DOG Núm. 64 Mércores, 2 de abril de 2014 Páx. 14443\nA presente orde ten por obxecto establecer as bases reguladoras e convocar axudas complementarias ao Programa comunitario de mobilidade Erasmus e Suíza, destinadas aos/ás estudantes de ensinanzas artísticas superiores en centros públicos de Galicia que participan no citado programa de mobilidade na educación superior durante o curso 2013/14.\nAs accións derivadas desta convocatoria ascenden a un total de 25.000 euros, sen prexuízo de poder ser incrementadas de acordo coas dispoñibilidades económicas da consellería, de conformidade co disposto no artigo 31 da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia. Financiaranse con fondos propios da Comunidade Autónoma e con cargo á aplicación orzamentaria 09.50.422E.480.0 dos orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2014.\nAs actividades que se subvencionan nesta convocatoria serán realizadas durante o curso académico 2013/14.\n1. As solicitudes deberán presentarse preferiblemente por vía electrónica a través do formulario normalizado ED322A dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia,\nhttps://sede.xunta.es , de acordo co establecido nos artigos 27 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso dos cidadáns aos servizos públicos, e 24 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes. Para a presentación das solicitudes será necesario o documento nacional de identidade electrónico ou calquera dos certificados electrónicos recoñecidos pola sede da Xunta de Galicia.\nAlternativamente, tamén se poderán presentar as solicitudes en soporte papel por calquera dos medios establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, utilizando o formulario dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia.\nSe a solicitude é remitida por correo, o envío deberá ser certificado, co selo de Correos na primeira folla do formulario para garantir que a data de remisión é anterior á de peche da convocatoria. Deberá remitirse ao Rexistro Xeral da Xunta de Galicia. Edificio Administrativo San Caetano, s/n. 15781 Santiago de Compostela.\n2. As solicitudes subscribiranse directamente polas persoas interesadas ou por persoa que acredite a súa representación por calquera medio válido en dereito.\n3. O prazo de presentación de solicitudes será dun mes, contado desde o seguinte á publicación desta convocatoria no Diario Oficial de Galicia. Entenderase como último día do prazo o correspondente ao mesmo ordinal do día da publicación. Se o último día do prazo fose inhábil, entenderase prorrogado ao primeiro día hábil seguinte e, se no mes do vencemento non houber día equivalente ao inicial do cómputo, entenderase que o prazo expira o último do mes.\n4. O formulario da solicitude, correspondente co modelo normalizado que se publica como anexo I a esta orde, estará dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es, para a súa presentación electrónica.\n5. Para a presentación na sede electrónica do devandito formulario e da declaración responsable admitiranse o DNI electrónico ou calquera outro sistema de sinatura electrónica aceptado pola sede da persoa solicitante ou representante legal.\n6. Para a presentación electrónica deste procedemento, a sede electrónica da Xunta de Galicia dispón de instrucións de axuda que deberán ser observadas en todo momento polas persoas solicitantes. En caso de dúbida, dificultades técnicas ou necesidade de máis información durante o proceso de obtención dos formularios, poderán dirixirse ao teléfono de información 012 ou ao correo electrónico xsere@edu.xunta.es.\nA solicitude (anexo I, modelo normalizado) presentarase na sede electrónica da Xunta de Galicia acompañada da seguinte documentación:\n– Copia dixitalizada do documento acreditativo de ter concedida unha bolsa Erasmus de mobilidade por estudos no curso 2013/14.\n3. Unha vez distribuída pola comisión avaliadora a contía uniforme citada anteriormente, o orzamento restante dispoñible, se o houber, será adxudicado aos solicitantes que posúan unha maior media no seu expediente académico, asignándoselles unha contía uniforme de 500 euros, ata esgotar o orzamento.\nEn caso de empate na nota media do expediente académico persoal, establecida a dous decimais, procederase ao desempate tendo en conta a nota media a catro decimais por orde de prelación de maior a menor.\n2. Para os efectos establecidos no artigo 23, punto 4, da Lei 9/2007, do 13 de xuño, o prazo máximo para resolver as solicitudes correspondentes ás accións especificadas nesta orde será de cinco meses, contados a partir da publicación desta convocatoria no Diario Oficial de Galicia. As solicitudes entenderanse desestimadas de non se ditar resolución expresa no dito prazo.\nTamén deberá enviar unha declaración responsable de estar ao día no cumprimento das obrigas tributarias ou fronte á Seguridade Social e de non ter pendente de pagamento ningunha outra débeda coa Administración pública da Comunidade Autónoma, de acordo co establecido no artigo 11 do Decreto 11/2009, do 8 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 9/2007, do 13 de xuño, de subvencións de Galicia.\nA reserva que o/a peticionario/a poida facer no sentido de non autorizar a publicidade dos datos nos rexistros, que en todo caso terá que se expresar, poderá dar lugar á exclusión do proceso de participación para obter a axuda ou subvención ou, noutro caso, á revogación do acto de outorgamento e, se procede, ao reintegro do importe concedido.\nb) De conformidade co artigo 13.4 da Lei 4/2006, do 30 de xuño, de transparencia e de boas prácticas na Administración pública galega, e co disposto no artigo 15.2.c) da Lei 9/2007, do 13 de xuño, a consellería publicará na súa páxina web oficial a relación das persoas beneficiarias e o importe das axudas concedidas, polo que a presentación da solicitude leva implícita a autorización para o tratamento necesario dos datos das persoas beneficiarias e da súa publicación na citada páxina web.\nAs persoas beneficiarias teñen a obriga de facilitar toda a información que lles sexa requirida pola Intervención Xeral da Comunidade Autónoma, o Tribunal de Contas e o Consello de Contas, no exercicio das funcións de fiscalización e control que lles competen, segundo dispón o artigo 14.1.k) da Lei 9/2007, do 13 de xuño.


Aberta a inscrición dunha xornada que analiza as relacións entre o dereito e a cultura | Actualidade\nAs relacións entre o dereito e a cultura sempre foron bastante conflitivas. Conciliar a rixidez do dereito coa especificidade da cultura é un dos obxectivos da xornada “Dereito contra cultura?” que o Consello da Cultura Galega (CCG), a Cátedra de Dereito Local da Universidade da Coruña máis a Deputación da Coruña organizan para o vindeiro 9 de xuño. Para iso contarase coa presenza de destacados especialistas como Susana de la Sierra, Xabier Marcé, Miguel Martín, ou Carlos Amoedo entre moitos outros. A cita pode seguirse de maneira telemática e tamén de xeito presencial (que require de inscrición previa) a través do web da institución.q\nOs profesionais da cultura, sexan do ámbito público como privado, atopan nas contratacións administrativas e nas subvencións abondosas complicacións derivadas das obrigas legais. Sobre a necesidade de buscar solucións operativas que simplifiquen os procedementos administrativos ao tempo que reflexionar conxuntamente para comezar a definir as mudanzas lexislativas que comprendan a especificidade, complexidade, diversidade e natureza pluridimensional do campo cultural xorde esta xornada coordinada por Carlos Amoedo e Xabier Campos.\nA cita está organizada en tres mesas transversais e tres sectoriais, coa intención de impulsar unha liña de traballo que teña continuidade.\nAs mesas de carácter transversal buscan analizar de maneira global as dificultades e ao mesmo tempo particularidades do sector cultural. A primeira delas leva por título “Dereito contra cultura? Problemas e necesidades dunha relación conflitiva” e nela participan Carlos Amoedo Souto, director da Cátedra de Dereito Local da Universidade da Coruña e secretario xeral da Consellería de Cultura entre os anos 2005 e 2009; Isabel Novo Castro, letrada da Consellería de Cultura; e máis Juan Bautista Suárez Ramos, interventor adxunto da Deputación da Coruña.


