ဘော့စ်နီယားဂျင်နိုဆိုဒ်(၁) | Civil Rights Movement\n၁၉၈၀ လောက်ကသာ ခင်ဗျားဟာ ယူဂိုဆလားဗီးယားကိုရောက်သွားရင် စိုပြည်နေတဲ့ကွင်းပြင်တွေ၊ စိမ်းလန်းနေတဲ့တောင်ကုန်းတွေကနေစီးဆင်းပြီး ကွင်းပြင်ထဲကို ဖြတ်သန်းနေတဲ့ မြစ်ချောင်းတွေ၊ အဲ့ဒီမြစ်ချောင်းတလျှောက်ပေါက် နေတဲ့ ဘယ်ရီချုံပင်တွေနဲ့ သာယာနေတဲ့ ဖက်ဒရယ်နိုင်ငံကိုမြင်ရမှာပါ။ မြို့ပြတွေဟာလည်း တိုက်ကြီးတာကြီးသပ်သပ်နဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ ကွန်ကရစ်မြို့တွေ မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းဗလီ၊ ချာခ်ျကျောင်း၊ တံတား၊ ပြတိုက်တွေနဲ့၊ သစ်ပင်တွေနဲ့ စိမ်းလန်းသာယာနေပြီး အဲ့ဒီမြို့တွေမှာနေထိုင်တဲ့သူတွေဟာလည်း ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်စလင်မ်၊ ကတ်သလစ်ခရိုအတ်၊ အော်သိုဒေါက်စ်ဆာဘ် အစရှိသဖြင့် အသွေးစုံဘာသာစုံနဲ့ ချစ်ခင်စိုပြည်နေတာကို တွေ့ရမှာပါ။\nလူမျိုးတစ်မျိုးနဲ့တစ်မျိုး ဘာသာတစ်ခုနဲ့တစ်ခု အပြန်အလှန် လက်ထပ်တာတွေကလည်း အတော်လေးရှိတာမို့ ယူဂိုဆလာဘ်ပြည်ထောင်စုလူမျိုးရယ်လို့ခံယူသူတွေကလည်း ၁၀ ယောက်မှာ ၁ ယောက်နှုန်းရှိပါတယ်စီးပွားရေးအရပြေလည်ပြီး လူနေမှုအဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ပြည်ထောင်စု ကို ဒေါက်တိုင် ၃ ခုနဲ့ ထောက်မထားပါတယ်။ ပါတီ၊ တပ်မတော်နဲ့ ဖက်ဒရယ်သမ္မကောင်စီလို့အကြမ်းဖျင်းပြောလို့ရပါတယ်။\nပါတီ ရှစ်ဖွဲ့ရှိပြီး republic ၆ နဲ့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ၂ ခု အလိုက်ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ ပါတီအားလုံးဟာ ကွန်မြူနစ်ပါတီတွေပါ။ republic ၆ ခုက\nကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ၂ ခုက ကိုဆိုဗိုနဲ့ ဘော့ဂ်ျဗိုဒီးနားဖြစ်ပီး ဆားဘီးယား republic အတွင်းမှာ တည်ရှိပါတယ်။ Republic ၆ ခု + ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ၂ ခု ပေါင်းပြီး Federal Union = ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုကိုတည်ဆောက်ထားတာပါ။ Republic ၆ ခုမှာ ဆားဘီးယားနဲ့ မွန်တီနီဂရိုးတို့ဟာ ဆာဘ်လူမျိုးတွေပဲ အဓိကနေထိုင်တယ်လို့ပြောလို့ရပြီး ဘောစ်နီးယားနဲ့ ခရိုအေးရှားမှာလည်း ဆာဘ်လူမျိုးတွေက အတိုင်းအတာတခုထိ ပျံ့နှံ့နေထိုင်ပါတယ်။\nအမြဲတန်းတပ်မတော်က ယူဂိုဆလာဘ်ပြည်သူ့တပ်မတော်လို့ခေါ်တဲ့ JNA ပါ။ JNA ကို ပြည်ထောင်စုတပ်မတော်လို့သတ်မှတ်ပြီး အရန်အင်အား အပါအဝင် အင်အား ၁ သန်းကျော်အထိ စုဖွဲ့နိုင်ပါတယ်။ JNA မှာလည်း အင်အားရဲ့ ၆၀ % က ဆာဘ်တွေပါပဲ။ JNA အပြင် နောက်ထပ်ရှိတဲ့ တပ်တစ်မျိုးကတော့… ဒေသဆိုင်ရာကာကွယ်ရေးတပ်လို့ခေါ်တဲ့ Territorial Defence Force ပါ။ ဒီ TDF တပ်ကတော့ republic အလိုက်ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဒေသအလိုက်လူဦးရေနဲ့အဓိကဖွဲ့ပါတယ်။\nဥပမာ – Bosnian Territorial Defence Force မှာဆိုရင် ဘော့စ်နီးယန်းလူမျိုးတွေပဲ အဓိကပါဝင်ပါတယ်။ အင်အားကတော့ ၁ သောင်းကျော်ကျော်လောက်ပဲရှိပါတယ်။\nဒီကောင်စီဟာ ပြည်ထောင်စုရဲ့ ကိစ္စတွေကို အဓိက အဆုံးအဖြတ်ပေးပါတယ်။ ဥပမာ – JNA တပ်တွေကို စစ်ဆင်ခွင့်ပေးဖို့ ကိစ္စမျိုးပါ။ ကောင်စီရဲ့အဆုံးအဖြတ်ကို မဲ ၈ မဲ နဲ့ ချမှတ်ပါတယ်။ republic ၆ ခုနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ် ခွင့်ရဒေသ ၂ ခုဟာ ကိုယ်စီ ၁ မဲစီပေးခွင့်ရှိတာမို့ အားလုံးတန်းတူညီမျှလို့ ပြောရမှာပါ။\n၁၉၈၇ မှာ ဆားဘီးယားသမ္မတဖြစ်လာတဲ့ မီလိုဆီဗစ်ပါ။ ဆားဘီယားrepublic အတွင်းက ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ ၂ ခုနဲ့ နောက်ထပ် ဆာဘ်တွေအဓိကနေထိုင်ရာ မွန်တီနီဂရိုးrepublic မှာ အကြမ်းဖက် အာဏာသိမ်းပြီး ဖက်ဒရယ်သမ္မတကောင်စီမှာ ဆာဘ်အတွက် အခိုင်မဲ ၄ မဲကို ဇွတ်လုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ မျှခြေဟာ ပျက်စီးသွားပြီး ပြည်ထောင်စုကြီးပြိုကွဲရေး စတင်ပါတော့တယ်။\nယူဂိုဆလားဘီးယားအကြောင်း ဖတ်တိုင်း ကျွန်နော်တို့အတွက် အခက်အခဲဖြစ်စေတာက သူ့ရဲ့ဖက်ဒရယ် တည်ဆောက်ပုံပါ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဖက်ဒရယ်နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မနီးစပ်တဲ့အပြင် ဖက်ဒရယ်ဆိုတာ မြွေလိုအဆိပ်ရှိတဲ့သဘောမျိုးတောက် လျှောက်အသင်ခံလာရလို့ပါပဲ။\nဒီတော့ ဖက်ဒရယ်အကြောင်း ဘာမှမသိတဲ့သူတွေကို မီလိုဆီဗစ်က ဖက်ဒရယ်စနစ်ပေါ်မှာ အမြတ်ထုတ်ကစားရင်း အာဏာယူသွားတာမျိုးရှင်းပြဖို့က ပိုခက်ပါတယ်။ ဗမာပြည်မှာကတော့ရှင်းပါတယ်။ ၁၉၆၂ မှာ ဗမာစစ်တပ်က ဒဲ့အာဏာသိမ်းပစ်လိုက်ပြီး လုပ်ချင်ရာ လုပ်သွားခဲ့တာမို့ မီလိုဆီဗစ်လောက်ကတော့ ပျင်းတောင်ပျင်းသေးလို့ ပြောရမှာပါ။\nစာမတတ်တဲ့ တောသားတွေနေတဲ့တိုင်းပြည်မို့ တောတွင်းဓလေ့အတိုင်း လက်နက်ပြ အာဏာသိမ်းသွားတာမျိုးပါ။ မီလိုဆီဗစ်ရဲ့ နိုင်ငံရေးကစားကွက်မျိုးဟာ ဗမာဗားရှင်းနဲ့ပြန်ယှဉ်ကြည့်ရင် အတော်နူးညံ့တယ်လို့တောင်ဆိုရမှာပါ။\nယူဂိုဆလားဘီးယားက JNA တပ်မှာ ဆာဘ်လူမျိုးက ၆၀%လောက်သာ အုပ်စီးထားပေမယ့် ဗမာစစ်တပ်မှာကတော့ ၉၉%က ဗမာချည့်ပါပဲ။ အင်္ဂလိပ်ဆီက လွတ်လပ်ရေးရခါစက ကချင်၊ ကရင်၊ ချင်း၊ ကယား၊ ဂေါ်ရခါး ရိုင်ဖယ်တပ်ရင်းတွေရှိပေမယ့် ဖက်ဒရယ်တပ်ပုံစံ မတည်ထောင်တော့ဘဲ ဗမာတပ်ပုံစံပဲ တည်ထောင်လိုက်ပါတယ်။\nအဓိကအကြောင်းပြတာကတော့ လွတ်လပ်ရေးရခါစ ကရင်ပုန်ကန်မှုကိုပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီပုန်ကန်မှုအတွင်း ကချင်၊ ချင်း၊ ကယားနဲ့ ဂေါ်ရခါးတပ်ရင်း တွေက ပြည်ထောင်စုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့တာကိုတော့ တစ်ချက်လေးမှ မထောက်ထားဘဲ ဗမာစစ်တပ်သပ်သပ်တည်ထောင်ပစ်တာပါ။ ဒီလို ဗမာတပ်သပ်သပ်အဖြစ်တည်ဆောက်မှုဟာ ၁၉၆၂ မတိုင်ခင် ပါလီမန်ခေတ်ကတည်းကပါ။\nဆာဘ်တွေလောက်ကတော့ ဗမာက ပျင်းတောင်ပျင်းသေးဆိုရမှာပါ။ ဗမာက တခြားလူနည်းစုတွေကို ဒေသဆိုင်ရာကာကွယ်ရေးတပ်မျိုးဖွဲ့ခွင့်ပေးဖို့မပြောနဲ့ ရဲတပ်ဖွဲ့တောင်ဖွဲ့ခွင့်မပေးပါဘူး။ ယူဂိုဆလားဘီးယားဟာ ၁၉၉၀ လောက်မှ သစ်ချောက်ကုန်း ဖြစ်သွား တာဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းခွဲထွက်လို့ သာယာတဲ့ကိုယ်ပိုင်တိုင်းပြည်တွေတည်ဆောက်ကုန်ကြပါတယ်။ မြန်မာပြည်ကတော့ ၁၉၆၂ က စပြီး သစ်ချောက်ကုန်းဖြစ်ခဲ့ကာ ခုထိလည်း သစ်ချောက်ကုန်းမှာ ငုပ်တုပ်ထိုင်ဆဲပါပဲ။\nမီလိုဆီဗစ်က မျှခြေကို ဖျက်စီးလိုက်တဲ့နောက်မှာတော့ ယူဂိုဆလားဗီးယားရဲ့ အနောက်ဘက်စွန်းက ဆလိုဗေးနီးယား republic ဟာ ဆယ်ရက်ကြာစစ်ပွဲဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ရေးကြေငြာသွားပါတယ်။ ဆလိုဗေးနီးယားမှာ ဆာဘ် တွေမရှိလို့ အေးအေးသက်သာနဲ့ ခွဲထွက်ခွင့်ရသွားတယ်လို့ပြောရမှာပါ။\nသိပ်မကြာခင် ၁၉၉၁ နှစ်လည်ပိုင်းမှာ ခရိုအေးရှားကပါ လွတ်လပ်ရေး ကြေငြာတဲ့အခါမှာတော့ ခရိုအေးရှားနိုင်ငံတွင်းက ဆာဘ်လူမျိုး ၆ သိန်းကျော်ဟာ ခရိုအေးရှားအစိုးရကို ဆန့်ကျင်ပါတော့တယ်။ ဒီဆာဘ်လူမျိုးတွေဟာ ခရိုအေးရှားနိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ နေထိုင်ကြတာဖြစ်ပြီး သူတို့ဟာ ဆားဘီးယားနဲ့ ဘောစ်နီးယားကို ကပ်ရပ်ကျောပေးထား ကြသူတွေပါ။\nသူတို့ရဲ့နောက်ကျောတည့်တည့်ကနေ မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်ပြီး ပုန်ကန်မှုကို သွေးထိုးပေးနေသူကတော့ မီလိုဆီဗစ်ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းတုန်းက အဲ့ဒီဒေသတွေမှာဆာဘ်နဲ့ ခရိုအတ်တွေဟာ အပြန်အလှန်မျိုးဖြုတ်သတ်ပွဲတွေလုပ်ခဲ့ကြတဲ့ သမိုင်းကလည်းရှိတော့ သွေးထိုးလို့ ကောင်းတဲ့ အကွက်ဖြစ်နေပါတယ်။ ခရိုအေးရှားကဆာဘ်တွေဟာ မြို့ချင်းဆက်လမ်းမကြီးတွေကို အတားအဆီးချပိတ်ဆို့ပြီး လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တွေဖွဲ့ကာ ကင်းလှည့်နေပါ တော့တယ်။ ခရိုအေးရှား အစိုးရယန္တယား ထိခိုက်သွားပါတယ်။ အဆိုးဆုံကတော့ ခရိုအေးရှားခရီးသွားလုပ်ငန်းရဲ့ အခြေတည်ရာ ပင်လယ်ကမ်းခြေကိုသွားတဲ့ လမ်းတွေကို ဆာဘ်တွေက ပိတ်ဆို့ထားတဲ့အတွက် စီးပွားရေးပါထိလာတော့ ခရိုအေးရှားအစိုးရက ဆာဘ်ပုန်ကန်မှုကိုနှိမ်နင်းဖို့ လုပ်ပါတယ်။ ရဟတ်ယာဉ်အပြည့်နဲ့ တင်ဆောင်လာတဲ့ ခရိုအတ်အထူးရဲတပ်ဖွဲ့တွေဟာ ဆာဘ်ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းဖို့ထွက်အလာမှာတော့ JNAလေတပ်ရဲ့ တားဆီးမှုကို ခံလိုက်ရပါတယ်။ ခရိုအေးရှားဟာ နိုင်ငံတွင်းကဒေသခံဆာဘ်တွေလောက်နဲ့ရင်ဆိုင်နေရတာမဟုတ်ဘဲ ဆားဘီးယားနိုင်ငံတွင်းက ဗဟိုဆာဘ်အစိုးရနဲ့ပါ ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း ထင်ရှားသွားပါတယ်။\nJNA လို အမြဲတမ်းတပ်ကို ခါးပိုက်ဆောင်ထားနိုင်ပီဖြစ်တဲ့ဆာဘ်တွေဟာ လမ်းပိတ်ထားတာလောက်နဲ့ မတင်းတိမ်တော့ပဲ ခရိုအတ်တွေနေထိုင်ရာမြို့ တွေကိုပါ ဝင်သိမ်းပါတော့တယ်။ ဒီလိုသိမ်းပိုက်ရာမှာ ဆာဘ်တွေသုံးတဲ့နည်းဗျူဟာကတော့ ကွက်စိတ်ပြည့် အမြောက်နဲ့ပစ်ခြင်းပါပဲ။ စစ်ဘက်ပစ်မှတ်တွေကို ပစ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ အရပ်သားတွေနေတဲ့ မြို့တွေကိုပစ်တာပါ။ ဆေးရုံ၊ ကျောင်း၊ ဈေး၊ လူနေရပ်ကွက်တွေကို အသေးစိတ်တကွက်ချင်း အမြောက်နဲ့ စိမ်ပြေနပြေပစ်လိုက်ခြင်းဟာ စစ်ရေးရည်ရွယ်ချက်သပ်သပ်နဲ့ မဟုတ်ဘဲ အဲ့ဒီမြို့ကဒေသခံ ခရိုအတ်တွေကို ထွက်ပြေးသွားစေဖို့ပါ။ ဒီနောက် မှာတော့ လူမျိုးရေးအရသန့်စင်တဲ့ ဆာဘ်နယ်မြေတခုကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။\nအမြောက်ကိုသုံးပြီး ethnic cleansing လုပ်တာပါ။\nမနေ့တနေ့ကမှ စစ်တပ်ထဖွဲ့တဲ့ ခရိုအတ်တွေအဖို့ကတော့ အပေါ့စားလက်နက်တွေနဲ့ ကုပ်ကပ်ခုခံရုံမှတပါးဘာမှမတတ်နိုင်ပါဘူး။ ဆာဘ်တွေအမြောက်ပစ်ချက်ကောင်းလွန်းလို့ ၁၉၉၁ နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ Vukovar မြို့က ခရိုအတ်အရပ်သား ၅ ထောင်ကျော်သေသွားပြီး ကျန်တဲ့မြို့သားတွေအားလုံးထွက်ပြေးသွားရပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ဆာဘ်တွေက လုပ်လာလိုက်တာ ခရိုအေးရှား အစိုးရအနေနဲ့ ဒီအတိုင်းသာဆက်လွှတ်ထားရင် တစ်နိုင်ငံလုံးဆာဘ်လက်အောက် ရောက်သွားနိုင်တာမို့ UN အနေနဲ့ကြားဝင်ပေးဖို့အားထုတ်ရပါတယ်။\nဒါကြောင့် ၁၉၉၁ နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာ UNတပ်တွေဟာ ဆာဘ်နဲ့ ခရိုအတ်ကြားက ခံစစ်လိုင်းမှာနေရာယူလိုက်ကြပါတယ်။ ၁၉၉၂ နှစ်ဦးပိုင်းမှာတော့ ခရိုအေးရှားရဲ့ လွတ်လပ်ရေးကို ကမ္ဘာက အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခရိုအေးရှားနိုင်ငံရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကတော့ ဆာဘ်တွေလက်ထဲမှာ ပဲ့ပါသွားပါပြီ။\nပိုဆိုးတာက UN တပ်တွေကြားထဲမှာထိုင်ထားတဲ့အတွက် ဒီနယ်မြေတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့ကလဲ မလွယ်တော့ပါဘူး။ ဆာဘ်တွေဟာ ခရိုအေးရှားမှာ အနိုင်နဲ့ပိုင်းပြီး ခေါင်းမော့နေပါတော့တယ်။\nUN တပ်တွေရဲ့ မျက်မှောက်မှာတင်ပဲ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ခရိုအတ် တွေကိုမောင်းထုတ်ပြီး ethnic cleansing ကို လုပ်လိုက်ပါသေးတယ်။ ဒီနောက်မှာတော့ ခရိုအေးရှားစစ်မျက်နှာဟာ နှစ်ဖက်တပ်တွေမျက်နှာချင်းဆိုင် အသင့်ပစ် ခတ်မယ့်ပုံစံနဲ့ ၃ နှစ်လောက် ခေတ္တငြိမ်သက်သွားပါတယ်။\nဆာဘ်တွေဟာ အရပ်သားထောင်ချီကို သွေးအေးအေးနဲ့ စိမ်ပြေနပြေအမြောက်နဲ့ပစ်သတ်နေတာကို ခရိုအေးရှားနိုင်ငံ အိုဆီဂျက်မြို့မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းကြီးစွာမြင်ခဲ့ရသူကတော့ US ဒီိမိုကရက်တစ်လွှတ်တော်အမတ် မက်ကလော့ စကီးပါ။\nပိုဆိုးတာက ဇာဂရက်မြို့မှာ ဆာဘ်တွေဟာ လူ ၄၀ ကို လွှနဲ့တိုက်ပြီးသတ်ဖြတ်သွားတာပါ။ မက်ကလော့စကီးမြင်ခဲ့ရတာတော့ ခြေပြတ်၊ လက်ပြတ် ခေါင်းပြတ်တွေစုပုံထားတာကိုပါ။ အမတ်မင်းဟာ ဆားဘီးယားမြို့တော် ဘဲလ်ဂရိတ်ကို ရောက်တဲ့အခါ မီလိုဆီဗစ်ကို ဒီအကြောင်းတွေပြောပြတော့ မီလိုဆီဗစ်က အပြောတောင်မခံဘဲ ဇွတ်ငြင်းပါတော့တယ်။ ဒီလိုဇွတ်ပိတ်ငြင်းတာဟာ အိုးမလုံအုံပွင့် ပုံစံဖြစ်နေမို့ မက်ကလော့စကီးဟာ ဒီလုပ်ရပ်တွေဘယ်ကလာသလဲပါ ခန့်မှန်းမိသွားပါတယ်။\nမက်ကလော့စကီးက ဆားဘီးယားက US သံအမတ်ကို ဒီအကြောင်းတွေပြောပြတော့ သံအမတ်ကြီးက “ခရိုအေးရှားမှာ ဆိုးလှပီထင်တာလား။ ဘောစ်နီးယားမှာဖြစ်လာခဲ့ရင် အဲဒါထက်ပိုဆိုးလိမ့်မယ်”လို့ သတိစကား ဆိုခဲ့ပါသတဲ့။\nခရိုအေးရှားနယ်မြေတွေကို ဆာဘ်တွေက ပေါင်မုန့်လှီးသလို လှီးဖဲ့ယူတာက ဆိုးလှချည့်လို့ပြောရင် ပင်လုံစာချုပ်အရ သီးခြားဖက်ဒရယ်အခွင့်အာဏာရှိတဲ့ ကချင်နဲ့ ရှမ်းပြည်တွေကို ဗမာစစ်တပ်က ဖဲ့ချင်သလိုဖဲ့ လှီးချင်သလို လှီး အလုံးလိုက်မြိုချဖို့အားထုတ်နေတာကျ ဘာဆက်ပြောမလဲ။ ဗမာစစ်တပ်အနေနဲ့ ဒီလို ရာစုနှစ်တဝက်ကျော်မက လုပ်ချင်ရာလုပ် ခွင့်ရနေတာဘာ့ကြောင့်လဲ? အဓိက,ကတော့ နိုင်ငံတကာအာရုံစိုက်မှု မရှိလို့ပါ။\nနိုင်ငံတကာက အာရုံစိုက်မှုရှိတဲ့ ခရိုအေးရှားစစ်ပွဲဟာ ၅နှစ်အကြာ ၁၉၉၅ မှာပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး နယ်မြေတွေအားလုံး ခရိုအတ်တွေလက်ထဲပြန်ရောက်သွားပါတယ်။ ( နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်ဆက်ရေးပါမယ်။) ထင်သာမြင်သာရှိတဲ့အချက်ကတော့ အမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးဆင်နွှဲရာမှာ စစ်ရေးသပ်သပ်နဲ့ အားထုတ်ကြိုးပမ်းတာဟာ စစ်အင်အားကြီးမားတဲ့ ရန်သူကို ဖိုးကြိုင်းတုတ် ဖြစ်သွားစေတတ်ပါတယ်။ လက်နက်အားကောင်းတဲ့သူက လက်နက်နဲ့ရှင်းရလေကြိုက်ပါပဲ။ ဒီအတွက် အကောင်းဆုံး သက်သေကတော့ မြန်မာပြည်က ပြည်တွင်းစစ်ပါပဲ။\nဒါကြောင့် နိုင်ငံတကာကိုထိုးဖောက်လှုပ်ရှားမှုဟာ စစ်ရေးလိုပဲ အရေးကြီးရုံမက စစ်ပွဲတွေအီနေချိန်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးတဲ့ ကဏ္ဍပါဖြစ်လာကြောင်း ပါခင်ဗျား…။\n“မင်းတို့မွစ်ဆလင်မ်တွေက ခရိုအေးရှားလမ်းကြောင်းလိုက်ချင်တာလား။ မင်းတို့က စစ်အတွက်ဘယ်လောက်ပြင်ထားလို့လဲ။ စစ်ဖြစ်လာရင် မင်းတို့မွစ်ဆလင်မ်တွေ အပြီးတိုင်ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ကွ” စသဖြင့် ဒေါသတကြီးနဲ့ကြိမ်းဝါးသံဟာ ဘောစ်နီးယားနိုင်ငံမြို့တော် ဆာရာယေဗိုက ပါလီမန်ခန်းမ ဆောင်အတွင်းကနေ ဟ်ိန်းခနဲထွက်ပေါ်လာပါတယ်။\nစင်မြင့်ထက်ကနေ ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲပီးအော်ဟစ်နေတာကတော့ ဘော့စ်နီးယားကဆာဘ်လူမျိုးတွေရဲ့ခေါင်းဆောင် ကာရာစ်ဒစ်ဇ်ပါ။ သူပေါက်ကွဲနေရတဲ့အကြောင်းရင်းကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်း ၁၉၉၂ မတ်လမှာ ကျင်းပတဲ့ ပြည်လုံးကျွတ်ဆန္ဒခံယူပွဲမှာ မွစ်ဆလင်မ်ဘော့စ်နီးယန်းတွေနဲ့ ဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံတွင်းက ခရိုအတ်တွေဟာ သီးခြားလွတ်လပ်သော ဘေ့ာစ်နီးယားနိုင်ငံအဖြစ်ခွဲထွက်ဖို့ ဆန္ဒပြုခဲ့ကြလို့ပါပဲ။\nဆာဘ်တွေအနေနဲ့ ဒီဆန္ဒခံယူပွဲကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပေမယ့်လည်း လူဦးရေအရ မွစ်ဆလင်မ်က ၄၃% နဲ့ ခရိုအတ်တွေက ၁၈% ရှိပြီး ဆာဘ်က ၃၅%သာ ရှိတဲ့အတွက် ခွဲထွက်ရေးကိစ္စဟာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဘော့စ်နီးယားခေါင်းဆောင်တွေဘက်က ခွဲထွက်ရေးကိစ္စနဲ့ပူးတွဲပြီး နိုင်ငံတွင်းမှာရှိတဲ့ လူမျိုးစုတိုင်းအတွက် တန်းတူအခွင့်အရေးပေးတဲ့ ဥပဒေကို တပြိုင်နက်ပြဋ္ဌာန်းပေးထားသော်လည်း ဆာဘ်နိုင်ငံရေးသမားတွေက မကျေနပ်ပါဘူး။ သူတို့လိုချင်တာ တန်းတူညီမျှမှုမဟုတ်ပါဘူး။ ဘော့စ်နီးယားကို ဆာဘ်တွေက အလုံးစုံချုပ်ကိုင်ခွင့် (သို့မဟုတ်) ဆာဘ်နယ်မြေတွေ ကျယ်နိုင်သမျှကျယ်ကျယ်ရရှိရေးပါ။\nဒီအကြောင်းကို ၁၉၉၂ ဖေဖော်ဝါရီကတည်းက ကာရာဒစ်ဇ်က အင်တာဗျူးတခုမှာ အတိအလင်းပြောပြခဲ့ပြီးသားပါ။ “ကျုပ်တို့လိုတာ Greater Serbia = ကြီးမြတ်လေသော၊ နယ်မြေကျယ်ဝန်းလေသော ဆားဘီးယားနိုင်ငံတော်ပဲ” လို့ ကာရာဒစ်ဇ်က ဒဲ့ပြောခဲ့တာပါ။\nဒီလိုပြောနိုင်အောင်လဲ ဗဟိုဆားဗီးယားနိုင်ငံက ဆာဘ်ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့လက်ဝါးချင်းရိုက် အစီအစဉ်တွေ ဆွဲထားပြီးသားပါ။ ဒါ့ကြောင့် ပါလီမန်လို နေရာမှာ လမ်းဘေးလူမိုက်စကားသံတွေနဲ့ကြိမ်းဝါးနေတာပေါ့။ ကာရာဒစ်ဇ် စကားပြောအပြီးမှာ ဘောစ်နီးယားမွစ်ဆလင်မ်ခေါင်းဆောင်အလီဂျာက စကားစပြောပါတယ်။ အလီဂျာဟာ သူ့ထုံးစံအတိုင်း ခပ်အေးအေးပဲ ပြောချသွားပါတယ်။\n“မစ္စတာကာရာဒစ်ဇ်ရဲ့ အပြုအမူတွေ အပြောအဆိုတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ ဆာဘ်လွှမ်းမိုးတဲ့နိုင်ငံထဲမှာ မနေချင်ရသလဲဆိုတာရဲ့ သက်သေတွေပါပဲ။ ဒီလိုခက်ထန်တဲ့စကားမျိုးကို ပါလီမန်လိုနေရာမှာလာပြောပြီး . . . . .” စသဖြင့် အလီဂျာကပြောနေတုန်း မွစ်ဆလင်မ်နဲ့ခရိုအတ် အမတ်တွေက လက်ခုပ်ဝိုင်းတီးပြီးထောက်ခံလိုက်ကြပါတယ်။ ကာရာဒစ်ဇ်ကတော့ လက်ခုပ်သံတွေကြားမှာ မတုန်မလှုပ် မြေခွေးမျက်နှာနဲ့ပဲ ဆက်ရှိနေပါတယ်။ သူအနေနဲ့ ဘာမှတုန်လှုပ်စရာလဲမရှိပါဘူး။ ခုဆိုရင် JNA အမြဲတမ်းတပ်က ဆာဘ်စစ်သား ၈ သောင်းဟာကြီးမြတ်လေသောဆားဘီးယားနိုင်ငံကြီးအတွက် အမှုတော်ထမ်းဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒီဆာဘ်စစ်သား၈သောင်းနဲ့အတူ တင့်ကား ၅၁၂စင်း၊ သံချပ်ကာ ၅၀၆ စင်း၊ ဟောင်ဝစ်ဇ်ဇာအမြောက်အပါအဝင် အမြောက်ကြီးအလက် ၂၀၀ ကျော်၊ တိုက်ခိုက်ရေးရဟတ်ယာဉ် ၂၀ ကျော်၊ MIG လေယာဉ်တွေအပါအဝင် တိုက်လေယာဉ်ပျံတချို့ကလည်း အားဖြည့်ထားပါတယ်။\nဒါအပြင် အရန်ပြည်သူ့စစ်တွေ၊ ဆားဘီးယားကရောက်လာတဲ့ စစ်သွေးကြွအဖွဲ့တွေ၊ ထောက်လှမ်းရေးအထူးကွန်မန်ဒိုတပ်တွေနဲ့ပေါင်းလိုက်ရင် ဘော့စ်နီးယားမှာ ဆာဘ်လက်နက်ကိုင်အင်အားဟာ ၂ သိန်းနီးပါးရှိသွားပါတယ်။ ဒီလူသူလက်နက်တွေရဲ့နောက်မှာလည်း အင်အားသန်းဂဏန်းရှိတဲ့ ဆားဘီးယားအမြဲတမ်းတပ်မတော်က အခိုင်အမာရှိနေပြန်ပါတယ်။ ပြည်ထောင်စုသားအားလုံးဆီက အခွန်ပိုက်ဆံတွေနဲ့ဝယ်ထားတဲ့ စစ်လက်နက်တွေဟာ ဆာဘ်လူမျိုးဖို့ချည်းပဲ ဖြစ်သွားပါပြီ။\nဘော့စ်နီးယန်းဒေသဆိုင်ရာကာကွယ်ရေးတပ်က မွစ်ဆလင်မ်စစ်သားတစ်သောင်းပျော့ပျော့ဟာ ဆာဘ်တွေကို ခုခံနိုင်ပါ့မလား? ဘောစ်နီးယန်း မွစ်ဆလင်မ်တွေဟာ တကယ်ပဲ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ကနေ အပြီးတိုင်ပျောက်ကွယ် သွားလေမလား ?