ထိုင်းက နေရပ်ပြန်ဝင်လာသူများလို့ ကိုရိုနာ ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မား၊ နေအိမ်တွေမှာပဲ သီးသန့်ထားဖို့ အစိုးရ ဆုံးဖြတ် အပါအဝင် ထိပ်တန်းသတင်းများ\nထိုင်းက နေရပ်ပြန်ဝင်လာသူများလို့ ကိုရိုနာ ဖြစ်နိုင...\n23 มี.ค. 2563 - 09:58 น.\nဒီရက်ပိုင်း ထိုင်းကနေ မြန်မာကို ပြန်လာတဲ့ နေရပ်ပြန်မြန်မာလုပ်သားတွေ အလွန်များတဲ့အတွက် သူတို့ကို သတ်မှတ်နေရာမှာ အသွားအလာကန့်သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်လို့ သက်ဆိုင်ရာနေအိမ်တွေမှာပဲ စောင့်ကြည့်မယ်လို ကျန်းမာရေးနဲ့အားကစားဝန်ကြီး ဒေါက်တာမြင့်ထွေးက ပြောပါတယ်။\nမနေ့က ပြုလုပ်တဲ့ ကိုဗစ်၁၉ ရောဂါ ထိန်းချုပ်ရေးဗဟိုအဆင့်အစည်းအဝေးမှာ ဝန်ကြီးက ပြောခဲ့တာပါ။\nမြန်မာအစိုးရဟာ ထိုင်းကပြန်လာတဲ့ မြန်မာလုပ်သားဦးရေ အလွန်များတာကြောင့် သီးသန့်နေရာမစီစဉ်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် အခုလို မိမိတို့နေအိမ်တွေမှာသာ ၁၄ ရက်ကြာ သီးသန့်စောင့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။\nကိုဗစ်၁၉ ဟာ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံပေါင်း ၁၈၅ နိုင်ငံကို ကူးစက်နေပြီး ဒီရက်ပိုင်း ထိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသားအများအပြား ပြည်တွင်းကို ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ ရောဂါဝင်ရောက်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားလာတယ်လို့ ဝန်ကြီးက ဆိုပါတယ်။\nဒါကြောင့် သူတို့အတွက် အစိုးရက သီးသန့်သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာတွေမှာ အသွားအလာကန့်သတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ နေအိမ်တွေမှာ home quarantine ဆောင်ရွက်ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nအဲဒီလို ဆောင်ရွက်ရာမှာ သတ်မှတ်ချက်တွေကို အသိစိတ်ဓာတ်ရှိရှိနဲ့ တိတိကျကျလိုက်နာပြီး ၁၄ ရက်ကာလအထိ အိမ်ထဲက အိမ်ပြင်မထွက်နေထိုင်ကြဖို့ လည်း ဝန်ကြီးက တိုက်တွန်းပါတယ်။\nဒါမှ ရောဂါဖြစ်ပွားတယ်ဆိုရင်ချက်ချင်း ကုသမှုပေးနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ကိုယ့်မိဘ၊ ဆွေမျိုးနဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေကို ရောဂါမကူးစက်စေဖို့ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nနေအိမ်မှာ အသွားအလာကန့်သတ်နေထိုင်သူတွေဟာ သက်ဆိုင်ရာကျန်းမာရေးဌာနကို တယ်လီဖုန်းနဲ့ နေ့စဉ် မဖြစ်မနေ သတင်းပို့ရပါမယ်။ လိုက်နာရမယ့်အချက်တွေ လုပ် မလုပ်ကို ထွေအုပ်နဲ့ ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းတွေက ကြီးကြပ်ဆောင်ရွက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဟိုတယ်တချို့ကို quarantine နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်စီစဉ်ထားပြီး တချို့ကို ဟိုတယ်တွေမှာ စထားနေပြီလို့လည်း ဝန်ကြီးက ပြောပါတယ်။\nနိုင်ငံတကာသံတမန်တွေ၊ ကုလသမဂ္ဂဝန်ထမ်းတွေအနေနဲ့ မိမိတို့သက်ဆိုင်ရာ နေရပ်ကို ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုဗစ်၁၉ ရောဂါ ကင်းရှင်းကြောင်း ထောက်ခံချက်ကိုလည်း မြန်မာအစိုးရက စီစဉ်ပေးတော့မယ်လို့ ဆိုပါတယ်။\nတရုတ်၊ တောင်ကိုးရီးယား၊ အီတလီအပါအဝင် နိုင်ငံပေါင်း ၁၆ နိုင်ငံကို မြန်မာက ပြည်ဝင်ခွင့်တွေကန့်သတ်ထားသလို အဲဒီက လာတဲ့သူတွေအားလုံးကို ၁၄ ရက် ကြာအစိုးရသတ်မှတ်ထားတဲ့ သီးသန့်စောင့်ကြည့်နေရာတွေမှာ ထားရှိမှာဖြစ်ပါတယ်။\nမတ်လ ၂၁ ရက်က စတဲ့အဲဒီအစီအစဉ်မှာ သီးသန့်စောင့်ကြည့်တဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ လှည်းကူးက ကျန်းမာရေးစင်တာမှာ အဆင်မပြေမှုတချို့ရှိခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ စောင့်ကြည့်ခံရသူတွေရဲ့ တင်ပြချက်ကြောင့် မှော်ဘီက ဆရာတော် အရှင်ဆေကိန္ဒရဲ့ ဓမ္မဒူတ ဆေကိန္ဒာရာမကျောင်းတိုက်ကို မနေ့က ညပိုင်းက ပြောင်းရွှေ့နေရာချထားပေးခဲ့ပါတယ်။\nအဲဒီမှာ လူ ၄၀၀ ကျော်ကို ဆရာတော်ရဲ့ ကျောင်းဝေယျာဝစ္စအဖွဲ့တွေနဲ့ ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ထမ်းတွေ ပူးပေါင်းပြီး ကူညီစောင့်ရှောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒါပေမဲ့ ထိုင်းမြန်မာနယ်စပ်ကနေ ပြန်ဝင်လာတဲ့ မြန်မာလုပ်သားတွေကတော့ များပြားလွန်းလို့ ခုလို သက်ဆိုင်ရာနေအိမ်အသီးသီးမှာပဲ ၁၄ ရက်ကြာအိမ်ထဲက အိမ်ပြင်မထွက်ဘဲ နေဖို့ အစိုးရက ပန်ကြားထားပါတယ်။\nဒီလိုအခြေအနေမှာ မြန်မာလုပ်သားတွေ ပြန်မလာသင့်ဘူးလို့ ဝေဖန်တာတွေရှိသလို မိမိနိုင်ငံသားတွေ ပြန်လာတာကို မတားမြစ်စေချင်ကြောင်းနဲ့ ရောဂါကာကွယ်ရေးတွေကို ဒီထက်အရှိန်တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်ပေးစေလိုကြောင်း လူမှုကွန်ရက်သုံးသူတွေကြား ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြပါတယ်။\n(၂) ထိုင်းမြန်မာနယ်စပ် အမှတ် ၂ ချစ်ကြည်ရေးတံတားပြန်ဖွင့်၊ ကုန်သယ်ယာဉ်နဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးသာ ဖြတ်ခွင့်ပြု\nထိုင်းမြန်မာ နယ်စပ် အမှတ် ၂ ချစ်ကြည်ရေးတံတားကို ဒီနေ့ မတ်လ ၂၃ ရက်မှာ ပြန်ဖွင့်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတွေဖြတ်သန်းခွင့်မရှိပါဘူး။\nအကောက်ခွန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနဲ့အညီ ခွင့်ပြုချက်ရရှိတဲ့ ကုန်စည်တင်လာတဲ့ မော်တော်ယာဉ်နဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးကိုပဲ ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုမယ်လို့ တာချီလိတ်မြို့ခရိုင်စီမံခန့်ခွဲမှုကော်မတီရဲ့ ထုတ်ပြန်ချက်မှာဖော်ပြထားပါတယ်။\nတာချီလိတ်ဒေသတွင်း စားသောက်ကုန်နဲ့ တခြားကုန်ပစ္စည်းတွေ မပြတ်လပ်စေဖို့ အမှတ် ၁ ချစ်ကြည်ရေးတံတားမှာ အရင်က နေ့စဉ်ဖြတ်သန်း သယ်ဆောင်နေတဲ့ လူသုံးကုန်နဲ့ စားသောက်ကုန်ကို အမှတ် ၂ ချစ်ကြည်ရေးတံတားကနေ အခွန်ပေးဆောင်ပြီး သယ်နိုင်ဖို့ ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးနေတယ်လို့လည်း ပါရှိပါတယ်။\nဒါကြောင့် တာချီလိတ်ဒေသတွင်း ကုန်ဈေးနှုန်းတက်ပြီးရောင်းချတာမလုပ်ဖို့နဲ့ စားသောက်ကုန်တွေလူသုံးကုန်တွေကို အစောတလျင် ဝယ်ယူတာတွေ မလုပ်ဖို့ ပြည်သူတွေကို အသိပေးချက် ထုတ်ပြန်ထားပါတယ်။\nထိုင်းမြန်မာ ချစ်ကြည်ရေးတံတား အမှတ် ၁ ကို မတ်လ ၂၀ ရက်တည်းက ပိတ်လိုက်တာကြောင့် နေရပ်ပြန်ချင်တဲ့ မြန်မာလုပ်သားတွေဟာ အမှတ် ၂ ချစ်ကြည်ရေးတံတားကနေ နေ့စဉ် ထောင်ချီဝင်ရောက်လာကြပါတယ်။\nအခု ချစ်ကြည်ရေးတံတား အမှတ် ၂ ကိုပါ ပိတ်လိုက်တာဖြစ်ပြီး နှစ်ဘက် ညှိနှိုင်းမှုအရ ကုန်ပစ္စည်းတစ်နိုင်တစ်ပိုင် သယ်လာတဲ့ မော်တော်ယာဉ်နဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ဦးကိုပဲ ပေးဖြတ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nထိုင်းမှာ နေထိုင်လုပ်ကိုင်နေတဲ့ မြန်မာလုပ်သား လေးသန်းကျော်ရှိပါတယ်။ အခုအခါ ထိုင်းက မြန်မာနဲ့နယ်စပ်တစ်လျှောက် ဂိတ်တွေကို မတ်လ ၂၃ ရက် ဒီကနေ့စပြီး ပိတ်တော့မှာမို့ ဘန်ကောက်အပါအဝင် ဒေသအသီးသီးကနေ နေရပ်ပြန်လာကြမယ့် မြန်မာတွေ နယ်စပ်ဂိတ်တွေမှာ ပိတ်မိနိုင်တယ်လို့ ထိုင်းနိုင်ငံဆိုင်ရာမြန်မာအလုပ်သားသံအရာရှိရုံးက သတိပေးထားပါတယ်။\n(၃) ဂျာမနီဝန်ကြီးချုပ် အန်ဂလာမာကယ် သီးသန့်ခွဲခြားနေထိုင်\nဂျာမနီဝန်ကြီးချုပ် အန်ဂလာမာကယ်ဟာ သူ့ကို ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးပေးတဲ့ ဆရာဝန်မှာ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရတဲ့အတွက် ဝန်ကြီးချုပ်ဟာ သူ့ဘာသာ သီးသန့်ခွဲခြားနေထိုင်လိုက်ပါတယ်။\nသောကြာနေ့က ဝန်ကြီးချုပ်ကို ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးပေးခဲ့တဲ့ ဆရာဝန်မှာ ကိုဗစ်၁၉ ကူးစက်ခံနေရတာကို စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ အခုလို သီးသန့်ခွဲခြားနေထိုင်တာဖြစ်တယ်လို့ CNN သတင်းမှာဖော်ပြပါတယ်။\nဝန်ကြီးချုပ်ဟာ ခုလို သီးသန့်နေထိုင်ချိန်အတွင်း ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရမှုရှိမရှိ ဆေးစစ်မှုခံယူမယ်လို့ အစိုးရပြောခွင့်ရသူ စတက်ဖင်ဆီးဘာ့ထ်က မနေ့က ပြုလုပ်တဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာပြောကြားပါတယ်။\nကိုဗစ်-၁၉ ကူးစက်မှုတွေ ဘယ်တော့ ရပ်မယ်လို့ ပညာရှင်တွေ သုံးသပ်ထားလဲ\nကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးရေးအတွက် တရုတ်ဘီလီယံနာ ဂျက်မားက အမေရိကန်ကို လှူဒါန်း\nဝန်ကြီးချုပ် အဲဒီလိုသီးသန့်ခွဲခြားနေထိုင်ပြီးတဲ့နောက် ဂျာမနီမှာ လူနှစ်ဦးထက် ပိုမစုဝေးဖို့နဲ့ လူတစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး လေးပေ ခန့်အကွာကနေ တွေ့ဆုံဖို့ ကန့်သတ်လိုက်ပါတယ်။\nဂျာမနီမှာ ကိုဗစ်၁၉ ကူးစက်ခံရသူ နှစ်သောင်းကျော်နဲ့ သေဆုံးသူ ၉၀ ကျော် ရှိနေပါတယ်။\n(၄) ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရသူ သုံးသိန်းကျော်နဲ့ သေဆုံးသူ တစ်သောင်းခွဲနီးပါး ရှိလာ\nကမ္ဘာတစ်ဝန်း ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရသူ ၃၃၅,၀၀၀ ကျော်နဲ့ သေဆုံးသူ ၁၄,၆၀၀ ကျော် ရှိလာပြီလို့ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု ဂျွန်ဟော့ပ်ကင်းတက္ကသိုလ်ရဲ့ သုတေသနပြုချက်က ဆိုပါတယ်။\nအီတလီမှာ မနေ့ကတနင်္ဂနွေနေ့မှာ သေဆုံးသူ ၆၅၁ ဦးကြောင့် စုစုပေါင်းသေဆုံးသူ ၅,၄၇၆ ဦးရှိသွားပါပြီ။ အီတလီဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ သေဆုံးမှု အများဆုံး ဖြစ်ပြီး ဗိုင်းရပ်စ်စပြန့်ခဲ့တဲ့ တရုတ်မှာတော့ သေဆုံးသူ ၃,၀၀၀ ကျော်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မနေ့ကတစ်ရက်မှာတော့ အီတလီဟာ သေဆုံးနဲ့ ကူးစက်နှုန်းအနည်းငယ် ပြန်ကျလာနေပါတယ်။\nဗိုင်းရစ်ကြောင့် စီးပွားရေးကျဆင်းမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး အလုပ်သမားတွေလည်း နေရပ်အသီးသီး ပြန်နေရကြပါပြီ။\nကနေဒါကလည်း ဂျပန်အိုလံပစ်အားကစားပြိုင်ပွဲတွေဆီ သူတို့အားကစားအသင်းတွေ စေလွှတ်မှာမဟုတ်တော့ဘူးလို့ ကြေညာလိုက်ပါတယ်။\nအစောပိုင်းတုန်းက ဂျပန်ဝန်ကြီးချုပ် ရှင်ဇိုအာဘေးက အိုလံပစ်အားကစားပွဲတော်ကို မလွဲမရှောင်သာ ရွှေ့ဆိုင်းရတာမျိုး ရှိလာနိုင်တယ်လို့ ပြောကြားထားပါတယ်။\nအိုလံပစ်အားကစားပွဲကို မရွှေ့ဘူးလို့ ဝန်ကြီးချုပ်က အရင်က တောက်လျှောက်ပြောလာခဲ့တာပါ\nနယူးဇီလန်မှာလည်း ဒီတစ်ပတ်ကစလို့ မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ့်အလုပ်တွေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ပိတ်ပင်ကန့်သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။\nသြစတြေးလျမှာလည်း ဘီယာဆိုင်တွေ၊ ကလပ်တွေ၊ အားကစားခန်းမတွေနဲ့ ဝတ်ပြုဆုတောင်းပွဲတွေကို ပိတ်ပင်ထားပါတယ်။\nတရုတ်မှာတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ စနေနဲ့တနင်္ဂနွေနှစ်ရက်ပေါင်းမှာ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်သူအသစ် ၈၅ ဦးရှိခဲ့ပါတယ်။\nอัลบั้มภาพ ထိုင်းက နေရပ်ပြန်ဝင်လာသူများလို့ ကိုရိုနာ ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မား၊ နေအိမ်တွေမှာပဲ သီးသန့်ထားဖို့ အစိုးရ ဆုံးဖြတ် အပါအဝင် ထိပ်တန်းသတင်းများ


Hard Drive Testing Program (3) | IT4MF\nHard Drive Testing Program (3)\nSamsung HUTIL ဟာ အခမဲ့အသုံးပြုနိုင်တဲ့ Hard Drive Utility ဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် Samsung Hard Drive များ အတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ သူ့ကို Samsung Laptop , Notebook , များမှာ အသုံးပြုရန်အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ထုတ်လုပ်ထားတာဖြစ်ပြီး သူ့ကို ES-Tool လို့လည်း ခေါ်ဆိုပါတယ်။ ဒီ Tools လေးကို CD , USB Drive များအတွင်း ထည့်သွင်းထားပြီး Computer မှာ တပ်ဆင်ကာ Hard Drive များကို Check လုပ်အသုံးပြုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။\nWindows OS မှာသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး Samsung Hard Drive များအတွင်းမှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ Error များကို အဓိက ရှင်းလင်းပေးပြီး Hard Drive ကို ပိုမိုလျှင်မြန်ပေါ့ပါးလာစေရန် ဒီ program လေးကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။\n8. Western Digital Data Lifeguard Diagnostic\nWestern Digital Data Lifeguard ဟာလည်း Free Hard Drive Tool တစ်ခုဖြစ်ပြီး Western Digital အမျိုးအစား Hard Drive များမှာ အသုံးပြုရန် အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ကိုအသုံးပြုရာမှာ ISO Format နှင့် CD များအတွင်း ထည့်သွင်းကာ အသုံးပြုနိုင်သလို USB Drive များအတွင်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုမယ်ဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေလွယ်ကူပါတယ်။\nHard Drive Test ပြုလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ Feature ပေါင်းများစွာကိုထည့်သွင်းပေးထားပြီး Hard Drive health ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်ပါတယ်။\n9.Bart's Stuff Test\nBart's Stuff Test ကတော့ အခမဲ့အသုံးပြုနိုင်တဲ့ Hard Drive Tool တစ်ခုဖြစ်ပြီး Windows တွင်တပ်ဆင်ထားသော Hard Drive အားလုံးအတွင်းမှာရှိတဲ့ Error တွေကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်တဲ့ Program တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အသုံးပြုရလွယ်ကူလျှင်မြန်ပြီး အခြားသော Tool များကဲ့သို့ လည်း ရှုပ်ထွေးမှုမရှိပါဘူး။\nHard Drive အတွက်အရေးကြီးသော Error Checking Tool အချို့ကိုသာ ထည့်သွင်းပေးထားပြီး အခြားသော Program များကဲ့သို့ Function အစုံအလင်မပါဝင်တာကို တွေ့ရပါတယ်။\n10. Fujitsu Diagnostic Tool\nFujitsu Diagnostic Tool ဟာ Hard Drive Testing Tool တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် Fujitsu hard Drive များအတွက် အသုံးပြုရန်သာ ထုတ်လုပ်ထားသော Program တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ Fujitsu Diagnostic Tool ကို အတိုကောက် အနေဖြင့် (FJDT) လို့လည်း လူသိများပြီး Windows Version အားလုံးမှာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုနိုင်တာကို တွေ့ရပါတယ်။\nFujitsu Diagnostic Tool ဟာ Bootable Version ဖြစ်တာကြောင့် ISO နဲ့ CD အတွင်းမှာ Image ရိုက်ပြီး ကူးယူကာ Boot တက်ပြီး အသုံးပြုရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သာမန် User တွေအနေဖြင့် အသုံးပြုရာမှာ အခက်အခဲများရှိနိုင်ပေမယ့် System သမားတွေ အနေနဲ့ကတော့ အတော်လေး စိတ်ကြိုက်ဖြစ်စေနိုင်မည့် Tools များစွာ ပါဝင်ပါတယ်။


Scholarship နဲ့မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင်စရိတ်ဖြင့်သွားလိုသူ ကျောင်းသား/ကျောင်းသူများအတွက် ၂၀၁၉ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ တွင်ဂျပန်နိုင်ငံသို့ သွားရောက် ပညာသင်လိုသူ ကျောင်းသား/ကျောင်းသူများ ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်\n(၁) ဘွဲ့လက်မှတ်ရှိသူ (သို့) တက္ကသိုလ်တစ်ခုခုမှ ကျောင်းပြီးထား သူဖြစ်ရမည်။\nHas Bachelor’s degree or above with good grades.\n(၂) အသက် ၂၀ ကနေ ၃၀ အတွင်းဖြစ်ရမည်။\nIn age 20 between 30\n(၃) JLPT N5 နှင့် အထက်အောင်မြင်ပြီးသူ။ Nat-Test ဖြစ်လျှင် N4နှင့်အထက် အောင်မြင်ပြီးသူ။\nPassed JLPT N5 or above. If Nat-Test,..N4 Level or above.\n(၄) ထောက်ပံ့ပေးသူမှာ မိဘဖြစ်ရမည်။\nSponsor must be one of applicant’s parents.\n(၅) ဂျပန်စာ နှင့် အင်္ဂလိပ်စာ ဖြင့်ဆက်သွယ်ပြောကြားနိုင်ရမည်။\nBe able to communicate in Japanese and English.\nဆက်သွယ်ရန် - No.44, Pyay Road, Dagon Tsp, Yangon, Myanmar. AKAMONKAI JAPANESE LANGUAGE SCHOOL\nဖုန်း - ၀၉-၄၅၄ ၀၁၁ ၈၁၉\nSource: AKAMONKAI JAPANESE LANGUAGE SCHOOL YANGON\nPersonal allowances with those you visit to japan\nMore in this category: « မန္တလေးတက္ကသိုလ်တွင် စာဖတ်စွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ ပြုလုပ်မည်\t၂၀၁၈-၁၉ ပညာသင်နှစ် တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ် ဆရာ၊ ဆရာမများ နွေရာသီ အားလပ်ရက် သတ်မှတ်ခြင်း »\nဝင်ခွင့်ရ တက္ကသိုလ်များ၌ ယခုလ ၁၅ ရက်မှစ၍ ကျောင်းအပ် လက်ခံမည်\nမြန်မာနိုင်ငံရှိ အဆင့်အမြင့်ဆုံး တက္ကသိုလ်များစာရင်း\nနိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိ သာသနာ့တက္ကသိုလ်များ ဝင်ခွင့်လျှောက်ထားနိုင်\n၂၀၁၈-၁၉ ပညာသင်နှစ် တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ် ဆရာ၊ ဆရာမများ နွေရာသီ အားလပ်ရက် သတ်မှတ်ခြင်း


