Inicio » Ibermutua Galega » Coberturas, Prestacións e Servizos » Continxencias Profesionais\nComo entidades colaboradoras coa Seguridade Social, as Mutuas asumen as prestacións derivadas do accidente de traballo e enfermidade profesional (continxencias profesionais) que veñen reguladas pola Lei Xeral de Seguridade Social . Estas prestacións económicas son:\nIncapacidade temporal: É a situación na que se atopa o traballador cando está imposibilitado temporalmente para traballar e precisa asistencia sanitaria da Seguridade Social. A incapacidade temporal será consecuencia dun accidente de traballo ou unha enfermidade profesional, e durará mentres o traballador reciba asistencia sanitaria e estea impedido para o traballo. A prestación económica por incapacidade temporal trata de cubrir a falta de ingresos que se produce cando o traballador se encontre nesta situación. Son beneficiarios os traballadores afiliados e en alta. En caso de accidente ou enfermidade profesional non se exixe período previo de cotización. A contía do subsidio será o 75% da base reguladora, e percibirase desde o día seguinte ao da baixa. A duración máxima será de 12 meses, prorrogables a outros 6 cando se presuma que en este tempo o traballador poida ser dado de alta por curación. Cando este prazo máximo de 18 meses se teña extinguido, se examinará nun prazo máximo de tres meses o estado de incapacitado, a efectos da súa cualificación, como incapacitado permanente.\nA xestión dos procesos de incapacidade temporal é unha labor fundamental das Mutuas. Consulte aquí en que consiste e como se xestionan os procesos de incapacidade temporal.\nLesiones permanentes non invalidantes: Enténdese por “lesións permanentes non invalidantes” toda lesión, mutilación ou deformidade, causada por accidente de traballo ou enfermidade profesional, de carácter definitivo, que non constitúa incapacidade permanente, que altere ou diminúa a integridade física do traballador, que estea catalogado no baremo establecido ao efecto.\nA prestación consiste nunha indemnización que se concede por unha sola vez, a súa contía está fixada poro baremo, é compatible co traballo na mesma empresa e incompatible coas prestacións de incapacidade permanente, polas mesmas lesións.\nOrde ESS/66/2013, de 28 de xaneiro, pola que se actualizan as cantidades a tanto alzado das indemnizacións por lesións, mutilacións e deformidades de carácter definitivo e non invalidantes.\nIncapacidade permanente: Na modalidade contributiva, é incapacidade permanente a situación do traballador que, despois de ter estado sometido ao tratamento prescrito e de ter sido dado de alta medicamente, presenta reducións anatómicas ou funcionais graves, susceptibles de determinación obxectiva e previsiblemente definitivas, que diminúan ou anulen a súa capacidade laboral. Non se exixe período previo de cotización, se a incapacidade deriva de accidente sexa ou non laboral ou de enfermidade profesional. A incapacidade permanente cualifícase con arranxo aos seguintes grados:\nIncapacidade permanente parcial para a profesión habitual: É a que, sen acadar o grado de total, ocasiona ao traballador unha diminución no inferior ao 33% no rendemento normal para a súa profesión sen impedirlle outras tarefas fundamentais da mesma. A contía a percibir será o importe de 24 mensualidade da base reguladora que serviu para o cálculo da prestación de Incapacidade Temporal. No aso dos Traballadores por Conta Propia ou Autónomos será a que ocasione ao traballador unha diminución non inferior ao 50% do seu rendemento normal para dita profesión sen impedirlle a realización das tarefas fundamentais de aquela.\nIncapacidade permanente total para a profesión habitual: É aquela que inhabilita ao traballador para a realización de todas ou das tarefas fundamentais da súa profesión sempre que poida dedicarse a outra distinta. A contía a percibir será do 55% da base reguladora, que se poida incrementar nun 20% para traballadores maiores de 55 anos e que non realicen traballos.