0 نظر ۲۱:۵۱\n1 نظر ۱۵:۰۷\n«آیا کور و بینا برابر اند؟»\n«کسی که از ابتدا نابینا بوده، درکی از بینایی ندارد. او از نابینایی‌اش رنج نمی‌کشد. مثلِ انسانی که چون بال ندارد و درکی از پرواز در سابقه‌یِ ذهنی‌اش نیست، بابتِ پرواز نکردن رنجی متحمل نمی‌شود. فقدانی را نمی‌فهمد». این مضمونِ صحبت‌هایِ فردی نابینا بود که خیلی خوب حرف می‌زد و من حرف‌های‌اش را در قسمتِ 16 ِ رادیو مرز شنیدم.\nکسی که چیزی را تجربه نکرده و درکی از آن ندارد، بابتِ نداشتن‌اش فشرده و دلتنگ نمی‌شود. این شاید عجیب‌ترین لحظه در زندگیِ حیوانی/انسانی باشد. انسان با شرایطِ پیرامون شبیهِ چیزی از قبل داده‌شده مواجه می‌شود و تمامِ قوا و قدرتِ درونی‌اش را حولِ همان شرایط بسیج می‌کند. می‌شود پرسید: کسی که ثروت و رفاه و رونق و آزادی را تجربه نکرده چه؟ کسی که مثلاً تجربه‌یِ رهایی از قیدِ مناسکِ مذهبی را نداشته چه؟ کسی که مثلاً از ابتدا در فقیرانه‌ترین شرایط زیسته چه؟\nدیدنِ مردِ زباله‌گردی که از طلوعِ خورشید تا نیمه‌هایِ شب با استقامتی مثال‌زدنی کار می‌کند، دیدنِ چشم‌هایِ امیدوار و ستیزنده‌اش، دیدنِ بدنِ لاغر و چابک‌اش، صورت و دست‌هایِ سیاه، لباس مندرس، و کفش‌هایِ پاره، و بدنی که کاملاً خم می‌شود در گند و کثافت و زباله‌هایی که بدبو و بدمنظره اند؛ از این وضعیت نمی‌رنجد؟ جوابِ این سؤال کاملاً به آن آدم ربط دارد، اما چیزی در این میان هست که به من ربط دارد: این که من از وضعیتِ او می‌رنجم. من، که درکی از رنجِ مصاحبت با زباله‌ها دارم، من که درکی از سختی و طاقت‌فرسا بودنِ کارِ بی‌وقفه‌یِ بدنی دارم، من که انگار کسی ام که در تجربه‌ام از مشقتِ کارِ بدنی عبور کرده باشم، من از دیدنِ منظره‌یِ مردِ زباله‌گرد می‌رنجم، و این رنجش را همچون رنجشِ او از بودنِ در وضعیتی نامطلوب برایِ خودم معنی می‌کنم. من در سراسرِ این لحظات خطاکار ام: (1) رنجی که می‌فهمم رنجِ من است، که به شکلی از زندگی خو گرفته ام که کارِ سختِ بدنی و مجاورت با لاشه‌ها و تعفن برای‌ام به نشدنی‌ترین کارها بدل شده، (2) رنجِ من رنجِ او نیست. او الزاماً از وضعیت‌اش رنج نمی‌کشد. او با جهانِ خودش به شکلِ چیزی ازپیش‌داده و ملموس مواجه شده و تمامِ توان و هستی‌اش را برایِ کشیدنِ آن باری که چنین هستیِ روزمره‌ای اقتضا می‌کند بسیج کرده. او درست کاری را می‌کند که من می‌کنم. من هم تمامِ توان و هستی‌ام را برایِ کشیدنِ بارِ چیزهایِ از پیش موجود در قلمرویِ هستی‌ام با هم متحد کرده‌ام. هستیِ طبقاتیِ ما شکل‌هایِ مختلفی از بودن و ترشحِ معنی را به ما تحمیل کرده است. (3) گویا من چیزی دارم که او ندارد: من به رنجی مسلح ام که انگار محصولِ نوعی هم‌دردی یا درون‌نگری ست. محصولِ متحد شدن با هستیِ کسی که انگار تونسته‌ام کلِ هستی و نیروهایِ برسازنده‌اش را یک بار برایِ همیشه از بیرون نظاره کنم. رنجی دارم که به اشتباه رنجِ او می‌پندارم‌اش. من چیزی دارم که او ندارد. او از هستیِ خودش نه الزاماً رنجیده است و نه الزاماً آگاه. آیا می‌توانم او را با نابینایی مقایسه کنم که در پایگاهِ هستی‌شناختیِ مشخصی بوده که طبقِ آن، هرگز مُجاز نبوده تا بینایی را تجربه کند و به همین خاطر، رنج و فقدانی بابت‌اش در دل راه نداده؟ آیا می‌توانم به این قاعده‌یِ بزرگ برسم که «رنج هرگز محصولِ فقدان نیست»؟ (4) اما بی‌شک خطایِ بزرگِ من یکی پنداشتنِ چشم‌اندازها ست. چشم‌اندازِ فقیرِ بی‌چیزی که در همه‌یِ عمرش با شرایطِ سخت خو گرفته، فرق دارد با چشم‌اندازِ مردی که کم پیش آمده که با کارِ بدنیِ سخت و فقر به عنوانِ چیزی ازپیش‌داده و ناگزیر مواجه بشود. آموزه‌ای نیچه‌ای هست که به ما گوشزد می‌کند با مسئله‌یِ رنج و دیگری به شکلِ مکانیکی و صُلب مواجه نشویم. انسان حولِ اموری که به او از پیش داده شده معنی ترشح می‌کند و همین تورِ معنی است که کلِ هستیِ عجیبِ انسانی را در قالبِ شکلِ خاصی از بودن بسیج می‌کند که تاب بیاورد تا «سنگین‌ترین بارها را به دوش بگیرد، زمانی که برای‌شان معنایی دارد». (5) این همان حسی ست که کسی که مذهب را رها کرده تا مدت‌ها نسبت به مذهبی‌ها دارد: انسان‌هایی فرورفته در بارِ باورهایِ دروغینِ کهن که مشغولِ فریب دادنِ خودشان اند تا احتمالاً چیزی را تاب بیاورند. آیا می‌توانیم بیرون آمدن از سرسپردگی به مناسکِ مذهبی را با بینایی، و درونِ مناسک بودن را با نابینایی شبیه‌سازی کنیم؟\nما با هستیِ کسی که گمان می‌کنیم در حالِ رنج بردن است چه می‌کنیم؟ عموماً دلسوزی و شفقت، مسیحی‌بازی. ما با هستیِ کسی که گمان می‌کنیم در حالِ رنج بردن است چه باید بکنیم؟ این سخت‌ترین سؤال از ما ست زمانی که به هستیِ اجتماعی‌مان فکر می‌کنیم. استعمارگرها احتمالاً از دیدنِ مردمانِ برهنه و بربرِ هند که هنوز مقهورِ ابتدایی‌ترین قوایِ طبیعی بودند، حسِ اشمئزاز و بیزاری را در کنارِ حسِ ترس تجربه کردند. بیزاری و ترس واکنشِ ما به غریبگی و رنجی است که با آن هم‌پیمان نیستیم. آیا چشم‌اندازِ استعمارگر قابلِ مقایسه با چشم‌اندازِ فردِ بینایی ست که دارد به جمعیتِ بربرها در مقامِ مُشتی نابینا نگاه می‌کند؟ آیا استعمارگرها با سویه‌یِ مسیحی‌شان با مستعمره‌ها مواجه شدند؟ با دلسوزی و شفقت‌شان؟\nرنجِ اصیلی که در فقر، در خودِ سوژه‌یِ فقیر، می‌شود سراغ گرفت، احتمالاً متعلق به کسی ست که فقر وضعِ از‌پیش‌داده‌اش نبوده. چشم‌اندازِ ناظری که از رفاه به فقر نگاه می‌کند، در فهمِ رنج و همدلی، احتمالاً بیشترین تطابق را زمانی با سوژه‌یِ فقیر دارد که سوژه از قبل فقیر نبوده باشد. فقر به مثابه‌یِ فقدان صرفاً در صورتِ وجودِ تجربه‌ای از رفاه و رونق قابلِ درک است. فقری که فقدانی در خودش حس نکند، اصولاً فقر نیست، بلکه وضعیتی از هستی است در کنارِ وضعیت‌هایِ دیگر. به همین خاطر، احتمالاً نابینا‌ـ‌شدن از نابیناییِ مادرزاد متفاوت است، و هر کدام به هستی متفاوتی اشاره دارند که اولی متضمنِ فقر و رنجی است که ممکن است از پا درآورد، در حالی که دومی به چیزها آن چنان که هستند اشاره دارد و معنایی را ورای خودش حمل نمی‌کند. به همین خاطر، نابیناشدن یا تصورِ نابیناشدن مازادی از آگاهی در خودش دارد که رنج‌آور است. من زمانی که از چشم‌اندازِ خود به مردِ زباله‌گرد نگاه می‌کنم دارم به تصویرِ زباله‌گرد‌ـ‌شدن‌ام نگاه می‌کنم. رحم و دلسوزی و شفقت‌ام معطوف به خودم است، نه رنجی بیرون از خودم. من قادر ام تصور کنم که چه چیزهایی را می‌توانستم نداشته باشم، اما تصوری از رنجِ نداشتنِ چیزهایی که هرگز نداشته ام ندارم. من به چیزهایی که دارم خو گرفته ام و معنی‌های‌ام را در نسبتِ با آن‌ها ساخته ام و تصورِ نداشتن‌شان برای‌ام رنج‌آور است. این فرضیه دو امکان رو پیشِ رویِ من می‌گذارد: (1) این که چشم‌اندازهایی در جهان هست که هرگز در لحظه، و بدونِ تلاش برای فهم و تأمل، قادر به فهمِ آن‌ها نبوده ام و نیستم، چون یا به واسطه‌یِ نوعِ هستی‌ام، یا به واسطه‌یِ ابزارهایِ ادراک‌ام، هیچ تصوری از آن‌ها ندارم؛ (2) و این که چشم‌اندازهایی در جهان هست که موضع و موقعیتِ من ایجاب می‌کند که آن‌ها را از طریقِ تصورِ نبودن‌شان بفهمم: من می‌توانم لحظه‌یِ فقدانِ هر چیزی که واجدِ آن ام را تصور کنم. در موردِ اول، با نوعی جهل و آرامشِ ناشی از ندانستنِ موضوعِ جهل دست به گریبان خواهم بود. در دومی، با ترسِ شبیه شدن به چیزی که از شبیه شدن به آن نگران ام.\nحالا سؤالی دیگر دارم: آیا می‌شود گفت چشم‌اندازهایی هست که به خودیِ خود، به سببِ توانی که برای تصورِ فقدان در آن‌ها شکل گرفته، نسبت به چشم‌اندازهایِ دیگر برتری دارند؟ آیا توانِ تصورِ فقدان نوعی برتری است نسبت به کسی که چنین توانی ندارد؟ آیا من که بینا ام، از کورِ مادرزاد در فهمِ چشم‌اندازِ نابینا بودن تواناتر ام؟ آیا هرگز می‌توانم با نابینایی به عنوانِ چیزی ازپیش‌داده مواجه بشوم؟ مطمئن نیستم. و به همین دلیل، انگار دارم می‌گویم من هرگز واجدِ هیچ چشم‌اندازی که با تصورِ فقدان همراه باشد نیستم. دارم می‌گوم تصورِ فقدانِ بینایی منجر به درکِ چشم‌اندازِ سوژه‌یِ نابینا نخواهد شد، تصورِ فقر منجر به درکِ چشم‌اندازِ سوژه‌یِ فقیر نخواهد شد و... فهمِ سوژه‌ی فقیر ربطِ کمی به تصورِ فقر دارد. من فقط و فقط می‌توانم چشم‌اندازِ خودم را داشته باشم و از آن به دنیا نگاه کنم و لحظاتی که قادر می‌شوم فقدانی را تصور کنم، به این معنی نیست که قادر ام هستیِ پیوندخورده با آن فقدان را به تمامی دریابم. و دقیقاً به همین معنی و در امتدادِ این حرف، تنها در یک صورت است که می‌شود از ادراکِ چشم‌اندازِ دیگری حرف زد: زمانی که در فهمِ دیگری، چیزی از ترس‌ها و ادراکاتِ زمینه‌ای‌ام را دخالت ندهم. من با کورِ مادرزاد هم‌افق نخواهم شد، اگر در نابینایی‌اش رنج یا فقدانی را تشخیص بدهم. من فقط زمانی او را درک می‌کنم (اگر بتوانم) که آن را آن‌چنان که هست تصور کنم: متفاوت، و نه چیزی بیشتر یا کمتر. متفاوت است، از این نظر که در مواجهه با هستیِ از‌پیش‌داده‌اش و برایِ تاب آوردنِ هستی، معنا را به شیوه‌ای متفاوت از من ترشح کرده. ما ترشحاتِ متفاوت، بوهایِ متفاوت، و معانیِ متفاوتی داریم، که برخاسته از هستیِ مادیِ متفاوتِ ما است.\n«آیا کور و بینا برابر اند»؟ در مقامِ ترشحِ معنی، کور و بینا متفاوت اند، نه کمتر و نه بیشتر. اما آیا کوری هست که نخواهد بینا باشد؟ آیا بینایی به عنوانِ یک امکان، به حوزه‌ای از هستی تعلق ندارد که می‌تواند موضوعِ خواستن باشد؟ به عبارتِ دیگر، آیا پیله‌ای که از ترشحِ معنی حولِ هستی‌هایِ متفاوت تنیده می‌شود، پیله‌ای خنثا و عاری از خواست و حرکت است؟ چرا فقرا سبکِ زندگیِ اغنیا را الگو قرار می‌دهند و نه برعکس؟ چرا انسانِ بدونِ بال، به فکر پرواز می‌افتد؟ چرا کورِ مادرزاد از امکاناتِ درمانی در مسیرِ بینا شدن بهره می‌گیرد؟ چشم‌اندازِ من از هستیِ مادیِ من نیرو می‌گیرد و غده‌هایِ معنی در من در نسبتِ با امکاناتِ از‌پیش‌داده‌ام چیزی ترشح می‌کنند. ولی من به آنچه به من داده شده راضی نیستم. من با ارزش‌گذاری و میل‌ورزی به امکانِ شدنِ چیزی که نیستم، اما تخیلی از بودن‌اش دارم، فکر می‌کنم. از منظرِ اشتراک در این میل نیز کور و بینا تفاوتی با هم ندارند.\n2 نظر ۱۷:۵۱\nتربیتِ اجتماعی و ذهنیت‌های تفکیک‌شده\nدبیرِ ستادِ امر به معروف و نهی از منکر، و عضو هیأتِ علمیِ مرکز پژوهش‌ها، و دکترایِ حقوق، با کلی عنوان و کرسی، که می‌تواند ایران را بابتِ این شکل از توزیعِ موقعیت‌هایِ اجتماعی شرمسار کند، این محتوا (+) را منتشر کرده.\nنوشته‌اش بی‌شک ارتجاعی است، اما بیش و پیش از هر چیزِ دیگر، این توییت نشانه یا دردنمونِ دو چیز در ایران امروز است که به بالاترین سطوحِ سیاسیِ ایران هم رنگِ ارتجاع داده: (1) اولی وجودِ ذهنِ تفکیک‌نشده و تربیت‌نشده است، و (2) دومی مشروعیتِ استفاده از این تربیت‌نشدگی به عنوانِ ابزاری سیاسی برایِ سرکوب و پس راندنِ همه‌یِ دیگرانی که باید به نحوی پس زده شوند.\nاین را از سرِ توصیف می‌گویم: ذهن می‌تواند به معانیِ گره‌خورده با فضاها و صحنه‌ها عادت کند و این عادات می‌تواند در آنِ واحد واجدِ تمایز و معانیِ اجتماعیِ متفاوت باشد. حرف‌ام این است که مذهبی‌هایِ سنتیِ ایران، و خصوصاً اغلبِ روحانی‌ها، به واسطه‌یِ تربیت و نظامِ حاکم بر روابط و مناسبات‌شان با چنین تفکیک‌هایی از بیخ و بن بیگانه اند. مثال بزنم: ذهن می‌تواند تربیت شود و یاد بگیرد که بدنِ برهنه‌ی لبِ ساحل، بدنِ برهنه‌ی تو مطب، بدن‌های ورزشی، و کلاً بدن‌های گره‌خورده با فضاهای متفاوت، حالت‌ها و معانیِ متفاوتی دارند. این را با احتیاط می‌گویم، اما در مجموع، بدنِ فقهی‌ـ‌سنتی بیش از هر چیز بدنی جنسی است که همه‌چیز را حولِ لذت می‌فهمد و توزیع می‌کند. ذهنی که حاصلِ این شکل از تربیت باشد، قادر به تفکیکِ شکل‌هایِ مختلف و فضاهایِ مختلف نیست. همه‌چیز را در قیاس با درون‌اش می‌فهمد، رنگِ بیرون و فضاهایِ واقعی را به خودش نمی‌گیرد، و در امتدادِ چیزی که به طورِ گسترده حولِ امر جنسی و میزانِ محرمیت‌ها آرایش پیدا کرده ادراک‌اش را تنظیم کرده است. پیشِ این قبیل ذهن‌ها ست که صحنه‌یِ بازیِ زن و مرد در یک سریال تلویزیونی می‌تواند دلالت‌های جنسیِ مستقیم و بی‌واسطه داشته باشد. واقعاً چنین دلالتی برای‌شان دارد. چون بی‌تربیت اند.\nدیگر این که، این شکل از بی‌تربیتی، در بخشی از اجتماعِ سیاسیِ امروزِ ایران (و نه الزاماً در اجتماعِ مردمی) فراگیر و مشروع و انگیزاننده است. با آن کتاب و فیلم سانسور می‌کنند، محدودیت ایجاد می‌کنند، موارد ناروا نسبت می‌دهند، تحقیر می‌کنند، حس والاتر بودن، باغیرت بودن، ایرانی بودن، مسلمان بودن، اصیل بودن، و حتا ضدغرب بودن را در مخاطبانِ شبیهِ خودشان بیدار می‌کنند، و به طورِ خلاصه، در پیوند با شکل‌هایی از سرکوبِ سیاسی عمل می‌کنند که هدف‌شان الزاماً حفظِ نظام و سرکوبِ مخالفانِ مستقیم و مدعیانِ قدرتِ سیاسی نیست، بلکه سرکوبِ شکل‌هایِ دیگرِ زندگی، نه به طورِ کامل، بلکه تا آن حدی است که زور و قدرتِ سیاسیِ قابل‌کنترل و چاکرصفتی داشته باشند. و چنان که می‌دانیم، نمونه‌هایِ این شکل از سرکوب (که من آن را مستقل از سایرِ شکل‌های سرکوبِ سیاسی می‌فهمم) زیاد اند. من حس می‌کنم دبیرِ ستادِ امرِ به معروف و هم‌فکران‌شان احتمالاً دنبالِ نوعی سهم یا دریافتِ نوعی ابرازِ ارادت از جانب برخی کانال‌هایِ صدا و سیما هستند و به همین خاطر، نمایشِ بی‌تربیتِ غیرت‌شان چیزی جز تمنایِ سهم و کرسیِ بیشتر نیست. نگاهی به کرسی‌هایی که تا همین الان هم به دست آورده‌اند، شاید گویایِ آن روشی باشد که امروز در ایران مشاغل و موقعیت‌هایِ اجتماعیِ مرتبط با دولت را توزیع می‌کنند.