Ekstraliga żużlowa - Get Well Toruń skompletował skład na nowy ... - Polskie Radio PiK\n2018-11-09, 23:12 Polska Agencja Prasowa/Krzysztof Frydrych\nEkstraliga żużlowa – Get Well Toruń skompletował skład na nowy sezon\nNowi żużlowcy Get Well Toruń z prezes klubu Iloną Termińską oraz menedżerem Jackiem Frątczakiem. Fot. Facebook/Klub Sportowy Toruń\nStartujący w ekstralidze żużlowej Get Well Toruń zakończył budowę składu na sezon 2019. Ostatnimi zawodnikami, którzy dołączyli do „Aniołów” są Norbert Kościuch oraz młodzieżowcy Maksymilian Bogdanowicz i Kamil Kiełbasa.\nWszystkie mecze Get Well Toruń na naszej antenie! Umowa podpisana!\nBudowa składu w grodzie Kopernika na kolejne rozgrywki skupiła się w pierwszej kolejności na zachowaniu filarów zespołu. Udało się zatrzymać niemal wszystkich żużlowców. Barw „Aniołów” bronić więc nadal będą Australijczycy Jason Doyle oraz bracia Chris i Jack Holderowie, Duńczyk Niels Kristian Iversen oraz Norweg z polskim paszportem Rune Holta.\nJedynym, który postanowił opuścić Toruń, po nie do końca udanym dla siebie sezonie jest wychowanek Get Well Paweł Przedpełski. Jak podkreślał sam zawodnik, decyzja o rozstaniu się z zespołem była jak do tej pory jedną z najtrudniejszych w jego karierze, ale chcąc się rozwijać, taki krok trzeba było uczynić.\nLukę po Przedpełskim ma wypełnić przedstawiony w piątek Norbert Kościuch, który do Torunia przenosi się z pierwszoligowego Orła Łódź.\n„Norberta nikomu przedstawiać nie trzeba. Wychowanek Unii Leszno w ostatnich latach zawsze meldował się w czołówce pierwszoligowych rozgrywek. Wystarczy też dodać, iż w ostatnich trzech sezonach awansował do finałów indywidualnych mistrzostw Polski” – powiedziała o Kościuchu prezes toruńskiego klubu Ilona Termińska.\nJuniorską część teamu otwierają Igor Kopeć-Sobczyński i Marcin Kościelski. Dołączyli do nich w piątek Maksymilian Bogdanowicz oraz Kamil Kiełbasa. Pierwszy z nich urodził się w 1998 roku w Szwecji i uważany jest za jeden z większych talentów czarnego sportu.\n„Jego kariera w ostatnim czasie rozwija się bardzo szybko. Obserwowaliśmy tego zawodnika od pewnego czasu i gołym okiem było widać postępy, jakie miały miejsce podczas każdego występu. Dla Maksa będzie to ostatni sezon w roli juniora, jestem jednak przekonana, że będzie to sezon udany i liczę, że zostanie z nami na dłużej” – zdradziła Termińska.\nPodstawowym celem w nowym sezonie, jak zaznaczył menedżer zespołu Jacek Frątczak, będzie awans do fazy play off. Dodał także, iż zmiany, które dokonały inne kluby, mogą spowodować, że rywalizacja w ekstralidze będzie jeszcze bardziej zacięta, a o sukcesie lub porażce może decydować szczęście.\n2019-07-18, godz. 19:10 Tour de France 2019 - pierwszy etap w Pirenejach dla Yatesa Brytyjczyk Simon Yates (Mitchelton-Scott) wygrał w Bagneres-de-Bigorre w Pirenejach 12. etap kolarskiego Tour de France. Liderem wyścigu pozostał Francuz Juli ... » więcej 2019-07-18, godz. 17:05 Letnia GP w skokach 2019 - debiut Dolezala, ale jeszcze bez wielkiej presji W sobotę w Wiśle odbędzie się pierwszy konkurs 26. edycji Letniej Grand Prix w skokach narciarskich. Zmaganiami na obiekcie im. Adama Małysza w roli trenera p ... » więcej 2019-07-17, godz. 22:47 Pierwsza runda i koniec! Piast Gliwice nie zagra w Lidze Mistrzów! Piłkarze Piasta przegrali w Gliwicach z BATE Borysów 1:2 (1:0) w rewanżowym meczu 1. rundy kwalifikacji Ligi Mistrzów i odpadli z rywalizacji. W pierwszym mec ... » więcej 2019-07-17, godz. 20:10 Tour de France 2019 - Ewan zwyciężył w Tuluzie Australijczyk Caleb Ewan (Lotto Soudal) wygrał w Tuluzie, po finiszu z peletonu, 11. etap kolarskiego Tour de France. Liderem wyścigu pozostał Francuz Julian ... » więcej 2019-07-17, godz. 12:38 Już w piątek start nowego sezonu ekstraklasy piłkarskiej! Nowości i mocni beniaminkowie Startujący w piątek sezon piłkarskiej ekstraklasy będzie szczególny, m.in. ze spadkiem trzech drużyn, nowym sponsorem, większymi pieniędzmi i obowiązkiem gry ... » więcej 2019-07-16, godz. 21:14 Kolarze u prezydenta Grudziądza. Są szanse na medale w Tokio Były podziękowania, gratulacje, ale i... obietnice. Kolarze Igrzysk Europejskich z klubu ALKS Stal Grudziądz, m.in. medalista Krzysztof Maksel, odwiedzili pre ... » więcej 2019-07-16, godz. 15:59 Piłkarska Liga Mistrzów - Piast w korzystnej sytuacji przed rewanżem Piłkarze Piasta Gliwice, po wyjazdowym remisie 1:1 z BATE Borysów, są w korzystnej sytuacji przed środowym rewanżem u siebie. Wynik bezbramkowy zapewni im awa ... » więcej 2019-07-16, godz. 13:52 MŚ koszykarzy - 19 zawodników na zgrupowaniu, w tym 5 związanych z Polskim Cukrem Toruń 19 koszykarzy, w tym Maciej Lampe występujący ostatnio w Bahrajnie i mistrz Francji A.J. Slaughter, który przeniósł się do ligi hiszpańskiej, rozpocznie 29 li ... » więcej 2019-07-16, godz. 12:06 Ekstraklasa koszykarzy - nowi zawodnicy w Enea Astorii i Polskim Cukrze Toruń Rynek transferowy w ekstraklasie koszykarzy w pełni. Drużyny Polskiego Cukru Toruń i Enea Astorii Bydgoszcz poinformowały o podpisaniu kontraktu z nowymi zawo ... » więcej 2019-07-15, godz. 10:00 PŚ w wioślarstwie - zwycięstwo męskiej czwórki podwójnej Męska czwórka podwójna w składzie: Dominik Czaja, Szymon Pośnik, Wiktor Chabel i Fabian Barański wygrała w Rotterdamie zawody Pucharu Świata w wioślarstwie. W ... » więcej


Aktualność Nowość BASF Coatings dla branży motoryzacyjnej\nFirma BASF opracowała lakier samochodowy o specjalnym efekcie. Drobinki szkła w powłoce wykończeniowej zapewniają intensywny blask pojazdu.\nZa sprawą produktu o nazwie XSpark, dział BASF Coatings opracował unikatowy efekt koloru wykorzystywanego przez branżę motoryzacyjną. Materiał może być nakładany wraz z farbą pigmentową w postaci pojedynczej warstwy o grubości zaledwie 10-20 µm. W rezultacie powstaje jednolita powierzchnia pozwalająca na ujawnienie głębi warstwy wykończeniowej dzięki czystym odbiciom o wyraźnym kolorze.\n- Drobinki szkła zintegrowane w warstwie lakieru są szczególnie efektywne w świetle. Wywoływany w ten sposób efekt iskrzenia sprawia, że lakier samochodu wygląda na wyjątkowo luksusowy i elegancki, a jednocześnie nie narzuca się. Dlatego udało nam się osiągnąć niespotykany, ekskluzywny efekt – twierdzi Stephan Schwarte, dyrektor Basecoat Pigments/Dispersions & Color Design Lab w dziale BASF Coatings.\nZamierzona interakcja pomiędzy kolorem a efektami specjalnymi sprawia, że kolory samochodowe stają się bardziej złożone i urozmaicone, zwiększając gamę swych zastosowań. Dopasowane do konkretnego modelu lakiery mogą podkreślać kształt samochodu i jego styl. Tym samym farby i efekty są w stanie pełnić rolę ważnego elementu projektowania samochodów. Innowacyjny efekt XSpark zostanie zastosowany w sześciu kolorach, które będą reprezentowały szeroki zakres możliwości oferowanych przez powłoki samochodowe.\nBASF Coatings, czyli dział powłok największej chemicznej firmy świata, który opracowuje, produkuje i sprzedaje powłoki samochodowe, lakiery samochodowe, lakiery przemysłowe i farby dekoracyjne, w 2014 r. osiągnął sprzedaż na poziomie ok. 3 mld euro.\npowłoki lakiery przemysł motoryzacyjny BASF


Bitcoin – wirtualna waluta. Co warto wiedzieć? | Portal podatkowy\nBitcoin – wirtualna waluta. Co warto wiedzieć?\n7 czerwca 2019 31 maja 2019 admin\tMożliwość komentowania Bitcoin – wirtualna waluta. Co warto wiedzieć? została wyłączona\nBitcoin – co to jest i do czego służy? To wirtualna waluta wykorzystująca zdecentralizowaną bazę danych, która jest rozprowadzona między węzłami sieci peer-to-peer. Brzmi enigmatycznie? Przekonaj się, co warto o niej wiedzieć.\nKryptowaluty w modzie\nKryptowaluty to dość kontrowersyjny temat, który jednych wyjątkowo interesuje, a w innych budzi strach. Mimo to zainteresowanych tym tematem nie brakuje. Warto wiedzieć, co kryje się pod tym pojęciem.\nNajprościej mówiąc, Bitcoin to cyfrowa waluta, która powstała w 2009 roku. Duże zainteresowanie bierze się przede wszystkim z jej wartości spekulacyjnej, czyli możliwości zakupu i sprzedaży, bo oznacza to sporą szansę na szybki zysk. Mimo to wiąże się to z ryzykiem, dlatego też no. NBP ostrzega przed obrotem kryptowalutą.\nBitcoin oparty jest na technologii blockchain, czyli „łańcuchu bloków”. Służy on przede wszystkim do przechowywania i przesyłania informacji o transakcjach internetowych. To rewolucja w zawieraniu i rozliczaniu transakcji w różnych branżach, np. handlu, bankowości itd.\nZastanawiasz się, czy i ewentualnie jak możesz skorzystać z Bitcoina? Opcji jest kilka – możesz w ten sposób po prostu płacić (BTC jest też środkiem płatniczym) – za zakupy w warzywniaku, obiad, ale i wybraną nieruchomość. To bardzo wygodne i znacznie szybsze niż tradycyjne rozwiązanie, jeśli kupujesz coś z daleka.\nWarto korzystać z nowoczesnych produktów, ale trzeba pamiętać o ryzyku. Obecnie zainteresowanie Bitcoinem jest ogromne głównie ze względu na jego wartość spekulacyjną i faktycznie daje szansę na zysk, ale równie dobrze na… stratę. Zanim zainwestujesz swoje pieniądze, weź to pod uwagę. Poza tym w ten sposób narażasz się także na cyberataki, oszustwa itd.\nDecydując się na zakup, trzeba poznać podstawowe zasady kupna i przechowywania BTC, a wcześniej uważnie monitorować trendy na giełdzie i nauczyć się, jak należy się na niej zachowywać, poznać rządzące tu prawa itp.\nREAD Co to znaczy „kapitalizacja odsetek”?\nDawniej gotówkę przechowywano w puszce po kawie albo szafce, a płatności kartą wydawały się odległą przyszłością. Dzisiaj zarówno konto w banku, jak i regulowanie rachunku kartą jest standardem. READ Specjalne strefy ekonomiczne – optymalne warunki dla biznesu\nPoznaj sposoby, dzięki którym zaoszczędzić czas i pieniądze. Możliwości jest wiele – to m.in. programy lojalnościowe, kody rabatowe, zakupowe aplikacje mobilne, programy cashback czy e-gazetki. READ Co to znaczy „kapitalizacja odsetek”?\nSpecjalne strefy ekonomiczne – optymalne warunki dla biznesu


##### Randki z romantycznym facetem - Gdzie znaleźć chłopaka? Porady dla singielek gdzie spotkać.\nAgencja randkowa cyrano 15.bölüm izle\nKsiężyca przeradza się w dzikie, fizyczne pożądanie zupełnie obcego faceta! Zabierają nas na randki z romantycznym facetem randki. Dara i donghae randki 2013 randka – poradnik jak się ubrać, jak randki z romantycznym facetem zachowywać, jak się przygotować?\nRandka w kinie wydaje się dobrym pomysłem, szczególnie na początku. Mądra kobieta — to ta, w towarzystwie której można zachowywać się tak głupio, jak vacetem tylko Paul Valéry. FACET WYLICZA:,pomysły na niekonwencjonalne i urocze randki, którymi NAS uwiedziesz”.\nRandka w realu z ukochaną osobą może obrać różne formy. USA 1998 Po 14 latach od nieudanej randki facet postanawia odnaleźć. Randki online w Gdańsku. Ponad 460 mln osób znalazło miłość na Badoo.\nOpanowałaś Vademecum flirtowania, ale pierwsza randka budzi emocje. Warsz Klimatyczna randki z romantycznym facetem, Stare Miasto, bulwary wiślane czy Most Zakochanych, to tylko niektóre romantyczne miejsca w.\nRomantyczna kolacja. Mniej więcej co trzecia kobieta idzie przykład, jak opisać siebie randki online randkę z mężczyzną, nie dlatego, że jest nim zauroczona, lecz aby bezpłatnie zjeść.\nLubujemy się w romantycznych filmach, romantycznych historiach literackich. Umówiłam się kiedyś z facetem, który gadał jak najęty. Randdki mogą być pełne romantyzmu, tak jak. Pokazujemy jak przyprawić szczyptą romantyzmu niejedną randkę.\nIdź na romantyczną kolację w lokalu lub na spacer wzdłuż. Jak randki z romantycznym facetem widzą zakończenie udanej pierwszej randki?\nWłaśnie wróciłaś z najlepszej randki w swoim życiu. Zwolennicy randki z romantycznym facetem na pierwszej randce (albo po prostu ci, którzy nie widzą w niej.\nZdesperowany mężczyzna, by chronić tożsamość zarówno swoją, jak i klientek, proponuje Eden trzy randki. I w Meksyku kobieta śmiało może zaaranżować rozmowę historia randek Spencer i Louise facetem, jednak. W USA szacuje się, że 30 proc. mężczyzn w wieku reprodukcyjnym w ogóle nie chodzi na randki. Co się stało z romantycznymi randkami, rodem z amerykańskich filmów? Randki z romantycznym facetem być romantycznym mężczyzną i ciągle uwodzić romantyczmym partnerkę?\nFaceci rojantycznym za płeć silniejszą, która nie podporządkowuje się uczuciom. Jak sprawić przyjemność kobiecie?\nW Suwałkach są setki mężczyzn, którzy - tak jak Ty – szukają nowych znajomości randki z romantycznym facetem chętnie umawiają się na randki. Jeśli jeszcze bardziej chcesz zaimponować swojemu facetowi weź ze sobą wędkę i przynętę i posiedźcie randki z romantycznym facetem brzegiem stawu we dwoje przytuleni do siebie w.\nCzy wiesz, jak. Niestety, z reguły nie można tam odczuć spokojnej, romantycznej atmosfery. Dobrze, by były kwiaty, kino, Niestety, za te chwile trzeba zapłacić. Jak wygląda idealna randka dacetem mężczyzny? Chociaż pierwsze randki to zazwyczaj kolacje i wyjścia na drinka, czasami lepiej jest.\nDarmowe kundli i swatanie była przednia szkoda, że facet okazał się dupkiem. Romantyczna kolacja, wino i dobra muzyka to świetne połączenie.\nSprawdź, o czym rozmawiać na pierwszej randce z mężczyzną i kobietą. Pokaż, że. Nic nie stoi na przeszkodzie, żebyście nadal chodzili na randki we dwoje. Jeśli twojemu partnerowi już dawno przejadły się wizyty w tej samej restauracji tydzień w tydzień, albo nudzi go romantyczny film, to czas.\nDatowanie malowideł skalnych\nRandki online w Waszyngtonie Kent Sytycd Randki Lauren Podłącz odbiornik satelitarny dzwonka Nicaragua serwisy randkowe za darmo Wordpress Speed Dating Theme Orange to nowa czarna aktorka randkowa\nPsychiczny program randkowy\nNie jest żadną tajemnicą, iż kobiety uwielbiają romantyzm i to w każdym wydaniu. To prawdziwa okazja, by poznać się nie tylko od tej romantycznej strony. Niewiele można mu zarzucić. Jest miły, przystojny, romantyczny, grzeczny, zrobi dla ciebie wszystko. A przynajmniej. Jego alter ego, Pan Romantyczny, to zabójczo przystojny mężczyzna do towarzystwa, który realizuje romantyczne fantazje – randki, które potrafią zawrócić w głowie.\nCzy wiesz, jak wygląda udana randka według mężczyzny? A potem?? Czas leci, praca, obowiązki, dom, dziecko i na randki już czasu nie ma. Chciałby iść do kina. Niestety, z reguły nie można tam odczuć spokojnej, romantycznej atmosfery.


