Artystki Złotej Linii. Wystawa w Goszczu\nWiadomości24 » Kultura » Wystawy » Artystki Złotej Linii. Wystawa w Goszczu\nData dodania: 2016-05-04 12:30\nWystawa grupy twórców Złota Linia w Goszczu była dobrym pretekstem do przyjrzenia się pracom kobiet oraz ich pozycji w nieformalnym stowarzyszeniu.\nW przeszłości płeć miała ogromne znaczenie, jeżeli chodzi o ocenę artystycznych dokonań. Czy to się nam kobietom podoba czy też nie, to dzieła stworzone przez mężczyzn stanowią kanon artystycznego geniuszu. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, że historia sztuki to historia mężczyzn. Dlatego jadąc do Goszcza, na wernisaż grupy twórców Złota Linia postanowiłam przede wszystkim przyjrzeć się pracom kobiet oraz ich pozycji w grupie.\nJak możemy przeczytać na stronie internetowej grupy twórców Złota Linia wszystko zaczęło się: „Od niezobowiązujących pogawędek w Internecie.” Uczestnikami rozmów byli artyści tworzący prace w różnych dyscyplinach sztuki i to oni postanowili spotkać się, żeby skonfrontować własne dokonania twórcze. Pierwsza zorganizowana przez nich wystawa miała miejsce w maju 2009 roku, w Mszanie Dolnej. Od tej pory tradycją grupy stały się coroczne, majowe wystawy połączone z wydawaniem katalogu, który przedstawia prace jej członków.\nKobiety w Złotej Linii - Parytet\nAutorką nazwy: Złota Linia jest Magda Lena Bajtlik. Zapis graficzny - logo to pomysł Andreasa A. Maleckiego. To pierwszy, symboliczny, chociaż zapewne przypadkowy, podział zadań, w którym została zachowana równowaga płci.\nDrugi dotyczy funkcjonowania Rady Artystycznej „stowarzyszenia”. W skład komisji wchodzą trzy kobiety i trzech mężczyzn. Rada koordynuje prace nad kolejnymi wystawami, dba o wizerunek artystyczny grupy, decyduje również o przyjęciu nowych członków.\nWernisaż w Goszczu\nTegoroczna wystawa grupy twórców Złota Linia odbywa się w Goszczu, na zaproszenie Świątyni Artystów, na terenie Zespołu Pałacowego dawnej rezydencji Reichenbachów.\nŚwiątynia Artystów to inicjatywa społeczna osób zgromadzonych wokół Stowarzyszenia św. Magdaleny na rzecz restauracji byłego kościoła ewangelickiego w Goszczu i przekształceniu go w nowoczesną placówkę kultury.\nWystawa grupy twórców Złota Linia nosi tytuł: „W gąszczu sztuki” i odbywa się w ramach obchodów - Wrocław Europejska Stolica Kultury 2016.\nPrzystępując do pisania tekstu z góry założyłam, że nie będzie on „typową” relacją z wernisażu. To będzie opis wrażeń, refleksje i kilka dygresji niekoniecznie związanych z wystawą.\nJak już wcześniej zaznaczyłam tym razem w polu mojego zainteresowania znalazły się wyłącznie prace kobiet.\nAnna Baran (malarstwo, rysunek) na wystawę przygotowała miedzy innymi dwa tryptyki, wykonane na kartonie przy użyciu tuszu i kredki. Artystka zaskoczyła mnie wyborem prac, ponieważ w Internecie udostępnia głównie zdjęcia obrazów.\nTryptyk- Myśli niezamieszkane (podobnie jak pozostałe prace) skierowany został do wyrafinowanego odbiorcy. Praca zmusza do wyjątkowo intensywnego myślenia, skupienia. Podążanie za opisem procesu twórczego artystki, która opowiadała o nim w trakcie naszej rozmowy, okazało się również sporym wyzwaniem.\nAnna Baran dołączyła do tryptyku wiersz, który stanowi z nim integralną całość.”……Bo myśli niezamieszkane są lekkie i ulatują bezboleśnie/….. Tworzą domki z piasku/ a same snem podszyte/ w innym Świecie szybują wolne?.........Ot………tak”. Utwór to klucz do interpretacji pracy.\nAnalizowanie metafizycznych doznań Baran, które są podstawą jej twórczych działań to czynność z jednej strony trudna a z drugiej fascynująca. Uprzedzam, to nie jest łatwe obcowanie ze sztuką!\nDana Saga Tomaszewska (ceramika, malarstwo, rzeźba) przygotowała na wystawę kilka prac. Do wyjątkowo ciekawych zaliczam rzeźby ceramiczne z cyklu: Mikroklimaty. Jak możemy przeczytać w katalogu, jest to praca: „(…) o życiu, społeczeństwach, rodzinach, osobach zamkniętych w swoim świecie niczym w kokonach. Świat ten ukryty jest przed obserwatorem z zewnątrz skorupą, lecz kiedy zajrzymy do środka okazuje się, że jest pełen barw - życia, namiętności, gier a nawet walki.”\nW trakcie zwiedzania wystawy proponuję pochylić się nad tą pracą. Zaglądając do wnętrza ceramicznych rzeźb możemy zobaczyć… siebie.\nHelena Płoszaj – Wodnicka zaprezentowała trzy prace wykonane na papierze w technice pastelowej (Macierzyństwo, Zabawa w rodzinę, Po karnawale) Ich motywem przewodnim jest kobieta, która została pokazana w kontekście różnych ról, jakich doświadcza wciągu swojego życia. Afirmacja kobiecości, która emanuje z prac artystki to prawdziwa uczta dla oczu.\nEunice Lazarek (obiekty) udostępniła na wystawie prace, które określa mianem kompozycji. Jej obiekt Niedosyt przykuł moją uwagę na dłużej. Został wykonany techniką opracowaną przez artystkę z wykorzystaniem takich materiałów jak metal i szkło oraz światło.\nArtystka zaproponowała, żebym przyłożyła do jej pracy dłonie… Poczułam wówczas ciepło metalu i chłód szkła. Niesamowite wrażenie… Pierwszy raz doświadczyłam takiego zespolenia z artystyczną pracą. Po odłączeniu obiektu od zasilania, miałam okazję zobaczenia go w drugiej zaciemnionej odsłonie.\nKuratorem tegorocznej wystawy jest Waldemar Dąbrowski, natomiast jej aranżacją zajęła się Judyta Białkowska. To dzięki niej w ogromnej sali wystawowej doszło do „artystycznej symbiozy” prac z różnych dziedzin sztuki jak: malarstwo, grafika, rysunek, rzeźba, ceramika, fotografia, obiekty – na pewno coś pominęłam. Białkowskiej udało się osiągnąć stan harmonii, co przy tak dużej różnorodności prac jest bez wątpienia sukcesem.\nPodczas uroczystego otwarcia wystawy, odbyła się prezentacja utworów Moniki Stockiej w wykonaniu aktora Darka Lecha. Był to niezbyt fortunny pomysł. Dlaczego? Na wernisażu panował charakterystyczny, dla tego typu imprez, szum… Zgromadzona publiczność przez cały czas szeptem wymieniała pomiędzy sobą uwagi dotyczące udostępnionych prac. Pomimo usilnych starań aktora, który spacerował w trakcie czytania tekstu po sali i zastosował różne środki aktorskiego przekazu, nie był on w stanie zapanować nad publicznością....To mój pierwszy kontakt z twórczością pisarki, ubolewam, że miał taki przebieg. Odbiór jej tekstów wymaga ciszy i skupienia, bo Stocka pisze: "z otchłani, z pustego pokoju, w którym słowa muszą umeblować przestrzeń. Z serca w zastoju i regularnego oddechu..."\nJak wynika z katalogu wystawowego w tegorocznej Majówce udział wzięło 29 twórców w tym 18 kobiet! Prace mogła zaprezentować każda z członkiń Złotej Linii, która była do tego wydarzenia przygotowana i odczuwała taką potrzebę.\nCzasy w sztuce, kiedy to kobieta była jedynie inspiracją dla mężczyzn albo przedmiotem ich artystycznych dociekań, minęły bezpowrotnie, wystawa w Goszczu jest tego niezbitym dowodem. We współczesnym świecie panowie stracili monopol na tworzenie prac, co nie oznacza, że sztuka jest już wolna od stereotypów, czego najlepszym przykładem jest następująca sytuacja.\nPrzed wyjazdem na wernisaż Złotej Linii powiedziałam jednemu ze znajomych, że moja uwaga tym razem będzie głównie skupiona na obrazach, rysunkach, fotografiach kobiet. Będą akty? - zapytał dociekliwy znajomy. Mężczyzna nawet nie pomyślał, że w tym przypadku chodzi o prace wykonane przez panie a nie ich wizerunek utrwalony na zdjęciach… Jego pytanie jest bardzo symptomatyczne i dowodzi, że równouprawnienie kobiet w sztuce nie jest jeszcze takie oczywiste…\nZastanawiam się również, dlaczego w katalogu wystawowym przy prezentacji artystek znajdują się męskie rzeczowniki jak na przykład: malarz, rzeźbiarz zamiast: malarka, rzeźbiarka…\nWystawa grupy twórców Złota Linia w Goszczu, potrwa do 27 maja 2016 roku. Wstęp wolny\nVI Majówka Artystyczna grupy twórców Złota Linia - Zamek Niedzica\nTagi: majówka złota linia Anna Baran Dana Saga Tomaszewska Goszcz Helena Płoszaj - Wodnicka Eunice Lazarek 2\nGodna podziwu aktywność, którą warto polecać uwadze!\nA dla mnie to ciekawy materiał.\nprzeczytalem z ciekawoscia, wiele grup malujacych kobiet powstalo i swietnie prosperuja, Powstaja ciekawe wystawy a wiele kobiet odnajduje sie w sztuce. Nie wiem tylko czemu tak malo moglem sie dowiedziec o autorkach i ich pracach a zamiast tego poczestowano mnie wykladem o wielkich trudach artystek na rynku sztuki. Lyzka feminizmu walczacego w beczce z obrazami.\nZ przyjemnością przeczytałam. Interesujący artykuł, który w niebagatelny sposób przybliżył mi twórczość w/w osób.\nMalarki i rzeźbiarki były także w ubiegłych wiekach ale historię piszą panowie a nie tylko oni ja tworzą. Ileż kobiet było zaangażowanych w działania NSZZ "Solidarność" i co? Mówi się tylko o facetach! To tak a propos roli kobiet w sztuce i nie tylko.\nWspółczuję aktorowi, że miał tak niewdzięczną publiczność. Gratuluję artystkom i autorce.\nCiekawy tekst... wystawa na pewno jest jeszcze bardziej interesująca. Sztuka kobieca zawsze stała w cieniu męskiego świata artystów, ale te czasy chyba już się skończyły. Gratulacje dla Artystek z Goszcza.


