ကြိုးညှိသံများနဲ့ သံစဉ်၃၅ |\nမြသွေးနီနှင့် မိသားစုငါးထမင်းစိမ့် →\nNumber of View: 9935\n“ ကဗျာစာအုပ် ရှေ့၊ နောက်ကာဗာ ”\nမနေ့က ကျွန်မ လေးစားချစ်ခင်ရတဲ့ ကဗျာဆရာမ ပန်ဒိုရာစီစဉ်တဲ့ “ ကြိုးညှိခြင်း” အမည်ရတဲ့ ကဗျာဆရာမ ၃၅ယောက်ရဲ့ ကဗျာစုစည်းမှု စာအုပ်မိတ်ဆက်ပွဲကို Home မှာ ၁၅.၈.၂၀၁၂ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က ကျင်းပပြုလုပ် ခဲ့ပါတယ်။\nဒီပွဲလေးကို ကျွန်မ အွန်လိုင်းမှာ သတင်း စပြီး ရကတည်းက စိတ်ရောက်နေခဲ့တယ်။ မဖြစ်မနေ သွားဖြစ်အောင် သွားမယ်လို့လည်း အားခဲထားတယ်။ စိတ်က ဘယ်လောက်များ အထိတောင် စောနေမိသလဲမသိ၊ ၁၅.၈.၂၀၁၂ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကို အမြင်လွဲ၊ အကြားလွဲပြီး ၈.၈.၂၀၁၂နေ့က တစ်ခေါက် မှားပြီး သွားလိုက်မိသေးတယ်။\nကိုယ်တိုင်က ရသ၀တ္တုတွေ ရေးနေပေမယ့် ကဗျာတွေကို ကျွန်မ နှစ်သက်စွာ ဖတ်ဖြစ်တယ်။ ကဗျာဆိုတာ ကျွန်မအတွက် ခက်ခဲတဲ့၊ နက်နဲတဲ့၊ တန်ဘိုးထားရတဲ့ ဘာသာဗေဒတစ်ခုလို့ ခံစားရတယ်။ ကာရန်နဲ့၊ ကာရန်မဲ့၊ မော်ဒန်၊ အယ်လ်ပီ စတာတွေ ဘယ်လို ကွဲကွဲ၊ ကျွန်မက ဖတ်လိုက်လို့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ငြိတွယ်မိစေတယ်ဆိုရင် ဘယ်လို ကဗျာအမျိုးအစာကိုမဆို ကျွန်မ ဂရုတစိုက် ဖတ်ဖြစ်တယ်။ ဆရာဇော်ဂျီ၊ ဆရာတင်မိုး၊ ဆရာမ ကြည်အေးက အစပြုလို့ ဆရာမောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း)အလည်၊ အခုနောက်ပိုင်း ကာရန်မပါတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ရေးဟန်၊ ရေးသဏ္ဍာန်တွေနဲ့ ရေးနေတဲ့ လူကြီး လူငယ် ကဗျာဆရာများ၊ ကဗျာဆရာမများအထိ၊ ကဗျာတွေကို ကျွန်မ စိတ်ဝင်တစား နှစ်သက်နေမိတယ်။\nဘလော့ဂါ ပန်ဒိုရာက ၂၀၀၇ခုနှစ်ထဲက အွန်လိုင်းမှာ ကဗျာရေးခဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။ ချစ်စရာ ပန်းချီပုံလေးတွေ ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲတတ်သလို၊ ကဗျာတွေကို စိတ်ကူးကောင်းကောင်း၊ ရှုထောင့်ကောင်းကောင်းကနေ လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာ ရေးတတ်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ သူရေးသမျှ ကျွန်မ မလွတ်စတမ်း စောင့်ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု အဲ့ဒီ ပန်ဒိုရာက ကဗျာချစ်မြတ်နိုးသူ ကဗျာဆရာမတစ်ယောက်ပီပီ အသက်အရွယ် ၆၀တန်းလောက် ရောက်နေကြပြီဖြစ်တဲ့ ကဗျာဆရာမခင်ဝင်းသစ်၊ ဆရာမ ငြိမ်း(ဒဿန)၊ ဆရာမ မအိ၊ ဆရာမခင်မြဇင်၊ ဆရာမ မရီဝေတို့ကနေ စလို့ ဆရာမ မေငြိမ်း၊ ဆရာမခက်မာ၊ ဆရာမ စုမီအောင်၊ ဆရာမ မနော်ဟရီ၊ ဆရာမ ရှင်ဒေ၀ီ၊ ဆရာမ ကြည်မွေ့အိမ်၊ ဆရာမအိန္ဒြာတို့အလည်၊ အခုမျိုးဆက်သစ် လူငယ် ကဗျာဆရာများ ဖြစ်ကြတဲ့ ညိုပြာဝိုင်၊ မယ်ယွေး၊ နေအေဒီ၊ မွန်းသူအိမ်တို့အထိ စုံလင်အောင် စုစည်းပြီး An Anthology of Myanmar Women Poets ဆိုပြီး ကဗျာဆရာမ(၃၅)ယောက် ပါဝင်တဲ့ “ကြိုးညှိခြင်း” ကဗျာစာအုပ်ကို စီစဉ်ထုတ်ဝေ နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီ မြန်မာအမျိုးသမီး ကဗျာဆရာမ (၃၅)ယောက်ရဲ့ ကဗျာစာအုပ် မိတ်ဆက်ပွဲလေးမှာ ဆရာမ သင်းသင်းသာက အခမ်းအနားမှူးလုပ်ခဲ့ပြီး ကဗျာဆရာမ တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့ ပရိသတ်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တယ်။\nကဗျာဆရာသစ္စာနီက အဖွင့်အမှာစကား ပြောကြားပေးခဲ့တယ်။\nဒီစာအုပ်အတွက် ကဗျာတွေ စုစည်းပေးခဲ့တဲ့ ကဗျာဆရာမ မအိကလည်း အမှတ်တရ စကားပြောခဲ့တယ်။\nစီစဉ်သူ ဘလော့ဂါ ကဗျာဆရာ ပန်ဒိုရာ ကိုယ်တိုင် ဒီစာအုပ်လေး စီစဉ်ဖြစ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ စီစဉ်ဖြစ်ခဲ့ပုံ၊ ပါဝင် အကြံပေးသူ၊ ကူညီပေးသူ၊ ကျေးဇူးတင် ထိုက်သူများကို အပိုအလိုမရှိ ပြောကြားသွားခဲ့တယ်။\nကဗျာဆရာ ဇေယျာလင်းကလည်း မုဒိတာအားပေးစကား ပြောပေးခဲ့တယ်။ သူ့ ကဗျာတွေ နှစ်သက်ခဲ့သူ တစ်ယောက်မို့ သူ့ကို အခုလို အရှင်လတ်လတ် မြင်ခွင့်ရလိုက်တာ အတော့်ကို ၀မ်းသာမိတယ်။ သူပြောခဲ့တဲ့ “စည်းတွေကို တွန်းဖို့ ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရမယ်”ဆိုတာလေးကို အတော် သဘောကျမိခဲ့တယ်။\n“The Ladies Journalပါ သူမ၏ ကဗျာအား\nရွတ်ဖတ်နေသည့် ကဗျာဆရာမ မရီဝေ”\n၃၅ယောက်သော ကဗျာဆရာမများထဲမှ ဆရာမ မေအောင်လင်း၊ ဆရာမ စုမီအောင်၊ ဆရာမ မရီဝေ၊ ဆရာမ သန့်စင်အေးတို့က ကဗျာရွတ်ကြတာကို နားထောင်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ ဆရာမ မြတ်ကတော့ ကဗျာမရွတ်ပဲ ဆရာသစ္စာနီ ပြောခဲ့တဲ့ အမှာစကားပေါ်မှာ ပြန်လည် တုန့်ပြန် ပြောခဲ့တာ ကို တွေ့ရပါတယ်။\nအချိန်က နေ့လည် ၂နာရီက စလိုက်တာ ၄နာရီကျော်လာခဲ့ပါပြီ။ အချိန် အကန့်အသတ်နဲ့ရအောင် ထွက်လာခဲ့ရတာမို့ ကျန်ကဗျာဆရာမများ ကဗျာရွတ်ဆိုတာကို နားထောင်ခွင့် မရခဲ့လိုက်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကဗျာဆရာမ ပန်ဒိုရာကို အသာနှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး နားထောင်နိုင်ခဲ့သလောက်လေးနဲ့ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ပြီး ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကဗျာဆရာမတွေအားလုံး ကြိုးညှိခြင်း ကဗျာကို တစ်ပိုဒ်စီ ၀ိုင်းရွတ်ဆိုကြတာ နားထောင်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။\n“ ဆရာမပန်ဒိုရာ လက်မှတ်နှင့်အတူ ကဗျာစာအုပ်ပါ\nဒီပွဲလေးမှာ မဂ္ဂဇင်းတွေမှာ ရေးနေတဲ့ ကဗျာဆရာမများအပြင်၊ အွန်လိုင်းမှာ ရေးနေတဲ့ ကဗျာဆရာမများပါ ပါဝင်နေပါတယ်။ ဆရာမမေငြိမ်း၊ ဆရာမ ခက်မာ၊ ဆရာမ အိန္ဒြာ၊ ဆရာမ မှူးဒါရီတို့က ပြည်ပမှာ ရှိနေတာမို့ မတက်ရောက်နိုင်ပေမယ့် ကျန်တဲ့ ကဗျာဆရာမများ တက်ရောက် လာကြတာ တွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်မ ကဗျာဆရာမတချို့ရဲ့ အမှတ်တရ လက်မှတ်လေးများ ရယူဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မအဘိုးကို တွဲဖက်လို့ သိနေတဲ့ ကဗျာဆရာမကြီးများကိုလည်း တလေးတစား နှုတ်ဆက်ဖြစ်ခဲ့ ပါတယ်။\nည.. အိမ်ရောက်တော့ ဆရာမုတ်သုန်ရဲ့ မျက်နှာဖုံးသရုပ်ဖော်ပုံလေးနဲ့ “ကြိုးညှိခြင်း” ကဗျာစာအုပ်လေးကို ကျွန်မ တစိမ့်စိမ့် ဇိမ်ယူ ဖတ်မိပါတယ်။ ကဗျာဆရာမ (၃၅)ယောက်လုံးအတွက် တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ရုပ်ပုံ အတွင်းသရုပ်ဖော် စကက်ခ်ျတွေကို စီစဉ်သူ ပန်ဒိုရာကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားတာ နှစ်သက်စရာပါ။ ကဗျာချစ်သူတိုင်း မလွတ်စတမ်း ၀ယ်သိမ်းထားချင်စရာ သပ်ရပ်တဲ့ အပြင်အဆင်နဲ့သာမက၊ ကဗျာ တစ်လုံးချင်း၊ တစ်လိုင်းချင်း၊ တစ်ပိုဒ်ချင်းဆီက စိတ်နှလုံးကို ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှု၊ ခံစားမှု အပြည့်အ၀ ရရှိစေခဲ့ပါတယ်။\n“ ကဗျာဆရာမများ အမှတ်တရ”\nဘလော့ဂါ ပန်ဒိုရာစီစဉ်တဲ့ ကဗျာဆရာမ၃၅ယောက်ရဲ့ “ကြိုးညှိခြင်း” ကဗျာ စာအုပ်လေးက မြန်မာပြည်က ကဗျာဆရာမများအတွက် မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်ယုံမျှမက၊ ကဗျာရေးသူများနဲ့ ကဗျာချစ်သူများရဲ့ ရင်ထဲက သံစဉ်များကို အလိုက်သင့် ကြိုးညှိပေးသွားမယ်လို့ ရင်မှ ယုံကြည်စွာ….၊ ယုံကြည်လျှက်….။\n( ကဗျာချစ်တဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီပို့စ်လေးကို ရေးဖြစ်တာပါ။ ဒီပို့စ်လေး ရေးဖြစ်အောင် ခွင့်ပြုပေးတဲ့ ဆရာမ ပန်ဒိုရာကို ကျေးဇူးတင်စွာ…)\nThis entry was posted in ကဗျာ, အတွေ့လေးရယ်တဲ့မှ အို..အကြုံ. Bookmark the permalink.\n10 Responses to ကြိုးညှိသံများနဲ့ သံစဉ်၃၅\nဒီလောကကြီး ( သတ္တ..လောကကြီး ) ထဲမှာ..အရာခပ်သိမ်းအတွက်…နေရာတိုင်းအတွက်..\nမမရေ ပို့စ်လေးရေးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်\nမှန်တယ်မမ ကဗျာဆိုတာ နှလုံးသားရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကလာခဲ့ကြတာပါ\nရေးမူတွေ ကာရန်၊ ကာရန်မဲ့ နဘေ စသည်တွေကွဲပြားနေပေမယ့် တခါတခါ ရင်ထဲကစကားလုံးလေးတွေ နက်ရှိုင်းပြီဆို ကဗျာလေးတွေအသက်ဝင်နေတတ်တယ်လေ\nကဗျာတွေကို ချစ်တယ်ဆိုတာသိရလို့ ကျေးဇူးပါမမ\nအမမြသွေးရေ အဲဒီစာအုပ်လေးကိုဖတ်ချင်မိတယ် လိုလဲလိုချင်တယ်\nမမြင်ဖူးတဲ့ ဆရာမတွေ(တစ်ချို့)မြင်လိုက်ရလို့ ၀မ်းသာနေမိတာပါ\nနာမည်သာ ကြားဖူးထားတဲ့ ဆရာမတွေကို အခုလို တစုတစည်းထဲ မြင်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာစရာပါပဲ..၊ စာအုပ်ကလေးက အဖုံးကအစ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ ချစ်စရာ ကောင်းတယ်၊ ကဗျာရွတ်သံတွေ နားထောင်ခွင့် ရချင်လိုက်တာ…၊ ပြန်လည် ဝေမျှတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ မမြသွေးနီရေ…။\nလူစုံတက်စုံ အင်အားကောင်းကောင်းနဲ့ ကြိုးညှိကြတဲ့ ကဗျာသံစဉ်လေးတွေကို နားထောင်ခွင့်ရတာ ကံကောင်းလိုက်တာ… အစ်မကြောင့် ခုလို ပွဲမျိုးကို ကိုယ်တိုင်မရောက်ပေမဲ့ ရောက်သွားသလို ခံစားရတာ။\nခုလို ကဗျာဆရာမတွေ အများကြီးနဲ့ ထုတ်တဲ့စာအုပ်မျိုး အရင်က မရှိခဲ့ဖူးဘူး\nဝမ်းသာ ကြည်နူးစရာ…မြင်ကွင်းလေးနဲ့အတူ ..စာအုပ်လေး လိုချင်မိတယ်…မမရေ။\nပန်ပန့်ဘလော့မှာဖတ်ပြီးပေမယ့် ထပ်ဖတ်သွားတယ် မြသွေးရေ။ ကဗျာဆရာတွေ စုစုစည်းစည်းနဲ့ အားကျ ကြည်နူးစရာကောင်းလိုက်တာ။ စာအုပ်ထဲက ကဗျာလေးတွေဖတ်ချင်တယ်း)\nမပန်တို့အတွက် လက်ခုပ်တီးပြီး အားပေးသွားကြောင်းပါဗျာ……..။\nလာရောက်အားပေးတဲ့အတွက်ရော စာအုပ်လေးကို သေသေချာချာဖတ်တဲ့အတွက်ရော အခုလို အမှတ်တရလေး ရေးပေးတဲ့အတွက်ရော ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်..\nကဗျာဆရာမတွေကို ကြားသာ ကြားဖူးတာ အခုလို မြင်ရတော့ ဝမ်းသာမိပါတယ်ခင်ဗျာ…။ ကဗျာစာအုပ်ကိုလည်း ရှာဖွေပြီး ဖတ်လိုက်ပါဦးမယ်ခင်ဗျာ….\nချစ်ခြင်းသည်သာ တစ်ကမ္ဘာဆိုသော်ငြား - 195932 hits


ရငျဘတျ အတှငျးက ကှကျလပျလေးတဈခု – My Blog\nရငျဘတျ အတှငျးက ကှကျလပျလေးတဈခု\nမဇငျ…အတူးလေးအိပျသှားပွီလား… အိပျသှားပွီတဇေ…မငျးရော မအိပျသေးဘူးလား… ဧညျ့ခနျးထဲရှိထငျးမိုးဖိုလေးရှတှေ့ငျ မီးဖို ကအလငျးရောငျရယျ နံရံကပျမီးအဝါလေးတှရေဲ့ မစို့မပို့ အလငျးရောငျထဲ မှေးပှကျောဇျောပျေါထိုငျကာ ဆိုဖာကိုမီထားသညျ့ စိုး တဇေ အမေးကိုဖွလေညျးဖွသေလို ဇငျမိုးသူ အနိမျ့သံလေးဖွငျ့ ပွနျလညျ မေးလိုကျလသေညျ… စိုးတဇေလညျး အသားဖွူဖွူ မှာ နကျပွာရောငျဆှယျတာလေးနဲ့ လိုကျဖကျလှတဲ့ ဇငျမိုးသူကို မော့ကွညျ့နရေငျး… အကွညျ့ပွနျလှဲလိုကျကာ ကြှနျတျောစဉျးစား နတော…မဇငျတို့သားအမိဘာလို့ ပွငျဦးလှငျကိုလိုကျလာတာလညျးလို့ အမကိုတဈခှကျလောကျတိုကျပါလား တဇေ မှနျစားပှဲပု ပျေါရှိ စိုးတဇေသောကျလကျစ ဝိုငျပုလငျးနှငျ့ ဖနျခှကျကိုကွညျ့ပွီးမေးလိုကျကာ စိုးတဇေမီထားသညျ့ ဆိုဖာပျေါတှငျ ညှငျသာစှာ ထိုငျခလြိုကျသညျ…ပိနျ ပါးသှယျလတြဲ့ မဇငျခန်ဓာကိုယျလဟော ဆိုဖာပျေါကွှကွှလေးဖွငျ့ အရုပျလေးတငျထားသလို လှပ နသေညျ… စိုးတဇေလညျး ဇငျမိုးသူကို ခေါငျးငွိမျ့ပွကာ ခါးဆနျ့ရငျး ထမငျးစားခနျးက ဝိုငျဖနျခှကျ တဈခှကျထယူကာ ဝိုငျငှဲ့ပေးပွီး ဇငျမိုးသူကို ပေးလိုကျလသေညျ….ဇငျမိုးသူ ဖနျခှကျ တဈဝကျစာ ဝိုငျကို ဆကျတိုကျတဈကြိုကျထဲ မော့သောကျလိုကျရာ…မကျြနှာ လေးမြား သှေးရောငျလှမျးတကျသှားလသေညျ…ပွီးနောကျ…\nဒီနေ့ ကိုမငျး… မဇငျအသံလေးတုနျဝငျသှားပွီး သူကိုယျတိုငျ ဝို ငျထပျငှဲ့ကာ ၂ ငုံစာလောကျသောကျခလြိုကျပွီး ဖနျခှကျကိုငျထား သညျ့လကျမြား တုနျနကော…မကျြရညျစကျမြား ပိုးပိုးပေါကျပေါကျကလြာလသေညျ…. စိုးတဇေလညျး ဇငျမိုးသူလကျထဲမှ ဝိုငျခှကျ ကို အေးစကျနသေညျ့လကျခြောငျးရှညျရှညျလေးတှကေို ဖှဖှလေးဖယျကာ ယူလိုကျပွီး စားပှဲပျေါတငျပွီး…. ဟုတျတယျ ဒီနကေို့ မငျးဆုံးတာ ၄ နှဈပွညျ့တယျ…ကြှနျတျောတောငျးပနျပါတယျ မဇငျရယျ ကြှနျတျော စိတျလိုကျမာနျပါ အိမျကထှကျမလာသငျ့ဘူး…မ ဇငျတို့နားမှာနပေေးသငျ့ပါတယျ…ကြှနျတျောထှကျလာရ တယျဆိုတာကလညျး…ကြှနျတျောမရှိလညျး မဇငျတို့သားအမိ နသေားကြ လောကျပွီထငျတာရယျ… ကြှနျတေျာ့ နှလုံးသားကို စုတျတံတှကွေား ထဲပွနျမွုပျထားပွီး ကြှနျတျောကိုယျ ကြှနျတျော ကုစားဖို့အခြိနျ ယူခငျြတာရယျ…နောကျပွီး ဒီ ၄ နှဈလုံးအတူနသေလို ဆကျမနပေမေယျ့လညျး အဝေးကနစေောငျ့ရှောကျပေးမယျဆိုတာကွောငျ့ ပါ…ကြှနျတျော မဇငျကိုလညျး ဖှငျ့မပွောဘဲထှကျလာခဲ့မိတာ မဇငျနဲ့ အတူးလေး ဝမျးနညျးသှားရတယျဆိုရငျတောငျးပနျပါတယျ…\nစိုးတဇေ… ဇငျမိုးသူ ကို ဝမျးနညျးစှာပွောလိုကျလသေညျ…သူကိုသူလညျးစိတျထဲအပွဈတငျနမေိလသေညျ.. တကယျတော့ ခုလို ထှကျလာရတာလညျး ကြှနျတျော….မ လုပျ ခငျြ ဆုံး အလုပျပါ မဇငျ… စိုးသူရ မဇငျပေါငျပျေါ ခေါငျးအပျကာ ရငျထဲကနာကငျြနပွေီး ငိုသံမထှကျမိအောငျထိမျးရငျး အရှိုကျပွငျးပွငျးအသကျရှုနသေညျ….စိုးတဇေသူ့မကျြရညျတှကေိုတော့ မထိမျးနိုငျ… ဇငျမိုးသူ သညျ.. သူ့ခညျြသား ဘောငျးဘီပျေါကလြာတဲ့ စိုးတဇေ မကျြရညျပူတှကေို ခံစားမိလသေညျ…. ဇငျမိုးသူ စိုးတဇေ ခေါငျးကိုမော့ စလေိုကျပွီး…ကွညျ့ကာပွောလိုကျသညျ… တဇေ နောကျ မဇငျနဲ့ အတူးလေးကို ထားခဲ့ပွီးထှကျမသှားပါနဲ့…တဇေသှားခငျြတဲ့ဆီရှိ ရငျလညျး အမတို့ သားအမိကို ချေါသှားပါ…ဒါ မဇငျရငျထဲပွောတာပါ တဇေခေါငျးငွိမျ့ပွလိုကျပွီး…\nဟုတျကဲ့ပါမဇငျ…ကြှနျတျော ကတိပေးပါတယျ လာ ဆိုဖာပျေါတကျ ခှကျခငျြးတိုကျရအောငျ… စိုးသူရလညျး ရငျထဲ မှနျးကွပျသညျမြား ခဏတာ ပေါ့သှားသလို ခံစားရပွီး အပြျောလေးမြား ရုတျတရကျ ခုနျပေါကျဝငျလာသညျဟု ခံစားမိလသေညျ… ဝိုငျခှကျတှထေဲ ဝိုငျငှဲ့ကာ ဇငျမိုးသူကို တဈ ခှကျပေးပွီး သူ ကိုယျတိုငျတဈခှကျကိုငျကာ.. မခှဲကွေး ဆိုကာ မဇငျပွောသလိုလိုကျပွောပွီး ဖနျခှကျခငျြး တိုကျကာ မော့သောကျ လိုကျကွလသေညျ.. တဇေကို မဇငျမေးစရာရှိတယျ…အမှနျတိုငျးဖွရေမယျနျော စိုးတဇေ ခေါငျးငွိမျ့ပွရငျး ဇငျမိုးသူ မေးမှာကို စိတျဝငျစားစှာနားထောငျလိုကျသညျ… မငျး မဇငျကို ဘယျတုနျးထဲက စိတျဝငျစားနတောလညျး စိုးတဇေ အာစေးမြားကပျသှား သညျ…တကယျတော့ဒီမေးခှနျးက သူ့အတှကျ အလှယျဆုံးမေးခှနျး…သူ ၆ တနျးမတကျခငျ ၊မဇငျ သညျ ၉တနျးမတကျခငျဖွဈသညျ့ နှရောသီ မှာ မဇငျတို့မိသားစု သူတို့ မကျြနှာခငျြးဆိုငျအိမျကိုပွောငျးလာကွတယျ…\nအရငျက မဇငျမမေနေဲ့ စိုးတဇေတို့မမေနှေငျ့ နယျမှာတဈကြောငျးထဲအတူပွီးခဲ့ကွတဲ့ ငယျသူငယျခငျြးအရငျးကွီးတှေ…မဇငျတို့ မိသားစု မန်တလေးပွောငျးလာမယျဆိုတော့ စိုး တဇေတို့ အမတေိုကျတှနျးမှုကွောငျ့ ရှခွေံ့ကိုဝယျဖွဈခဲ့တာလညျးဖွဈသညျ…မဇငျ မမေနေဲ့ မဇငျရယျ အိမျတကျဖိတျစာလေးလာ ပေးတဲ့နေ့ သူလှကေားအပျေါကနမေဇငျကိုခြောငျးခဲ့တယျ .. ဆံပငျရှညျလေးကို နောကျလှနျကာ ဘီးကုတျပနျးရောငျလေးကုတျထား ပွီး ပနျးရောငျ တီရှပျလေးရယျ…အောကျဖကျက အဖွူရောငျ ခွသေလုံးလောကျထိရှိသညျ့ စကပျလား ဂါဝနျချေါမလား ပှပှလေး ရယျ ရိုးရိုးလေးနဲ့ သူ့မကျြစိထဲခဈြစရာကောငျးနသေညျ့ အမတဈယောကျ…ပွီးတော့ စိုးတဇေရဲ့ အခဈြတျော ကွောငျးဝတုတျ ဖိုးဝါ လေး ကို ပေါငျပျေါတငျကာ ပှတျပေးနသေညျ။\nသူ့လိုကွောငျခဈြတတျတဲ့ အမ။ ခွံထဲက ဒနျးအဖွူလေးပျေါ ဖိုးဝါလေးကို ခြီသှားပွီး စီးကာ ပြျောနတေဲ့ မဇငျကို အိမျပျေါထပျမှနျပွတငျးကခြောငျးနစေဉျ သူ့ရငျထဲ နှေးထှေးသှားတာလား ရငျခုနျသှားတာလားမသိ ရုတျခွညျးအမညျနာမ တတျမရအောငျခံစားမှုအသဈခံစားလိုကျရလသေညျ……ဒါတှေ သူ မဇငျကို စီကာပတျကုံးပွောပွလိုကျခငျြ သညျ…..တကယျတော့ ဟိုးအရငျ သူနှငျ့ မဇငျ လကျမထပျခငျ ၄ နှဈမတိုငျခငျ ၈နှဈ ၉ နှဈလောကျထဲကပွောပွခငျြခဲ့သညျ…ပွောခှငျ့ မရခဲ့။ သူ့ကိုယျသူ ထိမျးသိမျးထားခဲ့သညျက ပိုမှနျသညျ။\nခုမေးလပွေီ…သူဆကျထိမျးထားသငျ့သလား…ပွောလိုကျသငျ့ပွီလား… တှဝေနေသေညျ…ရုတျတရကျ မဇငျကို အသကျထကျခဈြ သညျ့ အဈကိုဖွဈသူ ကိုမငျးသူရိနျ မကျြနှာကိုလညျး မွငျမိလသေညျ….. စိုးတဇေ ဝိုငျတဈကြိုကျသောကျလိုကျကာ သူ့ခွထေောကျ ကိုသူကွညျ့ရငျး ဇငျမိုးသူမကျြဝနျးတှကေို ရှောငျကာတိတျဆိတျ နလေသေညျ…ဇငျမိုးသူ… စိုးတဇေ ရဲ့ ခံစားခကျြကို နားလညျ သဖွငျ့…သူ့ဖကျကလညျး ပှငျ့ပှငျ့လငျးလငျးပွောသငျ့ပွီဟုတှေးကာ… စိုးတဇေ လကျကိုကိုငျကာ… တဇေအနနေဲ့ ဖွရေခကျနေ ရငျ…ကိုမငျး နောကျဆုံးနှုတျဆကျတဲ့နကေ့ သူပေးခဲ့တဲ့ စာလေးကိုဖတျပွီးမှ တဇေစိတျထဲရှိတဲ့အဖွကေိုပေးပါ…မဇငျလညျး ဒီစာ ဖတျပွီးတော့ တဇေ့ဆီလိုကျလာခဲ့တာပဲ…ရော့\nဇငျမိုးသူ ဘောငျးဘီအိတျထဲမှ စာအိတျသေးသေးလေးကို စိုးတဇေ လကျထဲထညျ့ပေးလိုကျသညျ…စာအိတျလေးပျေါတှငျ ဇငျလေး တကယျလို့ အကိုပွနျမလာလို့ ၃ နှဈကွာရငျ ဖတျဖို့ ဆိုပွီး ရေးထားလသေညျ။ ခု ၄နှဈရှိပွီ…မဇငျ ဒီစာကို ၄ နှဈထိစောငျ့ပွီးမှဖတျခဲ့ တာပဲ …ဘာပါလိမျ့ ဇငျလေး… ဇငျလေးဒီစာကိုဖတျနပွေီဆိုရငျ ကိုမငျး ဒီလောကထဲကနေ အပွီးပြောကျကှယျသှားလို့ ၃ နှဈရှိနေ ပွီပေါ့။ အရငျဆုံး ဇငျလေးကို ကိုမငျး အသကျထကျပိုခဈြတယျဆိုတာယုံပါ။ ဇငျလေးနား တဈသကျလုံး နပေေးမယျဆိုတဲ့ ကတိ မတညျနိုငျတာကိုတော့ ခှငျ့လှတျပေးစခေငျြပါတယျ။ ကိုမငျး မရှိတဲ့နောကျ ဇငျလေး အတှကျ ကိုမငျးစိတျအခရြဆုံးနဲ့ ဇငျလေးကို ကိုမငျးလို ခဈြပေးနိုငျမယျ့သူဆိုလို့ ညီလေး စိုးတဇေပဲရှိမယျလို့ ကိုမငျး ထငျတယျ။ ဇငျလေး အိမျထောငျပွုမယျဆိုရငျ စိုးတဇေကို ပဲ ရှေးစခေငျြပါတယျ။ စိုးတဇေ ဇငျလေးကို ခဈြနတေယျဆိုတာ အကိုသိတယျ။\nတမလှနျကနေ ဆကျခဈြနမေယျ့ ကိုမငျး စာဆုံးတော့ စိုးတဇေ သကျပွငျးခကြာ ဇငျမိုးသူအမေးကိုဖွလေိုကျလသေညျ….