာရသည်။\n၁၀ချက်လောက် ဆောင့်လိုးလိုက် ကြိတ်လိုးလိုက်နှင့် လင်ဖြစ်သူ၏ လိုးချက်များမှာ ခါတိုင်းနှင့် မတူ တမူထူးနေပြန်၏။ ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း အသဲခိုက်အောင် ခံစားနေရ ပြန်သည်။ ” ဘွတ် …ဖွပ် … ဗျစ် ဗျစ် ဗျစ် … ဇွိ … ဖွပ် ဘွတ် ” ” အ … အား … ဖြည်းဖြည်း …ကိုသော်ရယ် … နာတယ်ကွာ … အဟင့် ဟင့် ” ” ပက်လက်လှန်လိုက်ပါ့လား … စန္ဒာ ” ” ဟင် … ရှင် ရှင် … ကိုသော် … မဟုတ် ဟုတ် …… ” နောက်ကျောဘက်မှ စကားသံကြောင့် လင်ဖြစ်သူ မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်တော့သည်။ ချက်ချင်း ဒူးကွေး လျက် အနေထားမှ ကိုယ်လုံးလှည့် ကြည့်လိုက်ရာ အောက်ပိုင်း ဗလာဖြင့် သူမနောက်ကျောဘက်မှ ဘေးတစောင်းလှဲကာ လိုးနေသော လင်ဖြစ်သူ၏ ငယ်သူငယ်ချင်း ဦးမင်းနိုင် အား တွေ့လိုက်ရ၏။\nကြောင်ကြည့်နေစဉ် ဦးမင်းနိုင်မှာ သူမအား ပက်လက် လှန်ကာ အပေါ်မှ ခွထားလိုက်ပြန်သည်။ ” အဟင့် ဟင့် … မလုပ်ပါနဲ့ … ကိုမင်းနိုင်ရယ် … ဆင်းပါ … ကျမ ယောင်္ကျား သိသွားရင် မကောင်းပါဘူး ” ” နေသော်… မူးပြီး အိပ်သွားပါပြီ … စိုးရိမ် မနေပါနဲ့ … စန္ဒာရယ် … ငါ နင့်ကို … မြင်မြင်ချင်း လိုးချင်နေတာဟ ” ” အိုရ် … ကျမက … ရှင့် သူငယ်ချင်း မိန်းမလေ … အဟင့် ဟင့် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ သူမပေါင်ပေါ် ဖိထိုင်ထားသော ဦးမင်းနိုင် ရင်ဘတ်အား တွန်းချနေရာ အားမမျှသဖြင့် အရာမရောက်ခဲ့ပေ။\nဦးမင်းနိုင်မှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ လက်နှစ်ဖက်အား ညာလက်ဖြင့် ဖမ်းချုပ်ကာ ဘယ်လက် က လီးအား အောက်နိမ့်ချရင်း စောက်ဖုတ်ထဲ ဖိသွင်း ပစ်ပြန်သည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ လီးကြီး အဖုတ် အက်ကွဲ ကြောင်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ပေါင်နှစ်ခြမ်းအား စိပစ်ရာ အပေါ်မှ ခွထိုင်ထားသော ဦးမင်းနိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန် ကြောင့် စိမရတော့ပေ။ ” ပေါင်ဖြဲထားလေ … စန္ဒာရဲ့ … စိထားတော့ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသာတွေ … ပွန်းပဲ့ကုန်မယ် ” ” အိုရ် … မလုပ်ပါနဲ့တော့ … မသင့်တော်ပါဘူး ” နှစ်ဦး လေသံမှာ ခပ်တိုးတိုး ကြိတ်ပြောနေရာ ခဏအကြာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် စောက်ပတ်လေးမှာ ရုန်းကန်ရင်း လီးထိပ် ဖြင့် ပွတ်မိနေရာ သဘာဝ အတိုင်း စောက်ရည်ကြည်များ အိုင်ထွက် လာတော့သည်။ ဦးမင်းနိုင် လီးထိပ်မှာ စောက်ခေါင်းဝလေး ထောက်မိချိန် ဗျစ်ကနဲ့ လီးတဝက်ခန့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ အဖုတ်လေးထဲ တိုးဝင်သွား၏။ ” ခုန … လိုးပြီးသားလေ … စန္ဒာ … ရုန်းမနေပါနဲ့ ”\n” အဟင့် ဟင့် … ကျမ ယောင်္ကျားမှတ်လို့ ပေါ့ … ထုတ် ထုတ် … ရှင့်ဟာကြီး ထုတ်ပါရှင် … နာလို့ပါ ” ဦးမင်းနိုင်မှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော့်၏ လက်နှစ်ဖက်အား လွတ် မပေးသေးပဲ ခါးအားဖြင့် အပေါ်မှ တချက်ချင်း ခွလိုး နေသည်။ ကလေးတယောက် အမေ ဖြစ်သော်လည်း တုတ်ခိုင်ထွားကြိုင်းသော ဦးမင်းနိုင် လီးကြီးအတွက် စောက်ခေါင်းပေါက်လေးမှာ ကျဉ်းနေပြန်၏။ လီးကြီး ပြန်ထုတ်တိုင်း စောက်ပတ် အတွင်း နှုတ်ခမ်း သားလေး များ ဒစ်ဖြင့် ချိတ်ပါ လာကာ စောက်ပတ်လေး ရဲခနဲ ရဲခနဲ ပြဲလန် သွားတော့သည်။ ပြန်ဖိလိုးချိန် အဖုတ် နူတ်ခမ်း သားများ လီးအရည်ပြားဘေး လိပ်ဝင်သွားရာ ဦးမင်းနိုင်မှာ တရှီးရှီး စုပ်သပ်ရင်း စောက်ဖုတ် အရသာ တွေ့နေမိ၏။\n” အားးးးး အင့် … အင့် … ထွက်ကုန်ပြီ … အမလေးးးး ” ဒေါ်စန္ဒာကျော်တယောက် ငြင်းဆန်ရင်း စောက်ခေါင်း အတွင်းသားထဲ ပွတ်တိုက် ချိတ်ဆွဲနေသော ဦးမင်းနိုင် လီးကြီး၏ အထိတွေ့အောက် ဝပ်ဆင်း သွားရသည်။ စိတ်ဆိုးသည့် ဟန်လေးဖြင့် ဖင်ကြီးကော့ကာ ဆီးခုံးချင်း ထိအောင် ပင့်ဆောင့်ပေးရင်း စောက်ရည် များ ထောင်ပန်း နေတော့၏။ ဦးမင်းနိုင်မှာ လီးအား ဆွဲထုတ်ကာ ခါးကော့ ပန်းနေသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ စောက်ပတ်အုံလေးအား လီးထိပ်ဖြင့် တဘတ်ဘတ် ရိုက်ချနေပြန်သည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် စောက်ရည်ပန်းထုတ်နေစဉ် ဦးမင်းနိုင်၏ လီးဖြင့် ရိုက်ချက်များက စောက်စိလေးပေါ် ကျရောက်လာကာ အသဲခိုက်အောင် ခံစား နေရတော့၏။\nထိုစဉ် ဦးမင်းနိုင်မှာ ကော့တက်နေသော ခါးလေးအား စုံကိုင်ပြီး ဒူးထောက်လျက် အနေထားနှင့်ပင် မီးပွင့်မတတ် ဆွဲလိုးလိုက်ပြန်သည်။ ” ရှီးးးးးးး … အားးးး အားးးးး … အမလေးးးး … သေပြီ သေပြီ … အ အားးးးးးး ” အားပါသော လိုးချက်များက သားအိမ်ဝထိ ဒုတ်ကနဲ့ ဒုတ်ကနဲ့ လာဆောင့်မိသဖြင့် ငယ်သံပါအောင် အော်မိလိုက်၏။ အော်လိုက်သံက ဦးမင်းနိုင်ပင် လန့်သွား ရကာ လိုးချက်များ လျော့ချ ပစ်လိုက် ရတော့သည်။။ ဦးမင်းနိုင်၏ လိုးချက်များက လီးအရင်းထိ ဝင်သွားရုံမကာ လဥနှစ်လုံးက တဘတ်ဘတ်ဖြင့် ဖင်ဝလေးပါ ရိုက်မိကာ လိုးအား ပြင်းထန်လွန်းလှ၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်သာ မက လင်ဖြစ်သူနှင့် အကြိမ်ကြိမ် လိုးခဲ့သော ကုတင်လေးပါ ဦးမင်းနိုင် လိုးချက်များအောက် လှုပ်ခါနေရသည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် စောက်ရည်များ ကုန်စင်သွားချိန် ပေါင်နှစ်ဖက်မှာ ဦးမင်းနိုင် ပုခုံးပေါ် ရောက်ရှိနေ၏။ပေါင်နှစ်ချောင်း ဒူးထောက် ထမ်းလျက် အနေထားနှင့် အံကြိတ်လိုးရာ စောက်ဖုတ်လေးအား ဖြဲပေးသလို ဖြစ်ရာ လီးအဝင်အထွက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ၂ဦးစလုံး မြင်နေရသည်။\n” အားးးး … အင့် … ဘွတ် ဘွတ် … အား … အားးးး ” ဦးမင်းနိုင်မှာ မနားတမ်းဆွဲလိုးရင်း လီးတန်တလျှောက် ကျင်တက်လာသဖြင့် ပေါက်နှစ်ဖက် အောက်ပြန်ချကာ နို့အုံနှစ်ဖက်အား ကုန်းစို့ရင်း လရည်များ ပန်းထုတ်ပြီး ဇပ်ငပ်ဇပ်ငင်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက် သွားတော့၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် လက်များကလည်း အလိုလျောက် ဦးမင်းနိုင် ကျောပြင်အား ခပ်တင်းတင်း ဖက်တွယ်ထား လိုက်မိသည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် သတိမထားမိလိုက်သည်မှာ အဖြစ်ပျက်များအား ဦးမင်းနိုင်မှ ဖုန်းဖြင့် ရိုက်ယူ ထားခြင်းပင်။ နောက်ရက်များတွင် အကြပ်ကိုင်ကာ အမျိုးမျိုး နှိပ်စက်ပြီး လိုးတော့၏။ ” စန္ဒာ … ကိုသော် ရောက်နေတာ ကြာပြီ … ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ” ” ဟင် … ကိုသော် … ဟို ဟို … ကိုမင်းနိုင်ရော မပါဘူးလား ” ” မင်းနိုင်က … ဒီည မိုးချုပ်မှာ စန္ဒာရဲ့ … တခြား သူငယ်ချင်းတွေ … သွားတွေ့နေတာ … ဘီယာ လုပ်ကွာ … ဒီညတော့ ကိုသော် တယောက်ထဲ … အမူး သောက်ရတော့မှာ … ပြီးမှ … ဟောဒီက မယားချော လေးနဲ့ … ခိခိ ”\n” အိုရ် … ကိုသော် နော် … သွား … ဟွန့် ” လင်တော်မောင် အတွက် အမြည်းများ ကြော်လှော်ရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချမိလိုက်သည်။ ၅ရက်လောက် ရှိနေသည် လင်ဖြစ်သူ ဘီယာသောက်တိုင်း ၄လုံးလောက် ကျော်ကျော်တွင် ဦးမင်းနိုင် ပေးထားသော အိပ်ဆေး အစက်ကလေး ခပ်ကာ ဘီယာ ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ ထို ဘီယာခွက် ကုန်သည်နှင့် လင်တော်မောင် ဦးနေသော်မှာ အိပ်ပျော်သွားပြီး မနက် ၉နာရီလောက်မှ နိုးလာလေ့ရှိ၏။ ခုလည်း ဦးမင်းနိုင်မှာ မနက်က တခါ လိုးပြီး ညပိုင်း ထပ်လိုးရန် အိပ်ဆေး ခပ်ခိုင်းထားပြန်သည်။ ည ၁၀နာရီ လောက် ဦးနေသော် ဘီယာ သောက်ရင်း အိပ်ဆေး အရှိန်ဖြင့် တခူးခူး ဟောက်ကာ ဧည်ခန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားတော့၏။\nခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုယ်လုံးအား မနိုင်တနိုင် မကာ အိပ်ခန်းထဲ တွဲပို့ထားလိုက်ရသည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် လင်ဖြစ်သူအား အိပ်ခန်းထဲ ပို့ရင်း ခဏလှဲနေရာ အိပ်ခန်းပြင်မှ အချက်ပေးသံ ကြားရသည်နှင့် ချက်ချင်း လှဲနေရာမှ ထကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။ အခန်းတခန်းကျော်မှ အိပ်ခန်းလေး မီးလင်းနေကာ တံခါး ဟထားသဖြင့် တွန်းဝင်ရင်း တံခါး ပြန်စိထားလိုက်တော့သည်။ အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ကုတင်၏ တောင်ဘက် ကျွန်းထိုင်ခုံပေါ် ထိုင်ကာ သူမအား စိုက်ကြည့်နေသော ဦးမင်းနိုင်အား တွေ့လိုက် ရ၏။\n” နေသော် … အိပ်သွားပြီ မလား ” ” ဟုတ် ” ” လာစမ်း … ဒီနား … ထမိန် ချွတ်စမ်း ” ဦးမင်းနိုင် လှမ်းပြောရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ထမိန်ချွတ်ချရင်း မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားဖြင့် ရှေ့တည်တည့် ရပ်နေလိုက်သည်။ ပေါက်တန် တုတ်တုတ် ဖွေးဖွေး ကြားမှာ စောက်မွှေးအုံကြီး မြင်သည်နှင့် ဦးမင်းနိုင် မျက်နှာတချက် ပျက်သွားတော့၏။ ” တောက် ” ” အင့် … အ …… အင့် … အမလေး … နာလိုက်တာ တော်ပါတော့ … ကိုမင်းနိုင်ရယ် … အဟင့် ဟင့် ” ” နောက်တခါ … ငါ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်မှာလား … ပြောစမ်း ” ” လုပ်ပါမယ် … ရှင် ” ဦးမင်းနိုင်မှာ သူ့ရှေ့ ရပ်နေသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ပေါင်ဂွမှ စောက်မွှေးအုံအား လက်ဖြင့် တဗြစ်ဗြစ် ဆွဲနူတ်ပစ်နေ၏။ မနေ့က စောက်မွှေးရိတ်ခိုင်းထားရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ မနက်ပိုင်း ဦးမင်းနိုင် အလိုးခံပြီးသည်နှင့် နေ့လည်ပိုင်း လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော်အား ထပ်မံ အလိုးခံခဲ့သဖြင့် ညနေစောင်းထိ အိပ်ပျော် သွားခဲ့၏။\nအိပ်ယာ နိုးလာစဉ် ရေချိုးကာ ဧည့်ခန်းထဲ ခဏထိုင်စဉ် လင်တော်မောင် ဦးနေသော် အပြင်မှ ပြန်ရောက် လာသဖြင့် အမြည်းများ လုပ်ပေးရကာ အမွှေး ရိတ်ခိုင်းသည့် ကိစ္စအား မေ့လျော့သွားတော့သည်။ ” နောက်တခါ … ငါခိုင်းတဲ့ အတိုင်း မလုပ်ရင် … ဒီ့ထက် နာမယ် … အင်္ကျီပါ ချွတ်စမ်း ” ” ဟုတ် … အဟင့် ဟင့် ” ဦးမင်းနိုင်မှာ ထိုင်ခုံပေါ် ထိုင်ရင်း ဘောင်းဘီ ဇစ်ဖွင့်ကာ လီးအား ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ” လာစမ်း ငါ့ရှေ့ … ထိုင်ပြီး ပါးစပ်ဟထား ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် ကိုယ်လုံးတီး အနေထားဖြင့် ဦးမင်းနိုင် ပေါင်ကြား ဒူးတုတ်ထိုင်ကာ နူတ်ခမ်းလေး ဟထားပေး၏။ ” ပါးစပ်ကို … ရသလောက်ဟ … ငါ့လီးထိပ်နား တည့်တည့်လေးထား ” ဦးမင်းနိုင်မှာ သူ့ပေါင်ကြားရှေ့ ထိုင်နေသော ဒေါ်စန္ဒာကျော် အား စိုက်ကြည့်ကာ အမိန့်ဆန်ဆန် ပြောဆိုနေပြန်သည်။\nဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ မလွန်ဆန်ရဲဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးတုတ် လျက် အနေထားဖြင့် လီးထိပ်နား ပါးစပ်ဟထား ပေး၏။ ဦးမင်းနိုင်မှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ အပြုမူကြောင့် ကျေနပ် အားရ နေကာ လီးထိပ် တည့်တည့် ဟနေသော ပါးစပ်လေးထဲ ဒစ်ဖူး တေ့ကာ ဖင်ရှုံ့ပြီး သေးများ ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ လီးထိပ် အပေါက်လေးမှ ငံကျိကျိ သေးရည်များက ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ အာခေါင်ထဲထိ အရှိန် ပြင်းပြင်း နှင့် ပန်းထွက်သွားတော့၏။ ” ဝု … ဖလူးးး … အဟွတ် ဟွတ် ဟွတ် ” ငံကျိကျိ အရသာနှင့် သေးရည်များ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် တဟွတ်ဟွတ်ဖြင့် သီးကာ ချောင်းဆိုး နေပြန်သည်။\nဦးမင်းနိုင်မှာ သေးပန်းရင်း ခဏရပ်ကာ ဒေါ်စန္ဒာချို၏ နို့သီးခေါင်း ၂ဖက်အား လက်ဖြင့် လိမ်ဆွဲပစ်တော့၏။ ” ငါ့သေးကို … ရွံတယ်ပေါ့ … ဟုတ်လား … ဟမ် ” ” အမလေး … နာလိုက်တာ … မဟုတ်ပါဘူး … မျိုချရင်း … သီးသွားလို့ပါ ကိုမင်းနိုင်ရယ် … အားးး အားးး … အဟင့် ဟင့် ဟင့် ” ဦးမင်းနိုင်မှာ နို့သီးခေါင်း ၂ဖက်အား လက်ဖြင့် ညှစ်ချေ လိမ်ဆွဲလိုက်သဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် မျက်ရည် များ ဝိုင်းလာတော့သည်။ ” နောက်တစ်ခါ … ငါသေးပေါက်ထည့်ရင် … အသက်အောင့်ပြီး မျိုချ … မသီးစေနဲ့ … အင့်အင့် ” ” ဟုတ် … အမလေးးး အ အ …… သေပါပြီ … တော်ပါတော့ရှင် … နာလို့ပါ ” ” ပါးစပ် ပြန်ဟ … သေးက ကျန်သေးတယ် မပြီးသေးဘူး ” ဦးမင်းနိုင် စကားဆုံးသည်နှင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ လီးထိပ်တည့်တည့် ကပျာကယာ ပါးစပ်လေးဟ ပေးထားလိုက်၏။\nဒီတကြိမ် ဦးမင်းနိုင်မှာ အောက် နူတ်ခမ်း ပေါ် ဒစ်ဖူး မေးတင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါက်ထည့်လိုက်တော့သည်။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်နေရာမှ လီး အရည်ပြားနှင့် မျက်နှာတဝိုက် ပွတ်သပ်ပေးစဉ် ခံစားမှု့ ပြောင်းလာကာ ရမ္မက်သွေးများ ဆူကြွ လာရသည်။ ဦးမင်းနိုင် ပေါင်ကြားမှ လီးမှာ သူမ မျက်နှာရှေ့ ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ ထောင်မတ်နေ၏။ ဖြူဖွေး တုတ်ခိုင်သော သူမ ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကြား ဆီးခုံးလေးထက် နက်မှောင် တွန့်လိပ်နေသော စောက်မွှေးအုံကြီးအောက် စောက်ပတ် အုံမှာ တဆစ်ဆစ်ဖြင့် ဖေါင်းကြွနေပြန်သည်။ ဦးမင်းနိုင် လက်တဖက်မှာ လီးအရည်ပြားအား စုလိုက်ဖြဲလိုက် ပွတ်သပ်နေရာ ဒစ်ကြီး ကားထွက်လာတိုင်း အနီးကပ် မြင်ကွင်းကြောင့် ရမ္မက်ခိုးများ ဟုန်းခနဲ တောင်လောင် လာ၏။\nအသားများ တဆက်ဆက် တုန်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီး ထနေပြန်သည်။ ” ထရပ်ပြီး … ဟိုဖက်လှည့် … ဖင်ကုန်းစမ်း ” ထူးထူးခြားခြား ဦးမင်းနိုင် ခိုင်းသမျှ လုပ်ပေး နေရသည်ကို စိတ်ထဲ အားရကျေနပ်သလို ခံစားလာရ၏။ ဦးမင်းနိုင်အား ကျောပေးကာ မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားဖြင့် ဒူးကွေးကာ လက်ထောက်ထားရင်း ဖင်ကြီး နောက်ပစ် ထားလိုက်ပြန်သည်။ ဦးမင်းနိုင်မှာလည်း သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူ၏ မယားချောလေး ဖင်ကြားမှ ပြူးထွက် နေသော စောက်ဖုတ်ကြောင့် ကာမစိတ်များ ထကြွနေ၏။ ဦးမင်းနိုင်မှ ခုံပေါ်ထိုင်နေရာမှ ဆက်ကနဲ့ ထရပ်ပြီး ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ခါးလေးအား စုံကိုင် လိုက်သည်။\nဖေါင်းကြွ နေသော စောက်ပတ်အုံအား လီးထိပ် လာတေ့ သည်နှင့် မျက်လုံးလေးမိတ်ကာ လီးအဝင် စောင့်နေ လိုက်၏။ ” ဗျစ် … အားးးး ” ရုတ်တရက် ပစ်ဆောင့်လိုက်တဲ့ လီးကြီးကြောင့် ခေါင်းမော့ သွားပြီး ဖင်ကြီးကော့တက်သွားပြန်သည်။ မနားတမ်း ဆောင့်ချက်များအောက် ဖင်သားစိုင်များ တုန်ခါနေရာ ဦးမင်နိုင် အဖို့ လိုးမဝ နိုင်အောင် ဖြစ်နေ ရှာ၏။ ” ဘွတ် ဘွတ် … ဖွပ် … ဗျစ် …… အ …… ဆောင့်ဆောင့် … မရပ်နဲ့ ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပါးစပ်မှ ဖွင့်၍ တောင်းဆို နေရပြန်သည်။\nဆောင့်ချက်များ မြန်လာကာ စောက်ပတ် ထဲ လီးဝင်လီးထွက် သံများ ဆူညံလာ၏။ ဦးမင်းနိုင် လီးကြီး စောက်ခေါင်းထဲ တဒုတ်ဒုတ်နှင့် သွေးတိုး လာသဖြင့် ပြီးတော့မည်မှန်း ခံစားသိရှိနေသည်။လီးကြီးအား စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများနှင့် ညှစ်ကာ ဖင်ကြီး ဝိုက်ပေးနေစဉ် ဦးမင်းနိုင် လက်နှစ်ဖက်မှာ ခါးကိုင် ထားရာမှ တင်းမောက်နေသော နို့အုံအား ပြောင်းကိုင်ကာ အားရှိသလောက် ဆွဲလိုးနေတော့၏။ ” ဖွပ်ဖွပ် … အ … ကောင်းလိုက်တာ … ဘွတ် ဘွတ် … အားဟား … ရှီးးးးးးးးးး … ပြွတ် … ပြွတ်စွပ် … ဒုတ် အ အားးးးးး ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် တအားအား ညည်းရင်း ဖင်ကြီး ရသလောက် နောက်ပစ် ကော့ထား ပေးလိုက်သည်။ စောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ့ ခံစားလိုက်ရပြီး လီးအား ဆွဲထုတ် သွားချိန် လရည်များနှင့် စောက်ရည်များ ပေါင်းပြီး ပွက်ကနဲ့ အန်ထွက်လာတော့၏။\nပေါင်ခြံထဲ အဖုတ်မှ ထွက်ကျသော အရည်များအား ဦးမင်းနိုင်မှာ လက်ချောင်းဖြင့် သပ်ယူရင်း ပါးစပ်နား ကပ်ပေးရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် မက်မက် မောမော စုပ်ယူ မျိုချမိနေသည်။ အခန်းထဲ ရေခဲ သေတ္တာ ထဲမှ အအေးဗူး တစ်ဗူးစီ ထုတ်သောက်ရင်း အမောဖြေ လိုက်ကြ၏။ တဖြည်းဖြည်း ဦးမင်းနိုင် ပြန်ရမည့်ရက်က နီးကပ်လာခဲ့သည်။ လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော်နှင့် ပတ်စပို့ ကိစ္စများလုပ်ကာ နိုင်ငံခြား ပြန်မည့် နောက်ဆုံးည ရောက်ရှိလာ၏။ ထုံးစံအတိုင်း စားကြသောက်ကြဖြင့် အမှောင်ထု ကြီးဆိုးလာရာ ညနက်လာတော့သည်။ ထူးထူးခြားခြား လင်တော်မောင်အား အိပ်ဆေး မခတ်ခိုင်းသဖြင့် ဘေးမှ အမြည်း ပြင်ဆင်ပေးရင်း အခြေနေ စောင့်ကြည့်နေရပြန်၏။\n” မင်း … ဒီတခါ ပြန်ရင် … အပြီး ပြန်လာကွာ … မင်းနိုင် ” ” အေးပါ … နေသော်ရာ … ငါလည်း မြန်မာပြည်မှာပဲ … အခြေချတော့မှာပါ … ဟိုက ရှယ်ယာ တွေ အကုန် ရောင်းထုတ်ပြီးတာနဲ့ … ပြန်လာခဲ့မယ် ” လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော်နှင့် စကားပြောရင်း ဦးမင်းနိုင် ခြေထောက် တဖက်မှ စားပွဲခုံအောက်မှ ဆန့်ထွက်လာပြီး ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ပေါင်ကြားထဲ ရောက်ရှိလာသည်။ ကိုယ်လုံးလေး ဆက်ကနဲ့ တုန်ကာ လှမ်းကြည့်စဉ် ဦးမင်းနိုင်မှာ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ဦးနေသော်အား စကားပြောနေ၏။ စားပွဲခုံ၏ တောင်ဖက်တွင် ဦးမင်းနိုင် ထိုင်နေပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ခုံ၂လုံးတွင် ဒေါ်စန္ဒာကျော်နှင့် ဦးနေသော် ထိုင်နေကြသည်။ ဦးမင်းနိုင်နှင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော် မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေထားမို့ ခြေဆန့်ထုတ်ရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ပေါင်ကြားတည့်တည့် ထောက်မိ တော့၏။\nခြေမထိပ်လေးမှာ ထမိန်အပြင်မှ ပေါင်ဂွထဲ ထိုးကလော်နေသဖြင့် စောက်ပတ်အုံ ထိပ်ရှိ အစိလေးအား ထိမိစဉ် ဒေါ်စန္ဒာကျော့် ကိုယ်လုံးလေး တုန်တက် သွားသည်။ လင်ဖြစ်သူ ဘေးထားပြီး သူစိမ်း ယောင်္ကျား တယောက်က ခြေမလေးဖြင့် အဖုတ်အား ကလိ ပေးနေ သဖြင့် စိတ်ထဲ တရှိန်းရှိန်းလေးနှင့် လင်တော်မောင် ဦးနေသော်အား ခိုးကြည့်ရင်း ခြေမလေးအား ပေါင်နှင့် ညှပ်ထားလိုက်ပြန်၏။ တဖြည်းဖြည်း ဦးနေသော် စကားများမှာ အာလေး လျှာလေး ဖြစ်လာကာ မူမမှန် တော့ပေ။ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူနှင့် ခွဲခွာတော့မည့် ညမို့ အတိုင်းဆ မရှိ သောက်မိနေသည်။ ခဏအကြာ ဦးနေသော် တယောက် စားပွဲခုံပေါ် ခေါင်းစိုက် သွားတော့၏။\nဦးနေသော် မှောက်သွား သည်နှင့် ဦးမင်းနိုင် မှာ ထရပ်ရင်း ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ဘေးနား လျှောက်လာကာ ဘောင်းဘီ ဇစ်ဖွင့်လိုက်သည်။ မတ်တပ် ရပ်လျက် အနေထားဖြင့် လီးအား ထုတ်ကာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် ခေါင်းအား ဆွဲလှည့်ရင်း ပါးစပ်နား လီးထိပ် တေ့ပေး နေ၏။ ” ဟင် … ကိုမင်းနိုင် … ဟို ဟို … ” စကားပြောရင်း လင်တော်မောင် ကြားသွားမည် စိုးသဖြင့် ပါးစပ်လေး လက်နှင့် ပိတ်ကာ ဦးမင်းနိုင်အား မျက်ရိပ် မျက်ကဲ ပြနေသည်။ ” မပူပါနဲ့ … ခုန နေသော့် ဘီယာခွက်ထဲ … ငါ … အရက်တွေ … ရောထည့်ထားလိုက်ပါတယ် ” ” အု … ပလွပ် … ပြွတ် ပြွတ် …… ဝူးးး အု ” ဦးမင်းနိုင်မှာ ပြောလည်းပြော ပါးစပ်အား ဖိလိုးနေသည်။ လိင်နှင့် ပက်သက်ပြီး အထက်စီးမှ ဆက်ဆံခံလိုက်ရတိုင်း သိမ်ငယ်စိတ်လေး ဝင်ရောက်လာပြန်၏။\nသို့သော် လင်ဖြစ်သူ၏ အပြုစု အယုယနှင် မတူပဲ ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း ပြောဆို ဆက်ဆံချိန်ခဏ ထူးဆန်းစွာ သာယာ နေမိပြန်သည်။ ” ကောင်းတယ်မလား … ပါးစပ်ကို လီးနဲ့ … လိုးပေးတာ ” ဦးမင်းနိုင်မှာ ယုတ်မာ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများပြောကာ လီးအားထုတ်ကာ ပါးပြင်နှင့် ပါးစပ်အား လီးတန်ဖြင့် တဘတ်ဘတ် ရိုက်ပေးနေ၏။ ” ကြိုက်လား … ဖြေစမ်း … စန္ဒာ ” မေးလည်းမေး ပါးစပ်ထဲ လီးပြန်ထည့်ကာ အရင်းထိ ဆောင့်လိုးလိုက်ပြန်သည်။ ” အု … ဖလု … ဝေါ …… အင်း ကြိုက်တယ် ” လီးပြန်အထုတ် အသက်လုရှုကာ ပြန်ဖြေလိုက်ရ၏။ ” ခဏနေ … စန္ဒာ့ … လိုးမယ့် လီးကြီး … အားရအောင် စုပ်ထားစမ်း … ရော့ အင့် ” လျှာရဲ့ အထိအတွေ့နှင့် အာခေါင်ပျော့လေး ပွတ်တိုက် မှု့ကြောင့် လီးကြီးက တောင်မတ်ပြီး မာထင်လာရာ ဦးမင်းနိုင်မှာ လည်ပင်ကြောတွေ ထောင်လာပြီး ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ နူတ်ခမ်းဒေါင့်မှ အကျိအချွဲတွေ ထွက်လာမှ လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်ပေးလိုက် တော့၏။\nပြောင်လက်နေတဲ့ လီးကြီးက သူမ မျက်နှာရှေ့ ရမ်းခါနေသည်။ လင်ဖြစ်သူ အမြတ်တနိုး နမ်းရှိုက်နေသော နူတ်ခမ်းလေးအား လီးနှင့် အလိုး ခံလိုက်ရတိုင်း စိတ်ထဲ ဝမ်းနည်းသလိုလို ကျေနပ် သလိုလိုနှင့် ခံစားမှု့က ရှုပ်ထွေးနေ၏။ ” ကောင်းလိုက်တာ … စန္ဒာရာ … နေသော် ခုနေ နိုးလာပြီး … မြင်ရင် … ဘယ်လို နေမလည်း မသိဘူး ” ဦးမင်းနိုင် မှာ ပြောပြီးသည်နှင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ခုံအား ဆွဲလှည့်ကာ ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ခါးညွတ်ရင်း ပေါင်တန်နှစ်ဖက်အား ဆွဲဖြဲလိုက်၏။ ” အာ ” ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် လင်ဖြစ်သူ ဘေးထာပြီး သူစိမ်းယောင်္ကျားမှ သူမစောက်ပတ်လေးအား ဖြဲကြည့်နေသဖြင့် မျက်နှာပူကာ ခေါင်းလေး ဘေးလွဲ ထားလိုက်ပြန်သည်။ လင်တော်မောင် နိုးလာမလားဟု တွေးကာ စိတ်ထဲ တရှိန်းရှိန်းလေး ဖြစ်နေရ၏။\nရုတ်တရက် အဖုတ်လေးပေါ် ဦးမင်းနိုင် လျှာဖျားလေး ထိကပ်လာသဖြင့် အတွေးစ ပျက်ကာ ခုံပေါ် ထိုင်လျက်အနေထားနှင့် အောက်ဖက် ငုံ့ကြည့်မိသည်။ ဦးမင်းနိုင်မှာ စောက်ခေါင်းပေါက်လေးမှ စ၍ အစိလေးပေါ်ထိ လျှာအပြားလိုက် ပင့်ယက်ပေးသဖြင့် ဖင်ကြီး အလိုလို ကြွတက် သွားရပြန်၏။ လင်တော်မောင် ဦးနေသော် ခဏတိုင်း ယက်ပေးသော်လည်း ခံစားမှု့က ဒီလောက် မကြွခဲ့ပေ သူမကိုယ်သူမ အံအောနေသည်။ စောက်စိ လေးမှာ ပြူးထွက်လာပြီး စောက်ရေများ အိုင်လာကာ ဖင်ကြားထဲထိ စီးကျလာတော့၏။ အဖုတ်ဘေး နူတ်ခမ်းသား နှစ်ဖက် ဖေါင်းကြွလာရင်း အလိုလျောက် ပေါင်တန်လေး ထပ်ဖြဲကာ ခါးကော့ ပေးနေပြန်သည်။ ထိုစဉ် ဦးမင်းနိုင်မှာ စောက်ပတ် နူတ်ခမ်းသား နှစ်ဖက်အား ဘယ်လက်ဖြင့် ဖြဲကာ ညဘက် လက်ခလယ်ဖြင့် အထက်အောက် ဖိဆွဲပေးလိုက်၏။\n” အ …… ရှီးးးးးးးးး …… အဟင့် ဟင့် ” စောက်ပတ် အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားကလေးများအား လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ဖိပွတ်ရင်း အက်ကွဲကြောင်း ထိပ်နားမှ အစိလေး ထိုးကလော်ပေးရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် အကြောထဲ တဖျင်းဖျင်းနှင့် အရသာ ထူးနေရသည်။ လက်ချောင်းလေးအား အဖုတ်ထဲ ထိုးမွှေရင်း အက်ကွဲကြောင်းအတိုင်း အထက်အောက် ပွတ်ဆွဲပေးရာ အရည်ကြည်လေးများ စိမ့်ထွက်လာ၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ဘေးမှ မူးမှောက်နေသော လင်တော်မောင်အား ဂရုမစိုက်တော့ပဲ အားမလို အားမရဖြင့် ဖင်ကြီး ကော့ကာ လက်ချောင်းထိပ်နှင့် စောက်ခေါင်းပေါက်အား လိုက်တေ့နေရပြန်သည်။\n” ထပြီး … စားပွဲခုံပေါ် ပက်လက် လှန်လိုက် ” ဦးမင်းနိုင်မှာ စားပွဲခုံပေါ် ပက်လက်အနေထားနှင့် ကော့ပျံနေသော ဒေါ်စန္ဒာကျော်အား ကြည့်ရင်း စောက်ပတ်ထဲ ဒစ်မြုတ်ကာ ဖြည်းဖြည်းခြင်း ဖိသွင်းပစ်၏။ တဗျစ်ဗျစ် မြည်သံနှင်အတူ အဖုတ်ထဲ လီးကြီး အရင်းထိ ဝင်သွားတော့သည်။ ” အီး …… ကျွတ်ကျွတ် … ဖြေးဖြေးလုပ်နော် … ရှင့်ဟာက … တုတ်တယ် … ကိုမင်းနိုင် … အဟင့် ” တချက်ထဲနှင့် လီးအရင်းထိ ဝင်လာသဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ မျက်စိမျက်နှာ ပျက်ကာ ဒူးကွေး မြှောက်ပြီး ခုံပေါ် ထောက်ထားသော လက်မောင်းအိုး ၂ဖက်အား ဆုပ်ကိုင် ထားလိုက်၏။\nတုတ်ခိုင် ကြီးမားသော လီးကြီးမှာ စောက်ပတ်ထဲ မဆန့်မပြဲ ဝင်ထွက်နေသည်။ ဒူးမြှောက်ခံထားသဖြင့် လီးအရင်းနား ရောက်တိုင်း ကပ်မသွားစေရန် ဒူးဖြင့် တွန်းထားရ၏။ စောက်ခေါင်းဝ လေးမှာ လင်ဖြစ်သူ ဦးနေသော် လီးတချောင်းသာ ဝင်ဘူးသဖြင့် စံချိန်မှီ လီးကြီးအား အံကြိတ်ခံနေရသည်။ မျက်နှာတဝိုက် ချွေးစေးပြန်ကာ အံကြိတ်ခံနေသော မျက်နှာချောချောလေးအား ကြည့်ကာ ဦးမင်းနိုင်မှာ နို့အုံတဖက်အား ကုန်းစို့ကာ နို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေးအား မနာ့တနာ ကိုက်ပေးလိုက်၏။ လီးတဝက်လောက်ပဲ အထုတ်သွင်း လုပ်ကာ လွတ်နေသော နို့အုံတဖက်အား ညှစ်ချေ ပေးနေတော့သည်။\nခဏအကြာတွင် လီးအရင်းထိ ဆက်ကနဲ့ ဆောင့်လိုးရင်း ခါးအားဖြင့် ဝိုက်ပေးရာ လီးအရင်း အောက်ဖက်မှ လဥနှစ်လုံးမှာ ဒေါ်စန္ဒာကျော် ဖင်ဝလေးအား မထိတထိဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးသလို ဖြစ်နေ၏။ စောက်ခေါင်းထဲ ဒစ်ဖူးကြီးမှ ချိတ်ဆွဲပေးရင်း နို့သီးခေါင်းနှစ်ဖက်အား တလှည့်စီ စို့ပေးနေသဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်ကလည်း ပေါင်နှစ်ဖက် ဖြဲပေးရင်း မသိမသာလေး ကော့ထိုးနေသည်။ မျက်လုံးရွှဲကြီးများနှင့် ဦးမင်းနိုင်အား စိုက်ကြည့်ကာ တအီးအီးဖြင့် ညည်းသံလေး ပေးလိုက်ပြန်၏။ ဦးမင်းနိုင်မှာ နို့စို့ရင်း မျက်နှာလေးအား အဆက်မပြတ် ကြည့်နေသဖြင့် အကြည့်ချင်းဆုံသည်နှင့် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်လိုက်သည်။ နို့အုံနှစ်ဖက်အား စုံညှစ်ကာ အရင်းထိ ကပ်ထားသော လီးအား ဒစ်ဖျားနားထိ ထုတ်ကာ တဆုံး ဆောင့်လိုးပစ်၏။\n” ဗျစ် … အ …… ဘွတ် … အားးးး ………… အမလေးးး ” စောက်ပတ်ထဲ မဆန့်မပြဲဖြင့် လီးကြီး ဝင်ထွက်နေရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်၏ ရင်ဘတ်လေး ကော့တက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်က ဦးမင်းနိုင် လက်မောင်းအိုး ၂ဖက်အား ကုတ်ခြစ်ပစ်သည်။ ” အီး …… နာလိုက်တာ ကိုမင်းနိုင်ရယ် … အဟင့် ဟင့် … ဖြည်းဖြည်းပဲ လိုးပါနော် ” သို့သော် ဒီတကြိမ် ဦးမင်းနိုင်မှာ မညှာတော့ပဲ ကော့ပျံနေအောင် ဆောင့်လိုးပစ်၏။ လီးကြီး ဝင်သွားတိုင်း ဒေါ်စန္ဒာကျော့် စောက်ပတ်နူတ်ခမ်း သားလေးမှာ လိပ်ပါသွားကာ လီးပြန်အထုတ်တွင် အပြင်သို့ ဖေါင်းကားပါလာပြန်သည်။ စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများအား လီးအရည်ပြား တင်းတင်းဖြင့် ပွတ်ဆွဲခံရသဖြင့် နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်း အရသာ ၂မျိုး တပြိုင်ထဲ ခံစားနေ၏။\nဦးမင်းနိုင်မှာ မနားတမ်း ဖိလိုးရင်း ခါးအားဖြင့် ကြိတ်မွှေကာ တချက်ချင်း ဆောင့်လိုးပေးပြန်သည်။ တဖြည်းဖြည်း စောက်ရည်ကြည်လေးများ ထွက်လာကာ တဇွိဇွိ တဇွပ်ဇွပ်ဖြင့် လီးအရသာ တွေ့လာရ၏။ လီးကြီး ပြန်အထုတ်တွင် စောက်ခေါင်း ထဲ ဟာသွားသဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ဖင်ကြီးကြွလာပြီး လီးအရင်းထိ လိုက်ကပ်ပေးနေမိတော့သည်။ အသံမထွက်အောင် အံတင်းတင်းကြိတ်ရင်း ဖင်ကြီးအား ကော့ကော့ ပေးနေမိတော့၏။ ” ရှီးးးး … အားဟား … အင့် … စန္ဒာ လေးဘက်ကုန်း လိုက် ” အလိုးခံ ကောင်းနေစဉ် ဦးမင်းနိုင် စကားကြောင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြစ်သွားပေမယ့် ဦးမင်းနိုင်မှာ လီးအား စောက်ပတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ရှက်လည်းရှက် ကာမအရှိန်လည်း တက်နေသဖြင့် မြန်မြန်ပြီးသွားစေရန် စားပွဲခုံပေါ်တွင် လေးဘက်ထောက် ကုန်းပေးလိုက်သည်။\nဦးမင်းနိုင်မှာ ခါးအား လက်ဖြင့်ဖိကာ ဒူးခေါင်း ၂ဖက်အား ကားခိုင်းရင်း ဖင်ကြားမှ ပြူးထွက်နေသော အဖုတ် အက်ကွဲကြောင်းထဲ လီးဖြင့် အထက်အောက် ပွတ်သပ်ပေးကာ တချက်ထဲ လီးအရင်းထိဝင်အောင် ဆောင့်သွင်းပြန်၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော် တယောက် အသံမထွက်အောင် ထိန်းထားသည့်ကြားမှ အားကနဲ့ အော်မိလိုက်ပြန်သည်။ ” အားးးးး အမေ့ … သေပါပြီ …… ကျွတ်ကျွတ် ” အသံကအနည်းငယ် ကျယ်သွားသဖြင့် မူးအိပ်နေသော လင်ဖြစ်သူများ ကြားသွားမလားဟု စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဦးမင်းနိုင်မှာ ဆွဲဆွဲ လိုးနေတော့၏။ ဆောင့်ချက်က ထိထိမိမိနှင့် စောက်ခေါင်းအတွင်းသား ထဲ ဒစ်ကြီးမှ ပွတ်ဆွဲနေရာ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ ဖင်ကြီးကော့ကာ လီးဝင်လာတိုင်း နောက်ပြန်ပြန်ဆောင့်ပေး လိုက်ပြန်သည်။\n” အို အို … ကောင်းလာပြီ ကိုမင်းနိုင်ရယ် … စန္ဒာ ခံနိုင်ပါပြီ … စိတ်ကြိုက်သာ လိုးတော့ … အ အားးး အားးးး ……… ” ဦးမင်းနိုင်မှာ တုတ်ခိုင်သောလီးကြီးနှင့် စောက်ဖုတ်ထဲ ပစ်လိုးရင်း နို့အုံ နှစ်ဖက်အား ဆုပ်ချေပေးနေ၏။ ” ဘွတ် … အ … ဗျစ် ဗျစ် … အမလေး … ကျွတ် ” လီးကြီးမှာ အဖုတ်ထဲ စီးကျပ်နေပြီး ဆောင့်အားကလည်း အားပါသဖြင့် ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာ စုပ်သပ်ညည်းကာ စိတ်တွေ ဆောက်တည်ရာမရပဲ ဖင်ကြီးထောင်ကာ ရှေ့ကိုယ်လုံးအား ခုံပေါ် ပိပြားနေအောင် ကပ်ထား လိုက်၏။\nသားအိမ်ဝ ဒုတ်ခနဲ့ လာလာ ဆောင့်သဖြင့် အံကြိတ်ကာ တောင့်ခံနေရင်း စောက်ရည်များ ပန်းထုတ် ပစ်တော့သည်။ ထိုစဉ် မူးအိပ်နေသော ဦးနေသော် နိုးလာကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် အိမ်သာဘက် သေး သွား ပေါက်ရာ ဦးမင်းနိုင်မှာ လီးအား အမြန် ပြန်ထုတ် ကာ အရင်ထိုင်ခဲ့သော ထိုင်ခုံပေါ် ပြန်ထိုင် နေလိုက်၏။ ဒေါ်စန္ဒာကျော်မှာလည်း ခုံပေါ်မှ ဆင်းကာ အရက် ပုလင်းများ ဘီယာပုလင်းများ သိမ်းဆည်း နေတော့သည်။ နောက်ရက် မနက် လင်မယား ၂ယောက်လုံး ဦးမင်းနိုင် အား လေယဉ်ကွင်း လိုက်ပို့ရာ ဦးနေသော်မှာ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူအား မြန်မာပြည် အမြန် ပြန်လာရန် ပြောနေရှာ၏။\n” မင်း ရှယ်ယာတွေ … အကုန်ရောင်းပြီး … အမြန် ပြန်လာကွာ … မင်းနိုင် ” ” အေးပါ … နေသော်ရာ … မင်းကသာ ဇွတ်ခေါ်နေတာ … မင်း မိန်းမ က … မလှုပ်ပါလား ” ” ဟမ် … စန္ဒာကလည်း … ကိုမင်းနိုင် ကို … မျော်နေပါ့မယ်ရှင် ” ဒေါ်စန္ဒာကျော့် စကားကြောင့် ဦးမင်းနိုင် မျက်နှာကြီး ပြုံးရွှင် သွားရာ ထိုအပြုံးကိုတော့ ဦးနေသော် တယောက် နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ စိတ်ကူးယဉ် ဇတ်လမ်း လေးအား ဒီမှာပဲ ရပ်နားရင်း စ/ဆုံး ဖတ်ရှု့ပေးသော မိတ်ဆွေများအား ကျေးဇူး တင်ရှိ ပါသည်……… ပြီးပါပြီ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged စိတျကွိုကျသာ


