Ładowarki teleskopowe – gdzie sprawdzą się najlepiej i kto ich używa | Budostrada\nHome > Maszyny > Ładowarki teleskopowe – gdzie sprawdzą się najlepiej i kto ich używa\n21 kwiecień 20172017-04-21T21:57:19+00:002017-04-21T21:57:19+00:00 Maszyny Brak komentarzy\nŁadowarka teleskopowa to jedno z tych urządzeń, które nie ma swojej specjalizacji, a jednocześnie jest niezbędnym wyposażeniem wielu zawodów – nie tylko budowlanych. Ilość jej zastosowań jest naprawdę szeroka, a w każdym z nich doskonale się sprawdza. W tym artykule poznasz jej możliwości i dowiesz się, gdzie można zastosować ładowarkę teleskopową.\nZ jednej strony można powiedzieć ogólnie, że ładowarka teleskopowa sprawdzi się wszędzie tam, gdzie trzeba coś przenosić, podnosić i umieszczać na jakiejś wysokości. Z tego też powodu jest to podstawowe wyposażenie straży pożarnej, w której jest wykorzystywana chociażby do przenoszenia gałęzi, przeszkód, czy np. odkrywania pogorzelisk. Inną grupą, która powszechnie używa ładowarek, są rolnicy. Oczywiście pierwsze co przychodzi na myśl, to przenoszenie siana lub innych płodów rolnych formowanych w kostki (lub umieszczanych w beczkach czy kontenerach), a następnie układanych w piramidy lub kupy. No i oczywiście trzecia najbardziej liczna grupa – budowlańcy. Tutaj zastosowań ładowarek jest tak wiele, że aż trudno się pokusić o wymienienie ich wszystkich: przenoszenie rur, prefabrykatów, palet, ciężkich urządzeń i maszyn, podnoszenia kosza z pracownikami, podnoszenie i wyciąganie przedmiotów za pomocą liny (podobnie jak wyciągarka w jeepie). A to nadal tylko część możliwości.\nTylko część, ponieważ ładowarki mają możliwości wymiany końcówki wysięgnika, dzięki czemu można je dostosować do naszych wymagań i rodzaju wykonywanej pracy. Zamiast standardowych wideł można równie dobrze umieści tam szuflę do odśnieżania lub odgarniania piasku, platformę roboczą dla ludzi czy szczypce do chwytania kontenerów i innych dużych przedmiotów. Inną cechą charakterystyczną ładowarek teleskopowych, która decyduje o ich wszechstronnym zastosowaniu, są możliwości manewrowe. Ładowarki są wyposażone w napęd na cztery koła, co w połączeniu z dwiema osiami skrętnymi pozwala na niewiarygodną wręcz zwrotność – również na małym, ograniczonym lub trudnym terenie. Oczywiście istnieje wiele modeli, o różnym udźwigu, wielkości i zasięgu teleskopów – nawet do 30 m. Wypożyczaniem i sprzedażą ładowarek zajmują się między innymi przedsiębiorstwa budowlane, takie jak np. firma Ramirent.


