By سعید حبیبی 9 ژانویهٔ 2021 No comments\nترازو های عقربه ای و دیجیتالی و تفاوت های آنها\nزمانی که شما روی یک ترازوی عقربه ای می ایستید با فشرده شدن فنر داخل ترازو عقربه ی دستگاه حرکت کرده و وزن دقیق شما را نشان میدهد. این ترازو ها اکثرا در مدل های ساده ای طراحی میشوند اما علیرغم دقتی که دارند به دلیل تعداد زیاد اعداد و خطوط در صفحه نمایش آنها؛ خواندن دقیق وزن اندازه گیری شده را سخت و دشوار میکنند همچنین اکثر اوقات در اندازه های بزرگ و جاگیر طراحی میشوند که میتوانند فضای زیادی را اشغال کنند.\nبا این حال این نوع از ترازو ها به راحتی قابل تنظیم هستند. ترازو های دیجیتالی در اکثر موارد زیبا و باریک و از جنس شیشه های حرارت دیده طراحی میشوند که با استفاده از سنسور های دیجیتالی میتوانند خیلی دقیق اندازه گیری را انجام دهند. به طوری که مقادیر اعشاری وزن اندازه گیری شده را نیز نشان میدهند.\nترازو های دیجیتالی در بیشتر موارد میتوانند وزن بیشتری را نسبت به ترازو های عقربه ای اندازه گیری کنند اما به راحتی قابل تنظیم نیستند. انواع پیشرفته تری از ترازو های دیجیتالی وجود دارند (ترازو های تشخیصی) که میتوانند میزان کالری مصرفی روزانه، میزان متابولیسم بدن در روز، میزان چربی بدن، میزان تراکم استخوان بدن و میزان تناسب قد و وزن (شاخص توده بدنی) را اندازه گیری کنند.\nبیشتر بخوانید: مطلبی کوتاه درباره ی ترازوهای تشخیصی\nترازوهای دیجیتالی و عقربه ای در نوع دیگری به نام ترازوهای قپانی نیز طراحی شده اند. این ترازوها از یک پایه و یک بخش اندازه گیری وزن تشکیل شده اند که دو نوع دیجیتال و مکانیکی دارند. نوع مکانیکی این مدل ترازوها ظاهری شبیه باسکول ها دارند و نوع دیجیتالی آنها دارای یک LCD است که دقیق تر از نوع مکانیکی است. نوع دیجیتالی این ترازوها توانایی محاسبه شاخص توده بدنی (bmi) دارد. این شاخص تناسب وزن نسبت به قد را مشخص میکند.\nاکنون با تمام این توضیحات این سوال پیش میاید که: نهایتا کدام ترازو میتواند انتخاب مناسبی باشد؟\nدر جواب این سوال باید بگویم اول از همه انتخاب شما به سلیقه شما بستگی دارد که به کدام نوع تمایل بیشتری دارید. اما اگر به دنبال ترازویی هستید که راحت تر بتوانید عدد آنرا بخوانید و یا اینکه به دنبال ترازوهای تشخیصی و پیشرفته هستید؛ نوع دیجیتالی انتخاب مناسبی است و اگر دقت دستگاه خیلی برای شما مهم نیست و به دنبال دستگاهی با قیمت پایین تر در مدل های هم تراز هستید ترازوهای عقربه ای میتواند گزینه مورد نظر شما باشد. در مطلب بعدی پنج برند برتر سال 2018 را توضیح خواهم داد.\nبرترین ترازوهای سال 2018\nالف)Healthsense PS 126\nاین ترازو از پلاستیک با کیفیتی ساخته شده که استحکام و ماندگاری دستگاه را ارتقا داده؛ همچنین این مدل از سطح ضد لغزش برخوردار است. منبع تغذیه این ترازو دو باتری قلمی میباشد و با سیستم روشن- خاموش خودکار باعث صرفه جویی در مصرف باتری میشود. این ترازو میتواند از 5 الی180 کیلوگرم را اندازه گیری کند. اندازه محاسبه شده بر روی یک صفحه نمایش LCD با پس زمینه مشکی و اعداد سفید نشان داده شده؛ که این طراحی باعث سهولت در خواندن اعداد میشود. همچنین LCD این مدل؛ علامت اخطاردهنده میزان باتری دارد. طراحی باریک این دستگاه باعث شده تا ظاهری زیبا و وزنی سبک داشته باشد.\nب) Omron HN-286\nنکته ای که این ترازو را محبوب کرده وجود 4 سنسور در چهار گوشه آن است که دقت بالایی را در اندازه گیری به وجود میاورد. این ترازو با دقت 100g میتواند تا 180 کیلوگرم را اندازه گیری کند که در صورتیکه بیش از اندازه معین شده روی آن بار قرار دهید علامت اخطار دهنده ی ترازو بر روی LCD دستگاه ظاهر میشود. شیشه ی سطح این ترازو از نوع حرارت دیده میباشد که امنیت و مقاومت بیشتری را به وجود میاورد. منبع تغذیه این مدل یک باتری لیتیومی با عمر بیش از یکسال میباشد و مجهز به سیستم روشن- خاموش خودکار است که از مصرف زیاد باتری جلوگیری میکند.\nاین ترازو با سنسورهای قدرتمندی خود که در چهار گوشه دستگاه تعبیه شده به یکی از دقیق ترین ترازوها تبدیل شده همچنین طراحی زیبا و شیک، LCD بزرگ و آلارم اخطار دهنده میزان باتری محبوبیت این دستگاه را دو چندان کرده است. این ترازو میتواند از 5 الی 180 کیلوگرم را اندازه گیری کند و همچنین قابلیت تغییر واحد اندازه گیری را دارد. نکته دیگر این مدل، خطی است که در وسط این ترازو طراحی شده که باعث میشود کاربر با تعادل بهتری از ترازو استفاده کند.\nد) Equinox EB-9300\nهمانطور که در عکس هم مشاهده میکنید این ترازو طراحی زیبا و نازکی دارد که به شما این اجازه را میدهد که هرجای خانه که میخواهید آنرا قرار دهید. این مدل از سیستم روشن- خاموش خودکار برخوردار است که بعد از 5 ثانیه استفاده نکردن از آن به طور خودکار خاموش میشود که باعث صرفه جویی در مصرف باتری میشود. حداکثر وزنی که این دستگاه میتواند اندازه گیری کند 150 کیلوگرم میباشد که دقت بالاتری نسبت به مدل های رقیب خود دارد.\nه) Equinox BR-9201\nاین مدل با اینکه عقربه ای بوده اما به دلیل ساختار مقاوم و با دوام و دقت بالا در اندازه گیری، توانسته در مدل های برتر سال 2018 جای بگیرد. نکته ای که برای استفاده از این دستگاه باید به آن توجه کنید این است که؛ قبل از استفاده باید عدد صفر ترازو را به وسیله چرخدنده ای که در زیر دستگاه تعبیه شده تنظیم کنید. این ترازو تا 130 کیلوگرم را میتواند اندازه گیری کند.\nنکاتی که باید در موقع خرید یک ترازو به آن توجه کنید:\nابتدا باید نوع استفاده خود را از ترازو مشخص کنید. به طور مثال اگر قصد دارید از ترازویی که خریداری میکنید هم در آشپزخانه و هم برای اندازه گیری وزن خود استفاده کنید؛ باید توجه داشته باشید که ترازویی که انتخاب میکنید هر دو ویژگی را داشته باشد. علاوه بر این توجه کنید که ترازویی که انتخاب میکنید مقاومت و دوام بالایی داشته باشد چراکه ترازو دستگاهی است که میتواند سالها مورد استفاده قرار بگیرد.\nنکته قابل توجه دیگر اینست که شما میتوانید ترازویی را انتخاب کنید که قابلیت تغییر واحد اندازه گیری را داشته باشد و در آخرهم باید مشخص کنید که ترازویی که قصد دارید خریداری کنید حداکثر تا چه وزنی را میتواند اندازه گیری کند.\nیکی از مهمترین بخش های مراقبت از کودکان اندازه گیری وزن آنهاست. زیرا اگر وزن کودکی از حد نرمال خود پایین تر باشد میتواند باعث بروز مشکلاتی از قبیل: عدم توانایی در ثابت نگهداشتن دمای بدن، کم اشتهایی، در معرض عفونت قرار گرفتن و... بشود. همچنین برای راحت تر شدن کار پدر و مادرها ترازو هایی طراحی شده است که قابل استفاده در خانه هستند و والدین به راحتی میتوانند وزن فرزند خود را اندازه بگیرند. ترازوهای کوکان در دو نوع دیجیتالی و قپانی موجود هستند که بعضی از آنها علاوه بر ترازو، قدسنج هم دارند که این مدل ها بیشتر در بیمارستان ها یا کلینیک ها استفاده میشود.\nنمونه ای از ترازوی دارای قدسنج کودکان\nنکاتی که قبل از خرید ترازوی کودک باید به آنها توجه کنیم:\nالف) ابتدا باید به حداکثر توانایی اندازه گیری وزن دستگاه توجه کنید. به طور مثال باید مشخص کنید که آیا بعد از اینکه کودکتان راه رفتن را یاد گرفت وزن او را میخواهید اندازه بگیرید یا خیر؟\nب) برای اندازه گیری دقیقتر وزن کودکتان ترازویی را انتخاب کنید که طراحی بخش نگهدارنده ی کودک در آن به خوبی انجام شده باشد. چرا که اندازه گیری وزن کودکی که در حال حرکت است نیازمند طراحی خوب و دقیق دستگاه است. همچنین سینی دستگاه باید طوری طراحی شده باشد که کودک بتواند کاملا روی آن بخوابد. بعضی از ترازو ها نیز از جنس فوم میباشند که احساس آرامش بیشتری را به کودک شما میدهد.\nج) توجه کنید که ترازویی که میخواهید انتخاب کنید توانایی حذف وزن لباس، حوله، پتو و هر چیز دیگری که کودکتان را با آن میپوشانید را داشته باشد.\nد) گاهی اوقات واحد اندازه گیری ترازوی شما با آنچه که پزشک فرزندتان از شما میخواهد متفاوت است و برای اینکه مشکلی در این زمینه برای شما ایجاد نشود؛ بهتر است ترازویی را انتخاب کنید که توانایی تغییر واحد اندازه گیری شده را داشته باشد.\nمدل های برتر ترازوی کودکان در سال 2018\n1-Health-o-meter HDC100KD-01 grow with me scale\nاین مدل حداکثر توانایی اندازه گیری 27 کیلوگرم وزن کودک را دارد که به این معنی است که تا سن 5 یا حتی 6 سالگی کودک میتوانید از این دستگاه استفاده کنید. این مدل طوری طراحی شده که میانگین وزن کودک را در حالی که مشغول بازیگوشی و حرکت است اندازه گیری میکند و این باعث دقت بیشتر دستگاه میشود.\n2- Salter digital baby and toddler weighing scale\nویژگی منحصر به فرد این ترازو توانایی حذف وزن لباس های نوزاد میباشد که دقت بالای این دستگاه را میرساند. بخش نگهدارنده ی این مدل طوری طراحی شده که شما مجبور نیستید فرزند خود را نگه دارید تا وزن او را اندازه بگیرید بلکه فقط کافی است کودک را در بخش نگهدارنده دستگاه قرار داده و کمی صبر کنید تا دستگاه وزن دقیق کودکتان را به شما اعلام کند.\nحداکثر توانایی اندازه گیری وزن کودک توسط این دستگاه 18 کیلوگرم است و اگر کودک شما تازه راه رفتن را یاد گرفته است این مدل به شما این امکان را میدهد که سینی یا بخش نگهدارنده دستگاه را برداشته و از آن استفاده کنید که در بسیاری از مدل های دیگر این ویژگی دیده نمیشود. همچنین میتوانید از این ویژگی دستگاه برای اندازه گیری وزن اشیاء دیگر نیز استفاده کنید.\n3- Hatch baby grow smart changing pad and scale\nاگر به دنبال یک ترازوی حرفه ای و پیشرفته هستید این مدل میتواند پیشنهاد خوبی باشد. جنس سطح این ترازو از فوم میباشد بنابراین کودک احساس آرامش بیشتری میکند. همچنین شما میتوانید برنامه این ترازو را روی گوشی موبایل خود نصب کنید که به شما این امکان را میدهد که در زمان قرار دادن کودکتان روی ترازو برنامه به صورت خودکار وزن اندازه گیری شده را نشان دهد. همچنین توانایی ثبت و ذخیره وزن های اندازه گیری شده را دارد.\n4- Beurer digital baby scale with comfortable curving platform\nسطح این مدل مانند تخت خواب کودک طراحی شده که به شما اجازه میدهد کودکتان را به راحتی روی ترازو قرار داده و وزن اورا اندازه بگیرید. این ترازو حداکثر توانایی اندازه گیری 20 کیلوگرم را دارد. طراحی حرفه ای این ترازو باعث شده با وجود حرکت و تکان خوردن کودک بتوانید وزن دقیق کودکتان را اندازه بگیرید. این دستگاه برای اندازه گیری وزن حیوانات خانگی نیز گزینه خوبی میباشد.\n5- AFENDO electronic digital smoothing infant baby and toddler scale\nاین مدل با حداکثر توانایی اندازه گیری 20 کیلوگرم میتواند گزینه خوبی برای اندازه گیری وزن کودک شما از تولد تا سن 2 سالگی باشد. همچنین از این مدل برای سنجش وزن وسایل آشپزخانه یا حیوانات خانگی میشود استفاده کرد. در این مدل میتوانید هرگاه که کودکتان آرام بود دکمه ترازو را فشار داده و وزن کودک را اندازه بگیرید. این ترازو با حذف وزن لباس کودک با دقت بیشتری وزن او را به شما اعلام میکند. شیار های موجود روی این دستگاه راحتی بیشتری را برای کودک به ارمغان میاورد.\nجدای از اهمیت سلامت ناخن‌ها، زیبایی ناخن ها در زیبایی دست ها نقش موثر و ویژه ای را ایفا می کند....


مرفاوی: بعد از اخراج 2 بازیکن کارمان سخت شد\nشنبه ۳ آبان ۱۳۹۹ ۲۰:۳۳\nکد خبر : ۳۵,۳۱۳\nسرمربی تیم فوتبال صبای قم گفت: بعد از اخراج دو بازیکن، کارمان سخت شد و به همین خاطر دو مدافع را به زمین فرستادم تا توپ‌ها را دفع کنند\nصمد مرفاوی در مورد پیروزی 2 بر یک تیمش مقابل آلومینیوم هرمزگان گفت: در 10 دقیقه اول بازی خوبی انجام دادیم و چند موقعیت گل به دست آوردیم اما رفته رفته بازی‌مان شکل خوبی پیدا نکرد و در نیمه اول یک بر صفر بازنده شدیم. در نیمه دوم حفظ توپ کردیم و سعی داشتیم از ضد حملات بهره ببریم هدفمان عمق دفاع آلومینیوم بود. در نهایت به آن چیزی که دوست داشتیم رسیدیم.\nوی در مورد اخراج دو بازیکن تیمش عنوان کرد: بعد از اخراج‌ها کارمان سخت شد و مجبور شدیم دفاعی‌تر کار کنیم. نتوانستیم آن کاری را که باید انجام دهیم و به همین خاطر دو بازیکن را خارج کردیم و به جای آنها دو مدافع به زمین فرستادیم تا توپ‌ها را دفع کنیم. این پیروزی را به مردم قم تقدیم می‌کنم و امیدوارم در سال 92 نتایج بهتری کسب کنیم.


استفاده از توان داخلی در طرح‌های انبوه سازی مسکن - خبرگزاری بازار\n۵ آذر ۱۴۰۰ - ۱۷:۰۱\nکد خبر: . ۱۱۹٬۶۱۶\nرئیس اتاق تعاون مطرح کرد\nعبداللهی، رئیس اتاق تعاون گفت: در طرح ساخت ۴ میلیون واحد مسکونی دولت، این نوید را به تولیدکنندگان می‌دهیم که نیازهای واحدهای مسکونی به طور حداکثری از تولیدات داخل تامین شود.\nبه گزارش بازار، بهمن عبداللهی رئیس اتاق تعاون در حاشیه افتتاح دهمین نمایشگاه آسانسور و بالابر در جمع خبرنگاران افزود: در حوزه تولید داخل آسانسور، بالابر و پله برقی توفیقات خوبی کسب شده و شرکت‌های بسیاری برای گسترش تولید داخلی ورود کردند.\nعبداللهی گفت: در ساخت این واحدهای مسکونی، تولیدات داخلی مورد توجه قرار می‌گیرند و مخصوصا اتاق تعاون که مجری ۲۰۰ هزار واحد از مجموع ۴ میلیون واحد مسکونی است این نوید را می‌دهد که تمامی نیازهای بخش آسانسور و بالابر این واحدها از داخل تامین شود.\nوی ادامه داد:در حال حاضر در حوزه صنعت آسانسور پیشرفت‌های بسیاری حاصل شده و شرکت‌های داخلی قسمت اعظم نیازهای داخلی را تامین می‌کنند و اتاق تعاون نیز بعنوان متولی برگزاری این نمایشگاه برای حمایت از این صنعت تمام امکانات خود را بکار گرفته است.\nکد خبر: ۱۱۹٬۶۱۶\nموافقت مجلس با دو فوریت طرح کنترل بازار اجاره بهای مسکن\n#شرکت های تعاونی\n۰۹:۲۸ - ۱۴۰۰/۰۹/۰۶\nهر تعداد مسکن ساخته شود ،دلالان به خاک و خون می کشند .راه اصلی ثبات بازار مسکن قطع دست دلالان و بانکهای خصوصی با ابزار مالیاتی است که تعارض منافع تصمیم گیرندگان اجازه اصلاح نمی دهد.


