Ogrodzenie na placu budowy - Baukrane - sprzęt i akcesoria budowlane\nStrona główna » Poradnik » Poradnik Budowlany » Ogrodzenie na placu budowy\n27 lutego 2018\tprzez\tadmin\nOgrodzenie, czyli pierwsze kroki na placu budowy.\nJedną z pierwszych ważnych prac, którą należy wykonać przystępując do realizacji przedsięwzięcia budowlanego jest właściwe zabezpieczenie placu budowy poprzez ustawienie odpowiedniego ogrodzenia. Dzięki takiemu zabezpieczeniu wyznaczamy obszar budowy i strefy bezpieczeństwa, gdzie mogą poruszać się ludzie postronni. Równocześnie możemy wskazać konkretne miejsca, gdzie np. wykonywane są prace na wysokościach, prace ziemne, gdzie poruszają się maszyny budowlane lub gdzie przebywanie może grozić wypadkiem, jeżeli nie zachowa się szczególnej ostrożności i nie będzie wyposażonym w odpowiedni strój zabezpieczający. Na rynku dostępnych jest wiele wariantów ogrodzeń budowlanych, które w zależności od potrzeb i oczekiwań mogą spełniać różną rolę. Każde z nich ma inne właściwości, inne atuty oraz co istotne – różne ceny. W związku z tym nasuwa się pytanie: jakie ogrodzenie wybrać?\nAby móc lepiej przygotować się do odpowiedzi na powyższe pytanie, przeanalizujmy pokrótce najważniejsze cechy charakterystyczne trzech najbardziej popularnych na naszym rynku typów ogrodzeń.\nOgrodzenia z blachy pełnej.\nOgrodzenia tego typu wykonywane są z dużych fragmentów blachy trapezowej. Olbrzymim ich atutem jest bardzo dobre osłonięcie terenu budowy. Dzięki temu uzyskujemy przestrzeń typową prywatną – przechodnie i gapie nie będą mogli zobaczyć co się dzieje na placu budowy. Trudniej tego typu ogrodzenie również sforsować, więc daje dużo lepsze zabezpieczenie, np. przed wtargnięciem na teren lub kradzieżą. Sposób jego umocowania jest bardziej czasochłonny (co czasem może stanowić znaczący minus), jednak przy większych placach budowy lub dłuższych realizacjach, będzie dużo bardziej skuteczne i trwałe. Jak to często w życiu bywa, za jakością i trwałością w parze podąża też cena, więc wybierając ten rodzaj ogrodzeń trzeba się liczyć z większym kosztem realizacji przedsięwzięcia.\nOgrodzenia z paneli ażurowych.\nOgrodzenia z paneli ażurowych wykonywane są ze zgrzewanych drutów, a następnie są one ocynkowane. Jest to ciekawe rozwiązanie w wypadku prac krótkich, tymczasowych, gdzie nie ma potrzeby generować zbędnych kosztów. Panele te są szybkie w montażu, łatwe w transporcie i dają duże możliwości modyfikacji ogrodzeń w trakcie realizacji. Ważnym ich atutem jest również duża odporność na wiatr. Ze względu na swoją konstrukcję nie działają jak żagiel lecz przepuszczają powietrze, a co za tym idzie wytrzymają dużo większe napory wiatru niż ogrodzenia pełne. Są również tańsze niż ich „pełne” odpowiedniki, więc pozwalają zaoszczędzić fundusze, które jak wiadomo przy pracach budowlanych zawsze są bardzo istotne.\nMinusem ogrodzeń z paneli ażurowych jest fakt, iż względu na rodzaj montażu, kształt oraz wagę są dość proste w sforsowaniu, więc przy większych placach budowy można dostać się do środka praktycznie niepostrzeżenie. Nie zakrywają również widoku, więc wszystko co się dzieje na placu budowy, wszystko co się tam znajduje – maszyny, urządzenia, itp., są widoczne przez cały czas dla ludzi postronnych.\nOgrodzenia z paneli pełnych.\nAlternatywę dla osób, które chciałyby lepszej osłony i większej prywatności, przy równoczesnym ograniczeniu kosztów, mogą stanowić panele pełne z blachy trapezowej. Stalowe ramy tych paneli ogrodzeniowych ocynkowane ogniowo zapewniają jego wytrzymałość. Konstrukcyjnie są zbliżone do paneli ażurowych, również są szybkie w montażu, nie sprawiają większych kłopotów w transporcie, a w zamian lepiej osłaniają teren budowy.\nReasumując, aby odpowiednio dobrać rodzaj ogrodzenia warto w pierwszej kolejności określić nasze oczekiwania i potrzeby. Np. gdzie ogrodzenie będzie ustawione, co się będzie działo na placu budowy, jak duży teren będziemy ogradzać, na jak długi okres czasu, czy na placu będą pozostawały maszyny i inne wartościowe urządzenia, jaki budżet przeznaczony jest na ten cel, jakich warunków atmosferycznych można się spodziewać w okresie realizacji, czy plac budowy będzie dodatkowo chroniony, itp.\nUdzielenie właściwych odpowiedzi sprawi, że dobierzemy ogrodzenie, które spełni swoją rolę, nie zrujnuje nam budżetu i pozwoli sprawnie przejść przez pełen wyzwań proces realizacji budowy.


KRÓLESTWO – Antracyt (Gusstaff Records) | Violence Online\nKRÓLESTWO – Antracyt (Gusstaff Records)\nPosted by areklerch on Kwi 8, 2020 in Recenzje | Możliwość komentowania KRÓLESTWO – Antracyt (Gusstaff Records) została wyłączona\nKiedy pisałem o „Ćwiczeniach repetytywnych”, na polskiej ziemi alternatywnej wybuchał właśnie improwizacyjny szał i propozycja trójmiejskiego” Królestwa była czymś oczywistym, na czasie itp. Kiedy dzisiaj piszę o „Antracycie”, sytuacja jest ciut inna – wyimprowizowali się już wszyscy łącznie z heavy metalowcami i sceną disco polo, owczy pęd troszkę osłabł, wszystko zostało okiełznane. Ktoś poszedł dalej, ktoś zawrócił, ktoś zmienił zdanie. Królestwo także się zmieniło. Jeśli ktoś oczekuje jednak krótkich piosenek, to… dostanie może jedną. A poza tym cały czas lot, choć w nieco inną, również ciekawą i nieco bardziej hałaśliwą stronę.\nZ improwizacją sprawa wcale nie jest oczywista. Gdzie kończy się chaos a zaczyna jazz, gdzie mamy kolorystykę a gdzie instrumentalną ekwilibrystykę. Pojawiają się takie sztosy jak „Slavic Spirits” czy „Dziady”, gdzie zamiast strzelania w oczy techniką, szuka się klimatu, ducha itp. Pionierzy czyli Lonker See poszli w stronę mocniejszych gitar i ciut piosenkowej (no, może dream popowej) formuły. Przyczyny są rożne, choć na pewno nie chodzi o nudę a raczej próbę znalezienia kolejnych ścieżek. Przecież impro scena to także efekt szukania wyjścia spod ściany. Yassowi dziadkowie mogą być dumni. I choć nadal improwizacja jest elementem, który mnie ujmuje, to doceniam też próby resetu. Np. takiego jaki realizuje trójmiejskie Królestwo. Nadal obowiązują długie wycieczki w nieznane, ale zmieniły się nieco składniki i środek komunikacji.\nWiosnę wieszczą dwa skowronki – niespełna sześciominutowa „Tęga Jola” i nieco ponad czterominutowy „Szklaneczki doktora Stefana”. Pierwszy song to alternatywny, brudny hałas gitarowy, drugi łączy motoryczne, post rockowe pochody z lekkim transem. Piosenka. Ok., prawie. I tyle, bo reszta zadowoli tych, co zasłuchiwali się w debiucie. „Wiosłowanie w kierunku nicości” przez trzynaście minut prowadzi od „jazzu na pogłosie” ku transowemu zapętleniu w drugiej części, zatem, wszystko w normie. Prawdziwy sztos to druga część płyty, czyli numer tytułowy, oraz dwie monstrualne (19 i 17 min) impresje na jego temat. Wygląda to tak, że w „Antracycie” zespół postanowił nieco pogmatwać sprawę, lekko łamiąc rytmikę i mieszając hałas z przestrzenią, po czym stwierdził, że to za mało i wyimprowizował dwa długie loty, które są niczym innym, jak rozbudowanym, post rockowo pobrzękującym transem, swobodnie traktującym temat wyjściowy. Sam miód.\nMamy tu zatem lekką, ale jakże przyjemną, schizofrenię, pokazującą więcej nowych możliwości niż na debiucie, nadal jednak z dużym sentymentem w stronę improwizacji. Technicznie rzecz ujmując, jest doskonale, klarownie i chyba bardziej finezyjne, przede wszystkim cieszy zaś równowaga i spokój jaki z tej płyty bije. Może brzmi to jak zbieranina różnych pomysłów, ale tu nie ma przypadku, jest wizja, która jako taka może zaprowadzić zespół dosłownie wszędzie. Symptomatyczna dla alt/impro sceny płyta. Nie przegapcie jej w koronawirusowym zamęcie.\nZdjęcie Paweł Jóźwiak


eduteka Studia Inne Medycyna Jak działają poradnie chorób dziedzicznych?\nChoroby takie jak hemofilia występują z pokolenia na pokolenie, zatem lekarze są w stanie określić prawdopodobieństwo urodzenia się chorego dziecka u danej pary. Wada genetyczna występuje u ponad jednego procenta wszystkich noworodków. Jeśli kobieta i mężczyzna mają już dziecko z wadą genetyczną, ryzyko, że następne dziecko też będzie chore Jest znacznie wyższe. Lekarz zajmujący się chorobami genetycznymi potrafi ocenić i zbadać, jakie jest ryzyko przekazania choroby potomstwu. Po pierwsze, trzeba narysować drzewo genealogiczne, ze szczególnym uwzględnieniem krewnych, u których wystąpiła rozpatrywana choroba, albo którzy mogą być nosicielami wadliwego genu. Po drugie, przeprowadza się badanie krwi pary pacjentów w celu sprawdzenia, czy skład chemiczny organizmu bądź budowa komórek krwi wykazuje jakieś odchylenia od normy zdradzające wadę genetyczną. Po trzecie, chromosomy rodziców są dokładnie zbadane pod mikroskopem. Na tej podstawie oblicza się prawdopodobieństwo wykrycia wady dziedzicznej.\nInformacje zebrane przez lekarzy genetyków wykazują, że kobiety w wieku powyżej 35 lat dużo częściej rodzą dzieci z zespołem Downa. U matek w wieku 20 lat choroba pojawia się raz na 1200 porodów. U czterdziestoletnich matek relacja ta wynosi około jeden do pięćdziesięciu. Jest możliwe wykonanie testu na obecność zespołu Downa już w czasie ciąży. Badanie nazywa się punkcją o wodni, a polega na pobraniu próbki płynu otaczającego embrion. W płynie tym znajduje się pewna liczba komórek embriona.\nNatura zwykle sama poprawia swoje błędy i embrion wyposażony w bardzo wadliwe chromosomy nie rozwija się prawidłowo i zostaje usunięty z organizmu w sposób naturalny. Jeśli jednak dziecko z chorobą dziedziczną przyjdzie na świat, często możliwe jest leczenie. Hemofilitycy otrzymują preparaty poprawiające krzepliwość krwi, wyprodukowane z krwi zdrowych ludzi. Skutkom fenyloketonurii, polegającej na braku jednego aminokwasu, co może doprowadzić do uszkodzenia mózgu, można przeciwdziałać specjalnie kontrolowaną dietą. Niestety, zespół Downa i daltonizm są nieuleczalne.\nNaukowcy pracują na sposobami wymiany bądź naprawy wadliwych chromosomów, być może wkrótce będzie możliwe zapobieganie wielu chorobom dziedzicznym za pomocą zmiany materiału genetycznego w plemniku i komórce jajowej.