\n2 نظر ۱۷:۳۵\nمثالی نمادین از رجعتِ یک فیلسوف به دین\nمقاله‌ای هست که در شماره‌یِ 52 ِ کیان چاپ شده و هومنِ پناهنده خیلی خوب ترجمه‌اش کرده. نویسنده‌اش ویلیام آلستون است. یک استادِ فلسفه‌ی آمریکایی که این مقاله‌اش به نظرِ من با این که از نظرِ فلسفی افتضاح است، اما جستجویِ صمیمانه‌یِ راهی است برایِ این که بگوید چطور می‌شود فیلسوف بود و از دین زد بیرون و بعد به دین بازگشت. مدلِ گفت‌ـ‌و‌ـ‌گوی‌اش پیر است. پیر نه به معنایِ دنیادیده و باتجربه، بلکه به معنایِ افتادن از آن سرِ زندگی و مواجهه‌یِ فاوستی با کودکی و دلتنگی برایِ زنگ کلیساها و گلبانگِ مساجد و ضعفِ جانسوز در برابرِ اشتیاقِ جمعی به بیکران. پاسخ‌های‌اش بیشتر پاسخ‌هایی وجودی است. یعنی یک خلاء یا احساسِ نیازی در درون‌اش از ابتدا داشته که باعث شده مسئله‌یِ رابطه‌اش با مذهب را هیچ وقت نتواند تمام کند. همیشه در عینِ شک و تردید برگشته. استدلال‌های‌اش هم همه در امتدادِ این قولِ مشهور اند که کلِ این ماجرایِ عقل و ایمان اصولاً مسئله‌ای عقلی نیست و یک چیزِ درونی و الی آخر.\nولی جالب‌ترین قسمت متن‌اش آنجا ست که به نظرم نقطه‌یِ عطفِ مقاله‌اش هم به حساب می‌آید و شاید پیرترین جایِ متن‌اش باشد: می‌گوید آن زمان که از دین رویگردان شده بودم، مهم‌ترین مشکلِ عقلی بر سرِ راهِ من برایِ بازنگشتن به دین، این ایده‌یِ فروید بود که دین نوعی جست‌ـ‌و‌ـ‌جویِ کودکانه است برایِ توضیحِ جهان و برقراریِ رابطه با آن. شرح‌اش را این طور نوشته:\nدر طولِ سال‌هایِ تبعیدم از ایمان، مانعِ فکریِ عمده‌ای که سبب می‌شد به مسیحیت همچون راهِ چاره‌ای راستین رو نیاورم، نه ردِ براهینِ سنتی در اثباتِ وجودِ خداوند بود، و نه عدمِ قبولِ ادله‌ی تاریخی‌ای که در بابِ وثاقتِ کتبِ مقدس اقامه می‌شد. چه آن زمان، که آواره و دربه‌درِ برهوت بودم، و چه این زمان که جانِ تازه‌ای یافتم، داوری‌ام درباره‌ی ارزشِ این‌ها تفاوتی ریشه‌ای نیافت. مانعِ اصلیِ من در راهِ ایمان تا حدی تأثیر پذیرفتن از آن اندیشه‌یِ فروید بود که بر وفق‌اش، ایمانِ دینی گونه‌ای آرزواندیشی است و به طورِ مشخص، تلاشی است برایِ چنگ زدن به روش‌هایِ کودکانه‌یِ پیوند با جهان؛ جهانی که در آن، «پاپا» آن بالاها، مهارِ همه چیز را در دست دارد. یک بیّنه‌یِ قوی به سودِ این نظر (که لزوماً هم به کلِ دستگاهِ فکریِ فروید پیوند نمی‌خورد) وجودِ این واقعیت است که مهم‌ترین ریشه‌یِ روان‌شناختیِ اعتقادِ دینی احساسِ نیازِ افراد به برقراریِ چنین نسبتِ کودکانه‌ای با یک ریش‌سفید است. بدین ترتیب، این احساس به من دست داد که اگر خدا را در عیسا بجویم و در پیِ آن باشم که خود را به نحوی از انجا به مبدأ و ناظمِ غاییِ امور وصل کنم، چنین کاری ناشی از احساسِ ترس و در حکمِ خیانتی است به شأنِ بلوغ و بزرگسالی‌ام.\nخُب، تا اینجا دیدیم که آلستون سوژه‌یِ فروید یا سوژه‌ی روانکاویِ مدرن بوده. بیشتر از سرِ رودربایستی و همراهی با احتمالاً نظریاتِ مترقی، یا نظریاتی که برچسبِ مترقی روی‌شان خورده. اسیرِ جوِ زمانه‌اش بوده. به همین خاطر خطابی آن بیرون هست که تکان‌اش می‌داده و معذب‌اش می‌کرده. چرا معذب؟ چون این خطاب (تفسیرِ فرویدی از ایمانِ دینی) طبقِ عاداتی که از کودکی داشته نیست و ضمناً میلی در درون‌اش هست که آرامش و قرار را در سرود خواندن و موسیقی و فضایِ مردمی و جمعیِ کلیسا می‌بیند. در واقع، در اینجا همه‌یِ آن پیچ‌ـ‌و‌ـ‌تابی که آلستون با آن درگیر بوده خودنمایی می‌کند: از یک طرف خطابی هست که به اون می‌گوید ایمانِ دینی نوعی رابطه‌یِ کودکانه ــ در معنایی وهن‌آلود ــ با جهان است، و از سویِ دیگر، علاقه و اشتیاقِ او را داریم به این که شیفته‌یِ سرودهایِ جمعیِ کلیسایی است و در این خواندنِ دسته‌جمعی آرامش و قراری پیدا می‌کند که جایِ دیگری به آن برنخورده (و همین جا باید فضا برایِ حاشیه‌ای بلند باز کرد که چطور موسیقی ــ و دقیقاً یعنی سرود خواندنِ دسته‌جمعی ــ می‌تواند فضایِ انسانی را این قدر محکم جابه‌جا کند. نمونه‌های‌اش متفاوت اند، اما صرفاً برایِ این که ردی از آن‌ها اینجا باشد: مناسک نوحه و سرودخوانیِ ایامِ محرم، در کنارِ علاقه‌ی نیچه‌ای به تراژدی‌های یونانی که دقیقاً نوعی علاقه به سرود خواندنِ دسته‌جمعی را در خودش حمل می‌کرد). خلاصه کنیم: فروید آلستون را در متنِ کنشگریِ عقلانیِ آکادمیک سوژه‌اش کرده بود؛ گیرش انداخته و خفت‌اش کرده بود.\nآلستون چه باید بکند؟ در واقع، از قدیم هم گفته اند سه راه بیشتر وجود ندارد: (1) سوژه‌ی گفتاری که گیرت انداخته باقی بمان، در این راه نمونه باش و تشویق شو، یا نبوغی به خرج بده و گفتاری که بر تو سایه انداخته را گامی پیش ببر و با ارباب‌ات متحد شو، (2) به کودکی‌ات، به آرامش‌ات، به مذهب‌ات، به عشق‌ات، به مردم‌ات، به روستای‌ات، به دیوانگی‌های‌ات، و به چیزهایی از این دست رجوع کن؛ شوریده شو و سوژگیِ زمانه‌ات را پس بزن، و (3) راهِ سوم را برو: آنچه باید از آن پیروی کنی را خودت خلق کن. مدلِ آلستون دومی است. آن قدر با میل‌اش برایِ برگشتن به مذهب (و دقیقاً یعنی مناسکِ سرودخوانیِ مسیحیِ دسته‌جمعی) ور می‌رود که این میل‌اش سوژه شدن و انقیاد زیرِ گفتمانِ فروید را پس می‌زند و البته، چون امکانِ این را ندارد که میل‌اش به سرودِ جمعی خواندن را خودش، با دستانِ خودش، از نو بیافریند، انقیاد ذیلِ گفتارِ دیگر (انقیادِ مسیحی) که با عادت و درون‌اش سازگارتر است را می‌پذیرد. در ادامه این جریان را شرح داده که برای من نمونه‌ای عالی از غلبه‌ی غریزه و میل بر استدلال و عقل است، بی آن که پایِ آفرینش‌گری در میان باشد. در واقع، از سرودی که برای‌اش خلق کرده بودند لذت برده:\nدر راهِ رجعت‌ام به دامنِ دین، لحظه‌یِ سرنوشت‌ساز درست اوایلِ سالی در رسید که دورانِ مرخصی‌ام را سپری می‌کردم. در آن زمان، هنوز خودم را در معرضِ کلیسا و کتابِ مقدس قرار نداده بودم، سهل است، حتا درباره‌یِ امکانِ مسیحی شدن به جد نمی‌اندیشیدم. بعد از ظهری مشغولِ قدم زدن در حومه‌یِ آکسفورد بودم، و با مسئله‌ام کلنجار می‌رفتم. در این حال، ناگهان به خود گفتم: «چرا باید اجازه دهم اشباحِ فروید مرا بربایند، در بندم کنند، محبوس و محدودم کنند؟ چرا باید از بالغ نبودن هراسی چنین به خود راه دهم؟ می‌کوشم چه کسی را تحتِ تأثیر قرار دهم؟ سعی می‌کنم قبولِ خاطرِ که را فراهم آورم؟ کدام یک مهم‌تر است: تقلا برایِ سازگار کردنِ زندگی‌ام با اصولی که متعلق به یک نظامِ روان‌شناسیِ بسیار نظری است، یا به رسمیت شناختن و کنار آمدن با حاجاتِ حقیقیِ خودم؟ و اگر ساحتی متعالی از واقعیت وجود داشته باشد، چرا باید پنجره‌ی وجودم را به رویِ آن واقعیت بسته نگه دارم؟ آن هم از بیمِ آن که مبادا از جانبِ این و آن انگِ کودک‌صفتی بر پیشانی‌ام بخورد؟\nسوژه از بندِ گفتارِ فروید رهید. چطور؟ با این پرسشِ بنیادینِ میل که چرا باید در حدودِ گفتاری حرکت کنم که با حاجاتِ حقیقیِ من جور در نمی‌آید؟ سوژه آرامش و قرار را انتخاب کرد و از بارِ فشار و تنگنایی که نظریه بر دوش‌اش می‌گذاشت خود را رها کرد و به این ترتیب، کلِ استدلال‌اش به سودِ رجعتِ به ایمان را رقم زد: اگر دل‌تان می‌خواهد برگردید، برگردید. مطابق با میل زندگی کنید، نه اصولِ نظری و انتزاعی که معلوم نیست درست یا غلط باشند. در واقع، انگار حس، عقل، فاهمه و همه‌یِ چیزهایی که از آن‌ها کمک می‌گیریم و البته تحتِ انقیادشان هستیم، کافی نیست برایِ این که چیزی را بپذیری یا رد کنی. یا کافی نیست در جبهه‌ای باشی که آن را قبول داری تا جبهه‌ای که قبول‌اش نداری را رد کنی. این متن شاید بشود که در گوشِ ما، استدلالی فصیح باشد به سودِ این که می‌شود عقل جوری باور کند و ایمان (میل و وسوسه) جورِی دیگر. و کسی که حال، یا شاید امکان، یا شاید دل و دماغ و روحیه‌یِ آفریدن ندارد، بین عقل و ایمان دست به انتخاب می‌زند و نتیجه‌اش همین آلستونی می‌شود که دیدیم.\n1 نظر ۰۲:۳۰\nتناقضی عجیب در تمثیلِ میوه و درخت\nمولانا تو قصه‌یِ پیدا کردنِ فیل در اتاقِ تاریک، قضیه‌ای را مطرح می‌کند که خیلی عجیب و جالب است. در همین ابتدا بگویم که کلِ آن داستان و شیوه‌یِ روایت و برداشتِ مولانا از آن هم بسیار عجیب و لغزان است که شاید بعداً به آن برگشتیم. جایی از این داستان هست که با این ابیات روایت شده اند:\nاین جهان همچون درخت است ای کِرام/ ما بر او چون میوه‌هایِ نیم‌خام.\nسخت گیرد خام‌ها مر شاخ را/ زان که در خامی نشاید کاخ را.\nچون بپُخت و گشت شیرین، لب‌گزان/ سُست گیرد شاخ‌ها را بعد از آن.\nچون از آن اقبال شیرین شد دهان/ سرد شد بر آدمی مُلکِ جهان.\nسخت‌گیری و تعصب خامی است/ تا جنین ای، کار خون‌آشامی است.\nچه چیزِ این گفتار عجیب است؟ راوی در ظاهر دارد از یک تمثیل استفاده می‌کند، برایِ این که اوضاعِ انسان و نسبت‌اش با جهان را برایِ مخاطب فهم‌پذیر کند، و خامی و پختگی را در نسبتِ با آزادی و استقلال، یا وارستگی و وابستگی نشان‌مان بدهد. صورتِ ساده‌شده‌یِ آن تمثیل چنین است: «حال و روزِ ما انسان‌ها در جهان مانندِ حال و روزِ میوه‌ها بر درختان است». پس می‌توان هم‌ارزی میانِ این تناظرِ تمثیلی را این گونه بازنویسی کرد: انسان = میوه / جهان = درخت.\nخُب، اما درست همین جا ست که چشم‌انداز سریع عوض می‌شود. چگونه؟ تمثیل دارد به ما می‌گوید خام از این جهت درخت را محکم گرفته که شایسته‌ی کاخ نیست، یعنی شایسته‌ی خورده شدن توسطِ انسان. قواعدِ تمثیل با تکیه بر نوعی »انسان‌غایت‌پنداری« دگرگون می‌شود. غایتِ میوه، هدف از آفرینش‌اش، یا هر چیزی در انتهای‌اش، خورده شدن توسطِ انسان است. اما تا خام است، شایسته‌ی این غایت، این کمال، نیست. خام به کمال نمی‌رسد. به تمثیل برگردیم: انسانِ خام (متعصب) به کمال (وارستگی) نمی‌رسد. کمالِ میوه (انسان) در پختگی و بلوغ است. با بلوغ است که میوه درخت (جهان) را شُل‌تر می‌گیرد (از وسواس و تعلق و تعصب دست می‌کشد) و به وارستگی می‌رسد و لیاقت این را پیدا می‌کند که ارتقا پیدا کند، یعنی شاخه‌یِ درخت (وابستگی) را رها کند و بر سینیِ زرین در کاخ (مقام عالی) بشیند و توسطِ انسان (میوه و ثمره‌یِ هستی) خورده شود.\nمی‌بینیم که انسان در این تمثیل واجدِ دو نقش است: هم میوه است و هم غایتِ میوه، و این عجیب است. میوه وقتی شیرین و قابل‌خوردن می‌شود (یعنی وقتی با استانداردهایِ بشری در خوردن سازگار می‌شود) شاخه را شُل می‌گیرد. هستی دارد برایِ انسان کار می‌کند. انسان برایِ چه؟ کمالِ انسان در خورده شدن توسطِ چیست؟ در واقع، گِره یا پیچیدگیِ عجیبِ ماجرا همین جا ست: تمثیل با زوری بسیار دارد می‌گوید که انسان میوه‌ای است که توصیه شده از خامی دست بکشد و پخته بشود تا لیاقتِ خورده شدن را پیدا کند. تا قابل‌خوردن بشود و ترفیعِ مقام بیابد. خوردن کاری انسانی است. انسان از طریقِ معیارهایِ انسانی میوه‌ها و جهان را قضاوت می‌کند. خامی و پختگیِ جهان می‌تواند در خامی و پختگیِ انسان منعکس شود، اما در همان حال، همه‌یِ این‌ها دارد نه از بیرون، بلکه از درونِ خودِ انسان موردِ قضاوت قرار می‌گیرد. و این تناقضِ ما است: بصیرتی درباره‌یِ جهان که انگار از طریقِ خواستِ بیرون رفتن از مناسباتِ انسانی، به قصدِ بهتر نشان دادن‌شان، ممکن شده، درست در لحظه‌یِ شبیه‌سازی، به ما می‌گوید که هیچ هم بیرون از انسان نیست، چون تمامِ بارِ معنایی‌اش از غایت‌مندی و پایان را از مناسباتِ انسانی برگرفته است. تمثیل همه‌یِ زورش را از دست می‌دهد. ای کِرام! این جهان همچون درختی نیست که ما بر آن مثلِ میوه‌هایِ نیم‌خامی باشیم که قرار است بعد از رسیدن و پخته شدن در سینیِ کاخ قرار بگیریم و توسطِ انسان خورده شویم. چون ای کرام! درست در لحظه‌ای که داری جهان را همچون درخت و ما را همچون میوه می‌بینی، داری به خورده شدن‌شان توسطِ انسان فکر می‌کنی، و این یعنی ما صرفاً جزئی از تمثیل (میوه‌ای بر درخت) نیستیم، که غایتِ تمثیل ایم. یعنی از پیش، حتا پیش از داستانِ میوه و درخت، در تمثیل و معنا حضور داریم. که این یعنی، ما انسان‌ها بنا داریم حتا با تمثیلی دیدنِ جهان چیزی درباره‌ی سروریِ خودمان و ثمره‌ی هستی بودن‌مان به یاد بیاوریم. که این یعنی هنوز خام و متعصب و سخت‌گیر ایم. و این پایان ماجرا ست: تمثیلی که به دوری از خامی و تعصب دعوت می‌کرد، پیشاپیش، حتا پیش از آغازِ تمثیل، پا در خامی و خودمحوری و تعصب داشت. این تمثیل را می‌توان از این پس به آموزه‌ای بدل کرد در بابِ این که چطور نباید و نمی‌توان از بیخ و بن از شاخه بُرید.