گذرهای علوم تجربی به دنیای پس از مرگ - ما و جهان\nگذرهای علوم تجربی به دنیای پس از مرگ\nگیدیون لیچفیلد/ ترجمه: فروغ کیان‌زاده\nمجله‌ی آتلانتیک دیلی\nمدتی است موضوع تجربه‌های نزدیک به مرگ (NDE) به‌شدت مورد توجه قرار گرفته است. سال ۲۰۱۴فیلمی به نام بهشت حقیقت دارد در ایالات متحده‌ی آمریکا ساخته شد که در آن پسری به پدر و مادرش می‌گوید زمانی که داشته‌اند او را جراحی می‌کردند، بهشت را دیده است. این فیلم ۹۱ ملیون دلار فروش داشت. کتابی که داستان فیلم را از آن اقتباس کرده بودند در سال ۲۰۱۰ منتشر و ۱۰ میلیون نسخه از آن فروخته شد و مدت ۲۰۶ هفته در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز بود. دو پزشک نیز به‌تازگی دو کتاب منتشر کرده‌اند؛ یکی گواهی بر وجود بهشت، که ایبن الکساندر درباره‌ی تجربه‌ی نزدیک به مرگ خودش، هنگامی که یک هفته در کمای ناشی از مننژیت بود، نوشته است و دیگری، تا بهشت رفتن و بازگشتن که مری سی. نیل در آن تجربه‌ی نزدیک به مرگ خود را هنگام غرق‌شدن در رودخانه در حادثه‌ی قایقرانی بازگو کرده است. این کتاب‌ها نیز به‌ترتیب ۹۴ و ۳۶ هفته در همان فهرست قرار داشتند (سوژه‌ی کتاب مورد اقتباس فیلم، پسری که از بهشت بازگشت، چاپ ۲۰۱۰، اخیرا گفته است که همه ماجرا را خودش به هم بافته است.)\nداستان‌های آنان همانند گزارش‌هایی است که در چند دهه‌ی گذشته، اگر نگوییم صدها، اما به‌طور قطع در ده‌ها کتاب و هزاران مصاحبه با کسانی که تجربه‌های نزدیک به مرگ داشته‌اند-یا به گفته‌ی خودشان «تجربه‌کنندگان»- روایت شده‌اند. با آن‌که جزییات و شکل توصیف‌ها بسته به فرهنگ‌ها متفاوت‌اند، بستر تجربه‌ها شباهت زیادی به هم دارند. البته تجربه‌های نزدیک به مرگ غربی‌ها بیش از بقیه مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. آن‌چه در بسیاری از آن‌ها بیان شده است، احساس معلق‌بودن و دیدن فضای اطراف پیکر بیهوش خود، به‌سربردن در عالمی زیبا و غیرزمینی، دیدار موجودات ملکوتی (برخی آن‌ها را فرشته می‌خواندند)، حضور وجودی مهربان (برخی به عنوان خداوند از آن یاد می‌کردند)، برخورد با اقوام یا دوستانی که مدت‌ها پیش فوت کرده بودند، به یادآوردن صحنه‌هایی از زندگی خود، احساس نوعی پیوند با کل هستی و احساس آکنده‌شدن از عشقی والا و در نهایت، بر خلاف میل‌شان، فراخوانده‌شدن برای بازگشت به جسم خود از آن عالم ویژه است. بسیاری از تجربه‌کنندگان می‌گویند آن تجربه برای‌شان به هیچ وجه مانند خواب یا توهم نبوده است، بلکه چیزی بوده که به گفته‌ی اغلب آنان «واقعی‌تر از زندگی واقعی» احساسش کرده‌اند. آن‌ها پس از آن تجربه عمیقا متحول می‌شوند و مشغول‌شدن به زندگی روزمره‌ی سابق برای برخی از آن‌ها دشوار می‌شود. برخی، شغل دیگری برمی‌گزینند یا برخی همسر خود را ترک می‌کنند.\nروز به روز به شمار مطالب علمی‌ای که می‌کوشند بگویند دلیل تجربه‌های نزدیک به مرگ، تغییرات فیزیکی مغز در حالت استرس یا مرگ است، اضافه شده است. برخی از عواملی که آن‌ها برای این امر مطرح می‌کنند کمبود اکسیژن، بیهوشی ناقص و پاسخ عصبی-شیمیایی بدن به آسیب است. دارندگان تجربه‌ی نزدیک به مرگ این توضیحات را ناکافی دانسته، آن‌ها را رد می‌کنند. آنان می‌گویند شرایط گوناگون پزشکی‌ای که طی آن‌ها تجربه‌ی نزدیک به مرگ رخ می‌دهد، متنوع‌تر از آن هستند که بتوانند تجربه‌ای چنین رایج و هم‌سان را تبیین کنند.\nدو پزشک به نام‌های سام پرنیا و پیم ون‌لومل در کتاب‌های اخیرشان توضیح می‌دهند پژوهش‌های معتبر در سطح مجلات تخصصی که در شرایط آزمایشی کنترل‌شده رویدادهای حین تجربه‌ی نزدیک به مرگ را شناسایی می‌کنند، به چه اطلاعاتی رسیده‌اند. پرنیا و همکارانش نتایج جدیدترین نمونه‌ی این نوع پژوهش را که در اکتبر ۲۰۱۵ روی ۲۰۰۰ بیمار ایست قلبی انجام دادند، منتشر کردند. همچنین، کتاب‌های اخیر مری نیل و ایبن الکساندر که محتوای آن بازگوییِ تجربه‌ی نزدیک به مرگ خود این پزشکان بود، به نگرش معنوی نسبت به تجربه‌های نزدیک به مرگ اعتبار تازه‌ای داد. مری نیل چند سال پیش از داشتن تجربه‌ی نزدیک به مرگْ مدیر بخش جراحی ستون فقرات در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود (او در حال حاضر مطب خصوصی دارد). ایبن الکساندر جراح اعصاب است و در چندین بیمارستان و دانشکده‌ی پزشکی معتبر، مانند بریگ‌هام، بیمارستان زنان و هاروارد، تدریس و جراحی کرده است.\nدر کتاب الکساندر به‌واقع به جنبه‌ی علمی موضوع هم توجه شده است. او با بررسی گزارش‌های وضعیت پزشکی خود به این نتیجه رسید که هنگام تجربه‌ی نزدیک به مرگ در چنان کمای عمیقی بوده و مغزش چنان کامل از کار ایستاده بوده که تنها می‌توان گفت این روح او بوده که جسمش را ترک کرده و راهی سفر به جهانی دیگر شده و آن‌چه را او دیده و احساس کرده، تجربه کرده. روح او بوده که تجربه کرده فرشتگان و خداوند و جهان آخرت به واقعی‌ترین شکل ممکن حقیقت دارند.\nالکساندر یافته‌های پزشکی‌اش را درباره‌ی آن تجربه در هیچ نشریه‌ی علمی-پژوهشی‌ای منتشر نکرده است. در سال ۲۰۱۳ مقاله‌ای تحقیقاتی در مجله‌ی اسکویر بسیاری از جزییات آن را زیر سوال برد؛ جزییاتی مانند این ادعای بزرگ که مغز او هنگام آن تجربه قادر به هیچ‌گونه فعالیتی نبوده است. از نگاه شک‌گرایان، ماجرای او و آن اواخر نیز اعتراف راوی کتاب پسری که از بهشت بازگشت به واقعی‌نبودن حرفهایش، بیش‌تر نشان می‌دهند تجربه‌های نزدیک به مرگ در ردیف چیزهایی مانند ربوده‌شدن به دست فرازمینی‌ها، نیروهای ماورایی و اشباح‌اند و برای آن‌که شارلاتان‌ها بتوانند افراد نادان و تلقین‌پذیر را به دام بیندازند، طعمه‌ی خوبی هستند.\nبا وجود این، شک‌گرایان تقریبا هرگز تجربه‌کنندگان را متهم به داستان‌بافی نکرده‌اند. با آن‌که شاید در این میان داستان‌های‌هایی وجود داشته باشد که کاملا من‌درآوردی باشد و هنگام بازگوشدن نیز به برخی از آن‌ها رنگ و لعابی اضافه شود اما تعدادشان آن‌قدر زیاد است و آن‌قدر موارد مستندْ بسیارند که نمی‌توان همه‌ی آن‌ها را به‌یک‌باره رد کرد. نمی‌توان از کنار روایت پزشکان معتبری که سوابق حرفه‌ای درخشانی در تایید سخن خود دارند، به‌سادگی گذشت. حتی اگر جهانِ پس از مرگ واقعیت نداشته باشد، احساسات مربوط به حضورداشتن در چنان جایی بی‌تردید حقیقت دارند. \nتجربه‌های نزدیک به مرگ ویژگی خاصی دارند که آن‌ها را از لحاظ علمی جذاب می‌کند. نمی‌شود کاری کرد که ربوده‌شدن به دست فرازمینی‌ها یا ملاقات معنوی، درست زمانی رخ دهد که ابزارهای ثبت وضعیت در دسترس باشند اما بسیاری از تجربه‌های نزدیک به مرگ زمانی رخ می‌دهند که دور تا دور شخص را انواع تجهیزاتی فراگرفته است که کوچک‌ترین تغییرات قابل سنجش بدن انسان را به دقیق‌ترین میزانی که علم بشر توانسته به آن برسد، اندازه‌گیری می‌کنند.\nمردم با پیشرفت مداوم فن‌آوری‌های پزشکی از نزدیک‌ترین فاصله‌ی ممکن با مرگ باز به زندگی بازگشته‌اند. برخی افراد هم این شانس را داشته‌اند که پس از ساعت‌ها قطع تنفس یا از کار افتادن قلب‌شان زیر خروارها برف یا غرق‌شدن در آب سرد زنده مانده‌اند. جراحان گاهی به‌عمد چنین شرایطی را ایجاد می‌کنند؛ بدن شخص را آن‌قدر سرد می‌کنند که تپش قلب متوقف شود تا بتوانند عمل‌های پیچیده و پرخطر را به انجام برسانند؛ چندی است جراحان در تلاش‌اند با استفاده از تکنیک‌های مشابه، مصدومان جراحات سنگین را تا بهبودیافتن آسیب‌ها، میان زندگی و مرگ نگه دارند.\nبا توجه به تمام این موارد می‌توان گفت شاید تجربه‌های نزدیک به مرگ تنها تجربه‌ی معنوی‌ای باشند که بتوان روی آن‌ها تحقیقات کاملا علمی و دقیق انجام داد. به واسطه‌ی آن‌ها می‌توانیم درباره‌ی این باور کهن که می‌گوید ما چیزی بیش از گوشت تن‌مان هستیم، بیش‌تر تحقیق کنیم و همین امر نیز موجب می‌شود این تجربه‌ها حکم لنزی را پیدا کنند که بتوان با آن فعالیت هوشیاری _یکی از مهم‌ترین اسرار حیات بشر، حتی از دید مادی‌گرایان افراطی_ را به‌دقت بررسی کرد.\nو این‌چنین بود که تابستان گذشته من سر از نیوپورت بیچ کالیفرنیا، در آوردم و در گردهم‌آیی سالانه‌ی انجمن بین‌المللی مطالعات تجربه‌های نزدیک به مرگ (IANDS) که رسما از سال ۱۹۸۱ آغاز به کار کرده‌است، شرکت کردم. می‌خواستم بدانم «چه چیزی باعث می‌شود که کسی فکر کند واقعا دنیای پس از مرگ را دیده است؟»، «چرا دنیای پس از مرگ بسیاری از افراد تا این اندازه به هم شباهت دارد؟» و «آیا علم می‌تواند از این ماجرا سر در آورد؟».\nفضای شاد و پر شور و حالی بر کنفرانس حاکم بود؛ معلوم بود خیلی‌ها آشنایی دیرینه‌ای با هم داشته‌اند. حاضران روبان‌هایی به رنگ‌های متفاوت را به خود آویخته بودند که روی آن‌ها نوشته شده بود گوینده، مجری، داوطلب . . . و برای کسانی که تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشتند، نوشته شده بود «تجربه‌کننده». برنامه نشست‌ها و کارگاه‌های متنوعی داشت؛ مانند «علم عصب‌شناسیِ طب چه چیزهایی را می‌تواند از تجربه‌های نزدیک به مرگ بیاموزد؟» یا «رقص مقدس هندسه: آفرینش گردابی که رو به ملکوت باز می‌شود» و «بازگشت دسته‌جمعی از زندگی قبلی».\nسخنرانی افتتاحیه را دیانا کورکوران، رییس انجمن، انجام داد؛ این سخنرانی بیش‌تر خطاب به تازه‌واردان بود. سالن اصلی با ظرفیت ۳۰۰ نفر تقریبا خالی بود. او در آغاز، فهرستی از شرایطی را بازگو کرد که افراد به‌طور معمول در آن شرایط تجربه‌ی نزدیک به مرگ پیدا می‌کنند (حمله‌ی قلبی، غرق‌شدن، برق‌گرفتگی، بیماری لاعلاج، خستگی شدید پس از نبرد در نیروهای نظامی) و سپس ویژگی‌های معمول این تجربه را برشمرد. او از بروس گریسون یاد کرد؛ یکی از نخستین پزشکانی که به‌شکل جدی اقدام به بررسی تجربه‌های نزدیک به مرگ کرد و مقیاسی تهیه کرد که شدت تجربه را در ۱۶ مولفه، مانند احساس شادی، دیدن موجودات معنوی، جداشدن از بدن و . . . تعیین می‌کند. این مقیاس برای هر مولفه درجات ۰ تا ۲ را در نظر می‌گیرد و در بالاترین شدت ممکن ۳۲ نمره به دست خواهد آمد. درجه‌ی ۷ به بالا در تجربه‌های نزدیک به مرگ طبقه‌بندی می‌شود و براساس پژوهش، نمره‌ی متوسطی که تجربه‌کنندگان نزدیک به مرگ به دست می‌آورند، حدود ۱۵ است.\nبا وجود این، خانم کورکوران تاکید داشت تاثیرات طولانی‌مدت تجربه‌های نزدیک به مرگ نیز در تعیین این‌که آیا شخص واقعا چنان تجربه‌ای داشته است یا خیر، نقش مهمی دارند. بسیاری افراد تا سال‌ها خبر ندارند تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند و تنها با دیدن تاثیراتش، بخش‌هایی از آن را به یاد می‌آورند. برخی از این تاثیرات عبارت‌اند از شدیدشدن حساسیت آنان به نور، صدا و برخی ترکیبات شیمیایی، مهربان‌تر و سخاوتمندترشدن (که گاهی به افراط می‌رسد) مشکل پیداکردن در زمان‌بندی کارها و امور مالی، احساس عشق بی‌قیدوشرط نسبت به همه که می‌تواند موجب زحمت اقوام و دوستان شود و داشتن تاثیری عجیب بر تجهیزات الکتریکی. کورکوران در یکی از کنفرانس‌های تجربه‌کنندگان، خاطره‌ی از کارافتادن کامپیوترهای هتلی را گزارش داد؛ او گفت «زمانی که در هتلی ۴۰۰ شخص تجربه‌کننده را قرار می‌دهید، سرانجام چیزی رخ خواهد داد». افراد حاضر در سالن در تایید او خنده‌شان گرفت.\nکورکوران دو برچسب عنوان داشت. یکی از آن‌ها نام او بود و چندین روبان رنگارنگ نیز به دنبالش بود که روی آن‌ها نوشته شده بود «سی و پنج سال»، «مجمع حامیان»، «از من بپرسید» و «حاضر به خدمت» (او درباره‌ی اضافه کردن روبان‌ها در هر یک از کنفرانس‌ها به من گفت «ابتدا انگار شوخی بود اما تبدیل به یک سنت شد»). روی برچسب دیگری هم نوشته بود «کُلُنل»؛ پیشینه‌ی شغلی مفصل او شامل چندین پست پرستاری مهم در نیروهای پرستاری ارتش هم می‌شد (او دکترای مدیریت پرستاری داشت). او نخستین بار در سال ۱۹۶۹، زمانی که پرستاری رده‌پایین در لانگ‌بین، بزرگ‌ترین پایگاه نظامی ویتنام بود، با تجربه‌های نزدیک به مرگ برخورد کرد.\nزمانی که موقع خوردن صبحانه با کورکوران هم‌صحبت شدم، گفت: «هیچ‌کس حرفی نمی‌زد اما مرد جوانی برایم چیزهایی درباره‌اش (درباره‌ی تجربه‌ی نزدیک به مرگ) گفت و من نمی‌دانستم او از چه صحبت می‌کند. تنها می‌دیدم هیجان و حسی عمیق به او دست داده است».\nکور کوران از آن پس تصمیم گرفت دنیای طبابت را نسبت به تجربه‌های نزدیک به مرگ حساس‌تر کند. او با لحن سردی گفت: «نخست آن‌که اغلب پزشکان آن‌قدر که باید، نوع برخورد با مرگ و نزدیک‌شدن به مرگ را بلد نیستند؛ به همین خاطر زمانی که کسی درباره‌ی این پدیده حرف بزند و بگوید از بدن خود خارج شده و صداهایی شنیده است، چندان برای شان قابل درک نیست».\nاو به‌تازگی توانسته است با دشواری زیاد با نظامیانی که از جنگ‌های عراق و افغانستان بازگشته‌اند و حاضر به صحبت درباره‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ‌شان هستند، گفت‌وگو کند. «من در ارتش، همیشه سرسختانه معتقد بودم این مسئله‌ای پزشکی است. به پزشکان می‌گویم تصمیم با خودشان است اما تعداد بیمارانی که این تجربه برای‌شان رخ می‌دهد، بسیار است و اگر می‌خواهید دردی از آنان دوا کنید لازم است این را بدانید».\nپیشینه‌ی نخستین گزارش‌های مکتوب از تجربه‌های نزدیک به مرگ -یا چیزهایی مانند آن- دست‌کم به دوران قرون وسطی و از نظر برخی محققانْ حتی به عهد باستان می‌رسد. مجله‌ی پزشکی احیا به‌تازگی گزارش کوتاهی از قدیمی‌ترین توصیف کشف‌شده درباره‌ی تجربه‌ی نزدیک به مرگ را منتشر کرد که راوی آن پزشک نظامی فرانسوی‌ای در قرن هجدهم بود. اما گفته می‌شود دوران مدرن پژوهش در زمینه‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ از سال ۱۹۷۵ آغاز شد؛ همان سالی که ریموند اِ. مودی جونیور، فیلسوفی که روان‌پزشک شد، دست به انتشار کتاب زندگی پس از زندگی زد؛ این کتاب مصاحبه‌هایی با ۵۰ تجربه‌کننده‌ی نزدیک به مرگ بود.\nکتاب مودی آغازگر جریان مداومی از خاطرات دیگر شد که در برنامه‌های تلویزیونی و مقالات به مسیرش ادامه داد. از آن پس، جامعه‌ی کوچکی از روان‌پزشکان، روان‌شناسان، متخصصان قلب و سایر متخصصان شکل گرفت. آنان از این بابت که هوشیاری -ذهن، روح، هر چه اسمش را بگذارید- به شکل چیزی غیرمادی، مستقل و در عین حال وابسته به مغز است و به نظر می‌رسد تجربه‌های نزدیک به مرگ بتوانند وجود آن را اثبات کنند، با مودی هم‌نظرند. اعضای اصلی این محفل، دارای مشاغل برجسته‌ای در دانشگاه‌ها و بیمارستان‌های معتبر بودند. از کتاب‌های یک‌دیگر تعریف می‌کردند و درباره‌ی معنویت و ماهیت هوشیاری سخنرانی می‌کردند.