Wpłynęło 600 tys. wniosków o odroczenie rat kredytów - niemal 500 tys. banki rozpatrzyły pozytywnie\nŁączna kwota odroczonych rat sięgnęła kilkunastu miliardów zł\nWedług Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego moratorium kredytowe powinno objąć tylko klientów, którzy do wybuchu epidemii nie zalegali ze spłatą zobowiązań\nTak Związek Banków Polskich odpowiedział RPO na pytanie o pomoc dla kredytobiorców, których bezpośrednio dotykają skutki epidemii\nRzecznik docenia zaangażowanie Związku Banków Polskich w pomoc kredytobiorcom, których dotykają bezpośrednio skutki stanu epidemii. Szybka reakcja ZBP i zaproponowany pakiet pomocowy dla klientów banków, polegający m. in. na odroczeniu spłaty rat kredytu znajduje akceptację konsumentów. Daje im nadzieję na pokonanie trudności finansowych w tym trudnym okresie.\nDo RPO wpływają jednak skargi związane z działalnością banków. Chodzi m.in. o opieranie decyzji o włączeniu klienta w pakiet rozwiązań związanych z epidemią na wcześniejszej historii spłaty kredytu.\nZastępca RPO Maciej Taborowski zwrócił się do prezesa Związku Banków Polskich Krzysztofa Pietraszkiewicza o zarekomendowanie bankom, aby w tym trudnym dla wszystkich czasie negatywna historia kredytowa nie stanowiła jedynego kryterium przy ocenie prośby kredytobiorcy o odroczenie spłaty kredytu.\nOdpowiedź Związku Banków Polskich\nW marcu 2020 r. Związek Banków Polskich ogłosił dwa komunikaty dotyczące wsparcia przez banki różnych grup klientów dotkniętych skutkami pandemii koronawirusa.\nW pierwszej kolejności chodziło o stworzenie możliwości odroczenia (zawieszenia) spłaty rat kapitałowo-odsetkowych lub kapitałowych od kredytów na okres trzech miesięcy - na wniosek złożony przez kredytodawcę. Oferta to dotyczyła zarówno wszystkich rodzajów kredytów, jak i wszystkich grup klientów (konsumentów i przedsiębiorców).\nWydanie tych komunikatów nie mogło zostać poprzedzone pracami przygotowawczymi nad nowymi procedurami czy odpowiednimi narzędziami informatycznymi. W pierwszej kolejności chodziło o stworzenie efektywnych instrumentów szybkiego dotarcia z rozwiązaniami pomocowym do konsumentów/gospodarstw domowych, które jako pierwsze odczuły ekonomiczne skutki epidemii.\nW kolejnych dniach banki koncentrowały wysiłki na stworzeniu nowych procedur i narzędzi informatycznych, które w maksymalny sposób uproszczą i odbiurokratyzują rozpatrywanie tych wniosków, w szczególności umożliwią ich zdalne składanie i rozpatrywanie. W celu zapewniania bezpieczeństwa klientów starano się wypracować mechanizmy pozwalające klientom na unikanie składania wniosków w oddziałach bankowych na rzecz wykorzystywania zdalnych kanałów dostępu, w tym bankowości elektronicznej oraz sieci call-center.\nW zdecydowanej większości banków wnioski te były niejako automatycznie rozpatrywane pozytywnie i tak wyrażana była zgoda na odroczenie spłaty rat kredytów. W pierwszych dniach po ogłoszeniu komunikatów liczba wniosków od konsumentów w największych polskich bankach dochodziła nawet do kilkunastu tysięcy dziennie. Po początkowym okresie olbrzymiego zainteresowania i niejako lawinowo składanych wniosków, już w połowie kwietnia można było zaobserwować znaczącą redukcję jej liczby (do np. kilku - kilkunastu wniosków dziennie w tych samych bankach).\nW okresie pierwszych czterech tygodni od opublikowania Komunikatu nr 1 ZBP do banków wpłynęło ponad 600 tysięcy wniosków od konsumentów o odroczenie, w tym czasie niemal 500 tysięcy z nich zostało rozpatrzonych pozytywnie przez banki (ok. 80%). Łączna kwota odroczonych rat kredytowych sięgnęła już kilkunastu miliardów zł.\nZBP stara się zbierać informacje o liczbie i powodach skarg zgłoszonych przez konsumentów do banków w ramach tego procesu. W związku z tym, że poszczególne banki sygnalizowały konieczność doprecyzowania Komunikatu ZBP (o szczegółach udzielanej pomocy) w kilkanaście dni po jego opublikowaniu, podjęto działania mające na celu ujednolicenie postępowania.\nZwiązek podkreśla, że dowodem, iż oferta banków została bardzo pozytywnie oceniona przez klientów jest relatywnie niewielka liczba reklamacji. Do 15 kwietnia br. wpłynęło do banków 2815 skarg. Dotyczyły one głównie opóźnień w procedowaniu wniosków, niezrozumienia oferty danego banku (np. oczekiwań klientów dotyczących w gruncie rzeczy umorzenia rat kredytowych), kłopotów we właściwej i szybkiej komunikacji z klientem (np. problemy na łączach, problemy z komunikacją mailową), ale także sytuacji, gdy umowa została już wypowiedziana lub kredyt był w postępowaniu egzekucyjnym lub w windykacji.\nWedług Związku, tworząc i realizując program pomocy działalność banków nadal uwarunkowana jest przestrzeganiem polskich oraz unijnych przepisów dotyczących badania zdolności kredytowej. Występują m.in. pewne ograniczenia w realizacji takiego programu wprowadzone przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (European Banking Authority). Wytyczne EBA określają wyraźnie, że taka pomoc (moratoria kredytowe) powinna być skierowana wyłącznie do klientów, którzy do czasu wybuchu epidemii mieli dobrą sytuację finansową, rozumianą jako brak zaległości w spłacie dotychczasowych zobowiązań. To jeden z warunków do przyspieszonego trybu automatycznego rozpatrywania takich wniosków, co z kolei tym samym ogranicza to możliwość pełnej automatyzacji procesu.\nZwiązek podkreśla, że obecnie trudno jeszcze prognozować, jakie będą skutki gospodarcze epidemii i jaki będzie ich wpływ na polską gospodarkę, w tym na sytuacje finansową polskich przedsiębiorców I konsumentów. Zapewnia jednak, że na bieżąco analizuje sytuację i - jeśli zajdzie taka potrzeba - będzie rekomendował bankom podejmowanie kolejnych działań pomocowych lub też modyfikację aktualnie funkcjonujących instrumentów wsparcia.\nZwiązek Banków Polskich ws kredytów w epidemii 28.04.2020.pdf\nData publikacji: 2020-05-04 15:37:41\nData: 2020-10-07 15:25:25\nTytuł: Koronawirus. Banki odroczyły kredytobiorcom spłatę kilkunastu miliardów zł - informuje Związek Banków Polskich


SHIPMAN :: Zobacz temat - WIADRA\nSHIPMAN Strona Główna » Witamy w stoczni » Dyskusje modelarskie » WIADRA Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 2020-10-03, 12:22 WIADRA\nWiadro (inaczej kubeł) – naczynie w kształcie walca lub odwróconego, ściętego stożka, dawniej najczęściej drewniane (z drewnianych klepek - bednarka) później blaszane, obecnie z tworzywa sztucznego, zaopatrzone w ruchomy, kabłąkowaty uchwyt z linki, metalu obecnie z tworzywa sztucznego. Używane było i jest zazwyczaj jako pojemnik na ciecze lub materiały sypkie głównie do ich ręcznego transportu.\nNa dawnych żaglowcach obok beczek drewniane wiadra (skopki) miały spore zastosowanie.\nskórzane wiadra pożarowe na Victory\nZasada ich budowy była taka sama jak współczesnej bednarki.\nW kolekcjach (zestawach) jako wiadra dostajemy metalowy odlew zazwyczaj z przeskalowanym kabłąkiem jak i elementami połączenia wiadra z kabłąkiem.\nNie mam własnych zdjęć, więc do zilustrowania posłużę się zdjęciami kolegów z naszego forum jak i innych portali modelarskich.\nzdjęcia Marek z kolekcji Vasa\nWarto ten element waloryzować poprzez np. ścienienie kabłąka lub wymianę na cieńszy drut ewentualnie linkę.\nRównież w wiadrze ścieniłbym i nieco pomniejszył te dwa "wypusty" na kabłąk, dodatkowo wywierciłbym w nich otworki na linkę (lub kabłąk z drutu).\nCo prawda wiadra kol. Yepura nie odzwierciedlają rzeczywistości, gdyż te konkretnie wiadra pożarowe były ze skóry i uchwyt (kabłąk) był również skórzanym paskiem,\nale i tak się lepiej prezentują niż te odlewy z kolekcji.\nDawno temu kol. Adam (oksal) pokazywał jak własnoręcznie wykonać wiadra okrętowe:\nWysłany: 2020-10-03, 14:44 Jak wykonać drewniane wiadro okrętowe?\nDawno temu również na Kodze kol. Adam (oksal) pokazywał jak własnoręcznie wykonać wiadra okrętowe:\nJak wykonać drewniane wiadro okrętowe?\nPomysł jest adaptacją sposobu wykonania beczek okrętowch. Wykonanie wiadra tą metodą polega na wykonaniu kopyta w kształcie ściętego stożka. Kopyto robimy wraz z uchwytem na dłoń. Część roboczą kopyta owijamy taśmą samoprzylepną. Będzie ona tworzyć warstwę oddzielająca klepki wiadra od kopyta, aby nie doszło do ewentualnego sklejenia. Wiadro wykonane jest ze pasków forniru. Paski są szerokości 1- 1,5mm. Całą metodę można wyjaśnić poniższym rysunkiem\nMetoda wykonania polega na "oklejeniu" kopyta cienkimi paskami forniru na przykład brzozowego, olchowego. Kolejne paski sklejamy do siebie krawędziami. Takie paski ściskamy nicią i zostawiamy do wyschnięcia kleju. Jeżeli, przewidujemy bejcowanie wiadra to najlepiej przed sklejaniem wstępnie zabejcować pojedyncze paski. Drugie bejcowani wykonujemy na gotowym wiadrze.\n-profilujemy uchwyty wiadra\n-wykonujemy linowe opaski\n-ostrym nożem / skalpelem odcinamy wiadro\n-gotowe wiadro, oczywiście od spodu wklejone jest dno wiadra\nAL ©www.epomoce.pl 27.09.2008\nWysłany: 2020-10-08, 13:16\nW necie można znaleźć materiały dot. wiader np. w muzeach morskich, jak te w Greenwich\nreplika z lat 90.\nwięc powodzenia w waloryzacjach.\nSHIPMAN Strona Główna » Witamy w stoczni » Dyskusje modelarskie » WIADRA