\nIncapacidade permanente absoluta para todo traballo: É aquela que inhabilita por completo ao traballador para toda profesión ou oficio. A contía da prestación será o 100% da base reguladora e a pensión será vitalicia.\nGran invalidez: É a situación dun traballador afectado de incapacidade permanente e que, a consecuencia de perdas anatómicas ou funcionais, necesita a asistencia doutra persoa para levar a cabo os actos máis esenciais da vida. A contía a percibir é a mesma que para a Incapacidade Permanente Absoluta e se incrementa nun 50% destinado á persoa que atende ao inválido.\nMorte e Supervivencia: Nestas prestacións hai que distinguir entre os suxeitos causantes (falecidos) e beneficiarios. As Mutuas contan con persoal que asesora sobre as axudas e indemnizacións que a Lei Xeral da Seguridade Social  establece no caso do falecemento do traballador, as seguintes prestacións:\nAuxilio por defunción: Os familiares do falecido que teñan sufragado os gastos do enterro, terán dereito a unha indemnización, segundo Lei Xeral da Seguridade Social. Esta axuda prescribe aos 5 anos do falecemento do traballador, e para optar a ela non se exixe un período previo de cotización.\nIndemnizacións en caso de falecemento: Existen tamén outras indemnizacións especiais en caso de morte por accidente de traballo e enfermidade profesional. Beneficiarios e contía:\n-Viúvo/a: 6 mensualidades da base reguladora, calculada igual que na pensión de viuvez. –Orfos: 1 mensualidade da base reguladora. –Pai e/ou nai: 9 mensualidades en caso de madre ou padre, e 12 se sobreviven ambos. Neste caso tense que cumprir uns requisitos tales como que: -Non exista ningún familiar con dereito a pensión por morte ou supervivencia. –Non teñan dereito a prestación en favor de familiares. –Viviran a expensas do falecido.\nPrestacións de viuvez, orfandade e familiares: Neste caso, o cónxuxe supervivente (viuvez), os fillos menores de 18 anos ou menores de 22 anos ou de 24 se son orfos absolutos, se non traballan ou, se o fan, os ingresos que obteñan sexan inferiores ao 75% do Salario Mínimo Interprofesional (orfandade) ou os familiares próximos ao falecido, terán dereito a recibir o pago dunha pensión. Requisitos: Se é traballador e ten falecido por accidente ou enfermidade profesional, non se exixe período previo de cotización. Contía:\nViuvez: 52% da base reguladora do falecido.\nOrfandade: 20% da base reguladora para cada orfo, podendo incrementarse co 46% correspondente á pensión de viuvez, se non existe cónxuxe sobrevivente. Límite 100%.\nFamiliares: 20% da base reguladora.\n Real Decreto Lexislativo 8/2015, de 30 de outubro, polo que se aproa o texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social.\nOutras prestacións recoñecidas na Lei de Igualdade , vixente desde o 24 de marzo de 2007:\nRisco durante o embarazo e/ou lactación natural: A prestación de risco durante o embarazo e/ou lactación natural, dentro da acción protectora do Sistema da Seguridade Social, ten a finalidade de protexer a saúde da muller embarazada e/ou do seu fillo durante o período de lactación natural. Desta forma dáse cobertura aos supostos no que, debendo a muller traballadora cambiar de posto de traballo por outro compatible co seu estado, porque –de conformidade coa lei de prevención de riscos laborais- as condicións nas que se desenvolva a súa actividade laboral poden influír negativamente na súa saúde ou na do feto, dito cambio non resulta técnica ou obxectivamente posible, ou non poda razoablemente exixirse por motivos xustificados. A prestación económica trata de cubrir a perda de ingresos que se produce. Esta prestación está incluída dentro da acción protectora de todos os réximes do Sistema da Seguridade Social. A partir de 24 de marzo de 2007, considérase derivada de continxencias profesionais. A prestación consiste nun subsidio equivalente ao 100% da base reguladora:\nA equivalente á que estea establecida para a prestación por incapacidade temporal (IT) derivada de continxencias profesionais, tomando como referencia a data en que se emita o certificado polos servizos médicos do INSS ou da Mutua,\nou a equivalente á establecida para a prestación por IT derivada de continxencias comúns cando no caso das traballadoras autónomas non contemple a cobertura das continxencias profesionais e cando non se tivese mellorado voluntariamente o ámbito da acción protectora, incorporando a protección desta situación ou a das continxencias profesionais.