\n0 نظر ۱۲:۵۱\nضیاء نبوی یک روحیه در جهان است با این خصیصه‌یِ مهم که انگار هیچ وقت فاصله و ارتفاعی که از جهان و رخدادهایِ پیرامون‌اش دارد را رها نمی‌کند. انگار هر لحظه، در اوجِ اوج، یا در حقیرترین لحظاتِ تنهایی و وحشت، چیزی از روان‌اش را بیرونِ ماجرا جا می‌گذارد تا خوب او و حالت‌هایِ بودن‌اش را نظاره کند و چیزی برایِ توصیف کردن و خوراکی برایِ عمل کردن در دستان‌اش باقی بماند. به این ترتیب است که روحیه‌ای خلق شده که می‌تواند از ارتفاعی که همیشه دارد، توصیفاتی از وضعیت به دست دهد که مانند آب روان اند و مانندِ حضورِ هوا واقعیت دارند و تنها زمانی که کسی همچون ضیاء به آن‌ها اشاره می‌کند است که به عالی‌ترین و واقعی‌ترین شکل لمس می‌شوند. در ارتفاعی که ضیاء در آن قرار گرفته، چیزها نه خیلی دور اند و نه خیلی نزدیک. اندازه‌ها و تناسبات هنوز به چشم می‌آیند. امورِ متداول و روزمره بسیط‌ترین معانی‌شان را دارند. همه چیز از نفرت، حسد، مهر، یا غریزه‌ای که بخواهد گفتار را از مطمئن‌ترین سطح‌اش منحرف کند، زدوده شده. ضیاء روحیه‌ای ست که می‌تواند جهان را هر لحظه در سطحی از واقعیت توصیف کند که در هیچ رنگی‌اش اغراق نشده و هیچ تصویری بکری و لطافت‌اش را از دست نداده. آن قدر خویشی و قرابت با او حس می‌کنم که دل‌ام می‌خواست این متن پُلی باشد میانِ دو روحیه، یکی که در حالِ نظاره کردن است و آن دیگری، که من ام، در حالِ تلاش برایِ دستیابی به شیوه‌ای از گفتار که کیفیتِ نظاره کردنِ روحیه‌ای که مقابل‌اش قرار گرفته موضوعِ آن است.\nآیا این شبیهِ یک قله یا منظره‌ای زیبا نیست که برایِ ضیاء مسیر و شیوه‌یِ ورود به بحث موضوعیت دارد نه مثال‌ها و جزئیاتِ دم‌دستی که به آن‌ها نگاه می‌کند؟ چیزهایی که نگاه‌شان می‌کند گاه یک دانشگاه است، گاه یک زندان، گاهی یک آدم، گاهی یک کتاب، اما او آن‌ها را تنها زمانی به یاد می‌آورد که گردِ اندوه و بیچارگی یا نشاط و طرب از روی‌شان زدوده شده و مثال و مصداقی اند از کلامِ روشنگری که دارد وضعیتی را برایِ ما ترسیم می‌کند. به زندانبان‌ها و زندانیان اشاره می‌کند. به این که زندانِ کارونِ اهواز بدترین جایی بوده که در تمامِ عمرش دیده. اما این زندان و این بدترین جا هیچ وقت به موضوعِ سخن‌اش تبدیل نمی‌شود. در بدترین جاها اندوه و غربتی هست که نباید به کلام راه پیدا کند. نباید این را هیچ گاه موضوعِ سخن قرار داد. نباید بر دیگران از طریقِ برانگیختنِ عواطف تأثیر گذاشت. «غمگین کردنِ دیگران چه فایده‌ای دارد؟» اما به موقع، به همین زندان باز می‌گردد و جزئیاتی که از سرِ بی‌میلی از به اشتراک گذاشتنِ اندوه با دیگران از یادش رفته را با قدرتِ تمام به یاد می‌آورد. بی‌عاطفگی و سردی‌اش را به یاد می‌آورد. جدال‌اش برایِ زنده ماندن. منظره‌یِ زندانیانِ همیشه رنجور و همیشه گرسنه. بدن‌هایی که همیشه به هم می‌خوردند و جایی که کم بود. اما همه‌یِ این لحظات را صرفاً برایِ برجسته کردنِ این ایده به یاد می‌آورد که یک «فردِ تنها» می‌تواند موقعیتی را اشغال کند و به تنهایی موجدِ تغییراتی باشد که کلِ سیستم را دگرگون می‌کند. این پیام بود که کلِ حافظه‌اش را دسترس‌پذیر و قابلِ خواندن کرد. و این پیامی نیست که اندوه نوکِ پیکان‌اش باشد. همه‌یِ عواطف، در بهترین حالت، نیرو و ماده‌ای اند که باید در راهِ «پیامِ درست» بسیج شوند. پیامِ درست چیزی ست که خیرِ جمعی را نشانه گرفته و سلیقه و مصلحتِ افراد در آن اهمیتِ چندانی ندارد. در ضیاء همه چیز زمانی ارزشمند است، زمانی به موضوعی برایِ گفتن تبدیل می‌شود که مسیر و روزنه‌ای باشد برایِ بهتر زندگی کردن‌مان.\nبا روحیه‌ای مواجه ایم که جهان را، و خودش را، همان طور که هست می‌بیند. سرش پُر است از ابزارهایی برایِ زدودنِ معناهایِ اضافه‌ای که ممکن است ذهن‌هایِ خامِ نکته‌پرداز به او ضمیمه کنند. مدام یادآور می‌شود که او صرفاً یک زندانی بوده که شاید مظلوم، غمدیده، تا سر حدِ مرگ رفته، و جان به لب آمده باشد. شاید او همان کسی ست که غولِ زمان را دیده و برایِ لحظاتی با هیبتِ مرگ‌آور و جانکاه‌اش تنها مانده. اما این‌ها در جانبداری از حقیقتی که او در سمت‌اش ایستاده یا کلامی که به زبان می‌آورد هیچ حقی به او نمی‌دهند. این که به جامعه و انسان‌ها فکر می‌کند، این که رنجِ دیگران و رنجِ خودش را به موضوعی برایِ اندیشیدن تبدیل کرده، بخشی از مقاومت‌اش برایِ زندگی کردن بوده و صرفاً در همان شعاعی که افکار و واقعیاتِ پیرامون‌اش ممکن کرده اند قادر به سخن‌پردازی ست. رنجی که دیده بارِ اضافه‌ای نباید بر کلمات‌اش تحمیل کند. در اینجا با آن شکلی از ارادتِ به حقیقت مواجه ایم که تناظرِ آشکاری دارد با سخت‌گیری با خود و با ذهن‌هایِ سوژه‌سازِ دیگران که نه می‌خواهد قهرمانِ کسی باشد، و نه، قهرمانانه، از راهی که آمده دست برمی‌دارد. با حضورِ توأمانِ شکستن و ساختن مواجه ایم. با کسی که دیگران را در رنج‌های‌شان می‌بیند و به یاد می‌آورد و لمس می‌کند، اما سخت‌گیرانه از همان دیگران توقع دارد که در راهِ رهایی از بندهای‌شان جلوه‌هایِ دروغین به واقعیت نبخشند، که چیزی را با نیرویِ وهم، که کم‌زورترین نیروها ست، جابه‌جا نکنند.\nو در این حالت‌ها ست که من، آن هنگام که با منظره‌هایی که او می‌آفریند مواجه می‌شوم، نیرویِ بسیاری از شور و اشتیاق در خود حس می‌کنم که از جنسِ هم‌خونی و خویشی ست با کسی که خوب می‌فهمد و عمل‌اش هیچ کم از فهم‌اش ندارد.\nاین مصاحبه‌اش را اگر ندیده اید ببینید:\nچاره‌ای جز امید نداریم\n0 نظر ۲۳:۲۴\n2 نظر ۱۳:۰۹\n0 نظر ۱۸:۵۱\nسلطنت، چه در قالبِ اقتدار و بزرگ‌منشیِ کورش و داریوش، و چه تحتِ بازنماییِ زرق و برق‌هایِ رژیمِ گذشته، در گفتارِ روزمره‌یِ مردمِ عادی به دوره‌ای جذاب و باشکوه تبدیل شده. تصاویرِ دورانِ سلطنتِ پهلوی حاویِ لحظاتی از آینده‌یِ تخیلی و فانتزیِ طبقه‌یِ متوسط است. انقلاب برایِ این ممکن شد که استراتژی‌هایِ رژیمِ سلطنتی تا حدِ زیادی منجر به قطبی شدنِ توزیعِ ثروت شده بود و ثروتمندانی که می‌توانستند سبکِ زندگیِ جالبی داشته باشند، تویِ چشم بودن‌شان اذیت‌کننده بود. نظامِ تصویرسازیِ رژیم گذشته ثروت را به رخ می‌کشید تا آرزوهای‌اش درباره‌یِ ایرانِ مرفه را مدام به خودش گوشزد کند. پژوهش‌ها می‌گویند آن تصاویر از ایرانِ مرفه ایرانی‌هایِ کمی را در خود جا داده بود، یا دست‌کم برایِ خیلی‌ها قانع‌کننده نبود. به دلایلِ مختلف، خشمِ طبقه‌یِ متوسطی که از اوضاع‌اش راضی نبود بیشتر و بیشتر می‌شد. رژیم برافتاد. جایگزینی آمد که سهم‌بریِ بیشتری از ثروت را برایِ همگان فراهم می‌کرد، حتا به بهایِ فساد، حتا به بهایِ چپاول، به بهایِ رشدِ محدود و عقب‌ماندگیِ زیاد و عناصر و شکلک‌هایِ فرهنگیِ عقب‌مانده. دوام‌اش در گرویِ این بود که سفره‌ای را باز کرده بود که گروه‌هایِ بیشتری می‌توانستند با روش‌هایِ معمول، غیرمعمول یا حتا مفسدانه از مناسبات بهره‌مند بشوند. بعد؟ در طولِ چند سال، گروه‌هایی که از وضعیت بهره‌مند شده بودند، باسواد شده بودند، رفاهِ نسبی داشتند، و رشدِ ابزارهایِ اطلاعاتی اجازه می‌داد که تصاویرِ متعددی از جهان ببینند، می‌دیدند که حالا درست لحظه‌ای ست که می‌خواهند همان جوری باشند که داشت در رسانه‌هایِ رژیمِ گذشته بازنمایی می‌شد. آن موقع همراهِ انقلاب بودند چون نمی‌توانستند همان طوری باشند که به نظر می‌رسید. حالا انگار می‌توانند آن جور باشند، اما شکل‌هایِ اجتماعی عقب‌مانده‌تر اند. مناسباتِ جنسی مریض شده، مناسباتِ حجاب مریض شده، ثروتمندتر شدن مریض شده، رابطه با دنیایِ متمدن مریض شده، ولی در مقابلِ همه‌یِ این‌ها،خیلی‌ها داراتر شده اند. انقلاب سهمِ بیشتری از ثروت و بهداشت و آموزش به آن‌ها داد و در عوض، آزادی‌هایِ اجتماعی‌شان را اندکی کم کرد. سطحِ بالاترِ رفاه و دانش آن‌ها و فرزندان‌شان را ترغیب کرد که به دنبالِ نعماتِ دنیا بروند. کامگیری از نعماتِ دنیا اما مشروط شده بود به سفر به تایلند و ارمنستان و آنتالیا و دوبی و اروپا و آمریکا، یا خزیده بود به کنجِ خلوتِ خانه‌ها، گره خورده با ترس و نفاق و فساد و وجدانِ بد. چیزهایی که رویِ دوشِ مرفهِ دورانِ پهلوی سنگینی نمی‌کرد. حالا سیمایِ دروغین و بزک‌شده‌یِ گذشته دارد آینده‌ای را با خود می‌کشد که باید به سمت‌اش حرکت کرد.\n0 نظر ۱۷:۳۲


میگنا - پوشش بیمه‌ای روان‌درمانی به نفع بیمه‌ها تمام می‌شود - نسخه قابل چاپ\nکدام گروه از روانشناسان مجوز دارند که خدمات روان درمانی به بیماران ارائه دهند؟\nروزنامه سپید , 8 خرداد 1399 ساعت 0:10\nبر اساس آمارهای وزارت بهداشت، حدود 23 درصد ایرانی‌ها حداقل به یک اختلال روانی مبتلا هستند. دکتر سامان توکلی، روانپزشک و رئیس انجمن علمی روان‌درمانی ایران، معتقد است که با توجه به شیوع بالای اختلالات روانی و بار ناشی از آن، سلامت روان باید جزو اولویت‌های نخست نظام سلامت کشور باشد و لازم است وزارت بهداشت به عنوان متولی قانونی سلامت روان کشور، توجه بیشتری به این حوزه داشته باشد.\nتوکلی در ادامه به گوشه‌ای از چالش‌های حوزه سلامت روان در ایران اشاره می‌کند و تاکید دارد که تا وقتی وزارت بهداشت به عنوان متولی نظام سلامت بر کلیه خدمات سلامت روان و از جمله روان‌درمانی‌ها نظارت نکند، مشکلات این حوزه سلامت کاملا حل نخواهد شد. او اعتقاد دارد که ضعف زیرساخت‌های نظام سلامت، جدی گرفته نشدن خدمات روان درمانی و پوشش بیمه‌ای ضعیف، موجب شده است که خدمات روان‌درمانی در ایران نتواند به جایگاه واقعی‌اش در نظام سلامت، دست پیدا کند و بیماران زیادی از دریافت آن محروم باشند. مشروح این گفتگو را از نظر می‌گذرانید.\nوضع تعرفه‌های ابلاغ شده در حوزه روان‌پزشکی و روان‌درمانی را چطور ارزیابی می‌کنید؟ آیا تعرفه‌های امسال، می‌تواند دغدغه و مشکلات صنفی روان‌پزشکان و روان‌شناسان را اندکی مرتفع کند؟\nقبل از هر چیز باید اشاره کنم به نظرم تعبیر «مسائل صنفی» برای مسایل حوزه درمان و پزشکی تعبیر چندان درستی نیست. ما در حوزه پزشکی با یک سری «مسائل و مشکلات حرفه‌ای» روبه‌رو هستیم که تنها با مسائل و منافع یک صنف مرتبط نیست. در واقع، اینها مشکلاتی است که در یک حوزه حرفه‌ای و تخصصی وجود دارد و تبعات منفی اصلی آن در وهله نخست به گیرندگان خدمت تحمیل می‌شود. بخشی از این تبعات به شکل بار اضافی مالی و غیرمالی به کل جامعه و بخشی هم به ارائه‌دهنده خدمات تحمیل شده است. بنابراین تعبیر مشکلات حرفه‌ای نظام سلامت و پزشکی به عنوان «مسایل صنفی» پزشکان یا روان‌شناسان، از دید من تعبیر نادرست و غیردقیقی است. معتقدم باید یک تغییر گفتمان اساسی ایجاد شود و در فضای رسانه‌ای و عمومی کشور، از مشکلات حرفه‌ای صحبت کنیم. وقتی این موارد حرفه‌ای در حوزه سلامت و پزشکی رعایت شود و سامان اقتصادی نظام سلامت به شکلی درست تعریف شده باشد، آن وقت اتفاقا سود اصلی آن به گیرندگان خدمت می‌رسد و خدمات باکیفیت و مناسب‌تری را دریافت خواهند کرد. اگر درآمدها با تورم و سایر شاخص‌های اقتصادی دیگر متناسب نباشد، نهادهای ارائه‌دهنده خدمت از هم فرومی‌پاشند و با این فروپاشی باز هم اولین آسیب را بیماران و گروه‌های نیازمند خدمات خواهد دید. مثلا بخشی عمده از تلاش جامعه پزشکی و انجمن‌ها برای تامین پوشش بیمه‌ای خدمات درمانی است. این یک دغدغه حرفه‌ای است که معطوف به ارتقای سلامت جامعه و کاستن از درد و رنج بیماران است. این کار به طور کلی تاثیر چندانی در منافع و درآمد پزشک ندارد، یعنی پوشش بیمه‌ای باعث نمی‌شود پزشک یا بیمارستان پول بیشتری بگیرد. برعکس، باعث می‌شود هزینه‌ای که بیمار باید از جیب خود برای درمان بپردازد کاهش پیدا کند. تقلیل دادن یا وارونه کردن این موضوعات در گفتمان رسانه‌ای و عمومی کشور و تبدیل کردن آنها به مسایل و منافع یک گروه یا صنف خاص، موجب تحریف موضوع خواهد شد. واقعیت این است که همان طور که مسئولان نظام پزشکی و انجمن‌ها اعلام کرده‌اند، افزایش تعرفه‌های پزشکی امسال تناسبی با نرخ تورم و افزایش هزینه‌های بخش درمان ندارد. به عبارتی، اگر افزایش تعرفه‌ها را با قدرت خرید بسنجیم، حتی کاهش قابل توجهی در نرخ تعرفه ایجاد شده است. البته ما هم به خوبی آگاهیم که بخش بزرگی از مردم جامعه، درگیر مشکلات اقتصادی هستند و به طور جدی باور داریم که نباید افزایش تعرفه‌ها باعث فشار بیشتر بر این طبقات شود، اما طبیعتا راه‌حل آن نادیده گرفتن واقعیت‌ها و شاخص‌های بدیهی در اقتصاد سلامت نیست. نتیجه این اتفاق، فلج شدن اقتصادی نظام سلامت خواهد بود و نتایج آن به شکل افزایش مهاجرت پزشکان، رو آوردن به فعالیت‌های دیگر در حیطه‌های غیرپزشکی، افزایش تقاضاهای القایی، کاهش مدت زمان ویزیت بیمار، فرسودگی شغلی و کاهش کیفیت خدمات ارایه‌شده به بیماران، خود را نشان خواهد داد. در این شرایط، بیمارستان‌ها و سایر سازمان‌های درمانی هم که نتوانند درآمد و هزینه‌شان را با هم وفق بدهند، محکوم به تعطیلی و یا تغییر کاربری خواهند بود. در نهایت نتیجه‌اش کاهش دسترسی بیماران به خدمات تشخیصی و درمانی مورد نیاز می‌شود. بنابراین، نباید افزایش هزینه‌های درمان به دوش بیماران، خانواده‌هایشان یا ارائه‌دهندگان خدمات نظام سلامت تحمیل شود.\nآیا گشایشی در پوشش بیمه‌ای خدمات مرتبط با سلامت روان، اتفاق افتاده است؟ چون به نظر می‌رسد که بیمه‌های درمانی، هنوز هم بخش زیادی از این خدمات را پوشش نمی‌دهند.\nواقعیت این است که خدمات روان‌درمانی، تا سال‌های سال، مغفول مانده بود و تعرفه مشخصی نداشت و بیمه‌ها هم عملا این خدمات اساسی و ضروری را تحت پوشش نداشتند.