Keto Actives – na pewno najlepszy suplement nadzorujący problemy z otyłością. Ceniona dieta, skuteczne odchudzanie – Prezenty i Życzenia\nGodny zaufania produkt dla osób z problemem otyłości, które chcą prędko osiągnąć ketozę.\nSzukasz fajnego instrumentu na utratę wagi, oczywiste i skuteczne odchudzanie, chcesz uatrakcyjnić swoją sylwetkę? Keto Actives jest najlepszą gwarancją, że ten wyśniony cel szybko osiągniesz.\nMożesz kupić teraz, nie odkładaj na później, twoje zdrowie, dobre samopoczucie jest dla ciebie najważniejsze.\nPrawdziwa utrata wagi, to niebywale trudny temat, o czym z pewnością dobrze wiesz.\nDzięki Keto Actives z pewnością schudniesz w talii, z fantastycznym efektem pozbędziesz się boczków, nabierzesz prawdziwego pociągu do ćwiczeń.\nKeto Actives został zrealizowanyz myślą o szukających działających diet, otyłych mężczyznach, którzy chcą w naturalny sposób zmiejszyć wagę ciała\nKeto Actives, to ceniony, nowoczesny suplement diety, dzięki któremu szybciej pozbędziesz się tłuszczu, spowoduje, że poczujesz się z pewnością świetnie.\nPrzeprowadzono mnóstwo badań, które udowodniły, że dieta ketogenna w sposób sprawdzony wpłynęła na spadek insuliny, czego niewątpliwie nie zapewnia dieta wysokowęglowodanowa. To nieprawda, że zwiększona podaż tłuszczów może być groźna dla zdrowia. Udowodniono, że dieta niskowęglowodanowa może pewnie sterowaćdo poprawy wielu parametrów zdrowotnych.\nKeto Actives, to kompozycja naturalnych składników. Tylko te wspomagają organizm w walce z problemem otyłości. Wyciągi z ostrych przypraw, gorzkiej pomarańczy wspierają skutecznie redukcję tkanki tłuszczowej. To ważne, wspomagają także utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu i glukozy we krwi. Systematyzują wydzielanie insuliny, działają przeciwcukrzycowo.\nMońki Józefów Głogówek Czchów Świętochłowice Terespol Zgorzelec Biecz Łobżenica Nowy Staw\nNAPADY PADACZKOWE U DZIECI najlepsza dieta odchudzanie odchudzanie blog odchudzanie blog


Treść orzeczenia II Ca 188/17 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nII Ca 188/17 - postanowienie z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Lublinie z 2017-08-03\nSygn. akt II Ca 188/17\nSędziowie:Sędzia Sądu Okręgowego Anna Podolska-Kojtych\nSędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Szumiło\npo rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 roku w Lublinie\nz udziałem M. B., A. S. (1), R. S., G. K., K. K. (1), Gminy J. i Skarbu Państwa - Starosty L. o rozgraniczenie\nod postanowienia Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku\nz dnia 12 grudnia 2016 roku, sygn. akt I Ns 1335/13\nuchylić zaskarżone postanowienie w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku w innym składzie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.\nSygn. akt II Cz 188/17\nPostanowieniem z dnia 7 sierpnia 2012 roku Wójt Gminy J. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe z wniosku B. S. (1), dotyczące działki nr (...) o powierzchni 0,3600 ha, położonej we wsi P., gmina J., stanowiącej własność B. S. (1) z działkami sąsiednimi, tj. działką nr (...) o pow. 0,0600 ha stanowiącą własność M. B., działką nr (...) o pow. 0,0600 ha będącej własnością A. S. (1), działką nr (...) o pow. 0,0500 ha będącej własnością R. S., działką nr (...) o pow. 0,0500 ha, działką nr (...) o pow. 0,1000 ha i działką nr (...) o pow. 0,2100 ha stanowiącymi współwłasność G. K. i K. K. (1),działką nr (...) będącymi drogami Skarbu Państwa w Zarządzie Gminy J..\nDecyzją z dnia 4 lipca 2013 roku Wójt Gminy J. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe opisane powyżej i przekazał sprawę z urzędu do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w (...).\nW uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że postępowanie w sprawie rozgraniczenia wymienionych nieruchomości stało się bezprzedmiotowe, gdyż w toku sporu granicznego nie doszło między stronami do zawarcia ugody.\nPo przekazaniu sprawy do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku wnioskodawczyni B. S. (1) popierała wniosek i wnosiła o rozgraniczenie według operatu z postępowania administracyjnego opracowanego przez geodetę A. S. (2).\nUczestnik R. S. przyłączył się do wniosku co do zasady, podzielając stanowisko wnioskodawczyni. G. K., K. K. (1) i A. S. (3) uznały wniosek co do zasady, wnosząc o przeprowadzenie rozgraniczenia według ostatniego spokojnego stanu posiadania. M. B. przyłączył się do wniosku co do zasady i początkowo domagał się rozgraniczenia zgodnie z dokumentacja ewidencyjną, ostatecznie zaś wnosił o rozgraniczenie według ostatniego spokojnego posiadania stanu posiadania. Gmina J. przyłączyła się do wniosku co do zasady i wniosła o rozgraniczenie zgodnie z dokumentacja ewidencyjną, natomiast Skarb Państwa – Starosta L. nie zajął stanowiska w niniejszej sprawie.\nPrawomocnym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku odrzucił wniosek o rozgraniczenie działki nr (...) z działką nr (...).\nZaskarżonym postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin – Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku\n1. dokonał rozgraniczenia nieruchomości położonych w miejscowości P., gmina J., oznaczonych w rejestrze gruntów jako działka nr (...), stanowiąca własność B. S. (1) objęta księgą wieczystą nr (...) oraz działka grunta nr (...), stanowiąca własność M. B., objęta księgą wieczystą nr (...), działka gruntu nr (...), stanowiąca własność R. S., objęta księgą wieczystą nr (...), działki gruntu nr (...), stanowiące własność G. K. i K. K. (1), objęte księgą wieczystą nr (...) oraz działki gruntu nr (...), stanowiące własność Skarbu Państwa, w ten sposób, że granice pomiędzy nimi ustalił zgodnie z linią ciągłą koloru zielonego łączącą punkty: (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działkami gruntu nr: (...), (...), (...) i (...) oraz linią ciągłą koloru zielonego łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działką gruntu nr (...), linią ciągłą koloru czarnego łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działką gruntu nr (...) oraz linią czarną łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki nr (...) z działką nr (...) wykreślonymi na mapie poglądowej o skali 1:500, stanowiącej załącznik do opinii technicznej z dnia 25 kwietnia 2016 roku biegłego geodety S. K., zaewidencjonowanej w (...) Ośrodku (...) prowadzonej przez Starostę L. w dniu 28 czerwca 2016 roku pod nr (...);\n2. ściągnął na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku) od wnioskodawczyni B. S. (1) kwotę 946,47 zł oraz od uczestników: R. S. i Skarbu Państwa – Starosty L. kwoty po 500 zł tytułem różnicy pomiędzy wydatkami wymagalnymi poniesionymi.\nW uzasadnieniu orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i motywy swojego rozstrzygnięcia:\nNa etapie administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego do przeprowadzenia czynności związanych z ustaleniem przebiegu granic został upoważniony geodeta A. S. (2). W dniu 6 listopada 2012 roku sporządzono protokół graniczny wraz z szkicem granicznym przebiegu granic. Opiniując ustalenie przebiegu granic geodeta stwierdził, że dokumenty pozwalające na określenie granic są nie wystarczające do jednoznacznego wytyczenia granic, w trakcie pomiaru zaistniał spór graniczny, uczestnicy oznaczyli na szkicu granicznym własny przebieg granicy. W toku postępowania rozgraniczeniowego doszło do zawarcia ugody likwidującej spór graniczny pomiędzy B. S. (1), właścicielką działki nr (...), a A. S. (1) właścicielką działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr (...), nie doszło natomiast do zawarcia ugody pomiędzy wnioskodawczynią a pozostałymi uczestnikami postępowania rozgraniczeniowego. Wobec tego oraz wobec braku podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości, Wójt Gminy J. decyzją z dnia 4 lipca 2013 roku umorzył postępowanie rozgraniczeniowe.\nDziałka nr (...) od północnego zachodu graniczy z działkami nr (...), od północnego zachodu z działką nr (...), od południowego wchodu z działami nr (...) i (...) i od północnego wschodu z działką nr (...) i od południa .\nB. S. (2) działkę nr (...) nabyła na własność na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego z dnia 9 marca 1988 roku. Wcześniej nieruchomość ta należała do W. S. i S. S. (1), rodziców wnioskodawczyni, którzy nabyli jej własność z mocy prawa z dniem 4 listopada 1971 roku, na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, co stwierdzono Aktem Własności Ziemi z dnia 12 marca 1973 roku. W. S. i S. S. (2) otrzymali tę działkę od K. M. w drodze nieformalnej umowy darowizny.\nDziałka nr (...) stanowi własność M. B., na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 26 sierpnia 1988 roku zawartej z Z. G.. Z kolei Z. G., własność tej nieruchomości nabyła jako posiadacz samoistny z mocy prawa z dniem 4 listopada 1971 roku, na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, co stwierdzono Aktem Własności Ziemi z dnia 17 grudnia 1973 roku. Nieruchomość oznaczona nr (...) stanowi własność R. S. na podstawie umowy darowizny z dnia 14 marca 2003 roku zawartej z rodzicami: M. i S. małżonkami S.. Wcześniej właścicielami tej nieruchomości byli J. C. i jego żona Z. C., którzy nabyli prawo własności z dniem 4 listopada 1971 roku, co zostało potwierdzone Aktem Własności Ziemi z dnia 17 grudnia 1973 roku. Działki nr (...) stanowią współwłasność G. K. i K. K. (1) po ½ części. Wcześniej właścicielami działki numer (...) byli ich rodzice - J. A. i R. małżonkowie K., którzy własność działki nabyli z mocy prawa z dniem 4 listopada 1971, co stwierdzono Aktem Własności Ziemi z dnia 17 grudnia 1973 roku, właścicielem działki nr (...) był natomiast J. M. (1) i jego żona J. M. (2), którzy jej własność nabyli również z mocy prawa z dniem 4 listopada 1971 roku, co stwierdzono aktem własności ziemi z dnia 17 grudnia 1973 roku, zaś właścicielem działki nr (...) z mocy prawa była K. P., co stwierdzono Aktem Własności Ziemi z dnia 17 grudnia 1973 roku. Nieruchomości oznaczone jako działki nr (...) stanowią drogi publiczne. Na mocy uchwały CXI/1443/04 Zarządu Województwa L. z dnia 18 czerwca 2004 roku zostały zaliczone do kategorii dróg gminnych i nadano im numery, odpowiednio, (...) i (...). Zarządcą tych dróg jest Gmina J..