«واقعا چرا به شمال می روید؟»؛ ضرورت شناسایی راه کارهایی برای تقویت فضای شادمانی در جامعه با هدف روحیه بخشی برای مقابله با بحران کرونا | Seyyed Babak Alavi\n«واقعا چرا به شمال می روید؟»؛ ضرورت شناسایی راه کارهایی برای تقویت فضای شادمانی در جامعه با هدف روحیه بخشی برای مقابله با بحران کرونا\nSubmitted by بابک علوی on Fri, 11/20/2020 - 19:51\nبه نام خدا. امروز عنوان صفحه ای را در سایت ایرنا دیدم: «واقعا چرا به شمال می روید؟». در این صفحه کلیپی ۱ دقیقه ای تهیه شده است که برای هشدار به مردم و مسافران به شمال در این ایام درباره کرونا است. در این هشدار تاکید می شود که مردم در روزهای مانده به دو هفته تعطیلی و قرنطینه به شمال نروند. اما در محتوای کلیپ پاسخی به سوال ذکر شده (چرا؟) که عنوان این کلیپ بود را نیافتم. اما حقیقتا چرا گروه وسیعی از مردم به این شکل گسترده در این تعطیلات و یا موارد مشابه، حتی علیرغم اطلاع از خطرات آن به سفر و به خصوص سفر شمال می روند. این سوال ممکن است پاسخ های متفاوتی داشته باشد، اما شاید یکی از زوایای پاسخگویی به این سوال تحلیل موضوع از منظر پدیده «شادی و نشاط» در انسان باشد. به طور ساده اگر بخواهم بگویم، به احتمال زیاد یکی از انگیزه های اصلی پشت این همه سفر آن هم در این ایام، شاید تلاشی برای «خلق شادی فردی و خانوادگی» و کسب انرژی برای زندگی به خصوص در این ایام باشد، حتی اگر خطر جدی در بیمار شدن و انتقال کرونا به خود و دیگران چه در رفت و چه در بازگشت از سفر باشد! در اینجا قصد توجیه یا دفاع از دلایل این رفتار گروهی از مردم را ندارم، بلکه می خواهم یکی از علل احتمالی آنرا واکاوی کنم!\nاما شاید باید دید که چرا این سفرها می تواند شادی و نشاط را در این شرایط دشوار همچنان به همراه داشته باشد و از آن به عنوان روشی برای شادی بخشی استفاده کرد. تحقیقات و نظریه های مختلفی بیانگر این هستند که انسان ها دارای دو نوع نشاط و شادمانی هستند. نوعی که شادی لذت جویانه است (Hedonic happiness). خوشی های موقتی که با خوردن غذای لذیذ، موسیقی شاد کننده، ورزش و تفریحات حاصل می شود. نوع دیگری که شادمانی درونی عمیق تر و پایدارتری دارد نیز مورد بحث است (Eudaimonic) که بیشتر حاصل زندگی کردن با ارزش ها و انگیزه های حقیقی است که به خاطر آنها زندگی می کنیم و در زمان رشد و معناداری این نوع شادمانی عمیق را تجربه می کنیم. نوع اول معمولا دارای شدت بیشتری در زمان بروز است، اما با ماندگاری کوتاه تر؛ اما نوع دوم دارای شدت کمتر و با ملایمت بیشتر، اما پایداری بیشتری در طی زمان دارد. هر انسان طبیعی قاعدتا نیاز به هر دو نوع شادی و شادکامی دارد. البته طبیعتا انسانی که شادکامی پایدار و معنادارتری را جستجو می کند نیاز کمتری به شادمانی های موقت دارد، اما توقع ما از انسان های عادی اینست که به هر دو نوع شادی نیازمند هستند. حتی انسان هایی وارسته هم ممکن است گاهی خسته و غمگین شوند و در جستجوی شادی بودن در چارچوب های اخلاقی آن امری طبیعی است. اما شرایط سخت آن زمانی است که انسانی از هر دو نوع شادمانی به درجات زیادی محروم شود و میزان اندکی را از آنها در زندگی خود بیابد! در چنین شرایطی طبیعی است که به هر اقدامی دست خواهد زد تا بتواند انرژی روانی خود را کسب و حفظ نماید یا حتی خود را به فراموشی بزند، حتی اگر سفر به شمال همراه با ترافیک در ایام کرونایی باشد!\nاگر عده ای باشند که از کار و شغل خود خسته شده باشند و معنای عمیقی از آن برای خود نیابند، نسبت به آینده ابهام داشته باشند و امید اندکشان به بهبودی شرایط و حل مشکلاتشان آنها را خسته و غمگین کرده باشد، از رسانه ها و فعالیت های اجتماعی رنگی از شادمانی نبینند و وجود برخی تبعیض ها و مشکلات اقتصادی و بحران ها و سر و کار داشتن با کرونا و ایزولگی اجتماعی آنها را خسته و ناشادمان کرده باشد، اگر شمال رفتن را راهی برای تغییر روحیه خود بیابیند، حتما به آن دست خواهد زد! هر کس به فراخور توانمندی مالی خود و در حد امکاناتی که به صورت فردی یا خانوادگی در یکی از شهرهای شمال کشور داشته باشد، احتمالا از این فرصت استفاده کرده و خطرات آن را برای خود و دیگران توجیه خواهد کرد! ریسک غریبی است که انسان ها برای شادمانی و شاد زیستن حتی اگر موقت و به مدت دو هفته باشد انجام می دهند…شاید در زندگی آنها حتی در کوتاه مدت نوعی از فراموشی و از خودبیگانگی، حتی برای دو هفته هم که باشد (حتی ممکن است برای برخی سه چهار روز آن هم بیرزد)، ممکن است خیلی ارزشمند باشد! این موضوع ممکن است به خصوص برای طبقه متوسط اقتصادی در جامعه خیلی معنادار باشد…\nچاره چیست؟ به نظرم در شرایط کنونی کشور باید از هر راهی که بتوان جلوی ریسک کرونا را گرفت استفاده کرد و آمار ابتلا و فوت هموطنان را به شدت کاهش داد. اما داشتن سیاست هایی مشخص برای ارتقای نشاط اجتماعی در شرایط کنونی و محدودیت های آن نیازمند ابتکار عمل همه دست اندکاران مرتبط است. دولت، بخش خصوصی و نهادهای مدنی باید محیطی حامیانه برای گسترش فضای شادمانی و شادکامی انسان ها را فراهم و به شدت تقویت کنند تا در این مرحله بتوانیم سرمایه اجتماعی لازم را برای غلبه بر مشکلات داشته باشیم. اگر به آنها می گوییم «شمال نروید» (به عنوان استعاره ای برای مدتی شاد بودن، فراموش کردن خود و مسایل زندگی و کسب روحیه به طور موقت)، آنگاه باید راه حل های جایگزینی داشته باشیم که از افسردگی ها و خستگی ها جلو گیری کنیم. راه حل اساسی اینست که بفهمیم چگونه کارهایی می تواند زندگی مردم را «معنادارتر» کند تا شادکامی عمیق تر و پایدارتری ایجاد کنیم. ایجاد و تقویت امید به آینده و حل مشکلاتی که ابهامات را برای زندگی کمتر می کند و خلق فرصت های شغلی اساسی، معنادار و آینده داری که موجب تقویت قابلیت ها و رشد استعدادها می شود راه حل اساسی و بلندمدتی برای این موضوع است. نقش مدیران سازمان ها نیز در ارتقای توان رهبری سازمانی و معنادارتر کردن محیط کار حتی در محیط مجازی و در دورکاری در این موضوع نقش قابل توجهی می تواند داشته باشد. در کنار آن ایجاد فرصت هایی برای نشاط اجتماعی از طریق فعالیت هایی غنی و حساب شده در رسانه ها و شبکه های اجتماعی و تشویق و حمایت از نهادهای مدنی برای خلق ابتکار عمل هایی برای ایجاد نشاط اجتماعی متناسب با خصوصیت های فرهنگی مردم کشور ما و سلایق و ذائقه های مختلف سنی و نسلی و قومیتی در این شرایط دشوار، نیازمند توجه جدی است.\nSat, 11/21/2020 - 11:29\nدرود بر شما جناب علوی عزیز…\nدرود بر شما جناب علوی عزیز و بابت دیدگاه جالب و آموزنده‌تان تشکر میکنم.\nحقیقتا فکر می‌کنم اگر دولت «هیچ کاری» نکند بیشتر موجب شادکامی افراد است تا زمانی که کاری می‌کند.\nFri, 12/04/2020 - 09:16\nسلام و ممنون از این دیدگاه…\nسلام و ممنون از این دیدگاه که برای من حقیقتا جدید بود. آیا شادی eudaimonic میتواند جایگزین شادی hedonic شود؟ شاید برخی "شمال رفتن" را شادی hedonic بدانند و با معنای زندگی و راههای عمیقتر الزاما به این نوع شادی دست نیابند و آن را هم برای زندگی خود ضروری بدانند\nFri, 12/04/2020 - 09:22\nIn reply to سلام و ممنون از این دیدگاه… by کرباسی\nممنون. به نظرم هر دو مورد نیاز هر انسان طبیعی است. متن هم نگفته جانشن می شود...ولی در شرایطی که برای نوع اول محدودیت وجود دارد نیاز به دومی خیلی زیاد می شود تا تاب آوری ایجاد شود.\nFri, 12/04/2020 - 09:32\nIn reply to پاسخ:... by بابک علوی\nممنونم، پس نکته اصلی در این…\nممنونم، پس نکته اصلی در این شرایط، تاب آوری است که به این نوع شادی مرتبط‌ترش می‌کند ?\nSun, 12/06/2020 - 22:31\nIn reply to ممنونم، پس نکته اصلی در این… by کرباسی\nسلام و ممنون از شما. البته مستقل از تاب آوری، زندگی همراه با معنا موجب تقویت بهزیستی و عملکرد بهتر همراه با احساس آرامش و نشاط حقیقی و پایدارتری نیز می شود. اگر چه همانطور که اشاره شد، انسان طبیعی به شادابی نوع دیگر هم حتما نیازمند است. اما در شرایط کنونی طبیعتا این نوع نشاط درونی حقیقی زمینه تاب آوری را هم فراهم میکند.


رئیس فدراسیون كاراته با اعلان اینكه در شرایط فعلی هدف مان حفظ حداقل آمادگی ملی پوشان است، اظهار داشت: هم اكنون به سبب حفاظت از سلامت ورزشكاران، امكان برگزاری اردوهای تیم ملی فراهم نیست.\nسید حسن طباطبایی در گفت و گو با ایسنا، درباره آخرین وضعیت ملی پوشان کاراته ایران باتوجه به تعطیلی چند ماهه اردوها و مسابقات به علت شیوع کرونا، اظهار نمود: به علت شیوع ویروس کرونا تمرینات تیم ملی، لیگ و تمامی رقابت های بین المللی به تعطیلی کشیده شده و همه رویدادهای ورزشی همچون کاراته تحت تاثیر این ویروس منحوس قرار گرفته است. باتوجه به شرایط پیش آمده در این دوران کوشیدیم کلاس های دانش افزایی، مربیگری، داوری، آزمون ها و استاژها را بصورت آنلاین برگزار نماییم.\nوی با اشاره به نظارت کادر فنی بر وضعیت آمادگی ملی پوشان، اشاره کرد: تمام اهتمام ما این است که شرایط را بگونه ای فراهم نماییم که بچه های تیم ملی تمرینات خودرا بصورت انفرادی انجام دهند تا حداقل آمادگی خودرا حفظ کنند.\nطباطبایی اشاره کرد: آن چه که مهمست ورزشکاران با حضور در اردوهای تیم ملی و رقابت های بین المللی می توانتد به آمادگی ایده آل برسند. امیدوارم با دعای خیر مردم این بلا از سر مردم جهان مرتفع شود و اوضاع مانند گذشته به روال عادی بازگردد.\nرییس فدراسیون کاراته در پاسخ به این پرسش که آیا امکان از سرگیری اردوهای تیم ملی در شرایط قرنطینه وجود دارد یا خیر، اظهار داشت: اجازه تشکیل اردوهای تیم ملی با نظر ستاد ملی مقابله با کرونا است. در این میان اولویت اصلی حفاظت از سلامت ورزشکاران است که در وهله نخست قرار دارد.\nوی در آخر اظهار داشت: به محض عادی شدن شرایط و با نظر ستاد مقابله با کرونا اساسا مجوز برگزاری اردوهای تیم های ملی کاراته صادر خواهد شد. در شرایط حال حاضر و باتوجه به شیوع گسترده ویروس کرونا مجوز آغاز اردوها و مسابقات صادر نشده است.\nتگها: آنلاین , تیم , رقابت , سلامت


باتری گلکسی S20 اولترا تنها در 58 دقیقه با سرعت 45 وات به صورت کامل شارژ می‌شود! - ترجمه علم - مجله خبری\nاخبار سامسونگ خبر سامسونگ سامسونگ گلکسی S20 الترا سرعت شارژ سامسونگ گلکسی S20 الترا گوناگون مجله خبری روز دنیا و جهان\nطبق گزارشات جدید، باتری 5000 میلی‌آمپری اسمارتفون سامسونگ گلکسی S20 اولترا در 58 دقیقه به صورت کامل شارژ می‌شود. شرکت سامسونگ اخیرا و به شدت، سرعت شارژ تلفن‌های خود را افزایش داده است. به عنوان مثال، اسمارتفون‌های سری گلکسی S10 از فناوری شارژ سریع 15 تا 25 وات (بسته به مدل) و تلفن‌های گلکسی نوت 10 و نوت 10 پلاس از شارژ سریع 45 وات پشتیبانی می‌کنند.\nگلکسی S20 اولترا نیز از فناوری شارژ سریع 45 وات بهره می‌گیرد، اما به نظر می‌رسد که فناوری مورد بحث در ابرپرچمدار سامسونگ بهتر عمل می‌کند. طبق آزمایشات انجام شده، ظرفیت باتری 5000 میلی‌آمپری تلفن سامسونگ توسط آداپتور شارژ 45 وات در 58 دقیقه از صفر به 100 درصد می‌رسد.\nاین مسئله یک نکته جالب را در خود جای داده است؛ زیرا شارژ باتری 4300 میلی‌آمپری گلکسی نوت 10 پلاس با بهره‌گیری از سرعت 25 وات چند دقیقه بیشتر از یک ساعت به طول می‌انجامد. به علاوه، در هنگام استفاده از شارژر 45 واتی نیز کم‌تر از یک ساعت صرف شارژ کردن باتری نوت 10 پلاس می‌شود.\nبه طور معمول، باتری‌ها در هنگام کم بودن ظرفیتشان سرعت شارژشان نیز افزایش می‌یابد و با پر شدن ظرفیت نیز سرعت شارژ به صورت پلکانی کاهش پیدا می‌کند. در نتیجه، احتمال می‌رود که سرعت بیشتر شارژ تلفن پرچمدار سامسونگ از روش نگه‌داشتن نرخ بالای شارژ به مدت طولانی‌تری نسبت به گلکسی نوت 10 پلاس حاصل شده باشد. این مسئله باعث می‌شود که باتری بزرگ گلکسی S20 اولترا در زمان کم‌تری شارژ شود.\nنوشته باتری گلکسی S20 اولترا تنها در 58 دقیقه با سرعت 45 وات به صورت کامل شارژ می‌شود! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.\nگوشی‌های گلکسی اس ۲۰ تنها ۵ دقیقه می‌توانند در وضوح ۸K فیلم‌برداری کنند! تصویر پوستر رسمی اسمارت‌فون گلکسی S20 اولترا 5G به بیرون درز کرد رندرهای جدید گلکسی Z Flip مشخصات ظاهری آن را به‌صورت کامل فاش کردند مشخصات کامل سامسونگ گلکسی S20 ،S20 پلاس و S20 اولترا لو رفت شارژ کامل اوپو Reno Ace فقط ۳۰ دقیقه طول می‌کشد باتری ۴۰۰۰ میلی آمپری این گوشی در کمتر از ۳۰ دقیقه شارژ می‌شود! شارژر سریع آیفون 11 پرو باتری آن را در عرض ۳۰ دقیقه بیش از ۵۰ درصد شارژ می‌کند! شارژ کامل گوشی در ۳۰ دقیقه با فناوری جدید اوپو سامسونگ گلکسی M10s با نمایشگر AMOLED، دوربین اولترا واید و شارژ سریع در راه است فناوری SuperFlashCharge باتری 4000mAh را در 13 دقیقه شارژ می‌کند!


