Os festivos da Semana Santa saldáronse con 16 propostas de sancións por incumprir a normativa do Covid\nA Policía Local de Vilagarcía tramitou 16 propostas d esancións relacionadas coa normativa Covid durante os festivos da Semana Santa, é dicir dende o xoves e o domingo. A maior parte das infraccións detectadas foron por saltarse o toque de queda, 11 casos, habendo tamén 4 denuncias a locais de hostalería e 1 por uso indebido da máscara.\n05.04.2021.- As persoas denunciadas por non respectar o toque de queda establecido nas dez da noite non tiñan, como é de supoñer, causa que puidera xustificar a situación. É máis, varios dos casos detectados, ademais de superar nun amplo marxe de horas o toque de queda, correspondíanse con accións pouco habituais para a hora na que se producían, como a persoa que se atopaba á 1.30 da madrugada lavando o coche en plena vía pública, o que paseaba en bicicleta ás 2.30 da madrugada polo paseo marítimo, ou mesmo a que sacou o can a pasear á unha da madrugada.\nTodas as denuncias formuladas contra establecementos de ocio tiñan como denominador común permanecer abertas despois do horario fixado para o peche, sumando nalgún dos casos, outras infraccións como non ter sinalizados os aforos, non ter o sistema de códigos Qr e non gardar as distancias de seguridade.


Preguntas frecuentes – Feira do Moble de Galicia (A Estrada)\nEn que horario se pode visitar a Feira do Moble de Galicia?\nDo 19 ao 23 de setembro, o recinto feiral permanecerá aberto ininterrumpidamente desde as 11.00 ata as 20.00 horas.\nHai servizo de catering para xantar dentro do recinto feiral?\nSi, dentro do propio recinto feiral os visitantes dispoñen dos servizos de cafetaría e restaurante.\nCanto custa entrar ao recinto feiral durante a Feira do Moble de Galicia?\nAs entradas de adultos teñen un prezo simbólico de 1 euro.\nDe onde proceden as firmas expositoras da Feira do Moble?\nUnha parte importante dos fabricantes e comerciantes de moble proceden do propio Concello da Estrada, se ben tamén participan empresas chegadas doutros puntos de Galicia, do resto de España e de Portugal.\nCantos expositores confirmaron a súa presenza na Feira do Moble de Galicia?\nEstá confirmada a presenza de máis de 60 expositores directos na 32ª Feira do Moble de Galicia.\nCales son os mellores días para visitar a Feira do Moble de Galicia?\nTendo en conta que durante as fins de semana sempre acostuma a incrementarse o número de visitantes, posiblemente as datas máis recomendables sexan o mércores 19, o xoves 20 e o venres 21 de setembro.


China PES película adhesiva de fusión en quente para fabricantes e provedores de paneis de aluminio | H&H\nEmbarcacións operativas máquina de prensa térmica: 150 ℃ 8-12s 0.4Mpa\nHD112 é un produto feito con material de poliéster. Este modelo podería facerse con papel ou sen papel. Normalmente úsase a miúdo no revestimento de tubos ou paneis de aluminio. Facémolo cun ancho normal de 1 m, o outro ancho debe personalizarse. Hai moitas variedades de aplicación desta especificación. HD112 úsase para unir varios tecidos e tecidos, PVC, ABS, PET e outros plásticos, coiro e varios coiros artificiais, mallas, follas de aluminio e placas de aluminio e chapas. Podemos facer ese espesor de 100 micras, 120 micras e 150 micras.\nA película adhesiva de fundición en quente HD112 é amplamente utilizada na laminación do evaporador do frigorífico. Normalmente, o material de laminación é o panel de aluminio e o tubo de aluminio especialmente para aqueles de aluminio con revestimento na superficie. Ademais, substituíndo o adhesivo de cola tradicional, a laminación de película adhesiva fundida en quente converteuse no principal oficio que moitos fabricantes de electrónicos adoptaron durante moitos anos. Este modelo está a venda no sur de Asia.\nA película adhesiva PES fundida en quente tamén se pode usar noutras laminacións de tecidos e pegados metálicos. Por exemplo, a unión térmica dalgunhas camisas e bolsos sen costura. Ademais, este produto tamén se pode empregar en aplicacións interiores de automoción, como a conexión térmica de alfombras, teitos e outros produtos. A película PES ten unha ampla gama de aplicacións, xa sexa tecidos ou materiais metálicos, o rendemento da unión é moi bo.\nAnterior: Película adhesiva PO hot melt para evaporador de neveira\nSeguinte: Película adhesiva PES fundida en quente


Intentárono a chegada ao mitin, pero non puideron\nAs integrantes da ASOCIACIÓN MUIÑO DA LAMA que nestes momentos estase a mobilizar contra a implantación da planta asfáltica en Parada si lle fixeron entrega do seu escrito ao Presidente da Xunta una vez rematado o mitin do PP en Xinzo, antes de que se marchara cara a Verín.\nEscribímoslle dende a Asociación socio-cultural “Muiño da Lama” de Parada de Ribeira para expresarlle o profundo malestar e a preocupación da veciñanza en relación á apertura inminente da planta de mestura bituminosa en quente construida na mencionada aldea, no monte de Sestelo.\nPermítanos poñelo en antecedentes para que coñeza a situación dende os inicios.\nTodo empezou no verán de 2014, cando mediante un anuncio en prensa, asinado polo tenente de alcalde naquel momento, don Manuel López Casas, o Concello de Xinzo informaba da solicitude de licencia de actividade, por parte de OPAÍN S.L., para unha planta de asfalto que xa estaba a ser construida na nosa aldea. Naquel entón, tanto a veciñanza como o propio Concello presentamos preto de 1000 alegacións denunciando as múltiples irregularidades detectadas nese proxecto empresarial, as cales se manteñen na actualidade. Deste xeito, conseguíase a paralización cautelar das obras mediante un decreto da alcaldía, naquel mesmo verán.\nDesgraciadamente isto non impediu que o expediente da solicitude de licenza de actividade de planta seguira o seu camiño administrativo ata a concesión definitiva da licencia de actividade en maio do ano 2017. Nese mesmo ano, presentabamos preto de 5000 sinaturas en contra desta barbaridade medioambiental, así como un recurso de reposición da licencia municipal de actividade, que o Concello de Xinzo decidiu desestimar.\nAdemais, en xaneiro de 2018, a empresa propietaria da planta, OPAÍN S.L., solicitaba unha licencia para crear unha zona de acopio de material resultante do fresado de aglomerado asfáltico de estrada, co obxectivo de tratalo posteriomente como subproducto (gravilla) dentro da instalación xa existente. A capacidade de tratamento sería dunhas 600 toneladas de gravilla. O proxecto presentado inicialmente no Concello contempla un volume de producción de asfalto de 250 toneladas ao día. Trataríase pois de 850 toneladas de producto a escasos metros das nosas casas.\nFinalmente, a planta comezou as probas de actividade en marzo deste ano 2019 e o inicio definitivo semella inminente.\nAs irregularidades ás que nos referimos anteriormente son:\n• A incompatibilidade da clasificación urbanística do solo.\n• O alto risco que supoñen os gases e residuos emitidos para a agricultura e para a gandería da comarca e sobre todo para a saúde das persoas, aumentando a incidencia de enfermidades respiratorias (asma, bronquite,EPOC…), de problemas dermatolóxicos e oftalmolóxicos, así como de cancro. E na Limia, os ratios desta enfermidade xa superan significativamente os doutras áreas da provincia.\n• A distancia inferior a 600 metros das casas habitadas máis próximas.\n• A incompatibilidade cunha delimitación de zona ZEPA (Zona de especial protección de aves).\n• A afectación de regatos, fontes e mananciais, incluído o principal acuífero subterráneo de onde o Concello de Xinzo capta a súa auga potable, tal e como vén advertindo a Sociedade Galega de Historia Natural.\n• O aumento da temperatura das zonas máis próximas, o que incrementará considerablemente o risco de incendios.\nSen esquecer que o volume de producción de 250 toneladas diarias, sen incluir a ampliación da actividade, implicará o paso de 400 camións cada 16 horas por unha estrada non acondicionada para ese trasego e que significará un incremento potencial dos accidentes automobilísticos, así como de barullo na aldea. Asimesmo, a auga utilizada pola planta, tras estar en contacto con aceites e outros productos hase filtrar subterraneamente contaminando regatos, facendo as augas inservibles para o regadío e o consumo.\nEn Parada de Ribeira, a maioría dos vecinos son persoas maiores e a pouca xuventude que alí vivimos non estamos dispostos á criar aos nosos fillos rodeados de chapapote. Quen máis ou quen menos ten unha hortiña e algunha leira para as patacas, o trigo, o centeo… Ademais, hai varios propietarios de granxas, cuxas explotacións tamén sufrirán tamén as consecuencias negativas da actividade da planta.\nPero non caia no erro de pensar que se trata dun problema limitado á unha aldea de 200 veciños. Atopámonos ante unha gravísima ameaza global, que nos afectará directa ou indirectamente a unhas 10.000 persoas,tanto de Parada de Ribeira, como de Soutelo de Ganade, Seoane de Oleiros, Piñeira Seca, Damil, Gudes, Guntimil, Fiestras, Laroá,Tixós, Mosteiro…\nQueremos facer fincapé en que non estamos en contra da modernidade, nin de dotarnos de potentes infraestruturas de asfalto que vertebren e conecten o noso país. Pero si pedimos que se fagan as cousas ben. Esa planta debería estar nun recinto con tódalas garantías, supervisión e controis necesarios.\nAgradecéndolle de antemán a súa atención, e en espera dun compromiso pola súa parte para que a planta sexa clusurada de forma definitiva ou sexa trasladada do seu emprazamento actual, reciba un cordial saúdo.\nLaura Parejas Suárez\nPresidenta do Muiño da Lama\nMUIÑO DA LAMA