ဖွမေယျ ဆိုကာမှ…စကားစဖို့ ခကျနသေညျ…နောကျဆုံးမှာ ရငျထဲကစကားတှေ ပှငျ့ထှကျလာလသေညျ… ကြှနျတျော မဇငျကို ခဈြနတော… မဇငျတို့ အိမျတကျဖိတျစာလာပေးတဲ့နကေ့ထဲကပါ….ကိုမငျး က ကြောငျးဖှငျ့ခါနီး ရနျကုနျကကွီးတျောတို့အိမျကနပွေနျလာတော့ မ ဇငျကိုတှပွေီ့း မဇငျလှကွောငျးနဲ့ သူစိတျဝငျစားနကွေောငျ့ ညတိုငျးအိပျခါနီးတိုငျး မရိုးနိုငျအောငျ ကြှနျတေျာ့ကိုပွောခဲ့တယျ…ကို မငျးကို ကြှနျတျောသနားတယျ…မမေကေဆိုအမွဲပွောတယျ…သူ့သားကွီးဟာတဲ့ ငယျငယျတုနျးက ကံမကောငျးရှာ ဘူးတဲ့ မိဘတှေ စညျးပှားရေးပကျြတာနဲ့ ခြိနျကိုကျဖွဈပွီး…နထေိုငျစားသောကျ ခြို့တဲ့ခဲ့တယျတဲ့…ကြောငျးလညျး တဈနှဈနားခဲ့ရတယျ တဲ့….ကြှနျတေျာ့ကိုယျဝနျရလာခြိနျမှာ စီးပှားရေးပွနျ တကျလာခဲ့ပွီး အဖကေ ငါ့သားလေးပေးတာ ငါ့သားလေးပေးတာဆိုပွီး သူ့ ရှမှေ့ာပွောနပေမေယျ့ ကိုမငျးက ပွုံးပွီးအမွဲကွညျ့နခေဲ့တဲ့…\nမနာလိုလညျးမဖွဈခဲ့ဘူး ကြှနျတေျာ့ကိုလညျး စောငျ့ရှောကျပေးခဲ့ တယျ…ကြှနျတျော ကိုမငျးကို သူခဈြသလိုအရမျးခဈြတယျ…ကြှနျတေျာ့ရငျထဲ မဇငျရောကျနပေမေယျ့ ကိုမငျးကလညျး မဇငျကို ရူးမ တကျဖွဈနတောမွငျရတော့ ကြှနျတျော နောကျထပျ ကောငျမလေးတှေ ခံစားလို့မရတော့မှနျးသခြောသိနတေယျ ဒါပမေယျ့ မဇငျကို ကိုမငျးနဲ့ကွညျဖွူစှာသဘောတူပေးခဲ့တာပါ…မဇငျတို့ ကိုမငျးတို့ပြျောနတောမွငျရငျ ကြှနျတျောလိုကျပြျောနိုငျအောငျပဲ ကွိုးစားခဲ့ တယျ… စကားအဆုံး.. စိုးတဇေ မီးဖိုထဲ ထငျးခြောငျးမြားထညျ့ရငျး နာရီတဈခကျြကွညျ့လိုကျသညျ….. ၀၀း၀၅ ဇငျမိုးသူ အနညျးငယျခမျြးသလိုဖွဈလာတာမို့ လကျမောငျးလေးတှကေို ပှတျပွီး ထလာကာ မီးဖို့ရှထေို့ငျခြ လိုကျပွီး လကျကို မီးလှုံကာ… ဒါဆို ၆ တနျးကထဲက မငျး မဇငျကို သဘောကနြတောပေ့ါ…ဒါကွောငျ့လညျး မဇငျ ကိုမငျးရဲ့ကိုယျဝနျရှိ နပွေီဆိုတာမငျးသိတာနဲ့ ခိုး ပွေးပွီး မဇငျအရှကျကို မငျးဘဝနဲ့ လဲပေးဖို့ ဝနျမလေးခဲ့တာပေါ့…ဟုတျလား..\nစိုးတဇေလညျး ဇငျမိုးသူဘေးနား ဝငျထိုငျ လိုကျကာ…ဝိုငျခှကျလေးကမျးပေးလိုကျသညျ…သူလညျးမော့လိုကျသညျ… အဲ့တုနျးက အခွအေနကေ အရမျးရှုပျနတေယျ…ကို မငျးဆုံးလို့ ၂ လကြျောမှာ မဇငျ ကြှနျတေျာ့ကိုလာပွောတော့ ကြှနျတျောတျောတျော တုနျလှုပျသှားတယျ…တုနျလှုပျသှားတယျဆိုတာ မဇငျအနနေဲ့ ကိုမငျးမရှိဘဲ ဘယျလိုမှေးမလဲဆိုတာပဲ…ရှငျးရှငျးပွောရရငျ မဇငျနဲ့ ကိုမငျးတို့ ဆုံဖို့ ကြှနျတျော ပဲ လိုကျပို့ပေးခဲ့ရတာ လေ…အဲ့တော့ ဒီအတူးလေး လူဖွဈဖို့က ကြှနျတျောပါဝငျပတျသတျနတေယျ… ပွီးတော့ ကိုမငျး သှေးကိုမှေးစခေငျြတယျ…ဒါပေ မယျ့ ကိုမငျးက တိုကျပှဲမှာကနြခြေိနျ အလောငျးပွနျမရပမေယျ့ ဗုနျးထိပွီးမသရေငျတောငျ မွဈငယျမွဈထဲ ကလြို့ သဖေို့မြားတယျဆို ပွီး တပျရငျးက တပျရေးဗိုလျကွီး ကိုယျတိုငျအိမျလာပွောသှားတာဆိုတော့….\nကြှနျတျောခေါငျးထဲရှိတာကတော့ မဇငျကို ကြှနျတျော ခိုးပွေးမယျ…လကျထပျခငျြတယျ ခှငျ့တောငျးလညျးမဇငျခှငျ့ပွုမှာမှမဟုတျတာ…ဒါကွောငျ့ ကြှနျတျော အဲ့တုနျးက မဇငျကိုခိုးပွေး ခဲ့တာ…ဒါတှကွေောငျ့ဆိုပွီးပွောပွဖို့ ဆိုတာကလညျး… မဇငျရယျ…ပွနျပွောရငျ ကိုမငျးကို အရမျးသတိရတယျ…ကြှနျတျောရငျထဲ မကောငျးလို့… အဲ့တုနျးကလညျး မဇငျအပါအဝငျ မိဘ သူငယျခငျြး အားလုံး ဘယျလိုပဲထငျထငျဂရုမစိုကျဘဲ စတေနာသနျ့သနျ့နဲ့ ကြှနျတျောလုပျခဲ့တာပါ….အဲ့အတှကျနောငျတမရပါဘူး….ကနျြတာကတော့ ကြှနျတေျာ့ကံပေါ့…\nဇငျမိုးသူ ရငျထဲနငျ့သှားသညျ…ဒီ ၄ နှဈလုံး သူ့ရငျထဲကစကားတှေ တခှနျးမှမဟဘဲ ကိုမငျးနဲ့ သူ့သားလေးကိုလညျး တူဆိုတာထကျ တောငျပိုပွီး သားအရငျးလိုသူခဈြခဲ့တယျ…နာမညျခံပေးခဲ့တယျ…တကယျဆို အရှကျတကှဲဖွဈရမှာက သူ..ဒါပမေယျ့ သူ့အစား စိုး တဇေက အားလုံးရဲ့ အပွောအဆိုကိုခံကာ ပတျဝနျးကငျြအသဈဖွဈတဲ့ ရနျကုနျကို မန်တလေးကနေ သူ့ကိုချေါထုတျခွဲ့ပီး သူဝါသနာပါ တဲ့ ပနျးခြီဆှဲတာကို ဆကျမလုပျဘဲ သူတို့သားအမိကို လိုလသေေးမရှိစောငျ့ရှောကျထားပေးခဲ့တယျ….သူ့ကိုလညျး အဈမတဈ ယောကျလို လကျဖြားနဲ့မတို့ဘဲ စညျး စောငျ့ပေးခဲ့တာတှေ အပြျောအပါးအသောကျအစား နဲ့ အပေါငျးအသငျးတှအေတှကျ အခြိနျ လုံးဝအကုနျအမခံဘဲ\nသူတို့ နဲ့သာ အခြိနျကုနျပွီး အတူးလေး နမေကောငျးခြိနျ တဈခါတဈရံသူနေ မကောငျးခြိနျတှမှော အနားကမ ခှာဘဲပွုစုပေးခဲ့တာတှဟော တျောရုံ သံယောဇဉျ မတ်ေတာတရားနဲ့ မလုပျ ပေးနိုငျမှနျး ဇငျမိုးသူ ခံစားမိသညျ….ငယျရှယျတဲ့၊ မိနျးကလေးတှေ သဘောကတြဲ့ ၊ ဝါသနာပါတဲ့အလုပျ စတဲ့ အခြိနျတှေ၊ ပတျဝနျးကငျြတှေ စှနျ့ပွီး သူ့တို့ကို စောငျ့ရှောကျဖို့တဈခုထဲနဲ့ လဲရဲခဲ့တဲ့ စိုးတဇေကို သူမွငျတိုငျးနစေဉျ သနားသလို သံယောဇဉျလညျး တှယျမိလသေညျ…သူ ကိုမငျးကို ခဈြသညျ….ဒါကွောငျ့ လညျး ကိုမငျးရှတေ့နျးမထှကျခငျ သူ့ဘဝကို ကိုမငျးဆီပေးခဲ့မိသညျ။\nကိုမငျး တပျရှိရာမွို့ကို စိုးတဇေကားမောငျးပို့ပေးကာ သှားခဲ့ကွပွီး… ဟျောတယျလေးမှာ နှဈဦးသား စကားတှအေလှမျးတှေ သယျ ရာကလေ မရညျရှယျဘဲ အခဈြတှဖေလှယျခဲ့ကွတယျ။ ကှနျဒုံးမပါပမေယျ့ ကိုမငျး အပွငျမှာ ပွီးလိုကျတာကို ယုံကွညျပွီး ဆေးမ သောကျမိခဲ့။ တကယျတော့ ကိုမငျးစဈထဲဝငျတော့ သူတားခငျြသညျ…ဒါပမေယျ့ ရှတေ့နျးစဈမကျြနှာပွငျက လူနာတှေနယျခွား က တောသူတောငျသားတှေ အတှကျ ရနျသူ မိတျဆှမေခှဲခွားဘဲ ငှကွေေးကွောငျ့မဟုတျ အာဏာကွောငျ့မဟုတျ သူဆေးကုပေး ခငျြတယျဆိုပွီး သူ့ဟီးရိုး Hacksaw Ridge လိုဆိုကာ စဈဆေးထဲ ဝငျသှားခဲ့သညျ…. စာခြုပျအတိုငျး စဈသကျ ၁၀ နှဈပွညျ့ရငျ တော့ တပျကထှကျပွီး သူနဲ့ အတူတူ နကွေမယျဆိုတဲ့ကတိစကားလေးရယျ… သူ့ရဲ့လေးစားဖှယျစိတျဓါတျကို သူမတားခငျြတော့ ဖွဈလာသမြှကံတရားလို့သာသူမှတျခဲ့သညျ…ကံက သူနဲ့ ကိုမငျးကိုခှဲလိုကျလပွေီ….\nခုသူဘာဆကျလုပျသငျ့ သလဲ သားလေး အတူး ကလညျး စိုးတဇေကို အဖရေငျးလိုခဈြနတေယျ…အဖလေိုပဲထငျနတေယျ… အားလုံးကလညျး မငျးတူးတူးအဖသေညျ စိုးတဇေလို့ပဲ သိထားကွသညျ….စိုးတဇေကလညျး သူနဲ့သားလေးကိုခဈြနတေယျဆိုတာ ခံစားမိတယျ…ထိုအခြိနျ စိုးတဇေက သူ့ကို စိတျတှေ အနညျထိုငျလောကျပွီဆိုကာ သူ့ကိုမွငျရငျ ကိုမငျးကို သတိရစိတျပိုခံစားရမယျဆိုပွီး….အိမျကထှကျသှားတော့ သူ့ရငျထဲ ရုတျတရကျ သူ့ကမ်ဘာလေးပွိုကှဲသှားသလိုခံစားရပွီး ဒီနှဈတှေ ကိုမငျးအစား စိုးတဇေကိုအားကိုးရငျးအားကိုးရငျးနဲ့ ရငျထဲမှာ ငွိတှယျမိလာသညျကို သိသိသာသာခံစားမိသှားသညျ…. တဇေ မငျး မဇငျကိုခဈြတယျဆိုတာ ဘာနဲ့သကျသပွေမလဲ ဇငျမိုးသူ သူ့ ကိုသနားလို့ ဒါမှမဟုတျ သူ့အကိုစကားနားထောငျပွီး လကျခံလိုကျတာမြိုးတော့ မလိုခငျြ…သူဖကျကဆုံးဖွတျထားတာရှိသညျ…သူ စိုးတဇေရဲ့ ခဈြမတ်ေတာတှကေို အသိအမှတျပွုပေးခငျြမိသညျ။\nသူ့အခဈြတှကေို ပိတျလှောငျထားတာကနေ တံခါးဖှငျ့ပေးလိုကျပွီး သူရယျ စိုးတဇေရယျ သားလေး မငျးတူးတူးရယျ ၃ ယောကျသား တဈယောကျကိုတဈယောကျ ဘာနံရံမှခွားမထားဘဲ လကျကနျြ ဘဝလေးမှာ ပြျောပြျောရှငျရှငျနကွေမယျလို့ တဈလမျးလုံးတှေးလာမိသညျ။ ဒါပမေယျ့ စိုးတဇေ သူ့ကို ခဈြတယျဆိုတာ သခြောဖို့ တော့ သူ့အတှကျအရေးကွီးသညျ…မသခြောလြှငျ စိုးတဇေ ဘဝအတှကျ သူ ပွနျကွညျ့ပေးသငျ့ပွီ…စိုးတဇေ ပွမယျ့ သကျသကေို သူစောငျ့နလေိုကျသညျ…. စိုးတဇေ မတျတပျရပျလိုကျပွီး… မဇငျခဏစောငျ့ ဆိုကာ အိမျပျေါတကျသှားလသေညျ….ဒီပွငျဦးလှငျ ကအိမျလေးသညျ…ကိုမငျးတို့ မိဘတှရေဲ့အိမျဖွဈပွီး ကိုမငျးရနျကုနျစဈဆေးကဆငျးပွီး ပွငျဦးလှငျ မှာသငျတနျးတကျခြိနျတှေ မှာ မိသားစုတှလောတှဖေို့နဲ့ ကိုမငျး နားဖို့ ဝယျထားတဲ့အိမျဖွဈသညျ။ စိုးတဇေရဲ့ ပနျခြီးခနျးလေးလညျးရှိလသေညျ။….. စိုးတဇေ ပွနျ ဆငျးလာတော့ လကျထဲ ပုံဆှဲ စာအုပျခပျကွီးကွီးပွားပွား တဈအုပျပါလာသညျ….ဇငျမိုးသူကို လှမျးပေးလိုကျလသေညျ…\nဇငျမိုး သူ ပထမဆုံးစာမကျြနှာဖှငျ့လိုကျရာ…ခဲပနျးခြီဖွငျ့ ဘီးကုတျလေးနဲ့ကောငျမလေးတဈယကျေ ဒါနျးလေးပျေါမှာ ကွောငျဝတုတျလေး ပေါငျပျေါတငျပွီး ပွုံးပွီးထိုငျနတေဲ့ ပုံလေးကိုတှလေ့သေညျ…. ပနျခြီကာလေးထောငျ့မှာ ကြှနျတျောရဲ့ခဈြသူ…ဆိုပွီး ရကျစှဲလေးနှငျ့ ရိုးရိုးလေး ရေးထားလသေညျ…. ဇငျမိုးသူ ရငျထဲလှိုကျခနဲဖွဈသှားလသေညျ….ဒါသူ့ပုံ အဲ့အခြိနျထဲက သူ့ကိုခဈြနခေဲ့တာလား စိုး တဇေရယျ…မငျးမြိုသိပျထားရတာဘယျလောကျတောငျ မြားပွီလဲ ကွာနပွေီလဲကှယျ…. ဇငျမိုးသူ စာအုပျလေးကို ဘေးကိုခကြာ စိုးတဇေကို လှမျးဖကျလိုကျလသေညျ…..ပွီးနောကျ စိုးတဇေ မကျြနှာကိုကွညျ့ကာ…. တဇေ မငျး မဇငျကို စကားတဈခှနျးပွောပါ လို့ပွောရငျ ခုခြိနျ မငျးဘာပွောမလဲ…ဟငျ စိုးတဇေ ဇငျမိုးသူမကျြလုံးတှထေဲက မကျြရညျကွညျလေးတှေ ကိုမွငျရခြိနျ…သူ့ရငျထဲ …အနှဈနှဈအလလ သူစောငျ့ထိမျးခဲ့တဲ့ စကားတဈခှနျး အတှကျ အတားအဆီးတှေ အရညျတှပြေျောကြ ကုနျပွီ…. ကြှနျတျော လေ…မ ဇငျ ကို….ခဈြတယျ….ဟိုးအရငျထဲကရော…အခုရော…နောကျရော…ခဈြနဦေးမှာပါ\nမဇငျမကျြရညျမြား ကလြပွေီ…စိုး တဇေ လကျမလေးနှဈဖကျနဲ့ ပါးပွငျပျေါ စီးကသြမြှ မကျြရညျတှကေို သုတျပေးလသေညျ….မဇငျရဲ့ ရှိုကျကွိးတငငျငိုနတော ကွောငျ့ တသိမျ့သိမျ့တုနျရီနတေဲ့ မဇငျ ကိုယျလုံးသေးသေးလေးကို သူ့ရငျခှငျထဲထှေးပှထေ့ားလိုကျလသေညျ….မဇငျ နဖူးလေးကို သူနမျးခလြိုကျသညျ….မဇငျမကျြနှာလေးမော့လာပွီး တဈယောကျကိုတဈယောကျ မကျြလုံးခငျြးစိုကျကွညျ့နရေငျး စိုးတဇေ ခေါငျး လေး ငုံဆငျးလာသညျကို မွငျတော့ ဇငျမိုးသူ မကျြလုံးလေးမိတျပွီး ငွိမျနလေိုကျသညျ….စိုးတဇေ နှုတျခမျးတှေ သူ့နှုတျခမျးတှကေို လာထိတော့ သူ့ရငျထဲ ခုနျတကျသှားလသေညျ….အခဈြတှအေပွညျ့နဲ့ အနမျးတှေ ဒီနှဈတှမှော သူလညျး တောငျးတနခေဲ့တာပါ…ကို မငျးလညျး သူ့ကိုခှငျ့လှတျမှာပါ…သူ့အတှေးပေါငျးမြားစှာကွောငျ့ နှုတျခမျးတှေ တငျးတငျးစိထားမိလသေညျ…..စိုးတဇေလညျး ဇငျ မိုးသူ စိတျဆိုးသှားပွီထငျကာ နှုတျခမျးခွငျးခှာပွီး ဇငျမိုးသူကို ကွညျ့လိုကျသညျ….ဇငျမိုးသူမကျြလုံးလေးပှငျ့လာပွီး…စိုးတဇေကို ဖွေးဖွေးလေးတှနျးလှဲလိုကျပွီး စိုးတဇေအပျေါ သူ့ ကိုယျလုံးလေးထပျကာ အပျေါကနေ ငုံပွီး စိုးတဇေ နှုတျခမျးတှကေို နမျးလိုကျ လသေညျ…\nဝိုငျကွောငျ့စိတျလှညျ့စားနခွေငျးမဟုတျသညျမှာ ဇငျမိုးသူသခြောသညျ သူ့ရငျခုနျသံရော စိုးတဇေရငျခုနျသံရော နှုတျခမျးခငျြးနမျးနေ စဉျ ကွားနမေိသညျ…စိုးတဇေ ဇငျမိုးသူကို ဖကျထားရငျး ထထိုငျလိုကျသညျ….ဇငျမိုးသူ ဖားလေးလိုကပျလြှကျလေး စိုးတဇေ ကိုယျ မှာကပျနသေညျ…အနမျးတှကေ တော့လုံးဝမလှတျနိုငျကွပေ…စိုးတဇေ ဇငျမိုးသူ ကိုယျလုံးပေါ့ပေါ့လေးကို ပငျ့သှားပွီး ဆိုဖာပျေါ တငျပေးလိုကျလသေညျ…ထို့နောကျ အခဈြနဲ့ဝိုငျ ညီမြှစှာပေါငျးစပျထားတဲ့ မဇငျရဲ့ ရီဝဝေ မကျြလုံး ဝိုငျးဝိုငျးလေးနှငျ့ ကွညျ့ရငျ ဟိုး ငယျစဉျထဲက သူ့ခဈြနတေဲ့ မဇငျဟာ ခုခြိနျထိ သူ့မကျြစိထဲမယျ ခဈြစရာကောငျးနဆေဲပေ…သူ့အရမျးနမျးခငျြခဲ့တဲ့ မဇငျရဲ့ နှုတျခမျးပါးလေးတှဟော သူ့အတှကျ အဆငျသငျ့ဖွဈနခေဲ့ပွီ…သူဘယျကဘယျလို စပွီး မဇငျကိုခဈြရမယျမသိဖွဈနသေညျ….သူ့ ဘဝမှာ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကွိမျ…သူမဇငျဆံပငျတှထေဲ သူ့နှာခေါငျးကို သှငျးလိုကျပွီး တဝကွီးနမျးရှုံလိုကျသညျ…နောကျတော့ မ ဇငျနားရှကျနုနုလေး…မဇငျ လညျတိုငျလေးဆီရောကျတော့ မဇငျရငျဘကျလေးကော့သှားပွီး\nစိုးတဇေ ခါးလေးနှဈဖကျက ဆှယျတာ စကို ဆှဲလိုကျလသေညျ….မဇငျရဲ့ ကိုယျသငျးနံ့လေးတှကေ သူ့ကိုပိုခဈြလာစသေညျ…မဟုတျဘူး….သူ့ကို ရူးနှမျးသှား စသေညျ….နမျးနရေငျး ခဈြလိုကျတာမဇငျရယျ…မဇငျလညျတိုငျလေးကနေ မဇငျရငျဘကျလေးဆီ ဆှယျတာ လညျပငျးဟိုကျလေး ကို ဆှဲပွီး စုပျလိုကျသညျ….သူဆှယျတာကိုမခြှတျရကျ….မခြှတျရဲတာပိုမှနျသညျ…. ဇငျမိုးသူလညျး စိုးတဇေ ဆှယျတာဆှဲခြှတျ လိုကျလြှငျလညျး သူခြှတျပေးမညျဖွဈသညျ…ဒါပမေယျ့ သူရှကျသညျ….မခြှတျပါစနေဲ့လို့လညျး ကွိတျဆုတောငျးနမေိသညျ… နောကျအခါတှတေော့ သူအသငျ့ဖွဈခငျြဖွဈနမေညျ…ဒီတဈခေါကျတော့ သူအသငျ့မဖွဈသလိုခံစားရလသေညျ….စိုးတဇေ ဘယျ ဆကျနမျးရမှနျးမသိတော့ မဇငျရဲ့ အောကျနှုတျခမျးလေးကို တဈခါပွနျလာနမျးလသေညျ…မဇငျရဲ့ နှာခေါငျးက လနှေေးလေးတှဟော စိုးတဇေအတှကျ ဆနျးသဈနပွေီး တကျမတျမိစှာ နှုတျခမျလေးအားစုပျယူရငျး ရှုရှိုကျနမေိသညျ….ထို့နောကျ ကိုယျလုံးခငျြခှာ လိုကျကွပွီး…\nတဇေ…မဇငျ မငျးအတှကျ အဆငျသငျ့ဖွဈနပေါပွီ…မဇငျ မငျးကိုလညျး ခဈြနမေိပါပွီ… ဇငျမိုးသူ ဖွညေငျးတိုး တိတျစှာ စိုးတဇေကို ပွောလိုကျလပွေီး ခေါငျးလေး ဆိုဖာကြောမီဖကျကို စောငျးနလေိုကျသညျ…စိုးတဇေလညျး သူ့ဘောငျးဘီရှညျ ကို ခြှတျလိုကျလသေညျ… ထို့နောကျ…. ဇငျမိုးသူဆှယျတာလေးကို ဗိုကျလေးနားအနညျးငယျလှနျလိုကျကာ…. ဗိုကျသားခပျြခပျြ လေးကို နမျးစုပျလိုကျလသေညျ….ထို့နောကျ အတူးလေး ကိုမှေးတုနျးက ခှဲထားသညျ့ ခြုပျရိုးနရောလေးကို တဈခကျြနမျးလိုကျ ပွီး…. ဇငျမိုးသူ့ ဘောငျးဘီရှညျလေးကို အောကျကို ဖွေးဖွေးခငျြးဆှဲခလြိုကျသညျ…ဇငျမိုးသူလညျး ဖငျလေးကွှပေးပွီး ဆိုဖာလေး ဘေးမှာ ဒူးထောကျလကျြအလုပျရှုပျနသေညျ့ စိုးတဇေကို ကွညျ့ရငျး…ရငျခုနျနသေညျ…..ဘောငျးဘီရှညျကြှတျသှားတော့ ကနျြခဲ့ သညျ့…အတှငျးခံလေးကို မွငျတော့….\nတဈသကျမှာတဈခါမှ မလုပျဖူးတာ ကို စိုးတဇေလုပျမိလိုကျသညျ…အတှငျးခံလေးပျေါကနေ နမျးလိုကျလသေညျ….ပွီးနောကျ အတှငျးခံလေးကို ဆှဲခြှတျလိုကျခြိနျ ဆီးစပျကအမှေးကပျကပျလေးတှမွေငျတော့ စိုးတဇေ အာခေါငျထဲ ခွောကျကပျသှားလသေညျ…ဇငျမိုးသူလညျး မကျြနှာကို တဈဖကျလှဲထားပွီး လကျက ယောကျပွီး ဆိုဖာကို တငျးတငျး ကွပျကွပျကိုငျထားမိလသေညျ…. စိုးတဇေတဈယောကျ ဒီအရှယျထိ ဘယျမိနျးမနဲ့မှ မနဖေူးသူမို့….ကွားသာကွားဖူးပမေယျ့ ဒီလို နရောနမျးရှုံကွသညျကို သူအံ့သွဖူးသညျ….ခုခြိနျမှာတော့ သူနားလညျလိုကျသညျ….ခဈြရငျ ဘာကိုမဆို ခဈြမိသှားတာပဲလို့ သိ လိုကျသညျ့အပွငျ ငုံထားမတတျခဈြတယျ ဆိုတဲ့ စကားကွီး ဘယျကနဘေယျလိုရောကျလာတယျမသိ…ငုံထားမတတျဆိုတာ အတှေးထဲလညျနကော…နောကျဆုံး သူငုံ့ကာ မဇငျရဲ့ အမှေးလေးတှနေဲ့ ဆီးစပျနရောအနှံ့ကို နှုတျခမျးလေးနဲ့ လိုကျဖိလိုကျလေ သညျ… ဇငျမိုးသူလညျး ရငျခေါငျးထဲက ယားကြိကြိနှငျ့ တှနျ့လိမျကာ ပေါငျကိုစိကာထားလသေညျ…..\nနာလို့လား မဇငျ ဇငျမိုးသူ တှနျ့လိမျကာ ပေါငျစိထားသညျကိုကွညျ့ပွီးစိုးရိမျးကာ မေးလိုကျသညျ… ဇငျမိုးသူလညျး ရုတျတရကျကွောငျသှားကာ သူ အကွောကျလှနျနပေုံကို ပွနျမွငျပွီး…စိုးတဇေစိုးရိမျနသေညျ့မကျြနှာကွီးကွောငျ့လညျး ရီခငျြသှားသညျ… မဟုတျပါဘူး တဇေရယျ နှုတျခမျးနဲ့ လိုကျနမျးနတော ဘယျလိုနာမှာလဲ ကွောကျလို့ မဇငျကွောကျရငျ မလုပျတော့ဘူးလေ….ကြှနျတျော…… စိတျမကောငျး မဖွဈပါနဲ့ မဇငျနားလညျပါတယျ…တဇေက လူပြိုလေးပဲကိုး….မဇငျကိုလညျး နားလညျပေးပါ…..ဘဝမှာ ခုခြိနျထိ ဒါ မဇငျအတှကျ ဒုတိယအကွိမျဆိုတာကို…. စိုးတဇေ စိတျမကောငျးဖွဈသှားသညျ…ဒုတိယအကွိမျဆိုပမေယျ့….မဇငျအဖို့ ပထမအကွိမျနဲ့ ဘာမှ ကှာမညျမထငျ… မဖွဈဘူး ငါယောကျကြားလေးပဲ မဇငျကိုငါကပဲ ဦးဆောငျမှဖွဈမယျ… ကြှနျတျောစိတျလှုပျရှားနလေို့ပါ… ငယျ ငယျတုနျး မဇငျကို ကြှနျတေျာ့စိတျထဲကနေ ခဈြကွညျ့ဖူးပါတယျ..\nအဲ့အတိုငျး ပွနျတှေးပွီး ခဈြကွညျ့မယျနျော….. မဇငျ ပေါငျကွား လေးထဲ သူဝငျကာ သူ့လီးကို တလေို့ကျသညျ…မဇငျတဈခကျြတှနျ့သှားသညျ…မကျြလုံးမှိတျကာ အံကွိတျထားလသေညျ….ထိပျ လေးနဲ့ အထပျအောကျပှတျပေးနတေော့ အရညျလေးတှေ စိမျ့လာတာတှတေ့ော့…မဇငျပွီးသှားပွီထငျလိုကျသညျ….မဖွဈနိုငျ သူ အပွာစာအုပျ ဖတျဖူးသညျ….ဒါ အစဦးထှကျတဲ့ သဘာဝခြောဆီပဲဖွဈမညျ…ဖွေးဖွေးခငျြး သှငျးလိုကျလသေညျ…အရညျလေးတှေ စိမျ့စိမျ့ထှကျလာတာကွောငျ့သာ အဆငျပွောသှားသညျ….သို့သျော မဇငျထဲကို သှငျးရသညျမှာ ကွပျထုတျလသေညျ….စိုး တဇေ တဝကျလောကျသှငျးပွီးတော့ သူခါးလေးကို လှုပျကွညျ့သညျ….ဇငျမိုးသူ အံကိုကျရငျး သူ့ကိုစိုကျကွညျ့နသေညျ ပွီးတော့ ခေါငျးလေးညိမျ့ညိမျ့ပွလသေညျ….စိုးတဇေလညျး ဆကျလုပျဖို့ ပွောတာလို့နားလညျလိုကျပွီး ပွနျထုတျပွနျထညျ့ရငျးနဲ့ ဇငျမိုးသူ ဆီးစပျနှငျ့ သူ့ဆီးစပျတို့ ထိဆကျသှားလသေညျ…ဇငျမိုးသူရဲ့ ပေါငျ နှဈဖကျမှာလညျး ဘေးကို ခွလေေးကှေးကာ ကားထားလပွေီ… ဇငျမိုးသူ ပေါငျကွားထဲ စိုးတဇေ ပိုငျပိုငျနိုငျနိုငျ ရောကျရှိနပွေီလေ….\nဇငျမိုးသူ စိုးတဇေဆှယျတာကို လှနျခြှတျလိုကျလသေညျ….စိုး တဇေလညျး အလိုကျသငျ့ ခြှတျလိုကျပွီး ဆိုဖာပျေါလကျပွနျထောကျက အသှငျးအထုတျကို ကောငျးကောငျးလုပျနပွေီ ဖွဈသညျ….သှငျးလိုကျတိုငျး သူ့လီးတဈခြောကျလုံး တငျးကွပျပွီး ဖွဈညှဈ စုပျယူ တာခံစားရပီး ပွနျထုတျလိုကျတိုငျး ဒဈနဲ့ ညိထိ သှားတဲ့ အတှငျးသာအဖုအထဈတှရေဲ့အရသာကွောငျ့ လူလညျး ဒူးတှခြေောငျကာ မြော့လာလသေညျ။ ဇငျမိုးသူစိတျထဲ မငျးသူရိနျ ကို သတိသှားသညျ…စိုးတဇေဘာလို့ အငျနဲ့အားနဲ့ မဆောငျ့တာပါလိမျ့…ကိုမငျးနဲ့ ပထမအကွိမျတုနျးက ကိုမငျး ဆောငျ့ခကျြတှကေ နောကျနထေိ့အောငျ့နသေညျ….ငါက အပြိုမဟုတျတော့ စိုးတဇေ စိတျမပါတာလား….