حملات تهران؛ روایت زندگی قربانیان\nیکشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷ تهران ۱۰:۴۸\nدو حمله روز چهارشنبه گروه حکومت اسلامی در تهران، ۱۷ کشته و بیش از ۵۰ مجروح به جا گذاشته است.\nدر دو روزی که از این حملات می‌گذرد، رسانه‌های خبری به نقل از مقام‌های مسئول در تهران، اطلاعاتی را در مورد عاملان این حمله منتشر کرده‌اند.\nاما نکته‌ای که در میان خبرهای فراوان در مورد این حادثه کمتر مورد توجه قرار گرفت، این بود که قربانیان این حملات چه کسانی بودند، و در زمان این حملات در صحنه حادثه چه می‌کردند.\nقربانی حمله به آرامگاه آیت‌الله خمینی:\nمازیار سبزعلی‌زاده، از کارگران خدماتی شاغل در فضای سبز آرامگاه آیت‌الله خمینی بود. آقای سبزعلی‌زاده متولد سال ۱۳۵۱ و متولد صومعه‌سرا معرفی شده و از او دو فرزند برجا مانده است.\nمراجعان به مجلس:\nحسین بنی‌اردلان، رئیس هیئت تنیس خراسان شمالی و دبیر اجرایی هیئت نظارت بر انتخابات شوراهای استان بجنورد بود که برای رسیدگی به اعتراض برخی از نامزدهای انتخابات شوراهای شهر و روستا که اخیراً برگزار شد، به دفتر علی قربانی نماینده بجنورد مراجعه کرده بود.\nآقای بنی‌اردلان پیشتر در سال ۸۸، مسئول ستاد ارتباطات مردمی میرحسین موسوی در خراسان شمالی بود. او همچنین رئیس هیئت بولینگ و بیلیارد استان خراسان شمالی بود.\nسیدرضا ثابتی از کارمندان اداره بندر و دریانوردی آبادان بود. آقای ثابتی که ۴۰ سال داشت، پیشتر بازیکن تیم‌های فوتبال نفت و جم بود. او برای پیگیری برخی امور به مجلس رفته بود. از او دو فرزند دختر بر جا مانده است.\nصیاف‌علی همتی، اهل روستای گیلانکشه در استان زنجان بود. او که ۵۰ ساله بوده، برای پیگیری برخی امور شخصی و دیدار با نمایندگان زنجان و طارم به بخش مراجعات مجلس مراجعه کرده بود. از او چهار فرزند بر جا مانده است.\nمهدیه هراتی، مدرس دانشگاه علمی کاربردی لرستان بود. خانم هراتی ۳۲ ساله همچنین از فعالان‌مدنی انجمن «پایان کارتن‌خوابی لرستان» بود. او برای دیدار با نماینده خرم‌آباد به مجلس رفته بود.\nهانیه اکبریان پیردوستی ۳۷ سال داشت. او از نیروهای حق‌التدیسی نهضت سوادآموزی بود که برای پیگیری مطالبات به تهران آمده بود و به گفته همسرش نامه‌ای برای استخدام داشته و در صدد دیدار با نماینده خرم‌آباد در مجلس بود.\nخانم اکبریان از اعضای طایفه ایتیوند شمالی معرفی شده و از او یک فرزند به جا مانده است.\nبنا بر گزارش‌ها این جوان ۲۸ ساله مداح بوده و برای تحویل نامه هیئت امنای یک مسجد در روستای بابامرادی علیا از توابع بخش آسمان‌آباد شهرستان چرداول به تهران سفر کرده بود.\nمسئولان دفتر نمایندگان و کارکنان اداری:\nعلی‌جواد زارع سال ۱۳۴۲ در روستای دهگلان از توابع اسدآباد متولد شد. او در سال‌های ۶۳ و ۶۴ در جنگ ایران و عراق در چند عملیات شرکت کرده بود و دچار جراحت‌هایی هم شده بود.\nآقای زارع از کارکنان مجلس شورای اسلامی و مسئول دفتر نماینده شاهین‌شهر اصفهان بود.\nحسین جلالی راد، مسئول دفتر نماینده بجنورد در مجلس شورای اسلامی بود. او که از فعالان فرهنگی اجتماعی استان خراسان شمالی بود، در سازمان‌های مردم‌نهاد (سمن یا ان‌جی‌او)، از جمله در زمینه حفاظت از محیط زیست فعالیت می‌کرد.\nجعفر جعفرزاده، مسئول دفتر هدایت‌الله خادمی نماینده مردم ایذه و باغملک در مجلس شورای اسلامی بود.\nمهدی تقوی، مشاور فرهنگی نماینده شاهین‌شهر بود. او پیشتر در جنگ ایران و عراق شرکت داشته است. آقای تقوی از جمله رئیس پشین سازمان فعالیت‌های قرآنی دانشگاهیان ایران و همچنین مدیرعامل اسبق خبرگزاری ایکنا بود.\nحمید امدادی ۳۱ سال داشت. او مسئول دفتر هادی بهادری نماینده ارومیه در مجلس بود.\nاحسان آقاجانی معمار، ورودی ۸۳ رشته اقتصاد دانشگاه امام صادق(ع) و دانشجوی دکتری دانشگاه امام صادق(ع) بود. او ۳۲ ساله و کارشناس دفتر اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس بود.\nآشنایان آقای آقاجانی می‌گویند او در خانواده‌ای مذهبی در خیابان خراسان تهران بزرگ شده است. بنا بر این گفته‌ها او به تازگی به کمیسیون اقتصادی مجلس منتقل شده و تنها چند ماه پیش ازدواج کرده بود.\nجواد تیموری متولد سال ۱۳۷۰ و از نیرو‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و از مسئولان حفاظت مجلس شورای اسلامی بود.\nاو که برادر بزرگترش را در جنگ ایران و عراق از دست داده بود، از سال ۹۰ در سپاه انصار، ویژه حفاظت از نهادها خدمت می‌کرد.. روز حملات تهران، سومین سالگرد ازدواج او بود.\nعلی توده‌فلاح از کارمندان اداری مجلس بود.\nدر مورد مرادحسین چهارمحالی اطلاعات چندانی منتشر نشده است.


حاتمي واجاري محمدصادق 2020/10/24 بهترین بروکرهای فارکس\nبه این نکته توجه داشته باشید که اینستاگرام در حال حاضر محدودیت یک دقیقه ای برای ویدیوها دارد پس با انتخاب گزینه Trim بخشی را که از فیلم مد نظرتان است را انتخاب کنید. رایج‌ترین ساختار AB=CD برای الگو ساختار ۱٫۲۷AB=CD است. اصلاح Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی نقطه C می‌تواند چیزی بین ۰٫۳۸۲ تا ۰٫۸۸۶ باشد، هر چند که مقدار مطلوب نسبت ۰٫۶۱۸ است. ظهور ساختارهای AB=CD جایگزین در الگوی Butterfly بسیار رایج است.\nتوجه داشته باشید که در معامله آتی نرخ نکول و جریمه عدم انجام تعهد فقط برای یک طرفه قرارداد نیست و برای دو طرف قرارداد اجرا می شود همچنین در Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی بازار سرمایه از دو طرف قرارداد وجه تضمین انجام معامله دریافت خواهد شد. برای مبتدیان · مقالات در مورد فارکس. سیستم فارکس فارکس erfahrungen. در این مقاله، باشگاه Olymp Trade شما برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تقویم اقتصادی مانند زمان انتشار اخبار، اخبار قوی یا اخبار ضعیف، تاثیر اخبار بر قیمت، دستورالعمل هایی برای شما خواهد داشت. و از آنجا، می توانید پاسخ دهید که آیا ما باید تجارت زمانی که اخبار به نظر می رسد یا نه؟\nدر نظر داشه باشید که با توجه به پیچیدگی اسکریپت، Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی تنظیمات آن نیز می تواند متفاوت باشد.\nشاخص قیمت لبنیات فائو پس از کاهش در دو ماه گذشته، به ۱۹۲.۶ واحد رسید که نسبت به اکتبر اندکی افزایش داشت. از تجربه همکاري با سرمایه گذاران به این Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی نتیجه رسیده ایم که اغلب سرمایه گذاران می توانند با توجه به عوامل اصلی ایجاد تغییرات در قیمت سهام یعنی: انتظارات سرمایه گذاران و عرضه / تقاضا عملکرد خود را بهبود ببخشند. Select a table or range: با انتخاب این گزینه میتونیم یک جدول یا یک محدوده رو برای تحلیل داده ها انتخاب کنیم. چون ما قبل از ایجاد Pivot Table ستون های A تا G رو انتخاب کرده بودیم محدوده A:G به طور خودکار توسط اکسل در این بخش تعریف شده که میتونیم در صورت لزوم به دلخواه اون رو تغییر بدیم.\nحداقل Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی واریز 100$ / اسپرد شناور از 1.3 پیپ / اهرم 1:1000 / حداقل لات 0.01 / بدون کمیسیون هر ترمینال تجاری به شما امکان می دهد از چندین کانال استفاده کنید: (قیمت در نقطه B - قیمت در نقطه A) × قیمت در نقطه C.\nآساتریدر ابزار ها و امکانت مختلف و متنوعی را در اختیار کاربر قرار می دهد. نکته آخر اینکه دقت نمایید که در هنگام ارسال پیامک شما چند بخش بوده است Olymp Trade ویژه رایانه شخصی ویندوزی ، اگر شما یک پیامک ۳ بخشی ارسال نمایید هزینه ارسال شما ۳ برابر خواهد شد. این در حالیست که ندا امین که در سال ۲۰۱۴ در پی افشای ارتباط کاری‌اش با یک سایت خبری اسرائیلی به ترکیه فرار کرده بود، در مرداد سال جاری با دعوت رسمی خود مقامات اسرائیل به این رژیم پناهنده شد.


روایت ملودیک سفرهای استراوینسکی | گفتگوی هارمونیک\nدر جریان سخنرانی پیش از کنسرتِ بتشتاین، یکی از حاضران از او پرسید که آیا می توان گفت که موسیقی استراوینسکی التقاطی است؟ بتشتاین در پاسخ گفت که: «این هم رویکردیست که می توان به آثار او در پیش گرفت اما رویکرد دیگر این است که استراوینسکی را هنرمندی در نظر بگیریم که به شکوفایی رسیده است»، هنرمندی که به زمان و مکان پاسخ گفته است.\nموزیکولوژیست هایی مانند بریجید کوهن (Bridgid Cohen) بر این باورند که استراوینسکی یک «جهان شهروند مهاجر» (“migrant cosmopolitan”) است که همیشه نمی توان او را در وهله اول با روسیه پیوند داد. بتشتاین درباره تنظیم «سرود قایقرانان ولگا» ی استراویسنکی می گوید «این اثر به شیوه ای کلیشه ای، اما خوب، یک اثر کاملا روسی است.» برنامه جمعه شب با اجرای این اثر با صدای کیت میلر (Keith Miller)، خواننده باس باریتون، آغاز شد.\nاستراوینسکی در سال ۱۹۱۷ تنظیم کوتاهی بر این شعر محلی روسی نوشت و سپس در دهه بیست قرن ۲۰ آن را برای فئودور شالیاپین (Feodor Chaliapin)، خواننده باس روسی، تنظیم کرد.\nاستراوینسکی در سال ۱۹۱۲، “Zvezdoliki” را تمام کرد. این اثر با ارکستراسیون ظریف خود، کاری شفاف برای آنسامبل سازی و کر مردانه است که برای شعری از کنستانتین بالمونت، شاعر سمبولیست، تصیف شده است. استراوینسکی که سال ها در فرانسه زندگی می کرد این اثر را به دبوسی پیشکش نمود. در واقع؛ پژواک موسیقی دبوسی را می توان در جای جای این اثر شنید. ناگفته نماند که این اثر به ندرت اجرا شده است. این کانتاتای تجربی که تا سال ۱۹۳۹ اجرا نشده بود یادآور زبان هارمونیک اسکریابین نیز هست.\nکیت میلر همراه با آن مک ماهون کوئینترو، خواننده متزو سوپرانو، “Requiem Canticles” را خواند که یکی از دیگر آثار استراوینسکی است که ارکستراسیون شفافی دارد. استراوینسکی این آهنگ و همچنین “Babel” و “Canticum Sacrum” را در لس آنجل ساخت و در نیویورک اجرا کرد (همراه با جان داگلاس تامپسون در نقش راوی تأثیر گذار بابل). در این سه قطعه می توان تأثیر شوئنبرگ و وبرن را مشاهده کرد. استراوینسکی، “Canticum” را به احترام کلیسای سنت مارک در ونیز ساخت و خودش نیز، پس از مرگش در سال ۱۹۷۱، در آن جا به خاک سپرده شد.\nگروه کر کالیجت (The Collegiate Chorale) اجرای خوبی را در این برنامه ارائه داد، هرچند گاهی صدای ارکستر گل آلود به نظر می رسید و مثلا می توانست “Mavra” را با انرژی بیشتری اجرا کند. “Mavra” اپرایی تک پرده ای است که در سال ۱۹۲۲ یعنی سالی که استراوینسکی تصمیم گرفت دیگر در روسیه زندگی نکند ساخته شد. از نظر او این اپرا یکی از مهم ترین آثار اوست.\nنیکولاس فان (Nicholas Phan)، خواننده تنور و آن-کارولین برد (Anne-Carolyn Bird)، خواننده سوپرانو، با کیفیت بالایی نقش دو عاشق این اپرای سرزنده را بازی کردند.\nاستراوینسکی این اثر را به چایکوفسکی، گلینکا و پوشکین تقدیم کرد. دورن مایه داستان بر روی آهنگ گوشه دار (angular) و جزِ کورت ویلیان (Kurt Weillian) پیش می رود که اشاره هایی نیز به کاباره روسی و موسیقی پاپ آمریکا دارد.\nدر پایان بعد از ظهری پر از برنامه های نادر، سرانجام این برنامه نیز با اجرای اثری معروف تر از استراوینسکی یعنی “Symphony of Psalms” پایان یافت. استراوینسکی این اثر چند صدایی و جمع و جور را در سال ۱۹۳۰ و پس از پیوستن به کلیسای ارتدوکس روسی برای جشن پنجاهمین سال تأسیس ارکستر سمفونیک بوستن نوشت.


نحوه مراقبت از بیماران مبتلا به آلزایمر به شدت علائم و میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد. زیرا این فاکتورها بر نوع همکاری با بیمار و خدمات مورد نیاز او و خانواده‌اش تأثیرگذار است. نکته قابل توجه هنگام ارائه خدمات این است که بیمار قادر نیست مهارت‌های از دست رفته‌اش را بازیابی کند. در این بیماری مدیریت مناسب بیماری و علائم آن شرایط زندگی را برای بیماران آلزایمری و خانواده او آسان‌تر می‌کند. بدین‌منظور باید نکات زیر را مدنظر قرار داد. انجام فعالیت‌های فیزیکی، تغذیه مناسب، حفظ سلامت عمـومــی و حضـــور در فعالیت‌های اجتماعی برای بیماران آلزایمری از اهمیت خاصی برخوردار است.\nبرنامه‌ریزی برای انجام فعالیت‌های روزانه بیمار، به کسب احساس موفقیت، معنی بخشیدن به زندگی و شکل‌گیری ساختار مناسب آن کمک می‌کند. از این‌رو باید برنامه‌ای تنظیم شود که بیمار بتواند به مرور با آن آشنا شود.\nزمان مناسب برای انجام فعالیت‌های این بیماران باید باتوجه به زمانی از شبانه‌روز که کارآیی بیمار بالاست، انتخاب شود.\nاز آنجایی که این بیماران تا حدی عملکرد طبیعی خود را از دست داد‌ه‌اند، فعالیت‌ها و امکانات زندگی آنها باید به‌گونه‌ای باشد که امکان مشارکت حداکثر بیمار در برنامه‌ها فراهم شود.\nبیمار باید با فعالیت‌ها آشنایی داشته باشد تا انجام آنها برای او آسان باشد. علاوه بر این در صورتی که بیمار باید فعالیت جدیدی را فرابگیرد، دستورالعمل‌ها باید در نهایت سادگی برای او بیان شوند.\nاطرافیان باید به بیمار اجازه دهند تا درحد توانش برای تکمیل کارها و فعالیت‌های روزمره و یا هر کاری که بیمار قصد انجام آنها را دارد، تلاش کند حتی اگر اطرافیان ناچار شوند که آن فعالیت را دوباره از سر بگیرند.\nنوشتن راهنمایی‌های مورد نیاز بیمار و نصب آنها در محل مناسب به بیمار کمک می‌کند تا از اشتباهات دور شود برای مثال باید محتویات کشوها، کمد و … را روی برچسب نوشت و روی در کمد یا کشو چسباند زیرا با این اقدام بیمار اشیا را در محل مناسب قرار خواهد داد.\nاشیایی که ممکن است برای بیمار ایجاد خطر کند، باید از دسترس او دور شوند. برای مثال سوئیچ ماشین، چوب کبریت و… باید در جایی مخفی شوند. علاوه بر این باید حتی‌الامکان محیط زندگی بیمار به جایی ایمن تبدیل شود.\nآمار مطلب : 1646 بازدید\nموارد مشابه : 8 راه کار برای مراقبت از افراد مبتلا به الزایمر، , آلزایمر , آلزایمری ها , پاتوق سرا , پزشکی و سلامت , تفریح , چگونه از آلزایمری ها مراقبت کنیم؟ , چگونه از افرادی که آلزایمر دارن نگهداری کنیم ؟ , سلامت , گوگل , مجله پزشکی , نگهداری از سالمندان , یاهو


