Pautas para o confinamento con nenos/as\nRecomendacións de Audición e Linguaxe para toda a etapa\nSOLICITUDES DE MATRÍCULA PRESENTADAS PARA O VINDEIRO CURSO 2021-2022\nTodas as reservas de matrícula presentadas foron aceptadas, e un ano máis o número de alumnado no centro seguiu crecendo.\nA día de hoxe continuamos recibindo solicitudes de matrícula "fora de prazo", o que fará que a listaxe publicada aumente lixeiramente. Se aínda non solicitáchedes praza non o dubidedes e contactádenos para recibir máis información ao respecto, xa que aínda estades a tempo de facelo.\nComo ficheiro adxunto podedes atopar o listado de alumnado admitido e a distribución provisional nas diferentes escolas. Lembrade que entre o día 20 e 30 de Xuño convocaremos unha reunión informativa onde tamén levaremos a cabo a "Formalización da matrícula".\nMOITÍSIMAS GRAZAS EN NOME DE TODA A COMUNIDADE EDUCATIVA DO CRA POLA CONFIANZA DEPOSITADA NO NOSO CENTRO!\nCRA MESTRE MANUEL GARCÉS - "MÁIS QUE UN COLE"\nEnviado por antoniodevb o Mér, 01/29/2020 - 20:33\nPARA VISITAS PUNTUAIS CONCERTAR CITA PREVIA\n(Teléfono - 986622775 // E-mail - cra.tominho@edu.xunta.gal)\nRECOMENDACIÓNS NADAL 2020\nPincha no documento adxunto para descubrilas!\nComo documento adxunto tedes o Protocolo Covid do Centro, que agardamos sexa de axuda para aclarar as dúbidas que teñades. De tódolos xeitos, e como xa sabedes, estamos á vosa disposicón para o que precisedes.\nÚLTIMA SEMANA DE PROPOSTAS...\nÚLTIMA SEMANA DE PROPOSTAS\nQueridas familias, nenas e nenos, antes de nada queremos agradecervos o voso traballo destes últimos meses.\nSabemos que foi unha situación moi estraña e que non foi sinxelo para ninguén, pero a vosa actitude foi exemplar. Todos vos esforzastes moitísimo participando e facendo todas as propostas que vos deixamos na web, o que fixo que intentaramos dar o mellor de nós para cumprir coas vosas expectativas.\nPara esta última semana propoñémosvos un pequeno cambio, e que sexades vós os que decidades as propostas. Animádevos a participar e compartide as vosas ideas, as propostas que máis vos gustaran, ou o que sería aínda máis interesante, esas cousas “vosas” que máis vos gusta facer e coas que desfrutades na casa ou no xardín, e así ensinárnolas e ao tempo tamén ensinarllas ao resto de compañeir@s, xa que intentaremos colgalas nas nosas diferentes redes sociais para que as vexan e vos vexades.\nTodos os profes do CRA desexámosvos que pasedes un verán cheo de risas, de xogos e de aventuras, que aproveitedes o tempo ao máximo, que saiades á rúa todo o que poidades, que desfrutedes ao aire libre, que leades moitos contos, que bailedes sempre que vos apeteza, que pintedes coas mans e que pasedes tempo coas voas familias.\nDeixámosvos nesta ligazón unhas recomendacións lectoras para o verán!\nUn abrazo moi grande en nome de toda a comunidade educativa do CRA MESTRE MANUEL GARCÉS para tod@s os que xa formades parte desta gran familia. Moitísimas grazas por confiar en nós e camiñar ao noso carón. Sodes a enerxía que nos move. Feliz verán!\nCRA MESTRE MANUEL GARCÉS – “Máis que un cole”\nPROPOSTAS SEMANA 8 AO 12 DE MAIO\nImos imaxinar que marchamos de viaxe a algún lugar do mundo. Para elo será necesario facer a maleta, sen esquecernos de nada. Imos centrarnos neste caso en dobrar e preparar a nosa roupa, aplicando así algunhas aprendizaxes adquiridas en propostas anteriores.\nPara elo, necesitaremos:\nUnha maleta, bolso da roupa ou similar.\nUn globo terráqueo ou un mapamundi (pode ser impreso en papel, dun libro ou incluso debuxado).\nA roupa do neno/a\nComezaremos iniciando unha conversación cos nenos/as acerca das viaxes, da imposibilidade de realizar unha viaxe dada a situación que estamos a vivir, de a onde lles gustaría viaxar se puideran...\nEntón comezamos a imaxinar: imaxinamos que imos facer unha viaxe e empregamos o mapamundi ou o globo terráqueo para sinalar o lugar a onde queremos ir. Axudarémolos/as a ubicarse no continente que escolleron (contidos xa traballados na escola) e tamén no país. Podemos falar un pouquiño sobre el e buscar información sobre monumentos, cultura, alimentación... pero sobre todo, debemos coñecer se é un pais frío ou cálido, para preparar adecuadamente a nosa maleta.\nUnha vez seleccionado o destino, podemos escribir o seu nome nun papel para que non se nos esqueza, e acto seguido iremos preparar a nosa maleta. Debemos coller unha peza de roupa de cada: un par de calcetíns, un pantalón, unha camiseta... Non colleremos un pantalón curto se imos viaxar a Antártida, ni tampouco unha chaqueta polar se imos ao Caribe, polo que a escolla do destino será determinante para ver que metemos na maleta.\nUnha vez seleccionada a roupa comezamos a dobrala e introducila na maleta ordenadamente (algunhas pezas, xa sabemos como, por realizalo en propostas anteriores). Unha vez chea, podemos engadir algunha outra cousa que se nos ocorra, e que nos sexa útil no destino escollido, deixando voar a imaxinación dos nenos/as. Por último, pechamos a maleta e... listos para viaxar!\nTémpera moi pouco espesa (ou incluso se non tedes témperas, auga con colorante).\nSuperficie cuberta: mantel de plástico, bandexa…\nCunha pipeta ou co mesmo dedo pomos unhas gotiñas de cores repartidas polo papel. Logo colleremos unha palliña e sopraremos para facer o noso debuxo. Deixa voar máis que nunca a túa creatividade! :D\nA proposta é facer o voso propio inventario de flores. Teriades que buscar cantos máis tipos de flores mellor e preguntar ou investigar como se chaman. Logo pegalas nun folio ou cartolina e escribir o nome debaixo, podedes pedir axuda para escribilo ou compoñer o nome usando letras recortadas. Outra proposta sería clasificar as flores por cores. Podedes comprobar como van secando co paso dos días.\nPara esta proposta imos necesitar flores de diferentes cores e formas.\nO primeiro que imos facer vai ser contar os pétalos de cada unha das flores e botalos en recipientes separados, e marcamos o número de pétalos de cada flor.\nA continuación ordenamos os recipientes segundo a cantidade de pétalos (de menos a máis ou de máis a menos).\nPor último fixámonos noutros aspectos como as cores, o tamaño e a forma, e clasificamos segundo estas calidades. Por exemplo agrupando segundo a cor dos pétalos, grandes e pequenos, circulares e triangulares...\nDERRUBAMENTO DE LATAS OU BOTELLAS\nSeguro que todos temos unha pelota e algunhas latas,ou botellas baleiras pola casa. É todo o que precisamos para botar unhas partidas.\nPodemos levar o reconto nun taboleiro ou papel.\nCantos consegues tirar?, máis ou menos que antes?.\nTamén podemos numerar as botellas e as latas e logo sumar os puntos dos elementos que derrubemos.\nÁnimo e a divertirse!!\nChegou o día! despois de moito esforzo... a última proba! Serás quen de gañar unha partida á "OCRA" de Tomiño?\n(tedes abaixo en adxunto o documento por se o queredes imprimir)\nXILÓFONO DE AUGA\nPara esta semana propóñovos elaborar un xilófono de auga.\n6 vasos ou copas de vidro\nUnha xerra de auga\nColorantes alimentarios ou témperas de cores\nUnha culler para usar de baqueta\nUnha vez teñades todo o material enchedes os vasos con auga con distintas cantidades. Despoisbotades o colorante ou a témpera que máis vos guste en cada vaso.\nE para rematar, collede a culler e comezade a tocar.\nDéixovos un vídeo para que vexades como quedaría.\nEspero que desfrutedes coa proposta.\nPara esta semana temos a continuación. Comezamos cunhas cancións así que prestade moita atención. Preparados para mover o corpo?, listos...xa!\nHEAD SHOULDERS KNEEES AND TOES:\nPara bailar esta canción deberás tocar as partes que van dicindo: cabeza (HEAD), ombreiros (SHOULDERS), xeonllos (KNESS) e dedos dos pés (TOES). Tamén di partes da cara: ollos (EYES), orellas (EARS), boca (MOUTH) e nariz (NOSE).\nNesta canción imos axitar moit moito as partes do corpo que van dicindo. SHOULDERS, KNEES, HEAD, HANDS, BUM. Coñécelas todas?\nWHEN YOU ARE DANCING:\nPor último, fíxate ben en cantas partes do corpo ten o moneco e intenta movelas coma el.\nCREATE A MONSTER. Propóñovos crear un monstro, empregando papel, plastilina, boliñas ou peciñas pequenas e un dado. (se non dispoñedes dalgún material poderíase facer debuxando)\nPara facelo, empregaremos un dado (se non dispoñedes del, un conta en silencio do un ao seis sucesivamente e o outro di STOP! No número que se pare, ese sería).\nTiramos o dado e o número que saia indicaranos que parte do corpo temos que facer segundo a táboa que está máis abaixo: brazo (ARM), boca (MOUTH), orella (EAR), ollos (EYES), nariz(NOSE) ou perna (LEG). Volvemos tirar o dado e esta vez indicará cantas (one, two, three, four, five or six) orellas, bocas, pernas ,etc ten o noso monstro.\nPodemos facer primeiro nun folio o deseño ou forma do que é o corpo/tronco do monstro e a partir dela engadirlle as partes. Tamén podemos facer o monstro en tres dimensións empregando só a plastilina. As imaxes son exemplos de guía.\nConto "A árbore da escola"\nO protagonista é unha árbore, unha árbore que hai nun patio dun colexio. Unha árbore pequena, de ramas finas e follas secas que pasa desapercibida a todos menos a Pedro. Unha bonita historia que resalta a importancia do afecto e valores como o coidado e respecto pola natureza, así como a importancia do compañeirismo e ganas de compartir.\nSería estupendo que o neno/a se responsabilizara de coidar con agarimo unha pequena árbore ou unha planta (regala, sacarlle follas secas, limpala...) como facía Pedro o neno deste conto, para así reforzar os valores desta historia.\nTemos que respectar e coidar a natureza que nos rodea.\nEsta semana imos cun conto moi divertido. Deus quixo que cada un dos animais do mundo vivisen nun lugar distinto. E nós? Onde vivimos? No mar, nun estanque ou nunha casa? Contesta as preguntas deste conto e agarda o que se agacha detrás de cada lapela. Valo pasar moi ben.\nPROPOSTAS SEMANA 1 AO 5 XUÑO\nNecesitamos calquera obxecto que o neno poida manipular como macarróns calcetíns, pinturas, flores…. Comezaremos formando unha serie onde alta un elemento que o neno ten que adiviñar e completar; despois podemos ir quitando varios elementos para ir complicando a resolución da serie.\nDespois comezaremos unha serie e eles terana que seguir.\nESCRIBIR CON AUGA\nPara esta proposta tan só imos precisar un pincel, auga e un soporte tipo "pizarra", pedras, formigón...\nTrátase de empregar a auga para practicar os diferentes trazos, para iso podemos xogar a adiviñar coas iniciais de nomes familiares ou con palabras xa máis complexas. Se queremos borrar... tan só temos que deixar que seque!\nAUGA MÁXICA: EXPERIMENTO DE REFRACCIÓN\nUn vaso de vidro\nUn papel cun debuxo dunha frecha\nDebuxa unha frecha horizontal no teu papel e pona detrás do vaso. Sen perder o vaso de vista éncheo con auga. Que acontece???? A frecha cambiou de dirección!!\nParece maxia verdade? Pois é pura física! :D\nA través deste experimento, ensinarémoslle ós máis cativos o efecto de refracción: o cambio de dirección que sofre a luz cando pasa dun medio transparente (aire) a outro (auga).\nAgora podedes intentalo facéndoo con outro debuxo, por exemplo, do voso animal favorito (paxaro, balea...). O importante e que este teña unha dirección concreta, que se vexa mirando para un lado.\nDéixovos aquí un vídeo explicativo co experimento:\nOs anteollos funcionan tamén grazas a este efecto da refracción? Os cristais dos anteollos dobran os raios da luz para poder enfocar as imaxes, permitindo que as persoas que o necesitan, vexan correctamente.\nPINTAR CON FLORES E PLANTAS\nTémpera de distintas cores\nRecipientes para verter as témperas\nConsiste en utilizar como pincel calquera tipo de planta, folla ou flor que podemos recoller no campo estes días de primavera. Estamparemos e crearemos libremente.\nPodemos facelo tamén de xeito máis natural, simplemente coas flores, colocar unha tea debaixo e premer a flor cun martelo ou mesmo coa man. As flores non pintan sempre da mesma cor que son.\nPROPOSTAS EXTRA POLO DÍA MUNDIAL DO MEDIO AMBIENTE\n"A terra está nas túas mans"\nO vindeiro venres día 5 de Xuño celébrase o Día Mundial do Medio Ambiente.\nDende o Programa de Voz Natura queremos salientar que un dos valores máis importante que lles podemos inculcar ós nosos nen@s é o amor pola natureza e coidado do noso planeta .Isto podemos facelo mediante pequenos xestos que sirven para mellorar o mundo no que vivimos.\nAlgúns destes xestos serían: reciclar o lixo, pechar a billa cando non se vaia usar a auga, botar os papeis na papeleira e non no chan, camiñar aos lugares próximos en lugar de ir en coche, apagalas luces cando non as usemos, coidalas plantas, as mascotas…\nCartolina, cartón ou papel, tesoiras, témpera de cor azul e verde, pegamento e un lapis.\nDebuxa un corazón sobre a cartolina, cartón ou papel e recórtao. Repite este proceso para a silueta das mans.\nColorea o corazón de verde e azul coa pintura.\nCando a pintura estea seca, pega as mans pola parte posterior, de forma que pareza que os dedos están suxetando o corazón.\nContinuamos coas probas para convertirnos en superheroes e superheroinas!\nPRIMEIRA PROBA - O antes posible debes levar dun lugar a outro (dunha punta do corredor a un punto do salón por exemplo) os obxectos que propoñamos, de un en un, desprazándote de diferentes formas: andando, saltando, de xeonllos, deitado...\nSEGUNDA PROBA - Cunha venda nos ollos debemos descubrir 4 obxectos diferentes.\nXA LEVAMOS A METADE DO CAMIÑO FEITO! ÁNIMO!\n“UN PASEO POLO BOSQUE”\nPara esta semana propóñovos que vos imaxinedes un paseo polo bosque. Neste paseo ides atopar un montón de bechiños polo camiño. Invítovos a que vos convertades neses bechos e, axudados pola música, imitedes os seus movementos. (A música podedes atopala como arquivo adxunto abaixo de todo)\nPista 1 (Bolboreta): imos voar coma unha bolboreta, abrindo e pechando os brazos coma se fosen ás.\nPista 2 (Mosquito): imos imitar o movemento do voo dun mosquito. Cada vez que escoitemos que a música fai unha pausa damos unha palmada coma se quixeramos cazalo.\nPista 3 (Abella): Colocamos os brazos detrás do lombo e movémonos coas mans mentras nos desprazamos rapidamente cos pés moi xuntos imitando o son dunha abella (zzzzz).\nPista 4 (Coello): Imos saltar coma un coello. Colocámonos de pé coas mans diante do corpo coma se fosen patas dianteiras e saltamos cos pés moi xuntos.\nEsta semana imos mover as partes do noso corpo! Para iso, aí van unhas cantas cancións. Podedes escoitalas na orde que prefirades:\nEYES NOSE MOUTH EARS: Es capaz de tocar os teus ollos(EYES), nariz(NOSE), boca (MOUTH e orellas (EARS) á vez que as escoitas na canción? Preparados, listos, xa!\nONE LITTLE FINGER: Pecha os dedos da túa man excepto o índice. Agora move o teu dedo cara arriba (UP), cara abaixo (DOWN) e toca as partes do corpo (HEAD, NOSE, CHIN, ARM, LEG, FOOT) seguindo a canción.\nCAN YOU PLAY THE DRUMS?: Agora, coas túas mans coma se fosen dúas baquetas, ou con dous rotus ou paus pequenos imos “tocar o tambor” no noso corpo. Tamén podes facelo no corpo da persoa que te acompañe. Iso si, despacinño e sen mancarse!\nOPEN,CLOSE!: Podes abrir (OPEN) e pechar (CLOSE) todas as partes do teu corpo? Proba a facelo co ritmo desta canción. CLAP CLAP CLAP!\nMOVE YOUR LEGS: Colle folgos que chegou o momento de mover os brazos (ARMS) e as pernas (LEGS). Como as tes que mover? Pois arriba e abaixo (UP AND DOWN), súper lento (SUPER SLOW),conxelados (FREEZE), etc.\nAROUND THE CIRCLE: Nesta canción combinamos accións coma nadar (SWIM), brincar (SKIP), voar (FLY), axitarse (SHAKE), camiñar(WALK), correr (RUN), parar (STOP),etc. arredor dun círculo, xunto cos números tocando as diferentes partes do corpo (NOSE, MOUTH, BACK, LEGS, ARMS) tantas veces como nos indican. Escoita e conta con atención!\nUn curto que nos ensina a non xulgar a ninguén antes de tempo, asi como o valor da axuda e xenerosidade.\nPip é un can que soña con ser un can "guía" para persoas cegas, vai á "universidade" para cans. Alí encontrará moitas dificultades, despois dun exame final sae desolado. Pero algo importante sucede na rúa que vai cambiar a súa vida, e polo que vai ser recoñecido.\nReflexionar cos nenos/as a importancia de coñecer as persoas antes de xulgalas, de ser xeneroso e axudar ós demais, igualmente valorar que as vivencias e experiencias que vaiamos ter, aínda que non sexan como nos gustaría, temos que seguir cara adiante. Seguro que nos farán máis fortes.\nOla de novo a tod@s. Esta semana imos facer un crocodilo da arca de Noé. Precisamos tres rolos de papel hixiénico, tesoiras, cúter e pintura. Agora xa temos un león, un elefante e un crocodilo. Teño imaxes dos primeiros e quedaron moi xeitosos. Ánimo co crocodilo. É moi doado.\nPROPOSTAS SEMANA DO 25 AO 29 DE MAIO\nCANTAS PEDRAS TEN A TÚA TORRE\nHoxe propóñoche un desafío moi divertido.\nTrátase de construír unha torre con pedras.\nCantas pedras es capaz de amontoar?\nLogo de construír a túa torre anímote a que a debuxes nun papel e escribas ao lado o número total de pedras que a conforman.\nQue gana de ver as túas construcións!\nARTE CON XEO\nEn diferentes recipientes introduciremos elementos naturais como follas, flores, anacos de froita,ramas… faremos unha composición que nos guste, engadiremos auga e… ao conxelador!\nPodemos poñer o extremo dun cordón forte (tipo "trapillo" ou cordón dos zapatos) dentro da auga deixando o outro fóra para que cando o saquemos conxelado poidamos colgalo nunha árbore, nun muro…\nEsperar ata o día seguinte que estea conxelado. Sacalo e poñelo no lugar escollido e admirar a nosa obra. Observar canto tempo necesitou estar no conxelador e canto tempo tardou en desaconxelarse.\nPodedes sacarlle fotos ao resultado e compartilas con quen queirades!\nBANDEXA DE TRAZADO\nCon esta proposta elaboraredes a vosa propia BANDEXA DE TRAZADO, na que poderedes practicar diferentes grafías, letras, trazos...\nXices de cores.\n1 caixa de forma cadrada e non moi alta (de madeira, un tupper ou incluso unha caixa de zapatos rebaixándolle a altura cun cutter ou unhas tesoiras).\n1 anaco de cartón, un pouco máis estreito que a caixa que escollades.\n1 pinza da roupa.\nAnacos de folio.\nPrimeiro iredes colocando pequenas cantidades de sal sobre un cartón, e colocando os xices en posición horizontal pintarédela da cor ou cores que máis vos gusten. Faredes isto ata ter pintada todo o sal que necesitedes, tendo en conta o tamaño da caixa que ides empregar para facer a vosa bandexa (o sal simplemente ten que cubrir o fondo da mesma, para que ao facer os trazos estes se marquen mellor). Se non tedes xices ou algún material para darlle un toque de cor ao sal, podedes deixalo branco ou incluso empregar outros materiais como pan raiado ou area.\nPosteriormente introducides o sal na caixa. Despois elaboraredes nos anacos de papel os modelos de trazado para practicar, debuxándoas con rotulador (poden ser letras, debuxos, liñas rectas, curvas, espirais...).\nO anaco de cartón será o soporte para estes modelos, polo que teredes que colocalo en posición vertical nun dos lados da caixa. Empregaredes a pinza da roupa para suxeitar o modelo de papel ao cartón, mentres trazades. Só falta probala, empregando as vosas mans!\n2 ou máis ovos cocidos.\nA proposta é pelar ovos cocidos seguindo un proceso ordenado. Nun bol ou recipiente colocar os ovos cocidos, noutro as cascas e no último os ovos pelados. Coidade que os ovos queden moi ben, sen ningún resto.\nUnha vez rematado, nun morteiro machacar a casca dos ovos ata que quede moi finiña. Esa casca picada podédeslla botar ás plantas, é un abono estupendo.\nPor último, podedes facer alguna receita cos ovos cocidos : ensaladas, salpicón… sorprendédonos!\nCONSTRUÍR ALGO QUE FLOTE\nEmpregando cousiñas que atopes pola túa casa: paus de madeira, esponxas, plastilina.. Tedes que conseguir construír algo que flote na auga. Cando o teñas feito… terás que probalo a ver se o conseguiches!\nLogo poderás plasmar nun papel as instrucións e elementos para a súa montaxe.\nO CAMIÑO PARA SER SUPERHEROES\nPara rematar o ciclo de superheroes e superheroínas, propoñeremos diferentes probas, que haberá que superar para converterse en verdadeir@s defensor@s das forzas do ben! Velaí van as probas desta semana:\n1.- Espello: colocámonos diante do neno/a e el debe imitar os nosos movementos, podemos encadearlle movementos para aumentar a dificultade segundo a idade, e despois tamén podemos imitar nós os movementos que nos propoña.\n2.- Escondemos as pezas dun quebracabezas e o neno/a debe buscalas e facelo o antes posible. Podemos marcarlle un tempo límite.\nPara a proposta de música desta semana anímovos a ver o vídeo e desfrutar co conto e a canción!\nQuedan poucas semanas para rematar o curso, polo que imos volver a traballar algunhas cousas que xa viran con anterioridade. Comezamos por as formas xeométricas (SHAPES) como as que aparecen na seguinte imaxe.\nEstas son algunhas cancións para bailar e tamén localizar as formas xeométricas. As cancións xa inclúen preguntas sobre as formas xeométricas pero tamén se poden repasar as cores, preguntando por exemplo:What colour is the circle/square/triangle/rectangle?\nSHAPES SONGS WITH DEBBIE DOO:\nSe vos apetece, podedes xogar a este MEMORY GAME online.Aínda que nalgunhas cartas só está o nome escrito, hai que fixarse, escoitando con atención, na palabra que din para poder facer as parellas.\nPara rematar, podedes escoller unha forma xeométrica, debuxala co dedo nas costas do outro (voso pai/ nai adulto que vos acompaña) e que intente adiviñar cal é (a circle,a square,a triangle,a rectangle,a star,etc.) Logo intercambiades os roles e tócalle adiviñar a quen antes debuxou co dedo! ;)\nCanción-Conto "Pedro e o lobo"\nUnha canción baseada no conto clásico: "Pedro e o lobo" ou "O pastor mentireiro".\nConta a historia dun neno pastor que, ante o aburrimento, divertíase enganando aos veciños.\nReflexionar sobre o valor da honestidade, explicarlle os nenos/as que non se poden dicir mentiras porque o día que conten a verdade ninguén os crerá.\nFacer un debuxo relativo a esta historia.\nORDENA AS TÚAS COUSAS E VERÁS QUE BEN CHE VAI\nEsta semana imos aprender por que é importante ser ORDENADOS. Nina é moi desordenada e perde as cousas. “Juan el molinero” cóntalle a historia de Claudia, verás o que lle pasa por non pór cada cousa no seu sitio.\nPROPOSTAS SEMANA 18 AO 22 DE MAIO\nNO DÍA A DÍA TEMOS QUE ANDAR LIMPOS E COIDAR O NOSO ASPECTO POLO TANTO IMOS LIMPAR O NOSO CALZADO.\nPODEMOS LIMPAR O NOSO CALZADO E O DAS NOSAS FAMILIAS COMO POR EXEMPLO: ZAPATOS, BOTAS,….\nUN CEPILLO DE CALZADO PARA DARLLE BRILLO.\nCREMA DE CALZADO (SE O ZAPATO É NEGRO, CREMA NEGRA. SE É DOUTRA COR CREMA NEUTRA,….).\nÁNIMO NENOS E NENAS NESTA AVENTURA DE LIMPAR O CALZADO PARA QUE CADA PISADA NO VOSO CAMIÑO DA VIDA BRILLE COMO UNHA ESTRELA.\nRECITAL DE TRABALINGUAS\nHoxe propóñoche facer coa túa familia un recital de trabalinguas. Cada un de vós, por quendas, recitará os seguintes textos. Quen é capaz de dicilos o máis axiña posible sen mesturar as palabras?\nSe aínda o queredes facer máis divertido, podedes poñer unha culler cunha pequena pelota enriba e recitar sen que vos caia a culler nin a pelota. Ah e que non se che escape a risa!\nXunta a ciencia, o arte e a física cun péndulo no que o movemento fará as máis sorprendentes creacións. Unha artesanía perfecta para combinar cores.\nSal de cores (podes facer a sal con po de xiz sobre sal da cociña)\nCoa axuda das chinchetas fai tres buratos, a distancia similar un doutro, no funil.\nCorta tres anacos de fío da mesma lonxitude (necesitas que sexan largos para poder colgar do funil dunha zona alta) e ata cada corda a cada un dos buratos. Tamén podes atar o fío ás chinchetas pinchadas con forza no funil.\nColgar o funil dun soporte alto e estable coma unha porta ou un feixe.\nColoca baixo o funil unha cartolina ou papel sobre o que crear os debuxos.\nEnche o funil de sal de cores e move o péndulo con suavidade para que se mova dun lugar a outro deixando o rastro da cor.\nEFECTO DOMINÓ OU REACCIÓN EN CADEA\nEsta semana imos poñer a proba a nosa paciencia e pulso. Para este xogo necesitaremos obxectos cotiáns como pinzas, lapis de cores, cartas, canicas, … Podes empregar tantos como queiras.\nUnha vez teñas recolectados os materiais só tes que comezar a poñelos en equilibrio uns preto dos outros, cantos máis mellor, finalmente... provocar a reacción en cadea tirando o primeiro.\nTRASVASAMENTO DE LÍQUIDOS CON ESPONXA\nPara esta proposta precisamos dous recipientes e unha esponxa. Tamén imos empregar unha xarra.\nO primeiro que facemos é dispor os dous recipientes e a esponxa sobre unha bandexa e colocar a xarra preto dela.\nA continuación o neno/a debe encher un dos recipientes con auga empregando a xarra (desprazándose unicamente con ela). Unha vez que o recipiente estea cheo imos pasar a auga para o outro recipiente empregando tan só a esponxa.\nAo rematar vertemos a auga de novo na xarra para levala de volta.\nCon motivo da recente homenaxe que o artista de Bristol “Banksy” lle fixo ao persoal sanitario polo labor impecable que están a levar a cabo, pareceunos o momento perfecto para que os nosos superheroes e superheroinas desta semana sexan xustamente eles, os enfermeiros e enfermeiras.\nOs seus superpoderes son: superhabilidade de curar feridas cando nos mancamos, supervelocidade para axudarnos axiña cando estamos enfermos, superesistencia para traballar sen descanso…e o maior poder de todos, dispoñibilidade total para estar sempre aí cando os necesitamos.\n1º- CONSTRUÍMOS A NOSA ENFERMERÍA – Co material que teñamos por casa, facemos unha pequena construción na que atenderemos aos nosos pacientes.\n2º- EQUIPAMOS A NOSA CONSULTA – Buscamos o material que poderemos empregar para curar aos enfermos: camisetas vellas, teas, coxíns…e podemos elaborar tamén indumentaria axeitada para caracterizarnos.\n3º- BUSCAMOS PACIENTES – Algún adulto esconde pola casa diferentes bonecos e temos que atopalos o antes posible (sen desordenar), para levalos á nosa consulta e darlle os coidados que precise. (Non de calquera maneira, non esquezades que somos supersanitarios).\n4º- CURAR AOS ENFERMOS – É a hora de darlles todos os coidados necesarios, neste vídeo https://www.youtube.com/watch?v=56PrvOfEqHQ tedes unha canción moi faciliña que podedes aprender para saber o que hai que facer. Asemade podemos aproveitar para limpalos, arranxalos…e por último dalos “de alta” e buscarlles un bo lugar para gardalos e que estean cómodos.\nPARA REMATAR INTERCAMBIAMOS COIDADOS CON ALGUÉN DA CASA. TUMBADOS RECIBINDO TODAS AS ATENCIÓNS, MÚSICA RELAXANTE, FALADO EN VOZ BAIXIÑA, CARICIAS, UNHA MASAXE, UN POUCO DE ZUME…\nEsta semana propóñovos facer un xogo rítmico con culleres e coa música Alunelul.\nNecesitaredes dúas culleres non moi grandes para facer o acompañamento rítmico desta melodía.\nDéixovos o vídeo para que poidades practicar esta danza.\nEsta semana é a última dedicada ao mar e aos animais que viven nel. Nas anteriores xa vimos moitos nomes dos seres mariños: FISH (peixe), OCTOPUS(polbo), STARFISH (estrela de mar), SHARK (tiburón), etc.\nO conto “THE RAINBOWFISH”, é a historia dun colorido peixe que semella un brillante arco da vella.\nOs demais peixes dor mar, admírano, e queren ter unhas escamas tan bonitas coma as súas. Entón pídenlle se lles pode dar unha escama, pero o noso protagonista pensa que se regala as súas brillantes escamas xa non vai ser o peixe máis bonito de todas as profundidades do mar... entón, os seus amigos peixes deciden que non queren xogar máis con el.. que pode facer para remedialo?\nPara saber que pasa despois e como remata, debes ver o vídeo da ligazón.\n*Lembra que aínda que non entendas todo o que din, tes que escoitar con atención porque seguramente hai palabras que si recoñeces (fish, octopus, starfish...) e tamén, os debuxos axudan a comprender o que ocorre no conto.\nPor certo! fíxate ben, a ver que outros animais mariños -ademais dos peixes (FISH)- atopas no conto.\nAgora, gustaríame que fixeras o teu propio “RAINBOW FISH”.\nAproveitade para traballar as cores: yellow, orange, green, blue, purple, pink...\n(Baby shark e familia píntanse de cores neste vídeo https://www.youtube.com/watch?v=frxhDwVezyI )\nA técnica escóllela ti en función do que teñas por casa. Hai moitas opcións: collage, reciclando un CD, con plasti, barro, coa silueta da man, estampando ou simplemente debuxando e coloreando. Algunha ideas son as seguintes, pero podes darlle renda solta á túa imaxinación. Ah! E se hai outro animal mariño que tamén che guste, podes facelo.\n"BOTE DA CALMA"\nEsta semana propóñovos unha manualidade: facer un "bote de calma".\nA finalidade deste "bote" é axudar aos nenos/as a relaxarse cando estean enfadados ou teñan rabechas.\nVan ver como a purpurina está moi axitada e pouco a pouco vai baixando e calmándose, iso axudarálles a relaxarse e a controlar as súas emocións.\nQue materiais necesitamos?\nOPCIÓN A: (máis sinxela)\n-Unha botella de plástico pequena\n*Material opcional para que quede máis vistoso: figuriñas pequenas de plástico bóliñas de cores, estreliñas...\nEncher a botella de auga, engadirlle unhas gotas de colorante alimenticio e a purpurina. Axitar. *Selar o tapón con pegamento ou silicona para maior seguridade.\nPara que quede máis vistoso e motivador podedes meterlle algunhas figuriñas de plástico, bóliñas de cores, estreliñas..\nBotar na botella a auga tibia ata un pouco máis da metade, engadir unhas gotas de colorante e a purpurina. Axitar.\nPosteriormente complétase con aceite corporal. Axítase.\n*Selar o tapón con pegamento ou silicona para maior seguridade.\nIgualmente ca anterior pódese engadir figuriñas de plástico, bóliñas de cores, estreliñas..\nAnímovos a que o fagades con axuda da vosa familia e que desfrutedes moito.\nACTIVIDADE EN FAMILIA\nANIMAIS DA ARCA DE NOÉ A PARTIR DE CÍRCULOS\nPRECISAMOS: Folios, lapis, pinturas.\nImos debuxar animais da Arca de Noé a partir de círculos. Unha actividade moi divertida para facer en familia. ¿Quen vai debuxar? Pode facelo papá, mamá, avós…..ou nós mesmos. Debuxamos círculos (pode ser cun vaso) e mellor un círculo en cada folla. Despois como fan no vídeo imos debuxando animais ata que adiviñemos que animal é. Ao rematar escribimos o nome e coloreamos. Que divertido vai ser!!!!!\nOla nenos e nenas! En conmemoración polo DÍA DAS LETRAS GALEGAS 2020 (17 de maio), dende o EDLG propoñémosvos unhas actividades para que fagades dende os vosos fogares e poidades celebrar con nós este fermoso día!\n1. “A lingua galega tamén cura”. En que consiste? Tedes que escoller unha palabra en galego que cure (de ánimo, esperanza...) nestes tempos que corren (por exemplo: aperta, agarimo, apoio...). Nunha superficie (papel, cartón...) debedes escribila ou representala utilizando os materiais que desexedes (refugallo, material natural...), botádelle imaxinación! Enviádenos as vosas creacións mediante unha foto. Aí van uns exemplos:\nTamén podedes realizar unha gravación de voz explicando o motivo da elección desa palabra.\n2. “As pitas baixo a choiva”. Sóavos? É un libro do escritor homenaxeado este ano polo Día das Letras Galegas: Ricardo Carvalho Calero.\nTedes que deixar voar a vosa creatividade e facer un debuxo inspirado no título da obra. Enviádenos as vosas propostas!\nSe queredes afondar máis sobre Ricardo Carvalho Calero e as Letras Galegas, deixamos á vosa disposición os materiais proporcionados polo Seminario Galán. Premendo na seguinte ligazón accederedes a eles.\nDamos as grazas de corazón a Antonio García Teijeiro, poeta dos nenos, que, xunto con Martiño, nos dedicou a fermosa lectura destes dous poemas seus para conmemorar o Día das Letras Galegas. E con elo animámosvos a todos a ler e xogar coa poesía. Como dixo este poeta: "A poesía é algo útil, que educa a sensibilidade e fai gozar da maxia e da picardía das palabras".\nVisita o noso instagram\nCopyright © 2021 CRA Mestre Manuel Garcés


