အေရးႀကီးဆုံးအရာေတြက တရားမွ်တမႈရရွိေရးနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ အကာအကြယ္ရရွိေရး | Rohingya Today\nရှား Jan 07, 2019 Rohingya Today\nဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံမှာ ခိုလှုံနေတဲ့ ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်တွေထဲမှာ ပညာတတ်လူငယ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ကိုခင်မောင်လည်း တစ်ဦးအပါအဝင်ပါ။\nကိုခင်မောင် ကတော့ ဒုက္ခသည်စခန်းကို လာတဲ့ နိုင်ငံတကာက အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး၊ ၂၀၁၇ ခုနှစ်မှာ ရိုဟင်ဂျာတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံတွေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြတာတွေ၊ မျက်မြင်သက်သေတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးတာတွေကို လုပ်တဲ့အပြင်၊ နိုင်ငံတကာမီဒီယာတွေ၊ မြန်မာပိုင်း မီဒီယာတွေက ဆက်သွယ်မေးမြန်းတွေကိုလည်း ဖြေကြားနေတာတွေ ရှိပါတယ်။ ပညာရေး၊ လူမှုရေး၊ အားကစား နယ်ပယ် တော်တော်များများမှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသူ ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရေးပိုင်းမှာ လူငယ်တွေ ဝိုင်းဝန်းပြီး ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ RCDC မှာ ပါဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့အပြင် Free Rohingya Coalition ရဲ့ Coordinator for Refugee Youth in Bangladesh အဖြစ်လည်း တာဝန်ယူထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။\nကိုခင်မောင် ကို Rohingya Today က ဒုက္ခသည်များနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာ အချို့ကို မေးမြန်းထားပါတယ်။\nRT: ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်က ဒုက္ခသည်စခန်းကို ဘယ်တုန်းက ရောက်တာလဲ .. ဘာကြောင့် ရောက်လာခဲ့တာလဲ?\nKM: ၂၀၁၇ သြဂုတ်လ (၂၅) ရက်နေ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီကိုရောက်လာခဲ့တာပါ။ ဒီကိုလာချင်လို့ လာနေတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ အမိမြန်မာနိုင်ငံမှာ နေလို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေဖြစ်နေတာကြောင့် အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အတွက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာရတာပါ။ သြဂုတ်လ (၂၅) ရက်နေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်မှာ မြန်မာ့တပ်မတော်၊ ရဲနဲ့ နယ်ခြားစောင့်ရဲတွေက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အာဆာတွေကို ပြန်မတိုက်ဘဲ အပြစ်မဲ့တဲ့ အရပ်သားပြည်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ကလေးငယ်တွေကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ဖြတ်တယ်၊ အမျိုးသမီးတွေကို မုဒိမ်းကျင့်တယ်။ အသက်ကြီးငယ် မရွေး သတ်ဖြတ်တယ်၊ ဖမ်းဆီးတယ်။ ဒါတွေကို မခံနိုင်လို့ အသက်ကယ်ဖို့ အတွက် ထွက်ပြေးပြီး ဒီမှာ ခိုလှုံနေရတာ။\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်တွေကို အကြောင်းမဲ့ မီးရှို့ပြီး ကျွန်တော်တို့ မနေနိုင်တော့အောင် လုပ်တယ်။ လုပ်တဲ့ပုံစံတွေက စနစ်တကျ အကွက်ကျ ပြင်ဆင်ခဲ့တာ ပေါ်လွင်နေတယ်။ အိမ်မရှိတော့ ဘယ်မှာသွားနေမလဲ။ မိဘတွေရဲ့ရှေ့မှာ သမီးပျိုတွေကို မုဒိမ်းကျင့်နေတာ ဘယ်မိဘက သည်းခံနိုင်မလဲ။ အဲဒီတော့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက ထွက်ပြေးဖို့ပါပဲ။\nRT: ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ နေရထိုင်ရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား?\nKM: ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ နေရထိုင်ရာတာ အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ ဒီမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေထိုင်နေရတဲ့ ပုံစံတော့ မဟုတ်ဘူး။ ပျော်ရွှင်ဖို့လည်း အကြောင်းမရှိဘူး။ အကျဉ်းထောင်ဆိုတာကို ရောက်ခဲ့သူတွေက ပိုသိမှာပါ။ ဒုက္ခသည်စခန်းဆိုတာလည်း အကျဉ်းထောင်နဲ့ အလားတူပါပဲ။ နေတဲ့သူတွေသာ သိမှာပါ။\nရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒုက္ခသည်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လူသားတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရသင့်ရထိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ မရဘဲ နေထိုင်နေရခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။\nဒီဒုက္ခသည်တွေ ဒီမှာ အကြာကြီးနေရမယ်ဆိုရင် အလိုအလျောက် အသုံးချချင်သူတွေရဲ့ သားကောင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော် အရမ်းစိုးရိမ်တယ်။ ဒုက္ခသည်စခန်းမှာ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးရဲ့ အခွင့်အရေး အပြည့်အဝမရဘဲ ဒီလိုမျိုး ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ မထားစေချင်ဘူး။ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အခွင့်အရေး ပေးသင့်တယ်။\nအထောက်အပံ့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် အစတုန်းက NGO များများဆီက အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းမျိုးစုံရခဲ့တယ်။ အခုတော့ မရတော့ဘူး။ အခု ပုံမှန်ထောက်ပံ့တာက WFP ဖြစ်ပါတယ်။ ဆန်၊ ဆီ၊ ဆား၊ ပဲတို့သာ ရတယ်။ ဒါတွေနဲ့ မိသားစုတစ်စု စားသောက်ဖို့ အဆင်ပြေနိုင်မလားဗျာ။\nအရင်က မိသားစု တစ်စုမှာ (၈) ယောက်ရှိတယ်ဆိုရင် တစ်လကို ဆန် (၁၂၀) သိုက် (ကီလို)၊ ဆီ (၁၂) ဗူးနဲ့ ပဲ (၈) ထုတ်လောက်ပဲ ထောက်ပံ့ခဲ့တယ်။ (၄) ယောက်ဆိုရင်တော့ အခုပြောတာရဲ့ တစ်ဝက်ပေါ့။\nလွန်ခဲ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာလက စပြီး WFP က ထောက်ပံ့နေတာတွေကို လျှော့ချလိုက်တယ်။ (၈) ယောက် မိသားစုကို ဆန် (၉၀) သိုက်၊ ဆီ (၅) ဗူး၊ ပဲ (၅) ထုတ် ပဲ ပေးတော့တယ်။ အဲဒါကြောင့် အခု ဒုက္ခသည်တွေ စားဝတ်နေရေး အဆင်မပြေတော့ဘူး။ အားလုံး အခက်အခဲကြုံနေတော့ WFP ကို ပြောပြတယ်။ အထက်က အမိန့်အရ လျှော့ချရတာလို့သာ ပြောတယ်။\nRT: အခု ကလေးသိန်းနဲ့ချီပြီး ပညာသင်နိုင်ဖို့ ဒုက္ခရောက်နေတယ်လို့ သိရတယ်။ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုခင်မောင်တို့လို ပညာတတ်လူငယ်တွေက ဘာတွေများ လုပ်ကိုင်နေတာရှိလဲ?\nKM: ပညာသင်ဖို့ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ကလေး သိန်းနဲ့ချီ ရှိနေတာကို ကြည့်ပြီး အရမ်းကို စိတ်ပျက်မိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပညာတတ်လူငယ်တွေမှာ သူတို့အတွက် ဘာတွေ တာဝန်ရှိလဲ၊ အခု ဘာတွေလုပ်ပေးနေသလဲဆိုပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ် အမြဲစဉ်းစားတယ်။\nကိုယ့်တာဝန် ကိုယ်ကျေပွန်ကြပါ ဆိုတဲ့စကားအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ ပညာတတ်လူငယ်တွေ စုပေါင်းပြီး Rohingya Community Developmetn Campaign (RCDC) ဆိုတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီး ကမ့်တွေထဲမှာ ကလေးတွေကို ပညာသင်ပေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ RCDC က ကြီးကြပ်ပြီး ကမ့်တစ်ချို့မှာ Community Learning Centre (CLC) တွေ ဖွင့်ပြီး သင်ပေးနေတာတွေ ရှိပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံ ပညာရေးဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ဝေတဲ့ သင်ရိုးညွန်းတမ်းအတိုင်း သင်ကြား ပို့ချနေတာပါ။ အခက်အခဲမျိုးစုံကြောင့် ကမ့်တိုင်းမှာ သင်နိုင်တာ မရှိပေမယ့်လည်း တဖြေးဖြေး ဆက်လက်ကြိုးစားပြီး ကမ့်တိုင်းမှာ ယာယီကျောင်းတွေ ဖွင့်ပြီး သင်ပေးနိုင်ဖို့ မျှော်မှန်းထားပါတယ်။ ငွေကြေး အခက်အခဲကြောင့် RCDC မှာ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတော့ မရှိဘူး။ ဘာသာရေး စာသင်ကျောင်းတွေကို အချိန်ပိုင်း ငှားပြီး သင်ပေးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ RCDC ရဲ့ မူဝါဒအတိုင်း လူတိုင်း ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိရေးဆိုတဲ့ မူဝါဒကို ရအောင် အကောင်အထည် ဖော်ဆောင်သွားပါမယ်။\nကမ့်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်တွေ တော်တော်များများ တတ်နိုင်သမျှ ယာယီစာသင်ကျောင်းတွေ ဖွင့်ပြီး သင်ကြားပို့ချနေတာတွေ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက သူတို့ကို ကြိုဆိုရမယ်၊ ဆက်လက် ကြိုးစားဖို့လည်း ကူညီအားပေးရပါမယ်။ ဘာမှ လုံလုံလောက်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်သလို လုပ်နေရတာ။ နောက်ထပ် အများကြီး ကြိုးစားရဦးမယ်။ တာဝန်သိ စိတ်ဓါတ်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေကြတာပါ။ အမှန်တကယ် ပြောရမယ်ဆိုရင် ကမ့်တွင်းက ပညာရေးကိစ္စက အင်မတန်ကို ဆိုးရွားလှတယ်။ အချိန်မီ ဖြေရှင်းပေးဖို့ လိုပါတယ်။ ကမ့်တွင်းမှာ Formal Education နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်း မရှိသလောက်ပါပဲ။ ကမ့်တွင်း ပညာရေးကိစ္စတွေ၊ လူ့အခွင့်အရေး ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သုတေသန လုပ်နေတာတွေရှိပါတယ်။ လိုအပ်ရင် စာတမ်းပြုစုဖို့ လုပ်ပါမယ်။\nRT: ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်က ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်တွေကို ပြန်ဖို့ပို့ နှစ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ မအောင်မြင်ဘူး။ အခု အဲဒီမှာ ရွေးကောက်ပွဲ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ တကျော့ပြန် ကြိုးစားတော့မယ်လို့ ထင်လား?\nKM: ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်က ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်တွေကို ပြန်ဖို့ပို့ နှစ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် ဘာကြောင့် မအောင်မြင်တာလဲ၊ ဒါကို သင်ခန်းစာယူသင့်တယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။\nအခု တကျော့ပြန် ကြိုးစားမယ် ဆိုတာ သေချာပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဓိက ကျွန်တော်တို့ တောင်းဆိုနေတဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို မရမချင်း မပြန်ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ။\nRT: တကယ်လို့ ပြန်ပို့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လို အနေအထားဖြစ်မှ ပြန်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာရှိလား? အများစုကရော ဘယ်လိုစဉ်းစားထားကြလဲ?\nKM: သိပ်အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းပါ။ အရေးကြီးဆုံးအရာတွေက တရားမျှတမှုရရှိရေးနဲ့ နိုင်ငံတကာ အကာအကွယ်ရရှိရေး .. ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ကို ပြောရမယ်ဆိုရင် ရိုဟင်ဂျာတွေ လုံး၀ လက်မခံတဲ့ NVC ကို ရုပ်သိမ်းရမယ်၊ မူလနေရပ်ကို ပြန်လည် နေထိုင်ခွင့် ရရှိရေး၊ မိမိတို့ရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ ပြန်လည် ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိရေး၊ ရိုဟင်ဂျာနာမည်နဲ့ တိုင်းရင်းသား၊ နိုင်ငံသား အခွင့်အရေး ရရှိရေး စတာတွေကို မြန်မာအစိုးရက အာမခံချက် ပေးရမယ်။ အများစုကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ကမ့်ထဲမှာ ရိုဟင်ဂျာတွေ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ အိမ်ပြန်နိုင်ရေး အတွက် အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေလည်း ရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို မြန်မာအစိုးရက လိုက်လျောပေးမယ်ဆိုရင် ပြန်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ ပြန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။\nRT: မြန်မာအစိုးရ၊ စစ်တပ်နဲ့ ပြည်သူအများစုက ကိုခင်မောင် တို့ကို မြန်မာနိုင်ငံသားတွေပါလို့ အသိအမှတ် မပြုဘူး။ ကိုခင်မောင် အနေနဲ့ သူတို့ အဲလို ပြောတာတွေကို လက်ခံလား၊ တကယ်လို့ ကိုခင်မောင်က မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ဘာတွေ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ?\nKM: စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတဲ့ မေးခွန်းလို့ ပြောရမယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံသားတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်၊ အသိအမှတ်မပြုဘူး၊ ဒါတွေကို ကျွန်တော် လက်မခံဘူး။\nကျွန်တော်တို့က နိုင်ငံသားပေးပါလို့ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ရှိခဲ့တဲ့ နိုင်ငံသား၊ တိုင်းရင်းသား အခွင့်အရေးတွေ ပြန်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုနေတာပါ။ ဒါကို ခွဲခြားနားလည်ဖို့ လိုပါတယ်။\nတကယ်လို့ ကျွန်တော်က အခုအချိန်မှာ မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ နိုင်ငံသားတစ်ယောက် ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အခွင့်အရေး အကုန်ရခဲ့ရင်၊ နိုင်ငံသားတစ်ဦး လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ တိုင်းပြည် အကျိုးပြု လုပ်ငန်းတွေ လုပ်မှာပေါ့ဗျာ။ မြန်မာနိုင်ငံသားကောင်း ပီပီသသနဲ့ နိုင်ငံ့တာဝန်ကို ကျရာ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်ပြီး လုပ်ကိုင်သွားမှာပါ။ နိုင်ငံကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေတဲ့ နိုင်ငံသားကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ချင်တယ်။ အမိမြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးကို ဘက်စုံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် အထူးသဖြင့် ပညာရေးနဲ့ ကျန်းမာရေး ကဏ္ဍတွေမှာ တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်ပြီး အားဖြည့်ချင်တယ်။\nကမ္ဘာ့ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသား ဦးသန့်လိုမျိုး နိုင်ငံ့ဂုဏ်ဆောင် နိုင်ငံသားတစ်ဦး ဖြစ်ချင်တယ်။ ကျရာ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်ပြီး နိုင်ငံတော်ကြီးကို အကျိုးပြုချင်တယ်။


ရသစုံပဟေဠိ(အတွဲ-၂) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nCreative Writing » ရသစုံပဟေဠိ(အတွဲ-၂)\t18\nPosted by •*¨နန်းတော်ရာသူ •*¨ on Mar 18, 2015 in Creative Writing, Entertainment, Movies/TV | 18 comments\nရုပ်ရှင်ဇာတ်ဝင်ခန်း ရုပ်ပုံကားချပ်လေးတွေကိုကြည့်ပြီး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားနာမည်လေးတွေ ဖြေပေးရမှာပါ။\nကမ္ဘာမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားတွေကိုပဲ ထုတ်နှုတ်မေးထားတာမို့လွယ်ပါတယ်။\nဖြေပေးကြည့်နော်။ A-မင်းသားကြီး Harrison Ford့ရဲ့ နာမည်ကြီးရုပ်ရှင်\nB-ဒါရိုက်တာRoland Emmerich ရဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုအကြောင်းပုံဖော်ထားတဲ့ ကမ္ဘာကျော်ရုပ်ရှင်\nC-မင်းသမီးချော Scarlett Johansson ရဲ့နာမည်ကြီးရုပ်ရှင်\nD-2005 ခုနှစ်က စိတ္တဇရုပ်ရှင်ပါ။မျက်နှာဖယောင်းသွင်းချင်သူများသတိထားရမယ့်ကားပါ E-နာမည်ကြီး ချစ်ဇာတ်လမ်း ရုပ်ရှင်တစ်ကားပါ။ကားဟောင်းဆိုပေမယ့် Romance ကြိုက်သူများ မမေ့နိုင်တဲ့ကားပါ။\nF-နာမည်ကြီး အဆိုတော်၊ကမ္ဘာကျော်သရုပ်ဆောင်ပေါင်းများစွာပါဝင်တဲ့ အချစ်ဖန်စီ။\nG- မင်းသားကြီး Roger Moore ရဲ့ ကမ္ဘာကျော်ရုပ်ရှင်ကြီး။\nH-အမျိုးသမီးတွေရဲ့အသဲစွဲဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကျော်မင်းသားချောကြီး Tom Cruise ရဲ့ အချစ်နဲ့အိမ်ထောင်ရေးနာမည်ကျော်ဇာတ်လမ်း။\nအဆင်ပြေရင် အတွဲ-၃ ဆက်ပါဦးမည်။\nnaywoon ni says: G အဲ့ ဂျိန်းစ်ဘွန်းဇာတ်ကား နာ ကျိဖူးလယ် ။ အဲ့ပုံက နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခန်းမို့လား ။ အဲ့ဇာတ်ကားနာမယ် စဉ်းစားလို့မရဘူး ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 8068\nမြစပဲရိုး says: The Spy Who Loved Me :-))))))))))))))))\nမြစပဲရိုး says: A. Six Days Seven Nights\nE. The Notebook (အခါခါ ကြည့်ဘူး တဲ့ကား)\nကျန်တာ တွေ ပြန်လာမယ်။ :-)))))))\nAlinsett@Maung Thura says: B. The Day After Tomorrow တစ်ခုပဲ သေချာသိတယ်\nကျန်တာတွေက ကျိဖူးပေမဲ့ အမည်မမှတ်မိတော့တာတွေပါနေလို့\nB ကတော့ ကြည့်ရင်းနဲ့ အေးလာလို့ အနွေးထည်တောင် ထဝတ်ချင်လောက်အောင် ကျနော့်ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တဲ့ဇာတ်ကားပေါ့။\nMr. MarGa says: A. Six Days Seven Nights 1998 film\nB. The Day After Tomorrow 2004 film\nC. The Island 2005 film\nD. House of Wax 2005 film\nE. The Notebook 2004 film\nF. Valentine’s Day 2010 film\nG. The Spy Who Loved Me 1977 film\nH. Jerry Maguire 1996 film\nမွသဲ ( 17082011 ) says: ဟမလေးဒဂျား စပွန်ဇာဖြေ အဲ့ စကော်လာဖြေနေဒါလားငင် ဒေါက်တိုဘွဲ့။ တော်လိုက်ချက်\nMr. MarGa says: ဟီဟိ\nblack chaw says: သကြားဖြေတာ ငါ့ထက်ဦးသွားတယ်…။\nဦးကြောင်ကြီး says: စစ်တပ်လိုပဲ ဘယ်သူမှ မတောင်းဘဲနဲ့ တခန်းပီးတခန်း ဆက်နေ.. ဒါလားကွ ကွင်သဗုံ… အလဂါး အတုဂျီး\nMa Ei says: G- မင်းသားကြီး Roger Moore ရဲ့ ကမ္ဘာကျော်ရုပ်ရှင်ကြီး။\nတောင်ပေါ်သား says: A =6days7nights\nB = The day after tomorrow\nthe others ; I don’t know Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4010\nmanawphyulay says: ပြောတော့ပါဘူး။ ကြည့်ပြီးတာလည်း ပါတယ်။ မကြည့်ရသေးတာလည်းပါတယ်။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 3713\nလုံမလေးမွန်မွန် says: တစ်ကားမှ မသိဘူးရယ်.. ဟိ…\nမင်း ခန့် ကျော် says: ကုလားကားပါမယ်မှတ်နေတာ။\nပါလဲပါဘူး Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4718\npadonmar says: ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ်သိပြီ။\nဒါပေမယ့် ရှေ့မှာ ကိုယ့်လိုလူ မွန်မွန်ရှိလို့တော်သေး။\nဗုံဗုံ says: A မြိုင်ရာဇာတွတ်ပီနှင့်တပည့်ကျော်ဗိုက်ကလေး\nB စိန်မျောက်မျောက်နဲ့ စိန်ပေါက်ပေါက်\nE ဘိုဘို Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 2805\nWow says: Valentine’s Day တစ်ခုပဲသိဒယ် Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike LeaveaComment Cancel replyYou must be logged in to postacomment.\tMy Points\tYou need to be logged in to view your points.


