ကာရံဆူး ၏ စုံစီနဖာ အပိုင်းအစများ...: 2010\nဖေးကူ ထူမမည့် လက်များအတွက်...\nတနေ့ က ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် TV အစီအစဉ်ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်…Bersamamu ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်လေး လာနေသည်… ဒီအစီအစဉ်လေးက နွမ်းပါးသူများကို ကူညီဖို့ ဖွဲ့ စည်းထားတဲ့ အဖွဲ့ အစည်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို မှတ်တမ်းတင် ရိုက်ကူးထားတဲ့ အစီအစဉ်လေးကို ထုတ်လွှင့်ပြသခြင်း ဖြစ်ပါတယ်….အမှန်က ဘလော့လိုက်လည်မယ်ဆိုတဲ့ အကြံနဲ့ ကွန်ပျူတာရှေ့ ထိုင်နေတာ…TV ကိုလဲ ကြည့်ချင်တာနဲ့ ဖွင့်လိုက်တော့ မြင်လိုက်တဲ့ အကြောင်းအရာလေးကို စိတ်ဝင်စား သွားမိတယ်… ဒီအစီအစဉ်လေးကို မကြာခဏ ကြည့်မိပါတယ်…ဒါပေမဲ့ ခုတစ်ကြိမ်ကြည့်ပြီးတော့ စိတ်ထဲ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတာရော အတွေးလေး ၀င်တာနဲ့ ဒီစာလေး ရေးဖြစ်ပါတယ်…\nဒီနိုင်ငံမှာ အဓိကအားဖြင့် မလေး ၊ တရုတ် ၊ အိန္ဒိယဆိုပြီး လူမျိုး သုံးမျိုး ရှိပါတယ်…ဒီနိုင်ငံမှာ အဓိကထားကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာကတော့ မူဆလင် ဘာသာပါ…အခု TV3မှာ ပြပြနေတဲ့ ဒီအစီအစဉ်လေးက သူတို့ ရဲ့ အဓိကထားတဲ့ ဘာသာဝင်နဲ့ လူမျိုးဖြစ်တဲ့ မလေးလူမျိုး တနည်းအားဖြင့် လောကမှာ ဘယ်လိုအခက်ခဲနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပေမဲ့ စိတ်မလျှော့ပဲ ဇွဲနဲ့ ကြိုးစားတဲ့ တကယ့်ကို ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့ သူတွေ(မလေးလူမျိုး)ကို စေတနာရှင်အဖွဲ့ က ကူညီပေးတာလေးကို တင်ဆက်ထားတာပါ…\nဒီတစ်ခေါက် စေတနာရှင်အဖွဲ့ ရွေးချယ်ထားတာကတော့ အသက် ငါးဆယ်ကျော် အဖိုးအို တစ်ယောက်ပါ…သူရဲ့ရုပ်ရည်ဟာ လောကဓံကြောင့်ပဲလားမဆိုသာ..ရှိရင်းစွဲ အသက်ထက်ကို ပိုလို့ အိုစာနေပါတယ်….သူဟာ တစ်ယောက်တည်းသမားဖြစ်တဲ့ အပြင် ဆွံ့ အ နားမကြားသူတစ်ယောက်ပါ… ပင်လယ်ကမ်းစပ်နားမှာ အမိုးအကာ မလုံ ရေချိုမရှိ ရေဘုံဘိုင်မရှိ လျှပ်စစ်မီးမရတဲ့ အိမ်ကလေးမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်လာတာ ဆယ်စုနှစ် စွန်းစွန်း ရှိခဲ့ပါပြီတဲ့….စက်လှေအသေးစားလေးနဲ့တံငါလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ရင်း ၀မ်းစာကို ဖြေရှင်းနေရပါတယ်တဲ့…သူငါးရှာ ထွက်ချိန်မှာ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့ တွေဟာ ဒီနေ့ ငါးဘယ်လောက်ရလဲလို့ လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ မေးတော့ သူက တစ်ကောင်မှ မရတဲ့ အကြောင်း သူ့ ပိုက်ကလေး ထိုးပြပါတယ်…ဒီနေ့ အတွက် အဖိုးအိုရဲ့ ဝမ်းစာ ခက်ခဲလောက်ပြီပေါ့… သူက ဆက်ပြီး သူ့ မှာသာ ဆီအလုံအလောက်ရှိရင် ဒီထက်ဝေးတဲ့ နေရာတွေကို သွားပြီး ပုဇွန်တွေ အများကြီး သူဖမ်းချင်ပါတယ်လို့ သူ့ စိတ်ကူးလေးကို ပြောပြပါတယ်…သူရရှိလာတဲ့ ငါးများကို သူ့ အတွက် စားလောက်ရုံသာ ထားပြီး ပြန်လည် ရောင်းချပါသေးတယ်...\nသူက ဘယ်သူ့ ကိုမှ အားမကိုးချင်ဘူး…တစ်ယောက်တည်း အမှီခိုကင်းကင်း နေထိုင်တတ်ကြောင်းကို သူ မကျန်းမမာဖြစ်တဲ့အခါ လာရောက် စောက်ရှောင့်ပေးတဲ့ ရွာထဲက မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ပြောပြပါတယ်… သူ ဟာရေချို ရရှိဖို့ အတွက် မိုးရွာလျှင် ရေတံလျှောက်မှ မိုးရေများကို ပလပ်စတစ်စည်ပိုင်း အသေးသုံးလုံးနဲ့ သိုလှောင်ထားတတ်ပါတယ်… (ဒီနိုင်ငံမှာ မိုးက အစိုးမရပါဘူး...ရွှေပြည်ကြီးက ဟိုလူကြီးတွေလိုပဲ...)…\nသူ့ ရဲ့ အိမ်ကလေးကိုလည်း ထုတ်တန်းဘေးက အရံတန်းတွေ ကျိုးနေတာကိုတောင်မှ သူ့ မှာ ပီနန်ကြိုးနဲ့ ဆက်ထား ရပါ တယ်..အိုးခွက် ပန်းကန်တွေဟာလဲ ကျိုးပဲ့လို့ …မြင်မြင်သမျှ အရာရာဟာ အဖိုးအိုရဲ့ နေ့ စဉ်ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ဘ၀ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်သာနိုင်ပါတယ်...သူ့ ဘ၀ ဆင်းရဲနုံချာပေမဲ့ သူဟာ ဘ၀ကို အားတင်း ရုန်းကန်တယ်ဆိုတာ သူ့ ကို ကြည့်တာနဲ့ သိသာပါတယ်…\nစေတနာရှင်အဖွဲ့ မှာ ကျောင်းတစ်ကျောင်းက ဆရာနဲ့ ကျောင်းသား ကျောင်းသူများပါ လုပ်အားပေးဖို့ လိုက်ပါလာကြပါတယ်… အဖိုးအိုဆီ သွားတဲ့လမ်းက လမ်းကောင်း လမ်းချောမဟုတ်ပါဘူး…မြို့ နဲ့ လဲ အလှမ်းဝေးသလို အိမ်အနီးက မြောင်းလေးကို သစ်သားတန်း သေးသေးလေး ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ အဖိုးအိုအိမ်ကို ရောက်တာပါ…\nလုပ်အားပေး စေတနာရှင် အဖွဲ့ တွေ ရောက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သူတို့ ဟာ အဖိုးအိုရဲ့ နေ့ စဉ်လုပ်ငန်းတွေ သူရဲ့ အိမ်အခြေနေ ပတ်ဝန်းကျင်တွေကို လေ့လာပြီးတော့ သူတို့ ရဲ့ လုပ်အားပေးအစီအစဉ်ကို စတင်ပါတယ်… ကျောင်းသား ကျောင်းသူများက အိမ်နဲ့ ဝန်းကျင်ကို တံမြက်စည်းလှည်း သန့် ရှင်းရေးလုပ်ပေးသလို စေတနာရှင် အဖွဲ့ တွေကလဲ ပြုပြင်စရာရှိသည်များကို ပြုပြင်ပေးကြပါတယ်…ထို့ အပြင် အဖိုးအို ဖမ်းလို့ ရလာတဲ့ ငါးပုဇွန်တွေကို ရောင်းချနိုင်ရန်အတွက်လည်း ကမ်းစပ်မှာ သူတို့ ဂျက်တီတစ်ခု ဆောက်မယ်လို့ ပြောသွားပါသေးတယ်...အားလုံး သပ်သပ်ရပ်ရပ်နှင့် ပြုပြင်ပြီးစီးသွားတော့ အဖိုးအိုအတွက် လှူမဲ့ အ၀တ်အစား ၊ အသုံးအဆောင် ၊ အစားအသောက်တွေကို နာမည်ကျော် ကုန်တိုက်တစ်ခုက လှူဒါန်းကြပါတယ်….နောက်ဆုံး အစီအစဉ်ဖြစ်တဲ့ မလေးငွေ ၂၀၀၀ လှူဒါန်းမှုကိုတော့ Bersamamu မှ တာဝန်ရှိသူများက အဖိုးအို ပေးအပ်ကြပါတယ်… လှူဒါန်းသော ပစ္စည်းများကိုကြည့်ကာ ပျော်မြူးနေတဲ့ အဖိုးအိုကို ကြည့်ရင်း အကယ်၍ သင့်အနေနဲ့ အဖိုးအိုဆီ တိုက်ရိုက်လှူဒါန်းလိုပါက အဖိုးအိုရဲ့ အကောင့်နံပါတ်နဲ့ နာမည်ကို ဖော်ပြပြီး အဖွဲ့ အစည်းရဲ့ အစီအစဉ် လှူဒါန်းမှုတွေမှာ ပါဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် အဖွဲ့ ရဲ့ လိပ်စာ..နာမည်နဲ့ လှူဒါန်းနိုင်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို ဖော်ပြကာ အစီအစဉ်လေး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်...အစီအစဉ်ပြီးသွားပေမယ့် ...မပြီးနိုင်သေးတာက ကျွန်မပါ....ပထမဆုံး စဉ်းစားလိုက်မိတာက ကျွန်မမိဘတွေကို ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်… ဘာလို့ လဲဆိုတော့ သူတို့ ကြောင့် ကျွန်မ ဒီဘ၀မျိုးမှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်တောင် အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်နေလို့ ပါ...\nနောက်တစ်ခုက ကျွန်မတို့ ရွှေပြည်ကြီးမှာရော ဒီလိုမျိုး ဆင်းရဲနွမ်းပါးချို့ တဲ့သူတွေ ဘယ်နှယောက်များရှိမလဲ…. သေချာတာကတော့ မရေတွက်နိုင်အောင် ကျွန်မတို့ မသိနိုင်အောင် များပြားနေမှာပါ… ဒါပေမဲ့ ဒီမှာလိုမျိုး ကူညီမယ့်သူ စောင့်ရှောက်မယ့်သူ ဘယ်နှယောက်များ ရှိသလဲ… ဆင်းရဲ ချမ်းသာ ကွာဟမှုက ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားနေတဲ့ ကျွန်မတို့ တိုင်းပြည်မှာ ချမ်းသာလွန်းတဲ့သူတွေ စုပေါင်း ဖွဲ့ စည်းထားတဲ့ ဒီလိုမျိုး ဖောင်ဒေးရှင်းများ ရှိသလား…. သူတို့ ရဲ့ ချမ်းသာမှုတွေ ကြွယ်ဝမှုတွေကို နွမ်းပါးချို့ တဲ့သူ ဘယ်နှယောက်ကိုများ နည်းနည်းစီ ဝေငှဖူးသလဲ…ဆာလောင်နေတဲ့ ကလေးငယ်ရဲ့ ငိုသံတွေ ၊ တစ်နေ့ တာ ၀မ်းစာ လောက်ငှမှု မရှိတဲ့ မြည်တွန်တောက်တီးသံတွေ ခုဆိုရင် ဘေးဒုက္ခ အမျိုးမျိုး ဆိုက်လို့ ညည်းညူသံတွေ ဒါတွေကို မြင်နိုင်ကြရင် ကြားနိုင်ကြရင် ရင်ဘတ်နဲ့ နားထောင်နိုင်ကြရင် စာနာမှုတရား လက်ကိုင်ထားလို့ ဖေးကူထူမမည့် လက်များစွာ ရှိခဲ့ရင်... တွေးရင်း တွေးရင်း ကျွန်မရဲ့ အတွေးတွေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဝေးသွားသလိုပါပဲ….\nPosted by ကာရံဆူး at 10:44 AM6comments:\nCameron Highland သို့ အလည်တစ်ခေါက်....\nခုတလော စာမရေး ၊ ကဗျာမရေးဖြစ်တာ အတော်ကို ကြာနေပါပြီ...လာလည်တဲ့သူများကိုလဲ အားနာမဆုံးပါဘူး...\nဒါကြောင့် ခုတလော လျှောက်သွားဖြစ်တဲ့ နေရာလေးတွေနဲ့ ပဲ နှစ်သိမ့်ပါရစေ...\nအသိတစ်ယောက် သူ့ မိသားစု လာလည်လို့ လိုက်ပို့ ရင်း ကိုယ်က ကပ်မြှောင်လိုက်သွားတာပါ... မနက် (၅)နာရီခွဲမှာ အိမ်က ကားစထွက်လို့ စတော်ဘယ်ရီ စိုက်ခင်း ၊ လက်ဖက်စိုက်ခင်း နဲ့ တခြား စိုက်ခင်းတွေရှိတဲ့ တောင်ပေါ် (Cameron Highland)ကို မနက် (၈)နာရီခွဲလောက်မှာ ရောက်ပါတယ်...တလမ်းလုံး အိပ်သွားလို့ လမ်းရှုခင်းတွေ တစ်ပုံမှ မရိုက်လိုက်ရပါ...ကားပေါ်ပါသူများက လမ်းမှာ “ဟာ နှင်းတွေ နှင်းတွေ”ဟု အော်မှသာ မျက်စိပွင့်တော့သည်...ဟုတ်သည် လမ်းကို မြူတွေ နှင်းတွေက ကာဆီးထားသည်...\nတောင်ပေါ်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လေက အေးသည်...\nစတော်ဘယ်ရီတွေ ဒီလို ခူးခဲ့တယ်... တစ်ကီလို မလေးငွေ(၃၀)တဲ့...\nရေတံခွန်နားမှာ ပေါက်တဲ့ပန်း ဘာပန်းလဲ မသိပါ...\nရေတံခွန်ထိပ်မှာ ကျားကုတ်ကျားခဲ ခြေကုတ်ယူပြီး ရိုက်တာပါ...လှချင်လွန်းလို့ ... :)\nအပြန်လမ်းမှာ နုဖတ်နေတဲ့ မျှစ်ဆို့ ကြီးတွေ ရောင်းတာတွေ့ လို့ ဝယ်ခဲ့သေးတယ်...ဓါတ်ပုံတော့ မရိုက်ဖြစ်ပါ....\nလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေရယ် ၊ နှင်းဆီပန်းတွေရယ် ၊ သစ်ခွပန်းတွေရယ် ၊ နောက်ကျွန်မ မသိတဲ့ အပင်စုံတွေရောင်းတဲ့ဆိုင်ပါ....သစ်ခွမျိုးတွေ အများကြီးပဲ ကျွန်မ မမြင်ဖူးတာတွေလဲပါတယ်...\nလမ်းက တောင်မှာ ကပ်ပေါက်တဲ့ သစ်ခွတွေကိုလဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ရအောင် ခူးတဲ့သေးတယ်...\nပန်းတွေနဲ့ ဝေနေတဲ့ ကျွန်မ...\nတောင်အောက်ရောက်တော့ အားလုံးက ဗိုက်ဆာနေပြီမို့ ထမင်းစားကြတယ်...တောင်တက် တောင်ဆင်း အကွေ့ အ၀ိုက်က များပြီး ကြာလို့ ခေါင်းမူးသွားတဲ့ ကျွန်မကတော့ မစားဖြစ်တော့...ပါလာသော အသိရဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်လဲ တဝေါ့ဝေါ့နှင့် ဆန်ပြုတ်တွေ ထုတ်လာတာ ကားတစ်စီးလုံးလဲ ချဉ်ဖတ်စော်နံနေတော့သည်...:P ဘာမှ မစားချင်တာကြောင့် ၀ယ်လာသော စတော်ဘယ်ရီသီးတွေပဲ ထိုင်စားနေလိုက်တယ်...\nထိုမှ တစ်ခါတည်း ဆက်သွားဖြစ်တဲ့ ပီနန်ခရီးကိုတော့ နောက်တစ်ပိုင်း ရေးပါမည်...ခုတော့ နားပါဦးမယ်...\nPosted by ကာရံဆူး at 9:53 AM4comments:\nရာသီဥတု ပူပူနဲ့ မို့ ကျွန်မလဲ ခံတွင်းပျက်နေပါသည်...ထို့ ကြောင့် ဖြစ်သလိုလေးပဲ စားလိုက်ပါတယ်...\nဒါက မနိုင်းနိုင်းစနေဘလော့က နည်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကင်မ်ချီပါ...ဟိုတစ်နေ့ က cameron highland သွားရင်း တောင်ပေါ်မှာ ပိုးတီလေးတွေ တွေ့ လို့ ဝယ်လာတာ တစ်ခါတည်း ထည့်လုပ်လိုက်တာ..စား စား...စားနိုင်သလောက်စား...\nဒါကတော့ ကင်မ်ချီ ၊ မြန်မာပြည်မှ ပဲငပိ (ကြော်စားသော ပဲငပိအ၀ါလေး) ၊ ပဲပြား နဲ့ကြက်သားရောချက်ထားတဲ့ ဟိုမရောက် ဒီမရောက် ဟင်းတစ်ခွက်ပါ...\nထမင်းစားပြီးရင် ဒါလေးစားချင်လို့ ကြော်ထားတာ..စားသွားပါဦးလား...ပြောင်းဖူးကြော်ကြွပ်ကြွပ်လေး...\nဒါကတော့ ဟိုတစ်နေ့ ပြောင်းဖူးကြော်ရင်း ဆီပေါက်ခံရတာပါ... (ဒါတောင် အမှတ်မရှိ ထပ်ကြော်သေးတယ်..အဲ့လို ငတ်တာ)\nဘယ်လောက် နာနာပါ..အစားသောက်အတွက်ကိုတော့ ဘလော့တကာလည် ချက်နည်းရှာပြီး တတ်သလောက် လုပ်စားနေတာပါ...အင်းးးးး ဒါတောင် ၀ိတ်ချချင်နေသေးတာ...ဖြစ်မယ်မထင်... :(\nကဲ လာလည်သူ မိတ်သဟာများလဲ စိတ်မှာ ဘာအတေးမှ မထားပဲ..လာလွေးကြပါနော်...\nPosted by ကာရံဆူး at 9:47 PM2comments:\nLabels: ခံတွင်းတွေ့ ရာ\nပဲခူးတိုင်း(အနောက်ပိုင်း) ပြည်ခရိုင်အတွင်းရှိ ကျေးရွာ ၂၆ ရွာတွင် သောက်သုံးရေ အခက်အခဲ ဖြစ်နေပါသဖြင့် ကူညီလှူဒါန်းလိုပါက 095370101 ကို ဆက်သွယ်ပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်လက်ဖြန့်ဝေပေးပါရန်...\n(အသိ ဦးဇင်းတစ်ပါးမှ အကူညီတောင်း၍ တင်ပေးလိုက်ပါသည်...မြန်မာနိုင်ငံတွင် ပူပြင်းလွန်း၍ သောက်သုံးရေ အခက်ခဲ ဖြစ်နေကြပါသည်...အိမ်ကို ဖုန်းဆက်မေးတော့လဲ တချို့ နယ်တွေမှာ ဖြစ်နေကြပြီး နိုင်ငံပိုင် သတင်းစာတွင်လည်း ဖော်ပြထားသည်ဟု ပြောပါသည်... မြန်မာပြည်သူ ပြည်သားတွေလဲ မင်းမကောင်းလို့ သဘာဝဒဏ်တွေ ခံနေကြရတာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်...)\nPosted by ကာရံဆူး at 8:42 AM3comments:\nဒီပို့ စ်ကို ရေးသင့် မရေးသင့် စဉ်းစားရင်း တခြားသူတွေပါ စိတ်ထားတတ်အောင် ကျွန်မ ရေးရခြင်းဖြစ်ပါတယ်… ဒီပို့ စ်ကို ကျွန်မက ဒေါသ နှင့် ရေးခြင်းမဟုတ်ပါလို့ ကနဦးရှင်းပြထားပါရစေ…အမှန်တော့ ကျွန်မ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ရေးရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်…ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာ လူမျိုးများ အဖြစ် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂုဏ်ယူစေချင်ပါသည်… ဗုဒ္ဓဘာသာကို ယုံကြည် သက်ဝင် လေးစားစေချင်သော စေတနာဖြင့် ရေးသားရခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်..\nနှစ်ဟောင်းကုန်လို့ နှစ်သစ်ကူးပြောင်းခဲ့ပါပြီ… နှစ်စဉ် နှစ်တိုင်း ဒီသင်္ကြန် အခါကာလတွင် အမိမြေနှင့် ဝေးကွာနေသူများအဖို့ ရတောင့် ရခဲလှသော ကုသိုလ်ဒါန များကို သဒ္ဒါ တရား ထက်သန်စွာဖြင့် လှူကြ တန်းကြ ကုသိုလ်ပြုကြတာ မြန်မာလူမျိုးများရဲ့ ချစ်စရာ ဓလေ့တစ်ခုပါ….\nကျွန်မတို့ စက်ရုံတွင်လဲ ဘုန်းကြီးဆွမ်းကပ်မယ်လို့့အလုပ်မှ စက်ရုံမန်နေဂျာက ကျွန်မရှိရာ ရုံးခန်းသို့ လာကာ တကူးတက လာရောက်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပါတယ်… သူ ကဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် အာရုဏ်ဆွမ်းကပ်မယ်…ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးကိုလဲ လျှောက်ထားပြီးသားမို့ဦးဇင်း အပါး ၂၀စာ ကျွန်မက ဦးဆောင်ကာ ချက်ပြုတ်ပေးဖို့အကူအညီ တောင်းလာပါတယ်…ကျွန်မတို့ အလုပ်တွင် မြန်မာမိန်းကလေးဟူ၍ ကျွန်မနှင့် နောက်တစ်ယောက်သာ ရှိပါသည်… ကျွန်မက ဒီအလုပ်မှာ လေးနှစ်ကျော်တဲ့ အပြင် အားလုံးက ညီအစ်ကို မောင်နှမလို ခင်ခင်မင်မင်ဆိုတော့ အတော်အတန် ရင်းနှီးသလို အလုပ်မှ လူများအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိပြီးသားပါ…ထို့ ကြောင့် ငြင်းဆန်မိပါသေးတယ်…ဘာလို့ လဲဆိုတော့ သူတို့ မလုပ်လဲ ကိုယ်က ကိုယ့်အိမ်မှာ အလှူကတော့ လုပ်မှာလေ... ပြီးတော့ ကျွန်မက အိုးကြီး ခွက်ကြီး တစ်ခါမှ ဦးဆောင်၍ မချက်ဖူးပါ…ဒါကြောင့် ချက်တော့ ချက်ပေးမယ်..သို့ သော် ၀ိုင်းလုပ်မဲ့ လူ နှစ်ယောက် သုံးယောက်လောက်မှ ဖြစ်မယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်… ထိုအခါ မန်နေဂျာမှ သူရအောင် စီစဉ်ပေးမယ်လို့ ဆိုကာ..ညနေတွင် အလုပ်သမားများကို အစည်းအဝေးခေါ်ကာ အစီအစဉ်ကို တိုင်ပင်ကြပါသည်…ကျွန်မကတော့ ရုံးမှ သူတို့ အစီအစဉ် ဖြစ်မဖြစ်ကိုသာ သတင်းနားစွင့်နေမိပါသည်…\nညနေရုံးဆင်းချိန်အထိ ကျွန်မလဲ စောင့်နေမိသေးသည်…ရုံးဆင်းချိန်ကို နာရီဝက်ကျော်မှ အဖြေက ထွက်လာသည်…၀ိုင်းလုပ်မည့်သူမရှိလို့ ဆိုပါသည်…ထို့ ကြောင် မန်နေဂျာမှ ဘုန်းကြီးအား လှမ်း၍ ဆွမ်း မကပ်ဖြစ်တော့ကြောင်း ကျွန်မကိုလျှောက်ခိုင်းပါသည်… ကျွန်မအနေနှင့် ဒေါသ ထွက်သွားမိသည်…အစကတည်းက ကိုယ့်လူတွေက ဘယ်လို ဆိုတာ သိပြီးသားမို့ ဘာမှ မပြောပဲ ငြိမ်နေခဲ့သည်…တစ်နှစ်မှ တစ်ခါလုပ်သည့် ကုသိုလ်ရေးမို့ စိတ်အားများ ထက်သန်လေမလားလို့ တွေးမိကာ အစီအစဉ်ဆွဲသော မန်နေဂျာအား စိတ်တိုရမည်လော…ကိုယ့်မြန်မာများကိုပင် စိတ်တိုရမည်လော မဝေခွဲတတ်ပါ...\nကျွန်မတို့ စက်ရုံတွင် ယခင့် ယခင်နှစ်များတွင် တက်ညီလက်ညီ ချက်ကြပြုတ်ကြ လှူကြ တန်းကြရာတွင် ကျွန်မပင် ၀င်ပါစရာမလိုပါ…အားလုံး သူ့ အစီစဉ်နဲ့ သူ ဖြစ်သွားတာချည်းပါပဲ..ဒီနှစ်ကတော့ လူဟောင်းများကလဲ ပြန်သွားကြသလို သြဇာညောင်းသူကလဲ မရှိ ဦးဆောင်မည့်သူ မဲ့နေလေတော့… ထင်ရာစိုင်းနေကြသည်…နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျွန်မတို့ သူဌေးမှ ဒီလိုနှစ်ကူးပွဲမျိုး…အခြားဘာသာကွဲများ (မြန်မာ မွတ်စလင်များ) ၏ အလှူပွဲများတွင် သူဌေးမှ ကုန်ကျစရိတ်ကို တာဝန်ခံပေးလေ့ရှိသည်…တစ်ခါတစ်ခါတွင်လဲ သူက အကုန်ကို တာဝန်ယူသော်လဲ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိမိတို့ စုပေါင်းအားဖြင့် လုပ်ရတာမျိုးလဲ ရှိသည်..များသော အားဖြင့် သူဌေးကသာ ကုန်ကျခံသည်…\nဒီနှစ်တွင်လည်း သူဌေးဆီမှ ကုန်ကျမည့်ငွေကို ရရှိပြီးသားမို့ အလှူတစ်ခု ချောချောမောမော ဖြစ်မြောက်စေချင်သည်… နှစ်တိုင်း သူဌေးဆီမှ ရသောငွေကို အလှူအတွက် အသုံးပြုသလို စက်ရုံမှ ကိုယ်တော်များ သောက်စား မူးယစ်ဖို့ ရန်လဲ အသုံးပြုပါသည်…ဒီနှစ်တော့ အလှူ မဖြစ်တော့ဟု ဆိုပါက ထို ယမကာသမားများအတွက် ပွဲတော်ပင် ဖြစ်ပေမည်…ထို့ အပြင် တစ်နှစ်တာ ပတ်လုံး ကုသိုလ်ဒါနဟူ၍ စိုးစဉ်းမျှ မရှိခဲ့ကြသော ထိုလူများသည် သေရည်အတွက်တော့ လစာကုန်ချင် ကုန်ပါစေ..ကုန်အောင် သောက်ကြမည့်သူမျိုးက များသည်…မသောက်သောသူဟူ၍ တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စသာ ရှိသည်..\nသို့ သော် မိုးလင်းလျှင် ဘုရားရှိခိုး ပုတီးစိပ်ကာ ညရောက်လျှင်ပုံမှန် အရက်သောက်သော ဦးလေးမှ အလှူ မဖြစ်လို့ က မဖြစ်..ဘုန်းကြီးကို ဘယ်လို ပြန်လျှောက်ထားကြမလဲဟု ပြန်ပြောလာသောကြောင့်..