အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံ၏ တရားဝင်အမည်မှာ အဇာဘိုင်ဂျန် သမ္မတနိုင်ငံဖြစ်သည်။ ယူရေးရှား ဒေသတွင် အကြီးဆုံးတိုင်းပြည်ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဥရောပ နှင့် အနောက်တောင်အာရှကြား တွင် တည်ရှိသည်။  အရှေ့ဘက်တွင် ကက်စပီယန်ပင်လယ်၊ မြောက်ဘက်တွင် ရုရှားနိုင်ငံ၊ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် ဂျော်ဂျီယာနိုင်ငံ၊ အနောက်ဘက်တွင် အာမေးနီးယားနိုင်ငံ၊ တောင်ဘက်တွင် အီရန်နိုင်ငံ တို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်လျှက်ရှိသည်။\nနိုင်ငံတော် သီချင်း: March of Azerbaijan\nသမ္မတ ဦးဆောင်သော သမ္မတအစိုးရ\n• ဆိုဗီယက်မှ လွတ်လပ်ရေး (ကြေငြာခြင်း)\nဩဂုတ် ၃၀ ၁၉၉၁\n၈၆,၆၀၀km² (၃၃,၄၃၆sq mi) (အဆင့်: ၁၁၃)\n၉,၁၆၅,၀၀၀ (အဆင့် - ၈၉)\n၂၇၄.၁/km² (၁၀၅.၈/sq mi) (အဆင့် - ၁၀၃)\nမြင့် · ၆၇\n+၄ (နွေရာသီ) +၅\nနက်ချီဗန် (Nakhchivan) ဒေသကို မြောက်ဘက်နှင့်အရှေ့ဘက်တွင် အာမေးနီးယား၊ တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် အီရန် တို့ကဝန်းရံလျှက်ရှိသည်။ ကာကီ (Karki)၊ Yuxarı Əskipara, Barxudarlı နှင့် Sofulu ဒေသများကို အာမေးနီးယားနိုင်ငံက ဝန်းရံလျှက်ရှိပြီး နာဂိုမို-ကရာဘက်စစ်ပွဲကာလမှစ၍ အာမေးနီးယားနိုင်ငံက ထိန်းချုပ်ထားသည်။ အာမေးနီးယားလူမျိုး အများစုနေထိုင်ရာဒေသဖြစ်သော နာဂိုမို-ကရာဘက်ဒေသသည် အဇာဘိုင်ဂျန်လက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ၁၉၉၁ တွင် လွတ်လပ်ရေးကြေညာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မည်သည့်နိုင်ငံကမျှအသိအမှတ်မပြုပဲ ယခုထက်တိုင် အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံ၏ ဒေသတစ်ခုအဖြစ်သာ အသိအမှတ်ပြုထားကြဆဲဖြစ်သည်။ ထိုဒေသတွင် အာမေးနီးယားစစ်တပ်က သိမ်းပိုက်ထားလျှက်ရှိသည်။  အဇာဘိုင်ဂျန်သည် မူဆလင်ကမ္ဘာတွင် ပထမဦးဆုံး အောင်မြင်စွာဖြင့် ဒီမိုကရေစီ သမ္မတနိုင်ငံစနစ်ကို စတင်တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။  တာ့ကစ် (Turkic) လူမျိုး ရှီယာမူဆလင်များ အများစုနေထိုင်ရာ အဇာဘိုင်ဂျန်သည် သမိုင်းယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များလည်း များစွာရှိသည်။   ကမ္ဘာ့နိုင်ငံပေါင်း (၁၅၈)ခုနှင့် သံသမန်အဆက်အသွယ်ရှိပြီး နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းပေါင်း (၃၈)ခုတွင် အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံဖြစ်သည်။  အဇာဘိုင်ဂျန်သည် GUAM (Organization for Democracy and Economic Development) အဖွဲ့နှင့် Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons အဖွဲ့တို့၏ စတင်တည်ထောင်သော နိုင်ငံများထဲတွင် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၉၉၃၊ စက်တင်ဘာလတွင် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံများဓနသဟာယအဖွဲ့ (Commonwealth of Independent States) တွင် အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာသည်။  ၂၀၀၆ခုနှစ်၊ မေလ (၉)ရက်နေ့တွင် ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ အထွေအထွေညီလာခံ မှ အဇာဘိုင်ဂျန်အား လူ့အခွင့်အရေးကောင်စီ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၂၀၀၆ခုနှစ် ဇွန်လ (၁၉)ရက်နေ့တွင် စတင်တာဝန်ထမ်းသည်။  ဥရောပကော်မရှင် (European Commission) ၏ အထူးသံသမန်သည် အဇာဘိုင်ဂျန်တွင် ရှိသည်။ ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂ၊ ဥရောပလုံခြုံရေးနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအဖွဲ့ (Organization for Security and Co-operation in Europe၊ ဥရောပကောင်စီ (Council of Europe) နှင့် နေတိုးငြိမ်းချမ်းရေးသဟာယ (NATO Partnership for Peace (PfP) တို့၏ အဖွဲ့ဝင်လည်းဖြစ်သည်။ အဇာဘိုင်ဂျန်သည် ဘက်မလိုက်လှုပ်ရှားမှုအဖွဲ့ (Non-Aligned Movement)၊ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ (World Trade Organization) နှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဆက်သွယ်ရေးအဖွဲ့ (International Telecommunication Union) တို၏ လေ့လာသူနိုင်ငံလည်းဖြစ်သည်။ \nအဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံသည် ရှေးခေတ်က ဆီသီယန်လူမျိုးတို့ နေထိုင်ရာဒေသဖြစ်၍ ရောမနိုင်ငံတော် လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလယ်ခေတ် ၁၁ ရာစုနှစ်တွင် တူရကီလူမျိုးတို့က ချင်းနင်းဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ၁၇ ရာစုနှစ်တွင်ကား ပါရှန်းလူမျိုးတို့၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ခရစ် ၁၈ဝ၆ ခုနှစ်၊ ၁၈၁၃ ခုနှစ်များတွင် အဇာဘိုင်ဂျန်နယ်အတော် များများကို ရုရှလူမျိုးတို့က သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်။ ပထမ ကမ္ဘာစစ်ပွဲတွင် စစ်မြေပြင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၁၈ ခုနှစ်သို့ ရောက် သောအခါ တာတာလူမျိုးတို့၏ အမျိုးသားကောင်စီ (ဝါ) တိုင်းပြည်ပြု လွှတ်တော်က (ပါရှားနိုင်ငံတွင်းရှိ အဇာဘိုင်ဂျန်နယ် အပါအဝင်) အဇာဘိုင်ဂျန်နယ် တစ်ခုလုံး၏ လွတ်လပ်ရေးကို ကြေငြာကာ သမ္မတနိုင်ငံ ထူထောင်ခဲ့လေသည်။ ၁၉၂ဝ ပြည့် နှစ်တွင် တူရကီမျိုးချစ်တပ်များနှင့် ဆိုဗီယက်တပ်များက ချင်းနင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ထို ၁၉၂ဝ ပြည့်နှစ်တွင် အဇာဘိုင်ဂျန်နယ်ကို ဆိုဗီယက် ဆိုရှယ်လစ် သမ္မတနိုင်ငံအဖြစ် ကြေငြာခဲ့ပြီးသည့်နောက် ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် ဂျော်ဂျီယာနိုင်ငံ၊ အာမေးနီးယားနိုင်ငံတို့နှင့် ပူးပေါင်၍ ထရန်စကော်ကေးရှန် ဆိုဗီယက်ဆိုရှယ်လစ် ပြည်ထောင်စုသမ္မတနိုင်ငံအဖြစ် တည် ထောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၆ ခုနှစ်မှစ၍ ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု သမ္မတနိုင်ငံတွင် အပါအဝင် ဆိုဗီယက်သမ္မတနိုင်ငံတစ်ခု အဖြစ်ဖြင့် သီးခြားတည်ရှိခဲ့လေသည်။  ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ပြိုကွဲပြီးနောက်တွင် သီးခြားနိုင်ငံ တစ်ခု အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့လေသည်။\nအဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရေနံ အများဆုံးထွက်သည့်နိုင်ငံများတွင် အပါအဝင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံသည် တောင်ထူထပ်၍ ကော်ကေးဆပ်တောင်တန်း၏ တောင်ဘက်စောင်းတွင် ရှိသည်။ မြောက်ဘက်နှင့်အနောက်ဘက်တွင် တောင်များ ဝိုင်းရံလျက်ရှိ၍ အလယ်တွင် လွင်ပြင်ရှိသည်။ ကူရားမြစ်သည် ထိုလွင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ အရှေ့ဘက် ကက်စပီယံပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံ အနိမ့်ပိုင်းတွင် များသောအားဖြင့် လယ်ယာလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကူရားမြစ်မှ ရေသွင်းစိုက်ပျိုးခြင်း ဖြစ်ရာ ကောက်နှံ၊ဝါ၊ စပျစ်သီး၊ အခြား သစ်သီးများ၊ ဆေးပင်များကို စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင်ကြသည်။အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံသည် သဘာဝပင်ရင်း အခြေအမြစ်များဖြင့် လည်း ပေါကြွယ်ဝသည်။ ရေနံ၊ သံ၊ အလျူမီနီယမ်၊ ကြေးနီ၊ ခဲ၊ သွပ်၊ ထုံးကျောက်၊ ဆားစသည်တို့ အများအပြားထွက် သည်။ သို့သော် အကြီးအကျယ်ဆုံး လုပ်ငန်းကား ရေနံ လုပ်ငန်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဗားကူးဒေသတွင် ရေနံ လုပ်ငန်း အကြီးအကျယ် လုပ်ကိုင်သည်။ ကက်စပီယံပင်လယ် အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ ဗားကူးမြို့၏ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်ဒေသများတွင် အကြီးဆုံးသော ရေနံချက်စက်ရုံများရှိသည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် ရေနံတန်ချိန် သန်းပေါင်း ၂ဝ. ၄ ထွက်ခဲ့သည်။\nအဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံ၏အကြီးဆုံးမြစ်မှာ ကူရားမြစ်ဖြစ်၍ မိုင် ပေါင်း ၃၇၅ မိုင်ထိ မီးသင်္ဘောများဖြင့် ကူးသန်းသွားလာနိုင် သည်။ ကူရားမြစ်ပေါ်တွင် ဆောက်လုပ်ထားသော ရေအား လျှပ်စစ်ဓာတ်အားရုံကြီးသည် ၁၉၄၅ ခုနှစ်က ပြီးစီးခဲ့ရာ ယင်း ကြောင့် အလုပ်အကိုင်များ များစွာ တွင်ကျယ်လျက် ရှိသည်။ ယခုအခါ ကူးရားမြစ်ပေါ်တွင် အလွန်အားကောင်းသော လျှပ်စစ် ရေစုတ်စက်များ ဆောက်လုပ်လျက်ရှိရာ ပြီးစီးပါက လယ်ဧကထောင်ပေါင်းများစွာကို ရေသွင်း၍ စိုက်ပျိုးလုပ်ကိုင် နိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။ အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံတွင် မီးရထားသံလမ်း အကျဉ်းများအပြင် သံလမ်း အကျယ်မိုင်ပေါင်း ၉၅ဝ မျှရှိ သည်။ ဆိုဗီယက်ရုရှနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး လျှပ်စစ် မီးရထားကို ၁၉၂၄ ခုနှစ်က အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။အဇာဘိုင်ဂျန်နိုင်ငံ၏ လူဦးရေ ငါးပုံသုံးပုံမှာ အဇာဘိုင်ဂျန် တူရကီလူမျိုးများဖြစ်၍၊ ကျန်လူဦးရေမှာ အာမီးနီးယန်း၊ ဂျော ဂျီးယန်းနှင့်ရုရှာလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ မူလတန်း၊ အလယ် တန်းနှင့် အထက်တန်း ကျောင်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိသည့် ပြင် စက်မှုအတတ်သင် ကောလိပ်ကျောင်းပေါင်း ၇၉ ကျောင်း ရှိသည်။ ဗားကူးတက္ကသိုလ်ကျောင်းနှင့် ဆေးသိပ္ပံကျောင်းတွင် ကျောင်းသားပေါင်း ၃ဝဝဝ ကျော်ရှိသည်။ အဇာဘိုင်ဂျန် သိပ္ပံ ပညာတံခွန်ကျောင်းတွင် သုတေသနအဖွဲ့ ပေါင်း ၂၅ ဖွဲ့ရှိ၍ သုတေသီပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်း ၅၅ဝခန့် ရှိသည်။\nAzerbaijan:Report for Selected Countries and Subjects။ International Monetary Fund။ April 12, 2011 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nHuman Development Report 2010။ United Nations (2010)။4November 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nAzerbaijan may be considered to be in Asia and/or Europe. The United Nations classification of world regions places Azerbaijan in Western Asia; the Central Intelligence Agency CIA World Factbook|World Factbook CIA.gov, NationalGeographic.com, and Encyclopædia Britannica also place Georgia in Asia. Conversely, numerous sources place Azerbaijan in Europe such as the BBC NEWS.bbc.co.uk, Oxford Reference Online OxfordReference.com, Merriam-Webster's Collegiate Dictionary, and www.worldatlas.com.\nTadeusz Swietochowski. Russia and Azerbaijan: A Borderland in Transition. Columbia University Press, 1995. ISBN 0-231-07068-3, 9780231070683, p.69.\nReinhard Schulze. A Modern History of the Islamic World. I.B.Tauris, 2000. ISBN 1-86064-822-3, 9781860648229.\nCountry Profile: Azerbaijan။ British Foreign & Commonwealth Office (FCO) (2009)။ 10 April 2008 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2009-07-07 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nAzerbaijan။ World Factbook။ CIA (2009)။ 2009-06-04 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nAzerbaijan။ Background Note။ U.S. Department of State (2009)။ 2009-06-04 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nAUK Foreign Office – Country Profiles: Azerbaijan။ FCO.gov.uk။ 31 July 2003 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။ 2007-05-26 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nUS State Department 1993 Country Reports on Economic Practice and Trade Reports: Azerbaijan။ 10 July 2010 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။7December 2010 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။\nElections & Appointments – Human Rights Council။ Un.org။ 2009-01-03 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။


That's so good, right?: April 2014\nMy God, he is hot!!!! နေ့တစ်နေ့ရဲ့အစ စာသင်ခန်းထဲမ၀င်ခင် အခန်းအပြင်မှာ ကျွန်တော်ထိုင်နေတုန်း ဘယ်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို မှ သတိထားဂရုစိုက်မိတာတွေ လုံးဝမရှိ။ အေးအေးဆေးဆေး ဖတ်စရာရှိတဲ့စာအုပ်တွေကိုသာ ဖတ်နေမိရော။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းရဲ့ counselor ဦးတင်ထွေးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်လာသော သူ့ကိုမြင်တော့ မျက်လုံးများပင်ပြူးသွားမိပါရဲ့။ ကျောထဲစိမ့်သွားမိတဲ့အထိ ခံစားရပါတယ် သူ့ကိုမြင်ရကြည့်ရတာနဲ့တင်လေ။ စိုက်မကြည့်မိဖို့ ဘယ်လိုမှ ထိန်းထားလို့မရဘူးဗျာ။ မရောင်မလည်နဲ့ ဦးတင်ထွေးကိုင်ထားတဲ့ ကျောင်းသားform ကိုပခုံးပေါ်ကနေကျော်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နာမည်က ဘိုဘိုတဲ့။ ဦးတင်ထွေးက ကျွန်တော်တို့တန်းခွဲတစ်ခုလုံးနှင့် သူ့ကိုမိတ်ဆက်ပေးတယ်ဗျ ကျောင်းသားဟောင်းတွေနဲ့ ၀ံ့ရဲစွာပေါင်းသင်းဆက်ဆံလို့ ရအောင်ထင်ပါတယ်။\nသင်္ချာချိန်မှာ ဆရာက ပုစ္ဆာတွေရဲ့ အမေးအဖြေ သဘောသဘာဝရှင်းပြတာကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော် ဘိုဘို့ကို အာရုံစိုက်သတိပြုမိ ပါတယ်။ fuck….သူကတော်တော်ကြည့်လို့ကောင်းတာပဲဗျာ။ အရပ်အမြင့်က အနည်းဆုံး ၆ပေလောက်မြင့်မယ်။ ပြီးတော့ မျက်ဝန်း တွေက ရွှန်းလဲ့တောက်ပနေကာ ဆံနွယ်တွေက အညိုနုရောင်ခွေလိပ်လိပ်လေးတွေနဲ့။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တကယ့်ကို ကောက်ကြောင်း လှတာ ကြွက်သားမြှောင်းတွေတောင်ထင်းလို့။ ရုတ်တရက် ကျွန်တော်သူ့ကိုကြည့်နေတာရိပ်မိသွားလို့ထင့် ကျွန်တော့် မျက်နှာဆီ အကြည့်ရောက်လာတာကြောင့် မျက်လုံးအကြည့်ကိုခပ်မြန်မြန် ရွှေ့ထားလိုက်ရပါတယ်။ သူ ဒီအဖြစ်ကိုလုံးဝသတိမမူမိသွားပါဘူး။ ကျွန်တော်အခုထိ bi ဖြစ်နေတုန်းပါ။ ကောင်မလေးတွေကိုလည်း ချစ်တယ်၊ကောင်လေးတွေကိုလည်း သဘောကျနေဆဲပါ။ ဘိုဘို ကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် လုံးဝအသစ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့အတွက်တော့ gay စစ်စစ်ကြီးကိုဖြစ်လို့။\nဘိုဘို့ကိုငမ်းဖို့ အခွင့်ကောင်းတွေနှင့် ရက်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ခွင့် ကျွန်တော်ရပါတယ်။ အားကစားအချိန်ဆို ဘောင်းဘီတိုလေးနှင့် ခုန်ဆွခုန်ဆွလုပ်နေတဲ့ သူ့ကိုကြည့်ရင်း ကျွန်တော့်ပေါင်ခြံထဲက ညီဘွားက ခေါင်းထောင်ထရတာ မနည်းထိန်းရတယ်ဗျာ။ နောက် အတန်းချိန်တစ်ခုပြောင်းဖို့ သက်ပြင်းမောတွေမှုတ်ထုတ်ရင်းစောင့်ဆိုင်းရတာ မကြာခဏလေ။\nShit!!! ကျွန်တော် ခြေသံတစ်ချို့ကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရတယ်။ အ၀တ်လဲခန်းထဲ မသိမသာ ၀င်ရပ်နေတဲ့ ကျွန်တော် မသိမသာလျော့ရဲနေတဲ့ ဆီးစပ်က ဘောင်းဘီကိုဆွဲတင်လိုက်ရင်း နောက်ဖက်ကို လှည့်ရပ်လိုက်တယ် ဘိုဘိုလျောက်လာတာကို မြင်ရရော။\nသူ ကျွန်တော့်ဆီတည့်တည့်လှမ်းလာရင်း မေးတယ် “မင်း…. ဒီအနောက်ဘက်အခန်းထဲ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ?” တဲ့။ ကျွန်တော် ဘာမှ တုန့်ပြန်ဖြေကြားမှုမပြုခဲ့။ စကားတုန့်ပြန်ပြောဖို့ထက် တံတွေးကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ မျိုချနေရတာကိုး။ ကျွန်တော်ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ။ တဖြည်းဖြည်း သူနှင့်နီးကပ်လာရတာကပဲ ရင်အခုန်ဆုံး။\nသူကျွန်တော့် ပခုံးကိုကိုင်ကာ အ၀တ်ဘီရိုနဲ့ဆွဲကပ်လိုက်ရင်း အော်ဟစ်တဲ့အသံနီးပါး “မင်းကို စာသင်ခန်းထဲမှာကတည်းက သတိထားမိ နေတာ….မင်းက gay လား ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲကွ?” လို့ပြောရော။\nကျွန်တော်ဘာပြောရမှန်းမသိ စဉ်းစားမရဖြစ်နေချိန်နှုတ်ဖျားကတော့ “ကျွန်တော်…..ကျွန်တော်က bi” ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ဘာလုပ်ရ မှန်းမသိ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်တော့လည်း နီရဲဒေါသထွက်နေသလိုဖြစ်ပေမယ့် ဒီထက်ပိုမပြောင်းလဲပြန်ဘူးဗျ။ ကျွန်တော်လည်း သူ့ မျက်နှာကိုမကြည့်ရဲတော့တာကြောင့် အကြည့်ကို အောက်ဘက်ရွှေ့လိုက်တာ မယုံနိုင်စွာ ခပ်တိုတို အားကစားဘောင်းဘီခွကြားက သူ့ငပဲဟာ လေရှူနေရော။ ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ကျွန်တော့်ညီဘွားက ရုတ်တရက် တင်းကနဲခေါင်းထောင်ထလာပါတယ်။\nကျွန်တော် အဲ့ဒီမြင်ကွင်းကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ငေးနေမိပြီး မျက်နှာကိုပြန်အမော့မှာတော့ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို အားရပါးရ စုပ်နမ်းတာကို ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ “ မင်းကြည့်ရတာ အံ့အားသင့်သွားပုံရတယ်။ ငါလည်း bi တစ်ယောက်ပဲ။ သိတယ်ဟုတ်!” တဲ့သူကပြောသည်ပေါ့နော်။\n“ခင်ဗျား….ကျွန်တော့်ကိုနောက်နေတာလား? ကျွန်တော် အဲ့လောက်ကံမကောင်းနိုင်ပါဘူး”\n“ကောင်းပြီ၊ ဒီဟာကြီးကတော့ ယုံမှာပါ” သူ ကျွန်တော့်ငပဲခပ်တင်းတင်းကို လက်နှင့် အသာအုပ်မိုးဖမ်းကိုင်လိုက်ရင်းပြောတာပါ။ “ မင်း ဒီအနောက်က အခန်းထဲလာပြီး လက်ကစားနေတာ ငါမြင်ပြီးသား….အခု မင်းဇာတ်လမ်းဆုံးအောင် ကူညီပါရစေ”\nဘိုဘို ကျွန်တော့်ရှေ့တည့်တည့်မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာ ကျွန်တော်ဝတ်ထားတဲ့ ဘောင်းဘီကို လျှောကနဲ ဆွဲချွတ်ချလိုက်ရောဗျ။ ကျွန်တော့်ငပဲထောင်မတ်နေတာကို ရွှန်းရွှန်းစားစားကြည့်ရင်း သုံးသပ်ချက်များစွာပြောတော့တယ်။ “မိုက်တယ်ကွာ….Wow! တော်တော် တုတ်ပြီး ရှည်တာပဲ” ဆိုတဲ့စကားက သူ့မှတ်ချက်တွေထဲကတစ်ခု။ သွေးတွေတဆတ်ဆတ်တိုးနေတဲ့ ကျွန်တော့်ငပဲကို သူ့နှုတ်ခမ်းသား တွေနှင့် ပွတ်ဆွဲပြီးနောက် သူ့အာခံတွင်းထဲထည့်လိုက်တယ်။ “Oh My god!!” သူ့လျှာကို မွှေရင်း ဘယ်လို-ုပ်နေလဲမသိဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ခေါင်းကိုထိန်းကိုင်ရင်း ကျွန်တော့်ငပဲတစ်ချောင်းလုံး သူ့လည်မျိုထဲ ရောက်မတတ်ဖိသွင်းပစ်လိုက်တယ် မှတ်ကရော။ ကျွန်တော် အချိန်သိပ်ကြာကြာ မထိန်းနိုင်တော့ သူ့အပြုအစုမှာ သာယာပြီး သုက်ရည်အများအပြားကို ပန်းထည့်မိတော့တယ်။ “အား…..