Red's Rose Dream: December 2007\nPosted by Red's Rose Dream at 00:46\nစာရေးတယ်ဆိုတာ စိတ်ရော၊ လူရောနှစ်ပြီး ရေးမှ အဆင်ပြေတာလို့ မြင်တာရော အဲ့ဒီလိုရေးလိုက်ရမှဘဲ စိတ်ထဲ ပေါ့သွားတာမို့။ လူမနား စိတ်မအားတဲ့ အချိန်မှာဆို စာမရေးချင်ပါဘူး။ ရေးရင်းတန်းလန်းနဲ့လည်း ချပြီး အလုပ် မလုပ်ချင်ဘူးလေ။ အဲ့ဒါကြောင့် ဒီကြားထဲ စာရေးတဲ့ဘက်ကို မလှည်ဖြစ်ပါဘူး။ အမှန်က ကျွန်မတင်တဲ့ ပိုစ့်တွေ ၁၀၀ ကျော်နေတာတော့ကြာပါဘီလေ။ ကိုယ်က စိတ်ထဲမထင်လိုက်ပြန်ဖျက်လိုက်။ စိတ်ထဲမထင်လိုက် ပြန်သိမ်း လိုက်နဲ့ဆိုတော့ ဘယ်လောက်ရေးလို့ ဘယ်လောက် ရေးမိမှန်းကို မသိတော့ပါဘူး။\nဒီနှစ်ကို ပိုစ့် ၁၀၀ ရအောင်ရေးမယ်ဆိုပြီး လုပ်ထားတာ။ ကိုယ့် ဒရပ်ဖ်ထဲမှာတော့ ပိုစ့်က တစ်ရာကျော်နေ ဘီလေ။ ဒါနဲ့ ပျင်းတာရော ပိုစ့်တွေကို ထိန်းချင်တာရော နဲ့ စာတွေမရေးဘဲ ထားလိုက်မိပါတယ်။ တလောကမှ ပိုစ့် နောက်ခံပုံပြင်ပြီး ဟိုဟို ဒီဒီကိုယ့် ဘလောဂ့်ကိုပြင်လိုက်တော့မှ ကိုယ့်ဘလောဂ့်ထဲ တစ်ရာပြည့်ဖို့ ခုနှစ်ခု နေတာကို သွားတွေ့ပါတယ်။ တွေ့တဲ့အချိန်ကလည်း အတော်မအားတာမို့ ဘာမှမတက်နိုင်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေရ ပါတယ်။\nအစကတော့ ပိုစ့်တစ်ရာပြည့်အတွက် ကင်ဆာအကြောင်းရေးမလို့စဉ်းစားထားတာ။ အခုတော့ မနက်ဆိုမအား သလို ညဘက် စောစောပိုင်းတွေလည်းမအားတာကြောင့် စာတွေခပ်တိုတိုဘဲရေးလိုက်ရပါတယ်။ အဲ့ဒီ ကင်ဆာ ပိုစ့်ကလည်း ရေးရင် အတော်နဲ့ ပြီးမှမဟုတ်သလို၊ တိုတိုလေးလည်း ရေးလို့မရလို့ စိတ်ရော။ အချိန်ရော ထည့်ပြီး ရေးရမယ် ပိုစ့်ပါ။ အမှန်တော့ ကျွန်မဆရာဝန်တယောက်လည်း မဟုတ်ဘဲ ကင်ဆာအကြောင်း ရေးမယ်ဆိုတော့ ဆန်းနေမှာပါ။ ကျွန်မ ကင်ဆာဘယ်လိုဖြစ်တယ်။ ဘာညာရေးမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကင်ဆာ ဝေဒနာရှင်တွေနဲ့ ပက်သက်တဲ့ အကြောင်းကိုရေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ကင်ဆာဝေဒနာရှင်တွေနဲ့ အဲ့ဒီဝေဒနာကို ကုသပေးတဲ့ ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းတွေ။ အဲ့ဒီဝေဒနာကို ကုသရာမှ အဓိကကျတဲ့ ဆုံးဖြတ်မှုတွေကို ပေးတဲ့ ဆရာဝန်တွေကို လူနာနဲ့ လူနာမိသားစုတွေရဲ့ အမြင်အနေနဲ့ ရေးမှာပါ။\nဘလောဂ့်ရေးတဲ့ ဆရာဝန်တွေအများကြီး ရှိတာကြောင့် ကျွန်မအနေနဲ့ တခုခုများအမှာအယွင်းရှိရင် ခွင့်လွှတ် ပေးကြဖို့ စာမရေးခင်ကတည်းက ကြိုးပြီးတောင်းပန် ချင်ပါတယ်။ ဆရာဝန်တွေအနေနဲ့ လူနာတွေရဲ့ ခံစားချက် ၊ ယုံကြည့်ချက်၊ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပက်သက်ပြီး သိစေချင်လို့၊ ပြောပြချင်လို့ရေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဘယ်သူဘယ်သူ့ကိုမှ စော်ကားဖို့၊ ပြစ်တင်ရှုံ့ချဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။ မရေးခင်က ကြိုတင် တောင်းပန်ထား ချင်ပါတယ်။ အဲ အသိသေးသူများလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချခါနီးမှာ၊ အရေးကြုံလာရင် နဲ့ လူမှူဘ၀ကကြမ္မာကို ဖတ်စရာ စာလေးအနေနဲ့ ရေးသားဖို့ စဉ်းစားထားတာပါ။\nဒါပေမယ့်လည်း အခုထိ အကြောင်းမညီညွတ်သေးလို့ မရေးဖြစ်သေးပါဘူး။ တကယ်လို့ ရေးဖြစ်ပြီး တင်ဖြစ်ခဲ့လို့ ရှိရင်တော့ အကြံဥာဏ်လေးများပေးကြပါဦးလို့ ပြောချင်ပါတယ်။\nPosted by Red's Rose Dream at 18:23\nခရစ်စမတ်ည။ ခရစ်စမတ်ဆိုတာ ခရစ်ယန်ဘာသာဝင်တွေအတွက်အထွတ်အမြတ် ထားရတဲ့ ဘာသာရေးပွဲ တော် တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ငယ်ငယ်ကတည်းက ခရစ်စမတ်ရောက်ရင် ပျော်တက်တာတော့ ဘာလို့မှန်း လုံးဝမသိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မမှာလည်း ခရစ်ယန်သူငယ်ချင်းတွေအများကြီးရှိလို့လည်း ပါ ပါတယ်။ သူတို့က ခရစ်စမတ် နီးရင် ဘုရားကျောင်းမှာ သီချင်းတွေသွားတိုက်။ ညဘက်တွေမှာ ကရယ်ဆင်း လိုက်ဆိုကြနဲ့ ညနက်နက် ချမ်းချမ်း စီးစီးမှာ ~ ဒီအိမ်ပေါ်မှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရောက်စေသော်။ ဒီအိမ်ပေါ်မှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ရောက်စေသော်~ ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ ဂစ်တာသံ လွင်လွင်လေးကြားလိုက်ရင် အရမ်းပျော်ခဲ့တဲ့ ဒီဇင်ဘာညတွေကြောင့် ခရစ်စမတ်ကို သိပ်ပြီး သဘောကျနှစ်သက်မိခဲ့ပါတယ်။\nခရစ်ယန်သူငယ်ချင်းတွေ စုစုစည်စည်းနဲ့ ဘုရားကျောင်းသွားကြတာကိုလည်း သိပ်ပြီးသဘောကျ ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့ ဘာသာမှတော့ လူငယ်တွေ ဘုရားကျောင်းကန်သွားတာ ရှားတာကို။ သွားတဲ့ သူရှိရင်လည်း ဒီကောင်း ဆရာကြီးလား၊ ဘာလားနဲ့ ပေါ့လေ။ ထားပါတော့လေ။ ကျွန်မအတွက်အမှတ်တရ ခရစ်စမတ်ကတော့ ၁၉၉၅ ခုနှစ်ကပါ။ အဲ့ဒီနှစ် ဒီဇင်ဘာကျောင်းပိတ်ရက်က ကျွန်မတို့ အမျိုးတွေရှိရာ မြစ်ကြီးနားကို အလည်သွားဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မေမေရဲ့ အဖွားဝမ်းကွဲ တစ်ယောက်က မြစ်ကြီးနားမှာ ပြည်နယ် ပညာရေးမှူးပါ။ မြစ်ကြီးနားက ကျောင်းတွေက ကထိန်ကို သေချာမလုပ်ပေမယ့် ခရစ်စမတ်ကိုတော့ အကြီးအကျယ်လုပ်ကြတာပါ။ ကျောင်းတိုင်း ခရစ်စမတ်ပွဲကျင်းပတာ ကျွန်မတို့ မြေပြန်မှာ ကထိန်အကြီးအကျယ် လုပ်သလိုပါဘဲ။ သိပ်ပြီး ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။\nကျောင်းတွေမှာ သီချင်းတွေတိုက်ကြ။ ညဘက်တွေကို အိမ်တွေမှာလိုက်ပြီး သီချင်းတွေဆိုကြ၊ အလည်သွားတဲ့ အိမ်တွေကလည်း စားသောက်ဖွယ်ရာတွေဘာတွေနဲ့ ကြိုကြတာ သိပ်ပြီး ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ ဆောင်းတွင်းအေးအေးမှာ သီချင်းလိုက်ဆိုရ ချမ်းပေမယ့် အိမ်တွေရောက်ရင် သီချင်းအော်ဆိုလိုက်ရင် ချမ်းတာတွေ ပျောက်သွားတော့တာပါဘဲ။ ကျွန်မ ဗုဒ္ဓဘာသာပေမယ့် အဲ့ဒီသီချင်းတွေဆိုရတာတော့ သဘော ကျပါတယ်။\nမှတ်မှတ်ရရ အဲ့ဒီနှစ် ခရစ်စမတ်ညမှာ မီးပုံပွဲလုပ်တဲ့ အသိအိမ်ကိုသွားလည်ဖြစ်ကြပါတယ်။ ခရစ်စမတ်လက်ဆောင်တွေ ဝေပေးတဲ့ အပြင် မီးပုံပွဲမှာ လှည့်ပြီး ကချင်ရိုးရာအကတွေကရတာ ပျော်စရာပါ။ လူကြီးတွေကိုတော့ အရက်တွေဘာတွေနဲ့ ဧည့်ခံပေမယ့် ကျွန်မတို့ ကလေးတွေကတော့ အသားကင်တွေ မီးပုံဘေးမှာစားရတာ အတော်ပျော်ခဲ့မိပါတယ်။ အပျော်ဆုံးက မဲဖေါက်ပေးတဲ့ အကိုကြီးက ချောချောလေးမို့ပါ။ ဟဲဟဲ အဲ့ဒီအကိုကြီးက လူတွေအားလုံကို မဲဖေါက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးနားမှ ကျွန်မကိုခေါ်ပြီး လက်ဆောင်တွေထဲက ကျွန်မအလိုချင်ဆုံး လက်ဆောင်ကိုပေးခဲ့လို့ပါ။ ပျော်စရာမကောင်းဘူးလား။ မြစ်ကြီးနားဆိုတော့ အေးတာမှ နှာသီးဖြားတွေရော၊ လက်ဖျားတွေရော အေးစက်နေတာပါဘဲ။ အဲ့ဒီခရစ်စမတ်ညကတော့ ကျွန်မအတွက် အမှတ်တရပါ။\nမြစ်ကြီးနာဆောင်းက ကျွန်မတို့သွားတုန်းက အေးတယ်ဆိုတာ အရင်ကျွန်မတို့ အဖွားတွေ နေတုန်းကလောက် မဟုတ်ပါဘူးတဲ့လေ။ အဲ့ဒီနှစ်တုန်းကတောင် သစ်တောတွေပြုန်းလို့ သိပ်မအေး တော့ပါဘူးတဲ့။ ခုတော့ ပိုအောင် မအေးနိုင်ဦးမယ်ထင်ပါတယ်။ မြစ်ကြီးနား ဈေးထဲက လိမ္မော်သီး ရောင်းတဲ့ ဆိုင်တွေကိုလည်း သိပ်ပြီး သတိရပါတယ်။ ပြီးတော့ မြစ်ကြီးနား မြို့မဈေးနားက ပန်းခင်းလမ်းဆိုတဲ့ ကြက်ပေါင်းနဲ့ ရောင်းတဲ့ ခေါက်ဆွဲဆိုင်ကိုလည်း သတိရမိပါတယ်။ ကျွန်မအတွက်ကတော့ ၁၉၉၅ ခုနှစ် လောက်ပျော်ဖို့ကောင်းတဲ့ ခရစ်စမတ် မရှိတော့ဘူးထင်ပါတယ်။\nPosted by Red's Rose Dream at 21:27\nဒီရက်ပိုင်းတွင်း ကျွန်မဘာများလုပ်နေလဲဆိုပြီး စိတ်ပူနေတဲ့သူများရှိမလားလို့ အကြောင်းကြားစာ တင်လိုက်ရတာ ပါ။ ဟဲဟဲ စိတ်မ၀င်စားတဲ့သူများအတွက်တော့ အကြောင်းရှာပြီး ဆားချက်တယ်လို့ မှတ်ပေးကြပါနော်။\nဒီတလောမှာမှ ဒီဇင်ဘာလည်းဖြစ်၊ ရှုပ်စရာတွေကလည်းများ၊ အိမ်ကလည်း ပြောင်းဖို့ပြင်နေတာ ဒီလမှလာပြီး ပြောင်းရတယ်လို့။ ဟိုဟိုဒီဒီစာပို့တော့လည်း စာက မပြန်၊ ပြန်တဲ့စာကလည်း ကျက်သရေကမရှိနဲ့။ စိတ်နဲ့ ငါနဲ့ညစ် နေတာ။ သူငယ်ချင်းတွေဆီကိုတောင် မရောက်ဖြစ်တာအတော်ကြာနေပါဘီ။ ခါတိုင်း ကိုယ့်ဆီအလည်လာတဲ့ သူတွေဆီကိုတော့ မရောက်ရောက်အောင်သွားဖြစ်တယ်။ အရင်ကတော့ တနေ့တနေ့ လိပ်စာတွေ့တာနဲ့ ၀င်တော့တာဘဲ။ ခုများတော့ ကိုယ့်ဘလောဂ့်လေးတောင် ကိုယ်ဝင်မကြည့်ဖြစ်တဲ့အဖြစ်။\nဘာမှမလုပ်ဘဲကို အလုပ်ကရှုပ်နေတော့တာ။ ပိုက်ဆံမရဘဲ အချိန်ကုန်နေတက်တယ်။ ဘလောဂ့်ရေးခါစ ကတော့ မျက်စိတွေပေါက်ထွက်မတက် စာတွေလိုက်ဖတ်မိလို့ အခုတော့လည်း ကျန်းမာရေး အဆင်ပြေအောင် နေရင်ကနေ ကျွန်မ ဘလောဂ့်နဲ့ ပြတ်တော့မယ်။ အချိန်တိုင်းသူ့အကြောင်းမစဉ်းစားဖြစ်တော့ဘူး။ ပြတ်ချင်တုန်းကတော့ မပြတ်ဘဲ ခုတော့လည်းပြတ်နေသလိုဘဲ။ဟဲဟဲ ဒီနှစ်ထဲမှာ ဘလောဂ့်တရာပြည့်အောင် ထိန်းထားတယ်လို့တော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ့်အားပေးနေမိပါတယ်။ တစ်ရာမကျော်အောင် ဒီဇင်ဘာမှာ ထိန်းထားတာ အခုဆို ၉၈ ခုဖြစ်နေဘီထင်တယ်။\nဘလောဂ့်လေးရေ ငါ့ကိုခွင့်လွှတ်နော်။ ငါတာဝန်ကြေဘူးဖြစ်နေတယ်။ တခါတခါတော့လည်း မျိုးကျော့မြိုင်ရဲ့ လူဖြစ်ရတဲ့ဒုက္ခသီချင်းတော့ ညည်းမိသား။ စိတ်ကုန်မိပါတယ် လောကရယ်။ အားလုံးဘဲ အဆင်ပြေပါစေနော်။\nPosted by Red's Rose Dream at 00:41\nPosted by Red's Rose Dream at 23:50\nဒီကလော တရားနာလာကြတဲ့ သူငယ်ချင်းများကို သိပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကိုယ်သိတာလေးလဲ ပြန်ပြောပြရင် ကုသိုလ်ရတယ်လို့ပြောပါတယ်။ တခြားသူတွေကိုရောမျှဝေပေးပါဦးနော်။ ဒီတခါလည်း တရား ကျစရာလေးရေးဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။\nငယ်ငယ်က ဖတ်ဖူးတဲ့၊ ဖေဖေတို့ ပြောနေကျ စကားလေး။ ဟာသလေး၊ ကာတွန်းလေး ကို သတိရမိလို့ ပြန်ရေးလိုက်တာပါ။ မူရင်းကာတွန်းကိုတော့ ရေးတဲ့သူနာမည် မမှတ်မိတော့လို့ပါ။\nမိန်းကလေးများ ငယ်ငယ်။ ဆယ်ကျော်သက်ဆို ဘောလုံး တစ်လုံးနဲ့ တူပါတယ်တဲ့။ ကွင်းထဲမှာ ဟိုဘက် ၁၁ ယောက်၊ ဒီဘက် ၁၁ ယောက် ၀ိုင်းလိုက်နေကြတာ။\nနှစ်ဆယ်ကျော် မိန်းကလေးတွေကတော့ ဘက်စကတ်ဘောလေးတွေပါတဲ့။ ဟိုဘက်ဆယ်ယောက်၊ ဒီဘက် ဆယ်ယောက် လုတုန်းပါဘဲတဲ့လေ။\nသုံးဆယ်လဲကျော်ရော တင်းနစ်ဘောလုံးဖြစ်သွားပါရောတဲ့။ ဟိုဘက် ဒီဘက်ပေါင်းမှ နှစ်ယောက်ဘဲ ရှိတော့ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို တင်းနစ်ဘောလုံးလို ဟိုဒီပို့ အပို့ခံနေရပါသတဲ့။\nကဲ လေးဆယ်ကျော် အိပ်ထောင်ရှင်မတွေကတော့ အိမ်ကယောက်ျားက ဝေးဝေးကို ရိုက်လွှတ်ချင်တဲ့ ဂေါက်သီးလေးတွေ ဖြစ်သွားပါတယ်တဲ့။\nနောက်တခုကတော့ အိမ်ထောင်သည်ယောက်ျားတွေ သူတို့ အမျိုးသမီးတွေပေါ်မှာ သဘောထားလေးကို ခိုင်းနှိုင်းထားတဲ့ ရယ်စရာ စကားလုံးလေးပါ။\nအိမ်ထောင်ကျခါစမှာတော့ ကိုယ့်ယူထားတဲ့ မိန်းမကို တကြည့်ကြည့်နဲ့မို့ လက်ပတ်နာရီးလေးလို့ တင်စားကြ ပါတယ်တဲ့။ သူများက ရှိုးရင်တောင် သိပ်မကြိုက်ချင်ဘူးတဲ့လေ။\nအိမ်ထောင်သက်ကြာရင်တော့ စာပွဲတင်နာရီဖြစ်သွားရောတဲ့လေ။ သွားလေရာမခေါ်ချင်တော့ဘူးပေါ့။ စာပွဲပေါ်မှာဘဲ တင်ထားခဲ့ချင်ကြတယ်တဲ့။ အနဲဆုံး အိမ်အ၀င်အထွက်လောက်တော့ သတိထားပြီး ကြည့်တက် ကြပါသတဲ့။\nအိမ်ထောင်သက် ဆယ်နှစ်ကျော်၊ နှစ်ဆယ်နားကပ်ရင်တော့ တိုင်ကပ်နာရီလေးလို သဘောထားတက်တက် ကြတယ်တဲ့လေ။ အသံကြားမှ သတိရတက်ကြသတဲ့။\nအဲ အိမ်ထောင်သက် နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ရင်တော့ နာရီစင်ဖြစ်သွားပါရောတဲ့။ နာရီစင်လို့ ဘယ်နားရောက်ရောက် အချိန်တန်တော့လည်း အသံကြားရင် အချိန်မှန်းလို့ ရတယ်ပေါ့လေ။ ဘယ်သူကြည့် ကြည့်ပေါ့။\nမေမေနာရီစင်ကြီးဖြစ်နေဘီလားလို့ မေးတက်တဲ့ ဖေဖေသူငယ်ချင်းတွေ နောက်နေကျ စကားလုံးလေးပါ။ အမှတ်ရလို့ ရေးလိုက်တာပါ။\nLabels: ကြားဖူးနားဝ, ဟာသ\nPosted by Red's Rose Dream at 20:15\nဒီရုပ်ရှင်ကလည်း အတော်ကြည့်ကောင်းတဲ့ ရုပ်ရှင်တခုပါ။ အမေရိကန်သမိုင်းကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းအောင် ရိုက်ထားတဲ့ ရုပ်ရှင်လို့ပြောရမှာပါ။ ရုပ်ရှင်အကျဉ်းက စော်လမွန်ဘုရင်ရဲ့ ရွှေသိုက်လိုက်ရှာရာကနေ စပါတယ်။ ကြည့်စက သိပ်ပြီးနားမလည်ပေမယ့် ၃ ၄ ခေါက်ကြည့်ပြီးတော့ အတော်သဘောကျသွားပါတယ်။ အမေရိကန် သမိုင်းကလည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာကို။ ရတနာသိုက်ရဲ့ လှို့ဝှက်သင်္ကေတတွေကို လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းရဲ့ နောက်ကျောမှာရေးထားတာကို။ အဲ့ဒီမော်ကွန်းကိုသွားခိုးပြီး သင်္ကေတတွေကို ဖတ်ကြတာ။ လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းအစစ်ကြီး ကို အရာမယွင်းဘဲ ရတနာသိုက်သဲလွန်စရှာကြတာ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းအချိတ်အဆက်နဲ့ အဖတ်သုံးထာတာ အပိုအလိုမရှိကွတ်တိပါဘဲ။ နောက်ပြီး သမိုင်းကိုလည်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် စာကားလုံးများမနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ပြောပြသွားတာ ပညာသားပါတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်ကားကို ၂၀၀၄မှာရုံတင်တယ်ထင်ပါတယ်။ အခု ၂၀၀၇မှာတော့ နောက်ထပ် အသစ်တ ကားတင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီကားကတော့ National Treasure: Books of Secrets ပါ။ ဒီနေ့ ဘဲရုံတင်တာ အရင်ကားကို ကြိုက်လို့ သွားကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။\nဒီလင့်ကနေ အစမ်းကြည့်လို့ရပါတယ်။ အရင်ကားနဲ့ ပြန်ချိတ်ထားပါတယ်။ အရင်ကားတုန်းကလူတွေ ပြန်ထည့် ထားပါတယ်။ တခြားကားတွေလို လျှော့ထားတာမရှိပါဘူး။ အရင်သရုပ်ဆောင်တွေချည်းဘဲဆိုတော့ Indiana Jone လိုဘဲကြည့်ကောင်းပါတယ်။ လင်ကွန်းအသတ်ခံရတဲ့သမိုင်းနဲ့ စထားပါတယ်။ အဲ့ဒီခေတ်က ရွှေမိုင်းကို အခုမှ ရှာတွေတာမျိုး သမိုင်းက အချိတ်အဆက်နဲ့ ပြထားပါတယ်။\nအင်္ဂလန်၊ ပြင်သစ်နဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ အရင် သမိုင်းအဆက်ကို ပါးပါးလေး ပြောထားသလိုပါဘဲ။ မင်းသားရ သူ့အဖိုးဟာ လင်ကွန်းကို သတ်တဲ့တရားခံမဟုတ်ကြောင်း သတ်သေပြချင်တာကြောင့် ရွှေမိုင်းကို ရှာတာဖြစ် ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းသူဟာ နိုင်ငံကို ချစ်တဲ့ သူဖြစ်ကြောင့်၊ ဒါ့အပြင် ဒီဇာတ်ကားမှာပါတဲ့ လူဆိုးက နောက်ဆုံး သူ့နာမည်တလုံး သမိုင်းမှာတင်ဖို့ အတွက် အသတ်စွန့်သွားခဲ့တာ နာမည်ဘယ်လောက်အရေးကြီး သလဲဆိုတာ ပြောနေသလိုဘဲလို့ ထင်လိုက်မိပါတယ်။ ဇာတ်ကားကောင်းလေးမို့ ညွှန်းလိုက်ရပါတယ်။\nအမေရိကန်တွေက သူတို့ သမိုင်းကို လူတွေမှတ်မိအောင် ရုပ်ရှင်နဲ့ ပါးပါးလေး ပြောသွားသလိုပါဘဲ။ နောက်ပြီး အင်္ဂလန်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ထည့်ပြီး ပြောသွားပါသေးတယ်။ အတော် နိုင်ငံစွဲကြီးတဲ့ ဒါရိုက်တာလို့ ထင်မိပါတယ်။ သူတို့တွေက အတော်ဘဲ သူတို့ နိုင်ငံကို ချစ်ကြတယ်ထင်ပါရဲ့။ ကွန်ပျူတာဖန်တီးမှုတွေ၊ ဆက်တင်ဖန်တီးမှုတွေ အတော်လုပ်ထားပေမယ့် အပိုအလိုမရှိ ကွက်တိလုပ်ထားပါတယ်။ အတော်ကြည့် ကောင်းပါတယ်လေ။\nPosted by Red's Rose Dream at 10:12\nယဉ်ကျေးလိမ္မာသင်တန်းတုန်းက တချို့တချို့သော မေးခွန်းတွေကို ပြန်ပြီးမှတ်မိလို့ ချရေးလိုက်ပါတယ်။\nမေးခွန်း။။ဆရာတော်ခင်ဗျာ သောတပန်ဆိုတာရှိတယ်လို့ပြောပါတယ်။ သောတပန်ဖြစ်ပြီးရင်လည်း အပယ်မလား တော့ဘူးလို့ ပြောကြပါတယ်။ ဟုတ်ပါသလားခင်ဗျာ။ ပြီးတော့ သောတပန်ဖြစ်ပြီးရင် နောက်ထပ်ခုနှစ် ဘ၀ဘဲ နေရတော့တယ်ဆိုတာရော ဟုတ်ပါသလားခင်ဗျာ။\nအဖြေ။။ ဟုတ်ပါတယ်။ သောတပန်ဆိုတာရှိပါတယ်။ သောတပန်ဖြစ်ပြီးရင် အပယ်မလားတော့ဘူးဆိုတာလည်း မှန်ပါတယ်။ ဘာလို့အပယ်လားတော့တာလည်းဆိုတော့ သောတပန်ဖြစ်သွားရင် အပယ်ကျမယ့်၊ အကုသိုလ်ဖြစ်မဲ့ ကိစ္စတွေကို မလုပ်ဖြစ်တော့လို့ပါ။ မလုပ်တော့တဲ့ သတ္တိလည်း သောတပန်တွေမှာရှိလာကြပါတယ်လို့ ဆရာတော် ကြီးကမိန့်ကြားသွားပါတယ်။ ပြီးတော့ သောတပန်ဖြစ်ရင် နောက်ထပ် ခုနှစ် ဘ၀ဘဲနေရတာလားဆိုတဲ့ အမေးကိုတော့ ကျွန်မသိပ်ပြီး မမှတ်မိတော့ပါဘူး။( ဆရာတော်ကြီး ကတော့ အဲ့ဒီလူရဲ့ပါရမီနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်လို့ ပြောသွားပါတယ်။ အခုဘ၀မှာ သေလွန်ပြီးနောက်ထပ် ဘ၀တွေ အနည်းဆုံး တစ်ဘ၀လောက်တော့ လူဖြစ်သေးပါတယ်တဲ့။ သူ့သက်တမ်းရှိသလောက်ပါတဲ့။ အများဆုံးကတော့ ဆယ်ဘ၀လို့မိန့်ကြားသွားတယ်လို့တော့ အမှတ်ရပါတယ်။) စိတ်ထဲမှာ သိပ်ပြီးမသေချာလို့ပါ။ သိတဲ့သူများရှိရင် ပြောပြပေးခဲ့ပါဦး။\nမေးခွန်း။။(ဒီမေးခွန်းကတော့ ဆရာတော်ကြီးကို ရည်ရွယ်ပြီးမေးတာထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာတော်ကြီးဖြေ သွားတာကို သဘောကျလို့ တင်လိုက်ပါတယ်။) အခုခေတ်မှာ ဆရာတော်ကြီးတွေ ဖုန်းကိုင်ကြတာ တွေ့ပါတယ်။ ဘုန်းကြီးနဲ့ ဖုန်းနဲ့ ဘာပက်သက်ပါသလဲဘုရား။\nအဖြေ။။ဒီမေးခွန်းက မေးသင့်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက သဗ္ဗညုတဥာဏ်တော်ကြောင့် မိုင်ပေါင်း ထောင်သောင်းမကဝေးတဲ့နေရာက သတ္တ၀ါတွေ ဘာဖြစ်သလဲဆိုတာကို မြင်နိုင်ကြား နိုင်ကြပါတယ်တဲ့။ ရဟန္တာတွေမှာလည်း တန်းခိုးရှိတဲ့ ရဟန္တာတွေဘဲ မြင်နိုင်ကြားနိုင်၊ ဈာန်ပျံနိုင် ကြတာပါတဲ့။ ရဟန္တာတွေမှာ လည်း ပါရမီရှိမှ၊ တန်းခိုးရအောင် ကုသိုလ်ပြုခဲ့တဲ့ အကြောင်းရှိမှ တန်ခိုးရတာပါတဲ့။ တချို့တချို့သော ရဟန္တာ တွေ ရဟန္တာဖြစ်သော်လည်း ဈာန်မရသလို၊ အမြင်အကြားအာရုံလည်း မရှိတာတွေရှိပါတယ်တဲ့။ အမြင်အကြား၊ အာရုံတွေရတိုင်းလည်း ရဟန္တာမဟုတ်ပါဘူးလို့ ဆရာတော်ကြီးက မိန့်ကြားသွားပါတယ်။ ဘုန်းဘုန်းတို့ ကတော့ အမြင်လည်းမရ အကြားလဲမရှိလို့ ဖုန်းတွေကိုသာ အသုံးပြုနေရပါတယ်လို့လည်း မိန့်ကြားသွားပါတယ်။\nကျွန်မ မှတ်မိသလောက်ပြန်ရေးတာဖြစ်လို့၊ စာနဲ့လိုက်မှတ်ထားတာကို ပြန်ရေးတာမဟုတ်လို့ အမှားအယွင်းများ ရှိနိုင်သော်လည်း ကျွန်မသိသလောက် ဝေမျှချင်လို့ တင်လိုက်ရချင်းဖြစ်ပါတယ်။ အမှားများကို ၀င်ရောက်ပြင်ဆင်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ နောက်ထပ် စစ်ကိုင်းက ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ကြီးနဲ့ ဆရာတော်အရှင်ဆန္ဒာဓိက ဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတွေကို လည်းအနည်းငယ်မျှဝေချင်ပါတယ်။\nစစ်ကိုင်းက ထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ကြီးက လက်ပတန်းက တရာစခန်းမှာ ဟောကြားသွားတာကို ကျွန်မဒေါ်များ ပြန်လည်း ပြောကြာတာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မအဒေါ်က