ကိုအောင်နိုင်ဦးပြောပြသော ငရဲပြည်အတွေ့အကြုံ | အိမ့်မှူးသော်\n၂၀၀၂ ခုနှစ်၊ ဂျူလိုင်လ (၃)ရက်နေ့၊ (၁၃၆၄ -ခု၊ နယုန်လပြည့်ကျော် (၈)ရက်) နေ့က၊ ကျနော်ဟာ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်၊ မန်မော်ရွာမှာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမှာ ရေချိုးမှားပြီး (၇) ရက်တိုင်တိုင် သတိလစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ သတိလစ်သွားတယ်ဆိုပေမယ့် ကျနော်ကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိလစ်တယ်လို့ မထင်မိပါဘူး။ ဧရာမ လူသန်ကြီးနှစ်ယောက်က ကျနေ့လက်မောင်းကို ကိုင်မပြီး ကျနော့်ကို ခေါ်သွားခဲ့တာပါ။ ကျနော်ဟာ သူတို့နောက်က ပါသွားချိန်မှာ ငိုနေတဲ့ ကျနော့်မိဘနှစ်ပါးနဲ့ သတိလစ်နေတဲ့ ကျနော့်ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျနော် အတိုင်းသား ပြန်မြင်နေခဲ့ရပါတယ်။\nကျနော့်ကို ကောင်းကင်ကနေ ဆွဲခေါ်သွားချိန်မှာ အောက်မှာ ရေပြင်ကြီးကို ဦးစွာ မြင်တွေ့ရပါတယ်။ ချင်းတွင်းမြစ်ရေပြင်ပါ။ ခဏကြာတော့ ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ပဲ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုသာ တွေ့မြင်ရပါတော့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့က ကျနော့်ကို တွန်းချလိုက်ကြပါတယ်။ ကျနော်ပြုတ်ကျသွားချိန်မှာပဲ ဧရာမခွေးကြီးနှစ်ကောင်က ကျနော့်နောက်ကို ပြေးလိုက်လာကြပါတော့တယ်။ ကျနော်ပြေးရင် သူတို့လိုက်တယ်၊ ကျနော်ရပ်ရင် သူတို့ရပ်နေတယ်။ ခွေးကြီးတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ အနီရောင် တလက်လက်တောက်နေပါတယ်။ ကျနော်လည်း ကြောက်အားလန့်အားနဲ့ ပြေးရင်း ဗိမာန်တစ်ခုကို သွားတွေ့ပါတယ်။ အရမ်းလှတဲ့ဗိမာန်ကြီးတစ်ခုပါ။ ဗိမာန်ကြီးထဲကို ဝင်ပြေးမယ်လုပ်တော့ အစောင့်က ပေးမဝင်ပါဘူး။ ဗိမာန်ပိုင်ရှင်ဟာလည်း လူ့ပြည်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်လို့ သိရပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ပြေးရင်းလွှားရင်းကနေ ငရဲမင်းလို့ ပြောရမလားမသိပါဘူး။ အဝတ်အစားပြိုးပြိုးပြောင်ပြောင်ဝတ်ထားတဲ့ ခန့်ခန့်ငြားငြား လူကြီးတစ်ယောက်ရှေ့ကို ရောက်သွားပါတယ်။ သူ့လက်ထဲမှာ ရွှေရောင်စာအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကိုင်ထားပြီး နာမည်ဘယ်လိုခေါ်သလဲလို့ ကျနော့်ကို လှမ်းမေးပါတယ်။ အောင်နိုင်ဦးပါဆိုတော့ ကျနော့်ကိုခေါ်လာတဲ့သူတွေကို “မင်းတို့လူမှားခေါ်လာတယ်၊ သူ့ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါ၊ ငရဲခန်းတွေကိုလည်း လိုက်ပြပေးလိုက်ဦး” ဆိုပြီး ပြောပါတယ်။ ပြီးတော့ “ မင်းသူငယ်ချင်း အောင်ကျော်ဦးကို ပြောလိုက်ပါ၊ လကွယ်နေ့၊ နေ့လည် မွန်းတည့်ချိန်မှာ သူ့ကို လာခေါ်မယ် လို့ ပြောလိုက်ပါ” ဆိုပြီးမှာပါတယ်။\nအဲဒီမှာ ကျနော်ကို ပထမဆုံးလိုက်ပြကြတာက သန်းတုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေ ခံစားနေရတဲ့နေရာပါ။ ငရဲခံရသူတွေကို ဧရာမ ကျောက်ပြင်ကြီးပေါ်ကို ပစ်တင်လိုက်ကြပြီးတော့ ဧရာမကျောက်လုံးကြီးတွေနဲ့ လှိမ့်ပြီး ကြိတ်နေကြတာပါ။ အရမ်းကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ်။ နောက်တစ်နေရာကတော့ ဒယ်အိုးလို့ ပြောရမလားမသိပါဘူး။ ဒယ်အိုးလို့သာ ပြောရတာပါ၊ ကျနော်မြင်ခဲ့ရတာကတော့ မြစ်ကြီးတစ်မြစ်လိုပါပဲ၊ အခိုးတထောင်းထောင်းထနေတဲ့ သံရည်ပူတွေကြားထဲမှာ လူတွေ အပြည့်ပါပဲ၊ အော်ဟစ်ညည်းတွားပြီး ကူးခပ်နေကြရပါတယ်။ ကမ်းပေါ်တက်လာသူတွေကို ကမ်းထိပ်က စောင့်နေတဲ့ ငရဲထိန်းတွေက လှံနဲ့ထိုးချ၊ တင်းပုတ်တွေနဲ့ရိုက်ချကြတော့ ပြန်ပြီးဆင်းပြေးကြ၊ ပြန်ပြီးကူးခပ်ကြနဲ့ တကယ်ကို ကြောက်စရာကြီးပါ။\nနောက်တစ်နေရာကတော့ လူတွေရဲ့ ခြေတွေလက်တွေ ခေါင်းတွေကို ဖြတ်လိုဖြတ်၊ ရင်ကိုခွဲပြီး အူတွေကို ထုတ်လိုထုတ်၊ နားနဲ့မနာ ဖဝါးနဲ့နာပါ၊ အင်္ဂါဇာတ်တွေကို ဖြတ်လိုဖြတ်နဲ့ ပိုပြီးတော့ ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ်၊ သူတို့ဟာ လူ့ဘဝတုန်းက ကာမေသုမိစ္ဆာစာရကံကို ကျူးလွန်ခဲ့သူတွေလို့ သိရပါတယ်။ နောက်တစ်နေရာမှာတော့ ဧရာမမြေပြင်ကျယ်ကြီးမှာ လူတွေဟာ အတုန်းအရုန်းလူးလဲအော်ဟစ် နေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်၊ ငရဲထိန်းတွေက ဆူးချွန်တွေတပ်ထားတဲ့ ဧရာမဒလိမ့်တုန်းကြီးတွေနဲ့ သူတို့ကို ကြိတ်ချေနေကြပါတယ်၊ သေသွားလိုက်၊ ပြန်ရှင်လာလိုက်၊ ပြန်ခံရလိုက်နဲ့ တကယ်ကို ကြောက်စရာကြီးပါ။\nနောက်တော့ ကျနော့ကို ပြန်ခေါ်လာကြပြီး တွန်းချလိုက်ကြပါတယ်၊ ကျနော်လည်း သတိရလာပြီး အဖေတို့ဆီက ရေတောင်းသောက်ရပါတယ်။ အဲဒီနေ့မှာမှ သတိမရရင် ကျတော့်ကို သင်္ဂြိုလ်ကြတော့မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အော်.. မေ့လို့၊ ငရဲထိန်းကြီးနှစ်ယောက်က ကျနော့်ကို လာခေါ်ကြတုန်းမှာ အဝတ်ဖြူဝတ် သူတော်စင်ကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့ရပါသေးတယ်။ သူက “ကောင်းကောင်းလိုက်သွားပါ၊ မင့်လက်တွေကို ငါလှုပ်ပေးထားမယ်” လို့ ပြောပါတယ်။ ကျနော် သတိလစ်နေစဉ် ခုနစ်ရက်အတွင်း အသက်လည်းမရှူ၊ နှလုံးလည်း မခုန်ပေမဲ့ ကျနော့်လက်ချောင်းလေးတွေကတော့ ခုနစ်ရက်လုံးလုံး ကွေးလိုက်ဖြန့်လိုက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်လို့ ဝိုင်းပြောကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ သေပြီလို့ မဆုံးဖြတ်ရဲတာနဲ့ ခုလို (၇) ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြကြောင်း ပြောပြကြပါတယ်။ ကျနော့်အမေကဆို “လက်တွေမညောင်းဘူးလား သားရယ်” လို့တောင် မေးပါသေးတယ်။\nကျနော်လည်း ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် သတိလစ်မေ့မျောနေခဲ့တော့ လေသံသဲ့သဲ့လေးနဲ့ပဲ ပြောနိုင်ပါတော့တယ်။ အောင်ကျော်ဦးနဲ့ လူမှားခေါ်ခံရတာဖြစ်ကြောင်း၊ လကွယ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်မှာ သူ့ကိုလာခေါ်မယ်လို့ မှာလိုက်တဲ့အကြောင်း အမေတို့ကို ပြောပြတော့ အမေတို့က ပြန်မပြောဖို့ ပြောပါတယ်။ မတော်ရင် တရားစွဲခံရနိုင်တယ်လို့လည်း ပြောကြတဲ့အတွက်ရော၊ ကျနော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အားမရှိလို့ ပင်ပန်းနေတဲ့အတွက်ရော၊ အောင်ကျော်ဦးအကြောင်းကို နောက်ထပ် မပြောဖြစ်တော့ပါဘူး။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ သူတို့ပြောလိုက်တဲ့အတိုင်း လကွယ်နေ့၊ မွန်းတည့်ချိန်မှာ အောင်ကျော်ဦးတစ်ယောက် ထမင်းစားနေရင်းကနေ နောက်ပြန်လန်ကျပြီး ဆုံးပါးသွားခဲ့ရှာပါတယ်။ ကျနော့်အဖြစ်အပျက်ကတော့ ဒါပါပဲခင်ဗျာ။ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငရဲဆိုတာ တကယ်ရှိပါတယ်။ ငရဲဘေးကလွတ်အောင် ကြိုးစားနိုင်ကြပါစေ ခင်ဗျာ..။\nယောဂီတစ်ဦး။ ။ နေပါဦးညီလေး၊ ညီလေးကို လာခေါ်တဲ့သူတွေက ဘယ်လိုပုံစံတွေလဲ။\nအောင်နိုင်ဦး။ ။ အဝတ်အစားတွေ ဝင်းဝင်းဝါဝါနဲ့ ပြောင်ပြောင်လဲ့လဲ့တွေပါ။ လူကောင်ကတော့ အကြီးကြီးတွေပါ။\nယောဂီတစ်ဦး။ ။ ငရဲမှာ ဗိမာန်လှလှကြီး တစ်ခု တွေခဲ့တယ်ဆိုတာကရော ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ။\nစာရေးသူ။ ။ ထောင်မှူး ထောင်ပိုင်တွေလို၊ ငရဲပြည်မှာ အုပ်ချုပ်ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးဦးရဲ့ နေရာဗိမာန် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။\nအောင်နိုင်ဦး။ ။ အရှင်ဘုရား၊ ငရဲပြည်ကိုရောက်သွားတာက တပည့်တော်ရဲ့ဝိဉာဏ်ကရောက်သွားတာလား၊ စိတ်ကထင်မြင်နေတာများလား ဘုရား။\nစာရေးသူ။ ။ ဂတိနိမိတ်ထင်တာလို့ ပြောရမှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဂတိနိမိတ်ထင်ပြီးမှ ကံအဟုန် မကုန်သေးတဲ့ အတွက် ပြန်ရှင်လာတယ်လို့ ပြောရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ပြန်ရှင်လာသူတွေမှာလည်း အချို့က နာရီပိုင်းလောက်၊ အချို့က နှစ်နဲ့ချီပြီး ပြန်ရှင်လာသူတွေရယ်ဆိုပြီး အစားစားရှိနိုင်ပါတယ်။ ဝိဉာဏ်ကောင်၊ အသက်ကောင်၊ လိပ်ပြာကောင်မျိုးရှိပြီး အဲဒီဝိဉာဏ်၊ အသက်၊ လိပ်ပြာက ငရဲကို ရောက်ခဲ့တယ်လို့ မယူရပါဘူး။ ဗုဒ္ဓအဘိဓမ္မာအလိုအရ စိတ်ဟာ သိပ်ကိုဆန်းကြယ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော အာရုံကိုယူနိုင်စွမ်း၊ ထင်မြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်လို့ မှတ်ရပါမယ်။\nအောင်နိုင်ဦး။ ။ တပည့်တော်လက်တွေကို လှုပ်ပေးနေမယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့သူတော်စင်ကြီးကရော ဘယ်လိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပါမလဲဘုရား။\nစာရေးသူ ။ ။ ဒကာလေးရဲ့ ကိုယ်စောင့်နတ် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\n(မှတ်ချက်။ ။ မလေးရှားနိုင်ငံ၊ ဂျိုဟိုးဘာရုမြို့၌ ၂၃-၁-၂၀၁၂ နေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော မိုးကုတ်ဝိပဿနာ တရားစခန်းဝင်၊ ယောဂီ ကိုအောင်နိုင်ဦး၏ ပြောပြချက်များနှင့် အမေးအဖြေအချို့ကို အစီအစဉ်ကျအာင် ပြန်လည်ရေးသားမျှဝေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ငရဲခန်းပန်းချီများမှာ မုံရွာမြို့၊ ရပ်တော်မူဘုရားကြီး၏ အတွင်းနံရံများ၌ရေးဆွဲထားသော ပန်းချီကားများဖြစ်ပါသည်။)\nငယ်ငယ်တုန်းက ကလေးတွေကို ပြောပြတဲ့ ပုံပြင် အတိုင်း တထေရာထဲဘဲ။\ni have shared it at http://www.shwehub.com/\nI also dreamt about2different places that is hell and up. I met with Yamamin in my dream and he asked alot questions so i have no idea for telling lie at that time, cuz I was so scared and shivering.According to ko aung ng oo, i exactly saw the people who were in the hell for each their sin.so i was so lucky that yamamin said their man to show me the hell people and holy people .how different it is.My family didn't know i was in my dream, but my sis and bro noticed that i was so long sleeping , whatever they tried to wake me up many times. i didn't get up . i didn't know that how many they've tried to wake me up. hell is very very hot , so i couldn't go near and check the one who i knew..so i believed that hell is existing . and then two men hold me and flying like bird to go up and check , so the path is so delicated way and how i feel comfortable , breeze and everything is so perfect. but i just saw the light of the Nats. i 've seen the place for good people are so so perfect ,so so rich and peaceful.then two men said , try to do the good thing all your life and now is not your turn .just go back.As soon as they told me and pushed me slowly. outside , at that time , all my family were worried me and chaos.my sis throwed at watering to my face and i wake up . i m ok , i didn't know that what is happening and why i was getting wet..i told them every single one in my family , they still are not believed now.so thanks ko aung ng oo. let me share your post to my parents and friends too.\n(This is about me to see with Yamamin last5years ago.)