\nمی‌شود گفت بهترین کتاب مروری از میان آن کتاب‌ها، راهنمای جامع تجربه‌های نزدیک به مرگ: سی سال بررسی است که سال ۲۰۰۹ به عنوان مجموعه‌ای گلچین‌شده به چاپ رسید. بنا بر گفته‌های این کتاب جامع، تا سال ۲۰۰۵ مطالعات بسیاری روی حدود ۳۵۰۰ نفر از کسانی که می‌گفتند تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند، انجام شد که نتیجه‌اش حدود ۶۰۰ مقاله‌ی علمی-پژوهشی بود. بسیاری از این مقالات در مجله‌ی مطالعات نزدیک به مرگ، مجله‌ی IANDS (انجمن با افتخار یادآوری می‌کند این مجله جزء مجلات علمی-پژوهشی است) موجودند. البته مقالات بسیار دیگری هم در نشریات پزشکی معمول به چاپ رسیده‌اند. در فوریه، پاب‌مِد که پایگاه داده‌های علمی‌ای در اختیار کتاب‌خانه‌ی ملی طب است (و مجله‌ی IANDS در فهرست مجلاتش نیست) اعلام کرد در، حدودا ۲۴۰ مقاله، عبارت «تجربه‌های نزدیک به مرگ» ذکر شده است.\nاغلب این مطالعات از نوع پس‌نگر بودند؛ به این معنا که پژوهشگران دنبال افرادی می‌گشتند که چنین تجربه‌ای داشته و حاضر باشند در مصاحبه شرکت کنند. این روش از لحاظ علمی چند مشکل ایجاد می‌کند؛ در چنین حالتی افراد خودگزیده هستند و ممکن است نماینده‌ی واقعی افراد مشابه نباشند. برای مثال، شاید افرادی که تجربه‌ی نزدیک به مرگ ترسناکی داشته‌اند، در مقایسه با کسانی که تجربه‌ی دل‌پذیری داشته‌اند، تمایل کم‌تری به بازگوکردن آن داشته باشند (یکی از استدلال‌هایی که می‌گوید تجربه‌های نزدیک به مرگ توهم‌های مغزِ در حال مردن نیستند، آن است که بسیاری از آن‌ها ویژگی‌های مشابهی دارند. اما حواس‌مان باشد هر چند در اغلب مطالعات، تنها تجربه‌های مثبت مشهور بازگو می‌شوند اما در بسیاری از مطالعات هم حدود ۲۳ درصد گزارش‌ها مربوط به تجربه‌های ناخوشایند است. این نوع تجربه‌ها بسیار کم‌تر مورد توجه قرار می‌گیرند و فروش کتاب‌های‌شان نیز بسیار اندک است). بسیاری از مصاحبه‌ها سال‌ها پس از وقوع ماجرا انجام می‌گیرند و احتمال خطا در به‌یادآوردن آن رویداد زیاد است. مهم‌تر از همه این‌که در مطالعات پس‌نگر تقریبا محال است داده‌های معتبری به دست آوریم که به وسیله‌ی آن داده‌ها بفهمیم وضعیت جسم و مغز شخص هنگامی که احساس می‌کرده روحش جای دیگری است، چه‌گونه بوده است.\nتعدادی پژوهش آتی‌نگر هم انجام شده است که بیشترشان در سال‌های اخیر بوده است. پژوهشگران در این نوع پژوهش‌ها، به‌طور معمول برای هر بیماری که از یک وضعیت بحرانی جسمی (مانند حمله‌ی قلبی) نجات می‌یابد، بلافاصله برنامه‌ی مصاحبه در بیمارستان را ترتیب می‌دهند. با سوالات تشریحی از بیماران می‌پرسند آیا زمانی که پزشکان در حال نجات‌شان بودند، چیز خاصی را تجربه کرده‌اند و اگر بله، آن چیز چه بوده است. اگر آنان مورد غیرمعمولی را گزارش دهند، پژوهشگران به شرح حال پزشکی آنان و توضیحات افرادی که در مداوای آنان فعالیت داشته‌اند مراجعه می‌کنند تا ببینند آیا عاملی باعث آن تجربه شده یا این‌که مغزشان در آن هنگام از کار افتاده بوده است. این پژوهش‌ها، در مجموع تنها تجربه‌ی ۳۰۰ نفر را گردآوری کرده بودند.\nهدف کسانی که معتقدند ذهن واقعا بدن را ترک می‌کند، یافتنِ مصداق واقعی پدیده‌ای است که یکی از پژوهشگران برجسته آن را «ادراک صادقِ غیرفیزیکی محض» می‌نامد؛ به بیانی دیگر، داشتن تجربه‌ای که طی آن چیزهایی را می‌بینید یا می‌شنوید که در حالت دیگری نمی‌توانستید آن‌ها را ببینید و بشنوید و سپس معلوم می‌شود آن چیزها واقعا اتفاق افتاده‌اند («صادق» در این‌جا به معنای «غیرتوهمی» است). تجربه‌ی برون-کالبدی تنها یکی از ۱۶ مولفه‌ی ممکن برای تجربه‌ی نزدیک به مرگ در مقیاس گریسون است و نسبت تعداد تجربه‌کنندگانی که می‌گویند چنین مولفه‌ای را تجربه کرده‌اند در مطالعات گوناگون بسیار متفاوت است.\nتجربه‌ی برون-کالبدی به عنوان تنها مرحله‌ای که به جای جهان معنوی، جهان مادی را ادراک می‌کند، بیش از هر چیزی می‌تواند شکاکان را متقاعد کند. اگر بتوانید ثابت کنید چیزهایی را دیده یا شنیده‌اید که علم می‌گوید مغز نمی‌توانسته آن‌ها را دیده یا شنیده باشد، مدرکی خواهید داشت که دست‌کم نشان می‌دهد مغز ناقص‌تر از چیزی است که فکر می‌کرده‌ایم و در نهایت، نشان می‌دهد ذهن هوشیار می‌تواند جدا از بدنی زنده هم وجود داشته باشد.\nبرای همین است که تجربه‌های صادق اهمیت توتم‌گونه‌ای میان تجربه‌کنندگانِ تجربه‌ی نزدیک به مرگ دارند. یکی از مشهور‌ترین ماجراها مربوط به «ماریا» است؛ کارگر مهاجری که سال ۱۹۷۷، هنگام حمله‌ی قلبی در بیمارستانی در سیاتل، دچار تجربه‌ی نزدیک به مرگ شد. ماریا بعدا به مددکار بیمارستان گفت هنگامی که پزشکان مشغول احیای قلبش بودند، او بیرون از ساختمان بیمارستان در هوا معلق بوده و لنگه‌کفش تنیسی را لبه‌ی پنجره‌ی طبقه سوم دیده. او حتی جزییات آن لنگه‌کفش را توصیف کرد. مددکار سراغ آن پنجره رفت و آن‌طور که گفته، نه آن کفش را دید بلکه متوجه شد محال است ماریا توانسته باشد آن همه جزییات را از اتاقش دیده باشد.\nآن مددکار، کیمبرلی کلارک شارپ نام دارد و این خانم شصت و خورده‌ای ساله‌ی سرحال با موهای فر پرپشتش، اکنون در این کنفرانس برای من حکم مامور خبرگزاری غیررسمی را دارد. او و ماجرایش، یک‌پا موسسه‌ی IANDS هستند. از افراد زیادی می‌شنیدم درباره‌ی آن ماجرا با عنوان «کفش ماریا» یا «ماجرا‌ی کفش تنیس» صحبت می‌کردند. اما در عین حال که ماجرای کفش ماریا به‌واقع می‌تواند متقاعدکننده باشد، پشتوانه استنادی چندان محکمی ندارد. ماریا چند سال پس از مداواشدن، ناپدید شد و هیچ‌کس نتوانست ردی از او بیابد تا صحت آن داستان بیش‌تر تایید شود.\nماجرایی که شواهد بسیار بیش‌تری دارد، متعلق به پم رینولدز، خواننده و ترانه‌سرا است. رینولدز، سال ۱۹۹۱ زمانی که ۳۵ ساله بود، به منظور خارج‌کردن توده‌ی بزرگی که در رگ‌های مغزی‌اش ایجاد شده بود، تحت عمل جراحی قرار گرفت. جراحش نگران بود مبادا ترکیدن توده در حین عمل منجر به مرگ او شود. از این رو، تصمیم گرفت در اقدامی غیرمعمول در او «ایست قلبی ناشی از کاهش دما» ایجاد کند؛ او بدن بیمار را تا ۶۰ درجه‌ی فارنهایت سرد کرد، تپش قلب را متوقف کرد و خون سر را تخلیه کرد. سرما باعث می‌شد سلول‌های محروم از اکسیژن نمیرند. زمانی که پزشکان قلب بیمار را باز به تپش می‌انداختند و بدنش را گرم می‌کردند، او کاملا به هوش می‌آمد. پزشکان برای این‌که مطمئن شوند مغز رینولدز در طول عمل، به‌طور کامل غیرفعال خواهد بود، بلندگوهای کوچکی در گوش‌هایش قرار دادند و صدای ممتد و سریع کلیک را با بلندی ۱۰۰ دسیبل پخش کردند؛ این میزان صدا معادل صدای ماشین چمن‌زنی یا مته‌ی چکشی است. اگر هر قسمتی از ذهنش به کار می‌افتاد، صدای کلیک‌ها به صورت علایم الکترونیکی در ساقه‌ی مغز خود را نشان می‌دادند و جراحان آثار آن را در مانیتورهای دستگاه‌های نوار مغزی می‌دیدند. دستگاه نشان داد که رینولدز چند دقیقه‌ای، هم از لحاظ مغزی و هم جسمی، واقعا مرد. او پس از پایان جراحی و به‌هوش‌آمدن گفت تجربه‌ی نزدیک به مرگ بسیار عمیقی داشته است که شامل تجربه‌ی برون-کالبدی نیز بوده است و درباره‌ی کارهایی که در اتاق عمل انجام شده بود، جزییات بسیاری را به یاد آورد؛ جزییاتی مانند شکل اره‌ای که برای برش جمجمه‌اش استفاده شد، بخشی از گفت‌وگوهای کادر درمانی حاضر در اتاق و گوش دادن کادر درمان به آهنگ هتل کالیفرنیا که با کمی دشواری آن را به یادآورد؛ «می‌توانی هر وقت خواستی اتاق هتل را تحویل بدهی، اما هرگز نمی‌توانی از این جا بروی». رینولدز برای دنیای تجربه‌های نزدیک به مرگ نمونه‌ی درجه یکی است.\nاما هیچ‌کدام از ادراک‌های صادقی که رینولدز گفت در زمانی که دستگاه نوار مغزی EEG)) خط صاف را نشان می‌داد، اتفاق نیفتاده بود. همه‌ی آن‌ها یا قبل و یا پس از آن رخ داده بودند؛ یعنی آن‌ها زمانی که او بیهوش اما کاملا زنده بود، اتفاق افتاده بودند. «حالت آگاهی در حین بیهوشی» تقریبا در یک بیمار از هر ۱۰۰۰ بیمار اتفاق می‌افتد (ر.ک به مقاله‌ی بیداری‌بخشی، نوشته‌ی جاشوا لنگ در مجله‌ی آتلانتیک شماره‌ی مربوط به ژانویه/فوریه‌ی ۲۰۱۳.) بنابراین، نگاه شک‌گرایان می‌گوید ممکن است رینولدز بخش‌هایی از گفت‌وگوها را شنیده باشد؛ درباره‌ی شکل اره‌ی استخوان هم از حس لرزش آن بر جمجمه‌اش حدس‌هایی زده باشد و برخی خاطره‌ها را هم با توجه به جزییاتی که پیش یا پس از عمل اطرافش بوده‌اند، بازسازی کرده باشد.\nسال ۲۰۱۱، یک سال پس از فوت رینولدز (بر اثر نارسایی قلبی)، مجله‌ی مطالعات نزدیک به مرگ کل مطالب یک شماره‌اش را به مناظراتی درباره‌ی ماجرا‌ی او اختصاص داد که در آن یک شک‌گرا و دو معتقد، درباره‌ی جزییات کم‌اهمیت بحث‌هایی داشتند که از میان آن‌ها می‌توان به مدت زمان پخش صدا در گوش‌های او، شیوه‌ی انتقال صدا از استخوان و نظریه‌های سرّی درباره شیوه‌ی ادراک ذهن غیرفیزیکی از محرک‌های فیزیکی اشاره کرد. در آخر، جنیس ماینر هولدن، سردبیر مجله، نتیجه گرفت مواردی مانند رینولدز «داده‌های ناقصی را در اختیار ما می‌گذارند و نمی‌توانند مدرک مستند قطعی‌ای به دست ما بدهند».\nموارد دیگری از ادراک صادق نیز وجود دارد که دست‌کم باعث کمی کنجکاوی می‌شوند. اما جالب این‌جا است که تعدادشان بسیار اندک است. هولدن یک فصل از کتابش، راهنمای جامع تجربه‌های نزدیک به مرگ را به بررسی دقیق پژوهش‌های این حوزه اختصاص داد. او از منابعی مانند خاطرات شخصی‌ای که سال ۱۹۷۵ در کتاب ریموند مودی چاپ شده بود، استفاده نکرد و بیش‌تر بر منابع منتشرشده تا قبل از سال ۱۹۷۵ و همچنین مطالعات اصولی پژوهشگران و پزشکان تکیه کرد و حدود ۱۰۰ گزارش درباره‌ی ادراک‌های صادق در حین تجربه‌ی نزدیک به مرگ گردآوری کرد. تنها ۳۵ درصد از آن‌ها شامل جزییاتی بود که به نگارندگان امکان می‌داد درستی کامل ادراک‌ها را با منبعی غیر از تجربه‌کننده، محک بزنند. نمی‌شد حکمی نهایی صادر کرد و با اطمینان محض گفت موردی وجود دارد که تنها روحی بی‌جسم می‌تواند آن را دیده باشد.\nبه همین دلیل است که مطالعات اندکی هستند که کوشیده‌اند از شرایط خاصی که معمولا باعث تجربه‌ی نزدیک به مرگ می‌شوند، بهره‌برداری کنند تا روش کاملا مطمئنی برای آزمودن ادراک‌های صادق بیافرینند.\nبرای دست‌یابی به شواهدی از هوشیاری فارغ از بدن که برای یک پژوهشگر قانع‌کننده باشد، نیاز به دستوالعمل مطالعاتی‌ای معتبر است. به نظر می‌رسد تهیه‌ی چنین چیزی دشوار نیست. جنیس هولدن در کتاب راهنمای جامع آن را به این صورت جمع‌بندی می‌کند:\nجایی که احتمال وقوع تجربه‌ی نزدیک به مرگ می‌رود، محرک‌های ادراکی قرار دهید و سپس از کسانی که در نزدیکی آن محرک تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند، بپرسید آیا آن را ادراک کرده‌اند یا نه . . . محرک را به شیوه‌ای قرار دهید که تنها برای تجربه‌کننده قابل ادراک باشد، نه سایر افراد حاضر در آن مکان. در واقع، برای آن‌که مطمئن شوید مصاحبه‌گر یا سایرین، عمدی یا غیرعمدی، به روش‌های معمول یا غیرمعمول، به هیچ عنوان اطلاعاتی درباره‌ی محرک نزد شخص تجربه‌کننده افشا نمی‌کنند، به‌گونه‌ای کار کنید که حتی تیم پژوهشی یا سایر دست‌اندر‌کاران اصلا ندانند چه محرکی در نظر گرفته‌اید.\nتا این لحظه، شش پژوهش به شکل‌هایی این روش را، به‌ویژه روی بیماران حمله‌ی قلبی، پیاده کرده‌اند و هیچ‌کدام موفق نشده‌اند حتی یک مورد ادراک صادق کاملا قطعی پیدا کنند. در تمام آن‌ها محرکی (تصویر یا نمادی روی -به‌طور مثال- برگه یا صفحه‌ای دیجیتال) در مکان بالایی نصب می‌شد؛ طوری که تنها در صورتی می‌شد آن را دید که شخص نزدیک سقف معلق باشد. طراحان این پژوهش تمام تلاش خود را کردند تا مطمئن شوند هیچ‌کس -نه پزشکان و پرستاران، نه بیماران و نه هیچ‌کدام از کسانی که بعدا با بیمار مصاحبه کردند- نمی‌دانستند چه محرکی مد نظر بوده است تا زمانی که مصاحبه‌ها به پایان رسید (به گفته‌ی هولدن، جلب همکاری کارکنان بیمارستان برای رعایت این دستوالعمل گاهی کار دشواری بوده است). آخرین و بزرگ‌ترین نمونه‌ی چنین اقدامی، پژوهش مشهوری به نام مطالعه‌ی «آگاه» بود که سام پرنیا از دانشگاه ایالتی نیویورک در استونی بروک آن را انجام داد و اکتبر گذشته در مجله‌ی احیا به چاپ رسید. در این پژوهش که با همکاری ۱۵ بیمارستان از کشورهای آمریکا، انگلستان و استرالیا انجام شد، در اتاق‌هایی که معمولا احیا بیماران حمله‌ی قلبی در آن انجام می‌شد، قفسه‌هایی نصب کردند و تصاویر متنوعی بر آن‌ها گذاشتند.\nنتیجه‌ی پژوهش «آگاه» بلافاصله ایراد این نوع پژوهش را آشکار کرد؛ دشواری بسیار در به دست آوردن داده‌های کافی. این پژوهش در طول چهار سال ۲۰۶۰ مورد حمله‌ی قلبی را ثبت کرد (البته موارد بیش‌تری وجود داشت اما پژوهشگران قادر به ثبت همه‌ی آن‌ها نبودند). از آن تعداد، ۳۳۰ نفر زنده ماندند، حالِ ۱۴۰ نفر از آن‌ها برای مصاحبه مساعد بود و تمایل به همکاری داشتند. از این ۱۴۰ نفر، ۱۰۱ نفر در مصاحبه‌ی صلاحیت‌سنجی پذیرفته شدند. سایرین «عمدتا به خاطر ضعف» توان ادامه نداشتند. از آن ۱۰۱ نفر، ۹ نفر تجربه‌هایی را به یاد آوردند که براساس مقیاس گریسون تجربه‌ی نزدیک به مرگ بودند و دو نفر از آنان تجربه‌ی برون-کالبدی نیز داشتند. یکی از آن دو نفر، حال مساعدی برای مصاحبه‌ی بیش‌تر نداشت و تنها یک نفر باقی ماند که می‌توانست آن‌چه را دیده بود با جزییات بازگو کند.\nاین بیمار، موردی هیجان انگیز بود. این مرد ۵۷ ساله توضیح داد تا کنج سقف اتاق بالا رفته، معلق مانده، تیم پزشکی را در حال کار روی خودش دیده و ضعف‌زدایی از قلبش را تماشا کرده است. براساس مقاله‌ی پرنیا، بسیاری از جزییاتی که او توصیف کرده بود، بررسی شد و درست از آب در آمد. نکته‌ی دیگر این بود که پس از بررسی سه جانبه‌ی صحت این توصیف‌ها و مقایسه با آن‌چه هنگام ضعف‌زدایی قلبی انجام شده بود، پژوهشگران متوجه شدند احتمالا او همه چیز را از سه دقیقه پس از ایست قلبی دیده است. اگر واقعا چنین باشد، نکته‌ی مهمی کشف شده است. وقتی قلب از تپش می‌ایستد، خطی که روی دستگاه نوار مغزی فعالیت مغز را نشان می‌دهد برای حدود ۲۰ ثانیه خطی صاف است. فرایند احیا قلبی-ریوی، خون فراوانی به سوی قلب می‌فرستد تا نگذارد سلول‌های قلبی از دست بروند. اما نه آن‌قدر که مغز را از کار بیندازد. مغز این فرد، برخلاف مغز کسی که در بیهوشی یا در کما است، باید تا زمانی که قلب تپشش را از سر بگیرد، کاملا متوقف شود.\nاین شواهد محکم نیز، همچنان نقاط مبهمی دارند. با آن‌که بیمارستان‌های مشارکت‌کننده در پژوهش «آگاه» همگی حدود ۱۰۰۰ قفسه با تصاویر خاص در نقاط گوناگون نصب کرده بودند، تنها ۲۲ درصد از حمله‌های قلبی در نزدیکی قفسه‌ها رخ دادند. بیمار مورد بحث نیز جزء آن‌ها نبود.\nاین‌که از دید تجربه‌کنندگان، توضیحاتی که علممی‌کوشد برای تجربه‌های متعالی‌شان مطرح کند به هیچ عنوان قانع‌کننده نیستند، کمی جای تعجب دارد. شمار نظریه‌های علمی مطرح‌شده درباره‌ی عوامل -یا عوامل احتمالی- ایجاد تجربه‌ی نزدیک به مرگ کم نیستند اما همه در مقایسه با آن‌چه می‌گویند برای‌شان رخ داده، سرد، نامانوس و ناقص‌اند.