Pomieszać firmowe blendy | fajka.net.pl\nPrzyznaję – mieszam firmowe blendy. Wbrew opinii wielu kolegów, którzy uważają, że mieszanki opracowywane są przez profesjonalistów, którzy zęby na tym zjedli. Tyle że ja mam za mało słoików po przetworach firmy Rolnik, a nie cierpię przechowywania raz otwartego tytoniu w nieszczelnych fabrycznych opakowaniach.\nWszyscy chyba pamiętają, że w dobrych czasach pasjami kupowałem kolejne i kolejne, wciąż nowe tytonie. Chęć spróbowania czegoś odmiennego, eksperymentowanie z nowymi smakami jest – przynajmniej w moim wypadku – nałogiem o wiele dalej posuniętym niż mój prymitywny nikotynizm. Nawet w czasach kryzysu – gdybym wypalonych do połowy puszek nie mieszał, to musiałbym na firmowe blendy zagospodarować swoją piwniczną komórkę w bloku.\nTak z rok temu moja sytuacja się jednak zmieniła i powolutku, puszka za puszką, spopielałem nagromadzone zapasy. Część z nich poszła także w cholerę przy koleżeńskiej wymianie próbek. No to męczyłem się – niekiedy ogromnie – paląc to, co wykomponowali fachowcy, a co przestało mi już tak smakować jak kiedyś.\nCóż, profesjonaliści profesjonalistami, ale nawet jeśli zestawiają niszowe mieszanki, to w taki sposób, żeby je sprzedać jak największej liczbie klientów. Marketing – nawet jeśli epatuje odbiorców terminami w rodzaju „wyjątkowy”, „dla wybranych”, „specjalny” i „limitowany” polega na uśrednianiu produktu końcowego. I takie jest prawo rynku, prawo globalnego rynku.\nDla mnie i dla moich indywidualnych oraz wciąż zmieniających się smaków, żaden Mac Baren, żaden Gawith czy Bellini, żaden Apitz nie wyprodukuje blendu idealnie trafiającej w mój aktualny gust i dziwactwa. A przygotowanie mieszanek w trafikach w Polsce jest zakazane – najpierw przez socjalizm, potem przez św. Akcyzego. Zresztą ten sam patron, razem ze św. Folwarkiem od Orwella pomału, ale konsekwentnie niszczą trafikowe tradycje na Zachodzie.\nAle ostatni akapit to kwestia przemyśleń z ostatnich miesięcy. Na początku, już w kilka miesięcy po powrocie do fajki, wygospodarowałem jeden ze słoików od Rolnika na tzw. Trash Blend. Czyli na mieszankę koszową. Do tego pojemnika zsypywałem wszystko, co przestawało mi smakować. Niekiedy zdarzało mi się to zaraz po zakupie, częściej początkowa fascynacja zamieniała się pod koniec koperty czy puszki w odruch wymiotny.\nZdarzało się także, że rzygać mi się chciało dopiero po spaleniu drugiej czy nawet trzeciej puszki, więcej, mogę się nawet publicznie przyznać, że niektóre tytonie, które trafiły (a słoik na Trashe robił się coraz większy) do mojej resztkowej mieszanki otrzymały nawet ode mnie pozytywną, a niekiedy wręcz entuzjastyczną recenzję. Ale nie napiszę, które to były, pragnąc zachować osobistą ciągłość historyczną.\nDopiero Timm No Name, jedyny tytoń, który szczerze i patologicznie znienawidziłem, odmienił mnie całkowicie. Już nie mam słoika z resztkową mieszanką – albo szukam kogoś, kto lubi tytoń, którego ja nie cierpię i wymieniam się na coś innego, albo z bólem serca i skamleniem wywalam nietrafiony blend do kibla i staram się go wyprzeć z pamięci i nie dyskutować publicznie nad jego wartością. Już nigdy więcej – obiecałem sobie solennie – nie będę dopalał tytoniu ze skąpstwa i za karę.\nAczkolwiek mam aż dwa słoiki, które w zasadzie podobną rolę śmietniczek spełniają – pierwszy to ewidentny zsyp składający się z tuzina próbek amerykańskich drugstorowych tytoniów, o których pisałem w artykule => „Platonki z Ameryki” a obecnie ten mix ochrzciłem mianem AMERICAN SITTING BULLSHIT i opatrzyłem naklejką tym oto => obrazkiem z sieci…\nJuż nie pamiętam, jakie tytonie się w tym znajdują – na pewno jednak jest tam Związkowy Lider…\nSięgam po niego jedynie w napadach masochizmu, za to zazwyczaj częstuję przyjaciół zafascynowanych USA – którzy mnie odwiedzają, a nigdy nie mieli okazji palić amerykańskiej masówki. Dla obejrzenia ich min (a lojalnie uprzedzam) kolejno zużywam zapasy moich glinianek, których ze 3 kilo kupiłem kiedyś na e-bayu.\nDrugi koszowy słoiczek zawiera mieszankę ochrzczoną przeze mnie Duńskim Jajem – pierwszy z lewej na zdjęciu powyżej – do którego wsypałem resztki dwóch Skandinavików, MB Scottish Mixture oraz połowę koperty Larsenowskigo Simply Unique. W sumie są to duńczyki, które lubię i mógłbym je wypalić samodzielnie lub zsypać je w miks Light Dane, ale to by było dla mnie nieco za słabe. A potrzebowałem wolnych słoików… Wzmocniłem więc Lekkiego Duńczyka połową gluta Black XX, skrojonego i starannie rozkruszonego. No i wyszedł mi duński z jajem – niby żart, ale satysfakcjonujący. W dwóch słowach: DANISH EGG.\nMiałem też resztki dwóch macbarenowskich Cube – z przyjemnością wypalałem jedną fajkę w tygodniu w niedzielne przedpołudnie. Lubię, ale jest dla mnie nieco zbyt intensywny, stąd nabicie nim fajki wymaga świątecznego nastroju i leniwej atmosfery przedpołudnia. W obecnej chwili nie mam pieniędzy, które mógłbym spożytkować na takie fanaberie, ale z Cube nie chciałem się rozstawać. Powstał więc CUBE VARIATIONS – po połowie złotego i srebrnego Sześcianiu, który stanowi trzecią część mixu, a pozostałe 2/3 stanowi MB LE No 8. Wyszedł ewidentnie „kubikowy”, pyszny blend i dziś mam ochotę na jego zapalenie częściej niż raz na tydzień. No i wolne słoiki.\nTrzeci słoik ze zdjęcia to SMELLS of ORCHARD, czyli Wonie Sadu – koperta Kentucky Bird i pół koperty Bellini Torino. Samodzielnie już mi się nieco znudziły, w nowym miksie skomponowały się w wonną i smakowicie deserową mieszankę podwieczorkową. Pewnie jeszcze powtórzę to zestawienie.\nMam też dwie mieszanki latakiowe – pierwsza to co chwilę nowy SYRIAN SMUGGLING, czyli Syryjski Przemyt. Mam otóż przyjaciół wśród polskich muzułmanów, którzy mają z kolei przyjaciół w krajach arabskich. Jeśli uda się któregoś z nich uprosić o to, by poszedł na targ i nakupował po kilka deko bazarowych orientali, a najwięcej latakii i i przysłał do mnie paczuszkę lub dał ją komuś, kto wybiera się do Polski, to mam przez 2-3 miesiące prawdziwe cudo. Palę je jak smok. Nigdy nie wiem z czego ten szmuglerski blend się składa – nawet jak któryś z arabskich znajomych zapisze to łacińskimi literkami, to nazwy rzadko mówią mi cokolwiek. Zresztą najczęściej „zapominają” zrobić taką transkrypcję.\nKilku fajkanetowych kolegów paliło przedostatnią kontrabandę – przemyt z Kairu, więc wiedzą, że z takiego nastawienia na fuksy, może wyjść coś niezwykle ciekawego. Szmugiel z Aleppo, którym obecnie dysponuję, (Aleppo to miasto nad Eufratem, które leży całkiem niedaleko od portu w Latakii) to podobno mieszanka 50 proc. bazarowej latakii i 5 odrębnych tureckich. Hassan, biolog po UW, który poszedł na bazar sam nie pali, poprosił sprzedawcę o skomponowanie na miejscu mieszanki dla „przyjaciela z dalekiego kraju, który dał mi wykształcenie”. Blender spisał się świetnie. Ale w słoiczku zrobiło już się luźno.\nNa przyjaciół z naszego portalu mogę jednak w kryzysach liczyć. Od Alana i Krzysia_T dostałem po dużej porcji Dunhilla Nightcapa oraz London Mixture – tak 2/3 do 1/3. Tak, prawdę mówiąc, moje niespecjalnie wyrobione kubki smakowe nie odczuwały jakiejś wielkiej różnicy między tymi dwoma tytoniami, więc po wypaleniu sporych porcji odrębnych, „skomponowałem” – przez zsypanie i wymieszanie paluchami – blend DUNHILL LA CONNECTION. Czyli sfrancuziałe połączenie dunhillowskich latakii. Palę z dziką rozkoszą i nie żałuję tej zsypki.\nW nieco bardziej przemyślany i przemyślny sposób powstały natomiast trzy mieszanki o charakterze wirginiowym.\nPierwsza jest prosta jak drut – 75 g MB Va No 1 i 25 g SG 1792. Macbarenowska jedynka jest dla mnie bardzo dobra, ale ewidentnie za słaba. 1792 zaś jest za mocne, bym mógł je palić z pełną przyjemnością. Zmieszane w podanej proporcji dały pełną, bardzo słodką i sycącą nikotyną wirginię – SWEET STRENGTHENED VIRGINIA. Do palenia z rana i z wieczora…\nNieco bardziej markowa jest zaś PIONEER DARK VIRGINIA – puszka pokruszonej FVF, pół puszki 1792 plus resztka BBF. Tego już nie palę ot, tak sobie – to tytoń na „po dobrym obiedzie”. Zamiast leżakowania po sutym posiłku. W oderwaniu od pracy i komputera. Na siedząco, przed TV lub nad książką, a nawet na półleżąco.\nTrzeci blend wirginiopodobny, ale bardzo naturalny, jest efektem powstania poprzedniej mojej mieszanki, znanej niektórym TORTUGA VAPER. Nabyłem otóż kiedyś po znajomości puszkę Pure Perique McConnela – stuprocentowy perik z Parish Valley. Wypaliłem poznawczo dwie fajki, gdyż gdzieś czytałem, że są ludzie, którzy ten tytoń palą w postaci czystej. Wrażenia? Proszę tu wstawić wszystkie znane okrzyki wołaczowe – od Jezus Maryja, po największe plugastwa.\nDojrzewałem, aby stworzyć mieszankę, której współautorem był sam szatan. Zamim ją sporządziłem, już ją nazwałem – TORTUGA VAPER. Tortuga to wyspa stanowiąca centrum piratów z mórz karaibskich. Też ją paliło kilku kolegów.\nByło to tak – na wadze aptekarskiej na jedną szalkę wsypałem to perique, a na drugą pracowicie skroiłem wszystko to, czego nie mogłem z firmowej postaci spalić w standarowej fajce z powodu nadmiernej mocy. I tak połowa TV to był zerżnięty plug 3P, Black XX i Brown Nr 4. Łącznie uzyskałem belzebubi blend – pikantny jak chili, a słodki jak syrop klonowy. Mi osobiście służył jako przyprawa do zbyt słabych tytoniów… A także do częstowania miłych gości – jak Belzebub, to na całego, nieprawdaż? Nie czuć było tej mocy – ale nawet tym, którzy twierdzili, że to jest słabiutkie (a byli tacy), pod koniec fajki oczy zachodziły pijacką mgiełką.\nI choć to było diabelnie zabawne, to złościł mnie ten niemal pełny słoik czegoś, czego nie mogłem palić na co dzień. I znów waga i po połowie – Tortugi i MB Dark Twist. Ten ostatni wręcz nałogowo zbierałem od miesięcy przy każdych niemal zakupach na Fajkowie – po puszce przy każdych zakupach. I wciąż go łapczywie palę we własnej postaci, choć jest skażony cavendishami.\nI tak powstał kolejny own blend – BREATH OF THE LOUISIANA, czyli Oddech Luizjany. Też mi trafił w smak, aczkolwiek nadal nie palę go w zbyt pojemnych kominach.\nKilka już razy koledzy prosili mnie o receptury tych moich mieszanek, spełniam te postulaty, jednocześnie podkreślając, że nie powstały one z głębokiej wiedzy na temat tytoniu, lecz z powodu braku słoików i uśredniającego marketingu wielkich producentów tytoniu do fajki.\nZaznaczam jednocześnie, że jakość „angielszczyzny” w nazwach jest mocno papuaska (pidgin english, czy inny tok pisin) i że stanowi świadomy zabieg przetrenowany na nazwach sztucznych much, które kiedyś namiętnie wiązałem. Moje „blenderstwo” ma być smaczne i zabawne, nadmierną powagę (po rosyjsku „sierioznost'”) zostawiam tym wszystkim, którzy naprawdę znają się na tytoniu i kompozycji.\nTags: aromat, Cavendish, felieton, Latakia, Perique, Virginia\n36 Responses to Pomieszać firmowe blendy\n18 listopada 2010 at 19:45\nZawsze z ciekawością czytałem o tych Twoich samoblendach, ale ten duet Mac Baren Va1 + SG 1792 sprowokował mnie, żeby samemu sobie takie cuś przyrządzić. Dobry tekst!\n18 listopada 2010 at 19:55\nNie będzie tak nudno i wciąż tak samo. Ale zaznaczam, że wciąż palę kilka mieszanek firmowych bez „ruszania”, aczkolwiek nie zarzekam się, że ich kiedyś nie pomieszam.\n18 listopada 2010 at 20:32\nPoszukiwanie smaku, struktury, zapachu, to chyba dla większości z nas kwintesencja palenia fajki. Znam osobiście ludzi, którzy fajkę palą dla „napalenia się” – jest to bardzo mały % palących. Układanie swoich smaków, czekanie na to „przegryzienie” się, próbkowanie, palenie w różnych rodzajach drewna, w piance, w glinie, to proces tworzenia i poznawania swoich możliwości czy swojej intuicji. Bardzo często proces ten nie daje pożądanych efektów, nie przynosi pełni satysfakcji. Nie ma co się oszukiwać, że są tacy co na blendowaniu „zęby zjedli” i oni w znakomitej większości komponują mieszanki smaczne, gustowne i specyficznie złożone. Dla mnie próba ułożenia „swojej mieszanki” rozpoczęła się od trash-pudła, zbioru tego, co mi nie smakowało. I nie przyniosło to żadnych godnych uwagi efektów. W nieodległych, choć już kilka lat za mną czasach studenckich, rozpoczynając palenie fajki tytoń miał być dobry i tani, bo tani i dobry :) Tak przeszło się przez Alsbo, TNN i inne tego typu kopertowe wynalazki. I nic. Nie dawało to to smaku jaki opisano na łamach internetu, Kalumetu czy innych źródeł. I tak kiedyś dostałem puchę MB Plumcake i mi…. nie zasmakowała (wówczas). Szkoda mi było tego tytoniu, a że byłem jedyny w akademiku, który fajkę popalał postanowiłem coś do niej domieszać – oddać nie było komu. I tak domieszałem kilka – nie za dużo – tytoni…. I tu się opowieść urwie, bo parę szczypt tego „mojego” wysłałem do Jacka, by i on spróbował i zgadł co to tam namieszałem :) ??? Nie jest to mieszanka, do której sięgam na co dzień, ale od czasu do czasu, gdy mam ochotę na coś aromatycznie pachnącego. Gdy robię sobie w poniedziałek niedzielę, po całym weekendzie spotkań ze słuchaczami, lub gdy wszyscy już w domu śpią a ja ze zmęczenia nie mogę zasnąć. Wówczas nabijam „Łezkę” od Mistrza Worobca i sam sobie siedzę i palę…. po to właśnie sobie umieszałem „mój” tytoń.\n18 listopada 2010 at 21:04\nKto wie, może jutro dostanę te UNRĘ od Ciebie i Mysore z Fajkowa. Będę miał więc pasjonujący dzień. Szczególnie że nie mam w planach żadnych zajęć zawodowych.\nJa tak czuję, jak Ty. Znam jednak kolegów, którzy twierdzą, że tyle jest tytoniów firmowych, że mieszanie ma niewielki sens. To też racja :)\n18 listopada 2010 at 21:22\nJa jutro też czekam na przesyłkę z Fajkowa :)\nA z tą „urną”… nie przesadzajmy, kilka szczypt zaledwie :)\nSam uważam się za wygodną bestię i rzadko zmieniam przyzwyczajenia. Stąd też próbowanie tytoni różnej maści mi nie w smak. Kiedyś szalałem, ale jak już się nauczyłem i coś mi zasmakowało to trudno mi zmienić. Tak mam z MB HH, SG Grousemoore, 1792, czy ptaszkiem ze stanu „grillowego” a nawet Oakiem od P. Lubie od czasu do czasu coś kupić nowego, zapalić i … i robię to nieczęsto. Ludzie czerpią przyjemność ze zmian a ja ze swojego rodzaju monotonii… Ale uwieszam sobie tę Twojego autorstwa siekierę, bo niekiedy z samego rana, jak rodzinka śpi a ja muszę coś napisać nabiłbym sobie 18 Broga taką diabelską mieszanką. Dziękuję za tekst, odważę się na „umieszanie” czegoś nowego :) A słoik po śliwkach węgierkach od Rolnika nazwę na Twoją cześć!\n18 listopada 2010 at 21:29\nA słoik po śliwkach węgierkach od Rolnika nazwę na Twoją cześć!\nCzyli że jak, jalensłoik? :D\nA skoro już się chwalimy „co to my jutro…”, to ja osobiście przejdę się jutro w południe do wrocławskiej trafiki i kupię FVF lub Balkan Flake! O!\n19 listopada 2010 at 12:58\nTomku, nie mam bladego pojęcia, co dodałeś do Plumcake – przyczyna jest prosta, nigdy nie paliłem tego Mac Barena. Jest to w każdym razie zgrabny aromacik i zasługuje na osobny słoik. A skoro słoik, to i nazwa – Accountant’s Plum.\n19 listopada 2010 at 15:04\nO jak fajnie, że już doszło :)\nDo dużej puszki MB Plum dodałem: 1 saszetkę MB Original Choice i pół Sans Souci. Do tego wszystkiego dodane były, ale po około pół roku leżenia w słoju wywalone, kosteczki Belle Epoque (niekiedy można je jeszcze wyszperać, ale mi w fajce nie pasowały, to je wygrzebałem jak Kopciuszek i spaliłem oddzielnie).\nMB Plum lubię palić w czystej postaci, szczególnie w fajkach owocowych. A ten Accountant’s Plum to tylko i wyłącznie w 1 fajce od Worobca nr 150.\n19 listopada 2010 at 15:23\nBędę go palił w oliwce :) Rico Olive 540 nabytej na Fajkowie w starych, dobrych czasach.\n18 listopada 2010 at 23:21\nNosiłem się z zamiarem własnego „blendzenia” jakiś czas temu. Pomysł ten odłożyłem na te czasy, w których spróbuję odpowiedniej ilości tytoni i mój gust w pewien sposób się ustabilizuje. I tak już dzisiaj wiem, że kocham Dunhill Standard Mixture i Nightcapa (to praktycznie to samo w smaku, jak dla mnie, z tą różnicą, że SM jest szczyptę lepszy) oraz Va+Pq, virginia musi zaś być słodka, nie wytrawna. Co do aromatów – University Flake od Petersona, poza nim nie ma nic, co by mi odpowiadało.\nI tak też ja również zacznę niedługo „blendzić” na swoją własną modłę. Choć po prawie – z latakiami już tak robiłem. Skiff powędrował do Scotch Mixture (co było genialnym posunięciem). Zdam sprawozdanie ze swoich poszukiwań w swoim czasie :)\n19 listopada 2010 at 00:05\nJak mnie ktoś przyciśnie i będzie namolny, to w końcu opowiem, jakich tytoni ze sobą nie łaczę, jakie się gryzą, jakie smaki się znoszą (wzajemnie neutralizują), jakie wykluczają i od łączenia jakich zbiera się na wymioty. Trochę się o tym dowiedziałem w ciągu ostatnich miesięcy, trochę wypróbowalem i poza Sitting Bulshitem zawsze się tych wywiedzianych zasad trzymam – bo jak nie, to trzeba takim przekornym „samoblendem” nakarmić gębę Pana Sedesa.\nTylko trzeba mnie nagabywać, bo musiałbym zrobić tzw. research końcowy, a trochę mi się nie chce.\n19 listopada 2010 at 01:30\nPrzyciskam! Nagabuję! ;)\n19 listopada 2010 at 01:34\n„Jalensowy poradnik samoblendowania” raz!\n19 listopada 2010 at 09:34\n„nie mam w planach żadnych zajęć zawodowych”\nwięc może coś z tego będzie ?\n19 listopada 2010 at 10:49\nMam nadzieję, że Jacek nie zrobi nam kawału i nie napisze czegoś (o czym gdzieś opowiadał pan Wojciech Mann), w stylu przepisu na ciasto starej ciotki Krysi, czyli: weź tam mąki ile trzeba, i dolej wody, potem wbij jajek, no tak żeby było dobrze, dodaj owoce i piecz, aż się upiecze. ;+)\nJacku, nie daj się prosić!\nPawle, to jednak będzie coś w stylu Manna – bo konkretne przepisy już były. Ale ok, pogmeram dzisiaj i jutro w sieci w celu uściślenia wiadomości… W przyszłym tygodniu coś spłodzę. Na przykład o tym, żeby nie mieszać Gold Va czy White z Dark, że redem można dosładzać wszytko, a niech bóg broni, żeby turka dodać do kawendiszy. Ale Kentucky już na ten przykład można, choć to smakowo turek jest :)\n19 listopada 2010 at 12:26\nnawet jeśli będzie to coś w stylu Materny, chętnie poczytam!\n29 listopada 2010 at 12:50\nPrzeczytałem z zapartym tchem Jacku Twój słodki trud tworzenia mieszanek i aż żal w pewnym momencie mnie chwycił, że nie będzie mi dane uczestniczyć w radosnym testowaniu szatańskich mikstur mistrza jalensa :).\nAle do rzeczy – nie zabrałem sie za komentowanie li i jedynie z potrzeby komplementowania :)\nW swoim fajczarskim żywocie miałem przyjemność (a czasem też nieprzyjemność) przetestować wiele „firmowych” mieszanek i absolutnie nie mogę zgodzić sie z tezą jakoby mieszanki opracowywane przez profesjonalistów miały jakąkolwiek przewagę nad miksturami sporządzonymi w domowym zaciszu. Być może owi profesjonaliści zęby na mieszaniu tytoniów zjedli ale były to ICH zęby a ja mam zęby własne i lubię mieć kontrolę nad tym co pomiędzy te zęby zasysam…\nDla wyjaśnienia – w moim przypadku proces od myślenia do działania jest dość długotrwały więc nie ruszyłem jeszcze pełną parą z prywatną „mieszalnią” – na razie ograniczam się do mieszania … mieszanek by zoptymalizować doznania. Ale przyznam, że marzy mi się by sięgnąć pełną garścią po tytonie w stanie „czystym” i skomponować mieszankę która nie musi wcale podbić serc (czy raczej podniebień) szerokiej rzeszy fajczarskich smakoszy ale po prostu zasmakuje mnie :)\n29 listopada 2010 at 13:29\nMieszanie z firmowych blendów, bywa dość ryzykowne – musiałem wiele razy się „pomylić” i wywalić rezultat takiego mieszalnictwa do kibla, by wreszcie zacząć czytać, co w sprawie mają do powiedzenia mistrzowie. No i nabrać pewnego, hm, wyczucia smaku i uzmysłowić sobie, o uzyskanie jakich smaków mi właściwie chodzi.\nNp. nigdy nie udało mi się „skomponować” palnej mieszanki z blendu, który chciałem ratować. Jak nie smakuje – oddać, komuś, kto lubi, poprawianie prowadzi do wyrzygu.\nDruga zasada, znaleźć sobie niewielkie naczynko ze skalą i zapisywać proporcje. Tak małe, żeby nasz own blend wystarczył na 2-3 fajki. Nie będzie żal, kiedy chybimy z pomysłem.\nTakże marzyły mi się tytonie zestawianie z plain tobaccos – marzenie się spełniło. Po powyższym artykuliku, w nawiązaniu do tekstu Emila, w którym poprosił o pomoc dl mnie, dostałem z Niemiec paczkę od kogoś, kogo nie znam i nie jest nawet naszym użytkownikiem. W paczce były solidne porcje czystych tytoniów z Torbena, z Dan Tobacco i nawet jakieś pure od McClellanda.\nNa poważniejsze eksperymenty czekam do okresu świątecznego, ale udało mi się „wyprodukować” słoiczek mieszanki, którą nazwałem British Merchant. Jak mi się wydaje – po lekturach zupełnie nie związanych z fajką – to coś na kształt lewantyńskiego tytoniu, jaki mógł być palony przez brytyjskich kupców na początku XX w. Latakia z Cypru i z Syrii (bo to bardzo różne latakie, ale mogą się znakomicie uzupełniać), orientale (basma i yendiye), plus szeroko cięta Va z Mysore. I dodatek 1792, którym wzmacniam generalnie wszystko, co nie syci mnie witaminą N. No i mam wreszcie Englisha, któremu naprawdę nic nie brakuje. Dla mnie i moich kubków smakowych – bomba albo nawet kamień filozoficzny.\nGdybym miał środki, to pewnie dopaliłbym do końca fabryczne mieszanki i nawet niedostępność plain tobaccos w Polsce nie byłaby przeszkodą do robienia własnych blendów. Nawet lekkich aromatów, bo ta Virginia 4.5 Mysore z Torbena nadaje się do domowego cavendishowania między dwiema deskami w imadle. A naturalne aromaty można kupić w „Kuchnie Świata”. Żyć nie umierać – ale to, niestety, drogie hobby. Jak już „zjem”, to co dostałem metodą żebracką i co jeszcze wykombinuję, pokornie wrócę do zestawu Va No 1, HH Vintage Syrian i Belliniego Torino. Takie jest życie.\nAle Ciebie, Rodent, namawiam do eksperymentów. To świetna zabawa, kapitalne poszukiwania i ciekawe rezultaty.\n29 listopada 2010 at 14:23\ntu zgoda – ratowanie czegoś co niesmakuje jest chybionym pomysłem (stąd nigdy nie tykam żadnych vanilli) ale często mi się zdarzało mieszać mieszanki którym „coś brakuje” w celu uzyskania lepszego efektu. Lubię na przykład domieszkę black cavendish ale ta domieszka nie może być zbyt duża ani zbyt mała – ot kwestia wyczucia :)\n29 listopada 2010 at 14:39\nA co to jest ten black cavendish?\n29 listopada 2010 at 14:58\nblack cavendish to „odmiana” cavendish – różnica polega na rodzaju tytoniu użytego w procesie kavendyzacji – normalnie moga być to mieszanki Virginii, Kentucky (choć niektórzy nie przyznają istnienia Kentucky jako odmiennego typu) i Burley. Black cavendish powinien być teoretycznie sporządzony z tytoniu Burley. Nazwa jak się łatwo domyślić bierze się z głęboko czarnej barwy ;)\nW smaku podobnie jak inne cavendish tytonie jest łagodny z lekko słodkawym odcieniem (oczywiście o ile nie został napakowany dodatkowo aromatami)\n29 listopada 2010 at 15:02\nJa jestem ciekaw, czemu Jacek zadał to pytanie… :)\n29 listopada 2010 at 15:06\nFakt :) też mi ciężko uwierzyć, że Jacek nie zetknął się z tym terminem. Ale jestem tu nowy więc może to kwestia upewnienia się, że używamy tych samych pojęć ;)\n29 listopada 2010 at 15:10\nSprawdzał Cię pewnie :)\n29 listopada 2010 at 15:23\nmam nadzieję, że zdałem „egzamin” ;)\nA tak poważniej, to dodam, że jako „źródło” black cavendish traktowałem „Captain Black” w jego białej „edycji” – sam w sobie jest zbyt ciężki i nasycony słodyczą ale mieszany z innymi daje świetne (jak dla mnie) efekty smakowo zapachowe\n29 listopada 2010 at 15:36\nOd roku staram się wyjaśnić, że cavendish jest procesem, któremu poddawane są najrozmaitsze tytonie, na dodatek z najróżniejszymi dodatkami i „ulepszaczami”. Black Cavendish jest tytoniem albo podwójnie fermentowanym, z długą drugą fermentacją (do sczernienia), albo nawet potrójną, poczwórną, niekiedy wręcz odbywającą się w wielu komorach o odmiennych parametrach wilgotności i temperatury oraz ciśnienia pod prasą.\nCavendishować można rozmaite wirginie, także burleje, w tym słynny burlej Kentucky. Poddaje się temu procesowi także Marylandy.\nMożna temu procesowi poddać zarówno tytoń z górnej półki, jak i to, co się zmiecie z podłogi w magazynie.\nNa dodatek można dodawać przed kawendiszowaniem najrozmaitszych substancji słodzących oraz aromatycznych – od miodu, syropu klonowego, rumu, po syntetyczną dekstrozę. Od wanilii madagaskarskiej i kalifornijskiego wina, po aromat chemiczny do landryn.\nJak widzisz, z terminem się zetknąłem. Wrzeszczę jednak wniebogłosy – tytoń Black Cavendish obiektywnie nie istnieje, a już na pewno nie istnieje w marketingowym bełkocie, którym mami nas większość producentów.\nTylko nielicznym zdarza się pisać, co, w jaki sposób, z jakimi dodatkami kawendiszowaniu poddano.\nMatematycznie – ilość rodzajów Va pomnożyć przez ilość burlejów, marylandów *pomnożyć przez liczbę klas tych wszystkich tytoniów *pomnożyć przez ilość dodatków dosładzających *pomnożyć przez liczbę dodatków smakowych i aromatycznych.\nWyjdzie niesamowita liczba, jak to jeszcze ze sobą „pokrzyżować”.\nI to wszystko jest ten Black Cavendish.\nA pytanie zadałem wyłącznie po to, aby napisać to, co napisałem wyżej.\n29 listopada 2010 at 15:55\nno i wszystko się wyjaśniło ;)\n29 listopada 2010 at 15:44\nMasz 100 proc. racji :) Moim hobby jest obecnie domowe komponowanie mieszanek. Niekiedy ogranicza się do mieszania blendów fabrycznych, a ostatnio próbuję zestawiać tytonie do tego przeznaczone – aczkolwiek i one są już fabrycznie przygotowane jako baza do mieszania.\n30 listopada 2010 at 17:50\nMuszę się pochwalić, nie wytrzymam. Jacek poczęstował mnie dzisiaj swoją produkcją. Palce lizać. Jak dla mnie tytoń delikatny w smaku, z subtelnym aromatem. Pali się praktycznie sam. Nie trzeba mu pomagać.\nWypaliłem tę fajeczkę Jacku z wielką przyjemnością choć byłem bardzo zestresowany jak patrzyłeś na moje czynności z nabijaniem i przypalaniem. Ja, taki nowicjusz na oczach Wielkiego Mistrza Fajki.\n30 listopada 2010 at 18:10\nBogdan, takie sabały piszesz, że nawet nie czuję się zawstydzony. Mocno przesadzasz. Poczytaj moje posty na FMS sprzed kilkunastu miesięcy, to moje „miszczostwo” poznasz bardzo dokładnie. Jedyne, czym się wykazywałem tamże, to moje wrodzone zarozumialstwo. Bogu dziękuję codziennie, że Google w ogóle nie widzą Forum, a więc trudno jest bez lokalnej wyszukiwarki odnaleźć moje herezje w miejscach bardziej upublicznionych.\nA paliłeś Syrian Smugglera, mieszankę opisaną powyżej – i termin „moja produkcja” nie jest na miejscu. To, co mi przywiózł Hassan zostało skomponowane ad hoc przez bisurmańskiego mistrza na bazarze w Aleppo. I jest to w 100 proc. mieszanka miejscowych tytoni. Same orientale (bo La to też turek), jak sądzę. Dlatego jest wielosmakowa, aromatyczna i pyszna – bo Syryjczycy to najwięksi mistrzowie naturalnych łakoci.\nAle cieszę się, że Ci smakowało.\n30 listopada 2010 at 18:13\nMoże coś przekręciłem, ale reszta, to sama prawda :)\n13 grudnia 2010 at 14:14\nJa bym tu Wojtku polemizował troszke z Tobą na temat różnic nad amatorskim i profesjonalnym blendem. Wiele firm robi blendy korzystając z gotowych tytoni często w formie już pociętej. Tylko oni mają do dyspozycji np 100 różnych VA, Burleyów, Kentucky itp i to w różnej postaci.\nZapewne to co miałeś na myśli to tytonie typu plug (flake), twist i inne tytonie w grubej postaci gdzie podczas prasowania albo skręcania robimy blend i tam zachodzi multum różnych procesów które w efekcie końcowym dają taki a nie inny efekt. Ja to bym bardziej nazwał procesem produkcji niż blendowaniem.\nMoim zdaniem różnica między podejściem amatorskim i profesjonalnym jest w ilości, sprzęcie i sposobie dystrybucji. Jeżeli robimy to na własny użytek (albo kumpli :D ) to jesteśmy amatorami chociaż jak się wczoraj przekonałem można zrobić genialne mieszanki domowym sposobem o wiele lepsze od firmówek.\nZresztą nie bawmy się już w sprawy słownikowo językowe :)\n14 grudnia 2010 at 10:55\nProbowałem trzech blendów Jacka: Breath of Louisina, Pioneer Dark Virginia, i Sweet Strenghtended Virginia.\nPoprostu powalają smakiem !! Te tytonie kojarzą mi się z najlepszymi mieszankami hamerykanskimi jakie palilem. Nie przypuszczalem że da sie tak skomponowac w domu mieszanke :) Musze wysępić od Jacka więcej tytoniu i opisać dokładniej :D\n14 grudnia 2010 at 11:12\nZjarałem cegłę :D\n14 grudnia 2010 at 17:38\nA nie mówiłem :)