Raw YK-11 Powder (431579-34-9) ထုတ်လုပ်သူများ - Phcoker Chemical\nကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9)\nမတ်လ 6, 2020\nYK-11 အမှုန့်သည်ရွေးချယ်သော androgen receptor modulators (YK11 အမှုန့်) အုပ်စုဝင်ဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် YK11 သည်ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။\nကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) ကဗီဒီယို\nကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) ဖျေါပွခကျြ\nMyostine ဟုလည်းလူသိများသည့် YK11 သည်စျေးကွက်တွင် YK11 အမှုန်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒါဟာဒြပ် steroidal ရွေးချယ်အန်ဒရိုဂျင်အဲဒီ receptor modulator ကိုဖြစ်ပါတယ်။ ဤဆေးသည် C2C12 myoblasts တွင်စသည်တို့ in an anolicolic လှုပ်ရှားမှုရှိပြီးဒီနှင့်စပ်လျဉ်း။ dihydrotestosterone (DHT) ထက်ပိုမိုစွမ်းရည်ကိုပြသည်။ YK11 သည် Myostatin inhibitor ဖြစ်သည်။ သူတို့သည်သင့်အားကြွက်သားနှင့်အဆီဆုံးရှုံးရန်သင့်အားကူညီနိုင်သည်။\nကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) S ကpecifications\nထုတ်ကုန်အမည် ကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့်\nဓာတုအမည် YK11, (17a, 20E) -17,20 - [(1-Methoxyethylidene) bis (oxy)] - 3-oxo-19-norpregna- 4,20-diene-21-carboxylic အက်ဆစ် methyl Ester; YK11 ((17α, 20E) -17,20 - [(1-methoxyethylidene) bis- (oxy)] - 3-oxo-; DNA ကို (Terrabacter strain YK11 16S rRNA ဗီဇအပိုင်းအစ); GenBank AB070463\nမူးယစ်ဆေးအတန်းအစား YK11 အမှုန့်\nCAS အရေအတွက် 431579-34-9\nInChIKey KCQHQCDHFVGNMK-DEIKBOPOSA-N ကို\nမော်လီကျူး Formula C25H34O6\nမော်လီကျူး Wရှစ် 430.53386\nအရည်ပျော် Point 190-200 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်\nFreezing Point ရရှိနိုင်ပါကဒေအဘယ်သူမျှမ\nဇီဝဗေဒတစ်ဝက်-ဘဝ တစ်ဦးချင်းစီအပေါ်မူတည်ပြီး 6-10 နာရီ,\nSolubility Propylene Glycol, DMSO, အီသနော\nကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် Application ရွေးချယ်အန်ဒရိုဂျင် receptor Module, Myostatin တား\nကုန်ကြမ်းကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) ဖျေါပွခကျြ\nအသုံးပြုသူများစွာက YK11 သည်ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနည်းငယ်ဖြင့်ခန္ဓာကိုယ်၏စွမ်းရည်ကိုအပြည့်အဝသော့ခတ်ရန်နှင့်ကြွက်သားအမြန်ရရှိရန်သော့ချက်ဖြစ်သည်။ YK11 သည် myostatin ၏လုပ်ဆောင်မှုကိုလျှော့ချနိုင်ပြီး၎င်းသည် myostatin inhibitor ဖြစ်စေသည်ဟုဆိုသည်။ YK-11 သည်ထိုဒေသရှိအားအပြင်းဆုံးများထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။ YK ကို LGD-4033 နှင့်အခြားထုတ်ကုန်များနှင့်နှိုင်းယှဉ်။ မရပါ။\nသို့သော် YK-11 ကုန်ကြမ်းအမှုန့်သည်မယုံနိုင်လောက်အောင်ခိုင်မာသော်လည်း၎င်းဒြပ်ပေါင်းနှင့်လေ့လာမှုအနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်ကိုသတိရပါ။ ဤသည်မှာလူအများစု Ostamuscle, RAD-140 သို့မဟုတ် GW-501516 ကဲ့သို့သောအခြားသူများနှင့်မသွားလိုသည့်အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။\nအနည်းဆုံးဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့်ကြွက်သားများကိုလျင်မြန်စွာတည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် YK11 သည် bodybuilders မှစိတ်ဝင်စားမှုကိုရရှိခဲ့သည်။\nတဦးတည်းဆယ်လူလာလေ့လာမှု YK11 ကြွက်သားထုထည်တိုးပွါးကြောင်းအကြံပြုထားသည်။ သုတေသီများကကြွက်သား-တည်ဆောက်ခြင်းပရိုတိန်း follistatin (က myostatin inhibitor) တိုးပွါးကြောင်းတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။\nYK11 လည်းအရိုးကျန်းမာရေးကိုမြှင့်တင်ရန်လိမ့်မည်။ အရိုးဆဲလ်တွေအပေါ်လေ့လာမှုတစ်ခုမှာတော့ YK11 အရိုး-တည်ဆောက်ခြင်းပရိုတိန်း၏အဆင့်ဆင့်တိုးတက်လာခဲ့သည်။\nYK11 နှင့်အတူစမ်းသပ်ကြသူအချို့ကကာယဗလအနည်းငယ်မျှသာဘေးထွက်ဆိုးကျိုးနှင့်အတူအကြီးကြွက်သားအကျိုးအမြတ်နှင့်အဆီဆုံးရှုံးမှုသတင်းပို့ပါ။ သို့သော်အဲဒီမှာ YK11 မရှိတိရိစ္ဆာန်သို့မဟုတ်လူ့လေ့လာမှုများလက်ရှိနှင့်၎င်း၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုမရှင်းလင်းသည်။\nလှုပ်ရှားမှု၏ကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) ယန္တရား\nYK11 DHT မှအလားတူဓာတုဖွဲ့စည်းမှုရှိပြီးဒီက receptors အန်ဒရိုဂျင်မှချည်နှောင်လမ်းဖြင့်ပြသနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ဆီးကျိတ်ကျန်းမာရေး, ဆံပင်ကြီးထွားမှု, နှင့်သင့်လျော်သောအပျိုဖော်ဝင်ဖှံ့ဖွိုးတိုးမြှင့်တင်ရန်ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်သဘာဝကျကျ DHT ထုတ်လုပ်သည်။\nသုတေသီများကကြွက်သားတည်ဆောက်ရန်ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာကိုရှာဖွေမယ့်ဆဲလ်လေ့လာမှုကိုပြု၏။ ရလဒ်ကရိုးရိုး follistatin အဆင့်ဆင့်တိုးမြှင့်ဖို့ရည်ရွယ်ထားကြောင်းပြသပါ။ Follistatin စစ်ဆေးမှုများအတွက် myostatin စောင့်ရှောက်ကူညီပေးသည်သောလူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိအခြားသဘာဝကျကျဖြစ်ပေါ်ပရိုတိန်းသည်။ Myostatin သူ၏အလုပ်ထိနျးခြုပျကြွက်သားကြီးထွားပြုခြင်းဖို့ဖြစ်ပါတယ်တဲ့ဟော်မုန်းဖြစ်ပါတယ်။\nဒါဝေးကိုသာ YK11 ကုန်ကြမ်းအမှုန့် myostatin တားစီးနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်။\nနောက်ထပ်သက်သေအထောက်အထား YK11 လည်း DHT များကဲ့သို့လုပ်ဆောင်တဲ့တံခါးပေါက်နှင့်အတူရောက်စွက်ဖက်ခြင်းဖြင့်အရိုးကြီးထွားမြှင့်တင်ရန်နိုင်သည်ကိုအကြံပြုထားသည်။\nအက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ကုန်ကြမ်း YK11 အမှုန့် (431579-34-9) ၏\nကြွက်သား Size ကိုတိုးပွါး\nဒါကြောင့်သဘာဝအလှည့်အတွက်ကြွက်သားဆဲလ်တွေထုတ်လုပ်ရန်သင့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့စွမ်းရည်ကိုတိုးမြှင့်သည့် follistatin အဆင့်ဆင့်တိုးပွါးဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ဒါကပါပဲ။ Follistatin အရှင်အဆမဲ့ကြွက်သားကြီးထွားမှုဖြစ်နိုင်ခြေရန်သင့်အားဖွင့်မဖွင့်, စ myostatin နှိပ်ကွပ်ဘို့တာဝန်ရှိသည်။ follistatin သက်ရောက်မှုတစ်စုံတစ်ရာလမ်းအတွက် inhibited နေကြသည်လျှင်မူကား, ထို့နောက် myostatin တားစီး YK11 ထိရောက်မှုဆပ်မယ်လို့အရာ, ဒီလိုမဖွစျနိုငျသညျ။\nကျိုးစံချိန်ကဲ့သို့မြည်ဒါပေမဲ့ဒီဒြပ်ပေါင်းပေါ်ဒေတာ back မရှိလူ့သို့မဟုတ်တိရိစ္ဆာန်လေ့လာမှုများရှိပါသည်ဖို့မဟုတ်ပါဘူး။\nငါတို့သည်အားလုံးအွန်လိုင်းဖိုရမ်များအပေါ်ကာယဗလမယ်ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းအပေါ်အခြေခံပြီးသို့ရာတွင်သက်သေအထောက်အထားဖြစ်ပါတယ်။ အဘယ်အရာကိုသူတို့ကကျွန်တော်တို့ကိုပြောပြသူတို့အချိန်တိုတောင်းတဲ့ငွေပမာဏအတွက်ပိန်ကြွက်သားအကျိုးအမြတ်တန်ဖိုးရှိသိသိသာသာအဆီလျှော့ချရေးနှင့် 15 ပေါင်တွေ့ကြုံခံစားနိုင်ခဲ့ပါဘူးဆိုတာပါပဲ။\nကျန်းမာသန်စွမ်းသောအရိုးများကိုထိန်းသိမ်းရန်လိင်ဟော်မုန်းသည်မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ရရှိနိုင်သောအထောက်အထားများအရ YK11 အမှုန့်ကုန်ကြမ်းသည်အန်ဒရိုဂျင် receptor များနှင့်ပေါင်းစပ်ခြင်းအားဖြင့်အရိုးအားပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။\nYK11 လည်းအရိုးဆဲလ်များ၏ကြီးထွားနိုင်အောင်စီစဉ်ပေးထားတယ်သောခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ဆဲလ်တွေအတွက်လက်ဆောင် activated PKB (ပရိုတိန်း kinase B က) ၏ငွေပမာဏကိုတိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။\nအကြံပြုကုန်ကြမ်း YK-11 အမှုန့် (431579-34-9) သောက်သုံးသော\nYK11 ကုန်ကြမ်းအမှုန့်များကိုအသုံးပြုခဲ့သောခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်သူများက၎င်းကိုတစ်နေ့လျှင် ၁၀ မီလီဂရမ်မှ ၁၅ မီလီဂရမ်အထိသောက်သုံးခြင်းသည်၎င်းတို့အတွက်ကောင်းသည်ဟုဆိုကြသည်။ အခြားသူများကတစ်နေ့လျှင် 10 mg အပေါ်အပြုသဘောသက်ရောက်မှုအစီရင်ခံတင်ပြခဲ့ကြသည်။ အသုံးပြုသူအများစုသည် ၄ မှ ၈ ပတ်အထိစက်လည်ပတ်သည်။\nRaw YK-11 အမှုန့်၏ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ (431579-34-9)\n▲ဒါဝေးကိုသာဆယ်လူလာလေ့လာမှုများ YK11 အပေါ်ကောက်ယူခဲ့ကြသည်။\nအဘယ်သူမျှမလက်တွေ့သက်သေအထောက်အထားဒါမှမဟုတ်မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် ပတ်သက်. လုပ်လျက်ရှိသောတောင်းဆိုမှုများမဆို back မှပင်တိရိစ္ဆာန်လေ့လာမှုများရှိပါတယ်။\nဤသည် အကယ်. သင်ဤဒြပ်ပေါင်းများနှင့်အတူသုတေသနအကြောင်းကိုနှစ်ကြိမ်ထင်စေသင့်ပါတယ်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သငျသညျထိုကဲ့သို့သော Ostarine နှင့် Ligandrol အဖြစ်ကွဲပြားခြားနားသောဒြပ်ပေါင်းများကိုထုတ်စစ်ဆေးသင့်ပါတယ်။ သူတို့တစ်တွေအများကြီးပိုသတင်းအချက်အလက်နှင့်ရရှိနိုင်သုတေသနရှိသည်။\nဒါဟာ YK11 အသည်းမှအဆိပ်သင့်နိုင်ဟုဆိုသည်။ မသိဘဲရမ်းမေးတဲ့စကားပြောပါကဆံပင်ကြီးထွားမှု, အသံကြိုး, ဆီးကျိတ်ကျန်းမာရေးနှင့်ခန္ဓာကိုယ်ရှိအခြားအရေးကြီးသောအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကိုထိခိုက်စေနိုင်သည်။


ဆရာတော်ဘုရားများ အလိုရှိရာအသုံးပြုဖို့အတွက် ကျောက်မျက်ရတနာများကို လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်တို့မိသားစု – အနုပညာရပ်ဝန်း\nဆရာတော်ဘုရားများ အလိုရှိရာအသုံးပြုဖို့အတွက် ကျောက်မျက်ရတနာများကို လှူဒါန်းခဲ့တဲ့ ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်တို့မိသားစု\nသရုပ်ဆောင်ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်ကတော့ အရမ်းလှတဲ့မျက်လုံးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မင်းသမီးချောလေးဖြစ်ပြီး တစ်ခေတ်မှာ ပရိသတ်တွေရဲ့အားပေးချစ်ခင်မှုတွေကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါတယ်နော်။အခုချိန်မှာဆိုရင်တော့ ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်က အနုပညာအလုပ်တွေနဲ့ အလှမ်းဝေးကွာနေတာဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးလေးကိုသာတစိုက်မက်မက်လုပ်ဆောင်နေတာဖြစ်ပါတယ်။အလှူအတန်းနဲ့ပက်သက်ရင်လည်း အရမ်းရက်ရောတဲ့ ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်တို့မိသားစုက အခုဆိုရင်လည်း တောင်ကြီးဆရာတော်ကို ပင့်ဖိတ်ပြီး အလှူအတန်းတွေပြုလုပ်ကာ ကုသိုလ်တွေယူခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nဇင်ဇင်ဇော်မြင့်ကတော့”၂၂. ၇. ၂၀၂၀ Wednesday နေ့လေးမှာ အိမ်တော် မှာရယ် ဆိုင်မှာရယ် တောင်ကြီးဆရာတော် တို့အားပင့်ဖိတ်ပြီး ဘုရားအနေကဇာတင် , အာရုဏ်ဆွမ်း ကပ် ,ဝါဆိုသင်္ကန်း ဆပ်ကပ် အလှုငွေ နဲ့ဆရာတော်ဘုရားများအလိုရှိရာအသုံးပြုရန်ကျောက်မျက်ရတနာများလှုဒါန်းခဲ့ပါတယ်. မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းမွန်မြတ်လှတဲ့ကုသိုလ် နှစ်ဖက် ဖိုးဖွားမိဘ နဲ့ ကျေးဇူးရှင်များ ကျေးဇူးရှိသူခင်ပွန်းကြီး ၁၀ ပါးတို့ထပ်တူထပ်မျှ ရကြပါစေသား”\n“မကောင်းသောဘေးအန္တရာယ်မကောင်းသောလူလိမ်လူယုတ်မာနဲ့မကောင်းသောဝဠ်ကြွေး ကျိန်စာ အကုသိုလ်နဲ့ ဘေးရန်ကင်းအပူငြိမ်း ကျန်းမာချမ်းသာစိတ်ချမ်းသာအနာရောဂါကင်းဝေးပြီးအပူငြိမ်းပြီးတရားထူးတရားမြတ်ရရှိပြီးသာသနာပြုနိုင်ပြီးနိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းအထောက်အပံ့ဖြစ်ရပါစေသားတပည့်တော်မတို့သည်လဲအသက်ရှည်အနာမဲ့ဘေးရန်ကင်းပြီးအမြဲလှုနိုင်တန်းနိုင်သောသာသနာပြုရသောလူဖြစ်ရပါစေသား နေ့စဉ်အလှုကုသိုလ်တွေနဲ့မြင့်မြတ်တဲ့ ကုသိုလ်ပြုရပါစေသား”ဆိုပြီး ရေးသားမျှဝေလာတာဖြစ်ပါတယ်နော်။\nSource&Photo Credit:Zin Zin Zaw Myint’s Facebook Account\nပလိုင်းလေးကို လွယ်ပြီး အိမ်ခြံဝန်းထဲက မေမေစိုက်ပျိုးထားတဲ့ စိုက်ခင်းထဲမှာ အမွှေစိန်လေးလုပ်နေတဲ့ စိုးပြည့်သဇင်\nမှော်ဘီခြံထဲမှာ မီးပျက်နေတာတောင် နောက်ရိုက်မယ့်ဇာတ်ကားအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေလုပ်နေတဲ့ ခင်လှိုင်