ESTOUTRAS: Que é o Internacionalismo?\nA Revolución Proletaria e o renegado Kautsky (8)\n8. QUE É O INTERNACIONALISMO?\nKautsky, coa maior convicción, considérase e proclámase internacionalista. Aos Scheidemann cualifícaos de «socialistas gobernamentais». Ao defender aos menxeviques (Kautsky non manifesta abertamente estar do seu lado, mais aplica completamente as súas ideas), Kautsky revelou con extraordinaria evidencia como é o seu «internacionalismo». E como Kautsky non é un individuo illado, senón un representante dunha corrente que inevitabelmente naceu no ambiente da II Internacional (Lonquet na Francia, Turati na Italia, Nobs e Grimm, Graber e Naine na Suíza, Ramsay MacDonald na Inglaterra, etc.), é instrutivo detérmonos no «internacionalismo» de Kautsky.\nDespois de subliñar que os menxeviques tamén estiveran en Zimmerwald (é un diploma, sen dúbida, mais... un diploma podre), Kautsky traza o seguinte cadro das ideas dos menxeviques, coas que está de acordo:\n«... Os menxeviques querían unha paz xeral. Querían que todos os belixerantes aceptasen a consigna: sen anexións nin contribucións. Se isto non se conseguise, o exército ruso, segundo este punto de vista, debía manterse en disposición de combate. Os bolxevique, pola súa banda, esixían a paz inmediata a calquera custo, estaban dispostos a chegar a unha paz separada se fose necesario, esforzábanse por impoñela por medio da foza, aumentando a desorganización do exército, que sen iso xa era grande.»\nSegundo Kautsky, os bolxeviques non debían tomar o poder, senón contentarse coa Constituínte.\nAsí, o internacionalismo de Kautsky e dos menxeviques consiste no seguinte: esixir reformas do goberno burgués imperialista, mais continuar a apoialo, continuar a apoiar a guerra dirixida por ese goberno até que todos os belixerantes aceiten a consigna: sen anexións nin contribucións. Esta idea expresouna moitas veces Turati, os kautskistas (Haase e outros) e Lonquet e compañía, que declararon que era pola «defensa da Patria».\nTeoricamente, isto representa unha total incapacidade para afastarse dos socialchauvinistas e unha completa confusión na cuestión da defensa da patria. Politicamente, é substituír o internacionalismo polo nacionalismo pequenoburgués e pasarse ao bando do reformismo, renegar da revolución.\nRecoñecer a «defensa da patria» é, do punto de vista do proletariado, xustificar esta guerra, recoñecer a súa lexitimidade. E como a guerra continúa a ser imperialista (tanto baixo a monarquía como baixo a república) –independentemente de onde se atopen as tropas inimigas nun determinado momento, no meu país ou en país estranxeiro- recoñecer a defensa da patria é de feito apoiar a burguesía imperialista e espoliadora, traizoar completamente ao socialismo. Na Rusia, mesmo baixo Kerenski, na república democrático burguesa, a guerra continuaba a ser imperialista, porque era feita pola burguesía como clase dominante (e a guerra é a «continuación da Política»); unha expresión particularmente patente do carácter imperialista da guerra eran os tratados secretos sobre o reparto do mundo e a pillaxe de países estranxeiros, concluídos polo ex tsar cos capitalistas da Inglaterra e da Francia.\nOs menxeviques enganaban miserabelmente ao pobo chamado a esta guerra defensiva ou revolucionaria, e Kautsky, ao aprobar a política dos menxeviques, aproba que se engane ao pobo, aproba o papel dos pequenoburgueses, que serven ao capital enganando aos obreiros e amarrándoos ao carro dos imperialistas. Kautsky segue unha política tipicamente pequenoburguesa, filistea, imaxinando (e inculcando nas masas a idea absurda) que lanzar unha consigna modifica as cousas. Toda a historia da democracia burguesa desenmascara esta ilusión: para enganar ao pobo, os demócratas burgueses lanzaron e lanzan todas as «consignas» imaxinábeis. A cuestión está en comprobar a súa sinceridade, en comprobar as palabras cos feitos, en non contentarse con frases idealistas ou baleiras, senón en tentar atopar a realidade de clase. A guerra imperialista non deixa de ser imperialista cando os charlatáns ou os pequenoburgueses filisteos lanzan unha «consigna» dulcificadora, senón unicamente cando a clase que dirixe a guerra imperialista e está ligada a ela por millóns de fíos (incluso maromas) de carácter económico, é realmente derrubada e substituída no Poder pola clase verdadeiramente revolucionaria, o proletariado. Doutro xeito é imposíbel librarse dunha guerra imperialista, así como dunha paz imperialista, espoliadora.\nAprobando a política exterior dos menxeviques, declarándoa internacionalista e zimmerwaldiana, Kautsky, en primeiro lugar, demostra toda a podremia da maioría oportunista de Zimmerwald (non foi sen razón que nós, a esquerda de Zimmerwald(46), nos afastamos inmediatamente de tal maioría!), e en segundo lugar, e isto é o principal, Kautsky pasa da posición do proletariado á posición da pequenaburguesía, da posición revolucionaria á posición reformista.\nO proletariado loita polo derrubamento revolucionario da burguesía imperialista, a pequenaburguesía polo «perfeccionamento» reformista do imperialismo, pola adaptación a el, someténdose a el. Cando Kautsky aínda era marxista, por exemplo en 1909, cando escribiu O Camiño ao Poder, defendía precisamente a idea de que a revolución era inevitábel en caso de guerra, falaba da proximidade dunha era de revolucións. O Manifesto de Basilea de 1912 fala directa e directamente da revolución proletaria en ligazón con esa mesma guerra imperialista entre os grupos alemán e inglés, que estoupou en 1914. E en 1918, cando comezaron as revolucións derivadas da guerra, no canto de explicar que eran inevitábeis, no canto de ponderar e examinar até o final a táctica revolucionaria, os procesos e medios de preparación da revolución, Kautsky ponse a chamar internacionalismo á táctica reformista dos menxeviques. Non é isto a forma de actuar dun renegado?\nKautsky eloxia aos menxeviques porque insistiran en que se mantivese o exército en disposición de combate. Censura aos bolxeviques facer medrar a «desorganización do exército», que sen iso xa era grande. Isto significa eloxiar o reformismo e someterse á burguesía imperialista, censurar a revolución e renegar dela. Porque baixo Kerenski, manter a disposición de combate significaba conservar o exército baixo o mando burgués (aínda que republicano). Todo o mundo sabe –e o curso dos acontecementos demostrouno con evidencia- que este exército republicano conservaba o espírito kornilovista, grazas aos seus cadros de mando kornilovistas. Os oficiais burgueses non podían deixar de ser kornilovistas, non podían deixar de apoiar o imperialismo, a represión violenta do proletariado. A táctica dos menxeviques reducíase de feito a conservar inalteradas todas as bases da guerra imperialista, todas as bases da ditadura burguesa, a resolver miudezas, a retocar pequeneces («reformas»).\nPola contra, ningunha grande revolución prescindiu nin pode prescindir da «desorganización do exército». Porque o exército é o instrumento máis empedernido de apoio ao vello réxime, o baluarte máis endurecido da disciplina burguesa e de apoio á dominación do capital, da manutención e da formación da submisión e da subordinación servís dos traballadores ao capital. A contrarrevolución nunca tolerou nin pode tolerar a existencia de obreiros armados ao lado do exército. En Francia –escribía Engels, os obreiros ficaron armados despois de cada revolución; «por iso, para os burgueses que se encontraban á cabeza do estado, o primeiro imperativo era desarmar aos obreiros(47)». Os obreiros armados era o xerme dun exército novo, a célula organizativa do novo réxime social. Esmagar esta célula, non deixala medrar, era o primeiro imperativo do burguesía. O primeiro imperativo de calquera revolución vitoriosa –Marx e Engels subliñárono moitas veces- foi destruír o vello exército, disolvelo e substituílo por un novo(48). A nova clase social que sobe ao poder nunca pode nin pode agora conseguir ese poder nin consolidalo sen descompoñer por completo o antigo exército («desorganización», claman a este respecto os pequenoburgueses reaccionarios ou simplemente covardes); sen pasar por un período moi difícil e doloroso, falto de todo exército (a gran revolución francesa pasou tamén por este terríbel período); sen formar pouco a pouco, en dura guerra civil, o novo exército, a nova disciplina, a nova organización militar dunha nova clase. O historiador Kautsky comprendía isto antigamente. O renegado Kautsky esqueceuno.\nQue dereito ten Kautsky a chamar aos Scheidemann «socialistas gobernamentais», se el aproba a táctica dos menxeviques na revolución rusa? Os menxeviques, ao apoiaren a Kerenski, ao entraren no seu ministerio, eran igualmente socialistas gobernamentais. Kautsky non poderá de ningún xeito eludir esta conclusión, se sitúa a cuestión da clase dominante, a que fai a guerra imperialista. Mais Kautsky evitar formular a cuestión da clase dominante, cuestión obrigatoria para un marxista, porque abondaría situar tal cuestión para desenmascarar ao renegado.\nOs kautskistas na Alemaña, os longuetistas(49) na Francia, Turati e compañía en Italia, razoan así: o socialismo presupón a igualdade e a liberdade das nacións, a súa autodeterminación; polo tanto, cando o noso país é atacado ou cando tropas inimigas invaden o noso territorio, os socialistas teñen o dereito e o deber de defender a patria. Mais este razoamento é, do punto de vista teórico, ou un escarnio completo en relación ao socialismo ou un subterfuxio fraudulento, e, do punto de vista político e práctico, esta razoamento coincide co dun homiño completamente ignorante que nin sequera sabe pensar no carácter social, de clase, da guerra nin nas tarefas do Partido revolucionario durante a guerra reaccionaria.\nO socialismo está contra a violencia sobre as nacións. Isto é indiscutíbel. Mais o socialismo está en xeral contra a violencia sobre os homes. Porén, agás os anarquistas cristiáns e os tolstoiáns, ninguén aínda deduciu disto que o socialismo está contra a violencia revolucionaria. Xa que logo, falar de «violencia» en xeral, sen examinar as condicións que diferencian a violencia reaccionaria da revolucionaria, é ser un filisteo que renega da revolución, ou simplemente enganarse ou enganar aos demais con sofismas.\nOutro tanto podemos dicir da violencia sobre as nacións. Toda a guerra consiste en violencia sobre as nacións, mais iso non impide aos socialistas estaren a prol da guerra revolucionaria. O carácter de clase dunha guerra: esa é a cuestión fundamental que se formula un socialista (se non é un renegado). A guerra imperialista de 1914-1918 é unha guerra entre os dous grupos da burguesía imperialista polo reparto do mundo, polo reparto do botín, pola pillaxe e estrangulamento das nacións pequenas e febles. Foi esta a apreciación da guerra feita polo Manifesto de Basilea de 1912, foi esta a apreciación que os feitos confirmaron. Quen se afaste deste punto de vista sobre a guerra non é socialista.\nSe un alemán baixo Guillerme ou un francés baixo Clemenceau di: teño o dereito e o deber, como socialista, de defender a patria se o inimigo a invade –este razoamento non é dun socialista, dun internacionalista, dun proletario revolucionario, senón dun filisteo nacionalista. Porque neste razoamento desaparece a loita revolucionaria de clase do obreiro contra o capital, desaparece a apreciación de toda a guerra no seu conxunto, do punto de vista da burguesía mundial e do proletariado mundial, isto é, desaparece o internacionalismo e fica un nacionalismo miserábel e inveterado. Ofenden ao meu país, o resto non me importa: eis ao que se reduce ese razoamento, eis onde reside a súa estreiteza nacionalista e filistea. É como se alguén razoase así en relación á violencia individual contra unha persoa: o socialismo está contra a violencia, por iso prefiro cometer unha traizón a ir parar á cadea.\nO francés, o alemán ou o italiano que di: o socialismo esta contra a violencia sobre as nacións, por iso deféndome cando o inimigo invade o meu país –traizoa o socialismo e o internacionalismo. Pois ese home só ve o seu «país», sitúa por riba de todo á «súa»... burguesía, sen pensar nas ligazóns internacionais que fan imperialista a guerra, que fan da súa burguesía un elo na cadea da rapina imperialista.\nTodos os filisteos e todos os homiños obtusos e ignorantes razoan exactamente como razoan os renegados kautskistas, longuetistas, Turati e demais, a saber: o inimigo está no meu país, o resto non me importa.\nO socialista, o proletario revolucionario, o internacionalista, razoa de xeito diferente: o carácter da guerra (sexa reaccionaria ou revolucionaria) non depende de que atacou nin do país no que se encontre o «inimigo», senón de cal é a clase que conduce a guerra, de cal é a política da que esa guerra é a continuación. Se esa guerra é unha guerra imperialista reaccionaria, isto é, conducida por dous grupos mundiais da burguesía imperialista, opresora, espoliadora e reaccionaria, calquera burguesía (mesmo a dun pequeno país) se torna cómplice da rapina, e a miña tarefa, a tarefa dun representante do proletariado revolucionario, é preparar a revolución proletaria mundial como única salvación dos horrores da matanza mundial. Non é do punto de vista do «meu» país como debo razoar (porque ese é o razoamento dun estúpido miserábel, dun filisteo nacionalista, que non comprende que é un xoguete nas mans da burguesía imperialista), senón do punto de vista da miña participación na preparación, na propaganda, na aproximación da revolución proletaria mundial.\nIsto é o internacionalismo, esta é a tarefa do internacionalista, do obreiro revolucionario, do verdadeiro socialista. Este é o abecé que o renegado Kautsky «esqueceu». E a súa traizón tórnase aínda máis evidente cando el, despois de aprobar a táctica dos nacionalistas pequenoburgueses (menxeviques na Rusia, longuetistas na Francia, Turati en Italia, Haase e compaña na Alemaña), pasa á crítica da táctica bolxevique. Esta é esa crítica:\n«A revolución bolxevique baseábase na hipótese de que serviría de punto de partida para a revolución europea xeral; de que a iniciativa audaz da Rusia incitaría aos proletarios de toda Europa a erguerse.\nPartindo desta hipótese, pouco importaban, naturalmente, as formas que puidera tomar a paz separada rusa, que sacrificios e perdas territoriais (literalmente: mutilacións, Verstürnmelungen) trouxera ao pobo ruso, que interpretación daría á autodeterminación das nación. Polo tanto, era tamén indiferente se Rusia era ou non capaz de defenderse. Desde esta perspectiva, a revolución europea era a mellor defensa da revolución rusa, debía conducir a todos os pobos do antigo territorio ruso a unha verdadeira e completa autodeterminación.\nA revolución en Europa, que traería o socialismo e o consolidaría, debía tamén tornarse nun medio para eliminar as eivas que o atraso económico do país puña á realización da produción socialista na Rusia.\nTodo isto era moi lóxico e estaba ben fundado se se admitía unha hipótese fundamental: que a revolución rusa debía desencadear infalibelmente a europea. Mais, e se non acontece así?\nAté agora non se confirmou esta hipótese. E agora acusan aos proletarios de Europa de abandonar e traizoar a revolución rusa. É unha acusación contra descoñecidos, pois a quen se pode responsabilizar da conduta do proletariado europeo?»\nE Kautsky mastiga adicionalmente que Marx, Engels e Bebel se enganaron moitas veces a respecto da eclosión da revolución que agardaban, mais que nunca basearan a súa táctica na espera da revolución «nunha data determinada», mentres que, segundo el, os bolxeviques «xogaron todo a unha soa carta, a da revolución europea xeral».\nReproducimos deliberadamente unha cita tan extensa para amosar ao lector de xeito evidente con que «habilidade» Kautsky falsifica o marxismo, substituíndoo por unha concepción filistea vulgar e reaccionaria.\nEn primeiro lugar, atribuír ao adversario unha estupidez manifesta e despois refutala é un procedemento de persoas non moi intelixentes. Se os bolxeviques baseaban as súas tácticas na espera da revolución noutros países nunha data determinada, isto sería unha estupidez indiscutíbel. Mais o partido bolxevique non cometeu esta estupidez: na miña carta aos obreiros americanos (20/VIII/1918) rexeito abertamente esta estupidez, dicindo que contamos coa revolución americana, mais non nunha data determinada. Na miña polémica contra os socialistas revolucionarios de esquerda(50) e os «comunistas de esquerda(51)» (xaneiro-marzo de 1918), desenvolvín repetidas veces a mesma idea. Kautsky fixo unha pequena... pequeniña falsificación, baseando nela a súa crítica ao bolxevismo. Kautsky mete nun mesmo saco a táctica que conta coa revolución europea para unha data mías ou menos próxima, mais non determinada, e a táctica que conta coa revolución europea nunha data determinada. Unha pequena, pequeniña fraude!\nA segunda táctica é unha estupidez. A primeira é obrigatoria para un marxista, para todo o proletario revolucionario e internacionalista; obrigatoria, porque só ela ten en conta correctamente, ao xeito marxista, a situación obxectiva creada pola guerra en todos os países europeos, só ela responde ás tarefas internacionais do proletariado.\nSubstituíndo a grande cuestión dos fundamentos da táctica revolucionaria en xeral pola pequena cuestión do erro que os revolucionarios bolxeviques poderían ter cometido, mais que non cometeron, Kautsky renunciou alegremente á táctica revolucionaria en xeral!\nRenegado en política, en teoría el non sabe sequera formular a cuestión das premisas obxectivas da táctica revolucionaria. E aquí chegamos ao segundo punto.\nEn segundo lugar, é obrigatorio para un marxista contar coa revolución europea, se existe unha situación revolucionaria. É unha verdade elemental do marxismo que a táctica do proletariado socialista non pode ser a mesma cando existe unha situación revolucionaria e cando non existe.\nSe Kautsky formulara esta cuestión, obrigatoria para un marxista, vería que a resposta era absolutamente contraria a súa tese. Moito antes da guerra, todos os marxistas, todos os socialistas estaban de acordo en que a guerra europea crearía unha situación revolucionaria. Kautsky recoñecía isto clara e terminantemente cando aínda non era un renegado, tanto en 1902 (A Revolución Social) como en 1909 (O Camiño ao Poder). O Manifesto de Basilea recoñeceu isto no nome de toda a II Internacional: non é casual que os socialchauvinistas e os kautskistas (os «centristas», persoas que vacilan entre os revolucionarios e os oportunistas) de todos os países temen como o lume as correspondentes declaracións do Manifesto de Basilea!\nPolo tanto, a espera dunha situación revolucionaria en Europa non era un teimosía dos bolxeviques, senón a opinión xeral de todos os marxistas.\nSe Kautsky elude esta verdade indiscutíbel con frases acerca de que os bolxeviques «sempre acreditaron na omnipotencia da violencia e da vontade», isto non é máis que unha frase baleira que agocha a fuga –a vergoñenta fuga- de Kautsky á formulación da cuestión da situación revolucionaria.\nContinuemos. Comezou de feito unha situación revolucionaria ou no? Kautsky tampouco soubo formular esta cuestión. A resposta dada polo feitos económicos, a fame a e ruína que a guerra criou en todas partes, representa unha situación revolucionaria. Responden a esta cuestión tamén feitos políticos: xa desde 1915 se manifesta claramente en todos os países un proceso de escisión nos vellos e podres partidos socialistas, un proceso de afastamento das masas proletarias dos xefes socialchauvinistas á esquerda, ás ideas e o estado de espírito revolucionarios, aos xefes revolucionarios.\nO 5 de agosto de 1918, cando Kautsky escribía a súa folla, só un home que temese a revolución e a traizoase podía deixar de ver eses feitos. E agora, a finais de outubro de 1918, a revolución medra diante dos nosos ollos, e con grande rapidez, nunha serie de países europeos. O «revolucionario» Kautsky, que quere que o consideren marxista como antes, revelouse un filisteo miope que –como os filisteos de 1847, ridiculizados por Marx- non viu a revolución que se achega!! Chegamos ao terceiro punto.\nEn terceiro lugar, cales son as particularidade da táctica revolucionaria, se aceptamos que existe unha situación revolucionaria europea? Kautsky, ao volverse un renegado, ten medo de formular esta cuestión, obrigatoria para un marxista. Kautsky razoa como o típico filisteo pequenoburgués ou como o campesiño ignorante: comezou a «revolución europea xeral» ou non? Se comezou, tamén el está disposto a volverse revolucionario! Mais logo –observamos nós- calquera canalla (como os miserábeis que ás veces se xuntan agora cos bolxeviques vitoriosos) se declarará revolucionario!\nPola contra, Kautsky daralle as costas á revolución se non é así. Kautsky non posúe nin sombra de comprensión da verdade de que aquilo que distingue ao marxista revolucionario do pequenoburgués e do filisteo é saber predicar ás masas ignorantes a necesidade da revolución que madura, demostrar a súa inevitabilidade, explicar a súa utilidade para o pobo, preparar ao proletariado e a todas as masas traballadoras explotadas.\nKautsky atribúe aos bolxeviques o absurdo de teren xogado a unha soa carta, contando con que a revolución europea comezaría nunha data determinada. Este absurdo volveuse contra Kautsky, porque resulta que a táctica dos bolxeviques sería correcta se a revolución europea tivese comezado o 5 de agosto de 1918! É precisamente esta a data que Kautsky pon á súa folla. E cando algunhas semanas despois dese 5 de agosto foi claro que a revolución se aveciñaba nunha serie de países europeos, todo o carácter renegado de Kautsky, toda a súa falsificación do marxismo, toda a súa incapacidade para razoar revolucionariamente e mesmo de formular as cuestión do punto de vista revolucionarios apareceron en todo o seu esplendor!\nCando se acusa de traizón aos proletarios de Europa - escribe Kautsky-, é unha acusación contra descoñecidos.\nEngánase, Sr. Kautsky! Óllese no espello e verá aos «descoñecidos» contra os cales vai dirixida esta acusación. Kautsky faise o inxenuo, finxe non comprender quen lanzou tal acusación e cal é o sentido que ten. Mais na realidade, Kautsky sabe moi ben que esta acusación foi e é formulada polas «esquerdas» alemás, os espartaquistas , Liebknecht e os seus amigos. Esta acusación expresa a clara consciencia de que o proletariado alemán cometeu unha traizón contra a revolución rusa (e internacional) cando estrangulou a Finlandia, a Ucraína, a Letonia e a Estonia. Esta acusación é dirixido, ante todo e sobre todo, non contra a masa, sempre oprimida, senón contra os xefes que, como os Scheidemann e os Kautsky, non cumpriron o seu deber de axitación revolucionaria, de propaganda revolucionaria, de traballo revolucionario entre as masas contra a súa inercia, xefes que actuaron de feito para cortar o camiño aos instintos e aspiracións revolucionarias sempre latentes no interior da masa dunha clase oprimida. Os Scheidemann traizoaron aberta, groseiramente e cinicamente ao proletariado, a maior parte das veces por motivos egoístas, e pasaron ao lado da burguesía. Os kautskistas e os longuetistas fixeron outro tanto, vacilando, dubidando, ollando covardemente para os que naquel momento eran fortes. Durante a guerra, Kautsky, con todos os seus escritos, tentou extinguir o espírito revolucionario, no canto de apoialo e fomentalo.\nFicará como un momento simplemente histórico da idiotez filistea dun xefe «medio» da socialdemocracia oficial alemá o feito de que Kautsky non comprendera nin sequera a xigantesca importancia teórica e a importancia aínda maior para a axitación e a propaganda desta «acusación» aos proletarios de Europa de que traizoaran a revolución rusa! Kautsky non comprende que esta «acusación» é –baixo a censura do «Imperio» alemán- case o único xeito de poder, os socialistas alemáns que non traizoaron o socialismo, Liebknecht e os seus amigos, expresar o seu apelo aos obreiros alemáns para se libraren dos Scheidemann e dos Kautsky, para rexeitar tales xefes, para se liberar das súa prédicas embrutecedoras e vulgares, para erguerse a pesar deles, sen eles e por riba deles, rumbo á revolución, para a revolución! Kautsky non o comprende. Como pode comprender logo táctica dos bolxeviques? Como se pode agardar que un home que renuncia á revolución en xeral, sopese a aprecie as condicións do desenvolvemento da revolución nun dos casos máis «difíciles»?\nA táctica dos bolxeviques era correcta, era a única táctica internacionalista, porque non se baseaba no receo covarde da revolución mundial, nunha «incredulidade» filistea en relación a ela, nun desexo nacionalista estreito de defender a «súa» patria (a patria da súa burguesía), «cuspindo» sobre todo o demais; baseábase nun cálculo correcto (recoñecido por todos antes da guerra, antes da apostasía dos socialchauvinistas e socialpacifistas) da situación revolucionaria europea. Esta táctica era a única internacionalista, pois facía o máximo daquelo que era realizábel nun só país para desenvolver, apoiar e espertar a revolución en todos os países. Esta táctica foi xustificada por un éxito enorme, pois o bolxevismo (e non grazas aos méritos dos bolxeviques rusos, senón por mor da profunda simpatía que por todas pares as masas senten por unha táctica verdadeiramente revolucionaria) converteuse bolxevismo mundial, deu unha idea, unha teoría, un programa, unha táctica, que se distinguen concretamente, na práctica, do socialchauvinismo e do socialpacisfismo. O bolxevismo aplicou o golpe de misericordia na vella e podre Internacional dos Scheidemann e dos Kautsky, dos Renaudel e dos Longuet, dos Henderson e dos Mac-Donald, que agora se atropelaron uns aos outros, soñando coa «unidade» e tentando resucitar un cadáver. O bolxevismo creou as bases ideolóxicas e tácticas da III Internacional, verdadeiramente proletaria e comunista, que ten en conta tanto as conquistas da época de paz como a experiencia da época de revolucións que comezou.\nO bolxevismo popularizou en todo o mundo a idea da «ditadura do proletariado», traduciu estas verbas primeiro do latín ao ruso e despois a todas as linguas do mundo, amosando co exemplo do Poder Soviético que os obreiros e os campesiños pobres, mesmo nun país atrasado, mesmo os menos experimentados, instruídos e habituados á organización, foron capaces durante un ano enteiro, no medio de xigantescas dificultades, en loita contra os explotadores (que eran apoiados pola burguesía de todo o mundo), de conservar o poder dos traballadores, de crear unha democracia infinitamente máis elevada e máis ampla do que todas as democracias anteriores no mundo, de encetar o traballo creador de decenas de millóns de obreiros e campesiños para a realización práctica do socialismo.\nO bolxevismo axudou de feito tan poderosamente ao desenvolvemento da revolución proletaria en Europa e na América como ningún outro partido en ningún outro país conseguiu facelo até agora. Ao tempo que para os obreiros de todo o mundo é cada día máis claro que a táctica dos Scheidemann e dos Kautsky non os librou da guerra imperialista nin da escravitude asalariada baixo a burguesía imperialista, que esta táctica non serve de modelo para todos os países – é cada día máis claro para as masas proletarias de todos os países que o bolxevismo iniciou o camiño seguro para a salvación dos horrores da guerra e do imperialismo, que o bolxevismo serve de modelo de táctica para todos.\nA revolución proletaria, non só europea, senón mundial, madurou á vista de todos, e a vitoria do proletariado na Rusia axudouna, acelerouna e apoiouna. Todo isto é pouco para a vitoria completa do socialismo? Naturalmente que é pouco. Un único país non pode facer máis. Mais este único país, grazas ao Poder Soviético, fixo, porén, tanto que, se mañá o Poder Soviético ruso fose esmagado polo imperialismo mundial, supoñamos, por medio dun entendemento entre o imperialismo alemán e o anglo-francés, mesmo neste caos, o peor dos peores, a táctica bolxevique tería prestado un enorme servizo ao socialismo e tería apoiado o crecemento da invencíbel revolución mundial.\n(46) O grupo da esquerda de Zimmerwald foi constituído por iniciativa de Lenin na Conferencia Socialista Internacional en Zimmerwald, realizada en setembro de 1915. O grupo reuniu 8 delegados –representantes do Comité Central do POSDR e dos socialdemócratas de esquerda da Suecia, Noruega, Suíza, Alemaña, da oposición socialdemócrata polaca e dos socialdemócratas do Territorio de Letonia. O grupo da esquerda de Zimmerwald, dirixido por Lenin, loitou contra a maioría centrista na conferencia. A Esquerda de Zimmerwald declarou que, permanecendo na Unión de Zimmerwald, realizaría unha actividade independente a escala internacional e divulgaría os seus puntos de vista. A súa forza dirixente eran os bolxeviques, os únicos que adoptaron unha posición internacionalista consecuente.\n(47) F. Engels, Introducción á obra de K. Marx A Guerra Civil en Francia.\n(48) K. Marx, A Guerra Civil en Francia.\n(49) Longuetistas: partidarios da minoría centrista do Partido Socialista Francés, liderados por Jean Longuet. Durante a guerra imperialismo mundial de 1914-1918, os longuetistas practicaron unha política de colaboración cos socialchauvinistas, rexeitaron a loita revolucionaria e defenderon posicións de «defensa da patria» na guerra imperialista. Despois da vitoria da Revolución Socialista de Outubro, os longuetistas declaráronse de palabra partidarios da ditadura do proletariado, mais na realidade continuaban a ser os seu adversarios. En decembro de 1920, os longuetistas, xunto cos reformistas declarados, separáronse do partido para adherirse á chamada Internacional II e Media.\n(50) Socialistas revolucionarios de esquerda: membros do Partido Socialista Revolucionario de Esquerda, creado como organización no seu I Congreso de toda a Rusia realizado entre o 19 e o 28 de novembro (2-11 de decembro) de 1917. Antes desa data, os socialistas revolucionarios de esquerda existían como facción esquerda do Partido Socialista Revolucionario, No II Congreso dos Soviets de toda a Rusia, os socialistas revolucionarios de esquerda votaron nas cuestión máis importantes da orde do día xunto cos bolxeviques, negándose, asemade, a formar parte do Goberno Soviético, o que lles foi proposto polos bolxeviques. Despois de moitas vacilacións, os socialistas revolucionarios de esquerda, co gallo de conservar a súa influencia entre as masas campesiñas, estabeleceron un acordo cos bolxeviques e foron admitidos nunha serie de órganos dos Comisariados do Pobo. Malia todo, os socialistas revolucionarios de esquerda discordaban cos bolxeviques nas principais cuestión referentes á construción do socialismo e estaban contra da ditadura do proletariado. En xaneiro e febreiro de 1918, o Comité Central do partido dos socialistas revolucionarios de esquerda encetou unha campaña contra o tratado de Paz de Brest e, cando este foi aprobado polo IV Congreso dos Soviets, en marzo de 1918, os socialistas revolucionarios de esquerda abandonaron o Consello dos Comisarios do Pobo, permanecendo, porén, nos órganos dos Comisariados do Pobo e nos órganos locais do poder. Co desenvolvemento da revolución socialista no campo, os socialistas revolucionarios de esquerda entraron en oposición ao Poder Soviético. En xullo de 1918, o Comité Central dos socialistas revolucionarios de esquerda organizou en Moscova o asasinato do embaixador alemán, agardando provocar así unha guerra entre a Rusia Soviética e Alemaña, e iniciou un levantamento armado contra o Poder Soviético. O V Congreso dos Soviets de toda a Rusia, considerando esta situación, resolveu, após o esmagamento do levantamento, expulsar dos Soviets aos socialistas revolucionarios de esquerda que compartían os puntos de vista dos dirixentes do seu partido.\n(51) «Comunistas de esquerda»: grupo antipartido que xurdiu no comezo de 1918, durante os debates sobre o tratado de paz con Alemaña. O grupo dos «comunistas de esquerda», agochándose nunha fraseoloxía esquerdista sobre a guerra revolucionaria, defendían unha política aventureira que pretendía unha guerra entre a República Soviética, que aínda non posuía exército, e a Alemaña imperialista, poñendo así en perigo a propia existencia do Poder Soviético.\nAlén diso, os «comunistas de esquerda,» pronunciábanse contra a introdución da dirección unipersoal e da disciplina de traballo, así como contra a utilización de especialistas burgueses na industria. O Partido, liderado por Lenin, rexeitou decididamente a política dos «comunistas de esquerda».\n(52) Espartaquistas .membros da organización revolucionaria dos socialdemócratas alemáns de esquerda, constituída por Karl Liebknecht, Rosa Luxemburgo, Franz Mehring e Clara Zetkin, etc., creada no comezo da Primeira Guerra Mundial. Os espartaquistas facían propaganda revolucionaria entre as masas, organizaban manifestacións antimilitaristas, dirixían folgas, desenmascaraban o carácter imperialista da guerra mundial e a traizón dos xefes oportunistas da socialdemocracia. En novembro de 1918, no curso da revolución na Alemaña, os espartaquistas uníronse na «Liga Espartaco», e no Congreso Constitutivo, que tivo lugar do 30 de decembro de 1918 ao 1 de xaneiro de 1919, fundaron o Partido Comunista da Alemaña.