ကျွန်မတို့ သုံးယောက် ပြန်တိုင်ပင်ကာ မဖြစ်ဖြစ်အောင်တော့ လှူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်… မနက်ပိုင်း အကျွေး အမွေးနှင့် ည (၇)နာရီတွင် ပရိတ်တရားနာရန်တို့ အတွက်ပါ စီစဉ်ထားလိုက်သည်… တရားပွဲ အတွက်ကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားသည်မို့ ထိုနေ့ မတိုင်ခင်တွင် အားလုံးသိစေရန် ကျွန်မကိုယ်တိုင် စာရိုက်ကာ ကပ်ဖို့ အတွက် တစ်ရက်ကြိုကာ ပေးထားခဲ့သည်….ထို့ နောက် အိမ်သို့ မပြန်တော့ပဲ ကျွန်မတို့ ဈေးဝယ်ရန် ကောင်လေး နှစ်ယောက် ၀ိုင်းသယ်ဖို့ အတွက် ခေါ်လာခဲ့ပါသည်…\nအားလုံးဝယ်ခြမ်းပြီးတော့ ၀ိုင်းလုပ်ရန်အတွက် ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ လုပ်မယ်ဟု ပြောသည်…သူကတော့ မသောက်စားတတ်တဲ့သူပါ…ထို့ ကြောင့်သူ့ ကို ကျွန်မ အိမ်ခဏပြန် ရေမိုးချိုး အ၀တ်လဲကာ ပြန်လာခဲ့မည်… စက်ရုံတွင် ပစ္စည်း မစုံလင်သောကြောင့် တချို့ ဟင်းလျာအတွက် လိုအပ်သည်များ စီမံပြီးမှ ပြန်လာမည်ဟု ပြောထားခဲ့လိုက်သည်…\nည ၁၀နာရီလောက် ကျွန်မရောက်တော့ ထိုကောင်လေးမှ တပါး အားလုံးလိုလို ရေချိန်တော်တော်ကိုက်ကာ ကာရာအိုကေနှင့် ထင်တိုင်းကြဲနေကြသည်… မန်နေဂျာလည်း အပါအ၀င်ပါ… ထို့ ကြောင့် ကျွန်မ စကား ဆက်မဆို စိတ်ထဲမထားတော့ပဲ ကိုယ်လုပ်စရာ ရှိသည်များကိုသာ ရှိတဲ့သူနှင့်သာ စချက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတော့သည်…\nမန်နေဂျာမှ ဟင်းအကျက်မြန်စေရန် ထင်းနှင့်ချက်ပါလားဟု ပြောလာသဖြင့် ကျွန်မ သဘောတူလိုက်သည်… ထိုအချိန်တွင် ကျွန်မ ကောင်လေး နှင့် ဧည့်သည်တစ်ယောက် အပြင် နောက်တစ်ယောက်တို့ ချက်ပြုတ်ဖို့ လုံးပန်းနေကြသည်…ထိုတစ်ယောက်က အရမ်းမူးနေသော်လဲ သူ့ တွင် ၀ိုင်းလုပ်ချင်စိတ်ကလေးက ရှိနေသည်ဆိုတော့ သူ့ ကို လွယ်ကူရာပဲ ခိုင်းနိုင်သည်…\nမီးမွှေးပြီဆိုမှတော့ ဟင်းအိုးများ အဆင်သင့်ဖြစ်ရတော့မည်..ထို့ ကြောင့် တစ်အိုးပြီး တစ်အိုးတည်ရန် ပြင်ဆင်ရတော့သည်… ထိုတွင် ပြဿနာက စပါတော့သည်…၀က်သားချက်ရန် ပဲငံပြာရည်လိုသည့်အတွက် ကျွန်မက ဈေးထဲတွင် ၀ည်မည် အလုပ် ကောင်လေးက သူ့ ဆီမှာ ရှိတယ်…၀ယ်မနေနဲ့အစ်မဟု ပြောသဖြင့် ၀ယ်မလာခဲ့…အခု ချက်တော့မည် ပဲငံပြာရည် ပုလင်း သွားယူဆိုတော့ ငါးငံပြာရည် ပုလင်း ယူလာလေသည်… ကျွန်မမှာ အချိန်ကြည့်တော့ ည (၁၁)နာရီထိုးနေပြီ…ထို့ ကြောင့် စက်ရုံနှင့်နီးသော ကျွန်မအိမ်သို့ သွားယူခိုင်းတော့ စက်ရုံက ကားက ဆီမရှိတော့ ဆိုသဖြင့် ကားသော့ပေးကာ မြန်မြန်လာခဲ့ဖို့ မှာရသည်… ဦးလေးမှ ဟိုကောင်တွေလဲ အရက်ဝယ်မလို့ လမ်းကြုံလိုက်ချင်တယ်ဟု ပြောလာသည်…ကျွန်မက အသံကို နည်းနည်းမြှင့်ကာ အရက်ဝယ်မယ်ဆို ကားသုံးခွင့်မပေးဟု အော်ပြောလိုက်သည်… ဒါကိုပင် ဘယ်အချိန်က ဘယ်လို ခေါ်တင်သွားသည် မသိ…အရက်သမား တသိုက် ကားပေါ်ပါသွားသည်ကို ကျွန်မ မသိလိုက်ပေ… တော်တော်နှင့် ပြန်မရောက်လာမှ ကျွန်မမှာ ဖုန်းတွေ တဂွမ်ဂွမ်ဆက်ကာ ဦးလေးကိုလဲ အော်မိသည် အထိ ဒေါသတွေ လှိုင်လှိုင်ထကာ သောင်းကျန်းမိတော့သည်…အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် မန်နေဂျာကိုယ်တိုင် အရက်လိုက်ဝယ်ကာ ရစ်နေသည်ဆိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်….\nကျွန်မသောင်းကျန်းနေမှန်း သိတော့ နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာကာ သူလဲ မနေတတ်မထိုင်တတ်ဖြစ်ကာ ဖုန်းခေါ်၍ ကျွန်မသောင်းကျန်းနေပြီဆိုတဲ့ အကြောင်း လှမ်းပြောလိုက်သည်… နောက် ၅မိနစ်မှ မလာလျှင် ကျွန်မ အားလုံးကို ပစ်ထားခဲ့တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်… ကားမရှိလျှင်လဲ ခြေလျင် ပြန်တော့မည်ဟု ပြောလိုက်သည်…ထို့ နောက် နောက်ထပ်ရောက်လာသော တစ်ယောက်မှ ကျွန်မကို ဖျောင်းဖျသည်…ကုသိုလ်ရေးမို့ ဒေါသစိတ်မ၀င်ဖို့ အရက်သောက်ထားသော ပါးစပ်နှင့် ဖျောင်းဖျနေသည်… ထိုအခိုက် ကားပြန်ရောက်လာကာ ဦးလေးလဲ ကျွန်မ ဒေါသကို သိသည်မို့ ဘယ်ရောက်သွားမှန်းပင် မသိ…ပစ္စည်းချကာ တစ်ချိုးတည်း လစ်တော့သည်… ထိုမှ မန်နေဂျာလဲ မီးဖိုနားမှ မခွာ လိုအပ်သည်များကို စောင့်ကြပ်မှာကြားပေးသည်… (သူကိုယ်တိုင် ဘာမှ မချက်တတ် မလုပ်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။)\nည (၁)နာရီခွဲ လောက်တွင် အားလုံး ချက်ပြုတ်ပြီးစီးသွားပြီမို့ ကောင်လေးနှင့်လွှဲကာ ကျွန်မ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်… အိမ်ရောက်တော့ ဟိုလှုပ် ဒီလှုပ်နှင့် မနက် (၃)နာရီခွဲလောက်မှ အိပ်ပျော်သွားသည်… မနက်တွင်တော့ အားလုံး ချောချောမောမော ဖြင့် ဘုန်းကြီးကျောင်း သွားကပ်နိုင်သည်…ဒါတောင်မှ (၆) ယောက်ပဲ ပါသည်…ကျန်သူများ အားလုံးမှောက်နေကြသည်…ကျွန်မတို့ သွားကပ်သော ဟင်းများကတော့ ၀က်သားနီချက် ၊ ဆိတ်သားနဲ့ ဒိန်နှပ် ၊ သီးစုံ ပဲကုလားဟင်း ၊ မုန်လာဥ ပိုးတီသုပ်တို့ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်…\nကျောင်းရောက်တော့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှ မေတ္တာရေစဉ်များ သွန်းဖျန်းပေးကာ တရားအတိုချုပ် ဟောကြားပေးသည်…အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပါလာသော လူများမှာ တခြား အစီအစဉ်တွေ ရှိသေးသည် လို့ ဆိုပါသည်…ထို့ နောက် ဦးဇင်းများကိုပင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်နဲ့ မလောင်းလှူခဲ့ရပဲ ပြန်လာခဲ့ရပါသည်…ထို့ နောက် လူများ ကျွေးရန် ဒံပေါက်မှာထားသဖြင့် သွားရွေးပေးရပါသေးသည်…ထို့ မှ တဖန် ရောက်လာပြန်တော့ ဒံပေါက်အား အသား အဆီအနှစ် အားလုံး သမစေရန် ဆောင်ရွက်ရပါသေးသည်…အချိန်ကြည့်တော့ နေ့ လည် (၁၂)နာရီ ပင် ကျော်နေပြီ…ကျွန်မလဲ မဟန်တော့ သဖြင့် ဒံပေါက်တောင် မစားနိုင်ပဲ ကောင်လေး ထည့်ပေးသော ပါဆယ်ဆွဲကာ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပါသည်…\nကျွန်မ အိမ်ရောက်တော့ ဒံပေါက်ကို ချကာ အိပ်လိုက်ပါတော့သည်…နေ့ လည် (၂)နာရီတွင် ဦးလေးမှ ဖုန်းခေါ်လာပါသည်…ညနေ တရားပွဲအတွက် နေရာထိုင်ခင်း ပြင်ရန် ထတော့ဟု ဆိုသည်..ကျွန်မ စိတ်က အထွဋ်အထိပ်ရောက်သွားသည်…နေရာထိုင်ခင်းပြင်ရန် ယောကျာ်းလေးများ မခေါ်ပဲ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်မကို နှိုးရသနည်း…ကျွန်မလဲ ဘုတောလိုက်ကာ ပြန်အိပ်မည် ပြင်ပြီးမှ မိမိ အိမ်အလုပ်များ ကို အရင် လုပ်မည် ဆုံးဖြတ်ကာ ဘုရားဆင်းတုများအား နံ့ သာရည်နှင့် ရေသပ္ပါယ်ကာ ဘုရားစင်သန့် ရှင်းရေးလုပ်…အ၀တ်များ အိပ်ယာခင်း မျက်နှာသုပ် အားလုံးကို တစ်ခါတည်းလျှော်လိုက်တော့သည်…ထို့ နောက် ရေမိုးချိုးကာ နာရီကြည့်တော့ ညနေ (၅)နာရီခွဲကျော်နေပြီ…နေ့ လည်စာကို ကမန်းကတန်းစားကာ စက်ရုံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်…\nစက်ရုံအရောက် မြင်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်တွေ အကြီးအကျယ် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်… လူက မရှိရတဲ့ အထဲ ရှိတဲ့သူတွေက အရက်ဝိုင်းထောင်နေသည်…မန်နေဂျာကြီးမှာလဲ ဆက်သွယ်လို့ မရ ဖြစ်နေသည်… ထို့ ကြောင့် မတတ်နိုင် ရှိသည့်လူနှင့်သာ ပရိတ်တရား နာကြားတော့မယ်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ နေရာထိုင်ခင်းအတွက် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်…ထိုအချိန်နှင့် မရှေးမနှောင်းပင် ရာသီဥတုက ချက်ချင်းဆိုသလို မိုးသက်လေပြင်း ကျသကဲ့သို့ လျှပ်ပန်းတွေလက် မိုးကြိုးတွေ ပစ်ကာ မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်းပင် ရွာချတော့သည်…သို့ သော် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အပျက်မခံချင်သောကြောင့် ဆရာတော်ပင့်ရန် ၊ ဆရာတော်အား ကပ်ရန် ၀တ္ထုငွေ ၊ ပရိတ်ပန်းဝယ်ရန် ၊ ပရိတ်ရေ ၀ယ်ရန် စီစဉ်ရတော့သည်…ဤတွင် ပြဿနာကား… ဘယ်မှာလဲငွေ??? မန်နေဂျာကြီးဆီမှာ အပ်နှံထားသော ဘဏ္ဍာငွေများ…ထို့ ကြောင့် မန်နေဂျာကြီးအား ထပ်ခါ ထပ်ခါ ဆက်သွယ်ပါသော်လဲ မည်သို့ မျှ ဆက်သွယ်၍ မရ…နောက်ဆုံးတော့ နှမလက်လျှော့ နေလေရော့ဟု မိမိကိုယ်ကို ဆိုကာ ဆရာတော်အား ဖုန်းဆက်၍ ယနေ့ တရားပွဲအား မပြုလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ရှေ့ မျက်နှာနောက်ထားကာ လျှောက်ထားလိုက်ရတော့သည်… ဤတွင် ဆရာတော်က အားပေးသော အနေဖြင့် “ စိတ်မပျက်ပါနဲ့ ဒကာမရယ်…နောက်တော့လဲ ပြန်စီစဉ်တာပေါ့..ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန်တစ်နေကုန်တော့ ဦးဇင်းမအားဘူး…”ဟု ကြိုတင်သတိပေးလိုက်သည်… ဆရာတော် မသိလိုက်သည်က နောက်နောင်တွင်လဲ တပည့်တော် မလျှောက်ရဲဝံ့တော်ပါ ဟုသာ စိတ်ထဲက တီးတို တောင်းပန်လိုက်ပါတော့သည်….\nထိုမှအပြန် ကျွန်မတို့ စက်ရုံမှ အခြားဘာသာဝင် တစ်ယောက်နှင့်တွေ့ တော့ သူက တရားနာပြီးပြီလားဟု မေးသောအခါ မိမိမျက်နှာ ဘယ်နားထားရမည်ပင် မသိ…သူမေးသည်က ရိုးရိုးမေးသည်လော.. ဆန်းဆန်းမေးသည်လော မသိပါ…မျက်နှာပေးက ပြုံးစစမို့ ဒေါသက ကိုယ့်မြန်မာများဘက်သို့ သာ ဦးတည်လိုက်ချင်သည်… ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာလူမျိုးများပီပီ ပြုနိုင်ခဲသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အဘက်ဘက်က ပြည့်စုံအောင် စီစဉ်ပေးသူ ရှိပါလျက် ဂုတ်က ဆွဲကိုင်၍ပင် ခေါ်မရလောက်အောင် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို စာလာဖတ်သူ မြန်မာများအား အသိတရား လက်ကိုင်ထားစေရန် ရေးသားလိုက်ရပါသည်.... (ဤနှစ် နှစ်ဆန်းတစ်ရက်နေကို ကုသိုလ်စိတ်မှ အကုသိုလ်စိတ် အဖြစ် လွဲမသွားစေရန် မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြင်ကာ အိမ်ပြန်လိုက်ပါတော့သည်။)\n*မှားယွင်းမှုများ လက်မခံနိုင်သည်များရှိပါက သည်းခံတော်မူပေးကြပါကုန်*\nPosted by ကာရံဆူး at 5:00 PM7comments:\nရူးလောက်အောင် လွမ်းမိပါရဲ့ …\nမင်းမရှိတဲ့ နေရာ မင်းမရှိတဲ့ ရာသီတိုင်း\nတို့ လွမ်းမိတိုင်း မျက်ဝန်းကို မှိတ်\nမင်းအရိပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရနံ့ ပဲဖြစ်ဖြစ်\nနာရီတိုင်း မသိ ရာသီတိုင်း မင်းမရှိပေမဲ့\nတို့ အနားမှာ မင်းမရှိပေမဲ့\nဝေးဝေးကလွမ်းနေသူ တစ်ယောက်မို့ \nတိုးတိတ်ညင်သာ ခြေသံများစွာနဲ့ \n** ညက ပိတောက်တွေ အိပ်မက်မက်လို့ ရေးမိတဲ့ ကဗျာလေးပါ...**\nPosted by ကာရံဆူး at 11:27 AM5comments:\n“ဘ” နဲ “့ဝ” စခဲ့ရ\nမောကျောစိုက် မောလိုက်သည့် ဖြစ်ချင်း….\nဘာမှန်းမသိတဲ့ “ဘ၀”မို့ \nအဆုံး အစ မရှိ ပျော်လိုက်သည့် ကိုယ့်အဖြစ်နှယ်…\nစာဖွဲ့ စီ မကုန်နိုင်တယ်…\n“ဒေါသ”က ရှေ့ ကပါ…\nအမှားအမှန် မသိလေကွဲ့ \nမပြောချင်တော့တဲ့ ဒီ “မောဟ”တွေ…\nလောက “ဒဏ်” ထွေထွေရယ်…\n“ မေမေရယ်… ကူပါဦး” လို့ \n“ငါ”ဆိုတဲ့ “အတ္တ” တစ်ခု\nအစပြုလို့ ထွက်ခဲ့တဲ့ ဒီခရီး…\nမပြီးသေး မနီးဝေးမို့ \nအရှုံး အနိုင် မသေချာသေးသရွေ့ တော့\nရှေ့ ဆက်ကာ တိုက်ပွဲနွှဲဖို့ \nPosted by ကာရံဆူး at 5:04 PM2comments:\nမှတ်ချက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း… ကျွန်မအနေနှင့်တော့ လူတွေရဲ့ ကိုယ့်အပေါ် ထင်မြင် ယူဆ ပြောဆိုခြင်းဟု ပြောလျှင် မှားမည်မထင်….. မိမိတို့ နေထိုင်ရာ ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင် အိမ်ပတ်ဝန်းကျင် အလုပ်ဝန်းကျင်၌ မှတ်ချက်အမျိုးမျိုး ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည် မဟုတ်ပါလော….. လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀ တစ်လျှောက်လုံးမှာ လူတွေဆီက ဘယ်လို မှတ်ချက်မျိုး ဘယ်နှကြိမ် ဘယ်နှခါများ ရခဲ့ဖူးပါသလဲ… ဘယ်သူကမှ အတိအကျ မမှတ်ထားပေမဲ့ ကြိမ်ဖန်များစွာ မှတ်ချက်ပေးခြင်းကိုတော့ ရခဲ့ဖူးကြမှာပါ…..ဥပမာ “ ကောင်မလေးက တော်တယ်…” “ ကောင်မလေးက ကဲကဲလေးပါ..” “ သူက ဂျစ်ကန်ကန်လေးလေ..” “ စာတော်တယ်… စာညံ့တယ်….” စသည်ဖြင့်ပေါ့လေ….\nလူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မှတ်ချက်ပေါ်မှာ တစ်ချို့ ကလဲ တုန့် ပြန်ကြသလို တစ်ချို့ ကလဲ မသိချင်ယောင်ဆောင်ကြ…တစ်ချို့ ကလဲ အရွဲ့ တိုက်တတ်ကြတယ်…. မိမိက ဘာရယ်မဟုတ် ပြောလိုက်မိတဲ့ မှတ်ချက်တစ်ခုကြောင့် တခြား လူတစ်ယောက်မှာ ကြေကွဲရတာ နာကျင်ရတာ သို့ တည်းမဟုတ် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ရတာ သို့ တည်းမဟုတ် ထိခိုက်ခံစားနေရတာ ..စတာတွေဟာ… ပါးစပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေ ပြဿနာတွေ ချည်းသာ…. ကောင်းတာ ရှိသလို ဆိုးတာလဲ ဒွန်တွဲနေမှာပါ….\nလူတွေ အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို မှတ်ချက်များပေးသနည်း…. ဒီမှတ်ချက်တွေကရော လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀ကို ဘယ်လောက်များ အကျိုးရှိစေမှာလဲ… သို့ တည်းမဟုတ် ဘယ်လောက်များ အကျိုးယုတ်စေမှာလဲ…. ဤကဲ့သို့ လူသားဆန်ဆန် တွေးတောမိပါက လူတွေ မှတ်ချက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးရဲပါတော့မလား… လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘ၀သည် ပညတ်သွားရာ ဓါတ်သက်ပါသည်ဟု ပြောရလောက်အောင်ပင်…. ပြောပါများတော့ သူတို့ မှတ်ချက်အတိုင်း အန်ဝင် ခွင်ကျ သွားကြပြီလား…. ဒါမှမဟုတ် မိမိယုံကြည်ရာကို ဦးတည်လို့ သူတို့ မှတ်ချက်နှင့် သွေဖယ်ရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုပေါ်မှာ မတ်မတ် ရပ်တည် နေနိုင်သလား ဆိုတာ မိမိ အပေါ်မှာသာ မူတည်နေသည်…. တကယ်တမ်း ဆန်းစစ်ရင် လူတွေက သူများ မှတ်ချက်နဲ့ အသက်ဆက်နေတာလား… မဟုတ်ပါဘူးလို့ ကျွန်မ ငြင်းပါရစေ…..\nတစ်ချို့ က သူများ အသံနဲ့ တင် မှတ်ချက်ပေးတတ်ကြသည်…တစ်ချို့ က သေသေချာချာ ထဲထဲဝင်ဝင် သိပြီးကာမှ မှတ်ချက်ပေးသည်…. မည်ကဲ့သို့ သော မှတ်ချက်မျိုးကို ပေးမိပါစေ…. လူ့ အသိုင်းအ၀ိုင်းက ပေးထားသော မှတ်ချက်သည် မိမိ သေသည် အထိ သယ်ဆောင်သွားရသည် မဟုတ်ပါလော…. လူသေသွားသည့်တိုင် လူတွေရဲ့ မှတ်ချက်ကို နာယူဖို့ နာမည်ကြီးကတော့ လောကတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့စမြဲပါပဲ…. မယုံဘူးလား…. လူတစ်ယောက် သေသွားပေမဲ့ သူ့ နာမည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလာတိုင်း “ အဲ့လူပေါ့ ပေါင်းရခက်တဲ့သူ…အဲ့လူပေါ့ … ” အစချီ၍ သူတို့ ၏ မှတ်ချက်များကို ထပ်မံ အတည်ပြုကြဦးမည်…. သူတို့ မမေ့သရွေ့ ပေါ့….\nလူတွေ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရော မှတ်ချက်ပေးကြည့်ဖူးပါသလား…. “ တစ်ချို့ ကတော့ မိမိကိုယ်မိမိ မှတ်ချက်ပေးသလိုလိုပင်…ငါ တော်တော် တော်တဲ့ ငါပါလား…” “ ငါ့ဟာ သတ္တိတော်တော် ကောင်းပါလား… ငါက မှန်ရာပဲ လုပ်တဲ့သူ..”ဟု စသည့် မှတ်ချက်မျိုးများ ပေးခဲ့ဖူးချင် ဖူးပါလိမ့်မည်…. သို့ သော် မိမိ ကိုယ်ကို မှတ်ချက်ပေးသည့်အခါ လျှော့လျှော့ပေါ့ပေါ့ စဉ်းစားပြီး ပေးသလား သို့ မဟုတ် သေသေချာချာ စိစစ်ပြီးမှ ပေးရဲ့ လား… တကယ်တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်မြင်ရသည့်အချိန်နှင့် သူများက ကိုယ့်ကို ကြည့်နေသော အချိန်က ပိုများသောကြောင့် သူများ၏ မှတ်ချက်သည် မှန်ကန်နိုင်သည့် ရာခိုင်နှုန်း ပိုများချင် များပေလိမ့်မည်…\nသို့ သော် လူဆိုသည်က ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်သာ သိသည် မဟုတ်ပါလော…… လူတွေ မည်သို့ ပင် မှတ်ချက်ပေးစေကာမူ မိမိလမ်းကို မိမိ ဦးတည် လျှောက်ရမည်သာ ဖောက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်…. သူတစ်ပါးရဲ့ မှတ်ချက်ကြောင့် ဦးတည်ရာ ပြောင်းသွားတာမျိုး ယိုင်နဲ့ သွားတာမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပါက မိမိကိုယ် မိမိ စိတ်ဓါတ်မခိုင်မာသူ ပျော့ညံ့သူ အဖြစ် ပဏာမ လက်ခံထားသင့်သည်…. ပဏာမဟု ပြောခြင်းမှာ ထိုအတွေးမျိုးကို ခဏသာ တွေး၍ အချိန်မီ ပြန်လည် ပြုပြင်ယူပါက မိမိသည် စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာသူ တစ်ယောက် အဖြစ် တမဟုတ်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်….\nထို့ ကြောင့် လူတို့ သည် မိမိဘ၀လမ်းကို ကိုယ်တိုင် လျှောက် ကိုယ်တိုင်ဖောက်ရမည်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ မိမိဦးတည်ထားရာ လမ်းကြောင်း ၊ ပန်းတိုင် ၊ ရည်မှန်းချက်သို့ သွားရာတွင် သူတစ်ပါး၏ ၀င်ရောက်စွက်ဖက်သော မည်သို့ သော မှတ်ချက်မျိုးကို ပေးသည်ဖြစ်စေ… ထိုမှတ်ချက်များကြောင့် ဘ၀င်မြင့်စရာမလိုသလို စိတ်ဓါတ်ကျ အားငယ်နေစရာလည်း မလိုပေ…. မြန်မာဆိုရိုးစကား တစ်ခုအတိုင်း ပြောရလျှင် ချီးမွမ်း (၇) ရက် ကဲ့ရဲ့ (၇) ရက်ပင် မဟုတ်ပါလော…. မှတ်ချက်ကို လွယ်လွယ်ပေးတတ်သော သူများအတွက်မှာကား မိမိ၏ နှုတ်ထွက် မှတ်ချက်တစ်ခုကြောင့် သူတစ်ပါးအား အနည်းငယ် အကျိုးပေးပါက သိပ်မသိသာလှပေမဲ့ များစွာ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါက သေချာစဉ်းစား လေ့လာပြီးမှသာ မှတ်ချက်ပေးသင့်ပါသည်……သို့ အတွက်ကြောင့် မိမိ၏ စိတ်ကူးအ်ိပ်မက် ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးမားမားများအား အကောင်အထည် ဖော်နေသူများအဖို့ မှာကာ့း လူတွေပေးသောမှတ်ချက်များအား တတ်နိုင်သမျှ လျစ်လျူရှုနိုင်သမျှ ရှုကာ ရည်ရွယ်ရာဆီသို့ တစိုက်မတ်မတ် မဖြစ်မနေ လျှောက်လှမ်းသွားနိုင်သော ခိုင်မာသော စိတ်ဓါတ်ရှိသည့်လူသားများ အဖြစ် လောကတွင် ရှင်သန်ရပ်တည် နိုင်ပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်း တောင်းလိုက်ပါသည်..\nPosted by ကာရံဆူး at 11:56 PM3comments:\nအရောင်တွေ ပြောင်းသွားတယ်…ဟုတ်ပါသည်..