လျစ်လျူရှုမထားသင့်တဲ့ လက်သည်းပြသနာ ၁၀ မျိုး – Gentleman Magazine\nလျစ်လျူရှုမထားသင့်တဲ့ လက်သည်းပြသနာ ၁၀ မျိုး\nသင် လျစ်လျူရှုမထားသင့်တဲ့ လက်သည်းပြသနာ ၁၀ မျိုး\nသင့်မျက်ဝန်းတွေက စိတ်ရဲ့ တံခါးပေါက်ဆိုရင် သင့်ရဲ့ လက်သည်းတွေက သင့်ရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေအကြောင်း ပြောပြနေတာပါ။ သင့်လက်သည်းတွေဟာ သင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအကြောင်း အများကြီး ပြောပြနေပါတယ်။ ကျောက်ကပ်၊ နှလုံး၊ ပန်းနာရင်ကျပ်၊ အဆုတ်ရောဂါ တွေအကြောင်းကို လက်သည်းတွေက ပြောပြနိုင်ပါတယ်။\nသင့်တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ ရောဂါတွေဟာ သင့်ရဲ့ သွေးစီးကြောင်းကို ပြောင်းလဲစေပြီး သင့်ရဲ့ လက်သည်းခြေသည်း ပုံစံနဲ့ ကြီးထွားမှုကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပါတယ်။ တခြား ရောဂါ လက္ခဏာတွေ မဖြစ်ခင် လက်သည်းမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ အရင် ဖြစ်ပွားလာစေပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် သင့်ရဲ့ လက်သည်းတွေမှာ ထူးခြားတာတစ်ခုခု ဖြစ်ရင် သင့်မိသားစုဆရာဝန်နဲ့ အရင်ပြပါ။ အဲဒါလေးဟာ သင့်အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်။\n၁. Kolionychia or Spoon Nails\nသင့်လက်သည်းတွေက ရေတစ်စက် ထည့်ထားလို့ ရတဲ့အထိ ဇွန်းပုံပေါက်နေပါတယ်။ အဲဒါဟာ သံဓာတ်အားနည်းခြင်း၊ သွေးအားနည်းခြင်းတို့ကို ဖော်ပြနေပါတယ်။ တခြားလက္ခဏာတွေက ပင်ပန်းနွမ်းနယ် နေတတ်ခြင်းနဲ့ ဆံပင်ကျွတ်ခြင်းတို့ပါ။ နှလုံးရောဂါ၊ သိုင်းရွိုက်ဂလင်း ရောဂါနဲ့ ကိုယ်ခံအား ပြီးတဲ့ ရောဂါ တစ်ချို့မှာလဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဆရာဝန်ဆီ အမြန်သွားပါ။\n၂. Clubbed Nails\nဇွန်းပုံစံရဲ့ပြောင်းပြန်၊ တင်းပုတ်ပုံ လက်သည်းတွေဟာ အပြင်ကိုကော့ပြီး ဖောင်းတင်းနေပါတယ်။ တချို့တေေ်ကတော့ မွေးရာပါပါ။ ဒါပေမယ့် မွေးရာပါမဟုတ်ခဲ့ပဲ မကြာသေးခင်ကမှ ဖြစ်ခဲ့တာ ဆိုရင်တော့ အဆုတ်ရောဂါတစ်မျိုးနဲ့ Pulmonary Fibrosis ခေါ်တဲ့ အမာရွတ်တစ်မျိုး ဖြစ်နေလို့ပါ။ နှလုံးရောဂါ၊ ဆီးအိတ်ရောင်ရောဂါနဲ့ AIDS မှာလဲ အဲလို လက္ခဏာမျိုး တွေ့ရပါတယ်။\n၃. Splinter hemorrhages\nသင့်လက်သည်းနဲ့ တစ်ခုခု ညပ်တဲ့အခါမျိုးမှာ အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းတွေ ဖြစ်လာတာကို တွေ့ဖူးမှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဘာမှမထိခိုက်ပဲ သူ့အလိုလို ဖြစ်လာတာဆိုရင် နှလုံးအတွင်းသားနဲ့ အဆို့ရှင်တွေမှာ ဘက်တီးရီးယားကပ်ငြိမှု ဖြစ်နေတာပါ။ ဆေးကုသမှု ခံယူပြီးခါစ အခါတွေမှာလဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။\nအပေါက်သေးသေးလေးတွေ လက်သည်းပေါ်မှာ ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒါဟာ Psoriasis လို့ခေါ်တဲ့ အရေပြားရောဂါတစ်မျိုးရဲ့ လက္ခဏာပါ။ သင့်ရဲ့ ဒူးခေါင်း၊ တံတောင်နဲ့ တခြားကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေမှာပါ အနီရောင်၊ ငွေရောင် ယားပြီး အကြေးတက်တဲ့ အပေါက်လေးတွေ ဖြစ်နေရင် သေချာပါတယ်။တခါတစ်လေမှာဆို Psoriasis arthritis လို့ခေါ်တဲ့ အဆစ်ရောင်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်နေတတ်ပါသေးတယ်။\nလက်သည်းကိုက်တာတွေဟာ အဲဒိလို အထဲမှာ အနက်ရောင် အစက်လေးတွေ ပါတတ်တဲ့ လက်သည်းလို အနာတွေ ဖြစ်စေတတ်ပါတယ်။ အဲဒါဟာ သူတို့ကို ဖြစ်စေတဲ့ Virus တွေကို ပိုပြီး ကူးစက်မြန်စေပြီး ပါးစပ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်နှံ့သွားရင် ပါးစပ်ကင်ဆာတောင် ဖြစ်စေနိုင်ပါသေးတယ်။ အဲဒါတွေ ဖြစ်လာရင် ညှပ်မပစ်ပါနဲ့ ဆရာဝန်ဆီ သွားပါ။\n၆. Beau’s lines\nသင့်လက်သည်းတွေမှာ အစင်းကြောင်း တူးမြောင်းလို အချိုင့်တွေ ဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒါဟာ အပြင်းဖျားမှု၊ အသက်ဘေးမှ သီသီလေးလွတ်တာကြောင့် စိတ်ဖိစီးမှု၊ ကွာရှင်းရမှုတွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေပါ။ အဲဒါတွေက ပုံမှန်တော့ အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေဟာ ဆီးချို၊ သွေးလှည့်ပါတ်မှု ပြသနာတွေကြောင့်လဲ ဖြစ်နိုင်လို့ သတိထားရပါမယ်။\nအဲဒိအခြေအနေဟာ သင့်ရဲ့ လက်သည်းဟာ သင့်လက်ကနေ ကွာသွားတာကို ခေါ်တာပါ။ သင့်လက်ကို ထိခိုက်မိရင်လဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အလိုလို ဖြစ်လာတာ ဆိုရင်တော့ သိုင်းရွိုက်ဂလင်း ကြီးထားမှု ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။\n၈. Fungal Nail Infections\nလူတော်တော်များများဟာ ခြေသည်းလက်သည်းမှာ ဖြစ်သမျှပြသနာအားလုံးကို မှိုကြောင့်လို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ်လို့ ခြေသည်းလက်သည်းက ထူနေမယ်၊ အစိမ်း၊ အဝါရောင် ဖြစ်နေမယ်၊ ကျွတ်ဆတ်နေမယ်၊ ကျိုးနေမယ်ဆိုရင်တော့သင်ထင်တာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အဲဒါဟာ အိမ်မှာတင် ကုသလို့ ရပါတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် အဲဒိမှိုက သွေးလမ်းကြောင်းထဲကို မကူးတတ်ပေမယ့် ဆီးချိုဖြစ်နေသူတွေမှာ မှိုဖြစ်တတ်တာကို ဂရုပြုရပါမယ်။\n၉. White Spots\nသင့်လက်သည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြူနေရင် ဖိပွတ်ကြည့်လိုက်ပါ။ တကယ်လို့ အဖြူစက် ပျောက်မသွားရင် သင့်မှာ leuconychia ရှိနေတာပါ။ အဲဒါဟာ ထိခိုက်မိမှု၊ ပိုးကူးစက်မှုနဲ့ တချို့ အခြေအနေတွေမှာဆိုရင်ဆဲဆိပ်သင့်မှုတို့ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ ဆရာဝန်ဆီ ကုသမှုခံယူပါ။ အဖြူစက်ကပျောက်မသွားရင်တော့ အဲဒါဟာ ကျန်းမာရေးပြသနာ အကြီးကြီး တစ်ခုခု ရှိနေလို့ပါ။ သင့်ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ကြည့်ပါ။\nသငျ လဈြလြူရှုမထားသငျ့တဲ့ လကျသညျးပွသနာ ၁၀ မြိုး\nသငျ့မကျြဝနျးတှကေ စိတျရဲ့ တံခါးပေါကျဆိုရငျ သငျ့ရဲ့ လကျသညျးတှကေ သငျ့ရဲ့ ကိုယျတှငျးအင်ျဂါတှအေကွောငျး ပွောပွနတောပါ။ သငျ့လကျသညျးတှဟော သငျ့ရဲ့ ကနျြးမာရေးအကွောငျး အမြားကွီး ပွောပွနပေါတယျ။ ကြောကျကပျ၊ နှလုံး၊ ပနျးနာရငျကပျြ၊ အဆုတျရောဂါ တှအေကွောငျးကို လကျသညျးတှကေ ပွောပွနိုငျပါတယျ။\nသငျ့တဈကိုယျလုံးကို လှမျးမိုးနိုငျတဲ့ ရောဂါတှဟော သငျ့ရဲ့ သှေးစီးကွောငျးကို ပွောငျးလဲစပွေီး သငျ့ရဲ့ လကျသညျးခွသေညျး ပုံစံနဲ့ ကွီးထှားမှုကို ပွောငျးလဲပဈနိုငျပါတယျ။ တခွား ရောဂါ လက်ခဏာတှေ မဖွဈခငျ လကျသညျးမှာ ပွောငျးလဲမှုတှေ အရငျ ဖွဈပှားလာစပေါတယျ။ အဲဒါကွောငျ့ သငျ့ရဲ့ လကျသညျးတှမှော ထူးခွားတာတဈခုခု ဖွဈရငျ သငျ့မိသားစုဆရာဝနျနဲ့ အရငျပွပါ။ အဲဒါလေးဟာ သငျ့အသကျကို ကယျတငျနိုငျပါတယျ။\nသငျ့လကျသညျးတှကေ ရတေဈစကျ ထညျ့ထားလို့ ရတဲ့အထိ ဇှနျးပုံပေါကျနပေါတယျ။ အဲဒါဟာ သံဓာတျအားနညျးခွငျး၊ သှေးအားနညျးခွငျးတို့ကို ဖျောပွနပေါတယျ။ တခွားလက်ခဏာတှကေ ပငျပနျးနှမျးနယျ နတေတျခွငျးနဲ့ ဆံပငျကြှတျခွငျးတို့ပါ။ နှလုံးရောဂါ၊ သိုငျးရှိုကျဂလငျး ရောဂါနဲ့ ကိုယျခံအား ပွီးတဲ့ ရောဂါ တဈခြို့မှာလဲ ဖွဈတတျပါတယျ။ ဆရာဝနျဆီ အမွနျသှားပါ။\nဇှနျးပုံစံရဲ့ပွောငျးပွနျ၊ တငျးပုတျပုံ လကျသညျးတှဟော အပွငျကိုကော့ပွီး ဖောငျးတငျးနပေါတယျ။ တခြို့တေေ်ကတော့ မှေးရာပါပါ။ ဒါပမေယျ့ မှေးရာပါမဟုတျခဲ့ပဲ မကွာသေးခငျကမှ ဖွဈခဲ့တာ ဆိုရငျတော့ အဆုတျရောဂါတဈမြိုးနဲ့ Pulmonary Fibrosis ချေါတဲ့ အမာရှတျတဈမြိုး ဖွဈနလေို့ပါ။ နှလုံးရောဂါ၊ ဆီးအိတျရောငျရောဂါနဲ့ AIDS မှာလဲ အဲလို လက်ခဏာမြိုး တှရေ့ပါတယျ။\nသငျ့လကျသညျးနဲ့ တဈခုခု ညပျတဲ့အခါမြိုးမှာ အနကျရောငျ အစငျးကွောငျးတှေ ဖွဈလာတာကို တှဖေူ့းမှာပါ။ ဒါပမေယျ့ ဘာမှမထိခိုကျပဲ သူ့အလိုလို ဖွဈလာတာဆိုရငျ နှလုံးအတှငျးသားနဲ့ အဆို့ရှငျတှမှော ဘကျတီးရီးယားကပျငွိမှု ဖွဈနတောပါ။ ဆေးကုသမှု ခံယူပွီးခါစ အခါတှမှောလဲ ဖွဈတတျပါတယျ။\nအပေါကျသေးသေးလေးတှေ လကျသညျးပျေါမှာ ဖွဈနတောပါ။ အဲဒါဟာ Psoriasis လို့ချေါတဲ့ အရပွေားရောဂါတဈမြိုးရဲ့ လက်ခဏာပါ။ သငျ့ရဲ့ ဒူးခေါငျး၊ တံတောငျနဲ့ တခွားကိုယျအင်ျဂါအစိတျအပိုငျးတှမှောပါ အနီရောငျ၊ ငှရေောငျ ယားပွီး အကွေးတကျတဲ့ အပေါကျလေးတှေ ဖွဈနရေငျ သခြောပါတယျ။တခါတဈလမှောဆို Psoriasis arthritis လို့ချေါတဲ့ အဆဈရောငျရောဂါတဈမြိုး ဖွဈနတေတျပါသေးတယျ။\nလကျသညျးကိုကျတာတှဟော အဲဒိလို အထဲမှာ အနကျရောငျ အစကျလေးတှေ ပါတတျတဲ့ လကျသညျးလို အနာတှေ ဖွဈစတေတျပါတယျ။ အဲဒါဟာ သူတို့ကို ဖွဈစတေဲ့ Virus တှကေို ပိုပွီး ကူးစကျမွနျစပွေီး ပါးစပျနဲ့ နှုတျခမျးကို ပွနျနှံ့သှားရငျ ပါးစပျကငျဆာတောငျ ဖွဈစနေိုငျပါသေးတယျ။ အဲဒါတှေ ဖွဈလာရငျ ညှပျမပဈပါနဲ့ ဆရာဝနျဆီ သှားပါ။\nသငျ့လကျသညျးတှမှော အစငျးကွောငျး တူးမွောငျးလို အခြိုငျ့တှေ ဖွဈနတောပါ။ အဲဒါဟာ အပွငျးဖြားမှု၊ အသကျဘေးမှ သီသီလေးလှတျတာကွောငျ့ စိတျဖိစီးမှု၊ ကှာရှငျးရမှုတှရေဲ့ အကြိုးဆကျတှပေါ။ အဲဒါတှကေ ပုံမှနျတော့ အန်တရာယျ မရှိပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ အဲဒါတှဟော ဆီးခြို၊ သှေးလှညျ့ပါတျမှု ပွသနာတှကွေောငျ့လဲ ဖွဈနိုငျလို့ သတိထားရပါမယျ။\nအဲဒိအခွအေနဟော သငျ့ရဲ့ လကျသညျးဟာ သငျ့လကျကနေ ကှာသှားတာကို ချေါတာပါ။ သငျ့လကျကို ထိခိုကျမိရငျလဲ ဖွဈတတျပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ အလိုလို ဖွဈလာတာ ဆိုရငျတော့ သိုငျးရှိုကျဂလငျး ကွီးထားမှု ဖွဈနနေိုငျပါတယျ။\nလူတျောတျောမြားမြားဟာ ခွသေညျးလကျသညျးမှာ ဖွဈသမြှပွသနာအားလုံးကို မှိုကွောငျ့လို့ ထငျတတျကွပါတယျ။ တကယျလို့ ခွသေညျးလကျသညျးက ထူနမေယျ၊ အစိမျး၊ အဝါရောငျ ဖွဈနမေယျ၊ ကြှတျဆတျနမေယျ၊ ကြိုးနမေယျဆိုရငျတော့သငျထငျတာ ဖွဈတတျပါတယျ။ အဲဒါဟာ အိမျမှာတငျ ကုသလို့ ရပါတယျ။ ပုံမှနျဆိုရငျ အဲဒိမှိုက သှေးလမျးကွောငျးထဲကို မကူးတတျပမေယျ့ ဆီးခြိုဖွဈနသေူတှမှော မှိုဖွဈတတျတာကို ဂရုပွုရပါမယျ။\nသငျ့လကျသညျး တဈစိတျတဈပိုငျး ဖွူနရေငျ ဖိပှတျကွညျ့လိုကျပါ။ တကယျလို့ အဖွူစကျ ပြောကျမသှားရငျ သငျ့မှာ leuconychia ရှိနတောပါ။ အဲဒါဟာ ထိခိုကျမိမှု၊ ပိုးကူးစကျမှုနဲ့ တခြို့ အခွအေနတှေမှောဆိုရငျဆဲဆိပျသငျ့မှုတို့ကွောငျ့ ဖွဈတာပါ။ ဆရာဝနျဆီ ကုသမှုခံယူပါ။ အဖွူစကျကပြောကျမသှားရငျတော့ အဲဒါဟာ ကနျြးမာရေးပွသနာ အကွီးကွီး တဈခုခု ရှိနလေို့ပါ။ သငျ့ဆရာဝနျနဲ့ တိုငျပငျကွညျ့ပါ။\nPrevious: ၂၁ ရာစု မှာ အမှန် အကန်အောင်မြင်နေတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းထဲမှ အချို့\nNext: အိုင်ကျူတိုးတက်စေဖို့ နည်းလမ်း(၇)ခု


