ကျွန်တော့် ဘ၀ဇာတ်ခုံ: ခိုင်မြဲတဲ့ချစ်ခြင်း (၂)\nကျနော့်ရဲ့ ဘလော့လေးမှာ ကျနော့် အဘ နဲ့ အမေကိုလည်းတော်တော်များများ ရင်းနှီးဖူးနေကြတယ် ။ ခုနောက်ပိုင်း စာတွေ တော်တော် အရေးကျဲလာတော့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ရွာအကြောင်း ၊ မိသားစု အကြောင်းလေးတွေရေးပါအုံးတဲ့ အရိုးဆုံးက အဆန်းဆုံးပါလို့ ဆိုလာတဲ့ သူ့စကားလေးကြောင့် ဒီ အပိုင်း ၂ ကို ဆက်ဖြစ်ပါတယ် ။\nဒီမှာ အမေ နဲ့ အဘ ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ သံယောဇဉ်အကြောင်း ရေးဖူးသေးတယ် ။ ကျနော်ကလည်း မိဘတွေအဝေးမှာ ရှိတုန်းက မိသားစုအကြောင်း အရေးများပြီး ခုကျ မရေးဖြစ်ဘူး တကယ်က အလုပ်တွေ ရှုပ်နေလို့ပါး) စာရေးမယ် ဆိုပြီး စားပွဲမှာ ထိုင်လိုက်တာနဲ့ ခလေးနို့ဗူးဖျော်ပေးရ ငိုလို့ချော့ရ ရေချိုးပေးရနဲ့ တကယ့်ကို ခလေး အဖေကြီးကျနေတာပဲ စာလည်းမဖတ်ဖြစ်ဖူးရယ် ။\nအမေ နဲ့ အဘ ဒီရောက်တာလည်း ၃ လကျော်ကျော်ဆိုတော့ အနေလေးတော့ ကျလာသား အဘ ကတော့ ပြန်မယ်ကြီး ပြောနေတော့တာ။ ပြန်ချင်တယ် ဒီမှာ ပေါက်တူးလည်း မကိုင်ရ ၊ ခြံထဲလည်းမဆင်းရ ကြာရင် သူ ရောဂါ ဖြစ်မယ်တဲ့ ပြီးတော့ မွေးရပ်မြေမှာက အဘချစ်တဲ့ သမီးတွေ ၃ ယောက်တောင် ကျန်ခဲ့တာဆိုတော့ သမီးတွေကိုလွမ်း မြေးတွေကို လွမ်းနဲ့ အိမ်လွမ်းနာ ကျပြီး ထမင်း ၃ ပန်းကန်တောင် တီးတဲ့ အဘက ထမင်းစားတွေပြတ်တော့ ကျနော့်မှာ စိတ်မကောင်းတွေဖြစ်လို့ *အမေ ...အဘက တအားပြန်ချင်နေတယ်ဖြစ်မယ် တော်ကြာ ကျန်းမာရေးမကောင်းဖြစ်လာရင် သားတစ်ယောက်တည်းလည်းမလုပ်တတ်ဘူး ဘယ်လိုလုပ်မလဲ * ဆိုတော့ အမေက နှစ်ပေါင်း ၄၀ နီးပါးလောက် ပေါင်းလာတဲ့ သူ့ချစ်ချစ်ကို အထာတွေ သိတယ်ဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ အပျော့နည်းနဲ့ ကိုင်ရမယ်ဆိုတာ အမေက ကောင်းကောင်းနားလည်ထားတယ် * ငပေါ ရယ် ကိုယ့်သားလေးလည်း ဒီမှာတစ်ယောက်တည်း သူ့မှာ အပင်ပန်းခံပြီ မိဘကို ထားထား ပါတယ် ငပေါက ဒီလိုမျိုးဖြစ်နေတော့ သူ ဘယ်စိတ်ကောင်းမတုန်း မိုးတွင်းကြီး ပြန်ရင် ဟိုမှာက အလုပ်မရှိ အဆင်မပြေတဲ့ သမီးတွေဆီမှာ နေဖို့ဆိုတာ ဖြစ်ပါ့မလား စဉ်းစား ငါကတော့ မပြန်သေးဘူး အဲ့တာ တစ်ယောက်တည်း ပြန်ချင်ရင်သာ ကိုယ့်ပါသာပြန် * တဲ့ အမေသုံးတဲ့ ဗျူဟာက ခံစစ်ကော ထိုးစစ်ကော အပီကို ဆင်လိုက်တာပါ ။\nအဘ ပြန်ပြောတာက * ငါ့ကို ကားပေါ်တော့ လိုက်တင်ပေးလေ* တဲ့း) အဟုတ် အဘက တစ်ယောက်တည်း ဘယ်ခရီးမှ မသွားဖူးဘူး ပြီးတော့ ဟိုရောက်လို့ အဆင်မပြေရင် ပြန်လာမှာ ပေါ့တဲ့ အမေက ခပ်တည်တည်နဲ့ သွားလိုက်လာလိုက်နဲ့ လမ်းစရိတ်တွေကုန်တယ်ဆိုတော့ * အေးအေး ဒါဆိုလည်း သတင်းကျွတ်မှ တို့လင်မယား နှစ်ယောက်လုံး ပြန်ကြတာပေါ့ * တဲ့ အဲ့တော့မှပဲ ကျနော်လည်း စိတ်အေးရတော့တယ် ။ အမေနဲ့ အဘကို ကျွေးချင်ရင် ခလေးတွေကို အရင်သိပ် ပြီးမှ ကျွေးရပါတယ် မဟုတ်ရင် အမေနဲ့ အဘက သူတို့ဝမ်းထဲမရောက် ခလေးတွေကြီးကျွေးနေရတာကိုး လူကကြာတော့ စိတ်ကောက်ချင်လာပြီ * အဲ့မှာပဲ ကျွေးနေ သားက အမေတို့စားစေချင်လို့ ကျွေးပါတယ်ဆို ဒီခလေးတွေက တစ်မှောင့် * ဆိုတော့ အော် ... ဘယ်စားလို့ ကျပါ့မလဲကွယ် တဲ့ ။\nအအေးလေးတစ်ဗူး လောက် အဘကို ၀ယ်တိုက်တဲ့အခါဆို အဘက တစ်ဝက်လောက် ချန်ထားတတ်ပါတယ် ပြီးတော့ အမေ ဟင်းချက်တဲ့နားသွားပြီး * အဖွားကြီး...ရော့ သောက်လိုက် အေးပြီး ချိုနေတာပဲ*တဲ့ အမေက ကွမ်းစားထားတယ် မသောက်တော့ဘူးဆိုရင် ရော့ပါဆိုပြီး အတင်းကို ထပ်တိုက်တတ်ပါတယ်း) ကျနော်ကတော့ ကြည့်ပြီး ရယ်ချင်သလိုလို ။\nဖုန်းပြောတဲ့ အခါတွေလည်း ရယ်စရာက ကြုံရသေး တကယ်တော့ အဘက သနားဖို့ကောင်းတာ ဖုန်း တွေ တီဗွီတွေဆိုတာ သူနဲ့မှမရင်းနှီးတာ အဲ့တော့ သားတွေ တူ/တူမတွေက အဘ နဲ့ ဖုန်းပြောချင်လို့ပါ ဆိုရင် ငါ နားယားတယ် မကြားရဘူးဆိုပြီး မပြောပါဘူး အဲ့ကျ အမေက ဟင်းးးနော် ဆိုမှ အဘမှာ မကြားတကြား နားစိုက်ပြီးပြောရတယ် ပြီးတော့ စကားကို မကြားရဘူးထင်ပြီး အကျယ်ကြီးပြောပါတယ် * အဲ့ အဘ တိုးတိုးပဲပြော ဟိုကကြားရတယ် ဘေးခန်းတွေ အားနာစရာ * ဆို မှ တိုးတိုးပြောလည်း ကြားရတယ်လားတဲ့း) ပြီးတော့ ဖုန်းရှိရင် အချိန်မရွေး ဆက်လို့ရတယ်ထင်နေပါတယ် ဖုန်းပိုက်ဆံဖြည့်ရတယ်ဆိုတာ မသိဘူး *ဟား...ဖုန်းရှိပြီး ပိုက်ဆံဖြည့်မှ ပြောလို့ရတယ်ဆိုတော့ မင်းတို့ဟာကလည်း မဟုတ်သေးပါဘူးကွာ ဒါနဲ့ ဒီဖုန်းထဲကို ဘယ်လို ပိုက်ဆံထည့်တာလဲ* တဲ့ ။\nအမေက တစ်နေ့တစ်နေ့ ချက်ပြုတ် လျှော်ဖွတ် အဘက ခလေးထိန်း တစ်ခါတလေ ခလေးတွေက လမ်းထွက် ရေကူးဆိုရင် အဘက လိုက်မနိုင်တော့ဘူးလေ အဲ့ကျ အမေက * ငပေါရေ..* ဆိုပြီး မဆုံးသော သံစဉ်တွေ ဆိုးကျူးတတ်ပါတယ် ကျနော်က အမေရယ် အဘလည်းမောပြီပေါ့ ဆိုမှ ငြိမ်တယ် အဘကတော့ တစ်ခါမှကို ပြန်မပြောဘူးရယ် မောတယ်ဆိုလည်းမောတယ်ပေါ့ အမေ့ကို အဲ့လောက်ထိ ချစ်တဲ့အဘ ။ တစ်နေ့ ဘဲဥ ချဉ်ရည်ဟင်း ချက်စားတယ် ကျနော်ရုံးပြန်တော့မှ ထမင်းစားတော့ ဟင်းက အရမ်းငန်နေတယ် အမေ ...ဟင်းက ငန်လိုက်တာကော ဆိုမှ ဟုတ်လားဆိုပြီး အမေက ဟင်းမြည်းကြည့်တယ် အဲ့တော့မှ အမေ သတိရတာ မေ့ပြီး ဆားကော ၊ ငံပြာရည်ပါထည့်မိသွားတယ်တဲ့ အဲ့အချိန် အဘ က ထမင်းစားပြီးပါပြီ တကယ်ဆို ဟင်းငန်ရင်လည်း ငန်တယ်ပြောပေါ့ မပြောဘူးရယ် အရင်ကလည်း အဲ့တိုင်းပဲ အမေ ချက်ထားရင် ငန်ငန်တူးတူး ဒီတိုင်းကိုစားတာ အဲ့တော့မှ အမေလည်း အဘကိုသနားပြီး * ပြောပါတော့လားဟယ် ငါ တစ်ခြားဟာ လုပ်ပေးမှာပေါ့ * ဆိုတော့ ဟင်းတွေ နှမြောလို့တဲ့ ဖြစ်ရလေ အဘရယ် ။\nကျနော် ရုံးသွားခါနီးကျ စက်ဘီးတွေ ထုတ်ပေး ၊ အိတ်တွေထုတ်ပေးနဲ့ မလုပ်နဲ့ဆိုလည်း ပျင်းလို့ဆိုပြီး လုပ်ပေးတတ်တယ် ။ * သား အဘကို အောက်စက်ဖွင့်တာပြပေးခဲ့အုံး ဖွင့်ပေးမယ့်သူမရှိတော့ နေ့နေ့ ပျင်းတယ်ကွ ဇတ်ကားလေး ဘာလေးကြည့်ရအောင်* ဆိုတော့ ကျနော်လည်း ပြပေးခဲ့တယ် ဒါမယ့် နောက်နေ့ကျ အဘက မေ့ပြန်ကော * နှိပ်တာတော့ နှိပ်တာပဲကွ ဘာမှမပေါ်လာဘူး* တဲ့း) အဲ့တော့ ဘေးအိမ်က ကျောင်းသားလေးကို ခေါ်ပြီး ဖွင့်ခိုင်းရတယ် ။ကျနော် ဈေးသွားမယ် ဘာမှာမလဲဆိုရင် ကွမ်းသီးနဲ့ ကွမ်းပဲ မှာတယ် ။ ပြီးတော့ စိုးမြတ်သူဇာ ဇတ်ကား ကောင်းကောင်းလေးတွေ့ရင် ၀ယ်ခဲ့အုံး တဲ့ အဘ ကအဲ့မင်းသမီးဆို သိပ်ကြိုက်ပါတယ် သိပ်တော်တဲ့ မင်းသမီး တဲ့ အမေကတော့ ဖြူဖြူကျော်သိန်း ကိုကြိုက်တယ် အခွေသစ်ထွက်၇င် ၀ယ်ခဲ့ဖို့မှာတယ် အမေက သူ့ကို ဘယ်နားကြိုက်တာတုန်းဆိုတော့ သူစင်ပေါ်မှာ ဟိုသွားဒီသွား လုပ်တာက ဆန်းတယ်တဲ့ သူတို့အကြိုက်တွေကတော့ တစ်မျိုးစီပေမယ့် အဘ အကြိုက်ကို အမေက ကြိုက်သလို အမေ့အကြိုက်လည်း အဘက ကြိုက်လိုက်တာပါပဲ ။\nကျနော်ကတော့ ကျနော့်မိဘနှစ်ပါးကို ယှဉ်လျှက်စီးဆင်းနေသော မြစ်နှစ်စင်းလို့ တင်စားကြည့်ချင်ပါရဲ့ ။ ဘယ်တော့မှ သွေးဖယ်ကြမှာမဟုတ်လို့ပါ အဘက အမေ ဘာပြောပြော နာခံသလို အမေက အဘရဲ့ ဆိုးမွေးကောင်မွေတွေကို မငြီးမငြူလက်ခံခဲ့တာပါပဲ တစ်ခါတလေ အမေက အဘကို လက်သည်းခြေသည်း ညှပ်ပေးတာမျိုး ၊ ဆေးလူးပေးတာမျိုးလေးတွေ မြင်ရတဲ့အခါ ၀မ်းသာပီတိ ဖြစ်လွန်းလို့ မျက်ရည်ဝဲမိပါတယ် ပြီးတော့ ကျနော်ရဲ့ ပင်ပန်းခြင်းတွေတွေကိုလည်း ဖြေသိမ့်နိုင်ခဲ့တယ် ။ ကျနော့်ရဲ့ အိမ်ပြန်ချိန်တွေကို စောင့်မျှော်နေတတ်တဲ့ မိဘနှစ်ပါး ။ ထမင်းစားချိန်တိုင်း * သား...စားတော့မလား အမေ ထည့်ပေးမယ်* ဆိုတဲ့ အမေ့ရဲ့ ဂရုစိုက်မှု အသားဟင်းတွေမဟုတ်ပေမယ့် ကျနော့် ထမင်းမြိန်တယ် ။ မနက်အိပ်ယာထချိန် အပျင်းကြီးတဲ့ ကျနော့်ကို* ကောင်လေး...ထတော့ နောက်ကျနေပြီကွ* ဆိုပြီး ခြင်ထောင်ကြိုးဖြုတ်လို့ အတင်းနှိုးတတ်တဲ့ အဘ ကျနော့်အတွက်တော့ တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ဂရုစိုက်ခံရမှုတွေပါပဲ ။ ဒီအခွင့်ရေးတွေနဲ့အတူ မိဘကို ဒီ့ထပ်စောင့်ရှောက်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းလျှက် ..... ကျနော့်နေ့ရက်တွေ အဓိပ္ပါယ် ရှိစွာဖြတ်သန်းနေပါတယ်ဆိုတာ ။\nFB က မိတ်ဆွေတွေကတော့ ဓာတ်ပုံတွေမြင်ဖူးကြတယ် ဘလော့က သူတွေတော့မမြင်ဖူးကြသေးဘူးထင်လို့အဘရဲ့ ပုံပါတင်ပေးလိုက်ပါတယ် အထူးသဖြင့် အစ်ကိုညီလင်းသစ် ၊ အစ်မမေဓာဝီ တို့ပေါ့း)\n၀ါဆိုလပြည့်နေ့က ဘုန်းကြီးကျောင်းမသွားခင် ရိုက်ထားတဲ့ အမေ နဲ့ အဘ ရဲ့ပုံပါ ။ တစ်ချို့ကတော့ပြောတယ် မောင်မျိုး အဘ က မောင်မျိုးလို ပျော့တိပျော့ဖတ်မဟုတ်ဘူး တဲ့း)\nFB မှာ စိုးမြတ်သူဇာနဲ့ ဖြူဖြူကျော်သိန်း တစ်ပိုဒ် ကျန်ခဲ့တယ်ထင်တယ်.. ညောင်မျိုးရေ....\nချစ်စရာကောင်းတဲ့ အဘနဲ့အမေနဲ့ သားအငယ်ဆုံးလေး... :)\nညီ့ဆီက ဒါမျိုး ပို့စ်လေးတွေ မဖတ်ရတာ ကြာနေပြီဗျ..၊ အရမ်းသဘောကျတယ်၊ အမေက အဘကို ချည်ပြီးတုပ်ပြီး တခါတည်း ပြောလိုက်တာ မိုက်တယ်၊း) သားသမီးတွေကို ချစ်ပြီး ဘဝကို ရိုးရိုးစင်းစင်း ဖြတ်သန်းနေကြတဲ့ အဘနဲ့အမေက ချစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ သူတို့အကြောင်း ဘယ်လောက်ဖတ်ဖတ် မရိုးရဘူး၊ နောင်ကိုလည်း ဆက်ရေးပါအုံး ညီရေ..၊\nဓါတ်ပုံထဲက အဘက မေးရိုးခိုင်ခိုင်နဲ့ လောကဓံကို မမှုတဲ့ပုံ ရှိသလို အမေကလည်း ထက်မြက်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့..၊ ဟိုးအနောက် နံရံပေါ်မှာလည်း သူ့အမေကို ကပ်ချွဲနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပုံ လှမ်းတွေ့လိုက်သေးတယ်..။း)\nဖတ်ရတာ ကြည်နူးစရာလေးပါ.. မောင်မျိုးလည်း အဘလို ဇနီးကောင်းတစ်ယောက်ရပါစေး)\nငါ့ညီ မောင်မျိုး . . . မိဘကို အမြဲ လုပ်ကျွေးပြုစု စောက်ရှောက်တဲ့ကောင်ကြီး . . . ဒီထက်မက မင်းကြီးပွား ဦးမှာ ငါမြင်ယောင်သေးတယ် ငမျိုးရာ . . .\nချစ်စရာကောင်းတဲ့ မောင်မျိုးရဲ့အဖေနဲ့အမေ ရယ် သားလိမ္မာလေးမောင်မျိုးရယ် ဘဝကပျော်စရာကြီးရယ်နော်\nရဲ့လို့ ပြောရတယ်...:)၊အောက်စက်ဆိုလည်း တစ်\nအမြဲလာလည်ပေမယ့် ကွန်မန့်မပေးဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒီပိုစ့်လေးဖတ်ရတာ စိတ်ထဲကြည်နူးလို့ အခုတော့ ချရေးဖြစ်တယ်။ အဘက စိုးမြတ်သူဇာကြိုက်ပီး အမေက ဖြူဖြူကြိုက်သတဲ့။ အဘနဲ့ အမေက ခေတ်မီသား။\nဒီအသက်အ၇ွယ်ထိ ကျန်းမာတဲ့မိဘတွေနဲ့ အတူနေခွင့်ရတာကကို လာဘ်ကြီးတစ်ပါးပါပဲဗျာ။\nမောင်မျိုးတို့ မိသားစုအကြောင်း ဖတ်ရတာ မရိုးနိုင်ဘူး\nရိုးသားတဲ့ အရိပ်အငွေ့တွေနဲ့ ချစ်ဖို့ကောင်းကြတယ်။\nအဖေနဲ့ အမေရဲ့ ကြင်နာဟန်လေးတွေက ကြည်နူးမှုကို ဖြစပေါ်စေတယ်ကိုမျိုး... ခုလိုမျိုး အနားမှာခေါ်ထားပြိး စောင့်ရှောက်ခွင့်ရတာလေးလည်း အားကျစရာ....\nမောင်မျိုး မိသားစု အကြောင်းလေးတွေ ဖတ်ရတာ ကြည်နူးမိတယ်..အဘက သဘောကောင်းမဲ့ပုံ၊ မောင်မျိုးအမေက ထက်မဲ့ပုံ..အင်း သီတင်းကျွှတ်လို့အဘနဲ့ အမေပြန်ရင်တော့ မောင်မျိုးတယောက် ငေါင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတော့မှာပဲ..\n၀မ်းသာပီတိ ဖြစ်လွန်းလို့ မျက်ရည်ဝဲမိပါတယ်\n(copy and paste from post)\nအရမ်းချစ်စရာကောင်းပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ မိသားစုဘ၀လေးပဲ .. စိတ်ချမ်းသာတယ် .. ဦးနဲ့ အန်တီ စိတ်ချမ်းသာကိုယ်ကျန်းမာစွာနဲ့ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ ထာဝရ နေထိုင်သွားနိုင်ပါစေး)) နေသွားနိုင်မယ်လည်း ယုံကြည်နေပါတယ် ..\nပီအက်စ် - နင့်စာတွေဖတ်ပြီးရင် နင့်မိသားစုနဲ့ အပြင်မှာ တွေ့ဘူးချင်တယ် .. တော်တော်ပျော်စရာကောင်းမယ် .. နင်တို့ ရွာရောပဲ ရောက်ဖူးချင်ပ


Mon GTI / GTC / GTU: စင်ကာပူ မှ မြန်မာများ ဖတ်ကျစေလို၏\nစင်ကာပူ မှ မြန်မာများ ဖတ်ကျစေလို၏\n(Royal Myanmar Website မှ ကိုစိုင်းထွန်းရေးသော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ဝေမျှလိုက်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုးအဖြစ်အပျက်တွေ ကိုယ်ကိုတိုင်(သို့ ) နီးစပ်ရာတိုင်းတွင်ကြားနေကြဖြစ်ပြီး ရင်နာစွာနဲ့နားလည်ပေးထားကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုစိုင်းထွန်းရေးတာ အမှန်တရားပါ။ သူငယ်ချင်းများလည်း ဗဟုသုတအဖြစ်သော်လည်းကောင်း ကြားဖူးနားဝအဖြစ်သော်လည်းကောင်း ရရှိစေရန် ဝေမျှလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။)\nဒီအကြောင်း ရေးပေးပါ ရေးကျပါ လို.ပြောတာ ခဏခဏ ရှိလာတော. မရေးလို.မဖြစ်တော.ဘူးလေ။ ကိုယ်တိုင်လဲ ဒါမျိုးအဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပျက်နေတာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ.ပါပဲ။ အခုတော. အကြောင်းညီညွတ်လို. ဖွင်.ချရတော.မယ်ဗျို.။\nအကြောင်းက ဒီလိုဗျ။ စင်ကာပူ မှာအလုပ်လာရှာကြ တဲ. မြန်မာ ဦးရေ တိုးပွားလာတာနဲ. အမျှ စလုံးရောက်ခါစ အလုပ်ရှာတဲ. ရွေမြန်မာ တွေ ရဲ. ကနဦး အလုပ် လစာ များ ထိုးဆင်းသွား လို.ပါပဲ။ ဒါမျိုးဖြစ်အောင် ဘယ်သူလုပ် သလဲ? ကျွန်တော် တို. မြန်မာတွေ ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ အလုပ်ရချင်တော. လစာ တွေ ကို အနိမ်.ဆုံးဖြစ်အောင် တယောက်နဲ. တယောက် အပြိုင် လျှော.ချကျတယ်။ "ဟာ ဟိုလူက ၁၂၀၀ နဲ. လျှောက်တယ်။ ငါ ၁၀၀၀ ပဲတောင်းရင် ငါ.ကို ခန်.လောက်တယ်"၊ "ဟာ သူလို အင်္ဂလိပ်စာ မွတ်နေတဲ. ဖိလစ်ပိုင်၊ အင်ဒိုနီးရှား ကောင်တောင် ၁၅၀၀ နဲ.လျှောက်တာ ၊ ငါ ၁၂၀၀ ပဲတောင်းရင် ငါ.ကို ခန်.လောက်တယ်" စသဖြင်.ပေါ.ဗျာ။ အလုပ်ရချင် ၊ မြန်မာပြည် မပြန်ချင်ဇော နဲ. မိမိရထားသော ဘွဲ.လတ်မှတ်များ၊ လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မူ များ ကို မငဲ.ငြာ၊ မထောက်ထား ပဲ အဲဒီလို. မိမိကိုယ် မိမိ နိမ.်ချနေ ကျတော.။ မိမိ တစ်ယောက်ထဲ ကိုယ်ပဲ ထိခိုက်တာ မဟုတ်ပဲ။ မြန်မာ ဆိုတဲ. လူမျိုးတခု လုံးကို ထိခိုက်နေလို. ကျွန်တော် အခုလို ၀င်ပြီး ဆွေးနွေးရတာပါ ခင်ဗျာ။\nသူငယ်ချင်းတစ်ယောက် အိုင်တီ သမားပါ။ စလုံးရောက် ပထမဦးဆုံး ကုမ္ပဏီမှာ ပဲ လစာ ၁၈၀၀ နဲ. ပြီးခဲ.တဲ. နှစ်က စ အလုပ်လုပ်နေပါတယ်။ သူက လစာပိုရလို. အလုပ် ပြောင်းမယ်ပေါ.။ ဒီတော. သူ.နေရာမှာ အစား ထိုးဖို. လူခေါ်တော. လာလျှောက်ကျပါတယ်။ အဲ.ဒီမှာ သူ က စပ်စုပြီး လာလျှောက်တဲ. မြန်မာ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ကို လစာ ဘယ်လောက်တောင်းလဲ မေးကြီးတော. “သမီး ၁၂၀၀ ပဲ တောင်းပါတယ် အစ်မတဲ.” ။ ဒါ မြန်မာပြည်က ကွန်ပြူတာ ဘွဲ.ရနော်၊ တခြား နိုင်ငံတာကာ ကွန်ပြူတာ လတ်မှတ်တွေလဲ ပါသေးတယ်။ မြန်မာပြည် က ကွန်ပြူတာ ဘွဲ.နဲ. ဒီက NUS/ NTU တို.ကရတဲ. ဘွဲ.နဲ. မယှဉ်သာ တာတော. လူတိုင်းနားလည် ပါတယ်လေ။ ဒါပေမယ်. ဒီက ပိုလီ Diploma အဆင်. လစာ ၁၈၀၀ လောက်တော. မဖြစ်သင်.ဘူးလား။\nတခါကြားလိုက်သေးတယ် Auto Cad အလုပ် တလ ၉၀၀ နဲ. ရဖို. Agent ဖိုးတောင် ၂ လစာ ပေးရတယ်ဆိုပဲနော်။ ထိုသူတွေ ကို နိမ်.ချပြောမဟုတ်ပါဘူး။ ၉၀၀ ဆိုတာ စင်ကာပူမှာ တကယ်. လူတစ်ယောက်ရဲ. အသုံးစရိတ် လောက်ရုံလေးပါပဲ။ စင်ကာပူ အစိုးရကတောင် သတ်မှတ်ပေးထားတယ်လေ S Pass တစ်ယောက် ဟာ ဘွဲ.ရ ပြီး လစာ ၁၈၀၀ အနည်းဆုံးရမယ်တဲ.။ ဒါ ဟာ ငါတို. ရဲ. ဘွဲ.ကို ၁၈၀၀ တန်သေးတယ် လို. သတ်မှတ်ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါကို ဘာလို. လစာ ၁၈၀၀ ထက်နည်းအောင်မိမိ ဖာသာ လျှော.ချနေ ကျဦးမှာလဲ။ အခုဆို စင်ကာပူ မှာ ကုန်ဈေးနုန်းတွေက အ၇မ်းတက်ပြီလေ။ ချွေတာ စုဆောင်းပြီး သုံးရင်တောင် တလ ကို ၈၀၀-၁၀၀၀ ကုန်နေတာ။ ဘာလဲ ကိုယ်ရှာ တာ ကိုယ်သုံးလို.ပဲ ခံယူထားကျသလား။ မြန်မာပြည် က မိသားစု တွေကို လှည်.မကြည်.တော.ဘူး။ ငါမြန်မာပြည် မပြန်ရ၇င် ပြီးတာပဲ လား။\nနံပါတ် ၁ ၊ ၃ နဲ. ၄ က လူတွေဟာ အလုပ်ရှာ ရ တာ လွယ်ကူစေပါတယ်။ ဘာလို.လဲ ဆိုတော. သူတို.မှာ က ဦးတည်ချက်၊ အတတ် ပညာ ရှိ တယ်။ သူတို. မျှော်မှန်းတဲ. လစာလဲ ကုမ္ပဏီနဲ. ညှိနိုင်းရင်း ရကျ ပါတယ်။ ဒါပေမယ်. အဲ.ဒီ နံပါတ် ၂ နဲ. ၅ က လူတွေရဲ. ရတာလုပ်မယ်၊ ကိုယ်.အကြောင်းကိုယ်သိတော. လျှော.တောင်းမယ် ဆိုတဲ. အတွက် နံပါတ် ၁ ၊ ၃ နဲ. ၄ က လူတွေ ကိုပါ အဲ.ဒီ ဆိုးကျိုးတွေ က ရိုက်ခတ်စေပါတယ်။\nသင်တို.ရဲ. အပူ သောက တွေကို မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ကိုယ်လဲ ဒီဘ၀ ကစ လာတာတော. နားလည်တာပေါ.။ အလုပ်မရခဲ.လျှင် နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းထားတဲ. ငွေ တွေ ဆုံး ၊ စိတ်ကူးယဉ်ထားတဲ. အရာ တွေ ပျက်စိးမယ်ဆိုတာလေ။\nဒါကြောင်. ဘာလို. စမ်းတ၀ါးဝါး နဲ. စင်ကာပူလာမှာလဲ။ အားလုံး အသေအချာ ပြင်ဆင်ပြီးမှာ လာစေချင်တယ်လေ။ အင်္ဂလိပ်စာ လဲ လည်လည်ဝယ်ဝယ် ပြောတက်စေချင်တယ်။ အခုဖြစ်နေတာမှာ မြန်မာတွေ ဆို သိပ် စကားမပြောတဲ. အလုပ်တွေ မှာ စုနေကျတယ်လေ။\n“Ya , No, OK, This one, Here, There, Sorry. Bye Bye. Thank you” နဲ. တင် အလုပ်ဖြစ်နေကျတယ်လေ။ ကိုယ်တိုင်ကလဲ အင်္ဂလိပ် စာ မကောင်းခဲ.ပါဘူး။ အလုပ်စလုပ်တုန်းကဆို ရုံးက ဖုန်းလာရင် မကိုင်ရဲ လောက်အောင်ကို ဖြစ်တာ။ သူတို.ပြောတာ နားမလည် ၊ ကိုယ်ပြောတာ သူတို. နားမလည် မှာလဲ ကြောက်တာပေါ.။\nအခုဒီပို.ကိုရေးတာ ကျွန်တော်.ကို ဆရာလုပ်တယ်လို.ထင်ချင်ထင်ပါလိမ်.မယ်။ သဘောတူတွေ လဲ ရှိပါလိမ်.မယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ. ပြောချင်တာက မြန်မာ တွေ ဟာ တခြား မလေးရှား၊ ဖိလစ်ပိုင်၊ အင်ဒိုနီးရှား တို.နဲ. တန်းတူ ရင်ဘောင်တန်း ပြီး အလုပ်လုပ်နိုင်တဲ. တဲ. အတွက် သူတို.နဲ. တန်းတူ လစာ ရအောင် ကြိုးစားသင်.တယ်။\nအဲ.လိုတန်းတူရအောင် လဲ ထို လူမျိုးများလိုပဲ လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ပဲ၊ အင်္ဂလိပ် ကို လဲ လည်လည်ပတ်ပတ် ပြောတက်စေချင်တယ်။ စင်ကာပူ မလာခင် ပြင်ဆင်ထားကျ ပေါ.ဗျာ။\nPosted by Mon GTI/ GTC/ GTU at 05:46


Shingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) - Hello Sayarwon\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ကဘာလဲ။\nရေခြောက်ကိုဖြစ်စေတဲ့ ဗေရီဆယ်လားဇိုစတာဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့်ဖြစ်ပြီး အရေပြားနာကျင်စေတဲ့အဖုအပိမ့်တွေထွက်လာခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ရေခြောက်ကူးက်ပိုးက သက်သာသွားပေမယ့် ဗိုင်းရပ်က အာရုံေကြောအဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်အဖြစ်ပြန်ထလာခြင်းမရှိခင် နှစ်ပေါင်းများစွာနေနိုင်ပါတယ်။ ခါးပတ်ရေယုန်လို့လည်းခေါ်ပါတယ်။ ခန္ဓါကိုယ်မည့်သည်နေရာမှာမဆို ပေါ်လာနိုင်ပေမယ့်လည်း အများဆုံးပေါ်လာလေ့ရျိတာကတော့ ရင်အုပ်နှစ်ခြမ်းလုံးပတ်လည်မှာ အရေကြည်ဖုအမြောင်းလိုက်ကြိးအနေနဲ့ပေါ်လာပါတယ်။\nအသ်ကကြီးသူတွေနဲ့ ခုခံအားနည်းတဲ့သူတွေမှာ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ၊ အချို့သောဆေးများ သို့ အခြားအကြောင်းအချက်တွေရှိနေတာကြောင့် ပိုပြီးဖြစ်နိုင်ချေများပါတယ်။\nအသက်အန္တရယ်မပေးနိုင်ပေမယ့် အလွန်နာကျင်စေပါတယ်။ တတ်နိုင်သမျှမြန်မြန်သိရှိဖို့လိုပြီး စောစောကုသမှုခံယူခြင်းက ကူးစက်ပိုးကိုမြန်မြန်သက်သာစေပြီး နောက်ဆက်တွဲဖြစ်နိုငချေကိုနည်းစေပါတယ်။\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) က ဘယ်လောက်အဖြစ်များသလဲ\nဒီရောဂါဟာ အလွန်အဖြစ်များပါတယ်။ ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်တဲ့အချက်အလက်တွေကို လျှော့ချခြင်းအားဖြင့် စီမံနိုင်ပါတယ်။ အချက်အလက်များထပ်မံသိရှိဖို့အတွက် ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပါတယ်။\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ရဲ့လက္ခဏာတွေကဘာတွေလဲ\nဆင်ဖြူတော်ရေယုန် ရဲ့ပထမဆုံးစပြတဲ့လက္ခဏာတွေကတော့ နာကျင်တာနဲ့ပူစပ်ပူလောင်ခံစားရတာဖြစ်ပါတယ်။ နာကျင်မှုက ခန္ဓါကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာဖြစ်လေ့ရှိပြီး အကွက်သေးသေးလေးတွေဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ အနီဖိမ့်တွေဖြစ်လာပါတယ်။ အဖိမ့်တွေရဲ့ထူးခြားချက်ကတော့\nကျောရိုးကနေ ရင်ဘတ်အထိပတ်ပတ်လည်ပေါက်နေတဲ့ အဖုအပိမ့်များ\nမျက်နှာနဲ့ နားမှာ အဖုအပိမ့်ပေါက်ခြင်း\nအချို့လူတွေမှာ နာကျင်မှုနဲ့အဖုအပိမ့်တွေမပြင် အခြားလက္ခဏာတွေလည်းဖြစ်နေိုင်ပေါသေးတယ်။ လက္ခဏာတွေကတော့\nမျက်လုံးတစ်ဝိုက်နာကျင်ခြင်း အဖုအပိမ့်ထခြင်း ( မျက်လုံးထိခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကုသမှုပေးသင့်ပါတယ်။ )\nနားတစ်ဖက်မှာ အကြားအာရုံဆုံးရှုံးသွားခြင်း၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန်နာကျင်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ ပါးစပ်ပျက်ခြင်း ( ရမ်းဆေးဟန့်ဆင်ဒရုန်းလက္ခဏာများ ဖြစ်နေိုင်ပါတယ်။ )\nအရေပြားနီနေရေင်နေ ပူနေမယ်ဆိုရင် ဘတ်တိးရီးယားကူးစက်ပိုးဝင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။\nအောက်ပါလက္ခဏာတွေထဲက တစ်ခုခိုများရှိနေမယ်ဆိုရင် ဆရာဝန်နဲ့ပြသင့်ပါတယ်။\nမျက်လုံးတစ်ဝိုက်နာကျင်ခြင်း အဖုအပိမ့်ထခြင်း ။ မကုသဘဲထားရင် ကူးစက်ပိုးက မျက်လုံးထိခုခကပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေတိုင်တာကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်\nအသက် ၇၀နှင့်၇၀အထက် (အသက်ကြီးခြင်းကြောင့် နောက်ဆက်တွြဲဖ်စနိုငချေပိုများတာြေ့ှာ်ုံဲဇဏ့်ျွှဝ်၊ )\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ကိုဘာတွေကဖြစ်စေသလဲ\nဆင်ဖြူတော်ရေယုန်ကို အဓိကဖြစ်စေတဲ့ ဗေရီဆယ်လားဇိုစတာဗိုင်းရပ်က ရေခြောက်ကိုလည်းဖြစ်စေပါတယ်။ ရေခြောက်ပေါက်ဖုူးသူတွေမှာဆင်ဖြူတော်ရေယုန်ဖြစ်လာနိုငပါတယ်။ ရေခြောက်သက်သာသါားပြီးနောက်မှာ ဗိုင်းရပ်ကအာရုံကြောအဖွဲ့အစည်းထဲကို ဝင်သွားပြီး နှစ်ပေါင်းများစာ နေနိုင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လည်ထကြွလာပြိး နာဗ်ကြောလမ်းကြောင်းကတစ်ဆင့် အရေပြားတွေဆီရောက်ပြီး ရေယုန်စြဖ်စေပါတယ်။\nအချို့သောဆေးတွေက ဗိုင်းရပ်ပိုးပြန်ထကြွစေပြီး ရေယုန်အဖုအပိမ့်တွေကိုဖြစ်စေပါတယ်။ ဘာကြောင့်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိရသေးပါဘူး။ ဗိုင်းရပ်တဖန်ပြန်ထကြွလာတဲ့အခါမျာ ရေယုန်ကိုသာဖြစ်စေပြီးရေခြောကိကို ပြန်မဖြစ်စေတော့ပါဘူး။\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ဖြစ်နိုင်ခြေကိုဘာတွေက မြင့်တက်စေသလဲ\nဆင်ဖြူတော်ရေယုန် ဖြစ်ပွားနိုင်ချေကိုမြင့်စေတဲ့အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့်\nအိတ်ခ်ျအိုင်ဗွီ၊ အေအိုင်ဒီအက်၊ ကင်ဆာလိုမျိုး ခုခံအားကိုအားနည်းစေတဲ့ရောဂါများရှိနေခြင်း\nစတီးရွိုက်၊ ခန`ဓကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအစားထိုးပြီးနောက်ပေးတဲ့ဆေးတွေစတဲ့ ခုခံအားကျစေတေဲ့ဆေးများ မှီဝဲနေခြင်း\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ကို ဘယ်လိုအတည်ပြုပါသလဲ\nအဖုအပိမ့်နဲ့ အရည်ကြည်ဖုတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရောဂါအတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။ ဆရာဝန်က သင့်ကျန်းမာရေးရာဇဝင်ကို မေးမြန်းပါလိမ့်မယ်။\nအရေပြားနမူနာဒါမှမဟုတ် အရေကြည်ဖုကနေအရေည်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့လည်းလိုနိုင်ပါတယ်။ အလွန်တော့ရှားပါတယ်။ တစ်ရှူးနမူနာအရည်နမူနာကိုယူဖို့အတွက် သန့်စင်ပိုးသတ်ထားတဲ့ဂွမ်းတံကိုအသုံးပြုရပါတယ်။ နမူနာတွေကို ကျန်းမာရေးဓါတ်ခွဲခန်းကိုပို့ပြီး ဗိုင်းရပ်ပိုးပါတာကိုအတည်ပြုနိုင်ပါတယ်။\nShingles (ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်) ကို ဘယ်လိုကုသပါသလဲ\nအအေးကပ်ပေးခြင်း၊ အဖုအပိမ့်ကိုအအေးပေးခြင်းက နာကျင်မှုနဲ့ယားယံခြင်းကို သက်သာစေပါတ်ယ။\nပျေက်ကင်းအောင်မကုသနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆရာဝန်ညွှန်ကြားထားတဲ့ ဗိုင်းရပ်ကိုတိုက်ထုတ်ပေးတဲ့ဆေးတွေနဲ့ ချက်ချင်းကုသမှုပေးခြင်းက မြန်ြန်ပျောက်ကင်းစေပြီး နောက်ဆက်တွဲတွေဖြစ်နိုငချေကိုနည်းစေပါတယ်။ ဆေးတွေကတော့-\nရေယုန်က ပြင်းထန်တဲ့နာကျင်မှုကိုစြဖ်စေနိုင်တာကြေင့် ဆရာဝန်ကအောက်ပါဆေးတွေကိုလည်း ညွှန်နိုင်ပါတယ်။\nအတက်ရောဂါအတွက်ဆေးများ ( ဂါဘာပန်တင်စသည်ဖြင့်)\nအမ်မီထရစ်တိုင်လင်းစတဲ့ ထရိုင်ဆိုက်ကလစ် အန်တီဒီပရက်ဆန့်များ စိတ်ဓတာ်ကျခြင်းအတွက်ဆေးများ\nလစ်ဒိုကိန်းစတဲ့ထုံဆေးများ ( လိမ်းဆေး၊ ဂျယ်၊ စပရေး၊ ကပ်ခွာအနေနဲ့အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ )\nအောက်ဖော်ပြပါ လူနေမှုပုံစံများနဲ့ အိမ်သုံးကုထုံးများက သင့်အနေဖြင့်ဆင်ဖြူတော်ရေယုန်ကိုကုသတဲ့နေရာမှာနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေတဲ့နေရာတွေမှာ အကူအညီပေးနိုင်ပါတယ်။\nကာကွယ်ဆေးထုးခြင်းက ပြင်းထန်ရေယုန်လက္ခဏာတွေကနေကာကွယ်ပေးပြီး နောက်ဆက်တွဲတွေမဖြစအောင်လည်းကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကူးစက်တတ်ပါတယ်။ ကူးစက်ခံရပြီဆိုရင် ကူးစက်ပိုးပျံ့နှံ့ခြင်းမရှိအေင်ကာကွယ်ဖို့ အောက်ပါနည်းလမ်းတွေကိုလိုက်နာရပါမယ်။\nရေခြောက်မပေါက်ဖူးတဲ့လူတွေ၊ ခုခံအားနည်းနေတဲ့သူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခြင်းမှရျေင်ကြဉ်ပါ။\nhttp://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/shingles/basics/lifestyle-home-remedies/con-20019574. Accessed March 30, 2017\nhttp://www.webmd.com/skin-problems-and-treatments/shingles/shingles-topic-overview#2. Accessed March 30, 2017\nhttp://www.healthline.com/health/shingles#prevention9. Accessed March 30, 2017


အကြိုးအမွတျ – My Blog\nမမ .. ဓါတျပုံရိုကျတာတော့ ဟုတျပါပွီ .. ဒါပမေယျ့ .. ကနြေျာ့ အလုပျက ..” “နိုး .. နိုး .. စိတျမပူနဲ့ .. ဇှဲ .. မမတာဝနျယူတယျ .. မငျးရဲ့ဘော့ဈ မငျးကို လကျညိုးနဲ့တောငျ မထိစရေဘူး” ရဲရဲကွီး အာမခံနသေော ဒျေါနနျးယမုံကွောငျ့ ဇှဲ ပုခုံးတဈခကျြသာ တှနျ့ပွလိုကျသညျ။ ဟုတျသညျလေ။ သူမက ဒီလိုပွောမှတော့ ဘာဂရုစိုကျစရာ လိုနသေေးသနညျး။ နောကျပွီး အခုအခွအေနတှေငျ အလုပျပွုတျမညျ့ကိစ်စထကျ မမဟု သူမကိုယျသူမ သုံးနှုနျးနသေော ဒျေါနနျးယမုံ .. လကျစားခရြေနျဆိုသော ခေါငျးစဉျနှငျ့ ဘယျလောကျအထိ လုပျဆောငျခငျြသညျ့အခကျြကို ပိုစိတျဝငျစားနမေိသညျ။ “ဟုတျကဲ့ .. ဒါဆို … ကနြျောတို့ ဘယျလိုဆကျလုပျကွမှာလဲ ..” “အငျး .. ဟုတျသားပဲ … ဒီလိုလုပျမယျ .. တို့နှဈယောကျ ဖကျထားတာနဲ့ စကွတာပေါ့” “အိုကေ .. မမ” ဒျေါနနျးယမုံ ပေးလိုကျသော ကငျမရာကို ထိုငျရာမှ ထ၍ လှမျးယူလိုကျသညျ။\nဇှဲနှငျ့ နနျးယမုံ .. ဦးမိုးလုံးဟိနျး၏ ခနျ့ညားလှသော ရုံးခနျးအတှငျးမှ သဈလှငျလှသော စားပှဲကွီး၏ အစှနျးတှငျ အတူတူရပျမိသှားသညျ။ နနျးယမုံတော့ ဘယျလိုနသေညျ မသိ .. ဇှဲကတော့ ရငျဘတျထဲတှငျ ကုလားဘုရားပှဲ လှညျ့နသေလိုကို ခံစားနရေသညျ။ အဲယားကှနျးအသံ တိုးတိုးလေးသာ မွညျနသေော အလုံပိတျရုံးခနျးထဲတှငျ သူ့ရငျခုနျသံ တဒုနျးဒုနျးက အတျောပငျ ကယျြလောငျလှသညျ။ နနျးယမုံ ကွားသှားမှာတောငျ စိတျပူရသညျ။ “ဒီလောကျဆို ရမလား .. မမ” ကငျမရာကိုငျထားသော ညာလကျကို ဆနျ့ထုတျပွီး ဆယျဖီရိုကျလို့ရအောငျ ဇှဲ ပွငျလိုကျသညျ။ ရငျသားထှားထှားတှေ မို့တကျလာသညျအထိ နနျးယမုံက အသကျကိုရှူလိုကျရငျး ဇှဲအနားသို့ တိုးကပျလာသညျ။ သငျးပြံ့သော အကောငျးစား ရမှေေးနံ့က စောစောကထကျ ပို၍ နီးကပျစှာ ဇှဲထံပါးသို့ ရောကျရှိလာသညျ။ “ရပွီ .. ရိုကျတော့” ကိုယျခငျြးထိကပျသှားမှုနှငျ့အတူ သူ့ခါးကို လာဖကျလိုကျသညျ့ နနျးယမုံကွောငျ့ လကျမွှောကျကိုငျထားသော ကငျမရာဘကျကို ဇှဲ ကွညျ့နဖေို့ သတိမသှေ့ားသညျ။\nနီးကပျလာသညျ့ မကျြနှာဖူးဖူးလှလှလေးအား ယောငျယမျး၍ ငေးမိသှားပွီးနောကျ ကငျမရာခလုတျကို ကိုငျထားသော လကျညိုးက အလိုအလြောကျ နှိပျမိသှားသညျ။ “ကလဈ” “ရိုကျပွီးပွီလား .. ပွဦး” သူ့လကျထဲမှ ကငျမရာကို ဆှဲယူသှားတော့ ဇှဲ ယောငျတောငျတောငျနှငျ့ ပေးလိုကျ၏။ နနျးယမုံ ဗီဒရိုမကျြနှာပွငျ ကို အာရုံစိုကျနခြေိနျတှငျ ဘေးစောငျးအနအေထားနှငျ့ မွငျနရေသော သူမအား ခိုးကွညျ့မိသညျ။ ဇှဲက နနျးယမုံထကျ စာလြှငျ ခေါငျးတဈလုံးစာလောကျ အသာလေး မွငျ့နလေရော၊ ဖြဲသီး (ဖရဲသီး) လို့ တငျစားချေါဆိုလို့ရမညျ့ ရှရေငျထှားထှားတှေ၏ အထကျပိုငျးကို အသကျရှူမှားဖှယျ မွငျနရေသညျ။ “အဆငျမပွသေေးဘူး .. ဇှဲ .. ဒီလောကျနဲ့တော့ မမတို့နှဈယောကျက အတှဲနဲ့ တူမနဘေူး ..” “ဒါ .. ဒါဆို .. ဟိုလေ .. ကနြျောတို့ နှဈယောကျ နမျးနတေဲ့ ပုံဆိုရငျကော” ခြောခြောငယျနှငျ့တုနျးက အဖွဈအပကျြကို ပွနျစဉျးစားမိသညျ့ ဇှဲ .. အရဲစှနျ့ကာ ပွောလိုကျသညျ။ နနျးယမုံက ကွညျလငျလှသညျ့ မကျြဝနျးနကျနကျလေးမြားနှငျ့ သူ့ကို အခုမှ မွငျဖူးသညျ့ လူတဈယောကျလို စိုကျကွညျ့သညျ။\nဇှဲ ရငျထဲ ရှိရှိသမြှ တနျခိုးရှငျတှကေို တမိပွနျသညျ။ စက်ကနျ့ပိုငျးလောကျ အခြိနျကွာသှားတော့မှ ဇှဲ အဆိုကို လကျခံသညျ့နှယျ နနျးယမုံ ခေါငျးလေးညိတျပွသညျ။ သူမလကျထဲ ကိုငျထားသော ကငျမရာကို ဇှဲအား ပွနျပေးလိုကျသညျ။ နှဈဦးသား ကိုယျခငျြး ပွနျပူးကပျသှားသညျ။ ဒီတဈခါတော့ ပထမတဈခါလို ဘေးတိုကျအနအေထားနှငျ့ မဟုတျဘဲ တဈဦးနှငျ့တဈဦး မကျြနှာခငျြးဆိုငျ အနအေထားနှငျ့ ဖွဈသညျ။ ဇှဲတဈယောကျ စိတျလှုပျရှားနသေလို၊ သူ့ကံကွမ်မာကိုလညျး အံ့သွမိသညျ။ ဤဘဝတဈသကျတာတှငျ ဘော့ဈရဲ့ သရဖူမယားဖွဈသူ ဒျေါနနျးယမုံအား နမျးရလိမျ့မညျဟု ဘယျတုနျးကမှ ထငျမထားခဲ့ပါ။ ဇှဲ၏ ခေါငျးက ရှတေို့းရငျး ငုံ့ကသြှားသလို၊ နနျးယမုံ၏ မကျြနှာလေးက မျောပေးရငျး ရှသေို့ တိုးလာသညျ။\nခွတေဈလှမျးခငျြး တိုးလှမျးလိုကျကွသညျ့ သူတို့နှဈယောကျစလုံး .. မကျြနှာခငျြး မထိခငျ နနျးယမုံ၏ မောကျထှကျနသေော ရငျဆိုငျတှနှေငျ့ ဇှဲရငျဘတျ အရငျဦးဆုံး ပှတျတိုကျမိသညျ။ ထို့နောကျမှ နှဈဦးသား နှုတျခမျးမြား ဖွညေငျးစှာ ထိတှသှေ့ားသညျ။ (အငျး) စိတျလှုပျရှားလှနျးလို့ လညျခြောငျးထဲက လြှံထှကျလာသော ညညျးသံကို အပွငျမရောကျအောငျ ဇှဲ တျောတျောထိနျးလိုကျရသညျ။ ကငျမရာကိုငျထားသော တုနျယငျနသေညျ့ လကျအား ငွိမျအောငျ ကွိုးစားပွီး ဓါတျပုံတဈပုံကို မွနျမွနျရိုကျလိုကျသညျ။ ကလဈဆိုသော အသံကွားတော့ နနျးယမုံက နောကျသို့ အမွနျပွနျဆုတျသညျ။ သူတို့နှဈယောကျ လူခငျြး ပွနျကှာသှားသညျ။\n“ပွပါဦး .. မမကို” “ဟုတျ” ကငျမရာကို ယူလိုကျသညျ မဟုတျဘဲ ဇှဲဘေးနားကနသော လှမျးကွညျ့သဖွငျ့ သူတို့နှဈယောကျ လူခငျြးပွနျပူးသညျ။ ဇှဲ ကိုယျ့ကိုကိုယျ သတိပေးရငျး ဗီဒရိုမကျြနှာပွငျ ကိုသာ နနျးယမုံကွညျ့သလို လိုကျကွညျ့သညျ။ တကယျကို သူနှငျ့ နနျးယမုံ နှုတျခမျးတှကေ ထိတှပေူ့းကပျနသေညျ။ သို့သျော တဈခုခု လိုအပျနမှေနျး ကွညျ့လိုကျတာနှငျ့ သိသာနပွေနျသညျ။ “ဆိုးတော့ မဆိုးဘူး .. ဒါပမေယျ့ ဒီလောကျနဲ့ ဒငျးတို့ ဂြဲလကျဈ မဖွဈလောကျဘူးနဲ့ တူတယျ .. မမတို့ ပိုပွီး ပကျဈရှငျ လိုမလား မသိဘူး” “ဟုတျတာပေါ့ မမ” “ဒါဆို .. ထပျစမျးကွညျ့ရအောငျ” ဒီတဈခါတော့ ဇှဲတဈယောကျ နောကျတှနျ့မနတေော့ပါ။ စောစောတုနျးကတော့ ဒျေါနနျးယမုံကို သူဌေးကတျောဆိုသော အရှိနျအဝါနှငျ့ ရှိနျနခေဲ့သညျ။\nအခုတော့ ဇှဲ စိတျထဲတှငျ ဒီအတှေးတှေ မရှိတော့ပါ။ သူ့ကံ ဘယျလောကျ ထပျကောငျးနိုငျဦးမလဲဆိုတာကို လကျတှေ့ စမျးခငျြလာသညျ။ နနျးယမုံ အနားတိုးလာသညျတှငျ သူကပငျ လကျဦးအောငျ သူမခါးလေးအား လှမျးဆှဲပွီး နှုတျခမျးတှကေို သာသာလေး ဖိနမျးပဈလိုကျသညျ။ ခြိုမွသငျးရီသော အနမျး၏ အရသာက နနျးယမုံ၏ နှုတျခမျးမြားမှ တဆငျ့ ဇှဲ ကိုယျထဲသို့ စီးဆငျးသှားသညျ။ ရငျခှငျထဲ ရောကျနသေော နနျးယမုံ၏ ကိုယျလေးက တောငျ့တောငျ့လေး ဖွဈနသေညျဆိုတာကို ဇှဲ သတိထားမိသညျ။ နှုတျခမျးထောငျ့တှနျ့ကာ မခိုးမခနျ့ပွုံးလိုကျပွီး ထိကပျထားသော နှုတျခမျးနှဈခုကွားတှငျ သူ့လြှာလေးအား ထိုးထညျ့လိုကျသညျ။ “အငျ” ဆိုသော အသံလေး ကွားလိုကျရပွီး သူ့လြှာက နနျးယမုံရဲ့ နှုတျခမျးလှာနှဈဖကျကို ဖွတျသနျးပွီး ပါးစပျလှလှထဲ ရောကျသှားသညျ။ နနျးယမုံ ကိုယျကလေး ဆတျခနဲ တုနျသှားပွီး ဇှဲ၏ ရငျခှငျထဲမှ ရုနျးထှကျသညျ။\nအလိုကျသငျ့ပငျ သူလှတျပေးလိုကျသညျ။ သို့သျော နှုတျခမျးခငျြး မကှာသေးခငျ သူမလြှာလေးအား သူ့လြှာနှငျ့ တဈခကျြရအောငျ လှမျးပှတျဆှဲလိုကျသညျ။ “ရ .. ရပွီထငျတယျ” အနညျးငယျ အသကျရှူမမှနျသညျ့ အသံနှငျ့ နနျးယမုံ ဇှဲအား လှမျးပွောသညျ“နမျးတာတော့ ရပွီ .. မမ ဘာဆကျလုပျမှာလဲ” ကငျမရာ စကရငျထဲက အရအမိ ရိုကျထားသော ပုံကို ဇှဲ လှမျးပွသညျ “မမ မပွောတတျဘူး .. ဇှဲ” နနျးယမုံ၏ မကျြလုံးတှကေ စိတျရှုပျထှေးဟနျနှငျ့ မတညျမငွိမျ ဖွဈနရှောသညျ။ သူမကို လိုကျကွညျ့နသေော ဇှဲကိုတောငျ တနျပွနျ မကွညျ့နိုငျရှာ။ နနျးယမုံ၏ အကွညျ့က စားပှဲပျေါတှငျ တငျနသေော ဓါတျပုံမြားကို ငေးကွညျ့သှားမိသညျ။\nထိုခဏတာအတှငျး သူမ မကျြဝနျးထဲတှငျ အရောငျမြိုးစုံ လငျးလကျသှားသညျ။ “မမ စိတျမဆိုးဘူးဆိုရငျ ကနြျော အကွံတဈခုပေးမယျ .. ” “ပွော .. ဇှဲ .. ဘာလဲ ??” “မမ ဝတျစုံရဲ့အပျေါပိုငျးကို ခန ဖယျလိုကျပါလား” ဒီစကားကွောငျ့ နနျးယမုံ၏ လကျက သူ့ပါးပျေါ ဖွောငျးခနဲ ကလြာမလားဟု ဇှဲ ရငျတထိတျထိတျနှငျ့ စောငျ့ကွညျ့နလေိုကျသညျ။ သို့သျော သူထငျသလို မဖွဈပါ။ နနျးယမုံ၏ ပုံစံက တှဝေတှေနျ့ဆုတျနဟေနျသာ ရှိသညျ။ မထူးတော့သညျ့အဆုံး ဇှဲလညျး ဆေးတဈလုံးလောကျ ထပျထိုးပေးလိုကျသညျ။“ဘော့ဈနဲ့ ခြောခြောငယျတို့ကို ပိုပွီး ဆှဆှေ့ခေု့နျတဲ့အထိ ဒေါသထှကျစခေငျြတယျဆိုရငျတော့ နမျးတဲ့အဆငျ့ထကျ ပိုမှ ဖွဈမယျ .. မမ” ဇှဲ၏ ဒီစကားက တျောတျော တာသှားပါသညျ။\nအထူးသဖွငျ့ ဘော့ဈနှငျ့ ခြောခြောငယျဆိုသော အသုံးက နနျးယမုံ၏ စိတျကို ဆှပေးလိုကျဟနျရှိသညျ။ တဈခုခုကို ဆုံးဖွတျလိုကျဟနျနှငျ့ ခေါငျးကို ဆတျခနဲ ညိတျပွရှာသညျ။ “ဟုတျတယျ .. မငျးဘော့ဈက မမ ရငျသားတှကေို သိပျကွိုကျတာ .. တခွား ယောကျြားတဈယောကျသာ ဒါတှကေို ထိတှနေ့တေယျဆို သခြောပေါကျ ဒေါသထှကျလို့ နရောမှာတငျ နှလုံးရပျသှားနိုငျတယျ .. ကောငျးပွီလေ .. မငျးပွောသလို လုပျကွတာပေါ့” လှနျခဲ့တဲ့ ဆယျနှဈလောကျကသာ ဒီစကားကို ဇှဲကွားမညျဆိုလြှငျ ပြျောလှနျးလို့ ထပဲခုနျမိမလား၊ နောကျကြှမျးတှဘောတှပေဲ ထိုးမိမလား မသိ။ အခုတော့ ရငျထဲအပြျောစိတျကို မကျြနှာပျေါ တကျမလာအောငျ မနညျးထိနျးနရေသညျ။ ထိုသို့ မိမိခံစားခကျြကို ရုပျတညျကွီးနှငျ့ ထိနျးသိမျးရသညျမှာလညျး ကွီးစှာသော ဒုက်ခဆိုသညျကို စာဖတျသူလညျး ဇှဲနရောရောကျလြှငျ နားလညျနိုငျပါလိမျ့မညျ။ ဇှဲတဈယောကျ နရောကနေ တုတျတုတျမြှကို မလှုပျမိပါ။\nသခြောသာ ကွညျ့လြှငျ သူ့တကိုယျလုံးတှငျ လှုပျရှားနသော အရာသညျ နနျးယမုံ၏ လကျကလေးမြား လှုပျရှားရာသို့ ထပျခပျြမကှာ လိုကျကွညျ့နသေော မကျြဝနျးမြားသာ ရှိနပေသေညျ။ လညျတိုငျကြော့ကြော့တှငျ ပတျထားသော ပုဝါ ၏ အစနှဈဖကျကို ဖွုတျလိုကျသညျနှငျ့ ရငျသားမို့မို့မြားအား စညျးနှောငျထားသော အဖွူရောငျဘရာက အပွငျကို ထငျးထငျးလငျးလငျးပငျ ထှကျလာသညျ။ နနျးယမုံသညျ ခတျေမှီလှနျးလှသညျကို ဒီနရောတှငျ ဇှဲ တှလေို့ကျရသညျ။ သူမ ဝတျထားသော ဘရာသညျ ဇာလှာမြားဖွငျ့ ဖနျတီးထားသော ပုံဆနျးဘရာမြိုးဖွဈသညျ။ ဘရာတဈခုလုံးတှငျ ဇာလှာမြားက အမြားစု ဖွဈသဖွငျ့ နို့လုံးဖှေးဖှေးတှကေို အတိုငျးသား မွငျနရေသညျနှငျ့ မခွားပါ။ နို့သီးခေါငျးလေးမြားကို မမွငျရသညျ့တိုငျ ပနျးနုရောငျ နို့ကှငျးဝိုငျးလေးမြားကိုတော့ ရိုးတိုးရိတျတိတျ မွငျနရေသေးသညျ။ “ဝိုး !!” (အံ့သွမှုကို မထိနျးနိုငျဘဲ ဇှဲ ရရှေတျမိသှားသလို၊ လကျထဲကိုငျထားသော ကငျမရာ၏ ခလုတျကိုလညျး ကလဈခနဲ မွညျအောငျ နှိပျမိသညျ) “ဝိုး လုပျမနနေဲ့ … ဇှဲ .. လကျနဲ့ကိုငျထားတဲ့ ဓါတျပုံ မွနျမွနျလာရိုကျ” ဘာပွောကောငျးမလဲ။\nဒါမြိုးတော့ ဇှဲတို့အတှကျ နှဈခါပွနျ ဖိတျချေါနစေရာမလို။ မသိမသာတုနျနသေော လကျတှနှေငျ့ပငျ ရငျသားဖှံ့ဖှံ့ထှားထှား တဈဖကျကို ဘရာပျေါကနေ လှမျးကိုငျလိုကျသညျ။ ကွီးမားသလောကျ အိစကျနှေးထှေးသညျ့ အထိအတှကေ့ သူ့လကျဖဝါးပွငျပျေါသို့ ကူးစကျကာ ရောကျလာသညျ။ နနျးယမုံ၏ နို့လုံးကွီးတဈဖကျကို ကိုငျထားရငျး ဇှဲ ကနျြသညျ့လကျတဈဖကျနှငျ့ ဓါတျပုံတှေ တဖွတျဖွတျ ရိုကျသညျ။ စိတျထဲမှလဲ ဘာဖွဈလို့ ဘော့ဈက ကငျမရာထောကျတံကို သိမျးမထားတာလဲဟု လှမျးအပွဈတငျလိုကျသေးသညျ။ ထောကျတံသာ ရှိလြှငျ ကငျမရာကို အျောတိုခြိနျထားလိုကျယုံသာ၊ ဒါဆို သူ့လကျနှဈဖကျစလုံးနှငျ့ ဖြဲသီးအရှယျရှိသညျ့ နို့လုံးဖှေးဖှေးကွီးတှကေို အားရပါးရ ကိုငျတှယျလို့ရမှာဖွဈသညျ။\nနနျးယမုံ၏ နို့လုံးတှကေလညျး တကယျကို သဘောကခြငျြစရာကောငျးပါသညျ။ ဇှဲ၏ လကျတဈဖဝါးတောငျ ကောငျးကောငျး မအုပျနိုငျခငျြ။ နူးညံ့မှုနှငျ့အတူ အိတငျးမှုကလညျး ထပျတူတှဲ၍ ရှိနသေညျ။ တျောတျောတော့ ဖျောပွရခကျသော အတှဖွေ့ဈသညျ။ သို့သျော ထိုအတှကေ့ တပျမကျမောဖှယျရာ အပွညျ့လညျး ဖွဈနသေဖွငျ့ ဇှဲတဈယောကျ ကိုငျထားလကျြက မသိမသာပငျ ညှဈမိသှားသညျ။ နနျးယမုံ ကိုယျက တှနျ့သှားပွီး ဘရာပျေါက သူ့လကျကို ဖယျထုတျလိုကျသညျ။ “ဓါတျပုံတှပွေဦး .. ဇှဲ” မလှတျခငျြလှတျခငျြနှငျ့ လှတျပေးလိုကျရသညျ့ ဇှဲ .. ကငျမရာကို ထိုးပေးလိုကျသညျ။ နနျးယမုံက ကငျမရာကို ကွညျ့နခေိုကျ၊ သူ့မကျြလုံးတှကေမူ နို့လုံးအိအိကွီးတှထေံပါးမှ တဈခကျြကလေးမှ မလှဲ။ မကျြတောငျတောငျ ခတျမိရဲ့လား မသိ။ ကငျမရာကို ဇှဲလကျထဲ ပွနျပေးလိုကျပွီးနောကျ နနျးယမုံက အလုပျစားပှဲကွီးနားသို့ ကပျသှားသညျ။\nဝတျစုံ၏ အပျေါစနှဈစကိုလညျး လညျတိုငျမှာ ပွနျပတျလိုကျရာ ဇှဲ အလှနျအမငျး တပျမကျနသေော ရှရေငျဖှေးဖှေးကွီးတှကေ သူ့မွငျကှငျးမှ ပြောကျသှားသညျ။ ကလေးငယျတဈယောကျ သကွားလုံးဗူးပြောကျသှားသလို ဇှဲ ခံစားလိုကျရသညျ။ ဟုတျသညျလေ။ ဒီအလုံးဖှေးဖှေးကွီးတှကေို အားရပါးရမှ မနယျရသေးတာ ..