ကိုယ်တိုင်နာခဲ့ရလို့ အတော်ဘဲမှတ်မိပြီး ပြန်ပြောနိုင် ပေမယ့် ကျွန်မကတော့ ကိန်ဂဏာန်းတွေ သေချာမမှတ်မိတော့ပါသဖြင့်ခွင့်လွှတ်ကြပါ။\nထွဋ်ခေါင်ဆရာတော်ကြီးက တရာဟောရာမှာ လူတွေ တနေ့ ကုသိုလ်ဘယ်လောက်လုပ်ဖို့ ဆိုတာကို သူကမထောက်ပြခင် တနေ့ကို လူတွေဘယ်လောက်အကုသိုလ်ရနေလဲဆိုတာကို အရင်ဟောမယ်ဆိုပြီး အကုသိုလ်ရနိုင်တဲ့ အကြောင်းတွေကို ဟောကြားသွားပါသတဲ့။ သူ့အသက်ကို သတ်တာကို ကျွန်မမှတ်မိ သလောက် ရေးရရင်။ လူတယောက်ကို သတ်တဲ့သူဟာ ကိုယ်သတ်လိုက်တဲ့ လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ မွှေးညှင်း ပေါက်မှာရှိတဲ့ မွှေးညှင်းအရေအတွက်အလိုက်၊ သူ့မှာရှိတဲ့ အရိုးအရေအတွက်အလိုက် ငရဲခံရပါတယ်တဲ့။ တိရိတ္ဆန် တကောင်ကိုသတ်ရင်လည်း သူ့ အရိုးအရေအတွက်အလိုက်၊ ဆံပင်အရေအတွက်လိုက် ငရဲခံရ ပါတယ်တဲ့။ လူမှာတော့ ဆံပင်အရေအတွက် သန်းပေါင်းများစွာ၊ မွှေးညှင်းအရေးအတွက် သန်းပေါင်းများစွာနဲ့ အရိုးအရေအတွက် ထောင်ပေါင်းများစွာရှိလို့ အဲ့ဒီ အရေအတွက်အတိုင်း ငရဲခံရပါတယ်တဲ့။ ပုရွက်ဆိပ် လေးတကောင်ဘဲ သတ်လိုက်မိတာပါဆိုပေမယ့် အဲ့ဒီပုရွက်ဆိပ်မှာရှိတဲ့ အရိုးအရေအတွက်ကိုလိုက်ပြီး ငရဲခံ ရမှာပါဘဲတဲ့။ အဲ့ဒီတရားနာပြီးတော့ ကျွန်မအတော် တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။ တနေ့တနေ့ အတော်ထိန်နေရတာ အကုသိုလ်မဖြစ်အောင်။ အနဲ့ဆုံးတော့ ဆယ်ဂဏာန်းချီပြီး အကုသိုလ်လုပ်ဖြစ်နေပါလားဆိုတာ သတိတော့ ထားမိသွားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကိုတော့ အခုထိ ထိန်လို့မရသေးပါဘူး။\nဒါဆို အိန္ဒိယကဂျိမ်းတွေကို နေရတော့မှာလားဆိုတော့လည်း အဲ့ဒီလိုလဲမဟုတ်ဘူးလို့ မြတ်စွာဘုရားက ဟောကြား ထားပါတယ်။ ကိုယ်က ရည်ရွယ်ပြီးသတ်လိုက်တာမျိုးကို ငရဲကြီးတယ်လိုဆိုတာပါတဲ့။ ကဲ သေစမ်း ဒီလောက်ကိုက်တဲ့ ခြင်ဆိုပြီး ရိုက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပါတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့မနောကံ၊ ကာယကံ၊ ၀စီကံ ဒါတွေအပြင်၊ ခြင်မှာပါတဲ့ အရိုးအရေအတွက် ပေါင်းလိုက်ရင် ခြင်တကောင်သတ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မတို့ ငရဲတော်တော်ကြီး သွားနိုင်ပါတယ်။ ကြောက်စရာကြီးနော်။\nကျွန်မ ရှစ်တန်းဖြေပြီးတုန်းက သီလရှင်ဝတ်ဖြစ်ပါတယ်။ သီလရှင်ဝတ် တုန်းက ခြင်သိပ်ပြီးကိုက်လွန်းလို့၊ သီလရှင်ဝတ်နေတုန်းဆိုတော့ ငါးပါးသီလကလည်းလုံနေတာဆိုတော့ ကျွန်မအဓိဌာန်တခု ဆိုမိပါတယ်။ သစ္စာရယ်လို့ ပြောရမလားပါဘဲ။ ခြင်တွေကို တိုင်တည်ပြီးတော့ပါ။ ကဲ ခြင်တွေရေ ငါ့ကိုကိုက်ချင်ရင်လည်း ကိုက်ကြတော့ ငါနင်တို့ကို မရိုက်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် နင်တို့ ကိုက်တိုင်း ငါနာကျင်မှုကိုမခံစားရအောင် ကိုက်နော်လို့။ ငါလည်း နင်တို့ကိုလုံးဝ မရိုက်ဘူး။ စိတ်ထဲကလည်း မပြစ်မှားဘူးလို့။ စိတ်ထဲကပြောလိုက်၊ ဆုတောင်းမိလိုက်ပါတယ်။ မဟာစည်မှာ သီလရှင်ဝတ်တာဆိုတော့ တရားထိုင်တိုင်း ခြင်ကိုက်တဲ့ ဒဏ်ကို မနည်းခံရလွန်းလို့ပါ ဒီဆုကိုတောင်းလိုက်မိတာပါ။ အဲ့ဒီလို ကိုယ့်အသွေးအသားကို လှူလို့ရတယ်လို့လည်း ကြားဖူးတာလည်းပါ ပါတယ်။ ငါ့ ဒီကိုယ်ကြီးကနေ နင်တို့ ဘယ်လောက်ကုန်အောင် သွေးတွေစုပ်ယူနိုင်မှာ လည်းဆိုပြီး စမ်းကြည့်လိုက်တာပါ။\nအဲ့ဒီ အဓိဌာန်ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း ပြည့်အောင်ထိန်းသလို ခြင်လုံးဝမကိုက်တော့တာ ကို လက်တွေ့ အကျိုးခံစားရပါတယ်။ ခြင်ကိုက်လဲ နာတာတွေ၊ အဖုတွေထတာတွေ မရှိပါဘူး။ ဘယ်နေရာသွားသွား သူများတွေ ခြင်ကိုက်လို့ အော်နေလည်း ကျွန်မကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အဲ့ဒါကတော့ ကိုယ်တွေ့ပါ။ အတော်ကြာသွားပါတယ်။ အဲ ဒီ သုံးနှစ်လောက်မှာမှ ကျွန်မ ခြင်တကောင်သတ်လိုက်မိလို့ အခုတော့ နဲနဲ ပြန်ကိုက်နေပြီး။ ကျွန်မ စည်းဖေါက်တာဆိုတော့ အခုပြန်းပြီး ထိန်နေပါတယ်။ ခြင်တွေမ သတ်ရတော့ ကျွန်မမှာ အကုသိုလ်တမျိုးနည်း နေတာပေါ့။ ခြင်တင်မကဘူး ပုရွက်ဆိတ်၊ ပိုးဟပ်နဲ့ အကောင်ပေါက်စလေးတွေ တက်နိုင်သလောက်တော့ မသေအောင် ဂရုစိုက်မိပါတယ်။ မတော်တဆ ဖြစ်တော့လည်း ငရဲရတာပေါ့။ ဘယ်တက်နိုင်ပါ့မလဲ။(ကြော်ငြာဝင်တာပါ။)\nဆရာတော်အရှင်ဆန္ဒာဓိကရဲ့ တရားကတော့ ၂၀၀၆ သင်္ကြန်ကို ဆရာတော်ရဲ့ သထုံက ရွှေပါရမီတောရ တရားစခန်းမှာ ဟောကြားတယ်လို့ မှတ်ထားမိပါတယ်။ အဲ့ဒါကလည်း အမေ့သူငယ်ချင်းဝင်တဲ့ တရားစခန်းပါ။ အဲ့ဒီအဒေါ်ကြီးကဘဲ ပြန်ပြောပြလို့ ကြားနာခဲ့ရတာပါ။\nဆရာတော် တရာဟောရင် ခေတ်နဲ့ အညီဟောကြားတာ ဆရာတော်ရဲ့တရားတွေ နာဖူးသူတိုင်း သိကြမှာပါ။ ပြီးရင် ဆရာတော်က ခေတ်ပေါ်သီချင်းလေးတွေကို တရားအမြင်နဲ့ ထည့်ပြီးလည်း ဟောလေ့ရှိပါတယ်။ အခုလည်း ဆရာတော်က လူတွေစိတ်ဆိုးတာနဲ့ ပက်သက်ပြီး ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်မြင်အောင် ဟောပြထားတာ နှစ်သက်လွန်းလို့ ရေးလိုက်ရတာပါ။\nဆရာတော်က လူတွေစိတ်ဆိုးရင် ငရဲကြီးတက်ပါတယ်တဲ့။ လူတွေစိတ်တို ဒေါသထွက်ရင်၊ ရင်ထဲမှာ ပူကနဲ့ ဖြစ်သွားပြီး နှလုံးသွေးတွေ ဆူသွားတက်ပါတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီအခါမှာတော့ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်က ငရဲပြည်ကို ရက်ဂျစ်စတာ သွားလုပ်သလို၊ ခုခေတ် အင်တာနက်ချိတ်သလိုပါဘဲတဲ့။ ဒေါသထွက်တဲ့အချိန် နှလုံးပူသွားတာနဲ့ တပြိုင်နက် ငရဲပြည်ကိုသွားချိတ်ပါသတဲ့။ စိတ်ကြည့်နူးလို့ အေးချမ်းတဲ့ အချိန်မှာ ရင်ထဲမှာ ကြည်ကြည်နူးနူးခံ စားလိုက်ရတာနဲ့ တပြိုင်နက် နိဗ္ဗာန်ကို သွားပြီး လင့်ချိတ်ပါသတဲ့။ ငိုရင် ငရဲကိုလင့်ချိတ်ပြီး၊ ရင်မှာ ကြည်ကြည်နူးနူးနဲ့ ရယ်မောပျော်ရွှင်ရင်တော့ နိဗ္ဗာန်ကို လင့်ချိတ်ပါတယ်တဲ့။ အဲ လူတွေသေတဲ့ အခါမှာတော့ ဘယ်နှခါ လင့်ချိတ်ပြီး ရစ်ဂျစ်စတာလုပ်ထားလဲ ပေါင်းပါတယ်တဲ့။ အဲ့ဒီလို ဟောကြားသွားတာကို နာလိုက်ရတော့ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်ကြီး မြင်လိုက်ရသလိုပါဘဲ။\nအဲ့ဒီတရားကိုမေ့နေတာပါ။ ဟိုနေ့က ဒေါသထွက်ပြီးရင်တွေပူနေတော အတော်နဲ့ မပြေဘူးဖြစ်နေတာနဲ့ သွားပြီး စိတ်ထဲမှာမြင်လာလို့။ ဟဲ ဒီလိုကြီးတော့ မဖြစ်ချေဘူး။ ငါတော်ကြာ ငါ ရက်ဂျစ်စတာတွေ ငရဲပြည်မှာ များနေရင် ဒုက္ခဆိုပြီး စိတ်ကိုမနည်း ပြန်လျှော့ချလိုကရပါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဒီပိုစ့်လေးကို ရေးဖို့ သတိသွား ရပါတယ်။ ဒါကြောင့်များ ရယ်မော ရင်အသက်တရက်ပိုရှည်တယ်လို့ လူတွေပြောကြတာများလားလို့လည်း မစီမဆိုင်တွေးလိုက်မိပါတယ်။\nသူငယ်ချင်းက မေးလ်လှမ်းပို့ထားလို့ပါ။ ဖတ်ကြည့်ပြီးရယ်ချင်လို့။ ဆားချက်တယ်ပေါ့ဗျာ။ ဆားတွင်းသဌေးလုပ် မလားစဉ်စားနေတာ။ ခုတလော နယူးပိုစ့်တွေဖွင့်တိုင်း စာရေးလို့မရတဲ့ ရောဂါပြန်ထနေလို့။ ဂဠုန်ကြံကြံလိုက်မိတယ်။ ဟဲဟဲ။ ဖတ်ကြည့်ပါဦး။ ဘာသာမပြန်ဘဲ ဒီအတိုင်းတင်လိုက်တယ်။ ဘာသာပြန်ရင် အရသာပျက်မှာစိုးလို့။\nHe: No! Don\_'t even think about it.\nHe: Are you crazy! I\_'m not that kind of person!\nPosted by Red's Rose Dream at 10:49\nPosted by Red's Rose Dream at 12:46\nဒီပိုစ့်ကို ကျွန်မရင်းနှီး မြင်တွေ့နေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကောင်းစေချင်သော ဆန္ဒပြင်ပြလွန်းလို့ သူများတွေဘာပြောပြော ခံမယ်ဆိုတဲ့စိတ်နဲ့ ရေးပြီးတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ပညာရှိများ မေ့လျှော့နေ သည်ကို ပြန်လည် သတိရစေရန်ထောက်ပြခြင်း၊ မသိသေးသူများကို ဒီလိုတွေရှိပါတယ်ဆိုတာ သိစေချင်တာ ကြောင့်ပြောပြခြင်း၊ သိပြီးသားသူများကိုလည်း ယုံကြည့်ချက်ခိုင်မာစေရန်အကြောင်းတခု အနေနဲ့ ရေးခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ မည်သူ တဦးယောက်ကိုမှ မရည်ရွယ်သလို၊ မည်သည့်မကောင်းသည့် သဘောတရားများကို ရည်ရွယ်ရေးသားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ရေးသားမည့် အကြောင်းအရာများသည် ကျွန်မကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်၊ အတွေးအခေါ်များ၊ အတွေ့အကြုံများကိုသာ ရေးသားထားပါသဖြင့် တိုက်ဆိုင်မှုများ ရှိခဲ့ရင်ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါရန်။ စာဖတ်သူများ စာမဖတ်ခင် အရင်ဆုံးတောင်းပန်ချင်ပါတယ်။\nချစ်တယ်မချစ်ဘူးဆိုတာတွေ ကျွန်မတို့ ငယ်ငယ် စကားပြောတက်စ အရွယ်ကတည်းက ပြောဖူး၊ ကြားဖူး၊ ရင်းနှီးဖူးတဲ့ စကားလုံးပါ။ သမီး ဖေဖေကိုချစ်လား၊ သမီး မေမေ့ကိုချစ်လား စသည့် စကားလုံးများမှ စပြီး ချစ်သည်၊ မချစ်ဘူးကို သင်ကြားဖူးပါတယ်။ ဖေဖေကို ပိုချစ်သည်၊ မေမေ့ကို ပိုချစ်သည် စသည်ဖြင့် လို့ပြောလိုက်တိုင်း အပြောခံရသူက ကျေနပ်ကြမြဲဖြစ်ပါတယ်။ အမှန်တော့ ချစ်သည်၊ ချစ်တယ်၊ မချစ်သည်၊ မုန်းသည် အများများသောကြားတွင် ကျွန်မတို့ ကိုယ်တိုင် လုံးလည်ချာလည်လိုက်ဦးမယ် ဆိုတာတော့ အဲ့ဒီအရွယ်မှာ လုံးဝမသိခဲ့ကြပါဘူး။\nငယ်ငယ်က။ ငယ်ငယ်ကဆိုပေမယ့် ကျွန်မ စာဖတ်တက်ခါစတုန်းကပါ။ ဟဲဟဲ တွေ့သမျှစာ အကုန်ဖတ်ပါတယ်။ အဖေအမေရဲ့ ရည်းစားစာပါမကျန် စာမြင်သမျှ အကုန်ဖတ်ပါတယ်။ ဟဲဟဲ မေမေတို့ ရည်းစားစာတွေ အခုထိ သိမ်းထားတုန်းဘဲဗျ။ သွားမပြောနဲ့နော် နဲနဲ ဖွမယ်။ မေမေက သူ့စာတွေအားလုံး ကျွန်မစာဖတ်တက်တဲ့ အချိန်မှာ ရှင်းလိုက်ပြီဗျ။ ဖေဖေစာတွေဘဲကျန်တော့တာ။ တခါတလေ ပျင်းရင် ဖေဖေရဲ့စာတွေ ပြန်ဖတ်ဖြစ်တယ်။ ဖေဖေက လက်ရေးလှပြီး စာအတော်အရေးကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မအတွက် အရင်နှီးဆုံး ရည်းစားစာတွေဆိုရင် အဲ့ဒီစာတွေကို ပြရမလိုဖြစ်နေတယ်။ မေမေက ဖေဖေကို စိတ်ကောက်တိုင်း၊ ဖေဖေ စိတ်ဆိုးတိုင်း ကျွန်မက အဲ့ဒီရည်းစားစာတွေ ရွတ်ပြလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားရော။ ဟဲဟဲ။ စာတွေကလည်း မနည်းဘူး လက်ဆွဲအိတ် တအိတ်လောက်ရှိတယ်။ လက်ရေးလေးတွေက လှမှလှ၊ ၀ိုင်းဝိုင်းညီညီလေးတွေ။ လွန်းထားထား အချစ်ဝတ္ထုရေးတာ ဖေဖေကို ဘယ်မှီမလဲ ဟဲဟဲ။ ကိုယ့် အဖေမို့ ကြွားတာမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်ကြွေလောက်အောင် ရေးတက်တာပါ။ ကဲကဲ ဖွတာလေး ဒီနားခဏရပ်လိုက်မယ်နော်။\nဒီလိုနဲ့ ကျွန်မအတွက် အချစ်တွေဘာတွေတော့ မသိဘူး။ မေမေတို့ခေတ်က တယောက်နဲ့ တယောက် သစ္စာရှိ ရှိ ချစ်ကြတာတော့ စိတ်ထဲမှာ သဘောကျ နှစ်သက်မိတယ်။ ကျွန်မမိဘတွေက ၈နှစ်လောက်ချစ်ပြီးမှ ယူကြတာကို။ အဲ့ဒီထက်ကြာတဲ့သူတွေ မြင်ဖူးပါတယ်။ ၁၀ နှစ်တဲ့ ကျွန်မမောင်လေးကို သိပ်ချစ်တဲ့ အတွဲပါ။ ဒီလိုဒီလို ကြားမှာ နေထိုင်လာတဲ့ ကျွန်မအတွက် အချစ် ဆိုရင် သစ္စာရှိ၊ ကတိတည်၊ စည်းကမ်းရှိရမယ် ဆိုတာမျိုး နှလုံးသားထဲ၊ ဦးနှောက်ထဲ ကို သေရာပါစွဲနေတာ မဆန်းဘူးလို့ပြောချင်ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်ရောက်တော့လည်း အမှန်ပြောရရင် အချစ်ဝတ္ထုတွေဘာတွေလည်း ကျွန်မ သိပ်မဖတ်ဖြစ်ပါဘူး။ ဒီတော့ ခေတ်လူငယ်တွေ ဘယ်လိုတွေးသလဲ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မ အဆက်ပြတ်နေတက်ပါတယ်။ ကျွန်မဖတ်တဲ့ စာအုပ်တွေက ကျွန်မအဖွားတွေ ခေတ်က ၀တ္ထုတွေနဲ့ မဂ္ဂဇင်းတွေများတော့ ဘာဆိုဘာမှမသိကြပါဘူး။ မဂ္ဂဇင်းတွေထဲမှာတော့ ကံချွန်ရဲ့စာတွေက ကျွန်မအကြိုက်ဆုံးပါဘဲ။ ကံချွန်ရဲ့ အယူအဆတွေက လောကထဲမှာ အဆင်အပြေဆုံး အဖြေတွေလို့ ယူဆပြီး လက်ခံကျင့်သုံး ခဲ့ပါတယ်။\nဒါပေမယ့် အခုနောက်ပိုင်း၊ ကျောင်းတက်တော့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ဟိုကြားဒီကြား(အတင်း၊ သတင်း)၊ ကတော့ ကျွန်မတို့ ငယ်ငယ်ကတွေ့ဖူးတဲ့ ပုံစံမျိုးတွေမဟုတ်တာကို တော်တော်များများ တွေ့ရပါတယ်။ စိတ်လည်း မကောင်းဘူး။ သူတို့အတွက်ပါ။ အဲ့ဒါက ၉၉၊ ၂၀၀၀ လောက်ကပါ။ အခုဆိုလို့ကတော့ ပြောမနေပါ နဲ့တော့။ လူတွေက ပိတောက်ပန်းတွေက သစ္စာမရှိတော့ဘူး၊ ရာသီဥတုတွေ ဖေါက်ပြန်တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူတွေက သစ္စာမရှိတော့တာကိုတော့ မပြောကြပါဘူး။\nသူတို့တွေ ဘယ်လိုစဉ်းစားတွေးခေါ်ကြလည်း တခါတလေလိုက်မမှီပါဘူး။ တခါတလေတော့လည်း သူတို့ ကိုယ်တိုင်ပြန်ပြောပြလို့ အော်ဒီလိုပါလားဆိုပြီး နားလည်လိုက်ရပါတယ်။ ထူးထူးဆန်းဆန်း အတွေးအခေါ်တွေ အတော်များများကို တွေ့မိတော့ ဘယ်ကနေ ဘယ်လိုစပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်မိတယ်။ ကျွန်မသူငယ်ချင်း တွေထဲမှာ ဆယ်တန်းအောင်တဲ့အထိ ရည်းစားရှိတဲ့သူ တယောက်မှမရှိပါဘူး။ ပထမဆုံး ကောင်လေး ရသွားတာက ကျွန်မအချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းပါ။ သူ့ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း ကောင်လေးနဲ့ကြိုက်ကြတာပါ။ ဘာသာမတူလို့ သူ့အိမ်က သဘောမတူပေမယ့် သူကတော့ အချစ်ဟာ အချစ်ပါပဲတဲ့။ ငါကတော့ သူ့ကို ချစ်ပါတယ်တဲ့လေ။ အဲ့ဒီလောက်ထိတော့ ကျွန်မလက်ခံပါတယ်။ အိမ်က သဘောမတူလည်း နောက်ပိုင်း ကြိုးစားသွားရင် အဆင်ပြေသွားမယ်ပေါ့။\nအဲ့ဒီလို လက်ခံထားပါတယ်။ သိပ်မကြာပါဘူး သူ့ကောင်လေးက နောက်တယောက်တွဲပြီး ကွဲသွားပါတယ်။ သူက အရမ်းချစ်တော့ သူ့ကောင်လေး နောက်ကောင်မလေး ရသွားလည်း ချစ်နေတာပါဘဲ။ သူ့ကောင်လေးက သူ့ကို ဖျတ်လိုက်၊ ဆက်လိုက်လုပ်နေတာကိုတော့ လုံးဝလက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ဘာတဲ့ ဘယ်သူတွေ ဘယ်လောက်ပြောင်းပြောင်း သူ့လောက်ချစ်လို့မရဘူးဆိုဘဲ။ သူငယ်ချင်းက ယုံတုန်း။ သူ့ကောင်လေး မိန်မယူသွားမှ ကိစ္စပြတ်သွားတယ်။ သူ့အိမ်ကလည်း မိန်မယူသွားတဲ့ ကောင်လေးကို ကျေးဇူးတွေတင်လို့။ ကျွန်မကတော့သူ့ကို ရိုးသားပြီး ချစ်နိုင်လို့၊ ကိုယ်အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ဖြစ်နေလို့ မျက်နှာလိုက်ပြီး သနားတယ်။ ကောင်လေးကိုတော့ အသေသတ်ချင်တာဘဲ။ သူတို့ကိုကြည့်ပြီး အတော်အချစ်ကို အတော်စိတ်ပျက်မိတယ်။ သူကဘဲ ကျွန်မကို မိုးမိုး(အင်းလျာ)ရဲ့ မှောင်သောလမ်းမှာ စမ်းတ၀ါးဆိုတဲ့ စာအုပ်ပေးဖတ်ပါတယ်။ သူ့တောင်ကံကောင်းလို့တဲ့ ကျွန်မကို သူ့လို စိတ်မဆင်းရဲစေချင်ပါဘူးတဲ့လေ။\nနောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မသူငယ်ချင်းကိစ္စတွေကို နမူနာယူတက်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း တယောက်က လဲ ရည်းစားထာတာ အိမ်ကသိသွားလို့ အိမ်နဲ့ စကားမပြောဘူးတဲ့လေ။ သူ့မိဘတွေက စိတ်မကောင်းဖြစ်နေ တာပါ။ သူကတော့ သူ အရမ်းဆိုးတာမဟုတ်ဘဲ သူ့ကိုပြောလို့စိတ်ဆိုးတာပါ။ စိတ်ဆင်းရဲနေတဲ့ သူ့မိဘတွေကို ကြည့်ပြီး ကျွန်မမိဘတွေကို ဒီလို စိတ်မဆင်းရဲစေချင်ပါဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မအသက် ၁၉ နှစ်ပေါ့။ ကျွန်မသိပ်ပြီး လိမ္မာတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဆိုးတဲ့ နေရာတွေလည်း ဆိုးတာပါဘဲ။ သူများတွေနဲ့ ဆိုးတဲ့ နေရာ မတူတာဘဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပါ။ အဲ့ဒါကိုတော့ ကျွန်မက မိဘတွေကို ကျွန်မစိတ်ဆန္ဒထက်ပိုချစ်တယ်လို့ ပြောရင် မစွံလို့ အကြောင်းရှာတယ်လို့ပြောလဲ ခံရုံပေါ့။\nကျွန်မဖက်ဖူးပါတယ် ကံချွန်ရေးထားတာ။ ချစ်တာနဲ့ကြိုက်တာ ဘာကွာသလဲဆိုတာ။ သူကတော့ သေချာရေး ထားတာပါ။ ကျွန်မကတော့ သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူး။ ချစ်တာတယ်ဆိုတာက နှလုံးသားက ဆုံးဖြတ်တာဖြစ်သလို၊ တခဏတွင်းလည်း ပြောင်းလဲနိုင်တယ်လို့တော့ မှတ်ထားမိတယ်။ ကြိုက်တယ်ဆိုတာကတော့ ကိုယ်က မကြိုက်ဘူးလို့ ထင်လည်း ကိုယ်မသိလည်း ကြိုက်ချင်ကြိုက်နေတက်တာဘဲတဲ့လေ။ ကိုယ့်မိန်းမကို ကိုယ်က သိပ်ပြီး ချစ်ချင်ချစ်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ စရိုက်တွေ၊ အနေအထိုင်တွေကို အကယ့်ဘ၀ထဲမှာ ကြိုက်ချင်မှ ကြိုက်မှာ တဲ့။ ကိုယ်ကြိုက်နှစ်သက်တာ တခြား၊ တပုံစံဖြစ်ချင်ဖြစ်နေနိုင်တယ်တဲ့။ ဒါကြောင့် တခါတလေမှာ ကိုယ့်မိန်းမ ထက် တခြားမိန်းမကို အထင်ကြီးလေးစားတာမျိုးတွေ အိမ်ထောင်သည်လောကမှာ တွေ့ရတက်သလို။ မိန်းမတွေကလည်း ခွင့်လွှတ်ပေးသင့်တယ်တဲ့လေ။ အဲ့ဒါမျိုးကို ဖိအားပေးမိရင်တော့ အခြေအနေတွေ တမျိုးဖြစ်နိုင်ပါတယ်တဲ့။\nဒါဆိုရင် ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ သူကိုယူမလား၊ ကိုချစ်တဲ့သူကိုယူမလားဆိုတာ မေးစရာဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ကိုယ်ချစ်လို့ နှစ်သက်လို့ တွဲတဲ့သူ၊ ယူတဲ့သူကို ဘယ်သူ ကမှ စိတ်ဆင်းရဲစေချင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်ကလည်း လူသားမို့ တခါတလေ စိတ်လွတ်သွားရင် တယောက်နဲ့ တယောက် နားလည်ခွင့်လွှတ်ပေးရင် အဆင်ပြေနိုင်ပေမယ့်၊ နားလည်မှမပေးနိုင်ရင်တော့ ဘယ်သူမှ အဆင်ပြေမှာမဟုတ်ပါဘူး။\nကိုယ်က ချစ်တာလား၊ ကြိုက်တာလားဆိုတာတော့ ကိုယ်တိုင်က ခွဲခြားသိဖို့လိုပါတယ်။ ဥပမာ- ကိုယ်ချစ်တဲ့ သူက ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အရည်အချင်းပြည့်ချင်မှ ပြည့်မှာပေါ့။ ဒါကိုနားလည်ပေးဖို့လိုပါတယ်။ ကိုယ်က ချစ်တယ်လဲပြောသေးတယ်။ သူ့အားနည်းချက်ကို နားလည်ခွင့်လွှတ်မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် မကောင်းဘူးပေါ့။ နောက်ပြီး ကိုယ်က သူ့ကိုတော့ သိပ်မချစ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ့အရည်အချင်း(အားလုံးပါတယ်နော်)ကို နှစ်သက်လို့ယူပြီးမှ၊ တွဲပြီးမှ ငါသူ့ကိုမချစ်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ နောက်တယောက်တွဲတာ။ ဖေါက်ပြန်တာဆို ကိုယ်ကမကောင်းတာပါ။ သူကမတရားတာမဟုတ်ပါဘူး။ အခုပြောချင်တာက နှစ်ယောက်လုံးဘက်ကိုပြော ချင်တာပါ။\nကျွန်မတွေ့ဖူးပါတယ်။ ကိုယ်ကချစ်လို့ တွဲပြီးမှ ကောင်မလေးက သိပ်ပြီး အူတိုလို့ဆိုပြီး အကြောင်းပြ၊ နောက်ကောင်မလေးတွေနဲ့တွဲ၊ နောက်ကောင်မလေးတွေကိုလည်း သနားအောင်ပြော။ အဲ့ဒါမျိုးဆို ကောင်မလေးက မကောင်းတာမဟုတ်ဘူးလို့ မြင်ပါတယ်။ ကိုယ်က တကယ်တရားဝင် မတွဲခင်ကတည်းက စဉ်စားပေါ့၊ လေ့လာပေါ့။ လွယ်လွယ်စဉ်စားပြီး စကားလေးပြောလို့ ကောင်းရုံ၊ လူကြားထဲတွဲထွက် လို့ကောင်းတာနဲ့ ရည်းစားဖြစ်ပြီး နောက် အကြောင်းသိမှ မတွဲချင်ဘူးဆိုတော့ ကောင်မလေးဘက်ကိုလည်း ကြည့်ပါဦး။ မိန်ကလေးဆိုတာ နာမည်တလုံးနဲ့ နေတာပါ။ ဟဲ့ သူက အရင် ဘယ်သူနဲ့ ဆိုတာမျိုးကို ထည့်စဉ်းစားသင့်ပါတယ်(ဒါမျိုးစိတ်ဓါတ် မရှိဘူး။ ခွင့်လွှတ်နိုင်တယ် သိပ်ပြီးချစ်တာဘဲဆိုတဲ့ သူတွေကိုတော့ မပြောလိုပါဘူး။ ချစ်ကြိုက်ကြပြီးမှ တချိန်လုံး စဉ်းစားပြီး စိတ်ဆင်းရဲနေရင်တော့ မပြောတက်ပါဘူး)။ ကိုယ်က မချစ်တော့လို့ ငါနဲ့ဘာမှ မဆိုင်ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ဓါတ်မျိုးကတော့ အမျိုးကောင်းသားတွေမှာ မရှိတက်ကြပါဘူး။ အနဲဆုံး မိန်ကလေး ပတ်ဝန်းကျင်၊ အသိုင်းအ၀ိုင်း၊ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်၊ ကိုယ့် အသိုင်းအ၀န်း အဲ့ဒါတွေ ထည့်တွက်ဖို့ လိုမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။\nကျွန်မအကို တယောက်ပြောဖူးပါတယ်။ ကိုယ်တကယ်မယူနိုင်တဲ့ မိန်မဟုတ်မဟုတ် အရင်ကြည့်ပါတဲ့။ ပြီးမှတွဲပါတဲ့။ မဟုတ်ရင်၊ မတော်လို့ ယူလိုက်ရရင် ကိုယ့်အပျော်တွဲတာ။ အခြေအနေက မယူရင်မရတော့တဲ့ အခြေအနေ(အိမ်ပြန်နောက်ကျတာတို့ဘာတို့်ကို ပြောတာပါ)။ အဲ့ဒါမျိုးဆို ဘယ်လိုဖြေရှင်မလဲ။ အဲ့ဒါမျိုးတွေကို အစကတည်းက ကြိုစဉ်းစားသင့်ပါတယ်တဲ့။ တချို့တွေက တွဲတုန်းကတွဲပြီး ယူဆိုတော့မှ ကောင်မလေးက ဘဲ ဖမ်းတာလိုလို။ ဘာလိုလို၊ ညာလိုလို။ ပြောတက်ပါတယ်။ အမှန်တော့ ကိုယ့်က အစကတည်းက စဉ်းစားရမှာပါ။ ကိုယ်ဖာသာကိုယ် တွက်ချက်ပြီး မှားတော့မှ သူများကို လက်ညှိုးထိုးတက်တဲ့ သူများ အထင်ကြီးစရာမရှိပါဘူး။\nဘယ်သူ့ကိုဘယ်သူက ဖမ်းလိုက်လို့။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ငွေမက်လို့ ယူလိုက်တာ စသည်ဖြင့် ကြားဖူးကြမှာပါ။ ဒါက မိမိကြိုက်နှစ်သက်တဲ့သူကို ရွေးချယ်ကြတဲ့သူတွေပါ။ ဘာမှပြောစရာမရှိပါဘူး။ တချို့ကလည်း မိမိနှစ်သက်တဲ့သူကို ရွေးချယ်ယူကြတဲ့သူတွေကတော့ အချစ်ကိုရွေးချယ်တဲ့သူတွေပါ။ ဒါကလည်း ကိုယ်နှစ်သက်လို့ ရွေးချယ်တဲ့လမ်း၊ အကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်က အလေးထားရင် အောင်မြင်အောင် ဖန်တီးနိုင်မှာပါ။ ယောက်ျားတွေချည်း ရွေးပြောနေလားလို့ မေးရင်။ သူတို့ကို ဘဲရွေးပြောရတာက သူတို့က အဓိကကျတဲ့ သူတွေမို့ပါ။ သူတို့မှာဘဲ ရွေးချယ်ခွင့်၊ ဆုံဖြတ်ခွင့်တွေရှိလို့ သူတို့ကိုဘဲ အဓိကထားပြီး ပြောနေရတာပါ။\nကျွန်မပြောတာ အနောက်နိုင်ငံရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေဘာတွေ၊ ၂၁ ရာစုတွေဘာတွေကို ထည့်ပြီး မပြောပါဘူး။ ကျွန်မတို့က ဗမာလူမျိုး၊ ဗုဒ္ဓဘာသာတွေဖြစ်လို့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ အစဉ်အလာတွေ၊ ဓလေ့ထုံးစံတွေကို မေ့ထား လို့ မရပါဘူး။ အခုခေတ်တွေပြောင်းနေပြီ။ ရိုးရားဓလေ့တွေ မေ့သင့်ပြီလို့ ယူဆ၊ ပြောဆိုနေတဲ့ သူတွေ ရှိချင်ရှိမှာပါ။ ပြောင်းချင်တဲ့သူတွေ ပြောင်းလို့ရပါတယ်။ ကျွန်မကတော့ မပြောင်းချင်တဲ့သူမို့ ဒီဓလေ့တွေထဲမှာ ဘဲ နေခဲ့ပြီး ဒီလိုရေးနေတာပါ။ အနဲဆုံး ကျွန်မသေတဲ့ အထိတော့ ဒီယဉ်ကျေးမှုတွေ၊ ဓလေ့တွေ ကျန်ဦးမယ် ထင်ပါတယ်။\nမထင်မှတ်ဘဲ တရားတခုမှာနာဖူးတာက ဗုဒ္ဓဘာသာအစစ်ဆိုရင်၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာရဲ့ တရားတွေကို ယုံကြည့်တဲ့ သူသာ ဆိုရင် ဘာသာခြားတွေနဲ့ မယူသင့်ဘူးဆိုတာပါဘဲ။ အဲ့ဒီတရားမနာခင်က ကျွန်မသူငယ်ချင်း တယောက်ကို ကျွန်မမြှောက်ပေးဖူးပါတယ်။ ဘာသာခြားကောင်လေး တယောက်နဲ့ အဆင်ပြေဖို့။ ဘာသာသာ ခြားတာ ကောင်လေးက သူ့ကို အရမ်းချစ်ပြီး အလိုလိုက်မယ်ထင်လို့။ သိပ်လည်း အနွံအတာခံတာကို။ ဒါပေမယ့် တကယ်လည်း ကြိုက်သွားရော ကျွန်မအထင်နဲ့ သူတို့ လက်တွေ့က တခြားစီ။ ကျွန်မအလွန်ဘဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။ ကျွန်မမြှောက်ပေးလို့ ဖြစ်သွားတာကို။ ဘာသာမတူတော့ အတွေးမတူပါဘူး။ အတွေးမတူတော့ သွားတဲ့လမ်းကြောင်းက တခြားစီပေါ့လေ။ သူတို့ အခြေအနေက ကောင်းချင်လည်း ကောင်းသွားနိုင်ပါတယ်။ မကောင်းချင်လည်း မကောင်းနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တရားတော်နာပြီးတဲ့ အချိန်မှာ အဲ့ဒီလို ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမသိဘဲ ကိုယ့်စနက်ဖြစ်သွားလို့ အတော်စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါတယ်။\nဘာသာခြားတွေ နဲ့ယူထားတဲ့ မိဘတွေကမွေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ကျွန်မမှာ အများကြီးရှိပါတယ်။ ထူးခြားတာ တော့ ဘယ်ဘာသာနဲ့ယူယူ မွေးလားတဲ့ ကလေးတွေ ဗုဒ္ဓဘာသာမဖြစ်ကြတာ အတော်ဘဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိ ပါတယ်။ ကျွန်မ Global အင်္ဂလိပ်စာ သင်တန်းတက် တုန်းက စာသင်ရင် ဂိမ်းတခု(ဆွေးနွေးပွဲတခု) အတန်း ထဲမှာလုပ်ရပါတယ်။ သူက ကိုယ်ကရွေးချယ်မဲ့ သူကို ဘယ်လိုလူမျိုးကို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာကို မေးခွန်း ၅ ခုနဲ့ မေးပြီး ဖြေရှာခိုင်ပါတယ်။ အတော်များများကတော့ ဘာသာရေးကို အရင်စဉ်စားရမယ်လို့ ရွေးကြပါတယ်။\nအတော်များများဆို ကောင်လေးတွေထဲမှာ ငွေကိုရွေးတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။ သူတို့ကတော့ ရဲ(သတ္တိရှိတာပါ) တယ်လို့ ပြောရမယ်။ မိန်းကလေး အတော်များများက ဘာသာရေးကိုရွေးကြပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ စိတ်ထဲကနေ ငွေကိုရွေးတဲ့သူတွေ ပါချင်ပါမှာပါ။ လူကြားထဲ ထုတ်မပြောရဲတာဘဲဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကောင်လေးတွေကို ရဲတယ်လို့ ပြောတာပါ။ ဒုတိယ အရွေးများဆုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ပါ။\nနောက်ဆုံမှာ ဆရာမက အဖြေကိုပြောပါတယ်။ အဖြေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဓိကထားရွေးပါတဲ့။ သူက ဘာသာရေးလည်း အဓိကထားသလို၊ ဖြစ်နိုင်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ပြီး လက်တွဲဖော်ရွေးစေချင်ပါတယ်တဲ့။ ပတ်ဝန်းကျင်မတူတဲ့ နေရာကလာတဲ့ လူနှစ်ယောက် ပေါင်းဖို့ကတော့ အတော်မလွယ်တာပါတဲ့။ ညှိစရာတွေ တပုံတပင်နဲ့ ဖြစ်တက်သလို ပျော်ရွှင်တဲ့ မိသားစုဘ၀ကို ရရှိဖို့ အတော်ခက်ခဲပါတယ်တဲ့လေ။\nကျွန်မအမြင်ကတော့ ဘယ်လူမျိုး၊ ဘယ်ဘာသာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်နိုင်ရင် ကိုယ်နဲ့ အတူဆုံးပတ်ဝန်းကျင်ကလူ၊ ကိုယ်နဲ့ ဘာသာတူတာကို ရွေးချယ်မှ သင်ခန်းစာ အတော်ပေးတက်တဲ့ လောကကြီးထဲမှာ အချို့သော သင်ခန်းစာတွေရှင်းပြီးသာ ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ မတူတာတွေ လိုက်ညှိနေတာနဲ့ ဘ၀ တ၀က်ကျိုးတဲ့ အထိ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်မနေလိုက်ရဘဲဖြစ်မှာစိုးရိမ်ရပါတယ်။\nကျွန်မထင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ ဘယ်အခြေအနေကဘဲ လာလာ၊ ဘာတွေပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ လူတိုင်းကတော့ သာယာပြီး ပျော်ရွှင်ကြည်နူးတဲ့ ဘ၀ကို ရချင်ကြတဲ့သူချည်းပါဘဲ။ လူသန်းပေါင်းများစွာရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာ ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေမယ့် နံရိုးက အရှားသား။ ကံပါလို့ တွေ့တယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်ဖို့ ဆိုတာက ကိုယ်ကိုတိုင်ရဲ့ကြိုးစား အားထုတ်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်မယ်လို့ထင်ပါတယ်။ ကိုယ်ကိုတိုင် ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဘ၀မှာ အရေးအကြီးဆုံး လက်တွဲဖော်ကို လွယ်လွယ်မရွေးမိကြဖို့နဲ့။ ဖြစ်နိုင်ရင် (မိန်ကလေးတွေ) အချိန်ယူ စဉ်စားကြဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။\nကျွန်မအတွေးကတော့ ကိုယ်က ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုဘ၀၊ ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖန်တီးချင်တယ်၊ အလိုရှိတယ်ဆိုရင် ကိုယ်ကိုတိုင်က ကောင်းမွန်တဲ့လမ်းကို သွားမှရမှာပါ။ ကိုယ်ကတော့ ကြိုက်တာလုပ်မယ်၊ ဒါပေမယ့် ကောင်းတာလေးလည်း လိုချင်တယ်။ ဒါမျိုးတော့ ရမယ်မထင်ပါဘူး။ ရတဲ့သူတွေလည်း ရှိမှာပါ၊ သိပ်ပြီး ရှေးကုသိုလ်ကောင်းရင်ပေါ့။ ကိုယ့်စိတ်က ကိုယ်ရတာ မကောင်းဘူးထင်နေပြီး မကြေမချမ်းဖြစ် နေတဲ့ သူတွေလည်း ရှိရင်ရှိမှာပါ။ ဒါကတော့ ကိုယ့်ရှေးကုသိုလ်လို့ မှတ်ရမှာပါ။\nဒါဆိုရင် ဟိုလိုလည်းမဟုတ်၊ ဒီလိုလည်းမဟုတ်နဲ့ သိပ်ပြီး ဇယားရှုပ်တာဘဲလို ပြောရင်တော့။ လူတွေများကြီး အတွက် တူညီတဲ့ ချက်တွေအများရှိရှိနိုင်လို့ ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေတဲ့ အရာ။ လက်လှမ်းမှီရာကို အဆင်ပြေသလို ညှိပြီး လုပ်ဆောင်ရင်တော့ ကိုယ်နဲ့အသင့်တော်ဆုံး အကောင်းဆုံး ဘ၀လက်တွဲဖော်ကို တွေ့မှာပါ။ အားလုံး အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။\nဖတ်ရတဲ့သူတော့ မသိဘူး။ ရေးတဲ့သူတော့ စိတ်ရော၊ လူရောမောပြီ။ အခုထိတော့ ဒီပေတံနဲ့ လိုက်တိုင်းနေတာ တယောက်မှမတွေ့သေးပါဘူး။ ဒီပိုစ့်ဖတ်ပြီး အပျိုကြီး၊လူပျိုကြီးတွေ ဖြစ်သွားရင်တော့ ကျွန်မနဲ့ လုံးဝမဆိုင်ပါ။ ရေးချင်တာက များနေပြီး၊ စိတ်ကလည်း လောနေလို့ စာပိုဒ်တွေ အဆက်အစပ်မရှိရင် ခွင့်လွှတ်စေချင်ပါတယ်။ အခုမှ စာစရေးတာဖြစ်လို့ အမှားတွေ တပုံတပင်တွေ့မှာပါ။ အမှားရှိရင် ပြင်ပေးကြပါဦးလို့လည်း ပြောချင်ပါတယ်။\nစိတ်ထဲရှိတာတွေကို ရေးချလိုက်တာပါ။ ဖတ်လို့ အဆင်ပြေချင်မှ ပြေမှာပါ။ စာအရေးအသားမကောင်တဲ့ အတွက် အမှားပါရင်၊ ကျွန်မရည်ရွယ်သလို စာဖတ်သူ မခံစားမိရင် ခွင့်လွှတ် နားလည်ပေးကြပါလို့ လေးစားစွာပြောကြားလိုပါတယ်။\nPosted by Red's Rose Dream at 09:48\nအမှန်တော့ ကျွန်မမှာ ထူးထူးခြားခြား ကြိုဆိုစရာမရှိပါဘူး။ နှစ်သစ်တွေရောက်ခါနီးတိုင်း နဲနဲပါးပါးရင်ခုန်ပါတယ်။ အဲ အဲ့ဒါပါဘဲ။ လာမယ့်နှစ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲပေါ့။ ဘယ်လောက်ဆိုးတဲ့ ကံတွေ ရောက်လာဦးမလဲပေါ့။ တခါတလေ အသက်ဆက်ရှင်ဦးမလားပေါ့။ တခါတလေ လက်ရှိနှစ်လောက် ပျော်စရာကောင်းပါ့မလားပေါ့။ ဒီလောက်ပါဘဲ။\nတခါလေတော့လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် မုန်းမိပါတယ်။ ၁၀၉ ၁၁၀ ဖြစ်နေတာကိုပါ။ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ငယ်ငယ် တုန်းက ဒီဇင်ဘာဆို အားကစားပွဲတွေရှိလို့ပျော်ပါတယ်။ ကထိန်ပြီးရင် ဒီဇင်ဘာညတွေရဲ့ စတိတ်ရှိုးတွေ ကြည့်ရမည့် အရေးတွေးပြီး ပျော်တက်ပါတယ်။ နှစ်သစ်ကူးညတွေကို ဒီလိုဘဲ အိပ်ရင်နဲ့ ကုန်ခဲ့တာချည်းပါဘဲ။ နှစ်သစ်ရဲ့ ပထမဆုံးနေ့တွေက စနေဖြစ်ခဲ့တာလည်း ပါတယ်။ တနင်္ဂနွေလည်း ဖြစ်ဖူးပါတယ်။ တနင်္လားရော။ ဖြစ်ဖူးတာပါဘဲ။ ဒီလိုနဲ့ ရက်စွဲတပ်တဲ့ စာမျက်နှာတွေထဲမှာ နှစ်မှားပြီးရေးခဲ့ဖူးတဲ့ နှစ်သစ်ရဲ့ ပထဆုံးလတွေရှိခဲ့ ပါတယ်။\nဒီလိုနဲ့ အသက်တွေကြီးလာကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သေလွန်ကုန်ဦးမှာပါ။ တနှစ်ကူးတိုင်း လူဘယ်နှယောက်သေးလဲ၊ ဘယ်နှစ်ယောက်မွေးလဲ မသိပေမယ့်။ သေချာတာကတော့ မွေးတုန်းကပါတဲ့ မျက်နှာကြီးပေါ်မှာတော့ အရေးအကြောင်းတခုတော့ ပိုတိုးလာတက်မြဲ။ မွေးစက ဘာမှမသိတဲ့ ဖြူစင်တဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဒဏ်ရာအမာရွတ်တခုလောက်တော့ ပိုတိုးလာ မလားဘဲ။ အဲ့ဒီထက်လည်း ပိုချင်ပိုနေမှာပါ။ သေချာတာတော့ လူ့စိတ်တွေ တနှစ်ထက်တနှစ် ပိုပြီး ညစ်ညမ်းလာတက်ကြပါတယ်။\nမယုံဘူးလား။ ငယ်ငယ်တုန်းက လွယ်လွယ်ရိုးရိုးတွေတက်တဲ့ စိတ်တွေကို အခုချိန်မှာ ပြန်မရတော့တာ အသေ အချာပါဘဲ။ ဗေဒင်သွားမေးစရာမလိုပါဘူး။ တချို့တွေကတော့ ပြောကြပါတယ်။ ရင့်ကျက်လာတာပါတဲ့။ တနှစ်ကူးလို့ ရင့်ကျတ်သွားတိုင်း ကိုယ့်စီက ဖြူစင်မှုတွေ၊ စိတ်ဓါတ်ကောင်းတွေ ဘယ်လောက်များများ ပေးလိုက်ရသလဲတော့ ဘယ်သူမှမသိပါဘူး။ ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ အသေအချာပြောရရင် အရင်တုန်း ကလောက် မဖြူစင်တော့တာ သေချာတယ်။\nနှစ်ဆိုတာက ပညာရှင်တွေ သတ်မှတ်ထားလို့ လူတွေအားလုံးက လက်ခံထားတဲ့ အချိန်အပိုင်းအခြားတခုပါ။ လူတွေကတော့ နှစ်မကူးဘဲနဲ့လည်း ပြောင်းလဲနိုင်တာဘဲ။ စက္ကန့်တံလေး တချက်အရွေ့မှာ အတွေးတွေ မှောက်ခုံကနေ ပက်လက်၊ ပက်လက်ကနေ မှောက်ခုံ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ နှစ် ဆိုတဲ့ အချိန်အကန့်အသတ် တခုနဲ့ သတ်မှတ်ထားတော့ လူတွေ တိုင်းတာရလွယ်တာပေါ့။\nကျွန်မကတော့ အရင်နှစ်တွေက( ၂၀၀၀ လောက်အထိ )တကယ့်ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ရယ်ရယ်မောမော ကုန်ဆုံးခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီနောက်ပိုင်းတော့ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နှစ်သစ်ကြိုတဲ့ ညတွေ၊ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နှစ်သစ်ရဲ့မနက်တွေ ရှိပေမယ့် ငယ်ငယ်တုန်းကလောက်...မပျော်တော့ဘူးလို့ ပြောရင် ပိုတယ်လို့ ပြောကြမှာပါ။ တကယ်မပျော်တာပါ။ ရယ်တော့ ရယ်နေပါတယ် စိတ်ထဲကမပါသလိုဘဲ။( နောက်မှ လွတ်လပ် ပေါ့ပါးစွာရယ်မောခြင်းဆိုတာကို ပိုစ့်တခုအနေနဲ့ တင်ပါဦးမယ်။ ကြော်ငြာဝင်တာပါ။ဟဲဟဲ)\nဟန်နီက သူဘာလုပ်ချင်သလဲ ဆိုတာရေးသွားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်သစ်ကူးမယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူ့ကို မေးမေး ကောင်းတာတွေဘဲ ဖြစ်ချင်မှာပါ။ ကျွန်မလည်း ကျွန်မအတွက် ကောင်းတာတွေအားလုံး ဖြစ်ချင်ပါတယ်။ ဥပမာ-လျှောက်ထားတဲ့ကျောင်း(သို့) အလုပ် က ခေါ်တဲ့ ခေါ်စာလိုမျိုး။ ကိုယ့်ကို မုန်းတီး၊ စိတ်ဆိုး၊ အထင်လွဲ နေတဲ့ သူငယ်ချင်းများကိုလည်း ကျေနပ်အောင်၊ အမုန်းတွေကျေအောင် တောင်ပန်းချင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်ပေါ့။ နှစ်သစ်ကူးမှာ ရောက်မယ့် မွေးနေ့တူ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကိုလည်း မွေးနေ့ဆုတောင်းစကားလေး ပြောချင်ပါတယ်။\nကိုယ့်အတွက်ဆိုရင်တော့ နှင်းဆီပန်းအပွင့်၅၀၀လောက် လက်ဆောင်ရချင်တယ်(လောဘကြီးတယ် မပြော ပါနဲ့။ စိတ်ကူးဆိုတာ ပိုက်ဆံပေးရတာမှ မဟုတ်တာ ဟဲဟဲ)။ ၂၀၀၇ ရဲ့ နေ၀င်ချိန်ကို (ဒီမှာတော့ ပင်လယ်ကမ်းစပ်ပဲ ရှိတော့) ပင်လယ်ကမ်းခြေကနေ သွားကြည့်ချင်တယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင် ၂၀၀၈ ရဲ့ မနက်စောစောကို နှင်း၊ ဒါမှမဟုတ် မြူလေးတွေကျတဲ့ မနက်မျိုးမှာ နိုးထပြီး၊ ကော်ဖီပူပူလေး တခွက်သောက်ချင်တယ်။\n၂၀၀၈ နှစ်ထဲမှာ ကိုယ်ကကောင်းရင် ကိုယ်ကောင်းတာကို နားလည်နိုင်မယ့် သူငယ်ချင်းတွေလိုချင်တယ်ဗျာ။ လိုချင်ချင်တာတောင်းတက်ပြီး ရသွားရင် မသိချင်ရောင်ဆောင်တက်တဲ့ လူ(အသစ်)တွေနဲ့တော ထပ်မတွေ့ ချင်ဘူး။ ရွေးလို့ရမယ် ဆိုရင်ပေါ့လေ။ နောက်ထပ် စိတ်ဆင်းရဲရင် အားပေးမယ့် လက်တစုံလောက်။ (အဲ့ဒီဆုတောင်းကတော့ သိပ်ပြီးမသေချာဘူး။ ကျွန်မနဲနဲလောဘကြီးတော့ တော်ကြာကိုယ်လိုတဲ့လက်တစုံ မဟုတ်ဘဲ သူမှီမယ့် ပခုံးတဖက်ဖြစ်နေဦးမယ်။ ကျွန်မအမှီအတွယ်တွေ သိပ်မကြိုက်ဘူး ဟဲဟဲ။) ဒါမှမဟုတ် သိပ်ပြီးစိတ်ညစ်နေတဲ့ အချိန်မှာရစ်လို့ရမယ့် ကိုယ့်ကိုသိပ်ပြီး နားလည်တဲ့၊ အနွံအတာခံတဲ့ သူငယ်ချင်း။ များများစားစားမဟုတ်ဘူး တယောက်လောက်။ ဒါတွေရမယ် ဆိုရင် ၂၀၀၈ ခုနှစ်က ပျော်စရာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ ဒီလောက်ပါဘဲဗျို့။ Welcome 2008 က။ ဒီလောက်ဆိုရင် ကျေနပ်ပြီပေါ့နော် ဟန်နီ(အချစ်လေး < မြန်မာလိုဘာသာပြန်သည်)။ဟိဟိ။\nPosted by Red's Rose Dream at 10:31\nတရားသူကြီး။ ။ မင်းဘယ်မှာအလုပ်လုပ်သလဲ။\nတရားခံ ။ ။ ဟိုနား ဒီနား ပါဘဲ။(ံHere and There)\nတရားသူကြီး။ ။ မင်းဘာမလုပ်လုပ်တာလဲ။\nတရားခံ ။ ။ ဒီလိုပါဘဲ။(This and That)\nတရားသူကြီး။ ။ သူ့ကိုခေါ်သွားလိုက်တော့။\nတရားခံ ။ ။ ခဏလောက်စောင့်ကြပါဦးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်လွှန်ပေးမှာလဲ ခင်ဗျာ။\nတရားသူကြီး။ ။ အခုဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ် နောင်ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။( sooner or later )\nအဆင်ပြေသလို မတောက်မခေါက် ဘာသာပြန်ထားပါသည်။\nPosted by Red's Rose Dream at 09:25\nဒီတခါလည်း Reader Digest ထဲကဘဲ ဟာသလေးတပုဒ် ရေးးဖို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။ သူကဒီလို...\nဆိုင်မွန်ဟာ ရဲ အင်တာဗျူးသွားဖြေပါတယ်။သူအင်တာဗျူးမှာတော့ စစ်ဆေးသူကဒီလိုမေးပါတယ်။\nအင်ဆာဗျူရာ။။ ၁ နဲ့ ၁ ကဘာလဲ။\nဆိုင်မွန်။။ ၁၁ ပါ။\n(အင်တာဗျူရာလိုချင်တဲ့ အဖြေမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီသူငယ်မမှာဘူးလို့ သူကလက်ခံလိုက်ပါတယ်။ )\nအင်တာဗျူရာ။။ ဒါဆို T နဲ့စတဲ့ Week Day တွေထဲက နှစ်ရက်ကိုပြောပါ။\nဆိုင်မွန်။။ Today နှင့် Tomorrow ပါ။\nဆိုင်မွန့် အဖြေကို အင်တာဗျူးလိုပ်တဲ့သူ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဆိုင်မွန့်ကို စမ်းချင်တာနဲ့ နောက်ထပ် မေးခွန်းတခု ထပ်မေးလိုက်ပါတယ်။\nအင်တာဗျူရာ။။ ဒါဆို Abraham Lincoln ကို ဘယ်သူသတ်သလဲ မင်းသိလား။\nအဲ့ဒီအခါမှာတော့ ဆိုင်မွန် အတော်အံ့အားသင့်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်တာက။\nဆိုင်မွန်။။ ကျွန်တော်မသိပါဘူး ခင်ဗျာ။\nအင်တာဗျူရာ။။ ကောင်းပြီး။ ဒါဆို အိမ်ပြန်ပြီး ခဏလောက်စဉ်းစားပါဦ။\nဆိုင်မွန် အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ သူ့အမေကို ဒီလိုပြန်ပြောပါသတဲ့။\nဆိုင်မွန်။။ မေမေရေ ဒီနေ့ အင်တာဗျူးကတော့ အတော်မိုက်တယ်ဗျ။ တခါတည်းနဲ့ အလုပ်ရပြီး အရေးကြီးတဲ့ အမှုတွဲကိုပါ အပ်လိုက်တယ်။\nPosted by Red's Rose Dream at 10:50\nဘလောဒ့်နဲ့ပက်သက်လို့ ၂၀၀၇ ရောက်တဲ့ ဘာဆိုဘာမှ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဂျီတော့ထဲက သူငယ်ချင်းတယောက်ကို ဒီရောကတော့ အရမ်းပျင်းကြောင်းနဲ့၊ စာလေးဘာလေးဖတ်ချင်ကြောင်း ပြောတော့ သူက ဖိုရမ် ရေးတာလို့ ဖတ်တာ တို့လုပ်ပါလားလို့ ပြောပါတယ်။ ဖိုရမ်ဆိုတာ ဘာကြီးတုန်းကျွန်မ မသိဘူးလို့ပြောတော့။ ပြီးတော့ ကျွန်မက စာဘဲ ဖတ်ချင်တာ။ မြန်မာပြည်မှာနေတုန်းကတော့ နိုင်ငံခြားရောက်ရင် အီးဘုတ်တွေဘာတွေ ရတယ် ပြောတယ် အဲ့ဒါ အီးဘုတ်တွေ ရတဲ့ နေရာသိလားလို့ နဲနဲရစ်လိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ သူက မနိုင်းနိုင်းစနေရဲ့ ဘလောဒ့်လိပ်စာပေးပါတယ်။ အဲ အဲ့ဒီကစပါတယ်။\nအဲ ပြောဖို့ တခုကျန်သွားတာက မနိုင်းနိုင်းရဲ့ ဘလောဒ့်ကိုဝင်ကြည့်တဲ့နေက ဂူဂလ်က အကောင့်ဖွင့်မှဆိုလား ဘာလားမသိပြောလို့ မရောင်မလည်နဲ့ အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်မိပါတယ်။ နာမည်ရွေးဆိုတော့ ဘာရွေးရမှန်း မသိလို့ စိတ်ထဲရှိတဲ့ နှင်းဆီပန်းကိုရွေးမယ်ပါ့ အဲ့ဒါနဲ့ Rose ။ နှင်းဆီပန်းဆိုရင် အရောင်ကိုပါရွေးရပါ့မယ်။ ဒါဆို ဘာအရောင် ရွေးမလဲပေါ့။ စမ်းတဲ့ဘလောဒ့်ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း အနီရောင်ကို ရွေးလိုက်မိပါတယ် အဲ့ဒါကြောင့် Red။ Red Rose အဲ့ဒီလို ရိုက်လိုက်တော့ အဲ့ဒီနာမည်က ရှိပြီးသားတဲ့။ ကျွန်မလညး ခေါင်းမစားချင် တာနဲ့ Red Rose ကရှိပြီးသားဆိုရင် Red-Rose ကရောဆိုတော့ ဂူဂလ်ကြီးက ရတယ်တဲ့။ ဒါဆိုလဲ ပြီးရော Red-Rose ပေ့ါ။\nဂူဂလ်က အတော်ရစ်တယ်နော်။ နာမည်နဲ့မပြီးသေးဘူးတဲ့လေ။ နောက်ထပ်ဘယ်လို ပေါ်ချင်သလဲတဲ့ ဒါနဲ့ စမ်း တာပေါ့ Test။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မမှာ Red-Rose-Test ဆိုတဲ့ ဘလောဒ့်တခု ဖြစ်သွားပါရော။ ဘာမှလည်း မရေးတက် ဘယ်လို လိုပ်ရမှန်းမသိတော့ အဲ့ဒီညမှာဘဲ Red-Rose-Test ဆိုတာကြီး လုပ်ပြီး စိတ်ပျက်စွာနဲ့ ဒီအတိုင်းထားလိုက်ပါတယ်။ တော်ကြာတယ်ထင်တယ်။ အကောင့်ဖွင့်တာ ဇွန်လတုန်းက ပါ စရေးတော့ သြဂုတ် ဘာမှလည်း မဆိုင်ဘူး။ ဘာမှန်မသိဘဲ အကောင့်ဖွင့်ဆိုလို့ ဖွင့်လိုက်မိတာ။ အကောင့် တခု အဖတ်တင် သွားတာပေါ့။ ဆရာကြီး ဦးမျိုးညွှန့်စကားနဲ့ ဆိုရင်တော့ တောင်တမန်အင်း ရောက်နေလောက်ပြီး ဘာမှန်မသိဘဲ ရမ်းသမ်းပြီး ခေါင်းညိမ့်လို့။ ထားလိုက်ပါတော့။\nဒါနဲ့ မနိုင်းနိုင်းရဲ့ ဘလောဒ့်ကို ၀င်ပြီးစာတွေဖတ်ချင်ရင် မေလ်းကိုဖွင့် မေးလ်သမိုင်းထဲက လိပ်စာကိုယူ ပြီးမှ ဖတ်ရတယ်။ အတော်ဆိုးတယ်လို့ မထင်ကြဘူးလား။ လိပ်စာကို မှတ်ထားမယ်လို့ ဘလောဒ့်အ၀င်မှာ အမြဲ စဉ်းစားတက် ပေမယ့်။ ပြတင်းပေါက်ကြီး ပိတ်ပြီးမှ အမြဲသတိပြန်ရတက်လို့ပါ။ အသက်က ငယ်သေးပေမယ့် သတိက မငယ်တော့လို့ မေ့တက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုဘယ်လို တခြားလူတွေ ဆီကို သွားရမှန်းတော့ လုံးဝမသိခဲ့ပါဘူး။\nတရက် ဆြာကြီး ပြာမြှားနဲ့ ပြောကြဆိုကြရင်း ဘလောဒ့်အကြောင်း ရောက်သွားပါတယ်။ ဘလောဒ့်တွေ ဖတ်ပါလားဘာညာ(ဘလောဒ့်ရေးတဲ့ ဘာညာမဟုတ်)ပေါ့၊ ပြီးတော့မှ သူက၊ သူလဲ ဘလောဒ့်ရေး နေကြောင်းပြောပါတယ်(ကြော်ငြာဝင်တာပေါ့လေ)။ အဲ့ဒါနဲ့ သူဘလောဒ့်လိပ်စာ ပေးပါတယ်။ ဖတ်ကြည့်ပါပေါ့။ ဘာညာပေါ့။ ဒါနဲ့ ကျွန်မမှာလည်း အဖတ်တင်နေတဲ့ ဘလောဒ့်လိပ်စာ တစ်ခုရှိကြောင်း၊ ဘယ်လို လုပ်ရမှန်းမသိလို့ ဒီအတိုင်းထားတာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်းပြောလိုက်တော့။ ဆြာကြီးက သိချင်ရင်ဒီကိုသွားဆို ပြီး လိပ်စာပေးပါတယ်။ လိပ်စာက မောင်လှ တဲ့။\nဒီလိုနဲ့ ဟိုဖတ်ဒီဖတ်ပြီး ဆရာလှရဲ့ ဘလောဒ့်မှာ မြန်မာလိုပေါ်အောင်ရေးနည်း တွေတွေ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအထည်း မှာ ကိုညီလင်းဆက် နဲ့ ကိုရန်အောင် တို့ကို ညွှန်းထားပါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဆရာ့ ဆရာကြီးတွေဆီကို ရောက်သွား ပါတယ်။(ဘယ်သူက အရင်၊ ဘယ်သူက နောက်လဲ အခုထိ မသိပါ။) သြော် အရင်ကလည်း ကျွန်မဆရာ ဆရာမင်းမြတ်စိုးရဲ့ ၀က်ပေ့ခ်ျမှာ ဆရာလှနာမည်ကို ကျွန်မတို့ အတန်းထဲက သူငယ်ချင်းနာမည်နဲ့ တူလို့ သွားကြည့်ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နဲနဲပါးပါးဖတ်ပြီး သူငယ်ချင်းမဟုတ်မှန်း သိတော့ ပြန်ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ ဟဲဟဲ ဒီလိုဖြစ်တက်တယ်နော်။ အဖြူမှန်း အမည်းမှန်းမသိဘဲ ရမ်းလိုက်တာ။\nဒီလိုနဲ့ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မရဲ့လက်ဦးဆရာ ဆြာကြီး ပြာမြှာရဲ့ ညွှန်ကြားမှုနဲ့ ဆရာ့ဆရာတွေ ရောက်ရာကနေ မထင်မှတ်ဘဲ ဘလောဒ့်နွံထဲနစ်သွားပါရော(မရွှေဂျမ်းကတော့ ဘလောဒ့်ရွာလို့ ပြောပါတယ်)။ ပထမဆုံး ကျွန်မ ဘလောဒ့်ကို ကျက်သရေရှိအောင် မင်္ဂလာပါလို့ နှုတ်ဆက်ပြီး၊ ဘာရေးရမှန်း မသိတာနဲ့ ကျွန်မကြိုက်တဲ့ သီချင်းကို စာသားတင်ပါတယ်။ ပြီးတော့မှ သူငယ်ချင်းတွေက သီချင်းပါတင်ရင် ပိုကောင်းတယ်ဆိုလို့ သီချင်းတင်ဖို့ နေရာရှာပြီး တင်လိုက်ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကိုမောင်လှ ဘလောဒ့်ထဲမှာ ၀ဲလည်ဝဲလည်နဲ့ ပြင်စရာတွေ ပြင်ဆင်ရင်နဲ့ သြဂုတ်လ (၂၇)ရက်နေ့မှာဘဲ ငယ်ငယ်က ဖတ်ဖူးတဲ့ ပုံပြင်တွေထဲက ငရဲသားခြေကျိုးဆိုတာကို ပထမဆုံး ပြန်ရေးပြီး ကျွန်မရဲ့စာရေးခြင်းတွေ စခဲ့ပါတယ်။\nသူငယ်ချင်းတွေကို ပြကြည့်ပါတယ်။ အရေးအသားတွေ လိုသေးတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ ကြီုစားမယ်ပေါ့။ အစကတော့ မှတ်စုသဘောမျိုး၊ အမှတ်တရသဘော၊ ဒိုင်ယာရီသဘော အဲ့ဒီလို ရည်ရွယ်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကို ကိုယ် အားပေးပါတယ်။ ဘယ်သူမှ လာမဖတ်လည်း ကိုယ်မှတ်စုအနေနဲ့ ရှိနေဖို့ပါ။ ဒါပေမယ့် လူဆိုတော့ အခတ်သား သူများတွေဆီသွားလည်ရင် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ၀န်းကျင်လေးကိုတွေ့တော့ နဲနဲ လောဘ၀င်လာ တယ် ကိုယ့်မှာလည်း ဒီလို ၀န်းကျင်လေး ရှိချင်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ရမလည်းဆိုတာတော့ ကိုရန်အောင်က ဆီဗုံး ယဉ်ကျေးမှုခုလုပ်ပါလို့ ဆိုထားတဲ့ အပြင် ဆြာမြာမြှားကလည်း ဆီဗုံးတပ်ပါလားပေါ့။ လိပ်စာတွေဘာတွေ ပေးပါတယ်။ အဆင်ပြေအောင် ကိုရန်အောင်ရဲ့ ဆီဗုံးတပ်နည်း လိပ်စာကိုပါ တခါတည်း ပေးပါတယ်။\nဆီဗုံးတက်တော့ ပထမဆုံး စမ်းတာက ကိုယ့် ဘာသာကိုယ့် ပြန်စမ်းပြီး ရေးကြည့်တယ်လေ။ ပြီးတော့ ဆြာမြှား၊ ပြီးတော့ ဆရာရန်အောင်ဆီမှာ သွားအော်ထားလို့ ဆရာရန်ကလာပြီး အဆင်ပြေအောင် သွန်သင်ပါတယ်။ အတော် စမ်းလို့ကောင်းတဲ့ ဆီဗုံးလို့လည်း ပြောသွားပါရဲ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မသူငယ်ချင်း(ဘလောဒ့်မရေးတဲ့)က သူ စာတွေဖတ်ပြီးသွားကြောင်း ဘာအော်သွားရကနေ ဆီဗုံးယဉ်ကျေးမှုထဲမှာ နစ်သွားပြန်ပါရော။ ဒီလိုနဲ့ ဟိုဟို ဒီဒီ လိုက်အော်နေမိပြန်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းအသစ်တွေ ရသလို၊ အဟောင်းတွေနဲ့လည်း ပြန်တွေ့ရပြန်ပါတယ်။ မထင်ဘဲ ကိုယ်နဲ့ သိတဲ့သူတွေ ဘလောဒ့်ရေးရုံတင်မက ဘလောဒ့်မှာ ဆရာကြီးတွေတောင် ဖြစ်နေပါပြီ။\nဘလောဒ့်ရေးဖြစ်တော့ ဂျီတော့ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုစကားပြန်မပြောဘဲ ဘဲတွေနဲ့ ကြည်နေတဲ့၊ မီးစိမ်းလင်းနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို မေ့နေတက်တယ်။ သူတို့ကို စိတ်တိုဖို့ လုံးဝသတိမရတော့ဘူး။ သူတို့နဲ့လည်း စကားမပြော ဖြစ်တော့ဘူး။ ကောင်းတယ်မဟုတ်လား အကုသိုလ်နဲသွားတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် သူတို့ကိုကြည့်ပြီး ကိုယ့်ကို စကားပြန်မပြောလို့ ဒေါသထွက်နေရတယ်။ ရန်ဖြစ်နေရတယ်။ ကြာရင် အသက်တောင်တိုသွားနိုင်တယ်။ ပြောပါသေးတယ် တချို့တွေက ငါတို့က နင့်လို အားနေတာမဟုတ်ဘူးတဲ့လေ။ အလုပ်နဲ့ အကိုင်နဲ့ဆိုဘဲ။ မှန်နေတော့လည်း စိတ်ဆိုးရအခက်၊ ပြန်ပြောရအခက်ပါ။ တော်ဘီ ဘလောဒ့်ထဲဘဲ စိတ်နှစ်ထားတော့မယ် ပေါ့။\nဒီလိုနဲ့ တနေ့တနေ့ ကိုယ့်ဘလောဒ့် ကောင်းရာကောင်းကြောင်းရှာကြံပြီး ကြံဖန်ရေးသားရုံသာမက၊ ပြောပါများစကား ရဆိုတဲ့အတိုင်း ကိုယ့်မကောင်းကြောင်းတွေပါ တခါတလေ ဘလောဒ့်ထဲမှာ ပါသွားတက်ပါတယ်။ အခုနောက် ပိုင်းမှာတော့ ဘလောဒ့် မောင်နှမများရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမ၊ အကြံပေးမှုတွေကြောင့် အတော်လေး အဆင်ပြေသွားပေမယ့်(လုံးဝ အဆင်ပြေတယ်လို့ မပြောပါဘူး၊ စာလုံးပေါင်းကတော့ ထုံစံအတိုင်းမှားနေတုန်းဘဲ။ :P)၊ အရေးအသားကောင်းအောင် ထိန်းသိမ်းမှုနဲ့၊ လိုရင်ရောက်အောင် အချက်အလက်နဲ့ ရေးသားတက်အောင်တော့ အတော်ကြိုးစာရဦးမှာပါ။\nကျွန်မဘလောဒ့်လေးကို ဒီဇိုင်းခဏခဏ ပြောင်းဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ကြိုက်မတွေ့သေးလို့ပါ။ အခုလည်း ဘမ်နာကို စိတ်ကြိုက်မဖြစ်လို့ ဒီအတိုင်းဘဲထားလိုက်တယ်။ သီးချင်းဖွင့်တဲ့ ပလေရာလေးတခုလုပ်ပြီး ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ သီချင်းတွေထည်းဖို့ ကြိုးစားတာလည်း မအောင်မြင်သေးပါဘူး။ နောက်ပြီး အိုင်အီးနဲ့ ကြည့်ရင် ကျွန်မဘလောဒ့် ကို မမြင်ရတာလည်း မပြင်ရသေးပါဘူး။ အများကြီးလိုသေးတဲ့ ကျွန်မဘလောဒ့်ကို ခင်မင်ရင်စွဲရှိလို့ အလည်လာ ကြတဲ့သူတွေ၊ မျက်စိလည်လမ်းမှာလာကြတဲ့သူတွေ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nအဲ မေ့နေလို့ ကျွန်မဘလောဒ့်ရေးပြီး နှစ်လလောက် အလိုမှာဘဲ red-rose-test ဆိုတာကြီးက တမျိုးကြီး ဖြစ်နေလို့ ကဗျာဆန်ဆန်(ကိုယ့်ဘာကို ထင်တာပါ) red-rose-dreamလို့ ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲ ကိုယ်နာမည်ကိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ နှင်းဆီနီနီလို့ ပေးထားလိုက်တယ်။ ဟိုပြောင်းဒီပြောင်း နဲ့ ပုံစံတွေလည်း အမျိုးမျိုးပြောင်းပြီးပါဘီ။ စိတ်တွေလည်း အတော် သည်းခံတက်လာပါဘီ။ ဘလောဒ့် ရေးတာ အတော်သည်းခံနိုင်ရတယ် ဆိုတာ ဘလောဒ့်ဂါတွေ အားလုံးသိပြီးသားလို့ ထင်ပါတယ်။\nဒီလောကမှာ ဘလောဒ်ဂါ ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး ဟိုအော်၊ ဒီအော်နဲ့ သူတွေတော့ ရှိနေကြပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ဘ၀တွေထဲမှာ ပန်းခင်းလမ်းလဲပါချင်ပါမယ်၊ ခရောင်းတောလဲ ဖြတ်ချင်ရင် ဖြတ်ရပါတယ်၊ ဗိုလ်အောင်ဒင်လဲ ပါချင်ပါမယ်၊ ဦးကျောက်လုံးလည်း ပါချင်ပါမယ် ပြောချင်တာက ကောင်းတဲ့ သူရော ဆိုးတဲ့သူရော အစုံပါတယ်။ ဒီတော့ အင်တာနက်ရွာမှာ ထွန်းကားနေတဲ့ ဘလောဒ့်ယဉ်ကျေးမှုမှာ ကိုယ်က ဗိုလ်အောင်ဒင်လား၊ ဦးကျောက်လုံးလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်သမိုင်းကိုယ်ရေး ကြတာပါ။ လွတ်လပ်စွာ သဘောတရားကွဲလွဲ နိုင်တဲ့ လောကကြီးထဲမှာ ဘလောဒ့်ဂါတွေ လွတ်လပ်စွာ သဘောတရားကွဲလွဲနိုင်သလို၊ လွတ်လပ်စွာလဲ ရေးသားနိုင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်...ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရလား၊ ဘာကိုရည်ရွယ်ပြီး ရေးသားပြောဆိုချင်နေမှန်း မသိတဲ့ အနောနမတ်တွေ ရှိနေပါသေးတယ်။\nဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးဘလောဒ့်မောင်နှစ်မ၊ ညီအစ်ကို၊ သူငယ်ချင်း အားလုံးစိတ်ထဲမှာတော့ အကောင်းဆုံးဘဲ ဖြစ်ချင်ကြတယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည့်ပါတယ်။ အားလုံး ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန့်၊ ကိုယ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲချင်ကြတဲ့ သူတွေချည်းပါဘဲ။ အမျိုးအမျိုးဖြစ်နေတဲ့ လောကကြီးမှာ အားလုံးညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့ ကိုယ်စီ စိတ်ကူး၊ အိပ်မက်၊ သဘောတရား၊ အတွေ့အကြုံတွေကို ဘလောဒ့်တွေထဲမှာ ရေးနိုင်ကြပါစေနော်။ အားလုံးကိုလည်း အားပေးနေပါ့မယ်။\nဘလောဒ့်ရေတာကြာတော့ အိမ်ကသိပ်မကြည်ချင်ဘူး။ မနက်စာ စားရင်၊ ဘလောဒ့်ကြည့်ရုံသာမက။ တနေကုန် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဘလောဒ့်၊ ဘလောဒ့်၊ ဘလောဒ့်ဖြစ်နေလို့။ ဘာမှမလုပ်ဘဲ တချိန်လုံးထိုင်နေတာ ကြာရင်ပွင့်ဖြစ်တော့မယ်တဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ကျွန်မအချိန်တွေ အလကားမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ဦးနှောက် အလကား မဖြစ်ပါဘူး။ တခုခုတော့ စဉ်းစားနေတက်တယ်။ ဘုရားရှိခိုးလည်း ဘလောဒ့်မှာ ရေးမယ့်အကြောင်း၊ ထမင်းစားလည်း ဒီအကြောင်း၊ ယုတ်စွအဆုံး ရေအိမ်ဝင်ရင်တောင် မလွတ်တမ်းစဉ်စားနေတက်ပါတယ်။\nဒီရောက်ပြီဘာမှ လုပ်စရာမရှိ၊ ဘယ်မှ သွားစရာမရှိလို့ ငူငူငိုင်ငိုင်( တီဗွီ ကြည့်ချင်း၊ ချက်ချင်း)ဖြစ်နေတက်တဲ့ ကျွန်မအတွက် ခြေဆန့်စရာနေရာလေး တခုဖြစ်ပေမယ့် နှလုံသားအဟာရ(ဘယ်ဘလောဒ့်မှာလည်း မသိဘူးရေးထားတာ။ နှလုံးသားကို အဟာရပြည့်အောင်ပြုလုပ်သင့်ပါသတဲ့။) ရရှိအောင်၊ အချိန်တွေကို အလကားပြုန်းတီးမသွားအောင် ကူညီပေးတဲ့ ဆြာကြီးပြာမြှားကို ဘလောဒ့်ရေးတိုင်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီပိုစ့်ကို ရေးဖြစ်အောင် တက်တဲ့ ကိုပီကေရေ အခုတော့ သိဘီပေါ့။ ဘာလို့ ဘလောဒ့်တာလည်းဆိုတာ။ လွယ်တော့မလွယ်ပါဘူး ဘလောဒ့်ရေးရတာ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မဘလောဒ့်ဂါကောင်းတယောက် မဖြစ်သေးပေမယ့်(ဘယ်အချိန်ဖြစ်မလဲမသိဘူးနော်) တက်နိုင်သလောက်၊ အရည်ရှိသလောက်တော့ ကြိုးစား နေပါတယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။ ဒီလောက်ပါဘဲ....\n(စားရေးရင် တခါတည်း ပြီးအောင်ရေးမှ။ မဟုတ်ရင် စိတ်ကူးတွေပြောင်းပြောင်းသွားတက်ပါတယ်။ အခုလည်း ထမင်းမစားခင်က စိတ်ကူးနဲ့ စားပြီး စိတ်ကူးလုံးဝမတူလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စိတ်ပျက်မိပါတယ်။ ဇာတ်သိမ်းပိုင်း ဖတ်လို့ မကောင်းဘူးမပြောနဲ့ နော် ငိုမှာ။ ဟီးးးး)\n(မနေ့ကရေးထားတာကို ပြန်ဖြည့်ထားတယ်။ လက်ခုပ်လေးဘာလေး ကွန့်မန့်မှာ တီးပေးဦးလေ အားတက်အောင်လို့။)\nPosted by Red's Rose Dream at 12:18\nဒီ တံတားလေးရဲ့ အဆုံးမှာ အိုရန်အူတန် တွေ ရှိတယ်။\nဒီရက်ပိုင်းမှာ ဘလောဒ့်ဘက်ကို မလှည်ဖြစ်ပါဘူး။ နေသိပ်မကောင်းတာကတကြောင်း၊ ဈာန်မ၀င်တာက တကြောင်း(အပျင်းကြီးသည်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဘာသာပြန်ထားသည်) ကြောင့် ဘလောဒ့်ကို မျက်စိမှိတ် ပြီး မေ့ထားခဲ့ပါတယ်။\nမနှစ် ဒီဇင်ဘာ (၂)ရက်နေ့က ကျွန်မတို့ ဒီမြို့ကို ရောက်ခဲ့တာပါ။ ဒီနှစ် ဒီဇင်ဘာ (၂)ရက်နေ့ Orangutan ဥယျာဉ်ကို သွားလည်ဖြစ်ကြပါတယ်။ အမှန်က သွားဖို့ အစီအစဉ်မရှိပါဘူး။ ဒီမြို့ကနေ ပြောင်းရတော့မှာမို့ ရောက်ဖူးအောင် သွားဖြစ်အောင်သွားမယ်ဆိုပြီး သွားခဲ့ပါတယ်။ ၀င်ကြေးက ဈေးကြီးတယ်ဗျ။ တယောက်ကို ၃၀၊ ကင်မရာယူရင် ၁၀ အားလုံးပေါင်း ၁၃၀ ကျတယ်ဗျ။ ဘာကောင်တွေရှိမလဲ ဆိုပြီး စိတ်ဝင်တစားနဲ့သွားလိုက်တာ။\nစစဦးဆုံး Information Center ကို ၀င်ကြည့်ပါတယ်။ ဘာတွေရှိသလဲဆိုပြီးတော့ ဟဲဟဲ။ ဘာမှမရှိဘူး ဓါတ်ပုံ တွေဘဲရှိတယ်။ ဥယျာဉ်သမိုင်းပေါ့လေ။ ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်ပြီးတော့ မေးခွန်းလေးတွေ ရေးထားတဲ့ box နားကို ရောက်တော့ စိတ်ဝင်စားလို့ ကြည့်မိပါတယ်။ မေးခွန်းက ၄ ခု။ တခုချင်းစီ ပြန်ရေးမယ်နော်။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပါတယ်။\nမေး။ ။ အိုရန်အူတန်က အသားစားလားတဲ့။\nဖြေ။ ။ အိုရန်အူတန်ဟာ အသားမစားပါဘူးတဲ့။\nမေး။။ အိုရန်အူတန်တွေ အသက်ဘယ်လောက်ထိရှည်ကြသလဲတဲ့။\nဖြေ။။ အိုရန်အူတန်တွေဟာ အသက် အနဲဆုံး ၃၅ နှစ်ထိ ရှည်ကြပါတယ်တဲ့။ Zoo တွေမှာ ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး အသက်ရှည်ပါတယ်တဲ့။\nမေး။။ အိုရန်အူတန်တွေ က ရန်လုပ်တက်သလားတဲ့။\nဖြေ။။ အိုရန်အူတန်တွေက ရန်မလုပ်တက်ပါဘူးတဲ့။\nမေး။။ အိုရန်အူတန်တွေ ဘာကြောက်တက်ပါသလဲတဲ့။\nဖြေ။။ အိုရန်အူတန် အကြောက်ဆုံးသတ္တ၀ါကတော့....အဲ့ဒီ အဖြေနေရာမှာ မှန်တချပ် ကပ်ထားပါတယ်။\nနောက်ဆုံးအဖြေကို ကြည့်ပြီး ကျွန်မတောင် အတော်လန့်သွားပါတယ်။ ဟဲဟဲ\nဒီလိုနဲ့ သစ်သားတံတားလေး အတိုင်း ၀င်လိုက်တာ အတော်လျှောက်ရမယ်ထင်ပြီး လျှောက်လိုက်တာ ၅ မိနစ် တောင်မကြာဘူး ရောက်သွားပါတယ်။ တောကြီးမျက်မည်းလို့ ရေးထားလို့ အတော် မည်းတယ်ထင်နေတာ။ လင်းလို့ ထိန်လို့။ ဟဲဟဲ။ ရေးထားသေးတယ် တောရိုင်းမျောက်တွေ သတိထားပါတဲ့(ဘာမှ မရှိဘူး။ လိမ်တာ)။ ၁၀ နာရီ ထမင်း(ငှက်ပျောသီး)ကျွေးချိန်ဘဲ လာလို့ ၁၀ နာရီ မထိုးမချင်းထိုင်စောင့်နေရပါတယ်။ ၁၀နာရီထိုးတော့ မှ ကိုယ်တော်တွေက လာပါတယ်။ အားလုံး ၉ကောင်ဘဲ လာတယ်။ ပြောတော့ အများကြီး လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့။\nကျွန်မတို့ မမြင်ဖူးတဲ့ နှာခေါင်းကြီးကြီးနဲ့ မျောက်တော့ မတွေ့ဘူး နှာခေါင်းကြီးကြီးနဲ့ လူတွေတော့ တပုံကြီးဘဲ။ မျောက်ကသိပ်မရှိတော့ လူတွေဘဲ ထိုင်ကြည့်ပြီး ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ အတော်ကြီးတဲ့ နှာခေါင်းတွေ ဘန္ဒာစေ့ ၁ စေ့လောက်တော့ အသာလေး ၀င်တယ် ဟဲဟဲ။ အသေအချာကို ကြည့်ထားတာပါ။ ချောတဲ့ သူတွေလဲ ပါတယ် ဟဲ ဟဲ ငမ်းတယ်လို့တော့ မပြောပါနဲ့။ မမြင်ဖူးလို့ပါ။ အစကတည်းက မျက်စိကကောင်းတာမဟုတ်တော့ ပြန်လည်း ပြန်လာရော ကြည့်တာများပြီး မတ်စိ အတော်ကိုက်သွားတယ် ဟဲဟဲ။ အမှန်တော့ မျောက်တွေ ဘာတွေ ကြည့်မနေနိုင်ပါဘူး။ ဘလောဂ့်မှာတင်ဖို့ ပုံတွေရအောင် လိုက်ရိုက်နေရတာ နေပူမှန်းမသိ၊ မိုးရွာမှန်း မသိဘဲလုပ်နေလို့ ခေါင်းကိုက်သွားတာထင်ပါရဲ့။ မျောက်ကိုးကောင်းကို ပိုက်ဆံ ၃၀ ပေးကြည့်ရလို့ တန်ပါတယ် လေ။ ဟဲဟဲ အိမ်ကတော့ဆဲနေတယ်။ ကဲ မှတ်ပီလားကဲချင်ဦးတဲ့။ ဘာဖြစ်လဲနော် တူနှယ်ချင်းတွေကိုတော့ ဓါတ်ပုံတွေပြလို့ရတာပေါ့နော်။\nကဲကဲ ကြိုးစားပန်းစား ရိုက်ထားတဲ့ ပုံတွေ ကြည့်ကြပါဦးနော်။\nအိုရန်အူတန် ထိုင်နေပုံက လူနဲ့ မတူဘူးလား???\nအိုရန်အူတန် ကြီးလာပါဘီ။(ကြီး ဆိုပေမယ့် ၃ ပေလောက်ဘဲ ရှိမယ်။)\nလုံဝ မကြေဘူး တွေ့မယ်။\nဟေ့.. ဟိုကောင်တွေ ဘာလို့မလာ သေးတာလဲ မသိဘူး။\nမင်းရော ဒါမျိုးလုပ်နိုင်လို့လား ဟွန်း။\nရှိသမျှ အကောင်တွေ အကုန်ဘဲ။\nဘာကောင်မှ မရှိလို့ သူတို့ပြထားတဲ့ပုံတွေဘဲ ရိုက်ခဲ့တယ်။ မှတ်ပြီလား ဟတ် ဟတ် ဟတ်(ရင်ကျပ်နေတာ)။\nPosted by Red's Rose Dream at 14:36\nဒီဇင်ဘာ လို့ပြောရင် အမြဲ ရင်ခုန်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဇင်ဘာရောက်တိုင်း အပြောင်းအလဲ တခုခု ရှိလို့ပါ။ နှစ်ဟောင်းကုန်လို့ နှစ်သစ်ရောက်တော့မယ်။ အားကစားပွဲတွေ ရှိတယ်။ နှင်းတွေကျတယ်။ ညဘက်တွေ မှာအေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဇင်ဘာကိုကြိုက်တယ်။ တခါတလေ ဒီဇင်ဘာရှိလို့ နိုဝင်ဘာဆိုတာကို မေ့နေတက် တယ်။ ဒီဇင်ဘာမှာ သဇင်တွေပွင့်တယ်။ ဒီဇင်ဘာမှာ ခရစ်စမတ်ပွဲရှိတယ်။ ဒီဇင်ဘာမှာ ...\nဒီဇင်ဘာရောက်ရင် ပျော်တယ်။ တခါတလေ စိတ်ညစ်တယ်။ ဒါပါဘဲ ထူးခြားတာက ဒီဇင်ဘာမှာ ဘုရားကို သဇင်ပန်း မကပ်တာ ၂ နှစ်ရှိပြီ။ အဲ့ဒါတော့ စိတ်မကောင်းဘူး။