HIM | Health in Myanmar » စအိုလမ်းကြောင်း ကင်ဆာ (Anal Cancer) (အပိုင်း ၂)\nစအိုလမ်းကြောင်း ကင်ဆာ (Anal Cancer) (အပိုင်း ၂)\nAuthor: HimBur | Category: Chan Mya Aye, HIM, Myanmarno comments\nပုံမှန်အားဖြင့် အများပြည်သူတွေအတွက်တော့ ကြိုတင်စစ်ဆေးဖို့ သိပ်မလိုပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ချေများတဲ့ သူတွေ အထူးသဖြင့် HIV ပိုးရှိတဲ့ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားတွေ၊ HIV ပိုးရှိပြီး စအိုလမ်းကြောင်း အသုံးပြုဆက်ဆံတဲ့ အမျိုးသမီးတွေအတွက်တော့ စစ်ဆေးဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အမေရိကရဲ့ သုတေသနတစ်ခုကတော့ HIV ပိုးရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားအားလုံး စအိုကင်ဆာကို ကြိုတင်စစ်ဆေးထားတာ အကျိုးရှိပါတယ်လို့ ထောက်ပြထားပါတယ်။\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျနော်တို့မှာ HPV ပိုးကြောင့် တစ်ချို့လူတွေမှာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကင်ဆာအဆင့်ထိရောက်စေတဲ့ သဘာဝကို အတိအကျ မသိရှိသေးလို့ပါ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံကတော့ ဒီလိုစစ်ဆေးတာက ငွေ ကုန်ကြေးကျများလို့ ပုံမှန် လုပ်ဖို့မလိုဘူးလို့ ဆိုပြန်ပါတယ်။ အမေရိကမှာတော့ စအိုမှာ ကြွက်နို့ပေါက်တာရှိနေတဲ့ အမျိုးသားတွေ၊ HIV ပိုးရှိတဲ့ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားတွေအတွက် စစ်ဆေးဖို့ တိုက်တွန်းထား ပါတယ်။ ဒီလိုစစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားမှုရဲ့ ၃၀% ကို လျော့ချနိုင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nအင်္ဂလန်နိုင်ငံက ပုံမှန်စစ်ဖို့ မတိုက်တွန်းတာက အကြောင်းရှိပါတယ်တဲ့…။ ဒီကင်ဆာရောဂါဟာ အဖြစ်နည်းတယ်၊ တကယ်လို့ စစ်ဆေးလို့တွေ့ရင်လည်း ပျောက်အောင်မကုနိုင်ဘူးတဲ့။ လက်ရှိကုနေတဲ့ ဓာတ်ရောင်ခြည် ကုထုံး (ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် စအိုလမ်းကြောင်းရှိ အသားစများကို ဖျက်ဆီးခြင်း) Inferred Coagulation Therapy က အလွန်နာကျင်တယ်တဲ့။ ရောင်ခြည်နဲ့ ကုပြီးနောက် (၁၀) လ နေရင် ရောဂါပြန်ပေါ်တဲ့အတွက် မလိုအပ်တဲ့ အနေအထိုင်ခက်စေတာတဲ့ဗျာ။ ဒီတော့ ကုသဖို့ထက် စစ်ဆေးဖို့ကို အားမပေးဘူးတဲ့လေ။\nအကယ်၍ စအိုကင်ဆာဖြစ်ခဲ့လည်း ခင်ဗျားဟာ အလွန်ကံဆိုးသူလို့ မဆိုနိုင်ဘူးတဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရောဂါရှိသူတွေဟာ ၅ နှစ်အတွင်း အသက်ရှင်နေနိုင်မှု ၆၅% ရှိသေးတယ်တဲ့လေ။ ဥပမာ ဝှေးစေ့ကင်ဆာ (Testicular Cancer) ရှိသူတွေမှာ ၉၇% က ၅ နှစ်အတွင်း အသက်ဆုံးရတာတဲ့လေ။ နောက်တစ်ခု အဆုတ်ကင်ဆာသမားတွေဆို ၅ နှစ်အတွင်း အသက်ရှင်နေနိုင်မှုက ၅ % ပဲရှိကြတာ။ လက်ရှိနောက်ဆုံးပေါ် ကုထုံးကတော့ ဓာတ်ရောင်ခြည်နဲ့ကုတယ် ပြီးတော့ ကင်ဆာဆေးတွေ သွင်းတယ် သောက်ရတာပေါ့။ ကင်ဆာဆေးတွေကလည်း သိပ်မပြင်းတော့ဘူးလေ။ သက်တောင့်သက်သာ သောက်လို့ သွင်းလို့ရတယ်လေ။မအန်တော့ဘူးပေါ့။\nဒါဆို ကျနော်တို့ ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေး၊ ကောင်မလေးတွေကို HPV 16-18 မကူးစက်အောင် ကာကွယ်ဆေးထိုးသင့်ပါသလား… အမေရိကမှာတော့ ၂၀၁၁ အစောပိုင်းမှာ အစားသောက်နဲ့ဆေးဝါး ကွပ်ကဲရေးအဖွဲ့ချုပ်က အသက် ၉ နှစ်ကနေ ၂၆ နှစ်အတွင်း ကျား/မ အားလုံး Gardasil ကာကွယ်ဆေးထိုးနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဥရောပဆေးပညာရှင် အဖွဲ့တွေကတော့ အဲလို လုပ်တာကို သဘောမတူပါဘူး။\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဥရောပမှာ ဒီလို ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့ရာ ဆေးကို အဆင့်ဆင့် အချိန်ယူပြီးမှ အတည်ပြုလို့ပါ။ ဈေးကလည်း ကြီးလို့တဲ့။ အမေရိကမှာလုပ်တဲ့ သုတေသနတစ်ခုကတော့ ဒီကာကွယ်ဆေးဟာ အသက် ၁၉ ကနေ ၂၆ အတွင်း လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားတွေမှာ စအိုကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုအတွက် ၆၅% ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။\nကဲ… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်မေးကြရအောင်… ခင်ဗျားဟာ အသက်ကြီးတဲ့ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားဆိုရင်… ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့ အချိန်နှောင်းနေပြီလား?????? အဖြေက… တကယ်တမ်း ကာကွယ်ဆေး မလို ပါဘူးတဲ့ဗျာ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျနော်တို့ ကိုယ်ခံအားက ဒီ HPV ပိုးကို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားမေ့နေလို့ပါတဲ့။ ၂၀၀၉ သုတေသနအရ အမေရိကမှာရှိတဲ့ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားတွေရဲ့ ၄၃%မှာ HPV ပိုးအတွက် ခန္ဒာကိုယ်က တုန့်ပြန်တဲ့ ပဋိဇီဝပစ္စည်းမတွေ့ဘူးတဲ့လေ။ ဆိုလိုတာက ဒီလူတွေမှာ ဒီလူတွေမှာ HPV ပိုးကူးစက်ခံရပေမယ့် ကိုယ်တွင်းက တိုက်ခိုက်လိုက်တော့ ဆိုးဝါးတဲ့ ကင်ဆာရောဂါ အထိ ဆက်မဖြစ်တော့ဘူးလေ။\nဒါဆို ကာကွယ်ဆေးထိုးရင် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ?????? လုပ်သင့်တာကတော့ မိမိမှာ ကူးစက်ခံထားရတဲ့ HPV ပိုးအမျိုးစားကို သိအောင်လုပ်ပါ။ ပိုးက HPV 16 သို့မဟုတ် HPV 18 မဖြစ်နေရင်တော့ ထိုးသင့် တယ်လေ။ ဒါပေမယ့် HPV 16 သို့မဟုတ် HPV 18 လက်ရှိအခြေနေမှာ ကူးစက်ခံထားပြီးရင်တော့ ထိုးလည်း မထူးတော့ဘူး။ ကဲ အဆုံးသတ်ကြရအောင်… တစ်စုံတစ်ယောက်က စအိုမှာ ကြွက်နို့တွေရှိလို့ စအိုကင်ဆာဖြစ်နိုင်လားမေးရင် ဘယ်လိုဖြေမလဲ…… အဖြေကတော့ HPV 16 သို့မဟုတ် HPV 18 ဆိုရင်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nကာကွယ်ဆေးမထိုးပေမယ့်လည်း တခြားနည်းတွေနဲ့ သိအောင်လုပ်လို့ရသေးတာကိုလည်း အမှတ်ရပါဦး။ ဥပမာ မိမိကိုယ်တိုင် လက်နဲ့စမ်းသပ်ကြည့်မယ်၊စအိုလမ်းကြောင်းမှာ အသားမာလေးတွေရှိနေတာမျိုး၊အသားပိုလေးတွေရှိနေတာမျိုးဆိုရင်တော့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာဝန်နဲ့ပြသင့်ပြီ။ စအိုလမ်းကြောင်းမှာ ယားယံတာ၊ နာတာ၊ အနာဖြစ်တာ၊ သွေးထွက်တာမျိုးလည်း စအို ကင်ဆာအတွက် ဂရုပြုပြီး စစ်ဆေးသင့်တယ်။ (တခြားရောဂါတွေလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသေးတယ်)။\nHIV ပိုးရှိတဲ့ လိင်တူဆက်ဆံသူအမျိုးသားများအတွက် မှာချင်တာကတော့ ဆေးကို စနစ်တကျသောက်ဖို့နဲ့ ကွန်ဒုံးသုံးဖို့ပါပဲ။ ပိုးမရှိတဲ့သူတွေအတွက်လည်း ကွန်ဒုံးကို စနစ်တကျသုံးခြင်းဟာ အရေးပါတဲ့ ကာကွယ်ခြင်း တစ်ခုပါပဲဆိုတာ ပြောရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်…..


သူများအနုပညာရှင်သားသမီးတွေလို မလှတာကြောင့် မျက်နှာငယ်ခဲ့ရတဲ့ မေမေ့အတွက် ကြိုးစားပြီး ဝိတ်ချပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မေခလာရဲ့သမီးလေး ပြည့်ပြည့် - Cele Connections\n29/10/2020 By bilie Celebrity\nသီချင်းမြူးမြူးလေးတွေကို သီဆိုတတ်ပြီး အမြဲတမ်း သွက်လက်ချက်ချာနေတဲ့ အဆိုတော် မေခလာကတော့ ဒီနေ့ဒီအချိန်ထိ ပရိသတ်တွေရဲ့ အားပေးဝန်းရံမှုကို ရရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မေခလာက သရုပ်ဆောင် ရန်ကျော်နဲ့ လက်ထပ်ပြီး သမီးလေးတစ်ယောက်တည်းကိုသာ မွေးဖွားထားပြီး သာယာပျော်ရွှင်တဲ့ မိသားစုလေးကို တည်ဆောက်ထားတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့မှာတော့ (၂)လအတွင်း ကိုယ်အလေးချိန် ပေါင်(၅၀)ကျော် ချနိုင်ခဲ့တဲ့ မေခလာရဲ့သမီးလေး ပြည့်ပြည့်က သူမဝိတ်ချရခြင်းအကြောင်းကို အခုလိုပဲ ပြောလာပါတယ်။\n“ညီမကို ဝိတ်ချဖို့ တွန်းအားဖြစ်စေခဲ့တဲ့ အရာသုံးခုညီမဆီမှာရှိတယ်။ 1. အထူးသဖြင့် အမေ အဖေ အဘွားနဲ့ မိသားစုကို စိတ်ချမ်းသာစေချင်လို့ သူတို့က ကိုလှတာကိုအရမ်းမြင်ချင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ကိုစိတ်ချမ်းသာစေချင်လို့ ပြီးတော့ မေမေက အနုပညာရှင်ဆိုတော့ သူများသားသမီးတွေ အရမ်းချောအရမ်းလှနေတော့ သူ့အနေနဲ့ မျက်နှာငယ်ခဲ့ရပေါင်းများပြီ အဲ့ဒါကြောင့် မေမေ့ကို စိတ်ချမ်းသာစေချင်လို့ 2. သူများတွေရဲ့ အပြောအဆိုခံ နှိမ်ခံတာတွေ မခံချင်တော့လို့\n3. အရင်က ဝတော့ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုမလုပ်နိုင်ဘူး။ အဲ့တော့ အမေနဲ့ ခရီးတွေသွားရင် အမေ့ကို မကူနိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် အမေနဲ့ ဘယ်သွားသွား မေမေ့ကို ကူညီပေးချင်လို့ အဲ့သုံးချက်က ညီမကိုတွန်းအားပေးစေခဲ့တာ ” ဆိုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nမေခလာရဲ့ သမီးလေးကတော့ ငယ်စဉ်ကတည်းက အဝလွန်ခဲ့တာကြောင့် စနောက်ကျီစယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး မေမေ့ကိုလည်း စိတ်ချမ်းသာပြီး ပျော်စေချင်တာကြောင့် ဝိတ်ချခဲ့တယ်လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလာခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မေမေ့ကိုချစ်တဲ့ သမီးလေး ဒီထက်မက ကံကောင်းခြင်းတွေနဲ့သာ ကြုံတွေ့နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ဖတ်ရှုပေးတဲ့ Cele Connections ပရိသတ်ကြီးအားလုံးလည်း သာယာပျော်ရွှင်တဲ့နေ့လေးတစ်နေ့ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။\nSource: Pyae Pyae’s fb\nသူမြားအနုပညာရှငျသားသမီးတှလေို မလှတာကွောငျ့ မကျြနှာငယျခဲ့ရတဲ့ မမေအေ့တှကျ ကွိုးစားပွီး ဝိတျခပြေးခဲ့တယျဆိုတဲ့ မခေလာရဲ့သမီးလေး ပွညျ့ပွညျ့\nသီခငျြးမွူးမွူးလေးတှကေို သီဆိုတတျပွီး အမွဲတမျး သှကျလကျခကျြခြာနတေဲ့ အဆိုတျော မခေလာကတော့ ဒီနဒေီ့အခြိနျထိ ပရိသတျတှရေဲ့ အားပေးဝနျးရံမှုကို ရရှိနဆေဲ ဖွဈပါတယျ။ မခေလာက သရုပျဆောငျ ရနျကြျောနဲ့ လကျထပျပွီး သမီးလေးတဈယောကျတညျးကိုသာ မှေးဖှားထားပွီး သာယာပြျောရှငျတဲ့ မိသားစုလေးကို တညျဆောကျထားတာပဲ ဖွဈပါတယျ။ ဒီကနမှေ့ာတော့ (၂)လအတှငျး ကိုယျအလေးခြိနျ ပေါငျ(၅၀)ကြျော ခနြိုငျခဲ့တဲ့ မခေလာရဲ့သမီးလေး ပွညျ့ပွညျ့က သူမဝိတျခရြခွငျးအကွောငျးကို အခုလိုပဲ ပွောလာပါတယျ။\n“ညီမကို ဝိတျခဖြို့ တှနျးအားဖွဈစခေဲ့တဲ့ အရာသုံးခုညီမဆီမှာရှိတယျ။ 1. အထူးသဖွငျ့ အမေ အဖေ အဘှားနဲ့ မိသားစုကို စိတျခမျြးသာစခေငျြလို့ သူတို့က ကိုလှတာကိုအရမျးမွငျခငျြခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ကိုစိတျခမျြးသာစခေငျြလို့ ပွီးတော့ မမေကေ အနုပညာရှငျဆိုတော့ သူမြားသားသမီးတှေ အရမျးခြောအရမျးလှနတေော့ သူ့အနနေဲ့ မကျြနှာငယျခဲ့ရပေါငျးမြားပွီ အဲ့ဒါကွောငျ့ မမေကေို့ စိတျခမျြးသာစခေငျြလို့ 2. သူမြားတှရေဲ့ အပွောအဆိုခံ နှိမျခံတာတှေ မခံခငျြတော့လို့\n3. အရငျက ဝတော့ ကိုယျလကျလှုပျရှားမှုမလုပျနိုငျဘူး။ အဲ့တော့ အမနေဲ့ ခရီးတှသှေားရငျ အမကေို့ မကူနိုငျခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒါကွောငျ့ အမနေဲ့ ဘယျသှားသှား မမေကေို့ ကူညီပေးခငျြလို့ အဲ့သုံးခကျြက ညီမကိုတှနျးအားပေးစခေဲ့တာ ” ဆိုပွီး ပှငျ့ပှငျ့လငျးလငျး ပွောလာခဲ့တာပဲ ဖွဈပါတယျ။\nမခေလာရဲ့ သမီးလေးကတော့ ငယျစဉျကတညျးက အဝလှနျခဲ့တာကွောငျ့ စနောကျကြီစယျခွငျးကို ခံခဲ့ရပွီး မမေကေို့လညျး စိတျခမျြးသာပွီး ပြျောစခေငျြတာကွောငျ့ ဝိတျခခြဲ့တယျလို့ ပှငျ့ပှငျ့လငျးလငျးပွောလာခဲ့တာပဲ ဖွဈပါတယျ။ မမေကေို့ခဈြတဲ့ သမီးလေး ဒီထကျမက ကံကောငျးခွငျးတှနေဲ့သာ ကွုံတှနေို့ငျပါစလေို့ ဆုတောငျးပေးလိုကျပါတယျ။ ဖတျရှုပေးတဲ့ Cele Connections ပရိသတျကွီးအားလုံးလညျး သာယာပြျောရှငျတဲ့နလေ့ေးတဈနကေို့ ပိုငျဆိုငျနိုငျပါစလေို့ ဆုတောငျးပေးလိုကျပါတယျ။