။ “ကြ .. ကနြျောတို့ ပွီးပွီလား မမ” မနနေိုငျတော့သညျအဆုံး သူ့ကို ကြောပေးကာ ထားသညျ့ နနျးယမုံကို နောကျကနေ လသေံတိုးတိုးလေးနှငျ့ မေးမိသညျ။ နနျးယမုံက ဇှဲကို ခကျြခငျြး ပွနျအဖွမေပေးပါ။ စားပှဲပျေါတှငျ ရှိနသေော ဦးမိုးလုံးဟိနျးတို့အတှဲ၏ ဓါတျပုံတှကေို စူးစိုကျကွညျ့နသေညျ။\nတအောငျ့နမှေ “မပွီးသေးဘူး .. ပွီးဖို့ အဝေးကွီးလိုသေးတယျ .. ဇှဲ” “….” “ဇှဲ .. အဲဒီ ကငျမရာနဲ့ မူဗှီရိုကျလို့ရလား” “ရတယျ .. မမ” (နနျးယမုံ စိတျထဲတှငျ ဘာတှေးနသေညျကို ဇှဲ မခနျ့မှနျးမိပမေယျ့ ခကျြခငျြးခေါငျးညိတျကာတော့ အဖွပေေးလိုကျသညျ) “အိုကေ .. ကောငျးတယျ .. ဒါဆို အခုစပွီး ရီကော့လုပျလိုကျ” ပွောပွီးသညျနှငျ့ နနျးယမုံက ဇှဲရှသေို့ လြှောကျလာသညျ။ သူမဘာလုပျမှာလဲဆိုတာ မသိခငျမှာပငျ သူ့ရှတှေ့ငျ ဒူးထောကျ၍ ထိုငျခလြိုကျသညျကို တှရေ့သညျ။ အံ့အားသငျ့ပွီး ဇှဲ ငုံ့ကွညျ့မိခိုကျ နနျးယမုံ၏ သှယျပွောငျးသော လကျတဈစုံက ဘောငျးဘီခါးပတျခေါငျးအား လှမျးကိုငျလိုကျသညျ။\n“မ .. မ .. ဘာလုပျမလို့လဲ” “မေးမနနေဲ့ … မငျး .. မငျးကောငျမ အတှကျ ပွနျတုံ့ပွနျခငျြတယျ မဟုတျဘူးလား” “အာ .. ဟုတျ … အိုကေ” ကငျမရာကို ကိုငျထားရငျးနှငျ့ ဇှဲ ငွိမျငွိမျသကျသကျ ရပျပေးနလေိုကျသညျ။ လှုပျရှားစရာ ရှိသမြှ နနျးယမုံကသာ ဦးဆောငျ၍ ပွုလုပျသညျ။ ဘောငျးဘီက သူ့ခွရေငျးတှငျ ပုံသှားသောအခါ နနျးယမုံလကျက ဖောငျးဖောငျးကွီးဖွဈနသေော အတှငျးခံဆီသို့ ရောကျလာသညျ။ ဇှဲ .. ကငျမရာကို ဗှီဒီယိုသို့ ပွောငျးလိုကျပွီး စတငျ ရိုကျကူးသညျ။ အရငျဆုံး ကငျမရာမွငျကှငျးထဲတှငျ ပျေါလာတာက ဖွူဖှေးသှယျတနျးသော လကျကလေး၊ ထိုလကျကလေးရဲ့ လကျသူကွှယျနရောတှငျတော့ တလကျလကျတောကျနသေော စိနျလကျစှပျ .. နနျးယမုံရဲ့လကျထပျလကျစှပျ၊ ဖောငျ့ဖယောငျးပမာ လှပသော သူမရဲ့လကျခြောငျးကလေးမြားနှငျ့ ထိစပျနသေညျက အတှငျးခံဘောငျးဘီအောကျက သူ့လီးကွီး။ ဇှဲတဈယောကျ နားထငျတှေ ရှိနျးခနဲ ဖွဈလာသညျအထိ ခံစားလိုကျရသညျ။\n“အိုး .. အမေ့ !!” ယောကျြားတှေ၏ လိငျအင်ျဂါနှငျ့ ပတျသကျပွီး နနျးယမုံ မညျမြှ အတှအေ့ကွုံရှိသညျတော့ မသိ။ သူ့လီးအား ဘောငျးဘီကွိုးကို ဖယျ၍ ဆှဲထုတျလိုကျသညျတှငျ ယောငျယမျး၍ ရရှေတျလိုကျသံလေးကမူ ဇှဲအတှကျ နားဝငျခြိုလှသညျ။ စာတှမှော ရေးထားသညျ့အတိုငျးသာဆိုလြှငျ ကိုယျ့ပေါငျကိုယျ ပွနျဆိတျကွညျ့ရမညျ့ကိနျး။ ဒါအိပျမကျမြားလား .. ကိုယျတိုငျမွငျနရေသညျ့ ကိုယျ့မကျြလုံးတှကေိုတောငျ မယုံနိုငျပါ။ တကယျကို မိုကျသညျ့၊ ဆကျဆီကလြှသညျ့ မမလှလှ နနျးယမုံ၏ လကျထဲတှငျ သူ့လီးက ရောကျရှိနသေညျ။ “မမ မကျြနှာကို ပါအောငျ ရိုကျဦး .. အဲဒီတော့မှ မငျးလီးကို ကိုငျထားတာ မမဖွဈမှနျး ဒငျး သိမှာ” လီးကိုကိုငျ၍ ဖွေးဖွေးသာသာ ဆုပျစှဲနသေော လကျကစ၍ တဖွေးဖွေးခွငျး ကငျမရာကို နနျးယမုံ၏ မကျြနှာရှိရာသို့ ရှသှေ့ားသညျ။\nနနျးယမုံ၏ လှပသော မကျြဝနျးတှထေဲတှငျ ထူးဆနျးသညျ့ အရိပျအယောငျတှေ လဲ့ဖွာနသေညျ။ သူမ ဘာတှေ တှေးနလေဲဆိုတာကို ဇှဲ ခှဲခွမျးစိတျဖွာဖို့ အခြိနျမအားပါ။ အပျေါစီးကနပွေီး လှမျးမွငျနရေသော နို့လုံးဖှေးဖှေးတှေ၏ ထိပျပိုငျးအား ကငျမရာကို ဆှဲ၍ လှမျးခြိနျလိုကျသညျ။ “အား .. ရှဈ .. ကောငျးတယျ” မာကွောနပွေီဖွဈသော လီးတနျကို လကျတဈဖကျနှငျ့ ဆုပျကာ ဂှငျးတိုကျပေးနရောမှ၊ နနျးယမုံက ကနျြနသေညျ့ လကျတဈဖကျနှငျ့ သူ့ဂှေးဥတှကေို ရှရှလေး လှမျးကိုငျသညျ။ လကျဖဝါးလေးထဲတှငျ ထညျ့ပွီး လကျခြောငျးလေးမြားဖွငျ့ မာဆကျ လုပျသလို နှိပျနယျပေးသောအခါ ဇှဲတဈယောကျ မကျြလုံးမြား မှေးကသြညျအထိ ဖီလငျတကျသှားသညျ။ ဘယျလိုမှ မနနေိုငျတော့ဘဲ ကငျမရာ မကိုငျထားသညျ့လကျနှငျ့ နီးစပျရာ နို့ကွီးတဈလုံးကို လှမျးဆှဲမိ၏။\n“အိုး !!” “ဆောရီး .. မမ” “ရတယျ .. ကငျမရာကို သခြောကွညျ့ဦး” “ဟုတျ .. မမ သခြောရိုကျထားတယျ” ခံစားမှုဖီလငျနောကျသို့ မြောသှားသညျ့ ဇှဲ .. နနျးယမုံ၏ သတိပေးသံကွောငျ့ ကငျမရာကို တညျငွိမျအောငျ ပွနျထိနျးကိုငျလိုကျသညျ။ အောကျကိုငုံ့ကွညျ့လိုကျသညျ့သူနှငျ့ အပျေါကို မော့ကွညျ့နသေော နနျးယမုံ အကွညျ့ခငျြးဆုံသှား၏။ သူကွညျ့နခေိုကျ နနျးယမုံတဈယောကျ အသကျပွငျးပွငျးတဈခကျြ ရှူလိုကျသညျကို သတိထားမိသညျ။ “ဇှဲ .. မနကျကတုနျးက မငျး ရခြေိုးလာခဲ့တယျ မှတျလား” “ဟုတျတယျ .. မမ … ဘာဖွဈလို့လဲ” (သူ့ကိုယျကမြား အနံ့အသကျ ထှကျနလေို့လားဟု ဇှဲ တှေးမိသညျ။ သို့သျော သူ့အတှေးမှားသညျကို ခကျြခငျြး သိလိုကျလသေညျ) “မိုး .. လုံး .. ဟိနျး .. ကမြ လုပျသမြှကိစ်စတှေ အားလုံးဟာ ရှငျ့ကွောငျ့ဖွဈလာတာ .. ရှငျ့အပွဈတှကွေီးပဲ” ကငျမရာကိုကွညျ့ကာ ပွောသော ထိုစကားအဆုံးသတျနှငျ့အတူ နနျးယမုံ၏ နှုတျခမျးလှလှလေးက ဟသှားပွီး လြှာနီနီခြှနျခြှနျလေးက ထှကျလာကာ ဒဈလုံးကွီးကို လှမျးလကျြသညျ။ ဒဈထိပျနှငျ့ စိုစှတျသော လြှာထိပျလေး ထိမိမှုက နနျးယမုံလကျထဲရှိ လီးတနျကို ထောငျးခနဲ ရုနျးထစသေညျ။\nထိပျဖူးဝတှငျ စို့ထှကျနသေော အရညျကွညျလေးက နနျးယမုံ၏ လြှာဖြားလေးတှငျ တှဲခို၍ ပါသှားသညျ။ “ကောငျးတယျ .. မမရယျ .. ကောငျးတယျ .. လကျြ လကျြပေးပါဦး” ဒငျပွညျ့ကပျြပွညျ့ မာနပွေီဖွဈသော လီးတနျကွီး၏ အရငျးပိုငျးကို လကျနှငျ့ဆုပျကိုငျလိုကျပွီးနောကျ လှတျထှကျနသေညျ့ ထိပျပိုငျးတလြှောကျ နနျးယမုံ၏ လြှာနီနီလေးက ရှလြေ့ားနသေညျ။ အောကျဆငျးသှားလိုကျ၊ အပျေါတကျလာလိုကျနှငျ့ အစုနျအဆနျ လှုပျရှားပွီးနောကျ၊ ထိပျဖူးလုံးကွီးဆီ ပွနျအရောကျတှငျ ပါးစပျကို အစှမျးကုနျဟ၍ ငုံ့လိုကျသညျ။ ထို့နောကျ ခေါငျးကို ဖိခလြိုကျသညျတှငျ နူးညံ့သောနှုတျခမျးလေးမြားကို တှနျးတိုကျ၍ လီးဒဈက ပါးစပျပေါကျထဲသို့ ဝငျသှားသညျ။ “အား .. အရမျးကောငျးတယျ … မမ” ပွှတျခနဲ မွညျသံနှငျ့အတူ လီးထိပျက နနျးယမုံ ပါးစပျအတှငျးမှ ပွနျထှကျလာသညျ။\nလီးကို ၉၀ဒီဂရီထောငျမတျနအေောငျ ကိုငျထားရငျး လကျဖဝါးနှငျ့ဆုပျကာ ဂှငျးတိုကျပေးသညျ။ မကျြနှာလှလှလေးက မော့တကျလာပွီး ဇှဲအား ထငျမှတျမထားသညျ့ မေးခှနျးတဈခုကို မေးလိုကျသညျ။ “မမနဲ့ မငျးကောငျမ .. ဘယျသူစုပျပေးတာ ပိုကောငျးလဲ” ဇှဲ၏ အသိအာရုံတှငျ လောလောဆယျ ကွီးစိုးထားသညျက နနျးယမုံသာ ရှိသဖွငျ့ သူ့ကောငျမဆိုသော ရညျညှနျးခကျြကို မနညျးတောငျ ပွနျစဉျးစားလိုကျရသညျ။ နောကျတော့မှ ခြောခြောငယျကို ပွောမှနျးသိလိုကျသညျ။ ခြောခြောငယျရဲ့ အစုပျအမှု (ဘလိုးဂြော့)က ဘယျလောကျကောငျးသညျမှနျး ဇှဲ မသိ။\nသို့သျော နနျးယမုံ၏ ဘလိုးဂြော့က မတရားကောငျးနသေညျမှနျးတော့ ဇှဲ သိနသေညျ။ “မမက ပိုကောငျးတာပေါ့” (ဇှဲ စိတျထဲမှာတော့ သခြောသိအောငျ နှဈယောကျ ပွိုငျတူ စုပျပေးတာ ခံရလြှငျ ကောငျးမညျဟု ဖွတျခနဲ တှေးလိုကျသေးသညျ) နနျးယမုံကတော့ ဇှဲ၏ အတှေးကို သိနိုငျစှမျး မရှိပါ။ သူမက ပိုသာသညျဆိုသောအခကျြကွောငျ့ ဂုဏျယူဝငျ့ကွှားသညျ့ အသှငျပွောငျးသှားပွီး ခေါငျးကို ခကျြခငျြးပငျ ပွနျငုံ့၍ လီးကို အားရပါးရစုပျသညျ။ ကောငျးမှနျလှသညျ့ ခံစားခကျြမြားက လီးတနျတလြှောကျမှ တဆငျ့ ဇှဲ ကိုယျအနှံ့ ပွနျ့၍ စီးဝငျသှားသညျ။ လကျတဈဖကျနှငျ့ နနျးယမုံ၏ ခေါငျးကို လှမျးကိုငျပွီး ဖိခမြိသညျ။ နူးညံ့အိထှေးသော ပါးစောငျသားလေးမြား၏ အထိအတှကွေ့ောငျ့ လီးတနျတဈခြောငျးလုံးကို နနျးယမုံ ပါးစပျထဲ သှငျးပဈလိုကျခငျြတော့သညျ။\n“အား .. ကောငျးတာ မမ” “အု .. အု” “မမ .. ဒိသရုပျ လုပျဖူးလား ??” နနျးယမုံ ကိုယျလုံးလေး ဆတျခနဲ တုနျသှားပွီး၊ ပါးစပျထဲမှလညျး လီးတနျက ကြှတျထှကျလာ၏။ ခတျေမှီသညျ့ အမြိုးသမီးတဈယောကျမို့ ဒိသရုပျဆိုသညျမှာ လိငျတနျကို အဆုံးထိ ပါးစပျထဲသို့ သှငျး၍ စုပျပေးခွငျးမှနျး နနျးယမုံ နားလညျပါသညျ။ သို့သျော သူမယောကျြား ဦးမိုးလုံးဟိနျးနှငျ့တောငျမှ ဒီလိုမြိုး တခါမှ မစမျးဘူးပါ။ ဦးမိုးလုံးဟိနျး၏ လိငျတနျကို စုပျပေးသညျဆိုတာကလညျး အမွဲတမျးရယျလို့ မဟုတျ။ သူမ စိတျပါသညျ့အခြိနျနှငျ့ ဦးမိုးလုံးဟိနျး အလှနျအမငျး ဆန်ဒရှိခြိနျသာ ဖွဈသညျ။ အခုတော့ သူမယောကျြား၏ လူယုံကောငျလေးက သူ့လီးကို ဒိသရုပျလုပျပေးဖို့ တောငျးဆိုနပွေီ။ သူမ ဘာလုပျရမညျနညျး …. ။\nကငျမရာ ကိုငျထားသော လကျကို သူ့မကျြနှာဘကျသို့ လှညျ့လိုကျပွီး ဇှဲတဈယောကျ မခိုးမခနျ့ ပွုံးရငျး စကားကို တဈလုံးခငျြး ပွောနသေညျ။ “ဒီမှာ ဘော့ဈ .. ခငျဗြား မိနျးမရဲ့ပါးစပျထဲကို ခငျဗြား လီးအကုနျ သခြောပေါကျမထညျ့ဖူးဘူး မှတျလား .. ဘယျထညျ့ရမလဲ .. ခငျဗြားကွီးက သူ့နောကျကှယျမှာ ဖောကျပွနျနတောကိုး .. အခု ခငျဗြား မရတဲ့ အခှငျ့အရေးကို ကနြျော ရပွီ .. မမ က ကနြေျာ့လီးကို ဒိသရုပျလုပျပေးတော့မယျ … ဒီမှာ ကွညျ့ ..” ဇှဲပွောလိုကျသညျ့ စကားတှေ အားလုံးကို လုံးစပေ့တျစေ့ နနျးယမုံ ကွားလိုကျပါသညျ။\nသူမ ဦးနှောကျက ထိုအခကျြမြားကို လကျခံသငျ့၊ လကျမခံသငျ့ ဝခှေဲမရဖွဈနသေညျ။ သို့သျော ဇှဲ၏ လကျက သူမခေါငျးကို အသာကိုငျပွီး ဖိခလြိုကျသညျတှငျတော့ ပါးစပျကို အလိုလိုဟပေးမိသှားသညျ။ ထို့နောကျတှငျတော့ သူမ၏ သဘာဝဗီဇ က ကွီးစိုးသှားပွီး နှုတျခမျးမြားကို လီးတနျလုံးပတျ၏ အောကျခွပေိုငျးနှငျ့ ထိနိုငျအောငျ ကွိုးစားလိုကျသညျ။ ထိပျဖူးလုံးလုံးကွီးက အာခေါငျကို ကြျော၍ လညျခြောငျးဝသို့ ရောကျလာသောအခါ ပြို့ခငျြသလို ဖွဈသညျ။ အသကျရှူရခကျသလို ဖွဈသညျ။ မွနျမွနျဆနျဆနျ ပွနျထုတျလိုကျသညျ့တိုငျ ခြောငျးတဟှတျဟှတျ ဆိုးသညျ။\n“အားမလြှော့နဲ့ မမ ရတော့မှာ … နဲနဲပဲ လိုတော့တာ” တကယျတော့ တျောတျောလိုပါသေးသညျ။ ဇှဲ လုပျခဲ့ဖူးသမြှ ကောငျမလေးတိုငျးတောငျမှ ဘယျသူမှ သူ့လီးကို အကုနျငုံနိုငျတဲ့သူ မရှိခဲ့ပါ။ သို့သျော ဇှဲ၏ အားပေးမှုကို နနျးယမုံက အသိအမှတျပွုဟနျနှငျ့ ခေါငျးညိတျပွပွီး လကျခံသညျ။ ပွီးနောကျ အသကျကို၀၀ရှူသှငျးလိုကျပွီး သူမပါးစပျကို လီးထိပျဖူးအား ပွနျငုံ၍ ဖိခလြိုကျပွနျသညျ။ အသကျကိုဝအောငျ ရှူထားခဲ့သညျ့အတှကျ လီးဒဈက လညျခြောငျးထဲဝငျလာသညျ့အခြိနျတှငျ အစောတုနျးကလို မဖွဈတော့။ ပြို့ခငျြသလို ဖွဈနသေညျ့ အခံတော့ ရှိနသေေးပမေယျ့ ထိုစိတျကို ထိနျးပွီး လညျခြောငျးအတှငျးသားတှကေို ဖွလြှေော့ကာ ငှကျပြောသီး မြိုခသြလို မြိုလိုကျသညျ။ လီးတနျလုံးပတျကို ဖိပှတျနသေော နှုတျခမျးသားမြားက အောကျဘကျသို့ ရှသှေ့ားပွီး နနျးယမုံ၏ နှာတံခြှနျခြှနျလေးက လီးအရငျးတှငျ ပေါကျနသေော အမှေးတှနှေငျ့ ရောယှကျသှားသညျ။\nသူမ မေးလေးကမူ ဖောငျးကားနသော ဂှေးဥမြားနှငျ့ သှားထိသညျ။ “ဝိုး … ရေး .. မိုကျတယျ မမ” ဇှဲတဈယောကျတော့ နတျပွညျခွောကျထပျသို့ အရှငျလတျလတျ ရောကျနသေလိုကို ခံစားရသညျ။ နနျးယမုံ၏ ခေါငျးကို နောကျဘကျမှ ထိနျးကိုငျထားရငျး ခကျြခငျြး ပွနျကွှတကျမလာအောငျ စက်ကနျ့ပိုငျးလောကျ ဖိထားသညျ။ လီးဒဈဖူးနှငျ့ လညျခြောငျးသားအိအိတှေ ထိတှနေ့မှေုသညျ ပွောမပွနိုငျအောငျ ကောငျးလှနျးလှသညျ။ ခနကွာမှ ဖိထားမှုကို လှတျပေးလိုကျသညျ။ “မမ .. လုပျနိုငျတယျ .. ရေး !!!” အငျမတနျမှ ကနြေပျအားရသံနှငျ့ ဝမျးမွောကျဝမျးသာ ကွှေးကွျောနသေညျ့ နနျးယမုံကွောငျ့ ဇှဲတောငျ အူကွောငျကွောငျဖွဈပွီး အသံတိတျသှားရသညျ။ သူမ စုပျနသေော လီးသညျ ဘယျသူ့လီးဆိုတာကိုရော နနျးယမုံတှေးမိပါရဲ့လား မသိ ..။\nနောကျထပျဘာမှ ထပျမံတိုကျတှနျးစရာ မလိုလိုကျဘဲ နနျးယမုံက သူ့လီးကို ပွနျ၍ ငုံစုပျသညျ။ ဒီတဈကွိမျတှငျတော့ နညျးစနဈကို သိနားလညျသှားပွီ ဖွဈသညျမို့ တဈခကျြထဲနှငျ့တငျ လီးက သူမပါးစပျထဲ ပြောကျကှယျသှားသညျ။ နနျးယမုံ၏ နှာတံလေးက လီးမှေးမြားကွား ပွနျလညျရောကျရှိသှားသညျ။ နှာဝထဲသို့ လီးမှေးအခြို့ကပငျ တိုးဝငျသှားရာ သူမ နှာခေါငျးကို ဘယျညာလှညျ့ကာ ကစားပွီး ဖယျထုတျလိုကျသညျ။ “အိုး .. ရှဈ” ဇှဲတဈယောကျ ဘယျလိုမှ မထိနျးနိုငျတော့။\nသူ့လိငျတနျသညျ သံခြောငျးတဈခြောငျးလို တငျးမာနပွေီး၊ အခြိနျကိုကျ ဗုံးသလို ပေါကျကှဲဖို့ အသငျ့ဖွဈနသေညျ။ နနျးယမုံ၏ ခေါငျးကို ဖမျးကိုငျပွီး ခါးကိုလှုပျကာ သူမပါးစပျအား ဆောငျ့လိုးမိတော့သညျ။ နနျးယမုံက အလိုကျသငျ့ပငျ လညျခြောငျးကို ဖွလြှေော့ထားပေးယုံမက၊ လြှာလေးနှငျ့လညျး အဝငျအထှကျ ဖွဈနသေော လီး၏ အောကျဘကျပိုငျးကို ပတျ၍ လကျြပေးသညျ။ နူးညံ့လှသော နနျးယမုံ၏ ပါးစပျလှလှလေးထဲတှငျ လီးတဈခြောငျးလုံး ကုနျအောငျ ထညျ့ထားနိုငျသညျ့ ဖီလငျသညျ ဇှဲအတှကျတော့ ဘာနှငျ့မှကို မလဲနိုငျပေ။ သူမပါးစပျအား အရှိနျနှငျ့လိုးနသေော ဇှဲအား မိနဈပိုငျးမြှ ကွာသညျအထိ နနျးယမုံ လှတျပေးထားလိုကျ၏။\nနနျးယမုံ အနနှေငျ့ အစပိုငျးတုနျးက သူမအပျေါ ဖောကျပွနျသညျ့ လငျဖွဈသူအား ပညာပေး လကျစားခဖြေို့ရနျ ဆုံးဖွတျထားခဲ့သျောလညျး ဒီလောကျအထိတော့ ဖွဈသှားလိမျ့မညျဟု မထငျထားခဲ့။ အခုတော့ ဖွဈခဲ့သမြှကို နောကျကွောငျးပွနျဖို့ မလှယျကူတော့ပါ။ သူမအနနှေငျ့လညျး ဒီအခွအေနရေောကျလာမှ နောကျဆုတျဖို့လညျး မစဉျးစားခငျြတော့။ ရှဆေ့ကျတိုးဖို့ရနျသာ ဆုံးဖွတျလိုကျတော့သညျ။ “ဇှဲ .. နဦေး” ပွှတျဆိုသညျ့ အသံနှငျ့အတူ လီးက ပါးစပျပေါကျထဲမှ ကြှတျထှကျသှားရာ ဇှဲတဈယောကျ တကယျကို ဖီးလျအောကျသှားသညျ။ နောကျထပျ တဈမိနဈ၊ နှဈမိနဈသာ ဆကျဆောငျ့ရလြှငျ သူပွီးတော့မှာ သခြောနသေညျလေ။ “ဘာ .. ဘာဖွဈလို့လဲ မမ??” အနညျးငယျ စိတျပကျြသံနှငျ့ မေးလိုကျသညျ့ ဇှဲ .. နနျးယမုံထံမှ အဖွကွေောငျ့ နရောမှာတှငျ ထခုနျခငျြသှားပွနျသညျ။ အနညျးဆုံး တော့ လူက မခုနျမိတာတောငျ လီးတနျကွီးက ဆတျခနဲ ခုနျတကျသညျ။\n“တို့တတှေ ဖကျချ ကွရအောငျ .. ဇှဲ” “မမ .. တကယျ ပွောနတောလား” (အံ့အားသငျ့ပွီးရငျး သငျ့နရေသော ဇှဲ .. ဒီတခါတော့ သူ့မကျြလုံးတှေ ပနျးကနျပွားဝိုငျးလောကျ ကွီးသှားသညျဟု ဆိုလို့ရသညျ) “တကယျပွောနတော .. ဇှဲ .. ဒါ နောကျစရာ မဟုတျဘူး” ကွောငျတကျတကျနှငျ့ ကွညျ့နသေော ဇှဲအား ခပျငေါကျငေါကျလှမျးပွောရငျး နနျးယမုံ ဒရကျဈ(ဝတျစုံ)ရဲ့ အောကျအနားစကို လှမျးဆှဲကာ ခါးထကျသို့ မတငျသညျ။ ကွီးမားဖှေးဥသော တငျပါးကွီးနှဈဖကျသညျ ခပျသေးသေး ပငျတီက ဖုံးမထားနိုငျသညျ့နှယျ လုံးမောကျကာ ပျေါထှကျလာသညျ။ သူစိတျကူးယဉျထားသလို ဂြီစထရငျး ဝတျထားတာ မဟုတျသညျ့တိုငျ ပငျတီသေးသေးလေးက တငျပါးအထကျပိုငျးကိုသာ ဖုံးထားနိုငျသညျ့ ဆကျဆီကသြညျ့အမြိုးအစားဖွဈသညျ။\nဇှဲ၏ လီးက ဆတျခနဲ ထခုနျပွနျသညျ။ မနညျးပငျ ဖငျကြောတှကေို အမွနျရှုံ့လိုကျရပွီး လရညျမထှကျအောငျ ထိနျးထားရသညျ။ “မငျး .. သနျ့တာတော့ သနျ့တယျ နျော ..” “အာ .. သနျ့တယျ မမ .. ဒါပမေယျ့ မမ အဆငျမပွရေငျ ကနြေျာ့ဆီမှာ ကှနျဒုံးရှိတယျ” “ဒါဆို ယူလိုကျလေ .. ဘာလုပျနတောလဲ .. မွနျမွနျလုပျ … အခြိနျမရှိဘူး” “ဟုတျ .. ဟုတျ .. မမ .. လာ .. လာပွီ” ဇှဲတဈယောကျ ကမနျးကတမျး ကွမျးပွငျပျေါပုံနသေော ဘောငျးဘီကို ပွေးကောကျ၊ အိတျထဲက ပိုကျဆံအိတျကို ထုတျ၊ အိတျအလယျခေါငျက ဇဈကို ဖှငျ့ပွီး တဈခုထဲသာ ကနျြနသေညျ့ ကှနျဒုံးကို မွနျမွနျထုတျယူရသညျ။ ကှနျဒုံးအိတျထောငျ့ကို ပါးစပျနှငျ့ကိုကျကာ ဆှဲဖောကျလိုကျပွီး အစှနျးစထှကျလာသော အကွညျပွားလေးကို လီးထိပျတှငျစှပျကာ လိပျခလြိုကျသညျ။\n“နဦေး !! .. ကငျမရာနဲ့ ခြိနျရိုကျထားဖို့ မမနေဲ့ဦး” ကှနျဒုံးစှပျပွီးသညျနှငျ့ သူမနားသို့ ပွေးကပျတော့မလို ဖွဈနသေညျ့ ဇှဲအား နနျးယမုံ လှမျးသတိပေးရသညျ။ သူမ သတိပေးလို့သာ တျောတော့သညျ။ အခုအခြိနျတှငျ ဇှဲ စိတျထား၌ ကငျမရာရိုကျကူးဖို့ ကိစ်စ လုံးဝရှိမနပေါ။ စားပှဲစှနျး၌လကျထောကျကာ နရောယူထားသဖွငျ့ လုံးဝနျးပွီးထှကျနသေော ပနျးသီးပုံစံဟု တငျစားချေါဝျေါရမညျ့ တငျသားဖှေးဖှေးကွီး နှဈဖကျကသာ ကွီးစိုးထားသညျ။ “ရပွီ .. မမ” ကငျမရာကို ခပျလှမျးလှမျးရှိ အလှစိုကျ ပနျးအိုးပျေါတှငျ သှားပွေးတငျပွီးနောကျ နနျးယမုံ ဖငျပေးထားရာနရောသို့ ဇှဲ ရောကျလာသညျ။ လှနျတငျထားသော ဒရကျဈ(ဝတျစုံ)စ လိပျကာ ဖုံးနသေညျ့ ခါးကငျြကငျြလေးကို ဇှဲ လကျတဈဖကျနှငျ့ ဆုပျကိုငျရငျး၊ နောကျတဈဖကျက လီးတနျကို ထိနျးကာ စောကျဖုတျဝတှငျ တလေို့ကျသညျ။ နနျးယမုံကလညျး အလိုကျသငျ့ပငျ တငျပါးကို ကော့ကာ ကုနျးပေးထားသညျ ဖွဈရာ အရညျကွညျစို့နသေော အဝလေးနှငျ့ ကှနျဒုံးစှပျထားသော ဇှဲ၏ လီးထိပျတမေိ့သညျ။\nဇှဲ သုံးလရှေိ့သော ကှနျဒုံးက လု ပါသော အမြိုးအစားမို့ ရှညျရှညျဝေးဝေး တှေးမနတေော့ပါ။ နရောမှနျသညျကို သိသညျနှငျ့ ဖိကာ သှငျးပဈလိုကျသညျ။ (အားပါးပါး .. ကပျြလှခညျြလား) “အီး … အငျ့ … အငျ့” (နနျးယမုံ ကိုယျကလေး ဆတျခနဲတုနျ၍ ခေါငျးမော့ကာ မကျြလုံးတှေ မှေးစငျးကသြညျ) “ဒီမှာ ဘော့ဈ .. ခငျဗြားကွီးတှပွေီ့ မှတျလား … ကြုပျလုပျနတော ဘယျသူလဲဆိုတာ .. တှတေ့ယျဟုတျ .. အဲဒါ ခငျဗြား သစ်စာမရှိဘဲ ပဈထားတဲ့ မိနျးမလေ … ဟုတျပွီလား” ကွီးမားတုတျခိုငျသောလီးကွီးက သူမကိုယျတှငျးသို့ အဖုတျဝမှတဆငျ့ ပွညျ့ကပျြစှာ ဝငျလာမှုကွောငျ့ မကျြတောငျလေးမြား မှေးစငျးကသြှားသူ နနျးယမုံ .. ဇောငျ့ကွှားကွှားလသေံနှငျ့ လှမျးပွောနသေူ ဇှဲ၏ စကားမြားကွောငျ့ ခွံခုနျတဲ့လငျဖွဈသူကို မကနြေပျသညျ့စိတျတှေ ပွနျထလာပွီး သူမတငျပါးတှကေို နောကျသို့ တှနျးပို့ပဈလိုကျသညျ။\nဇှဲနှုတျဖြားမှ ကနြေပျအားရစှာ ညညျးသံနှငျ့အတူ လီးကွီးက ကဉျြးကပျြနသေော လမျးကွောငျးတလြှောကျ ပွေးဝငျသညျ။ ဇှဲ၏ ဆီးစပျနှငျ့ ဖွူဖှေးအိစကျသော တငျပါးကွီးတဈစုံ ထိကပျသှားသညျ။ “အိုး .. ရှဈ .. ကောငျးတယျ” စူးစူးရှရှအျောပွီး ကနြေပျအားရသံအပွညျ့နှငျ့ ရရှေတျလိုကျသညျ့ နနျးယမုံစကားကွောငျ့ ဇှဲပငျ အံ့အားသငျ့ပွီး အဖုတျထဲအပွညျ့ဝငျနသေော လီးကွီးအား ဘာမှမလုပျဘဲ ငွိမျနမေိသညျ။ ဇှဲကသာ ထိုသို့ ငွိမျနပေမေယျ့ နနျးယမုံကတော့ ငွိမျနခွေငျး မရှိပါ။ သူမဖငျကွီးတှကေ တုနျခါနပွေီး၊ အဖုတျအတှငျးသားတှကေမူ ဇှဲ၏ လီးကို ပတျကာရဈဆှဲနကွေသညျ။ “လိုး .. လိုးလေ .. ဇှဲ .. မမ ကို လိုး .. ဖကျချ မီ .. ပလိဈ !!” သူ့ယောကျြား စိတျဆိုးဒေါသထှကျအောငျပဲ နနျးယမုံ တမငျပွောနတောလား၊ ဒါမှမဟုတျ သူ့လီးကွောငျ့ပဲ ဆန်ဒတှေ တကျကွှလို့ လိုးခိုငျးတာလား ဇှဲ သခြောဝခှေဲမရပါ။ ဘယျလိုပဲဖွဈဖွဈ ဒီအခကျြတှအေား ဇှဲ ဂရုစိုကျမနတေော့ပါ။\nလုံးဝနျးသလောကျ တငျးရငျးအိစကျနသေညျ့ တငျပါးကွီးနှဈဖကျကို ဆုပျကာဆှဲကိုငျပွီး အားကုနျကို လိုးတော့သညျ။ လီးက စောကျဖုတျအတှငျးသားတှကေို ပှတျတိုကျပွီး ထှကျလာလိုကျ၊ ဝငျသှားလိုကျ ဖွဈနသေညျ။ တဖွောငျးဖွောငျးနှငျ့ ပွေးလှားနသေော ပဈစတငျခြောငျးနှငျ့တောငျ တူလှပသေညျ။ နနျးယမုံ တငျသားတှကေ တကယျကို ဖွူဖှေးကားစှငျ့ကာ လုံးဝနျးလှသညျ။ နောကျကနေ ဒေါ့ဂီစတိုငျလျနှငျ့ လိုးနရေသူ ဇှဲအဖို့ ဆောငျ့ခကျြတိုငျး တငျသားတှေ တုနျတကျသှားသညျ့ မွငျကှငျး၊ အရညျကွညျတှေ စိုနသေော လီးကွီး အဖုတျထဲ ပြောကျကှယျသှားသညျ့ မွငျကှငျး၊ အဆီရယျလို့ မရှိဘဲ ကြော့ရှငျးနသေော ကြောပွငျထကျတှငျ ဆံနှယျလေးတှေ လှုပျခါသှားသညျ့မွငျကှငျး .. ရမ်မကျကွှဖှယျရာ မွငျကှငျးပေါငျး မြိုးစုံကို မွငျနရေသညျ။\nသို့သျော ထိုအရာမြားထကျ ပို၍ သူ့စိတျကို ဖမျးစားထားသညျက လီးအဝငျအထှကျကို မွငျအောငျ ဆိုပွီး ဖငျသားနှဈဖကျကို လကျနှငျ့ဆုပျကိုငျပွီး ဆှဲဖွဲထားမှုကွောငျ့ ထငျထငျရှားရှားပျေါနသေော စအိုပေါကျ နီနီစူစူလေး။ နနျးယမုံသညျ သူမကိုယျသူမ ဂရုတစိုကျနှငျ့ အမွဲကြော့ရှငျးနအေောငျ ပွငျဆငျထားလို့လား မသိ။ အဖုတျနှုတျခမျးသားတှရေော ဖငျကွား ၊ စအိုပေါကျ ဘေးပတျဝနျးကငျြရော အားလုံးက အမှေးအမှငျကငျးပွီး ဖွူဖှေးသနျ့စငျနသေညျ။ အဖုတျကို အပီအပွငျ ဆောငျ့လိုးနရေငျးမှ ဇှဲတဈယောကျ ဖငျခခြငျြလာသညျ။ နနျးယမုံကို ခရြဖို့ အရေးက ဒီတဈသကျ ပွနျရခငျြမှ ရတော့မညျဖွဈရာ ကွုံကွိုကျတုနျး ရှိရှိသမြှ အပေါကျအကုနျဖှငျ့လိုကျခငျြသညျ။ “အငျး … အငျ့ .. မမ ကောငျးလာပွီ .. ဇှဲ .. ဆောငျ့ .. နာနာဆောငျ့” ကာမရမ်မကျဇောတကျကာ နနျးယမုံတဈယောကျ အပီအပွငျ ပေါကျကှဲထှကျနသေညျ။\nမိမိယောကျြားမဟုတျတဲ့ ငယျရှယျနုပြိုတဲ့ ယောကျြားသားတဈဦးက လီးကွီးကွီးနှငျ့ လိုးပေးတာ ခံနရေသညျမို့ ခံစားမှုအရှိနျကလညျး ခါတိုငျးနှငျ့ မတူ။ တဈသကျတာတှငျ မကွုံဘူးသေးသညျ့ အတှအေ့ကွုံနှငျ့ အကွီးအကယျြ ပွီးတော့ဖို့ နနျးယမုံ တဲတဲလေးသာ လိုတော့သညျ။ “အငျ .. အာ .. ဘာဖွဈလို့ ဆှဲထုတျလိုကျတာလဲ .. ဇှဲ” အရမျးကွီး ကောငျးနသေညျ့ အခြိနျတှငျ အဖုတျထဲမှ လီးဆှဲထုတျခံရသဖွငျ့ မဲ့တဲ့တဲ့ မကျြနှာလေးနှငျ့ နနျးယမုံ လှညျ့ကွညျ့ကာ မေးရှာသညျ။ စားပှဲစှနျးအား ထောကျထားသညျ့ လကျဖွငျ့ လီးတနျကွီးအား လှမျးဆှဲမညျတောငျ ပွုသညျ။ ဇှဲကာ အဆှဲမခံဘဲ နောကျသို့ ခွတေဈလှမျးဆုတျသညျ။ တငျပါးကွီး တဈဖကျကို ကိုငျထားသော လကျကိုမူ စအိုပေါကျလေးပျေါ ရှပွေီ့း လကျမနှငျ့ စူတူတူအဝလေးကို ဖိထိုးခသြညျ။ “မမ ယောကျြားက မမဖငျကို လုပျဖူးလား” “အိုး .. နိုး .. မလုပျဘူး .. မလုပျဖူးဘူး” နနျးယမုံ၏ စအိုပေါကျလေးက တငျးရငျးနသေျောလညျး ဇှဲက လကျမကို အားနှငျ့ဖိခလြိုကျသညျမို့ ထိပျပိုငျးလောကျ ဝငျသှားသညျ။\nခြှေးသီးလေးတှေ စို့နပွေီ ဖွဈသော နနျးယမုံကိုယျကလေး ဆတျခနဲ တုနျသှားပွီး လီးကို လှမျးဆှဲသောလကျကို ကမနျးကတမျး စားပှဲပျေါသို့ ပွနျထောကျလိုကျရသညျ။ ဖငျပေါကျနုနုလေးထဲသို့ ဝငျသှားသော သူ့လကျမကို အသာလေး လှုပျပေးရငျး ကငျမရာတငျထားရာဘကျသို့ ဇှဲ လှမျးကွညျ့ကာ စပျဖွီးဖွီးရုပျနှငျ့ ပွောသညျ။ “ကဲ .. ဘော့ဈ .. ဒီတဈခါတော့ နောကျဆုံးပိတျအဖွဈ ခငျဗြားကွီး တခါမှ မရောကျဘူးတဲ့နရောကို ကနြေျာ့လီးရောကျအောငျ သှားလိုကျမယျ .. ဘယျနရောလဲဆိုတာ လကျမကို မွငျတယျ မှတျလား .. မမနနျးယမုံရဲ့ ဗါဂငျြဖငျပေါကျလေးပေါ့ဗြာ .. ဟား ဟား” ဇှဲပွောနသေညျ့ စကားလုံးတိုငျးကို နနျးယမုံ ကွားပါသညျ။ ယောကျြားဖွဈသူ၏ အလုပျသမားက သူဌေးကတျောဖွဈသူ သူမကို ဖငျခဖြို့ ကွံစညျနသေညျဆိုတာ နနျးယမုံ နားလညျပါသညျ။\nသို့သျော အခုအခွအေနတှေငျ သူမ ငွငျးဆနျခငျြစိတျတဈခုမှ မရှိတော့ပါ။ အလြှံညီးညီး တောကျလောငျနသေညျ့ ရမ်မကျစိတျတှငျ၊ ဖောကျပွနျသူ ယောကျြားအပျေါ ခံပွငျးဒေါသထှကျမှုက ပေါငျးစပျလိုကျသောအခါ သူမလုပျသမြှ အမှနျဟု နနျးယမုံ ထငျမွငျနသေညျ။ ဖငျမကလို့ ဘာကွီးပဲခခြ .. ဇှဲ လုပျခငျြတာလုပျဖို့ သူမ သဘောတူသညျ။\n“လုပျ .. ဇှဲ .. မမ ဖငျပေါကျက မငျးအတှကျပဲ .. ဒါမှ ဒငျးတို့ ကောငျးကောငျးမှတျမှာ” ဖငျပေါကျထဲသို့ ဝငျနပွေီ ဖွဈသော လကျမပျေါသို့ ထှီခနဲ နအေောငျ တံတှေးထှေးခလြိုကျသညျ။ လကျမကို နှဲ့ပွီး လှုပျပေးလိုကျရာ တံတှေးမြား စိမျ့ဝငျလာသညျ။ ဖငျဝလေးက အေးခနဲ ဖွဈသှားသညျ။ နနျးယမုံ စအိုဝလေးအား အလိုလို ကြုံ့မိသညျ။ “မမ .. စိတျလြှော့ထား .. ဖငျဝကို အရမျးတငျးမထားနဲ့ ဟုတျပွီလား ..” “အငျး .. ဇှဲ .. ဖွေးဖွေးနျော” “ဟုတျ .. မမ” တံတှေးအကူအညီရော၊ ရှဲရှဲစိုနသေော အဖုတျထဲမှ ထှကျသညျ့ စောကျရညျကွညျမြား၏ အကူအညီရော ပေါငျးကာ ပွငျဆငျပွီးနောကျ လီးထိပျဖူးဝကို သခြောတသေ့ညျ။\nတအားကို ဖိသှငျးပဈလိုကျခငျြသညျ့ စိတျက မြားနပေမေယျ့၊ နောကျပေါကျကို ဆကျဆံသညျမှာ နနျးယမုံအတှကျ ပထမဦးဆုံး အကွိမျဆိုတာ ဇှဲ သိပါသညျ။ သို့အတှကျကွောငျ့ အဖုတျပေါကျထကျ မြားစှာသေးငယျသော စအိုပေါကျထဲသို့ သူ့လီးဒဈ ဝငျနိုငျဖို့ အတတျနိုငျဆုံး ကွိုးစားသညျ။ အားအရှိနျကို ၁%လောကျမှစ၍ တဈကွိမျလြှငျ ဆယျရာခိုငျနှုနျးလောကျ ထပျကာ တိုးတိုးသှားသညျ။ ရာခိုငျနှုနျး တဈရာပွညျ့ဖို့တော့ မစောငျ့လိုကျရပါ။ နနျးယမုံက စိတျကိုလြှော့ပွီး ဖငျပေါကျကို ဖှငျ့ထားပေးရာ ၇၀% ကြျောကြျောလောကျတှငျ လီးဒဈဖူးက အထဲသို့ မွုပျဝငျသှားသညျ။\n“အား … ကြှတျ … ကြှတျ ..” “ရှဈ .. အရမျးကပျြတာပဲ မမ .. သိပျကောငျးတယျ .. ဆိုးဂှတျ” တဈယောကျက နာလို့ ညညျးတာဖွဈပွီး၊ တဈယောကျကတော့ ကောငျးလှနျးလို့ ညညျးတာဖွဈသညျ။ နာတာတော့ နာနပေမေယျ့ နနျးယမုံ ရုနျးကနျပွီး ထှကျသညျတော့ မလုပျပါ။ စားပှဲစှနျးကိုသာ လကျနှဈဖကျနှငျ့ တငျးတငျးဆုပျကိုငျထားရာ သူမ၏ လကျဆဈလေးမြားသညျ အားပွုထားရသညျ့အရှိနျနှငျ့ အဖွူရောငျတောငျ သမျးလာနရှောသညျ။\n“မမ .. ဆကျသှငျးမယျနျော .. ခန အောငျ့ခံထား” အပွဈအနာအဆာဆိုလို့ အမညျးစကျတဈစကျတောငျ မရှိသညျ့ ဖွူနုဖှေးအိနသေော တငျပါးကွီးနှဈဖကျအား ပေါငျးစပျထားသညျ့ စအိုပေါကျနုနုလေးအား သူ့လီးကွီးက ထိုးခှဲကာ ဝငျရောကျနသေညျ့ မွငျကှငျးသညျ ဇှဲအတှကျတော့ ၂၀၁၅အတှကျ ကွညျ့အကောငျးဆုံးသော မွငျကှငျးသာဖွဈသညျ။ ခြော့သှငျးလိုကျ၊ ခနရပျထားလိုကျ၊ အားစိုကျကာ ထပျဖိထညျ့လိုကျနှငျ့ အခြိနျမညျမြှ ကုနျသှားမှနျး မသိ။ တျောတော့တျောသေးသညျ။ စောစောတုနျးက ပွီးခငျြသလို ဖွဈနသေော ဇှဲ .. ဖငျပေါကျထဲ လီးဝငျအောငျ ကွိုးစားနရေသဖွငျ့ ပွီးခငျြစိတျက နညျးနညျးပြောကျသှားသညျ။\nလီးအရငျးပိုငျးနှငျ့ တငျပါးဝိုငျးဝိုငျးကွီးတှေ ထိဖို့ နဲနဲလေးသာ လိုတော့သညျအခြိနျတှငျ ဇှဲ ခနနားလိုကျသညျ။ “မမ အဆငျပွလေား ..” “တဈဆို့ဆို့ကွီးနဲ့ .. နရေထိုငျရတာတော့ တမြိုးကွီးပဲ” “ဒါက အစမှတျလို့ပါ .. လီးအဝငျအထှကျဖွဈရငျ အဆငျပွသှေားမှာ .. မမ ဆှမြေိုးမသှေ့ားရစမေယျ .. ဟီး .. ဟီး” “ဆှမြေိုးမမလေ့ညျး မငျးဘော့ဈကို မရေ့ငျ ရပွီ .. ဆောငျ့တော့ကှာ” “စိတျခြ .. မမ” (လာပွီ) ဆိုပွီး အခကျြပေးသံအဆုံး၌ ဇှဲ သူ့လီးကို ပွနျဆှဲထုတျ၍ အားနှငျ့တဈခကျြ ဆောငျ့သှငျးလိုကျသညျ။ ကပျြသညျကတော့ တကယျကို ပွုတျတူနှငျ့ ညှပျထားသလား ထငျရသညျ။\nသို့သျော ထိုပွုတျတူသညျ နူးညံ့လှနျးသော ကတ်တီပါသားနှငျ့ အလားသဏ်ဌာနျ တူနပေါသညျ။ တဈခကျြခငျြး ဖွေးညငျးစှာ ပွနျထုတျလိုကျ၊ အားနှငျ့ဆောငျ့သှငျးလိုကျနှငျ့ အပြိုရညျပကျြခါစ ဖငျပေါကျလေးကို စိတျတိုငျးကြ လိုးဆောငျ့နသေညျ။ သူ့ဆောငျ့လိုကျတိုငျး ဖငျဆုံကွီး လှုပျခါသှားပွီး စအိုပေါကျလေးကတော့ အစှမျးကုနျကို ပွဲလနျလို့နသေညျ။ “အငျး … အာ့ .. ဇှဲ .. အား … အာ့ .. ဇှဲ … လုပျ .. လုပျ … အာ့” အသှငျးအထုတျမှနျလာသညျနှငျ့အမြှ နနျးယမုံ၏ ဖငျပေါကျလေးသညျ ဇှဲ၏ လီးကို ကောငျးကောငျးလကျခံလာနိုငျသညျ။ နာသေးတာတော့ နာနသေေးပမေယျ့ ထိုနာတာနှငျ့တှဲ၍ ရရှိလာသော ခံစားမှုဖီလငျကို မကျမောခုံမငျလာသညျ။ ဇှဲ၏ ဆောငျ့ခကျြနှငျ့ညီညီ သူမတငျပါးကို ကော့ကော့၍ ပေးသညျ။\nဇှဲကလညျး နနျးယမုံတဈယောကျ ဖငျအလိုးခံရတာ ဇိမျတှလေ့ာပွီဆိုသညျကို နားလညျသညျ့အလြောကျ အလြှော့မပေးတော့ဘဲ လီးကို ဆောငျ့ခကျြပွငျးပွငျးမြား သုံးကာ လိုးသညျ။ “အိုး … ရကျဈ … ဆောငျ့ … အာ့ .. အား .. မမ ပွီးတော့မယျ … ပွီး … ပွီးပွီ ..” “အား .. ဖကျချ … ထှကျ .. ထှကျပွီ” နနျးယမုံ၏ ဖငျပေါကျရော၊ အဖုတျရော ရှုံ့ပှရှုံ့ပှဖွဈကာ အကွီးအကယျြ ပွီးသှားသလို၊ ဇှဲလညျးပဲ ဖငျသားတှေ ကြုံ့ကာတုနျဝငျသှားသညျ အထိ အကောငျးကွီးကောငျးပွီး လရညျတှေ ပနျးထုတျမိသညျ။ တကိုယျလုံးရှိ အားအငျတှေ နနျးယမုံ ဖငျပေါကျလေးထဲ စီးဝငျသှားသလို ခံစားရသညျ။ “အရမျးကောငျးတာပဲ မမ ရယျ ..” နောကျဘကျနားရှိ ထိုငျခုံပျေါသို့ ခွပေဈလကျပဈ ထိုငျကာ ကသြှားရငျး ဇှဲတဈယောကျ မောပနျးသံနှငျ့ ပွောရှာသညျ။ နနျးယမုံကလညျး အသကျကို မှနျမှနျဖွဈအောငျ တဟငျးဟငျးနှငျ့ ရှူနရေငျးမှ သူ့ကို လှမျးကွညျ့ရငျး ယဲ့ယဲ့လေး ပွုံးပွသညျ။\n“မမလညျး အရမျးကောငျးသှားတယျ .. ဇှဲ” “……” ဘာပွောရမှနျး မသိဘဲ ဇှဲ ငွိမျနစေဉျမှာပငျ နနျးယမုံက အံ့သွဖှယျရာ အပွုအမူတဈခုကို ပွုလုပျလိုကျသညျ။ ဇှဲ ရှတှေ့ငျ ဒူးထောကျကာ ထိုငျလိုကျပွီး အခုထကျထိ မခြှတျရသေးသော ကှနျဒုံးကို လိပျကာ ခြှတျယူလိုကျသညျ။ လရညျတှေ ပွညျ့နသေော ကှနျဒုံးကို လကျဖဝါးပျေါတှငျကာ ခနကွညျ့ပွီးနောကျ မူနှဲ့နှဲ့နှငျ့ ပွုံးပွသညျ။ ထို့နောကျတှငျ ခြှဲကြိကြိဖွဈကာ ကနျြခဲ့သော သူ့လိငျတနျအား လကျနှငျ့စုပျကိုငျပွီး အပျေါအောကျ လြှာနှငျ့ လကျြပေးသညျ။ ဇှဲတဈယောကျ ထိုငျနရောမှ ဖငျကွီး ကွှမတကျအောငျပငျ မနညျး သတိထားနလေိုကျရသညျ။\nစိတျကနြေပျသညျအထိ လကျြပွီးသှားလို့ နနျးယမုံက နောကျဆုံးပိတျအနနှေငျ့ သူ့လီးထိပျအား ပွှတျခနဲနအေောငျ နှုတျခမျးလေးနှငျ့ နမျးပွီး လှတျပေးလိုကျသညျတှငျ ဇှဲ၏ လီးက ပွနျ၍တငျးမာစတောငျ ပွုနသေညျ။ “အိုကေ .. ဒီလောကျဆို ကငျမရာကို ပိတျလိုကျလို့ရပွီ .. မမတို့ ဟိုသစ်စာဖောကျနှဈယောကျကို တုံ့ပွနျလကျစားခဖြေို့ ကောငျးကောငျးကွီးလုံလောကျနပွေီ ထငျတယျ .. သခြောတယျ ဒငျးတို့တော့ မမတို့ကို ဂြဲလကျဈဖွဈယုံမက ဒါတှမွေငျရငျ ဆှဆှေ့ခေု့နျအောငျ ဒေါသထှကျနကွေမှာ ..” ဒျေါနနျးယမုံက တကျကွှစှာ ပွောနသေလောကျ ဇှဲကတော့ ပွုံးဖွီးဖွီးနှငျ့ ခေါငျးညိတျပွယုံသာ တတျနိုငျတော့သညျ။\nအခု ရိုကျကူးထားသညျ့ ဓါတျပုံတှနှေငျ့ ဗှီဒီယိုကို ဦးမိုးလုံးဟိနျး မွငျလြှငျ သခြောတာကတော့ သူအလုပျပွုတျမှာ ဖွဈပါသညျ။ သို့သျော သူပွုလုပျခဲ့သညျ့ ကိစ်စမှနျသမြှကို ပွနျစဉျးစားကွညျ့လြှငျ ဇှဲအနနှေငျ့ အလုပျပွုတျမညျ့ကိစ်စအား လုံးလုံးကို ခေါငျးထဲထညျ့မနတေော့ပါ။ ဘော့ဈဖွဈသူ ကတိပေး ပွောထားခဲ့သညျ့ လကုနျလြှငျရမညျ့ ဘောနပျဈကိုလညျး မလိုခငျြတော့ပါ။ ဦးမိုးလုံးဟိနျးက ပေးမညျ့ဘောနပျဈထကျသာသညျ့ အကြိုးအမွတျကို သူ့ရဲ့အရမျးကိုဆကျဆီကပြွီး၊ အရမျးကို လှပသညျ့ မိနျးမဖွဈသူထံမှ ရရှိခဲ့သညျ မဟုတျပါလား …ပွီးပါပွီ။\nမမ .. ဓါတ်ပုံရိုက်တာတော့ ဟုတ်ပါပြီ .. ဒါပေမယ့် .. ကျနော့် အလုပ်က ..” “နိုး .. နိုး .. စိတ်မပူနဲ့ .. ဇွဲ .. မမတာဝန်ယူတယ် .. မင်းရဲ့ဘော့စ် မင်းကို လက်ညိုးနဲ့တောင် မထိစေရဘူး” ရဲရဲကြီး အာမခံနေသော ဒေါ်နန်းယမုံကြောင့် ဇွဲ ပုခုံးတစ်ချက်သာ တွန့်ပြလိုက်သည်။ ဟုတ်သည်လေ။ သူမက ဒီလိုပြောမှတော့ ဘာဂရုစိုက်စရာ လိုနေသေးသနည်း။ နောက်ပြီး အခုအခြေအနေတွင် အလုပ်ပြုတ်မည့်ကိစ္စထက် မမဟု သူမကိုယ်သူမ သုံးနှုန်းနေသော ဒေါ်နန်းယမုံ .. လက်စားချေရန်ဆိုသော ခေါင်းစဉ်နှင့် ဘယ်လောက်အထိ လုပ်ဆောင်ချင်သည့်အချက်ကို ပိုစိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ “ဟုတ်ကဲ့ .. ဒါဆို … ကျနော်တို့ ဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမှာလဲ ..” “အင်း .. ဟုတ်သားပဲ … ဒီလိုလုပ်မယ် .. တို့နှစ်ယောက် ဖက်ထားတာနဲ့ စကြတာပေါ့” “အိုကေ .. မမ” ဒေါ်နန်းယမုံ ပေးလိုက်သော ကင်မရာကို ထိုင်ရာမှ ထ၍ လှမ်းယူလိုက်သည်။\nဇွဲနှင့် နန်းယမုံ .. ဦးမိုးလုံးဟိန်း၏ ခန့်ညားလှသော ရုံးခန်းအတွင်းမှ သစ်လွင်လှသော စားပွဲကြီး၏ အစွန်းတွင် အတူတူရပ်မိသွားသည်။ နန်းယမုံတော့ ဘယ်လိုနေသည် မသိ .. ဇွဲကတော့ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကုလားဘုရားပွဲ လှည့်နေသလိုကို ခံစားနေရသည်။ အဲယားကွန်းအသံ တိုးတိုးလေးသာ မြည်နေသော အလုံပိတ်ရုံးခန်းထဲတွင် သူ့ရင်ခုန်သံ တဒုန်းဒုန်းက အတော်ပင် ကျယ်လောင်လှသည်။ နန်းယမုံ ကြားသွားမှာတောင် စိတ်ပူရသည်။ “ဒီလောက်ဆို ရမလား .. မမ” ကင်မရာကိုင်ထားသော ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဆယ်ဖီရိုက်လို့ရအောင် ဇွဲ ပြင်လိုက်သည်။ ရင်သားထွားထွားတွေ မို့တက်လာသည်အထိ နန်းယမုံက အသက်ကိုရှူလိုက်ရင်း ဇွဲအနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။ သင်းပျံ့သော အကောင်းစား ရေမွှေးနံ့က စောစောကထက် ပို၍ နီးကပ်စွာ ဇွဲထံပါးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ “ရပြီ .. ရိုက်တော့” ကိုယ်ချင်းထိကပ်သွားမှုနှင့်အတူ သူ့ခါးကို လာဖက်လိုက်သည့် နန်းယမုံကြောင့် လက်မြှောက်ကိုင်ထားသော ကင်မရာဘက်ကို ဇွဲ ကြည့်နေဖို့ သတိမေ့သွားသည်။\nနီးကပ်လာသည့် မျက်နှာဖူးဖူးလှလှလေးအား ယောင်ယမ်း၍ ငေးမိသွားပြီးနောက် ကင်မရာခလုတ်ကို ကိုင်ထားသော လက်ညိုးက အလိုအလျောက် နှိပ်မိသွားသည်။ “ကလစ်” “ရိုက်ပြီးပြီလား .. ပြဦး” သူ့လက်ထဲမှ ကင်မရာကို ဆွဲယူသွားတော့ ဇွဲ ယောင်တောင်တောင်နှင့် ပေးလိုက်၏။ နန်းယမုံ ဗီဒရိုမျက်နှာပြင် ကို အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် ဘေးစောင်းအနေအထားနှင့် မြင်နေရသော သူမအား ခိုးကြည့်မိသည်။ ဇွဲက နန်းယမုံထက် စာလျှင် ခေါင်းတစ်လုံးစာလောက် အသာလေး မြင့်နေလေရာ၊ ဖျဲသီး (ဖရဲသီး) လို့ တင်စားခေါ်ဆိုလို့ရမည့် ရွှေရင်ထွားထွားတွေ၏ အထက်ပိုင်းကို အသက်ရှူမှားဖွယ် မြင်နေရသည်။ “အဆင်မပြေသေးဘူး .. ဇွဲ .. ဒီလောက်နဲ့တော့ မမတို့နှစ်ယောက်က အတွဲနဲ့ တူမနေဘူး ..” “ဒါ .. ဒါဆို .. ဟိုလေ .. ကျနော်တို့ နှစ်ယောက် နမ်းနေတဲ့ ပုံဆိုရင်ကော” ချောချောငယ်နှင့်တုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားမိသည့် ဇွဲ .. အရဲစွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ နန်းယမုံက ကြည်လင်လှသည့် မျက်ဝန်းနက်နက်လေးများနှင့် သူ့ကို အခုမှ မြင်ဖူးသည့် လူတစ်ယောက်လို စိုက်ကြည့်သည်။\nဇွဲ ရင်ထဲ ရှိရှိသမျှ တန်ခိုးရှင်တွေကို တမိပြန်သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် အချိန်ကြာသွားတော့မှ ဇွဲ အဆိုကို လက်ခံသည့်နှယ် နန်းယမုံ ခေါင်းလေးညိတ်ပြသည်။ သူမလက်ထဲ ကိုင်ထားသော ကင်မရာကို ဇွဲအား ပြန်ပေးလိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား ကိုယ်ချင်း ပြန်ပူးကပ်သွားသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပထမတစ်ခါလို ဘေးတိုက်အနေအထားနှင့် မဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထားနှင့် ဖြစ်သည်။ ဇွဲတစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသလို၊ သူ့ကံကြမ္မာကိုလည်း အံ့သြမိသည်။ ဤဘဝတစ်သက်တာတွင် ဘော့စ်ရဲ့ သရဖူမယားဖြစ်သူ ဒေါ်နန်းယမုံအား နမ်းရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားခဲ့ပါ။ ဇွဲ၏ ခေါင်းက ရှေ့တိုးရင်း ငုံ့ကျသွားသလို၊ နန်းယမုံ၏ မျက်နှာလေးက မော်ပေးရင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။\nခြေတစ်လှမ်းချင်း