خطوط لوله گاز طبیعی ایران به هند\n• قارچ کش _ پراکسیدین .پراستیک اسید\n• دستگاه های گلاب گیری و دستگاه های عرق گیری\n• پراستیک اسید 15%\nاز زمان کشف منابع گاز طبیعی در حوزه پارس جنوبی ایران در ۱۹۸۸، دولت ایران تلاش‌های فرآینده‌ای را برای صدور گاز بیشتر به خارج آغاز کرده است. کشورهای آسیای جنوبی مثل هند و پاکستان که دارای مخازن گاز طبیعی اندک و تقاضای زیاد برای انرژی هستند، چشم‌اندازهای روشنی برای سودآوری در این کراچی، ایجاد می‌کنند. در ۱۹۹۵، پاکستان و ایران یک توافقنامه مقدماتی برای ساخت خط لوله گاز طبیعی که حوزه گاز طبیعی پارس جنوبی ایران در خلیج‌فارس را به کراچی، مهترین بندر صنعتی پاکستان، واقع در دریای عرب متصل می‌کرد امضاء کردند. چندی بعد ایران پیشنهاد کرد خط لوله مذکور از پاکستان به هند امتداد یابد. بدین صورت نه تنها پاکستان از صادرات گاز طبیعی ایران سود می‌برد، بلکه محدوده این کشور به‌عنوان مسیر انتقال گاز به هند مورد استفاده قرار می‌گرفت. ابتدا دولت هند به‌علت رابطه پرتنش تاریخی بین دو کشور هند و پاکستان، تمایلی به ایجاد توافق با پاکستان نداشت، اما به‌عنوان یک راه‌حل جایگزین، پیشنهاد ایجاد خط لوله در اعماق دریا را مطرح نمود راه جایگزینی که در آن صورت هیچ خطری امنیت مخازن را تهدید نمی‌کرد.\nدر حال حاضر، در سال ۲۰۰۰ مقامات دولت‌های ایران، پاکستان و هند مذاکراتی را در مورد مسیرهای ممکن، روش‌های انتقال و جغرافیای سیاسی خط لوله گاز طبیعی ایران به هند دنبال می‌کنند. این مذاکرات نشان دهنده تغییری مهم در سیاست‌های بین منطقه‌ای و درون منطقه‌ای بین کشورها است. قابلیت بالقوه مزایای اقتصادی و توسعه‌ای حاصل از گاز طبیعی، هند ایران و پاکستان را وادار به ارزیابی مجدد نقش‌ها و سیاست‌ها در مناقشات منطقه‌ای مانند کشمیر و افغانستان و مسائل امنیتی ملی کرده است به‌علاوه، همکاری‌ها و دستاوردهای بالقوه اقتصادی منجر به تغییرات احتمالی در مباحثات سیاسی اجتماعی بین کشورها شده است. که حتی ممکن است موجب میانجگری و حل و فصل مناقشات منطقه‌ای نیز گردد.\nخط لوله صلح:\nحل مناقشات، سیاست خارجی و منطقه‌گرائی\nصدور گاز طبیعی از ایران به هند و از خاک پاکستان حرکتی است که ممکن است سیاست‌های منطقه‌ای در جنوب آسیا را متحول کند. برای دولت هند این موضوع حائزاهمیت است که آیا پاکستان می‌تواند امنیت جریان گاز طبیعی در خطوط لوله را تضمین کند همکاری پاکستان با ایران ممکن است باعث تسهیل در حل مناقشات نیز می‌گردد. در گذشته سیاست‌های خارجی ایران و پاکستان در رابطه با مسائل افغانستان و مناقشات شیعه و سنی در منطقه با یکدیگر در تضاد بودند. بنابراین تجارت و تجربیات بیشتر در زمینه یکپارچگی اقتصادی این قابلیت را دارد که به‌عنوان میانجی در مناقشات منطقه و بین مناطق ظاهر شود. تجارت گاز طبیعی بین هند، ایران و پاکستان واقعیت‌های استراتژیک جغرافیای سیاسی و تاریخی سه کشور و کل خاورمیانه و آسیا را به چالش می‌کشد. بدین ترتیب ارتباط بین اقدام به ایجاد خط لوله و جهانی شدن رابطه‌ای است که چند موضوع را در برمی‌گیرد. این ارتباط صرفاً توسط عوامل اقتصادی مشخص نمی‌شود، گرچه وقایع اقتصادی جاری در ایران، هند و پاکستان دلالت بر لزوم همکاری‌های آینده اقتصادی دارد. حقایقی که در این مطالعه موردی وجود داردت نمایانگر این مسئله است که جهانی‌سازی چند موضوعی چهره سیاست‌های منطقه‌ای و دورنمای اجتماعی و سیاسی منطقه‌ها را تغییر می‌دهد.\nمذاکره در خصوص خط لوله\nایران، با داشتن حدود ۹% ذخایر کل جهان، دومین تولیدکننده بزرگ نفت اوپک است. در کنار ذخایر نفت، ایران از نظر اندازه ذخایر گاز طبیعی دومین کشور در جهان است که میزان آن ۸۱۲ تریلیون فوت مکعب تخمین زده می‌شود. با وجود اینکه مصرف گاز طبیعی ایران بالا است، این کشور به‌دلیل اقتصاد ناپایدار و به‌منظور برآورده ساختن نیازهای امروزی‌سازی، شدیداً نیاز به رونق بخشیدن به بازارهای صادرات گاز دارد. ایران برای برطرف کردن این نیازها، حضور در بازارهای منطقه، از جمله بازارهای جنوب آسیا را برای صدور گاز طبیعی خود هدف قرار داده است. پیشنهاد صادرات گاز طبیعی از ایران به هند از سال ۱۹۹۳ توسط ایران مطرح و به موازات این پیشنهاد، طرح صادرات گاز طبیعی به پاکستان نیز ارائه شد. دولت ایران پیشنهاد ساخت خط لوله‌ای را از مناطق پارس جنوبی در خلیج‌فارس به شهرهای اصلی پاکستان مانند کراچی و مولتان پس از آن به دهلی هند داد.\nدر سال ۱۹۹۵، پاکستان و ایران ”یک موافقتنامه مقدماتی برای ساخت ۸۷۰ مایل خط لوله ساحلی به ارزش ۳ میلیارد دلار برای صادرات گاز پارس جنوبی به کراچی امضاء کردند. ”این خط لوله شامل شهر مولتان نمی‌شد و انتقال گاز به هند را در برنمی‌گرفت. پیشنهاد مطرح شده در یک پروژه جدید خط لوله، هند نیز وارد طرح می‌شود و دولت پاکستان قادر خواهد بود گاز قابل صدور خود را برای فروش در بازار بین‌المللی دهلی هند وارد کند یا برای اهداف داخلی گاز را از مولتان خارج کند. این خط لوله ۲۶۷۰ کیلومتر طول و ۴۸ اینچ قطر دارد و ۲/۳ میلیارد دلار گاز را منتقل می‌کند (ارتباطات گاز و نفت الکساندر، ۲۰۰۰). پاکستان می‌تواند تا سقف ۵۰۰ میلیون دلار حق‌الامتیاز از هزینه انتقال دریافت کند و با خرید گاز ارزان‌تر، از این پروژه خط لوله، ۲۰۰ میلیون دلار صرفه‌جوئی نماید (هندوستان تایمز، ۷ جولای ۲۰۰۰).\nچهار شرکت عمده تمایل خود را برای ساخت لوله گاز طبیعی از ایران به هند ابراز کرده‌اند. این شرکت‌ها عبارت است از: تبا از استرالیا، NIGC، پتروناس از مالزی و توتال از فرانسه، که هم‌اکنون نیز با ایران در توسعه یک خط لوله بین‌المللی که از ترکیه می‌گذرد همکاری می‌کند (ارتباطات گاز و نفت الکساندر، ۲۰۰۰). قبلاً یک کنسرسیوم متشکل از شل، بریتش گس (گاز بریتانیا)، پتروناس و یک گروه ایرانی ”در مورد چگونگی صادرات گاز از پارس جنوبی به پاکستان مذاکره کرده‌اند“. به‌علاوه شرکت ملی گاز ایران و GAIL از هند در مذاکرات شرکت داشتند. در سال ۱۹۹۹ چندین جلسه بین مقامات دولتی هند و ایران برگزار گردید که منجر به تشکیل هئیت‌های نمایندگی و کمیته‌هائی برای بحث و تبادل نظر بیشتر در مورد عملی بودن پروژه خط لوله شد.\nدر فوریه ۱۹۹۹، ایران یک موافقتنامه اصولی مقدماتی با هند امضاء کرد که در آن با نظریه همکاری دوجانبه موافقت می‌شد. گرچه برای اجراء این پروژه، توافقنامه سه جانبه بین هند، ایران و پاکستان ضروری می‌باشد (هندوستان تایمز، ۷ ژوئیه ۲۰۰۰) در آوریل ۱۹۹۹ دولت‌های ایران و هند یک گروه ویژه دوجانبه متشکل از مقامات رسمی دولتی و تجاری تأسیس کردند که تا عملی بودن توسعه خط لوله از نظر صنعتی و اقتصادی را بررسی کنند. در سپتامبر ۱۹۹۹، شرکت ملی گاز ایران یک هیأت دو نفره برای مذاکره با GAIL و وزارت نفت هند اعزام نمود تا در مورد تهیه یک گزارش در مورد عملی بودن پروژه خط لوله تبادل نظر کنند (هندو، ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۹) در پایان سال ۱۹۹۹، رئیس قوه مجریه پاکستان، پرویز مشرف، برای بحث و تبادل نظر در مورد روابط دوجانبه و نیز پروژه خط لوله از تهران دیدن کرد. ماه‌های بعد از دیدار مشرف از ایران نیز دیدارهای دیپلماتیک بیشتری در منطقه صورت گرفت. در مارس ۲۰۰۰، وزیر نفت پاکستان از ایران بازدید کرد تا رسماً موافقت خود را با پروژه خط لوله بین سه کشور اعلام نماید. سپس مقامات رسمی ایران در آوریل سال ۲۰۰۰ از اسلام‌آباد بازدید و قرارداد مربوطه را برای امضاء به دولت پاکستان ارائه کردند. هدف گروه ویژه دوجانبه ایران و هند شفاف‌سازی و ایجاد اطمینان در این موضوعات برای دولت هند بود. دولت‌های پاکستان و ایران تصمیماتی را در خصوص بخشی از پشتیبانی عملی پروژه مانند امنیت خط لوله در پاکستان، مدت زمان ساخت و طول خط لوله اتخاذ کرده بودند. وزیر انرژی پاکستان در ژوئیه ۲۰۰۰ امنیت خط لوله را به‌عنوان اصلی‌ترین مسئله تضمین کرد. سپس تصمیم گرفته شده اگر دولت پاکستان خط لوله را در کوتاهترین زمان ممکن که ۳ سال است احداث کند، دولت ایران نیز هزینه انتقال را افزایش دهد. (هندوستان تایمز، ۷ ژوئیه ۲۰۰۰).تجارت به‌عنوان عامل شتاب‌دهنده همکاری‌های منطقه\nبا ادامه یافتن نشست‌های بین سه دولت، شرکت‌های نفتی و کمیته‌ها، طرح خط لوله به موضوعات جدیدتری می‌پرداخت که نگرانی بابت مسائل امنیتی تا برآورده کردن تقاضای فزآینده برای انرژی در جنوب آسیا را شامل می‌شد. در این حین مشخص بود که مسئله همکاری‌های منطقه بیش از هر چیز دیگری موجب اصلاحات عظیم در منطقه خواهد شد. همکاری منطقه‌ای به‌صورت همکاری هند پاکستان در کنار همکاری ایران هند و ایران ـ پاکستان می‌تواند به‌طور بالقوه روابط دوجانبه بین این کشورها را در موضوعات کلیدی و تنش‌های موجود در افغانستان، کشمیر و مسائل امنیت ملی به‌طور کلی تحت‌تأثیر قرار دهد.\nمشرف پس از ملاقات با رئیس‌جمهوری ایران در نیویورک در سپتامبر سال ۲۰۰۰، تمایل پاکستان را برای مشارکت در زمینه خط لوله ابراز داشت و از این امر به‌عنوان نمونه‌ای از همکاری‌های منطقه‌ای استقبال نمود. وی بیان داشت که توسعه و گسترش خط لوله و منابع گاز طبیعی در پاکستان ”نجات اقتصاد کشور است“ و وابستگی دیرینه به پنبه و منسوجات را به‌عنوان درآمدهای اصلی صادرات پاکستان تحت‌الشعاع قرار خواهد داد“ (تایمز از هند ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۰). از جمله مسائل دیگری که در این ملاقات مورد توجه قرار گرفت نیاز به یک استراتژی منسجم برای حل مناقشات افغانستان بود. خاتمی بر دو مسئله تأکید داشت، اول ”رفع سوء تفاهمات بین تهراتن و اسلام‌آباد“ بر سر مسئله مناقشات افغانستان و دوم ایجاد یک استراتژی مشترک به‌منظور حل و فصل اختلافات افغانستان (Times of India سپتامبر ۲۰۰۰)\nحل مناقشات افغانستان چه در داخل افغانستان و چه بین ایران و پاکستان در نهایت موجب سود اقتصادی کل منطقه می‌شود. مقادیر عظیم ذخایر گاز طبیعی آسیای مرکزی و نیاز به استفاده از افغانستان به‌عنوان مسیری برای انتقال این ذخایر به بازارهای دیگر نظیر جنوب آسیا، شرکت‌های نفتی را مشتاق سرمایه‌گذاری برای توسعه اقتصادی و همکاری با افغانستان، ایران و پاکستان کرده است. با این وجود در گذشته مسئله افغانستان مانع این پیشرفت بود.\nقضیه اختلاف افغانستان، مسئله امنیت ملی و اهمیت آن در زمینه همکاری منطقه‌ای را مطرح می‌کند، در ابتدا، هر دو کشور پاکستان و هند به‌دلیل مسائل امنیتی مردد بودند و پیشنهاد خط لوله را رد کردند. دولت‌های بی‌نظیر بوتو و نواز شریف طرح‌ها را به‌علت تردیدهای ارتش در مورد نوع تأثیری که این طرح می‌توانست بر مسائل منطقه‌ای کشمیر و موقعیت دولت در تجارت دوجانبه با هند، بگذارد، رد کردند (زهرا، ۲۰۰۰) اما نگرانی‌های دولت هند بیشتر مربوط به ”بنیادگراهای پاکستانی که عرضه را قطع می‌کنند“ بود. (باگچی، ۲۰۰۰). از سوی دیگر هند معتقد است که خط لوله مذکور، اسلام‌آباد را در یک مزیت استراتژیک قرار می‌دهد که می‌تواند در مواقع بحرانی و تنش‌زا ”شیر را ببندد“ (رویترز، ۲۰۰۰)\nتجارت به‌عنوان میانجگری\nخط لوله ایران هند، از تجارت به‌عنوان میانجی‌گر در توسعه سیاست‌های دوجانبه و حل اختلافات هند، ایران و پاکستان سود می‌برد. در مورد پاکستان، طرح خط لوله، این کشور را در ایجاد مجدد روابط نزدیک با ایران یاری می‌دهد. در دهه‌های اخیر پاکستان و ایران به‌دلیل اختلافات اساسی بر سر مسئله جنگ داخلی افغانستان از یکدیگر فاصله گرفته‌اند. پاکستان از طالبان حمایت می‌کند در حالی که ایران از نیروهای مخالف اتحاد شمال که بر ضد طالبان می‌جنگند طرفداری می‌کند. در مورد هند، طرح خط لوله به‌عنوان راهی برای توسعه هر چه بیشتر روابط تجاری و ارتباط با ایران مورد استفاده قرار خواهند گرفت. در نوامبر سال ۲۰۰۰، یک هئیت تجاری هندی برای بحث و تبادل نظر در مورد پیشنهادات بخشی خصوصی هند برای طرح خط لوله ایران هند، از ایران دیدن کرد. در این دیدار، ای سی پاتانکار مشاور اصلی کنفدراسیون صنعت هند که ۴۰۰۰ شرکت عضو آن هستند، نقش‌ها و عملکردهائی که بخش خصوصی مایل به اجراء آن هستند را بیان نمود. او هدف از دیدار هئیت را بررسی موقعیت‌های تجاری و استحکام بخشیدن به روابط ایران و هند اعلام کرد و بیان داشت که چگونه گفتگو بین دو کشور دستخوش یک ”شکاف ارتباطی“ بوده و این شکاف دلیل اصلی روابط تجاری ضعیف بین ایران و هند شده است. از نقطه نظر هند، طرح خط لوله، بدون در نظر گفتن یک کشور سوم، توافق دوجانبه است و ارتقا روابط تجاری، راه‌حل بهبود شکاف‌های ارتباطی یا اختلاف منطقه‌ای است.\nپاکستان و ایران نیز می‌توانند حل و فصل مناقشات منطقه‌ای خود را با استفاده از همین پیشنهاد همکاری در طرح خط لوله، آغاز کنند. به‌طور سنتی، گفتگو بین پاکستان و ایران بر سر مسئله افغانستان و کشمکش‌های بین مسلمانان شیعه و سنی تمرکز یافته است. این دو کشور، به‌عنوان همسایگی شرقی و غربی افغانستان، در پروسه صلح افغان‌ها نقش منفی داشته‌اند. ”هیچ زمینه مشترکی بین دو کشور برای حل جنگ داخلی افغانستان وجود ندارد و حتی هر دو کشور به طرز تهدیدکننده‌ای بر روی جنگ‌های نماینده‌ای بین شیعه و سنی در داخل کشورهای یکدیگر و نیز در افغانستان سرمایه‌گذاری کرده‌اند که احتمال بروز یک انفجار عظیم در منطقه را افزایش می‌دهد“ (رشید ۲۱۱) این اختلافات، مسئله تازه‌ای در منطقه نیستند. با این وجود، خطری جدی برای همکاری‌های اقتصادی، وابستگی متقابل و جهانی‌سازی در منطقه محسوب می‌شوند. ضرورت حل این مناقشات با پیدا شدن ذخایر نفت و گاز طبیعی و طرح‌های مربوط به خط لوله‌های مختلف دیگر در منطقه، تقویت می‌شود. با دانستن این مطلب باید پرسید که آیا توسعه خط لوله‌ها در مناطق جنگ‌زده و غرق در درگیری‌های مختلف، می‌تواند منجر به حل اختلافات شود و آیا همکاری اقتصادی و جهانی‌سازی می‌تواند صلح را تقویت کند؟\nبه‌علت سود بالقوه اقتصادی برای کلیه کشورهای درگیر، تغییر در گفتمان سیاسی منطقه‌ای ضروری است. این طرح به‌عنوان یک عامل تسریع‌کننده در راستای ارتقا همکاری و میانجیگری منطقه‌ای، در سطوح دوجانبه موردنظر بوده است. برای پاکستان خط لوله به‌عنوان مشارکت با هند در نظر گرفته نمی‌شود بلکه عمدتاً ”طرحی است برای رابطه دوجانبه ایران و پاکستان که در این بین از طریق مشارکت با ایران، هند هم درگیر می‌شود“. (زهرا ۲۰۰۰) بنابراین دولت پاکستان طرح خط لوله را به‌عنوان همکاری منطقه‌ای با ایران در نظر می‌گیرد نه با هند.