အ….ပြီး….ပြီးပြီ”\nသူ…သူ ကျွန်တော့်ငပဲရဲ့ ကွမ်းသီးခေါင်းကို လျှာနဲ့ရစ်ဝိုက်ပြီး သန့်ရှင်းစေတယ်။ ပြီးတော့ သူ ထွေးမပစ်ဘူးဗျ။ သူလည်း မတ်တပ်ရပ် ကျွန်တော်လည်းလျှောကျနေတဲ့ ဘောင်းဘီကိုဆွဲတင်လိုက်စဉ် “အရမ်းမိုက်တယ်၊ဒီထက်ပိုလုပ်ချင်သေးတယ်ကွာ။ ကျောင်းဆင်းရင် ဒီလိပ်စာအတိုင်းလာခဲ့။ ငါ့မိဘတွေအိမ်မှာ မရှိလောက်သေးဘူး” တဲ့သူကပြောတယ်။ ကျွန်တော့်ကို သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲက တစ်သျှူး တစ်ချို့နဲ့အတူ လိပ်စာကဒ်တစ်ခုပေးပြီးထွက်ခွာသွားပါရဲ့။ သူ့ပေါင်ခြံဆီတစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိတော့ ဘောင်းဘီမှာ pre-cum တွေက ရွှဲစိုလို့ ပေါင်တံကနေတစ်ဆင့် မြေပြင်ကိုတောင် တစ်စက်စက်ကျနေသလိုပဲ။\nအိုး…အိုး….မိုင်ဂေါ့….ကျွန်တော်ဘယ်လိုမှ ယုံလို့မရနိုင်သလိုကိုဖြစ်နေ ခံစားမိနေပါတယ်။ ဘိုဘိုတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ကို blow-job လုပ်ပေးသွားတာ တကယ့်ကို ရူးသွပ်သွားသလားပဲ။ ကျွန်တော် ကျောင်းဆင်းချိန်တွေကုန်ဆုံးဖို့ကိုတောင် တော်တော်ကြာကြာစောင့်ရ သလားထင်နေမိပါတယ်။ ကျွန်တော် တော်တော့်ကို စိုးရိမ်မကင်းစိတ်တွေဝင်နေခဲ့သလိုခံစားရတယ်ဗျ။ သူ…..ကျွန်တော်နှင့် ဘာများထပ် လုပ်ချင်နေသေးသလဲ တော်တော်သိချင်နေမိပါတယ်။ ကျောင်းဆင်းဖို့ သုံးနာရီလောက်စောင့်ရတာကို နှစ်များစွာစောင့်နေရသလိုပဲ ကျောင်းဆင်းဘဲလ်တီးတာနှင့် ဘိုဘိုတို့အိမ်ရှိရာကို စထွက်တော့တာ။\nလိပ်စာအတိုင်းရှိတဲ့အိမ်ကိုရောက်ဖို့ မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲကြာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သွားရာလမ်းမှာ ကျွန်တော့်ပေါင်ကြားက ငပဲက တဖြည်းဖြည်းမာတောင့်လာတာ အိမ်ကိုလည်းမြင်ရော မာတောင့်လွန်းလို့ နာတောင်နာတယ်။ ဘိုဘိုပြောထားတဲ့ အိမ်မကြီးဘေးက လမ်းကြားလေးထဲလျှောက် တံခါးချပ်လေးကို ခပ်သာသာလေးခေါက်လိုက်တော့ တံခါးက ခပ်ဖြည်းဖြည်းဟလာတယ်။ ၀ိုး…..ဘိုဘို အ၀တ်မပါ ဗလာကိုယ်ထီးနှင့် ရပ်နေတာ သူ့ငပဲကြီးက ကျွန်တော့်ကိုအမြှောက်နဲ့ချိန်ထားသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်ပခုံးနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းစုပ်မျိုနမ်းရှုံ့တော့တာ…။ သူ့ဒစ်က အနည်းဆုံး ၇လက်မလောက်ရှိမယ် လုံးပါတ်ကလည်း အားရစရာ။ တော်တော် သည်းထိပ်ရင်ဖိုစရာဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်တော် စိတ်မှန်းနဲ့တိုင်းထွာမိပြီးသားဖြစ်နေရော။\nကျွန်တော် သူ့ငပဲဆီလက်ရောက်သွားချိန် သူ့လက်ကလည်း ကျွန်တော့်ငပဲကို ဘောင်းဘီထဲလက်လျှိုနှိုက်တယ်။ ရှပ်အင်္ကျီကိုချွတ် ဘောင်းဘီကိုပါ ဖယ်လိုက်ချိန်မှာတော့ ဘိုဘိုရယ်လေ ပထမအကြိမ်တုန်းကလိုပဲ ကျွန်တော့်ငပဲကိုအားရပါးရကိုင်ပါရော။\n“ဘယ်လို ကျွန်တော့်ငပဲကိုကြိုက်လို့? ကျွန်တော်က ခင်ဗျားငပဲ အရှည်ကြီးကို သဘောကျနေတာဗျ ဘိုဘိုရ” သူဘာမှပြန်မပြော ကျွန်တော့်ငပဲကိုဆွဲပြီး ရှေ့ကဦးဆောင်ခေါ်သွားတာက သူ့အိပ်ခန်းထဲ…..ကျွန်တော့်မှာ တရွတ်တိုက်လိုလို ဟတ်ထိုး ဟတ်ထိုးပါ သွားရတယ်။\n“My God, He is hot!!!!”\nAlex Aung (17 Sep 2013)\nPosted by Alex Aung at 6:23 AM No comments:\nPosted by Alex Aung at 7:13 AM No comments:


ဘိန်းမုန့် ( သို့ ) ချစ်ခြင်းများဖြင့် ထုံမွှင်းထားသောနှလုံးသားအက္ခရာ – Amara News\nဘိန်းမုန့် ( သို့ ) ချစ်ခြင်းများဖြင့် ထုံမွှင်းထားသောနှလုံးသားအက္ခရာ\nစည်းရုံးရေးခရီးစဉ် ချောင်းဝရွာလေးမှာ ကျွန်တော်တို့ လူငယ်များနှင့် လမ်းလျှောက်ပြီး သင်ဘောဆိပ်အသွား ကြုံခဲ့တာပါ။ဒီလိုနဲ့သွားရင်းလာရင်းအမေက လမ်းဘေး မုန့်ဆိုင်တဲလေးကို မြင်တော့ ” ဟိုဆိုင်လေးက ဘာမုန့် ရောင်းတာလဲ “ဟုမေးသည် ။ ဘိန်းမုန့်ဆိုင် ဆိုတော့ ထောပတ်နှင့် လုပ်သလားရိုးရိုးဆီနှင့် လုပ်သလား ဟုမေးပြန်သည် ။ ရိုးရိုးဆီနှင့် လုပ်သည်ဖြစ်၍ စားချင်သည်ဆိုကာ တဲလေးထဲ ငုံ့ဝင်ကြသည် ။\nမုန့်ဆိုင်တဲလေးက ယိုင်တိုင်တိုင်အမေလဲ မုန့်ဆိုင်တဲလေးထဲကို ခေါင်းငုံ့ဝင်လိုက်တော့ မီးမွှေးစပြုနေသော မုန့်ရောင်းသူညီအမနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ထိုညီအမနှစ်ယောက်လဲ ရုတ်တရက် သူတို့ထင်မှတ်မထားသောသူ သူတို့အနားကိုရောက်လာမည်ဟု တကြိမ်တခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးသောပုဂ္ဂိုလ်တယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါဘာလုပ်၍ ဘာကိုင်ရမည်မသိတော့ ။\nအံ့သြစိတ်နဲ့အတူ စွန့် အ သွားသည် ။မီးပဲဆက်မွှေးရမလား ။ ဟာ အမေ လို့ပဲ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ရမလား ။ဒါပေမဲ့ တနေ့လုပ်မှတနေ့စားရသောသူတို့ဘဝ သူတို့ဝန်ကျင် သူတို့ဆိုင်အနေအထားကြောင့် သိပ်ငယ်စိတ်လေးတော့ရှိသည်ဒါပေမဲ့ ဝမ်းသာသည် ။အမေသူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြုံးကြည့်ပြီး” ဘိန်းမုန့်ရပြီလား ” ဟု ငြင်သာစွာမေးသည်သူတို့ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ။အမေ့ရဲ့မျက်ဝန်းထဲမှာ သူတို့ပုံရိပ်တွေထင်နေသည် ။ ဝမ်းသာစိတ်နဲ့အတူ မျက်ရည်ကစို့ချင်လာသည် ။\nဒါနဲ့ပဲ ဘိန်းမုန့်မရသေးကြောင်း ရလျှင်လာပြီးပို့ပေးမည်ဆိုသည့်အကြောင်းကိုကတုန်ကရီနဲ့ သူတို့တွေ ပြန်ပြောသည်။သင်ဘောဆိပ်မှာ ဧည့်သည်များနှင့် စကားပြောနေစဉ် သူတို့ညီအစ်မ လင်ပန်းထဲ ဘိန်းမုန့်တွေ ထည့်ပြီးလာပို့သည်။ကျွန်တော် ဝင်လက်ခံပြီး ဘယ်လောက်ကျသလဲ မေးမိသည်။သူတို့အဖေက မုန့်ကိုအကောင်းဆုံး လုပ်ပေးလိုက်ကြောင်း ပိုက်ဆံပေးရင်မယူခဲ့နဲ့မှာကြောင်းပြောသည် ။\nအမေက သမီးတို့ကျသင့်သည့် မုန့်ဘိုး ယူလိုက်ပါပြောတော့ ကျွန်တော်က ကျသင့်သည့် တန်ဘိုးထက် ပိုပြီးငွေပေးလိုက်သည် ။သူတို့တွေမယူ …. အဖေကမယူနဲ့ခိုင်းလို့တင်မဟုတ်သူတို့၏စိတ်ထဲမှာပင် သူတို့လုပ်ယူခဲ့သောမုန့်ကို သဒ္ဒါစိတ်သက်သက်ဖြင့်သာ အမေ့ကိုကျွေးချင်သည်။ယူပါဟု ထပ္တလဲလဲ ပြောတဲ့အဆုံး ညီမနှစ်ယောက်လုံးဘယ်လိုမှမငြင်းနိင်တော့ပဲ အမေ့ရှေ့မှာဒူးထောက်လက်အုပ်လေးချီပြီး\n” ကျွန်မတို့ မယူပါရစေနဲ့ ” ဟုပြောရင်းမျက်ရည်တွေစီးကျလာသည် ” ကျွန်မတို့ကို မပေးပါနဲ့ ” ဟု တောင်းပန်ရှာသည်။ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေချိန်မှာ အေမက သူတို့ကြားရောက်သွားပြီး ပခုံးလေးတွေဖက်ခါ မငိုဘို့ပြောပြီး အားပေးနှစ်သိမ့်သည်။သူတို့ ယူလာသော ဘိန်းမုန့်ကို လက်နှင့်ဖဲ့ပြီးအားပါးတရစားလိုက်သည် အမေစားနေသည်ကို ညီအစ်မနှစ်ဦး မျက်ရည်သုတ်ပြီး ပြုံးကြည့်နေကြသည် ။\nဒါဟာ အေမ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ပြည်သူပေးသော ပကတိမေတ္တာစစ်စစ် ဖြစ်သည် ။ ဟန်ဆောင်မှု့မပါ ၊ ဘာအကျိုးကိုမှ မျှော်လင့်မှု့မရှိ ၊ သူတို့တွေရဲ့ရင်ထဲက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကိုယ်တတ်နိင်တာလေးဖြင့် ပန့်ပိုးကူညီချင်သည် ၊ အမေပင်ပန်းနေတာကို သိသည် ၊ တိုင်းကျိုးပြည်ကျိုးအတွက် ကိုယ်မတတ်စွမ်းနိင်ခဲ့ရင်တောင်မှ အမောပြေ ရေအေးလေးတခွက်ကိုတော့ တိုက်ချင်သည်\nနောက်ဆုံး အမေ့လက်ဖဝါးလေးကိုကိုင်ပြီးကိုယ့်မှာရှိတဲ့ခွန်အားလေးကို အမေ့ကိုယ်ထဲစီးမျောဝင်ရောက်သွားစေချင်သည်မှာ\nအမေ့ကိုချစ်တဲ့လူသားတိုင်းရဲ့ဆန္ဒမဟုတ်ပါလား …. ။\nPrevious Article “အရိုးကျိူးတာ အကြောပျက်တာတွေကို အကောင်းအတိုင်း ပြန်ဆက်ပေးနိုင်တဲ့ အရိုးဆက်ပင်\nNext Article မိန်းကလေးတွေဟာ ချစ်မိပြီဆိုရင် သိပ်ကို သတ္တိရှိကြပါတယ် (ဘာလို့ လဲဆိုရင်…)


ပြောပြန်ရင်လည်း တော်တော်ခက်အုံးမယ် ဧရာဝတီ | Ko Rohingya\nဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံသားက တိုင်းရင်းသား ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်ရတာလဲ။ ကြည့်လဲလုပ်ပါအုန်း ဧရာဝတီ။ ထိုင်းက ရှမ်းတွေကို ရှမ်းတိုင်းရင်းသားလို့ ခေါ်လို့ ရမှာလား။\nလူတွေက ပြောပြန်ရင်လည်း တော်တော်ခက်အုန်းမယ်။ လူ့အခွင့်အရေးနဲ့ ဒီမိုကရေစီအတွက် လှုပ်ရှားတယ်၊ ရပ်တည်တယ်ဆိုရင် ပြတ်ပြတ်သားသား ရပ်တည်။ စစ်ခွေး မီဒီယာလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ပါ။ ဟိုမရောက်ဒီမရောက်တော့ မလုပ်နဲ့။ ဗုဒ္ဒဘာသာဝင် အချင်းချင်းမို့ တိုင်းရင်းသား တန်းပေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဗုဒ္ဒဘာသာမှန်သမျှ မည်သူမဆို မြန်မာပြည်မှာ လာရောက် အခြေချ နေထိုင်နိုင်ကြောင်း၊ လယ်နှစ်ဧကနဲ့ အိမ်တစ်လုံး အလကားပေးမယ်ဆိုတာ တရားဝင်ကြေညာလိုက်။\n၈၂ နိုင်ငံသားဥပဒေအရ နှစ်နိုင်ငံ Citizen ခံယူလို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် ဘယ်နိုင်ငံမှာပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံသားဖြစ်ပြီးတဲ့သူဟာ ဗမာပြည်ရဲ့ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု အလိုအလျောက် ဥပဒေအရ ပြတ်စဲသွားပြီ။ အဲဒီသူဟာ ဗမာပြည်ကို ၀င်ချင်ရင် ဗီဇာလိုတယ်။ ဗီဇာမဲ့ ခိုးဝင်ရင် ကျူးကျော်တာပဲ။ ကျူးကျော်တဲ့သူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တရားဥပဒေအရ အရေးယူရမှာပဲ။ ဘာသာ၊ လူမျိုး ခွဲခြားလို့မရဘူး။ နိုင်ငံမဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ဗမာနွယ်ဖွားတွေ ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုး စဉ်းစားသင့်တယ်။ အခု ရခိုင်ကို ၀င်လာတဲ့သူတွေက နိုင်ငံမဲ့တွေ မဟုတ်ဘူး။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံသား မော့ဂ်ဘင်္ဂလီရခိုင်တွေပဲ။ ဒီကိစ္စက ပေါ့ပေါ့သေးသေး ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ နိုင်ငံတော် အချုပ်အခြာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ ဒါကို မီဒီယာတွေက မျှမျှတတနဲ့ ပြတ်ပြတ်သားသား တင်ပြရမယ်။ မီးမောင်းထိုးပြရမယ်။\nThis entry was posted on February 13, 2013, in ဖဘမှတ်ချက်များ and tagged ချမ်းမြေ့, ဖဘမှတ်ချက်များ, ရခိုင်, ရခိုင်အကြမ်းဖက်ပါတီ, ရခိုင်အကြမ်းဖက်သမား, လူမျိုးတုန်းသတ်ဖြတ်မှုကြီး, သမိုင်း, ဧရာဝတီ, မြန်မာ. Bookmark the permalink.\tLeaveacomment\n← ဂျိုးမြစ်အား အမြီးလှန်ချိုးခြင်း\n၂၀၁၂ ခုနှစ် မြန်မာ့ထုတ်ကုန်များ →


No. 2063, Sunday, February 17, 2019 | 7Day Daily - ၇ ရက် နေ့စဉ် သတင်းစာ\nHome » Issue » No. 2063, Sunday, February 17, 2019\n၁၃၈၀ ခုနှစ်၊ တပို့တွဲလဆန်း ၁၃ ရက် (တနင်္ဂနွေ၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၇၊ ၂၀၁၉)\nပြည်ပသို့ တရားမ၀င် စေလွှတ်ရန် အလုပ်သမားစုဆောင်း၊ ငွေကြေးကောက်ခံသူ ၁၃၀ ကျော်ကို အရေးယူ\nပြည်ပသို့ တရားမ၀င် စေလွှတ်ရန် အလုပ်သမားစု ဆောင်းခြင်း၊ ငွေကြေးကောက်ခံ ခြင်းများ ပြုလုပ်သူ ၁၃၀ ကျော်ကို အရေးယူထားကြောင်း အလုပ် သမားညွှန်ကြားရေးဦးစီးဌာနက သတင်းထုတ်ပြန်သည်။\nအမြန်လမ်းတွင် ယာဉ်တိမ်းမှောက်ပြီး သံဃာတစ်ပါးပျံလွန်၊ လူတစ်ဦးသေဆုံး\nနေပြည်တော်-မန္တလေး အမြန်လမ်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ယာဉ် တစ်စီးလမ်းဘေးမြောင်းအတွင်း ပြုတ်ကျတိမ်းမှောက်ကာ သံဃာ တော်တစ်ပါးပျံလွန်ကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး သေဆုံးခဲ့သည်။\nအောက်တန်းအသင်းများထံ ကန်ဒေါ်လာ သန်း ၄၀၀ ရောက်ရှိရေး ဖီဖာပစ်မှတ်ထား\nဇူးရစ် − ဖီဖာ၏ ကစားသမားအ ပြောင်းအရွှေ့ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု များဖြင့် အောက်တန်းအသင်း များထံ ကန်ဒေါ်လာ သန်း ၄၀၀ အထိ ရောက်ရှိရေး ကမ္ဘာ့ဘော လုံးအဖွဲ့ချုပ် ဖီဖာက ပစ်မှတ်ထား နေသည်။\nလီဗာပူးနှင့်ပွဲတွင် ဘိုင်ယန်မြူးနစ် တောင်ပံကစားသမား ကိုမန် ပါဝင်ကစားနိုင်\nမြူးနစ် - ခြေချင်းဝတ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သဖြင့် စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း တောင်ပံကစားသမား ကင်ခလီ ကိုမန်သည် လီဗာပူးနှင့်ပွဲတွင် ပါ ဝင်နိုင်မည်ဟု ဘိုင်ယန်မြူးနစ်က အတည်ပြုပြောကြားသည်။\nတိုင်းရင်းသားအချင်းချင်းဖြစ်ပွားနေသည့် တိုက်ပွဲများကို လျစ်လျူရှုမထားရန် အစိုးရနှင့် တပ်မတော်အား SNLD တောင်းဆို\nအစိုးရနှင့် တပ်မတော် အနေဖြင့် တိုင်းရင်းသားအချင်း ချင်းအကြား ဖြစ်ပွားနေသည့် တိုက်ပွဲများကို လျစ်လျူရှုမထား ဘဲ ၀င်ရောက်ဖြေရှင်းပေးရန် ရှမ်း တိုင်းရင်းသားများ ဒီမိုကရေစီအ ဖွဲ့ချုပ် (SNLD) ပြောရေးဆိုခွင့် ရှိသူ ဦးစိုင်းလိတ်ကတောင်းဆို သည်။\nစစ်တွေမြို့တွင် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီး ရန်ကုန်မြို့သို့ ခရီးသည် တင်အမြန်ယာဉ်ရှစ်စီးဖြင့်ပြန် ကြွလာသည့် သံဃာအပါး ၃၀၀ ကို ပြည်မြို့၌ ဒေသအာဏာပိုင် များက စစ်ဆေးပြီးနောက်စစ်မှန် သဖြင့် ပြန်ကြွစေခဲ့ကြောင်း ယင်းမြို့နယ်လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး နှင့် ပြည်သူ့အင်\nမန္တလေးတိုင်းအတွင်း ကမ်းပြိုကာကွယ်ရေးနှင့် ရေလမ်းကြောင်းကောင်းမွန်ရေး လုပ်ငန်းများ စတင်\nမန္တလေးတိုင်းဒေသ ကြီးအတွင်း ကမ်းပြိုကာကွယ်ရေး လုပ်ငန်း ၁၅ ခုနှင့် နေရာလေးခု ရှိ ရေလမ်းကြောင်း ကောင်းမွန်ရေး လုပ်ငန်းများကို ဖေဖော်ဝါရီ ပထ မပတ်က စတင်ဆောင်ရွက်နေ ကြောင်း ရေအရင်းအမြစ်နှင့် မြစ် ချောင်းများဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဦး စီးဌာန ညွှန်ကြားရေးမှူး\nဟုမ္မလင်းတွင် ခရီးသည်တင် ယာဉ်တစ်စီး တိမ်းမှောက်၍ ကိုးဦးဒဏ်ရာရ\nဟုမ္မလင်းမြို့နယ်တွင် ခရီး သည်တင်ယာဉ်တစ်စီး အရှိန်မ ထိန်းနိုင်ဘဲ တိမ်းမှောက်၍ ခရီး သည်ကိုးဦးထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ ကြောင်း ဟုမ္မလင်း မြို့မရဲစခန်း မှူး ဒုရဲမှူးကြည်စိုးက ပြောသည်။\nဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ရေးဆွဲရေး ထောက်ခံကြိုဆိုပွဲ နတ်တလင်းမြို့တွင် ပြုလုပ်\n၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေပြင်ဆင်ရေးဆွဲရန် ထောက် ခံကြိုဆိုပွဲ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး နတ်တလင်းမြို့၌ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၆ ရက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။\nတိုက်ပွဲများကြောင့် စာမေးပွဲဖြေရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သူများကို ပြန်လည်ဖြေဆိုခွင့်ပေးမည်\nတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားမှု များကြောင့် စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ရသည့် ကျောက် တော်မြို့နယ် ချောင်းတူကျေးရွာ မှ ကျောင်းသား ၂၅ ဦးကို စတုတ္ထ တန်းနှင့် အဋ္ဌမတန်းစာမေးပွဲစစ် ဆေးသည့်အခါ ပြန်လည်ဖြေဆို ခွင့်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ယင်း ကျေးရွာမှ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦး\nမတ်ပဲနှင့် ပဲစင်းငုံအဝယ် ရပ်ဆိုင်းပြီး တစ်လအတွင်း နှစ် နိုင်ငံသဘောတူညီမှုဖြင့် ပဲရောင်း ချရေး ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရန် အိန္ဒိယ နိုင်ငံသို့ ဖေဖော်ဝါရီတတိယပတ် တွင် စီးပွားရေးနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန ပြည်ထောင်စုဝန်ကြီး ဦးဆောင်သည့်အဖွဲ့ သွားရန်\nဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကို လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့်အညီသာ ပြင်ဆင်ရန် ရန်ကုန်မြို့တွင် ဆန္ဒဖော်ထုတ်\n၂၀၀၈ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံ ဥပဒေကို ဥပဒေလုပ်ထုံးလုပ်နည်း နှင့်အညီသာ ပြင်ဆင်ရန် တပ် မတော်ထောက်ခံသူများနှင့် အမျိုး သားရေးလှုပ်ရှားသူဟုဆိုသူ အင် အား ၅၀၀ ကျော်က ယမန်နေ့ တွင် မြို့တော်ခန်းမရှေ့၌ ဆန္ဒ ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။\nနိုင်ငံတကာ ရော်ဘာကုန်ကြမ်း ဈေးမြင့်လာခြင်းက ပြည်တွင်းစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကောင်းဖြစ်လာ\nအမေရိကန်-တရုတ် ကုန်သွယ်ရေး ဆွေးနွေးပွဲ စတင် ချိန်တွင် ကမ္ဘာ့ရော်ဘာကုန်ကြမ်း ဈေး အနည်းငယ်တက်လာခြင်း က မြန်မာနိုင်ငံမှ ရော်ဘာစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်သူများအတွက် မျှော် လင့်ချက်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာ သည်ဟု စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အချို့က ပြောသည်။\nကျပ်သိန်း ၁၅,၀၀၀ ထီလက်မှတ်၏ ပြင်ပပေါက်ဈေး ကျပ်သိန်း ၁၆,၅၀၀ ခန့်အထိ ရှိဟုဆို\nကျပ်သိန်း ၁၅,၀၀၀ ထီလက်မှတ်သည် ကျပ်သိန်း ၁၆,၅၀၀ ခန့်အထိပေါက်ဈေးရှိနေကြောင်း ထီလက်မှတ်ရောင်း ၀ယ်ရေးလုပ်ကိုင်နေသူအချို့က ပြောသည်။\nအိုင်စီစီအဖွဲ့ဝင်များ အချက်အလက် ရယူရန် မတ်လဆန်းတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှသို့သွားရောက်မည်\nဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှနိုင်ငံသည် နိုင်ငံတကာ ရာဇ၀တ်မှုခုံရုံး(အိုင် စီစီ)တွင် ပိုမိုပါဝင်လာကြောင်း နိုင်ငံခြားရေးအတွင်းဝန် မက်ရှာ ဟီဒူလ်ဟက်က ပြောသည်။\nတနင်္သာရီတိုင်း စီမံဘဏ္ဍာဝန်ကြီးအား ထောက်ခံကြောင်းလက်မှတ်များ လိုက်ကောက်နေဟုဆို\nတနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ စီမံဘဏ္ဍာဝန်ကြီးအား ပြည်သူများက ထောက်ခံကြောင်း လက်မှတ်များကို မြိတ်မြို့တွင် ရပ်ကျေးရာအိမ်မှူးများက တစ်အိမ်တက်၊ တစ်အိမ်ဆင်း ကောက်ခံနေကြောင်း မြိတ်မြို့ ဒေသခံများက ပြောသည်။\nစမတ်လက်ပတ်နာရီ၊ ဘောပင်၊ မျက်မှန်များ တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲခန်းသို့ ယူလာပါက နှစ်အကန့်အသတ်မရှိ ဖြေဆိုခွင့်ပိတ်မည့်ပြစ်ဒဏ်သစ် သတ်မှတ်\nစမတ်လက်ပတ်နာရီ၊ ဘောပင်၊ မျက်မှန်တို့ကို တက္က သိုလ်ဝင်စာမေးပွဲခန်းသို့ ယူလာ ပါက နှစ်အကန့်အသတ်မရှိစာ မေးပွဲဖြေဆိုခွင့်ပိတ်မည့်ပြစ်ဒဏ် အသစ်ကို မြန်မာနိုင်ငံစာစစ်ဦးစီး ဌာနက ယခုနှစ်တက္ကသိုလ်ဝင်စာ မေးပွဲစည်းကမ်းချက်များတွင် ထည့်သွင်းသတ်မှတ်ခဲ့သည်။\nလူသားချင်းစာနာမှုအကူအညီ ဒေါ်လာသန်း ၆၀ ကို အမေရိကန်အစိုးရက ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှသို့ ထပ်မံထောက်ပံ့\nအမေရိကန်ပြည်ထောင် စုသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရ်ှရှိ ကုလ သမဂ္ဂပူးပေါင်းတုံ့ပြန်ရေးအစီအ စဉ်တွင် လူသားချင်းစာနာထောက် ထားမှုအကူအညီအဖြစ် ကန် ဒေါ်လာသန်း ၆၀ ထပ်မံထောက်ပံ့ မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖေဖော်ဝါရီ ၁၅ ရက်၌ ထုတ်ပြန်ကြေညာသည်။\nတပ်ချုပ်နှင့် နိပွန်ဖောင်ဒေးရှင်းဥက္ကဋ္ဌတို့ ကချင်စစ်ဘေးရှောင်များ နေရပ်ပြန်နိုင်ရေးဆွေးနွေး\nတပ်မတော်ကာကွယ် ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်း အောင်လှိုင်နှင့် နိပွန်ဖောင်ဒေး ရှင်းဥက္ကဋ္ဌမစ္စတာရိုဟေးဆာဆာ ကာဝါတို့တွေ့ဆုံပြီး ကချင်စစ် ဘေးရှောင်ပြည်သူများ နေရပ်ပြန် နိုင်ရေး ဆွေးနွေးခဲ့ကြောင်း တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး က သတင်းထုတ်ပြန်သည်။\nတနင်္သာရီတိုင်းအစိုးရအဖွဲ့သည် ပြည်သူကျေနပ်မှုအနည်းဆုံး အစိုးရဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ပြော\nတနင်္သာရီတိုင်းဒေသ ကြီးအစိုးရအဖွဲ့သည် ပြည်သူ ကျေနပ်မှုအနည်းဆုံးအစိုးရအဖွဲ့ ဖြစ်သည်ကိုတွေ့ရသဖြင့် လေး လေးနက်နက်သတိပေးလိုပြီး အ မှန်တကယ်အလုပ်မလုပ်ပါက ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုင်တွယ်မည် ဟု ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က သတိပေးပြောကြားသည်။\n.ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ဘောလုံးကလပ်ပိုင်ရှင် ၁၀ ဦးစာရင်းကို နယူးယောက်ရဒ်ဘူးလ်အသင်းပိုင်ရှင် ဒိုင်ယက်ရစ်ခ်ျ မာတီရှခ်က ဦးဆောင်ထားပြီး ၎င်း၏နောက်တွင် မန်စီးတီးပိုင်ရှင် ရှိတ်ခ်မန်ဆာ၊ ဂျူဗင်တပ်ပိုင်ရှင် အန်ဒရီယာအဂနီလီ၊ အယ်လ်အေဂလက်စီပိုင်ရှင် ဖီးလစ်အန်ရှုဇ်၊ ချယ်လ်ဆီးပိုင်ရှင် ရိုမန်အီဘရာမိုဗစ်ခ်ျနှင့် အာဆင် နယ်ပိုင်ရှင်စတန်ကိုရီယန်တီတို့ ရှိနေသည်။\nအဝါကတ်ထိအောင် တမင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဆိုသော ရာမို့စ်၏ ဖြစ်ရပ်ကို ယူအီးအက်ဖ်အေ စုံစမ်းနေ\nအေဂျက်ဇ်ကို ၂-၁ ဂိုးဖြင့် နိုင်သောပွဲတွင် အဝါကတ် ပြသခံရစေရန် တမင်တကာ လုပ်ခဲ့သည်ဆိုသော ရီးရဲလ်အ သင်းခေါင်းဆောင် ရာမို့စ်၏ပြော ဆိုမှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဥရောပ ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် ယူအီးအက်ဖ် အေက ယင်းဖြစ်ရပ်ကို စုံစမ်းစစ် ဆေးနေသည်။\nအရေးကြီးကာလ ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိဟု ဂျူဗင်တပ်နည်းပြပြောကြား\nနည်းပြအယ်လီဂရီ၏ ဂျူဗင်တပ်သည် ဖရိုဆင်နွန်း သုံး ဂိုးပြတ်အနိုင်ရပြီးနောက် စီးရီး အေအမှတ်ပေးဇယား၌ ၁၄ မှတ် ဖြတ်ကာ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီးအက် သလက်တီကိုမက်ဒရစ်နှင့်ကစား မည့် ချန်ပီယံလိဂ် (၁၆) သင်းအ ဆင့် ရှုံးထွက်ပထမအကျော့အ တွက် ယုံကြည်မှု တိုးလာသည်။\nမန်ယူတိုက်စစ်မှူး လင်းဂတ်နှင့် မာရှယ် ဒဏ်ရာကြောင့် သုံးပတ်ကြာ အနားယူရဖွယ်ရှိ\nမန်ယူတိုက်စစ်မှူးများ ဖြစ်သည့် လင်းဂတ်နှင့်မာရှယ် သည် သုံးပတ်ကြာ အနားယူ ရဖွယ်ရှိသည်။\nသင့်ကလေးကို သင်ကြားနေသော ဆရာ၊ ဆရာမသည် သင်ကြား မှုတွင် အတော်ဆုံးဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် သင့်ကလေးအကြောင်းကို အကြောင်းစုံမသိပေ။ ထို့ကြောင့် သင့်ကလေးကျောင်းတွင် အကောင်း ဆုံး သင်ယူနိုင်ရန် ဆရာမသိထားသင့်သော အချက်များကို သင်ကပြော ပြထားရမည်ဖြစ်သည်။ မိဘနှင့်ဆရာ လက်တွဲဆောင်ရွက်ပါက ကလေး၏ စွမ်းဆောင် ရည်အမြင့်ဆုံး ရရှိနိုင်ပြီး စာသင်နှစ်စတင်ချိန်တွင် ဆရာမကို သင့်ကလေးအကြောင်း ပြောပြရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။\nဖေ့စ်ဘွတ်ခ်နှင့် Google တွင် မြန်မာစာရေးသားရာနှင့်ဖတ် ရှုရာ၌ ကြုံတွေ့နေရသည့် အဆင်မပြေမှုများ မကြာမီ ပြေလည်မည် ဖြစ်ကြောင်း Technomation ကုမ္ပဏီစီအီးအို ဦးထူးမြင့်နောင်က ပြောသည်။ လက်ရှိ၌ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်နှင့် Google သည် ကွန်ရက်ပေါ်တွင် ရေးသားထားသည့် မြန်မာစာစနစ်ကို Update ပြုလုပ်နေသဖြင့် မြန်မာစာစနစ်ကို ဖတ်ရှုရာနှင့် ရေးသားရာတွင် အဆင်မပြေမှုများ ကြုံတွေ့နေရသည်ဟု MyanmarNet ကုမ္ပဏီ မန်နေဂျင်းဒါရိုက်တာ ဦးဇော်ထွဋ်ကပြောသည်။\nကြံ့ခိုင်မှုနည်းပြီး အ၀လွန်သော ဆယ်ကျော်သက်များ ပြင်းထန်ရောဂါများ ဖြစ်ပွားနိုင်\nကြံ့ခိုင်မှုမပြည့်ဝသော (သို့မဟုတ်) အ၀လွန်ဖြစ်နေသော ဆယ်ကျော်သက် လူငယ်များသည် အရွယ်ရောက်ချိန်တွင် ပြင်းထန်သောရောဂါများနှင့် မသန်မစွမ်းဖြစ်နိုင်သော အန္တရာယ်မြင့်မားကြောင်း ဆွီဒင်သုတေသီများ၏ လေ့လာမှုတစ်ရပ်အရ သိရသည်။\nအီးယူက မြန်မာနိုင်ငံရဲတပ်ဖွဲ့အား လေ့ကျင့်သင်ကြားနေမှုများ ရပ်တန့်ရန် ဗြိတိန်အခြေစိုက်အဖွဲ့ တောင်းဆို\nဥရောပသမဂ္ဂ(အီးယူ) က မြန်မာနိုင်ငံရဲတပ်ဖွဲ့အား လေ့ကျင့်သင်ကြားနေမှုများကို ရပ်တန့်ရန် ဗြိတိန်အခြေစိုက် Bur-ma Campaign UK က ယမန်နေ့တွင် တောင်းဆိုသည်။


Cold Showers to Ode (အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာ) - Porn On Your Brain\nတစ်မျိုးသို့မဟုတ်တစ်မျိုးအားလျှပ်စစ်နည်းဖြင့်ကြားဝင်ဖြန်ဖြေရန်အလွန်အမင်းလိုအပ်နေသူများအတွက် reboots and renewals ...\nBy ဂျိမ်းစ်က Parker - မတ်လ 2020 ပြIssueနာ\nအိပ်ရာထဲကနေမီးဖိုချောင်ထဲပြန်ဝင်တော့မီးဖိုပေါ်တင်လိုက်တယ်။ ထိုအခါငါထင်: ကောင်းပြီ၊ အချိန်သည်အထူးသဖြင့် Jack Reacher ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ဖြစ်သော်လည်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသည်။ အနည်းဆုံးငါးမိနစ်ရေနွေးအိုးပြုတ်သည်အထိ။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပါ။ Laptop ကိုဖြိုခွဲပါ၊ သတင်းကိုဖတ်ပါ။ ဒါမှမဟုတ်ပြတင်းပေါက်မှ murkily ငေးကြည့်။ ပန်းကန်ဆေးစက်ကိုချလိုက်လား? အိုအချစ်ရေ။ ဒီဘဝဟာဒီအချဉ်အလေးချိန်၊ အနံ့ကဘာလဲ ငါ့ရဲ့ဝန်းကျင်ကအခိုးအငွေ့တွေတက်လာတယ်။ ထိုအမှုအလုံးစုံတို့ကိုနံနက်7မတိုင်မီ\nစာဖတ်သူဒီမှာငါကုန်းတက်မသွားချင်ဘူး ဘဝပြောင်းလဲခြင်း၊ အာရုံကြောဖျက်သိမ်းခြင်း၊ ထိပုတ်ခြင်း၏လှည့်ကွက်၌ဉာဏ်အလင်းပွင့် - ကျွန်ုပ်သည်နံနက်စောစောအအေးမိရောဂါအတွက်ဤပြောဆိုမှုများကိုမလိုချင်ပါ။ သို့သော်ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သောသင်၏စိတ်ဓာတ်၌နှေးကွေးသောချုပ်ရိုးတစ်ခု၊ ကျဉ်းမြောင်းသော ဦး နှောက်နှင့်တစ်နေ့လုံးလျှပ်စစ်ဓာတ်အားတစ်မျိုးသို့မဟုတ်တစ်မျိုးအပြန်အလှန်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများပြုလုပ်ရန်ပြန်လည်အားဖြည့်ခြင်းနှင့်သက်တမ်းတိုးခြင်းများ - သို့မဟုတ်သင်လိုချင်လျှင် အနည်းငယ်မြန်မြန်နိုးထဖို့၊ မင်းဒါကိုမင်းရိုက်ဖို့အကြံပြုချင်တာလား။\nပထမဆုံးလုပ်ပါ အဖြစ်မကြာမီသင်ထအဖြစ်။ ရွှေ့ဆိုင်းခြင်းနှင့်မိမိကိုယ်ကိုမညှဉ်းဆဲပါနှင့်။ အပူရှိန်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့်စသည်တို့ကိုမရောထွေးပါနှင့်။ ပလတ်စတစ်ကုလားကာကိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်လှည့်ဖြားပါ၊ အအေးမိဆုံးနေရာကိုထိပုတ်ပါ၊ အသက်ရှူပါ၊ ဝင်ပါ။ မကျေမနပ်ဖြစ်စေ penitentially မဟုတ်ဘဲ slapstick ဖီဆန်ခြင်းဖြင့် : ဘုရားသခင်၏မိခင် မင်္ဂလာပါ ငါသွားမယ် (နေ့ခင်းဘက်တွင်ပါးနင်းပါးပါးပါးပါးပါးပါးနပ်သောဖီဆန်မှုကိုခံရန်အလွန်စောပါကပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကို ဦး ခေါင်းလှုပ်ခါကြည့်ပါ။ ) ရေသည်ထိသွားပြီးဇီဝဗေဒသည်သူ့ဟာသူအခိုင်အမာပြောဆိုသည်။ သင် ဦး နှောက်လှုပ်ရှားမှု၏ငြီးငွေ့ပူဖောင်းမဟုတ်; မင်းဟာခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီးမင်းကိုစိန်ခေါ်နေတယ်။ မင်းလေကိုမျိုတယ်၊ မင်းရဲ့သွေးခုန်နှုန်း။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်သင်၏ ဦး နှောက်သည်သင်၏ချစ်စရာကောင်းသော furry ဟောင်း ဦး နှောက်သည်ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပြောင်မြောက်သွားသည်။ အတွေးဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးဖျက်သိမ်းသည်။ သငျသညျစိုကျရေအေး၏ဂျက်လေယာဉ်အောက်မှာအမည်မဲ့နို့တိုက်သတ္တဝါပါပဲ။ ဒါကတကယ်ကိုမြန်ဆန်တဲ့သတိထားမှုတစ်ခုပါပဲ။ ၂ စက္ကန့်အတွင်းမှာသင်ဟာ nonentity နဲ့စုစုပေါင်းရှိနေခြင်းကြားကချိုသာတဲ့နေရာကိုရောက်နေပါတယ်။ အအေးနောက်ကွယ်ကချမ်းတယ် လှပသော, ရွေ့လျားသုည; ယင်း၏အလိုတော်ကိုသင့်အားကွေးကူခြင်းမရှိသည့်လျှံ။ ဒါ့အပြင်ဒီဟာကအရေးကြီးတယ်၊ သင်ဟာရေအေးထဲကိုနွေးထွေးစွာအိပ်နိုင်ပြီးဆံပင်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အရာအားလုံးကိုပြုပြင်နိုင်ပါပြီ။\nထိုအခါသင်သည်ထွက်ရ, သင်ကွဲပြားခြားနားပါတယ်။ သိပ္ပံပညာရှင်များကစိတ်ခံစားမှုမြင့်မားခြင်းနှင့်နိုးနိုးကြားကြားရှိခြင်းတို့နှင့်ဆက်နွှယ်နေသည့်သင်၏ neurotransmitter များအမှုအရာများဖြစ်ပွားခဲ့သည်. ခင်ဗျားကနိုးကြားနေတယ်။ သင့်ရဲ့အရေပြားရောဂါသည်အေးမြပြီးတံဆိပ်ခတ်သကဲ့သို့။ သင်၏ ဦး နှောက်အာရုံကြောစနစ်သည်သေးငယ်သောခေါင်းလောင်းကဲ့သို့တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသည်။ မီးဖိုချောင်ကနေရေနွေးအိုးကစပြီးဆူညံသံတွေကြားနေရတယ်။


[ မီဝတ္ထုမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အကြောင်းကို ယောက်ျားတွေက ဝိုင်းဝန်းအနက်ပြန်ပြီး သူတို့ နားလည်ချင်သလို နားလည်လိုက်ကြတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ပြောစကားတွေဟာ ယောက်ျားတွေ ခင်းကျင်းထားတဲ့ အနေအထားတစ်ရပ်ထဲကို ရောက်နေတဲ့အခါမှာ ဇာတ်ကောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ကျွန်တော်တို့ဟာ ရေရေရာရာ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို တွေ့လာစေတော့တာပါပဲ။ ]\n“ကြည်အေး၏ မီ ( သို့မဟုတ် ) မယုံကြည်ရသော ဇာတ်ပြော”\n̵ မင်းခက်ရဲ ̵\nကြည်အေးက ‘မီ’ ဆိုတဲ့ ဝတ္ထုရေးပါတယ်။ ‘မီ’ ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်အကြောင်းကို အဓိက ရေးထားတာပါ။ မီဝတ္ထုဇာတ်ကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလောက်ပဲ ပြောနိုင်ပါတယ်။ ဒီ့ထက်ပိုပြီး မပြောနိုင်ပါဘူး။ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက် ( ကျွန်တော် ) က ပြန်ပြောပြတဲ့အခါမှာ ဒီလောက်နဲ့ မပြည့်စုံမှန်းတော့ သိပါတယ်။ ခက်တာက မီဝတ္ထုဟာ မီဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အကြောင်း ရေးထားတာဖြစ်တယ် ဆိုတာကလွဲပြီး ဒီ့ထက်ပို ပြောလို့မရ ဖြစ်နေပါတယ်။\nသည်ထက်ပိုပြီး သိချင်ကြပါလိမ့်မယ်။ သဘောက ဘယ်လိုအမျိုးသမီးလဲ။ ဘယ်လိုစိတ်ဓာတ်ရှိသလဲ။ ဒီအမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်လိုဇာတ်သိမ်းလဲ။ နိဂုံးက ဘာလဲ။ ဘယ်သူက အဓိကဇာတ်ကောင်လဲ။ ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်လိုအဆုံးသတ်သွားသလဲ။ မီ ဝတ္ထုကို ဖတ်ပြီးသားသူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မေးရမယ်ဆိုရင် စာရေးဆရာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ မီရဲ့ ဘဝဇာတ်ကြောင်းက ဘာလဲ။ မီကို ဘယ်လိုမြင်သလဲ စသဖြင့် မဆုံးနိုင်တဲ့ မေးခွန်းပေါင်း မြောက်မြားစွာကို မေးရပါလိမ့်မယ်။\nဒီလို မေးခွန်းပေါင်းများစွာကို ဘာကြောင့် မေးရတာလဲ။ မီနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာကြောင့် ရေရေရာရာ အဖြေမပေးနိုင်ရတာလဲ စသဖြင့် စဉ်းစားမိရပါလိမ့်မယ်။ မီဝတ္ထုရဲ့ အဖွင့်မှာ ဒီလိုစပါတယ်။ “မီ တဲ့။ မီ မီ မီ ကို မမြင်ဖူးခင်ကတည်းက သည်နာမည်ကလေးကို ဘယ်လောက်များ တရပါလိမ့်။ ပထမတော့ နာမည်ကလေး ဆန်းဆန်းမို့ ခေါ်ကောင်းကောင်းနှင့် ခေါ်မိသည်။ နောက်တော့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့ကလေး သေစေနိုင်သူမို့ …” လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါတွေကို တွေးတောနေသူက ဝတ္ထုမှာ ဒုတိယဇာတ်ကောင်လို့ ဆိုရမယ့် ဦးသော်ဆွေပါပဲ။ ဝတ္ထုမှာ ဒိုင်ယာလော့ခ်တချို့ကလွဲရင် ဇာတ်ပြောအတော်များများကို ဦးသော်ဆွေ စိတ်ကူးနဲ့ ပြောတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံတော့ ဇာတ်ပြောဟာ မီနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ ယောက်ျားဇာတ်ပြောသူများရဲ့ အတွေးစိတ်ကူးဖြစ်တယ်။ တစ်ခါတစ်ရံတော့ ဝတ္ထုထဲမှာ ဒိုင်ယာလော့ခ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဝတ္ထုမှာ အဓိကပြောပြနေတာက ယောက်ျားဇာတ်ပြောသူ ဦးသော်ဆွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ပြောဟာ အရာရာအားလုံးကို အလိုလိုသိနေတဲ့ ဇာတ်ပြော* ( omniscient narration ) မဟုတ်ဘူး ဆိုတာတော့ သိရပါတယ်။\nဦးသော်ဆွေ စဉ်းစားနေတဲ့ မီဟာ တကယ့်မီလား ? မသေချာပါ။ ဦးသော်ဆွေ တွေးသလိုမျိုး မီ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်ပါတယ်။ အထက်က အဖွင့်စာကြောင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ ထိတွေ့ရသမျှ မီဟာ ဦးသော်ဆွေရဲ့ သိမှတ်နားလည်မှုအရသာ သိရပါတယ်။ တကယ့်အစစ်အမှန် မဟုတ်ပါ။ ဦးသော်ဆွေဆိုတဲ့ ဇာတ်ပြောဟာ ယောက်ျားတစ်ဦးဖြစ်တယ်။ အရာရာကို မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်သူ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်ပါမယ်။ သူပြောသမျှကို အမှန်လို့ မယူဆနိုင်ပါ။ မီဟာ အသည်းခွဲတတ်သူ၊ ယုတ်မာသူ တကယ့် အစစ်အမှန်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဦးသော်ဆွေဆိုတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ယောက်ျားတစ်ဦးရဲ့ အမြင်နဲ့သာ မြင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဘုသ်* ( Booth, Wayne ) ရဲ့ အသုံးအနှုန်းအရ ပြောရမယ်ဆိုရင် ဦးသော်ဆွေဆိုတဲ့ ဇာတ်ပြောဟာ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဇာတ်ပြောသူ ( unreliable narrator )* သာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘုသ်ရဲ့ အဆိုအရဆိုရင် ဒီလို ဇာတ်ပြောမျိုးဟာ သူ့ရဲ့ သိမှတ်မှုကိုသာ အမှန်တရားသဖွယ်ဖြစ်အောင် ဝတ္ထုတစ်လျှောက်လုံးမှာ ကြိုးပမ်းနေပါလိမ့်မယ်။\nဒုတိယစာမျက်နှာမှာတော့ မီက လေးဆိုတဲ့ လူငယ်တစ်ဦးဆီရေးတဲ့ စာကို ဖော်ပြထားတယ်။ လေးဆိုတဲ့ လူငယ်ဟာ မီ့ကို အရမ်းချစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လေးရဲ့ ပြော့ပချက်တချို့အရ မီဟာ သူ့ကို ချစ်သလိုလို၊ မချစ်သလိုလို လုပ်နေတယ်။ လှည့်စားနေတယ် ဆိုတဲ့သဘောပဲ။ ဒါတွေကိုလည်း လေးရဲ့ ပြောပြချက်အရသာ သိနိုင်တယ်။ ဝတ္ထုမှာ လေးက ကြာရှည်မခံလိုက်ဘူး။ စာမျက်နှာ အနည်းငယ်လောက်အတွင်းမှာပဲ စစ်ထဲမှာ သေသွားတယ်။ တပ်ထဲမှာ လေးနဲ့တွဲပြီး လေးဆီကနေတစ်ဆင့် မီ့အကြောင်းကို သိရတာကတော့ ဦးသော်ဆွေပေါ့။ အတော်များများက သူ့အပြော၊ သူ့တွေးတောချက်တွေကနေ တစ်ဆင့် ဖော်ထုတ်ထားတာပါပဲ။\nမီရဲ့စာမှာတော့ မီဟာ အိပ်မက်,မက်တဲ့အကြောင်း၊ လေးနဲ့ ဘာမျှ စကားမပြောဖြစ်ဘဲ နှစ်ယောက်တည်း ငြိမ်ထိုင်နေကြကြောင်း၊ သူဟာ ( အဆုတ်နာ ) ရောဂါကြောင့် သေရတော့မယ့်သူ ဖြစ်ကြောင်း ရေးထားတယ်။ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လုံး ဦးသော်ဆွေရဲ့ အတွေးတွေ လွှမ်းမိုးနေပေမယ့် ဒီစာတစ်စောင်မှာ မီရဲ့ အတွေးတချို့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တိုက်ရိုက်အတွေးမျိုး မဟုတ်ဘဲ စာကနေတစ်ဆင့်သာ သိရတဲ့ မီရဲ့စိတ်ကူး ဖြစ်နေပြန်ပါရော။ စာရဲ့နောက်ပိုင်းမှာ မီဟာ သူ့ရဲ့ ရောဂါအခြေအနေမကောင်းကြောင်း ရေးထားတယ်။ ထူးခြားတာတစ်ခုက “လေးနဲ့ မီ စတွေ့ကတည်းက မီဟာ တစ်ခါမျှ ကောင်းကျိုး မပေးခဲ့သေးဘူး။ လေးခုလို မီ့ဆီက ထွက်ပြေးလို့တော့ .. မီ့ဘက်က လွယ်မယ်ထင်သလား … လေးဟာ မီ့ကို မုန်းလိုက်မှ အေးမှာ။ လေးဟာ ခုလို မီ့အတွက် စိတ်ညစ်ပြီး ထင်ရာတွေလုပ်နေဖို့ မကောင်းပါဘူး” လို့ ဆိုထားတယ်။\nဒီနေရာမှာ “မီဟာ တစ်ခါမျှ ကောင်းကျိုးမပေးခဲ့သေးဘူးနော်” စာသားနဲ့ “မီ့အပြစ်တွေအတွက် မီ့ကို သေသေချာချာ မုန်းလိုက်ဖို့ကောင်းတယ်” ဆိုတဲ့ စာသားတွေကြောင့် မီဟာ ဆိုးတယ်လို့ ထင်နိုင်စရာ ရှိလာတယ်။ ဒီစာသားတွေကလည်း ပထမဆုံး ဦးသော်ဆွေက မီမကောင်းကြောင်းတွေးပြီး ချက်ချင်း ဒုတိယအပိုဒ်မှာ ဆိုထားတဲ့အတွက် စာဖတ်သူဆီကို ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားတာက မီဟာ မကောင်းဘူးဆိုတဲ့ အသိပဲ။ စာဖတ်သူကို ချက်ချင်း အသေရိုက်နှိပ်လိုက်တာက ဝတ္ထုဟာ မီဆိုတဲ့ လှည့်စားတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရေးထားတယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်သာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒီ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ စာဖတ်သူက ဖတ်ရှုတဲ့အခါမှာ ဇာတ်ပြောသူ ဦးသော်ဆွေ တစ်နည်းအားဖြင့် မယုံကြည်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ပြောသူ ပြောသမျှကို နာခံသွားနိုင်တာပါပဲ။\nဝတ္ထုထဲမှာ မီဟာ မိန်းမဆိုးတစ်ယောက်လို့ ရှိသမျှ ယောက်ျားတွေက ဝိုင်းပြောနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ဇာတ်ကောင်တွေက ကိုယ်စားပြု ပြောနေတဲ့အတွက် မသေချာပါဘူး။ ခုလည်းကြည့်ပါ။ လေးဆိုတာ မီ့ကို အသည်းအသန် ကြိုက်နေတဲ့သူပါ။ ( ဒါက ဝတ္ထုနောက်ပိုင်းမှ သိရတာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ စာဖတ်သူဟာ ဇာတ်ပြောသူရဲ့ ခေါ်ဆောင်မှုက မခွာနိုင်တော့ပါဘူး။ ) ဒီတော့ မီက ‘လေး’ ကို သနားပုံရတဲ့အတွက် သူ့ကို စွဲလန်းလို့ ဒုက္ခရောက်ရရှာတယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူက ဒုက္ခပေးမိသလို ဖြစ်တယ် ဆိုတာလောက်ကို ရေးထားတာပါပဲ။ အထူးသဖြင့် “မီ့ကို သေသေချာချာ မုန်းလိုက်ဖို့ကောင်းတယ်” ဆိုတဲ့အကြောင်းက မီ့ရဲ့ စိတ်ထားကောင်း၊ စေတနာကောင်းကို ဖော်ပြနေသလိုလို ရှိပါတယ်။ သဘောက စိတ်ထားကောင်းပုံရတယ်ဆိုတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ ပုဂ္ဂလိကဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတင်းဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကြောင့်သာ ဖြစ်လို့ပဲ။ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်လောက်အောင် မရှိတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ မီဟာ စိတ်ကောင်းရှိသူလား။ တကယ် မသေချာပါဘူး။ ပထမတော့ မီ့ရဲ့ ဒီစာပိုဒ်ကပဲ မီ့ကို အပြစ်ရှိသယောင် လုပ်ပါတယ်။ အသေအချာ ညှိနှိုင်းဖတ်ရှုလိုက်တော့ ဒီစာပိုဒ်ကပဲ မီကို စိတ်ကောင်းရှိသလို ဖြစ်စေပါတယ်။ ဘယ်အရာအမှန်လဲဆိုတာ မသေချာပါ။ စာဖတ်သူအနေနဲ့လည်း ဘယ်အရာအမှန်လည်း မသေချာပါ။ ဆုံးဖြတ်ရမသေချာ ( indeterminacy )* ဖြစ်နေတာကို ဒီမှာ စတွေ့ရတာပါပဲ။ သဘောက မီဝတ္ထုထဲက စာသားတွေက မီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဘာပြောသလဲ ? သေချာပါတယ်။ ဘာမျှမပြောပါဘူး။\nလေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မီရဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ပြချက်ကလေးကပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လို နားလည်ရမှန်းမသိအောင် လုပ်လိုက်ပါတယ်။ ဝတ္ထုစစချင်းမှာ ဦးသော်ဆွေ စဉ်းစားတော့ မီမကောင်းဘူးတဲ့။ အခုမီက သူ့ဘာသာသူ စဉ်းစားမိတဲ့ အရာတစ်ခုကို စေ့စေ့စပ်စပ်ဖတ်ရှုကြည့်တော့ မီက ‘လေး’ ကို အသည်းခွဲတဲ့သဘော၊ နစ်နာစေချင်တဲ့သဘော မတွေ့ရပြန်ဘူး။ မီက ဘယ်လိုမိန်းမမျိုးလဲ ထပ်မံဆန်းစစ်ကြည့်ဖို့ ကျန်တဲ့ ဝတ္ထုအဆက်အစပ်တွေကို စိစစ်ကြည့်ရအောင်ပါ။\n“မီသည် မောင်ကိုလေးအား ညှင်းဆဲရသည်ကို အရသာပေါ်နေဟန်တူ၏။ မီသာမဟုတ်၊ ဘယ်မိန်းမမဆို သူတို့အတွက် လူတစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်နေရပါသည်ဆိုလျှင် ပျော်၏။ အားရ၏။ ပြီးတော့ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူလိုက်ချင်သေးသည်။ သို့သော် မီက ပို၏။” လို့ ရေးထားတာကို တွေ့ရမယ်။ ဒါက မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဇာတ်ပြော၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ဦးသော်ဆွေက သူ့ဘာသာသူ မီနဲ့ပတ်သက်လို့ အနက်ပြန် ဖွင့်ဆိုထားတာသာ ဖြစ်တယ်။ ဦးသော်ဆွေရဲ့ အမြင်မှာသာ ဖြစ်တယ်။ မီက ဒါမျိုးမဟုတ်၊ မဟုတ် ဆိုတာ မသေချာဘူး။ “ဘယ်မိန်းမမဆို …” လို့ ရေးသားတဲ့အတွက် ဦးသော်ဆွေမှာက မိန်းမမုန်းတီးမှုတွေ ရှိနေတယ်။ နောက် မီကို သူနားလည်ချင်သလို နားလည်ပြီး ပိုမုန်းလိုက်တယ်။ ဝတ္ထုက ဒီနေရာမှာ ပြင်ပ အစစ်အမှန်တရားဟာ ဘာဆိုတာကို မဖော်ပြဘူး။ ၄င်းအစစ်အမှန်တရားကို ဖွင့်ဆိုနားလည်ကြတဲ့အခါ အမျိုးမျိုးကွဲသွားတယ်။ အစစ်အမှန်တရားကို ဖွင့်ဆိုနားလည်ကြတဲ့အခါ အမျိုးမျိုးကွဲသွားတယ်။ အစစ်အမှန်တစ်ခုကို အနက်ဖွင့်ဆိုဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါနေရာမှာ အရာရာဟာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားတယ်။ အထူးသဖြင့် ယောက်ျားတွေပေါ့။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဘယ်လိုမှ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိကြဘူးလေ ဆိုတာမျိုး။\nနောက်တော့ မောင်ကိုလေး ဆုံးသွားတယ်။ ဦးသော်ဆွေက မီကို ပိုမုန်းလာတယ်။ နောက် မီနဲ့ ပါတီပွဲမှာ လာတွေ့တယ်။ မီက သူဌေးတစ်ဦးရဲ့ အတွင်းရေးမှူးပဲ။ မီဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ယောက်ျားတွေကြားထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေရတယ်။ ငယ်ငယ်က ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရဖူးတယ်။ ဒီတော့ မီက ယောက်ျားတွေရဲ့ သဘောကို သိလာမယ် ။ သူ့ဘာသာသူ ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်နေလိုက်မယ်။ တုံဏှိဘာဝေနေမယ်။ အန္တရာယ်ပေးနိုင်တဲ့ မောဟသမားတွေကို မီက ကစားချင်ကစားမယ်။ ဝတ္ထုထဲမှာတော့ မောင်ကိုလေးတို့လိုလူမျိုး လူအေးတွေက သူတို့ဘာသာသူတို့ တစ်ဖက်သတ်ခံစားပြီး ရှုပ်ကုန်တာပဲ။ မီက အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးဆိုတာတွေကိုတော့ မီ့အပြောတွေကနေတစ်ဆင့် တွေ့ရမယ်။\nယောက်ျားတွေအားလုံးက မီ့ကို သားကောင်လို နေစေချင်တာ။ ဝတ္ထုက ယောက်ျားတွေ အတော်များများက ကျားတွေကိုး။ မီဟာ သားကောင်လို ဖြစ်မလာတော့တဲ့အခါ မီဟာ အဆိုးတွေပဲ ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ ဝတ္ထုထဲက ဒီလို အနေအထားတစ်ရပ် ( situation ) က မီ့ကို ဆိုးတယ်လို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ မီ့ရဲ့ အပြောအဆိုတချို့နဲ့ အတွေးတချို့အရ မီဟာ ဆိုးသယောင်ရှိပြီး တချို့အတွေးတွေကတော့ မီဟာ ကောင်းနေပြန်ရော။\nမီဟာ သူ့ကိုယ်သူ ဆိုးတယ်လို့ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ဒိုင်ယာလော့ခ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစကားပြောတွေက သူ့ချည်းသက်သက် ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ မီဟာ ဆိုးတယ်လို့ ကောက်ချက်ချနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မီ့ရဲ့ ပြောစကားတွေက ဝတ္ထုထဲက ပတ်ဝန်းကျင် အဆက်အစပ်အရသာ ဖြစ်တည်လာတာ။ ဖြစ်တည်နေတာ။ မီရဲ့ ပြောစကားတွေကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ပေးနေတာက သူပြောနေတဲ့ အချိန်ကာလနဲ့ အနေအထားတစ်ရပ်သာ ဖြစ်တယ်။\n“အို .. မီဘာဖြစ်နေတယ် မသိဘူး။ ထင်ရာရမ်းချင်တဲ့ရောဂါ မီ့မှာရှိတယ် ကိုဆွေ၊ မီသေခါနီးမို့ ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေတာလား မသိဘူး။” လို့ ဆိုတယ်။ မီဟာ အဆုတ်နာရောဂါကြောင့် သိပ်မကြာခင် သေရမယ့်သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားတွေကတော့ သူ့အနားမှာ အုံခဲနေတယ်။ ပန်းတစ်ပွင့်ရဲ့ နောက်ဆုံး အချိုရည်တွေကို စုပ်ယူတော့မယ့် ပျားပိတုန်းတွေ အုံခဲနေတယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မီက မတုန်လှုပ်ဘူး။ သာမန်ပဲ။ နဂိုကတည်းက မီဟာ ယောက်ျားတွေကို ကြောက်တယ်။ ခု သေခြင်းတရားက ဝင်စွက်ဖက်တယ်။ မီက သာမန်ပဲ။\nနောက်တော့ မီဟာ ဆေးရုံတက်ရတယ်။ မောင်ကိုလေးကိုတော့ သံယောဇဉ်ဖြစ်နေတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိတယ်။ မီရဲ့နှလုံးသားမှာ ဦးသော်ဆွေက ဝင်ရောက်လာတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချဖို့က မသေချာပြန်ဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဝတ္ထုထဲမှာ ‘မီဟာ မကောင်းဘူး’ ဆိုတဲ့ ယောက်ျားတွေရဲ့ အတွေးတွေက စိုးမိုးလွန်းအားကြီးတော့ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ရမှာလည်း မလွယ်ပြန်ဘူး။ မီကို ချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ ဦးသော်ဆွေလို လူမျိုးကတောင် ‘မီသည် ကျားနာမှ တကယ့်ကျားနာ၊ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သူ့ကိုယ်သူပင် ကောင်းကျိုးမပေး’ လို့ မြင်တယ်။ ဒါမျိုးက တစ်ခါတည်း မဟုတ်ဘူး။ ထပ်ခါတလဲလဲ စာဖတ်သူခေါင်းထဲ ဦးသော်ဆွေရဲ့ အတွေးတွေက ရိုက်ထည့်နေပါတယ်။\nတစ်ခါတလေ ‘မီကမူ အတိုင်းအထက်အလွန် မတုန်မလှုပ် ပမာမခန့်နိုင်လာ၏။’ ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက ဦးသော်ဆွေရဲ့ အတွေးတွေကို တကယ့်အမှန်တရားလိုလို ညင်ညင်သာသာလေး ဖော်ထုတ်ထားတာမျိုး ဖြစ်တယ်။ မီက ဦးသော်ဆွေကို နှစ်လိုတယ်။ ဦးသော်ဆွေက သူ့ကို နားမလည်ဘူး။ ဒါကို “အော် … ကိုဆွေကအစ မီ့ဘက်မှာ မရှိဘူးနော်။ ကိုက လေးဘက်က သိပ်နာနေတာကိုး” လို့ ပြောတာမှာ ကြည့်နိုင်တယ်။ ဒီမှာ စာဖတ်သူအတွက် ပြဿနာ ဖြစ်လာတာပဲ။ မီဟာ တကယ့်မကောင်းဆိုးဝါးလို့ ပြောပြောနေတဲ့ ယောက်ျားဇာတ်ပြောတွေက တစ်ဖက်၊ မီ့ရဲ့ဇာတ်ပြောက ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်တဲ့ မီ့စိတ်ထားက တစ်ဖက် စသဖြင့် ဆုံတွေ့ကြတဲ့အခါ မီဟာ ဘယ်လိုအမျိုးသမီးလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ရ မရေမရာ ဖြစ်လာစေတော့တာပါပဲ။\nအထူးသဖြင့် ဝတ္ထုရဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စာဖတ်သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ရှော့ခ်ကို ပေးခဲ့တယ်။ မီက ဘယ်လိုလူလည်းလို့ ဆုံးဖြတ်ရ ခက်သွားစေတယ်။ မီက နောက်ဆုံးမှာ ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လုံးမှာ လုံးဝမကြားဖူးတဲ့ နာမည်တစ်လုံးကို ရွတ်ပြီး ဦးသော်ဆွေလက်ထဲ ဆုံးသွားတယ်။ ‘ဘလှဝင်း’ တဲ့။ ကဲ … မီကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ထိ နားလည်သလဲ။ မီကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲ။\nသဘောကတော့ မီဝတ္ထုမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အကြောင်းကို ယောက်ျားတွေက ဝိုင်းဝန်းအနက်ပြန်ပြီး သူတို့ နားလည်ချင်သလို နားလည်လိုက်ကြတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ပြောစကားတွေဟာ ယောက်ျားတွေ ခင်းကျင်းထားတဲ့ အနေအထားတစ်ရပ်ထဲကို ရောက်နေတဲ့အခါမှာ ဇာတ်ကောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ကျွန်တော်တို့ဟာ ရေရေရာရာ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို တွေ့လာစေတော့တာပါပဲ။\n၁။ omniscient narration - အရာရာသိဇာတ်ပြောမှာ unintrusive narrator နဲ့ intrusive narrator ဆိုပြီး ခွဲတယ်။ ပထမတစ်ခုက ဇာတ်ပြောသူက ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အတွေးအပြုအမူကို အားလုံးသိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အပြုအမူစရိုက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မှတ်ချက်ပေး ဖော်ပြတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမရှိတဲ့ ဇာတ်ပြောလို့ ဆိုရမယ်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အပြုအမူတွေကို သိသိသာသာ ဝင်ရောက်မှတ်ချက်ပေးတယ်။\n၂။ Booth, Wayne ( 1921 - ) - အမေရိကန် ဝေဖန်ရေးသစ်ပညာရှင်။\n၃။ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဇာတ်ပြောသူ ( unreliable narrator ) – See Peck, John and Coyle Martin: Literary Terms and Criticism. New York; Palgrave, 2002 third edition.\n၄။ indeterminacy - ဆုံးဖြတ်ရ မရေရာမှုဆိုတာ စာဖတ်သူသီအိုရီအမြင်ပါ။ စာဖတ်သူရဲ့ စာဖတ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ထဲမှာ ဖြစ်နေတာပါ။\n။\t။ အခုဖော်ပြခဲ့တဲ့ ‘မီ’ အကြောင်း သုံးသပ်ချက်စာကို ဆရာမင်းခက်ရဲရေးတဲ့ ‘ကြည်အေးလေ့လာချက်’ စာအုပ်ထဲမှ ဆရာ့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ကောက်နုတ် ဖော်ပြခဲ့ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။


အိဖြူသဇင် – Hlataw.com\nအိဖြူသဇင်ကျတော့လည်း ဇာတ်လမ်းက တမျိုး အဖေရော အမေရောက စည်းကမ်းကြီးသဖြင့် သူ့အတွက်က ဟိုဒီကိစ္စဆိုသည်မှာ မင်္ဂလာဆောင်ပြီးမှ လုပ်ရမည့် အရာလို့ထင်သည်၊ ညီညီ မှာသူ့ရီးစားလေး ကိုသူများတွေလို ဟိုကိုင် ဒီကိုင် လုပ်ချင်သည်၊ အိဖြူက လက်မခံ၊ အမှိုက်က ပြဿဒ် မီးလောင်ဆိုသလို စကားခနခန များလာပြီး နောက်ဆုံးတော့ ညီညီက ဟိုကောင်မလေးလိုလို ဒီကောင်မလေးလိုလို လုပ်လာရမှ အိဖြူက ဒီလောက် သစွာမရှိတာ သူ့အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်မရွေးချင်တော့ ဆိုတာ ရီးစားအဖြစ်မှ ပြတ်စဲလိုက်သည်၊ နောက်အချစ်လည်း မရှာချင်တော့၊ စာကိုသာ ဖိကျက်နေတော့သည်၊ နိုင်နိုင်ကတော့ ထည်လဲ တွဲနေတော့သည်၊ အခုဆို ကျောင်းပိတ်လို့ အိမ်ပြန်လည်း သူ့အဖို့ မပျင်းတော့ပြီ၊ သူ့အဖို့တော့ ယောက်ျားလေး တော်တော်များများကိုလည်း မြည်းစမ်းဖူးလေပြီ၊ သူ့ ပထွေး ဦးချစ်ဆွေကြောင့်လားမသိ၊ သူက သူ့ထက်ကြီးသော ဘဲကြီးတွေကို ပိုကြိုက်တတ်လာသည်၊ ကျောင်းမှာလည်း မုဆိုးဖို ကျောင်းဆရာများ နှင့် ဘာညာကွိကွလေးတွေ အမြည်းတို့စားရင်း၊ က ကျောင်းစာများမှာ စာအရမ်းကြည့်နေသော အိဖြူနှင့် ဂရိတ်တူတူ ရနေသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ ပထမအရွယ်ပညာရှာခြင်းပြီးဆုံးပြီမို့ နှစ်ဦးသား လမ်းခွဲသွားကြရသော်လည်း အဆက်အသွယ်မှာ မပြတ်ကြချေ၊ တဦးနှင့်တဦး အမြဲတမ်းလိုလို အဆက်အသွယ်ရှိပြီး အနည်းဆုံးတနှစ်တခါလောက်တော့ ဆုံမိကြလေသည်။ နောက်တော့ နိုင်နိုင်မှာ သူ၏ လည်ပတ်ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် သူ့ထက် အသက် ၅နှစ်မျှကြီးသူ ဗိုလ်မူးအောင်နိုင် နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့လေသည်၊ အိဖြူသဇင်ကမူ မိဘ ပြောစကားနားထောင်ပြီး မိဘချင်း စေ့စပ်သဘောတူခဲ့သူ ကိုမျိုးဆွေ ဆိုသော အာအိုင်တီကျောင်းဆင်း၊ သူနှင့်အသက်တူ ရွယ်တူ တဦးနှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ရလေသည်။\nအိဖြူသဇင်၏ ယောက်ခမ များမှာ ဟိုတယ်တည်းခိုခန်းများပိုင်ဆိုင်ပြီး သားလေး တယောက်တည်းရှိရာ သူတို့ စီးပွားရေးကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်စေလိုသော်လည်း ကိုမျိုးဆွေက သူငယ်ချင်းများ လည်း အလုပ်လုပ်နေသော စင်္ကာပူကို သွားရောက်လုပ်ကိုင်ကြည့်ချင်နေလေသည်၊ သူက အဆင်ပြေရင် အိဖြူကိုပါ ခေါ်သွားပြီး အတူတူ နေချင်ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်လည်း အလုပ်ရှာရအုန်းမှာမို့ တနှစ်လောက်သာ ညားထားရသေးသော မယားလေးကို သူတို့ မြို့မှာ ခနထားခဲ့ရလေသည်၊ အိဖြူမှာလည်း အီကိုက ဆင်းသူမို့ ငွေစာရင်း များကိုင်တွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူမို့ သူ့မိဖများမှာလည်း သူတို့ အလုပ်တွင် စပြီး အားကိုးနေရပြီဖြစ်ရာ၊ အိဖြူမှာ သူ့ယောက္ခမ များနှင့် ကျန်နေခဲ့ရလေသည်။ နိုင်နိုင်မှာ တော့ အရာရှိရိပ်သာ မှာ အချွေရံ အသင်းအပင်း တွေနဲ့ နေထိုင်ရင်း ဘာအလုပ်မှ မလုပ်တော့ပဲ ဘဝစည်းစိမ် ကောင်းကောင်းခံစားနေရ လေသည်။ တခုသော နွေရာသီမှာ သူ့ယောက်ျား ဗိုလ်မူးအောင်နိုင် အထူးစစ်ဆင်ရေးဖြင့် နယ်ကို သွားနေရသဖြင့် တယောက်ထည်းပျင်းလာရာ၊ အိဖြူသဇင် ဆီသို့ ဖုန်းဆက်မိလေသည်၊ အိဖြူသဇင်ကလည်း သူ့ယောက်ျား စင်္ကာပူသွားအလုပ်လုပ်နေသည်မှာ တနှစ်နီးပါးရှိနေပြီး သူလည်း အခုတော့ ယောက္ခမ အလုပ်နဲ့ ခြေချူပ်မိသလိုဖြစ်နေတော့ ၊ ကျောင်းတုန်းက အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်း လာလည်မယ်ဆိုတော့ ဝမ်းသာအားရ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။ နေဖို့က သူ့အတွက်က သူတို့ပိုင်ဟော်တယ်ခန်းတခန်းကို ပြင်ပေးလိုက်ရုံပင်။ သို့နှင့် နိုင်နိုင်တယောက် အိဖြူရှိရာ မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်း မြို့ကြီးဆီသို့ ရောက်လာခဲ့ရလေတော့သည်။ နိုင်နိုင် ရောက်လာတော့ အိဖြူက သူ့ယောက္ခထီးယောက္ခမ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၊ဒေါ်နီလာ တို့ နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေတို့ကလည်း အိဖြူသူငယ်ချင်းဆိုတော့ သူတို့ ချွေးမလေးကို ချစ်သလိုပင် ချစ်ခင်မိကြပြီး လိုလေသေးမရှိ ပြုစုလေသည်။ သို့နှင့် သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်၊ သူတို့ မြို့လေး အနားတဝိုက် ဘုရားစုံဖူး၊ ဟိုနေရာဒီနေရာသွား၊ ဟိုအစားဒီအစား စားဖြင့် ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။\nတနေ့ သူတို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် အစားအသောက်သောင်းကျမ်းလိုက်တာ၊ အိဖြူဇင်တယောက် အစားအသောက်တခုခု က မသန့်၍လားမသိ အထက်လှန်အောက်ရှောဖြစ်ကာ ဖျားတော့သည်။ သူ့ကို ဆရာဝန်က အစားမစားခိုင်းသေးပဲ အရည်ပဲသောက်နေရလေရာ၊ အိဖြူခမျာ အိပ်ယာထဲ နားနေရလေတော့သည်၊ သူဆီလာလည်သော သူငယ်ချင်းကို ပျင်းနေမှာစိုး၍ နိုင်နိုင့်အတွက် ခရီးစဉ်များကို လုပ်ပေးဖို့ သူ့ယောက္ခမ များကို ပြောကြားပေးလေသည်၊ သို့နှင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေက အနီးနားရှိတောင်ပေါ်မြို့လေးသို့ သူ့ကားနှင့်လိုက်ပို့ပေးမည်ဟု ပြောလေသည်၊ နိုင်နိုင်က ငြင်းသော်လည်း အိဖြူက အတင်းအကျပ်တိုက်တွန်းသောကြောင့် နိုင်နိုင်က သဘောတူလိုက်လေသည်။ ဒေါ်နီလာက အိဖြူကို စိတ်မချတာနှင့် ဟော်တယ် အလုပ်များလည်း ရှိတာကြောင့် နေခဲ့ပြီး ဦးအောင်အောင်ဆွေ နှင့် နိုင်နိုင် သာ ကားလေးတစီးဖြင့် စောစောစီးစီး ထထွက်လာခဲ့ကြလေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေမှာ အသက် ၅၀ ကျော်ကျော် သာရှိသေးပြီး အားကစားလည်း လုပ်သူမို့လားမသိ အရပ်က လည်းမြင့်မြင့်၊ ရင်အုပ်ကျယ်ကျယ်နှင့် လက်မောင်းကြွက်သားများလည်း တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိသည်၊ မျက်နှာကလည်းအင်မတန်ခန့်ညားပြီး ပြေပြစ်သူဖြစ်လေရာ၊ နိုင်နိုင့် အဖို့ ရင်ခုံချင်စရာ ဖြစ်လာရလေသည်၊ သူ့ယောက်ျား၊ စစ်ဆင်ရေးသွားနေတာလည်း ကြာပြီမဟုတ်လား၊ ကျောင်းမှာထည်းက ယောက်ျားလေး များစွာ အတွေ့အကြုံရှိဘူးသူ၊ ဦးချစ်ဆွေမှ အစ ကိုယ့်ထက် အသက်ကြီးသူ အမျိုးသားများ အပေါ်မှာ ပို၍ တပ်မက်မှုရှိနေသော နိုင်နိုင် အဖို့၊ ငတ်နေတာလည်းကြာပြီမဟုတ်လား၊ အိမ်ထောင်ကျပြီးကထဲက တချောင်းကိုင်ဖြစ်နေရတာ ပျင်းသလိုလိုရှိရသည့်ကြားက အဲဒီတချောင်းကလည်း မစားရတာကြာပြီ မဟုတ်ပါလား၊ နိုင်နိုင့် စိတ်ထဲ မှာတော့ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးဆိုတာ တော်တော့်ကို ကံသီလို့ရတာပဲလို့တွေးနေမိသည်၊ အင်း ဒီခရီးစဉ်အတွင်း မှာ ကိုယ်လိုချင်တာကို ရအောင်မလုပ်နိုင်လို့ကတော့ နင်တော်တော်ညံ့တယ်ပြောရမှာပဲ လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်ပြောနေမိလေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေမှာလည်း ခေသူမဟုတ်ခြေ၊ နဂိုထဲက မိန်းမ ဝါသနာပါသူဖြစ်ပြီး ဟော်တယ်လုပ်ငန်း လည်း လုပ်လာခဲ့သူမို့၊ မိန်းမပေါင်းများစွာနှင့် အတွေ့အကြုံရှိဘူးပြီး၊ ယခုထိလည်း ကဲနေသူဖြစ်လေသည်။ အခုလည်း သူတို့ ဟော်တယ် သုံးခု အနက်၊ တခုမှာ ခန့်ထားသည့် ဟော်တယ်မန်နေဂျာမလေး မေသူစိုး နှင့် ညှိ နေ လေသည်၊ တခါတလေ ဟော်တယ် သွားစစ်သလိုနှင့် ထိုဟော်တယ်က အခန်းတခုမှာ မေသူစိုးကို ဖြုတ်လေ့ရှိလေသည်၊ သို့သော်လည်း ဝန်ထမ်းများ ရိပ်မိသွား နိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် သူတို့ မိသားစု ရဲ့ ဗေကေးရှင်းဟုန်းမ် လို့ခေါ်လို့ရတဲ့ ၊တောင်ပေါ်မြို့ကလေး က အိမ်ကို ခေါ်သွားပြီး ဗြင်းလေ့ရှိသည်။\nဦးအောင်အောင်ဆွေက ကားကို တောင်တက်လမ်းကွေ့ကွေ့ကောက်ကောက်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်စွာ မောင်းလာရင်းက နိုင်နိုင်ကျော့နွယ်နှင့် စကားစမြီ ပြောလာခဲ့လေသည်။ နိုင်နိုင် ၏ အမူအယာပုံပန်း သဏ္ဍန်ကို လေ့လာလိုက်တာနှင့် သူကြံရင် ရနိုင်မည်ဆိုတာကို ဦးအောင်အောင်ဆွေ ကသိနေပြီ။ နိုင်နိုင့် ပုံစံကလည်း မဆွတ်ခင်က ညွှတ်နေတဲ့ပုံမျိုး၊ သူ့ကို စကားပြောတာက အစ၊ ပေါင်ပုတ်လိုက်၊ ပုခုံးစွန်းလေး တိုက်လိုက်နှင့်၊ ဆိုတော့၊ စားနေကြကြောင်ပါးကြီး ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက် ပုဆိုးအောက်မှ လီးက အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲမှာကို အတင်း ရုန်းထနေရသည်။ လမ်းကလည်း တောင်တက်လမ်း၊ ကွေ့ကွေ့ကောက်ကောက် ဆိုတော့ ဂီယာကလည်း တချိန်လုံးချိန်းနေရ သည်၊ သူ့လက်တွေက နိုင်နိုင့်ပေါင်လုံလေးကို ထိမိနေသော်လည်း နိုင်နိုင်က နေရာအကျယ်ကြီးရှိရဲ့သားနဲ့ မလှုပ်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင့်ကို သူတို့ အပန်းဖြေ အိမ်လေး သို့ တန်းခေါ်သွားပြီး လုပ်ရင်တောင် ရနေပြီဆိုတာသိနေသော်လည်း ၊ဒီတခါတော့ သူ မုဆိုးမလုပ်ပဲ နှင့် သားကောင် အနေဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်အုန်းမည်ဟု၊ တွေးရင်း သဘောကျနေမိသည်။ ဒီလောက်တောင် ဆာနေတဲ့ ကောင်မလေးကို ငါ မလုပ်တတ်မကိုင်တတ် အဖိုးကြီးပုံ ဖမ်းနေလိုက်အုန်းမည်၊ အဲဒါမှ သူလည်း ပိုပြီး စိတ်တက်ကြွမည်ဟု တွေးလိုက်၏၊ လမ်းမှာ ခနတဖြုတ်နား ၊ လဘက်ရည်ရေးဘာလေးသောက်တော့လည်း ငြုတုတု ဟိုထိဒီထိ လုပ်လာသော နိုင်နိုင့်ကို အားနာသလို၊ မခုပ်တတ်သည့်ကြောင်အိုကြီးလို လုပ်နေလိုက်သဖြင့်၊ နိုင်နိုင်တယောက် ပိုအတင့်ရဲလာ၏၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေလည်း အဲလို ကစားရတာကို ပျော်နေမိသည်။ နိုင်နိုင့် ကိုယ်လုံးလေးကို မသိမသာခိုးကြည့်ရင်းလည်း သွားရည်ကျနေရသည်၊ အင်း သူအခု လုပ်နေရသော မေသူစိုး ကတောင် နိုင်နိုင်ထက် ၅နှစ်လောက်တော့ ကြီးအုန်းမည်၊ နောက်ပြီး မေသူစိုးက ခလေးတယောက်အမေ၊ နိုင်နိုင်က ရုပ်အချောစားကြီးမဟုတ်သော်လည်း အသားညိုညို ဖြင့် စွဲဆောင်မှုတော့ ရှိသည်၊ ခလေးလည်း မမွေးဘူးသေး၊ နို့ထွားထွား၊ ဖင်ကားကား ဆိုတော့ အားမနာ တမ်းလုပ်လို့ရမည့် ဘော်ဒီမျိုး မဟုတ်လား။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက တောင်ပေါ်မြို့ကလေးရောက်တော့ နာမည်ကြီး ရေတံခွန်ရှိရာကို ပထမဆုံး သွားလိုက်သည်၊ ရှုခင်းတွေက လှ ရေသံလေးတွေနဲ့ သာယာလှသဖြင့် နိုင်နိုင်တယောက် အတော်ပျော်မိသည်၊ ကြိုးတံတားလေးကို ဖြတ်လျှောက်တော့ နိုင်နိုင် တယောက်ကြောက်သဖြင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လက်မောင်းကို တွယ်ဖက် ၍ လျှောက်သည်၊ သူ့နို့ကြီးတွေက ဦးအောင်အောင်ဆွေ လက်မောင်းကို အိနေအောင် ဖိထားသည်။\nဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ သန်မာသော ကြွက်သား များ၏ အထိအတွေ့က နိုင်နိုင့် ကို ရင်ထဲ တလှပ်လှပ်ဖြစ်စေသည်၊ ကြိုးတံတားလေး လှေခါးမှ ဆင်းတော့ ရေတွေ ရွှဲနေသည့်သစ်သား လှေခါးထစ်များမှာ ဒေါက်ဖိနပ်ဖြင့် ချော်ကျမည် စိုးသဖြင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင့် လက်ကလေးကို ဆွဲ၊ ခါးကလေးကို ထိန်းကာ ဆင်းလာရသည်၊ နိုင်နိုင့်မှာ ဒူးတွေ မခိုင်ချင်တော့၊ ပေါင်ခွဆုံမှာတောင် အရည်တွေ စို့နေရပြီ။ ဦးအောင်အောင်ဆွေကလည်း အရပ်ကြီးမှာ မြင့်မားလှသဖြင့် နိုင်နိုင့်မှာ သူ့ကိုယ်ကို လှဲပြိုမသွားအောင်ထိန်းရင်း ပြန်လည်တွယ်ဖက်ထားရာ၊ သူ့မျက်နှာလေးမှာ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေရလေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက သူ့ရင်ခွင်ထဲ မှာ ကိုယ်လုံးလေးတုန်တုန်ရီရီ ဖြစ်နေရှာသော နိုင်နိုင် ကို အသာဖက်ထားရင်း ကျောပြင်လေးကို ပွတ်ပေးလို့၊ ..ဟင်..နိုင်နိုင် ကိုယ်လုံးလေးလည်း တုန်လို့ပါလား၊ အမြင့်ကို ကြောက်တယ်ထင်တယ်.. ..ဟုတ်..ဟုတ်..ဦးဦးအောင်….နိုင့်ရင်ထဲ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိဘူး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိလို့ထင်တယ်… ..အင်း ခနနားလိုက်အုန်းလေ နိုင်နိုင်..မလှုပ်နဲ့အုန်း၊ နောက်တဆင့်ကို ဦး တွဲခေါ်သွားမယ် နိုင်နိုင် မျက်စေ့မှိတ်ချင်မှိတ်ထားလိုက်ပေါ့… ထိုကဲ့သို့ပြောနေစဉ်မှာပင် ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ရင်ဘတ်တွင်နိုင်နိုင် ၏ နို့ကြီးများမှာလည်း ဖိကပ်မိနေပြီး၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင့်ကျောပြင်လေးကို သူ့လက်ဖဝါးကြီးဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးနေလေသည်။ နိုင်နိုင်မှာ သူ့ ပေါင်ရင်းပေါ်သို့ ထိုးထောက်လာသည့် ပူပူနွေးနွေး ကြီးမှာ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ပုဆိုးအောက်မှ လီးကြီးမှန်း သိနေသဖြင့် တိတ်တခိုးလေး ပျော်နေမိလေသည်။ နောက်ဆုံးအဆင့် လှေခါးထစ်များကို ဆင်းကြတာတွင်တော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင့်ခါးလေးကိုသိုင်းဖက်ပြီး ဆင်းလာခဲ့ကြလေတော့သည်၊ အောက်ခြေမှ လဘက်ရည်ဆိုင်လေးတွင်ထိုင်ပြီး ခနနားကြတော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေမှာ ဘောတောင် အောင့်ချင်သလိုဖြစ်လာရလေသည်၊ ထို့ကြောင့် အချိန်သိပ်မဆွဲချင်တော့ပဲ။ ..နိုင်နိုင်..ဦးတို့ ဒီမြို့တက်လာရင် အနားယူဖို့ ဆိုပြီး ဝယ်ထားတဲ့ အိမ်လေးရှိတယ်..အဲဒီမှာ ခနသွားနား ကြရအောင်လား၊ အဲဒီက ဦးတို့ ခိုင်းတဲ့သူတွေကို စားစရာသွားဝယ်ခိုင်းပြီး အဲမှာပဲ စားကြမယ်လေ.. ..ကောင်းသားပဲ ဦးဦးအောင်…. ဦးအောင်အောင်ဆွေတို့ အိမ်လေးရှိရာသို့ရောက်သည်နှင့် သူတို့၏ ခြံကို စောင့်ပေးသော ဦးသိန်း ကထွက်လာပြီး တံခါးဖွင့်ပေးသည်၊ ဦးသိန်းမှာ ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ တပည့်ရင်းဖြစ်ပြီး ဦးအောင်အောင်ဆွေ မိန်းမတွေ ခေါ်ခေါ်လာပြီး ဖြုတ်သည်မှာ ရိုးနေပြီ မို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း မပြောတော့ပေ။\nဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင် က ကိုယ့်ဘာသာ လျှောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်သလိုလိုဖြင့် ခါးလေးကို ကိုင်ပြီး အိပ်ခန်းရှိရာသို့ လိုက်ပို့လေသည်၊ အိပ်ခန်းထဲမှာ ရေချိုးခန်း၊ အိမ်သာလည်း ရှိသဖြင့် နိုင်နိုင့်ကို သုံးချင်က သုံးဖို့၊ သူ အစားအသောက်တွေအတွက် စီစဉ်လိုက်အုန်းမည်ဆိုကာ ထွက်သွားလိုက်လေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ က ဦးသိန်းကို အစားအသောက်များ ဝယ်ဖို့နှင့် ပြီးပါက နောက်ဖေးမီးဖိုထဲတွင် ပြင်ထားပေးဖို့၊ အိမ်ရှေ့နှင့် အိပ်ခန်းဖက်ကို မလာဖို့ မှာလိုက်လေသည်၊ ဦးသိန်းကလည်း သဘောပေါက်ပါသည်၊ နောက်ဖေးပေါက်မှာပင် အစားအသောက်များ ဝယ်ဖို့ ထွက်သွားလေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာတွန်းကြည့်ရာ ဂလန့်မချထားသဖြင့် ဝင်လာခဲ့လိုက်ရာ ကုတင်ပေါ်၍ နဖူးပေါ်လက်တင်လျှက် ပက်လက်လေး လှဲနေသော နိုင်နိုင့်ကို တွေ့ရလေသည်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေက လိုရမယ်ရ တံခါးကို အသံမကြားအောင်စေ့ပြီး ဂလန့်ချလိုက်လေသည်၊ နောက်တော့ ကုတင်စောင်း နိုင်နိုင့် အနားထိုင်လိုက်ပြီး၊ ..ဘယ်လိုနေသေးလဲ နိုင်နိုင်.. ..အင်း..သက်သာသွားပါပြီ၊ ကျေးဇူးပဲနော် ဦးဦးအောင်… ..အမလေးကွာ ဒါလေးများ ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊.. နိုင်နိုင် က မျက်စေ့ပေါ်မှ လက်ကို ဖယ်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို ငုံ့မိုးကြည့်နေသော ဦးအောင်အောင်ဆွေကို တွေ့လိုက်ရလေသည်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေမှာ အတော်ပင် တဏှာကြောက တင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ညိုချောလေးချောနေသော နိုင်နိုင့်ကို ငုံ့ကာ နမ်းလိုက်မိလေသည်၊ ပထမတော့ နဖူးလေးကို ဖြစ်သည်၊ သို့သော်လည်း နိုင်နိုင်က စိတ်ဆိုးပုံမပြပဲ၊ ..အို့…မတော်ဘူးထင်တယ် ဦးရယ်…. လို့ပြောနေတာနဲ့ နူတ်ခမ်းကို ပြောင်းနမ်းလိုက်လေသည်၊ နိုင်နိုင်က ချက်ခြင်းပင် တုန့်ပြန်အနမ်းတွေ ပေးလာတော့သည်၊ ကုတင်ပေါ်မှာ နှစ်ယောက်သား လူးလိမ့်နမ်းရင်းက အဝတ်အစားတွေကို တစမကျန်ချွတ်ပြစ်လိုက်ကြလေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ အတွေ့အကြုံရှိနေသော၊ လက်တွေ ပါးစပ်တွေ၊ လျှာတွေက နိုင်နိုင့်တကိုယ်လုံးက ကာမခလုပ်တွေ ရှိသမျှကို အကုန်ဖွင့်ပေးနေသလိုပဲ၊ နိုင်နိုင့်ခမျာ သူ့စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ ဒီလောက် အရည်ရွမ်းရွမ်း မစိုဖြစ်တာကြာလှပြီကော။ သူ့ပထွေး ဦးချစ်ဆွေနှင့်တုန်းက လိုမျိုး အရသာတွေ ပြန်တွေ့နေရလေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက နိုင်နိုင့် ပေါင်တန် ဖြောင့်စင်းစင်းလေး နှစ်ချောင်းကို ဒူးထောင်လျှက်ကားစေပြီး သူ့မျက်နှာကို နိုင်နိုင့်စောက်ဖုတ်လေးပေါ်အပ်ကာ နိုင်နိုင်၏ စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားလေးများကို ရက်ပေးလေသည်။\nနိုင်နိုင်က အိပ်ယာပေါ်မှာ ကော့ပြန်တက်နေပြီး တချီပြီးသွားရှာလေသည်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေက ဆက်ပြီး ရက်နေသေးသဖြင့်၊ နိုင်နိုင်ခမျာ မနေနိုင်ရှာတော့ပဲ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လက်မောင်းနှစ်ဘက်ကို အတင်းဆွဲမရင်း၊ …ဦးဦးအောင်..နိုင့်ကို ..လုပ်ပေးပါတော့.. ဟုပြောလိုက်ရှာတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လိင်တန်ထွားထွားကြီးက နိုင်နိုင့် ကို အားရ ကျေနပ်စေခဲ့သလို၊ နိုင်နိုင့်၏ ပြည့်တင်းတင်းနို့ကလေးများ၊နှင့် စေးကျပ်သော စောက်ဖုတ်ကလေးက ဦးအောင်အောင်ဆွေကို လိုးလို့ မဝအောင် ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်၊ နိုင်နိုင်ကလည်း ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လိင်ချောင်းကြီးကို အားရပါးရ စုပ်ပေးခဲ့သလို၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေကလည်း နိုင်နိုင့် စောက်ဖုတ်ကို ကောင်းကောင်းရက်ပေးခဲ့ပါသည်။ သို့ဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦး၏ ခရီးစဉ်မှာ ရေတံခွန်တခုထည်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြပါသည်။ …ကောင်းလိုက်တာ နိုင်လေးရယ်… ..နိုင်တော့ ဦးဦးကို ဆွဲသွားပြီ ထင်တာပဲ၊ ဦးဦးက အရမ်းကျွမ်းတာပဲ..ခစ်ခစ်… နိုင်နိုင်နှင့် ဦးဦးတို့ ဇာတ်လမ်းက သူတို့ မြို့ပြန်ရောက်သည်အထိဆက်လာသည်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေ အဖို့ကလည်း နိုင်နိုင်တည်းနေတာက သူတို့ပိုင်တဲ့ ဟော်တည်ဆိုတော့ သော့အပိုတချောင်းယူထားလိုက်ရုံပင်၊ နိုင်နိုင်ကလည်း အမြဲကြိုဆိုလျှက်။ အိဖြူကလည်း သူ့သူငယ်ချင်းနှင့် သူ့ယောက္ခထီး တို့ ဆက်ဆံရေးကို ရိပ်မိသည်၊ သူ့သူငယ်ချင်းအကြောင်းလည်း သူသိသည်မို့၊ ..နိုင်နိုင်ရယ်..နင်ကတော့ တကယ်ပဲ.. ဟုသာပြောမိရှာသည်၊ သူ့သူငယ်ချင်း ရောက်တုန်း ပျော်နေရင်ပြီးတာပဲလေဟု လွှတ်ပေးထား လိုက်လေသည်။ အိဖြူ တယောက် တိမ်တိုက်တွေကြားမှာ လှဲလှောင်းလို့ ၊ တိမ်တွေကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မျှောလို့ ငြိမ့်ငြိမ့်ကလေး သူ့ကို ပုခက်လွဲပြီး ချော့သိပ်နေသလိုပဲ၊ အဲဒီအချိန်မှာ တယောက်ယောက်က သူ့ပေါင်နှစ်လုံးကို လာခွဲလိုက်သည်၊ သူငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ကိုမျိုးဆွေ၊ အို ကိုမျိုး ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ၊ သူ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုလည်း ဆွဲချွတ်သွားပြီ အို့၊ ကိုမျိုးနော် တော်တော် ကဲနေ၊ ဘယ်ကနေဘယ်လိုပေါ်လာသလဲ ကိုမျိုးရယ်၊ အိဖြူလွမ်းနေတာကြာလှပေါ့၊ အို အိဖြူ အဖုတ်လေးကို သူနမ်းနေတယ်၊ ဟွန့် သူတခါမှလည်း မလုပ်ဘူးပဲနဲ့၊ အိဖြူကြည့်ဖူးတဲ့ ဟိုရုပ်ရှင်ကားတွေမှာ ပါပါနေတာလေ၊ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အဲဒီနေရာတွေကို အမျိုးသားတွေ အားရပါးရ လျှက်ပေးတာလေ၊ အိဖြူကြည့်ကြည့်ပြီး ကြက်သည်းထမိတယ်၊ ကိုမျိုးများ သူ့ကို လုပ်ပေးလေမလားလို့ စိတ်ကူးလည်း ခနခန ယဉ်မိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုမျိုးက မလုပ်ပေးဘူးလေ။\nအိဖြူ ပါးစပ်က ဘယ်လိုပြောလို့ထွက်မှာလဲလို့။ ခုတော့ အိဖြူရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ သူ့ခေါင်းကြီးဝင်လို့ အိဖြူအဖုတ်လေးကို အားရပါးရ သူ့လျှာစိုစို နွေးနွေးကြီးနဲ့ လျှက်နေလိုက်တာ၊ အိဖြူ ဖင်ကလေးပါ ကော့ပေးလိုက်မိတယ်၊ အိဖြူ သူ့ကိုယ်အောက်က တိမ်စိုင်တွေကိုလည်း လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိတယ်၊ သူ့လျှာကြီးက အိဖြူရဲ့ အစေ့လေးကို ဖိပြီးထိုးပေးရင်းက အိဖြူရဲ့ စောက်ခေါင်းနံရံလေးတွေကို ပါမှီသလောက် လှမ်းရက်လိုက်တော့၊ အိဖြူကိုယ်လုံးလေး တဆတ်ဆတ်တုံခါပြီးတော့ ကာမ အရသာကို အထွတ်အထိတ်ရောက်သွားခဲ့ရတယ်၊ အိဖြူမောလိုက်တာ ကိုမျိုးရယ်။ နောက်တော့ အိဖြူ အမောဖြေနေလို့မှ မဆုံးသေးဘူး အိဖြူရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကို ထပ်ဖြဲပြီးတော့ သူ့ကိုယ်ကြီးဝင်လာတယ်၊ နောက်တော့ အိဖြူ စောက်ဖုတ်လေး အဝမှာ ပူနွေးနွေး မာမာ အချောင်းကြီး တေ့ပြီး အသာဖိသွင်းလာတယ်၊ အား နာတယ် ကိုမျိုးရယ်၊ ကိုမျိုး အရင်ကလိုမဟုတ်ပါလား အရမ်းကျပ်နေတယ်၊ အို့၊ အိဖြူအိပ်ယာကလန့်နိုးလာတယ်၊ သူ့အိပ်မက်ကလည်း တကယ်လိုပဲလို့တွေးနေတုန်းပဲ သူ့စောက်ဖုတ်လေးထဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီးခံစားလိုက်ရတယ်၊ ဟင်ဒါဆိုရင် တကယ်ပေါ့၊ အို၊ ကိုမျိုးဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်နေတာလည်း၊ တခါထဲဘာမပြောညာမပြောနဲ့၊ အိဖြူပြုံးတော့မလိုဖြစ်သွားရာက တချိန်ထည်းမှာ ထိပ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ ဟင်၊ ငါ၊ ငါ၊ အိပ်နေတာ ငါ့အိပ်ယာမှ မဟုတ်တာ၊ ဒါဆိုရင်၊ ဟောတော့။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ ရေမိုးချိုး အမွှေးနံ့သာ ဆွတ်ဖြန်းပြီးတော့ ဘလက်လေဘယ်လေး လက်နှစ်လုံးလောက်ကို ရေခဲလေးနဲ့ အသာလှုပ်ခပ်ဖျော်ရင်း ဇိမ်ခံစုပ်လိုက်သည်၊ တခွက်ကုန်သွားတော့ နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ အင်း သွားဖို့တော့ အချိန်ကျပြီ၊ အခုန ရေမချိုးခင်တုန်းက သောက်ထားတာနဲ့ ဆိုတော်တော်တော့ရေချိန်ကိုက်နေပြီ မဟုတ်လား၊ ဒီညမှာ သူ့သူငယ်ချင်း နိုင်ငံခြားမှာ ပြန်လာလည်တုန်းလက်ဆောင်ပေးသွားတဲ့ ဆီယားလာ့ ကို စမ်းဖို့ စဉ်းစားထားလို့ ရင်နည်းနည်းခုံနေသည်၊ အဲဒီကောင်အပြောအရတော့၊ မင်းစိတ်လာလို့ကတော့ လီးက နှစ်ရက်လောက် ဆက်တိုက်ထောင်နိုင်တယ် ဆိုပဲ၊ ဟ မင်းဟာက အဲလောက်လီးအကြာကြီးတောင်ရရင်သေပြီပေါ့ကွလို့ ပြောလိုက်တော့၊ သူငယ်ချင်းက အားရပါးရရီမောပြီး၊ အဲလို မဟုတ်ဘူးကွ၊ သူက မင်းစိတ်ထလာတာနဲ့တောင်ပြီး လုပ်ဖို့ရယ်ဒီဖြစ်တာ၊ မင်းတချီပြီးသွားရင်ခနပျော့သွားရော၊ မင်းစိတ်ပြန်ထလာမှ ပြန်တောင်တာ၊ မင်းစိတ်ပြန်မထတော့ဘူးဆိုရင်လည်း မတောင်တော့ဘူး၊တဲ့။\nဆိုတော့စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေမှာ လီးတောင်ဖို့က ပြဿနာမရှိ၊ သို့သော်လည်း အခု အသက်အရွယ်မှာ က ငယ်ငယ်ကလိုမဟုတ်တော့ တချီပြီးသွားရင် နောက်တခါပြန်တောင်ဖို့ဆိုတာ တော်တော်နှင့်မလွယ်တော့ ကံကောင်းရင်တော့ နေ့တဝက်လောက်နှင့်ပြန်ထနိုင်သည်၊ သို့သော် နိုင်နိုင့် လိုမျိုးကောင်မလေး မျိုးက ကိုယ့်ဘေးမှာ တချိန်လုံးမရှိ၊ ငယ်ငယ်တုန်းကလို တညထဲ နှင့် လေးချီလောက်ဆွဲဖို့ဆိုတာက ဆေးမပါရင်မဖြစ်နိုင်တော့၊ သူဒီည နိုင်နိုင်နှင့် တညလုံးနေမည်ဟု မှန်းထားသဖြင့် သူ့သူငယ်ချင်းပေးသော ဆေးကို အိမ်အထွက်မှာ သောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်တော့သည်။ ဟော်တယ်ရောက်တော့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနှင့် နိုင်နိုင်ရှိသော အထပ်သို့ တက်သွားပြီး သူ့မှာပါလာသည့်သော့ဖြင့် အသာဖွင့်ဝင်လိုက်လေသည်၊ အခန်းတခုလုံးလည်း မှောင်နေပြီး နိုင်နိုင်တယောက် ကုတင်ပေါ်မှာ အသက်မှန်မှန်ရှုရင်း အိပ်ပျော်နေသည်ကို မှောင်ထဲမှာ မှန်းလို့ရလိုက်သည်၊ နိုင်နိုင့်ကိုလည်း စချင်တာနှင့် အသံမကြားအောင် ခြေဖျားထောက်ပြီး ကုတင်ဘေးကိုလာလိုက်သည်၊ မှောင်ထဲမှာပဲ လက်ဖြင့်အသာစမ်းပြီး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ရအောင်ချွတ်လိုက်သည်၊ ထမိန်ကို ပေါင်ရင်းနားထိလှန်တင်ရင်း ဘာဂျာ ကောင်းကောင်းစပေးလိုက်သည်၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ တခုခုတော့ မှားနေသည်ဟု ထင်မိသော်လည်း ဘာမှန်း သေခြာမသိ၊ စောက်ဖုတ်အနံ့နှင့် အရသာက သူ့ဦးနှောက်ကိုလည်း တွေးခေါ်စဉ်းစားဆင်ခြင်သည့်အလုပ်ကို ခန အနားယူခိုင်းထားလိုက်တာလည်းဖြစ်နိုင်သည်၊ ဘာမှ တွေးလို့မရ၊ လျှက်ကောင်းကောင်းနှင့် စောင့်ဖုတ်တပြင်လုံးနှင့် ပေါင်တွင်းသားလေးတွေပါ ရက်ပြစ်လိုက်မိသည်၊ စောက်စေ့လေးနေရာကို လျှာထိပ်ဖြင့်ထိုးထိုးဆွရင်းက စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းတွန့်တွန့်လေးတွေကိုပါ ဆွဲစုပ်လိုက်တော့ နိုင်နီုင် သူ့ခေါင်းကိဆံပင်တွေကို ဆွဲဆုပ်ကိုင်ရင်း တချီပြီးသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအခါမှာတော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လီးကြီးမှာလည်း မတရားကို တောင့်တင်း နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ပုဆိုးကို ဖြည်ချရင်း နိုင်နိုင့် ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ နေရာယူလိုက်သည်၊ နိုင်နိုင်တယောက် တချီသာပြီးသွားသည်ခုထိ အိပ်မက်လို့ထင်နေသေးလားမသိ အဲလောက်တောင် ဇိမ်ခံတဲ့ကောင်မလေး ကောင်းကောင်းလိုးထည့်လိုက်အုန်းမယ်ဟု စိတ်ကူးနှင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက်၊ သူ့လီးကြီးကို အဖုတ်ဝမှာ စမ်းတေ့ရင်း အသာဖိသွင်းချလိုက်လေတော့သည်။ ..အာ့..အီး..အမေ့… ထိုအခါကျမှ ညီးသံထွက်လာတော့သည်၊ ထိုညီးသံကို ကြားလိုက်ရသောခန ဦးအောင်အောင်ဆွေ နည်းနည်းကြောင်သွားသည်၊ ဟင် နိုင်နိုင့်အသံမဟုတ်ပါလား၊ သို့ပေမဲ့ သူ့လီးက အဖုတ်ထဲ ဒစ်မြုပ်နေပြီ၊ ဒီလိုအချိန်မှာတော့ ဘယ်ယောက်ျားမှ နောက်ပြန်ဆုပ်မည်မထင်တော့၊ သူက ရှေ့ကိုသာတိုး၍ လီးတချောင်းလုံးဝင်အောင်ဖိသွင်းချလိုက်သည်။\n..ဖွတ်…ဗျိ… ..