Álvaro Gago impartirá unha master class no festival Primavera do Cine en Vigo – Festival Primavera do Cine\nOferta de emprego: Axudante de dirección de proxectos culturais\nO Primavera do Cine proxecta Vigo 1972, de Roi Cagiao, en Coia e Teis\nCabra, marcado para morrer, de Eduardo Coutinho, exhibirase na gala de inicio do VII Festival Primavera do Cine\nChelo Loureiro, mención honorífica da sétima edición do Primavera do Cine\nMaster class: Álvaro Gago\nMostra cinema brasileiro\nCinema nos barrios\nFesta dos Videoclips\n17 Abril, 2018 Festival, Noticias\nO recoñecido director dará unha clase maxistral o próximo 12 de maio no auditorio do Concello dentro da programación de actividades paralelas que ofrece a VII edición do Primavera do Cine\nO cineasta vigués Álvaro Gago impartirá unha master class dentro do programa da nova edición do festival Primavera do Cine en Vigo, que terá lugar entre o 8 e o 13 de maio.\nGago, que recibiu hai pouco o gran premio do xurado na categoría de curtametraxes do prestixioso festival de cine Sundance grazas a Matria, estará o 12 de maio de 10.00 a 14.00 dando unha clase maxistral titulada O camiño tamén é un lugar no auditorio do Concello de Vigo.\nO CAMIÑO TAMÉN É UN LUGAR\nA master class versará sobre a relación que existe entre a produción e a dirección á hora de levar a cabo un proxecto cinematográfico.\nDentro da clase abordaranse, entre outros, aspectos tan importantes como o casting ou a dirección de actores e actrices non profesionais. Ademais, Gago expoñerá tamén a súa visión particular do que é facer un filme poñendo como exemplo Matria.\nOs participantes da master class poderán asistir de balde ó bloque 3 de curtametraxes onde se proxectará Matria tanto o venres 11 de maio a partires das 19.30 coma o sábado 12 de maio ás 18.30, ambos pases no MARCO.\nAs entradas, a un prezo de 20 euros, poderanse adquirir desde hoxe mediante o método de pago PayPal picando aquí. As prazas asignaranse por orde de inscrición ata completar a cabida.\nÁlvaro Gago é un cineasta vigués que está a colleitar grandes éxitos cos seus traballos audiovisuais.\nNo 2013, Gago graduouse na London Film School con Curricán, unha curtametraxe que tamén lle serviu para alzarse co galardón ó mellor filme no IV festival Primavera do Cine e en Cans así coma o premio á mellor dirección no festival Curtocircuíto.\nDous anos despois Álvaro Gago púxose ó mando da curta Bombolles durante un taller de creación impartido por Abbas Kiarostami en Barcelona e que gañou o premio do público no festival Fenêtre sur l’Europe.\nEn 2017 chega Matria e con ela o gran premio do xurado no 2018 Sundance Film Festival, converténdose así no primeiro español que consigue este galardón. A cinta tamén logrou a distinción á mellor curtametraxe española na Seminci e mellor película e mellor actriz tanto en Alcine como no festival de Aguilar del Campoo.\nActualmente Gago está inmerso na edición de Trote, a primeira longametraxe de Xacio Baño, e no desenvolvemento do guión dunha curtametraxe de ficción titulada provisionalmente Vigo, 18 de decembro, ó mesmo tempo que traballa na súa primeira longametraxe.\nQueres reservar a túa entrada? Pica aquí!\nEvento Master class de Álvaro Gago O camiño tamén é un lugar\nData e hora Sábado 12 de maio de 10.00 a 14.00\nLugar Auditorio do Concello de Vigo (praza do Rei, 1)\n← O VII festival Primavera do Cine en Vigo desvela as longametraxes que se poderán ver na súa sétima edición\nO Primavera do Cine en Vigo presenta os membros do xurado →\nCo soporte de\nCopyright © 2019 Festival Primavera do Cine. Tódolos dereitos reservados.