Katholiko Beach Kreta - ukryta plaża i ruiny klasztorów | Oczy zobaczyły - blog podróżniczy\nEuropa , europejskie wyspy , Grecja , Kreta\nKatholiko Beach Kreta - ukryta plaża i ruiny klasztorów\nDlaczego zdecydowałam się opisać ten krótki szlak, choć nie znajdziemy go na liście wycieczek fakultatywnych? Odpowiedź jest prosta, ta ścieżka zawiera mnóstwo elementów, które według mnie idealnie opisują Kretę. Kretę, którą pamiętam i tę, którą polubiłam. Są tu wzgórza, kozy, monastery, ruiny, które możemy samodzielnie odkryć i przepiękna zielono-niebieska, tak charakterystyczna dla tej wyspy, woda.\nSzlak do Katholiko Beach wiedzie przez wzgórza, na których wypasają się kozy. Dźwięk ich dzwoneczków będzie nam towarzyszył podczas drogi po kamiennych stopniach, które na samym końcu, pod mostem, zamieniają się w gruzowisko, a potem w głazy nad zatoką. Na końcu wędrówki ujrzymy niewielką zatokę, zwaną Katholiko Beach. Nazwa może być trochę mylna. To nie jest plaża w typowym tego słowa znaczeniu, a mała zatoka otoczona kamieniami.\nATRAKCJE W DRODZE DO KATHOLIKO BEACH\nPod drodze możemy spotkać kolejno wymienione atrakcje, głównie „ukryte” w skałach bądź w niewielkiej odległości od szlaku:\nGouverneto Monastery – jeden z najstarszych monastyrów w Grecji, datowany na 1537 r., wybudowany w stylu weneckiej fortecy. Przez niego prowadzi szlak do Katholiko Beach, a dokładnie to tutaj się on zaczyna. Można też osobno, za drobną opłatą, zwiedzić sam klasztor.\nJaskinia niedźwiedzia – grota, która wzięła swoją nazwę od znajdującego się w jej wnętrzu kamienia, w kształcie (powiedzmy) niedźwiedzia. Jaskinia była używana jako miejsce kultu poświęcone bogini Artemidzie, która zmieniała się w niedźwiedzia. Związana z nią legenda mówi, że mieszkający w pobliżu zagłębienia mnisi cierpieli z powodu pragnienia, ponieważ niedźwiedź wypijał im wodę ze zbiornika (znajdującego się w środku jaskini, koło figury niedźwiedzia). Nie wiedzieli, jak pozbyć się zwierza, więc zaczęli się modlić do Maryi Dziewicy, a Matka Boska w odpowiedzi na ich modły przemieniła niedźwiedzia w kamień.\nMonastery Katholiko – prawdopodobnie najstarszy klasztor na Krecie. Założony został w XI w. przez św. Jana Pustelnika, który żył w jaskini znajdującej się obok klasztoru. Monastyr w XVII w. został ostatecznie porzucony z powodu ciągłych grabieży i rabunków. Oprócz ruin i klasztoru wykutego w skale, znajdziemy tu jaskinię mnicha, pozostałości klasztornych cel mnichów oraz kamienny most.\nKatholiko Beach – to mała zatoka otoczona kamiennymi głazami z turkusową wodą. Cel tej niedługiej wędrówki. Plaża była używana jako port dla mnichów, tam cumowali i reperowali swoje łodzie. Plaża często była wykorzystywana przez piratów, aby stamtąd napadać na klasztor, który w XVII w. został ostatecznie porzucony. Dzisiaj jest to miejsce ciche i spokojne, odpowiednie na krótki odpoczynek przed droga powrotną. To taki ukryty zakątek, w którym warto się na chwilę zatrzymać.\nDLACZEGO WARTO WYBRAĆ SIĘ DO KATHOLIKO BEACH?\nKatholiko Beach jest dość ciekawym miejscem, szlak do niej prowadzący nie jest wymagający, a po drodze mijamy ruiny klasztorów i sami decydujemy na ile je odkrywamy.\nDo Katholiko Beach nie ma wycieczek fakultatywnych, prędzej znajdziemy tam turystów, którzy na „własną rękę” wyszperali to miejsce. Wszystko to sprawia, że ten krótki spacer przeradza się w ciekawy trekking, a my możemy poczuć się jak odkrywcy. Do tego sama plaża, to urocze miejsce, bez tłumów, które warto odwiedzić.\nDługość trasy: ok. 1h w jedną stronę.\nEuropa europejskie wyspy Grecja Kreta


Skrzynia biegów C-360 - Strona 56 - Sprzęgło - skrzynia przekładniowa - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPoznaniak 6 rolmasz kutno skrzynia olejowa\nStrona 56 z 57 54\nNapisany 04 maj 2016 - 21:05\nPosiadam 60 z 76r. Mój problem jest następujący :\n-wyskakuje 3 i 5 bieg.\n3 bieg wyskakuje dlatego,że jest "ścięty" tryb ,a "piątka"? wyskakuje tylko wtedy gdy silnik pracuje powyżej 1200obr/min poniżej nie wyskakuje prawie wcale. Co może być tego przyczyną?Dodam jeszcze że 5 bieg wyskakuje pod obciążeniem tzn. jak ciągnie (ciągnik) jakąś przyczepę czy coś w tym stylu\nNapisany 04 maj 2016 - 21:09\njak nie pomoże wymiana wodzika/zatrzasku to skrzynia do remontu\nco do 5, sprawdź, czy nie ma luzu pomiędzy wałkiem zdawczym skrzyni a wałkiem sprzęgłowym/ łozysko igiełkowe, ścięty tryb to sugeruje\nEdytowany przez rafff24, 04 maj 2016 - 21:13. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 02 czerwiec 2016 - 22:05\nSiema czy bez rozpoławiania skrzyni z tylnym mostem w c 4011 wyjme wałek główny skrzyni przez tylny most .Oczywiście Dyferencjał będzie pierw wyjęty a puźniej wałek ataku bo idą tez do naprawy???\npowinien wyjść do tyłu, rozpoławiasz na sprzęgle, odbezpieczasz go z przodu,\nNapisany 31 lipiec 2016 - 10:14\nDlaczego jak przełącza się wajchę biegów pomiędzy lewą a prawą stroną (bez wrzucania biegów), to w niektórych ciągnikach jest wyczuwalny opór (w 3 miejscach R/1, 2/3 oraz 4/5) a niektórych nie. Co może być zużyte?\nW palcu zmiany biegów słaba sprężyna, albo wyrobione wodziki.\nNapisany 31 lipiec 2016 - 11:04\na jakie wodziki ci pracuja przy ruchu dźwignią bez zmiany biegów? Uznałeś za fajne 0\nNapisany 31 lipiec 2016 - 11:15\nChodziło o prowadnicę palca zmiany biegów.\nNapisany 31 lipiec 2016 - 12:06\nDużo z tym roboty? Tzn, z wymianą tej sprężyny?\nNapisany 31 lipiec 2016 - 12:10\nNie dużo, jakieś 30-minut. Wymienia się cały palec i prowadnicę.\nNapisany 31 lipiec 2016 - 12:51\nNapisany 04 wrzesień 2016 - 17:10\nCzy wiecie może dlaczego po uszczelnieniu tego korpusu od dzwigni zmiany biegów przestawiła mi się cała dźwignia która nie mieści się w wycięcie kokpitu.\nNormalnie jak wrzucałem 1 bieg albo wsteczny to dzwignia zmiany biegów była obok gazu ręcznego, teraz jest na samym dole w położeniu biegu 4 albo 5. 4 jak i 5 nie mogę wrzucić bo mi się kończy wycięcie w tym kokpicie. Jak zdejmę kokpit to biegi są wszystkie, chodzą dobrze nic się nie zakleszcza tylko ta dzwignia tak :leży"\nNapisany 04 wrzesień 2016 - 17:22\nPrzestawiłeś dźwignię na tych frezach i tyle\nNapisany 04 wrzesień 2016 - 17:51\nA na frezach nie przestawia się jej tylko w "wokół"? Bo to chyba ten frez pod gumą? Tylko ten korpus z dzwignią wyciąłem, uszczeliniłem i założyłem. W takim razie spróbować ją przestawić na tym frezie pod gumą?\nEdytowany przez Alvera, 04 wrzesień 2016 - 17:52. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 04 wrzesień 2016 - 18:58\nwitam co myślicie o tym: skrzynia po remoncie środek stary typ walki zmienione na nowego typu koła zębate łożyska a po remoncie słuchać stuki i grzechotanie w pierwszej części skrzyni jak i na luzie jak i na biegu tak samo pod obciążeniem zauważyłem również kilka krople oleju ze skrzyni ale to na pewno przez simnering się sączy ważne jest to ze jak wcisnę sprzęgło na pierwszy stopień przestaje grzechotać jak myślicie co to może być obstawiam łożysko na wałku sprzęgłowym c o o tym sądzicie ??\nNapisany 06 wrzesień 2016 - 00:33\nOkazało się że jakimś cudem skrzywił mi się ten palec tuż przy frezie, po wyprostowaniu wszystko jest w porządku.\nNapisany 14 wrzesień 2016 - 17:25\nwitam mam problem, zakleszczyly mi się biegi w c 360 odkleszczylem i nie pompa nie podaje oleju na gnieździe hydrauliki, podnośnik ok, wałek ok kręci się, czym może być to spowodowane? Uznałeś za fajne 0\nNapisany 15 wrzesień 2016 - 19:44\nPrawdopodobnie spadła ci dźwignia od kipowania przy rozdzielaczu, musisz zdejmować podnośnik Uznałeś za fajne 0\nNapisany 01 listopad 2016 - 16:33\nwitam mam do was pytanie szczególnie kogoś kto się by na tym znał a więc mam ursusa c 355 i rozleciały się w nim łożyska na górnym wałku w skrzyni biegów chodzi mi o te igiełkowe łożyska te z przodu\ni będę wymieniał ten wałek i nie wiem czy wymienic na stary typ taki jak był teraz czy na nowy czyli zamiast łożyska były by igiełki i to jest moje pytanie czy lepsze będą igiełki czy jednak te łożyska igiełkowe dodam też ,że wymieniam jeszcze wałek ataku i sprzęgłowy prosiłbym o doradzenie z góry dzięki za odpowiedzi\nNapisany 03 listopad 2016 - 19:47\nmy tez mielismy stary typ ale wymieniliśmy na nowy typu bo mechanik powiedział ze trwalsze są łożyska nowego typu i prostsze do montazu według mnie tylko nie wiem czemu w sklepie za łożysko igiełkowe na wałku głównym policzył ok 130 Zł czyli jakoś 4 zł za igiełkę :/ a za tą cene mogły by być jakieś dwa nowe łożyska do skrzyni :/


Test Sony Xperia SP - czy spełnił oczekiwania? - WP Tech\nTest Sony Xperia SP - czy spełnił oczekiwania?\nŚledząc komentarze w katalogach telefonów oraz wpisy na forach zauważyłem, że naprawdę sporo osób czekało na ukazanie się Xperii SP na naszym rynku. Telefon z pełnym pakietem łączności bezprzewodowej, wliczając w to LTE i NFC, bardzo przyzwoitymi podzespołami, dużym wyświetlaczem i bardzo pojemną baterią.\nNiektórzy z was zapewne pamiętają porównanie pudełka od Xperii U do pudełka po pizzy. Opakowanie Xperii SP jest nie tylko większe, ale również grubsze niż to, w które zapakowana była Xperia U. Pomimo bardzo dużych wymiarów, w środku nie znajdziemy nic więcej poza standardowymi akcesoriami. Oprócz telefonu znajdziemy kabel USB, zasilacz sieciowy, białe, jednoczęściowe słuchawki z jednym przyciskiem oraz zestaw instrukcji. Na pewno nie zaszkodziłaby obecność przynajmniej karty pamięci. Testowany egzemplarz to model C5303.\nXperia SP jest telefonem o sporych wymiarach - 130,6 x 67,1 x 10,0 mm i niemałej masie 15. gramów. Pomimo tego, że telefon jest naprawdę ciężki, bardzo dobrze leży w dłoni, a większa masa nie przeszkadzała mi w codziennym użytkowaniu. Nie mniej jednak, dla wielu osób może się ona okazać zbyt duża. Przód telefonu zajmuje przede wszystkim wyświetlacz o przekątnej 4,6 cala. Pod nim umieszczono otwór mikrofonu, a sam dół obudowy jest całkowicie przezroczysty i wzorem poprzednich przedstawicieli serii Xperia, jest podświetlany. Ma on kilka zastosowań, którym poświęcę chwilę w dalszej części testu, a póki co muszę zaznaczyć, że ta część obudowy prezentuje się zdecydowanie najlepiej. Nad ekranem widnieje napis Sony, obiektyw przedniej kamery oraz czujniki: oświetlenia i zbliżeniowy. Centralnie umieszczony został głośnik rozmów, który dodatkowo został zamontowany... krzywo. Strasznie czepiam się szczegółów, ale ten konkretny egzemplarz miał kartkę głośnika wyraźnie przesuniętą w lewą stronę. Cały przedni panel\npokrywa warstwa szkła Gorilla.\nZobacz galerię zdjęć telefonu Sony Xperia SP\nOceń telefon Sony Xperia SP\nRamka okalająca krawędzie telefonu, według Sony, została wykonana z aluminium. Po dokładnym przyjrzeniu się i spędzeniu trochę czasu z Xperią SP aż ciężko mi w to uwierzyć. Moim zdaniem jest to bardzo solidny plastik pokryty grubą warstwą srebrnej farby. W przeciwieństwie do szklanego ekranu ten fragment obudowy nie reagował na zmiany temperatury. W chłodnym otoczeniu ekran szybko stawał się zimny, boki obudowy pozostawały bez zmian. Metalowy może być szkielet ramki lub korpus telefonu, natomiast to, co było na zewnątrz, było plastikowe. Na bokach telefonu umieszczone został dwie śruby, trochę na wzór Nexusa 4 i z pewnością miały one za zadanie spotęgowanie wrażenia solidności obudowy. Ale niestety, to kolejny szczegół do którego się przyczepię, jedna z nich została krzywo przykręcona. Na lewym boku telefonu znajdziemy gniazdo microUSB, na prawym przyciski regulacji głośności, przycisk blokady ekranu oraz dwustopniowy przycisk aparatu. Dolna krawędź telefonu jest gładka, na górnej znajdziemy gniazdo jack 3,5\nmm. Srebrna farba robi dobre wrażenie i nie wydaje mi się żeby szybko zaczęła się łuszczyć lub wycierać.