Espadana da igrexa da Capela | abeancos.gal\nEspadana da igrexa da Capela\n42º 58´ 40,23´´ N\n7º 59´ 0,04´´ W\nNa comarca da Terra de Melide temos un destacado exemplo de campanario exento. Trátase do de Santa María da Capela (Toques). Este tipo de campanarios exentos foron comúns na Idade Media, xa que as campás se utilizaban como sistemas de comunicación e avisos para a propia parroquia e para as veciñas, e adoitaban colocarse en lugares onde a reverberación e a acústica acompañaba. Un dos máis coñecidos é a Torre de Pisa, en Italia é moi frecuente, sobre todo no Románico e no Gótico, edificar os campanarios exentos, os coñecidos como campaniles.\nEste tipo de campanarios acostumaban construírse separados das igrexas por un motivo práctico, e non adosados a elas ou coa solución dunha troneira sobre a fachada principal como soe ser máis frecuente nas igrexas rurais. En moitas ocasións a igrexa estaba edificada sobre un terreo máis baixo e facíase necesario erguer o campanario nunha zona máis elevada para facilitar a transmisión do son das campás, xa que en determinadas circunstancias o toque das mesmas anunciaba algunha nova como incendios, ameazas ou calquera outro chamamento ós veciños, e non so para o habitual anuncio de misas, defuncións ou festas.\nNon coñecemos máis exemplos na nosa comarca, pero si nos próximos concellos de Vilasantar e Oza-Cesuras (ambos da comarca de Betanzos).\nNa parroquia de San Martiño de Armental (Vilasantar), o templo de estilo románico rural vai acompañado dun fermoso e sinxelo campanario exento, de cronoloxía posterior. Presenta un corpo macizo de cachotaría e conta cunha soa troneira en arco de medio punto. Atópase colocado sobre o muro de peche do adro da igrexa.\nMoi similar a el atopamos outro na parroquia de Santiago de Paderne (Oza-Cesuras), edificado igualmente en cachotaría e cunha troneira en arco de medio punto, aínda que neste caso presenta unha moldura á altura do apoio do xugo da campá. Neste caso o cruceiro atópase sobre unha plataforma de cemento de nova feitura, o que nos indica que foi recolocado ou arranxado nalgún momento, primando a súa conservación.\nAmbos exemplos son de similares características ó que podemos ver na Capela, aínda que neste caso o corpo da torre é moito máis estilizado.\nNos tres casos destaca a presenza do cruceiro preto deles, formando un todo visual xunto coa igrexa.\nTodos eles son exemplos magníficos dunha arquitectura antiga que se edificaba cuns fins necesarios para a comunidade, e que por sorte aínda podemos admirar.\nRespecto o caso que nos ocupa, o de Santa María da Capela, o campanario aséntase sobre un afloramento de penedía, e nun plano máis elevado que o cruceiro parroquial. Consta de dúas partes: espadana e corpo ou pilastra. O corpo de asento consiste nun xeito de piar de planta cuadrangular realizado con aparello de cachote con esquinais de pedra labrada. Este basamento elevado serve de soporte á espadana, que conta cunha tipoloxía parella á doutras igrexas existentes nas freguesías do concello de Toques e doutras parroquias da Terra de Melide. Consta dun banco con cornixa moldurada sobre a que se asenta o primeiro corpo de unha ou dúas troneiras para as campás, rematado por unha cornixa moldurada e ático con frontón con troneira e remates laterais a xeito de pináculo, e culminada por un pináculo que acostuma coroarse por unha cruz de ferro, como é o caso da Capela. Trátase pois dun dos modelos máis acostumados no deseño de espadanas para igrexas sinxelas, e xeralmente de pequenas dimensións.\n- Broz Rei, Xosé Manuel: "As igrexas de Melide". Publicado no Boletín nº 8 do Centro de Estudios Melidenses-Museo da Terra de Melide, ano 1993.\n- Broiz Rei, Xosé Manuel: "Santantoíño de Toques", publicado no ano 2011\nCalzada do Leboreiro\nMámoa 1 da necrópole de Monte Grande ou do Grupo Richinol.\nAnta da Pena do Raposo