\nDziałka nr (...), należąca do wnioskodawczyni ma kształt podłużny, zbliżony do czworokąta, który krótszymi bokami oparty jest o przebiegające drogi publiczne od strony północno – wschodniej – drogę o nawierzchni asfaltowej przebiegającą przez działkę nr (...) oraz od strony południowo – zachodniej – drogę utwardzoną tłuczniem przebiegającą przez działkę nr (...). Teren działki nr (...) i działek sąsiednich nie jest równy. Wyraźnie opada w kierunku drogi przebiegającej po działce nr (...), która z kolei biegnie w dolinie rzeki C.. Pomiędzy działami nr (...), (...), (...) i drogą jest skarpa o wysokości około pół metra. Aktualnie działka nr (...) nie jest niezabudowana, na części jej powierzchni urządzona jest plantacja malin. Na działce znajdują się pniaki po ściętych drzewach. Działka nr (...) zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o wymiarach 12,40 m na 8,17 m (i 8,15), oborą o wymiarach 17,05 m na 7,95 m zwróconą dłuższym bokiem równolegle do granicy działki i drewnianą stodołą o wymiarach 16,20 na 7,07 m zwróconą krótszym bokiem równolegle do granicy działki. Obora zlokalizowana na granicy działki nr (...) oddalona jest od miedzy o około 0,35 m w najbliższym miejscu. Za oborą, od strony działki nr (...) znajduje się stara grusza, dalej w linii prostej w kierunku północno wschodnim pniak po topoli, i drewniany palik. Działka nr (...) porośnięta jest koniczyną. Pomiędzy działkami nr (...) znajduje się wjazd od drogi asfaltowej, przy czym przejazd ten prowadzi aż do działki nr (...), koło ściany stodoły. Z kolei działka nr (...) wykorzystywana jest pod uprawy, na części działki graniczącej z działką nr (...) zasadzone były ziemniaki, na pozostałej części zboże. Wzdłuż drugiej granicy działki nr (...) przebiega linia energetyczna średniego napięcia, która prowadzi do transformatora zlokalizowanego na działce nr (...) przy drodze przebiegającej przez działkę nr (...). Działka nr (...) jest niezagospodarowana, porośnięta jest krzakami.\nW ubiegłym wieku działka nr (...) była zabudowana. W drewnianym budynku mieszkalnym, który stał do lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku mieszkała ciotka B. K. M.. Bliżej drogi przebiegającej po działce nr (...), która w dawnych czasach była główną drogą, zlokalizowana była drewniana kuźnia. Pomiędzy siedliskiem i polem uprawnym na działce nr (...) a działkami nr (...) przebiegała droga gruntowa łącząca drogę przebiegającą przez działkę nr (...) (określonej jako droga ogólna w kierunku K. bądź jako gościniec) oraz drogę zlokalizowaną na działce nr (...) (obecnie asfaltową). Droga gruntowa była ogólnie dostępna, korzystali z niej nie tylko władający sąsiednimi polami. Na nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...) posadowione były: drewniany budynek mieszkalny na podmurówce stodoła i budynek gospodarczy. W 1967 roku na zlecenie J. K. opracowano projekt nowego budynku – obory na działce nr (...) na granicy z działką nr (...). Według wykonanych wówczas pomiarów działka nr (...) miała szerokość 20,7 m, działka nr (...) do drogi gruntowej przebiegającej od drogi na działce nr (...) do drogi na działce nr (...) miała szerokość 11 m. W dniu 22 lutego 1968 roku K. M. złożyła oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na pobudowanie obory inwentarskiej przy jej działce /miedzy/ przez K. J. i oświadczyła, że żadnej pretensji robić nie będzie ani przeszkadzać podczas budowy. W dniu 2 sierpnia 1983 roku na działce nr (...) nie było już żadnych budynków, przebiegała tam droga gruntowa łącząca drogi przebiegające na działkach nr (...). Długotrwałe użytkowanie tej drogi przy południowo - zachodniej części działki nr (...) doprowadziło do wytworzenia się naturalnego wąwozu.\nNa obszarze P. ewidencja gruntów została założona w 1962 roku. Wykonano wówczas szkic polowy, na którym zaznaczono wyniki dokonanych pomiarów, przy czym mierzono szerokości działek tzw. części czołowe, zaś dłuższe boki działek były określone metodą graficzną (przy użyciu cyrkla) na podkładzie fotolotniczym. Wykonane wówczas pomiary nie były oparte na punktach osnowy geodezyjnej o znanych współrzędnych. Nie utrwalano na gruncie punktów geodezyjnych brak było współrzędnych punktów granicznych a jedynie graficzny obraz terenu. Współrzędne punktów granicznych pojawiły się w zasobie dopiero na skutek digitalizacji mapy. Punkty te były odtwarzane z dokładnością +/- 3 metrów. W czasie wykonywania pomiarów droga przebiegająca przez działkę nr (...) była drogą gruntową. Wykonane wówczas pomiary wskazywały, iż działka nr (...) ma szerokość 6 m, działka nr (...) szerokość 18 m, zaś działka nr (...) szerokość 20, 5 m. W zasobie geodezyjno-kartograficznym nie zachował się szkic polowy odzwierciedlający pomiar przeprowadzony od strony drogi przebiegającej przez działkę nr (...). Podczas postępowania uwłaszczeniowego opierano się na danych wynikających z przyjętego operatu, niekiedy wykonywano jedynie pomiary uzupełniające w przypadku stwierdzenia lub na skutek zgłoszenia przez zainteresowanych rozbieżności pomiędzy stanem, jaki figurował na mapach, a stanem faktycznym.\nSąd Rejonowy wyjaśnił, że aktualny stan władania poszczególnymi nieruchomościami odbiega od wynikających z ewidencji gruntów granic działek nr (...) oraz działki nr (...), a także nr (...) i nr (...). Pokrywają się natomiast granice pomiędzy działką nr (...). Według granicy ewidencyjnej droga dojazdowa do zabudowań na działce nr (...) od strony jezdni na działce nr (...) na wysokości działki nr (...) znajdowała się w połowie na działce nr (...), budynek obory częściowo o 1,3 m z jednej i 1,55 m z drugiej strony posadowiony był na działce nr (...), zaś po przeciwnej stronie granica ewidencyjna działki była przesunięta o 4,72 m do 6 m. w stronę działki nr (...).\nM. B. swoją nieruchomość uprawiał aż do drogi gruntowej łączącej drogi przebiegające po obu stornach działek numer (...). Uprawiana przez niego działka miała zbliżoną szerokość jak działka nr (...). Aktualnie na gruncie nie ma już drogi łączącej drogi publiczne, została zaorana około 3 lat temu przez B. S. (1). Od strony działki nr (...) pozostał na działce nr (...) wąwóz.\nPowyższy stan faktyczny Sąd pierwszej instancji oparł na szczegółowo wskazanych dowodach z dokumentów, zeznań wnioskodawczyni i uczestników, zeznań świadków, oględzin nieruchomości oraz opinii biegłego geodety R. K..\nSąd Rejonowy zaznaczył, że nie były sporne tytuły własności poszczególnych nieruchomości oraz stan ich spokojnego posiadania.\nZa wiarygodne w całości uznane zostały zeznania świadków A. G. (1), J. B. i S. B. oraz uczestników M. B. i G. K., z rezerwą natomiast Sąd Rejonowy ocenił zeznania wnioskodawczyni B. S. (1) i świadka E. S.. Jednocześnie Sąd Rejonowy zważył, że zeznania świadka A. S. (2) niewiele wniosły do sprawy.\nSąd pierwszej instancji podzielił też wnioski płynące z opinii biegłego geodety S. K. z dnia 24 kwietnia 2016 roku, uzupełnionej opracowaną przez biegłego mapą, szkicami, protokołem granicznym. Sąd podkreślił, że wymieniona opinia nie zawiera sprzeczności logicznych, zaś swoje wnioski biegły poparł jasnym, wyczerpującym uzasadnieniem.\nW ocenie Sądu Rejonowego na obdarzenie wiarą zasługiwały zgromadzone w sprawie dokumenty urzędowe i prywatne, których treść i forma nie budziły wątpliwości i które nie były kwestionowane przez żadną ze stron.\nSąd pierwszej instancji wskazał natomiast, że pominął jako spóźnione wnioski zgłoszone przez pełnomocnika wnioskodawczyni o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków: G. S., H. R. i A. G. (2).\nW świetle powyższych okoliczności Sąd Rejonowy uznał wniosek B. S. (1) za zasadny.\nSąd pierwszej instancji przytoczył treść art. 153 k.c. i wskazał, że podstawową przesłanką rozgraniczenia nieruchomości, a więc wyznaczenia linii granicznej, jest sytuacja, gdy granice gruntów są sporne, zaś celem rozstrzygnięcia jest określenie do jakiej granicy sięga prawo właścicieli gruntów sąsiadujących. Odwołał się też do kryteriów rozgraniczenia wskazanych w wymienionym przepisie, zaznaczając że wyłączają się one wzajemnie, zaś pierwszeństwo ma kryterium stanu prawnego, w dalszej kolejności stan ostatniego spokojnego posiadania, który wyprzedza zastosowanie ostatniego kryterium polegającego na ocenie wszelkich okoliczności. Dopóki więc możliwe jest ustalenie granic na podstawie pierwszego kryterium określonego w art. 153 k.c., to jest stanu prawnego, niedopuszczalne jest sięganie do dalszych wymienionych w tym przepisie kryteriów. Sąd zważył również, iż niedopuszczalne jest również korygowanie przebiegu granicy wynikającego z zastosowania jednego z wymienionych kryteriów przy pomocy pozostałych.