\nTylna klapka, to konstrukcyjnie najsłabszy i jednocześnie najdziwniejszy element urządzenia. Znajdziemy na niej centralnie umieszczony napis Xperia, a nad nim kolejno - dodatkowy mikrofon, diodę doświetlającą i otoczony srebrną ramką obiektyw aparatu. Obok niego mamy chromowany (i prosto zamontowany) głośnik zewnętrzny. Dlaczego jest to najsłabszy element? Tylna klapka od samego początku wyraźnie ugina się w środkowej części. Na szczęście nie skrzypi pod naciskiem. Mam mały pomysł skąd mogło się wziąć to zjawisko. Otóż klapka jest jak najbardziej zdejmowalna, ale pod nią znajdziemy tylko dostęp do gniazda karty micro SIM oraz karty pamięci. Dodatkowo znajdziemy pod nią przycisk odpowiedzialny za wykonanie resetu w momencie, kiedy uda się nam całkowicie zawiesić telefon. Bateria jest elementem stałym. Wygląda to trochę tak, jakby początkowo miała ona być wymienna i miała być grubszym elementem niż wyszło to finalnie. Miejsca pomiędzy baterią, a powierzchnią klapki jest bardzo dużo, klapka jest giętka i\nniestety wyszło, jak wyszło.\nTelefon w kolorze biało - szarym prezentuje się zjawiskowo. W połączeniu z naprawdę pięknym podświetleniem pod ekranem zdecydowanie mogę zaryzykować stwierdzenie, że SP jest najładniejszym przedstawicielem serii Xperia.\nEkran, jako główny element obsługi telefonu, został wykonany w technologii TFT. Legitymuje się sporą przekątną 4,6 cala oraz wyświetla standardowe 1. milionów kolorów przy rozdzielczości HD - 720 x 1280 px. Daje nam to zagęszczenie 319 pikseli na cal, co dzisiaj powoli staje się standardem. Wyświetlacze TFT to niestety największa bolączka smartfonów Sony. Pomimo tego, że w pomieszczeniach obraz jest naprawdę ładny. Jasny, ostry, z naturalnymi i żywymi barwami. Problemem cały czas pozostają kąty widzenia oraz widoczność w słońcu będąca daleko za konkurencją. Z tym ostatnim można sobie w tej technologii poradzić, co skutecznie pokazuje Nokia chociażby w Lumii 620. Sony jeszcze nie wpadło na pomysł jak można by temu zaradzić.\nMimo wszystko muszę przyznać, że ekran Xperii SP jest najładniejszym ekranem jaki trafił do telefonów japońskiego producenta. Kąty widzenia są wyraźnie lepsze niż w Xperii V, S, czy T, a w pełnym słońcu, choć jest to daleko za konkurencją, mogłem bez przesadnego szukania cienia przeglądać artykuły w sieci lub poruszać się po Menu. Dodatkowo ustawienia ekranu pozwalają na ręczną regulację nasycenia i odcieni. Co prawda nie jest to zbyt użyteczne, ale może akurat uda się komuś w ten sposób coś poprawić w wyświetlaniu obrazu. Standardowo dla Xperii z wyższej półki wyświetlacz został wzbogacony o technologię Mobile BRAVIA Engine 2. Co prawda działa ona tylko przy multimediach, ale bardzo dobrze spełnia swoje zadanie. Zdjęcia i filmy wyświetlane na ekranie wyglądają bardzo ładnie.\nWyświetlacz pokryty został pojemnościowym panelem dotykowym rozpoznającym do dziesięciu pól dotyku jednocześnie. Dotyk jest perfekcyjny. Idealnie czuły i precyzyjny. Dodatkowo został wyposażony w "tryb rękawiczek". Po kilku minutach grzebania w szafie dokopałem się do rękawiczki skórzanej, grubej z ortalionową powierzchnią i cienką, robioną na drutach. Mocno zdziwiłem się kiedy okazało się, że ekran bez problemów reagował na wszystkie trzy. Jedynym warunkiem jest odblokowanie ekranu rękawiczką. Jeśli zrobimy to palcem, to ekran nie będzie już reagował na nic innego.\nPodświetlenie pod ekranem pełni nie tylko rolę estetyczną, ale również bardzo praktyczną, działając jako dioda powiadomień. Bez problemów możemy ustawić inny kolor podświetlenia dla wiadomości, połączeń (nieodebranych i przychodzących w obydwu przypadkach) oraz alarmów. Podświetlenie paska w trakcie przeglądania albumu zdjęć i słuchania muzyki również możemy wyłączyć. Podczas słuchania muzyki pasek mruga w jej rytm, co może nie zawsze jest praktyczne, ale wygląda naprawdę ładnie. Wyświetlane na nim barwy są mocno nasycone i prezentują się strasznie efektownie.\nSercem urządzenia jest dobrze znany na rynku procesor Qualcomm MSM8960T Snapdragon z dwoma rdzeniami Krait pracującymi z częstotliwością 1,7 GHz. Za wyświetlanie obrazu odpowiada wydajny układ Adreno 320, a całość wspierana jest przez 1 GB pamięci RAM. Wbudowana pamięć, to 8 GB, ale do dyspozycji użytkownika oddano tylko 5,7 GB. Nad całością czuwa Android w wersji 4.1.2 . W dobie cztero-, jak i ośmiordzeniowych potworów ta specyfikacja może nie robić wrażenia, jednak zapewniam, że w zupełności wystarcza do perfekcyjnego i idealnie płynnego działania smartfonu. Do pełni szczęścia brakuje jedynie podwojenia ilości pamięci RAM, co dzisiaj jest najbardziej optymalną ilością. Jednak osoby, które nigdy nie miały styczności z mocniejszym sprzętem będą z działania Xperii SP nawet więcej niż zadowolone.\nDla osób szukających potwierdzenia wydajności w benchmarkach, AnTuTu pokazał 1484. punktów, natomiast Quadrant Standard 7757 punktów. Osoby, które wolą bardziej praktyczne porównania przyda się informacja, że gry działają bez zarzutów. Standardowy zestaw - Wild Blood, NFS Most Wanted oraz GTA III (z ustawieniami na maksimum wszystkiego co się da) działają idealnie. Dodatkowo ważną informacją jest fakt, że Xperia SP nie nagrzewa się podczas intensywnego użytkowania. Delikatne zwiększenie temperatury można zauważyć, ale w porównaniu z wieloma sprzętami na rynku jest ono znikome.\nPod względem wizualnym, główną zmianą jest ekran blokady. Nie znajdziemy już na nim standardowego suwaka "slide to unlock". Zamiast tego umieszczono na nim dwa skróty - do odtwarzacza i aparatu, które po przesunięciu przenoszą nas do odpowiedniej aplikacji. Dodatkowo w przypadku aparatu możemy ustawić, czy aplikacja ma się tylko uruchomić, czy też po starcie od razu ma być zrobione zdjęcie lub ma rozpocząć się nagrywanie filmu. Samo odblokowanie ekranu odbywa się przez przesunięcie palcem w górę lub w dół. Towarzyszy temu ładna animacja przypominająca przesunięcie ręką po zasłoniętej żaluzji. Ilość dostępnych pulpitów możemy dowolnie modyfikować, co prywatnie bardzo sobie chwalę, ponieważ nie lubię mieć ich więcej niż trzy. Oczywiście bez problemów możemy je dowolnie zapełniać folderami, widżetami lub innego rodzaju skrótami. Wciśnięcie przycisku wywołującego listę otwartych aplikacji (pierwszy z prawej) daje nam szybki dostęp do kalkulatora, minutnika, szybkich notatek lub dyktafonu. Po wybraniu któregoś z\nnich na pulpicie pojawia się niewielkie okno wybranej aplikacji. Szczególnie notatki, w formie żółtych karteczek, są bardzo przydatne.\nNakładka od Sony nigdy nie należała do moich ulubionych, ale tutaj prezentuje się bardzo przyzwoicie. Oprócz tego, że w tym przypadku całkiem ładna, to w dodatku bardzo dopracowana i działa idealnie płynnie. Podobnie jak we wszystkich Xperiach od Sony, mamy możliwość zmiany motywy kolorystycznego. Zmieniany jest domyślny kolor podświetlenia po ekranem, tapeta pulpitów i oddzielnie ekranu blokady oraz kolory w ustawieniach. Dla osób mających problemy ze wzrokiem bardzo przydatna będzie możliwość zmiany rozmiaru czcionki, gdzie największa jest naprawdę ogromna.\nPo ostatniej przygodzie z "czystym" Androidem w Nexusie bardzo szybko zauważyłem jedną z większych różnic przemawiających na korzyść systemów przykrytych nakładkami producenta. Chodzi o aplikację telefonu. Pierwsza rzecz, to dialer, który w Xperii SP wspiera bardzo użyteczną i wygodną funkcję Smart Dial. Druga sprawa, to pełny dostęp do kontaktów z poziomu aplikacji Telefon, z ich edycją włącznie. Nie trzeba do tego wybierać oddzielnej pozycji z Menu. Oprócz wspomnianego dialera i listy kontaktów w aplikacji znajdziemy standardowo listę ostatnio wykonywanych połączeń, grupy kontaktów oraz kontakty ulubione. Póki co nikt chyba nie wpadł na pomysł jak można by zmodyfikować lub wzbogacić wygląd i funkcje tej części Androida. Listę kontaktów nadal możemy dowolnie synchronizować z innymi urządzeniami, serwerami lub serwisami, każdą pozycję możemy wzbogacić o nieskończoną ilość pól informacyjnych, a listę możemy przewijać dzięki kolumnie z literami przy prawym boku ekranu.\nJakość prowadzonych rozmów stoi na wysokim poziomie. Ich jakość, to z czystym sumieniem 10/10. natomiast pod względem głośności Xperia SP może nie urywa ucha, ale to nadal jest bardzo solidne 9/10. Wszystko słuchać bardzo dobrze i wyraźnie. Dodatkowo w ustawieniach możemy zaznaczyć opcję sztucznego podbicia głośności w momencie rozmów przy słabszym zasięgu. Druga z opcji została nazwana "wolna rozmowa" i może się okazać przydatna dla osób ze słabszym słuchem lub podczas rozmów z osobami mówiącymi niewyraźnie. Głos rozmówcy w słuchawce zostaje spowolniony. Słychać wtedy bardzo dobrze, ale osoba mówiąca może mieć wrażenie, że mogliśmy się rozłączyć, ponieważ kiedy powie coś szybko, głos do nas dociera spowolniony i ze sporym opóźnieniem. Powoduje to długie przerwy pomiędzy wypowiadanymi przez nas zdaniami.\nRozmowom sprzyja również bardzo dobry zasięg, który zawsze był tak dobry, na ile pozwalały warunki i aktualna lokalizacja. Żadne spadki sygnału, ani wymyślne uściski śmierci tutaj nie występują.\nUkład wiadomości, to już od kilku lat ten sam standardowy widok czatów. Bardzo wygodny i czytelny. Rozmiar klawiatury jest adekwatny do rozmiarów wyświetlacza i dzięki temu jest ona sporych rozmiarów. Przyciski są duże, łatwo w nie trafić, co w połączeniu z bardzo precyzyjnym dotykiem ułatwia pisanie. Do wyboru mamy klawiaturę w układzie alfanumerycznym, QWERTY lub układ rozszerzony, gdzie przy literach są od razu widoczne skróty do cyfr i symboli, wystarczy przytrzymać dany przycisk w celu wybrania symbolu. Jedną rzecz zdecydowanie zmieniłbym w klawiaturze i jest to dodanie kropki i przecinka po bokach spacji już na starcie. Zamiast tego musimy taki układ uruchomić w ustawieniach. Zanim na to wpadłem, przez trzy dnia zastanawiałem się kto tu zabrał kropkę. Oprócz tego w ustawieniach możemy wyłączyć, momentami irytującą, choć bardzo sprawnie działającą autokorektę, która na siłę zmienia znaczenie mniej popularnych wyrazów, dokładając do nich od razu polskie znaki skracające długość SMS-a.\nBiorąc pod uwagę listę bezprzewodowych typów łączności z internetem, Xperia SP ma chyba wszystkie możliwe, ale tylko w swojej najlepiej wyposażonej wersji. Należy pamiętać, że telefon występuje w wersji z samym HSPA, jak również dwóch wersjach LTE. Wszystkie z nich różnią się tylko obsługiwanymi częstotliwościami. Mamy więc tutaj do dyspozycji HSPA (pobieranie do 4. Mb/s i wysyłanie do 5,8 Mb/s), LTE 3. kategorii (pobieranie do 100 Mb/s, wysyłanie do 50 Mb/s), Wi-Fi w standardach a/b/g/n z możliwością stworzenia hot-spotu i funkcją DLNA. Do tego dochodzi Bluetooth w wersji 4.0 oraz NFC. Jeśli to nadal jest dla kogoś za mało, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby podłączyć do telefonu pamięć flash dzięki funkcji USB On-the-go lub dzięki wspomnianej funkcji DLNA używać telefonu jako pilota do telewizorów Sony Bravia (wymaga to oddzielnej aplikacji).