Kulinaria | elegancki interesujacy katalog\nKraków to na pewno jedno z najpiękniejszych i w najwyższym stopniu bogatych w tradycję krajowych miast – nie da się kłócić z tym twierdzeniem. Jednak stolica Małopolski to nie wyłącznie Wawel i piękne zabytki – to też kuchnia i lokalne dania oraz produkty, z jakich słynie Kraków. Wielu turystów zdaje się zapominać o gastronomicznym dziedzictwie tego miasta, a szkoda, albowiem krakowscy kucharze mają się czym pochwalić, szczególnie, gdy gra toczy się o dania i lokalne produkty.\nNie byłoby kuchni bez perfekcyjnych towarów. Kraków słynie przede wszystkim z doskonałego nabiału: ser gazdowski-gołka (pucok, kara), bundz (bunc), redykołka, bryndza podhalańska. Ogromnym powodzeniem cieszy się też masło rzuchowskie, sądecki miód spadziowy czy sól wielicka. Te produkty często tworzą podstawy regionalnych dań kuchni Krakowskiej.\nChociaż kuchni Krakowa obfituje w bezlik wspaniałych regionalnych produktów – turyści zwykle poszukują gotowych dań, które za pomocą przeżyć kubków smakowych przedstawią tradycję kucharską stolicy Małopolski. I tutaj Kraków nie ma powodów do wstydu. Degustatorzy dań mięsnych są w stanie pokusić się o uszczknięcie takich dań, jak jagnięcina podhalańska, tuszka gęsi zatorskiej lub jagnięcina jurajska z owcy olkuskiej. Dania rybne to natomiast karp w zalewie octowej lub ewentualnie karp zatorski wędzony. Wielbiciele zup powinni posmakować żurek po krakowsku lub też barszcz czerwony krakowski.\nJakkolwiek to, z czego najbardziej słynie Kraków w Polsce i na całym świecie to nie danie główne, zupa lub przystawka – to frykas, który wolno traktować jako deserowy przysmak. Mowa naturalnie o Obwarzanku Krakowskim. Jego wygląd przypomina pierścień o konturze koła. Wyróżniają go również charakterystyczne sploty, które wyglądem przypominają warkocz. Oryginalne obwarzanki muszą mieć średnicę pomiędzy 12 a 17 centymetrów i ważyć do 120 gramów. Z reguły obwarzanki dekorowane są solą, sezamem, makiem lub też kompozycją suszonych ziół.\nMniej znanym, chociaż także uznawanym za lokalny przysmak Krakowa jest chleb prądnicki. Jest to ciemne pieczywo, wypiekane na bazie zakwasu żytniego. Powierzchnia chleba zaciemniona jest otrębami żytnimi – chleb ten można rozpoznać również po swoistych pęknięciach i grubej skórce (grubość od 4 do nawet 6 centymetrów).\nJak dostrzega się, Kraków stoi nie tylko Wawelem i Sukiennicami – to również raj dla smakoszy, jacy szukają nowych, krajowych regionalnych kuchni oraz artykułów, za pomocą których są w stanie o wiele lepiej zaznajomić Kraków i jego okolice.\nKiedy myślimy o włoskim jedzeniu, migiem myślimy o pizzy i makaronach. Jako zagraniczniak podróżujący we Włoszech, zawsze twierdzimy, że pizza oraz makaron to dania, których wypada spróbować, ale czy jest jeszcze jakieś inne danie włoskie, jakie warto polecić, by w rzeczy samej zrozumieć….\nOdważnie warto starać się w pełni zaznajomić kuchnię włoską, nie zapominając o makaronach i pizze. Włochy to tyci kraj na mapie, ale jego regionalne potrawy są zróżnicowane oraz niesłychanie terytorialne. Inne specjały włoskie, które przynoszą jaśniejsze pojęcie na temat oryginalnej i autentycznej sztuki kuchni włoskiej, powinny zawierać również liczne przybrzeżne przetwory z owoców morza.\n• Kuchnia włoska w ogromnej mierze polega na świeżych, sezonowych produktach i mieści odzwierciedlenie w istotnym menu warzywnym „contorno”, które zawsze zaopatruje białko entrée w banalnym włoskim posiłku, również domowej roboty, jak i serwowanym w restauracji.\n• Potrawy powszechnie połączone z kuchnią włoską za granicą są ewolucją tych starych przygotowań regionalnych. Pozostały one przystosowane do historii przez włoskich imigrantów, jacy pod koniec wieku przywieźli ze sobą starodawne przepisy kulinarne pospolite dla ich ojczyzny i dostosowali je do nowych składników lokalnych i w odpowiedzi na „nowe” podniebienia.\nKuchnia włoska nie dotyczy zaledwie czosnku oraz oregano. Włoska sztuka gotowania – zarówno obeznana, jak i domowa – to zróżnicowana, wyrafinowana oraz złożona forma ich dostatniej oraz skomplikowanej kultury.\nWielu podróżników opiera się na przewodnikach i hotelowym konsjerze w wyborze restauracji, jednak nie jest tajemnicą, że to pytając regionalnych mieszkańców wolno odnaleźć się w perfekcyjnych punktach gastronomicznych. Jeszcze odpowiedniej – by w istocie poczuć jak jada prawdziwy Włoch najporządniej byłoby spróbować „wkręcić” się na autentyczny włoski obiad, w jednej z regionalnych willi\nPrawdziwą i oryginalną pizzą jest pizza włoska, która jest początkiem pieczenia pizzy także w innych krajach. Ta wywodzi się z Włoch i smakuje bardzo oryginalnie. Do jej przygotowania przydatnych jest zaledwie parę składników jakie nadają jej niezwykłego aromatu co pozwala zachwycać się jej smakiem przez Włochów jak i wędrowców. Na każdym kroku odnajdują się włoskie pizzerie gdzie wolno ją zjeść. Przepis na ciasto jest bardzo często tajny ponieważ pizzerie rodzinne przechodzą z pokolenia na pokolenie. Aby przetrwały ta pizza musi być upieczona wedle starych schematycznych metod. Potrzebny jest w głównej mierze szczególny piec w jakim następuje kulminacyjna część preparacji tej potrawy.\nWłosi jadają je w głównej mierze z innowacyjnym włoskim serem i pastą pomidorową. Bardziej nowomodna jest z użyciem czarnych oliwek, parmezanu oraz oliwy z oliwek. Składników jest mało bo największy smak to ciasto którym w największym stopniu się wolno zachwycać. Coraz więcej ludzi próbuje tę pizzę zrobić u siebie w domu jednak należy przestrzegać paru istotnych reguł o których wspominają Włosi. Ciasto robione jest z wielu rozmaitych mąk i pieczenie odbywa się w bardzo wysokiej temperaturze przez około piętnaście minut. Należałoby pojechać do Włoch aby tam skosztować autentycznej pizzy po to aby znać ten smak w oryginale.\nPizza domowym sposobem jest jedną z bardzo z rozkoszą przyrządzanych potraw. Korzyścią jest to że można ją zrealizować wedle własnego żadnego pomysłu, z użyciem takich czynników jakie się w największym stopniu ubóstwia. Pieką ją zarówno osoby młode, jak oraz starsze, na przeróżne okazje. Jest to kapitalna przekąska obiadowa jak także na kolację. W większości wypadków piecze się ją na dużej blasze czy też w prodiżu. Wychodzi spora część porcji w następstwie tego jest to pizza nadzwyczaj ekonomiczna. Tak w gruncie rzeczy każdy domowy kucharz ma własny na nią przepis który może być z książki kucharskiej, z babcinych rozporządzeń jak też wymyślony samemu. Domowa pizza jest wybitnie łatwa do wykonania bowiem wystarczy jedynie zrobić ciasto oraz położyć na nie wybrane składniki. W sklepie do wyboru są warzywa, owoce, przeróżne mięsa, ryby, zioła, przyprawy, sery czy również składniki bardziej zagraniczne. Polacy lubią zarówno szablonowe pizze domowe jak też bardziej oryginalne. Ta klawo smakuje bo wszystko jest świeże i pachnące. Po przygotowaniu wystarczy jedynie włożyć ją do piekarnika na piętnaście do dwudziestu minut oraz pizza jest gotowa do zjedzenia. W domu wolno ją również piec dla dzieci w postaci małych pizzerek. Domową pizzą zachwyca się prawie każdy albowiem smak wolno dobrać do każdego gustu kulinarnego domownika. Jeśli zostanie porcja to wtenczas łatwo ją odgrzać na następnym dzień.\nTradycyjna, lokalna kuchnia to prawdziwa bomba kaloryczna, jakkolwiek nie sposób się oprzeć jej smakom oraz zapachom. Obfitość mięs, przygotowanych na rozmaite sposoby, zupy, dania mączne, pierwszorzędne kiełbasy, pieczywo, potrawy z warzyw – jak bigos, kapusta zasmażana, kiszona, buraczki ze śmietaną, gotowana fasola, kartofle, oraz marynowane grzyby oraz ogórki to cechy polskiej kuchni. Wprawdzie przyswoiliśmy wiele szczegółów innych kuchni, jak np. żydowskiej, ukraińskiej, w dalszym ciągu jesteśmy wierni rodzimym pierogom, kapuśniakowi, grochówce, zrazom schabowym lub klopsikom. Jakie potrawy są reprezentatywne dla kuchni? Przystawka, to tatar z surowego mięsa wołowego, śledzie w różnych postaciach, plaster smażonego boczku zawijany na śliwce.\nZupy powoli odchodzą z domowego menu, nie gotuje się już ich tak w szeregu przypadków, przeważnie poprzestajemy na jednym daniu obiadowym, jednakowoż jeśli pojawiają się na stole, jest to rosół, pomidorowa, ogórkowa, kapuśniak, krupnik, jarzynowa, barszcz czerwony, biały czy też żurek na kiełbasie. Drugie danie, szczególnie jeśli ma być jednym posiłkiem obiadowym, to standardowy schabowy z kartoflami i kapustą duszoną, kotlety mielone, żeberka pieczone, sztuka mięsa bez żadnego ale z sosem chrzanowym, zrazy zawijane podawane z kaszą, eskalopki cielęce, pieczona bądź też gotowana golonka, wątróbki drobiowe smażone z cebulką, wieprzowina duszona czy też pieczona. W dawnych czasach, na stołach królowała kaczka lub ewentualnie gęś napychana jabłkami, i dziczyzna podawana na rozmaite sposoby.\nDla miłośników kuchni, która zapełni żołądek po brzegi, pozwalając na niebagatelne poczucie sytości, doskonałą propozycją jest kuchnia italiano, a wobec tego nic innego jak kuchnia włoska. Włosi słyną ze swoich dań na całym świecie, a dania jakimi się szczycą, stały się kompatybilnymi gośćmi na stołach w domach wielu ludzi, również Polaków. Co przyczynia się do takiego stanu rzeczy? Otóż blisko kuchni francuskiej i greckiej, to jedna z najbardziej kultowych kuchni, a dzieje się tak za kwestią korzystania z dużej ilości warzyw, całkiem podobnie jak w kuchni greckiej także przypraw, jakkolwiek oraz parmezanu – sera, który miłują wszyscy miłośnicy włoskich dań. Sukces swojej popularności kuchnia włoska zawdzięcza wspomnianym wyżej przyprawom, do jakich przystają pomiędzy innymi: bazylia, oregano, pieprz, tymianek, estragon i bezsprzecznie rozmaryn. Prócz tego, Włosi kochają również pomidory, oliwki, czosnek oraz bezsprzecznie cebulę.\nZłączenie dobrych składników z odpowiednimi przyprawami daje niesamowite wrażenia oraz powoduje, że zadowolone jest podniebienie nawet najbardziej wybrednych. A co jest specjalnością kuchni włoskiej i co wyróżnia ja spośród innych? Najogromniejszym walorem tej kuchni jest jej różnorodność – oprócz schematycznych znanych nam dań takich, jak makaron czy pizza, kuchnia włoska proponuje znacznie więcej, na przykład ryż, polentę czy owoce morza. To naturalnie w owocach morza oraz daniach mącznych i – wbrew pozorom – rybnych, specjalizują się Włosi.