Читать онлайн «Trzeci brzeg Styksu», Krzysztof Beśka – ЛитРес\nZ serii: Detektyw Stanisław Berg #1\nKup i pobierz za 24,99 zł ($ 5,98)\nTagi: Tajemnica Tajemnicy, tajemnicze zniknięcie, miejscowych detektywów, prywatne dochodzenieEdytuj\nTrzeci brzeg StyksuZdjęcie na okładce: Shutterstock Copyright © 2012, 2020 Krzysztof Beśka i SAGA Egmont Wszystkie prawa zastrzeżone ISBN: 9788726594485\nJednostajny pomruk tramwajów, podmiejskich pociągów, ostatnich fabryk, wreszcie ludzkich szeptów, modlitw i złorzeczeń – przed chwilą jeszcze wyraźny, niczym buczenie natrętnego owada – nagle zaczął się rwać, jakby muzykowi, który dął w ustnik instrumentu, zabrakło powietrza. Jeszcze raz czy dwa jęknie rozpaczliwie i zarzęzi, uderzając w wyższe tony, co podobne będzie wołaniu o ratunek lub – przeciwnie – szybszy koniec, by wreszcie zamilknąć zupełnie. Kto wie, czy nie na zawsze...\nPo chwili rozdarła się syrena; modulowany, raz cichnący, to znów głośniejszy dźwięk nie wzywał jednak ludzi na zasłużony spoczynek; dobiegał od pojazdu z niebieskim światłem na dachu, bo gdzieś, to pewne, znów górą było zło. Takich syren w głębokich wąwozach ulic rozlegnie się tej nocy jeszcze kilka, może kilkanaście, choć miasto dalej, nieporuszone, a może już martwe, pogrążać się będzie w mroku i ciszy.\nŻadna siła nie powstrzyma łuszczącego się tynku elewacji starych kamienic, kruszejących murów zapomnianych tkalni i browarów, rdzewiejących bram niegdysiejszych pałaców i willi ani tym bardziej ręki z nożem czy kastetem, opadającej w bezlitosnym ciosie, w ciemnym zaułku między Wschodnią a Włókienniczą. Krew ludzka zmiesza się z deszczem i wodą kapiącą z dachów, w którą w czas odwilży przemienił się śnieg, z oddanym świeżo moczem i sosem z kebabów – jak na ironię, łagodnym...\n– A pan to chyba przyjezdny, co? Po oczach poznaję. – Sprzedawca w małym sklepiku spożywczym na rogu ulic, oddzielonym od świata witryną z potężną kratą, kasował po kolei wszystkie produkty z koszyka; czytnik pojękiwał miarowo, a mężczyzna (może nawet sam właściciel przybytku, kawał chłopa – spokojnie dałby sobie radę w pojedynkę, broniąc swojej własności!) wciąż obserwował jedynego w tej chwili klienta. – Ale nie z Warszawy – ocenił po chwili, szeleszcząc plastikową reklamówką. – Mam rację?\n– Skąd pan wie? – zapytałem, siląc się na uśmiech i swobodny ton, a nie było to wcale łatwym zadaniem.\n– Za inteligentnie pan wyglądasz – zabrzmiała diagnoza. – Bo oni w tej Warszawie, proszę pana, w sejmie, w rządzie, telewizji, to chyba zupełnie zapomnieli, że niedaleko leży takie miasto Łódź. Dwie godzinki jazdy, a jakby koniec świata. Wyspa ludożerców! I równie duże, nie żadna tam pipidówka. Tam przypominają sobie o nas dopiero wtedy, gdy coś się dzieje złego. Bo mój znajomy to mówi, że u nas, jak w soczewce, ogniskuje się całe zło tego kraju. I nie ma racji?\nW odpowiedzi tylko wzruszyłem ramionami, szukając gorączkowo oparcia dla wzroku. I znalazłem: na regale z alkoholami, wypełnionym po brzegi. Sprzedawca zaś ciągnął dalej, z coraz większym zapałem, a może i złością, która widać wreszcie znalazła ujście:\n– Nie ma racji? Nie ma?! Sam pan powiedz. Jak odstrzelić łeb politykowi, to tylko w Łodzi. Dzieci zapeklować w beczkach albo podusić jak koty na złość swojej ślubnej – proszę bardzo! Dobić chorego zastrzykiem, zamiast go ratować, żeby zakład pogrzebowy miał zarobek – oczywiście, zapraszamy do nas! Nie, ludzie tak szybko nie zapominają. Zapytaj pan, kogo chcesz...\n– A ten mój znajomy, proszę pana, to mówi jeszcze, że cała Polska swoim kształtem przypomina jedną wielką dupę. A jeśli tak, to nasze miasto jest dziurą w tej dupie. Dwadzieścia trzy pięćdziesiąt poproszę. Możliwie jak najdrobniej, jeśli pan byłby tak uprzejmy.\nZapłaciłem, pożegnałem się cicho i wyszedłem. Ulicą przejechał miejski autobus, rozpryskując na boki fontanny brudnej mazi. Rozejrzałem się dookoła, chcąc zorientować się, którędy mogę wrócić do domu. To znaczy nie do mojego domu, tylko... Ale może po kolei.\nPociąg przyjeżdżał na stację Łódź Fabryczna o szesnastej dwanaście. Rozklekotane wagony kolejki podmiejskiej udawały pospieszny, ruina udawała dworzec (lada dzień miano go zamknąć), a ja udawałem, że jestem spokojny. Że wiadomość, która dotarła do mnie poprzedniego wieczora, to jednak jakieś nieporozumienie. I z pewnością na miejscu spotkam kogoś bardziej kompetentnego, kogoś, jak to mówią, bardziej w temacie, kto zajmie się pochówkiem zmarłej przedwczoraj dalekiej ciotki, a także, jeżeli nie przede wszystkim, pozostawionym przez nią mieszkaniem...\nAdres, który zapisałem na kartce, niewiele mi mówił. Znałem miasto słabo, jeżeli nie źle, choć i to nie skłoniło mnie do wzięcia spod dworca taksówki. Przypomniałem sobie bowiem zasłyszaną gdzieś kiedyś prawdę o Łodzi, że wszystkie drogi prowadzą do ulicy Piotrkowskiej. Poza tym dzień był jeszcze w miarę jasny, choć bez słońca, którego dawno nie widziano na niebie pod tą szerokością geograficzną, jak to często bywa na przełomie zimy i wiosny.\nSzybko, bo w ciągu niespełna pół godziny, i bez większych problemów, odnalazłem właściwą kamienicę, choć decyzji „wejść czy jednak sobie darować”, nie potrafiłem podjąć przez dobrych kilka minut. Stojący samotnie trzypiętrowy dom przy ulicy Tadeusza Kościuszki, równoległej do wspomnianej Piotrkowskiej, był z pewnością przed laty pięknym okazem secesyjnej architektury. Dzisiaj, podobnie jak większość wiekowych kamienic w tym mieście, straszył brudną elewacją, tu i ówdzie odłażącym tynkiem, poobtłukiwanymi ornamentami, w większości drewnianymi, starymi oknami, wreszcie ciemną czeluścią bramy, która, mogłem iść o zakład, musiała cuchnąć kocimi odchodami i stęchlizną...\n– Pan może od pani Leokadii? – usłyszałem za plecami drżący, kobiecy głos.\nOdwróciłem się i zobaczyłem starszą panią w szarym, wytartym płaszczu. Kobieta dźwigała w obu rękach ciężkie siaty wypełnione sprawunkami.\nCzy ja mam to wypisane na twarzy? – zapytałem sam siebie w duchu.\n– Tak, to ja. Dzień dobry pani – przywitałem się grzecznie, a następnie przedstawiłem nazwiskiem, choć równie dobrze mogłem podać obojętnie jakie; ciotka nazywała się bowiem inaczej niż ja i moja rodzina.\n– Jestem sąsiadką – powiedziała moja rozmówczyni, po czym wskazała ruchem brody ciemną bramę. – Niech pan wejdzie. Czekamy od rana...\nWeszliśmy do środka. W bramie nie śmierdziało; przegrałbym zakład. U stóp schodów zaoferowałem się, że poniosę siatki, ale kobieta nie chciała pomocy. Klatkę schodową oświetlało słabe, żółte światło, ale mimo to mogłem stwierdzić, że schody są dokładnie zamiecione, a na bladozielonych ścianach nikt nie wymalował ani nie wydrapał żadnych napisów. Na pierwszym piętrze, zaraz za progiem swojego mieszkania, sąsiadka zostawiła zakupy, a zabrała pęk kluczy. Mimo że przed chwilą kobieta użyła liczby mnogiej, wciąż była sama.\nWspięliśmy się w milczeniu na najwyższe piętro kamienicy. Starsza pani otworzyła drzwi mieszkania ciotki nieboszczki i wpuściła mnie do środka. Wszedłem z mocno bijącym sercem.\n– Ciało jest w kostnicy szpitala Kopernika przy Pabianickiej, jakby pan chciał ją zobaczyć – powiedziała ściszonym głosem, a ja aż się wzdrygnąłem. – Sąsiedzi, starym zwyczajem, zrobili już zbiórkę pieniędzy na wieniec.\n– Tak. Dziękuję – bąknąłem tylko, rozglądając się z coraz większą ciekawością.\n– Jakby pan czegoś potrzebował, wie pan, gdzie mnie szukać.\nI cicho zamknęła za sobą drzwi. Zostałem sam. Pomyślałem wtedy, że może wypadałoby zdjąć buty, ale tego nie zrobiłem. W kilku krokach pokonałem przedpokój, po czym znalazłem się w dużym pokoju, na którego końcu szarzało dwuskrzydłe, wysokie okno, zakończone łukowato.\nMieszkanie sprawiało wrażenie, jakby ktoś opuścił je w pośpiechu i za chwilę miał zamiar wrócić. Na stoliku przykrytym owalną koronkową serwetą stała szklanka z niedopitą herbatą, obok leżały jakieś gazety. Sprawdziłem: był to dziennik sprzed trzech dni wraz z dodatkami. Ludzie, którzy do mnie zadzwonili, jako przyczynę śmierci cioci Leokadii podali mi zawał serca. A może jednak był to wylew. Na szczęście nikt jak na razie nie egzaminował mnie pod tym kątem.\nPogotowie musiało ją zabrać z domu, a potem to już pewnie poszło szybko. Ile mogła mieć lat? Nawet tego nie wiem... – rozważałem w myślach, wciąż rozglądając się z ciekawością dziecka, które znalazło się w zupełnie obcym mieszkaniu.\nByły to wnętrza typowe dla starszych ludzi: meble modne w latach sześćdziesiątych, zakupione z pewnością w dekadzie następnej, na ścianie oklejonej pożókłą tapetą kilka świętych obrazków, czarno-białe, podretuszowane zdjęcia jakichś ludzi, których nie znałem, choć może powinienem. Sporo roślin doniczkowych, które pewnie trzeba będzie zaraz podlać. Sweter w nijakim kolorze przewieszony przez poręcz krzesła. Czarne pantofle na niskich, startych ukośnie obcasach. Wyraźnie wyczuwalna, znajoma skądinąd i niezbyt miła woń starości...\n– Co ja mam, do cholery, z tym wszystkim teraz zrobić? – zadałem sobie pytanie, ale nawet to, że zrobiłem to na głos, drapiąc się przy tym bez skrępowania po głowie, nie przybliżyło mnie ani trochę do odpowiedzi; chyba nawet było zupełnie odwrotnie.\nPokoje były dwa: przez salon wchodziło się do sypialni, niemal w jednej trzeciej zajętej przez ogromną, ciemną, trzydrzwiową szafę, do której, póki co, nie miałem zamiaru zaglądać. Przez niedomknięte drzwi łazienki dochodził jednostajny szum uszkodzonej spłuczki. Kuchnia była całkiem spora, widna, choć wyposażona podobnie jak reszta lokum. Całe mieszkanie zaś, co było charakterystyczne dla stylu secesyjnego, było bardzo wysokie. To wszystko.\nWróciłem do dużego pokoju. Na niskiej szafce stał telewizor, na oko dwudziestoletni, kolorowy. Może działał. Nacisnąłem czerwony przycisk, nie zadawszy sobie nawet trudu odszukania pilota. Po chwili z głośników dobiegł nosowy głos prezentera prowadzącego wiadomości, co można było potwierdzić kilka chwil później, kiedy pojawił się obraz.\nNagle poczułem się głodny. Niestety, w lodówce znalazłem tylko kawałek spleśniałego żołtego sera, napoczęty słoik dżemu z jagód, trzy jaja. Czyżbym więc jednak pomylił się w obliczeniach i ciotka leżała w szpitalu o wiele dłużej? Trzeba będzie o to zapytać sąsiadkę...\nWyszedłem w poszukiwaniu sklepu. Na dworze było już ciemno, ale szybko udało mi się zrobić niezbędne zakupy. Po niespełna dwudziestu minutach byłem z powrotem, bogatszy o spostrzeżenia sprzedawcy na temat jego miasta. Ja chyba jeszcze nie zdążyłem wyrobić sobie zdania, a nawet gdyby tak było, nie spieszyłbym się z jego ujawnianiem komukolwiek.\nSzum wody gotującej się w czajniku w połączeniu z dźwiękiem dochodzącym z głośnika telewizora tchnął w to miejsce nieco życia. Kiedy zalałem wrzątkiem jedną z ostatnich saszetek ekspresowej herbaty, rozpocząłem poszukiwania cukru.\nW chwili gdy otworzyłem pierwszą z brzegu górną szafkę, jakiś podłużny kształt wysunął się z jej wnętrza. W ostatniej chwili udało mi się pochwycić to coś, co okazało się pudełkiem po czekoladkach Baker's z blachy pociemniałej ze starości, choć nie pokrytej w żadnym miejscu rdzą. Wieczko lekko odchyliło się, ukazując zawartość wnętrza.\nPudełko było wypełnione wycinkami z gazet. Nie musiałem szukać daty pod winietą, aby stwierdzić, że gazety są stare. Nawet bardzo stare. Zdjęcia przedstawiały mężczyzn w cylindrach i melonikach, kobiety z parasolkami, tu i ówdzie w tle pojawiał się jakiś powóz czy dorożka.\n– „Tajemnica napadów na banki rozwiązana”. „Łódź odetchnęła z ulgą”. „Kim jest bohater?” – zacząłem czytać na głos kolejne tytuły wycinków, niewiele jednak z tego rozumiejąc.\nPrócz pożółkłych fotografii w pudełku znajdował się też pociemniały ze starości brulion. Miał niewiele stron, za to chroniły go sztywne okładki. Otworzyłem na chybił trafił. Pismo było łatwe do odczytania; autor używał pióra. Przez chwilę walczyłem jeszcze z wątpliwościami, czy wypada mi zaglądać do czyichś, jakby nie było, prywatnych notatek. Wreszcie zacząłem czytać, znów na głos:\n– „Wróciwszy do Łodzi, zaczął wcielać w życie swój szaleńczy plan. Prace rozpoczął dużo wcześniej, prawdopodobnie z zupełnie innych pobudek. Miał zamiar spekulować wodą, trzymać w szachu tak fabrykantów, jak i zwykłych ludzi. Na budowę nie wydał ani jednego rubla, nie płacił też pracującym dla niego robotnikom...”\nPrzerwałem. Z zewnątrz nie dochodził żaden, najcichszy nawet dźwięk. Miasto spało, może już nawet snem wiecznym. Para unosiła się znad powierzchni stygnącej herbaty pionową, wąską smużką, niczym dym z fabrycznego komina w bezwietrzny dzień...\nProlog, w którym pojawia się cień\nTego wieczora słońce zachodzące nad Retkinią i Brusem przypominało wielką, pulsującą kulę ognia. Taki ogień w parę chwil potrafi strawić kolejną upadającą fabrykę, a wraz z nią i ludzkie marzenie o potędze, władzy, a może nawet, kto wie, szczęściu. Wciąż jednak było to tylko słońce – trochę jeszcze zimowe, trochę już wiosenne.\nDzień kończył się też jak zwykle, jak dobiegł kresu wczoraj i najpewniej odejdzie w niebyt jutro: głosem setek fabrycznych świstawek, odgwizdujących zgodnie koniec dniówki, tupotem, a raczej chlupotem tysięcy par lichych robotniczych drapoków na pokrytym błotem bruku wąskich ulic, które w mieście tym przecinały się bez końca, tworząc swoistą szachownicę; wreszcie szmerem prowadzonych półgłosem rozmów, tu i ówdzie głośniejszych wyrzekań na los, który odczarować trudno, właściwie to chyba nie sposób, a może i nie warto.\n– Idziesz, Franek, do famuły, czy z nami na piwo? – pytał robotnik robotnika, pracownik farbiarni tego, co cały dzień, od bladego świtu, spędzał przy ładowaniu bel bawełny na ogromne platformy, zwane z niemiecka rolwagami.\n– Nie. Nie mogę – brzmiała odpowiedź cicha, wręcz ledwo słyszalna.\n– Dajcie żesz spokój chłopinie. Widzicie, że majster mu tak plecy obił, że ledwo idzie.\n– Może jutro. Może... Przecież lubię piwo...\nNo i ogniowi na koniec dnia, temu prawdziwemu, niszczycielskiemu, też nikt by się nie zdziwił. Choć pożary w mieście Łodzi, za które zgodnie winiono zawsze przypadek, mrugając przy tym znacząco okiem, wybuchały zazwyczaj ciemną nocą...\nW pałacu Neumannów, secesyjnej, trzypiętrowej budowli zajmującej od niespełna roku działkę przy ulicy Długiej 30, od wczesnego popołudnia, właściwie już od obiadu trwało żywe poruszenie. Każdy, kto w ostatnich godzinach spojrzałby na Annę Karolinę Neumann, najstarszą córkę Friedricha, znanego w całym mieście i poza jego granicami właściciela sześciu fabryk włókienniczych, i jego żony Gudrun, stwierdziłby bez wahania, że ma do czynienia z gorączką, a przez to być może z grypą lub jakąś inną groźną chorobą. Kto wie, czy nie tropikalną.\nNikt z domowników nie załamywał jednak rąk, nie wzywał lekarza, choć ten z pewnością przybyłby do pałacu w kilka chwil. Wiedzieli bowiem zarówno Friedrich, jak i jego Gudrun, jak na kochających, choć bardzo zajętych na co dzień rodziców przystało, że za stan ich córki odpowiada nie żadna choroba, a coś zupełnie innego.\n– Bal! Idę na bal, Mutti – powtarzała bez końca jasnowłosa, ładna dziewczyna wszystkim naokoło, nie tylko matce.\n– Jesteś piękna – odpowiadała jej na to Gudrun Neumann, która, choć nie chciała tego po sobie poznać, denerwowała się równie bardzo jak jej córka, a może i bardziej.\n– Mój pierwszy w życiu bal...\nPróżno było tłumaczyć małej, że to nie bal, wszak trwał post poprzedzający święta Wielkiej Nocy, a jedynie przedstawienie w Theater-Varieté przy Konstantynowskiej. Ale niech i będzie bal!\nLedwo więc służba wyniosła zastawę po obiedzie, na pokoje wtargnęli zgodzeni specjalnie na tę okoliczność fryzjerzy, modystki na czele z zażywną krawcową o czerwonej, szerokiej twarzy sprzedawczyni wędlin. Wspierało ją pół tuzina pomagierek, na które pokrzykiwała bez końca, choć niezbyt głośno, bo wnętrza pałacowe, nie tak dawno przecież urządzone, budziły we wszystkich nie lada respekt.\n– Proszę tutaj, ja, tu będzie dobrze – komenderowała osobiście frau Gudrun, za pomocą złożonego japońskiego wachlarza odprawiwszy wszystkie pokojówki, służące i kamerdynerów, żeby jej się pod nogami nie plątali.\nZaczynała się bowiem gra o stawkę największą: o pozycję Neumannów w światku towarzyskim Łodzi – to raz. I o taką samą pozycję, ale w świecie wielkich fortun, gdyż wydanie córki za mąż należało wciąż i będzie należeć zawsze do najważniejszych interesów – to dwa. Na przedstawieniu w Theater-Varieté miały się bowiem pojawić wszystkie liczące się rodziny łódzkie ze swoimi córkami i synami.\n– Ta suknia jest stanowczo za długa – powiedziała zażywna krawcowa, przypatrując się krytycznie przepięknej, różowej, marszczonej gęsto sukni z najprawdziwszego jedwabiu, którą przed chwilą włożyła na siebie Anna Karolina i teraz stała w niej na stole niczym porcelanowa lalka, niemal bez ruchu, jak miała przykazane.\n– Jak to za długa? Jak to za długa? – Gudrun Neumann zamrugała nerwowo oczami.\n– Będzie się plątała – zaczęła wyjaśniać mistrzyni nożyc, choć jeszcze bez użycia rąk, a gestykulować potrafiła i lubiła. – Ręczę dobrodziejce. Mimo obcasików.\n– Mimo obcasików – powtórzyła jak echo żona fabrykanta, by zaraz zapytać: – I co?\n– Trzeba skrócić, ale niewiele. Skrócić trzeba.\n– Ale ile to potrwa? – zaniepokoiła się gospodyni, spoglądając to na rzeźbiony bogato zegar z kukułką, wiszący na jednej ze ścian, to na przerażoną, pobladłą twarzyczkę córki. – Żeby zdążyć, musimy wyjechać za trzy godziny. Za dwie. Zwei Stunde!\n– Kole godzina, może mniej – uspokoiła ją kobieta, ujmując się pod boki. – Nawet się pani dobrodziejka nie obejrzysz, jak córę będzie można do ślubu prowadzić...\nW tym samym czasie, kiedy Annę Karolinę przygotowywano z mozołem do jej pierwszego w życiu towarzyskiego wyjścia, dwa piętra wyżej jej młodszy, bo ledwie sześcioletni brat imieniem Johann siedział w pojedynkę na parapecie jednego z pałacowych okien i znudzonym wzrokiem patrzył przez okno. Pokrywające powierzchnię szyby liszaje, powstałe po spadłym wczoraj wieczorem deszczu pomieszanym ze śniegiem, dalece utrudniały obserwację.\nCiemniejąca coraz szybciej wschodnia strona nieba, na którą wychodziły okna dzięcięcego pokoiku małego Hansika, bo tak często zwracali się do niego domownicy, coraz bardziej przerażała chłopca. Latarnie uliczne jeszcze się nie paliły, a kominy fabryk, a było ich widać stąd co najmniej kilkanaście, przypominały mu żywe istoty. Żywe, ale gotowe pozbawić tego życia innych. Ludzi, dzieci, jak on. Chwilami był pewny, iż walcowaty, strzelisty kształt porusza się, przybliża coraz bardziej. I zaraz podejdzie pod okna ich pałacu, stłucze szyby w oknach i zabierze go ze sobą. Albo wessie do środka!\nNa szczęście i tym razem wybawił go od złego głos bony, Frau Gertrudy, która pojawiła się w jego pokoju nie wiadomo kiedy, cicho niczym duch; jej malec się nie bał.\n– Hansiku, kolacja!\nZjadł bez grymaszenia, choć w pojedynkę, co było dość nietypowe w domu, gdzie każdy posiłek był swoistą celebrą: do pokoju jadalnego, drugiego w pałacu pod względem wielkości po reprezentacyjnym, urządzonym z prawdziwym przepychem salonie, schodzili się wszyscy domownicy, służba przynosiła wiktuały, rozmawiano, czasem nawet śmiano się, gdy ojciec był w dobrym humorze, bo jakiś geszeft mu się udał.\n– Danke – powiedział cicho, zeskakując szybko z krzesła.\nObsługujący go stary kamerdyner imieniem Hermann skinął na to głową i poniewczasie, za to niemal bezszelestnie odsunął ciężki mebel. Wysokie ściany na spółkę z sufitem odbiły tupot małych nóżek na drewnianej podłodze. Odprowadzający wzrokiem malca Hermann jeszcze nie wiedział, jak bardzo jeszcze zatęskni za tym dźwiękiem i widokiem...\nKilka chwil później Hansik Neumann był z powrotem na górze, w swoim dzięcięcym pokoju. Próbował bawić się ołowianymi żołnierzykami, ale wkrótce go to znudziło. Na to, by dosiąść swojego ukochanego drewnianego konia na biegunach, stojącego w kącie pokoju, był, jak sam oceniał, już za duży. Popatrzył też na półkę z książkami, ale szybko odwrócił wzrok. Nic nie było w stanie skupić na dłużej jego uwagi. W dodatku, mimo że godzina była już wieczorna, wcale nie chciało mu się spać.\nNa szczęście znów z opresji wybawiła chłopca bona, która zarządziła wieczorną kąpiel. A Neumann-junior bardzo lubił się kąpać: baraszkował w głębokiej wannie wypełnionej wodą z pianą, głośno przy tym krzycząc. Zazwyczaj chwilę przed wyjściem z wanny ogarniała go senność. Tak było i tym razem. Ubrany w białą piżamkę i niesiony na rękach do pokoju, myślał o swojej siostrze i o rodzicach. Inkrustowany sufit przesuwał się przed oczami, ozdoby traciły swe ostre kontury, aż w końcu obraz zastąpiła ciemność zupełna.\nKiedy się obudził, stwierdził, że jest we własnym łóżeczku. Było mu zimno i to chyba właśnie chłód był winny przebudzenia. Hansik przewrócił się na drugi bok, przykrył kołdrą po sam nos: widział teraz krzyż, który tworzyła futryna jedynego okna w jego pokoju. Cisza.\nZegar gdzieś za drzwiami, w głębi pałacu, uderzył wiele razy; Hans próbował liczyć, ale szybko się w tym pogubił. Ciężkie story, którymi zwykle zasłanianio okno, tym razem, najprawdopodobniej przez zapomnienie, nie były zasunięte, dzięki czemu płonące trzy piętra niżej gazowe latarnie uliczne rzucały świetlne refleksy na ściany pokoju. Chłopiec przez długą chwilę przypatrywał się im, a jego dziecięca wyobraźnia przyspieszała coraz bardziej.\nKiedy na powrót zaczęła go ogarniać senność, coś nagle stuknęło.\nChłopciec wstrzymał oddech. Dźwięk nie powtórzył się, a i mały nie był pewien, czy rozległ się naprawdę, czy tylko mu się to przyśniło.\n– Kto tam? – zapytał niegłośno, podnoszą lekko głowę z małej, obszytej koronkami poduszki. – Ktoś tam jest?\nNikt mu jednak nie odpowiedział na pytanie. Wtedy mały Johann Neumann znów, chcąc nie chcąc, zaczął rozmyślać o fabrycznych kominach, które lada chwila ożyją i przyjdą do niego, by, mimo protestów, płaczów i krzyków malca, wessać go bez litości przez swoje okopcone dymem, bezdenne paszcze.\nW tej samej chwili jakiś podłużny kształt położył się cieniem na jasnych prostokątach okna, niczym ukośna belka prawosławnego krzyża...