သူမ အရောင်တွေ အသွင်တွေ ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ….သူမရဲ့နွေးထွေးမှု ဂရုစိုက်မှု ကြင်နာမှုတွေက အေးစက်မှုအသွင် ကူးပြောင်းသွားခဲ့တာ…ဒီ ငါးနှစ်တာ ဆိုတဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခုအပြီးမှာပါပဲ……\nသူမရဲ့ တစာစာညံနေတဲ့ အသံကလေးကြောင့် သူမကိုစတင် အသိမှတ်ပြုခဲ့တယ်… (သူပြောဖူးခဲ့တာပါ) ချစ်သူရည်းစားဘ၀မှာ ဒီအသံကလေးက သူ့ အတွက် အရမ်းကို နားဝင်ချိုခဲ့ဖူးတယ်… သူမက အရမ်းကို ချစ်တတ်တယ်…သူမချစ်တဲ့သူကိုလည်း အရိပ်လိုပဲ ကြည့်နေတတ်တယ်… သူမရဲ့ ဒုတိယ ကိုယ်ပွားအဖြစ်ပေါ့….သူမမှာ သူ့ အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုက သူမကိုယ် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုတယ်…သူမ ထိခိုက်မှာထက် သူထိခိုက်မှာကို သူမ သေမလောက် ကြောက်တယ်…အရာရာ သူ့အတွက် သူမ စဉ်းစားပေးခဲ့ ဦးစားပေးခဲ့ဖူးတယ်…\n“ကိုရေ…မိုးတွေရွာနေတယ်… အအေးမိမယ်နော်…ထီးယူသွားပါလား…” “ ကို…အရက် ဘီယာ ဆေးလိပ် ဆိုတာ ကိုယ်လူပျိုတုန်းက သောက်ခဲ့ဖူးပြီလေ…အခု ကိုယ့်မှာ အိမ်ထောင်ကျနေပြီ…ဒီအရာတွေက ကိုယ့်အတွက် ကောင်းကျိုးကို ဖြစ်စေလား…ဆိုးကျိုးကို ဖြစ်စေလား..ပထမဆုံး ကို ပိုက်ဆံကုန်မယ်… ပြီးရင် ထွေရာလေးပါး အကျိုးမရှိတာတွေ ပြောမယ်…နောက်နေ့ ကျရင် ကိုယ်ခေါင်းကိုက်မယ်…. ကြာလာရင် ကို ရောဂါရမယ်…ဘယ်မှာ ကောင်းကျိုးပေးလို့ လဲ ကိုရယ်..မသောက်ပါနဲ့ နော်”… “ ကိုကလဲကွာ…အလုပ်က ဘယ်လောက် အရေးကြီးနေလို့ လဲ..ကိုမှ နေမကောင်းတာ…မသွားနဲ့ တော့..”… “ ကိုရေ…ဒီအကျီ င်္လေးနဲ့ ဆို ကိုနဲ့ အရမ်းလိုက်တာ..ဒါလေး ၀တ်သွားနော်”….“ အို ကိုရေ..အရမ်းနောက်ကျမနေနဲ့ နော်…. ကို ကြိုက်တာလေးတွေ ချက်ထားတယ်…တူတူစားချင်လို့ ပါ…ပြန်လာခဲ့နော်…”.. သူမ ထိုကဲ့သို့ ကြင်နာပါသည်….\nသူ ဒုက္ခရောက်သောအချိန်တွင် သူငယ်ချင်းဆိုတာ ပေါ်မလာပဲ သူအဆင်ပြေမှ့ အိမ်ထောင်ရေးလေး သာယာတော့မှ အိမ်ကို ကောင်းကျိုး ပေးဖို့ လာတာ မဟုတ်ပဲ… သူ့ ကို တမင်သက်သက် အကျင့်ပျက်အောင် ဖျက်ဆီးမယ့်သူငယ်ချင်းမျိုးတွေလာတိုင်း သူမက သာသာထိုးထိုး ပြောတဲ့ အခါတိုင်း သူ့ မှာ တီကို ဆားနဲ့ ပက်သလို နာနာသွားတတ်တယ်…. သူမရဲ့ သူအပေါ်ထားတဲ့ ကရုဏာဒေါသတွေပါ….. ထိုသို့ စသည်စသည် များသည် သူ့ အတွက်တွေချည်းသာဆိုတာ သူ သဘာမပေါက်ခဲ့ဘူး….\nအရာရာကို သူကောင်းဖို့ အတွက် သူမ အမြဲ စဉ်းစားတွေးတော တတ်သူပါ…. သူမကိုကျတော့ သူ့ ရဲ့ အလေးထားမှု ဂရုစိုက်မှုတွေက အလိုလို လျော့ကျလာခဲ့တယ်… သူမကို တစ်နေရာရာ လိုက်ပို့ ခိုင်းဖို့ ချိန်းဆိုထားရင်တောင်…သူက နောက်ကျမှ ရောက်လာတတ်တယ်… သူမ စိတ်ကောက်တိုင်း ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ စိတ်ကောက်မနေနဲ့ လို့ သူ ငြိုငြင်စွာ ပြောတတ်လာတယ်…သူမရဲ့ မျက်ရည်တွေကို လျစ်လျူရှု ထားတတ်တယ်… အရင်က သူ တမင် သိမ်းထားခဲ့လေသလားဟု ထင်မှတ်ရသော သူ့ ရဲ့ ဒေါသတွေ သူမ မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့ မြင်လာခဲ့တယ်… သူ့ ရဲ့ ပြတ်သားမှုတွေကို သူမ မြင်သာအောင် ပြတတ်လာတယ်…. သူမအတွက် သူဟာ အရာရာထက် အရေးကြီးသူပါ… သူ့ အတွက်တော့ သူမက ဘာမဟုတ်တာ ဖြစ်သွားတတ်ပြီလား…\n“နွယ့်ရဲ့တီတီတာတာ ပြောတာလေးတွေ…ကလေးလေးလို စိတ်ကောက်တတ်တာလေးတွေ.. ဆိုးတာ နွဲ့ တာလေးတွေကို ကိုက ချစ်တာလေ… စိတ်ဆိုးနော်…စိတ်ကောက်နော်..ကို ချော့မယ် သိလား…”…သူမ အတွက်ပုံပြင်ထဲက စာသားတွေလို ပုံနှိပ်ထားစရာမလိုပဲ အာရုံမှာ စွဲထင်နေဆဲပါ… သူမငိုကြွေးမိတိုင်း နာကျင်နေတဲ့ ရင်အစုံက တဖြည်းဖြည်း ဒဏ်ရာကနေ အမာရွတ်တွေ အသားမာတွေ တက်လာခဲ့ပြီ….\nသူနဲ့ မှ စားဝင်မယ် ထင်ထားတဲ့ နေ့ လည်စာ ညစာတွေဟာ သူ မပါပဲလည်း သူမတစ်ယောက်တည်း စားတတ်ခဲ့ပြီ… အိမ်ပြန်နောက်ကျမယ်လို့ သူပြောရင်လဲ ဘာကြောင့် ဆိုတာ မမေးပဲ…အင်း တစ်လုံးဖြေကာ အိပ်ယာဝင်တတ်ခဲ့ပြီ… သူနဲ့ ချိန်းဆိုထားလို့ သူမလာနိုင်ခဲ့ရင်လည်း သူမ အဆင်ပြေအောင် သွားတတ်ခဲ့ပြီ…သူနေမကောင်း ဖြစ်ရင်လည်း သူ့ အတွက်လိုအပ်သော ဆေးများ တိုက်သည်မှအပ အပိုစကား မဟတော့ချေ…. သူ့ သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်ကို ငွေလာချေးရင်လည်း သူမမှာ ရှိတာ အကုန် ထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်… သူမအတွက် ရင်ထဲမှာ အသားမာထုကြီးက ထုံပေပေ ခံစားနေရသလိုပင်….\nမိုးခြိမ်းတိုင်း ကြောက်ရွံ့ မိတဲ့ သူမမှာ ခုတော့ မိုးသံတွေကို သံစဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲ ကျင့်သားရနေတတ်ပြီ… ပုံမှန်အချိန်တွေထက် သူနောက်ကျတိုင်း သူမ စိုးရိမ်စိတ်တွေ လျော့ပါးခဲ့ပြီ… ကောင်မလေးတွေနဲ့ သူ စကားပြောတာတွေ့ တိုင်း သူမ မျက်နှာလွှဲတတ်ခဲ့ပြီ…. သူမ အတွက် ဒီလို နေနိုင်ဖို့ ငါးနှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်က သင်ပေးသွားခဲ့ပြီလေ…\n“ နွယ့်ကို ကြည့်ရတာ ခုတစ်လော တစ်မျိုးပဲ…ကို့ အပေါ် အေးစက်သွားသလိုပဲ..” သူမ သူ့ ကို ကြည့်မိသည်…သူမ အကြည့်တွေမှာ အဓိပ္ပါယ်များစွာ ပါနေသည်… “ မဟုတ်ပါဘူး.. ဒီလိုပါပဲ”.. ဟုသာ သူမ အလိုက်အထိုက် ပြောလိုက်သည်… သူမ မယားဝတ္တရားတွေ မပျက်ကွက်ခဲ့ပါ…. သို့ သော် သူမ အရင်လို မနွေးထွေးတော့တာတော့ သေချာသည်… သူမ အရင်လို မကြင်နာတော့ပါ… သူမရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေက သူ့ ကို ကျဉ်းကျပ်စေမယ်ဆိုရင် သူမ ဥပေက္ခာ ပြုထားလိုက်တာ သူ စိတ်ချမ်းသာပြီး သူမ စိတ်ကို သက်သာစေတယ်…နာကျင်မှုကို လျော့ပါးစေတယ်… သူမ ဘုရားရှိခိုး ပုတီးစိပ်ခြင်းကို စိတ်အေးအေး လုပ်လာနိုင်တယ်… သူ့ အတွက် သူမ မေတ္တာတွေ ပို့ ပေးပါတယ်…\nသို့ သော်..သူမ အေးစက်သွားခဲ့ပြီ…..သူမ အရောင်တွေ ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ..သူမ ရဲ့ အကြည့် စကား အားလုံးဟာ အရင်ကနှင့် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်… သူ သူမကို အရင်လို စကား ပြောစေချင်သည်…အရင်လို နွေးထွေးစေချင်သည်… သူ့ အပေါ် အရင်လို သ၀န်တိုစေချင်သည်… ဒါတွေ သူမမှာ ပျောက်ဆုံးကုန်လိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့…. သူ့ ရဲ့ စိတ်ကို အရင်လို ပြန်လည် ပြုပြင်ပြီး သူမရဲ့ အကြင်နာတွေ အောက်မှာ သူနေချင်လှသည်…သူ တောင်းတမိသည်…. သူမရဲ့ စေတနာတွေကို သူ အသိအမှတ်ပြုချင်သည်….. အချိန်တွေ နှောင်းသွားခဲ့ပြီလား… သူမရဲ့ အချစ်တွေ တဖန်ပြန်လည် နိုးထလာဖို့ သူ မျှော်လင့်သည်… သူကြိုးစားမည်….\nသူမရဲ့ အချစ်တွေ ကုန်ခမ်းသွားသည်တော့ မဟုတ်..သို့ သော် အရင်လို အရှိန် အဟုန်မဲ့ စီးဆင်းခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ပေ…သူမ သူ့ ကို ချစ်နေဦးမှာပါ… ချစ်နေဆဲပါ… အကန့် အသတ်ဘောင်အတွင်းကပင် သူမ ဆက်လက် ချစ်သွားမှာပါ… သို့ သော်…သူမ အေးစက်သွားသည်ကတော့ အသေအချာပင် ဖြစ်တော့သည်…….\nPosted by ကာရံဆူး at 11:39 AM5comments:


11 Aug 2019 . 8:51 PM\nမန်ယူအသင်းရဲ့ အခုနောက်ပိုင်း အပြောင်းအရွှေ့တွေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အသင်းက စိတ်ဝင်စားလိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ ကစားသမားရဲ့ပြောင်းရွှေ့ကြေးကို သက်ဆိုင်ရာကလပ်အသင်းက သာမန်ထက်တိုးမြင့်လိုက်တာကို တွေ့နေရပါတယ်။ ဒီအနေအထားကို အခုနောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ တော်တော်လးကို မြင်လာရပြီး မန်ယူဆိုတာနဲ့ ဈေးတက်ချင်ကြတဲ့ သဘောပါ။ ဒါပေမယ့် မန်ယူအသင်းဘက်ကလည်း အသင်းရဲ့လိုအပ်ချက်အရ ကစားသမားခေါ်ယူဖို့ လိုအပ်တာကြောင့် ရှောင်လွဲလို့မရဘဲ ကြိုက်ဈေးပေးပြီးခေါ်နေရတဲ့ ပုံစံမျိုးဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေတွေဖြစ်နေပေမယ့် လက်ရှိမှာတော့ မန်ယူအသင်းဟာ တိုက်စစ်မှူး လူကာကူ Lukaku ကိုမြင့်မားတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးနဲ့ ရောင်းချနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အခု ဒီ Articleမှာတော့ ဒီအနေအထားနဲ့ ဆက်စပ်ပြီး မန်ယူအသင်းရောင်းချခဲ့တဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးအမြင့်ဆုံးကစားသမားတွေကို ဖော်ပြပေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။\nSchneiderlin – £24 million\nမန်ယူအသင်းဟာ ရှက်နိုက်ဒါလင် Schneiderlin ကို ခေါ်ယူတုန်းက ပေါင်(၂၅)သန်းဝန်းကျင် အသုံးပြုခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှက်နိုက်ဒါလင် ဟာ မန်ယူအသင်းရဲ့ စိတ်ပျက်စရာခေါ်ယူမှုတွေထဲကတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး အသင်းအတွက် ဘာဆိုဘာမှလုပ်ပြနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါဘူး။ ပြောရရင်တော့ မန်ယူအသင်းရဲ့ ပုံစံနဲ့ ရှက်နိုက်ဒါလင် ဟာ ကိုက်ညီမှုမရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး အသင်းမှာလည်း တစ်နှစ်ကျော်သာခံခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရှက်နိုက်ဒါလင် ကို အဲဗာတန်အသင်းဆီ ပြန်လည်ရောင်းချခဲ့ရာမှာတော့ ပေါင်(၂၄)သန်းပြန်ရခဲ့တာကြောင့် သိပ်ပြီး အရှုံးမရှိလိုက်ပါဘူး။\nDavid Beckham – £24.5 million\nဒေးဗစ်ဘက်ခမ် David Beckham ကိုတော့ မန်ယူအသင်းဟာ ၂၀၀၃ ခုနှစ်က ရီးယဲလ်အသင်းဆီ ပေါင်(၂၄.၅)သန်းနဲ့ ရောင်းချခဲ့တာပါ။ မန်ယူအသင်း ဒေးဗစ်ဘက်ခမ် အတွက် ရရှိခဲ့တဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးဟာ အဲဒီအချိန်ကမြင့်မားတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မန်ယူအသင်း အနေနဲ့ ဒီထက်ပိုများတဲ့ ပြောင်းရွှေ့ကြေးကို တောင်းဆိုသင့်တယ်လို့ ထင်မိပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကတော့ အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ဒေးဗစ်ဘက်ခမ် ဟာ မန်ယူအသင်းမှာ အောင်မြင်ခဲ့သလို ရီးယဲလ်အသင်းမှာလည်း အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။\nDi María – £44.3 million\nဒီမာရီယာ Di María မန်ယူအသင်းကို ရောက်လာတုန်းက ပရိသတ်တွေ ပျော်ရွှင်ခဲ့ရပေမယ့် အပြောင်းအရွှေ့ကတော့ ကျရှုံးတဲ့ အပြောင်းအရွှေ့တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မန်ယူအသင်းကို စရောက်ရောက်ခြင်းမှာ ဒီမာရီယာ ဟာ ခြေစွမ်းပြနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဒဏ်ရာပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး နောက်မှတော့ ပုံမှန်ခြေစွမ်းပြန်ရဖို့ အခက်အခဲအပြင် နည်းပြဗန်ဟားလ် Van Gaal နဲ့ အဆင်မပြေတဲ့ အခက်အခဲကိုပါ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒီအနေအထားတွေကြောင့်ပဲ ဒီမာရီယာ ဟာ မန်ယူအသင်းမှာ တစ်ရာသီသာကြာပြီး PSG အသင်းကို ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီမာရီယာ ကိုခေါ်ယူတုန်းက မန်ယူအသင်းဟာ အဲဒီအချိန်ကဗြိတိန်ရဲ့ စံချိန်တင်ပြောင်းရွှေ့ကြေးဖြစ်တဲ့ ပေါင်(၅၉.၇)သန်း အသုံးပြုခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ရောင်းချခဲ့ရာမှာတော့ ပေါင်(၄၄.၃)သန်းရရှိခဲ့ပါတယ်။\nLukaku – £74 million\nလူကာကူ Lukaku ရဲ့ မန်ယူကစားသမားဘ၀ကတော့ အခက်အခဲတွေ ၊ ဝေဖန်မှုတွေနဲ့သာပြည့်နှက်ခဲ့ပါတယ်။ မန်ယူအသင်းကနေ ထွက်ခွာတဲ့ အချိန်မှာလည်း လူကာကူ ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ပရော်ဖက်ရှင်နယ်မဆန်ခဲ့လို့ ထပ်ပြီးဝေဖန်ပြစ်တင်ခံခဲ့ရပါသေးတယ်။ လူကာကူ ကိုခေါ်ယူတုန်းက မန်ယူအသင်းဟာ ပေါင်(၇၅)သန်းသုံးခဲ့ရပေမယ့် ပြန်လည်ရောင်းချချိန်မှာတော့ အင်တာမီလန်အသင်းက ကလပ်အသင်းရဲ့ စံချိန်တင်ပြောင်းရွှေ့ကြေးဖြစ်တဲ့ ပေါင်(၇၄)သန်းထိ အသုံးပြုခဲ့တာကြောင့် ကျေနပ်စရာ အနေအထားတစ်ခုတော့ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။\nCristiano Ronaldo – £80 million\nဒီစာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိနေတဲ့ သူကတော့ လက်ရှိဂျူဗင်တပ်စ်အသင်း တိုက်စစ်မှူး စီရော်နယ်လ်ဒို Cristiano Ronaldo ပဲဖြစ်ပါတယ်။ စီရော်နယ်လ်ဒို ကိုတော့ မန်ယူအသင်းက ၂၀၀၉ ခုနှစ်မှာ ရီးယဲလ်အသင်းဆီ အဲဒီအချိန်က ကမ္ဘာ့စံချိန်တင်ပြောင်းရွှေ့ကြေးဖြစ်တဲ့ ပေါင်သန်း(၈၀)နဲ့ ရောင်းချခဲ့တာပါ။ ရီးယဲလ်အသင်းဟာ စီရော်နယ်လ်ဒို အတွက်ပေါင်သန်း(၈၀)ထိ အသုံးပြုခဲ့ရပေမယ့် သူ့ဆီကပြန်ရခဲ့တာတွေကတော့ အဲ့ထက်မကတန်ခဲ့ပါတယ်။\nPhoto: Inter Milan Facebook , Yahoo! Sports , The Sun , onefootball.com , Sportzwiki\n(၅၂)နှစ်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ ဘွန်ဒစ်လီဂါစံချိန်တစ်ခုကို ချိုးဖျက်ခဲ့တဲ့ Jadon Sancho\nby Naing Linn .2mins ago\nအန်ဖီးလ်ကွင်းမှာ လီဗာပူးလ်ကို အသာရဖို့ မလွယ်ကူတဲ့ အာဆင်နယ်


ဘုရားကျောင်း၏လုပ်ဆောင်ချက်ခြောက်ခု - ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိဘုရားသခင်၏ဆွစ်ဇာလန်ဘုရားကျောင်း\nဆောင်းပါး > အသင်းတော် > အသင်းတော်ခြောက်လုပ်ငန်းဆောင်တာ\nကျွန်ုပ်တို့သည်အဘယ်ကြောင့်အပတ်စဉ်ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်သင်ကြားခြင်းများအတွက်တွေ့ဆုံကြသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဝတ်ပြုခြင်းကိုပြုလုပ်ခြင်း၊ သမ္မာကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းနှင့်အိမ်တွင်းရှိရေဒီယိုမှဟောပြောချက်ကိုအားစိုက်ထုတ်မှုနည်းပါးစွာနားထောင်ခြင်းကိုပြုလုပ်နိုင်သည်မဟုတ်လော။\nပထမရာစု၌လူတို့သည်ကျမ်းစာကိုကြားနာရန်အပတ်စဉ်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ပိုင်ကျမ်းစာမိတ္တူများကိုဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ဒါကြောင့်အိမ်မှာနေပြီးကျမ်းစာကိုကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဖတ်ပါ။ ဒါဟာသေချာပေါက်ပိုမိုလွယ်ကူပါလိမ့်မယ် - နှင့်လည်းစျေးနှုန်းချိုသာ။ ခေတ်သစ်နည်းပညာဖြင့်ကမ္ဘာပေါ်ရှိမည်သူမဆိုသည်ကမ္ဘာပေါ်ရှိအကောင်းဆုံးတရားဟောဆရာများကိုအပတ်တိုင်းနားထောင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ်ကျွန်ုပ်တို့တွင်ရွေးချယ်စရာရွေးချယ်စရာတစ်ခုရှိပြီးကျွန်ုပ်တို့နှင့်သက်ဆိုင်သောတရားဒေသနာများသို့မဟုတ်ကျွန်ုပ်တို့ကြိုက်နှစ်သက်သည့်အကြောင်းအရာများကိုသာနားထောင်နိုင်သည်။ ဒါအံ့သြစရာမဟုတ်လား\nမဟုတ်ပါ။ အိမ်မှာနေတဲ့ခရစ်ယာန်တွေဟာချာ့ချ်ရဲ့အရေးကြီးတဲ့ကဏ္ aspects တော်တော်များများမှာပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ယုံကြည်တယ်။ ငါဒီဆောင်းပါးမှာဒီအကြောင်းအရာတွေကိုဖြေရှင်းမယ်၊ သစ္စာရှိ visitors ည့်သည်တွေကိုကျွန်တော်တို့ရဲ့အစည်းအဝေးတွေကနေဝေးဝေးသွားဖို့နဲ့အပတ်စဉ် ၀ န်ဆောင်မှုတွေကိုတက်ဖို့တခြားသူတွေကိုအားပေးဖို့နှစ်မျိုးစလုံးမျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့အဘယ်ကြောင့်အပတ်တိုင်းတွေ့ဆုံရကြောင်းကိုနားလည်ရန်“ ဘုရားကျောင်းကိုဘုရားသခင်ဘာကြောင့်ဖန်တီးခဲ့တာလဲ” ဟုမိမိကိုယ်ကိုမေးခြင်းသည်အထောက်အကူဖြစ်သည်။ ယင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကားအဘယ်နည်း။ ဘုရားကျောင်း၏လုပ်ငန်းဆောင်တာများကိုလေ့လာသောအခါကျွန်ုပ်တို့၏အပတ်စဉ်အစည်းအဝေးများသည်သူ၏သားသမီးများအတွက်ဘုရားသခင့်အလိုတော်နှင့်အညီအမျိုးမျိုးသောရည်ရွယ်ချက်များကိုမည်သို့ဆောင်ရွက်ကြောင်းတွေ့မြင်နိုင်သည်။\nမင်းမြင်တယ်၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ ပညတ်တော်တွေဟာ ငါတို့ခုန်လို့ ခုန်မလားဆိုတာ သိဖို့သက်သက်နဲ့ အမိန့်ပေးလိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ပါ၊ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ငယ်ရွယ်သောခရစ်ယာန်များဖြစ်သောအခါ၊ အချို့သောအရာများကို ကိုယ်တော်မိန့်မှာထားသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နားမလည်နိုင်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အကြောင်းပြချက်အားလုံးကို နားမလည်မီတွင်ပင် နာခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို အကောင်းဆုံးသိကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ပြီး သူပြောသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ဆောင်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်လူငယ်တစ်ဦးသည် ခရစ်ယာန်များပြုလုပ်ရန် မျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ဘုရားကျောင်းတက်နိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်လူငယ်တစ်ဦးသည် ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဝတ်ပြုဆုတောင်းရုံဖြင့် တက်ရောက်နိုင်သည်။ 10,25 "ငါတို့အစည်းအဝေးတွေကို မထားခဲ့ရအောင်..." အခုထိ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၌ ရင့်ကျက်လာသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများကို အဘယ်ကြောင့် စုဝေးရန် အဘယ်ကြောင့် မိန့်မှာထားသည်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသင့်သည်။\nဤအကြောင်းအရာကို ဆန်းစစ်ရာတွင်၊ ဟေဗြဲကျမ်းသည် ခရစ်ယာန်များကို စုစည်းရန် တစ်ခုတည်းသောစာအုပ်မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိကြစို့။ “အချင်းချင်းချစ်ကြလော့” ဟု တပည့်တော်များအား ယေရှုမိန့်တော်မူသည် (ယော ၁3,34) ယေရှုက “အချင်းချင်း၊” ဟုဆိုသောအခါ လူအားလုံးကို ချစ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ယင်းအစား တပည့်များသည် အခြားတပည့်များကို ချစ်ရန် လိုအပ်ကြောင်းကို ရည်ညွှန်းသည်- ၎င်းသည် အပြန်အလှန် မေတ္တာဖြစ်ရမည်။ ဤမေတ္တာသည် ယေရှု၏တပည့်တော်များ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည် (း၃၅)။\nကုန်စုံဆိုင်နှင့် အားကစားပွဲများတွင် အခွင့်အလမ်းတွေ့ဆုံပွဲများတွင် အပြန်အလှန်ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မဖော်ပြပါ။ တပည့်များ ပုံမှန်တွေ့ဆုံရန် ယေရှုမိန့်မှာသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် အခြားခရစ်ယာန်များနှင့် ပုံမှန်မိတ်သဟာယဖွဲ့သင့်သည်။ “လူအပေါင်းတို့အား ကျေးဇူးပြုကြကုန်အံ့။ အများအားဖြင့် ယုံကြည်သောသူတို့အား ကျေးဇူးပြုကြကုန်အံ့ 6,10) ဤပညတ်တော်ကို နာခံရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်သူချင်းများကား မည်သူဖြစ်သည်ကို သိရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ အဲဒါတွေကို မြင်ဖို့လိုတယ်၊ သူတို့ရဲ့လိုအပ်ချက်တွေကို မြင်ရမယ်။\nဂလာတိအသင်းတော်ထံ ပေါလုရေးခဲ့သည် (ဂလာတိ) 5,13) ကျွန်ုပ်တို့သည် မယုံကြည်သူများကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ အမှုဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ယင်းကိုပြောပြရန် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို မသုံးပါ။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား လောကီအစေခံရန် မိန့်မှာထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား လောကကို အစေခံရန် အမိန့်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ ယင်းအစား၊ ခရစ်တော်နောက်လိုက်သူတို့တွင် အပြန်အလှန်အမှုဆောင်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ “ထမ်းရွက်ရသောဝန်ကို အချင်းချင်း ထမ်းကြလော့။ ခရစ်တော်၏တရားတော်ကို ပြည့်စုံစေလိမ့်မည်။” (ဂလာတိ၊ 6,2) ပေါလုသည် သခင်ယေရှုခရစ်တော်ကို နာခံလိုသူများနှင့် ဟောပြောပြီး အခြားယုံကြည်သူများအပေါ် သူတို့တွင်ရှိသော တာဝန်များအကြောင်း ပြောပြသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေက ဘာလဲဆိုတာ မသိရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘယ်လိုကူညီနိုင်မလဲ၊ ပုံမှန်မတွေ့ဆုံဘဲနဲ့ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ။\n“အလင်း၌ကျင်လည်လျှင်၊1. ဂျိုဟန် 1,7) John က အလင်းထဲမှာ လမ်းလျှောက်တဲ့လူတွေအကြောင်း ပြောနေတာ။ သူသည် မယုံကြည်သူများနှင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန် သိကျွမ်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးရာ မိတ်သဟာယ အကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလင်း၌ကျင်လည်စဉ်တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားယုံကြည်သူများနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် ရှာဖွေကြသည်။ အလားတူပင် ပေါလုက “အချင်းချင်းလက်ခံကြလော့” (ရောမ ၁ ကော5,7) “အချင်းချင်း ကျေးဇူးပြု၍ အချင်းချင်း ခွင့်လွှတ်ကြလော့” (ဧဖက် 4,35) ခရစ်ယာန်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အထူးတာဝန်ရှိသည်။\nဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အတူတကွဝတ်ပြုရန်၊ အတူတကွသင်ယူရန်၊ ၎င်းတို့၏အသက်တာကို အတူတကွမျှဝေရန် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များစုရုံးကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ဖတ်ရှုခဲ့သည် (ဥပမာ၊ တမန်တော်ဝတ္ထု၊ 2,41စာ-၄၇)။ ပေါလုသွားလေရာရာ၌ ပြန့်ကျဲနေသော ယုံကြည်သူများကို မစွန့်ဘဲ အသင်းတော်များကို စိုက်ထူခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ထက်သန်မှုကို ဝေမျှရန် စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာပုံစံဖြစ်သည်။\nသို့သော်ယနေ့ခေတ်တွင်လူများသည်တရားဒေသနာမှသူတို့နှင့်ဘာမှမယူပါဟုတိုင်တန်းကြသည်။ ဒါကမှန်တယ်မှန်ပေမယ့်တကယ်တမ်းကျတော့အစည်းအဝေးတွေမတက်ဖို့အကြောင်းပြချက်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ထိုသို့သောသူများသည်သူတို့၏ရှုထောင့်ကို“ ယူခြင်း” မှ“ ပေးကမ်းခြင်း” သို့ပြောင်းလဲကြရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ၀ န်ဆောင်မှုများကိုသွားရန်သာမကဘဲဘုရားသခင်အားစိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဝတ်ပြုရန်နှင့်ရပ်ကွက်ရှိအခြားသူများ၏အစေကိုခံရန်အတွက်သာသွားကြသည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းလုပ်ငန်းများတွင်အချင်းချင်းမည်သို့အမှုဆောင်နိုင်သနည်း။ ကလေးများအားသင်ကြားခြင်း၊ အဆောက်အအုံကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ သီချင်းများသီဆိုခြင်းနှင့်အထူးတေးဂီတဖွင့်ခြင်း၊ ကုလားထိုင်များထားခြင်း၊ လူများကိုနှုတ်ခွန်းဆက်ခြင်းစသည်ဖြင့်။ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့်မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့်အခြားတစ်ပတ်တွင်အခြားသူများအားကူညီရန်လိုအပ်သောအရာများရှာဖွေခြင်း။ တရားဒေသနာမှသင်ဘာမှမရရှိပါကအနည်းဆုံးအခြားသူများအားပေးရမည့်ဝန်ဆောင်မှုကိုတက်ရောက်ပါ။\nပေါလုဤသို့ရေးသားခဲ့သည်– “သင်တို့သည် အချင်းချင်းအားပေး၍ အချင်းချင်းတည်ဆောက်ကြလော့။” (2. သက်သာလောနိတ်မြို့ 4,18) “ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကောင်းသောအကျင့်ရှိစေခြင်းငှာ အချင်းချင်း နှိုးဆော်ကြကုန်အံ့။” (ဟေဗြဲ၊ 10,24) ဤသည်မှာ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ပုံမှန်အစည်းအဝေးများအတွက် ပညတ်တော်၏အခြေအနေတွင် တိကျသောအကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။ 10,25 ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများကို အားပေးရန်၊ အပြုသဘောဆောင်သော စကားလုံးများ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ရန်၊ မှန်ကန်သော၊ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော၊ ကောင်းသော ရပ်တည်မှုဖြစ်စေရန်။\nယေရှုဆီကဥပမာတစ်ခုကိုသုံးသပ်ကြည့်ပါ။ သူသည်တရားဇရပ်သို့မှန်မှန်သွားပြီးသူ့အားနားလည်ရန်ဘာမျှမလုပ်ဆောင်သောကျမ်းစာမှဖတ်ရှုချက်များကိုမှန်မှန်နားထောင်ခဲ့သည်၊ သို့သော်သူသည်မည်သို့ပင်ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သည်ကိုသွားခဲ့သည်။ ပေါလုကဲ့သို့ပညာတတ်ယောက်ျားအတွက်ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊\nသခင်ယေရှုကသူတို့ကိုထာဝရသေခြင်းမှကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်သည်ဟုယုံကြည်သောသူများသည်၎င်းကိုအလွန်စိတ် ၀ င်စားသင့်သည်။ သူတို့သည်ကယ်တင်ရှင်အားချီးမွမ်းရန်အခြားသူများနှင့်အတူတကွလာခြင်းကိုနှစ်သက်ကြသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ တစ်ခါတလေကျွန်ုပ်တို့မှာမကောင်းတဲ့နေ့တွေရှိပြီးဘုရားကျောင်းကိုမသွားချင်ကြဘူး။ သို့သော်ယခုအချိန်တွင်ကျွန်ုပ်တို့၏ဆန္ဒမဟုတ်သော်လည်းကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘ ၀ ကိုဖြတ်သန်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ခံစားချက်အတိုင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ရုံမျှသာမဟုတ်၊ သခင်ယေရှုကိုကျွန်ုပ်တို့၏သခင်အဖြစ်ကျွန်ုပ်တို့လိုက်လျှောက်သောအခါမဟုတ်ပါ။ သူသည်မိမိ၏အလိုတော်ကိုဆောင်ရွက်ရန်မဟုတ်ဘဲခမည်းတော်၏အလိုတော်ကိုဆောင်ရွက်ရန်ကြိုးစားသည်။ တခါတရံငါတို့ကဆင်းလာဘယ်မှာပါပဲ။ အခြားအရာအားလုံးမအောင်မြင်ပါကအဟောင်းများကိုပြောပါ၊ ညွှန်ကြားချက်လက်စွဲကိုဖတ်ပါ။ နှင့်ညွှန်ကြားချက်များန်ဆောင်မှုမှာပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကျွန်တော်တို့ကိုပြောပြပါ။\nဒါပေမယ့်ဘာကြောင့်လဲ? ဘုရားကျောင်းကဘာလဲ။ ချာ့ချ်တွင်လုပ်ဆောင်ချက်များစွာရှိသည်။ ၎င်းတို့ကိုအမျိုးအစားသုံးမျိုးခွဲခြားနိုင်သည် - အထက်သို့၊ အအပြင်နှင့်အပြင်။ ဤစည်းရုံးမှုအစီအစဉ်သည်မည်သည့်အစီအစဉ်ကဲ့သို့ပင်အားသာချက်များနှင့်ကန့်သတ်ချက်များရှိသည်။ ၎င်းသည်ရိုးရှင်းပြီးရိုးရှင်းပါသည်။\nသို့သော်ကျွန်ုပ်တို့၏အထက်ဆက်ဆံရေးသည်ပုဂ္ဂလိကနှင့်လူသိရှင်ကြားဖော်ပြမှုနှစ်ခုလုံးရှိသည်ဟူသောအချက်ကိုမပြပါ။ ချာ့ချ်အတွင်းရှိကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးသည်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းရှိလူအားလုံးအတွက်တူညီသောအချက်မဟုတ်ကြောင်းဖုံးကွယ်ထားသည်။ ဤ ၀ န်ဆောင်မှုသည်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းအတွင်း၌သာမကပြင်ပအသိုင်းအဝိုင်းနှင့်ရပ်ကွက်အတွင်းတွင်၎င်း၊\nဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ပုဂ္ဂလိကနှင့် အများသူငှာဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံး လိုအပ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အများသူငှာဆက်ဆံရေးကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် စတင်ကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး တစ်ကိုယ်တည်းနေချိန်တွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဟူသော ဝေါဟာရသည် အများအားဖြင့် အများသူငှာ ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ဆောင်သောအရာကို ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံးကိုးကွယ်မှုသည် တန်ဖိုးရှိသောစကားလုံးနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သောအခါတွင် တန်ဖိုးရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ အတည်ပြုသည်။\nဤတန်ဖိုး၏ ကတိပြုချက်ကို သီးသန့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များတွင်၊ လူသိရှင်ကြား၊ စကားလုံးများနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသီချင်းများမှတစ်ဆင့် ဖော်ပြသည်။ ၌ 1. ဓာတ်ဆီ 2,9 ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ကြွေးကြော်ရန် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဒါက အများသူငှာ ထုတ်ပြန်ချက်ကို အကြံပြုပါတယ်။ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ် နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင် ၏လူများသည် အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အတူတကွ ကိုးကွယ်ကြသည်ကို ဖော်ပြသည်။\nဓမ္မဟောင်းနှင့်ဓမ္မသစ်ကျမ်းမှသမ္မာကျမ်းစာပုံစံကသီချင်းများသည်ဝတ်ပြုရေး၏တစိတ်တပိုင်းဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြသည်။ သီချင်းများသည်ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသည့်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုအချို့ကိုဖော်ပြသည်။ သီချင်းများသည်ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ဘုရားသခင်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးတွင်ခံစားရသောခံစားချက်အမျိုးမျိုးကိုဖော်ပြနိုင်သည်။\nဟုတ်ပါတယ်၊ အသင်းတော်မှာရှိတဲ့လူတိုင်းဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာ တူညီတဲ့ခံစားချက်တွေမရှိကြပေမယ့်၊ ငါတို့အတူတူ သီချင်းဆိုနေကြတုန်းပါပဲ။ အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် တူညီသောခံစားချက်များကို မတူညီသောသီချင်းများဖြင့် မတူညီသောနည်းလမ်းများဖြင့် ဖော်ပြကြသည်။ ငါတို့အတူတူ သီချင်းဆိုနေကြတုန်းပဲ။ “ဆာလံသီချင်းများ၊ ဓမ္မသီချင်းများ၊ ဝိညာဉ်ရေးသီချင်းများဖြင့် အချင်းချင်း အားပေးကြပါ။” (ဧဖက် 5,19) ဒီလိုလုပ်ဖို့၊ ငါတို့တွေ့ဆုံရမယ်။\nတေးဂီတသည်စည်းလုံးမှုကိုပြသသင့်သည်၊ သို့သော်၎င်းသည်သဘောထားကွဲလွဲမှုများကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မတူကွဲပြားသောယဉ်ကျေးမှုများနှင့်အုပ်စုများသည်ဘုရားသခင်အားနည်းအမျိုးမျိုးဖြင့်ချီးမွမ်းကြသည်။ မတူညီသောယဉ်ကျေးမှုများကိုမြှို့နယ်အားလုံးနီးပါးတွင်တွေ့ရသည်။ အဖွဲ့ဝင်အချို့သည်သီချင်းအသစ်များသင်ယူလိုကြသည်။ တချို့ကသီချင်းဟောင်းတွေသုံးချင်ကြတယ်။ ဘုရားသခင်ကနှစ်မျိုးစလုံးကိုနှစ်သက်သလိုပဲ သူသည်နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသောဆာလံသီချင်းများကိုနှစ်သက်သည်။ သီချင်းအသစ်တွေလည်းကြိုက်တယ်။ သီချင်းဟောင်းအချို့ဖြစ်သောဆာလံသီချင်းများကအသစ်သောသီချင်းများကိုအမိန့်ပေးကြောင်းသတိပြုရန်မှာလည်းအထောက်အကူပြုသည်။\n“ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၊ ထာဝရဘုရား၌ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ တရားသဖြင့် ချီးမွမ်းကြစေ။ ထာဝရဘုရားအား စောင်းတီး၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ကြိုးဆယ်ချောင်းဖြင့် ထောမနာသီချင်းဆိုကြလော့။ သီချင်းအသစ်ကို သီဆိုပါ။ ရွှင်မြူးသောအသံဖြင့် ကြိုးများပေါ်တွင် လှပစွာတီးနေသည်။' (ဆာလံ ၃3,13).\nကျွန်ုပ်တို့၏ဂီတတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားကျောင်းသို့ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်လည်ပတ်သူများ၏လိုအပ်ချက်များကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်။ သူတို့ဟာအဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝတဲ့တေးဂီတလိုချင်တယ်၊ အဲဒါကို ၀ မ်းသာကြောင်းဖော်ပြတဲ့တေးဂီတကိုသူတို့ကအဲဒါကို ၀ မ်းသာစရာအဖြစ်နားလည်တယ်။ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်သက်သောသီချင်းများကိုသာဆိုပါကအခြားသူများထက်ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်သုခချမ်းသာကိုဂရုစိုက်ကြောင်းဖော်ပြသည်။\nခေတ်သစ်သီချင်းအချို့ကိုမလေ့လာမီ ၀ န်ဆောင်မှုအသစ်များလာရန်ကျွန်ုပ်တို့မစောင့်နိုင်ပါ။ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစွာသီဆိုနိုင်ဖို့အခုသူတို့ကိုသင်ဖို့လိုတယ်။ သို့သော်တေးဂီတသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဝတ်ပြုရေး၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ခံစားမှုကိုဖော်ပြရုံမျှမကဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်များစွာရှိသည်။ ဘုရားသခင်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးတွင်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အတွေးဖြစ်စဉ်များပါ ၀ င်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏လဲလှယ်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည်ဆုတောင်းခြင်းပုံစံဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏စုဝေးရောက်ရှိနေသောလူများအနေနှင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်အားပြောဆိုကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ့ကိုကဗျာနှင့်သီချင်းများသာမကသာမန်စကားလုံးများနှင့်ဘာသာစကားများဖြင့်ပါချီးမွမ်းကြသည်။ ထို့အပြင်ကျွန်ုပ်တို့နှစ် ဦး စလုံးအတူတကွဆုတောင်းခြင်းသည်ကျမ်းစာပုံနမူနာဖြစ်သည်။\nဘုရားသခင်သည်ချစ်ခြင်းမေတ္တာသာမကအမှန်တရားလည်းဖြစ်သည်။ တစ် ဦး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်လိုက်ဖို့အစိတ်အပိုင်းရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့်ကျွန်ုပ်တို့သည် ၀ တ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၌အမှန်တရားကိုလိုအပ်ပြီးဘုရားသခင့်နှုတ်ကပါဌ်တော်၌သမ္မာတရားကိုတွေ့ရှိရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည်ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ၏အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ တရားဒေသနာသည်ဤအခွင့်အာဏာအပေါ်အခြေခံရမည်။ ငါတို့သီချင်းတွေတောင်မှအမှန်တရားကိုရောင်ပြန်ဟပ်သင့်တယ်။\nဒါပေမယ့်အမှန်တရားဟာစိတ်လှုပ်ရှားစရာမလိုဘဲငါတို့ပြောနိုင်တဲ့မရေရာတဲ့စိတ်ကူးမဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင့်အမှန်တရားသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားကိုအကျိုးသက်ရောက်သည်။ ဒါဟာငါတို့ဆီကအဖြေတစ်ခုလိုတယ်။ ၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးများ၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှလိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့်တရားဒေသနာသည်ဘဝနှင့်သက်ဆိုင်ရမည်။ တရားဟောချက်များသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘ ၀ အပေါ်အကျိုးသက်ရောက်စေသည့်အယူအဆများကိုသင်ကြားသင့်သည်၊ အိမ်တွင်နှင့်တနင်္ဂနွေနေ့၊ တနင်္လာနေ့၊ အင်္ဂါနေ့စသည်တို့တွင်ကျွန်ုပ်တို့မည်သို့တွေးတော၊\nတရားဒေသနာများသည်မှန်ကန်ပြီးကျမ်းချက်အပေါ်အခြေခံရမည်။ တရားဒေသနာများသည်လက်တွေ့ကျရမည်၊ စစ်မှန်သောဘဝကိုဖြေရှင်းရန်ဖြစ်သည်။ တရားဒေသနာများသည်စိတ်ခံစားမှုနှင့်နှလုံးသားထဲမှတုန့်ပြန်မှုကိုကောင်းစွာဖြစ်ပေါ်စေရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ၀ တ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသည်ဘုရားသခင့်နှုတ်ကပါဌ်တော်ကိုနားထောင်ခြင်းနှင့်၎င်းအားကျွန်ုပ်တို့အားပေးသောရွေးနှုတ်ခြင်း၌အပြစ်များအတွက်နောင်တရခြင်းနှင့် ၀ မ်းမြောက်ခြင်းအားဖြင့်တုံ့ပြန်ခြင်းတို့ပါဝင်သည်။\nအိမ်၌တရားဒေသနာကို MC / CD တွင်ဖြစ်စေ၊ ရေဒီယိုတွင်ဖြစ်စေနားထောင်နိုင်သည်။ တရားဒေသနာတွေအများကြီးရှိတယ်။ သို့သော်၎င်းသည်ချာ့ချ်ဝန်ဆောင်မှုကမ်းလှမ်းမှုကိုအပြည့်အဝမရရှိနိုင်ပါ။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုပုံစံအနေနှင့်၎င်းသည်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဝင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသောအရာမှာကျွန်ုပ်တို့အတူတကွချီးမွမ်းသီချင်းဆိုခြင်း၊ ဘုရားသခင့်နှုတ်ကပါဌ်တော်ကိုအတူတကွတုန့်ပြန်ခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘ ၀ တွင်အမှန်တရားကိုလက်တွေ့ကျင့်သုံးရန်အချင်းချင်းတိုက်တွန်းခြင်း။\nကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့ဝင်အချို့သည် ၎င်းတို့၏ကျန်းမာရေးကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုသို့ မရောက်နိုင်ပါ။ မင်း တစ်ခုခု လွဲနေတယ် - လူအများစုက အဲဒါကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ သူတို့အတွက် ဆုတောင်းပြီး အတူတူ ဝတ်ပြုနိုင်ဖို့ သူတို့ဆီ အလည်လာဖို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပဲဆိုတာ သိပါတယ် (James 1,27).