Vostede está en Inicio > Actividade > Promoción da saúde no traballo\nO Programa europeo de promoción da saúde nos centros de traballo, liderado polo Instituto Nacional de Seguridade e Hixiene no Traballo, ten por obxectivos mellorar a organización e as condicións de traballo, promover a participación activa e fomentar o desenvolvemento individual.\nO ISSGA, adheríndose a este programa, pretende propiciar que empresas galegas traballen nesta contorna máis aló das súas obrigacións en materia de prevención de riscos laborais.\nA posta en marcha do proxecto “Empresas Seguras, Saudables e Sustentables” responde o interese de recoñecer o traballo das empresas no ámbito da mellora da saúde e benestar dos seus traballadores, así como promover a cultura da saúde, e o intercambio de experiencias empresariais.\nSer unha empresa segura, saudable e sustentable significa, ademais do cumprimento legal en prevención de riscos laborais:\n- Xestionar a saúde dos traballadores desde un enfoque integral e integrado.\n- Considerar a saúde en todas as políticas da empresa.\nCalquera empresa ou organización, con independencia do seu tamaño, titularidade ou sector, pode solicitar a súa adhesión e manifestar o seu compromiso coa Declaración de Luxemburgo e, se o desexa e cumpre cos criterios de calidade elaborados pola ENWHP, pedir o seu recoñecemento e acreditación como empresa Segura, Saudable e Sustentable.\nO ISSGA celebrou o 25 de abril no seu centro da Coruña unha xornada técnica na que deu a coñecer todos estes aspectos que axuden a deseñar empresas seguras e saudable. Na ligazón que figura al final desta páxina ten máis información sobre esta actividade formativa.\nA saúde é o resultado da interacción dunha serie de factores ligados á bioloxía humana, aos hábitos de vida, ás crenzas e actitudes das persoas, ás contornas laboral e extralaboral, aos servizos de saúde e a unha serie de factores transversais como o desenvolvemento económico, tecnolóxico, cultural e demográfico.\nO modelo para unha boa xestión da saúde no traballo atópase na combinación dinámica, simultánea e complementaria de dúas formas de actuación: a redución dos factores de risco e o desenvolvemento do benestar físico, mental e social.\nIsto supón a protección e a promoción da saúde dos traballadores e traballadoras da empresa a través do esforzo común de empresarios (mediante a creación de contornas seguras e saudables) e dos traballadores (coidando do seu propio benestar), coa participación e compromiso de todos eles.\nBaseada na definición de promoción da saúde aparecida na carta de Ottawa (OMS, Xenebra, 1986), a Rede Europea de Promoción da Saúde no Traballo (ENWHP) acordou no ano 1997 a seguinte definición:\nA promoción da saúde no traballo é axuntar os esforzos dos empresarios, os traballadores e a sociedade para mellorar a saúde e o benestar das persoas no lugar de traballo. Isto pódese conseguir combinando actividades dirixidas a:\n1. Mellorar a organización e as condicións de traballo.\n2. Promover a participación activa.\n3. Fomentar o desenvolvemento individual.\nO proxecto de promoción da saúde no traballo desenvolvido polo INSHT en colaboración coa ENWHP ten como principais obxectivos:\n· Fomentar o traballo en rede e o intercambio de ideas e experiencias.\n· Mellorar a comprensión do concepto de promoción da saúde no traballo.\n· Mellorar o coñecemento, as habilidades e a confianza no desenvolvemento de intervencións de Promoción da saúde no traballo\nObxectivos a curto prazo:\n· Mellorar a colaboración e o partenariado en promoción da saúde no traballo.\n· Mellorar a capacidade das empresas na planificación, execución e avaliación de iniciativas de promoción da saúde no traballo.\n· Lograr o apoio de organizacións e intermediarios na difusión da promoción da saúde no traballo.\n· Aumentar o número de intermediarios que participan e fomentan intervencións de promoción da saúde no traballo.\nObxectivos a longo prazo:\n· Mellorar a calidade e a efectividade da planificación e desenvolvemento de intervencións de promoción da saúde no traballo en España.\n· Aumentar o número de traballadores españois expostos a iniciativas de promoción da saúde no traballo.\nAs características dunha boa xestión da saúde no traballo pódense resumir en:\n· Un deseño sistemático de programas que melloren a saúde do traballador e da organización.\n· A creación dunha cultura da saúde que satisfaga as necesidades tanto da empresa como do traballador.\n· Unha xestión da saúde que se integre no plan estratéxico da empresa porque é bo para a saúde do traballador e para a produtividade, eficiencia e competitividade da empresa.\n· Unha metodoloxía que axude ás persoas para conseguir unha saúde óptima (emocional, física, social, espiritual e intelectual).\n· Unha metodoloxía que utilice diversas estratexias para mellorar o coñecemento que sobre a saúde teñen os traballadores e demais actores relevantes e para poñer á súa disposición unha contorna de traballo que protexa a saúde das persoas e que apoie e reforce as eleccións saudables.\nOs principais elementos deste procedemento son:\n· Unhas condicións de traballo melloradas, en busca da calidade e a sustentabilidade do traballo, onde a saúde e a seguridade dos traballadores está asegurada e nas que se cumpren e exceden os requirimentos legais da normativa vixente.\n· Uns hábitos de vida saudables considerando nas intervencións como pode a contorna de traballo facilitar e apoiar hábitos, comportamentos e habilidades para lidar coa vida de forma saudable.\n· Unha contorna facilitadora no que a cultura da organización reforza e defende uns valores éticos que aseguran un trato respectuoso e xusto dos traballadores.\nSon varias as estratexias que podemos utilizar para cumprir os nosos obxectivos. Estratexias que deben traducirse en accións e cuxo uso combinado vai xerar os resultados desexados. Segundo a carta de Ottawa, as estratexias principais a considerar nos programas de PST son:\n· Sensibilización, información: informar de que hai un risco X.\n· Formación, habilidades: formar sobre como facer fronte ao risco X.\n· Creación de contornas promotoras de saúde: creación dunhas condicións de traballo que permiten facer fronte a un risco X con facilidade.\n· Desenvolvemento dunha política empresarial: posta en marcha de políticas que reduzan o risco X ou que faciliten o control por parte dos traballadores.\nDurante moitos anos, priorizouse a saúde individual. En cambio, as nosas vidas desenvólvense na nosa comunidade, no lugar onde traballamos, nas escolas e nos lugares nos que gozamos do noso tempo de lecer, polo que é cara a estes contextos que deben dirixirse tamén as accións para protexer e mellorar a nosa saúde e a de quen nos rodea.\nO lugar de traballo considérase como un importante escenario para a actividade de promoción da saúde polas seguintes razóns:\n· As estruturas para promover a saúde e a seguridade xa existen, e poden utilizarse facilmente para presentar as actividades dirixidas a esta finalidade.\n· O lugar de traballo ofrece un potencial enorme para chegar a un gran número de persoas e dar información e asistencia para mellorar a súa saúde e benestar. Ademais, algunhas destas persoas están en grupos de risco que, pola contra, serían de difícil acceso.\n· A promoción da saúde no traballo é un interese común dos empresarios e os empregados.\n· O recoñecemento, por parte de organizacións avanzadas, de que a xestión do seu capital humano é tanto ou máis importante que a xestión dos seus recursos financeiros. A saúde dos traballadores e a súa aptitude para o traballo están estreitamente vinculadas, e son factores crave para unha maior eficacia, competitividade e produtividade.\nHai que considerar tamén que existen diferentes tipos de organizacións, polo que deberán incorporarse axustes específicos en función de se son:\n· Grandes organizacións.\n· Pequenas e medianas empresas (PEMES).\n· Administracións públicas.\n· Centros de saúde (Ex., hospitais).\n· Centros de educación (Ex., escolas).\nFinalmente, algunhas organizacións deben considerarse como potenciadoras do impacto da PST a ámbito rexional ou nacional en calquera tipo de empresa. É o caso de:\n· Organizacións empresariais e sectoriais.\n· Cámaras de comercio.\n· Mutuas de accidentes de traballo e enfermidades profesionais.\n· Servizos de prevención de riscos laborais.\nA promoción da saúde no traballo na práctica\nOs estudos realizados en diferentes países, tanto en Europa como en Estados Unidos, Australia e Canadá, demostran que os programas de promoción da saúde no traballo reducen os custos directos asociados á asistencia sanitaria, pero tamén ao absentismo por enfermidade, á rotación de persoal e á sinistralidade laboral. Esta evidencia, cada vez máis sólida, non debería ser pasada por alto polas empresas, sobre todo se queren ser sustentables e competitivas.\nA mellora da saúde dos traballadores non ten por que ser gravosa para os empresarios e os beneficios son múltiples tanto para as empresas como para os traballadores. A promoción da saúde no traballo:\n· Axudará á empresa para conseguir os seus obxectivos.\n· Mellorará a saúde e o benestar dos traballadores.\n· Conseguirá unhas condicións de traballo máis seguras e saudables.\nNa posta en marcha e execución dun programa de promoción da saúde no traballo (PST) é imprescindible a participación de todos, tal e como se apunta na Declaración de Luxemburgo. Isto require o compromiso de traballadores e dos seus representantes, da Dirección e dos mandos intermedios.\nAta a data, e como resultado da participación do INSHT nas iniciativas conxuntas da Rede Europea de Promoción da Saúde no Traballo (ENWHP), 21 empresas españolas foron recoñecidas como modelos de boas prácticas en promoción da saúde no traballo.\nXornada técnica "Unha ferramenta para o deseño de empresas seguras e saudables"_Centro Issga_A Coruña\nPortal de promoción da saúde no traballo do INSHT


Plántalle cara á Fame. Sementa - Ante a LVII campaña de Mans Unidas - Diócesis de Lugo\nUn ano máis, a campaña de Mans Unidas interpélanos, lembrándonos que todos somos irmáns, que non podemos mirar con indiferenza como poboacións enteiras viven en pobreza tal que a fame, símbolo da inxustiza, segue poñendo en cuestión a súa mesma existencia e o futuro dos seus fillos.\nEsta iniciativa de Mans Unidas lémbranos que nós dispoñemos de moitos recursos, entre os que debe contarse como o primeiro unha conciencia clara, iluminada pola luz do Evanxeo e unha longa experiencia cristiá.\nNon podemos confiar a solución destes inmensos problemas sen máis a Estados e Organizacións internacionais; porque, en si, son só instrumentos, necesarios sen dúbida, nos que se expresan os pobos. Pero as orientacións fundamentais que os guían deben ser afirmadas constantemente, unha e outra vez, pola poboación que os sostén.\nNon pode darse por descontado -polo simple feito de posuír unha estrutura democrática, por exemplo- a opción pola liberdade, a xustiza e a solidariedade, pola paz. Ao contrario, como mostra a experiencia cotiá de cada un, é necesario o esforzo de defender sempre de novo esta opción moral, de rexeitar con conciencia lúcida outras lóxicas que se ofrecen constantemente como máis prácticas e que xustifican só egoísmos e esquecementos do próximo.\nPor iso é tan significativa para a sociedade e o Estado a presenza da Igrexa, a conciencia viva do pobo cristián, e instrumentos concretos como o de Mans Unidas. A nosa fe en Deus, Pai de todos, e en Xesucristo, que ilumina mentes e corazóns coa verdade sobre o home e o amor ao próximo, é un recurso esencial, que se é coidado, contribúe a que estea presente con eficacia na vida o desexo de combater a fame e a inxustiza, podendo determinar incluso as grandes opcións económicas e políticas.\nHabemos de sementar, para evitar a globalización da indiferenza, que significaría aceptar a indignidade na nosa propia vida e a inxustiza na sociedade.\nA nosa participación na campaña de Mans Unidas, colaborando en proxectos concretos e necesarios, é unha forma de afirmar a nosa responsabilidade persoal e social, de crecer na conciencia do protagonismo que nos corresponde a cada un. Como nos lembra o lema deste ano, é tempo de plantar cara, de sementar; non permitamos que se difumine o noso rostro e o noso corazón.\nNon temamos que diminúan por iso os nosos recursos para atender aos que nos son máis próximos; ao revés, aumentará así a nosa sensibilidade e intelixencia, a nosa capacidade de responder con solidariedade ás pobrezas que provoca de moitas maneiras a crise que vivimos.\nQue a nosa achega, de tempo, de traballo e de diñeiro, sirva para renovar a nosa fe, para permitir que determine mellor a nosa comprensión das cousas, os nosos criterios de acción, o noso compromiso social.\nQue responder á chamada de Mans Unidas, saíndo ao encontro de quen nos necesita, nos faga crecer en sentido do Evanxeo, en aprecio pola pertenza ao Pobo de Deus e en amor activo e intelixente ao próximo.\nLugo, 3 de febreiro de 2016\n← Plántale cara al hambre. Siembra – Ante la LVII campaña de Manos Unidas\nLa Vida Consagrada, Profecía de la Misericordia →


Caballero da instrucións "taxativas" para que os autobuses urbanos baixen a rampla se o solicita unha persoa con discapacidade | Noticias Vigo\nCaballero da instrucións “taxativas” para que os autobuses urbanos baixen a rampla se o solicita unha persoa con discapacidade\nO alcalde de Vigo avanzou que o Concello de Vigo reformará a ordenanza para incluír a utilización dos mecanismos de acceso ao transporte cando se dan circunstancias como as de viaxeiros con andadores.\nPublicado por Noticias Vigo o día 13/09/2019 na sección de Concello de Vigo,Galicia,Vigo\nO Concello de Vigo reformará o regulamento sobre o uso do transporte urbano para que as persoas con mobilidade reducida poidan utilizar as ramplas de acceso ao autobús público. Así o comunicou este venres o alcalde, Abel Caballero, durante a súa comparecencia ante os medios de comunicación.\n“Persoas con discapacidade, señora con andador… din instrucións taxativas e inmediatas á empresa para que as ramplas baixen de forma obrigada cada vez que alguén o solicite e que teña unha discapacidade visible, cun andador, xa nin digamos cadeira de rodas, alguén con muletas que non poida subir…”, sinalou o rexedor.\nCaballero explicou que “vamos a reformar a ordenanza para facelo obrigatorio, de tal modo que a xente que o solicite poderá utilizar este sistema cunhas tarxetas para que sexa posible”.\nCOGAMI sensibiliza ás empresas como piares…\nMáis de 8.300 persoas inscribiron o seu testamento…\nEthel Vázquez salienta que a estación de autobuses…\nCOGAMI remata a campaña 12 Chaves da Inclusión…