\nStandardową przeglądarką w nowych wersjach systemu Android jest Google Chrome. Sprawnie działający, prosty w obsłudze i ładny graficznie. Bez problemów możemy go zsynchronizować z wersją komputerową. Znajdą się też zapewne osoby, które docenią tryb incognito. Aby go uruchomić, wystarczy wybrać opcję uruchomienia nowej karty w tym trybie. W ustawieniach możemy wyłączyć wyskakujące okna lub obsługę skryptów Java, ustawić skalowanie tekstu lub zablokować pliki cookie. Rozdzielczość wyświetlacza pozwala na swobodne przeglądanie stron w trybie poziomym bez konieczności powiększania ich. Telefon poprawnie wczytuje wszystkie treści, strony nie mają dziwnych układów, ani rozjechanych tekstów. Bez problemów odtworzymy filmy, nawet te w HD, o ile oczywiście nie wymaga to obsługi flasha.\nPrzy łączności warto wspomnieć o aplikacji Smart Connect. Możemy w niej ustawić co ma się dziać po podłączeniu danych akcesoriów lub urządzeń. Przykładowo podpięcie słuchawek może automatycznie uruchamiać odtwarzacz, a podłączenie ładowarki może sugerować, że jest już noc i należy telefon wyciszyć.\nZnany jeszcze z pierwszej androidowej Xperii X1. Timescape został zastąpiony przez aplikację Sociallife. Po dodaniu w niej naszych kont w serwisach społecznościowych oraz nadaniu odpowiednich uprawnień do zarządzania nimi (brak zgody na jakąkolwiek z nich skutkował błędem aplikacji), wszystkie wpisy naszych znajomych lub śledzących profili są zbierane w jednym miejscu. Z poziomu aplikacji możemy w łatwy sposób zamieszczać wpisy i statusy, są w niej również przechowywane wszystkie otrzymywane wiadomości ze wszystkich serwisów. Aplikacja jest ładna, prosta w obsłudze i osoby nie mogące żyć bez Facebooka lub Twittera z pewnością ją docenią.\nObok Sociallife warto też wspomnieć o Sony Select. Jest to aplikacja, która zbiera rekomendacje naszych znajomych z Facebooka. Jeśli ktoś ściągnie nową grę, która mu się spodoba i ją zarekomenduje, pojawi się ona w oknie aplikacji.\nJeśli boimy się (coraz popularniejszych ostatnio) wirusów zaszytych w aplikacjach niewiadomego pochodzenia, na straży naszego telefonu możemy postawić, zainstalowaną fabrycznie, aplikację McAfee Security. Nie tylko uchroni nas przed mobilnym robactwem, ale może okazać się bardzo przydatna w przypadku ew. kradzieży lub zgubienia telefonu.\nAparat Xperii SP został wykonany w technologii Exmor R. Potrafi wykonywać fotografie w maksymalnej rozdzielczości 8 Mpx, posiada autofocus, diodę doświetlającą, a sam telefon wyposażono dodatkowo w dwustopniowy przycisk migawki.\nPierwsze, co rzuca się w oczy po uruchomieniu aparatu, to prostota i nieduża ilość przycisków na ekranie. Jeśli bardziej zagłębimy się w opcje, okazuje się, że aplikacja aparatu, to istna kopalnia wszelkiego rodzaju trybów robienia zdjęć i ustawień. Jedną z najważniejszych opcji jest rozdzielczość zdjęć. Co w tym ważnego? Proporcje obrazu. Przy rozdzielczości 8 i 2 Mpx (oraz 8 dla trybu automatycznego i HDR) jest to 4:3. a panoramiczne proporcje uzyskamy przy zmniejszeniu rozdzielczości do 5 Mpx. Ze względu na to, zdjęcia dołączone do testu mogą mieć różne rozmiary. Reszta opcji pokrywa się z tym, co oferują inne Xperie z wyższej półki. Znajdziemy wśród nich balans bieli, ekspozycję, stabilizację obrazu, zmianę ISO (100-1600), ostrość (punktowa, wielopunktowa, wybór dotykiem i wykrywanie twarzy), dziewięć scenerii i efektów wizualnych, geotagging, wykrywanie uśmiechu (z wyszczególnieniem jego szerokości), wyłączenie dźwięku migawki i metodę robienia zdjęć. Jeśli przebrnięcie przez te wszystkie opcje jest\nponad nasze siły, możemy skorzystać z bardzo dobrze działającego trybu automatycznego. Telefon sam ustali, czy potrzebujemy trybu zdjęć nocnych, czy może bardziej będzie pasować tryb makro. Oprócz tego dostępny jest tryb panoramy, która pozwala na wykonanie zdjęcia w szerokim zakresie, nawet trochę szerszym niż 180 stopni. Oczywiście nie tylko w poziomie, panoramę możemy zrobić również w pionie.\nMnogość opcji niestety nie idzie w parze z jakością zdjęć. Pierwszy i chyba największy zgrzyt miałem ze sprzętowym przyciskiem aparatu. Trzy wciśnięcia: pierwsze - uruchamiam aparat, drugie - łapię ostrość, trzecie - robię zdjęcie, ale gubię całą ostrość. W większości przypadków zdjęcia robione w ten sposób wychodziły rozmazane. Zdecydowanie polecam robienie zdjęć za pomocą przycisków na ekranie i przy użyciu funkcji touch focus. Dużo łatwiej jest wtedy o ujęcie z dobrze złapaną ostrością. Kolejny minus, to często zamglone zdjęcia. Nie ważne, czy słońce było za mną, przede mną lub z boku, ani czy był włączony tryb HDR. W wielu przypadkach obraz był mocno zamglony. Przecierałem obiektyw, bo może był brudny, przecierałem oczy, bo może były zmęczone i mgła była na nich, a nie na zdjęciach, ale to nic dawało. To, co wychodzi na plus, to jak zawsze sprawnie działający tryb makro. Idealnym przykładem na to jest wyraźnie widoczna mrówka w kwiatach na jednym ze zdjęć. Oprócz tego warto pochwalić kolory, które choć\nwyraźnie ciemne, to nie są sztucznie przejaskrawione i oddają rzeczywiste barwy. Podsumowując, aparat Xperii SP można określić co najwyżej jako przeciętny. A i to wiele osób może uznać za nadużycie. Nie wyróżnia się on kompletnie niczym szczególnym na tle innych modeli na rynku.\nObracając słabsze zdjęcia w żart można powiedzieć, że może to być swego rodzaju zachęta do skorzystania z możliwości ich edycji z poziomu Galerii. Trochę zabawy kilkoma z wielu dostępnych suwaków i bardzo szybko poprawimy jasność, kontrast, pozbędziemy się mgły na zdjęciach i nadamy mu zupełnie nowej jakości. W opcjach nie brakuje różnych efektów kolorystycznych lub możliwości zwykłego rysowania po zdjęciu.\nGaleria telefonu wyświetla zdjęcia w formie miniatur, których rozmiar możemy zmieniać używając gestu "szczypania". W ten sposób na ekranie możemy mieć tylko jedną miniaturę lub nawet kilkadziesiąt. Z poziomu Galerii zdjęcie możemy wysłać bezpośrednio do serwisów społecznościowych, albumów internetowych lub zwyczajnie jako E-mail, wiadomość lub przez Bluetooth. Chwalony przeze mnie widok trójwymiarowej kuli ziemskiej, na której są zaznaczone miejsca, w których wykonywane były zdjęcia został zastąpiony tradycyjną, płaską mapą, którą można zmienić na widok satelitarny, również nie mniej efektowny.\nPrzełączenie się z aparatu na kamerę w przypadku Xperii SP nie powoduje już przyciemnienia ekranu, co mocno rzucało się w oczy w Xperii V. Opcje dodatkowe są takie same i znów mniej bogate niż w przypadku aparatu. Możemy wybrać scenerię, ustawić tryb pomiaru światła i ostrości, stabilizację obrazu, balans bieli, włączyć lub wyłączyć mikrofon i dźwięk migawki. Filmy mogą być nagrywane w maksymalnej rozdzielczości pełnego HD, czyli 1080p. Jakość nagrań wypada korzystniej niż robione zdjęcia. Ostatni taki przypadek pamiętam w Samsungu Wave, gdzie możliwości kamery były dużo lepsze niż aparatu. Obraz filmów jest bardzo płynny, podobnie jak w aparacie, z naturalnymi i nie sztucznymi kolorami. Kamera wyłapuje sporo szczegółów bez utraty ostrości i mogłem bez problemów nagrać małego robaczka biegnącego po chodniku, bez utraty ostrości. Strasznie ciężko jest utrzymać stabilność obrazu, nawet z włączonym stabilizatorem. Mocne drgania, w połączeniu nawet ze sporym falowaniem obiektów są niestety częstym zjawiskiem.\nPodczas nagrywania filmów możemy zrobić zdjęcie, ale niestety tylko w rozdzielczości 1 Mpx.\nZa odtwarzanie muzyki w smartfonach Sony już od jakiegoś czasu odpowiada aplikacja Walkman. Jak chyba wszystkie aplikacje służące do odtwarzania dźwięku w systemie Android, została ona podzielony na dwie części, czyli bibliotekę plików muzycznych oraz właściwy odtwarzacz. Biblioteka ma tradycyjny układ, czyli podział na utwory, wykonawców, albumy oraz listy odtwarzania. Okno odtwarzania zawiera podstawowe informacje o utworze, okładkę albumu oraz podstawowe przyciski sterujące. Dotknięcie okładki w elegancki sposób odsuwa jej część w głąb ekranu i do naszej dyspozycji ukazują się przyciski odpowiadające za odtwarzanie losowe, zapętlanie oraz oznaczenie pliku gwiazdką. Na ekranie znajdziemy jeszcze jeden przycisk, wywołujący możliwe wyszukiwanie: informacji o utworze w Wikipedii, odpowiadających mu filmów w serwisie YouTube oraz wyszukiwanie innych rozszerzeń. Omówienie opcji dodatkowych rozpocznę od tych trochę mniej przydatnych. Jeśli komuś nie wystarczy mruganie podświetlanego paska pod ekranem w rytm\nmuzyki, zawsze może skorzystać z jednej z ośmiu dostępnych wizualizacji. Wygląda to ładnie i oczywiście przy ciągle podświetlonym ekranie pochłania baterię z ogromnym zapałem.\nZ opcji bardziej przydatnych na pierwszy ogień idzie funkcja ClearAudio+. Teoretycznie poprawia to czystość dźwięku i faktycznie, staje się on czystszy i bardziej szczegółowy, ale równocześnie robi się strasznie płaski i metaliczny. Opcja przydatna, ale głównie dla miłośników instrumentów smyczkowych, bez udziału tonów niskich. W ulepszeniach dźwięku znajdziemy ustawienia dla słuchawek oraz głośnika. W przypadku słuchawek mamy możliwość ustawienia dźwięku przestrzennego, np. dźwięk stylizowany na salę koncertową (dobrze to słychać dopiero po podłączeniu większych głośników), wyraźne stereo, czyli zmniejszenie zakłóceń między kanałami. Dla głośnika mamy funkcję Clear Phase, czyli automatyczne dostosowane głośności głośnika oraz xLOUD, czyli ogólne zwiększenie jego głośności. Na końcu listy mamy dynamiczny normalizator, który niweluje różnicę głośności plików, co jest przydatne przy nagraniach o różnej jakości plików. Oprócz tego nie mogło zabraknąć korektora graficznego z możliwością ręcznej manipulacji przy\ndostępnych suwakach oraz 20-stopniową regulację basów, która jak zwykle w nowych Xperiach, spisuje się bardzo dobrze. Warto dodać, że jeśli komuś nie odpowiada Walkman, to może skorzystać ze standardowego, androidowego odtwarzacza. Kryje się on pod ikoną Muzyka Play i posiada te same opcje konfiguracji dźwięku, co odtwarzacz Sony.\nA teraz jak to gra? Głośnik, delikatnie mówiąc, niespecjalnie. Bardzo płaski, wręcz beznadziejny jakościowo, a i głośność nie jest jego mocną stroną. Na szczęście usłyszenie dzwonka nie stanowiło żadnych problemów. Dołączone słuchawki, to typowe "pchełki" z mikrofonem i przyciskiem do odbierania rozmów. Osoby niezbyt wymagające i rzadko słuchające muzyki z telefonu będą z nich zadowolone. Grają dosyć głośno, a i pod względem jakości nie jest ciężko znaleźć na rynku gorsze zestawy. Bardziej wymagającym osobom zabraknie głębi i niskich tonów, ale przeciętnemu użytkownikowi spokojnie to wystarczy. Warto jednak poświęcić przynajmniej kilka godzin na wygrzanie ich, przynosi to bardzo pozytywny efekt. Podłączenie lepszych słuchawek przynosi jeszcze lepsze rezultaty (Denon D510). Dźwięk ma bardzo przyjemny bas, dużo szczegółów i ogólnie jest to mocniejsza strona telefonu. Niestety, tradycyjnie dla produktów Sony, zabrakło mi minimalnie większej głośności do pełni szczęścia.\nRadio FM w nowoczesnych smartfonach, o ile oczywiście w nich jest, to niejednokrotnie wizualne perełki. Aplikacje choć proste, to naprawdę piękne i robiące niemałe wrażenie. Nie inaczej jest tutaj. Na ekranie wyświetlana jest aktualna częstotliwość, a pod nią oś przesuwana w poziomie. Stacje możemy oznaczyć gwiazdką jako ulubiona. Wszystko jest bardzo proste, przejrzyste, wyświetlane na ładnie cieniowanym tle. Jeśli tło nam nie odpowiada, to do dyspozycji mamy wizualizacje - te same, co w przypadku odtwarzacza. Radio wygląda ładnie, gra ładnie i również ładnie wyłapuje dostępne w danym miejscu stacje.