Italia la piu bella: listopada 2014\nSycylia, Castelvetrano, specjały z doliny Belice i Garibaldi\n30 października, ostatni dzień w Palermo leniwy absolutnie. Pogoda zmienia się na gorszą, jeszcze niedawno świeciło słońce i widać było błękit morza a teraz wszystko zaczyna przechodzić w granat. Grzmi, jak u nas latem.\nAle i tak ciepło. Od kilku dni temperatura oscyluje wokół 20 st.C, co w porównaniu z polskimi przymrozkami wypada bardzo dobrze. Ale to nie to co rok temu, kiedy 30 października było 30 st. C. Wyjątkowo ciepło, bo zazwyczaj jest tak jak teraz.\nW ciągu dwóch tygodni tylko jeden dzień spędziłyśmy poza Palermo. Pojechałyśmy do Castelvetrano, niedaleko Mazara del Vallo. Po drodze pokrążyłyśmy w dolinie Belice w poszukiwaniu dobrej oliwy i wina. Oliwa, z oliwek odmiany Nocellara del Belice, uchodzi za jedną z najlepszych na Sycylii. W zasadzie bardziej ceniona jest tylko ta z Monti Iblei w okolicach Ragusy.\nW Santa Ninfa trafiłyśmy na wytwórnię, w której było to co chciałyśmy kupić. Pyszna oliwa. Delikatna w smaku.\nDolina Belice została w 1968 r zniszczona silnym trzęsieniem ziemi. Oglądałam kilka miast po tym trzęsieniu - Poggioreale, Santa Margherita di Belice i Gibellina.\nGibellina przestała w zasadzie istnieć. Na jej miejscu jest betonowa replika zarysu miasta na stoku wzgórza. Przejmujące wrażenie.\nTu była Gibellina\nNowa Gibellina została wybudowana kilkanaście kilometrów dalej. To chyba jedyne włoskie miasto bez starówki. Jest tam bardzo oryginalny kościół.\nI jest też dobra Cantina - Orestiadi, gdzie dokonałyśmy sporych zakupów tuż przed południową przerwą. Jak powiedział sprzedawca, kiedy wyjaśniło się, że język którym się porozumiewamy to polski a nie rosyjski, Orestiadi sprzedaje wina do Polski, do delikatesów Alma. Oczywiście zaraz sprawdziłam po ile wina te są sprzedawane w Almie. Jakieś 2,5 raza drożej niż w Gibbelinie. Więc tym bardziej zakupy można uznać za udane. Na dodatek zostałyśmy zaprowadzone do piwnic pełnych beczek z dojrzewającym winem.\nOczywiście były po drodze jeszcze pyszne sery, którym nie mogłyśmy się oprzeć. Jeżeli ktoś uważa, że sery to domena Francji, jest w błędzie. Wystarczy przejechać się po włoskiej prowincji, żeby mieć serowy zawrót głowy.\nWytwórnia serów w Cammarata\nSer którego smak pamiętam do dziś kupiłam kilka lat temu jadąc boczną drogą w Bazylikacie. Przy szosie pasły się piękne krowy a przy wjeździe do gospodarstwa stała tabliczka, że tu sprzedaje się sery. Wstąpiłyśmy więc. Powitała nas starsza kobieta w zagnojonych gumowcach, właśnie coś robiła w oborze, raczej przy oborniku niż przy mleku. Ale zaraz nas zaprowadziła do pomieszczenia, w którym powstawały sery. Nasz Sanepid na pewno powiesiłby na drzwiach wielką kłódkę. Ale dobrze że tam Sanepid nie zagląda, sery których spróbowałyśmy były niesamowicie pyszne. Jadłyśmy potem po kawałeczku, żeby tej przyjemności starczyło na jak najdłużej. Zawsze jeżdżę z porządną samochodową lodówką, więc przysmakom nie grozi zepsucie.\nWracajmy jednak na Sycylię. Do Castelvetrano.\nChciałyśmy kupić pane di Castelvetrano, pyszny ciemny chleb, tutejszą specjalność. Niestety, minęło południe, więc wszystkie piekarnie były zamknięte. W czasie sjesty tylko bary są czynne i niektóre większe sklepy, na których widać napis - orario continuato. Trzeba czekać do 16.00 - 16.30, żeby żaluzje podjechały w górę. Pochodziłyśmy więc po starej części miasta.\nTeatro Selinus w Castelvetrano\nW drodze powrotnej przejechałyśmy w pobliżu świątyni w Segeście, ale już było za późno na zwiedzanie. Jednak bardziej żałuję, że nie było czasu, aby pojechać do pobliskiego Ossario di Pianto Romano. Wysoki obelisk (33 m) z białego kamienia postawiony pod koniec XIX w na szczycie wzgórza jest widoczny z daleka.\nNastępny raz będę na Sycylii na przełomie maja i czerwca przyszłego roku. Mam nadzieję, że uda mi się wtedy zobaczyć Pianto Romano. I przeczytać na opartej na 4 kolumnach kamiennej steli, stojącej na końcu cyprysowej Viale della Rimembranza, słynne słowa Garibaldiego powiedziane do generała Nino Bixio, który radził aby się wycofać - "Qui si fa l'Italia o si muore", co można przetłumaczyć jako - Tu się tworzy Italię, albo się umiera.\nNiespełna rok po bitwie pod Calatafimi nastąpiło proklamowanie Zjednoczonego Królestwa Włoch pod władzą Wiktora Emanuela II.\nAutor: Anna Turska o 15:19 Brak komentarzy:\nEtykiety: Castelvetrano, dolina Belice, Gibellina, Ossario di Pianto Romano, santa margherita di Belice, Sycylia


LittleLife - plecaczek Animal Pack Biedronka L10239\nLittleLife - plecaczek Animal Pack Biedronka plecak\nnawet do 10% 125,00 zł\nPlecaczek Animal Pack przeznaczony jest dla dzieci od 12 miesiąca do 3 lat.\nTe słodkie plecaczki-zwierzaki dają mnóstwo dobrej zabawy podczas codziennych spacerów. Mieszczą niespodziewanie wiele rzeczy, a smycz bezpieczeństwa daje rodzicom kontrolę nad niekontrolowanymi ruchami maluchów. Plecak oprócz smyczy bezpieczeństwa posiada także pas piersiowy dzięki czemu może także pełnić funkcję szelek.\nCechy plecaczka Animal Pack


Polski alfabet, czyli przegląd roku 2018 - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nPolski alfabet, czyli przegląd roku 2018\nŹródło: BELGA PHOTO THIERRY ROGE, Omar Marques, Andrzej Hulimka/FORUM, pixabay, mat. prasowe „Kler”\n#PODSUMOWANIE ROKU 2018 #ROK 2018 #ZATRZYMAJ ABORCJĘ #PIS #MATEUSZ MORAWIECKI #OPOZYCJA #ROBERT BIEDROŃ #CO2 #EMISJA #IZRAEL ATAKUJE POLSKĘ #USA #KLER #ANTYKLERYKALIZM #WOLNA NIEDZIELA #RODO #MICHAŁ WAŁACH #WAŁACH\nCo ważnego wydarzyło się w roku 2018 i jak zmieniło to nasz kraj? O czym warto pamiętać? Co wpłynie na sprawy społeczne i polityczne w najbliższych miesiącach? Michał Wałach zaprasza na polityczny alfabet roku 2018.\nAborcja była w ostatnich miesiącach – wbrew woli rządzących – istotnym tematem polskiej debaty publicznej. Rok 2018 rozpoczął się od dobrej wiadomości: Sejm w pierwszym czytaniu przyjął obywatelski projekt ustawy „Zatrzymaj aborcję”, odrzucając jednocześnie proaborcyjną propozycję fanatycznych feministek. Później było jednak już tylko gorzej: kluczenie, niemożność pokonania trudności, które chociażby w temacie wymiaru sprawiedliwości rządzący potrafią z łatwością rozwiązać, powołanie podkomisji, która ani o krok nie przybliżyła Polski do prawnej poprawy standardów ochrony życia i w końcu brak działań ze strony Trybunału Konstytucyjnego. Minął rok, a Sejm aborcji nie zakazał. Tymczasem w samym tylko roku 2018 – tak jak w poprzednich latach – w świetle prawa zamordowano około tysiąca dzieci. Większość dlatego, że mogła być chora. Cierpliwość do PiSu zaczęli w końcu tracić hierarchowie, a arcybiskup Andrzej Dzięga nawet upomniał się o zakaz aborcji stojąc twarzą w twarz z rządzącymi. Najpewniej jednak wszystko na nic, gdyż – jak wyznał europoseł PiS prof. Ryszard Legutko – temat nie wróci przed wyborami parlamentarnymi w roku 2019.\nBiedroń. Nazwisko niegdysiejszego posła Ruchu Palikota było w tym roku odmieniane przez wszystkie przypadki. Myliłby się jednak ten, kto sądzi, że polityk kojarzony głównie z homoseksualizmu dokonał w ostatnich miesiącach czegoś wielkiego. Przeciwnie: przestał nawet piastować funkcję prezydenta Słupska, a z uzyskanego mandatu radnego szybko zrezygnował. Powód tej decyzji jest tożsamy z częstą obecnością Roberta Biedronia w liberalnych mediach, która kwalifikowałaby się nawet pod obowiązek meldunkowy. Otóż skrajny lewicowiec postanowił wrócić do polityki centralnej i założyć partię. Sondaże dla nienazwanej jeszcze formacji Biedronia są – zdaniem postępowych redakcji – doskonałe, jednak zważywszy na fakt, że polityk wręcz wychodzi z lodówki, trąbienie o nieuchronnym sukcesie stanowi raczej próbę zaczarowania rzeczywistości.\nCO2, czyli dwutlenek węgla, przestaje interesować ludzi spoza branż mających coś wspólnego z chemią lub biologią wraz z zakończeniem obowiązkowej edukacji w tym zakresie, podobnie jak mało kto interesuje się węglanem wapnia, chociaż ciężko wyobrazić sobie świat bez jego wykorzystania. Dwutlenek węgla zrobił jednak w ostatnich latach – za sprawą ekomunistycznych aktywistów – zawrotną karierę. To właśnie emisja tego gazu spowodowała, że podczas klimatycznego szczytu COP24 w Katowicach Polska miała prawo czuć się niczym międzynarodowy zbrodniarz, choć niejedna gospodarka świata produkuje więcej CO2 niż my, a i zły wpływ gazu na środowisko pozostaje kwestią dyskusyjną. Chwila wstydu to jednak nic w obliczu realnych problemów związanych nie tyle z samym dwutlenkiem węgla, co jego ideologicznym wrogami: ekologami. To właśnie ich należałoby spytać, dlaczego w kraju posiadającym elektrownie węglowe i potężne złoża „czarnego złota” ceny energii elektrycznej wzrosną w roku 2019 tak mocno, że aż rządzący – z obawy o utratę popularności w roku wyborczym – zdecydowali się zwołać dodatkowe posiedzenie Sejmu w przerwie między Bożym Narodzeniem a sylwestrem, by uchwalić przepisy niwelujące wzrost rachunków?\nDekomunizacja od samego początku sprawiała Polsce problemy, ale chyba nikt nie spodziewał się... rekomunizacji. Jednak obecnie, po blisko trzech dekadach od upadku komunizmu, możemy mówić o właśnie takim zjawisku, a świeżości nabiera stary żartobliwy zwrot o komunie, co to upadła... na cztery łapy. Ciężko jednak nie traktować jako klęski zwolenników dekomunizacji zawetowania przez Andrzeja Dudę ustawy degradacyjnej. W wyniku decyzji prezydenta nie pozbawiono stopni generalskich m.in. sprawujących w Polsce władzę z nadania Sowietów towarzyszy Jaruzelskiego i Kiszczaka. Problematyczna w ostatnich miesiącach była również kwestia nazw ulic, a smutnym zwieńczeniem roku 2018 stało się kompromitujące Polskę przywrócenie w Warszawie „patronów” ulic związanych z narzuconym nam przemocą „czerwonym” totalitaryzmem. Jakby tego było mało decyzja zapadła 13 grudnia, czyli w rocznicę wprowadzenia stanu wojennego, a problemem dla rekomunizacji stołecznych ulic nie okazał się nawet brak w polskim Sejmie przedstawicieli postkomunistów. Ale po cóż „czerwoni”, skoro to samo mogą zrobić liberałowie? Ciężko przy tym nie odnotować opinii, wedle których postępowcy wykorzystali przy rekomunizacji wady w przygotowanej przez PiS ustawie.