Farbowanie włosów u mężczyzn - Forum dyskusyjne w INTERIA.PL - strona 1\nINTERIA.PL Forum Męskie sprawy Farbowanie włosów u mężczyzn\nFarbowanie włosów u mężczyzn (25)\nNapisał(a): Gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (09:41)\nWielu facetów nie przyznaje się do tego , że ma zafarbowane włosy. Wielu z nich robi to po , aby zakryć siwiznę. Jak dla mnie spoko sprawa , skoro kobiety mogą farbować włosy to dlaczego faceci nie mogą ? Czy farbowanie włosów u faceta to powód do wstydu ? Dlaczego tak wielu się nie przyznaje ? Co Wy o tym sądzicie ?\nNapisał(a): Gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (09:45)\nJak dla mnie ok , czasami nawet nie widać , że facet farbuje , ale jak ma taką potrzebę bądź ochotę to śmiało , tylko nie na jakieś kolorowe itp :/\nNapisał(a): Gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (09:48)\nfarbowanie widać i zazwyczaj wygląda to średnio, są specjalne środki dla mężczyzn, wtedy nie wygląda to sztucznie :)\nNapisał(a): Gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (09:52)\nPrzestań Staszek gender czy jak ----------hej\nNapisał(a): WLW - Wtorek, 14 lipca 2015 (10:04)\nNapisał(a): gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (14:45)\nNapisał(a): gość - Wtorek, 14 lipca 2015 (17:16)\nJeśli facet nie wygląda jak w odpustowej peruce, to okej. Aczkolwiek mężczyzna z piękną siwizną, szpakowaty jest często bardzo sexy.\nNapisał(a): Gość - Środa, 15 lipca 2015 (16:38)\nMiło słyszeć że jednak farbowanie u facetów nie jest takie złe :)\nNapisał(a): gość - Sobota, 25 lipca 2015 (22:34)\nMy z mezem tez farbujemy wlosy, gdy zauwazylam siwe wlosy na jego glowie, wzielam go ze soba do black pearl na koloryzacje. Po zabiegu przyznal, ze czuje sie duzo mlodziej :D polecam :)\nNapisał(a): gość - Niedziela, 2 sierpnia 2015 (22:47)\nMój maz farbuje wlosy w black pearl i wcale nie ma z tym problemu. Wyglada lepiej i to jest najważniejsze :)\nNapisał(a): gość - Wtorek, 2 lutego 2016 (13:45)\nNapisał(a): ~Pulinka - Środa, 24 sierpnia 2016 (14:10)\nFaceci coraz częściej malują włosy i niestety, ale robią to sami i to widać. Masakra po prostu jak widzę coś tak okropnego. Chyba już lepiej wybrać się do salonu, przełamać ten strach i pozwolić zająć sie sobą profesjonaliście. Fryzjerzy oferują już teraz szybkie farbowanie, nawet podczas mycia. Całość zajmuje kilkanaście minut, a przynajmniej to jakoś wygląda konkretnie. Wiem, że w Salonie In Harmony jest taka usługa. Mam zamiar zafundować to mojejmu tacie na imieniny ;-)\nNapisał(a): gość - Czwartek, 25 sierpnia 2016 (13:29)\nNapisał(a): ~ada - Piątek, 2 września 2016 (14:14)\nMyślę, że nie ma w tym nic dziwnego, wielu mężczyzn chce być zadbanych i to dobrze, że zauważają takie rzeczy jak pierwsza siwizna. Myślę jednak, że to że są mężczyznami nie zwalnia ich z dbania o kondycję włosów i powinni rozważnie wybierać farby, żeby włosów nie zniszczyć, bo później bardziej widać, że są farbowane;) Mogę polecić fajne farby których sama używam i nie ma mowy o jakichś skutkach ubocznych. Zajrzyjcie sobie do tego sklepu:https://www.s(...)LOSOW/4\nDo góry strony: Farbowanie włosów u mężczyzn\nAutor: Gość - śro, 20.07 (23:06)\nprzeszczep wlosow maz\nAutor: iza-zona - Pt, 28.02 (23:03)\nAutor: Gość - śro, 29.12 (12:07)\nAutor: Gość - Sob, 14.11 (18:37)


#601 - Page 2\nTemat: Re: #601 Nie Lut 12, 2017 2:22 pm\nW sumie to taka lipa z tym debiutem. Już dawno miały podbić muzyczny biznes, a tu dalej gnieżdżą się w tej wytwórni. Dobre chociaż jest to, że czasami mieli jakieś eventy, na których mogli pokazać się światu. Potem internet podbijały wpisy o tym kiedy ci wspaniali ludzie w końcu zrobią coś własnego i oficjalnego. Też chciała by wiedzieć. Niestety nie były z szefuńciem na tyle blisko, by wbić do niego do biura i rzucić tekstem "to kiedy facet nas wypuścisz na rynek?" Chociaż może dzięki temu udałoby im się coś zdziałać. Trzeba to przemyśleć!\nKolejny rok minął i co z tego? Kolejna cyferka się zmienia w wieku i nic więcej. Tylko alkohol w pokoju trwa niezmiennie. Właśnie. Trzeba coś z tym zrobić. Dokładnie wtedy dostała wiadomość od Magdy, która zapraszała ją na jakieś party pokojowe. Z uśmiechem odczytała tego esa i czym prędzej przygnała do 601 ze swojego wcześniejszego treningu na sali taneczne. Pieprzyć tańce skoro można chlać. W takim tempie chyba jeszcze nigdy nie pokonała tych pięter dzielących ją od tego lokum. Zdyszana wbiła do pokoju i spojrzała na Magdę, która leżała sobie jakby nigdy nic. Taa... Ona nie biegła jak głupia po schodach.\n- Ayo sis! Wassup? Where's the music and our goodies? - zapytała, padając obok niej na wyrko.\nTemat: Re: #601 Sro Lut 15, 2017 8:09 pm\nSpojrzałam na drzwi, kiedy zjawiła się w nich młodsza. Zupełnie niespodziewania, gdyż nie raczyła mi nawet odpowiedzieć na sms, którego jej przed chwilą wysłałam. Zamierzałam wstać z łóżka, ale Yuranda pozwoliła sobie zająć miejsce obok mnie.\n- Hola, hola, młoda damo, najpierw... - chciałam zarymować, ale jakoś w głowie nie mogłam znaleźć na szybko rymu - Fuuuuuuuuuck - przeciągnęłam, robiąc do tego memiczną minę. Oparłam się na łokciu i szybko weszłam na znany portal z muzyką, by zapuścić coś idealnego do atmosferty. I mean, "idealnego". Przesunełam szybko do refrenu i zaczęłam zdeczka fałszować. Nie, żebym była złą piosenkarką czy coś, ale darcie ryja było dobrą sprawą. Oczywiście morał taki z tego, że ja nie byłam w posiadaniu żadnych goodies i liczyłam na to, iż ona ruszy dupeczkę i coś zaserwuje. Ostatnio natomiast ja stałam się snack queen w naszym pokoju i miałam dość spore zaopatrzenie. Perfekcyjne na tę okazję.\n- Wiesz co masz robić, cnie? - zaśmiałam się, machając brwiami. Oj ciężko nam się rozkręcić, - Przydałaby się większa ekipa... - szlochnęłam, udając smutną. Bo przecież wiadomka, że we dwie będzie spoko.\nTemat: Re: #601 Sob Lut 18, 2017 10:33 pm\nPo co miała odpisywać skoro raz dwa była w pokoju gotowa na podbój świata? Niektórzy odpisują na wiadomości po godzinie, a ona w przeciągu kilku minut wpadła do 601, by udzielić racjonalnej odpowiedzi. Oczywiście, że imprezujemy!\n- Moja młoda panno coś ci przekleństwa przychodzą snadno - odparła, bo jej owszem rym przyszedł w miarę łatwo. W końcu czemuś się było tą raperką, c'nie? Słowa po prostu automatycznie dobierały się w pary w jej głowie. Czego nie można było powiedzieć o jej życiu miłosnym, bo wciąż była singielką... co prawda z własnego wyboru, a nie cudzego, ale wciąż nikomu nie udało się poskromić tego dzikiego serca Yurandy, które kochało jedynie ostre rapsy.\nPark słysząc dobrze znane sobie rytmy przyłączyła się do tego ryczenia słów utworu. Nawet jeśli były w miarę dobrymi wokalistkami to i tak komu chciałoby się w ramach dobrej zabawy wysilać i śpiewać czysto, a w dodatku wyciągać jakieś high note?\n- Domyślam się - westchnęła i wsunęła dłoń pod łóżko spod którego po chwili wysunęła karton zapełniony butelkami alkoholu... i odrobiną marihuany, ale o tym ciii... Tego oficjalnie się nie ma, a na pewno nie w wytwórni.\n- Częstuj się śmiało, sis - rzuciła po czym przyjrzała się uważnie starszej. - Większa ekipa? A chciałam mieć ciebie tylko dla siebie...\nW sumie to dawno nie było takiej większej imprezki. Zwłaszcza takiej jak ta pamiętna u Jokera. To dopiero było coś... Trzeba niedługo jakiegoś luda ogarnąć.\n- Imprezy są zajebiste, ale nigdy nie chce mi się ich organizować - westchnęła ciężko, odkręcając butelkę jakiegoś szlachetnego trunku.\nTemat: Re: #601 Sob Lut 25, 2017 5:02 pm\nSpojrzałam na nią i zaczęłam się śmiać. Jej zdecydowanie lepiej wychodził freestyle niż mi, gdyż mój mózg za dużo analizował. Jako typowo człowiek wielu języków miałam problem z dopieraniem słów. Zawsze czułam, że jej mózg działał szybciej pod tym względem.\nMiałam tylko zaśpiewać jej refren, ale że młodsza dołączyła do mnie, to zdążyłyśmy zawyć do księżyca całą piosenkę. Przełączyłam na coś bardziej żywszego, kiedy ona wysuwała swoje dobrodziejstwa spod łóżka. Widząc arsenał uniosłam kciuka do góry i zamachałam brwiami.\nTo mi się podobało, Parkówna zawsze miała dobry gust w dobieraniu swojego składziku. Ostatnimi czasy zalewałam swoje smutki w powszechnie znanym soju, ale tutaj były trunki na zupełnie innym poziomie.\nTylko dla siebie??? Broo. Skrzywiłam się i automatycznie skrzyżowałam ręce na klatce piersiowej.\n- Dude... Ja tu miałam na myśli ByunKima albo kogoś ze starej ekipy - Wiem, że zgrabnie ukrywałam się z faktem, iż miałam wielkiego crusha na Byuna od X czasu. Gdyby tu dołączył, to spokojnie mogłabym powzdychać na tego gówniarza, którego praktycznie wychowałam, ale cóż. Busy man. Sama sięgnęłam po butelkę i odkręciłam, biorąc łyk.\n- Chujowsto mocne - przełknęłam, krzywiąc się. Musiałam ruszyć się do szafy, by wyciągnąć jakieś snacksy. Chipsy, suszona wołowiona, ciastka mochi itp, itp.\n- Ta, żeby człowiek miał jeszcze tyle energii co kiedyś - także westchnęłam. - Ale, wciąż nie mogę zapomnieć tej tutaj, co graliśmy w pokera i piliśmy tequille. To były czasy - boże minęło tyle lat, ludzie z tamtej imprezy już dawno opuścili te lochy i poszli swoimi ścieżkami.\nTemat: Re: #601