PRESENTACIÓN DA IV EXPOSICIÓN NACIONAL CANINA 'CIDADE DE NARÓN'\nSe celebra o domingo 1 de marzo no Recinto Feiral do Trece, con entrada libre. O día anterior haberá un Concurso de Mascotas.\nNarón, 25 de Febreiro de 2015.- As Concelleiras de Feiras e Ocio (Mª del Mar Gómez) e Turismo (María Rodríguez Porto) presentaron hoxe en rolda de prensa a 4ª Exposición Nacional Canina ‘Cidade de Narón’ que terá lugar os días 28 de febreiro e 1 de marzo no Recinto Feiral do Trece (Sedes). O evento está organizado pola Sociedade Cinolóxica Galega- Expogal, cuxo presidente, Javier Dávila, participou hoxe na convocatoria.\nO programa de actos iniciarase o sábado 28 de febreiro ás 17:30 horas coa celebración do IV Concurso de Mascotas onde poderán participar perros con e sen Pedigree, de tódolos tipos e clases. Clasificaranse nas seguintes categorías: Miss, Mister, King-Kong, e Pitufin. As inscricións poden realizarse no mesmo día dende unha hora antes, e o prezo é de 3 euros.\nA Exposición Nacional Canina de Beleza terá lugar o domingo 1 de marzo, a partires das 10.00 horas coa entrega de documentación e comezo do control veterinario itinerante. De 11:00 a 14:00 horas, levaranse a cabo os xuízos da Exposición, ordenados segundo as razas. Está en xogo un punto para o Campionato Galego. As finais disputaranse a partires das 16:30 horas da tarde.\nA organización establece as seguintes clases:\n-Clase campións: para os exemplares que teñan o título de Campión de España ou dun país estranxeiro recoñecido internacionalmente Os propietarios deberán achegar xunto coa inscrición a copia do Título de Campión.\n-Clase aberta: para os exemplares maiores de 18 meses. Non poderá inscribirse ningún Campión, excepto os campións doutras Comunidades Autónomas ou doutros países que queira optar ó título de Campión de España.\n-Clase xoves: para os exemplares que teñan máis de 9 meses e menos de 18 meses.\n-Clase cachorros: para os exemplares que teñan máis de 5 meses e menos de 9 meses.\n-Clase moi cachorros: para os exemplares que teñan máis de 3 meses e menos de 5 meses.\n-Clase parellas: para macho e femia da mesma raza e variedade e do mesmo propietario, presentados por unha mesma persoa.\n-Grupo de cría: para os grupos de tres exemplares ou máis da mesma raza e variedade sen distinción de sexo, dun mesmo criador aínda que non sexan da súa propiedade no momento da exposición.\nAs inscricións poden realizarse a través da web www.expogal.es ou ben o mesmo día do concurso. As tarifas son as seguintes:\nPrimer exemplar: 20€\nSegundo exemplar: 15 €\nTercer exemplar e máis: 10 €\nParellas: 15 €\nGrupo de cría: gratis\nRecoñecemento de raza para cans sen pedigree: 35 €\nA Concelleira de Feiras e Ocio de Narón lembrou que no Concello leva xa catro anos apoiando este proxecto, que conta coa aprobación do público e de participantes “ e que se leva a cabo nun entorno que reúne as mellores condicións para a súa celebración” indicou Mª del Mar Gómez aludindo ó recinto feiral do Trece e ós seus redores.\nTamén a Concelleira de Turismo animou ós naroneses a acudir ata este lugar “para disfrutar e apoiar un evento destas características, con respecto mútuo ós que teñen e ós que non teñen mascotas” apuntou María Rodríguez Porto.


Foco John Cassavetes - NUMAX\nUnha muller baixo a influencia (A Woman Under the Influence)\nMabel (Gene Rowlands) é unha muller moi querida polo seu marido, Nick (Peter Falk), e polos seus fillos. Co tempo comeza presentar certa inestabilidade que vai a máis. O seu home, que traballa moitas horas na construción, debe estar pendente da súa muller día e noite. Ler máis\nO asasinato dun corredor de apostas chinés (The Killing of a Chinese Bookie)\nCosmo Vitelli, un veterano da Guerra de Corea (1950-1953) con débedas de xogo, posúe un local de striptease en Las Vegas. Cando perde 23.000 dólares nunha partida ilegal, os seus acreedores suxírenlle que pague a débeda cun asasinato. Ler máis\nMyrtle Gordon é unha actriz de Broadway que se mete a fondo de máis na pel dos seus personaxes, co que iso supón de desgaste persoal. Está a ensaiar unha obra na que encarna unha muller que se nega a admitir que está a envellecer. Ler máis\nRichard Forst, un home de negocios de mediana idade e casado, ten unha aventura cunha moza e inmediatamente lle pide o divorcio á súa muller, á que abandona para ir vivir coa súa amante. Ler máis\nBenny, Lelia e Hugh son tres irmáns afroamericanos que comparten piso en Nova York. Lelia sae con David, un intelectual neoyorquino, pero nunha festa coñece a Tony e fan o amor. Ler máis


Lanzamos a nosa páxina web!! | Sustinea\nDurante os últimos meses, estivemos a traballar na realización da nosa web. O noso obxectivo foi ofertar un espazo útil que posibilitase @s nos@s usuari@s unha navegación sinxela e útil, e que a súa vez fose o ámbito idóneo onde ofertarvos o mellor servizo.\nAgora sodes vos @s que podedes decidir o tempo que queredes pasar connosco a través da nosa web, pois poderedes coñecer a nosa historia, as nosas liñas de traballo, as nosas actividades mediante os apartados que agrupamos na nosa páxina de inicio (comezamos, quen somos?, que facemos?, eventos, contáctanos) ou poderedes coñecer máis a fondo as nosas actividades dende o menú MOITO MÁIS.\nAgradecer o esforzo a David por este bo traballo.\nSen máis, dámosvos a benvida á nosa nova páxina web agardando que sexa do voso agrado.


na illa: Ponte ou viaduto?\nPonte ou viaduto?\nAsí imaxinaban a ponte\nnun folleto de finais dos 70\n[Susi Rial] Nos anos sesenta, os arousáns imaxinabamos que a nosa desexada ponte estaría sostida por arcos, ó gusto das antigas pontes romanas. Na festa da ponte de 1979, imaxinouse unha ponte colgante, quizais debido á influencia da ponte de Rande. Pero agora, 25 anos despois da súa inauguración e a piques de rematar a súa primeira gran reforma, que ocorrería se nos dixeran que o noso gran triunfo non é unha ponte, senón un viaduto? Pois todo semella indicar que así é.\nOs profesionais da enxeñería de camiños e outras disciplinas afíns, aseguran que o que une á Illa co mundo non é unha ponte, senón un viaduto. Nas súas definicións, tanto a ponte como o viaduto son estruturas destinadas a salvar obstáculos naturais. Pero o termo viaduto resérvase para pontes longas. Outra das características que definen o "viaduto" é a súa ausencia total de deseño. É dicir, que simplemente se trataría dunha estrada ou dunha vía férrea, no seu caso. De tódolos xeitos, trátase dunha diferenciación técnica, que non vai facer que se lle cambie o nome a estas alturas. Por outra parte, pode que a nosa ponte non teña deseño, pero, en que outro lugar se pode ver esa elegante sinuosidade? Ponte ou viaduto é un lugar fermoso no que, ademais de ir en coche, a xente pesca e pasea. Por non falar desa sensación que nos dá ó cruzalo e que nos fai pensar: "por fin na casa".\nPublicado por nailla ás 19:32 Etiquetas: susi rial , urbanismo\nSerto!!!que mais da ponte ou viaducto, o fin e o cabo non deixa de ser un bo servizo pos cidadans, e un exito de todos os arousans e non dos politicos que intentan atribuirse o merito de que esa obra se levara a cabo gracias a eles, o traballo deles e transmitirlle a quen lle teñan que transmitir os desexosde todo un pobo!!\nA sensación de cruzala ponte, aparece o sonriso, o cheiro a mar, a calor sofocante transformase brisa, estou de novo cos meus, creo que é un sentimento unanime dos arousans. Eu sinto cada día e cando a ausencia era de 5 dias, aquelo era parecido a nacer de novo. Por iso sinto unha especial admiración por aqueles que tiveron que coller a maleta, e sair, porque sei que non momento en que saen xa estan pensando na volta. Todos somosche uns moriñentos, namorados da nosa Illa.\n▼ 19/09/10 ( 1 )


eTwinning 2018/19 2ºEP. 16th May | Centro Educativo Galén\nInicio/eTwinning 2018/19 2ºEP. 16th May\no noso proxecto internacional está chegando á sua fin pois, como seguro que sabedes, Peter Rabbit xa voltou da súa viaxe por Europa. Durante estes días que nos quedan de Maio e Xuño levarémolo connosco soamente unha noite e así pecharemos o noso proxecto.\nMentres tanto, queremos compartir convosco as aventuras de Kipri, a mascota de Turquía, en Lugo.\ndespois de pasar unhos días marabillosos con Owl, a mascota de Grecia, querémosvos ensinar o vídeo con todas as vosas fotos e clips.\nQue teñas boa viaxe, Owl! Ímoste a botar moito en falta!\nDespois de pasar case dous meses connosco investigando a nosa terra e cultura, Bibi o marsupilami ten que continuar coa súa viaxe ao longo de Europa. A súa seguinte parada será Turquía.\nQueredes ver que ben o pasamos xuntos?\nAgora xa só queda agradar ao noso seguinte convidado. Quen será? De onde virá? Que emoción 🙂\nHoxe queremos compartir unha moi boa nova convosco. O noso centro foi galardonado co Sello de Calidade Europea polo traballo realizado o ano pasado no noso proxecto internacional “Travelling mascots. Looking for a family all over Europe”.\nEste sello recolle e recoñoce o noso esforzo e traballo, o dos nenos e nenas que participaron o ano pasado e sitúa ao noso centro entre os de mellor calidade a nivel europeo. Ademáis, o noso proxecto aparecerá no portal europeo eTwinning para servir como exemplo a outros mestres e que se están a iniciar nesta actividade ou que buscan inspiración.\nDende Centro Educativo Galén queremos agradecer a todos os nenos e nenas que participaron no proxecto “Travelling mascots. looking for a family all over Europe” e as súas familias polo esforzo, tempo e colaboración así como animar ás novas familias que están participando este ano para que, todo xuntos, consigamos ser de novo proxecto e centro de calidade europea o ano que ven cando o noso proxecto finalice.\nOla de novo etwinners,\nos nenos e nenas de Segundo de Primaria estivemos a traballar moito no noso proxecto internacional dende o último post! Por iso, queremos compartir convosco todas as novidades.\nO primeiro que vos queremos contar é que xa decidimos que mascotas van viaxar. Cal é a mascota que vai ser a “goodie” e cal vai ser a “baddie”. Peter Rabbit será o detective “goodie” que vai viaxar polos diferentes países de Europa. Banilla Gorilla, que roubou o noso coñecido Museo Provincial é unha das súas pezas esenciais: o torques, quedará aquí xunto cun grupo de amigos peluchiños.\nO próximo mes de Novembro, Peter Rabbit viaxará a Turquía e nós recibiremos á mascota de Francia. É un marsupilami que se chama Bibi e que vén de Lyon. Quedarase durante un mes aproximadamente logo temos moito tempo para coñecer máis cousas del e ensinarlle os nosos costumes, a nosa terra e cultura.\nPara contarlles isto aos outros nenos e nenas que participan neste proxecto fixemos o seguinte video que xa compartimos na nosa plataforma de eTwinning a través de “YouTube”. Mirade, así nos presentamos:\neste ano os nenos e nenas de Segundo de Primaria imos participar nun proxecto internacional a través do programa eTwinning da Comisión Educativa Europea. Antes de contarvos un pouco máis sobre este proxecto, imos ver un video que vos explica de que estamos a falar.\nQué é eTwinning?\nTal e como explica o video, eTwinning consiste nun intercambio de aprendizaxes entre diferentes países Europeos empregando como ferramenta as TIC. A través destas ferramentas, os nosos nenos e nenas compartirán vídeos, fotos, videoconferencias, emails e moito máis con outras escolas europeas.\nO noso proxecto deste ano chámase “The five mascot-eers in a detective tour across Europe”. Neste proxecto cinco escolas de diferentes países europeos van intercambiar unha mascota durante todo o curso académico. Esta mascota irá acompañada dun diario-pasaporte con toda a información necesaria para viaxar por Europa. Cada mascota será un “detective” que terá que atopar algo que foi “roubado” en cada país e tratarán de “arrestar” aos cupables seguíndolles a pista por diferentes países. Antes de voltar ao seu país de orixe, os detectives atoparán o xoguete que “roubou”, algo de seu país, e voltarán con el arrestado.\nA través do noso proxecto de intercambio de mascotas imos traballar os seguintes obxectivos:\nEmpregar as habilidades comunicativas en inglés, tanto orais coma escritas, para intercambiar información con alumnado de diferentes países europeos.\nProducir textos sinxelos e breves sobre as aventuras da nosa mascota e da doutros en inglés, galego e castelán.\nEmpregar diferentes software de imaxe e video.\nUsar as novas tecnoloxías para comunicarnos con nenos e nenas doutros países (chatrooms, Skype, Hangouts…).\nValorar o uso do inglés como lingua vehicular entre países que teñen diferentes linguas.\nCoñecer e respectar a propia cultura e a doutros.\nCentro Galén\t2019-05-16T11:17:19+02:00\t16 Maio, 2019|Noticias|