ငါ့ဟာမြားခြောငျနလေို့လား သူဘာဖွဈနေ တာပါလိမျ့…. တဇေ မဇငျဟိုဟာကလေ ခြောငျနပွေီလားဟငျ…မဇငျက အပြိုမဟုတျတော့…မငျးစိတျထဲ အားမရဘူးထငျ….\nစိုး တဇေ မဇငျ နှုတျခမျးလေးကို လကျညှိုလေးနဲ့ ပိတျလိုကျပွီး…. မဇငျ ကြှနျတျောက မဇငျ နာမှာစိုးလို့….စသှငျးသှငျးခငျြးတုနျးက မဇငျ အံကွိတျနတောတှတေ့ော့…အရမျးမလုပျရဲတာ…ကြှနျတျော အရမျးကောငျးနတေယျ….ပွီးတော့ မဇငျဟာလေးက အရမျး ကွပျနတေယျ…ကြှနျတေျာ့ အရညျတှထှေကျတော့မယျထငျတယျ….မဇငျစိတျပကျြမှာကိုတောငျ စိုးရိမျနတောပါ… ဇငျမိုးသူ သဘောပေါကျသှားလပွေီ…အျော စိုးတဇေရယျ ရိုးပါလား… တဇေ အမတို့ နှဈယောကျလုံးကောငျးနကွေတယျ….မငျးစိတျထဲရှိ သလို ခဈြပါ…အမ ခံနိုငျမှာပါ…မငျးပွီးခငျြရငျပွီးခလြိုကျ…အမလညျး ပွီးမယျထငျပါတယျ…တို့နှဈယောကျရဲ့ ပထမအကွိမျ ပဲ….အမနားလညျပါတယျ….စိတျမပူနဲ့ နောကျထပျနသေ့ဈတှရှေိသေးတယျနျော…. ဇငျမိုးသူ့စကားကွောငျ့ စိုးတဇေ ပေါ့ပါးသှား ကာ…လကျရှိအတိုငျး တငျးကွပျနသေညျ့ ဇငျမိုးသူ အထဲကို အားထညျ့ကာ ထိုးသှငျးကာ ခပျပွငျးပွငျး ဆငျ့ကာဆောငျ့လိုကျ သညျ….ဇငျမိုးသူလညျး ပွနျပငျ့ကာခံပေးနတောမို့…ဆောငျ့သူ စိုးတဇေတဈယောကျ အားပိုရှိလာလသေညျ….\nဇငျမိုးသူဂုတျလေး ကို သိုငျးဖကျကာ ကိုယျခငျြးထပျပွီး ဆကျတိုကျ ဖိသှငျးဖိသှငျးရငျးနဲ့ နှဈယောကျသား ပွိုငျသူ မောဟိုကျသံမြား ကယျြလာကွပွီး စိုး တဇေ သုတျရညျမြား ဇငျမိုးသူ အတှငျးကို ဖိကပျပွီး ပနျးထုတျလိုကျလသေညျ…..ဇငျမိုးသူလညျး ရငျထဲ တဈမြိုးကွီးနဲ့ အမွငျ့ကနေ ပွုတျကသြှားသလိုရငျ အေးစကျသှားသလိုခံစားလိုကျရသညျ…ပွီးသှားတာလား…ကောငျးတာပဲလား…သူမသခြော..ဒါပမေယျ့ သူ အဲ့ခံစားခကျြကို ကွိုကျနှဈသကျမိလသေညျ…သို့သျော လောလောဆယျ သူတျောတျော နုံးကသြှားသလိုလညျးခံစားလိုကျရသညျ…. ဒါကွောငျ့ဇငျမိုးသူလညျး စိုးတဇေ ကြောပွငျကို ပွနျဖကျကာ ခန်ဓာကိုယျ နှဈခု တျောတျောလေးကွာအောငျ ကပျထားကွလေ သညျ…. နောကျမှ စိုးတဇေ သညျ…ဇငျမိုးသူ ကိုယျလုံးလေးကို အိပျခနျးထဲပှခြေီ့သှားလသေညျ။ သူနိုးလာပွီပဲ…မောငျသကျပွငျး မောငျသကျပွငျး….\nကြှနျတျောဘယျရောကျနတောလဲ ကြှနျတေျာ့ သနေတျရော….မငျးသူရိနျရုတျတရကျထထိုငျကာ ဘေးမှာ သနေတျရှိသညျအထငျနှငျ့ စမျးလိုကျလသေညျ…ခေါငျးထဲမှ မိုကျခနဲဖွဈပွီး ပွနျလဲကသြှားလသေညျ။ တဲလေးထဲမှ မောငျသကျ ပွငျးအား ဘေးပတျပတျလညျမှ လူမြား ဝိုငျးကွညျ့နကွေလသေညျ…ထိုထဲမှ အသကျ ၂၂ နှဈအရှယျ ကောငျမလေးတဈယောကျ ပွတငျးပေါကျနားထသှားကာ ပါးစပျကို လကျဝါးဖွငျ့ပိတျကား ငိုရှိုကျနသေညျ… ကနျြလူမြားသညျ စိုငျးကံဖ လို့ချေါသညျ့ လူကွီး တဈဦးကို ဝိုငျးကွညျ့လသေညျ…. ရှာလူကွီး ဦးစိုငျးကံဖလညျး သကျပွငျးပူကွီးသာ ခကြာ တဈနေ့ ဖွဈလာမယျထငျပမေယျ့ ခု လောကျမွနျမယျမထငျထားပေ….. တကယျတော့ မောငျသကျပွငျးသညျ မငျးသူရိနျဖွဈလသေညျ…မောငျသကျပွငျးမှာ… နမျ့စလပျ ရှာလေးမှ ရှာသားတှေ ပေးထားသညျ့နာမညျဖွဈသညျ…..ဒီနာမညျရလာပုံကလညျး လှနျခဲ့တဲ့ ၅နှဈက မွဈငယျမွဈထဲကနမြေော လာတဲ့ သူု့ကို ခေါငျပါတယျဆိုတဲ့ နမျ့စလပျဆိုတဲ့ တောငျခွရှောလေးက နမျးလောဝျခမျးတို့ရှာသူတှေ ရခေပျရငျးတှပွေီ့း ရှာသား တှေ ဝိုငျးပွီးဆယျထားကာ ရှငျလို့ရှငျငွား….\nရိုးရာဆေးဝါးမြားနဲ့ ကုသထားပွီး သတိပွနျလညျလာတော့ အတိတျမနေ့တောကလှဲပွီး လူကောငျးလို့ နထေိုငျလုပျကိုငျကာ….ရှာထဲ စာသငျ ဆေးကု တံတားဆောကျ အိမျပွငျ အကုနျဦးဆောငျ၊ ဝိုငျးလုပျရငျး ရှာသား လုံးလုံးဖွဈနသေညျ….လှနျခဲ့တဲ့ ခွောကျလကမှ မောငျသကျပွငျးနှငျ့ နမျးလောဝျခမျး တို့ နှဈဦးနှဈဖကျခဈြကွိုကျသဖွငျ့ ရှာကလူ တှကေ လကျထပျပေးခဲ့ကွလသေညျ…. ထို့နှငျ့ လှနျခဲ့သညျ့ ၂ ရကျက ကိုယျဝနျနှငျ့ နမျးလောဝျခမျးအတှကျ အိမျသာသှားရ အဆငျပွအေောငျ အိမျနှငျ့ကပျအောငျ ပွနျပွငျဆောကျရငျး ပွုတျကကြာ ခေါငျးကှဲပွီး မမွေ့ော နကော ယနမှေ့ ပွနျသတိရလာ သညျ….သတိရလာတော့ နမျ့စလပျရှာသား မောငျသကျပွငျး ဘဝကို မသှေ့ားလပွေီ…… ဦးစိုငျးကံဖ စကားဆုံးတော့ သူရူးခငျြသှား သညျ…. ၅နှဈ တောငျရှိနပွေီ…..ခေါငျးထဲ မိဘတှ ရှိကွသေးရဲ့လား….သူ့ရဲဘျောရဲဖကျတှေ ခွုံခိုတိုကျခံရလို့ သကွေတောတှေ…ဇငျ လေး…ခဈြသူ….သူ…ဇငျလေးကို ပေးခဲ့တဲ့ စာ….. ဟာ….\nအား………….. သူတကယျသသှေားခဲ့ရငျကောငျးမှာပဲ…..ဆိုပွီး အာခေါငျ ခွဈကာ အိမျပွငျထှကျကာအျောလိုကျလသေညျ…… မန်တလေး – ရနျကုနျ ရထားပျေါတှငျး မငျးသူရိနျတဈယောကျ သူ့ဘဝ အကွောငျးပွနျတှေးရငျး မန်တလေးမှာ သူ့အိမျကိုမပွနျဘဲ ရနျကုနျရောကျနတေဲ့ သူ့ညီနဲ့ သူ့ခဈြသူ လငျမယား အိမျလိပျစာလေး စုံစမျးခဲ့ ပွီး အစုနျဆငျးလာခဲ့လသေညျ…. လိပျစာထဲက လမျးထဲ ဝငျလာခဲ့ပွီး…..ခွံအမှတျကိုတှတေ့ော့ ခမျးလှမျးလှမျးကနေ ခွံထဲ စညျးရိုး သံတိုငျမြားကွားမှ အကဲခတျလိုကျလသေညျ…. ၄နှဈအရှယျ ခလေးလေးတဈယောကျ သနေတျတဈလကျနဲ့ ဖဖေေ ဒိုငျးဒိုငျးဆိုပွီး လိုကျပဈနသေညျ…ဖဖေဆေိုသူမှာ စိုးတဇေ ဖွဈနပွေီး… သူတို့ဆော့နပေုံကို ဘေးကနေ မပေါ့မပါးကွီးဖွငျ့ ကွညျ့ကာရီမောနေ သညျ့ အမြိုးသမီးမွငျတော့… ဇငျလေး…. ရုတျတရကျ ပွေးထှကျသှားမိပွီးမှ သူ့ကိုယျသူပွနျသတိထားလိုကျသညျ…\nမငျးသူရိနျ ရငျခေါငျးထဲက နာကငျြစှာ ငိုမိနသေညျ….. ခဏကွာတော့မှ သူ့စိတျသူထိမျးကာ ငါသိပျခဈြရတဲ့ ငါ့ညီနဲ့ ငါ့အသကျထကျခဈြရတဲ့ ခဈြသူတို့ ပြျောရှငျနကွေပွီပဲ….ဒါကလညျး ငါဖွဈစခေငျြခဲ့တဲ့ ဆန်ဒ တဈခုပါပဲလေ…ငါကံပဲ….မငျးတို့အတှကျ ငါဝမျးသာပါ တယျ…..ရငျထဲမယျ စကားမြား တဈယောကျထဲပွောရငျ မကျြရညျမြား တလိမျ့လိမျ့ကလြာသညျ။ မငျးသူရိနျ ခွစေုံရပျကာ တဈ ခကျြတှေးလိုကျသညျ….အငျး..ငါဘာလုပျသငျ့လညျး….သူဖွဈရပျတှအေစအဆုံးပွနျ သုံးသပျလိုကျသညျ.. နောကျဆုံးမှာတော့ သူ ဆုံးဖွတျခကျြတဈခုကို နာကငျြစှာခလြိုကျပမေယျ့….ဒါသူ့အလုပျသငျ့ဆုံး လုပျရပျလို့လညျး သူသခြောသိသညျ….ငါ့ကိုမြှျောနေ မယျ့…လိုအပျနတေဲ့ သူတဈယောကျရှိတယျ…ဘဝဆိုတာ ပွညျ့စုံနတေဲ့နရောထကျ လိုအပျနတေဲ့ နရောကို ကှကျလပျဖွညျ့တာ ကောငျးပါတယျလေ…. ဟု ဆုံးဖွတျခကျြ ပွကျပွကျသားသား ခကြာ ခွံနားမှထှကျလာခဲ့လိုကျလသေညျ။\nမွနေီလမျးလေးရဲ့ မကျြလုံးတဈဆုံးမှာ တဈရှရှေ့နေဲ့ သူ့ဆီကို ဦးတညျလာနသေူတဈယောကျကို နနျးလောဝျခမျးတှေ့ လိုကျလေ သညျ…မကျြဝနျးထဲက မကျြရညျတှခေိုဆငျးလာပမေယျ့…ပြျောရှငျလို့ကရြတဲ့မကျြရညျတှဖွေဈသညျ….သူ့ရငျထဲ အပူတှေ ငွိမျးခမျြး သှားကာ…လုံးစပွုနသေညျ့ဗိုကျကလေးကို ပှတျကာ… သားသားမီးမီးလေးရေ ဖကွေီးပွနျလာပွီ နျော ဗိုကျထဲကနေ မငိုနဲ့တော့ နျော….\nရင်ဘတ် အတွင်းက ကွက်လပ်လေးတစ်ခု\nမဇင်…အတူးလေးအိပ်သွားပြီလား… အိပ်သွားပြီတေဇ…မင်းရော မအိပ်သေးဘူးလား… ဧည့်ခန်းထဲရှိထင်းမိုးဖိုလေးရှေ့တွင် မီးဖို ကအလင်းရောင်ရယ် နံရံကပ်မီးအဝါလေးတွေရဲ့ မစို့မပို့ အလင်းရောင်ထဲ မွေးပွကော်ဇော်ပေါ်ထိုင်ကာ ဆိုဖာကိုမီထားသည့် စိုး တေဇ အမေးကိုဖြေလည်းဖြေသလို ဇင်မိုးသူ အနိမ့်သံလေးဖြင့် ပြန်လည် မေးလိုက်လေသည်… စိုးတေဇလည်း အသားဖြူဖြူ မှာ နက်ပြာရောင်ဆွယ်တာလေးနဲ့ လိုက်ဖက်လှတဲ့ ဇင်မိုးသူကို မော့ကြည့်နေရင်း… အကြည့်ပြန်လွဲလိုက်ကာ ကျွန်တော်စဉ်းစား နေတာ…မဇင်တို့သားအမိဘာလို့ ပြင်ဦးလွင်ကိုလိုက်လာတာလည်းလို့ အမကိုတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါလား တေဇ မှန်စားပွဲပု ပေါ်ရှိ စိုးတေဇသောက်လက်စ ဝိုင်ပုလင်းနှင့် ဖန်ခွက်ကိုကြည့်ပြီးမေးလိုက်ကာ စိုးတေဇမီထားသည့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ညှင်သာစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်…ပိန် ပါးသွယ်လျတဲ့ မဇင်ခန္ဓာကိုယ်လေဟာ ဆိုဖာပေါ်ကြွကြွလေးဖြင့် အရုပ်လေးတင်ထားသလို လှပ နေသည်… စိုးတေဇလည်း ဇင်မိုးသူကို ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ခါးဆန့်ရင်း ထမင်းစားခန်းက ဝိုင်ဖန်ခွက် တစ်ခွက်ထယူကာ ဝိုင်ငှဲ့ပေးပြီး ဇင်မိုးသူကို ပေးလိုက်လေသည်….ဇင်မိုးသူ ဖန်ခွက် တစ်ဝက်စာ ဝိုင်ကို ဆက်တိုက်တစ်ကျိုက်ထဲ မော့သောက်လိုက်ရာ…မျက်နှာ လေးများ သွေးရောင်လွှမ်းတက်သွားလေသည်…ပြီးနောက်…\nဒီနေ့ ကိုမင်း… မဇင်အသံလေးတုန်ဝင်သွားပြီး သူကိုယ်တိုင် ဝို င်ထပ်ငှဲ့ကာ ၂ ငုံစာလောက်သောက်ချလိုက်ပြီး ဖန်ခွက်ကိုင်ထား သည့်လက်များ တုန်နေကာ…မျက်ရည်စက်များ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျလာလေသည်…. စိုးတေဇလည်း ဇင်မိုးသူလက်ထဲမှ ဝိုင်ခွက် ကို အေးစက်နေသည့်လက်ချောင်းရှည်ရှည်လေးတွေကို ဖွဖွလေးဖယ်ကာ ယူလိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တင်ပြီး…. ဟုတ်တယ် ဒီနေ့ကို မင်းဆုံးတာ ၄ နှစ်ပြည့်တယ်…ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် မဇင်ရယ် ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ အိမ်ကထွက်မလာသင့်ဘူး…မ ဇင်တို့နားမှာနေပေးသင့်ပါတယ်…ကျွန်တော်ထွက်လာရ တယ်ဆိုတာကလည်း…ကျွန်တော်မရှိလည်း မဇင်တို့သားအမိ နေသားကျ လောက်ပြီထင်တာရယ်… ကျွန်တော့် နှလုံးသားကို စုတ်တံတွေကြား ထဲပြန်မြုပ်ထားပြီး ကျွန်တော်ကိုယ် ကျွန်တော် ကုစားဖို့အချိန် ယူချင်တာရယ်…နောက်ပြီး ဒီ ၄ နှစ်လုံးအတူနေသလို ဆက်မနေပေမယ့်လည်း အဝေးကနေစောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုတာကြောင့် ပါ…ကျွန်တော် မဇင်ကိုလည်း ဖွင့်မပြောဘဲထွက်လာခဲ့မိတာ မဇင်နဲ့ အတူးလေး ဝမ်းနည်းသွားရတယ်ဆိုရင်တောင်းပန်ပါတယ်…\nစိုးတေဇ… ဇင်မိုးသူ ကို ဝမ်းနည်းစွာပြောလိုက်လေသည်…သူကိုသူလည်းစိတ်ထဲအပြစ်တင်နေမိလေသည်.. တကယ်တော့ ခုလို ထွက်လာရတာလည်း ကျွန်တော်….မ လုပ် ချင် ဆုံး အလုပ်ပါ မဇင်… စိုးသူရ မဇင်ပေါင်ပေါ် ခေါင်းအပ်ကာ ရင်ထဲကနာကျင်နေပြီး ငိုသံမထွက်မိအောင်ထိမ်းရင်း အရှိုက်ပြင်းပြင်းအသက်ရှုနေသည်….စိုးတေဇသူ့မျက်ရည်တွေကိုတော့ မထိမ်းနိုင်… ဇင်မိုးသူ သည်.. သူ့ချည်သား ဘောင်းဘီပေါ်ကျလာတဲ့ စိုးတေဇ မျက်ရည်ပူတွေကို ခံစားမိလေသည်…. ဇင်မိုးသူ စိုးတေဇ ခေါင်းကိုမော့ စေလိုက်ပြီး…ကြည့်ကာပြောလိုက်သည်… တေဇ နောက် မဇင်နဲ့ အတူးလေးကို ထားခဲ့ပြီးထွက်မသွားပါနဲ့…တေဇသွားချင်တဲ့ဆီရှိ ရင်လည်း အမတို့ သားအမိကို ခေါ်သွားပါ…ဒါ မဇင်ရင်ထဲပြောတာပါ တေဇခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး…\nဟုတ်ကဲ့ပါမဇင်…ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ် လာ ဆိုဖာပေါ်တက် ခွက်ချင်းတိုက်ရအောင်… စိုးသူရလည်း ရင်ထဲ မွန်းကြပ်သည်များ ခဏတာ ပေါ့သွားသလို ခံစားရပြီး အပျော်လေးများ ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်ဝင်လာသည်ဟု ခံစားမိလေသည်… ဝိုင်ခွက်တွေထဲ ဝိုင်ငှဲ့ကာ ဇင်မိုးသူကို တစ် ခွက်ပေးပြီး သူ ကိုယ်တိုင်တစ်ခွက်ကိုင်ကာ.. မခွဲကြေး ဆိုကာ မဇင်ပြောသလိုလိုက်ပြောပြီး ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်ကာ မော့သောက် လိုက်ကြလေသည်.. တေဇကို မဇင်မေးစရာရှိတယ်…အမှန်တိုင်းဖြေရမယ်နော် စိုးတေဇ ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း ဇင်မိုးသူ မေးမှာကို စိတ်ဝင်စားစွာနားထောင်လိုက်သည်… မင်း မဇင်ကို ဘယ်တုန်းထဲက စိတ်ဝင်စားနေတာလည်း စိုးတေဇ အာစေးများကပ်သွား သည်…တကယ်တော့ဒီမေးခွန်းက သူ့အတွက် အလွယ်ဆုံးမေးခွန်း…သူ ၆ တန်းမတက်ခင် ၊မဇင် သည် ၉တန်းမတက်ခင်ဖြစ်သည့် နွေရာသီ မှာ မဇင်တို့မိသားစု သူတို့ မျက်နှာချင်းဆိုင်အိမ်ကိုပြောင်းလာကြတယ်…\nအရင်က မဇင်မေမေနဲ့ စိုးတေဇတို့မေမေနှင့် နယ်မှာတစ်ကျောင်းထဲအတူပြီးခဲ့ကြတဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းအရင်းကြီးတွေ…မဇင်တို့ မိသားစု မန္တလေးပြောင်းလာမယ်ဆိုတော့ စိုး တေဇတို့ အမေတိုက်တွန်းမှုကြောင့် ရှေ့ခြံကိုဝယ်ဖြစ်ခဲ့တာလည်းဖြစ်သည်…မဇင် မေမေနဲ့ မဇင်ရယ် အိမ်တက်ဖိတ်စာလေးလာ ပေးတဲ့နေ့ သူလှေကားအပေါ်ကနေမဇင်ကိုချောင်းခဲ့တယ် .. ဆံပင်ရှည်လေးကို နောက်လှန်ကာ ဘီးကုတ်ပန်းရောင်လေးကုတ်ထား ပြီး ပန်းရောင် တီရှပ်လေးရယ်…အောက်ဖက်က အဖြူရောင် ခြေသလုံးလောက်ထိရှိသည့် စကပ်လား ဂါဝန်ခေါ်မလား ပွပွလေး ရယ် ရိုးရိုးလေးနဲ့ သူ့မျက်စိထဲချစ်စရာကောင်းနေသည့် အမတစ်ယောက်…ပြီးတော့ စိုးတေဇရဲ့ အချစ်တော် ကြောင်းဝတုတ် ဖိုးဝါ လေး ကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ ပွတ်ပေးနေသည်။\nသူ့လိုကြောင်ချစ်တတ်တဲ့ အမ။ ခြံထဲက ဒန်းအဖြူလေးပေါ် ဖိုးဝါလေးကို ချီသွားပြီး စီးကာ ပျော်နေတဲ့ မဇင်ကို အိမ်ပေါ်ထပ်မှန်ပြတင်းကချောင်းနေစဉ် သူ့ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားတာလား ရင်ခုန်သွားတာလားမသိ ရုတ်ခြည်းအမည်နာမ တတ်မရအောင်ခံစားမှုအသစ်ခံစားလိုက်ရလေသည်……ဒါတွေ သူ မဇင်ကို စီကာပတ်ကုံးပြောပြလိုက်ချင် သည်…..တကယ်တော့ ဟိုးအရင် သူနှင့် မဇင် လက်မထပ်ခင် ၄ နှစ်မတိုင်ခင် ၈နှစ် ၉ နှစ်လောက်ထဲကပြောပြချင်ခဲ့သည်…ပြောခွင့် မရခဲ့။ သူ့ကိုယ်သူ ထိမ်းသိမ်းထားခဲ့သည်က ပိုမှန်သည်။\nခုမေးလေပြီ…သူဆက်ထိမ်းထားသင့်သလား…ပြောလိုက်သင့်ပြီလား… တွေဝေနေသည်…ရုတ်တရက် မဇင်ကို အသက်ထက်ချစ် သည့် အစ်ကိုဖြစ်သူ ကိုမင်းသူရိန် မျက်နှာကိုလည်း မြင်မိလေသည်….. စိုးတေဇ ဝိုင်တစ်ကျိုက်သောက်လိုက်ကာ သူ့ခြေထောက် ကိုသူကြည့်ရင်း ဇင်မိုးသူမျက်ဝန်းတွေကို ရှောင်ကာတိတ်ဆိတ် နေလေသည်…ဇင်မိုးသူ… စိုးတေဇ ရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည် သဖြင့်…သူ့ဖက်ကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောသင့်ပြီဟုတွေးကာ… စိုးတေဇ လက်ကိုကိုင်ကာ… တေဇအနေနဲ့ ဖြေရခက်နေ ရင်…ကိုမင်း နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်တဲ့နေ့က သူပေးခဲ့တဲ့ စာလေးကိုဖတ်ပြီးမှ တေဇစိတ်ထဲရှိတဲ့အဖြေကိုပေးပါ…မဇင်လည်း ဒီစာ ဖတ်ပြီးတော့ တေဇ့ဆီလိုက်လာခဲ့တာပဲ…ရော့\nဇင်မိုးသူ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှ စာအိတ်သေးသေးလေးကို စိုးတေဇ လက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်…စာအိတ်လေးပေါ်တွင် ဇင်လေး တကယ်လို့ အကိုပြန်မလာလို့ ၃ နှစ်ကြာရင် ဖတ်ဖို့ ဆိုပြီး ရေးထားလေသည်။ ခု ၄နှစ်ရှိပြီ…မဇင် ဒီစာကို ၄ နှစ်ထိစောင့်ပြီးမှဖတ်ခဲ့ တာပဲ …ဘာပါလိမ့် ဇင်လေး… ဇင်လေးဒီစာကိုဖတ်နေပြီဆိုရင် ကိုမင်း ဒီလောကထဲကနေ အပြီးပျောက်ကွယ်သွားလို့ ၃ နှစ်ရှိနေ ပြီပေါ့။ အရင်ဆုံး ဇင်လေးကို ကိုမင်း အသက်ထက်ပိုချစ်တယ်ဆိုတာယုံပါ။ ဇင်လေးနား တစ်သက်လုံး နေပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကတိ မတည်နိုင်တာကိုတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးစေချင်ပါတယ်။ ကိုမင်း မရှိတဲ့နောက် ဇင်လေး အတွက် ကိုမင်းစိတ်အချရဆုံးနဲ့ ဇင်လေးကို ကိုမင်းလို ချစ်ပေးနိုင်မယ့်သူဆိုလို့ ညီလေး စိုးတေဇပဲရှိမယ်လို့ ကိုမင်း ထင်တယ်။ ဇင်လေး အိမ်ထောင်ပြုမယ်ဆိုရင် စိုးတေဇကို ပဲ ရွေးစေချင်ပါတယ်။ စိုးတေဇ ဇင်လေးကို ချစ်နေတယ်ဆိုတာ အကိုသိတယ်။\nတမလွန်ကနေ ဆက်ချစ်နေမယ့် ကိုမင်း စာဆုံးတော့ စိုးတေဇ သက်ပြင်းချကာ ဇင်မိုးသူအမေးကိုဖြေလိုက်လေသည်….ဖြေမယ် ဆိုကာမှ…စကားစဖို့ ခက်နေသည်…နောက်ဆုံးမှာ ရင်ထဲကစကားတွေ ပွင့်ထွက်လာလေသည်… ကျွန်တော် မဇင်ကို ချစ်နေတာ… မဇင်တို့ အိမ်တက်ဖိတ်စာလာပေးတဲ့နေ့ကထဲကပါ….ကိုမင်း က ကျောင်းဖွင့်ခါနီး ရန်ကုန်ကကြီးတော်တို့အိမ်ကနေပြန်လာတော့ မ ဇင်ကိုတွေ့ပြီး မဇင်လှကြောင်းနဲ့ သူစိတ်ဝင်စားနေကြောင့် ညတိုင်းအိပ်ခါနီးတိုင်း မရိုးနိုင်အောင် ကျွန်တော့်ကိုပြောခဲ့တယ်…ကို မင်းကို ကျွန်တော်သနားတယ်…မေမေကဆိုအမြဲပြောတယ်…သူ့သားကြီးဟာတဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းက ကံမကောင်းရှာ ဘူးတဲ့ မိဘတွေ စည်းပွားရေးပျက်တာနဲ့ ချိန်ကိုက်ဖြစ်ပြီး…နေထိုင်စားသောက် ချို့တဲ့ခဲ့တယ်တဲ့…ကျောင်းလည်း တစ်နှစ်နားခဲ့ရတယ် တဲ့….ကျွန်တော့်ကိုယ်ဝန်ရလာချိန်မှာ စီးပွားရေးပြန် တက်လာခဲ့ပြီး အဖေက ငါ့သားလေးပေးတာ ငါ့သားလေးပေးတာဆိုပြီး သူ့ ရှေ့မှာပြောနေပေမယ့် ကိုမင်းက ပြုံးပြီးအမြဲကြည့်နေခဲ့တဲ့…\nမနာလိုလည်းမဖြစ်ခဲ့ဘူး ကျွန်တော့်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ တယ်…ကျွန်တော် ကိုမင်းကို သူချစ်သလိုအရမ်းချစ်တယ်…ကျွန်တော့်ရင်ထဲ မဇင်ရောက်နေပေမယ့် ကိုမင်းကလည်း မဇင်ကို ရူးမ တက်ဖြစ်နေတာမြင်ရတော့ ကျွန်တော် နောက်ထပ် ကောင်မလေးတွေ ခံစားလို့မရတော့မှန်းသေချာသိနေတယ် ဒါပေမယ့် မဇင်ကို ကိုမင်းနဲ့ကြည်ဖြူစွာသဘောတူပေးခဲ့တာပါ…မဇင်တို့ ကိုမင်းတို့ပျော်နေတာမြင်ရင် ကျွန်တော်လိုက်ပျော်နိုင်အောင်ပဲ ကြိုးစားခဲ့ တယ်… စကားအဆုံး.. စိုးတေဇ မီးဖိုထဲ ထင်းချောင်းများထည့်ရင်း နာရီတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်….. ၀၀း၀၅ ဇင်မိုးသူ အနည်းငယ်ချမ်းသလိုဖြစ်လာတာမို့ လက်မောင်းလေးတွေကို ပွတ်ပြီး ထလာကာ မီးဖို့ရှေ့ထိုင်ချ လိုက်ပြီး လက်ကို မီးလှုံကာ… ဒါဆို ၆ တန်းကထဲက မင်း မဇင်ကို သဘောကျနေတာပေ့ါ…ဒါကြောင့်လည်း မဇင် ကိုမင်းရဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိ နေပြီဆိုတာမင်းသိတာနဲ့ ခိုး ပြေးပြီး မဇင်အရှက်ကို မင်းဘဝနဲ့ လဲပေးဖို့ ဝန်မလေးခဲ့တာပေါ့…ဟုတ်လား..