Camping y Bungalows con bar ó cafetería en Arteixo\nInicio Campings Destinos Camping con bar ó cafetería en Arteixo\nCampings con bar ó cafetería en Arteixo\nBastiagueiro - A Coruña / La Coruña - a 12.64 km.\nOleiros - A Coruña / La Coruña - a 14.73 km.\nBergondo - A Coruña / La Coruña - a 22.56 km.\nMiño - A Coruña / La Coruña - a 24.96 km.\nAres - A Coruña / La Coruña - a 26.88 km.


MM – Páxina 3 – CPR Santiago Apóstol\nAdmisión: Listaxes provisionais\no 22 de Abril, 2021\nPublicadas as listaxes provisionais de admitidos e excluidos para o curso 2021-2022, poderán consultarse única e exclusivametne no taboleiro de anuncios do centro ou a través da aplicación admisionalumnado empregando a Chave365 ou certificado dixital.\nForon admitidas todas as solicitudes presentadas, agás as de 1º ESO donde foi necesario baremar, donde non había vacantes, e aquelas que, por diferentes razóns, foron excluidas do proceso de admisión.\nA partir do venres 23 de abril ábrese un prazo de tres días hábiles para efectuar reclamacións. Unha vez resoltas, publicarase as listaxes definitivas de admitidos e non admitidos antes do 18 de maio.\nCreando lazos virtuais\no 21 de Marzo, 2021\nO pasado 16 de marzo, algúns dos nosos alumnos de 2º de FPB participaron nunha actividade conxunta co alumnado que cursa o ciclo medio de Servizos Administrativos no IES Terra de Trasancos.\no 2 de Marzo, 2021\nO vindeiro venres, 5 de marzo, participan no concurso de Coca-Cola Novos Talentos, en lingua galega, os seguintes alumnos:\nUn Nadal diferente, pero cheo de ilusión\no 22 de Decembro, 2020\nEste ano estivo marcado por moitos momentos difíciles. Así e todo, debemos manter a ilusión e confiar que o 2021 encha as nosas vidas de saúde e felicidade.\no 18 de Novembro, 2020\nPrazo de presentación: 16/11/2020 ao 27/11/2020\no 25 de Setembro, 2020\nEducación Secundaria e Formación Profesional Básica\nA patir do luns 28 de setembro\nPosposto o inicio do curso\no 11 de Setembro, 2020\nA Xunta pospón o incio do curso na ESO e en FP Básica.


Tovar Bobillo, Antón\nAntón Tovar Bobillo naceu na localidade ourensá da Pereira (Rairiz de Veiga) no ano 1921. Iniciou en Santiago de Compostela os estudos de Filosofía e Letras, carreira que abandonou para ingresar como novicio nos Xesuítas de Salamanca, onde ficaría pouco máis dun ano.\nEn 1942 gañou a oposición a Contador do Estado, sendo destinado primeiro a León e máis tarde a Ourense, cidade en que exerceu como funcionario do Ministerio da Facenda até 1967, ano en que foi expulsado pola súa militancia clandestina no Partido Comunista. Nesa altura, comezou a traballar na libraría Tanco, onde estabeleceu relación con Vicente Risco, Ferro Couselo e López Cid e tivo acceso a libros prohibidos.\nNa década de cincuenta iniciou a súa actividade literaria en español coa publicación do poemario Barro de nadie (1955). Despois de varios libros de poemas nesa lingua, en 1962 edita no noso idioma Arredores, á que seguirían Non (1967), Poesía galega completa (1974) que recolle os dous primeiros libros e o poemario inédito "O vento no teu colo", Calados esconxuros (1980) poemas dedicados á reivindicación do idioma, Berros en voz baixa (1990), A nada destemida (1991) e Cadáver adiado (2001) onde se concentra o existencialismo pesimista presente ao longo de toda a súa produción.\nEmbora fose fundamentalmente poeta, publicou relatos curtos entre outros, os incluídos no volume A grande ilusión (1989), diarios Diario sen datas (1987) e Diario íntimo dun vello revoltado (2001) e ensaio "Xoán XXIII e a Terra", co que resultou gañador do Premio Amor Ruibal no ano 1966. Alén deste galardón, foi recoñecido con outros premios como o dos Xogos Florais de Guimarães (1960 e 1972), o Premio da Crítica de Galiza (1981), o Losada Diéguez (1991) e o Celanova, Casa dos poetas (2003).\nApós unha prolongada enfermidade, Antón Tovar Bobillo faleceu en Ourense o 16 de Xuño de 2004.\nDigo si digo non - Anxo Rei - A rabela da pluma\nPoesía en galego I (1962-1975) (2005)\nPoesía en galego II (1980-2001) (2005)\nCalados esconxuros (2002)\nDiario íntimo dun vello revoltado (2001)\nCadáver adiado (2001)\nNon. O vento no teu colo (1992)\nA nada destemida (1991)\nBerros en voz baixa (1990)\nA grande ilusión e outros contos (1989)\nDiario sin datas. Farangullas (1987)\nPoesía galega completa: ''Arredores'', ''Non'' i ''O vento no teu colo'' (1975)\nTorres Fernández, Xohana


A DESIGUALDADE COMO MOTOR DA RIQUEZA. Miguel Alonso Davila – Xoán de Lugo\nA DESIGUALDADE COMO MOTOR DA RIQUEZA\nAdoita ser común cualificar a desigualdade como algo intrinsecamente negativo. Ata se defende que é algo malo sen especificar a que tipo de desemellanza nos estamos a referir. Obviamente, para levar a cabo unha análise do tema é imprescindible determinar primeiro a clase de disparidade que imos tratar. Podemos falar da diverxencia do mundo físico, isto é, a diferente distribución dos recursos que se dá na natureza, ou tamén da que afecta aos homes. Neste último caso cabería falar da distinta renda ou patrimonio das persoas, das súas aptitudes, das súas circunstancias ou dos seus dereitos.\nNeste artigo centrarémonos en dúas desigualdades concretas, a saber, a que se dá entre os seres humanos debido ás súas capacidades, e a que afecta á ordenación dos recursos. En efecto, non todos os homes posúen as mesmas habilidades: existen suxeitos fortes e débiles, guapos e feos, altos e baixos, valentes e cobardes, con maior e menor competencia intelectual, etc. Hai, tamén, a quen se lle dan ben as relacións sociais, a música, os deportes de forza, os de resistencia, a literatura, as artes ou as ciencias. Algúns individuos son altamente creativos, a outros en cambio dáselles mellor imitar, hainos con gran destreza manual e tamén torpes. Como vemos, as variacións son case infinitas, dáse unha gran diversidade en canto ás diferentes aptitudes humanas. Nesta conxuntura, non podemos falar de inxustiza, posto que non se vulneran os dereitos de ninguén. Cabería afirmar que non nos gusta o feito de que nos tocou ser moi baixiños, feos, lentos, bobos, débiles, cobardes, etcétera, pero non sería lícito defender que se estea cometendo unha inxustiza.\nE á mesma conclusión chegamos sobre a distribución dos recursos naturais ao longo do mundo. Así mesmo, observamos unha ampla variación en canto aos medios que existen nos distintos lugares. Hai espazos bendecidos cunha terra fértil e outros, en cambio, son ermos. Hai terras montañosas e chas, selváticas e desérticas, húmidas e pluviosas e secas. Os minerais e todos os tipos de materiais están esparexidos polo mundo de xeito dispar. Só nuns poucos sitios achamos ouro, auga, madeira, ou carbón. Aínda que non sexa de noso agrado, ese é o estado natural das cousas. No entanto, tampouco sería de recibo falar de inxustiza, posto que non se está vulnerando o dereito de ninguén. Non existe unha persoa da que podamos dicir que está cometendo unha inxustiza.\nO tema é que, aínda que non sexa algo inxusto, a primeira vista estas diferenzas poden parecer algo negativo. Con todo, a análise económica que a Escola Austriaca fai destes fenómenos móstranos o equivocados que estamos, e descóbrenos que, en realidade, ditas disparidades son beneficiosas para toda a poboación. A continuación, poñeremos algúns exemplos que nos axuden a visualizalo.\nSupoñamos que dúas persoas están illadas nas montañas e que teñen que cazar para alimentarse e para conseguir peles coas que abrigarse. Si cada un dedícase a esas actividades por separado obterían unha certa cantidade deses bens. Emporiso, si aplícanse só á parte na que son mellores e despois intercambian co seu veciño, os dous acapararán un número máis elevado de posesións. Si un dos dous é mellor cazando e o outro tratando as peles, entón é preferible que o primeiro se ocupe soamente en cazar, co que acabará o día cun número superior de pezas, e que o segundo traballe só nas peles, para despois intercambiar peles por animais cazados. Deste xeito ambos acabarán cunha cifra de pertencias máis grande. Aínda no caso de que un dos dous sexa máis produtivo en ambas facetas, sairá beneficiado si se entrega a aquilo no que ten unha vantaxe relativa comparativa maior. Vexamos outros exemplos para entender isto último: imaxinemos a un electricista que contrata a un axudante. Este oficial será moito mellor electricista que o seu axudante, pero seguramente ata será mellor axudante de electricista que o seu propio axudante. No entanto seralle máis rendible dedicarse a aquela actividade onde a desemellanza é superior, deixando para o seu empregado as restantes. Grazas ao seu axudante o oficial pode utilizar todo o seu tempo unicamente naquel labor na que é mellor, en ausencia de este tería que realizar tamén as tarefas de axudante quedándolle menos tempo para a ocupación que lle é máis proveitosa. Deste xeito os sobresalientemente cualificados poden enfrascarse na profesión na que máis destacan, e ao facer isto deixan postos libres para xente menos capaz. Grazas a esta cooperación ambos saen gañando. O dono dun bar poderá mandar a facer un recado a un cativo ou a unha persoa de escasas habilidades. Probablemente sería preferible que el mesmo fixese devandito recado. Seguramente empregaría menos tempo pero, para iso, tería que pechar o seu establecemento durante, digamos, 15 minutos, deixando de ingresar un importe monetario superior ao que obterá da realización do devandito encargo. Grazas á cooperación pode ingresar ese diñeiro e, ao mesmo tempo, deixa ese traballo libre para outros cidadáns menos competentes.\nPode comprobarse que as vantaxes aumentan ao incrementarse a especialización. Si aumentamos a cantidade de seres humanos no noso exemplo, dedicándose a parcelas cada vez máis concretas, un maior número de suxeitos sairá beneficiado. Será máis fácil que os homes poidan concentrarse naquelas actividades nas que son mellores (deseñador, catador de produtos selectos, coreógrafo, etcétera), deixando igualmente de rivalizar cos menos aptos polos postos menos técnicos. Así, nunha economía moi desenvolvida ata os menos preparados poden gañarse a vida de forma autónoma.\nAsí mesmo, a distinta distribución dos recursos fai que sexa máis fácil e económico producir certos enseres e dedicarse a certas producións nuns lugares que noutros. Sería moi custoso plantar laranxas en Groenlandia ou montar unha estación de esquí no Sahara. É preferible que en cada sitio se realice un labor para a que contan cunha vantaxe e que despois intercambien os seus produtos polos que necesiten.\nA división do traballo, a especialización do coñecemento, permite un alargamento da estrutura produtiva, que derivará nun aumento da produción. Devandito incremento faranos a todos máis ricos posto que xerará un descenso paulatino dos prezos reais.\nPensemos por un momento que non se dá ningunha destas desigualdades. Isto é moi difícil de imaxinar posto que, para que houbese unha coincidencia exacta en canto ás capacidades humanas, todos os seres humanos haberían de ser idénticos. E o mundo debería ser tamén idéntico en todas partes. Isto, inda que sexa difícil de visualizar, supoñería un mundo no cal a min, persoalmente, non me gustaría vivir. Aínda así, poñámonos nesa situación por un momento. En tal tesitura non atopariamos ningunha vantaxe na especialización. En efecto, ninguén tería unha vantaxe comparativa relativa maior con respecto a outro individuo en ningunha actividade e, xa que logo, non habería ningún incentivo para levala a cabo. Como ben explica Ludwig von Mises na acción humana:\nA experiencia ensina ao home que a acción mancomunada ten unha eficacia e é dunha produtividade maior que a actuación individual illada. As realidades naturais que estruturan a vida e o esforzo humano dan lugar a que a división do traballo incremente a produtividade por unidade de esforzo investido. As circunstancias naturais que provocan a aparición do aludido fenómeno son as seguintes:\nPrimeira: a innata desigualdade da capacidade dos homes para realizar específicos traballos. Segunda: a desigual distribución, sobre a superficie da terra, dos recursos naturais. Cabería, en verdade, considerar estas dúas circunstancias como unha soa; a saber, a diversidade da natureza, que fai que o universo sexa un complexo de variedade infinita. Si na terra as circunstancias fosen tales que as condicións físicas de produción resultasen idénticas en todas partes e si os homes fosen entre si tan iguais como na xeometría euclidiana o son dous círculos do mesmo diámetro, a división do traballo non ofrecería vantaxe algunha ao home que actúa.[i]\nAínda que soe contra-intuitivo, sen estas diferenzas non habería especialización do coñecemento nin alargamento da estrutura produtiva, o que nos condenaría a unha economía de subsistencia. É máis, estas circunstancias non só aumentan a riqueza, que proporciona sustento para un número superior de individuos facilitando a expansión da vida, senón que, ademais, forzan ao home a cooperar e intercambiar entre si de forma pacífica, desenvolvéndose e perfeccionándose deste xeito institucións sociais como o diñeiro, o dereito ou a linguaxe. Estas institucións facilitan á súa vez que nos sexa máis sinxelo alcanzar os nosos obxectivos, sexan cales sexan estes. Noutras palabras, estas circunstancias son imprescindibles para a aparición da civilización.\n[i] Ludwig Von Mises, La Acción Humana, (Madrid: Unión Editorial, 1980) p. 249.