O Curso de Medios Audiovisuais de Celanova centra esta edición no audiovisual galego en feminino - Deputación Provincial de Ourense\nEste curso de verán de extensión universitaria terá lugar do 5 ao 8 de xullo no Auditorio Municipal Ilduara de Celanova.\nOurense, 1 de xullo de 2016.- A 13ª edición do Curso de Medios Audiovisuais de Celanova (CeMAC) 2016, abordará a temática do "Audiovisual galego en feminino. Singularidade e diversidade". Este curso de verán de extensión universitaria desenvolverase no Auditorio Municipal Ilduara de Celanova desde o 5 ao 8 de xullo. A presentación desta actividade formativa tivo lugar esta mañá no Pazo Provincial, acto no que participou o vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández; o alcalde do Concello de Celanova, José Luis Ferro; o director da Área de Planificación do Campus de Ourense, José Mª Faílde Garrido; o secretario da Fundación Carlos Casares, Gustavo Garrido; o director do AGADIC, Jacobo Sutil; o director do CeMAC, Miguel Anxo Fernández; e o director do Taller Celanova, plató de ficción, Paulino Pérez.\nRosendo Fernández explicou que "durante esta ducia de anos, que leva realizándose este curso, pasaron pola aulas do CeMAC unha media de 45 estudantes en cada edición, que aproveitaron unha variada serie de monográficos". Polo tanto, o CeMAC "vese consolidado como un foro audiovisual de referencia en Galicia e, aínda que a presenza feminina foi alta nas súas edicións, é xusto que agora ofreza un monográfico que resalte algúns feitos normais no contorno como que as mulleres lideran o eido da produción, medran como guionistas, e irrompen con decisión detrás da cámara", destacou o vicepresidente da Deputación de Ourense.\nEste curso formativo "ten un carácter claramente universitario pero tamén está dirixido á sociedade en xeral" dixo Miguel Anxo Fernández, quen explicou que o título desta edición "responde a que desde os anos 80 vénse producindo un tímido pero sólido avance, do papel da muller no audiovisual galego, en postos de responsabilidade, e esperamos que as 30 mulleres que van acudir eses días a Celanova representen cada un deses campos".\nJosé Luis Ferro asegurou que no mes de xullo "Celanova converterase na capital do audiovisual galego" e agradeceu a realización deste curso de extensión universitaria que "cumpre varios obxectivos: abre as súas portas á rúa mesturándose coa sociedade e demostra que a formación educativa non ten que estar soamente suxeita ao ámbito institucional e, por outra parte, axuda a dinamizar pobos como o noso".\nAo abeiro do CeMAC vaise desenvolver por sétimo ano consecutivo o Taller audiovisual Celanova, plató de ficción, a través do cal este ano están a realizar "unha web serie de humor titulada "Prevenidos" de catro capítulos nos que oito persoas van a Celanova para facer unha curta de baixo presuposto, en clave de parodia metémonos co propio audiovisual", explicou Paulino Pérez.\nPola súa banda, José Mª Faílde asegurou que o Campus de Ourense no curso 2015-2016 "consolida unha oferta de cursos de extensión universitaria que posibilita aproximadamente unhas 415 prazas. A programación renóvase con novas incorporacións pero tamén, con novos enfoques para propostas xa consolidadas, como é o caso deste curso, que analiza o sector audiovisual desde unha perspectiva de xénero".\nJacobo Sutil dixo que este curso "é un proxecto no que cremos porque forma aos rapaces que o día de mañá van a ser parte do sector e divulga a realidade actual do audiovisual".\nO secretario da Fundación Carlos Casares dixo que a palabra "cooperación" é a clave que explica que este curso leve a realizarse durante máis dunha ducia de anos. "Esta edición dedicada á muller parece que aglutina todo o que se fixo durante este tempo porque sempre estivo a muller presente", afirmou Gustavo Garrido.


Redacción | Martes, 2 de Xuño de 2020, 13:54\nXurxo Hervada, subdirector xeral de Información sobre Saúde e Epidemioloxía, afirma que aínda que "non hai rebrotes" si se rexistrou nalgún momento "máis casos en Ourense que noutras provincias" en referencia a novos positivos diarios.\nSobre un futuro rebrote na Xunta teñen clara a liña de actuación: "Se nalgún momento identificásese que nalgún colectivo ou territorio determinado están a aparecer máis casos dos esperados, que nestes momentos serían tres ou catro casos relacionados entre si, desenvolveríase un estudo epidemiolóxico intenso nesa contorna para identificar esas cadeas de transmisión".\nO subdirector xeral de Información sobre Saúde e Epidemioloxía, Xurxo Hervada, asegurou que "afortunadamente non hai rebrotes" de COVID-19 en Galicia e explicou que, se "nalgún colectivo ou territorio" aparecen novos casos agrupados nunha contorna concreta, realizaríase "un estudo epidemiolóxico intenso".\nPreguntado sobre o protocolo fronte a rebrotes que ten o Servizo Galego de Saúde (Sergas) e ao que aludiu esta fin de semana o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, o subdirector xeral dixo que a "principal" liña de actuación "é o seguimento diario e inmediato" dos datos da pandemia na Comunidade.\n"AGRUPACIÓNS DE CASOS"\nDeste xeito, engadiu, Sanidade pode "controlar os pequenos brotes que se poidan producir". Iso si, máis que de rebrotes preferiu falar de "agrupacións de casos", porque "sempre van ser poucos", matizou.\n"ACTITUDE DE VIXILANCIA"\nEn calquera caso, se se detecta unha transmisión máis alta nalgún ámbito, os médicos de Atención Primaria "van ter coñecemento" da historia clínica tanto dos seus pacientes directos "como dos contactos" destes, "o que tamén facilita unha actitude de vixilancia para identificar rapidamente" novos positivos.\nO que lles "preocupa", segundo trasladou o subdirector xeral de Información sobre Saúde, é a aparición de contagios en colectivos "con capacidade de amplificación" como as residencias de maiores --a principal poboación de risco fronte á COVID-19-- e "centros de traballo ou de lecer". "Sobre eses temos unha actitude de vixilancia diaria moi estrita", garantiu.


Os positivos por coronavirus na Galiza non chegan a 1%\nColexios médicos prevén que se confirme unha baixa circulación do novo Coronavirus na Galiza e piden rastexadores da COVID-19 no marco dunha forte estratexia de control de novos casos.\nUnha persoa sométese a un test rápido (Europa Press).\nRedacción 07:22 do 8 de maio de 2020\nRepresentantes dos colexios de médicos da Galiza sitúan en menos de 1% os casos positivos por SARS-CoV-2 no marco do estudo epidemiolóxico que desenvolve o Sergas para coñecer como circulou o novo coronavirus por todo o territorio galego.\nO vicepresidente do Colexio de Médicos de Pontevedra, Manolo Rodríguez Piñeiro, mantén "a sospeita de que os tests son defectuosos" porque "deron negativo en xente que pasou o virus". Neste sentido, considera que "ou se están facendo mal as tomas ou os tests non valen", e polo tanto, pon en dúbida a fiabilidade desta investigación que arroxa unha porcentaxe moi alta de negativos. "Non ten sentido", asegura.\nDesde a organización colexial de Ourense, á vista dos resultados das probas realizadas até o momento, defenden a mesma impresión. Para José Luís Jiménez, presidente da entidade, a incidencia da COVID-19 entre a poboación semella escasa, "inferior a 1%". Con todo, difire na deficiencia dos tests. "Non creo que sexan defectuosos. Son fiábeis, pero con limitacións. Os falsos negativos existen".\nJiménez matiza que os tests empregados presentan un "nivel de sensibilidade baixo", polo que prevé que se vaian "escapar 40% de positivos". A propósito da aparente falta de influencia do novo coronavirus entre a poboación galega, o presidente do Colexio de Médicos de Ourense estima que "por unha banda é boa". Indica que o virus circulou pouco polo país, mais tamén significa que as persoas que non entraron en contacto co virus están máis expostas á súa reaparición.\nNeste sentido, José Luís Jiménez insiste en que "a estratexia de control de novos casos debe ser extremada" nas sucesivas fases de desconfinamento e recalcou a importancia da "detección precoz dos novos infectados" mais dos seus contactos.\nO colectivo médico reclama probas PCR e "non tests rápidos" cando se detecte un caso sospeitoso e incide na necesidade do contar con "rastrexadores" suficientes para identificar e completar o seguimento tanto dos casos novos como dos seus contactos, xa que calculan que cada novo diagnóstico "suporá unhas 13 horas de traballo".\nAs profesionais que participan no estudo epidemiolóxico da Xunta proseguen coa recollida de mostras para finalizar a primeira fase esta sexta feira.\ngaliza coronavirus estudo epidemiolóxico