\nစိုးတေဇလည်း ဇင်မိုးသူဘေးနား ဝင်ထိုင် လိုက်ကာ…ဝိုင်ခွက်လေးကမ်းပေးလိုက်သည်…သူလည်းမော့လိုက်သည်… အဲ့တုန်းက အခြေအနေက အရမ်းရှုပ်နေတယ်…ကို မင်းဆုံးလို့ ၂ လကျော်မှာ မဇင် ကျွန်တော့်ကိုလာပြောတော့ ကျွန်တော်တော်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်…တုန်လှုပ်သွားတယ်ဆိုတာ မဇင်အနေနဲ့ ကိုမင်းမရှိဘဲ ဘယ်လိုမွေးမလဲဆိုတာပဲ…ရှင်းရှင်းပြောရရင် မဇင်နဲ့ ကိုမင်းတို့ ဆုံဖို့ ကျွန်တော် ပဲ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ရတာ လေ…အဲ့တော့ ဒီအတူးလေး လူဖြစ်ဖို့က ကျွန်တော်ပါဝင်ပတ်သတ်နေတယ်… ပြီးတော့ ကိုမင်း သွေးကိုမွေးစေချင်တယ်…ဒါပေ မယ့် ကိုမင်းက တိုက်ပွဲမှာကျနေချိန် အလောင်းပြန်မရပေမယ့် ဗုန်းထိပြီးမသေရင်တောင် မြစ်ငယ်မြစ်ထဲ ကျလို့ သေဖို့များတယ်ဆို ပြီး တပ်ရင်းက တပ်ရေးဗိုလ်ကြီး ကိုယ်တိုင်အိမ်လာပြောသွားတာဆိုတော့….\nကျွန်တော်ခေါင်းထဲရှိတာကတော့ မဇင်ကို ကျွန်တော် ခိုးပြေးမယ်…လက်ထပ်ချင်တယ် ခွင့်တောင်းလည်းမဇင်ခွင့်ပြုမှာမှမဟုတ်တာ…ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အဲ့တုန်းက မဇင်ကိုခိုးပြေး ခဲ့တာ…ဒါတွေကြောင့်ဆိုပြီးပြောပြဖို့ ဆိုတာကလည်း… မဇင်ရယ်…ပြန်ပြောရင် ကိုမင်းကို အရမ်းသတိရတယ်…ကျွန်တော်ရင်ထဲ မကောင်းလို့… အဲ့တုန်းကလည်း မဇင်အပါအဝင် မိဘ သူငယ်ချင်း အားလုံး ဘယ်လိုပဲထင်ထင်ဂရုမစိုက်ဘဲ စေတနာသန့်သန့်နဲ့ ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တာပါ….အဲ့အတွက်နောင်တမရပါဘူး….ကျန်တာကတော့ ကျွန်တော့်ကံပေါ့…\nဇင်မိုးသူ ရင်ထဲနင့်သွားသည်…ဒီ ၄ နှစ်လုံး သူ့ရင်ထဲကစကားတွေ တခွန်းမှမဟဘဲ ကိုမင်းနဲ့ သူ့သားလေးကိုလည်း တူဆိုတာထက် တောင်ပိုပြီး သားအရင်းလိုသူချစ်ခဲ့တယ်…နာမည်ခံပေးခဲ့တယ်…တကယ်ဆို အရှက်တကွဲဖြစ်ရမှာက သူ..ဒါပေမယ့် သူ့အစား စိုး တေဇက အားလုံးရဲ့ အပြောအဆိုကိုခံကာ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်ဖြစ်တဲ့ ရန်ကုန်ကို မန္တလေးကနေ သူ့ကိုခေါ်ထုတ်ခြဲ့ပီး သူဝါသနာပါ တဲ့ ပန်းချီဆွဲတာကို ဆက်မလုပ်ဘဲ သူတို့သားအမိကို လိုလေသေးမရှိစောင့်ရှောက်ထားပေးခဲ့တယ်….သူ့ကိုလည်း အစ်မတစ် ယောက်လို လက်ဖျားနဲ့မတို့ဘဲ စည်း စောင့်ပေးခဲ့တာတွေ အပျော်အပါးအသောက်အစား နဲ့ အပေါင်းအသင်းတွေအတွက် အချိန် လုံးဝအကုန်အမခံဘဲ\nသူတို့ နဲ့သာ အချိန်ကုန်ပြီး အတူးလေး နေမကောင်းချိန် တစ်ခါတစ်ရံသူနေ မကောင်းချိန်တွေမှာ အနားကမ ခွာဘဲပြုစုပေးခဲ့တာတွေဟာ တော်ရုံ သံယောဇဉ် မေတ္တာတရားနဲ့ မလုပ် ပေးနိုင်မှန်း ဇင်မိုးသူ ခံစားမိသည်….ငယ်ရွယ်တဲ့၊ မိန်းကလေးတွေ သဘောကျတဲ့ ၊ ဝါသနာပါတဲ့အလုပ် စတဲ့ အချိန်တွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွေ စွန့်ပြီး သူ့တို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့တစ်ခုထဲနဲ့ လဲရဲခဲ့တဲ့ စိုးတေဇကို သူမြင်တိုင်းနေစဉ် သနားသလို သံယောဇဉ်လည်း တွယ်မိလေသည်…သူ ကိုမင်းကို ချစ်သည်….ဒါကြောင့် လည်း ကိုမင်းရှေ့တန်းမထွက်ခင် သူ့ဘဝကို ကိုမင်းဆီပေးခဲ့မိသည်။\nကိုမင်း တပ်ရှိရာမြို့ကို စိုးတေဇကားမောင်းပို့ပေးကာ သွားခဲ့ကြပြီး… ဟော်တယ်လေးမှာ နှစ်ဦးသား စကားတွေအလွမ်းတွေ သယ် ရာကလေ မရည်ရွယ်ဘဲ အချစ်တွေဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။ ကွန်ဒုံးမပါပေမယ့် ကိုမင်း အပြင်မှာ ပြီးလိုက်တာကို ယုံကြည်ပြီး ဆေးမ သောက်မိခဲ့။ တကယ်တော့ ကိုမင်းစစ်ထဲဝင်တော့ သူတားချင်သည်…ဒါပေမယ့် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်က လူနာတွေနယ်ခြား က တောသူတောင်သားတွေ အတွက် ရန်သူ မိတ်ဆွေမခွဲခြားဘဲ ငွေကြေးကြောင့်မဟုတ် အာဏာကြောင့်မဟုတ် သူဆေးကုပေး ချင်တယ်ဆိုပြီး သူ့ဟီးရိုး Hacksaw Ridge လိုဆိုကာ စစ်ဆေးထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်…. စာချုပ်အတိုင်း စစ်သက် ၁၀ နှစ်ပြည့်ရင် တော့ တပ်ကထွက်ပြီး သူနဲ့ အတူတူ နေကြမယ်ဆိုတဲ့ကတိစကားလေးရယ်… သူ့ရဲ့လေးစားဖွယ်စိတ်ဓါတ်ကို သူမတားချင်တော့ ဖြစ်လာသမျှကံတရားလို့သာသူမှတ်ခဲ့သည်…ကံက သူနဲ့ ကိုမင်းကိုခွဲလိုက်လေပြီ….\nခုသူဘာဆက်လုပ်သင့် သလဲ သားလေး အတူး ကလည်း စိုးတေဇကို အဖေရင်းလိုချစ်နေတယ်…အဖေလိုပဲထင်နေတယ်… အားလုံးကလည်း မင်းတူးတူးအဖေသည် စိုးတေဇလို့ပဲ သိထားကြသည်….စိုးတေဇကလည်း သူနဲ့သားလေးကိုချစ်နေတယ်ဆိုတာ ခံစားမိတယ်…ထိုအချိန် စိုးတေဇက သူ့ကို စိတ်တွေ အနည်ထိုင်လောက်ပြီဆိုကာ သူ့ကိုမြင်ရင် ကိုမင်းကို သတိရစိတ်ပိုခံစားရမယ်ဆိုပြီး….အိမ်ကထွက်သွားတော့ သူ့ရင်ထဲ ရုတ်တရက် သူ့ကမ္ဘာလေးပြိုကွဲသွားသလိုခံစားရပြီး ဒီနှစ်တွေ ကိုမင်းအစား စိုးတေဇကိုအားကိုးရင်းအားကိုးရင်းနဲ့ ရင်ထဲမှာ ငြိတွယ်မိလာသည်ကို သိသိသာသာခံစားမိသွားသည်…. တေဇ မင်း မဇင်ကိုချစ်တယ်ဆိုတာ ဘာနဲ့သက်သေပြမလဲ ဇင်မိုးသူ သူ့ ကိုသနားလို့ ဒါမှမဟုတ် သူ့အကိုစကားနားထောင်ပြီး လက်ခံလိုက်တာမျိုးတော့ မလိုချင်…သူဖက်ကဆုံးဖြတ်ထားတာရှိသည်…သူ စိုးတေဇရဲ့ ချစ်မေတ္တာတွေကို အသိအမှတ်ပြုပေးချင်မိသည်။\nသူ့အချစ်တွေကို ပိတ်လှောင်ထားတာကနေ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး သူရယ် စိုးတေဇရယ် သားလေး မင်းတူးတူးရယ် ၃ ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘာနံရံမှခြားမထားဘဲ လက်ကျန် ဘဝလေးမှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေကြမယ်လို့ တစ်လမ်းလုံးတွေးလာမိသည်။ ဒါပေမယ့် စိုးတေဇ သူ့ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ သေချာဖို့ တော့ သူ့အတွက်အရေးကြီးသည်…မသေချာလျှင် စိုးတေဇ ဘဝအတွက် သူ ပြန်ကြည့်ပေးသင့်ပြီ…စိုးတေဇ ပြမယ့် သက်သေကို သူစောင့်နေလိုက်သည်…. စိုးတေဇ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး… မဇင်ခဏစောင့် ဆိုကာ အိမ်ပေါ်တက်သွားလေသည်….ဒီပြင်ဦးလွင် ကအိမ်လေးသည်…ကိုမင်းတို့ မိဘတွေရဲ့အိမ်ဖြစ်ပြီး ကိုမင်းရန်ကုန်စစ်ဆေးကဆင်းပြီး ပြင်ဦးလွင် မှာသင်တန်းတက်ချိန်တွေ မှာ မိသားစုတွေလာတွေ့ဖို့နဲ့ ကိုမင်း နားဖို့ ဝယ်ထားတဲ့အိမ်ဖြစ်သည်။ စိုးတေဇရဲ့ ပန်ချီးခန်းလေးလည်းရှိလေသည်။….. စိုးတေဇ ပြန် ဆင်းလာတော့ လက်ထဲ ပုံဆွဲ စာအုပ်ခပ်ကြီးကြီးပြားပြား တစ်အုပ်ပါလာသည်….ဇင်မိုးသူကို လှမ်းပေးလိုက်လေသည်…\nဇင်မိုး သူ ပထမဆုံးစာမျက်နှာဖွင့်လိုက်ရာ…ခဲပန်းချီဖြင့် ဘီးကုတ်လေးနဲ့ကောင်မလေးတစ်ယေက် ဒါန်းလေးပေါ်မှာ ကြောင်ဝတုတ်လေး ပေါင်ပေါ်တင်ပြီး ပြုံးပြီးထိုင်နေတဲ့ ပုံလေးကိုတွေ့လေသည်…. ပန်ချီကာလေးထောင့်မှာ ကျွန်တော်ရဲ့ချစ်သူ…ဆိုပြီး ရက်စွဲလေးနှင့် ရိုးရိုးလေး ရေးထားလေသည်…. ဇင်မိုးသူ ရင်ထဲလှိုက်ခနဲဖြစ်သွားလေသည်….ဒါသူ့ပုံ အဲ့အချိန်ထဲက သူ့ကိုချစ်နေခဲ့တာလား စိုး တေဇရယ်…မင်းမျိုသိပ်ထားရတာဘယ်လောက်တောင် များပြီလဲ ကြာနေပြီလဲကွယ်…. ဇင်မိုးသူ စာအုပ်လေးကို ဘေးကိုချကာ စိုးတေဇကို လှမ်းဖက်လိုက်လေသည်…..ပြီးနောက် စိုးတေဇ မျက်နှာကိုကြည့်ကာ…. တေဇ မင်း မဇင်ကို စကားတစ်ခွန်းပြောပါ လို့ပြောရင် ခုချိန် မင်းဘာပြောမလဲ…ဟင် စိုးတေဇ ဇင်မိုးသူမျက်လုံးတွေထဲက မျက်ရည်ကြည်လေးတွေ ကိုမြင်ရချိန်…သူ့ရင်ထဲ …အနှစ်နှစ်အလလ သူစောင့်ထိမ်းခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်း အတွက် အတားအဆီးတွေ အရည်တွေပျော်ကျ ကုန်ပြီ…. ကျွန်တော် လေ…မ ဇင် ကို….ချစ်တယ်….ဟိုးအရင်ထဲကရော…အခုရော…နောက်ရော…ချစ်နေဦးမှာပါ\nမဇင်မျက်ရည်များ ကျလေပြီ…စိုး တေဇ လက်မလေးနှစ်ဖက်နဲ့ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျသမျှ မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပေးလေသည်….မဇင်ရဲ့ ရှိုက်ကြိးတငင်ငိုနေတာ ကြောင့် တသိမ့်သိမ့်တုန်ရီနေတဲ့ မဇင် ကိုယ်လုံးသေးသေးလေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲထွေးပွေ့ထားလိုက်လေသည်….မဇင် နဖူးလေးကို သူနမ်းချလိုက်သည်….မဇင်မျက်နှာလေးမော့လာပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးချင်းစိုက်ကြည့်နေရင်း စိုးတေဇ ခေါင်း လေး ငုံဆင်းလာသည်ကို မြင်တော့ ဇင်မိုးသူ မျက်လုံးလေးမိတ်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်သည်….စိုးတေဇ နှုတ်ခမ်းတွေ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို လာထိတော့ သူ့ရင်ထဲ ခုန်တက်သွားလေသည်….အချစ်တွေအပြည့်နဲ့ အနမ်းတွေ ဒီနှစ်တွေမှာ သူလည်း တောင်းတနေခဲ့တာပါ…ကို မင်းလည်း သူ့ကိုခွင့်လွှတ်မှာပါ…သူ့အတွေးပေါင်းများစွာကြောင့် နှုတ်ခမ်းတွေ တင်းတင်းစိထားမိလေသည်…..စိုးတေဇလည်း ဇင် မိုးသူ စိတ်ဆိုးသွားပြီထင်ကာ နှုတ်ခမ်းခြင်းခွာပြီး ဇင်မိုးသူကို ကြည့်လိုက်သည်….ဇင်မိုးသူမျက်လုံးလေးပွင့်လာပြီး…စိုးတေဇကို ဖြေးဖြေးလေးတွန်းလှဲလိုက်ပြီး စိုးတေဇအပေါ် သူ့ ကိုယ်လုံးလေးထပ်ကာ အပေါ်ကနေ ငုံပြီး စိုးတေဇ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းလိုက် လေသည်…\nဝိုင်ကြောင့်စိတ်လှည့်စားနေခြင်းမဟုတ်သည်မှာ ဇင်မိုးသူသေချာသည် သူ့ရင်ခုန်သံရော စိုးတေဇရင်ခုန်သံရော နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းနေ စဉ် ကြားနေမိသည်…စိုးတေဇ ဇင်မိုးသူကို ဖက်ထားရင်း ထထိုင်လိုက်သည်….ဇင်မိုးသူ ဖားလေးလိုကပ်လျှက်လေး စိုးတေဇ ကိုယ် မှာကပ်နေသည်…အနမ်းတွေက တော့လုံးဝမလွှတ်နိုင်ကြပေ…စိုးတေဇ ဇင်မိုးသူ ကိုယ်လုံးပေါ့ပေါ့လေးကို ပင့်သွားပြီး ဆိုဖာပေါ် တင်ပေးလိုက်လေသည်…ထို့နောက် အချစ်နဲ့ဝိုင် ညီမျှစွာပေါင်းစပ်ထားတဲ့ မဇင်ရဲ့ ရီဝေဝေ မျက်လုံး ဝိုင်းဝိုင်းလေးနှင့် ကြည့်ရင် ဟိုး ငယ်စဉ်ထဲက သူ့ချစ်နေတဲ့ မဇင်ဟာ ခုချိန်ထိ သူ့မျက်စိထဲမယ် ချစ်စရာကောင်းနေဆဲပေ…သူ့အရမ်းနမ်းချင်ခဲ့တဲ့ မဇင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေဟာ သူ့အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ…သူဘယ်ကဘယ်လို စပြီး မဇင်ကိုချစ်ရမယ်မသိဖြစ်နေသည်….သူ့ ဘဝမှာ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်…သူမဇင်ဆံပင်တွေထဲ သူ့နှာခေါင်းကို သွင်းလိုက်ပြီး တဝကြီးနမ်းရှုံလိုက်သည်…နောက်တော့ မ ဇင်နားရွက်နုနုလေး…မဇင် လည်တိုင်လေးဆီရောက်တော့ မဇင်ရင်ဘက်လေးကော့သွားပြီး\nစိုးတေဇ ခါးလေးနှစ်ဖက်က ဆွယ်တာ စကို ဆွဲလိုက်လေသည်….မဇင်ရဲ့ ကိုယ်သင်းနံ့လေးတွေက သူ့ကိုပိုချစ်လာစေသည်…မဟုတ်ဘူး….သူ့ကို ရူးနှမ်းသွား စေသည်….နမ်းနေရင်း ချစ်လိုက်တာမဇင်ရယ်…မဇင်လည်တိုင်လေးကနေ မဇင်ရင်ဘက်လေးဆီ ဆွယ်တာ လည်ပင်းဟိုက်လေး ကို ဆွဲပြီး စုပ်လိုက်သည်….သူဆွယ်တာကိုမချွတ်ရက်….မချွတ်ရဲတာပိုမှန်သည်…. ဇင်မိုးသူလည်း စိုးတေဇ ဆွယ်တာဆွဲချွတ် လိုက်လျှင်လည်း သူချွတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်…ဒါပေမယ့် သူရှက်သည်….မချွတ်ပါစေနဲ့လို့လည်း ကြိတ်ဆုတောင်းနေမိသည်… နောက်အခါတွေတော့ သူအသင့်ဖြစ်ချင်ဖြစ်နေမည်…ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူအသင့်မဖြစ်သလိုခံစားရလေသည်….စိုးတေဇ ဘယ် ဆက်နမ်းရမှန်းမသိတော့ မဇင်ရဲ့ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို တစ်ခါပြန်လာနမ်းလေသည်…မဇင်ရဲ့ နှာခေါင်းက လေနွေးလေးတွေဟာ စိုးတေဇအတွက် ဆန်းသစ်နေပြီး တက်မတ်မိစွာ နှုတ်ခမ်လေးအားစုပ်ယူရင်း ရှုရှိုက်နေမိသည်….ထို့နောက် ကိုယ်လုံးချင်ခွာ လိုက်ကြပြီး…\nတေဇ…မဇင် မင်းအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ…မဇင် မင်းကိုလည်း ချစ်နေမိပါပြီ… ဇင်မိုးသူ ဖြေညင်းတိုး တိတ်စွာ စိုးတေဇကို ပြောလိုက်လေပြီး ခေါင်းလေး ဆိုဖာကျောမီဖက်ကို စောင်းနေလိုက်သည်…စိုးတေဇလည်း သူ့ဘောင်းဘီရှည် ကို ချွတ်လိုက်လေသည်… ထို့နောက်…. ဇင်မိုးသူဆွယ်တာလေးကို ဗိုက်လေးနားအနည်းငယ်လှန်လိုက်ကာ…. ဗိုက်သားချပ်ချပ် လေးကို နမ်းစုပ်လိုက်လေသည်….ထို့နောက် အတူးလေး ကိုမွေးတုန်းက ခွဲထားသည့် ချုပ်ရိုးနေရာလေးကို တစ်ချက်နမ်းလိုက် ပြီး…. ဇင်မိုးသူ့ ဘောင်းဘီရှည်လေးကို အောက်ကို ဖြေးဖြေးချင်းဆွဲချလိုက်သည်…ဇင်မိုးသူလည်း ဖင်လေးကြွပေးပြီး ဆိုဖာလေး ဘေးမှာ ဒူးထောက်လျက်အလုပ်ရှုပ်နေသည့် စိုးတေဇကို ကြည့်ရင်း…ရင်ခုန်နေသည်…..ဘောင်းဘီရှည်ကျွတ်သွားတော့ ကျန်ခဲ့ သည့်…အတွင်းခံလေးကို မြင်တော့….\nတစ်သက်မှာတစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးတာ ကို စိုးတေဇလုပ်မိလိုက်သည်…အတွင်းခံလေးပေါ်ကနေ နမ်းလိုက်လေသည်….ပြီးနောက် အတွင်းခံလေးကို ဆွဲချွတ်လိုက်ချိန် ဆီးစပ်ကအမွှေးကပ်ကပ်လေးတွေမြင်တော့ စိုးတေဇ အာခေါင်ထဲ ခြောက်ကပ်သွားလေသည်…ဇင်မိုးသူလည်း မျက်နှာကို တစ်ဖက်လွှဲထားပြီး လက်က ယောက်ပြီး ဆိုဖာကို တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်ကိုင်ထားမိလေသည်…. စိုးတေဇတစ်ယောက် ဒီအရွယ်ထိ ဘယ်မိန်းမနဲ့မှ မနေဖူးသူမို့….ကြားသာကြားဖူးပေမယ့် ဒီလို နေရာနမ်းရှုံကြသည်ကို သူအံ့သြဖူးသည်….ခုချိန်မှာတော့ သူနားလည်လိုက်သည်….ချစ်ရင် ဘာကိုမဆို ချစ်မိသွားတာပဲလို့ သိ လိုက်သည့်အပြင် ငုံထားမတတ်ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားကြီး ဘယ်ကနေဘယ်လိုရောက်လာတယ်မသိ…ငုံထားမတတ်ဆိုတာ အတွေးထဲလည်နေကာ…နောက်ဆုံး သူငုံ့ကာ မဇင်ရဲ့ အမွှေးလေးတွေနဲ့ ဆီးစပ်နေရာအနှံ့ကို နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ လိုက်ဖိလိုက်လေ သည်… ဇင်မိုးသူလည်း ရင်ခေါင်းထဲက ယားကျိကျိနှင့် တွန့်လိမ်ကာ ပေါင်ကိုစိကာထားလေသည်…..\nနာလို့လား မဇင် ဇင်မိုးသူ တွန့်လိမ်ကာ ပေါင်စိထားသည်ကိုကြည့်ပြီးစိုးရိမ်းကာ မေးလိုက်သည်… ဇင်မိုးသူလည်း ရုတ်တရက်ကြောင်သွားကာ သူ အကြောက်လွန်နေပုံကို ပြန်မြင်ပြီး…စိုးတေဇစိုးရိမ်နေသည့်မျက်နှာကြီးကြောင့်လည်း ရီချင်သွားသည်… မဟုတ်ပါဘူး တေဇရယ် နှုတ်ခမ်းနဲ့ လိုက်နမ်းနေတာ ဘယ်လိုနာမှာလဲ ကြောက်လို့ မဇင်ကြောက်ရင် မလုပ်တော့ဘူးလေ….ကျွန်တော်…… စိတ်မကောင်း မဖြစ်ပါနဲ့ မဇင်နားလည်ပါတယ်…တေဇက လူပျိုလေးပဲကိုး….မဇင်ကိုလည်း နားလည်ပေးပါ…..ဘဝမှာ ခုချိန်ထိ ဒါ မဇင်အတွက် ဒုတိယအကြိမ်ဆိုတာကို…. စိုးတေဇ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်…ဒုတိယအကြိမ်ဆိုပေမယ့်….မဇင်အဖို့ ပထမအကြိမ်နဲ့ ဘာမှ ကွာမည်မထင်… မဖြစ်ဘူး ငါယောက်ကျားလေးပဲ မဇင်ကိုငါကပဲ ဦးဆောင်မှဖြစ်မယ်… ကျွန်တော်စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့ပါ… ငယ် ငယ်တုန်း မဇင်ကို ကျွန်တော့်စိတ်ထဲကနေ ချစ်ကြည့်ဖူးပါတယ်..\nအဲ့အတိုင်း ပြန်တွေးပြီး ချစ်ကြည့်မယ်နော်….. မဇင် ပေါင်ကြား လေးထဲ သူဝင်ကာ သူ့လီးကို တေ့လိုက်သည်…မဇင်တစ်ချက်တွန့်သွားသည်…မျက်လုံးမှိတ်ကာ အံကြိတ်ထားလေသည်….ထိပ် လေးနဲ့ အထပ်အောက်ပွတ်ပေးနေတော့ အရည်လေးတွေ စိမ့်လာတာတွေ့တော့…မဇင်ပြီးသွားပြီထင်လိုက်သည်….မဖြစ်နိုင် သူ အပြာစာအုပ် ဖတ်ဖူးသည်….ဒါ အစဦးထွက်တဲ့ သဘာဝချောဆီပဲဖြစ်မည်…ဖြေးဖြေးချင်း သွင်းလိုက်လေသည်…အရည်လေးတွေ စိမ့်စိမ့်ထွက်လာတာကြောင့်သာ အဆင်ပြောသွားသည်….သို့သော် မဇင်ထဲကို သွင်းရသည်မှာ ကြပ်ထုတ်လေသည်….စိုး တေဇ တဝက်လောက်သွင်းပြီးတော့ သူခါးလေးကို လှုပ်ကြည့်သည်….ဇင်မိုးသူ အံကိုက်ရင်း သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသည် ပြီးတော့ ခေါင်းလေးညိမ့်ညိမ့်ပြလေသည်….စိုးတေဇလည်း ဆက်လုပ်ဖို့ ပြောတာလို့နားလည်လိုက်ပြီး ပြန်ထုတ်ပြန်ထည့်ရင်းနဲ့ ဇင်မိုးသူ ဆီးစပ်နှင့် သူ့ဆီးစပ်တို့ ထိဆက်သွားလေသည်…ဇင်မိုးသူရဲ့ ပေါင် နှစ်ဖက်မှာလည်း ဘေးကို ခြေလေးကွေးကာ ကားထားလေပြီ… ဇင်မိုးသူ ပေါင်ကြားထဲ စိုးတေဇ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရောက်ရှိနေပြီလေ….\nဇင်မိုးသူ စိုးတေဇဆွယ်တာကို လှန်ချွတ်လိုက်လေသည်….စိုး တေဇလည်း အလိုက်သင့် ချွတ်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်လက်ပြန်ထောက်က အသွင်းအထုတ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်….သွင်းလိုက်တိုင်း သူ့လီးတစ်ချောက်လုံး တင်းကြပ်ပြီး ဖြစ်ညှစ် စုပ်ယူ တာခံစားရပီး ပြန်ထုတ်လိုက်တိုင်း ဒစ်နဲ့ ညိထိ သွားတဲ့ အတွင်းသာအဖုအထစ်တွေရဲ့အရသာကြောင့် လူလည်း ဒူးတွေချောင်ကာ မျော့လာလေသည်။ ဇင်မိုးသူစိတ်ထဲ မင်းသူရိန် ကို သတိသွားသည်…စိုးတေဇဘာလို့ အင်နဲ့အားနဲ့ မဆောင့်တာပါလိမ့်…ကိုမင်းနဲ့ ပထမအကြိမ်တုန်းက ကိုမင်း ဆောင့်ချက်တွေက နောက်နေ့ထိအောင့်နေသည်….ငါက အပျိုမဟုတ်တော့ စိုးတေဇ စိတ်မပါတာလား….ငါ့ဟာများချောင်နေလို့လား သူဘာဖြစ်နေ တာပါလိမ့်…. တေဇ မဇင်ဟိုဟာကလေ ချောင်နေပြီလားဟင်…မဇင်က အပျိုမဟုတ်တော့…မင်းစိတ်ထဲ အားမရဘူးထင်….\nစိုး တေဇ မဇင် နှုတ်ခမ်းလေးကို လက်ညှိုလေးနဲ့ ပိတ်လိုက်ပြီး…. မဇင် ကျွန်တော်က မဇင် နာမှာစိုးလို့….စသွင်းသွင်းချင်းတုန်းက မဇင် အံကြိတ်နေတာတွေ့တော့…အရမ်းမလုပ်ရဲတာ…ကျွန်တော် အရမ်းကောင်းနေတယ်….