بسیط کالا - قیمت، مشخصات و خرید پاستیل نواری شکری توت فرنگی ببتو BEBETO\nپاستیل نواری شکری توت فرنگی ببتو BEBETO\nطعم توت فرنگی با رویه شکری\nتگ ها: قیمت پاستیل نواری شکری توت فرنگی ببتو bebeto + خرید پاستیل نواری وگان ببتو + پاستیل گیاهی وگان توت فرنگی bebeto + پاستیل نواری توت فرنگی شکری + پاستیل خارجی درجه یک + پاستیل با کیفیت ترکیه bebeto + پاستیل sour blast ببتو + پاستیل fizzy happy strawberry ببتو ترکیه\nپاستیل نواری شکری توت فرنگی ببتو BEBETO از محصولات بسیار مورد توجه پاستیل های گیاهی این برند مشهور ترکیه است. برند ببتو بسیاری از دستورالعمل های تولید پاستیل را تغییر داده است و نوآوری های بسیاری در این صنعت داشته است. پاستیل های گیاهی نیز از جمله این تولیدات هستند. ماده اصلی مورد استفاده در پاستیل ژلاتین است که محصولی حیوانی به شمار می رود و از استخوان دام تهیه می شود. پاستیل های وگان ببتو ترکیبات جایگزینی را در خود دارند که باعث می شود بدون داشتن هیچ گونه فرآورده دامی، بافت و طعمی دقیقا مانند پاستیل های ژلاتینی داشته باشند. این محصول طعم تازه و دلپذیر توت فرنگی را دارد و مزه ترش و شیرین هیجان انگیزی به آن داده شده است. بافت نرم و ژله ای پاستیل در تضاد با شکری که در رویه آن وجود دارد، حالت خوش آیندی را ایجاد می کند. بسته بندی این محصول نیز ابعاد متوسطی دارد و می توان برای ایجاد حس تازگی در میان وعده ها، آن را به راحتی همراه داشت. این محصول ویژه ببتو دارای گواهی نامه وگان از انجمن گیاه خواران بریتانیا است.\nگواهی انجمن گیاه خواران بریتانیا به چه محصولاتی داده می شود؟\nThe Vegetarian Society of the United Kingdom یا انجمن گیاه خواران بریتانیا، استانداردهایی تعیین کرده است و به تولیدکنندگانی که شرایط آن را رعایت کنند گواهی نامه هایی می دهد تا افراد گیاه خوار را در انتخاب محصولات خوراکی کمک کند. این انجمن دو نوع گواهی عادی و نیز وگان را اعطا می کند که پاستیل نواری توت فرنگی ببتو توانسته است گواهی وگان را کسب کند. این گواهی تایید می کند که\n• محصول عاری از هرگونه فرآورده حیوانی است\n• فاقد هرگونه آلودگی متقاطع cross-contamination است\n• در مراحل تحقیق برای تولید این محصول، در طی تولید و نیز در آینده هیچ گونه تحقیقاتی بر روی حیوانات در ارتباط با این فرآورده انجام نشده و نخواهد شد.\nاین تاییدیه بندهای مفصلی دارد که عناوین مهم آن در اینجا به اختصار اشاره شد. تلاش شده است تا شرایط سالم بودن و نیز توجه به حقوق حیوانات در این گواهی نامه لحاظ شوند.\nویژگی ها و خواص پاستیل نواری شکری توت فرنگی ببتو BEBETO\nبرند ببتو از مواد اولیه بسیار با کیفیتی در تولیدات خود استفاده می کند که برخی از آن ها عبارتند از: شکر، سیروپ گلوکز، آرد گندم، روغن گیاهی، کنسانتره آب سیب، کنسانتره آب هویج سیاه و...\n- ارزش غذای محصول در 100 گرم:\n- انرژی 380 کیلو کالری\n- چربی 2.9 گرم شامل 1.6 گرم چربی اشباع\n- کربوهیدرات 85.7 گرم شامل 57 گرم قند\n- پروتئین 2.7 گرم\n- نمک ندارد\nببتو در صنعت با سابقه تنقلات ترکیه نامی جوان محسوب می شود که در سال 1998 به بازار آمده است. با این وجود ببتو برند اول ترکیه در زمینه پاستیل است و تولیداتش در 90 کشور جهان مصرف می شوند. شرکت ارائه کنند این برند به نام کاروان یا کِروان Kervan در سال 1995 تاسیس شد و کارش را با تولید آدامس آغاز کرد. این شرکت از شروع کارش به نوآوری و تحقیقات علاقه بسیاری داشت و توانست با ابداع و عرضه فرمول های تازه، تغییراتی در پاستیل و سایر تنقلات ژله ای ایجاد کند که با استقبال فراوان مصرف کنندگان روبرو شدند. ببتو در سال 2016 برند اول بازار بریتانیا در زمینه پاستیل شناخته شد و تا کنون توانسته رتبه های فراوانی را در صنعت رقابتی ترکیه ازان خود کند. ظرفیت تولید این شرکت به 100،000 تن در سال می رسد و تولیدات متنوع اش توسط شرکت حمل و نقلی که متعلق به خود مجموعه است، با کمک 300 خودرو ترانزیت به بیش از 60،000 نقطه جهان حمل می شوند. محصولات ببتو در ایران نیز دوست داران زیادی دارند و مصرف کنندگان ایرانی به خوبی با تولیدات این برند آشنا هستند. انواع تولیدات ببتو را می توانید از فروشگاه بسیط کالا تهیه کنید.


۱۳۹۹ / ۱۲/۱۸ ۰۷: ۱۲ نسخه آزمایشی\nدر گفت‌و‌گو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛\n۱۶:۰۰ ۲۱ آذر ۱۳۹۸\n۷۱۷۰۰۲۴ کد خبر\nتاریخ انتشار ۲۱ آذر ۱۳۹۸ ۱۶:۰۰\nکد خبر ۷۱۷۰۰۲۴\nمدیرعامل یک شرکت دانش بنیان گفت: طراحی و ساخت اولین سنسور آشکارساز جبهه موج، از جمله اهداف میانبرد دستیابی به روش‌های نوین ساخت آینه‌های انعطاف پذیر است.\nامیرشیخی‌ها مقدم، مدیرعامل یک شرکت دانش بنیان در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه فناوری گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان، اظهار کرد: شرکت ما با گردآوری نخبگان دانش پژوه جوان با تشکیل سه هسته اصلی تحقیقاتی- مطالعاتی، اهداف میان برد و بلند بردی را در برنامه ریزی کلان خود تعریف کرده است.\nاو درباره این سه هسته که مبتنی بر علم فیزیک نوین پایه گذاری است ؛گفت: اول هسته تحقیقات تئوری سیستم‌های پیچیده فیزیکی است وظیفه این هسته، تحقیق و پژوهش و بررسی آخرین تئوری‌های توصیف سیستم‌های پیچیده فیزیکی از دیدگاه Quantum Field Theory و مکانیک آماری پیشرفته است. تحلیل و توصیف سیستم‌های برهم کنشگر از قبیل مولکول حیات یا DNA و مدلسازی و شبیه سازی سیستم‌های شیشه‌های اسپینی یا Spin Glass از جمله مطالعات و تحقیقات این بخش است.\nشیخی‌ها مقدم ادامه داد: دستیابی به روشی تحلیلی و تئوری توصیف سکانس‌های موجودات زنده و ایجاد مدلی فیزیکی برای توصیف مولکول حیات، بیش از سه دهه است که مورد توجه تئوری پردازان فیزیک قرار گرفته است که تحقق روش‌های ژن درمانی در بیماری‌های خاص و صعب العلاج، یکی از محصولات و نتایج این تحقیقات خواهد .\nمدیر این شرکت دانش بنیان تصریح کرد: دوم هسته تحقیقات فیزیک تجربی با گرایش‌های لیزر و کاربرد‌های آن، اپتیک پیشرفته و اپتیک تطبیقی، اسپکتروسکوپی و اتمسفرشناسی در گرایش لیزر و کاربرد‌های آن، مطالعه روش‌های نوین ساخت لیزر‌های قدرت با کاربرد‌های مختلف، مورد توجه است. تمرکز بر لیزر‌های شیمیایی با کاربرد پدافند لیزری و ساخت لیدار‌های آنالیز مواد مبتنی بر رامان اسپکترومتر‌ها با برد بلندتر از ده کیلومتر و امکان سنجی و روش‌های دستیابی به آن از جمله اهداف این گرایش است. در گرایش اپتیک پیشرفته و اپتیک تطبیقی که از جمله گرایش‌های فوق پیشرفته در حوزه فیزیک اپتیک محسوب شده است.\nاو افزود: طراحی و ساخت اولین سنسور آشکارساز جبهه موج با قابلیت آشکارسازی شکل جبهه موج به دو روش منطق‌های و کیفیتی آخرین دستاورد این گرایش در شرکت ما و از جمله اهداف میانبرد دستیابی به روش‌های نوین ساخت آینه‌های انعطاف پذیر با کاربرد‌های خاص در اپتیک تطبیقی است که گام‌های مؤثری در راستای آن برداشته شده است که اولین نمونه آینه انعطاف پذیر ۳۲ سنسوری با دقت تغییر شکل نانومتری به ابعاد ۵ سانتی متر مربع در کشور ساخته شد.\nبیشتر بخوانید: ساخت ایمپلنت‌هایی با قابلیت پیوند مستقیم با استخوان در کشور\nشیخی‌ها مقدم گفـت: سوم طراحی و تولید نرم افزار‌های پیشرفته مبتنی بر الگوریتم‌های پیچیده و پیشرفته، مانند پردازش تصویر و صوت است. با رصد نیاز‌های گلوگاهی کشور، اعلام نیاز کارشناسان متخصص بدنه نفت و گاز در حوزه دتکتور‌های تشخیص گاز توسط محققین این شرکت شناسایی شد.\nمدیر عامل یک شرکت دانش بنیان ادامه داد: مهر ۹۲ از نمونه صنعتی این محصول رو نمایی شد با توجه ایجاد دانش فنی این محصول در این شرکت، با گذشت زمان محصول خود را مطابق با نیاز مشتری داخلی و بازار‌های هدف خارجی، بهبود بخشیدیم. صرف نظر از ارزآوری ناشی از صادرات این محصولات، میتوان به توانایی جلوگیری از خروج ارز آن‌ها و قطع وابستگی عمیق بدنه صنعت نفت و گاز کشور به صنایع ابزار دقیق خارج نیز اشاره کرد.\nاو بیان کرد: گردش مالی سالانه خروج ارز ناشی از واردات محصولات مشابه خارجی که به دلیل تحریم‌ها بعضاً محصولات از رده خارج و دست دوم تعمیری به جای محصولات نو به ایران فروخته می شود بالغ بر چند صد میلیون دلار است.\nشیخی ها مقدم در پایان گفت: امروز مفتخریم که دتکتور‌های ساخت این شرکت به موازات محصولات مشابه خارجی در میدان های مختلف عملیاتی مانند پالایشگاه شهید هاشمی نژاد و پالایشگاه‌های مختلف شرکت پارس جنوبی نصب شده است. این در حالی است که پس از گذشت چند ماه محصولات خارجی صحت عملکرد خود را از دست داده و محصولات ما کما فی السابق بر خط و در صحت عملکرد کامل در حال کار هستند.\nبرچسب ها: سنسور آشکار سازی امواج گاز ، پالایشگاهی نفت و گاز\nتولید دستگاه التراسونیک هموژنایزر در یک شرکت دانش بنیان\nساخت دستگاه کمک بازرسی ایکس‌ری در داخل\nطراحی و تولید سیستم اولتراسانتریفیوژ دارویی توسط جوانان ایرانی


علت سقوط قیمت لونا (Luna$) چه بود؟ - تکراتو\nبر خلاف عقیده کارشناسان حوزه رمزارزها قیمت لونا با افت شدیدی مواجه شد. علت سقوط قیمت لونا (Luna) چه بود؟ با ما همراه باشید.\nارزش رمزارز ترا لونا در روز چهارشنبه به طرز چشمگیری کاهش یافت. قیمت این ارز از 6.75 دلار به زیر 1 دلار رسید.\nرمزارز Luna بیش از 99 درصد از ارزش خود را از دست داده است. روز پنجشنبه قیمت لونا به 0.02 دلار رسید. در ادامه دلایل اصلی سقوط قیمت لونا را بررسی می‌کنیم.\nعلت سقوط قیمت لونا چیست؟\nرمزارز لونا به استیبل کوین ترا (UST) متصل است. یک واحد terraUSD قیمتی معادل یک دلار حقیقی دارد. استیبل کوین‌ها به رمزارزهایی گفته می‌شود که ارزش آن‌ها وابسته به یک ارز دیگر است.\nاوایل هفته جاری، پشتوانه دلار از رمزارز UST برداشته شد. پس از این اتفاق قیمت ترا به شدت افت کرد. ارزش بازار ترا پس از حذف پشتوانه دلار، از 40 میلیارد دلار به کمتر از 200 میلیون دلار رسید.\nصرافی معروف بایننس در روز چهارشنبه به طور موقت برداشت ترا را از حساب کاربران مسدود کرده است. سقوط قیمتی ترا در پی ریزش گسترده بازار کریپتوکارنسی‌ها صورت گرفت. اکثر رمزارزهای بازار یک چهارم ارزش خود را در 24 ساعت گذشته از دست داده‌اند.\nمهاجرت سرمایه‌گذاران به بازارهای کم ریسک\nسرمایه‌گذاران در حال حاضر برای جلوگیری از کاهش ارزش دارایی‌های خود در برابر تورم سرمایه‌های خود را به بازارهای کم ریسک‌تر منتقل کرده‌اند. سهام بزرگترین صرافی رمزارزها در آمریکا (کوین بیس) در روز سه شنبه 15.6 درصد افت کرد. این کاهش ارزش از میزان 430 میلیون دلار که در گذشته پیش‌بینی شده بود بسیار بیشتر است.\nصرافی کوین بیس به روند کاهش قیمت دارایی‌های رمزارزی و نوسانات اخیر بازار اشاره کرد. به عقیده این صرافی شرایط فعلی دائمی نخواهد بود. سؤال اصلی اینجاست که آیا دوران خواب زمستانی رمزارزها رو به اتمام است یا این فصل به یک سرمای همیشگی تبدیل شده است؟\nSimon Peters، تحلیلگر بازار ارزهای دیجیتال در پلتفرم معاملاتی eToro، می‌گوید:“نگرانی اصلی سرمایه‌گذاران دارایی‌های رمزنگاری شده مشخص شدن زمان پایان ریزش‌های بازار رمزارزهاست.”\nبازار رمزارزها در این روزها تحت تأثیر تصمیمات دولت‌ها در زمینه با نرخ بهره و تکنیک‌های جلوگیری از تورم قرار گفته است.\nنظر شما درباره علت سقوط قیمت لونا چیست؟ لطفا نظرات خود را در بخش کامنت با تکراتو و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.\nتعرفه نصب دوربین مداربسته در سال 1401مطلب قبلی\nکاربرد پمپ هیدرولیک در خودرو چگونه است؟مطلب بعدی


مرورگر کروم گوگل فرستادن صفحات بین دستگاه‌ها را ساده‌تر می‌کند - روکیدا\nمرورگر کروم گوگل فرستادن صفحات بین دستگاه‌ها را ساده‌تر می‌کند\nگوگل به‌روزرسانی کروم 77 مرورگر خود را برای پلت‌فرم‌های مختلف عرضه کرده است و یکی از بهترین قابلیت‌های آن امکان فرستادن صفحات وب از یک دستگاه به دستگاه دیگر است.\nبه عنوان مثال باید از خانه بیرون بروید و می‌خواهید یک صفحه وب که در حال خواندن آن روی لپ‌تاپتان هستید را به گوشی‌تان بفرستید، تنها کاری که باید بکنید کلیک راست روی یک تب و انتخاب دستگاهی است که در منوی ظاهر شده اسم آن دیده می‌شود.\nسپس روی گوشی‌تان یک نوتیفیکیشن دریافت می‌کنید که با لمس آن صفحه مورد نظر باز می‌شود.\nبا آن که به کمک یک روش دیگر قبلا می‌توانستید تب‌های باز شده را از بخش هیستوری در دستگاه‌های دیگر ببینید، این گزینه این اطمینان را به وجود می‌آورد که کاربر بتواند حتی اگر اینترنت موبایل او کار نکند به یک صفحه خاص دسترسی داشته باشد.\nهمچنین می‌توانید یک صفحه را از روی گوشی خود به یک کامپیوتر رومیزی یا لپ‌تاپ بفرستید، به عنوان مثال در طول مسیر خانه مقاله‌ای را در اینترنت مطالعه می‌کنید و دوست دارید زمانی که به خانه رسیدید آن را روی یک نمایشگر بزرگتر مشاهده کنید.\nبرای این منظور فقط کافی است روی منو سه نقطه‌ای «more» در مرورگر موبایل خود ضربه بزنید و با انتخاب Share گزینه «Send to your devices» را ببینید که انتخاب آن دستگاه‌هایی را نشان خواهد داد که می‌توانید آن صفحه را به آن‌ها بفرستید.\nگوشی Redmi 8A در فهرست گوشی‌های مورد تایید TENAA قرار گرفت\nتصویر جدید گوشی میت 30 پرو هوآوی نگاه دقیقی به نمایشگر آبشاری آن می‌اندازد\nبازتاب: مرورگر کروم گوگل به کاربر اجازه کپی محتوا روی یک دستگاه و پیست آن روی یک دستگاه دیگر را می‌دهد - روکیدا


جنجال سیاسی در ترکیه پس از ممنوعیت موقت فروش مشروبات الکلی – رادیو پی‌آر‌سی\nجنجال سیاسی در ترکیه پس از ممنوعیت موقت فروش مشروبات الکلی در دور تازه شهربندان در ترکیه، در حالی که دولت این کشور فروشگاه‌های مواد غذایی را از تعطیلی معاف کرده، دستور به بسته شدن فروشگاه‌های مشروبات الکلی داده است؛ امری که باعث جنجال سیاسی در این کشور شده است. دولت ترکیه فروش الکل را از ۲۹ آوریل تا ۱۷ مه ممنوع اعلام کرده است و مخالفان سیاسی دولت در این رابطه رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، را متهم می‌کنند که سعی دارد «ارزش‌های مذهبی خود را به ملتی ۸۳ میلیون نفری تحمیل کند.» بنابر گزارش‌ها، دیوان عالی کشور در ترکیه اکنون این تصمیم را به چالش کشیده اما سلیمان سویلو، وزیر کشور، در تازه‌ترین سخنان خود گفته است که این تصمیم با «مهار کرونا» مرتبط است و دولت رجب طیب اردوغان از این تصمیم «کوتاه نخواهد آمد.» در پی اعلام این تصمیم، بسیاری از رسانه‌های ترکیه، ازجمله پایگاه خبری «دووار» (دیوار)، نوشتند که این تصمیم را «ادامه همان سیاست حکومت رجب طیب اردوغان برای تخریب مبانی ۹۰ساله سکولاریسم در ترکیه» می‌دانند. معترضان، دولت اردوغان را که ریشه‌های اسلام‌گرایی دارد، متهم می‌کنند که با ساخت..\nPrevious تاجیکستان و قرقیزستان از توافق بر سر آتش‌بس کامل در منطقه مرزی خبر دادند\nNext بحران کرونا؛ هند رکورد جدیدی در زمینه شمار قربانیان برجای گذاشت