\nEurokraci w końcu zmusili polski rząd do ustępstw, więc mogą rok 2018 zaliczyć do udanych. Sukces brukselskich „elit” nie jest oczywiście pełen, bo wciąż władzy w Warszawie nie sprawują „nasi”, czyli któraś z formacji lewicowo-liberalnych, ale i tak zmuszenie PiSu do wycofania się z części reformy wymiaru sprawiedliwości to wyraźny sygnał, że impotentnej w ostatnich latach Unii Europejskiej czasami też może się coś udać. Powrót odesłanych na emeryturę (czyli w stan spoczynku) sędziów Sądu Najwyższego to także upokorzenie władzy, która czasami sprawiała Brukseli kłopoty. Eurokraci mogą jednak otwierać szampany z jeszcze jednego powodu – oto bowiem pojawienie się w krajowej debacie publicznej tematu Polexitu i nieuzasadnione łączenie przez polityków opozycji pomysłu wyjścia Polski z UE z politykami PiSu wywołało wśród rządzących swoisty popłoch. Strach przed odpływem prounijnego elektoratu spowodował głęboki zwrot rządu w stronę narracji euroentuzjastycznej – zwrot większy niż ten towarzyszący zamianie premier Szydło na premiera Morawieckiego.\nFutbol – choć na pozór jest kwestią drugo- lub trzeciorzędną – bez wątpienia stanowił w roku 2018 dla Polaków temat istotniejszy niż chociażby wspomniane wyżej przepychanki z eurokratami czy walki o kształt wymiaru sprawiedliwości, z których i tak mało kto wie, o co tak naprawdę w nich chodzi. Miał bowiem rację święty Jan Paweł II mówiąc, że „ze wszystkich rzeczy nieważnych piłka nożna jest najważniejsza”. Mijające miesiące przyniosły nam jednak w tej materii więcej smutku niż powodów do dumy, a pocieszanie się złośliwych, że przecież na Mistrzostwach Świata to i Niemcy nie wyszli z grupy, jest raczej marne.\nGościnność to słynna polska cecha, która w roku 2018 była zagrożona. Nasza administracja odmówiła bowiem przyznania azylu Silje Garmo. Norweżka prosiła Polskę o opiekę, gdyż ojczysta władza i Urząd ds. Dzieci (Barnevernet) groziły jej odebraniem drugiej córki. Długo zdawało się, że Rzeczypospolita, w której wielu upatruje jednego z ostatnich bastionów praw rodzin, a nawet więcej – przyczółka normalności – sprzeda swoją reputację i narodowe ideały w zamian za kontrakty w branży surowców energetycznych. Ostatecznie jednak Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyraziło zgodę na przyznanie Silje Garmo azylu, a niezbędnej pomocy prawnej Norweżce udzielił Instytut Ordo Iuris.\nHomoaktywiści wykorzystali rok 2018 do wzmożonych ataków ideologicznych wymierzonych w nasz kraj. Stąd też byliśmy świadkami „parad równości” w miejscach, które dotąd pozostawały wolne od takich gorszących widoków. „Tęczowi” (często pojawiały się informacje o ich zwożeniu z całego kraju) maszerowali m.in. w Rzeszowie, Częstochowie i Lublinie. Na szczęście polskie społeczeństwo pokazało, że nie życzy sobie homoseksualnej propagandy na swoich ulicach. Ale walka ciągle trwa, a skoro Polacy mówią grzesznemu stylowi życia i jego reklamowaniu jednoznaczne „nie”, to „tęczowi” postanowili zasiać moralne spustoszenie w umysłach i sercach bezbronnych i łatwowiernych dzieci. Stąd homoseksualne zamieszanie wokół Związku Harcerstwa Polskiego oraz zorganizowany w (na szczęście nielicznych) szkołach „tęczowy piątek”. Tymczasem rząd PiSu nie zamierza wypowiedzieć genderowej konwencji stambulskiej, która może stanowić podstawę prawną do organizowania tego typu wydarzeń.\nIzrael w ostatnich miesiącach pokazał, że bardzo chce być zaufanym partnerem, a wręcz przyjacielem Polski. Jest tylko jeden warunek: nasza uległość względem bliskowschodniego państwa. Doskonale pokazała to sprawa nowelizacji ustawy o IPN. Zgodnie z dość rozsądnym pomysłem naszych rządzących, oskarżanie Polski o niemieckie zbrodnie z czasów II wojny światowej miało być karane. Wprowadzenie prawa wywołało jednak furię izraelskich oraz międzynarodowych środowisk żydowskich, a nasz kraj został oskarżony o próbę fałszowania historii. Do ataków na Polskę (wyprowadzanych również z wnętrza kraju) wykorzystano także 50. rocznicę dokonanej przez komunistów tzw. antysemickiej czystki. W końcu polski rząd uległ naciskom i ustawa o IPN została zmieniona zgodnie z oczekiwaniami środowisk żydowskich.\nJust Act, czyli amerykańska ustawa 447, udowodnił nam, że również Stany Zjednoczone do chęci sojuszu z Polską dodają pewne „ale”. Są w końcu – i nie można się na to obrażać – sojusznicy ważni i ważniejsi. Izrael należy do tych ważniejszych, a organizacje żydowskie w USA okazały się skuteczniejsze niż polskie lobby. Stąd też amerykańska ustawa zobowiązująca administrację Stanów Zjednoczonych do dbania o restytucję bezspadkowego mienia żydowskiego. Waszyngton obrał również stronę Tel Awiwu w sporze z Warszawą, co w połączeniu ze sprawą Pomnika Katyńskiego w Jersey City oraz listem ambasador Mosbacher do premiera Morawieckiego pokazuje, że za Wielką Wodą kochają Polskę mniej, niż się nam to wydaje.\n„Kler” Wojciecha Smarzowskiego – chociaż wedle wielu opinii jest filmem co najwyżej miernym – okazał się w Polsce prawdziwym kinowym hitem roku 2018. Bez wątpienia jednak nie o dzieło tu chodziło, nie o sztukę, artyzm, a o okazję do uderzania w Kościół. Bowiem pomimo postępowych zaklęć o rzekomej trosce reżysera o katolicyzm, wydźwięk filmu jest ni mniej ni więcej antyklerykalny, a antyklerykalizm to nic innego jak nienawiść. W Polsce zresztą w ostatnich miesiącach obsesyjna nienawiść do duchownych i Kościoła przybrała znamiona fizycznej agresji. Oto bowiem w marcu – a więc jeszcze przed premierą nakręcającego złowrogą spiralę filmu – fanatyczni aktywiści proaborcyjni zaatakowali budynki warszawskiej kurii. Również na początku roku popis bluźnierstwa dał satanistyczny muzyk Adam Darski „Nergal” – nie spotkała go jednak za ów czyn na ziemi żadna kara. Ale i tak lewicowcy będą przekonywać, że Kościół „trzęsie” Polską, a księża korzystają z niezliczonych przywilejów.\nLiczba dodatków socjalnych przyznawanych przez władzę kolejnym grupom społecznym stale rośnie. Do wprowadzonych dość szybko po wyborach programów Rodzina 500 plus oraz Senior plus dołączyły w tym roku kolejne „plusy” – 300 plus (wyprawka szkolna dla uczniów), Dostępność plus (dostosowanie infrastruktury do potrzeb niepełnosprawnych i starszych) oraz Mieszkanie plus (wprowadzone wcześniej, ale dopiero w roku 2018 zamieniło się w konkretne domostwa). Swoistym „plusem” jest dopłacanie do energii elektrycznej, a w przyszłości w życie ma wejść program Mama plus zakładający emeryturę dla matek przynajmniej czwórki dzieci. Przy wszystkich zaletach tych działań, wśród których wymienić należy przede wszystkim wyciągnięcie wielu rodzin z głębokiej biedy, należy ze smutkiem skonstatować, że na naszych oczach w nieznanym w ostatnich dekadach tempie buduje się nad Wisłą państwo socjalistyczne. Wielka jest też grupa osób, które nie korzystając z żadnych „plusów” cierpią z powodu coraz silniej dokręcanej Polakom „śruby”. Najlepszą ilustracją spuchniętej biurokracji i rozdętego państwowego fiskalizmu – które to nie są wynalazkami PiSu, ale pod rządami tej partii zyskały „nową jakość” – niech będzie sprawa mechanika, który podpadł skarbówce w wyniku słynnej już prowokacji z wymianą żarówki. Swoje przemyślenia w sprawie sposobów walki z przestępstwami gospodarczymi mają też z pewnością młodzi małżonkowie wzywani przez urzędy do składania gruntownych wyjaśnień na temat tego co, kiedy i za ile robili w dniu swojego ślubu kilka lat temu. Tymczasem polska demografia, mimo kolejnych kosztownych „plusów” wciąż znajduje się w fatalnej kondycji.\nMateusz Morawiecki został premierem pod koniec roku 2017. Rok 2018 to miał być jego czas. Wszak w styczniu do gabinetu odziedziczonego po Beacie Szydło wprowadził swoich ludzi, usuwając z rządu polityków uznawanych za przedstawicieli PiSowskiego nurtu katolicko-narodowego. Morawiecki miał być dla „dobrej zmiany” powiewem świeżości, ucieczką do przodu, pomostem w coraz trudniejszych relacjach z Unią Europejską. Beata Szydło bowiem – mimo bardzo wysokich notowań społecznych – kojarzyła się z twardym kursem wobec Brukseli i usuwaniem niebiesko-żółtych flag UE. Co innego były prezes banku, dynamiczny człowiek zaznajomiony z brutalnymi regułami globalnej gry. Mimo takich prognoz Mateusz Morawiecki zawiódł. To za jego rządów doszło do otwartego konfliktu dyplomatycznego z Izraelem, w którym Polska została zmuszona do kapitulacji. Premier z resztą podgrzał atmosferę sporu – mimo, że mówiąc o „żydowskich sprawcach” miał sporo racji. Również spór Warszawy z Brukselą nie został przez Morawieckiego rozwiązany. Konflikt przygasł jedynie, ale nie dzięki obyciu premiera w świecie wielkiej finansjery, a również za sprawą kapitulacji – tym razem wobec Unii Europejskiej. Lepszą postawę przyjął szef rządu w sprawie oenzetowskiego paktu z Marrakeszu, ale i tak rok 2018 nie był rokiem Mateusza Morawieckiego.\nNiedziela w końcu stała się wolna. Jeszcze nie w pełni, dopiero częściowo, ale i tak rok 2018 był pod tym względem o wiele lepszy niż 2017, a w następnym sklepy będą zamykane w Dniu Pańskim jeszcze częściej. I – wbrew głosom liberalnych polityków oraz postępowych „autorytetów moralnych” – polska gospodarka nie pogrążyła się w permanentnym kryzysie. Oczywiście, stworzona przez PiS ustawa nie była idealna. Ciągle wraca temat uszczelnienia zakazu handlu w niedzielę oraz rozszerzenia go na sobotni późny wieczór i kilka godzin po północy w poniedziałek. Mimo tego jednak sprawę wolnych niedzieli uznać należy za niewątpliwie pozytywny akcent roku 2018.\nOpozycja może zaliczyć rok 2018 do udanych. Po pierwsze: mimo ciągłych kompromitacji, absurdalnej niekonsekwencji, donoszenia na własny kraj i antypolskich działań w Brukseli, podziałów i nieustannych fochów na swoich towarzyszy wciąż niemała grupa Polaków wyraża chęć głosowania na Schetynę i spółkę. Po drugie wrogom PiSu udało się nawet do pewnego stopnia zjednoczyć, a twór nazwany Koalicją Obywatelską mimo porażki zyskał w wyborach samorządowych niezły wynik. Po trzecie – nie tyle za sprawą samej opozycji, co przyzywanych przez „salon” brukselskich protektorów – udało się zmusić PiS do rezygnacji z części reformy wymiaru sprawiedliwości.