\nPode ampliar esta información aquí.\nA Lei 39/2010, de 22 de decembro, de Presupostos Xerais do Estado para o ano 2011, inclúe a Prestación económica por coidado de menores afectados por cancro ou outra enfermidade grave: É unha prestación económica destinada aos proxenitores, adoptantes ou acolledores que reducen a súa xornada de trabalo para o coidado do menor ao seu cargo afectado por cancro ou outra enfermidade grave. O subsidio ten por obxecto compensar a perda de ingresos que sofren os interesados ao ter que reducir a súa xornada, coa conseguinte diminución do seu salario, pola necesidade de coidar de maneira directa, continúa e permanente aos fillos ou menores ao seu cargo durante o tempo da súa hospitalización e tratamento continuado da enfermidade. Esta prestación está incluída dentro da acción protectora do Sistema da Seguridade Social desde 01-01-2011..\nA prestación consiste nun subsidio, de pagamento diario, equivalente ao 100% da base reguladora (BR) que estea establecida para:A prestación de incapacidade temporal (IT) deriva de continxencias profesionais e en proporción á redución que experimente a xornada de traballo,\nOu, no seu caso, a deriva de continxencias comúns, cando non se teña optado pola cobertura das continxencias profesionais e en proporción á redución que experimente a xornada de traballo.\nComisión de Prestacións Especiais: A través deste órgano, integrado de forma paritaria polos representantes dos empresarios asociados e dos traballadores protexidos, outórganse prestacións adicionais de asistencia social non incluídas dentro do campo da Seguridade Social, aos traballadores ao servizo das empresas asociadas. Asemade, terán representación os traballadores adheridos aos traballadores autónomos.\nXestionan axudas extraordinarias de asistencia social e económicas específicas aos traballadores protexidos que teñan sufrido un accidente de traballo u enfermidade profesional con consecuencias graves (incapacidade permanente ou falecemento) ou aos seus dereitohabientes, que se atopan en situacións ou estados concretos de necesidade e acreditan carecer de medios económicos para facer fronte á situación.\n Real Decreto Lexislativo 8/2015, de 30 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social.\n Lei 3/2007 para a Igualdade efectiva entre mulleres e homes.\nQue se considera accidente de traballo e profesional


FAUNA INSÓLITA | O cartafol do Lérez\nA historia do papagaio Felipe.\nO papagaio Filipe ao nacer era moi pequeno e non falaba cos seus irmáns. A súa casa estabna nunha selva chamada Delicia. A este papagaio gustáballe ver os seus irmáns xogar e falar. Cando os seus irmáns o chamaban para xogar Filipe non contestaba porque non estaba a gusto nin cos seus irmáns, nin coa súa nai, nin co pai. El prefería estar nunha árbore moi alta con moitas pólas. Os pais preocupábanse porque non falaba cos demais. El só pasaba o día mirando aos seus compañeiros naquela árbore tan alta. Un día, unha xente que quería levar un papagaio para un programa chamado Repite. Filipe escoitou a un home espirrar e naquel momento atacoulle a alerxia polas rosas que había no lugar, e espirrou tan forte que os homes o levaron para o programa. Alí puxérono nunha gaiola. Un home pediulle que repetira, pero Filipe non repetiu o que dixo o home, e foi un desastre. A Filipe levárono de volta á súa selva, e subiu a árbore.\nJavier Leiva Trabazo.\nCEIP Froebel. 5ºA\nA historia da aguia Luceiro.