Willem Dafoe dla tvn24.pl o aktorstwie i The Florida Project - TVN24\n22 grudnia 2017, 18:36\nWillem Dafoe w "The Florida Project"M2 Films\nWillem Dafoe ma na koncie dwie nominacje do Oscara, jednak do tej pory nie udało mu się zdobyć statuetki. Wkrótce może się to jednak zmienić, bo dzięki roli Bobby'ego w niskobudżetowym "The Florida Project" w tym sezonie filmowych nagród jest bezkonkurencyjny. W rozmowie z tvn24.pl opowiada, czym jest dla niego aktorstwo i zdradza, czy przygotował już oscarowe przemówienie.\n"The Florida Project" to najnowsze dzieło jednego z najciekawszych współczesnych twórców amerykańskiego kina niezależnego - Seana Bakera, który na koncie ma chociażby zachwycającą "Mandarynkę".\nBaker, znany z tego, że sięga po zmarginalizowane społeczności, tym razem skupia się na ludziach dotkniętych ubóstwem - mieszkańcach jednego z moteli w Orlando, na obrzeżach najszczęśliwszego miejsca na świecie, Disneylandu.\nHistoria mieszkańców jednego z moteli pokazana została z perspektywy dzieci. Baker bawi się konwencją disneyowskiej bajki. Mamy antyksiężniczkę, a w zasadzie dwie: Moonee (graną przez 7-letnią Brooklynn Prince, która może zostać najmłodszą aktorką nominowaną do Oscara w 2018 roku) oraz jej matkę Halley (graną przez debiutantkę Brię Vinaite, gwiazdę Instagrama). Mamy w końcu postać, która jest figurą pełniącą poniekąd rolę matki chrzestnej, dobrej wróżki - Bobby'ego (w tej roli Willem Dafoe), menedżera motelu, w którym pomieszkują Halley i Moonee .\nDafoe, który jest jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów współczesnego kina, jest jedynym hollywoodzkim aktorem w "The Florida Project".\nDafoe ma już na koncie dwie nominacje do Oscara i ponad 50 innych nagród. Aktor zdaniem amerykańskich krytyków jest pewniakiem w tym sezonie nagród filmowych. W wyścigu do Oscara pozostaje bezkonkurencyjny.\n"The Florida Project" wchodzi do kin 22 grudnia.\nZ Willemem Dafoe rozmawiał Tomasz-Marcin Wrona, tvn24.pl.\nBria Vinaite i Brooklynn Prince w "The Florida Project" | M2 Films\nTomasz-Marcin Wrona, tvn24.pl: Masz na koncie ponad 100 ról filmowych i telewizyjnych. Nie znudziło ci się granie? Jest jeszcze dla ciebie coś pociągającego w aktorstwie?\nWillem Dafoe: Aktorstwo cały czas jest dla mnie interesujące. W graniu nie da się być perfekcyjnym, stanowi ciągłe wyzwanie. To bardzo różne rzeczy, uzależnione od projektu i tego, w jaki sposób człowiek sam podejdzie do danej roli. Cały czas z aktorstwa czerpię wiele przyjemności, pozostaje dla mnie wielką zagadką.\nJednym z twoich ostatnią ról jest Bobby w filmie Sean Bakera "The Florida Project". Dlaczego zdecydowałeś się zagrać w niskobudżetowej produkcji obok amatorów czy debiutantów?\nPo prostu spodobał mi się ten projekt, a to był główny warunek, żeby się zaangażować. Myślę, że w tym przypadku bardzo ważną rolę odgrywa sama historia. Istotna była tu też próba zrozumienia i wejścia w świat ludzi zmarginalizowanych. Nie chciałbyś, żeby wielkie hollywoodzkie gwiazdy, ludzie bardzo dobrze sytuowani udawali biedaków. Jestem zadowolony z pracy z ludźmi, którzy mają bardzo różne związki z tworzeniem filmów i różne doświadczenia związane z ubóstwem. Bardzo dobrze mi się z nimi pracowało.\nObraz Ameryki w tym filmie odbiega o tego z typowej filmowej pocztówki, z ładnymi, zdrowymi, szczęśliwymi ludzi. Czy tak właśnie wygląda Floryda?\nNie, nie do końca. To bardzo specyficzny świat, który nie ogranicza się tylko do Florydy. Po strasznym kryzysie finansowym i na rynku nieruchomości wielu ludzi znalazło się w sytuacji, w której nie było ich stać na zakup czy wynajęcie domu, ponieważ nie mieli wystarczających środków, zalegali z płatnościami lub mieli niewystarczającą zdolność kredytową. Znaleźli się w sytuacji, w której musieli opuścić swoje mieszkania czy domy. Problem polega też na tym, że bez tej stabilizacji było im również bardzo ciężko odnaleźć się na rynku pracy czy zapewnić dzieciom dostęp do szkoły. To nie jest zdrowe środowisko. Część z nich, słabsza psychicznie, reaguje na tę sytuację, śpiąc cały czas, nie potrafiąc stawić czoła problemom.\nWielu z tych, którzy mieszkają w motelach, podejmują się czasem dwóch lub trzech prac, ale nie zarabiają wystarczająco dużo, żeby opłacić sobie odpowiednie miejsce do życia.\nRzeczywistość pokazana w filmie nie jest typowa, ale nie jest też w całości wymyślona. Myślę, że bardzo ważne jest to, że "The Florida Project" głęboko bada, czym jest odpowiedzialność za innych; jak bardzo jesteśmy od siebie zależni i współodpowiedzialni.\nRola Bobby'ego różni się od tych, w których widzieliśmy Cię dotychczas. Było w niej coś trudnego, zdobyłeś jakieś nowe doświadczenia przy jej tworzeniu?\nCzemu od razu trudnego? To była niezła zabawa. Piękne było to, że wiele scen kręciliśmy w prawdziwym motelu z ludźmi, którzy naprawdę tak żyją. Mogliśmy się im przyjrzeć i zaobserwować sytuacje, które im się przydarzały. Moja postać była szczególna przez funkcję, jaką pełni - menedżera tego motelu. Uczyłem się i zdobyłem doświadczenia w tej pracy, wykonując rzeczy, które w rzeczywistości menedżer robi na co dzień. To jest niesamowita część aktorstwa: kiedy stawiane są zadania, kiedy trzeba nabrać doświadczeń, które stają się częścią ciebie. W takich sytuacjach uczysz się rzeczy, które ułatwiają ci udawanie danej postaci. W aktorstwie jest tak, że doświadczenia, które powinny być poza tobą, zamykać się w roli, pozostają w tobie na zawsze. Tak było z Bobbym. Nauczyłem się robić wiele rzeczy, które były częścią jego codzienności.\nWarto też zwrócić uwagę, że jest to bardzo interesująca postać. Najważniejszą rzeczą w jego życiu to możliwość spokojnego oglądania meczów w telewizji. Chce mieć święty spokój (uśmiech). Stara się gładko przechodzić przez te wszystkie sytuacje. Musiał szybko wprowadzić w życie jakąś strategię postępowania z innymi ludźmi. Na końcu widzimy go jednak jako osobę bardzo współczującą.\nNie martwiłem się tym, jak go zagrać - praktycznie odtwarzałem te sytuacje i starałem się w każdej z nich znaleźć coś wartościowego. Jednak było w tej roli coś specjalnego. To nie jest postać szczególnie utalentowanej osoby, kogoś specjalnego, wybitnie inteligentnego. Jest jednak dobrym człowiekiem o wielkim sercu. Wykazuje się nim jednak tylko czynami, nie słowami, czego nie potrafiłem sobie wyobrazić, zanim wszedłem w tę rolę.\nA poza praktycznymi elementami nauczyłeś się czegoś z tej roli? Wyciągnąłeś z Bobby'ego coś dla siebie?\nTak, nie umiem do końca tego nazwać, ale tak.\nNie grałeś zbyt często z dziećmi, w szczególności takimi jak Brooklynn. Jak się z nią współpracowało?\nGrałem z dziećmi, ale ona jest wyjątkowa. Brooklynn jest naturalna, niesamowicie mądra i jest urodzoną artystką. Jest zabawna i słodka. Praca z nią była czystą przyjemnością.\nPatrząc na twój dorobek i "The Florida Project", naszła mnie myśl, że są pewne podobieństwa między Seanem Bakerem a Wesem Andersonem, z którym też pracowałeś. To ciekawe. Jakie podobieństwa w nich widzisz?\nChodzi mi o budowanie historii, determinacja w tworzeniu filmów na własny sposób. Trochę w ich niezależności twórczej.\nTak, masz rację. Różni ich podejście i estetyka, ale obaj są bardzo silnymi reżyserami, bardzo zdeterminowanymi. Obydwaj reprezentują niezwykłą kulturę filmową, do swoich filmów podchodzą bardzo personalnie. Niezwykłą rzeczą w Seanie jest to, że sam reżyseruje, pisze scenariusze, produkuje i montuje swoje filmy. To sprawia, że jako twórca zapewnia wyjątkową jakość swoich prac. Tak samo jest w przypadku Wesa, który zaangażowany jest w wiele elementów swoich. Podoba mi się to, ponieważ jest to zgodne z tradycją, z której się wywodzę, czyli z tradycją teatralną. Tutaj obie strony sceny - aktorzy i ekipa techniczna - są równie ważni. Ta odpowiedzialność rozkłada się równo.\nZwiastun "Grand Budapest Hotel"Fox Searchlight\nNiebawem zobaczymy cię w roli Vincenta van Gogha w "At Eternity's Gate" Juliana Schnabela. Kolejny raz zagrasz postać historyczną. Wolisz grać role fikcyjne czy ludzi znanych z historii?\n"At Eternity's Gate" nie będzie typowym filmem biograficznym. Będzie o malarstwie, o van Goghu, wykorzystane zostały pewne aspekty jego życia, jednak staramy się wytłumaczyć pewne rzeczy, które się w jego życiu wydarzyły. Skupiamy się przede wszystkim na jego życiu twórczym, jego malarstwie. Powiedziałbym też, że skupiamy się na jego duchowości i na tym, jak to jest być artystą.\nW podobny sposób robiliśmy film "Pasolini", gdzie nie do końca pokazywaliśmy samego Pasoliniego. Postaci historyczne są w pewien zabawny sposób fikcyjne. Historia zbudowana jest jedynie z informacji znanych czy dostępnych. Mogę jednak stwierdzić, że lubię grać role wywodzące się z historii, ponieważ można się do nich przygotować, można zrobić research, który pomoże ci pozytywnie rozpocząć pracę nad tą rolą.\nNa koniec, gratuluję wszystkich nagród, które zdobyłeś za rolę Bobby'ego. Masz już gotowe przemówienie oscarowe?\n(śmiech) Najpierw muszę zdobyć nominację, wtedy możesz mnie pytać o takie rzeczy.\nChyba nie będę miał okazji wtedy z tobą porozmawiać.\nBędziesz. Jeśli dostanę nominację, moja rzeczniczka nas ze sobą skontaktuje. Wtedy odpowiem ci na to pytanie.


Dorota Chotecka-Pazura : biografia i życiorys, wiek, wzrost, znak zodiaku\nPolska aktorka. 56 lat(a)\nŻyciorys Doroty Choteckiej\nDorota Chotecka to popularna polska aktorka. Urodziła się 15 marca 1966 roku w Radomiu, gdzie mieszkała do ukończenia liceum. Naukę kontynuowała na wydziale aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.\nPo ukończeniu studiów w 1993 roku od razu zadebiutowała na szklanym ekranie w filmie Pożegnanie z Marią. Na początku kariery wystąpiła też w innych produkcjach, jak Awantura o Basię, Szczęśliwego Nowego Yorku, czy serialu 13 posterunek. Jednak największą popularność dała jej rola w serialu Miodowe lata, gdzie wcieliła się w energiczną postać Danuty Norek, żony jednego z głównych bohaterów. Na antenie TVP1 w cieszącym się popularnością serialu Ranczo przez 10 lat wcielała się w postać Krystyny Więcławskiej, właścicielki miejscowego sklepu. Zagrała też w wielu innych produkcjach oraz podkładała polski dubbing między innymi w Ekspresie polarnym jako mama, czy Siostrach wampirkach jako Elwira Tepe.\nDorota Chotecka – życie prywatne\nW 2003 roku została żoną aktora Radosława Pazury. W 2007 roku urodziła córeczkę, której nadano imię Klara Maria.\nKsiążki o aktorkach Biografie aktorek Dorota Chotecka-Pazura na Wikipedii\nCo wiemy o Dorocie Choteckiej:\nFot.: By Ja Fryta - Dorota Chotecka, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=51228523\nDorota Anna Chotecka-Pazura\nSławni pięćdziesięciolatkowie Urodzeni w 1966 roku Sławni urodzeni w marcu Sławni urodzeni we wtorek\nSławni ludzie urodzeni w Radomiu\nBy Ja Fryta - Dorota Chotecka, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=51228523\nWybrane wydarzenia z życia Doroty Choteckiej\nDorota Chotecka-Pazura przychodzi na świat w miejscowości Radom, Polska.\n👩 Kim jest Dorota Chotecka-Pazura?\n☝ Ile wzrostu ma Dorota Chotecka-Pazura?\nDorota Chotecka-Pazura ma 174 cm wzrostu.\n👶 Kiedy urodziła się Dorota Chotecka-Pazura?\nDorota Chotecka-Pazura urodziła się 15/03/1966.\n👶 Gdzie urodziła się Dorota Chotecka-Pazura?\nDorota Chotecka-Pazura urodziła się w miejscowości Radom, Polska.


Dodał: Krzysztof Mieczkowski, 29 maja 2012 @ 16:12 · kategoria: komunikaty\nKlub Turystyki Aktywnej PTTK „RYŚ” w Żarach i Oddział PTTK Powiatu Żarskiego zapraszają do udziału w trzeciej edycji konkursu fotograficznego „Rowerowo”. Konkurs trwa do 30 października 2012 r. Poniżej publikujemy regulamin konkursu i kartę zgłoszenia.\n„Z literaturą w plenerze i… na rowerze”\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 22 maja 2012 @ 19:07 · kategoria: komunikaty\nNa Rynek Starego Miasta, w dniu 13.05. 2012 r. o godzinie 10.00 przyjechało 15 entuzjastów twórczości Juliana Tuwima i turystyki rowerowej. Zgodnie z hasłem „Z literaturą w plenerze i… na rowerze” udaliśmy się po łódzkich śladach wybitnego łodzianina. Za przewodnik służyły nam fragmenty „Kwiatów polskich”, a także publikacja Ryszarda Bonisławskiego „Łódzkie adresy Juliana Tuwima”.\nOd rynku pod wodzą Wiesia i moim udaliśmy się do Helenowa, zajrzeliśmy na krańcówkę, na ul. Kilińskiego pod nr 46, potem Julka gimnazjum, ul. Traugutta i Moniuszki (z niespodzianką! – widać na zdjęciach), popularna „Pietryna” – bramy dające schronienie przed deszczem, ławeczka Tuwima z siedzącym na niej naszym Mistrzem, ul. Spacerowa czyli Kościuszki, …„cudowną szkapę uskrzydloną”… na lecznicy przy ul. Kopernika 22 i łódzkie „podwyrko” przy ul. Andrzeja 42.\nNiestety opad deszczu był coraz dokuczliwszy, peleryny utrudniały jazdę, a i ziąb zaczął dawać się we znaki. Tak więc z nadzieją na ciepłą kawę czy herbatę dotarliśmy do Filii nr 2 MBP Łódź Bałuty. Stół został zastawiony wypiekami i tak zasiedliśmy w ciepełku bibliotecznym do duchowej i kulinarnej strawy. Humory dopisywały, szczególnie przy czytaniu „Ptasiego radia” czy „Lokomotywy”. Dobrze było wrócić do krainy szczęśliwego dzieciństwa. Przy stole rozgorzała dyskusja na różne tematy literackie, związane z Tuwimem i nie tylko. Rajd i piknik zakończył się zwiedzaniem biblioteki. Syci wrażeń intelektualnych i smakowych (ach! te babeczki, ciasteczka i ciasta…) udaliśmy się do domów – już bez deszczu….! I tak II rajd i piknik literacki zakończył się.\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 17 maja 2012 @ 18:09 · kategoria: komunikaty\nSKT PTTK przy Gimnazjum im. W. St. Reymonta w Przyrowie zaprasza na Turystyczny Rajd Przyrodniczy „Śladami rosiczki po Parku Krajobrazowym STAWKI”, który odbędzie się 19 maja 2012 r. w okolicach Przyrowa.\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 17 maja 2012 @ 18:04 · kategoria: komunikaty\nW dniu 12 maja 2012 r. Biblioteka Publiczna wraz z Sekcją Turystyki Kolarskiej KRĘCIKOŁA z Oddziału Wojskowego PTTK w Krośnie Odrzańskim zorganizowała Rajd Rowerowy Odjazdowy Bibliotekarz dla miłośników rowerów, czytelników, fanów słowa pisanego a także dla tych, którzy preferują zdrowy tryb życia i dobrą zabawę. Tegoroczny Rajd Odjazdowy Bibliotekarz odbył się na trasie Krosno Odrzańskie – Marcinowice – Osiecznica – Maszewo – Krosno Odrzańskie gdzie uczestnicy pokonali trasę 35 km. W rajdzie uczestniczyło 44 cyklistów. Uczestnicy Rajdu w miejscowości Maszewo i Osiecznica zwiedzili bibliotekę oraz zostali zapoznani z księgozbiorami. Wśród rowerzystów były grupy szkolne, towarzyskie i rodzinne, które najbardziej cieszą organizatorów, nie tylko z miasta i gminy, ale też z okolicznych miejscowości. Najstarszym uczestnikiem Rajdu była 80-letnia Pani Alina BZÓWKA, która zachwyciła wszystkich swą kondycją.\nNa zakończenie Rajdu Dyrektor Biblioteki Publicznej Pani Danuta GZIK zorganizowała ognisko na którym podziękowała współorganizatorom Rajdu Danucie CIERPISZ, Janowi MUŃKO, Joachimowi CIERPISZOWI za przeprowadzenie Rajdu i jednocześnie zaprosiła wszystkich uczestników do udziału w Rajdzie w 2013 r.\nXX Rajd „Wiosna z Bicyklem”\nDodał: Krzysztof Mieczkowski, 17 maja 2012 @ 17:58 · kategoria: komunikaty\nW dniach 3-6 maja 2012 r. odbył się XX Turystyczny Rajd Kolarski „Wiosna z Bicyklem” zorganizowany przez Klub Turystyki Kolarskiej „Bicykl-1977” w Ostrowie Wielkopolskim. Zapraszamy do zapoznania się z rajdową relacją.\nrejacja z rajdu (.pdf)