\nParlament wybrał nowego Rzecznika Praw Dziecka. Został nim Mikołaj Pawlak. Zmiana na urzędzie wywoływała jednak w roku 2018 mniejsze emocje niż same próby wyboru zastępcy kontrowersyjnego Marka Michalaka. Oto bowiem mająca w Sejmie i Senacie większość Zjednoczona Prawica nie mogła przez kilka miesięcy skutecznie wybrać nowego RPD. Najpierw rządzący wskazali na Sabinę Zalewską, która po pojawieniu się doniesień dotyczących plagiatu wycofała swoją kandydaturę. Następnie Sejm (dopiero za drugim podejściem) wybrał na urząd Agnieszkę Dudzińską, ale z decyzją posłów nie zgodzili się senatorowie. Tymczasem w mediach cały czas trwała giełda nazwisk. Wymieniano między innymi byłego ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła. Ostatecznie – dopiero w grudniu – funkcję objął Mikołaj Pawlak.\nRODO, czyli unijne ogólne rozporządzenie o ochronie danych, weszło w życie 25 maja i wywołało niemałe zamieszanie. Z przepisów nie wynika bowiem wprost jak należy postępować, by nie łamać prawa. Z jednej strony eurokraci dali obywatelom sporo swobody do własnej interpretacji rozporządzenia, z drugiej jednak zła interpretacja naraża na problemy. Strach przed kłopotami zrodził sytuacje absurdalne – ciągle słyszy się na przykład o alternatywnych sposobach zapraszania pacjentów do gabinetów lekarskich i zastępowaniu nazwisk… pseudonimami rodem z filmów, seriali czy książek. Absurdy to jednak tylko jedna strona medalu. Dostosowanie się do RODO oznacza bowiem także konkretne koszty dla firm. Tymczasem w kolejce do wprowadzenia przez Brukselę w roku 2019 czeka kolejny kontrowersyjny i o wiele groźniejszy dokument znany jako ACTA 2.0.\nSto lat temu Polska odzyskała niepodległość. Z tej okazji w całym kraju odbyło się wiele wydarzeń kulturalnych, imprez i akademii. Obchody miały zarówno charakter lokalny jak i centralny. Rządzący natomiast – nawet przy okazji tak ważnej rocznicy – nie zmarnowali okazji do autokompromitacji, wprowadzając przygotowaną na kolanie ustawę o wolnym dniu 12 listopada 2018 roku. Niemało emocji wzbudził także tegoroczny Marsz Niepodległości, który najpierw został zakazany przez prezydent Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz, a następnie w pewien sposób upaństwowiony i zawłaszczony przez PiS. Listopadowym dniom mogła towarzyszyć jeszcze jedna kompromitacja, na szczęście jednak Senat uchronił nas i – przede wszystkim – prezydenta Andrzeja Dudę od referendalnej klapy. W roku 2018 przypadały także inne rocznice związane z polską historią lub dostrzeżone przez media w naszym kraju. W ostatnich miesiącach sporo mówiło się o wydarzeniach z marca roku 1968, maja 1968, o historii rzezi wołyńskiej oraz o wyborze św. Jana Pawła II na papieża.\nTVN rozpoczął rok 2018 mocnym akcentem. Głośny reportaż o wafelkowych nazistach politycy komentowali nawet z mównicy sejmowej. Z jednej strony można było odnieść wrażenie, że obserwujemy konkurs prześcigania się w potępianiu fanów Adolfa Hitler, z drugiej zaś, że po polskich ulicach biegają szwadrony śmierci w mundurach SS. No bo skoro kwestia grupki osób celebrujących w śląskich krzakach urodziny wodza III Rzesz poruszyła polityków najwyższego szczebla… TVN miał jednak pecha, gdyż nie zakończył się nawet rok, w którym wyemitowano audycję, a już pojawiły się medialne doniesienia o „ustawce” mającej towarzyszyć produkcji. Co więcej, materiał nie zaszkodził środowiskom, które próbowano łączyć z wafelkowymi nazistami.\nUkraińcy stanowią coraz ważniejszą społeczność na polskim rynku pracy. Wschodniosłowiańskie języki słychać na ulicach wszystkich miast, a pracowników z byłego Związku Sowieckiego odnajdziemy już nawet na wioskach. Ich obecność wywołuje także obawy, a niekiedy i opory, jednak są one nieznaczne przy emocjach jakie rozpalają coraz liczniejsi pracownicy z Afryki i Azji – w tym z Bliskiego Wschodu. Coraz większa otwartość polityków PiSu na przybyszów na szczęście nie wpłynęła na ich decyzje w sprawie groźnego oenzetowskiego porozumienia z Marrakeszu, zaś za proimigrancką, a sceptyczną wobec repatriantów wypowiedź stanowisko stracił wiceminister Paweł Chorąży.\nWybory samorządowe bez wątpienia stanowiły jedno z najważniejszych wydarzeń politycznych roku 2018, ale już analiza ich wyników przysparza trudności. Wygrał PiS, ale opozycja nie poniosła klęski, a za sprawą skupienia się mediów (także publicznych) na Warszawie, łatwo było odnieść wrażenie, że to partia Jarosława Kaczyńskiego – mimo objęcia władzy w wielu województwach – znajduje się w odwrocie. Interesująca była również sama kampania, która ostatecznie udowodniła, że samorząd to nie tylko kwestia przedszkoli, żłobków, kanalizacji i chodników. Władza lokalna to wielkie pieniądze i potężne możliwości wprowadzania w życie rewolucyjnych ideologii, od patronowania przez włodarzy homoseksualnym „paradom równości”, przez programy in vitro po ekologiczne szaleństwa.\nZjednoczona Prawica w roku 2018 wyraźnie nie mogła znaleźć sobie miejsca na scenie politycznej i arenie międzynarodowej. Mimo że sondaże pozostają dla PiSu i koalicjantów optymistyczne, a wybory samorządowe poszerzyły zakres władzy partii Jarosława Kaczyńskiego w terenie, bez trudu można wyczuć zamieszanie. W polityce zagranicznej do sporu z UE dołączył konflikt z Izraelem i USA, zaś w kraju władza przez cały rok musiała wykonywać retoryczne wygibasy, aby ukryć przed wyborcami niechęć do zakazania aborcji. Jesień to natomiast festiwal zdrady własnych ideałów. Patryk Jaki – kandydat PiSu na prezydenta stolicy – zhańbił się polityczną współpracą ze skrajnie lewicowym Piotrem Guziałem, zaś w zarządzanej przez ludzi „dobrej zmiany” Telewizji Publicznej mogliśmy dostrzec innych postępowców: Roberta Biedronia i Adriana Zandberga. W zamian z TVP wyleciał Wojciech Cejrowski. Rok 2018 był więc dla Zjednoczonej Prawicy rokiem skrętu w lewo. Co na to wyborcy? Zobaczymy w roku 2019, gdy czekają nas wybory do Parlamentu Europejskiego oraz Sejmu i Senatu.\nDATA: 2018-12-31 09:33\nAbecadło z pieca spadło... co analfabetom po literkach, kiedy oni obrazki z telewizji kolorują.\nKtóra LITERA z tego alfabetu Pana Wałacha najtrafniejsza lub która nietrafiona? Dla mnie najtrafniejsza z B- Biedroniem!\nponad 1 rok temu / victoria\n@Mateusz "zbyt mocne"? pisowcy to dzieciobójcy, złodzieje, genderyści, rewolucjonistyczne lewactwo\nKomu z komentujących nadal podoba się, wg mnie już zlikwidowana Polska, niech posłucha sobie co ma do powiedzenia w kilku wywiadach mec. Joanna Modzelewska.\nponad 1 rok temu / do ogłupionych i kolaborantów\nPatryk Jaki ? kandydat PiSu na prezydenta stolicy ? zhańbił się polityczną współpracą ze skrajnie lewicowym Piotrem Guziałem Czyżby autor podsumowania, mówiąc tak źle o Patryku Jakim, wyrażał tym samym poparcie dla Rafała Trzaskowskiego?Zadziwiające. Pozostaje mieć nadzieję, że wyborach 2019 roku zwycięży umiarkowana Zjednoczona Prawica a nie lewicowo-liberalne ugrupowania i skrajna, nienawidząca PiS-u, prawica, czyli dwie strony tego samego medalu, który nazywa się Anty(chryst)pis))\nponad 1 rok temu / Lemur\nKochana Polsko, nie jest żle, rośnie patriotyzm. Niemcy to kraj prawie islamski a komunizm i poaństwo policyjne to Norwegia. Nie dajcie się zwieść, tam państwo steruje centralnie i udziela monopoli potężnym firmom: na leki, na żywność. Jedzenie paskudne a sąsiad na sąsiada donosi jak za czasów gestapo. Rodzina jest poniżej wartości pedofili i homoseksualistów. Pozdrawiam i otwartych oczu w 2019 życzę.\nponad 1 rok temu / Teddy\nSamochód i współpracownicy Fundacji Pro – Prawo do Życia zostali napadnięci w Warszawie przez lewicowych ekstremistów. Auto zostało pomalowane, plandeki pocięte, a agresorzy uszli przed policją. O kulisach napaści i wcześniejszych przypadkach przemocy „tęczowych” środowisk rozmawiamy z Janem Bieniasem, napadniętym kierowcą Fundacji.\nJerzy Wolak: Dwunastu przeciw Imperium\nCud Świętej Włóczni


Postępy w rozwoju programu Cessny Citation M2\nStrona główna » Postępy w rozwoju programu Cessny Citation M2\nKoncern Cessna poinformował, iż w ostatnim czasie w zakładach w Wichita zmontowane zostały skrzydła i kadłub pierwszego produkcyjnego egzemplarza odrzutowca biznesowego Citation M2. Pełne zatwierdzenie certyfikatu typutego samolotu ma nastąpić w drugiej połowie 2013 r.\n"Program M2 rozwija się dobrze iobecnie wszyscy czekają na rozpoczęcie procesu certyfikacji i następnie dostaw do klientów", powiedział Dick Friesen, zarządzający programami Cessna Mustang i M2. "To jest moment, w którym możemy zobaczyć jak ten samolot nabiera kształtu i mamy nadzieję, że jest to również ekscytującachwila dla naszych klientów, którzy chcą rozpocząć użytkownie M2", dodał.\nMontaż skrzydeł jest krytycznym momentem procesu produkcyjnego, ponieważ umożliwia zespołowi na rozpoczęcie fazy instalacji silnika. Proces ten również przygotowuje samolot na początek testów funkcjonalnych systemów, w tym kontroli lotu, awioniki i hydrauliki.\nWyposażony w silniki Williams International, M2 może osiągać prędkości dochodzące do 400 ktas, FL410 oraz wykonywać loty o długości ponad 2400 km. Do startu i lądowania samolot będzie wymagał ok. 1 km pasa startowego, co zapewni mu dostęp do niektórych specyficznych lotnisk na świecie, gdzie operatorzy na konstrukcjachinnych firm nie są w stanie zaryzykować lotu, powiedział przedstawiciel spółki.Posiadający siedem miejsc pasażerskich model M2 będzie wyposażony w awionikę Garmin G3000, oferując również niektóre rozwiązania zaczerpnięte z większych odrzutowców produkowanych przez koncern, takich jak Citation Sovereign i Citation X.\nWięcej informacji dostępnych jest na stronie www.Cessna.com\nŹródło: general aviation news