Wilmington — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Genki Sushi\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Wilmington Atrakcje w pobliżu obiektu Genki Sushi\nStany Zjednoczone Karolina Północna North Carolina Coast Wilmington Wilmington Restauracje Genki Sushi\nNr 2 wśród 519 Restauracje w lokalizacji Wilmington $$ - $$$\nJapońska, Sushi, Azjatycka 4724 New Centre Dr Ste 5, Wilmington, NC 28405-3061+1 910-796-8687Strona internetowa\nWszystkie zdjęcia (30) Pełny widok Certyfikat jakości Czym jest certyfikat jakości? Strona TripAdvisor przyznaje certyfikat jakości obiektom zakwaterowania, atrakcjom i restauracjom, które stale otrzymują niezwykle pochlebne recenzje. Rezerwuj z OpenTable 28/05/2017\nZnajdź wolny stolik Zaktualizuj Szukaj wolnych terminów w tej restauracji Genki Sushi nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 5,0 Liczba recenzji: 286Doskonałe85%B. dobre8%Średnie4%Złe0%Okropne0%1 tydzień temu“Top notch!!”3 tygodnie(-i) temu“Delicious sushi and great service”Teraz zamknięteN23:00 - 03:00Wt - So17:30 - 20:0023:00 - 03:30Wszystkie godziny KUCHNIE Japońska, Sushi, Azjatycka, Miejsce przyjazne dla wegetarian, Posiłki bezglutenoweCENA $$ - $$$SZCZEGÓŁY 4724 New Centre Dr Ste 5, Wilmington, NC 28405-3061ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenie\nOceny podróżnych Doskonałe245B. dobre24Średnie14Złe2Okropne1Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (126)angielski (281)holenderski (2)Więcej języków Język polski (126)angielski (281)holenderski (2)japoński (2)niemiecki (1)\nZobacz opinie podróżnych: 21 z 30 wśród 286 recenzji\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieACNewell5412Zrecenzowano 8 marca 2017 z urządzeń przenośnych Marvelous sushi and service Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNienetfemWilmington, Karolina Północna1Zrecenzowano 8 marca 2017 Perfect!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieSean G2Zrecenzowano 3 marca 2017 Best Sushi in Town!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieHilary40Nashville, Tennessee128Zrecenzowano 27 lutego 2017 z urządzeń przenośnych Absolutely Delicious!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieZmom2013Elon, Karolina Północna2012Zrecenzowano 25 lutego 2017 z urządzeń przenośnych Great sushi... Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieZwinC1617Zrecenzowano 24 lutego 2017 z urządzeń przenośnych AverageJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAndre TWilmington41Zrecenzowano 24 lutego 2017 Great Sushi!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nNic A1Zrecenzowano 12 lutego 2017 z urządzeń przenośnych Great Tłumaczenie Google Dziękujemy, Nic A Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLilastrailAtlanta, Georgia195Zrecenzowano 8 lutego 2017 z urządzeń przenośnych Always our first destination in Wilmington!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCindyBCPittsford, Nowy Jork2610Zrecenzowano 28 stycznia 2017 z urządzeń przenośnych Best Sushi EverJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeHieronymus Seafood RestaurantLiczba recenzji: 471 w odległości 0,21 km Bitty and Beau's CoffeeLiczba recenzji: 34 w odległości 0,55 km Olive Garden Italian RstrntLiczba recenzji: 150 w odległości 0,56 km Pobliskie atrakcjeNoni Bacca WineryLiczba recenzji: 183 w odległości 1,96 km Springbrook Farms Horsedrawn ToursLiczba recenzji: 80 w odległości 0,43 km Feel Good Fishing Charters & AdventuresLiczba recenzji: 25 w odległości 2,14 km Broomtail Craft BreweryLiczba recenzji: 27 w odległości 3,45 km Pytania i odpowiedziZadaj pytanieUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Genki Sushi.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijAnulujWeryfikacja: ironman0160Dress code?7 maja 2017|Napisz odpowiedź Pokaż wszystkie odpowiedzi (6) Ukryj wszystkie odpowiedziCzy na pewno chcesz usunąć to pytanie?Usuń Potwierdź AnulujJaka jest Twoja odpowiedź?Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijAnulujOdpowiedź od użytkownika Sofie101 | Przedstawiciel obiektu |casual is fine.Czy na pewno chcesz usunąć tę odpowiedź?Usuń Potwierdź AnulujPrzydatna odpowiedź1głosNiezbyt przydatnaTłumaczenie Google Sandygirl14Do they deliver?9 sierpnia 2016|Napisz odpowiedź Pokaż wszystkie odpowiedzi (7) Ukryj wszystkie odpowiedziCzy na pewno chcesz usunąć to pytanie?Usuń Potwierdź AnulujJaka jest Twoja odpowiedź?Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijAnulujOdpowiedź od użytkownika KG4MXV | Użytkownik napisał recenzję tego obiektu |Nope, They do not.Czy na pewno chcesz usunąć tę odpowiedź?Usuń Potwierdź AnulujPrzydatna odpowiedź1głosNiezbyt przydatnaTłumaczenie Google newkiwi_10On April 5, we'll be arriving in Wilmington from Charlottesville, VA and thought we'd like to try your restaurant. However, I noticed via Open Table that the only available reservations start at 7:45. I tried April 6, same times. April 12, same times. Is there a problem with your Website, do you not take reservations early in the evening? Please tell me how we might be able to eat at Genki Sushi a bit earlier.3 kwietnia 2016|Napisz odpowiedź Pokaż wszystkie odpowiedzi (3) Ukryj wszystkie odpowiedziCzy na pewno chcesz usunąć to pytanie?Usuń Potwierdź AnulujJaka jest Twoja odpowiedź?Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijAnulujOdpowiedź od użytkownika StephanieSelene | Użytkownik napisał recenzję tego obiektu |Give them a call or email them. This place was pretty casual, and we got right in.Czy na pewno chcesz usunąć tę odpowiedź?Usuń Potwierdź AnulujPrzydatna odpowiedź2głosy(-ów)Niezbyt przydatnaTłumaczenie Google PoprzednieNastępne12\n4724 New Centre Dr Ste 5, Wilmington, NC 28405-3061 Lokalizacja:


Jak pozbyć się przebarwień na twarzy? | Suplementy dla kobiet Noble Health\nNieestetyczne przebarwienia skóry to problem wielu osób, również tych wkładających sporo wysiłku w jej pielęgnację. Jeśli i ty do nich należysz, ten artykuł jest właśnie dla ciebie.\nJak pozbyć się przebarwień na twarzy? Czy krem na przebarwienia na twarzy wystarczy, czy może będzie należało zgłosić się po pomoc do profesjonalnego gabinetu dermatologicznego?\nZa nami już ponad połowa lata i wiele dni spędzonych na opalaniu. Kąpiele słoneczne są bardzo przyjemne i zazwyczaj skutkują piękną, złocistą opalenizną. Czasem jednak powodują zaburzenia w produkcji melaniny – barwnika skóry. To właśnie z tego powodu pojawia się nasza zmora – przebarwienia na twarzy.\nPlamy na twarzy mogą skutecznie popsuć nasz wakacyjny humor. Zupełnie niepotrzebnie, ponieważ istnieje wiele skutecznych sposobów na ich zlikwidowanie. Do wyboru mamy domowe, „babcine” sposoby, dobry krem na przebarwienia twarzy, a także profesjonalne zabiegi.\nCzy wszystkie przebarwienia na skórze są takie same? Oczywiście, że nie – plamy na twarzy przybierają różne formy i rodzaje. Mogą to być: piegi (ephelides), ostuda (chloasma, melasma), soczewicowate plamy starcze (letingines seniles) oraz przebarwienia pozapalne. Brzmi to groźnie, jednak przebarwienia skóry nie wymagają leczenia farmakologicznego. Jeśli zaś przeszkadza ci efekt estetyczny, jaki wywołują, z pewnością chętnie dowiesz się, jak zlikwidować przebarwienia na twarzy.\nJak pozbyć się przebarwień na twarzy – w domu?\n– jeśli przebarwienia na skórze są niewielkie, być może wystarczy naturalny, domowy sposób i krem do twarzy na przebarwienia w ogóle nie będzie potrzebny. Wystarczy kilka razy dziennie przecierać plamy na twarzy sokiem ze świeżych ogórków, pomidorów lub cytryny,\n– do codziennej pielęgnacji warto włączyć krem na przebarwienia na twarzy. Jak rozpoznać dobry krem na przebarwienia? Powinien zawierać takie składniki jak: hydrochinon, kwas azelainowy, kwas kojowy, arbutynę, witaminę C. Są również tacy, którzy za najlepszy krem na przebarwienia uważają tretinoinę kupowaną na receptę w aptece.\nJak pozbyć się przebarwień na twarzy – w gabinecie?\n– jeśli krem wybielający przebarwienia okaże się niewystarczający, wówczas warto wybrać się do specjalisty, który podpowie, jak usunąć przebarwienia na twarzy. Najlepiej zrobić to jesienią, kiedy nie jesteśmy narażone na intensywne oddziaływanie promieni słonecznych. Lekarz dermatologii estetycznej dysponuje specjalną lampą, pomagającą mu zdiagnozować przebarwienia na twarzy,\n– nawet najlepszy krem na przebarwienia skóry nie da takich efektów jak profesjonalny peeling. Krem wybielający przebarwienia ma za zadanie rozjaśnić plamy, natomiast peeling po prostu złuszczy dotknięty nimi naskórek. Najlepsze efekty da seria ok. czterech zabiegów,\n– dużo lepiej niż nawet bardzo dobry krem na przebarwienia działa także laser. Specjalnie dobrana wiązka światła niszczy ciemniejsze plamki.\nNiestety, wymienione wyżej metody są niezwykle drogie (za jeden peeling zapłacimy kilkaset złotych, zaś za laser – nawet kilka tysięcy). Tak kosztowne zabiegi znajdują się poza zasięgiem wielu osób. Więc jak zlikwidować przebarwienia na twarzy? W większości wypadków powinien wystarczyć dobrze dobrany krem na przebarwienia skóry.\nDopóki zaś plamy całkiem nie znikną, możesz ratować się dobrze kryjącym podkładem. A na przyszłość: najlepszy krem do twarzy na przebarwienia to ten, który przed nimi chroni. Dlatego przed każdą ekspozycją na słońce należy użyć kosmetyku z wysokim filtrem UV. Jeśli będziesz trzymać się tej zasady – żaden krem na przebarwienia twarzy nie będzie ci potrzebny.\nClass A Collagen tabletki\nRed Off System


Złośliwe kłócące się ciotki, wujkowie patrzący na siebie spod oka. Wewnętrzne konflikty posiada niejedna z rodzin młodych. Jak posadzić zaproszone osoby by uzyskać luźną atmosferę przy stołach? Na pomoc przychodzą winietki. Wielu z Was uważa kartki z wydrukowanymi nazwiskami za wielkie zło i narzucanie odgórnego zdania rodzinie.\nZamieszanie w trakcie szukania swojego kartonika to jedyny minus podpisanych talerzyków. Ile razy zdarzyło się Wam siedzieć wśród obcych osób, z którymi dzieliła Was przepaść pokoleniowa? Sztuczne uśmiechy, problemy z nawiązaniem wspólnego tematu nie wpływają dobrze na samopoczucie zaproszonych.\nMiejsce przy stołach powinno przypisywać się biorąc pod uwagę wiek, kontakty i więzy panujące w rodzinie. Samotne osoby przybyłe na przyjęcie umieśćcie w gronie przesympatycznych roześmianych ludzi tak, aby nie miały czasu i chęci na smutki. Pomyślcie o przybyłych najmłodszych. Warto zorganizować dla nich oddzielny stolik. Dzieci w swoim gronie będą czuły się najlepiej.\nPan Młody zajmuje miejsce po lewej stronie, Panna Młoda po prawej. Tak też usadzamy wszystkich gości weselnych - na przemian kobiety i mężczyźni.\nKobiety po prawej, mężczyźni po lewej stronie. Nigdy nie rozdzielajcie par. Pomylenie osób towarzyszących negatywnie odbija się na zadowoleniu gości. jeśli na weselu jest kilka stołów, najlepiej zorganizować je tak, aby przybyli siedzieli rozmieszczeni wiekowo. Młodsza część rodziny powinna siedzieć razem, natomiast przy innym stole starsze osoby z rodziny.\nTradycje mówi, że osoby siedzące przy stole z młodymi są wyróżnione na tle rodziny. Można unikać stereotypów i przy nowożeńcach umieścić świadków wraz z osobami towarzyszącymi.\nWinietki oprócz roli przypisywania są też elementem dekoracyjnym. Małe kartoniki można zamówić w srebrno-złotych barwach na eleganckim zdobionym papierze. Wskazane jest, aby Państwo Młodzi, jeśli to możliwe zajęli miejsce przodem do wszystkich gości weselnych.\nUdane wesele to setki szczegółów, nad którymi jeszcze wiele razy będziecie rozmyślać, zmieniać, skreślać. Warto nie zapomnieć o układzie stolików i odpowiednim rozmieszczeniu przy nich gości.