صنعت و تجارت - تجارت\nیک مقام دولت آلمان اعلام کرد: حتی اگر اتحادیه اروپا برای تحریم نفت روسیه به تفاهم نرسد این کشور تا پایان امسال واردات نفت از روسیه را متوقف می‌کند.\nرئیس کل سازمان توسعه تجارت ایران و رحیم حیات قریشی، سفیر پاکستان در تهران دیدار و گفتگو کردند و در این دیدار توافق شد سه بازارچه مرزی بین دو کشور در آینده نزدیک راه‌اندازی شود.\nبخش خصوصی مجدد به چرخه تامین نهاده‌های دام و طیور بازگشت. اواخر فروردین ماه بود که اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دام و طیور ایران از حذف بخش خصوصی از روند واردات کالای اساسی خبر داد و اعلام کرد که دو شرکت دولتی مسوول تامین این کالا‌ها شدند.\nسفر چای ایرانی به ۲۵ کشور\nچای ایرانی سال گذشته به ۲۵ کشور صادر شد. آمار اعلام شده از سوی گمرک نشان دهنده آن است که صادرات چای ایرانی ارز آوری ۲۸ میلیارد دلاری برای کشور داشته است.\nسرپرست دفتر پیشگیری از قاچاق سوخت گفت: رویه جدیدی برای جلوگیری از قاچاق گازوئیل در قالب سوخت تقطیری در حال تدوین است.


خانه/مربا/خرید و فروش رب میوه ای به صورت عمده\nmohammad می 25, 2021\tمربا دیدگاه‌ها برای خرید و فروش رب میوه ای به صورت عمده بسته هستند 0 بازدید\nدیدگاه‌ها برای خرید و فروش رب میوه ای به صورت عمده بسته هستند\nخرید و فروش رب میوه ای در طعم های بسیار متنوع از کارخانه صورت می گیرد. رب میوه ای یکی از محصولات خوشمزه و کاربردی ست که به صورت عمده به فروش می رسد. یکی از ملزومات آشپزخانه هر کد بانویی، رب میوه ایست که یکی از اصلی ترین و خوشمزه ترین طعم دهنده های غذایی است. تنوع در طعم رب میوه ای روز به روز در حال افزایش است و هر بار محصولی جدید و خوش طعم به بازار ارائه می گردد.\nخرید و فروش رب میوه ای\nرب میوه ای به صورت کیلویی در بازار به خرید و فروش می رسد. رب میوه ای در حال حاضر در طعم های بسیار متنوع و گوناگونی تولید می شود و این موضوع دلیل اصلی پرفروش بودن این محصول است. چرا که وجود طعم های متنوع و خوشمزه آن باعث شده تا با سلیقه افراد بیشتری سازگاری یافته و توجه افراد زیادتری را به سمت این محصول جلب نماید.\nاز جمله طعم های بی نظیر آن می توان موارد زیر را نام برد.\nعلاوه بر رب میوه ای، محصولات دیگری همچون لواشک و ترشک کیلویی، لواشک و ترشک بسته بندی، تمر هندی، تمر آلبالو و شربت میوه ای مخصوص لواشک و ترشک نیز به تولید و عرضه می رسند.\nخرید عمده رب میوه ای\nرب میوه ای را می توان به صورت عمده و مستقیم از کارخانه خریداری نمود. خرید هر محصولی به صورت عمده، بسیار به نفع مشتری می باشد چرا که در هزینه و زمان بسیار صرفه جویی خواهند شد. همچنین با خرید عمده، تا مدتی از خرید مجدد محصول بی نیاز خواهید بود. تمام محصولات ذکر شده در این مطلب را می توانید به صورت عمده از کارخانه سفارش داده و مستقیما از درب کارخانه دریافت نمایید.\nبعد فروش عمده ترشک کیلویی در ایران


بازتوانی بزه دیده در پرتو بزه دیده‌شناسی بالینی\nابوالقاسم خدادی 1\nمریم افتخار 2\n1 استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه شاهد\n2 دانشجوی تخصصی روانپزشکی انستیتو روانپزشکی تهران - دانشگاه علوم پزشکی تهران\nبزهدیده شناسی بالینی به دنبال شناخت درد و رنج ناشی ازجرم، جبران آسیب و زیان بزهدیده و در نهایت، درمان و بازتوانی بزهدیده است. اما در ادبیات جرم شناسی ایران بررسی این موضوع، کمتر دید میشود. بنابراین در این مقاله سعی شده است، چارچوب مفهومی و مراحل بزهدیده شناسی بالینی تبیین شود. در این راستا، انواع آسیبهای وارد شده بر بزهدیدگان همراه با ارائهی شناخت جدیدی از اختلال استرس پس از آسیب، نشانهها و سبب شناسی این اختلال بررسی میشود. اختلال استرس پس از آسیب، واکنش شایعی است که انسانها در مقابل رویدادهای بسیار استرسزا یا آسیبزا از خود نشان میدهند. پس از درک این مهم، با استفاده از دانش پزشکی، روانپزشکی و روانشناسی، انواع تدابیر حمایتی روانی و عاطفی، دارو درمانی و روان درمانی برای کاهش آثار آسیبهای واقعهی مجرمانه و تلاش برای بازتوانی بزهدیده ارائه میشود و در انتهای بحث، برای ارتقای ارائهی خدمات بالینی به بزهدیده، اصلاح قانون تشکیل سازمان پزشکی قانونی پیشنهاد شده است\nواژگان کلیدی: بزهدیده شناسی بالینی\nاختلال آسیب پس از استرس\nRehabilitation of the Victim in the light of Clinical Victimology\nabolghasem khodadi 1\nmaryam eftekhar 2\nClinical victimology aims to identify the pain and suffering caused by crime, compensation of damage for crime victims, and eventually, treatment and rehabilitation of the victim. But, investigating this issue has been, to some extent, neglected in the criminological literature of Iran. Hence, this article attempts to specify the conceptual framework and phases of clinical victimology. In this regard, different damages imposed to the victims are reviewed by providing a new understanding of post-traumatic stress disorder. One of the most important subjects of clinical victimology is recognizing the symptoms and etiology of this disorder, as the most important reaction after a criminal event. After understanding this important issue by using medical science, psychiatry and psychology, a variety of emotional and psychological support measures, pharmacotherapy and psychotherapy are provided to reduce the impact of incidents of criminal damage and attempt to rehabilitate the victim (of an offences), and at the end of the day, the Amending the Legal Medicine Organization is suggested to promote clinical services to victim (of an offences).\nاهداف، اصول، تدابیر و اقدامات مربوط به اصلاح و درمان مجرمین و مفهوم حالت خطرناک مجرم در جرمشناسی بالینی بحث میشود. در تعاریفی که برای اصلاح و درمان مجرمین ارائه شده است، میتوان واژگانی چون بازپذیری، بازسازگاری و بازاجتماعی شدن را ملاحظه کرد. در مجموع میتوان جرمشناسی بالینی را جرمشناسی اصلاح و درمان، در پیشناخت حالت خطرناک مجرم و در نهایت پیشگیری از تکرار جرم دانست. اما به نظر میرسد به مثابه بازپروی بزهکاران، برای پیشگیری از تکرار جرم، باید به دنبال بازتوانی بزهدیدگان برای پیشگیری از تکرار بزه‌دیدگی بود. بر این اساس، بزهدیدگانی که پس از تحمل جرم از حالت عادی خارج شدهاند و توان جسمی، عاطفی و روانی خود را از دست دادهاند، باید مورد بازتوانی قرار گیرند. به تعبیر دیگر، مسائلی چون ترمیم آسیبهای جسمی، روانی و عاطفی، موضوعاتی است که میتوان در بزهدیدهشناسی بالینی مورد بررسی قرار داد. درواقع، در بزهدیدهشناسی بالینی با استفاده از شیوههای پزشکی، روانپزشکی و روانشناسی بعد از شناخت آسیبهای ناشی از جرائم، درمان بزهدیدگان در دستور کار قرار میگیرد. شاخههای مختلف بزهدیده شناسی بالینی شامل عدالت برای بزهدیدگان، کمک به بزهدیدگان، بزهدیده شناسی علمی(تجربی) و بزهدیده شناسی بالینی است. در ادبیات جرم شناسی ایران، درباره دو موضوع عدالت برای بزهدیدگان و کمک به بزهدیدگان در قالب انواع حمایتهای حقوقی، مالی، اجتماعی و غیره در قالب بزهدیده شناسی حمایتی تحقیقات قابل توجهی شده است، اما در مورد بزهدیدهشناسی علمی(تجربی) که به شناخت علت وقوع جرم از زاویه بررسی میزان نقش بزهدیده در ارتکاب جرم و رابطه وی با بزهکار میپردازد، مطالب علمی کمی وجود دارد. با این وصف، در مورد بزهدیده شناسی بالینی که علاوه بر علوم جنایی و اجتماعی، نیاز به علوم پزشکی و پیراپزشکی نیز دارد، کمبود تحقیقات بسیار جدی است. بنابراین مقالهی کنونی در صدد پاسخگویی به این سوالات است که ابعاد بزهدیده شناسی بالینی و مراحل اصلی آن چیست؟ چه تدابیر بالینی برای بازتوانی بزهدیده بویژه در مورد اختلال استرس پس از آسیب میتوان بکاربست؟ در این راستا، مطالب در سه بخش ساماندهی شده است. ابتدا مراحل بزهدیده شناسی بالینی برای معاینه و تشخیص بزهدیدگی بررسی میشود. در بخش دوم انواع آسیبهای وارد بر بزهدیدگان با تاکید بر اختلال استرس پس از آسیبشناسایی موضوع بحث است و در بخش سوم تدابیر روان درمانی و دارو درمانی به عنوان راهکارهای بالینی ارایه میگردد.\n1. مراحل بزهدیده شناسی بالینی؛\nجرمشناسی بالینی در مفهوم مضیق، یعنی مطالعه و معاینهی مجرم به منظور ارزیابی نوع حالت خطرناک و تشکیل پروندهی شخصیت برای او که با هدف اصلاح و درمان و پیشگیری از تکرار جرم انجام میشود. بزهدیدهشناسی بالینی نیز به سهم خود، بازتوانی بزهدیده را از طریق تشکیل پروندهی شخصیت او به منظور پیشگیری از تکرار بزهدیدگی به ویژه در جرایمی چون ضرب و جرح، اذیت و آزار، تجاوز به عنف و جرائم دیگر که قربانی آنها متحمل درد و رنج جسمانی، روانی و عاطفی میشود، دنبال میکند. باید دانست با اعمال مجازات نسبت به مجرم، این دردها تسکین نمییابد. بزهدیدگان نیاز به حمایتی غیر از حمایت حقوقی- قضایی نیز دارند. مجازات مجرم تنها بخشی از تسکین آلام به شمار میآید. بههمین دلیل کلینیک بزهدیده، که ابتدا سازمانهای غیردولتی و انجمنهای مدنی (مانند انجمن حمایت از کودکان آزاردیده و جمعیت حمایت از زنان آسیبدیده جنسی) و کسانی که در گذشتهی خود قربانی این جرائم بودهاند، ایجاد گردیده تا به صورت داوطلبانه، قربانیان جرائم خاص را ترمیم کنند و با دادن مشاوره به آنان، آسیبهای وارده به آنان (به ویژه دردهای عاطفی و مشکلات روانی) را التیام بخشند. بر اساس این اقدامات درمانی، بزهدیده به مرور زمان به شرایط قبل از تجربه جرم باز میگردد. در کلینیک بزهدیده، بیشتر به رفع خساراتی توجه میشود که در عین وجود، ملموس نبوده ولی بزهدیده را جریحهدار کرده و ممکن است درآینده از او یک بزهکار وانتقامجو بیافریند.\nبنابراین هدف عمدهی بزهدیدهشناسی بالینی و درمانگاه بزهدیده، برگرداندن حالت روانی و عاطفی بزهدیده به شرایط قبل از تحمل جرم است(رجبی، 1386 :12). علیرغم اینکه ایجاد شاخهی بزهدیده شناسی بالینی به دلیل وجود مقاومتهای متعددی با تأخیر بسیار صورت گرفته است. اما به هر حال، بزهدیده شناسی بالینی حوزههای مشتمل بر این موارد میشود: مطالعهی نتایج و تبعات پزشکی و روانی ناشی از روند بزهدیدگی، بررسی و مطالعهی موارد پیچیدگیها و سپس بررسی و ارزیابی ابعاد خسارت وارد بر فرد (Lopez,1995:12).\nمراحلی که به طور کلی در بزهدیدهشناسی بالینی طی میشود، شامل موارد ذیل خواهد بود.\n1- بزهدیدهشناس بالینی ابتدا شخص مدعی بزهدیدگی را معاینه کرده و بررسی میکند تا دریابد آیا واقعاً بزهدیده به شمار میرود، یا اینکه بزهدیدهی صوری و تخیلی است. برای مثال درحریقهای عمدی که مرتکب، انبار یا مغازهاش را آتش زده تا از بیمه خسارت بگیرد، ابتدا بررسی میشود که حریق اتفاقی است یا مجرمانه؟ همچنین در جرم تجاوز جنسی بررسی میشود که آیا بزهدیده واقعاً رضایت نداشته یا منفعل بوده است؟ دراین زمینه میتوان از نظرات کارشناسان، مشاوران، روانپزشکان و روانشناسان بهره جست.\n2- مرحلهی دیگر، بررسی خصیصه و ماهیت بزهدیدگی است. همانطور که جرمشناس بالینی، بزهکار را با تشکیل پروندهی شخصیت معاینه میکند تا میزان خطرناک بودن آن را تشخیص دهد و سپس به بازپروری او بپردازد، در کلینیک بزهدیدگی نیز ماهیت بزهدیدگی، یعنی خسارت و درد و رنج ناشی از جرم برآورد می‌شود. در خصوص تشخیص نوع بزهدیدگی، مددکار یا بزهدیدهشناس بالینی به دنبال سنجش ضربهی روانی، جسمانی و عاطفی است که از طریق ارتکاب جرم به فرد وارد شده است. بزهدیدگان سرقت، آدم‌ربایی، کودکربایی و سایر جرائم، همگی نیاز به حمایت مادی، عاطفی، روانی دارند. میزان و نوع حمایت در کلینیک بزهدیده برآورد میشود.