Ekspres homiletyczny - Pragnienia Boga, ks. Bogdan Zbroja\nJesteś tutaj: HOMILIE I KAZANIA» ROK C» 25. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok C)» Pragnienia Boga, ks. Bogdan Zbroja\nPrzyszliśmy do naszej świątyni, aby zanurzyć umysł w mądrości natchnionego słowa i przyjąć do serca Jezusa w Najświętszej Eucharystii. Spójrzmy zatem na Bożą myśl z perspektywy Bożego pragnienia. Czego może pragnąć Ten, który ma i który może wszystko?\nW Ewangelii Jezus opowiada o bogatym człowieku, który miał nieuczciwego menedżera – zarządcę jego kapitału. Bogacz postanowił zbadać dokładnie tę sprawę, a następnie rozwiązać umowę z podejrzanym. Rządca jednak wpadł na „genialny pomysł”, dzięki któremu po wyrzuceniu z pracy zdobędzie nowe źródło dochodu. Tę zapobiegliwość pochwalił jego pracodawca. Jezus dodaje następnie, że powinniśmy zdobywać sobie sojuszników nawet przy pomocy „niegodziwej mamony”. Stwierdza wyraźnie: „zyskujcie sobie przyjaciół” i nie ogranicza tutaj zakresu, o kogo może chodzić, a więc idzie Mu o każdego człowieka. To wyraźne polecenie Mistrza z Nazaretu mówi o Jego oczekiwaniach. Bóg chce, żebyśmy byli powiązani ze sobą więziami przyjaźni, a nie chciwości, zazdrości, obmowy czy lekceważenia. Nie można bowiem służyć dwom panom: przyjaźni i nieprzyjaźni czy miłości i nienawiści. Nasze serce musi być podobne do serca Jezusa, który kocha wszystkich, również tych, którzy przybili Go do krzyża, woła przecież: „Ojcze, odpuść im...”. Tak może powiedzieć tylko ktoś, kto naprawdę aż do końca żyje miłością. Ktoś, kto zdobywa innych przyjaźnią. Należy także pamiętać, że ten olbrzymi proces rozpoczyna się od rzeczy drobnych: od jednego gestu przebaczenia, od podania spragnionemu kubka wody, od jednego dobrego słowa, od jednej świętej myśli. Następnie dobro rozrasta się mocą, która wewnątrz tego dobra tkwi dzięki Bożej mądrości.\nW tym samym duchu można odczytać również fragment z księgi proroka Amosa, wielkiego obrońcy społecznego sprzed wielu tysiącleci. Mówi on, że w ludzkim życiu są obecni ci, którzy gnębią i oszukują ubogiego człowieka. Amos nie pozwala im na takie postępowanie i zapowiada sprawiedliwy osąd oraz ukaranie takich uczynków. Skoro są to słowa natchnione, są one aktualne zawsze – niezależnie od czasów czy też środowiska i kultury. Obowiązują zatem i nas – ludzi XXI wieku. Każdy gnębiciel i oszust zostanie sprawiedliwie potraktowany na sądzie Boga, ale również i w osądzie historii. Krętactwa i fałsz zostaną przypisane przez ludzkość tym, którzy byli nieuczciwi i niszczyli drugiego człowieka. Znamy świetnie z minionych epok wielkich krzywdzicieli narodów i pojedynczych ludzi. Pamięć ludzka nigdy im nie przebaczy wyrządzonych krzywd i zła. Pamiętać też będziemy o każdym dobrym i szlachetnym człowieku, który okazał nam serce, miłosierdzie czy pomoc. Właśnie taka postawa jest zapisana w Biblii, która nakazuje nam zło zwyciężać dobrem (por. Rz 12,21).\nPragnieniem Boga zapisanym w drugim czytaniu jest wola zbawienia wszystkich ludzi oraz poznania przez nich prawdy. Nakarmienie umysłu człowieka przez prawdę i osiągnięcie wiekuistego życia to Boży zamysł, który wymaga realizacji przez każdego i każdą z nas. Apostoł Paweł dodaje jeszcze do tego konieczność modlitwy. Trzeba nią obejmować władców, królów i w ogóle wszystkich ludzi. Modlitwa powinna być ofiarowana Bogu w każdym miejscu: w pracy, samochodzie, sklepie, szkole... Bóg pragnie, abyśmy po prostu z Nim żyli i Go kochali, abyśmy o Nim rozmyślali w każdej chwili i pamiętali o Jego obecności i bliskości. On w zamian będzie udzielał nam potrzebnych łask i darów, które są niezbędne do realizacji naszych zamierzeń i wcielania ich w życie.\nRazem z psalmistą zawołajmy w sercu do Boga: „Kto jest jak nasz Pan Bóg, co ma siedzibę w górze i w dół spogląda zarówno na niebo, jak i na ziemię”. On, nasz Ojciec, jest ponad wszystkim, co stworzone, i Jemu składamy uwielbienie, celebrując ofiarę Jego Syna.\nPoprzednia strona: Etyka bogacenia się, ks. Bogdan Giemza SDS\nNastępna strona: 24. NIEDZIELA ZWYKŁA (rok C)\nOstatnia aktualizacja: 27.06.19 r. godz. 10:59\nStatystyki: 73 - aktywnych użytkowników, 3430 - odwiedzających dzisiaj,\n18403060 - łączna liczba odsłon witryny


KOMUNIKACJA TO WIĘCEJ NIŻ JĘZYK – Fundacja Rozwoju Dzieci\nW domu mamy gości z Ukrainy – nasze dzieci są strasznie ciekawe przybyszów. Wsłuchują się w słowa, próbują zgadywać znaczenie, powtarzają. Po kilku dniach mamy wrażenie, że lepiej niż my rozumieją ukraińskich gości.\nI pewnie tak jest. Dzieci mają niezwykle wyostrzoną inteligencję na rozumienie tego, co nas otacza. Są nastawione na odbiór, kodowanie i rozszerzanie mapy pojęciowej o nowe elementy. Dla małego dziecka wiele jest nieznanych rzeczy. Język ukraiński jest po prostu jedną z nich.\nMy, dorośli, rozleniwiliśmy się. Mamy dookoła świat, który znamy, wiele rzeczy robiliśmy już wielokrotnie. Nieznane nas stresuje znacznie bardziej niż dzieci. Wniosek? Uczmy się od dzieci i im zaufajmy. Patrzmy na naszych gości oczami dzieci – z otwartością i gotowością na przyjmowanie komunikatów z ich strony (zwłaszcza, że te komunikaty są często ciche i skąpe). Sami zaś nie stresujmy się, gdy nie możemy dokładnie wyrazić myśli słowami – gesty, spojrzenie czy wskazywanie na konkretne przedmioty też działa.\nMoim zdaniem w przedszkolach i szkołach podstawowych bardziej niż tłumaczy dzieciom potrzeba:\nPoczucia bezpieczeństwa – początkowo w postaci obecności matki (lub innej bliskiej osoby), potem może w postaci kogoś, kogo dziecko zna. Dzieci muszą czuć, że są mile widziane, ale jednocześnie, że nie są na świeczniku Dlatego też lepiej, żeby to dzieci polskie miały możliwość inicjowania komunikacji – one są u siebie, one czują się pewnie.\nWolnego czasu z innymi dziećmi – takiego, który mogą same zagospodarować . Nie chodzi jednak o nieograniczoną niczym zabawę, ale takie organizowanie zajęć, żeby dzieci musiały coś razem robić, żeby mogły KOMUNIKOWAĆ się w konkretnych kontekstach—wycieczce do pobliskiego parku, porządkowaniu terenu przyszkolnego, wypraw nad rzekę czy nawet na wspólnych zajęciach kulinarnych. W każdej naturalnej sytuacji, gdzie dzieci działają, pojawia się mnóstwo sposobów, powodów i przejawów komunikacji.\nPodobno za sukces w komunikacji w 80% odpowiadają komunikaty niewerbalne, a tylko w 20% słowa. Dlatego gorzej rozmawia się przez telefon i mamy słabszą relację podczas spotkań online. Niewerbalne komunikaty – gesty, ustawienia ciała, dotknięcie, mimika, wzrok (oczy zwierciadłem duszy, prawda?) to podstawa. Słowa są uzupełnieniem. A język ukraiński jest piękny. Ma melodię, miękkość i wiele słów, które są dla nas całkiem zrozumiałe.\nYour ticket for the: KOMUNIKACJA TO WIĘCEJ NIŻ JĘZYK


GIF • INNAPOLITYKA.PL\nAGRESYWNY MARKETING BEZPOŚREDNI CBA. WEJŚCIE Z BRONIĄ, GLEBA I OFERTA…TRAGEDIA NA MIARĘ SMIERCI BARBARY BLIDY WISI W POWIETRZU!!!\nPiS chciał ich wziąć na przeczekanie. I się przeliczył. TO JUŻ ŚWIATOWY TEMAT!!! O sprawie napisał właśnie „The Washington Post”\nWIEMY DLACZEGO „BOSKI”, KOKAINOWY DIEGO POJAWIŁ SIĘ ZA NASZĄ WSCHODNIĄ GRANICĄ!!!\nOszaleli do reszty! Trump i władze stanowe mają receptę na strzelaniny w amerykańskich szkołach. Jednak USA to dziwny kraj…\nWIESZ KOGO JAROSŁAW KACZYŃSKI WYWALI Z RZĄDU? O TYCH MINISTRACH SIĘ MÓWI…\nWAŻNE! MASZ TE TABLETKI ANTYKONCEPCYJNE W DOMU? GIF podjął decyzję o wycofaniu sześciu partii tego środka.\n23 lutego 2018 Redakcja innapolityka.pl\nGłówny Inspektorat Sanitarny wycofał z obrotu sześć partii środka antykoncepcyjnego Symonette. Wycofane partie produktu leczniczego Symonette (Desogestrelum), 75 mcg, tabletki powlekane, to: 5DX058AB (data ważności 02.2018) 5DX060AB (data ważności 02.2018) 5DX061AA\n15 lutego 2018 Redakcja innapolityka.pl\n11 lutego 2018 Redakcja innapolityka.pl\nGłówny Inspektor Farmaceutyczny wycofał Medazepam TZF (Medazepamum). Decyzja dotyczy serii leku 11017 z datą ważności do października 2020 roku. GIF wycofał lek z obrotu w związku z „brakiem spełnienia\nPOPULARNA MAŚĆ WYCOFANA Z OBROTU! NATYCHMIASTOWA DECYZJA GIF.\nGłówny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu z obrotu na terenie całego kraju trzech serii emulsji popularnej maści Ivoxel. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z obrotu zostaną wycofane dwie serie emulsji\nPREZYDENT DUDA ZOSTAJE W USA!!! AWARIA SAMOLOTU, KTÓRYM MIAŁ LECIEĆ…\nZEMSTA KSIĘDZA TADEUSZA RYDZYKA. CHŁOP SIEDZI W WIĘZIENIU, BO NIE CHCIAŁ DAĆ NA GEOTERMIĘ!!!\nTARCZYŃSKI ODKRYŁ, JAK TO TUSK POLSKĘ NIEMCOM CHCIAŁ SPRZEDAĆ!!! W nagrodę posłowi, który widział plujących śrubami dedykujemy piosenkę\nWIEMY, KIEDY MEGHAN I HARREMU URODZI SIĘ PIERWSZE DZIECKO. Książęca para młoda będzie musiała uważać, jeśli na miesiąc miodowy wybiorą się do Afryki\nCZŁOWIEK PUTINA PREZYDENTEM MOCARSTWA? Robi wszystko, żeby Rosja rosła w siłę. KIM PAN JEST, PANIE PREZYDENCIE?\nNie widziałaś ślubu Harry’ego i Meghan. NIE SZKODZI!!! ZOBACZ 6-minutowy skrót… Najważniejsze momenty są…\nNA NASZYCH OCZACH HISTORIA O KOPCIUSZKU PRZESTAŁA BYĆ BAJKĄ, Co powiedział Harry do Meghan, gdy zobaczył ją przed ołtarzem?\nKRAWAWY PODSTĘP ISLAMISTÓW w Kabulu. RZEŹ DZIENNIKARZY, zwabionych w zasadzkę…


You are at:Home»Misje»Misje orbitalne»Dzień na żywo: STS-130 (Flight Day 3) i start SDO\nBy Krzysztof Kanawka on 10 lutego 2010 Misje orbitalne\nTen artykuł będzie stale uzupełniany w miarę postępu prac. Zapraszamy do relacji na żywo z trzeciego dnia (FD3) lotu promu Endeavour w misji STS-130. Drugi dzień lotu opisaliśmy tutaj. Pobudka załogi zaplanowana jest na wtorek na godzinę 23:14 CET (09.02.2010). W trakcie FD3 nastąpi połączenie ze Stacją Kosmiczną (planowane na 06:06 CET). Kilkanaście godzin później nastąpi start sondy Solar Dynamics Observatory. Misję i start można oglądać na NASA TV. Dodatkowe informacje na temat sposobów odbierania NASA TV znajdują się na końcu tego artykułu.\nGodzina 17:21 CET (10.02.2010)\nHold w T-3 minuty 59 sekund. Start przełożony na jutro, okno 16:22-17:22 CET.\nGodzina 16:51 CET (10.02.2010)\nWarunki pogodowe nadal się nie poprawiają – obecnie start wyznaczony jest na sam koniec okna startowego – 17:26 CET.\nGodzina 16:33 CET (10.02.2010)\nStart przesunięty co najmniej do godziny 16:56 CET. Okno startowe zamyka się 30 minut później.\nGodzina 16:30 CET (10.02.2010)\nHold został ponownie przedłużony o dodatkowe 10 minut. Warunki pogodowe nadal są niesprzyjające.\nGodzina 16:21 CET (10.02.2010)\nWznowienie odliczania zostanie przesunięte o 10 minut. Satelita SDO przełączył się na zasilanie wewnętrzne.\nGodzina 16:11 CET (10.02.2010)\nRozpoczyna się hold na T-4 minuty. Jeśli pojawi się możliwość startu to odliczanie zostanie wznowione.\nGodzina 15:57 CET (10.02.2010)\nNapełnianie wszystkich zbiorników zostało niemal ukończone. Wszystkie zbiorniki (poza zbiornikiem RP-1) są obecnie przełączone w tryb uzupełniania ciekłego paliwa/utleniacza, który w naturalny sposób przechodzi w nich w postać gazową, która jest niepożądana.\nGodzina 15:51 CET (10.02.2010)\nZbiornik ciekłego wodoru (LH2) został napełniony w 60%. Ciekły wodór jest paliwem jedynie górnego stopnia Centaur, ponieważ pierwszy stopień, napędzany silnikiem RD-180 spala mieszankę ciekłego tlenu oraz RP-1 (nafty).