Karolina Dudek - doradca żywieniowy: 617.\nCynamonowy krem z surowej kaszy gryczanej z prażonym jabłkiem, serkiem wiejskim, płatkami kukurydzianymi, ostropestem, miętą i prażonym w soli słonecznikiem, kawa miętowa\nAnia K. 17 listopada 2014 11:12\nmogłabyś zdradzić jak robisz krem z SUROWEJ kaszy? ;) bo chciałabym taki spróbować ;p\nKarolina Dudek 17 listopada 2014 11:34\nzalewam ją na noc zimną wodą, a rano blenduję :)\nKinga Łucja 17 listopada 2014 14:05\nMartyna 17 listopada 2014 14:29\nA czasami pewne sprawy powinno się przemilczeć. Ale chyba każdy lubi gadać na prawo i lewo, o wszystkim...\nSurowej gryczanki nie było u mnie już wieki, muszę jak najszybciej ją zrobić :)\nPaulina 17 listopada 2014 14:47\nCiekawy pomysł na krem! Z takimi dodatkami biorę w ciemno :)\nKarolina 17 listopada 2014 15:28\nz chrupiącymi ziarenkami takie kremy są najlepsze :)\n2 x M :) 17 listopada 2014 15:38\nAle pyszności tu u Ciebie :) Takie kremy to ja bym codziennie jadła :)\nCiekawe, nie gotujesz kaszy? Kurczę, muszę tego spróbować ;)\nEwa Matuszek 17 listopada 2014 16:57\nA ja właśnie zalałam kaszę na jutro! :)\nHania 17 listopada 2014 17:01\nkremy to ja lubię, Twój genialnie się prezentuje! :))\nMagdalena Kuchaja 17 listopada 2014 17:02\nmuszę wypróbować w końcu są surową gryczankę!\nIwona 17 listopada 2014 21:42\nWygląda bardzo apetycznie. Jednak nie potrafię się przemóc do innej wersji tej kaszy poza bananową <3


UCHWAŁA NR 46/2008. SENATU UNIWERSYTETU EKONOMICZNEGO WE WROCŁAWIU z dnia 29 maja 2008 r. - PDF Free Download\nDownload "UCHWAŁA NR 46/2008. SENATU UNIWERSYTETU EKONOMICZNEGO WE WROCŁAWIU z dnia 29 maja 2008 r."\n1 UCHWAŁA NR 46/2008 SENATU UNIWERSYTETU EKONOMICZNEGO WE WROCŁAWIU z dnia 29 maja 2008 r. w sprawie zatwierdzenia zasad rekrutacji na studia stacjonarne i niestacjonarne na rok 2009/ Przyjęcia kandydatów na I rok studiów: stacjonarnych : - pierwszego stopnia, - drugiego stopnia niestacjonarnych : - pierwszego stopnia - drugiego stopnia, menedżerskich MBA, odbywają się w ramach limitów ustalonych dla kierunków w ramach wydziałów, lub limitów dla studiów międzyuczelnianych. 2. Postępowanie kwalifikacyjne ma charakter konkursowy. 3. Kandydat ubiegający się o przyjęcie na studia wnosi opłatę rekrutacyjną ustaloną przez rektora. 2 Zasady rekrutacji na I rok studiów pierwszego stopnia. 1. Zasadniczym elementem postępowania jest konkurs świadectw dojrzałości (z zastrzeżeniem pkt. c). Przyjęcia odbywają się na podstawie sumy punktów kwalifikacyjnych uzyskanych z przedmiotów wymienionych w punkcie 2 niniejszego paragrafu. Dla kandydatów, którzy: a) zdawali przedmioty kwalifikacyjne w części zewnętrznej (pisemnej) egzaminu maturalnego (nowa matura), podstawą kwalifikacji są wyniki matury (punkty procentowe) przeliczone na punkty kwalifikacyjne w ten sposób, że:\n2 - dla kandydatów na studia w języku polskim, którzy maturę zdali w 2008 i 2009 roku, każdy punkt procentowy na poziomie podstawowym równy jest 0,4 punktu kwalifikacyjnego, a każdy punkt procentowy na poziomie rozszerzonym równy jest 1 punktowi kwalifikacyjnemu; - dla kandydatów na studia w języku polskim, którzy nową maturę zdawali w latach wcześniejszych, wobec podwójnych ocen na świadectwie każdy punkt procentowy na poziomie podstawowym równy jest 0,4 punktu kwalifikacyjnego, a każdy punkt procentowy na poziomie rozszerzonym równy jest 0,6 punktu kwalifikacyjnego; - dla kandydatów na studia prowadzone w języku obcym zasadę identyczną jak dla kandydatów na studia w języku polskim stosuje się do przedmiotów kwalifikacyjnych innych niż języki obce, a punkty za język obcy nalicza się tylko, jeśli na egzaminie maturalnym zdawali język, w jakim mają być prowadzone studia i tylko za poziom rozszerzony według zasady 1 punkt kwalifikacyjny za jeden punkt procentowy; tych kandydatów nie dotyczy możliwość przedstawiona w punkcie c) (w odniesieniu do żadnego przedmiotu). b) zdawali przedmioty kwalifikacyjne na egzaminie maturalnym (stara matura) podstawą kwalifikacji są oceny z matury przeliczone na punkty kwalifikacyjne zgodnie z zamieszczoną poniżej tabelą; Ocena celująca bardzo dobra dobra dostateczna dopuszczająca Punkty kwalifikacyjne lecz jeśli kandydują na studia prowadzone w języku obcym dodatkowo obowiązuje ich rozmowa kwalifikacyjna w języku, w którym prowadzone są studia. c) nie zdawali przedmiotów kwalifikacyjnych na egzaminie maturalnym, podstawą kwalifikacji są oceny ze świadectwa ukończenia szkoły średniej (nowa matura) lub świadectwa dojrzałości ( stara matura ), przeliczone na punkty kwalifikacyjne zgodnie z tabelą zamieszczoną w punkcie b) i pomnożone przez 0,4 d) zdawali maturę międzynarodową, podstawą kwalifikacji są oceny ze świadectwa dojrzałości przeliczone na punkty kwalifikacyjne zgodnie z zamieszczoną poniżej tabelą; (dotyczy jednakowo studiów polskojęzycznych i obcojęzycznych, lecz tych ostatnich pod warunkiem zgodności języka studiów ze zdawanym na maturze międzynarodowej ).\n3 Poziom 7 - Excelent 6 - Very good 5 - Good 4 - Satisfactory 3 - Medicore 2 Poor (minimum) Punkty kwalifikacyjne SL Punkty kwalifikacyjne HL Przedmioty kwalifikacyjne brane pod uwagę w procesie rekrutacji: a) na Wydziale GRiT 1 - język obcy nowożytny, język polski i matematyka lub geografia lub historia lub wiedza o społeczeństwie b) na Wydziale ZIF 1 na kierunek zarządzanie - j. obcy nowożytny i matematyka lub geografia lub historia lub wiedza o społeczeństwie - - na pozostałe kierunki - język obcy nowożytny i matematyka. c) na Wydziale NE 1 - j. obcy nowożytny i matematyka lub geografia lub historii d) na Wydziale IE 1 - język obcy nowożytny, język polski i matematyka lub chemia lub fizyka lub biologia. e) na programy obcojęzyczne każdego wydziału - język obcy, w którym będą prowadzone zajęcia, - matematyka Na Wydziale IE liczbę punktów kwalifikacyjnych uzyskanych za język polski i język obcy obliczoną według zasad podanych w 2 w punkcie 1 mnoży się przez 0,5. 3. Wyniki uzyskane przez absolwentów klas dwujęzycznych w części pisemnej z języka obcego mnoży się przez Sieroty i osoby o wysokim stopniu niepełnosprawności decyzją Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej (UKR) mogą, na swój pisemny wniosek złożony w trybie odwołania otrzymać dodatkowe punkty nie więcej niż 40 p. 5. Podstawą przyjęcia kandydatów na I rok studiów jest ranking według punktów uzyskanych w procesie rekrutacji. W razie braku możliwości ustalenia według tego rankingu listy przyjętych odpowiadającej limitowi przyjęć, jako kryterium dodatkowe wyłącznie w stosunku do kandydatów o identycznej liczbie punktów, na granicy zaliczenia do przyjętych komisja rekrutacyjna może zastosować średnią ocen ze świadectwa dojrzałości lub świadectwa ukończenia szkoły średniej z przedmiotów, których listę ustali dziekan. Lista ta powinna obejmować przedmioty powtarzające się na wszystkich świadectwach (z różnych szkół). 1 akronimy oznaczają: NE - Wydział Nauk Ekonomicznych, ZIF - Wydział Zarządzania, Informatyki i Finansów IE - Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny, GRiT - Wydział Gospodarki Regionalnej i Turystyki.\n4 3 Zasady rekrutacji na I rok studiów drugiego stopnia (z wyjątkiem studiów menedżerskich MBA Wydziału ZIF). 1. O przyjęcie mogą się ubiegać kandydaci posiadający dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia lub dyplom magistra, otrzymany w uczelni publicznej lub niepublicznej. Dziekan może, w terminie do 01 października 2008 roku ogłosić listę kierunków, których absolwenci mogą się ubiegać o przyjęcie na pierwszy rok studiów drugiego stopnia. 2. Na studia w języku polskim na każdy kierunek i wydział są przyjmowani wszyscy absolwenci studiów pierwszego stopnia (tego samego kierunku i wydziału) z dyplomami z oceną bardzo dobrą, plus dobrą lub dobrą. Inni są kwalifikowani: - bez warunków wstępnych, jeśli łączna liczba kandydatów jest mniejsza od limitu, - na podstawie egzaminu testowego lub rozmowy kwalifikacyjnej w razie większej liczby kandydatów. 3. Test lub rozmowa kwalifikacyjna obejmuje pytania z przedmiotów podstawowych i kierunkowych prowadzonych na I stopniu studiów na tym samym kierunku. 4. O przeprowadzeniu egzaminu testowego lub (zwłaszcza przy liczbie kandydatów mniejszej niż 150) rozmowy kwalifikacyjnej postanawia UKR. Decyzja o przeprowadzeniu egzaminu lub rozmowy kwalifikacyjnej musi być podjęta najpóźniej do 31 maja 2009 roku. 5. Kandydatów na studia obcojęzyczne obowiązuje dodatkowo rozmowa kwalifikacyjna w języku, w którym prowadzone są studia, a ponadto obowiązują ich zasady podane w ust W szczególnie uzasadnionych przypadkach, dla kandydatów z zagranicy możliwe jest ustalenie innego terminu rozmowy kwalifikacyjnej niż wynikający z pkt Zasady rekrutacji na studia magisterskie MBA Wydziału ZIF 1. O przyjęcie na I rok studiów menedżerskich MBA mogą się ubiegać osoby: legitymujące się dyplomem magisterskim ukończenia dowolnych studiów wyższych lub dyplomem ukończenia studiów pierwszego stopnia (licencjata lub inżyniera) nadanym na kierunku studiów ekonomicznych i mające minimum dwuletni staż zawodowy. Zasadniczym elementem postępowania jest wywiad kwalifikacyjny. 2. Kandydaci zakwalifikowani na I rok studiów mogą być przez komisję rekrutacyjną zobowiązani do zdania (w ciągu 2 miesięcy od dnia rekrutacji) egzaminów uzupełniających Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzają Wydziałowe Komisje Rekrutacyjne powołane przez Rady Wydziałów. 2. Przewodniczącym komisji wydziałowej jest pracownik naukowo-dydaktyczny albo dydaktyczny, co najmniej ze stopniem doktora.\n5 3. Do zadań Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej należy w szczególności: - kompletowanie dokumentów kandydatów, - stawianie wniosków, na podstawie dokumentów, o dopuszczeniu kandydatów do postępowania kwalifikacyjnego, - przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego, - zawiadamianie kandydatów o wynikach tego postępowania, - zawiadamianie kandydatów o terminach obowiązujących podczas rekrutacji. 4. Od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej służy kandydatowi odwołanie do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej. Podstawą odwołania od decyzji WKR może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia oraz chęć ubiegania się o przyznanie dodatkowych punktów rekrutacyjnych przez osoby, o których mowa w pkt.4 2. Procedurę odwołań określi Uczelniana Komisja Rekrutacyjna. 5. Rektor powołuje Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną w składzie określonym przez statut uczelni. 6. Do zadań Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej należy w szczególności: - ustalanie harmonogramu rekrutacji na studia, - koordynacja i nadzór nad pracą Komisji Wydziałowych, - rozpatrywanie odwołań od decyzji Komisji Wydziałowych Kandydaci, którzy ukończyli szkołę średnią za granicą, mogą ubiegać się o przyjęcie na I rok studiów, jeżeli posiadane przez nich świadectwo dojrzałości uprawnia do podjęcia studiów wyższych w Polsce. Niezbędne jest potwierdzenie ekwiwalencji zagranicznego świadectwa dojrzałości z polskim świadectwem. Powyższe nie dotyczy świadectwa dojrzałości matury międzynarodowej. 2. Gdy świadectwo, o którym mowa w punkcie 1, nie może być dostarczone w wymaganym terminie ze względu na odmienną organizację roku szkolnego lub z podobnych przyczyn, Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna może pozwolić na warunkowe przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego. W takim wypadku złożenie świadectwa spełniającego warunki punktu 1 musi nastąpić do 15 września co stanowi warunek ważności postępowania kwalifikacyjnego, a przed terminem postępowania kwalifikacyjnego należy dostarczyć zaświadczenie szkoły o zdaniu egzaminu maturalnego. 3. Kandydatów na studia, wymienionych w 6 punkt 1, obowiązuje postępowanie kwalifikacyjne według zasad podanych w niniejszej uchwale. O zasadzie przeliczania wyników na punkty kwalifikacyjne, w tym o zastosowaniu którejś z wersji przeliczania podanych w 2 ust. 1 decyduje dziekan. 4. Kandydaci legitymujący się maturą międzynarodową mają obowiązek dostarczyć świadectwo dojrzałości do 15 września, a przed terminem postępowania kwalifikacyjnego zaświadczenie o zdaniu egzaminu dojrzałości.\n6 7 Formy i warunki przyjmowania na studia kandydatów z krajów Unii Europejskiej oraz innych osób nie będących obywatelami polskimi określają odrębne przepisy Rekrutacja kandydatów na studia pierwszego stopnia przebiega w dwóch etapach: - przed postępowaniem kwalifikacyjnym kandydat dokonuje rejestracji elektronicznej (wypełnia Podanie o przyjęcie na studia ) i wnosi opłatę rekrutacyjną, co umożliwia wstępne przyjęcie, - po ogłoszeniu list przyjętych wstępnie osoby umieszczone na tych listach składają w terminie wyznaczonym przez WKR, komplet dokumentów wymienionych w następnych punktach uchwały; złożenie tych dokumentów stanowi warunek ostatecznego przyjęcia na studia. 2. Kandydaci na studia drugiego stopnia oraz MBA składają komplet dokumentów wymienionych w następnych punktach uchwały. 3. Od kandydatów przyjętych na I rok studiów pierwszego stopnia są wymagane następujące dokumenty: 1) podanie o przyjęcie na studia 2) świadectwo dojrzałości w oryginale i jego kserokopia 3) ankieta osobowa studenta 4) orzeczenie lekarskie stwierdzające możliwość podjęcia studiów na wybranym kierunku *** 5) cztery fotografie (wymiar 35mm x 45mm) bez nakrycia głowy 6) kserokopia dowodu osobistego 4. Rekrutacja na studia drugiego stopnia odbywa się jednoetapowo. Od kandydatów przyjętych na I rok studiów drugiego stopnia wymagane są następujące dokumenty: 1) podanie o przyjęcie na studia 2) świadectwo dojrzałości w oryginale i jego kserokopia 3) oryginalny odpis dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia wraz z suplementem, 4) ankieta osobowa studenta 5) orzeczenie lekarskie stwierdzające możliwość podjęcia studiów na wybranym kierunku *** 6) cztery fotografie (wymiar 35mm x 45mm) bez nakrycia głowy 7) kserokopia dowodu osobistego 5. Od kandydatów na I rok studiów menedżerskich MBA wymagane są następujące dokumenty: 1) podanie, 2) formularz aplikacyjny kandydata 3) świadectwo dojrzałości w oryginale, 4) oryginalny odpis dyplomu ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia z suplementem, 5) orzeczenie lekarskie stwierdzające możliwość podjęcia studiów na wybranym kierunku, ***) 6) trzy fotografie (wymiar 35 x 45 mm) bez nakrycia głowy 7) kserokopia dowodu osobistego, 8) dokumenty potwierdzające staż zawodowy.\n7 9 1. Kandydat, który został przyjęty na studia niestacjonarne, zostanie dopuszczony do ich podjęcia po uiszczeniu w wyznaczonym terminie wymaganej opłaty za zajęcia dydaktyczne. Nieuiszczenie opłaty w terminie będzie traktowane jako rezygnacja ze studiów. 2. Kandydat może otrzymać zaświadczenie o sumie punktów uzyskanych w wyniku postępowania kwalifikacyjnego. ***) Orzeczenie lekarskie określone w Rozporządzeniu MZiOS z r. w sprawie. badań lekarskich kandydatów (wg wzoru z załącznika 3 do tego Rozporządzenia). Skierowania na badania będą dostępne w dziekanatach i wydawane osobom warunkowo przyjętym. Uchwała wchodzi w życie z dniem jej podjęcia. 10 Rektor Prof. dr hab. Bogusław Fiedor