Espertou e o dinosauro ficara impune | Mario Regueira\n15/01/2012 by marioregueira\nEspertou e o dinosauro ficara impune\nNon morreu, botámolo nós. O berro ecoaba na noite compostelá pouco despois de saberse que os votos da emigración non facían máis que confirmar o final da segunda noite de pedra e que os quince anos eternos do mandato de Fraga estaban a piques de rematar. A idea da morte do vello dinosauro no poder tivera un papel relevante nas fantasías da resistencia de esquerdas daqueles anos. Aínda hoxe sei que máis de un sairá beber unhas copas que ten prometidas consigo mesmo dende hai máis dunha década e que en certos locais de todo o país a xente bailará e brindará como fan os pobos que loitan cando morre un herdeiro do fascismo.\nEu non o farei, e non porque cos anos chegase a valorar as supostas virtudes dun dos pais da Constitución, defensor de última hora da democracia, senón porque creo que hoxe é, malia todo, unha data triste. Non cabe outro cualificativo para unha morte máis nun cómodo leito de hospital dun membro da ditadura que marcha, non só impune, senón indiscutido nas súas responsabilidades pasadas. E maior vergoña que o faga en datas tan próximas dunha reclamación de responsabilidade que, unha vez máis, non vén do Estado español, senón do estranxeiro. Non é dende logo, unha data para alegrarse, e non deberamos formar parte deses pobos que celebran feitos biolóxicos inevitábeis que os libran da súa propia responsabilidade á hora de esixir xustiza.\nEn canto á traxectoria do finado respecto do goberno deste país, podemos dicir que acadou unha boa parte do que debían ser os seus obxectivos e que domeou cun éxito indiscutíbel un dos problemas nacionais latentes do Estado español. Converteu unha sociedade cunha grande diversidade política nun xogo de tres partidos, neutralizou o galeguismo de centro integrándoo até hoxe dentro dun dos partidos máis centralistas do mundo, e acadou o record de conseguir o maior deterioro de saúde da lingua galega. Para a historia quedará o rexurdir e asentamento do caciquismo, a manipulación dos medios de comunicación, a carretaxe de votos, as xornadas gastronómicas de captación e o exercicio dun poder despótico, especialmente contra aqueles que ousaron criticalo nalgún momento. O único de todo isto polo que pagou (nas urnas, nunca xudicialmente) foi a nefasta xestión do accidente Prestige, o único momento no que o pobo galego pareceu espertar do seu sono pesadelesco nos últimos vinte anos.\nÉ seguro que o transcorrer dos anos irá recortando o espazo que as enciclopedias lle dediquen, e por tanto a importancia do seu paso pola historia do noso país. Hoxe por hoxe, porén, o peso da súa actuación segue tirando de nós, e particularmente debera axitar as conciencias que permitiron, non só que gobernase durante o tempo que o fixo, senón que nos deixase encadeados ao curso da súa propia mediocridade, contribuíndo a converter política galega no xogo sectario, inmoral e autoritario que é aínda hoxe. E con vocación de durar.\nManuel Fraga marcha sen pagar, seguramente coa tranquilidade de que con Feyjóo lle queda todo “atado y bien atado”. E a nós dános vontade de reescribir por terceira vez o vello conto de Monterroso: Espertou e o dinosauro ficara impune.


Éxito no Trofeo Solidario e dúas novas mínimas nos controis polo Nadal - Celta Atletismo\nNas vésperas de Noiteboa e Nadal os nosos atletas volveron ás pistas buscando bos rexistros cos que celebrar as festas, aínda que non sexa a última proba do ano. Nembargantes, o gran protagonista do fin de semana foi o Trofeo Solidario de Nadal que o Celta Atletismo celebrou o sábado en Vigo.\nOs preto de 600 cativos inscritos no III Trofeo Solidario de Nadal en Balaídos viviron unha xornada de festa total na que, grazas á colaboración dos nosos patrocinadores, todos levaron algún tipo de premio. Nesta competición destacou por enriba de marcas e clasificacións, o carácter solidario da mesma: media tonelada de alimentos e 400 xoguetes recollidos para as familias máis desfavorecidas da cidade, ás que lle farán a entrega Cruz Vermella, Asociación Benéfica La Sal de la Tierra e a Asociación Stop. Novamente, grazas a todos vós pola colaboración nun Trofeo tan especial.\nNunha festa así para os máis cativos non podía faltar o Dinoseto como testigo. ¡Menuda mañán!\nO venres 22 desprazáronse ata Compostela varios atletas para o II Trofeo de Atletismo en Pista da USC, destacando especialmente Laura Santos coa mínima para o Campionato de España sub23 indoor de Salamanca nos 3000m. A súa marca de 10:23:33 serviulle para impoñerse na proba, ao igual que ao mediofondista local Luis del Río nos 400 con 51’15s.\nA representación céltica en Compostela foi unha das máis numerosas este fin de semana\nAo día seguinte en Lugo disputouse o III Trofeo de Nadal Verxel, onde Olaia Becerril logrou a mínima para o seu Campionato de España sub18 de Antequera con 8.00s nos 60m na final. Na actuación céltica destacaron tamén nos 60mv Emma Valencia (9.23s) e Alicia Merino (9’29s), así como o outro combinero en liza Adolfo Sainz-Maza con 1’92 na altura.\nO noso outro saltador de altura e flamante fichaxe David Martínez volvía a saltar en Zaragoza superando esta vez si o 1’91 co que mellora xa a marca do ano pasado.\nA David está a traerlle sorte a celeste neste comezo de tempada, ¡e que siga así!\nTamén o sábado 23 en Vila Nova da Cerveira os nosos lanzadores volvían a competir en terras portuguesas. Nico García (54’16m no disco 1’5kg) e David García (51’92m no martelo 4kg) melloraban incluso os seus rexistros de hai dúas semanas, mentres que Irene Gómez (55’65m) e Patri Correa (46’11m) mantiñan os seus bos rexistros co martelo de 3kg. Gran comezo de tempada para os nosos lanzadores máis novos que de seguro conseguirán mellorar nos vindeiros meses.\nNo presitixioso 56º Gran Premio Pedestre do Nadal – Carreira do Pavo celebrado o domingo Gonzalo Basconcelo impoñíase nas rúas de Vigo nunha proba na que Fran Rodríguez foi 5º na categoría masculina e Alice Finot 3ª na femenina.\nPodium conxunto da Carreira do Pavo, con Gonzalo e Alice como habituais representantes xa do Celta Atletismo\nEn calidade de asociada competiu de novo en Expourense Cristina Estévez na I Copa de Galicia de Clubs Máster en Pista Cuberta, onde defendendo as cores do Samertolomeu de Moaña. Grazas a súa actuación nos 400m e na lonxitude, o equipo laranxa alzouse co triunfo nesta Copa.\nCristina Estévez levantou o trofeo como campionas galegas. Parabéns a toda a familia do Same!\nComeza así o período de competicións no Nadal no que os nosos atletas buscarán chegar no mellor estado de forma posible ó Galego Absoluto indoor e a Copa de Clubes a celebrar en Ourense. Lembrarvos que unha das próximas oportunidades será o día 30 nesa mesma pista nun control organizado polo Celta Atletismo conxuntamente con outros clubes galegos, rematando o prazo de inscrición hoxe ás 23:59.\n¡Boas festas e mellores marcas!


Paridade na realización das 16 curtametraxes seleccionadas para a sección oficial | culturagalega\nO festival de Cans presenta o programa audiovisual e musical da XIVª edición\nParidade na realización das 16 curtametraxes seleccionadas para a sección oficial\nPresentación do programa. Foto: Festival de Cans\nRepresentantes da Asociación Cultural Arela presentaron hoxe o programa do XIV Festival de Cans. Os organizadores estiveron hoxe acompañados polo director da Axencia Galega das Industrias Culturais, Jacobo Sutil, e mais o delegado da Xunta en Vigo, Ignacio López-Chaves, e os representantes do resto de entidades e empresas colaboradoras. A pesares de que a solicitude de subvención do Festival fora desbotada por un defecto de forma a Xunta de Galicia colabora economicamente co certame grazas a un convenio asinado posteriormente, cunha cantidade menor á da subvención solicitada e non outorgada. Este ano son 16 as curtametraxes seleccionadas na sección oficial a concurso, da que a organización destaca a paridade numérica entre as pezas realizadas por mulleres e por homes, mentres que no apartado de animación presentaranse outras seis curtas cunha forte presenza de novos creadores. Ademais, os videoclips gañan protagonismo, con 19 traballos en competición. En canto ás longametraxes, Cans estreará A historia dun satélite, de Also Sisters, e o documental sobre o naufraxio do Prestixe Mar de fondo, de Dani Guzmán, ademais de contar con Manane Rodríguez para afondar no proceso de realización do seu filme Migas de pan na sección Rebobinando, entre outras proxeccións. No programa deste ano o Festival de Cans reforzará a programación para o xoves 25 de maio, cando terá lugar o habitual concurso de videoclips, convirténdoo nunha xornada na que convivirán o auodiovisual, a música, a gastronomia, a literatura e as artes plásticas con actividade desde a mañana ata a noite.Nesta xornada do xoves 25 tamén se desenvolverá no Bar Liceum do Porriño o I Encontro de realizadores e realizadoras de videoclips do Festival.\nO Festival de Cans avanza, así mesmo, na súa aposta polo diálogo entre a música e o audiovisual, con propostas como a exhibición de Frágil equilibrio, gañador este ano do Goya ao mellor documental, acompañada dunha actuación de Uxía, intérprete do tema deste filme que estivo nomeado á mellor canción orixinal nestes mesmos premios. Seguindo neste apartado, o certame rescatará prezas audiovisuais do grupo Radio Océano, estreará o novo vídeo de Terbutalina e ofrecerá unha retrospectiva dos mellores clips de Eladio y los Seres Queridos. As tres bandas forman parte, igualmente, da carteleira de máis de 25 concertos que acolle o festival e na que se atopan outros grupos como León Benavente, Corizonas, Familia Caamagno, Adrián Costa & The Criers, Cora Sayers, Roger de Flor e Os Silvestres, Os Carunchos, Electric Feels, Escuchando Elefantes ou Trío Acivro.\nTamén son seccións habituais do festival que se celebra nesta aldea do Porriño o Coloquio na Leira, que este ano estará protagonizado polo cineasta Montxo Armendáriz. No capítulo de homenaxes, o actor Miguel de Lira recibirá o Premio Pedigree, mentres que os chimpíns de prata irán para o director Jorge Coira e para o veciño de Cans Feliciano Bernárdez, "Xano".\nProfesionais dos sectores audiovisual e musical, veciños e afeccionados de toda Galicia daranse cita do 24 ao 27 de maio na aldea de Cans para esta nova edición.O Festival abrirá o próximo xoves 11 de maio ás 10h00 o segundo prazo de venda de entradas que dan acceso á proxección da sección oficial de curtametraxes a concurso do sábado 27 de maio. As entradas, que se poderán adquirir ata o día 17 de maio, terán un custe de 12. O lugar de recollida será o posto de merchandising do festival durante o venres e o sábado do evento. Ademais, os compradores poderán recoller tamén de forma gratuíta durante os días do festival o catálogo con información ampliada de todas as actividades.\nO Festival de Cans chega a un acordo coa AGADIC e recibirá axuda pública Cans recorrerá as axudas a festivais audiovisuais da Agadic A Agadic apunta incumprimento das bases por parte dos festivais que quedaron sen axudas