\nZdaniem Sądu Rejonowego ustalenie stanu prawnego oznacza wykazanie własności przedmiotu rozgraniczenia, a więc udowodnienie czyją własności i w jakich granicach stanowi określony grunt, inaczej ujmując: stan granic wynikający z dokumentów takich jak mapy, wyrysy z map, operaty geodezyjne, wyniki pomiarów geodezyjnych będących podstawą ewidencji własności gruntów i wpisów do ksiąg wieczystych. Jednocześnie Sąd ten zauważył, że chodzi o stan prawny aktualny w dacie orzekania, nie zaś stan istniejący w momencie nabycia własności. W przypadku braku jednoznacznych danych, pozwalających na określenie pierwotnego położenia znaków granicznych, ustalenie granicy może nastąpić jedynie w postępowaniu rozgraniczeniowym. Jego celem jest ustalenie przebiegu granic przez określenie położenia punktów linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz udokumentowanie tych czynności (art. 29 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz.1287 ze zm., dalej pr. geod. I kart.). Zgodnie z art. 31 ust. 2 i 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego przy ustalaniu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. Rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalenia przebiegu granic określa również rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 roku w sprawie rozgraniczenia nieruchomości (Dz.U. z 1999 r. Nr 45, poz. 453; stanowiąc w § 3, 4 i 5, że są to dokumenty stwierdzające stan prawny nieruchomości, do których się zalicza odpisy z ksiąg wieczystych lub odpisy dokumentów znajdujące się w zbiorze dokumentów, wypisy aktów notarialnych, prawomocne orzeczenia sądu i ugody sądowe, ostateczne decyzje administracyjne (§ 3 ust. 1 i § 4) oraz są to dokumenty określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości, do których się zalicza dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic, w tym: a) szkice graniczne, protokoły graniczne, akty ugody, b) zarysy pomiarowe z pomiaru granic, c) szkice wyznaczenia granic działek wydzielonych w wyniku scalenia, wymiany gruntów lub w wyniku podziału nieruchomości i d) inne dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i opisowe pozwalające na ustalenie przebiegu granic (§ 3 ust. 2 i § 5 ust. 1 pkt 1 lit. a - d). W braku powyższych dokumentów określających położenie punktów granicznych dokumentami takimi są mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic, w szczególności mapy jednostkowe nieruchomości, mapy katastralne, mapy scalenia i wymiany gruntów, plany parcelacyjne, mapa ewidencji gruntów i mapa zasadnicza (§ 3 ust. 2 i § 5 ust. 2 lit. a - f).\nSąd Rejonowy zważył jednak, iż nie każda granica ewidencyjna wykazana w ewidencji gruntów może być granicą prawną. Wskazał, że granica prawna nieruchomości może być definiowana jako zmaterializowana na powierzchni ziemi linia łącząca punkty graniczne, oddzielająca grunty stanowiące przedmiot odrębnej własności, której przebieg został ustalony z uwzględnieniem stanu prawnego, w trybie określonym przepisami prawa, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie standardami technicznymi, umożliwiającymi jej jednoznaczne odtworzenie na gruncie na podstawie zgromadzonej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym dokumentacji techniczno – prawnej. Natomiast stan prawny nieruchomości w postępowaniu cywilnym ustala się w oparciu o dokumenty urzędowe i prywatne, świadczące o prawie własności nieruchomości (np. odpisy z ksiąg wieczystych, z aktów notarialnych, prawomocne decyzje administracyjne, mapy, plany i wypisy oraz wyrysy z ewidencji gruntów, szkice i obliczenia z operatów geodezyjnych), a pomocniczo znaki i ślady graniczne oraz punkty osnowy geodezyjnej. Przez stan prawny rozumieć należy także stan powstały na skutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntu, o czym sąd powinien rozstrzygnąć w sprawie o rozgraniczanie. Warunkiem rozważenia kwestii zasiedzenia przygranicznych pasów ziemi w ramach kryterium stanu prawnego granic gruntów jest uprzednie ustalenie przebiegu linii granicznej zgodnie z dokumentami.\nW świetle powyższych rozważań Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że w zasobie geodezyjno-kartograficznym prowadzonym dla miejscowości P., gmina J., nie ma wielu dokumentów obrazujących przebieg granicy pomiędzy nieruchomościami, których dotyczyło postępowanie. W 1962 roku został opracowany operat ewidencji gruntów (numer(...)): rejestr i mapa w skali 1:5000 na podstawie uwierzytelnionych zdjęć lotniczych uzupełnionych pomiarem liniowym na gruncie. Pomiar ten był jednak wykonywany – jak wskazał geodeta S. K. w swojej opinii – w sposób uproszczony. Mierzono jedynie części czołowe nieruchomości, ponadto nie został wykonany pomiar nieruchomości od strony drogi przebiegającej przez działkę numer (...). Wykonana w ten sposób mapa nie zawierała odniesienia do punktów osnowy geodezyjnej na gruncie. W późniejszych latach nie wykonywano prac, które doprowadziłyby do aktualizacji, uzupełnienia tego operatu nawet w ramach prowadzonego postępowania uwłaszczeniowego. Tytuły własności działek nr (...) wynikały ze stosowania ustawy z 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Dotychczasowym posiadaczom wydano Akty Własności Ziemi, zaś dane w ich treści wpisano na podstawie wymienionego operatu ewidencji gruntów. Stan władania na gruncie różnił się od danych wynikających z operatu na co zwrócili uwagę zarówno geodeta A. S. (2) jak i geodeta S. K.. Ten ostatni poddał jednak krytyce sposób opracowania pomiarów dla potrzeb operatu, który był mieszony od strony drogi na działce numer (...) bez pomiaru od strony drugiej drogi. Stąd według dziennika obliczeń powierzchni działek (k. 22, k. 316, k. 23, k. 317, k. 318) wynika, że wszystkie działki miały kształt prostokątów o równych przeciwsobnych bokach. Jest to oczywiście nonsensem jeżeli weźmie się pod uwagę, że drogi znajdujące się na działkach nr (...) na tym odcinku nie przebiegają względem siebie równolegle (widoczne jest to w szczególności na mapach znajdujących się na kartach: 12, 16, 44, 295 oraz szkicu granicznym na karcie 301). Wprawdzie obecnie mapa zasadnicza jest w zapisie cyfrowym jednak – jak wskazał geodeta S. K. – dokładność odtworzenia punktów granicznych w tym przypadku mogła wynosić +/- 3 metry. Dlatego jako pozorna może jawić się rozbieżność pomiędzy stwierdzonym stanem władania a danymi wynikającymi z operatu ewidencji gruntów. Jak wynika ze szkicu opracowanego przez zespół usług projektowych działka oznaczona nr (...), należąca do K. M., podówczas zabudowana dwoma budynkami przy granicy z gościńcem (drogą przebiegającą przez działkę numer (...)) miała szerokość 11 metrów liczone do drogi gruntowej przebiegającej pomiędzy działką numer (...). Dokument ten nie stanowi wprawdzie mapy równorzędnej z mapą zasadniczą znajdującą się w zasobie, nie mniej jednej odzwierciedla wzajemne położenie budynków znajdujących się na sąsiadujących działkach. Wskazany wówczas zakres władania koresponduje z danymi wynikającymi z fotomapy. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy stwierdził, iż dane zawarte w ewidencji gruntów nie odzwierciedlają stanu prawnego przebiegu granic nieruchomości ani też nie przedstawiają stanu władania poszczególnymi gruntami na dzień 4 listopada 1971 roku. Ponadto zważywszy na sposób korzystania z drogi gruntowej łączącej drogi przebiegające po obu stornach działek, wykluczyć należało nabycie w tej części własności przez W. S. i S. S. (1), którzy nie byli samoistnymi posiadaczami tej części nieruchomości. Dokumentów obrazujących przebieg granic nie ma też w aktach i dokumentach ksiąg wieczystych prowadzonych dla przedmiotowych nieruchomości. Tytułami własności w tym przypadku były – jak wspomniano - Akty Własności Ziemi natomiast przy kolejnych czynnościach prawnych, których przedmiotem były te nieruchomości, strony operowały jedynie numerami działek bez bliższego określenia ich przestrzennego zasięgu.\nSąd Rejonowy wywiódł zatem, że w niniejszej sprawie brak jest dokumentów, które dawałyby wystarczające podstawy do ustanowienia granicy prawnej pomiędzy działkami nr (...). Jedynym więc kryterium określenia tychże granic był stan ostatniego spokojnego posiadania. Powołując się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, Sąd pierwszej instancji wskazał, że chodzi tu o posiadanie, które trwa tak długo, że pozbawienie posiadacza przyległego pasa gruntu nie dałoby się pogodzić z zasadami współżycia społecznego i takie które jest ustabilizowane, prowadzące do zasiedzenia.\nW ocenie Sądu Rejonowego uzasadnione było określenie granic pomiędzy nieruchomościami oznaczonymi jako działka gruntu nr (...) oraz jako działki nr (...) według ostatniego stanu spokojnego posiadania, który wyznaczały granice dotychczasowego użytkowania poszczególnych działek. Odnosząc się do granic pomiędzy działką nr (...) z działkami zajętymi pod drogi tj. nr (...) i (...) Sąd zwrócił uwagę, iż zarówno na etapie postępowania administracyjnego jak i sądowego nie było sporu co do przebiegu granic. Wnioskodawczyni i uczestnicy nie wskazywali różnych wariantów przebiegu granic działek zajętych pod drogi. W tym zakresie dane wynikające z ewidencji gruntów pokrywają się z zakresem użytkowania poszczególnych nieruchomości.\nRozstrzygnięcie w przedmiocie wydatków postępowania Sąd Rejonowy uzasadnił treścią art. 87 ust. 2 w związku z art. 113 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 520 §1 k.p.c.\nApelację od powyższego postanowienia wniosła B. S. (1). Zaskarżając orzeczenie w całości, wnioskodawczyni zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia i mających wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż nie jest możliwe ustalenie granicy pomiędzy działkami nr (...) na podstawie stanu prawnego, podczas gdy na podstawie dokumentu w postaci operatu z 1962 roku biegły był w stanie ustalić przebieg granic poszczególnych działek oraz ich szerokość, co przedstawił na mapie liniami koloru czarnego, a ponadto obliczenia z 1962 roku są zbieżne z rzeczywistymi wymiarami działki nr (...), co świadczy o tym, iż dokonane pomiary były dokładne.