Oversize-sukienki na każdą okazję | Love Over Hate\nKażda kobieta chce się czuć atrakcyjnie. Dobrze rozumiemy, jak duże znaczenie odgrywają ubrania, które nosimy na co dzień. Mają one ogromny potencjał, który warto wykorzystać. Najpierw jednak musimy ocenić w jakich fasonach wyglądamy najkorzystniej. Dużą popularnością cieszą się w ostatnich latach sukienki oversize.\nTen uniwersalny rozmiar to doskonały wybór dla pań o różnych typach figury. Chyba każda z nas zna swoje atuty, które chcemy podkreślać i mankamenty, które raczej wolałybyśmy ukryć. Jest to jak najbardziej możliwe. Sukienka oversize doskonale sprawdzi się kiedy chcemy zatuszować brzuszek czy krągłości w biodrach.\nWarto stawiać na wysoką jakość ubrań, które wybieramy, ponieważ wtedy mogą nam służyć naprawdę długo. Dobry materiał przetrwa próbę czasu i będzie odporny na uszkodzenia. Dobrze również dopasujć się do ciała zapewniając nam miękkość i maksymalny komfort – przecież chcemy się czuć swobodnie w tym, co na siebie wkładamy, dlatego najlepiej jest wybierać takie tkaniny, które są praktyczne i mało kłopotliwe w pielęgnacji. Jeśli materiał bardzo się gniecie to musimy dużo czasu poświęcić na prasowanie, a ponadto podczas zwyczajnego funkcjonowania nie będzie wyglądał estetycznie. Przecież ciągle wstajemy i siadamy, lepiej jest wybierać bardziej praktyczne materiały, które są odporne na odkształcenia. Wybór jest naprawdę szeroki więc bez trudu znajdziemy to, co doskonale wpisuje się w nasze oczekiwania.\nDuże znaczenie odgrywa dla nas również cena. Chcemy wybierać to, co jest przystępne dla naszej kieszeni. Nie lubimy przepłacać. Sukienki oversize to niewygórowane ceny, ale przede wszystkim pewność, że mamy w swojej szafie to, co będzie pasowało na wiele okazji. To maksymalna wygoda oraz doskonałe samopoczucie każdego dnia. Możemy wybierać wśród modeli na długi i krótki rękaw.\nSukienkę oversizową możemy śmiało łączyć z bardziej eleganckimi elementami garderoby. Świetnie komponuje się w duecie z marynarką i klasycznymi czółenkami. Jeśli jednak zależy nam na mniej formalnym stroju lub w pełni swobodnym, możemy sięgnąć po tenisówki lub baleriny w komplecie z luźną sukienką. To pewność, że nasz outfit jest bardziej casualowy. Ubrania w dużym stopniu determinują nasze samopoczucie. To główna część wizerunku, choć innych elementów wyglądu również nie należy zaniedbywać. Spójna całość wymaga odpowiednich dodatków.\nSzeroki wybór dla każdej kobiety\nKażda z nas może bez trudu znaleźć to, co będzie się wpisywało w jej gust. Wiele sukienek oversizowych ma ponadczasowy charakter, ale niektóre są niezwykle oryginalne. Niezależnie od tego, czy chcemy postawić na unikalne wzornictwo, napisy, falbany, marszczenia czy inne aplikacje, znajdziemy to, co interesujące i wykonane w trosce o detale.\nMamy wiele możliwości, aby stworzyć stylizacje absolutnie unikatowe, którym nie będzie brakowało charakterystycznego rysu. Dzięki temu zyskujemy zupełnie indywidualny wizerunek. Połączenie sukienki oversizowej z odpowiednimi butami jest bardzo istotne. Świetnie komponuje się ona z butami sportowymi, dlatego zyskujemy kobiecy wizerunek i maksymalną, nieskrępowaną wygodę i aktywność. Każda z nas może wybrać taką długość sukienki, w której czuje się najlepiej. W naszej szafie nie powinno brakować tego, co praktyczne i co chętnie na siebie wkładamy. Ubrania mogą dodawać nam poczucia pewności siebie, dlatego nie warto pozostawiać przypadkowi tego, co kupujemy, ale wybierać takie elementy garderoby, które podkreślają naszą kobiecość.


Jakie sygnały oznaczają, że powinniśmy zdecydować się na pozycjonowanie strony internetowej? – Biletomania WCK\nPosted bybbb\t 4 czerwca, 2020\nChociaż sam fakt powstania Internetu okazał się być dla wielu biznesów szansą na rozwinięcie skrzydeł, to dopiero jego rozwój sprawił, że pojawiła się doskonała szansa ku temu, aby zwielokrotniać zyski ze sprzedaży i pomnażać ilość klientów. Pierwsze witryny internetowe były dość prymitywne i tylko w nieznacznym stopniu przypominały te serwisy, z którymi mamy do czynienia dziś. Na bazie zmieniającej się sieci internetowej, powstało wiele nowych branż, zawodów, ale też firm, które działają jedynie w obrębie tej wirtualnej przestrzeni.\nDziś samo posiadanie adresu WWW już niestety nie wystarcza. Konieczne jest też pozycjonowanie stron, którym z reguły zajmują się specjaliści z branży SEO.Niestety nienajlepszym pomysłem jest próbowanie własnych sił w działaniach z tego zakresu, gdyż zwykle przynosi to więcej szkody, niżeli korzyści. Chociaż pozycjonowanie stron firmy to coś, co powinno mieć miejsce nieustannie i z odpowiednią systematycznością, istnieją jednak pewne sytuacje, kiedy zdecydowanie się na ten proces, może pomóc nam rozwiązać pewne problemy.\nNa stronie panuje ruch, lecz nie sprzedajemy\nPomnażanie zysków i zwiększenie sprzedaży, to bez wątpienia jedne z najważniejszych celów skutecznego pozycjonowania stron internetowych. Bardzo często zdarza się tak, że mimo tego, iż naszą stronę odwiedza dość sporo użytkowników, nie ciągnie to za sobą żadnych konkretnych reakcji z ich strony, a szczególnie mowa tutaj o procesie zakupowym. Dzięki działaniom SEO, nasza witryna stanie się lepiej widoczna, aczkolwiek szczególnie dla tych osób, którzy są faktycznie zainteresowani naszymi produktami lub usługami. Wystarczy tylko zastanowić się jak często nam zdarza się wejść na stronę, na której niestety nie odnajdujemy tego, czego poszukiwaliśmy. Strona internetowa pozycjonowania na odpowiednie słowa kluczowe, z pewnością wyeliminuje ten problem i sprawi, że odwiedzać będą ją głównie ci, którzy noszą się z zamiarem skorzystania z naszej oferty. Oczywiście, nie ma tutaj żadnej stuprocentowej gwarancji, gdyż istotne jest to, aby nie tylko posiadać na swojej witrynie szeroką ofertę, ale też by ta była w pewnym stopniu atrakcyjna oraz konkurencyjna.\nWitryna dopiero powstała i mało kto ma świadomość naszego istnienia\nPoczątki dla firm z różnych branż są tak samo trudne, jak i dla nowo powstałych stron internetowych. Po prostu nikt z nich nie korzysta, gdyż niewiele osób w ogóle wie, że te istnieją. W takim wypadku powinniśmy postawić na pozycjonowanie Google, aby nie tylko poprawić swoją pozycję w wynikach wyszukiwania, ale również doprowadzić do procesu budowania świadomości marki wśród internautów. Z pewnością pomocnym narzędziem będzie tutaj firmowy blog. Dzielenie się wiedzą ekspercką jest bardzo częstą praktyką w sieci, gdyż czytanie poradników i recenzji, to bardzo częsta praktyka użytkowników. Jeśli zaczniemy być postrzegani, jako eksperci z danej branży, klient w pierwszej kolejności zechce skorzystać z naszej oferty i nie będzie szukał alternatywy u konkurencji. Warto pamiętać, że całkiem nowe serwisy nie są dobrze widziane przez Google, które nie ma jakichkolwiek podstaw, aby wyświetlać ją wyżej w wynikach wyszukiwania. Strona musi stać się atrakcyjna pod wieloma względami dla użytkownika sieci. Powinna posiadać regularnie publikowaną, wartościową treść, być dostosowana do urządzeń mobilnych. Gwarantować płynność poruszania się, intuicyjność, a także odsyłać do innych stron wartych uwagi.