\n၁၉၅၈ ကနေ ၁၉၆၂ အတွင်း ပင်လုံသဘောတူညီချက်တွေအရ ရှမ်း၊ ကချင် လူနည်းစုဘက်က ဖက်ဒရယ်အခွင့်အရေးတိုးတောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတွေနဲ့ယှဉ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ရှမ်းတွေအနေနဲ့ နိုင်ငံရေးကတိကဝတ် ပြဿနာတစ်ရပ်ကို အခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာပြဿနာအဖြစ် အချိန်ဆွဲခံခဲ့ရပါတယ်။\nဘာကွာလို့လဲဆိုတော့ နိုင်ငံရေးပြဿနာဆိုရင် ပြည်သူ့အင်အား ကိုသုံးလို့ရပါတယ် (ဥပမာ-အလီဂျာလုပ်သလို လူထုဆန္ဒခံယူပွဲကျင်းပတာမျိုးပါ။)\nအခြေခံ “ဥပဒေ” ပြဿနာဆိုရင် ပါလီမန်တွင်း ပညာရှင်ချင်းဒူးတိုက် ဆွေးနွေးရတဲ့သဘော ဖြစ်သွားပါတယ်။ ပါးပါးလေးကွာတာမဟုတ်ပါဘူး။ အထူကြီးကွာတာပါ။ အဲဒီတုန်းက ရှမ်းပြည်နဲ့ ကချင်ပြည်တွေမှာ ဗမာလူဦးရေ ဘာမှမရှိသေးပါဘူး။ ဗမာနိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ ကာရာဒစ်ဇ်လို ဒဲ့သမားတွေ မဟုတ်ပါဘူး။\nဗမာနိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ အပြောချိုချိုနဲ့ အခြေခံဥပဒေပြဿနာ အဖြစ်ပါလီမန်အတွင်းမှာ အချိန်ဆွဲဆွေးနွေးရင်း ၁၉၅၈ မှာ ဗမာစစ်တပ်နဲ့ လက်ဝါးချင်းရိုက်ပြီး နေဝင်းလက်ထဲ အာဏာလွှဲလိုက်ပါတယ်။ ဗမာနိုင်ငံရေးသမားတွေဟာ ကလိမ်ကကျစ်သမားတွေပါပဲ။ အဆုံးမှာတော့ ကလိမ်အကျဆုံးနေဝင်းက အနိုင်ရသွားပြီး ပြည်ထောင်စုကြီးပြိုကွဲမှာကြောက်လို့ အာဏာသိမ်းရကြောင်းဝါဒဖြန့်ပြီး ပြည်တွင်းစစ်ကို ယနေ့တိုင် ဆင်နွှဲခွင့်ရသွားပါတော့တယ်။ စစ်ပွဲဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်ကနေ လူနည်းစုတွေအပေါ် ဂျင်နိုဆိုဒ်အပါအဝင် ပုံစံမျိုးစုံသော ရာဇဝတ်မှုတွေကို ကျူးလွန်နေပါတော့တယ်။\nနည်းမှန်လမ်းမှန်နဲ့ မတိုက်တတ်ဘူးဆိုရင် ကချင်၊ ရှမ်း၊ ကရင် အပါအဝင်လူနည်းစုတွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်ကမဟုတ်တောင် မြန်မာပြည်မှာတော့ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပါတယ်။\nလူမျိုးကြီးဝါဒီတွေလက်ထဲ အာဏာနဲ့ လက်နက်ရှိနေရင်\nကာရာဒစ်ဇ်ရဲ့ လူမိုက်ဆန်ဆန်မိန့်ခွန်းအပြီးမှာတော့ ဆာဘ်တွေ ဘက်ကလက်တွေ့ကျကျ ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ပြပါတော့တယ်။ ဒီဒဏ်ကို ပထမဆုံးစတင်ခံစားရတာတော့ ဘောစ်နီးယားနိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ပိုင်း ဆားဘီးယားနယ်စပ်နဲ့ကပ်ရပ် ဘီယျဲလ်နာ ( Bijeljina ) မြို့လေးက ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်တွေပါ။\nဆားဘီးယားနိုင်ငံတွင်းကနေ ဗြောင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ဆာဘ်လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့က ဘီယျဲလ်နာမြို့ကို ရုတ်ချည်းအလွယ်တကူဝင်ရောက်သိမ်းပိုက် လိုက်ပြီးမြို့ထဲမှာရှိတဲ့ မွစ်ဆလင်မ်အရပ်သားတွေကို သတ်ဖြတ်ပါတော့တယ်။တစ်အိမ်တက်ဆင်း ရှာဖွေရင်းသတ်ဖြတ်နေတဲ့ ဆာဘ်တွေပေးချင်တဲ့ message က “ငါတို့ဟာ တကယ်ဆော်တဲ့ကောင်တွေ၊ မင်းတို့ဘော့စ်နီးယန်း တွေကအင်အားမဲ့နေတဲ့ကောင်တွေ” ဆိုတာမျိုးပါ။\nဘီယျဲလ်နာမြို့မှာ အရပ်သားတွေကို သတ်ဖြတ်နေတယ်ဆိုတဲ့သတင်း အလီဂျာဆီရောက်လာတော့ သူဟာ အံ့အားတသင့်ကြီးဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါဟာ လူမျိုးတစ်မျိုးနဲ့တစ်မျိုး အမုန်းတရားတွေရှိလို့ဖြစ်ကုန်တာလို့ သွေးရိုးသားရိုး တွေးမိတဲ့အလီဂျာဟာ မြို့တော်ဆာရာယေဘိုမှာ ဆာဘ်နဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေ လက်ချင်းချိတ်ပြီး သွေးစည်းညီညွတ်မှုပြဖို့ အားထုတ်ပါတယ်။ ကာရာဒစ်ဇ်လို အစွန်းရောက်သမားမဟုတ်တဲ့ ဆာဘ်ခေါင်းဆောင် တချို့ကလည်း အလီဂျာရဲ့ ဆော်သြမှုကို လက်ခံပြီးလူမျိုးပေါင်းစုံ လက်တွဲဆန္ဒပြပွဲကို ပါဝင်ကြပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ဆာဘ်၊ ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်လူအုပ်ဟာ လက်ချင်းချိတ်လို့ ချစ်ကြည်ရေးသီချင်းတွေ ကြွေးကြော်သံတွေ တိုင်တည်လို့ မြို့ကိုပတ်ပါတယ်။။ အဲ့ဒီလိုပတ်ရင်းနဲ့ လူအုပ်ဟာ ကာရာဒစ်ဇ်တို့ ပါတီရုံးအနားကိုရောက်တဲ့အခါမှာ စနိုက်ပါနဲ့ အပစ်ခံရပါတော့တယ်။ လူအုပ်ကြီးဟာ သွေးသံရဲရဲနဲ့ ပြိုကွဲသွားပါတော့တယ်။\nရဲတပ်ဖွဲ့က စနိုက်ပါသမားရှိရာအဆောက်အအုံကို ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး ဖမ်းဆီးရာမှာတော့ ဆာဘ်လူမျိုးစနိုက်ပါသမားကို ဖမ်းဆီးမိပါတယ်။ ဘယ်သူကခိုင်းလဲဆိုတာတော့ပြောမရတော့ပါဘူး။ ကာရာစ်ဇ်အပါအဝင် ဆာဘ်အစွန်းရောက်ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ဆာရာယေဗိုမြို့ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး မြို့ကိုအထက်စီးကနေမြင်ရတဲ့ တောင်ကုန်းတွေပေါ်မှာ နေရာယူလိုက်ကြပါတယ်။ ဒီနောက်မှာတော့ ဆာရာယေဗို မြို့တွင်းက မွစ်ဆလင်မ်ရပ်ကွက်တွေကို အမြောက်ဆံမိုးရွာချပါတယ်။\nမွစ်ဆလင်မ်တွေက ကာရာဒစ်ဇ်အပါအဝင်အစွန်းရောက်ဆာဘ်တွေကိုဘယ်လိုမှ အယုံအကြည်မရှိတော့ပါဘူး။ ကိုယ့်ရပ်ကွက်မှာကိုယ် အတားအဆီးတွေချပြီး လက်နက်ကိုင်အစောင့်တွေနဲ့ ကင်းလှည့်ရင်းစောင့်ကြပ်နေရပါတော့တယ်။\nတန်းတူညီမျှမှုကိုလက်ခံတဲ့ လက်တဆုပ်စာဆာဘ်တချို့ဟာလည်း ဘော့စ်နီးယားမွစ်ဆလင်မ်စစ်တပ်နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာတော့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀ နီးပါးတည်တံ့လာတဲ့ လူမျိုးပေါင်းစုံ သွေးစည်းညီညွတ်မှုဟာ ကာရာဒစ်ဇ်တို့ရဲ့ အမြောက်ဆန်တွေကြားမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။ အောက်ခြေက ပြည်သူတွေအနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ ချစ်ချစ်ခင်ခင်နဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းနေချင်ကြသော်လည်းပဲ လူမျိုးကြီးဝါဒီအစွန်းရောက်သမားတွေလက်ထဲမှာ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာနဲ့ လက်နက်ရောက်သွားရင်တော့ သွေးချောင်းစီးတဲ့ ကိစ္စတွေဟာ ရှောင်လွှဲလို့ မရစကောင်းပေါ့ဗျာ။\nတိုက်ပုံဝတ်ပြီး ညစာစားပွဲတွေတက်ရင်း စင်ပေါ်ကနေ ချစ်ကြည်ရေးတော်ကီတွေလွှတ်ရင်း ဂျင်နိုဆိုဒ်ကို တားဆီးလို့ရမယ်ထင်ရင်တော့ ဘော့စ်နီးယားမှာဖြစ်ခဲ့တာတွေနဲ့ ဗမာပြည်မှာဖြစ်နေတာတွေကိုသာ ပြန်ကြည့်ပါလို့ ပြောပါ ရစေ။\nမြို့ပြ ethnic cleansing\nသွေးချောင်းစီးမယ့် စစ်ပွဲဟာ ရှောင်လို့မရတော့ပါဘူး။ စစ်ပွဲစစချင်း ၁၉၉၂ ဧပြီလအတွင်းမှာပဲ စစ်အင်အားကောင်းတဲ့ ဆာဘ်တွေဟာ နယ်မြေတွေကို တဟုန်ထိုးသိမ်းပိုက်နိုင်ပါတယ်။ ဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံရဲ့ “မြောက်ပိုင်းတစ်ခြမ်းလုံး”ဟာ ဆာဘ်တွေလက်ထဲရောက်သွားပြီး ၁၉၉၁ ခရိုအေးရှားစစ်ပွဲကတည်းက ဆာဘ်တွေသိမ်းထားပြီးသား ခရိုအေးရှားအရှေ့ပိုင်းနဲ့ထိစပ်နေတဲ့ ဘော့စ်နီးယား “အနောက်ခြမ်း” ဟာလည်း ဆာဘ်တွေလက်ထဲ အသာလေးရောက်သွားပါတယ်။\nဆားဘီးယားနဲ့ နယ်ချင်းထိစပ်နေတဲ့ ဘော့စ်နီးယား “အရှေ့ခြမ်း တစ်ခုလုံးနီးပါး” ဟာလည်း ဆာဘ်တွေလက်ထဲခဏတွင်းရောက်သွားပါတယ်။ နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့၊ အနောက်နဲ့ မြောက်ပိုင်းအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်တွေဟာ တောင်ပိုင်းနဲ့ အလယ်ပိုင်းကွက်ကွက်လေးမှာ ကုပ်ကပ်နေရတဲ့ဘဝ ရောက်သွားပါတယ်။ ကျန်ရစ်တဲ့တောင်ပိုင်းဟာလည်း ခရိုအတ်လူမျိုးတွေနဲ့ရောထွေးယှက်တင်ဖြစ်နေတာမို့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေပိုင်တဲ့နယ်မြေဆိုလို့ ထွက်ပေါက်ပိတ်နေတဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသကွက်ကွက်လေးပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။\nအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ထွက်ပေါက်လမ်းမကြီးတွေအားလုံးဟာ ဆာဘ်တွေလက်ထဲရောက်သွားပြီး ဘော့စ်နီးယန်းတွေအဖို့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအရ ကမ္ဘာကြီးနဲ့ တိုက်ရိုက်အဆက်ပြတ်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်။\n၁၉၉၂ မကုန်ခင် တနှစ်အတွင်း ဆာဘ်တွေအနေနဲ့ ဘော့စ်နီးယား နိုင်ငံရဲ့ ၇၀% ကိုသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဒီလိုသိမ်းပိုက်ရာမှာ နိုင်ငံမြောက်ပိုင်းနဲ့ အနောက်ပိုင်းဟာသိပ်ပြဿနာမရှိလှပေမယ့် နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ခြမ်းမှာတော့ ဆာဘ်တွေ\nအဲဒါကတော့ ဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံရဲ့အရှေ့ခြမ်းဟာ မွစ်ဆလင်မ်တွေ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ ကျော်အခြေစိုက်နေလာတဲ့ ဒေသဖြစ်နေတာပါပဲ။ ဆားဘီးယားနိုင်ငံနဲ့ နယ်ချင်းကပ်နေတဲ့ ဘော့စ်နီးယားအရှေ့ပိုင်းက မွတ်ဆလင်မ်နယ်မြေတွေဟာ ဆာဘ်တွေအဖို့တော့ ခေတ်အဆက်အဆက် မျက်စိစပါးမွေးစူးစရာဒေသ ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။\nခုတော့ ဆာဘ်တွေဟာ အဲ့ဒီဒေသက နှစ် ၅၀၀ လောက်အမြစ် တွယ်ခဲ့တဲ့ မွစ်ဆလင်မ်လူ့အဖွဲ့အစည်းကို အမြစ်ကဆွဲနှုတ်ခွင့်ရခဲ့ပါပြီ။\nဆာဘ်တွေဟာ ၁၉၉၂ ဧပြီလအတွင်း ဘော့စ်နီးယား အရှေ့ခြမ်းက Zvornik ၊ Visegrad နဲ့ Foca မြို့တွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီမြို့တွေမှာ မွစ်ဆလင်မ်တွေနေထိုင်ကြပါတယ်။ Zvornik မြို့မှာ ဆာဘ်တွေဘာလုပ်ခဲ့သလဲ ကြည့်ရအောင်ပါ…။\nပထမဆုံးဆာဘ်တွေက မြို့ကို လက်နက်ချခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ လူတစ်ရာ တောင်မပြည့်တဲ့ ဘော့စ်နီးယားရဲတပ်ဖွဲ့ဟာ တင့်ကားတွေ အမြောက်တွေအပါအဝင် လူထောင်ချီတဲ့ ဆာဘ်တပ်နဲ့ အဝိုင်းခံလိုက်ရပြီး လက်နက်ချလိုက်ရပါတယ်။ လက်နက်ချပြီးပြီ။ မြို့ကိုလည်း ဆာဘ်တွေသိမ်းလိုက်ပြီ။ တိုက်တာခိုက်တာတွေလည်း မရှိတော့တာမို့ လူသေစရာအကြောင်းမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါက ပုံမှန်စစ်ပွဲတစ်ရပ်ဆိုရင် မှန်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ ဆာဘ်တွေဆင်နွှဲနေတာ စစ်ပွဲသပ်သပ်မဟုတ်ပါဘူး။ လူမျိုးရေးသန့်စင်ပွဲလို့ နာမည်တပ်ထားတဲ့ လူသတ်ပွဲပါ။ ဒီလူသတ်ပွဲဟာ စစ်ပွဲထုံးစံနဲ့မတူဘဲ လက်နက်ချပြီးမှစတင်ပါတယ်။ ဆာဘ်တွေဟာမြို့ကို မသိမ်းခင်ကတည်းက ဒီမြို့မှာ ဘော့စ်နီးယန်းနိုင်ငံရေးသမား ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ရှေ့နေက ဘယ်နှစ်ယောက်၊ ဆရာဝန်ကဘယ်နှစ်ယောက်၊ နာမည်ကဘယ်လိုခေါ်တယ်၊ ဘယ်မှာနေတယ် အစရှိသဖြင့် ဒီမြို့က ဘော့စ်နီးယန်းပညာတတ်လူတန်းလွှာရဲ့ အနေအထားကို အသေးစိတ် ထောက်လှမ်းထားပြီးသားပါ။\nမြို့ကိုလည်း သိမ်းပြီးရော ဆာဘ်လက်နက်ကိုင်တွေဟာ အဲဒီထောက်လှမ်းထားပြီးသားသူတွေရဲ့ အိမ်တွေကိုဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ရောက်လာပြီးတော့ သတ်ပွဲတွေကျင်းပပါတယ်။ အိမ်ရှေ့မှာ ဆာဘ်တွေ သေနတ်တ ကားကားနဲ့ ရောက်လာလို့ ဘာများလဲလို့ထွက်ကြည့်မိတဲ့ မွစ်ဆလင်မ်ရှေ့နေဟာ သူ့အိမ်ရှေ့တံခါးဝမှာတင် အသက်ပျောက်သွားပါပြီ။ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ပန်းပင်ရေလောင်းနေတဲ့ မွစ်ဆလင်မ်ဆရာဝန်ကြီးရဲ့ သွေးတွေက ပန်းအိုးထဲမှာအိုင်ထွန်းပြီး ကျန်နေခဲ့ပါလိမ့်မယ်။\nဒီလိုနည်းနဲ့ဆာဘ်တွေ မြို့တစ်မြို့မှာရှိတဲ့ ဦးဆောင်လူတန်းစား ပညာတတ်တွေကို သုတ်သင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျန်ရစ်တဲ့မြို့သူမြို့သားတွေကို ထင်သလိုပြုကျင့်ပါတော့တယ်။ အရွယ်ကောင်းတဲ့မိန်းခလေးတွေဟာ ဆာဘ်တွေရဲ့ မုဒိန်းသားကောင်တွေဖြစ်လာပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ ယောက်ျားလေးတွေကတော့ ဆာဘ်အကျဉ်းထောင်မှာ အကျဉ်းသားတွေဘဝကိုကျရောက်သွားပါတယ်။\nကျန်ရစ်တဲ့ အသက်ကြီးရွယ်အိုတွေနဲ့ မိသားစုဝင်တွေကတော့ ရှိသမျှ ဥစ္စာပစ္စည်းတွေကိုထားရစ်ခဲ့လို့ ခြေဦးတည့်ရာ ထွက်ခွာရပါတော့တယ်။\nဒါဟာ ဆာဘ်တွေမြို့တစ်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် လုပ်နေကျပုံစံပါပဲ။ ဒါကိုမြို့ပြမှာလုပ်တဲ့ ethnic cleansing လို့ပဲပြောရဦးမှာပါ။ ကျေးလက်မှာ ဆာဘ်တွေ ဘာလုပ်သလဲဆိုတာ ဆက်ဖတ်ကြပါဦး။\n၆၂ အာဏာသိမ်းပွဲအပြီး ဗမာစစ်တပ်က ရှမ်းနိုင်ငံရေးသမားတွေ ပညာတတ်တွေကို ဖျောင်ပစ်ခဲ့တဲ့အဖြစ်ကို သတိရစရာပါ။ အာဏာသိမ်းပွဲအပြီးဗမာနိုင်ငံရေးသမားတွေလည်း ဖမ်းဆီးခံရပေမယ့် ရှမ်းတွေလို အလောင်းတောင်ပြန်မရတဲ့ အဖြစ်မျိုးတော့ သိပ်မရှိခဲ့ပါဘူး။\nဖက်ဒရယ်ကိစ္စမှာ ထိပ်ကဦးဆောင်တဲ့ ရှမ်းပညာတတ်တွေဟာ တောခိုရင်ခို၊ မခိုရင် နေဝင်းဆီဒူးထောက်ခစား၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ အလောင်းတောင် ပြန်မရဘဲ အဖျောင်ခံလိုက်ရပါတယ်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ရဲ့ ပညာတတ်လူတန်းစားအလွှာကို သီးသန့်ပစ်မှတ်ထားချေမှုန်းခြင်းဟာ ဂျင်နိုဆိုဒ်ရဲ့လက္ခဏာဆိုတာကို သတိမူမိစေချင်တာပါ။\nဗမာက ပိုလက်သံပြောင်တာက လူနည်းစုမျိုးနွယ်ထဲကနေ ပညာတတ် လူတန်းစားပေါ်ထွက်မလာအောင်ပါ ဆက်လုပ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပါ။\nဥပမာ – ဗမာအများစုနေထိုင်ရာ ရန်ကုန်မှာ ဆေးတက္ကသိုလ်-၁၊ ဆေးတက္ကသိုလ်-၂၊ စစ်ဆေးတက္ကသိုလ်ဆိုပြီး ၃ ခုရှိသလို ဗမာအနေများတဲ့ မကွေးနဲ့ မန္တလေးလိုနေရာမှာပါ ဆေးတက္ကသိုလ်တွေရှိပေမယ့် ကချင်၊ ချင်း၊ ကရင်၊ ရခိုင်၊ မွန် ဘယ်ဒေသမှာမှ ဆေးတက္ကသိုလ် မရှိပါဘူး။ (ရှမ်းပြည်မှာတောင် လွတ်လပ်ရေးပီး နှစ် ၆၀ ကျော်ကြာမှ ဆေးတက္ကသိုလ်တစ်ခု မြေစမ်းခရမ်းပျိုးတုန်းရှိပါသေးတယ်။) ကဏ္ဍအသီးသီးမှာ ဒါမျိုးတွေရှိပါတယ်။\nဒါတွေဟာ မတော်တဆဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ နှစ် ၆၀ ကျော်အတွင်းသေချာ အကွက်ချစီစဉ်ပြီး လူနည်းစုတွေအနေနဲ့ ဗမာကို အစဉ်သဖြင့်ဦးညွတ်နေရအောင် လုပ်ထားတာပါ။ ဗမာတွေဟာ ဂျင်နိုဆိုဒ်လုပ်ရာမှာ အထူးကျွမ်းကျင် အဆင့်ကိုရောက်နေပါပြီ။ တော်ရုံတန်ရုံ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးပညာနဲ့တော့ ဗမာကိုလှန် လို့မရပါဘူး။ ဗမာကိုတော်လှန်ဖို့ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီးနိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ ပညာ၊ စိတ်ဓါတ်ခွန်အားကို လိုကိုလိုအပ်နေပါပြီ။\nကျေးလက် ethnic cleansing\nမြို့ပြတွေကနေ အဝတ်တစ်ထည်ကိုယ်တစ်ခုနဲ့ ထွက်ပြေးလာရတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေဟာ ကျေးလက်ဒေသတွေကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျေးရွာကသူတို့သားချင်းတွေကို ဘာတွေကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်းပြောပြကြပါတယ်။ ကျေးရွာက အမျိုးတွေကတော့ သူတို့ပြောတာကို မယုံပါဘူး။ သူတို့သိတဲ့ဆာဘ်ဆိုတာ ဟိုးအရင်ကတည်းက ရွာမှာအတူနေလာကြတဲ့ နွားကျောင်းဖက်၊ လယ်လုပ်ဖက် သူတို့ဘော်ဒါဆာဘ်တွေကိုပါ ။ ဘယ်နှဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ချစ်ခင်လိုက်ကြတာမှအပြန်အလှန် လက်ထပ်ကြတာတွေတောင်ရှိသေး။ မင်းတို့မြို့မှာကြုံရတာတွေက စစ်ဖြစ်နေလို့ပါကွာ။ ဒီမှာတော့အေးဆေးသာနေ ဘာမှမဖြစ်ဘူး စိတ်ချ။\nအဲ့လို စိတ်ချလက်ချ စိတ်အေးသက်သာစွာနေတဲ့ ကျေးရွာလေးကိုဆာဘ်တပ်ဖွဲ့တွေရောက်လာပြီး အိမ်တံခါးတွေကို ဆောင့်ကန်ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာတော့ဘော့စ်နီးယန်းတွေဟာ အိပ်မှုံစုံမွားအိပ်ကောင်းချိန် ဒါမှမဟုတ် မနက်ခင်းနွားနို့ ပူပူလေးဇိမ်ခံသောက်လျက် ရှိနေတာမျိုးပါ။\nဆာဘ်တွေကို ပြန်ခုခံဖို့နေနေသာသာ သူတို့ဆီရောက်လာသူတွေဟာ သေမင်းတမန်တွေမှန်းကို ဘော့စ်နီးယန်းတွေဟာ မသိကြပါဘူး။ ဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ တောင်းပန်သံတွေဆူညံနေတဲ့ အိမ်လေးမှာ ဒိုင်းခနဲ ဒိုင်းခနဲ သေနတ်သံ တွေထွက်သွားပြီး နံရံတွေမှာသွေးစွန်းသွားပါလိမ့်မယ်။ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်စွာနေထိုင်လာတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်း မိသားစုတစ်စုဟာ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပါပြီ။ အဲ့လို မိသားစုတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းတည် ဆောက်ထားတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းကျေးရွာလေးဟာလည်း မရှိတော့ပါဘူး။ အဲ့ဒီ ကျေးရွာအစား ဆာဘ်အလံတလူလူလွင့်နေတဲ့ ကျေးရွာတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာပါပြီ။\nဘော့စ်နီးယန်းတွေဟာ သတိမမူလို့သာ ဂူမမြင်ဖြစ်နေကြတာပါ။ တကယ်တော့ဆာဘ်တွေဟာ ဒီအလုပ်တွေကို တအားကြီးလျှို့ဝှက်ပြီးလုပ် နေတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ဥပမာ – ဆဲလင်ညက်မြို့နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကျေးရွာတွေမှာ ဆာဘ်တွေဟာ မြို့ကိုသိမ်းပြီးနောက် ဒေသန္တရဥပဒေတစ်ရပ်ကိုထုတ်ဆင့်လိုက်ပါတယ်။\nဥပဒေကတော့ . .