Mieszkańcy gminy Dąbrowa Białostocka będą musieli płacić większe podatki\nOpublikowano: środa, 10/11/2021 - 13:40\nWczoraj dąbrowscy radni spotkali się na sesji Rady Miejskiej. Radni przyjęli m.in. podwyżki podatku od nieruchomości oraz zmiany w budżecie.\nPodczas spotkania odbyło się m.in. wręczenie uczniom stypendiów edukacyjnych, zaś nauczycielom – nagród z okazji Dnia Edukacji Narodowej.\nWśród zmian w budżecie ujęto realizację zadania rozbudowa i przebudowa garażu przy świetlicy w Reszkowcach. Koszt inwestycji to 6 tys. złotych. Celem jest przedłużenie pomieszczenia, aby móc swobodnie się po nim poruszać. Zadanie będzie głównie realizowane przez strażaków. Zwiększą się też wydatki na oświatę. 250 tysięcy złotych ma zostać przeznaczonych na m.in. prowadzenie szkół i przedszkoli oraz wynagrodzenia dla nauczycieli.\nRadni pochylali się również nad ustawą o podwyżkach podatku od nieruchomości i środków transportowych na 2022 rok. Zmiany wyglądać miały następująco:\nzwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków – 0,99 od 1 m2 (było 0,90 zł),\npod wodami powierzchniowymi stojącymi lub wodami powierzchniowymi płynącymi jezior i zbiorników sztucznych – 5,17 zł od 1 ha powierzchni (było 4,80 zł),\npozostałych, w tym zajętych za prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego 0,51 zł od 1 m2 (było 0,47 zł),\nniezabudowanych objętych obszarem rewitalizacji i położonych na terenach, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, usługową albo zabudowę o przeznaczeniu mieszanym – 3,40 zł od 1 m2 (było 3,15 zł).\nzwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 24,84 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (było 22,59 zł),\nzajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym – 12,04 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (było 11,18 zł),\nzwiązanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – 5,25 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (było 4,87 zł),\npozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego – 8,38 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (było 7,62 zł).\n- Są to oczywiście podwyżki, mówiliśmy o nich. Stanęliśmy na stanowisku, że nie będziemy robić tych stawek maksymalnych, to bardzo mocno by się odbiło na mieszkańcach. Na pewno pomogłoby gminie Dąbrowa Białostocka. Aczkolwiek, musimy zważać na portfel mieszkańca. Postanowiliśmy, że te kwoty nie będą maksymalnymi. Potrzebujemy tej podwyżki na rozwój i na bieżące utrzymanie naszych instytucji – tłumaczył burmistrz Artur Gajlewicz.\nUchwałę przyjęto większością głosów.\npowyżej 3,5 tony do 5,5 tony włącznie – 695 zł (było 670 zł),\npowyżej 5,5 tony do 9 ton właśnie – 972 zł (było 938 zł),\npowyżej 9 do poniżej 12 ton – 1248 (było 1204 zł).\nOd ciągników siodłowych i balastowych:\npowyżej 3,5 tony do 5,5 tony włącznie – 1387 zł (było 1338 zł),\npowyżej 5,5 tony do 9 ton właśnie – 1523 zł (było 1470 zł),\npowyżej 9 do poniżej 12 ton – 1662 zł (było 1604 zł).\nOd przyczep i naczep, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę od 7 ton i poniżej – 416 zł (było 401 zł)\nmniejszej niż 12 miejsca – 1804 zł (było 1741 zł),\nrównej lub większej niż 12 miejsca – 2357 zł (było 2275 zł).\nUchwałę również przyjęto większością głosów.