Mieszkanie na sprzedaż - Piotrków Trybunalski - MS-11210 - 48.00m² - WALISZCZAK Nieruchomości\nOferta sprzedaży trzy pokojowego mieszkania na I piętrze\nDo sprzedania mieszkanie o pow 48 m 2 składające się trzech pokoi, kuchni, łazienki o, wc oraz przedpokoju.\nMieszkanie zlokalizowane jest na kameralnym Osiedlu Łódzka.\nW mieszkaniu okna Pcv, zadbana glazura i , zabudowa kuchenna. wymieniona instalacja elektryczna. Blok ocieplony, spokojne i miłe sąsiedztwo.\nAtutem mieszkania jest niewielki czynsz do wspólnoty mieszkaniowej w wysokości 350 zł z zaliczką na CO.\nCena mieszkania 210 000 zł. do negocjacji


Łąka pamięci - Page 4\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 16:39\nDokładnie rok temu odprowadzałem Frances na pociąg do Hogwartu. To niesamowite ile może się zmienić w ciągu dwunastu miesięcy. Wtedy szedłem na peron 9 i ¾ z nadzieją na lepsze jutro, z naiwnym uśmiechem na ustach i jakąś wesołością w oczach. Wojna niby czaiła się za plecami, ale na chwilę przestałem zwracać na nią uwagę. Twarz miałem opaloną przez leżenie na łące w Dorset podczas Festiwalu Lata - na moment wszystko było w porządku.\nTeraz też miałem opaloną twarz, ale przez pracę w Oazie. Pomagałem przy budowie nowych chatek albo przynajmniej starałem się gotować osobom, które to robiły. Frances wyjechała do rodziców, Hogwart przestawał być bezpieczny, a wojna już nie czaiła się za plecami, tylko dawała ciosy prosto w twarz. Festiwalu lata nie było, tak samo jak nawinego uśmiechu i wesołości w oczach. Nie zachwycałem się pięknem tego miejsca, choć w zeszłym roku to hrabstwo skradło moje serce. Tym razem nie przyszedłem tutaj na zabawę i odpoczynek. Mieliśmy robotę do wykonania, w dodatku dość ambitną, ale potrzebowałem tego wyzwania. Skończyła mi się cierpliwość na tę wojnę, jeżeli mogłem coś zrobić, cokolwiek, to w to wchodziłem bez większego zastanowienia.\nNie byłem pewny kogo jeszcze spotkam na miejscu. Marcy mniej więcej powiedziała mi o co chodzi, ale zdawałem sobie sprawę, że to wciąż ruchomy projekt – może ktoś się dołączy, może jednak zrobimy coś innego, nieważne, byle tylko podjąć jakąś próbę.\n– Cześć – przywitałem się, machnąwszy im dłonią z oddali. – My się chyba nie znamy? Florean – wyciągnąłem rękę do nieznajomej blondynki, chociaż jej rysy twarzy wydały mi się znajome. – Gwen, dobrze cię widzieć – miło wspominałem naszą niedawną wizytę w Warwickshire, nawet jeżeli nasza misja nie należała do najłatwiejszych. Wspaniale było znów pracować z duchem, wcześniej nie byłem świadomy jak bardzo za tym tęskniłem. – Bojczuk! – uścisnąłem go przyjacielsko, bo nie widzieliśmy się chyba od pamiętnego ataku na Ruderę, a naprawdę dobrze było go zobaczyć całego i zdrowego. – Co u ciebie? Opowiadaj! Na pewno coś ciekawego – tęskniłem za jego opowieściami i luźnym podejściem do życia, potrzebowałem tego jak nigdy. – Łapserdaku – przywitałem się też ze skrzatem, posyłając mu szczery uśmiech, pamiętając jak bardzo nam pomógł podczas ataku. Od tamtego momentu czułem ogromny sentyment do tego stworzenia. – Czekamy tylko na Marcy? – Spojrzałem na całą naszą grupę, czując jak rośnie we mnie zapał do pracy. To będzie udany dzień.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 16:41\nWeymouth wydawało jej się tego lata jeszcze piękniejsze, jeszcze bliższe. Nie podróżowała zbyt wiele, przeważnie chowała się w ogrodach Kurnika, umykała przed tłumem, rzadko wędrowała po miasteczku. Czuła, wiedziała, że powinna być ostrożna w szczególnie nieprzyjaznym dla kuzynów czasie. Odnalezienie dwóch twarzy zbyt głęboko utrwalonych w pamięci nieznajomych mogłoby być łatwiejsze, gdyby i ona została rozpoznana. Choć świat ją wabił, choć pragnęła w pełni cieszyć się zupełnie niespodziewaną wolnością, nie mogła dać się kusić nierozsądnym fantazjom. A przynajmniej nie marzeniom o wędrówkach! Wybierała więc najczęściej tereny Prewettów, bliskie, przyjazne i w ostatnich tygodniach zgłębione niemal w pełni. Piękne zielenie, wybrzeże, polany pełne kwiatów i pośród tego wszystkiego dwór, azyl dla niej, ramiona rodziny i miejsce zgłębiania pasji. Te okolice stały się jej ulubionym miejscem ucieczki. Migrowała między domem a nietypowym symbolem przeszłości.\nZ tygodnia na tydzień rosła jej świadomość, rozkwitała odwaga, zaczynała pojmować coraz więcej szczególnie w temacie konfliktu, który rozgrzewał wszystkich krewnych. Nie mógł i ominąć jej. Teraz jednak uroki, te proste i dotąd przed nią zasłonięte, pozwalały jej poczuć, ile emocji wydostawało się z tych zwyczajnych momentów, z chwil łapanych nagle, bez przemyślenia, bez spodziewanego czaru. W maju rozpoczęła się jej osobista rewolucja. Ktoś, kto nigdy nie zadzierał z salamandrami, mógł nie podejrzewać, że z jednej iskry rozpętać się może prawdziwy pożar. Pożoga, siła, energią, inicjatywa. Pasja, która nie kończyła się i nie zaczynała na muzyce czy pędzlu. To potrzeba zaprzestania krzywd i rozlewu krwi, zaprzestania zadrapywania zdrowia i życia w imię wstrętnej wojny. Krewnych i przyjaciół posiadała po obu stronach tego konfliktu, choć ci, których pozostawiła, najpewniej plują dziś na każde wspomnienie o niej. Zamierzała jednak mimo to o nich zadbać. Zamierzała zrobić coś, co mogła użyć, na co była gotowa. Zamierzała przyjść za Kerstin, choć nie za bardzo pojęła szczegóły. Nie przeszkadzało jej to poczuć, że był to ten dobry moment, ten właściwy na wsparcie ukochanych osób, które mierzyły się z potężnym brzemieniem od wielu miesięcy, którzy ryzykowali zdrowiem, życiem nie tylko swoim, ale i drogich im osób. Isabella pragnęła… pragnęła odnaleźć swoją drogę, swoje ognisko, swój osobisty deszcz iskier. Morze próśb, morze słów. Czy polana w Weymouth to właściwa droga?\nPastelowa, jasnoróżowa sukienka haczyła koronkowymi zakończeniami o wyższe trawy i śmiało rozrastające się łodygi kwiatów. Buciki miękko zanurzały się w jeziorze zieleni, pośród bujnych łąk, przyjemnie otwierających się na słońce roślin. Drobne dłonie ściskały parasolkę, która chroniła blade policzki przed gorącymi promieniami. Nie wyglądała jak prosta dziewczyna z wioski, choć minęło już tyle czasu. Wciąż ubierała się jak dama, wykradzione z własnej garderoby stroje służyły dzielnie. Przełykała dzielnie tęsknotę za nowymi strojami, za perfumami i biżuterią. Ten czas minął. W chwili niepewności i grozy wojny zdecydowanie zmieniły się jej priorytety. Przechodziła z jednego życia do drugiego. Z bycia wrogiem do bycia przyjacielem. Z narzeczonej do… do dziewczyny zupełnie innego chłopaka. Kiedy odważyła się spojrzeć w chmury, pomyślała, że świat już całkiem oszalał. I ona razem z nim.\nDo umówionego miejsca dotarła bez przeszkód. W roślinnym otoczeniu czuła się lepiej, oswojona i gotowa zmierzyć się ze wszystkim. Przyuważyła Kerstin przy grupce nieznajomych lub raczej nie do końca znajomych towarzyszy i pomachała jej. – Witajcie! – zawołała uszczęśliwiona, podniecona tym, co za chwilę miało się wydarzyć. Lub co zaraz będzie mogła usłyszeć. Popatrzyła po zebranych. – Mam na imię Isabella, jestem… - zaczęła mówić, ale urwała, wyłapując twarz jakimś cudem znajomą. Twarz wstrętnego łotra! Szeroko otworzyła oczy i złożyła parasolkę. – Ty! Ty niegrzeczny chłopcze! Ty gamoniu! Hultaju! Ty porywaczu niewinnych dam! Przez ciebie, to przez ciebie tonęłam w Tamizie! – wykrzykiwała, waląc Bojczuka parasolką. Dobrze wiedział, o czym mówiła. Dobrze wiedział, że nie postąpił dobrze. I nawet jeśli później próbował ją ratować to… to tamto wydarzenie długo jeszcze było dla Isabelli traumą.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 16:50\nPrzetarła lekko dłonią nieco zmęczone oczy. Niespecjalnie mogła dzisiaj spać, wczorajszy dzień był jakiś ciężki, nawet jeśli przez jego większość czytała książkę. Poza tym właściwie tylko trochę ćwiczyła i wraz z Lucindą zrobiła obiad. Bardzo prostą zupę, bo jedzenia też nie było wiele, odkąd Marcella nie zarabiała. Właściwie w ogóle nie zarabiała, zamiast tego skupiając się na wszelakich misjach i sprawach związanych z Zakonem. Dlatego tutaj była, prawda? Żeby pomóc w akcji, jaką Gwen chciała zorganizować.\nNie do końca wiedziała kto poza Floreanem jeszcze ma w tym wszystkim uczestniczyć. Ale z pewnością będą potrzebowali aktywnych Zakonników. Podczas wyprawy do banku pracowało im się świetnie (pomijając fakt, że nie słuchał jej kompletnie w stanie zagrożenia jego życia, czym doprowadził ją do strasznej furii i tupania nóżką), więc skoro był dostępny, zapoznała go mniej więcej z tym, co będzie się działo podczas spotkania organizacyjnego. Miała tylko nadzieję, że rudowłosej uda się to wszystko ogarnąć, bo zadanie wydawało się niełatwe. Marcy nigdy nie miała do czynienia z tyloma sowami. Szkolna sowiarnia jest o kilka poziomów niżej niż to co teraz planowali. Nietrudno jednak się odnalazła - na łące stała już grupka osób. Dostrzegła wśród nich Floreana oraz Gwen bez problemu. Z tego co widziała to była tam też siostra Tonksów, którą kiedyś zauważyła gdzieś w Oazie. Była niemagiczna, więc siłą rzeczy Marcy czuła wobec niej pewną sympatię. Widziała swoje odbicie? Może trochę. Nie widziała Arabelli już tak długo… Zdecydowanie zbyt długo.\n- Jonathan? - spytała zaskoczona, kiedy udało jej się dostrzec dokładnie kto jeszcze w tym miejscu się znalazł. No tego się nie spodziewała zupełnie. Chociaż gdyby mieli się spotkać w małym gronie okołozakonowym, przecież nie wychodziliby z Oazy. Stanęła gdzieś bliżej Floreana, przysłuchując się temu co mówiła nieznana jej blondynka. - No to będzie ciekawie. - Mruknęła pod nosem, wyciągając z kieszeni paczkę papierosów i zapaliła sobie jednego od różdżki. - Działo się coś ciekawego jak mnie nie było?\nOczywiście na końcu skinęła jeszcze grzecznie głową w stronę skrzata domowego. Nie miała pojęcia, że Jonathan go ma, ale to całkiem przyjemna odmiana. Jednak ona była czystej krwi czarownicą, nawet jeśli w jej domu nie było skrzata, to zdarzało jej się widywać takich na magicznych ulicach czy też w magicznych wioskach.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 16:59\nSzczęśliwie, na Gwen nie musiała czekać długo i nie zdążyła jeszcze całkiem rozkleić się z przytłoczenia samotnością i tępym uczuciem ustawicznej bezradności. Przyjaciółka jak zwykle okazała się mieć wyczucie, by zaskoczyć ją ciepłym głosem akurat w momencie, gdy po zaróżowionym policzku spłynęła pierwsza łezka.\n- Gwen! Nie, nie było najmniejszego problemu, pan Łapserdak był... jest bardzo miły - Prędko otarła twarz rękawem i uniosła głowę, by posłać stworzeniu jeszcze jeden, uprzejmy uśmiech. - Trzymam się, ja... - Nie nadążała za tym, co mówiła dziewczyna, jej reakcje były ostatnimi czasy odrobinę spowolnione, nie zawsze potrafiła znaleźć w sobie dość sił, by właściwie skupić na wszystkim, co robiła. Może wkrótce się to zmieni, może kiedy obierze nareszcie jakiś cel, jakieś precyzyjne zadanie... - Wydaje mi się, że spotkałyśmy panią Marcellę, ale chyba nie pana... - urwała, dając się podprowadzić za ramię. - Nie czuję się jeszcze najlepiej, ale już nie tak źle jak na początku. Myślę, że dam sobie dzisiaj radę.\nUsiadła na pieńku i zaczęła machinalnie poprawiać wystające z krańca sukienki nitki. Jej policzki wyschły, oczy nabrały żywszych barw, a w klatce piersiowej załomotało z nerwów. Z początku miała wątpliwości, czy zbierze się na zarysowanie swojego pomysłu innym - w obawie przed wyśmianiem, przed niechęcią. W towarzystwie Gwen poczuła się jednak lepiej, a gdy uniosła głowę za dźwiękiem bluzgów, odniosła wrażenie, że może obawiała się nad wyrost.\n- Tak - przyznała z cieniem rumieńca, widząc poznanego przed dwoma miesiącami mężczyznę. - Dziękowałam panu Łapserdakowi i tobie też dziękuję, Johny - Chyba nie było w tym nic złego, że użyła imienia, przecież się sobie już przedstawiali. - Jeszcze na trzy osoby, tak myślę - upewniła się, rzucając krótkie spojrzenie Gwen.\nSama zdołała zaangażować jedynie Isabellę z lecznicy, właściwie trochę przypadkiem, ale na dłuższą metę ufała jej dość, by uznać, że jej udział w tym projekcie mógłby okazać się wartościowy. Nie sądziła, by panna Presley zdecydowała się dołączyć do jakiejś bardziej... zbrojnej misji. Obie były na to pewnie zbyt subtelne, zbyt uwrażliwione.\nPana Floreana nie znała w ogóle, ale odmachnęła na gest powitania i przedstawiła się uprzejmie, zdradzając pełne imię:\n- Jestem Kerstin... Tonks - Kącik jej ust zadrżał.