\nبا توجه به اینکه پاکستان از لحاظ تاریخی با جنوب آسیا و ایران با خاورمیانه و منطقه آسیای میانه شناخته می‌شود پیشبرد همکاری اقتصادی پاکستان با ایران به‌عنوان نمونه‌ای از همکاری منطقه‌ای دلالت بر تغییر جغرافیای سیاسی در هویت منطقه‌ای ایران و پاکستان دارد. این تغییر نشان می‌دهد که پاکستان از نظر سیاسی و اقتصادی با آسیای میانه و خاورمیانه بیشتر همبستگی دارد تا با جنوب آسیا. شاید پاکستان تلاش دارد فاصله‌اش را از نقشی که در منطقه جنوب آسیا دارد بیشتر کند. مشخصه مهم این نقش، رابطه خصمانه‌ای است که پاکستان با کشور بسیار بزرگتر هند دارد. به‌علاوه، حضور موفق هند در زمینه تجارت و سیاست‌های اقتصادی، اکثر کشورهای دیگر جنوب آسیا را به سمت خارج از منطقه برای همکاری اقتصادی بیشتر سوق داده است.در این مورد، همکاری اقتصادی به‌صورت غیرمستقیم، دانه‌های تغییر در سیاست‌ها و آینده منطقه را می‌افشاند با همکاری اقتصادی بیشتر بین ایران و پاکستان مناظرات قبلی دو کشور بر سر مسئله افغانستان به اهداف سیاسی مشترک تبدیل و به طریق دیگری کنترل می‌شود. از طرف دیگر ایران و پاکستان تصمیم گرفتند که به‌جای جانبداری در تعارضات افغانستان اجازه دهند وقایع عینی (اساسی) روند وضعیت در افغانستان را تعیین کند (زهرا ۲۰۰۰) پروژه خط لوله نمونه‌ای است از جهانی‌سازی و یکپارچگی اقتصادی که وضعیت سیاست‌های منطقه‌ای و در واقع یک منطقه را تغییر می‌دهد.وجود ۹۰۹ کیلومتر مرز مشترک بین ایران و پاکستان، لزوم روابط همکاری و سیاست خارجی که نفع هر دو کشور را، از طریق روابط تجاری رو به افزایش، داشته باشد کاملاً توجیه می‌کند. پاکستان علاوه بر هویت منطقه‌ای با ایران، می‌تواند از طریق تقویت مفهوم امت که یک مفهوم و هویت فرامرزی است و مرزهای ملی را نمی‌شناسد، بیشتر به منطقه‌گرائی روی آورد. با این کار، پاکستان قادر خواهد بود که بحث سیاسی منطقه‌ای‌سازی را به یک حرکت مذهبی و گروهی تغییر دهد و عنوان کند که ایرانی‌ها و پاکستانی‌ها باید با هم در زمینه اقتصادی همکاری کنند چرا که آنها از لحاظ معنوی و مذهبی متحد هستند.به‌علاوه این مسئله می‌تواند به تقویت هویت مستقل پاکستان در منطقه و جدائی این کشور از هند، که هر دو سکولار و عمدتاً هندو هستند، کمک کند. همکاری اقتصادی بین ایران و پاکستان عملاً نمی‌تواند حضور و نقش پاکستان را در جنوب آسیا به‌طور کامل از بین ببرد. اما به هر حال این مسئله تلاش عظیمی رد بازسازی و تقویت روابط داخل منطقه را نشان می‌دهد. گرچه این تلاش در روابط بین ایران و پاکستان لازم است، اهمیت آن در روابط هند و پاکستان بسیار ضروری‌تر است. روابط بین پاکستان و هند سیاست‌های جنوب آسیا را تحت‌تأثیر قرار داده است. از مشخصه‌های این رابطه بی‌اعتمادی‌های سیاسی، مشاجره بر سر زمین و منازعات قومی است. این دو کشور، در ۵۲ سال گذشته سه بار درگیر جنگ شده‌اند.پاکستان و سایر کشورهای جنوب‌آسیائی، به‌علت نقش هند به‌عنوان برترین کشور منطقه از نظر اقتصادی و جغرافیائی، از همکاری‌های اقتصادی در کشور اجتناب می‌کنند. پاکستان و کشورهای دیگر منطقه، به همکاری با هند تنها به‌عنوان تقویت تسلط و نفوذ اقتصادی این کشور، از طریق تأمین یک بازار منطقه‌ای برای هند نگاه می‌کنند. (۱۹۹۶) علاوه بر این روابط اجتماعی ـ فرهنگی بین هند و پاکستان به‌دلیل خشونت‌های متعدد محلی که بین مسلمانان و هندوها رخ می‌دهد به شدت متشنج می‌باشد. یک نمونه این تشنجات تخریب مسجد بابری درایودیا توسط بنیادگراهای هندی در سال ۱۹۹۲ است این مسجد در زمان تسلط اولین امپراطوری مغول (بابر) در سال ۱۵۲۸ ساخته شد. رهبران گروه‌های سیاسی بنیادگراهای هندی و پیروانشان اعتقاد داشتند که راما خدای هندی در محل مسجد بابری متولد شده است. به‌علاوه اعتقاد داشتند که محل تولد راما برای ساخت مسجد خراب شده است و برای انتقام‌جوئی این تخریب (محل تولد راما)، بنیادگراها تصمیم می‌گیرند که به احترام راما بر روی ویرانه‌های مسجد بابری مجدداً معبدی بنا کنند. اضطرار و تکرار حوادثی از این دست است که به روابط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هند و پاکستان لطمه وارد می‌کند.با توجه به این رابطه پر تنش که جنبه‌های مختلفی دارد، توافق در طرح خط لوله بین هند و پاکستان یک حادثه تاریخی خواهد بود. تنها توافق دوجانبه موفق دیگر بین این دو کشور در زمینه توزیع ذخایر است که مربوط به معاهده آب ایندوس در سال ۱۹۶۰ می‌باشد. پس از اینکه در سال ۱۹۴۷ دو کشور هند و پاکستان استقلال خود را از استعمار بریتانیا به‌دست آورد، حوضه رودخانه ایندوس به دو قسمت تقسیم شد. در ابتدا ”دو ملت نتوانستند که راه‌حل مسالمت‌آمیز برای توزیع منابع آب در این حوضه پیدا کنند و تنها سیزده سال بعد، در سال ۱۹۶۰ با کمک بانک جهانی موافقتنامه‌ای در این زمینه امضاء کردند. (ناکامایا ۱۹۹۶) برطبق این قرارداد، پاکستان بر آب‌های ایندوس، کابل، جلوم و جناب دسترسی دارد، در حالی که هند حق استفاده از رودخانه‌های راوی، بیز و سوتلج را دارا می‌باشد (خان، ۲۰۰۰).توافق بین هند و پاکستان در پروژه خط لوله یک حادثه تاریخی محسوب می‌شود زیرا مستقیماً بر مناقشات کشمیر، که بزرگترین عامل اختلاف بین دو کشور از زمان استقلال آنها در سال ۱۹۴۷ است، تأثیر می‌گذارد. با وجود اینکه جمعیت کشمیر عمدتاً از مسلمانان تشکیل شده است، جمعیت‌های هند و بودائی را نیز در برمی‌گیرد. برای پاکستان، کشمیر برای حفظ هویت ملی ضروری است.\nواگذار کردن کنترل کشمیر به هند تصویر تاریخی که پاکستان به‌عنوان یک کشور کاملاً مسلمان از خود ساخته است را مخدوش می‌سازد (رز، ۹۵) از نقطه نظر هند، حفظ و کنترل کشمیر ضروری است چون کشمیر کلید حفظ یکپارچگی شبه قاره می‌باشد، خصوصاً در دورانی که ملی‌گرائی قومی مذهبی در حال افزایش است (رز، ۹۴) مسلمانان، سیک‌ها و مسیحی‌های زیادی در پنج ایالت هند زندگی می‌کنند و تجزیه‌طلبان سیک نیز در ایالت پنجاب هستند. (رز ۹۴) دولت هند در زمان بررسی اینکه آیا باید به آراء عمومی مردم کشمیر توجه کند و اجازه دهد آنها خود ملیتشان را تعیین کنند یا برگزاری مذاکرات دوجانبه‌ای با پاکستان در مورد تملیک و یا حق جانشینی بخش‌هائی از کشمیر داشته باشند، باید واقعیت‌های فوق را در نظر داشته باشد.\nبخشی از کشمیر که تحت کنترل پاکستان است با نام کشمیر آزاد شناخته می‌شود. پاکستان، آن بخش از کشمیر را که توسط هند کنترل می‌شود، کشمیر اشغال شده می‌نامد. این بخش در هند به جامو و کشمیر معروف است. این دو بخش توسط ”خط محدوده“ از یکدیگر جدا شده‌اند. توجه کنید که پاکستان برای اعمال نظر در مورد اختلاف کشمیر از چه زبانی استفاده کرده است. ناحیه تحت کنترل پاکستان آزاد نامیده شده در حالی که بخش تحت کنترل هند، اشغال شده نام گرفته است. هند به‌عنوان اشغال کننده در نظر گرفته شده است، کشور خارجی که متجاوز است و سرزمینی متعلق به ملت دیگر را تسخیر نموده است. به هر حال باید دید منظور کدام ملت است. آیا این واژه به حکومت ملت پاکستان برمی‌گردد یا به ملت کشمیر به‌عنوان ملتی که توسط مرزهای بین هند و پاکستان تعریف نشده‌اند مربوط می‌شود؟\nدر سؤالات مذکور واضح است که گفتمان سیاسی اشغال کشمیر توسط هند به طرح سؤالات بیشتری در زمینه ملت و ملیت منجر شده است. این ابهامات، گفتمان اجتماعی بین مردم هند، پاکستان و کشمیر را تحت‌تأثیر قرار داده است. یک نسل جدید از جوانان هندی و پاکستانی که خوف و وحشت تجزیه اولیه و مناقشات حاصله بر سر کشمیر را تجربه نکرده‌اند در استفاده از الفاظ برای بیان دشمن هندی یا پاکستانی خبره شده‌اند. از سوی دیگر کشمیری‌هائی که در کشمیر تحت کنترل پاکستان و یا بخش زیرنظر هند زندگی می‌کنند، شدیداً از سیاست‌های دو کشور در قبال کشمیر ناراضی هستند و از کشورهای مذکور استقلال داخلی سیاسی بیشتری را طلب می‌کنند.\nدر موردی مشابه، یک طرح خط لوله پیشنهادی از بازار گاز طبیعی اروپا لقب ”خط لوله صلح“ به خود گرفت. طرح مزبور طی برنامه‌ای در نظر داشت گاز طبیعی مصر را به‌صورت مایع (LNG) با کشتی به ترکیه انتقال دهد. قبل از این توافق، قرار بود گاز طبیعی از طریق خاک اسرائیل به ترکیه منتقل شود. به‌جای تواقق بر مسیر زمینی، مصر مسیر (LNG) را انتخاب و موافقت کرد که از ابتدای سال ۲۰۰۰، تا ۳۵۰ میلیارد فوت مکعب گاز به ترکیه منتقل نماید (اداره اطلاعات انرژی، ۲۰۰۰).روی آوردن به طرح (LNG) ثابت می‌کند که (LNG) هنوز هم در مناطقی که مسائل سیاسی توسعه خط لوله را محدود می‌کند، از نظر تجاری مناسب‌تر است (اداره اطلاعات انرژی، ۲۰۰۰) این مثال نشان می‌دهد که چگونه توسعه (LNG) ممکن است به‌عنوان جایگزین برای همکاری بین کشورها و مناطقی که همکاری در آنها برای حل مناقشات سیاسی دشوار است مثمرثمر باشد. برای هند هم قطعاً این مورد صادق است. به‌جای پرداختن به منازعات منطقه‌ای و مسائل پرتنش با پاکستان، هند گزینه جایگزین را مدنظر قرار داده است. بر این اساس، این کشور از همکاری با پاکستان صرفنظر و خط لوله‌ای را پیشنهاد کرده است که به‌جای عبور از خاک پاکستان از میان آب بگذرد.\nهند و پاکستان هیچ وقت در مذاکره بر سر کشمیر موفق نبوده‌اند. در سال‌های اخیر وضع بدین صورت بوده است که یک طرف می‌گوید با دیگری از طریق گفتمان، مذاکره دوجانبه خواهد کرد و طرف دیگر پیشنهاد گفتگو را رد می‌کند و معتقد است که مردم کشمیر باید در فرآیند صلح نقش داشته باشند. به‌علاوه احزاب سیاسی کشمیر هم به‌دنبال نقشی در فرآیند صلح هستند و معمولاً موضع خود را مستقل از دو کشور هند و پاکستان عنوان می‌کنند. گفتمان اجتماعی سیاسی غیردوستانه و عدم وجود راه‌حلی برای مناقشات بین هند و پاکستان در مورد کشمیر با طرح خط لوله به‌صورت غیرمنتظره‌ای مورد چالش قرار خواهد گرفت. این طرح دو کشور را وادار می‌کند تا در مباحثات و وابستگی‌های سیاسی خود تجدیدنظر کنند و به‌خصوص بحران‌های انرژی و احتیاج مبرم به منابع گاز طبیعی را مدنظر قرار دهند.\nمصرف انرژی در هند و پاکستان\nهر دو کشور هند و پاکستان بیش از تولید خود مصرف می‌کنند. تولید گاز طبیعی در هر دو کشور نمی‌تواند احتیاجات انرژی و گاز طبیعی را در این کشورها برآورده سازند. تقریباً ۸% از مصرف انرژی در هند به گاز طبیعی اختصاص دارد (ددوال، ۲۰۰۰) این رقم برای پاکستان ۲۷% است (تن جیا، ۱۹۹۹). منابع گاز طبیعی ۸۱۲ تریلیون فوت مکعبی ایران و سطح پائین مصرف گاز طبیعی، ایران را یک توزیع کننده بالقوه منابع گاز طبیعی برای هند و پاکستان ساخته است. در حال حاضر میزان تقاضا برای گاز طبیعی در هند تقریباً ۹۶ میلیون مترمکعب روز است و این در حالی است که این کشور تنها ۶۷ میلیون مترمکعب گاز در اختیار دارد. میزان تقاضا در پاکستان نیز از منابع موجود در این کشور تجاوز می‌کند. انتظار می‌رود تقاضای پاکستان برای گاز طبیعی در چند سال آتی، حدوداً با ۵۰% رشد تا سال ۲۰۰۶، به‌طور قابل توجهی افزایش یابد. (اداره اطلاعات انرژی ۲۰۰۰). به‌علاوه، تولید ۷/۰ تریلیون فوت مکعب تنها ۳۹% تقاضا و نیازهای انرژی پاکستان را برآورده می‌سازد (ازهر، ۲۰۰۰). پاکستان تنها ۶/۲۱ تریلیون فوت مکعب ذخایر گاز طبیعی دارد که منجر به تولید ۷/۰ تریلیون فوت مکعب می‌شود. این میزان دقیقاً هم سطح مصرف گاز طبیعی در این کشور است. هند هم، با تولید و مصرف ۷۶۱ میلیارد فوت مکعب گاز طبیعی، با همین شکل مواجه است.\nتقریباً ۷۰% منابع گاز طبیعی هند در ایالات گوجارات و حوضه بالائی بمبئی قرار دارد. دولت هند از اکتشاف هرچه بیشتر مناطق غنی گاز استقبال می‌کند ولی از تأمین تقاضای فزآینده گاز طبیعی و انرژی به‌دلیل هزینه و عوامل صنعتی شدن در آینده نزدیک، ناتوان است. پاکستان هم به همین ترتیب تلاش کرد که منابع گاز طبیعی خود را در ایالت جنوبی سند، در یک محل حفاظت از حیوانات وحشی استخراج کند. منطقه مذکور، سرزمینی خشک و ناهموار است که در آن از مردمی روستائی که حاضر نیستند دست از روش زندگی خود بردارند زندگی می‌کنند.\nهنوز هم دولت پاکستان امیدوار است که مناطق گاز طبیعی جدید از بحران آتی انرژی که طبق پیش‌بینی‌های انجام شده تا ۴ سال آینده به وقوع می‌پیوندد، جلوگیری کند. گرچه، با توجه به وابستگی جمعیت ساکن در مناطق فوق‌الذکر به محیط‌زسیت آن ناحیه و عدم وجود امکانات صنعتی برای انجام فعالیت‌های بهره‌برداری و استخراج، این امیدها به دور از واقعیت هستند.\nجهانی شدن و همکاری منطقه‌ای در جهان در حال توسعه\nبه‌دلیل تقاضا برای انرژی در جنوب آسیا، هر دو کشور پاکستان و هند باید در مواضعشان در قبال طرح خط لوله ایران هند تجدیدنظر کنند. کشورهای مذکور باید این طرح را به‌عنوان ظهور یکپارچگی اقتصادی در نظر بگیرند که همکاری اقتصادی می‌تواند آنها را از یک بحران مشترک در آینده نجات دهد. در خصوص جنوب آسیا، این جهانی‌سازی اقتصادی، نقش مؤثری در شکل و تغییر شکل دادن روابط و سیاست‌های منطقه‌ای ایفا می‌کند. دولت‌های هند و پاکستان باید بدانند که وضعیت مشترکی دارند. تنها با درک این مسئله است که روابط و سیاست‌های منطقه‌ای می‌توانند به طرز قابل توجهی تغییر کنند.\nشهید کاردار وزیر دارائی پنجاب در نوامبر ۲۰۰۰ پس از اعلام اینکه پاکستان ۷۰۴ میلیون دلار در سال گذشته برای سرمایه‌گذاری در بخش نفت و گاز جذب کرده است، در مورد جهانی‌سازی و همکاری منطقه‌ای مطالبی را ابزار نمود. او اظهار داشت که به اصلاحات اقتصادی و اجتماعی نیاز شدیدی وجود دارد و همچنین در مورد دور کنونی جهانی‌سازی اقتصادی که بسیاری از کشورهای در حال توسعه با آن مواجه هستند توضیح داد. وی در سخنان خود چنین بیان کرد: ما وقت زیادی در اختیار نداریم، وقت بسیاری از دست رفته است. باید وقت را غنیمت بشماریم، در غیر این صورت ما با مخاطرات شدید اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که در پیش رو داریم در سیستم جهانی به حاشیه رانده خواهیم شد. در حالی که کاردار مشخصاً به همکاری منطقه‌ای اشاره نمی‌کند، اشاره او به کنار گذاشته شدن کشورهای در حال توسعه یکی از دلایل اصلی برای سهیم شدن در طرح‌های منطقه‌ای مانند خط لوله گاز ایران به هند می‌باشد. مطمئناً این همان چیزی است که هند، ایران و پاکستان هر سه آن را درک خواهند کرد.\nسیستم حمایت از تولیدات داخلی وضعیت گاز طبیعی در هند\nهند پیشنهاد انتقال گاز طبیعی به‌صورت مایع به‌گونه‌ای که از مسیر ساحلی در امتداد دریای عرب استفاده شود را مطرح کرده است. خط لوله از حوزه نفت پارس جنوبی در خلیج‌فارس ایران آغاز می‌شود و از دریای عرب به فاصله کمی خارج از آب‌های داخلی پاکستان و توسط بندرگاه‌هائی که ساحل غربی هند به دهلی می‌رود. پاکستان هر پژوهشی که هند را به آب‌های منطقه آزاد تجاریش نزدیک کند رد کرده است. مسئله حائزاهمیت به پیشنهاد انتقال گاز طبیعی مایع از طریق دولت هند مربوط می‌شود. هند در سیاست‌های مربوط به گاز طبیعی، محدودیت‌های مشخصی در زمینه‌های بازرگانی و تجاری اعمال کرده است که بین شرکت‌های نفتی خارجی و گاز طبیعی خارجی تبعیض قائل می‌شد. در حالی که ساخت یک خط لوله زمینی از نظر اقتصادی و استراتژیک گزینه‌ای مناسب و امکان‌پذیر بود، دولت هند مدت‌ها امکان انتقال گاز طبیعی در حالت مایع را توسط حامل‌های LNG مورد بررسی و توجه قرار داد.