ပြီးတော့ မဇင်ဟာလေးက အရမ်း ကြပ်နေတယ်…ကျွန်တော့် အရည်တွေထွက်တော့မယ်ထင်တယ်….မဇင်စိတ်ပျက်မှာကိုတောင် စိုးရိမ်နေတာပါ… ဇင်မိုးသူ သဘောပေါက်သွားလေပြီ…အော် စိုးတေဇရယ် ရိုးပါလား… တေဇ အမတို့ နှစ်ယောက်လုံးကောင်းနေကြတယ်….မင်းစိတ်ထဲရှိ သလို ချစ်ပါ…အမ ခံနိုင်မှာပါ…မင်းပြီးချင်ရင်ပြီးချလိုက်…အမလည်း ပြီးမယ်ထင်ပါတယ်…တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ပထမအကြိမ် ပဲ….အမနားလည်ပါတယ်….စိတ်မပူနဲ့ နောက်ထပ်နေ့သစ်တွေရှိသေးတယ်နော်…. ဇင်မိုးသူ့စကားကြောင့် စိုးတေဇ ပေါ့ပါးသွား ကာ…လက်ရှိအတိုင်း တင်းကြပ်နေသည့် ဇင်မိုးသူ အထဲကို အားထည့်ကာ ထိုးသွင်းကာ ခပ်ပြင်းပြင်း ဆင့်ကာဆောင့်လိုက် သည်….ဇင်မိုးသူလည်း ပြန်ပင့်ကာခံပေးနေတာမို့…ဆောင့်သူ စိုးတေဇတစ်ယောက် အားပိုရှိလာလေသည်….\nဇင်မိုးသူဂုတ်လေး ကို သိုင်းဖက်ကာ ကိုယ်ချင်းထပ်ပြီး ဆက်တိုက် ဖိသွင်းဖိသွင်းရင်းနဲ့ နှစ်ယောက်သား ပြိုင်သူ မောဟိုက်သံများ ကျယ်လာကြပြီး စိုး တေဇ သုတ်ရည်များ ဇင်မိုးသူ အတွင်းကို ဖိကပ်ပြီး ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်…..ဇင်မိုးသူလည်း ရင်ထဲ တစ်မျိုးကြီးနဲ့ အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျသွားသလိုရင် အေးစက်သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်…ပြီးသွားတာလား…ကောင်းတာပဲလား…သူမသေချာ..ဒါပေမယ့် သူ အဲ့ခံစားချက်ကို ကြိုက်နှစ်သက်မိလေသည်…သို့သော် လောလောဆယ် သူတော်တော် နုံးကျသွားသလိုလည်းခံစားလိုက်ရသည်…. ဒါကြောင့်ဇင်မိုးသူလည်း စိုးတေဇ ကျောပြင်ကို ပြန်ဖက်ကာ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခု တေ်ာတော်လေးကြာအောင် ကပ်ထားကြလေ သည်…. နောက်မှ စိုးတေဇ သည်…ဇင်မိုးသူ ကိုယ်လုံးလေးကို အိပ်ခန်းထဲပွေ့ချီသွားလေသည်။ သူနိုးလာပြီပဲ…မောင်သက်ပြင်း မောင်သက်ပြင်း….\nကျွန်တော်ဘယ်ရောက်နေတာလဲ ကျွန်တော့် သေနတ်ရော….မင်းသူရိန်ရုတ်တရက်ထထိုင်ကာ ဘေးမှာ သေနတ်ရှိသည်အထင်နှင့် စမ်းလိုက်လေသည်…ခေါင်းထဲမှ မိုက်ခနဲဖြစ်ပြီး ပြန်လဲကျသွားလေသည်။ တဲလေးထဲမှ မောင်သက် ပြင်းအား ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လူများ ဝိုင်းကြည့်နေကြလေသည်…ထိုထဲမှ အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပြတင်းပေါက်နားထသွားကာ ပါးစပ်ကို လက်ဝါးဖြင့်ပိတ်ကား ငိုရှိုက်နေသည်… ကျန်လူများသည် စိုင်းကံဖ လို့ခေါ်သည့် လူကြီး တစ်ဦးကို ဝိုင်းကြည့်လေသည်…. ရွာလူကြီး ဦးစိုင်းကံဖလည်း သက်ပြင်းပူကြီးသာ ချကာ တစ်နေ့ ဖြစ်လာမယ်ထင်ပေမယ့် ခု လောက်မြန်မယ်မထင်ထားပေ….. တကယ်တော့ မောင်သက်ပြင်းသည် မင်းသူရိန်ဖြစ်လေသည်…မောင်သက်ပြင်းမှာ… နမ့်စလပ် ရွာလေးမှ ရွာသားတွေ ပေးထားသည့်နာမည်ဖြစ်သည်…..ဒီနာမည်ရလာပုံကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ ၅နှစ်က မြစ်ငယ်မြစ်ထဲကနေမျော လာတဲ့ သူု့ကို ခေါင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ နမ့်စလပ်ဆိုတဲ့ တောင်ခြေရွာလေးက နမ်းလောဝ်ခမ်းတို့ရွာသူတွေ ရေခပ်ရင်းတွေ့ပြီး ရွာသား တွေ ဝိုင်းပြီးဆယ်ထားကာ ရှင်လို့ရှင်ငြား….\nရိုးရာဆေးဝါးများနဲ့ ကုသထားပြီး သတိပြန်လည်လာတော့ အတိတ်မေ့နေတာကလွဲပြီး လူကောင်းလို့ နေထိုင်လုပ်ကိုင်ကာ….ရွာထဲ စာသင် ဆေးကု တံတားဆောက် အိမ်ပြင် အကုန်ဦးဆောင်၊ ဝိုင်းလုပ်ရင်း ရွာသား လုံးလုံးဖြစ်နေသည်….လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လကမှ မောင်သက်ပြင်းနှင့် နမ်းလောဝ်ခမ်း တို့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ချစ်ကြိုက်သဖြင့် ရွာကလူ တွေက လက်ထပ်ပေးခဲ့ကြလေသည်…. ထို့နှင့် လွန်ခဲ့သည့် ၂ ရက်က ကိုယ်ဝန်နှင့် နမ်းလောဝ်ခမ်းအတွက် အိမ်သာသွားရ အဆင်ပြေအောင် အိမ်နှင့်ကပ်အောင် ပြန်ပြင်ဆောက်ရင်း ပြုတ်ကျကာ ခေါင်းကွဲပြီး မေ့မြော နေကာ ယနေ့မှ ပြန်သတိရလာ သည်….သတိရလာတော့ နမ့်စလပ်ရွာသား မောင်သက်ပြင်း ဘဝကို မေ့သွားလေပြီ…… ဦးစိုင်းကံဖ စကားဆုံးတော့ သူရူးချင်သွား သည်…. ၅နှစ် တောင်ရှိနေပြီ…..ခေါင်းထဲ မိဘတွ ရှိကြသေးရဲ့လား….သူ့ရဲဘော်ရဲဖက်တွေ ခြုံခိုတိုက်ခံရလို့ သေကြေတာတွေ…ဇင် လေး…ချစ်သူ….သူ…ဇင်လေးကို ပေးခဲ့တဲ့ စာ….. ဟာ….\nအား………….. သူတကယ်သေသွားခဲ့ရင်ကောင်းမှာပဲ…..ဆိုပြီး အာခေါင် ခြစ်ကာ အိမ်ပြင်ထွက်ကာအော်လိုက်လေသည်…… မန္တလေး – ရန်ကုန် ရထားပေါ်တွင်း မင်းသူရိန်တစ်ယောက် သူ့ဘဝ အကြောင်းပြန်တွေးရင်း မန္တလေးမှာ သူ့အိမ်ကိုမပြန်ဘဲ ရန်ကုန်ရောက်နေတဲ့ သူ့ညီနဲ့ သူ့ချစ်သူ လင်မယား အိမ်လိပ်စာလေး စုံစမ်းခဲ့ ပြီး အစုန်ဆင်းလာခဲ့လေသည်…. လိပ်စာထဲက လမ်းထဲ ဝင်လာခဲ့ပြီး…..ခြံအမှတ်ကိုတွေ့တော့ ခမ်းလှမ်းလှမ်းကနေ ခြံထဲ စည်းရိုး သံတိုင်များကြားမှ အကဲခတ်လိုက်လေသည်…. ၄နှစ်အရွယ် ခလေးလေးတစ်ယောက် သေနတ်တစ်လက်နဲ့ ဖေဖေ ဒိုင်းဒိုင်းဆိုပြီး လိုက်ပစ်နေသည်…ဖေဖေဆိုသူမှာ စိုးတေဇ ဖြစ်နေပြီး… သူတို့ဆော့နေပုံကို ဘေးကနေ မပေါ့မပါးကြီးဖြင့် ကြည့်ကာရီမောနေ သည့် အမျိုးသမီးမြင်တော့… ဇင်လေး…. ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားမိပြီးမှ သူ့ကိုယ်သူပြန်သတိထားလိုက်သည်…\nမင်းသူရိန် ရင်ခေါင်းထဲက နာကျင်စွာ ငိုမိနေသည်….. ခဏကြာတော့မှ သူ့စိတ်သူထိမ်းကာ ငါသိပ်ချစ်ရတဲ့ ငါ့ညီနဲ့ ငါ့အသက်ထက်ချစ်ရတဲ့ ချစ်သူတို့ ပျော်ရွှင်နေကြပြီပဲ….ဒါကလည်း ငါဖြစ်စေချင်ခဲ့တဲ့ ဆန္ဒ တစ်ခုပါပဲလေ…ငါကံပဲ….မင်းတို့အတွက် ငါဝမ်းသာပါ တယ်…..ရင်ထဲမယ် စကားများ တစ်ယောက်ထဲပြောရင် မျက်ရည်များ တလိမ့်လိမ့်ကျလာသည်။ မင်းသူရိန် ခြေစုံရပ်ကာ တစ် ချက်တွေးလိုက်သည်….အင်း..ငါဘာလုပ်သင့်လည်း….သူဖြစ်ရပ်တွေအစအဆုံးပြန် သုံးသပ်လိုက်သည်.. နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို နာကျင်စွာချလိုက်ပေမယ့်….ဒါသူ့အလုပ်သင့်ဆုံး လုပ်ရပ်လို့လည်း သူသေချာသိသည်….ငါ့ကိုမျှော်နေ မယ့်…လိုအပ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ရှိတယ်…ဘဝဆိုတာ ပြည့်စုံနေတဲ့နေရာထက် လိုအပ်နေတဲ့ နေရာကို ကွက်လပ်ဖြည့်တာ ကောင်းပါတယ်လေ…. ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ပြက်ပြက်သားသား ချကာ ခြံနားမှထွက်လာခဲ့လိုက်လေသည်။\nမြေနီလမ်းလေးရဲ့ မျက်လုံးတစ်ဆုံးမှာ တစ်ရွေ့ရွေ့နဲ့ သူ့ဆီကို ဦးတည်လာနေသူတစ်ယောက်ကို နန်းလောဝ်ခမ်းတွေ့ လိုက်လေ သည်…မျက်ဝန်းထဲက မျက်ရည်တွေခိုဆင်းလာပေမယ့်…ပျော်ရွှင်လို့ကျရတဲ့မျက်ရည်တွေဖြစ်သည်….သူ့ရင်ထဲ အပူတွေ ငြိမ်းချမ်း သွားကာ…လုံးစပြုနေသည့်ဗိုက်ကလေးကို ပွတ်ကာ… သားသားမီးမီးလေးရေ ဖေကြီးပြန်လာပြီ နော် ဗိုက်ထဲကနေ မငိုနဲ့တော့ နော်….\nCategorized as အငျးဆကျ Tagged ရငျဘတျ အတှငျးက ကှကျလပျလေးတဈခု


နှလုံးသားဖြင့်ရင်းသော......: Naples သို့အလည်တစ်ခေါက်...\nပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကအီတလီနိုင်ငံရဲ့တောင်ပိုင်းမှာတည်ရှိတဲ့ naples, pompeii, sorrento နဲ့ capri ကိုခရီးတိုလေးထွက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ခရီးထွက်တာနှစ်ရက်တည်းရယ်ပါ (ကြာသပတေး၊သောကြာ)။\nဒါပေမယ့်လဲ တစ်ရက်နဲ့တစ်ပုိုင်းဘဲပျော်ခဲ့လိုက်ရတယ်။ မသွားခင်နှစ်ရက်လောက်အလိုကလဲ အအေးမိနှာစေးပြီးအစာအိမ်မကောင်းတာနဲ့ ခရီးတောင်ထွက်ဖြစ်ပါ့မလားလို့တွေးမိသေးတယ်။ တော်သေးပါရဲ့ သက်သာသွားတာနဲ့ ကုိုယ်လဲသူငယ်ချင်းမပါဘဲ တိုးရစ်အဖွဲ့နဲ့ခရီးစတင်လိုက်တယ်။ ခရီးစဉ်ကမနက်စောစောဆိုတော့ သီချင်းလေးနားထောင်ရင်း လမ်းမှာအိပ်မယ်လို့စိတ်ကူးထားတာ ရှုမဆုံးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင်ကသဘာဝအလှတရားက ဆွဲဆောင်လွန်းအားကြီးတော့ တရေးလောက်မှေးဖို့တောင်သတိမရလိုက်မိပါဘူး။ မနက်ဝေလီဝေလင်းဆိုတော့မြူတွေဆိုင်းလို့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးရဲ့ တဖက်တချက်မှာတော့သစ်ပင်တွေ တောင်တန်းတွေက မှုံပြပြနဲ့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တောင်တန်းတွေရဲ့နောက်ကွယ်ကနေ မြင့်တက်လာတဲ့ရောင်နီရဲ့အလှကလဲတုနိုင်းစရာကင်းမဲ့လောက်အောင်.....\nပြီးတော့ တချို့တချို့နေရာတွေမှာအသီးအရွက်စိုက်ခင်းတွေ ပန်းမျိုးစုံစိုက်တဲ့ Green house တွေ ချောင်းငယ်တံတားငယ်တွေနဲ့ အို... တကယ်ပါ စကားလုံးတွေနဲ့ဖော်မပြတတ်လောက်အောင်ပါဘဲ အရမ်းကုိုလှပလွန်းတယ်။ တစ်နာခွဲကျော်ကျော်လောက်ခရီးနှင်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ မနက်စာစားဖို့ခရီးတထောက်နားပြီး နောက်ထပ်တစ်နာရီလောက်ဆက်မောင်းတော့ naples မြို့ကိုရောက်ပါတယ်။\nCastel Nuovo ( New Castle )\nRoyal Palace နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်က naples မြို့ရဲ့ အကြီးဆုံးပြည်သူ့ရင်ပြင်ပါ။\nnaples မှာ နာရီဝက် မိနစ်လေးဆယ်လောက်လည်ပတ်ပြီးတော့ နေ့လည်စာသွားစားကြပါတယ်။\nနေ့လည်စာစားပြီးတဲ့အခါမှာတော့ AD 79 ရာစုနှစ်လောက်က Vesuvius မီးတောင်ရဲ့ဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရတဲ့ Pompeii မြို့ကိုခရီးဆက်ကြပါတယ်။\nPompeii ကနေ Sorrento ကိုညအိပ်ဖုို့ရန် မိနစ်လေးဆယ်ခန့်ခရီးထပ်ဆက်ရပြန်ပါတယ်။\nအသွားလမ်းမှာ ညနေစောင်းရာကနေတဖြည်းဖြည်းမှောင်လာပြီမို့ တောင်တန်းတွေရဲ့တောင်ခြေမှာ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ရောင်စုံမီးရောင်တွေနဲ့ ကျန်ခဲ့တဲ့ naples မြို့ရဲ့အလှက ပင်လယ်ပြင်နဲ့ယှဉ်တွဲထားတာလဲအတော့်ကို လွမ်းမောဖွယ်ရာကောင်းလှပါတယ်။ ကားပေါ်မှာဆိုတော့ ဓာတ်ပုံလဲမရိုက်ဖြစ်လိုက်ပါဘူး။\nအဲ့ဒီလိုနဲ့ဘဲ ညရဲ့အလှအပကိုငေးမောရင်း တစ်ညတာတည်းခိုဖို့ရန် ဟိုတယ်ကိုရောက်ခဲ့ပါတယ်။\nကိုယ့် Blog ဆီလာလည်ကြတဲ့ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်းများအားလုံး သာယာပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ဆုတောင်းရင်း... ကျေးဇူးတင်လျှက်....\nနောက်တနေ့မှာရောက်ခဲ့တဲ့ အရမ်းကိုသာယာလှပတဲ့ Capri ကျွန်းခရီးစဉ်ကို ဆက်ရန်....\nCellMoe Thursday, December 01, 2011\nrose Thursday, December 01, 2011\nTake good care of your health, sis! Italy is amazingly beautiful. Thanks for sharing.\nCandy Friday, December 02, 2011\nကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ပါနော် မမ..\nဆက်ရန်ကို မျှော်နေပါသည်. :D\nဓာတ်ပုံလေးတွေ ကြည့်ပြီး သွားတောင်သွားချင်လာတယ်ဗျာ။\nပုံလေးတွေက လှလိုက်တာ..ရိုက်သူတော်လို့ဖြစ်မယ်.. :D\njasmine(တောင်ကြီး) Sunday, December 04, 2011\nMerry X'mas 2


LINYARMA LONGTIME UPS INVENTER 99% NEW YANGON YANKIN CANTER\nEngine 7.5 hp With Starter motor & Recharger .\ng/ပိသာာ/kg/lb ယူနစ်လေးမျိုးပါချိန်စက်( အသေး)\nMorita japan used ref:\nNational japan used ref:\nHisense 1.5 hp\nပြသည် 1-8 ၏ 273 ပစ္စည်းများ.\nဤအပိုင်းတွင် မြန်မာ ရှိ အိမ်ထိန်းသိမ်းရေးလိုအပ်ချက်ကို အရာရာပြည့်စုံစေမှာဖြစ်ပါတယ်။ ရောင်းချသည့်ပစ္စည်းများတွင် ဖုန်စုပ်စက်များ၊ အဝတ်လျှော်စက်များ၊ ပန်းကန်ဆေးစက်များ၊ အနွေးပေးစက်များ၊ ပန်ကာများ၊ ရေခဲသေတ္တာများ၊ လေသန့်စက်များ၊ လေအေးပေးစက်များနှင့်အခြား ပစ္စည်းများပါဝင်သည်။ ရရှိနိုင်သော ပစ္စည်းများတွင် ပါကင်ပိတ်ပစ္စည်းအသစ်များ သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သာသုံးရပြီးသော ပစ္စည်းများနှင့် အပိုပစ္စည်းများအဖြစ်ရောင်းသည့် ပစ္စည်းဟောင်းများပါဝင်သည်။


Wed, 2017-10-18 12:49\nကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘွဲ့ကြိုကျောင်းသားများ နှီးနှောဖလှယ်ရေး (Global UGRAD) ပညာသင်ဆုရ ကျောင်းသားများအား တွေ့ရစဉ် (ဓာတ်ပုံ − U.S. Embassy Rangoon)\nမြန်မာတက္ကသိုလ်ကျောင်းသား များ အမေရိကန်ကောလိပ်နှင့် တက္ကသိုလ်များတွင် တစ်နှစ်တက် ရောက်ခွင့် ပညာသင်ဆု\nမြန်မာနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်း မှ ကျောင်းသားများအတွက် အမေရိကန်အစိုးရကပေးသော ဘွဲ့ကြို တစ်နှစ် ပညာသင်ဆုအစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၈-၁၉ ပညာသင် နှစ်အတွက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘွဲ့ ကြိုကျောင်းသားများ နှီးနှော ဖလှယ်ရေး (Global Undergra-duate Exchange-Global UGRAD) အစီအစဉ်ဖြင့် ပေးအပ် သော ပညာသင်ဆုဖြစ်ပြီး လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်များတွင် အနည်းဆုံးပထမနှစ် တက်ရောက် ပြီးသူများသာ လျှောက်ထားခွင့်ရှိ သည်။ အခွင့်အလမ်းနည်းပါး သည့် လူမှုအသိုက်အဝန်းမှ ကျောင်းသားများကို လူမှုရေးလုပ်ငန်းများနှင့်ပတ်သက်ပြီး ခေါင်း ဆောင်မှုအရည်အသွေး၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အရည်အသွေးမြှင့်တင် ရန်နဲ့ လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်များတွင် ပညာရေးဆိုင် ရာနှီးနှောဖလှယ်ရေး အတွေ့အကြုံတစ်ခုရရှိစေရန် အမေရိကန်အစိုးရက ပံ့ပိုးပေးမည့် အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။\nပညာသင်ဆုလျှောက်ထား သူသည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် နေထိုင် ပြီး မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်တစ် ခုခုတွင် တက်ရောက်နေသူဖြစ်ရ မည်။ အမေရိကန်တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ်များတွင် Global UGRAD ပညာသင်ဆုအစီအစဉ် ဖြင့် တစ်နှစ်တက်ရောက်ပြီးပါက မြန်မာနိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်တွင် ပညာဆက်လက်သင်ကြားရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာသင်ဆုဖြင့် အမေ ရိကန်နိုင်ငံသို့ လာရောက်သည့်အ ခါ အနည်းဆုံး အသက် (၁၈)နှစ် ပြည့်ပြီးသူ၊ အင်္ဂလိပ်စာ အရည်အ ချင်း သတ်မှတ်ချက်အနေဖြင့် TOEFL ရမှတ် ၅၀၀ နှင့်အထက် ရှိထားသူဖြစ်ရမည်။ ပညာသင်ယူ နေစဉ် တက်ကြွစွာပါဝင်သင်ယူလို စိတ်ရှိပြီး လူအများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနိုင်စွမ်း မြင့်မားရမည်။ မိမိ၏ ခေါင်းဆောင်မှု အရည်အသွေး ကို ကောင်းစွာပြသနိုင်ရမည့်အ ပြင် စာသင်ခန်းပြင်ပ လှုပ်ရှားမှု များတွင်လည်း ပါဝင်နိုင်ရမည်။\nအမေရိကန်နိုင်ငံ တက္ကသိုလ်၊ကောလိပ်များတွင်သာ တက် ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပညာသင်ဆု ရရှိပါက ခရီးစရိတ်၊ ကျောင်းစရိတ်၊ နေထိုင်စားသောက်စရိတ် အလုံးစုံကို ပညာသင်ဆုအစီအစဉ်ကထောက်ပံ့မည်ဖြစ်သည်။\nGlobal UGRAD ပညာသင်ဆုကို ယခုစတင်လျှောက်ထားနိုင် ပြီး လျှောက်လွှာပိတ်ရက်သည် ၂၀၁၇ ဒီဇင်ဘာ ၁ ရက်ဖြစ်သည်။\nhttps://mm.usembassy. gov/wp-content/uploads/ sites/41/Global-UGRAD-application-18-19.pdf တွင် လျှောက်လွှာကို ဒေါင်းလုတ်ရယူ ဖြည့်စွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး လျှောက် လွှာနှင့်အတူ အောက်ပါစာရွက် စာတမ်းများ တင်ပြရမည်။ စာရွက်စာတမ်းအားလုံးကို A4 အရွယ် အစားစာရွက်ဖြင့် တင်ပြရမည်။\n- လက်ရှိတွင် မြန်မာနိုင်ငံ တက္က သိုလ်တစ်ခုခု၌ တက်ရောက်နေ ကြောင်း ကျောင်းမှထုတ်ပေးသော ထောက်ခံချက် (အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ဖြင့်)\n- ပထမနှစ် တက်ရောက်စဉ် ရရှိ ထားသော ဘာသာရပ်အလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် (အင်္ဂလိပ် ဘာသာဖြင့်)\n- တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲအောင် လက်မှတ် (အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်)\n- မိမိသင်ယူနေသော အထူးပြု ဘာသာရပ်ဌာနမှ ဆရာ၊ ဆရာမ တစ်ဦး၏ ပညာသင်ဆုရရှိသင့်သူ ဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံချက် (အင်္ဂ လိပ်ဘာသာဖြင့်)\n- မိသားစု၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရင်းနှီး သူတစ်ဦး၏ ပညာသင်ဆုရရှိသင့် ကြောင်း ထောက်ခံချက် (အင်္ဂ လိပ်ဘာသာဖြင့်)\nလျှောက်လွှာနှင့် စာရွက်စာ တမ်းအားလုံးကို Rangoon USECA@state.gov သို့ သတ် မှတ်ရက်မကျော်မီ အီးမေးလ်ပေး ပို့နိုင်သကဲ့သို့ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသ ကြီး၊ တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်း၊ အ မှတ် (၁၁၀) ရှိ အမေရိကန်သံရုံး ယဉ်ကျေးမှုဌာန၊ လူထုဆက်ဆံ ရေးဌာနသို့ လူကိုယ်တိုင်သွား ရောက်လျှောက်ထားနိုင်သည်။\nအသေးစိတ်ကို https://mm.usembassy.gov/educa tion/scholarship-programs/ တွင် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ DAAD ဒေသ ဆိုင်ရာရုံးတွင် ခြောက်လကြာ အ လုပ်သင်အဖြစ် လုပ်ကိုင်နိုင်မည့် ပညာသင်ဆု\nအင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံ ဂျကာတာ မြို့ရှိ DAAD (ဂျာမနီ ပညာရေး ဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး အဖွဲ့) ဒေသဆိုင်ရာရုံးတွင် ခြောက်လကြာ အလုပ်သင်အဖြစ် သွား ရောက်လုပ်ကိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အ ရေးဖြစ်သည်။ ဥရောပသမဂ္ဂ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် DAAD အဖွဲ့အစည်းက အာဆီယံဒေသတွင်း အဆင့်မြင့် ပညာရေးကဏ္ဍ မြင့်မားစေရေး SHARE ပရောဂျက်ကို ဆောင်ရွက်နေသည်။ ၂၀၁၅ မှ နောက်ပိုင်း နှစ်များအတွင်း အာဆီယံဒေသ တွင်း နိုင်ငံများအချင်းချင်း ပညာ ရေးဆိုင်ရာ ပြိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိလာစေရန်၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အားကောင်းလာစေရန်၊ အာဆီယံနိုင်ငံများ၏ ပညာရေးအရည်အသွေး တိုးတက်လာစေရန်၊ နိုင်ငံတကာနယ်ပယ်အထိ ထိုးဖောက်နိုင်စေ ရန် SHARE ပရောဂျက်က ဆောင်ရွက်နေသည်။\nထိုပရောဂျက်အတွင်းအလုပ်သင်အဖြစ် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် DAAD က ဖိတ်ခေါ်ထားပြီး ပရိုဂရမ်မန်နေဂျာအဖြစ် လုပ်ငန်းများ အကဲဖြတ်စောင့်ကြည့်ခြင်း ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ DAAD ဒေသဆိုင်ရာ ရုံးများနှင့် ဥရောပသမဂ္ဂမှတာဝန်ရှိသူများနှင့် တွေ့ဆုံကာဆွေးနွေးသင်ယူခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အဆိုပါ အလုပ်သင်ပညာ ဆုရရှိပါက ဂျကာတာတွင် နေထိုင်စားသောက်စရိတ် အပြည့်အဝရရှိ မည်ဖြစ်သည်။\nလျှောက်ထားသူသည် အ နည်းဆုံး တက္ကသိုလ်တတိယနှစ် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများဖြစ် ရန်လိုပြီး နိုင်ငံတကာဆက်ဆံရေး ပညာ၊ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ၊ စီးပွားရေး နှင့် လူထုဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ ဘာ သာရပ်များ သင်ယူနေသူဖြစ်ပါက ဦးစားပေးစဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။\nအင်္ဂလိပ်စာ အရေး၊ အပြော နှစ်ခုစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ရမည်ဖြစ် ပြီး အာဆီယံဒေသတွင်း နိုင်ငံများ ၏ ဘာသာစကားတစ်ခုခု (သို့ မဟုတ်) ဂျာမန်ဘာသာစကားကို အနည်းငယ်လေ့လာသိရှိသူဖြစ်ရ မည်။ အာဆီယံဒေသတွင်း နိုင်ငံ များ၏ ပညာရေးမူဝါဒများကို နား လည်ထားရမည်။ ပူးပေါင်းဆောင် ရွက်မှုအားကောင်းပြီး အချိန်အတိ အကျအတွင်း လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင် နိုင်စွမ်းရှိရမည်။\nလျှောက်ထားလိုသူများ mailto:gries@daadjkt.org သို့ အလုပ်သင်အဖြစ် ပါဝင်လုပ်ကိုင် လိုကြောင်း စာတစ်စောင်ရေးသား ကာ အီးမေးလ်ပေးပို့လျှောက်ထား နိုင်ပြီး အီးမေးလ် Subject နေရာ တွင် SHARE Intern (လျှောက် ထားသူ၏ အမည်)ဟု ရေးသားရ မည်ဖြစ်သည်။\n၂၀၁၇ နိုဝင်ဘာ ၃ ရက်တွင် လျှောက်လွှာနောက်ဆုံးလက်ခံ မည်ဖြစ်ပြီး ၂၀၁၈ ဇန်နဝါရီ ၃ ရက်တွင် အလုပ်သင်ကာလ စတင် မည်ဖြစ်သည်။\nအသေးစိတ်ကို https:// www.daad.id/en/2017/10/ 10/job-vacancy-intern-for-the-european-union-support-to-higher-educa tion-in-the-asean-region- project-share-at-the-daad- regional-office-jakarta/ တွင် ကြည့်ရှုနိုင်သည်။\nမြန်မာနိုင်ငံအပါအဝင် နိုင်ငံ ၁၈၀ ကျော်မှ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများအတွက် ဆွစ်ဇာလန်အစိုးရက ပေးအပ်သော Swiss Government Excellence Scholarships ဖြစ်သည်။ မဟာဘွဲ့နှင့် ပါရဂူဘွဲ့သင်တန်းများ တက်ရောက်ခွင့်အတွက် အဆိုပါ ပညာသင်ဆုကို လျှောက်ထားခွင့် ရှိသည်။\nဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံရှိ တက္က သိုလ်များတွင် တက်ရောက်မည့် သင်တန်းများသာ ပညာသင်ဆု ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ပညာသင်ဆု အဖြစ် လစဉ်အသုံးစရိတ်၊ ကျူရှင် စရိတ်၊ ကျန်းမာရေးအာမခံ၊ လေ ယာဉ်လက်မှတ် ကုန်ကျစရိတ်တို့ ကို ကျခံပေးမည့်အပြင် နေထိုင်ရေးစီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။\n၂၀၁၈ စက်တင်ဘာတွင် စတင်မည့် သင်တန်းများအတွက် လျှောက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ပညာ သင်ကာလ သုံးနှစ်အထိ ပညာ သင်ဆုပံ့ပိုးပေးမည်ဖြစ်သည်။\n၂၀၁၇ နိုဝင်ဘာ ၃၀ ရက် နောက်ဆုံးထားကာ https://www.sbfi.admin.ch/dam/sbfi/en/dokumente/2016/eskas/Myanmar.zip.down load.zip/Myanmar.zip တွင် လျှောက်လွှာရယူနိုင်ပြီး ရန်ကုန် တိုင်းဒေသကြီး လှိုင်မြို့နယ် ပြည် လမ်း၊ ခပေါင်းလမ်း၊ အမှတ် (၁၁) ရှိ ဆွစ်ဇာလန်သံရုံးသို့ သွားရောက် လျှောက်ထားရမည်ဖြစ်သည်။\nအသေးစိတ်ကို https:// www.sbfi.admin.ch/sbfi/en/ home/bildung/scholarships- and-grants/swiss-govern ment-excellence-scholar ships-for-foreign-scholars-an. html#2146630976 တွင် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။


ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ကာကွယ်ရေးသုံး ပစ္စည်းတွေကဘာလဲ ? - JAPO Japanese News\nဟူး 19 Aug 2020, 14:10 ညနေ\nစာဖတ်သူတို့အားလုံးသိကြသလို ဂျပန်ရဲ့ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်မှုက လက်ရှိအချိန်ထိပြင်းထန်သော်လည်း လူသေမှုနှုန်းကတော့ အနောက်နိုင်ငံများနှင့်ယှဥ်ရင် အတော်လေးနည်းတာကိုလည်း မြင်ရပါတယ်။\nဒါဘာ့ကြောင့်လဲ? လို့ဆိုရင် ကလေးဘဝကထိုးခဲ့ရတဲ့ ကာကွယ်ဆေးကြောင့်လို့ ပြောနေကြပေမဲ့၊ အရင်ကတည်းက Mask တပ်တဲ့အလေ့အကျင့်၊ လက်ဆေးတဲ့အလေ့အကျင့် ကရှိခဲ့တာကြောင့် ဒါကလည်းကြီးမားတဲ့အကြောင်းပြချက်တစ်ရပ်လို့ ပြောနေကြပါတယ်။\nအရင်ကဆို “ ဂျပန်လူမျိုးတွေကို ကြည့်လိုက်တိုင်း Mask တပ်ကြတယ်၊ တစ်မျိုးပဲ” လို့ပြောနေရာကနေ လက်ရှိမှာတော့ ဒီအလေ့အကျင့်က တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက်ဖြစ်နေပါပြီ။..\nနောက်ပြီး ဂျပန်လူမျိုးတွေက toilet ရဲ့ သန့်ရှင်းမှုမှာ serious ဖြစ်ကြတာကလည်း ၁ ခုအပါအဝင်လို့ ဆိုရပါမယ်။\nအဲ့ဒီလိုဂျပန်မှာ ကိုရိုနာအတွက် ကာကွယ်မှုပစ္စည်းအမျိုးမျိုးပေါ်လာပါတယ်။\nဒီနေ့တော့ Mask နဲ့ Sterilized water ကိုမိတ်ဆက်ပေးမယ်..\nဘယ်သူမဆို Mask အဖြူတွေကိုစသုံးခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားမရှိဘူးဆိုတာကနေ အမျိုးမျိုးသော Mask တွေပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။\nကီမိုနို ဒီဇိုင်းနဲ့ Mask ဆိုရင် ဂျပန်ဆန်ပြီးလှလည်းလှပါတယ်။\nနိုင်ငံခြားသားမိတ်ဆွေတွေအတွက်လည်း ဂျပန်ဆန်တဲ့ item လက်ဆောင်ပေးလို့လည်း ကောင်းပါတယ်။\nအရောင်အသွေးဒီဇိုင်းစုံတဲ့ Mask တွေအများအပြားရှိသလို function တွေကိုပါထည့်ထားပေးတဲ့ Mask တွေရှိလာပါတယ် အဲ့ဒါကတော့\n“ အရွယ်တင်နုပျိုစေတဲ့ Mask” ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nသဘာဝရေဒီယမ်သတ္တုရိုင်းကို Mask ရဲ့အတွင်းဘက်မှာထည့်ထားပေးပါတယ်.\nသဘာဝရေဒီယမ်သတ္တုရိုင်းဆိုတာကတော့ သဘာဝကျောက်တွေထဲကတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ရေဒွန်ထုတ်လွှတ်တဲ့သတ္တုရိုင်း တစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ်။\nMitochondria ဆိုတာက ဆဲလ်အတွင်းမှာရှိတဲ့ သေးငယ်တဲ့အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ဆဲလ်တွေလှုပ်ရှားဖို့ energy ကိုထုတ်ပေးပါတယ်။\nဒီလိုလှုပ်ရှားခြင်းဖြင့် antioxidant enzymes တွေကိုတိုးစေပါတယ်။\nဒီ antioxidant enzymes ကပုံမှန်အားဖြင့် ထုတ်လုပ်နေသော်လည်း အသက် ၄၀ ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ထုတ်လှုပ်မှုစွမ်းအင်တွေ လျော့ကျလာပါတယ်။\nအစက်အပြောက်၊ အရေးအကြောင်းများနှင့်အရေပြားစိုစွတ်ခြင်းကဲ့သို့သောအိုမင်းခြင်းဖြစ်စဉ်များကိုထိရောက်စွာကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး၊ antioxidant enzymes တွေက ခုခံအားကိုမြင့်တင်ပေးတာကြောင့် ဒီ Mask က virus ကိုတားဆီးပေးရုံသာမက ခုခံအားကြောင့် virus ကာကွယ်မှုအတွက်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာ သက်ရောက်မှုရှိစေပါတယ်။\nအိုမင်းလာတာနဲ့အမျှ ပါးစပ်နားတစ်ဝိုက် အရေးကြောင်းတွေဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။\nဒီ Mask ကိုတပ်ရုံနဲ့ Mask အတွင်းဘက်မှာ ရေပူစမ်းလိုမျိုးခံစားရမှာဖြစ်မှာပါ….\nနောက်ပြီး radon ရဲ့သက်ရောက်မှုကြောင့် negative ions တွေထွက်ပေါ်ပြီး ကိုယ်စိတ် ၂ ပါးလုံးကို သက်သောင့်သက်သာရှိစေပါတယ်။\nပုံမှန်အလေ့အကျင့် တစ်ခုအနေနဲ့ စွဲပြီးအသုံးပြုခြင်းဖြင့် အရွယ်တင်နုပျိုစေတဲ့ အသားအရေကိုရရှိပိုင်ဆိုင်စေမှာပါ….\n၁ ခုကို ဂျပန်ယန်း 5000円 ကျသင့်မှာပါ။ အနည်းငယ်ဈေးကြီးတယ်လို့ထင်ရပေမဲ့ သူရဲ့ function ကြောင့်လည်း သုံးရတာ တန်ပါတယ်။\nနောက်တစ်ခုမိတ်ဆက်ပေးချင်တာကတော့ Sterilized water ပါ !!!\nဂျပန်မှာတော့ alcohol လက်သန့်ဆေးရည်နဲ့ hypochlorous ဆေးရည် ဆိုတဲ့ ၂ မျိုးအသုံးပြုကြပါတယ်။\nကိုရိုနာကာကွယ်ရေးအတွက် hypochlorous acid water ကသိပ်ပြီးထိရောက်မှုမရှိသလို၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဉပဒ်ဖြစ်စေတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။\nalcohol လက်သန့်ဆေးရည် ကိုတော့ အရင်ကတည်းကအသုံးပြုလာကြပေမဲ့၊ လက်ရှိမှာတော့ ပြဿနာရှိလာပါပြီ။\nalcohol ဖြစ်တာကြောင့် မီးအန္တရာယ်ရှိတာပါ\nဘုန်းကြီးတစ်ပါး alcohol လက်သန့်ဆေးရည်ကြောင့် လက်မီးစွဲသွားရတဲ့ အတွက် သူဟာလည်းအန္တရာယ်ရှိပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ဆိုရပါမယ်။\nအကြိမ်ပေါင်းများစွာအသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တော့ alcohol ဟာလက်မှာရှိတဲ့အဆီတွေကိုပါပျက်ဆီးစေပြီး အသားအရည်ခြောက်သွားတာမျိုးဖြစ်စေပါတယ်…\nဒီလိုအခြေအနေထဲက ယခုရက်ပိုင်းလူပြောများနေတာကတော့ ကိုယ်တိုင်လုပ်ပိုးသတ်ဆေးရည်ပဲဖြစ်ပါတယ်။.\nဒါကိုလည်း ၂ မျိုးခွဲခြားထားပါတယ်။\nအဲ့ဒီ ၂ မျိုးထဲက အခုပြောပြမယ့် ပိုးသတ်ဆေးရည်က ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ရေကနေပဲထုတ်လုပ်ထားတာပါ။\nelectrolyzed water လို့ခေါ်ပြီး၊ PH12.5၏အပြင်းစား alkali ကိုလျှပ်စစ်သဘောမျိုးလှုပ်ဆော်မှုပေးတဲ့ ပုံစံပဲဖြစ်ပါတယ်။\nဗိုင်းရပ်စ်ပိုးလာရောက်တွယ်ကပ်ချိန် ဒီအပြင်းစား alkali နဲ့ ဗိုင်းရပ်စ်ရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတည်ဆောက်ပုံကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ တစ်လစတည်း PH7 သို့ပြန်ရောက်သွားရင်း ရိုးရိုးရေပြန်ဖြစ်သွားခြင်းပါ..\nဒါကြောင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် စိတ်ချနိုင်တဲ့ လက်သန့်ဆေးရည်ပဲဖြစ်ပါတယ်။\nပိုးသတ်ဆေးရည်ဖြစ်တာကြောင့် မျက်လုံးနဲ့ ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွားလို့တော့မဖြစ်ပေမဲ့၊ အကယ်၍ဝင်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူးတဲ့ !!!\nကလေးတွေရှိတဲ့အိမ်တွေအနေနဲ့လည်း အသုံးပြုဖို့ အထူးသင့်တော်ပါတယ်။\nကလေးကစားစရာအရုပ်၊ ပန်းကန်ခွက်ယောက် တွေမှာလည်း ပိုးသတ်တဲ့အနေနဲ့ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းလည်းဖြစ်ပါတယ်။\nAlcohol sanitized water နဲ့ယှဥ်ရင်တော့ ဈေးကြီးသော်လည်း ကျန်းမာရေးအတွက် လုံးဝစိတ်ချစွာအသုံးပြုနိုင်တာကြောင့် နောက်ပိုင်းယုံကြည်စွာနဲ့အသုံးပြုလာတော့မယ့် ကုန်ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်ပါတယ် !!!!\nကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ရဲ့အခြေအနေ တည်ငြိမ်သွားဖို့က အချိန်တော်တော်ယူရပါအုံးမယ်..!!!\nဒါကြောင့် မိမိဘက်ကကာကွယ်ရေးသုံးပစ္စည်းတွေကို ရွေးချယ်တတ်ဖို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်…!!!


လက်ရှိ Tropical Cyclone မုန်တိုင်းအခြေအနေနှင့် နအဖ ဘာလုပ်နေလည်း။ | နစ်နေမန်း\nလက်ရှိ Tropical Cyclone မုန်တိုင်းအခြေအနေနှင့် နအဖ ဘာလုပ်နေလည်း။\nယခုလက်ရှိ ခန့် မှန်းချက်အရဆိုရင် ဒီ မုန်တိုင်းဟာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံ၊ စစ်တကောင်း (Chittagong) အနားကဖြတ်ပြီး ကုန်းတွင်းကို ၀င်ရောက်သွားဖို့အလားအလာရှိနေပါတယ်။ သို့ သော်လည်းဘဲ ၀င်ရောက်မယ့်လမ်းကြောင်းကို ယခုအချိန်မှာ ပြောရခက်ပါသေးတယ်။\nဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံအတွင်း ၀င်ရောက်ခဲ့ရင်တောင် နီးစပ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ကမ်းရိုးတန်းအထက်ပိုင်းဒေသတွေအတွက် မုန်တိုင်းအရှိန်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မိုးသက်လေပြင်းကြခြင်းနဲ့လှိုင်းကြီးခြင်းများ ဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် အဆိုပါ ရခိုင်ပြည်နယ်ကမ်းရိုးတန်းဒေသမှ သတိထားကြရန် လိုအပ်ပါတယ်။\nအောက်ဖေါ်ပြပါပုံကို ကြည့်ပါ။ ယခင်နှစ်က နာဂစ်ရဲ့လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့မှုပါ။ ယခင်နှစ်ကဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ နာဂစ်မုန်တိုင်းရဲ့လမ်းကြောင်းဟာလည်း မူလဖြစ်ပေါ်နေတဲ့လမ်းကြောင်းကတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြန်မာနိုင်ငံ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသဘက်ကို ကွေ့ ဝင်သွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင်ဆိုတာ ယခုအချိန်မှာ ပြောရန်ခက်ခဲသေးသော်လည်း ကြိုတင်ကာကွယ်ပြင်ဆင်မှုများနဲ့သတိပေးချက်များ အချိန်မီ အသိပေးပြောကြားကြရန် လိုအပ်ပါတယ်။\nဒေသခံပြည်သူတွေကို ကြိုတင်သတိပေးခြင်း အချိန်ပုံမှန်သတင်းပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ခြင်း၊ အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ ပြင်ဆင်ထားမှု မရှိခြင်း၊ ဖြစ်ပွားနေစဉ်အချိန်ကာလအတွင်းမှာ အသက်ကယ်လုပ်ငန်းများ အရေးပေါ်နေရာပြောင်းရွှေ့ ခြင်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့မှု မရှိခဲ့ခြင်း၊ မုန်တိုင်းဘေးဒဏ်အကူအညီပေးရေး ယာဉ်စက်ကိရိယာများနဲ့ အစားအသောက်များ မရှိခြင်းတို့ အတွက် မြန်မာပြည်သူ့ပြည်သားတို့ ရဲ့အသက်ပေါင်းမြောက်မြားစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပါတယ်။\nအကယ်လို့ များ ယခု Tropical Cyclone မုန်တိုင်းဟာ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံထဲသို့မ၀င်ဘဲ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရခိုင်ပြည်နယ်ဘက်ဆီသို့ သာ ၀င်ရောက်သွားမယ်ဆိုရင် – ယခုအချိန်ကတည်းက ပြည်သူလူထုကို မုန်တိုင်းသတိပေးခြင်း၊ အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများပြင်ဆင်ထားခြင်း၊ မုန်တိုင်းထိခိုက်နိုင်သည့်နေရာဒေသများမှ ပြည်သူလူထုအား လွတ်မြောက်ရာနေရာများသို့ကြိုတင်ပြောင်းရွေ့ နေရာချထားပေးခြင်း၊ မုန်တိုင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် မည်ကဲ့သို့အသက်ဘေးအန္တရာယ်များမှ လွတ်မြောက်ရန် ဆောင်ရွက်သင့်သည့်အချက်များအား ထုန်ပြန်ကြေညာခြင်းများကို နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချူပ်နေပါတယ်ဆိုတဲ့ နအဖတွေ ဘာမှထိထိရောက်ရောက် ပြည့်ပြည့်စုံစုံနဲ့မလုပ်ထား မဆောင်ရွက်ထားဖူးဆိုရင် ပြည်သူလူထုတွေရဲ့ဘ၀တွေ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေကြားက လွတ်မြောက်ပါစေလို့ ဘဲ ဆုတောင်းရုံ ဆုတောင်းပေးရမှာဘဲ။\nနိုင်ငံတကာအကူအညီတွေကို နာဂစ်ဘေး ဘန်းပြပြီး မျက်နှာအရှက်မရှိ တောင်းစားခဲ့ကြတဲ့ နအဖကြီးတွေ၊ နာဂစ်ဘေးအလှူပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် ဘုံးပြီး သုံးစွဲခဲ့သူတွေ သေဆုံးခဲ့ကြတဲ့ ပြည်သူတွေအသက်ကို ခုတုံးလုပ်ကြတဲ့ အဖြစ်မျိုး ထပ်မံ မတွေ့ မြင်ရပါစေလို့ ဘဲ ဆုတောင်းရမလားဘဲ။\nယခုအချိန်အထိ ဒီ Tropical Cyclone မုန်တိုင်းအခြေအနေနဲ့ပတ်သက်ပြီး နအဖမှ ကြိုတင်သတိပေးခြင်း၊ သတင်းပုံမှန်ထုတ်ပြန်ကြေညာခြင်း၊ အရေးပေါ်လုပ်ငန်းများ ကြိုတင်ဆောင်ရွက်ထားခြင်းနဲ့နေရာပြောင်းရွေ့ ချထားရေးတို့ အတွက် ကြိုတင်စီစဉ်ခြင်း မရှိသေးပါ။ ယနေ့ ထုတ်သတင်းစာထဲထိ ပေါ့ပေါ့ဆဆအနေဖြင့်သာ မိုးလေ၀သတင်းကို ရေးသားထာတာ တွေ့ နေရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။\nပြည်သူပြည်သူအပေါင်းတို့သဘ၀ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးများမှ ကင်းဝေးကြပါစေလို့နှစ်သစ်ကူအချိန်သမယမှာ အထူးဆုတောင်းပါတယ်။\nThis entry was posted on Wednesday, April 15th, 2009 at 11:24 am and is filed under Posts.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leavearesponse, or trackback from your own site.