Free Thinker: ကွာခြားနေတဲ့မျက်နှာများ၊ ဒီကနေ့မြန်မာလူငယ် နဲ့ ကျွန်တော့်သားရဲ့ ဒိုင်ယာရီ\nကွာခြားနေတဲ့မျက်နှာများ၊ ဒီကနေ့မြန်မာလူငယ် နဲ့ ကျွန်တော့်သားရဲ့ ဒိုင်ယာရီ\n(ယခုဆောင်းပါးမှာ ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေ ကိုကိုမောင် ၏ ဆောင်းပါးဖြစ်ပါသည်။ သူ့ခံစားချက် (ကျွန်တော်တို့တွင်လည်း ရှိနေသော ခံစားချက်) ကို မိတ်ဆွေတို့အား ပြန်လည် ဝေမျှခံစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါ၏။)\nပြီးခဲ့တဲ့ဒီဇင်ဘာ ဒုတိယပတ်လောက်မှာ မြန်မာပြည်ကနေ နာမည်ကျော် ဟာသသရုပ်ဆောင် ကိုဇာဂနာ တစ်ယောက် နိုင်ငံခြားကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ထွက်ပြီး ရုပ်ရှင်နဲ့ပတ်သက်တာတွေကို အရှေ့တောင် အာရှဒေသမှာရှိတဲ့ အချို့နိုင်ငံတွေကို သွားရောက်လေ့လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေကို ဖတ်လိုက်ရပါတယ်။ သူနဲ့ မီဒီယာတစ်ချို့ အင်တာဗျူးကြတဲ့ ရုပ်သံသတင်းတွေကိုလည်း အင်တာနက်ကနေတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စူးရှတဲ့အမြင်နဲ့ ပြည်တွင်းကလူငယ်တွေနဲ့ ပြည်ပကလူငယ်တွေရဲ့ မျက်နှာမှာပေါ်လွင်နေတဲ့ ကွာခြားမှုတွေကို ပြောပြသွားတာလည်း ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းထဲကိုဝင်လာတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ချို့ကို ဒီလိုရေးဖြစ်လိုက်တာပါ။\nလူငယ်တွေရဲ့မျက်နှာပေါ်က ကွာခြားမှုဆိုတော့ လူငယ်တွေအကြောင်းပဲပေါ့။\nပထမဦးဆုံးပြောရမယ့် လူငယ်နဲ့ မိဘများရဲ့ခံယူချက်\nလူငယ်နဲ့ မိဘများရဲ့ခံယူချက်ဆိုလို့ ပထမဦးဆုံးပြောချင်တာက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုအကြောင်းပါ။ လူငယ်ဆိုလို့ ကျွန်တော့်မှာ သားတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူ့ကို ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ် ဇွန်လမှာမွေးပါတယ်။ အခုမှ (၁၁)နှစ်ကျော် (၁၂)နှစ်ထဲမှာ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်အသက်(၃ဝ) ပြည့်တဲ့နှစ်မှာ သူ့ကို မွေးတာဆိုတော့ သူနဲ့ကျွန်တော်က အနှစ်(၃ဝ)တိတိ အသက်အားဖြင့် ကွာတာပေါ့။ မိဘဖြစ်လာတော့ မိဘတွေရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ကိုယ့်သားသမီးကို အကောင်းဆုံးဖြစ်စေချင်ကြတာပါပဲ။ ဆိုတော့ကာ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သားတစ်ယောက်ထဲ မွေးထားတာဆိုတော့ သူ့အတွက်ပဲ စီမံကိန်းတွေ ချနေကြမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မပြောလည်း တွေးကြည့်ရင်တောင် လူတိုင်းသိကြမှာပါ။ မိဘတိုင်းလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာသလောက်ပါပဲ။\nကျွန်တော်ရော၊ ကျွန်တော့်ဇနီးပါ သားမမွေးခင်ကရော၊ အခုအချိန်အထိ သာမန်ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတွေပေါ့။ နှစ်ယောက်စလုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့တော့ ရကြတဲ့လခနဲ့ သူဌေးမဖြစ်နိုင်ပေမယ့် နေနိုင်စားနိုင် သာမန်ပါပဲ။ သားကိုမွေးပြီးနောက်တော့ ကလေးကိုပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဟာ ငွေရှာတာထက်အများကြီးပိုပြီး အရေးကြီး တယ်လို့ ခံယူတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ဇနီးသည်ဟာ အလုပ်ထွက်ခဲ့ရပါတယ်။\nကျွန်တော့်သား အကြောင်းမပြောခင် ကျွန်တော့်မိဘ၊ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အဖေအကြောင်း ပြောပြ ရအုံးမယ်။ ဒါမှ မိဘရဲ့ခံယူချက်က သားသမီးတွေအပေါ် ဘယ်လိုလွမ်းမိုးတယ်ဆိုတာ မြင်သာမှာမို့လို့ပါ။ ပြီးတော့လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်ရည်မှန်းသလို ဖြစ်မလာတာတွေကို မြင်စေချင်လို့ပါ။\nကျွန်တော်တို့မှာ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ(၆)ယောက် ရှိပါတယ်။ အားလုံးကလည်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် (၂)နှစ်စီလောက်သာ ကွာကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ငယ်ငယ်က အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်ရင် သိနိုင်ပါတယ်။ အဖေ အမြဲဆိုခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။ ငါ့တို့မှာ မင်းတို့ကို အမွေပေးစရာ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝတာ ဘာမှမရှိဘူး။ ပေးစရာဆိုလို့ ပညာအမွေသာရှိတယ်။ ကျောင်းပြီးအောင်တော့ အားလုံးကို ကြိုးစားပြီး ထားပေးမယ်ပေါ့။ သို့ပေမယ့်လည်း (၆)ယောက်ဆိုတဲ့ အင်အားကမနည်းတော့ အတော် မလွယ်တာပါ။ ဖြစ်ချင်တော့ အစ်မအကြီးဆုံး က ၁၉၇၉ ခုနှစ်မှာ (၁ဝ)တန်းအောင်တော့ အမှတ်ကောင်းပြီး ဆေးတက္ကသိုလ်ကို တက်ခွင့်ရပါတယ်။ သူကတော့ ဆရာဝန်လုပ်ဖို့ထက် အင်ဂျင်နီယာလုပ်ဖို့ကို ပိုပြီးတော့ ဝါသနာပါတယ်လို့ ပြောဖူးပါတယ်။ သို့ပေမယ့်လည်း အဖေကရော ကျန်တဲ့ လူကြီးဆွေမျိုးတွေအားလုံးကပါ ဆေးကျောင်းတက်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့ပါတယ်။\nအဖေ့ စီမံကိန်းနဲ့ မျှော်လင့်ချက်က သူဆေးကျောင်းတက်လို့ (၇)နှစ်ပြီးရင် အငယ်တွေ တက္ကသိုလ်ကျောင်း တက်မဲ့အချိန်မှာ ပြန်ကြည့်မယ်ဆိုရင် မိသားစုအတွက် အသက်ရှုချောင်စရာပေါ့။ အမေကတော့ သာမန် အိမ်ရှင်မဆိုတော့ လိုအပ်တဲ့ဝင်ငွေကို ကြက်မွေးမြူရေး၊ အိမ်ဆိုင်ဖွင့် စသဖြင့်နဲ့ တစ်ဖက်တစ်လမ်း ကရှာရပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ၁၉၈၁ မှာ ဒုတိယအစ်မ(၁ဝ)တန်းအောင်ပါတယ်။ သူတို့အချိန်မှာ စနစ်ပြောင်းပြီး ဒေသကောလိပ် တွေ စပါတယ်။ ဒါနဲ့ သူလည်းပဲ ဒေသကောလိပ်ကနေတဆင့်zoology လို့ခေါ်တဲ့ သတ္တဗေဒမေဂျာနဲ့ အိမ်နဲ့နီးနီးနားနား မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်မှာပဲ တက်ဖြစ်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ခါ ၁၉၈၄ ခုနှစ်ကျတော့ တတိယအစ်မက(၁ဝ)တန်းအောင်ပြန်ပါရော။ ဒုတိယနဲ့ တတိယ သူတို့ နှစ်ယောက်က(၃)နှစ်ခြားပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ သူက ရန်ကုန်စီပွားရေးတက္ကသိုလ် ရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်က(၈)တန်းရောက်နေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ညီက(၆)တန်းနဲ့ အငယ်ဆုံးညီမက(၃)တန်းပါ။ စဉ်းစား ကြည့်ရင် ကျွန်တော့်မိဘတွေ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူသမီး(၃)ယောက်နဲ့ တော်တော် ခေါင်းခြောက်နေပြီ ဆိုတာ သိလောက်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ၁၉၈၆ ခုနှစ်မှာ (၁ဝ)တန်း အောင်ပြန်ပါတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ၁၉၈၆ နိုဝင်ဘာလလောက်ထင်ပါတယ် ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ကို ကျွန်တော် စတက် ရပါတယ်။\nပြောရရင် ၁၉၈၇ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော့်ဒုတိယအစ်မက မော်လမြိုင်တက္ကသိုလ်ကနေ သတ္တဗေဒမေဂျာနဲ့ ကျောင်းပြီးလာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အစ်မကြီးကတော့ သူဝါသနာမပါလို့လားမသိပါဘူး ဆေးကျောင်းမှာ ဆပလီတွေထိပြီး Final Part I နောက်ဆုံးနှစ်ပထမအတန်း မှာပဲရှိသေးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျောင်းမပြီး သေးပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ဒုတိယအစ်မက ကျောင်းပြီးတာနဲ့ အလယ်တန်းပြ ကျောင်းဆရာတွေခေါ်တော့ ဝင်လျှောက်ရင်း ကျောင်းဆရာမဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒီမှာလည်း မြန်မာပြည်ရဲ့ပညာရေးလောက အကြောင်း နည်းနည်းလောက် မြင်ကြည့်မိပါတယ်။ အစ်မက သတ္တဗေဒနဲ့ကျောင်းပြီးလာတာဆိုတော့ သူ့ကို Bio လို ဘာသာရပ်မျိုးကို သင်ခိုင်းရင် အလွန်တော်တဲ့ ဆရာမကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာ သေချာသလောက် ပါပဲ။ သို့ပေမယ့်လည်း အင်္ဂလိပ်စာသင်ခိုင်းတော့ အခုအချိန်မှာ အင်္ဂလိပ်စာဆရာမတစ်ယောက် ဖြစ်လာ ရပါတယ်။ ကျွန်တော်ဆိုရင်လည်း (၁ဝ)တန်းအောင်ချိန်မှာ သချာင်္(၉၇)မှတ်နဲ့ ဂုဏ်ထူးတစ်ဘာသာ ပါပြီး စုစုပေါင်းရမှတ်(၄ဝ၈)မှတ်နဲ့ ဝါသနာပါတဲ့ အင်ဂျင်နီယာနဲ့ကပ်လွဲခဲ့ပါတယ်။ ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်(၁၉၈၆)မှာ ယောက်ျားလေးတွေရဲ့ ရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်အမှတ်က(၄၁ဝ)လောက်သာပါ။ မတတ်နိုင်ပါဘူး ကိုယ်ကညံ့လို့ ဒီလောက်အမှတ်ကိုတောင် ကျော်နေအောင် မလုပ်ထား တာပဲကိုး။ ထားပါတော့ …\nပြောချင်တာတွေသိပ်များတော့ လမ်းတွေချော်ကုန်ပြီ။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်လည်း သိပ်ဝါသနာမပါလှပေမယ့် ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ကို တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်လျှောက်လွှာမှာ ဒုတိယဦးစားပေး ထည့်ထားမိတော့ တန်းကနဲနေအောင် ရောက်သွားတော့တာပါပဲ။\nဒီလိုနဲ့ ၁၉၈၇ ခုနှစ် နှစ်ကုန်ခါနီး(၃)(၄)လအလို ကျွန်တော်တို့ပထမနှစ်မှာ ၉ဝ၊ ၇၅၊ ၂၅ ကျပ်တန် ငွေတွေ သိမ်းတော့ ပထမနှစ်အတန်းတင်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုခါနီးမှာ ကျောင်းတွေပိတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလိုအချိန်မှာ ကျွန်တော့်ညီလေးက(၁ဝ)တန်း တက်နေပါပြီ။ တက္ကသိုလ်တွေသာပိတ်ပြီး အထက်တန်းကျောင်း တွေတော့ မပိတ်ခဲ့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ၁၉၈၈ နှစ်ဆန်းမှာ ကျောင်းတွေပြန်ဖွင့်ပြီး စာမေးပွဲတွေ ပြန်ဖြေရပါတယ်။ ၁၉၈၈ မတ်လမှာ ကျွန်တော့်ညီလည်း (၁ဝ)တန်းစာမေးပွဲဖြေရပါပြီ။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ညီငယ်က (၁ဝ)တန်းအောင်ချိန်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒုတိယနှစ်စတက်ပြီး သိပ်မကြာခင်ပဲ မြန်မာ့အကွေ့အပြောင်း ၁၉၈၈ အရေးတော်ပုံကြီး စတင်ပါတော့တယ်။ ၁၉၈၈ အရေးတော်ပုံအကြောင်း ပြောရရင် ရှည်လျှားလှပါတယ်။ ကျွန်တော့်ခေါင်းစဉ်နဲ့ လွဲကုန်ပါမယ့်၊ ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့အကြောင်းပဲ ဆက်ပြောရအောင်ပါ။\nကျွန်တော့် အဖေရဲ့ စီမံကိန်းမှာ ၁၉၈၈ အရေးတော်ပုံဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မပါခဲ့တော့ အဲဒီအချိန်မှာ ဒုတိယ အစ်မတစ်ယောက်သာ တက္ကသိုလ်ကနေကျောင်းပြီးလို့ ဆရာမဖြစ်နေပြီး အစ်မအကြီးဆုံးကတော့ ဆေးတက္ကသိုလ်မှာ တန်းလန်း၊ တတိယအစ်မက ရန်ကုန်စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှာ တန်းလန်း၊ ကျွန်တော်က ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာ တန်းလန်းနဲ့ ကျွန်တော့်ညီငယ်က(၁ဝ)တန်းအောင်ပြီး တက္ကသိုလ် တက်ဖို့ စောင့်နေကြရပါတော့တယ်။\nဒီကြားထဲ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေမှာ ကျွန်တော့်တတိယအစ်မက စက်ချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့လည်း အထည် လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဒေသမှာ အုန်းသီးပေါတော့ အမေက အုန်းသီးလိုက်ဝယ် ကျွန်တော်တို့ က အုန်းသီးတွေခွဲ၊ အုန်းသားခြောက်လှမ်း၊ ရတဲ့ အုန်းဆံခြောက်ကို ကျွန်တော်က ရန်ကုန်ကို ကားနဲ့တင်၊ အလုံဖက်က အုန်းဆီစက်တွေမှာ သွားပြီးရောင်းရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မြို့မှာ အုန်းသား ခြောက်ပွဲရုံရှိပေမယ့် ရန်ကုန်တက်ရောင်းရင် ဈေးပိုရတော့ ကျွန်တော်အမြဲလိုလို ရန်ကုန်အထိသွားပြီး ရောင်းပါတယ်။ ဒီလိုနည်းမျိုးစုံနဲ့ တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ကျောင်းပိတ်ထားချိန်မှာ ကျောင်းဖွင့်ရင် ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ ဝင်ငွေရှာထားကြရပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ၁၉၉၁ ထင်ပါတယ်။ ကျောင်းတွေကို ပြန်ဖွင့်ပြီး (၂)လထဲနဲ့ စာမေးပွဲတွေ စစ်မယ်လို့ဆိုလာပါတယ်။ တစ်ချိန်ထဲမှာ ကျွန်တော့်ညီလည်း ရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ်ကို တက်ခွင့်ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်မိဘတွေ ဘယ်လောက် ခေါင်းခြောက်မယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်ရင်သိပါတယ်။ ကျွန်တော့် အစ်မကြီးက အဲဒီအချိန်မှာ ဆေးရုံမှာ အလုပ်သင်ဆရာဝန် ဆင်းနေပါပြီ။ ဒီတော့ ကျွန်တော်စဉ်းစားတယ်။ ငါသာ ရိုးရိုးသာမန် မေဂျာ တွဲကို ပြောင်းယူပြီး တစ်ဖက်က အလုပ်လုပ်ရင် ပိုအဆင်ပြေမလားတွေးမိပါတယ်။ ပြီးတော့ အစ်မကြီးသာ ဆရာဝန်စဖြစ်ပြီဆိုရင် နည်းနည်းတော့ ထောက်ပံ့လာနိုင်မလားပေါ့။ ဆိုတော့ ကျောင်းပြန်တက်ပြီး ဒုတိယနှစ်အောင်မှ ကျောင်းပြောင်းရင် မေဂျာမှာ ဒုတိယနှစ်ကိုပဲ ပြန်တက်ရမယ် ဆိုပြီးတော့ အဲဒီနှစ်ကို ကျွန်တော် ကျောင်းသွားပြီး မတက်ဖြစ်ခဲ့တော့ပါဘူး။\nဒီတော့ တတိယနှစ် စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်က တစ်ယောက်နဲ့ ပထမနှစ် စက်မှုတက္ကသိုလ်တစ်ယောက် ကျောင်းသွားတက်ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် တက္ကသိုလ်ကျောင်းတွေပြန်ဖွင့်လို့ ကျောင်းသွားတက်ချိန်မှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားကျွန်တော် ကျောင်းပြန်မတက်ရတဲ့ခံစားချက်ကို အခုအချိန်အထိ ကျင်နေအောင် ခံစားရဆဲပါပဲ။\nကျွန်တော့်အဖေရဲ့ရည်မှန်းချက်ကို ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားစေတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့အစ်မကြီးဟာ အလုပ်သင် ဆရာဝန်ပြီးပြီးချင်းပဲ သူဖာသာသူ အိမ်ထောင်ပြုသွားတာပါပဲ။ ကျွန်တော့်အစ်မကြီးအတွက် မိသားစုက ကုန်ကျခဲ့တာတွေ၊ နိုင်ငံတော်နဲ့ပြည်သူတွေရဲ့ အခွန်တော်ငွေတွေထဲကနေ သူတို့ကျောင်းမှာ သူ့အတွက် ကုန်ကျခဲ့တာတွေဟာ အဟောသိကံဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူဟာ ကျောင်းပြီးကထဲက ဒီကနေ့အထိ ဆရာဝန်တာဝန်ကို တစ်နှစ်ပြည့်အောင်တောင် ကြိုးစားမထမ်းဆောင်ပဲ သာမန်အိမ်ရှင်မ ဘဝနဲ့ပြီးခဲ့လိုပါပဲ။ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့သာ စောစောစီးစီးသိခဲ့ရင် သူ့အတွက်အချိန်လည်းကုန်၊ ငွေလည်းပန်းတဲ့ ဒီလမ်းကို ကျွန်တော့်အဖေ ရွေးခဲ့မယ်မထင်ပါဘူး။ အဲဒီလိုအခြေအနေနဲ့ အဲဒီအချိန်ဟာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဘဝရဲ့ အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွေပါပဲ။\nကျွန်တော်တို့မောင်နှမတွေထဲမှာ ကျွန်တော့်ညီလေးဟာ အခက်ခဲဆုံးဘဝနဲ့ တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့သူပါ။ သူကျောင်းစတက်ချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မောင်နှမတွေလိုနေကြပြီး တစ်မြို့တည်းနေခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့် အစ်မကြီးရဲ့သူငယ်ချင်းနဲ့ သူ့ညီတို့ဟာရန်ကုန်မှာMetronic ဆိုတဲ့ Safeguard တွေစတင်ဈေးကွက်တင် နေချိန်ပေါ့။ သူတို့ကျေးဇူးကြီးမားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ညီလေးကို သူတို့ အလုပ်မှာခေါ်ထားပြီး ညဖက်မှာ အလုပ်လုပ်၊ နေ့ဖက်ကျောင်းတက်နဲ့ ထောက်ပံ့ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ညီဟာ ကျောင်းတစ်ဖက် အလုပ်တစ်ဖက်နဲ့ ပထမနှစ်ကစလို့ နောက်ဆုံးနှစ်တိုင်အောင် ဒီလိုနည်းနဲ့ သူ့ကျောင်းစားရိတ် သူရှာပြီး တက်ရင်း စက်မှုတက္ကသိုလ်ကနေ ၁၉၉၆/၉၇ မှာထင်ပါတယ် ကျောင်းပြီးခဲ့ပါတယ်။\nဆက်ပြောရရင် ကျွန်တော်က ၁၉၉၂ နောက်တစ်နှစ်ကျောင်းပြန်ဖွင့်တော့ ကျွန်တော့်ညီအတွက် စိတ်အေးရတော့ ကျွန်တော်လည်း မေဂျာကို မပြောင်းဖြစ်တော့ဘဲ ရေဆင်းစိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်မှာသာ ကျောင်းပြန်တက်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျောင်းကတော့ စာမေးပွဲကျတာမဟုတ်ပဲ တစ်နှစ်နောက်ကျခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကျောင်းတက်ဖို့လည်း အပြေလည်ချည်းမဟုတ်ပါဘူး။ အမြဲလိုလို ကျွန်တော်ဟာ ကျောင်းပြန် ဖွင့်စအချိန်တွေမှာ တစ်လတန်သည် နှစ်လတန်သည် ကျောင်းနောက်ကျလေ့ရှိပါတယ်။\nကျွန်တော်က ရေဆင်းဆိုတော့ ရန်ကုန်လို အလုပ်မလွယ်ကူပါဘူး။ ဒီတော့ အိမ်နီးနားချင်းတွေရဲ့ တောင်ငူကသစ်စက်မှာ ကျောင်းပိတ်ရက်တွေမှာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ ကျောင်းဖွင့်ရင် နောက်ကျမှ သွားတာက အလုပ်လုပ်ပြီး ပိုက်ဆံစုနေရလို့ပါ။ ရန်ကုန်က အဖေ့မိတ်ဆွေတွေစီမှာလည်း ငွေ ၅ သောင်းကို ငွေတိုးပေးထားပြီး ရတဲ့အတိုး ၂ဝဝဝ ကျပ်ကို ကျောင်းစားရိတ်လုပ်ပြီး ကျောင်းတက်ရပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ အိမ်မှာလည်း အဖေ၊ အမေ၊ အကြီး၊ ညီမငယ်နဲ့ ကျောင်းဆရာမ ဒုတိယအစ်မတို့က ထမင်းခြောက် ကျော်ရောင်းတာတို့ အုန်းသီးလှမ်း၊ အုန်းသားခြောက်ရောင်းတာတို့ မျိုးစုံအောင်လုပ်ပြီး ငွေရှာခဲ့ကြ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ လျှာထိုးသစ်တွေ ကုန်ကားပေါ်ထမ်းတင်ဖူးပါတယ်။\nကျွန်တော့်အဖေဟာ အာဏာနဲ့ငွေ၊ လဘ်စားပြီး ထမင်းရှာစားဖို့ကို ကိုယ်တိုင်မလုပ်ခဲ့တဲ့အပြင် အားပေး အားမြှောက်လည်း မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ညီမနှစ်ယောက်က စတိုးဆိုင်ဖွင့်ပြီး သူတို့ပိုက်ဆံနဲ့ပဲ သူတို့အတွက် လိုင်းကား ထောင်ပေးခဲ့ပြီး အဖေကကြည့်ရှုပေးခဲ့တော့ ကျွန်တော်သူငယ်ချင်းတွေကတောင် ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီတုန်းက သူဌေးတွေလို့ ထင်ခဲ့ကြမှာပါ။ နောက်ကွယ်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့တစ်တွေ အသေအလဲ ရုန်းကန်ခဲ့ရပါတယ်။\nဆိုပါတော့ ဒီလိုနဲ့ ၁၉၉၄ ခုနှစ်ကုန်မှာ လိမ်ဖယ်လိမ်ဖယ်နဲ့ ကျွန်တော်ဟာ စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်ကနေ ကျောင်းပြီးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းပြီးချိန်မှာ ဗိုလ်ချုပ်မြင့်အောင်က လယ်ဆယ်ဝန်ကြီးဖြစ်နေချိန်နဲ့ ဝန်ကြီးဌာနမှာ အလုပ်ကို ဖေါဖေါသီသီခေါ်နေချိန်ပေါ့။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ကျောင်းပြီးပြီးချင်း ဝန်ကြီး ဌာနရဲ့ အလုပ်ခေါ်တာကို စောင့်မနေနိုင်ပါဘူး။ စာမေးပွဲအောင်ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်း ချက်ချင်းပဲ အဖေ့မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ရဲ့စာရေးပြီးမိတ်ဆက်ပေးလို့ လူသုံးဆေးရောင်းတဲ့ကုမ္ပ္ပဏီမှာ အလုပ်စပြီး ဝင်လုပ်ရပါတယ်။\nကျွန်တော်ဟာ အဲဒီအချိန်မှာ လစာ ၃၅ဝဝ ကျပ် စပြီးရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်က အစိုးရအလုပ်ဝင်လုပ်ရင် လက်ထောက်ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက် ရမယ့်လစာက ကျပ် ၁၅ဝဝ လောက်ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တွေးတယ်။ ဒီလိုတစ်လ ကျပ် ၁၅ဝဝ ဆိုတာ ငါတစ်ယောက်အတွက် နေဖို့မပါ စားလောက်ရုံပဲ။ ဒီပိုက်ဆံနဲ့ ငါဘယ်လိုအိမ်ကို ထောက်ပံ့မလဲ၊ အဖေကလည်းတခြား မဟုတ်တာလုပ်ကာ ရမယ့်ဝင်ငွေကို မကြိုက်ဖူး။ ဒါနဲ့ပဲ အစိုးရဝန်ထမ်းအလုပ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကျောခိုင်းလိုက်ပါတော့တယ်။\nအဲဒီအချိန်ကထဲက ကုမ္ပ္ပဏီမျိုးစုံမှာ အလုပ်ပေါင်းစုံအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အမြဲတမ်းလည်း တိုင်းပြည် အတွက် ဝင်ငွေခွန်ကို မှန်မှန်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ တရားဝင်နိုင်ငံခြားငွေရတဲ့ ကုမ္ပ္ပဏီတွေမှာလုပ်တော့လည်း သူတို့က မြန်မာ့နိုင်ငံခြားကုန်သွယ်မှုဘဏ်ကို လစာလွဲပေးတော့ ရတဲ့လစာရဲ့ (၁ဝ)ရာခိုင်နှုန်းကို မှန်မှန်ဆောင်ခဲ့ရပါတယ်။\nကျွန်တော့်ညီငယ်ကလည်း စက်မှုတက္ကသိုလ်ကနေကျောင်းပြီးလို့ ၁၉၉၉ ခုနှစ်လောက်ကစပြီး ရန်ကုန်က မလေးရှားပိုင်ဟော်တယ်ကြီးတစ်ခုမှာ လုပ်တော့ နိုင်ငံခြားငွေနဲ့ လစာရခဲ့ပြီး အမြဲအခွန်ဆောင်ခဲ့ကြတာပါ။\nကျွန်တော်ဖခင်မဆုံးခင်က အမြဲလိုလို သူ့မိတ်ဆွေတွေနဲ့တွေ့ရင် သူပြောတတ်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။ ငါ့သားတွေထောက်ပံ့တဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ငါတို့ထမင်းစားရတာ သိပ်သန့်ရှင်းတယ်တဲ့။ တိုင်းပြည်အတွက် အခွန် ဆောင်ပြီးမှ မိဘကိုပေးကမ်းထောက်ပံ့လို့ပါလို့ အမြဲဆိုခဲ့ပါတယ်။\nဆိုလိုတာက စောစောကပြောသလို မိဘရဲ့ခံယူချက်က သားသမီးတွေကို မှန်ကန်တဲ့လမ်းကြောင်းကို ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးတာပါပဲ။\nအခွန်နဲ့ပတ်သက်လို့ ရင်နာစရာပြောစရာတစ်ခုရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် ၁၉၉၉ နှစ်ကုန်ကနေ ၂ဝဝ၂ ခုနှစ်၊ မေလအထိ Sumitomo Corp ရဲ့ ရန်ကုန်ရုံးခွဲမှာ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတော့ လစာကို ဂျပန်ကနေလွဲတော့ လစဉ်အခွန်(၁ဝ)ရာခိုင်နှုန်း ဘဏ်ထဲမဝင်ခင်မှာ ဖြတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘဏ်စာရင်းမှာ အခွန်ဆောင်ပြီး အရပ်အခေါ် ဒေါ်လာ ၄ဝဝဝ ကျော်ရှိပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ၂ဝဝ၂ စက်တင်ဘာလလောက်မှာ ကျွန်တော် တရားရုံးက လေလံပစ်တဲ့ တိုက်ခန်းကို ကျပ်ငွေ သိန်း(၃ဝ)ကျော်နဲ့ လေလံဆွဲဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ပေါက်ဈေးက တစ်ဒေါ်လာ ၉ဝဝ လောက်ထင်ပါတယ်။ တရားရုံးကနေဝယ်တော့ အရပ်ပွဲစားနဲ့ ဝယ်သလိုမဟုတ်ပါဘူး။ တန်ဘိုးရဲ့ ၇%ကို အခွန်တံဆိပ်ခေါင်းစာချုပ်နဲ့ တရားရုံးမှာ စာချုပ် ချုပ်ရပါတယ်။ မှတ်မှတ်ယယ စာချုပ်တန်ဖိုးချည်း နှစ်သိန်းရှစ်သောင်း လောက်ကျပါတယ်။ နောက်တော့ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်လောက်မှာ ထင်တယ်။ ကျွန်တော် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ လိုအပ်ရင် စကာင်္ပူသွားစရာရှိတော့ ပတ်စ်ပို့ လုပ်ရတယ်။ ဒီမှာ ပုံစံ(၁၇)လိုတော့ မြို့နယ်အခွန်ရုံးကိုသွားပါတယ်။ ဒီတော့အခွန်ကင်းရှင်းကြောင်းရဖို့ အိမ်စာချုပ်ပြရပါတယ်။ အိမ်ဝယ်တုံးက MFTB ကနေ ရှိတဲ့ဒေါ်လာတွေ အကုန်ထုတ်ထားတဲ့ ဘဏ်စာရင်း ပြရပါတယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ရပ်ကွက်ကိုတာဝန်ကျတဲ့ အခွန်ဝန်ထမ်းက အခွန်မှူးနဲ့တွေ့ခိုင်းပါတယ်။ နေ့လယ်(၁၁)နာရီလောက်မှာ အခွန်ဦးစီးမှူး မရောက်လာသေးလို့ စောင့်နေရပါတယ်။ ခဏနေတော့ ခြေထောက်တစ်ဖက်မရှိတဲ့ အခွန်ဦးစီးမှူးက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဖင်ကောက်ဗင်ကားနဲ့ ရောက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်လို နှစ်သိန်းရှစ်သောင်းတန်စာချုပ်နဲ့ ချုပ်ထားတဲ့ အိမ်အရောင်းအဝယ်စာချုပ်လိုမျိုး အခွန်ဦးစီးမှူး တစ်ယောက်က မတွေ့ဖူးပါဘူးတဲ့။ အခွန်ရုံးကထုတ်ဝေထားတဲ့ အခွန်တံဆိပ်ခေါင်းစာချုပ်ကို မြို့နယ်အခွန်ဦးစီးမှူးတစ်ယောက်က မမြင်ဖူးတာဖြစ်နိုင်စရာလားဗျာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အိမ်ဝယ်တဲ့အတွက် ဝယ်ခွန်ဆောင်ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဝယ်ခွန်ဆောင်ရမှာကို သဘောတူပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်အိမ်ဝယ်တာ ဝင်ငွေခွန်(၁ဝ)ရာခိုင်နှုန်း၊ တံဆိပ်ခေါင်းခွန်(၇)ရာခိုင်နှုန်း ဆောင်ပြီးသားနဲ့ ကျွန်တော့်MFTB က FEC ထုတ်ချိန်နဲ့ အိမ်ဝယ်လို့ စာချုပ်ချုပ်တာ တစ်ချိန်ထဲဆိုတာ ပြပါတယ်။ သူကဘာပြောလည်းဆိုတော့ ကျွန်တော့် FEC တွေသွားရောင်းထားတဲ့ တရားဝင်ငွေရောင်းပြေစာ တင်ပြနိုင်သလားတဲ့၊ အဲဒီအချိန်က သိမ်ဖြူငွေလဲကောင်တာလည်း ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ်နောက်ပိုင်းမှာ မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်က အပြင်မှာရောင်းတာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြေစာရှိမှာလဲ။ ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ကို ပုံစံ(၁၇)ထုတ်ပေးဖို့အတွက် ကြိုတင်ခွန်ကျပ်(၃)သိန်း ဆောင်ခိုင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က (၃)သိန်း ဆိုရင်တော့ နိုင်ငံခြားလည်းမသွားတော့ဘူး။ ပုံစံ(၁၇)လဲမယူတော့ဘူး ပြန်တော့မယ်ဆိုတော့ (၂)သိန်း ဆောင်ပေးပါလို့ ထပ်ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာလည်း အစည်းအဝေးကို မဖြစ်မနေတက်ရမှာဆိုတော့ နောက်ဆုံး အောက်သက်သက်နဲ့ တာမွေကအစိုးရဘဏ်မှာ ကြိုတင်ငွေဆိုပြီး ကျပ်(၂)သိန်းဆောင်ခဲ့ ရပါတယ်။\nဒါတွေရေးပြနေရတာက ကျွန်တော်တို့မိသားစု နိုင်ငံခြားကို ပြောင်ရွေ့အခြေချဖြစ်ပုံကိုပြောချင်လို့ပါ။\nလူငယ်အကြောင်းပြောရင်းကနေ ဘယ်တွေအထိရောက်ကုန်မှန်း မသိတော့ပါဘူး။\nကျွန်တော့်သားကို သူများတွေ(၃)နှစ်မှာ စပြီးမူကြိုထားကြတာကို ကျွန်တော်တို့လင်မယားက ဆန့်ကျင်ပြီး (၄)နှစ်ပြည့်ပြီးမှ ဗိုလ်တစ်ထောင်ဘုရားလမ်းကSILTA မှာ စပြီး ထားဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်သားကို အခြေခံကောင်းချပေးခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂလိကကျောင်းကလေး တစ်ကျောင်းပါပဲ။ ဒါတောင် ကျွန်တော်တို့က (၅)နှစ်မှ စထားချင်တာပါ။ အားလုံးက ဝိုင်းပြီး အကြံပေးကြတယ်။ (၅)နှစ်မှစထားရင် ကျောင်းမှာ ဘယ်ဆရာမမှ သူဝလုံးရေးတာ၊ အေ၊ ဘီ၊ စီ၊ ရေးတာ စောင့်နေမှာမဟုတ်ဘူးဆိုလို့ မထားချင်ထားချင်နဲ့ ပို့လိုက်ရတာပါ။\nဒီကျောင်းလေးကလည်း ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်ပါ။ တစ်ချို့တစ်တွေဆို သင်ကြားတာနှေးလို့ဆိုပြီး တစ်ခြား ကျောင်းကို ပြောင်းသွားတာလည်း မနည်းလှပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ လင်မယားကတော့ ခေါင်းခပ်မာမာပါပဲ။ သားက စကာင်္ပူမပြောင်းခင်အထိ ဒီကျောင်းလေးမှာပဲ စနေ၊ တနင်္ဂနွေတက်ခဲ့တာပါ။ နွေကျောင်းပိတ်ရက် တွေကျတော့ တနလာင်္ကနေ သောကြာနေ့အထိတက်ရတာပေါ့။\nဆိုချင်တာက ကျွန်တော်တို့ဟာ ကလေးကိုအရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် အလွန်တော်အလွန်တတ် ဖြစ်စေချင်တဲ့ မိဘတွေထဲမှာ မပါပါဘူး။\nဒီလိုနဲ့ ၂ဝဝ၅ ခုနှစ်မှာ အစိုးရကျောင်းမှာ သူငယ်တန်းစတက်ရပါတယ်။ ဒီမှာမှ ပြသနာစပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့က အတန်းပိုင်ဆရာ(သို့)ဆရာမရဲ့ ကျူရှင်မှာ မထားပါဘူး။ လိုလည်းမလိုဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ သူငယ်တန်း၊ အဲဒီကနေ (၁)တန်း၊(၂)တန်း၊ စသဖြင့်တက်ခဲ့ပါတယ်။ ကျူရှင်ကို လုံးလုံးမပို့ခဲ့ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လာသလဲဆိုတော့ ကျူရှင်မတက်တဲ့ကျောင်းသားဟာ တက်တဲ့သူနဲ့အခွင့်အရေးမတူပါဘူး။ အမှတ် ကလည်း ဘယ်လိုမှန်မှန်၊ ဘယ်လိုတော်တော် သူတို့လောက် ဘယ်တော့မှမရပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းကလိုပဲ စာဆိုတာ သင်သမျှအကုန်ဖတ်ပြီး စာမေးပွဲမှာ ရသလောက် ဖြေစေချင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စာမေးပွဲနီးရင် အနီးကပ်ကျူရှင်တွေဆိုပြီး အတန်းပိုင်တွေက မေးခွန်းတွေ ပေးပါတယ်။ မူလတန်းမှာတောင်ပါ။ ကျောင်းမှာ မိဘချင်းခင်လာတော့ ကျူရှင်ထားတဲ့ တစ်ချို့မိဘတွေက မေးခွန်းတွေ ပေးတတ်ပါတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော့်ဇနီးကယူလာပြီး စာမေးပွဲမတိုင်မီ အကုန်ကျက်မှတ်စေပြီး စာမေးပွဲဖြေမယ့်မနက်မှာ သူတို့ပေးလိုက်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းအဖြစ် ဖြေခိုင်း တတ်ပါတယ်။\nနောက်တော့ ကျွန်တော့်သားက နည်းနည်းရိပ်မိလာပါတယ်။ ဖြေခါနီးဆို လေ့ကျင့်ခိုင်းတဲ့ဟာတွေက အမြဲလိုလို အကုန်ပါနေတာကိုပါ။ ကျွန်တော့်သားက မေးပါတယ်။ မေမေကသိရင်လည်း စောစောကထဲက ဒီမေးခွန်းတွေကိုပဲ ကျက်ခိုင်းပါလားတဲ့။ ကျွန်တော်တို့ ရှော့(ခ်)ရလာပါတယ်။\nဒီကြားထဲမှာ ကျွန်တော်က ၂ဝဝ၅ လောက်ကစပြီး နှစ်စဉ်လိုလို စကာင်္ပူကို အစည်းအဝေးလာ တက်ရပါတယ်။ ၂ဝဝ၇ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလမှာ ထွက်စရာရှိတော့ ဗဟုသုတရအောင်ဆိုပြီး သူတို့သား အမိကိုပါ လေယာဉ်လက်မှတ်ဖိုး အကုန်ခံပြီး ခေါ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကုမ္ပ္ပဏီကို သူတို့ကိုပါ အလည် ခေါ်ချင်တယ်လို့ပြောပြတော့ ကျွန်တော့်ဘော့(စ်)က သဘောကောင်းသူဆိုတော့ ဟိုတယ်ကို မိသားစု နေလို့ရအောင် သူစီစဉ်ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။\nကျွန်တော်လည်း အစည်းအဝေး(၃)ရက်အပြင် နောက်ထပ်ခွင့်(၅)ရက်လောက် ထပ်ယူပြီး ခွင့်ယူတဲ့ ရက်တွေမှာ ကျွန်တော့်အမေဖက်က အမျိုးတွေအိမ်မှာ တည်းခိုဖို့စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော်တို့မိသားစု စကာင်္ပူကိုအလည်လာကြတယ် ဆိုပါတော့။ အဲဒီအချိန်အထိ နိုင်ငံခြားမှာ ထွက်နေမယ်လို့ စိတ်ကူးမရှိသေးပါဘူး။\nအဲဒီမှာ ကျွန်တော့်အလုပ်တွေပြီးလို့ ဟော်တယ်ကနေ အမျိုးအိမ်ကိုပြောင်းပြီးနေဖြစ်တဲ့အချိန်၊ သူ့အစ်ကို၊ အစ်မတွေနဲ့ အတူတူဆော့ကစားကြသလို၊ သူနဲ့ SILTA မှာ ကျောင်းနေဖက်လည်းဖြစ် စကာင်္ပူကို အရင် ရောက်နှင့်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ သူတို့တစ်တွေ ဆုံကြ၊ အတူတူဆော့ကစားကြတော့မှ ကိုဇဂနာ ကြုံတွေ့ရသလို ကျွန်တော်တို့လည်း ခံစားလိုက်ရတာပါပဲ။\nစကာင်္ပူမှာနေတဲ့ကလေးတွေရဲ့မျက်နှာနဲ့ မြန်မာပြည်မှာနေတဲ့ သာမန်ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာမှာ ယုံကြည်ချက်၊ လူရာဝင်မှု၊ ရဲရင့်မှုတွေ၊ စသဖြင့် ကွာခြားတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ကျွန်တော်ရော၊ ကျွန်တော့်ဇနီးပါ နိုင်ငံခြားနဲ့ နိုင်ငံခြားကလူတွေကို အခုအချိန်အထိ အထင်ကြီးတဲ့စိတ် မရှိကြသေးပါဘူး။ ဒါပေမယ့် လွတ်လပ်မှုနဲ့ လူရာဝင်မှုကိုတော့ အလေးထားကြပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း စောစောကလို အပြည့်အဝ ဝင်ငွေခွန်ဆောင်ထားတာတွေကို လူရာမသွင်းမှုတွေ၊ တိုင်းပြည်တိုးတက်အောင် လူတိုင်း လူတိုင်း တိုင်းပြည်ချစ်စိတ်တစ်ခုထဲနဲ့ ကျရာနေရာက ဆောင်ရွက်နေမှုတွေကို၊ သူတို့တစ်တွေသာ တိုင်းပြည်ကိုချစ်သူတွေဆိုပြီးကျွေးကျော်ကာ ဖိနှိပ်ဆက်ဆံမှုတွေအတွက် ဝမ်းနည်းခဲ့ရဘူးပါတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမှာအပြင် မျိုးဆက်သစ်တွေကို ငွေသာလျှင် အရာရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုးထဲမှာ ငွေနောက်လိုက်ပျက်စီးစေမယ့် အပေါစားစိတ်ဓါတ်တွေကို မွေးထုတ်ပေးနေတဲ့ နေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်ကို လောင်းရိပ်အဖြစ်မခံသင့်တော့ဘူးလို့ တွေးမိလာပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ် နှစ်ဆန်းစ(၁)ရက်နေ့မှာ မြန်မာပြည်ကို ပြန်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးဘွဲ့ရ တစ်ယောက်လည်းဖြစ်တော့ ဘယ်လိုပင်မျိုးရိုးဗီဇကကောင်းပါစေ၊ မြေဆီမြေနှစ်မရှိ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဖျက်ပိုးမွှား ရောဂါတွေနဲ့ဆိုရင် အရည်အသွေးကောင်း၊ အထွက်နှုန်းမြင့်တဲ့ သီးနှံဖြစ်မလာနိုင်ဘူးဆိုတာ သိနေလေတော့ ရောက်ရောက်ချင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့မျိုးဆက်သစ်အတွက် ရေခံမြေခံကောင်းရာပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။\nဒီလိုနဲ့လိုအပ်တာတွေပြင်ဆင်၊ ကျွန်တော့်ကုမ္ပ္ပဏီကို စကာင်္ပူကိုထွက်ပြီး အလုပ်လုပ်ချင်ကြောင်းအသိပေး၊ သူတိှု့ဆီမှာ ပေးစရာအလုပ်မရှိဘူးဆိုရင် အလုပ်ထွက်ပြီး တစ်ခြားမှာ ရှာမယ်ဆိုတော့ သူတို့ကလည်း အလုပ်ကမထွက်သေးပဲ ခွင့်ယူပြီး အလုပ်ရှာဖို့ သဘောတူလိုက်ပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ရိုးသားမှုကို ယုံကြည်ကြသူတွေပါ။ ဒီလိုနဲ့ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ် မြန်မာနှစ်ကူးရုံးပိတ်ရက်မှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ထဲ နိုင်ငံခြားကို ထွက်ခဲ့ပါတော့တယ်။\nဖြစ်ချင်တော့ ရောက်ပြီး (၂)ပတ်အတွင်းLandscaping Company တစ်ခုမှာ အလုပ်ရပြီး S Pass ကျကာ မေလ(၂)ရက်နေ့မှာ အလုပ်တန်းဝင်ရပါတယ်။\nတိုတိုပြောရရင် ဒီလိုနဲ့ (၂)လလောက်အကြာ ၂ဝဝ၈ ခုနှစ် ဇွန်လကုန်လောက်မှာ ကျွန်တော့်မိသားစုကို စကာင်္ပူရောက်အောင် ခေါ်လိုက်နိုင်ပါတယ်။(၆)လအတွင်း အမြဲတမ်းနေထိုင်သူအဆင့်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားလိုက်တာ ၂ဝဝ၉ နှစ်ဆန်းမှာ စကာင်္ပူတွင် အမြဲနေထိုင်သူအဆင့်ကို ရရှိလိုက်ပါတယ်။ ဒီကြားထဲမှာ ကျွန်တော့်ညီငယ်လည်း ကျွန်တော်နဲ့ခံစားချက်ခြင်းတူညီလေတော့ တစ်လဒေါ်လာ ၈ဝဝ လောက်ရတဲ့ မြန်မာပြည်က အလုပ်ကိုထွက်ပြီး ကျွန်တော်တို့မိသားစုနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါတော့တယ်။ အခုတော့ ကျွန်တော်လည်း မူရင်းဖြစ်တဲ့ မြန်မာပြည်မှာကထဲက လုပ်ခဲ့တာ့ ကုမ္ပ္ပဏီမှာ ပြန်လည်ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။\nမြန်မာစာ၊ မြန်မာစကားနဲ့ ကျွန်တော့်သား၊\nအခုအချိန်အထိတော့ ကျွန်တော်တို့ စိုက်ပျိုးရေးစကားနဲ့ပြောရရင် ကျွန်တော့်မျိုးဆက်ကို ဗီဇကောင်း တွေချပေး၊ မြေဆီမြေသြဇာကောင်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းမှာ ရှင်သန်စေပြီးပေမယ့် အထွက်ကောင်း၊ အရည်အသွေးကောင်းမယ်လို့ အတတ်မပြောနိုင်သေးပါဘူး။ လိုအပ်တာတွေကို ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ သဘောပဲရှိသေးတာပါ။ ထူးခြားတာက သူကစာဖတ်ဝါသနာပါသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပါတယ်။ သူဖတ်ချင် တာတွေကို စာကြည့်တိုက်မှာ အချိန်မရွေးရှာလို့ရပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာတုံးကလို လူတောသူတော မတိုးရဲသလို စိတ်ဓါတ်မရှိတော့ပါဘူး၊ အရင်တုံးက စကားနည်းတယ်လို့ပြောခဲ့တဲ့ သူအဖွားတောင် နားညီးအောင် သူပြောနေတတ်ပြီ၊ အင်္ဂလိပ်စကားနဲ့စာမှာ ကျွန်တော်တို့ထက် သူသာနေပါပြီ။\nကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေမှာ တစ်လွဲဆံပင်ကောင်း စိတ်ဓါတ်တွေရှိပါတယ်။ ကိုယ့်ကလေးကို အင်္ဂလိပ်လိုပြောနေမှ လူရာဝင်တယ် ထင်တတ်ကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ရောက်လာကထဲက အခုအချိန်အထိ အိမ်မှာ မြန်မာစကားကိုပဲ စွဲမြဲစွာပြောစေပါတယ်။ သားက အင်္ဂလိပ်လိုပြောရင်တောင် မြန်မာလိုပဲပြန်ဖြေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အမြင်ကတော့ အင်္ဂလိပ်စကားပြောတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီဘာသာစကားကို မတတ်ပဲနေမှာ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ မြန်မာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မြန်မာလိုမရေးတတ်၊ မပြောတတ်ဖြစ်နေမှာကိုသာ စိတ်ပူနေဆဲပါ။ ကံကောင်းချင်တော့ သားက ဟာသကြိုက်ပါတယ်။ သူကြိုက်တဲ့ အကြည်တော်၊ မင်းလူ၊ စတဲ့ ဟာသစာရေးဆရာတွေရဲ့ စာအုပ်တွေဆိုရင် သည်းကြီးမဲကြီး ဖတ်တတ်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်တွေကို ရှာဖွေပေးထားရပါတယ်။ မြန်မာစကား အပြောနဲ့အဖတ် အတွက်ကတော့ သိပ်ပြီးမပူရတော့ပါဘူး။ သူထွက်လာတော့ (၂)တန်းအောင်(၃)တန်းတက်ကာစမှာပါ။ အခုတော့ (၁၁)နှစ်ကျော်လို့(၁၂)ထဲရောက်ပြီး စကာင်္ပူကိုရောက်တာလည်း(၄)နှစ်ထဲမှာ ရောက်နေပါပြီ။ မြန်မာစာအရေးအတွက် သူ့ကို ကျောင်းအားရက်တွေမှာ မြန်မာလို ဒိုင်ယာရီရေးဖြစ်အောင် ကျွန်တော့် ဇနီးက ကြပ်မတ်ပေးပါတယ်။ သူက အကြမ်းအရင်ရေးပြီး သူ့အမေက သတ်ပုံပြင်ပေးပါတယ်။ ပြီးရင်စာအုပ်ထဲမှာ အချောပြန်ရေးလေ့ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့်သားရဲ့ ဒိုင်ယာယီထဲက စာမျက်နှာတစ်ခုကို ဖတ်ကြည့်ကြဖို့ တိုက်တွန်းရင်း ဒီစာစုကိုအဆုံးသတ်ပါရစေ။\nကိုကိုမောင် (၂ဝ၁၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ(၂၇) ရက်)\nAung Wunna said...\nVery good.Thanks alot for your post.\nYour son diary is so lovely. What an intelligent kid. Always appreciate for useful and informative each single post.\nစိတ်ဝင်တစားနဲ့ ဖတ်မိတယ်။ ဆရာက အရေးအသား အတော်ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်ဗျာ။ ကျန်းမာပါစေ။\nI agree with KO KO MAUNG. The story is Absolutely Right. All the words mentioned in his article are correct and no artificial. (I mean he wrote true story)As I am class mate of KO KO MYAT (Ko Ko Maung's Brother), So I knew the part of his story. I wish Ko Ko Maung to continue in writing more and more good article in future. Cheers , MMKT