Investigadores de atlanTTic advirten que o galego é a lingua cooficial con menor desenvolvemento de tecnoloxía lingüística | Universidade de Vigo\nCarmen García Mateo e José Manuel Ramírez participan no proxecto European Language Equality\nO estudo analiza a dispoñibilidade de recursos e ferramentas de máis de 70 linguas de Europa\nJosé Manuel Ramírez e Carmen García Mateo participan no proxecto European Language Equality\n52 universidades, consorcios e empresas de toda Europa forman parte do proxecto European Language Equality (ELE) que ten como finalidade acadar a plena igualdade lingüística no continente en 2030. Para chegar a acadar este obxectivo, os parceiros desta iniciativa levan meses avaliando o estado actual da tecnoloxías lingüísticas dos diferentes idiomas europeos. A catedrática Carmen García Mateo e o investigador José Manuel Ramínez Sánchez, do Grupo de Tecnoloxías Multimedia (GTM) do Centro de Investigación en Tecnoloxías de Telecomunicación (atlanTTic) da Universidade de Vigo foron os encargados de analizar a situación en canto a recursos, servizos e comunidades de falantes do galego e as súas conclusións amosan que este idioma está á cola en canto a recursos e aplicacións respecto ao resto de linguas oficiais do estado.\nSegundo recollen no seu informe, “hai poucas aplicacións de síntese de voz, recoñecemento de voz, corrección ortográfica e gramatical e tradución automática; polo tanto, un baleiro importante en canto a recursos multimedia adecuados para desenvolver aplicacións tan importantes no mundo actual como os axentes conversacionais por voz de última xeración”. Pola contra, destacan, o galego “si ten boa presenza en bases de datos de texto de gran dimensión e as tecnoloxías e os servizos baseados en texto están nunha fase máis madura”.\nDiferenza crítica respecto a outras linguas cooficiais\nOs datos amosan unha fenda considerable en comparación con outras linguas con maior número de falantes, pero tamén coas outras linguas cooficiais do Estado español, como o catalán e o éuscaro. “Esta diferenza é crítica en canto a recursos e servizos relacionados con datos de tipo multimedia ou do ámbito da saúde, pois os existentes son pobres en diversidade e pequenos en tamaño”, sinala o estudo. O maior perigo a curto prazo é que, de non reverterse esta situación, o galego quede fóra da revolución que o Big Data e a intelixencia artificial están a provocar en moitos sectores estratéxicos pola falta de recursos para aplicar estas tecnoloxías.\nComo exemplo positivo, o informe apunta o sitio web da Radio Televisión de Galicia pola produción de contidos multimedia e tamén destaca a existencia dun número crecente de diarios locais dixitais escritos en galego. Por outra banda, os investigadores apuntan que, aínda que algunhas plataformas como Facebook ou Youtube, ou grandes empresas de software como Microsoft ou Apple ofrecen unha versión con soporte para o galego nas súas interfaces, moitas outras como TikTok, Twitch ou Adobe, utilízano en beta ou con menor apoio, como é o caso de Twitter. Os investigadores tamén sinalan que se produce unha falta extrema de apoio ao galego nos asistentes virtuais como Alexa, Siri, Google Assistant ou Cortana. No sentido contrario, destacan que nos últimos anos se desenvolveron unha serie de produtos e servizos destinados á incorporación do galego nas TIC, poñendo como exemplo o portal da Real Academia Galega, o tradutor Gaio ou o sitio web do Goberno galego.\nO punto forte: unha experimentada comunidade investigadora en Galicia\nSegundo a catedrática da Escola de Enxeñaría de Telecomunicación, Carmen García Mateo, o galego está nunha “situación con moita marxe de mellora, non só en termos de presenza en internet, senón tamén no relativo a recursos e soporte dixital”. Nesa marxe para mudar esta realidade, recalca, “en termos obxectivos, favorécenos a existencia dunha experimentada comunidade investigadora en Galicia en áreas como o recoñecemento automático da fala, a síntese de voz ou o procesamento de linguaxe natural e, por suposto, en áreas humanísticas como a filoloxía ou a lingüística”. De feito, na actualidade existe unha liña de colaboración interdisciplinar do persoal investigador de atlanTTic xunto cos docentes da Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo que xa permitiu “desenvolver ferramentas e recursos lingüísticos”. Esta alianza é, en gran medida, destaca García Mateo, “a responsable nos últimos catro anos dun aumento considerable da produción de recursos e servizos de calidade para a lingua galega”.\nNo sentido contrario, os investigadores observan “unha tendencia nas grandes empresas do sector consistente en reducir os seus esforzos en desenvolver tecnoloxías específicas para linguas minoritarias como o galego” e advirten da falta de interese polas linguas cooficiais en xeral nalgunhas estratexias nacionais relacionadas coas tecnoloxías do fala como na Estratexia do Procesamento da Linguaxe Natural 2020 ou a Estratexia Nacional de Intelixencia Artificial 2020.\nComo propostas de mellora, os investigadores de atlanTTic recomendan, en primeiro lugar, “a creación dunha oficina pública que custodie de maneira centralizada e estandarizada todos os recursos desenvolvidos para a lingua galega xa que, na actualidade, atópanse diseminados en páxinas web ou en servidores internos dos desenvolvedores facendo complexa a súa procura”. En segundo lugar, segundo os investigadores “é necesario investir na creación de bases de datos de recursos lingüísticos de calidade e gran tamaño con contido multimedia, dígase gravacións de audio ou vídeo, que cubran as distintas variantes e estilos da lingua falada no territorio galego”. En terceiro lugar, “apoiar a produción científica e a transferencia tecnolóxica baseada en tecnoloxías da fala e a linguaxe para que o galego gañe presenza en solucións comerciais e sexa considerado como un nicho de mercado de interese”.\nEn canto ás comunidades de falantes “cremos indispensable que consuman e produzan contidos en galego; pero tamén que esixan soporte para o galego naqueles servizos e produtos que consomen regularmente (plataformas de contidos, medios dixitais, aplicacións móbiles ou de escritorio, sistemas operativos, etc.)”.