\nبرای مثال، کمبود اکسیژن (هیپوکسیا) که نتیجه‌ی رایج ایست قلبی است، می‌تواند منجر به حواس‌پرتی، گیجی یا اوهام شود. گرفتگی در تقاطع آهیانه‌ای (بخشی از مغز که کارش مانند ترکیب داده‌های دریافتی از گیرنده‌های حسی اندام‌های سراسر بدن است و نقش مهمی در صورت‌بندی ادراک نهایی به وسیله‌ی بدن دارد) می‌تواند باعث تجربه‌ی برون-کالبدی شود. این ایده مطرح شده است که ازیاد دی‌اکسید کربن (هایپرکربیا) می‌تواند به افراد حس جدایی از بدن یا در تونل‌بودن بدهد (هر چند شواهد چندانی در تایید آن در دست نیست). مواد شیمیایی-عصبی می‌توانند در ایجاد اوهام یا ایجاد احساس آرامش خاطر نقش داشته باشند و الی آخر.\nپزشکانی که با تجربه‌کنندگان هم‌دل هستند نیز به همان اندازه با این توضیحات علمی مخالف‌اند. سام پرنیا، پیم ون‌لومل و دیگران، بخش‌های مفصلی از کتاب‌های‌شان را به این موضوع اختصاص داده‌اند. این مخالفت‌ها در اصل بیش‌تر به خاطر آن است که با وجود منطقی به نظر رسیدن این استدلال‌ها، هیچ شواهد ویژه‌ای برای تاییدشان وجود ندارد. بسیاری ازتجربه‌های نزدیک به مرگ در شرایطی رخ می‌دهند که هیچ‌یک از شرایط قابل اندازه‌گیری ذکرشده در بالا اصلا وجود ندارند و این شرایط اغلب بدون آن‌که تجربه‌ی نزدیک به مرگ رخ داده باشد نیز واقع شده‌اند. حتی برای تایید رابطه‌ی هم‌بستگی میان این اتفاقات نیز داده‌ای ثبت نشده است؛ چه برسد به رابطه‌ی علت و معلولی.\nنکته‌ی دیگر -دست کم در روش آزمایشی‌ای که داده‌ها را از شرح‌حال بیماران حمله‌های قلبی به‌دست می‌آورد- آن است که نمی‌توان تشخیص داد گردآوری داده‌های کافی چه‌طور میسر بوده است. در پژوهش «آگاهِ» پرنیا که در طول چهار سال در ۱۵ بیمارستان انجام شد، تنها ۹ بیمار بودند که تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشتند. یک پژوهش آینده‌نگر، در سال ۲۰۱۰ در اسلوونی، منتشر شد که میان تجربه‌های نزدیک به مرگ و هایپرکربیا در بیماران حمله‌ی قلبی رابطه‌ی هم‌بستگی پیدا کرد؛ هر چند هیچ رابطه‌ای میان آن با هیپوکسیا دیده نشد که البته در نمونه‌های این پژوهش تنها ۵۲ بیمار حضور داشتند و تنها ۱۱ نفرشان گفته بودند تجربه نزدیک به مرگ داشته‌اند.\nپژوهش نسبتا جدیدی وجود دارد که مادی‌گرایان آن را تاییدی بر دیدگاه خود می‌دانند. پژوهشگران در این پژوهش که سال ۲۰۱۳ در دانشگاه میشیگان انجام شد، موش‌ها را بیهوش و قلب‌شان را از تپش متوقف کردند. سیگنال‌های مغزی موش‌ها در مدت ۳۰ ثانیه، روی دستگاه نوار مغزی به‌صورت خطی صاف در آمد. اما در ابتدا چنان میخ‌کوب شدند که به نظر می‌رسید بخش‌های گوناگون مغزشان بسیار فعالانه‌تر از حالت بیداری با هم ارتباط برقرار کرده‌اند.\nاین نوع ارتباط مرحله‌ی کلیدی‌ای از ادراک محسوب می‌شود؛ در واقع، بخش‌های گوناگون مغز مشغول مقایسه‌ی پیام‌های دریافتی‌شان از محرک‌های گوناگون هستند. اگر به مغز انسان هم آن حالت میخ‌کوب مرگ که به موش‌ها دست داد، دست دهد، احتمالا به این معنا خواهد بود که زمانی که تامین اکسیژن مغز به خاطر تلاش برای ادراک وضعیت قطع می‌شود، مغز دچار انقباض نهایی بیش‌فعالانه‌ای می‌شود. در این صورت، آن فعالیت تشدیدشده می‌تواند به ما بگوید چرا کسانی که می‌گویند تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند، تجربه‌ای واقعی‌تر از زندگی در جهان فیزیکی به آنان دست داده است.\nاما بار دیگر بگوییم که محتمل بودنِ درستیِ این استدلال، به معنای حقیقت‌داشتن آن نیست. اگر پژوهشگرانی مانند پرنیا می‌توانند به شکل متقاعد‌کننده‌ای نشان دهند بیماری، -مانند آن مرد در پژوهش «آگاه»- می‌تواند لحظه‌هایی از آگاهی هوشیارانه را لحظاتی پس از توقف قلب تجربه کند، بار دیگر شعله‌های این مناظره زبانه خواهد کشید. اکنون، موضوع میخ‌کوبیِ مرگ قطعه‌ی دیگری از این پازل مبهم است که هنوز جای آن معلوم نیست.\nمن از سوزان بلک‌مور، روان‌شناس بریتانیایی که شاید مشهورترین شخصی باشد که نسبت به استدلال‌های معنویت‌گرایان درباره‌ی تجربه‌ی نزدیک به مرگ نگاه علمیِ شکاکانه‌ای دارد، پرسیدم «گام بعدی علم درباره‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ چیست؟» او پس از آن‌که خود در جوانی تجربه‌ی برون-کالبدی داشت، شروع به بررسی ادعاهای فراعادی کرد و بیش‌تر فعالیت کاری خود را به یافتن دلایلی برای آن‌ها اختصاص داد.\nاز نظر بلک‌مور این معما تا حد زیادی حل شده است. به گفته‌ی او ما تا این‌جا دیگر می‌دانیم مغزی که تحت استرس ناشی از نزدیک‌شدن به مرگ، حالت بیش‌فعالی پیدا می‌کند، می‌تواند باعث ایجاد یکی از پدیده‌های مذکور یا همه‌ی آن‌ها شود. البته از نظر او پرسش بزرگی در این رابطه باقی می‌ماند که آن را در ایمیلی به این‌صورت بیان کرد:\nهمه‌ی ما مولفه‌های تجربه‌ی نزدیک به مرگ را به عنوان موضوعاتی جدا از هم می‌بینیم –به‌شکل خودجوش، با داروهای گوناگون، هنگام بیماری و غیره- در حالی که آن‌ها معمولا در تجربه‌ی نزدیک به مرگ با ترتیب خاصی نمود پیدا می‌کنند. چرا چنین می‌شود؟ شاید حدس بزنیم که این پدیده مرتبط با آبشاری از رابط‌های عصبی یا شاید هم شیوه‌ی پیشروی وضعیت بیش‌فعالی باشد یا . . . ؟ پاسخش را نمی‌دانم اما گمان می‌کنم به‌زودی خواهیم فهمید.\nبه نظر من پاسخ علمی‌ای که می‌توان به پرسش بلک‌مور (چرا در بسیاری از تجربه‌های نزدیک به مرگ اتفاقات با ترتیب مشابهی رخ می‌دهند) داد، بسیار بیش‌تر از کامل کردنِ پازلِ چه‌گونگی این پدیده مفید خواهد بود. این پاسخ به ما کمک خواهد کرد بفهمیم چرا تجربه‌های نزدیک به مرگ چنین تاثیر عمیقی بر تجربه‌کنندگان می‌گذارند. یکی از سخنرانان این کنفرانس به نام آلن کارَن که مربی اجراییِ سبک زندگی بود و جلسات مدیتیشنی مطابق با ترتیب معمول مراحل در تجربه‌ی نزدیک به مرگ برگزار می‌کرد، به من کمک کرد اهمیت ترتیب آن مراحل را درک کنم. او گفت چیزی شبیه سفر قهرمان یا ترتیب رویدادهای قصه است؛ ساختاری که نویسنده‌ی آمریکایی و اسطوره‌شناس، جوزف کمپبل، سال ۱۹۴۹ آن را «یگانه-اسطوره» نامید. این طرح زیربنای تقریبا تمام قصه‌ها است؛ از قصه‌های دینی گرفته تا افسانه‌های یونانی و فیلم‌های پرمخاطب هالیوود و خاطرات شخصی. در این ساختار، زندگی شخصیت اصلی بر اثر عاملی از روند معمول خود خارج می‌شود و شخص -اغلب در ابتدا با بی‌میلی اما بعد به واسطه‌ی فشار یک راهنما یا شخصی فرزانه- عازم سفری به عالمی ناآشنا می‌شود. در آن‌جا آزمون‌هایی پیش رویش می‌بیند، با دشمنانی مبارزه می‌کند، وفاداری دوستان و یارانش را می‌آزماید، در برابر مصیبت‌هایی که او را می‌آزمایند پایداری می‌کند، تا مرز شکست یا مرگ می‌رود و در نهایت به همان نقطه‌ی شروع برمی‌گردد؛ پیروز اما از جهاتی هم متحول.\nبسیاری از تجربه‌های نزدیک به مرگی که افراد روایت می‌کنند، به‌نوعی نسخه‌هایی از این ساختارند. ابِن الکساندر، در کتاب اثبات بهشت در توصیف تجربه‌اش می‌گوید ابتدا در جای تاریکی گیر کرده بودم و در چیزی مانند گِل نیمه‌شفاف یا ماده‌ی ژله‌ای کثیف و پر از «چهره‌های در هم تنیده‌ی حیوانی» قرار داشتم که مدام فشار تنگیِ آن وحشت‌برانگیزتر و ترسناک‌تر می‌شد. در نهایت، چیزی مرا بالا کشاند و تا «عجیب‌ترین و زیباترین جهانی که دیده بودم، برد»؛ منطقه‌ی ییلاقی‌ای رویایی. او در آن‌جا دختر زیبایی را سوار بر بال پروانه‌ای می‌بیند و دختر به او می‌گوید او «تا ابد با عشق و مهر عزیز و گرامی داشته می‌شود»، همراهش راهی سفر در فضایی آکنده از نور می‌شود و او در این سفر وجودی ملکوتی را ملاقات می‌کند که بسیاری از رازهای جهان هستی را برای او بازگو می‌کند. او پس از چند بار رفت و برگشت میان آن دو جهان، در آخرین بار در جهان تاریک، جایی که ابتدا در آن بود، قرار می‌گیرد؛ با این تفاوت که این بار آخر، به جای چهره‌های تنیده‌ی حیوانی، چهره‌ی انسان‌هایی را دیده که داشته‌اند برایش دعا می‌کردند.\nسفر قهرمان در داستان‌سرایی امر بسیار رایجی است (البته برخی می‌گویند کمپبل با شناساندن آن، این سرگرمی مدرن را از بین برد)؛ زیرا بسیار رویاپردازانه است. سفر قهرمان به شما امکان گریز از موانع رشد و تحول را برای بهترشدن می‌دهد.\nکسی در این کنفرانس به‌خوبی جف اولسِن -یکی از سخنرانان اصلی- امید به رستگاری و تحول را این‌چنین ملموس بیان نکرد. ماجرای اولسن، که آن را در دو کتاب خود و ویدیوهای گوناگون یوتیوب بازگو کرده است، ماجرایی دل‌خراش است؛ زمانی که او همراه خانواده از تعطیلات برمی‌گشته‌اند، پشت فرمان خوابش می‌گیرد و تصادف می‌کنند. او در خودروی درهم‌کوبیده‌اش با کمر شکسته شده، بازویی تکه‌پاره شده و پایی از بین‌رفته، افتاده بود و تنها برای لحظه‌ای هوشیار شد و فهمید پسر ۷ ساله‌اش دارد گریه می‌کند اما صدایی از همسر و پسر نوزادشان نمی‌آید. او در یکی از کتاب‌هایش به نام من قلب‌هایشان را می‌شناسم، نوشت «به مردی که خود را مسئول مرگ خانواده‌اش می‌داند، چه می‌گویید؟»\nپاسخ، دست‌کم از جنبه‌ی معنوی، باید این باشد که «تو بی‌نقصی، تو به معنای واقعی فرزند منی و حقیقتا از جنس ملکوتی» و این همان چیزی است که اولسن به یاد می‌آورد هنگام تجربه‌ی نزدیک به مرگش به‌صورت «دریافت ذهنی» شنید و یا احساس کرد. به نظرش رسید در اتاقی است که گهواره‌ای آن‌جا وجود دارد و پسر فوت شده‌اش نیز در آن است. وقتی او را در آغوش گرفت، احساس کرد وجودی پرمهر نیز خودش را در بر گرفته که متوجه شد آن وجود پرعشق همان «خالق آسمانی» او است.\nهمین عامل اصلی باعث می‌شود تجربه‌های نزدیک به مرگ تا این اندازه قدرتمند باشند و انسان‌ها، صرف نظر از شواهد علمی، تا این حد محکم به آن‌ها اهمیت بدهند. این تجربه صرف نظر از این‌که شما واقعا وجودی آسمانی را دیده باشید یا فقط مغزتان دچار حالت بی‌سابقه‌ای شده باشد، چنان قوی است که شما را وامی‌دارد درباره‌ی جایگاه‌تان در این دنیا بار دیگر فکر کنید. اگر تجربه‌ی نزدیک به مرگ در دورانی رخ دهد که فرد درگیر مصیبت شخصی است، مسیری برای یافتن معنایی در آن مصیبت و بازسازی زندگی به شخص نشان می‌دهد. اگر زندگی‌تان درگیر با بیماری یا تردید است، تجربه‌ی نزدیک به مرگ شما را در مسیری متفاوت قرار می‌دهد؛ «نزدیک بود بمیری، پس باید تغییری ایجاد کنی».\nاین موضوع بار دیگر ما را به پرسش خانم بلک مور بازمی‌گرداند؛ «اگر تجربه‌های نزدیک به مرگ صرفا حاصل برهم‌خوردن کارکرد عادی مغز هستند، پس چرا بسیاری از این تجربه‌ها براساس ترتیب خاصی پیش می‌روند که مشابه‌اش را در ساختار پایه‌ا‌ی قصه‌های تحول‌آفرین و رستاخیزگونه می‌بینیم؟»\nدر این کنفرانس، هیچ‌کس فکر نمی‌کرد تجربه‌های نزدیک به مرگ فقط حاصل فرایندهای فیزیکی مغز باشند. اما در سخنان چندین نفر امید به پیدایش چیزی به عنوان علم تجربه‌های نزدیک به مرگ وجود داشت.\nآلن هیوگنو مهندس مکانیک میان‌سالی است با حرکات و سخنانی که نوعی شدت در خود دارند؛ گویی دست خودش نیست که آن‌قدر به در و دیوار نخورد. عنوان جلسه‌ی او «علم پیشرو در زمینه‌ی حیات پس از مرگ» بود. او مخاطبانش را غرق در موضوعات پیشرفته‌ی فیزیک و عرفان کرد و بعد نتیجه‌گیری کرد که تمام آفرینشْ هوشیار است و همین موضوع، هم تجربه‌های نزدیک به مرگ را تبیین می‌کند و هم تناقض‌های خاص نظریه‌ی کوانتوم را.\nمن به عنوان کسی که تحصیلات فیزیک دارد می‌گویم نظریه‌ی هیوگنو ایرادهای زیادی دارد اما این را نیز می‌گویم که این ایده‌ی زیربنایی «جهان هوشیار» نه ابلهانه است و نه جدید. اروین شرودینگر، یکی از بنیان‌گذاران فیزیک کوانتوم، علاقه‌ی وافری به فلسفه‌ی هندو داشت و معتقد به چیزی مشابه همین بود. از دیرباز همواره دانشمندان برجسته‌ای بوده‌اند که عقاید مذهبی یا عرفانی نیز داشته‌اند. اما آن‌ها دانشمند هستند؛ زیرا دقت دارند که نظریه‌های علمی گوناگون باید با شواهد قابل مشاهده محک بخورند و متمایز از عرفان و عقاید شخصی‌شان باشد. به همین دلیل، من در پایان سخنرانی هیوگنو از او پرسیدم «آیا نظریه‌اش قابل آزمایش است؟» در ابتدا پاسخی به این پرسش نداد اما در نهایت گفت آزمایشاتی وجود دارند که قابل طراحی هستند.\nپرسیدم: آیا او چنان آزمایشاتی طراحی کرده است؟\nپاسخ داد: خیر، هنوز فرصت چنین کاری را نداشته‌ام.\nرابرت مِیز، یکی از اساتید برجسته با ریشی به سبک زیگموند فروید، خلاصه‌ی نظریه‌ی پر جزییاتی را که با همسرش، سوزان تدوین کرده بود، بیان کرد. مِیز می‌گفت هوشیاری غیرمادی -نوعی «ماهیت ذهن‌گونه»– می‌تواند هدایت مغز فیزیکی را به عهده بگیرد؛ مانند زمانی که در فیلم جادوگر شهر اوز، جادوگر از پشت پرده اهرم را می‌کشد. از نظر مِیز، این نظریه می‌تواند هم توضیح دهد چه‌گونه یک‌سری تکانه‌های مغزی باعث ایجاد حس هوشیاری می‌شوند و هم معمای تجربه‌های نزدیک به مرگ را حل کند.\nدست‌کم، مِیز خیلی دقیق مشخص کرد که از نظر او ماهیت ذهن‌گونه، برای کنترل مغز، با کدام سلول‌های مغزی ارتباط برقرار می‌کند. او همچنین درباره‌ی تعریف فیزیکی این ماهیت ذهن‌گونه ایده‌هایی داشت؛ ایده‌هایی مانند این نوشته از او و سوزان: «سازه‌ای متشکل از قطرهایی که نوسان الکتریکی یا مغناطیسی دارند و به‌شکل ظریفی متمایز شده‌اند». زمانی که از او پرسیدم چه‌گونه می‌توان نظریه‌اش را آزمود، در پاسخ گفت می‌توان تاثیر «میدان مغناطیسی» شخص را بر «نورون‌های زنده‌ای که در محیط آزمایشگاهی هستند» اندازه‌گیری کرد. بد نیست اما مشکل این‌جا است که هیچ فیزیک‌دانی تا کنون چیزی را که او درباره‌ی میدان انرژی می‌گفت، ندیده است.\nدرست است که مِیز، هیوگنو و سایرین سبک و موضوع بحث‌های متفاوتی را در پیش گرفته‌اند اما همه چشم‌انداز مشابهی مطرح می‌کنند؛ تبیین‌های گسترده و همه‌شمولی هستند که آن‌چه را افراد به عنوان اطلاعات درست به دست می‌آورند، به آن‌چه که افراد دوست دارند حقیقت باشد و نظمی بامعنا به هستی دهد، پیوند می‌دهند. تعجبی ندارد که تجربه‌کنندگانِ نزدیک به مرگ، این‌گونه مطالب را متقاعدکننده بدانند.\nاما چرا در این کنفرانس، در برابر آن نگاه کاملا علمی این‌همه مقاومت وجود داشت؟ سر میز صبحانه با دیان کورکوران، از او پرسیدم: «چرا اصلا نمی‌بینم کسی در کنفرانس از موضع مادی‌گرایی صحبت کند؟»\nپاسخ داد: «طی چندین سال گذشته و با پژوهش‌هایی که انجام داده‌ایم، آن مرحله را پشت سر گذاشته‌ایم» و اضافه کرد: «همیشه یکی دو نفر با دیدگاه شک‌گرایی وجود دارند اما آن‌ها را در این مراسم دعوت نمی‌کنیم؛ زیرا قرار است این‌جا فضایی حمایتی باشد، نه فضایی که مطالب را زیر سوال ببرد. ما برای دریافت مقالات فراخوان دادیم اما هرگز کسی از دیدگاه شک‌گرایان مقاله‌ای برای‌مان نفرستاده است».\nمن گفتم: «شاید احساس کرده‌اند از آنان استقبال خوبی نخواهد شد».\nپاسخ داد: «شاید همین‌طور باشد اما ما می‌کوشیم دیدگاه‌های شک‌گرایان و مادی‌گرایان را به این حوزه نیز گسترش دهیم و مطالب فراوانی درباره‌ی وجود هوشیاری در بیرون از مغز موجود است». او گفت پژوهشگر سرشناسی می‌گوید: «وقتی کسی مقاله‌ای منتشر می‌کند که در آن ادعا می‌کند “تبیین درست همین است” حتی ارزش پاسخ دادن ندارد. اغلب کسانی که چنین ادعاهایی دارند، اصلا در حوزه‌ی مورد پژوهشْ تحقیق کافی نداشته‌اند».