\nO protagonista desta historia naceu nun niño de fiúncho e palla seca; na pola máis alta dun castiñeiro. A árbore estaba no xardín dunha avoíña soa e doce. Cando o oviño que estaba dentro do niño escachou, del saíu o noso personaxe, Luceiro. Os pais coidábano moito, pero un día, Luceiro, caeu do niño. Casualmente pasaba por alí un gato. Cando o gato viu aquel indefenso animal, non dubidou en intentar atrapalo, pero antes de que puidera, a nai de Luceiro colleu carreira e colleu ao seu fillo no aire. Luceiro medrou, pero con el, o medo que collera daquela vez. Xa todos os seus compañeiros voaban menos el. Sempre que quería saír do niño pensaba no gato e desistía. Se quería baixar descendía polas pólas da árbore, e para subir, gabeaba.\nInés Fernández Rial.\nCEIP Froebel 5ºA.\nA historia da David o camelo\nNun deserto moi lonxe de aquí naceu un camelo chamado David. A david encantáballe estar xunto as palmeiras, onde había pozas para bañarse e non camiñar pola area, tirándose polas dunas, como facían os seus amigos. Os seus pais estaban desconcertados. Eles querían que camiñara e fora un camelo coma os outros, pero David só quería quedar día e noite nas palmeiras, vendo as estrelas e bañándose na poza, e nos días de calor ía baixo as palmeiras en busca da sombra. Pouco a pouco foi medrando e os outros camelos burlábanse de David porque non podía coa mercadoría que tiñan que transportar. David foille pedir axuda aos seus irmáns. O irmán maior díxolle que estaba ben, porque tiñan unha entrega moi importante para o rei, tiñan que levarlle unha estatua. No camiño David non ía moi ben, tropezaba con todo… Cando estaba en fronte do castelo David tropezou e a estatua caeu. O irmán enfadouse moito e pediulle a David que se fora. El marchou a un sitio onde de verdade sentía que tiña que estar, o bosque, entre as árbores e os lagos.\nAntonio Rabonol Rodríguez.\nCEIP Froebel. 5ºB\nA historia do gato Xoán.\nEn Valencia naceu unha camada de seis gatos. O estraño é que cada gato era especial. Un era moi rápido xa que sempre facía carreiras con amigos e sempre gañaba. Outro era mi listo e sempre que pasaba algo se lle ocorría a solución ao problema. Outro era moi áxil… pero o sexto non se sabía moi ben que calidade tiña. Xa de maior o gato, que se chamaba Xoán, non facía nada. O único que facía era estar sentado nunha árbore comendo froitas. O máis estraño era que non comía carne. Un día soleado, pola mañá, apareceu un cabalo que lle pediu unha mazá. Pero el non quería porque só quedaban catro mazás. O cabalo convenceuno para que lle dera a metade e despois el o levaría a un prado de cenorias. Xoán quería cenorias, pero o cabalo só o levaría se aceptaba compartir as mazás con el. Xoán aceptou e os dous se foron a comer cenorias sen parar ata rebentar.\nNahuel Couchot Moledo.\nCEIP A Carballeira.\nA historia do gato Pepe.\nCando era pequeno, o gato Pepe sempre xogaba cos seus irmáns nun xardín de moitas flores. Preto do xardín había un parque con randeeiras onde ás veces xogaban, á pita cega, ou no tobogán. A súa nai chamou a Pepe e os seus irmáns vivían nunha casa preto do río no que se bañaban. A súa casa era moi pequena, pero a Pepe dáballe igual. Cando era hora de comer sempre había carne pero a Pepe non lle gustaba. Entón, contoullo á súa nai, pero como non encontraba nada máis, non podía comer o que el quería. Cando medrou a Pepe adoptárono porque a súa nai tivo unha enfermidade. A Pepe o adoptouno unha parella moi presumida. A eles encantábanlle os concursos de gatos, entón, anotárono á primeira proba; era a do gato mellor vestido. A proba gañouna Pepe, pero unha das probas consistía en xantar máis sardiñas ou carne no menor tempo posible. Tocáballe a Pepe, pero non comeu nada porque como xa sabedes non lle gustaba nada a carne. Apareceu por alí un vendedor de verduras que as deixou no chan para a seguinte proba, e en canto Pepe as viu foi correndo e empezou a xantar. Cando os seus donos o viron comendo aquelas verduras explicáronse moitas cousas. Dende ese día sempre lle deron de xantar verduras.\nMartina Goitia García.\nA historia da xirafa Kiki.