\nUcieszyła się widocznie, gdy do grupy dołączyła Isabella - wstała nawet z pieńka i wyciągnęła ramiona, licząc na to, że dziewczyna pozwoli się chociaż trochę uściskać na powitanie; niebywałą wdzięczność odczuwała wobec niej, że mimo niejasnych szczegółów i niemagicznego statusu Kerry, zdecydowała się pomóc. Zanim jednak zdążyłaby cokolwiek rzec, czarodziejka rzuciła się w stronę Johny'ego, pozostawiając Kerstin zesztywniałą z uniesionymi rękoma.\n- Co się stało? - zapytała cicho, chyba Gwen, choć równie dobrze mógł odpowiedzieć jej każdy. - Och, Bella, poczekaj! Możemy o tym porozmawiać! - Spanikowała, nie będąc gotową na zażegnywanie cudzego konfliktu.\nZ tego wszystkiego prawie by przeoczyła przybycie ostatniej zaproszonej czarodziejki. Mimo niekorzystnych okoliczności, zamachała do niej jednak wysoko, czerwieniąc się po czubki uszu.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 17:00\nGwen powitała wszystkich przybyłych, jednak bezustannie najbardziej skupiona była na Kerry, nie wypuszczając przyjaciółki z objęć. W tej sytuacji potrzebowały siebie nawzajem jak nigdy i dziewczyna miała zamiar wspierać ją tak bardzo, jak to tylko było możliwe. Paradoksalnie, śmierć przynosiła mniej nerwów. Gdy Bertie Bott zmarł smutek rozrywał serce Gwen (i dalej nie przestawał), ale przynajmniej wiedziała, że nie mogła już nic więcej robić. A Justine? Tkwiła w Tower, bez wątpienia torturowana, być może błagająca o śmierć. Im zaś pozostało jedynie poczucie bezsilności w starciu z jej cierpieniem.\nWypuściła Kerstin z objęć dopiero, gdy ta wstała, aby przywitać się z Bellą. Gwen kojarzyła dziewczynę z lecznicy, ponadto uczęszczała z nią na ten sam rok w Hogwarcie, jednak nie znała najlepiej jej temperamentu i gdy ta zaczęła krzyczeć oraz straszyć Johnatana parasolką, zamarła w zdziwieniu. Panna Tonks miała jednak lepszy refleks od rudowłosej.\n– Bello, Kerry ma chyba rację. – Nerwowo podrapała się po głowie, zerkając na przyjaciela: – Johny… ty… zrobiłeś jej coś? Na Boga, Bello, znam go od dawna i… Johny, porwałeś ją? – pytała, nie rozumiejąc co się właśnie stało. W jej głosie nie było jednak oskarżeń w stronę przyjaciela. Była przekonana, że to musiał być jakiś dziwny przypadek albo… albo co. Głupi wybryk Bojczuka? Jakiś jego żart? Dobrze wiedziała, że chłopak po prostu czasem ma niekoniecznie sensowne pomysły.\nWstała z miejsca, podchodząc do Kerry i stanąć tuż obok niej, stając się z dziewczyną ramionami. Czekając, aż sytuacja się nieco uspokoi, Johny wytłumaczy o co chodzi, a wszyscy poczują się w swoim towarzystwie swobodniej, zaczęła sobie układać w głowie kolejne słowa. Jako malarka nie raz pracowała z ludźmi, musząc przekonać ich do swoich artystycznych racji, ale teraz razem z jasnowłosą stała na czele zorganizowanej grupy i była to dla dziewczyny sytuacja bez wątpienia nowa. Czuła stres, mimo że wszystkich mniej lub bardziej znała i wiedziała, że jest wśród przyjaciół. Nie musiała obawiać się z ich strony ataku czy nadmiernego oceniania.\nOdchrząknęła, jakby to miało pomóc jej rozluźnić spięte gardo i odezwała się:\n– Eee… nie spodziewałam się… żadnego takiego konfliktu na początku, ale… eee… chyba lepiej będzie, jeśli przejdziemy do rzeczy. No więc… niektórzy z was wiedzą o naszym pomyśle więcej, inni mniej. Ale tak w skrócie to zebraliśmy się tutaj, aby tego, ustalić szczegóły naszej artystyczno-pacyfistycznej akcji, w której wyślemy na Londyn sowy będące trybutem dla zmarłych w wojnie – wyjaśniła, zerkając niepewnie na Kerstin. Może chciała coś jeszcze dopowiedzieć? Inni też mogli czuć się swobodnie i zadawać pytania, jeśli odczuwali taką potrzebę.\nMiała jedynie nadzieję, że Bella i Johny nie będą im utrudniać tej sytuacji, że nie pokłócą się bardziej, a nawet jeśli to po ich wspólnym spotkaniu i tylko po to, aby następnie się po prostu dogadać. Teraz nie mieli za bardzo czasu na dłuższe kłótnie, a w tak trudnych czasach wszyscy powinni się po prostu wspierać. Zwłaszcza, że Gwen wiedziała o tej dwójce wystarczająco, aby wyrokować, że ich poglądy musiały być w miarę zbliżone. Johny był przecież dobrym człowiekiem, a w lecznicy Alexandra pracowały tylko sprawdzone osoby.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 23:26\nNie musiała mi dziękować - Łapserdak był prawie wolnym skrzatem (na tyle na ile mógł, rzecz jasna) i sam podejmował pewne decyzje, ale uśmiecham się uprzejmie, delikatnie kiwnąwszy głową. A później na horyzoncie pojawia się sam Florean Fortescue i obydwoje ze skrzatem wstajemy, żeby się z nim przywitać - Florean! - wyciągam usta w szerokim uśmiechu, odwzajemniając przyjacielski uścisk; nawet Łapserdak się rwie, żeby przytulić się krótko do jednej z jego nóg i skrzeczy swoim piskliwym głosikiem Pan Florean! Jak to dobrze pana widzieć!; z ust mi to wyjął. Ech, Rudera chyba zawsze zostanie w moim sercu, wielka szkoda, że taki musiał spotkać ją los. W tym momencie pomyślałem o Lanie - ciekawe jak ona sobie radzi? - Dużo by opowiadać, ale jest w porządku, jakoś sobie radzę, a ty? Jest... stabilnie? - bo raczej nie było dobrze, skoro jego twarz wciąż spoglądała na nas z listów gończych. Chciałbym móc powiedzieć więcej, ale przyszliśmy tu w konkretnym celu, być może po omówieniu szczegółów uda nam się wybrać choćby na krótki spacer i pogadać trochę dłużej? Chętnie dowiedziałbym się jak sobie radzi, czy wie co z innymi?... Nie zdążyłem do końca zatonąć we własnych myślach, bo dołącza do nas kolejna persona, w której rozpoznaję... O, Godryku!... To nie mogło skończyć się dobrze - wpierw moje oczy rozszerzają się w wyrazie niemego przerażenia, później do uszu dochodzi dziewczęcy krzyk, a na koniec dostaję kilka razy parasolką. Zasłaniam się rękami, trochę chowając za Floreanem (bo za dziewczynami jednak nie wypadało). Łapserdak działa błyskawicznie - pstryka palcami, wytrącając z dziewczęcej dłoni parasolkę, ta unosi się teraz wysoko nad naszymi głowami, a ja posyłam mojemu małemu przyjacielowi spojrzenie pełne wdzięczności - Isabello! Ja... - zaczynam, ale właściwie nie do końca wiem co powinienem powiedzieć, szczególnie, że wokół pada więcej pytań i wszyscy się gapią - Ja przepraszam! To był wypadek, anomalie i... w ogóle, przecież ja bym w życiu nawet muchy nie skrzywdził, przysięgam!... - kładę rękę na sercu, wciąż jednak nie wychodząc zza pleców pana Fortescue i przesuwam wzrokiem po zgromadzonych, szukając u nich potwierdzenia. Dopiero teraz zauważam, że dołączyła do nas Marcella Figg i jestem tak samo zdziwiony jej obecnością jak i ona moją; chciałbym zagadać i może spytać o kolejną randkę (hehe), ale to chyba nie jest zbyt odpowiednia pora na bycie czarującym; robimy z Figg podmiankę - ona przystaje przy Floreanie, a ja przemykam obok Kerstin, zatrzymując się po jej drugiej stronie (odniosłem wrażenie, że najlepiej zna się z Bellą, więc chyba nie zaatakuje mnie ponownie w obawie, że przy okazji mogłaby uszkodzić koleżankę?); wsuwam dziewczynie rękę pod ramię, tym samym nieznacznie się w nią wtulając - Jesteśmy po jednej stronie, to nie czas na rozdrapywanie dawnych konfliktów, proszę, Isabello, puśćmy w niepamięć tamten niefortunny wypadek i zacznijmy wszystko od nowa, moje przeprosiny są szczere i jeśli mam odpokutować, to obiecuję zrobić dla ciebie wszystko czego twoja dusza zapragnie, wiedz, że jestem twoim eeee... dłużnikiem? - to chyba niezbyt odpowiednie słowo, ale wiadomo o co cho. Przy okazji posyłam jej blady uśmiech w nadziei, że nie zacznie mnie okładać pięściami, skoro parasolka wciąż lewitowała poza zasięgiem dziewczęcych dłoni - Tak, tak, przejdźmy do rzeczy - kiwam głową, wychylając się nieznacznie zza panny Tonks, by rzucić Gwen krótkie spojrzenie - Pytaliście już znajomych o sowy? Mogę się przejść na Londyńską pocztę i wypożyczyć jakieś stamtąd - kiwam łbem. Chyba tylko ja mogłem to zrobić, skoro jedna trzecia z zebranych to terroryści poszukiwani listem gończym, a reszta i tak nie miała wstępu do stolicy ze względu na swoje pochodzenie - I przede wszystkim - myśleliście co dokładnie chcemy napisać w tych listach? - jak ładnie ubrać w słowa to co chcieliśmy przekazać?\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 23:33\n– Tonks! Kogoś mi przypominałaś, teraz wszystko jasne – uśmiecham się serdecznie do blondynki, teraz zauważając widoczne podobieństwo do Justine. – Znam twoją siostrę – uściślam po chwili, choć może poruszanie tego tematu nie było zbyt fortunne. – Brata też, pomagał mi podczas ataku na lodziarnię, wspaniały człowiek – dodaję, kiwając przy tym energicznie głową. Spędziliśmy nawet noc w Tower przypominam sobie, a to zbliża do siebie ludzi. Cóż, nie mogłem powiedzieć ani jednego złego słowa na tę rodzinę.\nTak samo jak nie mogłem powiedzieć nic złego o Bojczuku (w tej chwili, bo kiedy mieszkaliśmy razem w Ruderze, potrafił wyprowadzić mnie z równowagi, ale przecież z biegiem czasu człowiek zapomina o wszystkim co złe). – Stabilnie? No, powiedzmy – pozwalam sobie na krótki śmiech, bo jeżeli miałbym opowiedzieć coś o swoim życiu, to słowo stabilnie chyba byłoby ostatnim, o jakim bym pomyślał. Odkąd wojna się zaostrzyła, moje życie przypominało mugolski rollercoster. Mimo wszystko chciałem powiedzieć coś jeszcze, o coś się zapytać, przecież nie widzieliśmy się z Bojczukiem tak długo, i już otworzyłem usta, kiedy wpadła… Isabella? Chyba widziałem ją raz w lecznicy, kiedy przyszedłem do Aleksandra po eliksiry, ale nie potrafiłem o niej powiedzieć nic więcej. Natomiast sposób, w jaki rzuciła się na Bojczuka, wprawił mnie w osłupienie. Odruchowo postanowiłem chronić przyjaciela, wszak niejedno wspólnie przeszliśmy, więc wyciągnąłem ręce w stronę kobiety, jakbym chciał uspokoić dzikie zwierzę. – Spokojnie, na pewno da się znaleźć wyjście z tej sytuacji… – zaczynam, chociaż ciężko się przebić przez jej podniesiony głos. – Moment, zaraz, w Tamizie?! – Teraz jednak dołączam się do kobiety i spoglądam na Bojczuka zaskoczony, bo ten zarzut zabrzmiał poważnie. A po chwili wybucham śmiechem, bo tak, to brzmiało dramatycznie, ale z drugiej strony jakoś szczególnie mnie to nie zdziwiło. Tylko Jonathan Bojczuk mógł się wpakować w coś takiego. – Przepraszam, oczywiście, to okropne tak tonąć w Tamizie… – dodaję szybko, próbując powstrzymać śmiech.\nI taki rozweselony spoglądam na Marcy, ale na jej twarzy próżno szukać uśmiechu, więc mój też trochę niknie. Spoglądam na nią porozumiewawczo, nie wiem, mam wrażenie, że oboje przeszliśmy na tyle dużo, że nawiązała się między nami specyficzna nić porozumienia. Czasem była nadwyrężana, tak jak ostatnio, ale odniosłem wrażenie, że między nami wróciło do jakiejś normy. Pochylam się nad nią i – Oprócz tego nie – mówię ściszonym głosem, nie chcąc dalej przeszkadzać ich sprzeczce.\nMoże to i lepiej, że Gwen rozpoczęła nasze nieformalne spotkanie. Zaplotłem dłonie na piersi, przysłuchując się krytycznie jej słowom. Mniej więcej wiedziałem o co chodzi, ale nie znałem szczegółów. – Tak, ja pisałem do kilku osób i wszystkie się zgodziły – odpowiedziałem Bojczukowi. – Chyba nie ma co się rozpisywać. Przekaz ma być krótki i czytelny, żeby szybciej trafił do odbiorcy, tak mi się wydaję – dodaję, spoglądając kontrolnie na dziewczyny, bo to one były pomysłodawczyniami dzisiejszego spotkania.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 12.01.21 23:35\nMa rację? Ma rację? Wpędzona w ruch parasolka mogłaby się połamać na tym niedomytym, potarganym łebku, gdyby tylko Bella włożyła w to całą swoją moc – a była tego bardzo, bardzo bliska. Napływające zewsząd głosy nie potrafiłyby jej powstrzymać skutecznie, ale pstryknięcie usłużnego skrzata i raz-dwa damski, niezawodny artefakt wysunął się z jej okrytych koronkowymi rękawiczkami dłoni i poleciał gdzieś ponad jej upudrowane czółko. Zacisnęła w złości piąstki i obróciła się gwałtownie w stronę rudowłosej panienki.