نوروزی فر گفت: یکی از آقایانی که زمانی در سینما جزو بچه های صحنه بود، از 40 نفر از بچه‌های سینمایی کلاهبرداری کرد. از من هم ملکی به ارزش به 3 میلیارد تومان برد. بازیگر زن معروف مینا نوروزی فر بازیگر سینما و تلویزیون گفت: ماه هاست که مشغول خانه داری هستم و از کارهای تئاتری و تلویزیونی هیچ خبری نیست. همین می شود که 30نفر از بانوان سینما که بیکار شده اند نامه می نویسند. من هم به دنبال این هستم که از مترو اجازه بگیرم و بروم داخل یکی از واگن ها دستفروشی کنم.وی افزود: کار تنها برای یک عده خاص است و برخی از طریق دوستان خود مشغول می شوند، به همین دلیل برخی با بیکاری مواجه می شوند. در این میان عده ای می نویسند که دیگر نیکی کریمی توقع نقش عروس را ندارد. آنها نمی دانند این افرادی که اعتراض می کنند، در واقع نمی خواهند نقش یک دختر 18 ساله یا بازیگر اصلی را ایفا کنند. این افراد در واقع خواهان ایفای نقشی در جایگاه خود هستند.بازیگر "اشیا از آنچه در آینه می‌بینید به شما نزدیکترند" ادامه داد: به دنبال راه اندازی شغلی برای هنرمندان بیکار هستم؛ زیرا این افراد آدم‌های محترمی هستند که بیکاری آنها را آزار می دهد. درهر شغلی به هر حال بیکاری وجود دارد اما ما نمی دانیم که چگونه تعریف کنیم که بازیگری هم شغل است. چرا برای آنها فکری نمی کنند؟ برخی تنها منبع درآمدشان همین بازیگری است.وی ادامه داد: گاهی می بینیم عده ای وارد این کار می شوند که حتی این حرفه را نمی شناسند. اما به هر حال از طریق برخی رفاقتها وارد دنیای بازیگری و هنر می شوند. این درحالی است که امثال من مدتها در این حرفه فعالیت داشتند، بیکار هستند، البته من خودم کار تولید را هم با احتیاط انجام می دادم؛ زیرا ممکن بود پولش به من بازنگردد و نهایتا آخرین باری که با یکی از تهیه کننده ها در کار تولید همکاری داشتم آن فرد پول همه را خورد. مینا نوروزی فر گفت: 30 سال کار تلویزیونی انجام دادم و خود را یک بازیگر تلویزیونی می دانم. به نظرم تلویزیون از ما که در واقع کارمندانش هستیم باید حمایت می کرد که نکرد.بازیگر" دنیای شیرین دریا" تصریح کرد: همسرم کارگردان است و متأسفانه او هم مشغول نیست. در واقع به این ترتیب امرار معاش به سختی انجام می شود. بخش زیادی ازاعتراض 30 خانم بازیگر هم به خاطر به سختی افتادن شرایط مالی و امرار معاش بود. این را هم باید بگویم یک بخشی از اموال من را کلاهبرداری کردند و یک بخش دیگری را هم که پس انداز کرده بودم، در دوران بیکاری از بین رفت.نوروی فر ادامه داد: 2 سال است که درگیر کارهای کلانتری و دادگاه هستم. یکی از آقایانی که زمانی درسینما جزو بچه های صحنه بود از 40 نفر از بچه های سینمایی کلاهبرداری کرد از من هم ملکی به ارزش 3 میلیارد تومان برد. این پول در واقع مربوط به ملک ما در فشم بود. او بعد از کلاهبرداری در فیلم‌هایی همچون "پرویز"،" در دنیای تو ساعت است؟" و " احتمال باران اسیدی" مشارکت داشت که هم اکنون متواری است. او از بچه های سینمایی خانه، مغازه، ماشین و پول کلاهبرداری کرد. بیشترین کلاهبرداریش هم از من بود.بازیگر"شور عشق" ادامه داد: در حال حاضر کسی می تواند کار کند که خودش سرمایه گذاری کند و یا یکی از اطرافیانش در کارهای سینمایی باشند. مینا نوروزی فر گفت: آخرین باری که در فیلم به ایفای نقش پرداختم دریک فیلم کوتاه برای جمال شورجه درسال 94 بود و بعد از آن درهیچ کاری حضور نداشتم. من گاهی اوقات وقتی کارنامه کاریم را مرور می کنم، می بینم که کارهای خوبی زیادی در آن وجود دارد اما در این چند ساله اوضاع خراب شده و دیگر افرادی مثل من درکارها حضور ندارند. بیشتر بازیگران غیر حرفه ای حضور دارند که اتفاقا جایزه هم می گیرند.این بازیگر خاطر نشان کرد: امیدوارم موضوعاتی همچون کلاهبرداری ریشه کن شود و فضای سالمی بوجود بیاید که نفس کشیدن در آن سخت نباشد.میزانمطالب مرتبط:مینا نوروزی‌فر «عروس» شد + عکسپخش ۱۴ فیلم نوروزی از شبکه تلویزیونی «شما»بازیگر زن ایرانی به کما رفت +عکس\nبرای نمایش تمام اخبار مرتبط با عنوان «بازیگر زن معروف: می‌خواهم در مترو دستفروشی کنم! + عکس» اینجا کلیک کنید.\nآیا دستفروشی آقای بازیگر معروف حقیقت دارد؟ (عکس) -آکا\nسایت بیوگرافی،زندگینامه مشاهیراخبار بازیگران،اخبار چهره ها،دنیای ستاره ها آیا دستفروشی آقای بازیگر معروف حقیقت دارد؟ آیا دستفروشی آقای بازیگر معروف حقیقت دارد؟ (عکس) -آکاآیا دستفروشی آقای بازیگر معروف حقیقت دارد؟ (عکس) -آکا آکاایران: آیا...\nخبر دستفروشی بازیگر معروف سینما احمد پور مخبر بازیگری است که طی این سال ها خنده را همیشه بر لبان ما نشانده است و نزد همه ملت ایران محبوب است. کافی است نام “احمد پورمخبر” را در گوگل جستجو کنید، اولین نتایجی که می بینید، شما را متعجب می کند؛...


۳۳۴۰۵۸ ۲۵ خرداد ۹۵ - ۰۸:۱۸\nهمانطور که می‌دانید شما نباید هر چیزی که می‌خوانید را باور کنید. احتمالا شما سالهاست که زرده‌ی تخم‌مرغ نخورده‌اید، نمی‌توانید بدون عذاب وجدان سیب زمینی سرخ کرده بخورید، و حتی از ساعت ۸ شب به بعد دیگر چیزی نمی‌خورید و این قصه سر دراز دارد\nوب سایت تناسب اندام: همانطور که می‌دانید شما نباید هر چیزی که می‌خوانید را باور کنید. احتمالا شما سالهاست که زرده‌ی تخم‌مرغ نخورده‌اید، نمی‌توانید بدون عذاب وجدان سیب زمینی سرخ کرده بخورید، و حتی از ساعت ۸ شب به بعد دیگر چیزی نمی‌خورید و این قصه سر دراز دارد…\nپالمر می‌گوید: هیچ مدرک علمی وجود ندارد که گلوتن، یک ماده بسیار چاق کننده باشد. مشکل این است که ما بیش از حد غلات تصفیه شده (غذاهای تهیه شده از آرد سفید) می‌خوریم. ماری آن متزاک، متخصص تغذیه از ساوت‌همپتون می‌گوید که کاهش گلوتن بدون مشورت با پزشکتان، به کمبود مواد مغذی مهمی مانند فیبر، آهن، ویتامین B۱۲ و منیزیم منجر می‌شود. شما باید از غلات کامل و سالم هم در اندازه‌های متعادل استفاده کنید.