\nGodzina 15:44 CET (10.02.2010)\nTrwa napełnianie Centaura ciekły wodorem. Niestety wiatry wiejąca na wyrzutni nadal są poza dopuszczalnym limitem kryteriów startowych i ich prędkość wynosi obecnie około 13 m/s.\nGodzina 15:42 CET (10.02.2010)\nNapełnienie zbiornika głównego ciekłym tlenem jest już niemal zakończone. Schładzanie systemu dostarczającego ciekły wodór do zbiornika górnego stopnia napędowego Centaur również zbliża się do końca.\nGodzina 15:37 CET (10.02.2010)\nZbiornik ciekłego tlenu pierwszego stopnia został napełniony w 90%. Do planowanego startu pozostało 39 minut.\nGodzina 15:29 CET (10.02.2010)\nProblem z systemem nawigacyjnym wynika najprawdopodobniej z faktu, że silny wiatr, który wieje nad wyrzutnią powoduje kołysanie rakiety i przeszkadza w działaniu niektórych podsystemów.\nGodzina 15:23 CET (10.02.2010)\nTrwa diagnostyka anomalii w systemie nawigacyjnym rakiety. Tymczasem zbiornik ciekłego tlenu Centaura zawiera już jego odpowiednią ilość do lotu.\nGodzina 15:18 CET (10.02.2010)\nDrugi stopień rakiety Atlas V (Centaur) jest już napełniony utleniaczem (ciekłym tlenem) w 95%. W międzyczasie napełnianie pierwszego stopnia zbliża się do 50%.\nGodzina 14:53 CET (10.02.2010)\nRuszyło napełnianie pierwszego stopnia rakiety Atlas ciekłym tlenem.\nGodzina 14:43 CET (10.02.2010)\nPo przełączeniu z trybu high-flow na low-flow odczyty wróciły do normy. Następnie kilkukrotnie przestawiano system pomiędzy trybami – tym razem problem nie wystąpił. Wydano zatem pozwolenie na rozpoczęcie procesu schładzania zbiornika ciekłego tlenu Centaura, przed jego napełnieniem.\nGodzina 14:25 CET (10.02.2010)\nWystąpił problem podczas przełączania systemu pneumatycznego z low-flow na high-flow. Zamiast spodziewanej wartości około 12 atmosfer, odczyt pokazywał jedynie około 0,27 atmosfery – w wyniku tego procedura napełniania została wstrzymana do czasu zdiagnozowania problemu.\nGodzina 14:15 CET (10.02.2010)\nTymczasem na stanowisku LC-41 trwają przygotowania do startu rakiety Atlas V z satelitą naukowym Solar Dynamics Observatory. Po przeprowadzeniu głosowania ‘go/no go’ wydano pozwolenie na rozpoczęcie napełniania zbiorników.\nGodzina 14:05 CET (10.02.2010)\nZa 9 minut zakończy się Flight Day 3 – astronauci udadzą się na zasłużony spoczynek. Początek Flight Day 5 nastąpi o godzinie 22:14 CET.\nGodzina 12:00 CET (10.02.2010)\nPoniżej prezentujemy nagranie z powitania załóg Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i promu Endeavour, które miało miejsce około godziny 08:40 CET.\nPowitanie załóg / Credits – NASA TV\nGodzina 10:53 CET (10.02.2010)\nOBSS przed chwilą został uwolniony przez SSRMS.\nGodzina 09:59 CET (10.02.2010)\nManipulator stacji – SSRMS, uchwycił ramię OBSS. Manipulator wahadłowca oczekuje na podanie OBSS po drugiej stronie wahadłowca, doskonale widać to na poniższym zdjęciu.\nGodzina 09:17 CET (10.02.2010)\nZaczęły się już prace transferowe na stacji. Pierwszym rzeczami, które zostaną przeniesione z wahadłowca na pokład ISS będą skafandry kosmiczne EMU, które zostaną użyte pojutrze podczas pierwszego spaceru EVA-1. Za chwilę będą także miały miejsce pierwsze prace robotyczne. Manipulator stacji SSRMS uchwyci OBSS i poda go do manipulatora wahadłowca – SRMS, który sam nie jest w stanie sięgnąć po ten element. Operacja ta będzie wykonana dzisiaj ponieważ OBSS będzie potrzebny podczas FD-6 (szóstego dnia misji), kiedy prawdopodobnie zostanie przeprowadzona dodatkowa inspekcja poszycia promu (Focused Inspection).\nGodzina 08:37 CET (10.02.2010)\nWitamy na pokładzie! Obie załogi właśnie się przywitały ze sobą. Zaczyna się część wspólna misji STS-130.\nGodzina 08:16 CET (10.02.2010)\nO godzinie 08:16 CET nastąpiło otwarcie włazów. Za chwilę nastąpi powitanie załóg.\nGodzina 06:50 CET (10.02.2010)\nO godzinie 6:06 CET wahadłowiec Endeavour zadokował do stacji kosmicznej ISS. Po zadokowaniu odczekano ponad pół godziny aby drgania powstałe przy połączeniu uległy wytłumieniu. Dopiero wtedy pierścień dokujący został wciągnięty zapewniając hermetyczne połączenie pomiędzy ISS a wahadłowcem. Poniżej znajduje się zapis video manewru RPM oraz dokowania.\nZapis video z dokowania. Credits: NASA TV/littlepyro\nManewr Rendezvous Pitch Maneuver (RPM). Credits: NASA TV/littlepyro\nGodzina 02:10 CET (10.02.2010)\nKilkanaście minut temu został wykonany manewr NC-4 zbliżający Endeavoura do stacji. Odpalenie dwóch silników OMS trwało 14 sekund.\nGodzina 0:34 CET (10.02.2010)\nTrwa zrzut brudnej wody z wahadłowca. W międzyczasie George ‘Zambo’ Zamka przygotowuje się do konfiguracji IMUs (Internal Measurement Units) w systemie sterowania Endeavour.\nGodzina 23:34 CET (09.02.2010)\nDwadzieścia minut temu rozpoczął się Flight Day 3. Astronauci w tej chwili już pracują wewnątrz promu Endeavour, przygotowując się do kolejnych etapów zbliżania do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W ciągu kilku najbliższych godzin czeka nas (wszystkich tych którzy wytrwają do tak późnej/wczesnej godziny) sporo wspaniałych widoków. Manewr RPM jest szczególnie warty polecenia.\nGodzina 23:07 CET (09.02.2010)\nZa chwilę nastąpi pobudka załogi promu Endeavour. W międzyczasie wykryto drobne uszkodzenie na górnej powierzchni lewego skrzydła wahadłowca. W tej chwili jeszcze nie wiadomo, czy ten obszar będzie wymagać szczegółowych skanów (Focused Inspection).\nGodzina 22:19 CET (09.02.2010)\nZbliża się już trzeci dzień misji STS-130! “Dziś” (słowo celowo w cudzysłowiu, bowiem w Europie będzie to już 10 lutego) nastąpi połączenie promu z Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Wcześniej prom Endeavour będzie stopniowo zbliżać się do Stacji. Załoga obudzi się o godzinie 23:14 CET, po czym plan prac jest następujący: manewr NC-4 – godzina 02:03 CET, manewr TI – godzina 03:48 CET, manewr MC-4 – godzina 04:45 CET, manewr RPM – godzina 05:05 CET, dokowanie do ISS – godzina 06:06 CET i wreszcie otwarcie włazów i przywitanie – godzina 08:04 CET. Flight Day 3 zakończy się o godzinie 14:14 CET.\nKilkanaście godzin później, pomiędzy godzinami 16:26 CET a 17:26 CET powinien nastąpić start sondy Solar Dynamics Observatory – orbitalnego obserwatorium słonecznego, które potencjalnie może zrewolucjonizować naszą wiedzę o Słońcu. Rakietą nośną jest Atlas V w konfiguracji 401.\nEndeavour ISS SDO Foto STS-130\nPrevious ArticleSTS-130: Flight Day 2\nNext Article Pierwsze odkrycie kwazara podwójnego


Szpilki w podróży: Ubezpieczenie na Kubę – o tym, że masz mały wybór i o tym, że należy zabrać całą apteczkę cz.2\nPo pierwsze jest to obowiązkowe, po drugie koszty leczenia na Kubie są wysokie, a po trzecie musicie wiedzieć, że nie wszystkie polskie firmy ubezpieczeniowej są honorowane na Kubie! Rząd kubański wydał listę firm ubezpieczeniowych z całego świata, z którymi współpracuje, na tej liście jest tylko kilka polskich firm (np. AXA ASSISTANCE, EUROP ASSISTANCE POLAND). Listę znajdziecie na tej stronie, po lewej stronie w okienku gdzie znajdują się literki alfabetu.\nUpewnij się, czy Twoja firma ubezpieczeniowa ma przedstawiciela uprawnionego do działania na obszarze Ameryki Łacińskiej i Karaibów oraz z jaką instytucją kubańską on współpracuje. Twój ubezpieczyciel będzie Ci mówił, że jego polisa jest ważna na całym świecie. Błagam, nie daj sobie wmówić, że to jest prawda. Sprawdź czy jest na liście, jeśli nie, to zapytaj, z jaką firmą współpracuje na miejscu i sprawdź też, czy ta firma jest liście. Na liście nie ma PZU i innych polskich znanych towarzystw ubezpieczeniowych, dlatego tak ważne jest, aby ubezpieczyć się we wskazanej przez Rząd Kubański firmie. Potem możesz mieć problemy w odzyskaniu pieniędzy za koszty leczenia. Pamiętaj też, że na Kubie wszystko co jest amerykańskie lub częściowo amerykańskie lub z kapitałem amerykańskim nie jest honorowane! Towarzystwa ubezpieczeniowe również! Za parę lat pewnie się to zmieni, ale na dzień dzisiejszy tak jest.\nPamiętaj też, że polisa ubezpieczeniowa od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia jest obowiązkowa, a jej brak może stanowić podstawę do odmowy wjazdu na Wyspę.\nEdit. Proszę upewnijcie się, bo podobno już każde ubezpieczenie wykupione w Polsce jest honorowane na Kubie. Nie jestem agentem ubezpieczeniowym i kompletnie na tym sie nie znam - więc dla pewności dopytajcie u swojego operatora jak to wygląda u nich.\nJa wykupiłam ubezpieczenie, w formie karty na cały rok w firmie Coris Varsovie. Koszt takiego ubezpieczenia turystycznego na cały rok, ważnego na całym świecie to 260PLN (wtedy miałam w planach wiele wyjazdów po Europie). Obecnie tego ubezpieczyciela nie ma już Polsce. Czytając różne fora trafiłam na informacje, że niektórzy kupują ubezpieczenia w firmach nie wskazanych przez Kubę, np. PZU, Warta, Ergo Hestia. Osobiście uważam, że jeśli gdzieś jest wskazana lista firm ubezpieczeniowych, to ja chyba wolę nie kombinować. Tylko zrobić tak jak nakazują. Zdrowie jest najważniejsze. Decyzję zostawiam Tobię.\nCzy są wymagane jakieś szczepienia na Kubę ?\nJa leciałam na Kubę parę miesięcy po bardzo silnym huraganie Sandy i w tym czasie na Kubie występowała cholera. Przed wyjazdem udałam się do lekarza medycyny podróży, aby wszystkiego się dowiedzieć. Jest szczepionka na cholerę, ale nie jest dostępna w Polsce. Należy, więc rygorystycznie przestrzegać higieny, nie pić wody z kranu, nie pić drinków z lodem, myć ręce i je dezynfekować, itd. Pani doktor powiedziała mi, że ona bardziej bałaby się chodzić nocą po Hawanie, niż tej cholery. Zupełnie odwrotnie niż ja. Przed Kubą zrobiłam pakiet wszystkich podstawowych szczepień, bo wiedziałam, że na Kubie nie skończą się moje egzotyczne podróże. Niektóre szczepionki podawane są w dawkach przez określony czas. Dlatego warto zainteresować się tym wcześniej, nawet rok przed planowanym wyjazdem. Te podstawowe szczepienia wystarczają na parę lat, więc teraz jadąc na Sri lankę, nie muszę już na nic się szczepić. Szczepienia które warto mieć to: WZW A i B, błonica, tężec, poli, dur brzuszny.