\nبا آغاز طرح تحول سلامت و با تلاش انجمن‌های علمی و توجه وزارت بهداشت به سلامت روان، بالاخره بخشی از خدمات روان‌درمانی وارد کتاب ارزش نسبی خدمات سلامت شد، اما بیمه‌ها به سختی این موضوع را پذیرفتند و فرایندی چندساله طی شد تا پوشش بیمه‌ای آن‌ها به طور نسبی انجام شود. در حالی که اگر از منظر اقتصادی به موضوع نگاه کنیم، پوشش بیمه‌ای خدمات روان‌درمانی می‌تواند هزینه‌های کلی نظام سلامت را کاهش دهد. تحقیقات مختلف نشان می‌دهند که بخش بزرگی از مراجعات طبی به اورژانس‌ها، تصویربرداری‌ها و مداخلات تشخیصی مکرر و حتی بستری‌ها، ناشی از مشکلات روانی و روان‌تنی است که بار مالی آن دیده نمی شود، در حالی که هزینه کردن برای درمان این اختلالات، می‌تواند جلوی هزینه‌های هنگفت دیگر را بگیرد. همکاران ما به طور روزمره بیماران زیادی را می‌بینند که به دلیل مسایل اضطرابی چندین سال با علایم قلبی یا تنفسی به پزشکان متخصص و اورژانس مراجعه کرده‌اند و بارها و بارها مداخلات تشخیصی مانند اکوکاردیوگرافی و مانند آن برای آنها انجام شده است. همچنین برخی بیماران دچار اختلال روده تحریک‌پذیر که سال‌ها به متخصصان گوارش مراجعه می‌کنند، وقتی به روان‌پزشک مراجعه می‌کنند، با پرونده‌ای می‌آیند که شامل حداقل چندین نوبت آندوسکوپی است؛ در حالی که مشکل اصلی آنها اختلال روانی یا مشکل روان‌تنی است. این‌ها همه هزینه‌هایی است که به نظام سلامت تحمیل می‌شود و تازه در کنار آن باید هزینه‌های ناشی از کاهش بهره‌وری شغلی و مرخصی‌های استعلاجی و امثال آن را هم اضافه کنید که به جامعه تحمیل می‌شود. در واقع، می‌خواهم بگویم که پوشش بیمه‌ای خدمات سلامت روان و روان‌درمانی‌ها در نهایت برای خود بیمه‌ها نیز از نظر اقتصادی به صرفه است. در واقع، این هزینه را باید نوعی سرمایه‌گذاری برای ارتقای سلامت عمومی و کاهش هزینه‌های دیگر در نظر گرفت. در نهایت با ابلاغ کتاب ارزش نسبی سلامت از ابتدای سال 94، پوشش بیمه‌ای خدمات روان درمانی لازم‌الاجرا شد.\nفرآیند پوشش بیمه‌ای خدمات روان درمانی هم فراز و نشیب‌های زیادی را طی کرد. ابتدا با مقاومت بیمه‌ها مواجه بودیم و در نهایت اکنون تا حدی و نه به طور کامل، این خدمات تحت پوشش قرار دارند. در حال حاضر همچنان مشکلاتی در این زمینه وجود دارد. باوجود تدوین استاندارد خدمات و ابلاغ آن‌ها توسط وزارت بهداشت، همچنان در پوشش بیمه‌ای این خدمات بین سازمان‌های بیمه‌گر مختلف تفاوت‌های زیادی دارد. حتی بین عملکرد شعبه‌های یک سازمان در مناطق مختلف کشور هم اختلاف عملکرد وجود دارد.\nاین ناهمگونی و ناهماهنگی یکی از مشکلات جدی است که باید مرتفع شود. مشکلات دیگری هم در این زمینه وجود دارد و یکی از مهم‌ترین‌شان عدم پوشش بیمه‌ای خدمات روان‌درمانی ارایه‌شده توسط روان‌شناسان بالینی و سلامت است.\nبا توجه به اینکه امسال برای اولین بار در مصوبه دولت، خدمات روانشناسان بالینی هم دیده شده است. آیا می‌توان این موضوع را یک گام به جلو دانست؟\nیکی از مشکلاتی که وجود داشت، عدم شمول خدمات ارایه‌شده توسط روان‌شناسان بالینی و سلامت در کتاب ارزش نسبی خدمات بود. از سال‌ها قبل عملا نقش تولیت وزارت بهداشت بر این بخش از خدمات سلامت روان اعمال نشده است، در حالی که خدمات روان‌درمانی ارایه‌شده به افراد دچار اختلالات روانی جزو خدمات درمانی است که مثل تمام درمان‌های دیگر باید در نظام سلامت تعریف شوند و وزارت بهداشت هم آن را سامان‌دهی کند و بر آن نظارت داشته باشد. متاسفانه چون خدمات ارایه‌شده توسط روان‌شناسان بالینی و سلامت، از سال‌ها قبل به دلایلی خارج از حوزه مسئولیت‌های وزارت بهداشت تعریف شده بود، گنجاندن آن در کتاب ارزش نسبی با مشکلاتی مواجه بود. در مصوبه امسال، پیشرفتی نسبی ایجاد شده است، اما فقط خدمات روان‌شناسان بالینی شاغل در بیمارستان‌ها در تعرفه مصوب امسال ذکر شده است، در حالی که باید خدمات روان‌شناسان سلامت هم در این مصوبه ذکر می‌شد. البته خوشحالیم که این تغییر در جهت تلاش‌های ما اتفاق افتاده است، اما معتقدیم که اگر تدوین نهایی این بخش از مصوبه با مشورت انجمن‌های مرتبط و به ویژه انجمن علمی روان‌درمانی ایران انجام می‌شد، می‌توانست دقیق‌تر باشد. اصولا روان‌درمانی‌ها در اغلب موارد در خارج از بیمارستان‌ها انجام می‌شود و هدفش این است که نیاز بیماران دچار اختلالات روانی خفیف تا متوسط برای مراجعه به بیمارستان یا خدمات بستری را کاهش دهد. محدود کردن پوشش بیمه‌ای خدمات روان درمانی به بیمارستان‌ها یکی از همان مواردی است که در نهایت موجب تحمیل بار اقتصادی بیشتر به نظام سلامت و بیمه‌ها خواهد شد. معتقدم به طور کلی یک خطای راهبردی در زمینه تعیین تعرفه‌ها وجود دارد. نهادهای مسئول گویا متخصصان و انجمن‌های تخصصی را همراه و مشاور خود نمی‌دانند و این باعث می‌شود کارها بدون کارشناسی تخصصی لازم انجام شود. لازم است یک تغییر اساسی در این زمینه رخ بدهد و سیاست‌گذاران ما بدانند نهادهایی مانند سازمان نظام پزشکی و انجمن‌های علمی بهترین مشاوران آنان هستند.\nدر کشور ما دانشجویان رشته‌های مختلف بر اساس سرفصل دروسی آموزش می‌بینند که در شوراهای عالی آموزشی در وزارت علوم و وزارت بهداشت تعیین می‌شود و رئیس این شوراها هم خود وزیران هستند. در این سرفصل دروس، نقش و حوزه وظایف حرفه‌ای فارغ‌التحصیلان هر رشته و مقطع تعریف شده است. در حال حاضر برمبنای سرفصل دروس گرایش‌های مختلف روان‌شناسی، علاوه بر روانپزشکان، دانش‌آموختگان رشته‌های روانشناسی بالینی و روانشناسی سلامت هم برحسب مقطع و حوزه تخصصی رشته‌شان می‌توانند روان‌درمانی انجام بدهند، اما در این زمینه هم مشکلاتی وجود دارد. از یک سو، آن‌چه در عمل در دانشگاه‌های مختلف آموزش داده می‌شود در یک سطح نیست. با افزایش تصاعدی و غیرقابل قبول پذیرش در این رشته‌ها و افزایش تعداد دانشگاه‌های آموزش‌دهنده نیز با دانشگاه‌هایی مواجهیم که دانشجویان روان‌شناسی بالینی و سلامت در آن‌ها حداقل تجربه بالینی تحت نظارت را در دوره دانشجویی کسب نمی‌کنند و در نتیجه واجد توانمندی‌های لازم برای ارایه این خدمات به بیماران نیستند. از سویی، عدم رعایت مرزهای حرفه‌ای و ورود فارغ‌التحصیلان گرایش‌های نامرتبط به این حوزه نیز مشکلاتی را ایجاد کرده است. به نظر می‌رسد عدم سامان‌دهی این حوزه توسط وزارت بهداشت باعث بروز آشفتگی‌هایی در این حوزه شده است. اگر بخواهیم این عرصه سامان یابد و مردم نیازمند به این خدمات بتوانند از خدمات روان درمانی باکیفیت برخوردار شوند، لازم است بر ایفای وظیفه حاکمیتی وزارت بهداشت در این عرصه تاکید کنیم.\nوضعیت اشتغال همکاران فعال در حوزه روان درمانی چگونه است؟ فرصت‌های شغلی کافی در اختیارشان قرار دارد؟\nاز یک طرف، در جاهایی ما با گلایه همکاران جوانی روبرو هستیم که از کمبود مراجعان شکایت دارند. از طرف دیگر با لیست انتظار طولانی برای روان‌درمانی مواجه هستیم، طوری که گاهی بیماران مدت‌ها در انتظار می‌مانند تا بتوانند با درمانگر مورد نظر خودشان درمان را شروع کنند. بسیاری از بیماران به دلیل عدم پوشش بیمه‌ای، نمی‌توانند خودشان هزینه‌های روان درمانی را متقبل شوند و از طرفی، انگ مراجعه به روان‌پزشک و روان‌شناس نیز هنوز گاهی دیده می‌شود. از سوی دیگر، تفاوت میزان توانمندی و خبرگی یا حتی شهرت درست یا غلط بالینگران مختلف باعث می‌شود برخی لیست انتظار طولانی داشته باشند و برخی با تعداد کم مراجع روبه‌رو باشند. از سوی دیگر، هزینه‌های لازم برای شروع کار یک درمانگر جوان، مانند هزینه تهیه دفتر کار یا مطب و منشی و مانند آن، یکی از موانع جدی پیش‌روی همکاران این حوزه است. به همین دلیل اغلب مجبور می‌شوند چندین سال در شروع کار در مراکز خصوصی مختلف کار کنند و بخش قابل توجهی از درآمدشان به خودشان تعلق نگیرد. بنابراین، در این زمینه هم با مشکلات متعدد و متفاوتی روبه‌رو هستیم. می‌توانم بگویم همکاران جوانی که بخواهند در این حوزه کار کنند تا سال‌های زیادی با این نوع مشکلات مواجه‌اند و از نزدیک شاهد رنجی هستم که از این وضعیت می‌کشند.\nآمار اختلالات روانی در کشور ما چقدر است؟ چرا در این زمینه آمارهای متعددی ارائه می‌شود؟\nطبق پیمایش ملی انجام‌شده در این زمینه، هر سال حدود 23 و شش دهم درصد از ایرانیان بین سنین 15 تا 64 سال، حداقل به یک اختلال روانی مبتلا بوده‌اند. یعنی تقریبا از هر چهار ایرانی، یک نفر به حداقل یک اختلال روانی مبتلا است. البته باید توجه داشت که تمام این افراد دچار اختلالات شدید روانی نیستند و طیفی از اختلالات خفیف تا شدید را در برمی‌گیرد. در این بین، این نکته را هم باید در نظر بگیریم که این پیمایش همه اختلالات روانی تعریف‌شده در طبقه‌بندی‌های رسمی اختلالات روان را دربرنمی‌گیرد. اگر اختلالات روانی مرتبط با مصرف مواد مخدر، اختلالات شخصیتی، اختلالات جنسی و اختلالات خواب و امثال آن هم در نظر بگیریم، قاعدتا این آمار بالاتر خواهد بود.\nیعنی می‌توان گفت آمار اختلالات روانی در ایران، بالاتر از میانگین جهانی است؟\nنمی‌توان به طور مطلق چنین چیزی گفت. در همه جای دنیا، اختلالات روانی شیوع بالایی دارند و میانگین یک بیمار در هر چهار نفر، یک میانگین جهانی است. کشورهای مختلف و مناطق مختلف، از این حیث متفاوت‌اند و مثلا در کشورهای شرق آسیا این آمار به طور قابل توجهی پایین‌تر است و از آن سو، در کشور آمریکا، آمار اختلالات روانی بالاتر از نرخ میانگین جهانی است. آمار اختلالات روانی در ایران، در میانه این دو سر طیف و شبیه کشورهایی با مختصات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ما است.\nدر واقع، باید بگوییم نرخ اختلالات روانی در ایران، مثل بسیاری از کشورها، نرخ بالایی است و بنابراین ارتقای سلامت روان باید در اولویت‌های نخست نظام سلامت باشد. باید به طور جدی مراقب و نگران پیامدهای بحران‌های اقتصادی، افزایش شکاف طبقاتی، تبعیض‌های ساختاری و امثال آن نیز باشیم، زیرا این مسائل هم بر افزایش آمار اختلالات روانی تاثیر مستقیم می‌گذارد.\nکد مطلب: 50616


سه دانشمند کانادایی برنده جایزه نوبل شدند - مجله رویای کره ای\nبه گزارش مجله رویای کره ای، سه دانشمند کانادایی در سال 2018 برنده جایزه نوبل شدند\nجایزه تورینگ 2018، که به عنوان جایزه نوبل محاسبات شناخته می گردد به سه نفر از محققانی که پایه گذار رونق فعلی هوش مصنوعی بوده اند، اهدا شد.\nYoshua Bengio، Geoffrey Hinton و Yann LeCun که به آن ها لقب پدرخوانده Al داده می گردد، به دلیل بردن جایزه 1 میلیون دلاری، بابت کار بر روی توسعه Al که زیربنای پروژه یادگیری عمیق است، مشهورند. فناوری هایی که این سه دانشمند در دهه های 1990 و 2000 توسعه دادند، منجر به پیشرفت های عظیمی در زمینه هایی مانند بینایی کامپیوتر و تشخیص گفتار شدند.\nاین سه دانشمند کانادایی به کامپیوترهای هوشمند توانستند اتومبیلرانی و تشخیص پزشکی را بیاموزند. این دانشمندان در بخش تحقیقات اکوسیستم Al فعالیت های آکادمیک و صنعتی دارند. Hinton در گوگل و دانشگاه تورنتو مشغول به کار است. Bengio استاد دانشگاه مونترال است و شرکتی به نام Element Al دارد. LeCun نیز از دانشمندان ارشد فیسبوک و استاد دانشگاه نیویورک می باشد.\nLeCun در مصاحبه با Verge اظهار کرد: این یک رویداد عظیم در علوم کامپیوتر است. چنین احساسی را وقتی با دوستانم Yoshua و Geoff به اشتراک میگذارم دلچسب تر نیز می گردد.\nJeff Dean سرپرست Al گوگل نیز موفقیت این سه دانشمند را ستود و اظهار کرد: شبکه های عصبی عمیق محصول عظیم ترین پیشرفت ها در علوم کامپیوتری مدرن هستند. Dean همچنین در بیانیه ای اظهار کرد: در قلب چنین پیشرفتی، تکنیک های اساسی توسعه یافته توسط برندگان جایزه تورینگ سال جاری واقع شده است.\nاین دستاوردها دقیقا در زمانیکه چشم اندازهای تکنولوژی ناامیدکننده بودند، ایمان دانشمندان را به پیشرفت های هوش مصنوعی مستحکم تر کرد.\nLeCun خاطر نشان کرد: در مجموع ما با استفاده از این روش جدید می توانیم هوش انسانی بالایی را ایجاد کنیم. با این دستاورد راستا راهیابی به موفقیتهای دیگر را نیز هموار کردیم. بنابراین ما تازه اول راه هستیم.\nاگر علاقمند به تحصیل رشته کامپیوتر در دانشگاه ها و کالج های کانادا هستید، به قسمت رشته علوم کامپیوتر در کانادا مراجعه کنید. همچنین می توانید با مراجعه به قسمت رزرو مشاوره، برای دریافت وقت مشاوره از همکاران ما در دفتر ونکوور اقدام نمایید.\nانتشار: 14 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 20 آذر 1399 گردآورنده: koreandream.ir شناسه مطلب: 908\nبه "سه دانشمند کانادایی برنده جایزه نوبل شدند" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "سه دانشمند کانادایی برنده جایزه نوبل شدند"\nابر کامپیوتر دانشگاه صنعتی امیرکبیر با عنوان سیمرغ که با همکاری پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات پیاده سازی شده است، با حضور رییس جمهور افتتاح می گردد تا بتواند خدمات محاسباتی در حوزه های مختلف را به مراکز علمی و تحقیقاتی کشور ارائه دهد.\nبرگزاری جشن پنجاهمین سالگرد تاسیس افتخار بزرگی است که تعدادی از شرکت ها به دست آورد ه اند. کسب چنین افتخاری برای شرکتی که درگیر عرضه محصولاتی در لبه فناوری روز است، کاری سخت و ارزشمند است که شرکت AMD پیروز به انجام آن شده. این شرکت امروز یکی از بازیگران اثرگذار و مهم در حوزه فراوری...