\nدر طی سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ LNG به یک ذخیره اثبات شده تبدیل شد که از نظر تکنیکی امن و قابل اطمینان بود، در حالی که انتقال توسط خط لوله میسر نبود اقتصادی‌ترین تسهیلات را برای ورود حجم عظیمی از گاز به بازارها فراهم می‌ساخت. (مؤسسه تحقیقات انرژی تاتا ۲۰۰۰) ۱ به‌دلیل بحران انرژی در هند و به‌منظور حفظ و تداوم صنعت کشتیرانی هند، در دهه ۱۹۸۰ رئیس بندرگاه جواهر لعلل نهرو، ۲ آقای ام پی پینتو، ۳ صنعت کشتیرانی هند را برای ورود به بخش حمل و نقل تقویت کرد. Ibid)LNG) در مقایسه با دیگر منابع تولید انرژی، منبعی ارزان و مطمئن بود. در حالی که عمده ذخایر گاز طبیعی توسط خط لوله انتقال داده می‌شود، تجارت LNG به‌دلیل تقاضای گاز طبیعی در بازارهای دوردست رو به فزونی گذاشت. در جائی که ساخت لوله میسر نباشد، تجارت LNG بسیار قابل اطمینان است چرا که اقتصادی‌ترین تسهیلات را برای انتقال حجم عظیمی از گاز طبیعی به بازار فراهم می‌کند LNG در حال حاضر عمدتاً در حوزه آتلانتیک و حاشیه اقیانوس آرام معامله می‌شود.انتقال گاز طبیعی به‌صورت مایع، امکانپذیر است ولی پیچیدگی‌های مخصوص به خود را دارد که در این حالت هزینه مراحل اولیه بیش از مراحل دیگر است و از لحاظ صنعتی نسبت به ساخت خط لوله زمینی پیشرفته‌تر می‌باشد.گاز طبیعی به‌صورت گاز، حجیم‌تر از مایع آن است. یک خط لوله فشار قوی تنها می‌تواند در حدود یک‌پنجم مقدار انرژی را که در یک خط لوله نفتی می‌تواند حمل شود، در روز انتقال دهد. با این وجود گاز سریع‌تر جابه‌جا می‌شود. هنگامی که گاز در دمای -۱۶۰ سرد شده و مایع می‌شود، بسیار فشرده‌تر گشته و ۶۰۰/۱ حجم وضعیت گازی حجم اشغال می‌کند.\nمراکز تولید جدیدی در کشورهائی مانند نیجریه، ترینیداد، عمان، قطر، مالزی و استرالیا در حال ایجاد هستند. با وجودی که مواد اولیه برای تولید LNG ارزان است ولی هزینه‌های مراحل تکمیل و حمل و نقل بالاست که با وجود تقاضای فزآینده LNG پیش‌بینی می‌شود که این هزینه‌ها کاهش یابند. در حال حاضر قراردادهای LNG و تعهدات جدید نشان دهنده افزایش تجارت جهانی LNG به میزان ۶۰% (تا ۱۰۷ میلیون تن) در سال ۲۰۰۰ است (اداره اطلاعات انرژی ۲۰۰۰). تقاضا برای LNG در بازار اروپا رو به فزونی است و در سال‌های گذشته کشورهای اسپانیا، بلژیک، فرانسه و ترکیه مقادیر عظیمی خریداری کردند دولت در نظر دارد که به‌دلیل عملکرد ضعیف صنعت کشترانی هند، از صنعت بومی (کشتیرانی) حمایت کند و فرسودگی در بارگیری کشتی‌های بومی را به حداقل برساند. در این راستا از شرکت‌های کشتیرانی بومی خواست که از حامل‌های LNG استفاده کنند ولی درخواست از شرکت‌های هندی برای استفاده از حامل‌های LNG موفقیت‌آمیز نبود چرا که شرکت‌های هندی تجربه و سرمایه لازم را در خصوص کشتیرانی، برای حمل LNG شکل گرفت که به موجب آن دولت پیشنهاد کرد شرکت‌های LNG خارجی، باید دارای شریک هندی باشند. به‌عبارتی مشارکت‌های هندی برای حمل و نقل LNG به داخل کشور وجود داشته باشد.\nهدف از این طرح مداخله شرکت‌های هندی در کشتیرانی LNG کسب حمایت‌های مالی و تکنیکی از شرکت‌های خارجی بود. در حال حاضر هند دو معامله LNG با پترونت LNG دارد و در حال ساخت دوپایانه وارداتی LNG در داهیج واقع در گوجارات و کوچی درکرالا می‌باشد (۱۳ می، express India).\nموافقتنامه سازمان تجارت جهانی در مورد میزان سرمایه‌گذاری تجاری (TRIM) مشخص می‌کند که میزانی که هر عضو به‌کار می‌برد نباید به حدی باشد که باعث ایجاد تبعیض علیه کشورهای خارجی یا محصولات خارجی شود این موافقتنامه به سطوح مشخصی از فروش محلی که به سرمایه‌گذاری نیاز دارد نیز اشاره می‌کند (Jcgb) قوانین این توافقنامه هند را در چارچوب اعمال سیستم حمایت از تولیدات داخلی قرار می‌دهد. تلاش هند برای کمک به صنعت داخلی LNG، تنها یکی از تلاش‌های این کشور، برای محدود کردن مالکیت و رقابت خارجی است.\nدر حالی که سیاست‌های حمایتی از تولیدات داخلی هند در تجارت جهانی مشخص شده‌اند، توافقات اخیر به ایالات متحده و تغییراتی در سیاست‌های حاکم، هند را به سوی اتحاد و یکپارچگی بیشتر و چارچوب تجاری خارجی دوستانه‌تر پیش می‌برد. در این راستا محدودیت‌های اعمال شده بر مالکیت خارجی کاهش یافته و تعرفه‌های کالاهای وارداتی حتی در خصوص تجهیزات پژوه‌های عظیم انرژی و نیرو کاهش یافته است. (اداره اطلاعات انرژی)\nعلاوه بر آن ایالات متحده و هند برای مرتفع ساختن ۱۴۰۰ مانع برای صادرات فزآینده آمریکا به هند، در ژانویه ۲۰۰۰ به توافقاتی دست یافتند (Ibid) دو بخش از بزرگترین بخش‌های صادراتی هند و آمریکا، تجهیزات نفت و گاز است که هر دو به انرژی مرتبط هستند. علاوه بر آن کارخانه نیروی دابهول، بزرگترین شرکت تجاری با مالکیت خارجی در هند به شرکت انرون آمریکای پیوسته است. پرواضح است که این تغییرات در سیاست‌های هند نشان دهنده آزادی‌ها و همکاری‌های بزرگ اقتصادی است. با این وجود این کشور در خصوص سیاست‌های آزادسازی اقتصادی آگاهانه عمل می‌کند. در مورد واردات گاز طبیعی و انتقال آنچه از طریق خط لوله و چه کشتی‌های حمل کننده (NMD) هند چند راه پیش‌رو دارد.\n- هند باید منظور تقویت اقتصاد و صنعت کشتیرانی تدابیری بیاندیشد.\n- باید مناسب‌ترین راه را برای اکتساب سودهائی از این دست از تجارت جهانی اتخاذ کند.\n- بهترین گزینه را برای کسانی که با مشکلات جدی کمبود انرژی در دهه آینده مواجه خواهند بود در نظر بگیرد.\nسیاست‌های سازمان تجارت جهانی در مورد ظرفیت‌های داخلی و شرکت‌های خارجی مستقیماً به تصمیماتی که هند باید اتخاذ کند مرتبط می‌شود.\nقانونگذاری و طرح نهائی\nبه‌دلیل مذاکراتی که بین هند و پاکستان وجود دارد تمرکز در داخل منطقه است و مذاکرات در این خصوص به‌صورت زیر است:\n- احداث خط لوله از خاک پاکستان برای انتقال گاز طبیعی به هند\n- امکان تسهیم صادرات گاز طبیعی ایران\n- مسائل امنیتی در خصوص قسمت‌هائی از خط لوله در پاکستان\nمذاکرات در این خصوص، مستقیماً بر عملکرد سیاسی اجتماعی منطقه، در جنوب آسیا مؤثر خواهد بود. به‌عبارتی تجارت متحمل بین دو دولت قابلیت تغییر دیدگاه‌های فرهنگی منطقه را که شهروندان هندی و پاکستانی از هم دارند داراست. تجارت بین هند و پاکستان، سایر کشورهای جنوب آسیا را به مشارکت در تجارت‌های منطقه‌ای عظیم‌تر سوق می‌دهد. به‌دلیل قابلیت بالقوه برای همکاری اقتصادی بین ایران، دروازه آسیا به خاورمیانه و هند و پاکستان، قلب جنوب آسیا، تمرکز در منطقه صورت گرفته است. این امر، امور اقتصادی، سیاست‌های خارجی و جغرافیای سیاسی هند، ایران و پاکستان را به هم مرتبط می‌سازد. تصمیم‌گیری نهائی در خصوص مسیر خط لوله گاز طبیعی ایران به هند و نقشی که پاکستان در این تصمیم بازی می‌کند بر پیشبرد مباحثات سیاسی ـ اجتماعی و تصمیمات سیاسی خارجی، مسائل امنیتی و کشمکش‌های منطقه‌ای مانند مسئله افغانستان، کشمیر و درگیری‌های حزبی تأثیرپذیر است.\nبا نگاهی به شاخص‌های اقتصادی هند، ایران و پاکستان درمی‌یابیم که هدف هر سه کشور، سود بردن از تلاشی گروهی در توسعه پروژه خط لوله می‌باشد. ایران بیشترین نرخ تورم (۳۰%) و پائین‌ترین نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) را بین سه کشور دارد. این کشور به میزان ۶/۳۴۷ میلیارد دلار بعد از هند، رتبه دوم را دارد. پیشبرد خط لوله و پروژه‌های مشابه آن توسط دولت به افزایش نرخ رشد GDP و نرخ اسمی FEP کمک می‌کند. به‌کارگیری منابع و کارگر داخلی در این پروژه‌ها به افزایش این شاخص‌های اقتصادی کمک می‌کند. از سوی دیگر هند و پاکستان نیز می‌توانند به‌واسطه پروژه خط لوله برای کارگران ماهر و غیرماهر اشغال ایجاد کنند. حائزاهمیت است که هند و پاکستان کمک‌های اقتصادی کمتری نسبت به ایران دریافت می‌کنند.\nدر حالی که روسیه، ایالات متحده و کانادا همچنان در صدر تولید گاز طبیعی در جهان هستند، ایران به‌زودی و در طی سال‌های آتی به‌دلیل ذخایر عظیم تریلیون فوت مکعبی خود به‌عنوان یک تولیدکننده عمده ظهور خواهد کرد. به هر حال ایران، هنوز باید این ذخایر را تقویت کرده و پروژه‌های خط لوله خود را تکمیل نماید. تنها رقیب منطقه‌ای که ایران در این لیست دارد، ازبکستان، در شمال‌شرقی این کشور است که با تولید ۵۲۱۵۰ میلیون مترمکعب گاز طبیعی در مقابل ایران با ۴۸۳۰۰ میلیون مترمکعب قرار دارد.\nاثر محدودیت‌های تجاری\nتحریم‌هائی که از جانب ایالات متحده بر ایران، هند و پاکستان اعمال شده است، مستقیماً تجارت بین‌المللی و منطقه‌ای این سه کشور در زمینه تروریسم و آزمایشات هسته‌ای می‌باشد. علاوه بر این تحریم‌ها، هند نیز سیاست‌های حمایتی از تولیدات داخلی و سیاست‌های جایگزین واردات را در پیش گرفته که محدودیت‌های زیادی را برای سرمایه‌گذاری خارجی در این کشور به‌دنبال داشته است.\nتحریم‌های اعمال شده در ایران و لیبی، ۱۹۹۶\nتحریم‌های ایران لیبی در ۱۹۹۶ به‌دلیل نارضایتی ایالات متحده در خصوص حمایت ایران از تروریسم بین‌المللی صورت گرفت. این تحریم‌ها به‌طور قانونی در ۱۹۸۴ و پس از اینکه ایران رسماً در فهرست حامیان سیاسی تروریسم بین‌المللی قرار گرفت، اعمال شدند. (وزارت امور خارجه ایالات متحده). در این راستا نه تنها فروش سلاح‌های جنگی به ایران ممنوع شد بلکه پرداخت کمک‌ها و وام‌های مؤسسات مالی بین‌المللی نیز به این کشور ممنوع گشت. در سال ۱۹۹۷ بر طبق یک دستورالعمل اجرائی، واردات کالا و خدمات از ایران ممنوع شد. تحریم‌های ۱۹۹۷ مجدداً ممنوعیت شهروندان آمریکائی را از شرکت در هرگونه فعالیت تجاری و سرمایه‌گذاری در ایران تصریح کرد. (اداره اطلاعات انرژی، ۲۰۰۰) این عمل در ابتدا به‌دنبال تلاش‌های ایران برای مختل کردن جریان نفت از خلیج‌فارس از طریق حملات موشکی و استفاده از مین‌های دریائی، صورت گرفت.\nدر ۱۹۹۵ تحریم‌های جامع‌تر و از لحاظ مالی محدودکننده‌تری اعمال شدند. این اقدامات تمام معاملات تجاری و مالی را با ایران محدود می‌کرد. جزئیات تحریم‌های سال ۱۹۹۵ به سرمایه‌گذاری خارجی در ایران مربوط می‌شود. براساس این مصوبه، شرکت‌های خارجی، که بیش از ۴۰ میلیون دلار، برای توسعه مخازن نفت خام ایران سرمایه‌گذاری کرده بودند، مجازات می‌شدند. اگر این شرکت‌ها تحریم‌ها را زیر پا می‌گذاشتند، ایالات متحده می‌تواند ”دو تحریم از هفت تحریم ممکن را بر ضد این شرکت‌ها اعمال کند“ هفت تحریم مذکور عبارت است از: رد کردن مجوزهای صادراتی، کمک‌های بانکی، وام‌ها، اعتبارات و تدارکات شرکت‌های نقض‌کننده این تحریم‌ها. این تحریم‌ها اوضاع نامساعدی را به‌طور جدی برای بسیاری از شرکت‌های نفتی آمریکائی و بین‌المللی که مایل به داشتن حضوری فعال در توسعه ذخایر گاز طبیعی در ایران هستند، ایجاد می‌کند.تحریم‌های هند و پاکستان، ۱۹۹۸\nدر پی آزمایشات هسته‌ای ماه مه ۱۹۹۸، تحریم‌های بسیاری بر هند اعمال شد. به‌علاوه در همین زمان، به غیر از محدودیت‌هائی که از سال ۱۹۹۰ برای دریافت کمک‌های مالی برای پاکستان ایجاد شده بود، تحریم‌های جدید دیگری نیز بر این کشور اعمال گردید. برای هر دو کشور هند و پاکستان، اعتبارات و ضمانت‌هائی مانند بیمه NQH و سرمایه‌گذاری‌های بانک صادرات و واردات دولت آمریکا معلق ماند. علاوه بر این، ایالات متحده با وام‌های کمکی بیشتر از طرف بانک جهانی و صندوق بین‌الملل پول به دو کشور مخالفت نمود. (اداره اطلاعات انرژی). وضعیت این نوع تحریم‌های خاص در اکتبر ۱۹۹۸ معلق ماند. و در ۱۹۹۹ نیز تحریم‌های دیگری چون وام بانک‌های ایالات متحده به دولت هند لغو شد. برای هند یک برنامه مربوط به گاز گلخانه‌ای به اعتبار ۶ میلیون دلار به تعویق افتاد. به‌علاوه یک کمک ۲۱ میلیون دلاری در زمینه توسعه اقتصادی و مجوز تضمین ساخت و سازهای مسکونی نیز مسکوت ماند. (وزارت امور خارجه ایالات متحده).\nایالات متحده همچنین پروانه فروش تجاری هر یک از اقلام در فهرست مهمات آمریکا و قراردادهای تحویل لوازم و خدمات دفاعی که در گذشته منعقد شده بود را لغو نمود. در مورد پاکستان، تحریم‌های بعد از آزمایشات هسته‌ای، به تنش‌های زیادی که قبلاً به‌دلیل اعمال تحریم‌های قانون متمم پرسلر در سال ۱۹۹۰ ایجاد شده بود، افزود. این قانون متمم، ادامه فروش تسلیحات نظامی و ارائه کمک به پاکستان را مشروط به دو مورد زیر کرده بود:\n۱. پاکستان فاقد هر گونه سلاح انفجاری هسته‌ای باشد.\n۲. کمک‌های جدید خطر بهره‌مندی پاکستان از این ادوات را کاهش دهد. (ریشه‌های قانون متمم پرسلر). با جمع‌آوری مدارک بیشتر در مورد افزایش توانائی‌های هسته‌ای پاکستان، توسط آمریکا، تحریم‌ها در قالب این اصلاحیه در ۱۹۹۰ اعمال شدند.\nجزئیات این تحریم‌ها علیه هند و پاکستان شامل مسائل دوجانبه و منطقه‌ای عمده‌ای می‌شوند که به سیاست‌های داخلی و امنیتی مرتبط است. براساس اظهارات ایالات متحده این تحریم‌ها به‌منظور حداقل رساندن صدمات به منافع دیگر آمریکا در منطقه اعمال شده‌اند (وزارت امور خارجه ایالات متحده). این تحریم‌ها عمیقاً شرایط اقتصادی دو کشور را متأثر ساخته است. تحریم‌های مذکور همچنان به قوت خود باقی هستند و پیشرفت پروژه خط لوله را مستقیماً تحت‌تأثیر قرار می‌دهند. شرکت‌های نفتی آمریکائی و بین‌المللی تمایل زیادی به همکاری با هند و ایران و پاکستان دارند و دولت آمریکا به‌جای حذف این تحریم‌ها، شرکت‌های آمریکائی و بین‌المللی را به ساختن خط لوله از مسیرهای به‌جز ایران تشویق می‌کند. این امر باعث تقویت شدید توسعه و ساخت خطوط لوله در آسیای مرکزی شده است.\nصادرکننده اصلی: ایران\nایران به‌عنوان دومین تولیدکننده گاز طبیعی در جهان (۱۵ درصد)، دارای ظرفیتی بالغ بر ۸۱۲ تریلیون فوت مکعب ذخیره اثبات شده گاز طبیعی است. (اداره اطلاعات انرژی). این کشور از سال ۱۹۹۰، برنامه بهره‌برداری مستمر را اجرا کرده است که هدف از طراحی آن، بالا بردن تولید گاز طبیعی تا ۱۰ تریلیون فوت مکعب در سال تا سال ۲۰۱۰ می‌باشد که البته این امر افزایش صادرات گاز به خارج از کشور را در پی خواهد داشت. ایران در سال ۱۹۹۶ حدود ۶/۲ تریلیون فوت مکعب گاز تولید کرد که ۳/۱ آن را به بازار عرضه نمود و در ۱۹۹۸ در حدود ۹/۱ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی تولید کرده است. (اداره اطلاعات انرژی). در حالی که پارس جنوبی بزرگترین حوزه گازی ایران، بیشترین مقدار گاز طبیعی استخراج شده را در بردارد، حوزه‌های آغار و دالان هر کدام حدود ”۶۰۰ میلیون فوت مکعب در روز تولید دارند“. به‌طور کلی نفت و مواد نفتی ۸۰ درصد کالاهای صادراتی ایران را تشکیل می‌دهند (اداره مرکزی اطلاعات آمریکا). بازار صادرات گاز طبیعی برای ایران چشم‌انداز روشنی دارد. امکان معامله با کشورهای مختلف از جمله ترکیه، اروپا، هند، پاکستان، کره‌جنوبی و تایوان و چین ساحلی در این خصوص وجود دارد. ایران و ترکیه در سال ۱۹۹۶ قراردادی ۲۰ میلیارد دلاری برای صادرات گاز طبیعی ایران به ترکیه به مدت ۲۲ سال امضاء کردند (منبع: اداره مرکزی اطلاعات آمریکا ”۲۰۰۰ CIA).