"Os consensos e demandas do 15M seguen presentes e o triste é que non se decatan nin os seus supostos representantes partidarios" - Praza Pública\nO 15 de maio do ano 2011 moitas cousas cambiaron neste país. A cabalo dunha crise económica crecente e dunha crise de expectativas para varias xeracións, algo fixo crac no interior de moitas persoas, decididas a non aturar nin unha derrota máis e a non aceptar os vellos consensos e estruturas que dominaran a política do Estado nos 35 anos anteriores. Despois das primeiras manifestacións, moito máis masivas do esperado, chegaron as ocupacións das prazas, as asembleas e os grupos de traballo, os encontros persoais e as epifanías, houbo quen nesas prazas se atopou a si mesmo. Foron moitas as cousas que pasaron nesas prazas nas seguintes semanas e que seguiron pasando nos anos seguintes, no social, no partidario e na forma de relacionarse coa sociedade e de construír hexemonía.\n"A xente dá por enterrado o 15M ou fai unhas avaliacións moi curtopracistas, con baremos sobre todo electorais e partidarios que non se axustan ao movemento, ao suxeito político. Os intelectuais, a academia e os medios amosan unha vez máis que España é unha trituradora de ilusións e de imaxinación política"\nEste sábado conmemórase o décimo aniversario do inicio do 15M, unha conmemoración que oscila entre a nostalxia, a celebración, o desprezo e a vontade de enterramento. Varios anos despois do inicio do 15M as dinámicas partidarias que aspiraban a representalo e traducir as súas demandas impuxéronse sobre o propio movemento, ligando calquera análise sobre os logros e a vitalidade do 15M aos logros, vitalidade e coherencia destas estruturas partidarias xurdidas no seu ronsel.\nPedímoslle a Víctor Sampedro (Viveiro, 1966), catedrático de Opinión Pública e Comunicación Política (URJC), unha valoración do pouso deixado polo 15M nesta primeira década de historia e sobre a propia celebración deste sábado, dez anos despois.\nQue queda do 15M? Que pouso deixou na nosa sociedade? Está vivo?\nA xente dá por enterrado o 15M ou fai unhas avaliacións moi curtopracistas, con baremos sobre todo electorais e partidarios que non se axustan ao movemento, ao suxeito político. Iso permítelle a algunha xente dicir que o 15M xa non existe e a outros valorar que si houbo un cambio importante -do bipartidismo ao multipartidismo e dos gobernos monocor á obriga de gobernar en coalición- pero que xa se incorporou, que xa está amortizado. Estas visións analizan o 15M cuns criterios que non teñen nada que ver coa filosofía e a imaxinación sociopolítica que espertou o movemento. Os intelectuais, a academia e os medios amosan unha vez máis que España é unha trituradora de ilusións e de imaxinación política. O 15M foi unha explosión de imaxinación e de autoconvocatoria cidadá para resistir unhas políticas de austeridade e unhas institucións moi pouco transparentes e nada participativas. Son retos que continúan pendentes e hai frontes de cambio social e institucional que así o amosan.\nEsas visións curtopracistas adoitan centrar demasiado a mirada na valoración do éxito ou do fracaso a nivel partidario. En que medida o 15M se pode medir pola actuación das estruturas partidarias que medraron apelando ao movemento?\n"O 15M dixo dende o comezo "os nosos soños non collen nas vosas urnas", ese era un dos seus sinais de identidade. O 15M rexeitaba a etiqueta e a redución electoralista e polo tanto non podes xulgar unicamente con resultados electorais un suxeito político que se está definindo dese xeito"\nO 15M dixo dende o comezo "os nosos soños non collen nas vosas urnas", ese era un dos seus sinais de identidade. O 15M rexeitaba a etiqueta e a redución electoralista e polo tanto non podes xulgar unicamente con resultados electorais un suxeito político que se está definindo dese xeito. En segundo lugar, “imos lentos porque imos lonxe”; o 15M non era curtopracista e polo tanto non se pode ver neste curto prazo a materialización dunha explosión de mobilización e de deliberación colectiva como foi o 15M. En terceiro lugar, o 15M era transversal, estaba presente con semellante nivel de apoio en todas as categorías sociais e demográficas, era un consenso crítico, novo e masivo. Esa transversalidade derrubaba moitas das identidades previas ao longo de todo o espectro político.\nEn calquera caso, nas eleccións de hai dúas semanas na Comunidade de Madrid, Más Madrid e Unidas Podemos obtiveron 34 escanos, fronte aos 24 do PSOE, un sorpasso clarísimo. É difícil falar dun fracaso das estruturas nacidas do 15M á vista destes resultados.\nQue amplitude tiña ese consenso? Todas as persoas que participan ou apoiaban o 15M concordaban nun programa de actuación?\n"O 15M impugna o sistema de partidos, a lei electoral e a xestión económica do PP e do PSOE. Era un consenso que cuestionaba de raíz a cultura da Transición, unha cultura na que a crítica do poder estaba vetada"\nNo primeiro aniversario do 15M as enquisas amosaron que entre o 70% e o 80% da poboación apoiaba as demandas do 15M: non aos recortes sociais, máis transparencia, menos corrupción e máis participación institucional. O 15M impugna o sistema de partidos, a lei electoral e a xestión económica do PP e do PSOE. Era un consenso que cuestionaba de raíz a cultura da Transición, unha cultura na que a crítica do poder estaba vetada, na que a oposición á institucionalidade significaba unha marxinación. Era unha impugnación non violenta, graduable e polo tanto xestionable: se PP e PSOE tiveran incorporado algunhas destas demandas, o mesmo que as outras partes da institucionalidade, dende os sindicatos maioritarios aos medios de comunicación, o 15M non tería xurdido.\nEn que medida se pode considerar que se acadaron as demandas que o 15M puxo enriba da mesa?\n"Os consensos e demandas xeradas no 15M seguen moi presentes e o triste é que parece que non se decatan nin os seus supostos representantes partidarios"\nO 15M construíu un suxeito e un espazo comunicativo novo e foron moitos os logros acadados en participación e transparencia. O que tiñan en común todos eses perfís, militancias e xeracións tan diversas que coinciden no 15M era a conciencia de ter a capacidade de funcionar como suxeitos políticos e comunicativos de pleno dereito.\nA relevancia do 15M foi negada dende o primeiro momento, o mesmo que a influencia que tivo en moitos países, xa que o 15M chegou a ser a verdadeira 'Marca España' do progresismo. Neses anos España foi un laboratorio de innovación política. O 15M significou o retorno da sociedade civil, o revulsivo desa sociedade civil. A sociedade dixo que non aturaba máis as políticas de austericidio e que non lle chegaba cunha política protagonizada por profesionais que formaban parte dun duopolio. Os consensos e demandas xeradas no 15M seguen moi presentes e o triste é que parece que non se decatan nin os seus supostos representantes partidarios.\nHai un exceso de nostalxia ao redor do 15M estes días? Pénsase nel máis como un elemento do pasado, un lugar feliz ao que regresar de cando en cando, en lugar de botar man das súas ensinanzas?\n"O 15M non é un legado, non é unha ensinanza para o presente, senón que está completamente vivo. Non se pode caer na nostalxia e na melancolía, que é un erro habitual da cultura da esquerda en España"\nO 15M non é un legado, non é unha ensinanza para o presente, senón que está completamente vivo. O que pasa é que non está representado e non está articulado con toda a forza que podería ter. Paréceme brutal que moitos que están celebrando o aniversario do 15M o están enterrando ao mesmo tempo. O que non se pode é caer na nostalxia e na melancolía, que é un erro habitual da cultura da esquerda en España. O movemento foi o suficientemente alegre, vivo e enerxético como para poder percibir todo iso aínda agora.\nNon se necesita un 15M novo, necesítase simplemente poñelo de novo enriba da mesa. Porque ese consenso social contra o austericidio económico segue existindo, o mesmo que segue existindo un movemento a prol dunha maior transparencia e dunha transformación institucional, véxase o caso da Coroa. Isto podería perfilar un imaxinario novo que revitalizase por completo e de raíz a tradución política daquel consenso, dez anos despois.\nA actividade partidaria, protagonizada principalmente por Podemos, pero tamén por forzas de ámbito non estatal, cos seus acertos e erros, acabou por cooptar unha parte das enerxías do movemento?\n"Se xa cumpriron a súa tarefa, que deixen paso a novos liderados que retomen os obxectivos. Novos liderados que xa existen, que son maioritariamente femininos e que están ben asentados nos seus territorios, cunha perspectiva federal"\nDende que houbo unha articulación partidaria todo comezou a enfocarse no que eran os obxectivos, tamén lexítimos, da elite de Podemos. Os dirixentes de Podemos querían amosarlle á esquerda deste país que se pode ter unha representación institucional importante para despois cogobernar. E conseguírono. Se xa cumpriron a súa tarefa, que deixen paso a novos liderados que retomen os obxectivos. Novos liderados que xa existen, que son maioritariamente femininos e que están ben asentados nos seus territorios, cunha perspectiva federal, chámense Mónica García, Mónica Oltra, Ada Colau, Yolanda Díaz ou Teresa Rodríguez.\nOs liderados políticos do 15M fixeron unha deixación da súa responsabilidade á hora de seguir traducindo e actualizando o discurso do movemento. Houbo tamén unha impotencia por parte do propio tecido social; a cooptación que se produciu só é posible se non existe un movemento social potente. Imaxina que aquí tivésemos un movemento obreiro do campo como o MST brasileiro: as elites políticas de Madrid non terían a capacidade de controlar verticalmente o deseño e a xestión de Podemos en todo o Estado.\nVOX e a dereita populista de Ayuso son a maior impugnación do programa do 15M na medida en que, sobre todo, supoñen unha defensa do actual status quo e das desigualdades sociais?\n"VOX e Ayuso son a perversión máis mesquiña e antagónica aos presupostos do 15M. Son o destropopulismo que invoca a democracia, a liberdade e o pobo para precisamente degradalos"\nVOX e o destropopulismo que hoxe encarna Ayuso e que se perfila como sinal de identidade do PP a nivel estatal son a perversión maior, máis mesquiña e antagónica aos presupostos do 15M. Cando aparecen uns grupos que teñen o poder, os equipos técnicos e o respaldo importantísimo das institucións políticas e das institucións mediáticas hexemónicas, exercen como ventrílocuos perversos das demandas do pobo, usurpan a identidade de quen representan e impóñenlle o seu guión. Son o destropopulismo que invoca a democracia, invoca a liberdade e invoca o pobo para precisamente degradalos.