تحلیل جامعه شناسانه درباره علت اعتراضات اخیر در ایران/طبقه متوسط عصبانی و فقیر نیروی کلیدی در اعتراضات اخیر بود - روز نو | خبر فارسی\nروز نو ۱۳۹۶/۱۱/۰۹ - ۰۹:۳۱\nتحلیل جامعه شناسانه درباره علت اعتراضات اخیر در ایران/طبقه متوسط عصبانی و ...\nبرخلاف شورش های گذشته در ناآرامی های اخیر شاهد طبقه متوسط در حال ظهور خشمگینی هستیم که با آینده ای با فرصت های محدود مواجه هستند. ... ادامه خبر\nخبرگزاری صدا و سیما ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۹:۲۹\nخانوارهای نیازمند از ابتدای سال 97 مشکلی وجود ندارد. وی تأکید کرد: ما می توانیم در همین راستا منویات مجلس را مد نظر قرار دهیم و پرداخت یارانه ها به خانواده های نیازمند را طبق نظر مجلس انجام دهیم. همچنین مسأله دیگر در اصلاح کلیات لایحه بودجه تبصره (5) و تقلیل انتشار اوراق مشارکت و اوراق مالی در سال 97 است. از کمیسیون تلفیق به دلیل اینکه سقف انتشار اوراق مشارکت را به آنچه دولت در لایحه مد نظر ...\nروز نو ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۹:۲۹\nگاه تنها یک عبارت برخاسته از تدبیر می تواند جامعه را به زندگی و امید بیشتر برساند. عبارتی چون به فکر هستم اما نمی شود همه مشکلات را به یکباره حل کرد. بدون تردید جامعه به خوبی محدودیت ها، مشکلات و موانع دولت را درک می کند. به همین دلیل دلسوزان توصیه می کنند با توجه به اعتراضات اخیر لازم است که رئیس جمهور صمیمانه و بی پرده مشکلات را به جامعه بگوید و از خود مردم برای تحقق مطالباتشان یاری بخواهد. در این راستا، برای بررسی عملکرد فراکسیون امید در قبال مطالبات معترضان، رویکرد کنونی مجلس نسبت به دولت پس از اعتراضات، تخریب ها علیه دولت و فراکسیون امید مجلس قاسم میرزایی نیکو عضو فراکسیون امید و نماینده دماوند و فیروزکوه در مجلس دهم با به گفت وگو پرداخته است که در ادامه می خوانید. ...\nتدبیر 24 ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۹:۲۴\nخارج از گود سربه داران\nارتباط را از دست خواهی داد. در آن مدت یک سال و چند ماهه که اوایل انقلاب از فروردین 58 تا مرداد 59 سمت مدیریتی داشتم، این حرف را احساس کردم و برای همین استعفا دادم و نتوانستم بمانم. هدفم این بود که فاصله بگیریم و خودم باشم و مدام حرف آقای طالقانی در گوشم بود که اگر می خواهی با مردم ارتباط داشته باشی باید متوسط باشی. همیشه برای آیت الله طالقانی طلب مغفرت و دعا می کنم که چه ...\nپایگاه خبری ذاکر ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۹:۲۳\nوضعیت قبل از انقلاب درست منتقل نشده است/ قرار نبود در چهلمین سالگرد انقلاب حقوق نجومی و اختلاس وجود ...\n...> وی ادامه داد: نکته ای را که ما در گفت وگو با نسلی که در دهه چهارم انقلاب اسلامی وارد عرصه اجتماع و دانشگاه شده، کم داریم این است که فکر می کردیم آنچه را که ما از قبل انقلاب و انقلاب و هفت خوان هایی پس از آن می دانیم؛ شما دیدید و می دانید. باید نهضت بازخوانی عظیمی صورت بگیرد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی اضافه کرد: اینگونه نیست که این نسل ها با نسلی قبل متفاوت باشد صحبت از نسل نیست ...\nشعار سال ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۹:۰۳\nرسانه ها و... عامل تغییر سبک زندگی در جوانان هستند. از نظر من باید دید خود را معطوف به تبیین دیگری هم بکنیم و آن، تبیین ساختاری است؛ یعنی شرایط ساختاری ای را که باعث می شود تغییراتی در سبک زندگی جوانان در جامعه ما رخ بدهد هم مد نظر قرار دهیم و درباره آن مطالعه و پژوهش کنیم . شاید الان باید به این سؤال جدی تر پاسخ بدهیم که آیا سبک زندگی جوانان نسل جدید در ایران به شدت در حال تغییر است؟ اگر ...\nباشگاه خبرنگاران ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۸:۴۰\nپیش نمی آمد که از این قابلیت تفسیر بودن سوء استفاده کند . گفتنی است تحریم چرخه دلار یا همان u-turn که سال 2008 به بهانه هسته ای علیه ایران اعمال شد، با وجود برجام همچنان در حال اجراست و به خاطر پابرجا بودن همین تحریم حتی یک دلار از طریق مبادی رسمی و بانکی وارد کشور نمی شود! 6- مواضع خوب اروپایی ها! عراقچی در این برنامه تلویزیونی تاکید کرده است که اروپایی ها تاکنون ...\nتبدیل به چالشی جهانی برای ماهیت آمریکا شده است. چالشی که صرف وجود آن، زیر سؤال برنده هژمونی آمریکاست و واشنگتن را دیوانه می کند! برخی از تحلیلگران و دیپلمات های آمریکایی پس از چهار دهه آزمون و خطا و شکست در میدان مقابله با جمهوری اسلامی، مدتی است که دکترین ظاهراً جدیدی را روی میز رئیس جمهور آمریکا گذاشته اند؛ دکترین ریگان. این عده به کاخ سفید پیشنهاد می کنند همان سیاستی را در برابر جمهوری ...\nباشگاه خبرنگاران ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۸:۱۰\nگرانی، زنجیری در پای اقتصاد جامعه\nبیکاری بس نبود این روزها غصه گرانی هم به آن اضافه شده است. به نظر من گرانی بیش از حد در هر کشوری از دنیا همه اقشار جامعه به خصوص جوانان را تحت تاثیر قرار می هد و آنها را از زندگی عقب می اندازد. فاطمی اظهار داشت: در گذشته بیشتر خانواده ها 3تا 4 بچه داشتند اما الان بسیاری از آنها حتی یک بچه هم ندارند چون به سختی خرج و مخارج خود را تامین می کنند. این شهروند سنندجی ادامه داد ...\nایسنا ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۸:۰۳\nاز غُر زدن به تئاترهای خارجی تا پرسش های یک مدیر\nمطرح شده است؟ چه تعداد از تئاتری هایی که در طول سال یا در سال های گذشته نمایشی به صحنه برده یا می برند در این جشنواره به تماشای نمایش ها نشستند؟ نظر کارگردان های جوان و خلاقی که در دهه گدشته به تئاتر ایران معرفی شده اند و نسبت به تئاتر روز دنیا آگاهی بیشتری دارند درباره بخش بین الملل جشنواره امسال چیست؟ آن هایی که اعتراضات تند و در مواردی رفتاری غیرفرهنگی داشتند خودشان چه جایگاه ویژه ای در تئاتر ...\nکرده اند با افزایش سهم خود این کسری را جبران کنند. * الجزیره- ایرنا- پایگاه خبری السودان الیوم امروز سه شنبه در گزارشی در خصوص جنگ در یمن نوشت، آن مشروعیتی که سربازان ما از آن در یمن دفاع می کنند، به پایان رسیده است و عربستان با وجود 300میلیارد دلار هزینه در جنگ یمن، از نظر سیاسی، نظامی و اخلاقی در آن شکست خورده است. * نیویورک- ایرنا- رئیس جمهوری آمریکا خواستار افزایش بودجه نظامی کشور ...\nخبرگزاری فارس ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۷:۵۰\nاین مقطع کوتاه از زندگی خود، به سعادت و رستگاری در مقطع پایان ناپذیر زندگی اخروی دست یابد. 3- اسلام و تولید رهبر انقلابی در انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره) به عنوان یک مرجع دینی در جایگاه رهبری نهضت اسلامی قرار گرفت و جمع وسیعی از روحانیان را نیز با خود همراه ساخت؛ این واقعه ای بود که از صدر مشروطیت تا این مقطع، به تحقق نپیوسته بود. امام خمینی(ره) در اوایل دهه ی 40، قصد اصلاح ...\nشعار سال ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۷:۴۵\nآقای روحانی؛ گشایش جز با مدیریت جهادی و اقتصاد مقاومتی حاصل نمی شود\nخصوص مراجعه کنند و از عملکرد خود در زمینه صاحب مسکن کردن و کمک به قشر های متوسط به پایین و جوانان جامعه بگویند. آیا به نظر شما بعد از گذشت پنج سال زمان دادن گذارش نرسیده و همچنان باید وعده شنید؟ البته این برنامه و گفتگو خود نشان دهنده این بود که ملی بودن رسانه ملی بسته به همکاری دولت و مسئولان است . ما در زلزله ی کوهبنان دیدیم که مسؤلان خبر اشتباه به رسانه ی ملی اخبار کردند و ...\nروز نو ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۷:۱۲\nبهزاد نبوی:اصولگرایان میانه رو پل گفت و گوی ملی شوند/جناح های سیاسی باید به زبانی مشترک در بحث منافع ملی ...\nنبود و منحل شد و تمام کارنامه صالح در آن دوره از مجلس دو نطق پیش از دستور بود که البته خیلی هم نطق های مهمی بود. صحبتم این است که در آن دوره جناحی وجود نداشت. بعد از انقلاب هم همیشه دو جناح داشتیم اما نشد که این دو جناح را تثبیت کرد. در سال های بعد از دوم خرداد 76، کم کم جناح بندی در کشور نهادینه شد و الآن هم در همان مرحله نهادینه سازی هستیم.البته برخی از دوستان با این جناح بندی موافق نیستند و در ...\nاتحادیه طلا،جواهر و سکه تهران ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۷:۱۲\n7راز موفقیت اقتصاد آلمان\nها هم برای آزادی ارزش قائلند... اما آنها برای یک چیز دیگر نیز ارزش زیادی قائلند: زیبایی. فرهنگ و قریحه آلمانی زاده ارزش های باستانی یونانی است، که زیبایی را در میان والاترین ارزش ها قرار می دهد... در آلمان زیبایی در ساختار مجسم می شود. گیراترین موسیقی هایی که تا به حال در آلمان ساخته شده و آن گنجینه تمام و کمال از آهنگ سازان کلاسیک را از نظر بگذرانید. بدون وجود ساختار می شد زیبایی خاصی برای آثار ...\nروز نو ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۶:۵۷\nابراهیم اصغرزاده:جریان اصلاحات باید سوژه دموکراسی ساز جامعه را از طبقه متوسط بالا دست به طبقه فرودست ...\nجریان اصلاح طلبی بوده است. حالا پس از چهار دهه او معتقد است که جریان اصلاحات باید سوژه دموکراسی ساز جامعه را از طبقه متوسط بالا دست به طبقه فرودست تغییر دهد. او از لزوم ایجاد جنبش اصلاح طلبی حرف می زند که تا با بدنه اجتماعی پیوند نداشته باشد، نمی تواند اساسا جنبشی بسازد. سازماندهی بدنه اجتماعی و توجه به تشکل های کارگری و سندیکاها و ان. جی. او ها راهکاری است که او پیشنهاد می کند. اگر ...\nانتخاب خبر ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۴:۴۷\nتنفس مصنوعی به اصل 27\nدر همان بین بود که سخن از هاید پارک به میان آمد ولی برخی با همین موضوع ساده نیز مخالفت کردند در حالی که در برخی شهرهای دنیا مکان هایی برای گردهمایی های اعتراضی مردم در نظر گرفته شده است. برای مثال در لندن منطقه هاید پارک جایی است که از دهه های گذشته شهروندان لندنی برای گردهمایی و بیان اعتراضات شان به دستگاه های مختلف حکومتی در آنجا گردهم آمده و خواسته های خود را مطرح می کنند، یا در بسیاری از شهرهای دنیا یک میدان ...\nالف ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۴:۰۲\nکلیدخوردن آشوبهای بعدی، در چرتِ نیم روزیِ ژن خوب ها\n، اعتراض یا انقلاب که قرار گیرد - می تواند سه خاستگاه اساسی و کلی داشته باشد، شامل خاستگاه ایدئولوژیک ، فقر ، و ادراک سازی و احساس بی عدالتی و فقر ؛ خاستگاههای دیگر عموماً، با قوت و ضعف، تلفیقی از این سه است. البته این هر سه مورد در شکل گیری اعتراضات اخیر موثر نبوده است و به نظر می رسد عامل ادراک سازی و احساس بی عدالتی و فقر مهمتر از دو عامل دیگر است. ذیلاً هریک از این سه مدل، و شرایط بروز آنها در ...\nسایه می گستراند. ارانی در دوران نوجوانی تحت تأثیر تفکر کمونیسم قرار نگرفت و در جوانی گرایش فکری و قلمی اش ملی گرایانه و ناسیونالیستی بود؛ با این حال فضای غالب بر جامعه شهری و جوانان محصل در تهران به سمت اندیشه کمونیسم روسی گرایش داشت. اخبار انقلاب کبیر روسیه در شهر پخش شده بود، سربازان روسی که پیش از انقلاب روسیه، از زمان جنگ اول جهانی در خاک ایران بودند، بدون واسطه آرمان های انقلاب روسیه را به ایران ...\nتوسعه ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۰۰:۵۲\nعباس عبدی: آمدن احمدی نژاد یک واویلا بود/ نظارت وجدانی و درونی در حکومت ها وجود ندارد/ باید صدا سیما و ...\nنژاد بود اما فساد و بیکاری در آن زمان زیاد بود. اگر 5 میلیون شغل را با آن میزان درآمد داشتیم دیگر زمینه اعتراضات اخیر وجود نداشت. البته دسترسی به رسانه ها هم امروز به نسبت گذشته خیلی زیاد است. وی گفت: اشتباه سیستم این است که فساد میوه یک درخت است نه خود درخت. تا وقتی تنه است میوه ها هر سال به وجود می اید. هرکس می گوید مبارزه با فساد می کنم باید با تنه این درخت کار کند. شفافیت و ساختار سالم ...\nبلاغ مازندران ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۳:۳۹\n، مجتبی ذوالنوری رئیس فراکسیون دفاع و اقتدار ملی با بیان اینکه این نشست پیرامون طرح پیشنهادات مرتبط با کانونهای بازنشستگی نیروهای مسلح و بخش حقوق و درمان آنها برگزار شد، گفت: با توجه به اینکه برخی از پیشنهادات در کمیسیون تلفیق بودجه مورد نظر موافق نمایندگان قرار نگرفت، در قالب پیشنهادات مکتوب تهیه شده تا در جریان بررسی لایحه بودجه سال 97 در صحن علنی، ارایه و مورد نظر قرار گیرد. نماینده ...\nروزنامه اقتصاد برتر ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۳:۳۹\nتلاش برای افزایش حقوق بازنشستگانِ پیش از سال89\n...> این نماینده مردم در مجلس دهم افزود: حقوق بخشی از بازنشستگان با وجود 30 سال خدمت کمتر از 2 میلیون تومان در ماه است و حتی با افزایش 18 درصدی نیز جهش قابل توجهی در حقوق شان ایجاد نمی کند. عثمانی یادآور شد:سقف حقوق برخی از بازنشستگان ماقبل سال 89 از کف حقوق بخشی از بازنشستگان فعلی، پایین تر است که تلاش می شود در صورت همراهی سایر نمایندگان مجلس منابع دیگری برای افزایش حقوق بازنشستگان پیش ...\nزومیت ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۳:۳۲\nنگاهی به تاریخ منشا انسان و خویشاوندان هم تبار آن\nکریک و سایرین درمورد ماهیت کد ژنتیکی، این امکان به وجود آمد که رابطه بین ارگانیزم ها درسطح ژنوم بررسی شود. پژوهش های فناورانه ی امروزی می تواند به پیدا کردن توالی تمامی ژنوم ها کمک کند. پژوهشگران در دهه ی گذشته پیش نویس خوبی از توالی های ژنوم های هسته ای شامپانزه ، اورانگوتان ، گوریل و بونوبو را منتشر کرده اند. مقاله های مرتبط: دی ان ای و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید (بخش اول) دی ان ...\nاهانت وزیر خارجه لبنان به نبیه بری ، بیروت را ناآرام کرد\nحومه شرقی بیروت به دفتر این حزب حمله کردند. بر اساس گزارش ها، صدای تیراندازی در این منطقه نیز شنیده شد که در ادامه درگیری در این منطقه با دخالت نیروهای ارتش پایان یافت.در همین حال جنبش امل با صدور بیانیه ای هرگونه تیراندازی از سوی هوادارانش به سمت دفتر حزب جریان ملی آزاد را نفی و اعلام کرد ارتش و نیروهای امنیتی به خوبی می دانند تیراندازی از سوی چه کسانی صورت گرفته است . جنبش امل همچنین تعرض به مراکز ...\nپایگاه خبری تحلیلی حرا ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۲:۳۳\nچرا هزینه ها شفاف اعلام نمی شود؟/خانه موسیقی باید تعطیل شود\nهستند اما در موسیقی خوشحال می شوند کسی نباشد گفت: شاید سینما به خاطر اینکه بیشتر با کتاب و اندیشه ورزی سروکار دارد بیشتر از جوانان اهل موسیقی می اندیشند و می بینند زیرا وظیفه سینما دیدن و تصویرسازی است؛ولی متاسفانه نسل معاصر در حال بی اعتبار کردن موسیقی است. یکی امسال جایزه نوازندگی می گیرد سال دیگر جایزه آهنگسازی این نوازنده سه تار با تایید اینکه افراد می توانند در جشنواره ...\nعطنا ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۲:۰۸\nانگاره ها به جای واقعیت نشستند/ نقش شبکه ها در اعتراضات اخیر\nهایی واقع بینانه است. با او درباره نقش رسانه ها در شکل گیری افکار عمومی پس از اعتراضات دی ماه گفت وگو کرده ایم. اگر بخواهیم به قضاوت شبکه های اجتماعی و رسانه ها درباره اعتراضات مردمی بپردازیم، چقدر آنها را بیانگر افکار عمومی می دانید؟ می توان این قضاوت را از دو منظر بررسی کرد: یکی قضاوت درشبکه ها، یکی هم قضاوت درباره شبکه ها. درعین حال می توان نقش شبکه های اجتماعی را، هم به ...\nداد که در عمل کنترل از دست شان خارج شد. می توانند شخص روحانی را مورد حمله قرار دهند اما نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد، بالارفتن تحسین برانگیز آگاهی مردم و شعور سیاسی اقشار متوسط و حتی بخش های گسترده ای از اقشار فرودست جامعه بود. آنها با وجود نارضایتی های بزرگ و کوچکی که دارند، در ناآرامی ها شرکت نکردند و ترجیح دادند خواسته های خود را گرچه تدریجی، از طریق صندوق های رای تحقق بخشند و ...\nدانا ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۱:۳۰\n...، گرچه شروع کننده مردم هستند ولی تمام کننده الزاما مردم نیستند این قبیل تحرکات قابل پیش بینی بود چرا که اتخاذ سیاست های خشن تعدیل صندوق بین المللی پول، پیش از این نیز، یکبار دیگر در ابتدای دهه 70 تجربه شده بود و با همین تحرکات اعتراض آمیز مواجه شد. همان زمان هم مسئولین وقت به نصایح دلسوزانه کارشناسان اقتصادی توجه نکردند و شد آنطور که نباید می شد و صدای اعتراضات در مشهد، اسلامشهر، شیراز و ...\nتدبیر و امید ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۰:۵۱\nگزارش "فارین پالیسی" درباره افزایش مصرف دخانیات در ایران\n- به نشانه اینکه او از اولاد پیامیر (ص) است- پوشیده، وارد اتاق شد. در حقیقت، او یکی از روحانیون اصلی ضددخانیات در ایران است. از اواسط دهه 1980، ایرانیان را به ترک عادت نیکوتینی شان ترغیب می کرده است. برای اینکه شوقش درباره این موضوع را نشان دهد، او داستانی درباره گیر کردن در یکی از ترافیک های سنگین تهران تعریف کرد که در آن، راننده ماشین بغلی، سیگار می کشید و برای جلوگیری از بو گرفتن ...\nارانیکو ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۰:۲۷\n70 هزار شغل دستاورد 6ساله احمدی نژاد\nکار یا اداره آمار مراجعه و عنوان می کند در دو ماه قبلی جویای کار نبوده یا به دنبال کار نبوده است، به عنوان نیروی غیر فعال طبقه بندی می شود نه نیروی بی کار. همچنین باوجود اینکه به صورت انبوه فارغ التحصیلان دانشگاهی داریم، نرخ مشارکت اقتصادی در ایران در بازده بلندمدت 50 ساله رشد نداشته است. حتی از ابتدای دهه 80 نیز تقریبا روند این نرخ کاهشی بوده است. نکته مشخص این است که در این سال ها رشد نرخ ...\nپایتخت ما ۱۳۹۶/۱۱/۱۰ - ۲۰:۲۰\nفاطمه راکعی، مشاور شهردار تهران در گفتگو با خبرنگار انصاف نیوز، با تأکید بر این که زنان برای آزادی های واقعی و انسانی و ارتقای جایگاه اجتماعی شان تلاش می کنند و می دانند این حرکات نفعی ندارد ، خطاب به دختران جوان گفت: در چنین شرایطی دانشجوها، دختران جوان به ویژه دختران دبیرستانی ما حواسشان باشد که خدایی ناکرده به این جریانی که بنظر می آید سازمان یافته است و برای انحراف فکر جوانان از تلاش های مدنی ...