\nÉrase unha vez unha xirafa que ía ter unha filla. Xa estaba preparada para parir no seu sitio favorito, que era como a súa casa. Era un pequeno prado da medida perfecta para tres xirafas. Estaba rodeado de árbores e, polo centro, había flores cómodas e brandas coma un colchón de plumas, onde podía durmir. Tamén esas flores eran a comida gourmet, xunto coas follas e as flores das árbores, do señor e a señora xirafas. Tamén o eran para a súa filla. Por unha esquina pasaba un regato de augas cristalinas e frescas. Unha metade da finquiña era soleada, e a outra era sombreada, para refrescárense os días de calor. Noutra esquina había unha gran maceira, que parecía que era máxica porque sempre estaba chea de mazás. Cando a pequena xirafiña naceu, púxose vermella coma un tomate porque os seus pais non apartaba a vista dela. Notábase que era moi tímida, pero os seus pais non se dacataron. Eles sempre quixeran que a súa filla ou fillo fora famosa, que traballara no circo, que estivera no zoolóxico… Nuns anos, uns homes irían á selva a coller xirafas, leóns, monos, cebras… para que fosen ao zoo uns meses. Despois volveríanas á selva. A xirafiña non estaba de acordo pola súa timidez, pero tiña que obedecer aos seus pais. Un ano despois a xirafa xa tiña que marchar. Despediuse e marchou.\nLara Rodríguez Peón.\nA historia da mosca Rosca.\nNun lugar da provincia de Pontevedra, un día, naceu unha mosca á que chamaron Rosca. As súas amigas non paraban de xogar a molestar ás eirugas e a outros animais, mentres ela meditaba sobre os problemas que tiña. O seu pai non deixaba de preguntarlle se estaba ben, pero a súa nai, máis comprensiva deixouna ser ela mesma. Rosca medraba a un ritmo incrible, xa tiña ás e todo. Polo seu primeiro mes, déronlle un agasallo, un título que a facía estremecerse: “Molestadora”. No seu primeiro día de molestadora viviu moitos sucesos estraños: houbo de pillala un matamoscas, quedou atrapada nun arado e asustouse moitísimo. Despois dese primeiro día expulsárona das molestadoras e foise meditar. Que eu saiba, segue alí, meditando, e sendo feliz.\nSabela Ribas Campos.\nA historia do golfiño Willi.\nÉrase unha vez un golfiño chamado Willi que nunca quería ir cos seus amigos, non lle gustaba ir detrás dos barcos. Na cova na que vive, ás veces, veñen os seus amigos e pregúntanlle se quere ir xogar con eles, pero el sempre responde que non. O golfiño un día convenceuse e foi probar a xogar cos seus amigos, e dixo que lle empezaba a gustar iso, e empezou a ir detrás dos barcos… en fin, que foi sempre cos seus amigos a facer todo o que non quería facer antes. En vez de ser vergoñento empezou a ser feliz.\nJuanjo Iglesias Rodríguez.\nA historia do raposo Fermín.\nÉrase unha vez unha parella de raposos que tiveron tres filliñas. No parto a raposa morreu. O seu pai tivo que crialos. Os raposiños intentaban xa desde cativos cazar por si mesmos, pero Fermín nunca foi capaz de cazar el só. Sentíase apartado, e os seus irmáns rían del. Nunca contaban con Fermín para nada, sempre o deixaban no seu recuncho para que non molestara cando ían cazar, porque era o máis miudiño e débil. Pero un día escapou da casa mentres os seus irmáns ían cazar, e cando chegou a unha aldea pillou un par de galiñas. Ao volveren os seus irmáns quedaron sorprendidos co que conseguira cazar Fermín.\nFrancisco Rosales Iglesias.\nA historia do camaleón Teón.\nTeón non era un camaleón calquera. O día que naceu, nunha selva, o primeiro que fixo foi fixarse no seu aspecto. Mentres os demais camaleóns xogaban el quedaba nunha esquina por medo a ensuciarse, e así todos os días. Un día a súa nai preguntoulle por que non xogaba cos seus amigos. –Porque non quero! –respondeu. –Estou ben así. –A súa nai estaba moi preocupada, xa que Teón pasaba toda a tarde no mesmo sitio, algúns días nas pólas e outros na herba. Despois duns anos, Teón decidiu quedar con outros animais da súa especia. O día que quedaron na selva, decidiron dar un paseo. Despois duns dez minutos apareceu un tigre. Todos se camuflaron menos Teón. O tigre non conseguiu atrapalo, pero o susto seguía alí, e dende ese momento deixou de ser tan presumido.\nCarlota Rodríguez Cid.\nCEIP Froebel 5ºB.\nA historia de Margaro o León.