\n3- مددکاران اجتماعی یا بزهدیدهشناسان بالینی به دنبال آنند که آیا بزهدیدهی شاکی از فرایند رسیدگی به شکایات خود در دادگستری و کلانتری یا از رفتار قاضی و وکیل خود راضی است یا خیر؛ زیرا در کلینیک بزهدیده مشاهده میشود که پارهای از بزهدیدگان، افزون بر زیانهای ناشی از جرم، از رفتار مقامهای پلیسی- قضایی نیز رنج می برند و شکایت دارند(اداره کنترل مواد مخدر و پیشگیری از جرم سازمان ملل متحد، 1384: 24). بنابراین در کلینیک بزهدیده، دو نوع بزهدیدگی از یکدیگر تفکیک میشوند: یکی بزهدیدگی ناشی از تحمل جرم( بزهدیدگی اولیه یا اصلی) که جنبهی حقوقی و قضایی دارد و دیگری بزهدیدگی یا ناملایمات ثانوی یا فرعی که همانا ناملایمات و فشارهایی است که شاکی در مراحل مختلف فرایند کیفری از زمان اقامهی شکایت در جامعه متحمل شده است. در چنین حالتی بزهدیده به جای ترمیم و توجه، مورد بیتوجهی و خشونت واقع میشود. حتی سلسلهای از ناملایمات جدید به بزهدیدگی اصلی او اضافه میشود که آثار آن برای او گاه بسیار شدیدتر از تجربهی جرم است. بر این اساس، امروزه درکنار تضمینهای حقوقی پیشبینی شده برای بزهدیده، حق دیگری نیز با عنوان «ترمیم آلام ناشی از رجوع به عدالت کیفری» پدید آمده است. برای مثال پوشش مطبوعاتی دادن به رسیدگی و گرفتن عکس و انعکاس آن در رسانهها یا طولانی شدن فرآیند رسیدگی، ممکن است بزه‌دیدگی ثانوی را برای شاکی ایجاد کند. علاوه بر این، بزهدیدگی اولیهی فرد، امکان ورود وی به بزهکاری آینده را به ویژه در مورد کودکان افزایش میدهد. مشهور است که گفته میشود:« بزهدیده امروز، بزهکار آینده» است. این موضوع در مورد سوء استفاده جنسی از زنان، قابل تأمل است. یافتههای مطالعهی میدانی هشدار جدی در اینباره بیان کرده است، به طوری که 5/22 درصد از زنان روسپی مورد مطالعه، در کودکی، قربانی سوء استفادهی جنسی بودهاند(علیانی زند، 1383: 36).\n4- پس از برآورد میزان خسارت جسمانی، روانی و عاطفی با ارائهی نظریات مشورتی به دادگاه، سعی می‌شود ماهیت حکم، منطبق با شرایط و نیازهای بزهدیده تنظیم و صادر شود. خسارات روانی وعاطفی به اصطلاح نامرئی هستند و ترمیم آنها طولانی و زمانبر است. از این روی بزهدیده، چه مقصر و چه بیگناه آثار نامطلوب آن را تحمل میکند و سزاوار حمایتهای گوناگون است. درنهایت، هدف یا رسالت عمدهی بزهدیدهشناسان بالینی و درمانگاه بزهدیده، اعادهی بزهدیدگان به شرایط سالم و طبیعی از لحاظ روانی، عاطفی و معنوی است که از طرق مختلف به آن میپردازند(رجبی، همان: 19). به عبارت دیگر، پس از شناخت آسیبهای وارده بر بزهدیدگان، با راهکارهای مختلف اقدام به درمان و بازتوانی آنان میکنند.\nاز اینرو، در این نوشتار ابتدا آسیبهای وارده بر بزهدیدگان بررسی میشود، سپس راهکارهای ترمیم این آسیبها یا بازتوانی بزهدیدگان، مورد اشاره قرار خواهند گرفت.\n2. آسیبهای وارد بر بزهدیدگان؛\nآسیبهای ناشی از جرم که بر بزهدیدگان جرائم وارد میشود، بر اساس نوع جرم، شدت آن و نیز شخصیت بزهدیده متفاوت است. به طور معمول در همهی جرائم آسیبهای عاطفی، حیثیتی و روانی بر بزهدیدگان وارد شده و در برخی جرائم نیز بزهدیدگان دچار آسیبهای جسمی میشوند. در ادبیات علوم جنایی در خصوص آسیبهای جسمی مطالب زیادی گفته شده است اما در مورد آسیبهای روانی، عاطفی، ضرورت بیشتری به بحث و بررسی وجود دارد که در ادامه به آن میپردازیم.\n2-1. آسیبهای روانیو عاطفی؛\nاز جمله آسیبهای وارد بر بزهدیدگان جرائم، اختلالاتی است که در روح و روان فرد ایجاد میشود. علاوه بر اختلالات جسمی که در اثر بزهدیدگی در برخی جرائم به وجود میآیند، در اغلب جرائم، آسیبهایی بر بزهدیدگان وارد میآید که آنان را از سلامت روانی خارج میسازد. در این حالت فرد بزهدیده- هرچند به صورت موقت- بیمار محسوب میشود که باید نسبت به درمان سریع و مطلوب وی اقدامات لازم را به عمل آورد. همچنین در برخی موارد نیز ممکن است فرد بزهدیده در سلامت روانی به سر بَرَد، ولی عواطف و احساسات او خدشهدار شده باشد. حمایتهای عاطفی، کمکهای روانشناسانهای است که برای ترمیم درد و رنجهای عاطفی بزه‌دیدگان انجام میشود و پیش از هر چیز نقش روانشناسان و روانکاوان در آن برجسته است.\nاریک لیندمان به عنوان یک پیشرو در مطالعهی آثار بحران‌ها بر سلامت ذهنی و عاطفی انسان‌ها، شناخت بهتری از پویایی‌های بحران و دیدگاهی سیستمی برای درمان افرادی که از آن رنج میبرند، ایجاد کرد. مطالعهی او که به فرآیند اندوه نجات یافتگان آتش سوزی بیشه کوکونوت در سال 1942 در بوستون اختصاص داشت، مبنایی شد که بخش مهمی از دانش فرآیند اندوه بر اساس آن ساخته شود. او اعتقاد داشت که اندوه شدید، پاسخی طبیعی و ضروری به «فقدان شدید» است. یکی دیگر از متخصصان به نام گارلند کاپلین این دیدگاه را به این نحو گسترش داد که تمامی واکنشهای انسانی به وقایع تروماتیک، نتیجهی فقدان است. افراد به شکلهای متفاوتی به موقعیتهای مختلف واکنش نشان میدهند. آنچه برای یک فرد تبدیل به بحران میشود، ممکن است برای دیگری تنها یک آزار جزئی به حساب آید. در نتیجه، بحران معانی متفاوتی دارد. این کلمه در پزشکی یک معنا دارد و در روانپزشکی معنایی دیگر. بسیاری از محققان این کلمه را تعریف کردهاند. اما آنچه در اینجا برای ما اهمیت دارد، معنایی است که می‌توان در بزه‌دیده‌شناسی از آن مستفاد کرد. بحران در اینجا به عنوان مجموعه‌ای از شرایط موقتی خاص است که منجر به حالتی از ناراحتی و عدم تعادل می‌شود. ویژگی این مشکل، ناتوانی فرد در کنار آمدن با شرایط خاص با استفاده از روش‌های مرسوم حل مسئله است ( Ibid: 43). یکی از تحلیلهای رایج در خصوص واکنش به بحران، این واکنش را به سه مرحله تقسیم می‌کند: مرحلهی تاثیر، مرحلهی بازگشت، و مرحلهی بازسازی. که در ادامه مورد بررسی قرار میگیرند.\n2-1-1. مراحل واکنش روانی در مقابل بحران بزهدیدگی؛\nالف: مرحلهی تأثیر\nاین مرحله بلافاصله پس از وقوع جرم رخ می‌دهد. در این حالت به بزهدیده احساسی شبیه به شوک دست می‌دهد. بعضی از آنها نمی‌توانند غذا بخورند یا بخوابند. بعضی دیگر ممکن است اساساً رخداد جرم را منکر شوند. عبارت‌هایی نظیر «نمی‌توانم باور کنم که این اتفاق برای من رخ داد»، در این مرحله بسیار رایج است. بسیاری از بزه‌دیدگان احساس بی‌پناهی و آسیب‌پذیری میکنند و یا جملاتی ناامیدکننده به زبان می‌آورند. مرحلهی تأثیر ممکن است از چندین ساعت تا چندین ماه پس از جرم به طول بیانجامد و نوسانات زیادی در رفتار بزه‌دیده مشاهده شود. رفتار وی در یک زمان کاملاً تحت کنترل است و در زمان دیگر، احساسات کنترل ناشده و درهم ریخته از خود بروز می‌دهد. بزه‌دیدهی جرم در این زمان بسیار آسیب‌پذیر بوده و نسبت به جهت‌گیری دیگران حساس است. دیدگا‌ه‌هایی که کاملاً غیرسرزنش‌آمیز و ساده به نظر می‌رسند و توسط اطرافیان مطرح می‌شوند، ممکن است از سوی بزه‌دیده، سرزنشی برای بزه‌دیدگیاش تلقی شود. سرانجام اینکه جرم می تواند در روابط زناشویی و در بلند مدت بر اشتغال بزهدیده تاثیر نامطلوب بگذارد بویژه در جایی که جرم در محل کار ارتکاب یابد(اداره کنترل مواد مخدر و پیشگیری از جرم سازمان ملل متحد، 1384: 15).\nب: مرحلهی بازگشت\nدر طول این مرحله، بزه‌دیده تلاش می‌کند تا واقعیت رخ‌داده یعنی جرم را بپذیرد و شخصیت خود را دوباره بازسازی کند. بزه‌دیدگان معمولاً احساساتی شامل گناه، ترس، خشم، ترحم به حال خود و اندوه را تجربه می‌کنند. بعضی از آنها، این احساساتِ دردناکِ ناشی از جرم را نمی‌پذیرند و در زمان‌های دیگر، اساساً تجربهی چنین حالاتی را نیز منکر می‌شوند. کاپلین این چرخه را به عنوان فرآیند درگیر کردن بزه‌دیدگانی مطرح می‌کند که نیاز به فرصت‌هایی برای رها شدن از نبرد با شرایطشان دارند. اما در نهایت باید هوشیاری خود را بازیافته و به درک مشکل نائل آیند. اساساً، بزه‌دیدگان، پس از تلاش برای کنار آمدن با احساساتشان در خصوص جرم، به لحاظ احساسی خسته می‌شوند و از فکر کردن به آن صرفنظر می‌کنند تا بتوانند آرامش بگیرند، خود را بازیابند و فرایند درمان را آغاز کنند. سپس آنها خواهند توانست تا احساسات خود را نسبت به جرم با بازسازی منابع احساسیشان مورد رسیدگی قرار دهند.\nدر این مرحله است که بزهدیدگان تلاش میکنند از پس احساساتشان در مورد جرم برآیند. عده‌ای تمامی ابعاد و جزئیات واقعهی جنایی را به ذهن میآورند، بعضی تمایل دارند تا به صورت نامحدود در مورد آن صحبت کنند؛ بعضی خواب آن واقعه را میبینند. همچنان که بزه‌دیدگان با واقعیت عمل مجرمانه مواجه می‌شوند، ممکن است مجدداً دچار احساس ترس شوند. پس از گذشت هجوم ناگهانی جرم، بعضی از بزه‌دیدگان، شدت احساسات در مورد جرم را، تنها در خود نگاه می‌دارند. این احساس ترس ممکن است غیرقابل انتقال باشد. بزه‌دیدگان باید ترس و دیگر احساسات شدیدی که در مورد جرم دارند را به زبان آورند تا فرایند درمان را آغاز کنند. با گذشت زمان، اکثر تأثیرات تروماتیک مرتبط با این احساسات کاهش می‌یابند(Ibid: 44). یکی دیگر از ویژگی‌های رایج در این مرحله، خشم نسبت به مجرم است. بزه‌دیدگان ممکن است احساس خشم شدید کنند اما از بازگو کردن آن ناتوان باشند. بعضی بزه‌دیدگان ممکن است ساعت‌ها بنشینند و به انتقام فکر کنند؛ به خصوص کسانی که بزه‌دیدهی حملات خشونت‌آمیز شده‌اند. بزهدیدگان باید بدانند تمایل به انتقام میلی طبیعی بوده و یکی از بخش‌های عادی فرآیند بهبودی است. بسیاری از بزهدیدگان می‌خواهند تا دلیلی برای بزه‌دیدگی خود بسازند. این افراد به دنبال پاسخ این سوال هستند که «چرا من؟»\nپ: مرحلهی بازسازی\nبعد از گذشت یک دورهی زمانی، مرحلهی بازگشت، راهی برای مرحلهی بازسازی ایجاد می‌کند. از آنجایی که حالات ترس و خشم، شدت خود را از دست می‌دهند، بزه‌دیده به سمت حالتی متعادل‌تر حرکت می‌کند و انرژی بیشتری برای او باقی میماند تا با فعالیت‌های روزمرهی زندگی مواجه شود. وقتی نیاز به انکار بزه‌دیدگی در بزه‌دیده کاهش پیدا می‌کند، او طبیعیتر می‌شود. به تدریج، بزه‌دیدگان قادر می‌شوند تا تنها دورنمایی از تجربهی بزه‌دیدگی را نزد خود نگاه دارند و توان خود را به زندگی روزانهی خود اختصاص دهند.\nبزه‌دیدگان هرگز تجربهی بزه‌دیدگی را فراموش نخواهند کرد و به روش‌های مختلفی به آن پاسخ می‌دهند. بحران یکی از این واکنش‌ها بوده و لزوما همهی بزه‌دیدگان دچار آن نمی‌شوند(Lopez, 2007: 143).\nپس از بررسی مراحل واکنش در مقابل بحران به مهمترین اختلالی که پس از وقوع بزه در بزهدیده پدیدار میشود، اشاره میگردد. این اختلال روانی، اختلال استرس پس از آسیب (پست تروماتیک PTSD) است. شناخت این اختلال و راههای درمان آن، مهمترین بخش بزهدیده شناسی بالینی است.\n2-2. اختلال استرس پس از آسیب؛\nاختلال استرس پس از آسیب واکنش شایعی است که انسانها در مقابل رویدادهای بسیار استرسزا یا آسیبزا از خود نشان میدهند. رویدادهای متفاوتی میتوانند منجر به اختلال استرس پس از آسیب شوند. مثلاً حوادث اتومبیل، مورد تهاجم قرار گرفتن یا قربانی جنایت دیگری شدن، مورد تجاوز جسمی یا جنسی قرار گرفتن، جان در بردن از یک مصیبت مانند سیل یا انفجار، یا شاهد مرگ دیگری بودن از جمله مواردی است که ممکن است منجر به اختلال استرس پس از آسیب شوند (طهماسبی، 1390: 1). افراد دچار اختلال استرس پس از آسیب تمایل دارند آسیب را به شکل کابوسهای شبانه، خاطرات نگرانکننده و مرور خاطرات گذشته در طی ساعتهای بیداری نشان دهند. غرق شدن در خاطرات گذشته ممکن است موجب شود که ارتباط فرد با واقعیت برای ساعتها و یا حتی روزها قطع شود. گاه در مرور خاطرات؛ تصاویر، صداها و بوها به قدری واقعی و طبیعی هستند که شخص احساس میکند که واقعهی آسیبزا مجدداً در حال بروز است. در کودکان خردسال، رؤیاهای پریشان کنندهی مربوط به رویداد ممکن است ضمن چند هفته به کابوسهای فراگیر مربوط به موجودات عجیب، نجات دادن دیگران، تهدید علیه خود و یا دیگران تبدیل شود.