Społeczeństwo zamknięte czy otwarte? – Wolna Polska – Wiadomości\nStrona główna > Polska > Społeczeństwo zamknięte czy otwarte?\na303 Kwiecień 29, 2017 Kwiecień 29, 2017 Polska 0\n– hierarchia wartości, a więc i zasad, idei i celów, z których wynika i proste prawodawstwo chroniące te wartości. I to wystarcza, bo już one same strzegą ludzkich motywacji od wewnątrz, od woli indywidualnej, oddolnie i dobrowolnie.\n– hierarchia władzy, a więc i stanowionego przez nią prawodawstwa według jej tylko znanych kryteriów.


Czym jest malarstwo\nOd najmłodszych lat dzieci rysują bądź też malują jakieś krajobrazy, ludzi, domki czy też zwierzęta. W szkole podstawowej oraz w gimnazjum przedmiot ten nazywany jest jako plastyka. Dzieci wykonują różne prace artystyczne kredkami, flamastrami czy też farbami. Rozwija to ich wyobraźnię oraz talent malarski. Ich prace podlegają ocenie a następnie wywieszane są na forum klasy czy też na różnych tablicach by pokazać innym ich talent. Często organizowane są także konkursy plastyczne. Plastyka w połączeniu z techniką nazywana jest jako sztuka. Technika natomiast jest przedmiotem na którym dzieci wykonują różne prace np. wyklejanki, uczą się szycia, wytwarzają różne figurki z plasteliny czy Modliny. Na wyższych uczelniach przedmiot ten przybiera nazwę jako malarstwo. Jest to dzieło artystyczne które odzwierciedla duszę twórcy danego obrazu czy portretu. W naszym kraju czy też na świecie jest wielu słynnych malarzy np. Picasso czy Leonardo da Vinci. Ich dzieła są znane i podziwiane na całym świecie. Znanym artystą jest także Michał Anioł.\nlektor języka angielskiego Swarzędz


Lokalne władze szczycą się, że w amerykańskim St. Petersburgu jest 361 słonecznych dni w roku. Tu padł rekord Guinnessa w długości utrzymywania się słonecznej pogody - 768 dni (liczone od 1967 r.). St. Petersburg leży na półwyspie - od wschodu oblewają go wody Zatoki Tampa, od zachodu Zatoki Meksykańskiej. Na zachodnim brzegu leżą najbardziej cenione plaże - St. Pete Beach i De Soto Beach. Obie, szerokości 50-100 metrów i długości paru kilometrów, każdego popołudnia wypełniają się tłumami plażowiczów. Amatorzy słońca zjeżdżają do St. Petersburga przez cały rok, najchętniej od grudnia do kwietnia oraz od lipca do września. Zimą (temperatura 15-25 st. C) goszczą tu głównie emeryci i Kanadyjczycy - w lecie jest dla nich za gorąco - ponad 30-stopniowe upały i 100 proc. wilgotności powietrza.\nMnie najbardziej podobała się malutka (30 m szerokości i ok. 80 długości) Spa Beach nad Zatoką Tampa, u nasady mola. Zatoka jest tutaj spokojna, fale chłodzą rozgrzany piasek, nic nie mąci błękitu wody, który kontrastuje z bielą drobniutkiego piasku. Od lądu oddziela ją rząd palm, jest tu spokojnie i pusto. Na końcu mola jest nowoczesny budynek akwarium w kształcie latającego spodka. Z tarasu widokowego na najwyższym piętrze widać całe miasto, z górującymi nad nim hotelami, łódki w zatoce, w oddali zarysy dalekomorskich gigantów. Przy molo często stoi zacumowany statek - ostatnio replika żaglowca "Bounty" zbudowana w 1960 r. na potrzeby filmu "Bunt na »Bounty «". Można obejrzeć kapitańskie kajuty i poszwendać się pod pokładem (wstęp 5 dol.).\nNiedaleko statku spaceruje stadko brązowych pelikanów, które turyści karmią kupionymi obok rybami (choć pelikany to przecież świetni myśliwi - z kilkunastu metrów z ogromną prędkością nurkują po upatrzoną rybę). Wszystko tutaj jest dla zabawy i wygody wczasowiczów: wycieczki w morze o zachodzie słońca, rejsy statkiem pirackim, podglądanie delfinów z łodzi. Z myślą o turystach miasto wspiera budowę sztucznych raf - na odpadach zatapianych u wybrzeża najpierw zakładają kolonie korale, później zjawiają się ryby i powstaje kipiąca życiem rafa.\nNastępnego dnia idę wzdłuż wybrzeża w downtown St. Petersburga. Plaża się skończyła. Murawa, betonowy murek umacniający wysoki brzeg, zatoka. Rzut oka na wodę. I. kamienieję. Z kipieli wystaje trójkątna płetwa grzbietowa. Rekin? Bestia płynie wzdłuż murku. Jej pysk jest spłaszczony jak kowadło. Ryba młot? Jednak zagadka wyjaśnia się, gdy stwór wypływa, by zaczerpnąć powietrza - to delfin z rybą w pysku.\nSt. Petersburg na Florydzie założyli w 1892 r. Amerykanin i Rosjanin. Opowieść głosi, że aby rozstrzygnąć, który z nich nada miastu nazwę, rzucili monetą. Zwycięzca Peter Demens (Piotr Dementiew) nazwał je na cześć miasta w Rosji, w którym się urodził. Dziś amerykański St. Petersburg ma ok. 240 tys. mieszkańców. Wzdłuż i na środku 2nd Avenue, głównej ulicy zaczynającej się przy molo, rosną palmy. Tu, na pasażu Bay Walk, w jednopiętrowym budynku zbudowanym na planie kwadratu koncentruje się życie miasta. Płaski dach, mury zwieńczone attykami, żółty tynk, ozdobne wieżyczki - stylistyką przypomina hiszpańskie budowle kolonialne. Na dziedzińcu fontanny, zieleń, ławki i przejście do kina. Na parterze są drogie sklepy, na piętrze - restauracje. Wieczorem otwiera się dyskoteka. Tych zresztą, podobnie jak klubów i restauracji, w mieście nie brakuje.\nSt. Petersburg to nie tylko rozrywka. Znajduje się tu jedno z większych na terenie Stanów Zjednoczonych Muzeum Holocaustu (bilet 8, ulgowy 3 dol.). Na zdjęciach i tablicach przedstawiono eksterminację Żydów, można wysłuchać świadectw tych, którzy przeżyli. Jeden z nielicznych eksponatów z tamtych czasów to bydlęcy wagon do przewozu więźniów. Część ekspozycji poświęcona ludziom, którzy ocalili przeznaczonych do zagłady, zawiera zdjęcia i krótkie życiorysy sześciu Polaków, m.in. Janusza Korczaka i Jana Karskiego.\nParę ulic dalej natrafiam na muzeum Salvadora Dali (bilet 15 dol.). Prócz grafik, rysunków i rzeźb zgromadzono tutaj 96 olejnych obrazów hiszpańskiego mistrza.\nW centrum kolejny polski ślad - pomnik Tadeusza Kościuszki. Bohater spod Savannah i Racławic stoi w Wiliams Park, obok pomnika Amerykanów poległych w czasie wojen światowych.\nOd 1987 r. St. Petersburg ma kolejną atrakcję turystyczną - most Sunshine Skyway nad Zatoką Tampa, na południe od miasta, który łączy St. Petersburg z okręgiem Manatee. Jest ogromny: 8851,4 m długości, 50 m nad lustrem wody, najdłuższe przęsło ma 365,7 m. Dwa pasy 10-metrowej jezdni podtrzymuje kilkanaście stalowych kabli - Sunshine Skyway jest jednym z największych betonowych mostów kablowych na świecie. Wybudowano go na miejscu poprzednika, zniszczonego w 1980 r. Wtedy podczas burzy frachtowiec uderzył w jeden z filarów - most się zawalił, zginęło 35 osób. Obecny most przed podobnym wypadkiem zabezpieczają specjalne osłony wokół filarów.\nWeedon Island to - wbrew nazwie - półwysep, który przylega do południowo-wschodniej części miasta. Najlepiej dojechać tam samochodem, można dojść pieszo (ok. 5 km od ostatnich domów miasta (autobusy nie dojeżdżają). Pojechałem tam do Centrum Kultury i Historii Naturalnej (wstęp wolny). Budynek Centrum otacza rezerwat lasów mangrowcowych, które jeszcze wiek temu porastały całe wybrzeże. Mangrowce są halofitami (rośliny słonolubne) i rosną na podmokłych terenach. Z trudnymi warunkami naturalnymi radzą sobie dzięki korzeniom oddechowym (wyrastają pionowo z ziemi do 1,5 m wysokości) i podporowym (wyrastają z łodygi nawet na wysokość 1 m). Pierwszymi pobierają tlen, drugie utrzymują je w grząskim podłożu. Korzenie, pnie i gałęzie tworzą gąszcz. Wypatruję w nim prześlizgującego się grzechotnika i choć wiem, że nie żyją tu aligatory, mam nadzieję, że ujrzę jakiegoś. Ścieżka przez rezerwat - drewniany podest zawieszony 60 cm nad ziemią - prowadzi nad morze. Przede mną wąska, poszarpana zatoka z zarośniętą mangrowcowym lasem wysepką - z oddali przypomina gigantyczny spodek z rosnącą rzeżuchą. Takie zatoki, gdzie morska woda miesza się ze słodką (na Florydzie zwane estuariami), są siedliskiem wielu oryginalnych gatunków roślin i zwierząt.\nNie ominąłem Sunken Graden (bilet 8, ulgowy 6 dol.) oraz Palm Arboretum (wstęp wolny). Pierwszy jest 100-letnim ogrodem botanicznym, gdzie prócz 50 tys. gatunków tropikalnych roślin można podziwiać barwne motyle i wysłuchać ptasich koncertów. W drugim mam okazję zapoznać się z ponad 70 gatunkami palm z całego świata i około 15 gatunkami cykasów (sagowców - roślin o wysokości do 2 m z liśćmi i pniami podobnymi do palm).