\nآمار ۸۰ درصدی صادرات محصولات نفتی اهمیت خاصی در پروژه خط لوله ایران به هند دارد. ایران کشوری است که از صادرات محصولات نفتی منفعت برده است در صورتی که شرایط قانونی و سیاسی اجازه اجراء پروژه خط لوله را بدهد، این روند در مورد گاز طبیعی نیز دنبال می‌شود. به‌علاوه، هزینه واردات ایران بالغ بر ۸/۱۳ میلیارد دلار است که میزان آن بیش از صادرات ۲/۱۲ میلیارد دلاری این کشور می‌شود. این آمار قطعاً با تکمیل پروژه‌های خط لوله زیادی که در مراحل مختلف توسعه هستند، تغییر خواهد کرد.\nواردکننده اصلی: هند\nطی سال‌های ۱۹۹۸-۹۹، هند روزانه در حدود ۷۵ میلیون مترمکعب استاندارد، گاز طبیعی تولید کرده است. بیشترین میزان تولید گاز در این کشور، در مناطق غربی سوحل دریائی هند صورت پذیرفته است (اداره اطلاعات انرژی). در حدود ۶۰ میلیون مترمکعب استاندارد آن به ایالات مختلف کشور فروخته شده است. با وجود افزایش مصرف گاز طبیعی در هند در سال‌های اخیر، ذخایر آن شدیداً محدود است و عرضه گاز داخلی نمی‌تواند همپای تقاضا برای این محصول پیش رود (اداره اطلاعات انرژی). براساس پیش‌بینی سال ۱۹۹۲، انتظار می‌رود که تولید گاز در این کشور به‌طور متوسط در سطح ۵۸ میلیون مترمکعب استاندارد باقی بماند. در حالی که تقاضا در سطح ۲۶۰ میلیون مترمکعب استاندارد قرار دارد. به همین دلیل این کشور باید با وارد کردن گاز از طریق خط لوله یا کشتی و حمل گاز طبیعی مایع شده (LNG) نیاز خود را مرتفع سازد، که در این صورت این کشور یکی از بزرگترین واردکنندگان گاز محسوب خواهد شد (منبع: اداره مرکزی اطلاعات آمریکا ”۲۰۰۰ CIA). به‌جز پروژه خط لوله ایران هند، امکان واردات گاز از بنگلادش و میانمار نیز وجود دارد. هند در سال ۱۹۹۴ با عمان نیز موافقتنامه‌ای را امضاء کرد که به موجب آن طی ده سال، ۶/۵۶ میلیون مترمکعب استاندارد گاز طبیعی وارد کند.اقتصاد هند عمدتاً بر صنایع نساجی استوار است که در این راستا کالاهای چرمی و منسوجات بسیاری را صادر می‌کند. منابع و ذخایر طبیعی مانند نفت خام و محصولات نفتی در این کشور محدود است و عمده واردات آن را تشکیل می‌دهد. عمده‌ترین منبع مصرف انرژی داخلی هند را ذخایر طبیعی تشکیل می‌دهد. حائز توجه است که علی‌رغم تحریم‌های اعمال شده از سال ۱۹۹۸ بر هند، تا قبل از این تاریخ، ایالات متحده طرف تجاری عمده واردات و صادرات این کشور بوده است.تقاضای فزآینده و سودآوری گاز طبیعی\nدر سال‌های اخیر تغییراتی در میزان تقاضای گاز طبیعی در بازارهای جهانی به‌وجود آمده است. انتظار می‌رود تنها در آسیا، تقاضا برای گاز طبیعی، ۶۵۰ میلیون تن معادل نفت در سال ۱۹۹۴ به میلیون تن معادل نفت در سال ۲۰۱۰ برسد. این میزان نشان دهنده نرخ رشدی معالد ۹/۴ درصد در سال می‌باشد (بانک جهانی). تقاضا برای واردات گاز منحصراً در جنوب آسیا ۸/۸درصد بوده است و انتظار می‌رود که در سال ۲۰۰۵ این میزان به ۲۸/۳ درصد و در سال ۲۰۱۰ به ۹/۵۴ درصد برسد. با افزایش تقاضا در آسیا و با وجود ۳۲ درصد (۴۵،۰۰۰ میلیارد مترمکعب) ذخایر گاز طبیعی در خاورمیانه، توان بالقوه تجارت بین دو منطقه زیاد می‌باشد. از طرفی فقدان ذخایر گاز طبیعی مناسب در آسیا، تجارت با خاورمیانه را امری حیاتی می‌سازد.\nدر نهایت باید گفت که مقادیر قابل استخراج ذخایر گاز در آسیا و خاورمیانه اساس تجارت عظیمی را در درون هر منطقه و بین مناطق فراهم می‌کند. (بانک جهانی، ۲۰۰۰). افزایش تقاضای گاز طبیعی به قابلیت‌های کلی آن چون، بازده، فراوانی و تمیز بودن نوع سوخت مربوط می‌شود. بخش نیرو این توان بالقوه را دارد که به‌عنوان بزرگترین مصرف کننده گاز طبیعی در بازارهای جهانی گاز خصوصاً در جنوب آسیا مطرح شود. براساس گزارش بانک جهانی تحت عنوان ”تجارت گاز طبیعی در آسیا و خاورمیانه“، بهره‌برداری از گاز طبیعی در تولید نیرو، هم از نظر اقتصادی و هم از نظر محیط‌زیست سودمند خواهد بود. در مقایسه با استفاده از سوخت نفت و ذغال‌سنگ، گاز طبیعی منافع اقتصادی زیر را دارا می‌باشد:\n۱. حداقل هزینه سرمایه بر توان ظرفیت تولیدی:\n- نیروگاه گاز طبیعی: ۶۵۰ دلار بر هر کیلووات (kw)\n- نیروگاه سوخت ذغال‌سنگ: ۱۳۰۰ دلار برای هر کیلووات (kw)\n- نیروگاه سوخت نفت سیاه: ۱۰۰۰ دلار برای هر کیلووات (kw)\n۲. بازده حرارتی بیشتر\n- نیروگاه طبیعی: ۴۵-۵۰ درصد\n- نیروگاه سوخت ذغال‌سنگ: ۳۰-۳۵ درصد\n- نیروگاه سوخت نفت سیاه: ۳۰-۳۵ درصد\n۳. زمان سوخت کوتاه‌تر:\n- نیروگاه گاز طبیعی: ۲-۳ سال\n- نیروگاه سوخت ذغال‌سنگ: ۵ سال\n- نیروگاه سوخت نفت سیاه: ۴ سال\nچالش‌های اقتصادی در تجارت گاز طبیعی شامل مکان‌یابی سرمایه‌گذاری مستقیم و برقرار کردن امنیت برای تنظیمات مالی به‌منظور ساخت خط لوله می‌باشد. براساس گزارش بانک جهانی، برقراری امنیت برای امور مالی در آسیا نباید مشکل باشد، چالش‌های اصلی در این میان به حل و فصل مناقشات تجاری و سیاسی مربوط می‌شود. این دقیقاً مسئله‌ای است که در مورد خط لوله ایران به هند وجود دارد. در حالی که شرکت‌های نفتی بسیاری خواهان ساخت و سرمایه‌گذاری در خط لوله هستند، مناقشات تجاری و سیاسی مانند تحریم‌ها و سیاست‌های منطقه‌ای چالش‌های عظیمی را می‌طلبند.\nاصلی‌ترین منفعت استفاده از گاز طبیعی، جایگزین ذغال‌سنگ با کربن بالا با گاز طبیعی با کربن پائین است، که باعث کاهش دی‌اکسید‌کربن حاصله می‌گردد. از آنجائی که دی‌اکسیدکربن یکی از منابع اصلی افزایش دمای زمین می‌باشد، این مسئله (تبدیل کربن بالا به پائین) باعث کاهش گرما می‌شود (بانک جهانی). این واقعیت محیط‌زیستی، هند را مستقیماً تحت‌تأثیر قرار می‌دهد چون ۳/۷۰ درصد سوخت اصلی برای تولید نیرو در هند، ذغال‌سنگ می‌باشد. این وابستگی زیاد به ذغال‌سنگ تأثیرات نامساعد محیطی را در هند موجب می‌شود.\nبا در نظر گرفتن وابستگی شدید هند به ذغال‌سنگ و تأثیرات نامساعد محیطی این سوخت، لزوم تجارت گاز طبیعی در منطقه پراهمیت‌تر می‌شود. به‌علاوه، ارزیابی گاز طبیعی به‌عنوان یک سوخت تمیز و دیگر موضوعات مربوط به محیط‌زیست نیز حائزاهمیت است. در این راستا هند و ایالات متحده در ایجاد همکاری بیشتر در این خصوص مذاکراتی داشته‌اند. هند و ایالات متحده در مارس سال ۲۰۰۰، یادداشتی را به‌عنوان ”بیانیه مشترک ایالات متحده و هند در مورد همکاری‌های انرژی و محیط‌زیست“ امضاء کردند. این بیانیه، مستقیماً به مسائلی چون افزایش دمای زمین، منابع انرژی قابل تجدید و بخش نیرو می‌پرداخت. بیانیه مذکور به مواردی که در این مقاله آمده است اشاره می‌کند، به این معنی که هند باید برنامه عملیات محیط‌زیستی و انرژی خود را بازنگری کند این بیانیه بر پیشرفت همکاری چند جانبه بین هند و ایالات متحده در زمینه‌های زیر تأکید دارد:\n- موضاعات مربوط به تغییر آب و هوا\n- کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای\n- تعیین، آغاز و کنترل ”پروژه‌های همکاری‌های خصوصی و دولتی در تحقیقات، پیشرفت، واگذاری و انتقال و توجیه و استقرار تکنولوژی‌های مناسب و بازنگری در سیاست‌های مربوط به انرژی تمیز، انرژی قابل تجدید، کارآئی انرژی و بازسازی بخش نیرو“ (بانک جهانی، ۲۰۰۰). علاوه بر موارد فوق، دو کشور در زمینه توسعه تجاری و همکاری در موضوعات مربوط به انرژی تمیز نیز به توافق‌هائی دست یافته‌اند.\nبا توجه به مفاد این بیانیه، این امکان وجود دارد که ایالات متحده از هر گونه معامله مخاطره‌آمیز بالقوه‌ای که مربوط به وارد کردن گاز طبیعی از طریق خط لوله به هند می‌شود حمایت کند. با این حال تحریم‌های ایران لیبی در ۱۹۹۶ (نگاه کنید به تأثیر تحریم‌های تجاری اعمال شده)، که شرکت‌های خارجی را از سرمایه‌گذاری بیش از ۴۰ میلیون دلار برای پیشرفت ذخایر نفتی ایران محدود می‌کند و نیز خرید تجهیزات نفتی از ایران را منع می‌نماید، از جانب آمریکا مانع پیشبرد و تقویت خط لوله ایران و هند می‌شود. نتیجه غیرقابل اجتناب این مسئله، تداخل سیاست‌های خارجی آمریکا، ابتکار عمل‌های درون منطقه‌ای ایران و هند می‌باشد. علی‌رغم اینکه ایالات متحده خواهان ترویج مسائل تجاری و محیط‌زیستی با هند است، کماکان در جداسازی ایران از جامعه بین‌المللی پافشاری می‌کند.\nفعالیت‌هائی که برای ارتقاء توسعه محیط‌زیست و انرژی پاک، بین هند و ایالات متحده در جریان است، با سیاست خارجی بین ایالات متحده و ایران در تناقض است. این وضعیت به خوبی ارتباط بین محیط، تجارت و سیاست خارجی را نشان می‌دهد. جالب توجه اینکه صنعت انرژی هند به ذخایر گاز طبیعی صادر شده از ایران شدیداً نیازمند است. بنابراین، خط لوله گاز طبیعی ایران به هند موارد ضمنی و پیچیدگی‌های بسیاری برای تحولات سیاسی خارجی و منطقه‌ای دارد.\nمنافع استفاده از گاز طبیعی در بخش صنعت پاکستان همان قدر سودآور است که برای هند. تقریباً نیمی (۴۹ درصد) از مصرف انرژی پاکستان، مصرف مسکونی است و بخش صنعت با حداکثر ۵/۳۳ درصد، در مرحله بعد قرار گرفته است. نفت ۵/۴۳ درصد از مصرف انرژی و گاز طبیعی ۳/۳۸ درصد آن را تأمین می‌کند. نیروی برق آبی، منبع اصلی انرژی قابل تجدید برای استفاده داخلی است. این منبع ۴۰ درصد تولید برق کشور را تأمین می‌کند. بیشتر این نیروی برق آبی در شمال پاکستان تولید می‌شود. مشکلات دسترسی و هزینه‌های بالای انتقال به جنوب که جمعیت زیادی در خود جا داده است، توسعه این توان بالقوه را به چشم‌اندازی دور از دسترس تبدیل کرده است (اداره اطلاعات انرژی، ۲۰۰۰).\nدر حالی که هند بهره‌برداری بسیار زیادی از ذخایر ذغال‌سنگ دارد، پاکستان دارای ذخایر ذغال کمتری است و این امر، برخلاف هند، میزان کربن را در کشور پائین نگه می‌دارد. با این وجود به‌علت دود متصاعد شده از وسایل نقلیه سطح کربن در کشور بالا است. در سال ۱۹۹۸، غلظت کربن در پاکستان ۴۷/۰ تن متریک بر هزار دلار ۱۹۹۰ بوده است. که این میزان را می‌توان با ۵۷/۰ در هند و ۲۱/۰ در ایالات متحده مقایسه کرد. به‌جز میزان انتشار کربن، عوامل دیگری به وخامت اوضاع محیطی پاکستان می‌افزایند. نابودی جنگل‌ها، هرز آب‌های صنعتی، دود ناشی از کارخانجات و وسایل نقلیه، تأثیرات مخربی بر محیط وارد می‌کنند. طی دو دهه گذشته، دولت برای حل این موضاعات مقررات و معاهده‌هائی را ارائه کرده است. قانون سال ۱۹۸۳ حفاظت از محیط‌زیست پاکستان، سه هدف اصلی را برای حفاظت از محیط‌زیست مدنظر قرار داده است. این سه هدف عبارت است از:\n- ارتقا توسعه پایدار\n- بهبود کارآئی مدیریت و استفاده از ذخایر\n- حفظ و نگهداری از ذخایر طبیعی\nزیر مجموعه‌های این هدف عبارت است از:\n- بهبود کارآئی انرژی\n- به‌کارگیری / گسترش ذخایر قابل تجدید\n- مدیریت زباله شهری\n- جلوگیری / کاهش آلودگی\n- یکپارچه‌سازی برنامه‌های جمعیتی و محیط‌زیستی\n- حمایت بنیادی از ذخایر مشترک\nاین موضوعات، در رابطه با خط لوله ایران هند بسیار مهم هستند. پاکستان هم همانند هند باید به تقاضای مصرف انرژی داخلی پاسخ دهد. همان‌طور که قبلاً گفته شده توسعه نیروی برق آبی، که منبع اصلی انرژی داخلی محسوب می‌شود، به‌دلیل فاصله‌اش با اکثر جمعیت پاکستان مشکلاتی را به همراه دارد. برای حل این مشکل، پاکستان برای رساندن الکتریسته به مناطق روستائی به انرژی خورشیدی روی آورده است، وگرنه این مناطق در آینده‌ای قابل پیش‌بینی از الکتریسته محروم می‌ماند چون این مناطق از شبکه اصلی کشور یا بسیار دور هستند یا اتصال آنها به شبکه هزینه بالائی دارد (اداره اطلاعات انرژی، ۲۰۰۰).اگر پاکستان نیز همانند هند برای تأمین و برآوردن تقاضای بازار از گاز طبیعی به‌عنوان یک منبع جدید قابل تجدید بهره ببرد، امکان دارد بتواند مشکل فقدان دسترسی به جمعیت‌های روستائی را حل کند. خط لوله از ایران شروع می‌شود و از جنوب‌غربی پاکستان به مولتان می‌رود. مولتان شهری است واقع در مرکز استان پنجاب. زمین بین مرز جنوب‌غربی پاکستان و ایران و مولتان عمدتاً بیابانی خشک است که ساکنان آن قبایل روستائی هستند. پیشنهاد می‌شود که از خط لوله برای مصارف داخلی مولتان نیز استفاده شود. این حقیقت که خط لوله از مناطق روستائی دور افتاده که نیازمند انرژی قابل تجدید هستند می‌گذرد چنین ایجاب می‌کند که خط لوله به‌صورت یک شبکه داخلی برای تأمین گاز طبیعی جمعیت‌های روستائی موجود، توسعه یابد.\nبنابراین خط لوله پیشنهادی توانائی بالقوه ارتقاء توسعه و بهره‌برداری منابع قابل تجدید و بالا بردن کارآئی انرژی را دارا است و هر دوی این نتایج بالقوه، زیرمجموعه‌های اصلی قانون سال ۱۹۸۳ حفاظت از محیط‌زیست پاکستان هستند. موضوع‌های فرهنگی و اجتماعی نیز به مسائل محیط‌زیست مربوط می‌شوند. توسعه خط لوله با تجارت و سیاست‌های دولتی، منطقه‌گرائی و جهانی شدن در ارتباط متقابل است و در بطن این بحث، این سؤال مطرح است که چگونه تغییرات این عوامل در دگرگونی عوامل فرهنگی و اجتماعی نقش داشته و با آنها در تعامل است.\nعوامل دیگر: فرهنگ\nتمایل شرکت‌های نفتی غربی و چندملیتی در توسعه منابع در مناطق خاورمیانه و جنوب آسیا هم مورد استقبال قرار می‌گیرد و هم با مقاومت جمعیت بومی مواجه می‌شود. توسعه اقتصادی و همکاری بین کشورها و این شرکت‌ها، فرهنگ‌های سیاسی اجتماعی را مستقیماً در این مناطق متأثر می‌سازد.\nچشم‌اندازی از تأثیر اسلام‌گرائی\nاز نظر افرادی که در حرکت‌های اسلام‌گرائی در ایران و پاکستان فعالیت می‌کنند، همکاری شرکت‌های غربی در توسعه اقتصادی ممکن است به‌عنوان امپریالیسم مدرن یا ادامه استعمار شرق قلمداد شود. از سوی دیگر امکان دارد این فعالیت‌های مذهبی، سیاسی، شرکت غرب در این طرح‌ها را با دیدگاه‌های سکولار مرتبط بداند. این موضوع ممکن است با نیروهائی که در منطقه سعی در پیاده کردن زیرساخت‌های ملی برای تفسیر قانون اسلام دارند نیز تضاد داشته باشد. به همین علت اسلام‌گراها ممکن است توسعه منابع طبیعی و اقتصادی را توسط نیروهای غربی به‌عنوان راه‌حل عملی برای اوضاع رو به وخامت اقتصادی، فقدان توسعه پایدار و بحران انرژی آینده در جنوب آسیا در نظر نگیرند.\nآنها بیش از هر چیز به موارد زیر توجه دارند:\n۱. حفاظت از ارزش‌ها و رسوم اسلامی برطبق تفسیرهای خود\n۲. حذف هر عنصری از فرهنگ و اجتماع غربی که بتواند برای سنت‌های اسلامی در منطقه خطرساز شود.\nبه‌علاوه، بنیادگرائی اسلامی در طول تاریخ به‌عنوان واکنشی در مقابل سیاست‌های سرمایه‌داری امپریالیسم غرب در کشورهای مسلم آن وجود داشته و به مثابه یک حرکت ضدامپریالیسم رادیکال به کاپیتالیزم حمله کرده است. (استالینگز ۶۱) ظهور بسیاری از حرکت‌های بنیادگرائی در کشورهای مسلمان در نتیجه شکست چپ سکولاروبه امید ایجاد ایالت‌های سکولار مدرن صورت گرفت.این واقعیت تاریخی به‌طور طعنه‌آمیزی در برابر حرکت‌های اخیر در دهه گذشته قرار می‌گیرد. در دهه مذکور، شرکت‌های متفاوت نفتی غرب برای انعقاد قرارداد ساخت خط لوله گاز طبیعی و نفت از آسیای مرکزی از طریق افغانستان به جنوب آسیا برای جلب نظر دولت اسلام‌گرای طالبان به رقابت پرداختند.