\nOprócz standardowych narzędzi od Google - Mapy, Lokalne, Nawigacja, otrzymujemy dostęp do aplikacji Wisepilot. Najważniejszą dla mnie rzeczą w nawigacji są przede wszystkim aktualne mapy i umiejętność wyznaczania najbardziej optymalnej trasy. Jak zwykle wpisałem więc trasę z miejscowości A do miejscowości B, gdzie obydwie znajdują się tuż za Białymstokiem, po jego obydwu stronach. I ku mojemu zdziwieniu, zarówno Wisepilot, jak i mapy Google w końcu uwzględniły trasę omijającą całe centrum, a dodatkowo w końcu pokazały, że jedno z dwóch głównych skrzyżowań miasta jest w trakcie generalnej przebudowy. Co prawda drugie, całkowicie wybebeszone, skrzyżowanie nadal widnieje jako przejezdne, ale zawsze to jakiś krok do przodu. Sam moduł GPS działa bez zarzutów. Uwzględnienie aktualnej pozycji trwa zazwyczaj kilka sekund, a podczas jazdy telefon nie gubi sygnału.\nXperia SP została wyposażona w litowo - jonową baterię o dużej pojemności 237. mAh. Jedyną jej wadą jest oczywiście wbudowanie jej na stałe w obudowę telefonu. Reszta, to już czysta poezja. Przy uśrednionym użytkowaniu, wynoszącym: 15 minut rozmów, 10 SMS-ów, 1-2 godzin muzyki na słuchawkach (bez efektów wizualnych), godzinę internetu (po sieci, jak i po Wi-Fi, w zależności od miejsca), z maksymalnym podświetleniem ekranu, synchronizacją poczty i pogody co pół godziny oraz stale włączonym Wi-Fi, telefon bez najmniejszego problemu wytrzymywał pełne 2 dni. Delikatne spuszczenie z tonu pozwalało spokojnie przeciągnąć czas działania do 3 dni. Oczywiście, jeśli będziemy telefon mocno męczyć grami lub internetem w ciągu dnia, to czas działania będzie odpowiednio krótszy, ale stwierdzenie konieczności ładowania smartfonu co wieczór przy przeciętnym użytkowaniu zdecydowanie nie ma tutaj racji bytu.\nDla osób oszczędnych lub w przypadku, kiedy potrzebujemy telefonu wyłącznie do dzwonienia (jakiś wyjazd) użyteczny będzie tryb oszczędzania energii. W trybie Stamina wyłączone zostają zbędne tryby łączności, zmniejszone zostaje podświetlenie ekranu i jestem w stanie zaryzykować, że jeśli użyjemy wtedy telefonu do kilku krótkich rozmów w ciągu dnia i wysłania kilku wiadomości, to mógłby on z powodzeniem działać przez dobry tydzień.\nPrzytaczając pytanie ze wstępu recenzji, czy warto było tak mocno wyczekiwać Xperii SP? W moim odczuciu nie spełniła ona pokładanych oczekiwań. Co prawda nie można jej odmówić wydajności i bardzo płynnego działania, dobrej prezencji, dobrego dźwięku, bogatych możliwości łączności bezprzewodowej i przede wszystkim baterii. Z drugiej strony dostajemy konstrukcję ze stosunkowo wyższej kategorii wagowej, która chyba nie do końca została przemyślana. Zastosowana niewymienna bateria w połączeniu ze zdejmowalną, uginająca się tylną klapką. Telefon jest przez to odpowiednio grubszy niż mógł być, gdyby zastosowano na stałe zamontowaną pokrywę. Ponadto mocno rozczarowuje aparat, który jest zwyczajnie słaby oraz wyświetlacz, który jest już bolączką wszystkich smartfonów Sony z wyższej półki. Jeśli Japończycy nie zaczną udoskonalać technologii produkcji ekranów lub zwyczajnie jej nie zmienią, to ich produkty pod tym względem ciągle będą daleko za konkurencją. Podsumowując, jeśli osoby tak mocno nakręcone Xperią SP nadal\nchcą ją nabyć i nie mają możliwości skorzystania z promocyjnej ceny operatora, to polecam przynajmniej poczekać. Na chwilę obecną nowa Xperia SP w sklepie internetowym, to koszt około 150. zł. W popularnym serwisie aukcyjnym kupić można już poniżej 1200 zł. Gdy cena spadnie do akceptowalnego poziomu 1000 zł, to powoli będzie można nad nią pomyśleć. Bardziej jednak poleciłbym zainteresować się Xperią V. Dostaniemy przynajmniej lepszy aparat, a i wodoodporność na wakacyjne wyjazdy na pewno nie zaszkodzi.\n- przegrywający z konkurencją wyświetlacz,\n- słaby aparat,\n- nieprzemyślana konstrukcja tylnej klapki,\n- tylko podstawowy zestaw sprzedażowy.\n- bardzo dobra bateria,\n- płynne i stabilne działanie,\n- bardzo bogaty pakiet łączności bezprzewodowej,\n- bardzo funkcjonalny podświetlany pasek pod ekranem.\nArkadiusz Dziermański, telepolis.pl


💲💲💲 Inwestowanie: 3 kroki, aby Twoje zasady obrotu na rynku Forex zamieniły się w dobre nawyki\n3 kroki, aby Twoje zasady obrotu na rynku Forex zamieniły się w dobre nawyki\nPodczas tracenia smug, frustracja i konieczność zawarcia większej ilości transakcji, aby zarobić stracone pieniądze, mogą przytłoczyć racjonalne myślenie. Ta linia myślenia może mieć dla ciebie dużo sensu, ponieważ nie jest tak, że możesz zarabiać pieniądze, jeśli nie masz transakcji, prawda? Zamiast czekać cierpliwie, czekając na najlepsze ustawienia i pozwalając rynkowi przyjść do ciebie, ty ... cóż, wymuś handel.\nNa szczęście istnieje sposób na pokonanie tych destrukcyjnych impulsów. To wymaga dyscypliny i poświęcenia na początku, ale na pewno się opłaca. Sposobem na przełamanie impulsu wymuszania transakcji jest uczynienie reguł handlu swoimi nawykami.\nPodobnie jak twoja mama sprawiła, że wkładasz brudne ubrania do kosza na pranie, aby utrzymać pokój w czystości, zaczynasz tworzyć dobre nawyki świadomie powtarzając działanie. Niezależnie od tego, czy mówi się "nie" drugiemu pączkowi, idziesz na siłownię dwa razy w tygodniu, czy coś tak prostego jak jedzenie rano, nawyki zaczynają się od celowego powtarzania, aż akt stanie się częścią ciebie, której już nie potrzebujesz. przypomnieć o zasadach.\nW handlu, świadome trzymanie się zasad handlu jest solidnym krokiem w kierunku kształtowania dobrych nawyków handlowych. Po tym, jak będziesz ćwiczyć zasady handlu w kółko, zauważysz, że masz większą kontrolę nad swoim obrotem. Nadal możesz odczuwać niepokój związany z działaniem ceny, ale będziesz lepiej kontrolować swoje decyzje, ponieważ mniej stresujesz.\nPierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić, jest sporządzenie listy reguł handlowych. Zasady te określają sposób handlu, miejsce wejścia, wyjścia i ryzyko. Nie wystarczy też mieć te zasady w głowie - powinieneś je zapisać. Zapisywanie zasad wzmacnia je i wzmacnia, ponieważ zawsze będziesz im przypominać, czym one są.\nWyobraź sobie, że masz otwartą pozycję. Pomyśl o wszystkich różnych scenariuszach cenowych, jakie możesz napotkać, i wyobraź sobie, jak dostosowałbyś swoją pozycję w tych sytuacjach. Wizualizuj siebie zgodnie ze swoimi zasadami. Im więcej ćwiczysz i powtarzasz ten proces, tym bardziej naturalne staje się przestrzeganie twoich zasad i przekształcanie ich w nawyki w prawdziwym handlu.\nPod koniec każdego dnia handlowego poświęć trochę czasu na sprawdzenie swojego obrotu. Zadaj sobie pytanie: "Czy postępowałem zgodnie z moimi zasadami handlu?" Oceń siebie i spraw, aby wskazywała na pracę nad swoimi słabościami. Przeglądając transakcje, możesz sprawdzić, czy Twoje reguły są skuteczne i czy naprawdę ich przestrzegasz, czy tylko oszukujesz siebie.\nJak mędrzec Arystoteles powiedział kiedyś: "Jesteśmy tym, co robimy wielokrotnie. Doskonałość zatem nie jest aktem, ale nawykiem. "\nJak obniżyłem rachunek za energię elektryczną o 22% za pomocą urządzenia o wartości 30 USD\nTwój następny samochód - kup lub dzierżawę? (Część 2)\nPowody, dla których nie należy przeprowadzać wymiany 1031, aby zaoszczędzić na podatkach\nMaksymalny limit składki 401k ostatecznie wzrasta do 2018 roku\nJak zaoszczędzić więcej na emeryturę, jeśli nie zarabiasz dużo\nCzy karty przedpłacone pomagają w uzyskaniu kredytu?\n12 stron internetowych oferujących nieparzyste oferty pracy w celu uzyskania dodatkowej gotówki\nNajlepsze ubezpieczenie na życie dla seniorów: nasze najlepsze 5 opcji\nProsper Review (dla pożyczkobiorców): lepszy niż tradycyjny kredyt?\nNajlepsze stopy procentowe na sierpień 2018 r


➊ Rwa barkowa – przyczyny, objawy, zalecenia. To warto wiedzieć! • ZnamLek.pl\nstrona główna > Artykuły > Rwa barkowa – przyczyny, objawy, zalecenia. To warto wiedzieć!\nRwa barkowa – przyczyny, objawy, zalecenia. To warto wiedzieć!\nRwa barkowa (ramienna) –obok rwy kulszowej należy do tzw. korzeniowych zespołów bólowych. Są to zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w odcinku szyjnym, charakteryzujące się bólem karku i ramienia z promieniowaniem do przedramienia, rzadziej dłoni, klatki piersiowej i pleców. Ból zwykle nasila się przy poruszaniu głową, przy intensywnym wysiłku fizycznym, podczas długotrwałego przebywania w niezmienionej pozycji oraz w sytuacjach silnie stresowych. Zazwyczaj choroba dotyka osoby w starszym wieku, choć nie jest to regułą.\nMożliwe przyczyny schorzenia:\nSzkodliwe działanie czynników zewnętrznych – długotrwała, wieloletnia ciężka praca fizyczna lub wymuszająca przebywanie w niezmienionej pozycji,\nZaburzenia hormonalne w organizmie – pod ich wpływem może dojść do zmiany struktury kostnej np. w przypadku osteoporozy,\nZmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego – takie, jak: zwyrodnienie stawów , zwyrodnienie krążka międzykręgowego, neuralgia, dyskopatia, zespół górnego otworu klatki piersiowej (TOS).\nWśród towarzyszących chorobie objawów wymienić należy:\nDokuczliwe napięcie mięśni szyi i karku – to jeden z pierwszych, często bagatelizowanych objawów sygnalizujących rwę barkową,\nMocny ból karku i ramienia – często pojawiający się po przebudzeniu, bez wyraźnej przyczyny oraz podczas poruszania głową, kichania i kasłania,\nPromieniowanie w/w bólu – na ręce, plecy – głównie w okolicach łopatki, przednią, górną część klatki piersiowej,\nNiedowłady kończyn górnych – wyraźne problemy z poruszaniem nimi,\nZaburzenia czucia w rękach – mające postać mrowienia lub pieczenia.\nTypowy ból towarzyszący schorzeniu ma charakter ciągły, jest piekący, palący. Ostry ból trwa od kilku dni do nawet czterech tygodni. Zdarza się, że niespodziewanie ustępuje samoistnie , co nie oznacza jednak, że problem został zażegnany. W przypadku zaobserwowania objawów rwy barkowej, należy niezwłocznie zgłosić się do ortopedy lub neurologa, gdyż nie leczone schorzenie może doprowadzić nawet do zaniku mięśni Specjalista dobierze odpowiednią metodę leczenia, która na pewno pomoże.\nObok leczenia, w celu poskromienia rwy barkowej, bardzo ważnym jest stosowanie się do poniższych zaleceń:\nUnikaj dużego wysiłku fizycznego!\nJeśli nie jest to absolutnie konieczne nie prowadź samochodu!\nNie wykonuj nagłych, gwałtownych ruchów głową!\nNa tyle, ile to możliwe ogranicz aktywność fizyczną! Postaraj się znaleźć kogoś, kto chwilowo wyręczy cię w codziennych obowiązkach.\nKontroluj swoją postawę ciała! Bezwzględnie stosuj się do zaleceń specjalisty. To bardzo ważne, bo niewłaściwa postawa może zniwelować postępy w leczeniu.\nSumiennie wykonuj zalecone ćwiczenia! Prawdopodobnie lekarz lub terapeuta zaleci wykonywanie w domu ćwiczeń rozciągających.\nZainwestuj w poduszkę ortopedyczną. Dzięki niej także w trakcie snu zapewnione będzie odpowiednia pozycja głowy i szyi.\nTagi artykułu nerwobóle ból ramienia rwa barkowa rwa ramienna zwyrodnienia kręgosłupa\nczy z tą rwą barkową trzeba udać się po konsultację do lekarza?\nNie wiedziałem, że jest coś takiego, ale chyba to własnie mam, bo często mam taki ostry, promieniujący ból w tym miejscu.\nMój ojciec cierpi na rwę barkową. Mama kupiła mu ostatnio własnie ortopedyczną poduszkę i są zadowoleni, bo podobno pomaga.