Hebbars kitchen APK အားဒေါင်းလုပ်ပြုလုပ်ပါ\nပင်မစာမျက်နှာ » ဟင်းချက် Apps ကပ » Hebbars မီးဖိုချောင်\nHebbars မီးဖိုချောင် APK ကို\nHebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် - အိန္ဒိယသက်သတ်လွတ်ချက်ပြုတ်နည်းများစုဆောင်းခြင်း app ကို။ အကျဉ်းစတုရန်းဗွီဒီယိုအတိုနှင့်အတူခြေလှမ်း-by-step ဓာတ်ပုံကိုချက်ပြုတ်နည်းများပူဇော်ဖို့ပထမဦးစွာအိန္ဒိယအစားအစာကိုစာရွက် app ကို။ ဤရွေ့ကားဗီဒီယိုများလှပတဲ့နောက်ခံရမှတ်နှင့်အတူသင့်မိုဘိုင်းဖုန်းမျက်နှာပြင်မှအညီ adapts ။\nHebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကိုအိန္ဒိယနှင့်၎င်းတို့၏အစားအစာများ၏ကွဲပြားခြားနားသောအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့်ချက်ပြုတ်နည်းများ၏ကျယ်ပြန့ရှိပါတယ်။ သို့သော် Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကိုအိန္ဒိယ veg ချက်ပြုတ်နည်းများ့ကန့်သတ်သည်မဟုတ်။ ဒါဟာအစအခြားနိုင်ငံတကာသက်သတ်လွတ်ချက်ပြုတ်နည်းများနှင့်အခြားလူကြိုက်များကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းအစားအစာပူဇော်ဖို့ရှိပါတယ်။ ထို့အပွငျ Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင်အထူးသဖြင့်အိန္ဒိယတောင်ဘက်နံနက်စာနှင့်အခြားအိန္ဒိယမုန်အတွက်လက်ငင်းချက်ပြုတ်နည်းများအတွက်အထူးပြုနှင့်ချက်ပြုတ်နည်းများလုပျရနျဖြစ်ပါတယ်။ ငါတို့သည်လည်းသင့်ရဲ့မီးဖိုချောင်ထဲမှာအလွယ်တကူမရရှိနိုင်ပါရိုးရှင်းပါဝင်ပစ္စည်းများအတူရိုးရာနှင့် instant ချက်ပြုတ်နည်းများချက်ပြုတ်ဖို့ကူညီပေးပါတယ်။\nHebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကို၏သော့ feature တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်; ဒါကြောင့်အဆင်းလှသောဗီဒီယိုအားနှင့်အတူချက်ပြုတ်နည်းများ၏လတ်ကိုယ်စားပြုမှုပါရှိသည်။ ထို့အပြင်ခုနှစ်, Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကို၏အခြားထူးခြားသောအင်္ဂါရပ်က contents တွေကိုနှင့် step-by-ခြေလှမ်းဓါတ်ပုံကိုစာရွက်နှင့်အတူအော့ဖ်လိုင်းအလုပ်လုပ်တယ်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သျောလညျး, ဗီဒီယိုရဲ့အဘို့ကိုသင်အင်တာနက်ချိတ်ဆက်ခံရဖို့ရှိသည်သို့မဟုတ်သင်တို့သည်ငါတို့၏က်ဘ်ဆိုက်ကနေ browse နိုင်သည် - http://hebbarskitchen.com/\nHebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ရဲ့အင်္ဂါရပ်များ:\n- posted တိုင်းအသစ်ကစာရွက်များအတွက်အသိပေးချက်များ။\n- ရှာဖွေရေးဘား၏အကူအညီနှင့်အတူ, ရှာဖွေရေးသက်တမ်းသတ်မှတ်ခြင်းအားဖြင့် related စာရွက်စာရင်းမှတဆင့်ရှာဖွေ။\n- ထိုချက်ပြုတ်နည်းများအများစုဟာအကျဉ်းနှင့်ကောင်းမွန်စွာတင်ဆက်ဗီဒီယိုများနှင့် step-by-ခြေလှမ်းဓာတ်ပုံများနှင့်အတူဖြစ်ကြသည်။\n- ညွှန်ကြားချက်အားဖြင့်အသေးစိတ်ပါဝင်ပစ္စည်းများစာရင်းနှင့်ခြေလှမ်းနဲ့အတူစာရွက်နှင့် ပတ်သက်. အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြချက်။ ဒါ့အပြင်သင့်ရဲ့ချက်ပြုတ်အတွေ့အကြုံကိုဖြေလျှော့ရန်အကြံပေးချက်များနှင့်လှည့်ကွက်ပေါ်ရှိမှတ်စုများအပိုင်းအားဖြင့်နောက်သို့လိုက်ကြ၏။\n- သီချင်းစာရင်းကို browse နှင့်ရွေးဖို့ဗီဒီယိုများအတွက် Dedicated အပိုင်း။\n- ချက်ပြုတ်နည်းများ Save သို့မဟုတ်အကြိုက်ဆုံးထဲမှာသင်အကြိုက်ဆုံးချက်ပြုတ်နည်းများ Organize သို့မဟုတ် Bookmark ။\n- မကြာသေးမီကပို့စ်များ, စာရွက်အမျိုးအစား, သင်တန်းများ, အစားအစာများနှင့်အပင်စာရွက်အချိန် & ရှုပ်ထွေးနေတဆင့်မီနူးမှတဆင့် Browse ။\n- ခဏ, မက်ဆေ့ခ်ျ WhatsApp, အီးမေးလ်သို့မဟုတ်မည်သည့်လူမှုရေးကွန်ရက်ကနေတဆင့်သင့်ရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူသင်အကြိုက်ဆုံးချက်ပြုတ်နည်းများမျှဝေပါ။\n- သင့်ရဲ့တုံ့ပြန်ချက်ကိုမျှဝေရန်နှင့် Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင်ထဲမှာ posted သည်အခြားမှတ်ချက်များစစ်ဆေး\nကျွန်ုပ်တို့၏မီးဖိုချောင် app ကိုချက်ပြုတ်နည်းများအမျိုးအစားအောက်ပါသို့ကွဲပြား,\n- biryani ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- pulao ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- idli ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- dosa ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- Dal ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- roti, naan & paratha ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- sambar & rasam ချက်ပြုတ်နည်းများ\n- သုပ် & raita ချက်ပြုတ်နည်းများ\nကျွန်ုပ်တို့၏မီးဖိုချောင် app ကိုအောက်ပါအစားအစာချက်ပြုတ်နည်းများရှိပါတယ်,\n- Karnataka ချက်ပြုတ်နည်း\n- Maharashtrian ချက်ပြုတ်နည်း\n- Rajasthani ချက်ပြုတ်နည်း\n- အိန္ဒိယ Street, စားနပ်ရိက္ခာချက်ပြုတ်နည်း\nကျွန်တော်တို့ရဲ့ချက်ပြုတ်နည်းများထွက်ကြိုးစားပါနှင့်သင်အတွင်းဝှက်ထားသောစားဖိုမှူးတွေ့ရှ။ ဒါ့အပြင်သင့်ရဲ့မိတ်ဆွေများနှင့်မိသားစုနှင့်အတူ Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကိုအပေါ် posted အဆိုပါချက်ပြုတ်နည်းများ share ကြဘူး။ Hebbar ရဲ့မီးဖိုချောင် app ကို - ပို. အရေးကြီးသည်, နှုတ်ကပတ်တရားတော်ကို-of ပါးစပ်ကျွန်တော်တို့ရဲ့မီးဖိုချောင်အကြောင်းကိုမျှဝေဖြန့်ဝေဖို့မေ့လျော့ကြပါဘူး။\nဝက်ဘ်ဆိုက် - http://hebbarskitchen.com/\n9.78 ကို MB\nမီးဖိုချောင်ပုံပြင်များ - ...


အနုပညာသာ စစ်မှန်ရင်ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံးကလည်း သိန်းချီ တန်သွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့စကားကို Soft Pen တစ်ချောင်းနဲ့ သက်သေပြလိုက်နိုင်တဲ့ ကျားပေါက် – Daily News\nအနုပညာသာ စစ်မှန်ရင်ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံးကလည်း သိန်းချီ တန်သွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့စကားကို Soft Pen တစ်ချောင်းနဲ့ သက်သေပြလိုက်နိုင်တဲ့ ကျားပေါက်\nNovember 17, 2021 - by admm\nအဆိုတော်ဟန်ထူးလွင်ခေါ်ကျားပေါက်ဟာ အနုပညာစွမ်းရည်ပါရမီပြည့်ဝလွန်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ။ကိုကျားပေါက်ဖန်တီးထားတဲ့စစ်မှန်တဲ့ အနုပညာလက်ရာဟာလည်း တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများနဲ့ ဖန်တီးထားတာမျိုး\nမဟုတ်ဘဲ Soft Pen လေးတွေနဲ့သာ ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပါတယ်။စစ်မှန်တဲ့အနုပညာလက်ရာမျိုးဖြစ်တာကြောင့်Soft Pen တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ဖန်တီးထားစေကာမူ ဈေးနှုန်းတန်ဖိုးက အဖိုးထိုက်တန်လှပါတယ်။\nအခုဆိုရင်ကိုကျားပေါက်ရဲ့Soft Pen လေးတွေနဲ့ ဖန္တီးထားတဲ့Doodle Art လက်ရာလေးတွေဟာဆိုရင်ကမ္ဘာကျော်တဲ့အထိကို ဖြစ်နေပါပြီ။ငွေကျပ်သိန်းပေါင်းများစွာ ဖန်တီးလှူဒါန်းနိုင်တဲ့Doodle Art လက်ရာလေးတွေကိုSoft Pen လေးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ဖန်တီးထားတဲ့အကြောင်းကိုဆရာကျားက သူ့ရဲ့လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာမှာအခုလိုပြောလာပါတယ်။\nအိမ္မရွိဘူး။ ပိုက်ဆံမရွိဘူး။ နိုင်ငံမရှိဘူး။ Soft pen ရှိတယ်။ And this happened. Thank you Ako Mgmgaye , nyima Pencilo (and my hidden guardian angel gangsta) everyone involved in this little charity of mine. Stay strong my brothers and sisters of Chin state. This one goes out to you. Well get through this as one. Love Kp (ထပ်လှူဖြစ်တဲ့နေရာupdate ပါမယ်)။ အိပ်ပြီ။\nကိုကျားပေါက်Soft Pen လေးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ဖန္တီးထားတဲ့Doodle Art လက်ရာလေးတွေကနေ ရန်ပုံငွေအမေရိကန်ဒေါ်လာသိန်းပေါင်း၁သောင်းကို ထန်တလန်အတွက်လှူဒါန်းလိုက်နိုင်တာ ပဲဖြစ်ပါတယ်။နောက်ထပ်လည်းအခြားနေရာတွေကို ထပ်မံလှူသွားပေးသွားမယ်လို့ သူ့ရဲ့လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာပေါ်မှာ တင်ထားပါတယ်။\nအနုပညာသာ စစ်မှန်ရင်ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံးကလည်း သိန်းချီ တန်သွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့စကားကို ဆရာက်ားက သက်သေပြပေးလိုက်နိုင်တာပဲဖြစ်ပါတယ်။အရမ်းကို ထူးချွန်လှတဲ့ အနုပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက်လည်း မြန်မာနိုင်ငံသားတစ်ေ ယာက်အနေနဲ့တော်တော်လေးကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။\nအနုပညာသာ စဈမှနျရငျကြောကျတုံးလေးတဈတုံးကလညျး သိနျးခြီ တနျသှားနိုငျတယျဆိုတဲ့စကားကို Soft Pen တဈခြောငျးနဲ့ သကျသပွေလိုကျနိုငျတဲ့ ကြားပေါကျ\nအဆိုတျောဟနျထူးလှငျချေါကြားပေါကျဟာ အနုပညာစှမျးရညျပါရမီပွညျ့ဝလှနျးတဲ့ သူတဈယောကျပါ။ကိုကြားပေါကျဖနျတီးထားတဲ့စဈမှနျတဲ့ အနုပညာလကျရာဟာလညျး တနျဖိုးကွီးပစ်စညျးမြားနဲ့ ဖနျတီးထားတာမြိုး\nမဟုတျဘဲ Soft Pen လေးတှနေဲ့သာ ဖနျတီးထားတာဖွဈပါတယျ။စဈမှနျတဲ့အနုပညာလကျရာမြိုးဖွဈတာကွောငျ့Soft Pen တဈခြောငျးတညျးနဲ့ဖနျတီးထားစကောမူ ဈေးနှုနျးတနျဖိုးက အဖိုးထိုကျတနျလှပါတယျ။\nအခုဆိုရငျကိုကြားပေါကျရဲ့Soft Pen လေးတှနေဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့Doodle Art လကျရာလေးတှဟောဆိုရငျကမ်ဘာကြျောတဲ့အထိကို ဖွဈနပေါပွီ။ငှကေပျြသိနျးပေါငျးမြားစှာ ဖနျတီးလှူဒါနျးနိုငျတဲ့Doodle Art လကျရာလေးတှကေိုSoft Pen လေးတဈခြောငျးတညျးနဲ့ဖနျတီးထားတဲ့အကွောငျးကိုဆရာကြားက သူ့ရဲ့လူမှုကှနျရကျစာမကျြနှာမှာအခုလိုပွောလာပါတယျ။\nအိမ်မရှိဘူး။ ပိုက်ဆံမရှိဘူး။ နိုငျငံမရှိဘူး။ Soft pen ရှိတယျ။ And this happened. Thank you Ako Mgmgaye , nyima Pencilo (and my hidden guardian angel gangsta) everyone involved in this little charity of mine. Stay strong my brothers and sisters of Chin state. This one goes out to you. Well get through this as one. Love Kp (ထပျလှူဖွဈတဲ့နရောupdate ပါမယျ)။ အိပျပွီ။\nကိုကြားပေါကျSoft Pen လေးတဈခြောငျးတညျးနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့Doodle Art လကျရာလေးတှကေနေ ရနျပုံငှအေမရေိကနျဒျေါလာသိနျးပေါငျး၁သောငျးကို ထနျတလနျအတှကျလှူဒါနျးလိုကျနိုငျတာ ပဲဖွဈပါတယျ။နောကျထပျလညျးအခွားနရောတှကေို ထပျမံလှူသှားပေးသှားမယျလို့ သူ့ရဲ့လူမှုကှနျရကျစာမကျြနှာပျေါမှာ တငျထားပါတယျ။\nအနုပညာသာ စဈမှနျရငျကြောကျတုံးလေးတဈတုံးကလညျး သိနျးခြီ တနျသှားနိုငျတယျဆိုတဲ့စကားကို ဆရာကျားက သကျသပွေပေးလိုကျနိုငျတာပဲဖွဈပါတယျ။အရမျးကို ထူးခြှနျလှတဲ့ အနုပညာရှငျ တဈယောကျဖွဈတဲ့အတှကျလညျး မွနျမာနိုငျငံသားတဈေ ယာကျအနနေဲ့တျောတျောလေးကို ဂုဏျယူမိပါတယျ။\nPrevious Article ချစ်ဇနီးလေး ဖြစ်စေချင်တဲ့ဆန္ဒလေးတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့လို့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခဲ့တဲ့ သရုပ်ဆောင် နေထူးနိုင်\nNext Article အောင်မြင်နေတဲ့အလှမယ်ဘဝကို စွန့်လွှတ်ကာ လွတ်မြောက်နယ်မြေမှာ အဆင်ပြေသလို ကြိုးစားနေထိုင်နေတဲ့အကြောင်း ပုံရိပ်လေးတွေကို ခ်ျပလာတဲ့ မြတ်သီရိလွင်


Apple ရဲ့ 6.1" LCD iPhone က ဝယ်ဖို့ တန်ပါ့မလား?\nApple ရဲ့ 6.1″ LCD iPhone က ဝယ်ဖို့ တန်ပါ့မလား?\n29 Aug 2018 . 2:25 PM\nအခုအချိန်မှာဆိုရင်တော့ လာမယ့် စက်တင်ဘာလမှာ Apple ကနေ iPhone အသစ်တွေကို မိတ်ဆက်တော့မယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းသိပြီးဖြစ်နေလောက်ပါပြီ။ ဒီနှစ်မှာလည်း Apple ကနေ iPhone ကို ၃ မျိုး ထုတ်လုပ်မှာဖြစ်ပြီးတော့ 5.8″ နဲ့ 6.5″ OLED Display အသုံးပြုထားတဲ့ High End iPhone အသစ် ၂ မျိုးအပြင် 6.1″ LCD Display ကို အသုံးပြုထားတဲ့ iPhone ကိုပါ ထုတ်လုပ်မှာဖြစ်ပါတယ်။\nအခု OLED Display ကို အသုံးပြုထားတဲ့ iPhone အသစ်တွေက လက်ရှိ iPhone X ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် စမတ်ဖုန်းတွေဖြစ်လာမှာဖြစ်ပေမယ့် 6.1″ LCD iPhone ကတော့ Budget Model ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီးတော့ လက်ရှိ iPhone တွေထဲမှာ ဈေးနှုန်းအရ အသက်သာဆုံးဖြစ်လာမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။ လက်ရှိ ခန့်မှန်းအနေနဲ့ကတော့ ဒေါ်လာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ကြားရှိလာနိုင်မယ်လို့ သတင်းတွေထွက်ပေါ်နေပါတယ်။\nအခု Apple ရဲ့ Budget iPhone ဖြစ်လာမယ့် 6.1″ LCD iPhone က တကယ်ရော ဒေါ်လာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ဝန်းကျင်ဖုန်းတွေထဲမှာ ဝယ်ယူဖို့တန်တဲ့ ဖုန်းတစ်ခုဖြစ်လာမလား? ဈေးပိုကြီးတဲ့ OLED Display iPhone အသစ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်ရော ဘာတွေကွာခြားသွားနိုင်မလဲဆိုတာကို လေ့လာကြည့်ရအောင်လား။\nပိုပြီး နိမ့်နေတဲ့ Display နဲ့ Resolution\nApple ရဲ့ ဒီ Budget iPhone ဟာ 6.1″ LCD Display ကိုပဲ အသုံးပြုလာမယ်ဆိုတာက သေချာနေပြီပဲဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် နည်းပညာပိုင်းအနေနဲ့လည်း ပိုကောင်းတဲ့ OLED iPhone တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် Color Accuracy ပိုင်းနဲ့ Contrast ပိုင်းမှာ ကွာခြားမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီထက်ပိုတဲ့အချက်တစ်ခုကတော့ Resolution ပဲဖြစ်ပါတယ်။\niPhone သတင်းတွေကို ပြောနေကြ KGI Securities ရဲ့ Ming-Chi Kuo ရဲ့ ပြောကြားချက်အရ LCD iPhone ဟာ Resolution အနေနဲ့ 1792×828 Pixel ရှိတဲ့ Resolution ကိုပဲ အသုံးပြုထားမှာဖြစ်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် 5.8″ အရွယ်ပဲရှိတဲ့ OLED Display ရဲ့ 2436×1125 Pixels Resolution ကိုတောင်မမှီသလို 6.5″ အရွယ် အကြီးဆုံး OLED Display iPhone ရဲ့ 2688×1242 Pixels Resolution နဲ့ ယှဉ်ရင် သိသိသာသာကွာခြားသွားမှာပါ။\niPhone အသစ်တွေထဲမှာ အနည်းဆုံးဖြစ်လာမယ့် Battery\nApple ဟာ 5.8″ OLED iPhone အသစ်မှာ 2800mAh Battery နဲ့ 6.5″ OLED iPhone မှာတော့ 3400mAh Battery ကို တပ်ဆင်လာမယ်လို့ သတင်းထွက်ပေါ်နေတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် 6.1″ LCD iPhone မှာကတော့ ပိုပြီးတောင် နည်းပါးတဲ့ Battery ပါလာဖို့ များလာပါတယ်။ လက်ရှိ သိရတဲ့သတင်းတွေအရ 6.1″ LCD iPhone က Battery Capacity အနေနဲ့ 2600mAh ဒါမှမဟုတ် 2700mAh Battery ပဲပါဝင်မယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက်ကြီးမားတဲ့ 6.1″ အရွယ်အစားရှိနေပြီး OLED Display လောက် Power စားမသက်သာတဲ့ LCD Display က အခုလိုမျိုး သေးငယ်တဲ့ Battery နဲ့ဆိုတော့ Battery ခံပါ့မလားဆိုတာက မေးခွန်းထုတ်စရာပါ။\nလျော့ထားတဲ့ Storage နဲ့ RAM\nApple ရဲ့ OLED iPhone အသစ်တွေဟာ RAM 4GB ပါဝင်မှာဖြစ်ပြီးတော့ Storage အနေနဲ့လည်း 512GB အထိ ရွေးချယ်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် 6.1″ LCD iPhone အသစ်မှာကတော့ RAM 3GB ပဲ ပါဝင်ပြီးတော့ Storage ကလည်း 256GB အထိပဲ ရရှိမှာပါ။ အဲ့ဒီအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းမှာတော့ အရမ်းသိသာမှာမဟုတ်ပေမယ့် အနည်းငယ်တော့လျော့နည်းဦးမှာပါ။\nပိုမြန်တဲ့ Wi-Fi ကို Upgrade ပြုလုပ်လာမှာ မဟုတ်ခြင်း\nApple ဟာ ဒီနှစ်ရဲ့ OLED iPhone တွေကို 4×4 MIMO 802.11ac WiFi ကို Upgrade ပြုလုပ်သွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် Wi-Fi လိုင်းဆွဲအားပိုကောင်းလာမှာဖြစ်သလို Wi-Fi Speed ကလည်း ပိပြီး မြန်ဆန်လာတော့မှာပါ။ ဒါပေမယ့် 6.1″ LCD iPhone မှာကတော့ ဒီ Wi-Fi အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ရရှိမှာမဟုတ်ဘဲ ပုံမှန် 2×2 MIMO Wi-Fi ကိုပဲ အသုံးပြုနိုင်ဦးမှာဖြစ်ပါတယ်။\nDual Camera မပါဝင်ခြင်း\nApple ရဲ့ OLED iPhone အသစ် ၂ ခုစလုံးဟာ Dual Camera စနစ်ကို အသုံးပြုလာမှာဖြစ်ပြီး ယခင် iPhone7Series ၊ 8 Series တွေလိုမျိုး Plus Model မှာပဲ Dual Camera ပါတာမျိုး ရှိတော့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် 6.1″ LCD iPhone မှာတော့ Single Camera ပဲ ပါဝင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအတွက် Dual Camera ရဲ့ 2x Telephoto လိုမျိုး လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို အသုံးပြုနိုင်မှာမဟုတ်ပြန်ပါဘူး။\nဒါကတော့ Apple ရဲ့ ဒေါ်လာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ဝန်းကျင်ရှိလာမယ့် 6.1″ LCD iPhone နဲ့ ဈေးပိုကြီးတဲ့ OLED iPhone အသစ်တွေနဲ့ အဓိကကွာခြားချက်တွေဖြစ်လာမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။ အနိမ့်ဆုံး OLED iPhone အသစ်က ဈေးနှုန်းအနေနဲ့ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ဝန်းကျင်က စတင်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် အခု Budget LCD iPhone က ဒေါ်လာ ၃၀၀ လောက် သက်သာနေသေးတယ်ဆိုပေမယ့် ဈေးသက်သာသွားတာနဲ့ ယှဉ်ရင် လျော့သွားတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက တန်ရဲ့လားဆိုတာကတော့ တကယ်တရားဝင်ကြေညာတဲ့အချိန်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်တာ ပိုအဆင်ပြေဦးမှာပါ။\nအခုအခြိနျမှာဆိုရငျတော့ လာမယျ့ စကျတငျဘာလမှာ Apple ကနေ iPhone အသဈတှကေို မိတျဆကျတော့မယျဆိုတာကို လူတိုငျးသိပွီးဖွဈနလေောကျပါပွီ။ ဒီနှဈမှာလညျး Apple ကနေ iPhone ကို ၃ မြိုး ထုတျလုပျမှာဖွဈပွီးတော့ 5.8″ နဲ့ 6.5″ OLED Display အသုံးပွုထားတဲ့ High End iPhone အသဈ ၂ မြိုးအပွငျ 6.1″ LCD Display ကို အသုံးပွုထားတဲ့ iPhone ကိုပါ ထုတျလုပျမှာဖွဈပါတယျ။\nအခု OLED Display ကို အသုံးပွုထားတဲ့ iPhone အသဈတှကေ လကျရှိ iPhone X ရဲ့ မြိုးဆကျသဈ စမတျဖုနျးတှဖွေဈလာမှာဖွဈပမေယျ့ 6.1″ LCD iPhone ကတော့ Budget Model ဖွဈလာမှာဖွဈပွီးတော့ လကျရှိ iPhone တှထေဲမှာ စြေးနှုနျးအရ အသကျသာဆုံးဖွဈလာမှာပဲဖွဈပါတယျ။ လကျရှိ ခနျ့မှနျးအနနေဲ့ကတော့ ဒျေါလာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ကွားရှိလာနိုငျမယျလို့ သတငျးတှထှေကျပျေါနပေါတယျ။\nအခု Apple ရဲ့ Budget iPhone ဖွဈလာမယျ့ 6.1″ LCD iPhone က တကယျရော ဒျေါလာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ဝနျးကငျြဖုနျးတှထေဲမှာ ဝယျယူဖို့တနျတဲ့ ဖုနျးတဈခုဖွဈလာမလား? စြေးပိုကွီးတဲ့ OLED Display iPhone အသဈတှနေဲ့ ယှဉျရငျရော ဘာတှကှောခွားသှားနိုငျမလဲဆိုတာကို လလေ့ာကွညျ့ရအောငျလား။\nပိုပွီး နိမျ့နတေဲ့ Display နဲ့ Resolution\nApple ရဲ့ ဒီ Budget iPhone ဟာ 6.1″ LCD Display ကိုပဲ အသုံးပွုလာမယျဆိုတာက သခြောနပွေီပဲဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျ နညျးပညာပိုငျးအနနေဲ့လညျး ပိုကောငျးတဲ့ OLED iPhone တှနေဲ့ ယှဉျရငျ Color Accuracy ပိုငျးနဲ့ Contrast ပိုငျးမှာ ကှာခွားမှာဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီထကျပိုတဲ့အခကျြတဈခုကတော့ Resolution ပဲဖွဈပါတယျ။\niPhone သတငျးတှကေို ပွောနကွေ KGI Securities ရဲ့ Ming-Chi Kuo ရဲ့ ပွောကွားခကျြအရ LCD iPhone ဟာ Resolution အနနေဲ့ 1792×828 Pixel ရှိတဲ့ Resolution ကိုပဲ အသုံးပွုထားမှာဖွဈတယျလို့ သိရပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျ 5.8″ အရှယျပဲရှိတဲ့ OLED Display ရဲ့ 2436×1125 Pixels Resolution ကိုတောငျမမှီသလို 6.5″ အရှယျ အကွီးဆုံး OLED Display iPhone ရဲ့ 2688×1242 Pixels Resolution နဲ့ ယှဉျရငျ သိသိသာသာကှာခွားသှားမှာပါ။\niPhone အသဈတှထေဲမှာ အနညျးဆုံးဖွဈလာမယျ့ Battery\nApple ဟာ 5.8″ OLED iPhone အသဈမှာ 2800mAh Battery နဲ့ 6.5″ OLED iPhone မှာတော့ 3400mAh Battery ကို တပျဆငျလာမယျလို့ သတငျးထှကျပျေါနတောပဲဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ 6.1″ LCD iPhone မှာကတော့ ပိုပွီးတောငျ နညျးပါးတဲ့ Battery ပါလာဖို့ မြားလာပါတယျ။ လကျရှိ သိရတဲ့သတငျးတှအေရ 6.1″ LCD iPhone က Battery Capacity အနနေဲ့ 2600mAh ဒါမှမဟုတျ 2700mAh Battery ပဲပါဝငျမယျလို့ ယူဆရပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျကွီးမားတဲ့ 6.1″ အရှယျအစားရှိနပွေီး OLED Display လောကျ Power စားမသကျသာတဲ့ LCD Display က အခုလိုမြိုး သေးငယျတဲ့ Battery နဲ့ဆိုတော့ Battery ခံပါ့မလားဆိုတာက မေးခှနျးထုတျစရာပါ။\nလြော့ထားတဲ့ Storage နဲ့ RAM\nApple ရဲ့ OLED iPhone အသဈတှဟော RAM 4GB ပါဝငျမှာဖွဈပွီးတော့ Storage အနနေဲ့လညျး 512GB အထိ ရှေးခယျြနိုငျမှာဖွဈပါတယျ။ ဒါပမေယျ့ 6.1″ LCD iPhone အသဈမှာကတော့ RAM 3GB ပဲ ပါဝငျပွီးတော့ Storage ကလညျး 256GB အထိပဲ ရရှိမှာပါ။ အဲ့ဒီအတှကျ စှမျးဆောငျရညျပိုငျးမှာတော့ အရမျးသိသာမှာမဟုတျပမေယျ့ အနညျးငယျတော့လြော့နညျးဦးမှာပါ။\nပိုမွနျတဲ့ Wi-Fi ကို Upgrade ပွုလုပျလာမှာ မဟုတျခွငျး\nApple ဟာ ဒီနှဈရဲ့ OLED iPhone တှကေို 4×4 MIMO 802.11ac WiFi ကို Upgrade ပွုလုပျသှားမှာဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျ Wi-Fi လိုငျးဆှဲအားပိုကောငျးလာမှာဖွဈသလို Wi-Fi Speed ကလညျး ပိပွီး မွနျဆနျလာတော့မှာပါ။ ဒါပမေယျ့ 6.1″ LCD iPhone မှာကတော့ ဒီ Wi-Fi အဆငျ့မွှငျ့တငျမှုကို ရရှိမှာမဟုတျဘဲ ပုံမှနျ 2×2 MIMO Wi-Fi ကိုပဲ အသုံးပွုနိုငျဦးမှာဖွဈပါတယျ။\nDual Camera မပါဝငျခွငျး\nApple ရဲ့ OLED iPhone အသဈ ၂ ခုစလုံးဟာ Dual Camera စနဈကို အသုံးပွုလာမှာဖွဈပွီး ယခငျ iPhone7Series ၊ 8 Series တှလေိုမြိုး Plus Model မှာပဲ Dual Camera ပါတာမြိုး ရှိတော့မှာမဟုတျပါဘူး။ ဒါပမေယျ့ 6.1″ LCD iPhone မှာတော့ Single Camera ပဲ ပါဝငျမှာဖွဈပါတယျ။ အဲ့ဒီအတှကျ Dual Camera ရဲ့ 2x Telephoto လိုမြိုး လုပျဆောငျခကျြတှကေို အသုံးပွုနိုငျမှာမဟုတျပွနျပါဘူး။\nဒါကတော့ Apple ရဲ့ ဒျေါလာ ၆၀၀ နဲ့ ၇၀၀ ဝနျးကငျြရှိလာမယျ့ 6.1″ LCD iPhone နဲ့ စြေးပိုကွီးတဲ့ OLED iPhone အသဈတှနေဲ့ အဓိကကှာခွားခကျြတှဖွေဈလာမှာပဲဖွဈပါတယျ။ အနိမျ့ဆုံး OLED iPhone အသဈက စြေးနှုနျးအနနေဲ့ ဒျေါလာ ၁၀၀၀ ဝနျးကငျြက စတငျမှာဖွဈတဲ့အတှကျ အခု Budget LCD iPhone က ဒျေါလာ ၃၀၀ လောကျ သကျသာနသေေးတယျဆိုပမေယျ့ စြေးသကျသာသှားတာနဲ့ ယှဉျရငျ လြော့သှားတဲ့ စှမျးဆောငျရညျတှကေ တနျရဲ့လားဆိုတာကတော့ တကယျတရားဝငျကွညောတဲ့အခြိနျကို စောငျ့ကွညျ့ပွီးမှ ဆုံးဖွတျတာ ပိုအဆငျပွဦေးမှာပါ။


သံစဉ်မဲ့ အလင်္ကာများ: လက်ဆောင်\nလူတွေက မျှော်လင့်ချက်အတွက် ခရီးဆက်တယ်\nဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်ဒီခရီးက မျှော်လင့်ခြင်းကမ်းဆုံးပဲ….\nဒီလိုနဲ့ပဲ တစ်ဘဝစာ မျှော်လင့်ခြင်းတွေပိုက်ပြီး ကျွန်တော်လေဆိပ်ထဲဆိုက်ကပ်ခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ သာယာလေးနက်တဲ့ အသံရယ်၊ လျှို့ဝှက်မှုတွေရယ်၊ ဝိုးတဝါးနဲ့သူမပုံရိပ်တွေကတော့ ဦးနှောက်ထဲမှာ အလွတ်ရနေပြီ။ အဲဒီဓာတ်ပုံကိုင်ပြီးပဲ ကျွန်တော် ကျီးကန်းတောင်းမှောက်ခဲ့ပါတယ်။ အလင်းချိုးတဲ့တစ်ထောင့်မှာတော့ ကျွန်တော့်နတ်သမီး ကျက်သရေရှိတဲ့ဝတ်စုံနဲ့။ ကျွန်တော့်နှလုံးသားတွေကျိန်းသွားတယ်…. ဘေးမှာလည်းအစ်ကိုတစ်ယောက၊် သူတို့ အပြုံးချင်းချိတ်လို့။ ဘုရား…ဘုရား…သူမအရင်ကပြောတဲ့အတိုင်း မဟုတ်ပါစေနဲ့။ ကျွန်တော့်မျှော်လင့်ချက်တွေ သေတ္တာထဲတည့်ပြီး လာလမ်းကိုပဲပြန်လှည့်ရမလား? ခရီးဆုံးကိုလှမ်းရမလား? ချီတုံချတုံဖြစ်နေတုန်းပဲ သူမ ကျွန်တော့်ကိုတွေ့သွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်အငတ်မွတ်ဆုံး အပြုံးတစ်ခုကိုလှစ်ဟလို့….. ကျွန့်တော့်ဘဝတစ်ခုစာ ပျော်ဝင်စေလောက်တာပေါ့။ သူမကစကားဆိုတယ်….\n“ဟုတ်…ဟုတ်ပါတယ်” သူမနဲ့တွေ့မှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်လှချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ကျွန်တော့်အသံတွေ အက်ရှကုန်တယ်။\n“အင်း…ဓာတ်ပုံထဲကထက် ပိုငယ်တယ်ထင်ရတယ်နော်။” အနီရောင်နှုတ်ခမ်းတစ်စုံနဲ့တင် သေလောက်ရဲ့။ သူမကျွန်တော့်ကိုစေ့စေ့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်ပုံများ… အမှန်တော့ကျွန်တော်က ဥုံဖွဆိုပြီး အသက်ပိုကြီးချင်နေတာ သူမမှ မသိပဲ။\n“ထင်လို့ပါ…မ…။ ဒါနဲ့…” ကျွန်တော့်မျက်လုံးရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုသူမသိတာပေါ့။\n“သြော်ဒါက… ကိုအောင်ထွန်းပါ။ မ….ရဲ့ ခင်ပွန်းလောင်းပေါ့။” သေချာသွားပါပြီ။ အရာအားလုံးခဏရပ်တန့်သွားတယ်။ သူကအောင်မြင်စွာပြုံးပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်တယ်။ ကျွန်တော့်နက္ခတ်ကို ဂဠုန်ခွစီးလိုက်သလိုပါပဲ။\n“တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်…” ကျွန်တော့်ဘဝမှာ ဝမ်းအနည်းဆုံး အခိုက်အတန့်ဆိုတာတော့ မျက်နှာမှာ မပေါ်စေရပါဘူး။\n“ဟုတ်ကဲ့ အကူအညီလိုရင်လည်းပြောပါ။ ကျွန်တော်ကဒီရောက်နေတာကြာပြီ။”\nလူယောင်ဆောင်ထားတဲ့ ဂဠုန်ကြီးက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ ပြောတယ်။ အဲဒီအချိန်ကြမှ ကျွန်တော့်ကိုလာကြိုတဲ့သူငယ်ချင်းဇော်သက်က နောက်ကြခြင်းနဲ့ ရောက်လာပါတော့တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အလာပသလာပ ပြောပြီးကျွန်တော်တို့လမ်းခွဲခဲ့ပါတယ်။\nသူ့အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကမေးတယ်။ ကျွန်တော်ဖြေဖို့တောင် အားမရှိတော့သလိုပဲ။\nကျွန်တော်ငြင်းပယ်ခံရတဲ့နောက်တော့ လာလမ်းအတိုင်းပြန်မယ် စိတ်ကူးသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ခံနိုင်ရည်မွေးပြီး ရင်ဆိုင်ရဲရမှာပေါ့။ ဘုရင့်နောင်ဖောင်ဖျက်တဲ့ အသံလည်း နားထဲမှာ တဝုန်းဝုန်းနဲ့ပေါ့။ သွေးပျက်လောက်ရဲ့။\nလူဆိုတာကမျှော်လင့်ထားသလိုမဖြစ်ရင်၊ ငြင်းပယ်ခံရရင် စိတ်ဓာတ်ကျတတ်တယ်\nကျွန်တော်လဲလူထဲကလူပါပဲ ဒါပေမယ့် အရှုံးတွေနဲ့ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းဖြစ်နေပါပြီ…..\nရရာအလုပ်ဝင်လုပ်ရင်း သူမကိုတွေ့ခွင့်မရှိတဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မြို့မှာ အသက်ဆက်ခဲ့တယ်။ မရှိမဲ့ရှိမဲ့မာနကိုပိုက် ကျွန်တော်ငတ်တစ်လှည့် ပြတ်တစ်လှည့်နဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်မှာအမြဲတမ်းချမ်းသာတာဆိုလို့ ဂစ်တာတစ်လက်ရယ်၊ ကော်ဖီသောက်တဲ့ခွက်တစ်ခွက်ရယ်၊ ဆေးလိပ်တစ်ဘူး နဲ့ ဇစ်ပိုမီးခြစ်တစ်လုံးရယ် ကျွမ်းနေတဲ့နှလုံးသားတစ်ခုရယ်ပါပဲ။ သြော်..သူမအတွက် စုထားတဲ့ ပန်းမျိုးစေ့တွေရယ်ပေါ့။ ဒီလိုနဲ့ ဇကာပေါက်အဆုတ်ပါ အဆစ်တိုးလာတယ်တဲ့ ဆရာဝန်ကပြောတယ်။ ကျွန်တော်နောက်ဆုံးထွက်သက်ရက်တွေကို ရေတွက်နေပါတယ်။ ထွက်ပြေးတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။ ချုပ်ငြိမ်းချင်တာပါ။\nပြတင်းပေါက်ကဝင်လာတဲ့ လေပြင်းကခပ်ကြမ်းကြမ်းနမ်းလိုက်လို့ အခန်းထဲက ပြက္ခဒိန်က ပြုတ်ထွက်မတတ်။ ပြာခွက်ထဲကဆေးလိပ်ပြာ တွေကလည်း စားပွဲပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲ။ နံရံမှာထောင်ထားတဲ့ ဂစ်တာကလည်း ကြိုးတွေပြတ်လို့။ ကျွန်တော့်ကမ္ဘာ ဖရိုဖရဲနဲ့ပေါ့။ တံခါးသံကြားလို့ ကျွန်တော်ဖွင့်ကြည့်တော့ သူမ…။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံလေးနဲ့ အပြုံးထူထူလေးဆင်မြန်းပြီး တံခါးရှေ့မှာ ရပ်လို့…\n“လာမည့်စနေနေ့မှာ မ…ရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ရှိတယ်လေ… ဘုရားကျောင်းမှာ…” သူမစကားအဆုံး ကျွန်တော့်နားထဲမှာ ခေါင်းလောင်းသံတွေ ညံသွားတယ်။ ကျွန်တော်ဘယ်လို အင်အားမျိုးနဲ့သွားရမလဲ? တွေးနေတုန်း ကျွန်တော် လက်နဲ့ပါးစပ်ကိုပိတ်လို့ ချောင်းတစ်ချက်ဆိုး လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ချောင်းအရှိန်ကို သိတော့ သူမက\n“ဟုတ်…သောက်ပါတယ်…မ…” တကယ်တော့ကျွန်တော် လမ်းဆုံးနေပြီ။\n“ရော့…….ချောင်းဆိုးရင်သုံးဖို့…” ပြောပြောဆိုဆိုသူမရဲ့ လက်ကိုင်ပဝါဖြူလေးကို ထုတ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်တစ်ချက်တော့ ကြည်နူးမိတာပေါ့။\n“မဝင်တော့ဘူး….အောက်မှာ အထွန်း စောင့်နေတယ်။ ကျန်းမာရေးကိုဂရုစိုက်…သွားတော့မယ်နော်…”\n“ဟုတ်….ဟုတ်ကဲ့” ပြောပြောဆိုဆိုသူမလှည့်ထွက်သွားတော့ သူမရဲ့ ရနံ့တစ်ချို့ပဲကျွန်တော်နဲ့ ကျန်ခဲ့တာပေါ့။\nသူမတို့ ကားလေးမီးခိုတန်းသွားတဲ့အထိ ကျွန်တော်ချောင်းကြည့်မိတယ်။ အဲဒီနောက်တော့ လေပြင်းနဲ့အတူ ကျွန်တော့်အဆုတ်ထဲကလည်း လေတွေရော အနီရောင်တွေရော တလဟောပြိုကျလာပါတော့တယ်။ သူမပေးခဲ့တဲ့ လက်ကိုင်ပဝါလေး ချင်းချင်းနီတဲ့အထိပေါ့။ ကျွန်တော်သိတယ် နောက်ဆုံးပြင်ဆင်ခြင်းအဖြစ် ဇော်သက်ရယ် နောက်ပြီးရင်ခွဲရုံရယ်ကို ကျွန်တော်ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ငြိမ်သက်ပြီး ဝိဥာဉ်ကတော့လေနှင့်အတူ လွင့်မျောသွားပါတော့တယ်။\nသူတို့အတွက်တော့ ကျွန်တော့်ချွေးနဲစာထဲက လိုအပ်မယ့်အသုံးအဆောင်လေးတွေ ပြန်ပေးလိုက်နိုင်ပါတယ်။\nတစ်ခြားသိတာဆိုလို့ ဇော်သက်ရယ်။ ရင်ခွဲရုံက ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းရယ်ပါပဲ။\nမပူပါနဲ့ မ…ရယ် မရဲ့မင်္ဂလာဆောင်ကို ကျွန်တော်မရောက်ရောက်အောင်လာမှာပါ။\nကျွန်တော်ကတော့ သူမအတွက်နှလုံးသားကိုပဲ လက်ဆောင်ပေးပါရစေ…\nလခြမ်းပဲ့ကလည်း ကုန်ခါနီးမီးစာလို ဟုန်းခနဲတောက်ပြီး ငြိမ်းတော့မလို။\nပုရစ်တွေကရဲ့ တတွီတွီနဲ့ အာခြစ်နေသံက\nနားထဲမှာ ငှက်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ရက်ပ် ရွတ်သံအလား….\nအမှန်အတိုင်းဝန်ခံရရင်တော့ ဒီခရီးဒီလမ်းကို အချိန်မတော်တစ်ကိုယ်တည်းလာဖို့ ဇော်သက် တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် စိတ်ကူးမိမှာမဟုတ်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေကြားမှာ ဇော်သက်ကမကြောက်တတ်ဆုံး။ ဒါတောင်ဘာမှန်းမသိ ဒီတစ်ခါတော့ ဇော်သက်ရွံ့ နေတာကို ကျွန်တော်တွေ့နေရတယ်။\nဒါပေမယ့် မတန်ဘူးကွာ။ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့များ…အံ့ပါ့။\nကျွန်တော့်ဘေးမှာ ဇော်သက်တစ်ယောက်တည်း ရင်ခွဲရုံကအပြန် ကားမောင်းရင်းပြောနေတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုရည်ရွယ်ပြီးပေါ့။\nသူ့မျက်နှာမှာတော့ စိတ်မကောင်းခြင်းးနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းရောယှက်ပြိုင်နေလေရဲ့။\nဒါမှလည်းသူစိတ်သက်သာရာရမှာပေါ့ ပြောပါစေ။ အခုအချိန်မှာ သူ့ကဇော်သက်ကလည်းမမြင်တော့။\nသူအချစ်ဆုံး ဆိုသည့်အရာ သည်လည်းအခုအချိန်မှာ ထိတွေ့ခွင့်တောင်မရှိတော့။ ဘာဆိုဘာမှမရှိတော့သောဘဝမှာ သူအတွက်မနက်ဖြန်ဆိုတာက နထ္တိ။ တစ်ယောက်တည်းတွေးရင်း စိတ်ညစ်ညစ်နှင့် လေတစ်ချက်ချွန်လိုက်တုန်း သူလေချွန်တာကို ဇော်သက်ကြားသွားပြီး\n“မင်းပါလာလား။ အေးကွာ ငါနဲ့စကားလေးဘာလေးပြောပါဦး… ငါတစ်ကောင်တည်းကားမောင်းပျင်းတာ မင်းလည်း သိသားနဲ့။”\nသူလည်းသိပါသည်။ ကျွန်တော်သူနှင့် အခုအချိန်မှာ စကားပြောလို့မရမှန်း။ ဒါတောင်သူ့ဝသီအတိုင်း နောက်လိုက်ပြောင်လိုက် လုပ်နေတုန်း။ ကျွန်တော်လည်းသူ့ကို စချင်နောက်ချင်စိတ်ပေါက်လာတယ်။\nကျွန်တော် ကားကက်ဆက်ခလုတ်ကိုနှိပ်၏။ ဘယ်လိုမှနှိပ်လို့မရ။ ထ်ိလို့မရ။ အာရုံတွေကိုစုစည်း ကျွန်တော်ထပ်နှိ်ပ်သည်။ ဘယ်လိုမှမဖြစ်။ စိတ်တွေကစုစည်းလို့မရ။ ကျွန်တော်လက်လျှော့ချင်လာသည်။ ဒါပေမယ့်နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျွန်တော်ရှိသမျှအာရုံကိုစုစည်း စိတ်ကိုတတ်နိုင်သလောက်အငြိမ်ဆုံးထား ကက်ဆက်ခလုတ်တစ်ခုတည်း ကိုသာဆောင့်နှိပ်ချလိုက်သည်။ “အုန်း….”စပီကာအသံ မတိုးရသေးသည့်အတွက် သီချင်းသံကအကျယ်ကြီး ထမြည်လေသည်။\nဟဲ့ သောက်ခွေး… ဇော်သက်လန့်သွားသည်။ သူလန့်တာကိုကြည့်ပြီးကျွန်တော်အားရပါးရ ရီမိသည်။ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေဖြစ်ပြီးနောက် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ရီခြင်းလည်းဖြစ်သည်။\nဇော်သက်ကျွန်တော့်ကိုဆဲသည်။ သူဆဲသည့်အသံမှာ အခုအချိန်မှာ အသာယာဆုံးအသံဟုကျွန်တော်ထင်မိသည်။ ဘာပဲပြောပြော ဇော်သက်ကိုကျွန်တော်ကျေးဇူးတင်သည်။ တော်ရုံလူသွေးပျက်မည့် အလုပ်ကိုစိတ်စေတနာနှင့် ကျွန်တော့်အတွက် လုပ်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်ဇော်သက်ထံမှ ဘာအသံမှမကြားရတော့ပေ။ သေချာပါသည်။ ကားစပီကာကလွင့်ပျံ့နေသော သတိ ဆိုသည့် ကျွန်တော်အလွန်နှစ်သက်သော သီချင်းသံကြားရင်း ဇော်သက်ကျွန်တော့်အတွက်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။\nသတိ သတိ သတိတော့ထား\nကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်သီချင်းမှာမျောပါနေတုန်း ဇော်သက်ကကားစက်ကိုသတ်လိုက်သည်။ သြော်…ကျွန်တော်သူမကိုလွမ်းရင် လာမျှော်လေ့ရှိသော သူမတို့အိမ်အနောက်ဖက်ကိုတောင်ရောက်နေခဲ့ပြီဲ။\nအဖြူရောင်နှစ်ထပ်တိုက်အိမ်လေးကတော့ အမှောင်အောက်မှာသူမဟုတ်သလို ငြိမ်ကုပ်လို့။ ညမီးအနီရောင်မှိန်မှိန်လေးထွန်းထားတဲ့အခန်းထဲက အပေါ်ထပ်ဘယ်ဘက်ထောင့်စွန်းက သူမအခန်းကိုကြည့်မိ။ အရာအားလုံးလှပစွာ သူမနဲ့အတူ အိပ်မောကျနေမှာပါ။ အိမ်နောက်ဖေးမြေကွက်လပ်မှာ သူမကိုယ်တိုင်စိုက်ထားသော ပန်းရနံ့မျိုးစုံက ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲအထိ ရောက်လာလေသည်။ ဇော်သက်ကကားပေါ်မှဆင်း၍ ကားနောက်ဖုံးထဲမှ အထုပ်တစ်ခုကိုယူလိုက်လေသည်။ ထိုခဏ၌ ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်ရင်အုံ ဟာခနဲဖြစ်သွားလေသည်။ အထုပ်ကိုသတိကြီးစွာထား၍ကိုင်ရင်း ဇော်သက်ကခြံကိုကျော်တက်ဖို့အတွက် နေရာရှာနေသည်။\nအထုပ်ထဲကဘူးကလေးထဲမှာတော့ သူမအတွက်ကျွန်တော်စုထားတဲ့ ပန်းမျိုးစေ့တွေကို အနီရောင်စွန်းနေတဲ့သူမရဲ့ လက်ကိုင်ပဝါလေးနဲ့ထုပ်လို့်…..နောက်ပြီး……နောက်ပြီး…….\nဒါပေမယ့် လမင်းနဲ့အတူ ကြယ်တွေက\nအာဒမ်ကအရာရာကို အံတုပြီး သူ့ဘယ်ဘက်နံရိုးနဲ့ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားတဲ့ ချစ်သူအတွက် ပန်းသီးတစ်လုံးဆွတ်ခဲ့တယ်။\nကျွန်တော်ကဖြစ်နိုင်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာမရှိသေးတဲ့ ပန်းဥယျာဉ်အသစ်တစ်ခု နှလုံးသားနဲ့ ဖန်ဆင်းပေးချင်တာပါ။\nအရှေ့ဆီမှာရောင်နီနိုးလာပြီ။ ညအမှောင်ထုကိုခွဲပြီး ပထမအလင်းတန်းတွေထိုးထွက်တော့ ကောင်းကင်မှာ အမည်းနဲ့ အပြာရောင်ကဘောင်အနားကွပ်လို့ ခရမ်းနုရောင်၊ ပန်းဆီရောင်၊ လိမ္မော်ရောင်၊ အဝါရောင်နဲ့ အနီရောင်အပြင် မနက်ခင်းအရောင်စုံက နေမင်းကြီးထွက်အလာကို ခစားနေကြတယ်။\nငှက်ကလေးတွေလည်း အိပ်မှုန်စုံမွှားနဲ့ အချင်းချင်းတွတ်ထိုးလို့။\nဇော်သက်ပြန်သွားပြီ်။ ကျွန်တော်ခြံအနောက်ဘက်က ဒန်းလေးပေါ်မှာထိုင်ရင်း မနက်ခင်းရဲ့သံစဉ်ကို ကြိုးညိုနေမိတယ်။ တစ်ခြားပန်းပင်တွေ ဝိုင်းအုံနေတဲ့အလယ် ဇော်သက်ခုနကတူးဆွသွားတဲ့နေရာကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည်နေတုန်း ကျွန်တော်အရမ်းပျော်သွားတယ်။ ကျွန်တော့်အနှစ်နှစ်အလလက ဆုတောင်းတွေပြည့်ပြီပေါ့။\nနေရောင်ခြည်ရဲ့ အနမ်းထိုမြေပြင်ပေါ်ကိုရောက်ရှိတာနဲ့ ပင်စည်လေးတစ်ခုမြေကြီးထဲကထိုးထွက်လာတယ်။\nနောက်ပြီး ပင်စည်ကနေကြီးထွားလာလိုက်တာ အကိုင်း၊ အခက်၊အလက်၊ အရွက်တွေနဲ့ခဏချင်းဝေဆာလို့ပေါ့။\nအပင်လေးက ကျွန်တော့်ခါးအလယ်လောက်ရောက်တော့ ဆက်မတက်တော့ဘူး။ ရပ်သွားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီမှာရှိသမျှ စိတ်စွမ်းအားတွေအပင်လေးထဲ မှာနှစ်ထားလိုက်တယ်။ နောက် ကျွန်တော်အမျိုးအမည်မသိတဲ့ အလွန်ထူးဆန်းပြီး စိတ်ကိုကြည်နူးစေတဲ့ရနံ့လေးတစ်ခုရလိုက်လို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ပန်းလေးတစ်ပွင့် ခုနကအပင်လေးထိပ်က အရွက်လေးတွေကြားထဲမှာပွင့်လို့။\nသူ့အရောင်အဆင်းက မနက်ခင်းအရောင်လိုပါပဲ။ စုတ်ချက်ပိုင်တဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် နူးညံ့တဲ့ အရောင်အားလုံးကိုစပ်ပြီး သေသေချာချာ အနုစိတ်ခြယ်ထားလိုက်တော့ နာမည်တပ်လို့မရသလို ကျွန်တော်အရင်က မမြင်ဘူးသေးတဲ့အရောင်ပါ။ သူ့ရနံ့ကလည်း ကောင်ကင်အထိကိုပျံ့လွင့်ပြီး ရနံ့ရသူတိုင်း သူတို့ငယ်ဘဝကပျော်ရွှင်မှုတွေကို ပြန်တွေးမိသလိုမျိုး စိတ်ကိုကြည်နူးစေတာပေါ့။ သူ့ရနံ့ရလို့လားမသိဘူး ခြံထဲမှာရှိတဲ့ တစ်ခြားအပင်ပေါင်းစုံကလည်း အပြိုင်အဆိုင်ပွင့်လာကြတာ အလှပေါ်အယဉ်ဆင့်သလို ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သင်းထုံလို့ပေါ့…..