O PP de Cambre cualifica de “anécdota” o asasinato de dous concelleiros no franquismo - MEMORIA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nM.O. 26 abril 2019 19:19 h.\n[Imaxe] Unha sesión plenaria en Cambre\nrúas cambre Luciano Costa García José Pérez Ferreño manuel maría mora pita\nLuciano Costa García e José Pérez Ferreño eran concelleiros da Corporación municipal de Cambre en 1936 antes de producirse o golpe de Estado de Franco. En agosto dese mesmo ano foron asasinados sen ser “sometidos a ningún tipo de xuízo, nin sequera a unha farsa”.\nExplicábano os edís do BNG en Cambre, Brais Cubeiro e Daniel Carballada, durante a defensa da moción impulsada polo equipo de goberno a través dos nacionalistas. “O Concello debe dignificar e recuperar a memoria das vítimas da represión”, afirmaban na sesión plenaria que decorreu a pasada quinta feira pola tarde os concelleiros do Bloque.\nManuel María Mora Pita da Veiga, edil do PP, tomou a palabra para explicar por que o partido presidido por Alberto Núñez Feixoo na Galiza rexeitaba a proposta, “cremos que non hai méritos suficientes como para dedicarlle unha rúa a dúas persoas que hai 80 anos que faleceron. Quizais se lembre agora, en 2019, de que morreron hai 80 anos”.\nO edil, sobriño do almirante Gabriel Pita da Veiga, ministro da Mariña con Franco e amigo do ditador, segundo informa o BNG, sinalou: “se seguimos revolvendo na memoria despois de 80 anos é que non nos lembramos moi ben desa memoria, témola un pouquiño fráxil”.\nRetrucoulle Carballada, “son unha forza política ultramontana e antidemocática e están a demostralo co sentido do voto nesta moción”. “Como ben apuntou a representante de Ciudadanos, que supoño que non é sospeitosa de separatista nin bolxevique, eran membros da Corporación democrática na altura de 1936”, afirmou, “eran dous rapaces que non chegaban aos 30”.\nO concelleiro do BNG lembrou a detención de Luciano, “foi levado despois de bautizar a súa filla. Saía con ela en brazos e los que ganaron la guerra collérono no adro da igrexa”. “Apareceu nunha gabia e foi mal enterrado sen tumba no cemiterio de San Vicente de Vigo. A esa persoa néganlle unha rúa”, engadiu.\nA Pérez Ferreño “collérono na súa casa, onde estaba coa súa familia, entre outras cuestións porque a súa muller estaba embaraza e, diante dela, levárono e nunca máis volveu. Hoxe a filla ten 82 anos. E nós, que tivemos a sorte de coñecela, pedimos o voto favorábel [á moción]”, continuou Carballa, “se vostede, Sr. Mora, á saída deste pleno, é detido por señores falanxistas vestido de azul ou pola Garda Civil, se o matan e se o deixan tirado nunha gabia e enterrado sen nome, eu dígolle que votaría neste pleno a favor de que a vostede, como representante público, lle dedicasen unha rúa na súa vila”.\nAo edil do PP non lle convenceu o símil, “tampouco se nos ocorreu facerlle unha homenaxe e dedicarlle rúas a gardas civís vítimas de ETA no seu momento ou a policías, militares e políticos”, puxo de manifesto, eludindo que en Cambre existen dúas prazas cos nomes de Miguel Ángel Blanco, concelleiro do PP en Ermua asasinado por ETA, e do deputado vasco Fernando Buesa.\n“É verdade que se fixeron moitas barbaridades despois dunha guerra civil moi dolorosa. Fixéronse moitas barbaridades a partir dos anos oitenta cando a ETA entra en acción e fixéronse moitas barbaridades ao longo da historia. E non sei por que só quedamos nas anécdotas da importancia que teñen que un ou dous concelleiros neste caso fosen asasinados vilmente no seu momento”, afirmou o concelleiro do PP.\nFinalizou o representante do PP que hai “prohomes”, como Calvo Sotelo, que non teñen recoñecemento en Cambre.