\nPodczas wyjazdu trochę bałam się tej cholery, ale byłam ostrożna. Cholera to ostra choroba zakaźna przewodu pokarmowego wywoływana przez bakterię Vibrio cholerae. Należy do chorób szczególnie niebezpiecznych, nieleczona, zwłaszcza u osób niezamieszkujących rejonów endemicznych może w ciągu zaledwie kilkunastu godzin doprowadzić do zgonu. Do zakażenia dochodzi poprzez spożycie zanieczyszczonej wody lub żywności, rzadko poprzez bezpośredni kontakt z chorym lub nosicielem. Objawy pojawiają się nagle w ciągu paru godzin i z każdą godziną się nasilają. Podstawowym objawem jest intensywna biegunka.\nNa stronie ambasady znalazłam informacje, że w okresie od maja do listopada nasila się ryzyko zachorowań na dengę. Wysokie temperatury, wysoka wilgotność, opady sprzyjają rozmnażaniu komarów. Najlepiej zabezpieczyć się używając środków owadobójczych zawierających N, N-dietil-m-toluamida (czyli deet). Ja polecam preparat MUGGA z dużym deet – znany chyba każdemu kto podróżuje w egzotyczne kraje. Dostępny tylko w internecie.\nJaki jest koszt wizyty u lekarza ?\nW większych hotelach obecny jest lekarz pierwszego kontaktu (koszt wizyty to ok. 30 CUC czyli około 130 PLN). Apteki międzynarodowe oferują leki w ograniczonym zakresie, a ich ceny są wysokie. Dlatego na Kubę zabieramy ze sobą wszystkie potrzebne leki! W apteczce dobrze mieć leki na przeziębienie, przeciwbólowe, aspirynę, na biegunkę, maść na poparzenia, plastry, płyn do odkażania, na katar, na gardło, rozkurczowe, antybiotyk, na komary, na uczulenie, wapno etc. A tak wygląda apteka, mam nadzieję, że to zdjęcie Was przekonana do zabrania wszystkich potrzebnych leków.\nApteka w Trinidad - lekarstwa i medycyna naturalna\nBardzo miły aptekarz w Aptece w Trinidad - lekarstwa i medycyna naturalna\nDzień pobytu w szpitalu (z wyżywieniem, bez lekarstw i zabiegów) kosztuje 130 CUC za pierwszy dzień i 90 CUC za każdy następny, analizy ambulatoryjne do 30 CUC, założenie gipsu ok. 25 CUC. Placówki medyczne honorują karty kredytowe, o ile nie są one wydane przez banki amerykańskie lub z kapitałem amerykańskim. Za usługi wystawiane są rachunki, które mogą stanowić podstawę do ubiegania się o zwrot poniesionych kosztów leczenia. Placówki służby zdrowia obsługujące cudzoziemców znajdują się w każdym większym mieście.\nZanim kupisz bilet na Kubę i ubezpieczenie przeczytaj post o tym, dlaczego tak wiele osób wraca z Kuby rozczarowanych. Post znajdziesz tutaj.\nBrydzia Golebiewska 26.01.2016, 22:32\nCzy masz może info czy ta lista, która jest na tej kubańskiej stronie jest aktualna?\nChodzi mi o tą listę ubezpieczycieli z którymi współpracują.\nSzpilki w podróży blog 26.01.2016, 22:53\nBrygida, z tego co widzę na stronie to jest tam dzisiejsza data, więc na 99% ta lista jest aktualna. To kubańska strona o ubezpieczeniu dla podróżnych - więc te informacje powinny być aktualne.\nAnonimowy 09.11.2016, 13:24\nPracowałam w Europ Assistance Polska i nie jest to firma ubezpieczeniowa tylko Asistance. Współpracuje ona z wieloma ubezpieczycielami m.in ich największym klientem jest Hestia tak więc jesli wykupicie polisę w Hestii, Generali, Aviva ect ( w zależnosi od rodzaju polisy) tzn że będzie was obslugiwać właśnie Europ Assistance. Polska. łatwo to sprawdzić-wystarczy zadzwonic na numer z polisy i zapytać jaka firma assistance obsługuje daną polisę.\nAnonimowy 13.05.2016, 10:23\nJakie ubezpieczenie wybrać na Kubę dla dwóch osób dorosłych i rocznego dziecka, tak aby nie było z tym ubezpieczeniem problemu na kubie, coś sprawdzonego proszę o konkretną nazwę firmy\nSzpilki w podróży 13.05.2016, 12:35\nNie jestem ekspertem, ale proszę sprawdzić ta listę - to lista wszystkich towarzystw ubezpieczeniowych z całego świata honorowanych na Kubie. http://www.asistur.cu/indexi.php - proszę poszukać firm ktore mają przedstawicielstwa tez w Polsce - zaczynając od literki A - widzę, że jest AXA oraz Allianz, to dobre międzynarodowe firmy. PZU i Hesti - nie ma na tej liście. Z Polskich firm widzę że na tej liście jest EUROP ASSISTANCE POLAND - z nimi też można się skontaktować. Mam nadzieję, że pomogłam. pozdrawiam\nAnonimowy 09.11.2016, 13:25\nHestię obsługuje Europ Assistance Polska\nPiotr Stasiński 26.12.2016, 14:53\nSzpilki w podróży 15.01.2017, 16:18\nniestety ja Ci nie pomogę, może ktoś z czytelinków? Pozdrawiam\nAlice in Wonderland 17.05.2017, 12:57\nMój agent ubezpieczeniowy zaoferował mi ubezpieczenie właśnie z Warty albo Ergo Hestii, których operatorem jest Mondial Assistance. Mondial Assistance jest honorowany na Kubie, więc stwierdzenie na temat tych dwóch towarzystw ubezpieczeniowych wprowadza w błąd czytelników.\nSzpilki w podróży 17.07.2018, 21:24\nWiele na Kubie się zmieniło i zmienia się w błyskawicznym tempie. Zaraz poprawię post. Dzieki za komentarz.\nJack 05.12.2019, 20:42\nNie jestem ekspertem ubezpieczeniowym... ale można też kupić na Kubie ubezpieczenie. Na lotnisku w Varadero był kiosk. Dowiedziałem się, że kosztuje 5 CUC dziennie. Turyści mówili mi, że chociaż nie pokrywa wiele rzeczy, które inne ubezpieczenia pokrywają (być może na myśli mieli m. in. koszt specjalnego transportu do kraju), to ma PODOBNO dwie duże zalety: obejmuje nawet istniejące już problemy zdrowotne (pre-exsiting conditions) oraz nie potrzeba w razie jego użycia płacić żadnych pieniędzy z własnej kieszeni. Rozmawiałem też z 85-letnim turystą z Kanady i on go zawsze kupował i bardzo chwalił. Ale czasem nie jest łatwo go kupić na lotnisku, zabiera też trochę czasu wypełnienie form i raczej 'okazyjni' turyści go nie używają.


Adaś - Polskie Forum Modelarzy RC\nCzy to ma szansę powodzenia?\nAdaś replied to Adaś's topic in Klasyki (s1,s3,s4,s6,s9)\nNapewno będzie film, też jestem ciekaw co to będzie z takiego giganta Zapomniałem dodać, że pusta rakieta waży około 555 gramów i nie wiem ile mieszaniny wejdzie do silnika . Jedyne aluminiowe elementy to wewnętrzna część dyszy oraz zatyczka silnika ( chcę mieć pewność, że tym razem nie przepali mi się odrazu).\nNie używam karmelka, tylko zwykłą mieszankę, którą bardzo mocno ubijam. Też robię taki kanał o którym wspomniałeś, o dziwo mieszanka trzyma kształt. Poza tym przez to modelarstwo straciłem trochę czas na naukę, tak więc moja ostatnia rakieta (jestem w połowie budowy) jest dosyć spora, aby zużyć pozostałe 500 g saletry. Tak w ogóle, to może podam mniej, więcej jak wygląda. Wzorowałem się na rakiecie Saturn V w skali 1:1000, z tym, że nie zrobiłem dwóch członów i jest jedna średnica. Składa się z czterech modułów oraz dziobu. w czwartym module umieściłem spadochron z kołnierzem aerodynamicznym, który, jak wskazują moje eksperymenty ma się otworzyć po zakończonym locie. Jeżeli ktoś nie pamięta wymiarów Saturna, to moja rakieta ma wymiary: Wysokość całkowita - 109 centymetrów Wysokość pojedynczego modułu - 20-23 cm Dziub - 15 cm Średnica rakiety - 9,5 cm Stateczniki wystają na 20 cm Specyfikacja silnika: Długość - 22 cm Średnica zewnętrzna 9,2 cm Średnica wewnętrzna - 7,8 cm Dysza - 5 cm Średnica dyszy - 1,8 cm Całą rakietę owinąłem taką fajną folią, co dobrze przylega. Na zdjęciu klapka spadochronu jest poprostu odchylona, bo w środku schnie klej. Statecznik jest tylko dla pokazu postawiony. http://cl.ly/EohL\nRakieta wyżej opisana pięknie poleciała, wszystko cacy. Nabrałem nowej energii i robię teraz model naprawdę duży, wymiary 2x większe od wcześniejszego. Będzie spadochron\nOprócz saletry i cukru, to nie zamierzam narazie niczego innego używać. Nawet karmelka wolałbym nie robić. Piąta z kolei rakietka nareszcie poleciała i to całkiem nieźle. Teraz robię taką już poważną: Długość silnika - 11,5 cm Długość paliwa 7,5 cm Długość dyszy 3 cm Średnica silnika 4 cm Średnica dyszy 1 cm Długość całej rakiety - 30 cm 4 stateczniki co 90 stopni Brak spadochronu Lont 17 cm. Waga wszystkiego oprócz paliwa: 90 g - Nie wiem czy to dużo czy mało, jak sądzicie? Znalazłem też około 40 cm stalowy sztywny pręcik jako wyrzutnia. Do rakiety przymocowałem taki plastikowy walec od długopisu, przez który przechodzi pręt i wyrzutnia gotowa. Popracowałem też nad BHP .\nNareszcie znalazłem w internecie przepis na dobry lont, i wszystko mi ładnie odpaliło, ale rakieta nie poleciała, ponieważ dysza była za słabo przymocowana. Dzięki za linki do for.\njak się stoi pół godziny na mrozie i nie może w żaden sposób odpalić tej saletry to się traci cierpliwość... muszę udoskonalić lont\nNareszcie odpaliłem tą moją rakietę. Okazało się, że jest zbyt ciężka i w ogóle nie poleciała, choć strumień żaru był imponujący. Problemem było jej odpalenie, bo stopina nie chciała mi podpalić mieszanki i musiałem ręcznie odpalać zapalniczką :/. I tu mam pytanie: Czy saletra musi spalać się od samej góry aż do dołu? Przeczytałem tak gdzieś.\nO! I to jest post jakiego mi było trzeba.\nWciąż czekam na saletrę, tak więc postanowiłem zrobić rakietę od nowa. Jest z kartonu z tyłu bloku. Są też trzy depronowe lotki, które naprawdę genialnie wpływają na właściwości lotne . Zastanawiam się jedynie jak gruby ma być otwór wylotowy. Rakieta ma średnicę 2 cm, a otwór, który wykonałem ma 1 cm. Rakieta jest długa na około 24 cm, z czego 20 to miejsce na paliwo, co daje nam chyba 62 cm sześcienne saletry z cukrem. Ciekawe co z tego będzie .\nJestem na to zbyt niecierpliwy i już rakietkę zbudowałem całą. Aluminiową rurkę obtoczyłem takim miękkim materiałem, zrobiłem z nakrętki aerodynamiczny dziubek, oddzielony warstwą sylikonu od miejsca na paliwo. Dysza właśnie mi się płucze ze smaru. Jest to mały aluminiowy walec z wąskim przejściem w środku. Są trzy stateczniki z depronu o kształcie trapezów prostokątnych. Zrobiłem też lont ze sznurka maczanego w sterynie i przykleiłem go na samo dno rakiety, a i tak mam jeszcze bezpieczny zapas. Jeszcze nie wiem z czego zrobić jakiś fajny stojak do wystrzelenia. No i jeszcze mam do zrobienia moje 'paliwo rakietowe', które będę cały czas robił w goglach i rękawicach.\nA jak sprawa się ma z lotkami? Mogę je wykonaćz depronu? Jak wpływają na lot i czym różni sięich ilość?\nTo saletra nie spali mi tego papieru?\nTak czy siak, może mi to posłużyć jako forma do papierowego korpusu. Czy w takim wypadku zna pan odpowiedzi na inne moje pytania?\nAdaś posted a topic in Klasyki (s1,s3,s4,s6,s9)\nHej! Zamierzam zrobić rakietę do zabawy. Materiałów których chcę użyć to różnej długości aluminiowe rurki o szerokości prawie 2 cm. Za paliwo rakietowe będę używał azotanu potasu oraz sacharozy. Czy taka rakieta nie będzie zbyt ciężka? Jak zapobiec się jej przekręcaniu i gdzie ma być środek ciężkości? Jak szeroki ma być otwór wylotowy?