طایفه کرد - انگلیس باید با عربستان و کشورهای عرب درباره تأمین مالی افراط گرایی مذاکره کند/ باید با اسلام هراسی مقابله کنیم\nانگلیس باید با عربستان و کشورهای عرب درباره تأمین مالی افراط گرایی مذاکره کند/ باید با اسلام هراسی مقابله کنیم\nرهبر حزب کارگر انگلیس اعلام کرد پس از حملات اخیر در این کشور، لندن باید با عربستان و کشورهای دیگر عرب حاشیه خلیج فارس درباره تأمین مالی تروریسم و افراط گرایی اسلامی وارد مذاکره شود.\n«جرمی کوربین» رهبر حزب کارگر انگلیس لازم است تا گفت‌وگوهای «دشواری» با سعودی‌ها و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس درباره تأمین مالی افراط گرایی اسلامی صورت گیرد.\nبنا بر گزارش خبرگزاری «رویترز»، کوربین روز یکشنبه پس از آغاز مجدد رقابت‌های انتخاباتی خود پس از حملات مرگبار لندن، اعلام کرد که بریتانیا باید گفت‌وگوهایی دشوار با عربستان و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس درباره تأمین مالی افراط گرایی برگزار کند.\nرهبر حزب کارگر که امیدوار است تا انتخابات روز پنج شنبه در بریتانیا را به نفع خود به پایان برساند، گفت که رأی‌گیری باید انجام گیرد تا نشان داده شود که دموکراسی توسط حمله پل لندن که 7 کشته و 48 زخمی بر جا گذاشت،متوقف نخواهد شد.\nپیشتر «ترزا می» نخست‌وزیر انگلیس خواستار پاسخی قاطع‌تر به افراط گرایی اسلامی به دنبال این حملات اخیر شده بود.\nرهبر حزب کارگر انگلیس در ادامه اظهاراتش تأکید کرد که ارزش‌های دموکراتیک بریتانیا باید حفظ شود.\nوی در متن سخرانی خود در «کارلایل» در شمال انگلیس گفت: «ما باید با اسلام هراسی و تفرقه مقابله کنیم و در تاریخ 8 ژوئن متحد با یکدیگر در اراده خود برای اینکه نشان دهیم دموکراسی قدرتمند است، پای صندوق‌های رأی بیاییم».\nکوربین ادامه داد:«و نیاز داریم تا گفت‌وگوهایی دشوار را با عربستان و دیگر کشورهایی که ایدئولوژی افراط گرایی را تأمین مالی می‌کنند، برگزار کنیم».\nوی در بخش دیگری از اظهاراتش از ترزا می به خاطر کاهش تعداد نیروهای پلیس در انگلیس طی دوره تصدی وزارت کشور انتقاد کرد و یک بار دیگر وعده خود برای استخدام حداقل 10 هزار نیروی پلیس جدید از جمله افسران مسلح را تکرار کرد.\nتاریخ : ۱۳۹۶/۳/۲۲ - ۰۰:۵۴\nکد خبر: ۴۲۲۶۷۱


امارات هم اکران «هجرت» را متوقف کرد - مشرق نیوز\nکد خبر 374999\nتاریخ انتشار: ۷ دی ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۵\nامارات هم اکران «هجرت» را متوقف کرد\nبعد از این که کشور مصر از اکران فیلم «هجرت: خدایان و شاهان» سر باز زد، خلیفه نشین ثروتمند جنوب کشورمان هم اکران فیلم تازه رایدلی اسکات را لغو کرد.\nبه گزارش مشرق، بعد از این که مراکش و مصر فیلم جدید کارگردان «گلادیاتور» را که بر پایه زندگی حضرت موسی علیه السلام ساخته شده را مخالف با وقایع تاریخی و عقاید اسلامی دانستند، اماراتی ها هم به همین دلایل از اکران فیلم در کشورشان جلوگیری کردند.\nیکی از مسولان اماراتی به گالف نیوز می‌گوید: «ما متوجه شدیم که این فیلم اشکالات زیادی در مورد اسلام و سایر ادیان دارد. برای همین آن را در امارات متحده عربی نمایش نخواهیم داد.»\nیکی از مواردی که احتمالا در تحریم این فیلم توسط کشورهای عربی نقش زیادی داشته به تصویر کشیده شدن چهره پیامبران است که بر اساس فقه اهل سنت، مورد پذیرش نیست. اما این همه داستان نیست. همان طور که در خبرهای قبلی هم اشاره شده بود، اماراتی ها فیلم «مصائب مسیح» مل گیبسون را اکران کرده بودند. اما آن فیلم بدون شک اشکالات عجیبی که فیلم های «نوح» دارن آرانوفسکی و «هجرت: خدایان و شاهان» رایدلی اسکات داشتند را نداشت.\nیکی دیگر از دلایل لغو اکران فیلم در برخی کشورها، صدای خدا در این فیلم است. صدایی که در واقع مربوط به یک پسر ١١ ساله است. این موضوع حتی در کشورهای اروپایی هم مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. پیش از این هم وزیر فرهنگ مصر با بیان این که فیلم «هجرت» همان برداشتی از تاریخ را ارائه می دهد که صهیونیست ها دارند، از اکران فیلم در کشورش جلوگیری کرده بود.\nبا همه این حرف ها روند تحریم فیلم جدید رایدلی اسکات تازه آغاز شده و باید دید در نهایت کدام کشورها به این موج تحریم می پیوندند.\n«هجرت: خدایان و شاهان» نام جدید ترین فیلم رایدلی اسکات است که با بازی کریستین بیل در نقش حضرت موسی علیه السلام و جوئل ادگرتون در نقش فرعون ساخته شده است. گلشیفته فراهانی هم از دیگر بازیگران این فیلم است.\nآخرین خبرها از اجرای قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات\nعدم اکران نوح و «خدایان و پادشاهان»\nبازیگر ایرانی ساکن غرب به پورنوگرافی پیوست!\nناکامی هالیوود در نمایش فیلم‌های تاریخ


پايگاه اطلاع رساني آثار حضرت آيت الله مصباح يزدي | علامه مصباح : واقعه عاشورا، ناشی از بی‌توجهی مردم به احکام اجتماعی اسلام بود\nعلامه مصباح : واقعه عاشورا، ناشی از بی‌توجهی مردم به احکام اجتماعی اسلام بود\nتاریخ : سه شنبه 10 /07 /1397\nآیت‌الله مصباح یزدی با بیان این‌که گاهی ما وظایفی داریم که ناخودآگاه از آن غفلت می‌کنیم، ادامه داد: گاهی در شرایطي خاص، مفاسدی بر انجام برخی تکالیف مترتب می‌شود، یا زمینه سوء‌استفاده خاصی از آن فراهم می‌شود؛ در چنین شرایطی کسی که می‌خواهد تکلیفش را انجام دهد، باید بتواند مصداق اهم و مهم را بشناسد و مصلحت مهم را فدای مصلحت اهم کند. از این‌رو در زمانی که برنامه دشمنان اسلام و نظام اسلامی، ایجاد تفرقه بین گروه‌هاي مختلف، از شیعه و سنی گرفته، تا قومیت‌هاي گوناگون و ايجاد اختلاف بين مردم و دولت است، دوراندیشی رهبری اقتضا می‌کند كه جامعه را به گونه‌ای راهنمایی کنند که دشمنان فرصتي براي رسيدن به هدفشان پيدا نكنند؛ به عبارت بهتر، تکلیف نهی‌ازمنکر از بین نرفته، بلکه باید به گونه‌ای انجام شود که سوژه به دست دشمنان ندهد.\nبه گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آثار حضرت آیت‌الله مصباح یزدی، رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در دیدار با جمعی از مربیان و فعالان ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر با اشاره به وجود ابهام‌هایی در خصوص امر‌به‌معروف و نهی‌ازمنکر و اختلاف در روش‌های انجام این فریضه و بحث‌های نظری مربوط به آن، اظهار داشت: این گونه ابهام‌ها، منحصر در مسئله امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر نیست؛ بسیاری از احكام اسلامی مورد بی‌مهری قرار گرفته است و آن‌گونه که باید نه در تحقیق، حقشان ادا شده، و نه در عمل؛ البته شاید این بی‌مهری‌ها بیشتر در مسائل اجتماعی اسلام بوده است.\nآیت‌الله مصباح یزدی یکی از علت‌های بی‌مهری به مسائل اجتماعی اسلام را حکومت‌های ظالمی دانست که بر سر کار بوده‌اند، و ادامه داد: حتی در زمان پیامبرصلی‌الله‌علیه‌وآله و بعد از رحلت ایشان، کارهایی انجام شد که مسائل اجتماعی اسلام را به حاشیه راند. واقعه عاشورا نیز ناشی از بی‌توجهی به احکام اجتماعی اسلام بود و افرادی به عنوان خلافت پیامبرصلی‌الله‌علیه‌وآله، کارهای خطرناکی انجام دادند که حتی دشمنان نیز از عهده آن برنمی‌آمدند. امروز نیز نوادگان بنی‌امیه و بنی‌عباس وجود دارند و راه آن‌ها را ادامه می‌دهند.\nعضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به اختلافات موجود بین فهم و رفتارهای افراد، اظهار داشت: در بین اصحاب پیامبرصلی‌الله‌علیه‌وآله حضرت سلمان، ابوذر و مقداد بسیار ممتاز بودند، اما در عین حال همین سه نفر رفتارهای متفاوتی داشتند؛ مثلاً در رفتارهای جناب سلمان درگیری با حکومت‌های وقت به چشم نمی‌خورد؛ اما جناب ابوذر به شدت با شخص خلیفه برخورد می‌کرد و این مخالفت به جایی رسید که ایشان را تبعید کردند. شناخت و درک این مسائل، احتیاج به تفسیر جامعه‌شناسانه و روان‌شناسانه دارد.\nوی با بیان این که یکی از مشکلات جامعه اسلامی، این است که برخی از مسائل هنوز از نظر فکری، کاملاً حل نشده است، ادامه داد: فی‌الجمله می توان گفت وظایف اشخاص، با توجه به موقعیت‌های اجتماعی‌شان فرق دارد. در واقع هدف یکی است، اما رفتارها متفاوت است و حتی گاهی در ظاهر با هم تضاد دارند؛ اما این تضاد به خاطر موقعیت‌های آنان است، نه به خاطر اختلاف در شناخت و هدف.\nآیت‌الله مصباح يزدي با تأكيد بر این‌که با توجه به موقعیت‌های اجتماعی افراد، وظایف آنها نیز با هم متفاوت است، اظهار داشت: گاهی نیز تفاوت در رفتار ناشی از اختلاف در فهم است؛ همان‌طور که گاهی دو نفر از یک سخن، دو برداشت متفاوت می‌کنند.\nوی با اشاره به قسم سوم اختلاف در رفتار افراد، خاطر نشان كرد: گاهی کسانی نمی‌خواهند فهم دقیقی از يك مسئله داشته باشند؛ یعنی چون مسئله‌ای را دوست ندارند، نمی‌خواهند آن را بفهمند و به دنبال آن نمی‌روند. این است که در عمل، به لوازم آن نیز پایبند نیستند و اين امر سبب اختلاف در رفتار می شود. بنابراین نباید توقع داشته باشیم، همگان همان‌گونه بفهمند که ما فهمیده‌ایم.\nاستاد فلسفه و تفسیر حوزه علمیه قم با اشاره به این‌که برای کم کردن آثار سوء این اختلافات، باید آگاهی خودمان را بالا ببریم و به هیچ حدی از شناخت، قانع نشویم، ادامه داد: متأسفانه علیرغم کارهای انجام شده، در زمينه امربه‌معروف و نهی‌از‌منکر نیز کمبود شناخت و کمبود پژوهش وجود دارد. این کمبود، در مسائل مهمی مانند ولایت‌فقیه نیز وجود دارد. علی‌رغم این‌که ولایت‌فقیه یکی از مسائل مهم اجتماعی اسلام است. باید توجه داشته باشیم که یک فعالیت مهم و نسبتاً درازمدت، کار در زمینه شناخت است و در کنار ترویج امر‌به‌معروف و نهی‌از‌منکر عملی، باید این کار نیز در دستور کار قرار گیرد.\nوی ادامه داد: هم‌چنین باید شناخت در زمینه امر‌به‌معروف و نهی‌ازمنکر را از راه‌های مختلفی هم‌چون بحث و گفت‌وگو، برگزاری مسابقه بین جوانان و نوجوانان و راه‌هاي مختلف ديگر ترویج دهیم.\nآیت‌الله مصباح يزدي اشتراک لفظی را از اموری دانست که در تحقیق درباره امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر باید مورد توجه قرار گیرد، و گفت: به عنوان نمونه، در رساله‌هاي عمليه برای امر‌به‌معروف و نهی‌از منکر شرایطی از جمله احتمال تأثیر و عدم خوف ضرر ذکر شده است. روشن است که این امربه‌معروف با امربه‌معروف و نهی‌از‌منکری که حضرت اباعبدالله‌علیه‌السلام انجام داد و در زیارت وارث نسبت به آن شهادت می دهیم، متفاوت است. آیا ما شهادت می‌دهیم که ایشان فريضه امر‌به‌معروف و نهی‌از‌منکر به معنای تذکر دادن، بدون خوف ضرر و شرایط مذکور ديگر كه در رساله عمليه آمده، را انجام داده‌اند ؟! یا امر به معروف دیگری مدنظر ايشان است که باید انجام شود، حتي اگر به شهادتشان منتهي شود؟\nوی ادامه داد: بايد روشن شود كه در امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، خوف ضرر ساقط کننده وظیفه است، یا باید تا پای فدا كردن جان پیش رفت؟ اگر این‌ها دو نوع امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر هستند، وظیفه ما انجام کدام‌یک است؟\nآیت‌الله مصباح یزدی با بیان این‌که عنوان امر‌به‌معروف و نهی‌از‌منکر، مفهومی تشکیکی است، ادامه داد: مرتبه‌ای از آن، واجب، و مرتبه‌ای از آن مستحب است؛ مرتبه‌ای دیگر در شرایطی خاص، واجب، و مرتبه‌ای برای اشخاص خاص واجب است. از این‌رو اگر برای امر‌به‌معروف و نهی‌از‌منکر در امور ساده، خوف از ضرر یا احتمال عدم تأثیر داشته باشیم، انجام آن لازم نیست؛ اما اگر اصل اسلام در خطر باشد، تا پای فدا كردن جان هم باید پیش رفت. بر همین اساس بود که امام راحل(ره) در اولین سخنرانی‌ها و بیانیه‌هایشان فرمودند که این کار واجب است، ولو بلغ ما بلغ.\nوی با اشاره به تأثير اختلاف موقعیت افراد در انجام وظایف اجتماعی، اظهار داشت: یکی از دغدغه‌های قشر مؤمن و انقلابی نیز به همین مسئله برمی گردد؛ برای مثال، از طرفی امربه‌معروف و نهی‌از‌منکر حتی نسبت به مسئولان واجب معرفي مي‌شود، و از سوی دیگر رهبری بر لزوم وحدت تأکید می کنند؛ این است که ممكن است كساني متحیر شوند که بالاخره چه باید بکنند. در این‌جا افراد نسبت به چنین بیاناتی چند دسته می‌شوند؛ کسانی هستند که با شنیدن این سخنان، شانه از زیر بار تکلیف خالی می‌کنند و این سخنان را بهانه‌اي براي رفع تكليف از خود قرار می‌دهند؛ بدتر از اين گروه، کسانی هستند که این سخنان را وسیله‌ای برای تضعیف رهبری قرار می‌دهند و می‌گویند سخنان رهبر با هم تضاد دارد.\nوی افزود: در شرایط عادی، انتقاد آزاد و بی‌باکانه اشکالی ندارد، اما در شرایطی که دشمن تمام تلاش خود را برای ايجاد اختلاف بین مردم و نظام مي‌كند، نباید انتقادات به گونه‌ای مطرح شود که مصلحت اهم فدا شده، و دشمن از آن خوشحال شود.\nعلامه مصباح يزدي خاطر نشان کرد: هم‌چنین گاهی رهبری از برخی مسائل یا افراد حمایت‌هایی انجام می‌دهند، در حالی که می‌دانیم از برخی از آنها رضایت کامل ندارند؛ اما این امر مربوط به مصاديق خاصی است که رهبری می‌دانند كه اگر اين حمایت نباشد، مفاسدی به بار مي‌آيد. از این‌رو با دوراندیشی، جلوی مفاسد و ضررها را می‌گیرند. اصلاً یکی از فلسفه‌های مهم وجود ولایت‌فقیه همین است که مردم در امور پیچیده از ایشان تبعیت کنند. رهبر معظم انقلاب هم در طول این 40 سال نشان داده‌اند که در حساس‌ترین شرایط، صائب‌ترین و عمیق‌ترین نظرها را ارائه کرده است.\nآیت‌الله مصباح یزدی با تأكيد بر درایت و تیزبینی مقام معظم رهبری، افزود: از آغاز نهضت اسلامی تا کنون چند اشتباه بیّن از رهبری سراغ دارید؟ در حالي كه همه مسئولانی که از ابتدای انقلاب کاري را بر عهده گرفتند و چند سالی مسئولیت داشتند، اشتباهات متعددي را مرتكب شده‌اند؛ البته ممکن است خطاهايشان ناشي از سوء نیت نباشند، اما بالاخره اشتباه کرده‌اند.\nوی افزود: بزرگ‌ترین کفران نعمت این است که قدر چنین رهبری، با این تیزبینی و دوراندیشی را ندانیم، و حتی خدای ناکرده نسبت به ایشان دچار شک و ترديد بشويم، یا گلایه‌مند باشیم. البته باید بدانیم خدای متعال هم کسی را که عمر و سرمایه و دار و ندارش را برای خدا بر کف دست گرفته، به حال خود وا نمي‌گذارد.\nاستاد اخلاق حوزه علميه قم با نقل خاطره‌ای از سید حسن نصرالله، اظهار داشت: ايشان به بنده می‌فرمود ما نه فقط خود را ملزم به انجام دستورات رهبری مي‌دانيم، بلکه اگر احتمال بدهیم که ایشان تمايل به انجام کاری توسط ما داشته باشند، قبل از آن‌که آن را بیان کنند، در حد توان برای انجام آن اقدام می‌کنیم.\nآیت‌الله مصباح یزدی با اشاره به ویژگی‌های منحصر به فرد مقام معظم رهبری، تأكيد كرد: باید قدر این نعمت الهي را بدانیم و هر وقت امری دارند، آن را انجام دهیم؛ البته گاهی موضوعات تغير مي‌كند و ایشان هم سخن دیگری می‌گویند؛ این، به معنای تضاد در سخنان معظم‌له نیست؛ بلکه موضوع و شرایط تغيير كرده و لذا حکم آن هم عوض می‌شود؛ در حالي که ممكن است ما از آن تغيير غافل باشيم.\nوی ادامه داد: یکی از واجب‌ترین واجبات برای نسل جوان ما این است که معلومات خود را افزایش دهند؛ هم نسبت به دین، هم نسبت به مسائل اجتماعی، و هم نسبت به موقعیت‌های افراد و شرایط اجتماعی.\nعضو جامعه مدرسين حوزه علميه قم در پایان اظهار داشت: رمز موفقیت در همه کارها این است که انسان وظیفه‌اش را فقط برای رضای الهی انجام دهد؛ اگر این اخلاص باشد، کارهای کوچک هم اثرات بزرگی را خواهد داشت؛ و اگر اخلاص نباشد، حتی کارهای بزرگ، اثر چندانی نخواهد داشت.\nگفتنی است این دیدار 19 شهریور سال جاری در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) برگزار شد.