\nHabía unha vez un león pequeno que tiña cinco irmáns. Cando ían á sabana a cazar, el abrazaba ás presas. –Margaro! Xa está outra vez! –Dixo Will, o seu irmán pequeno. Cando Margaro se sentía mal ía só ao seu lugar favorito, baixo as árbores da sabana, onde se protexía do sol á sombra das pólas. Entón, pensou o que lle dixera a súa nai. Vinte anos despois cando foi medrando, a cousa empeorou. Cando viñan os turistas a visitar a zona, el os abrazaba. Un día os leóns xa non atopaban máis presas, pero a Margaro non lle importaba. Os leóns foron cazar e tardaron moito. Margaro foinos buscar, era cariñoso pero rápido. Os seus irmáns atopáranse cunha mofeta e a todos lles daba medo, excepto a Margaro, que a abrazou e despois a mofeta marchou. Margaro converteuse no león máis famoso do mundo.\nCEIP Froebel 5ºA\nA Historia da cabra Uxía.\nUxía aprendera xa desde pequeniña que non lle gustaba achegarse ao resto de cabras. Ela era diferente, e o sabía. Cando viñan nenos e nenas de excursión ela sempre lograba escapulirse dos mestres con cámaras ou dos alumnos e alumnas que querían acariñala. Maruxa e Pepe, os seus pais, comprendían a súa angustia. Ata eles mesmos tiñan medo, pero deixábanse acariñar e demais, xa que para iso viñeran ata alí, para coñecelos. Uxía só un vez se deixou acariñar. Tratábase dunha nena que se chamaba Elsi. Pouco a pouco foi superando ese medo, pero aínda así seguía agochándose detrás do seu arbusto favorito que tantos anos a agochara. De momento nunca máis volvera a escola daquela nena tan alegre que a acariñara daquel xeito suave. Moitos anos despois, cando xa pasaran por alí uns mil ou dous mil colexios, chegou o de Elsi. Xa era moito máis maior que cando a coñecera, que debía de ter uns seis anos. Agora era unha moza de instituto e sorprendeuse moito ao ver que Uxía se deixaba acariñar sen medo ningún.\nCEIP Froebel 5ºB\n← AS EMOCIÓNS DOS ANIMAIS, EN PRIMEIRA ‘PERSOA’\nQUE COUSA COUSIÑA É? →


D Washington - engalecine\nInicio> DENZEL WASHINGTON\nAsalto ao tren Pelham 123 (2009)\nO director Tony Scott logra aquí outro dos seus carruseis de imaxes e sons, sempre ao máximo de adrenalina e cos actores moi entoados. Walter Garber (Denzel Washington), supervisor do Metro de Nova York, ten que afrontar o caos provocado polo secuestro dun vagón por unha banda armada, cuxo líder é Ryder (John Travolta).\nDía de adestramento (2001)\nIntensa ollada á xungla urbana na que combaten a diario policías e malfeitores. Alonzo Harris (Denzel Washington) é un moderno maquiavelo no intermitentemente refulxido drama policial. O que fai que este filme sexa notábel é a posta en escena de Washington que tivo un Oscar pola súa interpretación.\nGregory Hoblit dirixe este tenso e habilidoso thriller, na liña de "Seven", pero cunha premisa diferente e interesante. Denzel Washington borda o seu papel cunha xenial interpretación; Donald Sutherland e John Goodman tamén logran unhas sorprendentes actuacións. A música, sobre todo o single "Estafe it´s on my side", é moi axeitado e tenso. O desenvolvemento está ben armado, é un filme que unha vez que te engancha non che solta, e o final non só é sorprendente, senón que te deixa completamente descolocado e asustado.\nO coleccionista de ósos (1999)\nThriller entretido de Phillip Noyce. Un psicópata vai asasinando unha morea de xente, pero deixa unhas pistas que só Lincoln Rhyme (Denzel Washington) pode descifrar. Lincoln é un axente de homicidios que quedou tetrapléxico mentres resolvía un crime. A novata policía Amelia Donaghy (Angelina Jolie) é a encargada de inspeccionar os escenarios do crime, e a partir dos seus informes Lincoln vai descifrando as pìstas que deixa o asasino.\nO libro de Eli (2010)\nFilme sobre o futuro apocaliptico, onde case a totalidade da humanidade desapareceu e a Terra quedou desolada despois do "resplandor". Onde a lei do máis forte prevalece sobre aqueles valores que rexían trinta anos atrás. Eli (Denzel Washington) é unha persoa solitaria que se diríxe ao oeste coa misión de protexer un misterioso libro que leva na súa mochila.