Kapłaństwo wymaga radykalnej ciągłości między formacją seminaryjną a formacją stałą - Benedykt XVI - Portal OPOKA\nKapłaństwo wymaga radykalnej ciągłości między formacją seminaryjną a formacją stałą\n12 III 2010 — Przemówienie do uczestników sympozjum teologicznego zorganizowanego przez Kongregację ds. Duchowieństwa\nBenedykt XVI spotkał się z uczestnikami sympozjum teologicznego, zorganizowanego przez Kongregację ds. Duchowieństwa na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. W kongresie na temat: «Wierność Chrystusa, wierność kapłana», wzięło udział kilku kardynałów, ok. 50 biskupów i ponad 500 księży. Papież przypomniał im, że kapłan jest człowiekiem «sacrum», został wzięty ze świata, by wstawiać się za światem; do tej misji został wybrany przez Boga, nie przez ludzi, a jego rola nie polega na pełnieniu funkcji społecznych. Ojciec Święty powiedział również, że sposób myślenia kapłana, jego relacje z ludźmi, a nawet strój powinny wyrażać jego głęboką tożsamość i przynależność sakramentalną. Przypomniał ponadto, że w Kościele łacińskim celibat jest charyzmatem wymaganym do kapłaństwa i że jest on także bardzo ceniony w Kościołach wschodnich.\nKsięża kardynałowie, drodzy współbracia w biskupstwie i kapłaństwie, szanowni zgromadzeni!\nZ radością spotykam się z wami przy tej szczególnej okazji i serdecznie was wszystkich witam. W szczególności zwracam się do kard. Claudia Hummesa, prefekta Kongregacji ds. Duchowieństwa, dziękując mu za słowa, które do mnie skierował. Pragnę wyrazić wdzięczność całej dykasterii za zaangażowanie, z jakim koordynuje rozliczne inicjatywy Roku Kapłańskiego; jedną z nich jest obecne sympozjum teologiczne, którego temat brzmi: «Wierność Chrystusa, wierność kapłana». Cieszy mnie ta inicjatywa, która gromadzi ponad 50 biskupów i ponad 500 kapłanów; wielu z nich to odpowiedzialni za duchowieństwo i stałą formację na szczeblu krajowym bądź diecezjalnym. Wasze uwrażliwienie na kwestie związane z kapłaństwem urzędowym jest jednym z owoców tego specjalnego Roku, który ogłosiłem właśnie z myślą o tym, aby «pobudzić do wewnętrznej odnowy wszystkich kapłanów, aby ich świadectwo ewangeliczne we współczesnym świecie stało się silniejsze i bardziej wyraziste» (List na rozpoczęcie Roku Kapłańskiego).\nTemat tożsamości kapłańskiej, będący przedmiotem pierwszego dnia waszych obrad, ma decydujące znaczenie dla pełnienia posługi kapłańskiej w dzisiejszych czasach i w przyszłości. W epoce takiej jak nasza, tak bardzo «policentrycznej» i w której istnieje tendencja do rozmywania wszelkiego rodzaju koncepcji tożsamości, przez wielu uważanej za sprzeczną z wolnością i demokracją, ważne jest, by mieć bardzo wyraźne poczucie teologicznego charakteru kapłaństwa urzędowego, aby nie ulec pokusie sprowadzania go do panujących pojęć kulturowych. W sytuacji szerzącej się sekularyzacji, która stopniowo usuwa Boga ze sfery publicznej i zasadniczo także z powszechnej świadomości społecznej, kapłan często w odczuciu ogółu postrzegany jest jako «obcy», właśnie ze względu na najbardziej fundamentalne aspekty swojej posługi, takie jak fakt, że jest człowiekiem sacrum, wziętym ze świata, aby wstawiał się za światem, ustanowionym dla tej misji przez Boga, a nie przez ludzi (por. Hbr 5, 1). Z tego względu ważne jest, by przezwyciężyć niebezpieczne skłonności do uproszczeń, w myśl których w minionych dziesięcioleciach, posługując się kategoriami raczej funkcyjnymi niż ontologicznymi, ukazywano kapłana niemal jako «pracownika społecznego», co groziło zdradą samego kapłaństwa Chrystusowego. Tak jak coraz pilniej potrzebna okazuje się hermeneutyka ciągłości, by należycie rozumieć teksty Ekumenicznego Soboru Watykańskiego ii, podobnie konieczna wydaje się hermeneutyka, którą moglibyśmy określić jako hermeneutykę «ciągłości posługi kapłańskiej», która — biorąc początek od Jezusa z Nazaretu, Pana i Chrystusa, poprzez dwa tysiąclecia historii wielkości i świętości, kultury i pobożności, jakie kapłaństwo zapisało w świecie — przetrwała do naszych dni.\nDrodzy bracia kapłani, w czasach, w których żyjemy, jest szczególnie ważne, aby powołanie do uczestnictwa w jedynym kapłaństwie Chrystusa poprzez posługę kapłaństwa urzędowego rozwijało się w «charyzmacie proroctwa»: istnieje wielkie zapotrzebowanie na kapłanów, którzy będą mówili światu o Bogu i którzy będą przedstawiali świat Bogu; na ludzi nie ulegających krótkotrwałym modom kulturowym, ale potrafiących autentycznie żyć tą wolnością, którą może dać tylko pewność przynależności do Boga. Jak już zwrócono na to wyraźnie uwagę na waszym sympozjum, w dzisiejszych czasach najbardziej potrzebnym proroctwem jest proroctwo wierności, która biorąc początek od wierności Chrystusa ludzkości, poprzez Kościół i posługę kapłańską, prowadziłaby do przeżywania własnego kapłaństwa w całkowitym przylgnięciu do Chrystusa i do Kościoła. W istocie, kapłan nie należy już do samego siebie, ale ze względu na otrzymane znamię sakramentalne (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, nn. 1563; 1582) jest «własnością» Boga. To jego «należenie do Innego» powinno stać się widoczne dla wszystkich, dzięki przejrzystemu świadectwu.\nSposób myślenia, mówienia, oceny spraw świata, służenie i kochanie, kształtowanie relacji z ludźmi, a także ubiór kapłana powininny wyrażać profetyczną moc, którą czerpie on ze swojej przynależności sakramentalnej, ze swojej głębokiej tożsamości. W konsekwencji powinien dokładać wszelkich starań, aby nie ulegać panującej mentalności, która skłania do łączenia wartości kapłana nie z istotą jego posługi, lecz jedynie z jego funkcją, i nie uznaje tym samym działania Boga, który wpływa na głęboką tożsamość osoby kapłana, upodabniając go do siebie w sposób definitywny (por. tamże, n. 1583).\nPerspektywa przynależności ontologicznej do Boga stanowi ponadto właściwy kontekst dla zrozumienia i potwierdzenia, również w naszych czasach, wartości świętego celibatu, który w Kościele łacińskim jest charyzmatem wymaganym do święceń kapłańskich (por. Presbyterorum ordinis, 16) i jest wielce ceniony w Kościołach wschodnich (por. kkkw, kan. 373). Jest on autentycznym proroctwem Królestwa, znakiem konsekracji Panu i «sprawom Pana» (1 Kor 7, 32) niepodzielnym sercem, wyrazem całkowitego oddania się Bogu i ludziom (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 1579).\nPowołanie kapłana jest zatem najwznioślejszym powołaniem, które pozostaje wielką tajemnicą także dla tych, którzy nim zostali obdarowani. Nasze ograniczenia i nasze słabości powinny skłaniać nas do przeżywania i strzeżenia z głęboką wiarą tego cennego daru, przez który Chrystus upodobnił nas do siebie, czyniąc nas uczestnikami swojej zbawczej misji. Istotnie, pojmowanie kapłaństwa urzędowego jest związane z wiarą i coraz wyraźniejsza jest potrzeba radykalnej ciągłości między formacją seminaryjną a formacją stałą. Życie profetyczne, bezkompromisowe, przez które będziemy służyć Bogu i światu, głosząc Ewangelię i sprawując sakramenty, przyczyni się do nadejścia już obecnego królestwa Bożego i wzrostu w wierze ludu Bożego.\nUmiłowani kapłani, współcześni mężczyźni i kobiety oczekują od nas tylko tego, byśmy byli w pełni kapłanami, i niczego innego. Wierni świeccy znajdą to, czego potrzebują w sprawach ludzkich, u bardzo wielu innych osób, a jedynie u kapłana będą mogli znaleźć to Słowo Boże, które zawsze powinno być na jego ustach (por. Presbyterorum ordinis, 4); miłosierdzie Ojca, obficie i darmowo udzielane w sakramencie pojednania; Chleb nowego życia, «prawdziwy pokarm dany ludziom» (por. Hymn z Liturgii Godzin w uroczystość Bożego Ciała, według obrządku rzymskiego). Prośmy Boga, przez wstawiennictwo Błogosławionej Maryi Dziewicy i św. Jana Marii Vianneya, abyśmy mogli dziękować Mu każdego dnia za wielki dar powołania i z pełną oraz radosną wiernością przeżywać nasze kapłaństwo. Dziękuję wszystkim za to spotkanie! Z przyjemnością udzielam każdemu apostolskiego błogosławieństwa.\nData publikacji: 2010-11-22Inne materiały tego autoraInne materiały z tego źródła\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: seminarium powołanie kapłan kapłaństwo ksiądz sekularyzacja sacrum duchowieństwo misja wykształcenie formacja stała tożsamość kapłana charyzmat proroctwa


Po nieowocnej konferencji w lipcu 2012 r., podczas której nie udało się wynegocjować tekstu traktatu (zob. Stosunki Międzynarodowe “Szansa na sukces” z 17 grudnia 2012) członkowie ONZ zdecydowali się na wznowienie negocjacji w marcu 2013 r. W drugim podejściu wypracowano co prawda treść traktatu, ale nie został on przyjęty – zabrakło konsensusu. Przeciwko opowiedział się Iran, Korea Północna oraz Syria. Z inicjatywy Meksyku sprawę skierowano do rozpatrzenia na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, gdzie do przyjęcia traktatu wystarczyła zwykła większość głosów. 154 członków ONZ poparło treść traktatu. Iran, Korea Północna i Syria nie zmieniły stanowiska. 23 członków ONZ – w tym Chiny, Rosja, Bahrajn, Mjanmar, Sri Lanka, Boliwia, Kuba i Nikaragua – wstrzymało się od głosu. Traktat został przyjęty 2 kwietnia 2013 r.\nTraktat reguluje eksport, import, tranzyt, przeładunek oraz pośrednictwo w międzynarodowym handlu zbrojeniami konwencjonalnymi. W szczególności dotyczy czołgów, wozów bojowych, systemów artylerii dużego kalibru, samolotów myśliwskich, śmigłowców szturmowych, okrętów wojennych, rakiet, wyrzutni rakietowych oraz broni palnej. Regulacje obejmują również amunicję – jeden ze spornych tematów lipcowej konferencji.\nPreambuła podkreśla znaczenie polityczne, ekonomiczne, komercyjne oraz wymiar bezpieczeństwa handlu bronią. Na arenie międzynarodowej traktat ma promować współpracę, przejrzystość oraz odpowiedzialny handel zbrojeniami konwencjonalnymi. Ma zapobiegać i wytępić przemyt.\nJednocześnie każde państwo ma suwerenne prawo regulowania i kontrolowania zbrojeń konwencjonalnych na własnym terytorium. Za sprawą lobby Narodowego Stowarzyszenia Strzeleckiego Ameryki (National Riffle Association, NRA) pojawia się również zapis o prawie do handlu, posiadania oraz użycia broni konwencjonalnej w celach rekreacyjnych, kulturowych, historycznych oraz sportowych wszędzie tam, gdzie prawo na taką działalność zezwala.\nW wymiarze jednostki traktat ma zredukować ludzkie cierpienie. Preambuła zwraca m.in. uwagę na społeczne, humanitarne, ekonomiczne i te związane z bezpieczeństwem konsekwencje nielegalnego i nieuregulowanego handlu bronią konwencjonalną. Podkreśla, iż to głównie kobiety i dzieci stają się ofiarami konfliktów zbrojnych. Z tego powodu traktat warunkuje decyzje o handlu zbrojeniami konwencjonalnymi przestrzeganiem przez państwo kupujące prawa humaniternego i prawa człowieka.\nPaństwom nie wolno natomiast autoryzować jakiegokolwiek transferu broni konwencjonalnej w przypadku sankcji gospodarczych ONZ nałożonych na państwo-importera, nielegalnego transferu i handlu zbrojeniami konwencjonalnymi oraz w sytuacji, gdy w chwili podejmowania decyzji o handlu władze państwa eksportującego posiadają wiedzę, iż zbrojenia te zostaną wykorzystane do dokonania zbrodni ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, poważnego złamania postanowień “IV Konwencji Genewskiej o Ochronie Osób Cywilnych Podczas Wojny”, do ataku na obiekty cywilne, jak również do innych zbrodni wojennych zdefiniowanych w międzynarodowych umowach, których dane państwo importujące jest stroną.\nJeśli takie opcje można wykluczyć, państwo eksportujące ma obowiązek ocenić, czy dane zbrojenia mogłyby podważyć pokój i bezpieczeństwo, zostać użyte niezgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym oraz międzynarodowymi prawami człowieka, mogą trafić w ręce terrorystów lub grup parających się transgraniczną przestępczością zorganizowaną. W przypadku wystąpienia takich podejrzeń, państwo “nie powinno” autoryzować handlu lub transferu. Jeśli po wydaniu zgody, ale przed wykonaniem transakcji eksporter pozyska istotne dla autoryzacji informacje, powinien wycofać uprzednio wydane pozwolenie i na nowo zdiagnozować sytuację.