Dereitos humanos e dereitos sociais básicos Archives - Page 5 of 12 - Kaidara\nEsta experiencia, realizada nunha escola de Portugal, baseouse na utilización dunha metodoloxía participativa, xa que a súa formulación inicial partiu da preocupación de que todo o alumnado implicado no proxecto participase de forma activa, dando en todo o momento a súa opinión. Para chegar a consensos, foron traballados valores como o respecto, a tolerancia e…\nEsta é unha experiencia con alumnado de 4.º de Educación Secundaria Obrigatoria (ESO) que ten como obxectivo que os alumnos e alumnas identifiquen situacións reais vinculadas coa inmigración e sexan capaces de analizalas de forma crítica. Despois da participación en Conectando mundos_Soños de andoriña, unha proposta didáctica telemática en que o alumnado traballou as causas e…\nEsta experiencia céntrase no traballo sobre conceptos chave da educación intercultural. Nun primeiro momento, os alumnos e alumnas deben buscar as definicións dalgúns destes conceptos (por exemplo: cultura, conflito étnico, dereitos humanos, convivencia, multiculturalismo, paz, xenofobia,…) en grupos de dous ou tres. Deben aplicar a definición en dúas ou tres frases célebres relacionadas. Na seguinte…\nMostrando 41-50 dun total de 116 recursos


As asembleas de persoal instan a Navantia a desbloquear o proceso de incorporación - CIG: Confederación Intersindical Galega\n06 Xullo 2022 21:06\nAs asembleas de persoal instan a Navantia a desbloquear o proceso de incorporación\nA sección sindical da CIG reclama que o acceso se faga baixo criterios de obxectividade e transparencia\nFerrol - 26 Feb 2020\nAs asembleas de traballadores e traballadoras de Navantia Ferrol deron de marxe á dirección da empresa até o próximo 6 de marzo para que impulse o proceso de prazas de acceso do ano 2019 coas garantías necesarias para as persoas que se presentaron e que se negocie un calendario de aplicación dos acordos.\nDende a CIG-Navantia Ferrol manifestan a satisfacción polo apoio dado polas asembleas á proposta de criterios a defender diante da dirección e sinalan que a "pelota está agora no tellado da empresa" polo que lle reclaman "altura de miras" para finalizar un proceso de acceso "que nunca debeu chegar á situación na que se atopa".\nNas asembleas celebradas onte tamén se acordou que, no caso de que Navantia continúe co bloqueo actual, se iniciarán as medidas sindicais oportunas para reverter a situación.\nObxectividade e transparencia nos procesos\nNas bases para o acordo aprobadas polas asembleas demándase a publicación das listas de persoas admitidas e non admitidas, especificando as causas concretas da non admisión; que se atendan todas as reclamacións realizadas en prazo, velando polo estrito cumprimento das bases; e que se inicie a primeira fase das prazas de técnico/a superior junior en igualdade de condicións para todas as persoas admitidas.\nDe igual xeito que se conte coa participación da parte social na totalidade dos proceso de acceso de TS; que o acceso ás prazas logo do actual acordo para 2019 sexa público e transparente, con criterios obxectivos e con garantías; e que as prazas corporativas sexan acordadas coa representación social antes da súa publicación.\nNeste senso, a CIG-Navantia Ferrol demanda que os procesos de acceso para 2020, 2021 e 2022 se fagan con todas as garantías e con todo tipo de prazas. "Para empregados/as, operarios/as e técnicos/as superiores serán baixo as premisas de obxectividade e transparencia que deben presidir o acceso a un posto de traballo nunha empresa pública dunha sociedade avanzada como pretende ser a da nosa comarca. Isto é, tomando como modelos a seguir os procesos de oposición e/ou concurso-oposición e con todas as garantías para as persoas que participen no proceso como opositoras".


Este Nadal, goza dos aperitivos de Mercadona - Mercadona\nCos afumados e salgados de Mercadona daraslles aos teus convidados a mellor benvida posible. Estes petiscos son ideais para romperes o xeo e mais abrires o apetito. De xeito que procura que este ano non falten no teu menú de Ano Vello, para garantires o éxito desta cea tan especial.\nUn petisco clásico é o salmón afumado. Podedes gozalo só, en bocados doces ou salgados, ou a formar parte de saladas, torradas, canapés, roliños… Aquilo que se che ocorra! Non lle poñas valados á túa imaxinación e deixa abraiados os teus convidados con este exquisito ingrediente.\nAbofé que non poden faltar no aperitivo de Nadal os bocartes en aceite de oliva ou de xirasol e os bocareus en vinagre, que sempre teñen boa aceptación. Quer sexan servidos sós quer en petiscos, montadiños, canapés, saladas rusas, etc., farán as delicias dos teus convidados.\nEn Mercadona dispós dos seguintes aperitivos afumados e salgados:\nA elaboración tradicional deste salmón afumado en envase bipack convérteo nun gorentoso aperitivo. Ademais, a súa presentación en finos liscos pónnolo máis doado de cara á preparación dos petiscos. Cada un dos packs inclúe 2 unidades de 200 gramos, aproximadamente.\nBocartes en aceite de oliva ou xirasol Hacendado\nOs filetes de bocarte en aceite de oliva ou de xirasol preséntanse nun pack de 3 envases de plástico, de 29 gramos (peso neto escorrido), aproximadamente, cada un.\nFiletes de bocarte Hacendado en aceite de oliva\nOs filetes de bocarte Hacendado en aceite de oliva veñen presentados nun cómodo envase de vidro de 55 gramos (peso neto escorrido) que permite extraer cada bocarte de xeito individual.\nOs bocareus en vinagre de Mercadona encontraralos no noso andel en envases de 60 ou 265 gramos (peso neto escorrido). Este último inclúe unha tampa para a conservación ideal do produto.\nAo sabor de todos estes exquisitos aperitivos cómpre engadirmos outra característica esencial: trátase de produtos listos para abrir e consumir. Isto permítenos moita máis liberdade na preparación, podéndonos concentrar noutras elaboracións, e incluso nos dá a opción de poder improvisar un petisco en calquera momento.\nEstas festas, comeza do mellor xeito todas as túas xuntanzas con estes gorentosos entrantes. Agora que o Ano Vello está a chegar, ven buscar os teus aperitivos de Mercadona. Os teus convidados non merecen menos.\nSe os teus convidados foren aficionados á chacinería ten en conta a nosa gran selección de queixos, variedades de xamón e mais patés cos Bocados de Nadal da Chacinería de Mercadona.\nPara acompañar os nosos afumados e salgados, proba o noso Viño Blancauvas ou as nosas Cervexas Reserva e Dobre Malta.


Pontevedra tramita contratos por 11,3 millóns de euros para 'activar a economía local' - Pontevedra Viva\nVenres 3 de Abril, 2020 ás 15:24 do Venres 3 de Abril, 2020\nA concelleira de Réxime Interior, Anabel Gulías, vén de anunciar que o Concello de Pontevedra está axilizando a tramitación administrativa de diferentes contratos, cuxo orzamento total ascende a 11.300.000 euros, para comezar a executalos nos días e nas semanas posteriores ao levantamento do estado de alarma.\n"Estes máis de 11 millóns de euros, que están en diferentes fases de tramitación, van permitir unha activación imporotante dos recursos económicos da cidade, porque parte das empresas adxudicatarias son da contorna de Pontevedra" indicou a edil nacionalista este venres nunha videoconferencia cos xornalistas.\nAnabel Gulías insistiu que o Concello ten moi presente "o día despois dese ansiado levantamento do decreto de alarma" e, nese sentido, lembrou que desde a Administración local se decretaron como esenciais todos os servizos económicos municipais (entre os que citou as áreas de Intervención, de Xestión Tributaria, de Contratación, ou de Secretaría), para "dentro das nosas posibilidades, facer todo o posible para inxectar esa liquidez para tratar de activar a economía local".\nAdemais de axilizar a tramitación administrativa destes contratos, Gulías lembrou que xa se teñen abonado facturas a provedores por preto de 3 millóns de euros en dez días, triplicando o importe que se realizaría nunha semana en circunstancias habituais. "Son cifras importantísimas para que empresas e autónomos pidan seguir xerando emprego e activando a economía, que é unha das maiores preocupación que temos todos nestes momentos" afirmou.\nAproximadamente 6 millóns corresponden a contratos que están en fase final\nAnabel Gulías explicou que dos 11.300.000 euros, aproximadamente 6 millóns corresponden a contratos que están en fase final, isto é, que xa están asinados, que están como proposta de adxudicación ou de tramitación de documentación oficial para ser asinados. A este apartado corresponderían os contratos de remodelación de Loureiro Crespo (2.158.000 euros), o de mantemento de vías urbanas (450.000 euros), o vial de acceso a Monte Porreiro (1.000.000 euros), a instalación de luminarias leds en Lourizán (193.000 euros), o lavadoiro de San Amaro (85.000 euros), o local social dos Campos (536.423 euros), a iluminación ornamental das pontes (430.000 euros), o parque forestal da Fracha (453.021 euros), a adquisición de vehículos para a Policía Local, o local do GDR tamén nos Campos (452.000 euros), o ximnasio da ONCE (448.636 euros), a reordenación da avenida da Coruña (191.869 euros) ou a Administración Electrónica.\nAproximadamente 2 millóns de euros corresponderían a contratos nos que se procedeu ao inicio do expedientes de contratación, trámite no que se atopan, entre outros, o contrato de telecomunicacións, o contrato de mantemento de vías públicas no rural, ou a reforma de Santa Clara. E ao redor de 3.300.000 euros corresponden a contratos menores de obras, de reforzo de limpeza que se están levando a cabo durante este periodo e todas as contratacións de obras no rural.\nO Concello ten moi presente "o día despois dese ansiado levantamento do decreto de alarma"\nAnabel Gulías matizou que "o Concello non ten ningunha capacidade para autorizar o inicio de actividade económica non esencial, polo que estamos á espera do que determine o Estado español que é quen ten esas competencias" ao tempo que indicou que "compartimos a paralización de todos os servizos non esenciais porque entendemos que o primeiro obxectivo é frear a pandemia e garantir a seguridade das traballadoras e dos traballadores".\nPor último, tamén aproveitou para agradecer, unha vez máis, o traballo dos servizos municipais para que "nos días e semanas inmediatos á saída do estado de alarma se poidan poñer en funcionamento todos estes contratos".