\n၁။ လဘက်ရည်ဆိုင် စားသောက်ဆိုင်လို အများပြည်သူနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့နေရာတွေကို လာရောက်ခွင့်မရှိ။\n၂။ ဂျိုဆဗ်ကာမြစ်အတွင်းမှာ ရေမချိုးရ။\n၄။ တစ်မြို့မှ တစ်မြို့ ခရီးမသွားရ။\n၁၀။ အိမ်ခြံမြေဝယ်ယူခွင့် ရောင်းချခွင့်မရှိ။\nဆာဘ်တွေဟာ ပုံစံကွဲပေမယ့်အတွင်းသဘောတူတဲ့ ဒါမျိုးအမိန့်တွေကို ဒေသခံအာဏာပိုင်အဆင့်တွေကနေ ဒေသတိုင်းနီးပါးမှာထုတ်ဆင့်ခဲ့ပါတယ်။ အူကြောင်ကြောင်အမိန့်တွေလို့ထင်ရပေမယ့် ဒါတွေဟာ တကယ်တော့ အဲ့ဒီဒေသက ဘော့စ်နီးယန်းတွေကို isolated ဖြစ်အောင်၊ ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ အဆက်ပြတ်အောင်သေချာလုပ်လိုက်တာပါ။ ပြီးရင်တော့ လူသတ်ပွဲကျင်းပပါလိမ့်မယ်။\n(ဗဟိုက ဆာဘ်ထိပ်သီးခေါင်းဆောင်ပိုင်းက ဒါမျိုးအမိန့်တွေကို ဘယ်တော့မှ မထုတ်ဆင့်ပါဘူး။ ဒေသဆိုင်ရာအဆင့်တွေကပဲ ဒါမျိုးအမိန့်တွေကို ထုတ်ဆင့်လေ့ရှိပါတယ်။ ဗဟိုကဆာဘ်တွေဟာ ရာဇဝတ်မှုတွေနဲ့ မပတ်သတ် သယောင်နေပြလေ့ရှိပါတယ်။)\nဆာဘ်တွေဟာ ကျေးရွာလူသတ်ပွဲတွေကိုလည်း စနစ်တကျ လုပ်ကိုင်လေ့ရှိပါတယ်။ သတ်တဲ့အဖွဲ့၊ အလောင်းဖျောက်တဲ့အဖွဲ့၊ လိုအပ်ရင်မီးရှို့တဲ့အဖွဲ့၊ ပြီးရင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ရွာမှာ ဆာဘ်တွေအခြေကျအောင်လုပ်တဲ့အဖွဲ့ စသဖြင့် စနစ်တကျ လုပ်တာပါ။\nဆာဘ်တွေအနေနဲ့ သူတို့ဒီလိုလုပ်ချင်ရာလုပ်နေတာကို ဘယ်သူမှမသိဘူး ဘယ်သူကမှစိတ်မဝင်စားဘူးလို့ ယူဆထားကြပါတယ်။ သူတို့ယူဆချက် ကလည်း မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရာနှုန်းပြည့်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ဆာဘ်တွေလုပ်တာကို တိတိပပ သိနေတဲ့ အဖွဲ့တချို့ရှိပါတယ်။ သူတို့ကတော့ CIA အပါအဝင် အမေရိကန်ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့တွေပါ။ ဒါပေမဲ့ CIA ထဲက လူတွေဟာ သိပေမယ့်လည်း စိတ်မဝင်စား အရေးယူဖို့လည်း အာရုံမရှိလှကြပါဘူး။\nအဲ့သလို မလုပ်၊ မရှုပ်၊ မပြုတ်နေချင်သူတွေထောင်ချီတဲ့ထဲကမှ ဆာဘ်တွေရဲ့ လုပ်ရပ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ action ယူချင်တဲ့ CIA အရာရှိ လက်တစ်ဆုပ်စာတော့ ရှိနေပါသေးတယ်။\nလက်တစ်ဆုပ်စာလို့ပြောတာကမှ များနေပါသေးတယ်။ အဲလို အမြင်မတော်ရင်မနေတတ်တဲ့သူက ၅ ယောက်လောက်ပဲရှိပါတယ်။ ဒီ ၅ ယောက်လောက်ဟာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားထည့်မတွက်ဘဲ ဒီရေကိုဆန်တက်တဲ့ တကယ့်ယောက်ျားကောင်းတွေပေါ့ဗျာ။\nစကားမစပ်ပြောရရင် ဆာဘ်ဒေသန္တရအာဏာပိုင်တွေ ထုတ်ဆင့်တဲ့ ဥပဒေကိုပြန်ဖတ်ကြည့်ပါလား။ မြန်မာပြည်က ရပ်ကွပ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့ မြို့နယ်ထွေအုပ်တို့က အခါအားလျော်စွာထုတ်တဲ့ ခရစ်ယာန်တွေ၊ မွစ်ဆလင်မ်တွေစုပေါင်းဝတ်မပြုရ၊ ဘာသာရေးစာမသင်ရ၊ မြေဝယ်ခွင့်မရှိ၊ မွစ်ဆလင်မ်ကိုအဝေးပြေးကားလက်မှတ် မရောင်းရအစရှိတဲ့အမိန့်တွေနဲ့ တူမနေဘူးလား။\nဒါဟာ ဒေသဆိုင်ရာအဆင့်က လုပ်သလိုလိုနဲ့ တကယ်တော့ ဗဟိုကနေစနစ်တကျကို ခိုင်းနေတာဗျို့။ နိုင်ငံတကာဖိအားပေးမှုတွေသာမရှိရင် မြန်မာတစ်ပြည်လုံးမှာ အဲဒီလိုအမိန့်တွေ ပလူပျံနေပြီပေါ့ဗျာ။ သင်ဟာ ဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်နိုင်ငံမှာ နေထိုင်နေရကြောင်း အစဉ်အမြဲ သတိရှိပါ။\nဟ ! ဒါဘာတွေလဲ ?\nအမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာန ထောက်လှမ်းရေးဗျူရိုက အရာရှိ ဂျွန်ဝက်စ်တန်ဟာ သူ့အလုပ်ကို အင်မတန်မှ ဂုဏ်ယူတဲ့သူပါ။ သူ့ရဲ့အလုပ်ကတော့ စစ်ထောက်လှမ်းရေးဂြိုဟ်တုက ရိုက်ပေးတဲ့ဓါတ်ပုံတွေ၊ ကြားဖြတ်ကြေးနန်းတွေ၊ ကြားဖြတ်ဖုန်းလိုင်းတွေကသတင်းတွေ၊ သူလျှိုဆီကရတဲ့သတင်းတွေ၊ ဒုက္ခသည်တွေဆီကရတဲ့သတင်းတွေစတဲ့ အချက် အလက်ပေါင်း ၁၀၀၀ ထောင်ကျော်ကို နေ့စဉ် စီစစ်ပီး အစီရင်ခံစာရေးတင်ရတဲ့ အလုပ်ပါ။\nဒီလိုနေ့စဉ်အစီရင်ခံစာတွေကို ဖတ်ပြီးအမေရိကန်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနကအကြံပေးတွေနဲ့ အရာရှိကြီးတွေဟာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေချမှတ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဝက်စ်တန်အနေနဲ့ ဘော့စ်နီးယားသတင်းတွေကို စီစစ်ဖို့တာဝန်ပေးခံရတာပါ။ သူအဓိက စီစစ်ရမယ့်တာဝန်ကတော့ ဆာဘ်စစ်ဘက်အခြေစိုက်စခန်းတွေ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေးနဲ့ တပ်တည်တပ်လှုပ်တွေဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ မကြည့်သော်လည်း မြင်နေရတာတွေကတော့ ဆာဘ်တွေရဲ့ လူမဆန်တဲ့လုပ်ရပ်တွေပါပဲ။ အစကတော့ ဝက်စ်တန်အနေနဲ့ ရွာတွေမီးလောင်တယ်ဆိုတာ စစ်အတွင်းမတော်တဆဖြစ်တာလို့ ယူဆမိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခဏခဏဖြစ်ပါများပြီး မြင်ပါများတော့ ဒီကိစ္စမှာတစ်ခုခုတော့ မဟုတ်တာတွေဖြစ်နေပြီလို့ သူတွက်ဆမိလာပါတယ်။ ရက်အနည်းငယ်လောက် သတိထားစောင့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ သူသေချာသိသွားပါပြီ။ ဒါတွေဟာ မတော်တဆလုံးဝမဟုတ်တဲ့ ကြိုတင်ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ကျူးလွန်နေတဲ့ ရာဇဝတ်မှုကြီးဆိုတာကိုပါ။\nဝက်စ်တန်အနေနဲ့ နောက်ရက်ဆိုရင် ဘယ်နားကဘောစ်နီးယန်းရွာမှာ မီးရှို့သတ်ဖြတ်တာတွေဆက်ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာပါ ခန့်မှန်းနိုင်လာပါတယ်။ ဘာမှမသိတဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းနေနေတဲ့ ဘောစ်နီးယန်းရွာလေးဟာ ဝက်စ်တန်ခန့်မှန်းမိတဲ့အတိုင်း နောက်ရက်ကျ ငရဲမီးထဲမြိုက်ခံလိုက်ရပါပီ။ မနေ့က ရွာထဲမှာလှုပ်ရှားသွားလာအသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သူတွေဟာ ဒီနေ့မှာ ရွာအပြင်ကွင်းပြင်က ကျင်းထဲမှာဘဝဆုံးနေပါလိမ့်မယ်။\nဝက်စ်တန်အနေနဲ့ ဒါတွေကိုသိနေရက်နဲ့ သွေးအေးအေးနဲ့ ထိုင်ကြည့်နေရတဲ့သူ့အဖြစ်ကို စိတ်မလုံတော့ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် ရွာသားတွေကို သွားပြောပြချင်ပါတယ်။ “ဟေ့…မင်းတို့ကို နောက်နေ့ကျ လာသတ်တော့မှာ” လို့ အော်ပြော လိုက်ချင်ပါတယ်။\nသမုဒ္ဒရာခြားတဲ့ US မြေပေါ်ကနေ ဘော့စ်နီးယန်းတွေဆီ တိုက်ရိုက် လှမ်းမပြောနိုင်ပေမယ့် ဝက်စ်တန်အနေနဲ့ သွယ်ဝိုက်ပြောလို့ရတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။ နိုင်ငံခြားရေးဌာနက သူ့အထက်အရာရှိတွေကိုပါ။ ဝက်စ်တန်အနေနဲ့သူရဲ့အစီရင်ခံစာမှာ ဒီအချက်အလက်တွေကိုထည့်သွင်းရေးသားပီး US အစိုးရအဖွဲ့သိအောင် အားထုတ်တာပါ။ ဒါတွေကိုသိရင် US အစိုးရအဖွဲ့က တစ်စုံတစ်ရာ action ယူလာလိမ့်မယ်လို့ သူယူဆထားပါတယ်။\nဝက်စ်တန်နဲ့ CIA က သူငယ်ချင်း ၃ ယောက်ဟာ ဒီလိုအစီရင်ခံစာတွေကို တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ရေးတင်ကြသူတွေပါ။ သူတို့မျှော်လင့်ထားတာက ဒုက္ခရောက်နေသူတွေအတွက် တရားမျှတမှုပါ။ သူတို့ပြန်ရတာကတော့ အထက်က အရာရှိတွေရဲ့ မျက်မှောင်ကုပ်ကြည့်ခံရတာပါ။ US အစိုးရအဖွဲ့ဟာ ဘော့စ်နီးယားကိစ္စကို သမုဒ္ဒရာခြားတဲ့ ဥရောပတိုက်က ပြည်တွင်းစစ်တခုလို့သာ ယူဆထားတာပါ။\nဆိုဗီယက်လည်း ပြိုကွဲသွားပြီ၊ ဥရောပအနေနဲ့ ကိုယ်ပြသနာကိုယ်ရှင်းကြတော့၊ နေရာတကာ အမေရိကန်ချည်းပဲ တမနေကြနဲ့လို့ US အစိုးရက အပြတ်ပြောပြီးသားပါ။ အစိုးရအဖွဲ့က ဒီလိုမူဝါဒရှိချိန်မှာ အစိုးရဝန်ထမ်းဖြစ်တဲ့ ဝက်စ်တန်တို့ ၄ ယောက်က တစ်စခန်းထပြီး စစ်ဘက်နဲ့မဆိုင်တဲ့ အစီရင်ခံစာတွေ လာတင် နေတော့ အထက်ကငြိုငြင်တာကိုခံရတာပေါ့ဗျာ။ ဝက်စ်တန်ကတော့ ငြိုငြင်တာတွေကို ခဏမေ့ထားပြီး သူ့ခံယူချက်အတိုင်း ကြည့်စရာရှိတာတွေကိုကြည့်ရင်း အစီရင်ခံတာတွေကိုထပ်လုပ်ပါတယ်။\nဒီမှာတင် သူနောက်ထပ်သတိထားမိလာတာက… ဘောစ်နီးယားနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း ဘရက်ခ်ကိုမြို့က သားသတ်ရုံတစ်ခုပါ။ (မြန်မာပြည်က သားသတ်ရုံလောက်ကိုမျက်လုံးထဲမမြင်ပါနဲ့၊ ဟိုမှာက စက်ယန္တယားတွေနဲ့ တရက်ကိုအကောင်ရေထောင်ချီသတ်လို့ရတဲ့ သားသတ်ရုံမျိုးပါ။)\nအဲဒီသားသတ်ရုံက စစ်ပွဲအစပိုင်းမှာ လည်ပတ်မှု ခေတ္တရပ်ဆိုင်းသွားပါတယ်။ အခု လအတန်ကြာတော့ ပြန်လည်ပတ်လာပါပြီ။ နေ့စဉ်လည်း ထရပ်ကားတွေနဲ့ သားကောင်တွေလာပို့နေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီသားကောင်တွေဟာ ကျွဲတွေ၊ နွားတွေမဟုတ်ဘဲ လူတွေဖြစ်နေတာပါ။ တိတိကျကျပြောရရင်တော့ ဘောစ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်သားကောင်တွေပါ။\nထရပ်ကားတွေဝင်လာလိုက်၊ လူတွေကို ချသွားလိုက်၊ သားသတ်ရုံက စက်တွေလည်ပတ်လိုက်၊ သားသတ်ရုံဘေးပတ်လည်ကွက်လပ်က ကျင်းတွေမှာ လူရိုးတွေကိုမြုပ်လိုက်နဲ့ ဆာဘ်တွေရဲ့ ဂျင်နိုဆိုဒ်ယန္တယားလည်ပတ်ပုံကို ဂြိုဟ်တုဓါတ်ပုံမှာထင်းထင်းကြီး မြင်နေရပါတော့တယ်။ ဒါဟာ နာဇီစတိုင် သေမင်းတမန်အကျဉ်းစခန်းပဲပေါ့။ ဆာဘ်တွေမှာ ဒီလိုအကျဉ်းစခန်း ဘယ်နှစ်ခုလောက်များ ရှိနေသလဲဆိုတာကို ထောက်လှမ်းကြည့်တော့ စုစုပေါင်း အခု ၂၀၀လောက်ရှိနေပါရောလား။\nအကျဉ်းစခန်းတိုင်းမှာတော့ ပုံမှန်လူသတ်နေတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ တချို့စခန်းတွေက မိန်းခလေးတွေကိုဖမ်းပြီး မုဒိန်းကျင့်ဖို့၊ တချို့စခန်းတွေက အတင်းအဓမ္မအင်အားသုံးခိုင်းစေဖို့ စသဖြင့် အမျိုးမျိုးအစုံစုံပါ။ မြေပြင်က ဒုက္ခသည်\nတွေရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေနဲ့ ဝက်စ်တန်ရဲ့ဂြိုဟ်တု ဓါတ်ပုံတွေနဲ့လည်း ကိုက်ညီပါတယ်။ ဝက်စ်တန်နဲ့ သူ့ဘော်ဒါ ၃ ယောက်ဟာ ထောက်လှမ်းရေးကြားဖြတ် ကြေးနန်းတွေနဲ့ ဂြိုဟ်တု ဓါတ်ပုံတပုံတခေါင်းကြီးကို ၃ ရက်နဲ့ ၃ ညဆက်တိုက် မနေမနား အပင်ပန်းခံစီစစ်ခဲ့ပြီး နာဇီစတိုင်အကျဉ်းစခန်းတွေအကြောင်း အစီရင်ခံစာရေးတင်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့လည်း ထုံးစံအတိုင်း ဘာမှထူးမလာသေးပါဘူး။ ဝက်စ်တန်အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူရတဲ့ သူ့အလုပ်ပေါ်မှာ စိတ်ပျက်စ ပြုလာပါတယ်။ ဝက်စ်တန်က စိတ်ပျက်ရုံပဲပျက်တာပါ။ US နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနက ဘော့စ်နီယားတာဝန်ခံ ဂျော့ခ်ျကန်နီဆိုရင် “ဘာမှလုပ်မရမဲ့အတူတူ ဒီအလုပ်က ထွက်တယ်ဟေ့” လို့ လူသိရှင်ကြားကြေငြာပြီး ဆန္ဒပြအလုပ်ထွက်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။\nUS နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဌာနမှာ တာဝန်ခံတယောက်အဖြစ်အလုပ်ရဖို့ဆိုတာ အင်မတန်မှ ထက်မှ၊ ပညာတတ်မှ၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိမှ လူတစ်ထောင်မှာတယောက်ရတဲ့ အလုပ်မျိုးပါ။ မလုပ်မရှုပ် မပြုတ်နေချင်ပုံမရတဲ့ သူကတော့ အလုပ်ထွက်ပြီးကို ဆန္ဒပြသွားတာပါ။\nဒီအချိန်မှာ ဝက်စ်တန်ရဲ့ အထက်ကဆရာသမားတွေကို ဒီမတရားမှုတွေနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဖင်မီးတိုက်မဲ့သူတွေပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။ သူတို့တွေကတော့ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့တွေ သတင်းထောက်တွေနဲ့ အယ်ဒီတာကြီးတွေပါပဲ။\nမိတ်ဆွေ သင်ဟာ သာမန်လူတယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သင့်လက်ထဲက စမတ်ဖုန်းကိုပြန်ကြည့်ပါ။ အဲဒီဖုန်းဟာ ဟယ်ရီပေါ်တာထဲက မှော်ကြိမ်လုံးထက် ပိုအစွမ်းထက်ပါတယ်။ အဲဒီဖုန်းထဲမှာ အသံကို record လုပ်လို့ရပါတယ်။ ဓါတ်ပုံဗီဒီယို ရိုက်လို့ရပါတယ်။ ရှိပြီးသားဓါတ်ပုံ၊ ဗီဒီယိုတွေကို ကမ္ဘာသိအောင်ဖြန့်ပေးတဲ့ ဖေ့စ်ဘွခ်၊ ယူကျူ့ ၊ ဗိုင်ဗာ၊ တွိတာ ပါပါတယ်။\nCIA အရာရှိ ဂျွန်ဝက်စ်တန်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ၃၀ က လျှို့ဝှက်အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းရာမှာသုံးတဲ့ ဂြိုဟ်တုဓါတ်ပုံလို ဓါတ်ပုံမျိုးကို အချိန်မရွေးဖွင့်ကြည့်လို့ရတဲ့ application သင့်ရဲ့ စမတ်ဖုန်းမှာ အခုကို ရှိပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် ကမ္ဘာမြေပြင်က ဘယ်နေရာမီးလောင်ပြင်ဖြစ်သွားလဲ၊ ရေကြီးလဲ သင်ကိုယ်တိုင် ဂြိုဟ်တုဓါတ်ပုံမှာ ထောက်ကြည့်လို့ရပါပြီ။ သင်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တစ်ပတ်နွမ်းအသုံးအဆောင်တွေကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုခွင့်ရနေသူပါ။\nသင်ဟာ ဒီ အသုံးအဆောင်တွေကို ဖွန်ကြောင်ဖို့၊ ကြူဖို့လောက်ပဲ မသုံးဘဲ အကျိုးရှိရှိသုံးတတ်မယ်ဆိုရင် ဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်မှုကိုတိုက်ဖျက်ရာမှာ နိုင်သလောက် ပါဝင်တိုက်ခိုက်တဲ့ စစ်သည်တယောက်ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ Fighters against Genocide တွေနဲ့ ခုပဲလက်တွဲလိုက်ပါ ရဲဘော်…\nနာဇီဟစ်တလာကို ဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ် ချိန်ဘာလိန်က မြူးနစ်မြို့မှာ အလျှော့ပေးခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက US အစိုးရဟာ ကိုယ်နဲ့မဆိုင်သလိုနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ၁၀ နှစ်တောင်မစောင့်လိုက်ရဘဲ အမေရိကန်တွေဟာ နာဇီ ဂျာမန်တွေနဲ့ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်မြေပြင်မှာရင်ဆိုင်ရပါတော့တယ်။ စစ်ကြီးလည်းပြီးရော နာဇီတွေလက်ချက်နဲ့ ဂျူး ၆ သန်းအပါအဝင် လူ ၁၁ သန်းကျော် အသက်ပျောက်ခဲ့ရတဲ့ ရာဇဝတ်မှုကြီးကို မြင်ခဲ့ရပါတယ်။ နာဇီတွေရဲ့ အဲဒီဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်မှုကြီးကို ဟိုလိုကော့စ်လို့အမည်ပေးခဲ့ပါတယ်။\nခုလည်း ဥရောပတိုက် ဘော့စ်နီးယားမှာ “ဟိုလိုကော့စ်ရဲ့ ပဲ့တင်သံaတွ”ကိုကြားနေရပြီ။ အမေရိကန်တွေ တို့နဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ထပ်ပြီးခံယူကြဦးမှာလား။ ဒီလိုသဘောစတင်ရေးသားလိုက်တဲ့မီဒီယာတွေကတော့ ဂါးဒီးယန်း (The Guardian) နဲ့ အင်ဒီပင်းန်ဒန့်စ် (The Independence) သတင်းစာတွေပါ။ နေ့စဉ် ရုပ်သံလွှင်မှုတွေမှာလည်း နာဇီတွေရဲ့ ဟိုလိုကော့စ်နဲ့ ဘော့စ်နီးယားကအကျဉ်းစခန်းတွေကို နှိုင်းယှဉ်ပြီး လွှင့်ပေးပါတော့တယ်။ ၁၉၉၂ သြဂုတ်လ ပထမ ၂ ပတ်အတွင်း ဘော့စ်နီးယားအကြောင်း ရုပ်သံလွှင့်မှုပေါင်း ၄၈ ခုအထိရှိခဲ့ပါတယ်။\nနယူးစ်ဒေး (The Newsday) သတင်းစာရဲ့ “အော့ခ်ျဝစ်ဇ်နဲ့အလားတူ” ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးဟာ စာပေပူလစ်ဇာဆုတောင်ရသွားပါသေးတယ်။ ပူလစ်ဇာဆုရတာထက် ပိုအဖိုးတန်တာကတော့ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက သာမန်ပြည်သူ တွေ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုပါရရှိခဲ့ပြီး အမေရိကန်အစိုးရကိုပါ ဖင်မီးတိုက်နိုင်လိုက်တာပါ။\nဝက်စ်တန်တို့ရဲ့ အစီရင်ခံစာတွေကို လျစ်လျူရှုခဲ့တဲ့ အိမ်ဖြူတော်ကအရာရှိကြီးတွေဟာ သတင်းစာရှင်းလင်းဆောင်မှာတော့ သတင်းထောက်တွေရဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမေးခွန်းတွေကို ရှောင်ထွက်လို့မရတော့ပါဘူး။ သတင်းထောက်တွေအနေနဲ့ကလည်း ဘော့စ်နီးယားကို သက်စွန့်ဆံဖျား သတင်းသွားယူခဲ့သူတွေပါ။ သူတို့ကို အိယောင်ဝါးသွားဖြေလို့မရပါဘူး။ မီဒီယာတွေနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့တွေရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြရမယ်ဆိုရင်…\n– ၁၉၉၂ ဇွန်လမှာ ဘော့စ်နီးယားဒုက္ခသည်ပထမအသုတ်ဟာ ခက်ခက်ခဲခဲဖြတ်ကျော်ပြီးခရိုအေးရှားနိုင်ငံထဲကို ဝင်ရောက်လာချိန်မှာ သတင်းထောက်တွေဟာအမိအရ အင်တာဗျူးတွေလုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီမှာတင် အကျဉ်းစခန်းတွေရှိကြောင်း အခိုင်အမာ လူသက်သေတွေ စရလာပါတယ်။\n– ၁၉၉၂ ဇူလိုင်မှာ မန်ဂျာကာအကျဉ်းစခန်းကို ICRC က ဝင်စစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ပိန်ချုံးနေတဲ့ အကျဉ်းသားတွေဟာ သောက်စရာရေတောင်မရှိလို့ ခြောက်ကပ်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို စိုစွတ်အောင် ကိုယ့်သေးနဲ့ကိုယ်ပြန်စွတ်နေရတာမျိုးကို မှတ်တမ်းတင် နင်ခဲ့ပါတယ်။\nICRC ဟာ ဒီလိုအကျဉ်းစခန်း ၉ ခုထိကိုသွားရောက်လေ့လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ တခါတရံ သဲထိတ်ရင်ဖို ရင်ဆိုင်တာတွေလည်းကြုံရပါသေးတယ်။ ဥပမာ- ဆာဘ်ခေါင်းဆောင် ကာရာဒစ်ဇ်က “ဘာနာဇီ အကျဉ်းစခန်းမှမရှိဘူး။ ရိုးရိုး\nစစ်အကျဉ်းစခန်းပဲ။ စစ်သုံ့ပန်းတွေကိုဖမ်းချုပ်ထားတာ၊ မယုံရင်ဝင်စစ်လို့” စိန်ခေါ်ပါတယ်။\nကာရာဒစ်ဇ် တွက်ထားတာက အထောက်အထားတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပြီးမှ ဝင်အစစ်ခံဖို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ သတင်းထောက်တွေက ခြေသွက်လက်သွက်နဲ့ သတင်းအမြန်ဝင်ယူတဲ့အခါ ဖုံးတဝက်ပေါ်တဝက်တွေ ဖြစ်ကုန်ပါတယ်။ ဒီအတွက် သတင်းထောက်တွေရတဲ့ဆုကတော့ ချောင်းပစ်ခံရခြင်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သတင်းထောက်တွေဟာ နောက်တွန့်မသွားပါဘူး။ ထူးခြားတဲ့ တိုက်ဆိုင်မှုတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။\nဥပမာ-ထရာနိုပိုဂျေ အကျဉ်းစခန်းကို သတင်းသမားတွေရောက်ခါမှ အကျဉ်းသားအသစ်တွေကို ဖမ်းခေါ်လာတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်သွားတာမျိုးပါ။ အကျဉ်းသားတွေ အကျဉ်းစခန်းထဲဝင်ရောက်လာရပုံဟာ အောခ်ျဝစ်ဇ်ကို အဖမ်းခံဂျူးတွေ ဝင်ရောက်လာပုံနဲ့တူလွန်းလှပါတယ်။ သတင်းထောက်တွေကလည်း အမိအရ မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nအင်မတန်မှ ကြေကွဲစရာတွေကိုလည်းကြားခဲ့ရပါတယ်။ ဥပမာ-အမေကိုသံဆူးကြိုးရဲ့ အခြားတဖက်မှာ ချုပ်နှောင်ထားပြီး သံဆူးကြိုးရဲ့ တဖက်မှာတော့ သမီးကို မုဒိန်းကျင့်ကြတာပါ။\nဆာဘ်တွေရဲ့ မုဒိန်းဒဏ်ကိုခံလိုက်ရတဲ့ ခလေးမလေးဟာ သွေးအိုင်ထဲမှာလဲနေပြီး ကူရာမဲ့ကယ်ရာမဲ့ တအိအိနဲ့ ဝေဒနာခံစားရရင်း အသက်ထွက်သွားတာကို သံဆူးကြိုးရဲ့အခြားတဖက်ကအမေခမျာ ဘာမှမကူနိုင်ဘဲ မျက်ရည်ကျပြီး ကြည့်နေရတဲ့ အဖြစ်မျိုးတွေကိုလဲ အင်တာဗျူးမှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။\nသတင်းထောက်တွေလိုပဲ အသက်ကိုဖက်နဲ့ထုတ်ပီးဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံတွင်းကို ဝင်ရောက်ပြီးအထောက်အထားယူခဲ့သူတွေရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီလူတွေကတော့ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ဥပဒေပညာရှင်တွေပါ။ ဒီဥပဒေပညာရှင်တွေကို ဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံတွင်းကို စေလွှတ်ခဲ့တာကတော့ ဟဲလ်ဆင်ကီ အဖွဲ့ကြီးဖြစ်ပါတယ်။ (ဟဲလ်ဆင်ကီ အဖွဲ့ကြီးဟာ အခုချိန်မှာ HRW လို့အမည်တွင်လာခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ကြီးပါ။)\nဒီဥပဒေပညာရှင်တွေဟာ မကြာခဏ ဆာဘ်တွေရဲ့ချောင်းပစ်တာကို ခံရလေ့ရှိပါတယ်။ သေတဲ့သူတွေလည်းသေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တာဝန်ကို ဦးထိပ်ထားလို့ အလုပ်ပြီးမြောက်အောင်ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၁၉၉၂ ခုနှစ်မကုန်ခင်မှာ ဟဲလ်ဆင်ကီရဲ့ အစီရင်ခံစာ ၂ စောင်ထွက်ရှိလို့လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီအစီရင်ခံစာ ၂ စောင်ဟာ နောက်ပိုင်းမှာ ဆာဘ်တွေကို ခုံရုံးတင်စစ်ဆေးရာမှာ အဓိကသက်သေတွေ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့တွေနဲ့ မီဒီယာတွေရဲ့တွန်းအားကြောင့် စီနီယာဘုရှ်ဦးဆောင်တဲ့ US အစိုးရဟာ ဘော့စ်နီးယားကိစ္စကို ဥရောပရဲ့ကိစ္စ သပ်သပ်လို့ မျက်နှာလွှဲခဲပစ် လုပ်လို့မရတော့ပါဘူး။\nထရမ့်က ဘာမှမလုပ်သေးဘူးလား။ US အစိုးရက ငုပ်တုပ်ထိုင်ကြည့်နေ တာလားဆိုတာရဲ့ အဖြေပါ။ ထရမ့်ဖြစ်ဖြစ် ဘုရ်ှဖြစ်ဖြစ် သူတို့လုပ်တဲ့အလုပ်က ရွေးကောက်ပွဲအနိုင်ရရေးနဲ့ အာဏာတည်မြဲရေးပါ။ ဂျင်နိုဆိုဒ်ကိစ္စဟာ သူတို့အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ဖင်မီးတိုက်ပေးပီး ဂျင်နိုဆိုဒ်ကိစ္စမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းလို့ရပါတယ်။ အဲဒီလို အလုပ်လုပ် ခိုင်းတတ်ခြင်းဟာ နိုင်ငံရေးပညာပါပဲ။ ဘော့စ်နီးယားကိစ္စမှာ CIA ရဲ့တင်ပြချက်တွေကိုတောင် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားမရှိတော့ အိမ်ဖြူတော်က လျစ်လျူရှုပါတယ်။ မီဒီယာတွေနဲ့ တည်ပေးလိုက်မှပဲ ဘုရ်ှဟာ အလုပ်လုပ်တော့တာပါ။\nဒီနေရာမှာ လျှိုကွက်တွေ ကျန်ပါသေးတယ်။ သတင်းထောက်တွေနဲ့ ICRC ကိုဘော့စ်နီးယားထဲပေးဝင်ဖို့ ဘယ်သူက စတင်ဖိအားပေးသလဲဆိုတာပါ။\nအဲဒီဖိအား စတင်ရာနေရာဟာ ဖိုက်တာကြီးတွေစုနေတဲ့နေရာပါ။\nမြို့ပြမှာရှိတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေလဲကုန်ပြီ။ ကျေးလက်က ဘော့စ်နီးယန်းရွာတွေလဲ မရှိသလောက်ကုန်ပြီ။ နာဇီစတိုင်အကျဉ်းစခန်းတွေ၊ နာဇီထက်ဆိုးတဲ့ မုဒိန်းစခန်းတွေကိုလည်း တည်ဆောက်ပြီးပြီ။ ဆာဘ်တွေရဲ့ ဂျင်နိုဆိုဒ်ကတော့ အပြည့်အဝ အရှိန်ရသွားပါပြီ။ ကမ္ဘာကြီးကလဲ ဆာဘ်တွေရဲ့ ကျူးလွန်မှုကို နာဇီတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး မြင်ခဲ့ပါပြီ။\nအမေရိကန်အစိုးရအနေနဲ့ ဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်မှုတားဆီးရေးအတွက် ပြတ်ပြတ်သားသားတစ်ခုခု ဆောင်ရွက်ပါတော့။ အမေရိကန်ကို နေရာတကာ ကန့်လန့်လုပ်တဲ့ ဆိုဗီယက်လည်းပြိုကွဲသွားပြီမို့ လုပ်စရာရှိတာကို ထိထိရောက် ရောက်လုပ်လို့ရပါပြီမဟုတ်လားဗျာ? မှန်ပါတယ်! ဒါဟာ သာမန်လူတွေရဲ့ အမြင်ပါ။\nဒါပေမဲ့ USအစိုးရဘက်က ပြန်ကြည့်ရင်တော့ ဆာဘ်တွေဘာလုပ်လုပ် US ကိုထိခိုက်နေတာမှ မဟုတ်တာ။ US တပ်တွေကို ဘောစ်နီးယားပို့လိုက်မှပဲ မြေပြင်တိုက်ပွဲတွေဖြစ်လာပြီး US စစ်သားတွေသေတာကြေတာ ထိခိုက်တာတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။ ဒါဆို US အစိုးရက ဘာမှ မလုပ်တော့ဘူးလား…?\nလူသားချင်းနာစာထောက်ထားမှု အကူအညီတွေကိုတိုးမြှင့်ပေးပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီအကူအညီတွေကို တကယ်ဒုက္ခရောက်နေသူတွေလက်ထဲရောက် အောင်ပို့ပေးဖို့ အားထုတ်ပါတယ်။ ဆာဘ်တွေရဲ့ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့မှုခံနေရတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းမြို့တွေကို လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ရိက္ခာချပေးတဲ့အစီအစဉ်ကိုလဲလုပ်ပါတယ်။ ဗြိတိသျှဦးဆောင်တဲ့ UN တပ်သား ၆ ထောင် ဝင်ရောက်တပ်စွဲဖို့ကိုလည်းကူညီပေးပါတယ်။\nအကျဉ်းစခန်းတွေကို ဒီထက်မက ဝင်ရောက်စစ်ဆေးခွင့်ရဖို့ သံခင်း တံမန်ခင်းဖိအားပေးပါတယ်။ ဗဟိုဆားဘီးယားအပါအဝင် ဆာဘ်တွေကို စီးပွားရေးပိတ်ဆို့ဒဏ်ခတ်မှုတွေလည်း ချမှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်တာတွေက ကောင်းလား ဆိုတော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ ဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ကိစ္စကိုတော့ ရှောင်လွှဲပြီးလုပ်နေတာမို့ သတ်ဖြတ်မှုတွေ မုဒိန်းမှုတွေဟာ ပပျောက်သွားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အရှိန်အတန်ငယ်လျော့သွားတာမျိုးပဲဖြစ်ပါတယ်။\nစီနီယာဘုရ်ှအစိုးရဟာ ပျားရည်နဲ့ ဝမ်းချနေပြီလား ?\nဘော့စ်နီးယားသမ္မတ အလီဂျာ ကတော့ ၁၉၉၂ သြဂုတ်လမှာ စီနီယာ ဘုရ်ှကို တောင်းဆိုချက်တခု ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အလီဂျာပြောခဲ့တာက “ဘော့စ်နီးယားကို US စစ်သားလူငယ်တွေ ပို့စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း လူငယ်စစ်သားတွေရှိပြီးသားပါ။ ခက်တာက သူတို့လက်ထဲမှာ စစ်တိုက်စရာသေနတ်မရှိဖြစ်နေတာပါ။ အဓိကကတော့ UN ကချမှတ်ထားတဲ့ လက်နက်ပိတ်ဆို့မှု ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့်ပါ။ ဆားဘီးယားနိုင်ငံကတဆင့် လက်နက်တွေ အလျှံပယ်ရနေတဲ့ ဆာဘ်တွေအဖို့ လက်နက်ပိတ်ဆို့မှုက မထိရောက်ပေမယ့် ဘော့စ်နီးယန်းတွေအဖို့ကတော့ တကယ်ထိနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘော့စ်နီးယန်းတွေကို လက်နက်တပ်ဆင်ပေးပါ။” စီနီယာဘုရ်ှကတော့ ပယ်ချလိုက်ပါတယ်။\nဘော့စ်နီးယားဝန်ကြီးချုပ် ဆလာဂ်ျကတော့ငိုရှာပါတယ်။ “ဒို့ဘော့စ်နီးယန်းတွေ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့မလား” ဆိုပြီးငိုရှာပါသတဲ့။ သူငိုမယ်ဆိုလဲ ငိုလောက်စရာပါ။ နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ပိုင်း၊ အနောက်ပိုင်း၊ မြောက်ပိုင်းကို ရန်သူဆာဘ်တွေက သိမ်းပိုက်ထားပြီး တောင်ဘက်ပင်လယ်ပြင်မှာလည်း US ရေတပ်က ပိတ်ဆို့ထားကာ လာသမျှသင်္ဘောတွေမှာ လက်နက်ပါ/မပါ စစ်နေပါတော့တယ်။ ပါလာရင်လဲ သိမ်းဆည်းပစ်ပါတယ်။ UN ငြိမ်းချမ်းရေးညှိနှိုင်းမှုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လော့ဒ်အိုဝင်ကတော့ “Don’t, don’t, don’t dream” (အနောက်နိုင်ငံတွေက ကူညီလိမ့်မယ်လို့) အိပ်မက် မက်မနေကြနဲ့လို့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေကို သတိပေးစကားပြောခဲ့ပါတယ်။ ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်တွေအဖို့ ကိုယ့်လက်ကိုယ့်ခြေနဲ့ ရုန်းကန်ရုံမှတပါး အခြားမရှိ ဖြစ်လေပြီလား။\nကျွန်တော်တို့လည်း လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပိုင်းအတွင်းက ဆလာဂ်ျလို ငိုခဲ့ရတဲ့ရက်တွေရှိပါတယ်။ အဖိနှိပ်ခံလူမျိုးတိုင်းဟာ ဒီလိုတော်လှန်ရေး ရေချိန်နိမ့်ပါးတဲ့ အခြေအနေကို တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန် ဖြတ်ကိုဖြတ်သန်းရလေ့ရှိပါတယ်။ ဖိနှိပ်တဲ့ရန်သူအတွက်တော့ ဒီအချိန်ဟာ အသာစီးအရဆုံးအချိန်။ လုပ်ချင်ရာလုပ်ခွင့် အရဆုံးအချိန်ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒီအချိန်ကို ကြံ့ကြံ့ခံကျော်လွှားနိုင်ပြီဆိုရင် အဖိနှိပ်ခံတွေဟာ ရန်သူရဲ့ လက်စတုံးသုတ်သင်ခံရမှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီလို့ ဆိုနိုင်ပါပြီ။ ဒီလိုကြံ့ကြံ့ခိုင်ကျော်လွှားဖို့ အချက် ၂ ချက် အဓိကလိုပါတယ်။\n၁။ မိမိကိုယ်ကိုပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း (အတွင်းအားစုခြင်း) နဲ့\n၂။ မိတ်ဆွေကောင်းများ အခိုင်အမာတည်ဆောက်ခြင်း (အပြင်အားစုခြင်း)\nရန်သူကတော့ ဒီလိုအချိန်မှာ သုံးလေ့ရှိတဲ့နည်းဗျူဟာက –\n၁။ အကြောက်လွန်၍ အထီးကျန်သွားစေပြီး လုံးဝဒူးထောက်သွားအောင်လုပ်ခြင်း။\n၂။ စိတ်ထွက်ပေါက်ရှိရာလုပ်စေခြင်းဖြင့် အကြမ်းဖက်သမားလို့တံဆိပ်ကပ်ခြင်း။\nမြန်မာပြည်က လူနည်းစုတွေအနေနဲ့ အထီးကျန်နေတာမရှိတော့ပါဘူး။\nကမ္ဘာ့လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကြီးနဲ့ကျွန်တော်တိုဟာ တွဲလက်တွေမြဲခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့တော်လှန်ရေးရေချိန်အကျဆုံးအချိန် အခက်ခဲဆုံးအချိန်ကိုတော့ ဖြတ်ကျော်လာနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ဟာ အကြောက်မလွန်ဖို့ရယ် စိတ်ထွက်ပေါက်အဖြစ်ထင်ရာလျှောက်မလုပ်ဖို့ရယ်သာ လိုပါတယ်။\n၁၉၉၂ ဧပြီမှာ နိုင်ငံတကာက ဘောစ့်နီးယားနိုင်ငံရဲ့ လွတ်လပ်ရေးကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပါတယ်။ နိုင်ငံတကာရဲ့ အထင်က “ဒီလို ဘောစ့်နီးယားရဲ့လွတ်လပ်ရေးကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဆာဘ်တွေကို ဟန့်တားရာရောက်မှာဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနိုင်မှာဖြစ်တယ်” ယူဆကြတာပါ။ အလီဂျာအပါအဝင် ဘောစ့်နီးယန်းခေါင်းဆောင်ပိုင်းကလည်း ဒီလိုပဲထင်ခဲ့ကြပါတယ်။ “တို့တွေ စစ်တိုက်ရမယ်ဆိုလဲ ခဏပေါ့။ နိုင်ငံတကာက တို့လွတ်လပ်ရေးကို အသိအမှတ်ပြုတာနဲ့တပြိုင်နက် အားလုံးပြေလည်သွားမှာပါလို့” တွေးထင်ခဲ့ကြတာပါ။\nအထင်က အထင်၊ လက်တွေ့က လက်တွေ့ တခြားစီပါ။\nရှေ့မှာ ကျွန်တော်ရေးခဲ့တဲ့ ဆာဘ်ဂျင်နိုဆိုဒ် ငရဲခန်းတွေ ဟာ ဘော့စ်နီးယန်း လွတ်လပ်ရေးကို ကမ္ဘာကအသိအမှတ် ပြုပြီးနောက်ပိုင်းမှာကို ဆက်ဖြစ်ခဲ့တာတွေပါ။ စီနီယာဘုရ်ှက အလီဂျာရဲ့ လက်နက်ပိတ်ဆို့မှု ပယ်ဖျက်ပေးရေးအဆိုကို ပယ်ချပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ အရာရာဟာနောက်ကျနေပြီလို့ တွက်ဆမိတဲ့ ဘောစ့်နီးယန်းတွေဟာ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအတွက် ရုန်းကန်ကြရပါတော့တယ်။\nလောလောဆယ် ဘောစ့်နီးယန်းတွေအဖို့ သေရေးရှင်ရေးလိုအပ်နေတာ လက်နက်နဲ့ခဲယမ်းပါ။ မွစ်ဆလင်မ်ဘောစ့်နီးယားစစ်တပ်အတွက် ပထမဆုံးလက်နက်ထောက်ပံ့တဲ့သူကတော့ ပြင်ပနိုင်ငံတစ်ခုမဟုတ်ပါဘူး။ ဘောစ့်နီးယန်း အရပ်သားတွေကိုယ်တိုင်ပါ။ မအံ့သြပါနဲ့။ အဖြစ်က ဒီလိုပါ။\nစစ်မဖြစ်ခင်ကတည်းက ဘော့စ်နီးယားအလယ်ပိုင်းဟာ စက်မှုဒေသပါ။ တွင်ခုံလုပ်ငန်း၊ ဝပ်ရှော့လုပ်ငန်း၊ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွေကို တပိုင်တနိုင်ကနေ စက်မှုဇုံထောင်ပြီးလုပ်ကိုင်နေတဲ့ လူတွေအများကြီးပါ။ အဲဒီ လုပ်ငန်းတွေလုပ်နေတဲ့ အရပ်သားတွေဟာ စစ်လည်းဖြစ်လာရော စစ်လက်နက်ထုတ်လုပ်ရာ စက်မှုပညာသည်တွေဖြစ်လာပါတယ်။ ရသမျှ သံတို သံစ၊ ကားအဟောင်း၊ စက်ဘီး၊ ကြေးပစ္စည်းတွေကို အရည်ကြိုတဲ့လူကကြို၊ တွင်ခုံ\nမှာဖြတ်တောက်ပုံသွင်းသူကသွင်း၊ အချောသပ်သူကသပ်နဲ့ လက်နက်ခဲယမ်းတွေကို ထုတ်လုပ်ကြပေးကြပါတယ်။ ဒီလိုလက်နက်တွေနဲ့ ဆာဘ်တွေကို ရှေ့တန်းစစ်မြေပြင်မှာရင်ဆိုင်ကြရပါတယ်။ လက်နက်အင်အားကွာလွန်းလှလို့ မွစ်ဆလင်မ်တွေဘက်က အသေအပျောက်ကလည်း မနည်းလှပါဘူး။\nအလီဂျာအနေနဲ့ နောက်ထပ် လက်နက်လမ်းကြောင်းအသစ်ကိုရှာရပါ တယ်။ US ကတော့ ကမ်းတဲ့လက်ကို ပုတ်ချခဲ့ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေဟာ မွစ်ဆလင်မ်တွေပါ။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က မွစ်ဆလင်မ်နိုင်ငံတွေကတော့ အလီဂျာကို မျက်စလှမ်းပစ်နေကြပါပြီ။ ၁၉၉၂ အောက်တိုဘာမှာ အလီဂျာဟာ အီရန်ကိုသွားခဲ့ပြီး လက်နက်ကိစ္စအတွက်ဆွေးနွေးခဲ့ပါတယ်။ အဆင်ပြေပါတယ်။\nတကယ်က ဒီဆွေးနွေးပွဲ မတိုင်ခင်ကတည်းက အီရန်ဟာ ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်တွေကို လက်နက်ထောက်ပံ့နေပါပြီ။ ဥပမာ-၉၂ စက်တင်ဘာတုန်းက အီရန်ဘိုးအင်းလေယာဉ်တစ်စင်းဟာ ခရိုအေးရှားနိုင်ငံမြို့တော် ဇာဂရဘ်လေဆိပ်မှာ ဆင်းသက်လာပါတယ်။ လေယာဉ်နဲ့ပါလာတာကတော့ လက်နက်ခဲယမ်းတွေနဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်စစ်တပ် တံဆိပ်တပ်ထားတဲ့ ယူနီဖောင်းတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ UN ကသိသွားလို့ အကုန်သိမ်းဆည်းခံလိုက်ရပါတယ်။\nဒီလို သိမ်းဆည်းခံရအပြီးမှာတော့ အီရန်တွေဟာ ပိုမိုပါးနပ်တဲ့နည်းသုံးပြီးထောက်ပံ့ပါတယ်။ လက်နက်ချည်းပဲ ဒဲ့မပို့တော့ဘဲလူသားချင်းစာနာ ထောက်ထားမှု အကူအညီပစ္စည်းတွေပို့တာပါ။ အဲဒီ ပစ္စည်းတွေကြားထဲမှာမှ လက်နက်ခဲယမ်းတွေ ထည့်ပေးလိုက်တာပါ။\n၁၉၉၂ နိုဝင်ဘာမှာ အီရန်ဆီက လူသားချင်းစာနာမှု ကုန်ပစ္စည်း ၆ တန်ရောက်လာပါတယ်။ အထဲမှာတော့ ထုံးစံအတိုင်း လက်နက်ခဲယမ်းတွေပေါ့။ ဒီနည်းက အတော်ကို အဆင်ပြေပါသတဲ့။ အလီဂျာဟာ အီရန်နဲ့ ဆွေးနွေးအပြီး ဆော်ဒီနဲ့ တူရကီကိုလည်း ဆက်သွားပါတယ်။ ဆော်ဒီကတော့ သူလည်းပေးမယ် ဒါပေမဲ့ အီရန်ဆီက မယူဖို့တော့မှာပါသတဲ့။ အလီဂျာကတော့ ဆော်ဒီဆီကရော အီရန်ဆီကပါ ယူရပါတယ်။ သူတို့အတွက် ကောက်ရိုးတမျှင်လှမ်းဆုပ်လို့ရရင်လည်း လှမ်းဆုပ်ရမယ့် အနေအထားလေဗျာ။ တူရကီကတော့ လက်နက်ခဲယမ်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် တာဝန်ယူပေးပါမယ်တဲ့။ NATO အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တဲ့အတွက် တူရကီဟာ တချို့သောဂိတ်တွေ ကို မျက်စိမိတ်ပီးဖြတ်လို့ရသကိုး။ စစ်ပွဲအစပိုင်းမှာရန်သူကိုလျှော့တွက်မိတဲ့ အလီဂျာဟာခုချိန်မှာတော့ နိုင်ငံရေးကို ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ ကစားရပါတယ်။\n၁၉၉၂ မေလမှာ JNA တပ်တွေကို ဘော့စ်နီးယားနိုင်ငံအားကျူးကျော် သိမ်းပိုက်ထားတဲ့စစ်တပ်အဖြစ် အလီဂျာက ကြေငြာလိုက်ပါတယ်။ JNA တပ်တွေ ဟာ ဆာဘ်တွေပဲမို့ ဒီကြေငြာချက်က ဆာဘ်တွေကို အထိနာစေပါတယ်။\nJNA တပ်တွေအနေနဲ့ သူတို့ခပ်တည်တည်နဲ့ အခြေချနေတဲ့ မြို့တွေကနေ ထွက်ခွာရပါတယ်။ ဆာဘ်တွေရဲ့ စစ်ဆင်ရေးအစီအစဉ်တချို့ဟာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒီလိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဘော့စ်နီးယန်း မွစ်ဆလင်မ်တွေဘက်က တန်ပြန်ထိုးစစ်တရပ်ပြန်ဆင်နွှဲပြီး ဆာဘ်တွေလက်ထဲ က မြို့တစ်ချို့ကို ပြန်သိမ်းလိုက်နိုင်ပါတယ်။\nအထူးသဖြင့် ဆားဘီးယားနဲ့ နယ်ချင်းကပ်နေတဲ့ ဘောစ်နီးယားအရှေ့ပိုင်းမှာ စတုရန်းမိုင် ၂၀၀ လောက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်နိုင်ပါတယ်။ ဒီ စတုရန်းမိုင် ၂၀၀ ဟာ ပတ်ချာလည် ဆာဘ်တွေသိမ်းထားတဲ့ စတုရန်းမိုင်ထောင်ချီတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ငေါငေါလေးတိုးထွက်နေတဲ့ ဘော့စ်နီးယန်း ကျွန်းလေးလိုပါပဲ။ ဒီကျွန်းလေးပေါ်မှာတော့ ဘော့စ်နီးယားအရှေ့ပိုင်း ဆာဘ်ငရဲခန်းတွေကနေထွက်ပြေးလာတဲ့ မွစ်ဆလင်မ်တွေ ခိုလှုံရာရခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီခိုလှုံရာတွေထဲ မှာမှ ဆရက်ဘရက်နီဆာဆိုတဲ့မြို့လေးမှာ ခိုလှုံသူတွေ အများဆုံးရှိနေပါတယ်။\n၁၉၉၂ ခုနှစ်ကိုပြန်ချုပ်ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဆာဘ်တွေလက်ချက်နဲ့ ဘော့စ်နီးယန်းတွေသေဆုံးတာ ၁ သိန်းကျော်သွားပါပြီ။ ပြည်တွင်းပြည်ပ ထွက်ပြေးရသူပေါင်း ၁ သန်းကျော်ရှိသွားပါပြီ။ ၁၉၉၂ နှစ်ကုန်ပိုင်းမှာတော့ US မှာ ကလင်တန်နဲ့ စီနီယာဘုရ်ှတို့ဟာ ရွေးကောက်ပွဲအတွက် မဲဆွယ်နေကြပါပြီ။ ကလင်တန်ကတော့ မဲဆွယ်ပွဲမှာ ဘုရ်ှရဲ့ မှားယွင်းတဲ့မူဝါဒကြောင့် ဘော့စ်နီးယားမှာ လူတွေအများကြီးသေနေရတယ်လို့ ထောက်ပြပါတယ်။\nဘော့စ်နီးယန်းမွစ်ဆလင်မ်တွေအဖို့ကတော့ ၁၉၉၂ ရဲ့ ဆောင်းတွင်းကိုနွမ်းပါးချို့ငဲ့စွာ အံကြိတ်ဖြတ်သန်းရင်း ရွေးကောက်ပွဲမှာ ကလင်တန်နိုင်ပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်းတွေ တောင်းပေးကြပါသတဲ့။\nဘော့စ်နီးယားကိစ္စဟာ ၁၉၉၅ မှာ NATO ဗုံးဝင်ကြဲမှပဲ ကိစ္စပြတ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ၁၉၉၂-၉၅ ကြားကာလမှာ မွစ်ဆလင်မ်နိုင်ငံတွေရဲ့ လက်နက်ထောက်ပံ့မှုကြောင့် ဘော့စ်နီးယန်းတွေ တောင့်ခံထားနိုင်တာကိုလည်းလျစ်လျူရှုလို့တော့မရပါဘူး။ US အစိုးရဟာ လက်နက်လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ ပတ်သတ်ရင် အစဦးပိုင်းမှာ ပိတ်ဆို့ခဲ့ပြီး အလယ်ပိုင်းမှာမျက်စိမှိတ်ပေးကာ ပြီးခါနီးမှာ US ကိုယ်တိုင် အားပေးပါဝင်တဲ့ အနေအထားဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အဆုံးသတ်မှာတော့ မွစ်ဆလင်မ် နိုင်ငံတွေရဲ့ လက်နက်တွေတပ်ဆင်ထားတဲ့ ဘော့စ်နီးယားတပ်မတော်ဟာ NATO ရဲ့ လေကြောင်းပစ်ကူရယူပြီး စစ်ပွဲကို အနိုင်နဲ့ပိုင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ (နောက်ပိုင်းမှာ ဒီအကြောင်းတွေ အသေးစိတ်ရေးထားပါတယ်။) လက်ရှိအနေအထားမှာလည်း မွစ်ဆလင်မ်နိုင်ငံတွေနဲ့ US ရဲ့ရပ်တည် ချက်ဟာ တသားတည်းဖြစ်နေပါပြီ။ ဂျင်နိုဆိုဒ်ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို မေးလိုက် ချင်တာက… “အေးဆေးသက်သာ အဖမ်းခံမလား…? ပစ်ခတ်ပီးဖမ်းရမလား…?”\nPreviousLeaked Pompeo statement shows debate over ‘genocide’ label for Myanmar