Fernando Castro Paredes gaña o I Certame de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño | Erregueté\nUn xurado composto polos dramaturgos Sther F. Carrodeguas, Roi Vidal, Paula Carballeira e Manuel Núñez Singala, polo profesor Delio García Represas, e coa tamén dramaturga Raquel Castro como secretaria con voz, pero sen voto, decidiu declarar gañadora do I Certame de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño a obra A derradeira bala de Fernando Castro Paredes, que se impuxo aos 22 orixinais presentados.\nO xurado destacou da obra gañadora a habilidade coa que o autor trata temas como o amor e a guerra dunha maneira lúdica e sinxela. Levando a cabo un tratamento do absurdo dos conflitos bélicos dende o propio absurdo. A obra amosa as voltas que dá a vida e a estupidez de moitas das escollas ás que nos aferramos con fervor, poñendo de relevo a necesidade de enfrontarmos conflitos morais e tomar decisións complexas. En canto á linguaxe destacan a ironía e o humor así como o coidado da dimensión poética.\nO Certame de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño, nacido neste mesmo ano, está convocado pola Editorial Galaxia e o Equipo de Dinamización Lingüística do IES Ribeira do Louro, ten como finalidade animar á escrita de pezas teatrais dirixidas ao público mozo, é dicir, ao alumnado da ESO e Bacharelato. O premio consiste na publicación da obra por parte de Galaxia na súa coleccións Costa Oeste nunha aposta decidida pola dramaturxia na nosa lingua.\nO acto de entrega do galardón terá lugar no bar Liceum, no Porriño, o vindeiro 30 de xuño ás 19:00h.\nFernando Castro Paredes vén de gañar hai uns meses a última edición do Premio Varela Buxán.\nNeste artigo falamos de: Certame de Textos Teatrais Roberto Vidal Bolaño, Editorial Galaxia, Fernando Castro Paredes


amicos arquivos - Páxina 3 de 5 - Asociación Amicos\nCatro mozos con discapacidade intelectual e tres técnicos de AMICOS están en Turquía para participar nunha reunión internacional. Forman parte dunha delegación de sete membros da Asociación Amicos que traballará toda esta semana na cidade de Kuşadası, na provincia...\nNa véspera do Día Internacional da Muller, Amicos quere poñer o foco sobre as dificultades da muller de cara a súa inserción, sobre todo de aquelas que teñen algunha discapacidade. A entidade conta con varias accións para dar solución a esta problemática e apoialas a...\nIberdrola colabora, a través do seu Programa de Axudas Sociais, coa Asociación Amicos, entidade sen ánimo de lucro cuxa misión é a de prestar servizos e apoios para conseguir que cada persoa con discapacidade intelectual, autismo, parálise, dano cerebral e as súas...\nA Asociación Amicos acaba de dar un gran paso adiante na súa labor de atender ás persoas con discapacidade intelectual da Comarca do Barbanza. Quedan aínda demasiados usuarios en lista de agarda, seis en concreto; pero dende este ano Amicos incorpora 18 novas prazas...\nO esforzo e a constancia de sete persoas con discapacidade parte de Amicos acaba de recibir un recoñecemento inédito. O equipo de fútbol sala adpatado de Amicos, que conforman estes sete homes e mulleres, ven de gañar a Liga Club Fademga-Special Olympics Galicia por...