O reloxo de dona Lupita respira lento - Jaureguizar / O Cabaret Voltaire - Galiciae\n02 de junio de 2020 (20:03 h.)\nLois Caeiro mencionou unha langosta con ovos fritidos servida en Ribadeo nun artigo solleiro deste xornal. Eu sentín un horror na imaxinación porque, para sentilo no padal, debería probalo. Baudelaire dicía que o maior pracer é o asombro\nRamón Rozas Lois Caeiro Álvaro Cunqueiro Xavier Rodríguez Baixeras\nA COCIÑA É unha combinación infinita de alimentos postos a cocer, fritir ou asar. Os ribadenses criamos langostas desde 1904 nas cetáreas de Rinlo. Pero nunca puxéramos no mesmo prato ca uns ovos fritidos. Destinámolas a arroz caldoso; un deses guisos que non agradecen como deberían a materia prima, que acaba aparvada de sabor pola invasión de cebolas, allos e pementos.\nA estirpe mariñeira máis celebrada entre as Costa Ártabra e o Cabo Peñas, os Manchú, sucédese dende hai séculos en Rinlo. Seica unha póla relacionada lixeiramente, como prendida cun alfinete, co Doutor Fu Manchú asentou en Galicia no período tardomedieval. Os xaponeses cazaban baleas xa aquela. Os Manchú andan ao percebe; xa non saen á balea, pero algúns teñen os ollos achinesados.\nUnha vez lin que Hemingway visitara Rinlo perseguindo os soños orientais de arpoeiros como Pedrolo Manchú. Preguntei na confraría se sabían do escritor norteamericano.\n—Si, oh! Non é o loiro ese que fai esas fotos dende un avión? —preguntoulle un patrón a outro, que aínda tiña o pelo crespo e forte.\n—O loiro non escribe nada, oh! Soamente fai fotos! —repuxo o manco. Mirou cara ao porto e apuntou—. A ver se vai ser o surfeiro que se meteu o outro día contra as rochas da Saldoira. Sangraba coma un cocho o meu probe.\nA Lois Caeiro recomendeille como receta localísima o pato á moda de Ribadeo, que eu diría que bautizou Cunqueiro caprichosamente porque el se adentrou oitenta quilómetros cara ao sur da costa, na Chaira máis arrimada a Lugo, para probalo.\nDesconfío das bebidas que son condeadas a evaporarse no fondo das potas para achegar picardía a salsas.\nOs ribadenses importaban liño e cáñamo dende Lituania no século XVIII facendo porto de descanso en Rotterdam, onde Cunqueiro xura ter visto un amarre co nome da vila galega. Nesas goletas, de velas brancas coma fachadas de edificios, viña o kümmel. É un licor áspero, forte; levemente doce. Debía de ser pouco agraciado porque empezou no salóns e acabou nas cociñas. Desconfío das bebidas que son condeadas a evaporarse no fondo das potas para achegar picardía a salsas. O uso culinario é consecuencia de que non soubo nas tarbernas do porto nin na Casa de Aduanas nin como bebida de salvagarda e alivio no Casino de Cabaleiros.\nXavier Rodríguez Baixeras cuestiona a Cunqueiro preguntándose no seu Diario de comidas (Galaxia), onde viu o mindoniense os patos no estiario ribadense e, sobre todo, onde soubo de alguén que saíse cazalos.\n—Saberá alguén nas ribeiras do Eo como se confecciona tal manxar? Voan patos polo río de Reme ou polo Masma e, se é así, cázaos alguén?\nEu quero fantasiar con Puccini cuberto por unha manta verde baixo a frescura azul do amencer disparando dende un chalano ancorado cerca da Liñera, onde se construíron galeóns para a Grande e Felicísima Armada coa que Felipe II pretendeu invadir Inglaterra no 1588. Sabemos por Flaubert que a caldo de pato favorece a remoción do sangue porque llo daban ao seu pai cando adumercía da vida.\nA última vez que estiven en Ribadeo, entrei nas Clarisas. Ao fondo hai unha reixa de madeira negra que duplica en tamaño unha portería de fútbol. Separa tallantemente o mundo e a clausura. Cando entrei non había ninguén e puiden percorrer o templo mirando os altares ata que se apareceu da nada unha figura negra cun peitoril branco. Está feo deambular por unha igrexa cando unha señora reza, polo que sentei nunha bancada. No silencio apreciei un tictaquear lentísimo de orixe descoñecida. Supuxen que era o corazón artellado de San Roque. Lembroume o reloxo de parede de Lupita Figueiredo; un Roskopf precioso, que estivera no alto do campanario de Cienfuegos. Por culpa da calor do Caribe as agullas facían lentos minutos de 70 segundos, polo que houberon de quitarlle unha hora para cadrar as 24.\nLupita cociñaba o pato ao xeito de Puccini: con fabas, cebola, aceite de oliva e viño tinto. Nunca se lle coñeceu a receita da que fala Cunqueiro. O escritor mindoniense probouna na rectoral de Duarría. O cura, don Basilio Pampillo, chega da cociña "con aquella voz de capilla que tanto lucía en misas solemnes y responsos floreados e exclama:\n—¡Aquí está el anas platyrincha a la moda de Ribadeo!"\nRetomei Poeta en Nueva York na mesma páxina na que estaba lendo en 1987\nA semana pasada lembrei na miña vila do paso de La Barraca polo Cantón en 1932. Retomei Poeta en Nueva York na mesma páxina na que estaba lendo en 1987. Correspondía a Oficina y denuncia: "Debajo de las multiplicaciones/ hay una gota de sangre de pato./ Debajo de las divisiones/hay una gota de sangre de marinero". Faleino con Ramón Rozas. El, atento a calendarios e a regalarme o seu criterio exquisito, reveloume que o libro cumpre 80 anos nestas semanas.\nDescubro agora que transcorreron 90 anos dende a viaxe que empuxou a Lorca a Cuba para dobregar unha depresión. Pode que alí probase o pato á laranxa, pois é habitual que maceren a carne no seu zume para evitar a bravura que disgustaba a Picadillo, tan reticente a "ese sabor desagradable característico de casi todos los aninales que se crían en libertad". Teño un amigo cubano que defende que a receita cubana o sabor da laranxa cuabana é irreproducible. Nada enerva unha soberanía como cuestionar a gastronomía. Argumenta que non hai laranxas tan ácedas e amargas como as que cultivan eles. Denís non andou á froita nas hortas galegas.\nCon todo, acepto que Cunqueiro especula e que Baxeiras é rigoroso porque remite ao orixinal francés cando explica que o kümmel non deixa de ser comino en alemán e que o parrulo, despois de forneado, cócese con "coñac, fariña, zume de dúas laranxas e pementa".\nNon desboto que a moda ribadense sexa licor de comino que trouxeron a goleta Flora Paquita e o bergantín El Joven Antoñito dende Riga, en converxencia coa receita habaneira. A fórmula antecede a Lupita Figueiredo, pero talvez foi ela quen a remozou despois de volver de Cuba asistida por tres cimarróns de ollos verdes. Viaxou nun vapor cun fume veloz e inmaculado. Antonio, mariñeiro de Guimarán, faloume dela o mes pasado:\n—Construíu unha casa indiana sobre o porto. Era tan rica que almorzaba todos os días na capela tomando dúas copiñas de champán. Os domingos pagaba ao Valenciano para que fose co cuarteto de corda. Corenta pesos por compases habaneiros no melancólico do dous por catro; ás veces, pasaxes de La Bohème.\nAs mulleres do porto baixaron ao muelle e empezaron a corear por Lorca con voz farrapenta de néboaAs mulleres do porto baixaron ao muelle e empezaron a corear por Lorca con voz farrapenta de néboa\nLupita arribara ao porto de Porcillan, o Porto Iulianus creado polos romano sobre o asentamento fenicio, no vapor Le Navarre unha mañá temperá de xuño. As mulleres do porto baixaron ao muelle e empezaron a corear por Lorca con voz farrapenta de néboas: "O mascarón! Mirade o mascarón! Arena, caimán e medo sobre Ribadeo!".\nMarchara de nena e falábase de que era santeira porque fumaba xarutos e bebía ron. Segundo Antonio —que traficaba con porto e wishkey na base americana das Azores—, a fortuna de Lupita fora gañada explotando rapazas que formara en poesía, francés —acento delicioso de Orleans— e piano. "O mascarón. Mirade o mascarón! Que onda de fango e vagalume sobre Ribadeo!".\nCando regresou Lupita puido ter inventado o argumentario da súa vida cubana, pero tanto lle tivo. Era un cisne negro, feo e vello, pero reunira tal fortuna que ninguén se resistía a envexala.\nAo chegar a Porcillán, preguntou quen era o arpoeiro coa mellor puntería da rendonda. Casou con Pedrolo Manchú na igrexa das Clarisas. O seu reloxo era o que respiraba máis lento en Ribadeo, tic... tac... tic... tac... porque era caribeño, dos luthiers Lousada de Camagüey. Todos os xoves pola noite escribía unha longa carta con tinta vermella e tres lacres. Adolfo, o carteiro, confesou que encargaba que llas entregasen ao capitán do Le Navarre, que era "belicoso y soberbio" como o amante aquel de Madame Bovary.


VILLARES: “O QUE NOS TEN QUE PREOCUPAR E OCUPAR É A SAÚDE DA NOSA XENTE” - NOVAS | Cervo\nVILLARES: “O QUE NOS TEN QUE PREOCUPAR E OCUPAR É A SAÚDE DA NOSA XENTE”\nO rexedor cervense apunta que é primordial “que todas as administracións locais rememos na mesma dirección”, para tentar frear o brote de coronavirus na Mariña, “tal e como levamos facendo desde que o Goberno central decretou o Estado de Alarma”\nO Conselleiro de Sanidade mantén informados aos rexedores da comarca da evolución da situación “comunicounos que se fixeron máis de 2500 probas estes días; o que permite poder facer un seguimento fidedigno da expansión do virus”\nO alcalde considera é o momento de arrimar o ombreiro tal e como fixemos todos durante estes catros meses, e facer un traballo de concienciación entre a veciñanza, neste intre no que ademais todos temos moitos máis coñecementos para a prevención do COVID-19\nO alcalde de Cervo, Alfonso Villares, recalca que “o que nos ten que preocupar e ocupar é a saúde do nosa xente”; non ten sentido nestes momentos falar de competencias nin de responsabilidades; porque ademais os concellos “temos as que xa tiñamos ata este momento”.\nO rexedor cervense fixo estas declaracións ante a nova situación que vive a comarca da Mariña logo do brote detectado e que obrigou a establecer medidas preventivas para os próximos días.\nO rexedor considera que nestes intres, e tal e como fixemos todas as administracións locais desde que o Goberno decretou o Estado de Alarma cos seus erros e acertos, o que ten que prevalecer é a colaboración institucional tal e como levamos facendo desde o inicio da pandemia “o obxectivo de todos é o mesmo: frear a expansión do virus e protexer a saúde da nosa xente”; apunta.\nOs rexedores mariñáns mantiveron este mediodía unha videoconferencia co Conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez, “na que nos mantivo informados da evolución do virus na comarca e de todas as medidas que se tomaron”. O conselleiro comunicoulle aos alcaldes e alcaldesas que nestes últimos días Sanidade fixo máis de 2500 PCR nesta zona, “o reforzo destas probas, tal e como se está a facer, é a única forma para poder facer un seguimento fidedigno da expansión do virus e poder controlalo”; subliña Villares.\nO alcalde apela á “colaboración institucional” e á “responsabilidade individual” para poder reverter a situación, e tamén fai un chamamento á calma “é un momento no que todos os mariñáns temos que seguir rigorosamente as normas establecidas polos organismos competentes; un momento no temos que estar en alerta pero non en alarma porque vamos ter que convivir con este virus ata que apareza a vacina”, subliña.\nPor outra banda, Villares valora positivamente que se fixase un período de 5 días revisable en función da evolución do brote á hora de aplicar as medidas preventivas na comarca “porque hai moitos sectores afectados que precisan normalizar a súa actividade en canto as condicións sanitarias o posibiliten”.\nVillares quixo mandar tamén unha mensaxe de ánimo e forza para todas esas persoas que deron positivo en COVID-19; e que se recuperan nos seus fogares; así como a todos os veciños que permanecen en corentena preventiva. Unha mensaxe de ánimo que fago extensible a toda a veciñanza de Cervo “temos que ser sumamente coidadosos e seguir as directrices marcadas polas autoridades sanitarias, polo ben de todos”.\nO Concello de Cervo, a través do Servizo de Emerxencias Municipal, está a facer unha labor intensiva na rúa para informar, asesorar e concienciar á veciñanza sobre a obrigatoriedade de cumprir coas novas normas ante o brote de COVID-19 na Mariña.