ဇူလှိုင် ၂၊ ၂၀၁၂ တနင်္လာနေ့\nDuck Tour စီးမလား၊ ဟားဗတ်သွားမလား။\nဟားဗတ်မှာ ရုပ်ထုတခုပဲ ရှိတာနော်..ပြီးမှ ဟားဗတ်မှာ ဘာမှလည်း မရှိဘူးလို့ မပြောနဲ့..Duck Tour မစီးမိတာ မှားလေခြင်းလို့ နောင်တမရနဲ့..Duck Tour လား၊ ဟားဗတ်လား..\nLove Story In Harvard ကိုရီးယားရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီးကတည်းက ဟားဗတ်ရူး ရူးနေတဲ့ စန်းထွန်းကို လိုက်ပို့ဖို့ လမ်းကြောင်းတွေ ရွေးရပြီ။ အလုပ်လည်းတူ၊ တအိမ်တည်းအတူနေတဲ့ အင်ဒိုမလေး နေတီနဲ့ ကားကြုံလိုက်ပြီး ရုံးသွားမယ် သူ့ကား ယူသွားလို့ ရာမားက ပြောပေမဲ့ ကားပါကင်နေရာကို လှည့်ပတ်ပြီး ရှာရတာ စိတ်ကုန်တယ်။ (အမှန်က သူ့ Parallel Parking ကို သူ့ကိုယ်တိုင်က မယုံတာ..မသိရင် ခက်မယ် :D ) စန်းစန်း ရထားနဲ့ သွားမယ် ဘယ်လိုလဲ။ စတိတ်မှာ ရထားမစီးဖူးသေးဘူးဟ။ စီးဖူးတယ်ရှိအောင် စီးမယ်။\nမနက်အစောကြီး မထနိုင်တာနဲ့ နေ့လည် ၁၁ ၄၅ ရထားကို ရွေးလိုက်ကြတယ်။ ရထားက မြန်မာပြည်က ရထားလိုမျိုး။ ကိုယ်ရပ်နေတဲ့နေရာနားက အတွဲတွေက တံခါးမဖွင့်လို့ ဖွင့်တဲ့အတွဲကို ပြေးလိုက်ရသေးတယ်။ မီးရထားဝန်ထမ်းက စောင့်ပေးရှာပါတယ်။ ရထားလက်မှတ်ကို ဘူတာရုံက စက်မှာ ဝယ်လို့ရပေမဲ့ ဆူနမ်က သူမသိလို့ ရထားပေါ်မှာပဲ လတ်မှတ်စစ်ဆီက ဝယ်ပါတယ်။ ကဒ်နဲ့ပေးတိုင်း အဆင်မပြေလို့ ငွေသားနဲ့ပဲ လတ်မှတ်ဝယ်ပါတယ်။ အသွားအပြန် တယောက် ၄၀ ကျော် ကျတယ်။ ဆူနမ်က ရထားခ ဈေးတက်သွားတယ်တဲ့။ ကုန်ဈေးနူန်းဆိုတာ ဘယ်တုန်းက ဈေးကျဖူးလို့တုန်းအေ။\n၁နာရီလောက် မီးရထားကြီး ဂျုံးဂျုံးဂျက်ဂျက် စီးပြီးတော့ North Station ဘူတာကို ရောက်ပါတယ်။ ဟားဗတ်ဆိုတာသာသိပြီး ဘယ်အရောင်လိုင်း၊ ဘယ်ဘူတာဆိုတာ မသိလို့ ဘူတာရုံဝန်ထမ်းကို မေးရသေးတယ်။ အစိမ်းရောင်လိုင်းကနေ အနီရောင်လိုင်းကိုပြောင်း၊ ဟားဗတ်ဘူတာမှာ ဆင်းပါတဲ့။ ရထားလိုင်းတွေ ပြောင်းတိုင်း လတ်မှတ်ဝယ်ရမှာ။ One Day Pass ဝယ်ရင် ကြိုက်သလောက်စီး အဲ.. ဈေးတော့နည်းနည်းကြီးတယ်။ စက်မှာ လတ်မှတ်ဝယ်တာ ဘူတာရုံဝန်ထမ်းတွေက ကူညီပေးလို့ အဆင်ပြေသွားပါတယ်။ Map ကလေးကိုင်ကာ မီးရထားခရီးစဉ်တွေ ဖတ်ကြည့်တော့မှ ကိုယ်စီးရမဲ့အခြမ်းက ဟိုဖက်ခြမ်းဆိုတော့ အပေါ်ပြန်တက်။ ရထားပေါ်ရောက်လို့ Next Station HayMarket လို့ အော်မှပဲ..\nစင်္ကာပူနဲ့ ဟောင်ကောင်မှာတော့ မီးရထားကြေငြာသံက မိန်းကလေးသံ။ ဘော့စတွန်မှာတော့ ဘယ့်နှယ့် ယောက်ျားသံပါလိမ့်။ Park St ဘူတာရောက်တော့ အနီရောင်လိုင်းကို ပြောင်းရပြန်တယ်။ ကိုလိုနီခေတ်စတိုင် အဆောက်အဦးတွေကို ရှေးဟောင်းလက်ရာမပျက် ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ဘော့စတွန်မြို့လေးက သာယာလှပတယ်။ မြစ်တခုကို ဖြတ်ကျော်တယ်။ အဲဒီလိုင်းကတော့ ဟားဗတ်၊ အမ်အိုင်တီ တက္ကသိုလ်တွေ ရှိတဲ့ ရထားလိုင်းဆိုတော့ ကျောင်းသားတွေ များပါတယ်။ ကျောင်းသားတွေ၊ လာရောက်လည်ပတ်တဲ့သူတွေနဲ့ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်းကားနေတဲ့ ဟားဗတ်စကွဲယား။\nတကြုတ်ကြုတ်မြည်နေတဲ့ဝမ်းကို ဖြည့်ဖို့ ကျောင်းကင်တင်းဆီ အရင်ချီတက်ကြတယ်။ ကျောင်းကင်တင်းတွေက ဈေးလည်းသက်သာ၊ စားလို့လည်း ကောင်းတယ်။ NUS Science & Art Canteen က Steam Boat၊ ကုန်းဘောင်ကြီး ၊ Engineering Canteen က ဂျပန်အစားအစာတွေဆို တကယ်ကောင်းတယ်။ အနံ့သိပ်မပြင်းရင်၊ အရမ်းမစပ်ရင် ကိုယ်က အကုန်တီးနိုင်ပေမယ့် မချိုမှ၊ မဆလာပါမှ စားဝင်တဲ့၊ တကူးတကလိုက်ပို့ပေးတဲ့ ဆူနမ့်အတွက် နီပါလီဆိုင်ကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါတယ်။ မိုမိုလို့ နီပါလီလိုခေါ်တဲ့ အဲဒီဆိုင်က ဖက်ထုပ်က ဆူနမ့်အသည်းစွဲ။ ဟားဗတ်ရောက်ရင် အဲဒီဖက်ထုပ်ကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် စားမယ်လို့ ကြုံးဝါးထားလေရဲ့။ မကုန်တဲ့ အသားတွေကို ပလပ်စတစ်ဘူးတောင်းပြီး သယ်ပါတယ်။ စင်္ကာပူမှာတော့ မကုန်ရင် သယ်တဲ့ဓလေ့မရှိပေမဲ့ စတိတ်မှာတော့ သယ်ကြတယ်။ လယ်သမားတွေရဲ့ လုပ်အားတွေ၊ ပင်ပင်ပန်းပန်းရှာရဖွေရတဲ့ ပိုက်ဆံကို ဖြုန်းတီးရာမရောက်လို့ သိပ်ကောင်းတဲ့ ဓလေ့။\nဝင်းထဲဝင်တာနဲ့ လူတွေတရုန်းရုန်းဖြစ်နေတဲ့ တခုကို တွေ့တယ်။ ကျောင်းတည်ထောင်သူ ဂျွှန်ဟားဗတ်ရဲ့ ရုပ်ထုနားမှာ လေ့လာရေးထွက်ကြတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသားအဖွဲ့တွေ၊ လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက ဂျွှန်ဟားဗတ်ရုပ်ထုနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့အတွက် တန်းစီရတယ်။ ညာဖက်ဖိနပ်ကို ပွတ်တိုက်ရင် ညဏ်ကောင်းတယ်လို့ ယူဆပြီး ပွတ်တိုက်ကြလို့ ညာဖိနပ်ထိပ်က ပြောင်လက်နေပါတယ်။\n၁၆၃၆မှာ အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ဝန်ကြီး ဂျွှန်ဟားဗတ် စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ တက္ကသိုလ်ကြီးဟာ ၃၇၅ နှစ် သက်တမ်းရှိနေပါပြီ။ တက္ကသိုလ်အကျယ်အဝန်းက ၅၀၇၆ ဧကကျယ်ဝန်ပြီး စာကြည့်တိုက်မှာ စာအုပ် ၁၇သန်း ရှိပါတယ်။ ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်က ကမ္ဘာ့အဆင့် ၁၊ ၂ စာရင်းဝင်ပါတယ်။ ဝင်ခွင့်ကလည်း အရမ်းခက်သလို ကျောင်းသားတွေ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေနူန်းလည်း မြှင့်ပါတယ်။ မနက် ၃ နာရီ ကိုယ်တွေ အိပ်လို့ အကောင်းဆုံးအချိန်မှာ ဟားဗတ်က္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်ကြီးမှာ မီးထိန်ထိန်လင်းလျက် ကျောင်းသားတွေ အားသွန်ခွန်စိုက် စာကြည့်နေကြတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ဖေ့ဘွတ်မှာ တွေ့ဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်။\nနာမည်မကြီးတဲ့တက္ကသိုလ်မှာတောင် ဘီ (အောင်ရုံ) တောင် မနည်းအသည်းအသန် ကြိုးစားနေရတာ ဝင်ခွင့်လည်း အရမ်းခက်၊ ပြိုင်ဆိုင်မူ၊ လေကျင့်သင်ကြားမှု ပြင်းထန်တဲ့ နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်နေသူတွေဆို တကယ်လေးစား အားကျမိတယ်။ နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်ဆိုတာ အကြောင်းမဲ့ နာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နာမည်ကြီးလောက်တဲ့ အရည်အသွေးတွေရှိလို့ နာမည်ကြီးတာပါ။ ကမ္ဘာ့အဆင့် ၂၄ရှိတဲ့ NUS ကျောင်းနဲ့ အဆင့်အများကြီးနိမ့်တဲ့ကျောင်း သင်ကြားမှုစနစ်၊ ထောက်ပံ့မှု၊ အလုပ်ရနူန်း တကယ့်ကို ကွာပါတယ်။ နာမည်မကြီးတဲ့ကျောင်းက ကျောင်းဆင်းတွေ ခြေတိုအောင် အလုပ်ရှာရချိန်မှာ ဟားဗတ်ကျောင်းဆင်းတွေကတော့ လာကမ်းလှမ်းတဲ့ အလုပ်တွေကို ခေါင်းခေါက်ရွေးရုံပဲ။ အပုံကြီး ကွာသဗျား။\nအဆောက်အဦးတွေက နှစ်၃၀၀ကျော်ပေမဲ့ ခန့်ငြားထည်ဝါဆဲ။ ဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့ တင့်တယ်ဆဲ။ တိုင်းပြည်အတွက် အဖိုးတန်ရတနာလေးတွေ မွေးထုတ်ပေးနေဆဲ။\nဟားဗတ်က ဒါပဲလားဟ..ကျဉ်းကျဉ်းလေး..(၅၀၇၆ ဧက ကျယ်ဝန်းသည်ကို မသိရှာသော စန်းထွန်း)\nဘယ်ကသာ..ငါ အင်တာဗျူးမယ့် နေရာမတွေ့လို့ ၁နာရီကျော်လောက် ပတ်ရှာတာတောင် ဟားဗတ်ဝင်းကြီးက မဆုံးသေးဘူး..ဘယ်လောက်ကျယ်လည်း မှန်းကြည့်စမ်း..\nအမ်..ဂလိုလား..ဒါဆိုလည်း တော်ပြီဟာ..ညောင်းတယ်..အမ်တိုင်တီကို သွားမယ်..\nညောင်းတော့ညောင်းတာပေါ့..ဒါပေမယ့် ညောင်းဘူး..ရောက်တုန်းလေး နှံ့အောင်လို့ပါ..နင်လည်း အမ်အိုင်တီကို မရောက်ဖူးဘူး မလား..ဟားဗတ်ဘူတာကနေ နှစ်ဘူတာမြောက် Kendall/MIT ဘူတာပဲ..အမ်အိုင်တီမှာလည်း ဘာမှမရှိပါဘူး..မိန်းအဆောက်အဦးကို ကြည့်ပြီး ပြန်မယ်လေ..\nမြေပြင်ပေါ်ရောက်လို့ ဘူတာအနီးတဝိုက်နား လှည့်ပတ်ရှာကြည့်တော့ အမ်အိုင်တီနဲ့တူတာမ‌တွေ့\nဖြတ်သန်းဖြတ်လာတွေထဲက သိမယ်ထင်တဲ့တယောက်ကို မေးကြည့်တော့\nတည့်တည့်သွား မြစ်တွေ့ရင် ညာကွေ့\nညွှန်တဲ့အတိုင်း မြစ်တွေ့တာနဲ့ ညာကွေ့တယ်\nဟိုဖက်ကမ်းက ညာဖက်မိုးမျှော်တိုက်ကြီးက Prudential Tower & Skywalk ။ လျှော့ပင်းမောလ်က တကယ့်ကို အကြီးကြီး။ အမ်အိုင်တီပြီးရင် သွားမယ်.. လျှော့တော့ မလျှော့ပင်းနဲ့ပေါ့ဟာ။ ရောက်ဖူးတယ်ဆိုရုံပေါ့။ ည ၅ နာရီခွဲ ရထားကို မှီအောင် ပြန်ရမယ်မလား..\nလျှော့ပင်းနိုင်လွန်းသူ စန်းထွန်း လျှော့ပင်းမှာကို သူတို့ (မိုင်း၊ ဆူနမ်) အလွန်ကြောက်ကြရှာလေသည်။\nအေးပါ..လျှော့ပင်းချင်ရင်တောင် ခြေထောက်နာနေလို့ မလျှော့ပင်းနိုင်တော့ဘူး..စိတ်ချ လုံးဝ မလျှော့ပင်းဘူး..တကယ် ကြောတာ..\nအေးဟာ..အမ်အိုင်တီ ရောက်တာနဲ့ ဓာတ်ပုံမရိုက်ဘူး..အိမ်သာ အရင်ရှာမယ်နော်..\nစန်းစန်း..စတော့..စတော့ ( stop)\nအဲဒါ အမ်အိုင်တီပဲ..Paras (နီပေါလေး) I am at IMT ဆိုပြီး ဒီအဆောက်အဦးရှေ့မှာ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ငါ ဖေ့ဘွတ်မှာ တွေ့ဖူးတယ်..\nအဆောက်အဦးထိပ်မှာ ရေးထားတဲ့ စာကို အသေအချာ ပြ ူးကြည့်တယ်..\nကိုင်း..အိမ်သာ ရှာလိုက်ကြည်စို့ သယ်ရင်း...\nအမ်အိုင်တီလည်း နာမည်ကြီးသည်။ ဟားဗတ်လောက် လာရောက်လည်ပတ်သူ မများ။ အဆောက်အဦးတွေက သစ်လွင်လှပ ခေတ်မှီပေမဲ့ ဟားဗတ်လောက် မခမ်းနား။ တိုးအဖွဲ့တွေ၊ ပန်းချီသင်တန်းသားတွေ အဖွဲ့လိုက် ပန်းချီဆွဲနေတာကိုလည်း ငေးတယ်။\nဤသို့ဖြင့် နာမည်ကြီးလှသော အမ်အိုင်တီကျောင်းတော်ကြီးတွင် ရှုးရှုးပေါက်ခဲ့ဖူးလေသည်။\nဘူတာစဉ်ကို ဖတ်ကြည့်တော့မှ မြို့ထဲသွားမှာမို့ အင်ဘောင်း ရွေးရမှာ..\nမှားတဲ့ အခါလည်း မှားပေမပေါ့ ကိုသောင်းရယ်..အဲ..ဆူနမ်ရယ်..\nမြေပြင်ပေါ် ပြန်တက်..လမ်းကူး မြေအောက်ဆင်း..\nတခြားစက်တွေ ဖြတ်တော့လည်း ဒီလိုပဲ အော်နေတော့ မဟုတ်သေးပါဘူး..ဝမ်းဒေးပတ်ဆိုတာ ကြိုက်သလောက် စီးလို့ရတဲ့ဟာ..ဘယ့်နှယ့်ပါလိမ့်..\nအေးလေ..လာ ဟိုမှာ Booth လေး တွေ့တယ်..သွားမေးမယ်..\nသူလည်း မသိပါဘူးတဲ့..သူတို့က One Month Unlimited Pass ဝယ်သုံးတာ..ညည်းတို့ ဝယ်ထားတဲ့ ဝမ်းဒေးပတ်စ်က နောက်နေ့နေ့လည်အထိ Valid ဖြစ်တယ်..မသိတော့ပါဘူးအေ..မီးရထားဝန်ထမ်းကိုသာ မေးကြည့်တော့..\nDuck Tour အကြောင်း စပ်စုကြသည်။ ၄၀ ပေးရပြီး ဘော့စတွန် ပြဲပြဲစင်ရုံမက နောက်နေ့ကို ကြိုက်တဲ့ ခရီးစဉ်တခု ရွေးလို့ရတယ်..\nငါ မပြောဘူးလား.. Duck Tour က ဟားဗတ်၊ အမ်အိုင်တီအပြင် တမြို့လည်း နှံ့တယ်..\nSystem Down နေလို့ လတ်မှတ်တွေ ဖြတ်တိုင်း တတီတီအော်နေလို့ ရုံပိုင်က အရေးပေါ် လာဖွင့်ပေးလို့ ကဒ်မဖြတ်လိုက်ရ။ ညနေ ရုံးဆင်းချိန်မို့ ရထားကျပ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စင်္ကာပူလောက်တော့ မကျပ်သေးဘူး။ ရထားတွေကလည်း ခေတ်ဟောင်းရထားတွေ။ ရထားတွဲထဲမှာလည်း ခုံတွေက အနိမ့်အမြင့်။ လှိုဏ်ခေါင်းက မကျယ်တော့ ပြတင်းပေါက်နဲ့ မြေကြီး ကပ်နေလို့ အသက်ရူမဝသလို ခံစားရတယ်။ လမ်းကြောင်းကလည်း ကွေ့လိုက်ကောက်လိုက်။ ရထားလာပြီအချက်ပေးသံကလည်း စင်္ကာပူမှာလို Train is coming..Train is coming..Love your ride ! လို့ သီချင်းလေးနဲ့ လာတာမဟုတ်။ ရထားလာရင် စာသင်ကျောင်းက ခေါင်းလောင်းသံလို အချက်ပေးပြီး ရထားကလည်း ဂျုံးဂျုံးဂျက်ဂျက် မမြည်ဘဲ တကျွှီကျွှီ အသံပေါင်းစုံပေးပြီး လာတာ။\nလန်ဒန်မှာဆို မီးရထားစနစ်က တကယ်ကောင်းတာ။ ကားမလိုဘူးလို့ သူ့အစ်မ လန်ဒန်သူ ပြောတာကို ဆူနမ်က ဖောက်သည်ချတယ်။ ၂ဘူတာပဲ စီးရသေး Out of Service အကုန်ဆင်းပါဆိုလို့ ဆင်းရ။ နောက်လာတဲ့ ရထား၃စင်းကလည်း Out of Service ဆိုတော့ မတက်ရ။ မြို့ပြဘဝ မွန်းကြပ်လွန်းလှတယ်။ Prudential Mall ကို သွားဖို့ထား၊ အိမ်ပြန်ဖို့ နောက်ဆုံးရထား ၆ နာရီ မှီအောင် မနည်း။ ရထားမမှီလို့ တက္ကစီငှားရမယ်ဆို သေပြီဆရာ။\nဗိုက်ဟောင်းလောင်းကို ဖြည့်ဖို့ ဒိုးနတ်၊ အအေးဝယ်၊ အပြေးပြေး အလွှားလွှားနဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ၆နာရီ ရထားကို လက်မတင်လေး မှီပါတယ်။ ဘော့စတွန်လာတဲ့လူတိုင်း ဘာလို့ ဟားဗတ်သွားချင်တာလဲ မသိဘူး။ ဂျွှန်ဟားဗတ်ရုပ်တုပဲ ရှိတဲ့ဟာကို ဗားဗတ်ကို သုံးကြိမ်တိတိ ရောက်သော ဆူနမ်က မကျေမချမ်း ရေရွတ်တယ်။\nတခေါက်လောက်တော့ ရောက်ဖူးချင်တာပေါ့ဟ နာမည်ကြီးကျောင်းကိုး။ ဘော့စတွန်ကို စရောက်ရောက်ချင်း စီနီယာ နီပေါအကိုကြီး ဆူနမ်နဲ့ ရာမားကို လိုက်ပို့တာက ဟားဗတ်၊ ခရစ်စမတ် အက်စ်မီတာမန်ချေးတို့ လာလည်တုန်းက လိုက်ပို့ပေးရတာက ဟားဗတ်၊ အခု စန်းထွန်း လာလည်တော့လည်း လိုက်ပို့ပေးရတာက ဟားဗတ်။\nမိုင်းဖန်လည်း Love Story in Harvard ကိုရီးယားရုပ်ရှင် ကြည့်ပြီးကတည်းက ဟားဗတ်ရောက်ဖူးချင်နေတာ..သူ ဘော့စတွန် လာလည်ရင် ဟားဗတ်ကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် သွားမယ် ပြောတယ်..\nသေချာတယ်ဟ...မိုင်းဖန် လာလည်ရင် နင် လိုက်ပို့ပေးရမှာ ဟားဗတ်..\nစီနီယာ ဝီလီယမ် ဂရင်းကို ဘော့စတွန်က ရထားအကြောင်း ပြောပြတော့ One month unlimited ဝယ်ထားတဲ့သူတွေက ကဒ်ဖြတ်ပြီး တခြားတယောက်ကို ရထားလက်မှတ် ပေးတာကို ကာကွယ်တဲ့ အနေနဲ့ ကဒ်ဖြတ်ပြီး ၅ မိနစ်လောက်အတွင်း ကဒ်ပြန်ဖြတ်လို့ မရပါဘူတဲ့။ ကိုယ်တွေ လတ်မှတ်ဖြတ်ပြီးမှ သွားရမယ့် ခရီးစဉ် မဟုတ်လို့ ပြန်ထွက် နောက်တခါ ထပ်ဖြတ်တော့ This ticket is already used လို့ အော်တော့တာပေါ့။ စတိတ်မှာ ရထားမစီးဖူးတဲ့ တောသူလေးတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံလေးတွေပေါ့။\nဇူလှိုင် ၃ ရက် ရာမားမွေးနေ့ကို နောက်ပို့စ်မှာ ဆင်နွှဲပြီး ဘော့စတွန်ခရီး အဆုံးသတ်ပါမယ် ခင်ညာ။\nဇူလှိုင် ၂၅၊ ၂၀၁၂။\nဇွန် ၃၀ ၂၀၁၂ စနေနေ့\nဝါရှင်တန်ဒီစီလေဆိပ်မှာ ညအိပ်လိုက်ရတဲ့ ဆူနမ်တယောက် နောက်နေ့ည၆နာရီ ဝါရှင်ဒန်ဒီစီကနေ ဘော့စတွန်ကို သွားမဲ့လေယာဉ်ကို မစောင့်တော့ဘဲ ဝါရှင်တန်ဒီစီကနေ မိနစ်လေးဆယ်လောက်အဝေးမှာရှိတဲ့ လေဆိပ်ကနေ မနက်၈နာရီထွက်တဲ့ လေယာဉ်ပြောင်းစီးပြီး စနေနေ့မနက် ၁၀နာရီမှာ ဘော့စတွန်ကို ပေါက်ချလာပါတယ်။ သွားကြိုတဲ့ ကိုယ်တွေမှာလည်း လေဆိပ်နားရောက်နေပေမဲ့ Terminal A ကို မတွေ့လို့ ၂ခေါက်လောက် ပတ်မောင်းခဲ့ရလေရဲ့။\nကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ ရာမားယူလာတဲ့ ထမင်းဘူးကို ဖွင့်စားပြီး ဖြစ်ကြောင်းရယ်ကုန်စင် ငိုချင်းချတော့တာပဲ။ စင်စင်နာတီအိမ်က စထွက်ကတည်းက အဆင်မပြေတာများ ဘော့စတွန်ရောက်တဲ့ အထိပါတဲ့။ စင်စင်နာတီလေဆိပ်ကိုအသွား မိုးသီးကျနေလို့ တနာရီဆယ်မိုင်နှုန်း ကားဘီးလိမ့်ရုံ မောင်းခဲ့ရတယ်။ ရာသီဥတု ဆိုးနေလို့ ၂နာရီလောက်စောင့်ရတယ်။ လေယာဉ်မယ်လေးတွေက လုံခြုံဘေးကင်းနည်းစနစ်တွေကို သရုပ်ပြပြီးလို့ လေယာဉ်က ပြေးလမ်းမှာ ကောင်းကင်ပေါ်တက်ဖို့ အရှိန်ယူနေတုန်း ရာသီဥတုဆိုးလာလို့ မတက်ဘဲ မြေပြင်မှာ ရပ်နေပြန်တယ်။ နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ လေယာဉ်ပြေးလမ်းပေါ်မှာ အချိန်ကြာကြာရပ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး၊ ရဲက လာပြောလိမ့်မယ်၊ လေဆိပ်ကို ပြန်မှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး လေဆိပ်ကို ပြန်ကပ်ပြီး ခရီးသည်တွေက ဆက်စောင့်ရပြန်သတဲ့။ ည၇နာရီ ထွက်ရမဲ့ လေယာဉ်ဟာ ၁၀နာရီမှ စင်စင်နာတီကနေ ထွက်ခွာပါတယ်။\nဝါရှင်တန်ဒီစီလေဆိပ်ကို ဆင်းသက်တော့လည်း ဘီးကျွတ်သွားပြီ ထင်ရလောက်အောင် အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ရုတ်တရက်ဘရိတ်အုပ်လိုက်လို့အော်လိုက်ကြတာ ဝက်ဝက်ကွဲ။ ည၁၀နာရီ ဝါရှင်တန်ဒီစီကနေ ဘော့စတွန်ကို သွားမဲ့လေယာဉ် လွတ်သွားပါပြီ။ အားပြင်းတဲ့ တော်နေဒိုး ဝင်မွှေထားလို့ ဝါရှင်တန်ဒီစီမြို့တော်ကြီးလည်း ပိန်းပိန်းမှောင်လို့၊ သစ်ပင်တွေလည်း ပြိုလဲလို့။ လေယာဉ်ခရီးစဉ်တွေ ဖျက်သိမ်းလို့ ခရီးသည်တွေလည်း လေဆိပ်မှာ သောင်တင်နေပါတယ်။ နောက်ခရီးစဉ်တွေအတွက် လေယာဉ်လတ်မှတ်ရဖို့ ၃နာရီ တန်းစီခဲ့ရပါသတဲ့။ ဘော့စတွန်ကို နောက်နေ့ည ၆နာရီမှ ထွက်မဲ့လေယာဉ်ရှိတာမို့ မစောင့်တော့ဘဲ မိနစ်၄၀လောက် အဝေးမှာရှိတဲ့ လေဆိပ်က မနက်၈နာရီထွက်မဲ့ လေယာဉ်မှီအောင် သွားဖို့ ကားစုံးစမ်းရပြန်တယ်။ ရာသီဥတုဆိုးရွားလို့ လေယာဉ်ခရီးစဉ်တွေ ဖျက်သိမ်းတဲ့အတွက် လေယာဉ်လတ်မှတ်ကို စီစဉ်ပေးပေမဲ့ ကားခကိုတော့ မပေးနိုင်ပါဘူးတဲ့။\nပိုက်ဆံရှိရဲ့သားနဲ့ လေဆိပ်မှာ စားစရာမုန့်၊ သောက်စရာရေ မရှိလို့ ညစာငတ်ခဲ့ပါတယ်တဲ့။ Shuttle Bus အတွက် ကားခကို ကဒ်နဲ့ ပေးလို့ရပေမဲ့ Tip Money ပေးဖို့ ပိုက်ဆံမရှိလို့ ကားဆရာကို ဆောရီးခဲ့ရပါတယ်တဲ့။ မငြီးညူတတ်တဲ့ ဆူနမ်တကောင် ငိုချင်းချနေတာကို ကိုယ်ခြင်းမစာ တသောသောနဲ့ ဘေးကနေ ရယ်မောလို့။ ဆူနမ့်နေရာမှာ ကိုယ်သာဆိုရင် အသက်များထွက်မလားမသိ။ ၂၀၁၁ ဖေဖေါ်ဝါရီ ၁၉ စတိတ်ကို လာတုန်းက ကိုယ့်ကို လာကြိုတဲ့ ကျောင်းတာဝန်ရှိသူ အမကြီးက စန်းစန်း နင်ကံကောင်းတယ်တဲ့။ ရှေ့၂ရက်စောလာတဲ့ ကျောင်းသားတွေ နှင်းမုန်တိုင်းတိုက်နေလို့ ချီကာဂိုလေဆိပ်မှာ တညအိပ်လိုက်ရတယ်တဲ့။ ကိုယ့်အိမ်ရှင်ကလည်း ကိုယ့်ရဲ့ပထမဆုံး လေယာဉ်ခရီးစဉ်ဆိုတော့ သတိပေးရှာတယ်။ လေဆိပ်မှာ ညအိပ်ရရင် လိုအပ်မဲ့ အပိုအင်္ကျီတစုံ၊ သွားတိုက်ဆေး၊ သွားပွတ်တံ၊ စောင်တွေ ဆောင်သွားဖို့။ အကယ်လို့များ လူးဝစ်ဗီလ်လေယာဉ်ခရီးစဉ်တွေ ဖျက်လိုက်ရင် အနီးအနားက Lexington ၊ စင်စင်နာတီမြို့တွေဆီ သွားမဲ့ လေယာဉ်ကို ပြောင်းဖို့ သတိပေးရှာတယ်။\nအစက စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ၂ရက်ကို ဘော့စတွန်ကနေ နိုင်အာဂရာ (Niagra) ရေတံခွန်ခရီး ထွက်ဖို့ ရည်မှန်းထားတာ သောကြာနေ့ညဉ့်နက်မှ ဘော့စတွန်ကို ရောက်၊ နောက်နေ့မနက်အစောကြီး ဘော့စတွန်ကနေ မိုင် ၈၀၀ အဝေးမှာ ရှိတဲ့ နိုင်အာဂရာ ရေတံခွန်ကို ဘတ်စ်ကားစီး ခရီးဆက်ထွက်ရင် ခရီးပန်းလို့ နေမကောင်းဖြစ်လိမ့်မယ်။ လေယာဉ် နောက်ကျတာကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားရမယ်လို့တွေးပြီး ခရီးလတ်မှတ် မဝယ်လိုက်တာ ကံကောင်းသွားတယ်။ ဝယ်မိလို့ကတော့ ဆူနမ့်လေယာဉ်နောက်ကျတာနဲ့ရေတံခွန်လတ်မှတ် ဆုံးပြီ။\nညနေစောင်းမှာတော့ မိနစ်၂၀လောက် အဝေးမှာရှိတဲ့ Rockport မြိ ု့နားက ပင်လယ်ကမ်းခြေကို သွားကြတယ်။ တောင်ကုန်းအတက်အဆင်းကြားထဲက ကားလမ်းကျဉ်းကျဉ်းရဲ့ ဘေးတဖက်တချက်ကနေ ပေါ်ပေါ်လာတတ်တဲ့ ပင်လယ်ကမ်းခြေကို မြင်ရတာ အရမ်းကို လှပပါတယ်။ နွေရာသီမို့ အပျော်စီးသဘော ဖြူဖြူလေးတွေ နေရာတိုင်းလိုလို တွေ့ရပါတယ်။ ကမ်းခြေတွေမှာလည်း လူတွေ စည်ကားလို့။ ၁၀၀ ဒီဂရီ ဖာရင်ဟိုက်ကနေ လာခဲ့တဲ့ မြေပြန့်သူတွေအတွက် ၈၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်သာ ပူတဲ့ အေရှေ့ဖက်ကမ်းခြေရဲ့ ရာသီဥတုလေးကို သဘောတွေကျလို့။ အဲ ဆောင်းရာသီကတော့ အတော်အေးပါသတဲ့။ စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်း၊ ပြာလဲ့တဲ့ ပင်လယ်၊ ပူနွေးတဲ့ နေရောင်ခြည်၊ မွှေးထုံတဲ့ နွေပန်းရောင်စုံ၊ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကြောင့် မပြီးသေးတဲ့ တပုံတပင် အလုပ်တွေ၊ နားလည်အောင် အားထုတ်နေရတဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို ခဏမေ့သွားခဲ့တယ်။\nဆားငန်ရေနဲ့ ရေညှို ရောထားတဲ့ ...