A ponte de Vidaloíso\nRústica ponte sobre o río Sar, e ó seu pé unha... [+]\nCoñece a orixe das pontes de Brión\nNumerosos ríos e regatos cruzan o Concello de Brión, sendo o río Sar e o Tambre os de maior caudal. Para atravesalos, ideáronse diferentes solucións arquitectónicas de maior ou menor complexidade. No caso do río Tambre, ata a construcción da nova Ponte de Ons nos anos trinta do século XX, o paso do río facíase en dorna. Embarcación tradicional que transportaba persoas e animais dun lado ó outro do río. Sucedendo numerosas anécdotas neste perigoso paso fluvial, no cal as fortes correntes e o aumento do caudal xogaba moi malas pasadas ós habitantes de Brión.\nGalicia, a dos mil ríos, ofrece tamén mil solucións técnicas para salvalos. A difícil orografía que ofrece a nosa comunidade, lévanos a buscar constantemente enxeños que faciliten a comunicación. As vías de comunicación en Galicia responden ó dito anteriormente, sendo a consecuencia máis inmediata a variedade e cantidade de camiños, sendeiros, congostras, calzadas, corredoiras e pistas que percorren calquera recuncho do noso concello e as nosas aldeas.\nOs ríos de Brión\nO noso concello encóntrase entre dous ríos: polo norte e oeste, o Tambre demarcando as parroquias de Ons, Viceso, Luaña e Cornanda ata perderse máis alá de Vilariño dos Cunqueiros, preto xa da súa desembocadura, na ría de Noia. Polo leste, o Sar que entra polos Anxeles, pasa por San Salvador e rega as terras de Bastavales para perderse camiño do río Ulla, onde desemboca.\nEstes dous ríos reciben á súa vez as augas doutros máis pequenos: así o Tambre recibe as do río Chavielos, Vioxo, o de Ombre, etc.; o de Sar recíbeas do río Pego, Sanín, Cirro, Crego e Tinto.\nTendo en conta a ampla rede fluvial, encontrámonos con camiños que teñen que salvar dalgún modo estas correntes e auga, e isto vai ser a través das pontes que podemos atopar en elevado número e variedade, buscando outras solucións cando a obra constructiva é moi complicada. Isto ocorría no paso do Tambre onde a barca era o medio de transporte habitual ata construí-la Ponte de Ons. Pois, ata que a mediados dos anos trinta, construiron a actual ponte, o paso do río facíase en dorna.\nUnha ponte = Unha solución\nA construcción máis sinxela é a que se corresponde cos vaos, zonas onde o río leva pouca auga e que se poden atravesar a pé; nestes casos sóese enlousa-lo fondo con grandes pedras para que non se espeten os carros.\nSeguindo cos regueiros pequenos, encontrámonos, coa solución dos pasadoiros, pasadeiros, pasais, pasos, que non son máis ca unhas pedras máis ou menos traballadas que sobresaen por riba da auga e que permiten salva-la corrente do regueiro camiñando sobre elas.\nLigado a estes pasadoiros temos as poldras que son grandes pedras illadas situadas a un paso de distancia, espetadas no fondo do regato, e que deixan pasa-la auga entre elas. O uso destas poldras é unicamente para persoas.\nAs correntes vanse ver necesitadas duns pasos de maiores dimensións para que os carros non teñan dificultades ó atravesalas, sendo a obra moi variada, indo dos sinxelos toros de madeira que se asentan nas marxes do río e sobre os que se bota un entarimado de madeira, ata a construcción complexa dunha ponte de pedra con varios arcos, como podemos observar preto de Brión na Ponte Maceira.\nEntre estes dous modelos estaría a pontella para atravesar unha pequena corrente de auga, o pontillón xa relacionado co paso dos carros, polo que a súa construcción é máis sólida, a base de grandes lousas de pedra, asentadas sobre uns muretes que se levantan nas marxes de regato; e as pontes máis ou menos sinxelas, dependendo do río que se teña que salvar.\nTendo en conta que Xaquín Lorenzo, que só utiliza a verba ponte para aquelas construccións destinadas a pasar ríos por medio dos arcos, no noso concello non encontramos exemplos meritorios desa definición, o que encontramos son grandes pontillóns: grandes pezas horizontais que se apoian sobre cepas de pedra. Exemplos de grande beleza técnica e estética atopariámolos no xa mencionado de Ponte Maceira (no veciño concello de Ames) ou no derruído de Brandomil.\nNo noso concello destacariamos a pequena ponte romana, ou seu defecto medieval, en Xinzo, sobre o río Tinto. Coñecida como pontella do río tinto ou pontella de paradela, que supón un claro testigo dun antigo camiño romano que utilizaban os habitantes do Castro Lupario. Outras pontes desta época pero que hoxe non se conservan serían a ponte romana de Ombre (parroquia de Viceso) que se destruíu hai uns 50 anos e do que queda un testemuña gráfico na obra de López Ferreiro "Historia de S.A.M. Igrexa de Santiago de Compostela".\nO outro vestixio sería a Ponte de Ons ou Ponte Pías, do que quedan as cepas de pedra pois o resto era de madeira, e sobre as que no século XII se reconstruiría un paso feito con madeira, pero do que non queda ningún vestixio. Recordo desa ponte é o escudo da Vila nicrariense que recolle o feito de derrubamento da mencionada ponte tra-lo paso dos restos do apóstolo Santiago.\nOs materiais utilizados na construcción das pontes\nOs materiais usados son a pedra e a madeira, aparecendo combinados poucas veces. As de pedra pousan nunhas bases con espacio entre elas para que pase a auga. Esta bases son de cantería ou propiaño, dunha solidez notable para resistilo arrastre da auga. Os laterais que están contra corrente soen ser semicirculares ou cuns tallamares en forma de triángulo, para ofrecer menos resistencia ó curso do río.\nPor riba desas bases colócanse grandes laxes de pedra, os pontillóns, para que poidan pasa-los carros. A zonas laterais protéxense cun pentoriles que soen ser de pedra ou de madeira. A madeira úsase moito para as construccións de pontes que serven de paso sobre todo para persoas e animais. As trabes do piso chegan dun extremo ó outro e non precisan bases; sobre elas colócanse as travesas, cubríndose, ás veces, todo o piso con terra. Soen ter unha varanda de protección, feita co mesmo material.\nO arco é pouco usado na arquitectura popular galega, debido á súa complexidade técnica. Se aparecen é en pequenas obras, non pasando dun ou dous ollos, e sen acabar unha grande altura. Existe un arco popular, o "falso arco" que é unha mestura de pontillón e arco, onde se aproximan as fiadas da base pero logo cóbrese cunha laxe grande. Moitos dos casos da ponte con arco pertencen á época medieval e posteriores. A xente úsaos e fai os arranxos pertinentes en caso de deterioro, pero non son obras de construcción popular.\nA construcción de pontes era un traballo comunitario, como os dos camiños cando eran de interese común, se ben hoxe en día son escasas, por non dicir nulas a realización de obras deste tipo no agro galego.\nFonte: Revista Altamira. O Xornal Verde. Número 13. Marzo 1993.


O presidente da Deputación da Coruña, Valentín González Formoso, recibiu no seu despacho da institución provincial ao novo alcalde de Dodro, Xabier Castro Tourís, no que foi o primeiro encontro oficial entre ambos mandatarios tras as eleccións municipais de maio. Durante a reunión, o presidente e o alcalde abordaron diversas posibilidades de colaboración para a mellora das infarestruturas e servizos do concello.\nO alcalde informou ao presidente de que o goberno municipal pretende destinar parte dos fondos do Plan Único deste ano “a iniciar un programa de rehabilitación e mellora dos edificios escolares do concello”. “Garantir unha educación de calidade e servizos adecuados no rural é unha das nosas prioridades”, afirmou.\n“Este ano, investiremos arredor de 64.000 euros do POS+ en obras de mellora das escolas unitarias do Centro Rural Agrupado (CRA) e seguiremos acometendo este tipo de investimentos nos próximos anos para atender as necesidades dos nosos centros educativos”, afirmou Xabier Castro, que destacou “a importante colaboración económica que o Plan Único supón para os pequenos concellos”, permitíndolles programar os seus investimentos con tempo, ademáis de ofrecer unha total autonomía á hora de decidir o destino dos fondos provinciais.\nValentín González Formoso e Xabier Castro abordaron tamén un proxecto para a mellora da seguridade vial na estrada provincial DP 3302.\nGonzález Formoso comprometeuse a remitir ao servizo de Vías e Obras para o seu estudo o proxecto do alcalde de construír unha senda peonil no tramo da estrada DP 3302 que conecta as inmediacións da Casa do Concello de Dodro coa parte alta de Laiño, onde se ubica unha escola unitaria e o campo de fútbol de Chenlo.


A Corporación de Boiro achega o seu apoio a JEALSA e á veciñanza de Escarabote contra o peche da oficina de Abanca – O Barbanza\nA Corporación de Boiro achega o seu apoio a JEALSA e á veciñanza de Escarabote contra o peche da oficina de Abanca\nO Concello de Boiro celebrou este 13 de maio o seu pleno ordinario mensual, unha sesión que contou coa asistencia de todos os membros da Corporación e que, como de costume, foi retransmitida en directo a través da canle municipal no Youtube, onde permanecerá habilitado para a veciñanza.\nDurante o desenvolvemento da sesión procedeuse á lectura de dúas declaracións institucionais asinadas por todos os grupos da Corporación, unha sobre o lume da planta de JEALSA en Bodión durante a fin de semana e outra sobre o peche da oficina de Abanca en Escarabote, un proceso contra o cal mobilizouse a veciñanza e máis o Concello, co apoio unánime da Corporación.\nA continuación damos conta dos puntos tratados e dos aprobados acadados na sesión:\n1. Aprobación da acta da sesión plenaria do 21 de xaneiro de 2021 – aprobada con 16 votos a favor e 1 abstención (Boiro Novo).\n2. Aprobación da acta da sesión plenaria do 3 de febreiro de 2021 – aprobada con 16 votos a favor e 1 abstención (Boiro Novo).\n3. Aprobación da acta da sesión plenaria do 11 de marzo de 2021 – aprobada con 16 votos a favor e 1 abstención (Boiro Novo).\n4. Toma de posesión do concelleiro José Antonio García Castro.\n5. Incoación do expediente de desafectación da escola unitaria de Escarabote e das vivendas dos mestres de Praia Xardín – aprobado por unanimidade (17 votos a favor).\n6. Designación de sete compoñentes do Consello Escolar Municipal – aprobado con 10 votos a favor (PSOE, BNG, Boiro Novo, IC Boiro e Ciudadanos) e 7 abstencións (PP).\n7. Incoación de expediente de investigación de oficio sobre a posible existencia dunha vía pública en Esteiro – aprobado con 5 votos a favor (PSOE) e 12 abstencións (PP, BNG, Boiro Novo, IC Boiro e Ciudadanos).\n8. Aprobación inicial do expediente de modificación de créditos do expediente de recoñecemento extraxudicial de aprobación de varias facturas das OPAS 2020 – rexeitada con 5 votos a favor (PSOE), 10 en contra (PP, Boiro Novo, IC Boiro e Ciudadanos) e 2 abstencións (BNG).\n9. Moción do grupo municipal do Partido Popular relativa á autonomía financeira de Galicia – aprobada con 10 votos a favor (PP, BNG e Boiro Novo), 5 votos en contra (PSOE) e 2 abstencións (IC Boiro e Ciudadanos).\n10. Moción do grupo municipal do BNG sobre a transferencia da autoestrada AP-9 a Galicia – aprobada con 16 votos a favor (PP/ PSOE/ BNG/ Boiro Novo e IC Boiro) e 1 abstención (Ciudadanos).\n11. Moción do grupo municipal do BNG sobre as mobilizacións feministas do 8 de marzo – aprobada por unanimidade (17 votos a favor).\n12. Moción do grupo municipal do PSdeG-PSOE sobre o Plan de rescate para os sectores da hostalaría e o turismo – aprobada por unanimidade (17 votos a favor).\n13. Moción do grupo municipal do PSdeG-PSOE sobre o día internacional das mulleres – aprobada por unanimidade (17 votos a favor).\n14. Moción do grupo municipal do PSdeG-PSOE sobre a política do goberno galego en relación co seu financiamento aos concellos do servizo de axuda no fogar – aprobada por unanimidade (17 votos a favor).\n15. Moción do grupo municipal do BNG sobre o futuro do sector financeiro en Galicia – aprobada por unanimidade (17 votos a favor).\nMocións de urxencia\nNas mocións de urxencia, Boiro Novo presentou a seguinte: Moción para a suspensión temporal das sancións da zona azul ata que unha ordenanza as regule – aprobada con 12 votos a favor (PP, BNG,


Cans converterá a Leira de Alicia nun gran espazo de actividades durante o Festival\nImaxe: Noel R. Queipo\nAlí haberá encontros con cineastas e cos curtametraxistas da sección oficial a concurso e varias actuacións musicais, cun gran concerto sorpresa para a tarde do venres ás 20:00 da man de Mahou\nA Leira de Alicia, un dos espazos emblemáticos do Festival de Cans, que cada ano acolle o coloquio co director convidado da edición, pasará a ter programación continuada nos días principais do certame, o venres 20 de maio e o sábado 21. Acollerá o Espazo Mahou, empresa que confirmou a súa continuidade como principal patrocinador privado do festival por segundo ano consecutivo. Será unha zona pensada para a conversa tranquila e como un punto de encontro entre profesionais e co público, con carpa e escenario, onde se programarán diferentes actividades relacionadas co cinema e a música. O Espazo Mahou deseñouse especificamente para o Festival de Cans integrándoo na súa propia esencia.\nOs contidos articularanse sobre dous eixos: encontros de cineastas e actuacións musicais, que complementan as proxeccións audiovisuais do Jalpón de Alicia. Ademais do director e directora do coloquio na leira deste ano, por alí pasarán todos os curtametraxistas da sección oficial a concurso. Será nun formato informal denominado "Dalle caña", creado como punto de encontro dos novos creadores e destes co público, ao tempo que toman tranquilamente unhas cervexas servidas por expertos tiradores.\nO apartado musical, pensado en formato acústico para recuperar o ritmo lento da conversa no medio do frenesí do Festival, abrirá o venres cun concerto sorpresa promovido por Mahou, que se anunciará nos vindeiros días e que estará protagonizado por unha das persoas máis relevantes da escena musical actual. Só terá un aforo para 450 persoas e buscará que haxa público en Cans xa na tarde do venres 20 de maio, antes do desfile de chimpíns e o comezo da Noite das Homenaxes. Ao longo do sábado haberá máis música, con concerto do mítico Joao Tomba reencarnado no músico vigués Indy Tumbita, logo de presentar o documental “Joao Tomba, el regreso” no Jalpón de Alicia.\nAdemais haberá sesión de DiscoChimpín ao longo da tarde, pensada como sesión de música contada, de arqueoloxía musical sobre a música ye-yé en Galicia, con numerosos grupos inéditos que nos descubrirá Dj Shy Boy, ou sexa Alfonso Espiño (cantante de Los Chavales), un experto na materia sobre a que ten realizado un amplo estudo. Así mesmo, rescatará varias curtametraxes musicais dos anos 60 e 70 que se crían perdidas, pequenas xoias audiovisuais que se recuperarán en Cans e serán proxectadas no Jalpón de Alicia.\nDeste xeito énchese de actividade un dos espazos máis emblemáticos do festival, cedido pola veciña Alicia Sánchez, a colaboradora de maior idade do certame. Ten 88 anos e cada ano recibe con entusiasmo a toda a xente que pasa pola súa leira e polo seu Jalpón, que este ano terán especial protagonismo. É por iso que o festival quixo renderlle unha pequena homenaxe nas súas camisolas de edición limitada, deseñadas en honor ela, cun debuxo da súa cara e co lema "Alicia Calidade".\nAmbos os dous días, venres e sábado, a leira permanecerá activa ata case a medianoite, momento no que a vitalidade do certame se concentrará no Torreiro como nas anteriores edicións.\nModificouse o Viernes, 22 Abril 2016 00:08