\nبه نظر من این به‌واقع تا حدی منطقی است. بسیاری از مطالبی که در زمینه‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ نوشته می‌شوند، نه‌تنها تجربه‌کنندگان را زیر سوال می‌برند که حتی گاه به تمسخر هم می‌گیرند و این‌که تبیین‌های علمی با وجود محتمل‌بودن قطعی نیستند، حقیقت دارد.\nبا وجود این، من در این کنفرانس علاوه بر مقاومت در برابر علم، سو برداشت‌های بسیار نسبت به آن را هم دیده‌ام. در راهروهای هتل به هیوگنو برخوردم. به او گفتم نکته‌ی مشترک کل نظریه‌های علمی، قابل آزمون بودنِ آن‌ها است. قابل آزمون بودن، به معنای ابطال‌پذیر بودن است؛ در اصل باید بتوانی آزمایشی را اجرا کنی که آن آزمایش بتواند غلط‌بودن آن نظریه را نیز نشان دهد. به‌طور مثال، اگر فنجان قهوه از دستم بیفتد و روی زمین نریزد و در عوض در هوا معلق شود و به سوی راهرویی در خانه برود، نظریه‌ی جاذبه رد می‌شود؛ هر بار که این نظریه در آزمون رد نشود، اطمینان ما به آن بیش‌تر می‌شود. اما اعتقاد ما به نظریه همیشه موقت باقی می‌ماند؛ مدام حواس‌مان هست که در چه موقعیت‌هایی امکان دارد درست از آب درنیاید. سپس از او پرسیدم: «چه‌گونه می‌شود جهان هوشیار را آزمود؟»\nاو پاسخ این پرسش را با سفسطه داد: «اگر فنجان قهوه را بیندازی می‌گویی پایین خواهد افتاد. اما پایین یعنی کدام طرف؟ اگر زاویه‌ی دید را تغییر دهی و کف زمین را بالای سرمان در نظر بگیری، آن‌وقت پایین یعنی بالا». من هم رفتم و فنجان را بالای سرش نگه داشتم و گفتم می‌توانیم این نظریه را امتحان کنیم. او با صدایی بلند و حالتی عصبی زد زیر خنده.\nروز سوم کنفرانس، داشتم از یافتن نگرشی منطقی ناامید می‌شدم. انگار همه در طیفی بودند که یک قطبش «شبه‌علم» بود و قطب دیگرش «عرفان محض» و بخش عمده‌ی افراد در میانه‌ی این طیف و در بی‌خبری مطلق به سر می‌بردند. این هنگام بود که به میچ لیستر برخوردم.\nلیستر، روان‌پزشک پیر قدبلند و خوشتیپی که دانش‌آموخته‌ی دانشگاه کولورادو و دانشگاه کالیفرنیا در ارواین است، چنان پذیرا و گرم برخورد می‌کرد که دلت می‌خواست از همه چیز با او صحبت کنی. به من گفت تحصیلاتش در پزشکی باعث شده نسبت به تجربه‌های نزدیک به مرگ نگاه شک‌گرایانه‌ای داشته باشد. البته زمانی که او مشغول تحصیل بوده، برای پدربزرگش چنین تجربه‌ای پیش آمده و از آن پس او شروع به دیدار با تجربه‌کنندگان دیگر که لزوما بیمار هم نبودند، کرد. به گفته خود او: «افراد شروع به صحبت با من می‌کردند».\nلیستر گفت به خودش هم تجربه‌ای شبیه به تجربه‌ی نزدیک به مرگ دست داده است؛ چیزی با مشخصات تجربه‌ی نزدیک به مرگ، در حالی که او نه در وضعیت نزدیک به فوت قرار داشته و نه ماده‌ی توهم‌زایی مصرف کرده بوده. به همین خاطر از او پرسیدم نظر خودش درباره‌ی این عقیده که ذهن و بدن را از هم جدا می‌داند، چیست؟\n«مغزم از لحاظ عقلانی باوری به آن ندارد اما با تجربه‌ای که برای خودم پیش آمده، می‌دانم حقیقت دارد. در واقع، پیوسته دراین‌باره با خودم در حال بحث و جدالم».\nپرسیدم: «آیا در این میان، بین معنویت‌گرایان و مادی‌گرایان، فصل مشترکی وجود ندارد؟» او اذعان کرد یافتنش کار دشواری است. «به نظر می‌رسد بسیاری از مادی‌گرایان این موضوع را آن‌قدر جدی نمی‌دانند که بخواهند درباره‌اش بحث علمی داشته باشند . . . از طرف دیگر بسیاری از کسانی که تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند، چندان از علم خوششان نمی‌آید».\nلیستر هر دوشنبه صبحانه‌اش را با جمع کوچکی می‌خورد که هر کدام در رشته‌ای متخصص و سرشناس بودند. این گروه از یک فیزیک‌دان، یک دانشمند مادی‌گرا، یک هنرمند، یک روحانی با تحصیلات فلسفه و یک مشاور آسایشگاه که رقصنده‌ی حرفه‌ایِ سبک بومیان آمریکا هم بود، تشکیل شده است. صحبت‌های آنان درباره‌ی این است که چه‌گونه می‌شود درباره‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ از موضعی کاملا علمی تحقیق کرد و در عین حال ذهنی باز و پذیرا داشت. او گفت «به نظر من راهی برای پل‌زدن میان این دو موضع وجود دارد».\nلیستر در گفت‌وگوها و سپس در ایمیل‌های‌مان، چند حوزه را که پژوهشگران می‌توانند درباره‌ی آن‌ها عمیق‌تر کار کنند، مطرح کرد. آن‌ها می‌توانند مغز افراد را هنگامی که در حالت بیهوش یا سایر وضعیت‌های «از خود بی‌خود» قرار دارد، تصویربرداری کنند. می‌توانند افرادی مانند شمن‌ها را که ادعا می‌کنند قدرت‌های معنوی دارند، مورد مطالعه قرار دهند. می‌توانند ماهیت خاطراتی را که در حین تجربه‌ی تجربه‌ی نزدیک به مرگ شکل گرفته‌اند، بررسی کنند و ببینند چه تفاوتی با سایر خاطرات دارند (لیستر در حال کار روی این موضع است). آن‌ها می‌توانند روش‌های آزمایشی معتبر را طراحی کنند تا ادعاهای افرادی که می‌گویند به میدان‌های الکتریکی حساس شده‌اند یا در آن تداخل ایجاد می‌کنند، دقیقا بررسی کنند. می‌توانند در زمینه‌ی «حالت میخکوب مرگ» که پژوهشگران دانشگاه میشیگان در موش‌ها یافتند، تحقیقات بیش‌تری انجام دهند و شاید حتی بتوانند آن را در افراد بیمار نیز شناسایی و تفکیک کنند . . . و بسیاری موارد دیگر.\nاو گفت تجربه‌های نزدیک به مرگ، صرف نظر از این‌که چه‌گونه تبیین‌شان کنیم، بیش از هر چیز رویدادی محوری در زندگی افراد هستند؛ «این پدیده، تسهیل‌گر سطوح بسیار متنوعی از رشد است؛ مانند سطوح روان‌شناختی، عاطفی و حتی شاید فیزیولوژیکی».\nحتی اگر در نهایت، پژوهش‌ها نشان دهند (بسیاری از دانشمندان نیز معتقدند چنین خواهد شد) تجربه‌های نزدیک به مرگ چیزی نیستند جز پیامد انقباض‌های مغز در حال مرگ، باز هم ارزشش را دارد که این تحقیقات پیگری شوند؛ چراکه درک ما از یکی از رازآلودترین موضوعات علمی را به چالش می‌کشد؛ هوشیاری.\nمرز میان زندگی و مرگ، که زمانی تصور می‌شد مرز کاملا مشخصی باشد، اکنون حالت مبهمی پیدا کرده است. سام پرنیا در مقاله‌ی مروریِ جدیدی با عنوان مرگ و هوشیاری اظهار کرد آن‌چه باعث می‌شود پس از چند دقیقه توقف تنفسْ مغز آسیب ببیند، بر خلاف باور رایج، کمبود اکسیژن نیست. روند از دست رفتن سلول‌های مغزی در نبود اکسیژن ساعت‌ها طول می‌کشد، به‌ویژه اگر سرد نگه داشته شود؛ به همین دلیل است که گاهی افراد پس از مدفون‌شدن زیر برف یا افتادن در دریاچه‌های در حال انجماد، به زندگی بازمی‌گردند. در واقع، چیزی که بیش‌ترین آسیب را می‌زند، بازگشت ناگهانی اکسیژن به مغز همراه با جریان تند خون و مواد شیمیایی است که به آن «سندروم پسا-احیا» می‌گویند. تکنیک‌های پزشکی جدیدی هستند که دارند راه را برای پیشگیری از این آسیب‌ها باز می‌کنند و امکان به حیات بازگرداندن کسانی را که به این شکل رسما مرده اعلام می‌شوند، فراهم می‌کنند.\nاز دید برخی افراد، این فقط گواهی بر این است که ذهن می‌تواند مستقل از جسم وجود داشته باشد؛ وگرنه وقتی مغز مرده است، ذهن کجا قرار دارد؟ از دید مادی‌گرایان، این گواهی بر چیزی کاملا برعکس است؛ ذهن اصلا جایی «نمی‌رود». همان‌طور که تصویر اسلایدی هنگام خاموش‌شدن دستگاه پروژکتور جایی نمی‌رود. این در واقع، نشان می‌دهد ذهن و هوشیاری داشته‌های بی‌واسطه‌ی مغزند و با انواع و اقسام فرایندهای فیزیکی و شیمیاییِ دستگاه عصبی‌مان در هم تنیده شده‌اند.\nاما اگر چنین باشد، پس این تنیده‌شدن چه‌طور شکل می‌گیرد؟ این پرسش در مطالعات حوزه‌ی «هوشیاری» بسیار تعیین‌کننده است. جورج اِ. ماشور، یکی از مولفان پژوهش دانشگاه میشیگان روی موش‌ها، به‌شکلی قرص‌ومحکم به دیدگاه مادی‌گرایی پای‌بند است. او می‌گوید اگر برای‌مان دشوار است توضیح دهیم که مغز سالم چه‌گونه هوشیاری ایجاد می‌کند، پس توضیح این‌که مغزِ آسیب‌دیده و رو به مرگ چه‌طور چنان هوشیاری دقیقی دارد و حس‌های «فوق معمولی» را تجربه می‌کند، به‌مراتب دشوارتر است. او به من گفت: «اگر تبیین علمی‌ای برای تجربه‌های نزدیک به مرگ به دست آید، نقطه‌ی عطف مهمی در علم و در حوزه‌ی هوشیاری خواهد بود».\nاگر دریابیم حالت‌های میخکوب‌شدن در فعالیت عصبی، مانند آن‌چه ماشور و همکارانش در موش‌ها دیدند، در مغز رو به مرگ انسان نیز رخ می‌دهد، می‌توانیم هم به تبیینی برای تجربه‌های نزدیک به مرگ دست پیدا کنیم و هم درباره‌ی ماهیت عصبی-زیستی هوشیاری به اطلاعات تازه‌ای برسیم. البته انسان‌ها موش نیستند. ماشور می‌گوید بعید است بتوانیم از وضعیت کسانی که هنگام حمله‌ی قلبی تجربه‌ی نزدیک به مرگ داشته‌اند و بعد زنده مانده‌اند تا تجربه‌شان را بازگو کنند، اطلاعات مفید کافی به دست آوریم. او می‌گوید با این حال، پژوهش روی موش‌ها این احتمال را نشان‌مان داد که برای تبیین تجربه‌های نزدیک به مرگ نیازی نیست «ارتباط میان مغز و هوشیاری را نفی کنیم».\nپرسش درباره‌ی چه‌گونگی پدیدآمدن هوشیاری، در واقع زمانی می‌تواند یکی از مهم‌ترین پرسش‌های قرن ۲۱ باشد که ما در ابتدا توانسته باشیم تشکیلاتی به پیچیدگیِ مغز بشر بسازیم. آیا چنان تشکیلاتی دارای هوشیاری خواهد بود؟ از کجا خواهیم فهمید؟ آیا هوشیاری برای آن دستگاه همان کارکردی را خواهد داشت که برای ما دارد؟ و چه کارکردی برای ما به عنوان آفریننده‌ی آن خواهد داشت؟ این‌ها پرسش‌هایی هستند که فقط اگر بدانیم هوشیاری‌مان دقیقا از چه تشکیل شده، ممکن است بتوانیم به پاسخ‌شان برسیم.\nدر پایان، اگر دلیل انجام پژوهش‌های جدی درباره‌ی تجربه‌های نزدیک به مرگ همین باشد که بتواند دست‌کم برخی از تبیین‌های معنوی درباره‌ی آن را حذف کند، ارزشش را خواهد داشت. شاید کسانی که باور شدیدی به جهان پس از مرگ دارند، هرگز از موضع خود کوتاه نیایند. عده‌ای از مردم به برخی باورها اعتقاد راسخ دارند، حتی اگر شواهد علمی خلافشان را ثابت کنند (مانند اعتقادات نسبت به واکسن‌زدن یا گرمایش زمین). البته علم صرفا می‌تواند اعلام کند تا چه محدوده‌ای می‌داند و به‌تدریج آن محدوده را گسترش دهد. تا زمانی که تحقیقات کافی برای ردکردن باورهای افراد نسبت به تجربه‌ی نزدیک به مرگ در دست نیست، هیچ پایه و اساسی برای تمسخر و تحقیر عقاید وجود ندارد.\nفرض کنیم آزمایشات انجام شده باشند و در نهایت توضیح جامع، کاملا علمی و مادی‌گرایانه‌ای به دست آید که بگوید دلیل تجربه‌ی نزدیک به مرگ چیست. بعد از آن چه؟ آیا این به معنای آن است که تمام ماجراهایی که افراد درباره‌ی دیدن فرشتگان و خویشاوندان فوت‌شده می‌گویند، قصه‌هایی هستند که باید نشنیده گرفته شوند؟\nبه نظر من، خیر. آن‌چه من در این کنفرانس -با همه‌ی عجیب بودنش- دیدم، این بود که حتی یک مادی‌گرای سرسخت نیز می‌تواند با شناخت پیداکردن از موضوع تجربه‌های نزدیک به مرگ بفهمد افراد چه‌گونه اتفاقات را برای خود معنا می‌کنند و بیش از هر چیز، به نقش اساسی داستان‌های‌مان در شکل‌دادن به درک‌مان از آن چه هستیم، پی می‌برد.\nسوزان بلک‌مور، که دیدگاه تقریبا شک‌گرایانه‌ای دارد نیز همین‌طور فکر می‌کند. او در پایان ایمیلش به من کسانی را سزاوار سرزنش دانست که بر نگاهی نادرست و بی‌فایده اصرار دارند و تجربه‌ی نزدیک به مرگ را به عنوان «حقیقی، جالب، معنوی و غیره» با تجربه‌ی نزدیک به مرگ به عنوان «صرفا توهم‌های بی‌اهمیت» مورد مقایسه‌ای سیاه و سفید قرار می‌دهند. از نظر من، حقیقت آن است که تجربه‌های نزدیک به مرگ می‌توانند تجربه‌هایی شگفت‌انگیز باشند که کل زندگی شخص را متحول می‌کنند و بر وضعیت انسان و پرسش‌هایش درباره‌ی مرگ و زندگی نوری می‌تابانند.\n Esquire: مجله‌ای در آمریکا که مخاطب آن مردان هستند و موضوعات متنوعی از مد گرفته تا سیاست و علم، مطالبی در آن یافت می‌شود. م\n Totemic، چیزی که به عنوان سمبل یک گروه یا جامعه در نظر گرفته می‌شود و حریم و تقدس ویژه‌ای دارد و تماس یا پرداختن به آن به نوعی ممنوع است. م\n رابطه‌ی میان پدیده‌های (متغیرهای) مورد مطالعه در پژوهش‌ها که با سنجش میزان با هم رخ‌دادن پدیده‌ها، احتمال وجود رابطه‌ای بامعنا میان آن‌ها تایید می‌شود و در آن صورت احتمال اتفاقی‌بودنِ رخ‌دادنِ هم‌زمان آن‌ها رد می‌شود. م\n در باور مسیحیت رابطه‌ی محبت‌آمیز خداوند با بندگانش مانند رابطه‌ی پدر-فرزندی تعبیر می‌شود. م\n به این نوع آزمایش‌ها in vitro گفته می‌شود؛ در این روش رفتار زیستی سلول‌ها و بافت‌ها و . . . در محیط آزمایشگاهی که مشابه محیط واقعی است، مورد بررسی قرار می‌گیرد. م


تست فیزیک دوازدهم خیلی سبز-جلدسوال و پاسخ - تحلیلاز-تحلیل و معرفی منابع آموزشی کنکور-tahlilaz\nمؤلف:ایمان سلیمان زاده، رضا سبز میدانی، فرید شهریاری، مهدی هاشمی-نوید شاهی\nدر جلد دوم درسنامه ها قرار گرفته و به شکلی تمام نکات مربوط به هر فصل را از پایه بررسی کرده اند؛ از این رو تمامی دانش آموزان با هر سطح درسی می توانند از درسنامه های این کتاب بهره ببرند.\nمثال های بکار رفته در درسنامه اغلب تالیفی اند و به ندرت می توان سوالات کنکور سراسری را در میان آنها مشاهده کرد. توضیح ذکر شده برای آنها بسیار جامع است و اصول حل مساله فیزیک را به خوبی به دانش آموزان متوسط یا ضعیف می آموزد.\nفصل ۱ به ۱۶ درس، فصل ۲ به ۱۶ درس، فصل۳ به ۲۹ درس و فصل ۴ به ۱۴ درس تقسیم بندی شده؛ تست ها نیز به همین شیوه تقسیم بندی شده اند.\nسطح کلی سوالات متوسط و گاهی دشوار است و قالب سوالات و کیفیت آنها مشابهت فراوانی با کنکور۹۹ دارد.\nهر یک از سوالات کامل مورد بررسی قرار گرفته اند و اکثر سوالات محاسباتی به صورت گام به گام حل شده اند تا برای مخاطب قابل فهم تر باشد.\nوجود آزمون های جامع فصل و آزمونک ها کمک بسیار زیادی در جهت سنجش و مرور مطالب به دانش آموز می کند.\nاین کتاب در تمامی فصل ها عالی عمل کرده و به ندرت می توان از آن اشکال علمی یا تایپی گرفت.\nبهترین سوالات این کتاب در فصل ۳ (نوسان و موج) قرار دارد که بیشترین حجم مطالب پایه ی دوازدهم را تشکیل داده است تقسیم بندی و طبقه بندی تست های کتاب برای این فصل فوق العاده منظم است و سطح سوالات بسیار به کنکور سراسری نزدیک می باشد.\nدر کنکور۹۹ از این فصل ۶سوال داشتیم (۲۰درصد) که مقدار بسیار مهم و قابل توجهی است و اهمیت بالای این فصل را می رساند.\nکیفیت مسائل مطرح شده در فصل ۲ (دینامیک) نسبت به سه فصل دیگر کتاب کمی پایین تر است و سطح سوالات آن چندان به کنکور۹۹ نزدیک نیست.\nدر کنکور۹۹، از مبحث دینامیک ۳ سوال مطرح شد (۱۰درصد) و به شدت سواد و فهم دانش آموز از این مبحث را به چالش می کشید؛ بنابراین بررسی مفهومی و تحلیلی تر آن بسیار اهمیت دارد.\nتست فیزیک دوازدهم خیلی سبز زیر ذره بین:\nتوجه به تست های مفهومی و متنوع و استاندارد به خوبی در این کتاب موجود است.\nسوالات ترکیبی امسال در فیزیک کنکور موجود بودند و این منبع نمونه های زیادی از آنها را داراست مثل: سینماتیک و موج\nدر نهایت در یک جمله، این کتاب را به همه ی دانش آموزان با هر سطح درسی پیشنهاد می کنیم؛ کیفیت درسنامه ها عالیست و از ۰ ت ا۱۰۰ مبحث را آموزش داده اند و تست ها قرابت بسیار بالایی با کنکور های نظام جدید دارند.