\nကျွန်တော်အရမ်းကိုပျော်မြူနေတုန်း သစ်ရွက်ခြောက်နင်းသံကြားတော့ အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်မိတယ်။ သူမ…..သေချာတော့ပေါ့ ကျွန်တော့်နတ်သမီး….အပင်တွေကိုမနက်ခင်းအစောပိုင်းရေလောင်းနေကျ သူမ….. ညအိပ်ဝတ်စုံအဖြူရောင် လေးနဲ့ ရေပုံးနဲ့ရေခွက်လေးကိုကိုင်ပြီး တအံ့တသြနဲ့ ကျွန်တော့်မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာရပ်နေတယ်။ သူမဆံနွယ်ရှည်တွေကလည်း ကပိုကယိုနဲ့ပုခုံးကိုမှီလို့…မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့အလှကို သိချင်ရင် မနက်ခင်းအိပ်ယာထတဲ့ အချိန်ကိုကြည့်တဲ့။ တကယ်လို့သာအဲဒီလိုကြည့်ရရင် ကျွန်တော့်နတ်သမီးကအလှဆုံးနေမှာပါ။ ကျက်သရေရှိတဲ့သူမမျက်နှာပေါ်မှာ ဝိုင်းစက်အရောင်တောက်တဲ့မျက်လုံးတွေက အရောင်ပိုတောက်လို့ သူမနှုတ်ခမ်းလေးကလည်း လေးကိုင်းလိုကွေးညွှတ်လို့ အံ့သြနေလေရဲ့။ ကျွန်တော်က ယောင်ပြီးသူမနာမည်ကို လှမ်းခေါ်မိတယ်။ ဒါပေမယ့် မသိသလိုနဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာရှိတဲ့နေရာကို တိုး…ဝင်…ခွဲ…ထွက် ပြီး ပန်းပွင့်ရှိရာကိုပြေးသွားလေရဲ့။ နောက်ပန်းပွင့်လေးကို ကိုင်ကြည့်ပြီး သူမတစ်ကိုယ်တည်း…\n“နေပါဦး…ဒီပန်းပင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ီခြံထဲကိုရောက်နေပါလိမ့်?” သူမတစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ရင်း ကလေးတစ်ယောက်လိုပျော်ရွှင်စွာ မြူးပျော်နေလေရဲ့…\n“အော်..ဟုတ်ပြီ ဒီနေ့မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံလေးနဲ့ဆိုရင် ဒီပန်းလေးကအရမ်းလှမှာ….”\nသူမအရမ်းပျော်ပြီး ကလေးလေးတစ်ယောက်လို ပန်းလေးတွေကြားမှာ ခုန်ပေါက်နေတာပေါ့၊ အဲဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်နေရင်းကျွန်တော်မှာ ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်းရယ်လွန်ဆွဲနေတယ်။ အရမ်းပျော်ရရင် ငိုရတတ်တယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်အပျော်တွေကိုပဲပိုက်ပြီး သူမတို့ခြံထဲကနေလှည့်ထွက်လာခဲ့တယ်။\nကျွန်တော့်လက်ဆောင်လေးနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်မှာ သူမဒီနေ့အစွမ်းကုန်ကို လှနေမှာပါ။ နောက်ပြီး ဘုရားကျောင်းထဲက တွေ့သမျှလူတွေကလည်း သူမကိုငေးမောနေမှာပေါ့။ သူမတို့နှစ်ယောက်ဘဝတစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်နိုင်ပါစေ။\nအလင်းတန်းတွေရောပြွမ်းနေတဲ့နေရာဆီကို လေပြည်ကိုဆန်ရင်း ကူးခတ်ဆဲပေါ့…\nစိတ်ထဲမှာ မျိုးကြီးရဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ပါဆိုတဲ့ သီချင်းကိုဆိုညည်းရင်း….\n(အလွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ စာအရေးအသားတွေကို စာဖတ်သူများ ခံစားနိုင်ရန် ကျွန်မ မဟုတ်သော ထိုစာရေးသူ၏ ခွင့်ပြုချက်နှင့် တင်ဆက်ပြသထားပါသည်။\nသူ၏ အနုပညာ လက်ရာကို ခံစားကြည့်ကြပါရှင်။)\nစာရေးသူ--> တပြည်သူ အိမ့်ချမ်းမြေ့ (စာတင်ချိန်) 2:32 AM\nကောင်းလိုက်တာ မလေးရေ.. တကယ်ဒီဝတ္ထုမှာ မျောပါသွားတယ် ။\nလက်ဆောင်ကို ဖတ်သွားပါတယ် မအိမ့်ရေ... “အလင်းချိုးတဲ့ တစ်ထောင့်” တို့၊ “နက္ခတ်ကို ဂဠုန်စီးတယ်” တို့ ဖတ်ပြီး မအိမ့် ဒီတခါရေးပုံ တမျိုးဆန်းတယ်လို့ ထင်တော့ ထင်သား။ လက်စသတ်တော့ မအိမ့်မဟုတ်ဘူးကိုး။ အရေးအသားက “လန်း” တယ်ဗျာ။ မအိမ့်ရဲ့ ကလောင်ခွဲဆိုရင်လည်း အတော် ပိုင်နိုင်တဲ့ ကလောင်ခွဲလို့ ပြောရမှာပဲ။


မြန်မာပလာဇာရှေ့တွင် လမ်းဖြတ်ကူးသူ မလေးရှားနိုင်ငံသားတစ်ဦး ယာဉ်တိုက်ခံရပြီး သေဆုံး၊ ယာဉ်? - Yangon Media Group\nမြန်မာပလာဇာရှေ့တွင် လမ်းဖြတ်ကူးသူ မလေးရှားနိုင်ငံသားတစ်ဦး ယာဉ်တိုက်ခံရပြီး သေဆုံး၊ ယာဉ်?\nရန်ကုန်၊ ဇန်နဝါရီ ၁၃- မြန်မာပလာဇာရှေ့တွင် လမ်း ဖြတ်ကူးသူ မလေးရှားနိုင်ငံသားတစ်ဦး ယာဉ်တိုက်ခံရမှု ကြောင့် သေဆုံးမှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\nဖြစ်စဉ်မှာ ဇန်နဝါရီ ၁၃ ရက် နံနက် ၂ နာရီ ၁၅ မိနစ် ခန့်တွင် ဗဟန်းမြို့နယ် ကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်းအတိုင်း တောင်မှမြောက်သို့ ယာဉ်မောင်း(စုံစမ်းဆဲ) မောင်းနှင် လာသော ဝက်ဂွန်အမျိုးအစား အဖြူရောင်အငှားယာဉ် သည် မြန်မာပလာဇာရှေ့အရောက် အရှေ့မှ အနောက်သို့ လမ်းကူးသူ မလေးရှားနိုင်ငံသား Mr.Vinothku mar Mari Muthu (၃၃)နှစ်အား ဝင်ရောက်တိုက်မိခဲ့ပြီး ယာဉ် မောင်းမှာ အခင်းဖြစ်နေရာမှ မောင်းနှင်ထွက်ပြေးသွားခဲ့ ကြောင်း အမှတ်(၂)ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့ခွဲမှူးရုံးထံမှ သိရ သည်။\nယာဉ်တိုက်ခံရသူ မလေးရှားနိုင်ငံသားတွင် ဦးခေါင်း ခွံကွဲဒဏ်ရာ၊ နဖူးချိုင့်ဝင်၊ နှာခေါင်းသွေးထွက်ဒဏ်ရာ၊ ယာခါးစောင်းပွန်းစုတ်၊ ယာလက်ဖျံ/ယာလက်ကောက် ဝတ်ပွန်းစုတ်၊ ဝဲဒူးဖူးရောင်၊ ယာခြေသလုံးပွန်းစုတ်ဒဏ်ရာ များရရှိပြီး အခင်းဖြစ်နေရာတွင်သေဆုံးခဲ့ကြောင်း အမှတ် (၂) ယာဉ်ထိန်းရဲတပ်ဖွဲ့ခွဲမှူးရုံးထံမှ သိရသည်။\nယင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး အမှတ် (၇)ယာဉ်ထိန်းရဲဒုတပ် ဖွဲ့ခွဲမှူးရုံးမှ ယာဉ်ထိန်းရဲအရာရှိတစ်ဦးက ”အမှုစစ်က လိုက်လံစုံစမ်းနေတယ်။ ကားနံပါတ်လည်း ရထားတယ်။ ကားနံပါတ်ရထားတော့ ယာဉ်ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရမယ်။ အဲဒါမှ ဘယ်သူမောင်းလဲဆိုတာ သိရမယ်။ ကျူးလွန်သူကိုတော့ ဖမ်းမမိသေးပါဘူး။ သေဆုံးသူ မလေး ရှားနိုင်ငံသားရဲ့ နေရပ်လိပ်စာမသိရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ မှာ ပတ်စ်ပို့တို့၊ ဗီဇာနံပါတ်တို့ရှိတယ်”ဟု ဒီမိုကရေစီတူဒေး သို့ ဇန်နဝါရီ ၁၃ ရက်က ပြောသည်။\nယင်းယာဉ်တိုက်မှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဗဟန်းမြို့မရဲစခန်း မှ ယာဉ်(ပ) ၄/၂ဝ၁၈၊ ရာဇသတ်ကြီးပုဒ်မ-၃ဝ၄-က/ ၂၇၉/၂ဝ၂ဖြင့် ယာဉ်မောင်း (စုံစမ်းဆဲ)ကို အမှုဖွင့်အရေး ယူထားသည်။\nအိုဇေးလ်ဆက်ရှိနိုင်သော်လည်း ဆန်းချက်ဇ်ကိုဆုံးရှုံးရဖွယ်ရှိကြောင်း နည်းပြဝင်းဂါးဝန်ခံ\nချန်ပီယံဆုအတွက် မန်စီးတီးကို ဆက်လက် တွန်းအားပေးမည်ဟု ရှာကွီရီပြောဆို၊ အဝေးကွင်းတွင် ရင်ဆိ


အဖြေက mitzvah ဖြစ်ပါသလား။ အရှင်ဘုရား Michael Avraham\nအဖြေက mitzvah ဖြစ်ပါသလား။\nDerech Chaim - ၅၇၆၉\nရမ်ဘန်းသည် တရားဟောရာကျမ်း (အခန်း L ၏အစ) တွင် teshuva ကိုပြုလုပ်ရန် mitzvah ရှိကြောင်းဖော်ပြထားသည်။ ဤ mitzvah သည် ကျမ်းပိုဒ် (ibid.) မှ သင်ယူသည်) "သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံတော်၌ ရှဗဘတ်"။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ နောင်တတရား၏နိယာမများတွင် Maimonides (XNUMX:XNUMX၊ XNUMX) က ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဣသရေလလူမျိုး၏အဆုံးသတ်သည် နောင်တရမည်ဟု ဘုရားသခင်ထံမှ ကတိပေးထားကြောင်း ရေးသားထားသည်။ Maimonides ၏နည်းလမ်းတွင်လည်း နောင်တရရန် mitzvah ပါပါသလား။\nהရာထူး (Mitzvah Shasad) နှင့် အခြားသူများက ဤအချက်တွင် ထင်ရှားသော ကွဲလွဲမှုကို ထောက်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် bပညတ်တော်ကျမ်း (Mitzvah Ag) Maimonides ကရေးသားခဲ့သည်\nဘုရားသခင်ရှေ့တော်မှာ ကျွန်တော်တို့ပြစ်မှားခဲ့တဲ့ ဒုစရိုက်အပြစ်တွေကို ဝန်ခံဖို့ မိန့်မှာထားတဲ့သူဖြစ်တယ်။\nအဖြေထုတ်ရန် ဤနေရာတွင် အမိန့်မရှိပါ။ ဝန်ခံခြင်းကိစ္စသည် ဤနေရာတွင် သတ်သတ်မှတ်မှတ်ရှိသော မိဿဝဒတစ်ခုအဖြစ် ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည်- လူတစ်ဦးသည် ဝန်ခံလျှင် ဝန်ခံခြင်း (ဤအလုံးစုံတို့ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်း) ဖြင့် ဝန်ခံခြင်းဟု ဆိုရမည်။ Teshuva လုပ်ခြင်းသည် ဤနေရာတွင် mitzvah နှင့်တူပုံမပေါ်ပေ (သတ်ရာတွင် အသားစားလိုသူတိုင်း ဥပဒေအရ သတ်ရမည်။ သတ်ခြင်းသည် သတ်သတ်မှတ်မှတ်ရှိသော mitzvah ဖြစ်သော်လည်း အသားစားခြင်းသည် mitzvah မဟုတ်ပါ။).\nဒါကို လင်ယောက်ျားက ကောက်ချက်ချတယ်။ ပညာရေးနည်းပြ (Mitzvah Shasad) အပြစ်ရှိသောသူသည် ပြန်မလာပါက နောင်တမယူခြင်းအတွက် ပြစ်ဒဏ်လုံးဝ မရှိကြောင်း (ယခင်က ပြစ်မှုအတွက်သာ အပြစ်ပေးခံရမည်)။ နောင်တရ၍ ဝန်မခံလျှင်လည်း ဒါဝိဒ်ပြုသော မိဿဝဟ်ကို မပယ်ဖျက်ချေ၊ (၎င်းသည် အပြုသဘောဆောင်သော မိတ်ဇဝသ်မဟုတ်၊ 'ဖြစ်တည်မှု' မုဇ်ဗာဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်သောသူသည် ဆုလာဘ်ရှိသော်လည်း ဖောက်ဖျက်သူတိုင်း၊ ၎င်းကိုမလုပ်ဘဲ၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပယ်ဖျက်မည်မဟုတ်ပါ။)\nအခြားတစ်ဖက်တွင်၊ နောင်တရခြင်း၏နိယာမများရှေ့ရှိ mitzvos ၏ပိုင်းဝေစာရင်းတွင် Maimonides က အောက်ပါအတိုင်း ရေးသားထားသည်။\nပညတ်တော်တစ်ခုက၊ အပြစ်သားသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မိမိအပြစ်မှပြန်လာ၍ ဝန်ခံခြင်းဖြစ်၏။\nထို့ကြောင့် ကွဲပြားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒုစရိုက်ကို ပြုသောသူသည် မကောင်းမှုမှ ပြန်လာရန် အမိန့်ပေးထားပြီး၊ ထို့အပြင် ဝန်ခံရန်လည်း အမိန့်ပေးထားသည်။ ဤတွင် အဖြေကို ထုလုပ်ထားသည့် matzah အဖြစ်တင်ပြထားပြီး၊ အဖြေတစ်ခုထုတ်ရန်နှင့် ဝန်ခံရန် အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည် Maimonidesb၏စကားများတွင်ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ခဲ့သည့်အရာနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ပညတ်တော်ကျမ်း. Maimonides ၏နည်းလမ်း၏ ရှင်းလင်းချက်တွင် ကွဲပြားသော လမ်းညွှန်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး လက်ရှိအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့သည် ဤကွဲလွဲမှုကို အတိအကျ မဖော်ပြထားပါ။ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခု၏နားလည်မှုအပေါ်အခြေခံပြီးကွဲပြားခြားနားသောဦးတည်ချက်ကိုဒီမှာကမ်းလှမ်းပါလိမ့်မယ်။ ပညတ်တော်ကျမ်း အဖြေကို နားလည်သဘောပေါက်ပါ။\nMaimonides ၏ ရှေ့တွင် အမြစ်လေးခုကို လေ့လာမှုတစ်ခုမှ တွေ့မြင်နိုင်သည်ပညတ်တော်ကျမ်း သူ၏ Maimonides သည် Torah တွင် ပြတ်သားစွာ ပညတ်ထားသော mitzvos များသာ အထမြောက်သည်။ Mitzvot သည် midrasha (ဒုတိယအမြစ်တွင် ကြည့်ပါ) သို့မဟုတ် Sabra မှ သို့မဟုတ် Knesset မှသင်ယူသော Mitzvot သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အထွတ်အထိပ်တွင် မပါဝင်ပါ။ သို့ဆိုလျှင်၊ တွင်ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော Dauriyta ထံမှအကြွေးများရှိနေနိုင်သည်။ပညတ်တော်ကျမ်း. နိဂုံးချုပ်ချက်မှာ မစ်ဇ်ဝဟ်သည် ထိုအရပ်၌ မပေါ်သေးသည့်အချက်မှာ မိဇဝသ်မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပါ။\nနောင်တရခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ တိုရာ၌ အတိအလင်း ပညတ်တစ်ခုရှိပါသလား။ Maimonides ကျမ်းပိုဒ်အရ "သင်၏ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားအား ဥပုသ်နေ့" သည် ကတိတော်မဟုတ်ဘဲ ပညတ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အထက်တွင်ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ခဲ့ရပါသည်။ တိုင်ခ၊သန်မာသောလက် Maimonides သည် လုံးဝတာဝန်အဖြစ် နောင်တရရန် တာဝန်ကို ယူဆောင်လာသည်။ ယင်းအတွက် ဖြေရှင်းချက်မှာ စွဲချက်တစ်ခုရှိနေစဉ်၊ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာမှမဟုတ်ဘဲ ဆာဘရာမှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် ၎င်းတွင် ပေါ်လာခြင်းမရှိပေ။Safamatz. ဆန့်ကျင်ဘက် bသန်မာသောလက် Maimonides သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ halakhic တာဝန်အားလုံးကို Torah မှ၊ midrasha မှဖြစ်စေ၊ Durban မှဖြစ်စေ ဓလေ့ထုံးတမ်းတစ်ခုမှဖြစ်စေ ယူဆောင်လာပေးသည်၊ ထို့ကြောင့် နောင်တရရမည့်တာဝန်သည်လည်း ထိုနေရာတွင်ပေါ်လာပါသည်။\nMaimonides အရ အနည်းဆုံး အဖြေတစ်ခုပေးရန် တာဝန်မှာ Sabra အပေါ် အခြေခံထားကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းအတွက် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသည့် ချန်နယ်တစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေပါက၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း Sabra မှ ကျွန်ုပ်တို့ ၎င်းကို အသုံးပြုရမည် (Bris တွင်ပါရှိသော Midrash ကိုကြည့်ပါ၊ Shaarei Teshuvah R.I. အတွက် အကျဉ်းသားတိုင်း သွားသင့်သည့် ထောင်ထဲတွင် လှေလှော်နေသည့် မြေအောက်အကြောင်း)။\nဤသည်မှာ H. Teshuvah Maimonides တွင် ဥပဒေများကို ဖော်ပြရုံသာမက Teshuvah ၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကိုလည်း ဖော်ပြသည့်အပြင် Teshuvah ရေးသားသူ၏ သီလကို ရွတ်ဆိုရခြင်း၏ ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် တာဝန်ကို အရင်းခံသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေနှင့် တာဝန်ကို အရင်းခံသည့် Teshuvah (Ibid. F ကိုကြည့်ပါ)၊ ဖြေ။ Maimonides ၏ အခြားသော halachic ဖိုင်များတွင် ဤရေးသားမှုအမျိုးအစားကို ကျွန်ုပ်တို့မတွေ့ပါ။ ဒါတွေအားလုံးဟာ အဖြေတစ်ခုလုပ်ရမယ်၊ ပြီးနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်တာ ထွက်လာတယ်။ သူ၏ halakhic စာအုပ်တွင် Maimonides က mitzvah လုပ်ဖို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက mitzvah (= အဖြေ) မရှိပါဘူး။ ၎င်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်သည် Sabra တွင်ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် Maimonides သည်ကျွန်ုပ်တို့အားထိုသို့ပြုလုပ်ရန်မှာပင်မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်းနှင့်၎င်းသည်အရေးကြီးဆုံးပညတ်တော်များထဲမှတစ်ခုမဟုတ်ပါ (ကြည့်ရှုပါ။ Lacham PG HG သည် လုပ်ရပ်အတွက် နောင်တမရသော သူသည် ၎င်းအတွက် တရားစွဲခံရမည်ဖြစ်ပြီး အမင်္ဂလာသည် အပြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟူသော စကားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ရာထူး အထက်က စာမပြန်တာ မုချ အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ လုပ်တာနဲ့ ကျန်တဲ့နှစ်ကြား ပိုင်းခြားမှု ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။)\nကျွန်ုပ်တို့၏မှတ်ချက်များ၏အနားသတ်များတွင် အများအားဖြင့် halakhic တာဝန်များနှင့်ပတ်သက်သော ပညတ်တော်များမရှိခြင်းသည် halakhic dauriyta တွင်ပါဝင်ရန်လုံလောက်သောအရေးမပါခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သတိပြုမိပါသည်။ သို့သော် ပညတ်တော်မရှိခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အရေးကြီးမှုနှင့် စေ့စပ်သေချာမှု အများစုကြောင့် အတိအကျ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပညတ်တော်များ ရှိပါသည်။ Gd ၏အုတ်မြစ်ဖြစ်သော mitzvos တွင်၊ Torah သည်ကျွန်ုပ်တို့ကိုအမိန့်မပေးပါရန်သတိထားပါ၊ ထို့ကြောင့်ကျွန်ုပ်တို့သည် iteruta deltata မှဤသို့ပြုနိုင်သည်။\nသူ့စာများတွင် ရဗ္ဗိသည် သီလနှင့် ပတ်သက်သည့် အလားတူ အခြေခံနိယာမကို ရေးထားသည်။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်တွင် အခြေခံကျသောအရာများတွင် အမိန့်မနာခံသူသည် ကြီးမြတ်သည်ဟူသော ကနဦးခံယူချက်ကို ခိုင်ခံ့မြဲမြံစေသည်ဟု ထိုနေရာ၌ သူရှင်းပြသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် တိုရာသည် ၎င်းတို့အကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဖြေဆိုရမည့်တာဝန်မှာ ဤအချက်၏ အဓိကဥပမာဖြစ်သည်။\nBeit Yeshiva တစ်ခုလုံး၊ Rosh Yeshiva Shlita၊ အပ်နှံထားသော ဝန်ထမ်းများ၊ ချစ်လှစွာသော ကျောင်းသားကျောင်းသူများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ ယေဘုယျအားဖြင့် Beit Yisrael တစ်ခုလုံး စာရေးကောင်းပြီး Tzaddiks စာအုပ်တွင် လက်မှတ်ပါရှိပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်း တောင်းအပ်ပါသည်။ အောင်မြင်ပြီး သန့်ရှင်းသောနှစ်ဖြစ်ပါစေ ။ ကျန်းမာခြင်းတစ်နှစ် (အထူးသဖြင့် ချစ်လှစွာသောသားလေး Israel Yosef ben Ruth ben Tolila နှင့် ငါတို့အားလုံးအတွက်)။ Torah ၌ aliyah နှင့်အလုပ်လုပ်သောနှစ်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးအောင်မြင်ပါစေ။\n ဟုတ်တယ် သူ bလူ့ဘဝ, နှင့်Shaarei Teshuvah R.I.\n GRIP က သူ့အနက်ကို ပေးလိုက်ပေမယ့်ပညတ်တော်ကျမ်း Rasg ၏၊ Rasg နည်းလမ်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေအနေကောင်းလာသောအခါတွင် အသားစားရန် mitzvah ပါရှိကြောင်း ရှင်းပြသည်၊၊ ဤသည်မှာ ထူးခြားသောနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးသည် အသားစားရုံမျှဖြင့် ကန့်သတ်ချက်မကျယ်ဘဲ ၎င်းကိုစားရန် mitzvah မရှိသည့်တိုင် သတ်ခြင်းဆိုင်ရာဥပဒေသည်လည်း သေချာပေါက်ရှိပါသည်။\n သူ၏ရူပါရုံသည် ရိုးရှင်းသည်- အမှန်စင်စစ် ဝန်ခံခြင်းမရှိဘဲ နောင်တရခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်ဆိုပါက၊ ဖျက်သိမ်းခြင်းပြုခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြစ်မှားပြီး ဝန်ခံခြင်းမရှိသော နောင်တရသူ၏ အခြေအနေသည် ပြစ်မှားပြီး နောင်တလုံးဝမရရှိသူထက် ဆိုးရွားပါသည်။ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ ဟုတ်ပါတယ်။\n အချို့သောအသေးစိတ်အချက်များပါ ၀ င်သော mitzvos ၏ဥပမာများစွာရှိသည်။ ဥပမာ- မျိုးစိတ်လေးမျိုး၏ ပညတ်တော် သို့မဟုတ် မြိတ် (အပြာနုရောင်နှင့် အဖြူဖျော့)။ Maimonides ၏ root XNUMX တွင် ဤအရာကို ကြည့်ပါ။\n အချို့သောသူများသည် mitzvos ၏ ပိုင်းဝေမှ Yishuv Ai ၏ mitzvah ၏ mitzvah မရှိခြင်းကို ရှင်းပြခဲ့ပြီး Maimonides သည်လည်း Torah မှ mitzvah ဖြစ်ကြောင်း အချို့သော အထောက်အထားများ ရှိသော်လည်း၊\n "Contribution and Challah: ပညတ်တော်များနှင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အကြား" ဆောင်းပါးများကိုလည်း ကြည့်ပါ။ မွန်းတည့် Kaz (အဲဒီမှာ mitzvos အမျိုးအစား နှစ်ခုကြားကို ခွဲခြားထားပါတယ်)။