A paz é o camiño...: Algo máis sobre veos e gorras: o caso de Arteixo...\nAlgo máis sobre veos e gorras: o caso de Arteixo...\nO asunto dos veos nas escolas é, sen lugar a dúbidas, un tema complexo. Préstase para facer moitas lecturas, nalgúns casos, contraditorias, tamén para a demagoxia. Coloca ós centros educativos no centro da polémica ó ter que ser eles, en cada caso, os que ditaminen e decidan, pois son os Consellos Escolares, órganos de xestión e participación, os que resolven. A Consellería, pola súa parte, con competencias plenas en educación, inhíbese. Mesmo no Anteproxecto de Lei de Convivencia e Participación da Comunidade Educativa, amplamente rexeitado no Consello Escolar de Galicia, a Consellería de Educación declina toda responsabilidade, sobre estes asuntos conflitivos, nos colexios e institutos.\nNo caso da nena de 11 anos do colexio novo de Arteixo que asiste ás clases con veo, a actitude do propio Conselleiro, Jesús Vázquez, foi paradigmática, pasarlle a pelota ó Consello Escolar do centro, é un asunto interno, afirmou.\nEn Arteixo, cunha comunidade musulmá significativa, existen varios centros escolares. O único que ten regulamentada a prohibición de cubrirse a cabeza nas aulas é o citado. Os demais non contemplan tal actuación en relación co veo.\nNon deixa de ser sorprendente que, nun mesmo municipio, os criterios en relación co veo islámico, varíen notablemente. De tal maneira que a decisión que baralla a Administración Educativa (neste caso non se inhibe) é trasladala de colexio. Esta decisión, cualificada de “salomónica” polos medios de comunicación, pode traer moitos máis problemas que o que pretende resolver. Efectivamente, a mellor maneira de derivar á poboación escolar musulmá cara outros centros é ter aprobado un Regulamento excluínte. Probablemente, sen tardanza, os outros colexios sigan o exemplo do Novo e aproben regulamentos similares.\nNon estamos facendo unha reflexión sobre a laicidade, nin sequera sobre os dereitos das persoas, sobre a non confesionalidade do Estado ou sobre a discriminación da muller. Poderiamos facelo. Sen embargo, nesta ocasión, trátase de salvagardar o dereito supremo á educación e á escolaridade dunha nena de 11 anos, no centro que escolleu a súa familia. Tempo haberá para que, si traballamos realmente o que dicimos defender, a educación para a igualdade, a nena, cando queira e poda, decida.\nMentres tanto, alguén debería dicirlle ó Consello Escolar do Colexio Novo de Arteixo que os Regulamentos de Réxime Interno non poden estar por riba de leis superiores, como a da liberdade relixiosa, a Constitución ou o Estatuto, nin servir para a exclusión, nin sequera para a selección indirecta do alumnado.\nE a Consellería debería estar para algo máis que para trasladar á nena de centro.


Campaña de recollida de alimentos xunto ás peñas celtistas Milladoiro e Norte Celeste\nAcabando o Nadal, a un grupo de peñistas ocurreuselles que, ante os difíciles tempos nos que vivimos, poderíamos ter organizado unha recollida de alimentos para aportar a nosa axuda ás persoas necesitadas. Pensamos que igual xa pasaran as datas máis axeitadas, pero decidimos que non, que iamos levar a cabo a nosa campaña durante todo o mes de Xaneiro, en primeiro lugar para cumplir coa nosa vontade de colaborar e en segundo lugar para chamar a atención sobre que o esforzo e a solidariedade de todos ten que continuar ao longo de todo o ano e non limitarse ás festas de Nadal.\nPor todo isto, as peñas celtistas Merlegos Celestes, Milladoiro e Norte Celeste,que gardamos xa unha estreita relación porque compartimos desprazamento a Balaídos, decidimos unir esforzos unha vez máis para levar adiante esta iniciativa. Durante todo o mes de Xaneiro, aproveitamos os nosos desprazamentos en bus a Balaídos e os espazos habilitados na cervexería Merlego de Santiago de Compostela e na Casa da cultura de Milladoiro para ir recollendo doazóns tanto de peñistas coma de non peñistas que quixeron participar.\nFinalmente, o venres 31 rematamos a campaña e fixemos entrega de 367 kilos de alimentos na delegación de Santiago do Banco de Alimentos. Queremos agredecerlles aos seus responsables a súa amabilidade e que nos ensinaran as súas instalacións e a súa forma de traballar. Axudounos a valorar como se merece o gran traballo que fan e a súa importancia.\nPor suposto queremos tamen agradecer as súas doazóns a todos aqueles que colaboraron nesta campaña e que conseguiron que superáramos as nosas expectativas. E xa de paso queremos animar a outras peñas a que leven a cabo iniciativas similares nas súas zonas. Hai que intentar manter o esforzo solidario todo o ano.\nMoitas grazas a todos! Un saúdo.\nCampaña de recollida de alimentos xunto ás peñas c...


ANUNCIO.Acordo interpretativo relativo á compatibilidade da actividade de tanatorio/crematorio co uso industrial conforme ás NNSS Concello de Cee e Ordenanza 2 do Proxecto Sectorial do Parque Empresarial en Cee - Concello de Cee\nO Pleno do Concello de Cee, en sesión ordinaria celebrada o día 30 de abril de 2021, acordou o seguinte acordo\nPRIMEIRO.–Dado que a Ordenanza n.º 2 do PXS regula como usos característicos os de industria, almacén e talleres; así como admite unha serie de usos compatíbeis, entre os que se inclúe o de servizos públicos, e ao non existir unha maior concreción deste uso no planeamento municipal, consonte o disposto pola LSG/2016 e o RSG/2016, cómpre acudirmos de forma complementaria a regulación estabelecida no PBA/2018, deste xeito aplicando de forma complementaria ao planeamento municipal o disposto polo Plan básico autonómico sobre o uso funerario de servizos públicos, as actividades de tanatorio e crematorio solicitadas son compatíbeis co uso industrial que resulta característico do parque empresarial onde se pretenden instalar.\nSEGUNDO.–Para suplir as posibles indeterminacións e lagoas do planeamento municipal vixente, en virtude dos artigos 49 da LSG e 8 do PBA, en materia de usos e con carácter xeral, será de aplicación o disposto na normativa do PBA (Decreto 83/2018, do 28 de xullo, polo que se aproba o Plan Básico autonómico de Galicia). En ningún caso, o PBA poderá modificar a clasificación do solo nin alterar as determinacións do planeamento que complementa.\nTERCEIRO.–Proceder á publicación oficial do presente acordo interpretativo e traslado á Consellería competente na materia urbanística para o seu coñecemento e efectos oportunos.\nEn Cee, o 3 de maio de 2021.\nAcordo interpretativo relativo á compatibilidade da actividade de tanatorio/crematorio\nCategorías Actualidade, Avisos Etiquetas anuncio, BOP, Urbanismo Navegación de artigos\nANUNCIO. Aprobación Inicial do Suplemento de Crédito 2/2021


De Portas A Fóra: AS POSTAIS FALAN !!\nAS POSTAIS FALAN !!\nAntes de mercar unha tarxeta postal na internet ou no mostrador de calquer feira do libro, das que se veñen realizando en distintas localidades de Galiza ou fora dela; debes saber, ou intentar saber ao menos, o seu valor. Dependendo do valor da tarxeta poderás pagar máis ou menos por ela. ¡Coidado coas fotocopias!\nO valor dunha tarxeta postal depende de varios critérios:\n1) Nome do editor e firma do artista en postais ilustradas ou do fotógrafo en postais fotográficas,\n2) antigüidade, (ter en conta que a idade de ouro da cartofilia e entre 1887 e 1905). Se a imaxe de fronte non ten bordes a data pode estar comprendida entre 1907 e 1915; mentres que si ten bordes brancos arredor, a data corresponderá entre 1915 e 1930. As postais a partir de 1958, levan na parte posterior, o número do Depósito legal e o ano de edición; ou no seu defecto, un número romano, tomando como ano cero, precisamente, 1957. É dicir, si a postal leva un "I", a imaxe foi impresa en 1958 e si leva unha "V" sería 1962, e así sucesivamente.\n3) estado de conservación,\n4) si está circulada ou non ( valorase máis si están circuladas e teñen os seus selos cos cuños),\n5) método de elaboración e calidade de impresión (fototipia, litográfica, fotográfica, etc), variedade de cores e nitidez da imaxe\n6) edición (limitada ou non),\n7) rareza e demanda,\n8) temática da imaxe.\nAnalizando esta postal polo fronte, apreciamos que ten unha consistencia de cartón brando con certo ton aterciopelado ao tacto, de cores brancos e grisaceos. Advertimos que é a número 22 dunha serie correspondente a temática "Vigo" que non ten marcos, polo que a súa antigüidade está entre 1907 e 1915, e que a técnica empregada de impresión nesa época e a fototipia (xelatina sobre placa de vidro). No anverso vemos que unha postal circulada con caligrafía manuscrita, sen selos, datada en 1922 e asinada por "Joaquín" e que o editor é o vigués Barrientos*. Descoñezo si a edición foi limitada ( xeralmente con fototipia son edicións de 500 exemplares), e si é demanda. Non sei tampouco se o autor podería ser Xaime Pacheco, fotógrafo establecido en Vigo con gran actividade na época.\n* Eugenio Barrientos López, propietario da editorial Cíes, que dende 1941 a 1958 tivo a súa sede na Libraría Tetilla da rúa Elduayen. «Tetilla», como era coñecido o editor Barrientos, foi un auténtico xenio da edición, en 1945 inventou en España o formato da novela de peto («bolsilibro») e dun curioso sistema de distribución por quioscos, no que tanto se vendían como se prestaban os libros. Marcial Lafuente Estefania foi o autor principal da editorial Cíes, tamén Corín Tellado. En 1958, Barrientos decidiría poñer fin a un proxecto que durante máis dunha década fixo de Vigo a capital editorial da novela popular en castelán.\nPublicado por De Portas A Fóra ás 08:29


BNG denuncia abandono parque etnográfico - BadalNovas\nInicio Actualidade BNG denuncia abandono parque etnográfico\nSofía García portavoz do grupo municipal do BNG do Carballiño denucia o estado de abandono do parque etnográfico do rio Arenteiro, na que como eles afirman, “ Atópase nun estado lamentable”\n“O desleixo do goberno municipal ponse de manifesto unha vez máis. O muiño das Lousas está moi deteriorado, o do Anxo está pechado, a fábrica de papel segue pechada e outros elementos que non teñen os coidados precisos e que acaban degradándose ante a inacción dun grupo de goberno que fai só uns meses levaba esta situación no seu programa electoral como unha das súas prioridades”, manifesta a concelleira nacionalista.\nSendo unha das xoias naturais da vila non se coida, non se rehabililita, e non se pon en valor. E peor ainda, o deterioro de varios elementos xera zonas perigosas para a veciñanza, os visitantes e os máis cativos. Madeiras podridas que non manteñen a súa integridade estrutural, barandas das pasarelas do río tan deterioradas que poden xerarse problemas de gravidade. E a mala imaxe de elementos senlleiros case en estado de ruina, pallozas que perderon teitos de palla, o muiño e a casa do muiñeiro pechada, mesmo o restaurante, pechado desde 2013 atópase xa en estado de ruina agravados polos efectos do bandalismo.\nO LAVADOIRO DE TOSCAÑA\nA pesar dos auncios en prensa desde varios meses previos ás eleccions municipais, e dos titulares de rehabilitación ofredidos polo goberno municipal, a situación deste espazo singular de O Carballiño corre a mesma sorte de abandono e desinterés institucional que o resto do parque. A situación que xa foi alertada polo BNG en varios plenos municipais, “continúa cun teito degradado estruturalmente, con buracos e do que caen tellas. Unha situación que se alonga inaceptabelmente no tempo. Os proxectos de rehabilitación quedaron ate o momento en titulares de propaganda preelectoral”\nA carballiñesa e presidenta da CEO Marisol Novoa recibiu un dos premios ” Insua dos Poetas 2021″\nÓ Pleno do Irixo Aproba as 3 Mocións Socialistas