Fabricantes e provedores de plantas de produción de osíxeno líquido e nitróxeno de China / xerador de osíxeno líquido | OU\nPlanta de produción de osíxeno líquido e nitróxeno / xerador de osíxeno líquido\nSomos coñecidos pola nosa excelente experiencia en enxeñaría na fabricación de plantas de osíxeno líquido baseadas na tecnoloxía de destilación crioxénica. O noso deseño de precisión fai que os nosos sistemas de gas industriais sexan fiables e eficientes, o que supón baixos custos operativos. Fabricadas con materiais e compoñentes de alta calidade, as nosas plantas de osíxeno líquido duran moito tempo e requiren un mantemento mínimo. Pola nosa conformidade con estritas medidas de control de calidade, obtivéronos certificacións recoñecidas como ISO 9001, ISO13485 e CE.\nCompresor de aire: o aire comprímese a unha baixa presión de 5-7 bar (0,5-0,7 mpa). Faise usando os compresores máis recentes (tipo parafuso / centrífugo).\nSistema de refrixeración previa: a segunda etapa do proceso implica o uso dun refrixerante para refrixerar previamente o aire procesado a unha temperatura de aproximadamente 12 graos C antes de que entre no purificador.\nPurificación do aire por purificador: o aire entra nun purificador, que está composto por secadores de peneira moleculares que funcionan alternativamente. A peneira molecular separa o dióxido de carbono e a humidade do aire de proceso antes de que o aire chegue á unidade de separación do aire.\nRefrixeración criogénica do aire por expansor: o aire debe ser arrefriado a temperaturas baixo cero para a licuación. A refrixeración e refrixeración crioxénica é proporcionada por un turbocompresor altamente eficiente, que arrefría o aire a unha temperatura inferior a -165 a -170 ° C\nSeparación do aire líquido en osíxeno e nitróxeno por columna de separación de aire: o aire que entra no intercambiador de calor tipo aleta de placa de baixa presión é libre de humidade, sen aceite e sen dióxido de carbono. Arrefríase dentro do intercambiador de calor por debaixo de temperaturas baixo cero por proceso de expansión de aire no expansor. Espérase que no extremo cálido dos intercambiadores logremos unha diferenza delta de ata 2 graos centígrados. O aire licúase cando chega á columna de separación do aire e sepárase en osíxeno e nitróxeno polo proceso de rectificación.\nO osíxeno líquido almacénase nun tanque de almacenamento de líquido: o osíxeno líquido énchese nun tanque de almacenamento de líquido que está conectado ao licuador formando un sistema automático. Un tubo de mangueira úsase para sacar osíxeno líquido do tanque.\nAnterior: Planta de separación de aire mini escala tipo crioxénica xerador de osíxeno industrial xerador de nitróxeno xerador de argón\nSeguinte: Planta de nitróxeno líquido Planta de nitróxeno líquido, Planta de nitróxeno puro con tanques\nEquipos de osíxeno líquido