China Semi in Ear Design USB C Bluetooth True Earbuds inalámbricos T15 Fabricación e fábrica | Yong Fang\nAuriculares inalámbricos semi-USB USB C Bluetooth True T15\nSolución Bluetooth: JL6976 V5.1\nCapacidade da batería Li: 3,7 V, 35 mAh\nnome de roduto ： T15\nDiámetro do altofalante: ￠ 10 mm\nTempo de carga para o oído: 4,5 veces\nDriver Controlador de 10 mm, deseño semi-auricular】Para unha comodidade máxima ao longo prazo e unha forma única de fitness, estes auriculares bluetooth están deseñados en estilo semi-auricular e dentro da carcasa están os poderosos controladores de 10 mm.\nDriver Controlador de neodimio de 6 mm de alta claridade de baixo】neodimio estéreo de alta calidade de 6 mm no interior da carcasa acústica pulida de xeito profesional e ergonómico que reproduce un son súper claro e grave;\n【Última función de baixa latencia para o modo de xogo】Admite o modo de xogo de baixa latencia, cando xogamos, case podemos ver, escoitar, sentir e reaccionar ao que está a suceder no xogo de xeito efectivo. É por iso que na actualidade a maioría da xente usa os auriculares para xogos con fíos, en lugar dos auriculares para xogos sen fíos, especialmente para xogadores profesionais. Coas melloras na latencia, agora cada vez hai máis fones de xogo sen fíos que se converterán na elección favorita dos xogos;\n【Deseño único de enxeñaría ergonómica e de fitness】Para a maioría dos auriculares TWS, a xente está preocupada pola comodidade e pola caída das orellas. O noso experimentado equipo de I + D realizou unha análise detallada e profunda e moitas veces de probas prácticas para mellorar e verificar estes problemas comúns pero de dor de cabeza. E, para unha boa forma física, as puntas de orellas de silicona personalízanse de xeito privado para este modelo;\nCase Estuche de batería USB C Soporte para carga sen fíos】Para mantelo actualizado completamente, o enchufe de carga común de 5 pines micro substitúese polo popular enchufe USB C. Qué máis. Este modelo pódese deseñar co soporte de carga sen fíos. Esta é unha función e función opcional para este modelo. Con esta función, a carcasa da batería pode recargarse mediante un cable USB C ou unha placa de carga sen fíos;\nControl Control táctil e normas IPX 5】Como un verdadeiro auricular sen fíos pode usarse en diferentes situacións e ambientes, este modelo pode superar a proba de resistencia á auga IPX 5. Entón, cando facemos exercicios deportivos, podemos usar este auricular tws para escoitar música, falar por teléfono ou escoitar algúns programas sen fíos;\nAccessories Accesorios dispoñibles para un fácil uso】Normalmente, os accesorios incluirán estas pezas, guía rápida, 3 tamaños de puntas de silicona personalizadas e cable de carga de enerxía;\nAnterior: Prezo competitivo Mix de cor Auriculares Bluetooth sen fíos BT-8026\nSeguinte: Fábrica orixinal Tws Auriculares e auriculares Auriculares deportivos Correndo Fitness Auriculares sen fíos T18\nNivel de entrada de cancelación de ruído activo sen f ...\nAuriculares e auriculares Tws de fábrica orixinais ...


Unha primeira vitoria a tempo e oito candidatos para os dous postos da cabeza - Futbolinlugo\nFaltan tres xornadas para que remate a 1ª fase na Terceira Rexional. Agás para o Cazás e o Rioaveso que teñen pendente o encontro que non desputaron a pasada finde. Xogarano a do 20, o que obriga a retrasar os dous últimos partidos da zona norte por norma federativa, como acontece nalgúns grupos da Segunda.\nCastro B e Lemos B seguen liderando pero con seis equipos máis con opcións. Os detalles, da xornada na que o Celeiro se reencontrou co triunfo, contámolos nunha nova entrega do #TresEnRaia.\nNa zona norte, o filial do Castro continúa na cabeza igualado a puntos co Catro Roldas (xogarán entre si na penúltima xornada). O equipo preparado por Isaac Rouco deu un golpe de autoridade ao vencer na casa da Comercial. O porteiro local Joshua fixo varias intervencións de mérito a pesar de encaixar tres goles. O gol de Peri para os da capital non impide que tanto Castro como Catro Roldas estean agora a catro puntos de distancia.\nO cadro de Román tamén cumpriu no seu duelo co Nuevo Nausti. A pesar da goleada, o conxunto amarelo tivo que pelexar o partido fronte a un rival ao que non lle saíu nada. O outro equipo na pelexa, o Rioaveso, está agora a cinco puntos das dúas primeiras prazas, pero cun partido menos. Os duelos directos que ten co Castro B e co Catro Roldas fan que dependa tamén de si mesmo.\nPor outra banda, salienta nesta xornada o primeiro triunfo do Celeiro. Os pupilos preparados por Martín Rodríguez realizaron un gran encontro ante un Friol B que non baixou os brazos. Foi a tarde de Óscar Docal mandando no medio do campo, con pases e un gol incluídos.\nOs tres puntos dánlle a oportunidade ao cadro viveirense de pelexar aínda polo 6º posto nesta recta final de 1ª fase. Está a seis puntos e con gol average a favor. Quedar na sexta praza supón pasar a 2ª fase cun punto que che permite competir, de inicio, case de ti a ti cos equipos punteiros da categoría.\nNa zona sur, o Lemos B continúa camiño do seu obxectivo tal e como nos contou hai unha semana o seu adestrador, Perry. O filial lemista superou ao Carballedo (6º) que se afasta en seis puntos do 4º posto. O Lemos B podería asegurar na próxima xornada o liderado se é quen de gañarlle ao Sober e pendente doutros resultados.\nNon obstante, tanto o Rubián, o Monterroso B e o Sober apuran as súas opcións. O Rubián volveu ao camiño da vitoria ao vencer ao filial do Taboada. Continúa a seis do líder. Os mesmos puntos ten o Monterroso B que venceu pola mínima en duelo directo ao Sober. O cadro soberés está 4º a oito do primeiro posto.\nNo 5ª praza aséntase agora o Castroverde ao enlazar o segundo triunfo seguido. Derrotou por un gol de diferenza ao Relámpago. Os xogadores preparados por Iago Núñez sitúanse a dous puntos da cuarta posición. E aínda lles queda un partido na última xornada co Sober. Quedar cuarto supón pasar á 2ª fase con dous puntos.


Fobias e filias - Javier Nogueira - Galiciae\n02 julio 2019 20:31 h.\nFobias e filias\nNON SE PODE negar que o maior fenómeno editorial español dos últimos anos é Imperiofobia y la leyenda negra de Elvira Roca Barea, que non apareceu por esta sección porque para falar de panfletos están as barras de bar; non as páxinas culturais dos xornais.\nTáboa Redonda Javier Nogueira Elvira Roca Barea José Luis Villacañas Lengua de Trapo\nO LIBRO E AS SÚAS teses só podían entenderse en dous marcos contextuais: o ascenso da extrema dereita en España e o particular funcionamento dos grandes grupos mediáticos, orientados tamén cara posicións de dereita difíciles de atopar na Europa coa que sempre andamos a compararnos.\nOs argumentos que veño de expoñer poderían semellar subxectivos e pouco científicos así presentados, pero están xeneralizados dentro da historiografía española. E boa mostra disto é a aparición de Imperiofilia de José Luis Villacañas, demolición absoluta e cientificamente rigorosa das exposicións rocabareístas. Edita Lengua de Trapo —cunha serie de grosos errores en tipografía e tabulación de parágrafos que sen lugar a dúbidas se poderán corrixir nas futuras edicións que, sen dúbida, haberá—. Poucas persoas máis cualificadas para levar a cabo a tarefa de desmontar o revisionismo histórico ca Villacañas, catedrático de Filosofía na Complutense e excepcional historiador das ideas políticas en España.\nO autor dá nas primeiras páxinas do libro a chave para entender o éxito de Imperiofobia: certas elites de España —as elites de España, corrixiría o crítico con todos os respectos— teñen unhas esixencias culturais mínimas e estanse a enfrontar a un mundo que nin entenden nin saber dirixir, polo que precisan unha lexitimidade que non pode saír das súas ideas, moralmente reprobábeis e retrógradas dende calquera óptica civilizadora que se utilice. E aí está a Historia —terxiversada, por suposto— para fornecer esa lexitimidade.\nSe o libro de Roca Barea é mediocre, como demostra Villacañas, é pola súa concepción mesma: no canto de seleccionar unhas hipóteses, analizar os feitos e validalas; presenta unhas conclusións inmutábeis de antemán ás que se teñen que adaptar os feitos. E todo aquel feito que non se adapte á conclusión, queda fóra, xa dende o presuposto inicial: non interesa estudar os imperios británico e árabe; dous dos eixos do mesmo concepto de imperio tal e como establecen obras de referencia que xa pasaron por esta columna, como as de Burbank ou Kumar... Por que? Porque se se incluísen o esquelete mesmo do libro derrubaríase.\nDous aspectos chaman a atención en particular. En primeiro lugar, o mesmo concepto de imperiofobia, que como ben sinala Villacañas é toda unha inversión do racismo. Pensan vostedes que un dos grandes problemas do mundo é que unha serie de nacións occidentais explotaron outros continentes e masacraron a millóns de persoas? Pois, segundo o novo pensamento histórico español, están errados: o verdadeiro problema son as ideas negativas que os masacrados xeraron e xeran contra os seus verdugos. Cousas veredes.\nO segundo aspecto no que Villacañas esnaquiza a Roca Barea ten que ver coa identificación entre a catolicidade e España. Para chegar ás súas conclusións, a imperófila precisa transformar en ataques a España todos os ataques ao catolicismo, moi abundantes coa Reforma e aínda máis —con outra perspectiva— coa Ilustración. Isto lévaa a incoherencias como rematar por considerar España un país filosemita... cando moitos xudeus da diáspora aínda arestora consideran que existe un anatema contra o regreso ao lugar de onde se expulsou ao pobo elixido en 1492.\nE así poderiamos estar todo o día, de parvadas en lendas negras e de acusación en acusación até facer estoupar o argumento lóxico do tu quoque. O caso é que nesta triste España intelectual dominan as imposturas e non a seriedade científica de autores como Villacañas, o que á súa vez deixa pouco espazo á mellora da cultura política e a cultura en xeral.