کودک خون - مطالب - شگفتزار\nزمان : ۱۳۹۱/۱۰/۵ ه.ش.، ۱۲:۲۷\nنمایش : ۳٬۴۱۲ دفعه\nآخرین شب کودکی‌ام با بازدید از خانه شروع شد. خواهران ته‌گاتوئی دو تخم عقیم به ما داده بودند. ته‌گاتوئی یکی را به مادرم، برادر و خواهرانم داد و اصرار کرد آن یکی را خودم تنها بخورم. فرقی هم نداشت. یک تخم آن قدر بود که باعث احساس رضایت همگی شود. البته تقریباً همه. مادرم حاضر نشد به تخم لب بزند. خودش گوشه‌ای نشست و تماشا کرد که بقیه چطور بدون او به حالت خلسه وارد شدند. بیشتر از همه من را نگاه می‌کرد.\nمن به پهلوی دراز و مخملین ته‌گاتوئی تکیه داده بودم و هر از گاهی جرعه‌ای از تخمم می‌نوشیدم و در عجب بودم چرا مادرم این لذت بی‌خطر را از خودش دریغ می‌کند. اگر هر از گاهی به خودش آسان می‌گرفت، مطمئناً موهایش این قدر زود سفید نمی‌شدند. تخم عمر را طولانی کرده و قوای بدنی را بهبود می‌بخشید. پدرم که در عمرش هرگز به هیچ تخمی نه نگفته بود، دو برابر آن چه که باید عمر کرد. و آخرهای عمرش، وقتی که دیگر باید پیر و کند می‌شد، تازه با مادرم ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد.\nولی ظاهراً مادرم به پیر شدن راضی بود. وقتی چند تا از دست و پاهای ته‌گاتوئی من را نزدیک‌تر کشیدند، مادرم رویش را برگرداند. ته‌گاتوئی عاشق گرمای بدن انسان بود و هر وقت می‌توانست، تا جای ممکن از آن بهره می‌برد. وقتی بچه‌تر بودم و بیشتر اوقاتم را در خانه می‌گذراندم، مادرم سعی می‌کرد آموزشم دهد که چطور در مقابل ته‌گاتوئی رفتار کنم؛ این که چطور مودب و فرمانبردار باشم، چون او نماینده‌ی دولت تیلیک و فرمانده‌ی شکارگاه بود و به همین دلیل، مهم‌ترین فرد از نژاد خود بود که با انسان‌ها سر و کار داشت. مادرم می‌گفت باید افتخار کنیم که چنین فردی خانواده‌ی ما را برای وصلت انتخاب کرده است. مادرم هر وقت دروغ می‌گفت، رسمی‌تر و خشک‌تر از همیشه حرف می‌زد.\nنمی‌دانستم چرا مادرم دروغ می‌گوید یا اصلاً دروغش چی هست. درست که انتخاب ما از سوی ته‌گاتوئی مایه‌ی افتخار بود، اما چیز جدیدی هم نبود. ته‌گاتوئی و مادرم برای بیشتر عمرِ مادرم با هم دوست بودند و ته‌گاتوئی دوست نداشت در جایی که آن را خانه‌ی دوم خودش می‌دانست، زیاده از حد احترام و رفتار رسمی ببیند. او خیلی راحت داخل می‌آمد، روی یکی از مبلمان مخصوص خودش می‌نشست و من را صدا می‌کرد تا کنارش بنشینم و گرمش کنم. هر وقت این طوری از پشت بهش تکیه می‌دادم و غرغرهایش را گوش می‌کردم که چرا این‌قدر لاغر و استخوانی هستم، دیگر رفتار رسمی و مودب بودن کمی سخت می‌شد.\nاین بار با شش یا هفت تا از دست‌هایش من را لمس کرد و گفت: «داری بهتر می‌شوی. بالاخره داری وزن اضافه می‌کنی. لاغری خطرناک است.» بعد لمس دست‌هایش کمی تغییر کرد و تبدیل به نوازش شد.\nمادرم با لحن تندی گفت: «هنوز زیادی لاغر است.»\nته‌گاتوئی سرش و یک متر از گردن درازش را از روی مبل بلند کرد و نگاهی به مادرم انداخت و مادرم با صورتی پرچروک و پیر، نگاهش را برگرداند.\n«لیان، می‌خواهم باقی تخمی را که به گان دادم، تو بخوری.»\nمادرم گفت: «این تخم‌ها مال بچه‌هایند.»\n«این‌ها مال همه‌ی خانواده‌اند. لطفاً بخور.»\nمادرم با بی‌میلی تخم را از دستم گرفت و آن را به دهان برد. حالا فقط چند قطره توی پوسته‌ی نرمی که حالا چروکیده شده بود، باقی بود. ولی مادرم آن را بیرون فشار داد، قورت داد و پس از چند لحظه، خطوط نگرانی و اضطراب چهره‌اش باز شدند.\nبا صدایی آرام گفت: «خیلی خوب است. گاهی اوقات یادم می‌رود که چقدر خوب است.»\nته‌گاتوئی گفت: «باید بیشتر بخوری. چرا این قدر برای پیر شدن عجله داری؟»\nمادرم چیزی نگفت.\nته‌گاتوئی گفت: «این‌جا آمدن را دوست دارم. این‌جا به خاطر وجود تو برایم خوشایند است، اما تو از خودت مراقبت نمی‌کنی.»\nته‌گاتوئی از بیرون تحت فشار بود. مردمش نمونه‌های بیشتری از ما را می‌خواستند. حالا فقط او و حزب سیاسی‌اش بین ما و لشکر‌لشکر تیلیک‌هایی فاصله بود که دلیل وجود شکارگاه را نمی‌فهمیدند؛ نمی‌فهمیدند چرا نمی‌توانند هر زمینی را که دلشان می‌خواهد انتخاب کرده، بابتش پول بپردازند و آن را مال خود کنند. شاید هم می‌فهمیدند، ولی آن قدر درمانده بودند که دیگر اهمیتی نمی‌دادند. ته‌گاتوئی ما را تقسیم‌بندی می‌کرد و به پولدارها و قدرتمند‌ها می‌فروخت تا از حمایت سیاسی آن‌ها بهره‌مند شود. بنابراین ما یک ضرورت بودیم؛ یک جور نماد وضعیت اجتماعی‌شان بودیم؛ و در عین حال نژادی مستقل بودیم. ته‌گاتوئی به وصلت بین خانواده‌ها نظارت داشت و آخرین بقایای سیستم قدیمی تیلیک‌ها که زمینی‌ها را برای نفع خود جدا از هم نگاه می‌داشتند، از میان برد. من با ته‌گاتوئی بیرون رفته بودم. اشتیاق کشنده‌ی نگاه مردمانش به خودم را دیده بودم. وقتی به این فکر می‌کردم که ته‌گاتوئی تنها فاصله بین ما و آن اشتیاقی است که ممکن بود هر لحظه ما را ببلعد، وحشت‌زده می‌شدم. گاهی مادرم به او خیره می‌شد و به من می‌گفت: «مواظبش باش.» و من به یاد می‌آوردم که مادرم هم بیرون بوده و همه چیز را به چشم خودش دیده است.\nته‌گاتوئی با چهار تا از دست‌هایش من را هل داد تا روی زمین بیفتم و گفت: «خیلی خوب گان. برو پیش خواهرهایت بشین و از خلسه‌ات لذت ببر. تو از همه بیشتر تخم خوردی. لیان، بیا من را گرم کن.»\n«هیچ پولی نمی‌تواند او را از من بگیرد.»\nاگر مادرم هشیار بود، هرگز به این مساله اشاره نمی‌کرد.\nته‌گاتوئی محض لطف به مادرم، تاییدکنان گفت: «هیچ پولی.»\n«فکر کردی بابت تخم، بابت عمر دراز می‌فروشمش؟ آن هم پسرم را؟»\nته‌گاتوئی شانه‌ی مادرم را نوازش کرد و همان‌طور که با موهای بلند و خاکستری او بازی می‌کرد، گفت: «هیچ پولی.»\nدلم می‌خواست دست مادرم را بگیرم و آن لحظه را با او شریک شوم. ولی اگر لمس‌اش می‌کردم، من را محکم می‌چسبید. و چون تخم و نیش ته‌گاتوئی محدودیت‌های داخلی‌اش را از میان برداشته بود، ممکن بود لبخند بزند و حرف‌هایی را که این همه مدت در دل نگه داشته بود بیرون بریزد. ولی فردا که یاد امشب می‌افتاد، حتماً احساس درماندگی و تحقیر می‌کرد. دوست نداشتم من هم بخشی از یادآوری تحقیرش باشم. کافی بود آرام سر جایم بنشینم و بدانم که او با تمامی وظیفه و غرور و رنج مادرانه‌اش، دوستم دارد.\nته‌گاتوئی گفت: «ژوان هوآ، کفش‌هایش را در بیاور. چند دقیقه‌ی دیگر دوباره نیش‌اش می‌زنم تا بخوابد.»\nخواهر بزرگم برای اطاعت، مست و تلوتلوخوران از جا بلند شد. وقتی کارش را تمام کرد، برگشت کنارم نشست و دستم را گرفت. من و او همیشه جفت جدانشدنی بودیم.\nمادرم سرش را به پهلوی ته‌گاتوئی تکیه داد و سعی کرد از آن زاویه‌ی غیرممکن، سرش را بالا ببرد و صورت پهن و گرد او را ببیند. «دوباره می‌خواهی نیشم بزنی؟»\n«پس تا فردا ظهر می‌خوابم.»\n«چه بهتر. به این خواب احتیاج داری. آخرین بار کی خوابیدی؟»\nمادرم از سر آزردگی غرغری کرد و گفت: «باید همان موقع که کوچک بودی، زیر پا لهت می‌کردم.»\nاین شوخی قدیمی خودشان دو نفر بود. آن دو کم و بیش کنار هم بزرگ شده بودند؛ گرچه ته‌گاتوئی در تمام طول عمر مادرم آن‌قدر کوچک نبود که بشود زیر پای یک زمینی لهش کرد. ته‌گاتوئی تقریباً سه برابر مادرم عمر داشت و وقتی مادرم بر اثر پیری می‌مرد، باز هم جوان محسوب می‌شد. ولی این دو زمانی با هم آشنا شده بودند که ته‌گاتوئی وارد مرحله‌ی سریع تغییر، مرحله‌ی نوجوانی تیلیک‌ها شده بود. آن موقع مادرم بچه بود، با این حال برای مدتی با نرخ برابری رشد کرده بودند و دوستی بهتر از یکدیگر هم نداشتند.\nته‌گاتوئی مادرم را با مردی آشنا کرد که بعداً پدرم شد. پدر و مادرم با وجود تفاوت سنی، از هم خوششان آمده و درست زمانی که ته‌گاتوئی شغل خانوادگی‌اش –سیاست- را شروع می‌کرد، با هم ازدواج کرده بودند. از آن به بعد دیدار بین او و مادرم کم شده بود. ولی زمانی قبل از تولد خواهر بزرگترم، مادرم قول یکی از فرزندانش را به ته‌گاتوئی داد. او بالاخره باید یکی از ما را به کسی می‌بخشید و ترجیح می‌داد به جای یک غریبه، با ته‌گاتوئی طرف باشد.\nچندین سال گذشت. ته‌گاتوئی در سفر مداوم بود و قدرت و نفوذش بیشتر می‌شد. و وقتی بعد از سال‌ها به دنبال آن چیزی آمد که آن را جایزه‌ی برحق تلاش‌های طولانی خودش می‌دانست، شکارگاه تحت فرماندهی‌اش در آمده بود. خواهر بزرگترم بلافاصله به ته‌گاتوئی علاقمند شد و می‌خواست برگزیده خودش باشد، اما مادرم تازه آن موقع من را حامله بود و ته‌گاتوئی ترجیح می‌داد بچه‌ی کوچکتری را انتخاب کند که در رشد و تربیتش سهم داشته باشد. برایم گفته‌اند که اولین بار، سه دقیقه بعد از تولدم بود که ته‌گاتوئی من را میان قفس دست‌هایش گرفت. چند روز بعد، برای اولین بار مزه‌ی تخم را به من چشاندند. هر وقت زمینی‌ها می‌پرسند آیا از ته‌گاتوئی می‌ترسم، همین ماجرا را برایشان تعریف می‌کنم. و هر وقت تیلیک‌ها درخواست یک انسان نوجوان را دارند و ته‌گاتوئی به جایش پیشنهاد یک بچه‌ی کوچک‌تر را می‌دهد، همین ماجرا را برایشان تکرار می‌کند. حتا برادرم که یک جورهایی با ترس و بی‌اعتمادی به تیلیک‌ها بزرگ شده، اگر در کودکی انتخاب می‌شد، می‌توانست بی هیچ دردسری وارد یکی از خانواده‌های آن‌ها شود. گاهی فکر می‌کنم اگر این اتفاق می‌افتاد، برای خودش هم بهتر بود. به او نگاه می‌کنم که آن سوی اتاق دراز کشیده و با چشم‌های باز و مات، رویای تخمش را می‌بیند. احساس ترس و بی‌اعتمادی‌اش به تیلیک‌ها هر چقدر هم که زیاد باشد، هیچوقت از سهم تخم خود چشم‌پوشی نمی‌کند.\nناگهان ته‌گاتوئی پرسید: «لیان، می‌توانی سر پا بایستی؟»\nمادرم گفت: «بایستم؟ فکر کردم قرار است بخوابم.»\n«باشد برای بعد. انگار بیرون یک خبرهایی است.»\nو ناگهان پناه دست‌های ته‌گاتوئی غیب شد.\n«بلند شو، لیان!»\nمادرم لحن صدای او را تشخیص داد و درست قبل از این که از پشت به زمین بیفتد، ایستاد. ته‌گاتوئی بدن دراز و سه متری خود را از روی مبل بلند کرد و با سرعت تمام از در به بیرون خزید. او اسکلت‌دار بود – استخوان دنده داشت، یک ستون فقرات طولانی و دراز داشت، جمجمه داشت، در هر دست و پایش، چهار گروه استخوان داشت. ولی وقتی این‌طوری حرکت می‌کرد، وقتی می‌خزید و با دقت روی زمین می‌افتاد و نرم فرود می‌آمد، به نظر بی‌استخوان و نرم می‌رسید – درست مثل چیزی که به جای آب، توی هوا شنا کند. من عاشق تماشای این حرکاتش بودم.\nخواهرم را تنها گذاشتم و با این که قدم‌هایم چندان محکم نبود، دنبالش از در بیرون رفتم. شاید بهتر بود می‌نشستم و رویا می‌دیدم، یا دختری را پیدا می‌کردم و رویایی را در بیداری با او شریک می‌شدم. زمانی که تیلیک‌ها ما را چیزی جز حیوانات گنده‌ی گرم و نرم و راحت و در دسترس نمی‌دانستند، چند تایی از ما را، زن و مرد کنار هم می‌انداختند و تنها تخم به خوردمان می‌دادند. این طوری مطمئن می‌شدند که هر چقدر هم که مقاومت کنیم، حداقل یک نسل بعدی از انسان‌ها وجود خواهد داشت. واقعاً شانس آوردیم که این وضعیت چندان دوام نیاورد. اگر ماجرا چند نسل دنباله پیدا می‌کرد، واقعاً چیزی جز حیوانات گنده‌ی گرم و نرم و در دسترس نمی‌شدیم.\nته‌گاتوئی گفت: «در را باز نگه دار، گان. به خانواده هم بگو عقب بایستند.»\nپرسیدم: «چه شده است؟»\nجلوی در توی خودم فرو رفتم و گفتم: «این‌جا؟ تنها؟»\nته‌گاتوئی از کنارم رد شد. مرد را بی‌هوش، مثل کتی روی یکی از دست‌های درازش انداخته بود و می‌برد. «فکر کنم می‌خواسته خودش را به یکی از صندوق‌های تماس برساند.»\nمرد جوان به نظر می‌رسید –شاید هم‌سن برادرم بود- و لاغرتر از چیزی بود که باید. جوری بود که ته‌گاتوئی می‌گفت لاغری خطرناک.\nته‌گاتوئی گفت: «گان، برو سراغ صندوق تماس.»\nبعد مرد را زمین گذاشت و لباس‌هایش را در آورد.\nمن تکان نخوردم.\nته‌گاتوئی لحظه‌ای بعد سرش را بالا آورد و می‌دانستم سکون بی‌اندازه‌اش به نشانه‌ی بی‌صبری است.\nگفتم: «کوئی را بفرست. من این‌جا می‌مانم. شاید کاری از دستم ساخته باشد.»\nته‌گاتوئی دوباره دست و پاهای درازش را به حرکت وا داشت و لباس مرد را از سرش در آورد. گفت: «از دیدنش خوشت نخواهد آمد. کار سختی است. من نمی‌توانم مثل تیلیک خود این مرد کمکش کنم.»\n«می‌دانم. ولی کوئی را بفرست. او دلش نمی‌خواهد در چنین لحظه‌ای این‌جا باشد. من حداقل حاضرم کمک کنم.»\nته‌گاتوئی نگاهی به برادرم انداخت – برادر بزرگ‌تر، قوی‌تر و مطمئناً تواناتر در کمک. کوئی نشسته بود، خودش را به دیوار چسبانده بود و با ترس و نفرتی آشکار به مرد روی زمین نگاه می‌کرد. خود ته‌گاتوئی هم می‌دانست که حضور او در این‌جا بی‌فایده است. فریاد زد: «کوئی، برو!»\nکوئی مخالفتی نکرد. بلند شد، کمی تلوتلو خورد، گام‌هایش را مستحکم کرد و ترسیده و خبردار ایستاد.\nته‌گاتوئی از روی بازوبند مرد برای او خواند: «اسمش برام لوماس است.» من از سر همدردی بازوبند خودم را لمس کردم و ته‌گاتوئی ادامه داد: «ته‌خوتگیف‌ته را لازم دارد. شنیدی؟»\nبرادرم تکرار کرد: «برام لوماس. ته‌خوتگیف‌ته. الان می‌روم.»\nبعد با فاصله ما و برام لوماس را دور زد و از در بیرون دوید.\nلوماس داشت به هوش می‌آمد. اولش فقط ناله می‌کرد و با دست‌های منقبض به دست و پاهای ته‌گاتوئی چسبیده بود. خواهر کوچکترم که بالاخره از رویای تخمش بیدار شده بود، جلو آمد تا او را تماشا کند؛ اما مادرم آمد و او را عقب برد.\nته‌گاتوئی کفش‌ها و شلوار مرد را هم در آورد و این مدت دو دستش را در اختیار لوماس گذاشته بود تا محکم بچسبد و ناله کند. به جز دو پای آخر، باقی اعضای بدنش سریع و چابک بودند. ته‌گاتوئی گفت: «این دفعه حوصله‌ی بحث ندارم، گان.»\nصاف ایستادم و گفتم: «باید چه کار کنم؟»\n«برو یکی از حیواناتی را که نصف اندازه‌ی خودت هست، بکش.»\n«بکشم؟ ولی من هیچ‌وقت...»\nته‌گاتوئی من را به ته اتاق پرتاب کرد. شاخکش بدون استفاده از نیش هم کارآمد و سریع بود.\nبلند شدم و از این که اخطار قبلی‌اش را نشنیده گرفته‌ام، احساس حماقت کردم. وارد آشپزخانه شدم. شاید با چاقو یا تبر می‌شد چیزی را بکشم. مادرم برای غذا چند تایی حیوان زمینی نگاه می‌داشت و چند هزار تایی حیوان محلی هم برای استفاده از خزشان داشتیم. حتماً ته‌گاتوئی یک چیز محلی را ترجیح می‌داد. مثلاً یک اَشتی. بعضی‌هایشان اندازه‌ی خوبی داشتند، ولی تعداد دندان‌هایشان سه برابر من بود و با علاقه‌ی فراوانی از آن‌ها در هر کاری استفاده می‌کردند. مادرم، هوآ و کوئی می‌توانستند با چاقو آن‌ها را بکشند. من تا به حال هیچ چیز نکشته بودم. آن موقع که برادر و خواهرانم مشغول یادگیری کسب‌وکار خانوادگی بودند، من بیشتر وقتم را با ته‌گاتوئی می‌گذراندم. ته‌گاتوئی حق داشت. من باید سراغ صندوق تماس می‌رفتم. حداقل این کار از دستم بر می‌آمد.\nسراغ کابینت کناری رفتم که مادرم ابزار بزرگ خانه و باغ را تویش نگه می‌داشت. ته کابینت، لوله‌ای بود که فاضلاب را از آشپزخانه خارج می‌کرد – اما حالا دیگر این کار را نمی‌کرد. پدرم قبل از تولد من فاضلاب را به زیر خانه منحرف کرده بود. حالا می‌شد لوله را بپیچانی و یک سویش کنار می‌رفت و توی سمت دیگر، می‌شد تفنگی پنهان کرد. این تنها اسلحه‌ی ما نبود، ولی دسترسی به آن از همه ساده‌تر بود. باید با آن یکی از بزرگترین اَشتی‌ها را می‌کشتم. احتمالاً بعداً ته‌گاتوئی تفنگ را مصادره می‌کرد. نگهداری از سلاح گرم در شکارگاه ممنوع بود. بعد از تاسیس شکارگاه، اتفاقات زیادی افتاد – زمینی‌ها به تیلیک‌ها، به ان‌تیلیک‌ها و همدیگر شلیک می‌کردند. این ماجرا قبل از شروع وصلت بین خانواده‌ها بود؛ قبل از این که حفظ صلح تماماً به نفع همه باشد. در تمام عمر من یا مادرم، هیچ‌کس به یک تیلیک شلیک نکرده بود؛ ولی قانون همچنان پابرجا بود – می‌گفتند این قانون برای نفع خودمان است. همه افسانه‌ی خانواده‌هایی زمینی را شنیده بودند که در نتیجه‌ی انتقام تیلیک‌ها، حتا یک نفرشان هم زنده نمانده بود.\nسراغ قفس‌ها رفتم و بزرگترین اَشتی که به چشمم آمد، شلیک کردم. یک نر پرورشی خوش‌قیافه بود و مطمئناً مادرم از دیدن این که جنازه‌اش را به دنبال می‌کشم، خوشحال نمی‌شد. ولی اندازه‌ی خوبی داشت و من هم که عجله داشتم.\nجسد دراز و گرم اَشتی را سر شانه انداختم –خوشحال از این که بخشی از اضافه وزنم، جذب عضلاتم شده بود- و آن را به آشپزخانه بردم. بعد تفنگ را دوباره در مخفی‌گاهش پنهان کردم. اگر ته‌گاتوئی متوجه نوع زخم اَشتی شده و می‌گفت باید اسلحه را تحویل دهیم، این کار را می‌کردم. در غیر این صورت، تفنگ همان جایی که پدرم انتخاب کرده بود، باقی می‌ماند.\nبرگشتم تا اَشتی را ببرم، اما لحظه‌ای تردید کردم. چند لحظه جلوی در بسته ایستادم و با خودم فکر کردم چرا می‌ترسم. می‌دانستم قرار است چه اتفاقی بیفتد. تا به حال شخصاً شاهد چنین چیزی نبودم، ولی ته‌گاتوئی عکس و نمودارهایش را نشانم داده بود. کاری کرده بود که به محض بزرگتر شدن، تمام واقعیت را بفهمم و آن را درک کنم.\nولی دلم نمی‌خواست وارد اتاق بشوم. کمی سر انتخاب چاقوی مناسب از توی جعبه‌ی چوبی و کنده‌کاری شده‌ی مادرم، وقت تلف کردم. با خودم گفتم شاید برای پاره کردن تن سخت و خزدار اَشتی، چاقو لازمش بشود.\nته‌گاتوئی با صدایی تند فریاد زد: «گان!»\nآب دهانم را قورت دادم. هیچ وقت فکرش را نمی‌کردم که قدم برداشتن این‌قدر کار سختی باشد. متوجه شدم دارم به خودم می‌لرزم و از این بابت خجالت کشیدم. این خجالت وادارم کرد از در بگذرم و وارد اتاق بشوم.\nاَشتی را نزدیک ته‌گاتوئی روی زمین گذاشتم و دیدم که لوماس دوباره از هوش رفته است. من و ته‌گاتوئی و لوماس در اتاق تنها بودیم – احتمالاً مادرم و خواهرانم برای ندیدن ماجرا، بیرون رفته بودند. بهشان حسودی‌ام شد.\nولی همین که ته‌گاتوئی اَشتی را جلو کشید، مادرم برگشت. ته‌گاتوئی چاقویی را که دراز کرده بودم، ندیده گرفت و چنگال‌هایش را بیرون آورد و تن اَشتی را از گلو تا دم پاره کرد. بعد با چشم‌های زرد و مصممش به من زل زد و گفت: «شانه‌های مرد را بگیر، گان.»\nوحشتزده به لوماس چشم دوختم و حس کردم نمی‌خواهم لمسش کنم، چه برسد به این که نگهش دارم. این دیگر مثل شلیک به یک حیوان نبود. آن‌قدر سریع و آن‌قدر راحت نبود و امیدوار بودم آخر کار مرد هم نباشد؛ ولی هیچ دلم نمی‌خواست بخشی از این کار باشم.\nمادرم جلو آمد و گفت: «گان، تو سمت راستش را نگه دار. من سمت چپش را می گیرم.» اگر لوماس به هوش می‌آمد، ممکن بود بدون این که خودش بفهمد مادرم را گوشه‌ای پرت کند. مادرم زن ریزجثه‌ای بود. گاهی بلند بلند اظهار تعجب می‌کرد که چطور چهار بچه‌ی به این بزرگی به دنیا آورده است.\nشانه‌های مرد را گرفتم و گفتم: «نه. خودم نگهش می‌دارم.»\nمادرم همان نزدیکی باقی ماند. گفتم: «نگران نباش. باعث شرمندگی‌ات نمی‌شوم. لازم نیست بمانی و تماشا کنی.»\nمادرم با تردید نگاهی به من انداخت، بعد کار نادری انجام داد؛ صورتم را نوازش کرد و عاقبت به اتاقش رفت.\nته‌گاتوئی با آسودگی سرش را پایین آورد و با اظهار لطفی که بیشتر زمینی بود تا تیلیکی، گفت: «ممنونم، گان. او... همیشه راه تازه‌ای پیدا می‌کند تا به دست من، خودش را زجر بدهد.»\nحالا لوماس ناله می‌کرد و صداهای مُقَطعی از خودش در می‌آورد. امیدوار بودم تمام مدت همانطور بیهوش می‌ماند. ته‌گاتوئی صورتش را جلو برد تا مرد او را ببیند.\nگفت: «فعلاً تا جایی که جراتش را داشته‌ام، نیشت زده‌ام. وقتی همه چیز تمام شد، دوباره نیشت می‌زنم تا بخوابی و دیگر درد نکشی...»\nلوماس التماس‌کنان گفت: «خواهش می‌کنم... صبر کنید...»\n«دیگر وقتی نمانده، برام. همین که تمام شد، نیشت می‌زنم. وقتی ته‌خوتگیف‌ته برسد، بهت تخم می‌دهد تا درمان شوی. همه چیز خیلی زود تمام می‌شود.»\nمرد توی آغوش من به تقلا افتاد و فریاد زد: «ته‌خوتگیف!»\n«دیگر چیزی نمانده، برام.»\nته‌گاتوئی نگاهی به من انداخت و بعد یکی از چنگال‌هایش را بالای سطح شکم او، درست زیر دنده‌های سمت چپش قرار داد. سمت راست شکمش حرکات ریزی به چشم می‌خورد –حرکاتی کوچک و مثل نبضی تصادفی که گاهی این قسمت و گاهی آن قسمت از پوستش را بالا و پایین می‌برد و آن‌قدر به الگویش چشم دوختم تا فهمیدم نبض بعدی که از راه برسد، کجا خواهد بود.\nتمام تن لوماس زیر چنگال ته‌گاتوئی سیخ شد؛ ته‌گاتوئی فقط چنگال را به تن او تکیه داده بود و پاهای مرد را در چنگال دمش محکم می‌کرد تا تکان نخورد. شاید لوماس می‌توانست از بغل من فرار کند، اما از چنگال ته‌گاتوئی راه فراری وجود نداشت. وقتی ته‌گاتوئی دست‌های مرد را با پیراهن خودش می‌بست و آن را بالا می‌برد تا من پشتش بنشینم و دست‌های بسته‌اش را پشت گردن بگیرم، مرد با درماندگی تمام گریه می‌کرد. بعد ته‌گاتوئی تکه‌ای از لباسش را برید و میان لب‌هایش گذاشت و گفت آن را گاز بگیرد.\nو بعد تنش را برید.\nبا اولین برش، تن لوماس منقبض شد. نزدیک بود از دستم فرار کند. صدایی که از خودش در می‌آورد... تا به حال چنین صدایی را از گلوی هیچ انسانی نشنیده بودم. ته‌گاتوئی توجهی نمی‌کرد و فقط برش را بزرگتر و عمیق‌تر می‌کرد و گاهی مکث می‌کرد تا با زبان درازش، خون جمع شده را پاک کند. رگ‌های لوماس در مقابل بزاق ته‌گاتوئی منقبض شده و جریان خونشان کند می‌شد.\nحس می‌کردم دارم در شکنجه‌ی یک انسان همکاری می‌کنم. انگار دارم کمک می‌کنم ته‌گاتوئی او را ببلعد. می‌دانستم به زودی بالا می‌آورم و برایم عجیب بود که چطور تا همین الان مقاومت کرده‌ام. مطمئن بودم تا تمام شدن کار ته‌گاتوئی دوام نمی‌آورم.\nته‌گاتوئی اولین نوزاد را پیدا کرد. چاق بود و از خون لوماس، ارغوانی – هم داخل و هم خارجش سرخ بود. نوزاد پوسته‌ی دورش را قبلاً بلعیده بود، ولی هنوز فرصت بلعیدن میزبان را پیدا نکرده بود. در این وضعیت ممکن بود هر گوشتی، حتا گوشت تن مادرش را ببلعد. اما قبل از هر چیز سم خودش را آزاد می‌کرد که لوماس را بیمار و هشیارتر می‌کرد. و بعد شروع به بلعیدن می‌کرد. اگر می‌توانست راهش را به بیرون از تن مادر با خوردن گوشت او باز کند، لوماس یا می‌مرد یا تا دم مرگ می‌رفت – و نمی‌توانست از قاتل خود انتقام بگیرد. خوشبختانه همیشه بین بد شدن حال میزبان بر اثر سم و زمانی که نوزاد شروع به بلعیدن او می‌کرد، یک فاصله‌ی قابل توجه وجود داشت.\nته‌گاتوئی نوزاد را که دور خودش پیچ و تاب می‌خورد، با دقت بلند کرد و بدون توجه به ناله‌های دردناک مرد، آن را بررسی کرد.\nناگهان لوماس از هوش رفت.\nته‌گاتوئی گفت: «بهتر. کاش شما زمینی‌ها می‌توانستید به خواست خودتان از هوش بروید.»\nته‌گاتوئی هیچ حسی نداشت. و موجودی که در دست گرفته بود...\nدر این مرحله بی‌استخوان و بی‌دست و پا، حدوداً پانزده سانتی‌متری و نازک بود؛ کور و خیس و لزج از خون. مثل کرم بود. ته‌گاتوئی آن را توی لاشه‌ی باز شده‌ی اَشتی گذاشت و موجود بلافاصله خود را توی تن آن پنهان کرد. تا وقتی چیزی برای خوردن می‌ماند، موجود آن تو پنهان می‌شد و می‌بلعید و می‌بلعید.\nته‌گاتوئی توی تن لوماس را گشت و دو تا کرم دیگر پیدا کرد. یکی کوچک‌تر و سریع‌تر بود. ته‌گاتوئی با ذوق فریاد زد: «نر است!» این یکی زودتر از من می‌مرد. قبل از این که خواهرانش دست و پا در بیاورند، او دگردیسی‌اش را کامل می‌کرد و هر چیزی را که گیرش می‌آمد، می‌بلعید و تخم‌پراکنی می‌کرد و می‌مرد. این یکی در حینی که توی تن اَشتی قرار می‌گرفت، بیشتر از بقیه در تلاش گاز گرفتن فضای اطرافش بود.\nحالا کرم‌های کم‌رنگ‌تری از تن لوماس بیرون می‌ریختند. چشمانم را بستم. از تماشای چیزی مرده و فاسد که پر از کرم‌های ریز و پرجنب و جوش حیوان است، بدتر بود. از هر تصویر و نموداری هم بدتر بود.\nته‌گاتوئی گفت: «آه، باز هم هست.» و دو نوزاد دراز و ضخیم را بیرون کشید. بعد گفت: «شاید لازم بشود یک حیوان دیگر هم بکشی، گان. همه چیز توی تن شما زمینی‌ها زندگی می‌کند.»\nتمام عمر شنیده بودم این کاری که زمینی‌ها و تیلیک‌ها با هم انجام می‌دهند، کاری خوب و ضروری است – نوعی تولد است. تا همین الان هم به چنین چیزی باور داشتم. می‌دانستم تولد برای هر حیوانی دردناک و خون‌آلود است. ولی این فرق داشت، این بدتر بود. و من هنوز آمادگی تماشایش را نداشتم. شاید هیچوقت هم آمادگی‌اش را پیدا نمی‌کردم. ولی نمی‌توانستم نبینم. بستن چشم‌هایم هم فایده‌ای نداشت.\nته‌گاتوئی نوزادی را پیدا کرد که هنوز داشت پوسته‌ی تخمش را می‌جوید. باقیمانده‌ی پوسته هنوز با لوله‌ها یا قلاب‌ها یا هر چیز دیگری که می‌شد اسمش را گذاشت، به رگی خونی متصل بود. نوزادها این‌طوری جاگیر می‌شدند و تغذیه می‌کردند. تا زمانی که آمادگی تولد را پیدا می‌کردند، فقط خون می‌خوردند. بعد پوسته‌ی تخم منعطف خود را می‌بلعیدند. بعد هم گوشت تن میزبان را می‌خوردند.\nته‌گاتوئی باقی پوسته را با دندان جدا کرد و خون را لیس زد. یعنی از مزه‌اش خوشش می‌آمد؟ نکند عادت دوران بچگی به این راحتی‌ها از بین نمی‌رفت – یا شاید اصلاً از بین نمی‌رفت؟\nتمام این پروسه اشتباه، بیگانه و غریب بود. هیچ وقت فکرش را نمی‌کردم که ته‌گاتوئی به نظرم بیگانه برسد.\nته‌گاتوئی گفت: «یکی، یا شاید دو تا دیگر مانده. خانواده‌ی خوبی شد. توی تن یک حیوان میزبان، باید دعا کنیم فقط یکی دو تا زنده بمانند.» بعد نگاهی به من انداخت و گفت: «برو بیرون گان. برو شکمت را خالی کن. تا بیهوش است، برو.»\nتلوتلوخوران و به زحمت بیرون رفتم. زیر درختی که درست جلوی در ورودی قرار داشت، آن‌قدر بالا آوردم تا دیگر چیزی در معده‌ام باقی نماند. عاقبت، لرزان ایستادم و اشک روی گونه‌هایم روان شد. خودم هم نمی‌دانستم چرا گریه می‌کنم، ولی نمی‌توانستم جلوی اشک‌هایم را بگیرم. از خانه فاصله گرفتم تا کسی من را نبیند. هر بار که چشمانم را می‌بستم، کرم‌های سرخی را می‌دیدم که از تن سرخ‌تر یک انسان بیرون می‌خزیدند.\nاتومبیلی به خانه نزدیک می‌شد. از آن‌جایی که زمینی‌ها جز استفاده از برخی ماشین‌آلات کشاورزی حق استفاده از خودروی دیگری را نداشتند، فهمیدم که این باید تیلیکِ لوماس به همراه کوئی و شاید یک دکتر زمینی باشند. صورتم را با جلوی لباسم پاک کردم و سعی کردم کنترلم را به دست بیاورم.\nهمین که خودرو متوقف شد، کوئی صدا زد: «گان! چی شد؟»\nبعد از در کم‌ارتفاع و گرد اتومبیل که مخصوص استفاده‌ی تیلیک‌ها بود، بیرون آمد. زمینی دیگری از در آن سو بیرون آمد و بدون هیچ حرفی وارد خانه شد. دکتر بود. با کمک او و چند تایی تخم، شاید لوماس دوام می‌آورد.\nراننده‌ی خودرو پیاده شد و نیمی از قامت درازش را جلوی من چمبره زد. از ته‌گاتوئی کوچک‌تر و کم‌رنگ‌تر بود – احتمالاً خودش در تن یک حیوان زاده شده بود. تیلیک‌هایی که در تن زمینی‌ها به دنیا می‌آمدند، درشت‌تر و بیشتر بودند.\nگفتم: «شش تا بچه. شاید هم هفت تا. همه‌شان زنده‌اند. حداقل یکی‌شان نر است.»\nبه تندی پرسید: «لوماس؟»\nاز این سوالش و نگرانی توی صدایش، خوشحال شدم. آخرین کلام قابل فهمی که لوماس به زبان آورده بود، اسم او بود.\nگفتم: «زنده است.»\nتیلیک بی هیچ کلام دیگری، با عجله وارد خانه شد.\nبرادرم که رفتن او را تماشا می کرد گفت: «مریض است. وقتی تماس گرفتم، صدای بقیه را شنیدم که می‌گفتند حالش آن قدر خوب نیست که حتا بابت چنین چیزی بیرون برود.»\nمن چیزی نگفتم. با صحبتم، به تیلیک احترام نشان داده بودم. اما حالا دیگر نمی‌خواستم با کسی حرف بزنم. امیدوار بودم کوئی برود داخل – حتا اگر شده از سر کنجکاوی.\n«بالاخره بیشتر از آن چیزی که دلت می‌خواست، فهمیدی. مگر نه؟»\nاو را نگاه کردم.\n«مثل او نگاهم نکن. تو او نیستی. فقط جز اموالش هستی.»\nنگاهی مثل او. یعنی آن قدر پیشرفت کرده بودم که حتا می‌توانستم حالات چهره‌اش را تقلید کنم؟\nهوا را بو کشید و گفت: «چی کار کردی؟ بالا آوردی؟ حالا می‌دانی قرار است چه بلایی سرت بیاید.»\nقدم‌زنان از او دور شدم. در بچگی خیلی به هم نزدیک بودیم. وقتی خانه بودم، می‌گذاشت همه جا دنبالش کنم و گاهی هم ته‌گاتوئی اجازه می‌داد او را همراه خود به شهر ببریم. ولی وقتی به سن نوجوانی رسید، چیزی عوض شد. هیچ وقت نفهمیدم چه چیزی. کم‌کم از ته‌گاتوئی پرهیز کرد. بعد پرهیز تبدیل به فرار شد – فرار کرد تا این که فهمید جایی برای رفتن وجود ندارد. توی شکارگاه چنین چیزی ممکن نبود. مطمئناً بیرون هم امکانش نبود. بعد از آن فقط سعی می‌کرد سهمش از هر تخمی را که به خانه می‌رسید، به دست بیاورد و طوری از من مراقبت کند که در نهایت باعث می‌شد از او متنفر شوم – مراقبتش طوری بود که نشان می‌داد تا زمانی که من زنده و سالمم، خودش از شر تیلیک‌ها در امان خواهد بود.\nکوئی دنبالم آمد و گفت: «نه واقعاً، چطور بود؟»\n«یک اَشتی کشتم و نوزادها خوردندش.»\n«تو که بابت خورده شدن اَشتی از خانه بیرون نزدی و بالا نیاوردی.»\n«هیچ‌وقت... بریده شدن انسانی را به چشم ندیده بودم.»\nاین میزان از ماجرا حقیقت داشت و دانستن همین قدر برای او کافی بود. نمی‌توانستم بخش دیگر ماجرا را بگویم. به او نمی‌توانستم بگویم.\nگفت: «اوه.» طوری نگاهم کرد انگار بخواهد چیز دیگری هم بگوید، اما بعد سکوت کرد.\nما همانطور بی‌هدف به راه رفتن ادامه دادیم. رفتیم سمت عقب خانه، سمت قفس‌ها، سمت مزارع.\nکوئی گفت: «چیزی هم گفت؟ منظورم لوماس است.»\nیعنی منظورش چه کسی جز او می‌توانست باشد؟ جواب دادم: «گفت ته‌خوتگیف.»\nکوئی به خود لرزید و گفت: «اگر او چنین بلایی را سر من می‌آورد، مطمئناً آخرین نفری بود که توی این وضعیت صدایش می‌زدم.»\n«مطمئن باش صدایش می‌زدی. چون نیشش دردت را آرام می‌کرد، اما نوزادهای توی تنت را نمی‌کشت.»\n«فکر می‌کنی زنده ماندن یا مردنشان برایم اهمیتی داشت؟»\nنه. معلوم است که اهمیتی نداشت. برای من مهم بود؟\nکوئی نفس عمیقی کشید و گفت: «لعنت! من کارهایشان را دیده‌ام. فکر می‌کنی این جریان لوماس بد بود؟ این هیچ بود.»\nباهاش بحث نکردم. چون خودش هم نمی‌دانست چه می‌گوید.\nگفت: «خودم دیدم که یک آدم را خوردند.»\nبه طرفش چرخیدم و گفتم: «دروغ می‌گویی!»\n«دیدم که آدم خوردند.» مکثی کرد و بعد ادامه داد: «آن موقع بچه بودم. رفته بودم خانه‌ی هارتموند و داشتم بر می‌گشتم. وسط راه، یک تیلیک و یک مردِ ان‌تیلیک دیدم. زمین پستی و بلندی زیادی داشت. توانستم پشت یکی از تپه‌ها پنهان بشوم و تماشا کنم. تیلیک حاضر نبود تن ان‌تیلیک را باز کند، چون غذایی برای نوزادها همراه نداشتند. ان‌تیلیک دیگر تحمل نداشت و آن اطراف هم خانه‌ای نبود. آن‌قدر درد می‌کشید که التماس می‌کرد بکشدش. به تیلیک التماس می‌کرد که بکشدش. آن‌قدر گفت تا تیلیک قبول کرد. گلویش را برید. تمیز و سریع. بعد دیدم که نوزادها راهشان را با خوردن به بیرون باز کردند و دوباره توی تنش فرو رفتند.»\nحرف‌هایش باعث شد تن لوماس، پر از کرم‌های خزنده، دوباره جلوی رویم ظاهر شود. زیر لب گفت: «چرا قبلاً برایم نگفتی؟»\nکوئی جا خورد؛ انگار اصلاً حواسش نبود که دارد ماجرا را برای من تعریف می‌کند. «نمی‌دانم.»\n«و کمی بعد از ترس تیلیک‌ها فرار کردی، درست است؟»\n«آره. احمقانه بود. فرار توی شکارگاه. انگار توی قفس فرار کنی.»\nسرم را تکان دادم و همان چیزی را گفتم که باید مدت‌ها قبل می‌گفتم. «او تو را نمی‌گیرد، کوئی. نگران نباش.»\n«اگر اتفاقی برای تو بیفتد... این کار را می‌کند.»\n«نه، در آن صورت ژوان هوآ را انتخاب می‌کند. هوآ... خودش هم این را می‌خواهد.» ولی اگر بود و وضعیت لوماس را می‌دید، چنین چیزی نمی‌خواست.\nکوئی با تنفر گفت: «زن‌ها را انتخاب نمی‌کنند.»\n«گاهی اوقات این کار را می‌کنند.» نگاهی به او انداختم و ادامه دادم: «در واقع زن‌ها را ترجیح می‌دهند. وقتی فقط خودشان بودند و حرف‌های خصوصی می‌زدند، حرف‌هایشان را شنیدم. می‌گفتند زن‌ها برای حمایت از نوزادها چربی بدنی بیشتری دارند. ولی معمولاً مردها را انتخاب می‌کنند تا زن‌ها بچه‌های انسان به دنیا بیاورند.»\nکوئی که حالا تنفر صدایش تبدیل به تلخی شده بود، گفت: «تا نسل بعدی حیوان میزبانشان آماده باشد.»\nجواب دادم: «ماجرا فقط این نیست!»\nفقط این نبود؟ اگر قرار بود این اتفاق برای من هم بیفتد، باید باور می‌کردم که فقط این نیست.\nمثل بچه‌ها، احمقانه پافشاری می‌کردم: «فقط این نیست.»\n«وقتی ته‌گاتوئی از تن آن بدبخت کرم بیرون می‌آورد هم همینطوری فکر می‌کردی؟»\n«قرار نبود این طوری اتفاق بیفتد.»\n«معلوم است که قرار نبود. و تو هم قرار نبود چنین چیزی را ببینی، همین و بس. و قرار بود تیلیکِ خودش این کار را بکند. می‌توانست با نیش بیهوشش کند و ماجرا اصلاً دردناک و سخت نمی‌شد. ولی باز هم باید شکمش را پاره می‌کرد، نوزادها را بیرون می‌آورد و اگر فقط یکی جا می‌ماند، کرم لعنتی سم پس می‌داد و از داخل می خوردش.»\nزمانی مادرم می‌گفت باید به کوئی احترام بگذارم، چون برادر بزرگترم است. ولی حالا با نفرت از او دور شدم. داشت به روش خودش، کیف می‌کرد و لذت می‌برد. چون خودش در امان بود و من نبودم. می‌توانستم بزنمش، ولی تحملش را نداشتم که از من ضربه بخورد و بدون مقاومت، فقط بایستد و با ترحم و نفرت تماشایم کند.\nولی نمی‌گذاشت تنها باشم. با پاهای بلندترش، از من جلو زد و طوری شد انگار من هستم که دارم تعقیبش می‌کنم.\nناراحت و خشمگین، به راهم ادامه دادم.\n«ببین، فکر نکنم اوضاع تو این قدر بد بشود. ته‌گاتوئی دوستت دارد. حتماً خیلی احتیاط می‌کند.»\nبه سمت خانه برگشتم و انگار داشتم از دستش فرار می‌کردم.\nاو که به راحتی سرعتش را با من تنظیم می‌کرد، گفت: «هنوز کاریت نکرده؟ یعنی، دیگر به سن القا رسیده‌ای. هنوز...»\nزدمش. خودم هم فکر نمی‌کردم این کار را بکنم، اما به قصد کشت زدمش. اگر بزرگتر و قوی‌تر نبود، حتماً می‌کشتمش.\nسعی کرد من را عقب براند، اما در نهایت مجبور شد از خودش دفاع کند. تنها چند ضربه به من زد. همین هم کافی بود. خودم هم یادم نمی‌آید چطور بیهوش شدم، اما وقتی به خودم آمدم او رفته بود. این درد ارزش خلاصی از دست او را داشت.\nبلند شدم و آرام به طرف خانه رفتم. پشت خانه تاریک بود. کسی در آشپزخانه نبود. مادر و خواهرانم در اتاق‌هایشان خواب بودند – یا شاید ادای خواب بودن را در می‌آوردند.\nوقتی به آشپزخانه رسیدم، صداهایی شنیدم – صدای تیلیکی و زمینی از اتاق کناری. متوجه نمی‌شدم چه می‌گویند – و دلم هم نمی‌خواست که بفهمم.\nپشت میز مادرم نشستم و در سکوت انتظار کشیدم. میز صاف و قدیمی بود، سنگین و هنرمندانه ساخته شده بود. پدرم درست قبل از مرگش این را برای مادرم ساخت. یادم هست که موقع ساخته شدن آن، زیر میز بازی می‌کردم. پدرم اهمیتی نمی‌داد. و حالا پشت همین میز نشسته بودم و دلم برای پدرم تنگ شده بود. می‌توانستم با او حرف بزنم. او در عمر طولانی‌اش، سه بار این کار را کرده بود. سه دسته تخم، سه بار پاره شدن و بخیه خوردن. چطور توانسته بود؟ چطور کسی می‌توانست این کار را بکند؟\nبلند شدم، تفنگ را از مخفی‌گاهش بیرون آوردم و پشت میز نشستم. باید تمیز و روغن‌کاری می‌شد.\nمن فقط پرش کردم.\nوقتی روی زمین خشک و برهنه حرکت می‌کرد، دست و پاهایش که به نوبت به زمین می‌خورد، سر و صدای زیادی تولید می‌کرد. انگار مجموعه‌ای صدا بود که روی زمین حرکت می‌کرد.\nجلوی میز رسید، نیمه‌ی جلویی تنش را بالا برد و روی آن خزید. گاهی چنان نرم حرکت می‌کرد که انگار خود آب است که جریان می‌یابد. خودش را میان میز جمع کرد و به من چشم دوخت.\nبه آرامی گفت: «ماجرای بدی بود. بهتر بود نمی‌دیدی. لازم نبود این طوری بشود.»\n«ته‌خوتگیف – که حالا باید چه‌خوتگیف صدایش کنیم، به زودی بر اثر بیماری می‌میرد. آن قدر زنده نمی‌ماند که خودش بچه‌هایش را بزرگ کند. اما خواهرش از آن‌ها و از برام لوماس مراقبت خواهد کرد.»\nخواهر عقیمش. در هر نسل، فقط یک مونث قابلیت باروری داشت. فقط یکی می‌توانست نسل را ادامه دهد. این خواهر بیشتر از چیزی که توان پرداختش را داشته باشد، به لوماس مدیون بود.\n«پس زنده می‌ماند؟»\n«نمی‌دانم باز هم این کار را بکند یا نه.»\n«هیچ کس تکرار چنین چیزی را ازش نخواهد خواست.»\nبه چشم‌های زردش نگاه کردم و فکر کردم واقعاً چقدر احساس می‌بینم و درک می‌کنم و چقدرش فقط تخیلات خودم است. گفتم: «هیچ کس هم از ما نخواست. تو چنین چیزی از من نخواستی.»\nسرش را جابجا کرد و گفت: «صورتت چی شده؟»\n«هیچی. چیز مهمی نیست.»\nچشم یک انسان نمی‌توانست در تاریکی ورم صورتم را ببیند. تنها منبع نور، یکی از قمرها بود که از پنجره‌ی آن سوی اتاق به داخل می‌تابید.\n«با این تفنگ اَشتی را کشتی؟»\n«و حالا می‌خواهی با آن به من شلیک کنی؟»\nبه او خیره شدم که سیاهی‌اش را زیر نور ماه می‌دیدم – تن مغرور و در هم پیچیده‌اش را می‌دیدم. «خون انسان برایت چه مزه‌ای دارد؟»\nزمزمه کردم: «تو چی هستی؟ ما برایتان چی هستیم؟»\nاو همانطور بی‌حرکت باقی ماند. سرش را به اولین حلقه از تنش تکیه داده بود. به نرمی گفت: «هیچ کس به اندازه‌ی تو من را نمی‌شناسد. تصمیمش با خودت است.»\nگفتم: «همین اتفاق برای صورتم هم افتاد.»\n«کوئی هم سعی کرد مجبور به تصمیم‌گیری‌ام کند. ولی نتیجه‌اش خیلی خوب از آب در نیامد.» تفنگ را جابجا کردم، طوری که لوله‌اش آرام زیر گلویم جا گرفت. «حداقل این تصمیمی بود که خودم گرفتم.»\n«و این یکی هم همینطور است. تصمیمش با توست.»\n«از من بخواه، گاتوئی.»\n«به خاطر زندگی بچه‌هایم؟»\nمعلوم بود که چنین چیزی می‌گوید. خوب بلد بود چطور زمینی‌ها و تیلیک‌ها را بازیچه کند. اما این بار نه.\nگفتم: «نمی‌خواهم یک حیوان میزبان باشم. حتا اگر مقابلم تو باشی.»\nکمی طول کشید تا جواب بدهد. «این روزها دیگر به ندرت از حیوان میزبان استفاده می‌کنیم. خودت هم می‌دانی.»\n«ولی از ما استفاده می‌کنید.»\n«بله. ما سال‌ها در انتظار شما می‌مانیم و آموزشتان می‌دهیم و خانواده‌هایمان را به خانواده‌های شما متصل می‌کنیم.» با بی‌قراری تکان خورد و ادامه داد: «خودت می‌دانی که در چشم ما حیوان نیستید.»\nبدون هیچ حرفی، به او خیره ماندم.\nبه آرامی گفت: «قبل از رسیدن اولین نسل از اجداد تو، از حیوانات برای القا استفاده می‌کردیم. اما آن‌ها بیشتر تخم‌ها را می‌کشتند. خودت این‌ها را خوب می‌دانی، گان. از وقتی شما آمدید، دوباره فهمیده‌ایم یک نژاد سالم و رو به رشد بودن یعنی چی. و اجداد تو که در حال فرار از سیاره‌ی خود بودند، در حال فرار از هم‌نوع‌های خود بودند که یکدیگر را می‌کشتند و به بردگی می‌بردند – آن‌ها به خاطر ما زنده ماندند. ما آن‌ها را انسان دیدیم و وقتی می‌خواستند به جرم کرم بودن ما را بکشند، این شکارگاه را برایشان تدارک دیدیم.»\nبا شنیدن کلمه‌ی «کرم»، از جا پریدم. دست خودم نبود. او هم متوجه شد.\nبه آرامی گفت: «که این طور. یعنی واقعاً ترجیح می‌دهی بمیری اما بچه‌های من را به دنیا نیاوری، گان؟»\n«یعنی باید دنبال ژوان هوآ باشم؟»\nهوآ خودش این را می‌خواست. پس بگذار به آرزویش برسد. او لوماس را ندیده بود. حتماً به جای ترس... احساس غرور می‌کرد.\nته‌گاتوئی از روی میز به زمین خزید و دوباره من را از جا پراند. گفت: «امشب در اتاق هوآ می‌خوابم. و امشب یا شاید فردا صبح، موضوع را بهش می‌گویم.»\nماجرا داشت خیلی سریع اتفاق می‌افتاد. خواهرم هوآ تقریباً به اندازه‌ی مادرم بر گردن من حق داشت. من هنوز هم با او صمیمی بودم – او با کوئی فرق داشت. او می‌توانست عشق نافرجامی به ته‌گاتوئی داشته و همزمان من را هم دوست داشته باشد.\n«صبر کن! گاتوئی!»\nاو برگشت، بعد نیمی از هیکلش را بلند کرد و روبروی من ایستاد و گفت: «این مسایل مربوط به بزرگترهاست، گان. این ماجرا تمام زندگی من است، خانواده‌ی من است!»\n«ولی او... خواهرم است!»\n«کاری را که می‌خواستی، کردم. ازت پرسیدم.»\n«برای هوآ راحت‌تر خواهد بود. او از اولش هم برای به دنیا آوردن خلق شده است.»\nبه دنیا آوردن انسان. انسان‌های کوچکی که می‌بایست از سینه‌اش شیر بخورند، نه این که از رگ‌هایش خون بمکند.\nسرم را تکان دادم و گفتم: «این کار را با او نکن، گاتوئی.»\nمن مثل کوئی نبودم. ولی حالا داشتم بی هیچ تلاشی، مثل او می‌شدم. می‌توانستم ژوان هوآ را سپر خودم کنم. یعنی فکر به این که آن کرم‌های سرخ به جای تن من، توی تن او رشد می‌کنند، ساده‌تر بود؟\nتکرار کردم: «این کار را با هوآ نکن.»\nاو کاملاً ساکن، همانطور ایستاد و به من خیره شد.\nرویم را برگرداندم. اما بعد برگشتم و به چشمانش نگاه کردم: «این کار را با من بکن.»\nتفنگ را از زیر گلویم برداشت و او جلو آمد تا آن را بگیرد.\n«ولی این قانون است.»\n«بگذار این برای خانواده بماند. شاید یک روز یکی‌شان بتواند با آن جانم را نجات دهد.»\nاو به لوله‌ی تفنگ چسبیده بود، اما من حاضر نشدم آن را رها کنم. آن قدر تفنگ را کشید تا در برابرش تمام قامت ایستادم.\nتکرار کردم: «بگذار تفنگ بماند. اگر برایتان حیوان نیستیم، اگر این مسایل به بزرگترها مربوط است، پس خطرش را هم بپذیرید. روبرو شدن با یک همتا ریسک‌های خودش را دارد، گاتوئی.»\nمطمئناً رها کردن تفنگ برایش سخت بود. تنش لرزید و هیس‌هیس تندی سر داد. به نظرم رسید که حتماً ترسیده است. آن قدر عمر کرده بود که بداند تفنگ چه بلایی سر موجودات می‌آورد. حالا نوزادهایش باید با این تفنگ زیر یک سقف می‌ماندند. از وجود تفنگ‌های دیگر هم خبر نداشت. اما در این بحث، تفنگ‌های دیگر مطرح نبودند.\nتفنگ را که مخفی کردم، گفت: «امشب اولین تخم را القا می‌کنم. شنیدی، گان؟»\nپس محض چه چیز دیگری یک تخم برای تمام خانواده و یک تخم فقط محض خاطر من آورده بود؟ پس چه دلیل دیگری داشت که مادرم آن طور نگاهم می‌کرد، انگار دارم از پیشش می‌روم و جایی خواهم بود که دیگر دستش به من نخواهد رسید؟ یعنی ته‌گاتوئی فکر می‌کرد نمی‌دانم؟\nاجازه دادم از آشپزخانه به بیرون هلم دهد و بعد جلوجلو، به سمت اتاقم رفتم. اضطراب و عجله‌ی صدایش حقیقی بود. با دلخوری گفتم: «پس می‌خواستی همین امشب با هوآ شروع کنی.»\n«امشب باید حتماً با یک نفر شروع کنم.»\nبا وجود عجله‌ای که داشت، جلوی راهش ایستادم و گفتم: «و برایت مهم نیست چه کسی؟»\nدور من چرخید و وارد اتاقم شد. داخل رفتم و دیدم روی مبل مشترکمان منتظر است. اتاق هوآ چنین مبلی برای استفاده نداشت. پس حتما هوآ را روی زمین می‌انداخت و کارش را می‌کرد. حالا فکر بودن او با هوآ از لحاظ دیگری آزارم می‌داد و ناگهان عصبانی شدم.\nبا این حال کنارش دراز کشیدم. می‌دانستم باید چه کرد و انتظار چه چیزی را داشت. تمام عمرم برایم گفته بودند. تیزی و رخوت آشنای نیشش را حس کردم. بعد حرکت نرم تخم‌گذارش. تزریق راحت و بدون درد بود. کنار تنم به حرکت افتاد و عضلاتش تخم را به درون بدن من هدایت کردند. دو تا از دست‌هایش را چسبیده بودم، اما ناگهان یادم افتاد که لوماس هم او را همینطور گرفته بود. رهایش کردم و ناخواسته تکانی خوردم که باعث شد احساس درد کند. ناله‌ی کوتاهی کرد و انتظار داشتم دست و پاهایم را اسیر کند. ولی وقتی این اتفاق نیفتاد، دوباره آرام شدم و از خودم خجالت کشیدم.\nزمزمه کردم: «متاسفم.»\nبا چهار تا از دست‌هایش شانه‌هایم را مالید.\nگفتم: «مهم است؟ برایت مهم است که با من هستی؟»\nبرای مدتی جواب نداد و عاقبت گفت: «امشب این تو بودی که انتخاب کردی، گان. من انتخابم را مدت‌ها پیش کردم.»\n«واقعاً سراغ هوآ می‌رفتی؟»\n«بله. چطور می‌توانم فرزندانم را به کسی بسپارم که از آن‌ها متنفر است؟»\n«دلیلش... تنفر نیست.»\n«مطمئنم که هست.»\n«من ترسیده بودم.»\nحالا می‌توانستم راستش را بگویم. گفتم: «هنوز هم می‌ترسم.»\n«ولی حاضر شدی با من باشی... تا هوآ را نجات دهی.»\nپیشانی‌ام را به او تکیه دادم. تن مخملینش خنک بود و لطافت دروغینی داشت. گفتم: «و برای این که تو را برای خودم نگه دارم.»\nحقیقت داشت. خودم هم نمی‌فهمیدم این چه حسی است، اما راست می‌گفتم.\nزمزمه‌ی رضایتمندی سر داد و گفت: «باورم نمی‌شد در موردت اشتباه کرده باشم. من انتخابت کردم. و فکر می‌کردم تو با انتخاب من، بزرگ شدی.»\n«انتخابت کردم، ولی...»\n«تا به حال هیچ زمینی ندیده بودم که تولد را ببیند و با آن کنار بیاید. کوئی هم دیده است، درست می‌گویم؟»\n«باید جلوی دیدن زمینی‌ها را گرفت.»\nاز این حرفش خوشم نیامد – و بعید می‌دانستم چنین چیزی اصلاً ممکن باشد. «نباید جلویش را گرفت. باید گسترشش داد. باید در همان بچگی نشانش داد، زیاد نشانش داد. گاتوئی، هیچ زمینی یک تولد ساده و سرراست ندیده است. ما فقط ان‌تیلیک‌ها را می‌بینیم – این که رنج و وحشت یا شاید مرگ را تجربه می‌کنند.»\nبه من نگاه کرد و گفت: «این مساله خصوصی است. همیشه همینطور بوده است.»\nلحن صدایش باعث شد دیگر اصرار نکنم – هم این، و هم این که اگر نظرش را عوض می‌کرد، شاید خودم را اولین نمایش عمومی اعلام می‌کرد. ولی فعلاً این فکر را در ذهنش کاشته بودم. احتمال داشت این فکر رشد کند و خودش حاضر به امتحان آن شود.\nگفت: «تو دیگر چنین چیزی نمی‌بینی. و دیگر نمی‌خواهم به شلیک کردن به من فکر کنی.»\nمیزان مایعی که همراه تخم وارد بدنم شد، به اندازه‌ی نوشیدن یک تخم کامل برایم سرخوشی به همراه داشت و باعث شد حضور اسلحه توی دستم و حس ترس و نفرت و خشم و ناامیدی را به یاد بیاورم. می‌توانستم این حس‌ها را بدون این که درگیرشان شوم، به یاد بیاورم. حالا می‌توانستم در موردشان حرف بزنم.\nگفتم: «به تو شلیک نمی‌کردم. هر کسی جز تو.»\nچون او از تن پدرم، وقتی هم‌سن و سال من بود، متولد شد.\nاصرار کرد: «ولی می‌توانستی.»\n«به تو نه.»\nاو بین ما و مردم خودش ایستاده بود و همیشه با دخالت‌هایش، از ما حمایت می‌کرد.\n«خودت را نابود می‌کردی؟»\nبا بی‌قراری جابجا شدم و گفتم: «شاید این کار را می‌کردم. نزدیک بود این کار را بکنم. این همان «فرار» کوئی می‌شد. نمی‌دانم خودش هنوز به این نتیجه رسیده است یا نه.»\n«حالا زنده می‌مانی.»\nمادرم می‌گفت باید مواظب او باشم. بله.\nته‌گاتوئی گفت: «من جوان و سالمم. هیچ‌وقت نمی‌گذارم مثل لوماس تنها بمانی – تنهای تنها، و یک ان‌تیلیک. من مواظبت هستم.»\nنویسنده : اکتاویا باتلر