درب فلزی لوکس54722 - صنایع فلزی کاوه\nدرب فلزی لوکس54722\nمدل : 54722\nقیمت خرید: برای استعلام قیمت تماس بگیرید\nاین درب ترکیبی از پروفیل هایی است که به صورت زاویه دار و متقاطع قرار گرفته است. هماهنگ با سبک معماری بنا، درب نیز به صورت قوسی شکل طراحی شده است. این درب به صورت تک لنگه طراحی و تولید شده است .ابعاد این درب ورودی 160*348 سانتی متر است و در تولید آن از پروفیل های 40*80 و 20*30 و همچنین ورق فلزی استفاده شده است.\nاین درب فلزی تک لنگه را می توان در کاربری های گوناگون اداری، تجاری، ویلایی و مسکونی به کار برد. عموما درب های مدرن با رنگ مشکی رنگ آمیزی می شوند. بر خلاف سایر نمونه ها این درب با رنگ قهوه ای اپوکسی رنگ آمیزی شده است. انتخاب رنگ درب و سایر عناصر فلزی باید متناسب با رنگ های موجود در سطح نمای ساختمان انتخاب شود. پیشنهاد میشود از بکار بردن رنگ های متعدد در سطح نمای ساختمان خودداری نمود.\nدر مجموع این درب فلزی بسیاری از نیازهای کارفرمایان را از قبیل قیمت مناسب، استحکام بالا، طول عمر بالا و … برآورده ساخته است. جهت دریافت اطلاعات تکمیلی تمام مدل ها می توانید با مشاوران و متخصصان صنایع فلزی کاوه تماس حاصل بفرمایید.\nدرب فلزی مدرن کد M1030\nدرب فلزی مدرن کد M1029\nدرب فلزی مدرن کد M1027\nدرب فلزی مدرن کد M1028\nدرب فلزی مدرن کد M1023\nدرب فلزی مدرن کد M1024\nدرب فلزی مدرن کد M1025\nدرب فلزی مدرن کد M1026\nدرب فلزی مدرن کد M1019\nدرب فلزی مدرن کد M1020\nدرب فلزی مدرن کد M1021\nدرب فلزی مدرن کد M1022


سلامت دانش آموزان اولويت اول آموزش و پرورش است\nپنج‌شنبه 3 تير 1400 - 13:06\nوزيرآموزش و پرورش درآيين افتتاحيه مرحله دوم وارنيش:\nچهارشنبه 23 فروردين 1396 - 10:33\nوزير آموزش و پرورش گفت: سلامت دانش آموزان اولويت اول آموزش و پرورش است.\nبه گزارش مركز اطلاع رساني و روابط عمومي وزارت آموزش وپرورش ، صبح امروز دكتر فخرالدين دانش آشتياني درآيين افتتاحيه مرحله دوم طرح ملي وارنيش فلورايد تُراپي كه در دبستان پسرانه مهدي (عج) منطقه 11 تهران برگزار شد، گفت: در نظام آموزشي آنچه بيش از همه موضوعات اهميت دارد، بحث سلامت روان، بهداشت و سلامت جسمي دانش آموزان است.\nوزيرآموزش و پرورش افزود: متوليان نظام تعليم و تربيت بايد بيش از مسئله آموزش، به مسئله سلامت دانش آموزان اهميت دهند. زيرا داشتن آموزش با كيفيت، نيازمند وجود دانش آموزاني سالم و با نشاط است .\nدانش آشتياني اظهاركرد: معلمان بايد با تعامل بيشتر با دانش آموزان، به مسئله سلامت آنها توجه ويژه اي داشته باشند .\nوزيرآموزش وپرورش با اشاره به كارهايي خوبي كه در زمينه بهداشت روان وسلامت جسمي دانش آموزان انجام شده است، گفت: از رئيس جمهور محترم به خاطر در اولويت قراردادن مسئله سلامت جامعه تقدير مي كنم، زيرا يك جامعه سالم مي تواند خوب فكركند و همواره مقتدر باشد .\nوي طرح سلامت را از طرح هاي بسيار ارزشمند و مؤثر دانست و افزود: همكاري وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با آموزش وپرورش در اجراي طرح هاي سلامت، ستودني است و آمادگي داريم، نهايت همكاري را با اين وزارت خانه داشته باشيم.\nعضو كابينه تدبير واميد تصريح كرد: علاوه بر مسئولين مدارس، اولياي دانش آموزان نيز به سلامت دانش آموزان، بيش از موضوع آموزش اهميت بدهند .\nگفتني است؛ در حاشيه اين مراسم، دكتر دانش آشتياني تعدادي بسته بهداشتي در اختيار دانش آموزان قرار داد و طرح ملي فلورايدتُراپي را به همراه وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به صورت نمادين افتتاح كرد.\nکد خبر: 292044\nوزيرآموزش وپرورش :با حركت جهادي مي توانيم مدارس كانكسي را به مدارس استاندارد تبديل كنيم\nبهره برداري از 35 هزار كلاس درس در دولت تدبير و اميد


شهرهای جدید ایران الگوها،کارکردها / 215475\nدر حال حاضر علیرغم تلاش های انجام شده جمعیتی در حدود ۲۰۰ هزار نفر در بیش از ده شهر جدید در کشور سکونت دارند و پیش بینی شده است در سال ۱۴۰۰ این رقم به ۵/۳ میلیون نفر افزایش یابد.\nروند پیچیده تر شدن مسائل شهر و شهرنشینی (به ویژه مسأله مسکن) در سال های اخیر سبب گردید تا سیاستگذاران آمایش زمین های شهری در سطح کشور از اواسط دهه ۶۰ به ایجاد موجی از طرح های آماده سازی زمین و نیز ایجاد شهرهای جدید دست یابند. در حال حاضر برای ایجاد شهرهای جدید که حجم عملیات احداث آن در تاریخ شهرسازی ایران و حتی در میان کشورهای در حال توسعه نیز بی سابقه است، اهداف بسیار مهمی پیش بینی گردیده است که هر یک از این اهداف ناشی از تنگناها و نیازهای موجود عرصه های شهری است. با این وجود پس از گذشت چند سال از آغاز عملیات احداث شهرهای جدید هنوز این سؤال مطرح است که ایجاد شهرهای جدید چگونه می تواند پاسخگوی اهداف پیش بینی شده باشد یا به عبارت دیگر تحت چه شرایطی و با ایجاد چه زمینه هایی این راه حل می تواند مطلوب و مفید واقع شود و یا احیاناً کارایی خود را از دست می دهد و به صورت معضل جدیدی در می آید. بدون شک نحوه اداره امور این شهرها مؤثرترین شاخصی است که به صورت مستقیم در چند و چون زندگی در شهرهای جدید تأثیر می گذارند. از این روست که برای پاسخ به این سؤال باید شهرهای جدید را به عنوان سکونتگاه هایی که شرایط ویژه ای بر آنها حاکم است شناخت و هدف از ایجاد آنها را بررسی نمود.\nمسائل شهرهای جدیدبه طور کلی، هر پدیده اجتماعی دارای کارکردهای مثبت و منفی است. لذا، شهرهای جدید نیز به عنوان پدیده های اجتماعی گرچه برای پاسخگویی به نیازهای شهروندان احداث شده ولی در عین حال دارای مشکلات عدیده ای است که در زیر به چند نمونه از آنها اشاره می گردد:\nپس از انقلاب نیز به دلیل پیش بینی دو برابر شدن جمعیت کشور و سه برابر شدن جمعیت شهری آن طی دوره ۱۴۰۰-۱۳۶۵ لزوم طراحی و احداث این شهرها برای ساماندهی فضایی شهرهای بزرگ و کنترل رشد جمعیتی و کالبدی آنها مطرح شد.۳- شهرهای جدید با هویت مستقل\nویژگی سوم اقماری شدن شهرهای جدید است تا با یک کمربند سکونتی بتواند شهر مادر را پوشش دهند. امکانات مربوط به حمل و نقل (مترو و ...) طبعاً کمک می کند که این شهرها بتوانند این ویژگی را دارا باشند. شهرهای رانشتاد (آلمان) لومیرای، کان اروویل (فرانسه) و شهرهای جدید آمریکایی در این طبقه بندی قرار می گیرند.\nطاهره خلیلی - کیانوش صمصامی\nدر پژوهشی که در سال های ۱۹۸۰ در مورد ۱۷۰۰۰۰ نفر در ۱۶ کشور انجام گرفت، معلوم شد که در پرتغال، از هر ۱۰ نفر یک نفر و در هلند از هر ۱۰ نفر ۴ نفر احساس خوشبختی می کنند. آمارها نشان می دهند که احساس خوشبختی در میان مردم سوئیس، بیش از سایر کشورهای غربی دیده می شود. در مقایسه بین کشورهای گوناگون در آن سالها، اصولاً کشورهای ثروتمند، مردمان خشنود تری داشتند، از جمله مردمان ساکن کشورهای اسکاندیناوی، اساساً آرام تر و خوشبخت تر بودند. اما ناگهان اوضاع تغییر کرد. در فاصله سالهای ،۸۰ مردم ایرلند، بسیار خشنودتر از مردم کشورهایی چون آلمان غربی بودند که ثروتشان دو برابر آنها بود و وضعیت بلژیکی ها از نظر احساس خوشبختی و رضایتمندی، بسیار بهتر از فرانسوی های همجوارشان بود. جالب آن که چینی های فقیر هم بیشتر از ژاپنی هایی که قدرت خرید آنها هشت برابر چینی هاست، از زندگی لذت می برند. نکته شایان ذکر این که کشورهای ثروتمند، اصولاً از نظر رعایت حقوق شهرنشینی، بهره مندی از سواد و رعایت اصول دموکراسی وضعیت بهتری هم دارند و همین نکته نشان می دهد که برای مثال، در کشورهای اسکاندیناوی و سوئیس، صرف ثروتمند بودن، رضایت را به همراه نیاورده است، بلکه احساس آزادی و دموکراسی واقعی، بیش از ثروت موجب خوشبختی و آرامش آنها شده است.\nپژوهش های جهانی روی تأثیر رفاه بر خوشبختی در سال های ۹۱- ۱۹۹۰ نشان می دهد که این شاخصه تا سقف معینی از ثروت و درآمد تأثیر دارد و از آن سقف به بعد، عملاً رفاه و خوشبختی، ملازم یکدیگر نیستند.واقعیت این است که تلاش مثبت در جهت دستیابی به رفاه و ثروت و به بار نشستن به موقع این تلاش ها، خود ابزار و انگیزه مهم احساس خوشبختی و رضایتمندی است، از همین رو هنگامی که افراد یا جوامع به آن سطح می رسند، عملاً احساس رضایت از دست می رود و افزایش روزافزون بیماری های روانی در جوامع ثروتمند و بی انگیزگی نسل جوان آن کشورها و توسل به شیوه های عجیب و غریب جنسی و موادمخدر گوناگون، نشانه متقنی بر نیاز آدمی به چالش، تلاش و هدفمندی است. در فاصله سالهای ،۱۹۸۰ من و خانواده ام معمولاً برای گذراندن تعطیلات به اسکاتلند می رفتیم. در مقایسه بین رضایتمندی مردم اسکاتلند و آمریکا، به نتایج حیرت انگیزی از عدم وابستگی ثروت و سعادت می رسیدیم. آمریکایی ها، زندگی اسکاتلندی ها را متعلق به عصر حجر و غیرقابل تحمل می دانند. درآمد آنها در بهترین وضعیت، نصف درآمد آمریکایی هاست. حدود ۴۴ درصد مردم اسکاتلند، ماشین نداشتند و ما خانوده ای را ندیدیم که دو تا ماشین داشته باشند. سیستم حرارت مرکزی ساختمان در این منطقه که فاصله چندانی از سرزمین یخ ها- ایسلند- ندارد، کاملاً جنبه تجملی داشت.\nما هر سال تابستان، نیمی از وقت خود را در آنجا می گذراندیم و همیشه از دیدن مردمی که در تریای باشگاه جمع می شدند و با هم صحبت می کردند و در کنار هم قهوه می خوردند یا از همنشینی با مردمی که ما را برای شام یا عصرانه ای ساده، دعوتمان می کردند، غرق شادی و لذت می شدیم. ما مکرراً مشاهده می کردیم که اسکاتلندی ها به رغم خانه و زندگی ساده تری که نسبت به آمریکایی ها داشتند و به رغم عدم برخورداری از بسیاری از تسهیلات رفاهی، بسیار شادتر و خوشبخت تر از آمریکایی ها بودند. ما بارها درباره رفتارهای مارگات تاچر درباره مردم اسکاتلند، گلایه هایی را شنیدیم، ولی یادم نمی آید کسی از کمبود حقوق و امکانات ناله کرده باشد.\n●آیا آمریکایی های پولدار، خوشبخت ترند؟\nآیا در هر کشوری، از جمله کشور خود ما- آمریکا- مردمان ثروتمند، خوشبخت ترند؟ در کشورهای فقیری چون بنگلادش و هند، بدیهی است که اندکی ثروت، احساس خوشبختی بیشتری را به همراه می آورد، چون از نظر روانی هم که حساب کنیم، بهتر است انسان به طبقات بالاتری از اجتماع تعلق داشته باشد تا به طبقات پایین تر. ما انسانها دست کم به حداقل غذا، استراحت، گرما و ارتباط اجتماعی نیاز داریم. ولی در کشورهای مرفه که تقریباً همه افراد می توانند نیازهای اولیه خود را برآورده سازند، رضایتمندی ناشی از افزایش ثروت، به طرز حیرت انگیزی کم است. در کشورهای آمریکا، کانادا و نیز اروپا، رابطه بین درآمد و سعادت، به قدری جزیی است که می توان از آن صرف نظر کرد. در پژوهشی که دانشگاه میشیگان انجام داده، آمده است: «احساس خوشبختی در میان افراد بسیار فقیر، بسیار کم است، اما هنگامی که انسان به سطح خاصی از رفاه می رسد، بیشتر شدن درآمد، تأثیری در خوشبختی فرد ندارد».\nدومین تکه شیرینی یا دومین ۰۰۰/۵۰ دلار، هیچ وقت طعم و لطف تکه اول و اولین ۰۰۰/۵۰ دلار را ندارد. تا جایی که به احساس خوشبختی مربوط می شود، فرقی نمی کند که انسان بی.ام.و سوار شود یا مثل اسکاتلندی ها، پیاده راه برود یا سوار اتوبوس شود. به قول دیوید لیکن «تا وقتی که انسان کاری دارد که به شوق آن از خواب بیدار می شود و راه می افتد، چندان فرقی نمی کند که با لباس گرمکن سر کار برود یا با کت و شلوار!»\nدر گزارشی که دانشگاه شیکاگو از احساس رضایتمندی دانشجویانش تهیه کرده است، این نتیجه شگفت انگیز دیده می شود که دانشجویان طبقات بالای اجتماع، نسبت به دانشجویان طبقه متوسط احساس رضایت کمتری دارند. یکی از علل مهم این احساس بدبختی در میان دانشجویان مرفه به این برمی گردد که پدر و مادرهای فوق العاده متخصص آنها، وقتی ندارند که صرف آنها کنند، در حالی که پدر و مادرهای طبقه متوسط، تا جایی که امکان داشته باشد، در کنار فرزندانشان کار و زندگی می کنند. اقتصاددان سوئدی، استیفن لیندر، نخستین کسی بود که به این نکته اشاره کرد که هر خانواده یا جامعه ای که به سطح قابل قبولی از رفاه و ثروت، دست پیدا می کند، بسیار خطا خواهد بود اگر در پی کسب ثروت بیشتری باشد، زیرا ثروت به خودی خود، احساس رضایتمندی را به همراه نمی آورد.\nدر تحقیقی که اد دی نیر -استاد روانشناسی دانشگاه ایلینویز- در مورد صد نفر از ثروتمندترین مردان آمریکا انجام داده است، این نتیجه حیرت انگیز به دست آمده که احساس رضایتمندی آنها از زندگی از متوسط مردم، کمتر است. آنها می توانند به راحتی و از طریق شبکه های جهانی تجاری خود، هر چه را که می خواهند بخرند و بفروشند، برایشان پول کمتر و بیشتر، فرقی ندارد و۹۰ درصدشان معتقدند که پول حتی می تواند احساس خوشبختی را کم هم بکند.! بعضی از این افراد ، حقیقتاً، بدبخت هم هستند و می گویند که هرگز به یاد نمی آورند که در زندگی، احساس خوشبختی کرده باشند. یک زن ثروتمند می گفت که پول نمی تواند خوشبختش کند، چون بچه هایش، آدم های درستی نیستند و باعث دردسر او می شوند. موقعی که فرد سوار کشتی تایتانیک باشد، فرق نمی کند که برای قسمت درجه یک بلیت گرفته باشد یا در آشپزخانه آنجا ظرف بشوید!


پنج شنبه, 19 دی 1392 19:52\nبا در نظر گرفتن آنچه آمد، می توان به طور ضمنی متوجه وظایف مردم شد. ولی از آنجا که بیشترین درصدِ افراد جامعۀ افغانستان را همین «مردم» تشکیل می دهند، و ثقل انقلاب خونین، روی شانه های اینان متمرکز شده و همۀ رنجها و دردسرها و تکاپوها را نیز همچنان متحمل شده و می شوند، لازم است تا همین اکثریت مطلق خود متوجه تقدیر خویش و موارد مهم سیاستِ حاکم بر سرنوشت خویش، بشوند! آنچه درین رابطه از همۀ زمینه ها مهمتر و کارآتر به نظر می رسد این است که مردم «خود را» و نه هیچکس دیگر را مسئول سرنوشت خویش بدانند و در تعقیب این باورمندی «تعهد» خویش را در رابطه با اسلام بپذیرند.\nچه در صورتیکه اینان منتظر باشند، تا دیگران سرنوشت شانرا و خط حرکت شانرا و هدفمندیهای شانرا و جهت حرکت شانرا طرح نمایند، حتماً این خطر وجود دارد که استعمار و عمال شان از این غفلت عملی و تخدیریِ مردم بهره گرفته مسیر حرکت شانرا به جهت اهداف سیاسی خویش تغییر دهند.\nاین زمینه باعث می شود که مردم «تعقل و تفکر» در موارد و رویدادهای سیاسی را به عنوان ضرورتی مبرم احساس نموده و با چشمانی باز و هوشی بیدار متوجه همۀ ابعاد سیاسیِ حاکم بر سرنوشت اجتماع خویش باشند.\nوظیفۀ دیگر مردم مسلمان افغانستان در رابطه با مسایل سیاسی ـ ایدئولوژیکِ حاکم بر آنان این است که پس از بازشناخت چهره های «نفاق» و «کفر» و... با همۀ وجود و تمامت قوا به نفی و طردِ آنان همت گمارند. خواهیم کوشید تا در بحث های بعدی به ارائه ی برخی از ویژگیهای گروه های ناسالم پرداخته باشیم؛ به گونه ئی که برای مردم بتواند به عنوان معیار ارزیابی مورد استفاده قرار گیرد.\nو اما سنگین ترین وظیفۀ اینان که می تواند به گونه ئی همۀ تعهدات و وظایف اسلامیِ دیگر را در خود نهفته داشته باشد، گردن نهادن همه جانبه و پر اخلاص است به «اصول سیاست اسلامی» فقط!\nاگر مردم با همۀ اندیشه، اراده و عمل خویش به «اصول سیاست اسلامی» تمسک جویند، به یقین می توان اطمینان پیدا کرد که در درازمدت، دست همۀ استعمارگران و دستیارانشان از سر این ملت و این ملک قطع خواهد شد.\n! بررسیِ همه جانبۀ اصول سیاست اسلامی کاریست بس پهنه مند و در خور تحقیقی جدا و پر وسواس؛ اما با این همه، زمینه مانع از رسیدگی و توسل جستن به گوشه ها و ابعادی از آن نخواهد بود؛ لذا ما با درخواست پوزش از خوانندگان عزیز، به ارائه ی بسیار موجز چند ویژگی این سیاست پرداخته و آنانرا به مطالعۀ دقیق آثار دانشمندان قدرتمند توصیه می داریم\nخواندن 2318 دفعه آخرین ویرایش در چهارشنبه, 21 خرداد 1393 10:40