Javier Villalba, subdirector xeral adxunto de Normativa da DXT | Consumer\nOs antecedentes do infractor poden incidir na contía das sancións\nO pasado 25 de maio entrou en vigor a nova Lei de Tráfico. A súa prioridade é aumentar a seguridade viaria, axilizar os procesos administrativos e lograr que os condutores saiban con maior precisión cales son os seus dereitos e, tamén, as súas obrigacións. Con eses propósitos en mente, a normativa introduciu uns cuantos cambios con respecto á anterior lexislación. Nas últimas semanas, a Dirección Xeral de Tráfico (DXT) repartiu miles de folletos para informar os cidadáns destas modificacións, aínda que non todo o mundo termina de aclararse coas novidades. Nesta entrevista, o subdirector xeral adxunto de Normativa da DXT, Javier Villalba, despexa as dúbidas.\nA nova lei endurece algunhas sancións e atenúa outras. A que se debe este cambio?\nDébese a que a prioridade hoxe está posta na seguridade viaria. A lei adáptase aos seus requirimentos. Con respecto ás infraccións, o obxectivo é deixar claro que está prohibido e que non. Nese marco, é importante tipificar como máis graves as que están relacionadas coa seguridade viaria. Por exemplo, hai uns anos, circular sen cinto de seguridade era unha infracción leve. Hoxe, con todo, é grave. En contrapartida, a falta administrativa de circular co carné caducado, que antes se consideraba grave, hoxe é máis leve.\nEn canto ás sancións, o cambio é correlativo a esta política; unificouse o criterio. Desde 1990, as contías eran as mesmas. Aumentara o poder adquisitivo, pero non o monto das sancións. Tamén había unha gran dispersión: estacionar de maneira indebida en Madrid non se sancionaba igual que facelo en Monforte de Lemos. Por iso establecéronse unhas contías fixas que abarcan a toda España.\nComo funciona a unificación territorial das multas?\nA idea é sinxela: a igual infracción, igual sanción. O obxectivo é simplificar o mecanismo, e nisto estivemos de acordo todos os organismos e institucións públicas. Non se pode marear ao cidadán e a forma de evitalo é aplicar sancións uniformes desde todas as administracións.\nAdemais do diñeiro, están os puntos. Por que xa non resta puntos a condución neglixente e si o fai conducir co permiso suspendido?\nPorque a idea é graduar a sanción en función do que fixese o condutor; que o criterio sexa selectivo, en lugar de quitar puntos por todo. O permiso por puntos cumpriu catro anos hai pouco. Nese tempo, máis aló do papel, a realidade nos ha ido dicindo que é o máis grave e que non. Ademais, hai que ter en conta que a condución neglixente pode ser considerada como condución temeraria en función do seu perigo e, nese caso, é un delito.\nNa aplicación de sancións, considéranse os antecedentes do infractor?\nSi, téñense en conta os antecedentes e iso pode incidir na contía das sancións. Se o instrutor que leva o expediente ve que os feitos revisten un perigo importante ou que o condutor cometeu as mesmas faltas con anterioridade, a sanción pódese agravar ata un 30%.\nA lei non castiga aínda o uso de detectores de radar, pero introduciranse as modificacións legais para que os abarque tamén\nO uso de inhibidores de radares castígase con dureza. Esa norma abarca tamén aos detectores?\nA lei, tal e como está redactada agora mesmo, é un tanto confusa neste aspecto, pois os detectores quedaron nun limbo xurídico. De momento, non os inclúe, pero estamos a traballar en introducir as modificacións legais para que os abarque tamén. A previsión é que ocorra nos próximos meses.\nPermitir que unha persoa sen carné conduza o noso coche considérase unha infracción grave, aínda que non resta puntos. Como se sanciona ao dono do vehículo, e que pasa co condutor?\nA premisa desta modificación é que, se unha persoa ten un coche, ten que saber quen o conduce. A ninguén no seu san xuízo ocórreselle deixarllo a alguén sen carné ou a un menor, pero a idea é tamén dar unha mensaxe clara e directa sobre a responsabilidade do titular do vehículo. O importante é introducir un cambio de cultura. En canto ás sancións, dependerán de cada caso. A sanción ao titular é económica, administrativa. E conducir sen carné está tipificado no artigo 384 do Código Penal como un delito.\nÉ verdade que agora hai tolerancia cero co exceso de velocidade?\nNon, iso é incerto. Está claro que hai un límite -50 km/h en cidade e 120 km/h en autovía- e que non se pode correr máis, pero para empezar a denunciar tense en conta a marxe de erro. Se o condutor ten un cinemómetro antigo, a marxe de erro é de ata un 10%, co cal hai tolerancia ata o 133 km/h. Se ten un moderno, cuxo marxe de erro é só do 3% ou o 4%, as sancións aplícanse a partir do 126 km/h.\nAlgúns condutores opinan que estar pendentes do velocímetro é un elemento de distracción…\nPois quen crea que iso lle distrae, que poña o limitador de velocidade. Non podemos esquecer que este é un tema moi importante, porque a velocidade inadecuada concorre como un factor desencadenamento en gran parte dos accidentes. Aínda así, o certo é que a percepción respecto diso cambiou moito: a xente corre cada vez menos. Isto é algo que se debe destacar, pois a norma máis importante, a que máis se respecta, é a social. Que a súa familia vexa mal que beba e conduza disuade máis que calquera outra cousa.\nPor que unha persoa que paga moi rápido unha multa e benefíciase da bonificación do 50% non pode recorrer despois a sanción?\nPorque quen paga a multa, asume que está conforme coa sanción. Á súa vez, o 50% de bonificación é o que se aforra a Administración ao non ter que mobilizar o expediente sancionador. O mecanismo enmárcase na filosofía dos xuízos rápidos. Se vostede está de acordo coa sanción, paga, e todos nos evitamos meternos na dinámica de mandar escritos e alongar as cousas. Chégase a un pacto, e o condutor benefíciase ao evitar que ese expediente “se maree”.\nNun cinemómetro moderno a marxe de erro é do 3% ou o 4%, e as sancións aplícanse a partir do 126 km/h\nAparcar en prazas para discapacitados ou programar o GPS conducindo son novas sancións graves. Somos pouco cívicos e distraídos ao volante?\nAs distraccións son máis frecuentes agora que fai corenta anos, cando só podiamos entreternos coa paisaxe. Nos vehículos actuais hai cada vez máis dispositivos que poden despistar ao condutor. Os elementos novos, como os móbiles e os navegadores, inciden moito nos accidentes con vítimas; están presentes nas estatísticas. Para solucionar iso, a DXT pide aos fabricantes que introduzan cambios técnicos para que os aparellos non poidan manipularse mentres se conduce. E as empresas responden. O problema son os modelos anteriores, que xa están feitos. Para previr o seu uso ao volante é necesaria a lei.\nEn canto ao estacionamento, é complicado na maior parte das cidades, porque hai poucas prazas. E ás veces non somos todo o solidarios que deberiamos. Hai que respectar o dereito que teñen os discapacitados e sancionar de forma tallante a quen non o faga.\nÉ máis fácil que antes recuperar os puntos perdidos?\nA diferenza do que ocorría antes, se un condutor perdeu puntos e fai un curso, en lugar de 4 pode recuperar ata 6. Decidimos incentivar esta vía porque é moi positiva: os cursos están orientados aos infractores e son intensivos.\nPor outra banda, hai un elemento moi importante que devén do proceso abreviado, e é que a lei introduce un elemento de certidumbre para o condutor. Se a infracción que cometeu detrae puntos e paga hoxe, sabe que mañá os perde. Se sabe cando os perdeu, sabe cando os recuperará. Antes, os puntos quedaban a mercé do vórtice administrativo e podían perderse ao cabo dun ano de cometer a infracción. Agora non. As cousas son máis claras.\nPérdense puntos no estranxeiro?\nNon. Aínda non hai un sistema de comunicación de puntos a nivel europeo. No entanto, xa se traballa para instauralo nun medio prazo.\ncarné por puntos condución DXT multas-gl tráfico


ENTREGA DO PREMIO CINEUROPA A ZARAUZA E ESTREA DE 'ONS' | Compostela Cultura\nInicio » Espectáculos » ENTREGA DO PREMIO CINEUROPA A ZARAUZA E ESTREA DE 'ONS'\nENTREGA DO PREMIO CINEUROPA A ZARAUZA E ESTREA DE 'ONS'\nDOM 22, 20:00 | TEATRO PRINCIPAL _Entrega do Premio Cineuropa a Alfonso Zarauza e proxección do filme\nDOM 22, 20:00 | AUDITORIO DE GALICIA_SALA MOZART_ Proxección do filme\nAntes dos cadáveres exquisitos de A noite que deixou de chover lembro –confío en que non me falle a memoria- que o meu primeiro coñecemento de Alfonso Zarauza se produciu a través duns apuntamentos cinéfilos que el publicaba nun diario local. Se é así, eran anotacións que exhalaban devoción polo cinema e unha mirada construtiva e moi debedora do cinema clásico. Cando xa se sabe que nesa ocupación de escribidor sobre a sétima arte só se prospera xerando bile populista que abraie e te faga sentir o Defensor do Espectador, como a Encarna Sánchez da butaca. Ou ben apostando por ser o must das vangardas e descubrir un talento súbito en calquera diletante sobre o que ti constrúas a túa igrexa endogámica e os teus followers.\nSe aquel Zarauza que escribía os seus apuntamentos no diario local era Alfonso –se non era el sería un dos seus cadáveres exquisitos- xa se conformaba nel unha coherencia que acompañou a súa obra cinematográfica: un xeito de ser fiel a unha idea do cinema que, sen ignorar a modernidade e as novas ondas, non renuncia ás bases narrativas do clásico. E iso, nestes tempos de tantos “ismos” forzados, é como ir a contracorrente cando o que parece que triunfa é a impostura ou a baleira solemnidade.\nLembro –isto si é seguro- como unha apertura de Cineuropa especialmente feliz a que enmarcou a estrea en 2008 da súa primeira longa, A noite que deixo de chover. Nel decantábase outro contraforte case cosmogónico no cinema de Zarauza. A fantasía da súa cidade, Compostela, como a Roma mitificada por Fellini virada cara o patidifuso. Así, en A noite que deixou de chover, Alfonso recrea a súa Vía Veneto con jet set de bohemios esfarrapados, nese Santiago-era- unha-festa cuxo fulgor é o último escintileo antes do apagamento da crise. Ou, doutra forma, como reformula esas rúas outonizadas pola luz excelente do seu xa inseparable Alberte Branco Bertitxi, como un Trastevere de colegas en ilusa fuxida cara adiante cando xa o afogo económico e vital aperta nesa película que medra e medra co tempo que se chama Encallados. E que tamén festexamos noutro Cineuropa.\nA ver se acerto ao dicir que nesa mesma edición de 2014 vivimos outro pase de verdadeira euforia colectiva con outra obra de Zarauza, A viaxe dos Chévere. Por un deses estraños azares do ben ou mal visto polo poder efémero, organizamos unha clausura improvisada do festival, algo como moi off-Cineuropa, unha cita semiclandestina no Salón Teatro ateigado, no cal semellaba que os Chévere, que viñan dun Premio Nacional, eran recibidos como os Rolling Stones, nun acto de desagravio da cidade e de agasallo de todos os amigos. E como se A Viaxe dos Chévere fosen as bobinas de Viridiana que Domingo Dominguín fixo pasar de matute por diante da censura nunha furgoneta de apeiros taurinos. Canto o gozamos. E como Zarauza, o seu cinema e a súa persoa, son sentidos como garantía de celebración, xa para sempre na pel deste festival.\nOns –xa a verán- paréceme unha progresión no concepto narrativo da súa filmografía. Nela, a forza do fóra de campo, da elipse, da ópera aberta do que puido ser dunha muller que chega coa néboa ou co verán, segundo como os seus sentidos o queiran ver, supón unha apertura de espazos cara o vivido ou o imaxinado. O que vai do realismo social de Os fenómenos -unha película que expuña o conflito laboral do cinema político enriquecido polo protagonismo do canon feminino disruptivo, dunha forma que seguro subscribiría a gran teórica de cinema e feminismo Laura Mulvey- a esta nova obra de Zarauza, esta Ons que ten algo da Ondina de Christian Petzold, sen que a primeira vista se parezan en pouco máis que a auga que nos leva. E do fermosa que é esa maneira orgánica na cal o círculo aberto entre Alfonso e Cineuropa en 2008, cunha rusa que se chamaba Macarena e aqueles cadáveres exquisitos e vivísimos d’A noite que deixou de chover se pechase doce anos despois na clausura desta 34a edición cos misterios e as sombras de Ons. Só para abrir con el outros círculos de inmediato. Ou un mandala, se nos poñemos. José Luis Losa\nFinalizada a entrega do premio o público asistente poderá ver o filme 'Ons'\nEspaña / 87 min. / Ficción / Galego, castelán\nMelania Cruz, Antonio Durán ‘Morris’, Xúlio Abonjo, Anaël Snoek, Marta Lado, Diego Anido, Cris Iglesias, Miguel de Lira\nGuión: Alfonso Zarauza, Jaione Camborda Coll\nEdición: Fernando Alfonsín\nProdución: Maruxiña Film Company, Bando à Parte\nTras unha profunda depresión pola morte da súa amante nun accidente de coche, o doutor Vicente chega xunto coa súa esposa Mariña a unha remota illa atlántica coa intención de pasar o verán, curar a súa enfermidade e recuperar o seu matrimonio. A vida na solitaria illa senta ben a Vicente, que lle pide á súa muller prolongar a súa estancia e pasar o outono. Cada día vaise sentindo mellor ata que, tras un naufraxio en medio dun temporal, unha misteriosa e amnésica muller estranxeira aparece na illa e irrompe nas súas vidas. A partir dese momento xa nada volve ser o que era.\nÉ un dos directores galegos cunha traxectoria máis longa e prestixiosa na actualidade. Como director realizou anteriormente tres longametraxes de ficción que obtiveron premios internacionais -La noche que dejó de llover (2008), Los fenómenos (2014), Encallados (2013)-, un documental -A Viaxe dos Chévere (2014), seis curtametraxes, dúas series de ficción e máis de vinte videoclips e pezas experimentais.\nVENDA E RETIRADA DE CONVITES