တိုးလှမ်းလိုက်ကြသည့် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး .. မျက်နှာချင်း မထိခင် နန်းယမုံ၏ မောက်ထွက်နေသော ရင်ဆိုင်တွေနှင့် ဇွဲရင်ဘတ် အရင်ဦးဆုံး ပွတ်တိုက်မိသည်။ ထို့နောက်မှ နှစ်ဦးသား နှုတ်ခမ်းများ ဖြေညင်းစွာ ထိတွေ့သွားသည်။ (အင်း) စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ လည်ချောင်းထဲက လျှံထွက်လာသော ညည်းသံကို အပြင်မရောက်အောင် ဇွဲ တော်တော်ထိန်းလိုက်ရသည်။ ကင်မရာကိုင်ထားသော တုန်ယင်နေသည့် လက်အား ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ဓါတ်ပုံတစ်ပုံကို မြန်မြန်ရိုက်လိုက်သည်။ ကလစ်ဆိုသော အသံကြားတော့ နန်းယမုံက နောက်သို့ အမြန်ပြန်ဆုတ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် လူချင်း ပြန်ကွာသွားသည်။\n“ပြပါဦး .. မမကို” “ဟုတ်” ကင်မရာကို ယူလိုက်သည် မဟုတ်ဘဲ ဇွဲဘေးနားကနေသာ လှမ်းကြည့်သဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက် လူချင်းပြန်ပူးသည်။ ဇွဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတိပေးရင်း ဗီဒရိုမျက်နှာပြင် ကိုသာ နန်းယမုံကြည့်သလို လိုက်ကြည့်သည်။ တကယ်ကို သူနှင့် နန်းယမုံ နှုတ်ခမ်းတွေက ထိတွေ့ပူးကပ်နေသည်။ သို့သော် တစ်ခုခု လိုအပ်နေမှန်း ကြည့်လိုက်တာနှင့် သိသာနေပြန်သည်။ “ဆိုးတော့ မဆိုးဘူး .. ဒါပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ ဒင်းတို့ ဂျဲလက်စ် မဖြစ်လောက်ဘူးနဲ့ တူတယ် .. မမတို့ ပိုပြီး ပက်စ်ရှင် လိုမလား မသိဘူး” “ဟုတ်တာပေါ့ မမ” “ဒါဆို .. ထပ်စမ်းကြည့်ရအောင်” ဒီတစ်ခါတော့ ဇွဲတစ်ယောက် နောက်တွန့်မနေတော့ပါ။ စောစောတုန်းကတော့ ဒေါ်နန်းယမုံကို သူဌေးကတော်ဆိုသော အရှိန်အဝါနှင့် ရှိန်နေခဲ့သည်။\nအခုတော့ ဇွဲ စိတ်ထဲတွင် ဒီအတွေးတွေ မရှိတော့ပါ။ သူ့ကံ ဘယ်လောက် ထပ်ကောင်းနိုင်ဦးမလဲဆိုတာကို လက်တွေ့ စမ်းချင်လာသည်။ နန်းယမုံ အနားတိုးလာသည်တွင် သူကပင် လက်ဦးအောင် သူမခါးလေးအား လှမ်းဆွဲပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို သာသာလေး ဖိနမ်းပစ်လိုက်သည်။ ချိုမြသင်းရီသော အနမ်း၏ အရသာက နန်းယမုံ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ တဆင့် ဇွဲ ကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်။ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေသော နန်းယမုံ၏ ကိုယ်လေးက တောင့်တောင့်လေး ဖြစ်နေသည်ဆိုတာကို ဇွဲ သတိထားမိသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွန့်ကာ မခိုးမခန့်ပြုံးလိုက်ပြီး ထိကပ်ထားသော နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားတွင် သူ့လျှာလေးအား ထိုးထည့်လိုက်သည်။ “အင်” ဆိုသော အသံလေး ကြားလိုက်ရပြီး သူ့လျှာက နန်းယမုံရဲ့ နှုတ်ခမ်းလွှာနှစ်ဖက်ကို ဖြတ်သန်းပြီး ပါးစပ်လှလှထဲ ရောက်သွားသည်။ နန်းယမုံ ကိုယ်ကလေး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားပြီး ဇွဲ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်သည်။\nအလိုက်သင့်ပင် သူလွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် နှုတ်ခမ်းချင်း မကွာသေးခင် သူမလျှာလေးအား သူ့လျှာနှင့် တစ်ချက်ရအောင် လှမ်းပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ “ရ .. ရပြီထင်တယ်” အနည်းငယ် အသက်ရှူမမှန်သည့် အသံနှင့် နန်းယမုံ ဇွဲအား လှမ်းပြောသည်“နမ်းတာတော့ ရပြီ .. မမ ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ” ကင်မရာ စကရင်ထဲက အရအမိ ရိုက်ထားသော ပုံကို ဇွဲ လှမ်းပြသည် “မမ မပြောတတ်ဘူး .. ဇွဲ” နန်းယမုံ၏ မျက်လုံးတွေက စိတ်ရှုပ်ထွေးဟန်နှင့် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေရှာသည်။ သူမကို လိုက်ကြည့်နေသော ဇွဲကိုတောင် တန်ပြန် မကြည့်နိုင်ရှာ။ နန်းယမုံ၏ အကြည့်က စားပွဲပေါ်တွင် တင်နေသော ဓါတ်ပုံများကို ငေးကြည့်သွားမိသည်။\nထိုခဏတာအတွင်း သူမ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်မျိုးစုံ လင်းလက်သွားသည်။ “မမ စိတ်မဆိုးဘူးဆိုရင် ကျနော် အကြံတစ်ခုပေးမယ် .. ” “ပြော .. ဇွဲ .. ဘာလဲ ??” “မမ ဝတ်စုံရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို ခန ဖယ်လိုက်ပါလား” ဒီစကားကြောင့် နန်းယမုံ၏ လက်က သူ့ပါးပေါ် ဖြောင်းခနဲ ကျလာမလားဟု ဇွဲ ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ သို့သော် သူထင်သလို မဖြစ်ပါ။ နန်းယမုံ၏ ပုံစံက တွေဝေတွန့်ဆုတ်နေဟန်သာ ရှိသည်။ မထူးတော့သည့်အဆုံး ဇွဲလည်း ဆေးတစ်လုံးလောက် ထပ်ထိုးပေးလိုက်သည်။“ဘော့စ်နဲ့ ချောချောငယ်တို့ကို ပိုပြီး ဆွေ့ဆွေ့ခုန်တဲ့အထိ ဒေါသထွက်စေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နမ်းတဲ့အဆင့်ထက် ပိုမှ ဖြစ်မယ် .. မမ” ဇွဲ၏ ဒီစကားက တော်တော် တာသွားပါသည်။\nအထူးသဖြင့် ဘော့စ်နှင့် ချောချောငယ်ဆိုသော အသုံးက နန်းယမုံ၏ စိတ်ကို ဆွပေးလိုက်ဟန်ရှိသည်။ တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ဟန်နှင့် ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ ညိတ်ပြရှာသည်။ “ဟုတ်တယ် .. မင်းဘော့စ်က မမ ရင်သားတွေကို သိပ်ကြိုက်တာ .. တခြား ယောက်ျားတစ်ယောက်သာ ဒါတွေကို ထိတွေ့နေတယ်ဆို သေချာပေါက် ဒေါသထွက်လို့ နေရာမှာတင် နှလုံးရပ်သွားနိုင်တယ် .. ကောင်းပြီလေ .. မင်းပြောသလို လုပ်ကြတာပေါ့” လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်ကသာ ဒီစကားကို ဇွဲကြားမည်ဆိုလျှင် ပျော်လွန်းလို့ ထပဲခုန်မိမလား၊ နောက်ကျွမ်းတွေဘာတွေပဲ ထိုးမိမလား မသိ။ အခုတော့ ရင်ထဲအပျော်စိတ်ကို မျက်နှာပေါ် တက်မလာအောင် မနည်းထိန်းနေရသည်။ ထိုသို့ မိမိခံစားချက်ကို ရုပ်တည်ကြီးနှင့် ထိန်းသိမ်းရသည်မှာလည်း ကြီးစွာသော ဒုက္ခဆိုသည်ကို စာဖတ်သူလည်း ဇွဲနေရာရောက်လျှင် နားလည်နိုင်ပါလိမ့်မည်။ ဇွဲတစ်ယောက် နေရာကနေ တုတ်တုတ်မျှကို မလှုပ်မိပါ။\nသေချာသာ ကြည့်လျှင် သူ့တကိုယ်လုံးတွင် လှုပ်ရှားနေသာ အရာသည် နန်းယမုံ၏ လက်ကလေးများ လှုပ်ရှားရာသို့ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများသာ ရှိနေပေသည်။ လည်တိုင်ကျော့ကျော့တွင် ပတ်ထားသော ပုဝါ ၏ အစနှစ်ဖက်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်နှင့် ရင်သားမို့မို့များအား စည်းနှောင်ထားသော အဖြူရောင်ဘရာက အပြင်ကို ထင်းထင်းလင်းလင်းပင် ထွက်လာသည်။ နန်းယမုံသည် ခေတ်မှီလွန်းလှသည်ကို ဒီနေရာတွင် ဇွဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ဝတ်ထားသော ဘရာသည် ဇာလွှာများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံဆန်းဘရာမျိုးဖြစ်သည်။ ဘရာတစ်ခုလုံးတွင် ဇာလွှာများက အများစု ဖြစ်သဖြင့် နို့လုံးဖွေးဖွေးတွေကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်နှင့် မခြားပါ။ နို့သီးခေါင်းလေးများကို မမြင်ရသည့်တိုင် ပန်းနုရောင် နို့ကွင်းဝိုင်းလေးများကိုတော့ ရိုးတိုးရိတ်တိတ် မြင်နေရသေးသည်။ “ဝိုး !!” (အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဇွဲ ရေရွတ်မိသွားသလို၊ လက်ထဲကိုင်ထားသော ကင်မရာ၏ ခလုတ်ကိုလည်း ကလစ်ခနဲ မြည်အောင် နှိပ်မိသည်) “ဝိုး လုပ်မနေနဲ့ … ဇွဲ .. လက်နဲ့ကိုင်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ မြန်မြန်လာရိုက်” ဘာပြောကောင်းမလဲ။\nဒါမျိုးတော့ ဇွဲတို့အတွက် နှစ်ခါပြန် ဖိတ်ခေါ်နေစရာမလို။ မသိမသာတုန်နေသော လက်တွေနှင့်ပင် ရင်သားဖွံ့ဖွံ့ထွားထွား တစ်ဖက်ကို ဘရာပေါ်ကနေ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ကြီးမားသလောက် အိစက်နွေးထွေးသည့် အထိအတွေ့က သူ့လက်ဖဝါးပြင်ပေါ်သို့ ကူးစက်ကာ ရောက်လာသည်။ နန်းယမုံ၏ နို့လုံးကြီးတစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားရင်း ဇွဲ ကျန်သည့်လက်တစ်ဖက်နှင့် ဓါတ်ပုံတွေ တဖြတ်ဖြတ် ရိုက်သည်။ စိတ်ထဲမှလဲ ဘာဖြစ်လို့ ဘော့စ်က ကင်မရာထောက်တံကို သိမ်းမထားတာလဲဟု လှမ်းအပြစ်တင်လိုက်သေးသည်။ ထောက်တံသာ ရှိလျှင် ကင်မရာကို အော်တိုချိန်ထားလိုက်ယုံသာ၊ ဒါဆို သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးနှင့် ဖျဲသီးအရွယ်ရှိသည့် နို့လုံးဖွေးဖွေးကြီးတွေကို အားရပါးရ ကိုင်တွယ်လို့ရမှာဖြစ်သည်။\nနန်းယမုံ၏ နို့လုံးတွေကလည်း တကယ်ကို သဘောကျချင်စရာကောင်းပါသည်။ ဇွဲ၏ လက်တစ်ဖဝါးတောင် ကောင်းကောင်း မအုပ်နိုင်ချင်။ နူးညံ့မှုနှင့်အတူ အိတင်းမှုကလည်း ထပ်တူတွဲ၍ ရှိနေသည်။ တော်တော်တော့ ဖော်ပြရခက်သော အတွေ့ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအတွေ့က တပ်မက်မောဖွယ်ရာ အပြည့်လည်း ဖြစ်နေသဖြင့် ဇွဲတစ်ယောက် ကိုင်ထားလျက်က မသိမသာပင် ညှစ်မိသွားသည်။ နန်းယမုံ ကိုယ်က တွန့်သွားပြီး ဘရာပေါ်က သူ့လက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ “ဓါတ်ပုံတွေပြဦး .. ဇွဲ” မလွှတ်ချင်လွှတ်ချင်နှင့် လွှတ်ပေးလိုက်ရသည့် ဇွဲ .. ကင်မရာကို ထိုးပေးလိုက်သည်။ နန်းယမုံက ကင်မရာကို ကြည့်နေခိုက်၊ သူ့မျက်လုံးတွေကမူ နို့လုံးအိအိကြီးတွေထံပါးမှ တစ်ချက်ကလေးမှ မလွှဲ။ မျက်တောင်တောင် ခတ်မိရဲ့လား မသိ။ ကင်မရာကို ဇွဲလက်ထဲ ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် နန်းယမုံက အလုပ်စားပွဲကြီးနားသို့ ကပ်သွားသည်။\nဝတ်စုံ၏ အပေါ်စနှစ်စကိုလည်း လည်တိုင်မှာ ပြန်ပတ်လိုက်ရာ ဇွဲ အလွန်အမင်း တပ်မက်နေသော ရွှေရင်ဖွေးဖွေးကြီးတွေက သူ့မြင်ကွင်းမှ ပျောက်သွားသည်။ ကလေးငယ်တစ်ယောက် သကြားလုံးဗူးပျောက်သွားသလို ဇွဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟုတ်သည်လေ။ ဒီအလုံးဖွေးဖွေးကြီးတွေကို အားရပါးရမှ မနယ်ရသေးတာ ..။ “ကျ .. ကျနော်တို့ ပြီးပြီလား မမ” မနေနိုင်တော့သည်အဆုံး သူ့ကို ကျောပေးကာ ထားသည့် နန်းယမုံကို နောက်ကနေ လေသံတိုးတိုးလေးနှင့် မေးမိသည်။ နန်းယမုံက ဇွဲကို ချက်ချင်း ပြန်အဖြေမပေးပါ။ စားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေသော ဦးမိုးလုံးဟိန်းတို့အတွဲ၏ ဓါတ်ပုံတွေကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။\nတအောင့်နေမှ “မပြီးသေးဘူး .. ပြီးဖို့ အဝေးကြီးလိုသေးတယ် .. ဇွဲ” “….” “ဇွဲ .. အဲဒီ ကင်မရာနဲ့ မူဗွီရိုက်လို့ရလား” “ရတယ် .. မမ” (နန်းယမုံ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေးနေသည်ကို ဇွဲ မခန့်မှန်းမိပေမယ့် ချက်ချင်းခေါင်းညိတ်ကာတော့ အဖြေပေးလိုက်သည်) “အိုကေ .. ကောင်းတယ် .. ဒါဆို အခုစပြီး ရီကော့လုပ်လိုက်” ပြောပြီးသည်နှင့် နန်းယမုံက ဇွဲရှေ့သို့ လျှောက်လာသည်။ သူမဘာလုပ်မှာလဲဆိုတာ မသိခင်မှာပင် သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်၍ ထိုင်ချလိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။ အံ့အားသင့်ပြီး ဇွဲ ငုံ့ကြည့်မိခိုက် နန်းယမုံ၏ သွယ်ပြောင်းသော လက်တစ်စုံက ဘောင်းဘီခါးပတ်ခေါင်းအား လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။\n“မ .. မ .. ဘာလုပ်မလို့လဲ” “မေးမနေနဲ့ … မင်း .. မင်းကောင်မ အတွက် ပြန်တုံ့ပြန်ချင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား” “အာ .. ဟုတ် … အိုကေ” ကင်မရာကို ကိုင်ထားရင်းနှင့် ဇွဲ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် ရပ်ပေးနေလိုက်သည်။ လှုပ်ရှားစရာ ရှိသမျှ နန်းယမုံကသာ ဦးဆောင်၍ ပြုလုပ်သည်။ ဘောင်းဘီက သူ့ခြေရင်းတွင် ပုံသွားသောအခါ နန်းယမုံလက်က ဖောင်းဖောင်းကြီးဖြစ်နေသော အတွင်းခံဆီသို့ ရောက်လာသည်။ ဇွဲ .. ကင်မရာကို ဗွီဒီယိုသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး စတင် ရိုက်ကူးသည်။ အရင်ဆုံး ကင်မရာမြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်လာတာက ဖြူဖွေးသွယ်တန်းသော လက်ကလေး၊ ထိုလက်ကလေးရဲ့ လက်သူကြွယ်နေရာတွင်တော့ တလက်လက်တောက်နေသော စိန်လက်စွပ် .. နန်းယမုံရဲ့လက်ထပ်လက်စွပ်၊ ဖောင့်ဖယောင်းပမာ လှပသော သူမရဲ့လက်ချောင်းကလေးများနှင့် ထိစပ်နေသည်က အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်က သူ့လီးကြီး။ ဇွဲတစ်ယောက် နားထင်တွေ ရှိန်းခနဲ ဖြစ်လာသည်အထိ ခံစားလိုက်ရသည်။\n“အိုး .. အမေ့ !!” ယောက်ျားတွေ၏ လိင်အင်္ဂါနှင့် ပတ်သက်ပြီး နန်းယမုံ မည်မျှ အတွေ့အကြုံရှိသည်တော့ မသိ။ သူ့လီးအား ဘောင်းဘီကြိုးကို ဖယ်၍ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်တွင် ယောင်ယမ်း၍ ရေရွတ်လိုက်သံလေးကမူ ဇွဲအတွက် နားဝင်ချိုလှသည်။ စာတွေမှာ ရေးထားသည့်အတိုင်းသာဆိုလျှင် ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ် ပြန်ဆိတ်ကြည့်ရမည့်ကိန်း။ ဒါအိပ်မက်များလား .. ကိုယ်တိုင်မြင်နေရသည့် ကိုယ့်မျက်လုံးတွေကိုတောင် မယုံနိုင်ပါ။ တကယ်ကို မိုက်သည့်၊ ဆက်ဆီကျလှသည့် မမလှလှ နန်းယမုံ၏ လက်ထဲတွင် သူ့လီးက ရောက်ရှိနေသည်။ “မမ မျက်နှာကို ပါအောင် ရိုက်ဦး .. အဲဒီတော့မှ မင်းလီးကို ကိုင်ထားတာ မမဖြစ်မှန်း ဒင်း သိမှာ” လီးကိုကိုင်၍ ဖြေးဖြေးသာသာ ဆုပ်စွဲနေသော လက်ကစ၍ တဖြေးဖြေးခြင်း ကင်မရာကို နန်းယမုံ၏ မျက်နှာရှိရာသို့ ရွှေ့သွားသည်။\nနန်းယမုံ၏ လှပသော မျက်ဝန်းတွေထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်တွေ လဲ့ဖြာနေသည်။ သူမ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာကို ဇွဲ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ အချိန်မအားပါ။ အပေါ်စီးကနေပြီး လှမ်းမြင်နေရသော နို့လုံးဖွေးဖွေးတွေ၏ ထိပ်ပိုင်းအား ကင်မရာကို ဆွဲ၍ လှမ်းချိန်လိုက်သည်။ “အား .. ရှစ် .. ကောင်းတယ်” မာကြောနေပြီဖြစ်သော လီးတန်ကို လက်တစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးနေရာမှ၊ နန်းယမုံက ကျန်နေသည့် လက်တစ်ဖက်နှင့် သူ့ဂွေးဥတွေကို ရွရွလေး လှမ်းကိုင်သည်။ လက်ဖဝါးလေးထဲတွင် ထည့်ပြီး လက်ချောင်းလေးများဖြင့် မာဆက် လုပ်သလို နှိပ်နယ်ပေးသောအခါ ဇွဲတစ်ယောက် မျက်လုံးများ မှေးကျသည်အထိ ဖီလင်တက်သွားသည်။ ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကင်မရာ မကိုင်ထားသည့်လက်နှင့် နီးစပ်ရာ နို့ကြီးတစ်လုံးကို လှမ်းဆွဲမိ၏။\n“အိုး !!” “ဆောရီး .. မမ” “ရတယ် .. ကင်မရာကို သေချာကြည့်ဦး” “ဟုတ် .. မမ သေချာရိုက်ထားတယ်” ခံစားမှုဖီလင်နောက်သို့ မျောသွားသည့် ဇွဲ .. နန်းယမုံ၏ သတိပေးသံကြောင့် ကင်မရာကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်ထိန်းကိုင်လိုက်သည်။ အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်သူနှင့် အပေါ်ကို မော့ကြည့်နေသော နန်းယမုံ အကြည့်ချင်းဆုံသွား၏။ သူကြည့်နေခိုက် နန်းယမုံတစ်ယောက် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်ကို သတိထားမိသည်။ “ဇွဲ .. မနက်ကတုန်းက မင်း ရေချိုးလာခဲ့တယ် မှတ်လား” “ဟုတ်တယ် .. မမ … ဘာဖြစ်လို့လဲ” (သူ့ကိုယ်ကများ အနံ့အသက် ထွက်နေလို့လားဟု ဇွဲ တွေးမိသည်။ သို့သော် သူ့အတွေးမှားသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်လေသည်) “မိုး .. လုံး .. ဟိန်း .. ကျမ လုပ်သမျှကိစ္စတွေ အားလုံးဟာ ရှင့်ကြောင့်ဖြစ်လာတာ .. ရှင့်အပြစ်တွေကြီးပဲ” ကင်မရာကိုကြည့်ကာ ပြောသော ထိုစကားအဆုံးသတ်နှင့်အတူ နန်းယမုံ၏ နှုတ်ခမ်းလှလှလေးက ဟသွားပြီး လျှာနီနီချွန်ချွန်လေးက ထွက်လာကာ ဒစ်လုံးကြီးကို လှမ်းလျက်သည်။ ဒစ်ထိပ်နှင့် စိုစွတ်သော လျှာထိပ်လေး ထိမိမှုက နန်းယမုံလက်ထဲရှိ လီးတန်ကို ထောင်းခနဲ ရုန်းထစေသည်။\nထိပ်ဖူးဝတွင် စို့ထွက်နေသော အရည်ကြည်လေးက နန်းယမုံ၏ လျှာဖျားလေးတွင် တွဲခို၍ ပါသွားသည်။ “ကောင်းတယ် .. မမရယ် .. ကောင်းတယ် .. လျက် လျက်ပေးပါဦး” ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် မာနေပြီဖြစ်သော လီးတန်ကြီး၏ အရင်းပိုင်းကို လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် လွတ်ထွက်နေသည့် ထိပ်ပိုင်းတလျှောက် နန်းယမုံ၏ လျှာနီနီလေးက ရွေ့လျားနေသည်။ အောက်ဆင်းသွားလိုက်၊ အပေါ်တက်လာလိုက်နှင့် အစုန်အဆန် လှုပ်ရှားပြီးနောက်၊ ထိပ်ဖူးလုံးကြီးဆီ ပြန်အရောက်တွင် ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဟ၍ ငုံ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကို ဖိချလိုက်သည်တွင် နူးညံ့သောနှုတ်ခမ်းလေးများကို တွန်းတိုက်၍ လီးဒစ်က ပါးစပ်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ “အား .. အရမ်းကောင်းတယ် … မမ” ပြွတ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လီးထိပ်က နန်းယမုံ ပါးစပ်အတွင်းမှ ပြန်ထွက်လာသည်။\nလီးကို ၉၀ဒီဂရီထောင်မတ်နေအောင် ကိုင်ထားရင်း လက်ဖဝါးနှင့်ဆုပ်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးသည်။ မျက်နှာလှလှလေးက မော့တက်လာပြီး ဇွဲအား ထင်မှတ်မထားသည့် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။ “မမနဲ့ မင်းကောင်မ .. ဘယ်သူစုပ်ပေးတာ ပိုကောင်းလဲ” ဇွဲ၏ အသိအာရုံတွင် လောလောဆယ် ကြီးစိုးထားသည်က နန်းယမုံသာ ရှိသဖြင့် သူ့ကောင်မဆိုသော ရည်ညွှန်းချက်ကို မနည်းတောင် ပြန်စဉ်းစားလိုက်ရသည်။ နောက်တော့မှ ချောချောငယ်ကို ပြောမှန်းသိလိုက်သည်။ ချောချောငယ်ရဲ့ အစုပ်အမှု (ဘလိုးဂျော့)က ဘယ်လောက်ကောင်းသည်မှန်း ဇွဲ မသိ။\nသို့သော် နန်းယမုံ၏ ဘလိုးဂျော့က မတရားကောင်းနေသည်မှန်းတော့ ဇွဲ သိနေသည်။ “မမက ပိုကောင်းတာပေါ့” (ဇွဲ စိတ်ထဲမှာတော့ သေချာသိအောင် နှစ်ယောက် ပြိုင်တူ စုပ်ပေးတာ ခံရလျှင် ကောင်းမည်ဟု