اقدامات قبل از عمل بینی | عمل بینی | جراح بینی| دکتر آزاده خردمند\nقبل از اقدام به انجام عمل بینی نیاز است اقداماتی را تحت عنوان اقدامات قبل از عمل بینی انجام داد که ما در ادامه به آن ها می پردازیم.\nانتخاب جراح بینی مهم ترین نکته در اقدامات قبل از عمل بینی\nانتخاب جراح ، مهم ترین مسئله ای است که قبل از هر عمل جراحی بویژه اعمال جراحی زیبایی از جمله جراحی بینی ؛ باید مورد توجه قرار گیرد. به طور کلی می توان اذعان داشت که نتیجه دریافتی از عمل به میزان قابل توجهی تحت تاثیر انتخاب پزشک می باشد و انتخاب نادرست در این زمینه ، نه تنها می تواند منجر به عدم حصول نتایج قابل قبول از عمل جراحي بيني گردد ؛ بلکه می تواند فرد را در معرض عوارض احتمالی ناشی از این جراحی ؛ از قبیل اختلالات تنفسی ، غیرقرینگی سوراخ های بینی ، کجی بینی ، سربالا شدن بیش از حد بینی و غیره قرار دهد. از این رو متقاضیان جراحی دماغ ، باید در خصوص انتخاب جراح بینی نهایت دقت خود را بکار گیرند. افزون بر انتخاب جراح خوب، موارد دیگری نیز وجود دارند که باید پیش از عمل دماغ مورد توجه قرار گیرند و نباید از تاثیر آن ها بر روند جراحی و نتیجه عمل ، غافل بود. در ادامه مقاله ؛ به برخی از مهم ترین اقدامات قبل از عمل بینی ، توجه به آن ها جزو ضروریات و آمادگی های پیش از عمل محسوب می شود اشاره نموده ایم.\nنکات و اقدامات قبل از عمل بینی :\nسرماخوردگی قبل از جراحی\nیکی از مهم ترین اقدامات قبل از عمل بینی مراقبت از خود در برابر ابتلا به بیماری های مختلف از جمله سرماخوردگی می باشد. زیرا ابتلا به سرما خوردگی باعث می شود ریه ها، سینوس ها و سوراخ های بینی درگیر شوند. به همین علت در صورتی که در این زمان عمل دماغ انجام شود ممکن است مشکلات شدیدی را برای فرد به وجود آید. از همین رو دکتر آزاده خردمند به افراد متقاضی این نوع عمل توصیه می کند که تا چندین هفته قبل و بعد از جراحی از بدن خود برابر سرما محافظت کرده و از افراد مبتلا به سرماخوردگی دوری کنند. همچنین لازم به ذکر است که سرما خوردگی می تواند عوارض احتمالی ناشی از بیهوشی را نیز افزایش دهد، به همین خاطر پزشکان در این شرایط انجام عمل جراحی را به چندین هفته بعد از بهبودی فرد تعویق می اندازند.\nهماهنگی با یک فرد برای همراهی\nاز آنجایی که پس از انجام پروسه عمل شما قادر به رانندگی و انجام کار های روزمره خود به مدت یک هفته نیستید بهتر است قبل از رفتن به بیمارستان و انجام جراحی با یک شخص هماهنگی های لازم را انجام دهید.\nپزشک موظف است پیش از عمل ، از سوابق پزشکی بیمار جویا شده و همچنین از وی در خصوص حساسیت های دارویی سوال نماید ؛ چرا که برخی بیماری ها و داروها می توانند سبب بروز اختلالاتی ، در حین عمل گردند.\nمصرف الکل و دخانیات از مواردی هستند که سبب گشاد شدن عروق خونی شده و فرآیند اکسیژن رسانی خون را مختل می کنند و می توانند موجب بروز خطرات جدی برای بیمار در حین عمل شوند ؛ لذا عموما توصیه می شود حداقل از 2 هفته قبل از عمل جراحی مصرف دخانیات و الکل به طور کامل قطع گردد.\nحتما در روز انجام جراحی با خود تمامی ازمایشات تجویز شده و سوابق پزشکی خود را به همراه داشته باشید و قبل از انجام جراحی آن ها را به پزشک تحویل دهید.\nخانم ها در صورتی که قبل از جراحی کاشت ناخن انجام داده اند یا بر روی ناخن های خود لاک زده اند بهتر است اقدام به پاک کردن آن کنند. چرا که در روز جراحی نیاز است تا تغییر رنگ ناخن ها مشاهده شود.\nآقایان باید روز قبل از جراحی ریش های خود را اصلاح نمایند.\nناشتا بودن در روز جراحی از دیگر اقدامات قبل از عمل بینی است که قبل از عمل بدان تاکید بسیاری می شود ، زیرا در صورت پر بودن معده امکان بازگشت محتویات معده به حلق و مجاری بینی در طی عمل وجود خواهد داشت و این اتفاق می تواند فرد را در معرض خطرات جدی قرار دهد. بنابراین افراد باید شب قبل از عمل ، شامی سبک میل نموده و از 8 ساعت قبل از جراحی چیزی نخورده و نیاشامند.\nعموما به افراد توصیه می گردد که شب قبل از جراحی دماغ، حتما استحمام کنند. دلیل تاکید بر این مسئله از آن جا است که استحمام تا چند روز بعد از جراحی ممنوع می باشد.\nخانم ها بدون آرایش باشند و در صورت داشتن گردنبند، انگشتر و گوشواره آن ها را در بیاورند.\nچون بعد از جراحی قادر به پوشیدن لباس ها از راه سر نمی باشید باید به همراه خود لباس دکمه دار داشته باشد.


عوارض هیسترکتومی رحم |عمل جراحی هیسترکتومی رحم | هیسترکتومی و سرطان رحم\nصفحه اصلی / هیسترکتومی رحم\n1 عوارض هیسترکتومی\n1.1 جراحی هیسترکتومی چیست؟\n1.1.1 عوارض خارج کردن رحم\n1.1.2 مسئله یائسگی\n1.1.3 مسئله کیفیت روابط جنسی\nخارج کردن رحم عبارتی است که با شنیدن آن ترسی غم آلود در وجود یک زن ایجاد می کند. برداشتن رحم یک زن در نگاه اول به معنای عدم باروری اوست. این خود می تواند اثرات روحی ناخوشایندی را برای او ایجاد کند. در مرحله بعد ترس او به سمت نداشتن رابطه جنسی موفق سوق پیدا می کند. اما آیا این جراحی صرف نظر از باور به این که دیگر نمی توان بارور شد، همین قدر دلهره آور است؟ آیا نداشتن رحم برای یک زن دلیل بر نداشتن زنانگی است؟ آیا با این جراحی او باید از داشتن یک رابطه جنسی لذت بخش نیز محروم شود؟\nاینها تمام سوالاتی است که هنگام تجویز پزشک به جراحی هیسترکتومی در ذهن یک زن ایجاد می شود. اما چه میزان از این سوالات پاسخی مثبت دارد؟\nدر ادامه دکتر سونیا کاظم زاده متخصص زنان و زایمان به بررسی سوالات پیرامون جراحی خارج کردن رحم پرداخته است.\nاگر می خواهید بخشی از باور های غلط درباره این جراحی را همین حالا بیرون بریزید خواننده این مقاله باشید:\nدر کل خارج کردن رحم می تواند به صورت کامل و یا جزئی صورت گیرد. چراکه رحم از دو بخش جسم رحم ( که حاملگی در آن رخ می دهد ) و دهانه رحم تشکیل شده است.\nبنابر آناتومی رحم جراحی هیسترکتومی نیز به دو صورت انجام می شود:\nخارج کردن کامل رحم ( خارج کردن جسم رحم همراه با دهانه رحم )\nخارج کردن جزیی رحم ( سوپرا سرویکال یا خارج کردن دهانه رحم )\nعوارض خارج کردن رحم\nدر ارتباط با این جراحی دو باور غلط وجود دارد که در این بخش به بررسی آن خواهیم پرداخت. این دو باور غلط در ارتباط با ایجاد یائسگی زود هنگام و دیگری از بین رفتن لذت جنسی است.\nیکی از نگرانی های بانوانی که در سنین ۳۰ تا ۴۰ سالگی کاندید این جراحی هستند، این است که بعد از آن به علائم یائسگی دچار شوند. در این باره این نکته حائز اهمیت است که جراح می تواند برای جلوگیری از این عارضه، جراحی را به تعویق انداخته و یا راه های دیگری مثل درمان دارویی را پیشنهاد دهد. اما گاها این جراحی اجتناب ناپذیر است.\nپزشک باید به بیمار این اطمینان را دهد که پس از جراحی هیچ یک از نشانه های یائسگی برای بیمار ایجاد نخواهد شد، مگر اینکه پزشک مجبور به خارج کردن رحم همراه با خارج نمودن تخمدان ها باشد. چراکه از نشانه های یائسگی از کار افتادگی تخمدان ها است.\nپزشک باید عوارض ناشی از این جراحی را مثل پایان یافتن عادت ماهیانه و خونریزی آن و همچنین ناتوانی در فرزند آوری را به بیمار اطلاع دهد. البته که علائم عادت ماهیانه، مثل درد در ناحیه سینه و یا لگن و دیگر علائمی که به صورت عادی که شخص در این دوران تجربه می کرده است را مجددا تجربه خواهد کرد.\nمسئله کیفیت روابط جنسی\nمسئله دوم که بیشترین دغدغه بانوانی است که کاندید این جراحی هستند در مورد تغییر در کیفیت روابط زناشویی است. در این مورد هم اگر تخمدانن ها خارج نشوند، میل و حس جنسی مختل نخواهد شد، به خصوص زمانی که جراحی هیسترکتومی سوپرا سرویکال انجام شود که در آن تنها جسم رحم خارج شده و دهانه رحم باقی می ماند .\nبرای مثال اگر بیماری برای فیبروم مراجعه کند و پزشک مجبور به خارج کردن رحم باشد، حداکثر سعی این است که دهانه رحم برای بیمار باقی بماند.اگر جراحی جزئی یا همان سوپرا سرویکال انجام گیرد در این مواقع حتی شریک جنسی متوجه تغییر نخواهد شد، چرا که هیچ گونه تغییردر کیفیت روابط جنسی دو طرف ایجاد نمی شود. حتی در مواقعی که جراح مجبور به جراحی کامل باشد که دهانه رحم نیز خارج شود، مثلا در افرادی که با سن کم عارضه ای در دهانه رحم را دارند، در این مورد نیز در رابطه با کیفیت روابط زناشویی تغییرات کمی ایجاد خواهد شد.\nحرف پایانی در ارتباط با جراحی هیسترکتومی این است که این جراحی بر خلاف باور عموم عوارض دلهره آوری نخواهد داشت. شماخواننده عزیزی با مراجعه به دکتر زنان خوب می توانید انتخاب خوبی را مبنی بر جراحی گرفته و نگران عوارض آن نباشید. \nسوالات رایج لابیاپلاستی اردیبهشت ۲۲, ۱۴۰۰\nسوالات رایج لابیاپلاستی ترک پوستی چیست؟ ناهنجاری های پرده بکارت


ابزارهای ازدست‌رفته منافقین در آلبانی | factmko\nابزارهای ازدست‌رفته منافقین در آلبانی\nعراق و پادگان اشرف برای سرکردگان منافقین فرصت‌هایی را ساخته بود که از طریق آن انگیزه‌هایی را برای حفظ اعضا پدیدآورند. موقعیت پادگان اشرف در عراق و وضعیت خود کشور عراق به سرکردگان منافقین کمک می‌کرد تا اعضای رده پایین سازمان را که اهم بدنه این فرقه را تشکیل می‌دهند حفظ نمایند.\nپادگان اشرف در اوضاع نابسامان عراق خصوصاً درزمانی که گروهک تروریستی داعش و به‌طورکلی ناامنی عراق اولویت اصلی این کشور بود، حاشیه امنی برای سرکردگان منافقین به وجود آورده بود. رجوی‌ها در پادگان اشرف و در سایه عدم نظارت سازمان‌های بین‌المللی و دسترسی رسانه‌ها ابزارهای متعددی برای حفظ نیروها داشتند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها کنترل همه‌جانبه بر اعضا بود. اشرف به معنای واقعی فضایی ایزوله و دور از دسترسی‌های نظارتی و خبری بود. سران منافقین در اشرف می‌توانستند همچون گذشته مناسبات درون فرقه‌ای را اجرا نموده و غیر از محدودیت‌های زندان گونه این پادگان بر روح، روان و ذهن اعضای خود مسلط باشند.\nمناسبات درون فرقه‌ای ازجمله عملیات جاری، غسل هفتگی و جلسات طولانی سخنرانی‌های رجوی و دیگر سران فرقه برای اعضا، فرصتی را در جهت کنترل‌های دائم بر ذهن و روان اعضا به وجود آورده بود. اعضای سازمان در پادگان اشرف مجبور به کار اجباری و مستمر بودند تا فرصتی برای فکر کردن به آرزوها، خانواده و از همه مهم‌تر تناقضات حاصل از شکست‌های فرقه رجوی را نداشته باشند. در این شرایط بازهم اگر عضوی سر بر ناسازگاری می‌گذاشت، فضای ایزوله و به‌دوراز نظارت‌های بین‌المللی و خبری بر این پادگان حتی این امکان را می‌داد که اعضای ناراضی که به فرار و جدایی فکر می‌کردند، از واکنش‌های خونین سازمان در امان نباشند و ترس از همین مسئله یکی از جدی‌ترین عوامل انصراف افراد حاضر در اشرف بود تا حدالمقدور فکر فرار را از ذهن خارج کنند.\nدر پادگان اشرف هر از چند گاهی یک عضو مسئله‌دار که با زندان و ارعاب حاضر به فرمان‌برداری نبود به قتل می‌رسید تا هم از فرار احتمالی وی جلوگیری شود و هم به اعتراضاتی که ممکن بود در میان دیگر اعضا تسری پیدا کند، پایان داده شود.\nاما آلبانی باوجود کنجکاوی رسانه‌ها و همچنین نظارت سازمان‌های بین‌المللی که اسم و مشخصات همه اعضای سازمان را در هنگام ورود ثبت و ضبط کرده‌اند، این فرصت را که به‌راحتی بتوان فردی را به قتل رساند و بعد سناریویی برای مرگش ارائه کرد، تا حد زیادی از میان برده است. هرچند که سریال جنایت‌های سرکردگان سازمان در آلبانی هم ادامه داشته است، اما تفاوت پادگان اشرف این بود که رجوی برای قتل برخی از اعضایش هیچ‌گاه هیچ توضیحی نداد، زیرا به‌کلی شرایط به‌گونه‌ای بود که کسی از او و گروهکش بابت این دست جنایت‌ها توضیح نمی‌خواست.\nبه گفته اعضای جداشده در جلسات عمومی سازمان در عراق، چه در اشرف و چه در کمپ لیبرتی صحبت‌های انگیزشی برای تحریک احساسات اعضا به کار گرفته می‌شد. ازجمله این فریب‌کاری‌های رجوی این بود که به اعضا می‌گفت: «شما چه گونه غیرتتان قبول می‌کند این چند هزار عضو زن سازمان را در عراق و میان خوف و خطر حضور داعش و ناامنی عراق تنها بگذارید؟!» از دیگر فریب‌کاری‌های رجوی این بود که می‌گفت: «اعضای زن سازمان بعد از خروج از تشکیلات در عراق ممکن است به دست داعش افتاده و در بازار برده‌فروش‌های موصل فروخته شوند!». این فریبکاری‌های رجوی در حالی بود که زنان سازمان هم از حیث امنیت جانی و هم از حیث امنیت اخلاقی در خود سازمان وضعی بهتر از اسارت در دستان داعش را نداشتند.\nاکنون در آلبانی و در فضای آزادتر این کشور اروپایی بسیاری از فریبکاری‌های رجوی کارایی ندارد. اعضای سازمان با مقایسه وضعیت خود با دیگر افرادی که موفق به فرار شده‌اند، به‌واقع درمی‌یابند که زندگی آن‌ها در درون فرقه چیزی جز اسارت و اتلاف عمر نیست.\nتلاش‌های اعضا برای فرار نیز دیگر همچون گذشته به‌راحتی به مرگ با گلوله سران سازمان ختم نمی‌شود. زیرا اولاً منافقین بابت از بین رفتن یا ناپدید شدن هر یک از اعضای خود باید هم به رسانه‌های کنجکاو و هم سازمان‌های بین‌المللی پاسخگو باشند. و این پاسخگویی نیز حاصل مطالبه خانواده‌های اعضا و جداشدگانی است که فرصت فرار از تشکیلات رجوی را پیداکرده‌اند.\nتیرانای آلبانی برخلاف پادگان اشرف در وسط بیابانی بی‌آب علف قرار ندارد که یک عضو برای جدایی و فرار وحشتی دوچندان داشته باشد. در آلبانی ابزارهای دست رجوی‌ها که پیش‌ازاین در عراق وجود داشت، از بین رفته و اکنون سران منافقین نوع تهدید و ارعاب اعضا برای جلوگیری از فرار را تغییر داده‌اند. سران منافقین در آلبانی اعضای خواستار جدایی را از سرنوشت بعد از جدایی می‌ترسانند؛ از اینکه برای سرپناه و سیر کردن شکم خود به چالش بربخوردند. در همین راستا فعالان این فرقه و کمک‌های آمریکا نیز سبب شده است که بسیاری از فرصت‌های ممکن برای افراد جداشده از میان برود و اعضا به دلیل سرنوشت نامعلومشان بعد از جدایی، بالاجبار حاضر به تحمل زندگی بیهوده و پرمشقت در تشکیلات منافقین باشند.\nبااین‌حال مقایسه محیط و ظرفیت‌های آلبانی با وضعیت پیش‌ازاین منافقین در عراق نشان می‌دهد که سران فرقه رجوی ابزارهای گذشته خود را برای حفظ نیروها ازدست‌داده‌اند و این فرصتی است تا با جدایی دیگر افراد باقی‌مانده در این فرقه پرونده این گروهک تروریستی برای همیشه بسته شود.