\nوجود جمعیت‌های بومی\nنمونه دیگری که نشان می‌دهد فرهنگ با پیشرفت اقتصادی ممکن است دستخوش تحول و دگرگونی شود، در ساخت خط لوله و مسیری که طی می‌کند مشخص می‌شود. هر دو موضوع مستقیماً با محیط‌زیست و جمعیت‌های بومی در ارتباط می‌باشند. پروژه خط لوله ایران به پاکستان در طول مسیر خود، با جمعیت‌های قبیله‌ای متفاوتی در مناطق روستائی بلوچستان روبه‌رو خواهد بود. این در حالی است که بخش اعظم خط لوله در همین منطقه ساخته خواهد شد. از دیدگاه فرهنگی اجتماعی امکان پدید آمدن تضادهای مختلف در نتیجه این رویاروئی وجود خواهد داشت.اولاً برای ساخت چنین خط لوله طویلی تعداد زیادی از کارگران محلی به‌کار گرفته می‌شوند. گرچه این پروژه بسیاری از ساکنان فقیر روستائی پاکستان را به‌طور موقت به‌کار می‌گیرد، ممکن است با پویائی کارگر محلی تداخل پیدا کند. برای مثال استان بلوچستان در طول ۲۰ سال گذشته به‌علت جنگ داخلی افغانستان با هجوم دائمی پناهندگان مواجه بوده است. این پناهندگان فقیر و بی‌سواد به‌دلیل ارزان بودن، اولویت اول را برای کار محلی نسبت به کارگران پاکستانی دارا هستند آنها با دستمزد کمتری نسبت به کارگران پاکستانی کار می‌کنند لذا تنش‌های زیادی بین کارگر افغانی که در جستجوی پناهگاه و آرامش در همسایگی پاکستان می‌باشد و کارگر بلوچ که سعی در تهیه غذا برای خانواده‌اش دارد و با دستمزد اندکی مواجه می‌باشد وجود دارد. هر دو گروه در جستجوی کسب سود و منفعت بیشتر از ساخت خط لوله با منافع بالقوه در مناطقشان هستند با توجه به این مسئله، این سؤال پیش می‌آید که کدام گروه در روند استخدام کارگر با دستمزد اندک امتیاز بیشتری را کسب می‌کند.در حالی که ساخت فیزیکی خط لوله به تعداد زیادی کارگران غیرماهر نیاز دارد. در مراحل فنی کار تکمیل خط لوله به کارگران ماهر و آموزش دیده با پیش زمینه‌هائی در علوم و فن‌آوری نیاز است. این کارگران ممکن است از خارج و یا داخل کشوری که در آن عملیات ساخت صورت می‌گیرد تأمین شوند. به‌دلیل تأکید زیاد بر شغل‌ها و آموزش‌های علمی و فنی در دهه‌های اخیر در دو کشور هند و پاکستان، استخدام کارگران ماهر، شغل‌های موردنیاز بیشتری را برای رده تحصیلکرده متوسط به ارمغان خواهد آورد. ثانیاً، به‌دلیل اینکه خط لوله از میان مناطق روستائی در پاکستان می‌گذرد، با مالکان فئودال یا قبایلی که زمین‌ها را در اختیار گرفته‌اند برخورد پیدا خواهد کرد. به همین دلیل، دولت پاکستان ممکن است به این گروه‌ها امتیازهای غیررسمی برای دسترسی به منابع گاز طبیعی و یا کنترل خط لوله بدهد. گزینه دیگر این است که دولت رسماً زمین‌ها را از این گروه خریداری کند هر دو صورت این گزینه‌ها می‌تواند تغییر کند و یا با تفکرات فرهنگی و اجتماعی قبیله‌ای تناقض داشته باشد.به‌عنوان مثال، قبیله‌ای خاص ممکن است با زمین ارتباطی تاریخی، سیاسی یا خانوادگی داشته ابشد و یا دادن زمین بیشتر به یک خانواده ممکن است باعث ایجاد قدرت سیاسی بیشتری برای آنها نسبت به خانواده‌ای که زمین کمتری دارد شود. در عین حال فروش زمین توسط گروه‌های مشخص، ممکن است ساختارهای سیاسی اجتماعات قبیله‌ای را آشفته سازد. در نهایت، پیشرفت، ساخت و استفاده مستمر از خط لوله ممکن است طرز زندگی اجتماعات بومی روستائی را چه در پاکستان و چه در هند متحول سازد. در پاکستان از هم‌اکنون در مورد پیشنهاد توسعه ذخایر گاز طبیعی در زیستگاه ملی حیات‌وحش کیرتار در جنوب ایالت سند نارضایت‌هائی وجود دارد.\nعلاوه بر گروه‌های بین‌المللی محیط‌زیست، اداره حیات‌وحش و مردم بومی ساکن این منطقه نیز به اکتشاف گاز در این منطقه اعتراض کرده‌اند اکتشاف گاز نه تنها به زیستگاه صدمه می‌زند، بلکه بر طرز زندگی مردم بومی نیز ممکن است اثر بگذارد. استخراج ذخایر گاز طبیعی و نیاز به کارگر ارزان قیمت، می‌توان اقتصاد کشاورزی جمعیت‌های روستائی را متحول کند. اعلام نیاز برای کارگر ارزان قیمت به‌طور غیرقابل اجتنابی باعث مهاجرت کارگران از جمعیت‌های روستائی به مراکز ساخت خط لوله و محل‌های در حال صنعتی شدن می‌گردد و این در عمل باعث تغییرات تأسف‌باری در اقتصاد محلی روستائیان می‌شود. در صورت تغییر در وضعیت بازار کار در محل‌های مجاور، جمعیت‌های مذکور دیگر قادر به تکیه بر تولیدات کشاورزی و کارگر نخواهد بود. ساخت و ساز و صنعتی شدن در روند توسعه، خصوصاً در کشورهای فقیر، جزء عوامل منفی نیست. با این حال باید به این مسئله توجه داشت که دولت‌ها و شرکت‌ها نتیجه این فعالیت‌ها را به‌درستی در اجتماعات بومی روستائی ارزیابی کنند. خط لوله برای اجتماعات روستائی در هر دو کشور هند و پاکستان، گاز طبیعی که بسیار مورد نیاز آنها است را تأمین می‌کند. خانواده‌های ساکن روستاها که از مدفوع حیوانات برای تأمین سوخت استفاده می‌کردند می‌توانند از گاز طبیعی برای اجاق‌های کوچک قابل حمل استفاده کنند. در مناطقی روستائی در حال توسعه، خانوارها می‌توانند به‌جای استفاده از انرژی‌های گران‌قیمتی چون ذغال‌سنگ، نفت و چوب از گاز طبیعی استفاده کنند از نظر اقتصادی و محیط‌زیستی مقرون به صرفه‌تر و بهتر است. بدین‌ترتیب، جمعیت‌های روستائی خواهند توانست با منابع انرژی بیشتر و ارزان‌تر در مسیر توسعه حرکت کنند.\nاز ناتوانی بخش خصوصی تا عدم تمایل مدیران دولتی\nچالش نیروی انسانی\n«صنعت نفت دنیا با بحران نیروی انسانی مواجه است» این نتیجه جدیدترین تحقیق انجام شده از سوی چند موسسه علمی و معتبر جهان است.\nجهش نفتی به سوی ۱۷۰ دلار\nکشتی های کانتینربر نیز ۲۰ درصد از کالا های عبوری از این تنگه را انتقال می دهند که عمدتا حمل کننده کالا های مصرفی کشورهای واقع در حاشیه خلیج فارس هستند.\nآقای نفت کیست و چه می‌کند؟\nاقتصاد سیاسی نفت؛ با نگاهی به نقش دولت ها و راهکارهای ارایه شده\nطلای سیاه یا بلای سیاه!\nماجرای غمبار تاثیر نفت در تحقق دموکراسی در کشورهای نفت‌خیز خاورمیانه از جمله موضوعات قابل تاملی است که درباره آن تاکنون بسیار گفته و نوشته شده است.\nآیا منافع نفتی خاورمیانه را تغییر خواهد داد؟\nشاید شما فکر کنید که ۱۴۰ دلار به ازای هر بشکه نفتی برای حداقل یک بخش از دنیا یعنی خاورمیانه سودمند باشد. شاید گفتن آن به یقین کمی زود باشد ولی ممکن است این منطقه درست همان بخشی از دنیا باشد که بیش از جاهای دیگر متحمل رنج می‌شود.\nپیمانکاران کارآمد، عوامل توسعه پایدار صنعت نفت\nامسال صدمین سال تولید نفت در ایران است. همین مسئله فرصتی ارزشمند را برای تجزیه و تحلیل و شناخت فرصت‌ها، مزیت‌ها و نیز پی‌بردن به تهدیدهای فراروی مهمترین بخش اقتصاد ایران، فراهم می‌آورد.\nصنایع انرژی در قرن بیستم، یکی از بخش های عمده کارآمدی مدیریت جهانی است و نقشی بالقوه در زیر ساختار توسعه کشورهای صنعتی و در حال توسعه ایفا می کند؛ از این رو کاربست سیاست های کلان و راهبردی در زمینه توسعه صنایع انرژی، به ویژه نفت و گاز و انرژی با توجه به الزام های بازارهای جهانی و ضرورت شناخت و راهبردی کردن این بخش از اقتصاد کلان، اجتناب ناپذیر است.\nمتکی به نفت و گاز\nبخش انرژی در ایران، بدون تردید بزرگترین سهم را در اقتصاد ملی و نقش عمده‌ای را در روند تحولات اقتصادی کشور طی سال‌های اخیر بر عهده داشته است.\nسوآپ و نفت خزر\nبه اعتقاد بسیاری از تحلیل گران بهترین مسیر برای انتقال نفت منطقه، ایران است. مسیری که از ایران می گذرد نسبت به مسیرهای عبوری از روسیه، ترکیه و چین، کوتاه تر و ارزان تر است که این مسیر برای کشورهایی که قصد دارند با حداکثر ظرفیت و کم ترین قیمت به تولید و صادرات نفت بپردازند، ایده آل است\nروزنامه شرقروزنامه اعتمادروزنامه شهروندروزنامه آرمان ملیخبرگزاری ایسناسایت پارسینهروزنامه فرهیختگانروزنامه رسالتخبرگزاری ایرناسایت ورزش سه


فلسفه ازدواج – مرکز مشاوره عطر زندگی\nمجموعه ازدواج،فلسفه ازدواج:\nدر روايتي از پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ آمده است كه با ازدواج كردن نصف دين خود را حفظ مي كنيم. لطفا توضيح دهيد منظور از اين حديث چيست و چگونه با ازدواج نصف دين حفظ مي شود؟\nفلسفه و هدف ازدواج از منظر اسلام را در سه امر ميتوان جستجو كرد: كمال، آرامش و بقاء نسل گرچه فوائد زيادي بر آن مترتب است.\nمسير كامل شدن: شخصيت انسان پس از ازدواج به يك شخصيت اجتماعي تبديل ميشود. زيرا در پرتو ازدواج و زندگي مشترك خود را به شدّت مسئول حفظ همسر و تامين نيازهاي زندگي و تربيت فرزندان آينده تلقي ميكند و تمام هوش و ابتكار و استعدادهاي خود را به كار ميگيرد. بنابراين ميتوان ازدواج را ماية رشد و كمال انسان دانست. در واقع خداوند انسان را به گونهاي آفريده كه بدون جنس مخالف ناقص است و با جنس مخالف كامل ميشود. هر كدام از دو جنس از نظر روحي و جسمي به هم وابستهاند و با قرار گرفتن در كنار هم يكديگر را تكميل ميكنند.\nآرامش: مهمترين نيازي كه بر اثر ازدواج تامين ميشود نياز به آرامش و احساس امنيت و آسودگي است. اين نياز كه در سرشت آدمي ريشه دارد چنان مهم است كه خداوند در بيان فلسفه ازدواج ميفرمايد «از آيات و نشانههاي خداوند آن است كه براي شما از جنس خودتان همسراني قرار داديم تا در كنار آنان آرامش يابيد.» در اوايل جواني احساس تنهائي بيهودگي و نداشتن پناهگاه انسان را فرا ميگيرد ازدواج و قرار گرفتن در كنار همسري شايسته و دلسوز اين احساس را از بين ميبرد و او را به آرامش روحي ميرساند. اين احساس آرامش به ثبات فكري و روحي، وقار، احساس ارزشمندي و لذّت ميانجامد.\nبقاء نسل: يكي از ثمرات بزرگ ازدواج، وجود فرزند و بقاي نسل آدمي است. توليد و تكثير نسل را نبايد كوچك و بياهميّت شمرد. زيرا هدف آفرينش جهان، وجود انسان و پرورش و تكامل اوست. «توليد و پرورش انسانهاي خداپرست، نيكوكار و صالح، مطلوب خداي جهان آفرين است.»(۱)\nمظاهري، علي اكبر، جوانان و انتخاب همسر، ناشر دفتر تبليغات اسلامي، چاپ سوّم، ۱۳۷۴، ص۱۳۴-۱۴۸٫\nالف) آيا از نظر ديني مجبور به ازدواج دائم هستيم يا خير؟ نمي خواهم صاحب فرزند باشم آيا اين از نظر ما شيعيان ۱۲ امامي گناه است يا خير؟ لطفاً توضيح بدهيد. ب) مي خواستم ازدواج موقت بكنم، لطفاً در اين زمينه مرا راهنمايي بكنيد چون نه كسي را مي شناسم و نه اطلاعات مورد نياز را در اين زمينه دارم. ج) از جنس مؤنث متنفرم. آيا ذكر اين نكته كافي است كه همسر امام حسن(ع) به او خيانت كرد و او را مسموم كرد؟ چطور مي شود اين كينه و نفرت را از درون بيرون كرد؟ لطفا توضيح كامل بدهيد.\nبرادر عزيز از اين كه در پاسخگويي به سئوالات تأخير شده صميمانه پوزش مي طلبيم. پاسخ شما را در سه قسمت ارائه مي دهيم:\nالف) حكم ازدواج:از نظر دين اسلام ازدواج امر مستحبي است كه بسيار از طرف ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ مورد سفارش و تأكيد قرار گرفته و چندين آيه(۱) به اصل ازدواج اشاره كرده و آن را تشويق كرده است. پيامبر فرمودند هر كس ازدواج كند، به درستي كه از نصف دينش پاسداري كرده است. از اين رو فقيهان ازدواج را از «مستحبات مؤكد» بر شمرده اند و آن را براي كسي كه به سبب نگرفتن همسر به گناه بيفتد، واجب دانسته اند.(۲)\nب) حكم داشتن فرزند:داشتن فرزند مورد تأكيد ائمه ـ عليهم السلام ـ است. و فرزند آوري از نظر شرعي مطلوب است چون اولاً مستحب است كه با زن بچه زا ازدواج كنيم، ثانياً به دلايلي تشويق شده ايم كه فرزندان زيادي داشته باشيم. رسول خدا(ص) فرمود ازدواج كنيد چرا كه من به زيادي شما فرداي قيامت افتخار مي كنم حتي به بچه هاي سقط شده چرا كه بچه مي آيد بر در بهشت مي ايستد، به او گفته مي شود كه وارد بهشت شو، مي گويد تا پدر و مادرم داخل نشوند وارد نمي شوم. در حديثي از امام سجاد(ع) مي خوانيم از سعادت مرد اين است داراي فرزندي باشد كه از او كمك بجويد. در حديثي ديگر مي خوانيم كه فرزند بياوريد چرا كه خداوند آنها را رزق مي دهد.(۳)\nج) صيغه موقت:مراجع تقليد مي فرمايند اگر كسي به واسطه نداشتن همسر و نبود شرايط ازدواج دائم به گناه مي افتد، اگر امكان داشته باشد ازدواج بر او واجب مي شود. هر چند به طور موقت (ازدواج موقت).(۴) يافتن همسر صيغه اي نيز مثل يافتن همسر براي ازدواج دائم است و جايگاه خاصي براي معرفي سراغ نداريم. بنابراين با پرس و جو و رعايت مسائل عرفي و ظرافت مي توان به آن رسيد كه گفته جوينده يابنده است. بله در هر شهري صيغه اي يافت مي شود اما اين امر همان گونه كه گفتم مثل ازدواج دائم است و بنگاه ندارد.\nد) تنفر از جنس مؤنث:برادر گرامي بهتر بود توضيح مي داديد كه چرا از جنس مؤنث متنفريد؟ از كي اين تنفر به وجود آمده است؟ آيا نسبت به همه زن ها و دخترها حتي نزديكان خودتان اين احساس را داريد؟ آيا نسبت به هم جنس خود تمايل جنسي زياد داريد يا نه؟ به هر حال سئوال شفاف به پاسخگويي خوب مشاور كمك مي كند.\nبنابراين ما در اين جا به مباحثي اشاره مي كنيم، شايد كه مورد استفاده قرار گيرد. اگر نسبت به همجنس خود تمايل زيادي داريد حتماً براي معالجه به روان پزشك مراجعه كنيد.\nبرادرم بد بودن همسر حضرت امام حسن ـ عليه السلام ـ دليل بر بد بودن جنس زنان نيست. چرا كه ما در عالم، زنان وارسته و پاك زيادي مثل حضرت زهرا(س)، حضرت زينب(س) و… داريم. سئوال من از شما اين است كه آيا زنان مي توانند ادعا كنند كه نمي خواهند ازدواج كنند و از مردان متنفرند، به دليل اين كه همسر هند (كه زن خوبي بود) يزيد بن معاويه (لعنت الله عليه) است؟!\nتغيير مرجع تقليد:نخست بايد به مجتهد زنده اعلم (از بين مراجع فعلي) مراجعه كنيد. سپس مطابق نظر او در مساله بقاي بر تقليد از ميت عمل كنيد. براي اطلاع بيشتر از روحانيون محل خود نيز كمك بگيريد.(۵)\nنور:۳۲٫ روم:۲۱٫ نساء:۳٫\n۲٫ حسيني، سيد مجتبي، احکام ازدواج، قم، دفتر نشر معارف، چاپ دوم، ۱۳۸۵، ص۴۰٫\n۳٫ موسوعة احکام الاطفال و ادلتها، مرکز فقه الائمة الاطهار(ع)، قم، اعتماد، چاپ اول، ۱۴۲۵ق، ص۱۱۱ـ۱۱۲٫\n۴٫ احکام ازدواج، ص۱۲۰٫\n۵٫ حسيني، سيد مجتبي، رساله دانشجويي، قم، دفتر نشر معارف، چاپ سوم، ۱۳۸۵، ص۵۱٫\nمقدمهبشر از نخستين روزهاي حضور خود بر عرصه خاك و شكوفايي جوانه هاي تأمل و تدبير بر شاخسار حيات، به خوبي دريافته است كه خانواده بهترين مأمن انسان و شايسته ترين كانون براي به فعليت رساندن استعددهاي اوست. اين امر نشان مي دهد كه خانواده يكي از اساسي ترين نيازهاي انسان به شمار مي آيد. ازدواج به عنوان سنگ بناي اوليه خانواده به حساب مي آيد و زمينه بالندگي و پيشرفت معنوي در فرد را ايجاد مي كند. در پرتو تشكيل خانواده است كه انسان مي تواند به تمام استعدادهاي دروني و فطري خود پاسخ دهد و آن ها را به فعليت برساند و بتواند از گذرگاه اسفل السافلين به سوي اعلا عليين، كه همان مقصود خلقت است، راهي بگشايد.