160+ စာရေးဆရာနှင့်အမျိုးအစားအမျိုးမျိုးမှစမတ်ထားသောစကားစုများ။ | ကိုယ်ပိုင်အကူအညီအရင်းအမြစ်များ\nဒံယလေက | | စာပိုဒ်တိုများ\nသမိုင်းမှာပြောခဲ့ကြတဲ့နာမည်ကြီးလူတွေရှိတယ် လိမ္မာပါးနပ်သောစာပိုဒ်တိုများ ဘဝ၏ရှုထောင့်အမျိုးမျိုး၊ သူတို့ထဲကတချို့ဟာကွယ်လွန်ပြီးဖြစ်သည်နှင့်အသက်ရှင်ဆဲသို့မဟုတ်တစ်ခေတ်တည်းနေသောအခြားသူများ။ ယနေ့ Self-Help အရင်းအမြစ်များတွင်အကောင်းဆုံးသောသင်ခန်းစာအချို့ကိုသင်ယူဆောင်လာသည်။ ၎င်းသည်သင်လိုချင်သည့်နေရာတိုင်းတွင်သင်မျှဝေနိုင်သောပုံများနှင့်သင်ဖတ်ရှုရန်လိုအပ်သည့်သင်၏ဘဝတွင်သတ်သတ်မှတ်မှတ်အခိုက်အတန့်များအတွက်သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည့်အကောင်းဆုံးအရာများဖြစ်သည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည်အကောင်းဆုံးကိုကြိုးစားခြင်းသည်မှန်ရာကိုပျက်စီးစေသည်။ - ဝီလျံရှိတ်စပီးယား။\nအသိပညာသည်ပျော်ရွှင်မှု၏အဓိကအပိုင်းဖြစ်သည်။ ? ဆိုကရေးတီး\nအောင်မြင်မှုသည်စုံလင်ခြင်း၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ ရှုံးနိမ့်ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်းနှင့်ဇွဲရှိခြင်းမှသင်ယူခြင်း၏ရလဒ်ဖြစ်သည်။ - Colin Powell ။\nနေ့စဉ်နေ့တိုင်းဖြစ်နိုင်ခြေအသစ်များကိုဆောင်တတ်၏။ - မာသာ Beck ။\nလူတွေကိုလှုံ့ဆော်ပေးတဲ့အချက်နှစ်ချက်ပဲရှိတယ်။ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်စိတ်ဝင်စားမှု။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nလူငယ်များသည်၎င်းကဲ့သို့ပင်၎င်းသည်၎င်းသည်ကိုယ်ခန္ဓာကိုထောက်ပံ့နိုင်စွမ်းရှိမရှိမမေးမြန်းဘဲ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ကန့်သတ်ချက်များကိုချမှတ်သည်။ ပြီးတော့ခန္ဓာကိုယ်ကအမြဲတမ်းရှိနေတယ်။ - Paulo Coelho ။\nအနာဂတ်သည်မိသားစုအပေါ်တွင်မူတည်ပြီးလူ့အဖွဲ့အစည်း၏အနာဂတ်ကိုများစွာမူတည်သည်။ သူတို့၏အထူးအခန်းကဏ္roleမှာငြိမ်းချမ်းရေးအနာဂတ်အတွက်ထိရောက်စွာပံ့ပိုးရန်ဖြစ်သည်။ - John Paul II\nစိတ်ခံစားမှုမရှိဘဲစီမံကိန်းမရှိပါ။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nသင်အပျက်သဘောဆောင်သောအခြေအနေကိုတွေ့သောအခါမစဉ်းစားပါနှင့်။ အပြုသဘောဆောင်ပါစေ။ - ယိုကိုအိုနို။\nသူမ၏စစ်မှန်သောအသက်အရွယ်ကိုပြောပြသောအမျိုးသမီးတစ် ဦး အားယုံကြည်မှုရှိရန်။ ဤအရာကိုပြောနိုင်စွမ်းရှိသောမိန်းမသည်အရာရာကိုပြောနိုင်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nဘဝမှာအောင်မြင်မှုမှန်သမျှအကောင်းမြင်မှုနဲ့စွဲချက်တင်ထားတဲ့ဒေါသဒေါသထွက်နေတဲ့ဇုန်ထဲဝင်ခြင်းအားဖြင့်အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ - Sylvester Stallone ။\nသင်၏အိတ်ကပ်ထဲ၌ရှိသောအရာများကိုသင်၏ခေါင်းပေါ်တွင်မချထားပါနှင့်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nဘဝမှာမင်းမှာရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိတယ်လို့ယုံကြည်တယ်။ မင်းအကောင်းမြင်ဒါမှမဟုတ်အဆိုးမြင်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါအကောင်းမြင်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ - Jon Anderson\nသူသည်သူ၏ဘဝကိုချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့်ဆယ်မိနစ်သာကြာပြီးနာရီပေါင်းထောင်ချီ။ သူ့အားစဉ်းစားခဲ့သည်။ - Paulo Coelho\nဘုရားသခင်ကသေးငယ်လာပြီးသိပ္ပံပညာကပိုတိုးလာတယ်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nရိုးရှင်းလွယ်ကူစွာမသိနိုင်သောကျွန်ုပ်၏လျှို့ဝှက်ချက်မှာဤအရာသည်နှလုံးသားဖြင့်သာမြင်နိုင်သည်။ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်မှာမျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သောအရာဖြစ်သည်။ - မင်းသားလေး။\nသင်ကိုယ်တိုင်နှင့် ပို၍ သဟဇာတဖြစ်ပါကသင်ပိုမိုပျော်မွေ့လေ၊ သင်၌ယုံကြည်လေလေဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းကသင့်ကိုအဖြစ်မှန်မှအဆက်မပြတ်စေပါ။ - Paulo Coelho\nအမျိုးသမီးများသည်ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်ရန်၊ - အော်စကာဝိုင်း။\nအမှန်တရားသည်မုသားနှင့်တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှစ်ရပ်လုံးမှယိုယွင်းနေသည်။ - စီစီရို။\nပညာရှိတို့သည်ပညာကိုရှာ။ ၊ လူမိုက်သူတို့ကပြီးသားတွေ့ပြီထင်ပါတယ်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nနေ့တိုင်းကျွန်ုပ်တို့ပိုမိုသိရှိပြီးနားလည်မှုလျော့နည်းလာသည်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည်၎င်းတို့ကိုအမှန်တကယ်မိသားစုမပေးဆပ်ပါကကလေးများအားစိတ်ကူးများအားလုံးကိုကမ်းလှမ်းခြင်းသည်အဘယ်နည်း။ - အက်စ် Biffi ။\nလေ့လာမှုကိုတာ ၀ န် ၀ တ္တရားအဖြစ်ဘယ်တော့မျှမစဉ်းစားပါနှင့်၊ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအခြားသူများထံအပ်နှံထားသောဘဝသာ Albert Einstein ဖြစ်သည်။\nဝိညာဉ်၌မြေ၌ရှိသကဲ့သို့၎င်းသည်အနက်ရှိုင်းဆုံးအမြစ်များကိုအမြစ်တွယ်စေသောအလှဆုံးပန်းများမဟုတ်ပါ။ - CS Lewis ။\nအကယ်၍ သေချာတာပေါ့။ သင်သံသယနှင့်စတင်ပါက၊ သို့သော်သင်သည်သံသယများဖြင့်စတင်ခြင်းကိုလက်ခံပါက၊ - ဆာ Francis Francis Bacon ။\nစိတ်ဝိညာဉ်သည်ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်သက်ဆိုင်သည်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nချွန်ထက်သောလျှာသည်အသုံးပြုမှုကိုပိုမိုပြတ်သားစေပြီးဖြတ်တောက်သောတစ်ခုတည်းသောကိရိယာဖြစ်သည်။ - ဝါရှင်တန် Irving ။\nယောက်ျားလား။ လေသည်သူတို့ကိုလေကဲ့သို့သုတ်သင်ပယ်ရှင်းသည် ဖြစ်၍ သူတို့၌အမြစ်မရှိ၊ - မင်းသားလေး။\nသင်ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ခဲ့ခြင်းအတွက်သင်အမြဲတမ်းတာ ၀ န်ရှိသည်။ - မင်းသားလေး။\nမိသားစု၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည်တိုင်းပြည်နှင့်လူမှုရေးဆိုင်ရာသီလအားလုံး၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သည်။ - Funk - Brentano ။\nကမ္ဘာကြီးကိုပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဟုထင်လောက်အောင်ရူးသွပ်သူများသည်ထိုသူများဖြစ်ကြသည်။ - စတိဗ်ဂျော့ဘ်။\nသင်၏စိတ်ကိုကျွေးမွေးရန်သင်အပြုသဘောဆောင်သည့်အတွေးများကများများစားစားဆွဲဆောင်နိုင်လေဖြစ်သည်။ —Roy T. Bennett\nလူသည်မှန်ရာကိုရှာဖွေရမည်၊ - Johann Pestalozzi\nသဲကန္တာရ၏လှပမှုသည်မည်သည့်နေရာတွင်မဆိုရေတွင်းတစ်ခုကိုပုန်းအောင်းစေသည်။ - မင်းသားလေး။\nကျွန်ုပ်တို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည်မိမိကိုယ်ကိုထက်အခြားသူများအတွက်ပိုမိုသာလွန်သည်ဟုခံစားရသောအခါရင့်ကျက်မှုစတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nနောက်ကြောင်းကိုပြန်ကြည့်ခြင်းသည်မျှော်လင့်ခြင်းတစ်ခုထက်မကပိုသည်။ - Archimedes ။\nမိန်းမတစ်ယောက်တကယ်ပြောတာကိုမင်းသိချင်ရင်သူမကိုကြည့်ပါ၊ - အော်စကာဝိုင်း။\nမိသားစုတွင်ကောင်းမွန်သူသည်နိုင်ငံသားကောင်းလည်းဖြစ်သည်။ - Sophocles ။\nလူသားသည်သူ၏အကြံအစည်များသာဖြစ်သည်။ ဒါဟာသင်ထင်သောအရာကိုဖြစ်လာသည်။ "ဂန္ဒီ။ "\nကိုယ့်ကိုယ်ကိုနေ့တိုင်းအခက်ခဲဆုံးတိုက်ပွဲ။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nတစ်စုံတစ်ယောက်ကတစ်ခုခုကိုလိုချင်ရင်သူတို့ဟာစွန့်စားမှုတွေလုပ်နေတယ်ဆိုတာကိုသူတို့သိရမယ်။ - Paulo Coelho\nကလေးများမွေးဖွားပြီးလူသေသည့်နေရာ၊ လွတ်လပ်မှုနှင့်ချစ်ခြင်းထွန်းကားသည့်နေရာသည်ရုံးခန်း၊ ဆိုင်တစ်ဆိုင်၊ စက်ရုံမဟုတ်ပါ။ ငါမိသားစု၏အရေးပါမှုကိုတွေ့မြင်ဘယ်မှာရှိပါတယ်။ - Gilbert Keith Chesterton ။\nငါစာအုပ်တစ်အုပ်ကိုရေးတဲ့အခါ, ငါကကိုယ့်ကိုကိုယ်အဘို့အရေးလိုက်; တုံ့ပြန်မှုစာဖတ်သူကိုပေါ်တွင်မူတည်သည်။ လူတွေကြိုက်တယ်၊ မကြိုက်ဘူးဆိုရင်ဒါကငါ့အလုပ်မဟုတ်ဘူး။ - Paulo Coelho\nဥပမာတစ်ခုပြုလုပ်ခြင်းသည်အခြားသူများကိုလွှမ်းမိုးရန်အဓိကနည်းလမ်းမဟုတ်ပါ; အဲဒါတစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပါ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့်မှောင်မိုက်၌လမ်းလျှောက်ခြင်းသည်အလင်း၌တစ်ယောက်တည်းလမ်းလျှောက်ခြင်းထက်ပိုကောင်းသည်။ - Hellen Keller ။\nလူပုဂ္ဂိုလ်တစ် ဦး ချင်း၏လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီကိုဂုဏ်သိက္ခာအတွက်၊ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nမင်းရဲ့နှင်းဆီနဲ့မင်းအချိန်ကုန်ခဲ့ရတာကအရမ်းကိုအရေးကြီးတယ်။ - မင်းသားလေး။\nငြူစူခြင်းဟူသည်ညံ့ဖျင်းခြင်း၏ကြေငြာချက်ဖြစ်သည်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nယောက်ျားသည်မိသားစုတစ်ခုနှင့်သာအပြည့်အဝမခံစားရပါ။ ၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့အားကျွန်ုပ်တို့၏လက္ခဏာကိုပေးသောအလုပ်ဖြစ်သည်။ - Dustin ဟော့ဖ်မန်း။\nသင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည်အမှန်တရားကိုဖော်ပြရန်ဖြစ်လျှင်ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖြင့်ပြုလုပ်ပြီးကြော့ရှင်းစွာပြုလုပ်ပါ။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nဘ ၀ သည်၎င်း၏အမှောင်နှင့်တောက်ပသောဘေးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကြိုက်နှစ်သက်သောအရာကိုရွေးချယ်ခြင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မူတည်သည်။ - ရှမွေလသည်အပြုံးများ။\nအတွေ့အကြုံသည်ကျင့် ၀ တ်မှုတန်ဖိုးမရှိသောကြောင့်၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏အမှားများကိုပေးသောနာမည်သာဖြစ်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nမျက်စိကသူတို့တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသောအရာကိုတွေ့သောအခါနှလုံးသည်မည်သည့်အခါကမျှခံစားခဲ့ရသည့်ခံစားမှုကိုခံစားရသည်။ - အမည်မသိ။\nချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမွေးကင်းစကလေးများနှင့်တူသည်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nအဆိုးမြင်: အရာအားလုံး၏စျေးနှုန်းနှင့်ဘာမျှ၏တန်ဖိုးကိုသိသူတစ် ဦး သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nပျော်ရွှင်မှု၏လျှို့ဝှက်ချက်သည်သင်ကြိုက်နှစ်သက်ရာကိုလုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ပါ၊ - ဂျိမ်းစ်အမ်ဘာရီ။\nမင်းသားလေးကမင်းရဲ့ကမ္ဘာဂြိုလ်သားတွေကဥယျာဉ်ထဲမှာနှင်းဆီ ၅၀၀၀ ပေါက်တယ်။ ဒါပေမဲ့သူတို့ရှာနေတာကိုရှာမတွေ့ဘူး။ - မင်းသားလေး။\nလောကသည်ဆိုးသွမ်းသူများမဟုတ်ဘဲမကောင်းမှုကိုခွင့်ပြုသူများ၏အန္တရာယ်နှင့်မကင်းပါ။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအောင်မြင်မှုသည်ပျော်ရွှင်မှုအတွက်သော့ချက်မဟုတ်ပါ ပျော်ရွှင်မှုသည်အောင်မြင်မှုအတွက်သော့ချက်ဖြစ်သည်။ သင်လုပ်သောအရာကိုချစ်မြတ်နိုးပါကသင်အောင်မြင်လိမ့်မည်။ - အဲလ်ဘတ် Schweitzer ။\nမကောင်းတဲ့အချိန်မှာ, ကောင်းသောမျက်နှာ။ - သုတ္တံ့။\nနက်နဲသောအရာတခုသည်အထင်ကြီးလောက်သောအခါမနာခံရန်မဖြစ်နိုင်ပါ။ - မင်းသားလေး။\nယေဘုယျအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ပျော်ရွှင်မှု၏ဆယ်ပုံတစ်ပုံသည်ကျန်းမာရေးပေါ်တွင်အခြေခံသည်။ ? အာသာ Schopenhauer ။\nနေရာလွဲနေသည့်စကားလုံးသည်လှပသောအတွေးကိုပျက်စီးစေသည်။ - ဗော်တဲယား။\nကျွန်ုပ်၏အကောင်းမြင်မှုသည်အကောင်းမြင်မှုအမျိုးမျိုးဖြစ်သည်။ - Jean Cocteau\nလိင်သည်မှတ်ဉာဏ်ကဲ့သို့ဖြစ်သော်လည်း၎င်းကိုမသုံးပါကပျောက်သွားသည်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nပျော်ရွှင်မှု၏လျှို့ဝှက်ချက်သည်လောက၏အံ့ဖွယ်ရာများကိုတွေ့မြင်ရန်ဖြစ်သည်၊ သို့သော်သင်၏တာ ၀ န်နှင့်ပန်းတိုင်ကိုမမေ့ဘဲ။ ? Paulo Coelho\nကျွန်ုပ်တို့အမှန်တကယ်မည်သူဖြစ်ကြောင်းသိလေလေ၊ ပြproblemsနာနည်းလေလေဖြစ်သည်။ - လင်း Grabhorn ။\nယောက်ျားတစ်ယောက်သည်မိန်းမအားမချစ်သရွေ့မည်သည့်မိန်းမနှင့်မဆိုပျော်ရွှင်နိုင်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nစုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကိုဖယ်ရှားရန်အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာထိုအရာထဲသို့ကျသွားခြင်းဖြစ်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nမျက်ရည်ကျတဲ့နိုင်ငံကဒီလောက်နက်နဲသောအရာဖြစ်ပေသည် - မင်းသားလေး။\nဘဝကအရမ်းအန္တရာယ်များတယ် မကောင်းသောအကျင့်ကိုကျင့်သောသူကြောက်ဘို့ဖြစ်သည်မဟုတ်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအဆုံးမဲ့အရာနှစ်ခု - စကြ ၀ andာနှင့်လူသား၏မိုက်မဲမှု။ ပြီးတော့စကြဝtheာဆိုတာကျွန်တော်မသိဘူး။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအမှားတွေလုပ်မိတဲ့ဘဝကပိုပြီးဂုဏ်ယူစရာကောင်းရုံသာမကဘာမှမလုပ်တဲ့ဘ ၀ ထက်ပိုအသုံးဝင်သည်။ - ဂျော့ခ်ျဘာနာ Shaw ။\nလူအားလုံးကိုနား ထောင်၍ အသံအနည်းငယ်ပေးသည်။ သူတစ်ပါး၏အပြစ်တင်သံကိုကြားရ၊ ဒါပေမယ့်သင့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်ထားပါ။ - ဝီလျံရှိတ်စပီးယား။\nတစ်ခါတစ်ရံမှာသင်ချစ်ရသူကိုထိခိုက်ရတယ်။ - CS Lewis ။\nပျော်ရွှင်မှုတံခါးတစ်ခုမှကျွန်ုပ်တို့ကိုပိတ်လိုက်သောအခါအခြားတစ်ခုကဖွင့်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့်မကြာခဏတံခါးပိတ်ကြည့်ပြီးတံခါးကိုမမြင်ရဘူး -Helen Keller ။\nဆွေမျိုးများအကြားမုန်းတီးမှုသည်အနက်ရှိုင်းဆုံးဖြစ်သည်။ - မပြောတတ်\nအရာအားလုံးနဲ့ပတ်သက်ပြီးတစ်စုံတစ်ခုကိုသိတာထက်ဘာမှမသိတာပိုကောင်းတယ်။ - ပါစကယ်။\nကျွန်ုပ်တို့လိုချင်တာကိုမဟုတ်ဘဲကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်တာကိုသင်ယူဖို့လိုတယ်။ - Paulo Coelho\nမည်သူမဆိုသူတို့၏တိုင်းပြည်နှင့်လူသားတို့အားပေးအပ်နိုင်သည့်အကြီးမားဆုံးဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုမှာမိသားစုတစ်ခုတည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သည်။ - Bernard Shaw ။\nအကောင်းမြင်သဘောထားသည်ပျော်ရွှင်မှုအတွက်သံလိုက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင်သည်အပြုသဘောထားရှိပါကကောင်းသောအရာများနှင့်လူကောင်းများကိုသင့်ထံဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။ - မာရိက Lou Retton ။\nဖြောင့်သောလမ်းဖြင့်လျှောက်သွားခြင်းသည်အလွန်ဝေးဝေးမသွားနိုင်ပါ။ - မင်းသားလေး။\nဘဝမှာမင်းဖြစ်ပျက်သမျှကိုကျေးဇူးတင်ပါ။ သူတို့အားလုံးဟာအတွေ့အကြုံတွေပါ။ - ရွိုင်းတီ Bennett က\nနှင်းဆီတွေအားလုံးကိုတစ်ယောက်ကမင်းကိုထိုးနှက်တာကိုပဲမုန်းတယ်။ သူတို့ထဲကတစ် ဦး မပြည့်စုံသောကြောင့်သင်၏အိပ်မက်အားလုံးကိုစွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ - မင်းသားလေး။\nတိတ်ဆိတ်သို့မဟုတ်ထက်ပိုကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခုပြောပါသို့မဟုတ်ပြောပါ။ - Pythagoras ။\nလျှာကိုနှစ်ကြိမ်ပိတ်ထားပြီးနားကိုနှစ်ကြိမ်ဖွင့်သည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့နားထောင်ခြင်းဟာစကားပြောတာထက်နှစ်ဆပိုများရမယ် - Baltasar Gracian ။\nယုံကြည်ခြင်းသည်၎င်းကိုဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်နေ့စဉ်တိုက်ပွဲများလိုအပ်သောခက်ခဲသောအောင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။ - Paulo Coelho\nစိတ်ဝိညာဉ်သည် ဦး နှောက်တွင်ရှိသည်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nကမ္ဘာပေါ်ရှိသူတစ်ပါး၏နှုတ်ခမ်းများ၌ရှိနေခြင်းထက် ပို၍ ဆိုးသည့်အရာတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည်မည်သူ့ကိုမျှမနှုတ်ခမ်းနှင့်မတူပါ။ - အော်စကာဝိုင်း။\nမေးခွန်းများဘယ်တော့မှလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဖြစ်ကြသည်။ အဖြေများတစ်ခါတစ်ရံတွင်ရှိသည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nသင်ကွဲပြားသောရလဒ်များကိုလိုချင်ပါကထပ်တူမလုပ်ပါနှင့်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nမိသားစုကိုဆန့်ကျင်သူတွေကသူတို့ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာမသိကြဘူး၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့သူတို့ဘာတွေဖျက်စီးနေတယ်ဆိုတာမသိဘူး။ - Gilbert Keith Chesterton ။\nဘ ၀ ၌အောင်မြင်မှုကိုပျော်ရွှင်မှု၏စဉ်ဆက်မပြတ်ကြီးထွားမှုနှင့်ထိုက်တန်သောရည်မှန်းချက်များကိုတိုးတက်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းအဖြစ်သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ? Deepak Chopra ။\nသင့်တွင်ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖော်ပြခွင့်ရှိသောမိသားစုတစ်ခုရှိပါကသင့်ဘဝသည်သင့်အတွက်အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ - Rosario Flores ။\nချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏အဆိုးဆုံးရန်သူမှာလျစ်လျူရှုခြင်းမဟုတ်ဘဲမုန်းတီးမှုဖြစ်သည်။ - CS Lewis ။\nပြproblemsနာများကိုမည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကိုသိသောသူများသည်၎င်းတို့ကိုမည်သို့ရှောင်ရှားရမည်ကိုသိသောသူများထက်နည်းသည်။ - Luis SeñorGonzález\nတခါတရံသင်အမှန်တကယ်လိုအပ်သည်ကိုသင်နားလည်သဘောပေါက်ရန်အရာအားလုံးကိုဆုံးရှုံးသွားသည်။ - CS Lewis ။\nအမှားမကျူးလွန်သူသည်အခြားအရာတစ်ခုကိုတစ်ခါမှမစမ်းသပ်ဖူးပါ။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအခြားထင်မြင်ချက်ရှိသူများကိုကြောက်ရွံ့ရန်မလိုအပ်ပါ။ အခြားထင်မြင်ချက်ရှိသော်လည်း၎င်းကိုဖော်ပြရန်သူရဲဘောကြောင်သူများဖြစ်သည်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nလူ့သဘောသဘာဝကြီးမားသောအမှားသည်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောပျော်ရွှင်မှုကိုအမြဲတမ်းအစပြုပြီးအမြဲတမ်းစိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့်တည်ဆောက်ထားသည်။ ? Julio Ramón Ribeyro\nလူသားစားခြင်းနိဂုံးကိုငါကြိုမြင်တယ်။ ယောက်ျားသည်ထိုသူကိုရွံရှာသည်။ - Stanislaw Jerzy Lec ။\nအကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ဦး နှောက်ကိုရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း၏ရလဒ်မဟုတ်ဘဲစိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ရလဒ်ဖြစ်သည်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nမင်းရဲ့ဘဝကိုကြည့်လိုက်ရင်အကြီးမားဆုံးပျော်ရွှင်မှုကမိသားစုပျော်ရွှင်မှုပါပဲ။ - Joyce