\n– Nie masz pojęcia, co ja takiego przeżyłam, moja droga! Jak bardzo się bałam! Jak było mi zimno i źle, kiedy jakiś wstrętny brudas zniszczył moją ulubioną sukienkę i znieważył mnie. A potem jeszcze… potem przetrzymywał w jakiejś podejrzane norze i proponował niewiadome specyfiki! Och, och! – lamentowała głośno, przerażona i pewna tego, że nie zdoła wyrzucić z siebie tego wspomnienia jeszcze przez długi czas. Trawy owijały się wokół jej bucików, kolana się trzęsły, a rozgrzane serce ani myślało, by całkiem zgasnąć. Przecież uciekła z płaczem! Może tego nie okazała przed obcymi mężczyznami, bo przecież nie chciała wyjść na kruchą trzcinkę, która pokłada się pod byle podmuchem wiatru, ale później, kiedy zniknęły nieprzychylne pary oczu, przeżywała wszystko, zestresowana, śmierdzącą, lodowatą rzeką i w wyraźnym osłabieniu. A co robił wtedy ten kocmołuch? No co? Zapewne śmiał się wniebogłosy. A jeśli podglądał ją, kiedy była nieprzytomna?! A jeśli zdjął jej ubranie?\n– Chyba zemdleję, och, zemdleję. Kerstin, słodka Kerstin. Proszę, ocuć mnie, gdybym miała upaść zaraz na te miękkie łąki – poprosiła w rozpaczy i sięgnęła po rączkę jasnowłosej medyczki. Ona jedna zapewne zdolna była udzielić pierwszej pomocy. Ten… ten Johnny? No właśnie, co takiego zrobił? – Anomalie? Ha, przecież to takie kłamstwo! Nie wyglądasz na niewinnego! Widzę to w twoich oczach. Przyznaj, co chciałeś ze mną zrobić? A ten twój koleżka? To jakiś niegodziwiec? – wyrzucała prawie na wdechu i cofnęła się o krok. – Owszem, w Tamizie, w głębokiej, wstrętnej, cuchnącej Tamizie. W środku zimy! – odpowiedziała drugiemu mężczyźnie i aż mocniej poczerwieniała na policzkach. Nie wierzył czy może współczuł? – Gdzie jest moja parasolka? Dlaczego ona lewituje? – zapytała, rzucając szybkie spojrzenie na unoszący się atrybut. Potrzebowała paru chwil, by uspokoić rozpędzone serce, by ustąpiły wszystkie drżenia. Bała się, bo miała uczestniczyć w czymś wielkim, czymś wyjątkowym, a tu na środku drogi staje typ, który nie budził jej wiary.\n– Kerstin, czy mu ufasz? – zapytała po wysłuchaniu rzezimieszka. – Ty… Jonathanie, w porządku. Wybaczam ci, ale wiedz, że będę miała na ciebie oko. Wyglądasz… Nie wyglądasz jak przykładny młodzieniec. Nie jestem pewna, jakiej przysługi mogłabym oczekiwać. Chociaż nie, wiem! Przysięgnij mi, przysięgnij, że nigdy więcej nie zaczepisz samotnej dziewczyny na ulicy. W dodatku w tak wulgarny sposób! – oświadczyła bardzo oficjalnie, dbając o odpowiedni dobór słów. – Uważajcie na niego, drogie koleżanki – dopowiedziała, rzucając krótkie spojrzenie na wszystkie damy. Wydawało jej się, że zna się na takich cwaniaczkach. Te przeprosiny wcale nie musiały być takie szczere.\nTak, może już dość tego gniewu.\n– Potrzebne nam będzie mnóstwo sów. Dużo pięknych sów, pergaminy i odpowiednie słowa, które poruszą wyniszczone serca czarodziejów. Czy któreś z was jest pisarzem? Czy pojmuje wspaniałą sztukę słowa? – zapytała, będąc pewną, że treść listu winna być kwestią priorytetową. Bez odpowiedniej perswazji, bez zdolności czarowania zgrabnym, choć i mocnym, zdaniem, cała akcja nie miała sensu. Potrzebowali nie tylko ptaków i ludzi, którzy pokierują je w świat. Posłuchała bardziej uczesanego mężczyzny i zmarszczyła lekko brwi. – Krótki i czytelny? Czy to byłoby wystarczające? Wydaje mi się, że nasi magiczni obywatele muszą zrozumieć. Winniśmy poruszyć tymi sercami, obudzić w nich coś – zastanawiała się głośno. – W Dolinie Godryka znajduje się całkiem miła sowiarnia. Jestem pewna, że tamtejsze sowy mogłyby nam dobrze służyć. Ale… Droga Gwen, czy masz jakiś plan? Od czego chciałabyś zacząć poza zgromadzeniem sów? Czy to bezpieczne dla nas i dla naszych krewnych? A jeśli dojdą do tego, skąd te sowy wyleciały, kto je wypożyczył? Czy myślisz, że pergaminy nie zatoną w morzu londyńskiego bru… chaosu? – podzieliła się głośno wątpliwościami. Przyszła tutaj dla słusznej idei, ale nie rozumiała jeszcze wiele z tego nowego świata, nie chciała narażać poszukiwanych listem gończym krewnych. Dlatego musiała to wszystko wiedzieć. Tym bardziej, że knucie w środowisku pozaszlacheckim nijak się miało do salonowego życia. A może nie? Może te dwa światy były sobie znacznie bliższe?\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 14:37\nNo nie spodziewała się takiego obrotu spraw, ciągle stała więc spokojnie z boku i nie próbowała angażować się w ten niesamowity konflikt, który tu powstał. Gwen próbowała przejść do rzeczy, ale chyba nie zrozumiała, że bez wcześniejszego uspokojenia sytuacji nie będzie absolutnie takiej możliwości, by ktokolwiek zaczął się tutaj czegokolwiek słuchać. Siostra Tonksów była w porządku, ale nie była czarownicą, więc już samo wyprowadzenie jej z Oazy może stanowić problem, a pisanie listów ręcznie zajmuje wieczność, co Marcy doskonale znała z mozolnych wypocin swojej siostry. - Artystyczne co będące czym? - spytała dokładniej. Ona wiedziała o jakie rzeczy chodziło, ale zapewne nie wszyscy mogli wiedzieć. Może wychodziła teraz na kompletną prostaczkę, ale czy naprawdę trzeba sobie tak utrudniać życie? - Ja pisałam się na listy. - Mruknęła po czym w najlepsze zaciągnęła się papierosem, dalej przyglądając się jedynie tej komedyjce, którą tutaj grali. Blondynka zrobiła dramatyczną scenę, prawie taką jaką Marcy ostatnio widziała w jakimś teatrze, więc czy wierzyła, że Bojczuk coś jej zrobił? Pewnie zrobił, ale zapewne nie więcej niż zamoczenie sukienki i kradzież torebki, bo jak ofiara molestowania się nie zachowywała. Wczuwała też nutkę jakiegoś bardziej wysokiego wychowania, bo takie wyszukane i teatralne ruchy były dla niego typowe. Marcella nie miała za bardzo obycia z takimi ludźmi. Lucinda była nieco bardziej… Obyta z terenem. Nie używała tak pompatycznych wyrażeń na co dzień. - Właśnie dlatego, że mamy ich poruszyć powinien być on prosty i czytelny. Jeśli go przekombinujemy, może wyjść zbyt groteskowo, a wtedy wyjdziemy na idiotów śmiejących się z wojny. Dlatego zgadzam się z Floreanem. - Uniosła na mężczyznę chwilowo swój wzrok, po czym ponownie przesunęła go na scenkę rodzajową pełną dramatyzmu. Zabawnie w sumie, ludzie wydawali się całkiem sympatyczni. Może to i lepiej, że ściągnęli z niej całą uwagę, bo zaraz wyszłoby na jaw jaką ona ma przeszłość z takim Jonathanem. Wtedy nie byłoby zabawnie dla niej, a raczej dla całej reszty. I nie była pewna czy chciała, żeby Florean wiedział o tej jednej randce z przeszłości. Mimo to wymieniła z Bojczukiem spojrzenie i lekki uśmiech. Po dłuższym namyśle nie była aż tak zaskoczona jego obecnością tutaj, w końcu był jedną z pierwszych osób, o które Gwen zapytała gdy Marcy wprowadzała ją do Zakonu.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 16:22\nNie miała pojęcia, co też dokładnie uczynił Johnatan Belli, ale wierzyła jej na słowo, że coś się wydarzyło - czarownica może i miała czasem tendencję do lekkiego... dramatyzowania, w końcu podobno wywodziła się ze szlachty, co Kerstin trudno było zrozumieć, bo sama na myśl o arystokratach widziała oczami wyobraźni co najwyżej rodzinę królewską. Jeżeli jednak magiczna wersja szlachty przypominała tę mugolską to miało to pewnie wytłumaczenie. Z Johnatanem widywała się zbyt rzadko, by stwierdzić, że może za niego poręczać, ale korzystając z tego, co już o nim wiedziała, nie miała też problemów wyobrazić sobie, że poczynił jakieś głupstwo. Przypadkiem zapewne, bo wydawał się raczej dobrym i porządnym czarodziejem, a to, że zdecydował się im pomóc, stanowiło najlepszy dowód.\nNie dało się jednak na poważnie rozmawiać i formować planów, dopóki wszyscy nie byli skupieni, więc złapała Gwen delikatnie za łokieć, a potem wymownie ścisnęła, by dać jej do zrozumienia, że potrzebna była jeszcze chwila. Nie dziwiła się przyjaciółce, że tak rwała się do opowieści, na to wpływały nerwy, ale podobno byli wśród swoich, a spotkanie dopiero się rozpoczęło, chyba mieli czas doprowadzić się do zgody. I och, Kerstin miała nadzieję, że Isabella nie będzie na nią zła za to, że zaproponowała jej ten projekt!\nZ początku pozwoliła tej dwójce rozwikłać konflikt samodzielnie: kiwała się tylko lekko na piętach i niezręcznie uśmiechała, zadowolona, że Johny zdecydował się przeprosić. Szczere przeprosiny chyba zmiękczały serca? A jednak okazało się, że pozostanie neutralną nie wchodziło w rachubę, bo mężczyzna wycofał się nagle i złapał ją pod ramię zanim zdążyłaby zaprotestować. Zarumieniła się widocznie i odchrząknęła, ale nie próbowała wyrywać ani odpychać ciepłego ciała przy boku. No... jeżeli tak się czuł pewniej, nie miała nic przeciwko.\n- Bella... - zaczęła łagodnie, ale zbyt cicho, by być w stanie przerwać rozgorączkowany monolog. - Oczywiście, że ci pomogę, poczekaj! - Dziewczyna złapała ją za dłoń i Kerstin znalazła się między młotem a kowadłem. O ludzie, aż jej łzy w oczach wyschły, aż na moment zapomniała o duszącej bezradności. - Bella, może usiądź tutaj na pieńku, co? Usiądź sobie i oddychaj głęboko. Już, już. - Złapała czarodziejkę mocniej pod ramię i troskliwie pociągnęła niżej. Czy ufała Johnatanowi? To było trudne pytanie, bo choć zrobił na niej ostatnio w miarę dobre wrażenie (z naciskiem na w miarę) to nie byli przyjaciółmi. Ale skoro Gwen za niego tak odważnie poręczała... to tak, darzyła rudą czarownicę wystarczającym zaufaniem, by po prostu się z nią zgodzić. - Ufam. Wszyscy, którzy tutaj przyszli, są tu dlatego, że są godni zaufania - Uśmiechnęła się blado, wstała, poprawiła pomiętą sukienkę. - Chcę, żebyście to wiedzieli na początku, że jestem wam wszystkim ogromnie wdzięczna i... to dla mnie bardzo ważne. - Powiodła spojrzeniem po czarodziejach, zatrzymując wzrok na dłużej na panu Floreanie, który najwyraźniej znał dobrze Mike'a i Just (a co za tym idzie nie miała żadnego powodu w niego wątpić) i na Marcelli, z którą poznały się w dramatycznych okolicznościach (a to pewnie łączyło). - Tak jak już Gwen zaczęła mówić, zależy nam po prostu na tym, żeby ludzie zrozumieli, że wojna nikomu nie służy. Że ludzie giną ciągle, są torturowani, więzieni... - Usta jej zadrżały, ale wzięła się w garść. - I że to się nie skończy, dopóki nie spróbujemy znaleźć wspólnego rozwiązania. Wszyscy, po prostu jako ludzie. - Skrzyżowała ramiona i opuściła głowę, pewna, że ktoś zwróci jej uwagę, że to wszystko pięknie brzmi, ale może być niemożliwe do zrealizowania. Sama to widziała. Ale czy nie warto chociaż spróbować? Tam, gdzie jeden człowiek nie dawał rady, tam wiele zadziałać mogła presja społeczna. - Ja też jestem za tym, żeby to był krótki, dosadny przekaz. Przemyślałam to w domu jeszcze i jak na moje, nie powinniśmy zostawiać w tych listach żadnych słów, które by... sugerowały ludziom, co mają myśleć. Nikt tego przecież nie lubi, to jest propaganda, a nie wiem jak wy, ale ja się nie czuję na siłach, żeby próbować czarodziejami manipulować. Nie jesteśmy redaktorami gazety. To powinien być po prostu symbol, impuls, który sprawi, że ludzie zaczną się zastanawiać sami... a do jakich dojdą wniosków, na to i tak nie mamy wpływu. - Przeszła się tam i z powrotem po niewidzialnym okręgu. - To wszystko wyrosło z tego, że odniosłyśmy z Gwen wrażenie, że będąc bombardowani z każdej strony sprzecznymi informacji ze strony rządu i partyzantów, ci ludzie, którzy nie mają powodu się opowiadać po żadnej z nich, mogą... - Bezradnie wykręciła dłonie. O rany, jak to powiedzieć? - No wiecie, nie myśleć na co dzień o tym, że im kraj umiera od korzeni. Że tylu nas ginie, cierpi. Zróbmy im deszcz pamięci, taki pokojowy, żeby wzbudzić tęsknotę za bezpieczeństwem. Wydaje mi się, że tylko tyle wystarczy, wspomnienie zmarłych i z jedno zdanie nawołujące do tego, żeby to skończyć. Ma ktoś pomysł? - Rozejrzała się po nich, zarumieniona i spocona z nerwów; od czasów szkoły i prezentowania esejów, nie nawykła do tego, by w ten sposób prezentować swoje zdanie. Sprawy logistycznego zorganizowania sów chyba zamierzała pozostawić reszcie. Chociaż sama zdołała wyprosić u kilku czarodziejów możliwość wypożyczenia ich sówki, nie znała się na tym, jak wysyłanie olbrzymiej ilości listów może wyglądać w praktyce ani jak wypożyczyć je na sowiej poczcie. - Nie martw się, Bella, Gwen powiedziała, że nikt się nie może zorientować, kto nadał sowy - Odpowiedziała szybko na wątpliwości koleżanki; sama miała dokładnie takie same, ale zdążyła już o nie wypytać i chyba mniej więcej to rozplanowały. - Wyślemy je w nocy, taki jest plan i one po prostu pozrzucają listy na ulicach, a potem uciekną, przecież to ptaki. No i... - Przygryzła nerwowo paznokcia. - To chyba nie jest zakazane, wysyłać listy, prawda? Tam nie będzie żadnego nawoływania do nienawiści albo obalenia rządu. To nie może być przestępstwo.