(۱)\nازدواج از نظر اسلاماسلام با در نظر گرفتن نقش ازدواج در پاسخ گويي به نيازهاي عاطفي، رواني، اجتماعي و… انسان و همچنين تأثير آن در حفظ و تكامل ايمان فرد، پيروان خود را به اين امر دعوت كرده است.\nدر قرآن آياتي در مورد اهميت و ضرورت ازدواج به چشم مي خورد، همچنين در متون روايي ازدواج از جايگاه ويژه اي برخوردار است، به گونه اي كه علماء اسلام ازدواج را از امور مستحب موكد قلمداد كرده اند.(۲)\nدر زير به برخي از اين روايات اشاره مي شود:\nالف) امام علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: هيچ يك از ياران رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ازدواج نكرد، مگر اين كه پيامبر پس از ازدواج آنان فرمود: ايمانش كامل شد.(۳)\nب) رسول مكرم اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايند: هيچ كانوني در اسلام بر پا نشده است كه نزد خداوند از كانون ازدواج محبوب تر و عزيز باشد.(۴)\nج) رسول گرامي اسلام مي فرمايند: هر كس مي خواهد خدا را در حال پاكيزگي و طهارت ملاقات كند به وسيله ازدواج عفت پيشه سازد.(۵)\nد) رسول مكرم اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مي فرمايند: اي گروه جوانان! هر يك از شما كه مي تواند ازدواج كند، اقدام نمايد، زيرا ازدواج موجب مي گردد تا چشم و دامن انسان از گناه باز داشته شود و عفت انسان حفظ گردد ازدواج از نظر اسلام به وجود آورنده مطمئن ترين و آرام بخش ترين رابطه ها و آغاز گر زندگي همراه با طراوت، مودت و ايثار است. از آيات و نشانه هاي قدرت خداوند اين است كه براي انسان از نوع خود، همسراني آفريد تا دركنار آنان، به آرامش و سكون نايل آيند و بين آنان دوستي و رحمت قرار داد.(۶) بديهي است منشا گرايش مرد به زن در خواسته هاي جنسي خلاصه نمي شود كه چنين غرايزي در حيوانات نيز موجود است، آن چه كه باعث گرايش مرد به زن و آرميدن مرد در سايه انس به زن، مودت و رحمتي است كه خداوند بين آن ها قرار داده است تا در سايه اين مودت به آرامش برسند.(۷) اين پيوند مقدس روان پر التهاب و مضطرب جوان را به ساحل آرامش نزديك مي كند تا در پرتو اين آرامش پاسخ دهد و استعداد هاي دروني و فطري خود را به فعليت برساند و پله هاي تكامل را يكي پس از ديگري طي كند.\nنقش ازدواج در تكامل ايمان فرد\nالف) عفت و كنترل غريزه جنسي:بي شك يكي از سركش ترين نيروها و غرايز در انسان غريزه جنسي و ميل به شهوت است.\nشهوت انسان چنان چه در مسير طبيعي خود ارضاء نشود، زندگي انسان را دچار طوفان گناه و معصيت مي كند و كشتي او را از ساحل امن الهي به گرداب گناه و ورطه هلاكت مي افكند.\nدر اثر ازدواج، غريزه جنسي، در مسير طبيعي خود قرار مي گيرد و انسان نسبت به گناهاني كه از ناحيه اين غريزه او را تهديد مي كرد، حفظ مي شود. در ضمن ازدواج باعث مي شود كه انرژي و نيرويي كه انسان براي كنترل اين غريزه به كار مي بست در مسير كمال الهي خود به كار گرفته شود همچنين ازدواج به يكي از نيازهاي اساسي انسان پاسخ مي دهد و زماني كه نيازهاي اصلي انسان برآورده شود بهتر مي تواند در مسير رشد معنوي گام بردارد.\nبه گفته علماء اخلاق، انگيزه اصلي گناهان در انسان سه قوه است: ۱ـ قوه شهويه ۲ـ قوه غضبيه ۳ـ قوه وهميه.(۸) ازدواج مهم ترين عامل تعديل و پاسخ دهي به قوه شهويه است. ازدواج موجب كنترل اين قوه شده و از طغيان آن جلوگيري مي كند. بديهي است با ارضاء قوه شهوت زمينه بسياري از گناهان از بين مي رود و انسان بهتر مي تواند راه كمال را طي كند.\nب) كمالات معنوي:همان طور كه قبلا اشاره شد زن و مرد در كنار يكديگر به آرامش مي رساند و در سايه چنين آرامشي مي توانند مسير تكامل و كمال را بهتر طي كنند. در آيه ۱۸۷ سوره بقره زن و مرد مايه آرامش يكديگر قلمداد شده اند «هن لباس لكم و انتم لباس لهن» همان طور كه لباس، انسان را از سرما و گرما و خطر برخورد اشياء حفظ مي كند و مايه آرامش انسان است، زن و شوهر هم همديگر را از انحرافات حفظ مي كنند و مايه آرامش و آسودگي يكديگر در اين دنيا هستند.(۹) اين آرامش از آن جا ناشي مي شود كه اين دو جنس مكمل يكديگر و مايه شكوفايي و نشاط و پرورش يكديگرند به طوري كه هر يك بدون ديگري ناقص است.(۱۰). آري زن و شوهر در كنار هم باعث تكامل يكديگر مي شوند و وجود يكي بدون ديگري ناقص است. و زن در سايه مرد به كمال مي رسد و مرد در پرتو وجودي زن به ايمانش كامل مي شود چرا كه دستگاه با حكمت خلقت اين دو را نيازمند يكديگر قرار داده است. بديهي است كساني كه به اين سنت الهي پشت پا مي زنند، وجود ناقصي دارند و نمي توانند راه كمال را به طور صحيح طي كنند. ۱ـ شهيد مطهري در اين باره مي گويد: افرادي كه هر چند بدون ازدواج، رفتار خويش را مهار كرده و مقامات علمي كسب كرده اند، ولي نوعي نقص، عدم كمال و به تعبيري خاص در آنها مشاهده مي شود. گويي انسان يك نوع كمال روحي دارد كه بجز در مدرسه خانواده كسب نمي شود.نكته جالب توجه آن است كه ازدواج با اين كه رفتار جنسي در بردارد، ولي جنبه تكاملي و رشدي دارد و به همين جهت در اسلام، سنت و مستحب اعلام شده است.(۱۱)\nج) ترك خود خواهياز منظر علماء اخلاق، خود خواهي يكي از عوامل مهم در انحراف انسان از مسير حق و گرايش به باطل است. در سايه ازدواج است كه خود خواهي و منفعت طلبي تبديل به خدمت و تعاون و گذشت و ايثار مي شود و انسان مي آموزد از لاك خود پرستي خارج شود و هر قدر كه الفت بين زوجين بيشتر شود گامي به طرف كمال برداشته و از خود خواهي و خود پرستي خارج مي شوند. در سايه ازدواج است كه انسان از لاك خود پرستي خارج مي شود و نسبت به سرنوشت ديگران هم حساس مي شود و حاضر مي شود كه از لذت هاي خود چشم بپوشد تا ديگران در آسايش و راحتي باشند(۱۲) زماني كه انسان از لاك خود پرستي خارج شد مي آموزد ديگران را دوست بدارد و به آنان عشق بورزد و رنج آنان را رنج خود و آسايش آن ها را آسايش خود پندارد، به طوري كه هر آن چه براي خود مي پسندد براي ديگران نيز بپسندد.(۱۳)\nتعادل روحي و رواني: انسان نيازهاي مختلفي دارد و از جمله نيازهاي جسماني، نياز به محبت، نياز به زيبائي، نياز به ايمان و خدا پرستي و…. ارضاي نيازهاي انسان در سلامت رواني و جسماني او موثر است و بديهي است تا زماني كه نيازهاي مختلف انسان به طور كامل و به طور صحيح پاسخ داده نشود طي كردن مسير رشد و كمال با مشكل و سختي رو برو خواهد شد نيازهايي چون نياز به خدا پرستي و ايمان زماني به صورت كامل در انسان شكل مي گيرد كه نيازهايي كه در سطح پائين تر قرار دارند تا حدي ارضاء شوند. ازدواج و تشكيل خانواده ابزار مناسبي جهت پاسخ گويي به اين گونه نيازها مي باشد.\nو در پرتو ارضاء نيازهاي روحي، رواني، عاطفي و جسماني انسان حس خدا پرستي و ايمان به طور كامل تري در انسان شكل مي گيرد.(۱۴)\nالبته نقش ازدواج در كمال ايمان انسان به موارد بالاخلاصه نمي شود و ما براي طولاني نشدن بحث به اين موارد اكتفاء كرديم. شما مي توانيد براي كسب اطلاعات بيشتر به منابعي كه در پايان پاسخ معرفي مي شود مراجعه كنيد.\nپناهي، علي احمد، مجله معرفت، قم، موسسه پژوهشي آموزشي امام خميني، شماره ۱۰۴، ص۳۴٫\n۲٫ مستدرک الوسائل، نشر موسسه آل البيت، چاپ چهارم، ج۱۴، ص۱۵۰٫\n۳٫ مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج۱۰، ص۲۶۲٫\n۴٫ مستدرک الوسائل، همان، ج۱۴، ص۱۵۰٫\n۵٫ روم : ۲۱٫\n۶٫ معرفت، شماره ۱۰۴، ص۳۵٫\n۸٫ مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، چاپ پانزدهم، ج۱، ص۶۵۰٫\n۹٫ همان، ج۱۶، ص۳۹۱٫\n۱۰٫ سالاري فر، محمد رضا، نظام خانواده در اسلام، قم، مرکز مديريت حوزه علميه خواهران، چاپ اول، ص۳۰٫ مطهري، مرتضي، به نقل از تعليم و تربيت از ديدگاه اسلام، ص۱۶۶ـ ۱۶۷٫\n۱۱٫ تعليم و تربيت از ديدگاه اسلام، همان، با کمي تصرف، چاپ هشتم، ص۱۶۶٫\n۱۲٫ اشاره به نامه امام علي ـ عليه السلام ـ به امام حسن ـ عليه السلام ـ\n۱۳٫ نظام خانواده در اسلام، ص۲۱٫\n۱۴٫ محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه، چاپ هفتم، ج۵، ص۲۲۵۰، ح۷۸۰۵٫


قیمت و خرید دستگاه تست قند خون آرکری Glucocard 01 | درمان کالا\nاین دستگاه جوری طراحی شده است که تنها با 0/3 میکرولیتر خون میتواند تنها در 7 ثانیه با دقت بسیار بالا نتیجه تست قند خون شما را نمایش دهد. دستگاه تست قند خون آرکری امکان ذخیره 360 نتیجه تست را دارا بود و میانگین آنها را در بازه 14 روزه و یک ماهه حساب میکند. این محصول مجهز به سیستم کنترل حجم خون بوده که از خطاهای ناشی از لرزش دست و ناکافی بودن خون جلوگیری میکند.\nدستگاه تست قند خون آرکری مدل Glucocard 01 قابلیت اتصال به کامپیوتر را داشته و شما میتوانید از طریق برنامه دستگاه، نمودار نوسانات قند خون را چاپ کنید.\nشما میتوانید نوار تست قند خون آرکری را به صورت جداگانه خریداری فرمایید.


اجاره رحم در ایران؛ رهن زندگی بر لبه قانون - BBC News فارسی\nImage caption احاره دادن رحم از نظر قانونی، فرهنگی و اجتماعی با چالش‌های جدی روبروست\nبالا بودن میزان ناباروری در ایران در کنار پیشرفت‌های مهندسی ژنتیک در این کشور باعث گسترش فزاینده درمان‌های ناباروری شده اما به دلیل خلأ قانونی و ضعف آماری یکی از این روش‌ها یعنی اجاره رحم در خطر تبدیل شدن به تجارتی سیاه قرار گرفته است.\nبا اینکه ده سال از مجاز شدن اجاره رحم در ایران می‌گذرد، هنوز قانون و نظارتی در این باره وجود ندارد؛ حقوق اجاره کننده و اجاره‌شونده و کودک به درستی روشن نیست و طرفین ماجرا ممکن است درگیر پیچیدگی‌های اجتماعی، فرهنگی و حقوقی شوند که هیچ تصوری از آن نداشته‌اند.\nشیرین احمدنیا مدیرگروه جامعه شناسی پزشکی و سلامت انجمن جامعه شناسی می‌گوید: "مادری غایت نقش سنتی زن در چارچوب نهاد خانواده به حساب می‌آید"، بنابراین نازایی برای زنان "شوکی" است که آنها را دچار "محدودیت‌ها، مشکلات و فشارهای روحی روانی" می‌کند.\n"زنان نابارور زندگی زناشویی خود را در معرض خطر می بینند، در تلقی یک جامعه سنتی دارای هویت جنسیتی ناقص، ناتمام، ناکامل و عاری از ارزش تصور می‌شوند و به همین دلیل دائم در معرض خشونت، طرد شدن و تهدید به طلاق یا مواجهه با همسر دوم قرار می‌گیرند."\nناباروری هم در مردان و هم در زنان ایرانی بالاتر از متوسط جهانی است\nاز هر پنج زوج یک زوج مشکل ناباروری دارد (۲۱ تا ۲۲ درصد)؛ حدود سه میلیون زوج در کشور\nسالانه ۱۵۰ هزار زوج ناباور اضافه می‌شود.\nتحقیقات مختلف نشان می‌دهند نیمی از این زوج‌ها گرفتار افسردگی و اضطراب هستند.\nبا وجود اینکه علل مختلفی برای این موضوع عنوان شده هنوز به درستی روشن نیست چرا ایران بیش از متوسط جهانی (۱۵ درصد) ناباروری اولیه دارد.\nمجید ابهری آسیب‌شناس اجتماعی می‌گوید: "یک طرف این ماجرا به گشودن گره از زندگی زن و شوهری منجر می‌شود که سال‌هاست در حسرت پدر و مادر شدن مانده‌اند و در سمت دیگر فقر پای زنی دیگر را به ماجرا باز می‌کند که برای برطرف کردن نیاز مالی قبول می‌کند جنین زن و شوهر دیگری را در رحم خود پرورش دهد. این مسئله به گره‌گشایی مشکلات بسیاری از خانواده‌ها منجر شده است؛ هرچند به یک کار تجاری تبدیل شده و بخشی از زنان که عمدتا نیازمند و فقیر هستند از این روش برای تامین مخارج زندگی خود و فرزندانشان بهره می‌گیرند."\nالبته همه مشکل نازایی ندارند؛ "گروهی از پژوهشگران اعتقاد دارند ارتباط مستقیمی با طبقه تن آسا‌ن و طبقات مرفه جامعه دارد. در واقع، کسی که پول دارد و از سوی دیگر می خواهد اندام خود را متوازن نگه دارد، ترجیح می‌دهد تا زیان های جسمی دوران بارداری و همچنین درد و عوارض زایمان را از خود دور کرده و در عوض لذت داشتن فرزند را بدون عوارض یاد شده تجربه کند."\nدر هر حال، اسپرم و تخمک زن و شوهر نابارور در آزمایشگاه لقاح داده می‌شود و سلول تخم در رحم فرد مناسب کاشته می‌شود.\nمنصوره موحدین عضو هیئت مدیره انجمن علمی وتخصصی باروری و ناباروری ایران می‌گوید: "در بیشتر موارد برای انتخاب جنین اجاره‌ای تحقیقی صورت نمی گیرد و تعداد افراد که رحم خود را اجاره می دهند نیز محدود است، تعداد افراد سودجویی که فقط با نیت دریافت پول و سوءاستفاده مالی از زوج‌ها راضی به این کار می‌شوند، زیاد است، برای نمونه بیشتر آنها معتاد بوده و دلسوزی لازم را در قبال جنین ندارند."\nچون درایران بانک اطلاعات اسپرم و جنین وجودندارد، ممکن است در ۲۰ تا ۴۰ سال آینده با جوانانی روبرو شویم که هنگام ازدواج دریابند که با یکدیگر ارتباط نسبی دارند\nدلال‌ها یا در کلینیک‌های ناباروری با کارت ویزیت حضور دارند یا در مناطق فقیرنشین به دنبال زنان مناسب به ویژه زنان بیوه (ترجیحا غیر معتاد) می‌گردند.\nقیمت‌گذاری هم توافقی است و معیار مشخصی ندارد. "اکنون قیمت ها روی ۲۱ تا ۲۲ میلیون تومان است" اما از حدود ۷-۸ میلیون تومان به این مبلغ رسیده است.\nدر بهترین حال بین طرفین قراردادی حقوقی بسته می‌شود اما موارد بسیاری هم هست که دلالی که معامله را جوش داده در واقع رشته امور را در دست دارد و از قرارداد محضری خبری نیست.\n"وقتی فرد داوطلب می‌شود، درصدی را دریافت می‌کند و وقتی باردار شد درصد دیگری را دریافت می‌کند زیرا امکان دارد سقط رخ دهد و در هر زمان که این روند جلو رود آن قرار داد نیز پایاپای صورت می‌پذیرد."\nمثلا "با انتقال نطفه به رحم اجاره ای زوج باید حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان پرداخت کرده و بعد از آن اگر جواب آزمایش بارداری مثبت بود، ماهانه ۶۰۰ هزار تومان پرداخت کنند و در نهایت مبلغ باقی مانده را نیز هنگام به دنیا آمدن کودک باید پرداخت کنند."\nقانون اهدای جنین به زن و شوهر نابارور در ۲۹ تیرماه ۸۲ در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در هشتم مرداد ۸۳ به تایید شورای نگهبان رسید.\nاین قانون مختصر پنج ماده دارد.\nدر حال حاضر ماده ۱۹ قانون ثبت احوال باعث می شود نام زنی که باردار بوده بعنوان مادر ثبت شود و در نتیجه برای تغییر نام مادر، یا باید وارد روال قضایی دشوار و طولانی یا با بیمارستان و صادر کننده گواهی ولادت تبانی کرد (از شناسنامه دهنده تخمک بجای زائو استفاده کرد)\nبا اینکه اصلاح این قانون از ۱۳۸۶به مجلس پیشنهاد شده اما تا به حال مجلس اقدامی نکرده است.\nدر وزارت بهداشت ساز و کاری برای این نظارت بر این موضوع وجود ندارد\nهزینه های رفت و آمد، معاینات پزشکی، دارو و مایحتاج خانواده اجاره دهنده همه بر عهده زوج نابارور است و حتی در مواردی برای زن حامل مسکن دائمی تهیه کرده‌اند، گاهی هم اطرافیان زن حامل فرزند با سودجویی زوج نابارور را زیرفشار گذاشته‌اند و آنها هم برای سلامت فرزند آینده‌شان مجبور شده‌اند بسیار بیش از مبلغ توافق شده بپردازند.\n"زوج نابارور حتی ممکن است به مسافرت‌های طولانی بروند و پس از تولد بچه به شهر خود برگردند. به گفته ابهری در برخی موارد بعضی از مادران حامل بعد از زایمان با تهدید خانواده نابارور به افشای موضوع برای فامیل آنها و چگونگی بچه دار شدنشان، اقدام به باجگیری می‌کنند."