Brothers\nသင်ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ရန်ထက်သင်ကိုယ်တိုင်ကိုဆုံးဖြတ်ရန်သည် ပို၍ ခက်ခဲသည်။ မင်းကိုယ့်ကိုကိုယ်ကောင်းစွာဆုံးဖြတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်မင်းဟာစစ်မှန်တဲ့ပညာရှိတစ်ယောက်ပါ။ - မင်းသားလေး။\nလူသည်မဖြစ်နိုင်သည့်အရာကိုယုံကြည်ကောင်းပြုလိမ့်မည်၊ သို့သော်သူသည်မဖြစ်နိုင်ရာကိုမည်သည့်အခါမျှယုံကြည်မည်မဟုတ်ပါ။ - အော်စကာဝိုင်း။\nကျွန်ုပ်တွင်အထူးအရည်အချင်းများမရှိပါ၊ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nတစ်ခါတစ်ရံကျွန်ုပ်တို့သည်နှစ်ပေါင်းများစွာမနေထိုင်ဘဲနှစ်ပေါင်းများစွာသွားပြီးရုတ်တရက်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘ ၀ တစ်ခုလုံးကိုတစ်ခဏအတွင်း၌သာအာရုံစူးစိုက်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nငါသည်ငါ့ကိုယ်ပိုင်ဘဝကိုမည်သူမဆိုထက်သာ။ ကောင်း၏။ ထို့ကြောင့်ကျွန်ုပ်တစ် ဦး တည်းအနေဖြင့်ကျွန်ုပ်ကိုစီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ ဝေဖန်ခြင်း၊ - Paulo Coelho\nဒါဟာတကယ်ကိုအသုံးဝင်ပါတယ်။ - မင်းသားလေး။\nယောက်ျားတို့သည်ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်နေရာသိပ်မယူကြပါ။ သက်ကြီးရွယ်အိုများသည်၎င်းတို့ကိုမယုံကြည်နိုင်ကြပါ။ - မင်းသားလေး။\nငါတို့ရှိသမျှသည်အလွန်မသိဘဲဖြစ်ကြသည်။ ဖြစ်ပျက်လာတာကငါတို့အားလုံးကတူညီတဲ့အရာတွေကိုလျစ်လျူရှုတာမဟုတ်ဘူး။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nမီးနှင့်ကစားခြင်း၏တစ်ခုတည်းသောအားသာချက်မှာသင်ကိုယ်တိုင်မမီးရှို့ရန်သင်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nကမ္ဘာကြီးသည်ယနေ့ခေတ်တွင်လျင်မြန်စွာရွေ့လျားနေသဖြင့်တစ်ခုခုမလုပ်နိုင်ဟုပြောသောသူသည်၎င်းကိုလုပ်နေသူတစ် ဦး မှနှောင့်ယှက်ခံရသည်။ - အဲလ်ဘတ် Hubbard ။\nစကားလုံးများသည်နားလည်မှုလွဲခြင်း၏ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။ - မင်းသားလေး။\nလူသားတစ် ဦး စီတွင်သူကိုယ်တိုင်၌သူ့ထက်ပိုအရေးကြီးသောအရာတစ်ခုရှိသည်။ သူ၏လက်ဆောင်ဖြစ်သော Paulo Coelho\nချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်အလိုဆန္ဒနှစ်ခုကွဲပြားခြားနားသောအရာဖြစ်ကြ၏ ချစ်သောစိတ်မရှိကြနှင့်။ - Miguel de Cervantes ။\nမိုက်မဲသောသူတိုင်းကလိမ္မာပါးနပ်သည်။ - Georges Courteline ။\nဒီကမ္ဘာပေါ်မှာအနိမ့်ဆုံးဘုံနေထိုင်မှုဖြစ်ပါတယ်။ လူအများစုကအဲ့ဒါပဲ။ - အော်စကာဝိုင်း။\nငါလာ, ငါမြင်ငါအောင်နိုင်။ - ဂျူးလိယက်ဆီဇာ။\nသင်ဘာမှမပေးနိူင်တဲ့သူတစ်ယောက်ကိုပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကနှလုံးကိုဆိုးဝါးစေတယ်။ - CS Lewis ။\nရည်မှန်းချက်သည်ကျရှုံးခြင်းမှနောက်ဆုံးခိုလှုံရာဖြစ်သည်။ - အော်စကာဝိုင်း။\nBrute Force ကို ၀ န်ခံနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Brute အကြောင်းပြချက်ကတော့မခံနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။ - အော်စကာဝိုင်း။\nမင်းကိုအဖွားကိုမရှင်းပြနိုင်ရင်တစ်ခုခုကိုသင်တကယ်နားမလည်ဘူး။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nသင်အသက်ကြီးလာသောအခါသင်လုပ်ခဲ့သည့်အရာကိုနောင်တမရပါ၊ - အမည်မသိ။\nငါကအကောင်းမြင်သမားလား၊ အကောင်းမြင်သူလားဟုမေးသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်၏ဗဟုသုတသည်အဆိုးမြင်သည်ဟုဖြေသည်၊ သို့သော်ကျွန်ုပ်၏ဆန္ဒနှင့်မျှော်လင့်ချက်သည်အကောင်းမြင်သူများဖြစ်သည်။ - အဲလ်ဘတ် Schweitzer ။\nရိုးရာဓလေ့ကဘာလဲ? ၎င်းသည်တစ်နေ့တာကိုအခြားနေ့များနှင့်တစ်နာရီနှင့်တစ်ရက်ကွာခြားစေသည်။ - မင်းသားလေး။\nငါ့ကိုမေးခွန်းတွေအများကြီးမေးခဲ့တဲ့မင်းသားလေးကကျွန်တော့်ကိုမကြားဖူးဘူး။ - မင်းသားလေး။\nပျော်ရွှင်မှု၏အကြီးမားဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်မှာသင်ကိုယ်တိုင်နှင့်အတူနေခြင်းဖြစ်သည်။ ? Bernard le Bovier က de Fontenelle ။\nသက်ကြီးရွယ်အိုများသည်အရာရာကိုနားလည်နိုင်ရန်ဘယ်တော့မျှမတတ်နိုင်ပါ၊ ကလေးများအား၎င်းတို့အားထပ်ခါထပ်ခါရှင်းပြရခြင်းသည်အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်။ - မင်းသားလေး။\nသငျသညျဘဝတစျခုလုံးကို, သေး၏သေးငယ်တဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတည်းကိုသာနားလည်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့်သင်သည်စာဖတ်ရပေမည်၊ ထို့ကြောင့်ကောင်းကင်ကိုကြည့်ရမည်၊ ထို့ကြောင့်သီချင်းဆိုရ၊ ကခုန်ရမည်၊ ကဗျာရေးရမည်၊ ခံစားရမည်၊ နားလည်ရမည်။ - Krishnamurti ။\nမိသားစု? မိဘများသည်မိမိတို့၏စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာများကိုစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေသောနေရာသည်ကလေးများ၏အောင်မြင်မှုအတွက်ဖြစ်သည်။ - Enrique Salgado ။\nအခွင့်အလမ်းမတည်ရှိပါဘူး; ဘုရားသခင်သည်အန်စာတုံးကိုမကစားပါ။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nမိုက်သောသူမူကား၊ ဝေးသောအရပ်၌ပျော်မွေ့တတ်၏။ ပညာရှိသောသူမူကား၊ - ဂျိမ်း Oppenheim ။\nအကောင်းမြင်ဝါဒသည်အောင်မြင်မှုအတွက်မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီးသတ္တိနှင့်စစ်မှန်သောတိုးတက်မှု၏အခြေခံလည်းဖြစ်သည်။ - က Nicholas အမ်ဘတ္။\nအချစ်၏စွမ်းအားသည်အာဏာ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုကျော်လွှားသောအခါကမ္ဘာကြီးသည်ငြိမ်းချမ်းရေးကိုသိလိမ့်မည်။ - Jimi Hendrix ။\nမိသားစု၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်မိတ်ဆွေများ၏ကြည်ညိုလေးမြတ်မှုသည်စည်းစိမ်နှင့်အခွင့်အရေးထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်။ - ချားလ်စ် Kuralt ။\nတ ဦး တည်းအမြဲချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ဖြစ်သင့်သည်။ ဒါကြောင့်ငါတို့ဘယ်တော့မှလက်မထပ်သင့်ဘူး။ - အော်စကာဝိုင်း။\nသင်သိလား? သင်တကယ်ဝမ်းနည်းနေစဉ်နေဝင်ချိန်ကိုကြည့်ချင်သည်။ - မင်းသားလေး။\nသူမသည်အခက်အခဲများကိုမကြောက်ခဲ့ပါ။ သူမကိုကြောက်လန့်စေသည့်အရာမှာလမ်းကြောင်းရွေးချယ်ရန်တာဝန်ဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုရွေးချယ်ခြင်းသည်အခြားသူများကိုစွန့်ပစ်ခြင်းကိုဆိုလိုသည်။ - Paulo Coelho\nကြယ်များကိုပိုင်ဆိုင်ခြင်းကဘာလဲ။ - ကြွယ်ဝဖို့ကျွန်တော့်ကိုကူညီတယ်။ - ငွေရတတ်ခြင်းကဘာလဲ။ - ကြယ်များများ ၀ ယ်ရန်ကျွန်ုပ်အားကူညီသည်။ - မင်းသားလေး။\nပျော်ရွှင်မှု၏လျှို့ဝှက်ချက်သည်ကမ္ဘာကြီးကိုစက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသောအချက်ကိုရင်ဆိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ - Bertrand ရပ်စယ်လ်။\nကမ္ဘာပေါ်တွင်အပျော်ရွှင်ဆုံးလူသားမှာသူတစ်ပါး၏ကောင်းမှုများကိုမည်သို့ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြောင်းနှင့်သူတစ်ပါး၏ကောင်းကျိုးအတွက်မိမိကိုယ်ကိုပျော်ရွှင်စေနိုင်သူဖြစ်သည်။ - Goethe ။\nဖိနှိပ်ခြင်းမခံလိုသူအများစုသည်ဖိနှိပ်ချုပ်ခြယ်မှုခံလိုကြသည်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nအမုန်းတရားသည်ဤကမ္ဘာပေါ်တွင်ပြproblemsနာများစွာကိုဖြစ်ပေါ်စေပြီး၎င်းကိုမဖြေရှင်းနိုင်ပါ။ - မာယာအန်ဂျလို။\nငါပြanနာကိုမဖြေရှင်းနိုင်ချင်သောအခါငါကော်မတီတစ်ခုအပ်နှင်း။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nသင်လိုအပ်မှုနည်းလေသင်ပိုမိုချမ်းသာလေဖြစ်လိမ့်မည်။ - အမည်မသိ။\nထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်းဖြင့်အမျိုးသမီးများအပေါ်တိုက်ပွဲများသာနိုင်သည်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nလူတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ချင်ပါသလား ကြီးစွာသောတန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသည် ဖြစ်၍၊ - Pitaco\nအတှေးအချေါမြားသညျသငျသညျဖျားနာမှုအားလုံးကိုကုစားနိုငျသောဆေးဆိုင်ဖွစျသငျ့သညျ။ - ဗော်တဲယား။\nသင်ဘာလုပ်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်အားထက်သန်သောအခါသင်သည်အပြုသဘောဆောင်သောစွမ်းအင်ရှိသည်။ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ် - Paulo Coelho\nလူ့အဖွဲ့အစည်းသည်တစ်ခါတစ်ရံပြစ်မှုကိုခွင့်လွှတ်သော်လည်းအိပ်မက်မက်သူအားဘယ်တော့မှခွင့်မလွှတ်ပါ။ - အော်စကာဝိုင်း။\nအခြေအနေတိုင်းမှာပြုံးတတ်ဖို့သင်ယူပါ။ သင်၏စွမ်းအားနှင့်ကျွမ်းကျင်မှုကိုစမ်းသပ်ရန်အခွင့်အလမ်းတစ်ခုအဖြစ်၎င်းကိုရှုမြင်ပါ။ - ဂျိုးဘရောင်း။\nတက်သွားတဲ့အခါလူတွေကိုကြင်နာပါ။ သငျသညျဆင်းလာသောအခါသင်ကသူတို့ကိုရှာတွေ့ပါလိမ့်မယ်။ - အက်ဝါဒိုပွန်နက်။\nသူတို့ကကျွန်တော့်ကိုအနုမြူဗုံးရဲ့စွမ်းအားကိုတန်ပြန်နိုင်တဲ့လက်နက်တစ်ခုအကြောင်းမေးတဲ့အခါ၊ အကောင်းဆုံးကတော့ငြိမ်းချမ်းရေးကိုကျွန်တော်အကြံပြုခဲ့ပါတယ်။ - အဲလ်ဘတ်အိုင်းစတိုင်း။\nအထူးလျှော့စျေးရရန်ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကိုပြုသူသည်ကျွမ်းကျင်သောကုန်သည်ဖြစ်သော်လည်းမိတ်ဆွေမဟုတ်ပါ။ - Mario Sarmiento V.\nပျော်ရွှင်မှု၏စစ်မှန်သောလျှို့ဝှက်ချက်သည်သင်ကိုယ်တိုင်ထံမှများစွာတောင်းခံရန်နှင့်အခြားသူများထံမှအနည်းငယ်သာတောင်းဆိုရန်ဖြစ်သည်။ - အဲလ်ဘတ်ဂူနို။\nထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်းသည်လူသားတို့၏သဘာဝအရှိဆုံးအခြေအနေဖြစ်ပြီးသင်ခိုင်မာသောပျော်ရွှင်မှုကိုရရှိလိမ့်မည်။ - Benjamin Frankin ။\nဆင်းရဲနွမ်းပါးခြင်း၏အသေချာဆုံးနည်းလမ်းမှာပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ - နပိုလီယံ Bonaparte ။\nအကယ်၍ သင်သည်ဤစမတ်စကားစုများကိုသူတို့၏ပုံများနှင့်ကြိုက်နှစ်သက်ပါက (၎င်းသည်ဖြစ်နိုင်သည်ဟုကျွန်ုပ်တို့မျှော်လင့်ပါသည်) သင်၏လူမှုကွန်ယက်များပေါ်တွင်မျှဝေခြင်းဖြင့်သင့်ကိုကျွန်ုပ်တို့ကူညီနိုင်သည်။ သင်ကြိုက်နှစ်သက်သောစကားစုဖြင့်မှတ်ချက်တစ်ခုချန်ထားရန် (သို့) စာရင်းတွင်မပါ ၀ င်ရန်သင့်အားဖိတ်ကြားသည်။ ငါတို့ site ပေါ်တွင်ငါတို့ထုတ်ဝေထားသောစာပိုဒ်တိုများနှင့်ပတ်သက်သည့်အခြားအချက်အလက်များကိုလည်းသင်ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်သည်။\nဆောင်းပါး၏လမ်းကြောင်းအပြည့်အစုံ - ကိုယ်ပိုင်အကူအညီအရင်းအမြစ်များ » နည်းလမ်း » စာပိုဒ်တိုများ » 160+ အမျိုးမျိုးသောစာရေးဆရာများနှင့်အမျိုးအစားများမှတိုတောင်းသောစမတ်ထားသောစာပိုဒ်တိုများ


D . S . A ဆိုတာ\nDefence Services Academy လေ - ဟုတ်တယ်ဟလား ?\nအဲဒီတော့ ရှင်းတယ်လေဗျာ -\nDefence ဆိုတာ ကာကွယ်ရေးပဲ မဟုတ်လား !\nအဲဒီတော့ ခင်ဗျားတို့ တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ကြပေါ့ဗျ ၊ တိုင်းတပါးလက်မရောက်အောင်တို့ ...\nသူ့ကျွန်မဖြစ်အောင်တို့ ... ဘာတို့ .. ပေါ့ဗျာ - အဲဒါပဲလုပ်ပေါ့ဗျ ၊\nဒါ ကိုယ့်အလုပ်ပဲဥစ္စာ ၊\nအဲဒါ ဘာလို့ အခု အတင်းအုပ်ချုပ်ချင်နေကြတာလဲ !\nခင်ဗျားတို့ကို ကာကွယ်ရေးပညာပဲသင်ပေးလိုက်တာလေ -\nအုပ်ချုပ်ရေး ပညာရပ်တွေသင်ပေးလိုက်ကြလို့လား !\nအနုပညာအကြောင်း ၊ စာပေအကြောင်း ၊ ရုပ်ရှင် ဂီတ သဘင်ပညာ ၊ ယဉ်ကျေးမှူ့သုတေသန ၊ ဘဏ် ၊ ငွေကြေး ၊ စီးပွားရေး ၊ စီမံခန့်ခွဲရေး ၊ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် - သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် . . . . . . . .\nဘာပညာတွေများသင်ကြားတတ်မြောက်လာခဲ့လို့ ခင်ဗျာတို့ကချည်း ဝင်လုပ်နေကြတာလဲ !\nဘာမှမသင်လာ မတတ်လာပဲ ဝင်လုပ်နေကြ ဝင်လုပ်ချင်ကြမှတော့ -\nဒီတိုင်းပြည် ဘယ်လိုကောင်းစားစရာရှိတော့မှာလဲ !\nဘယ်လို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်တော့မှာလဲ ! . . . ..အခုလည်းမျက်မြင်ပဲလေ -\nသဘောပေါက်ကြပါတော့ဗျာ . . .\nနှစ်ပေါင်းများစွာလည်းခံစား စံစားခဲ့ကြပြီးပါပြီ ၊ တသက်မှာတခါ ဒီအချိန်ဒီအခါလေးတော့ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စေတနာလေးထားလိုက်ကြပါတော့ -\nကိုယ်တတ်တဲ့ပညာလေးနဲ့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုလုပ်ရင်း ကိုယ့်ဂုဏ်ကိုယ် မြှင့်တင်တဲ့အနေနဲ့ရော -\nမြန်မာပြည်ကို ကယ်တင်လိုက်ပါတော့ဗျာ ။\nဒါရိုက်တာမိုက်တီး၏ အပြင်းစား ရိုက်ချက်။\nဒီရက်ပိုင်း ဖေ့ဘုတ်မှာ DSA ကျောင်းဆင်းတွေအပေါ် အပြု သဘောဆောင်တဲ့ ဝေဖန်ခဲ့မှူကို စစ်တပ်မှ အရာရှိအချို့၏ ဒေါသဖြင့် ဆဲဆို တုန့်ပြန်မှူ အနည်းငယ် ခံရသော်လည်း ရိုင်းဆိုင်းချင်း မပြုရန် ပွင့်လင်းစွာ ထုတ်ဖေါ်ပြောလာခဲ့တဲ့ ဒါရိုက်တာမိုက်တီး ၏ အပြင်းစား ရိုက်ချက် မူရင်းပိုစ့်ပါ။


အနက်ရောင် အိပ်မက်တစ်ခု၏ ၀ိဥာဉ်များ...: အချိန်နှင့် နေရာ....!\n“ဗိုလ်ကြီး ဟိုကောင်တွေ ကျွန်တော်တို့ ဒီည ချောင်းကို ဖြတ်ကူးမှာသိလို့ ဟိုဘက်ကမ်း တောင်ကုန်းပေါ် ကနေ အပိုင်ထိုင်စောင့်ပြီး စော်နေကြပြီ…။ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ…? ရှေ့ဆုံးက ပွိုင့်တပ်စိပ်လဲ တော်တော် အထိနာနေပြီ…။ ရိက္ခာတွေနဲ့ ခဲယမ်းတွေ သယ်လာတဲ့ လားတစ်ကောင်လည်း 40 မှန်လို့ သေသွားပြီ…။ ပစ္စည်းတွေလည်း ဘယ်လိုမှ လိုက်ဆယ်ဖို့ အချိန်မရဘူး ဗိုလ်ကြီး…။ လကသာ နေတော့ ဒီကောင်တွေ ပစ်ကွင်း၊ မြင်ကွင်း တစ်အားကောင်းနေတယ်…။ ဒီကောင်တွေ အင်အားတော့ သိပ်များတဲ့ ပုံမပေါ်ဘူး ဒါပေမယ့် ဂျက်ကာ ကောင်းတော့ ကျွန်တော်တို့ အတွက်မလွယ်ဘူး ဗိုလ်ကြီး။ သတ်ကွင်းထဲ ရောက်နေသလို ဖြစ်ကုန်ပြီ” ရန်သူရဲ့ အဆက်မပြတ် ပြစ်ခတ်နေတဲ့ သေနတ်သံတွေ နဲ့အတူ တပ်ကြပ်ကြီး စောအေဘယ်ရဲ့ စကားလုံးတွေ ကလည်း ကျွန်တော့်နားထဲကို အဆက်မပြတ် ပြစ်ခတ်နေပါတော့တယ်…။ ကျွန်တော်အရှေ့ကို လှမ်းကြည့် လိုက်တော့ အခြေအနေတွေက ကမ္ဘာပျက်သည့်အလား တော်တော်ကို ရှုပ်ထွေးပြီး ဖရိုဖရဲတွေ ဖြစ်နေပါပြီ…။ “ဆရာကြီး..ကျွန်တော်ပြောမယ်… သေသေချာချာနားထောင်…။”\n“မေကြီးရေ မြန်မြန်လာဟေ့… ဒီမှာကိုရီးကားလာနေပြီ။ ကော်ဖီခွက်တွေ မြန်မြန်ယူခဲ့တော့…။ မနေ့က ဖေကြီးဝယ်လာတဲ့ ကိတ်လေးတွေပါယူခဲ့ဟေ့… ဇာတ်လမ်းကြည့်ရင်း စားရအောင်…။ မြန်မြန်လုပ်…။ ဟိုတစ်ပတ်က ညစာစားပွဲရှိလို့ တစ်ပိုင်းလွတ်သွားတယ်…။ ဒီအပတ်ကတော့ ဇာတ်သိမ်းခန်းဆိုတော့ ကြည့်မှကို ဖြစ်မယ်…။ ကြောငြာလာတဲ့အချိန်ကြမှ ဟိုတစ်ပတ်က ဘာဖြစ်သွားတယ် ဆိုတာပြောပြစမ်းပါ မိန်းမရာ…။ ငါသိသလောက် ကောင်လေးက အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူးဆို…။ ရောဂါက ပြန်မှကောင်းပမလား မသိဘူးကွာ…။ ဒီကောင်လေးနဲ့ ကောင်မလေးကြည့်ရတာ တော်တော် လိုက်ဖက်ညီတယ် မိန်းမရ..။ ငါကတော့ သူတို့ကို ပေါင်း စေချင်တယ်…။ မင်းရော ဘယ်လို သဘောရလဲ…? ဟ..ဒါနဲ့နေစမ်းပါအုံး... ဟို… အငယ်မရော? မတွေ့ ပါလား” “အော်… သမီးက မနက်ဖြန် ကျူရှင်မှာ စာမေးပွဲရှိလို့ဆိုပြီး တစ်နေကုန်စာထိုင်လုပ်နေတာ…။ စော စောလေးကပဲ အိပ်သွားတယ်။ မနက်ကျရင်လည်း သူကစောစောထရအုံးမယ်လေ” “အော်.. အေး..အေး..။ ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ…။ သူအိပ်သွားတော့လည်း ငါတို့လင်မယား နှစ်ယောက် လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေလို့ ရတာပေါ့ကွာ ဟုတ်ဖူးလား..ဟဲ..ဟဲ” “ဟဲ..ဟဲ မနေနဲ့ ကျွန်မစဉ်းစားနေတာ...စိတ်ထဲမှာ... ဒီနေ့ကျွန်မနဲ့ရှင် တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ လိုနေသလိုပဲ…ဘာများပါလိမ့်” “ကဲကဲ မသိရင်လည်း ခေါင်းရှုပ်ခံပြီး စဉ်းစားမနေနဲ့တော့ ဟိုမှာ ရုပ်ရှင်စနေပြီ ကြည့်မှာဖြင့် အေးအေး ဆေးဆေး ကြည့်တော့…။”\n“မေနှင်း ဒါငါနင့်ကို ပြောပြောပြနေတဲ့ ကိုကျော်စွာ ဆိုတာလေ…။ ဒီနေ့ငါ့မွေးနေ့ကို နင်လာမယ်ဆိုတာ သိက တည်းက ငါ့ကို နားပူနာဆာ အသားကုန်လုပ်နေလို့ မဖိတ်ချင် ဖိတ်ချင်နဲ့ ဖိတ်ထားရတာ…ဟဲ ဟဲ…။” “ ကီကီး နင်မဟုတ်တာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့…။ မဟုတ်ဘူး မေနှင်း သူပြောတာတွေ မယုံနဲ့…။ ဟို… မေနှင်းနဲ့ ရင်းနှီး ချင်တယ်၊ ခင်ချင်တယ် ဆိုတာကလွှဲလို့ပေါ့…။ အဲဒါကတော့ တကယ်ပြောတာ…။ ကျွန်တော် မေနှင်းကို ဟိုတစ်ခါ ရန်နိုင်တို့ မွေးနေ့မှာ စတွေ့ဖူးကတည်းက ခင်ချင်နေခဲ့တာ…။ ကျွန်တော့်နာမည် ကျော်စွာပါ…။ ကျွန်တော်က ကျောင်းပြီးတာ ကြာပါပြီ…။ အခု တော့စီးပွားရေး လုပ်နေတယ်ဘဲ ပြောရမှာပေါ့...။ မေနှင်း ကရော အခုဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်နေလဲ…? အလုပ် အခက်အခဲရှိရင် ဒါမှမဟုတ်တစ်ခြား အကူအညီဖြစ်ဖြစ် လိုရင်ကျွန်တော့်ကိုပြောပါ…။ ဘာမှအားနာစရာမလိုဘူးနော်…။ ရင်းရင်းနှီးနှီးပေါ့…။ “ရပါတယ်… မေနှင်း ကလည်း ခင်တတ်ပါတယ်…။ ကီကီး ပြောပြောပြဖူးနေလို့ ကိုကျော်စွာ့ အကြောင်းတွေကိုတော့ ကြားဖူးထား ပါတယ်…။ ကိုကျော်စွာက အောင်မြင်စပြုနေတဲ့ စီးပွားရေး သမားတစ်ယောက်ပဲ…။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အခုလို အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားနိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်လည်းယူပါတယ်…အားလည်းကျပါတယ်…။ အခုလို ခင်မင်ခွင့် ရတာကိုလဲ ၀မ်းသာပါတယ်..။” “ဟာ...မေနှင်းက အခုလို လှိုက်လှိုက်လဲလဲ ပြန်တုန့်ပြန်တာ ကျွန်တော်အရမ်း ၀မ်းသာတယ်ဗျာ…။ ဟို…ဒါဆိုရင်လေ….”\n“ဆရာကြီး… အခုကျွန်တော်တို့ ရောက်နေတဲ့ နေရာကဆိုရင်တော့ နောက်ပွင့်ပစ်လို့မရဘူး…။ ချောင်းစပ် ရောက်နေတော့ ကျွန်တော်တို့ တပ်တည်ကို ဒီကောင်တွေသိသွားနိုင်တယ်…။ သိသွားလို့ ၆၀ နဲ့လှမ်းထုနေမှ ပိုဆိုးကုန်မယ်…။ ဒီတော့ အနောက်က ဆရာထွန်းဝင်း တပ်စိတ်ကို ပြောလိုက် သူတို့နေရာကနေ ၆၀ နှစ်လုံး လောက် ဒီကောင်တွေဆီကို လက်ဆောင် ကြိုပေးထားလိုက်ပါလို့။ ပြီးရင် အနောက်မှာ ကျန်နေတဲ့ တပ်စိတ်တွေကို ချောင်းစပ် ဆင်းမလာခိုင်းပဲ ရင်ဘောင်တန်း တပ်ဖြန့်ခိုင်းပြီး ဒီဘက်ကမ်းကနေ ကာပစ် ထောက်ထားခိုင်း…။ ကျွန်တော် အဘကိုလည်း သတင်းပို့ထားပြီးပြီ…။ ဆရာကြီးက ဆရာအောင်မျိုးတို့ တပ်စိတ်ကိုခေါ်...