\nمیزان شیوع اختلال استرس پس از آسیب در زنان دو برابر مردان است. علت دقیق این موضوع در مردان و زنان ناشناخته است، اما احتمالاً ناشی از عوامل فیزیولوژیک و روانشناختی است. در مکانهایی که آسیب برای هر دو جنس به یک میزان اتفاق میافتد (مانند حوادث طبیعی)، در زنان به دلایل ناشناخته و یا کمتر شناختهشده، به طور معناداری احتمال بروز علائم اختلال استرس پس از آسیب در سالهای بعد افزایش مییابد.\nعلاوه بر جنسیت یکی دیگر از عواملی که فرد را مستعد این اختلال میکند، طول مدت شرایط استرس می‌باشد. تجربهی جنگ ویتنام نشان داد، سربازانی که در جنگهای طولانیتری حضور داشتند، گرایش بیشتری به بروز علایم اختلال استرس پس از آسیب از خود نشان دادند و بالاخره یک تجربهی قبلی از این اختلال، شخص را نسبت به فشارهای روانی بعدی، آسیبپذیرتر مینماید. در مجموع نشانههای این اختلال اگر توسط فرد دیگری رخ دهد، نظیر آنچه که در تجاوز جنسی اتفاق میافتد، به مراتب بدتر از زمانی است که در اثر یک حادثهی طبیعی مانند سیل اتفاق میافتد. در جدول زیر علائم اختلال استرس پس از آسیب ساده و پیچیده بیان شده است.\nدرگیر تنها یک حادثه است.\nدرگیر چندین حادثه است.\nطول مدت حادثه بسیار کوتاه است.\nطول مدت حادثه طولانی است.\nدر سنین بالاتر رخ میدهد.\nدر سنین پایینتر رشد اتفاق میافتد.\nمشتمل بر خشونتهایی نیست که بهوسیله انسان اعمال شده باشد.\nدرگیر خشونتهایی است که بهوسیله انسان به وجود آمده است.\nدر حادثه بهوجود آمده، فرد میتواند نقش فعالی داشته باشد.\nدر حادثه به وجود آمده فرد نمیتواند نقش فعالی داشته باشد.\nهمراه با هشدارهای قبلی است.\nناگهانی و بدون هیچ زمینه قبلی رخ میدهد.\nنشانههای اختلال برای مدت کوتاهی وجود دارد.\nنشانه ها برای مدت طولانیتری ادامه می یابد و گاه موجب تغییر نوروفیزیولوژی میشود که ممکن است برگشت ناپذیر باشد.\nنشانهها به خودی خود و یا در یک محیط حمایت شده بهبود مییابد.\nبرای بهبود به مداخلات حرفهای نیاز است.\n(کمیجانی، 1387: 47-48)\n2-2-1. نشانههای اختلال پس از آسیب\nبر اساس تقسیم بندی ویرایش پنجم کتابچهی تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، نشانههای اختلال استرس پس از آسیب به چهار گروه نشانههای مزاحم و تکرار شونده، اجتنابی، اختلال شناختی و برانگیختگی شدید تقسیم میشوند:\nالف: نشانههای مزاحم و تکرار شونده\nنشانههایی که در این دسته قرار میگیرند، شامل موارد زیر هستند:\n1- تکرار ناخواسته و مزاحم خاطرات مربوط به حادثه.\n2- رویاهای تکرار شونده با محتوای مرتبط با حادثهی اتفاق افتاده.\n3- وجود واکنشهای تجزیهای مثلا به صورت پس نمایی، به گونهای که فرد تمامی احساسات و رفتارهای زمان حادثه را مجددا تجربه میکند.\n4- استرس روانی شدید و طولانی در صورت مواجه با نشانههای داخلی و خارجی یا نشانههای که یادآور حادثه باشند. (Arlington, 2013: 78)\nدر افرادی که دچار اختلال استرس پس از آسیب هستند، خاطرات آن حادثهی آسیبزا بدون خواست خود شخص در ذهن وی تداعی میشوند. این تداعی به همراه خاطرات مبهم و به صورتی ناگهانی رخ میدهند که اغلب با احساسات دردناکی نیز همراه میباشند و توجه شخص را به خود معطوف میکند. به عبارت دیگر هر چیزی که بتواند به نوعی خاطرهی بزهدیدگی را تداعی کند، این درد و رنج را برای بزهدیده تجدید میکند.\nب: نشانههای اجتنابی\nنشانههای این دسته شامل موارد ذیل میگردد:\n1- تلاش برای اجتناب از افکار یا احساسات و یا مکالماتی که مرتبط با آسیب وارده است.\n2- تلاش برای اجتناب از فعالیتها، مکانها یا افرادی که یاد و خاطرهی آسیب را در ذهن تداعی میکنند (Ibid:79).\nاین نشانهها روابط با دیگران را تحت تأثیر قرار میدهند، و آنها تلاشی برای متوقف ساختن خاطرات ناخوشایند و احساسات نامطبوع هستند؛ شخص اغلب از احساسات و وابستگی‌های نزدیک با افراد خانواده، همکاران و دوستان اجتناب میکند.\nپ: نشانههای اختلال شناختی\nاین مشکلات میتواند خود را به صورت نشانههای زیر بروز دهد:\n1- ناتوانی برای به یادآوردن یک جنبهی مهم از حادثه.\n2- کاهش چشمگیر علاقه و انگیزه و یا عدم شرکت در فعالیتهای خاص.\n3- احساس جدا شدن از دیگران.\n4- بهوجود آمدن اعتقادات یا انتظارات منفی تشدید یافته و پایدار از خودشان، دیگران و دنیا.\n5- ایجاد تصویر مخدوش شده و پایدار از علت و پیامدهای ناشی از تروما در ذهنشان.\n6- تجربه کردن پایدار احساسات منفی مثل ترس، خشم، احساس گناه و شرم.\n7- ناتوانی در تجربهی احساسات مثبت مثل شادی، رضایتمندی، عشق و علاقه.( Ibid:79)\nفردی که تحت تاثیر حادثهی شدیداً استرسزا قرار گرفته، ممکن است دچار اختلال در قوای شناختی خود شود و یا چنانچه مشابه چنین مشکلاتی را سابقا داشته است، با وقوع این حادثه، توانایی شناختی آنان که شامل حافظه، آگاهی از خود و دنیای اطراف، توان قضاوت و مواردی از این دست میشود، رو به وخامت رود.\nت: نشانههای برانگیختگی شدید\nآسیب روانی شدید میتواند باعث شود فرد احساس کند دائماً در خطر است و بنابراین همیشه گوش به زنگ است و گمان میکند تحت تعقیب است. این احساسات منجر به موارد زیر میشوند:\n1- مشکل برای خوابیدن.\n2- تحریک پذیری و رفتارهای پرخاشگرانهی انفجاری.\n3- مشکل در تمرکز کردن که ممکن است با تضعیف حافظه همراه باشد.\n4- پاسخهای تکانشی شدید.\n5- گوش به زنگی و هشیاری شدید.\n6- انجام رفتارهای بیمحابا که ممکن است به خودشان آسیب جدی وارد کنند(Ibid).\nآنچه که در این زمینه اهمیت پیدا میکند زمان بروز و طول مدت این نشانههاست که منجر به تشخیص گذاری و به تبع آن درمان میشود. این علائم معمولا بلافاصله بعد از بروز حادثه شروع میشوند و حداقل باید به مدت یک ماه به طول انجامد تا مشمول چنین تشخیصی شوند. اما ممکن است بروز این علائم تا 6 ماه و یا حتی سالها بعد از وقوع حادثه به تعویق افتد که در این صورت با موارد تاخیری روبرو هستیم.\n2-2-2. سبب‌شناسی اختلال استرس پس از آسیب\nدر سببشناسی اختلالات پساز آسیب، عمدتاً به دو دیدگاه اشاره میشود:\nالف: دیدگاه روانشناختی\nطبق رویکردهای رفتاری، فرض میشود که فرد دچار اختلال استرس پس از آسیب، نسبت به محرکهایی که در لحظهی آسیب وجود داشتهاند، دچار ترس شرطی میشود. به خاطر این تداعی آموخته شده، هرگاه این محرکها یا محرکهای مشابه وجود داشته باشد، فرد دچار اضطراب خواهد شد. فرار از رویداد آسیبزا، از این پس در فرد تقویت میشود، که این تقویت، واکنش گوشهگیری را در قربانیان افزایش میدهد. نظریهپردازان شناختی- رفتاری به این موضوع پرداختهاند که چگونه عقاید افراد در خصوص وقایع آسیبزا بر نحوهی مقابلهی آنها با این رویداد تأثیر میگذارد. شایان ذکر است از جمله مواردی که تأثیر زیان‌بخش دارند و ممکن است به اختلال استرس پس از آسیب منجر شوند، سرزنش کردن بیش از حد فرد به خاطر اتفاقاتی است که خارج از کنترل اوست و نیز احساس گناه ناشی از پیامد این اتفاقات است(آشوری، 1390: 8). یکی از علل پیدایش اختلال پس از آسیب، مرور خاطرات توسط فرد است. بدین معنا که وقتی فرد، به طور مثال بزهدیدهی یک جرم قرار میگیرد، تلاش میکند با مرور خاطرات، مفهوم آن را برای خود تجزیه و تحلیل کند. رویدادهای آسیبزا باعث میشوند که این افراد باورهای پیشینشان را زیر سؤال ببرند برای مثال، اینکه «جهان اساساً مکان امنی است» یا «اتفاق بدی برایشان نخواهد افتاد» را مسخره و غیر ممکن میدانند. آنها دربارهی ضربهی روحی که به آنها وارد شده است، فکر میکنند تا بتوانند آن را درک کنند. اما فکر کردن دربارهی آن خاطره باعث میشود به خاطرات و احساسات ناخوشایند و دردناک برگردند و این خود باعث میشود که از فکر کردن دربارهی آن واقعهی دردناک طفره بروند. این افراد به جای آرامش یافتن، در فاصلهی بین بهخاطر آوردن یا تلاش برای فراموش کردن در نوسان هستند.\nب: دیدگاه زیستی\nپژوهشگران به طور روزافزون شواهدی را یافتهاند که نشانههای آن را به ناهنجاری زیستی مرتبط میکنند. چندین نابهنجاری زیستی در افراد دچار اختلال استرس پس از آسیب مورد توجه قرار گرفته است. سطح پایینی از کورتیزول، در پاسخ به فشار روانی آغاز میشود. پیشتر تصور بر آن بود که کورتیزول پایین که پس از واکنش به عوامل استرسزا اتفاق میافتد، دستگاه دفاعی بدن را در هم میشکند؛ اگرچه پژوهش‌های جدید نشان داده است که کورتیزول پایین ممکن است مقدم بر این اختلال باشد. مطالعات انجام شده در خصوص افراد آسیبدیدهی وسائط نقلیه و سوءاستفادههای جنسی نشان میدهد افرادی که سطح کورتیزول پایینتری داشته باشند، بیشتر احتمال دارد علائم این اختلال را از خود نشان دهند. همچنین پژوهشها نشان دادهاند داشتن هیپوکامپ کوچک خطر ابتلا به اختلال استرس پس از آسیب را افزایش میدهد. هیپوکامپ بخشی از مغز است که وظیفهی رمزگذاری اطلاعات حافظه را برعهده دارد و درگیر پاسخهای هیجانی است(کمیجانی، همان: 50). به عنوان مثال میتوان به تأثیرات روانی سوءاستفادهی جنسی از کودکان اشاره کرد. گزارشی که در سال 1997 توسط مؤسسهی ملی دادگستری آمریکا ارائه شد، این طور نشان داد که از حدود 22 میلیون کودک بین سنین 12 تا 17 سال، یک میلیون و هشتصد هزار نفر از آنان بزهدیدهی سوء استفادهی جنسی میباشند. این گزارش نشان داد که بیش از 50 درصد از کودکانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفتهاند، حداقل بهطور نسبی دچار اختلال استرس پس از ضربه هستند. علاوه بر موارد مذکور، بیش از یک سوم این اطفال، گزارشاتی مبنی بر استرس و اضطراب را از خود نشان دادهاند. دیگر علائم کثیرالظهور شامل بیقید و بندی (38 درصد)، مشکلات رفتاری (30 درصد)، اعتماد به نفس ضعیف (35 درصد) و اختلالات نابهنجار رفتاری (23 درصد) میشود. در برخی گزارشات اخیر، مخاطرات مشکلات جسمی در دوران بلوغ، در نتیجهی حوادث دوران طفولیت از جمله سوء استفاده جنسی افزایش مییابد(Adams,E, 2008: 78).\nاگر مباشر جرم، پدر یا مادر طفل باشد، طفل استرس و اختلال بیشتری به همراه خواهد داشت. ویژگیهای طفل شامل سن و سطح پیشرفت او میشود. با پیشرفت در تحولات هنجاری، رویکرد طفل در رابطه با بزه‌دیدگی شامل استرس کم و یا زیاد میباشد. اطفال با اعتماد به نفس پایین، سطوح بیشتری از اختلال و استرس را تجربه میکنند. اطفالی که روشهای سرمشقگیری آنها شامل پیشگیری و انزواست، علایم بیشتری از اختلال را تجربه میکنند. تأثیرات منفی روانشناختی در سوء استفادهی جنسی از کودکان در طول زمان تداوم خواهد داشت. تأثیرات احتمالی بلند مدت سوء استفادهی جنسی از کودکان شامل افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس ضربهای، عدم کارایی جنسی و سوء استفادههای بعدی میباشد. علاوه بر این، در میان جمعیت بزهدیدگان مؤنث بالغ، افراد با تجربیات سوء استفادهی جنسی در کودکی، احتمال خودکشی در آنها دو برابر نسبت به همسالان خود بیشتر است. در طول زندگی، افرادی که در کودکی مورد سوء استفادهی جنسی واقع شدهاند، چهار برابر بیشتر در معرض اختلالات عصبی و روانشناختی قرار داشته و نیز سه برابر بیشتر در معرض سوء استفادهی مکرر نسبت به هم سن و سالان خود هستند. در میان زنانی که سوء استفادهی جنسی از آنها منجر به ازالهی بکارت آنها شده است، ریسک زیادی برای پیشرفت اختلال عصبی استرس پس ضربهای وجود دارد (Renee Z, 2012: 102)؛ بنابراین اهمیت بررسی آسیبهای وارد به بزه دیدگان خاص(کودکان و زنان) به دلیل آثار فراوان روانی و آسیبهای اختلال پس از آسیب دو چندان است.