Tanie strony www : Portal internetowy\nAktualnie wiele osób zakłada własną witrynę internetową. Są to nie tylko osoby prywatne, ale także przedsiębiorstwa, instytucje. Co mają na celu? W głównej mierze zdobycie jak najwięcej ewentualnych konsumentów. By jednak zaistnieć w sieci witryna musi być prawidłowo zbudowana oraz pozyskać wysoką pozycję w wyszukiwarce, co gwarantuje strony z cms. Tworzenie witryn opiera się na spójności trzech elementów. Są nimi: ergonomiczność, grafika, oraz treść. Treści które zawarte są na domenie internetowej powinny być zrozumiałe bez kłopotu docierające do użytkowników internetu. Strona i tanie strony www poza tym musimy posiadać swój charakter. Dlatego zanim przejdziemy do treści, to tworzenie witryn internetowych powinno rozpocząć się od określenia odpowiedniego stylu. Jest to pierwszy etap, który warunkuje następne. Nie należy również stać w miejscu i nie cofać się w tył jeżeli chodzi o innowacyjność oraz trendy. Warto za tym podążać. Internet jest nowomodnym środkiem masowego przekazu, a wobec tego jak najbardziej wymaga on nowoczesnego języka biznesowego. Wydajne tworzenie stron internetowych WWW związane jest naturalnie z językiem.