24 empresas participan esta fin de semana na Feira do Comercio de Noia - Lindeiros\nBy Lindeiros on\t 14 Marzo, 2019 Noia\nNoia, 14 de marzo do 2019 – O pavillón polideportivo Agustín Mourís acollerá dende este venres 15 ata o domingo 17 de marzo unha nova edición da Feira do Comercio de Noia. Unha cita foi presentada polo presidente da asociación empresarial, Francisco Pérez, e da concelleira de Comercio, Mariola López.\nA concelleira explicou que “A Feira do Comercio de Noia manterá a estrutura de praza central, como o ano pasado, xa que resultou do agrado das empresas participantes. Nesta edición contaremos con algún participante máis, sendo un total de 24 expositores”. Entre os artigos que se porán á venda a prezos de saldo atoparanse, principalmente, roupa e complementos, moda infantil e deportes.\nA entrada será libre cun amplo horario según afirmou o presidente de Noia Histórica, entidade encargada de organizar esta cita. As portas abriranse o venres entre as 17.00 e as 21.30 horas, mentres que o sábado poderase asistir entre as 10.30 a 21.30 horas e o domingo, de 10.30 a 21.00 horas. Do mesmo xeito, “contaremos con servizo de ludoteca e animación para a cativada e cun servizo de cafetería”.\nDefinida como unha das iniciativas pioneiras a nivel galego a prol da dinamización do comercio, a Feira do Comercio de Noia celébrase dende o 2006. Noia Histórica ven ademais de obter o Accésit Honorífico no Premio Nacional de Comercio. Francisco Pérez explicou que “unha delegación de Noia Histórica e do propio Concello desprazarase a Madrid o vindeiro 21 de marzo para participar na entrega deste recoñecemento que, agardamos, sirva de exemplo e de ánimo para seguir a traballar nesta liña no futuro”.\nAxenda Bisbarra Feira do Comercio de Noia Festas e Feiras


A intervención artística 'En terra firme' transforma as Torres Hejduk nun 'faro xacobeo' | Cidade da Cultura\nInicio » A intervención artística 'En terra firme' transforma as Torres Hejduk nun 'faro xacobeo'\nA intervención artística 'En terra firme' transforma as Torres Hejduk nun 'faro xacobeo'\nA Xunta de Galicia vén de transformar as Torres Hejduk da Cidade da Cultura nun faro xacobeo a través dunha intervención artística efémera que, baixo o título En terra firme, mergulla as persoas visitantes nunha experiencia que alude á propia luz dos faros da costa galega, como guía e meta da travesía vital, nunha alegoría do Camiño de Santiago como experiencia de transformación persoal.\nEsta proposta creativa de Ana Núñez Rodríguez (Lugo, 1984) e Sebastián Sandoval Quimbayo (Bogotá, 1986) resultou gañadora do VIII Concurso de Intervencións Artísticas nas Torres Hejduk, convocado en 2020 entre os e as participantes do X Encontro de Artistas Novos Cidade da Cultura (EAN10). O certame, que conta coa colaboración da Fundación Banco Sabadell, está enmarcado na programación do Xacobeo 21-22 e ten como eixo o Camiño de Santiago, profundando na relación entre a Cidade da Cultura, a cidade de Compostela e o propio camiño xacobeo.\nNo acto de inauguración, o secretario xeral de Cultura da Xunta, Anxo M. Lorenzo, destacou que este concurso artístico “é un xeito de apoiar e dar visibilidade á arte contemporánea e aos artistas emerxentes, ofrecendo para a súa intervención creativa un espazo expositivo non convencional de gran recoñecemento e moi icónica do complexo da Cidade da Cultura, como son as Torres Hejduk, e a través dunha plataforma de apoio á arte contemporánea tan recoñecida como Encontro de Artistas Novos”.\nO acto, que serviu como clausura ao EAN11, contou tamén coa participación do director rexional de Galicia Centro do Banco Sabadell, David Martis Sánchez; da directora xerente da Cidade da Cultura, Ana Isabel Vázquez; do director do Encontro de Artistas Novos, Rafael Doctor; e dos 40 artistas emerxentes participantes nesta undécima edición do EAN.\nA viaxe como transformación persoal\nA instalación En terra firme aproveita as propiedades arquitectónicas das torres Hejduk para aloxar no interior da torre de cristal o pico dun faro inspirado nas xeometrías do mar e nas formas curvilíneas das fiestras da catedral de Santiago. Así, recrea un escenario da costa que deixa ao alcance do espectador a experiencia perceptiva da parte máis alta dun faro. Pola súa banda, a torre de pedra aprópiase da paisaxe que rodea este sinal luminoso para albergar unha instalación audiovisual: unha proxección circular, baseada na linguaxe matemática do alcance de visibilidade en alta mar e as cartas náuticas, reflexiona sobre a experiencia da viaxe, guiando ao espectador a partir dunha fórmula trigonométrica polas augas navegables e rexións terrestres rumbo a un horizonte visible.\nO faro, como guía para navegantes que dá aviso da chegada a terra firme, orientando nas circunstancias máis adversas e permitindo que o viaxeiro chegue a destino, convértese así en metáfora da travesía que supón o Camiño de Santiago e tamén da propia viaxe persoal do espectador.\nAdemais de destacar delicadeza e a concepción alegórica desta intervención, o representante da Consellería de Cultura, Educación e Universidade, puxo en valor “que ambos artistas aporten dous puntos de vista complementarios, ao estaren especializados en fotografía e arte sonora, para así materializar este diálogo entre percepción sonora e visual e colocar as persoas visitantes no centro da intervención”. A instalación pode visitarse desde hoxe mesmo e ata o vindeiro 9 de xaneiro de 2022, de luns a domingo e de 10,00 a 20,00 horas, con entrada de balde.\nBiografía dos artistas\nAna Núñez Rodríguez (Lugo, 1984) é enxeñeira técnica en Química Industrial pola Universidade Autónoma de Madrid, con estudos en Fotografía Documental e Creación Contemporánea en IDEP Barcelona e posgrao en Fotografía da Universidade Nacional de Colombia. Máster en Fotografía e Sociedade na Academia Real de Belas Artes da Haia (KABK), onde foi galardoada como mellor tese polo seu traballo Cocinando Historias de Patatas. Participou en residencias, exhibicións e eventos en Bélxica, Os Países Baixos, Irlanda, Colombia, O Xapón, Portugal e España e foi seleccionada para Descubrimientos PhotoEspaña 2017, premiada no Portfolio Review na Bienal Fotográfica Bogotá 2017 e seleccionada para o programa Lighthouse de novos talentos en Fotodok, Utrech.\nSebastián Sandoval Quimbayo (Bogotá, 1986) estudou Artes Plásticas e Visuais na Facultade de Artes (ASAB) en Bogotá, especializándose en arte sonora, fotografía, pintura e vídeo. Máster en Arte Sonora da Universidade de Barcelona, realizou estudos en Sonoloxía no Conservatorio Real da Haia. En Colombia, o seu traballo foi exposto en diferentes galerías e espazos culturais como o Arquivo de Bogotá, Artecámara, a Universidade Nacional, o Museo de Arte Contemporánea de Bogotá, e ArtBo entre outros. Participou en residencias e exhibicións en Arxentina, Canadá, España, Os Países Baixos, O Xapón e México.


O Parque Nacional das Illas Atlánticas ofrecerá este ano unha nova oferta de produtos turísticos sustentables | Xornal Galicia Sur\nA directora de Turismo de Galicia e a directora xeral de Conservación da Natureza inauguraron esta mañá unha xornada sobre a creación de produtos turísticos e turismo sustentable no Parque das Illas Atlánticas\nA directora de Turismo de Galicia, Nava Castro Domínguez, e a directora xeral de Conservación da Natureza, Ana María Díaz López, xunto co delegado territorial da Xunta en Vigo, Ignacio López Chaves, inauguraron esta mañá a xornada Creación de produtos turísticos e turismo sostible no Parque Nacional Marítimo Terrestres Illas Atlánticas de Galicia que tivo lugar na cidade de Vigo.\nDurante a xornada, dirixida a empresas turísticas, axencias de viaxe receptivas, xestores de turismo, grupos de acción costeira, técnicos do parque, técnicos de concellos e mancomunidades así como a persoal de equipamentos de uso público, deuse a coñecer o modelo de desenvolvemento turístico actual do Parque Nacional Illas Atlánticas, as súas implicacións ambientais e socioeconómicas. Así mesmo, expuxéronse as iniciativas de turismo sustentable en España e os casos de produtos turísticos de éxito tanto no Parque Nacional das Illas Atlánticas como doutros espazos protexidos.\nO obxectivo do encontro era establecer unha estratexia de desenvolvemento e diferenciación de produtos turísticos sustentables a poñer en marcha no Parque Nacional e a súa área de influencia socioeconómica coa participación dos empresarios e actores implicados.\nDurante a xornada, a directora de Turismo de Galicia explicou que 80% da superficie da nosa comunidade é verde e a rede galega de espazos naturais protexidos esténdese por preto de 400.000 hectáreas, o que representa máis do 12% da superficie total galega.\nSegundo sinalou Nava Castro, Galicia acolle seis reservas da biosfera, onde se busca conciliar a diversidade biolóxica e cultural co desenvolvemento económico e social, e sete parques naturais que mostran a auténtica Galicia ao natural.\nA responsable de Turismo da Xunta resaltou que grazas a estes recursos a natureza constitúe a primeira motivación pola que os turistas visitan a nosa comunidade e as paisaxes galegas son o aspecto máis valorado polos turistas que nos visitan.\nNeste senso, Nava Castro destacou que o Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas constitúe un gran atractivo turístico para Galicia por ser un dos parques nacionais máis singulares de España.\nA directora de Turismo de Galicia fixo referencia a aposta da Xunta por crear diferentes produtos acorde co equilibrio entre a protección e o desenvolvemento social, económico e medioambiental destacando accións como o impulso do turismo mariñeiro, a posta en marcha dos cruceiros costeiros Os Tesouros das Rías de Galicia ou o desenvolvemento da ruta ornitolóxica, entre outras.\nPola súa parte, a directora xeral de Conservación da Natureza, Ana María Díaz López, salientou que na oferta de turismo sostible en Galicia as illas do Parque Nacional das Illas Atlánticas teñen un lugar destacado.\nDetallou que este ano se porán en marcha novas iniciativas, como rutas teatralizadas vinculadas aos sons da noite, navegación nocturna seguindo as técnicas dos antigos navegantes despois de ter recibido o certificado como destino Starlight, que acredita a calidade do seu ceo nocturno.\nA directora destacou que para o Goberno galego é un obxectivo prioritario afondar na promoción e divulgación do Parque, na posta en marcha de novos servizos e en facer que todo isto sexa compatible coa sustentabilidade, tal e como figura na Carta Europea de Turismo Sostible (CETS).\nPor outra parte, a responsable de Turismo da Xunta resaltou o compromiso da Xunta por traballar na protección, conservación e posta en valor dos recursos endóxenos galegos para evitar que perdan a súa esencia e valores de sustentabilidade ambiental e social.\nNeste senso, Nava Castro afirmou que tanto a planificación do destino galego como a creación de produtos, a súa xestión e a promoción dos mesmos, se basean neste modelo sostible que se combina con outros elementos esenciais como son a calidade ou a innovación.\nSegundo sinalou, así o reflicte o Plan integral de Turismo de Galicia que establece como un dos grandes retos para o turismo galego converter a Galicia nun modelo europeo de turismo sostible incluíndo actuacións concretas para o desenvolvemento do turismo sostible e abordando a sustentabilidade como un elemento transversal integrado en todas as políticas turísticas que se desenvolven no noso territorio.\nmarzo 8, 2016\ten Xunta de Galicia\nmayo 21, 2019\t0 comments 130 visitas\nTras pasar por Santiago e Ourense, a exposición da Xunta de Galicia pode visitarse ata ...\nMembros do Parlamento Europeo realizan un treito da Ruta Xacobea entre Caldas de Reis e Padrón\njulio 18, 2016\t0 comments 644 visitas\nEstán en Galicia con motivo da súa participación nas xornadas “Os Camiños de Santiago: visións ...\ndiciembre 11, 2019\t0 comments 17 visitas\nA directora xeral de Calidade Ambiental e Cambio Climático, María Cruz Ferreira, abriu hoxe a ...