\nOrganem monitorującym implementację traktatu będzie tzw. Konferencja Stron Układu. W sprawach organizacyjnych pomagać będzie mu stały Sekretariat.\nRok po wejściu traktatu w życie państwa przedłożą wstępny raport o jego implementacji. Każda strona traktatu musi stworzyć narodowy system kontroli handlu zbrojeniami konwencjonalnymi i prowadzić narodową listę kontrolną rejestrującą autoryzację, wykonane zlecenia eksportowe oraz import do przedłożenia Sekretariatowi oraz innym państwom członkowskim. Ewidencjonowanie “może” dotyczyć ilości, wartości, modelu i rodzaju autoryzowanego transferu, wyszczególnienie państwa eksportera, importera, tranzytu oraz przeładunku. Państwo importujące zobowiązuje się do publikowania informacji o celu zakupu, użyciu oraz ostatecznym użytkowniku danych systemów. Sposób monitorowania pośredników każde państwo ustala we własnym zakresie, np. poprzez ich autoryzowanie.\nTraktat będzie otwarty do podpisu od dnia 31 lipca 2013 r. do momentu jego wejścia w życie. Układ podlega obowiązkowi ratyfikacji. Wejście w życie nastąpi wraz ze złożeniem 50-tego dokumentu ratyfikacyjnego do depozytariusza. Jest nim Sekretarz Generalny ONZ. Traktat będzie otwarty do przystąpienia i nie podlega wygaśnięciu.\nWiele krajów do dzisiaj nie reguluje handlu zbrojeniami konwencjonalnymi. Częstym powodem jest po prostu brak odpowiednich środków lub wiedzy o tym, jak to zrobić. Dla mniej zamożnych państw przewidziane jest zatem stworzenie wolontaryjnego fundusz pomocowego. Członkowie traktatu zobligowani będą również do wzajemnego wsparcia w sprawach legislacyjnych, instytucjonalnej budowy zdolności, wsparcia finansowego i technicznego. Warto przy tym dodać, że wiele państw Afryki było najgłośniejszymi proponentami traktatu, bo to przede wszystkim w tych państwach do tej pory nie ma jakichkolwiek regulacji handlu zbrojeniami konwencjonalnymi.\nTraktat promuje otwartość i przejrzystość handlu bronią konwencjonalną, między innymi za sprawą obowiązku dorocznego raportowania. Jest zatem instytucjonalną odpowiedzią na Rejestr Broni Konwencjonalnej Narodów Zjednoczonych będący unikalną, ale dobrowolną bazą danych ilościowych.\nTraktat pozostawia ponadto możliwość uzupełniania i aktualizowania tekstu. Sześć lat od wejścia w życie państwa członkowskie mogą wnieść poprawki. Przyjęcie poprawek podlega aprobacie większości trzy czwartej obecnych i biorących udział w głosowaniu członków. Jest to o tyle ważne, że w praktyce istniejące zapisy mogą okazać się niewystarczające lub niepraktyczne.\nTraktat nie jest niestety kompletny. Nie adresuje np. transferu broni konwencjonalnej w postaci prezentów, darowizn, pożyczki, leasingu czy pomocy rozwojowej. Taka forma przepływu nie znajduje odzwierciedlenia w dotychczasowych raportach kontroli eksportowych i cle wywozowym. Innymi słowy – nie jest rejestrowana. Traktat nie obejmuje ponadto takich kategorii zbrojeń jak drony czy granaty. Nie reguluje również przepływu ekspertyzy technicznej, sprzętu do produkcji, komponentów mogących posłużyć do produkcji broni, wsparcia technicznego, szkoleń, przechowywania, finansowania ani ochrony zbrojeń konwencjonalnych. Traktat nie odnosi się bezpośrednio do reeksportu ani do sprzedaży nadwyżek starych arsenałów, chociaż teoretycznie nie ma w nim mowy o regulacji według kryterium państwa czy daty produkcji. Ponadto w tekście brakuje zakazu bezpośredniej sprzedaży broni grupom uzbrojonym – traktat reguluje handel wyłącznie między państwami.\nSłabość traktatu wynika również z tego, że nie zakłada on konkretnego sposobu implementacji pozostawiając tę kwestię w gestii każdego państwa. Nie określa np. systemu autoryzacji i licencjonowania brokerów i pośredników. Brakuje jednolitej listy danych, jakie należy raportować – każde państwo może zdecydować jakie informacje zamierza przedłożyć Sekretariatowi. O jakiejkolwiek porównywalności danych można zatem zapomnieć.\nWielką słabością traktatu jest brak jakiegokolwiek mechanizmu weryfikacji przestrzegania postanowień układu. Traktat nie przewiduje również kar za niewywiązywanie się z obowiązków traktatowych.\nPerspektywa wejścia w życie\nAmbasador Meksyku przy ONZ Luis Alfonso de Alba ocenił, że wejście traktatu w życie mogłoby nastąpić już trzy lata po otwarciu na podpisy. Unia Europejska od początku negocjacji popierała inicjatywę. Traktat ma również szerokie poparcie wśród państw afrykańskich.\nChiny i Rosja, które wstrzymały się od głosu, to liderzy eksportu broni konwencjonalnej. Do tej pory Moskwa sprzedawała broń reżimowi Assada, tłumacząc to legalnością w świetle prawa międzynarodowego – w końcu nie istnieje embargo ONZ na sprzedaż zbrojeń do Syrii. Nic dziwnego, bowiem to m.in. Rosja i Chiny blokują ich ustanowienie. Problem polega jednak na tym, iż to właśnie te państwa najprawdopodobniej nie ratyfikują traktatu w najbliższej przyszłości. Według wywiadu udzielonego 4 kwietnia 2013 r. dla Ria Novosti przez Mikhaila Uliyanova, który przewodniczył rosyjskiej delegacji w trakcie negocjacji, “traktat zawiera wiele sloganów, ale brakuje mu szczegółów i praktycznych rozwiązań”.\nRównież szansa na ratyfikację traktatu przez Senat Stanów Zjednoczonych są znikome. Kilka miesięcy temu ponad połowa Senatorów zasygnalizowała sprzeciw wobec traktatu. Do jego ratyfikacji potrzeba 67 głosów. Przychylne użytkownikowi prywatnemu zapisy preambuły mogą tak łatwo nie przekonać Amerykanów, iż traktat nie godzi w ich prywatne prawo do posiadania broni. NRA już zapowiedziała opozycję wobec prób ratyfikacji. Argumentacja NRA nie wydaje się być jednak zrozumiała na tle traktatu, gdyż reguluje on handel międzynarodowy, a nie wewnątrzpaństwowy bronią konwencjonalną.\nNa prędką uniwersalizację traktatu w najbliższej przyszłości nie ma zatem najprawdopodobniej co liczyć. Można mieć jedynie nadzieję, że za kilka lat państwa nie będące stroną traktatu będą skonfrontowane z międzynarodową normą handlu zbrojeniami konwencjonalnymi opartym na poszanowaniu prawa humanitarnego i praw człowieka, której nieprzestrzeganie w konsekwencji ograniczy ich rynek zbytu. Na przykładzie Porozumienia z Wassenaar czy Grupy Dostawców Jądrowych powstaną inicjatywy ograniczające handel zbrojeniami wyłącznie między stronami traktatu lub państwami, które – nie będąc jego stroną – będą przestrzegać jego zasad.\nEfektywność traktatu będzie natomiast zależeć od woli i determinacji stron traktatu do utworzenia przejrzystego systemu ewidencjonowania, a więc przede wszystkim od solidności narodowych regulacji. Dzięki temu, iż traktat może być w przyszłości uzupełniany o nowe zapisy, możliwe jest jego dostosowanie do realnych warunków implementacji. Warto w tym miejscu przytoczyć za Peterem Woolcottem, przewodniczącym nowojorskich negocjacji, iż traktat jest “bardzo dobrą podstawą do dalszej pracy. Jest jednak wyłącznie podstawą”. Sukces mamy zatem tak jakby do poprawki.\nKatarzyna Kubiak jest doktorantką na Uniwersytecie w Hamburgu. Specjalizuje się w tematyce rozbrojenia nuklearnego, kontroli zbrojeń nuklearnych oraz nieproliferacji broni jądrowej.\nCzytany 6064 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nWięcej w tej kategorii: « Błażej Popławski: Stan wyjątkowy w Nigerii\tMichał Jarocki: Strategia NATO wobec Arktyki »


Wyszukuj najlepsze ceny z PADO24 : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nWyszukuj najlepsze ceny z PADO24 18:44 02-11-2016\nNajlepsze produkty w niskich cenach – czy to możliwe?\nEkskluzywne towary od zawsze pobudzają naszą wyobraźnię. Któż nie słyszał o rosyjskim kawiorze, czy starej angielskiej whisky? Nie starczyłoby dnia, gdyby zechcieć się zagłębiać w poszczególne produkty i wypisywać ich zalety. W gruncie rzeczy to każdy z nas może wskazać, jaki towar jest dla niego ekskluzywny. Nie zawsze będzie nim wspomniany kawior i whisky. W polskich sklepach również odnajdziemy wiele wysokich jakościowo produktów w rozsądnych cenach, pytanie brzmi: Jak je znaleźć? W ich poszukiwaniach naszym pomocnikiem będzie porównywarka cenowa. Wyszukuj najlepsze ceny z PADO24!\nPorównywarka PADO24 – na każdą okazję!\nPraktycznie każdego dnia ktoś ma urodziny. Zazwyczaj jest to powód do urządzenia hucznej imprezy i celebrowania w gronie najbliższych. Solenizant najczęściej nie wie, ile pracy i energii wymaga przygotowanie przyjęcia – jeżeli jest to impreza niespodzianka to tym bardziej! Bohaterami drugiego planu bywają tu często mamy, żony, narzeczone lub grupy znajomych. To na ich barkach spoczywają przygotowania, które są czasochłonne i męczące, ale czego się nie robi z miłości do drugiej osoby! Zazwyczaj chcemy, żeby tego dnia wszystko było jak najlepsze – najlepszy prezent, najlepszy tort, najlepsze jedzenie. Przeszkodą mogą być fundusze. Co zrobić, gdy dysponujemy określoną ilością pieniędzy, a chcemy znaleźć możliwe najlepsze produkty? Najlepiej skorzystać z okazji, jaką daje nam porównywarka PADO24. Jest to użyteczne narzędzie, które ułatwi nam odnalezienie wszystkich niezbędnych rzeczy. Dzięki niej dowiemy się między innymi gdzie najtaniej kupimy najlepsze mięso do urodzinowego obiadu, ale i produkty potrzebne do wypieczenia tortu. Porównywarka cenowa PADO24 jest na tyle uniwersalna, że wskaże nam również, gdzie niedrogo kupimy dobry alkohol a nawet i prezent dla solenizanta! Ze wspomnianej strony mogą korzystać wszyscy, którzy szukają dobrych produktów w niskich cenach.\nKupuj z porównywarką PADO24!\nPorównywarka cenowa PADO24 to praktyczne rozwiązanie dla każdego poszukiwacza dobrych produktów i niskich cen. Nie ma osoby, która nie odnalazłaby w niej czegoś, co ją zainteresuje. Jest to uniwersalna strona przeznaczona dla każdego. Wszystkie znajdujące się w niej produkty zostały podzielone na odpowiednie kategorie, więc wybór tej właściwej będzie uzależniony wyłącznie od naszych potrzeb. W dzisiejszych czasach oszczędzanie jest ważną umiejętnością, dlatego warto zacząć ją rozwijać lub nauczyć się jej. Z porównywarką finansową PADO24 będzie to przyjemny proces. O korzyściach dowiemy się bardzo szybko. Istnieje możliwość, że dzięki wspomnianej stronie, odnajdziemy przedmiot, którego cena będzie mniejsza, niż w każdym ze znanych nam sklepów. Jeżeli korzystamy często z Internetu jako miejsca, gdzie robimy zakupy, warto aby porównywarka PADO24 była naszą stroną startową. Ceny produktów znajdujące się na niej są ciągle aktualizowane. Może się zdarzyć, że pewnego poranka dowiemy się, że produkt na który „chorowaliśmy” został przeceniony, i jest w zasięgu naszych możliwości. Wszystkie produkty znajdujące się na stronie PADO24 są profesjonalnie sfotografowane i opisane. Wystarczy, że najedziemy kursorem na interesującą nas rzecz i będziemy mogli obejrzeć ją w przybliżeniu. Porównywarka PADO24 to strona, jak to się mówi, od ludzi i dla ludzi. Nie ma tu rzeczy niepraktycznych. Została stworzona, aby ułatwi życie. Skorzystaj z porównywarki cenowej PADO24 i znajdź najlepsze produkty w niskich cenach. Nie trać pieniędzy kupując zawsze tam, gdzie jest Ci najbliżej – wygoda nie zawsze jest opłacalna. Wiele ekskluzywnych przedmiotów można kupić taniej i szybciej.


Górskie jezioro, Park Narodowy w Ałtaju, Syberia, Rosja - Obraz na płótnie - Decor Mint\nNic nie cieszy Cię bardziej niż piękne, malownicze widoki i krajobrazy? Marzysz, aby cząstkę piękna natury przenieść w domowe zacisze? Kolekcja obrazów, na których prezentujemy Góry jest więc dla Ciebie. Przekonaj się sam jak bardzo obraz Górskie jezioro, Park Narodowy w Ałtaju, Syberia, Rosja zaskoczy cię naturalnymi i nasyconymi barwami oraz jakością wykonania.\nDzięki idealnie dobranym kolorom obrazów z krajobrazami łatwo wniesiesz do pomieszczenia świeżość i artystyczny akcent. Obrazy, na których prezentujemy Góry drukowane są na płótnie canvas, które w swojej fakturze przypomina artystyczne obrazy malarskie. Obraz Górskie jezioro, Park Narodowy w Ałtaju, Syberia, Rosja pomoże Ci przenieść klimat pięknych i malowniczych miejsc do swojego domu. Obraz z krajobrazem to gwarancja niezapomnianej podróży w piękne zakątki globu.