Protetyka - Klinika Edent - Implanty dentysta Białystok\nW jaki sposób można dbać o zęby między przeglądami stomatologicznymi?\nZawsze należy pamiętać, aby myć zęby co najmniej dwa razy dziennie, i używać nici dentystycznej co najmniej raz dziennie! Należy używać pasty do zębów zawierającej fluor i poprosić swojego dentystę, jeśli masz taką potrzebę o płukanki z fluorem. To pomoże zapobiegać próchnicy. Unikaj żywności z dużą ilością cukru (co zwiększa ilość bakterii, które namnażają się w jamie ustnej i powodują powstanie kamienia nazębnego oraz ewentualnych ubytków) i tytoniu (który może odbarwić zęby, spowodować choroby dziąseł, a ostatecznie doprowadzić do raka jamy ustnej). Nie bój się czyszczenia języka! Przez szczotkowanie języka, można usunąć resztki jedzenia i zmniejszyć ilość bakterii powodujących kamień nazębny. Szczotkowanie języka pomaga utrzymać świeży oddech. Pamiętaj, aby zaplanować swoje rutynowe kontrole. Zalecane jest, aby odwiedzić dentystę raz na pół roku.\nNa co należy zwrócić uwagę przy wyborze dentysty?\nWybór dentysty odpowiedniego dla Ciebie i Twojej rodziny jest ważny. Podczas pierwszej wizyty, powinieneś być w stanie określić, czy lekarz jest właśnie dla Ciebie. Podczas spotkania, należy rozważyć następujące kwestie: – Czy harmonogram wizyt jest odpowiedni? – Czy gabinet jest stosunkowo blisko? – Czy gabinet wydaje się być czysty i uporządkowany? – Czy Twój stomatolog wykonuje zdjęcia rtg? – Czy dentysta potrafi wyjaśnić techniki dbania o zdrowie jamy ustnej?\nDlaczego okresowe wizyty u dentysty są takie ważne?\nRegularne wizyty u dentysty pomogą nie tylko utrzymać zdrowe zęby i jamę ustną, ale również resztę ciała w zdrowiu. Opieka stomatologiczna jest bardzo ważna, ponieważ pomaga zapobiegać próchnicy zębów, chroni przed chorobami przyzębia (dziąsła), które mogą prowadzić do utraty zębów i zaniku kości, zapobiega nieświeżemu oddechowi. Szczotkowanie, nitkowanie i wizyty u dentysty pomogą zmniejszyć ilość szkodliwych bakterii powodujących nieprzyjemny oddech, daje bardziej atrakcyjny uśmiech i zwiększa pewność siebie, pomaga utrzymać zęby białe, uniemożliwiając żywności, napojom i tytoniowi przebarwianie ich, wzmacnia zęby, dzięki czemu można cieszyć się zdrowym, pięknym uśmiechem do końca życia!\nKto to jest dentysta?\nDentysta jest specjalistą, który zajmuje się diagnozowaniem, leczeniem i zapobieganiem problemom zdrowotnym w jamie ustnej. Twój dentysta posiada ukończone 5 letnie studia magisterskie, a stomatolog specjalista dodatkowo 4 – 6 letnie szkolenie specjalizacyjne w wybranej dziedzinie stomatologii np. protetyka czy chirurgia.\nStomatologia jest dyscypliną medycyny zajmującą się diagnozowaniem, leczeniem i profilaktyką stanów zapalnych, zaburzeń i chorób zębów, dziąseł, jamy ustnej i kości szczęki i żuchwy. Stomatologia niezbędna jest dla utrzymania pełnego zdrowia jamy ustnej, a także ma istotny wpływ na zdrowie całego organizmu.\nKim jest lekarz stomatolog specjalista protetyk?\nProtetyk jest dentystą, który specjalizuje się w wykonaniu estetycznych uzupełnieniach i wymianach uszkodzonych lub brakujących zębów. Są specjalistami, którzy oprócz wykształcenia stomatologicznego odbyli 4 letnią specjalizację, aby zdobyć doświadczenie jak prowadzić kompleksowe leczenie protetyczne. Leczenie to odnosi się do rekonstrukcji zębów takich jak: korony, mosty, protezy, licówki oraz implanty zębowe w celu przywrócenia zarówno funkcji zębów, jak i estetycznego uśmiechu. Protetyk jest dentystą, który specjalizuje się w protetyce, implantach zębowych, stomatologii estetycznej i rekonstrukcyjnej.\nKorona jest odbudową, która obejmuje całą widoczną w jamie ustnej część zęba. Korony mogą być umieszczane na naturalnym zębie lub na implancie zębowym. Porcelanowa korona jest biała i można dopasować jej odcień do swoich naturalnych zębów. Trwałość korony może zmieniać się w zależności od pacjenta. Korony zwykle wymienia się ze względu na złamanie lub ubytki próchnicowe tworzące się w miejscu połączenia korony z zębem. Przy odpowiedniej diecie, szczotkowaniu i nitkowaniu korony mogą przetrwać 8 - 12 lat lub dłużej.\nJeśli nie mam własnych zębów, a użytkuję protezy czy muszę odwiedzać lekarza protetyka?\nTak. Po usunięciu zębów kość, w której znajdowały się zęby może podczas gojenia zanikać. Proteza będzie pasować przez jakiś czas, ale w miarę upływu czasu może stać się luźna. To może być problematyczne, ponieważ proteza może obcierać i drażnić tkanki miękkie, na których spoczywa. Z powodu złego dopasowania może pojawić się zapalenie i ból. Zaleca się, aby konsultować się z lekarzem protetykiem co 3 – 6 miesięcy w pierwszym roku użytkowania protezy, a następnie co roku. Protetyk sprawdzi na takiej wizycie zwarcie i dopasowanie, więc nawet jeśli nosisz protezy należy rutynowo odwiedzić lekarza na badania kontrolne.\nDlaczego czasem należy wykonać koronę porcelanową?\nVestibulum dapibus eget felis at aliquam. Ut eu elementum enim. Donec eget turpis lobortis, cursus sem nec, blandit libero. Praesent quis elit mattis, laoreet mi nec, ultrices lectus. Suspendisse potenti. Curabitur dapibus metus nisl, non mattis turpis volutpat ac. Mauris efficitur, felis in interdum vestibulum, sapien purus mattis risus, quis facilisis est tellus eu enim. Aenean condimentum fringilla tempor. Praesent sed arcu a mi eleifend bibendum id vitae ante. Cras vehicula, risus in interdum lobortis, justo mauris tristique quam, in viverra elit risus ac massa. Quisque venenatis risus a lacus luctus, vel bibendum metus aliquet. Phasellus laoreet ante dolor, id ultricies libero aliquam quis.\nPolecam Pan Wojciech jest bardzo dokładny i staranny uratował mi zęba który miał być podobno już do wyrwania!\nMoje dziecko ma ząb mleczny, który od pewnego czasu się rusza, ale nadal nie wypadł. Tuż za nim widzę już stały ząb. Czy muszę coś zrobić?\nPowinieneś się zgłosić do stomatologa w celu oceny, czy mleczny ząb wypadnie samoistnie czy ząb stały ukształtuje się obok niego. Lekarz może zrobić zdjęcie rentgenowskie i zaproponować usunięcie mlecznego zęba, aby ułatwić wyjście stałego w odpowiednim czasie\nCzy moje ciało może odrzucić wszczepiony chirurgicznie implant zębowy? A jeśli tak się stanie to co wtedy?\nZamieszczone: 7 października 2015\nOdrzucenie wszczepionego implantu zębowego z powodu alergii na stop tytany jest skrajnie rzadkie ale możliwe. Doniesienia w publikacjach naukowych opisały do dnia dzisiejszego kilka takich przypadków na całym świecie. Wyjątkowo implant zębowy może nie zintegrować się z tkanką kostną pacjenta za pierwszym razem z powodu powstania tkanki włóknistej wokół implantu zębowego zamiast tkanki kostnej. Innym […]\nRegularne wizyty u dentysty pomogą nie tylko utrzymać zdrowe zęby i jamę ustną, ale również resztę ciała w zdrowiu. Opieka stomatologiczna jest bardzo ważna, ponieważ pomaga zapobiegać próchnicy zębów, chroni przed chorobami przyzębia (dziąsła), które mogą prowadzić do utraty zębów i zaniku kości, zapobiega nieświeżemu oddechowi. Szczotkowanie, nitkowanie i wizyty u dentysty pomogą zmniejszyć ilość […]\nCzy powinienem usunąć zęby mądrości, mimo że nie powodują żadnych dolegliwości?\nZęby mądrości znane również jako trzecie zęby trzonowe to ostatnie zęby wyrzynające się w jamie ustnej. Często ze względu na brak miejsca w łuku zębowym ich wzrost zostaje zatrzymany. Posiadanie ich może prowadzić do infekcji, choć nie wszystkie problemy z nimi związane są bolesne i widoczne. Mogą uciskać lub uszkadzać sąsiednie zęby lub ich korzenie. […]


Drzwi Zewnętrzne Do Domu - Drzwi Frontowe z PCV - Producent Domel\nStrona główna DRZWI ZEWNĘTRZNE DO DOMU\nDrzwi zewnętrzne nowoczesne z PCV to nie tylko estetyczne rozwiązanie, ale przede wszystkim praktyczne i niezawodne, jeśli chodzi o bezpieczeństwo dobytku i domowników. Nasze plastikowe drzwi są wyposażone we wzmocnienia stalowe oraz dodatkowo zabezpieczające okucia. Próg proponowanych przez nas drzwi posiada przekładkę termiczną, co zapewnia izolację przed zimnem. Drzwi frontowe do domu marki Domel izolują również hałas, w efekcie czego domownicy mogą cieszyć się niezakłóconym spokojem. Szeroki wybór wzorów i kolorów sprawia, że każdy znajdzie odpowiednie drzwi do domu zewnętrzne. Bogata paleta kolorów przygotowana jest z myślą o różnych stylach w architekturze. Drzwi zewnętrzne z PCV z powodzeniem mogą imitować te drewniane, wpasowując się w tradycyjne budownictwo. Amatorzy nowoczesnego designu również znajdą w naszej ofercie odpowiedni kolor drzwi z pcv dla siebie.\nCo Wyróżnia nowoczesne drzwi wejściowe do domu Firmy Domel?\nDrzwi frontowe oferowane przez naszą firmę charakteryzują się bardzo dużym wzmocnieniem stalowym, co stanowi skuteczną ochronę antywłamaniową. Wyposażone są również w okucia o wysokim standardzie, które stanowią dodatkowe zabezpieczenie.\nDrzwi wejściowe przeszklone są wizytówką każdego domu i mieszkania, dlatego firma Domel dba o spełnienie indywidualnych potrzeb użytkowników. Standardowo dostępne są w dziesięciu kolorach acrylcolor i sześciu okleinach drewnopodobnych.\n– szerokość skrzydła wynosi 126 mm;\n– regulowane w trzech płaszczyznach, poprawiające ochronę antywłamaniową drzwi do domu;\n– z przekładką termiczną, zapewniający lepszą izolacyjność termiczną drzwi zewnętrznych;\n– 3-pkt zasuwnica zapewnia dokładne przyleganie skrzydła do ościeżnicy, dzięki czemu zapewnia większe bezpieczeństwo oraz wydłuża okres użytkowania plastikowych drzwi;


autor: LatajacePaczki_pl » 9 gru 2016, o 06:56\nZgadza się teraz najbardziej opłacalną opcją będzie prowadzenie sklepu internetowego oraz działalność na portalach aukcyjnych, co w efekcie przyniesie zdecydowanie większe zyski oraz zainteresowanie. Przemyśl dobrze tą kwestię.\n9 gru 2016, o 16:41\nautor: Ginny01 » 12 gru 2016, o 10:18\nNajlepiej to to połączyć. Nie ma się co ograniczać.\nautor: LatajacePaczki_pl » 13 sty 2017, o 08:31\nMaz zatem już większość opinii odnośnie tego co najbardziej się opłaca zrobić w takim przypadku. ja dodam tylko że nie należy zapominać o współpracy z dobrą firmą kurierską, dzięki której możesz liczyć nawet na przesyłkę międzynarodową w niższej cenie, akurat w tej kwestii możesz na nas liczyć.\nautor: maderof » 13 sty 2017, o 13:02\nNajlepiej jest działać na obu platformach, na jednej i na drugiej podając link do siebie nawzajem. Albo zrobić tak, że skupić się na sklepie internetowym, a na Allegro robić jakieś wyjątkowe promocje, okazje, z ograniczeniem czasowym. Chociaż ten drugi jest nieco bardziej ryzykowny, nie da się ukryć.\nDlaczego nie można wybrać tylko sklepu? Bo klienci już się przyzwyczaili do struktury strony aukcji, pewnie nieraz już kupowali na Allegro więc dobrze się orientują, co i jak. Natomiast do sklepu muszą się przyzwyczaić więc część będzie uznawać, że przez Allegro będzie im szybciej zamówić towar.\nautor: nierra » 15 maja 2017, o 20:09\nWarto prowadzić swój profil na aukcjach internetowych, ale sklep internetowy to konieczność. Jakbyś szukał platformy do jego założenia, to bardzo przyjazne w obsłudze są moduły Magento z Aurora Creation . Można je dostosowywać w prosty sposób do swoich wymagań\n16 maja 2017, o 11:48\nautor: Wroza » 16 maja 2017, o 11:50\nObecnie możesz połączyć oba rozwiązania. Są specjalne platformy jak np ta: http://www.platformaintegracyjna.pl/int ... z-allegro/ które ułatwiają prowadzenie sprzedaży w dwóch miejscach na raz. Jest to bardzo sprytne rozwiązanie i o dziwo nie takie trudne w obsłudze. Skoro możesz zyskiwać więcej klientów przez allegro to dlaczego miałbyś tego nie zrobić\n19 maja 2017, o 18:20\nautor: ver19 » 22 maja 2017, o 08:56\nJeśli decyzja miałaby należeć do mnie to Allegro. Wiem jednak, że sporo osób się ze mną nie zgodzi.\n22 maja 2017, o 09:46\nautor: Lucjan » 22 maja 2017, o 09:47\nJa myślę, że sklep internetowy i sklep na Facebooku. Na Allegro coraz mniej osób kupuje.\n20 maja 2017, o 19:14\nautor: Cxap24 » 23 maja 2017, o 05:21\nNie do końca się zgodzę. Wszystko zależy od indywidualnych preferencji.\nautor: bokowiec » 23 maja 2017, o 13:40\nNo ze względu na to, jakie zmiany planują wprowadzić na Allegro, to faktycznie może nastąpić spadek transakcji i w ogóle ruchu, ale do tej pory nie zauważyłem, by ludzie drastycznie zaczęli odchodzić od tej formy zakupów - jedyna zmiana, jaką dostrzegłem, to że jest mniej towarów od sprzedających, ale za to większość ma teraz wydłużony czas kupowania (chodzi mi o opcję "do wyczerpania zapasów).\nJa jednak postawiłbym głównie na sklep internetowy. Jasne, potrzeba będzie więcej czasu, by się z nim przebić w wyszukiwarkach, ale dobrze jest się przyłożyć do jego sprawnego działania, aby zbierać wyniki.


Niewiarygodne naklejki na kopertach organizacji UNICEF. "Katoliku, wyrzuć to!" | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Niewiarygodne naklejki na kopertach organizacji UNICEF. "Katoliku, wyrzuć to!"\nŹródło: Facebook/Bartłomiej Morzycki\nList, który otrzymał jeden z użytkowników Facebooka, szybko stał się bardzo popularny. Chodzi o naklejkę, która widniała na kopercie. Bulwersujące słowa to "działanie na szkodę fundacji" - czytamy na stronie UNICEF.\nList z dziwną naklejką znalazł w swojej skrzynce jeden z darczyńców, który wspiera organizację UNICEF. Postanowił zrobić zdjęcie przesyłce, a następnie opublikował je w sieci. Na zamieszonej na liście naklejce anonimowy autor zachęcał wszystkich, aby nie wspierali organizacji UNICEF, bo jest niekatolicka. Internauci nie mogli uwierzyć własnym oczom. Sprawa jednak już została wyjaśniona, a wszystko dzięki szybkiej reakcji mediów i, przede wszystkim, internautów.\nList z naklejką zachęcającą katolików, by nie wspierali organizacji UNICEF\nUNICEF to organizacja niekatolicka? Według autora naklejki, którą znalazły na swoich przesyłkach setki darczyńców - tak. Z tego powodu nie należy jej rzekomo wspierać. Choć ciężko w to uwierzyć, to jednak rzecz wydarzyła się naprawdę, co potwierdziły w internecie setki osób, które także otrzymały podobne koperty. Media nagłośniły sprawę tajemniczych naklejek z treścią "Katoliku, wyrzuć to. Fundacja niekatolicka", dzięki czemu szybko udało się ustalić, kto jest ich autorem.\nSerwis FAKT24 dotarł do firmy Speedmail, która zajmuje się wysyłką listów i paczek organizacji UNICEF. Okazało się, że to właśnie jeden z pracowników stoi za przylepianiem naklejek do listów. Firma zachowała się jednak wzorowo i natychmiast po ustaleniu osoby odpowiedzialnej za ten, bądź co bądź, karalny z mocy prawa czyn, zwolniła ją w trybie natychmiastowym.\n- Firma nie akceptuje żadnych przejawów zachowań ksenofobicznych - mówi w rozmowie z FAKT24 Beata Dybka (reprezentująca firmę Speedmail).\nSprawa ta rozpoczęła jednak w sieci dyskusję, która trwa do teraz. Czy faktycznie UNICEF jest niekatolicki? Organizacja jest tolerancyjna dla wszystkich wierzeń i nie utożsamia się z jedną, konkretną religią, jednak to, co robi, jak najbardziej wpisuje się w szeroko pojęte katolickie "miłosierdzie". W końcu firma od lat pomaga m.in. ubogim, chorym i cierpiącym z krajów Trzeciego Świata. Nazywanie jej więc niekatolicką tylko dlatego, że w zarządzie nie ma księży, jest zdaniem internautów niedorzeczne.