Kategoria: Internet i komputery - Katalog Modern - Dobry katalog SEO\nAdresy IP » (4)\nAudyt Informatyczny » (11)\nBlogi » (417)\nE-mail » (4)\nGry komputerowe » (64)\nKatalog firm » (42)\nKatalog stron » (49)\nKatalogi » (14)\nKatalogi SEO » (6)\nOprogramowanie » (40)\nPogotowie komputerowe » (18)\nPozycjonowanie stron » (82)\nSerwis komputerowy » (62)\nSklepy internetowe » (263)\nSprzedaż laptopów » (4)\nStrony domowe » (21)\nStrony prywatne » (27)\nW zasadzie wystarczy jedynie na takiej stronie wybrać daną kategorię i poświęcić na to chwilę czasu, aby znaleźć tę działalność, która nam najbardziej odpowiada. Naturalnie możemy w takiej sytuacji próbować szukać ich np. wśród naszych znajomych, jednak wydaje się, że zdecydowanie lepszym rozwiązaniem będzie katalog stron. Na koniec wspomnijmy jeszcze o tym, iż tak faktycznie w sieci takich katalogów jest sporo i w zasadzie tylko od nas samych zależy, na który z nich się zdecydujemy. W ten sposób będziemy w stanie odnaleźć daną firmę szybciej. Wiadomo, że czasami chcemy znaleźć firmy z konkretnymi towarami, aby coś zakupić, niemniej jednak kompletnie nie znamy ich nazw. Chyba największą zaletą wspomnianego rozwiązania jest to, że nie musimy nawet wychodzić z domu w celu wyszukania konkretnej firmy – wystarczy tylko, iż posiadamy komputer czy laptopa z dostępem do Internetu. Wydaje się, iż dzięki katalogowi stron każdy bez większego problemu będzie mógł odnaleźć firmę w danej branży.\nWydaje się, że jednym z ważniejszych aspektów, głównie na początku jest reklama takiej firmy – musimy być świadomi tego, że tak naprawdę będzie nam niezmiernie trudno pozyskiwać klientów, którzy z kolei dadzą nam zarobić. Dlaczego? Musimy wiedzieć o tym, iż dodanie działalności do takiego katalogu nie wiąże się raczej ze zbyt dużym kosztem, a co za tym idzie każdego powinno być na coś takiego stać nawet wówczas, gdy budżet na reklamę będzie mocno ograniczony. Możemy np. umieścić naszą firmę w jakimś katalogu firmowym, aby ludzie ją wyszukiwali w danej kategorii. Jeżeli ktoś z nas zdecydował się na prowadzenie własnej firmy to zapewne liczy się z tym, iż czeka go mnóstwo pracy i wyrzeczeń, aby funkcjonowała ona w stosowny sposób. Taki katalog stron również może okazać się niezwykle dobrą alternatywą dla innych sposobów. Jednym z lepszych miejsc, jeśli chodzi o skuteczną reklamę jest Internet. Jak dlatego widać reklama w Internecie może być jednym z lepszych sposobów.\nDlaczego? Przede wszystkim, zatem że tak faktycznie nie ma nic do ukrycia. Chcąc odnaleźć opinie o firmie, jaka dostarcza Internet trzeba będzie przejrzeć strony i spędzić czas na czytaniu. Można odwiedzić bezpośrednio stronę internetową dostawcy i tam sprawdzimy, jakie ma opinie. To najszybszy sposób, dlatego pożądane byłoby z niego sięgnąć. W internecie odnajduje się to wszystko, czego nam trzeba, zatem dotarcie do propozycji nie zajmuje wiele czasu. Obecnie internetowe opinie znajdują się w różnych miejscach, zatem jeżeli tylko mamy trochę czasu to na pewno znajdziemy wiarygodne źródło informacji. Tylko najlepszy dostawca Internetu jest w stanie pokazać opinie o sobie. Już teraz możemy zacząć szukać opinii i wtedy zdecydujemy, którego dostawcę Internetu wybierzemy. Wie, że nie musi się niczego obawiać. Wie, iż proponuje usługi na bardzo wysokim poziomie. My czytając takie opinie wiemy, iż można na takiej firmie polegać. Można podpisać z nią umowę nawet na trzydzieści sześć miesięcy, bowiem nam się to opłaca.\nTo bardzo ważne, aby mieć wiedzę i doświadczenie, albowiem wtedy przekłada się to na niezwykle porządne wyniki w sprawie. Sporo ludzi walczy o swoje pieniądze z ubezpieczalnią, dlatego pożądane byłoby się tym bliżej zainteresować. Na początek wystarczy skontaktować się z adwokatem, aby opowiedzieć mu o sprawie. Nie odszukamy rozwiązania naszego problemu w internecie. Sprawy cywilne takie jak odszkodowania są prowadzone codziennie. Tylko najlepszy adwokat z Kielc wie jak przygotować wszystkie dokumenty. Specjalista od prawa będzie wówczas wiedział, z czym konkretnie ma do czynienia i znajdzie sposób, aby każdemu swojego klientowi szybko udzielić pomocy. Taki adwokat wie również jak reprezentować klienta w sądach wszystkich instancji. W wypadku, kiedy mamy ciężką do rozwiązania sprawę tylko dobrze przygotowany adwokat jest w stanie nam pomóc. Trzeba będzie skorzystać z adwokata z Kielc od spraw cywilnych, który zna się na tym, czym my jesteśmy zainteresowani. To nie jest wcale takie proste, na które może wyglądać.\nW ostatnim okresie dużą popularnością raduje się pościel satyna bawełniana. Sprawdzi się ona najlepiej w sypialniach dorosłych, jak i pokojach młodzieżowych. Jednakże możemy wybrać również standardowe bielizny sypialniane w kwiatki, motylki czy serduszka. Pościel 200x220 odszukamy w mnóstwo sklepach stacjonarnych i internetowych. Możemy odnaleźć ją w różnym wzornictwie i kolorowych barwach. Unikajmy supermarketów, kiedy chcemy kupić bieliznę pościelową wysokiej jakości. Możemy się pod nią pocić, co nie będzie sprzyjało komfortowi snu. W sklepach internetowych odszukamy znaczny wybór, jeżeli chodzi o pościel 160x200. Charakteryzuje się ona delikatnością, elastycznością, a zarówno przepuszczalnością powietrza. W sklepach internetowych dostępna jest również pościel 140x200, jaka najniezwyklej sprawdzi się dla dzieci. Dzieciom najbardziej przypadają do gustu pościel z postaciami z ulubionej bajki. Idealnie nadaje się podczas zimy, jak i gorących dni. W takich sklepach w wielu przypadkach możemy natknąć się na atrakcyjne ceny, jednak pościel nie spełni naszych oczekiwań.\nMusimy wiedzieć, że dobrze wybrane pościel wpłynie na nasz komfort spania. Musimy wiedzieć, że pościel bawełna satynowa 200x220 sprawdza się znakomicie na prezent dla bliskich ludzi. Możemy zakupić je z różnych okazji. Z reguły pościel wybieramy na ślub, urodziny, czy imieniny. Jest to praktyczny prezent i niesłychanie przydatny. Możesz wybrać pościel satyna bawełniana 160x200, jaka charakteryzuje się wysoką jakością, trwałością, a także przepuszczalnością powietrza. Na poniektórych forach dyskusyjnych ludzie polecają sobie produkty, a także wymianę są tam renomowane marki. Jest W sklepach internetowych mamy ogromną ich wybór, więc każdy może znaleźć dla siebie odpowiedni wzór. W sklepach dostępnych jest ogromny wybór różnej pościeli. Jeżeli chcemy mieć pewność, że kupujemy wysokiej jakości pościel 160x200 satyna bawełniana, warto przejrzeć inne strony internetowe. W takim przypadku, jak znaleźć dla siebie najlepszą bieliznę pościelową? Spieszymy z pomocą. Wiele ludzi ma kłopot, aby wybrać konkretny model.\nDla każdej osoby spokojny i komfortowy sen jest bardzo znaczący. Kiedy chcemy się wyspać, musimy również pomyśleć o tekstyliach. Winniśmy niezmiernie dobrze zastanowić się, która najniezwyklej będzie nam odpowiadać. W sklepach odnajdziemy inne rozmiary, dzięki czemu każdy może wybrać właściwy wymiar. Na ogół tego typu towary kupujemy w stacjonarnych sklepach, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zamówić je online. Takiej wielkości kołdra będzie odpowiednia dla osób, jakie w sypialni mają wielkie łóżko małżeńskie. Dostępne są również kołdry 160x200, sklep posiada bardzo szeroki wybór. Kołdra 200x220 sklep ma do wyboru różnorodne wypełnienia. Lato lub cztery pory roku są przeważnie wybierane. Kupując takie produkty online, możemy również wybrać piękną pościel, prześcieradło, a także narzutę. Sporo odrzuca taką decyzję i uważnie ją przegląda, gdyż nie ma możliwości jej dotknąć. W dzisiejszych czasach bez problemu możemy znaleźć sklep internetowy, który oferuje wysokiej jakości produkty.\nurlop solina (1), turystyka bieszczady (2), unikalne kubki (1), pościel 140x200 (4), katalog firmowy (4), solina turystyka (2), Solina (4), pomysł na prezent (4), torby z nadrukiem (1), upominki sklep (1), noclegi Solina (4), kołdra 200x220 sklep (4), wczasy Bieszczady (3), Solina noclegi (3), gadżety reklamowe (33), Bieszczady (6), Internet Opinie (1), koszulki z nadrukiem (1), noclegi Bieszczady (5), dobry adwokat kielce (1), t-shirty z nadrukiem (1), Polańczyk (4), gadżety sklep (1), pościel bawełna satynowa 200x220 (4), światłowód Wrocław (1)


Do Boliwii wjechalismy 14 lipca 2009 a wyjechaliśmy 1 września 2009.\nStolica: <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />La Paz (siedziba rządu i parlamentu), Sucre (stolica konstytucyjna) <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nkod telefoniczny: +591\nnajwyższy punkt: Sajama 6520 mnpm\nwyznawcy poszczególnych religii: dominuje wyznanie rzymsko-katolickie ale sprawny obserwator zauważy wiele dowodów na to, że Boliwijczycy wciąż są wierni swoim odwiecznym bóstwom\nszczepienia: Szczepienia nie są obowiązkowe, jednak wskazane jest zaszczepienie się przeciw żółtej febrze, jeśli planuje się podróże w rejon lasów tropikalnych. W dżungli na wschodzie i północy kraju istnieje umiarkowane zagrożenie malarią i dengą. Na większości obszarów górskich występuje ryzyko zakażenia chorobą Chagasa, przenoszoną przez pluskwiaki. Ponieważ znaczna część Boliwii leży na obszarze wysokogórskim (np. stolica La Paz na wysokości ok. 4000 m n.p.m.), trzeba się liczyć z możliwością wystąpienia objawów choroby wysokościowej (soroche), takich jak bóle głowy, jamy brzusznej i torsje. Objawy te na ogół ustają po mniej więcej dobie, jednakże osoby cierpiące na choroby układu krążenia powinny skonsultować się z lekarzem przed podjęciem podróży. By uniknąć efektu soroche lub przynajmniej go złagodzić, należy przestrzegać odpowiedniej diety (posiłki lekkostrawne, bez mięsa, mleka i alkoholu) na jeden dzień przed przyjazdem i w pierwszym dniu pobytu w rejonie wysokogórskim.\nPolscy turyści udający się do Boliwii są zwolnieni z obowiązku wizowego przy pobycie do 90 dni. Paszport powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy od daty wjazdu. Boliwia nie ma placówki dyplomatycznej w Polsce. Osoby udające się na okres dłuższy niż 3 miesiące winny ubiegać się o wizę w Ambasadzie Boliwii w Berlinie. Wymogi dotyczące wizy z prawem do pracy lub pobytowej określa konsulat indywidualnie dla każdego przypadku. Nie ma obowiązku okazywania biletu powrotnego przy wjeździe ani wykazania się posiadaniem określonej kwoty pieniędzy na każdy dzień pobytu. Przy wyjeździe obowiązuje opłata lotniskowa w wysokości 25 USD od osoby.\nWwóz, wymiana i wywóz pieniędzy nie podlegają ograniczeniom. W Boliwii honorowane są karty kredytowe, m.in. MasterCard, VISA i American Express. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nW Polce nie ma Ambasady Boliwii a najbliższa znajduje się w Berlinie:\ntel. (0-0 49 30) 26 39 15-0\nfax (0-0 49 30) 26 39 15-15\nW Boliwii brak również polskiej placówki dyplomatycznej. Boliwia podlega kompetencji terytorialnej Ambasady RP w Limie (Peru). W La Paz działa konsulat honorowy RP\nKonsul Honorowy: Peter Salzmann Donig (hiszpański, angielski)\ntel. (00-591-2) 233-89-32, 233-86-78, 233-90-63; fax (0512) 211-47-49, tel. kom. 0591271534956\nW związku z faktem, że dane dotyczące konsulatu mogą ulec zmianie informujemy, że aktualny adres i telefony konsulatu dostępne są na stronie internetowej Ambasady RP w Limie: www.lima.polemb.net.\nPrzyjezdzajac do Boliwii tak droga ladowa jak i powietrzna otrzymuje sie zgode na pobyt 30 dniowy. Jesli planujesz zostac tu dluzej zgode na pobyt 90 dniowy mozesz otrzymac w La Paz w Migracion na ulicy Camacho.\nWaluta Boliwii – Boliwiano (Bs)\n1$ = 6,9 Bs ( w Copacabanie)\n1$ = 7,02 Bs ( w <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />La Paz)\nNocleg w pokoju dwuosobowym – 20-150 Bs\nObiad w knajpie turystycznej – 30 Bs\nObiad w knajpie lokalnej – 15 Bs\nGodzina Internetu – 8 Bs\nRozmowa telefoniczna do Polski na tel komórkowy – 5,30 Bs za minutę\nPiwo w knajpie (duże 620 ml) – 10 Bs\nPiwo w sklepie małe – 6-7 Bs\nPrzepłynięcie łodzią w obie strony na wyspę słońca i z powrotem – 15 Bs\nPrzepłynięcie łodzią na wyspę słońca w jedna stronę – 10 Bs\nPstrągi w restauracjach (zwykle podawane z frytkami, ryżem i sałatką) – od 15 do 40 Bs\nNocleg w pokoju dwuosobowym – 40-260 Bs\nObiad w knajpie turystycznej – 20-60 Bs\nGodzina Internetu – 2 Bs\nRozmowa tel do Polski na tel komórkowy - 5 Bs\nRozmowa tel do Polski na telefon stacjonarny – 0,70 Bs\nTaxówka z centrum do Villa Fatima – 12 Bs\nObiad w lokalnej knajpie – 9 Bs\nPizza dla dwóch osób – 50-70 Bs\nPiwo małe w sklepie – 6,50 Bs\nJogurt duży 10 Bs (uwaga: z lodówki 11 Bs ;))\nCoca cola mała – 2,50 Bs (uwaga: z lodówki 3 Bs ;))\nCoroico prawdopodobnie ze względu na fakt, że w Internecie mówi się o nim „turystyczna stolica Boliwii” (trudno powiedzieć dlaczego ;)) jest dość drogie. Zresztą trzeba przyznać, że Boliwia okazuje się dużo droższym krajem niż myśleliśmy i niż dwa lata temu.\nNocleg w pokoju dwuosobowym – 50-180 Bs\nPizza w knajpie turystycznej – 35 Bs mała, 68 Bs duża\nGodzina Internetu – 6 Bs\nPiwo w knajpie małe – 10 Bs\nPiwo duże w knajpie - 14 Bs\nJogurt duży 1L- 10 Bs\nKawa nescafe rozpuszczalna w opakowaniu 50G - 15 Bs\nJak wjechać do Boliwii z Peru?\nDecydujemy się na wyjazd z Cusco do Copacabany w Boliwii. Trasa Cusco – Copacabana, czas przejazdu 11 godzin (uwaga na różnicę czasu miedzy Peru a Boliwią (1 godzina)), koszt 50 Soli, linie Nuevo Continental (semi cama). Jeśli zdecydujesz się na podobną trasę, na terminalu powiedzą Ci, że autobus jedzie BEZPOŚREDNIO do Copacabany. Nie do końca jest to prawda. W okolicach granicy należy przesiąść się do busa który zawiezie Cię na granicę peruwiańsko-boliwijską w miejscowości Kasani. Po stronie boliwijskiej wsiadasz do kolejnego busa który w 10 minut zwozi Cię do Copacabany bo to zaledwie 8 km. Koszt przejazdu busami wliczony jest w cenę biletu linii Nuevo Continental więc nic dodatkowo nie musisz płacić.