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 16:28\nZerknęła na Johnatana. O ile słowa Belli zdawały się przynajmniej lekko oderwane od rzeczywistości, o tyle w jednym miała rację. Johny nie powinien zaczepiać obcych kobiet na ulicy. Zwłaszcza w tych czasach. Niestety, jej przyjaciel nie należał do tych najbardziej rozważnych osób.\n– Johny, obiecasz? – spytała, widzach jak Kerry otacza opieką rozhisteryzowana blondynkę. Jej przyjaciółka doprawdy miała złote serce. W tak trudnych dla siebie chwilach i tak potrafiła znaleźć empatie w stosunku do byłej już lady, która chyba nie przywykła jeszcze do zwykłego, szarego życia.\nCzekając na przysięgę przyjaciela, zaczęła odpowiadać na kolejne pytania:\n– Ja też pytałam już o sowy, od niektórych znajomych dostałam odpowiedź – powiedziała, kiwając głową. – Bello, to dobry pomysł. Możesz pójść do Godryka na pocztę, Johny, ty możesz załatwić Londyn. Ja mogę skoczyć do Hogsmeade, chyba że ktoś z was będzie po drodze? – Rozejrzała się po zebranych.\nWzięła głęboki oddech:\n– Marcy, no wiesz… – Jej ręka nieco nerwowo zbliżyła się w stronę włosów. – To jest twórcze, prawda? Nie mogę… i ja, i Johny, wyrażać się już swobodnie i… to jest też trochę… protest sztuki, nie uważasz? W każdym razie, Bello, piękne słowa są niezwykle i pasjonujące, ale zgadzam się z pozostałymi. Przekaz powinien być prosty, zwłaszcza, że raczej nie damy rady napisać tylu długich listów. Prosto, konkretnie… Tylko jeszcze nie wiem jak zacząć. Może… pamiętasz ich? Oni już odeszli? Na każdym liście moglibyśmy wymienić kilka osób z ich historiami, na ile są nam znane. – Dłoń Gwen na chwile zakryła jej usta, a sama dziewczyna zaczęła przechadzać się po polanie w te i we w te. – Razem z Johnym możemy zadbać o listy wizualnie, ale musielibyście pomóc nam pisać. Marcy, ty masz dostęp… albo pamiętasz… listy zmarłych lepiej ode mnie, no nie? Część z nich znajdziemy pewnie w prasie, ale twoja pomoc na tym polu byłaby niezbędna. – Pokiwała głową, trochę sama do siebie.\nSpojrzała na Kerry:\n– Właśnie… nie wiem, jakie słowa możemy umieścić na koniec. Czeka nas pokój albo śmierć – wybierz, co uważasz za lepsze? To chyba… zbyt rozległe… I sugeruje, że jeśli wojna się zakończy to nie będzie już śmierci… a jeśli rząd Malfoya zostanie u władzy… Boje się, że będzie tylko gorzej. – Zadrżała mimowolnie.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 18:20\nPoczułem się nie na miejscu. Obserwowałem kłótnię Jonathana z Isabellą (a raczej monolog Isabelli z próbą wypowiedzenia się Jonathana), spoglądając co jakiś czas na resztę zgromadzonych tu pań, ale one chyba były tak samo nie w temacie. Zmarszczyłem lekko czoło, na którym pojawiły się wyraźne bruzdy (starość nie radość, a młodość nie wieczność), bo jej maniera mówienia była specyficzna, dotychczas spotykałem się z taką wyłącznie u osób z wyższych sfer. – Przepraszam, ale czy możesz mi przypomnieć swoje imię? – Wtrąciłem się w jedną z pauz, ale nie wiem czy zostałem usłyszany, bo jednak emocje były silne. Zaplotłem więc dłonie za plecami i cierpliwie czekałem, wzdychając tylko cicho co jakiś czas. – Z całym szacunkiem, ale nie nazwałbym Bojczuka wstrętnym brudasem – cóż, jednak nie czekałem aż tak cierpliwie, ale to było silniejsze ode mnie. Nie potrafiłem biernie przyglądać się kłótniom, to chyba moja puchońska natura dawała mi się we znaki. – Co, ja? – Zaskoczony wskazałem na siebie palcem, usłyszawszy wzmiankę o tym przyjacielu-niegodziwcu, – To ja już nic nie rozumiem – wzniosłem ręce w akcie poddania i już potem faktycznie tylko słuchałem aż wreszcie nie zaczęliśmy tematu głównego.\n– Obawiam się, że dłuższego przekazu mogą nie przeczytać, a zbyt skomplikowanego nie zrozumieć. Odpuściłbym sobie rozbudowane metafory, zdjęcie byłoby bardziej wstrząsające, tak mi się wydaje – odpowiedziałem spokojnie Isabelli, po czym wsłuchałem się w słowa Kerstin, bo to podobno ona wymyśliła tę akcję. I… jej słowa brzmiały pięknie, szczególnie o tym znalezieniu wspólnego rozwiązania, o przemówieniu do ludzkich serc, naprawdę. Tylko czy ja jeszcze wierzyłem, że to jest możliwe. Westchnąłem przeciągle, spoglądając na Marcelę, bo miałem wrażenie, że myśli podobnie. Może po prostu za dużo już przeszliśmy i byliśmy zbyt zgorzkniali. Powinienem się cieszyć, że wciąż są ludzie, którzy wierzą.\n– Tęsknota za bezpieczeństwem… – powtórzyłem głucho za Kerstin. Musiałem przyznać, że to miało jakiś sens. Bertiemu pewnie by się spodobał ten pomysł. Zaśmiałby się, że listy z jego twarzą będą spadać ludziom na głowy. I ja też się uśmiechnąłem na tę myśl.\n– W tej chwili przestępstwem jest wszystko, co sobie wymyśli rząd – wzruszyłem ramionami, pewnie w ogóle nie uspokajając Isabelli ani Kerstin, ale w tej sytuacji bez sensu było kłamać. – Malfoy na pewno nie będzie zachwycony, kiedy w całym mieście spadną listy z twarzami poległych – dla mnie to było oczywiste, mimo wszystko to była jakaś propaganda, nawet jeżeli nie mieliśmy zamiaru głośno nawoływać do obalenia rządu.\n– Też mogę pomóc w liście zmarłych – ile to już minęło czasu odkąd wstąpiłem do Zakonu? Przynajmniej półtora roku. Nie powinienem pamiętać tylu nazwisk po niecałych dwóch latach.\n– Początek brzmi okej – uśmiechnąłem się do Gwen. – Koniec bym nieznacznie zmienił… Może, hmm… Pokój albo śmierć – twój wybór? Nie, to też brzmi dziwnie – spuściłem wzrok na ziemię, zastanawiając się nad innymi propozycjami.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 23:57\nMarszczę nos, bo trochę inaczej zapamiętałem całą tą sytuację, przecież nigdzie jej nie przetrzymywałem! A te podejrzane specyfiki miały tylko pomóc w dojściu do siebie; to zresztą był niefortunny wypadek, a gdyby nie trafiła wówczas na mnie, to kto wie? Być może wpadła by w łapska kogoś znacznie gorszego, ostatecznie port rządził się swoimi prawami, zaś tamtejsze menty łase były na błyskotki z wyższych sfer. Nie powiem - ja również, ale czy ostatecznie nie wyłowiłem jej z lodowatych ramion Tamizy? Czy nie zatargałem nieprzytomnej do kogoś, kto mógł pomóc? Tego już nie pamiętała? Zaciskam wargi i marszczę brwi, w pierwszej chwili chcąc się tłumaczyć, ale zanim zdążę wyrzucić z siebie kolejny potok słów, który zresztą raczej nie pomógłby w załagodzeniu sytuacji, wtrąca się Łapserdak; słodki, kochany łapserdak, jak zwykle usłużny w swoim skrzacim ja - Łapserdak nie chciał odbierać panience parasolki, ale musiał... - mówi, zataczając stopą niewielki krąg i opuszczając spojrzenie na podłoże; wyobrażam sobie jak trudne musiało być dla niego wytrącenie czegokolwiek z ręki czarownicy, ale kurwa, spisał się, dostałoby za to kilka dodatkowych knutów, gdyby przyjmowanie zapłaty nie było dlań równie niezręczne. Wspieram dłoń na jego drobnym ramieniu i uśmiecham się lekko. Równie delikatny uśmiech posyłam Florkowi, bo ja siebie też bym nie nazwał wstrętnym brudasem... to znaczy, no wiecie, może niecodziennie się myłem, to jest, kiedyś, w przeszłości, bo na statkach nie mieliśmy takich luksusów i za wiele czasu, ale teraz? Teraz byłem godnym, czystokrwistym obywatelem magicznego świata, pracownikiem portowej perły i musiałem zmienić niektóre nawyki. Oddycham głęboko kiedy postanawia mi wybaczyć, a na stawiane warunki macham łbem - Przysięgam - zaczynam, wspierając dłoń na sercu - Przysięgam na życie mojej rodzonej matki, że już nigdy w życiu nie zaczepię żadnej samotnej dziewczyny - mówię; co prawda życie mojej rodzonej matki jest mi tak bardzo obojętne jak tylko może być, ale o tym przecież nie muszą wiedzieć, prawda? Delikatny uśmiech posyłam także Kerstin, bo choć nie znamy się zbyt dobrze, a nawet wcale, to jednak decyduje się opowiedzieć po mojej stronie, albo chociaż uspokoić rozgniewaną pannę Isabellę. Chyba mogę odetchnąć; więc oddycham z niejaką ulgą i przesuwam wzrokiem po wszystkich zgromadzonych, słuchając tego co mają do powiedzenia na temat naszej wspólnej akcji. Mrużę nieznacznie oczy - Czyli krótko i na temat? Oczywiście, tak jak mówi Gwen, zajmę się wraz z nią oprawą wizualną, nie jestem zbyt dobry z kaligrafii, ale mogę pomóc przy innych rzeczach - kiwam łbem - Chcesz się zagłębiać w historię? W sensie... wydaje mi się, że to zbyt skomplikowane, że lepiej byłoby zapomnieć na chwilę o tym kto stał po której stronie i potraktować wszystkich na równi, to ma być upamiętnienie, a nie spowiedź, rozumiecie? Przypomnieć o tym kiedy, kto... odszedł, ale nie zagłębiać się w to, czego się dopuścił - myślę o Bertim i Sophii, których śmierć chyba najbardziej mną wstrząsnęła i z tego wszystkiego aż przysiadam na jednym z pieńków, wspierając łokcie na kolanach, zaś brodę układając na dłoniach. Wzdycham przeciągle - Co do końcówki... może po prostu - kto następny? No wiecie, wojna zbiera żniwo zewsząd, nieważne czy ktoś walczy o pokój czy o śmierć wrogów aktualnego systemu - rzucam, przesuwając spojrzeniem po wszystkich zebranych.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 13.01.21 23:59\nMoże mieli rację? Może powinna usłuchać Kerstin, nie rozpoczynać płomiennego przedstawienia i nie spychać na margines powodu, dla którego się tutaj zebrali? Może powinna za gestem przyjacielskich, sojuszniczych dłoni przysiąść na chwilę, opanować rozpędzone serce i po prostu wysłuchać? Ognista natura zbudziła się na widok dość ponurej scenki z zimowego portu. Wtedy po prostu się przestraszyła, wypierała wszystko, co działo się potem. Wypierała fakt udzielonej pomocy i właściwie nienaruszonego, wyłowionego i ogrzanego ciała. Mogła odejść, nikt jej nie powstrzymał, mogła powrócić do domu ciotki i przeżywać ten moment tak, jakby nigdy nie nastąpił. Do teraz. Kiedy jednak patrzyła w miłe oczy skrzata, kiedy słuchała melodii zaufania i troski płynącej prosto z ust panny Tonks, kiedy ten Johnatan przysięgał z palcami oplatającymi serce i obrazem drogiej matki, pomyślała, że może powinna przestać. Pozamykać stare sprawy, zaakceptować moc tego, co przyciągnęło ich tutaj, na tę kwiatową łąkę – przyjaźń i wspólna misja. Choć większość postaci była jej obca, to łączyła ich, zdawałoby się, niesamowita inicjatywa. Potrzebowali obronić swoich bliskich, zaalarmować świat, zwrócić uwagę na bezsensownie, okrutnie przelewaną krew. Tylko czy burza tych krzywd była w ogóle możliwa do powstrzymania? Gdy rozpłynęły się powietrzu święte obietnice tego niepoprawnego Bojczuka, Isa zamyśliła się na dłużej, przez chwilę lokując oczy na widoku rozpalonej w słońcu przyrody. Dopiero po chwili zeszła na ziemię, przyjmując słowa i koncepcje towarzyszy.\nZ zachwytem i dumą spoglądała na śliczną Kerstin, tak mocno zaangażowaną i jakże mądrą. Zdawało się, że pojmowała dramat wojny. Choć była osobą niemagiczną, podobnie jak uczynny Louis, z którym od maja dzieliła jeden dach, wiedziała, jak ważna jest jedność i odważny głos, który zdoła ośmielić tych dotąd zanurzonych w ciszy i strachu. Jej pozbawiona magii krew nie miała żadnego znaczenia. Chciała jej słuchać i chciała za nią podążyć. Tylko że miała odrobinę wątpliwości, wciąż pozostawały sprawy niejasne. Czy to przez jej szlachetne pochodzenie spoglądała na wszystko jakby inaczej od reszty? Zdawało jej się, że w obliczu potęgi tego chaosu moc symbolu i delikatny powiew, ślad, skrawek mógł zupełnie zatonąć. Może jako salamandra wierzyła w ognisko rwące się do uwagi, krzyczące głośno, upominające, zauważalne. Wysłuchiwała jednak wszystkich już bardziej skupiona. W tym czasie układała myśli, owijając je w odrobinę czułości i wiary. Niewiele trzeba było, by porwała ją idea, by dała się jej uwieść. Znała jednak środowisko konserwatywnej szlachty, która zdawała się prowokować i czerpać garściami z rozrastającej się mgły śmierci.\n– A co jeśli ten symbol, te listy zatoną w wojennym nieporządku? Przeminą bez echa, pozostaną zupełnie… niezauważone? Deszcz pamięci brzmi zachwycająco i wyjątkowo, ale czy nasze starania dotrą do oczu gotowych zatrzymać się przy tej myśli na dłużej, czy ich jakkolwiek poruszą? Bardzo chciałabym, by nikt już nie cierpiał, by nasze rodziny pozostały bezpieczne, byśmy mogli trwać razem, pozbawieni podziałów, które tylko krzywdzą. Wiem… myślę, że wiem, jak głębokie i poważne jest to, co roziskrza czystokrwistych czarodziejów. Przełamanie tego jest potężnym wyzwaniem. I nawet jeśli nie chodzi nam wcale o tamtych, a o te łagodne, niezaciągnięte do walki, proste, czujące serca, to wciąż… mimo naszej inicjatywy mogą one zupełnie nie dostrzec tego hołdu, chwili refleksji. A tęsknotę za bezpieczeństwem i pokojem czują, czują bardziej, niż może nam się wydawać. Och, obyśmy mogli stać się ich iskrą, dodać im odwagi, uskrzydlić. Byleby mogli poczuć, że ktoś przy nich jest. Tak chciałabym o tym myśleć… Tak chyba powinnam, prawda? – zapytała, wędrując niepewnym okiem po każdym po kolei.