ဖြတ်ခနဲ တွေးလိုက်သေးသည်) နန်းယမုံကတော့ ဇွဲ၏ အတွေးကို သိနိုင်စွမ်း မရှိပါ။ သူမက ပိုသာသည်ဆိုသောအချက်ကြောင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ပြန်ငုံ့၍ လီးကို အားရပါးရစုပ်သည်။ ကောင်းမွန်လှသည့် ခံစားချက်များက လီးတန်တလျှောက်မှ တဆင့် ဇွဲ ကိုယ်အနှံ့ ပြန့်၍ စီးဝင်သွားသည်။ လက်တစ်ဖက်နှင့် နန်းယမုံ၏ ခေါင်းကို လှမ်းကိုင်ပြီး ဖိချမိသည်။ နူးညံ့အိထွေးသော ပါးစောင်သားလေးများ၏ အထိအတွေ့ကြောင့် လီးတန်တစ်ချောင်းလုံးကို နန်းယမုံ ပါးစပ်ထဲ သွင်းပစ်လိုက်ချင်တော့သည်။\n“အား .. ကောင်းတာ မမ” “အု .. အု” “မမ .. ဒိသရုပ် လုပ်ဖူးလား ??” နန်းယမုံ ကိုယ်လုံးလေး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားပြီး၊ ပါးစပ်ထဲမှလည်း လီးတန်က ကျွတ်ထွက်လာ၏။ ခေတ်မှီသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မို့ ဒိသရုပ်ဆိုသည်မှာ လိင်တန်ကို အဆုံးထိ ပါးစပ်ထဲသို့ သွင်း၍ စုပ်ပေးခြင်းမှန်း နန်းယမုံ နားလည်ပါသည်။ သို့သော် သူမယောက်ျား ဦးမိုးလုံးဟိန်းနှင့်တောင်မှ ဒီလိုမျိုး တခါမှ မစမ်းဘူးပါ။ ဦးမိုးလုံးဟိန်း၏ လိင်တန်ကို စုပ်ပေးသည်ဆိုတာကလည်း အမြဲတမ်းရယ်လို့ မဟုတ်။ သူမ စိတ်ပါသည့်အချိန်နှင့် ဦးမိုးလုံးဟိန်း အလွန်အမင်း ဆန္ဒရှိချိန်သာ ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူမယောက်ျား၏ လူယုံကောင်လေးက သူ့လီးကို ဒိသရုပ်လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေပြီ။ သူမ ဘာလုပ်ရမည်နည်း …. ။\nကင်မရာ ကိုင်ထားသော လက်ကို သူ့မျက်နှာဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဇွဲတစ်ယောက် မခိုးမခန့် ပြုံးရင်း စကားကို တစ်လုံးချင်း ပြောနေသည်။ “ဒီမှာ ဘော့စ် .. ခင်ဗျား မိန်းမရဲ့ပါးစပ်ထဲကို ခင်ဗျား လီးအကုန် သေချာပေါက်မထည့်ဖူးဘူး မှတ်လား .. ဘယ်ထည့်ရမလဲ .. ခင်ဗျားကြီးက သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဖောက်ပြန်နေတာကိုး .. အခု ခင်ဗျား မရတဲ့ အခွင့်အရေးကို ကျနော် ရပြီ .. မမ က ကျနော့်လီးကို ဒိသရုပ်လုပ်ပေးတော့မယ် … ဒီမှာ ကြည့် ..” ဇွဲပြောလိုက်သည့် စကားတွေ အားလုံးကို လုံးစေ့ပတ်စေ့ နန်းယမုံ ကြားလိုက်ပါသည်။\nသူမ ဦးနှောက်က ထိုအချက်များကို လက်ခံသင့်၊ လက်မခံသင့် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဇွဲ၏ လက်က သူမခေါင်းကို အသာကိုင်ပြီး ဖိချလိုက်သည်တွင်တော့ ပါးစပ်ကို အလိုလိုဟပေးမိသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူမ၏ သဘာဝဗီဇ က ကြီးစိုးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းများကို လီးတန်လုံးပတ်၏ အောက်ခြေပိုင်းနှင့် ထိနိုင်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိပ်ဖူးလုံးလုံးကြီးက အာခေါင်ကို ကျော်၍ လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်လာသောအခါ ပျို့ချင်သလို ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူရခက်သလို ဖြစ်သည်။ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ထုတ်လိုက်သည့်တိုင် ချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဆိုးသည်။\n“အားမလျှော့နဲ့ မမ ရတော့မှာ … နဲနဲပဲ လိုတော့တာ” တကယ်တော့ တော်တော်လိုပါသေးသည်။ ဇွဲ လုပ်ခဲ့ဖူးသမျှ ကောင်မလေးတိုင်းတောင်မှ ဘယ်သူမှ သူ့လီးကို အကုန်ငုံနိုင်တဲ့သူ မရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ဇွဲ၏ အားပေးမှုကို နန်းယမုံက အသိအမှတ်ပြုဟန်နှင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လက်ခံသည်။ ပြီးနောက် အသက်ကို၀၀ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမပါးစပ်ကို လီးထိပ်ဖူးအား ပြန်ငုံ၍ ဖိချလိုက်ပြန်သည်။ အသက်ကိုဝအောင် ရှူထားခဲ့သည့်အတွက် လီးဒစ်က လည်ချောင်းထဲဝင်လာသည့်အချိန်တွင် အစောတုန်းကလို မဖြစ်တော့။ ပျို့ချင်သလို ဖြစ်နေသည့် အခံတော့ ရှိနေသေးပေမယ့် ထိုစိတ်ကို ထိန်းပြီး လည်ချောင်းအတွင်းသားတွေကို ဖြေလျှော့ကာ ငှက်ပျောသီး မျိုချသလို မျိုလိုက်သည်။ လီးတန်လုံးပတ်ကို ဖိပွတ်နေသော နှုတ်ခမ်းသားများက အောက်ဘက်သို့ ရွေ့သွားပြီး နန်းယမုံ၏ နှာတံချွန်ချွန်လေးက လီးအရင်းတွင် ပေါက်နေသော အမွှေးတွေနှင့် ရောယှက်သွားသည်။\nသူမ မေးလေးကမူ ဖောင်းကားနေသာ ဂွေးဥများနှင့် သွားထိသည်။ “ဝိုး … ရေး .. မိုက်တယ် မမ” ဇွဲတစ်ယောက်တော့ နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်သို့ အရှင်လတ်လတ် ရောက်နေသလိုကို ခံစားရသည်။ နန်းယမုံ၏ ခေါင်းကို နောက်ဘက်မှ ထိန်းကိုင်ထားရင်း ချက်ချင်း ပြန်ကြွတက်မလာအောင် စက္ကန့်ပိုင်းလောက် ဖိထားသည်။ လီးဒစ်ဖူးနှင့် လည်ချောင်းသားအိအိတွေ ထိတွေ့နေမှုသည် ပြောမပြနိုင်အောင် ကောင်းလွန်းလှသည်။ ခနကြာမှ ဖိထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ “မမ .. လုပ်နိုင်တယ် .. ရေး !!!” အင်မတန်မှ ကျေနပ်အားရသံနှင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြွေးကြော်နေသည့် နန်းယမုံကြောင့် ဇွဲတောင် အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်ပြီး အသံတိတ်သွားရသည်။ သူမ စုပ်နေသော လီးသည် ဘယ်သူ့လီးဆိုတာကိုရော နန်းယမုံတွေးမိပါရဲ့လား မသိ ..။\nနောက်ထပ်ဘာမှ ထပ်မံတိုက်တွန်းစရာ မလိုလိုက်ဘဲ နန်းယမုံက သူ့လီးကို ပြန်၍ ငုံစုပ်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ နည်းစနစ်ကို သိနားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်မို့ တစ်ချက်ထဲနှင့်တင် လီးက သူမပါးစပ်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နန်းယမုံ၏ နှာတံလေးက လီးမွှေးများကြား ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ နှာဝထဲသို့ လီးမွှေးအချို့ကပင် တိုးဝင်သွားရာ သူမ နှာခေါင်းကို ဘယ်ညာလှည့်ကာ ကစားပြီး ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ “အိုး .. ရှစ်” ဇွဲတစ်ယောက် ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့။\nသူ့လိင်တန်သည် သံချောင်းတစ်ချောင်းလို တင်းမာနေပြီး၊ အချိန်ကိုက် ဗုံးသလို ပေါက်ကွဲဖို့ အသင့်ဖြစ်နေသည်။ နန်းယမုံ၏ ခေါင်းကို ဖမ်းကိုင်ပြီး ခါးကိုလှုပ်ကာ သူမပါးစပ်အား ဆောင့်လိုးမိတော့သည်။ နန်းယမုံက အလိုက်သင့်ပင် လည်ချောင်းကို ဖြေလျှော့ထားပေးယုံမက၊ လျှာလေးနှင့်လည်း အဝင်အထွက် ဖြစ်နေသော လီး၏ အောက်ဘက်ပိုင်းကို ပတ်၍ လျက်ပေးသည်။ နူးညံ့လှသော နန်းယမုံ၏ ပါးစပ်လှလှလေးထဲတွင် လီးတစ်ချောင်းလုံး ကုန်အောင် ထည့်ထားနိုင်သည့် ဖီလင်သည် ဇွဲအတွက်တော့ ဘာနှင့်မှကို မလဲနိုင်ပေ။ သူမပါးစပ်အား အရှိန်နှင့်လိုးနေသော ဇွဲအား မိနစ်ပိုင်းမျှ ကြာသည်အထိ နန်းယမုံ လွှတ်ပေးထားလိုက်၏။\nနန်းယမုံ အနေနှင့် အစပိုင်းတုန်းက သူမအပေါ် ဖောက်ပြန်သည့် လင်ဖြစ်သူအား ပညာပေး လက်စားချေဖို့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဒီလောက်အထိတော့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့။ အခုတော့ ဖြစ်ခဲ့သမျှကို နောက်ကြောင်းပြန်ဖို့ မလွယ်ကူတော့ပါ။ သူမအနေနှင့်လည်း ဒီအခြေအနေရောက်လာမှ နောက်ဆုတ်ဖို့လည်း မစဉ်းစားချင်တော့။ ရှေ့ဆက်တိုးဖို့ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ “ဇွဲ .. နေဦး” ပြွတ်ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ လီးက ပါးစပ်ပေါက်ထဲမှ ကျွတ်ထွက်သွားရာ ဇွဲတစ်ယောက် တကယ်ကို ဖီးလ်အောက်သွားသည်။ နောက်ထပ် တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်သာ ဆက်ဆောင့်ရလျှင် သူပြီးတော့မှာ သေချာနေသည်လေ။ “ဘာ .. ဘာဖြစ်လို့လဲ မမ??” အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သံနှင့် မေးလိုက်သည့် ဇွဲ .. နန်းယမုံထံမှ အဖြေကြောင့် နေရာမှာတွင် ထခုန်ချင်သွားပြန်သည်။ အနည်းဆုံး တော့ လူက မခုန်မိတာတောင် လီးတန်ကြီးက ဆတ်ခနဲ ခုန်တက်သည်။\n“တို့တတွေ ဖက်ခ် ကြရအောင် .. ဇွဲ” “မမ .. တကယ် ပြောနေတာလား” (အံ့အားသင့်ပြီးရင်း သင့်နေရသော ဇွဲ .. ဒီတခါတော့ သူ့မျက်လုံးတွေ ပန်းကန်ပြားဝိုင်းလောက် ကြီးသွားသည်ဟု ဆိုလို့ရသည်) “တကယ်ပြောနေတာ .. ဇွဲ .. ဒါ နောက်စရာ မဟုတ်ဘူး” ကြောင်တက်တက်နှင့် ကြည့်နေသော ဇွဲအား ခပ်ငေါက်ငေါက်လှမ်းပြောရင်း နန်းယမုံ ဒရက်စ်(ဝတ်စုံ)ရဲ့ အောက်အနားစကို လှမ်းဆွဲကာ ခါးထက်သို့ မတင်သည်။ ကြီးမားဖွေးဥသော တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်သည် ခပ်သေးသေး ပင်တီက ဖုံးမထားနိုင်သည့်နှယ် လုံးမောက်ကာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူစိတ်ကူးယဉ်ထားသလို ဂျီစထရင်း ဝတ်ထားတာ မဟုတ်သည့်တိုင် ပင်တီသေးသေးလေးက တင်ပါးအထက်ပိုင်းကိုသာ ဖုံးထားနိုင်သည့် ဆက်ဆီကျသည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။\nဇွဲ၏ လီးက ဆတ်ခနဲ ထခုန်ပြန်သည်။ မနည်းပင် ဖင်ကျောတွေကို အမြန်ရှုံ့လိုက်ရပြီး လရည်မထွက်အောင် ထိန်းထားရသည်။ “မင်း .. သန့်တာတော့ သန့်တယ် နော် ..” “အာ .. သန့်တယ် မမ .. ဒါပေမယ့် မမ အဆင်မပြေရင် ကျနော့်ဆီမှာ ကွန်ဒုံးရှိတယ်” “ဒါဆို ယူလိုက်လေ .. ဘာလုပ်နေတာလဲ .. မြန်မြန်လုပ် … အချိန်မရှိဘူး” “ဟုတ် .. ဟုတ် .. မမ .. လာ .. လာပြီ” ဇွဲတစ်ယောက် ကမန်းကတမ်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ပုံနေသော ဘောင်းဘီကို ပြေးကောက်၊ အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်၊ အိတ်အလယ်ခေါင်က ဇစ်ကို ဖွင့်ပြီး တစ်ခုထဲသာ ကျန်နေသည့် ကွန်ဒုံးကို မြန်မြန်ထုတ်ယူရသည်။ ကွန်ဒုံးအိတ်ထောင့်ကို ပါးစပ်နှင့်ကိုက်ကာ ဆွဲဖောက်လိုက်ပြီး အစွန်းစထွက်လာသော အကြည်ပြားလေးကို လီးထိပ်တွင်စွပ်ကာ လိပ်ချလိုက်သည်။\n“နေဦး !! .. ကင်မရာနဲ့ ချိန်ရိုက်ထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး” ကွန်ဒုံးစွပ်ပြီးသည်နှင့် သူမနားသို့ ပြေးကပ်တော့မလို ဖြစ်နေသည့် ဇွဲအား နန်းယမုံ လှမ်းသတိပေးရသည်။ သူမ သတိပေးလို့သာ တော်တော့သည်။ အခုအချိန်တွင် ဇွဲ စိတ်ထား၌ ကင်မရာရိုက်ကူးဖို့ ကိစ္စ လုံးဝရှိမနေပါ။ စားပွဲစွန်း၌လက်ထောက်ကာ နေရာယူထားသဖြင့် လုံးဝန်းပြီးထွက်နေသော ပန်းသီးပုံစံဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ရမည့် တင်သားဖွေးဖွေးကြီး နှစ်ဖက်ကသာ ကြီးစိုးထားသည်။ “ရပြီ .. မမ” ကင်မရာကို ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ အလှစိုက် ပန်းအိုးပေါ်တွင် သွားပြေးတင်ပြီးနောက် နန်းယမုံ ဖင်ပေးထားရာနေရာသို့ ဇွဲ ရောက်လာသည်။ လှန်တင်ထားသော ဒရက်စ်(ဝတ်စုံ)စ လိပ်ကာ ဖုံးနေသည့် ခါးကျင်ကျင်လေးကို ဇွဲ လက်တစ်ဖက်နှင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ နောက်တစ်ဖက်က လီးတန်ကို ထိန်းကာ စောက်ဖုတ်ဝတွင် တေ့လိုက်သည်။ နန်းယမုံကလည်း အလိုက်သင့်ပင် တင်ပါးကို ကော့ကာ ကုန်းပေးထားသည် ဖြစ်ရာ အရည်ကြည်စို့နေသော အဝလေးနှင့် ကွန်ဒုံးစွပ်ထားသော ဇွဲ၏ လီးထိပ်တေ့မိသည်။\nဇွဲ သုံးလေ့ရှိသော ကွန်ဒုံးက လု ပါသော အမျိုးအစားမို့ ရှည်ရှည်ဝေးဝေး တွေးမနေတော့ပါ။ နေရာမှန်သည်ကို သိသည်နှင့် ဖိကာ သွင်းပစ်လိုက်သည်။ (အားပါးပါး .. ကျပ်လှချည်လား) “အီး … အင့် … အင့်” (နန်းယမုံ ကိုယ်ကလေး ဆတ်ခနဲတုန်၍ ခေါင်းမော့ကာ မျက်လုံးတွေ မှေးစင်းကျသည်) “ဒီမှာ ဘော့စ် .. ခင်ဗျားကြီးတွေ့ပြီ မှတ်လား … ကျုပ်လုပ်နေတာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ .. တွေ့တယ်ဟုတ် .. အဲဒါ ခင်ဗျား သစ္စာမရှိဘဲ ပစ်ထားတဲ့ မိန်းမလေ … ဟုတ်ပြီလား” ကြီးမားတုတ်ခိုင်သောလီးကြီးက သူမကိုယ်တွင်းသို့ အဖုတ်ဝမှတဆင့် ပြည့်ကျပ်စွာ ဝင်လာမှုကြောင့် မျက်တောင်လေးများ မှေးစင်းကျသွားသူ နန်းယမုံ .. ဇောင့်ကြွားကြွားလေသံနှင့် လှမ်းပြောနေသူ ဇွဲ၏ စကားများကြောင့် ခြံခုန်တဲ့လင်ဖြစ်သူကို မကျေနပ်သည့်စိတ်တွေ ပြန်ထလာပြီး သူမတင်ပါးတွေကို နောက်သို့ တွန်းပို့ပစ်လိုက်သည်။\nဇွဲနှုတ်ဖျားမှ ကျေနပ်အားရစွာ ညည်းသံနှင့်အတူ လီးကြီးက ကျဉ်းကျပ်နေသော လမ်းကြောင်းတလျှောက် ပြေးဝင်သည်။ ဇွဲ၏ ဆီးစပ်နှင့် ဖြူဖွေးအိစက်သော တင်ပါးကြီးတစ်စုံ ထိကပ်သွားသည်။ “အိုး .. ရှစ် .. ကောင်းတယ်” စူးစူးရှရှအော်ပြီး ကျေနပ်အားရသံအပြည့်နှင့် ရေရွတ်လိုက်သည့် နန်းယမုံစကားကြောင့် ဇွဲပင် အံ့အားသင့်ပြီး အဖုတ်ထဲအပြည့်ဝင်နေသော လီးကြီးအား ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေမိသည်။ ဇွဲကသာ ထိုသို့ ငြိမ်နေပေမယ့် နန်းယမုံကတော့ ငြိမ်နေခြင်း မရှိပါ။ သူမဖင်ကြီးတွေက တုန်ခါနေပြီး၊ အဖုတ်အတွင်းသားတွေကမူ ဇွဲ၏ လီးကို ပတ်ကာရစ်ဆွဲနေကြသည်။ “လိုး .. လိုးလေ .. ဇွဲ .. မမ ကို လိုး .. ဖက်ခ် မီ .. ပလိစ် !!” သူ့ယောက်ျား စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်အောင်ပဲ နန်းယမုံ တမင်ပြောနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့လီးကြောင့်ပဲ ဆန္ဒတွေ တက်ကြွလို့ လိုးခိုင်းတာလား ဇွဲ သေချာဝေခွဲမရပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအချက်တွေအား ဇွဲ ဂရုစိုက်မနေတော့ပါ။\nလုံးဝန်းသလောက် တင်းရင်းအိစက်နေသည့် တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာဆွဲကိုင်ပြီး အားကုန်ကို လိုးတော့သည်။ လီးက စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး ထွက်လာလိုက်၊ ဝင်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ တဖြောင်းဖြောင်းနှင့် ပြေးလွှားနေသော ပစ်စတင်ချောင်းနှင့်တောင် တူလှပေသည်။ နန်းယမုံ တင်သားတွေက တကယ်ကို ဖြူဖွေးကားစွင့်ကာ လုံးဝန်းလှသည်။ နောက်ကနေ ဒေါ့ဂီစတိုင်လ်နှင့် လိုးနေရသူ ဇွဲအဖို့ ဆောင့်ချက်တိုင်း တင်သားတွေ တုန်တက်သွားသည့် မြင်ကွင်း၊ အရည်ကြည်တွေ စိုနေသော လီးကြီး အဖုတ်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် မြင်ကွင်း၊ အဆီရယ်လို့ မရှိဘဲ ကျော့ရှင်းနေသော ကျောပြင်ထက်တွင် ဆံနွယ်လေးတွေ လှုပ်ခါသွားသည့်မြင်ကွင်း .. ရမ္မက်ကြွဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပေါင်း မျိုးစုံကို မြင်နေရသည်။\nသို့သော် ထိုအရာများထက် ပို၍ သူ့စိတ်ကို ဖမ်းစားထားသည်က လီးအဝင်အထွက်ကို မြင်အောင် ဆိုပြီး ဖင်သားနှစ်ဖက်ကို လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆွဲဖြဲထားမှုကြောင့် ထင်ထင်ရှားရှားပေါ်နေသော စအိုပေါက် နီနီစူစူလေး။ နန်းယမုံသည် သူမကိုယ်သူမ ဂရုတစိုက်နှင့် အမြဲကျော့ရှင်းနေအောင် ပြင်ဆင်ထားလို့လား မသိ။ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားတွေရော ဖင်ကြား ၊ စအိုပေါက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရော အားလုံးက အမွှေးအမှင်ကင်းပြီး ဖြူဖွေးသန့်စင်နေသည်။ အဖုတ်ကို အပီအပြင် ဆောင့်လိုးနေရင်းမှ ဇွဲတစ်ယောက် ဖင်ချချင်လာသည်။ နန်းယမုံကို ချရဖို့ အရေးက ဒီတစ်သက် ပြန်ရချင်မှ ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ကြုံကြိုက်တုန်း ရှိရှိသမျှ အပေါက်အကုန်ဖွင့်လိုက်ချင်သည်။ “အင်း … အင့် .. မမ ကောင်းလာပြီ .. ဇွဲ .. ဆောင့် .. နာနာဆောင့်” ကာမရမ္မက်ဇောတက်ကာ နန်းယမုံတစ်ယောက် အပီအပြင် ပေါက်ကွဲထွက်နေသည်။\nမိမိယောက်ျားမဟုတ်တဲ့ ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ ယောက်ျားသားတစ်ဦးက လီးကြီးကြီးနှင့် လိုးပေးတာ ခံနေရသည်မို့ ခံစားမှုအရှိန်ကလည်း ခါတိုင်းနှင့် မတူ။ တစ်သက်တာတွင် မကြုံဘူးသေးသည့် အတွေ့အကြုံနှင့် အကြီးအကျယ် ပြီးတော့ဖို့ နန်းယမုံ တဲတဲလေးသာ လိုတော့သည်။ “အင် .. အာ .. ဘာဖြစ်လို့ ဆွဲထုတ်လိုက်တာလဲ .. ဇွဲ” အရမ်းကြီး ကောင်းနေသည့် အချိန်တွင် အဖုတ်ထဲမှ လီးဆွဲထုတ်ခံရသဖြင့် မဲ့တဲ့တဲ့ မျက်နှာလေးနှင့် နန်းယမုံ လှည့်ကြည့်ကာ မေးရှာသည်။ စားပွဲစွန်းအား ထောက်ထားသည့် လက်ဖြင့် လီးတန်ကြီးအား လှမ်းဆွဲမည်တောင် ပြုသည်။ ဇွဲကာ အဆွဲမခံဘဲ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်သည်။ တင်ပါးကြီး တစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားသော လက်ကိုမူ စအိုပေါက်လေးပေါ် ရွှေ့ပြီး လက်မနှင့် စူတူတူအဝလေးကို ဖိထိုးချသည်။ “မမ ယောက်ျားက မမဖင်ကို လုပ်ဖူးလား” “အိုး .. နိုး .. မလုပ်ဘူး .. မလုပ်ဖူးဘူး” နန်းယမုံ၏ စအိုပေါက်လေးက တင်းရင်းနေသော်လည်း ဇွဲက လက်မကို အားနှင့်ဖိချလိုက်သည်မို့ ထိပ်ပိုင်းလောက် ဝင်သွားသည်။\nချွေးသီးလေးတွေ စို့နေပြီ ဖြစ်သော နန်းယမုံကိုယ်ကလေး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားပြီး လီးကို လှမ်းဆွဲသောလက်ကို ကမန်းကတမ်း စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ထောက်လိုက်ရသည်။ ဖင်ပေါက်နုနုလေးထဲသို့ ဝင်သွားသော သူ့လက်မကို အသာလေး လှုပ်ပေးရင်း ကင်မရာတင်ထားရာဘက်သို့ ဇွဲ လှမ်းကြည့်ကာ စပ်ဖြီးဖြီးရုပ်နှင့် ပြောသည်။ “ကဲ .. ဘော့စ် .. ဒီတစ်ခါတော့ နောက်ဆုံးပိတ်အဖြစ် ခင်ဗျားကြီး တခါမှ မရောက်ဘူးတဲ့နေရာကို ကျနော့်လီးရောက်အောင် သွားလိုက်မယ် .. ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ လက်မကို မြင်တယ် မှတ်လား .. မမနန်းယမုံရဲ့ ဗါဂျင်ဖင်ပေါက်လေးပေါ့ဗျာ .. ဟား ဟား” ဇွဲပြောနေသည့် စကားလုံးတိုင်းကို နန်းယမုံ ကြားပါသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ အလုပ်သမားက သူဌေးကတော်ဖြစ်သူ သူမကို ဖင်ချဖို့ ကြံစည်နေသည်ဆိုတာ နန်းယမုံ နားလည်ပါသည်။\nသို့သော် အခုအခြေအနေတွင် သူမ ငြင်းဆန်ချင်စိတ်တစ်ခုမှ မရှိတော့ပါ။ အလျှံညီးညီး တောက်လောင်နေသည့် ရမ္မက်စိတ်တွင်၊ ဖောက်ပြန်သူ ယောက်ျားအပေါ် ခံပြင်းဒေါသထွက်မှုက ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူမလုပ်သမျှ အမှန်ဟု နန်းယမုံ ထင်မြင်နေသည်။ ဖင်မကလို့ ဘာကြီးပဲချချ .. ဇွဲ လုပ်ချင်တာလုပ်ဖို့ သူမ သဘောတူသည်။\n“လုပ် .. ဇွဲ .. မမ ဖင်ပေါက်က မင်းအတွက်ပဲ .. ဒါမှ ဒင်းတို့ ကောင်းကောင်းမှတ်မှာ” ဖင်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်နေပြီ ဖြစ်သော လက်မပေါ်သို့ ထွီခနဲ နေအောင် တံတွေးထွေးချလိုက်သည်။ လက်မကို နှဲ့ပြီး လှုပ်ပေးလိုက်ရာ တံတွေးများ စိမ့်ဝင်လာသည်။ ဖင်ဝလေးက အေးခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ နန်းယမုံ စအိုဝလေးအား အလိုလို ကျုံ့မိသည်။ “မမ .. စိတ်လျှော့ထား .. ဖင်ဝကို အရမ်းတင်းမထားနဲ့ ဟုတ်ပြီလား ..” “အင်း .. ဇွဲ .. ဖြေးဖြေးနော်” “ဟုတ် .. မမ” တံတွေးအကူအညီရော၊ ရွှဲရွှဲစိုနေသော အဖုတ်ထဲမှ ထွက်သည့် စောက်ရည်ကြည်များ၏ အကူအညီရော ပေါင်းကာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် လီးထိပ်ဖူးဝကို သေချာတေ့သည်။\nတအားကို ဖိသွင်းပစ်လိုက်ချင်သည့် စိတ်က များနေပေမယ့်၊ နောက်ပေါက်ကို ဆက်ဆံသည်မှာ နန်းယမုံအတွက် ပထမဦးဆုံး အကြိမ်ဆိုတာ ဇွဲ သိပါသည်။ သို့အတွက်ကြောင့် အဖုတ်ပေါက်ထက် များစွာသေးငယ်သော စအိုပေါက်ထဲသို့ သူ့လီးဒစ် ဝင်နိုင်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားသည်။ အားအရှိန်ကို ၁%လောက်မှစ၍ တစ်ကြိမ်လျှင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ထပ်ကာ တိုးတိုးသွားသည်။ ရာခိုင်နှုန်း တစ်ရာပြည့်ဖို့တော့ မစောင့်လိုက်ရပါ။ နန်းယမုံက စိတ်ကိုလျှော့ပြီး ဖင်ပေါက်ကို ဖွင့်ထားပေးရာ ၇၀% ကျော်ကျော်လောက်တွင် လီးဒစ်ဖူးက အထဲသို့ မြုပ်ဝင်သွားသည်။\n“အား … ကျွတ် … ကျွတ် ..” “ရှစ် .. အရမ်းကျပ်တာပဲ မမ .. သိပ်ကောင်းတယ် .. ဆိုးဂွတ်” တစ်ယောက်က နာလို့ ညည်းတာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်ကတော့ ကောင်းလွန်းလို့ ညည်းတာဖြစ်သည်။ နာတာတော့ နာနေပေမယ့် နန်းယမုံ ရုန်းကန်ပြီး ထွက်သည်တော့ မလုပ်ပါ။ စားပွဲစွန်းကိုသာ လက်နှစ်ဖက်နှင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရာ သူမ၏ လက်ဆစ်လေးများသည် အားပြုထားရသည့်အရှိန်နှင့် အဖြူရောင်တောင် သမ်းလာနေရှာသည်။\n“မမ .. ဆက်သွင်းမယ်နော် .. ခန အောင့်ခံထား” အပြစ်အနာအဆာဆိုလို့ အမည်းစက်တစ်စက်တောင် မရှိသည့် ဖြူနုဖွေးအိနေသော တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်အား ပေါင်းစပ်ထားသည့် စအိုပေါက်နုနုလေးအား သူ့လီးကြီးက ထိုးခွဲကာ ဝင်ရောက်နေသည့် မြင်ကွင်းသည် ဇွဲအတွက်တော့ ၂၀၁၅အတွက် ကြည့်အကောင်းဆုံးသော မြင်ကွင်းသာဖြစ်သည်။ ချော့သွင်းလိုက်၊ ခနရပ်ထားလိုက်၊ အားစိုက်ကာ ထပ်ဖိထည့်လိုက်နှင့် အချိန်မည်မျှ ကုန်သွားမှန်း မသိ။ တော်တော့တော်သေးသည်။ စောစောတုန်းက ပြီးချင်သလို ဖြစ်နေသော ဇွဲ .. ဖင်ပေါက်ထဲ လီးဝင်အောင် ကြိုးစားနေရသဖြင့် ပြီးချင်စိတ်က နည်းနည်းပျောက်သွားသည်။\nလီးအရင်းပိုင်းနှင့် တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းကြီးတွေ ထိဖို့ နဲနဲလေးသာ လိုတော့သည်အချိန်တွင် ဇွဲ ခနနားလိုက်သည်။ “မမ အဆင်ပြေလား ..” “တစ်ဆို့ဆို့ကြီးနဲ့ .. နေရထိုင်ရတာတော့ တမျိုးကြီးပဲ” “ဒါက အစမှတ်လို့ပါ .. လီးအဝင်အထွက်ဖြစ်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာ .. မမ ဆွေမျိုးမေ့သွားရစေမယ် .. ဟီး .. ဟီး” “ဆွေမျိုးမမေ့လည်း မင်းဘော့စ်ကို မေ့ရင် ရပြီ .. ဆောင့်တော့ကွာ” “စိတ်ချ .. မမ” (လာပြီ) ဆိုပြီး အချက်ပေးသံအဆုံး၌ ဇွဲ သူ့လီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်၍ အားနှင့်တစ်ချက် ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ ကျပ်သည်ကတော့ တကယ်ကို ပြုတ်တူနှင့် ညှပ်ထားသလား ထင်ရသည်။\nသို့သော် ထိုပြုတ်တူသည် နူးညံ့လွန်းသော ကတ္တီပါသားနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူနေပါသည်။ တစ်ချက်ချင်း ဖြေးညင်းစွာ ပြန်ထုတ်လိုက်၊ အားနှင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်နှင့် အပျိုရည်ပျက်ခါစ ဖင်ပေါက်လေးကို စိတ်တိုင်းကျ လိုးဆောင့်နေသည်။ သူ့ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဖင်ဆုံကြီး လှုပ်ခါသွားပြီး စအိုပေါက်လေးကတော့ အစွမ်းကုန်ကို ပြဲလန်လို့နေသည်။ “အင်း … အာ့ .. ဇွဲ .. အား … အာ့ .. ဇွဲ … လုပ် .. လုပ် … အာ့” အသွင်းအထုတ်မှန်လာသည်နှင့်အမျှ နန်းယမုံ၏ ဖင်ပေါက်လေးသည် ဇွဲ၏ လီးကို ကောင်းကောင်းလက်ခံလာနိုင်သည်။ နာသေးတာတော့ နာနေသေးပေမယ့် ထိုနာတာနှင့်တွဲ၍ ရရှိလာသော ခံစားမှုဖီလင်ကို မက်မောခုံမင်လာသည်။ ဇွဲ၏ ဆောင့်ချက်နှင့်ညီညီ သူမတင်ပါးကို ကော့ကော့၍ ပေးသည်။\nဇွဲကလည်း နန်းယမုံတစ်ယောက် ဖင်အလိုးခံရတာ ဇိမ်တွေ့လာပြီဆိုသည်ကို နားလည်သည့်အလျောက် အလျှော့မပေးတော့ဘဲ လီးကို ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းများ သုံးကာ လိုးသည်။ “အိုး … ရက်စ် … ဆောင့် … အာ့ .. အား .. မမ ပြီးတော့မယ် … ပြီး … ပြီးပြီ ..” “အား .. ဖက်ခ် … ထွက် .. ထွက်ပြီ” နန်းယမုံ၏ ဖင်ပေါက်ရော၊ အဖုတ်ရော ရှုံ့ပွရှုံ့ပွဖြစ်ကာ အကြီးအကျယ် ပြီးသွားသလို၊ ဇွဲလည်းပဲ ဖင်သားတွေ ကျုံ့ကာတုန်ဝင်သွားသည် အထိ အကောင်းကြီးကောင်းပြီး လရည်တွေ ပန်းထုတ်မိသည်။ တကိုယ်လုံးရှိ အားအင်တွေ နန်းယမုံ ဖင်ပေါက်လေးထဲ စီးဝင်သွားသလို ခံစားရသည်။ “အရမ်းကောင်းတာပဲ မမ ရယ် ..” နောက်ဘက်နားရှိ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ခြေပစ်လက်ပစ် ထိုင်ကာ ကျသွားရင်း ဇွဲတစ်ယောက် မောပန်းသံနှင့် ပြောရှာသည်။ နန်းယမုံကလည်း အသက်ကို မှန်မှန်ဖြစ်အောင် တဟင်းဟင်းနှင့် ရှူနေရင်းမှ သူ့ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးပြသည်။\n“မမလည်း အရမ်းကောင်းသွားတယ် .. ဇွဲ” “……” ဘာပြောရမှန်း မသိဘဲ ဇွဲ ငြိမ်နေစဉ်မှာပင် နန်းယမုံက အံ့သြဖွယ်ရာ အပြုအမူတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဇွဲ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ထိုင်လိုက်ပြီး အခုထက်ထိ မချွတ်ရသေးသော ကွန်ဒုံးကို လိပ်ကာ ချွတ်ယူလိုက်သည်။ လရည်တွေ ပြည့်နေသော ကွန်ဒုံးကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင်ကာ ခနကြည့်ပြီးနောက် မူနွဲ့နွဲ့နှင့် ပြုံးပြသည်။ ထို့နောက်တွင် ချွဲကျိကျိဖြစ်ကာ ကျန်ခဲ့သော သူ့လိင်တန်အား လက်နှင့်စုပ်ကိုင်ပြီး အပေါ်အောက် လျှာနှင့် လျက်ပေးသည်။ ဇွဲတစ်ယောက် ထိုင်နေရာမှ ဖင်ကြီး ကြွမတက်အောင်ပင် မနည်း သတိထားနေလိုက်ရသည်။\nစိတ်ကျေနပ်သည်အထိ လျက်ပြီးသွားလို့ နန်းယမုံက နောက်ဆုံးပိတ်အနေနှင့် သူ့လီးထိပ်အား ပြွတ်ခနဲနေအောင် နှုတ်ခမ်းလေးနှင့် နမ်းပြီး လွှတ်ပေးလိုက်သည်တွင် ဇွဲ၏ လီးက ပြန်၍တင်းမာစတောင် ပြုနေသည်။ “အိုကေ .. ဒီလောက်ဆို ကင်မရာကို ပိတ်လိုက်လို့ရပြီ .. မမတို့ ဟိုသစ္စာဖောက်နှစ်ယောက်ကို တုံ့ပြန်လက်စားချေဖို့ ကောင်းကောင်းကြီးလုံလောက်နေပြီ ထင်တယ် .. သေချာတယ် ဒင်းတို့တော့ မမတို့ကို ဂျဲလက်စ်ဖြစ်ယုံမက ဒါတွေမြင်ရင် ဆွေ့ဆွေ့ခုန်အောင် ဒေါသထွက်နေကြမှာ ..” ဒေါ်နန်းယမုံက တက်ကြွစွာ ပြောနေသလောက် ဇွဲကတော့ ပြုံးဖြီးဖြီးနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြယုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။\nအခု ရိုက်ကူးထားသည့် ဓါတ်ပုံတွေနှင့် ဗွီဒီယိုကို ဦးမိုးလုံးဟိန်း မြင်လျှင် သေချာတာကတော့ သူအလုပ်ပြုတ်မှာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် သူပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကိစ္စမှန်သမျှကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဇွဲအနေနှင့် အလုပ်ပြုတ်မည့်ကိစ္စအား လုံးလုံးကို ခေါင်းထဲထည့်မနေတော့ပါ။ ဘော့စ်ဖြစ်သူ ကတိပေး ပြောထားခဲ့သည့် လကုန်လျှင်ရမည့် ဘောနပ်စ်ကိုလည်း မလိုချင်တော့ပါ။ ဦးမိုးလုံးဟိန်းက ပေးမည့်ဘောနပ်စ်ထက်သာသည့် အကျိုးအမြတ်ကို သူ့ရဲ့အရမ်းကိုဆက်ဆီကျပြီး၊ အရမ်းကို လှပသည့် မိန်းမဖြစ်သူထံမှ ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား …ပြီးပါပြီ။\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged အကြိုးအမွတျ


Myanmar Plaza ကိစ္စနဲ့ပါသတ်ပြီး မင်းသား ဇာဏ်ခီ ရေးသားဖော်ပြလာခဲ့တဲ့ စာတိုလေးတစ်ကြောင်း – Cele Snap\nမြန်မာ့ရုပ်ရှင်လောကမှာ သက်တမ်းနုပြီးတော့ ပရိသတ်တွေရဲ့ရင်ထဲကို ထိရောက်စွာဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တာကတော့ ခီမောင်နှံတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်…. ခရစ်စတီးနားခီကတော့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို မင်းသားတင်ရိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်က ဒါရိုက်တာလုပ်ပြီး ထက်မြက်တဲ့ အိမ်ရှင်မကောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်. ခရစ်စတီးနားခီနဲ့ ဇာဏ်ခီတို့ဇနီးမောင်နှံကတော့\nရုပ်ရှင်ကား အနည်းငယ်နဲ့တင် မတူကွဲပြားစွာ ထိုးမြောက်နိုင်တာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ကားတွေကို စောင့်မျှော်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။လက်ရှိမှာတော့ သူတို့ မိသားစုဟာ အာရှနိုင်ငံတခုမှာေ ရာက်ရှိနေပါတယ်။ သရုပ်ဆောင်ဇဏ်ခီကတော့ ထိန်းသိမ်းခံရချိန် ကာလတုန်းက ဆေးကုသခွင့် မရတဲ့သူ့ရဲ့\nနဂိုရောဂါအခံဖြစ်တဲ့ အရိုးအကြောရောဂါကပိုမိုဆိုးရွားခဲ့တာကြောင့် လက်ရှိမှာ အခုရောက်ရှိနေတဲ့နိုင်ငံမှာ ဆေးကုသမှုခံယူနေရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဇာ တ်ခီတို့ဇနီးမောင်နှံကတော့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံလေးတွေနဲ့ ပရိသတ်တွေနဲ့အဆက်အသွယ်မပြတ်စေဘဲ Instagramတွေမှာပုံတွေ ဗီဒီယိုတွေ\nတင်ပေးနေကြဖြစ်ပါတယ်။ မနေ့ကတော့ မြန်မာပလာဇာနဲ့ပက်သက်ပြီး ပြည်သူလူထုရဲ့ရပ်တည်ချက်ကတော့ ကုန်တိုက် တစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတဲ့အထိ တုန့်ပြန်ချက်တွေ ပြင်းထန်လှပါတယ်နော်.. ဒီနေ့လေးမှာတော့ ဇာဏ်ခီက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ မြန်မာပလာဇာရဲ့ ဓါတ်ပုံလေးတစ်ပုံနဲ့အတူ ပြည်သူလူထုရဲ့ ရပ်တည်ချက်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်လေးနဲ့ ရေးသားလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်ေ နာ်..\nမွနျမာ့ရုပျရှငျလောကမှာ သကျတမျးနုပွီးတော့ ပရိသတျတှရေဲ့ရငျထဲကို ထိရောကျစှာဆှဲဆောငျနိုငျခဲ့တာကတော့ ခီမောငျနှံတို့ပဲ ဖွဈပါတယျ…. ခရဈစတီးနားခီကတော့ ခငျပှနျးဖွဈသူကို မငျးသားတငျရိုကျပွီး ကိုယျတိုငျက ဒါရိုကျတာလုပျပွီး ထကျမွကျတဲ့ အိမျရှငျမကောငျးပဲ ဖွဈပါတယျ. ခရဈစတီးနားခီနဲ့ ဇာဏျခီတို့ဇနီးမောငျနှံကတော့\nရုပျရှငျကား အနညျးငယျနဲ့တငျ မတူကှဲပွားစှာ ထိုးမွောကျနိုငျတာကွောငျ့ သူတို့ရဲ့ ရုပျရှငျကားတှကေို စောငျ့မြှျောနကွေတာ ဖွဈပါတယျ။လကျရှိမှာတော့ သူတို့ မိသားစုဟာ အာရှနိုငျငံတခုမှာေ ရာကျရှိနပေါတယျ။ သရုပျဆောငျဇဏျခီကတော့ ထိနျးသိမျးခံရခြိနျ ကာလတုနျးက ဆေးကုသခှငျ့ မရတဲ့သူ့ရဲ့\nနဂိုရောဂါအခံဖွဈတဲ့ အရိုးအကွောရောဂါကပိုမိုဆိုးရှားခဲ့တာကွောငျ့ လကျရှိမှာ အခုရောကျရှိနတေဲ့နိုငျငံမှာ ဆေးကုသမှုခံယူနရေတယျလို့ ဆိုပါတယျ။ ဇာ တျခီတို့ဇနီးမောငျနှံကတော့ ခဈြစရာကောငျးတဲ့ ပုံစံလေးတှနေဲ့ ပရိသတျတှနေဲ့အဆကျအသှယျမပွတျစဘေဲ Instagramတှမှောပုံတှေ ဗီဒီယိုတှေ\nတငျပေးနကွေဖွဈပါတယျ။ မနကေ့တော့ မွနျမာပလာဇာနဲ့ပကျသကျပွီး ပွညျသူလူထုရဲ့ရပျတညျခကျြကတော့ ကုနျတိုကျ တဈခုလုံးကို တိတျဆိတျသှားခဲ့ရတဲ့အထိ တုနျ့ပွနျခကျြတှေ ပွငျးထနျလှပါတယျနျော.. ဒီနလေ့ေးမှာတော့ ဇာဏျခီက တိတျဆိတျနတေဲ့ မွနျမာပလာဇာရဲ့ ဓါတျပုံလေးတဈပုံနဲ့အတူ ပွညျသူလူထုရဲ့ ရပျတညျခကျြဆိုတဲ့ ခေါငျးစဉျလေးနဲ့ ရေးသားလာခဲ့တာ ဖွဈပါတယျေ နျာ..\nသားဦးရတနာလေးဖြစ်တဲ့ Everest ရဲ့လှုပ်ရှားမှုပုံစံလေးတွေကို အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတင် ဗီဒီယိုလေးရိုက်ကူးထားတဲ့ အောန်ဆိုင်းရဲ့ခင်ပွန်း


ဓာတ်သေပညာကျမ်း အပိုင်း(၈) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Creative Writing » ဓာတ်သေပညာကျမ်း အပိုင်း(၈)\nPosted by ဂန္ဓာရီ ဆြာအုပ် on Jul 4, 2013 in Creative Writing, Photography | 14 comments\nအခုပြောမှာကတော့ ဓာတ်သေပညာမှာ အဓိကကျတဲ့ shutter speed အကြောင်းကို ပြောပြပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်.\nshutter speed ကိုမပြောခင် shutter ကိုအရင်ပြောပါမယ်.. ရှက်တာ ဆိုတာက ကင်မလာ ဘော်ဒီထဲက ပုံရိပ်ဖမ်း ဆင်ဆာ ကို မရောက်ခင် ဆင်ဆာရှေ့မှာ shutter လေးရှိပါတယ် ..\nအဲဒီ shutter တံခါးပေါက်ကလေးဟာ ဓာတ်သေရိုက်လိုက်တဲ့ အချိန်တဒင်္ဂလေးမှာ ဖွင့်ပြီး ပြန်ပိတ်ပါတယ်.. အဲဒီ ရှက်တာလေးအဖွင့်အပိတ်လုပ်လိုက် တဲ့ နှုန်းဟာ ဓာတ်သေပညာမှာ အဓိကကျတဲ့ မဟာ့မဟာ အကျိူးသက်ရောက်မှုကြီး ဖြစ်သွားပါတဲ့.. Butterfly effect ပေါ့ဗျာ..\nကမ္ဘာကြီးရဲ့ အစွန်းတဘက်မှာ လိပ်ပြာလေး အတောင် တချက်ခတ်ခြင်းက.. အစပြုတဲ့ လေပွေမုန်တိုင်းများ.. အဲလိုပေါ့နော်..\nဒီရှက်တာပိတ်တာ ဖွင့်တာ ပေါ်မူတည်ပြီး ဓာတ်သေတွေကို အမျိုးမျိုး ခရီရေးတစ် လုပ်နိုင်ပါသတဲ့..ဟုတ်ပီဗျာ ..ဘာတွေကိုပေါ်မှာ များသက်ရောက်ပါလဲဆိုရင်.. ရှေ့အပိုင်းမှာ ပြောခဲ့တာလေးပြန်ပြီး ရီဗစ်ရှင် လုပ်ချင်ပါတယ်..\nအပါချာအကျဉ်းအကျယ်ဟာ ကြောင့် ဘာသက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါသလဲ.. မေ့နေရင် အပိုင်း (၅) နဲ့ (၆) ကို ရှက်တာစပိအကြောင်းဖတ်ပြီးရင် ပြန်ကြည့်ပါ.. ဘာလို့ပြန်ကြည့်ခိုင်းတာလဲဆိုတော့ ရှုပ်သွား အောင်ပါ..ဟိ..\nဟုတ်ပါတယ် တကယ်ရှုပ်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်.. အဲဒါကြောင့် ခုမကြည့်ပါနဲ့ဦး ရှက်တာစပိအကြောင်းပြောပြီး မှ ပြန်ကြည့်ပါ..လုံးဝမကြည့်နဲ့နော်..\nဒီ ရှက်တာတံခါး အဖွင့်အပိတ်လုပ်တဲ့နှုန်းကြောင့် သက်ရောက်မှု ၃ ခုဖြစ်သွားပါတယ်။ အဲဒါကတော့ (၁) အိတ်စပိုရှာ နဲ့ (၂) မိုးရှင်း နဲ့ (၃) capturing တို့ ဖြစ်ပါတယ်.\nရှက်တာတံခါးလေး အဖွင့်အပိတ်ဟာ အိတ်စပိုရှာ လို့ခေါ်တဲ့ ပုံရိပ်ပေါ် အလင်းရောက် ရှိတဲ့ ပမာဏ ကိုအနည်း/အများ ဖြစ်စေပါသတဲ့.. ဆရာဦးစိုးဝင်းပြောတဲ့ ဥပမာလို ရှင်းပြရရင်\nရေပိုက်တစ်ခုနဲ့ တိုင်ကီ ထဲကိုရေဖြည့်တဲ့ အခါ.. ရေထည့်တဲ့ အချိန်မြန်ရင် ရေသိပ်မရဘူး.. ရေထည့်တဲ့ အချိန်ကြာရင် ရေပိုရမယ်.\nအဲဒီလိုပဲ တံခါးပေါက်ကလေးရှိတယ် အဲဒီတံခါးပေါက်ကလေးကို မြန်မြန်ဖွင့်/ပိတ် ရင် အလင်းနဲနဲရမယ်.. နှေးနှေး ဖွင့်/ပိတ်ရင် အလင်းများများရမယ်.. ရှက်တာ ဟာ ပုံရိပ်ဖမ်းဆင်ဆာထဲကို ပုံရိပ်ဝင်ဖို့ ဖွင့်ပေးလိုက်တယ်..ပြီးတော့ ပြန်ပိတ်တယ်..\nကင်မရာမှာရှိတဲ့ ရှက်တာစပိ အမြန်နှုန်းတွေက အကြာဆုံး 30s (စက္ကန့် ၃၀) ကနေ 1/8000s (တစ်စက္ကန့်ရဲ့ ၈၀၀၀ ပုံတစ်ပုံ) အထိရှိနိုင်ပါတယ်.. တချို့ ကင်မလာက 1/8000.. တချို့က 1/4000 စသဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိနိုင်ပါတယ်.. ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ 1/125s နဲ့ 1/600s ကြားလောက်မှာ ရိုက်ကြပါတယ်.\nအဲဒီ shutter ရဲ့ speed မြန်ရင် အလင်းနဲနဲရမယ်.. ဒါကြောင့် ပုံက မှောင်မယ်.. အိတ်စပိုရှာ အန်ဒါဖြစ်မယ်..\nပြန်ပိတ်တဲ့ shutter ရဲ့ speed နှေးရင် အလင်းများများ ရမယ် ပုံက လင်းမယ်.. အိတ်စပိုရှာ အိုဗာ ဖြစ်မယ်.. အသင့်အတင့်နှုန်းကို ညှိပြီးထားနိုင်မှ ပုံက အိတ်စပိုရှာ မှန်မယ်..\nသြော်မှားပြီးမှတ်မိနေမှာစိုးလို့ ရှက်တာစပိက တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ ရိုက်လို့ရတဲ့ နှုန်းနဲ့မတူဘူးနော်(fps=frame per second) fps က တစ်စက္ကန့်မှာ ၃ ပုံတို့၊ ၄.၅ ပုံတို့ ၈ ပုံတို့ စသဖြင့် ရိုက်နိုင်ပါတယ်..\nမင်ဂါဘာ ချာမ .. အဲ .. ချာအုပ် ..\nအတန်းလာတက်တွားဘာဒယ် ချာအုပ် …\nအခုဟာ ဖတ်ပီး ရှေ့ကဟာဒွေ မေ့တွားလို့\nပြန်ဖတ်ရအုံးမယ် ချာအုပ် …\nစကားမစပ် ချာတီဖီကတ် ဘယ်ဒေါ့ ပေးမှာဒုန်းဟင်င်\nဒါတွေ သများမသိဝူး သများ သိတာ camera 360 ပဲ …\nသများရဲ့ ဆက်ဆီ ဂလော်စီ မွေးသမိခင် မမှတ်မိမယ့် မျက်ခွက်လေး …ကွိကွိ..\nဆြာအုပ် ရှပ်တာ စပိ လက်ချာတက်သွားပါတယ်ဂျ..\nဒါဆို ကျွန်တတောလိပ်ခေါင်း လန်း ကင်မလာလေးက ရိုက်လိုက်ရင် ဖလပ် ဆိုတာ တော်တော်ကြာမှ မြည်တာဗျ.. အလင်းနဲတဲ့အထဲ ကို ရိုက်ရင် ပိုကြာတယ်.. အဲဒါ.. ဆြာအုပ်ပြောသလို. ရှပ်တာ စပိ လားမသိဘူးနော်.. အဲလိုကြာရင် အလင်းက များလာတယ်လေ….အဲဒါ ဟုတ်သလား…\nအမြန်နှုန်းနဲ့ရွေ့လျားနေတဲ့ အရာတွေ ရိုက်ရင် ရှပ်တာ စပိတင်ရမယ်ဆိုလား ဘာလားးးး\nဒီသင်ခန်းစာ သိပြီးရင်တော့ …..\n“ပျံသန်းတဲ့ ငှက်ကို … သူတို့မို့ ဖမ်းချင်တာ”\nရှိသမျှ ငှက်တွေ လိုက်ရိုက်မှ။\nကင်မလာရိုက်ရင် ဘယ်တော့မှ အတည့်မရိုက်တာ ရှပ်တာမှန်မဆိုးလို.လားဟင်…… အန်တီ ကေဇွတ်.. ခွိ\nတိုက်တိုက်တော့ နာ ရိုက်တာ ခံရတော့မယ်။ (ဓာတ်ပုံ)\nရမ်းရမ်းလှတော့ ကြွေကုန်မှာစိုးလို့ပါ။ ခွိခွိခွိ။\nအတော်လဲ ရှပ်ပြာပြာ နိုင်သကိုး…….\nဒီ အကောင်လေးက ဒါ့ပုံတွေကို ခိုင်းစေတယ်လို့ မှတ်သွားလိုက်သဗျို့\nအလင်းရောင်နည်းတဲ့အချိန်မျိုးဆို အလင်းများများဝင်အောင် အပါချာကိုလဲ ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ရမယ်\nအဲ့ ၂ ချက်တော့ နားလည်ပါပြီ\nဒါပေသိ ရှပ်တာစပိနှေးရင် ပုံတွေက ၀ါးသွားရော\nဒီတော့ ပုံမ၀ါးအောင်ဆို လက်မတုန်မှဖြစ်မယ်\n(အလင်းရောင်နည်းသောအချိန်တွင် အသက်ကြီးသူ လက်တုန်သူများ ဓါတ်ပုံမရိုက်သင့်…။)\nတကယ်ကတော့ ရှက်တာစပိကို ရှော့ရတာက နောက်ဆုံးအဆင့်ပါ\nမရရင် ISO တင်မယ် noise ကိုကြောက်တယ်ဆိုမှ\nတခါတလေတော့ အရမ်းမမှောင်ဘူးဆိုရင် ISO လောက်မှာ ကိစ္စပြတ်ပါတယ်\nshutter speed ကတော့ 1/60s လောက်ထားနိုင်ရင် ဘလား မဖြစ်လောက်ပါဘူး