\nTrasa Copacabana – La Paz, czas przejazdu około 3,5 h, cena 20 Bs w autobusie turystycznym który jedzie do centrum miasta i 15 Bs w autobusie lokalnym który dojeżdża jedynie do Cmentarza na przedmieściach La Paz. Taxówka z cmentarza do Centrum kosztuje około 10-15 Bs więc zdecydowanie opłaca się kupić bilet na autobus turystyczny.\nNa trasie Copacabana – La Paz konieczne jest przepłynięcie barką na druga stronę jeziora Titicaca. Koszt biletu na barkę to 1,5 Bs i nie jest wliczony w cenę biletu autobusowego.\nTrasa La Paz- Coroico, czas przejazdu około 3-4 h (109 km), cena 20 (duży autobus) -25 Bs (minibus). Autobusy do Coroico odjeżdżają z Villa Fatima. Z tego miejsca odjeżdżają duże autobusy i mini busy a zasada jest taka, że autobus odjeżdża jak zbierze pasażerów na wszystkie miejsca.\nTrasa La Paz – Potosi, czas przejazdu 10h, cena 40 Bs, linia autobusowa Panamericana\nTrasa Potosi – Tarija, czas przejazdu 11h, cena 50 Bs, linia autobusowa Trans Andes Bus\nTrasa Tarija – Sucre, czas przejazdu 11h, cena 50 Bs, autobus ekonomiczny linii autobusowej 6 de Octubre. Dziś myślę, że na tak długa trasę lepiej kupić przynajmniej semi came i warto zapytać o ogrzewanie. Czasami jest koszmarnie zimno.\nTrasa Sucre – La Paz, czas przejazdu 11h, cena 70 Bs, semi cama linii autobusowej Trans Copacabana.\nJak wyjechać z Boliwii i wjechać do Peru?\nPrzejazd La Paz – Puno via Desaguadero – czas przejazdu 6h, cena 60 Bs, autobus linii Nuevo Continente. Autobus jedzie bezpośrednio z La Paz do Puno i zatrzymuje się na granicy w Desaguadero w celu załatwienia formalności związanych z przekraczaniem granicy.\nCopacabana<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nW tym uroczym miasteczku znajdziesz wiele hostali w cenach od 20 Bs do 150 Bs. Te za dwadzieścia często rzeczywiście są w nienajlepszym stanie ale polecamy\nHotel Wendy Mar, cena za pokój dwuosobowy – 70 Bs Hotel w dobrej lokalizacji i wysokim standardzie. W dodatku stosunkowo tani.\nNa ulicach Illampu i Sagarnaga jest cała masa hoteli. Ich ceny możnaby podzielić na 3 grupy. Te bardzo tanie czyli około 40 Bs za pokój dwuosobowy są niestety często w bardzo niskim standardzie i w dodatku zwykle nie ma wolnych miejsc. Hotele nieco droższe około 130-180 Bs maja wolne miejsca ale standard tez pozostawia wiele do życzenia. Te o wygodnym standardzie kosztują zwykle powyżej 200 Bs za pokój dwuosobowy.\nMieszkamy w Hotelu Sagarnaga na ulicy Sagarnaga, ale trudno go polecać. Na jedna, dwie noce znośny. Koszt 125 Bs za pokój dwuosobowy. Hotel znajduje się w samym centrum i jest tu ciepła woda. W cenę wliczone jest śniadanie (choć bardzo skromne) i Internet.\nPodajemy też namiary na tańsze backpackers hostale ale warto tam wcześniej zarezerwować miejsca bo zwykle są pełne.\nHostal Cactus, ul. Jimenez St nr 818, tel: 2451421\nPoint Hostels, ul. Alto de Alianza St. nr. 693 tel: 2280438, http://www.thepointhostels.com/\nInti Karka Residencial, ul. Juan XXIII nr 132, rownolegla do ulicy Sagarnaga, wejscie z ulicy Illampu. Z hotelu Sagarnaga szybko przenieslismy sie do Inti Karka. Pokoj dwuosobowy z lazienka kosztuje 100 Bs bez negocjacji. Zawsze kiedy chcesz zostac kilka dni warto podjac walke o nizsza cene. Hotel bez rewelacji ale czysto.\nJest tu sporo hoteli, hostali w różnych cenach. Podobnie jak w La Paz standard pozostawia wiele do życzenia. Udaje się nam znaleźć miły hostal w centrum w cenie 100 Bs za pokój dwuosobowy. Jest stylowy i czysty. Hostal 1866 prawie przy głównym placu na ul. J. Suazo Cuenca.\nZe względu na problemy ze zdrowiem wybieramy hotel o wyższym niż dotychczas standardzie w cenie 170 Bs za pokój dwuosobowy z łazienką. Jest to Hostal Gran Buenos Aires na ul. Daniel Campos N 488 E. Najlepiej jednak wybrać się do informacji turystycznej, która w Tarija jest zorganizowana bardzo dobrze i pierwszą informacją jaką dostaje turysta jest wykaz hoteli.\nTrudno w Boliwii znaleźć bardzo egzotyczne dla Europejczyka potrawy. Podobnie jak w całej Ameryce Południowej niezwykle popularny jest kurczak, który podaje się z ryżem i ziemniakami jednocześnie. Poniżej podajemy kilka popularnych dań i przysmaków.\nCopacabana leży nad jeziorem Titicaca i serwują to doskonałe pstrągi. Pstrągi podawane są w różnej postaci i z różnymi dodatkami ale nawet zwyczajny Trucha a la plancha smakuje wybornie.\nSaltenas to boliwijska specjalność: placki mięsno-warzywne z ziemniakami, jajkami, oliwkami i rodzynkami.\nHumitas i tamales - placki z mąki kukurydzianej z dodatkiem sera, mięsa lub warzyw. Trudno mówić, że to specyfik boliwijski bo jest równie popularny w Ekwadorze i Peru.\nChupe - gęste, zazwyczaj pikantne zupy na bazie mięsa, warzyw i ziaren zbóż przyprawione czosnkiem i kminkiem.\nTrias - tradycyjne danie z gotowanych i smażonych flaków.\nAntiquchos - smażone lub grillowanie serca wołowe podawane z pieczonymi ziemniakami.\nPigue - tradycyjne danie boliwijskie - talerz frytek ze smażonym mięsem, cebula i papryką, podawany z parówkami i gotowanym na twardo jajkiem.\nW La Paz najlepsze miejsce na neizwykłe zakupy to Mercado de Brujas (targ czarownic). Można tam kupić niezwykłe symbole gwarantujące pomyslność ale też liczne zioła i naturalna biżuterię. Ponadto przy Mercado de Brujas jest sporo straganów na których jest ogromny wybór chust, ubrań z welny alpaki, szli, toreb i czapek. Bardzo popularna jest tzw chullo – kolorowa czapka nachodzaca na uszy. Na tej samej ulicy można kupić plyty z tradycyjna muzyka boliwijską a także tradycyjne intrumenty jak np. Charrango.\nWjeżdżając do Boliwii z Peru tak drogą lądową jak i powietrzna, na przejściu granicznym w Kasani czy na lotnisku otrzymuje się zgodę na pobyt 30 dniowy. Zgodę na kolejne 60 dni można uzyskać dopiero w <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />La Paz w Migracion na ulicy Camacho.\nW malych miejscowosciach, nawet tych turystyczncyh jak Copacabana czy Coroico jest problem z wyplata pieniedzy z bankomatu. Bankomaty nie obsluguja kart Visa czy Master Card. Istnieje wtedy mozliwosc wyplaty gotowki w kasie banku np. PRODEM ale bank pobiera oplate manipulacyjna w wysokosci 5%. Lepiej do takich miejscowosci przyjezdzac z gotowka w kieszeni.\nW 2009 roku zdarzyło się wiele napadów w celach rabunkowych na turystów biwakujących w górach i odludnych miejscach. Jesli już zdecydujesz się na taką formę wędrowania zadbaj o to aby wędrować w większej grupie.\nCopacabana sama w sobie jest uroczą miejscowością położoną nad jeziorem Titicaca. Aby się do niej dostać z <?xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />La Paz trzeba część drogi pokonać promem. Samochody w mieście zawsze udekorowane są kwiatami bo mieszkańcy wierzą, że gwarantuje to szczęśliwą podróż. Ponadto wart obejrzenia jest cudowny obraz Dziewicy z Copacabany.\nWyspa słońca- fantastyczne miejsce warte odwiedzenia –. Legenda głosi, że na wyspie Słońca narodził się pierwszy Inka Manco Capac. Wyspa jest absolutnie magiczna i warto zaplanować więcej czasu niż tylko jeden dzień i wtedy udać się na wycieczkę w głąb wyspy.\nCoroico – o Coroico pisze się w internecie „turystyczna stolica Boliwii”, choć szczerze mówiąc nie potrafię znaleźć powodu dla takiej nazwy. Można tu przyjechać słynną Death Road rowerem. Death Road to stara droga z La Paz do Coroico. Agencje najczęściej wywożą turystów na wysokość 4700 mnpm (to najwyższy punkt drogi) i dalej rowerem zjeżdża się do Coroico, które jest na wysokość 1700 mnpm.\nNajwiększą atrakcją Potosi są kopalnie srebra w których do dziś pracują górnicy zrzeszeni w małych rodzinnych firmach. Do Kopalni najlepiej wyjechać z agencja która gwarantuje przewodnika i odzież roboczą a ta jest tam niezbędna. My pojechaliśmy z agencja KOALA TOURS. Koszt 4 godzinnego wyjazdu do kopalni to 100 Bs od osoby.\nTo miasto słynie z wina i trzeba przyznać że całkiem dobrego. Możesz wybrać się na wycieczkę z agencją do winnic (w planie zwiedzanie małej winnicy artesanal, dużej przemysłowej i ekologicznej). Koszt takiego wyjazdu z agencja to 180 Bs od osoby. Możesz też wyjechać sam do Valle de la Concepcion i samodzielne zwiedzić kilka winnic artesanal. Właściciele chętnie oprowadzą Cię po winnicy, opowiedzą o procesie produkcji a co najważniejsze zorganizują dla Ciebie degustacje. Koszt dojazdu do Valle de la Concepcion to 5 Bs od osoby.\n1. Pierwsze miejsce, które należy odwiedzić to Sagarnaga Street, znajdująca się na południe od Plaza San Francisco, i jest główną aortą miasta i skupiskiem hoteli, restauracji, sklepików z pamiątkami.\n2.Rynek Czarownic gdzie sprzedaje się różne "magiczne zioła" i afrodyzjaki\n3. Mercado Negro gdzie sprzedaje się różnego rodzaju lokalne wyroby i „magię”\n4. Plaza Murillo (znajduje się tu rynek główny wraz z siedzibami władz rządowych),\n5. Wiele osób powie że warto odwiedzić skalną dolinę Valle de La Luna ale generalnie wszystkie wyglądają tak samo więc jeśli widziałeś podobną dolinę np. w Chile albo innym kraju, daruj sobie tutaj tą atrakcje,\n6. Tiwanaku – jest to jeden z największych ośrodów kultury Gór Andów z okresu regionalnego, który wpisany jest na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Położony jest w pobliżu jeziora Titicaca w departamencie La Paz na wysokości 3800 m n.p.m. Do dziś dzień owiane tajemnicą są źródła powstania jak i przyczyny upadku tego niegdyś wspaniałego miasta.\n7. Muzem Koki – jest w samym centrum blisko calle Sagarnaga, łatwo tam trafić i warto je zobaczyć\n8. Demonstracje to kolejna atrakcja La Paz. Przynajmniej raz w tygodniu odbywa się tu jakaś demonstracja i w zasadzie każdy turysta ma szansę ją zobaczyć ;). Dla mnie najbardziej niezwykła była demonstracja ojców rodzin którzy domagali się wcale nie większych praw w opiece nad dziećmi ale komputerów w szkołach dla dzieci ;). I co najciekawsze w demonstracji ojców rodzin brały udział głównie kobiety ;).\nEl Tinku to taniec-walka, który praktykują społeczności Laimes i Jukamanis w prowincji Chayanta, w departamencie Potosi. Obie społeczności żyją raczej we wrogich stosunkach i każdy powód jest dobry, by rozpocząć el Tinku. El Tinku rozpoczyna się spotkaniem dwóch wrogich grup na wyznaczonym miejscu. W spotkaniu uczestniczą wszyscy mężczyźni zdolni do walki. Ubrani są w skórzane stroje, rękawiczki z jednym palcem oraz uzbrojeni w proce. Pierwszy etap to próba dojścia do porozumienia przywódców Laimes i Jukamanis. Jeśli to się nie uda rozpoczyna się pojedynek z użyciem proc. Po tym jak przywódca jednej ze stron wygra pojedynek, następuje kolejna próba porozumienia. Jeśli i ta kończy się niepowodzeniem rozpoczyna się walka - w rytm muzyki i zwykle dochodzi do rozlewu krwi . Po zakończonej bitwie, wszyscy razem świętują. Polegli są ofiarą dla Pachamamy, dzięki której w następnym roku można się spodziewać lepszych plonów. El Tinku jest praktykowane do dnia dzisiejszego. Dostępne tylko dla członków obu tych społeczności albo zaufanych osób.\nTu społeczność sama rozwiązuje problemy i wymierza sprawiedliwość bez udziału władz państwowych czy lokalnych. Praktykowana jest w małych miejscowościach, gdzie to starszyzna społeczności decyduje, jak ukarać winowajcę np. oszusta, złodzieja itp. Jej wyrok jest ZAWSZE prawomocny, a kary wykonuje się np. przez spalenie lub ukamienowanie. Warto być bardzo ostrożnym bo Boliwijczycy nie lubią kiedy się ich fotografuje. W małych miejscowościach ludzie wierzą, że robiąc im zdjęcie kradnie się im dusze. Trudno powiedzieć czy historia jest prawdziwa, ale słyszeliśmy o ukamienowaniu polskiego studenta za zrobienia zdjęcia w małej, tradycyjnej, boliwijskiej wiosce.\nLiście koki są nieodłączną częścią kultury nie tylko boliwijskiej ale całej kultury andyjskiej. Indianie Keczua i Ajmara wierzą, że zostały im one dane przez bogów po to, aby łatwiej było im przetrwać trudy niewolniczej pracy ale też życia w surowym andyjskim klimacie. Dla Indian to roślina święta, której żucie powoduje nie odczuwanie głodu, bólu i zmęczenia. I bez względu na to czy jest święta czy nie rzeczywiście zwiększa odporność organizmu na zmęczenie. Dziś jest polecana jako roślina przyspieszająca aklimatyzacje organizmu do dużych wysokości. Małe zielone listki w kształcie migdałów spożywa się wkładając ich garść do policzka i przeżuwając. Taka masę można pozostawić w ustach nawet dwie godziny. Kontrolowana uprawa koki w Boliwii jest legalna, każda rodzina może mieć swoje poletko, legalna jest także jej sprzedaż i wyrób artykułów spożywczych takich jak herbata, czy mąka z koki.\nBoliwijska tradycja nakazuje, aby w domu, w którym nie dłużej niż rok temu ktoś zmarł, ustawiono zdjęcie zmarłego nad stołem, na który przygotowuje się wszelkie ulubione potrawy zmarłego. Wierzy się, że w czasie Zaduszek zmarły powraca do swoich bliskich na 24 godziny. Pokarmy są dla niego, by pokrzepił się po długiej drodze na Ziemię. Stół przystrojony jest także różnokolorowymi kwiatami. Kwiaty mają pokazać, że rodzina go nie opłakuje ale cieszy się, że jest w świecie Bogów. W przeszłości w dniu odpowiadającym Zaduszkom wyjmowano mumie zmarłych z grobów i obnoszono po wsi. Kościół katolicki zakazał tej praktyki, wiec ludność zastąpiła mumie wypiekami w kształcie ciała zmarłego.\nQhapaj Raymi – Powitanie lata w Incallacta.\nTo dwudniowe uroczystości przywitania lata w Incallacie (Miasto Inków). Incallacta to ruiny inkaskie oddalone około 130 km od Cochabamby. Co roku odbywają się tu dwudniowe uroczystości powitania lata. Świętowanie rozpoczyna się wieczorem w sobotę. Wtedy do ruin przyjeżdżają lokalne władze i ludność z okolicznych wiosek. Uroczystościom towarzyszą śpiewy, ch’alla z zarodków lamy oraz jest to doskonała okazja do tego aby smakować lokalne przysmaki. Punktem kulminacyjnym jest rytualne zabicie lamy o świcie. Rytuału dokonuje się na ołtarzu na wzgórzu, po tym jak słońce wzejdzie nad horyzont i wszyscy powitają go z wyciągniętymi rękami. Bijące serce lamy wrzucane jest w ogień na ofiarę dla Pachamamy.