\n3. تدابیر بالینی؛\nچنانچه اشاره شد، آنچه در بزهدیدهشناسی بالینی، پس از شناخت آسیبها مورد بررسی قرار میگیرد، بازتوانی بزهدیدگان است. به نظر می‌رسد اولین نیاز بزهدیدگان پس از وقوع جرم، تلاش در جهت تقلیل و تسکین آسیبهای جسمی، روانی و عاطفی آنان است. در این قسمت به تدابیری برای ترمیم و درمان این آسیبها اشاره میشود.\n3-1. تدابیر حمایتی پزشکی؛\nبرخی از رویدادهای جنایی ممکن است موجب آسیب جسمی بر بزهدیده شوند که درمان پزشکی، ضروریترین نوع حمایت از چنین بزهدیدگانی است. حمایت پزشکی ممکن است در درمانهای فوری(اورژانسی) ضرورت پیدا کند. در این صورت، دریافت گواهی پزشکی برای پیگیریهای قضایی بعدی بسیار اهمیت دارد. این امر بدان جهت است که در صورت هرگونه کوتاهی در انجام این درمانها از سوی پزشک یا مرکز اورژانس یک بیمارستان در عکسبرداری از سرِ یک بزهدیدهی تصادف ساده رانندگی و یا اینکه خود بزهدیده به دلیل ترس یا هیجانهای پس از جرم از انجام این درمانها سر باز زند، یک ضربهی سر به ظاهر ساده میتواند به خونریزی مغزی و مرگ بزهدیده منجر شود. در برخی موارد ممکن است این گواهی پزشکی خود یکی از منابع ایجاد تصور بزهدیدگی دوباره باشد. پزشک نباید به معایناتی که مستلزم گرفتن خون از شخص بزهدیده است متوسل شود، به جز در مواردی که نفع قطعی بزهدیده چنین اقدامی را ایجاب میکند. پزشک باید تمام وقایعی را که بزهدیده بیان میدارد، گزارش کند. او باید در نوشتن تصدیق پزشکی از وجه شرطی استفاده کند و فرمول (بر اساس گفتههای بزهدیده) را رعایت کند (ژرار لپز، ژینا فیلیزولا، 1388: 128). رعایت این امر بهویژه در مورد هویت و شخصیتی که بیمار از خود معرفی میکند و مورد تأیید قرار نگرفته، ضروری است. پزشک باید تمام شکایات بزهدیده را با کمال بیطرفی، یادداشت کند. وی باید بیانگر و منعکسکنندهی دردها و شکوههای شخص قربانی باشد و علاوه بر این باید اظهارات مخالف با واقع شخص بزهدیده را اعلام کند.\nفراموشی پزشک، نه تنها ممکن است در زمینهی جمعآوری دلایل برای بزهدیده زیانآور باشد، بلکه ممکن است باعث اختلافها و اعتراضهای بعدی در زمینهی ترمیم خسارتهای جسمی شود. علاوه بر این، فراموشی پزشک میتواند به عنوان یکی از منابع ایجاد تصور بزهدیدگی دوباره مطرح باشد، چراکه ممکن است، بزهدیده فکر کند که پزشک نسبت به درد و رنج او سهلانگاری کرده یا آن را انکار کرده است(همان: 127 ). گزارش پزشکی قانونی باید برای مرجع درخواستکننده فرستاده شود. در عمل، معمولاً پزشک در همان روز معاینه، گواهی پزشکی را به بزهدیده داده و به او سفارش میکند که یک تصویر از آن برای خود تهیه کند. معاینه بر اساس قواعد مشخصی صورت میگیرد. پزشک باید خود را به شخصی که تحت معاینه قرار دارد، معرفی کند و هدف از مأموریت خود را مشخص کند. این معاینه یک گفتگوی فردی است و بهتر است یا حتی ضروری است که مأمور پلیس قضایی که معمولاً همراه وی میباشد، از این گفتگو به دور باشد. این مسأله زمانی با مشکل مواجه میشود که معاینه مربوط به شخص تحتنظر باشد. پزشک باید در حدود وظیفه و مأموریت پاسخگو باشد. وی تنها با رضایت صریح بزهدیده، معاینه را شروع میکند. در مواردی که خودِ قربانی مانع انجام معاینه میشود، پزشک دلایل مربوطه را برای مرجع درخواستکننده توضیح میدهد( همان: 128 ).\nهمچنین تأمین نیازهای درمانی بزهدیدگان به لحاظ فوریت داشتن، بر سایر نیازمندیها تقدم دارد. اصول عالی انسانی ایجاب میکند که نیازهای اولیهی درمانی بزهدیده، حتی اگر در وقوع جرم مقصر باشد، در اسرع وقت مرتفع گردد. نظر به اهمیت این مسأله مواد 14-17 بیانیه سازمان ملل متحد که تحت عنوان «اصول اساسی عدالت برای بزهدیدگان و قربانیان سوء استفاده از قدرت» در 29 نوامبر 1985 توسط مجمع عمومی پذیرفته شد، به ضرورت و فوریت کمکهای دارویی، روانی و اجتماعی اختصاص یافته است. همچنین ماده 4 کنوانسیون اروپایی در مورد خسارتزدایی از قربانیان جرایم خشونت آمیز که در 24 نوامبر 1983 در استراسبورگ فرانسه به تصویب رسید، هزینههای پزشکی و دارویی و حتی مخارج کفن و دفن را مشمول خسارتزدایی دانسته است. ضروری است در کلیهی مراکز اورژانسی، واحدی تحت عنوان واحد «پزشکی- قضایی» تشکیل شود تا همراه با بسیاری از امور تعقیب و شناسایی به طور همزمان درمان نیز انجام گیرد. در این مراکز، آزمایشات جسمانی و روانی زیر نظر گروهی از کارشناسان از رشتههای مختلف(پزشکی، روانشناسی و مددکاران اجتماعی) صورت گیرد یا حداقل، کارشناس عمومی برای پذیرش بزهدیده حضور داشته باشد و تمام این امور با رعایت رازداری و محرمانه بودن انجام پذیرد(Caroi, 2001:189). در واقع، تعدد اشخاصی که بزهدیده با آنها در فرایند پس از بزهدیدگی مواجه میشود اعم از کارشناسان ادارهی کار، موسسات بیمه، پزشک بیمارستان، کارشناسان قضایی و غیره به نوبهی خود از عوامل سردرگمی بزهدیده خواهد بود، لذا حضور یک مددکار اجتماعی یا کارشناس عمومی در کنار بزهدیده برای کمک به بزهدیده پیشنهاد میشود.\n3-2. تدابیر حمایتی روانی، عاطفی؛\nحالت روانی بزهدیدگان، پس از وقوع جرم، حالتی غیرمتعادل و اغلب افسرده و مضطرب و یا برآشفته و عصبانی است. این حالات بر اساس نوع بزهدیدگی متفاوت خواهد بود؛ به عنوان نمونه، از آنجا که قربانیان جرایم خلاف اخلاق، احساس شکست معنوی کرده و نوعاً دچار انزوا و اندوه سنگین شدهاند، چه بسا درمان درد خود را در خودکشی و یا پنهان شدن از جامعه بدانند. در مقابل، افرادی که قربانی جرایمی چون ضرب و شتم یا تهمت و افترا شدهاند، اغلب درصدد دفاع از خویشتن و حتی انتقام بر میآیند. بزهدیدگان جرایم مالی نیز بر اساس مقدار تمکن و دارایی باقیماندهشان، احساسات متفاوتی دارند که البته چنانچه بزه‌دیدگی مالی سنگین باشد، افسردگی و تشویش و احساس شکست و از هستی ساقط شدن بر حالات دیگر غلبه خواهد داشت. بدیهی است همانگونه که جسم آسیبدیدهی بزهدیدگان، فوریتهای پزشکی را میطلبد، شخصیت جریحه‌دار و روان غیرمتعادل نیز نیازمند مساعدت و مراقبت است. اصولاً مساعدتها و مراقبتهای روانی بزهدیدگان باید با دو هدف انجام گیرد: هدف نخست، جلوگیری از طغیان و اخذ انتقام از سوی بزهدیده است که در اغلب موارد، نبود چنین مراقبتهایی در بزهدیدگی مجدد وی یا تحقق جرم جدید مؤثر بوده است. انگیزهی دیگر این کمکها، پیشگیری از انزوا و افسردگی بزهدیده است که این حالات نیز میتواند در تکرار بزهدیدگی وی دخالت داشته باشد.\nتسکین احساسات جریحهدار شدهی بزهدیدگان از طرق مختلفی امکانپذیر است که مهمترین آن واکنش مناسب و سریع جامعه در قبال بزهکاری است. به علاوه، برخورد افراد جامعه با بزهدیده نباید به گونهای باشد که وی احساس کند هویت اجتماعی خود را از دست داده و مورد ترحم و دلسوزی قرار گرفته است. دعوت به آرامش و توصیه به بردباری اگر به صورت صحیح انجام پذیرد، در تسکین وی مؤثر خواهد بود. در کشور ما خلأ چنین مساعدتهایی، خصوصاً در قالب سازمانیافته و علمی، کاملاً محسوس است و بزه‌دیدگان اغلب با اظهارنظرهای متفاوتی مواجه میشوند که بر حیرت و سرگردانی و نهایتاً عدم تعادل آنان میافزاید. شایسته است واحدهای مشاوره و راهنمایی بزهدیدگان، چه در قالب رسمی و دولتی و چه به شکل مردمی، تشکیل و به صورت علمی پاسخگوی این نیاز بزهدیدگان باشند.\nدر ادامه تدابیر مربوط به حمایتهای عاطفی بررسی میشود. در برخی از جرائم ممکن است فرد بزهدیده دچار آسیب روانی نشده ولی احساسات و عواطف او خدشهدار شود که لزوم حمایت عاطفی را میطلبد. حمایتهای عاطفی، کمکهای روانشناسانهای است که برای ترمیم درد و رنجهای عاطفی بزهدیدگان انجام میشود و پیش از هر چیز نقش روانشناسان و روانکاوان در آن برجسته است. حمایت عاطفی از بزهدیدگان را میتوان از طریق مراکز خصوصی رواندرمانیِ بهرهمند از روانشناسان متخصص تضمین کرد. ولی اهمیت نقش روانشناسی در حمایت عاطفی هرگز به معنای انحصار آن در دست روانشناسان متخصص نیست. حمایت عاطفی را ممکن است کسانی انجام دهند که خود پیشتر بزهدیده بودهاند(رایجیان اصلی، 1390: 93). بر این اساس در برخی از کشورها بزهدیدگان دیروز با راهاندازی «انجمنهای کمک به بزه‌دیدگان» همواره این امکان را مییابند که پیشتیبان عاطفی بزهدیدگان امروز باشند. به عبارت دیگر، کسی که پیشتر تجربهی بزهدیدگی را چشیده است، بهتر از هر شخص دیگر قادر به فهم درد و رنجهای بزهدیدهی کنونی بوده و میتواند به او کمک کند. همچنین انجمنهای کمک به بزهدیدگان میتوانند با بهرهگیری از روانشناسان متخصص به حمایت عاطفی از بزهدیدگان، جامهی عمل بپوشانند (همان). به دلیل اهمیت موضوع اختلال استرس پس از آسیب، تدابیر حمایتی برای درمان و بازتوانی بزهدیدگانی که دچار این آسیب شدهاند، به تفصیل بررسی میشود.\n3-3. تدابیر حمایتی مربوط به اختلال استرس پس از آسیب؛\nچنانچه اشاره شد اختلال استرس پس از آسیب واکنش شایعی است که انسانها در مقابل رویدادهای بسیار استرسزا یا آسیبزا از خود نشان میدهند. پس از شناخت آثار، علائم و علت این اختلال در این قسمت، مباحث مربوط به درمان این اختلال بررسی میشود:\n3-3-1. دارو درمانی؛\nپژوهشگران در چارچوب دیدگاه زیستی، از درمان موفقیتآمیز نشانههای PTSD با انواع داروها خبر دادهاند، به طوری که داروی ارجح عمدتاً به نشانههای بزهدیده بستگی دارد. یک گروه از داروهای ضد افسردگی، با نام بازدارندههای جذب مجدد گزینشی سروتونین به عنوان خط اول درمان این بیماران به کار میروند که اثربخشترین داروهای مربوط به این دسته دارویی که به درمان برخی علائم اختصاصی PTSD، علاوه بر افسردگی و اضطراب، کمک میکند، سرترالین و پاروکستین است (Kaplan, 2014: 44). این داروها با دوز پایین تجویز میشوند و سپس رفته رفته تا آنجا که لازم باشد دوز را افزایش میدهند. SSRI ها عوارض جانبی کمتری نسبت به داروهای ضد افسردگی قدیم دارند. با این حال برخی از بیمارانی که از داروهای SSRI استفاده کردهاند به حالت تهوع خفیف اشاره کردهاند که این عوارض با گذشت زمان از بین میروند. همچنین مشکلات جنسی یکی دیگر از عوارض جانبی این داروهاست. در میان گذاشتن بروز عوارض جانبی با پزشک معالج بسیار مهم است، به طوریکه تغییر دوز یا تعویض دارو این مشکل را نیز از بین میبرد.\nسایر داروهای ضد افسردگی مثل داروها سه حلقهای و مهارکنندههای مونو آمین اکسیداز نیز در درمان برخی علائم PTSD موثرند، خصوصا از دستهی داروهای سه حلقهای داروهایی مثل ایمی پرامین و آمی تریپتیلین طی مطالعات دقیق و کنترل شدهای، ثابت شده است. این داروها نیز با دوز پایین تجویز می شوند و کم کم دوز را بالا میبرند و معمولا مدت درمان، بهتر است حداقل به میزان 8 هفته باشد و در صورت اثربخشی تا یکسال ادامه یابد (Ibid). از سایر داروهای موثر بر درمان این اختلال میتوان داروهای ضد صرع مثل کاربامازپین و والپرات، کلونیدین و پروپرانولول را نام برد. در مورد درمان دارویی باید در نظر داشت که گرچه داروها میتوانند نشانهها را مقداری کاهش دهند، اما کلیهی درمانهای دارویی در این زمینه بیشترین اثر را روی افسردگی، اضطراب و تهییج پذیری زیاد بیماران میگذارند و اثر کمتری بر نشانههای دیگر مربوط به PTSD مثل اجتناب، انکار و کرختی هیجانی دارند. لذا دارو به تنهایی برای بهبود بخشیدن به مشکلات روانی و میان فردی که بر دوش مبتلایان به PTSD سنگینی میکند کافی نیست. در نتیجه، متخصصان بالینی نه تنها برای حل مسائل هیجانی، بلکه برای کنترل واکنشهای فرد به درمانهای دارویی، روان درمانی را توصیه میکنند. از طرفی با توجه به اینکه یکی از علایم این اختلال، اجتناب از یادآوری حادثه است، روان درمانی از طریق ایجاد راهی برای صحبت کردن بیمار در مورد حادثه و هیجانات مربوط به آن، به درمان این بیماران کمک میکند.