نجوای ناتمام - رمان | K. P. H. Book Store & Club\nرمان عشقی، درام و وحشت از بی عدالتی\nعشق و حقیقت زیبایی زندگی را در برابر خشونت و ترور\nرمان با ساختاری مدرن، لایه به لایه ی وآبستره\nتاریخ انتشار کتاب:2021\nکتاب به چاپ چهارم رسیده است\nتعداد صفحات :154 صفحه\nرمان (نجوای ناتمام ادل) ساختاری مدرن ، لایه به لایه ی وآبستره دارد . نوشتاریست در فرم سیال ذهن که به زبان سوم شخص نقل می شود . موضوع آن دردو رنج مدام وجاری در جامعه سیاست ووحشت زده بشری در عصر حاضر است . وحشت از ترور توسط سرسپردگان اعنقادات رادیکال براساس سیاست جهان مسلط ومسلح بر جهان سوم وعقب مانده ، افسردگی و احساس پوچی و اظطراب از بی کاری وسرگردانی در جوامع رشد یافته و .....من در واکنش به این مسائل بعنوان یک نویسنده که خودرا شهروند آزاد جهان می دانم حادثه تروریست باتاکلان پاریس را انتخاب کردم و در قالب رمان عشق را و حقیقت زیبایی زندگی را در برابر ترور قراردادم تا به مسئولیت ورسالت خود بعنوان یک شاعر ونویسنده عمل کنم . حاصل کاری رمانی بسیار متفاوت وشیرین وشورانگیز در آمد.\nنادر جوان ایرانیست که زنش ادل در سالن موسیقی باتاکلان پاریس در حمله تروریستها کشته شده . اودر قطار هنگام سفر که نوعی گذار زندگیست ،گذشته و کشته شدن زن وفرزندش را مرور می کند. لطفا آن رابخوانید می دانم بسیار لذت خواهید برد . با بریده ای کوتاه از فصل یازده کتاب را می خوانیم.\nمی گفتم آدمها مثل درختند، فصلها دارند . رنگ رخسارشان، رنگ برگهایشان است . وقتی مریض می شوند ، وقتی خسته اند .وقتی پیر می شوند، رنگ برگهایشان هم عوض می شود ، سبز و سرخ و زرد می شوند ویک روز باد که بوزد، می ریزند . تو می گفتی نه این خیلی رمانتیک وشاعرانه فکر کردن است ،آدمها مثل درخت نیستند .خودشانند اما اسیر زمانند . من می گفتم گذر زمان گذر فصلهای آدمیست ، تو می گفتی گذر زمان گذر فصلها برای همه چیز است . تنها برای آدمی نیست . زمان بر همه چیز مسلط است. گردش زمان همه را با خود می برد. زندگی همین است گذر فصلها . آدمها اگر گرفتار اتفاقها نشوند . اگر حادثه ای و اتفاقی روی ندهد. فصلها وگذر زمان را به زیبایی زندگی می کنند . من می گفتم اگر اتفاقی هم بیافتد ؟ تو سکوت می کردی و من می گفتم هر اتفاقی که بیافتد ، ای کاش اتفاق عشق باشد .عشق مهمترین اتفاق زندگی ست وتو می خندیدی و من نمی دانستم که تو از یک اتفاق و حادثه ی بد می ترسی. انگار می دانستی که یک اتفاق زندگی تورا خواهدگرفت . گلوله هایی برگ و بار زندگیت را خواهد ریخت و آن اتفاق در باتاکلان افتاد . زندگی توراگرفت ومن تنها شدم.\nبعداز کشته شدنت مدت یک ماه واندی در غم از دست دادنت افسرده و عزاداربودم . غم بی تو بودن .غم کشته شدنت ویرانم کرده بود. روزها را افسرده حال به بیهودگی می گذراندم و کم کم داشتم دق می کردم که یک روز عصر به یادداشتی از تو در کاغذ کوچکی در بین یکی از کتابها برخوردم . نوشته کوتاهی بود در زمینه آئین میترائیسم و عنصر آب وتحلیل این مسئله که انسان از آب است و مثل آب می باشد. پاک می کند و پاک می گردد. وقتی یادداشت کوتاهت را خواندم به حقیقت احساس پاک تو ، فکر و نظریه ی فلسفی و دینی تو که مرام وهدف زندگی تورا تشکیل می داد پی بردم . بله حقیقت تو همان بود. تو مثل آب بودی . عاشق ، بی رنگ و پاک. این حقیقت وجود تو بود.\nساعتی همین طور که غرق در یاد و خاطره ات به یادداشت کوتاه و نظریه فلسفی تو و فکر وآرمانهایت می اندیشیدم ، بفکرم رسید تو یادداشت ونوشته های زیادی داری ، بهتر است تمام آنها را جمع آوری کنم وبخوانم و برای چاپ بصورت یک کتاب تنظیم کنم . همان عصر شروع به کار کردم . یک به یک تمام کتابها و دفترها و کاغذهای پراکنده را در چند پوشه جمع آوری و با دقت وحوصله شروع به مطالعه کردم . در تک تک برگها اثر دست و انگشت تو وعطر وجود توبود درحین جمع آوری و مطالعه نوشته هایت به چند نامه از خودم وپیش نویس دو نامه تو که از کلرمونت فران برایم نوشته بودی بر خوردم . تو نامه نوشتن بخصوص نامه عاشقانه به سبک گذشته را خیلی دوست داشتی، می گفتی نامه حس وحال دیگری دارد. اکنون ایمیل و پیامک تمام حس و حال انتظار رمز و راز نامه را از بین برده اند و مثل نامه ماندگار نیستند . نامه را می شد بدست گرفت کاغذ ونوشته هایش را لمس کرد در تک تک کلمه و جملاتش ایستاد. سطر به سطر آن را بویید و حفظ نمود و در جوابش، نامه نوشت ، پست کرد و برای مدتی منتظر پاسخ ماند وهمین انتظار چه شیرین است.\nآن چند نامه را که در پاکت پستی بودند باز کردم و خواندم در هر سطرنامه های من حرفهای دل من بود و در سطر سطر نامه تو روح واحساس درخشان تو و اثر انگشتان و رنگ لبانت از بوسه ای که نموده بودی.\nبرای تهیه کتاب اینجا را کلیک کنید .