دیود Diode و هر آنچه باید از آن بدانید\n2014/08/06 سخت افزار, قطعات الکترونیک, کتاب های الکترونیکی میثم مزگی نژاد\nدیود نیمه هادی Diode :\nدیود چیست؟ در انگلیسی به معنی دوقطبی الکتریکی، قطعه‌ای است الکترونیکی که جریان الکتریکی را در یک جهت از خود عبور می‌دهد و در جهت دیگر در مقابل عبور جریان از خود مقاومت بسیار بالایی (در حد بینهایت) نشان می‌دهد. این خاصیت دیود باعث شده بود تا در سالهای اولیه ساخت این وسیله الکترونیکی، به آن دریچه هم اطلاق شود . از لحاظ الکتریکی یک دیود هنگامی عبور جریان را از خود ممکن می‌سازد که شما با برقرار کردن ولتاژ در جهت درست (+ به آند و – به کاتد) آنرا آماده کار کنید.\nمقدار ولتاژی که باعث می‌شود تا دیود شروع به هدایت جریان الکتریکی نماید ولتاژ آستانه یاForward Voltage Drop نامیده می‌شود که چیزی حدود ۰٫۶ تا ۰٫۷ ولت می‌باشد (برای دیودهای سیلیکون). اما هنگامی که شما ولتاژ مع*** به دیود متصل می‌کنید (+ به کاتد و – به آند) جریانی از دیود عبور نمی‌کند، مگر جریان بسیار کمی که به جریان نشتی معروف است که در حدود چند µAیا حتی کمتر می‌باشد. این مقدار جریان معمولاً در اغلب مدارهای الکترونیکی قابل صرفنظر کردن بوده و تأثیری در رفتار سایر المانهای مدار نمی گذارد. هرچه جنس کریستال به کار رفته در ساخت دیود از نظر ساختار منظم تر باشد، دیود مرغوبتر و جریان نشتی کمتر خواهد بود. مقدار جریان نشتی در دیود های با تکنولوژی جدید عملاً به صفر میل می کند. اما نکته مهم آنکه تمام دیودها یک آستانه برای حداکثر ولتاژ مع*** دارند که اگر ولتاژمع*** بیش از آن شود دیوید می‌سوزد (کریستال ذوب می شود) و جریان را در جهت مع*** را هم عبور می‌دهد. به این ولتاژ آستانه شکست گفته می‌شود .\nدسته بندی دیودها: در دسته بندی اصلی دیودها را به سه قسمت اصلی تقسیم می‌کنند، دیودهای سیگنال که برای آشکار سازی در رادیو بکار می‌روند و جریانی در حد میلی آمپر از خود عبور می‌دهند، دیودهای یکسوکننده Rectifiers که برای یکسوسازی جریانهای متناوب بکاربرده می‌شوند و توانایی عبور جریانهای زیاد را دارند و بالآخره دیودهای زنر Zener که برای تثبیت ولتاژ از آنها استفاده می‌شود .برای شناسایی قسمت + و – دیود از اهم متر استفاده می‌شود که باتوجه به عقربه اهم متر می‌توان این شناسایی را انجام داد. زمانی که سیم مشکی به کاتد دیود (قسمت خط دار) و سیم قرمز به آند وصل شود عقربه اهم متر به حرکت در خواهد آمد. گرچه باید بدانیم اهم متر های عقربه ای برای آزمایش دیود چندان کارا نیستند و بهتر است از مولتی متر دیجیتال که قسمت تست دیود دارد استفاده کرد.به خاطر داشته باشید آند/کاتد دیود که نمایانگر جهت حرکت الکترون هاست در پیل الکتریکی، برعکس و به صورت کاتد/آند است. پس از سنجش ولتاژ آستانه که در دیود های سیلسیوم 0.6 و در دیود های ژرمانیوم 0.2 ولت است، جای دو سیم قرمز و مشکی را عوض کرده و با قرار دادن درجه اهم متر بر روی بالاترین محدوده مقاومتی، دیود را از نظر نشتی تست کنید. در این حالت عقربه اهم متر نباید تکان بخورد. توجه داشته باشید که انگشتتان به نوک فلزی پراب (قرمز یا مشکی) متصل نباشد.\nدر اینصورت اهم متر مقاومت بدن شما را به جای نشتی دیود نشان خواهد داد !\nاختراع دیود پلاستیکی (Plastic Diode ): محققان فیزیک دانشگاه اوهایو (Ohio State University) توانستند دیود تونل پلیمری اختراع کنند. این قطعه الکترونیکی منجر به ساخت نسل آینده حافظه های پلاستیکی کامپیوتری و چیپهای مدارات منطقی خواهد شد. این قطعات کم مصرف و انعطاف پذیر خواهند بود. ایده اصلی از سال ۲۰۰۳ که یک دانشجوی کارشناسی دانشگاه اوهایو ، سیتا اسار ، شروع به طراحی سلول خورشیدی پلاستیکی نمود بوجود آمد.تیم پژوهشی توسط پاول برگر (Paul Berger) ، پروفسور الکترونیک و مهندسی کامپیوتر و همچنین پروفسور فیزیک دانشگاه اوهایو رهبری می شود voltage drop نامیده می‌شود که چیزی حدود 0.6 تا 0.7 ولت می‌باشد\nدیود یک قطعه الکترونیکی است که از به هم چسباندن دو نوع ماده n و p هر دو از یک جنس، سیلیسیم یا ژرمانیم ساخته می‌شود. چون دیود یک قطعه دو پایانه است، اعمال ولتاژ در دو سر پایانه‌هایش سه حالت را پیش می‌آورد .\n1. دیود بی بایاس یا بدون تغذیه که ولتاژ دو سر دیود برابر صفر است و جریان خالص بار در هر جهت برابر صفر است .\n2. بایاس مستقیم یا تغذیه مستقیم که ولتاژ دو سر دیود بزرگتر از صفر است که الکترونها را در ماده n و حفره ها را در ماده p تحت فشار قرار می‌دهد تا یونهای مرزی با یکدیگر ترکیب شده و عرض ناحیه تهی کاهش یابد(گرایش مستقیم دیود)\n3. تغذیه یا بایاس معکوس که ولتاژ دو سر دیود کوچکتر از صفر است، یعنی ولتاژ به دو سر دیود طوری وصل می‌شود که قطب مثبت آن به ماده n و قطب منفی آن به ماده p وصل گردد و به علت کشیده شدن یونها به کناره عرض ناحیه تهی افزایش می‌یابد، (گرایش معکوس)\nنیمه هادی:نیمه هادی ها گروهی از مواد هستند که از نظر توانایی هدایت الکتریکی بین هادی و عایق قرار دارند. موضوع جالب توجه در مورد نیمه هادی ها این است که هدایت الکتریکی آن ها تحت تاثیر عواملی چون تحریک نوری، افزایش دما و تغییر میزان ناخالصی به نحو قابل ملاحظه ای تغییر می یابد. این خاصیت مهم مبنای کار بسیاری از قطعه های نیمه هادی است که در الکترونیک مورد استفاده قرار می گیرد.\nهدایت الکتریکی در نیمه هادی ها توسط دو نوع حامل بار الکتریکی یعنی الکترون های آزاد و حفره ها صورت می گیرد. در ادامه با چند نیمه هادی و نمونه عملکرد و خصوصیات آن آشنا خواهید شد.\nبه عناصری که اتم های آن در مدار آخر خود چهار الکترون دارند نیمه هادی گویند. نیمه هادی ها در صفر درجه مطلق در دمای -273°C تقریباً عایق هستند. در درجه ی حرارت معمولی 25°C انرژی حرارتی محیط باعث آزاد شدن تعدادی از الکترون لایه ی ظرفیت می شود و هدایت الکتریکی در جسم بالا می رود. البته افزودن ناخالصی هم می تواند هدایت الکتریکی جسم را بالا ببرد. عناصری نظیر کربن، سیلیکن و ژرمانیم در برق و الکترونیک کاربرد فراوان دارند\nساختمان اتمی سیلیکن و ژرمانیم:\nسیلیکن دارای عدد اتمی 14 است. یعنی دارای 14 پروتون و 14 الکترون است. ژرمانیم دارای عدد اتمی 32 است. یعنی 32 پروتون و 32 الکترون دارد. در شکل های زیر ساختمان اتمی سیلیکن (Si ) و ژرمانیم (Ge ) نشان داده شده است. هردو عنصر سیلیکن و ژرمانیم در لایه ی ظرفیت دارای چهار الکترون هستند.\nهدایت الکتریکی سیلیکن و ژرمانیم خالص:\nدر صفر مطلق -273°C سیلیکن و ژرمانیم خالص عایق کامل هستند، زیرا در داخل کریستال الکترون آزاد وجود ندارد. عواملی نظیر انرژی نورانی یا گرمایی می توانند انرژی جنبشی الکترون های والانس را افزایش دهند و سبب آزاد شدن الکترون های ظرفیت گردند و به این ترتیب هدایت را در سیلیکن یا ژرمانیم افزایش دهند.ایجاد حفره:\nانرژی های خارجی نظیر حرارت می تواند باعث شکسته شدن پیوند شود و در نتیجه الکترون از قید هسته آزاد گردد. آزاد شدن یک الکترون از مدار ظرفیت، یک جای خالی الکترون ایجاد می کند که به این جای خالی الکترون حفره گویند. در شکل زیر الکترون آزاد و محل خالی آن یعنی حفره نشان داده شده است. چون محل خالی الکترون می تواند یک الکترون آزاد نزدیک به خود را جذب کند مانند یک بار مثبت عمل می کند\nجریان الکترون های آزاد:\nالکترون های آزاد شده در کریستال به صورت نامنظم حرکت می کنند. اگر بصورت اتفاقی الکترونی به حفره ای نزدیک شود جذب حفره می گردد.به این ترتیب، تا زمانی که نیرویی از خارج اعمال نشود حرکت الکترون ها و جذب آن ها به وسیله ی حفره ها در کریستال به طور نامنظم ادامه می یابد. وقتی ولتاژی به دو سر کریستال اعمال شود الکترون های آزاد به طرف قطب مثبت باتری حرکت می کنند و جریانی را در مدار به وجود می آورند که ناشی از حرکت الکترون هاست و به آن جریان الکترون ها گویند.\nجریان حفره ها:\nجریان دیگری نیز در کریستال وجود دارد که ناشی از حرکت حفره هاست. وقتی در اتم حفره ای وجود دارد به دلیل آن حفره گرایشی به جذب الکترون دارد، از اتم مجاور، الکترونی را جذب می کند، اما جای الکترون جذب شده حفره ی جدیدی ایجاد می گردد. به این ترتیب، به نظر می رسد وقتی الکترون از چپ به راست حرکت می کند حفره از راست به چپ در حرکت است.شکل زیر تصویری از حرکت الکترون ها و حفره ها را نشان می دهد\nافزودن ناخالصی به کریستال نیمه هادی:چون تعداد الکترون های آزاد و حفره های ایجاد شده در کریستال نیمه هادی ژرمانیم یا سیلیکن در اثر انرژی گرمایی به اندازه ی کافی نیست و از این نیمه هادی نمی توان برای ساختن قطعاتی نظیر دیود یا ترانزیستور استفاده کرد، برای افزایش هدایت نیمه هادی به آن ناخالصی اضافه می کنند. ناخالص کردن نیمه هادی به دو شکل 1- با اتم پنج ظرفیتی 2- اتم سه ظرفیتی صورت می گیرد.اتصالP-N دیود کریستال:\nهرگاه دو کریستال نیمه هادی نوع N و P به هم اتصال یابند الکترون های آزاد نیمه هادی نوع N که در نزدیک محل اتصال P-N قرار دارند به منطقه ی P نفوذ می نمایند و با حفره های کریستال نوع P ترکیب می شوند و به این ترتیب، حفره هایی از بین می روند و الکترون های آزاد به صورت الکترون های ظرفیت در می آیند. در شکل زیر ترکیب الکترون ها با حفره ها نشان داده شده است\nعبور یک الکترون از محل اتصال سبب ایجاد یک جفت یون می شود، زیرا وقتی الکترونی از ناحیه N به ناحیه ی P وارد می شود در ناحیه ی N یک اتم پنج ظرفیتی الکترونی را از دست می دهد و به یون مثبت تبدیل می شود و در مقابل در ناحیه P یک اتم سه ظرفیتی الکترونی را دریافت می کند و سرانجام، به یون منفی تبدیل می شود از این رو این ترکیب مجدد الکترون ها با حفره ها در محل پیوند تعداد زیادی یون مثبت و منفی را ایجاد می کند. این یون ها در کریستال ثابت هستند زیرا بعلت پیوند کوالانس نمی توانند مانند الکترون های آزاد حرکت نمایند. سپس در محل پیوند ناحیه ای به نام ناحیه ای تخلیه به وجود می آید که در آن محل های هدایت الکتریکی الکترون ها و حفره ها وجود ندارند. به آن ناحیه ی تخلیه ناحیه ی سد هم گفته می شود.\nعلامت اختصاری و شکل ظاهری دیود ها:\nمنحنی مشخصه ی ولت آمپر دیود در بایاس مستقیم:اگر به دو سر دیود ولتاژی به صورت بایاس مستقیم وصل کنیم ولتاژ باتری را از صفر ولت افزایش دهیم وجریان عبوری از دیود را به وسیله ی میلی آمپر متری اندازه بگیریم، در ابتدا که ولتاژ صفر بوده جریان عبوری از دیود نیز صفر است هرگاه ولتاژ افزایش یابد جریان عبوری از دیود هم افزایش می یابد، هنگامی که ولتاژ بایاس برای یک دیود سیلیکنی کم تر از 0.7ولت است جریان عبوری از دیود بسیار ناچیز خواهد بود\nچون دیود در بایاس مستقیم جریان را به راحتی عبور می دهد و در بایاس مع*** جریان بسیار ناچیز از دیود عبور می کند، پس در حالت ایده آل در بایاس مستقیم مانند هادی و در بایاس مع*** مانند عایق عمل می کند. عملکرد دیود را در حالت ایده آل در بایاس موافق می توان با یک کلید وصل مقایسه کرد. در بایاس مع*** یک دیود ایده آل مانند یک کلید باز عمل می کند. در شکل زیر دیود ایده آل در بایاس موافق نشان داده شده است.\nهم چنین شکل زیر معادل دیود ایده آل در بایاس مخالف نشان داده شده است\n1. دیود زنر: این دیود سیلیسیم برای کار در ناحیه شکست طراحی و بهینه شده است، گاهی آن را دیود شکست هم می‌گویند. با تغییر میزان آلایش، کارخانه‌های سازنده می‌توانند دیودهای زنری بسازند که ولتاژ شکست آنها از دو تا دویست ولت تغییر کند. با اعمال ولتاژ مع*** که از ولتاژ شکست زنر بگذرد، وسیله‌ای خواهیم داشت که مانند یک منبع ولتاژ ثابت عمل می‌کند .\nوقتی غلظت آلایش در دیود خیلی زیاد باشد، لایه تهی بسیار باریک می‌شود، میدان الکتریکی در لایه تهی بسیار شدید است. میدان چنان شدید است که الکترونها را از مدارهای ظرفیت خارج می‌کند. ایجاد الکترونهای آزاد به این روش را شکست زنر می‌نامیم.\n2. دیود تونلی: دیود تونلی چیست؟ دیود تونلی یک قطعه پیوندی p-n است که بر اساس تونل زنی مکانیک کوانتومی الکترونها از درون سد پتانسیل پیوند عمل می‌کند. چگونگی تونل زنی برای جریان مع*** در اصل اثر زنر است، هر چند مقدار اندکی گرایش مع*** برای شروع آن در دیودهای تونلی لازم است. دیود تونلی که شامل پیوند p-n است، در حالت تعادل تراز فرمی در سراسر آن ثابت است Eft در زیر لبه نوار ظرفیت طرف P قرار دارد و Efn بالای لبه نوار هدایتدر طرف n واقع است. نوارها در مقیاس انرژی، همپوشانی کرده‌اند تا انرژی فرعی ثابت بماند مفهوم آن اینست که با اندکی گرایش مستقیم یا مع*** وضعیتهای پر و خالی در مقابل هم قرار می‌گیرند که فاصله بین آنها اساساً پهنای ناحیه تهی است.الف- دیود تونلی تحت گرایش مع*** : تحت یک گرایش مع*** این امکان فراهم می‌شود که الکترونها از حالت پر نوار ظرفیت در زیر Eft به حالتهای خالی نوار هدایت در بالایEfn تونل بزنند. این شرایط مشابه اثر زنری است، با این تفاوت که هیچگونه گرایشی برای ایجاد حالت همپوشانی نوارها لازم نیست. با ادامه افزایش گرایش مع*** Efn به پایین آمدن خود در مقیاس انرژی نسبت به Efp ادامه داده و حالتهای پر بیشتری را از طرف p مقابل حالتهای خالی طرف n قرار می‌دهد. در نتیجه تونل زنی الکترونها از P به n با افزایش گرایش مع*** زیاد می‌شود .\nب- دیود تونلی تحت گرایش مستقیم : وقتی یک گرایش مستقیم اعمال شود،Efn نسبت به Efp به اندازه qv در مقیاس انرژی افزایش می‌یابد. در نتیجه الکترونها زیر Efn در طرف n در مقابل وضعیتهای خالی بالای Efp در طرف P قرار می‌گیرند. این جریان مستقیم با افزایش گرایش مادامی که حالتهای پر بیشتری در مقابل حالتهای خالی قرار می‌گیرند، افزایش می‌یابد.\nج- مقاومت فعال: در دیودهای تونلی با گرایش مستقیم، هنگامی که Efn به افزایش خود نسبت به Efp ادامه می‌دهد، به نقطه‌ای می‌رسیم که در آن نوارها از مقابل هم می‌گذرند. در این حالت تعداد حالتهای پر در مقابل حالتهای خالی کاهش می‌یابد. این ناحیه از این جهت اهمیت دارد که کاهش جریان تونل زنی با افزایش گرایش ناحیه‌ای با شیب منفی تولید می‌کند.مقاومت فعال دینامیک dv/dt منفی است. این ناحیه با مقاومت منفی در بسیاری از کاربردها مفید است. اگر گرایش مستقیم بعد از ناحیه با مقاومت منفی افزایش یابد، جریان دوباره شروع به افزایش می‌کند .\nکاربردهای مداری: مقاومت منفی دیود تونل را می‌توان برای کلید زنی ، نوسان، تقویت و سایر عملیات مداری مورد استفاده قرار داد. این حوزه وسیع کاربردی همراه با این واقعیت که فرایند تونل زنی تاخیر زمانی رانش و نفوذ را ندارد، دیود تونلی را یک انتخاب طبیعی برای مدارهای بسیار سریع ساخته است .