ပင်လယ်နံ့\nကျောက်ဆောင်မှာ ထိုင်ပြီး ပင်လယ်လေညှင်းခံရင်း လှိုင်းတွေ ကျောက်ဆောင်ကို လာရိုက်ခတ်နေတာကို ငေးရင်း ဟိုင်းကြီးကျွှန်းကို သတိရတယ်။ ဆူနမ်ကလည်း သူ့ဇာတိမြေကို သတိရတယ်တဲ့။\nအန်..နင်တို့ နီပေါမှာ ပင်လယ်လည်း ရှိဘဲနဲ့။\nပင်လယ်မရှိပေမဲ့ ရေကန်ရှိတယ်။ ငါ့ဇာတိ Pokhara မြို့နားမှာ ရေကန်ကြီး ရှိတယ်။ မြင်ကွင်းက ခုအတိုင်းပဲ အဆုံးမရှိတဲ့ ရေပြင်ကြီး မြင်ရတယ်။\nPokhara မြို့က ခေတ္တမန္ဒူ မြို့တော်ပြီးရင် ဒုတိယအကြီးဆုံးမြို့။ ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံး တောင်တန်း၁၀ခုထဲက\nDhaulagiri ၊ Annapurna ၊ Manaslu or Lamjung himal တောင်တန်းတွေက မြို့ပတ်လည် မိုင်၃၀အတွင်းမှာ ရှိတာမို့ ရေခဲတောင်ဖြူဖြူတောင်စဉ်တောင်တန်းတွေ ဝန်းရံနေတဲ့ Pokhara မြို့လေးက သာယာလှပလွန်းပါတယ်။ ဟိမဝန္တာတောင်တန်းတွေရဲ့ အလှကို အနီးကပ် ခံစားနိုင်တာမို့ နိုင်ငံခြားသားတွေ နီပေါရောက်ရင် မဖြစ်မနေ သွားရောက်လည်ပတ်လေ့ ရှိတဲ့ နေရာလေးပါ။ ဆူနမ်က သူ့ဇာတိမြို့လေးကို သိပ်ဂုဏ်ယူတယ်။\nညစာကို ထိုင်းဆိုင်မှာ သွားစားတော့ နာမည်ကြီး Pad Thai (ဆန်ပြားကြော်) ၊ ထမင်းကြော် ဝါးတီးကြတယ်။ ထိုင်း Ice Coffee က သောက်လို့ ကောင်းတယ်။ စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ စားသောက်ရင် Tip ပေးရတဲ့ ဓလေ့အရ ကိုယ်တွေထုံးစံ ၄၀ ဆိုရင် ၄ ကျပ်ပေးတဲ့ မူအရ ရေးမလို့ လုပ်မတုန်း ဆူနမ်နဲ့ ရာမားက နေဦးတဲ့။ ရာမားက ပေသီးခေါက်တယ်။ ပြီးတော့ ၆ကျပ်ပေးလိုက်တဲ့။ ဘာလို့တုန်းဟ ဆိုတော့ ဒီပြည်နယ်မှာ ၁၅ရာခိုင်နှုန်း ပေးရတယ်တဲ့။ ဘော့စတွန်က အစစ အရာရာ ဈေးကြီးတယ်။ Texas ပြည်နယ်ကတော့ အခွန်သက်သာတယ် ဆိုကြတယ်။ ကိုယ်တို့ပြည်နယ်ကတော့ State ၊ Federal Tax တွေ ဆောင်ရတယ် ခင်ည။\nကျောင်းမှာတုန်းက လည်ပင်းညှစ်တဲ့ပုံ ရိုက်ပြီး ပြန်တွေ့ကြတော့ ဒီလို ရိုက်တယ်..\nလူးဝစ်ဗီလ်ကို အင်တာဗျူးသွားဖြေဖို့ ပြင်ဆင်တော့ ဘော့စတွန်၊ မေရီလန်းပြည်နယ်က Baltimore မြို့တွေမှာ ခဏနေဖူးတဲ့ မြို့ကြီးသူ ဆူနမ်က တောသူ စန်းထွန်းကို ဆရာလုပ်ပါတယ်။ တက္ကစီ စီးရင် Tip ပေးပါတဲ့။ Tip မပေးတတ်တဲ့ စန်းထွန်း အင်တင်တင် လုပ်နေတော့ Tip မပေးရင် သူတို့ဆားဗစ်မကောင်းလို့လားလို့ မေးခံရဖူးတယ်။ ၂၊ ၃ ကျပ်ပဲ ပေးလိုက်ပါတဲ့။ ဘူဖေးစားရင်၊ Food Court တွေမှာ စားရင်၊ စလုံးမှာ Take away ၊ စတိတ်မှာ To go လို့ ခေါ်တဲ့ အပြင်ကို သယ်ရင် Tip ပေးဖို့ မလိုဘူး။ စားသောက်ဆိုင်မှာ စားရင်တော့ Tip ပေးရတယ်။ Price 29.30 ၊ Tip ---- ၊ Total --- ။ Tip မှာ မရေးဘဲ Total မှာ တခါတည်း ပေါင်းရေးလိုက်လို့ရတယ်။ တခါတုန်းက Tip မှာ ရေးပြီး Total မှာ မရေးလိုက်တာ နောက်မှ အွန်လိုင်းမှာ စစ်ကြည့်တော့ ငါ Tip တကျပ်ကြီးများတောင် ပေးတာ ဒင်းက ဘာလို့ မယူတာပါလိမ့်လို့ တွေးနေသေးတာ။ အမှန်က Total မှာ ရေးမှ အတည်ယူတာ ကိုယ်က မသိလို့။ စတိတ်ကို လာလည်ရင် Tip ပေးဖို့ ပိုက်ဆံအပိုဆောင်လာပါ ခင်ည။\nဒီလို သဘောၤမျိုးက ဈေးကြီးတယ်..နှစ်စဉ် အခွန်ဆောင်ရတယ်..\nဇူလှိုင် ၁ ၂၀၁၂ တနင်္ဂနွေ\nစတိတ်ရောက်ပြီး တစ်နှစ်ကျော်မှ ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖူးတဲ့ သနားစရာ စန်းထွန်းလေးပါ ခင်ညာ။ IMAX မှာ4D ရုပ်ရှင် Prometheus ကြည့်ကြတယ်။ ရုပ်ရှင်က သိပ္ပံခေတ်လွန် ၂၀၉၃ မှာ ဇာတ်အိမ်တည်တဲ့ကား။ အင်း ...၂၀၉၃ ဆိုရင် နာလည်း ဂန့်နေလောက်ပြီ။ သရဲကားလိုမျိုး ကြောထဲစိမ့်အောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလည်း မဟုတ်ဘဲ အကောင်ပလောင်တွေက ရွှံကြောက်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ။ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်၊ ဘုရားရေလို့အာ်လိုက်နဲ့ ရုပ်ရှင်ကို တော်တော်ကြီး အင်ဂျိုင်း (Enjoy) ခဲ့ပါတယ်။ နေ့လည်စာကို Food Court မှာ ထမင်းဘူး၂ဘူး ဝယ်ပြီး ၃ယောက်မျှစားတော့ ရုပ်ရှင်ထဲက ရေဘဝဲကောင်နဲ့ တူတဲ့ ကြက်သားတုံးဆိုရင် ဆူနမ်ဆီကို ပစ်ကြတယ်ဗျို့။\nတလောက မိုင်းဖန် ပန်းသီးသွားခူးတာ ပန်းသီးတလုံးမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး ဆိုပဲ။ စတော်ဘယ်ရီသီး သွားခူးမယ်လို့ ကြံစည်သော်ငြားလည်း စတော်ဘယ်ရီတုန်းချိန်မို့လို့ Raspberry ပဲ ဆွတ်ခဲ့ကြတယ်။ ဘယ်ရီခြင်းတခြင်းစီအတွက် ၃ ကျပ်ခွဲ ပေးရပါတယ်။ အခင်းထဲကို လွယ်အိတ်သယ်ခွင့် မရှိပါဘူး။ ကလေးတွေနဲ့ လူကြီးတွေကတော့ ဈေးတမျိုး။ အခင်းထဲ ရောက်တော့\nအန်ကယ်ကြီးတယောက်က စပိန်လို တော့တယ်။ အတန်းဖော် ကိုလံဘီယာနိုင်ငံသား ဒန်နီရယ် သင်ပေးထားတဲ့ Hola ဟိုလာ (မင်္ဂလာပါ) ကလွဲရင် စပိန်စကားတလုံးမှ မတတ်တဲ့သူတွေ မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်။ အန်ကယ်ကြီးအနားက တယောက်က ဘာသာပြန်ပေးတယ်။ ဘယ်ရီသီးတွေက အရွက်တွေအောက် အထဲမှာ ပုန်းနေတာပါတဲ့။ သေသေချာချာရှာရင် တွေ့ပါလိမ့်မယ်တဲ့။\nဟုတ်ပါ့ ဒင်းလေးတွေက ပုန်းနေတာ...\nဘယ်ရီသီးတွေကို မြည်းတယ်။ အနီနုနုက ချဉ်ပြုံးပြုံး၊ အနီရင့်ရင့်က ချိုတယ်။ အနီမည်းမည်းက အမှည့်လွန်သွားလို့ ဘာအရသာမှ မရှိ။ အမြည်းကောင်းတာများ ခြင်းထဲ ရောက်တာက နည်းနည်း။ ဗိုက်ထဲရောက်တာက များများ။ အခွင့်ကြုံရင်ဖြင့် အသီးဆွတ်ဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်ပါရစေ။ အတော်ပျော်ဖို့ ကောင်းတယ် ခင်ည။\nကမ်းခြေတခုကို သွားကြတယ်။ GPS လမ်းညွှန်တဲ့လမ်းမှာ လမ်းပြင်နေလို့ တခြားလမ်းကို မောင်းတာ ၁၅ မိနစ်လောက် လမ်းမွေ့နေတယ်။ ဒီလမ်း၊ ဒီနေရာကို ထပ်ခါထပ်ခါ ညွှန်ပြီး မောင်းခိုင်းနေလို့ သူညွှန်တဲ့အတိုင်း မမောင်းဘဲ မောင်းချ။ နောက်တော့ ပြန်တွက်ချက်ပြီး အမှန်ကို လမ်းညွှန်တယ်။\nဒီကမ်းခြေကတော့ သဲသောင်ပြင် ရှိတာမို့ ရေကူးသူတွေ၊ ရေဆော့တဲ့ ကလေးတွေ၊ သဲသောင်ပြင် ဘောလီဘောပုတ်သူတွေ၊ နေပူဆာလှုံသူတွေ အများကြီး။ နာတို့နိုင်ငံက ငပလီကမ်းခြေဆို သဲက ဖြူဖွေးပြီး အရမ်းလှတာ။ အီတလီနိုင်ငံက နေပယ်ကမ်းခြေနဲ့တူလို့ နေပယ်လို့ နာမည်ပေးရာကနေ ငပလီဖြစ်သွားတာ။ သဲအရောင်က ဖြူမနေလို့ ဒီကမ်းခြေက သာမာန်ကမ်းခြေဟ။ တကူးတက လိုက်လည်း ပို့ပေးရသေး။ သူ့နိုင်ငံက ကမ်းခြေလောက် မလှ၊ သာမာန်ကမ်းခြေလို့ လေကျယ်နေတဲ့ စန်းထွန်းသည် မြင်ပြင်းကတ်ချင်စရာ၊ ပိတ်ကန်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူတို့ခမျာ ပေါင်းစရာ တခြားလူမရှိလို့ သည်းညည်းခံကာ ပေါင်းရရှာလေသည်။\nလှိုင်းကြီးကြီးတွေ လာရင် ကမ်းခြေပေါ် တက်ပြေးလိုက်၊ သဲမွမွလေးမှာ ဖိနပ်မပါဘဲ လျှောက်လိုက်၊ ရေလှိုင်းစီးလိုက်။ အဲဒါ ပင်လယ်စင်ရော်လို့ ရမ်းတုတ်ပြီးမှ အကောင်က အတော်ကြီးနေလို့ စင်ရော်မှဟုတ်ရဲ့လား ဇဝေဇဝါတောင် ဖြစ်တယ်။ ပင်လယ်စင်ရော် ဟုတ်မဟုတ် မမအိုင်အိုရာ ဖြေကြားပေးပါလိမ့်မယ် ခင်ညာ။\nညနေစာကို အိန္ဒိယစားသောက်ဆိုင်မှာ သွားစားကြတော့ မြို့ထဲဆိုတော့ ကားပါကင်နေရာ ရှားတယ်။ ရတဲ့နေရာလေးမှာ ပါကင်ထိုးတော့ Parallel Parking ထိုးရတယ်။ ရာမားက ကားပေါ်ကဆင်းပြီး ရှေ့တိုး၊ နောက်ဆုတ်၊ ဘေးကပ်နဲ့ ညွှန်တယ်။ ပါကင် ၄ ကြိမ်လောက် ထိုးတာ အဆင်မပြေလို့ ရှေ့မှာ ရပ်ထားတဲ့ ကားပိုင်ရှင်ခမျာ စားသောက်နေရာကနေ ကူထိုးပေးဖို့ ပြေးလာရရှာတယ်။ သူ့ခမျာလည်း မြင်ရတာ ရင်တဒိတ်ဒိတ် ဖြစ်နေရှာပေမပေါ့။ ဒီငတိမလေးတွေ သူ့ကားကို ဘယ်တော့များ နောက်ကနေ ဝင်အောင်းမလဲလို့။\nရာမားနဲ့ စန်းထွန်းကို ကားမောင်းသင်ပေးခဲ့တဲ့ ဆူနမ်ခမျာ သူ့တပည့်တွေရှေ့မှာ အရှက်ဗြန်းဗြန်းကွဲ။ သူက ဝန်ခံပါတယ်။ သူ လုံးဝမေ့နေပါတယ်တဲ့။ ကိုယ်တို့မြို့တွေမှာက ပါကင်းက နေရာအကျယ်ကြီး။ ကြိုက်တဲ့နေရာထိုး။ Parallel Parking ကို ကားမောင်းလိုင်စင် ဖြေဖို့တုန်းက ကျင့်ခဲ့တာကလွဲရင် ခုထိ မသုံးဖြစ်တာ များပါတယ်။ အဲ မြို့ကြီးတွေနဲ့ မြို့လယ်ကောင်တွေမှာတော့ Parallel Parking က မဖြစ်မနေ သုံးရတယ်။\nရှားရှားပါးပါး သုံးယောက်စလုံးပါတဲ့ တပုံတည်းသော ဓာတ်ပုံ\nမွန်မွန်ယိုကိုလို ဘော့စတွန်သွား တောလား အပိုင်းတွေကို လာလာချောင်းနေကြတဲ့ သူတွေကို အားလည်း နာပါတယ်။ ခင်လည်း ခင်ပါတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အလုပ်ကပိ၊ Assignment ရယ်၊ နောက်တပတ်မှာ ဖြေဆိုရမဲ့ Operating System Final Exam အတွက် စာဖတ်နေရတာမို့ ပို့စ်အသစ်တွေ တင်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ရင်၊ သူငယ်ချင်းတွေ အိမ်တွေ လည်ဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့ရင် နားလည်ခွင့်လွှတ်ကြပါ ခင်ညာ။\nဟားဗတ်တက္ကသိုလ်နဲ့ မက်ဆာချူးဆက်နည်းပညာကျောင်းတွေကို သွားရောက်ပြီး ဟိုရိုက်ဒီရိုက်ခဲ့တဲ့ လက်ရာတွေကို နောက်အပိုင်းကျမှ တင်ပါမယ် ခင်ည။\nပျော်ရွှင်သော ပိတ်ရက်လေး ဖြစ်ပါစေ။\nဇွန် ၁၃၊ ၂၀၁၂။


Download Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App For PC Windows | Apk Free Download\nWeather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်)\nDownload Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App For PC,Laptop,Windows 7,8,10,Xp.\nWe provide Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) 1.0 APK file for Android 3.2+ and up.\nWeather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) isafree Weather game.\nPlease be aware that We only share the original and free pure apk installer for Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) 1.0 APK without any modifications.\nIf you want to know more about Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) then you may visit Thein support center for more information\nplease contact us. Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) is the property and trademark from the developer Thein.\n၅ ရက် ၃ နာရီခြား ကြည့်နိုင်သည့် မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်များ ဖြစ်ပါသည်။\nအချက်အလက်များကို OpenWeatherMap မှ ရယူထားပါသည်။\nမြို့နယ်အလိုက် ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး၊ မြေပုံရှိ နေရာအလိုက်လည်း ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။\nPackage Name: com.ebzits.weathermyanmar\nRate 4.60 stars – based on 150 reviews\nJust Download Latest Version Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) Apk For PC,Laptop,Windows 7,8,10,Xp Now! To Download Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App For PC,users need to install an Android Emulator like Xeplayer. With Xeplayer,you can Download Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App for PC version on your Windows 7,8,10 and Laptop.\nHow to Play Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App on PC,Windows\n3.Open Google Play Store and search the Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) and download,\n4.Install Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App for PC.Now you can play Weather Myanmar (မိုးလေဝသ ခန့်မှန်းချက်) App on PC.Have fun!


PEACEFUL PA: September 2010\nပျားရည် နဲနဲ ယူသွားပါ. . . . . မှ (၂)\nပျားရည်နဲနဲ ယူသွားပါ . . . . . မှ (၂)\n"Takealittle honey with you" by Dr. Harvey H. Springer ( 1907- 1962)\nတည… မူးဒီအသင်းတော်က သင်းထောက်တယောက် ဘုရားကျောင်းက ပြန်လာတယ်။ သုညအောက်အထိ အေးခဲနေချိန်ပါ။ ကလေးတယောက် ဖိနပ်မပါဘဲ ချိုင်းထောက်ကို အားပြုရင်း သတင်းစာရောင်းနေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အိပ်ကပ်ကိုနှိုက်ကြည့်တော့ ရှိသမျှကို အထူးအလှူငွေအတွက် ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ပန်းသီးတလုံးတော့ ရှိတယ်။ အိပ်ကပ်ထဲက ပန်းသီးကို ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။ ခဏ စကားပြောပြီးတော့ ကလေးကို သူ့အိမ်ရှိရာ ခေဓလာခဲ့တယ်။\nနောက်တော့ အဲဒီကလေးဟာ မူးဒီအသင်းတော်မှာ ကယ်တင်ခြင်းရပြီး၊ လူချမ်းသာတယောက်အဖြစ် ကြီးပြင်းလာတယ်။ သူဟာ Sunday post စာစောင်အရ အာမခံကုမ္ပဏီတခုကို ဒေါ်လာ ၅၃ သန်းနဲ့ ရောင်းချခဲ့သူပါ။ သူ့ရဲ့ ဆယ်ဖို့တဖို့ အလှူငွေနဲ့ ကမ္ဘာတဝန်းက သာသနာပြုဆရာတွေကို ထောက်ပံ့ခဲ့ပါတယ်။\nကောင်ကလေးကို ကူညီခဲ့တဲ့လူဟာ သူ့ကျန်းမာရေးကြောင့် Phoenix ဖီးနစ်မြို့ကို ပြောင်းခဲ့တယ်။ အဲဒီမြို့မှာ သူ့ရဲတိုက်ကြီးကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီရဲတိုက်ကြီးကို ကလေးလေး တဖြစ်လဲ Mr. Johnson ဆောက်တာပါ။ Pepsi Cola အချိုရည်ဟာ သူထုတ်တာပါ။ နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည်တခုရောက်တိုင်း၊ အဲဒီတိုင်းပြည်ရဲ့ ဘာသာစကားနဲ့ ကျမ်းစာ ဘာသာပြန်ထားတာ တွေ့ရရင်၊ ဘာသာပြန်ကျမ်းစာ ၁၀၀ မှာ ၉၉ ကျမ်းလောက်ဟာ Mr. Johnson ပေးလှူခဲ့ အဖွဲ့အစည်းအားဖြင့် ဖြစ်လာတာပါ။ ရေဒီယိုမှာ Charles Fuller နှစ်ပေါင်းများစွာ တရားဟောအလုပ် ဆက်လုပ်နိုင်တာ အံ့သြစရာပါ။ တနင်္လာမနက်တိုင်းမှာ Mr. Johnson ရယ်၊ သူ့ဇနီး (ဒါမှမဟုတ်) သူ့သမီးတို့ဟာ Mr. Fuller ရဲ့ ရုံခန်းကိုသွားပြီး၊ "ဒီနေ့၊ ဆရာ ဘာလိုသလဲ" လို့မေးပါတယ်။ ပြီးရင် ချက်လက်မှတ် ထုတ်ပေးပါတယ်။ ရေဒီယိုအတွက် ပေးစရာတွေ အမြဲပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ Mr. Johnson အသက်ရှင်ချိန်တလျှောက်လုံး သူတို့မှာ ဘာတခုမှ မလိုအောင် ဖြည့်ပေးခဲ့ပါတယ်။\nဒါတွေအားလုံးရဲ့ အစက ဘာလဲ။ အကူအညီလိုအပ်နေတဲ့ ချိုင်းထောက်နဲ့ ကောင်ကလေးကို သင်းထောက်တယောက်က ရှီကာဂြိုမို့လမ်းမပေါ်မှာ အကြင်နာ ပျားရည်ပေးခဲ့တာပါပဲ။ ။\nPosted by Papa at 10:01 PM\nLove your Enemy - Son of Hamas ရန်သူကို ချစ်ပါ\nSon of Hamas သူ့အကြောင်းက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။ နာမည်က Moseb Hassan Yousef ။ ပါလက်စတိုင်းဒေသ အနောက်ဖက်ကမ်းခြေကပါ။ အဖေက Hamas အဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့သူတွေထဲက တယောက်။ အစ္စရေးတွေရဲ့ ဖမ်းဆီး၊ နှိပ်စက်၊ အကျဉ်းချခံရပြီးနောက်၊ ဟားမတ်စ်တွေကလည်း အချင်းချင်း ပြန်နှိပ်စက်တာတွေ မြင်လာတဲ့နောက်မှာ အစ္စရေး ထောင်လှမ်းရေး Shin Bet အဖွဲ့ အတွက် S-p-y လုပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့ပါတယ်။ သူ့ကို Green Prince အစိမ်းရောင် မင်းသားကလေးလို့ လျှို့ဝှက်နာမည်နဲ့ ခေါ်ခဲ့ကြပါတယ်။\nအဲဒီနောက် သမ္မာကျမ်းစာကို စတင် လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ မဿဲ ၅း ၄၃- ၄၅ မှာ ပြောတဲ့ သခင်ယေရှုရဲ့ စကားကို စွဲလန်းသွားတယ်။ " ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ချစ်လော့။ ရန်သူကို မုန်းလော့ ဟူသော ပညတ်စကားကို သင်တို့ကြားရပြီ။ ငါပညတ်သည်ကား၊ သင်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော သင်တို့အဘ၏ သားဖြစ်လိုသောငှါ၊ သင်တို့၏ ရန်သူတို့ကို ချစ်ကြလော့။ " ခရစ်ယာန်မဖြစ်သေးပေမယ့် ဒီစကားတွေက သူ့ဘဝကို အစ္စရေးတွေအတွက် S-p-y လုပ်ရင်း၊ သူ့အဖေအတွက်လည်း ကာကွယ်ပေးဖို့ ဖြစ်လာစေခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူ ခရစ်ယာန် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်နာမည်ကတော့ Joseph ပါ။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ ငြိမ်းချမ်းဖို့ သူ့ အမြင်ကတော့ " ရန်သူကို ချစ်ပါ " " Love your enemies " ဖြစ်ပါတယ်။\nဥရောပရဲ့ ဖိနှိပ်မှုခံခဲ့ရတဲ့ အစ္စရေးဟာ ပါလက်စတိုင်းကို ဖိနှိပ်လာတယ်။ ဖိနှိပ်ရာက လွတ်လာတဲ့ မူဆလင်ဟာ ဖိနှိပ်သူဖြစ်လာပြန်တယ်။ အဲဒီတော့ တကယ့် ရန်သူအစစ်က ကိုယ့်အထဲမှာပါ။ ပါလက်စတိုင်း ပြဿနာကို အဖြေမရှာနဲ့ဦး။ တယောက်နဲ့ တယောက် အရင်ဖက်ရဲဖို့ ကြိုးစာပါဦးလို့ သူကဆိုပါတယ်။ အဖြေက သမ္မာတရား၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ခွင့်လွှတ်ခြင်းပါတဲ့။ သူဟာ အခုတော့ ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ နေပြီး၊ နှစ်ခြင်းအသင်းတော်တပါးမှာ ပါဝင်နေပါတယ်။ သူဟာ အမေရိကန် စာရေးဆရာတယောက်ရဲ့ အကူအညီယူပြီး သူ့အကြောင်းကို Son of Hamas ဆိုတဲ့ စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေလိုက်ပါတယ်။ စာအုပ်တန်ဖိုးက ၂၆.၉၉ ဒေါ်လာပါ။ www.sonofhamas.com ဆိုတဲ့ Website ကိုလည်း တင်ထားပါတယ်။ အဲဒီမှာ စာအုပ်ရဲ့ အခန်း ၁ ကို စာဖိုင်အပြင်၊ အသံဖိုင်ပါ ရနိုင်ပါတယ်။ ဒီအပြင် သူနဲ့ Dr. Jack Schaap ရဲ့ တနာရီ ၁၅ မိနစ်စာ အင်တာဗြူး အသံဖိုင်ကိုလည်း အခမဲ့ ရနိုင်ပါတယ်။\nဒီကြားထဲ အရေးထဲ အရာပေါ်တာကတော့ အမေရိကန် Homeland security ဌာနပါပဲ။ အကြမ်းဖက်သမားတွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိတယ်ဆိုပြီး သူ့ကို ပြည်နှင်ဒဏ်\nပေးချင်နေပါတယ်။ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရင်တော့ သူ့ကို ဟိုရောက်ရင် သတ်ကြမှာပဲ။ အမှန်က သူရောက်လာတာ မသိကြပဲ၊ သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်သတင်းပို့မှ သိကြတာကို ရှက်ရမ်းရမ်းတာလို့ ဆိုပါတယ်။ သူကတော့ " ဒါဟာ အခု အချိန်မှာ မဖြစ်သင့်သေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်နိုင်ငံကို ကျွန်တော် ချစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် လူမျိုးကို ကျွန်တော် ချစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့် မိဘ ညီအကို မေင်နှမတွေက အဲဒီမှာပါ။ ကျွန်တော် သိပ် သတိရပါတယ်။ ကျွန်တော် ပုန်း ရှောင်ဖို့ မကြိုးစားပါဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်နေတာကို ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ဟိုတုန်းကတောင် မှားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ သေသွားနိုင်တာပဲ။ အခု မှန်ကန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသက်ပေးရမယ်ဆိုရင်လည်း ပေးပါမယ် " လို့ ဆိုပါတယ်။\nPosted by Papa at 12:39 PM\nQuotations (September) အဆိုအမိန့် -