Dobrze wyjść z pisarzem: Hanya Yanagihara - Lubimyczytać.pl\nPierwsze wrażenie jest decydujące? W tym przypadku nie. Najpierw była podejrzliwość. Ale to moja wyjściowa postawa zawsze, tak wobec ludzi, jak i wobec książek, której staram się wyzbyć (ostrożnie). Czytając początek Małego życia, czułam w sobie ogromny opór: nie chodzi o to, że książka źle się zaczyna, ale o to, że zbyt silnie próbowano mi wmówić, że będzie dobra, co tam dobra: bardzo dobra, genialna, najlepsza powieść, jaka ukazała się na amerykańskim rynku w 2015 roku. Nie lubię czytać książek, które otacza taki nimb. Najczęściej jest on fałszywy.\nHanyi Yanagiharze w końcu udało się ten mój wewnętrzny opór przełamać. Wyzbyłam się tej podejrzliwości, otworzyłam się na jej historię. I wtedy znów mnie zawiodła: poczułam się przez nią manipulowana. To okropne uczucie, więc prawie obraziłam się na pisarkę i znów chciałam przestać czytać.\n(Wybaczcie, że nie operuję konkretami, ale obiecałam paru osobom, że nie będę mówić o tej książce, dopóki one jej nie przeczytają. Zakładam zresztą, że w ogóle nie wszyscy czytający ten wpis czytali „Małe życie” – zaufajcie mi, tak będzie lepiej).\nW każdym razie, poczułam się manipulowana. W czasie lektury miotały mną tak silne emocje – nie owijając w bawełnę: okropnie ryczałam nad tą książką, co prawie nigdy mi się nie zdarza – że pomyślałam, że to jest celowy zabieg autorki. Gra na moich (naszych) emocjach, dawkuje nam ból i napięcie, wywołuje współczucie i litość, przywiązuje nas do bohaterów, zbyt wiele krzywdy im wyrządza…no ale zaraz – na tym przecież m.in. polega literatura. Więc w końcu po raz drugi odpuściłam moją podejrzliwość i dałam się Yanagiharze prowadzić tam, gdzie chciała.\nW tej chwili czuję – asekuruję się, bo może ta chwila przeminie i już tak nie będę czuła – że to jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w życiu. Podbiła moje serce Yanagihara, oczarowała mnie. Swoim minimalistycznym stylem, który jednak działa na emocje i wyobraźnię. Tak jak napisał kiedyś, już tak dawno temu, Franz Kafka: powieść powinna być jak siekiera, która rozbije zamarznięte morze wokół nas. Tak było w przypadku „Małego życia”. Myślałam, że już mi się to nie zdarzy (choć po cichu na to liczyłam), ale znów znalazła się książka, która potrafiła mnie wybić z mojego rytmu, totalnie mną zawładnąć czy, mówiąc kolokwialnie, wziąć przez zaskoczenie. Piękna sprawa! Lubię takie niespodzianki.\nSłyszałam i czytałam, że zdania o tej książce są mocno podzielone. Na mnie zrobiła najlepsze wrażenie, gdy dotarłam wreszcie do jej drugiej połowy. Pierwsza część była interesująca, później odczuwałam przesyt i niedowierzenie (to ten moment manipulacji, o której wspomniałam), a później ogromnie mi się spodobała. Dlaczego?\nBo to historia o przyjaźni, na którą czekałam, choć nawet nie wiedziałam, że czekam. Zawsze uważałam przyjaźń za jedną z najważniejszych relacji w życiu, ale bardzo niedocenioną – i w życiu, i w literaturze. Przyjaciele są stałymi punktami orientacyjnymi, które – jeśli mamy dość szczęścia – towarzyszą nam od wielu lat do końca życia. Niektórzy z nich znają nas jeszcze z czasów, kiedy nie wiadomo było, co z nas wyrośnie. I o tym m.in. jest ta książka. I o potrzebie bliskości i intymności, o konieczności zaufania komuś – znalezienia w kimś swojej kotwicy. Na całe małe życie.\nMówienie o książce, którą ledwo się przeczytało, że jest jedną z najważniejszych w życiu, zakrawa na egzaltację. Na nadużycie. Ale czasem się to po prostu zdarza (choć czar może prysnąć). Kiedy ostatnio żywiłam takie uczucia po przeczytaniu książki? Chyba po „Półbracie” – pisałam o tym parę tygodni temu. Kończąc go, byłam tak samo oczarowana i przekonana, że to jedna z najważniejszych książek w moim życiu. Nie zrozumcie mnie źle, wiele powieści, zwłaszcza ostatnio, bardzo mi się podobało. Podobają mi się kolejne tomy Karla Ove Knausgårda, podoba mi się – i to jak! – tetralogia Eleny Ferrante, która też w jakimś stopniu zmienia moje myślenie o pisaniu i literaturze, a to znaczy, że wpływa na moje życie, że jest ważna. Ale tak jak Yanagihara ani Knausgård, ani Ferrante mną nie zawładnęli. Ciekawe dlaczego.\nPrzygotowując się do pisania tego tekstu, trafiłam na artykuł napisany przez Hanyę Yanagiharę, w którym opowiada, jak pisała „Małe życie”:\nPisałam „Małe życie” jakby pogrążona w gorączce: przez 18 miesięcy nie byłam w stanie skoncentrować się na czymkolwiek innym. Książka opowiada o czterech mężczyznach, przyjaciołach i ukazuje ich losy, od kiedy mają po dwadzieścia lat do czasów, kiedy są po pięćdziesiątce. Akcja toczy się w Nowym Jorku w bliżej nieokreślonym czasie. Bohaterowie – Jude, JB, Willem i Malcolm – nie są świadomie wzorowani na konkretnych osobach z mojego otoczenia, a dziedziny, którymi zajmują się zawodowo (prawo, sztuka, aktorstwo, architektura), nie są czymś, na czym sama dobrze się znam.\nAle o ile samo pisanie zajęło mi niewiele czasu, o tyle – dopiero całkiem niedawno zdałam sobie z tego sprawę – myślałam o niej już od dawna. Zaczęłam zbierać fotografie, gdy miałam 26 lat, czyli 14 lat temu. Kiedy zaczęłam pracę nad tą książką, ciągle wracałam do niektórych zdjęć, wciąż i wciąż je oglądałam. Były dla mnie wzorcami tonacji, odniesieniem, które pozwalało mi sprawdzać, czy w słowach i scenach oddaję ich klimat, czy czuję przy nich to samo, co czuję, oglądając te obrazy.\nZdjęcia te Yanagihara określa swoim wizualnym dziennikiem z 1,5-rocznego okresu pisania książki. Znalazły się wśród nich: okładka The New York Times Magazine z artykułem Chipa Kidda „When AIDS Ends”, fotografia Diane Arbus „The Backwards Man in His Hotel Room” (1961) i obraz Geoffreya Chadseya „Boys in the Band” (2006). Faktycznie, po obejrzeniu ich rozumiem, dlaczego stanowiły inspirację dla autorki „Małego życia”.\nZ kolei zdjęcia, którymi przeplatam ten wpis, pochodzą z konta Hanyi Yanagihary na instagramie, które bardzo mi się podoba. Nowojorskie kadry przypominają klimat tworzonej przez pisarkę prozy, a te bardziej egzotyczne z palmami narzucają mi myśl, że debiutancka powieść Yanagihary, jeszcze nieprzetłumaczona na polski, The People in the Trees, może być równie porywająca co „Małe życie”, a kto wie, może nawet lepsza? Mam nadzieję, że wkrótce ukaże się polskie wydanie. A jeśli nie, to – publicznie się odgrażam – przeczytam ją po angielsku.\nZobaczcie tez konto na instagramie poświęcone książce „Małe życie”.\nCzytaliście „Małe życie”? Po której stronie barykady jesteście: po stronie tych zachwyconych czy znudzonych czytelników?\nBardzo słaba książka wypromowana na arcydzieło, bo wydawca wpakował kupę kasy w promocję (banery, podejrzewam też, że w bilety samolotowe dla dziennikarzy robiących wywiad z autorką...) !\nA, i poproszę o jakiś przykład 'minimalistycznego stylu' autorki, bo jakoś się nie dopatrzyłam...\nTiaaaa. Tysiące ludzi na całym świecie (w tym również w Polsce) głęboko przeżyło "Małe życie", o czym świadczy niekończąca się lista postów i recenzji pełnych najprawdziwszych zachwytów i uznania dla autorki. Ta książka bez wątpienia więc odpowiada na potrzeby (i lęki) współczesnego czytelnika, co obecnie bardzo rzadko się zdarza w literaturze. Nie jest to książka bez wad, ale czytając... Tiaaaa. Tysiące ludzi na całym świecie (w tym również w Polsce) głęboko przeżyło "Małe życie", o czym świadczy niekończąca się lista postów i recenzji pełnych najprawdziwszych zachwytów i uznania dla autorki. Ta książka bez wątpienia więc odpowiada na potrzeby (i lęki) współczesnego czytelnika, co obecnie bardzo rzadko się zdarza w literaturze. Nie jest to książka bez wad, ale czytając głupio-mądre recenzje w polskiej prasie, nie można było dowiedzieć się wiele o istocie tej powieści. Wielu z recenzentów prasowych nie zadało sobie nawet trudu, by poważnie zastanowić się dlaczego ona tak działa, na czym polega jej fenomen. Zamiast analizy i refleksji były głównie fochy, że dostajemy tytuł głośny, a tu "bezczas", "nie ma kobiet", "szantaż emocjonalny", "dłużyzny", "wadliwa konstrukcja". A przecież wszystko to jest celowe, więc może trzeba się zastanowić: dlaczego taka jest ta książka? Z czego się bierze, że tak a nie inaczej została pomyślana? Czemu to ma służyć? Takiego namysłu u wielu polskich krytyków nie znalazłem śladu. Zamiast tego mamy dyrdymały pisane na kolanie. Pała, drodzy państwo.\nA już pisanie o "Małym życiu" jako o marnej literaturze jedynie wystawia świadectwo ferującemu takie bezzasadne i bezsensowne wyroki. Też się nie zgadzam, żeby styl Yanagihary był akurat minimalistyczny, jest raczej przezroczysty, co nie jest przecież wadą. "Medytacja nad przemocą' - taki tytuł nosił tekst o książce w "Tygodniku Powszechnym" i chyba najlepiej oddaje to, czym "Małe życie" jest - z tym, że "przemoc" należy rozumieć szeroko, również jako "przymus", w tym "przymus życia". To jest jeden z istotnych elementów sprawiających, że ta książka tak głęboko porusza: in plus i in minus.\nNatomiast pretensje do wydawcy, że promował książkę, dając m.in. banery na lubimyczytać - to już jest po prostu śmieszne.\nJako że z większością Twojej wypowiedzi się zgadzam, odniosę się jedynie do stwierdzenia, że styl jest nie tyle minimalistyczny, co przezroczysty - zgadzam się, to o wiele lepsze określenie. Choć w moim odczuciu przezroczysty często (i w tym przypadku też) wiąże się z minimalistycznym.\nJeżeli zaś chodzi o samą warstwę fabularną, to celowo w ogóle o niej nie wspominałam. Moim zdaniem jest to... Jako że z większością Twojej wypowiedzi się zgadzam, odniosę się jedynie do stwierdzenia, że styl jest nie tyle minimalistyczny, co przezroczysty - zgadzam się, to o wiele lepsze określenie. Choć w moim odczuciu przezroczysty często (i w tym przypadku też) wiąże się z minimalistycznym.\nJeżeli zaś chodzi o samą warstwę fabularną, to celowo w ogóle o niej nie wspominałam. Moim zdaniem jest to materiał na tyle tematów, na tyle dyskusji, że już samą tą wielowarstwowością i, oczywiście, sposobem ujęcia tych tematów przez Yanagiharę, powieść się broni. I jednocześnie sądzę, że uprawnia mnie to do tego, by nie rozdrabniać się i nie pisać o wszystkim w jednym krótkim tekście. Nie wiem, czy będę mieć jeszcze okazję na łamach LC pisać o "Małym życiu", ale na pewno bym chciała te wszystkie możliwe odczucia i interpretacje przedyskutować.\nZgadzam się. "Małe życie" to wciągająca i niezmiernie frapująca książka. Jasno z niej wynika, że napisała ją nietuzinkowa autorka. Czasami ją ponosi, ale to jest wielki talent pisarski. Ciekawe więc zobaczyć, co się za nim kryje. Dziękuję!\nDzięki za ten artykuł, mogłabym się pod nim podpisać (tylko czy umiałabym tak dobrze ubrać swoje myśli w słowa?) - i ja od czasów "Półbrata" nie miałam poczucia, że czytam powieść totalną, ukształtowaną w pełni, gdzie wszystko składa się misternie, żeby opowiedzieć jedną historię, tak naprawdę poruszyć niemalże jeden temat, ale za to tak wielowymiarowo, że zostaje w sercu natychmiast i już się... Dzięki za ten artykuł, mogłabym się pod nim podpisać (tylko czy umiałabym tak dobrze ubrać swoje myśli w słowa?) - i ja od czasów "Półbrata" nie miałam poczucia, że czytam powieść totalną, ukształtowaną w pełni, gdzie wszystko składa się misternie, żeby opowiedzieć jedną historię, tak naprawdę poruszyć niemalże jeden temat, ale za to tak wielowymiarowo, że zostaje w sercu natychmiast i już się wie, że nie zniknie z pamięci (górnolotnie, ale prawdziwie - już w trakcie czytania byłam tego pewna). "Małe życie" to książka o przyjaźni i miłości, bo w sumie ciężko przecież określić, gdzie zaczyna się jedno a kończy drugie - w moim odczuciu bardziej właśnie o tych pozytywnych uczuciach niż nawet o dramatach, którym przecież też wiele miejsca poświęca. Książka, o której można dyskutować godzinami, o ile oczywiście nie zakończy się rozmowy na wstępie stwierdzeniem "Za bardzo promowana"... Oczywiście, agresywny marketing rzadko pomaga, ale litości, jeśli to nie jest literatura warta promowania, to ja już nie wiem, co nią jest :)\nMiałam właśnie pisać czy możemy się spodziewać wydania polskiego "People on the trees".\nCzytając o tych zdjęciach, myślałam, że może natknę się o wzmiankę o zdjęciu do amerykańskiego wydania tej książki, które de facto tak na mnie podziało, że kupiłam sobie właśnie to wydanie. Już od grudnia nie daje mi spokoju ta okładka i to jak koresponduje z treścią.


Neuropatia cukrzycowa - leki/preparaty - Strona 2 - Koty cukrzycowe\nPost autor: juskra » ndz kwie 15, 2018 5:22 pm\nu mnie maks też ma dość poważne trudności w chodzeniu, bardzo chciałabym mu pomóc i nie wiem jaki preparat podawać- w Polsce znalazłam sporo z rekomendowanym składem- czyli metylokobalamina i kwas foliowy- różna zawartość tych składników- rozumiem że trzeba szukać takiego który ma skład 3 mg B12 + 200 kwasu foliowego w tabletce albo zwielokrotnić ilość tabletek żeby uzyskać właściwą dawkę?\npiszecie też o innych preparatach - z inną zawartością- to do stosowania zamiennie czy razem z B12?\nPost autor: Inez87 » ndz kwie 15, 2018 7:52 pm\nbalbi1 pisze: Acetylo-L-karnityna stosowana zarówno u ludzi jak i zwierząt, pomaga w leczeniu neuropatii.\nJuskra ten preparat polecany przez Balbi daje dobre efekty - może by spróbować\nPost autor: juskra » ndz kwie 15, 2018 8:56 pm\nInez myślisz że lepiej to niż B12?\nPost autor: Inez87 » pn kwie 16, 2018 6:29 pm\nPost autor: juskra » pn kwie 16, 2018 6:52 pm\nznalazłam ten preparat w małym opakowaniu- na miesiąc (warto sprawdzić czy kot zje)- spróbuję!\nhttp://allegro.pl/brainactiv-balance-30 ... 71091.html\nPost autor: balbi1 » wt kwie 17, 2018 1:53 pm\nZdecydowanie polecam Brainactiv, który mojemu Kubusiowi bardzo pomógł. A już kocio mocno utykał. Chodził na całych stopach, co kilka kroków siadał, nie mógł wskoczyć na tapczan. Teraz śmiga jednym susem na półtorametrowe płoty i wyższe. Natomiast zużyliśmy dwa opakowania Zobaline i nie było żadnego efektu. Oczywiście żeby była znacząca poprawa ważna jest unormowana glikemia. Brainactive nie jest smaczny, niestety. Ja radziłam sobie tak, że zwilżałam kapsułkę w wodzie i obtaczałam niczym panierką rozkruszoną kostką Cosma snack. Trzymam kciuki za poprawę\nPost autor: juskra » wt kwie 17, 2018 4:00 pm\nCzejam już na przesyłkę z tabletkami i nie mogę się doczekać efektów\nPost autor: juskra » ndz kwie 22, 2018 5:42 pm\nBalbi jak długo czekałaś na efekty działania brainactiv ?\nPost autor: balbi1 » czw maja 03, 2018 6:43 pm\nPo dwóch miesiącach poprawa była już bardzo wyraźna. Wcześniej kłopotem było wskoczenie na tapczan "do kolana" i chód na całych stopach. Po 2 miesiącach wskakiwał na szafki o wysokości 85 cm i już chodził normalnie. Dodam, że ta poprawa miała miejsce pomimo niewyrównanych cukrów do 400.\nPost autor: juskra » czw maja 03, 2018 10:00 pm\nBalbi bardzo dziękuję za odpowiedź, Maks dostaje od ok 3 tyg. Na razie szalu nie ma chocuaz mnie się wydaje że jest minimalna poprawa ake to może moja projekcja


Sejm wprowadził kolejną nowelizację ustawy. Tysiące Polaków nie otrzymają dodatkowych środków - Wiesz\nSejm podjął ostateczną decyzję. Dodatkowe pieniądze nie zostaną wypłacone. Pracownicy służby medycznej są rozczarowani najnowszą informacją.\nZgodnie z poprzednimi ustaleniami, dodatkowe pieniądze miały trafić do wszystkich pracowników służb medycznych, którzy pomagają w walce z zakażeniem koronawirusem. Teraz jednak rząd wprowadził nowelizację do ustawy, z której wynika, że dodatek za pomoc chorym pacjentom dostanie tylko wybrana grupa medyków. Sejm zdecydował, by dodatki w wysokości 100 proc. wynagrodzenia przysługiwały jedynie tym osobom, które do walki z COVID-19 zostały skierowane przez wojewodę.\nInformacja o nowelizacja wywołała wielkie oburzenie wśród pracowników medycznych, którzy liczyli na obiecane przez rząd pieniądze.\nDodatkowe pieniądze dla pracowników medycznych nie zostaną wypłacone\nSenat wznosił o odrzucenie nowelizacji w całości. Posłowie argumentowali swój wybór poruszeniem zasady równości, zawartej w art. 32. Jakiś czas temu o podjęcie takiej decyzji dwa razy apelowała senacka komisja zdrowia.\nNowa ustawa, która wejdzie w życie już wkrótce, przewiduje, że dodatkowe pieniądze za pomoc pacjentom chorym na koronawirusa będą wypłacane tylko tym medykom, których do takiej pomocy skierował wojewoda na mocy decyzji administracyjnej.\nRMF informuje, że to Krzysztof Szczucki, prezes Rządowego Centrum Legislacji, wydał polecenie, by ustawa covidova została opublikowana w ostatnim możliwym terminie, czyli 2 grudnia 2020 roku.\nPrzypomnij sobie: GIS pilnie wycofuje ze sprzedaży produkt. Osiągnięto największą możliwą granicę zagrażającego pierwiastka