ကုထုံးပံ့ပိုးမှု - Come4Buy eShop\n$ 9.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ - $ 60.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nမှာစတင်ခြင်း $ 13.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nအဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်း လက်အိတ် အဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်း လက်ဖြင့် ကုထုံး လက်ကောက်ဝတ် လက်လက် ပံ့ပိုးလက်အိတ် Silicone Gel အဆစ်အမြစ်ရောင်ခြင်း ဗီဒီယိုဂိမ်းများသည် လူတိုင်း၏ဘဝ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်နေပါပြီ။ ဂိမ်းကစားနေစဉ်တွင် အလွန်အကျွံပါဝင်မှု...\n1PCS ။ 2PCS ။ ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nမှာစတင်ခြင်း $ 23.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nကုထုံးနောက်ကျောခါးထောက်သည့်ခါးပတ် Lumbar Brace 2. လေဝင်လေထွက်ကောင်းပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော elastic side panels ။ ခါးနာခြင်း ကျောရိုးအကြောပြတ်ခြင်း ၊ sciatica...\nL-109cm M-105 စင်တီမီတာ XL-113 စင်တီမီတာ XXL-125 စင်တီမီတာ XXXL-၁၇၅ စင်တီမီတာ XXXXL-145cm ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nArch Support Shoe ခြေထောက်ထည့်ပါ...\n$ 14.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ $ 18.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nကုထုံးပံ့ပိုးမှု ကုထုံးပံ့ပိုးမှု - Arch Support Shoe Foot Pads များထည့်သွင်းခြင်း။ ဂျယ်လ်ဖိနပ် insole ထည့်သွင်းမှုများသည် ပြင်ပလူများအတွက် အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ပွဲလမ်းသဘင်များတွင်ပင် ဝတ်ဆင်နိုင်ပါသည်။ သူတို့...\nအဖြူ အဝါနုရောင်ရှိသော ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nအားကစား Kneepad ဖိအား Elastic ဒူး...\n$ 14.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ $ 22.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nဒူးအားသန်မာစေသော လေ့ကျင့်ခန်းများ ပတ်တီးယက်ခြင်း ဒူးဆစ်ကြိုးသည် သင်၏နေ့စဉ် ကျန်းမာကြံ့ခိုင်မှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် သင့်လျော်သည်။ ၎င်းသည် သင်၏ကြံ့ခိုင်မှုစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် အဆစ်နာခြင်းမှ ကြီးကြီးမားမားသက်သာရာရစေရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်...\nအစိမ်းရောင် / L ကို အစိမ်းရောင် / M က အစိမ်းရောင် / S က အစိမ်းရောင် / XL အစိမ်းရောင် / XXL Black က / L ကို Black က / M က Black က / S က Black က / XL Black က / XXL လိမ္မော်ရောင် / L ကို လိမ္မော်ရောင် / M က လိမ္မော်ရောင် / S က လိမ္မော်ရောင် / XL လိမ္မော်ရောင် / XXL ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nမှာစတင်ခြင်း $ 14.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nBunion Corrector Valgus Corrector Orthopedic Toe Separator Bunion Corrector Relief Bunion Corrector Relief သည် အူမကြီးကိုကာကွယ်ပေးကာ ခြေချောင်းကြီးများ၏နာကျင်မှုကို သက်သာစေသည်၊ နူးညံ့သောပစ္စည်းသည် ခြေချောင်းများနှင့် ဖိနပ်ကြားပွတ်တိုက်မှုကို လျှော့ချပေးသည်၊ အရိုးကို သက်သာစေသည်...\n1 SET2SETT ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nHammer Toe Straightener အမျိုးအစား- အရိုးသုံးပစ္စည်း အမျိုးအစား- ပစ္စည်းအမျိုးအစား- Foot Care ToolPower Source: None ElectricModel Number: Toe CorrectorMaterial: EVA + Cotton And Elastic Loop with Foam Pad\nခြေချောင်းတစ်ချောင်း ခြေနှစ်ချောင်း ဘယ်ခြေချောင်းသုံးချောင်း ညာခြေသုံးချောင်း ဘယ်ဘက်သတ်မှတ် ညာဘက်သတ်မှတ် ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nBunion Corrector Relief သည် သင်၏...\n$ 13.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ $ 17.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nခြေထောက် Bunion Corrector သက်သာရာ၏ အပြင်ဘက်တွင် Bunion။ လက်မနှင့် အခြားလက်ချောင်းများကို ထိရောက်စွာ ခွဲထုတ်ပါ၊ ထပ်ခြင်းမပြုရန်၊ မညှစ်ဘဲ၊ ခြေချောင်းများကို ဖြီးပါ- သင်၏နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်၊ သင့်ပေါင်များကို ကုသပါ၊ လျှော့ချပါ...\nအဖြူ အသားအရေ ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nခြေဖဝါးကွဲအက်ခြင်းကိုကာကွယ်ပါ ခြေထောက်ကွဲအက်ခြင်းကိုကာကွယ်ပါ။ ခြေဖဝါး ၁ စုံ ဂရုစိုက်ပါ အရေပြားကို အခွံခွာခြင်းနှင့် ကွဲအက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒေါက်ဖိနပ်များသည် တစ်ကိုယ်လုံး၏ အလေးချိန်ကို အထောက်အကူပြုပြီး မကြာခဏ တက်ကြွနေရပါမည်။\nကုထုံး Brace ပခုံးနောက်ကျောပံ့ပိုးမှု ...\n$ 16.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ $ 23.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nထုတ်ကုန်အင်္ဂါရပ်များ- Back support brace သည် သင့်ကြွက်သားများနှင့် ကျောရိုးများကို သဘာဝအတိုင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်သည်၊ သင့်နောက်ကျောနှင့် ပခုံးတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြုပြင်ပေးကာ သင့်ကိုဖြစ်စေသည်...\nBeige သ / L ကို Beige သ / M က Beige သ / S က Beige သ / XL Beige သ / XXL Black က / L ကို Black က / M က Black က / S က Black က / XL Black က / XXL အဖြူ / L ကို အဖြူ / M က အဖြူ / S က အဖြူ / XL အဖြူ / XXL ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nAnkle Braces ဘတ်စကက်ဘော ပျော့ပျောင်းမှု အခမဲ့...\nAnkle Braces Ankle Braces ဘတ်စကက်ဘော ပျော့ပျောင်းမှု အခမဲ့ ချိန်ညှိမှု အကာအကွယ် ခြေထောက်ပတ်တီး အကြောအောင့်ခြင်း ကာကွယ်ခြင်း အားကစား ကြံ့ခိုင်ရေး တီးဝိုင်း ပစ္စည်း : နိုင်လွန် polyester ထုတ်ကုန်အမည် : ခြေကျင်းဝတ် BraceColor : BlackWeight : About 40gPackage List : 1Pcs* Ankle Support...\nညာ/L ညာ/အမ် အခွင့်အရေး ညာဘက် / XL ဝဲ/ဝဲ ဝဲ/အမ် ဝဲ/S ဘယ် / XL ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nFingerless Arthritis လက်အိတ် ကုထုံး Compression...\n$ 19.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ $ 33.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nRheumatoid Arthritis Arthritis Gloves ကုထုံး Compression Gloves Non-slip Full Finger Joint Gloves Copper Fiber Pressure Gloves Copper Fiber Copper Ion Antibacterial Deodorant Gloves .Fingerless Arthritis Gloves Therapy Compression Gloves ကြေးနီ...\nM L S ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ\nမှာစတင်ခြင်း $ 25.99 အမေရိကန်ဒေါ်လာ\nသားအိမ်ခေါင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာရာရစေမည့် 3D Intelligent Fit Technology Electric Pulse Massage Electrode Patch Circular Traction Floating Magnetic Effect Built-in Magnetic Stones 360° အသိဉာဏ်ရှိသော ရေပေါ်သံလိုက်ကုထုံးဖြင့် သင့်အား နှိပ်နယ်ပေး...\nသေတ္တာနှင့်အတူ သေတ္တာမပါဘဲ ရွေးချယ်မှုများကို Select လုပ်ပါ


Like – 14K Share – 2059\n2021-08-13 at 8:17 PM\nPV TV သတင္းေျကညာသူအားလံုးကိုေလးစားလွ်က္ပါ\n2021-08-13 at 8:33 PM\nGoogle ရဲ္Myanmar ဝီကီပီးဒီးယား တွင် ပါေသာ အချ က် လက် ဟာ အင်တာနက် ဆုပ်ကိုင်ထား ခြင်း။။ ဆိုသည် မုာ သတင်း? ဂျင်းလား?\nZar Nay says:\n2021-08-14 at 5:16 AM\nသတင်းမှန်သိဖို့စီစစ်နည်းတွေလေ့လာပါ ဂျင်းထည့်မခံရစေဖို့ တက်လာတဲ့သတင်းသည်ကျင့်ဝတ်သိက္ခါစောင့်ထိန်းသောသတင်းဌာနမှသတင်းဟုတ်မဟုတ်အရင်ကြည့်ပါ ကျင့်ဝတ်သိက္ခါစောင့်ထိန်းသောသတင်းဌာနများမှသ တင်းတက်လာခြင်းမရှိပါက fact check ကို google တွင်ရှာပြီးအတည် ပြုပါ မြန်မာသတင်းများနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကျင့်ဝတ်သိက္ခါစောင့်ထိန်းသောသ တင်းဌာနများမှာ DVB,VOA,MIZZIMA, MRTV,MWD , BBC တို့ဖြစ်ပါသည်\n2021-08-14 at 1:51 PM\nThanks PVTV.Always NLD.\n2021-08-15 at 7:34 PM\nUklaw Uklaw says:\n2021-08-15 at 7:43 PM\nMoe Kaung Kim says:\nRain Moe says:\nKo Washington says:\n2021-08-15 at 8:39 PM\nမရှိရှိတဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေနဲ့ တင်ဆက်သွားတဲ့ ဟားငါးကောင်\n2021-08-15 at 8:43 PM\nKo Min Min says:\n2021-08-15 at 8:52 PM\nLastking Koko says:\n2021-08-16 at 12:14 AM\nဟုတ်တယ်ပြည်သူကို ဂျင်းတွေလိုက်ထည့်နေတာ သူတို့\nကသူတို့လုပ်တာဘဲဖြစ်ဖြစ်ပြည်သူကိုမသိစေခြင်ရင် တစ်ခုခု ဂျင်းထည့်တော့တာ\nဘဲ ပြည်သူကရိုးနေပြီ မ အ\nDaw Swe Swe Win says:\n2021-08-16 at 3:07 AM\n2021-08-16 at 8:47 AM\nDaw Tin Soe says:\n2021-08-16 at 9:06 AM\n2021-08-16 at 10:30 AM\n2021-08-16 at 12:16 PM\n2021-08-16 at 5:48 PM\nChrist Min says:\n2021-08-16 at 8:41 PM\nYadanar Shwe Mi says:\n2021-08-17 at 6:19 AM\nဈာန္ မင္း says:\n2021-08-17 at 1:21 PM\nသစ္စာဦး သစ္စာဦး says:\n2021-08-19 at 6:22 AM\nပင်လယ်ပျော် ကိုကြီးသါ says:\n2021-08-22 at 9:52 PM\n2021-08-24 at 1:06 PM\nမိဘ ကျေးဇူး says:\n2021-08-27 at 9:14 AM\n2021-08-28 at 4:45 PM\nမွန္ လြန္းလို႔ ကို ေထာက္ခံတာပါ\nDaw Kyi says:\n2021-09-01 at 10:30 PM


ဓမ္မပူဇာ အစီအစဉ်များ: ဓမ္မဒူတဆရာတော်ဒေါက်တာအရှင်ဆေကိန္ဒဦးဆောင်မှုဖြင့်ကျင်းပမည့်သွေးလှူဒါန်းပွဲ\nထို့ အပြင်လိုချင်စရာများ လောကအလယ်များပြားနေပြန်သည်။အလိုလောဘတို့ တနင့်တပိုးဖြစ်နေတတ်ပါသည်။ စွန့်လွှတ်ရန် ခက်ခဲသူတို.အတွက် နိဗွာန်ဟူသော ငြိမ်းအေးရာသည်လည်း ရရှိဖို့ရန် ထိုသူတို.အတွက် ခက်ခဲသောအရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။ ယခုအခါတွင် ဆရာတော် ဓမ္မဒူတအရှင်ဆေကိန္ဒ ဦးဆောင်သော မြင့်မြတ်ဖြူစင် သွေးလှူရှင် အသင်းသည် ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီး အမျိုးသားသွေးစုဘဏ်တွင် ၃၀. ၆ . ၂၀၁၁ ( ကြာသပတေးနေ့ ) တွင်စုပေါင်းသွေးလှူဒါန်းပွဲ ကျင်းပ ပြုလုပ်ကြပါမည် ။ ပါဝင်လှူဒါန်းလိုသူ သဒ္ဓါကြည်လင် စေတနာရှင်အပေါင်းတို့အနေဖြင့် မိမိတို.စွမ်းအားရှိသမျှ ဒါနဥပပါရမီ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြပါစေခြင်း အလို.ငှာ ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးအမျိုးသားသွေးစုဘဏ်တွင် ၃၀. ၆ . ၂၀၁၁ ( ကြာသပတေးနေ့ ) ၌ သွားရောက်၍ လှူဒါန်းနိုင်ကြပါကြောင်း သတင်းကောင်းပါလိုက်ရပါသည်ခင်ဗျား။\nPosted by ကျနော်ဝေယျာဝစ္စ သမား at 6/20/2011 07:44:00 AM\nat 6/20/2011 07:44:00 AM


ဟာသများ | ဥက္ကာကိုကို\nကျနော်ဆယ်တန်းအောင်ခါစတုန်းက သံတွဲမြို့မှာ ဆယ်တန်းလာတက်နေတဲ့ ကျနော်တို့အခေါ် ပုရစ်ဆိုတဲ့ကောင်နဲ့ တွဲမိတယ်။ အခုတော့သူလည်း ရန်ကုန်မှာ စူးရှဆိုတာဘာဆိုလား နာမည်တစ်ခုနဲ့ သတင်းထောက်လုပ်စားနေရဲ့။\nသံတွဲမှာ အတွဲမိမိ သောင်းကျန်းရင်း တစ်နေ့ကျတော့ ငပလီမှာ ရေသွားကူးရာကနေ ကမ်းခြေမှာ ယောင်လည်လည်ဖြစ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ဘော်ဒါသွားဖြစ်ပြန်ရော။ သူကလည်း ဂျာမဏီနိုင်ငံသားထင်ရဲ့။ (သိပ်တော့မမှတ်မိ)။ အင်္ဂလိပ်စကားကို ဘွတ်ရွှတ် ဘုချွတ်။ ကျနော်တို့ကလည်း အင်္ဂလိပ်စာကို ဖိုသီဖတ်သီ။ တစ်လုံးပြောလိုက်။ လက်ကလေးခြေကလေးလှုပ်ပြလိုက်နဲ့ တော်တော်ရင်းနှီးသွားကြတယ်။\nနောက်နေ့ထပ်ချိန်းပြီး သံတွဲမြို့ပေါ်ကိုလိုက်ပြဖို့ သူကတောင်းဆိုတယ်။\nကျနော်တို့နှစ်ကောင်လည်း နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်နဲ့ တွဲနေကြတယ်ပေါ့လေ။ မြောက်ကြွ မြောက်ကြွနဲ့ လူရှေ့သူရှေ့မှာ ဂျာမန်ကြီးကိုခေါ်ပြီး ဟိုလျှောက်ဒီလျှောက်ပေါ့။ ကျနော်တို့မြို့မှာက လည်ပတ်စရာဆိုလို့ ဘုရားတောင်သုံးတောင်ပဲရှိတယ်။\nအံတော်၊ နံတော်၊ ဆံတော်ဆိုပြီး စေတီသုံးဆူရှိတယ်။ စက်ဘီးတစ်ယောက်တစ်စီးနဲ့ ဂျာမန်ကြီးကို ဟိုလိုက်ပြ ဒီလိုက်ပြ။ သူ့မှာပါလာတဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာလေးကို သဘောတကျကျနဲ့။ (အဲ့ဒီတုန်းက ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာ)။\nနောက်ဆုံးဘုရားတောင်လည်းရောက်ရော ကျနော်က မတက်နိုင်တော့ဘူး။ မောနေပြီ။ ဂျာမန်ကြီးနဲ့ ပုရစ်က ကျနော့်ကိုစောင့်ခေါ်တယ်။ ကျနော်ကလည်း မောမောနဲ့ ဘာပြောရမှန်းမသိဘူး။ ဒီတောင်ကအရမ်းမြင့်တယ်။ ငါမတက်နိုင်ဘူးပေါ့လေ။ ပြောချင်တာ။\nလူကလျှာလည်းထွက်နေပြီ။ ရှေ့ကတောင်ကုန်းကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်တယ်။ ဂျာမန်ကြီးက ကျနော်လက်ညိုးထိုးရာလိုက်ကြည့်တယ်။ ကျနော်လည်း ပါးစပ်ထဲတွေ့တာကောက်ပြောချလိုက်တယ်။\n““ငှင်… ”” (ကျနော့်အင်္ဂလိပ်စာကို ပုရစ်လက်ဖျားခါသွားသံ)\n““မတ်စောက်”” (ဂျာမန်ကြီး ရေရွတ်သံ)\nကျနော်ကလည်း လျှာလေးတန်းလန်း တန်းလန်းနဲ့ ခပ်တည်တည်ဘဲ။\n““ရက်စ်… မတ်စောက်…ဗဲရီး မတ်စောက်””\nပုရစ်က ဖိုးလိုးဖတ်လပ်ကလေး တခွိခွိရယ်တယ်။ သူရယ်တာမြင်တော့ ဂျာမန်ကြီးလည်း ဘုမသိဘမသိ တဂိဂိနဲ့ရယ်တယ်။ ကျနော်ကလည်း ခပ်တည်တည် တဟစ်ဟစ်နဲ့ လိုက်ရယ်ပေးရတယ်။\nအဲ့ဒီနေ့လည်က ဘုရားတောင်ပေါ်က ပြန်ဆင်းလာကတည်းက ငပလီကို စက်ဘီးနဲ့ ပြန်သွားတဲ့အထိ ဂျာမန်ကြီးတစ်ယောက် သူ့ဘာသာ ဘာတွေအတွေးပေါက်တယ်မသိ။\n““ မတ်စောက်… မတ်စောက်… ဗဲရီးမတ်စောက်… မတ်… စောက်”” နဲ့။ ငိငိ။\nဒို့ဘော်ဒါကြီးများ စစ်ထဲဝင်ရင်လေ (၂)\nကွပ်ကဲရေးရုံးအတွင်းဖြစ်သည်။ လွှတ်တော်အမတ် အဂ္ဂမဟာ ဒီမိုဖက်တီးတစ်ယောက် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်လျှက်ရှိသည်။ စဉ်းစားခန်းဝင်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၀ိတ်ကျစေရန်အတွက်ဟု ဆိုသည်။ (စကားချပ်။ မယုံလျှင် ပုံပြင်မှတ်) ကွပ်ကဲရေးရုံး အတွင်း ထောင့်တစ်ထောင့်တွင် လွှတ်တော်အမတ် အဂ္ဂမဟာသရေစည်သူ ဦးစည်သူမှာ မျက်လုံးလေးမှေးစင်းကာ လွှတ်တော်အမတ်တစ်ဦးထံမှ လက်သိပ်ထိုးဝယ်ယူထားသော ဆေးခြောက်ပါဝင်သည့် ဆေးပေါ့လိပ်ကို ဖွာရှိုက်ရင်း\nစည်းစိမ်ခံစားလျှက်ရှိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လွှတ်တော်အတွင်း မေးခွန်းတင်သွင်းရာမှ ကျရာတာဝန်ကိုထမ်းဆောင်ပါမည့်အကြောင်း ဆတ်ဆော့၍ ထည့်သွင်းပြောကြားမိရာမှ ယခုကဲ့သို့ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ အကြံပေးအနေဖြင့် စေလွှတ်ခံရခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။\n““ဗိုလ်မှူးကြီး စစ်ကိုနိုင်အား………. လ…. ဗြု”” (အလေးပြုဟူသည့်အသံကို အလေးကိုခပ်မြန်မြန်ဆွဲ၍ ပြု ကို ဆောင့်ချရသောကြောင့် လဗြု ဟု ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်)\nအထက်လွှတ်တော် အောက်လွှတ်တော်တို့မှ တညီတညွှတ်တည်း အချွန်ဖြင့်မလိုက်သောကြောင့် အသစ်စက်စက် အရှင်မွေး၍နေ့ချင်းကြီးကာ ကွပ်ကဲရေးမှူးကြီးဖြစ်လာသည့် ဗိုလ်မှူးကြီး စစ်ကိုနိုင် ရုံးအတွင်း ဆောင့်ကြွားကြွားဝင်ရောက်လာသဖြင့် အရာရှိအရာခံများ သတိဆွဲအလေးပြုလိုက်ကြသည်။\nရုံးခန်းထဲရောက်ရောက်ချင်းပင် R.T (Radio Telephony) ဆက်သွယ်ရေးစက်ကိုကောက်ကိုင် ကာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ရောက် ရှိနေသော ဗျုဟာမှူးကြီး အဘမင်းထက်စံရှိရာသို့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ စစ်ကိုနိုင်နှင့် အဘမင်းထက်စံတို့ အပြန်အလှန်\nပြောစကားများကို မူရင်းအတိုင်း ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။ Continue Reading\n““ဟင်… ဒါဆို သူနဲ့မကစားနဲ့တော့”” Continue Reading


\tအမျိုးသားသုံးကွန်ဒုံးက ဘာလို့ ကျွတ်ထွက်တာ ပေါက်ပြဲတာ ဖြစ်ရတာလဲ။ | Find My Method\nအမျိုးသားသုံးကွန်ဒုံးက ဘာလို့ ကျွတ်ထွက်တာ ပေါက်ပြဲတာ ဖြစ်ရတာလဲ။\nမကြာခဏမေးသောမေးခွန်းများ » အမျိုးသားသုံးကွန်ဒုံး » အမျိုးသားသုံးကွန်ဒုံးက ဘာလို့ ကျွတ်ထွက်တာ ပေါက်ပြဲတာ ဖြစ်ရတာလဲ။\nSociety of Obstetricians and Gynaecologists of Canada. (2015). Canadian Contraception Consensus Chapter 5: Barrier Methods. JOGC Journal of Obstetrics and Gynaecology Canada , 37. မှရယူရန် https://www.jogc.com/article/S1701-2163(16)39376-8/pdf