\nအိမ်နှင့်သက်ဆိုင်သောခရစ်ယာန်များသည်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကူအညီလိုအပ်သော်လည်းသူတို့သည်အခြားသူများကိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်ဝိညာဉ်ရေးအရအမှုဆောင်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ“ အိမ်တွင်နေ” ရန်ခရစ်ယာန်ဘာသာသည်လိုအပ်ချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်ရှိသောတပည့်တော်များအားယေရှုထိုသို့မပြုစေချင်ပါ။\nဝတ်ပြုရေး ၀ န်ဆောင်မှုများသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဝတ်ပြုရေး၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သီတင်းပတ်အတွင်းကျွန်ုပ်တို့ပြုလေသမျှအပေါ်သြဇာလွှမ်းမိုးရန်ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ၀ င်ရမည်။ ၀ တ်ပြုကိုးကွယ်မှုသည်၎င်း၏ပုံစံကိုပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ထံကျွန်ုပ်တို့တုံ့ပြန်ပုံတွင်ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်းနှင့်ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းတို့ပါဝင်သည်။ တိုးတက်မှုအတွက်ဤအရာများသည်လုံးဝလိုအပ်ကြောင်းအတွေ့အကြုံကပြသသည်။ ဝိညာဉ်ရေးတွင်ရင့်ကျက်သူများမှာဘုရားသခင်အကြောင်းသူ၏နှုတ်ကပတ်တော်၌လေ့လာလိုကြသည်။ သူတို့သည်ဘုရားသခင်ထံသူတို့၏တောင်းဆိုမှုများကိုဖြေရှင်းရန်၊ သူတို့နှင့်အတူသူတို့၏ဘဝကိုမျှဝေရန်၊ သူနှင့်အတူလမ်းလျှောက်ရန်၊ သူတို့၏ဘဝတွင်သူအမြဲရှိနေကြောင်းသတိပြုရန်စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။ ဘုရားသခင်အားကျွန်ုပ်တို့၏ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုမှုသည်ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံး၊ စိတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဆုတောင်းခြင်းနှင့်လေ့လာခြင်းကိုလိုလားသင့်သည်၊ သို့သော်ကျွန်ုပ်တို့၏ဆန္ဒသည်မဟုတ်လျှင်ပင်ကျွန်ုပ်တို့ကျင့်သုံးသင့်သည်။\nဒါဟာ John Wesley တစ်ချိန်ကပေးခဲ့တဲ့အကြံဥာဏ်ကိုသတိပေးနေပါတယ်။ သူ၏ဘဝ၏ဤအဆင့်တွင်သူသည်ခရစ်ယာန်ဘာသာကိုအသိဉာဏ်ရှိရှိနားလည်သော်လည်းသူ၏နှလုံးသား၌ယုံကြည်ခြင်းကိုမခံစားခဲ့ရဟုသူကပြောသည်။ ထို့ကြောင့်သူသည်အကြံဥာဏ်များကိုယုံကြည်ခြင်းမရမှီတိုင်အောင်ဟောပြောပါ၊ ၎င်းသည်သင်၌ရှိလျှင်၊ ၎င်းကိုသင်အမှန်ပင်ဟောပြောလိမ့်မည်။ ယုံကြည်ခြင်းတရားကိုဟောရန်တာ ၀ န်ရှိကြောင်းသူသိသည်။ ပြီးတော့အချိန်တန်ရင်ဘုရားသခင်ကသူ့အားသူလိုချင်တာကိုပေးခဲ့တယ်။ စိတ်နှလုံးထဲ၌ခံစားနိုင်သောယုံကြည်ခြင်းကိုသူပေးခဲ့သည်။ သူသည်ယခင်ကတာဝန်တစ်ခုအနေဖြင့်ပြုခဲ့သောအမှုကိုယခုသူဆန္ဒရှိစွာဖြင့်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကသူလိုချင်သောဆန္ဒကိုသူ့အားပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်းအလားတူပြုလိမ့်မည်။\nဆုတောင်းခြင်းနှင့်လေ့လာခြင်းကိုတစ်ခါတစ်ရံဝိညာဉ်ရေးရာစည်းကမ်းများဟုခေါ်သည်။ “ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း” သည်အပြစ်ပေးခြင်းသို့မဟုတ်ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်လုပ်ရန်မလိုလားသောအရာတစ်ခုခုဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါပေမယ့်စည်းကမ်းဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့အဓိပ္ပာယ်အတိအကျကငါတို့ကိုကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်စေတယ်၊ ဆိုလိုတာကငါတို့ကိုသင်ပေးတယ်၊ သင်ယူဖို့ကူညီပေးတယ်။ ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်များသည်အချို့သောလုပ်ဆောင်မှုများသည်ဘုရားသခင်ထံမှသင်ယူရန်အထောက်အကူပြုကြောင်းတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။\nဘုရားသခင်နှင့်အတူသွားလာရန်အလေ့အကျင့်များစွာရှိသည်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသားအများစုသည်ဆုတောင်းခြင်း၊ လေ့လာခြင်း၊ တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်းနှင့်အစာရှောင်ခြင်းများကိုရင်းနှီးကြသည်။ ရိုးရှင်းခြင်း၊ ရက်ရောခြင်း၊ ပွဲနေ့များသို့မဟုတ်မုဆိုးမများနှင့်မိဘမဲ့များသို့လည်ပတ်ခြင်းစသည့်အခြားစည်းကမ်းချက်များမှသင်လည်းသင်ယူနိုင်သည်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများသို့တက်ခြင်းသည်ဘုရားသခင်နှင့်တစ် ဦး ချင်းဆက်ဆံရေးကိုမြှင့်တင်ပေးသည့်ဝိညာဉ်ရေးစည်းကမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၊ ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းနှင့်အခြား ၀ ိညာဉ်ရေးရာအလေ့အကျင့်များအကြောင်းအခြားအုပ်စုများသို့လည်းသွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းထို ၀ တ်ပြုကိုးကွယ်မှုမျိုးကိုအခြားခရစ်ယာန်များတွေ့မြင်နိုင်သည်။\nစစ်မှန်တဲ့ယုံကြည်ခြင်းကစစ်မှန်တဲ့နာခံမှုကို ဦး တည်စေတယ်။ ဒီနာခံမှုဟာပျင်းစရာကောင်းတယ်ဆိုရင်တောင်ငြီးငွေ့စရာကောင်းတယ်ဆိုရင်တောင်ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အပြုအမူကိုပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တောင်မှ။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဝိညာဉ်တော်နှင့်အမှန်တရား၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၊ အိမ်၌၊ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ဘုရားသခင့်လူမျိုးတော်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ် ဦး စလုံးဘုရားကျောင်း၏လိုအပ်သောလုပ်ဆောင်ချက်များကိုဖြစ်ကြသည်။\nဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်လျှောက် ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်များက အခြားသူများကို သွန်သင်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ရသည်။ ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်လူနေမှုပုံစံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ “သို့ဖြစ်၍ သွား၍ လူမျိုးတကာတို့ကို တပည့်ဖြစ်စေ၍ ငါမှာထားသမျှကို နာခံတတ်အောင် သွန်သင်ပေးလော့” (မဿဲ ၂။8,19၂၀)။ လူတိုင်းသည် တပည့်ဖြစ်စေ ဆရာဖြစ်စေ ၊ အများစုမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဖြစ်ရမည်။ “ပညာရှိသမျှဖြင့် အချင်းချင်းဆုံးမဩဝါဒပေးကြလော့။” (ကောလောသဲ၊ 3,16) ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားခရစ်ယာန်များထံမှ သင်ယူရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဘုရားကျောင်းသည် ပညာရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။\nပေါလုက တိမောသေအား ဤသို့ဆိုသည်– “များစွာသောသက်သေများရှေ့၌ ငါ့ထံမှကြားရသောစကားကို သစ္စာရှိသောသူတို့ကို သွန်သင်လော့။2. တိမောသေ 2,2) ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ခရစ်တော်၌ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏မျှော်လင့်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍ အဖြေတစ်ခုပေးရန် ယုံကြည်ခြင်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သင်ကြားနိုင်သင့်သည်။\nသင်ယူပြီးသားတွေကော။ မင်းဟာအမှန်တရားကိုနောက်မျိုးဆက်တွေဆီလက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်တဲ့ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်သင့်တယ်။ သိသာထင်ရှားတဲ့သင်းအုပ်ဆရာမှတဆင့်သွားသင်ကြားအများကြီးရှိပါတယ်။ သို့သော်ပေါလုကခရစ်ယာန်အားလုံးကိုသင်ကြားရန်မှာထားခဲ့သည်။ အုပ်စုငယ်များသည်၎င်းကိုလုပ်ရန်အခွင့်အလမ်းပေးသည်။ ရင့်ကျက်သောခရစ်ယာန်များသည်စကားနှင့်ပုံသက်သေဖြင့်သင်ပေးနိုင်သည်။ သူတို့ကိုခရစ်တော်မည်သို့ကူညီပေးခဲ့ကြောင်းသင်အခြားသူများအားပြောပြနိုင်သည်။ သူတို့ရဲ့ယုံကြည်ခြင်းအားနည်းလာရင်တခြားသူတွေဆီကနေအားပေးမှုကိုရနိုင်တယ်။ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းခိုင်မာလျှင်အားနည်းသူများကိုကူညီနိုင်သည်။\nလူသည် တစ်ယောက်တည်းနေ၍ မကောင်း။ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက် တစ်ယောက်တည်းနေဖို့လည်း မကောင်းပါဘူး။ 'တစ်ယောက်တည်းနေတာထက် နှစ်ယောက်တွဲလုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ပင်ပန်းခြင်းအတွက် ကောင်းသောအကျိုးကို ခံရကြ၏။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက် ပြုတ်ကျရင် သူ့အဖော်က သူ့ကို ကူပေးလိမ့်မယ်။ လဲကျသောအခါ အထီးကျန်သောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ နောက်တော့ သူ့ကို ကူညီမယ့်သူ မရှိဘူး။ နှစ်ယောက်သား အတူအိပ်နေရင်တောင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နွေးထွေးစေတယ်။ ဘယ်လိုနွေးနိုင်မလဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နိုင်နင်းနိုင်သော်လည်း နှစ်ယောက်က ခုခံနိုင်ပြီး ကြိုးသုံးကြိုးသည် အလွယ်တကူ ကျိုးသွားသည်မဟုတ်ပေ။” (ဒေ. 4,9-12) ။\nအတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အချင်းချင်း ကြီးပွားတိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။ တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို နှစ်လမ်းသွားလုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမှ အခြားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ကူညီဆောင်ရွက်ပေးပါသည်။ သို့သော် အချို့သော တပည့်များသည် ပို၍ ပြတ်ပြတ်သားသား စီးဆင်းနေပြီး ပိုမိုရှင်းလင်းသော အာရုံရှိသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်သည် သူ၏အသင်းတော်ရှိအချို့ကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်– “အချို့တို့ကို တမန်တော်များဖြစ်စေရန်၊ အချို့မှာ ပရောဖက်များဖြစ်စေရန်၊ အချို့မှာ ဧဝံဂေလိဟောပြောသူများဖြစ်စေရန်၊ အချို့မှာ သန့်ရှင်းသူတို့အား ဓမ္မအမှုတော်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရန် အချို့ကို သိုးထိန်းများနှင့် ဆရာဖြစ်စေရန် ခန့်အပ်ထားသည်။ . စုံလင်သောလူသား၊ ခရစ်တော်၏ပြည့်စုံခြင်း အတိုင်းအတာနှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းသို့ ငါတို့ရှိသမျှသည် စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းသို့ ရောက်မှီတိုင်အောင် ခရစ်တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်” (ဧဖက်၊ 4,11-13) ။\nဘုရားသခင့်အခန်းကဏ္othersကိုအခြားသူများမိမိတို့၏အခန်းကဏ္ for များအတွက်ပြင်ဆင်ထားရန်ဖြစ်ပါသည်ခေါင်းဆောင်များပေးပါသည်။ ရလဒ်မှာကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်းလုပ်ငန်းကိုခွင့်ပြုသည့်အခါတိုးတက်မှု၊ ရင့်ကျက်မှုနှင့်စည်းလုံးမှုဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ကြီးထွားမှုနှင့်သင်ယူမှုသည်လူတစ် ဦး ၏ကိုယ်ပိုင်ကြွယ်ဝမှုမှလာသည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာကိုသွန်သင်ခြင်းနှင့်ပုံသက်သေပြခြင်း၏ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွင်အထူးတာဝန်ရှိသူများထံမှများစွာရရှိသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့သီးခြားခွဲထားသူများသည်ဤယုံကြည်ချက်၏ရှုထောင့်ကိုမေ့သွားကြသည်။\nဘုရားရှိခိုးကျောင်းတစ်ခုအနေဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်သင်ယူခြင်းကိုစိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ ဘာသာတရားများနိုင်သမျှများများကိုအမှန်တရားသိရှိခြင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏စိုးရိမ်မှုဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ကျမ်းစာလေ့လာချင်ကြတယ်။ ထိုစိတ်ထက်သန်မှုအချို့ပျောက်ဆုံးသွားပုံရသည်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ဒီအယူဝါဒအပြောင်းအလဲများကို၏မလွှဲမရှောင်ရလဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်အရင်ကရှိခဲ့တဲ့သင်ယူခြင်းကိုချစ်မြတ်နိုးတာကိုပြန်ရဖို့လိုတယ်။\nကျွန်ုပ်တို့တွင်သင်ယူစရာများစွာရှိပြီးလျှောက်ထားရန်များစွာရှိသည်။ ဒေသခံချာ့ချ်များသည်ကျမ်းစာလေ့လာမှုအဖွဲ့များ၊ ယုံကြည်သူအတန်းသစ်များ၊ angel ၀ ံဂေလိသင်တန်းများစသည်တို့ကိုကမ်းလှမ်းရန်လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ထိုလူတို့အားလွတ်မြောက်စေခြင်း၊ လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ ကိရိယာများပေးခြင်း၊ သူတို့ကိုထိန်းချုပ်ခြင်း၊\nအသိုင်းအဝိုင်းသည်ရှင်းလင်းစွာခရစ်ယာန်များအကြားအပြန်အလှန်ဆက်ဆံရေးဖြစ်သည်။ ငါတို့ရှိသမျှသည်မိတ်သဟာယဖွဲ့ပေးနှင့်ထိန်းသိမ်းရန်ရှိသည်။ ငါတို့ရှိသမျှသည်ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပေးပြီးလက်ခံရန်လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အပတ်စဉ်အစည်းအဝေးများကသမိုင်းအရရောယခုအချိန်တွင်ပါမိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့အတွက်အရေးကြီးကြောင်းပြသသည်။ ရပ်ရွာဆိုသည်မှာအားကစား၊ အတင်းအဖျင်းများနှင့်သတင်းများအကြောင်းအချင်းချင်းပြောဆိုခြင်းထက်မက ပို၍ ဆိုလိုသည်။ တစ် ဦး နှင့်တစ် ဦး ဘဝကိုမျှဝေခြင်း၊ ခံစားချက်များကိုဝေမျှခြင်း၊ အပြန်အလှန်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပေးခြင်း၊ အချင်းချင်းအားပေးခြင်းနှင့်လိုအပ်နေသူများကိုကူညီခြင်းတို့ကိုဆိုလိုသည်။\nလူအများစုသည် ၎င်းတို့၏အခက်အခဲများကို အခြားသူများထံမှ ဖုံးကွယ်ရန် Mask ကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တကယ်ကူညီချင်ရင် မျက်နှာဖုံးရဲ့နောက်ကွယ်မှာ မြင်နိုင်လောက်အောင် နီးကပ်နေရမယ်။ ဆိုလိုတာက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာဖုံးကို တခြားသူတွေ သိနိုင်စေဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာဖုံးကို အနည်းငယ်စွန့်လွှတ်ရမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။ အဖွဲ့ငယ်လေးတွေက ဒီလိုလုပ်ဖို့ နေရာကောင်းတစ်ခုပါ။ လူတွေနဲ့ နည်းနည်း ပိုသိလာပြီး သူတို့နဲ့ ပိုလုံခြုံတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အားနည်းတဲ့နေရာမှာ သန်မာတယ်၊ အားနည်းတဲ့နေရာမှာ သန်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ငါတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖေးမကူညီခြင်းအားဖြင့် ပိုအားကောင်းလာမယ်။ ယုံကြည်ခြင်း၌ ကြီးမြတ်သော်လည်း တမန်တော်ပေါလုပင်လျှင် အခြားခရစ်ယာန်များသည် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေသည်ဟု ခံစားမိသည် (ရောမ 1,12).