O Grupo de Patoloxía Dixestiva organiza unha nova edición do Seminario sobre Enfermidade Inflamatoria Intestinal - Fundación Biomédica Galicia Sur\nO Grupo de Patoloxía Dixestiva organiza unha nova edición do Seminario sobre Enfermidade Inflamatoria Intestinal\nO pasado sábado celebrouse no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo a terceira edición do Seminario sobre Epidemioloxía na Enfermidade Inflamatoria Intestinal, que reuniu a medio centenar de especialistas nesta enfermidade. O evento estivo coordinado polo Dr. Vicent Hernández, investigador responsable do Grupo de Patoloxía Dixestiva do IIS Galicia Sur.\nO interese na epidemioloxía da Enfermidade Inflamatoria Intestinal (EII) naceu en 1983 do traballo dun grupo de gastroenterólogos galegos, liderados polo facultativo vigués Víctor Ruiz Ochoa, que describiron a incidencia da Enfermidade de Crohn en Galicia, entón unha patoloxía practicamente descoñecida. O Dr. Ruiz Ochoa foi pioneiro do interese galego por este tipo de enfermidades e por isto, os participantes da reunión rendéronlle unha merecida homenaxe no transcurso da xornada. Unha distinción que se plasmou en que a reunión se denominará nas próximas edicións “Seminario Víctor Ruiz Ochoa sobre Epidemioloxía na Enfermidade Inflamatoria Intestinal”.\nEsta terceira edición do seminario constou de dous bloques: o primeiro adicado ao curso da enfermidade e o segundo, ás súas outras consecuencias. O evento contou co participación de relatores invitados de centros nacionais, Drs. María Chaparro, Iago Rodríguez-Lago, Alberto Fernández Villaverde e Gemma Molina e internacionais, Drs. Konstantinos H. Katsanos (Grecia), Joao B. Soares (Portugal), Benjamin Pariente (Francia). A inauguración e clausura correron a cargo, respectivamente, do Dr. Julio García Comesaña, Xerente do CHU de Vigo, e do Dr. Jose Ignacio Rodríguez Prada, Xefe do Servizo de Dixestivo do CHUVI.\nOs traballos iniciais liderados polo Dr. Ruíz Ochoa propiciaron a participación da área sanitaria de Vigo no estudo EC-IBD, entre os anos 1991 e 1993, estudo no que se investigaron as diferenzas na incidencia da Enfermidade de Crohn entre o norte e o sur de Europa e que concluíu que a incidencia era maior nos países do norte.\nPosteriormente, en 2010, Vigo foi tamén a única área española participante no estudo europeo EPI-IBD, que demostrou que a incidencia da EII no oeste de Europa era el dobre que no leste do continente.\nAumento da prevalenza\nA EII inclúe fundamentalmente dúas enfermidades: a Enfermidade de Crohn e a Colite Ulcerosa. Ámbalas dúas son enfermidades inflamatorias crónicas que afectan ao aparello dixestivo con períodos de actividade e períodos de remisión. Ademais dos síntomas dixestivos, poden aparecer tamén manifestacións articulares, na pel e noutros órganos coma os ollos e o fígado.\nO síntoma principal en ambas enfermidades é a diarrea, que pode acompañarse de rectorraxia (sangue nas feces), principalmente na Colite Ulcerosa. Noutras ocasións os síntomas poden ser dor abdominal, anemia, pérda de peso, febre e atraso no crecemento nos nenos. Ante estes síntomas póñense en marcha o mais axilmente posible os estudos que permiten chegar ao diagnóstico.\nO CHUVI ten rexistrados actualmente 1.600 pacientes na área sanitaria viguesa con diagnóstico de Enfermidade Inflamatoria Intestinal. Os profesionais alertan de que a incidencia está aumentando, polo que é necesario prestar atención á súa evolución, especialmente en persoas de 40 anos de idade ou menos. A Unidade de EII mantén activos, é dicir, en revisións periódicas e controis, entre 800 e 900 destes pacientes.\nA EII non ten cura e o obxectivo do tratamento é lograr a remisión (ausencia de síntomas) canto antes e mantela no tempo para evitar os danos estruturais e as complicacións que se poden producir se a enfermidade mantense activa. Os pacientes poden precisar tratamentos crónicos, ingresos hospitalarios ou cirurxías e todo isto pode incidir na súa calidade de vida.\n⇒ Ver nota de prensa\nEtiquetasEVENTOSGRUPO PATOLOXÍA DIXESTIVAIISGS


As apostas deportivas, a droga de moda – PENSADOIRO\n06/02/2020 07/02/2020 by Marcos Argibay\nEn España sempre fomos moito de malos vicios. Tal vez sexamos así porque o noso país non tivo liberdade ata fai moi poucas décadas e cando a tivemos fóisenos das mans. Ultimamente son as máquinas de apostas deportivas as que están servindo para que os grupos máis desfavorecidos (barrios pobres e xente nova) se estén enganchando de novo. Aparellos que atopamos en casi tódolos bares como un engadido máis á sección dos vicios xunto coa tragamoedas e a do tabaco.\nOs medios de comunicacións, principais aliados das casas de apostas\nUnha vez máis os medios de comunicación xogan un papel clave na proliferación desta lacra polos barrios máis habitados nas cidades e pequenas vilas. A TV, a radio e a prensa escrita teñen reservadas as súas mellores franxas publicitarias para as grandes casas de apostas.\nÉ preciso que desaparezan este tipo de anuncios, polo menos en horario de audiencia infantil. É preciso que famosos, presentadores ou ídolos de masas deixen de promocionar abertamente a ludopatía. Pero sobre todo, ten que desaparecer a publicidade nos campos de fútbol, nas canchas de baloncesto e en todo contexto deportivo, ámbitos que deben servir exclusivamente para o incentivo do deporte e dos seus valores, nos que ademais é frecuente atopar a menores de idade.\nXa se fixo co tabaco e co alcol, fagámolo tamén coas casas de apostas!\nComo xa podíades imaxinar ata aquí, as casas de apostas son un gran negocio. Emprégase habitualmente iso de que a banca sempre gaña e nesta modalidade non podía ser doutro xeito.\nPara que nos entendamos, as apostas deportivas non son máis que un amplo mercado de valores semellante á tradicional bolsa. Comparalo coa ruleta ou coas loterías é cometer un grave erro, xa que estas últimas funcionan exclusivamente en base ao azar.\nCando ti vas apostar, estás comprando un evento ligado a unha cuota fixa. Esta cuota representa as probabilidades de que se produzca tal evento na vida real, axustadas por expertos e enormes bases de datos estatísticos na apertura do mercado. Porén, son os propios compradores (ou apostantes) quenes fan que varíen as cuotas ao posicionarse entorno a un equilibrio no que a casa de apostas nunca perde, independentemente do resultado. A pesares do que poida parecer, á banca dalle igual que gañen o Madrid e o Barça tódalas fins de semana.\nPor iso cremos que se precisa unha lexislación que protexa ao apostante, a parte débil da cadea. Non tolero pasear polas rúas de Santiago de Compostela, a nosa capital, sen ver un salón de xogos cada cen metros, outro indicador de que os máis vulnerables somos os novos.\nDeben regularse o número de máquinas de apostas físicas así como a esixencia para acceder a elas. Na comunidade valenciana trataron sen éxito de establecer un radio de 700 metros (como mínimo) entre casas de apostas.\nTrátase de concienciar á cidadanía de que as apostas non son un xogo. Evitar que se normalice a ludopatía e aprender a detectar casos de risco. Cadaquén debe ser libre para obrar de acordo ao seu parecer sempre e cando teña toda a información ao respecto.\nNon quero que desaparezan, nin é lóxico sequera pensalo. Pero é preciso que se regulen estrictamente e de forma urxente, algo que vai nas liñas do novo goberno progresista de España, co ministro de consumo Alberto Garzón (IU) á cabeza do asunto. Confío en que por fin se expoñan solucións que frenen o avance masivo desta lacra no noso país.


O aprendiz de home do saco . Mitos, lendas e contos galegos\nInicio / Categorías / NOVAS / INICIATIVAS / O aprendiz de home do saco\nILUSTRADORA: Marta Álvarez Miguéns\nHabía unha vez un home moi vello que estaba amolado porque o seu único fillo non quería herdar o seu oficio. Todos os días o pai, chovese ou non, tiña que ir traballar, mentres o fillo quedaba estomballado na casa agardando a hora do xantar. Pero un día todo cambiou: o pai enfermou e o rapaz tivo que aprender en pouco tempo os trucos para ser un bo home do saco.\nEra un home moi vello e moi amolado pois o seu único fillo non quería herdar o seu oficio.\n—A ver, fillo, que xa vas grande, e eu non vou estar aquí sempre para manterte.\nO rapaz era, en verdade, un nugallán. Nin estudaba, nin …\nVén de publicar a editorial Xerais este "medoñento" conto de Antonio Reigosa, O aprendiz de home do saco con ilustracións de Marta Álvarez Miguéns. Un fillo que semella da famosa xeración "nin-nin" e que se perde finalmente nos seus propios soños. Dos que tirar unha moralexa! Iso si, inevitable un sorriso continuo ao ler esta historia dun fillo que non é quen de aprender o oficio do pai, aínda sendo este un oficio tan pouco loable. Pero xa se sabe, a tradición é a tradición... aínda que sexa cun toque de humor.\nCoido que a edición é ben fermosa, as ilustracións a dobre páxina semellan en case todas as ocasións como "manchadas", que maxino que é algo procurado polo tema do libro. Por pór defectos, (como somos!) non me gusta o estilo de letra escollido.\nTrafegando Ronseis. Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.\nVelaquí a miña recomendación de hoxe: O aprendiz de home do saco, do narrador e etnógrafo mindoniense Antonio Reigosa, moi interesante relato que acolle a veterana colección Merliño de Xerais e que se acompaña nesta ocasión das ben xeitosas ilustracións de Marta Álvarez Miguéns.\nO aprendiz de home de saco aproveita habelenciosamente o substrato da nosa mellor tradición literaria oral para crear unha trama na que a mítica figura do home do saco se ve humanizada e mesmo complicemente desdramatizada. En efecto, nesta historia de Reigosa o home do saco cae enfermo e solicítalle ao seu fillo que o substitúa, cousa que, de primeiras, este non ve con bos ollos. Finalmente acepta e, logo das pertinentes explicacións de como exercer o oficio, vai polo mundo apañar nen@s repoludos aos que meter no saco para logo vendelos pola súa manteiga, como corresponde a un cómpito Mr. Sacaúntos. A cousa, xaora, acaba coma o rosario da aurora e, lonxe de cazar nen@ ningún(ha), est@s búrlanse do aprendiz de home do saco e desfanse del.\nEste é o relato que lerán @s máis nov@s. O resto apreciará pronto a refactura do conto da leiteira, o maxistral dominio dos pareados, paremias e outros efectos fraseolóxicos e, por suposto, a pericia para a fusión de tradición e modernidade que evidencia o feito de que un aprendiz do home do saco ande ilusionado por mercar, que sei eu, un ipod ou un chapeu con pendrive incorporado.\nComo é adoito en Antonio Reigosa ―un dos nosos mellores autores infantoxuvenís das últimas décadas―, este O aprendiz de home do saco\nCriticalia. Blog de Armando Requeixo\nPor outro lado, Antonio Reigosa realiza, en O aprendiz de home de saco, unha celmosa, e ao meu ver orixinal, achega a este campo dos álbums ilustrados. Poucas persoas como Reigosa traballaron con intensidade e bo facer o universo dos contos de tradición oral e, dalgún xeito, esta proposta benefíciase do seu quefacer ao facer xirar o argumento arredor da figura do «home do saco», e faino humanizándoo pois este cae doente e o seu coñecido e temido labor ten que realizalo o seu fillo, remiso a facelo nun principio pero que vai aos poucos convencéndose das vantaxes de exercer como home do saco emulando un comportamento moi parello ao que se rastrexa no conto da leiteira tradicional. Un final sorprendente, moita ironía e retranca e unha actualización imaxinativa e contemporánea do conto tradicional son valores inequívocos que repousan neste libro tan atractivo, tamén, pola lectura fantástica que realiza en imaxes Marta Álvarez Miguéns.\nCaderno da crítica. Blogue de Ramón Nicolás\n→Caderno da crítica.\nAntonio Reigosa: «Debemos actualizar a tradición». Entrevista sobre «O aprendiz do home do saco» en Radiofusión\n→Entrevista en Radiofusión.