Wynagrodzenia w twojej firmie - nr ANW 167\nANW 167 - 3 stycznia 2017 r.\nTEMAT NUMERU Czy PIT -11 można wysłać pracownikowi e-mailem\nJeśli płatnik nie dokonuje rocznego rozliczenie podatku podatnikowi, który spełnia warunki do takiego rozliczenia, wówczas obowiązkiem płatnika jest wystawienie imiennej informacji PIT-11. Oto praktyczne wskazówki, w jaki sposób wystawić ten formularz.\nOświadczenie pracownika dotyczące poziomu dochodów w roku ……… »\nMiesięczne zaliczki podatkowe w 2017 roku – warto mieć oświadczenie pracownika\nW poprzednich numerach pisaliśmy o konsekwencjach wprowadzenia nowych zasad ustalania kwoty wolnej od podatku w 2017 roku. W tym numerze na prośbę Czytelników zamieszczamy ważny dokument.\nOchrona pracownika – działacza związkowego, po zakończeniu przez niego funkcji związkowej może zostać ustalona na podstawie kilku następujących po sobie uchwał związku zawodowego, którego jest członkiem. W takim przypadku okresy ochronne wynikające z tych uchwał sumują się i od tej sumy okresów ustalić należy dodatkową ochronę wynikającą z art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Wyrok Sądu Najwyższego z 23 listopada 2016 r. (sygn. akt II PK 311/15)\nBrak obowiązku uzasadnienia dla wypowiedzenia umów o prace na czas określony nie jest problemem prawnym, uzasadniającym zmiany w prawie. Wyrok Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2016 r. (sygn. akt I PK 241/15)\nRyczałty za nocleg w kabinie są niekonstytucyjne\nPrzepisy będące podstawą wypłat ryczałtów za noclegi kierowców w kabinach ich samochodów są niezgodne z konstytucją w odniesieniu do kierowców w transporcie międzynarodowym. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt K 11/15)\nPrzedawnione roszczenia odszkodowawcze od pracodawcy i pracownika nie mogą być dochodzone jako roszczenia cywilnoprawne\nZgłoszenie roszczenia przez poszkodowanego przeciwko pracownikowi (który wyrządził szkodę) i pracodawcy (który sprawcę szkody zatrudniał) po upływie 3 lat, czyli po przekroczeniu terminu przedawnienia, nie powoduje możliwości żądania odszkodowań na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego. Uchwała Izby Cywilnej SN z 8 listopada 2016 r. (sygn. akt III CZP 67/16)\nZmiana stopnia niepełnosprawności a dodatkowe uprawnienia pracownicze\nPytanie: Do końca października pracownik miał przyznany umiarkowany stopień niepełnosprawności. W listopadzie przedłożył nam kolejne orzeczenie – tym razem przyznające lekki stopień na okres dwóch lat. Czy zmiana stopnia niepełnosprawności będzie miała wpływ na dodatkowe uprawnienia pracownicze przysługujące tej osobie w roku bieżącym?\nCzy pracownica w ciąży musi być odsunięta od pracy z komputerem\nPytanie: Pracownica zatrudniona w dziale księgowości przyniosła zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że jest w trzecim miesiącu ciąży. Podczas pracy osoba ta korzysta z komputera stacjonarnego. Czy w związku z otrzymanym zaświadczeniem powinniśmy przesunąć ją do innej pracy?\nCzy pracownikom sezonowym przysługuje trzynastka\nPytanie: W roku bieżącym po raz pierwszy zatrudniliśmy tzw. pracowników sezonowych. Z uwagi na to, że jesteśmy jednostką budżetową w firmie wypłacane jest dodatkowe wynagrodzenie roczne. Czy osobom tym przysługuje wspomniane wynagrodzenie, jeśli w roku bieżącym przepracują tylko 4 miesiące, a jeśli tak, to kiedy je wypłacić oraz jak obliczyć należną kwotę?\nCzy przy zwolnieniach grupowych można skrócić okresy wypowiedzenia\nPytanie: W firmie przeprowadzane będą zwolnienia grupowe. Czy z uwagi na to możemy skrócić obowiązujące pracowników okresy wypowiedzenia?\nWynagrodzenie urlopowe – 3 przykłady liczbowe na 2017 rok\nWłaściwe rozliczenie urlopu wypoczynkowego komplikują różnego rodzaju sytuacje, jak chociażby zwolnienie ze świadczenia pracy, nieobecności, choroba czy urlop bezpłatny. Oto praktyczne przykłady, które krok po kroku pokazują, jak mogą państwo sobie radzić w takich przypadkach w swojej codziennej pracy.\nWskaźniki i stawki aktualne od 1 stycznia 2017 r. »


Fitness | Wycieczki na Urlop i Wakacje z Własnym Dojazdem Samochodem\nStrona główna Sport i Rekreacja Fitness\nFitness należy do rodzajów sportu. Bardzo często uprawiany jest przez ludzi w celu zachowania dobrej sylwetki a także w celu poprawienia własnej kondycji fizycznej. Zdarza się także, że ludzie zaczynają uprawiać fitness, by schudnąć. Obecnie w Polsce można zauważyć, że coraz więcej Polaków zaczyna uprawiać fitness. Dzieje się tak dlatego, że coraz więcej Polaków zaczęło zdawać sobie sprawę jak ważne jest dbanie o swoje zdrowie. Fitness jest sportem bardziej cieszącym się powodzeniem wśród kobiet niż mężczyzn. Mężczyźni cały czas wolą jednak zajęcia na siłowni. Do Polski fitness dotarł stosunkowo niedawno bo dopiero w 1981 roku. Tak naprawdę w Polsce wszystko zaczęło się od Hanny Fidusiewicz, która to właśnie jako pierwsza w Polsce ukończyła kurs aerobiku w Paryżu. No i tak się wszystko zaczęło. Otóż bardzo szybko zaczęły powstawać kluby fitness, które to proponowały swoim klientom wiele różnych zestawów ćwiczeń. Fitness jest dziedziną sportu, która cały czas się rozwija i która to staje się coraz bardziej popularna w Polsce.\nPoprzedni artykułDyscypliną należącą do ciężkiej atletyki jest podnoszenie ciężarów\nNastępny artykułBoks to sport, w którym występuję bardzo dużo przemocy


Błąd kasyna niestety del destino dcogh\nMiłość i przeznaczenie/ La fuerza del destino: Telenowele Oryginalny tytuł: La fuerza del destino Kraj i rok produkcji: Meksyk, 2011 Wyprodukowana przez: Televisa W młodości popełniła błąd zakochując się bez pamięci i ufając Juanowi Jaime. Gdy zaszła w ciążę, zapłaciła za to pogardą i odrzuceniem. Po wielu latach powraca, aby prosić o wsparcie dla swojego syna, któremu potrzebna jest nauka. niestety tak …\nIssuu is a digital publishing platform that makes it simple to publish magazines, catalogs, newspapers, books, and more online. Easily share your publications and get them in front of Issuu’s La forza del destino 25.01–15.09, Cała Wielka Brytania www.ianonstage.co.uk 80 teatrów na 80 urodziny – tak Ian McKellen postanowił świętować swój jubileusz. Rozpoznany ginie z ręki mściwego Renata, który dopiero potem pojmuje swój straszny błąd. (Streszczenie libretta według "Przewodnika operowego" J. Kańskiego) 28.12.2014 Ostatnia Operowa Niedziela w tym roku! spędził większość życia w Niemczech. Niestety, ani przez włoskich, ani przez niemieckich muzykologów nie został należycie opisany, wobec czego jego muzyka do dziś pozostaje w … Później pływaliśmy tu nurkując ale wcześniej było Cinqe Terre… I to był błąd! Po Cinque Terre Portofino nie robi wielkiego wrażenia. Trochę jak stara ciotka co to założyła futro capiące naftaliną ze starych dobrych czasów. A jak cień to niestety chłodek… Chłopcy niechętnie poddają się przemożnej sile perswazji rodzicielskiej popartej wspomnianym chłodem z gór. lo strano gioco del destino a …\nPace, Pace, Mio Dio (La forza del destino) (från “Up In Central Park”) Pale Hands I Loved (Kashmiri Song) (från “Din för alltid”) Perhaps” (från “Härligt men farligt”) Poor Butterfly Russian Medley (från “Hon som kom köksvägen”) Sari Waltz (Love’s Own Sweet Song) (från “Du och ingen annan”)\nLa forza del destino 25.01–15.09, Cała Wielka Brytania www.ianonstage.co.uk 80 teatrów na 80 urodziny – tak Ian McKellen postanowił świętować swój jubileusz. Produkcja oparta na kanwie hiszpańskiego bestselleru książkowego, „La Reina del Sur”. Czy jeden telefon może zmienić nasze życie o 180 stopni? Dzieje się tak w przypadku Teresy Mendozy, która pewnego dnia odbiera telefon i… dowiaduje się, że jej narzeczony Raymundo „El Guero” Davila Parra był wmieszany w przemyt narkotyków i został zabity przez mafię.\nMachine - Theatre Of Tragedy , tylko w empik.com: 24,99 zł . Przeczytaj recenzję Machine. Zamów dostawę do dowolnego salonu i zapłać przy odbiorze!\nPóźniej pływaliśmy tu nurkując ale wcześniej było Cinqe Terre… I to był błąd! Po Cinque Terre Portofino nie robi wielkiego wrażenia. Trochę jak stara ciotka co to założyła futro capiące naftaliną ze starych dobrych czasów. A jak cień to niestety chłodek… Chłopcy niechętnie poddają się przemożnej sile perswazji rodzicielskiej popartej wspomnianym chłodem z gór. lo strano gioco del destino a … Wersja polska. W Polsce telenowela była emitowana przez stacje TVN i TVN7 w wersji z polskim lektorem, którym był Mirosław Utta.. Fabuła. Akcja rozgrywa się w XIX wieku, Trinidad i jego okolice. Młody lekarz Manuel (Fernando Colunga), który dopiero co odziedziczył wielką fortunę poznaje arystokratkę Mathilde (Adela Noriega), której rodzina przeżywa wielkie kłopoty finansowe. Niestety nie mogli do niej pójść z dziewczynami, ponieważ Alfę chroni magiczna bariera ochronna. Nie pozwala ona przejść osobą niemagicznym. Mike i Vanessa po pożegnaniu z córką zostali odesłani do Gardenii przez Stellę. Przed wejściem do szkoły okazuje się, ze Bloom nie wysłała zgłoszenia. I Doni del Destino / The Gifts of Destiny: Dary przeznaczenia: 17 lutego 2010 4 października 2012 : 8 lipca 2012: …\nTeraz każdy użytkownik kasyna internetowego ma możliwość sprawdzenia jego funkcjonowania bez narażania się na koszty.Wszystko możliwe za sprawą tak zwanego kasyna bez depozytu\n15.02.2015. Zupełnie inna Operowa Niedziela na pożegnanie Karnawału! W ostatnią niedzielę karnawału zapraszam na rozmowę z Jurkiem Dybałem, muzykiem Filharmoników Wiedeńskich, dyrektorem orkiestry Sinfonietta Cracovia, który opowie nam o tym, jak się bawić i grać w wiedeńskim stylu. Witaj na stronie Świat Latinowoodu Bez Tajemnic. Tutaj znajdziesz informację, zdjęcia i inne media dotyczące aktorek i aktorów Latynoamerykańskich, a także streszczenia odcinków i newsy o twoich ulubionych telenowelach. La forza del destino 25.01–15.09, Cała Wielka Brytania www.ianonstage.co.uk 80 teatrów na 80 urodziny – tak Ian McKellen postanowił świętować swój jubileusz. Produkcja oparta na kanwie hiszpańskiego bestselleru książkowego, „La Reina del Sur”. Czy jeden telefon może zmienić nasze życie o 180 stopni? Dzieje się tak w przypadku Teresy Mendozy, która pewnego dnia odbiera telefon i… dowiaduje się, że jej narzeczony Raymundo „El Guero” Davila Parra był wmieszany w przemyt narkotyków i został zabity przez mafię. W krainie Nadesh - federacji czterech królestw: Taredu, Vahls, Radenu i Nemis - toczy się walka o władzę. Przebudziły się siły zła, a armia amorfów i goblinów uderza na miasto Ahina Sohul, stolicę Nadeshu, aby zdobyć dla Władcy Mgieł Malbreka Księgę Przezn Issuu is a digital publishing platform that makes it simple to publish magazines, catalogs, newspapers, books, and more online. Easily share your publications and get them in front of Issuu’s 12 Lut 2021 Niestety - widać wyraźnie, że rząd nie ma (lub nie chce mieć) pomysłu, jak realnie pomóc przedsiębiorcom. Odtwarza jedynie rozwiązania\nHotel Aro'S (Casas Ibáñez) – rezerwuj z Gwarancją Najlepszej Ceny! 256 opinii oraz 33 zdjęcia czekają na portalu Booking.com.\nZetCasino Przegląd: 2 000 PLN Bonus i 200 Free Spinów! ZetCasino oferuje swoim graczom wiele pozytywnych emocji. Strona internetowa tego operatora od razu wpadła nam w oko i musimy stwierdzić, że z pewnością każdy gracz znajdzie tu coś dla siebie. Osławiony Kasyno Bonus Bez Depozytu jest fantastycznym sposobem na to, abyś wypróbował różne gry bez ryzykowania swoimi pieniędzmi. Kasyna online, które oferują bonusy bez wpłacania pieniędzy nazywamy kasyno bez depozytu. Takie kasyna bez depozytu to nie normalna reguła. Najczęściej kasyno bonus bez depozytu oferuje tylko raz, dla nowych graczy. Czasami kasyna oferują także bonus bez depozytu kasyno dla stałych graczy – są to jednak oferty dość rzadkie. Teraz każdy użytkownik kasyna internetowego ma możliwość sprawdzenia jego funkcjonowania bez narażania się na koszty.Wszystko możliwe za sprawą tak zwanego kasyna bez depozytu Szacuje się, że około 0,2 do 0,3 proc. populacji świata uprawia hazard. W Polsce nie przeprowadzono jeszcze badań, z których wynikałoby, ilu seniorów uzależnionych jest od tego typu gier. Niestety nie ma złotego środka, a większość osób które takowy znają to po prostu oszuści. Oczywiście w kasynie można wygrać. W historii wielokrotnie padały wygrane rzędu kilku milionów. Sugerujemy jednak traktować kasyna online wyłącznie jako rozrywkę, a nie jako źródło zarobków. Jakie kasyno online wybrać na kasyna.pl? Zauważyliśmy, że przy poszukiwaniach bonusów bez depozytu znaczenie ma też język kasyna. Mamy dobrą wiadomość, bowiem polskie kasyna internetowe bez depozytu także istnieją. Odwiedź polskie kasyno online bez depozytu i rozkoszuj się darmową gotówką w języku polskim. Takie polskie kasyno bez depozytu oferuje także złotówkę.