سرطان رحم كه مشخص شد، پزشک باید مرحلۀ آن یا میزان گسترش بیماری را مشخص کند تا بتوان بهترین برنامۀ درمانی را ارائه داد. مرحله بندی برای این است که به طور دقیق بفهمیم سرطان گسترش یافته یا نه، و اگر گسترش يافته در کدام قسمت بدن.پزشک درخواست آزمایش خون یا ادرار و عکسبرداری از قفسة سینه ميدهد. شايد هم عکسبرداری، سی.تی.اسکن، سونوگرافی، MRI، سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی انجام دهد.در بسیاری از موارد، دقيقترين راه مرحله بندي این بیماری خارج سازي رحم است. (توضیحات درمورد جراحی در بخش «روشهای درمان» با اطلاعات و جزئیات بیشتری آمده است.) وقتی رحم را بیرون ميآورند، جراح به دنبال نشانه های واضحي ميگردد که آیا سرطان به ماهیچة رحم نفوذ کرده یا نه. جراح همچنین غدد لنفاوی و اندامهای دیگر محدودة لگن را به دنبال نشانه های بیماری بازبینی ميکند. آسیب شناس از میکروسکوپ برای بررسی رحم و بافتهای دیگري كه با جراحی بيرون آورده اند، استفاده میکند.\nاين موارد مشخصه های هر مرحله از بیماری هستند :\nمرحلة I: سرطان فقط در رحم است و به دهانه رحم گسترش پيدا نكرده است.\nمرحلة II: سرطان از تنه رحم به دهانة رحم گسترش پیدا كرده است.\nمرحلة III: سرطان در خارج از رحم پراكنده شده است، ولی نه در خارج لگن (و نه در مثانه و ركتوم). غدد لنفاوی در حفره لگن هم به سلولهای سرطانی آلوده شدهاند.\nمرحلة IV: سرطان در مثانه یا ركتوم یا در ورای لگن یا قسمتهای دیگر بدن گسترشيافته است.\nبسیاری از زنان ميخواهند در تصمیم گیری دربارۀ مراقبتهای درمانی خود سهیم باشند. آنها میخواهند هر آنچه لازم است در مورد بیماریشان و انتخابهای درمانیشان بدانند. البته، صدمه و اضطرابي که افراد پس از تشخیص سرطان به آن دچار ميشوند طرح همة پرسشهايشان را از پزشک مشکل میکند. گاهی بهتر است که پيشاپيش همۀ مواردي را که میخواهید از پزشک بپرسید یادداشت کنید. برای کمک به یادآوری هر آنچه پزشک گفته است میتوانید با اجازۀ پزشک، حرفهايش را ضبط کنید. بعضی از زنان همچنین ميخواهند يكي از دوستان یا اعضای خانواده شان در زمان ملاقات با پزشک همراهشان باشد تا در بحث شرکت کنند یا یادداشت برداری کنند و یا فقط گوش کنند.معمولاً پزشک بیمار خود را به پزشک متخصص سرطان ارجاع ميدهد، یا خود بیمار تقاضای ارجاع دارد. درمان عموماً چند هفته پس از تشخیص شروع میشود. در این زمان، فرصت کافی برای صحبت با پزشک دربارۀ گزینه های درمان (اینکه چه نوع درمانی را انتخاب کند)، و یادگیری بیشتر دربارۀ سرطان رحم وجود دارد.\nزنانی که سرطان رحم دارند با روشهای درمانی متعددی معالجه ميشوند. بيشتر زنان مبتلا به سرطان رحم با عمل جراحی درمان میشوند، بعضی از آنها هم پرتودرماني میشوند. تعداد محدودی از زنان با هورموندرمانی، درمان میشوند و بعضی از بیماران با ترکیبی از درمانها.پزشک بهترین كسي است كه ميتوان با او در مورد انواع درمانها و انتخاب مناسب و دربارۀ نتایج قابل انتظار درمان مشورت كرد و از او توضيح خواست.بیشتر زنان مبتلا به سرطان رحم برای برداشتن رحمشان (هيستركتومي) از طریق ایجاد شکاف بر شکم جراحی میشوند. پزشک همچنین هر دو لولة فالوپ Fallopian Tubes و هر دو تخمدان را هم بیرون میآورد. (به این عمل سالپنگو اووفورکتومیSalpingooforecromy دوطرفه ميگويند.)شايد هم پزشک غدد لنفاوی نزدیک تومور را به خاطر احتمال وجود سرطان در بياورد. اگر سلولهای سرطانی به غدد لنفاوی برسند، بدین معناست که سرطان به قسمتهای دیگر بدن گسترش یافته است. اگر سلولهای سرطانی در آن طرف غشاء داخلی رحم گسترش یابد، فرد به درمان دیگری هم نیاز دارد. طول زمان بستری شدن در بیمارستان از چندین روز تا یک هفته در نوسان است.در پرتودرمانی، از اشعه با انرژی بالا برای کشتن سلولهای سرطانی استفاده ميكنند. پرتودرماني هم مثل جراحی، درماني موضعی است که فقط بر سلولهای سرطانی آن محدوده تأثیر میگذارد.بعضی از زنان مبتلا به سرطان رحم مرحلة I، II یا III به جراحی و پرتودرماني با هم نياز دارند. آنها شايد پيش از درمان، برای کوچک کردن تومور، یا پس از جراحی، برای نابودي سلولهای سرطانی باقیمانده، پرتودرماني شوند. معمولاً پزشک برای تعداد محدودی از خانمها که نمیتوانند جراحی شوند پیشنهاد پرتودرماني میدهند.\nپزشکان از دو نوع پرتودرماني استفاده میکنند :\nپرتو درمانی خارجی :\nدر پرتودرماني خارجی، از دستگاه بزرگی در خارج از بدن برای تاباندن پرتو به محل تحت درمان استفاده ميكنند. زنان معمولاً به صورت سرپايی در درمانگاه یا بیمارستان، 5 روز در هفته و برای چند هفته متوالی، پرتودرماني خارجی ميشوند. این برنامه به محافظت از سلولها و بافتهای سالم با پخش و تقسيم شدن دوز كلي پرتودرماني کمک میکند. هیچگونه مواد رادیواکتیوي را در این نوع پرتودرماني در بدن كار نميگذارند.\nپرتودرماني داخلی :\nدر پرتودرماني داخلی محفظ هاي کوچک از مواد رادیواکتیو را از طریق واژن به مدت چندین هفته در رحم كار ميگذارند. برای محافظت دیگران از پرتودهی رادیواکتیو، کسی نمیتواند بیمار را در زمانی که این مواد در بدنش است ملاقات کند و افراد فقط برای مدت کوتاهی میتوانند او را ببینند. بعد از خارج كردن ايمپلنت، هیچ اثري از مواد رادیواکتیو در بدنش نخواهد داشت.بعضی از بیماران به هر دو نوع پرتودرماني داخلی و خارجی نیاز دارند.هورمون درمانی شامل موادی است که نميگذارند سلولهای سرطانی به هورمونهايی که برای رشد به آن نیاز دارند، دسترسي داشته باشند یا از آنها استفاده کنند. هورمونها میتوانند به گیرنده های هورمونی وصل شوند و موجب تغییراتی در بافت رحم شوند. پيش از شروع درمان، پزشک درخواست آزمایش گیرندههای هورمونی ميدهد. این آزمایش ويژة بافت رحم به پزشک کمک میکند تا ببيند گیرنده های استروژن و پروژسترون در رحم وجود دارند یا نه. اگر از این گیرنده ها دارد، به احتمال زياد پاسخ به هورمون درمانی مثبت است.هورمون درمانی نوعي درمان سیستمیک است، زیرا بر سلولهای سرطانی در سرتاسر بدن تأثیر ميگذارد. معمولاً، هورمون درمانی نوعی پروژسترون است که به شكل قرص دریافت میشود.پزشک هورمون درمانی را معمولاً به زنان مبتلا به سرطان رحم که قادر به انجام عمل جراحی نیستند پیشنهاد ميدهد. همچنین، پزشک هورمون درمانی را به زنان مبتلا به سرطان رحم هم که سرطان در ریه ها و قسمتهای دوردست دیگر گسترش یافته است پیشنهاد ميدهد. این درمان را همچنین به زناني که سرطانشان عود کرده است تجويز ميكنند.\nسلولها و بافتهای سالم را هم درمان سرطان از بین میبرد؛ از اينرو، عوارض جانبی ناخواسته ای در بر خواهد داشت. این عوارض جانبی به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله نوع و وسعت درمان. این عوارض برای همه كس و در همه حال یکسان نیست و حتی گاهي از جلسه اي تا جلسه اي تغییر ميکند. پيش از شروع درمان، پزشکان و پرستاران عوارض جانبی احتمالي و نحوة کمک به مهار آنها را توضیح میدهند.\nزنان معمولاً پس از برداشتن رحم احساس درد و خستگی مفرط میکنند. بیشتر زنان از 4 تا 8 هفته پس از جراحی به فعالیت روزمرة خود باز میگردند ولی بعضی به زمان بیشتری نیاز دارند.پس از جراحی، بعضی از زنان به مشکلاتی مانند تهوع و استفراغ دچار ميشوند و بعضی هم به عوارضي در مثانه و شكم. پزشک احتمالاً برنامة غذای فرد را در ابتدا به مایعات محدود ميكند و کمکم به غذاهای جامد باز ميگرداند.زنانی که رحمشان را برداشته اند دیگر دوره های قاعدگی ندارند و هرگز باردار نمیشوند. وقتی تخمدانها را بیرون ميآورند، یائسگی به یکباره اتفاق ميافتد. گر گرفتن و ساير نشانه های یائسگی که جراحی ایجاد ميكند بسیار شدیدتر از نشانه های ناشی از یائسگی طبیعی است. هورمون درمانی جایگزین (HRT) معمولاً در مورد زنانی که سرطان رحم نداشته اند برای کاهش این عوارض اعمال میشود. البته پزشکان معمولاً هورمون استروژن را به زنان مبتلا به سرطان رحم نمیدهند. استروژن عامل خطرزايي برای این بیماری است .\nاز اينرو، بسیاری از پزشکان بر این باورند که استروژن موجب بازگشت سرطان ميشود. برخی دیگر از پزشکان اذغان میکنند که هیچگونه شواهد علمی مبنی بر اینکه استروژن خطر بازگشت سرطان را افزایش میدهد وجود ندارد.برداشتن رحم فعالیت جنسی برخي از زنان را مختل ميکند. فرد ممکن است احساس زوال كند و این امر ممکن است موجب شود نتواند به راحتی عمل جنسی انجام دهد. در میان گذاشتن این احساسات با همسر مفید است.\nعوارض جانبی پرتودرماني به مقدار درمان و نقطه اي از بدن که درمان ميشود بستگی دارد. عوارض جانبی شایع ناشی از پرتو عبارتند از خشکی و قرمز شدن پوست، ریزش مو در محلهای تحت درمان، از دست دادن اشتها و احساس خستگی مفرط. بعضی از زنان احساس خشکی، خارش، سفت شدن و سوزش در محدوده واژن دارند. همچنین پرتو موجب اسهال یا تکرر و احساس ناراحتی در دفع ادرار و موجب کاهش تعداد گلبولهای سفید خون - که به حفاظت بدن درمقابل عفونت کمک میکند - مي شود.پزشکان به بیماران توصیه میکنند که در طول پرتودرماني آمیزش نداشته باشند، گرچه بیشتر بیماران میتوانند فعالیت جنسی خود را چند هفته پس از پایان درمان از سر گیرند. میتوانید در مورد راههای کاهش ناراحتی ناشی از درمان از پزشک یا پرستاران توصیه هايی بگیرید.\nهورمون درمانی موجب بروز تعدادي عوارض جانبی ميشود. بیمارانی که پروژسترون دریافت می کنند مایعات را دفع نميكنند، اشتهایشان زیاد میشود و افزایش وزن پیدا میکنند. زنانی که کماکان قاعدگی دارند دورة قاعدگيشان دچار تغییراتی ميشود.\nبیماران باید در طول درمان تغذیة مناسب داشته باشند و به کالری و پروتئین کافی جهت بالا بردن قدرت حفظ بهبودی و نگه داشتن وزن مناسب نیاز دارند. غذا خوردن مناسب اغلب به افراد مبتلا به سرطان کمک میکند که حس بهتر و انرژی بیشتری داشته باشند.پيش مي آيد كه بیمار میلی به خوردن غذا نداشته باشد یا احساس ناراحتی یا خستگی کند. همچنین عوارض جانبی درمان مانند کم اشتهایی، تهوع یا استفراغ، غذا خوردن را مشکل ميکند. مزه غذاها نیز به نظر متفاوت می آید.\nپیگیری مراقبت بعد از درمان برای سرطان رحم مهم است. زنان نباید از پیگیری مشاوره با پزشک دست بكشند. معاینات دورهای منظم مطمئناً هرگونه تغییر در سلامتی را مشخص میکند. با اینگونه معاینات میتوان هر مشکلی که بروز پيدا ميکند جست و سریع درمان کرد. معاینات دورهای شامل معاینه فیزیکی، معاینة لگن، عکسبرداری با اشعة ایکس و آزمونهاي آزمایشگاهی است.\nزندگی کردن با بیماری، آن هم بیماری حادي چون سرطان، آسان نیست. بعضی از بیماران برای کنار آمدن با جنبه های احساسی و کاربردی بیماریشان احتیاج به کمک دارند. گروه های پشتیبانی کمک مناسبی هستند. در این گروه ها، بیماران یا اعضای خانواده شان گرد هم می آیند تا آنچه را در مورد کنار آمدن با بیماری آموخته اند با هم در میان بگذارند. بیماران میتوانند با اعضای گروه مراقبان سلامتی در مورد یافتن گروه های پشتیبان مشورت کنند.زنان طبیعی است که نگران تأثیرات سرطان رحم و درمان آن بر تمایلات جنسیشان باشند. آنها میتوانند با پزشک درمورد عوارض جانبی احتمالي، و دائمی یا موقتی بودن آنها صحبت کنند. نظر پزشک، هرچه باشد، برای بیمار و همسر مفید است که درمورد احساساتشان با هم صحبت کنند و هرکدام برای یافتن راه های ابراز تمايل در حین و بعد از درمان به همسر خود کمک کنند.افرادی که با وجود سرطان زندگی میکنند نگران نگهداری از خانواده، حفظ شغل یا ادامۀ فعالیت روزمره شان هستند. توجه به درمان و مهار عوارض جانبی، بستری شدن در بیمارستان و صورت حسابهای پزشکی نیز عادی است. پزشکان، پرستاران و ساير اعضای گروه مراقبان سلامتی به پرسش هاي شما دربارۀ درمان، کار کردن یا ساير فعالیت ها پاسخ میدهند. ملاقات با مددکاران اجتماعی يا مشاوران برای کسانی که میخواهند دربارۀ احساساتشان صحبت کنند یا دربارۀ نگرانی هایشان مشورت کنند، مفید است. مددکار اجتماعی اغلب منابعی را برای کمکهای مالی، هزينه هاي رفت وآمد و مراقبت در منزل یا پشتیبانی احساسی معرفی ميکند\n[ 1395-05-12 ]دکتر مریم ملکی [ متخصص پوست و مو ]\n[ 1398-12-10 ]دکتر منصور ریسمانچیان [ پزشک عمومی ]\nتمرینات مناسب در درمان گرفتگی عضلات\n[ 1394-12-20 ]دکتر سعید ملایری [ شنوایی شناسی ]\nکافئین و عملکرد ذهنی ( قسمت هفتم )\n[ 1396-11-18 ]دکتر منصور ریسمانچیان [ پزشک عمومی ]


سخاوت از امام حسین علیه السلام بیاموزید\n▪ امام حسین علیه السلام فرمود : درست است فرمایش رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمود : افضل الاعمال بعد الصلاهٔ ادخال السرور فی قلب المومن بما لا اثم فیه. بهترین کار پس از نماز، وارد کردن شادی در دل مومن است با آنچه گناهی در آن نباشد . ▪ امام حسین علیه السلام فرمود : غلامی دیدم خوراک خود را به سگی می دهد. گفتم : در چنین حال غذایت را می دهی ؟ - ای فرزند رسول خدا، من غمگینم ، به شادی\nنزول مانند هبوط به معنای فرود آمدن است که مصداق روشن آن فرود آمدن مکانی و مادی، یعنی از مکان بالا به پایین آمدن است; مانند فرود آمدن انسان از اسب یا فرود آمدن باران از آسمان.\nگذری بر جایگاه نقد و عقل گرایی از دیدگاه قرآن کریم\nاین مقاله بر آن است تا جایگاه نقد و عقل گرایی را از دیدگاه قرآن کریم مورد بررسی قرار دهد.\nبه او بگویید که بیاید ...\nشعله های شفق بر بیکرانه ی آسمان زبانه گشوده و هزار چشم تماشا را محو نظاره ی کرشمه ی آفتاب نموده است . غبار غم این غروب غریبانه بر همه جا ته نشین می شود و رسوب اندوهی دیر پا و دلتنگی بی بهانه ای را دیگر بار در قلب من نمایان می کند . نگاهم بوی بارش می گیرد و بعد انگشت های اشک است که آهسته آهسته باز می شود . جمعه است باز و دلتنگی حضور آن بیگانه در قلب های سوته دلان غوغ\nرفتارشناسی پیامبر (ص)\nدر آیات قرآن از شخصیت و رفتارهای مهرآمیز و عاشقانه ی رسول گرامی با مردم سخن بسیار به میان آمده است، از جمله: از خود شما پیامبری برانگیخته شده است که بسیار بر او سخت است آنچه شما را می آزارد (چیزی که شما را می آزارد او را سخت آزرده می کند) بر شما حرص می ورزد (سخت غم شما را می خورد) نسبت به مومنان رئوف و رحیم است. رئوف و رحیم، از صفات خداست و خداوند در این آیه می فرماید : این دو صفت، از صف\nفاطمهی زهرا علیهاالسلام، تنها زن معصوم اسلام است، که عصمت او ریشهی قرآنی و حدیثی داشته و تاریخ زندگی پرافتخارش، شاهد بزرگ دیگری در این مقوله میباشد. فاطمه علیهاالسلام پیش از آنکه متولد گردد، نطفهاش از غذای پاک بهشتی در صلب پیامبر خدا صلی اللَّه علیه و آله و آنگاه خدیجه قرار داده شده و در رحم مادر، پناه و انیس او به حساب آمده و هنگام ولادت با فرستادگان غیبی به سخن پرداخته و سپس در مدت محدود ح


رئیس فدرال رزرو: رشد بدهی امریکا سریع‌تر از رشد اقتصادی است\nکد خبر: 977702\nلینک کوتاه: https://www.Javann.ir/0046LO\nتاریخ انتشار: ۲۵ آبان ۱۳۹۸ - ۲۱:۱۳\nلینک کوتاه: http://www.Javann.ir/0046LO\nسرويس اقتصادی جوان آنلاين: جروم پاول از نمایندگان کنگره خواست تا فکری به حال کسری بودجه و بدهی رو به افزایش این کشور کنند.\nبه گزارش خبرگزاری فرانسه، جروم پاول، رئیس فدرال رزرو که برای توضیح آخرین وضعیت اقتصاد امریکا در جمع نمایندگان مجلس این کشور حاضر شده بود، کسری بودجه امریکا در سطحی ناپایدار توصیف کرد و افزود: به زبان خیلی ساده واقعیت این است که بدهی دارد سریع‌تر از اقتصاد رشد می‌کند. وظیفه ما این نیست که به شما (نمایندگان کنگره) توصیه انجام کاری را کنیم، اما اصلاحات غیر‌قابل اجتناب هستند و باید انجام شوند. اگر فکری به حال این مسئله نشود دلار‌های مالیاتی به جای آموزش کودکانمان باید صرف پرداختن نرخ بهره شود.\nاظهارات پاول در شرایطی بیان می‌شود که کسری بودجه دولت در حال رسیدن به یک تریلیون دلار است. از طرف دیگر دولت تاکنون ۲۳ تریلیون دلار استقراض کرده و این رقم رو به افزایش است. تنها در ۱۲ ماه منتهی به سپتامبر، امریکا ۸ /۵۷۲ میلیارد دلار بهره وام‌های دریافتی خود را پرداخت کرده است.\nبانک مرکزی امریکا از مدت‌ها پیش هشدار داده است که در صورت انجام نشدن کاری برای حل مشکل بدهی و کسری بودجه، اقتصاد این کشور با چرخه رشد نزولی دیگری مواجه خواهد شد. پاول به نمایندگان کنگره هشدار داده است که ابزار‌های فدرال رزرو برای جلوگیری از یک رکود دیگر محدود است؛ چراکه نرخ بهره پیش از این به حد کافی کاهش داده شده است.\nبه نظر می‌رسد این سخنان پاول که به نوعی نشان از پایان چرخه کاهش نرخ بهره در امریکا تلقی می‌شود، چندان به مذاق دونالد ترامپ خوش نیاید. رئیس‌جمهور امریکا تاکنون بار‌ها و بار‌ها از مدیران فدرال رزرو به دلیل کاهش ندادن نرخ بهره به سطح صفر یا منفی انتقاد کرده و آن را عاملی برای کاهش رقابت‌پذیری محصولات امریکایی دانسته است.\nبا این حال پاول گفته است که روند رشد اقتصادی امریکا احتمالاً در سطح مطلوبی باقی خواهد ماند هر چند که ریسک‌های خارجی و داخلی زیادی بر سر راه آن باقی مانده‌اند.\nرشد اقتصادی امریکا در سه ماهه سوم امسال به ۹ /۱ درصد کاهش یافت که ۶/ ۰ درصد کمتر از رشد اقتصادی ثبت شده این کشور در سه ماهه دوم بوده است. هنوز مشخص نیست که امریکا بتواند با چین به یک توافق تجاری پایدار برسد و این مسئله در کنار چالش‌های دیگر احتمال کاهش بیش از پیش رشد اقتصادی این کشور را تقویت کرده است.