\nبرخی فنون در روان درمانی میتواند باعث تسکین علائم بیمار شود، مانند درمان رفتاری-شناختی، گروه درمانی، هیپنوتیزم، روان درمانی عاجل، روان درمانی روان پویشی و خانواده درمانی. برخی پژوهشگران، نتیجه گرفتند در افرادی که بلافاصله پس از حادثه، فرصت مناسبی برای صحبت کردن درباره تجربههایشان به دست میآورند ، ممکن است میزان علائم PTSD کاهش یابد. مطالعه بر 12000 کودک دانشآموز در توفان شدیدی در هاوایی، نشان داد آن دسته از کودکانی که به طور سریع از خدمات مشاورهای بهرهمند شدند در دو سال بعد وضعیت بهتری داشتند تا کسانی که این مشاوره را دریافت نکردند (Victoria M, 1998: 105)، اما اگر PTSD تشکیل شده باشد، دو رویکرد عمدهی روان درمانگرانه را میشود در پیش گرفت. اولی قرار دادن بیمار در معرض واقعهی آسیبزای مذکور با روشهای تجسمی یا مواجهه سازی زنده است، که این مواجهه سازی میتواند شدید یا تدریجی باشد و به ترتیب انفجار درمانی و حساسیتزدایی منظمنام دارند. رویکرد دوم، آموزش روشهای تدبیر استرس است که شامل فنون آرام سازی عضلات و رویکردهای شناختی برای مدارا با استرس است.\nدر روش درمانی شناختی که اغلب به همراه درمان رفتاری مواجهه سازی به کار میرود، سه مرحلهی مهم وجود دارد، اول شناخت افکار ناکارآمد که در زمینهی حادثهی استرسزا ایجاد شده، دوم بررسی میزان قدرت این افکار و چالش با آنها و در نهایت جایگزین کردن آنها با افکار مفید و منطقی که این مرحله مهمترین قسمت آن است و تحت عنوان بازسازی شناختی از آن یاد میشود. لازم به ذکر است که کارایی درمان شناختی به تنهایی اثربخشی کمتری نسبت به مواجهه درمانی یا ترکیب این دو با هم دارد. از انواع دیگر درمانهای شناختی-رفتاری که جهت تسلط بیمار به اضطراب خود وجود دارد، میتوان مهارتهایی مانند تکنیکهای تنفسی یا بیوفیدبک( مهارتی که شخص می‌تواند عملکرد غیرارادی خود را کنترل کند)، مهار افکار منفی، کنترل خشم، مقاومت در برابر استرس و یادگیری مهارتهای اجتماعی را نام برد.\nیکی دیگر از روشهای مفید درمانی، رواندرمانی روان پویشی است. روان پویشی به معنای بازسازی واقعهی آسیبزا، توام با تخلیهی هیجانی و پالایش است که امکان دارد اثر درمانی داشته باشد. البته روان درمانی را باید متناسب با وضعیت هر بیمار انجام داد، چون برخی از بیماران ممکن است بر اثر احساس وقوع مجدد آسیب، از پا درآیند. قربانیان دچار PTSD همچنین میتوانند یاد بگیرند با برخورد منطقی با شرایطشان و تجزیه کردن مشکلات خود به واحدهای قابل کنترل، فشار روانی را کاهش دهند. آنها میتوانند بین سرزنش خود و پرهیز کردن، تعادل بهتری برقرار کنند. افرادی که به خاطر نقششان در واقعهی آسیبزا بیش از حد احساس گناه میکنند، باید توجه کنند که مسئولیتشان آن قدر که تصور میشود، سنگین نبوده است. برعکس، کسانی که احساس میکنند بر آنچه که برایشان رخ میدهد، کنترلی ندارند و بنابراین از مواجهه با مشکلات پرهیز میکنند، میتوانند یاد بگیرند احساس تسلط بیشتری بر روند زندگی خود داشته باشند. از گروه درمانی و خانواده درمانی نیز میتوان در تسکین علائم بیمار مبتلا به PTSD یاری جست، به طور مثال گروه درمانی برای سربازان جنگ و بازماندگان بلاهایی نظیر زلزله بسیار موفقیت آمیز بوده است(Kaplan ,2014: 54). خصوصا گروه درمانی باعث شریک شدن در آسیبهایی که بر دیگران وارد آمده، و برخوردار شدن از حمایت سایر اعضای گروه میشود.\nاز بین شاخههای مختلف بزهدیدهشناسی یعنی عدالت برای بزهدیدگان، کمک به بزهدیدگان، بزهدیدهشناسی علمی(تجربی) و بزهدیدهشناسی بالینی، در ادبیات جرمشناسی ایران، کمتر به موضوع بزهدیدهشناسی بالینی پرداخته شده است. در این مقاله اما سعی شده است در پاسخ به پرسشهای طرح شده در ابتدای مقاله با استفاده از دانش پزشکی، روانپزشکی و روانشناسی، مراحل و ابعاد بزهدیدهشناسی بالینی تبیین شود. بدین ترتیب میتوان گفت بزهدیدهشناسی بالینی دارای دو بُعد اصلی یعنی آسیبشناسی و تدابیر بالینی است. در بُعد اول انواع آسیبهای جسمی، روانی و عاطفی مورد بررسی قرار میگیرد. از مهمترین آسیبهای روانی نیز موضوع اختلال استرس پس از آسیب است که متاسفانه کنشگران نظام عدالت کیفری به این آسیب مهم توجه چندانی ندارند. در بُعد دوم نیز تدابیر بالینی مشتمل بر تدابیر دارو درمانی و رواندرمانی شناسایی و بررسی گردید. همچنین مراحل اصلی بزهدیده شناسی بالینی نیز عبارت از معاینهی بزهدیده، بررسی ماهیت و نوع بزهدیدگی، برآورد خسارتها و در نهایت ارزیابی راههای درمان بزهدیده و اقدام مناسب برای درمان است. با این وصف، بعد از ارائهی شناختی جامع از انواع آسیبهای وارد شده بر بزهدیده، با هدف پیشگیری از تکرار بزه‌دیدگی، انواع تدابیر بالینی با تاکید بر درمان اختلال استرس پس از آسیب ارایه شده است. از نتایج به دست آمده از این مقاله، ارائهی شناختی از اختلال استرس پس از آسیب به عنوان یکی از آثار کمتر شناخته شدهی بزهدیدگی است. چرا که عمدتا از این اختلال در مورد آسیبهای پس از جنگ، سوانح هوایی یا رانندگی یاد میشود، اما در خصوص رویداد جرم، به عنوان واقعهای استرسزا بحث زیادی نشده است. از اینرو، میتوان از یافتههای این مقاله در شناخت از این اختلال، نشانهها و آثار آن و راههای درمان این اختلال استفاده کرد. معالوصف اما متاسفانه، در ایران هیچ نهاد و مؤسسهای به صورت خاص متولی رسیدگی به بزهدیدگان جرائم، به خصوص در مورد آسیبهای روانی و عاطفی نیست. جبران خسارت آسیبهای وارد شده را صرفا میتوان به صورت پراکنده در وظایف برخی نهادها مشاهده کرد. اقدامات سازمان پزشکی قانونی برای بزهدیدگان، مشتمل بر معاینات و اظهارنظرهای کارشناسی برای بررسیهای قضایی است. به عبارت دیگر، سازمان پزشکی قانونی به طور مستقیم اقدامی جهت ترمیم آسیبهای جسمی و روانی بزهدیدگان انجام نمیدهد و فقط آسیبهای وارد شده را آن هم محدود به آسیبهای جسمی و احیاناً روانی، مورد معاینه و کارشناسی قرار میدهد. البته اقدامات این سازمان اگر به درستی صورت پذیرد، میتواند نقش عمدهای در جبران خسارات بزهدیده ایفا کند. همچنین نوع برخورد پزشکان و روانپزشکانِ این سازمان نیز از بزهدیدگی ثانوی جلوگیری خواهد کرد، اما توجه این مقاله به ترمیم آسیبهای عاطفی و روانی است. هرچند مؤسسات مختلف دولتی و خصوصی، همچون بیمارستانهای اعصاب و روان و واحدهای مشاوره و مددکاری، اقداماتی در راستای درمان بزه‌دیدگان جرائم انجام میدهند همانند سازمان بهزیستی (دفتر امور آسیبدیدگان اجتماعی معاونت اجتماعی) که در کنار دیگر وظایف، اقداماتی در خصوص بازتوانی آسیبدیدگان اجتماعی انجام میدهد ولی ارتباط مستقیم و همراه با شرح وظیفه و برنامهای جامع برای بزهدیدگان نیست. اما با توجه به مباحث مطروحه، به دلیل نیازهای خاص روانی و عاطفی بزه‌دیدگان، همچنین به دلیل ارتباط نزدیک و پیوستگی هرگونه معاینه و تجویز در خصوص این آسیبها با پروندهی قضایی بزهدیده و مهمتر از همه برای پیشگیری از بزهدیدگی ثانوی و تکرار بزه دیدگی در راستای وظایف قوه قضاییه علیالخصوص بعنوان اقدام مناسب برای پیشگیری از جرم موضوع بند 5 از اصل 156 قانون اساسی، پیشنهاد می‌شود ضمن اصلاح قانون تشکیل سازمان پزشکی قانونی، مدیریت، برنامهریزی و سازماندهی به کلینیک‌های تخصصی برای ترمیم آسیبهای بزهدیدگان به ویژه آسیبهای روانی و عاطفی آنان از وظایف این سازمان قرار گیرد.\n- اداره کنترل مواد مخدر و پیشگیری از جرم سازمان ملل،(1384)، عدالت برای بزه دیده، ترجمه علی شایان، تهران: انتشارات سلسبیل\n- آشوری، محمد؛ خدادی، ابوالقاسم، (1390)، «حقوق بنیادین بزه دیده در فرایند دادرسی کیفری»، فصلنامه آموزه های حقوق کیفری، پاییز و زمستان\n- بابایی، محمدعلی، (1390)، جرمشناسی بالینی، تهران: انتشارات میزان.\n- بنیفاطمه، سعید و دیگران، (1387)، فیزیوپاتولوژی PTSD، قم، انتشارات رازبان.\n- رایجیان اصلی، مهرداد، (1390)، بزهدیدهشناسی حمایتی، نشر دادگستر، چاپ دوم، تهران\n- رایجیان اصلی، مهرداد، (1390)، بزهدیدهشناسی، موسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی شهردانش، تهران\n- رجبی، ابراهیم، «درمانگاه بزهدیده و بزهدیدگی و نقش پلیس در آن»، فصلنامه دانش انتظامی، سال دوازدهم، شماره اول\n- ژرار لپز، ژینا فیلیزولا، (1388)، بزه‌دیده و بزه‌دیده‌شناسی، ترجمه روحالدین کرد علیوند و احمد محمدی، چاپ دوم، تهران: نشر مجد.\n- طهماسبی، شهرزاد، اختلال استرس پس از ضربه، مرکز مشاوره و خدمات روانشناسی سگال، www.segalcbt.com\n- علیایی زند، شهین، (1383)، «روسپیگری، کودکان خیابانی و تکدی»، مجموعه مقالات اولین همایش آسیبهای اجتماعی، جلد پنجم، نشر آگاه.\n- کمیجانی، مهرناز، (1387)، «اختلال استرس پس از آسیب»، مجله تعلیم و تربیت استثنایی، شماره 87\n- نجفی ابرندآبادی، علی حسین، (74-1373) ، تقریرات درس جرم شناسی(بزه دیده شناسی)\n- نجفی ابرندآبادی، علی حسین، (87-1387)، تقریرات درس بزهدیدهشناسی علتشناختی، دانشگاه شهید بهشتی\n- Adams,E,Understanding the Traumas of Childhood Psycho-Sexual Abuse, Bedford,Mass:Mills,Sanderson Publisher2008,\n- Cario R , victimologie, Ed. L’Harmattan, Vol. 4, 2e éd, 2001\n- Cognitive – behavioral therapies for trauma/ edited by Victoria M. Follette, Josef I. Ruzek, Francis R. Abueg, the Guilford press, 1998\n- Diagnostic and statistical manual of mental disorder, fifth edition. Arlington, AV, American psychiatric association, 2013\n- Kaplan & sadock synopsis of psychiatry: behavioral sciences/clinical psychiatry, eleventh edition, Benjamin james Sadock, Virginia Alcott Sadock, Pedro Ruiz, 2014\n- Lopez G , Bornstein S, Victimologie Clinique, Ed. Malion, 1995\n- Lopez G , Portelli S, Clément, Les droits des victimes , Ed. Dalloz, Coll. États de droit, 2e éd, 2007\n- Renee Z. Dominguez., Connie F. Nelke, Bruce D. Perry, Sexual Abuse of Children, American Academy of Experts in Traumatic Stress: www.aaets.org\n* استادیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه شاهد، (نویسنده مسئول):\n** دانشجوی تخصص روانپزشکی انستیتو روانپزشکی تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران\n. La Criminologie Clinique\n. برای مطالعه بیشتر در مورد جرمشناسی بالینی رک به بابایی، محمدعلی، جرمشناسی بالینی، انتشارات میزان، 1390\n. La Victimologie Clinique\n- Stress: www.aaets.org\n. برای مطاله بیشتر در مورد عدالت برای بزهدیدگان رک به اداره کنترل مواد مخدر و پیشگیری از جرم سازمان ملل، عدالت برای بزه دیده، ترجمه علی شایان، انتشارات سلسبیل، 1384 و در مورد بزه دیده شناسی حمایتی رک به رایجیان اصلی، مهرداد، بزه دیده شناسی حمایتی، نشر دادگستر، چاپ دوم، 1390 و در مورد بزه دیده شناسی رک به رایجیان اصلی، مهزداد، بزه دیده شناسی، جلد یکم، موسسه مطالعات و پژوهشهای حقوقی، 1390 و نجفی ابرندآبادی، علی حسین، تقریرات درس جرم شناسی(بزه دیده شناسی)، 74-1373 و جرم شناسی بازپروری بزهکاران، دانشگاه تربیت مدرس، 87-1386\n. برای مطالعه بیشتر در مورد بزهدیدهشناسی علمی رک به نجفی ابرندآبادی، علیحسین، تقریرات درس بزهدیدهشناسی علتشناختی، دانشگاه شهید بهشتی، 87-1386\n. La victimization première\n. La victimization deuxième\n. در این زمینه میتوان به طرح حمایت از بزهدیدگان در مشهد اشاره کرد که توسط معاونت اجتماعی و پیشگیری استان خراسان رضوی به صورت آزمایشی در مجتمع کامیاب مشهد در حال اجراست. ازجمله اهداف این طرح در راستای پیشگیری از بزهدیدگی ثانوی آنان، شناسایی مشکلات بزهدیده، اطلاع رسانی بهتر به بزهدیده در مسیر دادرسی و کمکرسانی فوری به بزهدیدگان است. برای مطالعه بیشتر رک به بهروزیه، محمد، نشریه جرمشناسی پیشگیری، دادگستری کل استان خراسان رضوی، پیششماره 1، 1390، ص 23\n. Eric Lindemann\n. Grief process\n. Coconut Grove\n. Acute loss\n. Garland Caplin\n. Impact stage\n. Recoil stage\n. Reorganization Stage\n. Involving victims\n. Post Traumatic Stress Disorder\n. کورتیزول یکی از هورمونهای مهم بدن است که توسط غدّههای آدرنال ترشح میشود و در فعالیتهای زیر دخالت دارد: تنظیم فشار خون، سوخت و ساز مناسب قند، آزادسازی انسولین برای حفظ سطح قند خون و ... ـ کورتیزول به طور طبیعی صبحها در بالاترین سطح و شبها در پائین ترین سطح، در بدن وجود دارد. با وجودی که استرس تنها دلیل ترشح کورتیزول به جریان خون نیست امّا به دلیل آن که ترشح کورتیزول در جریان واکنش بدن به استرس، در سطح بالایی صورت میگیرد و نیز به دلیل آن که کورتیزول مسئول چند تغییر مربوط به استرس در بدن است به آن «هورمون استرس» گفته میشود.