အား….. ညနေခင်း အိဖြူက စာရင်းတွေပိတ်နေသဖြင့် အလုပ်ရှုတ်နေပြီး နိုင်နိုင့်ကို ညကျမှ ငါနင့်လာခေါ်မယ်ဟု ပြောထားသဖြင့် နိုင်နိုင်ကလည်း အေးဆေးပါ ငါဒီနားဟိုနား ရှောက်သွားလိုက်အုန်းမယ်ဟု ပြောထားခဲ့လေသည်။ နိုင်နိုင်တယောက် ဟော်တယ်ပြန်ရောက်တော့ သူ့သူငယ်ချင်းတယောက်က သူရောက်နေတယ်ကြား၍ လှမ်းဖုန်းဆက်ထားသည်၊ သူက ဖုန်းပြန်ခေါ်တော့ သူ့ကို လာခေါ်မည်၊ တခုခု ကျွေးမည် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြမည်ဟု အစီအစဉ်ဆွဲသည်၊ အင်း အိဖြူကို နောက်မှ ပြောတော့မယ်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ လာခေါ်သော သူ့သူငယ်ချင်းနှင့်လိုက်သွားခဲ့လေသည်။ ရုပ်ရှင်ကြည့်၊ စားသောက်၊ စကားတွေပြောနှင့် တော်တော်ညနက်မှ သူ့သူငယ်ချင်းက ဟော်တယ်ရှေ့မှာ ပြန်လာချပေးသွားခဲ့လေသည်၊ နိုင်နိုင်လည်း မနက်ကျမှ အိဖြူကို ပြောပြတော့မည်ဟု တွေးကာ သူ့အခန်းရှိရာသို့တက်လာခဲ့လေသည်၊ သူ့အခန်းတံခါးကို သော့ဖွင့်ပြီး တံခါးကို တွန်းလိုက်သည်နှင့်အခန်းထဲမှ အသံက သူ့လက်တွေကို တုန့်ဆိုင်းသွားစေခဲ့သည်၊ ဟင်၊ ဘယ်သူတွေလဲ၊ သူချက်ခြင်းတံခါးကို ပြန်စေ့လိုက်သည်၊ သို့သော်လည်း အဆုံးထိမပိတ်ပဲ နည်းနည်းလေးချန်ထားပြီး အသံကို နားနှင့်ကပ်နားထောင်လိုက်မိသည်၊ လိင်ဆက်ဆံနေကြတဲ့အသံ၊ အဲဒါကတော့ ဘယ်လိုမှ မမှားနိုင်၊ အရှိန်ရပြီး ကောင်းခန်းရောက်နေပြီ၊ သူ့ခေါင်းထဲ မှာ ချက်ချင်း တွေးမိတာက သူ့အခန်းကိုလာကြမှာ သူ့သူငယ်ချင်း အိဖြူရယ်၊ သူ့လက်ရှိဘဲကြီး ဦးဦးအောင်ရယ်၊ တကယ်လို့သူတို့ နှစ်ယောက်သာဆိုရင်တော့ ၊ ယောက္ခထီးနဲ့ ချွေးမပဲ၊ အီး၊ အတွေးနဲ့ပင် နိုင်နိုင့်အဖုတ်လေး ဖောင်းသွားခဲ့ရသည်၊ အရည်လေးတောင် စို့လာရ၏၊ ဟင်း အိဖြူတကောင် အေးပီအေးရက်နဲ့၊ နောက်ဆုံးကျတော့ ဒီလိုပါလားဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။ ဒါဆိုအခု သူဘာလုပ်ရမှာလည်း ၊နိုင်နိုင်တယောက် အခန်းတံခါးဝမှာရပ်ပြီးတွေဝေနေမိတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေနှင့် အိဖြူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်နှင့် ချစ်ပွဲဝင်နေတာ ဘယ်သူလည်းဆိုတာ သိနေကြပြီ။ အခုချိန်မှာတော့ ဘယ်သူမှ ရပ်လိုက်ကြဖို့လည်းမစဉ်းစား၊ အထူးသဖြင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ၊ သူက အိဖြူခါးကလေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။\nသူ့စိတ်ထဲမှာ အရင်ကလည်း အိဖြူကို လုပ်လိုက်ရလျှင် ဆိုတာ ခနခနပေါ်လာဖူးသည်။ ကိုယ့်ချွေးမ မို့မကောင်းပါဘူးလေဟု စိတ်ကို ဖိနှိပ်ချိုးနှီမ်ထားခဲ့ရသည်။ အခုတော့ ကုတင်ပေါ်မှာ ချွေးမချောလေး အဖုတ်ထဲ လီးကြီး ထည့်ကာ အားရပါးရလုပ်နေရပြီ မဟုတ်လား ၊ စိတ်က ပိုတောင် တက်ကြွလာသည်။ အိဖြူကလည်း သူ့ တသက်တာမှာ တချောင်းထဲသာ ကြုံဖူးသူ၊ ခုတော့ သူ့ယောက်ျားနှင့် အကိုင်အတွယ် မတူ၊ အတွေ့အကြုံလည်း ရင့်ကျက်နေသူ ယောက္ခမ ကြီး၏ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဆောင့်ချက်တွေအောက်မှာ ထူးကဲတဲ့ အရသာကို ခံစားနေရတာမို့ ဦးအောင်အောင်ဆွေရဲ့ ကျောပြင်ကြီးကို တင်းတင်း ပြန်ဖက်ရင်း သူ့ဖင်ကလေးကို ကြွကာကြွကာ ပြန်ကော့ပေးနေမိလေပြီ။ ခုမှတော့ မထူးတော့ပြီ မလား။ အိဖြူတယောက် ကိုယ်လေး တုန်တက်ကာ ကာမ အရသာအထွတ်အထိပ်ရောက်သွားတော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေကို တင်းတင်းဖက်ထားရင်းက သူ့လက်သည်းလေးတွေနှင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ ကျောပြင်ကို ကုတ်ခြစ်မိသည့်အပြင်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ပုခုံးကိုပါသူ့ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ဆွဲမိလိုက်လေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက အိဖြူအပြီးမှာ လေးငါးဆယ်ချက်ဆက်ညှောင့် ပေးလိုက်သေးသည်။ ပြီးမှ သူ၏ မာတင်းနေသေးသော လိင်တန်ကြီးကို အိဖြူ စောက်ခေါင်းတွင်းထဲမှာ စိမ်ထားရင်း၊ အိဖြူစောက်ခေါင်း အတွင်းသားများ၏ ရွစိရွစိလှုပ်ရှားနေသည်ကို အရသာခံနေမိသည်။ အိဖြူ ကိုယ်လုံးလေး တောင့်တင်းနေရာမှ ပျော့ကျသွားသည့်အခါ ဦးအောင်အောင်ဆွေ က အိဖြူ ဆံပင်လေးတွေကို မှောင်ထဲမှာပင်စမ်း၍ ပွတ်သတ်ပေးနေလေသည်။ အိဖြူတယောက်ကတော့ ရှက်လွန်းလို့ အသံလည်းမထွက်၊ ခေါင်းကိုသာ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ရင်ဘတ်မှာ တိုးကပ်ဖိ ပြီးဖွက်ထားလေသည်။ အိဖြူ၏ အဖုတ်ထဲမှာ မာတင်းနေသေးသည့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လိင်ချောင်းကြီး အတွေ့အကြုံကလည်း အိဖြူအတွက် ထူးဆန်းနေသည်။ သူယောက်ျား ကိုမျိုးဆွေ ဆိုလျှင် တခါတလေ သူ အရှိန်ရတုန်း သုတ်ရည်တွေ ထွက်ပြီး ပြီးသွား ခါ လိင်တန်ကြီးပျော့ခွေ သွားတတ်သည်။ တခါတလေတော့လည်း ပြိုင်တူ ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်လေ့ရှိပါသည်။ သို့သော်လည်း အိဖြူပြီးသွားချိန် မှာ ကိုမျိုးဆွေ၏ လိင်တန်ကြီးက မာဆဲ ရှိနေသည့်အချိန်မျိုး မကြုံဖူးခဲ့ခြေ။ ထို့ကြောင့်လည်း အိဖြူ ပြီးလို့ သူ့စောက်ခေါင်းတွင်းက အသားနုတွေက အထိမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေချိန် မှာ ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ မာတင်းကာ အကြောတွေ ဖုထ နေသည့်လိင်တန်ကြီးဖြင့် ပွတ်ဆွဲလိုက်တိုင်း အိဖြူခမျှာ တုံကနဲ ကြက်သည်းတွေပါ ထသွားရသည်။ ထိုအရသာမျိုးကို အခုမှ အိဖြူခံစားဖူးလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ကာမ အထွတ်အထိပ်ရောက်သွားပြီးသည်နှင့် ထုံးစံအတိုင်း အသိစိတ်ဝင်လာတော့ ကိုယ့်ယောက်ျား အဖေ နှင့် လိင်ဆက်ဆံမိသည် ဆိုသည့်အသိက လည်း သူ့ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေသည်သာ မက၊ ရှက်ရွံ့ခြင်းလည်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။\nသူ့ဘဝတလျှောက်လုံးမှာ အဲလိုမျိုးလည်း တခါမှ မဖေါက်ပြန်ခဲ့ဖူးဘူး ဆိုတော့ နောင်တ လည်းရမိသည်၊ အခု နေ ထပြီး ကိုယ့်ထမိန်၊ အတွင်းခံဘောင်းဘီ တွေရှာပြန်ဝတ်ရမှာ ဦးအောင်အောင်ဆွေကို ဘယ်လိုမျက်နှာချင်းဆိုင်ရမလည်း ၊မတွေးတတ်သဖြင့် အမှောင်ထဲမှာပင် ဦးအောင်အောင်ဆွေကို အတင်းဖက်ထားမိခြင်းဖြစ်လေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ လက်များက အိဖြူဆံပင်လေးတွေကို ပွတ်ပေးနေရင်းက အောက်ကို ရွေ့လာပြီး အိဖြူ ဘလောက်အင်္ကျီနှိပ်ကြယ်သီး တွေကို တဖျောက်ဖျောက်ဖြုတ်လာတော့ အိဖြူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ ..အို..ဟင့်အင်း..ဟင့်အင်း.. ပါးစပ်က အသံတိုးတိုးလေး ထွက်သွားပြီး ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လက်တွေကို လှမ်းဖိတွန်းလိုက်မိသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက အိဖြူလက်ကလေးကို ပြန်ဖမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အိဖြူလည်တိုင်လေးကို နမ်းလိုက်သည်။ သူ့အဖုတ်ထဲမှာ မာတောင် တောင့်တင်းနေသော လိင်ချောင်းကြီးကို စိမ်ထားခံရရင်းမှ လည်တိုင်လေးကို စိုစွတ်စွတ်အနမ်းခံလိုက်ရတော့ အိဖြူကြက်သည်းတွေထသွားရပြန်သည်။ နောက် တော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လျှာကြီးက အိဖြူလည်တိုင်မှ တဆင့် မေးရိုးလေးတလျှောက်ရက်လာခဲ့သည်။ ခေါင်းအတင်းငုံ့ထားသော အိဖြူမျက်နှာလေးကို ဆွဲမကာ အိဖြူနူတ်ခမ်းအစုံကို ငုံစုပ်တာခံလိုက်ရသည်။ အိဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလိုလို တုန့်ပြန်လာပြီး ပါးစပ်လေးကို ဟ ပေးလိုက်မိသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လျှာကြီးက အိဖြူပါးစပ်ထဲ တိုးဝင်လာပြီး အိဖြူလျှာလေးကို ပွတ်တိုက်လိုက်တော့ ၊ ဘယ်လို အကြော တွေဆက်နေမှန်းမသိ၊ အိဖြူ ရဲ့ စောက်ခေါင်း အတွင်းသားလေးတွေ ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားရသည်။ ဘယ်က ဘယ်လို အိဖြူတယောက် ဦးအောင်အောင်ဆွေ လည်ဂုတ်ကို တွယ်ဖက် ကာ တုန်ပြန်အနမ်းတွေ ပေးနေမိသည်မသိ။ ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ ကျွမ်းကျင်လှသော လက်တွေက အိဖြူ ဘလောက်အကျီ ကြယ်သီးတင်မက အိဖြူကျောနောက်က ဘရာဇီယာဂျိတ်တွေကိုပါ ဖြုတ်ပြီးနေလေပြီ။ ဖောင်းအိတင်းနေသည့် အိဖြူ နိူ့လုံးလေးတွေက ဦးအောင်အောင်ဆွေ လက်ဖဝါးအောက်မှာ အဖျစ်အညှစ် အဆုပ်အနှယ် ခံနေရချိန်မှာ အိဖြူတယောက် အရှက်ကို မေ့နေလေပြီ၊သူ၏ တင်ပါးလေးကို ကော့ကာကော့ကာ ဖြင့်ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ ငြိမ်နေသော လိင်တန်ကြီးကို ဆွပေးမိလေသည်။ ထိုအခါကျမှ ဦးအောင်အောင်ဆွေက အနမ်းကို မခွာပဲ၊ သူ့လက်ဖဝါးနှစ်ဘက်ကို အိဖြူတင်ပါးလုံး အောက်သို့ တဖက်ဆီ ထိုးသွင်းကာ ဆွဲမ ပြီး အားရပါးရဆောင့်လေတော့သည်။ ..စွတ်..ဖတ်..ဖတ်.. ..အ..အင့်….အီး……. အိဖြူဒီတခါတော့ ပါးစပ်မပိတ်နိုင်တော့ တအိအိ နှင့် ငြီးညူ မိလောက်အောင်ကို အရသာကောင်းကောင်းခံစားနေရလေတော့သည်။\nဦးအောင်အောင်ဆွေကလည်း ဒီတခါတော့ မီးကုန်ယမ်းကုန်ဆောင့်လေရာ များမကြာမှီပင် နှစ်ယောက်စလုံး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ကြကာ ကာမအရသာအထွတ်အထိပ်သို့ ပြိုင်တူ ရောက်ရှိသွားကြလေတော့သည်။ အိဖြူ မှာ သူ့စောက်ဖုတ်တွင်းသို့ တဒုတ်ဒုတ် ပန်းထုတ်လိုက်သော ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လရည်များကို နွေးကနဲ နွေးကနဲ နေအောင်ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။ ဒီတခါ တော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေ က အနားယူရင်း အိဖြူ ၏ မျက်နှာအနှံ့ကို အမြတ်တနိုးနမ်းရှုံ့လေရာ အိဖြူကလည်း ဦးအောင်အောင်ဆွေကို ပြန်လည်ဖက်ရမ်းနမ်းရှုံ့ပေးမိလေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက အခုမှ နိုင်နိုင့်ကို သတိရသွား၏ သို့သော်လည်း အိဖြူကို လုပ်ရတာ မဝသေးတော့ မပြန်စေချင်သေးသဖြင့်၊ အောက်ထပ်ဆင်းပြီး အကြံအဖန်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားလိုက်လေသည်။ ..သမီး အိဖြူ ခနလေးနော် ဖေဖေ ပြန်လာခဲ့မယ် ဘယ်မှ မသွားနဲ့အုန်း.. အိဖြူက အသံမထွက် ခေါင်းကိုသာငြိမ့်ပြသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက လုံချည်ကောက်ဝတ်ပြီး အခန်းပြင်ကို ထွက်လာကာ အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာခဲ့လေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ နိုင်နိုင်ပြန်လာရင် အောက်ထပ်က ကောင်လေးတွေကို သူ့အခန်းပြောင်းပေးထားသည်ဟု ပြောရရင်ကောင်းမလား ဟု စဉ်းစားလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဟော်တယ်လော်ဘီ တွင်း ဆိုဖာပေါ်တွင်ထိုင်၍ အခန်းထဲမှာ ဖွင့်ထားသော တီဗီထိုင်ကြည့်နေသည့် နိုင်နိုင့်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားရ၏။ ..ဟင် နိုင်လေး ပြန်ရောက်နေတယ်..ကြာပြီလား ရောက်နေတာ.. ..ဟင့် ..ဦးတို့ အရှိန် အမြင့်ဆုံးရောက်နေတဲ့အချိန်တုန်းကပေါ့.. ခိခိ..အဲဒါကြောင့် တံခါးပွင့်သွား တာတောင်မသိလိုက်ဘူးမလား.. ..အင်းဆောရီးပဲ နိုင်လေးရယ်.. ..အမ်မယ် ဆောရီးမနေပါနဲ့ ရပါတယ်..ဒါနဲ့ ဦးတို့က ဖြစ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ..ခစ်ခစ်. နိုင်က နိုင့်သူငယ်ချင်းကို ကျောင်းတုန်းက လိုရိုးရိုးကြီးလေးမေ မှတ်နေတာခစ်ခစ်.. ..နိုင်လေး ကို ဦးပြောရင်လည်းယုံပါ့မလား..အခုဟာက ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ… ဦးအောင်အောင်ဆွေက ဖြစ်ပျက်ပုံကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ နိုင်နိုင် တယောက် နားထောင်ရင်း အဖုတ်မှ အရည်တွေတောင် စို့လာသည်။ သူနှင့် သူ့ပထွေးတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေကိုတောင် မျက်စေ့ထဲပြန်ပေါ် လာခဲ့ရသည်။ …အင်း အဲတော့ အိဖြူက နိုင်ပြန်လာတာသိလား.. ..ဘယ်သိအုန်းမလဲ အခုအခန်းထဲမှာ အိပ်ကျန်ခဲ့တယ်.. ..နိုင်ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ ဦးပြန်တော့မှာလား.. ..အဟီး နိုင်လေး ဦးကို စိတ်မဆိုးဘူးမလား.. ..ဘာလို့ဆိုးရမှာလည်း.. ဦးကို နိုင်က ပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ ..ခစ်ခစ်..နိုင်ဆိုလိုချင်တာက ဦးပြန်တော့မယ်ဆိုရင် နိုင်က အခုမှ ရောက်လာသလိုနဲ့အခန်းကိုပြန်လိုက်မယ်လေ..မသိချင်ယောင်ဆောင်မှာပေါ့. ..အဲဒါပြောမလို့ နိုင်လေးဦးကို စိတ်ဆိုးမလားဆိုတာ.. ဦး အိဖြူကို ချစ်လို့မဝသေးဘူး အခွင့်အရေးရတုန်းဆက်ချစ်ချင်လို့. ..ဟောတော့ ခစ်ခစ်..ဦးကတော့ လေ တကယ်ပဲ၊ ခစ်ခစ် ဒါဆိုနိုင်က ဘာလုပ်ပေးရမှာလဲ.. ..နိုင်လေးကို တခန်းပေးမယ်ကွာ ဒီညတော့ အဲဒီအခန်းမှာပဲ အိပ်လိုက်၊ ဦးက အိဖြူဆီပြန်သွားပြီးပြောလိုက်မယ်.. နိုင်လေးက ဟော်တယ်ရီဆက်ရှင်းကို ဖုန်းဆက်ပြီးမက်ဆေ့ထားခဲ့တယ်လို့.. ဒီညပြန်လာမအိပ်တော့ဘူး သူငယ်ချင်းတယောက်အိမ်မှာအိပ်မယ်လို့… ..။\nဦးက တော်တော်ဥာဏ်ထွက်တယ်နော် ဒါမျိုးဆို ခစ်ခစ်..နိုင့်ကိုလည်းမမေ့ရဘူးနော် ဒါပဲ ဟင့်.. ထိုဖြင့် ဟော်တယ်မှာ အခန်းကိစ္စ နိုင်နိုင့်ကို စီစဉ်ပေးပြီးတာနှင့် ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက် အိဖြူရှိရာသို့ အပြေးလေး ပြန်လာခဲ့ပါတော့သည်။ ..ဖြူလေး.. ..အို့..ကိုရီး.. လန့်လိုက်တာ ကိုရီးကလည်း… ဘာလုပ်မလို့လဲ ဒီထဲမှာ… …ဖြူလေးကို သတိရလို့ပေါ့..မချစ်ရတာကြာပြီလေ… ..အို..မဖြစ်နိုင်တာ ..တော်ကြာ မေမေ ဝင်လာအုန်းမယ်.. ..မလာပါဘူး…အခုသူ ဘုရားရှစ်ခိုးနေတယ်..နောက် ပုတီးစိတ်အုန်းမှာ၊ နာရီဝက်လောက်ကတော့ အနည်းဆုံးပဲ… ..ဟင့်အင်း ကိုရီးရယ်…မီးလန့်တယ်…အို့..အဲဒီလက်ကြီးကလည်းနော်..ခက်တော့တာပဲ.. အထက်ပါစကားပြောသံများမှာ ယောက္ခထီးကြီး ဦးအောင်အောင်ဆွေနှင့် ချွေးမချောလေး အိဖြူသဇင် တို့ ၊ အိဖြူသဇင်၏ အိပ်ခန်းထဲ မှာ ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အမှတ်မထင် ပဲ နိုင်နိုင့် ဟော်တယ် အခန်းမှာ မှားယွင်းခဲ့ကြပြီးနောက် သောက်လို့ ငတ်မပြေနိုင်တဲ့ ဆားငံရည်ထက်ကောင်းသော အရာ ဆိုတော့ ဆက်ခါ ဆက်ခါမှားယွင်းခဲ့ကြလေသည်။ ယခင်က အိဖြူက ဦးအောင်အောင်ဆွေကို ဖေဖေ ဟုခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ ချင်း တွေ့လျှင် ကိုရီး ဟုခေါ်ရန် ဦးအောင်အောင်ဆွေက ပြောထားသဖြင့် အိဖြူ က အသုံးအနူန်းကို ပြောင်းလဲခဲ့လေသည်။ တကယ်တော့ နိုင်နိုင်ပြန်သွားပြီး နောက် အိဖြူက ဦးအောင်အောင်ဆွေကို ရှောင်နေခဲ့သော်လည်း၊ အံတိုနေပြီ ဖြစ်သော ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ လက်မှ အိဖြူ လွတ်ဖို့ ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှစ်ယောက်ထည်း ရှိနေစေရန် အခွင့်အရေးများမရ ရအောင်ဖန်တီးကာ အိဖြူကို အရှက်ကုန် ပြီး ကာမအရသာ နှစ်သက်သွားသည် အထိ စွမ်းဆောင် ပေးနိုင် ခဲ့လေရာ၊ ခုတော့ ကိုရီးနှင့် မီး ဘဝသို့ပင် ရောက်နေခဲ့ခြေပြီ။ သူတို့ နှစ်ယောက်၊ နောက်ဆုံးအကြိမ်၊ နွေရာသီ အပန်းဖြေအိမ်လေးသို့သွားရောက်ပြီး တနေ့လုံးအချစ်တလင်းခေါ် ခဲ့ကြသည်မှာ တပတ်လောက်ရှိ ခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်၊ ထိုအခါပြီးတော့ အခုချိန်ထိ နှစ်ယောက်ထည်းတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေးကလည်းမရ၊ အိမ်မှာလည်း နေ့တိုင်းတွေ့နေရပြီး၊ မြင်သာမြင် မကြင်ရဆိုတော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက် အလွန်တင်းနေရသည်။\nထို့ကြောင့်လည်း စနေနေ့တရက်၊ အိမ်မှာ ခိုင်းသည့်လူများအလစ်၊ သူ့မိန်းမ ဘုရားခန်း အဝင်၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက်၊ သူ့သားနှင့်ချွေးမ အိပ်ခန်းသို့ အသာဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မနက်အိပ်ယာထ၊ ရေမိုးချိုးပြီး ကိုယ်မှာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ အကြီးကို ပတ်၊ ခေါင်းမှာလည်း လျှော်ထားသော ဆံပင်တွေကို ဆံပင်အခြောက်ခံစက်နဲ့ မှုတ်ပြီးကာစ မို့ ဖားယားချ လျှက် မှန်တင်ခုန်ရှေ့ထိုင်ကာ မျက်နှာလိုးရှင်း လေးပွတ်နေစဉ်၊ အနောက်မှာ ရုတ်တရက်ရောက်လာသော ဦးအောင်အောင်ဆွေ ကြောင့် အိဖြူ တယောက်ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားရချင်းပင်။ ..ကိုရီး အခန်းတံခါး.. ..ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ ကိုရီး ဂလန့်သေခြာချခဲ့တယ်.. ဦးအောင်အောင်ဆွေက အိဖြူ၏ မခြောက်တခြောက် ဆံပင်တွေကို ဂုတ်နားလေးမှ ဖယ်ရင်းပုခုံးလေးကို ငုံ့ နမ်းလိုက်သည်။ အိဖြူယားလို့တချက်တွန့်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ခေါင်းလေး လှည့်ကြည့်လာသော အိဖြူ ၏ နူတ်ခမ်းလေးတွေကို ငုံစုပ်တာ ခံလိုက်ရတော့ အိဖြူတယောက်လည်း ဦးအောင်အောင်ဆွေ ၏ လည်ဂုတ်ကို တွဲလဲခိုပြီး တုန့်ပြန်နမ်းလာတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက အိဖြူကို ဂျိုင်းနှစ်ဖက်အောက်မှ အသာ မလိုက်ရာ အိဖြူတယောက် မတ်တတ်ထလျှက်ပါလာတော့သည်၊ နှစ်ဦးသား တတ်မတ်တမော နမ်းနေကြစဉ်မှာပင် ဦးအောင်အောင်ဆွေက အိဖြူကိုယ်မှာ ပတ်ထားသော မျက်နှာသုတ်ပုဝါကြီးကို ဆွဲချွတ်ချလိုက်လေသည်။ အိဖြူ၏ ဖောင်းအိတင်းနေသော နို့နှစ်လုံးကို ဦးအောင်အောင်ဆွေ သူ့မျက်နှာကြီးဖြင့် ပွတ်သတ်ရင်း ထောင်မတ်လာသော နို့သီးခေါင်းကလေးများကို လည်း တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးနေပေရာ အိဖြူခမျာ ဒူးများညွှတ်ခွေမကျသွားအောင် မနည်းထိန်း ၍ဦးအောင်အောင်ဆွေ၏ လည်ဂုတ်ကြီး ကို တွဲလွဲခိုထားရပေတော့သည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက နို့စို့လို့်ဝသွားတော့ အိဖြူ မချီပြီး ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်တော့သည်။ ..ဖြူလေး အဲလို ရေချိုးပြီးကာစ လတ်လတ်ဆပ်ဆပ် ကလေးကို အကိုရီးက တကိုယ်လုံးရက်ပြစ်ချင်တာကွ.. .ဟင့်..အချိန် သိပ်မရှိဘူးနော် ကိုရီး၊ မီးလန့်တယ်၊ တော်တော် မေမေ တံခါးလာခေါက်နေရင် ပြဿနာတက်နေမယ်.. ..အင်းပါကွာ ဖြူလေး အဖုတ်လေး လတ်လတ်ဆပ်ဆပ်လေးကို ပဲ ရက်သွားတော့မယ် ဒါဆိုလည်း… ဒါကလည်းတကယ်တော့ အပြောပါ၊ ဦးအောင်အောင်ဆွေတယောက် အိဖြူ အဖုတ်လေးကို အားရပါးရ ရက်ပြီးချိန်မှာ အိဖြူက ဒီတိုင်းဘယ်ပြန်လွတ်တော့မည်နည်း။\nသူ့လက်ကလေးတွေက ဦးအောင်အောင်ဆွေ ကောင်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ပွတ်နေပြီး သူ့ဟာလေးထဲ အတင်းထည့်ခိုင်းနေသည်။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက လည်း အရင်စုပ်ပေးမှ ထည့်ပေးမည်ဟု ဆိုသဖြင့် ကုတင်ပေါ်လေးဘက်ထောက်ပြီး ကုန်းစုပ်ပေးရှာသည်။ လိုက်လည်းလိုက်သည့် ချွေးမနှင့် ယောက္ခထီး။ နောက်ဆုံးတော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေ တယောက်၊ သူ့သားလင်မယားအိပ်သည့် ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ သူ့ချွေးမချောလေး အိဖြူသဇင်ကို လေးဘက်ထောက် ခိုင်းကာ အနောက်မှ လုပ် ရင်း ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ် သို့ နှစ်ဦးသား ရောက်ရှိသွားရလေတော့သည်။ …ကိုရီး… ဒုက္ခ တော့ရောက်ကုန်ပြီထင်တယ်.. …ဟင် ဘာဖြစ်လို့လည်း ဖြူလေး… …မီး မှာ ဟိုဟာ ဒီလ မလာဘူး နောက်ကျနေတယ်…. ..