ဒီလို မုဒိန်းကျင့် လူသတ်တာကို ဘယ်လိုအရေးယူဆောင်ရွက်ကြမှာလဲ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Myanma News » ဒီလို မုဒိန်းကျင့် လူသတ်တာကို ဘယ်လိုအရေးယူဆောင်ရွက်ကြမှာလဲ\nဒီလို မုဒိန်းကျင့် လူသတ်တာကို ဘယ်လိုအရေးယူဆောင်ရွက်ကြမှာလဲ\nPosted by ဂ်စ္စူ on May 30, 2011 in Myanma News | 17 comments\nဒီသတင်းကို မနေ ့ကတည်းက ဖတ်ရတယ်ခင်ဗျ။Fwd:mail မှလဲ ဖတ်ရတယ်..ပြီးတော့ ဒီ MG မှာလဲ တစ်ဝက် တစ်ပြတ်ဖတ်လိုုက်ရတယ်။လင့်ခ် သွားကြည့်တော့\nError တက်ပြီး ဘာမှ ဖတ်လို့မရဘူး.. MG မှာ ဘယ်သူလဲ တင်တာလဲ မသိဘူး….ကျနော်ရှာတာ မတွေ ့တော့လို့ထပ်တင်လိုက်ပါတယ်။\nFwd:mail က မယူပဲ ကိုနစ်နေမန်း ဘလော့ဂ်မှ ကူးယူဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပါတယ်..။အောက်မှာ…။\nရန်ကုန်တိုင်းရဲမှူးရဲ့တူက အဓမ္မပြုကျင့်ကာ လူသတ်မှု ကျူးးလွန်မှုတခု ရန်ကုန်မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်လို့သိရှိရပါတယ်။\nမေလ (၂၂) ရက်နေ့ည (၈) နာရီနဲ့(၉) နာရီခန့်ဝန်းကျင်မှာ ရန်ကုန်တိုင်း ရဲမှုး ဦးအောင်ဒိုင်းရဲ့တူ ဦးကိုကိုဇော်ဟာ အသက် (၁၅) အရွယ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးငယ် တဦးကို အလိုမတူဘဲ သားမယားအဖြစ ်အဓမ္ဓ ပြုကျင့်ပြီးနောက် ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးသတ်မှုတခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်လို့သိရပါတယ်။\nအခင်းဖြစ်ပွားရာ မေလ (၂၂) ရက်နေ့ည ၈ နာရီ၊ ၉ နာရီ ဝန်းကျင်ခန် ့မှာ ရန်ကုန်တိုင်း၊ လှိုင်မြို ့နယ် အမှတ်(၂) ရပ်ကွက် လှိုင်မြစ်လမ်း အမှတ် (၁၈၈)၊ မြန်မာနိင်ငံ ရဲတပ်ဖွဲ ့ဝန်ထမ်းရိပ်သာ အောက်ထပ်မှာ ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ “ကောင်းကျော်ကြား” လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ ဆိုင်ဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ အဖ ဦးစိန်ကုလား၊ အမိ ဒေါ်စန်းစန်းမြင့်တို ့ရဲ့သမီး အသက် (၁၅) နှစ်ခန် ့ရှိ မအေမီလွင် ဆိုသူကို ရန်ကုန်တိုင်း ရဲမှုး ဦးအောင်ဒိုင်းရဲ ့တူ ဦးကိုကိုဇော်က အလိုမတူဘဲ သားမယား ပြုကျင့်ခဲ့ပြီး၊ ပြုကျင့်ခံရသူ အမျိုးသမီးငယ်က သက်ဆိုင်ရာကို တိုင်ကြားမယ်လို ့” ပြောဆိုတဲ့ အခါမှာ မတရားပြုကျင့်သူ ဦးကိုကိုဇော်က စတီးဓားမြေၟာင်နဲ့ထိုးသတ်လိုက်တာလို ့ႛ သိရပါတယ်။\nအခင်းဖြစ်ပွားပြီးနောက် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူများ သိရှိလာတဲ့အခါမှာ မအေမီလွင်ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် ယုဇနဆေးခန်းမှ ဒေါက်တာ တင်အောင်ကြိုင်အား ခေါ်ယုူကုသပါသော်လည်း ဆရာဝန်မှ လာရောက်ကြည့်ရှူပြီး သူ ကုသနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ဆေးရုံသို့ပို ့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်။ သို ့သော် ဒဏ်ရာမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဆေးရုံမှာဘဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ပြီးခဲ့တဲ့ (၂၆) ရက်နေ့က သေဆုံးသူကို သဂြိုင်္လ်ခဲ့ကြတယ်လို့သိရှိရပါတယ်။\nတရားခံအဖြစ် စွပ်စွဲခံရသူ ဦးကိုကိုဇော်က ဆိုင်ရှိ ဝန်ထမ်းတွေကို သက်ဆိုင်ရာက လာရောက်စစ်ဆေးတဲ့အခါမှာ နောက်ပြောင်ရင်း မတော်တဆ ထိုးမိတာပါလို့ထွက်ဆိုရန် ခြိမ်းခြောက်ဖိအားပေးမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့တယ်လို့သိရှိရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပိတောက်ချောင်း ရဲစခန်းမှ တာဝန်ကျအမှုစစ် ဒု-ရဲအုပ် မိုးကျော်က ပုဒ်မ ၃၀၄ (က) လူသေမှုနဲ ့သာ အမှုဖွင့် အရေးယူခဲ့ပါတယ်။\nသို ့သော် ရန်ကုန် ပြည်သူ ့ဆေးရုံမှ တာဝန်ကျ ဆရာဝန်တွေက သေဆုံးသူ အမျိုးသမီးငယ်ကို ခွဲစိတ်စစ်ဆေးရာ ဝမ်းဗိုက် အူမကြီးဘေးတွင် ပြတ်ရှနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်း သွေးထွက်လွန်ကာ သေဆုံးရခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ အမျိုးသမီးငယ်ရဲ ့မိန်းမကိုယ် အဂါင်္မှာလည်း သွေးထွက်ဒဏ်ရာရရှိမှုကို တွေ ့ရှိသဖြင့် မသေဆုံးမီ အဓမ္မပြုကျင်းခြင်းခံရကြောင်း ထင်ရှားနေသဖြင့် သွေးစွန်နေတဲ့ သေဆုံး အမျိုးသမီးရဲ ့အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို ဓာတုဗေဒ ဆေးစစ်ချက် ရယူရန် ညွှန်ကြားတဲ့အခါမှာသာ လူသတ်မှု ပုဒ်မ ၃၀၂ သို့ပြောင်းလဲ အရေးယူခဲ့ကြောင်း သိရပါတယ်။\nသို ့သော်လည်း လူသတ် တရားခံအဖြစ် စွပ်စွဲခံရသူ ဦးကိုကိုဇော်အား ဖမ်းဆီးချူပ်နှောင်ထားခြင်း မရှိဘဲ ယခုအချိန်ထိ နယ်ထိန်းရုံးခန်းအတွင်းတွင် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခွင့်ပြုထားတယ်လို့သိရှိရပါတယ်။\nဒါအပြင် စွပ်စွဲခံရသူရဲ့အသိုင်းအဝန်းဟာ ရန်ကုန်တိုင်း ရဲမှူးကြီးရဲ့အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုပြီး ပုဒ်မ ၃၇၆ မုဒိန်မှုကို ထိန်ချန်ထားရန် ဓါတုဗေဒဝန်သို့စစ်ဆေးရန် ပေးပို ့ခိုင်းတဲ့ သေဆုံးသူရဲ့သွေးစွန်းနေတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို လဲလှယ်ဖျောက်ဖျက်ရန် ကြိးစားနေတယ်လို့သေဆုံးသူရဲ့ဆွေမျိုးသားချင်းတွေနဲ့ပါတ်ဝန်းကျင်ပြည်သူတွေရဲ့ပြောကြားချက်အရ သိရှိရပါတယ်။\nသန်းရွှေတို့သိန်းစိန်တို့နိုင်ငံရေးသမားတွေကိုကျတော့ နှစ်ပေါင်း ၆ဝ ကျော်တွေ အကျဉ်းချထားပြီး ဒီလို မုဒိန်းကောင် လူသတ်သမားကျတော့ ဘယ်လောက်အတိုင်းအတာထိ အရေးယူမှာလဲ..။.\nှဥပဒေရဲ့ အထက်မှာ မည်သူမျှ မရှိစေရလို့ တစ်ချိန်က ဦးရွှေမန်းလဲ ပြောခဲ့ပါတယ် ..\ngood government ဖြစ်အောင်လုပ်မယ်လို့ သူတို့ပြောခဲ့တာ အခုသက်သေပြ ဘို့အချိန်ပါပဲ။ ဒီအမှုမျိုးကို လျှော့ပေါ့လိုက်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်ဆွဲ အမေ့ခံရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် လူကြီးလက်သစ်တွေရဲ့ သားသမီးအဆက်အနွယ် လက်သစ်တွေ တကြော့ပြန်သောင်းကျန်းလာပါလိမ့်မယ်။\nဒီပိုစ့်ကိုဖတ်မိတဲ့ရွာသားများ အခြားဆိုက်များမှာလဲ တတ်နိုင်သလောက် ဝင်ပွားပေးကြဘို့ နှိုးဆော်ချင်ပါတယ်။ သူတို့ သတိမထားမိပဲ မနေနိုင်အောင်ပေါ့။\nအချိန်မှီ အရေးမယူနိုင်ရင် သက်သေတွေဖျောက်ဖျက်ဖို့ လွယ်ကူသွားပါလိမ့်မယ်။ ပိုစ့်ထဲမှာ ဗလက္ကာယပြုကျင့်ပါတယ်လို့ ရေးထားတော့ မျက်မြင်သက်သေများရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသူကို သုံးသပ်ပြီး ရေးတာလား စဉ်းစားစရာပါပဲ။\nမိုက်ရိုင်းလိုက်တာ စကောလောက်မှ ဇောက်မနက်ပါလား ။\nပိုက်ဆံပေးပြီး ရွထလို့ ရတဲ့နေရာတွေ ဒီလောက်ပေါနေတာတောင် … ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်စားတဲ့ ကိုယ့်လက်အောက်ငယ်သားကိုမှ ဒီလိုပြန်လုပ်ရလား … ။ လူလို့တောင် မသတ်မှတ်သင့်ဘူး ။\nကဲ ဘယ်လို အရေးယူမှူတွေ လုပ်မလဲ စောင့်ကြည့်ရအောင် … ။\nခုခေတ်မှာ ဒီလောက် ပိုက်ဆံပေးပြီးပျော်ပါးလို့ရနေသေးတဲ့ နေရတွေပေါနေတာတောင် ဒီလို အမူမျိုးတွေကလဲ ရှိနေသေးတာပဲနော် .. ဒီဇာတ်လမ်းကရော အရင့်အရင် ဇာတ်လမ်းတွေလိုပဲ အချိန်ကြာလာရင် ပျောက်ပျက်သွားတဲ့ အမူတစ်ခုဖြစ်မှာလား ….\nအားလုံးက ဒီကိစ္စကို ဝိုင်းဝန်းလှုံ့ဆော် ကြရင် ……………..\nမြန်မာပြည်မှာ ငွေရှိရင်၊ အာဏာရှိရင် ဥပဒေကို အိတ်ထဲထည့်လို့ရတယ်ဆိုကြတာပဲ။\nဘယ်လို အရေးယူမလဲဆိုတာ စောင့်ကြရအောင် ……..\nတဒင်္ဂ သာယာမှူရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးလို့ပဲ သတ်မှတ်ရတော့မှာပေါ့ ..။\n(ဒီကိစ္စကိုအလေးမထားကြပါဘူး။ မသိတဲ့သူတွေကပိုများနေတယ်။) ဆိုတော့\nအဲလို လူမျိုးတွေ များနေတဲ့ သဘောပေ့ါ။ မကောင်းတဲ့လက္ခဏာပါပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ရပ်ကွက်ကပဲ ကြီးလို့ မသိကြတာလား။ ဘူးအပေါက် တစ်ရာ ပိတ်လို့ရတယ်။ ပါးစပ်တစ်ပေါက် ပိတ်ဖို့မလွယ်ဘူးဆိုတဲ့ စကားကလည်း ရှိနေတော့ နောက်ဆုံးတစ်ခုက အဖြစ်မှန် မဟုတ်လို့များလား။ တွေးစရာပေ့ါ။\nဖြစ်နေပျက်နေတဲ့ လောကကြီးမှာ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေကို အင်တာနက်ဆိုတာရှိလာမှပဲ\nပိုသိပြိး ပိုတွင်ကျယ်လာခဲ့တယ်။ ကျေးဇူးလဲတင်ပါတယ်၊ဒါပေမဲ့ တချို့အရာတွေကငွေရှိရင်\nပြီးသွားနိုင်ပါတယ်။ အရာရာကို ဖုံးကွယ်ချင်ကျသောလူများတော့ဒုက္ခနဲ့လှလှတွေပြီပေါ့။\nဖြစ်ရပ်မှန်ကို သက်ဆို်င်ရာက တကယ်အရေးယူရင်တော့ အပြောနဲ့ အလုပ်မှန်တယ်လို့ ပြောရမှာပါ။ စောင့်ကြည့်ရပါတော့မည်..။\nဟုတ် တယ် သဂျီး ရေ ဒီပို့ က ပထမ တခါ တွေ့တယ်၊ဘာကြောင့် ပျောက်သွားလဲ လို့ စဉ်းစားနေတုံး ပြန်တင် ထား တာ တွေ့ တယ်။\nA4 စာရွက်လေး အရွက်ငါးဆယ်လောက်\nprint ထုပ်ပြီး ဟင်းရွက်ဈေးထဲမှာလောက် လျှပ်တစ်ပျက် ဖြန့်လိုက်ကြပါလားဗျ\nနောက်ပြီး သတင်းမီဒီယာတွေကို တတ်နိုင်သလောက် သတင်းပို့ပေးမယ်\nမကြေနပ်ရတာနဲ့ မိုက်ရိုင်းထွားကြိုင်းလိုက်တာ ပြောရတာနဲ့\nဒီလောက်လေးကတော့ ကိုယ့်ဒေသမှာ ကိုယ်လုပ်လို့ရဲရမှာတော့\nခင်ဗျားတို့ကို ကြည့်ရတာ အော်ရတာကို တော်တော်ဖီးလ်းလာပုံရတယ်\nဟေးးးးးးးးးးးးး ဒီဘက်က ဘီလူးကျွန်းထွက် ဒညင်းသီးအိုးစိမ်တွေရမယ်လို့\nဘကြီးပုရေ… ဘယ်သူက အလကားနေရင်း A4 စာရွက်ခ ၊ မိတ္တူခ နဲ့ အချိန်တွေကုန်ပြီး ပလူပျံအောင် ဖြန့်နိုင်ပါ့မလဲ … ။ ဘေးက လူတွေက ဂရုဏာ ဒေါသ ထွက်ကြယုံပဲ ရှိတာ …. ။\nတကယ့် ပတ်သတ်ရာ ပတ်သတ်ကြောင်း ဆွေမျိုးတွေတောင် ကျွတ် နေကြပြီးတော့ အလကားနေရင်း ဘယ်သူက ကြီးတော်နွားကြောင်းပြီး စာရွက်တွေ ဝေပေးမှာ ဒုန်း … ။ စာရွက်ဝေရင်း အခန့်မသင့်လျှင် …. အဖမ်းက ခံရဦးမယ် … ။\nအင်တာနက်..အီးမေးလ်က.ပစ်စာသဘောမျိုး.ဖြန့့်တာတွေက… ၉ဝရာနှုန်းအထက်.. အမှန်မဟုတ်တာဖြစ်ဖို့များပါတယ်..။\nMG မှာပါမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်အမှုပဲဖြစ်ဖြစ် အမှန်တရားအတိုင်းဖြစ်စေချင်ပါတယ်၊ ဒါမှသာပြည်သူတွေက တဖြေးဖြေးနဲ့ တရားဥပဒေကိုယုံကြည် အားကိုးလေးစား လာကြလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်၊ ၂ဘက်စကားကိုမကြားရလို့ ဘယ်ဟာမှန်တယ်ဆိုတာကိုကျနော်မသိပေမဲ့ အမှုကို စစ်ဆေးတဲ့ တရားသူကြီးကတော့သိပါလိမ့်မယ်။ တရားသူကြီးတွေ တရားမျှတစွာဆောင်ရွက်နိုင်ဘို့ သူတို့ရဲ့လစာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ တရားသူကြီးမှသာမဟုတ် တနိုင်ငံလုံးကဝန်ထမ်းတွေ လစာကိုမိသားစုစားဝတ်နေရေး လောက်ငှစေသင့်ပါတယ်။ လစာတိုးပေးရင်ကုန်ဈေးနှုန်းတွေကို ထိမ်းနိုင်ဘို့ သွယ်ဝှိုက်တဲ့နည်းကိုသုံးသင့်ပါတယ်။ (ဆန် ဆီထုတ်ပေးခြင်း ကားခပေးခြင်း)\nဆန်ဆီထုတ်ပေးခြင်းကို ကုန်သည်ကြီးများအသင်းနှင့်ပူးပေါင်းပြီး ငွေဖော်လွယ်အောင် ဘဏ်မှတဆင့်စီစဉ် ပေးသင့်ပါသည်။ ယခင်ကရုံးများတွင်ထုတ်ပေးသောဝန်ထမ်းဆန်မှာ လိုင်းကြေးအဆင့်ဆင့် ပေးရသဖြင့် ဝန်ထမ်းလက်ထဲရောက်သောအခါ ဝက်စာသာသာ သာရှိပါသည်။\nအခွန်များကိုလည်း ၁၀% တရားဝင်အမှန်အတိုင်းကောက်ခံလျှင် ယခုထက်ပိုရနိုင်သည်ဟုထင်ပါသည်။ အမှန်တကယ်အခွန်ဆောင်လိုသူများလည်း မုသာဝါဒမှကင်းဝေးစေပါလိမ့်မည်။ မြန်မာတပြည်လုံး အမှန်တရား လွှမ်းမိုးနိုင်ပါစေ။