Podróżują...: Kanada - podsumowanie\nKanada - podsumowanie\nTrzy miesiące, od ósmego czerwca do ósmego września mieszkaliśmy w Kanadzie. Czuliśmy się tutaj przez większość czasu jak u siebie, a to wszystko dzięki cudownym ludziom, którzy mimo, że znali Nas tylko ze zdjęć na blogu, przygarnęli Nas jak najlepszych przyjaciół. Dzięki Dorocie, Darkowi i Jurkowi, Toronto stało się Naszym domem na te trzy miesiące, które zleciały bardzo szybko. Praca, praca, praca... i już znowu siedzimy w samolocie.\nToronto jest olbrzymim miastem i tak naprawdę, mimo że dziennie pokonywaliśmy średnio po 40 kilometrów na rowerach i tak nie zjeździliśmy większości miasta. Do samego Downtown, musieliśmy kręcić ponad 1,5h, a dojazd metrem skracał ten czas tylko o pół godziny. Ciągle fascynowały Nas kolejno odkrywane, etniczne dzielnice, najwięcej było tych włoskich i chińskich, ale równie ciekawie wjeżdżało się dzielnicy indyjskiej, gdzie od razu uderzał w nozdrza zapach curry. My mieszkaliśmy w okolicy zamieszkałej głównie przez czarnoskórych, pochodzących w większości z Somalii. Cała ta mieszanka kulturowa jest bardzo interesująca, gdy lądowaliśmy w Toronto trzy miesiące temu, na lotnisku większość ochroniarzy/celników nosiła turbany, a wylatując widzimy kobiety owinięte w barwne chusty, które noszą swój bagaż... na głowach. Jak nie jeden raz już pisaliśmy, mieszka tu ponad 150 różnych grup etnicznych i faktycznie widać to na każdym kroku.\nPodczas ostatniego tygodnia w Kanadzie, już nie pracowaliśmy dzięki czemu mogliśmy trochę odpocząć i pozwiedzać okolicę. Byliśmy między innymi we wspaniałym parku rozrywki "Canada's Wonderland", gdzie zaliczyliśmy kolejno wszystkie rollercostery. Najprzyjemniejszymi w jeździe, okazały się dla Nas te dwa największe: wysokie na przeszło 100 metrów Behemot i Leviatan. Na tym drugim po starcie wjeżdża się od razu na wysokość 93 metrów, i po chwili spada się niemal pionowo w dół, osiągając prędkość 148km/h - prosto do nieoświetlonego tunelu! Jest przerażająco, ale z drugiej strony jakoś dziwnie przyjemnie, a po zakończonej jeździe człowiek śmieje się sam do siebie z radości. Ciężko w to uwierzyć, ale aż chce się jeszcze raz stanąć do kolejki by znów przeżyć to samo! ;) Zaliczyliśmy też swobodne spadanie na wieży o wysokości 70 metrów z prędkością sięgającą 100 km/h. Najstraszniejsze jednak dla Nas okazały się dwa drewniane rollercostery, wybudowane w 1983 roku - wyglądają przepięknie, ale poziom ich "rozklekotania" i nieustanne wrażenie, że cała ta kolejka po prostu rozleci się przy następnym zakręcie jest nie do opisania. Człowiek czuje się jak wrzucony do gigantycznego shakera, a nie do szybko, ale gładko jadącej kolejki.\nNie mamy żadnych zdjęć z tego wypadu ponieważ kompaktowy aparat który zabraliśmy ze sobą, po prostu przestał działać kiedy dojechaliśmy do Wonderlandu.\nW ostatnich dniach pobytu, wjechaliśmy też w pięćdziesiąt osiem sekund, na wieżę CN Tower w Toronto - to do niedawna najwyższa wolno stojąca budowla świata , obecnie jednak rekord należy do Burdż Chalifa w Dubaju. Wysoka na 553,3 metra wieża, to zdecydowany symbol miasta, który widać nawet z miejscowości Niagara-on-the-lake. Widoczność z CN Tower dochodzi aż do 160 kilometrów. Ze szklanej podłogi będącej na jednym z poziomów kosza na górze wieży widać, też czasami rozgrywane mecze bejsbolowe na położonym u stóp CN Tower stadionie Rogers Center (dawniej Skydom). Wiele jest ciekawostek i rekordów na temat tej wieży, między innymi rekord prędkości wbiegnięcia na szczyt po 1769 schodach w czasie 7 minut 52 sekundy. Natomiast najszybsze zbiegnięcie trwało zaledwie 1 minutę i 52 sekundy. Szklana podłoga, choć o malutkiej powierzchni, wynoszącej 23,8m^2 jest tak gruba, że pięciokrotnie przekracza normy bezpieczeństwa. Natomiast windy zawieszone są na ośmiu linach - z czego każda pojedynczo, też wytrzymałaby całkowite obciążenie.\nW sobotę wybraliśmy się na jedne z największych burgerów w mieście - Tomek nie byłby sobą, gdyby po zjedzeniu jednofuntowego (0,5 kg mięsa!) Sumo burgera + olbrzymich frytek nie przyznał, że zmieścił by w sobie jeszcze np. dwa tosty, albo jakąś inną przekąskę. Fakt, zjedzenie takiej porcji było przede wszystkim bardzo męczące (i brudzące, ponieważ hamburger był nie do ugryzienia w klasyczny sposób). Wyobraźcie sobie natomiast, Tomka i Weronikę, dwóję raczej normalnych w Europie, i bardzo szczupłych w Ameryce ludzi, którzy nagle zderzają się ze światem ludzi 200 kg plus! Takich gigantów nie widzieliśmy jeszcze nigdzie! Spotkaliśmy parę ludzi, którzy byli tak ogromni, że poruszali się niczym słonie. Jednemu z klientów pękły na nogawkach dresowe spodnie w rozmiarze XXXL. Wszyscy oni wyglądali okropnie. I czy im to nie przeszkadza? Czy oni nie wiedzą, że są już trochę za grubi? Jak mieszczą się w fotelach lotniczych, albo np. w kajaku? Dlaczego przychodzą dalej do baru i zamawiają Sumo burgery? Te pytania wciąż pozostały dla Nas bez odpowiedzi. Ponoć niedawno w rankingu na najbardziej otyły naród świata wysunęli się na prowadzenie Meksykanie przed Amerykanami - będzie okazja to zweryfikować już za parę godzin.\nPodsumować należy też Nasz budżet po pobycie w Kanadzie. Pracowaliśmy sporo, za stawkę od 10 do 12 $ za godzinę (kanadyjski dolar obecnie ma kurs niemal identyczny z amerykańskim). Łącznie zarobiliśmy w tym czasie 6676 dolarów, jednak część tego wydaliśmy na życie, czyli jedzenie, transport, rozrywki, ubrania... i 21 kilogramową paczkę do Polski (What?!) Aż tyle się tego uzbierało przez ten czas w Kanadzie? Część zajmują przewodniki po Azji, czy przeczytane już książki... ale skąd aż 21 kilogramów...?!. Teraz w zależności od sztormów, za dwa miesiące paczka ma dopłynąć do Polski ;). Na koniec wyszło, że razem zaoszczędziliśmy i zabieramy dalej w podróż 3615 $, czyli ponad 11 tysięcy złotych. Na szczęście nie mamy problemu z transportem gotówki w dalszą drogę, bo udało Nam się w parę minut założyć konto w banku kanadyjskim i od razu dostaliśmy kartę debetową. Ot, tak to się robi Ameryce ;).\nTe parę zdjęć zamieszczonych tym poście, to po prostu fotki głównie zrobione podczas Naszej wieczornej wycieczki do Downtown, na CN Tower.\nA już nie długo...:\nAutor: Tomasz Kolago o 09:28\nAna 9 września 2013 20:19\nczyli że co, nic tylko zakładać działalność leczącą Polki z kompleksów, której ostatnim etapem byłby weekend w Kanadzie...\na Wy, jak już ustaliliśmy, mało co jedliście, stąd teraz takie oszczędności się uzbierały.\n(tyle światełek, CN Tower mogłaby być też moim miejscem.)\na póki co jak zwykle ściskamy kciuki za dalszą podróż i pierwsze wieści z Meksyku, OLE!\nAleksandra Ola 3 lutego 2014 02:58\ndajcie znac przed nastepnym przyjazdem...\nTomasz Kolago 7 lutego 2014 18:41\nSpoko, czyżbyś też tam mieszkała ;) ?


Do niedawna wydawanie poleceń głosowych komputerowi było zarezerwowane tylko dla filmów science-fiction, w których bohaterowie przemierzali kosmos, a jednostka centralna była ich jedynym towarzyszem. Firma Google postanowiła wcielić pomysły z sal kinowych w życie i udostępnia swoim użytkownikom wyszukiwanie głosowe. Wraz z jego rozwojem, usługa ta staje się coraz bardziej istotna ze względu na SEO i może być znakiem nadchodzącej rewolucji. Z tego tekstu dowiesz się więcej na temat Voice Search SEO. #wiemyjak\nDla wszystkich niedowiarków powinna wystarczyć informacja, że w 2016 roku 20% wszystkich wyszukiwań Google stanowiły komendy głosowe. Ci, którzy bardzo często korzystają z usługi Google Now, zgodnie stwierdzają, że największymi zaletami takiego rozwiązania jest wygoda oraz możliwość korzystania z aplikacji podczas różnych zajęć. Usługa jest również stale udoskonalana, co z całą pewnością ma wpływ na popularność tego typu wyszukiwania. Użytkownicy napotykają na swojej drodze coraz mniej problemów, a te, które się pojawiają, są szybko eliminowane. Przeczytaj: Jak szukać w Google? 15 zaawansowanych trików.\nO długim ogonie staram się zawsze pamiętać :)\n10/07/2019 o 12:52\nosobiście …chyba nigdy w życiu nie zdarzyło mi się skorzystać z tej funkcji :)