A CIG convoca á folga xeral o 14 de novembro - Sen Categorizar - BNG do Saviñao - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nA CIG convoca á folga xeral o 14 de novembro\nBNG do Saviñao 06 Nov 2012 ás 15:59\ná convoca folga xeral 14 cig\nO Consello Confederal da CIG vén de ratificar a decisión da Executiva de convocar folga xeral para o 14 de novembro, coincidindo coa data acordada noutros países da periferia europea, como Portugal, e a nivel estatal, con CCOO e UGT. O Consello Confederal reitera a necesidade de continuar coa mobilización social dada a dureza das políticas do PP e do seu carácter profundamente antisocial e antiobreiro.\nO secretario xeral da CIG, Suso Seixo, explicou que imos á folga xeral con todas as consecuencias, conscientes de que as políticas que está a adoptar o PP requiren deste tipo de respostas e lembrou que a central sindical viña reclamando a necesidade desta convocatoria. Eramos partidarios de que fora xa no mes de setembro, coincidindo coa que se convocaba en Euskadi, para responder ás medidas adoptadas polo goberno durante os meses de verán. Políticas de recorte de dereitos moi duras que nos están a levar a unha situación e a unhas condicións de precariedade e de empobrecemento da poboación intolerábeis.\nIso non foi posíbel, subliñou, porque a CCOO e UGT non lles parecía a data máis adecuada. Por iso a CIG avaliou esta situación e acordou agardar, xa que, pola súa parte había o compromiso de que se convocaría no mes de novembro a nivel de estado. Consideramos que a resposta tiña que ser o máis masiva posíbel, porque cantas máis organizacións sindicais participen na convocatoria, máis posibilidades teremos de que a participación sexa, a nivel cuantitativo, máis importante.\nA central sindical valora moi positivamente que CCOO e UGT acordaran sumarse á convocatoria de folga e mesmo sindicatos de países da periferia de Europa, porque estas medidas veñen decidas desde o BCE e da Comisión Europea e o que está a facer o PP, na medida en que coincide cos seus presupostos ideolóxicos, é levalas adiante con toda a dureza.\nA CIG considera que para 2013 empeorarán aínda máis as condicións laborais e sociais e que se incrementarán as políticas de axuste. Parécenos máis necesario que nunca continuar con esta dinámica mobilizadora e dar unha resposta con convocatorias de folga xeral as veces que sexa necesario, para parar estas políticas e forzar aos gobernos a facer outras distintas, que garantan que imos saír da crise, pero non de calquera maneira, senón favorecendo os intereses da clase traballadora, afirma Seixo.\nRespecto do impacto que puideran ter os resultados electorais no éxito da convocatoria, o secretario xeral sinala que moitos galegos e galegas aspirabamos a que o PP perdera a maioría absoluta na Xunta de Galiza e estou convencido de que moitos e moitas entendiamos que o PP o único que está facendo é servir de correa de transmisión do que marca o BCE e o vai seguir facendo con dramáticas consecuencias para o noso país, entre as que sinalou o deterioro do no noso tecido produtivo, da rede de servizos sociais e mesmo a marcha que se está a producir de mozas e mozos a outras partes de Europa. Mozos e mozas cunha formación profesional e académica importante que tiñan que estar aportando todo ese coñecemento ao desenvolvemento económico e social do noso país.\nMalia recoñecer o estado xeralizado de decepción ante a revalidación da maioría absoluta, Seixo subliñou que, en todo caso, os apoios que ten o PP andan arredor do 25% da poboación galega, polo que considerou que non pode facer o que lle dea a gana.\nXunto a isto lembrou a perda de miles de votos e o feito de que alí onde se lle deu unha maior contestación ás políticas do PP, nas cidades e nas grandes vilas, esa perda de apoios foi aínda maior. Quere dicir que a política de contestación social que se está a facer si está a incidir en certos sectores e na perda de votos, cando menos nos sectores máis conscientes da sociedade galega. Por iso, convidou a seguir mobilizándose para tratar de chegar ao resto das galegas e galegos moi influenciados polos medios de comunicación, polo enorme poder institucional e caciquil, para dicirlles que aquí votar ao PP é un suicidio para o noso pobo, que levará a Galiza a unha calella sen saída, ao empobrecemento das clases populares e a perda de dereitos laborais e sociais.


Biblioteca Provincial. Deputación da Coruña Mostra Emilia Pardo Bazán: unha ollada desde Marineda – Biblioteca Provincial. Deputación da Coruña\n9 agosto, 2021 - 30 septiembre, 2021\nSon moitas as institucións que este ano están a conmemorar os cen anos do pasamento da polifacética Condesa de Pardo Bazán, sen dúbida figura principal nas letras españolas, e pioneira en moitos outros eidos.\nExemplar de Los Pazos de Ulloa, de 1886, dedicado pola autora á Biblioteca Provincial da Deputación da Coruña\nDende a Biblioteca Provincial da Coruña, na súa Marineda natal, non podemos deixar de recordar á que foi unha das súas máis ilustres usuarias. Como non podía ser doutro xeito, facémolo a través dos libros.\nPara tratar de ofrecer unha visión da súa complexa figura, recollemos nesta mostra non só as súas obras (literarias, ensaísticas e xornalísticas) se non tamén aqueloutras que falan dela e do seu legado, e achegando, ao tempo, materiais elaborados a partir das súas creacións.\nPrancha de chumbo do século XIX para a impresión da portada da partitura de J. Baldomir, dedicada a Emilia Pardo Bazán. Da Colección Canuto Berea\nPor mor das diversas actividades que entorno a esta figura se están a levar a cabo, botaremos en falta non podermos incluír nesta ollada algunhas das mais estimadas pezas que, da autora, posúe esta biblioteca. Sería o caso, por exemplo, do manuscrito “La poesía regional gallega: discurso presidencial leído en la velada para honrar la memoria de Rosalía de Castro…” de 1885, que se atopa prestado á Biblioteca Nacional para formar parte da súa mostra Emilia Pardo Bazán: El reto de la modernidad que actualmente se exhibe en Madrid, e o vindeiro mes de outubro estará no Kiosko Alfonso da Coruña.\n«Estudio crítico de las obras del padre Feijoo», obra coa que gañou o Certame conmemorativo ao Padre Feijoo en Ourense en 1876 ao que tamén se presentara Concepción Arenal, e que supuxo un pulo na súa carreira. Dedicado á Biblioteca da Deputación da Coruña\nPara tratar de apoiar e completar a narración visual que os elementos que compoñen a mostra constitúen, achegamos a continuación unha pequena recensión biográfica e unha bibliografía ampla desta muller extraordinaria. A xeito de guía de lectura complétase o texto coas referencias das obras dela e sobre ela que a biblioteca posúe na súa colección.\nEpistolarios da correspondencia entre a escritora e diversos persoeiros da época\nAgardamos que este texto, e a mostra que o complementa e desenvolve, sirvan de alicerce para coñecer á autora mais de preto nas súas múltiples facetas, e tamén os recursos que, para iso, pode ofrecer esta Biblioteca.\nRevista de Galicia, dirixida por Emilia Pardo Bazán\nGuía de lectura da mostra: Emilia Pardo Bazán. Unha ollada desde Marineda\nHorario: ata o 30 de setembro, de luns a venres de 8:30 a 14:00 e de 15:00 a 20:30 h. A partir do 1 de outubro: de luns a venres de 8:30 a 20:30 e sábados de 9:00 a 14:00 h. Entrada de balde.escri\nautoras, emilia pardo bazán, escritora, escritoras, exposicion, Marineda, mostra bibliográfica, mostras bibliográficas, pardo bazán


entrevista ignacio lópez-goñi | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 13/11/2020 10:52\n• "A historia da Humanidade foi unha historia das pandemias"\n• Sobre o papel das redes sociais: "É a primeira pandemia que vivimos 'a tempo real'"\nAínda que as miradas están postas na posible chegada das vacinas contra o SARS-Cov2, o horizonte das pandemias estarrícase moito máis lonxe do que poidamos crer.\nIgnacio López-Goñi, catedrático de microbioloxía da Universidade de Navarra, acaba de publicar Preparados para la próxima pandemia, unha obra que analiza con visión de futuro os retos da humanidade fronte ás pandemias. No Bos Días tivemos a oportunidade de falar con el.\nA Humanidade e as pandemias\nLópez-Goñi aborda a cuestión dun xeito crítico, facendo "unha reflexión dende a ciencia" que vén a dicir que "só a ciencia, o coñecemento e a cooperación" van poder sacarnos desta e de próximas pandemias.\nO pulso do presente fai esquecer que en tempos pasados pasaron por situacións moi semellantes en reiteradas ocasións e con resultados significativamente máis devastadores no sanitario. "A historia da Humanidade foi unha historia de pandemias", asegura.\nPoida que as epidemias globais se diferencen no contexto temporal, social e tecnolóxico, mais conservan "algunhas cousas en común: moita xente xunta, movéndose, o contacto con animais...".\nSon factores que se repiten e dan lugar a resultados semellantes. Ao impacto sanitario e social vén unha onda de maior alcance e duración de carácter económico. En consencuencia a esa causa, explica o experto, un terrible efecto: "De todas as pandemias saímos máis pobres e con maiores diferenzas sociais”.\nUnha visión global a longo prazo\nMalia que o xermolo da pandemia agromou lonxe, a maioría de países non tomaron precaucións a tempo. A situación sobreveu ao mundo, aínda que de xeito gradual, con grande rapidez e falta de celeridade dende as institucións.\nUnha vez sumidos nun escenario insólito e complexo, tocaba reaccionar cunha visión máis longopracista, recoñece López-Goñi. "Teriamos que aproveitar esa primeira vaga para reforzar o noso sistema sanitario".\nCon todo, a xuízo do catedrático, ese labor de cara ao futuro, debía (e debe) ter o foco nas raíces do problema e non nas pólas. Poñer o "foco non nas UCI", senón "evitar que cheguen aí", reforzando a atención primaria, a saúde pública e o rastrexo.\nAsegura que para afrontar esta e as vindeiras vagas (ou pandemias), é preciso abandonar a "medida curta" e adoptar "unha visión máis de sanidade pública e sanidade global, moito máis ampla".\nO extintor para salvarnos\nLópez-Goñi pon a atención na necesidade de darlle á ciencia o valor que ten na loita contra estes retos. "Nos últimos 20 anos estamos a sufrir máis problemas" coas enfermidades infecciosas, explica, polo que é preciso "investir en ciencia e coñecemento".\nPon de exemplo na actualidade o traballo de rastrexo. Entende que "é mellor sobreactuar (...) que quedar curto", previr tendo de máis que quedar escasos. Facendo un símil, "é como o extintor que ten na casa", pero que esperas non ter que usar.\nSobre a vacina e a impaciencia, inciden en que "as cousas non se fan da noite á mañá" e que sen os devanditos investimentos, non podemos agardar ter resultados rápidos. Ademais, engade, cre que "que vai ser longo" o proceso.\nCon todo, asegura que "vai haber múltiples opcións en 2021 e 2022". Pero lembra que polo momento o mellor é a prevención e os "filtros de control", tanto da cidadanía como das autoridades sanitarias.\nUnha pandemia a tempo real\nA Sociedade da Información é un escenario que dá a estas crises globais un xeito distinto de entenderse e contarse. Vivimos, en palabras de López-Goñi, a primeira pandemia "a tempo real".\nE neste marco, agroman grandes cantidades de desinformación, os fake news e os bulos acaban propagándose a grande velocidade, "maior velocidade ca o propio virus", di o experto.\nPero non apunta idrectamente ás redes sociais como actores desinformadores, senón ao uso que destas facemos destas e o "exceso de información a grande velocidade" que existe.\nNeste sentido, advirte, “teremos que aprender a como comunicar en tempos de pandemia”\n"Unha pandemia non se vence con ideoloxía", asevera. Critica con vehemencia a xestión en xeral da pandemia por parte dos actores políticos, a que considera "un descontrol absoluto", e ve "necesario un gran pacto".\n"Sorprende que non haxa unha unidade absoluta para loitar contra o maior problema que temos neste siglo", lamenta. Xoga un papel fundamental o asesoramento científico, que debe ser, baixo o seu criterio, multidisciplinar e independente.\nAsí e todo, quen "toma decisións é o político" e o asesoramento que exista para combater a pandemia "ten que ser absolutamente transparente e público”, conclúe.\nEstabilízanse os contaxios en España, pero a presión hospitalaria non baixa