7 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci kupić klimatyzator - Lodówki i klimatyzacja\nKlimatyzacja, serwis klimatyzacji oraz montaż klimatyzacji to kwestie, które zainteresują sporą grupę osób. Nic zresztą w tym dziwnego, ponieważ od jakiegoś czasu to udogodnienie okazuje się nader przydatne. Kiedyś klimatyzacja, a\nDodane: 13-02-2021 10:41\ntym samym usługi, takie jak: montaż klimatyzacji i serwis klimatyzacji nie były potrzebne, ponieważ mieliśmy inny klimat. Latem nie bywało w naszej szerokości geograficznej tak gorąco jak to obserwujemy w ostatnim czasie. No cóż, klimat ocieplił się i ponosimy tego konsekwencje. Zresztą, to nie kto inny, tylko człowiek przecież przyczynił się do tego wszystkiego. To już jednak temat na inny artykuł, tymczasem wróćmy do klimatyzacji. Coraz częściej kupujemy samochody z klimą i coraz chętniej też decydujemy się na montaż klimatyzatorów w naszych domach czy mieszkaniach. Nawiasem mówiąc, jeśli ktoś nosi się z zamiarem zamontowania tego sprzętu, może właśnie teraz, nie w sezonie, powinien się zainteresować tym tematem, bo usługodawcy nie mają jeszcze tylu zamówień co latem i mogliby wykonać zadanie.\nCzy ktoś może mi pomóc wykonać instalacje chłodnicze?Czego jeszcze nie wiesz o klimatyzacjiKrótko na temat potrzeb klimatyzowania pomieszczeńJak poprawić wentylację i się nie nudzić?12 Największych Kłamstw O Tym Jak kupić klimatyzatorKlimatyzacja nie jest już zbędnym luksusemRegularna konserwacja to gwarancja długoletniego funkcjonowania urządzeńNaprawić klimatyzator Profesjonalnie!Ale jak zmodernizować ogrzewanie?Postaw na komfort - poznaj zalety klimatyzacjiCzy Wiesz Jak kupić klimatyzację W 8 Dni?Czy wiesz jak chłodzić co2 żeby później tego nie żałować?Szukam sposóbów jak kupić klimatyzacjęNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiFirmy od chłodnictwaCzy warto postawić na klimatyzację?Jak długo musisz chłodzić co2?Kilka faktów na temat chłodnictwa dla przemysłuRadzimy jak uruchomić klimatyzację szybciejOto Plan Od A Do Z Aby zamontować klimatyzację w Warszawie W 7 DniJak zrobić chłodnie? Są od tego firmyCzy masz możliwość kupić klimatyzację?Kto może potrzebować klimyW 2020 można dobrze kupić klimatyzację ale czy za za 10 lat też?Kilka faktów jak zamontować klimatyzację w WarszawieDuża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaCiekawe infromacje o tym jak uruchomić klimatyzacjęCzy w 2020 będziesz mógł chłodzić co2?Naprawić klimatyzator profesjonalnie?Lubisz włączyć klimatyzację? Po przeczytaniu tego na pewno polubisz!


Tylu roszad na rynku bankowym nie było już dawno. Fortis Bank połączył się z Dominetem, a trzy fuzje zostaną sfinalizowane lada chwila. – Klienci tylko na nich skorzystają – zapewniają bankowcy.\n– W ciągu jednego weekendu liczba naszych oddziałów zwiększyła się do niemal 270, bankomatów do ponad 220, a oferta poszerzyła się m.in. o kredyty samochodowe i gotówkowe. Dostęp do naszych usług zyskała cała Polska i tym samym przestaliśmy być bankiem niszowym, z ofertą dla wybranych grup klientów. Teraz jesteśmy bankiem uniwersalnym – tak fuzję Fortis Banku z Dominetem ocenia Waldemar Leszczyński, rzecznik nowego Fortis Bank Polska SA. Dodaje, iż obawy klientów o to, że proces konsolidacji wprowadzi zamieszanie w obsłudze ich kont (scalić trzeba m.in. systemy informatyczne), okazały się nieuzasadnione. Niedogodności były niewielkie – na jeden dzień zamknięto oddziały banków, ale klienci mogli cały czas korzystać z kart płatniczych i bankomatów. Na równie łagodne fuzje liczy Santander Consumer Bank łączący się z AIG Bank Polska, BPH zawierający „małżeństwo" z GE Money Bankiem oraz Getin wiążący się z Noble Bankiem. Rezultatem konsolidacji ma być szersza i atrakcyjniejsza oferta. W pakiecie produktów Santandera specjalizującego się w kredytach samochodowych pojawią się pożyczki gotówkowe i ratalne. BPH i GE chcą wejść do pierwszej piątki banków uniwersalnych.\n"Udało nam się uniknąć drugiego wielkiego kryzysu, ale pełne ozdrowienie to kwestia co najmniej dwóch lat."\nekonomista, laureat Nagrody Nobla\nPolacy coraz chętniej chodzą na koncerty i coraz więcej pieniędzy zostawiają w kieszeniach ich organizatorów oraz samych gwiazd. W te wakacje odbędzie się w kraju aż 40 imprez z udziałem zagranicznych zespołów i piosenkarzy. Na cztery z nich wydamy aż 60 mln zł (średnia cena biletu wyniesie 220 zł). Koncertów będzie coraz więcej, bo stają się dla artystów głównym źródłem dochodu. Koniec darmowej informacji Potentat medialny Rupert Murdoch (właściciel koncernu News Corp., do którego należą m.in. pisma „The Sun" i „The Times", telewizja Fox oraz portal MySpace.com) zapowiedział, że od połowy 2010 r. dostęp do wiadomości online należących do niego mediów będzie płatny. Impulsem do podjęcia tej decyzji był fatalny wynik firmy – w II kwartale 2009 r. News Corp. poniosła 203 mln USD straty\n(w analogicznym okresie w 2006 r. zyskała 1,1 mld USD). Murdoch twierdzi, że kończy się era bezpłatnej informacji w Internecie.\nSzacowane wpływy z biletów na największe tegoroczne koncerty (w mln zł)\nMadonna - 18\nU2 - 18,2\nHeineken open'er festival - 15,4\nCoke live festiwal - 9


Jedenaście doniczek - tyle można umieścić w tym kwietniku sięgającym od podłogi do sufitu. Trwały, funkcjonalny, dający wyjątkowy efekt. Metaloplastyczny wyrób jest dostępny w wielu wersjach kolorystycznych.\nKwietnik rozporowy wykonany z metalowych rurek pozwala stworzyć między podłogą a sufitem kaskadę roślin, wspaniały naturalny akcent, niemalże tropikalny gąszcz, jeśli użyjemy rozłożystych lub zwisających kwiatów. Sam kwietnik ma delikatną, nie narzucającą się formę i pozwala roślinom zaistnieć w całej okazałości. Jedenaście kwiatów to naprawdę zniewalająca liczba powodująca, że każde miejsce zyska naturalnego piękno. Bardzo ciekawe i efektowne rozwiązanie do zastosowania w wielu pomieszczeniach, zarówno mieszkalnych, jak i biurowych, użytkowych, publicznych.


Sunny Snowflake: Sobotnia Snowflake #3 O mnie parę słów\nUff, jeszcze sobota. Muszę pisać te posty trochę wcześniej, a nie zostawiać na ostatnią chwilę.\nW tym tygodniu pomimo wolnego miałam sporo zajęć. Nadrabiałam spotkania ze znajomymi przyjaciółmi, czytałam, pokłóciłam się... nieważne. Złych rzeczy nie warto rozpamiętywać. Postanowiłam przybliżyć wam dziś trochę moją osobę. Tak właściwie od rozpoczęcia bloga bardzo mało o sobie pisałam. To dlatego, ze mam wyznaczoną granicę. Tutaj jestem Snowflake, piszącą o książkach, filmach, anime i mangach. Czasem nazbyt filozofującą. W realu jestem po prostu Sandrą. I dziś trochę wam o tej Sandrze opowiem.\nUrodziłam się 29.12.1999r. w małej wsi, z której przeprowadziłam się do małego miasteczka w którym teraz mieszkam. Lubię to miejsce i nie chciałabym mieszkać w dużej metropolii choć czasem narzekam na tutejsze kino z bardzo ubogą ofertą. Obecnie jestem uczennicą pierwszej klasy liceum ogólnokształcącego. Jestem na profilu humanistyczno- społecznym, a w przyszłości chciałabym uczyć polskiego.\nZ wyglądu jestem raczej średnia. średniego wzrostu i wagi. O średniej długości włosach w średnim odcieniu brązu. Czasem pojawiają się w nich rude refleksy- pozostałość po szalonym, letnim farbowaniu. Lubie swoje oczy, które są mieszaniną zielonych tęczówek Taty i brązowych Mamy. Ubieram się raczej w chłodne, ciemne kolory.\nInteresuję się tym, co wam pokazuję. Filmy, książki. W gimnazjum zaczęłam oglądać anime i tak zostało. Słucham głównie rocka i alternatywy, uwielbiam zespół Happysad. Lubię pisać opowiadania, zawsze mam przy sobie 3 zeszyty- notatnik, w którym są też notatki o przyszłych postach, kalendarz i zeszyt z obecnie pisanym opowiadaniem- teraz to fantasy. Czasem szyję, ostatnio jednak nie mam na to czasu. Chciałabym nauczyć się grać na gitarze i myślę o zakupie tego instrumentu.\nNajprościej jest mnie opisać jako głośną, wesołą i dziecinną. Mam duży dystans do siebie, przez co nie mam problemu z wygłupianiem się na środku ulicy. Jestem uzależniona od herbaty. Lubię spacery, często robię na nich zdjęcia. Kiedy nie mam humoru idę do parku karmić kaczki. Kiedy mam humor zresztą też.\nBardzo ważne dla mnie są prywatność i wolność, dlatego mam specyficzne podejście do związków. Dlatego też tak mało pisze tu o sobie.\nUwielbiam kolor niebieski i szary, co zresztą widać na blogu. Mam dwójkę młodszego rodzeństwa, choć często oni zachowują się dojrzalej ode mnie. Uwielbiam No. 6. Nie rozstaję się ze słuchawkami.\nJeśli chcecie jeszcze coś o mnie wiedzieć piszcie pytania w komentarzach, chętnie odpowiem :)\nAutor: Sunny Snowflake o maja 07, 2016\nmadd_aa 8 maja 2016 02:32\nW takim wypadku witamy Sandrę w blogosferze, wydajesz się być ciekawa osobą\nKamila B 8 maja 2016 08:37\nTeż zaczęłam oglądać anime w gimnazjum! Piątka :D\nJaki jest twój ulubiony bohater z anime? Czy planujesz udostępnić na blogu swoje opowiadanie?\nSunny Snowflake 8 maja 2016 10:29\nUwielbiam Nezumiego z No. 6, ale w sumie lecę na większość bishów xD\nZastanawiałam się nad założeniem osobnego bloga na którym publikowałabym opowiadanie, ale żeby to zrobić musze mieć już gotowych parę rozdziałów ^^\nRagazza 9 maja 2016 11:54\nTen sam rocznik :) Ale do związków mam inne podejście. Wydajesz się naprawdę ciekawą osobą, którą warto poznać\ntopie sie 10 maja 2016 11:40\nJesteś całkiem podobna do mnie. Też jestem pod wieloma względami średnia i słucham rocka. Ubieram się raczej melancholijnie. Bardzo zazdroszczę ci mieszkania na wsi, zawsze kręciła mnie możliwość pójścia do lasu czy na łąkę obok domu.\nSUPERMAMA z klasą 10 maja 2016 14:33\nJa mam odwrotnie... wychowałam się w głośnym mieście, a teraz mieszkam w lesie i nie mogę się przyzwyczaić do ciszy:-D\nTangled314 11 maja 2016 02:10\nBardzo lubię takie posty, w których można poznać jakiegoś blogera. A więc: miło mi Cię poznać! :D ;)


duzy czarny tylek | Portal internetowy on-line!\nsobota, 2/7/2022 | 10:36 CEST\nBodajże nikogo nie trzeba przekonywać do tego, że Chiny są obecnie najludniejszym krajem na całej kuli ziemskiej. To oczywiście to państwo jest państwem najbardziej zaludnionym na całym globie, jakkolwiek jednocześnie ma nam ono wybitnie wiele do zaproponowania pod względem turystycznym, bo wolno tu odszukać bardzo mnóstwo różnorodnego typu atrakcji turystycznych. Bez wątpliwości Chiny to nie wyłącznie najstarszy ośrodek cywilizacyjny całego świata, lecz na urozmaicenie turystyczną tego państwa mają wpływ również rozmaite krajobrazy i bardzo szczególna kultura, rozwijająca się na przestrzeni wielu wieków – polecamy wizy do chin. To wszystko spowodowało, że obecnie Chiny są jednym z najciekawszych krajów na całym globie oraz właśnie tu przybywa każdego roku niezwykle wiele wędrowców. Z pewnością większość z nas wie, że wizytówką, z której słyną Chiny jest w głównej mierze Wielki Mur, jaki już w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku pozostał wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego, a w 2007 ogłoszono go również nowym cudem świata. źródło: horror\nBodajże nikogo nie trzeba przekonywać do tego, że Chiny są obecnie najludniejszym krajem na całej kuli ziemskiej. To oczywiście to państwo jest państwem najbardziej zaludnionym na całym globie, jakkolwiek jednocześnie ma nam ono wybitnie wiele do zaproponowania pod względem turystycznym, bo wolno tu odszukać bardzo mnóstwo różnorodnego typu atrakcji turystycznych. Bez wątpliwości Chiny to nie […]\nZakup oraz utrzymanie nowego auta to wybitnie znaczny wydatek. Już w salonie samochodowym jesteśmy wymuszeni wydać sporą kwotę. Oprócz ceny pojazdu, należy jeszcze pamiętać o kosztach OC. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej jest obligatoryjne dla każdego kierowcy. Umowę z wyłonionym towarzystwem musimy zawrzeć bez żadnych zahamowań w dniu zakupu. Najczęściej jest ona ważna przez okres dwunastu miesięcy, po czym należy ją przedłużyć - Dorota wrycza Ubezpieczenia - tanie oc warszawa. Figury, które nie zastosują się do przepisów, oczekuje kara nałożona przez Ubezpieczeniowy…


Rzeszowski gabinet z poradami dietetycznymi - Manhattan Catering\nStart » Witalność » Dietetyka, Odchudzanie » Rzeszowski gabinet z poradami dietetycznymi\nDodano: 2016-02-15Kategoria: Witalność / Dietetyka, Odchudzanie\nAgnieszka Chmiel to wykwalifikowany dietetyk. Rzeszów jest miastem, na terenie którego udziela porad w swoim gabinecie. Jej porady dotyczą zdrowego trybu życia pojmowanego ogólnie. Ta dietetyczka postrzega go jako połączenie zdrowego odżywiania z aktywnością fizyczną. Agnieszka Chmiel to zainteresowany tematyką zdrowia dietetyk. Rzeszów zaprasza do zasięgnięcia u niej profesjonalnej porady. Dowiedzą się tu czegoś na temat żywienia kobiety w ciąży, a także osoby chore na otyłość. Wiedza tej dietetyczki wynika z pasji i zainteresowań. Właśnie dlatego warto odwiedzić jej gabinet i zagłębić się w skład swojego ciała.