။ ပြီးတော့ ချောင်းအောက်ဘက်ကို ကိုက် ၂၀၀ လောက် စုန်ဆင်းပြီး အဲဒီ့ဘက်ကနေ ချောင်းကို ဖြတ်ပြီး ဒီကောင်တွေကို ပတ်တိုက်…။ ဆရာထွန်းဝင်း တပ်စိတ်ကနေ ရဲဘော် ၅ ယောက်လောက် ခေါ်သွားလိုက်…။ ဆရာကြီးတို့ ဟိုဘက်ကူးတဲ့အချိန်မှာ ဒီကောင်တွေကို ထောက်ထားခိုင်းလိုက်...။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးတို့အားလုံး ဟိုဘက်ကမ်း ရောက်ပြီဆိုမှ ရေစီးနဲ့ မြောသွားတဲ့ ရိက္ခာနဲ့ ခဲယမ်းတွေကို အဲဒီ့နေရာ ကနေ ရနိုင်သလောက် ပြန်ဆယ်နိုင်အောင် စောင့်ခိုင်းထားခဲ့…။ ဟိုဘက်ကမ်းကို ခေါ်မသွားနဲ့…။ ကျွန်တော် ဒီဘက်ကနေ ဖိပြစ်ပေးထားမယ်…။ ခင်ဗျားတို့ ရန်သူ့အနောက်ဘက်ကို ရောက်ပြီဆိုရင် မီးကျည် ဖောက်ပြီး အချက်ပေး…။ ကျွန်တော် ၆၀ အဖွဲ့ကို ညာယိမ်းပြစ်ခိုင်းလိုက်မယ်…။ ဒီကောင်တွေရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်မတိုက်နဲ့...။ ညာဘက် တစ်ပေါက်ဖွင့်ပေးလိုက်…။ ဒီကောင်တွေ ဆုတ်တော့မှ အဲဒီ့အပေါက်ကို ကျွန်တော် ဒီကနေ ၆၀ မေတ္တာလက်ဆောင် လှမ်းပေးလိုက်မယ်….။ ဘာမရှင်းတာ ရှိလဲ? “မရှိပါဘူး ဗိုလ်ကြီး” "ကောင်းပြီ မရှိရင် ဆက်လုပ်… ခမ ၂၀၀၀ အချိန် ၄၃ လုပ်မယ်”\nကျွန်တော်တို့ စီမံချက်အတိုင်း တက်ညီလက်ညီဆောင်ရွက်လိုက်ကြတာ ခန့်မှန်းထားသည့် အတိုင်း ည ၈ နာရီခန့်တွင် ရန်သူများ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာ သွားပြီး အားလုံး အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိမ်းသိမ်း နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘက်မှ ရဲဘော်အကျအဆုံးမရှိပေမယ့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ ရဲဘော်တစ်ယောက်နဲ့ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရရှိသူ ၅ ဦးရှိခဲ့ပါတယ်…။ အဓိက ဒဏ်ရာရရှိသူများမှာ ချောင်းကို ပထမဆုံး စတင်ဖြတ် ကူးသည့် ပွိုင့်တပ်စိတ်မှ ဖြစ်ပါတယ်…။ ရန်သူ့ဘက်တွင်တော့ ကျဆုံးသူ တစ်ယောက်ရှိပြီး ဒဏ်ရာရရှိသူ ၂ ဦး ရှိကြောင်း နောက်ပိုင်း Counter စက်များမှ တစ်ဆင့် သိရှိခဲ့ရပါတယ်…။ သူတို့လည်း သူတို့ယုံကြည်ချက် တစ်ခုကြောင့် တိုက်ပွဲဝင်နေတာကလွဲရင် စစ်သားများဘဲ ဖြစ်တဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့လူရဲ့ အလောင်း ကိုတော့မထားခဲ့ပဲ ရအောင် ပြန်ဆွဲသွား ခဲ့ကြပါတယ်…။ “ အားလုံးစစ်ဆေးပြီး စနစ်တကျပြန်လည် ဖွဲ့စည်း ပြီးကြောင်း သတင်းလာပို့ပါတယ် ဗိုလ်ကြီး” ကျွန်တော့်ကို အလေးလှမ်းပြုရင်း ပြောလိုက်သော တပ်ကြပ်ကြီး စောအေဘယ်အား ကျွန်တော်ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်…။ “ဆက်လုပ်ခွင့် ပြုပါ…။” “ ဆက်လုပ်” ဟုပြောရင်း ဆရာကြီးအား အလေးပြုဖို့အတွက် လက်မြှောက်လိုက်မှ စစ်ကနဲဖြစ်သွားသော ကျွန်တော့် ညာဘက် လက်မောင်းတွင်လည်း ကျည်ဆန်ထိမှန်ထားကြောင်း သတိထားမိလိုက်ပါတော့တယ်…။ အဲဒီ့ဒဏ်ရာ က ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ ကျွန်တော့်အတွက် ကံကြမ္မာကပေးတဲ့ အမှတ်တရ လက်ဆောင်များလား….?\n“ကောင်းလိုက်တဲ့ဇာတ်လမ်းကွာ ငါဖြင့်ရင်တမမနဲ့ နောက်ဆုံးအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှပဲ စိတ်အေး ရတော့ တယ်...။ ဇာတ်လမ်းက ဘာမှဟာကွက်မရှိဖူးကွာ ဒါရိုက်တာရော၊ သရုပ်ဆောင်တွေရော တော်တော်ကောင်း တာပဲ…။ ဘာများဖြစ်တော့မလဲ ဘာများဖြစ်တော့မလဲနဲ့…ဟူး…။ ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုး များများကြည့်လို့ကတော့ ကြာရင် ငါနှလုံးရောဂါ စောစောစီးစီးရနိုင်တယ်…” “ဟယ်…အခုမှသတိရတယ် သွားပါပြီတော်…ဒုက္ခပါပဲ…။ အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ..?” “ ဟ…ဘာလည်းဟ မိန်းမရ အလန့်တကြားနဲ့…? ကိုရီးယားကား ပြီးပြီဆိုတော့ ၈ နာရီထိုးပြီပေါ့ ဘာဖြစ်တာလဲ” “ ဘာဖြစ်ရမှာလည်း ဒီနေ့ သားလေးမွေးနေ့လေ…! ပြီးတော့ သူရှေ့တန်းထွက် နေတုန်း ရှင်နဲ့ ကျွန်မ အဓိဌာန်ဝင်ပြီး ပုတီးစိပ်ပေးနေတာ ဒီနေ့နောက်ဆုံးနေ့လေ…။ ည ၇ နာရီစိပ်ရမှာ ရှင်မေ့နေပြီလား?...”\nဖခင်ဖြစ်သူထံမှာ နောက်ထပ်စကားလုံးများ ထပ်မံထွက်ရှိလာခြင်း မရှိတော့ပါ…။ နှစ်ယောက် တည်းသာ ရှိနေသော တိုက်လေးသည်လည်း ပိုမိုတိတ်ဆိတ်သွားပါတော့တယ်…။ သူတို့တွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေများ ဆက်ပြီးတွေးနေကြလေမလဲ…?\nမြူးကြွတဲ့ စည်းချက်နဲ့အတူ ရောင်စုံမီးသီးတွေအောက်မှာ လိပ်ပြာလေးတွေ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးစွာ တဖြတ်ဖြတ် ပျံသန်းနေပုံက တွေ့မြင်ရသူအပေါင်းကို ကြည်နူးအားကျချင်စရာကောင်းလှပါတယ်…။ “ညောင်းလာပြီ ကိုကျော်စွာ ဟိုနားမှာ ထိုင်ရင်းနားကြရအောင်” “ကောင်းပြီလေ..မေနှင်းသဘောပါ…” “ဟာ..ဟ” “ဘာရီတာ လဲ မေနှင်း ဘာတွေ တစ်ယောက်တည်း သဘောကျပြီး ရီနေတာလဲ?” “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ရှင့်ကို ကီကီးက မိတ်ဆက်ပေးတုန်းက…ရှင့်ရဲ့ အူကြောင်ကြောင်နဲ့ ဖုန်းနံပါတ် တောင်းတဲ့ပုံလေးကို ပြန်တွေးမိရင်း သဘောကြ လို့ပါ…။ ရှင်ကလည်း လည်မလိုလိုနဲ့ တစ်ခါတစ်လေ တော်တော်ဝေးမယ့် ပုံပေါ်တယ်…” “ဟာဗျာ…ဟဲ..ဟဲ..။ ကျွန်တော်ကလည်း စတွေ့တွေ့ချင်းဆိုတော့ ရှိန်တာပေါ့ဗျ…။ တော်ကြာ မေနှင်းက ခပ်တည်တည်နဲ့ မခင်ချင် သလိုနေလိုက်မှ ကျွန်တော့်မှာ ခံစားနေရမှာကိုလည်း ကြောက်ရသေးတယ်လေဗျာ…။ သြော်ဒါနဲ့… မေနှင်း မွေးနေ့က ဘယ်တော့လဲဟင်…?နီးပြီလား…? မေနှင်း မွေးနေ့ကျရင် တစ်ခုခုလိုက်ကျွေးရင်း လက်ဆောင်ဝယ် ပေးချင်လို့…။” “ဟင်..? မွေးနေ့….? ဟုတ်လား…? ကိုကျော်စွာ ဒီနေ့ဘာနေ့လဲဟင် ကြည့်ပေးစမ်းပါ…။ အရေး ကြီးလို့…” “ဒီနေ့ (….)ရက်နေ့လေ မေနှင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ?”\nမေနှင်း လက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ ၀ီစကီခွက်ဘယ်လို လွတ်ကျသွားမှန်း မသိလိုက်ပါ…။ အတွေးတွေ ထဲမှာလည်း အရာရာဟာ ပြင်းထန်တဲ့ အရာတစ်ခုနဲ့ စောင့်မိလိုက်သလို ချာချာရမ်းနေပါတော့တယ်…။ ကို့ယ်ကိုယ်ကို လည်း ဘာဖြစ်သွားမှန်းလည်း မသိတော့ပါ…။ "ဒီနေ့...ဟုတ်တယ်...။ ဒီနေ့ မောင့်မွေးနေ့ ပါလား...." မေနှင်းရဲ့ စိတ်တွေသည် ဆွဲအားမဲ့သော အာကသထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ အထိန်းအကွပ်မရှိ တဟုန်ထိုး ပျံလွင့်နေတော့သည်...။ သေသေချာချာမှတ်မိတာ တစ်ခုကတော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ အဝေးတစ်နေရာမှာ ရောက်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် တောင်းပန်နေခဲ့ခြင်းပါပဲ….။\np.s- ဖြစ်ရပ်မှန်အား ကျွန်တော့်စိတ်ကူးတစ်ချို့နှင့် ဖြည့်စွက်ကာ ရေးသားထားခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။\nPosted by Pyiet Oo Aung at 12:24 AM\nဘလက်ကြီးရေ ကောင်းတယ်ဆိုတာထက်တောင်ငါပိုမပြောတတ်တောပပါဘူးကွာ ။ မင်းရဲ့ ပို့စ်တွေကို စောင့်ဖတ်ရကျိုးနပ်ပါပေ့ ။ပျော်ရွှင်ပါစေ သူငယ်ချင်းရေ :) :)\nအဆုံးမှာဘာဖြစ်လာမလည်းဆိုတာကို ရင်တမမနဲ့ဖတ်နေရလို့...စာနာမိတယ် ရှေ့တန်းကရဲဘော်ကို...တကယ်လို့ ရှေ့တန်းက ရဲဘော်သာအဲဒီအခြေအနေကို အဲဒီအချိန်မှာသာ သိခဲ့ရရင် ဘယ်လောက်တောင် ခံစားရမလည်းနော်.....\nနားလည်ပါတယ် black yay...\nYou wrote your birthday poem that you posted on your birthday right?\nI pray that peace shall prevail the world soon. May peace be with you. :)\nSEEMS LIKE A SHORT TRAILER..........\nNOTICE - THOSE PHRASES WHICH ONLY USE IN ARMY :)\nVIVID PRESENTATION WHERE ALL3PARTIES SHOWN DIFFERENT ACTIVITIES @ THE SAME TIME BUT DIFFERNT PLACES AND THEY ARE SOMEHOW RELATED TO EACH OTHER........\nTRULY ACCIDENTAL FACT!!!\n~YOU R MY ROCK~\nI meant that Sat Night you wrote your birthday poem that you posted on your birthday right?\nအရမ်းအရမ်း ကောင်းတယ်.. ဇာတ်ကွက်စဉ် ထားတာ မိုက်ပ\nငါတောင်း ခံစားလိုက်ရတယ် အလွမ်းဓာတ်ခံရှိလို့ထင်တယ်။\nBlack ကြီးတို့ကတော့ အစွမ်းပြလိုက်ပြန်ပြီ။ ကောင်းတယ် သယ်ရင်းရာ၊ အာရုံထဲမှာ တပ်ကိုပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားရတယ်ကွာ။\nစနေနေ့ည (၇) နာရီ .... ဒန် တန့် ဒန် ... ဖြစ်တတ် ပါတယ် :)\nအားလုံး အဆင်ပြေ အောင်မြင် ချမ်းမြေ့ပါစေ :)\nမိုက်တယ် ..... :) :P\nဝါကျရှင်းရှင်းလေးနဲ့ ဇာတ်ကွက်ဆင်သွားတာကတော့ စံ ပဲဟေ့ .. ;-)\nကောင်းတယ် သူငယ်ချင်း ..\nကြိုးစား ! .... အားပေးနေတယ် ....\nမြန်မာ သတင်းတွေလိုက်ဖတ်နေလို့မင်းဆီမလာဖြစ်ဘူးဖြစ်နေတာ ..\nလာရကြိုးနှပ်ပါဘိ ... .. ;-)\nကောင်းတယ်ဗျာ။ အဲ... တစ်ခုတော့ အကြံပေးချင်တယ်။ ၀တ္ထုရဲ့ မတူတဲ့ တစ်ခန်းနဲ့ တစ်ခန်းကူးတဲ့နေရာကြားတွေထဲမှာ လိုင်းလေးတွေဖြစ်ဖြစ်၊ ကြယ်ပွင့်တွေဖြစ်ဖြစ်နဲ့ ခြားပေးရင် ပိုပြီး ဖတ်ရတဲ့သူအတွက် ရှင်းမလားလို့ပါဗျာ။\nမောင်လေးရေ... အရမ်းကောင်းတယ်ဟေ့... ဖြစ်ရပ်မှန်ဆိုတော့ ၀မ်းနည်းစရာလေးတွေတော့ ရှိတတ်တာပဲလေ... သတိမေ့တယ်ဆိုတာ စကားလုံးတွေ အနေနဲ့ အရမ်းလှပပေမဲ့... အချိန်တွေကိုတော့ နောက်ပြန်လှည့်ယူလို့မှ မရတော့ပဲ... ဒီလိုတွေသာ မရှိခဲ့ရင်လဲ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နောင်တဆိုတဲ့ စကားလုံး ဘယ်ရှိတော့မလဲနော်...\nBro! Very attractive post ... keep going on :)\nTragic Story ...have to leave comment in English as there are only squares though I wanna express freely in MMR font. Keep it boy! I like your thoughts and your way of style. Me either, I'd rather write the short story than poems ...\nအရေးအသားရော ဇာတ်ကွက်ဆင်ထားပုံရော အတွေးလေးပါ အရမ်းကောင်းပါတယ်။ အမြဲတမ်း လာဖတ်ရကျိုးနပ်တဲ့ Blog တစ်ခုပါ။ ဆက်ရေးပါ မောင်လေးရေ။ အားပေးနေပါတယ်။\nဟား။ comment ပေးဘို့တောင် တော်တော် နောက်ကျနေပြီ။ ဒါပါပဲကွာ. မိန်းကလေးတွေဆိုတာ။ ဟက်ဟက်။ :D ကောင်းတယ်သယ်ရင်းရေ။ ရဲဘော် ဆက်လုပ်။\nကံကြမ္မာက သူ့ကိုမွေးနေ့လက်ဆောင်ပေးလိုက်တယ်လေ အနည်းဆုံးသူ့မွေးနေ့ကို တယောက်ယောက်က သတိရပေးတယ်ပေါ့ ဒီကိုလာမဖတ်ပေမယ့် သိမ်းထားတဲ့ပို့စ်ကို ပြန်ဖတ်နေတာ အခါခါရှိနေပြီ မွန်မဖတ်ရလို့ မရေးထားပါလား ဟတ်ဟတ်\nGreat! & +5 , Keep it up Bro. :)\nကောင်းလိုက်တဲ့ပို့ စ် မြင့်လွန်းလို့၃ ခေါက်လောက်ပြန်ဖတ်နေရတယ်ဗျား) ဇတ်သိမ်းဘာဖြစ်မလဲလို့ရင်တမမ နဲ့ဟီးး..ဆရာကီးရေးထားတာဆိုတော့ အများကြီးမပြောရဘူး ကောင်းတာပဲ သိတယ်ဗျ။\nအက်ဆေးက ကောင်းတယ်။ မျက်စိထဲမှာတောင် ပေါ်လာတယ် အရေးအသား မဖတ်ပဲမနေနိုင်ပါဘူး။ အဆင်ပြေစေ။\nBlackaရေ... မေနှင်းတွေ အများကြီးတွေ့ဖူး မြင်ဖူးတယ်။\nတကယ်ဆို ကံကြမ္မာကို အပြစ်တင်မှာလား လူတွေကို အပြစ်တင်မှာလား။ ငါမြင်ဘူးတာတွေ ပြောရရင် စစ်သားတွေမှ မဟုတ်ပါဘူးဟ။ နိူင်ငံခြားထွက်ပြီး သက်စွန့် ဆံဖြား အလုပ်လုပ်နေသူများ၊ သင်္ဘောသားတွေကောလေ...ကွာ..... တကယ်ဆို ယောင်္ကျားနဲ့ မိန်းမ အကြာကြီး ခွဲမနေသင့်ဘူးလေ။\nပို့ စ်လေးကအရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ မှဖတ်လို့ရလို့comment ရေးတာတောင် နောက်ကျနေပြီ။ ရှေ့တန်းကကောင်လေး ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုပြီး ရင်တမမနဲ့ဖတ်နေရတာ။ ဖြစ်ရပ်မှန်ဆိုတာ စာရေးသူရဲ့ဖြစ်ရပ်မှန်လား သူများရဲ့ဖြစ်ရပ်မှန်လားဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်ပါတယ်ဗျို့ ..... :P\nပို့ စ်လေးကအရမ်းကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ မှဖတ်လို့ရလို့comment ရေးတာတောင် နောက်ကျနေပြီ။ ရှေ့တန်းကကောင်လေး ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုပြီး ရင်တမမနဲ့ဖတ်နေရတာ။ ဖြစ်ရပ်မှန်ဆိုတာ စာရေးသူရဲ့ဖြစ်ရပ်မှန်လား သူများရဲ့ဖြစ်ရပ်မှန်လားဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိချင်ပါတယ်ဗျို့ ..... :P ( home! )\nArt ရဲ့Idea လား...??Idea ရဲ့Art လားတော့မသိဘူး..။\nGood တယ်ကွာ.ဆက်ပြီးအားပေးနေမယ် ok?\nဖြစ်တတ်တဲ့ သဘောတရားတွေပါ။ ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါကြုံဖူးတယ်။ ဖြစ်ပုံက အဲဒီနေ့က ကျွန်တော့်ကောင်မလေး မွေးနေ့ကို ကျွန်တော် လုံးဝကိုမေ့နေတာ (အခုတော့ဇနီးပေါ့လေ) စိတ်ဆိုးလိုက်တာများဗျာ ..............\nကောင်းတယ် အိပ်မက်ကြီးရာ။ အိပ်မက်တို့လုပ်လိုက်မှ ဖြင့် အကုန် လန်ထွက်နေတာပဲ\nအရမ်းကောင်းတယ်ကွာ ငါဖတ်ပီးသားပေမယ့် ငါထပ်ဖတ်သွားတယ်\nဘာကြောင့်အဲလောက်တောင် အရေးကောင်းရတာလဲကွ ငါတောင် အားကျမနာလိုဖြစ်လာပီ..ဟိ\nတစ်ကယ်တော့ နောက်ဆုံးမှာနေရတဲ့ အရသာက သိပ်ရှိတာ...နေကြည့်လိုက် နေလို့အရမ်းကောင်းတာ လူတွေကရှေ့ဆုံးကိုပဲ မက်မောနေကြတယ် နောက်ဆုံးရဲ့ အရသာကို မသိကြဘူး\nငါကတော့ နောက်ဆုံးမှာအေးဆေးတဲ့ နေရာကို တိတ်ဆိတ်စွာပဲ ကြိုက်တယ်ကွာ\nနောက်ဆုံး မဖြစ်အောင် ကျွန်တော် ၀င်ရေးသွားပါတယ်။ :D\nကောင်းတယ်ဆိုတာထက် ခံစားရတယ်။ ....အိမ်တောင် ပြန်ချင်သွားတယ် ဗျာ\nနာတောင် ရှေ့တန်းပြန်ထွက်ချင်လာပြီ။ ဒါပေမယ့် အဓိဌာန်တော့ မှန်မှန်ဝင်ပေးမယ့်လူတွေ ရှိမှနော် :P ပျက်ရဝူးးးးး။\nfinally i am coming for leaving comment for u...u did it and u can write the point you want...i like this post..keep it up my dear..u have ways to get famous asablogger...:))


မ ဖြူ ကြိုက် တဲ့ ငှက် ပျော် သီး – Hlataw.com\nမ ဖြူ ကြိုက် တဲ့ ငှက် ပျော် သီး\nဝုန်းခ နဲ ရွာချလိုက်သော မိုးကြောင့်… မြင့်ခိုင် ပြန်မည့်ဆဲဆဲ ဝတ်ထားသော ယူနီဖောင်းပင်ပြန်ချွတ်ရတော့မလို ပြန်တော့မယ် ဆိုမှ မိုးကလဲရွာလိုက်တာနော် တပ်ခွဲမှုး ဟုတ်ပါ့ စာရေးမရယ် ကျွန်တော်ပြောင်းလာထဲက အချိန်မှန်ကို ရွာတော့ တာပဲ တပ်ခွဲမှုးဒီမှာ လစာ စာရင်း သြော် အင်း အတော်ပဲ ဒါလေးစစ်ပီး မိုးတိတ်တော့ပြန်လို့ ရတာပဲ ကော်ဖီသောက်ဦးမလား တပ်ခွဲမှုး မဖြူ ပြောလဲပြော ထမိန်ကို တပ်ခွဲမှုးရှေ့ ဖြန့်ဝတ်ပြလိုက်သည်ုစည်ပင် ထမိန်ဗျောင် အောက်မှ မဖြူ အဖုတ်ကြီးက ဖောင်းပြီးကားထွက်နေသည်\nဟုတ်..အင်း ဖျော်လိုက်လေ ကောင်းတယ် မိုးအေးတော့ ကောင်းတာပေါ့ မဖြူထွက်သွားပြီး မြင့်ခိုင် စည်းစားလိုက်သည် အင်းဒီ စာရေးမကြီးက ငါကြားထားတာနဲ့ တူနေဘီတူတယ် မိမိ မှာ အသက် ၃၈နှစ်ပင်ရှိသေးသော်လဲဒီစည်ပင် သန့်ရှင်းရေးအလုပ် ကိုလုပ်လာတာ ၁၀နှစ်ကျော်နေပြီ မိန်းမနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အမှိုက်လှဲသော သန့်ရှင်းရေးမ စားရေးမ ဗိုလ်မှုးကတော် ဌာနမှုးကတော် ကအစ မစားဖူးတာမရှိ ကြီးမားရှည်လျှားသော လီးကြီးက မိန်းမတိုင်း တစ်ခါလိုးခံဖူးသည်နှင့် တမ်းတမ်းစွဲကာ နောက်တစ်ခါ လိုးခံရန် အသင့်ပင် တိုင်တာတောတာဖြစ်ဖို့ဆို ဝေလာဝေး ဒါက မိမိ၏ မွေးရာပါ လက်ဆောင် ကြီးကြောင့်ပင်။\nမဖြူ တစ်ယောက် စားသောက်ခန်းထဲဝင် မပူမအေးရေနွေး တစ်ဖလားကိုယူ အရင် တပ်ခွဲမှုးများအားလုပ်နေကြအတိုင်း လုပ်ရန် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို ပေါင်လယ်လောက်ထိ ချွတ်ချ သေးပေါက်သလို ငုတ်တုပ်လေးထိုင် အောက်တည့်တည့်တွင် ကော်ဖီဖျော်ရန်ယူထားသောခွက်အလွတ်ကိုထား မပူမအေး ရေနွေး နွေးနွေးကို မိမိ အဖုတ်ပေါ်ဖြေးဖြေးခြင်းလောင်းချ လက်တစ်ဖက်က အဖုတ်နှစ်ခမ်းသားနှစ်ချပ်ဖြဲ ပွတ်သပ်ကာ ခွက်တွင်းသို့ ရေကို တဆက်ဆက် ကျစေတော့သည် တစ်ဝက်ခန့်ရောက်တော့မှ အတွင်းခံကို ပြန်ဝတ်.ကော်ဖီမှုန့်နှင့် ရေနွေးထပ်ထည့်ကာ ဇွန်းမသုံးပဲ စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ညိုးထိုးထည့်ကာ ထိုလက်နှင့်ပဲ မွှေလိုက်သည်\nဒီလိုမလုပ်လို့ မရ လစာစာရင်းငွေထဲက တစ်ပတ် ၂သိန်း၃သိန်းဆိုသောငွေ က မိမိအတွက်မနည်း ကို့ပါကို ဖျောင်ပစ်ရသည် တပ်ခွဲမှုးက ပေးမကိုင်လျှင် ထိုငွေလဲ မရ ခွဲမှုးတွေ ပေးသော ၁ပတ်စာ မုန့်ဖိုး၁သိန်းလဲ မရမှာဆိုးရသည်လေ လက်ရှိ ခရိုင်ကိုတင်ထားသည့် လူဦးရေက ၂၃၀ မြို့နယ်တွင် နေ့ ည ပေါင်းရှိသည်က ၁၄၀ သာ လူတစ်ယောက်ကို တစ်ပတ်၉ထောင် နှင့်သာတွက်ကြည့် တစ်ပတ်တစ်ပတ် တပ်ခွဲမှုးတစ်ယောက်ဝင်ငွေက မနဲ ထိုထဲ မှ ရုံးစာရေးမအဖွဲ့ နှင့် ခွဲကာ တပ်ခွဲမှုးက ၃ပုံ ၂ပုံ ယူသည်\nကျန်တာက မိမိတို့ရုံးအဖွဲ့ ခွဲမှုး ကော်ဖီရပြီ ရေနွေးကတော့ နဲနဲအေးနေတယ် ဟာရပါတယ် မဖြူ မဖြူ ခဏ ဒီမှာလူစာရင်းက ကွက်တိကြီးဖြစ်နေတယ် နားတဲ့လူ မရှိဘူးလား အင်းမရှိဘူးခွဲမှုးရဲ့ အင်းတိုင်ပတ်တော့မယ် ဒါနဲ့ ခွဲမှုးဆေးလိပ်သောက်မလား ဗျာ ဟုတ်ကဲ့ မဖြူကောင်းတာပေါ့ အာ့ဆိုခဏနော် ကျမသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ် လှည့်ထွက်သွားသော စာရေးမ၏ နောက်ပိုင်းက တစ်လုံးခြင်းနိမ့်တုန် မြင့်တုန် ခုန်ကာ မိမိကိုမြူ စွယ်သွားသည်\nအင်း အရင်ဒီတပ်ခွဲမှာနေတဲ့ ခွဲမှုးတွေ ဒါကြီး မဖြိုနိုင်ကြဘူးပဲ တွေ့ကြပြီပေါ့ ရုံးစာရေး.မအငယ်လေးတွေလဲ အကုန်ပြန်ကုန်ကြပြီ အလုပ်သမားနေ့ဆိုင်းကလဲ ပြန်ကုန်ကြပြီ ညဆိုင်းကလဲ တန်းစီတာဝန်ချပြီး ထွက်သွားကုန်ပြီမို့ ဒီစာရေးမ ဖြူဖြူတုတ်တုတ် မဖြူ ကြီးကို ရသောအချိန်ကို လက်လွှတ်မခံပဲ ကြံရမည် တစ်ခုလပ် မကြီးမို့ လိုးကောင်းမည်က မလွဲ ရပြီ ခွဲမှုး ဆေးလိပ်တွေ ခုံပေါ်တင်အပေးတမင် ပြုတ်ကျအောင်လုပ်ပြီးစောစောက အပြင်တွင် ချွတ်ထားသော ကြယ်သီးတစ်လုံးကြောင့် မိမိနို့ ဖွေးဖွေးတွေ ခွဲမှုးမြင်သာစေရန် ကုန်းပြီး ကောက် လိုက်သည်\nမိမိ နို့နှစ်လုံးကို စားမတက် ဝါးမတက် ကြည့်နေသော တပ်ခွဲမှုး ကော်ဖီခွက်ကို မော့အသောက် အဲ ဘာလဲဟ မိမိနုတ်ခမ်းမှာကပ်နေသော အရာကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ကောက်ကွေး နေသော အမွှေးကြမ်းကြမ်းတစ်ချောင်း မဖြူ ဒါက ဘယ်လို အို ဘယ်လိုများပါသွားပါလိမ့် ကတော့နော် ကတော့ ရပါတယ်.