2014-09-07 ~ The Light of Asia\nဦးဥတ္တမအခမ်းအနားသို့ ဦးဆောင်တက်ရောက်ကြသူအချို့ကို ရန်ကုန်တွင် ရဲကစစ်ဆေးမူများရှိ\n03:11 သတင်း No comments\n(၇၅) နှစ်မြောက် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ စိန်ရတုအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ကြသူများအထဲမှ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး တာမွေမြို့နယ် ကျောက်မြောင်း အောင်မင်္ဂလာနေ ဦးဆောင်သူများ၏ မှတ်ပုံတင်နံပတ်၊ မိဘမှတ်ပုံနံပတ်၊ ဖုန်းနံပတ်များနှင့် နေရပ်လိပ်စာများကို ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ယမန်နေ့က လာရောက် တောင်းယူသွားကြောင်း တာမွေမြို့နယ် ကျောက်မြောင်း အောင်မင်္ဂလာလမ်းနေ ရခိုင်လူငယ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ကိုမောင်ကျော်ခိုင်မှ ပြောကြားသည်။\n75th anniversary of U Ottama Day observed in Yangon and Rakhine\nA diamond jubilee ceremony to observe the 75th anniversary of late Sayardaw U Ottama was held yesterday inagrand scale in Yangon and Rakhine State.\nIn Yangon, the event was hosted at Myanmar Convention Centre (MCC), attended by Zaw Aye Maung, the minister of Rakhine ethnic affairs, Aye Thar Aung of Rakhine Development Party, foreign embassies’ representatives, Buddhist monks and ethnic Rakhine nationals.\nAttendees also voted to change the name of Kandawmingalar Park back to U Ottama Park. The park on U Wizara Road, the southern part of Shwedagon Pagoda, was renamed by the military regime.\nEvents were also held in all parts of Rakhine State by Rakhine State Government on the same day. A government wreath was laid in the U Ottama Park, accompanied byapainting contest.\nSayardaw U Ottama, an ethnic Rakhine, died in prison in 1939. He was locked up for fighting the British colonialism. He was the first person in the era to be imprisoned for makingapolitical speech. He spent more time in prison than outside. The monk becameaguiding light of ethnic Rakhine.\n“U Ottama was an esteemed monk,” said by Zaw Aye Maung, the chief minister of Rakhine State.\n08:10 ဆောင်းပါး No comments\nအာဇါနည်မျိူးသေရုံးမရှိ ဟု ဆိုရိုးစကားပုံတွေထဲမှာ တည်ရှိနေသောစကား ။ ခုတော့လဲ ၀ိညဉ်နိူးထလာခဲ့ ချေပြီ ။ လွန်ခဲ့ တဲ့နှစ်ပေါင်း-ရ၅-ခုနှစ်က ပျံလွန်တော်မူသွားတဲ့ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ၏ နှစ်ပါတ်လည်နေ့ ကို မြန်မာနိုင်ငံတ၀ှမ်းရော ပြည်ပနိုင်ငံရောက် ရခိုင်လူမျိူးတွေ ကျင်းပနေကြသည် ။ သူတို့ ၏ ရင်ထဲမှာ အာဇါနည်ဆရာတော် မသေသေးပါလား ။\nသူ့ ကျွန်ဘ၀က လွပ်မြောက်ရေးအတွက် နိုင်ငံရေးအကြမ်းမဖက်တဲ့နည်းနဲ့တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ တဲ့အာဇါနည်ခြေတော်ရင်းမှာ ဒူးထောက်သစ္စာတိုင်တည်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ ရသည် ။ မျက်ရည်များက တားမရ ။ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဆို့ နစ်စွာခံစားနေရသည် ။ အမြို့ မြို့ နယ်တိုင်းက အမျိူးကိုချစ်သောသူတွေ ခုတော့ ဦးခိုက်ဝပ်စင်း နေကြသည်ကို သတင်းဓါတ်ပုံများမှာမြင်ရသည် ။\nမြန်မာနိုင်ငံတော်လွပ်လွပ်ရေး ရရှိခဲ့ ပြီသည်မှာ ကြာပြီ ။ သို့ လင့်ကစား သူတို့ သည် လွပ်လွပ်ရေး၏ စစ်မှန်သောအရသာကို မခံစားရသေးဟု သူတို့ ကိုယ် သူတို့သိနားလည်နေကြသည် ။ ခုတော့မူ ကျေးဇူးရှင် မြန်မာ့လွပ်လွပ်ရေး မီးရှူးတန်ဆောင် အာဇါနည်အရှင် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ၏ ခြေတော်ရင်းမှာ သူတို့တခုခုကို ရင်၌စူးရှစွာ ခံစားယင်း တညီတညွတ် သစ္စာဆိုနေကြပြီ ။ သို့ သော် သူတို့ ၏ မျက်နာပြင်များမှာ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော အသွင်မတွေ့။ လက်နက်ဆို၍ အပ်တိုတချောင်းမပါဘဲ နိုင်ငံရေးအခန်းအနား တခုကို ကျင်းပနေကြခြင်းဖြစ်သည် ။ ဒေါသအမျက် ထွက်စရာ မရှိကြ ။\nတဦးကို တဦး ထုတ်ဖေါ် မပြောဆိုကြသော်လည်း ခြေတော်ရင်းမှာ ဦးခိုက်နေကြသော အကြမ်းမဖက် ငြိမ်းချမ်းရေးလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာပါ့မည်ဟု သူတို့ ရင်ထဲမှာ မြည်တွန်နေကြသည် ။ သူတို့ ၏ ရင်ဘတ်ထဲက အသံများသည် ကမ္ဘာတခုလုံးကို ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထစရာဖြစ်ခဲ့ ပြီ ။\nဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သော သူအပေါင်းတို့ သည် ယနေ့ တွင်ကား တည်ငြိမ်သော မင်္ဂလာရှိသည့် ခန့် ငြားခြင်း နိမိတ်ပုံဖြင့် ကမ္ဘာကို စိန်ခေါ်ခဲ့ ချေပြီ ။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အမျိူးဘာသာ-သာသာနာကို ချစ်မြတ်နိူးစွာဖြင့် နယ်မြေကတုပ်ကို ခုခံကာကွယ်ဘို့အရိုးကို ခြံစည်းကာ၍ မည်သည့်လူစားမျိူးကိုမျှ မကြောက်မရွံ့တုန့် ပြန်ကြမည်ဟု သူတို့ ထုတ်ဖေါ်ပြသနေကြသည် ။\nမျက်ရည်ဝဲစွာဖြင့် အမိမြေကို ကာကွယ်ကြမည့် အာဇါနည်မျိူးဆက်သစ်တို့ နှင့် သက်ကြီးရွယ်အို မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သည်၎င်း- ရဟန်းင်္သဃာတော်မြတ်များသည်၎င်း နှလုံးသားထဲက စိမ့်ဆင်းလာသော အမျိူးချစ်စိတ်များကို ဆက်ထက်တိုးပွားနေကြသည်ဟု ကျွန်တော်သိနေသည် ။ ယင်းသို့ သိလေ ကျွန်တော့်ရင်ကား ခုန်၍နေဆဲသည်ချည်း ။\nအတိတ်ဆိုသော လွန်ခဲ့ သော -ရ၅-ခုနှစ်သည် သူတို့ အတွက် ပူပူနွေးနွေးလို ဖြစ်နေပြီ ။ ယနေ့ ဆိုသော ပစ္စုပန်သည် ချူ ပ်ငြိမ်းသွားသည့်တိုင် မနက်ဖန်ဆိုသော အနာဂါတ်၌ အမျိူးချစ်စိတ်တို့ သည် အာဇါနည်ခြေရင်းမှာ ၀ပ်စင်းဖူးမျှော်ချိန်တွင် ပေါက်ဖွားခဲ့ ကြပြီမို့( ကြောက်မွှေးပါရင် ဇါဂနာနဲ့နုတ်တော့ ) ဟု ဆိုသလို သေသေချာချာ နုတ်ရဲ မည့် လူစားများ ဖြစ်ကြပြီ ။ သူတို့ ၏ ဆန္ဒတွေကား ပြင်းပြင်းပြပြ မီးတောင်ကြီး ပေါက်ကွဲသလို ဖြစ်နေသည် ။ ဤသည်မှာ ကျွန်တော်၏ အမြင် ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် အရေးကြီးသည် ။\nဤယုံကြည်ချက်သည် အာဇါနည် ခြေတော်ရင်းမှာ အဓိကသစ္စာတိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်သည် အမျိူးဘာသာအတွက် အလွန်မီးမောင်းထိုးပြနေခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကား ထိမ်းသိမ်းကာကွယ် စောင့်ရှောက်နေခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကား ဗုဒ္ဒဘာသာကို ကာကွယ်ခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကား မြန်မာနိုင်ငံကို ကာကွယ် ခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကား ရခိုင်လူမျိူးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြစ်သည် ။\nဤယုံကြည်ချက်ကား အဓိဋ္ဌန်ဖြစ်သည် ။\nကမ္ဘာ တခုလုံးသည် မြန်မာနိုင်ငံအတွက်ရော ရခိုင်လူမျိူးတွေအတွက်ရော ယခုအချိန်မှာ ဗုဒ္ဒဘာသာနိုင်ငံမှ ကွယ်ပျောက်သွားမည့် အရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရန် သတိတရား ရှိနေကြချိန်ဖြစ်သည်ဟု ထင်သည် ။ ဤကဲ့ သို့ သာ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကျေးဇူးရှင် အာဇါနည် ဆရာတော် ဦးဥတ္တမ၏ ခြေတော်ရင်းထံပါးမှာ ၀ပ်စင်းနေကြသမျှ မည်သည့်နိုင်ငံကမျှ ခြိမ်းခြောက်၍ မရချေ ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူရဲကောင်းများစွာတို့ သည် ကျွန်တော်တို့ ၏ မျက်စေ့ရှေ့မှာပင် ပေါ်ထွန်းနေကြသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ နေကြရပေပြီ ။\n၄င်းသူရဲကောင်းများကား ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ၏ နှစ်ပါတ်လည် -ရ၅-ခုနှစ်မြောက် စိန်ရတုနေ့ ကို ကျင်းပကြရန် တက်ရောက်ကြသည့် သူများပင် ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော်ပြောရဲသည် ။ ဤသူရဲကောင်းများ ရှိနေသရွေ့မြန်မာနိုင်ငံသည် မည်သည့်အခါမျှ ကမ္ဘာ့မြေပုံပေါ်က ပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မည်မထင် ။\nသူရဲကောင်းများအား လေးစားဦးခိုက်ယင်း အာဇါနည်မျိူးသေရိုးမရှိဟု ပြောပြချင်ပါတော့သည် ။။။။။။။။။\n20:05 သတင်း No comments\nစစ်တွေမြို့ ရွှေစေတီကျောင်း တိုက်ဆရာတော်အရှင် ဦးအရိ ယာဝံသကလည်း ‘‘ဆရာတော် ဟာ မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအ တွက် နယ်ချဲ့ကို စတင်တော်လှန် ခဲ့သူပါ။ ပေးဆပ်ခဲ့သူပါ။ ဗိုလ် ချုပ်အောင်ဆန်းရဲ့ ဒိုင်ယာရီစာ အုပ်မှာတောင် ဆရာတော်ရဲ့ တော်လှန်ရေးကို အားကျလို့ သူ လည်း နယ်ချဲ့ကို တော်လှန်တယ် လို့ ရေးထားတယ်’’ ဟု မိန့်ကြား ခဲ့သည်။\nအခမ်းအနားသို့ ရခိုင်ပြည် နယ်အစိုးရအဖွဲ့ ၀န်ကြီးချုပ် ဦးမောင်မောင်အုန်း တက်ရောက် ကာ လွမ်းသူ့ပန်းခွေဆက်ကပ်ခဲ့ပြီး လူမှုအဖွဲ့အစည်းများ၊ ကျောင်းသားများ၊ ကုမ္ပဏီများ၊ ရပ်ကွက်အသင်းအဖွဲ့များ၊ နိုင်ငံရေးပါတီများ၊ ရဟန်းသံဃာတော်များ၊ အမျိုးသမီးကွန်ရက်များနှင့် မိသားစုဝင်များ တက်ရောက်ခဲ့ကြောင်းသိရသည်။\n‘‘လွန်ခဲ့တဲ့ လေးနှစ်လောက် က ပန်းခွေလာချတဲ့ ဂျီတီစီ ကျောင်းသားလေးတွေ ကျောင်း ထုတ်အဖမ်းခံခဲ့ရတာကို အမှတ်ရ ပါသေးတယ်။ ဒီနှစ်တွေမှ အပြည့် အ၀ လုပ်ခွင့်ရတာပါ’’ ဟု ရခိုင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ ကိုမျိုးမင်း ထွန်းက ပြောသည်။\n____ 7Days News\n(၇၅)နှစ်မြောက် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမနေ့ကို ရန်ကုန်မြို့တွင်ပြုလုပ်ခဲ့\n18:43 ဗီဒီယို, သတင်း No comments\n(၇၅)နှစ်မြောက် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမနေ့ကို ရန်ကုန်မြို့တွင်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လူဦးရေထောင်ချီတက်ရောက်၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ မြို့နယ်အချို့တွင်လည်း ပြုလုပ်ခဲ့\nဘူးသီးတောင်မြို့ မြို့လယ်ခန်းမ ၂၀၁၄ စက်တင်ဘာလ ကိုးရက် (၇၅) နှစ်မြောက် ဦးဥတ္တမ နိန့် အခမ်းအနားတွင် ကျော်ဇောဦး ပြောကြားသော မိန့်ခွန်း (၁)\n17:50 မိန့်ခွန်း, သတင်း No comments\nဒေကနိန့် ၂၀၁၄-ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ကိုးရက်နိန့် ဘူးသီးတောင်မြို့ မြို့လယ်ခန်းမမှာ ကျင်းပရေ ကျေးဇူးရှင် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ ပျံလွန်တော်မူလားခရေ (၇၅)နှစ်မြောက် အမှတ်တရနိန့်အထိမ်းအမှတ် ဆရာတော် ဦးဥတ္တမနိန့် အခမ်းအနားကို တက်ရောက်လာကတ်တေ ရဟန်းရှင်လူ ပြည်သူအပေါင်းရို့ကို ကျွန်တော် ကျော်ဇောဦးက “သာလီစွပါ” လို့ ရခိုင်ပိုင် နှုတ်ဆက်ပါရေ။\nဒေကနိန့် ဒေနိန်ရာ ဒေအခမ်းအနားကို ကျွန်တော်လာစွာက၊ ဒေအခမ်းအနားမှာ ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပီး ထားစွာက၊ ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ အကြောင်းကို ဋီကာချဲ့ပြီး ပြောပြဖို့မဟုတ်ပါ။ ဆရာတော်၏ ကျေးဇူးတရား တိကို အောက်မိန့်သတိရရေအနီနန့် ဆရာတော်၏ နိုင်ငံရေးဘ၀ထဲက သင်ခန်းစာတချို့ကို ထုတ်နှုတ်သုံးသပ်ဖို့ နန့် ရခိုင်လူမျိုးရို့၏ လက်ရှိပစ္စက္ခကနိန် နန့် အနာဂတ်ကို ဇာပိုင်လားကတ်ဖို့လဲ ဆိုစွာကို သုံးသပ်ကြည့်ဖို့ ပြောပြဆွေးနွေးဖို့အတွက် အခမ်းအနားစီစိုင်သူတိက ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပီးထားပါရေ။\n“ခင်ဗျားတို့ဆရာတော်ဘုရား လမ်းဘေးမှာ ဘယာကျော်လေးစားပြီး သေသွားရှာတယ်” ဆိုပြီးကေ ဆရာတော် ကို မီလိုက်တေ ခေတ်ပြိုင်နိုင်ငံရေးသမားတချို့က စိတ်မကောင်းခြင်းကြီးစွာနန့် ပြောကတ်ဆိုကတ်တေလို့ တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားနန့် ကျွန်တော်ကြားဖူးပါရေ။\nဒေနိန့်ဒေအချိန်မာ ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံ လို့ ကမ္ဘာမှာ ရပ်တည်နီရေနိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံ ပေါ်ထွန်းလာဖို့ အရေးမှာ ငါရို့အခွင့်အရေးတိက ဇာချင့်တိ၊ ငါရို့တိ ဇာပိုင်တိုက်ပွဲဝင်ရဖို့ ဆိုပြီးကေ မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးကို မျက်စိဖွင့်ပီးခရေ . . . မီးရှူးတန်ဆောင် ထွန်းညှိပြီး လမ်းပြခရေ . . . ဆရာတော် ဦးဥတ္တမစွာ ဘ၀နိဂုံးပိုင်းမှာ ဗမာနိုင်ငံရေးသမားတိ၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကိုခံရပြီးကေ လမ်းဘေးမှာ အရူးတစ်ပိုင်းဘ၀နန့် ပျံလွန်တော်မူ လားခရ ပါရေ။\nဆရာတော်ကို မြန်မာလွတ်လပ်ရေး၏ မီးရှူးတန်ဆောင်လို့တောင်မက၊ အာရှတိုက်၏ မီးရှူးတန်ဆောင် လို့တောင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ကတ်ပါရေ။ ဇာဖြစ်လို့လဲ။ ထိုအချိန်ထိုကာလက ဗြိတိသျှ အင်္ဂလိပ်တိက တစ်ဆက် တစ်စပ်တည်း အုပ်ချုပ်ထားရေ အိန္ဒိယပြည်၊ ဘင်္ဂလားပြည် နန့် မြန်မာပြည်ရို့ကို အင်္ဂလိပ်လက်အောက်က လွတ်မြောက်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရဖို့ဆိုပြီးကေ အလင်းပြဦးဆောင်ခရေ မီးရှူးတန်ဆောင်ပိုင် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်တေ အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ပါရေ။\nယဂေလေ့သော ယင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ မူလဘူတ မွေးဖွားရာ ဇာတိ ရခိုင်ပြည် နန့် ယင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ဇာတိ ဆွေမျိုးညာတကာတိဖြစ်ရေ ရခိုင်အမျိုးသားရို့၏ ထွက်ရပ်လမ်းကို သီးသီးသန့်သန့် ညွှန်ပြမပီးနိုင်ခစွာကို တွေ့ရပါရေ။ ရခိုင်အမျိုးသားရို့၏ ထွက်ရပ်လမ်းကို ဆရာတော်အနီနန့် သီးသီးသန့်သန့် ယင်းပိုင်မျိုး ညွှန်ပြမပီးနိုင်ခစွာရေ၊ ဥပမာပီးရဖို့ဆိုကေ ဖယောင်းတိုင်တိရေ တစ်ခန်းလုံးကို အလင်းပီးပင် ပီးသော်ပြားလည်း ယင်းဖယောင်းတိုင်၏ ခြီရင်းမှာ အလင်းမရရေ အမှောင်ကွက်ချေတစ်ကွက်ရှိနိန်ပိုင်ရှောင် ဖြစ်ပါလိမ့်မေ။\nရခိုင်နိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်အနိန်နန့် ဒေကနိန့် ကျွန်တော် ခံယူထားစွာက မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံးကို အလင်းပီးဖို့တာဝန်က ကျွန်တော့်ရို့တာဝန် မဟုတ်။ ဖယောင်းတိုင်ခြီရင်းမှာ ကွက်ကျန်နိန်ရေ အမှောင်ကွက် ချေကို အလင်းပီးဖို့တာဝန်ကရာ ကျွန်တော့်ရို့တာဝန်ဖြစ်တေလို့ ကျွန်တော်ခံယူပါရေ။\nအသျှင်ဘုရားရေ ၁၉၁၄ လောက်မှာ “ဂျပန်ပြည်” ဆိုရေ နာမေနန့် ဂျပန်နိုင်ငံအကြောင်းကို စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရီးသားထုတ်ဝေရာကနိန် စပြီးကေ ဗမာပြည်မှာ လူသိလာခရေလို့ ထင်ပါရေ။ ယင်းနောက် ၁၉၁၉ လောက် ကပင် စပြီးကေ မြန်မာပြည် အနှံ့အပြားမှာ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့တွန်းလှန်ရေးတရားတိကို ဟောကြားရင်း နာမေကြီးလာပါရေ။ ထိုခေတ်ထိုကာလက အင်္ဂလိပ်တိ အုပ်ချုပ်တေ အိန္ဒိယပြည်၏ အစိတ်အပိုင်းတိဖြစ်တေ မြန်မာပြည်၊ ဘင်္ဂလားပြည်၊ (လက်ရှိ) အိန္ဒိယနိုင်ငံရို့မှာ ဗြိတိသျှရို့လက်အောက်က လွတ်မြောက်အောင် မရရသည့်နည်းဖြင့် ကြိုးပမ်းသင့်ရေလို့ ဟောပြောနှိုးဆော်ရေအချိန်မှာ ဆရာတော်ကို ဗမာလူမျိုးတိက တစ်ခဲနက် အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ထောက်ခံခကတ်ပါရေ။\nယကေလေးသော့၊ တွဲရေးခွဲရေး ပြဿနာမှာ ဆရာတော်ရေ မြန်မာပြည်ကို အိန္ဒိယပြည်နန့် တွဲထားရေးဘက်က ထောက်ခံရပ်တည်ရေအချိန်က စပြီးကေ၊ ဆရာတော်ကို ဗမာနိုင်ငံရေးသမားတိ၏ ဗမာလူထု၏ ထောက်ခံမှုစွာ ပြုတ်ကျဆင်းလားခစွာဖြစ်ပါရေ။\nမှတ်တမ်းမှတ်ရာ အတိအကျ မဟိကေလေ့သော့၊ လက်ဆင့်ကမ်းပြောစကားတိအရ သိရစွာက၊ ဆရာတော်ကို ယင်းဗမာနိုင်ငံရေးသမားတိ၏ အဆက်အနွယ်တိက ခေါင်းကို ဒုတ်နန့်ရိုက်ပြီး သတ်တေအတွက်ကြောင့် ခေါင်း ဒဏ်ရာ ရပြီးကေ စိတ်မနှံ့ပိုင် ဖြစ်လားခရပါရေ။၊ အရူးတစ်ပိုင်းဘ၀နန့် လမ်းတကာလျှောက် ဘိုသီဘတ်သီ ညစ်တီးညစ်ပတ် သွားလာ လျှောက်လားနီခပြီးခါမှ၊ “ခင်ဗျားတို့ဆရာတော်ဘုရား လမ်းဘေးမှာ ဘယာကျော်လေး စားပြီး သေသွားရှာ တယ်” ဆိုရေအခြေအနေမျိုးမှာ ပျံလွန်တော်မူလားစွာဖြစ်ပါရေ။\nအသျှင်ဦးဥတ္တမစွာ ရခိုင်ပြည်ပိုင် ရခိုင်လူမျိုးပိုင် ဒေသအငယ်ချေ နန့် လူဦးရေနည်းပါးရေ လူမျိုးထဲက ပေါ်ထွန်းလာစွာ ဖြစ်ကေလေ့၊ အသျှင်ဦးဥတ္တမ၏ အရည်အချင်းစွာ ရခိုင်အဆင့်ခေါင်းဆောင် အဆင့်မျိုးမဟုတ်၊ မြန်မာနိုင်ငံအဆင့် ခေါင်းဆောင်မျိုးတောင်မက၊ အာရှအဆင့် ခေါင်းဆောင်မျိုးဖြစ်ပါရေ။ ဘာသာစကား ရှစ်မျိုးလောက်ကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်ပြောတတ်တေ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တေ။ ဂျပန်နိုင်ငံတက္ကသိုလ်တစ်ခု မှာ ပါဠိဘာသာ ပါမောက္ခ လုပ်ခရေပညာရှင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တေ။\nဗမာပြည်ထဲက လူထု ဟောပြောပွဲတစ်ခုမှာ ဆိုကေ၊ ဗမာပိုင်တစ်ခေါက်၊ ဟိန္ဒူစတန်နီဘာသာနန့် တစ်ခေါက် ကျွမ်းကျင်သွက်လက်စွာ ဟောပြောခရေလို့ မှတ်တမ်းတိမှာ တွိ့ရရေ။ အိန္ဒိယ၊ မြန်မာ၊ ဂျပန်၊ တရုတ် စရေ တိုင်းပြည်တိကို လှည့်လည် သွားလာပြီးကေ တစ်လှည့်စီ ကိုင်လှုပ်နီခရေ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပါရေ။\nအင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ C.I.D စုံထောက်ဌာနက ဆရာတော်အကြောင်းစုဆောင်းရီးသွင်းထားရေ ဖိုင်တွဲအမှတ် - ၃ A-1 OF 1927) ၏ အဆုံးပိုင်းမှတ်ချက်မှာ ဒေပိုင်ရီးသွင်းထားစွာကို တွိ့ရပါရေ။ ဆရာဦးအေးသိန်း ရီးရေ စာအုပ်တစ်အုပ်မှာတွိ့စွာပါ။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာက နိန် ဆရာဦးအေးသိန်း ဘာသာပြန်ထားစွာဖြစ်တေ လို့ ထင်ပါရေ။ ဖတ်ပြပါမေ။ “သူသည် ပြောမကုန်လောက်အောင် စိတ်ထား သန်မာခက်ထန်ပြီး အလွန်အကျွံ ခေါင်းမာသူတစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။ မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးရရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ဖြစ်နိုင်သည့်နည်းအားလုံးဖြင့် လုပ်မည့်သူဖြစ်ပါသည်။ နိုင်ငံရေးလူထုများအတွင်း အများကြိုက် ပျိုတိုင်းကြိုက်ဖြစ်နေခြင်း၊ သင်္ကန်းဝတ်လျက် ရှိနေခြင်း၊ အလွန်အစွန်းရောက်သော အယူများရှိနေခြင်း စသည်တို့ကြောင့် သူသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အန္တရာယ်အကြီးမားဆုံးသော နိုင်ငံရေး ဆူပူလှုံ့ဆော်သူ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်နေပါသည်” ဆိုပြီးကေ မှတ်တမ်းရီးသွင်းထားစွာကို တွိ့ရပါရေ။\nအင်္ဂလိပ်အစိုးရ၏ C.I.D စုံထောက်ဌာန မှတ်တမ်းမှာ “သူသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အန္တရာယ်အကြီးမားဆုံးသော နိုင်ငံရေး ဆူပူလှုံ့ဆော်သူ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်နေပါသည်” ဆိုပြီးကေ မှတ်တမ်းရီးသွင်းခြင်းခံရရေ လွတ်လပ်ရီး တိုက်ပွဲဝင် အစောဦးဆုံး တော်လှန်ခေါင်းဆောင်ဘ၀ကနိန်ပြီးကေ အေနိန့်အေအချိန်မှာ ဆရာတော်၏ ကျေးဇူးတရားအကြောင်းကို တစ်စက်ချေလေ့ လူမသိစီချင်ရေ အုပ်ချုပ်သူတိက သမိုင်းစာမျက်နှာတိကနိန် ဆရာတော်ကို ဖယ်ထုတ် ဖဲ့ထုတ်နိန်ကတ်တေအတွက်ကြောင့် ရန်ကုန်က ဦးဥတ္တမပန်းခြံလေးသော ကန်တော်မင်ပန်းခြံဖြစ်လားပြီးကေ အချေတိ၏ သမိုင်းဖတ်စာ စာအုပ်တိထဲကနိန်ပြီးကေလည်း ဆရာတော်ကို ဖယ်ထုတ်နိန်ကတ်စွာကို ခံနိန်ရပါရေ။\nအဂုကတော့ခါ ဆရာတော်၏ ဇာတိဆွေမျိုး ရခိုင်အမျိုးသားရို့တိကတော့ခါ၊ ဆရာတော်က စေတနာ ထားပြီးကေ လွတ်မြောက်စီချင်ခရေ မြန်မာပြည်က ဗမာလူမျိုးတိ၏ Burmanization နန့် ဆရာတော် အနိန်နန့် လွတ်မြောက်ရေး ရစီချင်ခရေ ဘင်္ဂလားပြည်ဘက်က ဘင်္ဂလီကုလားတိဘက်ကလာရေ Islamization ရို့ကြားမှာ ညှပ်ပိတ်မိပြီးကေ အခြေအနေဆိုးဆိုးဝါးဝါးကိုရောက်နိန်ပါရေ။\nပြီးခရေ သြဂုတ်လ(၁၃)ရက်နိန့် ၄၇-နှစ်မြောက် ရခိုင်ပြည်ဆန်ပြဿနာနိန့် အထိမ်းအမှတ် စစ်တွေမြို့က အခမ်းအနားတစ်ခုမှာ ကျွန်တော်ပြောခပါရေ။ ယလောက် ဆန်ရီစပါးပေါများလို့ ဓည၀တီလို့ ခေါ်တွင်ရေ ဒေသ မှာ စစ်တွေလွင်ပြင်မှာ အခြားတပါးက လာရောက်အုပ်စိုးခါမှ လူတိ ထမင်းငတ်ကတ်ရရေ။ ထမင်းငတ်လို့ ဆန်တောင်းရေလူတိကို သေနတ်နန့် ပစ်သတ်လို့ လွန်ခရေ (၄၇) နှစ်က ၁၉၆၇-ခုနှစ်မှာ လူနှစ်ရာကျော် လောက် စစ်တွေမြို့မှာ သီလားခရရေ။\nအေနီရာမှာ မေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြေကြည့်ဖို့လိုလာပါရေ။ ဇာပိုင် ဇာအခြေအနေမျိုးမှာ အုပ်ချုပ်သူတိရေ အုပ်ချုပ်ခံရရေလူတိ အငတ်ဘေးဆိုက်တေ အခြေအနေကို ရောက်စီတတ်လေ။ ဇာပိုင် ဇာအခြေအနေမျိုးမှာ အုပ်ချုပ်သူတိရေ အုပ်ချုပ်ခံရရေလူတိ ထမင်းငတ်လို့ စားစရာတောင်းကေ ပစ်သတ်တတ်ပါလေး။ အဖြေဟိ ပါရေ။ အဖြေကတော့ခါ အုပ်ချုပ်တေလူတိစွာ တိုင်းတပါးသားဖြစ်နိန်ပြီးကေ အုပ်ချုပ်ခံရရေလူတိကို ကျွန်လူမျိုး လို့ သဘောထားရေအခါ ယင်းပိုင် အငတ်ဘေးဆိုက်စွာ ပစ်သတ်ခံရစွာတိဖြစ်တတ်ကတ်ပါရေ။ ဥပမာအားဖြင့် အိုင်ယာလန်ပြည်ကို ဗြိတိသျှအင်္ဂလိပ်တိ အုပ်ချုပ်ထားခရေကာလမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးက အာလူးစိုက်ခင်းတိမှာ potato blight လို့ခေါ်ရေ မှိုရောဂါစွဲလို့ အာလူစိုက်ခင်းတိအားလုံးပျက်စီးလားလို့ အိုင်းရစ်လူမျိုးတိ ငတ်ပြတ် နိန်ချိန်မှာ ဗြိတိသျှ အုပ်ချုပ်သူတိက လူမျိုးတုံးလောက်အောင် နှိပ်ကွပ်စွာမျိုး။ ဥပမာနောက်တစ်ခုက ဘင်္ဂလားပြည်ကို အင်္ဂလိပ်တိ အုပ်ချုပ်နိန်စဉ်မှာ ဘင်္ဂလားအငတ်ဘေး (Bengal Famine) ဖြစ်ပြီးကေ လူ သိန်းချီလို့ သီကတ်ရစွာမျိုးဖြစ်ပါရေ။\nယလောက်ဆန်ရီစပါးပေါများရေ ရခိုင်ပြည်ကို ဓါးမိုးအုပ်ချုပ်ပြီးကေ ရခိုင်သားတိကို ငတ်အောင်လုပ်၊ ငတ်လို့ဆန်တောင်းကေ လူရာနန့်ချီအောင်ပစ်သတ်၊ ၁၉၆၇-ခုနှစ် ရခိုင်ပြည်မာ အုပ်ချုပ်သူတိက ယင်းပိုင်မျိုး လုပ်လိုက်စွာရေ အုပ်ချုပ်သူငါရို့ရေ တိုင်းတပါးသားအုပ်ချုပ်သူတိဖြစ်ပြီးကေ မင်းရို့တိစွာ အအုပ်ချုပ်ခံ ကျွန်လူမျိုး ဖြစ်တေလို့ ပြောလိုက်စွာပင်ဖြစ်တေ။ ကျွန်တော်ရို့က သတ်မှတ်စွာမဟုတ်။ သူရို့လုပ်ရပ်က သူရို့ ဇာတိကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်စွာ ဖြစ်တေ။\nအေး . . . ၊ ပြောလိုက်မေ။ ဒေကနိန့် ရခိုင်ပြည်ကို အုပ်ချုပ်နိန်ရေ အုပ်ချုပ်သူတိရေ စစ်မှန်သော ဖက်ဒရယ် ပြည်ထောင်စုစနစ် စစ်မှန်သော ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စု စိတ်ဓါတ်နန့် အုပ်ချုပ်စွာမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ မင်းရို့ကကျွန် ငရို့ကသခင် ဆိုရေ ပုံစံမျိုးနန့် အုပ်ချုပ်နိန်ရေ ဆိုကေတော့ခါ၊ ပြောလိုက်ရပါလိမ့်မေ။ သက္ကရာဇ် ၁၁၄၆-ခုနှစ် နတ်တော်လဆန်း ကိုးရက် စနီနိန့်က စတင်ပြီးကေ၊ တောင်ကုတ်နယ် တန်းလွဲချောင်းက ကျားရီဝတ် တောင်မင်းကျော်ထွီး စတင်ဆင်နွှဲခရေ တော်လှန်ရေးရေ မပြီးဆုံးသိလို့ ပြောရပါလိမ့်မေ။ ယပြီးကေ ကျွန်တော်ရို့၊ ကျွန်တော်အပါအ၀င် ရဲဘော်ရဲဘက်များအားလုံးရို့ရေ တောင်မင်းကျော်ထွီး၏ နေရာကို ဆက်ခံ တာဝန်ယူကတ်တေ တောင်မင်းကျော်ထွီး၏ အဆက်အနွယ်များအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ခံယူကတ်တေ လို့ ပြောရပါလိမ့်မေ။ နောက်ပြီးကေတစ်ခါ ရခိုင်ပြည်ကို အဆက်ဆက် အုပ်ချုပ်ခရေ အုပ်ချုပ်သူတိအဆက်ဆက်၊ စစ်တိုင်းမှူးအဆက်ဆက် ယခု လက်ရှိဝန်ကြီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မောင်မောင်အုန်းအထိ အုပ်ချုပ်သူ အဆက်ဆက် တိကိုလည်း ရခိုင်မြို့ဝန်နန္ဒပကျန်၏ အဆက်အနွယ်တိရာဖြစ်တေလို့ရာ ယူဆရပါလိမ့်မေ။ ဘိုးတော် ဗဒုံမင်း၏ တပ်တိ သိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်ပြီး နောက်ပိုင်း မြောက်ဦးကနိန် ရခိုင်တစ်ပြည်လုံးကို စတင်အုပ်ချုပ်တေ ရခိုင်မြို့ဝန် နန္ဒပကျန်၏ အဆက်အနွယ်တိဖြစ်တေ လို့ရာ ယူဆရပါလိမ့်မေ။\nနောက်တစ်ခု ဒေနိန့် ဒေနိန်ရာမှာ တစ်ခုတ်တရပြောချင်စွာ တစ်ခုက ဇာလေးဆိုကေ၊ ဘူးသီးတောင် ဒေသသူ ဒေသသားတိ ဘူးသီးတောင်နယ်ကို ဦးစီးဦးရွက်ပြုနိန်ရေလူတိအပါအ၀င် ရခိုင်လူမျိုး တစ်မျိုးလုံးကို ဦးဆောင်နိန် ကတ်ရရေလူတိ ခေါင်းထဲမှာ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်ထားသင့်ရေ အဖြစ်အပျက်က မီးဝသင်္ဘောမြုပ်တေ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပါရေ။\nမီးဝသင်္ဘောမြုပ်တေဖြစ်ရပ်ကို မမိန့်ရုံမျှမက၊ ယင်းဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်က အဖြစ်အပျက်တိကိုပါ ခြုံငုံ သုံးသပ် ပြီးကေ လက်ရှိပစ္စက္ခနန့် အနာဂတ်အတွက် အသုံးဝင်ရေ သင်ခန်းစာတိကို ဆွဲထုတ်လေ့လာ အသုံးချရဖို့ ဖြစ်ပါရေ။\nလွန်ခရေ (၇၂) နှစ်ကျော်ကာလ ၁၉၄၂-ခုနှစ် သြဂုတ်လ (၂၆) ရက်နိန့်မှာ ဘူးသီးတောင်မြို့ဆိပ်ကမ်းနန့် ကောင်းကောင်းမ၀ီးရေ ကုလားပန်းဇင်းချောင်းတစ်နေရာမှာ မီးဝသင်္ဘာမြုပ်ပြီးကေ ရခိုင်သူရခိုင်သား လေးရာ လောက် အသက်ဆုံးရှုံးခကတ်ရရေ။ ယင်းနိန့်ညဇာသား ဆယ်နာရီလောက်မှာ မြို့ကိုဝိုင်းတိုက်တေ ကုလားတိ လက်ချက်ကြောင့် သိခဂတ်ရရေ ရခိုင်သားတိ အရေအတွက်က ရီတွက်လို့မရနိုင်။\n၁၉၄၂-ခုနှစ်မှာ မြေပုံမြို့က စဖြစ်တေ ကုလား-ရခိုင် အရေးအခင်းစွာ ဘူးသီးတောင်နယ်ကို ကူးစက်လာပါရေ။ ဖုံညိုလိပ်ရွာက ရခိုင်တိအားလုံးလိုလို ကုလားတိဘားမှာ အသတ်ခံရပြီးကေ မဆိုစယောက်အရေအတွက်ရာ ထွက်ပြီးလို့ လွတ်မြောက် လားခရေ။\nအရေးပိုင်ဦးကျော်ခိုင်ကို ကုလားတိသတ်လို့သီလားပြီးရေ နောက်ပိုင်းမှာ ဘူးသီးတောင်မှာရှိရေ ကရင်တပ်စု၊ ဘားမားဗော်လံတီယာတပ်သားတိနန့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တိစွာ မြို့ထက်က ရခိုင်လူငယ်တိနန့် ပူးပေါင်းပြီးကေ မြို့စောင့်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ပြီးကေ၊ လေးဘက်လေးတန်က တိုက်ခိုက်နိန်ကတ်တေ ကုလားတိကို နိန့်ပါ ညဉ့်ပါ ခုခံကာကွယ်နိန်ခကတ်ပါရေ။\nရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ရခိုင်ပြည်တောင်ပိုင်းကနိန်တက်လာရေ ဘီအိုင်အေတပ်က ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်ရန်အောင် ဦးဆောင်ရေတပ်စွာ ဘူးသီးတောင်ကို တက်လာရေ။\nဗိုလ်ရန်အောင်တပ် ရောက်ရောက်ချင်းမှာ ဒေသငြိမ်ဝပ်ပိပြားရေးကို အကြောင်းပြပြီးကေ စစ်အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ရေ။ “လက်နက်ဆိုလို့ ဓါးတို တစ်ချောင်းတောင် ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းမရှိစေရ” ဆိုပြီးကေ အမိန့်ထုတ်ပြန်ရေ။ ယပြီးကေ ဘူးသီးတောင် မြို့ကို ကုလားရန်ကနိန် ခုခံကာကွယ်နိန်ကတ်တေ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတိနန့် ရခိုင်အရပ်သားတိဘားက လက်နက်တိအားလုံးကို သိမ်းယူရေ။ ယေအခါ ရခိုင်တိမှာ လက်နက်မဲ့ ဖြစ်လားခပါရေ။ ယဂေလေ့သော ကုလားတိလက်ထဲမာကျခါ ဂျပန်တိကို ခံတိုက်ဖို့အတွက်ဆိုပြီးကေ ဗြိတိသျှက ထုတ်ပီးထားခရေ လက်နက်တိ ရှိနိန်ပါရေ။\nယင်းပိုင်လက်နက်သိမ်းပြီးများမကြာခင်မှာ ဗိုလ်ရန်အောင်တပ်ရေ မပြောမဆို ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်နန့် မြို့လူထု ကို တစ်ခုလေ့ မပြောဘဲနန့် ဘူးသီးတောင်ကနိန် ဆုတ်ခွာပြီး အောက်ဖက်ကို စစ်တွေဖက်ကို ပြန်ဆင်းပါရေ။\nယင်းနိန့် ဘူးသီးတောင်ဆိပ်ကမ်းမှာ သင်္ဘောနှစ်စီးကပ်လို့ ဟိနိန်ပါရေ။ တစ်စီးနာမေက Progress ။ နောက် တစ်စီး နာမေက မီးဝ။ ယင်းနှစ်စီးမှာ အင်ဂျင်ပါရေ Progress သင်္ဘောထက်ကို ဘီအိုင်အေ တပ်သားတိ တက် ကတ်တေ။ နောက်ကလိုက်တက်ဖို့ကြိုးစားရေ အရပ်သားတိကို ဘီအိုင်အေတပ်သားတိက သေနတ်နန့် ပစ်တေ။ သီတော့မသီ၊ နည်းနည်းပါးပါး ဒဏ်ရာရစွာလောက်ရာရှိရေ။ အင်ဂျင်မပါရေ သင်္ဘော မီးဝသင်္ဘောကို ကြိုးနန့်ချိုင်ပြီးကေ ရှိ့က Progress သင်္ဘောက ကြိုးနန့် ဆွဲထားရေ။ ယင်းမီးဝသင်္ဘောထက်ကို အရပ်သားတိ အလုအယက်တက်ကတ်တေ။ သင်္ဘောဝမ်းခေါင်းမကျန် လူအပြည့်။ ကံဆိုးချင်စွာက ယင်းမီးဝသင်္ဘော ၀မ်းခေါင်းမှာ အပေါက်တိဟိနိန်လီရေ။ ယင်းအပေါက်တိက ရီဝင်လို့ သင်္ဘော စမြုပ်တေ ဆိုစွာနန့် ရှိ့က Progress က ကြိုးကိုဖြတ်ချပလိုက်တေ။\nလူလေးရာလောက်ရီမြုပ်လို့သီပါရေ။ ဆရာတော်ဦးပညာသီဟ အပါအ၀င် လူငါးဆယ်လောက်ကိုရာ အသက်ကယ်လို့ ရလိုက်တေ။ ယင်းနိန့်ညဇာသား ဆယ်နာရီမှာ လက်နက်ကိုင်ထားရေ ကုလားတိ ၀င်တိုက် တေ။ ရခိုင်သားတိ အတုံးအရုံးသီရေ။ ဘူးသီးတောင်-မောင်တောစွာ ကုလားလက်ထဲကို လုံးဝကျလားခရေ။\nဒေ မီးဝသင်္ဘောဖြစ်ရပ်မှာ ထုတ်နှုတ်ယူရဖို့ သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပြောပြချင်ပါရေ။ ယင်းသင်ခန်းစာကို ရခိုင် ဆိုရိုးစကားချေတစ်ခု နန့် ပြောပြချင်ပါရေ။ ကိုယ့်မှာမဟိကေ ပြည်မှာမဟိ လတ်။ ဖေ့သာကိစ္စကို ပြောကတ် တေအခါ ကိုယ့်မှာမဟိကေ ပြည်မှာမဟိ လို့ ဆိုတတ်ကတ်တေ။ ကိုယ့်မှာဟိမှ ပြည်မှာဟိရေလတ်။ ပြည်မှာဟိစွာကို အားမကိုးခင် ကိုယ့်မှာဟိအောင် အရင်ကြိုးစားဖို့လိုပါရေ။\nဒေဆိုရိုးစကား “ကိုယ်မှာမဟိကေ ပြည်မှာမဟိ” ဆိုစွာရေ ဖေ့သာကိစ္စတစ်ခုတည်းမှာရာမဟုတ်၊ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ လက်နက် ကိစ္စမှာလည်း အတူတူဗျာလ်ဖြစ်တေလို့ ကျွန်တော် ပြောချင်ပါရေ။\nနောက်ထပ်နှိုင်းယှဉ် သင်ခန်းစာယူစရာဖြစ်ရပ်တစ်ခုကတော့ခါ ၂၀၁၂ ဇွန်လအတွင်းမှာ ဘင်္ဂါလီတိက ဘူးသီးတောင်-မောင်တောမှာ တိုင်းရင်းသားမျိုးနွယ်စုတိကို လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ဖို့ကြံစည်မှုဖြစ်ပွားခရာမှာ၊ မောင်တောမြို့နယ်မှာကျခါ ရခိုင်တိုင်းရင်းသား မဟုတ်တေ နစက ကွပ်ကဲရေးမှူးတိ၏အားနည်းချက်ကြောင့် ထိထိရောက်ရောက် လျင်လျင်မြန်မြန် တုံ့ပြန်မှုမလုပ်နိုင်ခရေအတွက်ကြောင့်၊ တိုင်းရင်းသားအချို့ အသက် ဆုံးရှုံး ခကတ်ရရေ။ ယကေလေ့သော ယင်းအချိန်က ဘူးသီးတောင်မှာ ရခိုင်တိုင်းရင်းသား ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တိက ထိထိရောက်ရောက်ကြိုတင်ပြင်ဆင် တားဆီးနိုင်ခလို့ ဘင်္ဂလီတိဆူပူသောင်းကျန်းပြီးကေ တိုင်းရင်းသားတိကို အသက်အန္တရာယ်ရန်ရှာစွာ မဖြစ်ရအောင် ကြိုတင်တားဆီးနိုင်ခရေ။\nယင်းအတွက်နန့် နောက်နောင်မှာလည်း ၁၉၄၂ မီးဝသင်္ဘောဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပြီးကေ ရခိုင်သားတိ ဇာဖြစ်လို့ အသက် ဆုံးရှုံးခရလေဆိုစွာ နန့် နောင်နှစ်ပေါင်း ၇၀အကြာ ၂၀၁၂ ဘူးသီးတောင်မှာ ရခိုင့်အသက်တိကို ကုလား သတ်ဖို့ ဒဏ်ကနိန်ဇာပိုင် ကာကွယ်နိုင်ခလေးဆိုစွာ ဒေဖြစ်ရပ်နှစ်ခုထဲက သင်ခန်းစာတိကို သုံးသပ်ရယူပြီးကေ မိမိရို့ရခိုင်လူ့အသိုက်အ၀န်းရေ စဉ်ဆက်မပြတ် တည်တံ့နိုင်အောင် ကြိုးပမ်းကြံစည်ကတ်ဖို့စွာကို ဘူးသီးတောင်သူ ဘူးသီးတောင်သားများအား ကျွန်တော် တိုက်တွန်းလိုပါရေ။\nဘူးသီးတောင်-မောင်တောဒေသက ရခိုင်အပါအ၀င် တိုင်းရင်းသားမျိုးနွယ်စု အားလုံးရို့၏ အသက်ရှင် ရပ်တည် ရေး၊ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ် တည်မြဲရေးဆိုစွာရေ အမှားအယွင်းအဖြစ် လုံးဝမခံနိုင်ရေ အနီအထားမှာ ဟိပါ ရေ။\nဒေပိုင်အနီအထားမှာဟိရေ လူ့အသိုက်အ၀န်းကို ဦးဆောင်ဖို့ဆိုစွာ ရွီးကောက်ပွဲတစ်ပွဲကိုနိုင်ရုံသက်သက် ရည်မှန်းသော ယင်းရွီးကောက်ပွဲမှာနိုင်ပြီးကေ ဆောက်လုပ်ရေးကန်ထရိုက်တိလုပ်ပြီးကေ ချမ်းသာရုံ သက်သက်ကို ရည်မှန်းသော နိုင်ငံရေသမားတိ လက်ထဲကို ၀ကွက်အပ်ပလိုက်ဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါ။\nထိုနည်းတူစွာ ရခိုင်လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး၏ ကံကြမ္မာစွာလည်း ဘူးသီးတောင်မောင်တောက ရခိုင်သားတိ ရပ်တည်နိန်ရရေ အနိန်အထားပိုင်ရှောင် လုံးဝ အမှားအယွင်းမခံနိုင်ရေအနီအထားဖြစ်ပါရေ။ တစ်ပွဲတိုး နိုင်ငံရေးသမားတိ လက်ထဲကို ၀ကွက်အပ်လို့ လုံးဝမရရေ အနီအထားဖြစ်ပါရေ။\nဆိုရိုးစကားတစ်ခွန်းဟိပါရေ။ “ငှက်တို့သည် ပျံရင်း သေ၏။ လူတို့သည် ကြံရင်းသေ၏” လို့ဆိုပါရေ။ လူရို့၏ လူ့ဘောင်လောကမှာ အကြံကြီးကြီးကြံပြီး ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ရေလူတိက လောကကို စိုးမိုးထားစွာ ဖြစ်ပါရေ။ လူသတ္တ၀ါရေ ဆင်ထက် အကြံကြီးဥာဏ်ကြီးရေအတွက်ကြောင့် ဆင်ထက်ကတက်စီးပြီးကေ ဆင်ကို ခိုင်းနိုင်စွာဖြိုက်တေ။ အမေရိကန်စွာ ကမ္ဘာမှာ အကြံဥာဏ်အကြီးဆုံးဖြစ်လို့ ကမ္ဘာဇာတ်ခုံမှာ အေနိန့် ထက်ထိ အင်အားအကြီးဆုံး ဇာတ်ကောင်အနိန်နန့် ရပ်တည်နိုင်စွာဖြစ်ပါရေ။\nလူ့ဘုံခန်းဝါမှာ အကြံအစည်အမျိုးမျိုး ဥာဏ်အမျိုးမျိုးဟိကတ်တေအနက် အသက်ရှင်ရပ်တည်မှုအတွက် တိုးတက်ကြီးပွားမှုအတွက် အရေးအကြီးဆုံးဥာဏ်ကတော့ခါ မဟာဗျုဟာမြောက်ကြိုတင်မြော်မြင် လှမ်း ကြည့်ပြီးကေ ပြင်ဆင်လုပ်ကိုင်နိုင်ရေ ဥာဏ်ဖြစ်ပါရေ။ strategic-minded လို့ အင်္ဂလိပ်ပိုင် ပြောကေ ရဖို့ လား မပြောတတ်ဗျာလ်။\nယင်းအချက် အရေးကြီးရေဆိုစွာကို ကမ္ဘာကျော်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က ပြောဖူးပါရေ။ “ရိုးရိုးနိုင်ငံရေးသမား (politician) ဆိုစွာ လာဖို့ ရွီးကောက်ပွဲ လောက်ကိုလှမ်းမျှော်ကြည့်ရေ။ နိုင်ငံပြုသုခမိန် (statesman) ဆိုစွာ နောက်လာဖို့ မျိုးဆက်တစ်ဆက်အထိ လှမ်းမျှော်လို့ ကြည့်ရေ” လို့ဆိုပါရေ။\nအနာဂတ်ကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လို့မြင်နိုင်ဖို့အတွက်က ဒိဗ္ဗစက္ကုဥာဏ်မလိုပါ၊ နတ်မျက်စိ မလိုပါ။ မိမိရို့လူမျိုး၏ အ၀ီးအတိတ် နန့် အနီးကပ်အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခစွာတိကို ကုံကုံလုံလုံ ထဲထဲဝင်ဝင် သိရှိနားလည်ပြီးကေ၊ လက်ရှိမှာ ရှိနိန်ရေ မြေပြင်အခင်းအကျင်း လက်တွိ့အချက်အလက်တိနန့် သုံးသပ်ကြည့်ပြီးကေ အနာဂတ်ကို လှမ်းမြော်မြင်နိုင်ခရေ ခေါင်းဆောင်မှုတိကို သမိုင်းမှာကြည့်ကေ တွိ့နိုင်ပါရေ။\nဥပမာ - ရဲဘော်သုံးကျိပ်ပေါ်လာရေ ကိစ္စ၊ ဥပမာ - အစ္စရေးက ဘင်ဂူရီယန် ဂျူးတိ အသတ်ခံရဖို့စွာကို ကြိုသိနီရေ ကိစ္စရို့ကို နမူနာအဖြစ်ကြည့်နိုင်ပါရေ။\nကမ္ဘာမှာ ပထမကမ္ဘာစစ်ဖြစ်ပြီးကေ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ဘက်ကို ဦးတည်လားနိန်ရေအချိန် ၁၉၃၀ ကျော်နှောင်းပိုင်း ၁၉၄၀ လောက်မှာ မြန်မာနိုင်ငံထဲမှာ ဗမာလူမျိူးလက်နက်ကိုင်တပ်လို့ လုံးဝမရှိသိ။ အင်္ဂလိပ်တိကို သစ္စာဟိရေ တောင်ပေါ် တိုင်းရင်းသားတိကိုရာ အင်္ဂလိပ်တိက လက်နက်တပ်ဆင်ပီးထားရေ။ ကချင်လက်နက်ကိုင် တပ်ရင်းတိ ဟိရေ။ ကရင်လက်နက်ကိုင်တပ်ရင်းတိ ဟိရေ။ ဗမာတိလက်ထဲမှာ လက်နက်လုံးဝမရှိ။ ဆိုရေအခါ . . . ယင်းအချိန် ယင်းကာလက ဗမာလူမျိုးကို ဦးဆောင်နိန်ရေမျိုးဆက် သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်းရို့ ဒီးဒုတ်ဦးဘချို သခင်မြရို့ အစရှိရေ သခင်အောင်ဆန်းရှိက မျိုးဆက်က အနာဂတ်ကို လှမ်းမျှော်ကြည့်ရေအခါ၊ ကမ္ဘာမှာ ဖြစ်ပေါ်နိန်ရေ အနေအထားအခင်းအကျင်းအရ လာဖို့ လေးငါးနှစ်ကာလမှာ အပြောင်းအလဲအကြီးကြီး ဖြစ်လာဖို့စွာကို လှမ်းမြင်ရေ။ ယင်းပိုင်အပြောင်းအလဲအကြီးကြီးဖြစ်လာရေအခါ ဗမာတိ လက်ထဲမှာ လက်နက်ရှိနိန်ဖို့လိုရေ။ ယင်းပိုင်မြော်မြင်တွက်ဆချက်နန့် သခင်အောင်ဆန်းရို့ပိုင် လူငယ်တိပါဝင်ရေ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကို စစ်ပညာသင်ဖို့စေလွှတ်ပြီးကေ ဘီအိုင်အေတပ်ကို ထူထောင်စွာဖြစ်ပါရေ။ ဘီအိုင်အေတပ်စွာ ဗမာတပ်ဖြစ်ပါရေ။\nတိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံပါဝင်သော ပြည်ထောင်စုတပ်မတော် အနိန်နန့် ထူထောင်ခစွာ မဟုတ်။ ဗမာလူမျိုးတပ်မတော် အနိန်နန့် ထူထောင်ခစွာဖြစ်ပါရေ။ ဘီအိုင်အေ၏ အမြူတေဖြစ်သော ရဲဘော်သုံးကျိပ်ကိုကြည့်လိုက် . . . ။ အားလုံးဗမာတိ ဂျေးယာ။ ယင်းပိုင် ဗမာလူမျိုး အခြေခံရေ တပ်မတော်ကို ထူထောင်ပြီးကေ နိုင်ငံရေးအရ ဗမာဦးစီးသော လွတ်မြောက်တေ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်အောင် ထူထောင်ဖို့လမ်းကို ခင်းနိုင်ခကတ်တေ။ ယင်းအတွက်နန့်ပင် အဂု ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲ တိမှာ ပြောကတ်စွာကိုကြားရရေ၊ လက်ရှိတပ်မတော်ကို ပြည်ထောင်စုတပ်မတော် ဖြစ်အောင် အသွင်ပြောင်းဖို့ လိုရေ လို့ ပြောကတ် ဆိုကတ်စွာတိကို ကြားရစွာဖြစ်ပါရေ။\n08:43 ဗီဒီယို, သတင်း No comments\nမနက်ဖြန် စက်တင်ဘာလ ၉ ရက်နေ့ဟာ မြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးအတွက် ဦးဆောင်ကြိုးပမ်းခဲ့သူ ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ ပျံလွန်တော်မူတဲ့ ၇၅ နှစ်မြောက်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာတော် ဦးဥတ္တမရဲ့ နိုင်ငံရေး ကြိုးပမ်းမှုတချို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရခိုင်တိုင်းရင်းသားတွေရဲ့အမြင်ကို RFA သတင်းထောက် ကိုကျော်သူက စုစည်းတင်ပြထားပါတယ်။\n08:28 ဗီဒီယို, မှတ်တမ်း, သတင်း No comments\nမြန်မာ့လွတ်လပ်ရေးအတွက် ဦးဆောင်ကြိုးပမ်းခဲ့သူ ဆရာတော်ဦးဥတ္တမ ပျံလွန်တော်မူတဲ့ ၇၅ နှစ်မြောက်နေ့ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဒီကနေ့ ရန်ကုန်မြို့မှာ အောက်မေ့ဘွယ်အခမ်းအနား ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ RFA အဖွဲ့သား ကိုခင်မောင်စိုးမင်းက တင်ပြထားပါတယ်။\nဦးဥတ္တမအကြောင်းကို ကျောင်းသင်ရိုးမှာ ထည့်ဖို့ တောင်းဆုို\n07:01 ဗီဒီယို, မှတ်တမ်း, သတင်း No comments\nဆရာတော်ဦးဥတ္တမ ပျံလွန်တော်မူခြင်း ၇၅နှစ်ပြည့်စိန်ရတု အခမ်းအနားကို ရန်ကုန်မြို့ MCC ခန်းမှာ စက်တင်ဘာ ၉ ရက်နေ့က ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီသတင်းကို ဒေါ်လှလှဝင်းပေးပို့ထားပါတယ်။ DVB TV - 09.09.2014\n06:19 ထုတ်ပြန်ချက်, သဝဏ်လွှာ No comments\nရက်စွဲ။ ။၂၀၁၄ ခုနှစ်၊စက်တင်ဘာလ(၉)ရက်\n(၉-၉-၂၀၁၄)ရက်အင်္ဂါနေ့တွင်ကျရောက်သော(၇၅)ကြိမ် မြောက်ဆရာတော်ဥူးဥတ္တမနေ့ကို ကျွန်ုပ်တို့ရခိုင်အမျိုးသား ကွန်ရက်(ANN)မှတိုင်းရင်းသားပြည်သူတစ်ရပ်လုံးနှင့်အတူ\nသို့ဖြစ်၍(၇၅)ကြိမ်မြောက်ဆရာတော်ဥူးဥတ္တမနေ့မှသည် ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့်တိုင်းပြည်၏ အဓိက