\nW przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu wnioskodawczyni zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:\n- niezgodność pomiędzy treścią orzeczenia, a mapą poglądową, na podstawie której dokonano rozgraniczenia, która polega na dokonaniu rozgraniczenia granicy działki gruntu numer (...) z działką numer (...) linią ciągłą koloru zielonego łączącą punkty (...), podczas gdy część linii koloru zielonego łączącą punkty (...) przebiega równolegle do linii koloru czerwonego łączącą punkty (...) rozgraniczającej działkę nr (...) z działką nr (...) ustaloną ugodą w postępowaniu administracyjnym;\n- sprzeczność w treści orzeczenia, która polega na ustaleniu granic działki nr (...) z działką (...) zgodnie z linią koloru czarnego łączącą punkty (...) podczas gdy zgodnie z treścią orzeczenia granice działki nr (...) nie sięgają punktów (...) oraz sprzeczność w treści orzeczenia, która polega na ustaleniu granic działki nr (...) z działką nr (...) zgodnie z linią koloru czarnego łączącą punkty (...)podczas gdy zgodnie z treścią orzeczenia granice działki nr (...) nie sięgają punktu (...).\nMając na uwadze powyższe, wnioskodawczyni wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez dokonanie rozgraniczenia nieruchomości położonych w miejscowości P., gmina J., oznaczonych w rejestrze gruntów jako działka nr (...), stanowiąca własność B. S. (1), objęta księgą wieczystą nr (...) oraz działka gruntu nr (...), stanowiąca własność M. B., objęta księgą wieczysta nr (...), działka gruntu nr (...) stanowiąca własność R. S. objęta księgą wieczystą nr (...), działki gruntu nr (...), stanowiące własność G. K. i K. K. (1) objęte księgą wieczystą nr (...) oraz działki gruntu nr (...) stanowiące własność Skarbu Państwa, w ten sposób, że granice pomiędzy nimi ustalić zgodnie z linią ciągłą koloru czarnego łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działkami gruntu nr (...) oraz linią ciągłą koloru czarnego łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działką gruntu nr (...) linią ciągłą koloru czarnego łączącą punkty (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działką gruntu nr (...) oraz linią czarną łączącą punkty: (...) w zakresie granicy działki gruntu nr (...) z działką gruntu nr (...) wykreślonymi na mapie poglądowej o skali 1:500, stanowiącej załącznik do opinii technicznej z dnia 25 kwietnia 2016 roku biegłego geodety S. K., zaewidencjonowanej w (...) Ośrodku (...) prowadzonej przez Starostę L. w dniu 28 czerwca 2016 roku pod numerem (...).\nW przypadku nieuwzględnienia pierwszego zarzutu B. S. (1) wniosła o zmianę orzeczenia w części, to jest w zakresie rozgraniczenia działki gruntu nr (...) z działką nr (...) poprzez dokonanie rozgraniczenia linią ciągłą koloru czarnego łączącą punkty (...) lub uchylenie postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi pierwszej instancji.\nNa rozprawie apelacyjnej w dniu 20 lipca 2017 roku wnioskodawczyni popierała apelację oraz wniosła o rozliczenie kosztów zgodnie z zasadą, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Uczestnik M. B. wnosił o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Uczestniczka G. K. wnosiła o oddalenie apelacji zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.\nApelacja jest zasadna o ile prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.\nTrafnie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że dokonując rozgraniczenia sąd ma obowiązek kierować się kryteriami z art. 153 k.c., z których każde poprzednie wyprzedza kolejne, a wszystkie wzajemnie się wyłączają. Powyższe oznacza, że zadaniem sądu w sprawie o rozgraniczenie jest w pierwszej kolejności ustalenie aktualnego stanu prawnego nieruchomości, tj. ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości, do jakich sięga prawo własności i w oparciu o te granice dokonanie rozgraniczenia. Dopiero gdy stanu takiego nie da się ustalić, dopuszczalne jest przeprowadzenie rozgraniczenia według następnego kryterium określonego w art. 153 k.c., a mianowicie według ostatniego stanu spokojnego posiadania.\nTok postępowania w niniejszej sprawie, jak i uzasadnienie pisemne zaskarżonego postanowienia doprowadziły Sąd Okręgowy do wniosku, iż Sąd pierwszej instancji założył z góry i przyjął, że skoro pomiary stanu władania dokonane w latach 60-ych XX wieku były niedoskonałe i istniejąca dokumentacja geodezyjna z tego okresu, dotycząca przedmiotowych nieruchomości nie jest wystarczająca do ustalenia rzeczywistego stanu władania w dacie miarodajnej dla uwłaszczeń, to nie jest możliwe ustalenie stanu prawnego rozgraniczanych nieruchomości. W związku z takim założeniem, które należy uznać za wadliwe co do zasady, Sąd Rejonowy zaniechał ustalenia stanu prawnego przedmiotu rozgraniczenia przy użyciu także innych dowodów, niż szeroko rozumiana dokumentacja zachowana w zasobach ewidencji gruntów. Wskazać natomiast należy, iż dokumenty stanowiące podstawę ustalenia przebiegu granic, szeroko opisane przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia, jakkolwiek zazwyczaj bardzo pomocne do ustalenia stanu prawnego granic, nie są ani jedynymi, ani przesądzającymi dowodami, w oparciu o które ustalony winien zostać stan prawny przedmiotu rozgraniczenia. Zdarzające się nierzadko wadliwości i niedokładności pomiarów geodezyjnych przeprowadzonych w kraju w latach 60-ych ubiegłego wieku na potrzeby założenia ewidencji gruntów, następnie wykorzystywanych na potrzeby postępowań uwłaszczeniowych, także nie przekreślają z góry możliwości ustalenia rzeczywistego stanu prawnego nieruchomości istniejącego w dacie 4 listopada 1971 roku, jeżeli dostępne są inne dowody pozwalające odtworzyć granice samoistnego posiadania nieruchomości w tej dacie. Chodzi tu przede wszystkim o dokładnie odebrane zeznania od świadków względnie od uczestników, pamiętających te czasy i pamiętających ówczesny przebieg granic, wsparte następnie dowodem z opinii biegłego geodety, który przy wykorzystaniu w możliwym zakresie istniejącej dokumentacji geodezyjnej, wskazania tych osób odzwierciedli na gruncie oraz na mapie zawierającej projekt rozgraniczenia.\nW rozpoznawanej sprawie należy zważyć, iż stan prawny nieruchomości ma swoje źródło w stanie posiadania samoistnego działek, należących obecnie do wnioskodawczyni oraz uczestników M. B., R. S., G. K. i K. K. (1), istniejącego w dniu 4 listopada 1971 roku. Wszystkie te działki zostały nabyte bowiem na własność przez poprzedników prawnych uczestników i wnioskodawczyni z mocy samego prawa, w trybie art. 1 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (akty własności ziemi k. 115, 118, 121, 124,128, 131). Decyzje, w postaci aktów własności ziemi, wydawane przez organy administracyjne na podstawie tego przepisu miały charakter jedynie stwierdzający, deklaratoryjny. Jakkolwiek organ administracji z mocy art. 12 ust. 7 tej ustawy miał obowiązek określić stan posiadania nieruchomości z uwzględnieniem ewentualnych zmian, jakie zaszły w posiadaniu w stosunku do stanu uwidocznionego w ewidencji gruntów, to – z uwagi na deklaratoryjny charakter decyzji – uchybienie temu obowiązkowi nie sprzeciwia się samodzielnemu ustaleniu przez sąd granic działek zgodnie ze stanem samoistnego posiadania w dniu 4 listopada 1971 roku. Samoistny posiadacz nabywa bowiem własność nieruchomości na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy uwłaszczeniowej w takich granicach, w jakich faktycznie wykonywał swe władztwo w stosunku do posiadanej nieruchomości w dniu wejścia w życie tej ustawy, nawet jeżeli stan posiadania nie był zgodny z obszarem i konfiguracją działek wynikających z ewidencji gruntów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2009 roku, III CZP 51/09, LEX nr 520036).\nOczywistym jest, że stan prawny granic wynikający z faktu nabycia własności nieruchomości w trybie ustawy uwłaszczeniowej może na przestrzeni lat ulec zmianom na skutek różnych czynników i zdarzeń, w tym np. na skutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntu. Ustalenie istnienia takiej zmiany musi być jednak poprzedzone ustaleniem pierwotnych, prawnych granic nieruchomości.\nDo istoty rozpoznawanej sprawy należało zatem ustalenie w pierwszej kolejności w jakich granicach wykonywane było przez poprzedników prawnych wnioskodawczyni i uczestników władztwo nad rozgraniczanymi działkami w dacie miarodajnej dla uwłaszczeń, tj. w dniu 4 listopada 1971 roku, następnie zaś ustalenie czy granice tego władztwa uległy zmianie, a jeśli tak to kiedy, a tym samym, czy zmiana ta doprowadziła do zmiany stanu prawnego granic na skutek zasiedzenia przygranicznych pasów gruntu. Jeśli zachowane w zasobach geodezyjnych dokumenty nie dawały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o usytuowanie punktów granicznych przedmiotowych nieruchomości w dniu 4 listopada 1971 roku, Sąd Rejonowy winien dążyć do wyjaśnienia tej kwestii poprzez szczegółowe przesłuchania świadków, względnie uczestników, na okoliczność istniejących w tej dacie charakterystycznych elementów zagospodarowania sąsiadujących działek jak np. miedze, ogrodzenia, zabudowania, nasadzenia, itp., wyznaczające wówczas granice samoistnego posiadania gruntów.