Un home de Vilameán - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA praia da Lanzada é un dos espazos nos que se desenvolve a novela.\nPatronato da Cultura Galega de Montevideo\nUn home de Vilameán é unha novela histórica de Xoán Bernárdez Vilar, publicada en 1976. Trata sobre a orixe e evolución da Revolta irmandiña.\nO protagonista é Pedro Bas, veciño de Vilameán (Tomiño), que farto da deplorable situación na que se atopaba o campesiñado por mor dos impostos do clero e os abusos da nobreza, decide integrarse na Santa Irmandade.\nO libro distribúese en catro capítulos, Ceifa, Sementeira, Colleita e Holocausto, e conta, ademais da bibliografía e un mapa coas poboacións onde se desenvolve a historia, cun anexo onde se recollen as principais reivindicacións sociais da Historia dende o Código civil de Urnammum (2064 a.C) ata o preito Tabera - Fonseca, do cal se recollen varias testemuñas de persoas que viviran a Revolta irmandiña.\nEn 1975 gañou o Premio Alfredo Somoza, convocado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo. O libro foi publicado ao ano seguinte, co subtítulo de Anatomía dunha revolución.\nDende 1983 pertence ao fondo bibliográfico de Edicións Xerais, e dende 1990 está na súa colección Narrativa, co subtítulo de Anatomía da revolución irmandiña. A edición inclúe unha táboa histórica, bibliografía consultada e dous mapas, un das Rías Baixas e outro de Galicia.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Un_home_de_Vilameán&oldid=5625352"\nA última edición desta páxina foi o 20 de novembro de 2020 ás 07:32.


Os desertos de Exipto | Viaxe absoluta\nExipto é un país rodeado de desertos. Estes territorios corresponden a un dos lugares máis secos da Terra, pero tamén a algúns dos máis fermosos. Son capaces de probar a resistencia e a adaptabilidade do ser humano, así nunca se deben viaxar sen un bo guía... E nin sequera sen unha mochila chea de botellas de auga e comida, así como un abrigo, xa que pola noite a temperatura pode baixar dos 0 graos.\n¿Queres saber cales son os desertos de Exipto?\nTamén chamada franxa lonxitudinal do Sáhara, sitúase entre o Nilo e o Mar Vermello na Terra dos faraóns e entre o delta do río e a súa primeira fervenza no sur. A humidade ambiental é moi baixa, só o 15% e rexístranse temperaturas máximas de 54ºC durante o día ata -12ºC Á noite.\nDeserto de Farafra\nSeguramente o seu outro nome soaralle máis familiar: deserto branco. Atópase no oeste de Exipto, a medio camiño entre o oasis de Dakhla e Bahariya. Alí tamén podes gozar dos seus augas termais.\nDeserto de Libia\nAtópase ao nordeste do deserto do Sahara, ocupando a parte occidental do Nilo, o leste de Libia e o noroeste de Sudán. É moi recomendable a visita ao oasis de Siwa, que está moi preto da fronteira libia.\nEsta península en forma de triángulo invertido está situada na rexión asiática de Oriente Medio. Distínguense dúas partes moi diferentes: o deserto no norte e as escarpadas montañas no sur. Neste lugar, se che gustan os deportes de montaña seguramente gozarás del, xa que por exemplo o monte Catalina, o máis alto do lugar, ten unha altitude de 2642m.\nAsí que, non dubide en visitar os desertos de Exipto e teña unha viaxe inesquecible.\nCamiño completo ao artigo: Viaxe absoluta » Os desertos de Exipto\nO deserto de Lemnos, único en Grecia\nO gran deserto de Victoria


ALT.15 Festival Alternativo de Vigo - ¿Qué hacer en Vigo?\nALT.15 Festival Alternativo de Vigo\n14ª edición do Festival Alternativo das Artes Escénicas de Vigo, que ten lugar do 9 ao 15 de marzo en distintos puntos da cidade. O Concello é o colaborador principal do ALT, un evento internacional que engade o cine, a danza e a música ás representacións teatrais de compañías nacionais e internacionais.\nDescarga o programa do ALT.15 en PDF\nConsolídase o ALT como festival de alta calidade e se sitúa como referente a nivel nacional e internacional, ao traer a compañías tanto de Vigo e Galicia como do resto de España, Portugal e Francia.\nÉ un festival deslocalizado, podemos velo en diferentes lugares da cidade como o auditorio municipal, a Casa das Artes, o Conservatorio Superior de Música e o MARCO, entre outros. Os eventos con entrada teñen un custe de 5€.


Galicia encadea tres días sen falecementos con coronavirus por primeira vez dende o inicio da pandemia - Praza Pública\nGalicia encadea tres días sen falecementos con coronavirus por primeira vez dende o inicio da pandemia\nDesde este xoves 21 é obrigatoria a máscara contra o coronavirus onde non se poidan manter dous metros de separación\nEste martes, por terceiro día consecutivo (e cuarto en total dende o inicio do estado de alarma) Galicia non rexistrou ningún falecemento de persoas con coronavirus, manténdose a cifra total de mortes en 607. Porén, non haberá unha cuarta xornadas seguida sen falecementos, pois este mércores houbo xa que lamentar un novo pasamento dun paciente infectado polo virus (que aparecerá nos datos que se coñezan mañá xoves). Trátase, segundo informou a Consellaría de Sanidade, dun home de 81 que estaba ingresado no CHUAC da Coruña.\nNon haberá unha cuarta xornadas seguida sen falecementos, pois este mércores houbo xa que lamentar un novo pasamento dun paciente infectado polo virus\nEn calquera caso, a situación epidemiolóxica de Galicia segue a mellorar sumando á estatística só 9 novos positivos de coronavirus detectados por proba PCR, segundo vén de informar o Ministerio de Sanidade. A cifra é lixeiramente superior á dos últimos días, nos que probablemente se deixou notar o coñecido 'efecto fin de semana', con menos probas e menos casos detectados que noutros momentos da semana. A estes casos hai que sumar outros 48 positivos detectados en Galicia por test de anticorpos, un método menos fiable que as probas PCR e que ademais pode indicar infeccións producidas hai máis tempo.\nEste mércores hai que sumar 9 novos positivos de coronavirus detectados por proba PCR\nA incidencia acumulada continúa en descenso, con 6,15 casos por cada 100.000 habitantes nos últimos 14 días, un indicador que só melloran Andalucía, Asturias, Canarias, Murcia e a Comunidade Valenciana. A incidencia acumulada en España (17,49) tamén baixa un chisco e só Navarra, Castela e León, Madrid e Cataluña están por riba dos 30 casos.\nNas últimas 24 horas rexistráronse catro novos ingresos de pacientes con coronavirus nos hospitais galegos, dous nas UCI\nEn canto ás hospitalizacións, tamén aumentan un pouco con respecto aos días anteriores, pero seguen en niveis baixos. Segundo os datos do Ministerio de Sanidade, nas últimas 24 horas rexistráronse catro novos ingresos de pacientes con coronavirus nos hospitais galegos, dous nas UCI. A favorable situación epidemiolóxica e o estado no que se atopa o sistema hospitalario galego, cun número de pacientes con coronavirus cada vez menor, son dous dos argumentos que o Goberno galego manexa para demandar o pase de todas as áreas sanitarias do país á Fase 2 do proceso de desconfinamento. [A Xunta pide pasar á fase 2 e esgrime os concellos sen casos de coronavirus, que non son públicos]\nO Sergas segue, en calquera caso, manexando os "positivos activos" como principal indicador de seguimento da pandemia. E faino en ausencia dunha serie histórica completa, pública e harmonizada con referencias temporais para as "curacións" introducidas de xeito masivo varias veces nas últimas semanas, o cal resta de xeito notable valor a esta información para coñecer a tendencia da doenza. Así, por exemplo, eses "positivos activos" chegan este 20 de maio aos 1.063 -73 menos- mentres o que a Xunta presenta como "curacións" (aínda que inclúe tamén negativos en test de anticorpos) aumentan en 130 e chegan ás 9.411.\nO acumulado de persoas que deron positivo por covid-19 nalgún momento chega xa ás 11.081 nunha xornada con 1.497 probas PCR, volvendo superar as 1.000 nun día tras baixar dese limiar durante a fin de semana. O total de PCR procesadas chega ás 128.856, indica o Sergas.\nO número de pacientes con coronavirus nos hospitais galegos segue á baixa, con 95 persoas ingresadas (16 delas na UCI). Nas últimas 24 horas incrementouse o número de infectados pola covid-19 nas UCI galegas, de 15 a 16. En total, dende o inicio na pandemia 2.939 casos necesitaron hospitalización en Galicia, cun total de 334 ingresos en UCI. Do total de 1.063 casos activos de coronavirus, a gran maioría (986) atópanse nos seus domicilios.\nO número total de casos activos de coronavirus en residencias de maiores e centros de atención á discapacidade descende ata os 225. Deles, 98 corresponden a usuarios/as das residencias de maiores e 83 ao seu persoal; ademais, 27 usuarios/as dos CAPD e 17 traballadores/as completan a suma globa. Dende o inicio da crise producíronse 271 mortes nestes centros en Galicia.\nPor áreas sanitarias segue sen existir máis referencia que o número de positivos activos divulgado pola Xunta, xa que a información do Ministerio de Sanidade só chega ao nivel autonómico. Daquela, non é posible coñecer como se distribúen os novos casos por áreas.\nPartindo desta cautela, máis da metade da diminución xeral de positivos activos rexístrase na área sanitaria de Vigo (-38) seguida da de Ourense, que con 190 casos rexistra xa unha incidencia -positivos activos por cada 100.000 habitantes- moi próxima á das áreas coruñesa e viguesa tras superalas amplamente durante varias semanas. A única área que rexistra máis positivos activos que vinte e catro horas antes é a da Coruña, aínda que son só dous máis.