\n“Cortisol and Stress”,How to Stay Healthy”, Elizabeth, Scott, http://stress.about.com- 2015\n. سروتونین، مادّهی شیمیایی مهمی در مغز است که به عنوان «انتقال دهندهی عصبی» شناخته می‌شود. انتقال‌دهندهی عصبی، مولکولی در مغز است که به سلّول‌های عصبی کمک می‌کند که با یکدیگر کار کنند. یکی از نقش‌ها و وظایفی که سروتونین در مغز دارد، عمل کردن به عنوان پلیس راهنمایی و رانندگی برای سایر انتقال دهنده‌های عصبی است. بدون وجود سروتونین به مقدار کافی، بسیاری از فعالیت‌های بدن و از جمله حالات روحی، تحت تاثیر قرار می‌گیرند: http://serotonin.blogfa.com/post-26.aspx\n. Implosive therapy\n. Systematic desensitization\n. اختلال استرس پس آسیبی، موجود در سایت اینترنتی اختلالها و بیماریهای روانی و جسمی به آدرس اینترنتی: www.plague.blogfa.comبه تاریخ 29/12/1394\n. جهت مشاهده خدمات سازمان پزشکی قانونی و سازمان بهزیستی رک به سایت اینترنتی این سازمان ها به آدرس: www.lmo.ir و\nاصل مقاله 849.39 K\nتعداد مشاهده مقاله: 6,085\nخدادی, ابوالقاسم, افتخار, مریم. (1395). بازتوانی بزه دیده در پرتو بزه دیده‌شناسی بالینی. فصلنامه پژوهش حقوق کیفری, 5(17), 127-154. doi: 10.22054/jclr.2017.7122\nابوالقاسم خدادی; مریم افتخار. "بازتوانی بزه دیده در پرتو بزه دیده‌شناسی بالینی". فصلنامه پژوهش حقوق کیفری, 5, 17, 1395, 127-154. doi: 10.22054/jclr.2017.7122\nخدادی, ابوالقاسم, افتخار, مریم. (1395). 'بازتوانی بزه دیده در پرتو بزه دیده‌شناسی بالینی', فصلنامه پژوهش حقوق کیفری, 5(17), pp. 127-154. doi: 10.22054/jclr.2017.7122\nخدادی, ابوالقاسم, افتخار, مریم. بازتوانی بزه دیده در پرتو بزه دیده‌شناسی بالینی. فصلنامه پژوهش حقوق کیفری, 1395; 5(17): 127-154. doi: 10.22054/jclr.2017.7122


اختلال شخصیت مرزی چیست؟ تست هایی برای اینکه بدانید آیا مبتلا هستید؟ - هنر فردی\nخانه/مهارت های عمومی مهم/درمان بیماری های شایع روانی/اختلال شخصیت مرزی چیست؟ تست هایی برای اینکه بدانید آیا مبتلا هستید؟\nاین مطلب نتیجه جدیدترین تحقیقات چندین مجله معتبر پزشکی از جمله nimh و hopeforbpd می باشد که بعد از چندین روز تلاش در اختیار شما قرار می گیرد و در آن با اختلال شخصیت مرزی و تست هایی که وجود آن را در شما یا رد می کنند آشنا خواهید شد.\nاختلال شخصیت مرزی یک بیماری روانی است که با الگوی مداوم حالات مختلف، عزت نفس و رفتار مشخص می‌شود. این علائم اغلب منجر به اقدامات تکانشی و بدون فکر و مشکلات در روابط می‌شود. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ممکن است موارد شدید خشم، افسردگی و اضطراب را تجربه کنند که می‌تواند از چند ساعت تا چند روز طول بکشد.\nعلائم و نشانه‌ها-تست برای تشخیص\nافراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ممکن است نوسانات خلقی را تجربه کرده و در مورد عزت نفس و نقش خود در جهان عدم اطمینان نشان دهند. در نتیجه، منافع و ارزش‌های آن‌ها می‌تواند به سرعت تغییر کند.\nدر واقع هیچ تست استانداردی که مشخص کند کسی به اختلال شخصیت مرزی دچار هست یا نه وجود ندارد. در عوض خیلی راحت می توان از نشانه های آن که در زیر گفته می شود به احتمال زیاد بیماری را تشخیص داد.\nاین افراد تمایل به مشاهده چیزهایی در حد افراط (همه خوب یا بد هستند) دارند. نظر آن‌ها نسبت به دیگران نیز می‌تواند سریعا تغییر کند. فردی که روزی به عنوان دوست دیده می شد ممکن است دشمن یا خائن باشد. این احساسات متغیر می‌تواند منجر به روابط شدید و ناپایدار شود. دیگر علائم و نشانه ها عبارتند از:\nتلاش برای اجتناب از طرد شدن واقعی یا خیالی، مانند شروع سریع روابط عاطفی (فیزیکی یا عاطفی) و یا قطع ارتباط با فردی که پیش‌بینی می‌کند او را رها کند.\nالگویی از روابط قوی و ناپایدار با خانواده، دوستان و عزیزان که اغلب از نزدیکی شدید و عشق (آرمان‌گرایی) تا نفرت شدید یا عصبانیت (کاهش ارزش) نوسان می‌کند.\nتحریف و بی ثباتی عزت نفس یا حس اعتماد به نفس.\nرفتارهای بدون فکر و خطرناک مانند سرخوشی های پر هزینه، سکس ناامن، سوءمصرف مواد، رانندگی بی‌ملاحظه و پرخوری. لطفا توجه داشته باشید: اگر این رفتارها در ابتدا در طول یک دوره از حالت غیرمعمول و یا با انرژی بالا رخ دهند، ممکن است نشانه‌هایی از اختلال خلقی باشند و نه اختلال شخصیت مرزی.\nرفتار آسیب زدن به خود مانند، بریدن قسمتی از بدن.\nافکار پریشان درباره رفتارها یا تهدید به خودکشی.\nحالت‌های بسیار تغییر پذیر و بی‌نهایت متغیر که از چند ساعت تا چند روز دوام می‌آورد.\nاحساسات مزمن تهی بودن.\nعصبانیت شدید و یا عدم کنترل خشم.\nعدم اعتماد که گاهی اوقات با ترس غیر منطقی از اهداف دیگران همراه می‌شود.\nاحساس تفکیک، از قبیل احساسات بریدن از خود، حس دیدن خود از بیرون یا همان حس خود آگاهی و احساسات غیرواقعی.\nهر فردی که اختلال شخصیت مرزی داشته باشد، همه نشانه‌ها را تجربه می‌کند. برخی افراد تنها چند نشانه را تجربه می‌کنند در حالی که برخی دیگر نشانه های بسیاری دارند. این نشانه‌ها با رویدادهای معمولی تحریک می شوند. به عنوان مثال، افرادی که اختلال شخصیت مرزی دارند ممکن است عصبانی شوند و از جدایی کوتاه مدت از افرادی که با آن ها احساس نزدیکی می‌کنند، مانند سفر و تجارت، ناراحت شوند. شدت و فراوانی نشانه‌ها و اینکه چقدر طول می‌کشد بسته به فرد و بیماری آن‌ها تفاوت خواهد داشت.\nعلت اختلال شخصیت مرزی هنوز مشخص نیست، اما تحقیقات نشان می‌دهند که ژنتیک، ساختار و عملکرد مغز، عوامل محیطی، فرهنگی و اجتماعی نقش ایفا می‌کنند و ممکن است ریسک توسعه اختلال شخصیت مرزی را افزایش دهند.\nسابقه خانوادگی. افرادی که یک عضو نزدیک خانواده شان به این بیماری مبتلا است مانند پدر و مادر یا خواهر و برادر، ممکن است در معرض خطر بالاتری برای توسعه اختلال شخصیت مرزی باشند.\nعوامل مغزی. مطالعات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می‌توانند تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز داشته باشند به ویژه در مناطقی که انگیزه‌ها و عواطف را کنترل می‌کنند؛ اما هنوز مشخص نیست که آیا این تغییرات عوامل خطرساز اختلال هستند و یا به سبب اختلال ایجاد شده‌اند.\nعوامل محیطی، فرهنگی و اجتماعی. بسیاری از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، رویدادهای آسیب‌زای زندگی مانند سوءاستفاده، رها شدن یا بدبختی در طول دوران کودکی را تجربه کرده اند. برخی دیگر ممکن است در معرض بی‌ثباتی، تضعیف روابط و درگیری‌های خصمانه قرار داشته باشند.\nاگر چه این عوامل ممکن است ریسک ابتلای یک فرد را افزایش دهند، اما به این معنا نیست که اختلال شخصیت مرزی را در فرد توسعه می دهد. بعلاوه، ممکن است افرادی بدون این عوامل خطر، مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در طول زندگی باشند.\nاز نظر تاریخی درمان اختلال شخصیت مرزی دشوار به نظر می‌رسد؛ اما با روش‌های جدیدتر و مبتنی بر شواهد، بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال، علائم کمتری را تجربه می‌کنند و کیفیت زندگیشان بهبود یافته است. آنچه اهمیت دارد این است که افراد باید زیر نظر متخصصی که به درستی آموزش دیده است، درمان شوند.\nبسیاری از عوامل بر طول مدت زمان لازم برای بهبود علائم پس از شروع درمان، تاثیر گذار هستند؛ بنابراین افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی و عزیزانشان باید صبور باشند و در طول درمان حمایت مناسب دریافت کنند.\nیک متخصص سلامت روانی دارای مجوز – مانند روان‌پزشک، روانشناس، یا مددکار اجتماعی بالینی – که در تشخیص و درمان اختلالات روانی تجربه دارد، می‌تواند اختلال شخصیت مرزی را از طریق موارد زیر بررسی کند:\nتکمیل یک مصاحبه کامل که شامل بحث در مورد علائم است.\nانجام یک معاینه دقیق و کامل پزشکی که می تواند سایر علل احتمالی را رد کند.\nدر مورد سابقه پزشکی خانواده، از جمله هر گونه سابقه بیماری روانی سوال می کند.\nاختلال شخصیت مرزی اغلب با بیماری‌های روانی دیگر رخ می‌دهد. اختلالات همزمان می‌تواند تشخیص و درمان اختلال شخصیت مرزی را سخت‌تر کند، به ویژه اگر علائم بیماری‌های دیگر با علائم اختلال شخصیت مرزی همپوشانی داشته باشند. به عنوان مثال، فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ممکن است به احتمال زیاد به علائم افسردگی، اختلال دوقطبی، اختلالات اضطراب، اختلال مصرف مواد و یا اختلالات خوردن نیز مبتلا باشد.\nبه درمان ادامه دهید\nمطالعات NIMH نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی که درمان مناسب دریافت نمی‌کنند:\nاحتمال بیشتری وجود دارد که به دیگر بیماری‌های مزمن پزشکی یا روانی مبتلا شوند.\nاحتمال کمتری وجود دارد که سبک زندگی سالم را انتخاب کنند.\nنرخ خودکشی در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بیشتر از مردم عادی است. این افراد نیاز به کمک فوری دارند.\nاگر فردی را می‌شناسید که در بحران است، با شماره تلفن رایگان مراکز پیش‌گیری از خودکشی که همه روزه و در تمام ساعات شبانه روز پاسخگو هستند، تماس بگیرید. افراد ناشنوا و کم شنوا می‌توانند از طریق TTY تماس بگیرند. همه تماس‌ها آزاد و محرمانه هستند. اگر نگران به روز رسانی وب سایت‌های ارتباط جمعی و یا شماره‌گیری در شرایط اضطراری هستید، به طور مستقیم با خروجی‌های رسانه‌های اجتماعی تماس بگیرید.\nروان‌درمانی اولین درمان برای افرادی است که اختلال شخصیت مرزی دارند. درمانگر می‌تواند درمان را در یک جلسه دونفره بین درمانگر و بیمار، یا درمان در یک محیط گروهی انجام دهد. جلسات گروهی تحت هدایت درمانگر می‌تواند به افراد با اختلال شخصیت مرزی، چگونگی تعامل با دیگران و نحوه بیان موثر خود را، آموزش دهد.\nآنچه اهمیت دارد کنار آمدن بیمار با درمانگر و اعتماد به او است. ماهیت اختلال شخصیت مرزی می‌تواند برای افراد مبتلا به اختلال در ایجاد رابطه راحت و همراه با اعتماد به درمانگر، مشکل ساز باشد.