Vieiros: Galiza Hoxe - Televisión á carta para os tres partidos\nTelevisión á carta para os tres partidos\nAsí sería a programación da canle autonómica para Quintana, Núñez Feijoo e Touriño segundo o Galpón de Breogán.\nRedacción - 14:40 06/09/2007\nTags: blogomillo Galpón de Breogán Núñez Feijoo Quintana Touriño TVG\nImaxe que ilustra o blog 'Galpón de Breogán'\nOs enfrontamentos que se viviron nos últimos días entre os dous partidos socios do Goberno polo tratamento nos medios de comunicación públicos están a ter o seu reflexo no blogomillo. A bitácora Galpón de Breogán, que dá unha visión moi particular da actualidade política do país, presenta como poderían ser a programación á carta da Galega para os líderes dos tres partidos con representación parlamentaria.\nAínda que os tres políticos coinciden en manter Magnum ás dez da mañá, concederlle a tarde a Superpiñeiro, emitir un filme de Clint Eastwood e poñer o Luar á noite, o enfoque informativo e o resto da programación difiren claramente.\nAnxo (Quintana) opta por abrir a mañá co himno nacional coa bandeira ondeando sobre o ceo de Allariz, ofrecer o programa infantil Os Galetubbis e reportaxes sobre Os nosos montes, Os nosos maiores e As nosas empresas. Os informativos denomínanse “telexornais nacionais”, o espazo de Piñeiro O noso programa, e emítense as telenovelas Paixón en Melide e Amar en Ferrol.\nA televisión de Alberte (Núñez Feijoo) constaría dos informativos Parte dos danos e Estado de alerta, documentais como O outro holocausto, sobre a situación dos castelanfalantes en Galiza, e Calquera tempo pasado foi mellor, sobre a historia do Goberno, máis un biopic sobre Manuel Fraga. A oferta popular complétana un partido de fútbol amistoso entre o Ourense e o Negreira comentado por Xosé Manuel Piñeiro, que a continuación presenta a Xil Ríos e a Núñez Feijoo, previamente entrevistado ao mediodía por Xosé Ramón Gayoso.\nOs telexornais de Emilio (Pérez Touriño) emitiríanse en inglés con subtítulos en galego e español, e serían “obxectivos”, mentres que A revista levaría o subtítulo “da modernidade e da tradición de Galicia e España da mañá e do mediodía”. O resto da programación complétana unha minirreportaxe sobre Juan Gris, o programa de información meteorolóxica Ceo gris e a serie Anatomía de Grey.


Perú elixe a tecnoloxía da galega SIVSA para impulsar o seu modelo de telemedicina - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nxoves, 9 de setembro do 2021 S. P.\nA empresa viguesa SIVSA completou con éxito o proxecto piloto de telemedicina impulsado polo Centro Nacional de Telemedicina (CENATE) de Perú, o organismo público que xestiona o seguro social no país andino, co obxectivo de definir a estratexia de atención sanitaria remota e a domicilio en todo o seu territorio.\nO proxecto, executado a través da división de SIVSA en Perú (SIVSA MeQ, especializada en equipamento médico e biomédico), desenvolveuse na Villa Rebagliati, actualmente convertida nun centro hospitalario especializado na atención de enfermos COVID.\nO sistema probado baséase en Hosix, o software de xestión e información hospitalaria de SIVSA, e está concibido para ofrecer de maneira remota todos os niveis de hospitalización, incluídos pacientes de coidados intermedios.\n“A nosa tecnoloxía”, explican fontes da empresa galega, “ofreceu excelentes resultados durante o ensaio realizado o pasado mes de xullo, no que se fixo monitoraxe durante 48 horas a diversos pacientes rexistrados e/ou seleccionados”.\nContou coa participación dun equipo de profesionais sanitarios capacitados para o uso e funcionamento da solución tecnolóxica de SIVSA, a través da que se xestionaron os procesos de admisión e alta, a historia clínica e os parámetros médicos para controlar a evolución das pacientes (receitas, datos médicos, controis de saturación de osíxeno, probas diagnósticas en remoto, etc).\nSegundo explica a compañía galega, a implantación do sistema tamén permitiu comprobar a súa eficacia para garantir a seguridade do equipo médico e de enfermaría fronte a posíbeis contaxios, ao “permitir reducir de xeito sensíbel o risco de transmisión orixinado polo contacto frecuente nun país onde os sanitarios foron especialmente azoutados pola pandemia e ao ser a Villa Rebagliati un centro hospitalario centrado na atención de pacientes COVID”, engadiu a empresa viguesa.\nHosix Cloud, sistema aloxado nunha nube de alta seguridade que permite a conexión sen a necesidade de ter que instalar servidores locais, facilita e simplifica o acceso desde centros de saúde remotos, despachos médicos locais e domicilios.\nHosix é unha solución tecnolóxica desenvolvida por SIVSA e coa que xa traballan na actualidade máis de 30 hospitais de 6 países. No caso concreto de Perú, SIVSA conta cunha importante presenza no sector sanitario, onde preto dunha vintena de hospitais públicos e privados xestionan actualmente os seus procesos hospitalarios e administrativos con Hosix, o que lles levou “a mellorar a calidade asistencial e a atención ao paciente”, informa a empresa dende Vigo.


Corsarios holandeses apresan un navío inglés na Ría de Vigo e reparten o botín - VigoÉ\nCorsarios holandeses apresan un navío inglés na Ría de Vigo e reparten o botín\n#TalDíaComoHoy de 1655 fragatas do corso de Ostende apresan pola forza das armas un navío inglés cargado de mercadorías na ría de Vigo coa condición de lles dar as dúas partes, exceptuando o navío e artillería\nSitio de Ostende, obra de Pieter Snayers.\nTras aquelas pedradas e golpes de sabres dos que foron vítimas nas rúas de Vigo uns mariñeiros holandeses o 11 de xuño de 1654 e grazas á sutil intervención diplomática do capitán xeneral de Galicia, D. Vicente Gonzaga, a escuadra dos Países Baixos non tivo reparo en volver ás augas da nosa baía. Os culpables foron castigados, destacadas personalidades holandesas intercederon no seu favor e, en fin, chegou a hora do borrón e conta nova.\nProba diso é a seguinte nota que se garda no arquivo de Simancas (Estado-Cartafol 2.672):\n“Sobre a carta ao Consello de Estado de D. Vicente Gonzaga, dando conta de dispoñer que unhas fragatas do corso de Ostende apreixasen pola forza das armas (como o fixeron) un navío inglés cargado de mercadorías na ría de Vigo coa condición de lles dar as dúas partes, exceptuando o navío e artillería. O Consello dixo que tería sido conveniente que non se tivese chegado a este lance, pero xa que se executou, que se despache correo a D. Vicente Gonzaga ordenándolle que se faga inventario da facenda que nel había e que se poña todo en depósito sen tocar nada por ningún accidente até nova orde e que á xente se lle faga un bo tratamento.-Madrid, 20 de setembro de 1655”.\nDedúcese deste episodio nas augas da propia baía que o navío inglés entrara nelas confiado, quizais a sabendas de que en Vigo non existía forza naval de guerra ou corsaria capaz de se lle enfrontar. E dedúcese, igualmente, que o golpe proxectado por D. Vicente Gonzaga non foi do agrado do Consello de Estado porque tamén na guerra hai modos e formas de conveniencia.\nPor outra parte, é interesante recoñecer, a través deste documento, a forma de reparto das presas realizadas nas nosas augas por barcos de nacións amigas. Neste caso, corresponderon ás fragatas do corso de Ostende dúas partes de cargamento, non así a nave e a artillaría apreixada, que se entende que pertencía a España por se realizar a presa nas súas augas. En condicións similares é de supor que actuasen os barcos franceses e norteamericanos que, no século seguinte, tomaron tamén por base de operacións este porto, se ben a súa actividade fose episódica.\nEn fin, valla como sentenza a lembranza daquel cesto de cereixas e o burro azoutado. Das discordias viñeron as paces, a colaboración no apresamento dun barco inglés. Pero- vaia todo por Deus!- medio século máis tarde, barcos holandeses e ingleses entrarían do brazo en Vigo para destruíren a nosa flota de Indias…\n20 de setembro de 1655. Xosé María Álvarez Blázquez. «A Cidade e os Días. Calendario Histórico de Vigo» (Xerais, 2008).


Día da Ciencia en feminino – bibliolucus\nCo gallo do Día internacional da Muller e a Nena na Ciencia, celebrouse a semana pasada unha exposición no vestíbulo do Centro titulada “Mulleres Bravxs! na que se podían ver varios carteis que representaban os rostros dalgunhas das pioneiras neste eido.\nSon un feixe de materiais orixinais da Universidade de Vigo e dos que nos facemos eco para conmemora-la data. Queriamos complementala con a presentación de varias obras en formato libro e en formato audiovisual pero, por mor da pandemia de das instrucións recibidas no Centro, tivo que se quedar nisto.\nAsí e todo, para que se poida ver na casa, con máis tranquilidade, tamén a poñemos en vídeo.


O encontro celébrase no centro cívico dos Rosales.\nA xuntanza, que comezará ás 12.00 horas, contará con servizo de tradución á lingua de signos así como outro de conciliación, aberto a toda á cidadanía\nO alcalde, Xulio Ferreiro, e membros do executivo local participarán o vindeiro sábado, 12 de xaneiro, a partir das 12.00 horas, nunha nova xuntanza Dillo ti, que terá lugar no centro cívico dos Rosales (Praza Elíptica, 1) e que será a primeira do ano. Esta canle de participación directa ten como obxectivo crear espazos nos que a cidadanía poida conversar, de xeito directo, co goberno local para trasladarlle as súas demandas e inquedanzas e recibir unha resposta inmediata dos responsables municipais. O encontro, que terá dunha duración aproximada de 90 minutos, contará cun servizo de tradución á linguaxe de signos e outro de conciliación con obradoiros infantís co obxectivo de facilitar que ás persoas con nenas ou nenos ao cargo poidan asistir. Así, todas e todos os menores da cidade que teñan interese en asistir a este obradoiro aberto poderán facelo ata completar o número de prazas dispoñibles. Para participar neste espazo mesmo non será necesario inscribirse, pero si acudir ao equipamento municipal no horario de celebración do Dillo ti --de 12.00 a 13.30 horas--.\nO encontro é o segundo que se celebra nos Rosales dende a súa implantación, no mes de xaneiro de 2016. Esta nova canle de participación cidadá aberta polo executivo municipal celebrou xuntanzas tamén nos Castros, Palavea, Os Mallos, Agra do Orzán, Novo Mesoiro, Monelos, Cidade Vella, O Castrillón, Sagrada Familia, Pescaría, A Silva, Feáns, Adormideras, Labañou, Eirís, Santa Margarida, Elviña, Nostián, Zalaeta, San Pedro de Visma, O Birloque, Riazor e Matogrande, entre outros. Para máis información sobre estas xuntanzas, pódese visitar a páxina web www.coruna.gal/conversascoalcalde así como consultar os vídeo-resumos das anteriores sesións na canle oficial do Concello en Vimeo, www.vimeo.com/concellocoruna.