شرط بسته بودند که نمی‌توانم | اقتصاددان\nآرشیو : شهر, کسب وکار, ویژه\nگروه : شهر / کسب وکار / ویژه\n۲۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۳:۰۸\nاقتصاددان :فاطمه نوری، مدیر یک دفتر املاک از بودن در یک شغل به اصطلاح مردانه می‌گوید\nآمار نشان می‌دهد در دهه‌های اخیر میزان مشارکت اقتصادی زنان افزایش یافته، اگر چه این مقدار هنوز حتی از ۲۰ درصد هم فراتر نرفته است، اما حضور زنان در چرخه اقتصادی، روز به روز پررنگ‌تر می‌شود. با این وجود، هنوز مشاغلی وجود دارد که اصطلاحا مردانه پنداشته می‌شود و تصور جامعه آن است که زنان از عهده چنین مشاغلی برنمی‌آیند.\nیکی از دلایل این امر آن است که بسیاری تاکنون ندیده‌اند زنی چنین مسئولیتی را بر عهده گیرد. با اینکه امروزه در شهر اصفهان نانواها، رانندگان تاکسی و … را می‌بینیم که زن هستند، اما هنوز برای برخی جای تعجب دارد. با این توضیحات به سراغ کسی رفته‌ایم که در میان مشاغل، شغلی را برگزیده که کاملا مردانه فرض می‌شود. فاطمه نوری، همراه با همسرش، مدیریت یک دفتر املاک در محدوده میدان نــقـش‌جـهـــان را بــرعــهــده دارنــد.\nدر گفت‌وگویی با او و همسرش از تجربه زیسته‌هایشان پرسیدیم و نظرشان را درباره شـغــل‌هــای ایــن‌چنـیـنـی جویا شدیم.\nتا به حال شده در محیط غالبا مردانه به دلیل زن بودن تحت فشار قرار گرفته باشید؟ یا از معادلاتی در محل کار کنار گذاشته شوید؟\nاولین چیزی که با آن برخورد کردم این بود که وقتی رفتم جواز کسب بگیرم، گفتند «شما خانمی و باید مباشر داشته باشی». یعنی به من اگر تنها بودم و مباشر نداشتم، مجوز نمی‌دادند. بعد اینکه مباشر باید یکی از محارمت باشد و باید آنجا کار کند. یعنی اگر همسرم نبودند و راضی نمی‌شدند با من کار کنند، اصلا از نظر قانونی نمی‌توانستم کار بکنم و کارم را راه بیندازم. اصلا به من جواز کسب نمی‌دادند. بعد خیلی پیگیر شدم، اولش گفتم من ندارم! ندارم کسی را که مباشرم باشد. اصلا نمی‌خواهم مباشر داشته باشم. برای چه باید مباشر داشته باشم؟ من یک آدم تحصیل‌کرده این اجتماع هستم و می‌خواهم یک شغل راه بیندازم. برای چه باید مباشر داشته باشم.علاوه بر این همه مرا دست‌کم می‌گرفتند، حساب نمی‌کردند. نهایتا وقتی دیدند من پیگیر هستم، بی‌خیال شدم، البته که بالاخره مباشر گرفتم.\nبه تمام کسانی که معتقدند «جای زن اینجا نیست» چه می‌گویید؟\nبه نظرم باید این را از آقایانی مثل همسرم پرسید که در چنین مکان‌هایی با زنان کار کرده‌اند که ببینند جای یک زن در دفتر املاک هست یا خیر! (نوری از امینی می‌خواهد صحبت کند و او پاسخ می‌دهد)\nمن این را دری وری می‌دانم که زن‌ها نمی‌توانند! اینها را برای خانم‌ها در آورده‌اند. من خیلی با خانم‌ها کار کرده ام. قبل از اینجا در فضای ورزشی ، با خانم‌هایی که مربی هستند، کار کردم. خیلی قدرتمندند. متمرکز هستند. برخی افراد هستند که تکلیفشان مشخص نیست، چه در مردها و چه در زن‌ها. کاری نداریم. آنهایی که واقعا هدف دارند، نمی‌توانم بگویم مردها بـهـتـرنـد یا خانم‌ها. می‌گویم هیچ فرقی نمـی‌کـنـد. اگـــر خانم من نباشد موقع قول‌نامه، من به سختی می‌افتم. کاری به سواد ندارد. به ایشان گفته‌ام تمرکز شما روی قول‌نامه باشد. به من نگویید چک چطور شد، مهر هست. کاملا ایشان این وظیفه را به خوبی انجام داده است. خیلی بهتر از من. من چه می‌توانم بکنم؟ من چون خیلی با مردم این منطقه اصفهان سر و کله می‌زنم، می‌فهمم یک سری چیزها با درس و کتاب به دست نمی‌آید. خانم من از من بیشتر درس خوانده است، ولــی در معاشرت با افراد بازاری، من واردتر هستم. این به این معنا نیست که من بهترم یا او بهتر.\nبه طور کلی با همه تجربه زیسته ای که داشتید حرف شما به زنانی که می‌توانند جزئی از نیروی اقتصادی کشور باشند و برای بهبود آن تلاش کنند، چیست؟\nاولین چیزی که به همه زنان می‌گویم این است که این تفکر که نان‌خور یک مرد هستیم غلط‌ترین تفکر است. من باید دستم در جیب خودم باشد، نه به این معنی که من جدا و او جدا. ما الان با هم کار می‌کنیم و پول من و پول تو ندارد. اما من گاهی خرج‌هایی دارم که دوست دارم برای خودم بماند و کسی نداند. ایشان هم یک خرج‌هایی دارند که نمی‌خواهند من بدانم. ما این اجازه را به هم می‌دهیم و چون هم من کار می‌کنم و هم ایشان، این استقلال را داریم.\nبه همه زنان می‌گویم، همه زنان باید درآمد داشته باشند به خاطر عزت نفس خودشان. احساس کنند من هم یک انسانم. من هم می‌توانم. دیگر اینکه هر زنی با هر توانمندی می‌تـوانـد شــغـل داشــتــه بـاشــد. مهم این است که با توانمند ی‌هایمان می‌توانیم خیلی موفق باشیم. می‌توانیم خیلی بالا برویم. اما در نهایت یک دست صدا ندارد. اگر دست ما در دست هم نباشد، چه مرد و چه زن. ع\nاصطلاح مردانه دفتر املاک فاطمه نوری