ဟင် ဟုတ်လား၊ သေခြာရဲ့လား ဖြူလေးရယ်… ..သေခြာတယ် ထင်တာပဲ ကိုရီး မသေခြာလည်းပဲ ဟုတ်ခဲ့ရင် ဆိုတာ ပြောလို့ရမလား..မီးအရမ်းကြောက်တာပဲ…ဟင့်ဟင့်..ရွှတ်..အီးးးး ဟင့်…ဟင့်.. ..အို ဖြူလေးက လည်း ငိုမနေပါနဲ့ ..ကိုရီး စဉ်းစားလိုက်ပါအုန်းမယ်…. ချန်ဂီ လေဆိပ်၊ စကာင်္ပူ။ ..ဟော ..အချစ်ကလေး ..မတွေ့တာတောင်ကြာလို့..လှလိုက်တာကွာ…. ..အင်း ..ကိုရောဘဲ တခါထဲ စလုံးနဲ့တည့်လို့ထင်တယ် ဝလို့ ဖြူလို့၊ ဗိုက်တောင်နည်းနည်းရွဲလာတယ်၊ အိုဗာရှိတ်ဖြစ်နေပြီနော် ဟင်း… ..ဟာကွာ အချစ်ကလည်း ခုတလော အစားကောင်းနေလို့ပါ၊ ဟဲဟဲ..ခုလည်း ချစ်ကလေး ရောက်တုန်း ရောက်လည်မယ်ဆို ပြီး ခွင့်ယူထားတယ်၊ အလုပ်မလုပ်ပဲနဲ့ အစားတွေ ပဲစားဖို့ကိန်းမြင်တယ်၊ အဟစ်ဟစ်.. ..ဖြူက မလည်ချင်ပါဘူး ကိုနဲ့တွေ့ရအောင်ပဲလာခဲ့တာ၊ အခုတလော အလုပ်ကလည်းနည်းနည်းပါး၊ အဖေကလည်း နင့်ယောက်ျားမတွေ့ရတာကြာပြီ သွားလည်ပါလားတဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်နဲ့ဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ မေမေကလည်း အင်း သူပြန်မလာတာကြာပြီ နင်လိုက်သွားအုန်းတဲ့ ခစ်ခစ်၊ သူ့သားတောင်သူ စိတ်မချလို့ ချွေးမကို အတင်းလွတ်နေတာ.. …ဟဲဟဲ ကိုကလည်းပြန်လာချင်တာပေါ့ကွာ၊ အလုပ်က ခွင့်အကြာကြီးယူမရလို့ တပတ်လောက်နဲ့လည်း ပြန်မလာချင်ဘူးလေ၊ အခု အချစ်လာတော့ ကိုယ်က တပတ်လောက်ခွင့်ယူမယ် အချစ်က တလလောက်နေပြီးမှ ပြန်၊ ဟုတ်လား.. စင်္ကာပူ က တကယ်တော့ နှစ်ရက်လောက်လည်ပြီးရင် သွားစရာမရှိတော့ပြီ၊ မျိုးဆွေတယောက်ကတော့ ငတ်သမျှ ကို အတိုးချစားလေတော့သည်။ အိဖြူလည်း အကြိုက်တွေ့ နေရသည်။\nကိုမျိုးဆွေတယောက် စလုံးမှာ နေတာ ကြာတော့ လိင်ကိစ္စ မှာလည်း တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာကို တွေ့ရသည်။ အင်တာနက်ထဲ တချိန်လုံးသွားနေလို့လားမသိ။ တခါတလေ အိဖြူနှင့် အချစ်စခန်းဖွင့်ပြီးရင်တောင် ခနတဖြုတ်ကွန်ပြူတာရှေ့သွားထိုင်ပြီး ကီးဘုတ် တဂျောက်ဂျောက်နဲ့ ရိုက်နေတတ်သည်။ အိဖြူကတော့ မစပ်စုချင်သလိုပင်၊သိပ်လည်းစိတ်တော့မဝင်စား။ သူ ရာသီလာနောက်ကျသည့်ကိစ္စလေး အစဉ်ပြေသွားတာကို ပင် စိတ်ချမ်းသာနေသည်။ တညတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူနှင့်ကိုမျိုးဆွေတို့ အချစ်စခန်းဖွင့်ပြီး ပန်းတိုင်ရောက်သွားတော့ ရေဆေးသန့်စင်ပြီးသူက ကုတင်ပေါ်တက် စောင်အောက်ဝင်တုန်း ကိုမျိုးဆွေက ကွန်ပြူတာရှေ့မှာ တဂျောက်ဂျောက်လုပ်နေသည်။ ခနနေတော့ ကိုမျိုးဆွေ အိမ်သာထဲ ဝင်သွားတော့ ကွန်ပြူတာ ဝင်းဒိုးကို သေးအောင်လုပ်ထားခဲ့သည်။ အိဖြူက အသာထပြီး ဝင်းဒိုးကို ကြီးကြည့်လိုက်သည်။ ဗမာစာလုံးတွေ အတန်းလိုက်အတန်းလိုက်တက်တက်လာတာတွေ့ရသည်၊ အင်း ချပ်ဆိုတာပဲနေမှာပဲ၊ ကြည့်ရတာ လူတွေ နဲ့စကားပြောနေပုံပဲ။ နာမည်တွေကလည်း ဘာနာမည်တွေလည်းမသိဘူး၊ တခုက တရုပ်ဖုန်းနာမည်။ ညီဟွဟွေ ဆိုလား၊ စီးခရက်ဘွိုင်းတဲ့၊ နောက်တယောက်က မေချစ်သူမောင် ဆိုလား၊ဟင် ကောင်မလေးများလား၊ မောင်ဆိုတော့ ယောက်ျားလေးနေမှာပေါ့။ ဟင်၊ ယောက်ျားတွေနဲ့ ဘာလို့ ကိုမျိုးဆွေက ချပ်လုပ်နေတာလည်း။ အိဖြူကြည့်နေတုန်းစာတန်းလေးတွေတက်လာသည်။ ..ကိုအိုဗာရှိသေးလား…. ..ကိုအိုဗာ အမြန်လာပါ..ကျနော်လိုင်းမကျခင်.. အင်း ဘာတွေလည်းမသိပါဘူး၊ အိဖြူ ဝင်းဒိုးကို ခုနက ကိုမျိုးဆွေထားခဲ့သလို ပြန်ထားလိုက်သည်။ နောက်တော့ ကုတင်ပေါ်ပြန်လှဲကာ စောင်ခေါင်းမြီးခြုံအိပ်နေလိုက်တော့သည်။ အိဖြူ တို့ ဆီက ပြန်လာတော့ လမ်းမှာ နိုင်နိုင်တယောက်၊ ရထားပေါ်မှာ အိပ်စင်ပါသည့် အတန်းမှ စီးလာခဲ့သည်။ သူ့ နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ အမျိုးသားကြီးတဦး၊ သူ့ဘေးမှာ က တက္ကသိုလ်ကျောင်း သားတဦးလိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ကောင်ကလေးမှာ မောင်စောကြည် ဟုခေါ်ပြီး စက်မှုတက္ကသိုလ်တက်နေ သူဖြစ်လေသည်။\nအမျိုးသားကြီးကတော့ ပုတီးအလုံးကြီး များပါသော စိတ်ပုတီးကြီးကို သာ မျက်လုံးပိတ်ပြီး စိတ်နေ လေသည်။ မောင်စောကြည် နှင့် နိုင်နိုင် တို့ကတော့ ရထားထွက်ပြီး တနာရီလောက်မှာပင် ခင်မင်သွားကြတော့သည်။ နိုင်နိုင်က ဘူတာရုံတွေရောက်လျှင် စားစရာ တိုလီမှုတ်စလေး တွေကို ဝယ် မောင်စောကြည် ကို ပါ မျှကျွေး စကားတွေတပြောပြောနှင့်၊ လိုက်လာခဲ့ကြလေသည်။ ညနေစောင်းပြီးမှောင်လာတော့ အိပ်ဖို့ရာပြင်ကြရလေသည်။ အပေါ်ထပ်မှ ဆွဲချရသော အိပ်စင်ကို ဦးလေးကြီး အတွက်ပေးလိုက်ရပြီး သူတို့ထိုင်နေသော ခုံများကို ဆွဲဆန့်လိုက်သဖြင့် အိပ်ယာဖြစ်သွားသော နေရာတွင် နိုင်နိုင် နှင့် မောင်စောကြည်တို့ နေရာယူကြရသည်။ နိုင်နိုင်ကတော့ အတွေ့အကြုံရှိနေပြီး လိင်ကိစ္စ မှာ တက်ကြွသူ တဦးမို့၊ ယခုလို တစိမ်းကောင်လေး နှင့် ကပ်ရက် အိပ်ရမှာနှင့်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော အကွက်တို့ကို မြင်မိပြီး ရင်ခုံလာရသည်။ သို့သော်လည်း သူ့လို အသက်ကြီးကြီး အိမ်ထောင်သည် မိန်းမ ကို မောင်စောကြည်လို တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားလေးက စိတ်ဝင်စားပါ့မလားဟု တွေးရင်း ညနေစောင်းကထဲက မသိမသာ လေ့လာနေမိသည်။ မောင်စောကြည် ၏ တချက်တချက် ခိုးကြည့်သော မျက်လုံးတွေက သူ့ ရင်သား တွေ ပေါင်လုံးတွေစီ ရောက်ရောက်လာ တာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု တွေးထားလိုက်သည်။ သို့အတွက်ကြောင့်လည်း ညအိပ်ယာဝင်တော့ အောက်ခံမပါ ပဲ ထမိန်တထပ်ထည်း ဝတ်၊ အပေါ်ကလည်း တီရှပ်ကို အောက်က ဘရာဇိယာမခံပဲ ဝတ် ထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရထား လှုပ်တော့ အရမ်းခုံနေမှာ စိုးသဖြင့် အပေါ်က ဆွယ်တာတထည်ထပ်ဝတ်ထားလိုက်ရသည်။ …ရထားက အရမ်းခုံ တာပဲနော်၊ ငါတော့ မိုးလင်းရင် အိပ်ယာပေါ်မှာတောင် ရှိပါတော့မလားမသိဘူး၊ အောက်ပြုကျပြီ ခစ်ခစ်… ..ဟာ အန်တီက လည်း ကျနော်က ပိုဆိုးသေးတယ်၊ အဆောင်အိပ်ခန်းထဲမှာ အိပ်ရင်တောင် မနက်ကျရင် ခေါင်းက ခြေရင်းဘက်ရောက်နေတတ်တာ၊ အဟီး..ကျနော် ခြေထောက်နဲ့ အန်တီ့ကို ကန်မိရင် ကန်တော့နော် အဟားးး ကြို ကန်တော့ထားတာ.. …အောင်မလေးကွယ် ငါကလည်း အိပ်လိုက်ရင် တုံး ကနဲပဲ၊ ဆင်နင်းသွားရင်တောင် နိုးချင်မှ နိုးမှာ၊ မင်းကန်တာလောက်ကတော့ အပျော့ပေါ့… …ဟားဟား..အဲဒါကတော့ ကျနော့်အတိုင်းပဲ..အဟီး… ကောင်လေးက လည်း စကားခေါ်ထားတဲ့ပုံက မဆိုးပါလား၊ ငလည်လေးပဲ လို့ နိုင်နိုင့်စိတ်ထဲ တွေးနေမိသည်။\nတကယ်အိပ်ယာဝင်ကြတော့ တယောက်နှင့်တယောက်က တတောင်လောက်တော့ ကွာဝေးပါသေးသည်။ သို့သော်လည်း ရထားကပဲ တဝုန်းဝုန်းခုံလို့လား မောင်စောကြည်ကပဲ တမင်ရွေ့လာတာလားမသိ တနာရီလောက်မှာ သူတို့ နှစ်ဦး ကိုယ်ချင်းကပ်လို့ ခြားထဲမှာ စောင်နှစ်ခုသာ ခြားတော့သည်။ နိုင်နိုင်က မောင်စောကြည်ဘက်ကို ကျောပေးကာ ကွေးကွေးလေးအိပ်နေလိုက်သည်။ သူ့တင်ပါးပေါ် မောင်စောကြည်လက်ဖဝါးတွေ ရောက်လာတာ သိလိုက်ပြီး ရင်ထဲမှာ ပျော်သွားသည်၊ အဟိ လာပြီ လာပြီ ပေါ့။ မောင်စောကြည်က လည်း လူသာငယ်သည်၊ ပညာက ခေသူမဟုတ် ဆိုသူပေတည်း။ လူပျို ပေါက်စဖြစ်ကထည်းက သူတို့ အိမ်နီးချင်း မုဆိုးမ တယောက်၏ ပညာပေးမှုကြောင့် သာအိ တစိုစို ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး၊ အမျိုးသမီးကြီးတွေ ကို စိတ်ပိုလာနေခဲ့ရသူဖြစ်ရုံသာမက လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံကလည်း မနည်းတော့ပြီ။ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် သွားရည်တမျှားမျှား ကျအောင် အဆောင်က သူငယ်ချင်းများရှေ့တွင် ဖေါက်သည်ချတတ် သည်မှာလည်း သူ့ဝါသနာ။ နိုင်နိုင့်ကို မြင်ကထဲက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်ဆိုတာ သူတွက်ထားပြီးသား၊ ယောက်ျားက ဗိုလ်မူး ရှေ့တန်းမှာ အနေများသည်ဆိုတော့ ပိုသေခြာသည်။ တောင်းတနေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း အန္တရာယ် များသည်။ အသွားမတော်တလုပ်ဆိုသလို၊ ဒုက္ခ ရောက်မှာလည်းစိုးသည်။ ထုံးစံအတိုင်း စကြည့်လို့ အခြေအနေမကောင်းရင် ရှေ့ဆက်မတိုးနဲ့ပေါ့။ ဒါက မောင်စောကြည်ရဲ့ အထာ။ မောင်စောကြည်လက်ဖဝါးက စောင်အောက်က အသာလျိုဝင်ပြီး နိုင်နိုင့် တင်ပါးလုံးလုံးလေးပေါ်တင်လိုက်ပြီး မသိမသာ ပွတ်ပေးနေတာကို ငြိမ်ခံနေကထဲက မောင်စောကြည်က မီးစိမ်းကို တွေ့နေပြီ၊ သူ့လက်ဖဝါးတွေကို တင်ပါးပေါ်မှ အရှေ့ဘက် ဘိုက်သားလေးပေါ်ရွှေ့လိုက်သည်။ နိုင်နိုင့်ဖင်လေးပိုကောက်လာသည်၊ သူ၏ မာတောင်နေသော ကောင်ကြီးနှင့် ထောက်မိနေပြီ။ မောင်စောကြည်က နိုင်နိုင့်ဗိုက်သားလေးတွေကို တီရှပ်အောက်မှ ပွတ်နေရင်း အပေါ်ဖက်သို့တက်လာတော့။ ဘရာဇီယာဝတ်မထားသော နို့ကြီးတွေကို သွားစမ်းမိသည်။\nဟိုက် ထင်တာထက်တောင် ဟော့နေပါလား၊ မောင်စောကြည် ပေါ်တင်ပဲ ကြမ်းတော့သည်။ သူ့လက်ဖဝါးတွေနှင့် နို့ကြီးတွေကို ဆုပ်နှယ်၊ ထောင်မတ်နေသော နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လှိမ့်ချေ ပွတ်သတ် လုပ်ပေးနေလိုက်သည်။ နောက် သူတို့ ခြုံနေသော စောင်နှစ်ထည်ကို တထည်ထည်း နှစ်ထပ်ဖြစ်သွားအောင်လုပ်လိုက်သည်။ သူ့ပုဆိုးကတော့ ခါးမှာ ကွင်းလုံးတက်နေပြီ နိုင်နိုင့် ထမိန်ကိုသာ နိုင်နိုင့်တင်ပါးကျော်အောင် ဆွဲလှန်လိုက်သည်။ အေးစက်ပေမဲ့ အိနေသည့် နိုင်နိုင့် ဖင်လုံးကြီးကြားသို့ မောင်စောကြည်၏ ပူနွေးနွေး ဒုတ်ကြီး လျှိုဝင်သွားသည်။ …ဟင့်..အင်းးးးး..အင်း…. နိုင်နိုင့်ဆီက ငြီးသံလေးထွက်လာခဲ့သည်။ မောင်စောကြည်က သူ့ဒူးခေါင်းတဘက်ကို နိုင်နိုင့်ပေါင်လုံးနှစ်ခုကြားကို ထိုးထည့်လိုက်တော့ အဆင်ပြေစေရန်နိုင်နိုင်က လည်း သူ့ခြေထောက်တဖက်ကို အသာ မြှောက်ပေးလိုက်သည်။ မောင်စောကြည်က ကိုယ်လုံးကို အောက်အနည်းငယ်လျှောချပြီး ဖင်ကို ကော့လိုက်တော့ သူ့လီးထိပ်ကြီးက နိုင်နိုင် ၏ အရည်ရွဲနေပြီဖြစ်သော စောက်ဖုတ်ဝသို့ လာထိတော့သည်။ နိုင်နိုင်က အနောက်ကို ပိုကော့ပေး၊ မောင်စောကြည်ကလည်း အပေါ်ကို ကော့ထိုးလိုက်တော့ မောင်စောကြည်လီးကြီးက နွေးထွေးနူးညံ့ လှသော နိုင်နိုင့်စောက်ခေါင်းထဲ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက အတွေ့အကြုံရှိကြသူများမို့ ခနလေး ဖြင့် သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ တပေါင်ကျော်ပုံစံဖြင့် လိုးနေကြလေပြီ၊ နိုင်နိုင်က သူ့လက်ကို နောက်ပြစ်ပြီး မောင်စောကြည်၏ ဖင်ကို အတင်းဆွဲပြီး သူ့ကိုယ်ထဲ မောင်စောကြည်လီးကြီး ဝင်နိုင်သမျှဝင်အောင် လုပ်ပေးလေသည်။ ထိုပုံစံအတိုင်းလုပ်နေရင်းမှ မောင်စောကြည်က အားမရလာတော့ သူ့လီးကြီးကို ပြန်ချွတ်ပြီး နိုင်နိုင့်ကို ပက်လက်လှန်ခိုင်းကာ ပေါင်နှစ်လုံးကြားဝင်၊ လှေကြီးထိုးပုံနှင့်လုပ်တော့သည်၊ ရထား ခုံဆောင့်နေတာကလည်း သူတို့ အတွက် အလွန်အဆင်ပြေနေတော့သည်။ နိုင်နိုင့်နူတ်ခမ်းဖူးဖူးတွေကို မောင်စောကြည်က ငုံစုပ်တော့ နိုင်နိုင်က လည်း သူ့လျှာကလေး မောင်စောကြည်ပါးစပ်ထဲ ပြန်ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ အရှိန်တွေရလာကြတော့ သူတို့ နှစ်ယောက် စလုံး အငမ်းမရ တယောက်ကို တယောက် ဆွဲဖက်လိုးနေကြရင်း ကာမ အရသာအထွတ်အထိပ်ကို ပထမဆုံးရောက်သွားကြရတော့သည်။ …အား…ကောင်းလိုက်တာ အန်တီရယ်…. ..ဟင်း..မင်း လူဆိုးလေးနော်..သူများမှာ ယောက်ျားရှိပါတယ် ဆိုတာကိုတောင် အတင်းတက်လုပ်တယ်၊ ခါထဲ.. ..အဟိ..အန်တီက လည်း မကြိုက်တာကြနေတာပဲ၊ ဟီးဟီး… ခနလေးပါပဲ၊ နောက်တချီ ပြန်စကြပြန်တော့သည်။ နိုင်နိုင် ဘူတာကြီးမှာ မခွဲချင်ခွဲချင်နှင့် မောင်စောကြည်လေး နဲ့ ခွဲလာခဲ့ရသည်။\nဖုန်းနံပါတ်တွေ ဖလှယ်၊ ပြီး နောက် အခွင့်အရေးရလျှင် ဆုံကြစို့ဟု၊ ပြောလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့နေသော အရာရှိရိပ်သာ သို့ရောက်တော့ တညလုံး ရထားကလည်းခုံ၊ မောင်စောကြည်နဲ့ လည်းကဲထားသဖြင့် ကိုယ်တွေလက်တွေနာ၊ အိပ်ချင်လာသဖြင့် အဝတ်တောင်မလှဲနိုင်ပဲ အိပ်ပျော်သွားရသည်။ တရေးနိုးလာတော့ အိမ်မှာလည်း တယောက်ထဲ ဆိုတော့ ရင်ထဲ ဟာတာတာဖြင့် ပျင်း သလိုလို ၊ ရှော့ပင်ထွက်ရမှာတောင် စိတ်မပါတော့သဖြင့်အိပ်ယာထဲ လှဲနေတုန်း၊ ..ကလင်း… ဖုန်းကမြည်လာလို့ကောက်ကိုင်လိုက်တော့။ ..နိုင်လေးလား… ..ဟင် ဖေကြီးလား ခုဘယ်မှာလည်း.. …ဖေကြီး တို့အသိအိမ်တအိမ်မှာ မြို့ကို ရောက်တယ်၊ သမီးတို့ဆီရောက်တော့ ခရီးထွက်သွားတယ်တဲ့ ဒီနေ့လောက်ပြန်ရောက်မလားမသိဘူး ဆိုတာနဲ့ ဖေကြီးအသိတယောက်အိမ်သွားတည်းနေတာ.. ..အင် ဒါဆိုရင် အတော်ပဲ မီးဆီမှာလာတည်းတော့ ဒီမှာတယောက်ထည်းပျင်းနေတာ … ..အော် မောင်အောင်နိုင် ကရောဘယ်သွားလို့လဲ.. ..သူက အထူးစစ်ဆင်ရေးရှိလို့လေ၊ ဖေကြီးရဲ့ ခုမီးက အိဖြူတို့ဆီသွားလည်ပြီးပြန်လာတာ၊ ခုလာခဲ့လိပ်စာပြောလိုက် မီးကားလွတ်လိုက်မယ်..မေမေရော နေကောင်းလား… သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးခရီးထွက်ဖို့ မဖြစ်နိုင် အိမ်မှာတယောက်ယောက်ကျန်မှ ရမည်ဆိုတာ နိုင်နိုင်က သိထားသည်။ မကြာခင်မှာပင် သူ့ကို အကြိုလွှတ်လိုက်သော ကားဖြင့် ဦးချစ်ဆွေ ရောက်ချလာသည်။ ဦးချစ်ဆွေ အထုပ်အပိုးတွေကို ဒရိုင်ဗာ တပ်သားလေးက ကူသယ် အခန်းတွင်း ချပေးပြီး ပြန်ထွက်သွားသည်။ နိုင်နိုင်က တံခါးမ ကိုပိတ်ပြီး လော့ချနေချိန်မှာပင် ဦးချစ်ဆွေက နိုင်နိုင့်အနောက်မှ သိုင်းဖက် ပြီး ဂုတ်လေးကို ငုံနမ်းလိုက်လေသည်။ ..နိုင်လေးက ပိုပြီးလှလာ တောင့်လာလိုက်တာကွာ….ချစ်စရာကြီး…. ..ဟွန့် ဖေကြီးကလည်း မာမာတောင်တောင် ပဲမဟုတ်လား ခစ်ခစ်… နိုင်နိုင်က သူ့ဖင်ကြီးကို လာထောက်နေသည့် ဦးချစ်ဆွေ၏ လီးမာမာကြီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ ပင်လှမ်းဆုပ်ကိုင် ရင်းပွတ်ပေးလိုက်လေသည်။ နိုင်နိုင်က တံခါးပိတ်အပြီး ဦးချစ်ဆွေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်လိုက်သည့်အချိန်မှာတော့ ဦးချစ်ဆွေက သူ့ပုဆိုးကို ဖြည်ချလိုက်လို့ ကြမ်းပေါ်မှာ ကွင်းလိုက်ပုံနေလေပြီ။\nသူ့ကောင်ကြီးက တော့ သူ့ဆီးခုံမှ လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီ ထောင်မတ်လို့ နိုင်နိုင့်ရင်ဘတ်ကို အမြှောက်နှင့် ချိန်ထားသလိုပင်။ ..ဟွန့်ဖေကြီးကလည်း ရောက်တာနဲ့ တခါထဲ တန်းပြီးတော့….တန်းနေတာပဲ ခစ်ခစ်.. နိုင်နိုင်က လည်းပြောသာပြောနေတာပါ သူ့လက်တွေက အလိုလို သူနှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ဦးချစ်ဆွေ၏ လိင်တန်ကြီးကို သူ့လက်ခလေးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်ပေးရင်းက ဦးချစ်ဆွေရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်လေသည်။ နိုင်နိုင့်လျှာကလေးက ဦးချစ်ဆွေ၏ ဒစ်ဖျားကို အသာရက်လိုက်ပြီးမှ နူတ်ခမ်းလေးနှစ်လွှာကို ဟပေးလိုက်တော့ ဦးချစ်ဆွေက ရှေ့ကို ခြေတဖဝါးစာရွှေ့ပြီး နိုင်နိုင့် အာခံတွင်းထဲ ထိုးသွင်းလိုက်လေတော့သည်။ နွေးထွေး နုးညံ့သော နိုင်နိုင့်အာခံတွင်းလေးက ဦးချစ်ဆွေ၏ လိင်တန်ကြီးကို စုပ်ယူလိုက်သော အခါမှာတော့ ဦးချစ်ဆွေခမျာ ဒူးများပင် ချောင်ချင်သလိုဖြစ်သွားရသည်။ ဦးချစ်ဆွေမှာ မျက်လုံးကို စုံမှိတ်လို့ နိုင်နိုင့် ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖင်ကြီးကော့ကာကော့ကာ ဖြင့် သူ့လိင်ချောင်းကြီးကို နိုင်နိုင့်ပါးစပ်တွင်းသို့ ထိုးသွင်းနေမိလေတော့သည်။ နိုင်နိုင်ကလည်း သူ့ဦးဦးချစ် အကြောင်းသိပြီးသားမို့ ဦးဦးချစ် အတန်ကြီးအာဂေါင်မထိုးမိစေရန် လိင်တန်အရင်းကို သူ့ကလေးနှင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့နူတ်ခမ်းထူထူ လေးကိုလည်းစေ့ပေးထားလိုက်လေသည်။ ဦးချစ်ဆွေကတော့ အောင်းထားရတာလည်းကြာ၊ စုတ်အားလည်းကောင်းလှသော နိုင်နိုင့်အိမ်ရှေ့တံခါးဝ အနီးမှာပင်၊ အမှုတ်ခံနေရတော့ ကြာကြာမထိန်းနိုင်၊ ခနလေးဖြင့် သုတ်ရည်တွေကို နိုင်နိုင့်လည်ချောင်းတွင်း တဒုတ်ဒုတ်ပန်းထုတ်ပစ်နေမိလေတော့သည်။ ..ကလင်းးးးးးးးးးးးးးး… စောစောစီးစီး ထမြည်လာသော တယ်လီဖုန်းကြောင့် အိပ်ယာမှ လန့်နိုးလာသော နိုင်နိုင်တယောက် ကယောင်ကတမ်းနှင့် လက်က ကုတင်ဘေးက စားပွဲလေးပေါ်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ သူလက်ထဲဖုံးရောက်လာမှ သတိရပြီး ကမန်းကတန်း စကားပြောခွက်နေရာကို လက်ဖဝါးလေးဖြင့်ဖုံးလိုက်မိသည်။ နောက် သူ့ဘေးမှာ အိပ်ပျော်နေသော ဦးဦးချစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူလည်း ဖုံးသံကြောင့် နိုးသွားဟန်တူသည်၊ မျက်လုံးပွင့်လို့ နိုင်နိုင့်ကို ကြည့်နေသည်။ နိုင်နိုင်က အသံမထွက်နဲ့ ဟု သူပါးစပ်မှာ လက်ညိုးထောင်ပြလိုက် တော့ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ ..ဟယ်လို… ..အန်တီ နိုင်နိုင်ကျော့နွယ် လား… ..ဟဲ့မောင်စောကြည်၊ စောစောစီးစီးကွယ်၊ လန့်တောင်သွားတယ် ဖုံးသံက.. ..ဟင်မစောတော့ပါဘူးအန်တီရဲ့ အန်တီက အိပ်ယာမထသေးတာလား ဆောရီးပဲနော်.. ခုမှ နိုင်နိုင်လည်း နာရီကို လှမ်းကြည့်မိသည်၊ ဟောတော့ မွန်းတောင်တည့်တော့မယ်။ ခစ်၊ ညက ဦးဦးချစ်နဲ့ မတွေ့ရတာ ကြာလို့ ကဲလိုက်ကြတာ ၊ ဦးဦးချစ်ကလည်း အနားကို မပေးဘူးလေ၊ မနက် အာရုံတက်လောက်မှ အိပ်မောကျသွားတာကိုး။\nအဲဒါကြောင့် မနိုးကြတာ၊ ခု ဖုံးလာမှ ပဲနိုးတော့တာကိုး။ ..အော်အေး ဟုတ်သားပဲ၊ ညက အိပ်ယာဝင်တာ နောက်ကျသွားလို့ မနိုးဘူးဖြစ်သွားတာ ခစ်ခစ်၊ ခုတော့ ထရတော့မှာပေါ့၊ ကဲပြော မောင်စောကြည် ဘာထူးလည်း.. နိုင်နိုင် က ကုတင်ခေါင်းရင်းကို ခပ်လျှောလျှောလေး ကျောမှီပြီး ဖုံးပြောနေသည်။ ညအိပ်ယာဝင်ကထည်းက ကိုယ်လုံးတီးမို့ နို့ကြီး နှစ်လုံးက ပြတင်းပေါက် မှန်ကို ဖြတ် ဝင်လာတဲ့ နေရောင် အောက်မှာ ဝင်းနေတယ်။ ဦးချစ်ဆွေက အသာအိပ်ယာပေါ်မှာ တတောင်ထောက်လို့ နိုင့်နိုင့် နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို လာစို့သည်။ နိုင်နိုင်က ဖုံးပြောနေရင်းက ဦးချစ်ဆွေ လက်မောင်း ကို လက်သည်းနဲ့ ဆိပ်လိုက်ရင်း မျက်စောင်းလေးပါ တချက်ထိုးလိုက်သည်။ ခုထိမဝသေးဘူးလား ဆိုသည့်သဘော။ ..အန်တီလား၊ အင်း ဘာမှ လုပ်စရာမရှိပါဘူး ကွယ်၊ ခရီးပန်းလာလို့ အိမ်မှာ ပဲ နားနေတာ.. ဦးချစ်ဆွေလက်က နိုင်နိုင့်ပေါင်ကြားက အဖုတ်လေးဆီ ရောက်လာပြန်တယ်၊ အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားလေးတွေ စောက်စေ့လေး တွေကို ဆွနေပြန်တယ်။ ..အင် အန်တီ့ဆီ လာလည်မို့..ဒီနေ့ကတော့… နိုင်နိုင်က အကြောင်းတခုခု ပြပြီးငြင်းမလို့ ကြံနေတုန်းသူ့ကို လက်နဲ့တို့လိုက်ပြီး လက်မထောင်ပြနေတဲ့ ဦးချစ်ဆွေကို တွေ့လိုက်လို့ ဖုန်းစကားပြောခွက်ကို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ ဖုန်းပြီး။ ..