Memoria de actividades da Fundación SGAE en Galicia en 2019\nAo longo deste pasado exercicio, Fundación SGAE reforzou a súa presenza e actividade en todo o territorio. O aumento do investimento e apoio á cultura foi exponencial nesta anualidade, sendo a nosa Comunidade Autónoma amplamente beneficiada. Así se desprende da presente relación de actividades, que recolle nesta ocasión non só a programación nas nosas instalacións, senon tamén todas aquelas actuacións emprendidas en Galicia e que contaron co apoio da nosa entidade.\nDedicamos un lugar importante no inicio do informe á acción máis salientable do ano: a presentación e publicación do Diagnóstico da profesión autoral en Galicia, que expuxo os datos do traballo realizado mediante enquisas ás nosas asociadas e asociados sobre o seu labor creativo.\nSeguimos a traballar polos teus intereses.\nConsello Territorial da SGAE en Galicia


Lindeiros - Xosé Bugallo aproba os orzamentos de Compostela\nXosé Bugallo aproba os orzamentos de Compostela\nBy Lindeiros on\t 2 Marzo, 2020 Compostela\nCompostela, 2 de marzo do 2020 – O empate a 10 votos obrigou ao alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, a aprobar os orzamentos co voto de calidade en segunda votación.\nTras un debate no que os distintos grupos repetían os argumentos sobre a motivación para absterse ou votar en contra, procedíase a votación dos orzamentos co resultado de empate. A segunda votación, xa sen turno de debate, dou o mesmo resultado pero a lexislación prevé que o voto do alcalde, voto de calidade, dirima o empate e, en consecuancia, os orzamentos querdaron aprobados.\nAproveitar o procedemento anticipado\nEn palabras do alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, a aprobación dos orzamentos “permitirá sacar adiante, a través do procedemento anticipado de gastos, compromisos importantes para o Concello”.\nObras e Axuda no Fogar\nEntre os temas que se verán axilizados coa aprobación de hoxe está o Servizo de Axuda do Fogar. Un servizo que pasa dun custo de 1,9 millóns de euros a algo máis de 3. Este aumento débese a un incremento de 16 €/hora a 18.\nUn expediente anticipado de gasto tamén permitirá sacar a licitación a obra da rúa de Concheiros. A intención é que a obra comece antes do verán e, si fora posible, que rematara ao mesmo tempo que a Xunta comezou estes días no nó de Fontiñas.\nEn referencia aos novos contratos dos servizos de transporte público, alumeado ou limpeza, Bugallo espera que “ao longo deste primeiro semestre todos estes contratos saian a licitación e antes de final de ano se estean prestando os servizos de acordo aos novos contratos”.\nObras orzamentos Plenos Servizos


Co frío as pedras falan\nDe Roteiros UVigo - xaneiro 20, 2015\nData: sábado 24 de xaneiro\nItinerario: PRG135, Capela de Santa Mariña, Porta do Alén, Barcia, Gabián, Cambeses, A Fírveda, O Pelete\nItinerario para GPS: http://gl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=8667561\nNota: A ruta inclúe paradas interpretativas ao longo do percorrido\nSeguimos paseando as serras meridionais da nosa Galiza. Se na anterior ruta achegámonos áo Leboreiro, desta volta tiraremos as mellores fotos invernais na Serra do Suído, en concreto na Serra do Cando. Chanzo a chanzo e pegada a pegada por un roteiro cun alto valor simbólico no que as pedras como A Porta do Alén agochan fantásticas lendas e tradicións. Valores que sumados a unhas panorámicas únicas se o tempo respecta compoñen un plan fantástico para este sábado.\nComa sempre, partindo do recoñecemento do terreo, o perfil e a predicción para esa xornada:\n1) A previsión de Meteogalicia (visualiza aquí) a día de hoxe fala dun día anubrado con probabilidade de auga e con temperaturas moi frías con máximas de 12º. Xa que logo, e despois da neve destes días, é probable que a ruta branca do ano que tiñamos prevista para Montederramo chegue con 15 días de antelación. Así é que recomendamos:\n- Para a parte superior levar roupa de abrigo en varias capas e a ser posible preparadas para algo de auga. Importante braga para o pescozo, gorro e luvas. Pensade que estaremos a case 1000 metros nun Parque Eólico con moito vento, polo que a sensación térmica será moi fría.\n- Para o tren inferior ideal pantalón trecking, ideal se é abrigoso, polainas e botas con Gore-Tex que permitirá fixar o pé nun firme inestable e non filtrar auga.\nNota: lembrade coma sempre que podedes deixar unha muda para o fin da ruta no autobús. Neste caso máis que recomendable!!!!!!\n2) Recomendamos tamén, e como é norma, traer avituallamento: (bocadillo, froita, froitos secos, auga, bebidas isotónicas...)\n4) Horarios: Os de Ourense ás 8:30 no Café-Bar Bekas. @s que sodes de Vigo e Pontevedra pedide información nos vosos campus ou na web\n14/15 Monte Seixo Serra Cando Serra Suído\n5_2014-15_A recuperar a forma despois do nadal


Un escape room para visualizar que "a diabete non vén de tomar moito azucre"\n07 noviembre 2019 14:48 h.\ndiabetes IES Valle Inclán educación escape room\nTilda Einarsson, primeira pola esquerda, co alumnado de 4º da ESO que participou na actividade deste mércores. DAVID FREIRE\nTilda Einarsson ten 19 anos e fixo as maletas na súa Suecia natal para vir a Pontevedra. O obxectivo, facer un EVS (Servicio Voluntario Europeo) durante doce meses dentro da ONG Ticket2Europe. Leva uns tres meses na cidade e este mércores foi a protagonista do Sofá con..., a actividade impulsada polo Programa Escolas Embaixadoras do Parlamento Europeo do IES Valle Inclán.\nEste grupo de traballo, xunto co colectivo A Redeira, conmemoraron o Día Mundial da Diabete con esta iniciativa, que non se limitou a unha charla, como é habitual, senón que Einarsson propuxo un escape room para visualizar "como se pode actuar cando unha persoa con diabetes precisa axuda", explicou en inglés. Participaron preto de 30 estudantes.\nA moza desenvolve a súa labor no ámbito da fotografía e a realización de vídeos. Coñeceu a educación non formal por primeira vez gracias a ONG sueca á que pertence, Awesome People. Así, dende o seu primeiro intercambio xuvenil, hai dous anos, é unha firme defensora da educación non formal e de coñecer xente, aprender cousas novas e descubrir outras formas de ver o mundo. O escape room do mércores forma parte do proxecto transnacional Critical Escape da ONG Shokkin Group Estonia, cuxo obxectivo é crear escape rooms que promovan o pensamento crítico, a resolución de problemas e a creatividade. A actividade fíxose enteiramente en inglés.\nCONCIENCIACIÓN. "A xente non ten unha idea correcta de que é a diabete, pensa que se alguén a sofre é porque tomou moito azucre. É unha enfermidade diferente, hai moitos tipos. Queremos que a xente saiba como comportarse cando ten que axudar a alguén con esta doenza", explica Tilda, quen precisamente é diabética.\nNos tres meses que leva na Boa Vila xa pode dicir que a cidade "lle encanta" e "como me encanta a chuvia, é perfecto".\n"No se suele hablar mucho de estos temas, es una enfermedad que conocemos de oídas y me parece importante esta tarea de concienciación", explicou unha das participantes.\nEscolas Embaixadoras do Parlamento Europeo pretende estimular o coñecemento de Europa como institución e a democracia europea entre a mocidade. Grazas a esta iniciativa un grupo de estudantes do centro foi convidado a visitar o Parlamento Europeo en Estrasburgo do 21 ao 25 de outubro e tivo a oportunidade de asistir a un Pleno.\nUn escape room para visualizar que "a diabete non vén de tomar...\nLa caravana de Ence censura "a irresponsabilidade do Goberno" ante el Congreso\nFeijóo remarca que la Xunta "tutela" la situación de los comedores en guarderías


Deseño de proxectos de intervención\nEstudios previos e avaliación continua dos obxectivos.\nAs opcións que lle presentamos son varias e diferentes, co fin de acomodarnos ás súas necesidades reais. Ordenámolas de maior a menor implicación da nosa empresa.\nOPCIÓN CERO: creación de proxecto educativo ou de actividades, documentación, folletos, idear rutas, equipamento lúdico/educativo... Dirixido a: instalacións de recente construción pero sen uso, instalacións en proxecto e aquelas que queiran iniciar unha nova etapa.\nOPCIÓN XESTIÓN INTEGRAL: crearemos os programas educativos precisos, seguindo as súas directrices ou avaliando as posibilididades do centro co noso persoal. Crearemos paquetes en conxunto e os ofertaremos a todo tipo de clientes (colexios, grupos, turistas...). Nós encargámonos das actividades, monitorado... vostedes do demais (comidas, aloxamento, limpeza...). Dirixido a: centros e instalacións que sen persoal educativo propio.\nOPCIÓN XESTIÓN PARCIAL: creación de paquetes lúdicos, turísticos ou educativos propios, xunto cos que xa oferte o seu centro co persoal de seu. Dirixido a: centros que queiran ampliar o número de visitas incluíndo outros productos con persoal externo.\nOPCIÓN COMPARTIDA: necesidades puntuais de persoal para atender a grupos moi numerosos ou en periodo vacacional do seu propio persoal. Os nosos monitores axudaranlle a complementar a súa oferta de actividades actual. Dirixido a: centros con persoal educativo pero que precisen reforzo en situacións puntuais.


Emvsa avanza na creación dun Banco de Vivendas de alugueiro\nDESTINADO A COLECTIVOS CON DIFICULTADES\nO consello de administración da Empresa Municipal de Vivenda tomou hoxe coñecemento das bases, que agora pasarán por un período de exposición pública antes de ser ratificadas polo Pleno\nO alcalde salienta que “desta forma, o Concello garantirá que as veciñas nunha situación máis delicada teñan acceso a un inmoble digno, mentres que quedan garantidos todos os dereitos e pagos ás propietarias”\nRedacción 16 Abr 2019 a coruña dereito á vivenda banco de vivendas Emvsa\n15-04-19 Foto Alcalde Declaracións\nA Coruña, 15 de abril de 2019.- O consello de administración da Empresa Municipal de Vivenda (Emvsa) tomou hoxe coñecemento da proposta de regulamento pola que se rexerá o proceso de constitución dun Banco de Vivendas de alugueiro, mediante a que o ente dependente do Concello facilitará o acceso a unha vivenda digna a aqueles colectivos con máis dificultades de acceso.\nSegundo explicou ante a prensa o alcalde e presidente de Emvsa, Xulio Ferreiro, o vindeiro paso será que a entidade traslade esta proposta ao Concello, que abrirá un período de exposición pública de cara a coñecer as achegas e recomendacións das entidades do ámbito social que operan na cidade. “Finalmente, o regulamento terá que ser ratificado polo Pleno municipal”, dixo o rexedor, quen manifestou que este procedemento “vai ser fundamental para facer que Emvsa se transforme definitivamente nunha empresa pública enfocada a facilitar o acceso á vivenda”.\nA intención do goberno local é que Emvsa xestione un Banco de Vivenda que garanta o acceso a unha vivenda digna á veciñanza con máis dificultades. “A idea é a de artellar un sistema de aluguer social ou reducido. Emvsa funcionará como mediadora entre persoas arrendadoras e arrendatarias e alugará vivendas, preferentemente no termo municipal da Coruña, para a súa posta a disposición de terceiros. Emvsa garantirá ás persoas cedentes tanto o cobro das rendas, como a reparación de posibles danos nas vivendas e o depósito das correspondentes fianzas. Por outro lado, será a empresa pública a que adxudique estas vivendas ás persoas solicitantes pertencentes a colectivos con dificultades. Estas veciñas deberán pagar unha parte da renda do inmoble, que será determinado en función dos seus ingresos por unha comisión de valoración, sendo o importe restante aportado pola propia Emvsa”, explicou Ferreiro.\nO regulamento dado a coñecer este luns ao consello de administración de Emvsa dá resposta á encomenda que a propia Xunta de goberno local lle fixo ao ente dependente do Concello e que pasaba por prestar servizos “orientados á intervención social integrada para a atención, prevención da marxinación e inserción de grupos vulnerables para facilitar a súa inserción e normalización social”. “A realidade é que existe un problema en todo o Estado e tamén na Coruña pola que moitas familias atópanse con moitos problemas para acceder a un mercado do aluguer que está a crecer. Con esta bolsa damos resposta ás persoas que precisan unha vivenda e, á vez, seguridade ás propietarias”, resumiu o primeiro edil.\nAlugueiro máximo de 600 euros\nA proposta de regulamento presentada esta mañá, e que agora pasará a exposición pública, especifica que Emvsa será a encargada de efectuar as convocatorias abertas necesarias tanto para a obtención de vivendas como para a asignación das mesmas. A vivenda deberá ser cedida por un prazo mínimo dun ano, prorrogable até sete. Emvsa garantirá aos e ás cedentes dos inmobles o cobro das rendas por un máximo de 600 euros, así como a reparación de posibles danos na vivenda e o depósito das fianzas. A cantidade exacta será establecida por unha Comisión Permanente de Adxudicación e Xestión que terá en conta tanto o tamaño do inmoble, como o seu estado, o número de dormitorios e a súa situación. A renda, en todo caso, actualizarase cada ano conforme á normativa vixente.\nEn canto as persoas solicitantes, estas determinaranse, así como o importe a aboar, en base tanto aos ingresos como ao número de persoas integrantes na unidade de convivencia. O regulamento especifica que o límite de ingresos dun único inquilino establecese en 1,5 veces o IPREM (Indicador Público de Renda de Efectos Múltiples) mensual, sendo tres veces este indicador para unidades de 4 ou máis membros. Ademais deste requisito existen unha serie de criterios de valoración análogos como o feito de ter persoas ao cargo, a idade dos e das solicitantes, graos de diversidade, ter sido afectadas por procesos de desafiuzamento ou ser vítimas de violencia de xénero. En todo caso, a renda que abonen as persoas adxudicatarias de inmobles do Banco de Vivendas non poderá exceder do 20% dos recursos económicos dos que dispoña a unidade de convivencia, unha porcentaxe que baixa até o 15% no caso de que o único ingreso proceda da Renda de Inclusion Social de Galicia (Risga), a Renda Social Municipal (RSM) ou non acade o mínimo marcado polo IPREM.\nO BNG reclamará nas Cortes para Galiza o control dos recursos enerxéticos do país