လိုအပ်ချက်ဖြစ်သောအမျိုးသားပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးနှင့်ကိုယ့်ကြမ္မာကိုယ်ဖန်တီး\nခွင့်အတွက်တိုင်းရင်းသားပြည်သူတစ်ရပ်လုံးနှင့်အတူပူးပေါင်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်သွားကြပါစို့ဟု တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ယင်းဤ သဝဏ်လွှာကိုပေးပို့လိုက်သည်။ ။\n06:16 ကဗျာ (ရခိုင်) No comments\nတဖဲ့ချင်း ပဲ့ကျနီရေ အသားစိုင်တိနန့်\nဆုတောင်းလိုက်ပါယင့် အသျှင် ။\nဆရာတော်အသျှင်ဥတ္တမ- ပျံလွန် ( ၇၅ )နှစ်ဧ့ အောက်မိဂုဏ်ပြုဖွယ် ကဗျာချေ နန့် ဆရာတော်အတွက် ဂုဏ်ပြု ဆုတောင်းပီးပါရေ အသျှင်\n05:34 သတင်း No comments\n04:24 ကဗျာ(မြန်မာ) No comments\n"ပေါ်ထွန်းအောင်" တည်း ။ ။\nဘွဲ့မည်နာမ သျှင်ဥတ္တမ ။ ။\nဇွဲနှင့်လမ်းပြ ဦးဥတ္တမ ။ ။\n" မေပိုးဏီဏီ "\n* ( ၉. ၃. ၂၀၁၄) အသျှင်ဦးဥတ္တမနေ့ အမှတ်တရ ကဗျာပန်းဖူးဖြင့် မေကိုယ်တိုင် ရေးသားပူဇော်ပါ၏\n03:55 ကဗျာ(မြန်မာ) No comments\nစက်တင်ဘာ ၉့ \n၁၉၃၉ စက်တင်ဘာ ၉\nဒီနေ့မှာ ၇၅ နှစ်မြောက် ။\nစက်တင်ဘာ ၉့\nရဲလျှင်ကြံ ကြောက်လျှင်ပြန် တဲ့\nကရက်တောက် Get out လို့\nဘာသာအစုံ ၉ မျိုးထိတတ်ပြီး\nနှလုံးသွင်းပြီး စံ ထားတတ်ရင်\nကဲ ဆရာတော်စကါး အားလုံးနားထောင်\nအမျိုးသီလ ၂ ဌာနကို\nစက်တင်ဘာ ၉ ဆရာသျှင်ဦးဥတ္တမနေ့အား ဤကဗျာဖြင့် ကျွနုပ်ပူဇော် ဂုဏ်ပြုပါ၏\nမြောက်ဦးမြို့တွင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများအား ဦးဥတ္တမနေ့ အထိမ်းအမှတ် ရခိုင်ဝေါဟာရနှင့် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ စာမေးပွဲစစ်ဆေး\n22:04 သတင်း No comments\nရခိုင်ပြည်နယ် မြောက်ဦးမြို့တွင် ဆရာတော်ဦးဥတ္တမနေ့ (၇၅) နှစ်မြောက် စိန်ရတု အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ရခိုင်သမိုင်းကြောင်း ဆိုင်ရာ စာမေးပွဲနှင့် ရခိုင်ဝေါဟာရ စာမေးပွဲကို စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့မှ ၈ ရက်နေ့အထိ စတင်စစ်ဆေး လျှက်ရှိကြောင်း သိရသည်။\nအဆိုပါ စာမေးပွဲကို ရခိုင်လူမှုကွန်ရက် (မြောက်ဦး) မှ ပြုလုပ်ကျင်းပခြင်းဖြစ်ကာ ရခိုင်ပြည်တွင်စတင်ပြုလုပ်သည့် စာမေးပွဲ လည်းဖြစ်ကာ ယင်းစားမေးပွဲအား ယခုကဲ့သို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ ကလေးသူငယ်များ၊ ကျောင်းသူ/သားများအား ဗဟုသုတ ရရှိစေရန်နှင့် ရခိုင်သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာများကို စိတ်ပါဝင်စားလာစေရန် ရည်ရွယ်ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၈ ရက်နေ့ တွင် ဝေါဟာရ စာမေးပွဲကို ဆက်တိုက် စစ်ဆေးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရသည်။\n“အထွေထွေ ဗဟုသုတ စာမေးပွဲကို စစ်ရခြင်းကတော့ သမိုင်းဆိုတာဟာ ကလေးတွေနဲ့ လက်လှမ်းဝေးတဲ့ ဘာသာရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ စာကြီးပေကြီး ဖြစ်နေတာက တစ်ကြောင်း၊ ကလေးတွေကလည်း မအားလပ်တာက တစ်ကြောင်း၊ ကလေးတွေ သင်ကြားနေရတဲ့ ပြဌာန်းစာအုပ်တွေမှာ ရခိုင်သမိုင်းနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး မပါတာ တစ်ကြောင်း ဒီအကြောင်းအရာ သုံးခုကြောင့် ကလေးတွေနဲ့ ရခိုင်သမိုင်းနဲ့ တော်တော်လေးကို အလှမ်းဝေးနေပါတယ်။ ရခိုင်သမိုင်းမှာရှိတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ၊ ဘုရင်တွေကိုတောင် မသိဖြစ်နေကြတယ်။ ဒါကိုကလေးတွေ တစွန်းတစ သိရှိသွားရအောင် ရည်ရွယ်ပြီးပြုလုပ်တာပါ။ လူကြီးတွေ အနေနဲ့လည်း ဒါတွေကိုသိပြီး ပြောပြနိုင်အောင်အတွက် အခုလိုမျိုး ပြုလုပ်ရတာဖြစ်ပါတယ်”ဟု ဦးမောင်ကျော်ဇော ကပြောသည်။\nဝေါဟာရစာမေးပွဲကို စစ်ဆေးရဖြင်းမှာလည်း ရခိုင်တိုင်းရင်းသားများသည် ယနေ့အချိန်တွင် ပြောင်းလဲမှုများ နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည့်အတွက် ယဉ်ကျေးမှု အသစ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုများကို ခံစားလာရကာ မိမိတို့၏ ဘာသာ၊ အပြောအဆို၊ ဝေါဟာရများကို မသိသလောက် ဖြစ်လာနေသည့်အတွက် ဘာသာစကားများအား မပျောက်ပျက်အောင် ထိန်းသိမ်းသည့် သဘောဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရသည်။\n“ရခိုင်မှာ ဘာသာစကား သတ်သတ် မှတ်မှတ်ရှိတာကို အားလုံးသိကြပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘာသာစကားဟာ မြန်မာ ဘာသာစကားနန့် အနီးစပ်ဆုံး တူနေတဲ့အတွက် ရေဒီယို၊ ဒီဗီ၊ ဗီဒီယို စတဲ့မီဒီယာ အမျိုးမျိုးက လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရတဲ့ အတွက် ကျွန်တော်တို့ ရခိုင်လူငယ်တွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဝေါဟာတွေကို တဖြေးဖြေးမေ့ပျောက်ပြီး မြန်မာဝေါဟာတွေပဲ သုံးလာတဲ့အဆင့်ကို ရောက်လာနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဝေါဟာရတွေ မပျောက်သွားရအောင်။ ကလေးတွေ အနေနဲ့လည်း မျိုးချစ်စိတ်ဓါတ်ကို နည်းနည်းလောက် သဘောပေါက်လာဖို့အတွက် ဒီဝေါဟာရစာမေးပွဲကို လုပ်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။”ဟု ၄င်းက ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။\n___ Development News Journal\nဦးဥတ္တမနေ့ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားကို ကျောက်ဖြူမြို့ သာသနာ့ ဗိမ္မာန်တွင် နံနက် ၇ နာရီမှ စတင်ကျင်းပ\n21:05 သတင်း No comments\nယနေ့ ကျောက်ဖြူမြို့တွင် ဦးဥတ္တမနေ့ အထိမ်းအမှတ် အခမ်းအနားကို ကျောက်ဖြူမြို့ သာသနာ့ ဗိမ္မာန်တွင် နံနက် ၇ နာရီမှ စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။\nအဆိုပါ အခမ်းအနားသို့ ကျောက်ဖြူမြိုနယ်မှ သံဃာတော်များ ၊ လူမှုရေးအသင်းအဖွဲ့များ ၊ နိုင်ငံရေးပါတီများ ၊ ကျောက်ဖြူပညာရေးကောလိပ်မှ သင်တန်းသား သင်တန်းသူများ နှင့် အခြား စိတ်ပါဝင်စားသူများ တက်ရောက်ခဲ့ကြရာ ခန်းမတွင် လူမဆန့်တော့သည်အထိ တက်ရောက်သူများပြားခဲ့သည်။\nအဆိုပါအခမ်းအနားတွင် ဦးဥတ္တမအကြောင်းကို ဟောပြောမည် ဖြစ်ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့က ကျင်းပခဲ့သော ဦးဥတ္တမနေ့ အထိမ်းအမှတ် စာစီစာကုံးပြိုင်ပွဲနှင့် ဥာဏ်စမ်းပဟေဠိ ပြိုင်ပွဲတွင် ဆုရရှိသူများကို ဆုများ ချီးမြှင့်ခဲ့ကြသည်။\nအဆိုပါ အခမ်းအနားတွင် ယခင် ဦးဥတ္တမပန်းခြံ ဟူ ၍ အမည်ရှိသော ယခု နဒီသောင်ယံပန်းခြံကို ဦးဥတ္တမပန်းခြံဟူ၍ ပြန်လည် အမည်ပေးရန် တောင်းဆိုရေးအတွက် လက်မှတ်များလည်း တပါတည်း ကောက်ခံခဲ့ကြရာ တက်ရောက်လာသော ကြံခိုင်ရေးပါတီဝင်အချို့သည် ပါဝင်လက်မှတ် မထိုးခဲ့ကြချေ။\nအဆိုပါ အခမ်းအနားသို့ အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းမှ အရာရှိတစ်ဦးနှင့် ရဲဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးတို့ တက်ရောက်ရန်ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း အချိန်နောက်ကျပြီးမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့် အတွက် နေရာလွတ်မရှိတော့သဖြင့် လှည့်ပြန်သွားကြရကြောင်းသိရသည်။\nအဆိုပါ အခမ်းအနားကို နံနက် ၇ နာရီမှ နေ့လည် ၁၁ နာရီအထိ ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး နေ့လည် ၁ နာရီမှစတင်၍ ရခိုင်ရိုးရာကျင်ပွဲလည်းရှိကြောင်း သိရသည်။\n____ ကျောက်ဖြူမြို့မှ သတင်းအတိုအစလေးများ


စက်သုံးဆီဈေးနှုန်း အတက်၊ အကျ ထိန်းညှိနိုင်ရန် လွတ်လပ်သော စက်သုံးဆီဈေးနှုန်း ကြီးကြပ်ရေးကေ - Yangon Media Group\nစက်သုံးဆီဈေးနှုန်းအတက်၊ အကျကို ထိန်းညှိနိုင်ရန်အတွက် လွတ်လပ် သော စက်သုံးဆီဈေးနှုန်းကြီးကြပ် ရေးကော်မတီ၊ ကော်မရှင်တို့ဖွဲ့စည်း ရမည်ဖြစ်ကြောင်း လျှပ်စစ်နှင့်စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးရုံး လက် ထောက်အတွင်းဝန် ဦးမင်းမင်းဦးက ပြောသည်။ဇန်နဝါရီ ၁၇ ရက်က နေ ပြည်တော် လျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင် ဝန်ကြီးဌာနတွင်ကျင်းပသည့် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ၌ ယင်းကဲ့သို့ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။\nလျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးရုံး လက်ထောက်အတွင်းဝန် ဦးမင်းမင်းဦးက ”အခု ပြည်နယ်နဲ့ တိုင်းဒေသကြီးအသီးသီးမှာ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ရေနံနဲ့ ရေနံထွက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်း များ ထိန်းသိမ်းကြီးကြပ်ရေးကော် မတီတွေရှိတယ်။ အရင်တုန်းက ရေ နံနဲ့ ရေနံထွက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာ ဥပ ဒေက ပြဋ္ဌာန်းခြင်းမရှိသေးဘူး။ ပြဋ္ဌာန်းခြင်းမရှိသေးတဲ့အတွက် ဒီ ကော်မတီတွေက လုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ မ ရှိသေးဘူး။ အခု ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းပြီး ဖြစ်တဲ့အတွက် ဥပဒေအတိုင်းပဲ တကယ်ထိထိရောက် အရေးယူ တော့မယ်။ ဒီကော်မတီအောက် မှာရှိတဲ့ ပြည်နယ်နဲ့ တိုင်းဒေသ ကြီးမှာရှိတဲ့ ရေနံနဲ့ ရေနံထွက် ပစ္စည်းဆိုင်ရာ ဥပဒေမှာပါတဲ့ ဥပ ဒေအရပါတဲ့ ကော်မတီတွေက လိုက်လံစစ်ဆေးတော့မယ်ဆိုတာကို ပြည်သူတွေကို အသိပေးချင်တာ အဓိက။\nအရင်က ဒီကော်မတီ တွေက အလုပ်မလုပ်ဘူးလားဆိုတော့ ဥပဒေဖွဲ့ပြီးမှ ဒီကော်မတီတွေက ဖွဲ့လို့ရတာ၊ အရင်တုန်းက အုပ်ချုပ် မှုနည်းလမ်းအရပဲ အရေးယူရ တာ။ ဥပဒေရှိလာရင်တော့ ဒီဥပ ဒေအတိုင်းပဲ ခြောက်လအပိတ်ခံ ရမယ်။ တစ်နှစ်ပိတ်ခံရမယ်။ ထောင် ဒဏ်ငွေဒဏ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ဟာကို တော့ ဥပဒေအတိုင်းပဲ အရေးယူ သွားရတော့မယ်။ စက်သုံးဆီဈေး နှုန်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အစိုးရက မထိန်းချုပ်ဘူးလားဆိုတာက စက် သုံးဆီဈေးနှုန်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ စီးပွားရေးဈေးကွက်စနစ် အရ ယှဉ်ပြိုင်ရောင်းချတဲ့စနစ်ကို သွားခဲ့တာဖြစ်တယ်။ ဒီစက်သုံးဆီ ဈေးနှုန်းကိုထိန်းညှိဖို့ဆိုရင် လွတ် လပ်တဲ့ ဈေးနှုန်းကြီးကြပ်တဲ့ကော် မတီ ကော်မရှင်တို့ ဖွဲ့စည်းရမှာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီဈေးနှုန်း ကြီးကြပ် ရေးကော်မရှင်တို့ဆိုတာ ကျွမ်းကျင်တဲ့လူတွေလည်းပါတယ်။ ဥပဒေ ပညာရှင်တွေလည်းပါတယ်။\nအဲဒီ လိုကြီးကြပ်တဲ့ ကော်မရှင်တွေ ဖွဲ့ ထားပြီးမှ အဲဒီလိုကြီးကြပ်တဲ့ကော် မရှင်တွေက နိုင်ငံတကာက ဈေး နှုန်းတွေကိုလေ့လာမယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ လက်ရှိစက် သုံးဆီအသုံးကိုကြည့်မယ်။ ဒါတွေ ကို ဖွဲ့စည်းပြီးတော့မှ စက်သုံးဆီ ဈေးနှုန်းကို ဘယ်လောက်မှာ သတ် မှတ်သင့်တယ်ဆိုတဲ့ဟာတွေကို ထုတ် ပြန်မှရမှာ၊ ဥပဒေတွေကိုပြဋ္ဌာန်း ပြီးမှ ဒါတွေကိုတော့ တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဖို့ရှိတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာဆို ရင်တော့ စက်သုံးဆီဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်တဲ့ ကော်မရှင်တွေဖြစ် လာနိုင်တယ်။ အဲဒီလွတ်လပ်တဲ့ ဈေးနှုန်းကြီးကြပ်တဲ့ကော်မတီ ကော် မရှင်တို့ ဖွဲ့စည်းဖို့ဆိုတာကလည်း ပြည်သူလူထုက ယုံကြည်တဲ့လူတွေ၊ ကျွမ်းကျင်တဲ့လူတွေ ဒါတွေနဲ့ စုဖွဲ့ ပြီးတော့မှ ကော်မရှင်တွေ ဖွဲ့စည်း ပြီးတော့မှ ဒါတွေကိုလုပ်ရမှာ ဖြစ် တယ်။ အဲဒီလိုဖွဲ့စည်းဖို့ဆိုတာက လည်း ဒါတွေကိုမဖွဲ့စည်းပေးသေး ဘူးလားဆိုတာနဲ့ မပြီးသေးဘူး။ ဒါ တွေကိုဖွဲ့စည်းဖို့အတွက် ရုံးအ ဆောက်အအုံတို့၊ ဘတ်ဂျက်ငွေတို့ ဒါတွေက နိုင်ငံတော်က ပြဋ္ဌာန်းပြီး တော့မှ ဖွဲ့စည်းရမယ့် အဖွဲ့အစည်း တွေဖြစ်တယ်” ဟု ပြောသည်။\nနိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ပုဂ္ဂလိက စက်သုံးဆီ သိုလှောင်စခန်းများနှင့် စက်သုံးဆီအရောင်းဆိုင်များမှ သို လှောင်ဖြန့်ဖြူးရောင်းချသည့် စက် သုံးဆီအရည်အသွေးနှင့် အခြင် အတွယ် မှန်ကန်ပြည့်ဝမှုရှိစေရေး အတွက် သက်ဆိုင်ရာတိုင်းဒေသ ကြီး ပြည်နယ်များတွင် ဖွဲ့စည်း ထားပြီးဖြစ်သည့် ရေနံနှင့် ရေနံ ထွက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများ ထိန်းသိမ်းကြီးကြပ်ရေးဆပ်ကော်မတီများက Mobile Fuel Lab မော်တော်ယာဉ်မပါဘဲ ရှောင်တ ခင်ဝင်ရောက်စစ်ဆေး၍ စက်သုံး ဆီနမူနာများကိုရယူပြီး သက်ဆိုင် ရာဓာတ်ခွဲခန်းများသို့ ပေးပို့စမ်း သပ်စစ်ဆေးမှုများကို ယခုထက် ပိုမိုတိုးမြှင့်ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်သွား မည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းကပြောသည်။\nလျှပ်စစ်နှင့်စွမ်းအင်ဝန်ကြီး ဌာနအနေဖြင့် Mobile Fuel Lab မော်တော်ယာဉ်ခြောက်စီး အသုံး ပြု၍ ရှောင်တခင်စစ်မှုများကို ဆောင် ရွက်ရာတွင် နေပြည်တော်၊ ရန်ကုန်၊ မန္တလေးကဲ့သို့ မြို့ကြီးများ နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ကိုသာ ဆောင် ရွက်နိုင်သေးကြောင်း သိရသည်။\nပုဂ္ဂလိက စက်သုံးဆီသိုလှောင် စခန်းများနှင့် စက်သုံးဆီအရောင်း ဆိုင်များကို Mobile Fuel Lab မော်တော်ယာဉ်ခြောက်စီးအသုံး ပြု၍ ရှောင်တခင်စစ်ဆေးမှုများက ၂ဝ၁၃ ခုနှစ်၊ ၂ဝ၁၈ ခုနှစ်ထိ စုစုပေါင်း တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် ၄၄၄ ကြိမ်စစ်ဆေးခဲ့ပြီးဖြစ် ကြောင်း သိရသည်။\nရေနံနှင့် ရေနံထွက်ပစ္စည်းဆိုင်ရာ ဥပဒေပုဒ်မ (၃၁) ပုဒ်မခွဲ (င) အရ ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် လိုင်စင်ရှိသူ မည်သူမျှစံချိန်စံညွှန်းအ ရည်အသွေးနှင့် အခြင်အတွယ်ပြည့် မီမှန်ကန်မှုမရှိသော ရေနံနှင့် ရေနံထွက်ပစ္စည်းများ ဖြန့်ဖြူးရောင်းချ ခြင်းမပြုရဆိုသည့် တားမြစ်ချက် အား ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ကြောင်း ပြစ်မှုထင်ရှားစီရင်ခြင်းခံရလျှင် ပုဒ် မ ၃၉(ခ)အရ ခြောက်လထက်မပို သော ထောင်ဒဏ်ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံး ကျပ်ငါးသိန်းမှ အများဆုံး ကျပ် သိန်း ၅ဝ အထိ ဒဏ်ငွေနှစ်ရပ် လုံးဖြစ်စေ ချမှတ်အရေးယူ ဆောင် ရွက်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ယင်း အပြင် ပုဒ်မ (၃၁) ပုဒ်မခွဲ (က)အရ ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် လိုင်စင်စည်း ကမ်းများကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း (သို့) ဆောင်ရွက်ရန်တာဝန်ကို ပျက်ကွက် ခြင်းမရှိစေရဆိုသည့် တားမြစ်ချက် ကိုကျူးလွန်လျှင် ပုဒ်မ (၃၄) အရ သတိပေးခြင်း၊ သတ်မှတ်ဒဏ်ကြေး ငွေတပ်ရိုက်ခြင်း၊ လိုင်စင်ကို ကာ လအကန့်အသတ်ဖြင့် ရပ်ဆိုင်းခြင်း၊ လိုင်စင်ကိုအမြဲတမ်းပိတ်သိမ်းခြင်း (သို့) ပယ်ဖျက်ခြင်း စသည့်စီမံခန့် ခွဲရေးဆိုင်ရာ အမိန့်တစ်ရပ်ရပ်ကို ချမှတ်၍ အရေးယူခံရမည်ဖြစ် ကြောင်း သိရသည်။\n၂ဝ၁ဝ ခုနှစ်မှစတင်၍ ပုဂ္ဂလိက စက်သုံးဆီအရောင်းဆိုင်များကို ဖွင့်လှစ်ရောင်းချမှုအား ခွင့်ပြု ပေးခဲ့ရာ ယခုဆိုလျှင် ပုဂ္ဂလိက စက်သုံးဆီအရောင်းဆိုင်ပေါင်း ၂ဝဝဝ ကျော်ဖွင့်လှစ်ရောင်းချနေ ကြောင်း သိရသည်။\nဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဆက်ကနေ တစ်ဆက် ပြောင်းတယ်ဆိုတာ တိုက်ထုတ်တာ မဟုတ်ဘူး . . . လူမင်း\nကျောင်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော စာရေးဆရာဘုတလင်ချစ်လေး ကွယ်လွန်ခြင်း ၂၅ နှစ်ပြည့်အမှတ်တရ ‘ဆရာချစ်’??\nအမှန်တရားပေါ်ချင်လျှင် ရှောင်တခင်ဝင်စစ်ပေးရန်နှင့် မင်းမဲ့စရိုက်ဆန်ဆန် ဆူပူနေမှုများကိုေ??


သာထက်အောင် – လေးစားသင့်သော ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှု | MoeMaKa Burmese News & Media\nသာထက်အောင် – လေးစားသင့်သော ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှု\n(မိုးမခ) ဒီဇင်ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၄\nတလောက NLD ပြန်ကြားရေးတာဝန်ခံ စာရေးဆရာဆိုသူတယောက်ရဲ့ ဟောပြောပွဲဂယက်က အွန်လိုင်းမှာ တော်တော်လေး ပူညံပူညံအသံ ကြားရပါတယ်။\nစာပေဟောပြောပွဲတွေ ဘယ်အချိန်ကစလို့ ဘယ်သူက အစပျိူး ဦးဆောင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အတိအကျမသိပေမယ့် ကာလအားဖြင့် အတော်ကြာပြီလို့ အကြမ်းဖျင်း ပြောနိုင်ပါတယ်။ ရဟန်း သံဃာတော်တွေရဲ့ တရားပွဲတွေ၊ တချိန်က ကျေးလက်တွေမှာ ထွန်းကားခဲ့တဲ့ စာဟောကွက်စိပ်ပွဲတွေ ဒါတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့တဲ့ မြန်မာလူထုအဖို့ စာရေးဆရာတွေရဲ့ ဟောပြောပွဲတွေ နားထောင်ဖို့ သိပ်ခဲယဉ်းတဲ့ အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး။\nဒီလိုရေခံမြေခံမှာ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော် စစ်ဖိနပ်အောက် ပြားပြားမှောက်ခဲ့ရပြီး မျက်စိပိတ်၊ နားပိတ်၊ ပါးစပ်ပိတ်ဘ၀နဲ့ လေသံတောင် မသလပ်ရဲတဲ့အချိန်မှာ စာရေးဆရာတွေက စင်ပေါ်ကနေ စစ်အစိုးရကို ဝေဖန်လှောင်ပြောင်သံကြားရရင် တယ်လည်း အရသာရှိသကိုး။ အာသာပြေသကိုး။\nဒီလိုနဲ့ စာပေဟောပြောပွဲတွေ ထွန်းကားလာလိုက်တာ ခုဆို သွားရေးလာရေး ခက်ခဲလှတဲ့ ကျေးလက်တွေကအစ စာပေဟောပြောပွဲဆိုတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပါပြီ။ စာရေးဆရာတွေလည်း ရေးတာကနည်းနည်း၊ ဟောတာက များများ၊ စာရေးဆရာမဟုတ်တော့ဘဲ စာဟောဆရာလို့ ခေါ်ရမယ့် “စာပေကြာနီကန်” တွေလည်း ဟောတယောက်၊ ဟောတယောက် ပေါ်လာပါတယ်။ ခုဆို မြန်မာပြည်နံတလျားသာမက ပြည်ပခရီးတွေတောင် တဒီးဒီးထွက် ဟောနေကြတာ သြစတြေးလျက ဆစ်ဒနီမှာတောင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ၀ှဲချီး ကျင်းပပြီးပါပြီ။\nစာရေးဆရာဆိုတာကလည်း မတထောင်ဘွားထဲက လာတာမို့ တော်သူရှိသလို ညံ့သူလည်း ရှိမှာပါပဲ။ သီချင်းဆိုကောင်းတဲ့ စာရေးဆရာ၊ ဟာသအပြောကောင်းတဲ့စာရေးဆရာ၊ စစ်အစိုးရကို များမျာကလော်တုတ်နိုင်မှ လက်ခုပ်သံရမယ်ထင်လို့ ကလော်တုတ်တဲ့ စာရေးဆရာ၊ မသိမသာကိုယ်ရည်သွေးနေတဲ့ စာရေးဆရာ … ထားပါတော့လေ။ အမျိုးမျိုးပေါ့။\nကွယ်လွန်သွားရှာပြီဖြစ်တဲ့ ဆရာအောင်သင်းတို့၊ ဆရာမောင်သော်ကတို့၊ ဦးကိုယု (ခေါ်) ဆရာမောင်သစ်တို့၊ ဆရာကွေးတို့ဆိုတာ ဟောပြောပွဲ ချန်ပီယံတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခုဒီဘက်ခေတ်မှာဆိုရင် ဆရာချစ်ဦးညို၊ နေ၀င်းမြင့်၊ မောင်သာချို၊ အော်ပီကျယ် စသူတို့ ထင်ရှားလာပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့လည်း သူတို့အတိုင်းအတာနဲ့ နိုင်သလောက် အကျိူးပြုနေတာမို့ မုဒိတာမပွားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။\nအဲသလို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြီးကြီးမားမားကြီး ထွန်းကားလာတဲ့ ဟောပြောပွဲတွေမှာ ပြောစရာအချို့ ရှိလာပါပြီ။ ဒါကတော့ “ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှု” ပါပဲ။\nဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှုကို ဟောသူရော နာသူပါ လေးစားလိုက်နာရပါမယ်။ ဟောပြောပွဲတခု ကျစ်ကျစ်လစ်လစ် အဆင်ပြေပြေ၊ ချောချောမောမော အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ ဟောသူမှာတင်မဟုတ်ပါဘူး၊ စင်အောက်က နာသူမှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်။\nမူးမူးရူးရူးနဲ့ စင်ပေါ်တက်လာ၊ သမီးအရွယ် တူမအရွယ်များ ကြားရန်မသင့်တဲ့ ချက်အောက်ပြက်လုံးတွေ ထုတ်လိုထုတ်၊ ဒီစာရေးနေတုန်း သတိရတာလေးတခု ရေးပြချင်ပါတယ်။ ကြာတော့ ကြာပါပြီ။ ၈လေးလုံးမတိုင်ခင်ကပါ။ အဆိုတော်၊ ရုပ်ရှင်မင်းသား၊ စာရေးဆရာတယောက်က စင်ပေါ်တက်ပြီး (မူးကလည်း မူးနေ) ကျနော်က ရုပ်ရှင်မင်းသားဆိုပေမယ့် ဒါဝါသနာမပါဘူးဗျ၊ (လက်ညိုးနဲ့ လက်မထိပ် ထိပြပြီး) ၀ါသနာမပါတော့ မစားရဘူးပေါ့ပေါ့။ ဘာညာနဲ့ အမူအယာနဲ့ပါ ညစ်ညမ်းပြနေတော့ အဲဒီဟောပြောပွဲမှာ အတူဟောပြောနေတဲ့ ဆရာမောင်သော်က တော်တော် ဒေါသဖြစ်ပြီး မဂ္ဂဇင်းတစောင်ကနေ အဲဒီအဆိုတော် စာရေးဆရာကို ပက်ပက်စက်စက်ရေးပြီး တုန့်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီခေတ်တုန်းက ရှိခဲ့တဲ့ စာပေလုပ်သားအဖွဲ့ (စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးကော်မီတီက) ဆရာမောင်သော်ကကို ခေါ်ယူသတိပေးခဲ့တာ ခုထိမှတ်မိပါသေးတယ်။ ခုတော့ သူတို့လည်း ကွယ်လွန်ကုန်ပါပြီ။\nစင်ပေါ်တက်လာတဲ့ စာရေးဆရာတယောက်အဖို့ အမြဲနှလုံးသွင်းထားရမှာက စင်အောက်မှာ နားထောင်နေတဲ့သူတွေဟာ ကိုယ့်အဖေအရွယ်၊ အဖိုးအရွယ်၊ အမေအရွယ်တွေပါနိုင်တယ်။ ရဟန်းပညာရှိ- လူပညာရှိတွေ ပါနိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ထက် စာပေအရာ ဘဝအတွေ့အကြုံအရာ- ဗဟုသုတအရာ အများကြီးသာတဲ့သူတွေ ပါနိုင်တယ်၊ ထို့အတူ ခေါင်းရွက်ဗြပ်ထိုးဈေးသယ်- လက်လုပ်လက်စား-ဆိုက်ကားသမား-ပါနိုင်တယ်၊ သေချာတာက အားလုံးဟာ လူတွေဖြစ်တယ်၊ လေးစားရမယ်၊ အဂါရဝ ပုံစံဝင်နေတဲ့ အပြောအဆိုအသုံးအနှုန်း- အမူအယာ- လေယူလေသိမ်းလုံးဝမဖြစ်စေရဘူး၊\nအထက်ကပြောခဲ့တဲ့ ဂယက်ထတယ် ဆိုတဲ့ NLD က စာရေးဆရာရဲ့ ဟောပြောပွဲကို နားထောင်ကြည့်တော့-“မှတ်ထား-ခင်များတို့ဘုရားက ဗမာမဟုတ်ဘူး၊ ကချင်မဟုတ်ဘူး၊ ရခိုင်မဟုတ်ဘူး-……သာကီဝင်ဆိုတာ ကိုယ့်နှမကိုယ်ပြန်ယူတာ၊ ကိုယ့်မောင်ကိုယ်ပြန်ယူတာ၊ ဒင်းတို့ ကိုယ့်နှမကိုယ်ပြန်ယူမလါး…..” ပြောတဲ့အကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီနေရာမှာ ဘာမှမဆွေးနွေးလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်ထက် ပိုသိပိုတတ်တဲ့ ရဟန်းပညာရှိ လူပညာရှိတွေ ရှင်းပါလိမ့်မယ်၊\nပြောချင်တာက ဟောပြောပွဲ ယဉ်ကျေးမှုပါ၊ ဒီဆရာလေးခမြာ ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှုကို နားလည်ပုံမပေါ်ဘူး- ကျူရှင်ဆရာတယောက် သူ့အတန်းက ၉တန်း၊ ၁၀တန်းကျောင်းသားကို စာသင်သလိုမျိုး ဟောက်သလိုလို ငေါက်သလိုလိုပြောနေတာပါ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အမူအယာ- ဂါရဝတရား- သူနားလည်ပုံမပေါ်ဘူး၊ စင်အောက်က ငုတ်တုတ်ထိုင်နားထောင်တူတွေ အထဲမှာ သူ့အမေအရွယ်- အဖေအရွယ်တွေ အများကြီးဆိုတာ သူဆင်ခြင်မိပုံမပေါ်ဘူး၊ သူတင်လားဆိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲသလိုစတိုင်မျိုးနဲ့ ဟောတတ်တဲ့ မြန်မာစာရေး ဆရာတွေရှိပါသေးတယ်။ နံမည်တွေနဲ့ထုတ်ပြောရရင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတွေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ မရေးတော့ပါဘူး၊၊\nတလောက ရွှေပြည်ကြီးကိုလာသွားတဲ့ အမေရိကန်သမ္မတ အိုဘာမားက တက္ကသိုလ်ထဲက စိန်ရတုခန်းမမှာ လူငယ်တွေနဲ့တွေ့ဆုံ ဟောပြောခဲ့ပါတယ်၊ အိုဘားမားပြောာတွေ သဘောတူတာ၊ မတူတာကတပိုင်းပါ၊ မောက်မာတဲ့အမူအယာ၊ ရိုင်းစိုင်းတဲ့အမူအယာ၊ မထေမဲ့မြင်အမူအယာမျိုး လုံးဝမတွေ့ရဘူးဆိုတာကိုတော့ သတိထားဖို့လိုပါတယ်။ ကမ္ဘာထိပ်တန်းနိုင်ငံကြီးက သမ္မတက အပြောအဆို ရိုကျိုးသလောက် ရွှေပြည်ကြီးက မမြောက်မခြောက် စာရေးဆရာတွေက မိုက်ရိုင်းပြနေတာတွေဟာ တကယ်တော့ ရှက်ဖို့ကောင်းပါတယ်၊ အခုလို အများပြည်သူကို စင်ပေးကနေ ဟောပြောနေတာ မပြောနဲ့- ဆစ်ဒနီရောက်စက ဟိုတယ်ကြီးတခုရဲ့ FOOD COURT မှာ ဈေးရောင်းရင်း ပီကေဝါးနေလို့ မန်နေဂျာက ကျွန်တော့ကို တိုးတိုးခေါ်ပြီး ပီကေမဝါးဖို့ ဝင်ပြောပါတယ်၊ ပီကေဝါးရင်းဈေးရောင်းတာဟာ Customer ကိုမလေးစားရာရောက်ပါသတဲ့။\nဟောပြောပွဲယဉ်ကျေားမှုကို လေးစားဖို့ဆိုတာ ဟောသူမှာပဲ တာဝန်ရှိတာမဟုတ်ပါဘူး၊ နာသူမှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်။ ဆစ်ဒနီမှာလုပ်တဲ့ ပွဲတချို့( အတော်များများမှာ) ပရိသတ်ရဲ့ အားနည်းချို့ယွင်းချက်တွေ မကြာမကြာတွေ့ရပါတယ်။ မြန်မာပွဲတချို့တွေမှာ နိုင်ငံရေးပါတီက အမတ်များ လာစကားပြောတာတွေရှိသလို- တချိုက ကောင်ဆယ်လာကိုယ်တိုင်လာချီးမြှင့် စကားပြောတွေလည်းရှိပါတယ်။ သူ့ဖာသာ ဘာကြီးပြောပြော ဒို့ကတော့ ပြောချင်ရာပြောမှ ပဲဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်နဲ့ အချင်းချင်းတွတ်ထိုးလိုက်၊ ဟီလာတိုက်လုပ်လုပ်နေတာတွေ ရွှေမြန်မာများမှာ တွေ့ရပါတယ်။ စင်ပေါ်ကဟောသူကို လေးစားသောအားဖြင့် နားထောင်ပေးဖို့ စင်အောက်ကလူမှာတာဝန်ရှိပါတယ်။ စင်ပေါ်ကဟောသူရဲ့ အယူအဆကို လက်မခံနိင်လို့ ဟောသူရဲ့ ကိုယ်ရည်သွေးတီးလုံးတွေ နားမထောင်ချင်လို့(ကုန်ကုန်ပြောရရင်) သောက်မြင်ကပ်လို့ နားမထောင်ချင်ရင် ထွက်သွားလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့်… ခန်းမထဲထိုင်ပြီး အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လောက်အောင် နေထိုင်ပြုမူရင်ဖြင့်- ဒီလူဟာ မယဉ်ကျေးသူတယောက်လို့ ပြောရမှာပါပဲ။\nသာမန်လူတယောက်လောက်တောင် ဗဟုသုတမရှိ၊ သာမန်လူတယောက်လောက်တောင် ယဉ်ကျေးဖွယ်ရာမှုမရှိတဲ့လူက စင်ပေါ်တတ်ပြီး ငါ့စကာားနွားရ ပြောနေတာတွေ ကြားရဖန်များတော့- ကြာရင်….ဟောပြောပွဲဆိုတာတွေကို လူတွေအယုံအကြည်ကင်းလာမှာ စိုးရပါတယ်။ ခုချိန်ထိတော့….ဗွက်ပေါက်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရေး၊ ထင်ရာစိုင်းနေတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ပြောစရာ၊ ဝေဖန်စရာတွေကများနေကျတော့- စင်ပေါ်တတ်ပြီး ပြောရဲ ဟောရဲ ဖော်ထုတ်ရဲရင် ပရိသတ်ရဲ့ လက်ခုပ်သံကတော့ ရနေမှာပါပဲ။ အဲသလိုဟောရင်း ပြောရင်း က ဖော်ထုတ်ရင်းနဲ့ ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာလေး နှလုံးသွင်းပြီး ဟောကြရင် ပိုအဆင်ပြေလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်။\n၂၆၊ နိုဝင်ဘာ၊ ၂၀၁၄\nTags: ကချင်, ရခိုင်, သာထက်အောင်\n6 Responses to သာထက်အောင် – လေးစားသင့်သော ဟောပြောပွဲယဉ်ကျေးမှု\nAshin Osadha on December 16, 2014 at 12:52 pm\nYes. I really agree with you. Mutual respect is very important.\nko zaw on December 16, 2014 at 7:11 pm\nThat is really guide for me to change my talk style. Respect others even they are enemies.\nSan Hla Gyi on December 16, 2014 at 9:19 pm\nဟုတ်ပါတယ်ဗျာ။ ပုံစံခွက်ထဲကနေ ဖောက်ထွက်တဲ့ ဒီဆောင်းပါးကလည်း သိသင့်တာလေးတွေကို ရေးထားတာပါပဲ။ တချို့ကလည်း အစိုးရက ကလော်တုတ်ရင် လူကြိုက်တယ် ဆိုပြီး ဒါပဲ လုပ်နေကြတယ်။ အဲဒါ စာရေးသူအတွက် သိပ်လက်ပျက်တယ် ခင်ဗျ။ ကျနော်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဟိုတလောက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ဆရာ ဦးအောင်သင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပါ။ အစိုးရ အပြစ်တွေက အများကြီးပဲ ဆိုတော့ ပြောရတာ လွယ်တယ်လေ။ သိပ်စဥ်းစားစရာ မလိုပဲ လွယ်လွယ်ရေးလို့ ရနိုင်ပါတယ်။ အခုလည်း အဲဒီ ပုံစံခွက်ထဲမှာ အများကြီးပဲ။ စာရေးဆရာတွေ ကိုယ်တိုင်ရော စဉ်းစားမိရဲ့လား မသိဘူး။\nသရော်စာတို့ ရသတို့ ရေးတဲ့ လူတွေကတော့ တိုက်ရိုက်ပြောတာ မဟုတ်တော့ သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောရတာ ခက်လည်းခက်တယ်။ လူတိုင်းလည်း နားမလည်ပြန်ဘူး။ အဲဒီလိုင်းလည်း ရေးမယ့်လူ ရှားလာတယ် ထင်တာပဲ။ ပညာသည်ချင်းတော့ ဒီလို အပိုင်းရေးရတဲ့ လူတွေ ဘယ်လောက် အားစိုက်ရတယ် ဆိုတာ သိကြမှာပါ။\nပါကြီးဖုိုး on December 17, 2014 at 6:22 am\nထင်ရာစုိုင်းတဲ့ အုပ်ချုပ်သူတွေအတွက်တော့ ဘယ်စာအမျိုးအစားဖြစ်ဖြစ် ကျွဲပါးစောင်းတီးပဲ ဖြစ်နေမယ် ထင်ပါတယ်။\nလူထုကတော့ စစ်ဗုိုလ်တွေ အာဏာပုိုင်ဆုိုသူတွေရဲ့ ပုံစံခွက်ထဲက အမှာစကားတွေ မိန့်ခွန်းတွေကုိုပဲ ကြိုက်ကြိုက် မကြိုက်ကြိုက် ဆယ်စုနှစ်ချီ နားထောင်ခဲ့ရပါတယ်။ နားထောင်နေရဆဲလည်း ဖြစ်ပါတယ်။\nလူထုဘက်ရပ်တည်တဲ့ စာရေးဆရာတွေကတော့ အန္တရာယ်ကြားမှ အခွင့်ရသလောက် အရဲစွန့်ကာ ထောင်နှုတ်ခမ်းပေါ်ကနေ တန်ပြန်ရေးသားဟောပြောနေကြတယ်လုို့ မြင်ပါတယ်။\nစင်ပေါ်တက်ပြီး ဟောရဲ ပြောရဲကြသူတွေဟာ ပရိတ်သတ်လက်ခုပ်သံတခုတည်းကုို မျှော်လင့်ကြသူတွေမဟုတ်ဘူးလုို့ ယုံကြည်ပါတယ်။\nအကြောက်တရားအောက်မှာ ဆယ်စုနှစ်ချီ နေလာခဲ့ကြရသူ၊ ပညာကုို ကောင်းစွာသင်ခွင့် မရခဲ့ကြသူ၊ တဝမ်းတခါးအတွက် နေဝင်မုိုးချုပ် ရုန်းကန်နေကြရသူ လူထုကြီးအတွက်တော့ ထိထိမိမိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသွယ်မဝုိုက် ဟောပြောရေးသားပေးကြတဲ့ စာရေးဆရာတွေကြောင့် အသိဥာဏ်တွေပွင့် အကြောက်တရားတွေကုို အတုိုင်းအတာတခုအထိ ဖယ်ရှားစေနုိုင်ခဲ့တယ် ထင်ပါတယ်။ သူတုို့အနေနဲ့ သရော်စာတွေ ရသစာပေတွေကုိုလည်း အေးအေးလူလူ အချိန်ပေးဖတ်ရှုခံစားနုိုင်မယ် မထင်မိပါ။\nသရော်စာတွေ ရသစာပေတွေကို ဖတ်ရှုခံစားနားလည်နုိုင်ကြတဲ့ စာဖတ်ပရိတ်သတ်အတွက်လည်း ထုိုစာပေမျိုး လုိုအပ်ပါတယ်။\nSan Hla Gyi on December 17, 2014 at 9:19 pm\nမတူတဲ့ အမြင်တွေ ဆိုတာတော့ ရှိစမြဲပါပဲ။ တကယ်တော့ မြန်မာပြည်မှာ အတိုင်းအတာ တခုအထိ လွတ်လပ်စွာ ရေးသားခွင့် ဟောပြောခွင့် ရလာတာ မကြာသေးပါဘူး။ လူထုကြီးအနေနဲ့ စာရေးသူတွေက အစိုးရကို ထိထိမိမိ မသွယ်မဝိုက် ခဏခဏ ကလော်တုပ်ပေးမှ ဝေဖန်ပေးမှ အသိဥာဏ်တွေပွင့် အကြောက်တရားတွေ ဖယ်ရှားနိုင်မယ် ဆိုရင် ၁၉၈၈အရေးတော်ပုံတို့ ရွှေဝါရောင် အရေးအခင်းတို့မှာ လူထုကြီးက အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင်စရာကို အကြောင်းမရှိပါဘူး။ အဲဒီရှေ့က မဆလခေတ်က အရေးတော်ပုံတွေဆို ပိုဆိုးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ဘယ်သူမှ ဗြောင်ကလော်တုပ်ခွင့် မရပါဘူး။ နောက်ပြီး စာကို စကားကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနဲ့ ပြတ်သားစွာ ပြောတာနဲ့ ဗြောင်ကလော်တုပ်တာ တော်တော် ကွာတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အစိုးရကို မဝေဖန်ရဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ တကယ် ပညာပါရင် သရော်စာ တပုဒ်တည်းနဲ့ သက်ဆိုင်သူတွေ ဆွေ့ဆွေ့ခုန် စိတ်ဆိုးတာကို မြင်ဖူးပါတယ်။ နောက်ပြီး စာရေးသူ ဆိုတာ စာဖတ်သူ သိသင့်တယ် ထင်တဲ့ အကြောင်းအရာကို သူစိတ်ဝင်စားလာအောင် နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးပြီး ရေးလို့ရတယ်လို့ မြင်လို့ပါ။ အဲဒီနေရာမှာ ယဉ်ကျေးတဲ့ နည်းလမ်းဆိုရင် ပိုကောင်းပါတယ်။ စာရေးသူ ဆိုတာ စာဖတ်များတဲ့ အတွက် ဥာဏ်ကြီးပြီးသားပဲ မဟုတ်လား။\nပါကြီးဖုိုး on December 18, 2014 at 6:47 am\nသာမာန်လူတွေ လက်လှမ်းမမှီနုိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကုို ပြည်တွင်းပြည်ပစာနယ်ဇင်းတွေရဲ့ ဖွင့်ချရေးသားမှုတွေကြောင့် အများပြည်သူ သိခွင့်ရကြတယ်။ အာဏာရှင်စနစ်ရဲ့ သတင်းလွတ်လပ်ခွင့်ကုို ပိတ်ပင်တာဟာ လူထုအသိဥာဏ်ပွင့်မှာကုို ကြောက်လုို့ပဲ မဟုတ်လား။ ယခုသတင်းလွတ်လပ်ပါတယ်ဆုိုတာက အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ စာနယ်ဇင်းပေါ်ကုို မရောက်လာနုိုင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေလည်း များစွာ ရှိပါသေးတယ်။ တဖက်ကလည်း တန်ပြန်ရေးနေကြတယ်။ အဲဒီတော့ သရော်စာတမျိုးတည်း လုံလောက်မယ် မထင်ပါဘူး။ သွယ်ဝုိုက်ချည်း ရေးနေလို့ ထိရောက်မယ် မထင်ပါဘူး။ သိသင့်သိစရာတွေ များလာပါပြီ။ လူထုဖက်က ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန်သိလေ အသိပညာမြင့်လေ ဒီမုိုကရေစီစနစ် ခုိုင်မာအားကောင်းလေပဲ မဟုတ်လား။ ၈၈ လုို ရွှေဝါရောင်လုို အရေးအခင်းတခုခု ပေါ်ပေါက်လာဖုို့ အဲဒီလုိုရည်ရွယ်ချက် တခုတည်းအတွက် ဟောပြောရေးသားနေကြတယ်လို့ မမြင်ပါဘူး။


ဃ = ဃနာ နို့ ဆွမ်း.လှူခွင့်ရသလိုမျိုး…. | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nHome » Arts & Humanities » ဃ = ဃနာ နို့ ဆွမ်း.လှူခွင့်ရသလိုမျိုး….\nဃ = ဃနာ နို့ ဆွမ်း.လှူခွင့်ရသလိုမျိုး….\nPosted by alinsett on Aug 15, 2012 in Arts & Humanities, Creative Writing, Myanmar Gazette | 13 comments\nဥရုဝေဠတော၏ အနီး ‘သေနာ’မည်သော နိဂုံး ရှိ၏။ ထိုနိဂုံးသဌေး၏ သမီးသည် ‘သုဇာတာ’ မည်၏။ ထိုသတို့သမီးသည် အပျိုဘဝတုန်းက ညောင်ပင်ကြီးသို့ ချဉ်းကပ်၍ ‘အမျိုးတူ\nသဌေးသားနှင့် လက်ထပ်ရအောင်, သားဦးရတနာရအောင် စောင်မပါ။ တောင့်တတိုင်း ပြည့်စုံလျှင် နှစ်စဉ် ပူဇော်ပါမည်’ဟု နတ်ကို တောင်းပန်ဖူး၏။ထို တောင့်တတိုင်း ပြည့်စုံသောကြောင့်\nကဆုန်လပြည့်နေ့၌ ရုက္ခစိုးနတ်မင်းကို နှစ်စဉ် ပူဇော်မြဲ ဖြစ်၏။\nထိုနေ့၌ကား ကျွန်မတစ်ယောက်နှင့်အတူ နံနက်စောစော အပူဇော်လာသောအခါ ညောင်ပင်အောက်၌ ထိုင်နေတော်မူသော အလွန်သပ္ပာယ်လှပသော ဘုရားအလောင်းကိုပင်\nသူ့ကို စောင်မသော နတ်ဟု ထင်မှတ်၍ အလွန်ကြည်ညိုရကား နို့ဃနာဆွမ်းကို ရွှေခွက်ပါ လှူဒါန်း ဆက်ကပ်လေသည်။\n(နို့ထမင်းပျစ်ပျစ်ကို ‘ဃနာနို့ထမင်း’ဟု ခေါ်၏။ ဃန = ပျစ်သော။)။ ။\nရွှေခွက်လည်း ရေညာသို့ ဆန်တက်လေတော့သည်ထို့နောက် ထိုမြစ်ကမ်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းဝယ် အင်ကြင်းတော၌နေ့သန့်စင်တော်မူ၏။\n(နေ့အခါ၌ တရားဖြင့် စိတ်သန့်ရှင်းအောင် နေခြင်းကို\nထိုသို့ ကြွတော်မူရာ၌ လမ်း၌ မြက်ရိတ်၍ ပြန်လာသော ပုဏ္ဏားတစ်ယောက်က ဘုရားအလောင်းအား မြက်စည်းကလေး ရှစ်စည်းကို လှူလိုက်လေသည်။့\nဘုရားအလောင်းတော်သည် ဗောဓိညောင်ပင်သို့ ရောက်သောအခါ အရှေ့ဖက်မှ ဗောဓိပင်သို့ ကပ်ဝင်၍ အသင့်ယူလာသော မြက်ရှစ်စည်းကို ဖြန့်ခင်းတော်မူ၏။\nထို့နောက် ဗောဓိပင်ကို နောက်ကျောပြုလျက် အရှေ့ဖက်သို့ မျက်နှာမူ၍ တင်ပလ္လင်ဖွဲ့ခွေ ထိုင်နေတော်မူသည်။ထိုသို့ ထိုင်နေခြင်းကား အခြားအခါ ထိုင်နေခြင်းနှင့် မတူ။\n“အရေ အကြော အရိုးတို့သာ ကြွင်းကျန်၍ အသားနှင့် အသွေးတွေ ခြောက်ခန်းသွားစေကာမူ ဘုရားမဖြစ်လျှင် ဤတင်ပလ္လင်ခွေကို မဖျက်တော့အံ့”ဟု အလွန် စွဲမြဲသော ဇွဲဝိရိယဖြင့်\nဓိဋ္ဌာန်၍ ထိုင်နေတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ထိုသို့ ထိုင်နေပြီးလျှင် အာနာပါနကမ္မဋ္ဌာန်း ဘာဝနာကို စီးဖြန်းပွားများနေတော်မူသည်။ထိုအချိန်၌ နေ မဝင်သေး။ဗောဓိပင်မှ အရွက်ဟောင်းများသည်\nတဖြောက်ဖြောက် ကြွေကျ၍ အရွက်သစ် အညွန့်ကလေးတွေ သန္တာနီကလေးများကဲ့သို့ ထွက်နေကာ လွန်စွာ ကြည်နူးဖွယ်ရာ အချိန်ပါပေတည်း။\nထိုသို့ ထိုင်နေပုံကို မြင်ရသော မာရ်နတ်သည် အနှောင့်အယှက် ပေးလိုသောသဘောဖြင့် သူ၏ အာဏာ ပျံ့နှံ့ရာဖြစ်သော နတ်စစ်သည်အပေါင်းကို ဆင့်ခေါ်၍ သူကိုယ်တိုင်လည်း\nဂိရိမေခလာ ဆင်ပြောင်ကြီးကို တက်စီးကာ စစ်တပ်ကြီး ချီ၍ လာလေသည်။ထိုသို့ စစ်တပ်ချီ၍ လက်နက်မျိုးစုံ ခြိမ်းခြောက်သံ မျိုးစုံတို့ဖြင့် အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော မာရ်နတ်ကို\nဘုရားအလောင်းတော်သည် လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်းပတ်လုံး ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့သော ပါရမီတော်စစ်တပ်ဖြင့် ခုခံတော်မူလေ၏။\nနောက်ဆုံး၌ ‘ဝေဿန္တရာမင်းဘဝတုန်းက ဒါနပါရမီဖြည့်တော်မူစဉ် အသင်မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ဖူးသည် မဟုတ်လော’ဟု မိန့်တော်မူ၍\nလက်တော်ဖြင့် မြေကြီးကို ညွှန်ပြတော်မူလိုက်ရာ သွက်သွက်ခါအောင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လေသည်။ထိုအခါ ဂိရိမေခလာဆင်ပြောင်ကြီးသည် ဒူးတုပ်၍ ဝပ်နေရ၏။စစ်တပ်တို့လည်း\nကမ္မဋ္ဌာန်းဘာဝနာတို့ကို ဆက်လက်၍ ကြိုးစားတော်မူသော ငါတို့ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ညဉ့်ဦးယာမ်အချိန်မှာ ‘ပု’=ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိဉာဏ်ကို ရတော်မူ၏။ ထိုဉာဏ်၏\nအစွမ်းဖြင့် ရှေးရှေး ဘဝများစွာ၌ ဖြစ်ခဲ့သမျှအားလုံးကို သိတော်မူသည်။\nထို့နောက် သန်းခေါင်ယာမ်ခေါ် ညဉ့်လယ်ယာမ်၌ ‘ဒိ’=ဒိဗ္ဗစက္ခုကို ရတော်မူ၏။ထိုဉာဏ်၏အစွမ်းဖြင့်\nနတ်မျက်စိကဲ့သို့ အလွန်ဝေးကွာသောအရပ်မှာ ရှိသော သတ္တဝါတို့ကိုလည်းကောင်း၊အလွန်သေးငယ်စွာသော သတ္တဝါတို့ကိုလည်းကောင်းမြင်တော်မူရသည်။\nကိန်းဝပ်နေသော ကိလေသာတွေ အကြွင်းအကျန် မရှိ ကုန်ခန်းသွားလေသည်။ထိုသို့ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် ရလျှင်ပင် သဗ္ဗညုတာဉာဏ်ဟု ခေါ်သော ဉာဏ်တော်ကြီးကိုလည်း တခါတည်း\nဥပမာ – ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ဖို့ ဘိသိက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ဆိုင်ရာတိုင်းပြည်ကိုလည်း အပိုင်ရတော့သကဲ့သို့တည်း။\nမကျန်ရအောင် အလုံးစုံကို အကုန်အစင် သိမြင်တော်မူသည်။\n(သဗ္ဗ=အလုံးစုံကို + ညုတာ=သိနိုင်သူ၏ဖြစ်ကြောင်း ဉာဏ်တော်)ထိုသဗ္ဗညုတာဉာဏ်တော်ကို ရသောကြောင့်ပင် ဘုရားရှင်ကို\n“ဗုဒ္ဓ = အလုံးစုံသိသော ဘုရား”ဟု ကိုယ်တော်တိုင်လည်း ဝန်ခံတော်မူ၏။စုံစမ်း စိစစ်သောအခါ ပညာရှိ ပါမောက္ခကြီးတို့ကလည်း အသိအမှတ် ပြုကြရလေသည်။ထိုအချိန်မှာ “ဧကန်\nဘုရားဖြစ်တော့မည်”ဟု ယုံကြည်နေကြသော တန်ခိုးကြီးသော နတ်မင်း ဗြဟ္မာမင်းတို့သည် ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ အလွန် တည်ငြိမ်၍ အထူး ကြည်လင်သော မျက်နှာတော်ကို မြင်ရသောအခါ\nလွန်စွာ အားရ “ဘုရားဖြစ်ပြီ”ဟု ယူဆ၍ ပန်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပူဇော်ကြလေ၏။\nကမ္ဘာမြေကြီးလည်း ဝမ်းသာ အားရသကဲ့သို့ ဘုရားရှင်၏ ဉာဏ်တော်တန်ခိုးကြောင့် အမျိုးမျိုး ယိမ်းထိုးကာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ပါလေသည်။ထို ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ဖြစ်တော်မူသည့်နေ့သည်\nသက်တော်လည်း ၃၅ နှစ် တင်းတင်းပြည့်ရာ ကဆုန်လပြည့် (ဆင်မင်းဖြင့် မှတ်သားအပ်သော) ဗုဒ္ဓဟူးနေ့တည်း။\nအထက်ပါ ဖြစ်စဉ်ကို အားလုံး..