ချောအိမာန် (မန္တလေး): ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့်\nဒီနေ့ ကျွန်မရဲ့ ဧည့်ခန်းထဲမှာ စိုပြည်လျက်ရှိနေတယ်။ ဧည့်ခန်းရဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ စားစရာတွေ အပြည့်ရှိနေသလို ရယ်မောပြောဆိုနေသံမှာ ပြန်စဉ်းစားရင် လွန်ခဲ့သော နှစ်များဆီက အတိုင်းပါပဲ။\nကျွန်မက ဧည့်ခန်းထဲက ဧည့်သည် မမများအတွက် အအေး၊ ကော်ဖီတွေဖျော်နေတယ်၊ကြိုက်ကလည်း\nတော်တော်ကြိုးစားထားရတာ၊ ကျောင်းပြီးတော့ အလျှိုလျှို အိမ်ထောင်ကျကုန်ကြတယ်၊ အဲဒီကတည်းက လေးယောက်လုံး တခါမှ မဆုံခဲ့၊ ဒီကြားထဲ သူ့အလုပ် ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ မအားတာနဲ့ပဲ… ပြောင်းတဲ့လူက ပြောင်းနဲ့ မတွေ့ကြတော့ဘူး၊ အရင်က တယောက်အကြောင်း တယောက် သိကြ ပေမဲ့ ခုချိန်မှာ ပြောင်းလဲမှုတွေများစွာနဲ့ ဝေးနေကြရတယ်၊ ဒီနေ့တော့ ကျွန်မရဲ့ မှတ်မှတ်ရရ မွေးနေ့လည်း ဖြစ်တာမို့ မဖြစ် ဖြစ်အောင် ဆုံဖို့ တစ်လလောက် ကြိုချိန်းခဲ့ရတယ်၊ ကျွန်မတို့ အားလုံး ပျော်ရွှင်နေကြတယ်၊ ဒီအရသာကို လွတ်လပ်စွာ ပြန်ခံစားခွင့်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့တာ ကျွန်မတို့ လေးယောက်လုံးပဲ၊ အားလုံး ဝေးကွာနေရာက ခုလို ပြန်ဆုံတော့ ခံစားမှု အသစ်လေး ရသလို ကျွန်မတို့ အားလုံး အိမ်ထောင်သည်တွေနဲ့မတူပဲ အပျိုတွေနဲ့ တူနေတယ်။ကျွန်မတို့ တွေ့ဆုံမိကြရင် ကိုယ့်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာ၊ မပြေလည်မှု၊ ပြေလည်မှုတွေ အားလုံးပြောဖို့၊\nရင်ဖွင့်ဖို့ဟာလည်း တာစူထားကြတယ်၊ အသီးသီး အိမ်ထောင်ကျ သွားပေမယ့် အဲဒီအိမ်ထောင်ရေးရဲ့\nအခြေအနေကို မသိကြသေးတာမို့ တယောက်အကြောင်း တယောက် စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်။\nကျွန်မတို့ ဘယ်လောက် စိတ်ကူးယဉ်ကြသလဲ ဆိုရင် ရင်ဖွင့်ဖို့ကို မဲလိပ်နှိုက်ပြီး အမှတ်စဉ် တပ်ကြတယ်၊ အမှတ်စဉ် နံပါတ်(၁)ကို ကျသွားသူက “ယမင်းတင်အောင်” တဲ့ အမင်းရဲ့ မျက်နှာလေးက အရင်အတိုင်း ချောဆဲ။ နှုတ်ခမ်းက ပြုံးစစ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ အကျင့်အတိုင်း ဆံပင်ကို တချက်ခါလိုက်ရင်း….\n“ ငါ အရင်ကျသွားတော့ သိပ်မကောင်းဘူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ အရမ်းပြောချင်နေတယ်၊ အဓိကက\nငါ့ဘ၀မှာ မထင်မှတ်တာတွေ တွေ့လာရတာပဲ၊ နင်တို့ သိတဲ့အတိုင်း အိမ်ထောင်မကျခင်ကတည်းက အိမ်ရဲ့ စီးပွားရေးလည်း ငါပဲ ဦးဆောင်လုပ်ခဲ့ရတာ၊ ပွဲရုံလုပ်ငန်းဆိုတော ရှုပ်တော့ ရှုပ်နေတာပေါ့၊ ငါက ငယ်ငယ်ကတည်းက ဦးဆောင်လာရတော့ အကျင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ငါ့စိတ်က မြန်တော့ ငါလုပ်သမျှပြီးလွယ်ပြီး\nအောင်မြင်တာများတယ်၊ ဒါကတော့ ငါ ငယ်ငယ်ကတည်းက ပွဲရုံနဲ့ ရင်းနှီးနေလို့ပဲ ထားပါတော့…”\n“ ငါ `ကိုမျိုးဆက်`ကို ဖြစ်စေချင်တာက ငါ့စီးပွားရေးလည်း သူ့စီးပွားရေးပဲ ငါ့မိဘပိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အသိကသူ့ခေါင်းထဲကို ရောက်နေတယ်၊ အဲဒီလုပ်ငန်းတွေမှာ စိတ်ပါစွာ ၀င်လုပ်စေချင်တယ်၊ သူ့အတွေးက သူက ငါ့လောက် မလုပ်နိုင်တော့ အလိုလို feel ဖြစ်တယ်၊ ငါ့မိဘကလည်း သူ့ကို မနှိမ်ပါဘူး၊ သူလုပ်တဲ့ကား၊ ဆိုင်ကယ် ပွဲစားအလုပ်က ရတလှည့် မရတလှည့် သိတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ သူသာ ဦးစီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ ကတဖက်က ဆိုင်တခုခု ဖွင့်လို့ ရတယ်၊ စီးပွားရေးကို ဘယ်လိုလုပ်ရမယ် ဆိုတာ ငါ့လောက် သူနားမလည်ဘူး…” “ကုန်သည်တွေကလည်း ကြာတော့ ငါ့ပဲ သိတာပေါ့၊ ဟိုနေရာဆိုလည်း ငါ ဒီနေရာဆိုလည်း ငါပဲ၊ ဒီကိစ္စတွေ ငါ လုပ်ရလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့ကိုဖြစ်စေချင်တာပေါ့ ကြာတော့ ငါ့မိဘက ဘာမှ\nမပြောပေမဲ့ သူ့ဟာသူ ရှောင်ဖယ်လာတယ်၊ နောက်ဆုံး စိတ်အလိုမကျမှုတွေက ငါ့အပေါ် စုပုံလာပြီး မကြာခဏစကားများကြတာပေါ့၊ အရင်က ငါ သူ့ကို အဲဒီိလို စိတ်ဓါတ် ရှိလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ခဲ့ဘူး၊ အဲဒါကငါ့ရဲ့ Main ပြဿနာပဲ ”“ဟုတ်ပြီ အမင်းရဲ့ ပြဿနာကို သိရပြီ၊ ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာကို နောက်မှ အဖြေထုတ်ကြတာပေါ့၊ ခု ဒုတိယ တယောက်ရဲ့ ရင်ဖွင့်တေးသံသာကို နားဆင်ရအောင်”\nဒုတိယ အလှည့်က “အသော်”…။ အသော်က ဘာပြောရမလဲ စဉ်းစားနေပုံနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သေးတယ်၊\n“ငါကတော့ မိဘတွေရဲ့ ဆန္ဒကို မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့သူ ဆိုတော့ ကိုနိုင်နဲ့ လမ်းခွဲပြီး မိဘတွေ\nပေးစားတဲ့ ကိုဘုန်းကို လက်ထပ်လိုက်ရတာ ဒီအထိ ရှင်တို့ သိပါတယ်၊ ငါဟာ ကိုနိုင့်ကို လမ်းခွဲပြီး\nအိမ်ထောင်တခု အပေါ်မှာ အမြဲ သစ္စာရှိခဲ့ပါတယ်၊ ကိုဘုန်းက အရင်က ရည်းစား မရှိခဲ့ဘူး၊ ကိုနိုင့်ကိစ္စနဲ့\nပတ်သတ်ပြီး သူက သ၀န်တိုတယ်၊ ကိုနိုင်နဲ့က စီးပွားရေးအရ တခါတလေ ဆက်ဆံရတာလည်း ရှိတာပေါ့..”\n“သူက အမြဲတမ်း သံသယ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်တတ်တယ်၊ တကယ်တော့ မိန်းမအားလုံးဟာ မျက်နှာ\nမများချင် ကြတဲ့ လူချည်းပဲ၊ ဒီတယောက်ထဲ ချစ်ပြီး အိမ်ထောင်ဖက် ကိုလည်း ဒီတယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကူးနဲ့ လက်တွေ့ဟာ ထပ်တူကျချင်မှ ကျတတ်တာပဲ၊ သူကတော့ ငါ့တယောက်ကိုပဲ ကြိုက်ပြီး လက်ထပ်နိုင်ခဲ့တာ ဆိုတော့ ကံကောင်းတာပေါ့၊ ငါနဲ့ ကိုနိုင်ကြားက ဆက်ဆံရေးဟာ သန့်ရှင်းတယ်၊ ဒါကို သူ့မှာ သံသယ အပူတွေနဲ့ နေရတာ သူ့အတွက် မငြိမ်းချမ်းဘူး၊ သူ့ ကြည့်လိုက်ရင် မြုံစိစိနဲ့၊ သေသေချာချာ တော့ ငါ့ကို မပြောဘူးဟ၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ အဲဒီလိုချည်း မဖြစ်ချင်ဘူး၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပေါ့၊ ဒီလို ကိစ္စတွေက ကြာလာရင် သူ့ဘက်က ပေါက်ကွဲလာမှာ စိုးရိမ်တယ်၊ ငါ့ပြဿနာကတော့ ဒါပဲ၊ ဘာမှ မဟုတ်ပဲ.. “ကိစ္စတွေက ကြာလာရင် သူ့ဘက်က ပေါက်ကွဲလာမှာ စိုးရိမ်တယ်၊ ငါ့ပြဿနာကတော့ ဒါပဲ၊ှလင်မယား ခဏခဏ စကားများနေရရင် ကြာရှည်ကျ မကောင်းဘူးလေ၊ တကယ်တော့ လပ်ထပ်ခြင်း ဆိုတာ သူတို့က ပိုင်ဆိုင်ပြီး ငါတို့က ပိုင်ဆိုင်ခံလိုက်ရတဲ့ သားကောင်တွေလိုပဲ၊ အိမ်ထောင်ရေးမှာ\nနားလည်မှု နဲ့ အပေးအယူ တည့်မှ ဖြစ်မယ်၊ ရည်းစားတုန်းက နားလည်ခဲ့တဲ့ အချစ်နဲ့ အိမ်ထောင်ရေးမှာ တည်ရှိတဲ့ အချစ်နဲ့ တခြားစီပဲလို့ ထင်တာပဲ…”“ အသော်ပြောတာ ဟုတ်တယ် ” ဇင်မင်းခင်က ထောက်ခံတယ်……… “ကဲ..ကဲ…ဒီတခါ ဒေါက်တာဇင်မင်းခင်ရဲ့ အလှည့်ပါ ” “အဇင်.. ရှင်ကတော့ ကျောင်းတုန်းက ပြောဖူးတဲ့ အတိုင်း ရှင် လိုချင်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတခု\nတည်ထောင်နိုင် တယ်လို့ အမင်း ထင်တယ်..”\n“အမယ်လေး.. ဒေါ်ယမင်းတင်အောင်.. ကိုယ် အခုချိန်မှာ စီးပွားရေးလောကထဲကိုတောင် ပြေးဝင်လိုက်ချင် သေးတယ်၊ ရှင်တို့ကို ကြည့်ရတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ထက်တော့ လွပ်လပ်နေတယ်လို့ ထင်တာပဲ၊ ကိုယ့်ဘ၀ အကြောင်းကို ပြောရရင်တော့ "What is the meaning of my life" လို့ မေးရမလို ဖြစ်နေပြီ၊ အများအမြင် မှာတော့ ကိုယ့်ဘ၀ဟာ အားကျစရာကောင်းပါတယ်…၊ ယောကျာ်းက ဆရာဝန်၊ ယောက္ခမ နှစ်ယောက်လုံးက ဆရာဝန်၊ ကိုယ်က ဆရာဝန်၊ ဒီကြားထဲ ကိုယ့်အဖေက ဆရာဝန်၊ တအိမ်လုံး မိသားစုဝင်တွေ ဆရာဝန် ဖြစ်နေတဲ့အခါ တခြား အကြောင်းအရာ ပြောဖို့ အခွင့်အရေး နည်းပါးလာကြတယ်..” “ကိုယ်တော့ နေ့တိုင်း liver တွေ၊ lung တွေ၊ Arteries တွေ မြင်နေရတာက တမျိုး၊ အိမ်ရောက်ရင်လည်း ကြားရတဲ့ စကားက ဒီထဲက မထွက်ဘူး၊ တပတ် တခါလောက် လူစုံတဲ့ ထမင်းစားပွဲမှာလည်း ဒီအကြောင်း တွေပဲဖြစ်နေတယ်၊ တခါတလေ တူညီတာတွေ များလွန်းတော့ မတူညီတာလေးတွေကို တောင့်တမိတယ်၊ တခါတလေ ထမင်းချက် အဒေါ်ကြီးပြောတဲ့ဈေးထဲက အကြောင်း၊ လမ်းမှာရန်ဖြစ်ကြတဲ့ အကြောင်း၊ သူတို့ ရွာက အကြောင်းတွေကို ကိုယ့်မှာ မက်မောစွာ နားထောင်နေမိတယ်..” “ဒီဆရာဝန် ဘ၀ကို အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ မိဘတွေ\nရွေးချယ်ခဲ့တာ ဆိုတော့..၊ ကိုယ် ၀ါသနာပါရာမှာ နှစ်မြှပ်နေခွင့်ရတာဆိုရင်တော့ ငါဒီလောက်တော့ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ တခါတလေ Uterus ရောဂါတွေ ကြည့်ပြီး ကိုယ်က Maiden ဘ၀ကို နှမြောနေမိတယ်၊ ကိုယ် ပြောတာတွေဟာ ခုချိန်မှာ ရယ်စရာကောင်းနေလိမ့်မယ်၊ ကိုယ့်မှာ body တွေကို မြင်တွေ့နေရတော့ တကယ်တော့ လူဟာ ဘာမှ မဟုတ်ပါလား ဆိုတဲ့ အသိတရားရနေပြီ၊ အလုပ်ပြန်ချိန်တွေကလည်း သူနဲ့ ကိုယ်နဲ့ ဘယ်တော့မှ မတူဘူး၊ သူက မနက်ဆေးခန်းဝင်ရတော့ ကိုယ် မနိုးခင်သွားနှင့်ပြီ၊ ညကလည်း သူက စောရင်စောတယ်၊ ကိုယ်ကလည်း နောက်ကျတတ်တယ်၊ လင်မယားနှစ်ယောက် အတူတူ ထမင်း မစားဖြစ်တာ ကြာပြီ ၊ အေးအေးဆေးဆေးလည်း စကားမပြောဖြစ်ဘူး၊ အဓိက ကတော့ ကိုယ်တို့ဟာ Life တခုထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတယ်လို့ထင်တယ်၊ အဲဒီအတွက် ငြီးငွေ့မှု တအားဖြစ်တယ်၊ သူလည်း အရမ်းပင်ပန်းတယ်၊ `ကိုနေပိုင်`ကို မိဘသဘောတူတယ် ဆိုပေမဲ့ ငါတို့လည်း မေတ္တာရှိတော့ တခြား ပြဿနာတော့ မရှိပါဘူး ””အချိန်ပေးနှိုင်မှုနဲ့လည်း ဆိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ကိုယ်တို့ သွေးတွေက ကြာလေ အေးလေ၊စိမ်းလေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်… ဟား ဟား…”အဇင်က စကားပြောရင်း သဘောကျစွာ ရယ်ပါသည်။“အဇင် လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်တွေကို အတိုးနဲ့ ချေးမယ်”\nအသော်က ရယ်ပြုံးပြုံးနဲ့ဝင်ပြောတယ်“အဇင် life ကလည်း တမျိုးတော့ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်၊ ခရီးတခုခုကို ရက်ရှည် ထွက်ရင်လည်းတနည်းအားဖြင့် လန်းဆန်းမှုတော့ ဖြစ်သွားမယ် ထင်တယ်”\n“အမယ် ပြောတာကို ကိုယ် စဉ်းစားဖူးတယ်၊ ကလေး မရခင် အပန်းဖြေတော့ ထွက်ဦးမယ်လို့၊ ကဲ…\nအမယ့် အလှည့်၊ ပြော… စာရေးဆရာမ ဆိုတော့ ဇတ်လမ်းအတုတွေတော့ မပြောနဲ့နော်..” “စိတ်ချ၊ ကျွန်မကလည်း ရှင်တို့ကို ပြောချင်နေတာ ကြာလှပြီ၊ ကိုနေနဲ့ ကျွန်မက အနုပညာသမားချင်း\nအိမ်ထောင်ကျကြတာပါပဲ၊ သူက ကွန်ပျူတာ ဒီဇိုင်နာ ဆိုတော့ အမြဲတမ်း ကွန်ပြူတာနဲ့ နပန်းလုံးနေတာပဲ၊ ခုဆိုရင် ကွန်ပျူတာ၊ အင်တာနက်၊ ပုဂံနက်နဲ့ စုံနေတာပဲ၊ တခါတလေ သူ့ကိုကြည့်ရတာ Robot(ရိုဘော့) စက်ရုပ်တရုပ်လိုပဲ၊ လူကနေ စက်ရုပ်ဖြစ်နေတဲ့ လူသားပဲ၊ ခုခေတ်ကြီးက အရမ်းတိုးတက်တော့ သူ့ဦးနှောက် တွေက အရမ်းအလုပ်လုပ်နေတယ်၊ တခါတလေ သူ ပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို စိတ်မ၀င်စားသလို၊ ကျွန်မပြောတဲ့ အကြောင်းအရာကိုလည်း သူက စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘူး…” “တခါတလေ ကျွန်မ ရင်ဖွင့်လိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ပေးမယ့် သူ လိုသလို၊ အပြုံးနဲ့ နှစ်သိမ့်ပေးမယ့် သူလည်း လိုအပ်တယ်၊ လိုအပ်ချက်တွေကို အလိုက်တသိ\nဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ့် သူလည်း လိုတာပေါ့၊ အဲဒီလို အရာတွေကို အဆင်သင့်ရှိတတ်တဲ့ မိခင်က မရှိတော့ သူ့ကို မိခင်နေရာမှာ အစားထိုးကြည့်ပေမယ့် မရခဲ့ဘူး၊ ပုံသဏ္ဍာန် တူညီပြီး အထဲက အရသာ မတူညီတဲ့ ဘီစကစ်တခုကို စားရသလိုပဲ”\n“ကျွန်မ စာတွေကိုပဲ ဖိရေးနေတဲ့ အချိန်တွေမှာ သူ့ကို မေ့သွားတတ်တယ်၊ သူ့မှ မဟုတ်ပါဘူး၊\nအရာရာကို မေ့သွားတယ်၊ သူကလည်း ကွန်ပျူတာခုံပေါ် ရောက်ရင် အရာအားလုံး မေ့သွားတယ်၊ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကြာလေ အေးစက်လေပဲ၊ သူ ကိုယ့်အပေါ် အစာမကျေတာ တခုရှိတယ်၊ ယောကျာ်းက ဒီဇိုင်နာ ဖြစ်လျက်နဲ့ ကျွန်မ ၀တ္တု မျက်နှာဖုံး(cover)တွေကို\nသူ့ကို ဘယ်တော့မှ ဆွဲမခိုင်းဘူး၊ ကျွန်မ သဘောက ကျွန်မ လုပ်တဲ့ အလုပ်တခုကို နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး လုပ်တယ်လို့ မမြင်စေချင်လို့ပဲ၊ အဲဒါကို သူက တမျိုး မြင်တယ်၊\nကျွန်မ ကိစ္စတွေကို သူ ၀င်မပါသလို သူ့ ကိစ္စတွေထဲလည်း ကျွန်မ ၀င်မပါဘူး..” “ နောက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ ရိုဘော့ စက်ရုပ်က စကားအရမ်းနည်းပြီး အေးတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ\nဘာဖြစ်နေမှန်း တော်ရုံနဲ့ မသိရဘူး၊ တနေ့တုန်းကတော့ ကွန်ပျူတာကို အမှတ်တမဲ့ ဖွင့်ကြည့်ရင်း သူ့ခံစားချက်တွေ ရေးထားတာ တွေ့ရတယ်၊ ကျွန်မလည်း တော်တော် အံ့သြသွားတယ်၊ အဲဒီနေ့က စကားများထားတဲ့ နေ့ပေါ့..”\n“ကျွန်တော့် မိန်းမ စာရေးဆရာမ `မယ်ဘုန်းခင်` ဟာ ကျွန်တော့်ကို အရမ်းအထင်သေးပါတယ်၊\nကျွန်တော့်ကို ဥပက္ခောပြုထားပါတယ်၊ ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေ ပြည့်နှက်လာတိုင်း ကွန်ပျူတာနဲ့ပဲ အဖော်လုပ်ခဲ့ရပါတယ်..၊ သူ ကျွန်တော့် အပေါ် ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မေ့ထားတဲ့ အချိန်တွေ များတယ်၊ ကျွန်တော်မပြောရက်ပါ၊ သူ စာရေးပျက်မှာ စိုးရိမ်ပါတယ်တဲ့..”\n“ အလို… ရှင့်ရဲ့ စက်ရုပ်ကြီးက အလာကြီးပါလား၊ ရယ်ရတယ်”\n“ အမယ်..အမှန်တော့ ရှင့်လစ်ဟင်းမှုတွေ များပြီလို့ ထင်တယ်..”“အမင်းရယ်.. စာရေးတယ်ဆိုတဲ့ အလုပ်က ဇျဉ်ဝင်တဲ့ အချိန်မှ ရတာဆိုတော့..”“ဒါတော့ ဒါပေါ့ဟာ၊ သူ့ ခံစားချက်လေးက ငါတောင် သနားလာပြီ..”အသော်က အဇင့်ကို ထုရင်းပြောတယ်။“ ငါတို့ အားလုံးရဲ့ တယောက်ချင်း ပြဿနာက ဘာမှ သိပ်မကြီးကျယ်ဘူးလို့ ထင်တယ်၊\nဘယ်လိုဆိုရင် ပိုပြီး အဆင်ပြေနိုင်မလဲ၊ စာရေးဆရာမ အမယ့်ကိုပဲ အကြံတောင်းရမှာပဲ ..”အသော်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ပြောတယ်။အမယ်က မေးစေ့လေးကိုင်ရင်း တွေးတွေးစစနဲ့ပြောတယ်“ ရှင်တို့ကို တခုပြောမယ်၊ ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့်ကို ဘယ်လိုမြင်သလဲ၊ အဲဒီ ရိုးတံနဲ့\nပန်းပွင့်ရဲ့ ကြားထဲက ဆက်သွယ်မှုကို ဘယ်သူမှ မမြင်နိုင်ကြဘူး၊ ပန်းပွင့်ဟာ ခိုင်မာတဲ့ ရိုးတံ မရှိရင် မဖြစ်သလို၊ ပန်းပွင့် မရှိရင်လည်း ရိုးတံဘ၀ဟာ အဓိပ္ပာယ် ရှိလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မမြင်နိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုနဲ့ ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့်ကို ချည်နှောင် ထားတယ်၊ တခုနဲ့ တခု ဒွန်တွဲနေတယ်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘ၀ကလည်း အဲဒီသဘောတရားနဲ့ တူတယ်၊ ရိုးတံကို ပစ်ပယ်လို့လည်း မရဘူး” “ပန်းပွင့်တွေမှာတောင် သူတို့နဲ့ လိုက်ဖက်ညီတဲ့ ရိုးတံတွေ ဖွဲ့စည်းပေးထားတယ်၊ ကျွန်မတို့လည်း ဘ၀မှာ လိုချင်တဲ့ အရာကို ရွေးချယ်ပြီး ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှတ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဘယ်သူကမှ\nအဲဒီဆုံးဖြတ် ချက်ကို မမှားချင်ကြဘူး၊ အိမ်ထောင်ကွဲ ဘ၀ ကို ဘယ်သူမှ မရောက်ချင်ကြဘူး၊ ဘာကိုမှလည်း အဆုံးရှုံး မခံချင်ကြဘူး၊ အဲဒီ မဆုံးရှုံးချင်တဲ့ အရာကို ကာကွယ်ဖို့ နည်းတနည်းတော့ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒါကတော့ ကိုယ်စီရဲ့ ရင်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ အရာတွေကို ပွင့်လင်းစွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးဖို့ပဲ..”\n“အမယ်.. ပြောတာ လက်ခံတယ်၊ အသော်ကတော့ သူ့ကို အိမ်ထောင်ရေးမှာ သစ္စာမြဲမယ့်၊ လူ့ကျင့်ဝတ်နဲ့ ညီတဲ့ သူ ဖြစ်စေချင်တယ်..”\n“အဇင်ကတော့ တခါတလေ တရေးနိုးရင် အားလုံးကို စွန့်ပြီး တရားအားထုတ်ချင်မိတယ်၊ တကယ်တမ်း ကျတော့ ပါရမီဆိုတာ မပါသေးတော့ လူ့လောက စစ်ပွဲထဲမှာ နေနေရဦးမှာပဲ”\n“ဒီလူ့လောက စစ်ပွဲထဲမှာ နေသရွေ့ ကိုယ်ရွေးချယ်တဲ့ ဘ၀မှာ နေပျော်စရာ ဘ၀တခု ဖြစ်အောင်၊ ကျေနပ် နိုင်အောင် နေရမှာပဲ၊ သိပ်မကြီးထွားသေးတဲ့ ပြဿနာကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းရမှာပဲ၊ ကျွန်မတို့ ပန်းပွင့်တွေ လှပဖို့ ရိုးတံဟာ ခိုင်ခံ့ဖို့ လိုအပ်တယ် ..”\n“ အမင်းကတော့ သူ မလုပ်ချင်တာ ဇွတ်မလုပ်ခိုင်းပါဘူး၊ ပြေလည်အောင် ညှိယူဖို့စဉ်းစားထားတယ်..”“ကျွန်မတော့ ၀တ္တုအတွက် plot တခုရပြီ ”ထိုနေ့က ကျွန်မတို့ အားလုံး စကားဝိုင်းလေး ရုပ်သိမ်းပြီး ချိန်မှာ ထူးခြားစွား ပို၍လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေပါသည်။ ညရောက်တော့ စာရေးစားပွဲမှာ မထိုင်ဖြစ်တော့ဘဲ ကွန်ပျူတာ အခန်းထဲက ရိုဘော့စက်ရုပ်နား သွားရင်း ကော်ဖီတခွက် ချပေးတော့ သူ အံ့သြသွားတယ်။ သူ့ ဘေးနား ထိုင်ရင်း သူ့ရဲ့ ဒီဇိုင်းတွေကို ကျွန်မ ဝေဖန် ပေးတယ်။ သူက ကျွန်မကို အခြားလုပ်ထားတဲ့ ဒီဇိုင်းတွေထုတ်ပြတယ်၊ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုနဲ့ စကားသံတွေက ပိုသွက်လက်လာတယ်။\n“ကျွန်မ နောက်ထွက်မယ့် ၀တ္တု မျက်နှာဖုံးပုံကို ဆွဲပေးရမယ်နော် ” လို့ ပြောတော့ သူက\nအံ့သြစွာ ခေါင်းစောင်း ကြည့်ပြီး ရယ်မောရင်း….\n“ခုတော့.. ကိုယ့်မိန်းမ.. ကိုယ့်ကို အသုံးလိုအပ်လာပြီပေါ့…၊ အလှဆုံးဖြစ်အောင်လုပ်ပေးရမှာပေါ့၊ ခေါင်းစဉ်ကဘာတဲ့လဲ..”“ ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့် ”သူ့နှုတ်ခမ်းက “ ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့် ” လို့ လိုက်ရေရွတ်လိုက်တယ်။ကျွန်မကလည်း “ ရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့် ” လို့ ပြောရင်း ခပ်နွေးနွေး ရယ်မောလိုက်ပါတော့တယ်… ။\n2005 အိပ်မက်စစ်နှင့် အခြား ဝတ္ထုတိုများစိတ်ကူးချိုချို စာအုပ်တိုက်2009 ဝတ္ထုတိုများ\n၀မ်းနည်းတတ်သူရဲ့ အပြုံးHappy Birthday မာမီ။ ဒီကနေ့ မာမီရဲ့ ၉၇ နှစ်မြောက် မွေးနေ့ပေါ့။ ကျွန်မ နှုတ်မဆက်ခင် ကပဲ ကျွန်မ အဘိုး(ဒယ်ဒီ) ၉၃ နှစ်က အပြုံးချိုချို၊ အနမ်းဖွဖွနဲ့ အိပ်ရာထဲမှာတင် နှုတ်ဆက်ပြီးပြီ ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။မာမီ့ကို စတီးလ် ၀ှီးချဲလေးပေါ် ၀ိုင်းတင်ပေးပြီး ထမင်းစားခန်းထဲကို ခေါ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မာမီ့မွေးနေ့ဆိုတာ သိလားဆိုတော့ မာမီက ခေါင်းညိတ်တယ်။ ညာလက်နဲ့ ညာခြေက လေဖြတ်ပြီး မသန်တာကြောင့် မျက်နှာသစ်ရင် ဘယ်လက်နဲ့ သစ်တယ်။ ပါးစပ်ထဲက သွားတုကြီးကိုတော့ မနက်ရောက်မှပဲ ဖြုတ်ဖြုတ် ဆေးပေးရတယ်။ညကို ချွတ်ထားရင် မနေတတ်လို့တဲ့။ မျက်နှာသစ်ပြီး ဘိုကေ ဆံပင်လေးကို ၀ှီးချဲ နောက်အိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ ဘီးနဲ့ ထုတ်ဖြီးပေးလိုက်တယ်။ မနေ့ညနေက ၀ယ်ထားတဲ့ မွေးနေ့ ကိတ်လေးကို ထုတ်ပြီး Happy Birthday လို့ ပြောပြီး ကိတ်မုန့်လေးကို စခွဲလိုက်တယ်။ မာမီ့ကို ချောင်းဆိုးမှာ စိုးလို့ ခရင်မ်တွေ မကျွေးဘူး။ မာမီက မနက်တိုင်း လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်၊ ကြက်ဥတစ်လုံးနဲ့ ပေါင်မုန့်တစ်ချပ်၊ ထမင်းရည် တစ်ပန်းကန် သောက်ပါတယ်။အစာအိမ်နဲ့ နှလုံးဆေးလေးကို ပန်းကန်လေးထဲထည့် ရေတစ်ခွက် ချပေးထားရတာ နေ့စဉ်ပေါ့။ အသက် ၈၀ ကျော် နှစ်ပိုင်းကတည်းက ကျန်းမာရေး ယိမ်းယိုင်စ ပြုလာတဲ့ မာမီဟာ ဂရုစိုက်ရင်း ကြားကပဲ ခြေထောက် ကျိုးဖူးသလို မကြာခင်မှာ လက်လည်း ကျိုးဖူးတယ်။ အအေးမိ လေဖြတ်သွားတော့ မသန်ရာကနေ ပြန်ကောင်းလာတော့ ကုလားထိုင် ကနေ ပြုတ်ကျလို့ ခြေထောက်တစ်ခါ အဆစ်လွဲ သွားပြန်တယ်။ အဲဒီကနေ လမ်းမလျှောက်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး အစာအိမ် သွေးကြောပေါက် ရောဂါကို အကြီးအကျယ် ခံစားရပြီး ဆေးရုံကို တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်နှုန်း တက်ရပါတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါ ဆေးခန်းတက်ရင် ဆယ်သိန်းနီးနီး ရှင်းရပါတယ်။မာမီရဲ့ ပင်မရောဂါက အစာအိမ်နဲ့ သွေးတိုးရောဂါ ဖြစ်ပြီး မနှစ်က ဆေးရုံတက်လိုက်ရတုန်းကတော့ ဆရာဝန်ကြီးတွေ ကိုယ်တိုင် အတော်ကို ခေါင်းခဲစေမယ့် ရောဂါပါ ပါလာပါတယ်။ နှလုံး ဆရာဝန်၊ အစာအိမ် ဆရာဝန်၊ ခွဲစိတ်ဆရာဝန် သုံးယောက်ညှပ် ကုရပြီး ဆေးရုံနှစ်ခါ ပြန်တက် လိုက်ရ တယ်။ ဆရာဝန်ကြီးတွေ ခေါင်းခဲသလို ကျွန်မတို့လည်း အတော့်ကို စိတ်ဆင်း ရဲခဲ့ရတယ်။ အသက်အရွယ်က အရမ်း စကားပြောတဲ့ အတွက် ၉၇ နှစ် လူနာကို ကုသရတာ အတော်လေး ဦးနှောက် စားရပါတယ်။\nကံကြမ္မာက ဒီတစ်ခါတော့ မာမီ့ကို လက်လွှတ် လိုက်ရပြီ ထင်ပါရဲ့လို့ တွေးထားမိတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ထုတ်မပြောရဲ၊ မေးတဲ့ ဗေဒင်တိုင်းက လည်းမကောင်း နဲ့၊ ယတြာတွေ တတ်နိုင်သလောက် လုပ်ရင်း အတော်လေး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြားက လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်။ မာမီ့ရဲ့ညတိုင်း ညည်းသံတွေကို မကြား ရက်နိုင်လွန်းလို့ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ကြရတဲ့ ရက်တွေကို လွန်မြောက်လာ တော့ အတိုင်းမသိ ၀မ်းသာမိ တယ်။ အခုဆိုရင် နေကောင်းလှချည်ရဲ့ မဟုတ်ပေမယ့် သူမှာ နာတာ ကျင်တာ မရှိ တော့ရင်ကို ၀မ်းသာလှပြီ။ မာမီ့ရဲ့ သီလကြောင့် စိတ် မလွတ် သူငယ် မပြန်ပေမယ့် သူ အရမ်း မေ့တတ်နေပြီ။ ကျွန်မ အလုပ်က ပြန်လာတိုင်း ကျွန်မကို ကျွန်မလို့ မထင် တော့ဘဲ ကျွန်မ ပြန်မလာသေး ဘူးလားလို့ မေးတတ်တယ်။မာမီက သတိရရင် တော့ အိပ်ရာနိုးလို့ ဘယ်သူမှ လာမခေါ်သေးရင် ပုတီးလေး စိတ်နေတတ်တယ်။ စိတ်လွန်းလို့ ပြောင်နေတဲ့ ပုတီး လေးကို ကျွန်မတို့တွေက သဘော ကျကြတယ်။ နဂိုက မာမီ့ ခန္ဓာကိုယ် ၀၀ကြီးဟာ အခု ဆေးရုံတွေ ခဏခဏ တက်ရတော့ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ကျန် တော့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ဒီလို ပိန်တာကို သဘောကျကြောင်း ကျွန်မကို ပြောတယ်။ လမ်းမလျှောက်နိုင် တဲ့ မာမီ့ကို“မ”ရတော့ အဆင် ပြေတာပေါ့တဲ့။ မာမီက ရေမွှေးနဲ့ သနပ်ခါးကို ကြိုက်တယ်။ သရဖီ ၀တ်ဆံလေးတွေ ထည့်သွေးတဲ့ သနပ်ခါးရယ်၊ ကရမက်တွေနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး မွှေးကြိုင် ဖွေးနေရင် မြင်သူ တိုင်းက မာမီကို ချစ်ကြတယ်။ ခေါင်းမှာလည်း စပယ်ပန်း၊ ခရေပန်းကုံးတွေ ကို အကုံးလိုက် ပန်ပေးရင် လည်း သဘောကျတယ်။သနပ်ခါး ကျွန်မ လိမ်းပေးရင် သိပ်ညီလေ့ မရှိဘဲ မလှ တတ်တာမို့ မာမီကိုယ်တိုင် ဘယ်လက်နဲ့ ပွတ်လိမ်းတတ်တယ်။ ခြောက်သွားရင် သူ့မျက်နှာ ဖွေးဖွေးညီညီ မွှေးမွှေးကို ကျွန်မက အားရပါးရ နမ်းပစ်တတ်တယ်။\nမာမီက အနေအေးသူ တစ်ယောက်မို့ စာအုပ်လေး တစ်အုပ်နဲ့ မျက်မှန်လေးတပ် ပေးထားရင် အစအဆုံး အခေါက်ပေါင်းများစွာ လှန် ကြည့်နေတော့တယ်။ အစက မာမီ မေ့တတ်သွားတာ မရိပ်မိဘူး။ ကျွန်မ ၀တ္ထုပါတဲ့ မဂ္ဂဇင်းကို အရင်ဦးဆုံးပေး ဖတ်ပြီးတိုင်း မဖတ်ရသေးဘူး၊ မကြည့်ရသေးဘူးလို့ အတင်းငြင်းဆို တတ်တယ်။ နောက်မှ သတိ မေ့တတ်နေပြီ ဆိုတာ သိလိုက်တယ်။ ဖတ် ပြီးရင်လည်း အစကနေ အဆုံး ဘာမှန်းကို မသိတော့ ဘူး။ ဒီအသက်အရွယ်မှာ ဒီ လောက်ပဲဖြစ်တာ အများကြီး တော်ပါသေးတယ်။ တချို့ဆို အတော့်ကို စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် သူငယ်ပြန်ကုန်ပြီ။အရင်ကများဆို မိုးကုတ် ၀ိပဿနာမှာ တရား ထိုင်ခဲ့တာ။ သူစွဲစွဲလမ်းလမ်း ဖတ်ခဲ့တဲ့ စာအုပ်တွေကများ စွာ၊ ဂျာနယ်ကျော်မမလေးနဲ့ ခင်နှင်းယုကို အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်သလို အိပ်ခါနီးတိုင်း စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ပြီးမှ အိပ်လေ့ရှိတယ်။ မီးထွန်းထားတော့ ကျွန်မလည်း အမှောင်ထဲမှာ ကျင့်သား မရတော့ဘဲ အလင်းထဲမှာ အိပ်တတ်တဲ့ အကျင့်က ကျင့်သား ရသွားခဲ့ တယ်။ ကျွန်မနဲ့ မာမီအိပ်တဲ့ ခုတင်အောက်က သံသေတ္တာထဲမှာ မာမီ ဖတ်လေ့ရှိတဲ့ စာအုပ်အဟောင်းတွေ ရှိတယ်။ ကျွန်မကတော့ နေ့လယ်က ကိုယ်ဆွဲထားတဲ့ ဗလာ စာအုပ်ထဲက မိန်းကလေး ပန်းချီလေးများကို ကြည့်ရင်း စားမြုံ့ပြန်နေမိတယ်။မာမီက ပုံဆွဲတာ ၀ါသနာပါတဲ့ ကျွန်မကို ရောင် စုံခဲတံဘူးနဲ့ ဆေးဘူး၊ စုတ်တံ လေးတွေ ၀ယ်ပေး တတ်ပါ တယ်။ စာကျက်ရင်း ပန်းချီ ဆွဲရင်တော့ မာမီလုံးဝ မကြိုက်ပါဘူး။ ကျောင်းသွား ခါနီး ခြေဆုံး ခေါင်းဆုံး သနပ်ခါးလိမ်းပေးပြီး ရင် ဘတ်ကို စမူဆာပုံ လက်ကိုင် ပ၀ါ ချိတ်ပေးလိုက်ပြီဆိုရင် ကျွန်မ ကျောင်းသွားရတော့ မယ်။ ကျောင်းဆင်းလို့ အခန်းပေါက်ဝမှာ မာမီ့ကို မတွေ့ရင် ကျွန်မက ၀မ်းနည်း တတ်ပြန်ရော။ ဒါပေမယ့် မာမီက ကျွန်မကို ၀မ်းနည်း ချိန်တွေ အကြာကြီး ပေးမထားဘူး။\nမာမီ လာမကြိုတဲ့ ကျောင်းဆင်းချိန် တစ်ရက်မှာ အိမ်ကို ၀မ်းနည်းစွာ အရဲစွန့်ပြီး လျှောက်ပြန်လာနိုင်တဲ့ ကျွန်မကို မာမီ အပါအ၀င် တစ်အိမ်လုံးက “ဟယ် ကလေးလေးက သူ့ဟာသူ ပြန်လာတတ်ပြီ၊ တော်လိုက် တာ”လို့ ပြောခံလိုက်ရတာကို က ကျွန်မကိုယ်ထဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုနဲ့ သတ္တိ တွေ စီးမျော ၀င်စေခဲ့တယ်။ လမ်းမှာ ၀မ်းနည်းစိတ်လေး ရှိတာတောင် ဘယ်ပျောက် သွားမှန်းမသိ။ အခုလို ကိုယ့် အိမ်ပြန် လာနိုင်တာကိုက တစ်သက်မှာ အမှတ်တရ ကျွန်မအတွက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ညစဉ် ပြတင်းပေါက်ကို ခေါင်းထိုး အိပ်တတ်တဲ့ ကျွန်မဘက်ကလိုက်ကာကို မာမီ အမြဲဆွဲစေ့တယ်။ မာမီက ဆွဲစေ့လိုက်၊ ကျွန်မက ဆွဲဖွင့်လိုက်နဲ့ ညစဉ် အလုပ် ရှုပ်နေတတ်တယ်။ ကျွန်မကို အအေးပတ်မှာ စိုးနေပေမယ့် ကျွန်မကတော့ ပူအိုက်လွန်း နေတတ်တယ်။ မာမီ အပြင်က လပြည့်ကြီး ကြည့်ချင်လို့ ပါ၊ လိုက်ကာဖွင့်ပေးပါဆိုမှ တစ်ဝက်ဖွင့်ပေးတယ်။ညတိုင်း ဘုရားစာ တစ်ပုဒ်တစ်ပုဒ် နှုတ်တိုက်သင်တယ်။ တစ်ခါမှ ဘုရားစာကို စာအုပ်ထဲကနေ အလွတ် မကျက်ဖူးဘူး။ မာမီ သင်ပေးတဲ့ ဘုရားစာတွေက နှုတ်ထဲစွဲ နေခဲ့တယ်။ အဲဒီ ဘုရားစာတွေ ကိုပဲ ကျွန်မ အခု အချိန်ထိ ရွတ်လေ့ရှိတယ်။ မာမီသင် ပေးတဲ့ ဂါထာ အတိုလေးတွေ အများကြီးပဲ။ ကျွန်မကို အမေ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်ကတည်းက မာမီက တောင်းယူခဲ့တယ်လို့ အမေက ပြောပြဖူးတယ်။မာမီ့လက်ထဲ ကျွန်မ ရောက်သွားချိန်မှာ ကျွန်မ အတွက် အင်္ကျီတွေ၊ ပေါင်ဒါ ဘူးတွေ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်း မရှိ မဖြစ်စေရဘူးတဲ့။ ကျွန်မကို အလွန်အင်မတန် ဂရုစိုက်တဲ့ မာမီက ခြေဆုံး၊ ခေါင်းဆုံး ပြုပြင်ပေးသလို“ထမင်းစားရင် ပလပ် ပလပ် မမြည်ရဘူး”\n“လမ်းလျှောက်ရင်း ထမင်း မစားရဘူး။ သရဲ လိုက်တတ်တယ်”“လမ်းလျှောက်ရင် ခြေဖနောင့်နဲ့ မချရဘူး။ တဒုန်း ဒုန်းမြည်ရင် ဆင်းရဲတတ် တယ်”“အမြင်ကတ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ သုံးရမယ်။ အရှေ့က မသင့်လျော်တဲ့ စကားထည့် မပြောရဘူး”“မိန်းကလေးဆိုတာ ချိုင်းချွေးနံ့ မထွက်ရဘူး၊ ကျောက်ချဉ် လိမ်းရတယ်”“အိပ်ရာကို တတ်နိုင် သရွေ့ စောစောထရမယ်။ ဒါမှ ကိုယ့်ကိုယ်စောင့်နတ်က အစည်းအဝေးအမီတက်နိုင် မှာ။ သမီးက မနိုးလို့ သမီး ကိုယ်စောင့်နတ်က အစည်း အဝေးနောက်ကျရင် ဘုရား ဆီရောက်ရင် အပြစ်ဒဏ်ပေး ခံရတယ်။ သမီးနိုးမှ၊ မျက်နှာ သစ်ပြီးမှ သူက မြန်မြန် အစည်းအဝေး ရောက်မှာ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်က ထတာ နောက်ကျရင် သမီးကိုယ် စောင့်နတ်က သမီးကို ပြန်အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။ ထထ မြန်မြန် မျက်နှာသစ်လိုက်”“ဟင် ဟုတ်လား”ကျွန်မလည်း မာမီ့ စကားကြောင့် လန့်ဖြန့်ပြီး မျက်နှာမြန်မြန် သစ်ရတယ်။ အဲဒီအကျင့်စွဲ တစ်ခုကို နားထဲ ရိုက်သွင်းလိုက်တော့ ကျွန်မ အိပ်ရာထတွေ နောက်မကျ တတ်တော့ဘူး။ ကြီးလာတော့ မာမီ ကျွန်မကို ညာပြောတယ် ဆိုတာ သိပေမယ့် ခုချိန်ထိ ကျွန်မ စိတ်တွေထဲ စွဲနေဆဲပဲ။ ခရစ်စမတ် နေ့တွေ ရောက်တိုင်းလည်း အင်္ကျီနီနီ နဲ့ နှုတ်ခမ်းမွေး ရှည်ရှည်ဖြူဖြူ ခရစ်စမတ် ဘိုးဘိုးကြီး ညကျ လာမယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိ ထားတယ်။ ခုတင် ခြေရင်းမှာ ကျွန်မ ခြေအိတ်လေး တစ်ဖက်ကို ချည်ထားတယ်။ ခရစ် စမတ်ဘိုးဘိုးကြီးက လိမ္မာတဲ့ ကလေးဆိုရင် ပိုက်ဆံတွေ ထည့်ပေးလေ့ရှိပြီး မလိမ္မာရင် အမှိုက်တွေ ထည့်ပေးတယ်လို့ ပြောပြထားတယ်။ မနက် ရောက်တိုင်း ခြေအိတ်လေး ထဲ ဘာရှိနေမလဲ ဆိုတာ ရင်တုန်လေ့ရှိတယ်။ အပြင် ကနေ စမ်းကြည့်တော့ စက္ကူ မြည်သံလေးကြားရရင် ၀မ်းသာလေ့ရှိတယ်။ အဲဒီတုန်းက ခေါင်းပေါင်း ၁၀၀ိ-တန် ကြီးများကို နှစ်တိုင်း ပိုင်ဆိုင် ခွင့်ရခဲ့တယ်။ ဒါကို တကယ် ပဲ ခရစ်စမတ် ဘိုးဘိုးကြီးက လာထည့်တယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့ တယ်။ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ တောင် အငြင်းပွားခဲ့တဲ့ အထိပဲ။\nကြီးလာလို့ အမှန်သိ သွားတဲ့ အခါ ဒီအလေ့အထ လေးက ပျော်စရာတစ်ခု ဖြစ်တာမို့ ခုချိန်ထိ ခရစ်စမတ်နေ့ ရောက်ရင် ခုတင်တိုင်မှာ ခြေ အိတ်လေး ချည်ထားဆဲ။ အိမ်က ထည့်ဖို့ မေ့သွားရင် ခေါင်းအုံးအောက်မှာ တစ်ထောင်တန် ပိုက်ဆံရွက်လေး များကို တွေ့ရတယ်။ အိမ်မှာ ခရစ်စမတ် ဘိုးဘိုးကြီးက ကျွန်မ ဒယ်ဒီပေါ့။မာမီက ချစ်ပေမယ့် တချို့နေရာတွေမှာ ပြင်းပြင်း ထန်ထန် အလိုလိုက်လေ့မရှိ ဘူး။ ကျွန်မ မာမီ့ကို စိတ် ဆိုးပြီး စကားမပြောချင်တဲ့ နေ့ရက် တစ်ရက်မှာ ပေါက် ကွဲသံစဉ်တွေကို ရေးပြီး ခံစားချက်တွေကို ဘူးလေး တစ်ဘူးထဲ ပိတ်လှောင်ထား ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲက စာကို မာမီက တွေ့သွားပြီး ဖတ် ကြည့်တဲ့အခါ စိတ်မဆိုးဘဲ မဆိုးဘူး အရေးအသား ကောင်းတယ်လို့ ချီးကျူး တော့ ကျွန်မက အံ့သြပြီး တကယ်လား ဟင်လို့ မာမီ့ ကို ပြန်မေးမိတယ်။ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ အနားမှာ ရှိတဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်ရင်း၊ ငှားရင်း ပိုးတွေက ဆွလာတော့ တစ်ယောက်တည်း ငြိမ်ငြိမ်ကုပ်ကုပ်နဲ့ စာတွေရေး နေမိတယ်။ ၀တ္ထုတိုတွေကို ဗလာစာအုပ် စာမျက်နှာပြင် တွေပေါ်မှာ စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်းတွေ ဖွဲ့နွဲ့မိတော့ တယ်။ကျွန်မ ၀ါသနာကို တားမြစ်လေ့ မရှိဘဲ မာမီက အားပေးတယ်။ ဒယ်ဒီက အင်္ဂလိပ် ၀တ္ထုတွေပဲ ဖတ်တတ်ပေမယ့် နောက်ပိုင်း စာမျက်နှာပြင်ပေါ်ပါတဲ့ ကျွန်မ ၀တ္ထုတိုတွေကို ဖတ် တတ်သွားတယ်။ ကျွန်မ ၀ါသနာကို အထင်မြင်သေး ခြင်းမရှိသလို စာပေက လူတွေကို ဘယ်လောက်အကျိုး ပြုတယ်ဆိုတာကို သူ့တို့ သိထားတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မဟာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ရေးစရာမလိုဘဲ လွတ်လွတ် လပ်လပ် ရေးသားနိုင်တယ်။ ခုချိန်ထိအောင် စာကို သူတို့ ကောင်းမွန်စွာ ဖတ်နိုင်ကြ သေးတယ်။ မာမီကတော့ ဖတ်ပြီးရင် မေ့တယ်။ ဟို ကြည့်ဒီကြည့်ပဲ။ အရင်ကတော့ ကျွန်မ၀တ္ထုတိုင်းကို ဖတ်တယ်။\nကျွန်မက အခုချိန်ထိ သူတို့ စိတ်ချမ်းသာမှုကို ရှေး ရှုသလို ကျွန်မ စိတ်ချမ်းသာမှု ကိုလည်း သူတို့က ရှေးရှု တတ်တယ်။ သူတို့ကျွန်မကို ယုံကြည်သလို ကျွန်မလည်း သူတို့ကို ယုံကြည်မိတယ်။ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ခု အတွက် အိမ်တိုင်ရာရောက် ကျွန်မကို လာစော်ကားရင်တောင် သူတို့ ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိဘဲ ကျွန်မကို ယုံကြည်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ ကြားမှာ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်ခဲ့ကြဘူး။အရင်က ပဋ္ဌာန်း အရှည်တွေ ရွတ်လေ့ရှိတဲ့ မာမီက အခု ၉၇ နှစ် အရွယ်မှာ အရဟံ ပုတီးလေးကိုပဲ စိတ်နေနိုင် တော့တယ်။ ဒယ်ဒီက မာမီ့ အတွက် အရဟံ ပုတီးကို နေ့တိုင်း စိတ်ပေးတယ်။ တရေးနိုးလည်း ထစိတ်တယ်။ မာမီက တစ္ဆေ၊ သရဲ မကြောက်တတ်ပေမယ့် မိုးချိန်းတာကိုတော့ အလွန် ကြောက်တတ်တယ်။ မိုးချိန်း ရင် သူ့နားမှာ တစ်ယောက်ယောက် နေပေးရတယ်။ မီရာ လက်ကို လှမ်းဆွဲပြီး ကိုင်ထားတတ်တယ်။အရင်က အသက်ကြီး သွားတော့ မာမီတစ်ခုတင်၊ ဒယ်ဒီတစ်ခုတင် အိပ်ကြပေမယ့် အခု ပိုပိုအသက်ကြီး လာတော့ ခုတင်နှစ်ခုတင် ပူး ပေးလိုက်တယ်။ သူတို့အိပ်ရာ ၀င် အိပ်ရာထတွေမှာ အမှီလေးတွေ ကိုယ်စီနဲ့ ကြည်နူး စိတ်လေးတွေ ရှိစေချင်တယ်။ တစ်ခါတလေ အိပ်နေပေမယ့် တစ်ယောက်လက် တစ် ယောက် ကိုင်ထားကြမြဲဖြစ် တယ်။ မတွေ့ရင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မေးနေတတ် ကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ ယုယမှုတွေ၊ ဂရုစိုက်မှုတွေ ပိုလာတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။တကယ်တော့ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ အရွယ်တွေက အမှည့်လွန်အသီးတွေ ဖြစ်နေကြပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ပြုတ်ကျလိမ့်မလဲ ဆိုတာ ရင် တမမ ရှိနေရသလို ဘယ်သွားသွား အလွန် နောက်ဆံ တင်းရတယ်။ သူတို့ ကျန်းမာရေး ကောင်းမှ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် သွားနိုင်တယ်။ ဒါ တောင် စိတ်မချ စိတ်တွေက အမြဲ ခိုအောင်းနေတယ်။ ကျွန်မက သူတို့ကို စိတ်မချ သလို သူတို့လည်း ကျွန်မ အပေါ် အပူပန် ကြီးတတ်တယ်။\nအမှန်တော့ ကျွန်မစိတ် တွေကို ပြင်ဆင် ထားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လောဘ ကြီးစွာ သူတို့ကို အသက် ရှည်စေချင်သေးတယ်။ သူတို့ ရဲ့ ၆၅ နှစ်မြောက် မင်္ဂလာကို စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ကျွန်မတို့ဝိုင်းဝန်း ကျင်းပပေး ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မ ထိုရက်ကို မေ့နိုင်မယ် မထင်ပါ။ မထင် မှတ်ဘဲ ဒီပွဲကို ဒယ်ဒီနဲ့ မာမီ့ ရဲ့မိတ်ဆွေများ၊ ကျွန်မ မိတ်ဆွေများ တက်ရောက်ခဲ့ ကြပါတယ်။ အားလုံးက ၆၅ နှစ် မင်္ဂလာ သက်တမ်းကို အံ့သြ ချီးကျူး မဆုံးရှိကြတဲ့ အခါ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး မျက်နှာမှာ နုဖတ်လန်းဆန်း နေကြပါတယ်။အိမ်ထဲမှာပဲ အမြဲနေရ တဲ့ မာမီဟာ အစားတွေ တစ်ခုပြီး တစ်ခုစားရင်း ပျော်ရွှင် နေပါတယ်။ ဒီနေ့ကနေ စပြီး အသက်တစ်ရာ အထိ အတူ နေကြဖို့ ကျွန်မတို့ ၀ိုင်း ဆုတောင်း ပေးခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီနေ့ရဲ့ လန်းဆန်းလတ် ဆတ်မှုဟာ ဓာတ်ပုံလေးတွေ တွေ့ရသည် အထိ ပြောလို့ မပြီးနိုင်ဘဲ တသသရှိနေ တတ်ပါတယ်။ကျွန်မတို့အတွက်က အပြင်မှာ ပျော်စရာတွေများ ပေမယ့် သူတို့အတွက်က စိတ်တစ်ခါ ကြည်နူးကျေနပ် ပီတိဖြစ်မှုဟာ သူတို့ကျန်းမာ ရေးကို အထောက်အကူပြု သလို သူတို့ခံစားမှုတွေ ပွင့် ထွက်ပေါ့ပေါ့လာစေတယ်။ ဒီလို အပြင်လူတွေနဲ့ ဆုံစည်း ရမှုဟာ တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး နွေးထွေးစေတယ်။ အရင်က ကျွန်မဟာ အင်မတန် ၀မ်းနည်းလွယ်သူ၊ စိတ်ပျော့သူဖြစ်တယ်။ ညစဉ် အိပ်တိုင်း မကြာခဏ လန့် လန့်အော်တတ်လို့ မာမီ့ရင်ခွင် ထဲမှာ ပွေ့ပိုက်ခံအိပ်ခဲ့ရပြီး မာမီ ရွတ်တဲ့ဥုံခံတဲ့ ဂါထာ ကြောင့် ကျွန်မရဲ့ လန့်တဲ့ ကိစ္စတွေ နောက်ပိုင်း လျော့ ပါးသွားတယ်။ညစဉ် မာမီနဲ့အတူ အိပ်တိုင်း မာမီ့ လက်မောင်းပျော့ ပျော့အိအိလေးကို ကိုင်အိပ်တိုင်း မာမီများ မရှိတော့ရင် ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ မျက်ရည် အကြိမ်ကြိမ် ကျဖူးတယ်။ ကျွန်မ စိတ်တွေက မာမီ့အပေါ် အားကိုးလွန်းခဲ့တယ်။ မာမီက ကျွန်မ တက္ကသိုလ် ကျောင်း သူကြီးဖြစ်တာမှ မြင်ရပါ့ မလား ဆိုပြီး စိတ်ပူဝမ်းနည်း တတ်သေးတယ်။ ခုချိန်ထိ ကျောင်းတွေပြီးဆုံးသည့်တိုင် အလုပ်တွေ လုပ်ရင်း၊ စာတွေ ရေးရင်း ပြုစုခွင့်ရတာကို ကျေနပ်မိတယ်။\nအခု အသက်တွေကြီး လာတော့ သူတို့က ကျွန်မကို ပြန်အားကိုးသွားပြီ၊ ကျွန်မ လက်သည်းခြေသည်း ညှပ် ပေးဖူးတဲ့ မာမီ့ကို ကျွန်မက ခုပြန်ညှပ်ပေးရပြီ၊ ရှူးတည် တာ၊ နောက်ဖေးသွားတာတွေ ကအစ ကလေးလိုပြန်လုပ် ပေးရပြီ၊ ထမင်းနဲ့မုန့်တွေ၊ ဆေးတွေကိုယ်တိုင် ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပေးရပြီ၊ ရေချိုး၊ ချေး တွန်းပေးရပြီ၊ အိပ်ရာပေါ်လှဲ သိပ်ပေးရပြီ၊ မာမီ့မျက်နှာ အပြောင်းအလဲကို အချိန်ရှိ သလို ကြည့်နေရပြီး အပြင် ခရီးထွက်ရင် ဖုန်းမကြာခဏ ဆက်ရပြီ၊ ချောင်းဆိုးနေ လား၊ ၀မ်းပျက်နေလား၊ ဗိုက် နာနေလား၊ သွေးတိုးနေလား၊ သွေးကျတာလား ဆိုတာတွေ၊ ဆံပင်ကိုလည်း ညှပ်တဲ့ သူကို အိမ်ခေါ် ညှပ်ပေးရတယ်။တစ်ခါတလေ ၀ှီးချဲလေးပေါ် မှာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေတတ်တဲ့ မာမီ့ကို ဘေးနားကနေ စကားသံ၊ ရယ်သံတွေ ထွက်အောင် ရယ်စရာတွေ ပြောပြရတာ၊ တစ်ခါတလေ မျက်နှာမရွှင် မျက်လုံးတွေ ၀မ်းနည်းရိပ် သန်းနေရင် ဘာတွေများ တွေးနေတာလဲ၊ ဘာတွေများ ၀မ်း နည်းနေတာလဲလို့ မကြာခဏ မေးရပြန်တယ်။အသက် အရွယ်ကြီး လွန်းသူတွေမှာ သူ့အတွေးနဲ့ သူ ၀မ်းနည်းနေတာတွေ၊ စဉ်း စားစရာတွေ များပြား နေနိုင်တယ်။ စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားရင်း တွေးရင်းနဲ့ မျက်နှာပေါ် ၀မ်းနည်းရိပ်တွေ သန်းနေ တတ်တယ်။ တစ်ခါတလေ သူတို့ဘ၀ကြီးကို ငြီးငွေ့စွာ သူများ လုပ်ပေးမှ သွားရ၊ လာရတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုး တွေ ၀င်လာပြီး ၀မ်းနည်း အားငယ်စိတ်နဲ့ ငါသေချင် တယ်လို့ စကားတွေ ထွက် လာလေ့ရှိတယ်။\nအဲဒီလိုပြောလာရင် မာမီ့စိတ်ထဲ စိတ်တိုင်းမကျ မကျေနပ်တာတွေ များလာပြီ လို့ယူဆရတယ်။ လူကြီးတွေ ကြီးလာရင် ဒီလို အတွေးတွေ နဲ့ မကြာခဏ ၀မ်းနည်းတတ် တယ်။ သူတို့မှာ လုပ်စရာ မရှိ တစ်ယောက်တည်း ထိုင် ပြီးရင်းထိုင်၊ အိပ်ပြီးရင်း အိပ်နေရ၊ အခြားသူတွေကအလုပ် တွေ ကိုယ်စီနဲ့ဆိုတော့ ပျင်းရာကနေ ငြီးငွေ့လာတတ် တယ်။ သူတို့ကို ဂရုမစိုက် ကြဘူး အထင်နဲ့ ရင်ထဲဝမ်း နည်းစိတ်တွေ ကိန်းအောင်း လာတတ်ကြတာပေါ့။ အဲဒီလို အချိန်ဆို မာမီ့ကို ရယ်စရာလေးများ ပြောရင်း၊ ဓာတ်ပုံတွေ ပြရင်း နှစ်သိမ့် ပေးရတယ်။ အိပ်ခါနီးမှာ တရားခွေ ခပ်ပါးပါးလေး ဖွင့် ပေးပြီး မာမီ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတတ်တယ်။ခုချိန်မှာ ၀မ်းနည်းတတ် သူဟာ ကျွန်မ မဟုတ်တော့ ဘူး။ ကျွန်မအတွက် လောက မှာ သတ္တိရှိစွာ မားမားမတ် မတ်လျှောက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မာမီ တို့က ကျွန်မခြေလှမ်းတွေကို အနီးကပ် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ တယ်။ ကျွန်မကြိုက်တဲ့ လမ်းကိုပဲ ရွေးစေခဲ့တယ်။ အခုချိန်မှာတော့ မာမီ က ၀မ်းနည်းတတ်သူ ဖြစ်နေ ပြီ။ မာမီ ၀မ်းသာတတ်အောင် ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေ ရပါတယ်။ သူတို့လိုချင်တာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ပိုက်ဆံတွေ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မတို့ ပေးဆပ်တဲ့ နွေးထွေး ယုယတဲ့ အပြန်အလှန် ရင်ထဲက စီးဆင်းလာတဲ့ မေတ္တာတွေပါ။ အိမ်တံခါးဝမှာ ကျွန်မ ပြန်လာတာ မြင်တိုင်း သူတို့ ပြုံးတတ်တယ်။ ကျွန်မ အိမ်ပြန်နောက် ကျရင် ထမင်းစား စောင့်တတ် တယ်။ မျှော်နေတတ်တယ်။ အိမ်ပြန်လာတိုင်း ဦးဦး ဖျားဖျား နှုတ်ဆက် စေချင်တယ်။\nတစ်ခါတလေ ကျွန်မလည်း ၀မ်းနည်းမိတာပဲ။ ကျွန်မ ချစ်ရသူတွေကို ခွဲခွာ ရဖို့ရက်တွေ တဖြည်းဖြည်း နီးလာပြီ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ စိတ် ထဲမှာ မပြင်ဆင် ထားလို့လည်း မရတော့ဘူး။ လူတိုင်း မလွဲ မသွေ သွားကြရမယ့်လမ်း မဟုတ်လား။ အဲဒီလို တွေးမိတိုင်း ၀မ်းနည်းမိတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း ကျွန်မ အိမ်ပြန်ရောက်တိုင်း သူတို့ အတွက် အပြုံးတစ်ခု အမြဲ ပါသလို သူတို့ကလည်း ကျွန်မကို အပြုံးတစ်ခု လက်ဆောင်အဖြစ် အမြဲပြန်ပေး လေ့ရှိပါတယ်။စိတ်ထဲမှာ ၀မ်းနည်းတာတွေ ရှိလည်း အပြုံးကိုတော့ အမြဲ အပြန်အလှန် ပေးလေ့ ရှိခြင်းဟာ နွေးထွေးတဲ့ မေတ္တာတရား ရှိသူတိုင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိတ်ချမ်းသာ စေချင်တဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။ချောအိမာန်၊မန္တလေး၊(ရွှေအမြုတေ မဂ္ဂဇင်း၊ အောက်တိုဘာလ ၂၀၁၀)\nကောင်းကင်အနမ်း“မင်း ကမ္ဘာမှာ မျက်လုံးမှ ပါရဲ့လား မသိဘူးနော်” “အချစ်မှာ မျက်စိမရှိတဲ့”အဲဒါ အရိုးစွဲနေတဲ့ လူတွေပြောတာ တကယ်လက်တွေ့ဘ၀မှာတော့ မျက်စိနဲ့ မြင်တတ်ပြီး ဦးနှောက်နဲ့ဆုံးဖြတ်မှုက အရေးကြီးဆုံးပဲ တကယ်ဆိုရင်တော့ ရှားမှရှားပဲ”ဟား …. ဘယ်လိုလူတွေလဲ နားထဲမှာ ကြားရတာမဆန့်အောင်ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်ရော ကျွန်မ နေရာမှာဆိုရင် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲ။ သေချာတာတစ်ခုက မင်းကမ္ဘာလို လူသားတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေကို ဂရုစိုက်မခံရတဲ့အခါ မင်းကမ္ဘာရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်မဟာ သူတို့တွေအားလုံးရဲ့ ဝေဖန်မှတ်ကျောက်တင်ခံရနေဆဲပါ့။ ဒီအတွက် ကျွန်မ မအံ့သြတော့ပါဘူး။ သူတို့မပြောနဲ့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် အံ့သြမှု မယုံနိုင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်သိတ်ခဲ့တာမို့ ခုချိန်မှာ ငြင်းပယ်ဖို့ တံတိုင်းကို အသင့်ကာရံပြီး ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်စွာ တားမြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကလွဲလျှင် ဘယ်သူမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။အများပြောဆိုလာမည့် ဒဏ်တွေကို လျစ်လျုမရှုနိုင်သမျှ ကျွန်မ ဆက်လက်ရှုံးနိမ့်နေဦးမယ်ဆိုတာ ရိပ်မိပါတယ်။ ဆုံဆည်းခြင်း(၁)ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပတ်သတ်မှုဟာ ပြန်ပြောရရင် အနုပညာဆန်တယ်ပဲဆိုပါတော့ ကျွန်မ သူရဲ့ စိတ်ကို ဘာနဲ့မှ ညှို့ယူဆွဲငယ်ခဲ့တာမဟုတ်၊ ကျွန်မ သန့်ရှင်စင်ကြယ်စွာပဲ ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်ကတည်း လူတွေရဲ့ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ စိတ်တံခါးထွေထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ စကားလုံးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ သတ္တိမွေးရတယ်။“ချော ကိုနဲ့ချစ်နေတာကို အရေးကြီးတဲ့အလုပ်တစ်ခုလို့ သဘောထားပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိပါ” လို့ အမြဲပြောလေ့ရှိတဲ့ သူ့စကားများအတွက် ကျွန်မတစ်ချို့နေရာတွေမှာ နားတွေပိတ်ထားခဲ့တယ်။ “ကို အရမ်းလွမ်းလွန်းလို့ စိတ်မှန်းနဲ့ ချောဆီပြေးပြေးလာခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ”အဲဒီလိုပြောရင် ကျွန်မခပ်ပြုံးပြုံနဲ့ ရင်ထဲမှာ ပီတိတွေ တနင့်တပိုး ၀င်ရောက်လာခဲ့တယ်။ကျွန်မ ကာရံထားတဲ့ တံတိုင်းဟာဘယ်လောက်ခိုင်မာတယ်ဆိုတာ သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ဘူး။ကျွန်မပျော်စိတ်ချမ်းသာမှုကို ပထမဦးစားပေး တတ်တဲ့ ခံစားချက်က အသေအချာ ရင်ထဲ စိမ့်ဝင်လာခဲ့တယ်။ သူ့အာရုံမှာ ကျွန်မကလွဲရင် ဘာမှ ငြိ်တွယ်နေလေ့မရှိဘဲ အမြဲတမ်းကျွန်မ ကောင်းကျိုးကိုပဲ စဉ်းစားပေးနေလေ့ရှိတဲ့ သူဟာ ကျွန်မဘ၀အတွက် အံ့သြရဆုံးလူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ဒီထက် ပိုအံ့သြစရာကောင်းတာက လေးထောင့်ကျတဲ့မေးရိုး အသားအရေကြယ်စင်ပြီး ခိုင်မြဲတဲ့ မျက်လုံးမျက်ခုံးတွေပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူချမ်းသား မျိုးရိုးဂုဏ်မြင့်တဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်ဟာ ကျွန်မလို ဘာမှ မလင်းလက်တဲ့ ကြယ်လေးတစ်ပွင့်ကို ငြိတွယ်နေခြင်းပဲ။လူတွေဟာ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ချစ်ခြင်းကို ပြိုင်ပွဲလို သဘောထားကြတယ်။ အမှန်တော့ ဒီပွဲမှာပါတဲ့ ကျွန်မအတွက် မိုက်မဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်\nကောင်းကင်အနမ်း“မင်း ကမ္ဘာမှာ မျက်လုံးမှ ပါရဲ့လား မသိဘူးနော်” “အချစ်မှာ မျက်စိမရှိတဲ့”အဲဒါ အရိုးစွဲနေတဲ့ လူတွေပြောတာ တကယ်လက်တွေ့ဘ၀မှာတော့ မျက်စိနဲ့ မြင်တတ်ပြီး ဦးနှောက်နဲ့ဆုံးဖြတ်မှုက အရေးကြီးဆုံးပဲ တကယ်ဆိုရင်တော့ ရှားမှရှားပဲ”ဟား …. ဘယ်လိုလူတွေလဲ နားထဲမှာ ကြားရတာမဆန့်အောင်ဘဲ သူတို့ကိုယ်တိုင်ရော ကျွန်မ နေရာမှာဆိုရင် ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်မလဲ။ သေချာတာတစ်ခုက မင်းကမ္ဘာလို လူသားတစ်ယောက်ကို ဘယ်သူမှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့တွေကို ဂရုစိုက်မခံရတဲ့အခါ မင်းကမ္ဘာရဲ့ နှလုံးသားဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်မဟာ သူတို့တွေအားလုံးရဲ့ ဝေဖန်မှတ်ကျောက်တင်ခံရနေဆဲပါ့။ ဒီအတွက် ကျွန်မ မအံ့သြတော့ပါဘူး။ သူတို့မပြောနဲ့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်တောင် အံ့သြမှု မယုံနိုင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်သိတ်ခဲ့တာမို့ ခုချိန်မှာ ငြင်းပယ်ဖို့ တံတိုင်းကို အသင့်ကာရံပြီး ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်စွာ တားမြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကလွဲလျှင် ဘယ်သူမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။အများပြောဆိုလာမည့် ဒဏ်တွေကို လျစ်လျုမရှုနိုင်သမျှ ကျွန်မ ဆက်လက်ရှုံးနိမ့်နေဦးမယ်ဆိုတာ ရိပ်မိပါတယ်။ ဆုံဆည်းခြင်း(၁)ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပတ်သတ်မှုဟာ ပြန်ပြောရရင် အနုပညာဆန်တယ်ပဲဆိုပါတော့ ကျွန်မ သူရဲ့ စိတ်ကို ဘာနဲ့မှ ညှို့ယူဆွဲငယ်ခဲ့တာမဟုတ်၊ ကျွန်မ သန့်ရှင်စင်ကြယ်စွာပဲ ဆက်ဆံခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်ကတည်း လူတွေရဲ့ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ စိတ်တံခါးထွေထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ စကားလုံးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ သတ္တိမွေးရတယ်။“ချော ကိုနဲ့ချစ်နေတာကို အရေးကြီးတဲ့အလုပ်တစ်ခုလို့ သဘောထားပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိပါ” လို့ အမြဲပြောလေ့ရှိတဲ့ သူ့စကားများအတွက် ကျွန်မတစ်ချို့နေရာတွေမှာ နားတွေပိတ်ထားခဲ့တယ်။\nဒါပေမယ့် ကျွန်မနောင်တရဖို့ လုံးဝမမျှော်လင့်ဘူး။ ကျွန်မမှာ အရင်က အတ္တတွေ အချိန်ပြည့် ကာရံရှိတယ်။ အမေတစ်ခု သမီးတစ်ခုပဲရှိတဲ့ဘ၀မှာ ချမ်းသာတာဆိုလို့ အတ္တနဲ့မာနဆိုတာပဲ။သူ့မှာ ကျွန်မနှစ်သက်တဲ့အချက်တွေ အများကြီးရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မကိုတော့ သူက အနုပညာကို ချစ်တတ်သူဟာ အမြဲနူးညံသိမ်မွေ့တယ်လို့ ချီးမွမ်းတတ်တယ်။ကိုယ် ချောကို အချစ်ဆုံးအချက်တွေထဲမှာ အဲဒီအချက်ဟာ ထိပ်ဆုံးကပဲ တဲ့ သူက ဒေါသမကြီးတဲ့သလို ခံစားမှုကိုလည်း မေ့ပျောက်လွယ်သူဖြစ်ပါတယ်။ ဆေးလိပ်၊အရက်၊ကွမ်း ဘာမှမကြိုက်သလို အနိုင်မယူတတ်တဲ့ကျွန်မကို အမြဲအလျှော့ပေးလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်မ စိတ်အနည်းငယ် ငြိုင်ငြင်မှုကို နည်းနည်းမှ မလိုလားသလို။ ကျွန်မဟာ သူ့အတွက် နတ်သမီးတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်းကို အမြဲပြောဆိုတတ်တယ်။ ကျွန်မကြိုးစားရေးသားထားတဲ့ မဂ္ဂဇင်းမှာပါတဲ့ ကဗျာလေးတွေကို ဖတ်ရင်း သူကလည်း ကဗျာတစ်ပုဒ် နှစ်ပုဒ်ကို လက်စွမ်းပြရေးပေးခဲ့ဖူးတယ်။“မိုးနဲ့မြေလွှာ”“ရင်မှအပ်နှင်း”“သစ္စာခင်း၍”အမှန်အတိုင်းပြောမည်။မင်းကို သိပ်ချစ်သည်ဆိုတဲ့ သူ့ကဗျာလေးသည် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကနေ တဆင့် ပထမဦးဆုံးရတော့ ရင်တွေ တလှပ်လှပ် ခုန်နေခဲ့တာ ကျွန်မအသိ။ကျောင်းခန်းဝမှာစာအုပ်လေးပိုက်လို့ အမြဲရောက်လာတတ်သူဟာ ကျွန်မကို စိတ်ဝင်စားနေတာပါဆိုတာ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ သူ့လို ကိုယ့်လိုနဲ့ အတန်းထဲက မိန်းကလေးတွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြန်ခံနေရတဲ့ မင်းကမ္ဘာရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကိုတော့ ကျွန်မမကြည့်ရဲခဲ့။ကျွန်မဟာ အချစ်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းမရှိခဲ့သူမို့ သူဟာ ကျွန်မဘ၀အတွက် သာမန်လူသားလေးလိုပဲ ထင်ထားခဲ့မိတယ်။ ကျွန်မဘ၀ဟာ အမှန်တော့ “ ချောသိမ်မွေ့” ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ မလိုက်ဖက်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မာကျောတဲ့ နှလုံးသားပိုင်ရှင် အေးစက်တဲ့ သိုးငယ်တစ်ကောင်လို ရူးသွပ်စွာ တွေးနေခဲ့သော အချိန်တွေကြာခဲ့ပြီပေါ့။ ဒီအကြောင်းတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မဘ၀မှာ ပျော်စရာဆိုတာ ခဏပဲပေးပြီး ပြန်ပျောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ အမြဲယုံကြည်နေခဲ့ဖူးတယ်။ သူနဲ့ဆုံခဲ့တဲ့ ကာလတာများရဲ့ အခြားတစ်ဘက်မှာ ပျော်စရာရှိသလို၊ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း ညီတူညီမျှ အံ့သြစရာကောင်းနေခဲ့တယ်။ ယခင်က ကျွန်မရဲ့ အားလပ်ရက်များမှာ အတွေးတွေက ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစရာမပါ ပုံမှန်ဖြတ်သန်း ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့တဲ့ အချိ်န်များလည်းရှိခဲ့ပါတယ်။ ကဗျာလေးတွေကိုတာ့ ရေးရင်း ချစ်တတ်လာခဲ့တယ်။\nတစ်ခါတစ်လေ တွေးရင်းနဲ့ ပျော်စရာကင်းမဲ့တဲ့ဘ၀ထဲ ပြန်ရောက်သွားမှာကို ကြောက်မိတယ်။ကျွန်မဟာ သူနဲ့ပတ်သတ်လာရင် တက်ကြွမှု မြန်ဆန်သလောက် စိတ်လက်တွေ ရွှင်လန်းနေတာမို့ အချစ်ဟာ ချိုမြိန်ခြင်း အရာတစ်ခုဆိုတာ သေသေချာချာ လက်ခံလိုက်ရတော့တယ်။ ဒါဟာ ကိုယ်တိုင်အရှုံးပေးလိုက်ရခြင်းပဲ။ သူ့ကို ကျွန်မက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ငြင်းဆိုတဲ့နေ့က ကျွန်မမယုံနိုင်တဲ့မတွေ့ဘူးတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက် မျက်ဝန်းက မျက်ရည်ကြည်တွေကို အံ့သြစွာတွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်မမှာ ဘယ်လိုပဲ သတ္တိတွေ ရှိနေစေဦးတော့ သူ့မျက်ရည်တွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဘာလက်နက်မှမရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်မမှာ ကျန်ရှိနေခဲ့တဲ့ သတ္တခပ်ပါးပါးလေးနဲ့အတူ သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်မိတယ်။ ဒါကပဲ တစ်စုံတစ်ရာဖမ်းစားခြင်းက ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံးအပေါ် ကိန်းဝပ်ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။ ချစ်ခြင်းဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်ပြီး နက်နဲတယ်ဆိုရင် အဲဒီအရာကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ခွန်အားအပြည့်ရှိလာခဲ့တယ်။ကျွန်မရဲ့ အားငယ်နေမှုစိတ်များဟာ သူနဲ့တွေ့မှ ပိုရှင်သန်လာသလို တစ်ခါတစ်လေသူ့ကို အားနာသလို ခံစားမိပြန်တယ်။ သူ့မှာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ သံသယ တစ်စုံတရာမရှိဘဲ ကျွန်မကိုပဲ ဖေးမလက်တွဲဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။ချောရယ် ကိုယ့်ဘ၀မှာ ချောကိုအချစ်ဆုံးပါ ….လိမ္မာပါကွာ… ကိုယ့်ကိုထားရစ်ခဲ့ရင် ကိုယ်ကြွေမှာနော်…ကိုယ်တကယ်သေသွားလိမ့်မယ်”ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုတာ လှိုင်းတွေလိုပါပဲ။\nကမ်းစပ်ကို အမှိုက်လည်း သယ်လာမှာပဲ။ လှပတဲ့ ခရုလေးတွေလည်းပါလာမှာပဲ။ အဲဒီထဲက ချောကြိုက်တဲ့အရာကိုလက်ခံလိုက်ပါ။ မကြိုက်တဲ့အရာကို လက်မခံပါနဲ့၊ ချောကို ကိုယ်နဲ့ပတ်သတ်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ညစ်နွမ်းအောင် ဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူး။ ကျောင်းပြီးရင် ချောကိုလက်ထပ်မယ် မခွဲနိုင်ဘူး”ကျွန်မ သူရဲ့ ပြောစကားတွေကို တိတ်တခိုးသက်ပြင်းချရင်း ချစ်သူနဲ့ပေါင်းစုံဖို့ မညီညာတဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို စတင်လှမ်းခဲ့ရတော့တယ်။ ချစ်ခြင်း၏ လမ်းများကျွန်မနဲ့သူနဲ့ ပထမဦးဆုံးကမ္ဘာဟာ ပန်းတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ ဖြစ်တယ်။ လှေကားထစ်များစွာနဲ့ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားတဲ့ မြို့လေးထဲ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြတယ်။ သတ္တိခွန်အား ဆန္ဒတစ်စုံနဲ့ ကြည်နူး သိမ်မွေ့ခြင်းအပြည့် တံခါးချပ်တွေ ဟင်းလင်းပွင့်လို့ပေါ့။ နေရောင်ခြည် အနွေးဓာတ် မျက်နှာပြင်ဆီကျရောက်တော့ ရင်ခွင်ကရော တပ်ထူ အနွေးဓာတ်တွေရှိနေခဲ့သလား။ ရင်ထဲမှာ တကယ့်ကို ကြည်ကြည်နူးနူး ရေရွှတ်မိတယ်။ လှလိုက်တဲ့ ချယ်ရီတွေရယ်လို့ မင်းကို ပန်လို ဆန္ဒမရှိပါဘူး။ ကျွန်မရော ကိုရောက အပင်ပေါ်မှာ လှနေတဲ့ပန်းတွေကို ပိုချစ်မြတ်နိုးတတ်တယ်လေ။ကောင်းကင်မှာ ကြယ်မရှိဘူး။ တိပ်ပြာပြာမရှိဘူး။ ကျွန်မ မျက်နှာနဲ့ အနီးဆုံး ကောင်းကင်မှာ ကို့မျက်နှာ တစ်ခုပဲရှိတယ်။ အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို သိတ်သည်းခြင်းများစွာနဲ့ ထိစပ်ကြည့်မိတယ်။ လုံခြုံမှုတစ်ခုကို ခံစားရသလို ရသတစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းန်ိုင်တယ်။လှိုက်လှဲစွာ ကိုနဲ့ ကျွန်မ ပြုံးမိတယ်။ အနမ်းပေါင်းများစွာရဲ့ ပွင့်ဖတ်တွေကို ရေတွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဘယ်အရာမှ လိုက်မှီနိုင်မယ်မထင်ပါဘူး။\nစိတ်ရဲ့ တန်ခိုးကြောင့်လား၊ ဖန်ဆင်းရှင်က သနားလို့လား ဒါမှမဟုတ် အတိတ်က အကြောင်းပေါင်းများစွာကြောင့်လား ပုံပြင်လေးက သစ်နေခဲ့တယ်။ကျွန်မတို့ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ စကားအများကြီးပဲ။အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ၊ရောင်စုံ အိမ်မက်တွေအကြောင်း။အိမ်တစ်ခုရဲ့ Romance ဆန်မှု၊Art ရဲ့ တောက်ပမှု၊Performance တစ်ခုရဲ့ လှုပ်ရှားတင်ဆက်မှု ကဗျာတွေအကြောင်း စုံလိုပါပဲ။ကျွန်မ ပိုပြီးမှတ်မိတာက သူပြောပြတဲ့ မွေးဖွားခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ဆိုတဲ့ performance ပါပဲ။ အပြင်မှာလက်တွေ့ ကြည့်ခွင့်မရသလို ခံစားရစေတယ်။ ကျွန်မက အားကျမခံ ကျွန်မရဲ့ performance ကို ရှင်သန်ခြင်း လို့အမည်တပ်လိုက်တယ်။ အဲဒီရှင်သန်ခြင်း သရုပ်ပြကွက်ကို ကျွန်မက ၀တ်ရုံဖြူတစ်ခုကို ဖြန့်ဝတ်ရင်း သရုပ်ပြတော့ သူက လှိုက်လှဲစွာ ရယ်မောပါတယ်။ သူရော ကျွန်မရော လွတ်လပ်တဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ တော်တော်ပျော်ခဲ့ကြတယ်။ သူက ချစ်ခြင်းရဲ့ ဆက်နွယ်မှုအဖြစ် ကျွန်မအတွက် ရှင်သန်ခြင်းလေးကို လက်ဆောင်ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်မတို့ စိတ်ကူးလေးနဲ့တင် အလွန်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားလေးတစ်ယောက်ကို မွေးဖွားခဲ့ကြတယ်။ သူ့နာမည်လေးကို ကွိကွိ လို့ကင်းပွန်းတပ်လိုက်တယ်။ အဲဒီအမည်ကို နှစ်ယောက်လုံးသဘောကျကြတယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းကနေ မကြာခဏ ကျွန်မကို စတဲ့အခါ ထွက်ကျလာတဲ့ စကားလုံး အပိုင်းအစလေးလည်းဖြစ်တယ်။သားလေးကိုမွေးတော့ သူအရမ်းပျော်ရွှင်နေပါတယ်။ သူ့မိတ်ဆွေ ကျွန်မမိတ်ဆွေ လာမေးကြတာအများကြီးပဲတဲ့။ သူတို့မေးတဲ့မေးခွန်းတွေက အစုံပါပဲ။\nကိုက တစ်ခွန်းတည်း သောစကားကိုပဲ အဖြေပေးလေ့ရှိတယ်။” ကျွန်တော် ချောကိုသိတ်ချစ်လို့ပါ” တဲ့ ကျွန်မကတော့ အပြုံးလေးတစ်ခုနဲ့ သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပီတိတွေ တိုးပွားနေတာပေါ့။မွေးပြီးစသားလေးဟာ ဘယ်သူနဲ့တူမလဲလို့ ကျွန်မတို့ ပုံဖော်ကြည့်မိကြတယ်။ ကွိလေးရဲ့ မျက်နှာကျက ကျွန်မနဲ့တူတယ်။ မျက်ခုံးနဲ့နှုတ်ခမ်းက သူနဲ့တူတယ်။ မျက်လုံးနဲ့ နှာတံလေးက ကျွန်မနဲ့တူပြန်ရော။အသားအရေးကတော့ ဖြူဖြူဝင်းဝင်းလေးမို့ နှစ်ယောက်လုံးနဲ့တူသလိုပဲ။ဥာဏ်ရည်ထက်မြက်တာ သူ့အဖေနဲ့တူပြီး အမြဲတမ်းရယ်နေတာ အမေနဲ့ ချွတ်စွပ်တူတယ်လို့ သူက ရယ်မောစွာပြောပါတယ်။လက်တွေ့မှာ မရှိသေးတဲ့ ကလေးလေးကို စိတ်ကူးနဲ့ မွေးဖွားပြီး ချစ်ရတာ ဘယ်လောက် ပျော်စရာကောင်းသလဲဆိုတာ ကျွန်မသိခဲ့ရတယ်။ ကြီးလာရင် ဘာသာတရား ကိုင်းရှိုင်းအောင်သင်ပေးပြီး ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းမလဲဆို မေးစရာမရှိတော့ပါဘူး။အဲဒီနေ့ရက်လေးဟာ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်သလို တံတိုင်းပေါင်းများစွာ ရှိနေရင်လည်း အသေအချာကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကတိတွေပေးထားခဲ့ပါတယ်။တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန်ပေးနိုင်မယ့် လုံခြုံမှုကို ထာသရ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ဖို့ ဘုရားမှာ အတူတူဆုတောင်းခဲ့ကြတယ်။ဖြတ်သန်းခြင်း “ သားအခုတလေ မေမေကြားတဲ့ သတင်းတွေ အမှန်ပဲလား”မေမေဆီက မထင်မှတ်ပဲ မေးလာတဲ့ မေးခွန်းကြောင့် သူရုတ်တရက် ဘာဖြေရမှန်း မသိ။ သေချာတာကတော့ ချောနဲ့ ကိစ္စ ရိပ်မိသွားလောက်ပြီ။“သား ကျောင်းပြီးရင် သားအစ်မဆီမှာ အလုပ်သွားလုပ်မယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်နော်။မေမေမှာ အားကိုစရာဆိုလို့ သားတစ်ယောက်တည်းရှိတာ။ သားအစ်မကလည်း နိုင်ငံခြားမှာ။ချစ်သူရည်းစားကိုတော့ မထားနဲ့လို့မပြောဘူး။ အချိန်တန်ရင်သားက သွားရမှာ။ ရှုပ်နေတာကို မေမေမလိုချင်ဘူး။“ မေမေ …မေမေပြောပုံအရ သိနေလောက်ပြီ။ သား မရှုပ်ပါဘူး။ ရှုပ်တာကိုလည်း ၀ါသနာမပါဘူး။ သားတတယ် ချစ်တဲ့သူရှိနေတာပါ။ သူနဲ့လက်တွဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်” နေပါဦးသားရဲ့ လက်တွဲဖို့ ရည်ရွယ်ရအောင် မင်း နိုင်ငံခြားထွက်ရမည့် ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်။\nမေမေသဘောမတူ နိုင်ဘူး။မေမေ သားရိုးသားတာကို ကြိုက်တယ်။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ချစ်ခဲတာ။ မေမေတို့ ကန့်ကွက်မယ်ဆိုတာလည်းသိတယ်။ ဒါပေမယ့် မတတ်နိုင်ဘူး။ နှလုံးသားက ရွေးချယ်တာကို လက်ခံရမှာဘဲ။“ မင်းကမ္ဘာ ဒီနေရာမှာ ကဗျာလာဆန်မနေနဲ့။ ကိစ္စတွေအားလုံး မင်းအစ်မလုပ်ထားတယ်။ ခေါင်းထဲရှိရမှာ မင်းနိုင်ငံခြားထွက်ဖို့ ..