\nاگر انتخاب با مطالعه صورت نگیرد زوجی که با اشتیاق منتظر پایان ۹ ماه است ممکن است خبردار شود زنی که حامل فرزندشان است هر شب از شوهرش کتک می‌خورد.\nمحرمانه بودن اطلاعات دهنده یا رحم اجاره‌ای قابل قبول است، اما باید یک مرجع قانونی وجود داشته باشد. اگر نوزادی که در رحم اجاره‌ای بارور شده در بزرگسالی بیمار شود، برای درمان، ممکن است به اطلاعات پدر ومادر بیولوژیک او نیاز باشد\nپس از عبور از مانع قانونی ثبت نام دهنده تخمک بعنوان مادر در شناسنامه کودک، معمولا در پایان کار زن اجاره کننده راضی است یا فکر می‌کند به دردسرش می ارزید که پس از سالها فشارهای روحی و اجتماعی، انواع اقسام درمانها و جراحی ها می تواند فرزندش را در آغوش بگیرد.\nاما جز موارد استثنایی، زنی که با وجود نگاه منفی اجتماعی راضی به تحمل ۹ ماه بارداری می‌شود -با تمام مشکلاتی که می تواند داشته باشد- و سپس فرزندی را که ۹ ماه پرورانده به دیگری بدهد، از سر ناچاری چنین کرده. فقر مهمترین عامل است، به زنی دیگر فرزندی هدیه می‌دهد تا برای فرزند خود آیند‌ه‌ای بخرد.\nچه زنانی رحم خود را اجاره می‌دهند؟\nتردیدی نیست که این کار مثل از دست دادن فرزند است.\nمجید ابهری می‌گوید: "درگیری فکری مادر اجاره‌ای در بسیاری از اوقات با تولد فرزند تمام نمی‌شود و در پاره‌ای مواقع این ارتباط آنقدر عمیق می‌شود که باعث فرار مادر حامل همراه فرزند نوزاد و یا انکار او و به قول معروف دبه کردن می‌رسد چرا که مادر حامل احساس می‌کند از وجودش سوء استفاده شده و هرچند درقبال این کار پول گرفته اما خلأ عاطفی ناشی از قرار دادن بخشی از جسم همیشه او را آزار خواهد داد."\nبر اساس نظر قوه قضاییه، مالک اسپرم صاحب کودک شناخته می شود و زایمان کننده محرم خونی است.\nاما بعضی‌ها را شوهرانشان مجبور به این کار می‌کنند، آنهم نه یکبار بلکه به دفعات؛ نتیجه اضافه شدن بیماری به فقر است: کم‌خونی، پوکی استخوان، بیماریهای رحم و لگن و عمر کوتاه.\nبرای حل مشکل زوج‌های نابارور بهترین راه تشویق و فرهنگ‌سازی برای قبول کردن کودکان بی سرپرست به فرزندی است، هم خانواده‌ای صاحب فرزند می‌شود هم کودکی دارای آینده و هم عواقب افزایش جمعیت پرهیز می شود.\nاما تکنولوژی خواه ناخواه بر زندگی بشر تاثیر می گذارد و نمی توان تمام زوج‌هایی را که تمکن و فناوری لازم برای اینکه فرزند بیولوژیک خودشان را داشته باشند به سرپرستی کودکان دیگر سوق داد.\nعملی ترین راه این است که برای رحم اجاره‌ای موازینی دقیق در نظر گرفت، بخصوص برای آسیب پذیرترین فرد یعنی زنی که رحمش را اجاره را می‌دهد.\nImage caption دکتر پاتل و زنانی که برای اجاره رحم به مرکز او مراجعه کرده‌اند\nالگو گرفتن در این زمینه از تجربه کشورهای دیگر می‌تواند راه‌گشا باشد. دکتر ناینا پاتل در هند چنین کرده و مرکز خود را به مهمترین قطب رحم اجاره‌ای در دنیا تبدیل کرده است.\nاخلاقگرایان البته کار او را تقبیح کرده و به او تاخته‌اند و او را به سودجویی بی رحمانه از فقر متهم کرده‌اند.\nعملگرایی دکتر پاتل به مدینه فاضله ختم نمی‌شود اما حداقل مانع از این شده که این کار به تجارت سیاه تبدیل شود.\nاما برای این زنان که جز موارد اسثنایی از طبقات محروم و فرودست و فقیر هستند می توان از این کار بعنوان فرصتی برای توانمندی و تغییر زندگی استفاده کرد.\nشاید بزرگترین مشکل این است که زنانی که رحم خود را اجاره می دهند در اکثر قریب به اتفاق موارد در محیط زندگی خود باقی می‌مانند. این نه تنها ممکن است برای جنین خطرساز باشد، بلکه فرصتی طلایی را از این زنان می گیرد.\nمراکز باروری و نازایی، وزارت بهداشت، بهزیستی و حتی بخش خصوصی باید مراکزی مشخص برای این کار تاسیس کنند.\nفرد مناسب برای اجاره رحم\nسالم باشد و به بیماری‌هایی مثل فشارخون یا دیابت یا بیماری قلبی مبتلا نباشد\nبارداریش بی‌خطر باشد و حداقل يك بار حاملگی را به سلامت به پایان رسانده باشد .\nبه بیماری‌هایی که به جنین منتقل می‌شود مثل ایدز و هپاتیت یا بیماری‌های که به جنین آسیب میزنند مثل سرخجه مبتلا نباشد.\nمجبور به استفاده از دارو نباشد.\nخود کودکی داشته باشد و با او زندگی کند تا از تحویل بچه سرباز نزند\nسلامت روانی داشته باشد\nخانواده‌اش رضایت داشته باشند\nدر سن مناسب باشد\nتعداد بارداری‌های قبلی‌اش زیاد نباشد\nدر نه ماه بارداری با همسرش همخوابگی نداشته باشد\nدر محیطی مناسب زندگی کند و مثلا مورد آزار شوهرش یا معتاد نباشد\nدر این مراکز زنان داوطلب باید از جنبه‌های مختلف بررسی شوند و معیارهای روانشناختی، طبی و اجتماعی کاملا بررسی و ثبت شود. در حال حاضر انتخاب این زنان یا در دست دلالان است یا بر اساس آشنایی و معرفی افراد.\nپس از یافتن فرد مورد مناسب، باید با حضور اعضای خانواده (معمولا شوهر) تمام جنبه‌های موضوع توضیح داده شود و با رعایت موازین حقیقی، قراردادی روشن که حاوی حقوق این افراد باشد بسته شود و این زنان برای عوارض یا دشواریهای بارداری و زایمان بیمه شوند.\nباید تضمین شود که حق‌الزحمه این کار به خود زن برسد، برای مثال پول اجاره رحم فقط به حساب خودشان واریز شود.\nیکی از این شرایط کار باید این باشد که این زنان باید ۹ ماه بارداری را فقط در مرکزی که به همین منظور تاسیس شده بگذرانند.\nناگفته پیداست مشکلات فرهنگی و اجتماعی برای این سکونت ۹ ماهه وجود دارد اما عوارض این کار بیشتر از این نیست که در حال حاضر وجود دارد.\nبرای این زنان می‌توان برنامه مشخص ملاقات با شوهر و فرزندان در نظر گرفت.\nImage caption سریال ساعت شنی (۱۳۸۶) که به موضوع اجاره رحم می‌پرداخت پس از جرح و تعدیل بسیار بشکل بی سرو تهی به پایان رسانده شد\nپذیرش این شرط معیار خوبی است برای این که آیا زن داوطلب در شرایط با ثباتی زندگی می‌کند و فقط مشکلش فقر است یا گرفتار سوء رفتار یا اعتیاد شوهر یا عوارض اجتماعی دیگر.\nشماری از این زنان فقط برای اینکه سرنوشتی متفاوت با خود برای فرزندانشان رقم بزنند تن به چنین کاری می‌دهند.\nاینکه شوهری بپذیرد در مدتی که زنش برای خانواده چنین اقدامی می کند بار زندگی را به دوش بکشد و به زنش امکان این را بدهد که آسیب های این کار را به حداقل برساند تضمینی قابل اعتنا برای یافتن افراد مناسب است.\nزنی که برایش امکان ندارد چنین کند به احتمال زیاد فرد مناسبی برای این کار نیست. بخشی از پولی که قرار است به این زنان پرداخت شود را می‌توان برای بار مالی این کار در نظر گرفت.\nبر اساس تحقیقی که در ایران انجام شده ۸۹ درصد زنان نابارور به اجاره کردن رحم نگرش مثبتی دارند\nزنی که رحم خود را اجاره می‌دهد باید به نحوی این موضوع را برای فرزند یا فرزندان خود توضیح دهد. حضور در این مرکز فرصت راهنمایی و مشاوره را برای این زنان فراهم می کند تا به شکل سالمتری موضوع را با فرزندان خود مطرح کنند.\nدر طول نه ماه این زنان اگر سواد ندارند فرصت سوادآموزی پیدا می‌کنند، می توان به آنها مهارت‌هایی آموزش داد تا امکان کار و درآمد را در آینده برایشان فراهم شود و بتوانند روی پای خود بایستند.\nآموزش‌های بهداشتی، تنظیم خانواده، آشنا کردن زنان با حقوقشان و آموزش‌های دیگر باید در برنامه‌های این ۹ ماه باشد.\nاین ۹ ماه فرصتی گرانبها در اختیار این زنان قرار می دهد. می‌توان بر تغذیه و فعالیت و وضعیت جسمی و روحی آنها بطور مرتب نظارت کرد. این هم به نفع آنهاست هم به نفع جنینی که در شکم دارند.\nبعلاوه در این مدت می‌توان آنها از نظر روحی برای ضربه روحی از دست دادن فرزند می توان آماده کرد.\nصنعت درمان ناباروری در دنیا بیش از ۴ میلیارد دلار ارزش دارد\nدر پایان بارداری، البته درد جانکاه از دست دادن فرزند است و شاید عوارض زایمان یا جراحی (اگر کار به سزارین بکشد).\nاما وقتی این زنان به زندگی عادی بر می‌گردند، مهارتی دارند و آموزش دیده‌اند و در حسابشان پول هست، می‌توانند ستم شوهر را نکشند و اجازه ندهند ازشان سوء استفاده شود.\nاما در وضعیت فعلی آینده‌ای نامعلوم در انتظار آنهاست، نتیجه ممکن است فقط درد و رنج جسمی باشد؛ درد از دست دادن فرزند، پولی که بیشترش نصیب دلال ها یا اعتیاد شوهر شده.\nمعضلات اجتماعی با آرمانگرایی حل نمی‌شوند، نگاهی عملگرا همراه با رعایت حقوق انسانی شاید درد و رنج انسان ها را کمتر کند اما رها کردن آنها به امان خدا و دلالان اگر هم مشکلی را حل کند جامعه را دچار معضلات بیشتری می کند.


برای بهبود آرتروز مفاصل میان مهره ای(مفاصل فاست) چه کار کنیم؟ (آرتروز گردن و کمر) | دکتر علی نقره کار - فلوشیپ فوق تخصص درد\nبرای بهبود آرتروز مفاصل میان مهره ای(مفاصل فاست) چه کار کنیم؟ (آرتروز گردن و کمر)\nتقریباً همه انسان ها در نهایت با مشکل آتروز مفاصل میان مهره ای مواجه می شوند، البته به این شرط که پا به سن بگذارند و فرآیند تحلیل رفتن بدن شان را مشاهده کنند. آرتروز مفاصل با نام کلی تر آتروز ستون فقرات هم شناخته می شود.\nاین مشکل وقتی به وجود می آید که مفاصل میان مهره ای (facet) که در سمت راست و چپ بخش پشت ستون فقرات قرار دارند به مرور زمان دچار سایش می شوند. ساییدگی این مفاصل به خصوص در قسمت تحتانی کمر و همچنین در قسمت بالای ستون فقرات و نزدیک به گردن زودتر و شدید تر اتفاق می افتد. به همین دلیل است که آرتروز مفاصل میان مهره ای در بخش میانی ستون فقرات نادر تر است.\nاین فرآیند فرسایش بر روی برخی از افراد تأثیر خاصی نمی گذارد. ولی همین فرآیند برای برخی دیگر به شکلی اتفاق می افتد که فرسایش عملاً باعث تورم و یا قفل شدن مفاصل می شود و این خود باعث اسپاسم های عضلانی، سفتی و سختی و احساس درد می شود. آرتروز مفاصل میان مهره ای در مرحله پیشرفته می تواند باعث شود کار کردن، انجام فعالیت های روزانه و حتی شاید هر حرکت کوچک با درد و سختی همراه شود.\nچطور جلوی آرتروز مفاصل میان مهره ای(مفصل فاست) را بگیریم؟\nهمان طور که خیلی از شما از پیش می دانید، درمان قطعی و کامل برای درمان آرتروز وجود ندارد. ولی اقداماتی هستند که بیمار می تواند علاوه بر انجام چیزی که پزشک برایش تجویز کرده است، برای بهبود شرایطش انجام دهد. در ادامه شما را به صورت قدم به قدم با روشی که برای بهبود وضعیت آرتروز مفاصل بهبود باید طی کنید آشنا می کنیم. بعضی از این مراحل و اقدامات به سرعت تأثیر خود را می گذارند و البته برخی دیگر زمان بیشتری برای اثر گذاری لازم دارند. مطمئن باشید به هر حال رعایت چند نکته و خلاص شدن از محدودیت های این بیماری و درد و سختی آن ارزش امتحان کردن را دارد.\nقدم اول: کنترل ذهنی\nیکی از ویژگی های آرتروز مفاصل میان مهره ای این است که این مشکل به صورت غیر پیش بینی شده اتفاق می افتد. یعنی درد به صورت متناوب ولی نا منظم تشدید می شود. چیزی که وضعیت را بدتر می کند این است که در بسیاری از موارد، آتروز مفاصل میان مهره ای همراه با مشکلات دیگر کمر مثل بیرون زدگی دیسک همراه است که باعث می شود تشخیص عامل اصلی، مشکل و در نتیجه درمانش سخت تر شود.\nمتاسفانه در برخی از موارد این درد در جای دیگر از بدن احساس می شود. مثلاً مشکل مفصل فاست مهره های گردن به اشتباه سر دردهای میگرنی یا تنشی تلقی شود که در نتیجه باعث می شود فرد بیمار به دنبال درمان آن نرود و مدت ها با این مسئله درگیر باشد. با توجه به اینکه می دانیم در واقع این مهره های ستون فقرات در بخش تحتانی کمر و گردن هستند که عامل ایجاد درد و مشکلات دیگر هستند، می توانیم اقداماتی انجام دهیم تا بر این مشکلات غلبه کنیم.\nهمان طور که گفتیم شاید نتوانیم آرتروز را درمان کنیم، ولی می توانیم نحوه نگاه و برخورد با آن را تغییر دهیم. کنترل افکار و ذهنیتی که در مورد وضعیت بیماری دارید می تواند در عمل علاوه بر کاهش واقعی درد، باعث کاهش اضطراب و افسردگی ناشی از این درد مزمن هم می شود. مدیتیشن یا روش های آزادسازی ذهن به طور کلی برای این هدف مناسب هستند و می توانند به شما کمک کنند.\nاقدام دیگری هم که می تواند به شما کمک کند این است که افرادی که مانند شما دچار مشکل کمر درد یا آرتروز هستند را پیدا کنید. پیدا کردن این افراد و در ارتباط بودن با آن ها به شما کمک می کند برای مقابله با مشکل مشترکی که دارید انگیزه بیشتری پیدا کنید.\nقدم دوم: تحرک داشته باشید\nجالب است بدانید که در صورتی که مفاصل میان مهره ای فعالیت روزانه و طبیعی خود را نداشته باشند به مرور زمان کوچک تر می شوند. یعنی مشکلات مفاصل میان مهره ای که باعث سختی حرکت و خم شدن کمر و ستون فقرات می شوند خود می توانند عاملی برای تضعیف بیشتر این مفاصل باشند و مشکل را باز هم شدید تر کنند.\nکاری که برای مقابله با این وضعیت باید انجام داد، حفظ فعالیت ها و ورزش های روزانه است تا انعطاف پذیری و تحرک این مفاصل حفظ شود و سفتی و سختی مفاصل در قسمت گردن و انتهای کمر به وجود نیاید. البته این تنها یکی از فواید مختلف ورزش کردن است. ورزش به طور کلی باعث بهبود حال روحی، کاهش نیاز به مدیتیشن و ریلکسیشن، افزایش انرژی، حفظ تناسب اندام و جلوگیری از افزایش وزن، کاهش کمر درد و جلوگیری از قفل شدن کمر می شود.\nاشاره به این نکته هم مهم است که اگرچه ورزش برای بدن مفید است ولی انجام بیش از حد این ورزش ها یا شدت زیاد آن ها مفید نیست و خودش می تواند باعث ایجاد مشکل شود. پس بهتر است ورزش های آرام و سبک انجام دهید که فشار زیادی به کمر وارد نمی کنند. ورزش به طور کلی باید به شکلی انجام شود که به صورت تدریجی و مرحله ای سنگین تر شود طوری که باعث آسیب رسیدن نشود.\nقدم سوم: مقدار زمانی که می نشینید را کاهش دهید\nکسانی که مشکل آرتروز مفاصل میان مهره ای دارند، به سختی می توانند بنشینند. حالت نشسته برای این افراد به هیچ وجه حالت مناسبی نیست و شاید بتوان گفت که بدترین حالت برای آنهاست. یکی از کارهایی که این افراد باید انجام دهند این است که مقدار زمانی که در حالت نشسته روی صندلی، زمین و … هستند را کاهش دهند و یا حداقل آن را به صورت چند تکه انجام دهند و بین آن فاصله بیندازند (به صورت مستمر یکجا ننشینند). خود داری از نشستن های طولانی مدت به جلوگیری از سفت شدن کمر و مشکلات دیگر کمک می کند.\nیک راه حل این است که شرایط کارتان رو طوری بچینید که لازم نباشد یکسره در حالت نشسته باشید. البته اگر در اداره یا شرکتی مشغول به کار هستید شاید انجام این کار چندان ساده نباشد ولی در صورتی که نسخه پزشک داشته باشید به احتمال زیاد کارتان راحت تر خواهد بود. گاهی هم خود رفت و آمد و نشستن های متوالی و طولانی در ماشین است که باعث این مشکل می شود. این مشکل را هم باید با برنامه ریزی حل کنید. یعنی باید سعی کنید تعداد دفعات این رفت و آمد ها کمتر شود و یا حداقل مدت زمانی که در این حالت هستید را کاهش دهید. وقتی هم که در حالت نشسته قرار دارید و راه فراری ندارید، حداقل در حالت درست و صحیح بنشینید تا به ستون فقرات فشار وارد نشود.