သိကြမှာပါ ။\nကျွန်တော်က အခုလို ပြန်တင်ပြတာဟာ…. ဆရာကြီး လုပ်ချင်လို့ ..လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။\nဂေါတမ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး ရဲ့ဖြစ်စဉ်လေးကို…သတ်ိရပြီး….ပူဇော်ချင်လို့ပါ ။\nကျွန်တော်ဟာ… ရ ခဲ လှတယ်..ဆိုတဲ့ \nလူသားဘ၀ ကို ရ ထားပါပြီ ။\n၃၁ ဘုံ မှာ… တန်ဖိုး အရှိဆုံး..ဆိုတဲ့ …. လူ ဘ၀ ကို ရ ထား..တာပါ။\nလူ့ ဘ၀မှာ… မှ…. ယောကျာ်း ဘ ၀ ။\nယောကျာ်း…ဘ၀ မှာ မှ…. ဗုဒ္ဓ ဘာသာဝင် ယောကျာ်း ဖြစ် ခွင့်ရနေလို့ …\nအတိုင်းမသိ ၀မ်းသာရပါတယ် ။ ကိုယ့်ဘ၀ ကိုယ် လည်း… ကျေနပ်မိပါတယ် ။\nဒါပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ ကျေနပ်နေလို့ တော့မရသေးပါဘူး ။\nရ လာတဲ့ …လူ့ ဘ၀မှာ… အချည်းနှီး မဖြစ်ရအောင်… နေရဥိးမယ် ။\nကြွေး .ဟောင်းတွေ..ဆပ်မယ် ။ ကြွေး.သစ်တွေ..မယူ မိအောင်.လည်း…..နေမယ် ။\nဘုရားရှင် ကို..ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ…. ထိတွေ့ဖူးမြှော်ခွင့်…. မရ တာပါ ။\nဘုရားရှင် ရှေ့ မှာ… ထိုင်ပြီး… ဘုရားရှင် ဟောကြားတော် မူမယ့် တရားတော်တွေက်ု…. ကိုယ်တိုင်.. နာ ယူ…၊\nဖူးမြှော် ကြည်ညိုခွင့်..လေး.ရချင်စိတ်..အလွန် ဖြစ်မိပါတယ် ။\nသုဇာတာ လို…. ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး..ဘုန်းပေးတော်မူမယ့်….\nဆွမ်း အလှု ပြုခွင့် လည်း…အင်မတန်… ရ ချင်မိပါတယ် ။\nဘယ်သူမဆိုလည်း..ရ ချင်မှာပါပဲ..နော် ။\nအဲဒီလို ဖူးတွေ့လှူဒါန်းခွင့်ဟာ…..\nအခုတော့… မရ ခဲ့ပါဘူး ။ ၀မ်းနည်းစရာပါ ။\nဒါပေမယ့် ၀မ်းသာ စရာ..လည်း ကျန်ပါသေးတယ် ။\nသက်ရှိထင်ရှား ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကို…. . ဖူးတွေ့ကြည်ညိုခွင့်… / ဆည်းကပ် ပူဇော်ခွင့်… တွေနဲ့ဝေးခဲ့ရပေမယ့်…\nဒီ ဘ၀ လူ ဖြစ်ခိုက်မှာ………\n.ဘုရားရှင်.. ဟောကြားတော် မူခဲ့တဲ့တရားတော်တွေ../ ဓမ္မ အမှန်တရား… ( သစ္စာ တရားတွေ ) ကို\nလိုက်နာ ကျင့်သုံး… အားထုတ်… ခွင့်..ရနိုင်ပါသေးတယ် ။\nဘုရားရှင် .ပြသ ခဲ့တဲ့ ..လမ်းတွေ ထဲက….\nသံသရာ စက်ဝိုင်းထဲက လွတ်မြောက်နိုင်မယ့်..လမ်းကို..ရွေးချယ်ပြီး…\nလျှောက်လှမ်း…ခွင့်…ရနေပါသေးတယ် ။ သီလ ၊ သမာဓ်ိ ၊ ပညာတွေ ဖြည့်ကျင့်..လို့ .. ရနိုင်ပါတယ် ။\nဘုရားရှင်ရဲ့ …. တရားတော်တွေက်ို…\nကျွန်တော် နားလည် နိုင်မယ့် နည်းတွေ နဲ့ … ကျွန်တော် နားလည် နိုင်အောာင်…. ပြန်လည် ဟောပြော ညွှန်ကြား ပြသပေးနေတဲ့ …\nဘုရားရှင်ရဲ့ သားတော် ..သံဃာတော်အရှင်သူမြတ်တွေ..နဲ့ လည်း.. ကြုံတွေ့ခွင့်လေး..ရနေပါသေးတယ် ။\nဒါတွေကို ပြန် ဆင်ခြင်မိပါတယ် ။\nကျွန်တော် စဉ်းစားမိတာလေးပါ ။ အဲဒါလေး.ချရေးဖြစ်တာပါ ။\nသုဇာတာသတို့ သမီးက… ဘုရားရှင်ကို… သက်ရှိထင်ရှား..ဖူးမြှော်ခွင့် / ဆွမ်းအလှူ ပြု ခွင့်… ရခဲ့တာလေး…\nသက်ရှိ ထင်ရှား..ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး… ကို… ဆွမ်းအလှု ပြု ခွင့်လေး….\nဘုရားရှင်ရဲ့…သာယာ အေးချမ်းသော…တရား အသံတော်…. ကို\nနားနဲ့ဆက်ဆက် ကြားချင်လိုက်တာ..ဗျာ…။\n၀န်ခံချက် ။။ ။။\nဃ = အက္ခရာ နဲ့စ..တာလေး ရေး မယ် ကြံတော့….\nဃနာ နို့ ဆွမ်း..ဆိုတဲ့စကားလုံးလေးပဲ.သွားတွေ့ တယ် ။\nဒါနဲ့ ပဲ… ကျွန်တော်..အင်မတန် ကြောက်ရွံ့တဲ့ …. ဘုရာရှင်ရဲ့ ဖြစ်စဉ်တော် တစ်ခုကို..ချရေးရပါတော့တယ် ။\nတကယ်တော့ ကျွန်တော်… ဗုဒ္ဓ ဘုရားရှင်ရဲ့တရားတော်တွေ…နဲ့ဘုရားဖြစ်စဉ်တော်တွေ../ အဆုံးအမ တွေကို…\nမရေးရဲပါဘူး။ မရေး ၀ံ့ ပါဘူး ။\nဘာလို့ မရေးရဲ / မရေး ၀ံ့ သလဲ..ဆိုတော့….\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က…. ( ဘာသာရေး.နယ်ပယ်မှာ..) ဘာမှ မသိသေးတဲ့သူ မို့ ပါ ။\nသိ ဖို့ ..ကြိုးစားဆဲ..အခြေအနေ..မှပဲ..ရှိနေသေးလို့ ပါ ။\nဒါကြောင့် တတ်နိုင်သမျှ ဘာသာရေး.အကြောင်း မရေး ၀ံ့ ပါဘူး။\nမဆွေးနွေးဝံ့ သေးပါဘူး ။\nဒါပေမယ့်… ဃ = အက္ခရာ ကို..ကျော် မသွားချင်လို့ …. ရေးတတ်သလောက်ကလေး…. ရေးလိုက်မိပါတယ် ။\nဒီ ပို့ စ်မှာ..ရေးမ်ိသမျှ…မှားယွင်း တဲ့ အချက်အလက် တစ်ခုခု ပါခဲ့ ရင်… ကျွန်တော့် မသိနားမလည်မှုသာဖြစ်ပါတယ် ။\nခွင့်လွတ်နားလည် ပေးကြပါလို့ … ။\nစကားကျွံသွားတာ..မျိုး/ စကား လွန်..သွားတာမျိုး. ပါ…သွားရင်လည်း… အမျက်တော်… မရှ ကြပါနဲ့ လို့ …\nအဲ့သည်ဃနာနို့ဆွမ်းနဲ့ပတ်သက်ရင် အဘိဓမ္မယဆရာတို့ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တာကတော့\nဘုရားမဖြစ်သေးတဲ့ ဘုရားလောင်းဟာ အဲ့သည်ဃနာနို့ဆွမ်းကိုဖုံးပေးလို့\nအဟာရပြည့်စုံလို့ ( ကျမ္မာလာပြီး ) မှန်စွာတွေးနိုင်တယ်လို့ ဖွင့်ဆိုကြတယ် ( ကံ၊ စိတ် ၊ ဥတု ၊ အဟာရ )\nဘုရားဖြစ်လောက်တဲ့ နို့ဆွမ်းကိုလှူတဲ့ အမျိုးသမီး ဘာကုသိုလ်ထူးများရတယ်လို့\nအဲဒီအမျိုးသမီး နတ်သားဖြစ်ပြီး နင် နတ်သမီးဖြစ်ရင် တော်ကောက်မလို့ စောင့်နေတယ်ဟေ့….\nဟတ်ဟတ်ဟတ်… ဦးကြောင်ကြီးတို့ကတော့ လုပ်ပီ….\nဟီး ဦးကြောင်တို့ကတော့ လုပ်ပြန်ပြီ ..\nလောလောဆယ် အဲ့ဒီ နတ်သား ဘ၀မရောက်ခင် လူ့ပြည်မှာ ကြောင်ဖြစ်နေတယ် ပြောတာပဲ\nဘုရားရှင်ကို ဖူးမျှော်ကြုံတွေ့ခွင့်မရခဲ့ပေမယ့် ……. ကျွန်မကတော့ မြတ်စွာဘုရားချီးမြှင့်တော်မူခဲ့တဲ့ တရားတော်တွေရွတ်ဖတ်နေချိန်မှာ စိတ်ထဲတစ်ခုအာရုံထားထားတာကတော့ မြတ်စွာဘုရားလည်း ယခုအကျွန်ုပ်ရွတ်ဖတ်နေတဲ့ တရားတော်တွေကို ရွတ်ဖတ်ပေးခဲ့တာပဲဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ပိတီဖြစ်မိပါတယ် ……\n“ ယော ဓမ္မံ ပဿတိ၊ သော မံ ပဿတိ” ဓမ္မကိုမြင်သူသည် ငါဘုရားကို မြင်၏။\n“ ယော မံ ပဿတိ၊ သော ဓမ္မံ ပဿတိ” ငါ့ကို မြင်သူလည်း ဓမ္မကိုမြင်၏။\nအော် ခုလိုအသိကြွယ်လို့ သူကြီးကိုခိုင်ဖြစ်နေပေတာပေါ့ဗျားးး။\nကောင်းပါ၏။ ဃနာ နို့ ဆွမ်းကိုဘုန်းပေးပြီးအာဟာရပြည့်သွားပြီး မှန်စွာတွေးနိုင်တယ်တဲ့။\nအဲလိုအကျိုးများလှတဲ့ဆွမ်းလှူခွင့်ရခဲ့တဲ့ သုဇာတာ ကုသိုလ်အတော်ထူးတာပဲနော်။\nဃဃနန မသိဘူးဆိုပေမဲ့၊ ကျကျနန ရေးသွားနိုင်ပါတယ်။\nငယ်တုန်းကတော့ ဗုဒ္ဓဝင်ဇါတ်တော်များမှာ မြတ်စွာဘုရားသခင်အကြောင်း စာအုပ်များမှာ ဖတ်ခဲ့ဖူးပါတယ်\nအလင်းဆက်ရေးတော့ ပြန်ဖတ် ပြန်မှတ်ရပါတယ်\n“ ယော ဓမ္မံ ပဿတိ၊ သော မံ ပဿတိ” ဓမ္မကိုမြင်သူသည် ငါဘုရားကို မြင်၏။ ”\n“ ယော မံ ပဿတိ၊ သော ဓမ္မံ ပဿတိ” ငါ့ကို မြင်သူလည်း ဓမ္မကိုမြင်၏။ ” ဆိုတာကိုလဲ အရမ်းသဘောကျ နှစ်သက်မိတယ်\nစစ်မှန်တဲ့ဓမ္မကို ရှာဖွေကျင့်ကြံနိုင်မှ သံသရာမှ လွတ်မြောက်မှာမို့၊ ရှာဖွေအားထုတ်ရပါဦးမည်။\nနောင် အခါတွင်-သုဇာတာ၏ ခင်ပွန်း သူဋ္ဌေးကြီးက-ပင့်ဖိတ်၍-ဗုဒ္ဓမြတ်စွာသည်-အရှင် ယသကို-နောက်ပါ ရဟန်းပြုကာ-သုဇာတာ သူဋ္ဌေးကတော် အိမ်သို့-ဆွမ်းဘုန်းပေးရန်- ကြွခဲ့၏။မြတ်ဗုဒ္ဓရဲ့-ဟောကြားတော်မူအပ်သော ဓမ္မဒေသနာ ဆုံးသောအခါ-သူဋ္ဌေးကတော်..သုဇာတာသည်-သောတာပတ္တိဖိုလ်၌ တည်၍-မဟာသောတာပန် အရိယာ ဖြစ်လေ၏။။\nဗုဒ္ဓမြတ်စွာသည်..ရှေးဦးစွာ-ရတနာ ၃ပါးတို့ကို-ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်တတ်သော သရဏဂုံသို့-ရောက်ကြသည့် ငါဘုရား တပည့်မ သာဝိကာ ဥပါသကာတို့တွင်-သေနိယ သူဋ္ဌေး၏ သမီး-သုဇာတာသည်–အသာဆုံး အမြတ်ဆုံး ဧတဒဂ်ဘွဲ့ထူးဖြင့်-ချီးမြှင့် တော်မူ၏။။။\nလက်တလော အလှမ်းမီတဲ့ နေရာ..\nအပါဒါန်ကျမ်းစာ။မဟာဗုဒ္ဓ၀င်ကျမ်းစာ ..တို့မှာ.ဖတ်မ်ိတာလေးပါ ။ ပြန်လည် တင်ပြပေးလိုက်ပါတယ် ။\nကျွန်တော် လည်း သိပ်မသိတော့..ဒီလောက်ကလေးပဲ.ပြောနိုင်ပါတယ်\nဒါက သုဇာတာ ရဲ့နောက်ဇာတ်တွဲလေးတစ်ခုပါ ။\nMon Kit ..ရေ. ဥိးကြောင်ကိုပြောဖို့ ..စကားလေး.ခဏ ယုသုံးလိုက်တယ်နော် ။ အဟိ .\nဒါတော့ဟုတ်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော်လည်း..ပရိတ် ၁၁ သုတ်ကိုရွတ်ရင်..အဲဒီလိုလေး.အမြဲ..တွေးမိတယ် ။\nအဲဒီလို…ဘု၇ားရှင်ရဲ့ နှုတ်တော် နဲ့ ရွတ်ဖတ်ခဲ့တဲ့စကားလုံးတွေ ပါလား..လို့ တွေးလိုက်ရင်ကိုပဲ.\nတော်တော် …. လေး..လေးစား.မြတ်နိုးပြီး.. ကြည်နူးမိပါတယ် ။\nသူင်္ကြီးကတော့.. ဂဃနဏ… သိနေပုံ ပါပဲ.။\nမသိပဲ.နဲ့သူကြီး..ဘယ်လုပ်မလဲ..နော် ။\nဒီ ပိုစ့်မှာလဲ.. မပြတ်မကွက်ေ၇ာက်လာပြီး…အားပေး ဖတ်ရှု..လို့ကျေးဇူးတင်ရပါတယ် ။\nင = ?\nလာလည် ပါဦး..နော် ။\nP chogyi ..ရေ ။\nဃ ..ကိုရေးမယ်..လုပ်တော့ အတော် ခေါင်း စား..သွားတာ ။\nဒီတော့လည်း… တတ်သလောက်လေး.မှတ်ထားမိသလောက်လေး..ချရေးဖြစ်သွားတယ် ။\nစိတ်ဝင်တစား…အားပေး..ဖတ်ရှု.နေလို့ကျေးဇူးပါပဲ..ဗျာ.။\nဦးပေ..ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ဓမ္မကို ရှာဖွေကျင့်ကြံနိုင်မှ သံသရာမှ လွတ်မြောက်မှာမို့၊ ရှာဖွေအားထုတ်ရပါဦးမည်။\nဖတ်၇ှု..ပေးလို့ကျေးဇူးနော် ။


ဧရာဝတီစာကြည့်တိုက်: August 2012\nကိုယ့်အိမ်ကို ကိုယ် မီးရှို့တာ နဲ့ တူသတဲ့။\nဒါကြောင့် လူတွေကို မမုန်းနဲ့နော်။\nဟို လူမုန်း ဒီ လူမုန်းနဲ့\nနာကြည်း မုန်းတီးခဲ့တာတွေ ရှိခဲ့ရင်\nဖြေ ဖျောက် ပစ်လိုက်ပါတော့\nရေးသားသူ juno at Thursday, August 30, 2012 No comments:\nကျွန်တော့ဆီကို မိတ်ဆွေ တစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်. . . သူ့ချစ်သူနဲ့ လမ်းခွဲလာတဲ့ အကြောင်း လာပြောပြတာပါ. . . မာနသံလေးကလည်း သူ့စကားလုံးတိုင်းမှာ ပျော်ဝင်လို့ နေပါတယ်..\n"သူနဲ့ လမ်းခွဲရလည်း ၀မ်းနည်းစရာ မဟုတ်ပါ ဘူး ဗျာ. . . အစားထိုးစရာ မိန်းမတွေ အများကြီးပါပဲ အစားထိုးလိုက် တာပေါ့. . . .ဘယ်ရမလဲ. . "\nဒါပေမယ့် ဗျာ. . .\n"အစားထိုးတယ်ဆိုတာ လမ်းပေါ်က ချိုင့်ခွက် တစ်ခု ကို ရေဖြည့်ထားသလိုပါပဲ. .\nအပေါ်ယံတော့ လမ်းက ချောလို့ပေါ့. နင်းမိရင် တော့. . ."\nသူ့စကားကို အဆုံး မသတ်သေးပါဘူး. .\nငေးနေတဲ့ ညနေခင်းဟာ လွမ်းဆွတ်ဖွယ်ရာ အတိပြီးပါတယ်...\nရေးသားသူ poemflower at Wednesday, August 29, 2012 No comments:\nဝေသာလီ၌ ဘေးကြီးဆိုက်နေစဉ် အရှင်အာနန္ဒာ ရတနသုတ်ပရိတ် ရွတ်နေပုံ\nဝေသာလီပြည်၌ မိုးခေါင်သောကြောင့် ငတ်မွတ်ဘေးကြီးဆိုက်၍ လူအများ သေကြ၏. သူသေကောင်တွေ ၏ အနံ့ကြောင့် သားရဲ ဘီလူးတို့ မြို့တွင်းသို့ ၀င်လာသဖြင့် သာ၍ အသေများ၏.. . . ထိုဘေးကြီးကို ကာကွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာ ကြံကြလေရာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာကို ပင့်ဖို့ရာ သဘောတူသောကြောင့် ရာဇဂြိုလ်မှ သံဃာတော်များနှင့် တကွ ပင့်ကြလေသည်။\nဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ၏ လှေ ဖာင်တော်ကြီးဆိုက်ချိန်မှာပင် မိုးကြီးသည်းထန်စွာ ရွာသောကြောင့် လူသေ အလောင်းများ မျောပါ သွားသဖြင့် သန့်ရှင်းနေနှင့်လေပြီ. . မြို့တော်တံခါးပေါက်သို့ ရောက်သောအခေါ အရှင် အာနန္ဒာသည် ရတနသုတ်ပရိတ်တော်ကို သင်ယူ၍ လိစ္ဆ၀ီမင်းသား တို့ကိုခြံရံစေလျက် သပိတ်တော်မှ ရေကို ဖျုန်းကာ ဖျန်းကာ မြို့ရိုး ၃ ထပ် အကြား၌ လှည့်ပတ် ရွတ်ဆိုလေရာ မကောင်းဆိုးဝါး ဟူသမျှ ပြေးကြ၍ ရောဂါ အားလုံး ကင်းငြိမ်းရလေသည်။\nVENERABLE ANANDA RECITING RATANA SUTTA PARITTA TO RELIEVE THE PEOPLE OF VESALI FROM ATTACKS OF FAMINE AND PESTILENCE\nThere was scarcity of rain at Vesali (modern Besah) and many people died from the effects of famine which attacked it. The offensive smell the corpses brought demons and ogres into the town and there were more deaths. To make matters worse,adisease very much like modern plague broke out, and there were still more deaths. The people discussed ways and means of relief from attacks of famine and disease. They eventually agreed to invite the Buddha for that purpose , and requested the Blessed one to come over from Rajagaha together with his retinue of monks. When the Blessed one arrived at Vesali in the royal barge there wasaheavy downpour of rain which washed away all the corpses and the town had become clean. On arrival at the city gate the Venearable Ananada learnt the Rantana Sutta Paritta and recited it by walking round the city in between its three walls, and sprinkling the holy water from his bowl now and again while going round the city with the Licchavi Princess accompanying him. Thus, all the evil spirits were driven away from the city which was rendered free from diseases.\nရေးသားသူ juno at Friday, August 24, 2012 No comments:\nရေးသားသူ poemflower at Saturday, August 18, 20124comments:\n"ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ " လို့အော်မြည်တတ်လို့ မယှက အမည်ရတဲ့ ငှက်ကလေးဟာ တောင်ပေါ်၊ တောင်အပြင် ချောက်အရပ်တွေ မှာ လှည့်လည်တယ် မှည့်နေတဲ့ ပိတ်ချင်းပင် ပေါ်တက်ကာ "ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ " လို့ အော်မြည်တယ်\nအဲဒီငှက်ကလေး အဲဒီလိုအော်မြည်နေတုန်း ငှက်တွေ ရောက်လာကြတယ် ။ ပိတ်ချင်းသီးကို စားပြီး သွားကြတယ်.. . . အဲဒီငှက်ကလေးကတော့ စားနေတဲ့ အဲဒီငှက်တွေကို တားမြစ်ဖို့ရာ "ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ " လို့ အော်မြည်နေဆဲပါပဲ. . .\nုပဲ ၊ ဒီလူ့လောက မှာ တချို့လူဟာ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို အများကြီး စုဆောင်းတယ် . .ကိုယ့်အတွက်ရော ဆွေမျိုးတွေအတွက်ပါ သုံးထိုက်တဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ မသုံး၊ မပေးကမ်း။\nအဲဒီလူဟာ အ၀တ် ၊ အစားအစာ၊ ပန်းနံသာ ဘာကိုမှ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မသုံးစွဲ၊ ဆွေမျိုးတွေကို မချီးမြှောက်၊ မထောက်ပံ့၊ မပေးကမ်း၊\nအဲဒီလူဟာ "ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ " လို့ စောင့်ရှောက်ငာ အော်မြည်ရင်း မင်းတွေ၊ သူခိုးတွေ၊ အမွေခံသားဆိုး၊ သမီးဆိုး တွေက ပစ္စည်းဥစ္စတွေကို ယူသွားကြတယ်. . . . အဲဒီလူက တော့ "ငါ့ဟာ ငါ့ဟာ " လို့ အော်မြည် တမ်းနေဆဲပါပဲ။\nပညာရှိသူဟာ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို ရရှိပြီး ကိုယ့်ထံလာတဲ့ မရှိနွမ်းပါး တဲ့ဆွေမျိုးတွေကိုလည်း ချီးမြှေက်ထောက်ပံ့ တယ်. . .အဲဒီလူဟာ အဲဒီလို ထောက်ပံ့မှုကြောင့် ပရိသတ် အလယ်မှာ ထင်ရှားကျော်ကြားတယ်. . . ချီးမွမ်းခံရတယ်. . နောက်ဘ၀ရောက်တော့ နတ်ပြည်မှာ ၀မ်းမြောက် ပျော်ရွှင်ရတယ်။\nမယှက ငှက်ကလေးလိုလူတွေက လောကတစ်လွှားမှာ များပြားလှတယ်. . . . အခြားယောကျား(လင်ငယ်)နဲ့ ဖောက်ပြန်ပြီး ရထားတဲ့ သားလေးကို ကိုယ့်သားထင်ပြီး ငါ့သား င့ါသားလို့ ခေါ်ဝေါ်ကာ မြူနေတဲ့ လင်ကြီးဖြစ်သူကို အခြားနေရာမှ လှမ်းကြည့်နေတဲ့ မယားဖြစ်သူက ရယ်ပါသတဲ့. . . . သြော် သူ့သားမဟုတ်တာကို မသိရှာဘူး.. .သူ့သားလို့ ထင်နေရှာတယ်. . . .သနားစရာ ကောင်းလှပါဘိတော့ တယ်လို့ ဆိုသတဲ့. . မယှကငှက်လို လူတွေကိုလည်း ပစ္စည်း ဥစ္စာတွေက အဲဒီမယား ရယ်သလိုများ ရယ်နေကြလေရော့မလား. . . . ရယ်တတ်ရင် ရယ်ကြမယ် ထင်ပါတယ်……\nရေးသားသူ juno at Wednesday, August 15, 20122comments:\nငယ်ရွယ် နုပျိုနေစဉ် အခါက ကြိုးစားပြီး ဥစ္စာကို မစုဆောင်း ၊ မရရှိခဲ့လို့ အသက်ကြီးလာတဲ့ အခါ ပူပန် ၀မ်းနည်းရတယ်. . . သူတစ်ပါး တွေ ချမ်းသာနေကြတာကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်မှာ ဆင်းဆင်းရဲနဲ့ အသက်မွေးရတဲ့အခါ "ရှေးတုန်းက ငါဟာ ဥစ္စာကို မရှာခဲ့ရလေခြင်း" လို့ တွေးကာ ပူပင်ရတယ်။\nဒါကြောင့် အသက်ကြီးတဲ့အခါ ချမ်းချမ်းသာသာ အသက်မွေး လိုသူတွေဟာ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်မှာပဲ တရားနဲ့ အညီဖြစ်တဲ့ လယ်ထွန်ခြင်းစတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ကာ ဥစ္စာကို ရှာဖွေထားကြရပါတယ်။\nငယ်ရွယ်စဉ်အခါ ဆရာတွေထံ ချည်းကပ်ပြီး ငါဟာ ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ ဆင်အတတ် စတဲ့ အတတ်ပညာတစ်ခုခု ကို မသင်ခဲ့ရလေခြင်းလို့ တွေးကာ ပူပန်ရတယ်။ အသက်ကြီးတဲ့အခါ အတတ်ပညာမရှိသူမှာ အသက်မွေးရတာ ဆင်းရဲတယ်။ အသက်ကြီးမှ အတတ်ပညာကို သင်ယူဖို့ မတတ်နိုင် ဒါကြောင့် အသက်ကြီးတဲ့အခါ ချမ်းချမ်းသာသာ အသက်မွေးလိုသူတွေဟာ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်မှာပဲ အတတ်ပညာကို သင်ယူထားကြရပါတယ်။\nငယ်ရွယ်စဉ်အခါမှာ ပညာလည်း ရှာရပါတယ်။ ဥစ္စာလည်း ရှာရပါတယ်။ အသက်ကြီးပြီး အိုမင်းလာပြီဆိုရင် ပညာရှာဖို့၊ ဥစ္စာရှာဖို့ အလွယ်ကူလှတော့ပါ။ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ချောင်ချောင်နေ၊ ပေါ့ပေါ့နေသူတွေဟာ ကြီးလာတဲ့အခါ အဘိုးကြီး ၊ အဘွားကြီးဘ၀မှ အကျပ်တွေ့ကြရပါတယ်။ ငယ်ချောင် ၊ ကြီး ကျပ် ဖြစ်ကြရပါတယ်။\nကြီးတဲ့အခါ ချောင်ချောင်လည်လည် ဖြစ်ချင်ရင် ငယ်စဉ်ကပဲ ကြပ်ကြပ်မတ်မတ် ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ ပညာကိုလည်း ရှာရပါတယ်။ ဥစ္စာကိုလည်း ရှာရပါတယ်။\nပုရွတ်ဆိတ်လေးတွေဟာ အင်မတန်မှ ၀ီရိယကောင်းကြတယ်။ အစာကို ကြိုတင် စုဆောင်းရှာဖွေတဲ့ နေရာမှာ စံနမူနာ ယူလောက်တဲ့ သတ္တ၀ါလေးတွေ ဟာ မိုးအခါ မရောက်ခင် အစာကို ကြိုတင်ရှာဖွေ စုဆောင်းထားကြသလို လူတွေဟာလည်း မအိုခင် ကပဲ ပညာကို လည်း စုဆောင်းရပါတယ်။ ဥစ္စာကိုလည်း စုဆောင်းရပါတယ်။ မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့တဲ့ အခါမှာ စားသောက် နိုင်ဖို့ရာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပဲ အိုစာ မင်းစာ ရှာထားကြရပါတယ်။\nရေးသားသူ juno at Saturday, August 04, 20123comments: