HGSS Dwa S³owa Rozdz. IV czê¶æ 15 - Fan Fiction - Harry-Potter.net.pl - Magiczny ¦wiat Harry'ego Pottera\nPrzeczytano 186627 razy.\nHGSS Dwa S³owa Rozdz. IV czê¶æ 15\nHermionê odwiedza tajemniczy Ricky,\nza¶ Severus postanawia zataiæ przed dziewczyn± o czym tym razem rozmawiali Norris i Lawford\nW tegorocznych manewrach pod kryptonimem Dragon 15 mia³o wzi±æ udzia³ 20 000 mundurowych, w tym przynajmniej tysi±c zaproszonych sojuszników z NATO i krajów partnerskich. Scenariusz zak³ada³ symulacjê walk z terrorystami, którzy wtargnêli na teren Wielkie Brytanii i zdestabilizowali sytuacjê polityczn± w kraju. Pierwsza faza æwiczeñ polegaæ mia³a na przegrupowaniu siê w rejony prowadzenia dzia³añ, izolacji obszarów zajêtych przez wrogie si³y i organizowanie obrony wa¿nych obiektów pañstwowych. W drugiej fazie ¿o³nierze mieli do wykonania zadania bojowe zwi±zane z wyparciem przeciwnika.\nW manewrach mia³a wzi±æ udzia³ marynarka wojenna – Royal Navy i Royal Marines, British Army – czyli wojska l±dowe, si³y powietrzne RAF oraz komandosi w Brygad Specjalnych.\nPierwsza grupa oko³o tysi±ca wojskowych pojawi³a siê na Rathlin tu¿ przed dziesi±t± rano. Niektórzy przylecieli helikopterami, choæ zdecydowana wiêkszo¶æ przyp³ynê³a na HMS Orion.\nW tej grupie znale¼li siê oficerowie logistyczni oraz oficerowie i ¿o³nierze z tak zwanych mobilnych jednostek logistycznych; pododdzia³ów pu³ków, batalionów i kampanii zajmuj±cych siê zaopatrzeniem materia³owym, technicznym, zabezpieczeniem transportu i organizacj± infrastruktury, przerzutem sprzêtu, instalacj± i rozlokowaniem jednostek wojskowych czy struktur medycznych i technicznych.\nKiedy tylko HMS Orion przycumowa³ do niewielkiego nabrze¿a, natychmiast wysypa³y siê z niego setki ludzi i pojazdów. Ka¿dy mia³ swoje zadanie. W ci±gu tygodnia nale¿a³o przygotowaæ lotniska dla helikopterów i samolotów, zbudowaæ z prefabrykatów baraki na bazy operacyjne i taktyczne oraz koszary, magazyny, zaplecze techniczne, medyczne, sanitarne, kuchnie polowe i, w mniemaniu wielu ¿o³nierzy „serce manewrów" czyli kantynê, do której mogli siê wybraæ po zakoñczeniu s³u¿by.\nTu¿ po powrocie z pracy Hermiona usiad³a do pisania czego¶, co przypomina³o jej notatki ze szkolnych lat. Siêgnê³a po pergamin i pióro i zaczê³a siê zastanawiaæ od czego dok³adnie zacz±æ. Rozmaite wspomnienia przemyka³y przez jej g³owê ca³kowicie chaotycznie i w koñcu uzna³a, ¿e najlepiej bêdzie spisaæ wszystkie wa¿ne wydarzenia i ustawiæ je w porz±dku chronologicznym. W ten sposób przynajmniej siê nie pogubi.\nNie umoczy³a jeszcze pióra w ka³amarzu, kiedy rozleg³ siê dzwonek do drzwi. To by³ tak zaskakuj±cy d¼wiêk, ¿e dziewczyna dopiero po paru sekundach zrozumia³a, co siê dzieje.\nGdy otworzy³a drzwi, zobaczy³a przed sob± m³odego ch³opaka w lu¼nej, szarej marynarce i jeansach.\n– Panna Hermiona Granger? – spyta³ grzecznie.\n– Tak? – odpar³a, zaskoczona.\n– Przepraszam za spó¼nienie. Ricky Johnson z Indoors Group.\nHermiona w pierwszej chwili nie zaskoczy³a.\nCh³opak mrugn±³ do niej okiem.\n– Mieli¶my umówione spotkanie na dzi¶. W sprawie ewentualnej wymiary drzwi.\nRicky Johnson... Ricky! Ach!\n– Ale¿ oczywi¶cie, proszê wej¶æ – przepu¶ci³a go do ¶rodka i zamknê³a porz±dnie drzwi.\nRicky bez zaproszenia wszed³ a¿ do salonu.\n– A ju¿ my¶la³em, ¿e nie za³apiesz – powiedzia³ ciszej.\nHermiona u¶miechnê³a siê lekko za¿enowana.\n– Nie s±dzi³am, ¿e pojawisz siê tak prêdko... To Jean Jacques ciê przysy³a?\n– Widzieli¶my siê raptem wczoraj.\nCh³opak obrzuci³ krótkim spojrzeniem grube, bia³e firanki i najwyra¼niej go to zadowoli³o, bo pokiwa³ g³ow±.\n– Rozmawiali¶my rano i prosi³, ¿ebym siê skontaktowa³ z tob± i Severusem Snapem – wyci±gn±³ z wewnêtrznej kieszeni d³ugi d³ugopis i po³o¿y³ go na stole i dopiero wtedy usiad³ na kanapie. – Mam byæ waszym ³±cznikiem.\nDziewczyna przysiad³a na drugim koñcu kanapy.\n– Co... co mam zrobiæ?\n– Mo¿esz mi daæ co¶ do picia? – poprosi³ Ricky. – By³o jakie¶ straszne zamieszanie w Tunelu i przyjecha³em prosto do ciebie. I cholernie chce mi siê piæ.\nHermiona poderwa³a siê i szybko przynios³a z kuchni sok pomarañczowy i dwie szklanki. Nala³a Ricky'emu a¿ po brzegi i ch³opak wypi³ duszkiem ponad po³owê.\n– Dziêki! Ju¿ my¶la³em, ¿e uschnê! – westchn±³ z ulg±. – No wiêc do rzeczy. Nie mam dzi¶ nic specjalnego dla was, wpad³em tylko, ¿eby siê przedstawiæ i uzgodniæ parê drobiazgów. Widzê, ¿e masz telefon. Dzia³a? – gdy dziewczyna skinê³a g³ow±, poda³ jej swoj± wizytówkê. – Je¶li potrzebujesz siê ze mn± pilnie skontaktowaæ, dzwoñ na moj± komórkê. Je¶li po prostu chcesz, ¿ebym wpad³, postaw w oknie jaki¶ kwiatek. Cokolwiek. Bêdê przechodzi³ têdy codziennie, wiêc w ten sposób bêdê wiedzia³, ¿e muszê do ciebie wpa¶æ.\n– Czemu nie mogê po prostu zadzwoniæ? – zdziwi³a siê dziewczyna.\n– Bo je¶li bêdziesz dzwoniæ ZA czêsto, komu¶ mo¿e to siê wydaæ podejrzane.\n– Przecie¿ czarodzieje nie bêd± wiedzieæ, ¿e dzwoniê!\n– Nie wiem. Nie umiem ci powiedzieæ, co mog± wiedzieæ, a czego nie. Ale wiem, ¿e w ten sposób jest bezpieczniej – odpar³ powa¿nie.\n– Naprawdê my¶lisz, ¿e... – dziewczyna nie bardzo wiedzia³a, co chcia³a powiedzieæ.\n– Wiem, ¿e w tej robocie ka¿dy szczegó³ jest wa¿ny.\nW tym momencie zabrzmia³ ca³kiem jak Severus i Moody i nagle Hermiona zaskoczy³a. To jest Moody w m³odszej wersji.\n– Jean Jacques powiedzia³ ci wszystko?\n– Powiedzia³ mi, ¿e potrzebujecie mojej pomocy. Detale mnie nie interesuj±. Wiêc odbêdzie siê to na moich warunkach. Siedzê tu od lat, prawie ka¿dego dnia i bacznie siê przygl±dam zarówno temu, co dzieje siê u mugoli, jak i w ¶wiecie czarodziejów. I nie jestem g³upi.\n– Przepraszam... nie chcia³am...\n– Wiem, ¿e Severus Snape ¿re siê z Prorokiem i niektórymi cz³onkami waszego Ministerstwa. Wiem, kogo ostatnio zdjêli ze sto³ka i kogo posadzili i jako¶ tak siê sk³ada, ¿e wchodz± wam w paradê ci nowi, prawda? JJ pokaza³ mi zdjêcia waszych przyjació³. Przyznajê, ¿e paroma mnie zaskoczy³, ale na paru od dawna mamy oko i jako¶ mnie nie dziwi±. To cholernie powa¿na sprawa i lepiej na zimne dmuchaæ.\n(JJ – czytaj ¯i¿i – zdrobnienie od Jean Jacques. Francuzi czêsto chc±c zdrobniæ jakie¶ imiê u¿ywaj± po prostu pierwszych liter. Na przyk³ad Régis – Réré, Francis – Fifi, Fabienne – Fafa).\nHermiona skinê³a g³ow± i równocze¶nie u¶miechnê³a siê pod nosem. Ricky u¿ywa³ typowych, mugolskich powiedzonek, zupe³nie jak jej rodzice.\n– Dobrze. Tyle tylko, ¿e Severus do ciebie nie zadzwoni, wiesz o tym?\n– Wiem i tak siê zastanawiam, co z tym zrobiæ...\n– Mamy ze sob± kontakt. Wiêc umówmy siê, ¿e w razie czego on skontaktuje siê ze mn±, a ja zadzwoniê do ciebie.\nRicky wypi³ resztê soku i odstawi³ szklankê na stó³.\n– ¦wietnie. Od czasu do czasu bêdziemy spotykaæ siê tu u ciebie. Ja mogê wpa¶æ pod byle pretekstem. Zamówienie siê opó¼nia, potrzebne s± dodatkowe pomiary i tak dalej. A czasami gdzie¶ w jakiej¶ mugolskiej knajpie.\n– Jean Jacques te¿ bêdzie móg³ przyj¶æ?\n– Lepiej nie – zaoponowa³ ch³opak. – Musia³by staraæ siê o pozwolenie na pojawienie siê w Anglii i to mo¿e byæ zbyt niebezpieczne. Benson go zna, Stone i Smith na pewno bêd± trzymaæ ³apê na wszelkich podró¿ach... Niech siedzi na ty³ku w Pary¿u.\nOn faktycznie ich wszystkich zna!\nRicky przekaza³ jej notatki z fiszek na temat Naczelnego Wydawcy Proroka, McDeara, po¿egna³ siê i wyszed³.\nHermiona natychmiast napisa³a do Severusa o wizycie Francuza, po czym zaczê³a spisywaæ, co dzia³o siê na pierwszym roku.\nKiedy pisa³a, po jej twarzy ca³y czas b³±ka³ siê lekki u¶mieszek. Umówili siê z Severusem na ¶rodê wieczorem w Hogwarcie i ¶wiadomo¶æ, ¿e nied³ugo go zobaczy, dodawa³a jej skrzyde³. Mia³a wra¿enie, ¿e nie potrzebuje ani je¶æ, ani spaæ, liczy³o siê dla niej tylko to, ¿eby jak najwiêcej napisaæ. Dla niego.\nKiedy pó¼niej Hermiona wraca³a wspomnieniami do tego okresu, wyra¼nie widzia³a, ¿e sprawa Norrisa zesz³a na drugi plan. Nie znaczy³o to, ¿e nie by³a wa¿na, nie, ale Severus przes³oni³ jej ¶wiat. Wszystko, co robi³a, o czym my¶la³a i czego pragnê³a, ³±czy³o siê z nim. Nie chcia³a wdziêczno¶ci tych, których próbowali chroniæ, ale jego aprobaty i u¶miechu czaj±cego siê w jego czarnych oczach. Nie my¶la³a o uczniach, którzy bêd± mogli uczyæ siê z jej notatek, ale o jego „dziêkujê" po³±czonym z choæby najkrótszym u¶ciskiem d³oni...\nPoniewa¿ Lawford wróci³ na nowo do ³ask i wybierali siê z Norrisem na obiady, mieli kolejny powód do widywania siê. W poniedzia³ek Severus by³ bardzo zaskoczony, kiedy us³ysza³ Dumbledora, który tu¿ po dwunastej zawo³a³ go i przekaza³, ¿e dowiedzia³ siê od Adalberta, ¿e Norris i Lawford w³a¶nie wybrali siê na lunch.\nNiespiesznie poinformowa³ Minerwê o tym, ¿e nie bêdzie go na obiedzie, przywo³a³ zmieniacz czasu i cofn±³ siê w czasie zaledwie o pó³ godziny. Mog±c zmieniaæ wymiar nie potrzebowa³ ju¿ eliksiru wielosokowego, wiêc przygotowa³ pluskwê, ¿eby móc potem daæ Hermionie rozmowê do pos³uchania i aportowa³ siê przed Ministerstwem, dok³adnie przed wyj¶ciem z toalet.\nTym razem Norris z Lawfordem nie rozmawiali o niczym nowym, wiêc przes³a³ wiadomo¶æ Hermionie, ¿e pods³uchiwa³ ich dzi¶, ale nic ma ¿adnych ciekawych wiadomo¶ci. Cichy g³osik tej drugiej czê¶ci jego umys³u szepn±³ mu, ¿e byæ mo¿e jutro bêd± mieli powód do spotkania. Z coraz wiêkszym wysi³kiem przywo³a³ siê do porz±dku i zaj±³ pisaniem o¶wiadczenia do Proroka i ¯onglera.\n„W zesz³ym tygodniu Prorok zaserwowa³ nam przeidealizowan± i przes³odzon± wizjê nowej szko³y dla dzieci mugolskiego pochodzenia. Reporter pisz±cy artyku³ mia³ niew±tpliwy talent w pos³ugiwaniu siê piórem, ale do tego jego talent zapewne siê ogranicza³.\nPoczu³em siê w obowi±zku przypomnieæ, ¿e szko³a to nie tylko piêkny budynek, ale przede wszystkim miejsce, w którym musz± w bezpieczeñstwie przebywaæ dziesi±tki dzieci i nauczycieli. Zada³em kilka pytañ i jako¶ do tej pory nie pojawi³a siê ¿adna odpowied¼ ze strony Ministerstwa. Mam nadziejê, ¿e to nie rezultat g³uchoty, ale tego, ¿e rz±d, opanowany nieoczekiwanym zaanga¿owaniem w edukacjê mugolskich dzieci, potrzebuje wiêcej czasu na to, ¿eby zaprezentowaæ odpowied¼ na odpowiednim poziomie.\nJako dyrektor Hogwartu dosta³em ju¿ kilka sów od rodziców ze starych, czarodziejskich rodzin, którzy zapytuj±, czemu w tak cudownej szkole nie mog± uczyæ siê ich dzieci? Je¶li w przedziwny sposób sowy nie dotar³y jeszcze do redakcji Proroka, korzystam z okazji, ¿eby przekazaæ to pytanie.\nOsobi¶cie nie widzê ¿adnego innego powodu, ni¿ chêæ odizolowania dzieci mugolskich od reszty czarodziejskiej spo³eczno¶ci.\nS±dzê, ¿e wszyscy chêtnie dowiedzieliby siê wiêcej szczegó³ów o tej nowej szkole. Ale poniewa¿ odnoszê, odosobnione byæ mo¿e, wra¿enie, ¿e ostatnimi czasy prasa nie jest do koñca niezawis³a i szczególnie na Proroka trudno dzi¶ liczyæ, proponujê wys³aæ tam przedstawicieli ró¿nych gazet i Czarodziejskiej Rozg³o¶ni Radiowej.\nJedyna gazeta, jaka wydaje siê nie byæ pod wp³ywem Ministerstwa to, jak dwa lata temu, ¯ongler, dlatego w tej grupie znale¼æ siê powinien Ksenofiliusz Lovegood."\nPostawi³ kropkê i zastanawia³ siê chwilê, czy nie sprowokowaæ ich bardziej. W koñcu zdecydowa³, ¿e t± przyjemno¶æ zostawi sobie na nadchodz±ce dni.\nWe wtorek jego artyku³ ukaza³ siê tylko w ¯onglerze, co go niezmiernie ucieszy³o. Ciekawe, co powie na to Norris...\nLovegood popar³ go, ¿±daj±c wizyty w nowej szkole i podchwyci³ pomys³ próbowania odizolowania mugolskich dzieci od reszty.\nW Proroku pojawi³o siê za¶ oficjalne o¶wiadczenie w³adz francuskich w sprawie planowanego na wrzesieñ zamkniêcia granic. Charles Chevalier domaga³ siê natychmiastowego odwo³ania tej decyzji godz±cej bezpo¶rednio we Francuzów i w równym stopniu ograniczaj±cej wolno¶æ angielskich czarownic i czarodziejów.\nSeverus z³o¿y³ gazetê i przygotowa³ siê na wezwanie Dumbledora. Nie mia³ w±tpliwo¶ci, ¿e dzisiejszego dnia Norris i Lawford bêd± mieli zdecydowanie wiêcej do powiedzenia.\nIstotnie, trochê przed pierwsz± Albus pojawi³ siê na portrecie.\n– Severusie, Adalbert widzia³ ich, jak przechodzili ko³o Fontanny Magicznego Braterstwa – powiedzia³, nie bawi±c siê w powitania.\nSeverus by³ ju¿ gotowy. Czekaj±c rzuca³ zaklêcia now±, francusk± ró¿d¿k±. Skin±³ staremu czarodziejowi, wsta³ w fotela i zdj±wszy czasowo os³ony z gabinetu i zmieniwszy wymiar, obróci³ siê p³ynnie i znik³ z cichym trzaskiem.\nPojawi³ siê przed wyj¶ciem z toalet chwilê przed tym, jak otworzy³y siê drzwi i wyszli Norris z Lawfordem. Po energicznym kroku Norrisa mo¿na by³o poznaæ, ¿e jest co najmniej poddenerwowany.\nPoszed³ za nimi do przestronnej restauracji, odczeka³ chwilê, a¿ siê usadowi± przy oddalonym od innych stoliku w samym k±cie ogródka na zewn±trz, po czym spokojnie usiad³ na murku ko³o nich. Za plecami mia³ gêsty ¿ywop³ot, wiêc móg³ byæ spokojny, ¿e nikt na niego nie wpadnie. Po³o¿y³ przed sob± pluskwê i w³o¿y³ do ucha s³uchawkê. Nie potrzebowa³ tego, ¿eby ich s³yszeæ, ale chcia³ byæ pewny, ¿e pluskwa wszystko dobrze zapamiêta.\n– Nie s±dzi³em, Peter – powiedzia³ Lawford, bez w±tpienia kontynuuj±c przerwan± rozmowê. – Chyba nikt z nas o tym nie my¶la³.\n– Za chwilê rozpêta siê piek³o – warkn±³ Norris.\n– Trzeba bêdzie wyja¶niæ ludziom, dlaczego mugolaków trzeba uczyæ inaczej ni¿ dzieci czarodziejów. ¯e bêd± mieli dodatkowe przedmioty, które nie s± potrzebne tym, co znaj± ju¿ nasz ¶wiat.\n– Jakie przedmioty masz na my¶li? Do tej pory mówili¶my o uczeniu historii czarodziejów i obyczajów.\n– No wiêc dorzuæmy do tego lekcje latania na miotle. Nikt z mugolaków tego nigdy nie robi³. Jakie¶ zajêcia praktyczne, jak liczyæ nasze pieni±dze...\n– Bardzo dobrze. Albo zajêcia przystosowawcze. Wiesz, ¿eby potrafili obyæ siê bez tych ich mugolskich wynalazków. Bez laptapów i tych wszystkich ró¿nych fonów, czy tych ich okienek.\nLawford popatrzy³ uwa¿nie na przyjaciela.\n– Peter, o czym ty mówisz? Przecie¿ jeszcze nawet nie zaczêli¶my piæ.\nNorris wzruszy³ ramionami.\n– Jak chcesz, to siê ¶miej, ale Teddy pod³apa³ to od Nigela. U¿y³ stwierdzenia, ¿e dzieci s± do tego przyklejone 24 godziny na dobê i bez gogli ¶wiat dla nich nie istnieje.\n– Dobra, w ten sposób bêdziemy mogli wyja¶niæ, czemu szko³a jest tylko dla szlam. Mo¿e przejdzie.\n– Co robimy ze Snapem?\nLawford skrzywi³ siê mocno. Przysz³a kelnerka, wiêc zamówili brandy i danie dnia. To da³o mu trochê czasu na zastanowienie siê.\n– S±dzê, ¿e nie mo¿emy go d³u¿ej ignorowaæ. Ten g³upiec Lovegood wydrukuje wszystko, co ten sukinsyn napisze. Powinni¶my mu odpowiedzieæ.\n– Ale CO odpowiedzieæ?! Przecie¿ nie mo¿emy przyj±æ tam reporterów! Chyba, ¿e... – Norris zawaha³ siê i po chwile dokoñczy³ – chyba, ¿e wydrukuj± dok³adnie to, co im ka¿emy wydrukowaæ.\nLawford mia³ trochê przestraszon± minê.\n– Co masz na my¶li, Peter? – spyta³ ostro¿nie.\n– Albo potraktujemy wszystkich Imperiusem, albo zmodyfikujemy im pamiêæ. I powiemy im, co widzieli i s³yszeli i zrobimy parê zdjêæ.\nObaj mê¿czy¼ni przez chwilê patrzyli na siebie w milczeniu.\n– Modyfikacja pamiêci bêdzie chyba lepsza. Potem wróc± do siebie i napisz± piêkne artyku³y, ka¿dy inny i nawet nie bêd± wiedzieli, co siê sta³o – powiedzia³ w koñcu Lawford.\n– Doskona³y pomys³, Davy! Nawet znam kogo¶, kto to mo¿e zrobiæ. Prawdziwy mistrz. Potrafi wszczepiaæ fragmenty pamiêci tak idealnie, ¿e nawet nie widaæ momentu, kiedy pojawia siê fa³szywe wspomnienie. Mo¿e nawet okre¶liæ moment, kiedy sobie go przypomnisz, czy blokowaæ czasowo mo¿liwo¶æ przypominania sobie.\nZamilkli na chwilê, bo podesz³a do nich kelnerka z brandy. Gdy zostali sami, Norris stukn±³ swoj± szklaneczk± w szklaneczkê przyjaciela.\n– Bardzo dobrze. Jak wrócimy, ka¿e Blackowi zrobiæ mi spis najwa¿niejszych czarodziejskich gazet i stacji radiowych i wys³aæ do nich zaproszenia.\n– Poczekajmy z zaproszeniami. Niech Black napisze, ¿e wziêli¶my pod uwagê jego propozycjê, ¿e w tej chwili przygotowujemy listê osób i organizujemy t± wizytê. I ¿e niebawem wy¶lemy zaproszenia.\n– Chcesz zyskaæ na czasie?\nLawford skin±³ g³ow±.\n– Tak. Jak tylko zrobimy, co Snape chce, drañ wymy¶li co¶ nowego. To po pierwsze. Po drugie nie p³aszczmy siê przed nim, niech ludzie nie odnosz± wra¿enia, ¿e on ma prawo dyktowaæ nam, co chce.\n– A po trzecie im pó¼niej to zrobimy, tym w lepszym stanie bêdzie szko³a. Maj± jeszcze trochê pomieszczeñ do wykoñczenia, ka¿ê im zadbaæ o szczegó³y, ¿eby na zdjêciach dobrze wysz³y – ucieszy³ siê Norris.\n– To sprawi, ¿e Snape siê uspokoi i bêdzie czeka³. I przestanie pieprzyæ o komisjach do sprawdzenia, czy wszystko jest zrobione jak nale¿y – doda³ Lawford. – Bo do tego nie mo¿emy dopu¶ciæ. Jak by¶my zaczêli modyfikowaæ pamiêæ Madame Maxime i Dimitrova i kiedy¶ to wysz³o na jaw... zostaliby¶my ukamienowani.\n– Bardzo dobrze, Davy! Bo powa¿nie mówi±c, bez modyfikacji pamiêci by siê nie oby³o. Choæby Skrzyd³o Szpitalne zupe³nie nie spe³nia norm.\n– Wiem, zauwa¿y³em – parskn±³ Lawford.\nJaka¶ inna kelnerka przynios³a im talerze jedzeniem, wiêc oboje zaczêli je¶æ i zeszli na temat pomys³u Rockmana przeegzaminowania cz³onków Ministerstwa, Kliniki i nauczycieli.\n– Rozumiesz, w ten sposób pozbêdziemy siê tych wszystkich, którzy mogliby nas stopowaæ. Automatycznie trzeba bêdzie pozatrudniaæ innych na ich miejsce, no i wybraæ nowych szefów Wydzia³ów, Departamentów... – mówi³ Norris, jedz±c chrupkie warzywa.\n– Tyler ma ju¿ jaki¶ pomys³, jak to zaaran¿owaæ?\n– Jak to zaaran¿owaæ? – nie zrozumia³ Norris.\n– Bo niektórzy z tych... niepo¿±danych tak naprawdê maj± ca³kiem niez³± wiedzê. We¼my na przyk³ad Granger. Ona te egzaminy zda na 120 procent.\n– Z tego, co mówi³ Tyler, na nowym stanowisku idzie jej ¶wietnie – powiedzia³ niechêtnie Norris. – Jest ni± po prostu zachwycony – skrzywi³ siê. – Wiesz, ¿e jak ostatnio z nim rozmawia³em, powiedzia³, ¿e chêtnie by j± zatrzyma³?\nSerce Severusa nagle przyspieszy³o i zamar³ czekaj±c na dalsze s³owa.\n– Jak to „zatrzyma³"? – parskn±³ Lawford. – Przecie¿ jak siê zorientuje, co siê dzieje...\nNorris westchn±³ na wspomnienie rozmowy.\n– Tyler mówi, ¿e na przyk³ad w sprawie usuwania ci±¿y zgadza siê w nami absolutnie. Uwa¿a, ¿e Ministerstwo ma racjê i tylko ludzie nie chc± zrozumieæ i s± niewdziêczni. Za to ona jest bardzo wdziêczna za badania i podany eliksir – za¶mia³ siê znów.\nLawford popatrzy³ na przyjaciela i pokrêci³ g³ow±.\n– Ale¿ ona jest g³upia i naiwna!\n– Póki co niech sobie j± zatrzymuje. Kaza³em mu braæ j± od czasu do czasu na pogawêdkê, ¿eby wiedzieæ, co dok³adnie my¶li. Jak tylko zobaczymy, ¿e Panna Wiem–To–Wszystko staje siê podejrzliwa, pozbêdziemy siê jej.\n– Masz ju¿ jaki¶ plan?\nNorris prze³kn±³ du¿y kawa³ek miêsa i popi³ wod±.\n– Jeszcze nie. Co¶ siê wymy¶li. Albo dam j± Teddy'emu, albo wymy¶li siê jaki¶ magiczny wypadek albo w³amanie do mieszkania, po³±czone z gwa³tem i morderstwem.\n– Do jej mieszkania siê nie w³amiesz – powiedzia³ Lawford.\n– Bo parê miesiêcy temu kto¶ wszed³ do niej przez kominek i zdemolowa³ jej mieszkanie. I zdaje siê co¶ ukrad³. Wiêc Jinks & Hayde za³o¿yli jej pe³no zabezpieczeñ.\n– Wiêc zlecimy to Nigelowi. On przecie¿ nie wejdzie przez kominek.\n– Szkoda, inaczej Teddy by siê za³apa³, jemu to siê wyra¼nie podoba³o.\nKolejne wzruszenie ramionami.\n– Nigel mo¿e go wzi±æ ze sob±.\nObaj roze¶miali siê, za¶ Severus zacisn±³ piê¶ci tak mocno, ¿e mia³ wra¿enie, ¿e popêkaj± mu ko¶ci.\nPrzez spor± czê¶æ obiadu Norris i Lawford zabawiali siê wspomnieniami z ich eksperymentów na kobietach w Azkabanie i w którym¶ momencie Severus schowa³ pluskwê do woreczka, w³o¿y³ do ma³ego pude³eczka i wsun±³ do kieszeni. To zdecydowanie nie by³a rozmowa, której mog³a s³uchaæ Hermiona. Trzês³y mu siê rêce i ca³y dr¿a³ z t³umionej w¶ciek³o¶ci i z najwiêksz± chêci± zamordowa³by ich na miejscu.\nTrzeba bêdzie jej powiedzieæ, ¿e pluskwa nie dzia³a³a, ale spisa³e¶, co s³ysza³e¶.\nDo koñca obiadu nie mówili ju¿ nic sensownego. Kiedy wstali od sto³u, Severus odetchn±³ z ulg± i nie czekaj±c a¿ odejd± od stolika, aportowa³ siê do Hogwartu.\nDodano 22.11.2018 22:53 | Czytañ: 1348 | Komentarzy: 0


Fortepian Szopena Cyprian Kamil Norwid - klp.pl\nCyprian Kamil Norwid / Fortepian Szopena Cyprian Kamil Norwid\nL`arte? ... c`est l`art - et puis,Voilà tout.\n1 Fortepian Chopina - analiza i interpretacja\n3 Wielcy ludzie w poezji Norwida\nKomentarze: Fortepian Szopena Cyprian Kamil Norwid\nNo cóż - nsz prof kazał nam samodzielnie uporać się z jego interpretacją :). Może nie jestem fanem Norwida, ale polemiki ise podejmę - myślę że zaborca tak chciał pokazać Polakom w podziemiu, że jednak nameczył by się i kazał swojim ludziom wtarggać instrument na jaknajwiększa wysokoość by zasymbolizować ogroy upadek Polski oraz poprzez biednego pianiste utrzeć nosa spiskowcom.\nwiersz jest doprawdy trudny,ale dzięki pomocy nauczyciela mozna go zrozumiec i interpretować wedlug własnego uznania, nie zawsze zgodnie z sugestią psora....aha wkradł się mały błąd zamiast Cyprian jest napisane Cyprain ;)\nNorwid mylnie utożsamił fortepian marki Bucholtz z fortepianem marki Pleyel, który oglądał w paryskim mieszkaniu muzyka (nawiązanie Czarne kwiaty) Pozdrawiam.\nDo Jarosława: o fortepianie, to był fortepian siostry Chopina, an którym on grywał na Nowym Świecie 67/69. Tutaj wiarygodne źródło: http://www.chopin.pl/zabytki/ muzeum/salonik_pl.html\nzakradł sie prawdopodobnie jeszcze jeden błąd. Tylko, ze w wiadomości wstępne. Nie wiem czy udokumentowane jest historycznie to, że instrument, na którym grywał Chopin tak naprawde został wyrzucony przez okno. Część IX utworu wersy 11-13 podają inną wersję.Wers 11 oznajmia, że "przez ganku kolumny" czyli prawdopodobnie były one mijane czyli nie nad nimi a przez nie wyleciał fortepian. Możliwym jest, że spadając z rospędu, roztrzaskał się o bruk. Skłonny jestem wnioskować, ze tak naprawdę nikt nie trudził się z tym, aby ów przedmiot najpierw dźwigać na wysokość okna a potem męczyć się z tym aby tej wielkości przedmiot przez nie wyrzucić. Lekki nonsens...pozdrawiam wszystkich entuzjastów twórczości Norwida,a wszystkich, którzy się ze mna nie zgadzają zapraszam do polemiki:)


Prestiż. Pismo poświęcone reputacji polskiej gospodarki - Prawo do informacji\nOd trzech lat konstytucja gwarantuje obywatelom dostęp do informacji publicznej, do dzisiaj wszakże nie uchwalono przepisów wykonawczych prawo to uściślających. W Sejmie znajdują się dwa projekty ustawy z wolnością informacji w nazwie, trzeci zostanie wniesiony do laski marszałkowskiej jako inicjatywa obywatelska.\n„Informacja jest tlenem i energią demokracji oraz rządów prawa” – głoszą autorzy projektu ustawy o wolności informacji przygotowywanego przez Centrum Monitoringu Wolności Prasy. Jawność informacji o pracy urzędów i organów władzy, a zwłaszcza ich budżetach, zmniejsza ryzyko korupcji, marnotrawstwa publicznych środków, nieefektywnej pracy, a z drugiej strony motywuje obywateli do uczestnictwa w życiu publicznym. Nawet w pełni demokratyczne rządy zbyt często lubią przyczepiać dokumentom etykietkę „poufne”.\nKonieczność zagwarantowania obywatelom dostępu do informacji pierwszy dostrzegł ustawodawca szwedzki, wprowadzając do konstytucji z roku 1766 zapis o wolności prasy. W roku 1966 Stany Zjednoczone przyjęły bezprecedensową ustawę o wolności informacji (Freedom of Information Act) stanowiący o tym, że regułą jest jawność informacji, a poufność wyjątkiem. W ciągu trzech minionych dekad prawo takie przyjęto kolejno w Danii, Norwegii, Austrii, Francji, Holandii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie, Włoszech, na Węgrzech, w Portugalii, Belgii, Irlandii, Tajlandii, Korei, Izraelu, Czechach i Japonii.\nW Polsce kwestię wolności zdobywania i rozpowszechniania informacji regulują trzy artykuły konstytucji z roku 1997. Artykuł 54 zakazuje cenzury prewencyjnej i koncesjonowania prasy. Artykuł 61 daje obywatelowi prawo „do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne”. Obejmuje to również informacje o działaniu samorządów oraz osób i instytucji wykonujących zadania władzy publicznej lub gospodarujące publicznym majątkiem, jak np. Agencja Rynku Rolnego. Prawo to obejmuje dostęp do dokumentów i wstęp na posiedzenia organów władzy z możliwością rejestracji ich przebiegu. Równocześnie może ono zostać ograniczone jedynie przez wzgląd na ochronę praw i wolności innych osób, ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa i ważnego interesu gospodarczego państwa. Z kolei artykuł 74 zapewnia obywatelowi prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska.\nBrak jednak szczegółowych przepisów wykonawczych. Nieliczne regulacje dotyczące dostępu obywateli do informacji rozproszone są w różnych aktach prawnych, zwykle odnoszących się do wąsko pojętych dziedzin życia. Od ubiegłego roku obowiązują za to przepisy dotyczące kwestii informacji niejawnych, co oznacza, że mimo braku jednoznacznego określenia „reguły” ustawodawca rozstrzygnął o wyjątkach od niej.\n30 czerwca 1999 posłowie AWS złożyli w Sejmie projekt ustawy „o dostępie do informacji publicznej” przygotowany przez Centrum im. Adama Smitha. Trzy tygodnie później projekt alternatywnej ustawy, „o jawności procedur decyzyjnych, grupach interesów i publicznym dostępie do informacji”, wnieśli posłowie Unii Wolności. Trzeci projekt – „o wolności informacji” – przygotowuje Centrum Monitoringu Wolności Prasy, które zapewne wniesie go jako projekt obywatelski po zebraniu 100 tys. podpisów popierających go osób.\nMamy zatem już trzy projekty. Na wniosek UW 25 lipca projekt Centrum im. Adama Smitha został wycofany z pierwszego czytania i razem z unijnym skierowany do komisji sejmowej, co, zdaniem wiceprezydenta Centrum Andrzeja Sadowskiego, spowodowało zahamowanie prac nad ustawą. Sadowski uznał również projekt UW za „mocno niezaawansowany”. „Nie można merytorycznie mówić, że lobbing reguluje dostęp do informacji. Analizując obie ustawy mogę powiedzieć, że nasz rozwiązuje problem dostępu do informacji w 100 proc, a ich w 30 proc. Unia Wolności uprawia tu politykę dezinformacji”, zżyma się Sadowski.\nPrzeciwnego zdania jest Jerzy Wierchowicz, szef klubu parlamentarnego UW, który uważa projekt swojego klubu za „dalej idący”. Z kolei Andrzej Goszczyński z Centrum Monitoringu Wolności Prasy w chwili wpłynięcia drugiego z projektów wyrażał nadzieję, że dzięki odroczeniu prac nad ustawą CMWP zdąży skończyć własną ustawą i przedłożyć ją parlamentowi jeszcze w sierpniu. Tak się jednak nie stało i ustawa w tej wersji znana jest wciąż w postaci założeń.\nProjekt Centrum im. Adama Smitha\nCentrum im. Adama Smitha konstruując prawo o dostępie do informacji publicznej wzorowało się na ustawodawstwie szwedzkim oraz irlandzkim, które z kolei bezpośrednio nawiązuje do amerykańskiego Freedom of Information Act.\nZgodnie z projektowaną ustawą, podstawowym medium przy publikacji informacji publicznej będzie internetowy Biuletyn Informacji Publicznej. Dokumenty, które nie znajdą się w Internecie będą wywieszane w gablotach w ogólnodostępnych pomieszczeniach urzędów, organów władzy i instytucji. Tam także mają być zainstalowane terminale z dostępem do biuletynu. Zainteresowanym zagwarantowana zostanie możliwość kopiowania dokumentów oraz prawo wstępu na posiedzenia organów władzy. Udostępnianie dokumentów ma następować niezwłocznie, a obowiązek zapewnienia warunków do udostępnienia ciążyć będzie na samych instytucjach. Informacje mają być udzielane nieodpłatnie, jedynie w przypadku, gdy osoba zainteresowana chce otrzymać je w formie innej niż zwyczajowo przyjęte, powodując w ten sposób dodatkowe koszty, bądź informacja istotna jest jedynie dla jego potrzeb osobistych wprowadzone będą opłaty, jednak nie większe niż rzeczywiste koszty przygotowania informacji.\nZa publiczne w projekcie przyjmuje się informacje o polityce, rozstrzygnięciach i planach władz publicznych, informacje o instytucjach publicznych – ich strukturze, organach i osobach sprawujących funkcje publiczne oraz kompetencjach, informacje o procedurach publicznych, treści zgromadzonych danych publicznych oraz o środkach publicznych, majątku, prawach majątkowych i stanie długu publicznego.\nW uzasadnieniu ustawy autorzy szacują koszty jej realizacji na ok. 150 tys. zł. Finansowanie miałoby się odbywać również w ramach budżetów rzeczników prasowych instytucji, którzy teraz de facto staliby się rzecznikami informacji publicznej. Dodatkowe koszty pokryłyby wprowadzone opłaty.\nProjekt Unii Wolności\nW projekcie Unii Wolności jeszcze silniej akcentuje się wykorzystanie Internetu w procesie udostępniania informacji. Instytucje wymienione w art. 61 ustawy zasadniczej miały by obowiązek publikowania na bieżąco informacji o pracach nad projektami ustaw i rozporządzeń, rozpoczęciu procedury przyznawania przywilejów, np. dotacji, zwolnień, kontyngentów czy koncesji, wystawieniu na sprzedaż lub wydzierżawieniu publicznego majątku, jeśli jego wartość przekracza 50 tys. euro w przypadku majątku skarbu państwa i 10 tys. euro dla majątku samorządowego, osobach piastujących funkcje publiczne i odpowiedzialnych za prowadzenie konkretnych spraw, np. przetargów. Ponadto władze samorządowe miałyby obowiązek dokładnego informowania o obradach swoich organów.\nOrgany i instytucje publiczne przyznające przywileje, np. dotacje czy koncesje oraz rozporządzające publicznym majątkiem miały by obowiązek informowania poprzez Internet o tym, jakie przywileje zamierzają rozdać i do kiedy można się o nie ubiegać. Publiczne mają być również dane o urzędnikach wysokiego szczebla i osobach pełniących funkcje publiczne – m.in. przynależność partyjna, zakres powierzonych zadań i pobierane wynagrodzenie.\nProjekt Unii Wolności rozbudowany został o rozwiązania dotyczące lobbingu i konsultacji społecznych – publiczne konsultowanie zmian w prawie ze wszystkimi zainteresowanymi byłoby obowiązkiem władzy. Odbywałoby się także za pośrednictwem Internetu. Organ władzy ogłaszałby na swych stronach www chęć zmiany bądź stworzenia np. ustawy i publikował tam jej projekt. Zainteresowane osoby i „grupy interesów”, czyli wedle ustawy legalnie działające organizacje reprezentujące interesy swoich członków, zgłaszałyby na stronie www swoje propozycje i uwagi. Władza z kolei miałaby informować, które z tych sugestii uwzględniono a które odrzucono. Postulaty grup interesu pozostałyby w Internecie po zakończeniu pracy nad ustawą, co nadało by jawność działaniom lobbingowym. Autorzy ustawy postulują również wprowadzenie zapisów ujawniających lobbing do regulaminu Sejmu i Senatu. Jako że realizacja ustawy miałaby się w znacznym stopniu odbywać przez Internet koszty związanej z tym informatyzacji wyliczono na 750 tys. złotych.\nProjekt Centrum Monitoringu Wolności Prasy\n„Nasz projekt dotyczy innej problematyki niż to, co przedstawiła Unia Wolności. Merytorycznie bliższe mu jest rozwiązanie, które zaproponowało Centrum im. Adama Smitha, jednak zawiera dalej idące pomysły” – mówi Andrzej Goszczyński z CMWP. Podstawową różnicą ma być określenie w przepisach nie tylko tego, co urzędnik ma dać obywatelowi, ale także nałożenie na niego obowiązku dokumentowania problemów, które są ważne dla państwa i społeczeństwa. Zdaniem Goszczyńskiego „Ten obszar działania ustawy odnosi się przede wszystkim do władz lokalnych. Przykładem może być woda na działce – czy jest zdatna do picia. Gdy przyjdzie się z takim pytaniem do urzędu najczęściej słyszy się odpowiedź 'nie wiemy’, można za to zrobić na własny koszt płatne badania” CMWP postuluje powołanie instytucji „rzecznika do spraw informacji publicznej” na wzór rzecznika praw obywatelskich, jednak z poszerzeniem jego kompetencji o możliwości egzekucyjne.\nUstawa zapewniająca obywatelom dostęp do informacji nie zlikwiduje problemu korupcji – podkreślają autorzy projektów, ale tak, jak w USA uczyni państwo bardziej przejrzystym i mniej podatnym na patologie. „Przyjęcie bądź nie przyjęcie jej przez obecny parlament będzie probieżem jego uczciwości i wiarygodności elit politycznych” – podkreśla Andrzej Sadowski. Jego zdaniem, w Sejmie brakuje jednak woli politycznej do jej uchwalenia. Również w Centrum Monitoringu Wolności Prasy wyrażane są obawy co do postępu prac. „Wiemy, że w parlamencie istnieje opozycja przeciw tej ustawie” – mówi Andrzej Goszczyński.\ndodano: 2012-01-04 18:13:38


Thrivaldi | Shadow Broker - polski serwis Mass Effect\nStacje paliwowe wokół wodorowo-helowego gazowego olbrzyma Thrivaldiego zaopatrują w hel-3 przybywające do układu statki handlowe. Planeta ma dziewięć znanych księżyców i wiele mniejszych ciał w swoich pierścieniach.\nOSTRZEŻENIE DLA PODRÓŻNYCH: W ostatnim czasie piraci przypuścili kilka ataków na stacje paliwowe Thrivaldiego. Władze ogłosiły, że sprawcy są „na wolności”. Odradza się podróżowania w te rejony.\nOdległość orbitalna: 1,5 j.a.\nWspółczynnik Keplera: 1.042\nPromień: 35 957 km\nDługość dnia: 11 ziemskich godzin\nThrivaldi prawdopodobnie wziął swoją nazwę od giganta zabitego przez Thora w mitologii nordyckiej.


Na spotkania zostali zaproszeni mieszkańcy, którzy biorą udział w realizacji ww. projektu.\nSpotkania otwierali Wójtowie poszczególnych gmin przekazując głos przedstawicielowi Firmy Flexipower group, która będzie realizować zadanie dotyczące montażu paneli fotowoltaicznych.\nJest to duża odpowiedzialność, ale też powód do dumy i cieszy nas, że tak wiele osób z Gmin Jastrząb, Mirów, Chlewiska i Orońsko chce wziąć udział w projekcie, co pokazała frekwencja na spotkaniach. Cieszy nas również zainteresowanie mieszkańców i nasz wspólny wpływ na rozwój gmin i dbałość o ekologię.\nPodczas prezentacji mieszkańcy mieli okazję poznać techniczne wymogi i parametry paneli fotowoltaicznych oraz kolejne etapy postępowania montaży na nieruchomościach. Ważne jest, by kierować się wytycznymi, a w razie wątpliwości kontaktować się z Wykonawcą bądź Urzędem w poszczególnej Gminie.\nPodpisanie umowy wzajemnych zobowiązań, które odbywa się w poszczególnych urzędach gmin.\nWizja lokalna na miejscu montażu przeprowadzana przez Koordynatora Firmy Flexipower group. (opracowanie projektu oraz ostateczne wskazanie miejsca montażu).\nUiszczenie wpłaty na podstawie wystawionej przez urząd faktury bądź wezwania do zapłaty.\nZapraszamy uczestników projektu, którzy zadeklarowali chęć montażu instalacji oraz podpisali umowy użyczenia do zgłaszania się w celu podpisania umowy wzajemnych zobowiązań do 8 czerwca. (dotyczy mieszkańców z gminy Jastrząb).\nOsoby które rezygnują z montażu instalacji muszą zgłosić się do urzędu w celu podpisania rezygnacji.\nGmina Jastrząb - Agnieszka Dąbrowska – 48/ 628-48-73\nGmina Chlewiska - Krzysztof Rejczak – 607 627 812\nGmina Orońsko - Sylwia Zielińska - 48/ 618-59-22\nGmina Mirów - Wojciech Ćwierz - 48/ 628-38-89\nFotowoltaika - wzór umowy\nFotowoltaika - koszt mieszkańca - F3 - instalacja 3 kW\nFotowoltaika - koszt mieszkańca - F4 - instalacja 4 kW\nFotowoltaika - koszt mieszkańca - F5 - instalacja 5 kW\nSpotkanie Informacyjne - Gmina Chlewiska\nSpotkanie Informacyjne - Gmina Orońsko\nSpotkanie Informacyjne - Gmina Jastrząb\nSpotkanie Informacyjne - Gmina Mirów


nates 01.07.2021 12:06\nKatarzyna Grochola jest jedną z najpopularniejszych polskich pisarek w Polsce. To autorka wielu bestsellerowych powieści (m.in. "Nigdy w życiu", "Ja wam pokażę", "Trzepot skrzydeł"). Grochola aktywnie udziela się w mediach społecznościowych. Obecnie jej profil na Instagramie obserwuje ponad 39 tysięcy osób. Niedawno pisarka opublikowała zdjęcie, które zmroziło krew w żyłach jej fanów.\n"Myślałam, że nigdy tego zdjęcia nie pokażę nikomu"\nNa zdjęciu widzimy pisarkę podłączoną do kroplówki oraz czuwających przy niej ratowników medycznych. Grochola siedzi na poplamionej krwią podłodze.\nWDZIĘCZNOŚĆ: Myślałam, że nigdy tego zdjęcia nie pokażę nikomu. Ale stoję murem za Ratownikami, którzy uratowali mi życie, rok temu w czasie lockdownu. Ta sama ekipa była u mnie w południe i o 1 w nocy. Wozili mnie od szpitala do szpitala, o 3.30 zostałam przyjęta w czwartym\n- napisała Grochola pod zdjęciem.\n"Oni stanęli przy mnie i ja stoję przy nich"\nDlaczego pisarka opublikowała ten post? Jak zdradza, czuła, że musi podziękować za udzieloną jej rok temu pomoc. Grochola nie zdradziła jednak, co jej dolegało.\nOni stanęli przy mnie i ja stoję przy nich, są wspaniałymi ludźmi, od których naprawdę zależy nasze życie! Na tym polega prawdziwa SOLIDARNOŚĆ - nie jestem ratownikiem, ale obchodzi mnie los innych! Bardzo pozdrawiam cały zespół ratowniczy z Milanówka i całą ratowniczą Polskę! Dziękuję, że jesteście!\n500 plus nie dla wszystkich seniorów. Kto dostanie pieniądze?


Uparty 18-latek kradł łańcuszki kobietom - Dziennik Wschodni\nUparty 18-latek kradł łańcuszki kobietom\nNieudana próba kradzieży złotego łańcuszka nie zniechęciła 18-letniego złodzieja. Jeszcze tego samego dnia, mieszkaniec Lublina napadł na inną kobietę idącą ulicą. Do zdarzenia doszło w sobotę.\nW sobotę przy ul. Ruskiej w Lublinie kobieta razem z mężem odprowadzała swoją kuzynkę na autobus.\n- Podczas oczekiwania na przystanku podbiegł do nich młody mężczyzna i zerwał z jej szyi złoty łańcuszek - relacjonuje Andrzej Fijołek z KWP w Lublinie. - Ten jednak nie trafił w jego ręce, tylko wpadł za bluzkę kobiety.\nZłodziej uciekł. Jednak tego samego dnia 18-latek napadł na kolejną osobę. Kobieta wracała do domu przy ul. Lubartowskiej. Straciła łańcuszek o wartości ok. 1,5 tys. zł.\nPolicjanci ustalili rysopis mężczyzny i po kilku godzinach zatrzymali sprawcę. Funkcjonariusze odzyskali także skradziony łańcuszek.\nPatih / 22 kwietnia 2012 o 12:50\nDo Lubelaka: żal mi Ciebie....\nfrom toleranted / 22 kwietnia 2012 o 12:44\nnaucz się czytać ze zrozumieniem dzbanie\nLubelak / 22 kwietnia 2012 o 11:47\njak się nosi łańcuszki po 1,5 kafla to powinno ich stać żeby kuzynkę odwieźć autem albo zafundować sałate a swoją drogą jacyś Ci ludzie niemyślący, wiadomo co się tam dzieje, to po co prowokować takimi drogimi rzeczami (no ale kuzynka przyjechała to się trzeba było pokazać) hehe


Koncepcje designerskie w stylizowaniu domów dzięki jakim można będzie cieszyć ich nowoczesnością. | Blackstonefood\nKoncepcje designerskie w stylizowaniu domów dzięki jakim można będzie cieszyć ich nowoczesnością.\nZależnie od tego, jakie ktokolwiek ma upodobania ma możliwość dobrać fototapetę z jakiegokolwiek zasięgu tematycznego. Dla przykładu taka jak te tutaj: demural.pl/fototapety/mapy-swiata. Aranżując salon początkowo musimy mieć na uwadze odpowiednie dobranie kolorów ścian. W sytuacji małych powierzchni doskonale sprawdzą się jaśniejsze farby.\nNa znacznie więcej szaleństw z kolorami możemy sobie pozwolić w przypadku większych salonów. Wówczas powinny być idealne finezyjne fototapety do salonu, jak na http://demural.pl/fototapety/salon, które są współcześnie bardzo chętnie wykorzystywane. Trzeba jedynie przemyśleć, czy faktycznie pasować będzie ona do ogólnego wystroju, który panuje w domu. I jeżeli okaże się, że tak, to nie powinno się posiadać już żadnych obiekcji przed założeniem takiej fototapety w domowym zaciszu.\nObszarów tematycznych będzie wiele i wystarczy chociażby przejrzeć taką jak fototapety mapa świata, żeby przekonać się, że każdy znajdzie coś dokładnie pod swoje upodobania. Jest możliwość przekonać się na fototapetę standardową z powiększonym obszarem terenu, jak i w większym stopniu sprecyzowaną, jaka wyraziście przedstawi konkretne terytorium na kuli ziemskiej, które podoba się nam szczególnie. Jeśli myślisz o tym, aby przyozdobić swoje mieszkanie taką właśnie fototapetą, wówczas musisz przede wszystkim zdecydować się na jedną drukarnię, z której usług zamierzasz korzystać. Kiedy wpiszesz w wyszukiwarkę internetową markę jakiejś firmy, która trudni się drukowaniem fototapet, wtedy niewątpliwie znajdziesz wiele komentarzy na jej temat.\nOne niewątpliwie będą wielce pomocne w podjęciu decyzji – podobnie zresztą jak komentarze Twoich znajomych, którzy już kiedyś z oferty takiej firmy korzystali, sprawdź ofertę demural.pl/. Należy jednak pamiętać o tym, aby nie przesadzić z ilością różnorodnych mebli i akcesoriów do domu. Jeśli wybierzemy elementy wystroju nazbyt chaotycznie, w mieszkaniu zrobi się estetyczny nieporządek. Pamiętajmy także o kwestii odpowiedniego oświetlenia, które również odgrywa bardzo ważną rolę w każdym salonie.\nakcesoria, drukarnie, Kolor, terytorium


6 grudnia 2019 Opublikowano w Bez kategorii\n5 grudnia 2019 Opublikowano w E.Gontarek, I.Handzlik, J.Zagórski\n26 listopada 2019 Opublikowano w B.Gaworecki, E.Bandyk\n26 listopada 2019 Opublikowano w Bez kategorii\n25 listopada 2019 Opublikowano w D.Kureła, M.Dominiak, M.Jarocka, U.Panek\n8 listopada 2019 Opublikowano w B.Gaworecki, E.Bandyk\nDnia 8 listopada 2019 r. w naszej szkole odbył się uroczysty apel na pamiątkę 101. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Część artystyczną poprzedził występ orkiestry górniczej oraz zespołu „Fudżijamki”. Zaprezentowali oni piękne pieśni i melodie związane z odradzającą się po123 latach niewoli Polską. Następnie uczniowie klas IV i V przedstawili krótki program artystyczny nawiązujący do wolności, którą Polska odzyskała po latach zniewolenia.\n7 listopada 2019 Opublikowano w E.Gontarek\n4 listopada 2019 Opublikowano w Bez kategorii


Podejrzenie pierwszego ogniska ASF w tym roku. To gospodarstwo z obsadą 2 tys. macior\nNiestety, ale mamy prawdopodobnie pierwsze ognisko ASF w tym roku. Choroba dotknęła duże gospodarstwo w woj. lubuskim, które należy do rolnika utrzymującego 2000 loch. - Upada mit, że wirus panoszy się tylko w małych gospodarstwach, gdzie być może nie są spełnione jakieś warunki bioasekuracji. Powrót choroby nastąpił o 10 dni wcześniej niż w ubiegłym roku – informuje Michał Kołodziejczak z Agro Unii.\n- Przy 2 tys. loch, to gospodarstwo hoduje ponad 70 tys. prosiąt rocznie. To jest ogromny dramat i porażka dla polskiego ministra. Po takim ognisku ASF, kiedy nie było nic robione całą zimę i całą jesień, kiedy zmienił się minister, powinniśmy usłyszeć tylko jedną informację: do dymisji minister rolnictwa, bo to jest wynik jego nieróbstwa i do dymisji podaje się główny lekarz weterynarii, bo on też nic nie zrobił. Pierwsze tegoroczne ognisko wystąpiło o 10 dni wcześniej, niżeli pierwsze ognisko w 2020 r. Takie ogniska to ogromne straty nie tylko dla hodowców, ale i dla dostawców pasz, zboża i wszystkich innych towarów koniecznych potrzebnych do tego gospodarstwa. To skutkuje falą bankructw, a konsekwencje tego poniesiemy my wszyscy. Hodowcy nie będą długo cieszyć się wyższymi cenami świń. Polska znowu będzie czerwoną plama na mapie całego świata, gdzie ASF jest w natarciu od siedmiu lat. Prawo i Sprawiedliwość, a wcześniej Platforma Obywatelska i PSL nie poradzili sobie z wirusem ani trochę – komentował na gorąco Michał Kołodziejczak, Czekamy na oficjalny komunikat Głównego Lekarza Weterynarii w tej sprawie.\n3.3333333333333 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 (9 głosów)\nAfrykański Pomór Świń , ASF u świń , ognisko ASF , Michał Kołodziejczak , nowe ognisko ASF , ASF w woj. lubuskim , Afrykański Pomór Świń w Polsce , pierwsze ognisko ASF w 2021 r.


~Słoωa z(a)bite dechami - Kaprys JoAnny~: Każdy z nas ma swoją historię. Każdy nosi w sobie ból...\nAutor: JσAηηค I.- Ƙ. o 23:33\nプoƛηɳค I.-K. 20 października 2014 11:57\nMiłego, Anno, dziękuję i pozdrawiam!\nMichał Cimek 20 października 2014 10:44\nWysłuchałem takich opowieści bez liku w swoim zawodowym życiu.\nプoƛηɳค I.-K. 20 października 2014 11:58\nmnie ta opowieść poruszyła.\nAnna 20 października 2014 18:06\nTak, jakbym czytała "Balladę o Januszku". Niestety, takie jest życie większości ludzi.\nプoƛηɳค I.-K. 30 października 2014 09:45\nPamiętam, Aniu i film i książkę, jak przez mgiełkę.\nPamiętam, że Gienię grała jakaś radziecka aktorka.\nAgnieszka F. 20 października 2014 22:07\nTakie historie nigdy nie są 'uśmiechnięte'... :(\nPozdrawiam JoAnno i życzę słonecznego października! :)\nSerdeczności, Ago, dzięki!\nLotka 22 października 2014 15:43\nPaździernik zmusza mnie do zadumy. Wszyscy moi bliscy odeszli w październiku. Cóż, każdy ma coś smutnego w sobie i to nie tylko jesienią. Pozdrawiam serdecznie.\nプoƛηɳค I.-K. 30 października 2014 09:46\nW nocy... pod koniec października.\nZ moją dłonią w jego wychudzonej ręce...\nJ.A.P. Ra 22 października 2014 17:48\n"Nienawidze łez w oczach których kocham.. Nienawidze gdy niewinnym dana jest śmierć.. Nienawidze dwulicowości.. Nienawidze ludzkiego braku szczerości.. Nienawidze, że wokół mnie jest tyle podłości.. Nienawidze nadziei która coraz bardziej błądzi... Nienawidze nietolerancji, która mnie otacza.. Nienawidze krzywd...których sie nie wybacza."\nTak to jest aniele.Ja się nie skarże na swój los,skargi mam do Boga.\nTrzymaj się zdrowo,pomyślności :-)\nプoƛηɳค I.-K. 30 października 2014 09:49\nWiesz, że bardzo...\nAnna 28 października 2014 16:46\nJoanno, w niedzielę byłam w Twoim mieście i na cmentarzu widziałam wiewiórkę, która skakała po ławeczce.\nプoƛηɳค I.-K. 30 października 2014 09:51\nByłam wczoraj, idę jeszcze dzisiaj, muszę "dosprzątać" (chyba się wczoraj przeziębiłam)...\nWiewiórki i jeże - jest ich tam dużo.\nJeże tupią wieczorem i niektórzy się boją...\nAnna 31 października 2014 16:48\nWieczorami tam nie bywam, bo zawsze przyjeżdżamy około godz. 11, potem na cmentarz odległy o 13 kilometrów i wreszcie do szwagra, który został sam w moim rodzinnym domu, choć jeszcze kilka lat temu żyło tam pięć osób.\nプoƛηɳค I.-K. 31 października 2014 18:58\nJuż dzisiaj raz tam byłam, zaraz idę znowu, bo jutro nie pójdę w ten tłum. Zapalę znicze, zostawię mamie jej ulubionego, dużego słonecznika, którego pani z kwiaciarni mi sprowadziła. :)\nNie znoszę tłumu, futrzanej (niezależnej od temperatury) rewii mody i innych tego typu historii, więc jutro "włączam" świeczki w domu, zresztą zgodnie z życzeniem mojego dadinka, który mnie doskonale rozumiał...\nPozdrawiam gorąco, jak wrócę, będę w końcu u Ciebie!