\nدو نمونه از رفتار درمانی مورد استفاده برای درمان اختلال شخصیت مرزی عبارتند از:\nرفتار درمانی دیالکتیک (DBT): این نوع درمان برای افراد با اختلال شخصیت مرزی توسعه‌یافته است. DBT از مفاهیم تمرکز و پذیرش یا آگاهی از توجه به وضعیت فعلی و وضعیت احساسی استفاده می‌کند. بعلاوه مهارت‌هایی را آموزش می‌دهد که می‌توانند کمک کنند در:\nدرمان رفتاری شناختی: (CBT) این نوع درمان می‌تواند به افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در تغییر اعتقادات و رفتارهایی که تحت‌تاثیر تصورات غلط خود و دیگران هستند و مشکلات تعامل با دیگران، کمک کند. بعلاوه ممکن است به کاهش علائم افسردگی و اضطراب کمک کرده و تعداد رفتارهای خودکشی و آسیب به خود را کاهش دهند.\nحتما بخوانید: 2 تست روانشناسی جدید وسواس فکری برای تعیین شخصیت وسواسی\nاز آنجا که مزایای داروها نامشخص هستند، بنابراین به طور معمول از آن ها به عنوان درمان اولیه اختلال شخصیت مرزی استفاده نمی کنند. با این حال، در برخی موارد، روان‌پزشک ممکن است برای درمان علائم خاص دارو تجویزکند؛ از قبیل:\nاختلالات ذهنی مشترک دیگر\nهنگام درمان با داروها ممکن است به بیش از یک متخصص پزشکی برای مراقبت نیاز باشد.\nداروهای خاص می‌توانند اثرات جانبی متفاوتی در افراد مختلف ایجاد کنند. در مورد چیزی که باید از یک داروی خاص انتظار داشته باشید، با پزشک صحبت کنید.\nبرخی از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی دارای علائم شدید و نیازمند به مراقبت های شدید، اغلب در بیمارستان بستری می شوند. برخی دیگر ممکن است از درمان های سرپایی استفاده کنند و هرگز نیازی به بستری شدن یا مراقبت اورژانس نداشته باشند.\nدرمان برای مراقبین و اعضای خانواده\nخانواده ها و مراقبین افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی نیز ممکن است از درمان بهره مند شوند. داشتن یک رابطه نزدیک یا دوست داشتنی با فرد مبتلا به اختلال، می تواند به شدت تنش زا باشد و اعضای خانواده یا مراقبین ممکن است ناخواسته به شیوه ای عمل کنند که علائم عزیزان خود را بدتر کنند.\nبرخی از درمان‌های اختلال شخصیت مرزی شامل اعضای خانواده، مراقبین و یا عزیزان خود در جلسات درمان هستند. این نوع درمان کمک می‌کند در:\nاجازه دادن به یکی از بستگان و یا بهبود مهارت برای درک بهتر و حمایت از فردی با اختلال شخصیت مرزی\nتمرکز روی نیازهای اعضای خانواده برای کمک به آن‌ها در درک موانع و استراتژی‌های مراقبت از فردی با اختلال شخصیت مرزی. اگر چه تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی درمان خانوادگی در اختلال شخصیت مرزی مورد نیاز است، اما مطالعات دیگر بر روی اختلالات روانی پیشنهاد می‌کند که از اعضای خانواده می‌توانند در درمان یک فرد کمک کنند.\nاطلاعات بیشتر در مورد یافتن یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و درمانی برای اختلالات روانی، در راهنمای ما برای بیماران روانی در صفحه اینترنتی موجود است. بعلاوه می توانید اطلاعات اضافی را از طریق NIMH National Partners یا NIMH Outreach Partners بدست آورید.\nبرای کمک به یک دوست یا فامیل دارای اختلال:\nحمایت عاطفی، درک، صبر و تشویق را پیشنهاد دهید – تغییر برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی دشوار است، اما این امکان وجود دارد که آن‌ها در طول زمان بهتر شوند.\nدر مورد اختلالات ذهنی، از جمله اختلال شخصیت مرزی اطلاعات کسب کنید، در اینصورت می‌توانید درک کنید که فرد مبتلا به این اختلال چه احساسی دارد.\nفرد محبوب دارای اختلال را تشویق کنید که به سراغ درمان بیماری برود و درباره درمان خانوادگی نیز پرس و جو کنید.\nاز یک درمانگر مشاوره بگیرید. منتها این شخص صرفا نباید همان درمانگری باشد که فرد محبوبتان که دارای اختلال شخصیت مرزی است، به آن مراجعه می کند.\nاستفاده از موارد زیر در درمان اختلال شخصیت مرزی تاثیرگذار است. از جمله استفاده از:\nحتما بخوانید: بیماری اختلال شخصیت پارانوئید چیست؟ آیا درمان گیاهی وجود دارد؟\nباز هم هرگونه سوال، نظر یا تجربه ای راجب بیماری اختلال شخصیت مرزی دارید در بخش نظرات با ما و متخصصانمان مطرح کنید.


نشست علما در اندونیزیا؛ تلاش برای صدور فتوا علیه جنگ در افغانستان | افغانستان | DW | 10.05.2018\nنشست علما در اندونیزیا؛ تلاش برای صدور فتوا علیه جنگ در افغانستان\nعلمای دینی افغانستان، پاکستان و اندونیزیا نشستی را در مورد جنگ افغانستان در جاکارتا پایتخت اندونیزیا برگزار می‌کنند. افغانستان انتظار دارد که در این بحث، جنگ شورشیان طالبان از نظر دینی غیرشرعی اعلام شود.\nقیام‌الدین کشاف، رئیس شورای علمای افغانستان\nحدود ۶۰ تن از علمای سه کشور روز جمعه در نشستی در جاکارتا بحث می‌کنند. اندونیزیا بزرگترین کشور اسلامی بی‌طرف در قضیه افغانستان است. شورای عالی صلح افغانستان امیدوار است فتوایی که توسط علمای سه کشور صادر می‌شود، داعیه شرعی بودن جنگ افغانستان را به چالش بکشد و به مردم افغانستان بفهماند که این جنگ جواز شرعی ندارد.\nشورای عالی صلح می‌گوید حالا که اجماع در مورد صلح در داخل افغانستان وجود دارد، تلاش می‌شود تا اجماع منطقه‌ای نیز در این عرصه به وجود آید و کشورهای مسلمان از داعیه صلح‌خواهی دولت افغانستان حمایت کنند.\nدر این نشست ۲۰ تن از علمای عضو شورای علما و شورای عالی صلح از افغانستان، ۱۵ تن از علمای پاکستانی و ۲۰ تن از عالمان دینی اندونیزیایی شرکت خواهند داشت.\nطالبان و سایر گروه‌های تندرو که با دولت افغانستان می‌جنگند، بزرگترین توجیه شان غیرشرعی بودن نظام دولتی افغانستان است. این گروه‌ها با تبلیغ در مساجد و جوامع شدیدا مذهبی افغانستان می‌گویند که حکومت افغانستان توسط کشورهای غربی ایجاد شده و بنیاد اسلامی و مذهبی ندارد. تلاش شورای عالی صلح افغانستان نیز این است که با برگزاری نشست علمای دینی سه کشور، ثابت کند که این ادعای شورشیان بی‌اساس است.\nعطاءالرحمان سلیم، عضو شورای عالی صلح افغانستان روز پنجشنبه به دویچه وله گفت: «جنگ کنونی در این نشست ارزیابی می‌شود و شما می‌دانید که جنگ فعلی در افغانستان با معیارهای اسلامی برابر نیست.»\nتحلیلگران انتقاد می‌کنند که علمایی چون مولانا فضل الرحمن فتوای جهاد در افغانستان می‌دهند.\nاین در حالیست که طالبان با استفاده از مذهبی و سنتی بودن مردم به سادگی می‌توانند جوانان را فریب دهند و آنان را با جذب در صفوف خودشان به جنگ علیه نیروهای دولتی وادار نمایند. آقای سلیم گفت همه تلاش این است که پوشش شرعی جنگ طالبان در این نشست با نشر اعلامیه‌ای از میان برود.\nبه گفته آقای سلیم علما در این نشست روی این موضوع بحث می‌کنند که این جنگ «ریشه مذهبی» دارد یا خیر. او گفت: «در این نشست اعلامیه‌ای را نشر خواهند کرد که به نفع صلح و امنیت در افغانستان تمام شود.» شورای عالی صلح امیدوار است که با توافق علمای سه کشور، مردم افغانستان پی ببرند که این جنگ توجیه مذهبی و دینی ندارد.\nفتوای جهاد افغانستان در پاکستان\nآگاهان می‌گویند طالبان و سایر گروه‌هایی که در افغانستان می‌جنگند، از یک سو پناهگاه‌ها و مراکز امن در پاکستان دارند و از طرف دیگر از سوی حلقات استخباراتی در پاکستان تمویل و تجهیز می‌شوند. تحلیلگران می‌گویند علمای پاکستان مانند مولانا فضل الرحمن و مولانا سمیع الحق فتوای جنگ در افغانستان را صادر می‌کنند و این گروه‌ها از نظر ایدیولوژی مذهبی حامیان بسیار قدرتمند در پاکستان دارند.\nهاشم الکوزی، رئیس کمیسیون امنیتی مشرانو جرگه به دویچه وله گفت آن علمای پاکستانی که در نشست اندونیزیا شرکت می‌کنند نفوذ و تاثیر چندانی بر طالبان ندارند: «فکر نمی‌کنم علما و شخصیت‌هایی از پاکستان به اندونیزیا بروند که بر طالبان تاثیر مستقیم دارند و فتوای ختم جنگ بتواند بر طالبان تاثیر بگذارد.»\nبه باور آقای الکوزی علمای کلانی در داخل افغانستان نیز حضور دارند که می‌توانند علیه طالبان فتوا صادر کنند ولی دولت افغانستان در پی گرفتن نظر آنان نیست، زیرا می‌داند که چنین فتواهایی نمی‌تواند بر ختم جنگ تاثیر داشته باشد.\nتحلیلگران اما به این باورند که جنگ افغانستان بسیار پیچیده‌تر از آن است که با نشست چند تن از علمای دینی به پایان برسد. آن‌ها به این باورند که جنگ افغانستان ریشه سیاسی دارد و تا زمانی که اختلافات اساسی بین افغانستان و پاکستان حل نشود، این جنگ به پایان نمی‌رسد.\nبه باور تحلیلگران پاکستان با حمایت از گروه‌های تندرو مانند طالبان و سایر جریان‌های افراطی در پی گرم نگهداشتن جنگ در افغانستان است تا به هدف خود برای ایجاد یک حکومت ضعیف و نزدیک به اسلام آباد در کابل برسد.\nآقای الکوزی گفت: «جنگ افغانستان بسیار پیچیده شده و استخباراتی است. بسیاری کشورها در این‌جا راه شان را گم کرده‌اند. در حالی که طالبان تقویت شده، برعلاوه آن، حالا گروه داعش نیز می‌جنگد.»\nشورای عالی صلح افغانستان تلاش دارد تا نشست صلح افغانستان را با اشتراک علمای جهان اسلام در اندونیزیا برگزار کند. آگاهان مسایل سیاسی می‌گویند این نشست زمانی موثر است که نمایندگان طالبان نیز در آن حضور داشته باشند. (15.03.2018)\nشورای مصلحت اسلامی: هرگونه عمل تروریستی در اسلام حرام است\n«شورای مصلحت اسلامی» در افغانستان که اعضای آن را علمای دینی تشکیل می‌دهند، اعلام کرد که حملات انتحاری حرام است. علمای دینی تاکید کردند که جنگ کنونی هیچ ربطی به دین اسلام ندارد. (25.01.2018)\nبرچسب‌ها افغانستان, علما, پاکستان\nلینک کوتاه https://p.dw.com/p/2xUiW\nافغانستان در مورد شکایت امنیتی سفارت پاکستان تحقیق می‌کند 04.11.2019\nپاکستان بخش قونسلی سفارت خود در کابل را به دلیل نگرانی‌های امنیتی مسدود کرده است. یک مقام افغان گفته است که به حکومت راجع به این نگرانی امنیتی اطلاع داده نشده است و در این مورد تحقیق می‌کند.


موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی یک سازمان تحقیقات، آموزش و ترويج کشاورزی در شهر کرج، استان البرز است. و در سال 1383 تاسیس شده است. در حال حاضر 10 استاد در این مرکز مشغول فعالیت می باشند.بر اساس تحلیلهای انجام شده این مرکز تاکنون 790 مقاله علمی در نشریات و همایشهای داخلی منتشر نموده است.موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی صاحب امتیاز و ناشر 2 مجله تخصصی است و تا کنون 2 همایش توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی برگزار شده است. علاوه بر این تاکنون 210 مقاله معتبر بین المللی نیز از این مرکز استخراج شده است. اطلاعات و آمار دقیقتر از موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی را می توانید در زیر مشاهده نمایید.در سال 1400 پژوهشگران موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی بیشترین مقالات خود را با کلیدواژه های «آبیاری سطحی» و «نیاز آبی» منتشر نموده اند.\nموسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی تاکنون 790 مقاله در همایشها و نشریات داخلی منتشر نموده است. که از این تعداد 272 مقاله ژورنالی و 518 مقاله کنفرانسی می باشد. نمودار مقابل تعداد سالانه مقالات موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی را به تفکیک مقالات ژورنالی و کنفرانسی نمایش می دهد.\nبر اساس تحلیل داده های هم پژوهشی مقالات منتشر شده توسط موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی در کنفرانسها و نشریات داخلی، تاکنون این مرکز 689 مقاله مشترک با 114 مرکز علمی داشته است.