As mellores aplicacións de Android para ver televisión de balde | Novidades sobre gadgets\nO noso teléfono Android úsase para moitas cousas, especialmente cando se trata de consumir contido multimedia nel. Isto supón que podemos tamén podes ver a televisión nela. É algo que podemos facer en calquera momento se empregamos unha aplicación que o fai posible. Afortunadamente, a selección de aplicacións neste campo é ampla.\nDespois deixámosvos co mellor aplicacións coas que ver televisión de balde no noso teléfono Android. Grazas a eles, só terás que descargar a aplicación en cuestión no teu teléfono e poderás gozar destes contidos do mellor xeito posible.\n1 Vostede reprodutor de TV\n2 Reprodutor MegaTV\n3 RTVE á carta\n4 NetTV en directo Android\n5 Xogador de Atresmedia\n7 Como ter estas aplicacións en Android\nÉ unha das aplicacións máis coñecidas, que podemos descargar en teléfonos ou tabletas Android. Grazas a el teremos acceso a miles de canles de televisión diferentes, que poderemos consumir en streaming no noso teléfono, podendo velos en directo en todo momento. O bo da aplicación é que ordena devanditos contidos perfectamente para que poidamos localizalos segundo a categoría que queiramos ver.\nAdemais de deixarnos ver o devandito contido, temos o posibilidade de usalo como reprodutor multimedia, e incluso ten foros e chat dentro, nos que participar e conectarse con outros usuarios que están a usar a aplicación no seu teléfono ou tableta Android.\nOutra aplicación que nos dará acceso a un gran número de canles de televisión, tanto aberto como de pago. Así, podemos ver unha gran cantidade de series, programas, documentais ou películas no noso teléfono Android cando queiramos. A selección de contido e canles é ampla, o que significa que sempre hai algo ao gusto de todos nesta aplicación, que podemos descargar de balde.\nTodo o contido da aplicación Organízanse en categorías, o que claramente facilita a súa localización. Polo tanto, a navegación é sinxela, tamén porque ten unha interface bastante sinxela de usar, que sen dúbida é moi cómoda ao respecto. Hai anuncios nel, que ás veces poden resultar algo molestos, pero non afectan ao reproducir estes contidos no seu teléfono Android.\nRTVE á carta\nUnha aplicación que tamén podemos descargar en Android sen ter que pagar cartos é RTVE á carta. É unha aplicación que nos permite acceder todo tipo de contidos da televisión pública Español. É un servizo no que levan moito tempo investindo moito, polo que é unha aplicación fácil de usar, onde tamén temos moita variedade de contidos. Fíxose un bo traballo neste campo, con todo tipo de series e programas dispoñibles.\nÉ unha aplicación totalmente gratuíta, xa que non pagamos a súa descarga, nin temos compras dentro dela. Ademais, tampouco hai anuncios no seu interior, polo que nos centramos en poder ver este contido en Android. Se temos Chromecast, podemos enviar o contido a través del e velo así nunha televisión. Outra boa opción a este respecto, moi sinxela de usar tamén.\nNetTV en directo Android\nEsta aplicación está en inglés, pero podemos usala sen demasiados problemas no noso teléfono ou tableta Android. Grazas a ela temos acceso a preto de 150 canles de televisión diferentes, poder velos todos no noso teléfono sen ter que pagar cartos por eles. A selección de contido é, polo tanto, ampla, con moitas series dispoñibles. Nesta aplicación hai canles de todo tipo, para todos os públicos. Polo tanto, será doado atopar algo que está a procurar.\nTen unha interface fácil de usar, porque os contidos organizáronse en categorías nel, polo que é moi sinxelo navegar nel. Ademais, ten a gran vantaxe de que non temos anuncios, especialmente porque moitas destas aplicacións para ver televisión de balde en Android teñen moitos anuncios ou anuncios para adultos. Nada neste sentido, permitindo en todo momento unha navegación cómoda e sinxela no teléfono. Outro aspecto esencial para os usuarios.\nXogador de Atresmedia\nOutra aplicación que engloba a un grupo, neste caso Atresmedia, que ten canles como Antena 3, La Sexta, Nova, mega, A3Series, Neox. Así, nesta aplicación para Android atopamos unha ampla lista de contidos, de todas estas canles, tanto series propias como series que se transmiten nelas, pensamos en series estranxeiras. Aínda que no caso de series estranxeiras, é posible que non sempre teñan todos os capítulos dispoñibles na aplicación.\nÉ unha aplicación fácil de usar, que ten unha interface que non nos presenta demasiados problemas, o que lle permite ser sinxelo localizar dito contido en todo momento. Tamén podemos ver contido en directo no mesmo, ou contido xa emitido. Ademais, lanzan o seu propio contido que tamén se transmite nesta plataforma. Tamén podemos usalo con Chromecast desde o noso teléfono Android.\nOutra boa aplicación para Android, que podemos descargar de balde, para acceder ás canles de TV sen ter que pagar cartos por eles. Neste caso, cando entramos na aplicación xa podemos escoller o que queremos ver, se queremos canles de TV en España, se buscamos películas e series ou se queremos ver deporte. Así, podemos escoller en calquera momento o tipo de contido que se vai reproducir a través del.\nÉ unha aplicación moi sinxela de usar, aínda que o deseño non é o mellor de todos, pero non presenta problemas de uso, que é algo de importancia neste caso. Polo tanto, é unha boa aplicación para Android, coa que ter acceso a estas canles de televisión de balde.\nComo ter estas aplicacións en Android\nSe queres ter o mellor Aquí podes obter aplicacións para ver a televisión, onde atopamos un gran variedade de aplicacións para ver a televisión de balde dende o teléfono. Polo tanto, poderás ver estas aplicacións e moitas máis neste sitio web.\nDeste xeito, será doado ter acceso a todos eles e atopa aquelas aplicacións que se axusten ao que están a buscar, sexan estas que mencionamos ou novas.\nCamiño completo ao artigo: Novidades sobre gadgets » aplicacións » As mellores aplicacións para ver televisión de balde en Android\nComo eliminar o teu número de teléfono de Facebook


CLUB ATLÉTICO SOBRADO XUVENTUDE: Xornada 19: Punto de OURO (A Crónica)\nXornada 19: Punto de OURO (A Crónica)\nO Atlético Sobrado suma un importante e valiosísimo punto no seu enfrontamento fronte ó CD Mesía. O rival foi mellor na tarde do sábado que o cadro marelo e empuxou máis para lograr a victoria. O empate permítelle o C.A.S.X. seguir mantendo a distancia de 8 puntos co CD Mesía máis o golaverage particular e ademáis aumentou nun punto a distancia co segundo clasificado o Cire Melide logo da derrota de este en Toques.\nO Atlético Sobrado logrou un punto de auténtico ouro o sábado pola tarde no Municipal de Sobrado logo de non facer un bo encontro e ser inferior ó CD Mesía. O cadro branco veu a polos 3 puntos de maneira descarada sabedor que era unha das últimas opcións que tiña para intentar asaltar o 1º posto que neste momento é propiedade do noso equipo.\nA Máquina Amarilla fixo boa a máxima de cando non se pode gañar hai que saber empatar e nun minuto tolo foi capaz de igualar o gol de Grobas.\nComezou o Mesía intentando ataques directos con balòns en longo para os seus dianteiros Ton e Miges que fixeron un gran traballo aínda que non encontraron o premio do gol.\nO Mesía foi persistente nos seus ataques aínda que non chegou con moito perigo a portería de David. A ocasión máis clara da primeira metade tería Fran logo de un pase da morte de Naveira, o balón quedouselle trabado no medio das pernas ó interior de Teixeiro cando ía rematar man a man co porteiro visitante.\nCon 0-0 chegouse ó descanso.\nNa segunda metade o C.A.S.X. intentou impoñer o seu fútbol pero sen éxito na primeira media hora da reanudación.\nPasaban os minutos co marcador inicial ata que Grobas que entrara ó campo habia uns minutos faría unha gran xogada recollendo o esférico na zona de medio campo e logo de levarse a tres rivais encarou a David e bateu por raso ó cancerbeiro marelo poñendo o 0-1 no marcador no minuto 79.\nO C.A.S.X. apenas deixou saborear o gol o conxunto visitante pois na xogada posterior o saque de centro tras o gol chegaría o empate. Balón que recolle Naveira en 3/4 de campo que ve o desmarque de Chino, o seu pase interior para o centrocampista marelo é bo, Chino adentrase con velocidade na área e cando vai regatear ó porteiro este comete penalti. O colexiado do encontro decreta a pena máxima pero non expulsa ó cancerbeiro do Mesía. O executor do penalti sería o propio Chino que de un forte lanzamento a media altura faría o empate. Corría o minuto 81.\nTras os dous goles calqueira dos dous equipos puido levarse o encontro. Primeiro tivo a oportunidade o Mesía nun remate de cabeza de Grobas no segundo pao que solventou de maneira miragreira David aparecendo para taparlle o remate e abortar unha clarísima ocasión.\nA última do encontro tívoa Maikel a balón parado nun excelente remate de cabeza a centro de Chino que se foi fora por moi pouco.\nAsí se chegou ó final do encontro con un punto que o C.A.S.X. sábelle moi ben visto como se desenvolveu o encontro e a entidade do rival. Un dos mellores conxuntos da categoría. Rival incómodo, físico, aguerrido e loitador.\nA xornada foi propicia e hai que seguir remando para que esta vantaxe non se reduzca. Faltan 7 finales para o equipo de Hassan.\nA seguinte estación é Mesón do Vento o vindeiro domingo. Ó longo da semana iremos ampliando datos do encontro.