Kto może zostać wspólnikiem w spółce komandytowej? | Komandytowa.pl\nJesteś tutaj > Strona główna > Wspólnicy > Kto może zostać wspólnikiem w spółce komandytowej?\nZarówno w polskim prawie handlowym jak i cywilnym nie istnieje żaden przepis prawny zawierający zamknięty katalog podmiotów, które mogą zostać wspólnikami spółki komandytowej. Jednak możliwe jest sporządzenie takiego zestawienia na podstawie przepisów poszczególnych gałęzi prawa.\nKomplementariuszem spółki komandytowej z pewnością może być osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych (czyli ukończyła 18 lat). Oprócz osób fizycznych komplementariuszami mogą zostać również osoby prawne (np. spółki z o.o.).\nW polskim prawie funkcjonują również tzw. ułomne osoby prawne, których sytuację reguluje art. 331 kodeksu cywilnego. Są to jednostki organizacyjne, które nie są co prawda osobami prawnymi, ale mają część ich cech. W doktrynie istnieje jednak spór, czy takie jednostki mogą być komplementariuszami. Co prawda zasadniczo dopuszcza się możliwość przyjęcia tego statusu przez spółkę jawną (której wspólnicy i tak odpowiadają za zobowiązania całym swoim majątkiem), jednak już przyjęcie statusu komplementariusza przez spółkę partnerską uznaje się za wykluczone (ponieważ celem spółki partnerskiej jest wykonywanie wolnego zawodu, a nie odpowiadania za zobowiązania innej spółki prawa handlowego). Jako ciekawostkę można podać fakt, że istnieją w Polsce dwie spółki komandytowe, które można nazwać „piętrowymi”, gdyż ich komplementariuszami są spółki komandytowe, co powoduje, że firma takiej spółki brzmi ABC spółka komandytowa spółka komandytowa.\nW przypadku komandytariuszy sytuacja kształtuje się podobnie, choć nie identycznie. Pierwsza z różnic dotyczy tego, że komandytariusze będący osobami fizycznymi nie muszą posiadać pełnej zdolności do czynności prawnych. Wówczas w ich imieniu będą działać ich przedstawiciele ustawowi (rodzice lub opiekunowie). Druga różnica dotyczy tego, że komandytariuszami mogą być bez przeszkód tzw. ułomne osoby prawne. Status komandytariusza mogą posiadać również jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy), przedsiębiorstwa państwowe, czy spółdzielnie.\nMimo tak szerokiego katalogu, nie wszystkie podmioty mogą być wspólnikami spółki komandytowej. Takiej możliwości nie mają spółki cywilne (ze względu na brak podmiotowości prawnej) oraz tzw. spółki ciche (z tych samych powodów). Nie oznacza to jednak, że poszczególni wspólnicy tych spółek nie mogą uzyskać statusu komandytariusza lub komplementariusza.\nWarto jeszcze podkreślić, że niemożliwe jest, aby ta sama osoba była jednocześnie komandytariuszem i komplementariuszem (tym samym potrzebne są co najmniej dwie osoby do zawarcia umowy spółki komandytowej). Z pozoru wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, w której komplementariuszem spółki komandytowej jest jednoosobowa spółka z o.o., której jedyny udziałowiec przyjmuje status komandytariusza, jednak w tym przypadku nie mamy do czynienia z jedną osobą, ale dwoma osobnymi bytami prawnymi.


Źródełka wody pitnej - Proffico\nPrzyczepka do transportu paczkowanej wody\nDezynfekcja cystern z wodą pitną\nPromocja dystrybucja wody\nLegionella w wodzie pitnej\nAutosampler – Poradnik zakupu\nFunkcjonalność i oszczędność\nAquadrink Optima 1\nAquadrink Optima 2\nAquadrink Biznes 1 Panel\nAquadrink Biznes 2\nAquadrink Extra Safe\nŹródełka wody pitnej są idealnym sposobem, aby zaoferować stałe źródło świeżej wody dla swoich uczniów, pracowników lub klientów. Sprawdzają się wszędzie tam, gdzie występuje zapotrzebowanie na nieograniczony i tani dostęp do wody pitnej. Źródełka wody pitnej oferowane przez Proffico to produkty o najwyższych parametrach użytkowych oraz estetycznych. Cechuje je łatwość instalacji oraz obsługi.\nPoszczególne modele źródełek wody zróżnicowane są pod względem miejsca instalacji, wydajności oraz wzornictwa, dlatego możemy zaproponować rozwiązania dostosowane do indywidualnych potrzeb Zamawiającego. Nasz asortyment obejmuje także fontanny wody pitnej, które zostały zaprojektowane tak, aby umożliwić łatwy i bezpieczny dostęp również osobom na wózkach inwalidzkich oraz dzieciom. Oferujemy fontanny wody pitnej dedykowane dla szkół, biur, obiektów sportowych, placówek medycznych oraz innych budynków użyteczności publicznej.\nWszystkie oferowane przez nas modele źródełek wody pitnej zostały zatwierdzone niezależnymi certyfikatami jakości i bezpieczeństwa. Fontanny wody pitnej dostosowane są do kontaktu z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Zapewniają dostęp do wody zdatnej do picia dla dzieci i młodzieży, zgodnie z zarządzeniem z czerwca 2014 r. w sprawie organizacji żywienia w placówkach oświatowych. Oferowane źródełka wody pitnej to urządzenia proste i bezpieczne. Brak w nich elementów, które mogą spowodować skaleczenie lub być połknięte. Łagodne, profilowane krawędzie poidełek minimalizują ryzyko powstawania urazów związanych z przypadkowym uderzeniem lub obtarciem. W trosce o bezpieczeństwo użytkowników wykonujemy badania bakteriologiczne jakości wody. W uzasadnionych przypadkach, gdy jakość wody doprowadzanej do źródełka wymaga poprawy instalacja jest uzupełniania o lampę UV która skutecznie eliminuje występujące mikroorganizmy.\nŹródełka wody Aquadrink są podłączone bezpośrednio do sieci wodociągowej co zapewnia jednocześnie świeżość wody, długotrwałą wygodę użytkowania oraz oszczędność. Wszystkie modele wykonane są z wysokiej jakości stali nierdzewnej typu 304 o podwyższonej grubości 2 mm, co zapewnia ich długoletnią trwałość. W przypadku naszych źródełek wody nie ma konieczności kupowania, wymiany i przechowywania butli, jak to ma miejsce przy zastosowaniu dystrybutorów butlowych. Woda ze źródełka podawana jest na bieżąco według potrzeb, nie zalega w butlach, a więc nie pogarsza się jej jakość. Niewątpliwym atutem zastosowania źródełek wody pitnej jest ogromna oszczędność, dla porównania cena za doskonałej jakości świeżą wodę ze źródełka jest 500-krotnie niższa od tej butelkowanej.\nŹródełka wody pitnej Aquadrink są bardzo proste w instalacji. Montaż źródełek wody może być wykonany samodzielnie przez użytkownika przy wykorzystaniu zestawu instalacyjnego dołączanego do każdego zamówienia wraz z instrukcją. Źródełka wody pitnej mogą być montowane na różnej wysokości, w zależności od potrzeb użytkowników. Oferowane urządzenia nie wymagają podłączenia do sieci elektrycznej. Na życzenie Klienta, zapewniamy kompleksową usługę dostawy wraz z montażem a także badania wody.\nKażde źródełko wody pitnej powinno zostać zamontowane w pomieszczeniu ogólnie dostępnym, posiadającym bezpośredni dostęp do wody pitnej oraz kanalizacji. W szczególnych przypadkach, gdy brak jest dostępu do kanalizacji, oferujemy również rozwiązania nie wymagające odpływu. Rozwiązania bezodpływowe są dobierane indywidualnie dla każdego Klienta po konsultacjach i wizji lokalnej na obiekcie.\nFontanna wody pitnej AQUADRINK OPTIMA 1 dedykowana jest szkołom, ośrodkom sportowym, placówkom medycznym oraz innym jednostkom, gdzie głównymi użytkownikami są dzieci.\nwykonanie ze stali nierdzewnej typ 304 o podwyższonej grubości 2 mm\nstrumień wody uruchamiany jest jednym przyciskiem\nchromowana wylewka oraz odpływ\npółkolisty kształt oraz łagodnie profilowane krawędzie\ndolna pokrywa zabezpieczająca\nPodawany produkt woda pitna\nWydajność ok. 60 l/h\nWymiary (wys. szer. gł.) 16,5 cm x 28 cm x 31 cm\nCiśnienie pracy 1,5 – 6 bar\nWykonanie stal nierdzewna 304\nPrzyłącze wodne gwint 15 mm (1/2″)\nPrzyłącze kanalizacyjne DN 32 mm\nTemperatura pracy 5-40°C\nWyposażenie standardowe filtr siatkowy, zawór regulacji wydajności, dolna pokrywa zakrywająca, zestaw montażowy\nWyposażenie opcjonalne filtr mechaniczno – węglowy, zawór zwrotny, kranik\nForma reklamy grawer na urządzeniu, panel ścienny z nadrukiem lub grawerem, naklejki 3D\nFontanna wody pitnej AQUADRINK OPTIMA 2 z możliwością zabudowy, umożliwia stały dostęp do świeżej wody w miejscach publicznych. Idealnie nadaje się do zakładów produkcyjnych, szpitali, klubów fitness.\nWymiary (wys. szer. gł.) 7,5/5 cm x 28 cm x 31 cm\nWyposażenie standardowe filtr siatkowy, zawór regulacji wydajności, zestaw montażowy\nForma reklamy grawer na urządzeniu, panel ścienny z nadrukiem lub grawerem\nUżyteczność i nowoczesna stylizacja źródełka wody pitnej AQUADRINK BIZNES 1 PANEL decyduje o szerokim zastosowaniu nie tylko w biurach, ale też miejscach użyteczności publicznej takich jak galerie handlowe, placówki medyczne, kluby fitness, siłownie itp.\n• wykonanie ze stali nierdzewnej typ 304 o podwyższonej grubości 2 mm\n• strumień wody uruchamiany jest jednym przyciskiem\n• regulacja przepływu wody\n• chromowana wylewka oraz odpływ\n• panel ścienny chroniący ściany przed ochlapaniem\n• dolna pokrywa zabezpieczająca\nWydajność ok. 80 l/h\nWymiary (wys. szer. gł.) 46 cm x 46 cm x 48 cm ( wymiar z panelem)\nWykonanie stal nierdzewna 304 + panel ścienny ze stali nierdzewnej\nWyposażenie standardowe panel ścienny ze stali nierdzewnej 46 cm x 46 cm, filtr siatkowy, zawór regulacji wydajności, dolna pokrywa zakrywająca, zestaw montażowy\nŹródełko wody pitnej AQUADRINK BIZNES 2 swoim nowoczesnym i estetycznym wyglądem idealnie znajdzie zastosowanie zarówno w miejscach publicznych jak i prywatnych takich jak: biura, urzędy, galerie handlowe, kina, teatry, ośrodki sportowe.\nWymiary (wys. szer. gł.) 17 cm x 36 cm x 46 cm\nForma reklamy panel ścienny z nadrukiem lub grawerem, grawer na urządzeniu\nŹródełko wody pitnej Aquadrink EXTRA SAFE sprawdza się w najbardziej wymagających miejscach o podwyższonym ryzyku, takich jak obiekty niestrzeżone, postoje przy autostradach, stacje benzynowe, dworce autobusowe i kolejowe.\ndodatkowe zabezpieczenie wylewki oraz przycisku uruchamiającego przed kradzieżą lub wyłamaniem\nReferencje i wiarygodność\nCechy źródełek wody pitnej oferowanych przez Proffico zadecydowały o ich zastosowaniu w najbardziej wymagających miejscach takich jak szkoły, szpitale, dworce autobusowe, kolejowe czy centra handlowe. Fontanny wody pitnej Aquadrink mają duże uznanie wśród konsumentów w Niemczech czy Wielkiej Brytanii, gdzie są standardowo montowane na lotniskach, w tym na największym lotnisku w Londynie Heathrow. Codziennie korzystają z nich tysiące zadowolonych klientów.\nŹródełka wody pitnej w szkołach w Świdnicy\nŹródełka wody pitnej w Łomży\nŹródełka wody pitnej w Elblągu\nLogo lub hasło reklamowe umieszczone na urządzeniu jest dodatkowo formą promocji. Oferujemy indywidualne projekty graficzne umieszczane na urządzeniach, moduły ochronne zapobiegające zalaniu ściany w miejscu montażu z dowolną grafiką lub grawerem, a także tabliczki informacyjne oraz inne formy reklamy wybrane przez Klienta.\nzestawy filtracyjne wody\nmoduły ochronne zapobiegające zalaniu ściany w miejscy montażu z dowolną grafiką lub grawerem\nwylewki umożliwiające nalewanie wody do butelek sportowych, karafek, czajnika\npodajniki do kubków jednorazowych\nzabezpieczenie źródełka przed pyłem i zanieczyszczeniami obecnymi w powietrzu (klosz lub panel pyłoszczelny)\ninne wskazane przez Klienta.\nRozmiar pliku: 1 MB Pobrania: 139\n© Proffico Sp. z o.o


Metoda "NA KOLEC" w wykonaniu Gruzinów. O co chodzi? [ZDJĘCIA] - Poznań, Super Express\nOd kilku miesięcy policjanci z Leszna otrzymywali sygnały o kradzieżach dokonywanych metodą na tzw. „kolec”.\n- Polega ona na tym, że sprawcy przebijają oponę w samochodzie, gdy widzą jak ktoś korzysta z bankomatu - informuje oficer prasowy policji. - Kierowca po wypłaceniu pieniędzy, jadąc samochodem, jest obserwowany i kiedy w pewnym momencie orientuje się, że nie ma powietrza w oponie zaczyna interweniować (wymienia koło, dzwoni po pomoc), najczęściej nie zamykając samochodu. Wówczas do działania wkraczają sprawcy kradzieży, zabierając niespostrzeżenie z pojazdu torebkę, saszetkę, czy aktówkę wraz z zawartością.\nPiła: Obywatel Gruzji ukradł saszetkę. Było w niej DUŻO PIENIĘDZY\nW minionym tygodniu policjanci zatrzymali trzy osoby mające związek z tego typu przestępstwami w rejonie Leszna. Zatrzymanymi okazali się 50-letni i dwóch 41-letnich obywateli Gruzji.\n- Śledczy zgromadzili materiał dowodowy pozwalający na ogłoszenie podejrzanym sześciu zarzutów kradzieży powiązanych z uszkodzeniami mienia i włamań - kontynuuje oficer prasowy policji.\n16-latek wsiadł za kierownicę. Wcześniej zrobił coś STRASZNEGO\nW wyniku przestępstw ludzie tracili pieniądze, dokumenty, telefony i przedmioty osobiste. Łączne straty wyniosły blisko 20 tysięcy złotych.\nPolicjanci mówią, że namierzenie i zatrzymanie sprawców nie było łatwe, bo bardzo często zmieniali miejsca zamieszkania oraz pojazdy, którymi się poruszali. Funkcjonariusze znaleźli kolce służące do przebijania opon. U podejrzanych znaleziono także macedońskie monety skradzione przed kilkoma dniami w Lesznie.\nSąd Rejonowy w Lesznie na wniosek leszczyńskiej prokuratury aresztował dwóch podejrzanych na okres trzech miesięcy. Grozi im do 10 lat więzienia.