\nရှေးအချိန်ကလူတို့သည်ထိုအရာကိုမကြာခဏမရွှေ့ခဲ့ကြပါ။ လူများအချင်းချင်းသိကျွမ်းသောအသင်းတော်များသည်ပိုမိုလွယ်ကူစွာဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ သို့သော်ယနေ့စက်မှုထွန်းကားသောလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်လူတို့သည်မကြာခဏအိမ်နီးချင်းများကိုမသိကြပါ။ လူတွေဟာမိသားစုနဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ခွဲနေလေ့ရှိတယ်။ လူတွေကအမြဲတမ်းမျက်နှာဖုံးများ ၀ တ်ကြတယ်။ ဘယ်တော့မှလုံလုံခြုံခြုံမခံစားရဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှသူတို့ကဘယ်သူလဲဆိုတာသိအောင်လုပ်နိုင်တယ်။\nယခင်ချာ့ချ်များသည်အုပ်စုငယ်များကိုအလေးအနက်ထားရန်မလိုပါ - ၎င်းတို့သည်သူတို့ဘာသာသူတို့ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့သူတို့ကိုအလေးပေးဖော်ပြရမည့်အကြောင်းရင်းမှာလူ့အဖွဲ့အစည်းသည်အလွန်ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ချာ့ချ်၏အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သင့်သောလူ့ဆက်သွယ်မှုများကိုအမှန်တကယ်တည်ဆောက်နိုင်ရန်ကျွန်ုပ်တို့သည်ခရစ်ယာန်မိတ်ဆွေများ၊ လေ့လာမှု / ဆုတောင်းခြင်းစက်ဝိုင်းများဖွဲ့စည်းရန်လမ်းလွှဲများယူရမည်။\nဟုတ်တယ်၊ ဒီအချိန်ယူရလိမ့်မယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ခရစ်ယာန်တာဝန်များကိုကျေပွန်ရန်အချိန်ယူရသည်။ သူတစ်ပါးအကျိုးဆောင်ရန်အချိန်ယူရသည်။ သူတို့လိုအပ်သော ၀ န်ဆောင်မှုများကိုရှာဖွေရန်လည်းအချိန်ယူရသည်။ သို့သော်ကျွန်ုပ်တို့သည်သခင်ယေရှုကိုကျွန်ုပ်တို့၏သခင်အဖြစ်လက်ခံပါကကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်သည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ပိုင်အချိန်မဟုတ်ပါ။ ယေရှုခရစ်သည်ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာကိုတောင်းဆိုသည်။ သူသည်စုစုပေါင်းလက်နက်ချရန်တောင်းဆိုခဲ့သည်၊\nဒီမှာ "service" ကိုသီးခြားအမျိုးအစားတစ်ခုအနေနဲ့စာရင်းပြုစုတဲ့အခါသင်ကြားရေးကိုမဟုတ်ဘဲရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ဆောင်မှုကိုအလေးထားပါတယ်။ ဆရာသည်ခြေထောက်ဆေးခြင်း၊ ယေရှုလုပ်ဆောင်မည့်အရာအားဖြင့်ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏အရေးကြီးမှုကိုပြသသူဖြစ်သည်။ ယေရှုသည်အစားအစာနှင့်ကျန်းမာရေးစသောကာယရေးလိုအပ်ချက်များကိုဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရသူသည်ကျွန်ုပ်တို့အတွက်အသက်စွန့်ခဲ့သည်။ အစောပိုင်းဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ငတ်မွတ်သူများအတွက်ပစ္စည်းများကိုစုဆောင်းကာဆင်းရဲသားများအားဝေငှခြင်းဖြင့်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအကူအညီများပေးခဲ့သည်။\nရှင်ပေါလုက အသင်းတော်အတွင်း အမှုဆောင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားခဲ့သည်။ “ထို့ကြောင့်၊ ငါတို့သည် အချိန်ရှိစဉ်အခါ၊ လူအပေါင်းတို့အား ကျေးဇူးပြုကြကုန်အံ့၊ အများအားဖြင့် ယုံကြည်သောသူတို့အား ကျေးဇူးပြုကြကုန်အံ့။” (ဂလာတိ၊ 6,10) ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ဤသွင်ပြင်အချို့သည် အခြားယုံကြည်သူများနှင့် သီးခြားခွဲထားသူများထံမှ လွဲမှားနေသည်။ ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ဆုလက်ဆောင်များ၏ သဘောတရားသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီအား “အားလုံး၏အကျိုးအတွက်” တစ်ကိုယ်တည်း၌ထားရှိခဲ့သည်။1. ကောရိန္သု ၁2,7) ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးစီတွင် အခြားသူများကို ကူညီနိုင်သည့် လက်ဆောင်များရှိသည်။\nမင်းရဲ့ဝိညာဉ်ရေးလက်ဆောင်တွေကဘာတွေလဲ။ သင်ရှာဖွေရန်၎င်းကိုစမ်းသပ်နိုင်သော်လည်းအများစုမှာသင်၏အတွေ့အကြုံအပေါ်အခြေခံသည်။ အောင်မြင်ခဲ့တာကိုမင်းအရင်လုပ်ခဲ့တာလား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုရှိကြောင်းတခြားသူတွေဘယ်လိုထင်သလဲ အတိတ်ကအခြားသူများကိုသင်အဘယ်နည်းများဖြင့်ကူညီခဲ့သနည်း။ ၀ ိညာဉ်ဆုကျေးဇူး၏အကောင်းဆုံးစမ်းသပ်မှုသည်ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းတွင်အမှုဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ချာ့ချ်၏အခန်းကဏ္ different အသီးသီးကိုကြိုးစားရှာဖွေပြီးသင်မည်သည့်အရာအကောင်းဆုံးလုပ်သည်ကိုအခြားသူများအားမေးမြန်းပါ။ စေတနာ့ဝန်ထမ်း အသင်းသားတိုင်းသည်အသင်းတော်၌အနည်းဆုံးအခန်းကဏ္ should မှပါဝင်သင့်သည်။ တဖန်အုပ်စုငယ်များသည်အပြန်အလှန် ၀ န်ဆောင်မှုအတွက်အကောင်းဆုံးအခွင့်အလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည်အလုပ်အတွက်အခွင့်အလမ်းများစွာနှင့်သင်ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်သည့်အရာနှင့်သင်နှစ်သက်သောအရာများကိုပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန်အခွင့်အရေးများစွာရှိသည်။\nခရစ်ယာန်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့ဝန်းကျင်ရှိကမ္ဘာကြီးအားနှုတ်ကပတ်တရားတော်၌သာမကထိုစကားများနှင့်အညီလုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့်လည်းဆောင်ရွက်သည်။ ဘုရားသခင်သည်မိန့်မြွက်တော်မူရုံသာမကသူပြုမူခဲ့သည်။ လုပ်ရပ်များကဘုရားသခင့်မေတ္တာတော်သည်ဆင်းရဲသားများအားကူညီခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများကိုနှစ်သိမ့်ပေးခြင်း၊ သားကောင်များအားဘဝတွင်အဓိပ္ပာယ်ရှိရှိရှာဖွေခြင်းအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားတွင်အလုပ်လုပ်သည်ကိုပြနိုင်သည်။ practical ၀ ံဂေလိတရားကိုမကြာခဏတုံ့ပြန်သောသူတို့သည်လက်တွေ့ကျအကူအညီလိုအပ်သူများဖြစ်သည်။\nကာယရေး ၀ န်ဆောင်မှုကို support ၀ ံဂေလိထောက်ခံမှုအဖြစ်တစ်နည်းနည်းဖြင့်ရှုမြင်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ev ၀ ံဂေလိလုပ်ငန်းကိုထောက်ပံ့ရန်နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်ရှုမြင်နိုင်သည်။ သို့သော် ၀ န်ဆောင်မှုအချို့ကိုပြန်လည်ရယူရန်မကြိုးစားဘဲခြွင်းချက်မရှိလုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည်ကျွန်ုပ်တို့အားအခွင့်အရေးအချို့ပေးပြီးလိုအပ်ချက်ကိုမြင်ရန်ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိကိုဖွင့်ပေးသောကြောင့်ကျွန်ုပ်တို့သာလျှင်အစေခံကြသည်။ လူများစွာကိုသခင်ယေရှု၏တပည့်တော်များဖြစ်လာစေရန်ချက်ချင်းမတောင်းဆိုဘဲသူကျွေးမွေးပြီးကုသပေးခဲ့သည်။ သူလုပ်ခဲ့တယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့အဲဒါကိုလုပ်ရမယ်၊ ပြီးတော့သူကသက်သာအောင်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုသူမြင်တယ်။\nသခင်ယေရှုက“ ဤလောကသို့ သွား၍ theဝံဂေလိတရားကိုဟောကြလော့။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ ဒီဒေသမှာတိုးတက်ဖို့အများကြီးကျွန်တော်တို့မှာနေရာအများကြီးရှိတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်းယုံကြည်ခြင်းကိုကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ထိန်းသိမ်းရန်အသုံးပြုကြသည်။ ခမည်းတော်သည်သူတို့ကိုခေါ်တော်မမူပါကလူများသည် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော်ထိုအချက်ကကျွန်ုပ်တို့သည် the ၀ ံဂေလိတရားကိုမဟောသင့်ဟုမဆိုလိုပါ။\nmessage ၀ ံဂေလိတရား၏ထိရောက်သောဘဏ္stာစိုးများဖြစ်ရန်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားကျောင်းအတွင်းယဉ်ကျေးမှုအပြောင်းအလဲလိုအပ်သည်။ အခြားသူများကိုထိုသို့ခွင့်ပြုခြင်းကိုကျွန်ုပ်တို့မကျေနပ်နိုင်ပါ။ ရေဒီယို (သို့) မဂ္ဂဇင်းတခုခုမှာလုပ်ဖို့တခြားသူတွေကိုငှားရမ်းတာကိုကျေနပ်ရောင့်ရဲနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဤofဝံဂေလိတရားသည်မမှားပါ၊ သို့သော်မလုံလောက်ပါ။\nangelဝံဂေလိတရားသည်ပုဂ္ဂိုလ်ရေးမျက်နှာတစ်ခုလိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်ကလူတွေကိုသတင်းစကားတစ်ခုပို့ချင်တဲ့အချိန်မှာလူတွေကိုသုံးခဲ့တယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ဘုရားသခင်၏သားတော်ကိုဟောပြောရန်စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယနေ့သူသည်သူ၏သားသမီးများ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကျိန်းဝပ်တော်မူသောသူများကိုသတင်းတရားကိုဟောပြောရန်နှင့်ယဉ်ကျေးမှုတိုင်း၌မှန်ကန်သောပုံစံကိုပေးဖို့စေလွှတ်သည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကို မျှဝေရန် စိတ်အားထက်သန်မှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှုရှိရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အိမ်နီးနားချင်းများထံ အနည်းဆုံး ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ တစ်စုံတစ်ရာကို ပေးဆောင်သည့် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် စိတ်အားထက်သန်မှု လိုအပ်ပါသည်။ (ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်ယာန်များဖြစ်သည်ကိုပင် သိကြပါသလား။ ခရစ်ယာန်များဖြစ်ရခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ပျော်ရွှင်နေကြပုံပေါ်ပါသလား။) ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကိစ္စတွင် ကြီးထွားပြီး တိုးတက်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုကြီးထွားရန် လိုအပ်ပါသည်။\nကျွန်ုပ်တို့အားလုံးဝန်းကျင်ရှိလူများအတွက်ခရစ်ယာန်သက်သေခံနိုင်ပုံကိုစဉ်းစားရန်ကျွန်ုပ်တို့အားကျွန်ုပ်အားတိုက်တွန်းပါသည်။ အသင်း ၀ င်တိုင်းကိုအမိန့်ပေးရန်လိုက်နာရန်၊ အဖြေပေးရန်အဆင်သင့်ဖြစ်ရန်တိုက်တွန်းပါသည်။ အသင်း ၀ င်တိုင်းကို ev ၀ ံဂေလိတရားအကြောင်းဖတ်ရန်နှင့်သူတို့ဖတ်ရှုသည့်အတိုင်းကျင့်သုံးရန်ကျွန်ုပ်တိုက်တွန်းပါသည်။ ငါတို့ရှိသမျှသည်အတူတကွလေ့လာပြီးကောင်းသောအကျင့်ကိုကျင့်ရန်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်အားပေးနိုင်သည်။ အုပ်စုငယ်များသည် angel ၀ ံဂေလိတရားကိုလေ့ကျင့်သင်ကြားနိုင်သည်။ အုပ်စုငယ်များသည် ev ၀ ံဂေလိလုပ်ငန်းများကိုကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်နိုင်လေ့ရှိသည်။\nအချို့ကိစ္စများတွင်အသင်းဝင်များသည်သူတို့၏သင်းအုပ်ဆရာများထက်ပိုမိုမြန်ဆန်စွာသင်ယူနိုင်သည်။ ရပါတယ်။ ထိုအခါသင်းအုပ်ဆရာအဖွဲ့ဝင်မှသင်ယူနိုင်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်သည်သူတို့ကိုဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးအမျိုးမျိုးပေးခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အသင်းသားအချို့အား awak ၀ ံဂေလိတရားကိုနိုးထစေခြင်းနှင့် ဦး ဆောင်ခြင်းအားပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သင်းအုပ်ဆရာကထိုလူကို this ၀ ံဂေလိတရားဟောပြောရန်ထိုကိရိယာများကိုမပေးနိုင်ပါကသင်းအုပ်ဆရာသည်ထိုလူကိုအခြားသူများအားပုံသက်သေပြရန်နှင့် church ၀ ံဂေလိတရားကိုလုပ်ဆောင်ရန်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံးကြီးထွားရန်အားပေးသင့်သည်။ ဤဘုရားရှိခိုးကျောင်း၏ခြောက်ပိုင်းခွဲခြားမှုအစီအစဉ်တွင် angel ၀ ံဂေလိတရားကိုအလေးပေးဖော်ပြရန်အရေးကြီးကြောင်းကျွန်ုပ်တွေ့ရှိရသည်။


မမယားနေပြီ – မြန်မာသတင်းစုံ\nPosted on February 21, 2021 Author admin\tComments Off on မမယားနေပြီ\nအချိန် မှာ ၁၉၈၈ ခု နှစ် အစပိုင်း …။ အင်းစိန် ဗဟိုအကျဉ်းထောင် ။ ဘသန့်ထူး သည် ပြီးခဲ့တဲ့ အတိတ်က အကြောင်းတွေကို စဉ်းစားလိုက်တိုင်း ဒေါသ တွေ ထွက်ခါ မဆိုင်သူတွေကို ရမ်း သည် ..။ သူသည် ထောင်ထဲကို ၀င်လာတာမကြာသေး ။ တကယ်တော့ သူ သည် တရားရုံးက အပြစ်ဒါဏ် ချမှတ်လိုက်သလို မဒိန်းမှု .. ကျူးလွန်ခဲ့တာ မဟုတ် ..။ သူ သည် ၁၀၀ရာနှုံး အပြစ်မရှိသူလို့ သူမပြောလိုပေ ။ သူ သည် သူတို့ စွပ်စွဲသလို … မဒိန်းကျင့်သော မဒိန်းကောင်တကောင် မဟုတ် ။ သူဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေ ကို သူ ခဏ ခဏ အိပ်မက်ပြန်မက် တတ် သည် ..။ သူ သည် မမနွယ် သည် လင်ရှိမယားတယောက် ဆိုတာသိရက်နဲ့ မမနွယ် ရဲ့အလှ မှာ ယစ်မူးသာယာပြီး မမနွယ် နဲ့ ညိစွန်းခဲ့ သည် ။ မမနွယ် ကို လင်ကြီးရှိရက်နဲ့ ခိုးခိုး .. ချိန်းတွေ့ခဲ့ သည် ..။ လိုးခဲ့ သည် . .။ မမနွယ် သည် ပန်းနာသည် လင်ကြီး ဦးသောင်းစိန် က သူမကာမအလို ဆန္ဒကို ပြည့်ဝအောင် မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာကြောင့် သူ့လို အားကောင်းမောင်းသန် လူငယ်တယောက် နဲ့ အခုလို ကျိတ်ပုန်းခုတ် ဖေါက်ပြန်ခဲ့တာ ဖြစ် သည် ..။\nအစပိုင်း မှာတော့ မမနွယ်နဲ့ သူ ..တည်းခိုခန်းတွေမှာ ချိန်းတွေ့ကာ သူတို့ ရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ ကာမဆန္ဒတွေကို ဖြေဖျောက်ခဲ့ကြသည် ။ နောက်ပိုင်း အတင့်ရဲ လာကြပြီး မမနွယ်ရဲ့ လင်ကြီးဦးသောင်းစိန်..မရှိတဲ့အချိန်မှာ မမနွယ်တို့အိမ်မှာဘဲ စခန်းသွားခဲ့ကြ သည် ။ အမှု ဖြစ်တဲ့နေ့က မမနွယ် က ဖုန်းဆက် ပြီး သူတို့အိမ်ကို လာခဲ့ဖို့ခေါ် သည် ..။ လင်ကြီးဦးသောင်းစိန် ခရီးထွက်သွား သည် တဲ့။ ဘသန့်ထူး လဲ မမနွယ်နဲ့ မတွေ့ဖြစ်တာ ကြာပြီ ..။ မမနွယ် သည် အိပ်ယာထဲမှာ အရမ်းပွင့်လင်း သည် . .။ မမနွယ် သည် သူ လိုချင်တာ မှန်သမျှကို နဲနဲမှ မတွန့်တိုခဲ့ဘဲ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်စေခဲ့ သည် ။ ရက်ရက်ရောရော ပေးခဲ့ သည် ။ ဒါကြောင့်လဲ..ဘသန့်ထူး သည် မမနွယ်လိုအိမ်ထောင်ရှိမလွတ်မလပ်နဲ့ ..မိန်းမတယောက်ကို တန်းတန်းစွဲ မဖြတ်နိုင်တာ ဖြစ် သည် ..။ ဘသန့်ထူး သည် မိန်းမတယောက်ကို အကြာကြီးစွဲစွဲလန်းလန်း ..အတည်အတံ့ မလုပ်ခဲ့ …။ မမနွယ်နဲ့ကျမှ ..တော်တော် ရှည်ကြာတဲ့ ဇာတ်လမ်း ဖြစ်နေ သည် ..။ မမ နွယ်ရဲ့အပေးကောင်းလို့ မင်း ဒီဆော်ကြီးကို အကြာကြီးထိန်းထားတာမဟုတ်လားလို့ ..။\nသူ့ အကြောင်းကို အတွင်းကျကျသိတဲ့ ဘော်ဒါ ဇိန်ကြီးက ပြောတော့ . .ဘသန့်ထူး မငြင်း ။ “ အင်း …ဟုတ်တယ်ကွ . .မမနွယ် က တော်တော်အပေးကောင်းတယ် . .ထူးခြားတာက လူ တွေ ပြောပြောနေကြတဲ့ မျှော့ပါတဲ့ မိန်းမမျိုး ကွ .ငါ့လို ၀ါရင့်နေတဲ့ ကောင်တောင် မမနွယ်နဲ့ကျတော့.ဆွဲမလိုးနိုင်ဘူး..တော်တော်ထူးခြားတဲ့စောက်ဖုတ်ကွ… . .တနည်းအားဖြင့် ညှစ်အားကောင်းတဲ့ မိန်းမပေါ့ . .လိုးလို့တော်တော့်ကို အရသာရှိတယ် . .” လို့ပြောသည် ။ ဇိန်ကြီး က “ မင်းဆော်ကြီးက လင်ကြီးငုတ်တုတ်နဲ့နော . .သတိထားအုံး . .မယားခိုးမှုနဲ့ ၀င်သွားအုံးမယ် . .” လို့ သတိပေး သည် ။ သတိပေးနေတဲ့ကြားက ဘသန့်ထူး သည် မမနွယ် နဲ့တွေ့ဖို့ သူမတို့အိမ်ကို သွားခဲ့ သည် . .။ မမနွယ် သည် ပြူတင်းပေါက်ကနေ အိမ်ရှေ့ကို မျှော်ကြည့်နေ သည် ။ အပြေးကလေး လာပြီး တံခါးကို ဖွင့်ပေး သည် . .။ “ အို ကိုထူး .. မမဖြင့်မျှော်လိုက်ရတာ…မောလှပြီ . .” မမနွယ် သည် ခပ်ပါးပါး ည၀တ်အင်္ကျီတထည်ကို တထပ်ထဲ ၀တ်ထား သည် ..။ မမနွယ်ရဲ့ ဖြိုးကြွသော ရင်သားတွေက ..ထိုးထိုးထောင်ထောင် နဲ့ အထိန်းမရှိလို့ ဘရမ်းဘတာ ဖြစ်နေကြ သည် . .။\nမမနွယ်ကို မြင်ရတာနဲ့ ဘသန့်ထူး စိတ်တွေ ဒိုင်းကနဲ ထကြွလာရ သည် . . .။ မမနွယ်သည် ဘသန့်ထူးကို တွေ့တာနဲ့ တအားဖက်ပြီး အငမ်းမရ နမ်း သည် ..။ ဘသန့်ထူး လဲ မတွေ့တာကြာနေပြီ ဖြစ်တဲ့မမနွယ်ကို ပြန်လည်နမ်းသည် .. ။ မမနွယ်ရဲ့ စွင့်ကားတဲ့ တင်သားတွေကို ပွတ်သပ် သည် . .။ ဘသန့်ထူး စိတ်တွေ ကြွလာ သည် .. ။ မမနွယ် သည် သူမပေါင်ကြားကိုလာထိကပ်တဲ့ဘသန့်ထူးရဲ့ ..ဖွားဖက်တော်ကြီးကို..စမ်းသပ် လိုက်ရာ အလွန်မာကျောပြီး ..မတ်မတ်တောင်နေတာ တွေ့လိုက်ရပြီး ..ဘသန့်ထူးရဲ့ ခါးဝတ်လုံချည်ကို ဆွဲချွတ်လိုက် သည် ။ ဘသန့်ထူး ရဲ့ စံချိန်မှီ ဖွားဖက်တော် လိင်တန်ကြီး ဘွားကနဲ မတ်မတ်တောင်နေတာ မမနွယ်တွေ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဘဲ ဒူးထောက်ထိုင်ချကာ တရွတ်ရွတ် နဲ့ ..နမ်းရှုံ့လေ သည် ။ မမနွယ် သည် သူမ ခင်ပွန်းရဲ့ လိင်တန် နဲ့ ဘသန့်ထူးရဲ့ လိင်တန်က .. အရမ်းကွာခြားလှ သည် လို့ အမြဲ ပြောတတ် သည် . .။ တုတ်လဲတုတ် ..ရှည်လဲရှည်သော ဘသန့်ထူးရဲ့ လိင်တန်ကြီး ကို သူမ အရမ်း စွဲနေရတယ် လို့ တတွတ်တွတ် ပြောနေပြန် သည် . .။\nလိင်တန် ကြီးတာ ..ရှည်တာ ကြောင့် တခုထဲနဲ့သူ့ကိုစွဲနေရတာတော့မဟုတ် …။ သူ…သူက ..သူက သိပ် လုပ်တာကိုင်တာ တော် သည် …။ မမနွယ် စုတ်ပေးရမလားဟင် . . မမနွယ်က သူ့လိင်တန် မဲမဲတုတ်တုတ်ကြီးကို အားမလိုအားမရနဲ့ ဆုတ်ကိုင် ဖျစ်ညှစ်နေရင်း မေးလိုက် သည် . .။ စုတ်ပေး .မနွယ် . .မမနွယ် စုတ်တာကို ကျနော် အရမ်းကြိုက်တယ် . . မမနွယ် သည် သူ့လိင်တန်ကြီးကို စိတ်ပါလက်ပါ နဲ့ စုတ်ပေးပါသည် .. .။ မမနွယ်ရဲ့ လက်တဖက်ကလဲ သူ့ေ၈ွးစိနှစ်လုံးကို ဖွဖွလေး ကိုင်တွယ်ကစားပေး သည် . .။ မမနွယ် သည် အစုတ်ကျွမ်းတာ သူသိနေတာ ကြာပြီလေ . .။ မမနွယ် သည် သူနဲ့ မစပ်ရှက်ခင် မလိုးကြခင် ရှေ့ပြေးအနေနဲ့ သူ့ကို အမြဲ စုတ်ပေးလေ့ ရှိသည် …။ မမနွယ်ရဲ့ ဆူဖြိုးတဲ့ ရင်သားစိုင်နှစ်မွာ ကိုလဲ သူ စိတ်ကြိုက် ဆုတ်နယ် သည် . .။ မမနွယ် သည် သူ့လိင်တန်ကို အရင်းအထိ ငုံကာ စုတ်လိုက် ..လိင်တန်တလျောက် လျာနဲ့ ထိုးကလိပေးလိုက် . . လုပ်ပေးသည် . .။ မမနွယ် စုတ်ပေးတာ ကောင်းလွန်းလို့ တချက်ချက် …အရမ်းကောင်းကောင်းသွားတာ သုတ်တွေ ပန်းထွက်သွားမှာတောင် စိုးနေရ သည် . .။\nမမနွယ်လဲ ဒီအချိန်မှာ အ၀တ်အစားး ဘာမှ ကိုယ်ပေါ်မှာ မရှိတော့ . .။ ဗလာကျင်းကာ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး ဖြစ်နေပြီ . .။ မမနွယ် ရဲ့ ပေါင်ကြားက အမွေးမဲမဲတွေပေါက်နေတဲ့ ဆီးခုံ ဖေါင်းဖေါင်းကြီးနဲ့ အဲဒီအောက်က နီညိုညို စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းကြီး ကို တပ်မက်စရာ တွေ့မြင်နေရ သည် . .။ မမနွယ်မှာ စ်ိတ်ထကြွလာတဲ့အခါ စောက်ရေ တအားရွှမ်း သည် ..။ စောက်ရေတွေ စိုစိုရွဲရုံကမ သူမပေါင်ကြား နဲ့ ဖင်ကြားထဲကို စီးကျနေ သည် …။ မမနွယ်နဲ့ သူ လိုးတဲ့အခါ မမနွယ် ကို ပက်ပက် စက်စက် ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်း တွေ သူ ပြော ပြီး မမနွယ်ကိုလဲ သူ့ကို ပြန်ပြောခိုင်းလေ့ ရှိ သည် …။ “ မမနွယ် စောက်ဖုတ် ယားလား . ..” “ အင်း..အရမ်းယားတာဘဲ ..မောင် …” “ မမနွယ် ..ဘာလိုချင်လဲ…” “ လီး..မောင့် လီး ..မောင့် လီး တုတ်တုတ်ကြီး ကို လိုချင်တယ် . ..” မမနွယ် သည်လိုပြောရင် သူ ပိုပြီး စိတ်တွေ ထကြွ သလိုဘဲ …။ “ လီးကြီး နဲ့ တက်လိုးပေးပါ မောင် ..လီးကြီး နဲ့ တအား ဆောင့်ပေးပါ ..