بهترین گلیم های دستباف ایرانی | مجله بونگ\nگلیم دستباف جزو یکی از هنرها و صنایع دستی ما ایرانیان است که به طور قطع از نمادهای اصلی هنر و اصالت مردم ایران محسوب می شود.\nاز آنجایی که انواع گلیم ها با کیفیت های مختلف به بازار ارائه شده و تشخیص گلیم دستباف مرغوب کمی با مشکل رو به رو است. از این رو ما در این مطلب سعی داریم تا شما را با چند نمونه از انواع بهترین گلیم های دستباف ایرانی آشنا کنیم که می تواند به شما در انتخاب گلیم دستباف مرغوب ایران کمک کند.\nمعرفی بهترین گلیم های دستباف ایرانی\nبهترین گلیم های دستباف ایرانی توسط فروشگاه های معتبر و نمایندگی های آن ارائه و عرضه می شوند که از کیفیت استاندارد و مرغوبی برخوردار هستند. سایت دیجی کالا یکی از قدیمی ترین فروشگاه های اینترنتی می باشد که انواع کالاها از برندهای معتبر را با کیفیت و قیمت مناسب در اختیار متقاضیان قرار می دهد.\nسه اصلی که این سایت برای ارائه محصولات خویش و تضمین در کیفیت و مرغوبیت کالا دارد که باعث شده است تا مصرف کنندگان با اطمینان خرید کرده و انتخاب رضایتبخش نیز داشته باشند، پرداخت در محل، ضمانت بازگشت کالا و تضمین در اصالت و سلامت فیزیکی کالا می باشد.\nدر این راستا نیز انواع بهترین گلیم های دستباف ایرانی توسط این سایت ارائه و به فروش می رسد که دارای کیفیت و سلامت فیزیکی کالا هستند. شما می توانید جهت انتخاب ایمن و خرید رضایتبخش و با کیفیت این محصول به سایت دیجی کالا مراجعه کنید. ما نیز در ادامه به چند نمونه از بهترین گلیم های دستباف ایرانی جهت آشنایی هر چه بیشتر شما عزیزان اشاره می کنیم. لطفا با ما همراه باشید.\nمشاهده قیمت و تخفیف های ویژه انواع گلیم دستباف موجود در بازار\nگلیم یکی از هنرهای زیبا و سنتی ما ایرانیان می باشد که با رنگ هایی از طبیعت جلوه و جذابیت خاصی را به محیط منزل می دهد. به ویژه اگر این هنر دستباف باشد، جذابیت آن نیز دو چندان می شود.\nگلیم دستباف مدل HA12 دارای طرح سوزنی بوده و نمای زیبایی را به فضای منزل شما می بخشد. این گلیم از نوع الیاف پشم بافته و تهیه شده است و نمای آن دارای جلوه خاصی می باشد. ابعاد گلیم در اندازه های ۱۴۰*۱۰۷*۱ سانتی متر بوده و وزن آن در حدود ۲ کیلو گرم است. بنابراین حمل و استفاده از آن راحت و آسان می باشد. به طوری که می توان به راحتی آن را برداشته و زیر آن را تمیز نمود.\nاین گلیم از سری فرش های آذربایجان ( تبریز ) می باشد و نحوه رنگرزی آن با استفاده از رنگ های طبیعی صورت گرفته است، و از این رو دوام و ماندگاری بالایی نیز دارد. طرح سوزنی این گلیم باعث زیبایی و جذابیت بیشتر آن شده است.\nگلیم دستباف کد ۰۰۸\nسنندج از شهرهایی است که قدمت گلیم های آن به دلیل طرح های انتزاعی و بسیار ظریف معروف است. این گلیم یکی از هنرهای دستی شهر سنندج می باشد که جایگاه خاصی را در مجموعه موزه داران دارد.\nابعاد این گلیم در اندازه های ۱۱۹*۱۶۴*۰.۲ سانتی متر بوده و وزن آن ۳ کیلو گرم می باشد که به راحتی قابل حمل و استفاده است. این گلیم طرح انتزاعی دارد، به طوری که ظرافت خاص و زیبایی را به آن بخشیده است.\nاین محصول به دلیل طرح های تخیلی و ظرافت بافت و نیز رنگ های جاندار جذابیت زیادی را به فضای منزل و اتاق می دهد. بنابراین می توانید آن را در پذیرایی و یا هال منزل خود پهن کرده و از زیبایی طبیعی آن لذت ببرید.\nاین گلیم همچنین دارای ۶ رنگ است و نوع بافت آن نیز از نوع دورو می باشد. به دلیل آنکه در این گلیم از دو نوع نخ برای بافت آن استفاده شده است، از کیفیت و جنس خوبی برخوردار می باشد. به طوری که جنس نخ تار از پنبه و جنس نخ پود از پشم است و رنگ زمینه ای از کرم دارد. الیاف این گلیم همچنین با استفاده از رنگ های طبیعی و به روش سنتی رنگرزی شده اند.\nگلیم دستبافت دو متری مدل قوچان کد ghch 29028\nقوچان یکی دیگر از شهرهایی است که در زمینه صنایع دستی و بافت گلیم و جاجیم و غیره پیشتاز می باشد، و گلیم و جاجیم های این شهر از طرح های متنوع و زیبایی دلپذیری برخوردار است. این شهر در شمال خراسان رضوی قرار دارد و دیرینه قدیمی به لحاظ بافت طرح های سنتی جاجیم و گیوه و گلیم دارد.\nگلیم دستباف مدل قوچان کد ghch 29028 یکی از گلیم های دستباف می باشد که توسط هنرمندان این شهر بافته شده است. این گلیم در ابعاد ۱۸۶*۹۸*۱ سانتی متر می باشد و دارای وزن ۳ کیلو گرم است. نوع بافت این گلیم طرح سوزنی می باشد که به آن جلوه و زیبایی خاصی را بخشیده است.\nنحوه رنگرزی آن با استفاده از رنگ های طبیعی بوده و به روش سنتی می باشد. جنس نخ پود و تار این گلیم از الیاف پشم طبیعی است و به همین دلیل دوام و کیفیت عالی و بی نظیری برخوردار می باشد. این گلیم همچنین دارای رنگ ثابتی است و به دلیل ثابت بودن رنگ های گیاهی قابلیت شست و شوی با آب سرد را دارد. این محصول یکی از بهترین گلیم های دستباف ایرانی می باشد که از قدمت بافت برخوردار بوده و به دلیل الیاف طبیعی و جنس خوب، نمای زیبا و طبیعی را به فضای اتاق و منزل شما بخشیده و روح شما را جلا می دهد.\nگلیم دستبافت دو و نیم متری طرح قشقایی کد ۸۱۲۶\nگلیم دستباف طرح قشقایی کد ۸۱۲۶ در ابعاد ۱۹۷*۱۲۳*۰.۵ سانتی متر بوده و مساحتی به اندازه دو و نیم متر دارد. گلیم با طرح قشقایی یکی از بهترین گلیم های دستباف ایرانی است که طرح و مدل آن به سبک های قدیمی و هنرمندانه ایرانی بر می گردد.\nهمچنین به لحاظ طرح و رنگ مناسب یکی از زیباترین گلیم ها در زمینه فرش دستباف می باشد. این گلیم وزنی در حدود ۲ کیلو گرم دارد و نوع بافت آن دورو است. بنابراین به لحاظ دوام و ماندگاری کیفیت خوبی دارد. همچنین می توانید به راحتی آن را جا به جا نموده و آن را تمیز کنید.\nجنس نخ تار و پود این گلیم از الیاف پشم و رنگ زمینه ای از الوان دارد که باعث شده تا رنگ ها و طرح به خوبی نمایان شود و جلوه خاصی داشته باشد. این گلیم به روش شیمیایی رنگرزی شده است.\nگلیم دستبافت یک متری طرح خطی کد ۴۵۲۱\nاین محصول یکی از بهترین گلیم های دستباف ایرانی می باشد که اصالت و زیبایی را با هم توأمان دارد. این گلیم با توجه به کیفیت و ماندگاری از قیمت مقرون به صرفه ای نیز برخوردار است. این گلیم هنر دست هنرمندان اصفهانی را به خوبی به نمایش می گذارد. زیرا که دارای طرح و کیفیت بالایی می باشد.\nابعاد این گلیم ۱۱۶*۷۰*۱ سانتی متر که مساحتی به اندازه یک متر و وزنی سبک در حدود یک کیلو گرم دارد. طرح گلیم راه راه و نوع بافت دورو است، و به همین دلیل محکمی و دوام خوبی دارد.\nجنس تار این گلیم از پنبه بوده و جنس نخ پود آن پشم می باشد. به همین دلیل نرمی و لطافت را می توانید در این گلیم احساس کنید. رنگ زمینه این گلیم همچنین خاکستری بوده و رنگ های به کار رفته در آن دو رنگ بوده که همین باعث جذابیت بیشتر آن شده است. نحوه رنگرزی با استفاده از رنگ های شیمیایی می باشد.\nگلیم دستبافت یک و نیم متری آزاد سرو کد ۷۰۷۴\nاین گلیم در حین سادگی دارای طرح دکوراتیو می باشد، که می توانید آن را بر روی دیوار نصب نمایید، و یا به عنوان دکوری و نیز رو فرشی از آن استفاده کنید.\nاین گلیم دارای طراحی مدرن و مینیمال بوده که توسط برند آزاد سرو ارائه شده است، و به دلیل خود رنگ بودن آن را از بافته های هم ردیف خود متفاوت و مجزا می کند. ویژگی خود رنگ بودن در این گلیم به این معنی که در الیاف استفاده شده در آن عملیات رنگرزی انجام نشده و رنگ گلیم به دلیل بافت قسمت های روشن پشم گوسفند با قسمت های تیره می باشد.\nبه دلیل همین ویژگی دارای ثبات و دوام بالایی است و در برابر شست و شوی، نور خورشید و فرسایش مقاوم بوده و عمر بسیاری دارد. همچنین الیاف به کار رفته در این گلیم از پشم مرغوب گوسفند نژاد ایرانی می باشد که این الیاف به دلیل طول و جعد زیاد مناسب ترین نوع پشم برای بافت گلیم و فرش است.\nابعاد این گلیم در اندازه های ۱۴۷*۹۴*۰.۵ سانتی متر بوده و مساحت آن یک و نیم متر می باشد. از این گلیم می توانید بر روی انواع کفپوش ها استفاده کنید. زیرا تراکم بافت در آن زیاد بوده و بافت دورو دارد.\nمزیت دیگر این گلیم نوارهای چرمی آن است که مانع از حرکت و سرخوردن گلیم بر روی سطوح صیقلی می شود. همچنین به دلیل ثابت بودن رنگ محصول قابلیت شست و شوی را به وسیله شامپو فرش یا پودر لباسشویی به همراه آب سرد دارد. وزن این گلیم ۱.۵ کیلو گرم می باشد و از این به راحتی قابل حمل و جا به جایی جهت تمیز کردن است.\nجنس نخ تار این گلیم از پنبه و جنس نخ پود آن از پشم گوسفند می باشد که الیاف پنبه با استفاده از روش شیمیایی رنگرزی شده است.\nگلیم دستباف سی پرشیا کد ۱۷۱۰۱۷\nاین گلیم دارای طرح سه ترنج می باشد که از زیباترین نماها در فرش و گلیم ایرانی است. جنس تار و پود این گلیم از الیاف پنبه می باشد که جنسی نرم و لطیف دارد. وزن تقریبی آن نیز ۳ کیلو گرم بوده و می توانید به راحتی آن را جا به جا نموده و تمیز کنید.\nرنگ زمینه این گلیم از الوان بوده که طرح آن را جذاب نموده است و پهن کردن آن در فضای منزل و اتاق پذیرایی جذابیت زیادی را به محیط می بخشد.\nابعاد این گلیم در اندازه های ۱*۱۷۶*۱۱۲ سانتی متر می باشد. این گلیم همچنین جنسی از پرز و ابریشم دارد، و رنگرزی آن با استفاده از رنگ های طبیعی صورت گرفته است. این گلیم همچنین رنگ حاشیه ای از طرح الوان دارد.\nگلیم دستباف دو متری مدل کرمانج طلاشور\nاین گلیم یکی از ساخته های دست هنرمندان ایرانی شمال خراسان می باشد که دارای طرح ها و رنگ های زیبا و متنوعی است. این گلیم در ابعاد ۱۸۸*۱۲۳*۰.۵ سانتی متر بوده و وزن ۳.۵۰۰ کیلو گرم را دارد.\nدر رنگرزی الیاف این گلیم از رنگ های طبیعی استفاده شده و دارای کیفیت و ماندگاری بالایی می باشد. این گلیم به قدری زیباست، که رنگ ها و طرح های جذابیت خاصی را به نمای منزل شما می دهد.\nبنابراین که می توانید از این گلیم در چیدمان دکوری منزل خود هم استفاده کنید. نوع بافت در این گلیم ساده بوده و جنس تار و پود آن از پشم می باشد. طول گلیم بدون در نظر گرفتن ریشه ها دو متر است و ریشه ها برای تزئین و نمای بهتر بافته شده اند. این محصول یکی از بهترین گلیم های دستباف ایرانی است که دارای کیفیت و دوام و ماندگاری خوب می باشد و طلا شور نیز شده است.\nگلیم دستباف کناره طول یک و نیم متر سی پرشیا کد ۱۷۶۰۵۸\nاین گلیم در واقع یک سفره کردی نقشه ذهنی بافته شده توسط عشایر استان خراسان می باشد که طرح جدیدی را با الیافی از پشم گوسفند طراحی کرده اند. ابعاد این گلیم در اندازه های ۱*۶۵*۱۶۸ سانتی متر هستند و مساحتی به اندازه یک و نیم تر دارد.\nبنابراین می توانید آن را در پذیرایی و یا هال و نیز به عنوان کناره به عنوان دکوری استفاده کنید. این گلیم از الیاف طبیعی تهیه و بافته شده است. به همین دلیل دارای کیفیت و ماندگاری بالایی می باشد.\nوزن این گلیم ۱ کیلو گرم بوده و بنابراین به راحتی قابل حمل و جا به جایی است، و می توانید برای تمیز کردن آن را برداشته و تمیز کنید. همچنین طرح هندسی گلیم جلوه زیبایی دارد و برای هر فضایی مناسب و شکیل می باشد. این گلیم ساده یافته شده است، و جنس تار و پود آن از پشم بوده و رنگ حاشیه آن مشکی می باشد.\nگلیم دستبافت سه متری طرح شیرازی کد ۲۰۰۱۵۰۱۱\nگلیم دستباف طرح شیرازی دارای مساحت سه متر و در ابعاد ۲۰۰*۱۵۰*۱ سانتی متر است. این گلیم محصول یکی از هنرمندان استان فارس می باشد که با ظرافت خاصی بافته شده است. وزن گلیم تقریبا سنگین و به اندازه ۵.۴ کیلو گرم می باشد.\nاین گلیم همچنین از الیاف طبیعی پشم گوسفند بافته شده است، و بند گلیم نیز جنسی از پشم طبیعی دارد. طرح شیرازی به کار رفته در این گلیم از طرح ها و نماهای زیبای ایرانی قدیمی می باشد. از این گلیم می توانید به عنوان دکوری استفاده نموده و یا آن را در گوشه ای از منزل خود پهن کنید.\nبافت این گلیم به صورت مشبک و دورو است و به دلیل آنکه الیاف طبیعی در آن به کار رفته قابلیت شست و شوی با آب سرد را دارد. همچنین رنگ طبیعی این گلیم ثابت و دارای دوام و ماندگاری خوبی می باشد. زیرا که این گلیم شسته شده و دو گره خورده است.\nاز دیگر ویژگی های این گلیم رنگ زمینه مسی و رنگ حاشیه سبزآبی می باشد که جلوه زیبا و جذابی را به آن بخشیده است. الیاف این گلیم به صورت طبیعی رنگرزی شده و تعداد رنگ به کار رفته در آن هفت رنگ می باشد. این گلیم به دلیل بافت دورو و نیز جنس محکم مقاومت و کیفیت بالایی دارد.\nمعرفی گلیم و ویژگی های آن\nگلیم دست بافتی ساده با جنسی از الیاف پشم یا پنبه می باشد که از آن در برخی از مناطق به عنوان فرش استفاده می کنند. در برخی تولیدات برای بافت یک گلیم مرغوب از ابریشم نیز استفاده می شود که بر کیفیت گلیم می افزاید.\nاز ویژگی های یک گلیم می توان به نوع بافت تار و پود آن اشاره کرد، که آن را از سایر محصولات مشابه نظیر جاجیم، زیلو و غیره متمایز می کند. به طوری که در گلیم پود از میان تار عبور کرده و در برخی بافت های گلیم از الیاف مخصوص و طراحی ویژه استفاده می شود که موجب شده تا بافت ها سخت و وقت گیر گردد، و بنابراین یک گلیم خوب و مرغوب با قیمت بسیار بالایی تولید می شود.\nویژگی دیگری که گلیم را از زیلو و جاجیم متفاوت می کند، اینکه در بافت گلیم از هیچ دستگاه کمکی نظیر ماسوره و غیره استفاده نمی شود. بر خلاف عده ای که آن را با جاجیم و زیلو یکی می دانند.\nدر واقع گلیم به فرشی گفته می شود که پودها بر تارهایی که بر دار افراشته شده است، به هم تنیده شده و بافته می شوند.\nهمچنین گلیم مرغوب ایرانی دارای انواع مختلفی می باشد که در مدل های گلیم ساده ( بی چاک و چاکراه )، گلیم سوماک، پلاس، زیلو، نمد و گلیم فرش به بازار عرضه می گردد.\nویژگی های یک گلیم دستباف مرغوب\nبرای آنکه بتوانید گلیم مرغوب را از نوع بی کیفیت آن تشخیص دهید، توجه به ۸ ویژگی می تواند به شما در انتخاب بهترین گلیم کمک نماید. این ۸ ویژگی شامل موارد زیر هستند:\nثبات رنگ داشته باشد، و با شست و شو رنگ خود را از دست ندهد. زیرا که در برخی گلیم ها خامه ها و الیاف آن به درستی رنگرزی نشده است. حتی اگر با بانگ های طبیعی هم رنگرزی شده باشد. برای دانستن این موضوع پارچه سفبدی را روی قسمت هایی از گلیم که ترکیب رنگ بیشتری داشته بکشید و چنانچه رنگی به پارچه منتقل نکرد، این گلیم دارای ثبات رنگ است و مرغوب و با کیفیت می باشد.\nاز ویژگی های یک گلیم مرغوب آن است که در محل تغییر رنگ های آن، خامه ها کاملا در زنجیر بوده و هیچ گونه سوراخ و یا شیاری در فواصل رنگ های موجود در گلیم ایجاد نشده باشد.\nیک گلیم خوب باید فاقد سره باشد و یا با اغماض سره آن کم است. در غیر این صورت قیمت آن بسیار کمتر خواهد بود. به این معنی که هنگامی که قسمت بالایی گلیم بر روی قسمت پایینی تا می شود، و اگر به قسمت طولی بروید و اینکار را دوباره تکرار نمایید، و فرش را طوری تا کنید که لبه های ارزی بر روی هم قرار بگیرد. چنانچه گوشه های گلیم بیرون زده و بر روی هم به طور کامل قرار نگیرند به آن سره می گویند.\nمواد به کار رفته در گلیم مرغوب و با کیفیت از الیاف طبیعی پشم گوسفند و گاو، پنبه و ابریشم و از ترکیب این سه با هم هستند. همچنین نوع و مقدار استفاده هر یک از این الیاف علاوه بر کیفیت بر قیمت گلیم نیز تاثیر می گذارند.\nعدم همسان بودن نقش ها و نیز عدم هماهنگی در نگاره مختلف در قسمت های گلیم نشان دهنده ارزش هنری و اصیل بافت می باشد. بنابراین طبیعی بودن بافت یکی از مواردی است که می تواند بین یک گلیم دستبافت ارزان و یک گلیم دستبافت مدرن فرق ایجاد کند. این موضوع همچنین نشان می دهد که گلیم و بافته شده برانگیخته از خلاقیت ذهنی بافندگان و متاثر از حالات روحی و خلاقیت فردی آنهاست.\nتعداد پولهایی بیشتر و متراکم تر در هر گلیم نشان دهنده مرغوبیت بالای آن می باشد. برای تشخیص این موضوع می توانید گلیم مورد نظر خود را بلند نموده و یک قسمت آن را مد نظر قرار دهید، و با دو دست آن را به طرفین بکشید. چنانچه گلیم در برابر کشش شما مقاومت کرد و هیچ گونه تغییر حالتی از خود نشان نداد، گلیم انتخابی شما مرغوب و با کیفیت است. اما اگر در حین کشش واکنش نشان داد و تا های سفید گلیم مشخص شود، گلیم دارای کیفیت پایینی می باشد.\nبه وزن گلیم دقت کنید، زیرا که به طور کلی گلیم سبک مرغوبیت بیشتری دارد. چون در آن از تار و پود ظریف تر و محکم تر استفاده شده است. البته ابعاد و مساحت گلیم در این موضوع تاثیر گذار می باشد و این ملاک کلی برای تشخیص گلیم مرغوب نیست.\nدر طرح و ابعاد یک گلیم خوب دستباف معمولا دور تا دور گلیم به اندازه چند سانتی متر اختلاف می باشد، که با توجه به دستباف بودن این موضوع کاملا طبیعی است. اما اگر این اختلاف زیاد باشد نشان دهنده ایراد در گلیم است، که باید به آن دقت و توجه نمایید.\nما در این مطلب ده نمونه از بهترین گلیم های دستباف ایرانی را به شما معرفی کردیم تا به شما در انتخاب و خرید این محصول یاری کرده باشیم. امیدوارم این مطلب توانسته باشد شما را در انتخاب بهترین گلیم های دستباف ایرانی یاری نماید.\nشما می توانید جهت آشنایی محصولات متنوع و بیشتر در زمینه بهترین گلیم های دستباف ایرانی به فروشگاه اینترنتی دیجی کالا مراجعه نموده و نسبت به خرید ایمن این محصول اقدام کنید.