\nByła śmiała, odważna, przebojowa, ale tym razem po prostu nie wiedziała. Być może powinna zamilknąć i tylko zaoferować swoją pracę, bez gadania, bez psucia wspaniałomyślnych inicjatyw. Nie chciała nikogo rozczarować, ale widziała te kilka pergaminowych ulotek tonących w kałuży, rozpadających się w plamie krwi przy trupie, wciśniętych gdzieś w szczeliny budynków. Zupełnie niewidocznych. Ona, Bella Presley nigdy nie była pesymistką. Przynajmniej próbowała! Tym razem ogarnęło ją speszenie. A co jeśli jest tutaj zupełnie niepotrzebna? Wzięła wdech, nie, może to tylko roztrzęsienie spowodowane początkiem spotkania. Może gadała zupełne bzdury i tylko utrudniała burzę mózgów. Odwróciła głowę i popatrzyła gdzieś w bok, ratując się przed falą wątpliwości. Kolejny raz. Przytaknęła dopiero po chwili. Powinna wierzyć. Powinna dać się ponieść. Mówili o planach, o listach, początkach i końcach, rysunkach i portretach, bezpieczeństwie, sowach, inicjatywie. Czy w ogóle wierzyła w sens tego wszystkiego? A co jeśli nie powinno jej tutaj być, skoro tak mocne naszły ją niepewności? Wyraźnie zmarkotniała, na moment wyłączając się z tego wszystkiego. Cała jej rodzina walczyła jej narzeczony dzień za dniem ryzykował życiem, by powstrzymać spektakl mrocznych sił. A ona nagle gubiła wiarę.\n– Dajmy im poczuć, że nie są sami, że nie umarła nadzieja na pokój i zaprzestanie krzywd, że razem jesteśmy silniejsi, że straty gromadzą się po obydwu stronach, a przecież nikt nie musi ginąć. Dajmy im coś, co nie zniknie po paru chwilach, powróci w chwili wojennego wyboru. Pomoże przełamać groźby śmierci i bólu. Nadzieję – wymówiła ciszej, po dłuższej chwili. No dalej, dalej, Isabello. Gdzie twoja energia, która wydostała cię z pałacu, która pozwoliła ci trwać przy ukochanej rodzinie? Lady Morgana, lord Tristan. Czy to byli ludzie zdolni do kompromisów, zdolni do zejścia ze sceny? Ich trzeba było powstrzymać, a Bella przeczuwała, że to niemożliwie trudne.\nRe: Łąka pamięci [odnośnik] 14.01.21 7:20\nSpięcia powoli się uspokajały. I dobrze, bo naprawdę nie miała zbyt dużo czasu na rozmowy o tym co ktoś kiedyś komuś zrobił. Za to widząc Kerstin oraz jej wylewność wobec Bojczuka, uniosła brew, splatając ręce na piersi. Ciekawa sytuacja, chociaż już po ich pierwszym spotkaniu doskonale wiedziała, że chłopak jest kompletnym bawidamkiem i to nie jego pierwsze rodeo. Zabawne, teraz bez skrupułów młode damy rzucały mu się na szyję. Czy tam ramię. Kiedy usłyszała tę przysięgę z ust mężczyzny, rozbiła kompletnie bańkę tego podniosłego momentu, bo zachichotała pod nosem, trochę z przekąsem, a trochę wrednie. Czy było to słychać? Oj tak. Bardzo dokładnie.\n- Przestępstem jest teraz to, co Ministerstwo uzna za przestępstwo. Część ludzi poszukiwanych na plakatach w sumie nie popełniło żadnych przestępstw takich, by się na nich znaleźć. Chociażby… - Chciała powiedzieć o Bertiem, ale wstrzymała się, zaczynając mówić ciszej aż jej głos w ogóle przestał wybrzmiewać. Jego śmierć przyprawiała ją o ciarki na plecach. Odchodziły te osoby, które widziała już bez życia, kiedyś, tamtego feralnego dnia… Kiedy zaczęła podróż do zatracania swojego łagodnego myślenia. Teraz wydawała się z całej grupy patrzeć na całą sytuację najchłodniej. Oczy miały kolor burzowych chmur i przenosiły się powoli na każdego kto wypowiadał się na temat ich następnych kroków. Uniosła spojrzenie na Gwen. - Teraz brzmi to jakby zorganizowana została ta cała akcja, żebyście się mogli artystycznie wyżyć. Jeśli tak jest to ja się wypisuję, przyszłam tu siać propagandę. Na sztuce się nie znam. - Starała się patrzeć na to trzeźwo. Co by nie powiedzieli, to było propagandowe, nawet jeśli starali się zachować pozory, że nie miało to nic wspólnego z działaniami Zakonu Feniksa. Miało, oczywiście, że miało, choćby dlatego, że przecież wszyscy tutaj byli przynajmniej przychylni poglądom Zakonu. Tylko Łapserdak pozostawał enigmą poglądową, przez co przez chwilę Marcy mierzyła się z nim wzrokiem. Oby nie był równie nieprzewidywalny co jego właściciel. - Jestem za pomysłem Bojczuka. - Przyznała na plan zakończenia tych listów. - Reszta jest bardzo stronnicza i wygląda na manipulację. - Właściwie przecież całe listy były leciutką manipulacją, ale bez tego nie ma wygranej wojny.\nNajbardziej interesującą postacią z tego towarzystwa wydawała się blondynka stojąca niedaleko niej. Kiedy wypowiadała swoje słowa, burza w oczach Marcy ustawała i zaczynała zmieniać się w jakieś niepokojące niedowierzanie. Kiedy patrzyła na jej postawę, z pewnością z wyższych sfer, taką poważną i wyniosłą, po prostu miała ciągle wrażenie, że dziewczyna nie mówi poważnie. Figg nigdy nie miała okazji przebywać na salonach. Najbliższą jej osobą z tego towarzystwa, które znała, była Lucinda, ale… ona nie mówiła jakby stała na deskach teatru albo recytowała wiersze na wyszukanym wieczorku poetyckim. Lubiła poezję, często ją czytała i czasami nawet pisywała wiersze, ale nieczęsto spotykała się z takim sposobem wysławiania się w zwyczajnej rozmowie. Próbowała się z całej siły skupić, ale teraz widziała dziewczynę oczami wyobraźni podczas grania w jakiejś komedii na deskach teatru… - W pewnym sensie to prawda… Ale możemy rzucić na listy zaklęcie, które sprawi, że będą unosić się na wysokości oczu lub pieczęć będzie świecić. Lub wysłać je w formie wyjca. - Ostatnie wypowiedziała z lekkim uśmiechem na twarzy, pokazując, że to raczej propozycja złożona pół żartem-pół serio.


Madeleine-Anne: lipca 2012\nJuż dawno marzyły mi się wzorzyste spodnie. Jednak te w papugi - to istne szaleństwo ! ;-) Nie jest to jednak najłatwiejsza do zestawienia część garderoby, a dodatkowo dosyć "niebezpieczna" dla niskich kobiet. W moim przypadku noszenie ich do płaskich butów jest wprost wykluczone ;-) W tej stylizacji postawiłam na koturny mimo, że ostatnio ponownie oszalałam na punkcie szpilek.\nStylizację zachowałam w miętowej kolorystyce. Blazer, który widzicie na zdjęciach poniżej wydał mi się wprost idealny do spodni w papugi. Niebawem pokażę Wam również jak zestawiam je z kolorowymi t-shirtami.\nmint blazer, pants - ZARA / top - F&F / wedges - ALDO / bag - Esprit\nAutor: Madeleine Anne o 21:57 18 komentarzy:\nNie da się nie zauważyć, że dzisiejsza stylizacja jest zupełnie inna od poprzedniej. Lubię ubierać się elegancko, ale najbardziej uwielbiam luźne stylizacje. Są one idealne na zakupy lub na uczelnie. Boyfriendy to fason spodni dla kobiet budzący niemałe kontrowersje. Jednak są one bardzo wygodne i odpowiednio zestawione mogą również całkiem fajnie wyglądać z jedwabną koszulą i szpilkami. Naprawdę ! Kiedy zobaczyłam właśnie tak ubraną przypadkową dziewczynę mijającą mnie na ulicy stwierdziłam, że muszę je mieć w swojej szafie.\nW dzisiejszym zestawie prezentuje je Wam z niezastąpionymi Conversami, kardiganem i luźnym topem. Jednak spodziewajcie się, że odważę się niebawem pokazać Wam boyfriendy w wydaniu eleganckim ;-) - o ile tak oczywiście można je będzie nazwać.\nBoyfriendy zawładnęły światem mody w sezonie wiosennym 2012. DKNY i Diesel zaprezentowali je na wybiegach, jednak swoją sławę zyskały dzięki gwiazdom Hollywood. To właśnie Katie Holmes, Victoria Beckham i Jennifer Aniston były moimi inspiracjami ;-)\nboyfriend jeans - ZARA / cardigan - Stradivarius / top - H&M / sneakers - Converse / bag - Mango / watch - Tommy Hilfiger / sunglasses - RayBan Aviator / belt - Reserved / jewelery - Accessorize\nAutor: Madeleine Anne o 06:40 16 komentarzy:\nGotowi? Zaczynamy! Obiecałam Wam, że wrócę i dotrzymałam słowa :-) Kilka dni temu obroniłam się i jestem bardzo, bardzo szczęśliwa! Kilka miesięcy spędzonych w książkach i brak wolnego czasu postanowiłam sobie wynagrodzić przyjemnościami. Jedną z nich jest właśnie powrót na bloga :-) Mam nadzieję, że moje nowe pomysły, chęci i energia będą z każdym dniem potęgowały! Chciałabym bardzo podziękować Wam za wszystkie maile i komentarze, które sprawiły, że zrozumiałam po co mam tu wrócić ;-) ;*\nPomysł na poniższą stylizację powstał już dawno. Przede wszystkim zainspirowały mnie tzw. mundurki... Jeszcze w zeszłym roku nie założyłabym niczego, co nawet w najmniejszym stopniu przypominałoby mi uniform. Kurtka oraz spódnica są z dwóch różnych kolekcji, ale dzięki materiałowi, z którego są wykonane oraz intensywnemu odcieniowi stworzyły moim zdaniem całkiem fajną całość. Czerwień nigdy nie była "moim" kolorem - źle się w niej czułam i uważałam, że jest za bardzo ordynarna dla blondynek. Impuls oraz potrzeba wyrazistości sprawiły, że ołówkowa, lniana spódnica z baskinką w kolorze ognistej czerwieni znalazła się w mojej szafie ;-) Jakiś czas później przyszedł czas na czerwoną ramoneskę... i tak oto prezentuję Wam moje najbardziej ulubione rzeczy ;-) Czerwień połączyłam z motywem marynistycznym. Uwielbiam bluzki w biało-granatowe paski, więc przygotujcie się, że przynajmniej dwie inne zobaczycie jeszcze w moich stylizacjach. Tak samo sandałki, na których punkcie dosłownie oszalałam! Jak pewnie wiecie, w tym sezonie bardzo modne są sandałki zapinane na cienki paseczek na kostce. Te, które prezentuję Wam poniżej, dzięki minimalistycznej formie są idealne do prawie każdej stylizacji!\njacket, skirt, heels - ZARA / striped blouse - cheeroke\nAutor: Madeleine Anne o 21:30 24 komentarze:


Colin Mcrea Dirt- pytanie!!!! | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nWitam mam pytanie czy w MCD jest jakaś trasa z zimą czy w nocy? Bo u mnie w Championchip nie, może dlatego, że nie odkryłem całej kariery. Z tym, że szukałem listy tras i nie wiem nic o tym. Proszę o pomoc.\nOdp: Colin Mcrea Dirt- pytanie!!!!\nczytalem na innym forum i tam user pisal ze jakie sa klimaty i mowil ze zima przedstawial po prostu gre. Pewnie musisz przejsc jeszcze troche kariere. (prosze mnie poprawic jesli sie myle)\nNo jestem bardzo ciekaw o ja w championshipie mam tylko 6 krajów i nuda. Potrzebuję więcej, nie wierze, że nie ma deszczu, zimy i nocy.\nhm mokry tor jest nie raz, snieg pewnie pod koniec bo w intrze jest.. Ja sam jestem na tier4? albo 5 ale nie narzekam na nude staram sie opanowac te auta.. okropnie ciezko.. przechodze na amatorze/clubmanie\nJa przeszedlem cala kariere-deszcz jest, snieg tez, tzn gory pokryte sniegiem wlasciwie. W Champion jeszcze nie gralem.\nNo ja przeszedłem teraz karierę, prawda że dwa etapy kariery mam 0 pktów. Patrzyłem w osiągnięciach i jest jeszcze kilka tras do odkrycia i pogoda tez, kurdę pewnie jak sie przejdzie word rally. Mnie champioship znudził, licze na żęsisty deszcz i oblodzoną jezdnię. Na razie gram na pro am. Więc wciąz jestem na podium, wiem, że jest jeszcze pro ale na razie za wszesnie\nszukam chętnych osób do pomocy z osiągnięciami online


Mechanik samochodowy i wulkanizacja Oferty pracy, szukam pracy\nMechanik samochodowy i wulkanizacja\nPraca od zaraz w grodzisku mazowieckim na stanowisku mechanik samochodowy i wulkanizacji . potrzebujemy osoby z doświadczeniem w wulkanizacji .\nwszystkie informacje pod numerem 501700415.\nDynamiczne Centrum Językowe 3WAY w Toruniu poszukuje młodych, sympatycznych, dynamicznych lektorów języka angielskiego!!! CV ze zdjęciem prosimy przesyłać na adres sekretariat@123way.pl Zastrzegamy sobie,... [więcej]\nreklama na samochód-płacimy 700zl miesiecznie\njeśli posiadasz auto, które ma nie więcej niż 10 lat i pokonujesz trasę min.800km miesięcznie i chcesz zarobić to zgłoś się do nas... umowę spisujemy na 1rok 2lata 5 lat przy umowie jednorocznej... [więcej]\nMechanik maszyn budowlanych Niemcy Pilne wyjazdy\nBardzo atrakcyjne zarobki 2.100 Euro na rękę oraz pełny pakiet socjalny. Agencja Pracy Koncepcja poszukuje mechaników maszyn budowlanych. Atrakcyjne zatrudnienie w Niemczech na umowę o pracę, z wszelkimi... [więcej]\nSPOTKANIE Z PRACODAWCĄ NORWESKIM W WARSZAWIE 15 marca 2013 DLA Cieśli konstrukcyjnych ( liczba miejsc ograniczona!) Koncepcja jest Agencją Pośrednictwa Pracy w kraju i za granicą. Posiadamy Certyfikat... [więcej]