မမ ယားလှပြီ ..” မမနွယ် ရဲ့ မျက်နှာ ကို သူ လီးတန်ကြီး နဲ့ ရိုက် သည် ..။\nသူ့ လီးကြီးကို အရင်းကနေ ဆုတ်ကိုင်ပြီး လီးတန်ထိပ် နဲ့ မမနွယ်ရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက် သည် …။ မမနွယ်က ဒစ်ကားကြီးကို လျာနဲ့ ယက် သည် ..။ “ဂွေးစိတွေကို အရင် ယက် . .” မမနွယ် သည် သူ့ ဂွေးစိတွေကို လျာနဲ့ ကျကျနန ယက်ပေးပါတော့ သည် ..။ “ကြိုက်လား …” မမနွယ် ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ်ညှိမ့် သည် ..။ “ကြိုက်တယ်မောင်..မမနွယ် သိပ်ကြိုက်တယ် …” “ မမနွယ် ..ဖင်ကုန်းလိုက် . .. ” ၀င်းဖြူစွင့်ကားတဲ့ ဖင်ကြီးတွေ ရဲ့ အလယ်ခေါင်မှာ နီ ညို ညိုစောက်ဖုတ်ကြီးက ပြူးထွက်နေ သည် …။ စောက်ဖုတ်ကြီး သည် ရမက် အရှိန်ကြောင့် အရမ်းဖေါင်းကားပြီး မို့မောက်နေသလိုဘဲ . .။ စောက်ရေတွေ ကြောင့် မမနွယ် ရဲ့ အဖုတ်ကြီး က ပြောင်လက်နေ သည် ..။ ဘသန့်ထူး သည် မမနွယ် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ကိုင် သည် ..။ မမနွယ် မျက်လုံးလေးမှိတ် ပြီး ညည်း သည် ..။ သူ့လက်မှာ အရေတွေ စိုပေကုန်တော့ သဘောကျစွာ ရယ်မောရင်း ပေနေတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေကို မမနွယ်ကို ယက်ခိုင်း သည် ..။ မမနွယ် သည် သူ .. ခိုင်းစေသမျှကို လုပ် သည် …။ “ မောင် …” “ဘာလဲ မမနွယ် ..လိုးစေချင်ပြီလား …”။\n“ဟုတ်တယ်မောင်..မမနွယ် ယားလှပါပြီ ..မမနွယ်ကို လိုးပေးပါတော့ကွယ် . . .” ဘသန့်ထူး သည် ဖင်ကုန်းပေးထားသော မမနွယ်ကို အနောက်မှ လိုးပေးပါတော့ သည် ..။ စိတ်တွေ တအားထန်နေပြီဖြစ်ပြီး မမနွယ် သည် ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးတာကို ကြိုက်ပြီး ခံလဲ ခံနိုင်တဲ့ မိန်းမ မို့ သူ ခပ်ပြင်းပြင်းဘဲ ဆောင့် လိုးလေတော့ သည် …။ မမနွယ်ကို စတင်ပြီး ..လိုး နေတဲ့အချိန်မှာဘဲ .. မမနွယ်ရဲ့လင်ကြီး ဦးသောင်းစိန် ပြန်ရောက်လာ သည် . .။ဘသန့်ထူးလဲ လက်ပူး လက်ကျပ်မိနေတော့ .. ..ပြူတင်းပေါက်က ခုန်ဆင်းပြီး ပြေးသည် ..။ ဦးသောင်းစိန်ကအော်ဟစ် အကူအညီတောင်းတော့ အိမ်နားနီးချင်းတွေ နဲ့ ရပ်ကွက်က လူငယ်တွေ ၀ိုင်းဖမ်းလို့ ဘသန့်ထူး ကို မိသွားကြ သည် ..။ ရပ်ကွက်ထဲက လူငယ်များ ရဲ့ လုပ်နေကျ အတိုင်း ..ဘသန့်ထူးကို ၀ိုင်း ဗျင်းကြတော့ သည် ..။ ရဲများရောက်လာသောအခါ ဘသန့်ထူး သည် သွေးအိုင်ထဲ လဲနေပြီ …။ မမနွယ်သည် လင်ကြီး နဲ့ .. ရပ်ကွက်သားတွေ ရှေ့မှာ ဘသန့်ထူး က သူမကို မတရားကျင့်တာပါ လို့ .. တိုင်တမ်းတော့ သည် …. ။ ဘသန့်ထူး ..မဒိန်းမှုနဲ့ အဖမ်းခံလိုက်ရ ပြီ …။\nဘသန့်ထူး အချုပ်ထဲ ရောက်သွား သည် . .။ မမနွယ် သည် လူမိသောအခါ သူမ .. အလိုမတူပါ..အတင်း တက်ကျင့်ပါ သည် ..လို့ ပြောနေပြီ ..။ ဘသန့်ထူး မမနွယ်ကို အရမ်း စိတ်ဆိုး စိတ်နာ သည် . .။ ပိုဆိုးတာက လင်ကြီး ဦးသောင်းစိန် သည် .. ငွေရေးကြေးရေး တောင့်တင်းသောကြောင့် ..ဘသန့်ထူး စ အဖမ်းခံရကထဲ က ရဲတွေကို ငွေနဲ့ ပေါက် သည် . .။ တရားရုံး ကိုငွေနဲ့ လိုက် သည် . .။ ဘသန့်ထူး ..အာမခံပင် မရ ..။ အစိုးရဆွဲချ ရှေ့နေ ဒေါ်သီရီမေ နဲ့ တရားသူကြီးမ ဒေါ်ခက်ခက်မာ တို့ သည် ဘသန့်ထူးကို ထောင်မကျကျအောင် ..လုပ်ကြပါတော့ သည် . .။ စအဖမ်းခံရကထဲက ရဲစခန်းမှာ ဘသန့်ထူး ရေရေလည်လည် အရိုက်ခံရ သည် ..။ ရပ်ကွက် က လူငယ်တွေ ၀ိုင်းဆော်လို့ ဖူးယောင်ပေါက်ပြဲ ယောင်ကိုင်းနေသော ဘသန့်ထူး သည် ရဲတွေ ထပ်ဆော်တာ ခံရတော့ သတိမေ့မြောသွားရတဲ့ အထိ ဘဲ …။ မဒိန်းကောင် ..ဆိုတဲ့ အခေါ်အေ၀ါ် ကို တွင်တွင် သုံးကြ သည် ..။ တကယ်တော့ သူ သည် မယားခိုး တယောက် သာ ဖြစ် သည် . .။ လင်ရှိမိန်းမ ကို ကြာခိုသူ ..ကြာကူလီ သာ ဖြစ် သည် ။\nသူ သည် မဒိန်းကျင့်သူ မဟုတ် . .။မမနွယ် အလိုတူ တာမှ သူတို့ အကြိမ်ကြိမ် ချိန်းတွေ့ကာ ပျော်ပါးခဲ့ကြတာဘဲ . .။ ဘသန့်ထူး ကို တရားသူကြီးမ နဲ့ အစိုးရဆွဲချရှေ့နေမ တို့က ငွေစားပြီး ..ထောင်ဒါဏ်ကြီးကြီး အပြစ်ပေး ခဲ့ကြ သည် . .။ ဘသန့်ထူး မကျေနပ် . .။ လုံးဝ မကျေနပ် ..။ သူ သည် သူ့ကို အမိန့်ချတုံးက တရားခွင်မှာ ထပြီး အော်ဟစ် အကြမ်းဖက်လို့ ရဲများရဲ့ ၀ိုင်း ထိုးကြိတ် ကန်ကျောက်တာကို ခံလိုက်ရ သေး သည် . .။ ထောင်ထဲ ၀င်ဝင်ချင်းလဲ မဒိန်းကောင် . .ဆိုပြီး နှစ်ကြီးသမားကြီးတွေနဲ့ .. ထောင်ဝါဒါ အမှုထမ်းတွေက ရေရေလည်လည် တွယ် သည် . .။နှိပ်စက် သည် . .။ ဖင်ဝိုင်းချဖို့တောင် လုပ် သည် ..။ မမနွယ်ရဲ့လင်ကြီးကငွေနဲ့ လိုက်ထားသလား လို့တောင် ထင်ရ သည်။ အင်းစိန်ထောင်ကြီးထဲ မတရားမှုတွေ သည် ခောတ်အဆက်ဆက်ရှိနေမြဲ ……။ အကျဉ်း သားအချင်းချင်း ဗိုလ်ကျတာတွေ အနိုင်ကျင့်တာတွေ က ရှိနေတုံးပါဘဲ …။ ဘသန့်ထူး ခဏခဏ တိုက်ပိတ်ခံရ သည် . .။ ဘသန့်ထူး သည် စိတ်တို ဒေါသကြီးပြီး ခဏ ခဏ ရန်ဖြစ်တဲ့အတွက် ပါ . . ။\nသူ မတရားခံရတဲ့အတွက် သူ့ကို မတရား လုပ်သူတွေ ကို လက်တုံ့ပြန် လက်စားချေ မည်လို့ သူ ဆုံးဖြတ်ထား သည် ။ ထောင်ထဲမှာ နှစ်ကြီးသမားတွေ မြှောက်ပေးလို့ ..သူ့လိင်တန်မှာ ဂေါ်လီ ထည့် ဖြစ်သွားသည် . .။ ဘသန့်ထူး အမြဲကြုံးဝါးနေတာက …. သူ့ကို လပ်စားပြီး ထောင်ထဲကို ပို့ခဲ့ ဆွဲချ ရှေ့နေမ နဲ့ တရားသူကြီးမ ကို လှလှပပကြီး လက်စားချေမည် ဆိုတာပါဘဲ . ..။ သူ့ကို အလိုမတူဘဲ ကျင့်ပါသည် လို့ လည်ဆည်ပြီး တိုင်ခဲ့တဲ့ မမနွယ်ကိုလဲ သူ လက်စားချေလို သည် . .။ များသောအားဖြင့်.. ..သူခိုးဂျပိုးများဟာထောင်ကျပြီးရင်..အပိုးကျိုးသွား.. . .နောင်ကျဉ်သွား . . တတ်ကြ သည် . .။ သူသည်ဒီလိုမဟုတ် . .သူ့ကိုမတရားလုပ်သူများကိုလက်စားပြန်ချေမည် . .လို့ ဘသန့်ထူး အမြဲ ကြုံးဝါးနေ သည် ..။ သူထောင်ထဲ ရောက်ပြီးလို့ များမကြာခင် ..အပြင်လောကမှာ ငွေစက္ကူတွေ တရားမ၀င် ကျေညာတာတို့ .. . . ကျောင်းသားတွေ ဆန္ဒပြတာတွေ တို့ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားလာ သည် . .။ ဆန္ဒပြပွဲတွေ တပြည်လုံး ဖြစ်နေ သည် . .။ မြန်မာနိုင်ငံ မှာ အကြီးအကျယ်ဆုံး အရေးအခင်းကြီးတခု ဖြစ်လာ ပြီ …။\nအပြင်က ခုမှထောင်ထဲဝင်လာတဲ့လူတွေကပြောပြသလိုထောင်အမှုထမ်းတွေက လဲ ပြောပြလို့ အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေကြလဲ ဘသန့်ထူးတို့ သိနေရ သည် . .။ သူထင်မထားတာ ဖြစ်လာ သည် . ..။ ထောင်တွေ ခါတာဘဲ . .။ ထောင်သားတွေကို လွတ်လိုက် သည် . .။ ဘသန့်ထူး လွတ်လာပြီ . ..။ တိုင်းပြည် မငြိမ်းချမ်းတဲ့အထဲ သူ့လက်စားချေချင်တာတွေ အတွက် ဘသန့်ထူး အရမ်း ကျေနပ် ၀မ်းသာနေ သည် . .။ သူ အပြင် ပြန်ရောက်ပြီ . ..။ အချိန် တိုတို နဲ့ ပြန်ထွက်လာပြီ . .။ သိကြရောပေါ့ .ကောင်မတွေ လို့ ကြုံး ၀ါး နေသည် ..။ အပြင်လောက မှာက ခောတ်ပျက်နေ သည် . .။ မင်းမဲ့စရိုက် ..တွေ ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေ သည် . .။ ရဲဆိုတာလမ်းပေါ်မှာ မတွေ့ရ .. ။ ရဲတွေကို ထုရိုက် သတ်ဖြတ်နေတဲ့ ကာလ ဖြစ် သည် ။ ရပ်ကွက်ကောင်စီ လူကြီးတွေ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်နေကြရတဲ့ အချိန် ဖြစ် သည် ..။ တောမီးလောင် တောကြောင် လက်ခမောင်းခတ် .. ဆိုတဲ့ စကားလိုဘဲ ဘသန့်ထူး အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းဘဲ . .။ သူနဲ့ ထောင်ထဲမှာ ခင်မင်သွားတဲ့ ..မိုးဇော်ဟန် ဆိုတဲ့ ကောင် နဲ့ သူနေတဲ့ ရပ်ကွက် ကို လိုက်သွား သည် . .။\nရပ်ကွက်တွေမှာ လူတွေ ၀ါးထရံတွေကာပြီး ကင်းစောင့်နေကြတဲ့ ကာလ ဖြစ် သည် . .။ မိုးဇော်ဟန် သည် သူ့ရပ်ကွက်မှာ ခါးပိုက်နှိုက်လို့ ထောင်ကျသွားတဲ့ ကောင်အဖြစ် လူသိများ ခဲ့သူ ပါ ။ . . လူလည်ခေါင်မှာ ခေါင်းမဖေါ်နိုင်အောင် နံမည်ပျက်ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပေမဲ့ . .အခု တိုင်းပြည် မ အေးချမ်းချိန် ..ထောင်ထဲက ပြန်ထွက်လာသောအခါ ..အခိုက်အတန့်အားဖြင့် ..လူတွေက လန့်ပြီး မနှိမ်ရဲ . .။ မချိသွားဖြဲ ဆိုသလို ..လေးလေးစားစား ဆက်ဆံကြ သည် . .။ ဥပဒေ မဲ့ ဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်နေချိန် ..ထောင်ထွက်တယောက်ကို လန့်ကြ သည် …။ မိုးဇော်ဟန် နဲ့ ဘသန့်ထူး တို့ ဓါးရှည်တွေ ကိုင်ကာ ရပ်ကွက်ထဲ ကင်းဝင်စောင့် သည် ။ ဘသန့်ထူး သည် မိုးဇော်ဟန်ဆီမှာ ခဏ ခိုနေပြီး ..သူ့အပေါ် မကောင်းခဲ့သူများ ကို လက်စားခြေရန် လုံးပမ်းလေတော့ သည် ။ မမနွယ် သို့ စိမ်းလဲ့နွယ် မမနွယ် သည် ထောင်သားတွေ ကို တံခါးဖွင့်လွတ်လိုက်ပြီ ဆိုတဲ့ သတင်းလဲ ကြားရော အရမ်းလန့်နေ သည် . .။ သူ .. သူ …သူများ လွတ်လာတော့မလား . ..။ ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ ကို အရမ်း လန့်နေသည် . .။\nလင်ကြီး ဦးသောင်းစိန် ပန်းသေသွားတော့ . .နဂိုက တဏှာရာဂစိတ် ကြီးတဲ့ မမနွယ် သည် ကာမဆန္ဒမပြည့်ဝတဲ့ ဝေဒနာ က ဖိစီးလာရ သည် . .။ ဦးသောင်းစိန် သည် ပန်းမသေခင်က လဲ အသက်ကြောင့် မမနွယ် ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေဖျောက် မပေးနိုင်ခဲ့ပေ ။ သုတ်လွတ်လဲ မြန်တာကြောင့် ..မမနွယ် ကျေနပ်မှုမရခင် သူက အမြဲ ပြီး သွားလေ့ရှိရာ မမနွယ်မှာ ..အားမလို အားမရ ဖြစ်နေခဲ့ရတာ ကြာခဲ့ရ သည် ။ ဦးသောင်းစိန် သည် သူမထက် အသက်များစွာ ကြီးပေမဲ့ သူမနဲ့သူမ မိသားစု ရှေ့ ရေး အတွက် ကျိတ်မှိတ်ပြီး လက်ထပ်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့ ..မမနွယ်ရဲ့ အိမ်ထောင်ရေး မှာ အချစ်မပါတာကတော့ သေချာခဲ့ပါ သည် . .။ ဦးသောင်းစိန် သည်လဲ .. အသက်ကြီးသထက် ကြီးလာတော့ ကာမစပ်ရှက်တဲ့ ကိစ္စ မှာ မမနွယ် ကို တာဝန်မကျေတော့ …။ မမနွယ် သည် သူမလိုဘဲ တဏှာရာဂအားကြီးပြီး ..လင်ရှိမယား လဲ .. မေရှာင်တဲ့ ဘသန့်ထူး နဲ့ တွေ့ပြီး ..လင်ကြီးဆိက မရနိုင်တဲ့ ကာမစည်းစိမ်တွေ ကို တ ၀ကြီး ရယူလေတော့ သည် . .။ ဘသန့်ထူး သည် သူမအပေါ် သတ်ပစ်ချင်လောက်အောင် မုန်းတီးနေမည် ဆိုတာကို မမနွယ် သိ သည် . .။\nစီရင်ချက် ချတဲ့နေ့က သူမကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ဘသန့်ထူးရဲ့ မျက်လုံးများ သည် မုန်းတီးနာကျည်းမှုတွေ အပြည့်နဲ့ . . ။ ခပ်ဝေးဝေး က ထရပ်ကားသံ သဲ့သဲ့ ကြားနေရ သည် . .။ ညမထွက်ရ အမိန့်ကြောင့် ကားသွားကားလာ လုံးဝမရှိလို့ ကားသံကြားရင် စစ်ကားဘဲ ဖြစ်မည် . .။ မမနွယ် ကြောက်နေ သည် . .။ ဘသန့်ထူး လက်စားချေမှာ သေချာသလောက် မို့ပါ ။ အိမ်မှာ ခိုင်းတဲ့ကောင်လေး၂ယောက်ကို တောမှာ ဆန်သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်လို့ အိမ်မှာ လင်ဖြစ်သူ ဦးသောင်းစိန် နဲ့ သူမဘဲ ရှိနေ သည် . .။ မီးကလဲ မှောင်နေသည် . ။ ဖယောင်းတိုင်တွေဘဲ ထွန်းထား သည် . .။ဦးသောင်းစိန် က ပုတီး စိတ်နေ သည် .။ အိမ်အောက်ထပ်က အသံကြား သည် . ။ တခုခု လဲပြိုတဲ့ အသံ …။ ဟဲ့ . ..ဘာသံလဲ . . ဦးသောင်းစိန် မေး သည် . .။ အောက်ထပ်က အသံကို နားစွင့် သည် . .။ မိနီ . .ဘာသံလဲ . . မိနီ ဘာမှ ပြန်မထူး . ..။ အိမ်ဖေါ်မလေးမိနီကို ခေါ်ကြည့်ပေမဲ့ ဘာမှမထူး . .။ နွယ်နွယ် . .အောက်ထပ်က အသံကြားတယ် . . မမနွယ် တုန်ရီတဲ့ အသံ နဲ့ မိနီကို အော်ခေါ် သည် . . မိနီ မထူး . .။\nနွယ်နွယ် . .ဆင်းကြည့်ပါအုံး . . နွယ် ကြောက်တယ် . .အကိုကြီး . . အေးအေး . .အကိုကြီး လဲ လိုက်ခဲ့မယ် . . ဦးသောင်းစိန် က လက်နှိပ်ဓါတ်မီး နဲ့ .. မမနွယ် လက်ကို ကိုင်ကာ လှေခါးက ဆင်း သည် . .။ အိမ်အောက်ထပ်က မီးဖိုခန်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းထဲကို ရောက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သူရဲသဘက်တကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုလဲ တုန်ရီသွားကြ သည် . .။ ဘသန့်ထူး …။ မိနီကို ကြိုးတွေတုပ် ပါးစပ်ကို အ၀တ်တွေ ဆို့ထား သည် . .။ ဘသန့်ထူး လက်ထဲမှာ ငှက်ကြီးတောင် ဓါးရှည်တချောင်း ကိုင်ထား သည် . .။ အသံမထွက်နဲ့နော် . .ပွဲချင်း ပီးသွားမယ် . . ဦးသောင်းစိန် တဆတ်ဆတ် တုန်နေ သည် . .။ ဘသန့်ထူး က ဦးသောင်းစိန် ကို ကြမ်းပြင်မှာ ဒူးထောက်ခိုင်း သည် ..။ ခင်ဗျား ..ငွေပေးပြီး ရဲတွေကို ရိုက်ခိုင်းတာ …ထောင်ဝါဒါတွေကို နှိပ်စက်ခိုင်းတာ ..ကျုပ် တော်တော် ခံလိုက်ရတယ် ..ဒီအတွက် ဘယ်လို လုပ် လက်စားချေရမလဲ.. …ခွေးကောင်ကြီး..လူယုတ်မာကြီး … .. ကောင်မ ..နင်ရော ဒူးထောက်စမ်း .. မမနွယ် လဲ တုန်တုန်ရီရီ နဲ့ သူမ လင်ကြီး ဘေးမှာ ဒူးထောက် ကာ ခေါင်းငုံ့ထား သည် ..။\nဦးသောင်းစိန်မှာ သူအားကိုးသော ရဲတွေ အပြင်မထွက်တော့တဲ့ အရေးအခင်းကာလ မို့ ..အားကိုးရာမဲ့နေပြီ ..။ မဒိန်းကျင့်တာ မဟုတ်ဘဲ လိမ်ညာပြီး ထောင်ထဲပို့တဲ့ လင်မယား ..အခု နင်တို့ ခံရမဲ့အလှဲ့ ရောက်ပြီ ..တူဖြစ်ရင် နှံ ..ပေဖြစ်ရင်ခံ တဲ့ . .. ခွေးကောင်ကြီး ..ကဲဟာ..ကဲဟာ … ဘသန့်ထူး သည် ဒေါသတကြီးနဲ့ ဦးသောင်းစိန်ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန် သည် ..။ ကောင်မ နင့်ထမိန်ကို လှန်လိုက် ပြီး ဖင်ကုန်းစမ်း .. ခွေးကောင်ကြီး ..ထ ..ခင်ဗျား မယား ရဲ့ ဖင်ပေါက် ကို လျာနဲ့ ယက်စမ်း … မမနွယ် လဲ သူမလင်ကြီး ဦးသောင်းစိန် အကန်ခံရတာကို တွေ့ရတာကြောင့် ခိုင်းတာ မလုပ်ရင် ဘသန့်ထူး ရိုက်နှက် ကန်ကျောက် မှာမို့ သူ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း ..ထမိန်ကို ခါးအထိ လှန်တင်ပြီး ဖင်ကုန်းလိုက်ရ သည် ..။ ဘသန့်ထူး သူ့ခါးက လုံချည်ကို ကွင်းလုံးပုံ ချွတ်ချလိုက် သည် ..။ ဒေါသကြီးနေတဲ့ အတွက် . .မမနွယ်ရဲ့ ဖင်ဖြူဖြူကြီးတွေ နဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို တွေ့မြင်နေရသည့်တိုင် သူ့ လီး သည် မတောင်မတ် ..။ မမနွယ်ရော ဦးသောင်းစိန်ရော တွဲလောင်းကျနေတဲ့ အဖုအသီးတွေ နဲ့ လီးတုတ်တုတ် ညို ညိုကြီးကို တွေ့မြင်နေကြရ သည် …။\nဟိုကောင်ကြီး ..ခင်ဗျားမယား ရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို ယက်လို့ ငါပြောတာ မလုပ်သေးဘူးလား ..ကဲကွာ..နှေးအုံး.. ဖေါင်း ကနဲဖေါင်းကနဲ ..ရိုက် သည် . .။ ဦးသောင်းစိန်လဲ ဒီတော့မှ ပြာပြာသလဲ မမနွယ်ရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို လျာနဲ့ ယက်လေ သည် ..။ မပီပြင်ဘူး ..သေသေချာချာယက်စမ်း..ခွေးသူတောင်းစားကြီး ..ကဲကွာ.. ဘုန်းကနဲ ဆောင့်ကန်ပြန် သည် …။ ဦးသောင်းစိန်လဲ ယက်ပြီ..ယက်ပြီ … ဆိုပြီး သူ့လျာပြားကြီးနဲ့ ဖင်ပေါက်လေးကို ဖိကာဖိကာ ယက်ပါတော့ သည် ..။ တော်တော် ကြာကြာ ယက်ခိုင်းပြီးမှ .. ရပ်တော့ .. လို့ သူ အော် သည် …။ ခွေးသူတောင်းစားကြီး . . ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် နေ.. မင်းမယားလေးကို ဖင်လိုးတော့မယ် … သေသေချာချာ ကြည့်နေ ..ကြည့်ဆို ကြည့်နော် ..မကြည့်ရင် ခင်ဗျား နာမယ် … .. ဟုတ်ကဲ့ပါ..ဟုတ်ကဲ့ပါ … ဘသန့်ထူး လဲ မမနွယ် ရဲ့ ဖင်ကြီးတွေ အနောက်မှ နေရာဝင်ယူ ရပ်လိုက်ပြီး ဖင်နှစ်လုံးကြားထဲက နီညိုညို စအိုပေါက်လေး ကို တံတွေးတွေ တပြစ်ပြစ် ထွေးချ သည် ..။ ကောင်မ ..စောက်ကျင့်မကောင်းတဲ့ ကောင်မ …နင့်ဖင်ကို လိုးဖို့ ..ထောင်ထဲမှာ ဂေါ်လီတွေ အများကြီးထည့်လာတာ … ။\nသူ့ လီးတန်ကြီး သည် မတောင့်တတောင် ဖြစ်နေ သည် ..။ ခွေးသူတောင်းစားကြီး . .ငါ့ လီး မတောင်ဘူး ဖြစ်နေတယ် …လီးလာစုတ်ပေးစမ်း … ဦးသောင်းစိန်မှာ သူ့ကို လီးစုတ်ခိုင်း လို့ ဟာကနဲ ဖြစ်သွားလေ သည် ..။ ဒါ..ဒါတော့ မလုပ်ပါရစေနဲ့ … ဘသန့်ထူး ရဲ့ လက်သီး ဆုတ်ကြီးတွေ ဦးသောင်းစိန် မျက်နှာပေါ်ကို ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ ကျရောက်လေ ပြီ …။ ကြောက်…ကြောက်ပါပြီ ဗျာ …. မထိုးပါနဲ့တော့ ..အီးဟီး . .. … ကြောက်ရင် ခိုင်းတာကို လုပ်. မမနွယ် သည် ..ဘသန့်ထူး ခြေထောက်ကို မျက်နှာအပ်ပြီး ငိုယို တောင်းပန်လေ သည် ..။ မမနွယ် စုတ်ပေးပါရစေ . .သူ့ကို ချမ်းသာပေးလိုက် ပါ … ဘသန့်ထူး သည် မမနွယ်ကို ရေရေလည်လည် ရိုက်နှက်ပြန် သည် ..။ ဥပဒေ၀န်ထမ်း ဒေါ်သီရိမေ အစိုးရ ဆွဲချ ရှေ့နေမ …. ။ သီရိမေ လဘက်သုတ်နေ သည် . .။ သူတို့လမ်းထိပ်မှာ ရပ်ကွက်ထဲက လူငယ်တွေ ကင်းစောင့်နေကြတာကို သီရိမေ လဘက်သုတ် ညတိုင်းလိုဘဲ ပို့ပို့ပေး သည် . .။ တအိမ်တယောက် ကင်းထွက်စောင့်ကြရ သည် . .။ မစောင့်နိုင်တဲ့ မိန်းမသားချည်းရှိတဲ့ သီရီမေတို့လို အိမ်တွေက။\nကင်းစောင့်သူ လူငယ်တွေကို လဘက်သုတ် ..ကော်ဖီ ..မုံ့တို့ ပို့ပေးကြ သည်. .။ သီရီမေ သည် တကိုယ်တော် အပျိုကြီးမမ မို့ အိမ်ဖေါ်မလေး ပူစူး .. နဲ့အိမ်ကြီးတလုံးမှာ နှစ်ယောက်ထဲ နေ သည် . ။ အရေးအခင်း ဖြစ်တော့ ပူစူး က ရန်ကုန်တဖက်ကမ်း က သူ့အမေ တယောက်ထဲမို့ ခဏ ပြန်ပါရစေ ခွင့်တောင်းလို့ ..သီရိမေ ခွင့်ပြုလိုက် သည် ..။ ပူစူးလဲ မရှိတော့ တယောက်ထဲ ကြောက်သလိုလို ဖြစ်မိ သည် …။ ကင်းစောင့်တဲ့ လူငယ်တွေ ဟာ ဓါးတွေ လှံတွေ ကိုင်ဆောင်ပြီး လမ်းထိပ်က ၀ါးထရံ စည်းရိုးတွေဆီ စကားတပြောပြောနဲ့ လျောက်သွားနေကြ သည် ။ သီရိမေလဲလဘက်သုတ်ဇလုံကိုကိုင်ပြီးအိမ်ရှေ့တံခါးမကြီးဖွင့်လိုက်ပြီး..ဖြတ်သွားတဲ့လူငယ် တယောက် ကိုလှမ်းခေါ် လိုက် သည် ..။ ဂျန်းဂဲလ်ဟက် စစ်ဦးထုပ်ခပ်ငိုက်ငိုက် ဆောင်းထားသော လူငယ်တယောက် အိမ်ရှေ့က ဖြတ်လျောက်သွားတာ တွေ့လို့ လှမ်းခေါ်လိုက် သည် . .။ ဟေ့..မောင်လေး . .လဘက်သုပ် လာယူပါအုံးကွယ် . .မင်းတို့ ကင်းသမားတွေအတွက် အမ အလှူ လုပ်ချင်လို့ . . ကောင်လေး သူမ အိမ်ဘေးပေါက်ကို ရောက်လာ သည် ..။\nဒီမှာ လဘက်သုပ် ဇလုံ . .အမ ရေနွေးကရားဝင်ယူလိုက်အုံးမယ် . . သီရိမေ မီးဖိုခန်း စားပွဲပေါ်က ရေနွေးကြမ်း ကရားကို ၀င်ယူ သည် . .။ သူမပြန်လှည့်လိုက်သောအခါ မီးဖိုခန်းတံခါးဝ မှာ စောစောက စစ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ် ကောင်လေးက ပိတ်ပြီး ရပ်နေသည် . .