Tomate 'Roma' F1: descrición da variedade, características e foto do tomate 'Roma' VF, así como as vantaxes da variedade e as súas desvantaxes. > O xardín\nTomate "Roma" primeiro que vai interesar aos xardineiros novatos, xa que é moi pouco esixente no coidado. Os agricultores estarán interesados no seu froito a longo prazo, así como a un bo rendemento. Tomate Roma - unha variedade de creadores estadounidenses. Máis precisamente, non se pode chamar a cualificación. Este é un grupo de tomates co nome común "Roma". Contaremos sobre os dous máis famosos: o tomate "Roma" eo tomate "Roma" VF.\nTomate "Roma" F1: descrición da variedade, características e fotos\nTomates "Roma" F1 estación madura de maduración, cun poderoso arbusto determinante. Recomendado para plantar en terreo aberto no sur de Rusia, o resto dos territorios requiren plantar mudas nun refuxio de invernadoiro ou tipo de película.\nO arbusto alcanza unha altura de 65-75 centímetros. A cantidade de follas é media, a forma e a cor habituais para un tomate. O mellor resultado na formación dun arbusto cun tronco cunha liga para un soporte vertical.\nA "Roma" F1 é resistente a tales enfermidades de tomates como o gusano e fusarium do verticilio. Reacciona mal a un aumento da humidade, onde a polinización dos cepillos de floración case non ocorre, a posibilidade de que a infección por enfermidades fúngicas sobe drasticamente.\nOutras variedades de tomate a mediados da tempada na nosa páxina web: Príncipe Negro, Sevryuga, Secretos da avoa, Intuición, Auria, Milagre doce, Velas escarlatas, Michel, Pico Eagle, Corazón Águila, Pera Vermella, Masha, Chernomor e outros.\nAbaixo está o tomate "Roma" F1 na foto:\nForma externa En forma de ciruela, un pouco alongada.\nCor Ben pronunciado vermello.\nPeso medio 55-70 gramos en terreo aberto, ata 90 gramos en abrigos e invernadoiros.\nSolicitude Ideal para salgar froitas enteiras, bo gusto cando se procesa para salsas, lecho e outros produtos de tomate.\nRendemento medio 14-16 quilogramos de metro cadrado de desembarcos.\nVista de commodities Excelente presentación, boa seguridade durante o transporte.\nDuración da frutificación;\nBoa seguridade durante o transporte;\nPoor tolerancia á alta humidade.\nTomate "Roma" VF: descrición e características\nO tipo de tomate Bush "Roma" WF determinante, alcanza unha altura de 55-60 centímetros. O tempo medio de maduración, desde a plantación de sementes ata o primeiro tomate maduro, leva 118-123 días. As follas son medianas e verdes.\nCando se cultiva, recoméndase unir as puntas cun soporte vertical para evitar o aloxamento do arbusto baixo o peso das froitas formadas. É resistente ao fusarium e á verticilosis, pero é moi fácil de infectar con tizón tardío.\nA planta non tolera unha maior humidade, os cambios de temperatura. En condicións desfavorables, os arbustos esténdense en altura e unha forte caída no rendemento das plantas.\nO mellor rendemento na formación do arbusto con dous talos. Require unha eliminación constante regular dos stepons.\nForma externa Lixeiramente alongada, ovada, moitas veces cun pico ben definido.\nCor Vermello con franxas verdes que desaparecen a medida que maduran.\nPeso medio 60-90 gramos.\nProdutividade por metro cadrado 13-15 kilogramos por metro cadrado.\nVista de commodities Boa presentación, excelente conservación durante o almacenamento prolongado de tomates frescos.\nAlto nivel de conservación de froitas frescas.\nFácilmente enfermo con tizón tardío.\nNon hai diferenzas especiais de cultivo en comparación con tomates doutras variedades. Plantar as mudas, escoller, plantar mudas nas crestas, regar, alimentar e procesar non difiren das regras xerais de coidar de plantar tomates.\nNo territorio de Rusia, os tomates Roma e Roma VF non están moi difundidos. Á venda hai variedades de reprodución doméstica con mellor rendemento, adaptado para crecer nas condicións de Rusia.\nComo podes ver, os tomates romaní teñen unha descrición semellante. Agardamos que este artigo te axude a comprender as diferenzas entre os tomates desta variedade.\nMira o vídeo: Sesión formativa: O espazo como elemento facilitador do aprendizaxe: (Febreiro 2020).\nRevista Pan Amarelo © Copyright 2020 | A variedade ideal para os xardineiros principiantes - tomate "Roma" F1. Descrición, características e fotos do tomate "Roma" VF