\nW uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest jednak jakichkolwiek ustaleń co do tego jak wyglądał stan posiadania sąsiadujących działek we wspomnianej dacie. Sąd Rejonowy jedynie fragmentarycznie wskazał granice, w jakich działki były użytkowane w przeszłości, w ubiegłym wieku, jednakże nawet tych niepełnych ustaleń nie odniósł do stanu z dnia 4 listopada 1971 roku. Dla przykładu można wskazać, że Sąd ten ustalił, iż M. B. swoją działkę uprawiał do drogi łączącej działki nr (...), jednakże wymieniony uczestnik stał się właścicielem działki nr (...) dopiero w sierpniu 1988 roku, a z ustaleń Sądu Rejonowego nie wynika w jakich granicach użytkowała tę nieruchomość jego poprzedniczka prawna w dniu 4 listopada 1971 roku, ani też, czy w tej dacie istniała wspomniana droga, wykorzystywana między innymi jako szlak komunikacyjny do kuźni usytuowanej na działce nr (...). Jeśli chodzi natomiast o przeciwległą granicę działki nr (...), tj. granicę z działkami nr (...), uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zawiera ustalenia odnoszące jedynie do części tej granicy na wysokości zabudowań na działce nr (...). Wynika z nich bowiem, że już po przeprowadzeniu pomiarów w 1962 roku, stanowiących podstawę danych ewidencyjnych, przyjętych następnie do uwłaszczeń, doszło w latach 1967 -1968, w porozumieniu z ówczesną posiadaczką działki nr (...), do wzniesienia budynku obory na działce nr (...). Z opinii biegłego S. K. wynika przy tym, iż oborę wybudowano wzdłuż granicy z działką należącą obecnie do wnioskodawczyni i to w taki sposób, że granica ewidencyjna (oznaczona kolorem czarnym na mapie sporządzonej przez biegłego S. K.) przebiega przez ten budynek, dzieląc go na dwie części. O ile zatem można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, iż granica ewidencyjna, według której wydane zostały akty własności ziemi na działki nr (...) nie pokrywała się na tym odcinku z faktyczną granicą samoistnego posiadania tych działek w dacie 4 listopada 1971 roku i nie pokrywa się także współcześnie z granicą użytkowania, o tyle nie sposób uznać, że fakt ten niweczy możliwość poczynienia ustalenia tego, jaki był rzeczywisty zakres samoistnego posiadania działek nr (...) w dacie miarodajnej dla uwłaszczeń. Zważyć również trzeba, że twierdzenie Sądu pierwszej instancji, iż dane zawarte w ewidencji gruntów nie odzwierciedlają stanu władania działkami na dzień 4 listopada 1971 roku, nie poddaje się kontroli w odniesieniu do pozostałej części tej granicy, tj. granicy działki nr (...) z działkami nr (...), z tego względu, iż Sąd Rejonowy nie poczynił żadnych ustaleń co do granic rzeczywistego posiadania samoistnego tych gruntów w wymienionej dacie. W szczególności nie ustalił, czy w tamtym okresie granica między wymienionymi nieruchomościami była zaznaczona i w jaki sposób, zwłaszcza zaś, czy istniała już wówczas droga gruntowa prowadząca wzdłuż sąsiadujących działek od obecnej drogi, oznaczonej jako działka nr (...), co do której to drogi gruntowej wnioskodawczyni przyznała, że znajdowała się ona w działce rodziny K.. Tożsama ocena dotyczy tak wyrażonego stanowiska w odniesieniu do granicy działki nr (...) z działką nr (...), gdyż jak już wyżej wskazano Sąd Rejonowy także co do tej granicy nie ustalił stanu posiadania nieruchomości na dzień 4 listopada 1971 roku.\nPowyższe uchybienia doprowadziły do nierozpoznania istoty sprawy przez Sąd pierwszej instancji przez zaniechanie ustalenia stanu prawnego rozgraniczanych nieruchomości, co przy niedostatkach postępowania dowodowego przeprowadzonego przez Sąd pierwszej instancji, wyrażających się w mało precyzyjnym przesłuchaniu świadków i uczestników, w którym nie było widać dążenia do szczegółowego ustalenia granic samoistnego posiadania gruntów w dacie wejścia w życie ustawy uwłaszczeniowej i ustalenia ewentualnie zmiany tych granic w późniejszym czasie, a nadto oddaleniem wniosku B. S. (1) o dopuszczenie dowodu z zeznań dalszych świadków na okoliczność posiadania działki należącej do M. B., skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Materiał dowodowy dotychczas zgromadzony w sprawie nie daje bowiem Sądowi Okręgowemu podstaw do ustalenia jaki w istocie jest stan prawny rozgraniczanych nieruchomości, ani też nie pozwala na definitywne stwierdzenie, że stanu tego nie da się ustalić.\nPrzy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przesłucha powtórnie wnioskodawczynię, uczestników i dotychczasowych świadków, a nadto świadków, którzy zostaną jeszcze ewentualnie zgłoszeni, na okoliczność granic posiadania przedmiotowych nieruchomości w dacie 4 listopada 1971 roku przez ówczesnych samoistnych posiadaczy tych działek. Celem tego przesłuchania winno być ustalenie w jaki sposób granice te były oznaczone, w szczególności zaś czy wyznaczały je określone urządzenia na gruncie jak miedze, drogi, czy też usytuowanie budynków lub nasadzeń. Istotne będzie ustalenie w odniesieniu do granicy działki nr (...) z działkami nr (...), czy wówczas istniała już droga gruntowa wzdłuż tych działek, która jak wynika z zeznań świadka E. S. i twierdzeń wnioskodawczyni miała znajdować się w całości w działce rodziny K., a ponadto jej krawędź, przy której miała być – jak twierdzi wymieniony świadek – miedza, wyznaczała granicę posiadania. Przy pomocy dowodów osobowych Sąd Rejonowy winien dążyć również do wyjaśnienia w jaki sposób oznaczona była w dacie miarodajnej dla uwłaszczeń przeciwległa granica działki nr (...) od strony działki nr (...), czy w jej pobliżu znajdowała się stodoła, o której w swoich zeznaniach wspomniał świadek E. S. i gdzie konkretnie była usytuowana, dokąd sięgały uprawy na tych działkach, czy w tym czasie istniała już droga łącząca gościniec z obecną drogą asfaltową, sfotografowana na zdjęciu lotniczym w 1983 roku i czy już w dacie 4 listopada 1971 roku część gruntu za tą drogą w kierunku działki nr (...) uprawiał posiadacz samoistny tejże działki, czy też korzystali z niej posiadacze działki nr (...). Wydaje się przy tym celowym rozważenie przeprowadzenia dowodów osobowych w miarę możliwości podczas oględzin nieruchomości z udziałem biegłego geodety tak, by przesłuchiwane osoby mogły wskazywać na gruncie miejsca, o których mówią.\nJeżeli dowody te, w połączeniu z istniejącymi dokumentami geodezyjnymi, okażą się wystarczające do ustalenia granic samoistnego posiadania przedmiotowych nieruchomości na dzień 4 listopada 1971 roku, ewentualnie do ustalenia zmiany granic posiadania, skutkującej zasiedzeniem przygranicznego pasa lub przygranicznych pasów gruntu, a jednocześnie granice te nie będą pokrywać się z opracowanymi w dotychczasowej opinii biegłego geodety, koniecznym będzie zlecenie biegłemu sporządzenia dodatkowego projektu rozgraniczenia nieruchomości.\nWskazać jednocześnie należy, iż dokumentacja geodezyjna obrazująca pomiary dokonane w 1962 roku, mimo niedokładności i niedoskonałości tych pomiarów, może stanowić jednak pewną wskazówkę i pomoc w ustaleniu prawnych granic nieruchomości. Zawiera ona bowiem miary czołowe nieruchomości od strony drogi nr (...), pobrane wprawdzie nie od punktu geodezyjnego o znanych współrzędnych, ale jednak uzyskane zgodnie ze stanem faktycznym istniejącym w dniu pomiaru. Z opinii biegłego geodety wynika przy tym, że mimo ułomności takiego sposobu pomiarów możliwe było ich odniesienie do niespornego położenia granicy między działkami nr (...), na której od wielu lat posadowiona jest linia elektryczna. Fakt usytuowania słupów energetycznych w miedzy pomiędzy tymi działkami potwierdziła przy tym w swoich zeznaniach A. G. (1), która do 1997 roku była właścicielką działki nr (...).\nDopiero, gdyby w wyniku przeprowadzenia powtórnego postępowania dowodowego, okazało się, że w oparciu o wszystkie zgromadzone dowody, nie da się ustalić położenia granic prawnych nieruchomości, możliwe będzie sięgniecie przez Sąd Rejonowy do drugiego z kryteriów rozgraniczenia, określonych w art. 153 k.c., a mianowicie do ostatniego spokojnego stanu posiadania.\nZ tych wszystkich względów i na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.\n1 Przytoczono dosłowne brzmienie decyzji z dnia 4 lipca 2013 roku.\nDodano: 8 listopada 2017 , Opublikował(a): Agnieszka Kędra\nOsoba, która wytworzyła informację: Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Łuchtaj, Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski , Sądu Okręgowego Anna Podolska-Kojtych


Ślub i wesele do wydarzenia wymagające szczególnego podejścia. Jesteśmy kamerzystami, który potrafią sprostać oczekiwaniom każdej Młodej Pary w zakresie filmowania wyjątkowych chwil.\nOferujemy doświadczenie oraz sprzęt wysokiej klasy. Nasze filmy cieszą wspaniałymi kolorami i dobrym dźwiękiem. Potrafią wzruszać i rozśmieszać. Jesteśmy do Państwa dyspozycji.\nLiczba poleceń: 95\nCzęstochowa, Opole, Katowice, Kielce, Radomsko, Piotrków Trybunalski, Łódź, Kłobuck, Busko-Zdrój, Sosnowiec, Koziegłowy, Lubliniec, Poczesna, Myszków, Poraj, Mykanów, Tarnowskie Góry, Bytom, Gliwice, Wieluń, Koniecpol, Koszęcin, Włoszczowa, Kraków