Eleccións sindicais na Xunta de Galicia | CNT- Galaica\nEleccións sindicais na Xunta de Galicia\nXunta. 24 Novembro, 2014 - 23:21\nDe novo eleccións sindicais. Outra vez es chamad@ a votar. Antes de que o fagas, este texto vaiche explicar en que consisten esas eleccións sindicais.\nEstas eleccións son herdeiras das eleccións que se realizaban durante a ditadura franquista. Nesa época existía un sindicato obrigatorio, que era chamado Sindicato Vertical. Periodicamente, @s traballador@s eran chamad@s a elixir aos seus Enlaces Sindicais. Aínda que outros sindicatos estaban prohibidos, @s integrantes de CCOO, de USO, de sectores cristiáns, comunistas... participaban nas eleccións coma independentes. CNT e UGT boicoteaban eses procesos electorais aos que consideraban simples farsas destinadas a soster a ditadura dándolle un aire democrático e eliminar calquera tipo de conflito social. Cando morreu o xeneral Franco, desapareceu o Sindicato Vertical debido ás múltiples protestas d@s traballador@s no ano 1976. Os herdeiros do franquismo, a UCD, convocaron eleccións nas que empezaron a participar todos os sindicatos existentes.\nCNT decidiu boicotear eses procesos electorais  por unha serie de motivos que imos enumerar:\nA) O que pasa antes das eleccións:\n1.- Só unha minoría de traballador@s son chamad@s ás urnas. No Estado español son maioría as empresas que contratan a menos de cinco traballador@s. As eleccións sindicais deixan fora de xogo a millóns de traballador@s nov@s, precari@s, inmigrantes, a mulleres, a sectores que son, precisamente, os máis febles do mundo laboral.\n2- @s traballador@s que si teñen eleccións sindicais, normalmente en empresas de máis de 250 traballador@s, vense obrigad@s a elixir unha candidatura pechada de candidat@s. É dicir, que nin pode presentarse calquera ás eleccións, nin se pode votar á candidat@ preferid@, xa que a candidatura marca a orde estrita d@s candidat@s. Non podes tachar a quen che resulte antipátic@, nin adiantar ti a quen ti consideres máis idóne@. Se queres presentarte a candidat@ tes que montar unha candidatura ou meterche nunha xa feita.\n3.- Os sindicatos adoitan montar as súas candidaturas con calquera tipo de persoa que se preste a elo. Non valoran as cualidades d@s candidat@s, senón que buscan canta máis xente mellor. Van á caza d@ candidat@ cun discurso que lle di: preséntate, non importa se despois non queres facer nada. Os sindicatos intentan tan só presentar moitas candidaturas e sacar moit@s delegad@s.\n4.- Como a lei outorga unha serie de privilexios ás candidat@s elixid@s, moit@s d@s candidat@s se presentan ás eleccións para obter esas prebendas: creto horario, estabilidade no posto de traballo, liberdade de movementos...\n5.- Para atraer ás votantes, os sindicatos necesitan un programa e facer unha campaña. O programa é sempre unha promesa na que se deixa para mañá o que debería ser conseguido hoxe. Ademais, podes comprobar que todos os programas prometen o mesmo. É sabido que unha vez conseguido o cargo, o programa é deixado de lado.\n6.- As eleccións implican unha loita suxa e inmoral entre sindicatos. As distintas centrais intentan a toda costa evitar a presentación de candidaturas rivais. Por elo, @s candidat@s son presionados para que renuncien, as listas vixiadas para impugnalas, e o proceso revisado para facelo caer. Aos sindicatos non lles interesa a democracia, a pluralidade de opinións, a presentación de opcións diversas, senón a destrución do rival.\nB) O día das eleccións:\n1.- No día electoral asistirás ao espectáculo de ver a apoderad@s, interventor@s e supervisor@s sindicais pasear polos distintos servizos e centros de traballo, cazando votantes. Ese día dóuraselle a pílula á traballador@. Lembraránselle pasados favores feitos, e os que aínda pode recibir: traslados de posto, promoción, carreira profesional, acceso a cursiños e horas extras, etc. É o día no que, por medio do sorriso, do agarre do brazo e da invitación á cervexa, @s sindicalistas confraternizan co@ currante.\n2.- No día electoral, se decides ir votar, sentirás a estraña sensación de estar realizando un ritual baleiro, carente de sentido. É como ir a misa sen ser católico. As motivacións para o voto son do máis diversas. Unh@s votan porque hai que votar; outr@s por ver que pasa; outr@s por escaquearse un intre do curro; outr@s votan por non quedar mal ante fulano ou zutano; outr@s por medo a perder as súas posicións privilexiadas. E moi pouc@s, por non dicir ninguén, pensa que está a elixir @s súas representantes laborais. Hai, ademais, unha morea de xente que non vota ¿por que?\nC) Despois das eleccións:\n1.- Porque nas eleccións non elixes @s túas representantes. Votando o que fas é outorgar poder a unha persoa para que decida no teu nome. Ti non podes controlar á delegad@, non podes esixirlle que cumpra o seu programa, rapidamente esquecido. A lei outorga á delegad@ poder para negociar, asinar e impoñer a súa vontade á traballador@; pola posición que ocupa traba amizade con xef@s, directiv@s e capataces; consegue man para enchufes, chanchullos, pasteleos e enxuagues. @ delegad@ é unha especialista que aprende normativa e leis e que che explica o que está ben e está mal de acordo coa lei . ¿E viches ti algunha vez que a lei che beneficie?\n2.- @ túa delegad@, ademáis, se está encadrada nun sindicato, é controlada pola organización á que pertence, que se apresurará a quitarlle os seus recursos (horas de liberación) para darllos ás xef@s sindicais. Es@s xef@s están moi por encima das túas pequenas necesidades (salarios, quendas, mobilidade, EPIs...) e dedícanse a cuestións de alta política: pactos, reconversións, grandes acordos pasan polas súas mans. E grazas a el@s, cada ano que pasa hai novos retrocesos. Hai medo, sumisión e despedimentos.\n3.- O proceso electoral está montado para que unha vez votes, cales. Ti pintarás moi pouco ante @ delegad@, ante o comité e ante o sindicato, que só desexa que votes, que non deas problemas e que pagues a cota. Co cal aprendes que hai que ser pasiv@, que protestando só consegues ser antipátic@, e que o mellor é dedicarte aos teus asuntos. E unha vez domesticad@, os sindicatos bótanche en cara que non che interesa nada, que non participas e que por iso eles non conseguen resultados.\n4.- A pesar de todo, hai delegad@s honrad@s e comités que intentan facer ben as cousas e loitar polos dereitos d@s traballador@s. Pero o feito é que hai unha separación, unha división entre @ traballador@ que fai o seu traballo e @ delegad@ que está liberad@ ou que dispón de horas sindicais. Ti non che acabarás de fiar dunha delegad@ que non sabes a que dedica o seu tempo e a quen ves en reunións nas que che enteras de moi pouco; e el@ non se fía de ti, porque te ve egoista, pasiv@, apegad@ ás túas cousas, ignorante dunha morea de problemas e limitad@ ao teu propio punto de vista. Os choques son inevitables. Porque @ delegad@ combativ@ está so@: nada pode contra a patronal, a Administración e os seus recursos, nin contra os sindicatos, nin contra @s delegad@s corrupt@s. Rapidamente quéimase e aprende a lección: ou se corrompe, ou perde o entusiasmo ou dimite . Desengánate: Superman non existe.\n5.- Entón. Se as eleccións non valen para que a túa voz se escoite, ¿para que serven? As eleccións sindicais serven para asignar a representatividade dos sindicatos a escala estatal. Así, cada voto recibido serve para que eses sindicatos obteñan a etiqueta de representativos ou maioritarios. Grazas a esa falsa etiqueta, o goberno e a patronal reparten millóns de euros anuais en subvencións directas e indirectas (pados de cursos, proxectos, empresas, liberacións, subvencións monetarias, locais, funxibles...) Estas subvencións serven para nutrir a unha casta de sindicalistas profesionais, cuxa principal misión nesta vida é non perder a poltrona. E para iso, pactan o que faga falla con quen lles paga .\n6.- Hai un último punto que reluce despois das eleccións sindicais: o voto non é segredo. En primeiro lugar, sábese quen vota e quen non vota. @ delegad@ saberá se te abstiveches e, en consecuencia, tratarache con menos benevolencia que se si votas. En segundo lugar, tras a eleccións @s delegad@s someten a un escrupuloso escrutinio os censos electorais e compáranos cos resultados obtidos. Dado que cada sindicato controla quen son @s súas potenciais votantes (afiliad@s e simpatizantes) e quen son os seus potenciais inimigos (afiliad@s doutros sindicatos) poden cadrar as contas e valorar se cada quen votou a quen debe votar. Se votas en branco, nulo, ou a outro sindicato distinto do teu, iso acabará sabéndose. Polo tanto, hai que denunciar a falacia do voto segredo.\nD) ¿Que intereses defenden as eleccións sindicais?\nAs eleccións sindicais e todo o actual sistema sindical español, defenden os intereses das empresas (e da Administración). @ empresari@ é quen mantén economicamente ao sindicato (el paga locais e liberacións). @ empresari@ negocia cunha empregad@ súa que é @ sindicalista. @ sindicalista, no mellor dos casos, fai o control de calidade da empresa, procura que se cumpla a lei e sinala @ empresari@ os defectos que debe corrixir. Pero non é a persoa que intenta profundar e obter o máis e mellor para @s traballador@s. Isto é así porque @s traballador@s permanecen pasiv@s e resignad@s, xa que a lei sindical e laboral imponlles o silencio e a impotencia.\nE) ¿Que podemos facer?\nO primeiro, non colaborar coa farsa: non votar. Votar é un dereito, pero non é un deber. Se che ofrecen ser candidat@, non aceptes. Se es delegad@, dimite. Pero hai que facer algo máis, non basta con queixarse, con dicir que todo está moi mal. Aínda que a abstención electoral sexa en moitos casos superior ao 50-70%, basta cunha porcentaxe mínima de votantes (os votos d@s delegad@s e sindicalistas interesad@s en saír e os d@s súas amig@s) para que o Estado reparta entre eles as súas subvencións. Unha abstención pasiva beneficia aos sindicatos mal chamados maioritarios. Por iso, é fundamental que ti te convertas n@ túa propi@ delegad@, que ti te organices co resto d@s túas compañeir@s, que ti fales de cales son os teus problemas, que ti protestes, que ti decidas... É preciso que te deas conta de que ti non es culpable do mal que está o mundo, porque os culpables son el@s. Pero que si que es responsable do que sucede. Se quedas quiet@ e calas farás exactamente o que esperan de ti.\nF) Existe un modelo alternativo.\nÉ o modelo sindical da CNT. A CNT funciona por medio de seccións sindicais . Unha sección sindical da CNT está formada pol@s afiliad@s a CNT que, reunid@s en asemblea debaten os seus problemas e deciden as accións que deben emprender para os solucionar. Non hai privilexios, nin liberacións, nin subvencións, nin poder en mans d@s delegad@s de CNT, xa que toda a capacidade de decisión pasa pola Asemblea. Dende o noso punto de vista, non son necesarias nin as eleccións sindicais nin os comités de empresa para facer sindicalismo. Esa sección sindical recibe apoio e solidariedade da totalidade do sindicato e presta a súa axuda a outras seccións cando o precisan.\nSe ninguén traballa por ti, que ninguén decida por ti\n CNT rechaza las elecciones sindicales. El Pais. 6Set1977\n Os comités de empresa son órganos corporativos e insolidarios que dividen ás traballador@s empresa por empresa, facendo un sindicalismo vertical, e practicando o parlamentarismo. Fan dos sindicatos órganos burocráticos ao servizo da patronal e do goberno, quen os mantén, alleos así aos intereses d@s traballador@s. As asembleas desaparecen, xa que os comités teñen toda a capacidade de negociar, e aquelas convértense en órganos inservibles, xa que son consultivas e non decisorias. Os sindicatos perden a súa forza, posto que os traballadores non vemos neles a nosa arma de defensa fronte á patronal.\n As propias prebendas obtidas polo sindicato son un arma de coacción nas mans da parte “contratante”: ti tes isto porque eu cho din, e como cho din pódocho quitar (repasemos as hemerotecas ou tiremos de memoria inmediata).\n O artigo 6º da Lei orgánica de liberdade sindical establece:\n1. A maior representatividade sindical recoñecida a determinados sindicatos lles confire unha singular posición xurídica a efectos, tanto de participación institucional como de acción sindical.\n2. Terán a consideración de sindicatos máis representativos a nivel estatal:\na) Os que acrediten unha especial audiencia, expresada na obtención, en dito ámbito do 10 por 100 ou máis do total de delegados de persoal dos membros dos comités de empresa e dos correspondentes órganos das Administracións públicas.\n3. As organizacións que teñan a consideración de sindicato máis representativo segundo o número anterior, gozarán de capacidade representativa a todos os niveis territoriais y funcionais para:\na) Ostentar representación institucional ante as Administracións públicas ou outras entidades e organismos de carácter estatal o da Comunidade Autónoma que a teña prevista.\nb) A negociación colectiva, nos términos previstos no Estatuto dos Traballadores.\nf) Obter cesións temporais do uso de inmobles patrimoniais públicos nos términos que se establezan legalmente.\n Consonte o artigo 8º da lei orgánica de liberdade sindical:\n1. Os traballadores afiliados a un sindicato poderán, no ámbito da empresa ou centro de traballo:\nb) Celebrar reunións, previa notificación ao empresario, recadar cotas e distribuir información sindical, fóra das horas de traballo e sen perturbar a actividade normal da empresa.\nc) Receber a información que lle remita o seu sindicato.