ဘာလည်း ဖေကြီး ဘာပြောမလို့လဲ.. ..ခေါ်လိုက် အိမ်ကို..ဖေကြီး ချောင်းချင်လို့.. ..အင် ဖေကြီးက လည်း .. နိုင်နိုင်က မျက်မှောင်လေးတချက်တွန့်ကာ ပြန်မေးလိုက်ရင်းမှ ၊ တွေးလိုက်မိပြီး ကြက်သည်းပါထသွားသည်။ ..တကယ်လားဖေကြီး.. ဦးချစ်ဆွေ ခေါင်းငြိမ့်ပြတာတောင် မစောင့်တော့၊ ..အေးလေ အန်တီတယောက်ထဲလည်းပျင်းနေတာနဲ့ အတော်ပါပဲ၊ ဘယ်အချိန်လောက်ရောက်မှာလည်း…. နိူင်နိုင် ဖုံးပြန်ချလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ဦးချစ်ဆွေ ကလိထားလို့ သူ့စောက်ဖုတ်တခုလုံးလည်း ရွဲစိုနေပြီ။ နောက်ပြီး သူနဲ့ မောင်စောကြည်လုပ်တာကိုလည်း ဦးချစ်ဆွေ ချောင်းကြည့်နေမှာဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အရမ်းဖြစ်နေသည်။ ဦးချစ်ဆွေကလည်း မနက်အိပ်ယာထ အားအပြည့်နဲ့မို့ နိုင်နိုင့်ပေါင်နှစ်လုံးကို ပုခုံးပေါ်တင်လို့ တဖောင်းဖောင်းချနေလိုက်သည်မှာ နောက်တနေ့ဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလားဟုပင်ထင်ရလေတော့သည်။ ဦးချစ်ဆွေနှင့် နိုင်နိုင်မှာ တယောက်နှင့်တယောက် ဘာမှ လျို့ဝှက်ချက်မရှိကြပေ။\nမနေ့ညက ဦးချစ်ဆွေနှင့် ချစ်ပွဲဝင်ရင်း နားနေရသော အချိန်တွေမှာ နိုင်နိုင်က သူခရီးသွား စွန့်စားခန်းများကို ပြောပြနေပေရာ၊ ကောင်းခန်း ရောက်လိုက် ဦးချစ်ဆွေက ထဆွဲလိုက်၊ တချီပြီးတာနဲ့ နောက်တခန်းပြော၊ ဦးချစ်ဆွေ စိတ်ထလာပြီး တချီဆွဲလိုက် ဖြစ်နေရသည်။ ထို့အတွက်ကြောင့်လည်း မောင်စောကြည် ဆိုတာ ဘယ်သူလည်း ဦးချစ်ဆွေက သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ အပြောနှင့်တောင် သူ စိတ်တက်ကြွရသဖြင့် တကယ်မြင်ချင်လာ မိနေတုန်း မောင်စောကြည် ဖုံးဆက်သည်ဆိုတော့ ဒါလိုချင်လို့ပဲ ဆိုတာ ဦးချစ်ဆွေ သိလိုက်သည်။ ဒါကြောင့်လည်း နိုင်နိုင့်ကို မီးစိမ်းပြလိုက်တာ။ နိုင်နိုင့် သူငယ်ချင်း အိဖြူ ဆိုတာကိုလည်း လုပ်ချင်နေမိသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အလှမ်းဝေးသည်လေ။ နိုင်နိုင်က သူတို့ အခန်း နှင့် ကပ်ရက် ဧည့်သည်ခန်းမှာ ဦးချစ်ဆွေကို ဝင်နေစေပြီး အပြင်က သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။ ထိုအခန်းမှနေ၍ သူတို့ အခန်းကို ချောင်းဖို့ အပေါက်တွေရှာရ၊ ချဲ့ရနှင့် ဦးချစ်ဆွေ တယောက် အလုပ်ရှုတ်သွားရသည်။ နေ့ခင်း နှစ်နာရီလောက်ကျတော့ မောင်စောကြည်တယောက် ပေါက်ချလာတော့သည်။ နိုင်နိုင်နှင့် မောင်စောကြည်တို့ အိမ်ရှေ့ခန်းမှာ စကားတွေ ပြောနေကြပြီး အိပ်ခန်းထဲ ရောက်မလာသေးသဖြင့် ဦးချစ်ဆွေတယောက် နည်းနည်းတင်းလာမိသည်။ သူက စောင့်နေရတဲ့သူမို့ပါ။ တကယ်က ဘယ်လောက်မှ မကြာ။ နိုင်နိုင် တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်တာနှင့် မောင်စောကြည်တယောက်အိမ်ထဲ ဝင်လာရင်း ဟိုကြည့်ဒီကြည့်လည်းလုပ် နိုင်နိုင့်ကိုလည်း ကြည့်ရင်း မျက်လုံးတွေက တခုခု သိချင်နေသလိုလို။ နိုင်နိုင်က အထာပေါက်ပြီးသား မောင်စောကြည် ၏ ဂဏှာမငြိမ်ပုံ ကို ပြုံးကြည့်နေပြီးမှ။ ..အန်တီ တယောက်ထဲပါကွယ့် ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး ။အန်တီ့ အမျိုးသားက ရှေ့တန်းမှာလေ၊ အထူးစစ်ဆင်ရေးဆိုလား သွားနေလို့.. ..အဟီး..အန်တီက အရမ်းချော၊အရမ်းလှတာပဲနော်..သေခြာကြည့်လေ ပိုချောလေပဲ.. ..အောင်မလေး မြှောက်မနေနဲ့ ကိုယ်တော်ချော ဘာစားမလဲပြော ကော်ဖီသောက်မလား… ..စားလာခဲ့ပြီ အန်တီရဲ့ ကျနော်ဆာနေတာ က ဒီပြင့်ဟာ.. ..အောင်မလေး .ဘာများ ဆာနေရတာလဲ.. ..ဟီးဟီးသိရဲ့သားနဲ့ဗျာ..ဒါနဲ့ အန်တီအန်တီနဲ့ လုပ်နေတာ အဲလောက်လည်းမကြီးသေးပဲနဲ့ဟာကို.. ..အဲဒါ ဆိုလည်းမမ ပြောင်းခေါ် ကဲ..ခစ်ခစ်.. ..မမ.. ကိုနမ်းချင်တယ်… ..ဟင် ဧည့်သည်က လည်း ထိုင်တောင်မထိုင်ရသေးဘူး .. ထနေပြီ အဟိ.. ..မမ ရယ် မနောက်ပါနဲ့ တကယ်ပြောတာပါ.. ..အို့.. ..ပြွတ်စ်.. မောင်စောကြည်က လည်း လက်သွက် ခြေသွက် မီးစိမ်းမြင်တာနဲ့ စဆွဲပြီ။\nနိုင်နိုင့်ကိုယ်လုံးလေးကို အတင်းဆွဲဖက်ပြီး မျက်နှာအနှံ့ ဖက်နမ်းတော့သည်။ ..အို အိမ်ရှေ့ကြီးမှာ ကွာ.. အခန်းထဲသွားမှ ဦးဦးချစ် မြင်ရမှာမို့ နိုင်နိုင်က နည်းနည်းမူလိုက်သည်။ ..ဒါဆိုလည်း မမ အခန်းထဲ သွားမယ်လေ.. ..အောင်မယ် သူက ပိုင်စိုးပိုင်နင်းနဲ့ ဘယ်သူက အခန်းထဲ သွားမယ်ပြောလို့လည်း.. နောက်တော့လည်း အခန်းထည်း ရောက်လာကြတာပဲပေါ့။ ဦးဦးချစ်မှာတော့ စိတ်ထဲမှာ နှမြောသလို မနာလိုသလိုလို တော့ဖြစ်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်နိုင်က သူ့မယားမှ မဟုတ်တာလေ။ နဂိုထဲက မှ သူလည်း သူများမယားကို ဆွဲနေတာ ဆိုတော့။ ဒါပေမဲ့ သူက နိုင်နိုင့်ကို ယောက်ျားမယူခင်ကထည်းက ဆွဲခဲ့ရတာမဟုတ်လား၊ အဟီးး။ ဒါတောင်မှ သူလက်နှေးလို့ ဒုတိယလူ ဖြစ်သွားရတာ။ ဦးချစ်ဆွေ တယောက် အတွေးနဲ့ကို သူ့ကောင်ကြီးက တောင့်တင်းနေပြီး ထိပ်ဖျားက ပုဆိုးကို ပွတ်နေတာ နာသလိုရှိလာသဖြင့် ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချထားလိုက်တော့သည်။ နိုင်နိုင်တို့ နှစ်ယောက်ရွှေ့လျှားနေရာကို မြင်ကွင်းကောင်း သည့်အပေါက်လှည့်ပတ်ကာ ချောင်းနေလေတော့သည်။ နိုင်နိုင် မှာ ဒီတခါတော့ တော်တော့်ကို အရည်စိုရွဲနေရလေသည်။ မနေ့တနေ့က မှ သိသော ကောလိပ်ကျောင်းသား ကောင်လေးတယောက်ကို ကိုယ့်အိမ်ပေါ်က လင်မယားအိပ်သည့်ကုတင်ကြီးပေါ်မှာ ကိုယ့် ချစ်ပထွေး ဦးဦးချစ်ရှေ့ အလိုးခံ ရမှာက နေ့တိုင်းကြုံရမဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုးမှ မဟုတ်တာကို။ မောင်စောကြည်က သူနှင့် နူတ်ခမ်းချင်းစုပ်နမ်းနေရင်း လက်တွေက နိုင်နိုင့်တကိုယ်လုံးကို သမနေသည်။ နိုင်နိုင် ကအိမ်နေရင်းပေမဲ့ မောင်စောကြည်လာမယ် ဆိုတော့၊ မြူဆွယ်မဲ့ပုံမပေါက်မောင်၊ အပျံစား အသားကောင်းကောင်း ရင်ဖုံးအင်္ကျီနှင့် အချိတ်ထမိန် မရမ်းစေ့ရောင် ဝမ်းဆက် ကို ပွဲနေပွဲထိုင် သွားမလို ဝတ်ထားသည်။ မောင်စောကြည် မျက်လုံးထဲ မှာ အရမ်းလှနေပေမဲ့ သူက အတွင်းပစ္စည်းတွေကို လင်းလင်းချင်းချင်း အလင်းရောင် အောက်မှာ ကြည့်ချင်နေပြီ ဆိုတော့ အမြန်ချွတ်ပြစ်နေတော့သည်။ အတွင်းကလည်း အသားရောင် ဘရာဇီယာ အပျော့၊ အသားရောင် ဖင်ကြားညှပ်ပင်တီ တို့ကို ဝတ်ထားပေရာ မောင်စောကြည် တယောက် သရည်တမျှားမျှား ကို ကျသွားရသည်။ မောင်စောကြည်က နိုင်နိုင့်ကို ကုတင်စောင်းတွင်ထိုင်ခိုင်းပြီး နိုင်နိုင့်ဖင်ကြားညှပ်ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ် ချလိုက်သည်။\nနောက်မှ ပေါင်နှစ်လုံးကြား ခေါင်းဝင်ကာ ကမူးရူးထိုး နမ်းရှုံ့ တော့၏။ နိုင်နိုင့် အဖုတ်တခုလုံးအရည်တွေနဲ့ ရွှဲစိုနေတာတွေ့လိုက်ရတော့ သူ့ကို စောင့်နေရင်း ဒီကောင်မကြီး စိတ်အရမ်းထနေတာဖြစ်မယ်ဟု တွေးရင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ့လျှာကြီးဖြင့် တပြတ်ပြတ်မြည်အောင်ရက်ပေးလေတော့သည်။ မောင်စောကြည်၏ နွေးထွေးသောလျှာကြီးမှာ နိုင်နိုင့်အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားလေးတွေ စောက်စေ့ကလေးတွေကို ထိုးဆွ ရက်ပေးနေတော့ နိုင်နိုင့်ခမျှာ တဖက်ခန်းက ချောင်းနေသော ဦးဦးချစ် ကိုပင်ခေတ္တမျှ မေ့သွားခဲ့ရသည်။ မျက်လုံးကို စုံမှိတ်ကာ စောကြည် ဦးခေါင်းကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်မိလေတော့သည်။ မောင်စောကြည်ဘာဂျာမှုတ်တာ ကောင်းလွန်းသဖြင့် နိုင်နိုင့်ခမျာ မွေ့ယာပေါ် ပက်လက်လှန်ကျသွားခဲ့ရလေသည်။ မောင်စောကြည်က လည်း သူ့သွားရည်များနှင့် နိုင်နိုင့် စောက်ရည်ကြည်များကို သူ့လက်ခလည်မှာလူးပြီး နိုင်နိုင့်ခရေပွင့်လေးကို လက်တဆစ်ခန့် ထိုးကစားလေရာ နိုင်နိုင်တယောက် ခနလေးဖြင့် ကာမ အရသာအထွတ်အထိတ်ကို ရောက်သွားရလေတော့သည်။ နိုင်နိုင်တယောက် ကိုယ်လုံးလေး တောင့်တင်းပြီးမှ တကိုယ်လုံးပျော့ခွေသွားတာတွေ့ရတော့ တချီပြီးသွားမှန်း မောင်စောကြည်သိလိုက်သည်။ သူလည်း ပါးစပ်ညှောင်းဇက်ညှောင်းပြီမို့ အမောဖြေသည့်အနေဖြင့်၊ အိပ်ယာပေါ် နိုင်နိုင့်နဘေးဝင်ကာ ပက်လက်လှဲနေလိုက်သည်။ သူ့ပုဆိုးကိုလည်း ကန်ချွတ်ထားခဲ့ပြီမို့ သူ့ကောင်ကြီးက အလံတိုင်ကြီးလို မတ်ထောင်လျှက်ရှိနေပေသည်။ ..ကဲ ငါ့မောင်နားအုန်း အမပြုစုအုန်းမယ်.. နိုင်နိုင် က အိပ်ယာပေါ်ထထိုင်လိုက်ပြီး မောင်စောကြည်၏ အလံတိုင်ကြီးကို ကုန်းကာ ငုံစုပ်လိုက်သည်။ နောက်တော့ သူ့ခေါင်းကို နိမ့်ကာမြင့်ကာဖြင့်၊ မောင်စောကြည်လိင်ချောင်းကြီးကို သူ့ပါးစပ်ဖြင့်လုပ်ပေးနေတော့သည်။ လုပ်ပေးနေရင်းလည်း ဦးဦးချစ် ကြည့်နေမည်ဖြစ်သော နံရံဘက်ကို လည်း လှမ်းလှမ်းကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ပင့်ပြနေပေသည်။ ဦးဦးချစ်ချစ်တယောက်လည်း သူ့ပြောင်ကြီး သူကိုင်ကာ၊ ဆုပ်လိုက် ပွတ်တိုက်လိုက်ဖြင့် တကုန်းကုန်းချောင်းနေလေသည်။ မောင်စောကြည်မှာ အရင်းတင်းနေပြီမို့ ရေရှည်မထိန်းထားနိုင်ရှာပေ၊သို့သော်သူကလည်း ပထမဆုံးအချီကို ပါးစပ်ထဲမထုတ်ချင်ပေ။ ..အား..အမ ..ခန ကျနော် ထွက်သွားလိမ့်မယ်ခနလေး.. နိုင်နိုင်က မောင်စောကြည်လီးကြီးကို သူ့ပါးစပ်မှ ချွတ်လိုက်ပြီး၊ ..ပါးစပ်ထဲ ပြီးချင်ပြီးလိုက်လေ.. ရပါတယ်ကွယ့်… ..ဟင့်အင်း..ကျနော်က မမ စောက်ဖုတ်ကိုပဲ ပထမဆုံးလုပ်ချင်တာ..အဟီး.. ..ကဲပါ ကိုယ်တော်ချောလေးသဘော.. မောင်စောကြည် တယောက် ဘာဆေးတွေများစားလာသလည်းမသိ။\nနိုင်နိုင်တယောက်တော့ ကားဆင်းသွားရသည်။ လုပ်လိုက်တာလည်း ပုံစံမျိုးစုံ အပေါက်လည်းကုန်၊ နိုင်နိုင့်မွေ့ယာခင်းတခုလုံးလည်းပေပွ။ မောင်စောကြည်ပြန်လို့ တံခါးဝကို နိုင်နိုင် လိုက်ပို့တော့တောင် နိုင်နိုင် တယောက် နုံးချည့်နေပြီ။ မောင်စောကြည်အိမ်ပြင်ထွက်သွားလို့ လမ်းထိပ်တောင်မရောက်သေး၊ သရဲမရဲ စီးနေသော ဦးချစ်ဆွေက ရေဆေးတောင်မစောင့်၊ အသားကုန်ဗျင်းတော့သည်။ နိုင်နိုင့်အတွက် တပတ်စာဖူလုံသွားသည်လို့သာပြောရတော့မည်။ နောက်နေ့ ဦးချစ်ဆွေ ပြန်သွားပြီး နှစ်ရက်လောက်မှာ နိုင်နိုင့်ယောက်ျား ဗိုလ်မူးအောင်နိုင်ပြန်ရောက်လာသည်။ နိုင်နိုင်လည်း အသားပြန်သေစ ဟိုက ငတ်ပြတ်ပြီး ပြန်လာတဲ့ကောင်က ထပ်ပြီး ဗျင်းပြန်တော့ ပြိုင်းသွားရပြန်ပါသည်။ နောက် နှစ်ပတ်လောက်နေတော့ သူ့ယောက်ျားခရီးပြန်ထွက်ရသည်၊ ဒီတခေါက်က တခြားကိစ္စ။ သူ့ယောက်ျားခရီးထွက်သွားပြီး နောက်တရက်နှစ်ရက်မှာ လူက မအီမသာဖြစ်၊ မနက်အိပ်ယာထ အံချင်သလိုဘာလိုလို ဖြစ်တော့ ဆရာဝန်သွားပြသည်။ ဆရာဝန်က သူ့သူငယ်ချင်း မေနန်းခေါင် ၏ ခဲအို ဒေါက်တာနောင်ရဲ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလို့ထင်သည်ဟု ပြောသည်။ နောက်ဆိုင်လားမဆိုင်လားမသိ ဟိုဟာကို သေခြာစစ်ဆေးပြီးမှ ပြောလို့ရမည်ဆိုပြီး အဖုတ်ကို လှန်ကြည့်သည်၊ နောက် သူ့ လက်အိပ်စွတ်ထားသော လက်ချောင်းကြီးနှင့် ဟိုဖြဲဒီဖြဲကြည့်သေးသည်။ ဟွန့် အမျိုးသား တွေ အိုဂျီဘီဝိုင် လုပ်နေကြတာ သူသိပ်မသင်္ကာ၊ မိန်းမ လူနာလာတိုင်း ဟိုဟာဖြဲကြည့်ခွင့် လိုင်စင်ရနေကြသည်။ တော်တော်ဝါသနာကြီးသည့်သူတွေပဲဖြစ်မည်ဟု သူတွေးနေမိသည်။ မေနန်းခေါင်က တော့ ပြောပါတယ်၊ ငါ့အမ ယောက်ျားက ရိုးပါတယ်တဲ့။ ငါ့တုန်းကတောင် မီးမမှန်တာ သူကြည့်ပေးတာပဲတဲ့။ အင်း။ ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ဒါပေမဲ့ နိုင်နိုင်စိတ်ပူနေတာက သူ့ယောက်ျား နှင့်သူ ဆက်ဆံဖြစ်တာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်ကမှ ဆိုတော့ အခုနေ သူကိုယ်ဝန်ရှိတယ် သွားပြောရင်၊ သူယောက်ျားက ပြဿနာရှာတော့မည်။ မေနန်းခေါင် ကိုကပ်ပြီး ပြောကြည့်သည်။ သူကိုယ်ဝန်ရှိတယ် ဆိုတာကို ရက်ရွေ့ပြီးပြောပေးလို့ရမလားပေါ့၊ သူစိုးရိမ်မိတာကိုလည်းပေါ်တင်ပဲပြောလိုက်သည်။\nမေနန်းခေါင်က ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ သူ့ခဲအိုသူပိုင်ကြောင်း၊ နင်ကြိုက်တဲ့နေ့ကို ပြောအဲဒီနေ့မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိတယ်လို့ သူ့ကို ပြောခိုင်းပေးမည်ဖြစ်ကြောင်းပြောလို့ စိတ်နည်းနည်းအေးသွားရလေသည်။ မေနန်းခေါင်တယောက် သူ့ခဲအိုကို တော်တော်ပိုင်ပါလားလို့ စိတ်ထဲမှာလည်း တမျိုးတော့ဖြစ်မိသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ငါ့အလုပ်မဟုတ်ဘူးလေဟု သာ နိုင်နိုင်တယောက်တွေးလိုက်မိပါတော့သည်။ …အဲဒါပါပဲ အိဖြူရယ်၊ ငါတော့ ပြောရခက်နေပြီ အဲဒီတုန်းက သေခြာလည်းမသိပါဘူး။ ကိုယ်ဝန်ရှိပြီ ဆိုတော့မှ ငါသွားစဉ်းစားလိုက်မိတာ။ အဲဒီအတောအတွင်းမှာ နင့်ယောက္ခထီးကြီးရယ်၊ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေး တယောက်ရယ်၊ ငါ့ပထွေး ရယ်၊ ငါ့ယောက်ျားရယ်၊ အဲဒီလေးယောက်နဲ့ သွားခဲ့ဘူးတယ်။ မောင်စောကြည်နဲ့ ဦးဦးချစ်ကတော့ ခွဲလို့ရမယ်မထင်ဘူး၊ တယောက်ကနေ့ တယောက်ညလိုဖြစ်နေတာ၊ ခစ်ခစ်.. ..စောက်ကောင်မစုတ် အရေးထဲ ရီနေသေးတယ်၊ ငါ့မှာဟယ် သားအဖနှစ်ယောက်နဲ့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဘယ်သူ့ဟာမှန်းသေခြာမသိဘူး၊ တကယ်တော့ ငါ့ သမီးက အရေးမကြီးဘူး ဘယ်သူ့ခလေးဖြစ်ဖြစ် ဒီသွေးပဲ နင့်ခလေးကို ပဲ စစ်ဖို့လိုမယ်ဟ… ..အင်း စစ်ဆိုရင်လည်း နင့်ယောက္ခမကြီးကိုပဲ သွေးစစ်မှ ရတော့မှာပဲ။ မောင်စောကြည်ကလည်း ဘယ်နားသွားရှာရမယ်မှန်းမသိတော့ဘူး၊ ငါ့ပထွေးကလည်း ဆုံးသွားပြီလွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကပဲ… ..အင်း ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလည်း… ..နင့်ယောက္ခထီးကြီး ဆီက နေနင်သွေးစစ်ချင်လို့ဆိုပြီးယူလို့မရဘူးလားဟ..မထူးပါဘူးဟာ ငါလာခဲ့မယ်၊ ငါ့သား ကိုပါ တခါထဲ သွေးစစ်ပြီး ဒီအန်အေ တက်စ်လုပ်ကြည့်မှ ရမှာပေါ့.. ..အင်း.. ငါပြောရင်တော့ ရမှာပါ..ဒါပေမဲ့ ခု သူမရှိဘူး၊ အခု စလုံးမှာ ငါ့ယောက်ျား ဆီလိုက်သွားတယ် ကျန်းမာရေး စစ်မလို့တဲ့ လေ.. ဟောတော့ အရေးထဲမှာဟယ်..တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ.. ဒါဆိုဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲဟဲ့.. .. ငါ့ ယောက္ခမ ကြီးကို မေးကြည့်လိုက်ရင် ကောင်းမလား သူ့ဆီက အကြံညဏ်လေးဘာလေးရအောင်.. ..အင် ဖြစ်ပါ့မလား နင့်ယောက္ခမကြီးက ရိပ်မိသွားမှာပေါ့.. ..အေးဟယ် နင့်ကို ငါမပြောဖြစ်တာတွေရှိသေးတယ်.. ..ဘာလည်း ပြောစမ်းပါအုန်းကောင်မရယ် နင်ကလည်း လျို့ဝှက်လိုက်တာ တခါထဲ.. ..ငါနဲ့ ယောက္ခထီးကြီးတို့ ဖြစ်တာကို ယောက္ခမကြီး မိသွားတယ်.. ..။\nဟဲတော့..ဘုရားရေ..အင်း ဒါပေမဲ့ နင်အခုမှ ငါ့ကို ပြောပုံထောက်ရင် နင်တို့ ပြဿနာ အကြီးအကျယ်မတက်လိုက်ဘူး မဟုတ်လား… ..အင်းဟဲ့ ပထမတော့ ငါ လည်း သေတော့မတတ်ပေါ့လန့်သွားတာ.. ..ဟဲ့ ဒါနဲ့ နေပါအုန်း နင်က အဲဒီတုန်းက နင့်ယောက်ျားဆီ မသွားခင် နင်တို့ကို မိသွားတာလား.. ..မဟုတ်ဘူးဟဲ့ ပြန်လာမှ..အဟီးး.. ..အော်ကောင်မ တော်တော်ထ… ပြန်လာတော့ ဆက်ဖြစ်သေးတယ်ပေါ့… ..ခစ်ခစ်..နင်ကလည်းဟာ သိရဲ့သားနဲ့ နင်က ငါ့ထက်တောင်ဆိုးသေးတာကို.. ..အေးပါအေးပါ ဆက်ပြောစမ်းပါအုန်း သွားရည်ကျစရာလေးတွေကို..ခစ်ခစ်.. ..အေး. ငါပြန်လာပြီးတော့ ငါလည်း စိတ်နည်းနည်းအေးသွားတာပေါ့ဟ၊ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဖေကြီးက ပြန်လာနူးတယ်ကွာ..ငါလည်း နဂိုထဲက စိတ်ပါပါ ဆိုတော့ ဖြစ်သွားတာပေါ့ဟာ..နောက်တော့ တဖြည်းဖြည်း အတင့်ရဲလာကြပြီး တချို့ ဟာတွေ လစ်ဟာသွားကြတာ တနေ့တော့ တန်းတိုးတော့တာပဲ၊ ပိုဆိုးတာက ငါက ကိုယ်ဝန်ကြီး တော်တော်ရင့်နေပြီ.. …ဟဲတော့ ကောင်မစုတ် ကဲလိုက်တာ.. ခွိခွိ.. …ယောက္ခမ ကြီးက တော်တော် ပွက်တာပေါ့၊ ငါ့ကိုတော့ မဟုတ်ဘူး သူ့ယောက်ျားကို .. ခလေးထိခိုက်မှာစိုးလို့တဲ့ ၊ သူ့မြေး ကလေးကိုတဲ့၊ ဒီလောက်တောင်နှာပွစရာ ရှားလားပေါ့ကွာ..ဟိုဟော်တယ်က ကောင်မတွေ သွားလုပ်ပါလား ဘာညာနဲ့၊ ငါလည်းရှက်လိုက်တာကွာ လဲသေချင်တော့တယ် အဲဒီနေရာမှာ.. ….ခစ်ခစ်…ခစ်ခစ်… ..ငါလည်းတော်တော်အံသြသွားတယ်က ယောက္ခမကြီးက သူ့ယောက်ျား ဖောက်ပြန်တာရော ငါ့ကိုရော ဘာမှ မပြောပဲနဲ့ သူ့မြေးလေး ထိခိုက်မှာစိုးလို့ ဒေါပွတာကို ငါနောက်မှ တွေးမိတယ်… အဟီး.. ..ကောင်မ နင် ငါ့ကို မလျိုနဲ့တော့ နင်ခလေးမွေးပြီးတော့ရော နင့်ယောက္ခထီးကြီးနဲ့ ဆက်ဖြစ်တယ် မဟုတ်လား… ..အင်း .. ငါ့သမီးလေး နို့တိုက်တော့ ၊ ပထမ ငါ့နို့ချောင်းက ပိတ်နေတယ်ကွာ၊ သမီးလေး စို့လို့မရဘူး အဲဒါနဲ့ ယောက္ခထီးကြီးက စို့ပေးရင်း နဲ့ ခိခိ..တော်ပြီကွာ ရှက်လာပြီ၊ နင်က ငါ့ကို တမျိုးထင်တော့မှာပဲ… ..အင်း နင့်ဟာက ငါတောင်အားကျလာပြီ၊ ခစ်ခစ် အနားမှာ တယောက်မရှိ တယောက်ရှိဆိုတာလိုပဲ ဟွန်း..အေး နင့် ယောက္ခမ ကြီးဆီကို နည်းနည်း အကြံတောင်းကြည့်ပါလား ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်လိုပြောကြရမလည်းဆိုတာ၊ သူက လူကြီးဆိုတော့ အတွေ့အကြုံပိုရှိမှာပေါ့… ..အေးအေး ငါညနေကျရင်ဖုန်းဆက်မယ်.. ။\nနင်သာ လာဖို့ပြင်ထားလိုက်လက်မှတ်တွေဘာတွေ ဘုတ်ခ် လုပ်ထားတော့… ..အေးပါ.. အေးပါ… …ကလင်..ကလင်… …ဟယ်လို… …မိနိုင်လား…. ..အေးအိဖြူ ဘာထူးလဲ… ..နင်လက်မှတ်ဝယ်ပြီးပလား…မဝယ်ရသေးရင် မလာနဲ့တော့… ..ဟေ…ဘယ်လိုဖြစ်ရပြန်ပြီလဲ ဟ…ဖုန်းပဲဆက်ထားတာ ပြန်ပြောလိုက်ရင်ရတယ် မယူတော့ဘူးလို့… ..အဲဒါဆိုလည်းဖုန်းဆက်လိုက်တော့ ငါတို့ကိစ္စ ရှင်းသွားပြီ… ..ဟဲ့ ပြောစမ်းပါအုန်း ဟ.. ရှင်းရှင်းလင်းလင်း.. ..ဒီလိုဟဲ့ .. ကိုမျိုးဆွေက ငါ့ယောက္ခထီး နဲ့ ရတာမဟုတ်ဘူးတဲ့ ငါ့ယောက္ခမကြီးက ပြောတယ်၊ အဟီးး ဘယ်သူ့မှ မပြောဖို့လည်းငါ့ကို နူတ်ပိတ်တယ် အဟီး။ ငါ့ယောက္ခမကြီး ဒေါ်နီလာက တခြားကောင်နဲ့ ဖြစ်ပြီးရထားတာတဲ့။ ဦးအောင်အောင်ဆွေက မျိုးမအောင်ဘူးတဲ့။ ခိခိ။ တကယ်တော့ ဦးအောင်အောင်ဆွေကလည်းသိတယ်တဲ့ဟဲ့။ ခိခိ။ ငါက တကယ်တော့ အအေးမိပြီး ဟိုလာလာတာ နောက်ကျ တာကို ဆရာဝန်နဲ့ မစစ်ပဲ ကြောက်လန့်ပြီး ငါ့ယောက်ျားဆီကို ထွက်သွားလိုက်တာ၊ ဟိုမှာကျမှ တကယ် ဗိုက်ကြီးသွားတာဟ။ အခုမှ ငါလည်း ယောက္ခမကြီးပြောမှ ရက်တွေ ပြန်တွက်ကြည့်မိတာ။ ငါ့ယောက္ခထီးကြီးကလည်း သူ့တို့ လျို့ဝှက်ချက်ကို ငါမသိစေချင်တော့ မသိချင်ဟန်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို ကိုမျိုးဆွေ ဆီပို့လိုက်တာ၊ ခစ်ခစ်။ ကဲ အဲတော့ ငါတို့ ကလေးနှစ်ယောက် က ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး။ နင်ပဲ သဘောတူသလား ဒါပဲပြော.. ..ခစ်ခစ်.. ကောင်မရယ် နင်နဲ့ငါက ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ၊ ခစ်ခစ်.၊ အော် ငါတို့လည်တယ် ဆိုတာ နင့်ယောက္ခမကြီး ခြေဖျားတောင်မမှီပါလားဟယ်၊ ခစ်ခစ်။ ငါတို့က တောင် ငါတို့ ယောက်ျားတွေ မသိအောင် ဖုံးနေရသေးတယ်။ နင့်ယောက္ခမကြီးကတော့ သူ့ယောက်ျားကတောင် လိုက်ဖုံးနေရတာပါလား ခစ်ခစ်… ပြီးပါပြီ။