\n3. دیود شاتکی : یک وسیله تک‌قطبی است که در آن به جای استفاده از دو نوع نیمه هادی p – n متصل به هم، معمولاً از یک نوع نیم هادی سیلیسیم نوع n با یک اتصال فلزی مانند طلا –نقره یا پلاتین استفاده می‌شود. در هر دو ماده الکترون حامل اکثریت را تشکیل می‌دهد. وقتی که دو ماده به هم متصل می‌شوند، الکترونها در ماده سیلیسیم نوع n فوراً به داخل فلز نفوذ می‌کنند و یک جریان سنگینی از بارهای اکثریت بوجود می‌آید. دیود شاتکی لایه تهی ذخیره بار ندارد. کاربرد این دیود در فرکانس‌های خیلی بالاست . از این دیود در منابع تغذیه سوئیچینگ مانند پاور کامپیوتر استفاده می شود، معمولاً توسط یک رادیاتور خنک کننده خنک می شود\n4. دیود وراکتور: نواحی p و n در دو طرف لایه تهی را می‌توان مانند یک خازن تخت موازی درنظر گرفت، ظرفیت این خازن تخت موازی را ظرفیت خازن انتقال یا ظرفیت پیوندگاه گویند. ظرفیت خازن انتقال CT هر دیود با افزایش ولتاژ مع*** کاهش می‌یابد. دیودهای سیلسیم که برای این اثر ظرفیتی طراحی و بهینه شده‌اند، دیود با ظرفیت متغییر یا وارکتور نام دارند. وراکتور موازی با یک القاگر تشکیل یک مدار تشدید را می‌دهد که با تغییر ولتاژ مع*** وراکتور می‌توانیم فرکانس تشدید را تغییر بدهیم\nدیود واراکتور دیود واریکاپ یا دیود تنظیمی است. مقدار این ظرفیت خازنی تابعی است از ولتاژی که به پایه‌های دیود می دهیم . کاربرد دیود واراکتور در آمپلی فایرهای پارامتری، اسیلاتورهای پارامتری و اسیلاتور کنترل شده با ولتاژ یکی از اجزا اساسی حلقه قفل شده فاز وسینتی سایزرهای فرکانس است. ولی عمده‌ترین کاربرد آن در خازن کنترل شده با ولتاژ است. در موارد هم از این دیود می‌توان به عنوان یکسوسازی استفاده نمود .\n5. دیود نورگسل (LED) : در دیودی که بایاس مستقیم دارد، الکترونهای نوار رسانش از پیوندگاه عبور کرده و به داخل حفره‌ها می‌افتند. این الکترونها به هنگام صعود به نوار رسانش انرژی دریافت کرده بودند که به هنگام برگشت به نوار ظرفیت انرژی دریافتی را مجددا تابش می‌کنند. در دیود های یکسوساز این انرژی به صورت گرما پس داده می‌شود، ولی دیودهای نور گسلLED این انرژی را به صورت فوتون تابش می‌کنند\nقطعات پیوندی P_Nدر صنعت الکترونیک از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. به عنوان مثال دیود های نور افشان LED ها در نمایشگرهای دیجیتالی و گسیلنده‌های نور قرمز GaAs و InP بویژه برای سیستمهای مخابرات نوری مناسب هستند. آرایش لیزر نیمه رسانا ، آشکار ساز نوری را می‌توان در سیستم دیسک فشرده برای خواندن اطلاعات دیجیتال از دیسک چرخان مورد استفاده قرار داد . در شکل زیر طیف رنگی LED ها و نماد الکتریکی آنها آورده شده است:\nشکل زیر هم مشخصه ولتاژ مورد نیاز برای روشن شدن هر رنگ از LED ها را نشان می دهد:\nروابط زیر هم روش محاسبه مقاومت محدود کننده Rs برای دیود LED را نشان می دهد:\n6. فوتو دیودها: انرژی گرمایی باعث تولید حامل‌های اقلیتی در دیود می‌گردد. با افزایش دما جریان دیود در بایس مع*** افزایش می‌یابد. انرژی نوری هم همانند انرژی گرمایی باعث بوجود آمدن حاملهای اقلیتی می‌گردد. کارخانه‌های سازنده با تعبیه روزنه‌ای کوچک برای تابش نور به پیوندگاه دیودهایی را میسازند که فوتودیود نامیده می‌شوند. وقتی نور خارجی به پیوندگاه یک فوتودیود که بایس مستقیم دارد فرود آید، زوجهای الکترون، حفره در داخل لایه تهی بوجود می‌آیند. هرچه نور شدیدتر باشد، مقدار حاملهای اقلیتی نوری افزایش یافته، در نتیجه جریان مع*** بزرگتر می‌شود. به این دلیل فوتودیودها را آشکار سازهای نوری گویند\nکاربردLED ها؟ دیودهای نورانی یکی از پر مصرف ترین دیود ها هستند که در زندگی روزمره بسیار دیده می شوند. مثل چراغ روشن و خاموش تلویزیون ، نور پس زمینه LCD و Key pad ( صفحه کلید ) موبایل و …\n7. باطری های خورشیدی: امروزه برای تأمین توان الکتریکی مورد نیاز بسیاری از ماهواره های فضایی از آرایه‌های باتری خورشیدی از نوع پیوندی P-N استفاده می‌شود. باتریهای خورشیدی می‌توانند توان مورد نیاز تجهیزات داخل یک ماهواره را در مدت زمان طولانی فراهم سازند. آرایه‌های پیوندی را می‌توان در سطح ماهواره توزیع و یا اینکه در باله‌های باتری خورشیدی متصل به بدنه اصلی ماهواره جا داد. برای بهره گیری از بیشترین مقدار انرژی نوری موجود، لازم است که باتری خورشیدی دارای پیوندی با سطح مقطع بزرگ و در نزدیکی سطح قطعه باشد. پیوند سطحی توسط نفوذ یا کاشت یون تشکیل شده و برای جلوگیری از انعکاس و نیز کاهش بازترکیب، سطح آن با مواد مناسب پوشیده می‌شود.کاربرد دیود نوری؟ باتری های خورشیدی محدود به فضای دور نیست حتی با تضعیف شدت تابش خورشید توسط جو می‌توان توسط این باتریها توان مفیدی را برای کاربردهای زمینی بدست آورد. یک باتری خوش ساخت از سیلیسیوم می‌تواند دارای بازده خوب در تبدیل انرژی الکتریکی باشد.\nاستاندارد دیودها :\nدر قسمت زیر استانداردها و شماره فنی دیود در الکترونیک عمومی را خواهیم داد:\n• استاندارد نوع اروپایی: این استاندارد معمولاً با دو حروف لاتین شروع می شود که حرف اول آن معمولا B است مثل By 127 یا BZ 8V2 .\n• استاندارد نوع ژاپنی: که با 1S شروع می شود مانند 1S1719 یا 1S1517\n• استاندارد نوع امریکایی: که با 1N شروع می شود مانند 1N4004 یا 1N4007\n• دیودهای زنر که علاوه بر شماره فنی مقدار ولتاژ مجاز کار زنر و مقدار توان آن نیز مشخص می شود\n• دیودهای LED که معمولا از روی رنگ و شکل شناسایی می شوند .\nمهم‌ترین کاربرد عملی دیود تبدیل جریان الکتریکی متناوب به مستقیم است. در بسیاری از آداپتورها جریان برقی که بوسیله ترانس کاهش پیدا کرده است به کمک یک دیود (یکسو سازی نیم موج)، دو دیود ( در ترانس با ثانویه سه سر ) یکسوسازی تمام موج و یا با چهار دیود ( در ترانس با ثانویه دو سر ) یکسو سازی تمام موج انجام می شود. توجه داشته باشید که ولتاژ یکسویه پس از این دیود ها، فرکانس ریپل به میزان دو برابر فرکانس متناوب ( در حالت تمام موج ) را دارد و جهت مستقیم شدن کامل ولتاز بایستی خازن صافی با ولتاژ مجاز، ظرفیت بالا ( با توجه به مقدار جریان مصرفی ) و با رعایت پلاریته و بعد از پل دیود نصب شود .یکسوسازی نیم موج\nدر ترانس با ثانویه سه سر\nدر گیرنده‌های IF مانند رادیو در باند SW و AM و سیگنال تصویر تلویزیون دیود نقش آشکارساز را را دارد بطوری که سیگنال میانی IF پس از تقویت در بخش تقویت فرکانس میانی وارد یک دیود می‌شود و خروجی آن سیگنال نهایی قابل استفاده است. گرچه معمولا به جای دیود از ترانزیستور استفاده می شود تا یک طبقه تقویت صورت گرفته باشد و دیود بیس- امیتر ترانزیستور عملاً کار آشکار سازی را هم انجام خواهد داد . در موارد خاص هنگامی که برای روشن کردن وسایل الکتریکی تنها دسترسی به جریان الکتریکی مستقیم باشد برای جلوگیری از سوختن وسیله الکتریکی بر اثر اتصال مع*** سیم مثبت و منفی، از یک دیود در ابتدای مسیر جریان برق استفاده می‌کنند. اگر این دیود در مسیر مثبت جریان با مصرف کننده در حالت سری باشد به آن دیود رکتیفایر می گویند. ولی اگر بصورت موازی با مصرف کننده و به شکل مع*** قرار گرفته باشد به آن دیود محافظ در بایاس مع*** می گویند. از نوعی دیود به نام زنر در ساخت نوعی رگولاتور (تنظیم کننده ولتاژ) استفاده می شود.مشخصات مهم و محدوديت های ديود شامل:\n1. افت ولتاژ دیود در بایاس مستقیم ، ولتاژ در گاهی یا ولتاژ شروع هدایت\n2. حداکثر جريان در باياس مستقيم.\n3. ولتاژشکست مع***.\n4. جريان نشتی در باياس مع***.\n5. حداکثر جريان مجاز.\n6. سرعت قطع و وصل.\nمقاومت استاتیک یا DC دیود: کاربرد ولتاژ dc در مداری که دارای دیود نیمه هادی است نقطه کاری را روی منحنی مشخصه معین می کند که با گذشت زمان تغییر ننماید. مقاومت دیود در این نقطه کار بسادگی با یافتن Vd و Idطبق معادله زیر تعیین می گردد:\nمقاومت دینامیک یا AC دیود:اگر بجای ورودی dc یک سیگنال سینوسی به قطعه اعمال شود وضعیت به کلی تغییر خواهد کرد. ورودی متغیر نقطه کار لحظه ای را مرتباًَ در یک ناحیه از از مشخصه بالا و پایین برده و تغییرات خاصی را برای جریان و ولتاژ بوجود می آورد. این مقاومت در فرم معادله به شکل زیر است:\nتحلیل خط بار: بار اعمال شده معمولاً تأثیر مهمی بر روی نقطه یا ناحیة کار قطعه دارد. اگر تحلیل به روش گرافیکی صورت گیرد، خطی که نشانگر بار اعمال شده است می تواند بر روی مشخصه ها کشیده شود. تقاطع خط بار با مشخصه، نقطه کار سیستم را تعیین می نماید. بدلایل آشکاری چنین تحلیلی را تحلیل بوسیلة خط بار می نامیم.اعمال قانون ولتاژ ***شهوف به مدار سری شکل زیر نتیجه می دهد\nتشخیص مقادیر حد در دیود:\nبرخی از کمّیت های دیود اگر از میزان ماکزیمم بیش تر شود به دیود آسیب می رسانند. مقدار ماکزیمم این کمیت ها مقدار حد دیود نام دارد. برخی از مقادیر حد که در کتاب مشخصات دیودها آورده می شود و با توجه به نوع طراحی می توان از آن ها استفاده نمود در جدول زیر آورده شده است:\nتوضیح: حداکثر ولتاژ مع*** چیست؟ حداکثر ولتاژی که در بایاس مع*** می تواند در دو سر دیود قرار گیرد به گونه ای که دیود آسیب نبیند، حداکثر ولتاژ مع*** نام دارد.\nحداکثر جریان مستقیم (IF) چیست؟ حداکثر جریان DC یا متوسط که می توان از دیود در گرایش مستقیم عبور داد به گونه ای که دیود آسیب نبیند (IF) نام دارد. در اثر عبور این جریان در محل اتصالp-n حرارت ایجاد می شود. اگر در هوای آزاد حرارت ایجاد شده به خوبی دفع نشود باید دیود را روی گرماگیر نصب نمود (کارخانه سازنده نصب روی گرما گیر را مشخص می سازد )حداکثر جریان بایاس مستقیم تکراری (IFRM) چیست ؟حداکثر جریانی است که بصورت تکرار سیکل ها در گرایش مستقیم می تواند از دیود عبور کند.حداکثر جریان لحظه ای (IFSM) چیست ؟ حداکثر جریانی که در زمان بسیار کوتاه حدود چند میکروثانیه، می توان از دیود عبور کند به گونه ای که به دیود آسیب نرسد جریان لحظه ای نام دارد.\nتشخیص آند و کاتد و سالم بودن دیود:اغلب مولتی مترهای دیجیتالی دارای وضعیت تست دیود هستند. هرگاه کلید سلکتور مولتی متر دیجیتالی را در وضعیت تست دیود قرار دهیم و دیود به وسیله ی مولتی متر در بایاس موافق قرار بگیرد مولتی متر دیجیتالی ولتاژ بایاس دیود را نشان می دهد که این ولتاژ برای دیود های سیلیکنی حدود 0.7 ولت و برای دیودهای از جنس ژرمانیوم حدود 0.2 ولت است. شکل زیر این را نشان می دهد\nپس در حالتی که مولتی متر ولتاژ بایاس موافق دیود را نشان می دهد، سیم منفی (سیم مشترک یا Com ) روی کاتد و سیم مثبت به آند دیود وصل است. اگر دیود ناسالم و قطع باشد، در هر دو وضع اتصال مولتی متر به دیود، روی صفحه ی آن ولتاژ باتری داخلی نشان داده می شود\nاگر دیود اتصال کوتاه باشد در هر دو وضع اتصال مولتی متر به دیود روی صفحه ی دستگاه ولتاژ صفر نشان داده خواهدشد. در شکل زیر این حالت نشان داده شده است:\nتشخیص معیوب بودن دیود ها: در انواع مختلف دیودها برای تشخیص سالم بودن یا معیوب بودن آنها گاهی می شود از شکل ظاهری آنها به معیوب بودنشان پی برد یا از روش بالا دیودها را تست نمود. به مثال های زیر توجه کنید\nدیود SMD :در بسته بندی SOD-123 که از طریق رنگ رمزی دیود در انواع مختلف با حرف و تعدادی کد های رنگی مشخص می شوند:\nنوعی دیگر از بسته بندی ها بنام HP وجود دارد، در این نوع دیود، کدنویسی به طور منظم انجام می گیرد جدول زیر نحوه کد بندی این نوع دیود را نشان میدهد. رقم 0-8 بر روی بسته بندی معمولاً نشان دهنده نوع دیود می باشد:\nبسته بندی دیودها با SOD-80 :\nاین بسته بندی را هم به عنوان MELF نیز شناخته می شود، یک استوانه شیشه ای کوچک با پایه فلزی مانند دیود شیشه ای معمولی ولی بدون پایه بلند.\nدیود زنر SMD :\nاین نوع دیود را هم مانند جدول زیر کد بندی می کنند:\nPrevious قطعه شناسی الکترونیک – نیمه هادی ها -دایود و انواع آن\nNext قطعه شناسی الکترونیک–خازن و انواع آن\n7 comments on “دیود Diode و هر آنچه باید از آن بدانید”Add yours →\n2018/04/08 در 1:08 ب.ظ\nآقا میثم سلام – تبریک سال نو و آرزوی سالی پربرکت برای شما زیر سایه حضرت بقیه الله\nهمانطور که توضییح دادید، طبیعتا برای تست دیود می بایست دیود از یکطرف راه بده، و از طرف دیگه نه، اما یه دیود زنر ۳.۳ ولت [با شماره c2 3] تو بخش پاور مانیتور دارم که از یکطرف ۷۰۵ میلی اهم بر میداره و از طرف دیگه ۱۹۸۷ میلی اهم راه میده. طبق توضیحات، این دیود باید نشتی داشته باشه. اما تو مرحله قبل که پاور یه پرینتر رو تعمیر میکردم، به دیود زنر ۲.۲ ولتی برخوردم که دقیقا همین شرایط رو داشت، از از دو طرف با اختلاف راه میداد. وقتی تعدادی دیود نو خریدم، متوجه شدم که دیود های نو هم همین شرایط رو داره.\n۱- میخواستم ببینم از نظر شما دیود ۳.۳ ولت فعلی سالم هست یا نه؟\n۲- چرا دیودهای نوی ۲.۲ ولتی که توضیح دادم، از دو طرف راه میداد (از یک طرف ۶۷۳ میلی و از طرف دیگه ۱۳۸۸ میلی اهم)\n۳- و اگر این امر طبیعیه، آیا میشه گفت دیود های زنر ولتاژ پایین، از دو طرف راه میده، ولی با اختلاف اهم؟\n2018/04/15 در 6:48 ق.ظ\nشما مگر برای تست دیود از واحد اوهم یا رنج سلکتور اوهم و مقاوت استفاده می کنید که می گید اینقدر اوهم نشون می ده؟\nدوست عزیز تو تست دیود چه زنر و چه غیر زنر و هر ولتاژی مولتی متر باید روی رنج دیود باشه و عددی که نشون هم می ده اون هم از یک سمت ولتاژ ولتاژ بایاس موافق دیود هست نه اوهم\n2018/04/17 در 5:00 ق.ظ\nتو مطلب بالا تاکید کردم که بنده هم از رنج [تست دیود] استفاده می کنم.\nو بطور طبیعی دیود از یکطرف باید راه بده و از طرف دیگه نه. اما نمیدونم چرا آقا میثم گُل، توضیح فرعی من رو که برای تشریح بهتر موضوع بیان کردم (مقدار اهم دیود که تو حالت [تست دیود] نشون میده رو)، به عنوان موضوع اصلی پاسخ داد !\nلذا ممنون میشم پاسخ ۳ سوال زیر رو به عنوان موضوع اصلی بفرمایید.\n۱- چرا دیود های ۲.۲ ولتی که نو هست و از بازار خریدم (۲۰ عدد)، [تو حالت تست دیود] همگی از هر دو طرف راه میده؟\n۲- آیا این امر تو دیود های زنر ولتاژ پایین امری عادیه؟ یا دیود ها ایراد داره؟\n۳- و اگر احیانا این امر طبیعیه، آیا دیود ۳.۳ ولت فعلی که از هر دو طرف راه میده، سالمه؟\n2018/04/20 در 3:14 ب.ظ\nمیثم جان، هر چند طلب کار نیستم و پاسخ دادن رو وظیف شما نمی دونم، اما ظاهرا مشغله ات خیلی شده و با دیر جواب دادن لطفت رو در حق ما کم کردی.\nتصورم این بود که گفتم برای تست دیود فقط از حالت تست دیود استفاده می کنم. (اما نگفته بودم!)\nاون توضیحاتی هم که راجع به اهم دو طرف دیود [و البته تو حالت تست دیود و با خوندن اعداد روی مولتی متر دادم] برای تشریح بهتر موضوع بود\nلذا ممنون میشم بفرمایید:\n۱- چرا دیود های ۲.۲ ولتی که نو از بازار خریدم (۲۰ عدد)، [تو حالت تست دیود] همگی از هر دو طرف راه میده؟\nآیا این امر تو دیود های زنر ولتاژ پایین امری عادیه؟ یا دیود ها ایراد داره؟\n۲- و اگر احیانا این امر طبیعیه، آیا دیود ۳.۳ ولت فعلی که بالا توضیح دادم و از هر دو طرف راه میده، سالمه؟\n2018/04/22 در 5:37 ق.ظ\nآقا من شرمنده م ببخشید منظوری نداشتم\nولی نباید از هر دو طرف راه بده\n2016/09/30 در 7:29 ب.ظ\nسلام . ببخشید از کجا میتونیم ولتاژ شکست و توان این دیود زنر رو بفهمم ؟؟؟ روش نوشته : F4148 ممنون میشم .\n2016/10/01 در 5:28 ق.ظ\nدیتا شیتش رو از سایت alldatasheet تهیه کنید