ဒါပဲ။ မေမေ သား မသွားဘူးလို့ ပြောနေတာမှ မဟုတ်ပဲ။ ချောကို ကျေးဇူးပြုပြီး မေမေလက်ခံပေးပါ။ သားသူ့ကိုပဲ ချစ်တယ်။ ချောက ပိုက်ဆံမရှိတာကလွဲရင် စိတ်ဓါတ် အဆင့်အတန်းမညစ်နွမ်းပါဘူး” မင်းရဲ့  ရည်ရွယ်ချက်ထဲမှာ မဆိုင်တာတွေပါလာတာကို မေမေမကြိုက်ဘူး။ မင်းဖေဖေ ကုမ္ပဏီအတွက် သားကြိုးစားရမယ်။ အပျော်သဘောထားပြီးရပ်လိုက်တော့”မေမေ သားသမီးချင်း ကိုယ်ချင်းစာပါ။ သား ချောကိုအပျော်မပြောနဲ့ သူစိတ်ပင်ပန်းဆင်းရဲမှာကိုတောင် မလိုလားဘူး။ သားဘ၀မှာ ချောဟာ သိတ်အရေးကြီးပါတယ်။ သားသူ့ကိုတော်ရုံ မေတ္တာနဲ့ ချစ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ အားလုံးစဉ်းစားပြီးမှ ချစ်ခဲ့တာ။“အဲဒါဆိုရင် မိသားစု အရေးကို လျစ်လျုရှုမယ်ပေါ့”“အဲဒီသဘော မဟုတ်ပါဘူး။ သားဖက်က မျှတနေချင်တယ်” “ မင်းသိတ်ကိုတွေးခေါ်တတ်နေမှန်း ဒီနေ့မှ သိရတာ။ မေမေနောက်ကျနေပြီ”“အမှန်တရားကိုပြောတာပါ” “ တစ်ခါတစ်လေ လောကကြီးမှာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အမှန်တရားအတွက် မေမေတို့ရဲ့ ရင်ထဲက တကယ့်အမှန်တရားတွေကို ထိုးပေးလိုက်ရမှာလား။ မင်းနင်းခြေသွားမှာလား။ ပြောပါဦး၊ မင်းကို ရည်ရွယ်ချက်တွေ အများကြီး ထားထားတယ်။ မင်းဖေဖေရဲ့ ကုမ္ပဏီကို လွှဲယူရမှာက မင်းပဲ။ အဲဒီတော့ စဉ်းစားပါ။“ မေမေ လည်း စဉ်းစားပေးပါ။ သားဟာ အိမ်အတွက် သားဆိုးမဖြစ်စေရပါဘူး။ ချောကိုလည်း မေမေနဲ့တွေ့ပေးချင်တယ်။ “မလိုအပ်ဘူးထင်တယ်။ မေမေခေါင်းထဲမှာ မင်းကမ္ဘာဆိုတဲ့ သားတစ်ယောက်အကြောင်းပဲရှိတယ်” “ ဒါပေမယ့် သားနဲ့ပတ်သတ်ရင် မေမေနဲ့လည်း ပတ်သတ်ရမှာပဲ” တော်တော့သား၊ ဒီထက် စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့။ မေမေ့ဘ၀မှာ မလိုအပ်တဲ့လူကို ခေါင်းအရှုပ်ခံပြီးမထည့်ဘူး။ မင်းလည်း ထည့်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ကဲမေမေ အပြင်သွားလိုက်အုံးမယ်”ချောနဲ့ပတ်သတ်လာရင် လောကကြီးက တရားသည်ဖြစ်စေ၊ မတရားသည်ဖြစ်စေ ကိုက တော့ချောဘက်က ရပ်တည်မှာပါ။\nနဂိုကမှ အားနည်းချက်ရှိနေတဲ့သူအပေါ် ကျရောက်လာမယ့် ထိုးနှက်ချက်တွေကို ကာကွယ်ဖို့အဆင်သင့်ပဲ။ချောရယ် ကိုယ်အများကြီးကြိုးစားရလိမ့်မယ်။ တစ်ခုပဲ စိုးရိမ်တယ်။ ချောကို့ကို စိတ်ပျက်ပြီးခြေလှမ်းတွေ လျော့ရဲသွားမှာကိုပဲ။ ကိုယ်လည်း ချောကို ပိုင်ဆိုင်ရဖို့ အတ္တကြီးရတော့မယ်။ ကိုယ်တို့ မိသားစု ကုမ္ပဏီတွက် ကျောင်းပြီးရင် နိုင်ငံခြားမှာ သင်တန်းတက်ပြီး လေ့လာဖို့ကိုယ်တိုင် ကတိပေးထားခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကိုလည်း ကိုယ်သေအချာ လုပ်ပေးရလိမ့်မယ်။ ဖေဖေက ကိုယ့်ကိစ္စကို အများကြီး ၀င်ပါလ်ိမ့်မယ်မထင်ဘူး။ ဆုံးဖြတ်ချက်တော့ ပေးလိမ့်မယ်။မေမေ အပါအ၀င် ကျန်တဲ့ဆွေမျိုးတွေလည်း ခေါင်းခါမှာ ကိုယ်သိတယ်။ သူတို့ သဘောကျတဲ့ ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ မိဘတွေရဲ့ သမီးတွေကို ကိုယ်အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းခါခဲ့တယ်။ တော်ရုံရင်မခုန်တတ်တဲ့ ကိုယ်ဟာ ချောနဲ့တွေ့မှ ရေစက်တစ်ခုကြောင့် ထင်ပါတယ်။ ကျောင်းခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ကဗျာထိုင်ရေးနေတဲ့ မင်းမျက်နှာလေး မြင်မြင် ချင်းချစ်မိခဲ့တယ်။ လကွယ်ညဆိုတာသာမရှိခဲ့ရင် လပြည့်ညဆိုတာ သိတ်ပျော်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတဲ့ ဖတ်ဖူးတဲ့စကားလုံးလေးအတိုင်း လပြည့်ညမှာတောင် ကျွန်မ မပျော်နိုင်သေးဘူးကို။ ကျွန်မ အမှန်တကယ်မေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် ခုချိန်မှာ အပျော်ဆုံး လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ရင်ထဲမှာ စူးနစ်စွာ ချစ်မိသွားတဲ့အခါ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကျွန်မခြေလှမ်းတွေနောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူး။ လောကကြီးမှာ ကျွန်မအကြောက်ဆုံးအရာဟာ အသက်မ၀င်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုပါ။ ကျွန်မ အဲဒီလိုမဖြစ်ချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကိုယ်တစ်ဦးတည်း ပိုင်တဲ့ ဖန်တီးမှုစွမ်းရည်ကို တစ်ကိုယ်တည်းကြိုးစားမွေးမြူခဲ့ရတယ်။ တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ဟာ အချစ်ဆိုတာကို ဒြပ်ဝတ္တုတစ်ခုလို စမ်းသပ်ခဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်မိတယ်။မျှော်လင့်ချက်မထားဘဲ တစ်ခုခုကို ပေးဆပ်လိုက်ရတာ မွန်မြတ်တယ်ဆိုပေမယ့် ဆိုပါစို့ အပြုံးတစ်ခုကို ပေးပြီးရင် အပြုံးတစ်ခုကိုတော့ ကျွန်မပြန်ရချင်တယ်။ ဒါ လူ့သဘာဝပဲလေ။\nဘ၀ဆိုတာ မိုးကောင်ကင်ကြီးလောက် ကျန်ပြန့်နက်ရှိုင်းပါတယ်ဆိုရင် အချစ်ဆိုတာ ဘယ်လိုအရာလဲလို့ ကျွန်မကို ကိုကမေးဖူးတယ်။ ကျွန်မမှာ အဖြေတစ်ခုရှိတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာအကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ အရာမှန်သမျှ ချစ်ရတဲ့သူအတွက်သာဖြစ်စေချင်တယ်။ အဲဒါဟာ အချစ်ပါပဲ။ကျွန်မရဲ့ ရင်ထဲမှာ တိတ်တိတ်လေး သိမ်းဆည်းထားတဲ့အချစ်တွေကို အမြဲအကဲခတ်နေတဲ့ မေမေက ရိပ်မိသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မလည်း လျှို့ဝှက်ထားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လည်းမရှိပါဘူး။ တစ်နေ့ကျရင်လည်း သိမှာပဲမို့ မေမေ့ကိုပြောပြဖြစ်တယ်။အခြေအနေက ကျွန်မထင်သလောက် မဆိုးခဲ့ပါဘူး။ ကျောင်းဆရာမပီပီ မေမေ့စကားတွေက ပါးနပ်လိမ္မာလှတယ်။ ကျွန်မကို နောက်ဆုတ်ဖို့ မပြောသလို ရှေ့ဆက်ဖို့လည်း အားမပေးခဲ့ဘူး။ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာထက် မဖြစ်သင့်ဘူးဆိုတဲ့ စကားဘက်ကို ဦးတည်နေခဲ့ပါတယ်။သ်ိတ်ပြီး ကွာဟလှတဲ့အရာ နှစ်ခုကိုပေါင်းစပ်ဖို့ ဘယ်နည်းနဲ့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ့သမီး အကြီးအကျယ် စိတ်ဆင်းရဲရလိမ့်မယ်တကျွန်မသိပါတယ်မေမေ။ ဘယ်လောက်ထိအောင် တွေးဖူးသလဲဆိုရင် ကျွန်မကို ချန်ထားရစ်ခဲ့မှာထက်စာရင် ကျွန်မအရင်ဆုံးခွဲထွက်သွားရင် နည်းနည်းတော့ သက်သာနိုင်လိမ့်ဆိုပြီး ဥပက္ခာပြုခဲ့တဲ့ အကြိမ်တွေမနည်းတော့ဘူး။ အချစ်ဆိုတဲ့အရာတစ်ခုဟာ ပုံသဏ္ဌာန် ဝေခွဲလို့ မရပေမဲ့ ဇဝေဇ၀ါအတွေးတွေနဲ့ ခုချိန်ထိ မြတ်နိုးမှုတွေထဲမှာ နစ်မြုပ်နေဆဲပဲ။ အဲဒီအတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ မေမေလူတစ်ယောက် အလိုချင်ဆုံးအချိန်မှာ ဘာတစ်ခုမှ မရတတ်တာ သဘာဝလား… ချစ်မိရင် သိစိတ်နဲ့ ဖြစ်ဖြစ် မသိစိတ်နဲ့ဖြစ်ဖြစ် ရှုံးနိမ့်နေပြီဆိုတာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိပဲ လက်ခံလိုက်ရတယ်။ ဘ၀မှာရောင့်ရဲနိုင်ဖို့ကြိုးစားနေပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ နာကျင်ခြင်း တစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ဘဲ ကံကြမ္မာကြီးက စီရင်ချက်ချပါလို့ပဲ ဆုတောင်းမိပါတယ်။ တစ်နေ့ကြရင် တွေ့ရမယ်လို့မျှော်လင့်မထားလဲတစ်နေ့နေ့မှာ တွေ့ခဲ့ကြတယ်တစ်နေ့နေ့မှာ ငြိတွယ်ခြင်းတွေရှိမှာ မဟုတ်ဖူးလို့ သံသယမရှိခဲ့လဲ ကြိုးတစ်ခုရဲ့ ငြိတွယ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရတယ်ကြည်နူးမှု+ရင်ခုန်မှုပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ရင်ခုန်သံမှာ ဟန်ချက် ပျက်နေပြီလားစကားလုံးမရှိ ခေါင်းစဉ်မရှိ အခြေအနေတစ်ခုအောက်မှာ နှလုံးသားတွေ အိပ်စက်ခွင့်ရဖို့ ကံကြမ္မာကြီးက အချိန်ဘယ်လောက်ပေးလာမလဲ။ရင်ဆိုင်ခြင်းမေ့မေကို သားအဆုံးစွန်ထိ ပြောပြီသားပါ။ သားကို အကြပ်မကိုင်ပါနဲ့။\nမေမေ့ကို သဘာတူဖို့ တရားဝင်ခွင့်တောင်းတာကို လက်ခံပါ။“ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်တ်သတ်ပြီး ဆွေးနွေးစရာအကြောင်းမရှိဘူး။ မင်းဖေဖေလည်း သဘောမကျဘူး” “ ဒီလို ဆိုရင် သားဖက်ကလဲ ပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။ သားနိုင်ငံခြား မထွက်နိုင်တော့ဘူး”“အော် တော်လိုက်တဲ့သား။ ဒါ မင်းအနာဂတ်အတွက်ပါ။ မေမေသားကို သိပ်အံသြတယ်။ မင်းသွေးတွေ တစ်အားကြီးနေပါလား။မင်းကောင်မေလးက တကယ်ထက်မြက်ပုံပဲ” “ မေမေ ဒီအတိုင်း မနေဘူးဆိုရင် သားသိပါတယ်။ မေမေ ချောကို တွေ့ပြီးလောက်ပါပြီ” “ ဟင့်အင့် မေမေ အဲဒီကိစ္စအတွက် အဲဒီလောက် အပင်ပန်းမခံရသေးပါဘူး။ စိတ်မ၀င်စားတာလည်း ပါပါတယ်။ခုတော့ သားဖက်က တကယ်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ စဉ်းစားရတော့မှာပေါ့။ အမှန်တော့ သားကို မေမေ့ မိတ်ဆွေရဲ့ သမီးနဲ့ သဘောတူထားတာ။ ထားပါတော့ စကားလည်းမလွန်ရသေးပါဘူး….”“ မေမေ ရုပ်ရှင်ထဲကလို အတင်းပေးစားတာတို့။ ချောကို တိတ်တဆိတ် သွားတွေ့တာတို့ မလုပ်ပါနဲ့”မေမေသွားတွေ့စရာလိုလိုလား။ မင်းကောင်မလေးကို အိမ်ခေါ်ခဲ့” “မေမေ …တကယ်ပြောတာလား” “ သားသိပ်ချစ်နေပါတယ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကို မေမေ တွေ့ဖို့ လိုအပ်သွားပြီ။ မနက်ဖြန် ခေါ်ခဲ့ပါ။“ ဟုတ်ကဲ့”“ ဒါနဲ့ နမည်က ဘာတဲ့လဲ”“ချောသိမ်မွေ့” ပါ “ သူ့ family ကဘယ်လိုတဲ့လဲ”“ အဖေ မရှိတော့ဘူး..အမေနဲ့ နှစ်ယောက်ပဲ ..သူ့အမေက ကျောင်းဆရာမပါ”“ အော် သူလည်း အလုပ်မရှိသေးဘူးပေါ့”“ ဟုတ်တယ်..သားနဲ့ကျောင်းအတူတူပြီးတာ ..ကဗျာရေးတယ်”“ ကဗျာ ..ဘာလုပ်ရမှာလဲ”“ မဟုတ်ပါဘူး သူရေးတာကိုပြောတာပါ”“သား… သူ့ကို သိပ်အသည်းစွဲ ဖြစ်နေတာလား”“ဟုတ်တယ်လို့ ၀န်ခံရမှာပဲမေမေ…သူ့မှာ ဘယ်လိုအားနည်းချက်တွေပဲရှိရှိ သားချစ်တယ်”“ မေမေ ဘာမှ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူးနော် ..မင်းဘာမှ အတွေးမချော်နဲ့ မင်းခေါင်းထဲမှာ အသိစိတ်တစ်ခုရှိပါ”“ ဟုတ်ကဲ့ မေမေလည်း ချောကို ပုံမှန်မျက်လုံးတွေနဲ့ပဲ ကြည့်ပေးပါ”မေမေဘာမှ မပြောဘဲ မျက်ခုံး နှစ်ခု နီးစပ်အောင် သိသိသာသာ ရှုံ့သွားတယ်။ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ချောရယ်… ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက် ပေါင်းဆုံပြီးမှ လက်တစ်ဖက် ပဲဖြစ်မယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ်က ကျေနပ်စွာ ခံယူချင်ပါတယ်။မေမေခုလို ချောကို တွေ့ဖို့ပြောတာ လှည့်ကွက်တစ်ခု မဖြစ်ပါစေနဲ့ လို့ဆုတောင်းမိတယ်။ မေမေ့ကို သတိထားစောင့်ကြည့်ဖို့တော့ လိုအပ်လာပြီ။ လျှော့တွက်လို့တော့မဖြစ်၊ မေမေစိတ်ဓါတ်ကို သူအသိဆုံးပင်။ ဖေဖေကိုလည်း ပြောပြီးလောက်ပြီ။\nဖေဖေကတော့ ဘာမှ မပြောသေးပေမယ့် မေမေဆန္ဒကို လျစ်လျုရှုမှာမဟုတ်။ ဖေဖေက တစ်သက်လုံး မေမေ့သဘောဖြစ်လာခဲ့တာ။ အိပ်ပျော်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ဒီညလည်း အိပ်မပျော်တော့။ ချော မေမေနဲ့ တွေ့ဖိ်ု့ ဘယ်လို ဆန္ဒရှိမလဲ။“ ချော ..ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိပါ။ စိတ်ညစ်စရာမလိုဘူးနော်။ မေမေပြောမယ့် စကားတွေကို စိတ်ထိခိုက်စရာ တစ်ခုခုပါကောင်းပါနိုင်မယ်။ ချော…ကိုယ်ကြိုပြောပါရစေ။ အဲဒီအတွက် ချောတစ်ယောက်တည်းဘာမှ မဆုံးဖြတ်ရဘူးနော် ဟုတ်ပြီလား” “ ဟုတ်ကဲ့ပါ”ကိုယ်က ကျွန်မလက်ကို တစ်ချက်ဆုပ်ကိုင်ရင်း အာေးပးလိုက်တယ်။ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ကြီးနဲ့ ခြံဝင်းကျယ်၊ ၀င်းတံခါးမှာလည်း ခြံစောင့်တွေနဲ့ ကိုတို့ တော်တော် ချမ်းသာတာကို အရင်ကသိပေမယ့် အခုလက်တွေ့မြင်ရတော့ အားငယ်သွားမိတာအမှန်ပဲ။ တစ်ဦးတည်းသော သားရဲ့ မိခင်နဲ့ဘယ်လို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမလဲဆိုတာ တွေးရင်း ကို့လက်တွေကို အားကိုးတကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားမိတယ်။ ကားပေါ်ကဆင်းတော့ ကိုက ကျွန်မကို ဖေးမပြီး တွဲခေါ်လာတယ်။ ဧည့်ခန်းမကြီးထဲကို တံခါးတွန်းဖွင့်ဝင်လိုက်စဉ်မှာပဲ အေးစိမ့်အရသာတစ်ခု ကိုခံစားရတယ်။ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် ၀င်လာတာကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေပုံပဲ…“ လာကြ ..လာကြ ကို့ဖေဖေက လှမ်းခေါ်တယ်…မေမေ ..ဖေဖေ ဒါသားပြောတဲ့ ချောသိမ့်မွေ့ပါ ….ချော… ဒါကိုယ့်မေမေနဲ့ဖေဖေ”“ ဟုတ်ကဲ့..တွေ့ရတာ ၀မ်းသာပါတယ်”“ နာမည်နဲ့ လူနဲ့လိုက်တယ် ..သားတို့ ကိစ္စကို အန်တီတို့ ဆွေးနွေးကြတယ်။ အန်တီမှာလည်း ဒီသားတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ အရာရာ စိတ်ချမ်းသာစေချင်တယ်ကွယ်။သား ဆန္ဒဟာ မေမေဆန္ဒလိုပါပဲ။ တစ်ခုပဲရှိတယ် သမီးရေ …သားကို အန်တီနိုင်ငံခြားပိုဖို့ အရင်ကတည်းက စီစဉ်ထားတာ။ ဒါကလည်း အကြာကြီးမဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ဖေဖေလုပ်ငန်းအတွက် ဟိုမှာ Marketing ပိုင်းလေ့လာပညာယူဖို့ပါ။ သားအစ်မလည်း ရှိတယ်လေ။ အဲဒါ အန်တီတို့ကို မသွားဘူးလို့ ခြိမ်းခြောက်နေတယ်။ ဘ၀ဆိုတာ ပုံမှန်ရုန်းကန်နေရင် ပုံမှန်ဘ၀ပဲရမှာပေါ့။ သမီးနဲ့ ကိစ္စအတွက် မေမေတို့ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ သားတို့ စိတ်ကြိုက် မေမေတို့ အချိန်ယူပြီး စီစဉ်ပေးမယ်”“မေမေ တကယ်ပြောတာလား” “ ဟော သားက မယုံဘူး ဖြစ်နေပြီ။ မင်းဖေဖေ ရှေ့မှာပြောတာပဲ။ ကဲ အဖေသားကို ပြောလိုက်ဦး”“ ဖေဖေကတော့ အားလုံးအဆင်ပြေဖို့ပဲလိုလားတယ်။ သားကို အားကိုသလို သမီးကိုလည်း အားကိုးတယ် ဟုတ်ပြီလား။\nကဲဖေဖေက အလုပ်ရှိသေးလို့ သွားလိုက်အုံးမယ်” “ ထမင်းစားပြီးမှာ ပြန်ပေါ့”“ မစားတော့ပါဘူး အန်တီ၊ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် မနက်ကတည်းက စားလို့လည်းမရ၊ အိပ်လို့လည်းမပျော်ဘူး”“ အဲဒီလောက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ အိမ်ကိုလည်း ၀င်ထွက်သွားလာနိုင်တယ်။ သားမရှိလည်း လာပေါ့”“ ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အန်တီ”“ သမီးအကြောင်းကိုတော့ သားက ပြောပြထားလို့ သီပြီးပါပြီ” “ ကဲကဲ သားပြန်လိုက်ပို့ပေးလိုက်ဦး၊ မေမေ ဘုရား သွားရှိခိုးလိုက်အုံးမယ်”မေမေ အပေါ်ထပ် တက်သွားမှ နှစ်ယောက် လုံးသိသာစွာ သက်ပြင်းချရင်း ပြုံးမိနေကြတယ်။ကိုက ကျွန်မလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကြည်နူးစွာ ကြည့်ရင်း “ ချောရေ … ကိုယ်အရမ်းပျော်သွားပြီ” တဲ့ ကျွန်မကတော့ အံ့လည်းသြ၊ပျော်လည်းပျော်၊ မယုံလည်းမယုံရဲအောင်ဖြစ်နေတယ်။ကို့အိမ်သွားပြီး မထင်မှတ်ထားတဲ့ နှစ်ရက်မြောက်နေ့မှာ ကို့မေမေ ကျွန်မအိမ်ကို ရောက် လာတယ်။ အိမ်မှာမေမေ မရှိဘူး။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းရှိတယ်။ ကျွန်မအံ့သြနေဆဲမှာပဲ ကို့မေမေက ကျွန်မကို သေချာစူးစိုက်ပြီး ကြည့်တယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဧည့်ခန်းကျဉ်းလေးထဲကို မျက်လုံးတစ်ချက်ဝှေ့ကြည့်လိုက်တယ်။ သေချာတာကတော့ ဟိုတစ်နေ့က မျက်နှာနဲ့ တစ်ခြားစီ ဖြစ်နေတယ်။ “မင်းကို သိပ်အံ့သြတယ် ချောသိမ်မွေ့”“ရှင်”“ မင်းရှေ့က မှန်ဘီရိုမှာပေါ်နေတဲ့ မင်းပုံရိပ်ကိုလည်း ပြန်ကြည့်ပါဦး။ မင်းကမ္ဘာနဲ့ လိုက်ဖက် ညီရဲ့လားလို့။ သူများအားနည်းချက်ကိုတော့ မထိုးနှက်ချင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းစဉ်းစားဖို့ ကောင်းတယ်။ သားက လူထဲသွားလာနေရတာ မင်းက သူ့ဇနီးအဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ….အမှန်တော့ သားစိတ်ကို သိလို့ စိတ်မဆင်းရဲစေချင်လို့ မင်းကိုခေါ်တွေ့တာ အဲဒီနေ့က အရမ်းအံ့သြသွားတယ်။ သားရှေ့မှာမို့ ဘာမှမပြောတော့တာ…မင်းလည်း မိဘနေရာ တစ်နေ့ရောက်ရင် သိလာမှာပါ။ သားကိုအပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ သံမျိုး အန်တီမကြားချင်ဘူး။“သားဟာ မင်းရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဘာတစ်ခုမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။ အန်တီ မင်းကို တောင်းပန်ပါတယ်။ အန်တီဆိုလိုတာကို နားလည်လား”“ ကျွန်မ သိပါတယ်\nအရင်ကတည်းက မင်းကမ္ဘာနဲ့ ကျွန်မ ဘယ်လိုမှ လိုက်ဖက်မညီမှန်း သိခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတလေ ဘ၀ဟာ ကိုယ်ထင်တာထက် ဖြောင့်ဖြောင့် ကြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတတ်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ သူ့ရဲ့ ကျွန်မအပေါ်ကောင်းလွန်းတဲ့ အချစ်တွေပါပါတယ်။ ကျွန်မ ကြိမ်ဖန်များစွာ ဥပက္ခာ ပြုခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မရခဲ့ဘူး။ ကျွန်မဟာ အရင်ကတည်းက သူ့ကိုစွန့်လွှတ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒီဒဏ်တွေကို ကျွန်မ ခံနိုင်ပေမယ့် သူကခံနိုင်ပါ့မလား အန်တီတို့ စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကျွန်မလုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့ သူနဲ့ဝေးကွာဖို့အတွက် သူနိုင်ငံခြား ထွက်ရအဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ကျွန်မ မေမေကလည်း အလုပ်နဲ့ပြောင်းရမှာဆိုတော့ ကျွန်မတို့ ဝေးကွာသွားကြမှာပါ။ အန်တီ စိတ်ချမ်းသာအောင်နေပါ။ သူ့ရှေ့ မှာ အန်တီ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုနဲ့ ဟန်ဆောင်နေရအုံးမှာပဲ”ကျွန်မကို လှိုက်လှဲစွာကြည့်နေတဲ့ ကို့မေမေရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ အရောင်လျော့လာတယ် ကျွန်မရဲ့ လက်ကိုကိုင်ပြီး “ ဒီအကြောင်းတွေကို သားမသိပါစေနဲ့” လို့တောင်းဆိုသွားတယ်။“ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်”ကို့မေမေ ပြန်သွားပြီးချိန်မှာ အရုပ်ကြိုးပြတ်တစ်ခုလို အားအင်တွေ ယုတ်လျော့သွားတယ်။ ရင်ထဲမှာ လှိုက်တက်လာတဲ့ ခံစားမှုကို ဟန်မဆောင်တော့ဘဲ ငိုမိတယ်။ တကယ်လည်း ရင်ထဲမှာ ၀မ်းနည်းမိတယ်။ ကျွန်မ သိသလိုလို မသိသလိုလို ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ကို့မေမေ ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ကျွန်မ ဘာနဲ့ ဆန့်ကျင်ရမလဲလို့ …မှန်ထဲမှာပေါ်နေတဲ့ ကျွန်မပုံရိပ်ဟာ ပကတိ ရိုးသားဖြူစင်ရုံက လွဲလို့ ကို့မေမေ ပြောသလို ကို့ဘေးမှာ ယှဉ်တွဲလျှောက်ိဖို့ ဘာခွန်အားမှ မရှိခဲ့ပါလား။ ကျွန်မ ကုတင်ပေါ်ထိုင်ရင်း ခြေထောက်ပေါ်ကို ဖုံးအုပ်နေတဲ့ ထမီစကို အမထက်နားဆွဲတင်လိုက်တယ်။ ခြေသလုံးမှာ ခိုက်မိထားတဲ့ဒဏ်ရာ အမာရွတ်ဟာ သေရာပါ အမှတ်အသားပေါ့။ ကိုးတန်းကျောင်းသူဘ၀ဟာ ကျွန်မခြေလှမ်းတွေကို ယိမ်းယိုင်စေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ဖေဖေဆုံးတဲ့နေ့နဲ့ ကျွန်မ အိမ်ပေါ်လှေကားက ခြေချော်ကျတဲ့နေ့နဲ့ တစ်နေ့တည်းပဲ။\nဖေဖေ့နာရေးနဲ့ စိတ်သောကများနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ခြေထောက်ဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး နာကျင်ပေမယ့် တော်ရုံဆေးလိမ်းပြီး နေက်ရက်တွေမှာ အနှိပ်ဆရာခေါ်ပြီး နှိပ်လိုက်တယ်။ သက်သာလိုက် ပြန်နာလိုက်နဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာဟာ နောက်မှ အဆင်လွဲသွားမှန်းသိရတယ် ဂရုမစိုက်တဲ့ အချိန်တွေကြောင့် ကျွန်မ ခြေထောက်ဟာ ပုံမှန်ဆက်သလို မဟုတ်တော့ပဲ ညာဘက်ခြေထောက် နည်းနည်း နိမ့်သွားခဲ့တယ်။ ကတ္တီပါ ဖိနပ်ကို ညာဘက် အထူးနည်းနည်းမြင့်ပြီး အော်ဒါ အပ်စီးရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ဘ၀ကပေးတဲ့ အားနည်းချက်ကြောင့် အရင်က လုံးဝ အားမငယ်ခဲ့ပေမယ့် ကိုနဲ့ပတ်သတ်တိုင်း အများအမြင်မှာ ကို့ကိုအားနာပြန်တယ်။ ဘယ်လိုမှ ကို့မိဘတွေ လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိဘူး ဆိုတာ လည်းသိတယ်။ ဟိုတစ်နေ့က ကို့အိမ်မှာ ကို့မေမေရဲ့ ပျားရည်လောင်းထားတဲ့စကားတွေ အတွက် ကျွန်မရိပ်မိပေမယ့် ကိုကတော့ ဘာမှမသိရှာဘူး။ ဒီအတိုင်းပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဒီပွဲဟာ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်အတွက် ခံနိုင်ရည်အင်အား ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ စမ်းသပ်တဲ့ပွဲလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။တိမ်သားတွေဟာ တစ်ခါတစ်ရံ အပြာရင့်ရင့် ဖြစ်ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနီရောင် ဒါမှ မဟုတ် အ၀ါ၊လ်ိမ္မော်ရောင် ပြောင်းလဲတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို ပြောင်းလဲတတ်မှုကို မကြိုက်ပေမယ့် ကျွန်မကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲပစ်ရတော့မယ်။ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပါ ..ကို..ကျွန်မ ကိုနဲ့ ပုံမှန် တွေ့နေ့ကျ အတိုင်းတွေ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ ဟာ ကိုနဲ့ ကျွန်မ အတွက် တွေ့ဆုံခြင်း နောက်ဆုံးနေ့လို့ သံသယမရှိဖို့ လိုအပ်တယ်..ကျွန်မရဲ့ အပြုံးကတော့ တစ်ခါတစ်ရံ ကျောက်ဆစ် ရုပ်တစ်ရုပ်လို အသက်ရှု လှုပ်ရှားဖို့ သတိမေ့လျော့နေခဲ့တယ်။ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာစေ့ရုံကလေး ဖိပြီး ပြုံးနေတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေဆီ ကျွန်မရဲ့လည်တိုင်တွေဆီ… အရုပ်လေးတစ်ရုပ်လိုပဲ ကိုနဲ့ ကျွန်မကြား ခွဲခြားထားမယ့် လေဟာနယ်တောင်မရှိတော့ပါဘူး။ကို့ကို အရမ်း ချစ်လွန်းလို့ ဆိုတာကလွဲရင် ကျွန်မမှာဘာမှပြောစရာမရှိပါဘူး။\nကို နိုင်ငံခြားကို စိတ်အေးသက်သာစွာနဲ့ သွားပါ။ ကျွန်မလည်း မေမေပြောင်းတဲ့နေရာကို လိုက်သွားရမှာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မဆီမှာ သံယောဇဉ်အမျှင်တန်းလေးတစ်ခုတော့ ကျန်ရစ်မှာပါ။ အဖြစ်အပျက်အားလုံးဟာ သဘာဝတရားထဲမှာ ပျက်စီးဖို့ ဖြစ်လာကြတာ အရာဝတ္တုတွေပေါ့။ ခဏကလေးပါပဲ။ ချစ်သူရဲ့ မေတ္တာတရားကရော အခုချိန်လောက်ဆို ရနံ့ပြယ်နေပြီလား။ ကျွန်မရဲ့ ရင်ဘတ်မှာတော့ ခြောက်သွေ့နေပေမယ့် အေးမြတဲ့ စမ်းချောင်းတစ်ခု စီးဆင်နေသေးတယ်။ပြက္ခဒိန် တစ်ရွက်နဲ့ ကုန်ဆုံးမှုတိုင်းကို လက်ချိုးရေတွက်မယ်ဆိုရင် ကို ထွက်သွားတာ သုံးနှစ်တင်းတင်း ပြည့်ခဲ့ပြီ။သူရေးသမျှ စာတွေကိုသာ လက်ခံထားပြီး သူ့ဆီဘာအကြောင်းမှ မပြန်တာမို့ ခုချိန်လောက်ဆိုသေချာပါပြီ။ ကျွန်မကို နာကျင်နေလာက်ပြီ။ခုဆိုရင် နှစ်သစ်ကို ကြိုရမယ့် အချိန်တောင်ရောက်ပြီ။ ငြိမ်းချမ်းခြင်းနဲ့ ပျော်ရွှင်ခြင်းသာ တပ်တူကျခဲ့ရင် နှစ်သစ်ရဲ့ ရင်ခုန်မှုဟာ ..တစ်နှစ်စာအရသာပါပဲတဲ့စိန်ပန်းတွေ ရဲရဲနီအောင် ပွင့်နေကြပြီ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မ ကို့ကို နေ့တိုင်းလွမ်းမိတယ်။ဝေ့တက်လာတဲ့ မျက်ရည်တွေကို ပုတ်ခတ်သိမ်းမိတယ်။ကျွန်မရဲ့ လက်ကိုခပ်နွေးနွေး တစ်စုံတစ်ရာလေးကလာပြီး ထိမိသလို ခံစားရတယ်။ “ အို…သားလေးရယ်…”မေမေ သတိလစ်နေတဲ့အချိန်မှာ သားလေး နို့ဆာနေပြီထင်တယ်။ကြည့်စမ်းပါအုံး မင်းလေးဟာ တကယ့်ကို အဖေနဲ့တူတဲ့ သားလေးပဲ။ကျွန်မကမ္ဘာထဲကို “ မင်းကမ္ဘာ” ဆိုတဲ့လူသားပြီးရင် ဒုတိယ ၀င်ရောက်လာတာ သားလေးပေါ့။မေမေ သားကို သိတ်ချစ်တယ်။ ကွိကွိ ဆိုတဲ့နာမည်လေးကို စိတ်ကူးထဲက အတိုင်းပေးထားတယ်။သားလေး ဖေဖေကတော့ တစ်နေရာကနေ ချောတို့ သားသမိကို စောက့်ရှောက်နေမှာပါ။\nကို့မှာ ဒီလို ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားလေးးရှိတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင် …ဘယ်လိုနေမလဲ။ လိုချင်တာတွေသာ ဆုတောင်းခွင့်ရခဲ့မယ်ဆိုရင် နှစ်သစ်ကို သားနဲ့အတူ ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်ခြင်းတွေနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းသွားချင်ပါတယ်။ကျွန်မသားလေးအတွက် ချစ်မြတ်နိုးခြင်းတွေ အပြည့်အ၀ပေးထားတယ်။အချစ်ဆိုတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟာ “ကို” ဘ၀မှာ သာမည အခြင်းအရာတွေထဲမှာ ပါဝင်သွားပြီဆိုရင် ကျွန်မဘ၀ကတော့ အချစ်ဟာ အတောမသတ်နိုင်တဲ့ လျှိုဝှက်နက်နဲမှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပါပဲ။ကျွန်မသဘောပေါက်ပါတယ်။ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်ဟာ ဘ၀မှာ ပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်တတ်ဖို့ပါပဲ။ကိုရေ …ဘ၀ကြီးဟာ ကျွန်မတို့လုပ်ချင်တာလုပ်နိုင်ဖို့ ရွေးချယ်ချင်တာ ရွေးချယ်နိုင်ဖို့ ပညာတွေ၊ ဗဟုသုတတွေ ပြည့်စုံမှုတွေ ရှိနေနိုင်အောင်လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ အချစ်ကိုလည်း မြည်းစမ်းကြည့်လို့ရသလို ရွေးချယ်ခွင့်ဆိုတာလဲ လူတိုင်းမှာ ရှိတာပါပဲ။ အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုတမသေချာခြင်းရဲ့ သဏ္ဌာန်တစ်ခုဖြစ်လို့ နေခဲ့ရင် အချစ်ဆိုတာ ပိုပြီးတော့တောင်မသေချာတတ်သေးတယ်။သဘာဝတရားကြီးထဲမှာ လုံခြုံစိတ်ချမှုဆိုတာ ဘယ်နေရာမှ မရှိဘူး။ ကျွန်မကို့ အချစ်တွေကို ယုံကြည်ခဲ့ပေမယ့် စိတ်မချခဲ့တာတော့ အသေအချာပါပဲ။နောက်ဆုံးတော့ ရင့်ကျက်မှုဆိုတာ လူတိုင်း…မျှဝေ ခံစား နားလည် နိုင်လာမယ့် နယ်ပယ်ဒေသသစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်လာပါတယ်။ ကျွန်မ ကို့ အပေါ်အပြစ်မမြင်ပါဘူး။ အိပ်ရေးပျက်ညတွေကို ပင်ပန်းစွာ ဖြတ်သန်းရင် အချစ်တစ်ခုကို အလွမ်းများနဲ့ ရှင်သန်ခဲ့ရတာ ကာလကြာရှည်ခဲ့ပြီပေါ့။ ချစ်တယ်ဆိုတာ မုန်းဖို့ မဟုတ်သလို တစ်ဖန် ပြန်လည်ရှင်သန် စရာလည်း မလိုအပ်ပါဘူုး။ ရင်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်ရှိနေတဲ့ ရှိရင်းစွဲသစ်ပင်လေးကိုပဲ ကျွန်မမြတ်နိုးနေမိတယ်။ တစ်ခြားစီဝေးကွာနေပေမယ့် တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကျွန်မဟာ ကိုနဲ့ ပတ်သတ်ရူးသွပ်နေတဲ့ တိမ်တစ်စလိုလွင့်မျောနေမိတယ်။\nဆုံဆည်းခြင်း(၂) “ ချော”ဘုရားရေ ကျွန်မ နောက်ကျောဘက်ဆီ ခေါ်လိုက်တဲံအသံဟာ….ဘယ်လောက် အံ့သြစရာကောင်းသလဲ။ သုံးနှစ်တိတိ အဆက်သွယ်ပြတ်တောက်နေတဲ့ ချစ်သူရဲ့ ခေါ်သံလား ကျွန်မ မမျှော်လင့်ရဲတဲ့ ချစ်သူရဲ့ ခြေသံလား၊ သေချာပါတယ် နောက်ကျော ပေးရင်းနေရင်း ရင်ခုန်သံတွေ မြန်လာခဲ့တယ်။သူ့ရဲ့ ခြေသံစိပ်စပ် နီးလာပြီး ကျွန်မရဲ့ ပုခုံးပေါ်က သိုင်းဖက်ခြင်းခံလိုက်ရတယ်။“ ချောရယ်” ကို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။သူ့ရဲ့ အသံတွေက ဝေးကွာသွားတာကြာပေမယ့် ဟိုအရင်နှစ်များဆီက အတိုင်းပဲ။ သူ့ရဲ့ အသားအရေက ပိုလှလာပြီး မျက်ဝန်းတွေက ပိုနွေးထွေးလာသလိုပဲ။ ကျွန်မ ဟန်ဆောင်နိုင်ဖို့ အင်အားမရှိခဲ့ဘူး။“ ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲဟင်”“ တစ်ပတ်ပဲရှိသေးတယ်။ ချောရယ် …ကိုမေမေစကားတွေကို အမှန်ထင်ပြီး ချောအပေါ် တစ်မျိုးမြင်ခဲ့တယ်။ ကို ဒီရောက်တော့ မေမေကပဲ ကို့ကို ပြန်တောင်းပန်ပြီ ချောဆီလွှတ်ခဲ့တာ။ ကို… အပြီးပြန်လာတာ။ မေမေ ရေချိုးခန်းထဲချော်လဲလို့ ခြေထောက် ကျိုးသွားခဲ့တယ်။ အခုတော့ သက်သာသွားပြီ။ကို …ချောကိုတစ်နေ့မှ မေ့မရခဲ့ဘူး။ ခုတော့ အားလုံးအဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ချောရယ်…ကို အရမ်းထိခိုက်ခံစားရတာ ကို နောက်ဆုံး မေမေရော ဖေဖေရော မကြည့်ရက်တော့ဘူး” “ကို ကျွန်မ တကယ်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ကိုနဲ့ပြန်ဆုံဖို့ ဘယ်လိုမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ခုလိုပြန်ဆုံခြင်းအတွက် ကျွန်မ ကိုို့ အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်ပေးနိုင်ပါပြီ။ ကျွန်မ ၀မ်းသာလိုက်တာ …ကို ““ ၀မ်းသာတယ်ဆို မငိုပါနဲ့တော့ချောရယ်။ ကိုကို ကြေကွဲခဲ့ရတဲ့နေ့တွေများလှပြီ။ ဘာလက်ဆောင်ပေးမှာလဲဟင်…အနမ်းတွေလား”“ ဟင့်အင်း…ကျွန်မနဲ့ ကိုနဲ့အတူတူ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ သားလေးတစ်ယောက်ပေါ့” “ ဘာရယ် …ချော..သား ကို့ရဲ့သား.. ဟုတ်လား”ကို့အသံတွေ လှိုင်းထသလို တုန်ခါသွားတယ်။“ ဟုတ်ပါတယ်..ကိုနဲ့ အရမ်းချွတ်စွတ်တူတဲ့ သားလေးကို ချောနှလုံးသားနဲ့ပေးဆပ်ပြီး မွေးဖွားထားတယ်”“ ဘယ်မှာလဲဟင်..ကို အရမ်းဝမ်းသာတာပဲ ရင်တွေတအားခုန်လာပြီ။ ဒါကြောင့် မေမေကပြောတာ။ ချောမှာ ကလေးလေးတစ်ယောက်ရှိတယ် လို့သတင်းကြားတယ်။ သေချာမေးကြည့်ပါအုံးတဲ့။ ကို အိမ်မက်တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ ချောရယ်..တကယ်နေနိုင်လိုက်တာ။ သားကို တွေ့ချင်တယ် နာမည်က ကွိကွိလေးပဲလား”\n“ ဟုတ်တယ်။ သူ့အဖွား ခဏခေါ်ပြီး လျှောက်လည်နေတယ်။ပြန်လာတော့မှာပါ။”“သားလေးက ကိုတို့ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သလို သိတ်ချစ်စရာကောင်းတာပဲလား”“ချော ..လေ သားနဲ့အတူကို့ကို တွေ့မြင်ခွင့်ရတဲ့ ကြည်နှုးမှုကို ဘာနဲ့မှ မလဲနိုင်ဘူး။ သားဟာအရမ်းချစ်စရာကောင်းပါတယ်။ ဟော.. ဟိုမှာလာနေပြီ”ကိုက ကျွန်မရှေ့က ချက်ချင်းပြေးသွားပြီး အမေ့ဆီက သားကိုအငမ်းမရ ကြည့်တယ်။ တရှုံ့ရှုံ့နမ်းနေတဲ့ သူ့မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာတယ်။“သားရယ် ..ဖေဖေ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သားကို ရင်အုပ်မခွာ စောင့်ရှောက်မယ်။ ဖေ့သားဟာ အဖေ့ထက် အများကြီး ထူးချွန်ထက်မြက်စေရမယ်။ အမေ ကျွန်တော့်ကို နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်ကန့်တော့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ထပ်ဝေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး….”“ နားလည်ပေးရမှာပါကွယ် ..အဲဒီထဲမှာ အန်တီ့သမီးကို အန်တီနားအလည်ဆုံးပဲ။ မင်းကိုချစ်လွန်းလို့ ကလေးတစ်ယောက်ကို လွယ်မွေးရဲတဲ့ သတ္တိ၊မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားလေးကို ရယူလိုချင်တဲ့ ဆန္ဒ၊အရာအားလုံးကို အန်တီလိုက်လျော ပေးခဲ့ရတော့တယ်။ အန်တီ… မြိုနဲ့ ဝေးကွာတဲ့ ဒီနေရာလေးမှာ ရောက်ရှိလာတာလည်း သမီးဆန္ဒပေါ့ကွယ်”“ ကျွန်တော် ချောအပေါ်မှာ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ချောကို ပိုလေးစားပြီး အရမ်းသနားမိတယ်….”ကိုက သားလေးကို ကြည့်မ၀နိုင်အောင်ဖြစ်နေတယ်။ မေမေက ခေါင်းငြိမ့်ရင်း အိမ်ပေါ်တက်သွားတယ်။ သားလေကးက သူ့အဖေမျက်နှာကို မမြင်ဘူးသလို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ကိုက သားလေးကိုချီထားရင်း…ကျွန်မရဲ့ နဖူးကဆံစတွေကို လက်နဲ့ဖယ်ရှားရင်း ငုံ့နမ်းလိုက်တယ်။ ရင်ထဲနွေးထွေးသွားမှုနဲ့အတူ….ကောင်းကင်တစ်ခုလုံ တိမ်ကင်းစင်ပြီး ပြာလွင်လှပနေပါတယ်။ကို..ပေးတဲ့ အနမ်းတစ်ပွင့်ဟာ….ကောင်းကင်ကြီးကပေးတဲ့ အနမ်းတစ်ပွင့်လို အလွန်တရာ ကြီးမားနက် ရှိုင်းကြောင်း ကျွန်မ သိလိုက်ပါတော့တယ်။ ချောအိမာန်(မန္တလေး)\nရိုးတံနဲ့ ပန်းပွင့်ရော ကော်မန့်ထဲက ၀တ္ထုတိုလေးတွေပါ ဖတ်သွားပါတယ်.တစ်ပြိုင်တည်း အများကြီးဖတ်လိုက်ရတာပေါ့ပျော်စရာ.... ၀တ္ထုအားလုံး သိပ်ကောင်းပါတယ်.. ပေးချင်တဲ့ မက်ဆေ့လေးတွေက ထိထိမိမိရှိပါတယ်အားပေးလျှက်ပါ။


Pokémon TCG Online 2.59.0 Android အတြက္ Aptoide APK အား ေဒါင္းလုပ္ ျပဳလုပ္ပါ\nဗားရွင္း 2.59.0 လြန္ခဲ့ေသာ5ရက္က\n* အင်တာနက်ကွန်နက်ရှင်နှင့်တက်ဘလက် DEVICE ကိုအသုံးပြုရန်လိုအပ်သည်။ ဖုန်းများထည့်သွင်းစဉ်းစားသည့်ကိရိယာများကိုထောက်ပံ့ကြသည်မဟုတ်။ *\nကမ္ဘာတဝှမ်း PLAY, ကုန်သွယ်ရေးနှင့်အခက်အခဲအခြားကစားသမား!\nပျော်စရာသင်ယူမှုဖူးနှင့်ပိုကီမွန်ထရေးဒင်းကတ်ဂိမ်းအွန်လိုင်းကျွမ်းကျင်! ကွန်ပျူတာဆန့်ကျင်လေ့အကျင့်သို့မဟုတ်ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှသင်၏မိတ်ဆွေများသို့မဟုတ်အခြားကစားသမားများနှင့်အတူဦးခေါင်းမှဦးခေါင်းကိုသွားပါ။ သင်သည်သင်၏စုဆောင်းမှုတည်ဆောက်ခြင်းနှင့်အမှန်တကယ်ထူးခြားသောကုန်းပတ်အောင် play အဖြစ်ကတ်များနှင့်ကုန်းပတ် Unlock ။ သင့်ရဲ့ကုန်းပတ်နှင့်ကဒ်စုဆောင်းခြင်းသင်သည်ငြိမ်ဝပ်နှင့်အတူတက်ဘလက်နဲ့ Desktop အကြားပြောင်းလဲခွင့်ပြု, သင့်ပိုကီမွန်သင်တန်းပေးကလပ်အကောင့်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သိမ်းဆည်းထားသည်။\n, မြက်, မီးဘေး, ဒါမှမဟုတ်ရေကုန်းပတ်ကနေရှေးခယျြပါညာဘက်ဂိမ်းတစ်ခုထဲသို့ခြေလှမ်း, သင်ထားတဲ့လွယ်ကူသောကစားအတွေ့အကြုံကိုအတွက် go အဖြစ်သင်ယူ: START ရန်လွယ်ကူ။\nသင်၏စုဆောင်းမှုကိုချဲ့ထွင်: ကတ်များ, ပွင့်လင်းအာနိသင်တိုးမြှင့်ထုပ်များ, အခြားကစားသမားများနှင့်အတူကုန်သွယ်ရယူနိုင်သော, သင်၏အကြိုက်ဆုံးကတ်များန်းကျင်စုံလင်ကုန်းပတ်ကိုတည်ဆောက်စေ။ သင်၏စုဆောင်းမှုသင်နှင့်အတူကြီးထွားလာ!\nသင့်အတွေ့အကြုံ customize: သင့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ကုန်းပတ် Build သင်၏ကဒ်ကြည့်, ကုန်းပတ်သေတ္တာများနှင့်ကိုယ်ပွား customize, နှင့်အွန်လိုင်းသင်၏မိတ်ဆွေများ join ။\nသင့်ကျွမ်းကျင်မှု HONE: သင်ကတခြားကစားသမားစိန်ခေါ်ဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီသည်အထိကွန်ပျူတာဆန့်ကျင် Play ။\nသင်သည်သင်၏ကုန်းပတ်ဒီဇိုင်းအဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟုခံစားရသည့်အခါအခြားကစားသမားစိန်ခေါ်သို့မဟုတ်သင့်ကျွမ်းကျင်မှုနှင့်အသိပညာပြသနေတဲ့ပြိုင်ပွဲ join: ကမ္ဘာ့စိန်ခေါ်။\n** တစ်ဦးကအင်တာနက်ကွန်နက်ရှင်အသုံးပြုရန်လိုအပ်ပါသည်။ **\n* Español (က de Espana)\n* Português (Brasil ပြုပါ)\n© 2018 ပိုကီမွန်။ © 1995-2018 ကို Nintendo / သတ်တဝါ Inc./GAME မထင်မှတ်သော Inc ။ TM, ®နှင့်ဇာတ်ကောင်အမည်များကို Nintendo ၏အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်ကြသည်။\nPokémon TCG Online အတြက္ အသံုးျပဳသူ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္မ်ား\nPokémon TCG Online အေပၚ ျပန္လည္စစ္ေဆးမႈမ်ား\nPokémon TCG Online အား အခ်က္ျပပါ\nraryon စတိုး 10 3.66k\nAPK ဗားရွင္း 2.59.0\nFile Size: 592.92MB\nRelease date: 2018-12-13 19:18:56


ရုပျရှငျအစညျးအရုံး ကနေ နှုတျထှကျသှားကွတဲ့ သူတှကေို ပွောလာတဲ့ ရှရေူပါဦး – Shwe Nay Chi\nမင်္ဂလာပါ ပရိတ်သတ် ကြီးတို့ရေ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံး ကနေ နှုတ်ထွက်သွားကြတဲ့ သူတွေကို အဘ မွေးစားသမီး ရွှေရူပါဦးကတော့ ပြောလိုက်ပါပြီ….\nရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားပေါင်း(၂၀) ရိုက်ဖူးသူကိုမှ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးကဒ် ပေးတာဖြစ်လို့ ဇာတ်ကား(၂၀) မပြည့်ဘဲ အစည်းအရုံးဝင်ဖြစ်ပြီး နှုတ်ထွက်စာတင်တဲ့သူတွေကို တွေ့ရ‌တော့ အံဩမိတယ်လို့ သူမရဲ့လူမှုကွန်ယက်စာမျက်နှာမှာ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။\n“သရုပ်ဆောင်လောကထဲဝင် မယ့်သူမို့ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးဝင် တ စ်ယောက် ဖြစ် အောင် အစည်းအရုံးဝင်ကတ် သွားလျှောက် ဖူးပါတယ်။\nရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား (၂၀) ပြည့်အောင်ရိုက်ဖူး သူကိုမှ အစည်းအရုံးဝင် ကတ် တရားဝင် ပေး ပါတယ် ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်ကြောင့် ခုချိန်ထိ အစည်းအရုံးဝင်မဖြစ်နိူင်သေးပါ။\nအံ့ဩတာက ဇာတ်ကား ၂၀ မပြည့်တဲ့သူတွေက အစည်းအရုံးဝင်ကတ်တွေရထားပြီး နှုတ်ထွက်ကြတယ်ဆိုလို့ပါ” လို့ သူမကရေးသားထားတာပါ။\nစစ်ကောင်စီ က မြန်မာနိုင်ငံ ရုပ်ရှင်အစည်းအရုံးဥက္ကဌအဖြစ် သရုပ်ဆောင် အကယ်ဒမီ ခန့်စည်သူကို ခန့်အပ်ခဲ့တာကြောင့် အနုပညာ လောကသားတွေကြား အငြင်းပွားတာတွေဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး အနုပညာရှင် တ ချို့ ရုပ်ရှင် အစည်းအရုံးမှ နှုတ်ထွက်စာတင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။\nအခုလောလောဆယ်တော့ အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်လောက်သာကျန်နေတဲ့ ခန့်စည်သူတစ်ယောက် ဘာတွေ ဆက်လုပ်မလဲ ဆိုတာတော့ တကယ်ကို သိချင် မိပါတယ်။\nစာကို ဖတ်ရှု့ ပေးတဲ့ ပရိတ်သတ် ကြီး တို့လည်း ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျန်းမာ ချမ်းသာပြီးလိုအင် ဆန္ဒများလည်း အမြန်ဆုံးပြည့်ကြပါစေလို့ ဆုမွန် ကောင်းတောင်း ပေး လိုက်ပါတယ်။ Credit\nမင်ျဂလာပါ ပရိတျသတျ ကွီးတို့ရေ ရုပျရှငျအစညျးအရုံး ကနေ နှုတျထှကျသှားကွတဲ့ သူတှကေို အဘ မှေးစားသမီး ရှရေူပါဦးကတော့ ပွောလိုကျပါပွီ….\nရုပျရှငျဇာတျကားပေါငျး(၂၀) ရိုကျဖူးသူကိုမှ ရုပျရှငျအစညျးအရုံးကဒျ ပေးတာဖွဈလို့ ဇာတျကား(၂၀) မပွညျ့ဘဲ အစညျးအရုံးဝငျဖွဈပွီး နှုတျထှကျစာတငျတဲ့သူတှကေို တှရေ့‌တော့ အံဩမိတယျလို့ သူမရဲ့လူမှုကှနျယကျစာမကျြနှာမှာ ရေးသားခဲ့ပါတယျ။\n“သရုပျဆောငျလောကထဲဝငျ မယျ့သူမို့ ရုပျရှငျအစညျးအရုံးဝငျ တ ဈယောကျ ဖွဈ အောငျ အစညျးအရုံးဝငျကတျ သှားလြှောကျ ဖူးပါတယျ။\nရုပျရှငျဇာတျကား (၂၀) ပွညျ့အောငျရိုကျဖူး သူကိုမှ အစညျးအရုံးဝငျ ကတျ တရားဝငျ ပေး ပါတယျ ဆိုတဲ့ စညျးကမျးခကျြကွောငျ့ ခုခြိနျထိ အစညျးအရုံးဝငျမဖွဈနိူငျသေးပါ။\nအံ့ဩတာက ဇာတျကား ၂၀ မပွညျ့တဲ့သူတှကေ အစညျးအရုံးဝငျကတျတှရေထားပွီး နှုတျထှကျကွတယျဆိုလို့ပါ” လို့ သူမကရေးသားထားတာပါ။\nစဈကောငျစီ က မွနျမာနိုငျငံ ရုပျရှငျအစညျးအရုံးဥက်ကဌအဖွဈ သရုပျဆောငျ အကယျဒမီ ခနျ့စညျသူကို ခနျ့အပျခဲ့တာကွောငျ့ အနုပညာ လောကသားတှကွေား အငွငျးပှားတာတှဖွေဈပျေါခဲ့ပွီး အနုပညာရှငျ တ ခြို့ ရုပျရှငျ အစညျးအရုံးမှ နှုတျထှကျစာတငျခဲ့တာဖွဈပါတယျ။\nအခုလောလောဆယျတော့ အဖှဲ့ဝငျ အနညျးငယျလောကျသာကနျြနတေဲ့ ခနျ့စညျသူတဈယောကျ ဘာတှေ ဆကျလုပျမလဲ ဆိုတာတော့ တကယျကို သိခငျြ မိပါတယျ။\nစာကို ဖတျရှု့ ပေးတဲ့ ပရိတျသတျ ကွီး တို့လညျး ကိုယျစိတျနှဈဖွာ ကနျြးမာ ခမျြးသာပွီးလိုအငျ ဆန်ဒမြားလညျး အမွနျဆုံးပွညျ့ကွပါစလေို့ ဆုမှနျ ကောငျးတောငျး ပေး လိုကျပါတယျ။ Credit