။ မင်း..မင်း . .ဘာလိုချင်လို့လဲ . . ကျုပ် ဘယ်သူ ဆိုတာ သေသေချာချာ ကြည့်စမ်း .. ဟင် . . .မင်း . .မင်း . .. ဟုတ်တယ် . .ကျုပ် ဘသန့်ထူး . . .ခင်ဗျားတို့ မတရား ထောင်ချလိုက်တဲ့ ဘသန့်ထူး ကျုပ်ကို မဒိန်းကောင် ဆိုပြီး စွပ်စွဲခဲ့တာ . .တကယ်တော့ ကျုပ် မဒိန်းကျင့်တာ မဟုတ်ဘူး နှစ်ဦး သဘောတူ လုပ်တာ . . မဒိန်းကျင့်တယ် ဆိုတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ..ပြချင်လို့ လာခဲ့တာဘဲ . . . မင်း…မင်း . ..ငါ..ငါ..အော်လိုက်ရမလား . . အော်တာနဲ့ ဒီ ဓါးနဲ့ ထုတ်ချင်းပေါက်အောင် ထိုးထည့်လိုက်မယ် . . ကဲ . .ခင်ဗျား ရဲ့ အိပ်ခန်း ဘယ်မလဲ . .အိပ်ခန်းထဲကိုသွား . . . အိပ်ခန်းက အပေါ်ထပ်မှာ . . ခင်ဗျား ရှေ့က လှေခါးတက် . .ကူလီကူမာ လုပ်မယ် မကြံနဲ့ . .အသေ ထိုးသတ်လိုက်မယ် . . ဒီကောင့် ပုံကြည့်ရတာ တကယ်ဘဲ ထိုးသတ်မဲ့ ပုံ …..။\nသီရီမေ သူ့ ရှေ့ကနေ လှေခါးပေါ်တက် သည် . .။ သူမ ခြေထောက်တွေ က မနဲရွေ့နေရ သည် . ..။ ဒူးတွေက တုန်နေလို့ .. .။ သီရီမေ ရဲ့ တင်စိုင်တွေရဲ့ တုန်ခါတာကို အနောက်ကနေ ဘသန့်ထူးက အနီးကပ်ကြည့်ပြီး .. ဟင်း . .ဖင်က တော်တော်ကြီးတာဘဲ . . လို့ပြောရင်း ဖျန်းကနဲ လက်ဝါးကြီးနဲ့ ရိုက် သည် . .။ ကောင်းလိုက်တဲ့ ဖင်ကြီး ..ကဲဟာ..ကဲဟာ…… ဖျန်း.. ….ဖျန်း ….. ဖင်တုံးကြီးတွေကို ရိုက် သည် . . .။ တောက်…ဖင်ကြီးက တော်တော်တောင့်တာဘဲ ..စောက်ဖုတ်ကို အရင်လိုးမယ် . .ပြီးရင် ..ဖင်ပေါက်ကို လိုးမယ် …. အို … ဒုက္ခပါဘဲ..သူ..သူ….ငါ့ကို လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ ကျင့်တော့မယ် ထင်တယ် . . .ဖင်ကို လိုးမယ်တဲ့ . .ဘုရားဘုရား …. သီရီမေ အရမ်း ကြောက်နေ သည် .. ။ တက်လေ . .မြန်မြန် .. ဘာနှေးနေတာလဲ . .. ဖင်ကို အနောက်က တွန်းတာ ခံလိုက်ရ သည် . .။ အိပ်ခန်းထဲရောက် လာတော့ . .ဘသန့်ထူးက ဒါးနဲ့မိုးထားပြီး … နင့် အ၀တ်တွေ အားလုံး ချွတ်စမ်း လို့ပြောရင်း သူ့ ခါးက ခပ်တိုတို စည်းထားတဲ့ လုံချည်ကို ချွတ်ချလိုက် သည် . .။\nအို . . . ဘသန့်ထူးရဲ့ ပေါင်ကြားက အမွေးမဲမဲတွေကြားက လီးမဲမဲ တုတ်တုတ်ကြီး ..ကို သီရိမေ မြင်လိုက်ရ သည် . .။ လီးတန်ကြီး က ..မတ်မတ်တောင်နေ သည် ..။ လီးတန်ကြီး ပတ်လည် မှာ အဖုသီးတွေ နဲ့ ..။ ဘာဖုတွေလဲ …။ ရောဂါတွေများ ဖြစ်နေသလား …။ နိုင်တုံးက လူတွေကို ဖိ နှိပ်စက်ခဲ့သမျှ အခုတော့ ..ပြန်ခံရပြီ …။ အပျိုကြီးမမ သီရီမေအဖို့ အခုလို ယောင်္ကျားတယောက် ရဲ့ လီးကြီးကို မြင်လိုက်ရတော့ ရင်ထဲ ဗလောင်ဆူသွားရ သည် . .။ ကြက်သီးတွေ ဖြန်းကနဲ ထသွားရ သည်. .။ ချွတ်လေ . .ဘာငိုင်နေတာလဲ . .နင့်ကို မဒိန်းကျင့်တယ် ဆိုတာ ဘယ်လိုလဲ ဆိုတာ ပြမယ် . .ဒီမှာ . .သီရီမေ . .နင် . .အလိုးခံဘူးလား . . အလုပ်တာဝန် အရ လုပ်ခဲ့တာပါ . .ကျမ..ကျမ …အပျိုတယောက်ပါရှင် ..တခါမှ မကြုံ ဘူးပါဘူး… ဘသန့်ထူး သည် သီရီမေကို ကုတင်ပေါ်ကို ဆွဲလှဲလိုက် သည် ။ မ…မလုပ်ပါနဲ့ . .တောင်းပန်ပါတယ်… ဖျန်း . . သီရီမေ ရဲ့ ပါးကို ရိုက်လိုက် သည် ..။ နင်..ငါ့ကို ထောင်ချတုံးက တရားခွင်မှာ ဒီလို မျက်နှာပေးမျိုး မဟုတ်ဘူး . .တော်တော် ရက်စက်တဲ့ ဟာမ . .သိရောပေါ့ . . သီရီမေ ရဲ့ ထမိန်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက် သည် . .။\nဟာ…အို ….. အိမ်မှာ နေရင်းမို့ သီရိမေ သည် အောက်ခံ ၀တ်မထား . ..။ ကိုယ်အောက်ပိုင်း ဗလာကျင်း သွားရပြီ . ..။ ဘသန့်ထူးက ဖြူဖွေးတဲ့ ပေါင်တန်သွယ်သွယ်တွေ နဲ့ပေါင်ကြားဆုံက ..အမွေး ခပ်ပါးပါး ပေါက်နေတဲ့ သီရိမေ ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကို သေသေချာချာ ကြည့် သည် . .။ သီရိမေက လက်နဲ့ ဖုံးကာဖို့ ကြိုးစားတော့ . .ဖျန်းကနဲ ပါးကို ရိုက်ပြန် သည် . .။ ကောင်မ..မကာ နဲ့ …မဖုံးနဲ့ …နာချင်လား . . “ဖျန်း ….” မရိုက်ပါနဲ့ ရှင် . ..မကာတော့ပါဘူး . . မကာတော့ပါဘူး . . အပေါ်ပိုင်း လဲ ချွတ် စမ်း …. ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့ …. ဟား…တယ်လှတဲ့ နို့တွေဘဲ .. ဘသန့်ထူး ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုတ်ကိုင်လေ သည် …။ ဘသန့်ထူး က သူ့လီးတန်ကြီး ရဲ့ ထိပ်ပိုင်း ဒစ်ကြီးကို တံတွေးတွေ ထွေးချလိုက် သည် ။ ဒေါ်သီရိမေ သည် မျက်လုံး စုံမှိတ်ထား သည် ..။ ဘသန့်ထူး ရဲ့ လီးကြီးကို သူမ မကြည့် ရဲ ..။ ဘသန့်ထူး သည် စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကို သူ့ လီးဒစ်ပြဲကြီး ထိုးထည့်မယ် လုပ်ပြီးမှ..မထိုးထည့်သေးဘဲ .. ကောင်မ …မျက်စိ ဖွင့်စမ်း … လို့ ပြောလိုက်ရာ သီရီမေ လဲ ..ကြောက်လန့်တကြား မျက်စိ ဖွင့်ကြည့်လိုက် သည် ..။\nငါ့လီးကို စုတ်စမ်း .. အို .. စုတ်ဆို စုတ်နော် . .နာချင်သလား ..တယ် . . ကြီးမားသော လက်သီးဆုတ်ကြီး နဲ့ ချိန်ရွယ်လိုက်လို့ … စုတ်..စုတ်ပါ့မယ် …. တခါမှတော့ . ..မစုတ်ဘူးဘူး .. လျာမရှည်နဲ့ . .စုတ် . . ဘသန့်ထူး က သူ့ လီးကြီး ဒေါ်သီရိမေ ရဲ့ ပါးစပ်နား ထိုးပေးလိုက် သည် …။ ဟုတ်…ဟုတ်ကဲ့ . . . သူ့လီးတန်ကြီးကို မရဲတရဲ ဆုတ်ကိုင်လိုက်ရ သည် ..။ စူးစူးဝါးဝါး အနံ့ကြီး ရလိုက် သည် . .။ ထောင်သားတယောက် ရဲ့ လီးနံနံကြီး ကို ရှေ့နေမ ငုံလိုက်ရ ပြီ ..။ ဟုတ်ပီ ….စုတ်…စုတ်.. စုတ်လိုက်ချိန် ငန်သလိုလို ခါးသလိုလို အရသာကြီး ကို ရလိုက်ပေမဲ့ မျက်နှာ ရှုံ့မပြရဲ . .။ တော်ကြာ ပါး ပိတ်ရိုက်နေမှ နာနေမည် ..။ သူမ ဆံပင်တွေကနေ ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ လီးတန်ကြီးကို ကော့ကာကော့ကာ ထိုး သည် ..။ စုတ်..နင့်လျာ နဲ့ ကလိပေး . .အား . .ဟုတ်ပီ..ကလိ..ကလိ …လျာ နဲ့ ထိုး …အား …ကောင်းတယ် . .လုပ်…လုပ် … ဒေါ်သီရီမေ လဲ လီးတန်ကြီးကို စုတ်လိုက် လျာနဲ့ ကလိပေးလိုက် လုပ်ပေး နေ ပြီ . .။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ …။ တရားသူကြီးမ …. ။ အရေးအခင်း ဖြစ်ချိန် ဒေါ်ခက်ခက်မာ အိမ် မှာ ဆန် ပြတ်နေတာ ကြာပြီ ..။\nဒေါ်ခက်ခက်မာ ဆန် မှာထား သည် ..။ သူ့ တပည့်လေး တယောက် ကို ဖုန်းဆက်ပြီး ဆန်လာ ပို့ခိုင်းထား သည် ..။ အရေးအခင်း အချိန် မို့ လူတွေ ငတ်ပြတ်နေကြ သည် …တဲ့ ..။ ဆန်အိတ် ထမ်းလာရင် ၀ိုင်းလုကြ သည် ဆိုလို့ တပည့်လေးကို ဖွက်ပြီး သယ်ခဲ့ဖို့ ပြောထား ရ သည် . .။ အိမ်မှာ ဒေါ်ခက်ခက်မာ တယောက်ထဲ ..။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ သည် နံမည် နဲ့ လိုက်အောင် မာ သည် . .။ ခက်ထန် သည် …။ သည်လို ခက်ထန် မာကျောလွန်းလို့ သူ့ လင် ဖြစ်သူ ဦးစိုးဝင်းကျော် သည် သူမ ကို ကွာရှင်းကာ ပြေးပြီ . .။ ပြေးတာမှ ဝေးလေ ကောင်းလေ ဆိုပြီး ..နိုင်ငံခြားကို အပြီးအပိုင် ထွက်သွားလေ သည် …။ မာနအလွန်ကြီးသော ဒေါ်ခက်ခက်မာ သည် လင် မရှိလဲ ဂရုစိုက်စရာ မရှိ ဆိုပြီး ..အိမ်ဖေါ်တွေနဲ့ နေ သည် ..။ ခက်ထန်လွန်း မာလွန်းတော့ အိမ်ဖေါ်တွေလဲ ပြေး ကုန် သည် ..။ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကလဲ စိတ်ပုတ်သော သူမ နဲ့ ဘယ်သူမှ နီးနီး မနေလိုကြပေ . .။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ သည် ဆန်အိုးထဲ ဆန် မရှိမှန်း မသိ ..။ အိမ်မှာ ချက်မစားတော့ ဘယ်သိမလဲ . .။ တခါတရံမှဘဲ ချက်စား သည် . .။\nအိမ်ဖေါ်တွေ မရှိတော့တဲ့ နောက်ပိုင်း . .အပြင်မှာဘဲ စားတာ များ သည် ..။ တရားသူကြီး မို့ ကျွေးမဲ့ လူတွေက ပေါများ သည် . .။ လဒ်လာဘက ရွင် သည် ..။ အခု အရေးအခင်း ဖြစ်တော့ ..အိမ်ထဲမှာဘဲ အောင်းနေရတော့ အိုးထဲ ဆန်မရှိတာ သိတော့တာဘဲ . .။ ပထမ တရက် နှစ်ရက် ဖြစ်သလို ကော်ဖီဖျော်သောက် .. မုန့်ကျွတ် ကို ယိုသုတ်ပြီး စား ..သည် ..။ ရပ်ကွက်ထဲက သူမကို တရားသူကြီး မှန်း သိတဲ့ ဆင်းရဲသားထဲက အရင်က မုန်းတီးခဲ့သူတွေ သည် ညပိုင်းမှာ ..ညစ်ညစ် ညမ်းညမ်း အိမ်ရှေ့ကနေ လာဆဲကြတာ ခံရ သည် ..။ မင်းမဲ့တိုင်းပြည်လိုဘဲ ဖြစ်နေ သည် ..။ ညဘက်ဆို ရင် မီး မရှိ ..။ ရပ်ကွက်ထဲမှာလဲ လှံတွေ ..ဒါးတွေနဲ့ လူတွေ လမ်းသလားနေကြ သည် …။ ဂျင်ကလိ ဆိုတာတွေ လဲ ခေတ်စားနေ သည် …။ ဒေါက် ဒေါက် ..ဒေါက် .. ဟော.. တံခါးခေါက် သည် . .။ ဆန်လာပို့ပြီနဲ့ တူ တယ် . . .။ သူမ တံခါးကို ခပ်မြန်မြန်ဘဲ ဖွင့်လိုက် သည် . .။ မောင်စိုးလား . .ဆန်အိတ် ပါလာပြီ လား . . လူငယ်တယောက် အိမ်ထဲ ၀င်လာ သည် . .။\nမင်း ဘယ်သူလဲ . .မောင်စိုးကော … လူငယ်က တံခါးကို အထဲက ပြန်ပိတ် ဂျက်ထိုးလိုက် ပြီး .. ကျုပ် မောင်စိုး မ ဟုတ်ဘူး .. ခင်ဗျားကို မဒိန်းကျင့်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ ကောင် ..ခင်ဗျား မဒိန်းမှုနဲ့ ထောင်ချလိုက်တဲ့ ကောင် ကျုပ် မလုပ်ဘဲ ထောင်ကျခဲ့ရတယ် … . .ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို မဒိန်း လာကျင့်တာဘဲ ..ကဲ ..အိမ်ခန်းထဲ ၀င် . . လို့ ခက်ထန်မာကျောစွာ နဲ့ ပြောလိုက် သည် ..။ ဟင် . .မင်း…မင်း . ..ဟို…ဟို ..ကောင် . . ဟုတ်တယ် . .ကျုပ် ဘသန့်ထူး … မှတ်မိပြီ မှုတ်လား . . ဖျန်းကနဲ ပါးပိတ် ရိုက်တာ ခံလိုက်ရလို့ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားရ သည် .။ ဘသန့်ထူး သည် လူးလဲထဖို့ကြိုးစားတဲ့ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန် သည် ..။ လဒ်စားတဲ့ သေနာမ …အခု နင့်ဖင်ကို လိုးမယ် . .ငါ့ကို အမှုလုပ်ပြီး ထောင်ထဲသွင်းတဲ့ မမနွယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မကိုလဲ ဖင်လိုးခဲ့ ပြီးပြီ . .။ ဆွဲချရှေ့နေမ ကိုလဲ ဖင်ကော စောက်ပတ်ကော အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိုးခဲ့ပြီးပြီ . .ဒါ နင့်အလှဲ့ဘဲ …ကဲ အ၀တ်တွေ ချွတ်စမ်း … ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရေရေလည်လည် ကြောက်နေပြီ ..။\nမဆင်မခြင် တံခါး စွတ်ဖွင့်မိလိုက်တဲ့ မိမိ အမှားကို နောင်တရလို့ မဆုံး . .။ ချွတ်လေ . .ဘာငိုင်နေတာလဲ ..ဒီမှာ ကြည့် ..ငါ ချွတ်ချလိုက်ပြီ . .ဒီမှာ နင့်ကို လိုးမဲ့ လီး . . ဒေါ်ခက်ခက်မာ ကို ရိုက်ရန် သူ့ လက်ဖ၀ါးကြီးနဲ့ ရွယ်လိုက် သည် ..။ ဒီတော့မှ . . ဒေါ်ခက်ခက်မာ အ၀တ်တွေ ချွတ် သည် ..။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ဗလာကျင်းသွားပြီ .. ။ အ၀တ် ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ ဖင်အပြောင်သား နဲ့ ကိုယ်တုံးလုံးကြီး . .ဖြစ်သွားပြီ ..။ ဒီမှာ တွေ့လား . .နင့်ကို ဖင်လိုးတဲ့အခါ နင် အရသာ ထူးအောင် ဂေါ်လီတွေ ပတ်လည် ထည့်လာတာ …လာ အရင် လီးလာ စုတ် … ဒေါ်ခက်ခက်မာ သည် လီးစုတ်ခိုင်းနေတော့ ရုတ်တရက် ကြောင်ကာ ငြိမ်နေ သည် ..။ လီး လာစုတ်လို့ ငါပြောနေတာ မကြားဘူးလား . .နင် နာချင်လား . . ဒေါ်ခက်ခက်မာ သည် ခက်သည် . .။ မာ သည် . .လေ ။ မစုတ်ဘူး . .နင့်လိုကောင်ရဲ့ လီးကို ဘယ်တော့မှ မစုတ်ဘူးဟဲ့ . .. ဖြောင်းကနဲ အုံးကနဲ သူမကျောပြင်ကို ဗျောတင်တာ ခံရပြီ . .။ ခိုင်းရင်လုပ် . .နင် နာမယ် . . သူမ လက်ကို နောက်ပြန်လိမ်ချိုးတာ ခံရတော့ နာကျင်မှုကြောင့် … တော်ပါတော့ . .လုပ်ပါ့မယ် … လို့ ပြောမိသွား သည် ..။\nနံစော် ညစ်ပတ်တဲ့ လီးညိုညိုကြီးကို အောင့်အီးပြီး စုတ်လိုက်ရ သည် ..။ စုတ်..လျာကို သုံး . .လျာနဲ့ ထိုး .. လီးကို ကိုက်မယ် မကြံနဲ့နော် ..လည်ပင်း လှီးလိုက်မယ် . .ဒီမှာ တွေ့လား . . လက်ထဲက ငှက်ကြီးတောင် ဓါးရှည် ကို ပြ သည် . ..။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရဲ့ ဖင်ပေါက်ကို သူ့ ဂေါ်လီတွေ ထည့်ထားတဲ့ လီး တုတ်တုတ်ကြီးနဲ့ သူ လိုးနေချိန်မှာ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက် ရ သည် ..။ ဒုံးဒုံး . . ဒုံး ..ဒုံး ..ဒုံး ….. ဘသန့်ထူး သည် ယခု တကယ့် မဒိန်းကောင် ဘ၀ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ …။ ဒုံး..ဒုံး …ဒုံး … ဘသန့်ထူး သည် အညှိုးကြီးကြီး နဲ့ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရဲ့ ခါးလေးကို လက်၂ဘက်နဲ့ စုံကိုင်ဆုတ်ပြီး ..အားနဲ့ ဆောင့်လိုးနေသည် …။ ဘသန့်ထူးရဲ့ ဂွေးစိကြီးတွေက ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရဲ့ ဖင်ကြားကို တဘတ်ဘတ် ရိုက်ခတ်နေ သည် ..။\nတံခါးခေါက်နေတာကို သူ ဂရုမစိုက် . .။ “ အား…အား…အား …အမလေး . ..အား . .. ” မချိမဆန့် အော်သံက ကျယ်လောင် လှ သည် . ..။ ဒေါ်ခက်ခက်မာ ဖင်ကုန်းပေးထားရ သည် . .။ ဘသန့်ထူး သည် ဆောင့် ဆောင့်လိုးနေ သည် . ..။ ဒုံး…ဒုံး . .ဒုံး … တံခါးဖွင့် ….တံခါး ဖွင့်စမ်း . .. သုတ်တွေ တပြွတ်ပြွတ် ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲ သူ ပန်းထုတ်လိုက်ချိန်မှာ ..အိမ်ရှေ့တံခါးကြီး ၀ုန်းကနဲ ပွင့်သွား သည် . ..။ မကြာခင်မှာဘဲ ..လည်ပင်းကို ကြိုးကွင်းစွပ်ထား ..လက်ပြန်ကြိုး တုပ်ထားခံရတဲ့ … ဘသန့်ထူး ကို တရားသူကြီး ဒေါ်ခက်ခက်မာ ရဲ့ အိမ်ထဲက စစ်သားများ ဆွဲထုတ်လာတာကို ရပ်ကွက် က လူတွေ တွေ့ကြရလေ သည် …။ ဘသန့်ထူး သည် သူ လက်စားချေလိုသူတွေကို ချေခဲ့လိုက်ရလို့ ကျေနပ်နေ သည် . .။ သူ သည် ယခု တကယ့် မဒိန်းကောင်တကောင် ဖြစ်သွားပြီ … ပြီးပါပြီ။\n“နင့်ဟာကြီးကလည်း ကြည့်ပါဦး တောင်နေတာမာပြီးရှည်တယ်” ပန်းခြံထဲ၌ပုံ့ပုံကမြင့်အောင်၏ လီးတံကြီးကိုဆော့ကစားရင်းပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ပုံ့ပုံ့နှင့်မြင့်အောင်မှာလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်ပြီးမတ်ဆင်ဂျာ၌ ပုံ့ပုံ့တောင်းဆိုလို့ဖြစ်စေ မြင့်အောင်ကိုယ်တိုင်ကဖြစ်စေ အောကားတွေ အောအကြောင်းတွေအပြန်အလှန်ပြောဆိုရလောက်အောင်ခင်မင်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ပုံ့ပုံ့မှာလင်ရှိမယားဖြစ်ပြီးမြင့်အောင်မှာ လူလွတ်ဖြစ်သည်။နှစ်ယောက်လုံး၃၂ဝန်းကျင်ဖြစ်ပြီးမြင့်အောင်ကလပိုင်းငယ်သည်။ပုံ့ပုံ့မှာလင်၏စွမ်းဆောင်ရည်ကိုအားမရတိုင်းမြင့်အောင်ကိုအကြံတောင်းကြည့်ရင်းမြင့်အောင်လည်းသူသိသောဆေးဝါးတွေအပြုအစုတွေပြောပြတတ်၏။နောက်ဆုံးအဆင်မပြေမှသူကြည့်ဖူးသောဖူးကားတွေထဲကလိုသဘောတရားတွေပြောပြပေးလိုက်သည်။ “နင့်ယောကျာ်းကိုစည်းရုံးတာအဆင်ပြေသွားပြီလား” “အင်းပြေလို့ ခုလိုနင်နဲ့လာတွေ့တာပေါ့” “တော်တော်စည်းရုံးလိုက်ရမှာပေါ့” “မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ပန်းညိုးနေတာကော လုပ်တိုင်းလည်းငါကကောင်းကောင်းမခံစားရသေးခင်သူပြီးနေပြီဖြစ်နေတာကော ကိုနင်ပြောသလိုပြောကြည့်တာပေါ့ ဆန္ဒမပြည့်တာကြာလာရင် ငါလည်းသူကပ်တာခံချင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး သူမသိအောင်လည်းလုပ်ချင်လုပ်မိမှာ အဲ့တော့သူ့ကိုနားလည်အောင်ပြောပြ တစ်ခါတစ်လေ ဆန္ဒအရ သူစိမ်းယောကျာ်းနဲ့ဆက်ဆံမိပေမယ့်သူ့အပေါ်မှာအချစ်လျော့မှာမဟုတ်တဲ့အကြောင်း သူလည်းဆန္ဒအရခရီးသွားရင်းတခြားကောင်တွေနဲ့ပလူးမိတာကိုလည်းငါကနားလည်ပေးတဲ့အကြောင်း ညှိယူရတာပေါ့” “အင်း…သူကောဘာပြန်ပြောလဲ” “သူ့ကြောင့်ငါဆန္ဒမပြည့်တာတွေကိုနားလည်ပေးပါတယ်တဲ့။သူ့အပေါ်အချစ်မလျော့ရင်လည်းကျေနပ်ပါတယ်တဲ့။သူ့နောက်ကွယ်မှာမဖောက်ပြန်ပဲခုလိုသူ့ကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသဘောထားတောင်းခံတာကျေနပ်ပါတယ်တဲ့။တစ်ခါတစ်လေမိန်းမဆန္ဒရှိလို့စိတ်ချရသူဆိုကိုယ်ခွင့်ပြုပါတယ်တဲ့”။ “အင်း နင့်ယောကျာ်းကသဘောထားကြီးပြီးနင့်ကိုအရမ်းချစ်လို့ခုလိုနားလည်ပေးနိုင်တာနေမယ်” “အင်း…ဟုတ်မယ်….အယ်…ကြည့်ပါဦးနင့်ဟာကြီးက ပိုမာလာပြီးအရည်ကြည်တောင်ထွက်နေပြီ” “နင့်လက်လေးတွေကနူးညံပြီးပွတ်သပ်နေတာအရမ်းခံလို့ကောင်းတာကိုး…။နင့်နို့ကြီးတွေကလည်းအကြီးကြီးပဲ နင့်ယောကျာ်း အပီကိုနယ်ဖတ်ထားမှာပဲ” “အင်း” “နင့်နို့ကြီးတွေငါကိုင်ကြည့်မယ်နော်” “ကိုင်လေ” ပုံ့ပုံ့လည်းရင်ဖုံးကြယ်သီးလေးတွေဖြုတ်ပေးလိုက်သောအခါ ဘရာစီယာအောက်၌မို့မောက်ဖုထစ်နေသောနို့အုံကြီးကိုမြင့်အောင်ကအငမ်းမရငုံ့ကြည့်ပြီးသူ့လက်ဝါးကြီးဖြင့်အုပ်ကိုင်ကာဖွဖွလေးဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ချေလိုက်သည်။ “အား….ငါ့စိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီးပဲမြင့်အောင်ရယ်…” “ဖီလင်တက်လာပြီလား” “အင်း” မြင့်အောင်လည်းပုံ့ပုံ့၏ပါးလေးကိုရွှတ်ခနဲနမ်းလိုက်ပြီးပုံ့ပုံ့၏ခေါင်းကိုသူ့ဖက်အသာအယာဆွဲလှည့်လိုက်သည်။ ပုံ့ပုံ့လည်းအလိုက်သင့်လှည့်ပေးပြီးမျက်လုံးလေးပိတ်ထားလိုက်သည်။မြင့်အောင်လည်းပုံ့ပုံ့အိအိစက်နူးညံသောနှုတ်ခမ်းလေးပေါ်အကြင်နာအနမ်းလေးတွေတပြွတ်ပြွတ်ပေးရင်းနို့အုံကြီးကိုဆုပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။ပုံ့ပုံ့လည်းအလိုက်တသိပင် မြင့်အောင်၏လီးတံကြီးကိုပွတ်သပ်ဆော့ကစားရင်းဂွင်းထုပေးလေသည်။ “အု..အူး…ကောင်းလိုက်တာပုံ့ပုံ့ရာ…ငါမနေနိုင်တော့ဘူး ဒီနားကဟော်တယ်တခုခုသွားရအောင်” “အင်း..သွားလေ” ဟော်တယ်ခန်းထဲရောက်သောအခါ…. “နင်ခနစောင့်ဦး..ငါအိုက်လို့ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” ဟပုံ့ပုံ့ကပြောပြီးအဝတ်အစားလဲကာရေချိုးတဘက်လေးဖြင့်ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။မြင့်အောင်လည်းရေခဲသေတ္တာထဲမှဘီယာတစ်ဗူးထုတ်သောက်ရင်းဖုန်းထဲမှာအောကားကြည့်ရင်းစောင့်နေလိုက်သည်။ပုံ့ပုံ့သည်ရေချိုးရင်းမြင့်အောင်၏အလိုးခံရပုံကိုမြင်ယောင်စိတ်ကူးယဉ်ရင်းနို့အုံကြီးတွေစောက်မွှေးရေးရေးသာရှိသောစောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကိုဆပ်ပြာဖြင့်သေချာဆေးကြောသန့်စင်နေလေသည်။ Close […]