\nقدم چهارم: استفاده از گردن بند یا لگن بند طبی\nیکی از ابزارهایی که می تواند شما را در مقابله با مشکل آرتروز مفاصل میان مهره ای کمک کند، استفاده از کمربند، گردن بند و لگن بند های طبی است. این تجهیزات از مفاصل به خوبی حمایت می کنند و باعث می شوند فشاری که به مفاصل وارد می شود تا حد زیادی کاهش پیدا کند.\nقدم پنجم: انجام ماساژ برای از بین بردن اسپاسم و بهبود مشکل مفصل\nیکی از مشکلاتی که آرتروز مفاصل میان مهره ای ایجاد می کنند این است که باعث اسپاسم عضلات اطراف می شوند. همان عضلاتی که کارشان حمایت از مفاصل است! این خودش باعث درد و سفتی عضلات می شود. عضلاتی که دچار اسپاسم می شوند مفاصل میان مهره ای را به سمت خود می کشند که باعث می شود مفاصل و مهره ها از حالت طبیعی خود خارج شوند وساییدگی مفاصل بین مهره ای تشدید کرده و شدت درد و بیماری پیشرفت کند.\nدر بیشتر موارد، ماساژ دادن عضلات و بافت ها و به خصوص تحریک کردن نقاط حساس می تواند تنشی که در عضلات اطراف مفاصل به وجود آمده است را برطرف کند. ماساژ با افزایش گردش خون به آن ناحیه، کاهش تنش، شل کردن نسبی عضلات و جلوگیری از گرفتگی مجدد، می تواند به بهبود سریع تر و کاهش مشکلات جانبی آرتروز مفاصل میان مهره ای کمک کند.\nنکته مهمی که اینجا باید در نظر داشته باشید این است که قبل از انجام هر نوع ماساژ، اول باید به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید تا مشکلتان را کاملاً بررسی کرده و اقدامات لازم را انجام دهد. بعد به یک ماساژور دارای تاییدیه مراجعه کنید. کسی که از علم پزشکی و مشکل شما اطلاع داشته باشد و بداند ماساژ چطور و کجا باید انجام شود تا بدون ایجاد مشکلات بیشتر، بتواند مؤثر واقع شود. ترجیحاً به ماساژور مخصوص گردن و کمر مراجعه کنید.\nقدم ششم: گرما و سرما درمانی برای بهبود آرتروز مفاصل میان مهره ای\nگرما و سرما درمانی دو روشی هستند که می توانند به صورت جداگانه یا در کنار یکدیگر مورد استفاده قرار بگیرند. این دو روش برای درمان آرتروز مفاصل میان مهره ای بسیار مؤثر هستند. با آن که این دو روش اثرات کاملاً معکوسی بر روی بدن دارند ولی از هر دو برای درمان این مشکل استفاده می شود. گرما درمانی باعث گشاد شدن رگ ها و در نتیجه افزایش جریان خون می شود که به بهبود سریع تر بافت ها کمک می کند. از طرف دیگر سرما درمانی به تنگ شدن رگ ها و در نتیجه کاهش جریان خون و کاهش التهاب و تورم کمک می کند. البته کمربندهای مخصوصی هم برای این کار وجود دارد که می تواند ژل مخصوص برای گرما و سرما درمانی را در خود نگه دارد. یعنی علاوه بر خود کمربند که کار حمایت از عضلات و مفاصل را بر عهده دارد، سرما و گرما درمانی هم به طور همزمان انجام می شود.\nکاری مشابه با گرما و سرما درمانی را می توان با یک دوش آب گرم ساده انجام داد. البته مطمئناً دوش آب گرم نمی تواند مثل گرما و سرما درمانی مؤثر باشد. برای اثر گذاری بیشتر حمام آب گرم می توانید از نمک اپسوم (Epsom) هم استفاده کنید. نمک اپسوم که به آن نمک حمام هم گفته می شود نمکی است که به جای سدیم کلرید (یعنی نمک طعام معمولی) از منیزیم سولفات تشکیل شده و به صورت دانه های بلوری استفاده می شود. منیزیمی که در این نمک وجود دارد خاصیت ضد التهاب دارد و می تواند به بهبود وضعیت کمک کند.\nانجام سرما و گرما درمانی شاید در ابتدا پیچیدگی های خاص خودش را داشته باشد و لازم باشد چند بار امتحان شود تا بهترین حالت برای انجام آن مشخص شود، ولی این روش طبیعی مقابله با درد و التهاب اثر گذاری زیادی دارد.\nقدم هفتم: تصحیح حالت بدن موقع خواب\nبهترین حالت بدن شما برای خواب شاید با بهترین حالت برای یک فرد دیگر متفاوت باشد. ولی به طور کلی نکاتی هستند که برای تمام افرادی که دچار مشکل آرتروز مفاصل میان مهره ای هستند یکسان است و همه باید آن را رعایت کنند تا درد کمتری احساس و خواب شبانه بهتری تجربه شود.\nاول از همه اینکه باید مطمئن شوید موقع خواب، ستون فقراتتان در حالت مناسب و صاف قرار دارد. همین مسئله به ظاهر ساده تأثیر خیلی زیادی در بهبود یا بدتر شدن کمر درد دارد. یعنی حالت بدن باید طوری باشد که گردن، شانه ها، کمر و لگن همگی در حالت مناسبی قرار داشته باشند و اگر اینطور نیست باید آن ها را در حالت مناسب قرار دهید.\nمثلاً اگر شما از جمله افرادی هستید که به بغل می خوابند، می توانید یک بالش یا پارچه میان پاها قرار دهید تا حالت صحیح بدن حفظ شود. به علاوه بهتر است جهت خوابیدن را عوض کنید تا در طول شب پیوسته به یک سمت نباشید. این طور از ایجاد عدم تعادل و بر هم خوردن ساختار مفاصل و استخوان ها جلوگیری می کنید.\nاگر شما روی کمر می خوابید، زیر زانو یا زیر گودی کمر یک بالش یا حوله یا پارچه بگذارید تا ستون فقرات در حالت طبیعی خودش باشد.\nاگر هم روی شکم می خوابید باید یک بالش نازک و پهن (یا پاچه ای که زیاد تا نخورده باشد) را زیر لگن و زیر شکم بگذارید که از فشار آمدن به قسمت تحتانی کمر جلوگیری شود.\nگاهی هم ممکن است که شما کلاً با حالت خوابیده روی یک سطح بدون شیب و صاف مشکل داشته باشید. خوب در این صورت می توانید روی یک سطح شیب دار یا تختی با قابلیت تنظیم شیب، بخوابید. نکته مهم دیگری که باید رعایت کنید هم این است که حواستان باشد درست در رخت خواب بغلتید. یعنی موقع غلتیدن باید تمام بدن تان را با هم بچرخانید. چرخیدن از قسمت کمر و لگن برای اینکه بدن را از یک حالت به حالت دیگر ببرید فشار زیادی به کمر و ستون مهره ها وارد می کنید. بنابر این باید به صورت کامل غلت بخورید.\nآرتروز کمر, آرتروز گردن, آرتروز مفاصل, آرتروز مفاصل میان مهره ای, درد, درد کمر, درد گردن, درد مفاصل


فرارو | پیش‌بینی قیمت دلار در بازار امروز ۲۰ خرداد\nکد خبر: ۴۹۱۷۳۹\nپیش‌بینی قیمت دلار در بازار امروز ۲۰ خرداد\nدو هفته از درجا زدن‌های دلار می‌گذرد. اینطور که پیداست دلار امروز با نوسان محدودی به استقبال تعطیلات آخر هفته می‌رود\nتاریخ انتشار: ۰۹:۴۸ - ۲۰ خرداد ۱۴۰۰\nفرارو- قیمت دلار روز چهارشنبه ۱۹ خرداد با افزایش ۱۸۰ تومانی نسبت به سه‌شنبه، روی عدد ۲۴ هزار و ۱۸۰ تومان قرار گرفت. قبل از ساعت ۱۲ قیمت دلار تا ۲۴ هزار و ۲۵۰ تومان جلو رفت. یعنی بیشترین رقم از ابتدای هفته. اتفاقی که برخی آن را بی‌ارتباط با صحبت‌های وزیر امور خارجه آمریکا نمی‌دانند. باقی ماندن صد‌ها تحریم، حتی پس از توافق دوباره در برجام. این آخرین اظهار نظر آمریکایی‌ها پیش از شروع دور ششم مذاکرات وین است. برخی هم رشد ۲۵۰ تومانی در شروع معاملات دیروز را حاصل دسترنج دلال‌ها می‌دانند. اسکناس آمریکایی دوهفته‌ای می‌شود که در یک محدوده ۵۰۰ تومانی (۲۳ هزار و ۸۰۰ تومان و ۲۴ هزار و ۳۰۰ تومان) زندانی شده و افزایش ۲۵۰ تومانی، غنیمتی است برای سود یک‌روزه. اما با رفتاری که شب گذشته از معامله‌گران عمده دیدیم، احتمالا امروز اتفاق خاصی در بازار رخ ندهد. در پایان هفته سوم خرداد بد نیست از سوددهی بازار‌های مختلف نسبت به اولین روز ماه بگوییم. شاخص کل بورس تهران ۲.۸ درصد رشد داشته و دلار حدود پنج درصد. اوضاع روی کاغذ برای سکه‌باز‌ها بهتر است. سکه طرح جدید یا همان سکه امامی طی این مدت افزایش ۶ درصدی را به‌ثبت رسانده.\nقیمت دلار در بازار آزاد روز چهارشنبه ۱۹ خرداد به ۲۴ هزار و ۱۸۰ تومان رسید. ۱۸۰ تومان بیشتر از روز سه‌شنبه. رفتار روز گذشته دلار در بازار، شبیه به سریال‌های تکراری بود. افزایش قیمت در ابتدای معاملات، نزدیک شدن به رقم ۲۳ هزار و ۳۰۰ تومان و عقب‌نشینی از نیمه‌های روز. جنب‌وجوش دلال‌ها در معاملات پشت‌خطی قیمت دلار را قبل از ظهر تا ۲۴ هزار و ۲۵۰ تومان جلو برد. باتجربه‌هایی که از سرنوشت نهایی دلار در پایان روز باخبر بودند، همان موقع شروع به فروش و سودگیری کردند. ساعت هشت شب، آخرین معاملات با رقم ۲۴ هزار و ۱۸۰ تومان صورت گرفت.\n۱۸۰ تومان افزایش\nقیمت دلار در صرافی ملی روز چهارشنبه ۱۹ خرداد ۳۰ تومان افزایش پیدا کرد. بانک‌مرکزی حوالی ساعت ۲ ظهر، آخرین قیمت فروش دلار را ۲۳ هزار و ۵۸۰ تومان تعیین کرد. روند تغییر قیمت دلار در بانک‌مرکزی دیروز دقیقا شبیه به بازار آزاد بود. انگار سیاست فعلی، نزدیک نگه داشتن قیمت دلار دولتی به بازار آزاد است.\n۲۳ هزار و ۵۴۹ تومان\n۳۱ تومان افزایش\nقیمت دلار در معاملات پشت‌خطی، دیشب به ۲۳ هزار و ۹۵۰ تومان رسید. ۱۳۰ تومان کمتر از قیمت بازار آزاد. احتیاط این روز‌های بازار را می‌شود از نوسان محدود و ۲۸۰ تومانی کف و سقف لفظ‌های معاملات عمده فهمید. پنجشنبه‌ها، ذاتا روز آرامی در بازار محسوب می‌شود؛ دلال‌ها هم در معاملات پشت‌خطی، ۱۳۰ تومان کمتر از قیمت بازار رضایت داده‌ند. احتمالا نباید منتظر نوسان زیادی در معاملات امروز باشیم.\n۲۴ هزار و ۱۰۰ تومان\n۲۳ هزار و ۹۳۰ تومان\n۲۴ هزار و ۲۱۰ تومان


شعر نوجوان باید سرشار از نشاط، پویایی و خلاقیت باشد - سفر به روسیه\nبه گزارش سفر به روسیه، خبرگزاری خبرنگاران- شاعر نام آشنای کودک و نوجوان معتقد است شعر نوجوان باید سرشار از نشاط، پویایی و خلاقیت باشد و از حیث صمیمیت، احساس و عواطف به مخاطبانش دست دوستی بدهد.\nبه گزارش خبرگزاری خبرنگاران به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل کانون، مصطفی رحماندوست در وبینار آموزشی ویژگی های شعر نوجوان کانون استان سمنان با تاکید بر این مطلب گفت: شاعر شعر نوجوان ضروری است با این موارد آشنایی کامل داشته باشد تا بتواند برای نوجوانان شعر بسراید.\nوی هم چنین نخستین ملاک سرودن شعر نوجوان را شناخت مسایل زندگی، دغدغه های فکری، حساسیت ها، خوبی ها و بدی های دوره نوجوانی دانست و اضافه کرد: مخاطب شناسی در آفرینش تمام آثار ادبی از اهمیت بسزایی برخوردار است و در سرودن شعر به ویژه برای نوجوان اهمیت بیش تری دارد.\nدبیر جایزه کتاب ماه و سال کودک و نوجوان اضافه کرد: پرشورترین خاطره های من در دوره نوجوانی شکل گرفته است و با این حال فکر می کنم نوجوانی اتمام دوره کودکی نیست؛ بلکه شروع دوره جوانی است و عشق نوجوانان هم، عشقی پاک، آسمانی، زیبا و دوست داشتنی است و تا آدمی این عشق را نشناسد نمی تواند در خصوص آن حرفی بزند.\nانتشار: 8 آذر 1399 بروزرسانی: 8 آذر 1399 گردآورنده: russianet65.ir شناسه مطلب: 1219\nبه "شعر نوجوان باید سرشار از نشاط، پویایی و خلاقیت باشد" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "شعر نوجوان باید سرشار از نشاط، پویایی و خلاقیت باشد"


عملیات دستگیری مهاجران غیر قانونی در استان ادرنه ترکیه | دری نیوز\nعملیات دستگیری مهاجران غیر قانونی در استان ادرنه ترکیه\nمتاسفانه سیستم Rssfeed وبسایت آناتولی ترکیه امکان نمایش متن کامل خبرها را ندارد. برای مشاهده کامل این خبر به لینک منبع مراجعه نمایید ادرنه / خبرگزاری آناتولی\nتیم ژاندارمری ترکیه در روستای اومورجا استان ادرنه در غرب ترکیه، کامیونتی مشکوک، به پلاک JC 1907 34 را متوقف کرد که طی بازرسی از این کامیونت، ۱۴ مهاجر غیر قانونی از اتباع سوریه، عراق و فلسطین دستگیر شدند.\nاین مهاجران غیرقانونی به مرکز اتباع خارجی در ادرنه منتقل شدند. راننده کامیونت به اسم ک.گ نیز به اتهام قاچاق مهاجران در بازداشت به سر می برد. روستای اومورجا وابسته به شهرستان مریچ است و در نزدیکی مرز یونان واقع شده است.


شرکت "LG Electronics" به تولید گوشی‌های هوشمند خود در کره جنوبی خاتمه می‌دهد - نشریه الکترونیک ترند\nنشریه الکترونیک ترند » تلکام » شرکت “LG Electronics” به تولید گوشی‌های هوشمند خود در کره جنوبی خاتمه می‌دهد\nبه گزارش نشریه الکترونیک ترند، خبرگزاری دولتی یونهاپ کره جنوبی اعلام کرد شرکت ال‌جی قصد دارد در سال جاری نسبت به تولید تلفن‌های همراه در این کشور خاتمه دهد.\nبر این اساس این شرکت قصد دارد با انتقال کارخانجات تولید موبایل از کره به ویتنام از ضرر و زیان بیشتر این بخش جلوگیری کند. کارخانجات تولید تلفن‌های همراه هوشمند ال‌جی در کره‌جنوبی، چین، ویتنام، برزیل و هند قرار دارد که شعبه اصلی کره‌ای آن به‌طور عمده به تولید مدل‌های لوکس اختصاص دارد، که ۱۰% از کل خروجی این شرکت را شامل می‌شود.\nبخش تولید گوشی‌های هوشمند ال‌جی الکترونیکس، از حدود چهار سال پیش در حال ضرردهی است، سال گذشته نیز بیش از ۷۰۰ میلیون دلار ضرر کرد، در حالیکه بخش‌های دیگر این شرکت موفق شدند رکورد سود سالانه خود را بشکنند.\nپیش از این سئو کی-من از مؤسسه تحقیقاتی ال‌جی الکترونیکس، اعلام کرده بود ال‌جی نباید بازار گوشی‌های هوشمند را رها کند. او شانس بزرگ ال جی را در فناوری هوش‌مصنوعی و ادغام آن با گوشی‌های هوشمند دانسته تا بتواند درصد بیشتری از این بازار رقابتی را تصاحب کند.\nکمپانی کره‌ای امیدوار است که عرضه گوشی های ۵G بتواند به کمک این شرکت بیاید و سهم آن را از بازار جهانی بیشتر کند و در حالی که هنوز موبایل های ۵G معرفی نشده‌اند، فوریه گذشته ال جی اعلام کرده بود که تحقیقاتش در زمینه گوشی های ۶G را آغاز نموده و می‌خواهد در این زمینه پیشرو باشد. در آن مقطع این شرکت با انتشار بیانیه‌ای عنوان نمود که یک مرکز تحقیقاتی واقع در شهر دائجون را به تحقیقات ۶G اختصاص داده و قصد دارد استاندار‌د سازی جهانی را در این حوزه رهبری کند.


(۶٣۴) انسان باید نماز عصر را بعد از نماز ظهر و نماز عشا را بعد از نماز مغرب بخواند و اگر عمداً نماز عصر را پیش از نماز ظهر و نماز عشا را پیش از نماز مغرب بخواند باطل است.\n(۶٣۵) اگر به نیت نماز ظهر مشغول نماز شود و در بین نماز یادش بیاید که نماز ظهر را خوانده است، نمى‌تواند نیت را به نماز عصر برگرداند مگر اینکه قصدش این بوده که نمازى که بر او واجب است بخواند و اشتباهاً کلمه ظهر را در نیت آورده است و یا اینکه خیال کرده ظهر را باید بخواند؛ و در صورت جائز نبودن عدول باید نماز را بشکند و نماز عصر را بخواند. و همین طور است در نماز مغرب و عشا.\n(۶٣۶) اگر بعد از خواندن نماز عصر شک کرد که نماز ظهر را خوانده یا نه، بنا بر اظهر خواندن نماز ظهر واجب نیست اگر چه در وقت مشترک احوط است؛ و اگر در اثناء نماز عصر شک کرد که ظهر را خوانده یا نه، در صورتى که در وقت مشترک باشد عدول کردن او به نماز ظهر واجب نیست بلکه محل تأمل است و احتیاط مستحب آن است که بعد از نماز عصر، ظهر را بخواند؛ و اگر وقت گذشته آن را قضا کند. و چنانچه وقت به قدرى کم است که بعد از خواندن نماز، مغرب مى‌شود (یعنى در وقت مختص به عصر شک کرد نمازظهر را خوانده یا نه) باید به همان نیت نماز عصر را تمام کند و نماز ظهرش قضا ندارد. اگر چه در قضا احتیاط خوب است.\n(۶٣٧) اگر در نماز عشا، چه بعد از رکوع و چه پیش از رکوع رکعت چهارم شک کند که نماز مغرب را خوانده یا نه، حکم آن مانند نماز عصر است که در مسأله قبل بیان شد.