Montaż lekkiego hangaru łukowego - TG Hangars - łukowe hangary lotnicze\nZgodnie z wynikająca z litery prawa definicją, konstrukcja hangaru TG Hangars nie jest budynkiem.\nLekkie hangary łukowe oznaczają samonośne, jednoprzestrzenne wiaty stalowe w formie namiotów blaszanych, zmontowanych z przęseł łukowych. Przęsła produkujemy z całkowicie prefabrykowanych, tłoczonych elementów o podwyższonej odporności na korozję a także wytwarzamy je poza miejscem budowy. Hangary trafiają na miejsce montażu w formie prefabrykowanych kompletnych zestawów. Łuki hangaru montujemy na utwardzonym podłożu, PPS, płytach drogowych czy innej przygotowanej podwalinie.\nHangary łukowe przeznaczone są wyłącznie do ręcznego montażu.\nKażdy lekki hangar łukowy systemu TG Hangars tłoczymy na prasach bardzo wytrzymałej blachy (>350MPa). Składamy go z lekkich i łatwych w montażu przęseł łukowych. Każde przęsło łukowe hangaru ma szerokość 0,63 m oraz zawiera panele długości 3,07 m łączone na zakład i skręcane po obwodzie śrubami (dostarczanymi w komplecie z hangarem). Połączenia między pojedynczymi panelami – podczas montażu – mogą być dodatkowo uszczelnione specjalną samowulkanizującą się uszczelką.\nLekki hangar łukowy TG Hangars – montaż na płaszczyźnie postojowej lotniska.\nDo montażu hangaru łukowego TG Hangars nie potrzebujemy dźwigu ani ciężkiego sprzętu.\nNiezależnie od swojej wielkości, żaden hangar łukowy nie wymaga specjalistycznego sprzętu do montażu i możemy montować hangary podczas normalnego funkcjonowania lotniska. Wszystkie prace wykona kilkuosobowa załoga. Dla usprawnienia i przyspieszenia prac montażowych, powszechnie stosowany jest podnośnik nożycowy, choć można tego dokonać z rusztowania.\nPoniższy przykład ilustruje sposób i etapy montażu. Na zdjęciach lekki hangar łukowy o rozpiętości 27m i wysokości 10m na płycie betonowej .\nPrzykręcenie konektorów do PPS – ETAP 1\nPrzygotowanie elementów, początek montażu hangaru – ETAP 2\nMontaż łuków hangaru – ETAP 3\nGotowy hangar – ETAP 4\nLekki hangar można zmontowanć praktycznie w każdej lokalizacji\nMałe hangary łukowe do 15m rozpiętości, wznosi jeszcze prościej i szybciej. Przykłady montażu niewielkich obiektów znajdują się na stronie TG Buildings przedstawiającej technologię montażu hal łukowych.


Kwatera prywatna » Swornegacie » Pokoje Gościnne LUŚKA => Szukam Noclegu - noclegi nad morzem - noclegi w górach\nPokoje Gościnne LUŚKA, Swornegacie, Szeroka 2\nNr id ogłoszenia: 1722\nKwatera prywatna: Pokoje Gościnne LUŚKA\nAdres: Swornegacie ( Swornegacie ), Szeroka 2\ninny 0 0 0 0 0 0 23 - PLN\nPosesja znajduje się na skraju wioski w odległości 150m od j. Karsińskiego i 100m od lasu. Na posesji znajduje się domek piętrowy dla turystów i mieszkanie wakacyjne na poddaszu domu właścicieli.\n- parter: pokój 2 – 4 osobowy z tarasem, łazienka i aneks kuchenny, centralne ogrzewanie.\n- piętro: pokój 2 – 4 osobowy z tarasem, łazienka i aneks kuchenny, centralne ogrzewanie.\n- 2 pokojowe mieszkanie na poddaszu (przy pokojach balkoniki) dla 4 – 7 osób, 1 łazienka i 1 aneks kuchenny. Poddasze jest izolowane, ma taras i oddzielne wejście dla turystów.


Pistolet skałkowy - Zestaw upominkowy.\nStrona głównaBroń Skałkowa..- DekoracyjnaPistolet Skałkowy z Zapalniczką Żarową + Akcesoria - Zestaw Upominkowy.\n1 140 144 06024 06360 017511009 15 v 2 32 karta 7 8 18 32 40 62 206 472 6mm 708 236668 8235905075 59077734153619 ak 47 ak 47 asg at pro beretta 90 two full metal bez has bounty british mark bron biala bushnell falcon vari zoom 10 3 celownik laserowy czytnik skasowanych sms czytnik skasowanych sms i nr t detekcja dzwieku detekcja ruchu dlugop hd duzy zdalnie sterowany ectaco elm\nDekoracyjna Replika Pistoletu Skałkowego z Wbudowaną Zapalniczką\nŻarową + Popielniczka + Wisiorek.\nJest to wierna, świetnie wykonana replika krótkiej broni palnej z\nzamkiem skałkowym, rozpowszechnianej na przełomie XVII i XVIII\nModel ten posiada dyskretnie wbudowaną zapalniczkę (świeci na zielono)\nżarową uruchamianą spustem, ogień z lufy.\nPosiada ruchome elementy (spust i dwa kurki).\nZestaw sprawia niesamowite wrażenie!!\nWykonany z metalu (w kolorze starego złota), z różnymi zdobieniami i\nRękojeść zakończona głową orła.\nCały zestaw w gustownym opakowaniu.\n- Wykonanie: metal,\n- Kolor: stare złoto,\n- Długość całkowita: 215mm,\n- Wysokość: 115mm,\n- Replika pistoletu skałkowego,


TOP 10 hoteli w Epidaurus, Opinie, Rankingi, Zdjęcia - Fostertravel.pl\nTOP 10 hoteli w Epidaurus\nWyselekcjonowana lista TOP10 hoteli w Epidaurus umożliwi Państwu wybór najlepszej oferty. Hotele z listy TOP10 charakteryzują się nienagnaną obsługą, wysokim standardem pokoi, wysoką jakością atrakcji oraz najwyższą jakością i urozmaiceniem wyżywienia. Takie hotele chce się polecać znajomym i rodzinie. Codziennie aktualizujemy listę hoteli w Epidaurus na podstawie dodawanych opinii, zdjęć hoteli oraz cen. Lista hoteli TOP 10 jest gwarancją udanych wakacji w Epidaurus.\nSzybkie linki Epidaurus\nDla singli Epidaurus\nNa 7 dni Epidaurus\nNa 14 dni Epidaurus


Ochroniarze prezydenta Dudy wielokrotnie kontuzjowani na nartach? Arłukowicz składa interpelację do szefa MSWiA - Polityka - wszystko o polityce w Dziennik.pl - politycy, informacje, PO, PiS, SLD dziennik.pl\n09.02.2018, 16:22 | Aktualizacja: 09.02.2018, 16:27\nAndrzej Duda / Polska Agencja Prasowa / Grzegorz Momot\nWedług nieoficjalnych informacji Radia ZET, w ostatnich tygodniach na zwolnienie lekarskie z powodu kontuzji na stoku udało się kilku funkcjonariuszy.\nBartosz Arłukowicz w interpelacji do szefa MSWiA Joachima Brudzińskiego pyta: ile razy funkcjonariusze zabezpieczali prezydenta, czy były przypadki kontuzji i obrażeń ciała odniesionych na stokach.\nPytana o to Służba Ochrony Państwa odpowiedziała Radiu ZET, że nie określa powodów, z jakich funkcjonariusze przebywają na zwolnieniach i nie może podawać żadnych danych określających siły i środki wykorzystywane w czasie zabezpieczania oficjeli.\nPałac Prezydencki także odmówił podania, ile razy prezydent oddawał się swojej pasji narciarskiej. W oficjalnym piśmie przesłanym Zetce czytamy, że takie informacje "nie mają waloru informacji publicznej, gdyż nie są związane z wykonywaniem jego konstytucyjnych zadań i jako takie nie dotyczą spraw publicznych".\n"To mój zaufany człowiek". Nie żyje słynny szef ochrony Lecha Kaczyńskiego przeczytaj »\nTagi: ochroniarze, kontuzja, interpelacja, Andrzej Duda, prezydent, Joachim Brudziński, Pałac Prezydencki, Służba Ochrony Państwa, bartosz arłukowic\nBędzie kolejny długi weekend? Petycja już w Senacie\nDobrze się bawi na nartach jeżdzi po całym świecie bo bardzo się napracował podpisując niekonstutucyjne ustawy\nNie skacze po stołkach i nie promuje bigosu.. bee prezydent.\nA do Tuska mieli pretensje, ze raz pojechał do Peru.\n8577 Zgłoś nadużycie\nA kto kupuje karnety dla Adriana i ekipy?\nPoprzednik z żoną\nKancelaria Prezydenta ;) I nie taki to Adrian, bo jest lepszy od ochroniarzy ;) na nartach.\nArłukowicz najgorszy min zdrowia !!!!!\nNajgorszy to książę!!\n76138 Zgłoś nadużycie\nśmieje się duda z ciemnego luda.\nPanu Prezydentowi Dudzie zalecałbym uprawianie skoków narciarskich - dyscyplina widowiskowa, duża adrenalina i nie naraża życia ochroniarzy.\nPoprzedni prezydent jeździł i nie uchroniło to od katastrofy\n6062 Zgłoś nadużycie\nDobrodziej Arlukowicz i POcieszy.\nŻenada bananowa republika niech do roboty się bierze bo za chwile dyktatorek z rudym z torunia rozmontuja do reszty tak ciężko wywalczoną demokracje .\nJak chce się dbać o pana Dudę to trzeba się liczyć z kontuzjami na nogi i głowę. Vide ten łysy biedny rzecznik . Albo jakiś Dera , czy Mucha. Też problemy z głową.\n5043 Zgłoś nadużycie\na puścić tą Dudkę ze SKRZYCZNEGO bez ochrony to będzie wreszcie spokój z Adrianem\n3933 Zgłoś nadużycie\ncoz zazdrosci --az sie skreca ze zlosci ---nie wie czego sie czepiac -marny biedny minister zdrowia --to wszystko robi dla zdrowia --nie ma choroby filipijsskiej i trunkuje w ruskiej budzie ---to jest wazne --lekarzu jak nie wiesz -ze sport to zdrowie\n>>> "Ochroniarze prezydenta Dudy wielokrotnie kontuzjowani na nartach?" O Matko, pewnikiem zaszła jakaś pomyłkowność i dali Naszemu Ukochanemu Panu Prezydentowi goryli specjalizujęcych się w joggingu, albo co, kuervas ?! Hej !-\nnieudacznik probuje jeszcze zaistniec w POlityce .WSTYD !Najgorszy z najgorszych idiotow w ostatnim stuleciu !\nAgent ty masz najnizzze iq wśród agentów na świecie\nludzie, ludzie, ten gość odleciał. Widać, jakaś kontuzja w okolicach własnej głowy go trapi.\nJeśli chodzi o pana Dudę,to istotnie,jeżdżenie na nartach nie jest czynnością służbowa,ale dla ochroniarzy z pewnością tak,a ponieważ za tę pracę wynagradzani są przez podatnika,to ma on prawo wiedzieć jakie są przyczyny ich absencji w pracy.\n... jak mało Dudzie do szczęścia potrzeba.... - narty są przecież najważniejsze....\nPapież też jeździł na nartach i co z tego?? Za to Komoruski jeździł jak pajac bo tylko na podesty umiał włazić i wstyd Polsce tylko przynosił\nObecny prezydent Duda to nie dba o Polska Racje Stanu!!!! Podszyty strachem i na kadym kroku zdradza Polske!!! Postepuje w myśl zasady: Panu Bogu swieczke a Diablu ogarek!!!Zalosny ten prezydent Duda!!! Wiecej zla robi i Polske zdradza!!! Won z takim prezydentem!!!!\nJezeli nie obejmuje to działalności państwowej to znaczy że jeździ prywatnie i płaci sam za przejazd wynajem noclegów, ochronę, paliwo, wyżywienie. A może korzysta z hasła "Dojną ojczyznę zwróć nam panie"\nśliczny jest pan prezydent w kasku i ten uśmiech zniewalający\nPrezydent Duda najlepszym prezydentem od czasów ś.p. Lecha Kaczyskiego!\nTakie samo zero jak i jego mentor.\nWyjechał do Korei na Olimpiadę i nie zabrał lewej ręki, została w Warszawie, bo jak będzie potrzeba coś podPiSać to ona to zrobi, głowa do tego nie jest potrzebna. Poznałem listę DOJNEJ KROWY, a tam sami swoi, kolesie Adriana.Dobrze doją .