Leopoldo Nóvoa : BELVIS\nO lume é a cicatriz que percorre a obra de Leopoldo Nóvoa (Salcedo, Pontevedra, 1919-París, Francia, 2012). A que marcou unha das máis célebres derregas da pintura galega e europea. Porque o lume devastou en 1979 o seu estudio de París, queimou un milleiro de obras propias e a súa colección persoal e nada volveu ser igual. A cinza converteuse na materia do lenzo. Pasaran case tres décadas desde que, no Uruguai, se iniciara á arte, pero o incendio obrigouno a volver comezar. O seu estilo máis característico corresponde a esta etapa serodia, unha das que revisa a mostra Leopoldo Nóvoa 1919-2019 no Museo de Pontevedra. Mais en absoluto a única.\n"Penso que nunca houbo na Galiza unha exposición sobre Nóvoa destas características", indica a comisaria Rosario Sarmiento a Nós Diario, "que abranxera tanta traxectoria, con obra dos seus principios e anteriores ao incendio". Inaugurada hai pouco máis dunha semana, permanecerá aberta até o 26 de abril. Case medio cento de cadros repasan unha vida dedicada aos pinceis desde Montevideo nos anos 50 a París e Armenteira (Meis) nos anos 90. E que encetou xusto despois de exiliarse en 1938 desde a Galiza. O seu pai era o cónsul de Uruguai en Vilagarcía de Arousa, e favorábel á causa republicana.\nNós Diario en Gravações inéditas de José Afonso ( hai 696 días ): Efectivamente, o Zeca...


Inicio Áreas Deporte Novas As Letras Galegas volven...\nAs Letras Galegas volven florecer nas actividades culturais que celebraremos arredor do 17 de maio\nArrincamos o 12 de maio coa posta en escena de “Libre como os paxaros”, o espectáculo máis rosaliano da compañía Teatro do Atlántico\nVenres 6 de maio do 2022 Cultura\nAdemais dos xardíns, que podemos ver estes días cheos de cor, en maio tamén florecen as nosas letras. Arredor do día grande da literatura galega e este ano tamén da figura de Florencio Delgado Gurriarán, en Carballo desenvolveranse actividades con forza para que todas e todos poidamos celebrar o 17 de maio como a gran festa que é da cultura galega.\nO Programa das Letras reúne a oferta cultural do mes de maio, porque a través do teatro, da música, da arte e mesmo da natureza, podemos seguir fomentando o amor pola nosa lingua e pola nosa literatura. As concellarías de Cultura e Normalización Lingüística, coa colaboración do movemento asociativo e de institucións como a Deputación da Coruña, convídante a desfrutar de todas as actividades que atoparás no folleto anexo, e do que che ofrecemos de seguido algunhas pinceladas.\nTEATRO, MÚSICA E MÁIS!\nArrincaremos o xoves 12 con teatro. A compañía Teatro do Atlántico representará ás 20.30 horas, no Pazo da Cultura, o espectáculo Libre como os paxaros, no que os textos de Rosalía de Castro están presentes nos acontecementos cotiáns da sociedade contemporánea.\nAdemais desta función, na que colabora a Deputación da Coruña, en maio volven os Ratos de Lonxedetodo e estreamos o Ciclo Marusía Escénica, no que participarán, a xeito de intercambio, grupos de teatro afeccionado de Sada, Bergondo, Oleiros e Carballo. O noso concello estará representado por Vagalume Animación, que ademais de participar no ciclo intercomarcal, realizará as habituais funcións de fin de curso: 8 en total.\nTamén poderemos ver sobre o escenario aos actores e ás actrices da Aula de Teatro Municipal, que o 3 de xuño ofreceranos distintos traballos creados, individual e colectivamente, ao longo do curso.\nO curso está a piques de rematar tamén no Conservatorio Profesional de Música do Concello de Carballo, que ten preparados dous concertos para os días 13 e 27, este último coma homenaxe ao que foi director do centro Juan Otero, finado o 26 de setembro do ano pasado.\nEn maio volverá tamén o Curruncho Pop para seguir animando as tardes de sábado na Biblioteca Rego da Balsa, nesta ocasión cun Magín Blanco diferente.\nO Programa das Letras de Carballo está composto por unha vintena de actividades ente as que tamén teñen cabida o audiovisual e a fotografía, ademais das propostas que nos achegan as asociacións Arume, que retoma os seus Encontros Culturais, ou Senda Nova, que segue desfrutando da Primavera en Ruta.\nPara o día grande, a Concellaría de Cultura ofrécenos un menú de Letras na Rúa, un programa que aglutina diversas actividades para o público adulto e familiar que se desenvolverán entre a Praza do Concello, o Xardín Municipal e a rúa Coruña (en caso de choiva trasladaranse ao Mercado Municipal). Esta é a proposta:\nA partir das 11.00h, poderemos asistir a un contacontos da man de Caxoto, que presentará O Garoto de Ipanema, unha bonita historia sobre a vida de Florencio D. Gurriarán.\nÁ mesma hora empezará o reparto de papel e pinturas, porque chega tamén a 40ª edición do Concurso Infantil e Pintura Luís Calvo, que organiza a asociación cultural Lumieira.\nE ás 12.00 h soará a música de Golfiños. Co espectáculo O soños dos golfiños, os máis cativos viaxarán por un mar de músicas cun repertorio moi variado, cantando novos temas e lembrando as súas cantigas de sempre. Colabora a Deputación da Coruña.\nComo xa é tradicional, nesta xornada tamén estará presente a música, e este ano dun xeito moi relevante, xa que, á parte de contar coa intervención da Banda Municipal de Gaitas, que dirixe Jesús Moreira, e para rematar as actividades organizadas directamente polo Concello o 17 de maio, a Banda Municipal de Música de Carballo, dirixida por Javier Bardanca, interpretará o tradicional Concerto das Letras ás 13.00 horas na rúa Coruña.\nCorrelingua, que volve a ser este ano unha das grandes actividades arredor da lingua nos centros educativos galegos, chega a Carballo para celebrar o Día das Letras co lema Fálame!. Concertos, obradoiros, regueifas e outras actividades arredor da lingua desenvolveranse o día 18 nesta festa para centros de ensino organizada por CIG-Ensino, AS-PG e a Mesa pola Normalización Lingüística coa colaboración das concellarías de Normalización Lingüística e Cultura e da Deputación da Coruña.\nWeb "As letras de Florencio"\nPROGRAMA DAS LETRAS


Máis aló do relato - Rubén Cela - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nMáis aló do relato\nRubén Cela - Membro da Executiva Nacional do BNG e presidente da Fundación Galiza Sempre.\nSeguir a @rubencela 27 xullo 2019 13:41 h.\nNon comparto a maioría das valoracións que lin e escoitei a respecto da investidura fallida de Pedro Sánchez. Fálase moito dun problema de egos, de cegueira demoscópica ou da conxénita e irresponsábel incapacidade da esquerda para se entender. Porén, con independencia de que resulte innegábel que moitos deses elementos estiveron presentes, coido que non son os que imposibilitaron a configuración dun goberno de coalición entre o PSOE e Unidas Podemos. Un acordo deste tipo non se frusta por un exceso de testosterona ou a non cesión das políticas activas de emprego…\nNon é posíbel facelo tan mal se non é querendo. Pedro Sánchez quería. Só así é entendíbel que alguén que en minoría aspira a ser Presidente e liderar un goberno, criminalice o modelo de coalición, vete o candidato e máximo dirixente do partido co que pretende gobernar, boicotee unha negociación mediante filtracións interesadas e propostas humillantes ou impida desatascar unha situación de bloqueo por non ceder en aspectos absolutamente accesorios.\nSó así é entendíbel unha estratexia na que se traslada á opinión pública que o PSOE non pode gobernar co PP porque é a vella dereita. Non pode gobernar con Cs porque é a nova dereita. Non pode pactar con VOX porque é fascismo. Non pode pactar con JxC porque son independentistas. Non pode pactar con Bildu porque son terroristas. Non pode gobernar con Podemos porque son comunistas, non fiábeis e néofitos en cousas de maiores.\nOs motivos de fondo son outros. A cultura democrática do estado español é moi limitada e pouco asentada. Que nunca houbera até o de agora un goberno de coalición no estado español non é casualidade. As reticencias non disimuladas dos poderes fácticos do estado a crear, por vez primeira, un coalición de goberno entre as “familias da esquerda española” é evidente. Naturalizaría a presenza da suposta extrema esquerda no goberno, xeraría un mal precedente para o futuro e podería pór en risco algúns elementos de política económica (reforma laboral, pensións e política fiscal) fundamentais para manter os seus privilexios e posición económica. Explicouno claramente a patronal: non hai que criminalizar unha repetición das eleccións porque é mellor volver votar que ter un “mal goberno”. Para manter un modelo económico neoliberal afianzado nos intereses do capitalismo castizo, é condición necesaria a unidade de España. Nese sentido, a fortaleza do goberno español (non dependente de forzas soberanistas) perante o seu principal problema político, non é para o capital, a mediática e as xerarquías políticas e funcionariais do estado (incluida a Casa Real e o exército), algo secundario.\nParte deses mesmos poderes viron, nun determinado momento con bos ollos, a posibilidade de ter cabalos de refresco para a recambio dos partidos sistémicos en casos de esgotamento (corrupción, desgaste polos recortes, etc.). Hoxe pensan que se pasaron de freada. O bipartidismo foi moi funcional e non hai por que renunciar a el e, no que coinciden todos os estudos demoscópicos, é que o bipartidismo sairía reforzado dunhas novas eleccións.\nCon todo, por moi fortes que sexan algúns movementos de fondo contrarios a un goberno de coalición, é indiscutíbel que o PSOE e, sobre todo, Podemos teñen importantes incentivos para non ir a novas eleccións:\nEn primeiro lugar, ninguén ten a certeza absoluta do que acontecería o 10 de novembro. Menos en contextos tan volúbeis e de cambios tan rápidos. É verosímil certa desmobilización do voto de esquerdas (e/ou voto de castigo) pola frustración deste acordo fallido e por non ser tan críbel a ameaza dun goberno trifachito como hai uns meses.\nEn segundo lugar, a posibilidade real (por improbábel que hoxe pouidera parecer) de que a dereita española puidera sumar para conformar goberno ou a moi probábel perda da maioría absoluta do PSOE no Senado que lle outorgaría unha capacidade de bloqueo que PP/Cs/VOX hoxe non teñen.\nEn terceiro lugar, as eleccións despois da sentenza do Procés imposibilitaría calquera acordo coas forzas soberanistas, o que podería dificultar, novamente, a investidura.\nEn cuarto lugar, Podemos, que xa debería ter asumido que non vai formar parte de ningún goberno, vai ter que se debater entre dar un apoio gratis a Sánchez ou enfrentarse ás urnas. Ese segundo escenario plantexa tres problemas para Pablo Iglesias, non menores. Por unha banda, a máis que probábel perda de votos (agravada por un Errejón inflado desde PRISA) e o empeoramento da correlación de forzas respecto ao PSOE que o lexitimarían aínda máis á hora de vetar unha coalición. Por outra banda, o aumento das tensións pre e post electorais: cunhas bases que non entenden que, en calquera caso, non se facilite un goberno de “esquerdas”; por parte dun PCE que comeza a ensinar a patita (ameaza de ruptura da disciplina de voto e esixencia de investidura sen goberno) e tamén por parte de sectores internos nos afíns a Pablo Iglesias contrarios a como se levou todo este proceso.\nPolo tanto, os incentivos positivos para que non haxa novas eleccións parecen moi evidentes. A grande pregunta é se serán suficientes.\nO PSOE non volverá a un mercadeo público de cromos como fixo (forzado) nesta ocasión. Non permitirá novos golpes de efecto a Pablo Iglesias. Non dará opción a un goberno de coalición. Nese contexto, desde o meu punto de vista, a única posibilidade real de non ter que voltar votar en novembro é a de que Podemos dea o seu voto favorábel á investidura de Sánchez a cambio de nada. Non vexo factíbel ningún outro escenario que evite novas eleccións. Comprobarémolo en breve. O único que xa puidemos comprobar, máis unha vez, é que sen a presenza do nacionalismo galego, Galiza non existe na política española. De vérmonos nas urnas en novembro, cando menos, teriamos unha nova oportunidade para o remediar.\n25/10/2019 A Declaración da Llotja de Mar\nO Bloque Nacionalista Galego ven de asinar no histórico edificio da Lonxa de Barcelona, xunto a EH-Bildu, ERC, CUP,...\n15/10/2019 España ante o espello\nAnte a demanda histórica do pobo catalán de poder decidir libremente o seu futuro, España tiña dúas formas de...\n31/08/2019 É o financiamento, estúpidos!\nEstes días asistimos a un debate importante. Porén, un debate trampa. O problema non está en se un goberno español...\n19/08/2019 A crise que está por vir\nPara alén do debate –un tanto estéril– de se nos atopamos ás portas dunha nova crise ou é que anterior non chegou a...\n26/04/2018 O papel (ón) da esquerda española. Son galego, sòc catalá (II)\nA resposta que desde Madrid se lle está a dar ao proceso soberanista catalán non é explicábel –exclusivamente- pola...