မလိုပါဘူး ဘယ်လိုပါပါမပါ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ် ကျွန်တော်က မရွံတက်ဘူး. ရှင် …. မရှင်နဲ့တော့ ဒါ မဖြူ ရဲ့ အဖုတ်မွှေး အဲ့တော့ မဖြူ အဖုတ်ကို ကျွန်တော် ယက်ချင်တယ် ရှင်… လာပါ ရှက်သလိုလုပ်မနေနဲ့တော့\nမဖြူ စားပွဲပေါ် တက်လိုက် ဟုတ် ..ဟုတ်… စည်ပင် ထမိန်ကို မတင် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲ ချွတ်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ပြီး မဖြူ၏ စဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို လျှာဖျားနှင့် ယက်ပေးလိုက်သည် အတွေ့ကျုံ ရှိပေမယ့် ယခုလိုမိမိစဖုတ်အား ခုပြောခုယက် နေသော တပ်ခွဲမှုး မြင့်ခိုင်ကြောင့် မဖြူ တစ်ယောက် အရသာသစ်တစ်မျိုးရကာ ယက်နေသောတပ်ခွဲမှုးမှာလဲ သဘာမသေးကြောင်းရိပ်စားမိလာသည် လျှာဖျားနှင့်တစ်မျိုး လျှာအပြားလိုက်ကြီးနှင့်တစ်မျိုး လျှာကိုခွန်ကာတစ်ဖုံ ဇောင်းလေးနှင့်ကတနည်း… လုပ်ချင်သလိုလုပ် နေရာ မိမိလဲ ကော့ပျံလန်နေ နေပြီ\nအိုး…..ကောင်းလိုက်တာ ခွဲမှုးရယ် အရမ်းကောင်းတာပဲ ……. စောက်စေ့ ကို လျှာဖျားနှင့်ချွန်ထိုးကာ တစ်ဇက်ဇက် ကစားပေးလိုက်ပြီး စအိုဝထဲ လက်ညိုးထိုးထည့်လိုက်သည် အင့်….. အဲ့…တာမလုပ်နဲ့ လေခွဲမှုး မရဘူး ဒီနေ့ အဲ့ဖင်ကြီးပါ လိုးခွဲပေးမယ် မလုပ်အင့်….အား……ရှီး….ရှီး….. စောက်စေ့ကို ဇက်ကနဲ့ စုပ်ပြီး သဖုံးသားနှင့် အသာဖိလျှာနှင့် ကစားပေးတော့ အား….ခွဲမှုး…အား…အား….. သေပါပြီ ကောင်းလိုက်တာရှင် စုပ်ပေး စုပ်ပေး မမဖြူ အဖုတ်ကြီးကျွတ်ချင် ကျွတ်ထွက်ပါစေ စုပ်ပါတော့ ….. ပြောလဲ ပြော မိမိခေါင်းကြီးကို အတင်းဆွဲဆွဲဖိနေရာ စအိုထဲ ဝင်နေသောလက်မှာလဲ စအိုကိုလိုးနေသည့် နှယ်…. ..လမ်းတစ်ဝက်ရောက်မှ မိမိ အံစွဲထဲမနက်ဖြန်မနက် ရုံးချုပ်သို့သွင်းရမည့် အမှိုက်ခွန် ငွေတွေသတိရကာ နန်းဝတ်ရည် တစ်ယောက် မပြေးရုံတစ်မယ် ရုံးသို့ သုတ်ခြေတင်လာတော့သည်\nရုံးရောက်တော့ ဘယ်သူမှမရှိ တပ်ခွဲမှုးအခန်းက ပိတ်ထားသည်မို့ အင်းပြန်ကုန်ကြပြီတူတယ် မိမိအံစွဲဖွင့်ကြည့်တော့ တော်ပါသေးရဲ့ ရှိသေးလို့ ငွေတွေကိုရေနေခိုက် အင့်…အား……အား… လိုးလိုး….လိုးလိုက်ပါတော့ ဒီမှာ မနေနိုင်တော့ဘူး….. မလိုးသေးပါဘူး မဖြူ ရဲ့ အဖုတ်ကို နိုင်ငံခြားကားထဲကလို လုပ်ပေးဦးမှာ ခဏစောင့် အဝတ်တွေ အကုန် ချွတ်ထားပြီး စားပွဲပေါ်ပက်လက်လှန်နေနော် နန်းဝတ်ရည် ပိုက်ဆံရေနေရာမှ ကမန်းကတန်း စာရင်းစာအုပ် ဗီရိုဖိုင်နား.ဝင်ပုန်းလိုက်သည်\nသိပ်မကြာလိုက် တပ်ခွဲမှုး သီးမွှေးငှက်ပြောသီး ပန်းသီးစိတ် များလက်ထဲကိုင်ကာ ပြန်ထွက်လာသည် ဟင်း…မဖြူကတော့ ရုံးခန်းတခါးလဲ ပြန်မပိတ်ခဲ့ဘူး မြင့်ခိုင် တံခါးမကြီးပိတ်ရင်း ဒီမှာ မိန်းမ ဖိနပ်တစ်ရံပါလား အခန်းထဲ တစ်ယောက်ယောက် တော့ရှိနေပြီ ငါတို့ကိုချောင်းနေတာဖြစ်မယ် မသိသလိုနေပြီးအကဲခတ်နေရမယ် အပြင်ခန်း တခါးကို ဂျက်ချ မသိသလိုနှင့် မိမိအခန်းထဲဝင်ပြီး တစ်ကိုလုံး အဝတ်စားတွေ ချွတ်ချလိုက်သည် အိုး….. ဟယ်တော့…….. စာရေးမကြီး.မဖြူ စာရေးမလေး နန်းဝတ်ရည်ပါမျက်လုံးပြူး အာမေဒိတ်သံထွက်လာသည် ဝင်းဝါနေသော လီးတံကြီးက မိမိတို့ သောက်နေကြ ဖန်ပုလင်းဖင်ထက်ပင် ကြီးမည်တူသည်\nလူသာပိန်တာ.လီးကြီးက နဲနဲနောနောကြီးမဟုတ် ရှည်လဲရှည်သည် အပျိုမလေး နန်းဝတ်ရည် ခမျှာ ကြီးမားရှည်လျားလှသော လီးတံကြီးက တယမ်းယမ်းနှင့် တဖြည်းဖြည်းကြီးကာ အောက်မှ ထောင်မက်လာတာ ကြည့်ရင်း လယ်ချောင်းတစ်ခုလုံးပူသလို လို ရေငတ်သလိုလိုဖြစ်ကာ စတွေးတွေကို မျိုမျို ချမိနေသည် မမ ဖြူ ပေါင်လေး ကားထား မဖြူပေါင်ကို ကားပြီး ခေါင်းလေးထောင်ကြည့်တော့ သီးမွှေးငှက်ပြောသီးကို အခွန်တစ်ဝက်ခန့် ခွာကာ မိမိ အဖုတ်နုတ်ခမ်းသားတွေကို ခပ်ဖွဖွ ထိုးကစားကာ ဆက်ကနဲ့ အဖုတ်ထဲ တစ်ဆုံး ထိုးထည့်လိုက်ရာ.. အား….ရှိး….. ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ ခွဲမှုးရယ် တစ်မျိုးကြီးပဲ လိုးချင်လိုးပါတော့ စိတ်ကြိုက်သာလိုးပါ အဲ့လိုမမြူနဲ့တော့ မမဖြူ အဖုတ်ကြီး ခံခြင်လွန်းလို့ ပေါက်ကွဲတော့မလားပဲ လိုးပါတော့ လို့ မမ ဖြူ စားပွဲပေါ်လေးဖက်ထောက်လိုက် ဖင်လေးကော့ပေးထား ငှက်ပြောသီး ပြန်ထုတ်မယ် နန်းဝတ်ရည်တစ်ယောက် မြင်နေရသောမြင်ကွင်းတွေကြောင့် မနေနိုင် မထိုင်နိုင် စဖုတ်တစ်ခုလုံး ရွစိစိ ဖြစ်လာသည်\nလက်နှင့် ကို့ဟာကိုသာ ပွတ်သပ်ပေးရသည် တပ်ခွဲမှုးမှာ လေးဖက်ထောက်ကော့ပေးထားသော မမဖြူ ၏ ငှက်ပြောသီး အလုံးလိုက်ဝင်နေသော အဖုတ်စူစူကြီးကို လျှာနှင့် ပင့်ယက်ကာ စုပ်နေသည် ငှက်ပျောသီးမှာ လက်တစစ်ခန့် ပြန်ထွက်လာသည် ညာဖက်လက်ခလယ်ကို မဖြူစအိုဝထဲ ဖွတ်ကနဲတဆုံးထိုးချလိုက်သည် ရုတ်တရက်ကြီးမို့ မဖြူ စအိုကို ကျုံလိုက်မိရာ ငှက်ပြောသီးက တစ်ဝက်ခန့် အပြင်သို့ ထွက်လာရာ ခွဲမှုး ငှက်ပြောသီးကို ကိုက်ကာ စဖုက်ကို ငှက်ပြောသီးနှင့် လိုး စအိုကို လက်ညိုးနှင့် တစ်ပြိုင်ထဲ လိုးပေးနေရာ .၅မိနစ်ခန့်ပင်မကြာလိုက် အား……အီး…… အဟင်း….ဟင်း….. မရတော့ ဘူး မရတော့ဘူးထွက် ပြီ ထွက်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အား……..ဖင်ကို ကော့ကော့ကာတွန်းလိုက်သဖြင့် ငှက်ပြောသီးမှာ အဖုတ်ထဲမှ ကျွတ်ထွက်တော့မယ် မိမိမှာထွက်လာသောငှက်ပြောသီးကို ဖြေးဖြေးခြင်း ကိုက်ကာ စဖုတ်ထဲကျန်နေသောငှက်ပြောသီး တစ်ကိုက်စာခန့် ကို ဆွဲစုပ်ချလိုက်တော့သည်\nအိုး မမဖြူ ဟာတွေ ပါ ပါကုန်ပြီ ရွံ့စရာကြီး ချောင်းကြည့်နေသော နန်းဝတ်ရည် ခမျှာမှာလဲ သေးပေါက်ချင်သလို ဖြစ်ကာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လွတ်ချမိ လိုက်တော့သည် ပြန်မည် အလုပ် မြင်ကွင်းက မကြည့်မနေနိုင်အောင်မို့ ခြေလှမ်းတွေ က အရှေ့က်ု ပိုတိုးမိသွားသည် မဖြူ ခွဲမှုးလီးကြီးကို သူ့ပါးစပ်ကြီးနှင့် မဆံ့မပြဲ ကြီး ရေခဲချောင်းစုပ်သလို တပြွတ်ပြွတ်နှင့် စုပ်ပေးနေသည် ဥ နှစ်လုံးကို လျှာနှင့် ယက်လိုက် လီးကြီးကိုစုပ်လိုက်နှင့် တပ်ခွဲမှုး မှာလူသာစပွဲပေါ်လှဲနေသောလဲ လီးကြီးက မိုးပေါ် ထောင်နေသည်လက်တစ်ဖက်က မမုဖြူ နို့နဲ့ အဖုတ်ထဲရောက်နေသည် လိုးတော့မယ် လိုးခံဖူးပေမယ့် လိုးတော့မယ် ဆိုသောစကားသံကြောင့် ရင်ထဲ ဘယ်လိုကြီးမသိ အင်းလိုးလေ ဖြေးဖြေးတော့ထည့်နော် ခွဲမှုးဟာက နဲတာကြီးမဟုတ်ဘူး အဲ့လိုဟာမျိုးနဲ့ ခံချင်တာကြာပြီ တစ်ခါမှတော့ မခံဖူးဘူး\nအင်း…ပါ ဗြစ်.ဗြစ် ….ဗြစ် ဗြွတ် အင့်…. အင့် အာဟာ…းး အား…….. ဖြေးဖြေး ပေါင်နှစ်ချောင်းထောင်ကာ မိမိ မျက်စေ့ရှေ့ စဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးထဲ ကြီးမားလှသောလီးကြီး ဝင်သွားပုံက နေရာလပ်မကျန် တအိအိနှင့် တင်းကြပ်စွာဝင်သွားသည် ယောင်ယမ်းပြီး မိမိအဖုတ်ထဲလက်ခလယ်ပင် ထိုးထည့် မိသည် အမလေးလေး ငါ့ အဖုတ်ကြီးသာဆို ကွဲသွားမယ် တူတယ် အား…..ဆက်မထည့်နဲ့တော့ သားအိမ် ထိနေပြီ လီးက တစ်လက်မကျော်လောက်ကျန်ဦးမည် ဖြေးဖြေးခြင်း ပုံမှန် လိုးနေရာမှ မဖြူ နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်ကာ နဲနဲ မြန်ကြည့်သည် အောက်မှ မဖြူမှာ ခံနိုင်ရည် ရှိလာဟန်တူသည်\nတဟင်း.ဟင်း….ညည်းတွား ကာ ဖင်ကိုစကောဝိုင်းလို့ မွှေပေးနေသည် ဗြွတ် ဗြွတ် ဘွတ် ဖွတ်ဖွတ် အင့် အား…… အားရှီး……ကောင်းလိုက်တာ… အိုးအား….. အမေရေ … ကောင်းလိုက်တာတော့ အိုး………အား…….လိုးလိုးစိတ်ကြိုက်လိုးတော့ အားအနည်းငယ်ထည့်ကာ လီးကို တစ်ဆုံး ထိုးလိုက် သည့် အူး…..ရှီး….ရတယ် လိုး…လိုး….. မညှာနဲ့ မညှာနဲ့. စိတ်ရှိလက်ရှိသာကြမ်းပစ်သော မဖြူ အဖုတ်ကွဲချင် ကွဲ ပါစေတော့…. ပြောလဲပြော ကော့ကော့လဲ ပေးနေရာ အပျိုမလေး နန်းဝတ်ရည် ခမျှာ စဖုတ်ထဲလက်ကို ခက်မြန်မြန် ကစားနေရာမှ ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ချကာ ထမိန်လှန်ပြီး ဖီးတွေ တက်နေတော့သည်\nယခုနေမိမိကို လာလိုးလျှင် ခံမိမည် မလွဲ တစ်ဖက်ခန်းမှာလဲ ဗြွတ်…အား…… ဗြွတ်….ဖြောင်း…..ဖြောင်း….ဖောင်း အင့်….အား……..လိုးလိုး.အားရပါးရသာလိုး မဖြူ ခဏစောင်းလိုက် မဖြူ အသာလေးစောင်းလှည့်လိုက်သည် လီးကိုမကျွတ်အောင် ခွဲမှုးမှာ ထိန်း၍ ခုန်ဇောင်းနား ဆွဲကာ ပုဇွန်တုန်ကွေးပုံနှင့် မဖြူကို မက်တပ် တဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင် လိုးတော့သည် အားရှီး အရသာ ရှိလိုက်တာ ဒီလိုမျိုးလိုးခံခြင်နေတာ ကြာပြီ ဖင်အိုးကြီး ကောင်းလှသောမဖြူဖင်ကြီးမှာ ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း တုန်ခနဲ တုန်ခနဲမို့ မိမိလီးကြီးအစွမ်းကုန်မာတောင်နေသည် အကြံစည်နှင့်မို့ မြင့်ခိုင် လီးကို ဇတ်ကနဲ ချွတ်ပြီး စအို ဝတေ့ကာ ဗြစ်ခနဲမြည်အောင် ဖင်ပေါက်ထဲ လီးကြီးကို သူနာ ကိုနာ အစိမ်းလိုးခွဲ တစ်ဆုံးသွင်းချလိုက်သည်\nအား……အမလေး….သေပါပြီ မညှာမတာကြီး အားနှင့် တစ်ဆုံး.မပြောမဆိုလိုးတာ ခံလိုက်ရသဖြင့် မဖြူတစ်ယောက် အမလေးသာ အော်နိုင်လိုက်သည် ခွဲမှုးလက်တစ်ဖက်က မိမိပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ဖင်ကို သူ့လီးကြီး တစ်ဆုံး မညှာမတာ ထိုးသွင်းနေတော့သည် နန်းဝတ်ရည် ခမျှာကြည့်ရင်းမိမိဖင်ပါကွဲသွားသယောင် စအိုပင် ကျုံထားမိသည်\nဖြူဖွေးနေသော ဖင်နှင့် လီးမှာ သွေးတွေ ရဲကာနေသော်လဲ အလိုးမပျက် သံချောင်းကြီးလို မာကျောနေသော လီးကြီးက ဖင်ထဲမှနေ ဗိုက်ထဲ ရောက်လာသည်လားမသိ ခွဲမှုးလက် က ပါးစပ်မှနေ မိမိစောက်စေ့ ကို ပွတ်လိုက် ခပ်ဖွဖွ စိတ်လိုက် လုပ်နေသလို လီးကြီးကလဲ ဖင်သားနရံတွေကို.ပွတ်သပ်နေရာ ဖင်ခံရသည်မှာ အရသာရှိလာသည် လိုးနေသော အရှိန်က မရော့ ပိုသွက်လာသည် ခွဲမှုး ဖင်ထဲ မပြီးနဲ့နော် အဖုတ်ထဲပီးပေး အားရှိလို့ အဲ့တာဆို ပင်လက်လှန်ပေး ပြီးတော့မယ်\nမဖြူ ပက်လက်လှန် ပေါက်ကို ဖြဲပေးထားရာ ခွဲ မှုး အားရှိ ပါးရှိ စောင့်စောင့် လိုးချနေသည် ၅မိနစ်ခန့် အကြာ လိုးလိုး…အားနဲ့စောင့်လိုး….ပြီးတော့မယ် ပြီးတော့ မယ်….. အား….. အား……….အမေရေ ပြီးတော့မယ် အား….အား…… အာအား…..အမေရေ….. ပြီး……ပြီးပြီ အ အာ….အား နှစ်ယောက်သား ထပ်လျက်သားငြိမ်ကြသွားလေတော့သည်… နန်းဝတ်ရည် ခမျှာလဲ ဆိုချွဲနေသောအတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို အမြန်ချွတ်ချကာ ကားမှတ်တိုင်သို့. သုတ်ချေတင်လေတော့သည်…….


အမေရိကန် အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာ | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » News » အမေရိကန် အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာ\nအမေရိကန် အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာ\nPosted by toyo on Dec 7, 2010 in News |2comments\nမြန်မာအစိုးရနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရေး မူဝါဒသစ်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် အမေရိကန် အဆင့်မြင့် အရာရှိတစ်ဦး မြန်မာနိုင်ငံသို့ ဒီဇင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့က ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း သတင်း ဖော်ပြချက်များအရ သိရသည်။\nအမေရိကန် အဆင့်မြင့် အရာရှိမှာ အမေရိကန် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဌာန အရှေ့အာရှနှင့် ပစိဖိတ်ရေးရာ ဒုတိယလက်ထောက် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး (deputy assistant secretary of state) ဂျိုးဇက်ယွန်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နိုဝင်ဘာလ ၁၃ ရက်နေ့က နေအိမ်အကျယ်ချုပ်မှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာပြီး နောက်ပိုင်း မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် အမေရိကန်အစိုးရ အဆင့်မြင့်အရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်သည်။\n၎င်းသည် မြန်မာအစိုးရ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ၊ နိုင်ငံရေးပါတီများမှ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးရန် မြန်မာနိုင်ငံတွင် ဒီဇင်ဘာလ ၁၀ ရက်နေ့အထိ နေထိုင်ရန် စီစဉ်ထားကြောင်း မြန်မာနိုင်ငံဆိုင်ရာ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စုသံရုံးက ပြောကြားခဲ့သည်ကို အေပီသတင်းတစ်ရပ်တွင် ဖော်ပြထားချက်အရ သိရသည်။\nအမေရိကန်သမ္မတ အိုဘားမား လက်ထက်တွင် အမေရိကန်သည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ပတ်သက်သည့် ၎င်းတို့၏ မူဝါဒကို ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံဆွေးနွေး သွားမည့်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးလာခဲ့သည်။\n၂၀၀၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ၌ အမေရိကန် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဟီလာရီကလင်တန်က မြန်မာနိုင်ငံအပေါ်ထားရှိသည့် အမေရိကန်၏ မူဝါဒကို ပြန်လည်သုံးသပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ ယင်း ထုတ်ပြန်ချက်ပြီးနောက် အမေရိကန် အစိုးရအရာရှိများသည် မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဒီမိုကရေစီ ကူးပြောင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အရှိန်ရလာစေရေးအတွက် မြန်မာအစိုးရနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ ဆက်ဆံမှုများ ပြုလုပ် သွားသင့်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ မြန်မာ့အရေးနှင့် ဆက်စပ်သက်ဆိုင်သူ အားလုံးနှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးမှုများ ခုနစ်လကြာပြုလုပ်ခဲ့သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံ အပေါ်ထားရှိသည့် အမေရိကန်၏မူဝါဒ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်များကို လေ့လာမှု လအတော်ကြာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမေရိကန်အနေဖြင့် မြန်မာအစိုးရ နှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ ဆက်ဆံမှုများ ပြုလုပ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။\nအမေရိကန်-မြန်မာ သံတမန် ဆက်ဆံရေးသည် ၁၉၄၇ ခုနှစ်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည်။\nPlease think deeply for Myanmar People concerning with education, business and religion. They occupied all the things. They control all .They always do their family and not for Myanmar people.They are selfish person.They don’t know how to manage our country and how to develop our country.They just know only one thing, how to use ….they really don’t want to be developed.\nsure! we should take into account what mindfulness said at above. All are selfish guys. Can’t believe easily.


အေးဂျင့် နှင့်ပတ်သက်ပြီးသိထားရမယ့်အရာများ Taiwan မှ အေးဂျင့် ထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊\nကျနော်တို့ကဦးဆောင်ဦးရွက်နှင့်နည်းပညာကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာတင်ပို့, ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းနှင့်ထုတ်လုပ်သူများမှာ အေးဂျင့်။ ဒါ့အပြင်ကျွန်တော်တို့ဟာအမြဲတမ်းထုံးစံစုပေါင်းစုပ်စီမံကိန်းများအပေါ်ယူဖို့အဆင်သင့်ရှိပါတယ်။ နှစ်တွေကျနော်တို့အများဆုံးစျေးနှုန်းအပြိုင်အဆိုင်နှင့်-on အချိန်ပေးအပ်ခြင်းနှင့်အတူအရည်အသွေးအကောင်းဆုံးထုတ်ကုန်များပေးအပ်များအတွက်ဂုဏ်သတင်းကိုတည်ဆောက်လေပြီ။ ကျနော်တို့တရားမျှတတဲ့ဈေးနှုန်းများမှာအရည်အသွေးမြင့်ထုတ်ကုန်များအမြန်ဆုံးပေးပို့အားဖြင့်ကျွန်တော်တို့ဟာအများအပြားဖောက်သည်တစ်ဦး "ကြိုက်နှစ်သက်ရာကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်း" ဖြစ်လာကြပါပြီစတာတွေကမ္ဘာတဝှမ်းဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု, အမေရိကန်, ကနေဒါ, ဥရောပ, အိန္ဒိယ, ဂျပန်ပေးစွမ်းပါသည်။\nပုံစံ - CL-701\nဒီအေးဂျင့်(CL-701)ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကုမ္ပဏီမှဂရုတစိုက်တီထွင်ထားသောဘက်စုံသုံးဆေးဆိုးဆေးရည်အေးဂျင့်ဖြစ်သည်.ဒီအေးဂျင့်(CL-701)Shihlin ဆိုးဆေးများနှင့်ဆိုးဆေးများကိုလူစုခွဲရန်အထူးသဖြင့်ထိရောက်သည်.ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ဆေးဆိုးခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကိုတစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်လွယ်ကူစေရန်ဖြစ်သည်(CL-701)အေးဂျင့်ညှိ.အဆိုပါနည်းလမ်းသည်လက်ရှိစွန့်ကြဲပေါင်းစပ်ဖို့ဖြစ်ပါတယ်,ဝန်ထမ်းများ၏လုပ်ငန်းလည်ပတ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများရိုးရှင်းဖို့အေးဂျင့်နှင့်အက်ဆစ် leveling,အလွန်အမင်းယူနီဖောင်းဆိုးဆေးအကျိုးသက်ရောက်မှုအောင်မြင်ရန်,နှင့်ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်ကိုလျှော့ချ.ဤအေးဂျင့်၏ကုသမှုဆိုင်ရာလက္ခဏာများသည်အမှန်ပင်အလွန်ကောင်းမွန်သောစီးပွားရေးနှင့်ထိရောက်သောအရန်များဖြစ်သည်.\nဤသည်အေးဂျင့်မျှသန့်စင်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပါတယ်,အထူးသဖြင့် Shilin အတွက်နှင့်ဆိုးဆေးများကိုလူစုခွဲရန်.အထူးသဖြင့်တိရိစ္ဆာန်အမျှင်များနှင့် Tedron အက်ဆစ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းထိတွေ့မှုနှင့်သက်ဆိုင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်.\nယေဘုယျသောက်သုံးသော 1 ဖြစ်ပါတယ်~4% (အို.W.F)\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.textileauxiliaries.com.tw/my/levelling-agent.html\nအကောင်းဆုံး အေးဂျင့် ကိုရှာဖွေပြီးစျေးဝယ်ရန်အတွက် အေးဂျင့် ထုတ်လုပ်သူ၊ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူ၊ လက်ကားဖြန့်ဖြူးသူ၊ Taiwan