May | 2015 | Dr. Abdul Rahman Zafrudin @ Ko Ko Gyi\nအမျိုးသားရေးဆိုင်းဘုတ်ထောင်ပြီး ဇောင်းကြွနေတဲ့ ဖက်ဆစ်ဝါဒီတွေကို ဒီလိုအကောင်မထွားလာခင်ကတည်းက ချေမှုန်းပစ်ကြ\nMay 31, 2015 drkokogyi\nရှစ်လေးလုံးလူထုအရေးတော်ပုံကြီးမှာ ရှေ့တန်းကပါဝင်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားနဲ့ ပညာတတ်လူငယ်အများစုရဲ့ အတွေးအခေါ်က လက်ဝဲအယူ၊ အနှစ်နှစ်အလလ ခိုးဆိုးဖိနှိပ် တတိုင်းပြည်လုံး ဖွတ်တရွတ်လိုက်သွားအောင် ထင်တိုင်းကြဲအုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ နေ၀င်းရဲ့ တစ်ပါတီအာဏာရှင်အစိုးရကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပြီး ပြည်သူ့ဒီမိုကရေစီ စနစ်ကို တည်ဆောက်ရမယ်ဆိုတဲ့ ခံယူချက်ကို ဆွဲကိုင်ကြတယ်။ ဒီနေရာမှာ ယေဘုယျကျတဲ့ အချက်တစ်ချက်ကို ပြောရရင် နိုင်ငံရေးစနစ်တစ်ခုက နောက်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲနေတဲ့အချိန် (Transition Period)မျိုးမှာ အဓိကကြီးစိုးလွှမ်းမိုးထားတဲ့ အတွေးအခေါ်ကပဲ အဆုံးသတ်အောင်ပွဲခံတဲ့အခါမှာ ဖြစ်လာတဲ့စနစ်ရဲ့ အထိုင်ဖြစ်သွားလေ့ရှိတယ်။\nမင်းအောင်လှိုင်ကိုယ်တိုင်တောင် ဘင်္ဂါလီတွေဟာ ရိုဟင်ဂျာယောင်ဆောင်ပြီးတော့ လာကြတာလို့ ခွဲပြီး သုံးနှုန်းလိုက်ရတယ် မဟုတ်လား\nလှေစီး ဒုက္ခသည်တွေ ကိစ္စမှာ နိုင်ငံတကာက ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှထက် မြန်မာနိုင်ငံကိုပဲ အဓိက ပိုပြီး ဖိအားပေးခဲ့ကြတယ်။ အဲဒါဟာ ဘာတွေကြောင့်ဖြစ်နိုင်သလဲ။ မြန်မာကို အညှိုးနဲ့ချည်း လုပ်နေတာလို့တော့ ကုလသမဂ္ဂလို၊ နိုင်ငံတကာလိုဟာကို ပြောလို့မရဘူး။\n(၁) အစိုးရက ဘယ်နေရာမှမှ မယုံကြည်ရလို့။ ဘယ်လိုမှကို သိက္ခာမရှိလို့။\nMohd Noor UNHCR. အထူးသတင်း ရန်ကုန်မြို့နှင့် သက်ဆိုင်သူများ\nUN သမားများအတွက် တတိယနိုင်ငံ မျော်လင့်ချက်နှင့် CIMB Bank Account\nUN သတင်းတွေ ကြားနေတာ အတော်ကြာပါပြီ။ သတင်းကောင်းများ မဟုတ်သည့်အတွက် မတင် ဖြစ်ခဲ့ပါ။\n၅လ ပိုင်းထဲမှာ နောက်ထက် မကောင်းသတင်းများနှင့် လှေစီးသူများကြောင့် အပြောင်းအလဲများကို ထက်ကြားဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် မတင်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။\nကောင်းသော အလုပ်၊ ကောင်းသော အတွေး ၊ ကောင်းသော စကားများသာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးချင်သောကြောင့် သတင်းဆိုးများကို မတင်ဖြစ်ခဲ့ပါ။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သိသင့်တယ်လို့ ထင်သည့်အတွက် သို့မဟုတ် အဆိုးထဲက အကောင်းရပါစေ ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြားသိရသော သတင်းတချို့အား တင်ပြပေးရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။\nမွတ်စလင်တွေနဲ့ ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်တွေကို အကြမ်းဖက်ခဲ့တဲ့ သီရိလင်္ကာက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အစွန်းရောက်အဖွဲ့အစည်း BBS နဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ပြီးတော့ပြည်တွင်းက မွတ်စလင်တွေအပေါ်အကြမ်းဖက်သတ်ဖြတ်တာကို ဘယ်ဗုဒ္ဓဘာသာအဖွဲ့အစည်း၊ ဘယ်သံဃာ့နာယကက ကန့်ကွက်ကြောင်း စာထုတ်ဘူးပါသလဲ?\nMay 30, 2015 drkokogyi\nCredit – Twal Har\nစကားတွေပြောစရာမဲ့ကုန်ပါပြီ။ အလင်္ကာကြယ်ဆရာတော် အရှင် Thawbita နဲ့ ဆရာတော်အရှင်ခေမာနန္ဒတို့ နှစ်ပါးရဲ့ Facebook ပေါ်က Status တွေဖတ်ပြီး စိတ်လည်းတော်တော်မကောင်းဖြစ်ရပါမယ်။ ဒီဆရာတော်နှစ်ပါးဟာ မဘသ ကိုမထောက်ခံသူ၊ ဘာသာခြားအပေါ်မှာ မျှတတဲ့သဘောထားကြီးသူတွေအဖြစ် ကျနော်ယုံကြည်ထားတာပါ။ ဆရာတော်နှစ်ပါးရေးတဲ့ပိုစ်တွေကိုလည်း မှန်မှန်စောင့်ဖတ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ အလင်္ကာကြယ်ဆရာတော် ရေးတာတွေက ဘာသာခြားတွေကို မသိမသာကွက်ရေးနေတာတွေ့ရပါတယ်။\nThe exempted children’s DATE OF BIRTH would become inevitable or irrefutable evidence to punish the gov.ဒီလို ဥပဒေပြဌာန်းမှုဟာ…လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်မှာ ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေပါဆိုတာကို…ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတဲ့အခါ….\nMay 29, 2015 May 29, 2015 drkokogyi\nIF they exempt Bama Buddhists and Rakhine Buddhists,,,and apply strictly on MINORITIES only, It may be good for NOW only…later the exempted children’s DATE OF BIRTH would become inevitable or irrefutable evidence to punish the Federal and Rakhine GOVERNMENTS and relevant authorities as the crime against humanity…\nMaung Maung Skw shared M-Media‘s photo.\nဒီဥပဒေဟာ…ဗမာတွေရခိုင်တွေကိုတော့ လွတ်လပ်ရေးပေးပြီး…တိုင်းရင်းသားလူနည်းစုတွေအပေါ်မှာဘဲကျင့်သုံးမယ်ဆိုရင်……..\nဒါပေမဲ့…အချိန်တချိန် ရောက်လာလို့…ဒီလို ဥပဒေပြဌာန်းမှုဟာ…လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်မှာ ကျူးလွန်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေပါဆိုတာကို…ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရတဲ့အခါ….\nFor the crimes against humanity, includingagenocide, haul the following genocidaires to the Hague.\nMay 29, 2015 May 30, 2015 drkokogyi\nThe2Immediate Next Steps to Stop #Myanmar‘s Genocide of the #Rohingya\nMeet the following 16 genocidaires and get them to The Hague\n1) retired Senior General Than Shwe (Officer Training School In-take ?)\nအိန္ဒစက္ကာဘိဝံသ….ဆိုတဲ့ …ဘုန်းကြီးဆိုးဟာ…သူ့ရဲ့ (၉၆၉ မီးအိမ်ရှင်) ဆိုတဲ့ account မှာ…အစ္စလာမ်သာသနာနဲ့…မွတ်စလင်တွေကို…နည်းမျိုးစုံနဲ့ စော်ကားနေပြီးတော့…အမုန်းတရားတွေကို ရေးသားနေပါတယ်\nMay 29, 2015 drkokogyi\nအိန္ဒစက္ကာဘိဝံသ….ဆိုတဲ့ …ဘုန်းကြီးဆိုးဟာ…သူ့ရဲ့ (၉၆၉ မီးအိမ်ရှင်) ဆိုတဲ့ account မှာ…အစ္စလာမ်သာသနာနဲ့…မွတ်စလင်တွေကို…နည်းမျိုးစုံနဲ့ စော်ကားနေပြီးတော့…အမုန်းတရားတွေကို ရေးသားနေပါတယ်….ပဋိပက္ခများ ဖန်တီးနေပါတယ်…\nတနေ့မနေ့ကမှ..လူရာဝင်…မြို့ပေါ်ရောက်လာပြီး…သမိုင်းစဉ်တလျှောက် ငြိမ်းချမ်းစွာရှိနေခဲ့တဲ့ ခံလူးရွာကို…မတည်မငြိမ်ဖြစ်အောင်…သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုတွေ…လုပ်ကိုင်လျက်ရှိနေတာကို…တွေ့ရပါတယ်…..(တရားခံစာရင်းမှာ ထည့်သွင်းထားနိုင်ရန်…တင်ပြလိုက်ပါတယ်…)


YEYINTNGE(CANADA): အဖြေမရသေးသော မေးခွန်းများ\nဧရာဝတီ Monday, July 19, 2010\nအောင်ဆန်းကို ဘယ်သူ သတ်သလဲ စာအုပ် ရေးသားသူ ဦးခင်အောင်နှင့် အင်တာဗျူး\nWho Killed Aung San? စာအုပ်ကို ရေးသားပြုစုသူ ဦးခင်အောင်သည် မြန်မာနိုင်ငံ ဒီမိုကရေစီ ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး ကော်မတီ (သြစတြေးလျ) တွင် ၁၉၈၈ မှ ၁၉၉၂ အထိ ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်နှင့် နိုင်ငံတကာဆိုင်ရာ ကော်မတီ၏ ဒုဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၁ တွင် အမျိုးသားညွန့်ပေါင်း အစိုးရ၏ သြစတြေးလျဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်သည်။\nဦးခင်အောင်၏ ဖခင်မှာ ဗိုလ်ချုပ် (ရဲချုပ်) ဦးထွန်းလှအောင်ဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနှင့် အာဇာနည်များ လုပ်ကြံခံရစဉ်က ဘုရင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်နှင့် မှုခင်း စုံစမ်းရေးဌာန၏ ဒုရဲချုပ်ဖြစ်သည်။ ဦးစောနှင့် အပေါင်းအပါများကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သူလည်းဖြစ်သည်။ ဦးခင်အောင်သည် ဗမာ့ လွတ်လပ်ရေး တပ်မတော်နှင့် ဗမာ့ ရေတပ်မတော်တို့တွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးခေတ်တွင် ပင်လယ်ကူးသင်္ဘောကုမ္ပဏီတခု၌ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ အမေရိကန်တွင် ၁၂ နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သြစတြေးလျနိုင်ငံ ကင်ဘာရာမြို့တွင် ၁၉၈၃ မှစ၍ အခြေချ နေထိုင်သည်။\nဦးခင်အောင်သည် ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနှင့် အာဇာနည်များ လုပ်ကြံခံရမှုကြီးတွင် ပါဝင်ခဲ့သူတချို့နှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြေအနေအရပ်ရပ်နှင့် လည်းကောင်း ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံရှိခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းတို့ လုပ်ကြံခံရချိန်တွင် ဦးခင်အောင်သည် အတွင်းဝန်ရုံးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တဖက်ကမ်းရှိ ရေတပ် ကမ်းနားဌာနချုပ် ပြုလုပ်ထားသော စိန့်ပေါလ်ကျောင်းဝင်းတွင် ရေတပ်အရာရှိတဦးအဖြစ် တာဝန်ကျနေသည်။ ဗြိတိသျှ မော်ကွန်းတိုက်ရှိ အထောက်အထားများနှင့် စာအုပ်စာတမ်းများကို လေ့လာ၍ Who Killed Aung San? စာအုပ်ကို ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ လုပ်ကြံမှုဖြစ်ပွားစဉ်က ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်း၏ ဘေးတွင် ကပ်ထိုင်နေခဲ့ပြီး ကျည်ဆန် ချော်ထွက်သွားသောကြောင့် အသက်မသေခဲ့သည့် ဦးခင်အောင်၏ ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးရွှေဘော်ကိုယ်တိုင် ပြန်ပြောပြခဲ့ခြင်းက ဤ စာအုပ်ရေးသားရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်ဟု စာအုပ်အမှာတွင် ရေးသားထားသည်။ သြစတြေးလျတွင် နေထိုင်လျက်ရှိသော ဦးခင်အောင်ကို ဧရာဝတီ တာဝန်ခံ အယ်ဒီတာ ကျော်စွာမိုးက မေးမြန်းထားပါသည်။\nမေး ။ ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို သတ်ဖြတ်တဲ့ နေရာမှာ ဘာကြောင့် ဗြိတိသျှက အဓိက ပါနေတယ်လို့ သုံးသပ်ရပါသလဲ။\nဖြေ ။ ။ ဗိုလ်အောင်ဆန်းက လွတ်လပ်ရေး လိုချင်တယ်။ နိုင်ငံ ကြီးပွားစေချင်တယ်။ ဆိုတော့ ရှိတဲ့ တောင်ပေါ်သားတွေနဲ့ အကုန်လုံး ပေါင်းရမယ်လေ။ အဲဒီလိုမျိုး စိတ်ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ ဝန်ကြီးတွေကို သတ်ဖို့အထိကတော့ အသေအချာ ဘာမှ မရှိဘူး။ နောက်ကျတော့ ဘင်ဂလေ [John Stewart Bingley: ဗြိတိသျှကောင်စီ ကိုယ်စားလှယ်] နဲ့ တခြား ဗြိတိသျှ ခေါင်းဆောင်တွေ ပါလာတယ်။ အင်္ဂလိပ် ကုမ္ပဏီကြီးတွေကလည်း သူတို့ မြန်မာပြည်မှာ ဆက်နေဖို့ အရေးကြီးတယ်။ လွတ်လပ်ရေး မရဖို့ အရေးကြီးတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက ဆိုရှယ်လစ်ဇင်ကို သဘောကျသလို ပြောလာတယ်။ ဒီကုမ္ပဏီတွေကို နေရှင်နယ်လိုက်ဇ် (နိုင်ငံပိုင်) လုပ်မယ်၊ မြန်မာအကျိုးရှိရင် ဘာမဆို အကုန်လုံး လုပ်မယ်ဆိုပြီး ဗြိတိသျှတွေက ပြောလာတယ်။\nမေး ။ ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက တတိုင်းတပြည်လုံးကို စုစည်းနိုင်တဲ့ လူတယောက်ဖြစ်တယ်။ နောက်ပြီးတော့ လက်ဝဲယိမ်းတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ အဲဒီ အချက်နှစ်ချက်က တော်တော် အဓိကကျနေတယ်ပေါ့။ တခြားအချက်တွေရော ရှိသေးလား။\nဖြေ ။ ။ အင်္ဂလိပ် ကုမ္ပဏီကြီးတွေက လုပ်ကြံမှု နောက်ကွယ်မှာ ငွေနဲ့ ထောက်ပံ့တယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကို မလိုလားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ထောက်ပံ့နိုင်တာပေါ့ဗျာ။ တခြားနည်းမရှိဘူး။ အင်္ဂလိပ်အစိုးရ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပထမ ဗြိတိသျှ ဝန်ကြီးချုပ် ချာချီ (Winston Churchill)၊ နောက် အက်တလီ (Clement Atlee)၊ သူတို့ အနေနဲ့ကလည်း ဒီလောက်မပေးဘူး။ အစိုးရအနေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပေးဘူး။ တိတ်တိတ်ခိုးပြီး ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပေးနိုင်တာက အင်္ဂလိပ်ကုမ္ပဏီတွေပဲ။ ဦးစောကို ပိုက်ဆံပေးတာတော့ ပေးမှာပဲ။ ဦးစောကလည်း တောင်းမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ ဦးစောရဲ့ညီ မောင်မောင်ကြီးကလည်း လန်ဒန်မှာရှိတယ်။ နောက်တဆင့်ကျတော့ ဘလက်မားကက် (မှောင်ခိုဈေးကွက်) ဆိုတာ စစ်ပြီးခေတ်မှာ ပေါ်လာတယ်။ ကျနော်တို့က အဲဒီအချိန်မှာ တပ်ထဲရောက်နေပြီ။ ရေတပ်ထဲမှာ။ တပ်ထဲရောက်နေတော့ ဒီအကြောင်းတွေ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ ကုန်ကူးနိုင်တဲ့ လူတွေကလည်း တွေ့ကရာ ကုန်ကူးတာ။ နည်းနည်း မှတ်သားစရာနဲ့ ရယ်စရာလေးပေါ့ဗျာ။ ရဲဘော်သုံးကျိပ်မှာ ပါတဲ့ ဗိုလ်စင်္ကြာက လေကြောင်း ကုမ္ပဏီလေးတခု သူထောင်တယ်။ အခု အာဏာရနေတဲ့လူတွေလည်း ဘိန်းတွေဘာတွေချ၊ ကျောက်စိမ်းသွင်းရင်သွင်း အမျိုးမျိုးလုပ်နေတာလိုပဲ၊ အဲဒီ ခေတ်ကလူတွေကလည်း မီးခြစ်ကျောက်တွေ သွင်းတာ။ ကျနော်ပြောချင်တာက တွေ့ကရာ လုပ်ကြတာ။ အင်္ဂလိပ်စစ်ဗိုလ်တွေက ဘာလုပ်လဲဆို သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေ စင်ကာပူကို ပြောင်းနေရတယ်။ မြန်မာပြည်ကို လွတ်လပ်ရေး ပေးတော့မယ်ဆိုတော့ စင်ကာပူကို ပြောင်းနေရတယ်။ ဒီကြားထဲမှာ သူတို့က ရောင်းစားတယ်ဗျာ။ မရှင်းဂန်း၊ တော်မီဂန်းတွေ။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ လက်နက်တွေ အမျိုးမျိုး ရောင်းစားတော့ သူတို့ဆီကနေ ဦးစောက ဝယ်တယ်ဗျာ။\nမေး ။ ။ ဗိုလ်မှူး စီ ဟင်နရီ ရန်း [Maj. C. Henry Young: အိန္ဒိယတပ်မတော် လျှပ်စစ်နှင့် စက်မှု အင်ဂျင်နီယာ အလုပ်ရုံ တပ်ခွဲ၏ တပ်မှူး] တို့ ဗိုလ်မှူး လန့်စ်လော့ ဒိန်း [Maj. Peter Lancelot Daine: မင်္ဂလာဒုံ ပင်မ ခဲယမ်းမီးကျောက်တိုက်၏ တပ်မှူး] တို့က ရိုင်ဖယ်တွေ၊ ပစ္စတိုတွေနဲ့ ခဲယမ်းမီးကျောက်တွေ အဓိကထောက်ပံ့တဲ့ ဗြိတိသျှအရာရှိတွေလား။ တချို့ကပြောတော့ လန့်စ်လော့ ဒိန်းက တကယ် လက်နက်ထောက်ပံ့သူ မဟုတ်ဘဲ ဗိုလ်မှူး ရန်း ဆီကပဲ ဦးစောက လက်နက်တချို့ ရလိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။\nဖြေ ။ ။ ပုလိပ်က ကျနော့်အဖေရဲ့ စီအိုင်ဒီဌာနက ကြားတာလား မသိဘူး။ စီအိုင်ဒီက ဌာနကလည်း စစ်အတွင်းက အလုပ်လုပ်လာတဲ့ ရဲဘော်တွေနဲ့ ချဲ့နေပြီ။ သူတို့ကလည်း ထောက်လှမ်းရေး ဆိုတော့ အမျိုးမျိုး ထောက်လှမ်းကြတာပေါ့။ နောက်တော့ အဲဒီမှာ လက်နက်တွေ ပျောက်ပျောက်နေတာ ပေါ်လာတယ်။ ဦးနု၊ ဦးကျော်ငြိမ်းတို့ အပြင် ဗိုလ်ချုပ်ကရော ဘုရင်ခံဆီ သွားသွား တိုင်ကြတယ်ခင်ဗျ။ ဘုရင်ခံကလည်း ဘာမှ မလုပ်ဘူး။\nမေး ။ ။ သွားတိုင်တယ်ဆိုတာက လက်နက်တွေ ပျောက်ပျောက်နေတယ်၊ ဦးစောက လက်ခံရယူနေတယ် ဆိုတာ သိပြီးမှ သွားတိုင်တာလား။\nဖြေ ။ ။ ဟုတ်တယ်။ ကျနော့် အဖေရဲ့ စီအိုင်ဒီဌာနက သတင်းပေးတာ။ ကျနော့် အဖေ ဌာနက လူတွေက မျိုးစုံရှိတယ်။ ဦးစောကို ဖမ်းမယ့် အချိန်မှာ နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့  အိမ်တွေမှာ လူတွေ ချောင်းနေတယ်။ လက်နက်တွေ ပျောက်တာတို့ဘာတို့ အကြီးအကျယ် သိလာတဲ့အခါကျတော ဦးနုတို့က ဦးကျော်ငြိမ်းတို့က တခုခုတော့ ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သိတယ်။ သတင်းတွေက အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေတယ်။\nမေး ။ ။ ဗိုလ်မှူး ရန်း ကနေ ထောက်ပံ့တဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ တကယ် ဗိုလ်ချုပ်ကို သတ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ သူတို့ သတ်ခဲ့တာက တခြားလက်နက်တွေလို့ ပြောတယ်။ ဟုတ်ပါသလား။\nဖြေ ။ ။ အဲဒီ လူသတ်သမားက ၄ ယောက်ပဲ။ အဲဒီတော့ လေးယောက်ထဲမှာ တော်မီဂန်းနဲ့က ၃ ယောက်။ တယောက်က စတင်းဂန်းနဲ့။ အငယ်ဆုံးလူ ခင်မောင်ရင် က စတင်းဂန်းကိုင်တယ်။ နောက်ကျတော့ လက်နက်တွေကို ကုလားပြည်ယူသွားပြီး သူတို့စစ်တာပဲဗျ။ အမျိုးမျိုး စစ်တာပဲ။\nမေး ။ ။ အဲဒီတော့ ဘာတွေတွေ့ခဲ့ရသလဲ။\nဖြေ ။ ။ ဘာတွေတွေ့လဲဆိုတော့ စစ်တပ်ရဲ့  လက်နက်တွေဗျ။ အသေအချာ ဘယ်သူ ရောင်းသလဲ၊ ဘယ်ဝါ ရောင်းသလဲ။ နောက်ကျတော့ သူတို့ကို တိတ်တိတ်ခိုးပြီး သူတို့နိုင်ငံကို ပြန်လွှတ်လိုက်တာပေါ့။ ရန်ကုန်မှာ ရှိနေတုန်းကတော့ ဗီဗီယန်း [Captain David Vivian: မြန်မာ လက်နက်ကိုင် ပုလိပ်တပ်ဖွဲ့ လက်နက်အကြံပေး] ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ အဖမ်း မခံရဘူး။ ဗီဗီယန်းက အဖမ်းခံရရုံတင် မကဘူး၊ လျှောက်ပြီးတော့ ဘာလုပ်တယ်တို့၊ အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့ လူဆီ သွားပါတို့ အပြင်ကို မက်ဆေ့ခ်ျတွေ ပို့တယ်။ အဲဒီ အရပ်ရှည်ရှည်နဲ့လူက ဘင်ဂလေ။ ဗြိတိသျှကောင်စီက ဘင်ဂလေ။ တော်တော်တော့ ရှုပ်တဲ့ ရာဇဝင်။\nမေး ။ ။ ဗြိတိသျှ ခေါင်းဆောင် ချာချီတို့က ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ တခြား မြန်မာ ခေါင်းဆောင်တွေကို ဘယ်လို သဘောထားရှိလဲ ခင်ဗျ။\nဖြေ ။ ။ ပထမ ချာချီက တောက်လျှောက် စစ်အတွင်းမှာ အုပ်စိုးမိတာကိုး။ ပထမဆုံး ချိန်ဘာလိန် (Neville Chamberlain) က ဝန်ကြီးချုပ်။ အဲဒီ ဝန်ကြီးချုပ်က နာဇီ ဟစ်တလာကိုသွားပြီး လျှော့လျှော့ပေးနေတာ။ စစ်မဖြစ်ချင်ဘူး။ သူတို့က ရှုံးမှာကြောက်နေတာ။ ဂျာမနီကလည်း တော်တော် အားကောင်းနေတာ။ အဲတော့ ချိန်ဘာလိန်က လျှော့လျှော့ပေးနေတဲ့ အခါမှာ ချာချီကတော့ တိုင်းသူပြည်သားတွေက သူ့ကို မြှောက်စားလိုက်တော့ ဝန်ကြီးချုပ် ဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒီတော့ သူက ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းနဲ့ နိုင်နိုင်နင်းနင်း လုပ်လိုက်တာ သူတို့ စစ်နိုင်သွားတာပဲ။ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် တုန်းက ချာချီက ဝန်ကြီးချုပ်ပဲလေ။ စစ်ပြီးကာလ ရောက်လာတော့ အက်တလီတို့ဘက်က ဆိုရှယ်လစ် ပေါ့လေ။ ချာချီက ရီပတ်ဗလစ်။ အက်တလီလူတွေက တက်လာပြီးတော့ ရွေးကောက်ပွဲမှာ နိုင်သွားတယ်။ မြန်မာပြည်နဲ့ ပတ်သက်တာ ဘယ်လိုလဲဆိုတော့ ချာချီက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ လွတ်လပ်ရေး မပေးဘူး။ Commonwealth (ဓနသဟာယ) ကျတော့မှ ဦးစောက သွားပြီတော့ ချာချီကို တောင်းပန်တယ် မဟုတ်လား။ Commonwealth ပေးလို့ရှိရင် ကျနော်တို့ ထောက်ခံပါ့မယ် ဆိုတော့ ဂရုတောင်မစိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တို့စစ်ပြီးတဲ့ အခါကျတော့ တို့နဲ့ တိုင်ပင်ပေါ့တဲ့ လာတောင်းပေါ့၊ တောင်းရင် တို့ကြည့်မယ်တဲ့။ စစ်ပြီးတဲ့အခါကျမှ သူက ရွေးကောက်ပွဲ ရှုံးသွားတယ်။ ရှုံးသွားတဲ့အခါမှာ အက်တလီက တက်လာတော့ ဗြိသျှအင်ပါယာကြီး ခွဲပြဲပြီးတော့ သူက လက်လွှတ်ပစ်တာပဲ။ အင်္ဂလန်ကလည်း မနိုင်တော့ဘူးလေ။ အင်္ဂလန်က နိုင်တာကတော့ စစ်တော့နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် နိုင်ငံကို ဆက်ပြီးတော့ အုပ်စိုးဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် ဗမာပြည်ဟာ ချာချီ ဆက်နေလို့ရှိရင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ လွတ်လပ်ရေးမရတော့ဘူး။\nမေး ။ ။ ဦးစော ကျတော့ရော။\nဖြေ ။ ။ ဦးစောက သက်သက် တကိုယ်ကောင်းဗျ။ ပညာလည်း မရှိဘူး။ သူက ရာထူးတွေဘာတွေ ရနေတယ်။ နိုင်ငံရေးမှာ ထီထိုးပြီး အမျိုးမျိုး တက်လာကြတယ်။ အဲဒါကို တချို့ အင်္ဂလိပ်တွေက သဘောကျပြီးတော့ အသုံးပြုတဲ့ အပိုင်းလည်း ပါလိမ့်မယ်။\nမေး ။ ။ သူက ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းနဲ့ အောင်ဆန်း အက်တလီ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ လန်ဒန်ကိုသွားတယ်။ သူပါသွားတော့ လက်မှတ်မထိုးဘူးဆိုတာက အဓိကကတော့ ဗိုလ်ချုပ်ကို မနာလိုတဲ့သဘောလား၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် မူအရ လက်မခံတဲ့ သဘောလား။\nဖြေ ။ ။ စာချုပ်ဆိုတာဗျာ သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဘာစာချုပ်ဖြစ်ဖြစ် အမျိုးစုံရှိတယ် မဟုတ်လား။ အပိုဒ်တွေ မျိုးစုံရှိတယ်။ အဲဒီတော့ အပြစ်ရှာချင်ရင်၊ မလုပ်ချင်ရင် အလွယ်တကူ နောက်ဆုတ်သွားလို့ ရတာပဲဆိုတော့ သူက အောင်ဆန်း-အက်တလီ သဘောတူညီချက်တွေကို ဟိုဟာ မကြိုက်ဘူး၊ ဒီဟာမကြိုက်ဘူး အပြစ်ရှာပြီးတော့ နောက်ဆုတ်တာပဲ။ သခင်ဗစိန်လည်း ပါနေတာပဲ။ တချိန်လုံး သခင်ဗစိန်ရယ်၊ သခင်ထွန်းအုပ်ရယ်။ သခင်ထွန်းအုပ်က ဗိုလ်ချုပ်က မော်လမြိုင်မှာ သူကြီးကို သတ်တယ်ဆိုပြီးတော့တောင် ဒုက္ခဖြစ်အောင် ထောင်ကျအောင် လုပ်သေးတယ်မဟုတ်လား။\nမေး ။ ။ ချာချီက ဗိုလ်ချုပ်အသတ်ခံရပြီးနောက်ပိုင်းမှာ တခုခုပြောတယ်။ အဲဒါကို မှတ်မိမလား မသိဘူး။\nဖြေ ။ ။ သူက အောင်ဆန်း၊ ရဲဘော်သုံးကျိပ်နဲ့ သခင်တွေက တို့ကို ပုန်ကန်ထားတဲ့လူတွေ။ အဲဒီလူတွေကို ဘာဖြစ်လို့ အဆက်သွယ်လုပ်ရမှာလဲ၊ ဘာလို့ အကူညီပေးရမှာလဲ၊ အဲဒီလို ပြောတာ။ သူတို့က House of Common (အောက်လွှတ်တော်) မှာ Debate အမြဲရှိနေတာကိုး။ ရှိနေတော့ စစ်ပြီးတဲ့ အခါကျရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမှာလဲ၊ ဘယ်လို စီစဉ်ကြမှာလဲပေါ့လေ။ လောဒ့် မောင့်ဘက်တန် [Lord Mountbatten: အိန္ဒိယ ဘုရင်ခံချုပ်] မပါလို့ရှိရင် ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။\nချာချီ ပြောတာက ပုန်ကန်ထကြွထားတယ်။ မြန်မာပြည်ကို ဘာမှ ကူညီစရာမလိုဘူးလို့ ပြောတာပေါ့နော်။ ကုလားပြည် စဉ်းစားမယ်၊ မြန်မာပြည် စဉ်းစားမယ် ဘာလုပ်ရမလဲပေါ့လေ။ စစ်အပြီးမှာဆိုတော့ Debate ထဲမှာ ပါလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မောင့်ဘက်တန်ကတော့ မြန်မာပြည်ဘက်မှာ တော်တော် ကူညီလိုက်တယ်။ သူကတော့ တော်တော်ကောင်းတယ်။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းတောင်မှ နိုင်ငံရေးသမား ဆက်ပြီးလုပ်ချင်ရင် စစ်ရေးက ထွက်ရမယ်၊ စစ်ဗိုလ်လုပ်လို့ မရဘူးလို့ အကြံပေးတာနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်က အဲဒီမှာ ထွက်သွားတာ။\nမေး ။ ။ တကယ်လို့များ ဗုိုလ်ချုပ်တို့သာ လုပ်ကြံ မခံရဘူး၊ အသတ်မခံရဘူးဆိုရင် မြန်မာပြည်မှာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမယ်လို့ ထင်သလဲ။\nဖြေ ။ ။ အများကြီး ပိုကောင်းမှာပေါ့။ ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းကတော့ ပြောတာပဲ။ သူ ဘုရားမဟုတ်ဘူးတဲ့။ ဒါပေမယ့် အများကြီး ပိုကောင်းမယ်ပေါ့ဗျ။ ဦးနုတယောက်ပဲ သူ့ကို နားထောင်မယ့်သူ ရှိမယ်။ ဦးကျော်ငြိမ်း။ သခင်သန်းထွန်း၊ ဦးဗဆွေတို့ကို ထိန်းရမယ်။ သခင်စိုးကိုလည်း ထိန်းရမယ်။\nမေး ။ ။ သူနဲ့ အတိုက်အခံဖြစ်တဲ့ လူတွေနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်က ဖြစ်ပါ့မလား။\nဖြေ ။ ။ သူ့ကို လေးစားတဲ့ စစ်တပ်ရှိတယ်လေ။ နောက်ပြီးတော့ ကျနော်တို့ ရေတပ်။ ရေတပ်က နည်းနည်းလေးရယ်။ ဒါပေမယ့် ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ထားတယ်။ စည်းကမ်း သေဝပ်တယ်၊ လူတော်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ လေတပ်မှာလည်း ပညာတတ်တွေရှိတယ်။ လေတပ်နဲ့ ရေတပ်လိုဟာမျိုးက သူ့ကို ထောက်ခံတယ်။ ဒါကို ကျနော် ကိုယ်တိုင် ပြောနိုင်တယ်။ ကျနော်တို့လူတွေလည်း အကုန်သိတာပဲ။ ကွန်မြူနစ်တွေက စစ်တပ်ထဲက လူတွေကို မွေးနေပြီ။ အဲဒီ အချိန်မှာ မွေးလို့မရတဲ့လူတွေကတော့ ရေတပ်နဲ့ လေတပ်တို့ အများကြီးရှိတယ်။ အဲဒီလူတွေကတော့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ထောက်ခံမှာပဲ။ စစ်တပ်ထဲမှာလည်း တော်တော်များများ ရှိလိမ့်မယ်။ ကရင်ရှိတယ်၊ ကချင်ရှိတယ် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကို ထောက်ခံနေပြီ။\nမေး ။ ။ အခု ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းနဲ့ သူ့သမီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုကွာတယ်လို့ ထင်သလဲ။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ။\nဖြေ ။ ။ သူ့သမီးကိုကတော့ ကံအားလျော်စွာ သူ့အမေ နေမကောင်းလို့ ပြန်ရောက်လာတယ်။ ပြန်ရောက်လာတဲ့ အခါမှာ သူ့အချိန်နဲ့ သူ့အခါနဲ့။ သူ့အမေကြီး ဆုံးသွားတဲ့အခါမှာ သူက ခေါင်းဆောင်လုပ်လိုက်တာ။ ရုပ်ရည်ကလည်း ခပ်ဆင်ဆင်။သူ့ဘောထားကလည်း ကောင်းတယ်။ သူပြောတာတွေလည်း ကောင်းတယ်။ လူတွေကလည်း သဘောကျတယ်။ ပညာလည်း ရှိတယ်။ အဲလိုလူမျိုးတွေ မြန်မာပြည်မှာ တခြား ဘယ်နှယောက်ရှိလဲဗျာ။ အဲဒီ လူတွေထဲမှာ လူတော်လို့ ပြောရမယ်။ ပညာရှိလို့ ခေါ်ရမယ်ပေါ့ဗျာ။\nBY ရဲရင့်ငယ်(ကနေဒါ) ... 7/19/2010\n19 July 2010 ဒိုင်ယာရီ\nမြန်မာ့ တပ်မတော်ကို တည်ထောင်သူ၏ သမီးကို ၎င်းတပ်မတော်က...\nအာဇာနည်နေ့၊ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၊ ဗိုလ်သန်းရွှေ နဲ့ ...\n၂၀၁၀ ရွေးကောက်ပွဲ မြန်မာ့လူထုဆန္ဒ မဖော်ပြနိုင်ဟု ဗြ...\n၆၃ နှစ်မြောက် အာဇာနည်နေ့ ၀မ်းနည်းခြင်း အထိမ်းအမှတ်...\nဆဌမ အကြိမ်မြောက် B.S.D.O ( Toronto ) ညီလာခံ ကျင်းပ...\nနအဖ ထုတ်ပြန်သော ရွေးကောက်ပွဲဥပဒေများအပေါ်သုံးသပ်ချက...


ဆောင်းပါး > အသင်းတော် > အသင်းတော်များ၏တာဝန်\nလူ့နည်းဗျူဟာများသည်အကန့်အသတ်ရှိသောလူသားနားလည်မှုနှင့်လူသားတို့ပြုလုပ်နိုင်သည့်အကောင်းဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ်အခြေခံသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏မဟာဗျူဟာဖြစ်သောဘုရားသခင့်နည်းဗျူဟာသည်အခြေခံနှင့်အဆုံးစွန်အဖြစ်မှန်ကိုလုံးဝပြီးပြည့်စုံသောနားလည်မှုအပေါ်အခြေခံသည်။ ၎င်းသည်ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ဘုန်းအသရေဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့လူနာများအကြားပdiseasesိပက္ခများမှသည်လူ့စိတ်ဝိညာဉ်၏တင်းမာမှုများအထိကမ္ဘာပေါ်ရှိရောဂါအားလုံး၏ခရစ်ယာန်ရောဂါသည်တိကျမှန်ကန်ပြီး၎င်းသည်လူ့အခြေအနေကိုမှန်ကန်စွာနားလည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။\nNT ၏အက္ခရာများသည်အမှန်တရားနှင့်အစဉ်မပြတ်စတင်သည်၊ သူတို့ကိုကျွန်ုပ်တို့သည်“ အယူဝါဒ” ဟုခေါ်သည်။ NT ၏စာရေးဆရာများကကျွန်ုပ်တို့ကိုအမြဲတမ်းအဖြစ်မှန်သို့ပြန်လည်ခေါ်ဆိုသည်။ ဤအမှန်တရားအခြေခံကိုထုတ်ဖော်မှသာလက်တွေ့ကျကျအသုံးချနိုင်သည့်လက္ခဏာများကိုဆက်သွားသည်။ အမှန်တရားအပြင်အခြားအရာတစ်ခုဖြင့်အစပြုခြင်းသည်မည်မျှမိုက်မဲသနည်း။\nofဖက်theဝါဒစာအခန်းငယ်၌ရှင်ပေါလုကချာ့ချ်၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရတည်မြဲရေးအတွက်ရည်မှန်းချက်အတွက်မဟုတ်ဘဲအနာဂတ်ကိုတုန်လှုပ်စေသောအနာဂတ်စိတ်ကူးယဉ်မဟုတ်ဘဲဤနေရာနှင့်ယခုအတွက်ဖြစ်သည်။\nဘုရားကျောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်အားပထမဆုံးစိတ်ဝင်စားသည့်အရာကဘာလဲ။ သူသည်ဘုရားကျောင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းကိုအဓိကစိတ် ၀ င်စားသည်မဟုတ်ဘဲချာ့ချ်ကဘာလဲ။ ဖြစ်တည်မှုသည်လုပ်ခြင်းထက် ပို၍ လုပ်ဆောင်ရမည်။ ဘုရားသခင့်လူမျိုးတော်၏ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာသဘောသဘာဝကိုနားလည်ရန်ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၏သဘောသဘာဝကိုနားလည်ရန်လိုအပ်သည်။ ခရစ်ယာန်များအနေဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်ယေရှုခရစ်၏စင်ကြယ်သောအကျင့်စရိုက်နှင့်သန့်ရှင်းမှုကိုရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းအားဖြင့်ကျွန်ုပ်တို့သည်လောက၏ကိုယ်ကျင့်တရားစံနမူနာရှင်များဖြစ်ရန်ရည်ရွယ်သည်။\nခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီးဖြစ်စေ၊ သာမန်လူများဖြစ်စေခရစ်ယာန်စစ်သည်အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း၊ ပြုမူဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့်တုန့်ပြန်ခြင်းအားဖြင့်သူ၏ခရစ်ယာန်ဘာသာကိုရှင်းလင်းပြတ်သားစွာပြသသင့်သည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌သန့်ရှင်း။ အပြစ်တင်ခွင့်နှင့်ကင်းလွတ်သောငါတို့ခရစ်ယာန်ဟုခေါ်ဝေါ်ခြင်းကိုခံရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ၏သန့်ရှင်းခြင်းကိုရောင်ပြန်ဟပ်သင့်သည်။ ၎င်းသည်ဘုရားကျောင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။\nသတိရ! ဝါကျ ခရစ်တော်အားဖြင့်ငါတို့ကိုမျှော်လင့်သောသူကားအဘယ်သူနည်း။ သူ၏ဘုန်းတော်ကိုချီးမွမ်းရန်အသက်ရှင်ရန်ခေါ်တော်မူခြင်းခံရရန်ရည်ရွယ်ထားသောခရစ်ယာန်များကိုရည်ညွှန်းသည်။ ချာ့ချ်၏ပထမတာဝန်သည်ပြည်သူတို့၏ကောင်းကျိုးသာဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကောင်းကျိုးသည်ဘုရားသခင့်အတွက်အလွန်အရေးကြီးသည်၊ သို့သော်၎င်းသည်ဘုရားကျောင်း၏ပထမဆုံးတာဝန်မဟုတ်ချေ။ ငါတို့အသက်တာအားဖြင့်လောကီသားတို့အားထင်ရှားစေခြင်းငှါ၊ ဘုရားသခင်သည်ဘုန်းတော်ကိုချီးမွမ်းစေခြင်းငှါငါတို့ကိုရွေးကောက်တော်မူပြီ။ “ လူခပ်သိမ်းအတွက်မျှော်လင့်ချက်” ဖော်ပြသကဲ့သို့“ ယခုတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုကျွန်ုပ်တို့၏ဘ ၀ နှင့်အတူမြင်အောင်ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ”\nဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ဘုရားသခင်က "မှောင်မိုက်ထဲကအလင်းကိုလင်းစေ" ခရစ်တော်၏မျက်နှာ၌ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုသိသောဥာဏ်တိုးပွားစေခြင်းငှါ၊ ငါတို့စိတ်နှလုံးကိုလင်းစေတော်မူ၏။\nထို့ကြောင့်သင်တို့သည်အခြားသောသူမဟုတ်၊ အခြားသူမဟုတ်၊ ခရစ်တော်၏တမန်တော်ဖြစ်ကြ၏။ ထိုတိုက်ထောင့်အမြစ်ကျောက်ကား၊ ယေရှုခရစ်၏တမန်တော်ဖြစ်သတည်း။ သခင်ဘုရားအဘို့သန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်ဖြစ်၏။ ထိုသို့သောအားဖြင့်သင်တို့သည်လည်းဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြင့်နေရာကျကြလိမ့်မည်။\nဤတွင်ဘုရားကျောင်း၏မြင့်မြတ်သောနက်နဲသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည်မိမိလူမျိုးတွင်နေထိုင်သည်။ ဤအရာသည်ဘုရားကျောင်း၏ကြီးမားသောခေါ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီးမျက်မြင်မရသောခရစ်တော်ကိုမြင်တွေ့စေရန်ဖြစ်သည်။ ownဖက် ၃း၉-၁၀ တွင်ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာတစ် ဦး အဖြစ်မိမိ၏ဓမ္မအမှုကိုပေါလုဖော်ပြခဲ့သည် -“ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောဘုရားသခင်၊ ယခုခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောဘုရားသခင်၌၎င်း၊ အသိုင်းအ ၀ ိုင်းမှတစ်ဆင့်ဘုရားသခင်၏ထူးခြားသောဥာဏ်ပညာကိုကောင်းကင်ဒေသများရှိအာဏာပိုင်များနှင့်အာဏာပိုင်များအားသိစေနိုင်သည်။ "\nရှင်းနေပါတယ်။ အသင်းတော်၏တာ ၀ န်မှာ“ ဘုရားသခင့်ဉာဏ်ပညာတော်အကြောင်းကိုလူအများသိစေရန်” ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည်လူသားများသာမကဘုရားရှိခိုးကျောင်းကိုကြည့်ရှုသောကောင်းကင်တမန်များကိုလည်းဖွင့်ပြသည်။ ဤအရာသည် "ကောင်းကင်ပေါ်ရှိအင်အားနှင့်စွမ်းအားများ" ဖြစ်သည်။ လူများအပြင်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကိုဂရုပြုပြီးလေ့လာသင်ယူသောအခြားသတ္တဝါများလည်းရှိသည်။\nအထက်ပါအခန်းငယ်များသည်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကိုခေါ်ခြင်းသည်ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌နေသောခရစ်တော်၏စရိုက်လက္ခဏာကိုရှင်းပြရန်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏သဘောထားများနှင့်လုပ်ရပ်များအားဖြင့်၎င်းကိုသက်သေပြရန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်အသက်ရှင်ခြင်းခရစ်တော်နှင့်ကြုံတွေ့ရသောဘဝပြောင်းလဲခြင်း၏အဖြစ်မှန်ကိုကြေငြာသင့်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဤအရာကိုမလုပ်ဆောင်မှီကျွန်ုပ်တို့လုပ်သမျှသည်ဘုရားသခင်အတွက်ထိရောက်လိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ ဖက် ၄း၁ တွင်ပေါလုက“ သင်တို့ကိုခေါ်တော်မူခြင်းနှင့်ထိုက်တန်သောလမ်းသို့လိုက်ခြင်းငှါ၎င်း၊\nသခင်ယေရှုကိုယ်တိုင်တမန်တော်များ၏တမန်တော် ၈၊ အဖွင့်အခန်း ၄ တွင်ဤဖိတ်ခေါ်ချက်ကိုမည်သို့အတည်ပြုခဲ့ကြောင်းကိုသတိပြုပါ။ ယေရှုသည်ခမည်းတော်ကိုမတက်ကြွမီတပည့်များအားဤသို့ပြောခဲ့သည် -“ သင်တို့အပေါ်သို့သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သက်ရောက်သောအခါသင်တို့သည်တန်ခိုးကိုခံရကြလိမ့်မည်။ ယေရုရှလင်မြို့ မှစ၍ ယုဒပြည်၊ ရှမာရိပြည်အရပ်ရပ်၊ မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင်ငါ၏သက်သေဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ။ "\nရည်ရွယ်ချက် (၃) အသင်းတော်သည်ခရစ်တော်အတွက်သက်သေခံရန်ဖြစ်သည်။\nချာ့ချ်ကိုခေါ်ခြင်းသည်သက်သေဖြစ်ရန်နှင့်သက်သေကိုရှင်းပြရန်နှင့်သရုပ်ဖော်ရန်ဖြစ်သည်။ တမန်တော်ပေတရုသည်သူ၏ပထမစာတွင်ချာ့ချ်သက်သေခံခြင်းအကြောင်းအံ့သြဖွယ်စကားလုံးပါရှိသည် - «Ihr dagegen seid das auserwählte Geschlecht, die königliche Priesterschaft, die heilige Volksgemeinschaft, das zum Eigentum erkorene Volk und sollt die Tugenden (Ruhmestaten) dessen verkündigen, der euch aus der Finsternis in sein wunderbares Licht berufen hat.» (1. ဓာတ်ဆီ 2,9)\nဖွဲ့စည်းပုံ "သင် ..... နှင့်သင့်ပါတယ်။ " ကိုသတိပြုပါ ၎င်းသည်ခရစ်ယာန်များအနေနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦး စားထားရာဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှုခရစ်တော်သည်ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ကျိန်းဝပ်။ ကျွန်ုပ်တို့တစ် ဦး တည်း၏ဘဝနှင့်ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကိုထင်ရှားစွာကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ ဤတောင်းဆိုချက်ကိုခရစ်ယာန်များအားဝေငှရန်မှာခရစ်ယာန်တိုင်း၏တာဝန်ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးကိုခေါ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင့် ၀ ိညာဉ်တော်အားဖြင့်နေထိုင်သည်။ ၎င်းသည်Epဖက်မြို့သားများထံစာတစ်စောင်လုံးတွင်အသံထွက်သည်။ ချာ့ချ်၏သက်သေခံချက်ကိုတစ်ခါတစ်ရံအုပ်စုလိုက်အနေနှင့်ဖော်ပြနိုင်သည်၊ သို့သော်သက်သေခံရန်တာ ၀ န်မှာကိုယ်ပိုင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်ကျွန်ုပ်နှင့်သင်၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတာ ၀ န်ဖြစ်သည်။\nစိတ်နှိမ့်ချခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ စည်းလုံးခြင်းနှင့်ငြိမ်သက်ခြင်းသည်သခင်ယေရှု၏စရိုက်လက္ခဏာများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်များသည်မျက်မြင်သက်သေဖြစ်သင့်သည်၊ သို့သော်မာနထောင်လွှား။ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းပြောဆိုသင့်သည်။ သင့်ထက် ပို၍ သန့်ရှင်းသောစိတ်ထားရှိခြင်း၊ ချာ့ချ်သည်သူ့ဟာသူအကြောင်းမပြောသင့်ပါ။ သူတို့သည်နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဆက်ဆံသင့်သည်၊ သူတို့၏အာဏာကိုအပြင်းအထန်မတောင်းဆိုသင့်သို့မဟုတ်ပိုမိုလေးစားမှုရှိသင့်သည်။ ချာ့ချ်သည်လောကကိုမကယ်တင်နိုင်ပါ၊ ခရစ်ယာန်များသည်ဘုရားကျောင်းအတွက်အလုပ်လုပ်ရန်မဟုတ်၊ သူတို့၏အသက်တာစွမ်းအင်ကို၎င်းအတွက်အသုံးပြုရန်မဟုတ်ဘဲဘုရားကျောင်း၏သခင်အတွက်ဖြစ်သည်။\nသူ့ဟာသူချီးမြှောက်နေစဉ်ဘုရားကျောင်းသည်၎င်း၏သခင်ဘုရားကိုမဆီးတားနိုင်ပါ။ ချာ့ချ်စစ်သည်ကမ္ဘာကြီးတွင်မျက်မှောက်ခေတ်တွင်အာဏာရရှိရန်မကြိုးစားပါ၊ အကြောင်းမှာသူ၌သူမနေထိုင်သောသခင်ထံမှသူလိုအပ်သောစွမ်းအားအားလုံးရှိပြီးဖြစ်သည်။\nထို့အပြင်အမှန်တရားမျိုးစေ့သည်အပင်ပေါက်ရန်အတွက်အချိန်၊ ကြီးထွားရန်အချိန်နှင့်အသီးကိုသီးရန်အချိန်လိုအပ်ကြောင်းကို သိ၍ ချာ့ချ်သည်စိတ်ရှည်။ အလိုလိုကျွေးမွေးသင့်သည်။ ချာ့ချ်သည်လူ့အဖွဲ့အစည်းသည်ကြာမြင့်စွာကတည်းကတည်ရှိခဲ့သောပုံစံတွင်လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲမှုကိုရုတ်တရက်ပြုလုပ်ရန်မလိုအပ်ပါ။ ၎င်းအစား၊ ဘုရားကျောင်းသည်မကောင်းမှုများကိုရှောင်ရှားခြင်း၊ တရားမျှတမှုကိုကျင့်သုံးခြင်းနှင့်အမှန်တရားမျိုးစေ့များကိုဖြန့်ဝေခြင်းဖြင့်အပြုသဘောဆောင်သောလူမှုရေးပြောင်းလဲမှုကိုဥပမာပေးသင့်သည်။ ၎င်းသည်လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်အမြစ်တွယ်လာပြီးနောက်ဆုံးတွင်ပြောင်းလဲမှု၏အကျိုးကျေးဇူးများရရှိစေသည်။\nသူ၏ရောမအင်ပါယာ၏ကျဆင်းသွားခြင်းနှင့်ကျဆင်းခြင်းစာအုပ်တွင်သမိုင်းပညာရှင်အက်ဒွပ်ဂစ်ဘွန်ကရောမတို့၏ပြိုလဲခြင်းသည်ရန်သူများကိုမဟုတ်ဘဲပြည်တွင်းပြိုကွဲခြင်းဖြစ်သည်ဟုဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤစာအုပ်တွင်ဆာ ၀ င်းစတန်ချာချီသည်၎င်းကိုလျောက်ပတ်စွာနှင့်မှတ်သားဖွယ်ကောင်းသည်ကိုတွေ့ရှိသောကြောင့်အလွတ်ကျက်မှတ်ခဲ့သည်။ ဒါဟာကျမ်းပိုဒ်ကျဆင်းနေအင်ပါယာအတွက်ဘုရားကျောင်း၏အခန်းကဏ္withကိုနှင့်ပတ်သက်သောသိသာသည်။\nဤတွင်ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကိုကမ္ဘာပေါ်ရှိခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပြည့်စုံစေနိုင်သည့်စည်းလုံးစေသောစွမ်းအားကိုရှာဖွေတွေ့ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းခြင်းကိုမည်သို့ရောင်ပြန်ဟပ်သနည်း။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှတဆင့် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုအဘယ်သို့ထင်ရှားစေနိုင်သနည်း။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှတဆင့် ယေရှုခရစ်၏အဖြစ်မှန်ကိုကျွန်ုပ်တို့မည်သို့သက်သေခံကြသနည်း။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှတဆင့်\nNT တွင်နိုင်ငံရေးတွင်ပါ ၀ င်ခြင်း၊ မိသားစုတန်ဖိုးများကိုကာကွယ်ခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်တရားမျှတမှုမြှင့်တင်ခြင်း၊ ညစ်ညမ်းစာပေရုပ်ပုံများကိုဆန့်ကျင်ခြင်းသို့မဟုတ်ဖိနှိပ်သောအုပ်စု၏အခွင့်အရေးကိုကာကွယ်ရန်ခရစ်ယာန်များအကြောင်းအနည်းငယ်သာပြောထားသည်။ ခရစ်ယာန်တွေဟာဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးမပတ်သက်သင့်ဘူးလို့ပြောနေတာမဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ် ဦး အားချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်ပြည့်နှက်နေသောစိတ်နှလုံးတစ်ခု ရှိ၍ မရ၊ သို့သော် NT သည်ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှသာပြောထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်ဘုရားသခင်သည်ဤပြproblemsနာများကိုဖြေရှင်းရန်နှင့်ပြတ်တောက်သောဆက်ဆံရေးကိုဖြေရှင်းရန်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာလူတို့၏ဘ ၀ တွင်ပြောင်းလဲမှုအသစ်ဖြစ်သောယေရှုခရစ်၏ဘဝပြောင်းလဲမှုကိုမိတ်ဆက်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။\nယေရှုခရစ်၏အသက်တာသည်ယောက်ျားနှင့်မိန်းမများကိုအမှန်တကယ်လိုအပ်သည်။ မှောင်မိုက်ဖယ်ရှားခြင်းအလင်း၏နိဒါန်းနှင့်အတူစတင်ခဲ့သည်။ အမုန်းတရားကိုဖယ်ရှားခြင်းသည်အချစ်၏နိဒါန်းနှင့်စတင်သည်။ ရောဂါနှင့်အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများကိုဖယ်ရှားခြင်းသည်ဘ ၀ စတင်ခြင်းနှင့်စတင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ခရစ်တော်ကိုစတင်မိတ်ဆက်ရပေမည်။\nto ၀ ံဂေလိတရားသည်ငါတို့နှင့်ဆင်တူသောလူမှုရေးအခြေအနေတွင်ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်းသည်မတရားမှု၊ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု၊ ပျံ့နှံ့နေသည့်ရာဇ ၀ တ်မှု၊ အကျင့်ယိုယွင်းမှု၊ စီးပွားရေးမသေချာမရေရာမှုနှင့်ကြောက်ရွံ့မှုများကျယ်ပြန့်သည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့စိတ်ကူး။ မရနိုင်သောရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောနှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကြားမှရှင်သန်ရန်ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်အစောပိုင်းဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်၎င်း၏မတရားမှုနှင့်ဖိနှိပ်မှုများကိုတိုက်ဖျက်ရန် (သို့) ၎င်း၏ "မှန်ကန်သော" အခွင့်အရေးကိုပြenfor္ဌာန်းရန်တောင်းဆိုခြင်းကိုမမြင်ခဲ့ပါ။ အစောပိုင်းချာ့ချ်သည်ဘုရားသခင့်သန့်ရှင်းမှုကိုရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေခြင်းနှင့်ယေရှုခရစ်၏အဖြစ်မှန်ကိုသက်သေခံရာ၌၎င်း၏တာဝန်ကိုမြင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၎င်းသည်၎င်းင်း၏ပြည်သူလူထုနှင့်အပြင်ဘက်ရှိလူများကိုအကန့်အသတ်မရှိချစ်သည့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုပြသခဲ့သည်။\nသပိတ်မှောက်မှု၊ ဆန္ဒပြမှု၊ သပိတ်မှောက်မှုနှင့်လူမှုရေးချို့တဲ့မှုများကိုဖြေရှင်းရန်အခြားနိုင်ငံရေးလုပ်ရပ်များကိုသက်သေပြရန်ကျမ်းချက်များကိုရှာသူမည်သူမဆိုစိတ်ပျက်ရလိမ့်မည်။ သခင်ယေရှုကဤအရာကို“ အပြင်ပန်းကိုဆေးကြောခြင်း” ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်တဲ့ခရစ်ယာန်တော်လှန်ရေးကလူတွေကိုအတွင်းကနေပြောင်းလဲစေတယ်။ ၎င်းသည်ခွက်၏အတွင်းပိုင်းကိုသန့်ရှင်းစေသည်။ ၎င်းသည်လူတစ် ဦး ၀ တ်ဆင်ထားသောပိုစတာတွင်သော့ချက်စာလုံးများကိုသာပြောင်းလဲခြင်းမဟုတ်ပါ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့နှလုံးသားကိုပြောင်းလဲစေတယ်။\nဤတွင်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများသည်မကြာခဏလမ်းလွဲသွားတတ်သည်။ သူတို့သည်နိုင်ငံရေးအစီအစဉ်များကိုလက်ဝဲဘက်ဖြစ်စေစိတ်စွဲလမ်းသွားသည်။ ခရစ်တော်သည်လူ့အဖွဲ့အစည်းကိုပြောင်းလဲရန်လောကသို့ကြွလာခဲ့သည်။ သူ၏အစီအစဉ်မှာသူသည်ထိုလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိလူတစ် ဦး ချင်းစီအားနှလုံးအသစ်၊ စိတ်အသစ်၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း၊ ဦး တည်ချက်အသစ်၊ မွေးဖွားခြင်းအသစ်၊ နိုးထသောဘဝအသစ်နှင့်ပေးခြင်းအားဖြင့်လူ့အဖွဲ့အစည်းကိုပြောင်းလဲပစ်ရန်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုနှင့်တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုသေခြင်း။ တစ် ဦး ချင်းစီသည်ဤနည်းဖြင့်အသွင်ပြောင်းသောအခါကျွန်ုပ်တို့တွင်လူ့အဖွဲ့အစည်းအသစ်ရှိသည်။\nဘုရားကျောင်းသို့ဘုရားသခင်အပ်နှင်းထားသည့်သတင်းစကားသည်ကမ္ဘာပေါ်တွင်ကြားသိခဲ့ရသောအနှောင့်အယှက်အရှိဆုံးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဤသတင်းကိုနိုင်ငံရေးနှင့်လူမှုရေးဆောင်ရွက်မှုများအတွက်ရွှေ့ဆိုင်းသင့်သလား။ ချာ့ချ်သည်လောက၊ နိုင်ငံရေးသို့မဟုတ်လူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်လာသည့်အတွက်ကျွန်ုပ်တို့ကျေနပ်သင့်သလော။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်မှုအလုံအလောက်ရှိပါသလား။ သူ၏ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၌နေထိုင်သောခရစ်ယာန်အချစ်သည်နိုင်ငံရေးအာဏာနှင့်အခြားလူမှုရေးဆိုင်ရာအတိုင်းအတာများမဟုတ်ဘဲဤလောကကိုပြောင်းလဲစေလိမ့်မည်ဟုဘုရားသခင်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့သဘောတူပါသလော။\nဘုရားသခင်ကကျွန်ုပ်တို့ကိုဒီအစွန်းရောက်၊ အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့၊ ဘဝပြောင်းလဲနေတဲ့ယေရှုခရစ်၏သတင်းကောင်းကိုလူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့စေဖို့တာ ၀ န်ရှိသူတစ် ဦး ဖြစ်လာဖို့ဘုရားသခင်တောင်းဆိုထားပါတယ်။ ပညာရေးနှင့်သင်ယူမှု၊ အနုပညာနှင့်မိသားစုဘဝနှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏လူမှုရေးဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းများကိုဤ ၀ ိညာဉ်ရေး၊ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်။ မရသောသတင်းစကားဖြင့်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသည်ပြန်လည် ၀ င်ရောက်ရမည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးသောသခင်ယေရှုခရစ်တော်သည်ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌သူ၏အဆုံးမဲ့ထာဝရအသက်ကိုစိုက်ပျိုးရန်ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ကြွလာခဲ့သည်။ သူသည်ကျွန်ုပ်တို့အားချစ်ခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ယုံကြည်စိတ်ချထိုက်သောလူများအဖြစ်ပြောင်းလဲရန်အသင့်ရှိပြီးသူသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝပြproblemsနာများနှင့်စိန်ခေါ်မှုများကိုရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန်ခွန်အားရှိစေသည်။ ဤသည်မှာကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ဆင်းရဲခြင်းတို့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသောပင်ပန်းသောကမ္ဘာသို့ကျွန်ုပ်တို့၏သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာကျွန်ုပ်တို့သည်ပုန်ကန်။ အပူတပြင်းသောကမ္ဘာသို့ယူဆောင်လာသည့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်မျှော်လင့်ခြင်း၏သတင်းဖြစ်သည်။\nကျွန်ုပ်တို့သည်ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းခြင်းကိုရောင်ပြန်ဟပ်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကိုထင်ရှားစေရန်နှင့်ယောက်ျားနှင့်မိန်းမနှစ်ယောက်တည်းကိုအတွင်းနှင့်အပြင်သို့သန့်ရှင်းစေရန်ယေရှုကြွလာခြင်းကိုသက်သေခံရန်ကျွန်ုပ်တို့အသက်ရှင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်အချင်းချင်းကိုချစ်ရန်နှင့်လောက၏ခရစ်ယာန်မေတ္တာကိုပြသရန်အသက်ရှင်ကြသည်။ ၎င်းသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည်ဘုရားကျောင်းခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။


အသင်းပြောင်းဖို့ သတင်းကြီးနေခဲ့တဲ့ ပေါ့ဂ်ဘာကို ချီးကျူးသွားတဲ့ #မက်ခီလီလီ - SPORTS MYANMAR\nအသင်းပြောင်းဖို့ သတင်းကြီးနေခဲ့တဲ့ ပေါ့ဂ်ဘာကို ချီးကျူးသွားတဲ့ #မက်ခီလီလီ\nBy Edi Tor June 30, 2019\nမန်ချက်စတာ ယူနိုက်တက် အသင်း ရဲ့ ပြင်သစ် လက်ရွေးစင် ကွင်းဘယ် ကစားသမား ဖြစ်သူ ပေါလ် ပေါ့ဂ်ဘာ ဟာ အသင်း ပြောင်းရွှေ့ ဖို့ အတွက် အရမ်း ကို သတင်း ကြီး နေသူ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ခေါ်ယူ ဖို့ အတွက် ကနဦး တုန်းက စပိန် ထိပ်သီး ရီးယဲ မက်ဒရစ် အသင်း က ရေပန်း အစားဆုံး ဖြစ်ခဲ့ ရ ပါတယ် ။\nနောက်ပိုင်း ရီးယဲ မက်ဒရစ် ဖက်မှ ကစားသမား များစွာ ခေါ်ယူ ပြီး ပေါ့ဂ်ဘာ ကို ခေါ်ယူ ရေးနဲ့ ပတ်သက် လို့ သတင်း တွေ မှေးမှိန် သွားတဲ့ နောက် ပြင်သစ် လက်ရွေးစင် ရဲ့ အသင်း ဟောင်း ဂျူဗင်တပ် က သူ့ကို ခေါ်ယူ ဖို့ တစ်စခန်း ထ,လာ ခဲ့ပါ သေးတယ် ။\nအခုတော့ အပြောင်းအရွှေ့ သတင်း တွေ နည်းပါး လာတဲ့ ယူနိုက်တက် ကွင်းလယ်လူ ကို ဘောလုံး လောက ရဲ့ အခမ်းနား ဆုံး ကွင်းလယ် ကစားသမား ဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်တဲ့ မက်ခီလီလီ က အင်တာဗျုး အစီအစဉ် တစ်ခု မှာ ချီးကျူး စကား ဆိုသွား ခဲ့လိုက် ပါတယ် ။\nသတင်းထောက် : ရီးယဲ မက်ဒရစ် အသင်း ဖက်က ကြည့်ရတာ ပြင်သစ် ပေါ့ဂ်ဘာ ကို ခေါ်ယူ ဖို့ အတွက် လက်လျော့ လိုက်ပြီ ထင်တယ် နော် ။ လက်ရှိ ပြင်သစ် ကစားသမား တွေလည်းအများကြီး ပဲလေ ။\nမက်ခီလီလီ : ( ရယ်လျက် ) အတိတ် တုန်းကလည်း အများကြီး ရှိခဲ့ ကြဖူး ပါတယ် ။ ကျွန်တော် တို့ အသင်း မှာ အရည်အသွေး ကောင်းတွေ အမျာ ကြီး ရှိခဲ့ ပါတယ် ။ ဒါဟာ ရီးယဲ မက်ဒရစ် နဲ့ ပြင်သစ် ကစားသမား တွေ အတွက် တစ်ကယ့် ကို ကောင်းမွန် တဲ့ အတိတ် တွေ ပါပဲ ။ လူတိုင်း က ရီးယဲ မက်ဒရစ် ဂျာစီ ကို ဝတ်ဆင် ခွင့် မရရှိ နိုင်ဘူး လေ ။\nသတင်းထောက် : ပေါ့ဂ်ဘာ ရော ဝတ်ဆင် နိုင်ပါ့ မလား ?\nမက်ခီလီလီ : သိပ် သေချာတာ ပေါ့ ။ ဇီဒန်း က အဲ့ဒီလို ကစား သမား မျိုးကို အရမ်း တန်ဖိုး ထားတက် ပါတယ် ။ ခက်ခဲ တဲ့ အရာတွေ ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်း ကြမလဲ ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိရှိ ထားကြ ပါတယ် ။ ပေါ့ဂ်ဘာ ဆီမှာ အထင် ကြီးဖွယ် ကောင်းတဲ့ ခြေစွမ်း တွေ ရှိနေ ပါတယ် ။ သူဟာ အသင်း ရဲ့ သင်္ကေတ တစ်ခု လို ဖြစ် နေတဲ့ အတွက် ယူနိုက်တက် အနေ နဲ့ သူ့ကို လက်လွတ် ဆုံးရှုံး ခံဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲ နေမှာ ပါ ။\nသတင်းထောက် : ပေါ့ဂ်ဘာ ဟာ ရီးယဲ မက်ဒရစ် အသင်း မှာ အောင်မြင် နိုင်မယ့် လူမျိုး လား ?\nမက်ခီလီလီ : သိပ် သေချာတာ ပေါ့ ။ သူ့ရဲ့ စရိုက် လက္ခဏာ ၊ စွမ်းရည် တွေနဲ့ ပွဲစဉ် အပေါ် နားလည်မှု အစ ရှိတဲ့ အရည် အသွေး ကောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေ ပါတယ် ။ အဲ့တာ မျိုးတွေ က ရီးယဲ မက်ဒရစ် လို အသင်း အတွက် တော့ အရမ်း ကို ကောင်းမွန် လှ ပါတယ် ။\nသတင်းထောက် : ဖလော်ရန်တီနို ပီးရက်ဇ် က သူ့ကို ရယူ နိုင် လိမ့်မယ် လို့ ခင်ဗျား ထင်နေ သလား ?\nမက်ခီလီလီ : ဖလော်ရန်တီနို ဟာ သူ လိုချင်တာ တွေကို ရယူ နိုင်တဲ့ သူပါ ။ သူဟာ ကလပ် အတွက် ၊ နိုင်ငံ့ အတွက် ၊ ကမ္ဘာ့ ဘောလုံး လောက အတွက် ရယူ ပြထား နိုင်ခဲ့ တာတွေ အများ ကြီး ရှိနေ ခဲ့ ပါတယ် ။ သူဟာ ရီးယဲ မက်ဒရစ် အသင်း ရဲ့ သမိုင်း ကြောင်း အတွက် အရမ်း ကို အရေး ပါတဲ့ သူ တစ်ဦး ပါပဲ ။


AB သွေးပိုင်ရှင်မိန်းကလေးနဲ့ ချစ်သူဖြစ်ထားတယ်ဆိုရင် ဒါလေးတွေတော့သိထားသင့် – Trend.com.mm\nAB သွေးပိုင်ရှင်မိန်းကလေးနဲ့ ချစ်သူဖြစ်ထားတယ်ဆိုရင် ဒါလေးတွေတော့သိထားသင့်\nPosted on October 6, 2018 October 4, 2018 by Noel\nသင့်ချစ်သူက AB သွေးပိုင်ရှင်လား? ဒါဆိုရင်တော့ သူမရဲ့ ပင်ကိုယ်စိတ်အခြေအနေလေးကိုသိထားဖို့လိုအပ်ပါတယ်နော်။AB သွေးကရှားပါးသွေးလည်းဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကလည်းထူးခြားနေတတ်ပါတယ်။ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုရင်…\nAB သွေးပိုင်ရှင်မိန်းကလေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ချစ်သူကို အကောင်းဆုံးပေးဆပ်ပြီးချစ်တတ်ကြသလို သူတို့ကိုမင်းသမီးလိုပြန်ပြီး ဆက်ဆံပြုမူတာကိုသဘောကျကြပါတယ်။ဥပမာ အမှတ်တရနေ့လေးတွေမှာသူမအတွက် ထူးထူးခြားခြားဖန်တီးပေးတာမျိုးပေါ့။ဒါ့အပြင် AB သွေးပိုင်ရှင်မိန်းကလေးတွေဟာအချစ်ရေးတစ်ခုမှာသူတို့ဖြစ်ချင်တာ၊သူတို့လိုချင်တာကိုလည်းတိတိကျကျသတ်မှတ်ထားတတ်ကြပါတယ်။ကိုယ့်ချစ်သူအတွက် အသေးစိတ်ကအစသေချာဂရုစိုက်ပေးတတ်ကြလို့ စိတ်ကျဉ်းကျပ်တာတွေလည်းဖြစ်တတ်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီမိန်းကလေးတွေဟာ အမေနဲ့တူတဲ့ ချစ်သူမျိုးပါ။\nသူတို့ဟာ ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ်ယုံကြည်မှုလည်းအပြည့်ရှိကြသလိုသူတို့ရဲ့စိတ်က ချစ်သူကို\nသ၀န်တိုစိတ်နဲ့သူမဆီကထွက်မသွားအောင်အမြဲဂရုစိုက်နေတာမျိုးမဟုတ်ပဲ သူတို့ရဲ့ Type ကိုက ချစ်တဲ့သူကိုဂရုစိုက်ပေးချင်တဲ့ Type မျိုးပါ။သူတို့စိတ်က အရမ်းရိုးစင်းပါတယ်။ဒီလိုဖြူစင်သလို သူတို့က စစချင်းမှာတော့ သူတို့ရဲ့ တကယ့်စိတ်ရင်းအမှန်ကိုဖွင့်လှစ်မပြတတ်ပါဘူး။သူတို့နဲ့အတူတူရှိတာကြာမှ တဖြည်းဖြည်းသူတို့ရဲ့စိတ်ကိုသိလာရတာပါ။\nAB သွေးလေးတွေဟာစိတ်တည်ငြိမ်ပြီး အခြေအနေအချိန်အခါအလိုက်သူတို့ရဲ့ စိတ်ကိုပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းလည်းရှိပါတယ်။ဥာဏ်လည်းကောင်းပါတယ်။အားနည်းချက်တစ်ခုကတော့ အလွယ်တကူလက်လျှော့အရှုံးပေးတတ်တာပါ။သူတို့ဘက်က အလေးထားသလောက်တစ်ဖက်လူဆီက ပြန်ပြီးအလေးထားခြင်းမခံရတဲ့အခါ အရမ်းစိတ်အားငယ်တတ်ပါတယ်။စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တတ်တယ်ပြောရမလား၊အရမ်းချစ်တတ်တယ်ပြောရမလား သူတို့က အချစ်ရေးတစ်ခုမှာအသေးစိတ်ကအစ အလေးထားတန်ဖိုးထားတတ်သလို သူတို့ရဲ့ချစ်သူအတွက်လည်းအမြဲအမှတ်ရစရာတစ်ခုခုဖန်တီးပေးတတ်ကြပါတယ်။ပြီးတော့သူမကလည်း အဲ့ဒီလိုပြန်ပြီးဂရုစိုက်ခံချင်၊တန်ဖိုးထားခံချင်ကြပါတယ်။သူမကိုဂရုစိုက်ပေးမယ်၊အလေးထားမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီအချစ်ရေးက အကြာကြီးမြဲသွားမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် ကိုယ့်ချစ်သူက AB သွေးလေးဆိုရင်သူမရဲ့ အသေးစိတ်ဂရုစိုက်တာကို ချုပ်ချယ်တယ်၊ကျဉ်းကျပ်တယ်မမြင်ပဲ သူမကိုလည်း အဲ့ဒီလိုလေးပြန်ပြီးဂရုစိုက်ကြည့်ပါ။သူမအတွက် အမှတ်တရနေ့လေးတွေဖန်တီးပေးပါ။သူတို့ကလည်းသင့်အပေါ် အကောင်းဆုံးပေးဆပ်ပြီးချစ်သွားတတ်တဲ့သူမျိုးတွေဖြစ်လို့တန်ဖိုးထားပြီးချစ်ပေးပါလို့ အကြံပြုလိုက်ပါတယ်။\nသငျ့ခဈြသူက AB သှေးပိုငျရှငျလား? ဒါဆိုရငျတော့ သူမရဲ့ ပငျကိုယျစိတျအခွအေနလေေးကိုသိထားဖို့လိုအပျပါတယျနျော။AB သှေးကရှားပါးသှေးလညျးဖွဈတဲ့အတှကျ သူတို့ရဲ့ စိတျနစေိတျထားကလညျးထူးခွားနတေတျပါတယျ။ဘယျလိုမြိုးလဲဆိုရငျ…\nAB သှေးပိုငျရှငျမိနျးကလေးတှဟော သူတို့ရဲ့ ခဈြသူကို အကောငျးဆုံးပေးဆပျပွီးခဈြတတျကွသလို သူတို့ကိုမငျးသမီးလိုပွနျပွီး ဆကျဆံပွုမူတာကိုသဘောကကြွပါတယျ။ဥပမာ အမှတျတရနလေ့ေးတှမှောသူမအတှကျ ထူးထူးခွားခွားဖနျတီးပေးတာမြိုးပေါ့။ဒါ့အပွငျ AB သှေးပိုငျရှငျမိနျးကလေးတှဟောအခဈြရေးတဈခုမှာသူတို့ဖွဈခငျြတာ၊သူတို့လိုခငျြတာကိုလညျးတိတိကကြသြတျမှတျထားတတျကွပါတယျ။ကိုယျ့ခဈြသူအတှကျ အသေးစိတျကအစသခြောဂရုစိုကျပေးတတျကွလို့ စိတျကဉျြးကပျြတာတှလေညျးဖွဈတတျတယျဆိုပမေဲ့ ဒီမိနျးကလေးတှဟော အမနေဲ့တူတဲ့ ခဈြသူမြိုးပါ။\nသူတို့ဟာ ကိုယျ့ကိုယျ့ကိုယျယုံကွညျမှုလညျးအပွညျ့ရှိကွသလိုသူတို့ရဲ့စိတျက ခဈြသူကို\nသဝနျတိုစိတျနဲ့သူမဆီကထှကျမသှားအောငျအမွဲဂရုစိုကျနတောမြိုးမဟုတျပဲ သူတို့ရဲ့ Type ကိုက ခဈြတဲ့သူကိုဂရုစိုကျပေးခငျြတဲ့ Type မြိုးပါ။သူတို့စိတျက အရမျးရိုးစငျးပါတယျ။ဒီလိုဖွူစငျသလို သူတို့က စစခငျြးမှာတော့ သူတို့ရဲ့ တကယျ့စိတျရငျးအမှနျကိုဖှငျ့လှဈမပွတတျပါဘူး။သူတို့နဲ့အတူတူရှိတာကွာမှ တဖွညျးဖွညျးသူတို့ရဲ့စိတျကိုသိလာရတာပါ။\nAB သှေးလေးတှဟောစိတျတညျငွိမျပွီး အခွအေနအေခြိနျအခါအလိုကျသူတို့ရဲ့ စိတျကိုပွောငျးလဲနိုငျစှမျးလညျးရှိပါတယျ။ဉာဏျလညျးကောငျးပါတယျ။အားနညျးခကျြတဈခုကတော့ အလှယျတကူလကျလြှော့အရှုံးပေးတတျတာပါ။သူတို့ဘကျက အလေးထားသလောကျတဈဖကျလူဆီက ပွနျပွီးအလေးထားခွငျးမခံရတဲ့အခါ အရမျးစိတျအားငယျတတျပါတယျ။စိတျကူးယဉျဆနျတတျတယျပွောရမလား၊အရမျးခဈြတတျတယျပွောရမလား သူတို့က အခဈြရေးတဈခုမှာအသေးစိတျကအစ အလေးထားတနျဖိုးထားတတျသလို သူတို့ရဲ့ခဈြသူအတှကျလညျးအမွဲအမှတျရစရာတဈခုခုဖနျတီးပေးတတျကွပါတယျ။ပွီးတော့သူမကလညျး အဲ့ဒီလိုပွနျပွီးဂရုစိုကျခံခငျြ၊တနျဖိုးထားခံခငျြကွပါတယျ။သူမကိုဂရုစိုကျပေးမယျ၊အလေးထားမယျဆိုရငျ အဲ့ဒီအခဈြရေးက အကွာကွီးမွဲသှားမှာပဲဖွဈပါတယျ။\nဒါကွောငျ့ ကိုယျ့ခဈြသူက AB သှေးလေးဆိုရငျသူမရဲ့ အသေးစိတျဂရုစိုကျတာကို ခြုပျခယျြတယျ၊ကဉျြးကပျြတယျမမွငျပဲ သူမကိုလညျး အဲ့ဒီလိုလေးပွနျပွီးဂရုစိုကျကွညျ့ပါ။သူမအတှကျ အမှတျတရနလေ့ေးတှဖေနျတီးပေးပါ။သူတို့ကလညျးသငျ့အပျေါ အကောငျးဆုံးပေးဆပျပွီးခဈြသှားတတျတဲ့သူမြိုးတှဖွေဈလို့တနျဖိုးထားပွီးခဈြပေးပါလို့ အကွံပွုလိုကျပါတယျ။


ဘ၀ခရီးတစ်ခု၏ ခံစားမှုပုံရိပ် မှတ်တမ်းလေးများ (လင်းလက်ကြယ်စင်): ရင်ထဲကရွှေနိုင်ငံ (၂)\nကျောလယ်ကိုချထားတဲ့ ကိုယ့်ဆံပင်ကိုယ်ကြည့်ပြီး အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုကို သွားသတိရမိပြန်တယ်.. ရန်ကုန်မှာ ဆင်းရဲသောမိန်းကလေးများ ဂတုံးသာသာပဲရှိတော့တယ်တဲ့. ကြားရတာ စိတ်တောင်မချမ်းသာဘူး.. မိမိကိုယ်မှာရှိသော မိန်းကလေးများအတွက် အလှကျက်သရေရှိသော ဆံပင်တောင်ဖြတ်ရောင်းပြီး ၀မ်းရေးအတွက် အသက်ဆက်နေရတယ်ဆိုသော သတင်းများကိုကြားလိုက်ရချိန်မှာ ကျေးဇူးကြီးမားလှသော ဘဘဘုရား သန်းရွှေတို့ကို နုတ်နုတ်ပါစင်းချင်မိတယ်.. သူတို့အမေ ၊ သူတို့မိန်းမတွေသာ ဂတုံးဆို သူတို့ဘယ်လိုနေမှာလည်း……\nထမင်းရည်တောင် ၅ကျပ် ၁၀ကျပ်နဲ့ဝယ်သောက်နေရတယ်ဆိုတဲ့ ပဲခူးဘက်က အသိတွေစကားက ကျောပါချမ်းသွားတယ်.. လင်းလက်ကြားဖူးခဲ့တာက ထမင်းရည်ဆိုတာ အ၇င်က နယ်တွေဘက်မှာ နေ့လည်ခင်းဆို ၀က်မွေးထားတဲ့အိမ်တွေက ပုံးတွေနဲ့လာတောင်းတယ်.. အိမ်ကလူတွေကပေးလိုက်တယ်. ၀က်တွေသောက်တာပါ…. အခု နိုင်ငံက ချမ်းသာလား မချမ်းသာလား လူတွေပါ ထမင်းရည်သောက်နေရတယ်တဲ့… သြော်ဒါလား ရန်ကုန်မှာ လမ်းသွားရင် ထောင်ထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီး ` ခေတ်မီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော နိုင်ငံသစ်စီသို့´တဲ့ …….. ခေတ်မီတယ်သာဆိုတယ် နိုင်ငံကစုတ်ပြတ် ၊ သီချင်းထဲကလို အမျိုးသမီးကောင်းတွေက ကြက် ကြက် ကြက် ဖြစ်နေပြီ…..\nတစ်ခါတုန်းက ဗိုလ်ချုပ်ကြီးခင်ညွန့်က လယ်သမားတွေနဲ့ စကားဝိုင်းပွဲလုပ်တော့ စာပေမတတ်တဲ့ လယ်သမားကြီးက ထပြောပုံက ` ဗိုလ်ကြီးတို့ကမှ ဟိုလူက လာပေး ဒီလူကလာပေး ချမ်းသာသေးတယ်။ ကျူပ်တို့က ထမင်းတောင်မ၀ပါဘူး´တဲ့… ရီလိုက်ရတာ အူတွေပါလှိမ့်တယ်..\nပြည်သူတွေထဲက အဆီအနှစ်ကိုထုတ် ၊ လက်နက်နဲ့ခြိမ်းခြောက် ၊ ပြည်သူထမင်းအိုးကိုခွဲနေသာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများလည်း ညခင်းအိပ်ရင် အိပ်တောင်ပျော်ရဲ့လားမသိ.. ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဘက်မှာ တုတ်တွေ ဒါးတွေနဲ့ လာတိုက်ခိုက်သူများကို ပြန်လည်ခုခံမယ်ဆိုပြီး စောင့်နေတဲ့ သူတို့တပ်ဖွဲ့သားတွေကိုလည်း ရီချင်ပါတယ်.. သူတို့လိုလူတွေကို ဘယ်သူမှကျည်ဆံအကုန်ခံလာမတိုက်ဘူး.. ကျည်ဆံတစ်တောင့်က သူတို့အသက်ထက်ပိုဈေးကြီးတယ်…. တစ်ယောက်တစ်ချက်သာ ၀ါးရင်းတုတ်နဲ့ ၀ိုင်းဆော်ပစ်လိုက်ရင် ပွဲသိမ်းရော…\nthiha zaw said...\nI thought some ifo at there was not correct. I left yangon last year and I admit that country economy still coming down (my be worst) but condition are not like that posted in this blog. A sort of pessimism and "Bay htai bu pyaw" is nothing better for our country cause it is easier said than done.... by thiha(zaw.thiha@yahoo.com)\ni don't agree with you thiha zaw.\ni think u just knew abt yangon.\nhay come on lin let kyel zin\ngo ahead.i know u r just what u belive.\ni can see your honest in your post.