Anna Zieniuk, Autor w serwisie Twój Czas\nKieruj uwagę do wewnątrz, bądź uważna…\nPost category:Oferty specjalne\nKieruj uwagę do wewnątrz, tam znajdziesz wszystkie odpowiedzi na pytania…Bądź świadoma, bądź uważna, obserwuj siebie… Zdania, które wracały do mnie jak bumerang. Jednak za każdym razem kiedy siadałam do procesu…\nCzytaj dalej Kieruj uwagę do wewnątrz, bądź uważna…\nKiedy wybaczyć rodzicom?\nKiedy wprowadzam w proces i proszę o oddanie swojej krzywdy słyszę, że ja nie chcę jej czy jego jeszcze bardziej skrzywdzić albo zranić… U mnie było podobnie. Zanim odblokowałam Gniew…\nCzytaj dalej Kiedy wybaczyć rodzicom?\nInne spojrzenie na Miłość\nPost published:29 maja 2020\nJakiś czas temu na sesji z moją klientką po raz kolejny przyszło mi się skonfrontować z tematem Miłości. Zauważyłam, że wiele ludzi, z którymi rozmawiam myśli, że skoro już się…\nCzytaj dalej Inne spojrzenie na Miłość\nMój filmik po angielsku – mój trigger\nPost category:Bez kategorii/Wewnętrzne dziecko\nJakiś czas temu rozmawiałam z moją dobrą koleżanką z Kanady. Pod koniec rozmowy poprosiła mnie żebym jej wyjaśniła dokładnie czym się zajmuję i jak pracuję. Niestety już nie było możliwości…\nCzytaj dalej Mój filmik po angielsku – mój trigger\nZnów ta rana odrzucenia…\nPost category:Emocje/Wewnętrzne dziecko\nParę tygodni temu po raz kolejny przyszło mi zmierzyć się z raną odrzucenia… Przez bardzo długi czas ciężko było mi znaleźć przyczynę mojego kompulsywnego odżywiania. Odkąd pamiętam miałam takie okresy…\nCzytaj dalej Znów ta rana odrzucenia…\nMy i dzieci….\nPost category:Wewnętrzne dziecko\nParę dni temu poczułam niesamowitą złość i frustrację choć świadomie nie widziałam problemu. Poczułam, że zmieniło się moje nastawienie do dzieci. Wiele procesów, których zrobiłam ostatnio dotyczyło własnie dzieci i…\nCzytaj dalej My i dzieci….\nKiedy nasze dzieci chorują…\nOdkąd moja córka skończyła parę miesięcy ciągle i ciągle miała katar. Kiedy chodziłam z nią do lekarza pani doktor tłumaczyła, że ma po prostu krótką przegrodę nosową i że później…\nCzytaj dalej Kiedy nasze dzieci chorują…\nTo trzeba po prostu opłakać…\nParę dni temu zaczęły się kolejne warsztaty Eli Jastrzębskiej. Oglądając pierwszego lajwa pojawiła się we mnie masa emocji. Pamiętam na swojej terapii na jednej sesji Ela zabrała mnie do okresu…\nCzytaj dalej To trzeba po prostu opłakać…\nDawanie i przyjmowanie!\nPost published:29 stycznia 2020\nDzielę się dziś z Wami moim kolejnym procesem. Przerabiam obecnie swoją kobiecość. W kolejnym swoim procesie uzdrawiam bycie kobietą jednak nie według przekonań, schematów i wierzeń bądź wyobrażeń jaka ma…\nCzytaj dalej Dawanie i przyjmowanie!\nKiedy odblokujemy odczuwanie…\nPost category:Ciało/Emocje/Wewnętrzne dziecko\nZ okazji moich urodzin pojechałam do filharmonii. Był to koncert noworoczny. Każdego roku o tej porze orkiestra gra przepiękne walce... Kiedy trzy lata temu mój mąż po raz pierwszy zaprosił…\nCzytaj dalej Kiedy odblokujemy odczuwanie…\nPodróż w przeszłość do poprzedniego wcielenia!\nPost published:7 stycznia 2020\nZapraszam ze mną w podróż do jednego z moich poprzednich wcieleń.\nCzytaj dalej Podróż w przeszłość do poprzedniego wcielenia!\nPakiet Świąteczno – Noworoczny MENTAL SUPPORT\nPost published:20 grudnia 2019\nCzas świąteczny to dla wielu z nas czas, którego nie lubimy. Nasze wspomnienia i traumy w tym czasie uaktywniają się czasami ze zdwojoną siłą. Przypominają nam się sytuacje smutne, przykre,…\nCzytaj dalej Pakiet Świąteczno – Noworoczny MENTAL SUPPORT\nPokochaj swoją najgorszą udrękę a ona Ci pięknie odpłaci!\nPrzez ostatnich kilka dni czułam się źle. Po warsztatach u Eli też wywalił mi wkurw! Chodziłam kilka dni mega nabuzowana. Energia rozpierała mnie. Oprócz procesów Eli, robiłam też swoje procesy…\nCzytaj dalej Pokochaj swoją najgorszą udrękę a ona Ci pięknie odpłaci!\nJak ćwiczyć naszą uważność!\nPost published:2 grudnia 2019\nPrzez ostatnie tygodnie cały czas krążę wokół tematu uważności, bycia tu i teraz. Można mówić o tym, jednak dopóki nie zacznie się tego doświadczać to ciężko jest zrozumieć czym ona…\nCzytaj dalej Jak ćwiczyć naszą uważność!\nProście a będzie Wam dane!\nPost category:Inspiracja/Wewnętrzne dziecko\nDlaczego Prawo Przyciągania w naszym życiu nie działa!\nCzytaj dalej Proście a będzie Wam dane!\nGdzie błądzą Twoje myśli?\nJak często w ciągu dnia zdarza się Tobie zatrzymać i przyjrzeć się swoim myślom? Czy jesteś świadom, gdzie błądzą Twoje myśli? W ostatnim czasie bardzo często łapię się na tym,…\nCzytaj dalej Gdzie błądzą Twoje myśli?\nPost published:3 października 2019\nDziękuję Elu Jastrzębska ❤\nCzytaj dalej Wdzięczność\nEmocje przed terapią, w trakcie terapii i po terapii\nPost published:20 sierpnia 2019\nCzytaj dalej Emocje przed terapią, w trakcie terapii i po terapii\nJak wyglądają sesje i praca z wewnętrznym dzieckiem na sesjach\nPost published:4 sierpnia 2019\nChciałabym dziś opisać jak wyglądały moje sesje i dlaczego były bardzo skuteczne. Kiedy trafiłam na sesje indywidualne byłam bardzo zdeterminowana aby wyzdrowieć. Chciałam aby zmiany dokonały się szybko i żebym…\nCzytaj dalej Jak wyglądają sesje i praca z wewnętrznym dzieckiem na sesjach\nKto jest dla mnie inspiracją?\nCzytaj dalej Wymarzony terapeuta\nBardzo często mówimy o miłości, mówimy, że kogoś kochamy, że ktoś jest dla nas ważny. Ale nasze związki nie są przykładem zdrowej miłości ani zdrowego kochania drugiego człowieka. Bardzo często…\nCzytaj dalej Miłość do siebie


DA VINCI HOTEL (Nowy Jork) - opinie o hotel oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Da Vinci Hotel\nOśrodki spa w lokalizacji Upper East Side\nHotele w pobliżu Distinguished Concerts International New York\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Da Vinci Hotel\nAtrakcje w pobliżu obiektu Da Vinci Hotel\nDa Vinci Hotel opinie, Nowy Jork\nNr 378 wśród 498 hoteli w lokalizacji Nowy Jork\n#378 z 498 hoteli w lokalizacji: Nowy Jork\nUżytkownik janet g napisał recenzję kwi 2019\nDoskonała lokalizacja - nie zatrzymuj się na udogodnienia\nHotel nie mógł być w lepszej lokalizacji. Personel jest bardzo przyjazny. Śniadanie kontynentalne jest po prostu kawą i chlebem. To cię przewróci, ale o to chodzi. Pokój był ciemny. Łóżko było dość miękkie. Telewizor nie działał dobrze, ale po restarcie był w porządku.…\nUżytkownik stlbrd napisał recenzję kwi 2019\n113 przesłanych treści11 podziękowań\nStraszne doświadczenie hotelu\nPo zapłaceniu za pobyt online znalazłem, że cena wzrosła. Następnie podczas zameldowania w hotelu zabrano kopię mojej karty kredytowej i prawa jazdy (mimo że hotel był już opłacony). W tym hotelu znajdują się informacje, które można wykorzystać jako moją tożsamość. Jedynym…\nUżytkownik Jessalayne napisał recenzję lut 2019\nSharon, Connecticut276 przesłanych treści47 podziękowań\nOkay ... nie\nZatrzymaliśmy się tutaj na 2 noce. Pokój był bardzo mały, ale to NYC. 3 osoby w pokoju, ale tylko wystarczająco dużo bielizny dla dwojga. Poprosiliśmy o recepcji na więcej w pierwszą noc, i nie dali nam żadnych. Nie mieliśmy też wystarczającej ilości papieru toaletowego i…\nUżytkownik Mara444 napisał recenzję sty 2019\nSortland, Norwegia34 przesłane treści15 podziękowań\nSkończyło się pobyt w Vinci po moim airbnb nie wyszło! To był najtańszy hotel, jaki mogłem znaleźć, ale wcale nie taki zły. Jest blisko do Central Parku i wielu innych atrakcji. Metro jest blisko, a możesz dostać się tam, gdzie chcesz iść bez chodzenia dużo! Mój pokój był w…\nUżytkownik jackie g napisał recenzję gru 2018\nSaint Louis, Missouri152 przesłane treści34 podziękowania\nHotel znajduje się w pobliżu kilku stacji metra. Mieszkaliśmy w pokoju standardowym. Szafa była mała i były tylko dwie szuflady na ubrania. Nie podobał mi się układ pokoju. Koniec łóżka stoi przed drzwiami do łazienki. WIFI jest dobra. Codziennie rano dostępna jest bezpłatna…\n152 USD - 335 USD (na podstawie średniej ceny za pokój standardowy)


Gastronomia ma swoje zasady dotyczące ubioru - Spal tłuszcz\nStrona główna Sklep i handel Gastronomia ma swoje zasady dotyczące ubioru\nGastronomia ma swoje zasady dotyczące ubioru\nTadeusz Kaczor 19 sierpnia 2020\t 18 sierpnia 2020 Sklep i handel\nNie jest to w żaden sposób dziwne, ponieważ mając własną restaurację, powinniśmy również zadbać o odpowiednie stroje dla obsługi. Dlatego kucharz zazwyczaj ma inny strój a kelner inny. Jest to całkowicie normalne i wymagane przede wszystkim. Ze względów estetycznych również, ponieważ strój przykładowo kucharza powinien być czysty i schludny. W końcu jego kuchnia musi spełniać pewne wymogi sanepidu. Stąd też konkretny strój wymagany w branży gastronomicznej. Każdy z nas, nawet nie prowadząc własnej restauracji, doskonale o tym wie i zdaje sobie sprawę, że jest to bardzo ważne.\nRodzaje ubrań dla branży gastronomicznej\nW każdym mieście jest, chociażby jedna restauracja albo jakiś lokal, który podaje jedzenie. Całkowicie to rzecz normalna, w końcu jest to popularna usługa wśród ludzi, którzy muszą się jakoś żywić. Jest też sporo osób, które w takich miejscach pracują i zapewne nie mogą w godzinach pracy chodzić we własnych prywatnych ubraniach. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Chodzi tu o estetykę i porządek. W końcu w kuchni oraz na sali ma się odczynienia z żywnością. Dlatego wykluczone jest, aby obsługa pracowała w swoich ubraniach. Jest do tego celu specjalnie przygotowany strój, który jest komfortowy i nie krępuje ruchów. Taka odzież gastronomiczna sklep jest polecana szczególnie. Materiał takich ubrań jest specjalnie przystosowany do branży gastronomicznej oraz jest wysokiej jakości. Nie może się przecież zbyt szybko mechacić albo niszczyć w inny sposób w praniu. Dlatego każda odzież gastronomiczna sklep, to bardzo ważny zakup i najlepsze sklepy, który powinien być przemyślany. W końcu tak jak wcześniej zostało wspomniane, taka odzież musi być wysokiej jakości. Nie jeden raz można przeczytać, szukając informacji oczywiście na ten temat, że odzież tego rodzaju powinna być uszyta z odpowiedniego materiału. Przecież w kuchni panuje zmienna temperatura. Kelnerzy również powinni mieć jakieś eleganckie oraz identyczne, przede wszystkim zapaski.\nTo wszystko należy mądrze skompletować. Dlatego znalezienie odpowiedniego sklepu, to podstawa. Strój taki powinien spełniać szereg różnych ważnych wymagań. Każdy na pewno kojarzy, chociażby te świetne wielkie czapki kucharskie. Gdzie indziej można je nabyć, jak nie w specjalnym sklepie z odzieżą gastronomiczną? Chodzi tu oczywiście o rzeczy nowe i nigdy wcześniej nieużywane. W końcu to mają być ubrania wysokiej jakości prosto z odpowiedniego sklepu. Zapewne każdy pracownik tej branży doskonale rozumie teraz, o czym jest mowa i jaki sklep będzie do tego zakupu najlepszy. W końcu nie jest to temat mało popularny.\nPoprzedni wpisJak znaleźć pracowników budowlanych z Ukrainy?\nNastępny wpisKomfort noszenia aksamitnych pieluch tetrowych