دومين نشست مسئولين دبيرخانه تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي و معاون توسعه مديريت و برنامه ريزي منابع دانشگاه با مسئولين وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي درجهت توسعه زيرساخت هاي آموزش در بسته هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي در سال 97 برگزار گرديد.\n97/06/10 - 08:36\nسومين جلسه كميته راهبري بسته هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي با حضوراعضاء كارگروه تخصصي بسته آينده نگاري براي كسب مرجعيت علمي منطقه آمايشي 10 در سال 97 برگزار گرديد.\n97/05/29 - 12:24\nكارگاه توجيهي ويژه مسئولين بسته هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي در دانشگاه علوم پزشكي بقيه الله(عج) توسط دبيرخانه كلان منطقه ده آمايشي برگزار گرديد .\n97/05/27 - 10:26\nاولين نشست مسئولين دبيرخانه تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي دانشگاه با مسئولين وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در جهت توسعه زيرساخت‌هاي آموزش دربسته‌هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي در سال 97 برگزار شد.\n97/05/21 - 09:29\n97/05/13 - 10:33\n97/04/27 - 13:39\n97/04/20 - 10:00\nنشست رؤسا و معاونین آموزشی دانشگاه های علوم پزشکی مستقر در کلان منطقه آمایشی 10 با حضور معاون آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برگزار گردید.\n97/04/10 - 12:46\nقدرداني از جناب آقاي دكتر كاوياني جهت اجرايي سازي بسته توسعه آموزش مجازي در علوم پزشكي\n97/04/10 - 12:43\nقدرداني از جناب آقاي دكتر مجدزاده جهت اجرايي سازي بسته آينده نگاري و مرجعيت علمي


با این عینك همیشه تمركز دارید بعلاوه فیلم | شاه بلاگ\nبا این عینك همیشه تمركز دارید بعلاوه فیلم\nشاه بلاگ: شركت آمریكایی ˮناربیسˮ(Narbis) بتازگی موفق به توسعه عینك هایی شده است كه امواج مغزی كاربر را برای اندازه گیری میزان توجه وی، شناسایی می كند و صفحه عینك هنگام نبود تمركز كمی تاریك می شود تا كابران باردیگر تمركز خودرا به دست آورند.\nبه گزارش شاه بلاگ به نقل از ایسنا و به نقل از مدگجت، دستگاه های "نوار مغزی" یا "الكتروانسفالوگرافی"(EEG) فناوری های جالب و شگفت انگیزی هستند اما قابلیت های آنها بسیار محدود است. با این وجود آنچه در آنها بسیار عالی است این مساله است كه می توانند ارزیابی كنند آیا فرد توجهش بر روی موضوعی متمركز است یا خیر.\nاین قابلیت بیشتر در بازی ها و مراقبه استفاده می شود، اما حالا دستگاه جدیدی عرضه شده است كه هدف آن كمك به افراد خصوصاً كودكان در یادگیری نحوه تمركز هنگام انجام تكالیف، خواندن كتاب و انجام سایر كارهای نیازمند توجه است.\nاین شركت از چهار سال پیش در حال جمع آوری كمك های مالی برای توسعه دستگاه جدید خود بود و الان نیز اعلام نموده است كه در نهایت این محصول توسعه داده شده و افراد می توانند این محصول را كه شامل یك جفت عینك و یك سنسور امواج مغزی و یك مچ بند كنترل كننده است را سفارش دهند.\nسنسور امواج مغزی این شركت می تواند نوسانات مربوط به فعالیت مغز كاربر را تشخیص دهد و هنگامی كه متوجه شود تمركز كاربر در حال كم شدن است، صفحه عینك به آرامی مات می شود. این كار كاربر را مجبور می كند تا تلاش كند تا تمركز خودرا به منظور ادامه كار باردیگر به دست آورد. تصور می شود كه انجام مكرر این كار موجب افزایش توجه كاربر در طولانی مدت می شود. دستگاه شركت "ناربیس" محصولی پزشكی نیست اما ممكنست به كاهش اختلالات كم توجهی-بیش فعالی كمك شایان توجهی كند.\nاختلال كم توجهی - بیش فعالی(ADHD) یك اختلال رفتاری رشدی است. افراد مبتلا به این اختلال معمولا توانایی دقت و تمركز بر روی یك سوژه را نداشته و یادگیری در آنها كند است. این اختلال با فقدان توجه، فعّالیت بیش از اندازه، رفتارهای تكانشی، یا تلفیقی از این موارد هم راه است.\nتگهای خبر: توسعه , جت , دستگاه , فناوری


مسئول ثبت آثار ملی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه از در آستانه ثبت ملی بودن آش عباسعلی کرمانشاه خبرداد.\n۲۲ مهر ۹۵ - ۹:۵۷\nثبت و کاوش همزمان برای یک اثر تاریخی\n«مرمت و کاوش‌های باستان‌شناسی قلعه «قبان ماکو» همزمان با ثبت این اثر باقی مانده از دوره تیموری که در شهریورماه سال جاری واجد ارزش ثبت شناخته بود و روز گذشته ثبت آن با شماره ۳۱۵۴۳ ابلاغ شد، از ماه آینده آغاز می‌شود.»\n۱۳ مهر ۹۵ - ۱۷:۳۹\nگلزارهای شهدای قزوین ثبت ملی می‌شوند\nمدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران قزوین گفت: اداره‌کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین در ثبت ملی تعداد مزارهای شهدا٬ رتبه نخست کشور را دارد.\n۱۳ مهر ۹۵ - ۱۱:۱۰\nنامه‌نگاری برای حفظ و ثبت ملی بنای فاخر در کامرانیه\nمعاون وزیر راه و شهرسازی در نامه‌ای به محمدحسن طالبیان، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خواستار ثبت بنای فاخر و ارزشمند «هوشنگ سیحون»، معمار فقید کشور در خیابان کامرانیه شد.\n۳ مهر ۹۵ - ۱۴:۳۴\n200 اثر از استان کرمان در راه ثبت ملی\nمعاون حفظ و احیاء اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمان گفت: 200 اثر در استان در زمینه‌های مختلف از جمله درختان کهنسال، ثبت معنوی، ثبت ناملموس، ابنیه تاریخی و محوطه‌ها و تپه‌های باستانی برای ثبت ملی آماده داریم که ایمان داریم پرونده هر کدام از آنها می‌تواند ثبت ملی شود.\n۳ مهر ۹۵ - ۱۲:۲\n۲ مهر ۹۵ - ۱۲:۵۰\n۳۵ گلزار شهدا در پنج استان کشور واجد ارزش ثبت در فهرست میراث فرهنگی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس شناخته شد که بزودی شماره ثبت آن‌ها هم اعلام می‌شود.\n۳۱ شهریور ۹۵ - ۱۲:۵۹\nسرپرست معاونت میراث‌فرهنگی استان اردبیل از ثبت ملی «گلزار شهدای بهشت فاطمه اردبیل» در فهرست آثار ملی کشور خبر داد.\n۲۸ شهریور ۹۵ - ۱۲:۳۴\nمنبر 700 ساله‌ای که محبوب روستائیان است\nمعاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی استان البرز از ثبت «منبر ارنگه» با 700 سال قدمت به عنوان نخستین اثر منقول این استان در فهرست میراث ملی خبر داد.\n۲۸ شهریور ۹۵ - ۱۱:۵۷\nآبشارهای دره سبز رود سرایان در صف ثبت میراث طبیعی\nکارشناس ثبت میراث طبیعی خراسان‌جنوبی، گفت: آبشارهای دره سبز رود در منطقه کمر سرخ شهرستان سرایان به جهت دارا بودن شرایط لازم ثبت، در فهرست میراث طبیعی ملی مورد بررسی و برداشت میدانی قرار گرفت.\n۲۷ شهریور ۹۵ - ۱۵:۱۵\n۱۸ شهریور ۹۵ - ۰:۴۶\nمهارت پخت "شیشلیک" ثبت ملی شد + تصاویر\n۱۷ شهریور ۹۵ - ۱۰:۲۰\nکار ثبت آثار تاریخی در پنج شهرستان لرستان انجام می‌شود\nمعاون میراث فرهنگی لرستان گفت: هم‌اکنون در پنج شهرستان استان کار ثبت آثار انجام می‌شود.\n۱۳ شهریور ۹۵ - ۱۲:۴۸\n۳۱ مرداد ۹۵ - ۱۴:۲۱\n۲۶ مرداد ۹۵ - ۳:۵۱\nبا توجه به اهمیت شهر تاریخی یزد، ۱۰۸ اثر از مهم‌ترین بناهای تاریخی این استان به فهرست آثار ملی اضافه شد.\n۲۳ مرداد ۹۵ - ۱۴:۵۷\nبافت تاریخی روستای "چلی سفلی" در فهرست آثار ملی کشور ثبت می‌شود\nمعاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان خبر داد: بافت تاریخی روستای چلی سفلی در فهرست آثار ملی کشور ثبت می‌شود.\n۲۱ مرداد ۹۵ - ۱۴:۵۲\nمنظر فرهنگی روستای «نایبند» در شهرستان طبس با همکاری بنیاد مسکن انقلاب اسلامی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.\n۲۰ مرداد ۹۵ - ۱۴:۵۷\nویلای «پناهی» ثبت ملی شد\n«ویلای پناهی» به عنوان یکی از آثار واجد ارزش تاریخی باقی مانده از دوره‌ی پهلوی اول در فهرست میراث ملی کشور ثبت شد.»\n۱۹ مرداد ۹۵ - ۱۸:۱۳\n۱۹ مرداد ۹۵ - ۱۲:۲۶\n«تپه‌های باستانی علی‌آباد کتول» آماده ثبت ملی می‌شوند\nعملیات نقشه‌برداری از ۱۰ تپه‌ی باستانی شهرستان علی‌آبادکتول به منظور ثبت در فهرست آثار ملی کشور انجام شد.\n۱۸ مرداد ۹۵ - ۱۵:۵۴\n«کوشک» و «باغ ناجی» یزد ثبت ملی شد\n«کوشک و باغ ناجی یزد» متعلق به دوره قاجار، به عنوان سی‌ویکمین باغ ثبتی در استان یزد، در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.\n۱۸ مرداد ۹۵ - ۱۵:۴۷