Resolución do 2 de marzo de 2007 pola que se regulan as bases para a concesión de axudas periódicas de apoio a mulleres que sofren violencia de xénero e se procede á súa convocatoria.\nEn virtude do artigo 148.1º.20 da Constitución española e o artigo 27.23º do Estatuto de autonomía de Galicia, a Comunidade Autónoma asume a competencia exclusiva en materia de asistencia social. No exercicio da dita competencia o Parlamento de Galicia aprobou a Lei 4/1993, do 14 de abril, de servizos sociais, relacionando de entre as áreas de actuación a destinada á muller. No seu artigo 50 prevé a posibilidade de concederlles prestacións e axudas económicas a persoas que se atopen en estado de necesidade.\nO Decreto 211/2006, do 3 de agosto, establece a estrutura orgánica da Xunta de Galicia e a través do Decreto 232/2006, do 11 de agosto, modificado polos decretos 332/2006, do 18 de agosto, e 454/2006, do 1 de setembro, establece a estrutura dos seus departamentos. De conformidade cos referidos decretos, a Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar asume o exercicio das competencias en materia de políticas autonómicas, de igualdade e xénero e as de benestar.\nA Lei 3/1991, do 14 de xaneiro, de creación do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller, organismo autónomo que depende da Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar adscrito á Secretaría Xeral da Igualdade, establece no seu artigo 3 como funcións deste organismo promover medidas para a consecución da igualdade efectiva das mulleres, coordinar e avaliar plans e programas de acción e colaborar no desenvolvemento de actividades que realicen as administracións locais e todas as entidades que polos seus fins contribúan para a consecución dos obxectivos previstos nesta lei.\nO Parlamento de Galicia aprobou a Lei 7/2004, do 16 de xullo, para a igualdade de mulleres e homes. A dita lei establece no seu título I referido ás actuacións administrativas da Xunta de Galicia, e concretamente no capítulo IV sobre a violencia contra as mulleres, as medidas de erradicación da violencia tanto nas áreas de prevención, intervención como de integración. Dentro das áreas de integración, a Comunidade Autónoma de Galicia posibilita que as mulleres vítimas desta violencia en estratos menos favorecidos poidan acceder ás rendas de integración e ás axudas de emerxencia.\nA violencia contra as mulleres prodúcese maioritariamente no ámbito familiar e doméstico, xeralmente no contexto do propio domicilio, por parte do agresor que ten ou tiña un vínculo afectivo coa\nmuller maltratada. Para erradicar estas situacións é necesario que conflúan múltiples factores, tendo en conta que esta lacra social pode xurdir de múltiples causas. A dependencia económica respecto do agresor é unha das razóns que dificultan ás mulleres a dar o primeiro paso para romper coa situación de violencia. Para os efectos de posibilitar unha autonomía económica que permita afrontar a erradicación desta situación, principalmente nos primeiros momentos, procede avaliar novas iniciativas por parte dos poderes públicos. O obxectivo é abordar a cuestión nas áreas de intervención e integración a través dunha axuda económica directa nos casos necesarios, que permita a ruptura da subordinación respecto ao agresor, de acordo co establecido no artigo 19.1º c) da Lei 7/2004, do 16 de xullo, galega para a igualdade de mulleres e homes. O dereito á axuda vén determinado pola acreditación da situación de vítima de violencia de xénero, extremo que, de xeito ordinario para os efectos desta norma, se constata a través da orde de protección ou da medida cautelar, da sentenza que declare que a muller sufriu violencia, do informe dos servizos sociais e/ou sanitarios da Administración pública autonómica ou local, do informe dos servizos de acollida ou do informe do Ministerio Fiscal que indique a existencia de indicios de violencia.\nEn consecuencia, a través desta disposición preténdense regular as bases que rexerán o procedemento de concesión dunhas axudas dirixidas ás mulleres que sofren violencia, procedendo á apertura da súa convocatoria para o ano 2007, esta norma aborda o perfil da beneficiaria, primando a súa posición de dependencia económica do agresor que obriga á convivencia fronte á circunstancia de ser parte dun colectivo que fundamenta outro tipo de prestacións sociais, a natureza da dita axuda, as contías e o réxime de concesión. A finalidade perseguida condiciona o seu tratamento, o seu carácter social determina que cumpridos os requisitos exixidos sexa concedida ata a dispoñibilidade orzamentaria baixo o réxime de concorrencia non competitiva.\nNo Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, modificado pola Lei 14/2004, do 29 de decembro, de medidas tributarias e de réxime administrativo; no Decreto 287/2000, do 21 de novembro, polo que se desenvolve o réxime de axudas e subvencións públicas da Comunidade Autónoma de Galicia, establécense os réximes para as concesión de axudas e subvencións públicas pola Comunidade Autónoma de Galicia, e na Lei 14/2006, do 28 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2007, establécense os requisitos e as normas necesarias e básicas para a xestión e actividade económico-financeira, normativa á cal, en consecuencia, se adaptará esta resolución, tendo en conta en todo caso os principios de publicidade e obxectividade, agás o réxime xeral de concorrencia competitiva establecido no artigo 78.8º do decreto lexislativo.\nAsí mesmo, seralle de aplicación a Lei 38/2003, do 17 de novembro, xeral de subvencións. As axudas económicas que se aproben ao abeiro desta resolución financiaranse, para o exercicio actual con cargo á aplicación orzamentaria 05.80.313D.480.0 dos orzamentos deste organismo autónomo, de acordo coa Lei 14/2006, do 28 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2007, reservándose para tal efecto un crédito de 263.400 euros. Para o financiamento das subvencións plurianuais correspondentes ás concesións que pola súa duración xeren dereitos económicos das beneficiarias durante o exercicio seguinte, circunstancia suxeita á autorización previa do Consello da Xunta de Galicia, estableceranse os correspondentes compromisos de gasto dentro dos límites establecidos pola lexislación vixente, de conformidade cos prazos de percepción, reservando inicialmente un crédito de 50.000 euros, aténdose ao disposto, para os efectos oportunos, no artigo 58 do Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia.\n1. Esta resolución ten por obxecto establecer as bases que rexerán a concesión de axudas económicas, individuais e de carácter periódico, de apoio a mulleres que sofren violencia de xénero, baixo o réxime de concorrencia non competitiva.\n2. A finalidade destas axudas é proporcionarlles apoio económico ás mulleres que sofren violencia de xénero para lles garantir unhas condicións suficientes de independencia económica respecto do agresor que as posibilite para dar o primeiro paso ou consolidar a ruptura dunha situación en que corren perigo.\nPoderán ser beneficiarias destas axudas aquelas mulleres que, residindo na Comunidade Autónoma de Galicia e acreditando unha situación de convivencia que as poña en risco de sufrir violencia de xénero, se atopen nunhas condicións económicas que lles impidan afrontar o seu futuro dun xeito autónomo e independente do seu agresor e que dispoñan dalgún dos documentos acreditativos desta situación de violencia adoptado ou emitido no período de doce meses inmediatamente anteriores á data da solicitude sempre que nese momento se producise o cesamento da convivencia.\nArtigo 3º.-Natureza e contía das axudas.\n1. A axuda consiste nunha contía económica destinada directamente á beneficiaria, de carácter periódico, ata o máximo de doce mensualidades, sempre que nese período subsistan as circunstancias polas que se concedeu. O cómputo do período comeza\no mes da solicitude agás no suposto en que a solicitante estiver percibindo ingresos doutras axudas incompatibles con esta e, atendendo ao disposto no artigo 11º, renuncie a elas, detraerase do cómputo total o número de mensualidades coincidentes no período de percepción.\n2. A contía que poderá acadar esta axuda establécese en función dos ingresos da solicitante en relación co indicador público de renda e efectos múltiples (IPREM) para o ano 2007 e calcularase de acordo coas seguintes especificacións:\na) Axuda de seiscentos (600) euros ao mes, ata o máximo de doce mensualidades, no suposto de que a beneficiaria perciba rendas de contía igual ou inferior ao IPREM ou no caso de que acredite unha discapacidade igual ou superior ao 33%.\nb) Axuda de catrocentos (400) euros ao mes, ata o máximo de doce mensualidades, cando perciba rendas superiores ao IPREM e iguais ou inferiores ao dobre do IPREM.\nc) Douscentos (200) euros ao mes, ata o máximo de doce mensualidades, cando perciba entre o dobre e o triplo do IPREM.\n3. As contías establecidas no parágrafo anterior incrementaranse en cincuenta (50) euros ao mes por cada filla/o menor de idade a cargo.\n4. As beneficiarias quedan ademais incorporadas a un programa de busca activa ou mellora de emprego que se desenvolve desde o Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller en colaboración con outras administracións e entidades.\nArtigo 4º.-Requisitos das solicitantes.\nb) Residir na Comunidade Autónoma de Galicia. Este requisito acreditarase co certificado de empadroamento ou ben cun informe dos servizos sociais do concello que acredite a residencia en Galicia de xeito temporal por motivos de seguridade. As mulleres estranxeiras deberán acreditar a posesión do permiso de residencia.\nc) Acreditar a situación de violencia derivada de convivencia con algún dos documentos seguintes:\nc.1) Certificación da orde de protección ou da medida cautelar, ou testemuño ou copia autenticada polo/a secretario/a xudicial da propia orde de protección ou da medida cautelar.\nc.2) Sentenza de calquera orde xurisdicional, que declare que a muller sufriu violencia de xénero.\nc.3) Informe dos servizos sociais e/ou sanitarios da Administración pública autonómica ou local.\nc.4) Informe dos servizos de acollida.\nc.5) Informe do Ministerio Fiscal que indique a existencia de indicios de violencia.\nd) Carecer de dispoñibilidade de recursos económicos ou ser de contía insuficiente para afrontar unha independencia inmediata do seu agresor.\n2. Atendendo ao disposto no artigo 2º e para os casos en que se acredite a situación de violencia por medio dunha disposición xudicial e desta non se desprenda que a situación de risco deriva de dependencia por convivencia, cómpre achegar declaración responsable da solicitante ou ben un informe dos servizos públicos de atención directa onde se reflicta a data na que tivo lugar o cesamento da convivencia.\nA solicitude da axuda dirixirase á directora do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller e presentarase segundo o modelo previsto no anexo I desta resolución, asinada pola solicitante, xunto coa seguinte documentación:\na) Copia compulsada do DNI da solicitante. No caso de solicitantes estranxeiras deberán achegar copia compulsada da tarxeta de identidade de estranxeira ou da tarxeta de residencia.\nb) Declaración responsable de ingresos dos doce meses anteriores á data da solicitude (anexo II) que comprende rendas do traballo, axudas ou subvencións públicas e similares. Para os efectos desta resolución non se considera o agresor membro integrante da unidade familiar da solicitante, polo que as súas rendas individuais non se computan como rendas familiares.\nc) Certificación expedida pola entidade bancaria da conta bancaria da que a solicitante é titular única ou compartida con persoa distinta do agresor, con expresión de códigos de entidade bancaria e sucursal, número da conta e díxito de control.\nd) Acreditación da condición de vítima de violencia de xénero mediante algún dos documentos establecidos no punto c) do artigo 4º.\ne) De ser o caso, acreditación de discapacidade con certificado expedido polas unidades correspondentes das delegacións provinciais da Igualdade e do Benestar.\nf) De ser o caso, acreditación de fillas/os a cargo a través do libro de familia e o informe de servizos sociais ou sentenza xudicial de custodia.\ng) Declaración de axudas públicas solicitadas ou concedidas (anexo III).\nArtigo 6º.-Lugar e prazo de presentación de solicitudes e tramitación.\n1. As solicitudes presentaranse no rexistro do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller ou por calquera das formas previstas no artigo 38.4º da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e\ndo procedemento administrativo común, modificada pola Lei 4/1999, do 13 de xaneiro.\n2. O prazo de presentación de solicitudes comeza a partir do día seguinte ao da publicación desta resolución e rematará o 30 de novembro de 2007.\n3. No suposto de que a solicitude non cumpra os requisitos sinalados na convocatoria ou a documentación achegada conteña erros ou sexa insuficiente, o órgano competente requirirá a solicitante para que no prazo de dez (10) días achegue os documentos preceptivos ou emende os erros detectados, con indicación de que, se así non o fixese no prazo indicado, se terá por desistida da súa petición, logo da correspondente resolución, ditada nos termos previstos no artigo 42 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, modificada pola Lei 4/1999, do 13 de xaneiro.\n1. A directora do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller designará unha comisión de valoración constituída pola presidenta, que será a secretaria do organismo e, polo menos, por catro vogais elixidos entre o persoal do organismo e da Subdirección Xeral para o Tratamento da Violencia de Xénero da Secretaría Xeral da Igualdade, un deles actuará como secretario/a. Se por calquera causa, no momento en que a comisión de valoración teña que examinar as solicitudes, algún dos seus compoñentes non puidese asistir, será substituído pola persoa que para o efecto designe a directora do organismo.\n2. Revisada a documentación e completada, se é o caso, remitirase á comisión de avaliación, que realizará as propostas de resolución á directora xeral do organismo, de acordo co establecido nesta disposición. A comisión reunirase polo menos unha vez ao mes, agás circunstancias xustificadas, e presentará unha proposta de resolución das solicitudes completas ate ese momento, sempre que nese período se substanciasen todos os trámites administrativos da solicitude.\n1. A resolución dos expedientes, unha vez fiscalizada a proposta da comisión de valoración pola intervención delegada, correspóndelle á directora do Servizo Galego de Igualdade.\n2. O prazo máximo para resolver será de 6 meses, que se computarán a partir do día seguinte ao da presentación da solicitude. Transcorrido este prazo sen que recaese resolución expresa, entenderase desestimada.\n3. A duración, contía e condicións das axudas serán as que se especifiquen na resolución de concesión.\n4. A directora do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller poderá modificar, suspender ou revogar as concesións, previo procedemento, nos casos en que varíen as condicións que motivaron a concesión ou por incumprimento total ou parcial dos requisitos e condicións establecidos para ela.\n5. As resolucións de concesión, denegación, modificación, suspensión e/ou revogación ditadas notificaránselles ás interesadas e terán que ser motivadas.\n6. As resolucións ditadas esgotan a vía administrativa, e contra elas pode interpoñerse potestativamente recurso de reposición ante o órgano que ditou o acto no prazo dun mes desde a súa notificación, de acordo co disposto no artigo 117 da Lei de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, ou directamente recurso contencioso-administrativo ante o órgano xurisdicional competente, no prazo de dous meses a partir do día seguinte ao da súa notificación, segundo o disposto na Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa.\nArtigo 9º.-Pagamento das axudas.\n1. O pagamento axustarase ao establecido no Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, modificado pola Lei 14/2004, do 29 de decembro, de medidas tributarias e de réxime administrativo. A contía da axuda concedida aboaráselles ás solicitantes en pagamentos periódicos por mensualidades vencidas. O primeiro pagamento consistirá nun aboamento polo importe total dos atrasos que lle correspondesen segundo as mensualidades que figuren na resolución de concesión.\n2. Durante o período de pagamento, o órgano xestor constatará, a través do Punto de Coordinación de Ordes de Protección (PCOP), a vixencia das medidas xudiciais de protección e, con periodicidade trimestral, incorporará ao expediente, de ser o caso, os informes dos servizos de atención ás mulleres da Administración local ou autonómica, segundo corresponda, co obxecto de acreditar que se mantén a finalidade que motivou a concesión da axuda.\n3. O pagamento das axudas reguladas nesta disposición farase unicamente na conta que as solicitantes fixesen constar na solicitude, debendo permanecer activa para estes efectos mentres non se teña constancia da finalización do expediente, non facéndose responsable a Administración da imposibilidade de efectuar o ingreso por causas directamente imputables ás solicitantes.\n4. Nos 10 primeiros días do derradeiro mes de pagamento, a solicitante achegará unha declaración\nactualizada e complementaria da presentada coa solicitude, referente ao conxunto de axudas solicitadas, tanto as aprobadas ou concedidas como as pendentes de resolución, para a mesma finalidade, das distintas administracións públicas ou calquera dos seus organismos, entes ou sociedades. Para presentar esta declaración empregarase o anexo III. No prazo máximo de 15 días, contados desde a finalización do período máximo de percepción da axuda, a solicitante presentará unha declaración xurada na cal xustifique que os fondos percibidos foron utilizados para os fins propostos.\nArtigo 10º.-Obrigas das beneficiarias. Seguimento e control.\n1. As beneficiarias quedan sometidas ao cumprimento das obrigas exixidas de conformidade co disposto no artigo 78.4º do Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, e ás actuacións de comprobación que acorde o Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller. Así mesmo, quedan obrigadas a facilitar toda a información que lles sexa requirida pola Intervención Xeral da Comunidade Autónoma, o Tribunal de Contas e o Consello de Contas, no exercicio das súas funcións de fiscalización e control.\n2. As beneficiarias quedan obrigadas a manter a residencia na comunidade autónoma durante a percepción da axuda e a comunicar, con carácter previo, calquera cambio de enderezo que se produza durante o mesmo período.\n3. O seguimento das axudas concedidas será realizado polo persoal especializado que determine a directora do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller e incidirá especialmente nos aspectos que se relacionan a seguir, ademais daqueloutros que o órgano designado considere salientables:\na) Avaliación e control da súa aplicación, que comprenderá, polo menos, os documentos referidos no artigo 9.2º desta disposición e un informe que se presentará no último trimestre do ano, sobre a situación das beneficiarias. En todo caso, velarase polo cumprimento dos requisitos polos que se concedeu a axuda durante todo o período de percepción.\nArtigo 11º.-Compatibilidade, alteración e modificación.\n1. As axudas reguladas nesta disposición non serán compatibles coa percepción de calquera outra establecida tanto polas administracións públicas ou calquera dos seus organismos, entes ou sociedades, como por calquera entidade privada destinadas para o mesmo fin.\n2. Toda alteración das condicións tidas en conta para a concesión da axuda e, en todo caso, a obten\nción concorrente doutras outorgadas por outras administracións ou entes públicos ou privados, nacionais ou internacionais, poderá dar lugar á modificación da resolución da concesión ou, de ser o caso, á revogación.\n3. Cando as solicitantes teñan solicitada ou perciban a renda activa de inserción por vítima de violencia, farán constar expresamente esta circunstancia na declaración de axudas xunto coa solicitude, e nos casos en que a solicitasen con posterioridade deberán comunicalo de xeito inmediato, xa que no caso de teren dereito a esta axuda, e por seren incompatibles, o órgano xestor daralles opción para que no prazo de 5 días manifesten a súa opción indicándolles que as mensualidades coincidentes no período de percepción de ambas as dúas axudas minoran no mesmo número de meses a axuda regulada nesta disposición.\n4. Para os efectos da concorrencia de axudas públicas, as solicitantes deberán ter en conta que as normas reguladoras de axudas como a renda de integración social de Galicia, as pensións non contributivas e aqueloutros subsidios percibidos por carencia de recursos teñen límites de percepción de ingresos distintos aos establecidos nesta resolución para esta axuda, polo que no momento de recibir a notificación de concesión desta axuda deberán comunicárllelo aos organismos responsables da xestión das axudas que estivesen a percibir.\n5. Procederá a modificación da concesión nos supostos en que durante a percepción se produza un incremento de ingresos que supere o límite de referencia do artigo 2º tido en conta para o cálculo inicial da axuda, neste casos a comisión de avaliación proporá a modificación da concesión por minoración co obxecto de regularizar o importe da concesión. Nos casos en que o incremento determine que se supera o límite establecido no artigo 2º.2 c) procederá resolver a suspensión da axuda.\nArtigo 12º.-Revogación e reintegro.\n1. Sen prexuízo do disposto nesta resolución, o órgano xestor comunicaralle á interesada a apertura de procedemento de revogación no momento en que teña constancia, pola actuación dos servizos de control ou de atención ás vítimas, da variación das circunstancias da concesión ou por incumprimento das obrigas establecidas e, en todo caso, cando a beneficiaria reinicie a convivencia co agresor ou cando solicite deixar sen efecto as medidas de protección que tiver vixentes. A apertura deste procedemento pode establecer a suspensión provisional dos pagamentos até que se dite resolución definitiva, ou ben, até que se deixe sen efecto por comprobación do mantemento das circunstancias iniciais e se reinicien os pagamentos pendentes.\n2. Procederá a revogación da axuda concedida, ou a apertura de expediente declarativo de reintegro, total ou parcial, e dos xuros de demora devengados\ndesde o momento do seu pagamento nos casos establecidos no artigo 78.10º do texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, segundo a redacción dada pola Lei 14/2004, do 29 de decembro, nos seguintes termos:\nPrimeira.-A concesión destas axudas terá como límite global o crédito consignado no orzamento para esta convocatoria. Estas contías poderán incrementarse, logo da publicación, de acordo coas dispoñibilidades orzamentarias.\nSegunda.-As solicitudes recibidas no prazo establecido na Resolución do 2 de marzo de 2006, publicada o 8 de marzo, que ao remate do exercicio anterior non se sometesen ao estudo da comisión de valoración por non estaren completos os trámites previos, resolveranse ao abeiro desta resolución, fixándose a data de inicio do cómputo de mensualidades para os efectos económicos no día 1 de xaneiro de 2007 para todos os expedientes que resultasen positivos.\nTerceira.-As beneficiarias estarán sometidas ás responsabilidades e ao réxime sancionador que sobre infraccións nesta materia establece a Lei 4/1993, do 14 de abril, de servizos sociais; o Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, e o Decreto 287/2000, do 21 de novembro, polo que se desenvolve o réxime de axudas e subvencións públicas da Comunidade Autónoma de Galicia.\nCuarta.-As concesións destas axudas non serán obxecto de publicidade, en aplicación do disposto no artigo 18.3º d) da Lei 38/2003, do 17 de novembro, xeral de subvencións, e no artigo 13.6º da Lei 4/2006, do 30 de xuño, de transparencia e boas prácticas na Administración galega.\nPrimeira.-A directora do Servizo Galego de Promoción da Igualdade do Home e da Muller ditará as instrucións necesarias para o axeitado desenvolvemento e cumprimento desta resolución.