Kto to jest Galatian? - Blog Sharg.pl\nNa początek odrobina historii. Galacja (gr. Galatike, łac. Gallograecia) – w starożytności kraina w centralnej Azji Mniejszej, położona wokół dzisiejszej Ankary, nazwana tak przez Rzymian od nazwy Galatów, przybyłego w ten rejon w III w. p.n.e. odłamu celtyckiej armii Brennusa, która splądrowała w roku 279 roku p.n.e. Macedonię, Tesalię i Epir. Po klęsce zadanej Celtom przez Antygona Gonatasa w bitwie pod Lizymachią część wojowników z rodzinami (ok. 20 tys. ludzi) przeprawiła się do Azji Mniejszej. W 275 roku p.n.e. Antioch I Soter, w wyniku zwycięskiej bitwy, zepchnął Galatów na tereny, na których powstała później Galacja. Zatem Galatian to mieszkaniec tego regionu, a co za tym idzie, jest on prawdopodobnie potomkiem znanych z bitności Celtów i w tym momencie dochodzimy do tureckiej wiatrówki marki Hatsan o tej samej nazwie. Galatian bije jak celtycki wojownik, mocno i celnie. Doskonale wykończony, zbiera bardzo dobre recenzje na amerykańskich portalach. Zobaczcie jak wygląda i strzela ta wiatrówka.\nWiatrówka z sprężyną gazową Vortex - jednostrzałowe PCP?\nTaktyczna Mama zadaje pytania: strzelectwo sportowe Sukcesy warto powtarzać: kolejna edycja Hatsan Challenge Wideo recenzja wiatrówki PCP Hatsan Galatian Świerszcz w kalibrze 9 mm Wiatrówka z sprężyną gazową Vortex – jednostrzałowe PCP?\nTagged air rifles, Granat Zaczepny, Hatsan PCP, hutson, Pre-charged pneumatic, precharged air rifle, shrag.pl, wiatrówka, wiatrówki\n← Nóż rambo\nŚwierszcz w kalibrze 9 mm →


Suzuki Grand Vitara - to czego oczekuję od auta, niezawodne i jedzie , dość tanie w utrzymaniu tzn części i mała ilość napraw | Leszek\nMotofakty.pl Opinie Suzuki Grand Vitara II Opinia użytkownika Leszek\nSuzuki Grand Vitara II (2005 - teraz) - opinia użytkownika Leszek\nJeśli chcesz auto do jazdy , nie dla szpanu to jest dobry wybór. Wsiadasz , jedziesz, dojeżdżasz. Bez zbędnej elektroniki (unikać diesli) i bajerów. Nie dane mi było jeździć nowym ale i używany sprawia frajdę. Po kolejnych innych autach pierwsze które mi się podoba i nie sprawia kłopotów.\nTrochę słabo bo auto ciężkie\nZależy. Na asfalcie kiepsko, w gorszym terenie super\nSchludne, ciasnawe ale wystarczy do jazdy\nBez wodotrysków, dla mnie ok\nto czego oczekuję od auta, niezawodne i jedzie , dość tanie w utrzymaniu tzn części i mała ilość napraw


Jak działa i ile kosztuje odbiór oleju przepracowanego - Wektor\nJak działa i ile kosztuje odbiór oleju przepracowanego\nOlej przepracowany to taki, który utracił swoje pierwotne właściwości nadane przez producenta. Nie nadaje się dużej do używania w roli, do której został przeznaczony. Co istotne, stanowi on odpad niebezpieczny i nie można zutylizować go w standardowy sposób. Aby pozbyć się kłopotu związanego z przepisową utylizacją oleju przepracowanego, można oddać go do skupu. Jak to działa, ile kosztuje? Ile zapłaci przedsiębiorca za odbiór przepracowanego oleju?\nPrzepracowany olej należy do szczególnej grupy odpadów określanych jako niebezpieczne. Oznacza to że, w istotny sposób może zagrażać środowisku, ludziom i zwierzętom. Do wytwarzania przepracowanego oleju dochodzi na przykład w warsztatach samochodowych, ale także w innych przedsiębiorstwach, w różnych gałęziach przemysłu. Wytwórca odpadu jest w świetle prawa jego właścicielem i odpowiada za jego prawidłowe magazynowanie, transportowanie oraz przekazanie do utylizacji wyspecjalizowanej jednostce. Nie wolno wylewać oleju do studzienek, odpływów ani gromadzić w zbiornikach w nieprzepisowy sposób.\nAby wszystko odbyło się zgodnie z prawem, co pozwoli uniknąć finansowych kar, a także zagrożenia dla środowiska, najłatwiej jest skorzystać z kompleksowych usług firmy wyspecjalizowanej w gospodarowaniu odpadami. Jak to zrobić?\nOddaj olej do skupu w Wektor\nBy w łatwy sposób pozbyć się kłopotu, wystarcz nawiązać stałą lub okresową współpracę z odbiorcą odpadów. Większość firm pracuje w oparciu o długotrwałe umowy lub w modelu B2B. Aby uzgodnić szczegóły z naszą firmą, wystarczy że wypełnisz formularz na stronie. Poinformujemy cię krok po kroku o możliwych rozwiązaniach.\nDostarczymy niezbędne zbiorniki na olej przepracowany, a po ich zapełnieniu odbierzemy je we wskazanym miejscu i terminie. Odbioru dokonujemy na podstawie karty przekazania odpadu. Dopełniamy wszystkich formalności. Jeśli potrzebujesz wsparcia w zakresie rejestracji do systemu BDO, również zrobimy to za ciebie. Z firmą Wektor o nic nie musisz się martwić.\nIle kosztuje odbiór oleju przepracowanego?\nOdbiorca nie ponosi kosztów transportu przepracowanego oleju w naszej firmie. Odpady olejowe posiadają wartość rynkową, ponieważ mogą być przetwarzane i ponownie wykorzystywane. Pozwala to wytwórcy pozbyć się odpadów olejowych poprzez oddanie do skupu, bez ponoszenia kosztów związanych z zabezpieczeniem i transportem specjalnie przystosowaną samochodową.\nPrevPreviousCzyszczenie i serwis separatorów, co powinieneś wiedzieć?\nNextOdpady niebezpieczne – czyli jakie?Next


Lekarz Medycyny Nad Opieka Zdrowotna Sztandarem. Zdjęcie Stock - Obraz złożonej z diagnostyk, femaleness: 35581888\nLekarz medycyny nad opieka zdrowotna sztandarem. Diagnostyk, femaleness.\nLekarz medycyny nad opieka zdrowotna sztandarem. Opieki zdrowotnej tło\nŻeński Lekarz Szpitalny TARGET1384_0_ przy promieniowania rentgenowskie & Laptop tła medyczny doktorski Ręki lekarz medycyny. Ręki lekarz medycyny. Klawiatura z Najlepszy Wyborowym guzikiem. Lekarz medycyny nad opieka zdrowotna sztandarem. Ręki lekarz medycyny. Lekarka z stetoskopem w rękach\nMedyczny sztandar z lekarką U?miecha si? medycznego lekarz lekarki kobiety przedstawienia znaka jak nadmierny kliniki t?o Medyczny lekarz lekarki mężczyzna nad szarym tłem Portret piękna kobiety lekarka z pastylką nad błękitnym pharm Portret niewiadomi potomstwa fabrykuje uni lub pielęgnuje w błękitny medycznym znak medyczny Młodej kobiety pielęgniarka z kopii przestrzenią dla teksta lub lekarka Portret szczęśliwej uśmiechniętej młodej kobiety doktorski pokazuje pusty signboard z zadowalającym gestem, odizolowywającym nad\nOko na technologii tle. Centrum Telefoniczne operator Biznesowa kobieta i grupa pracowników ludzie. Kobieta ma migrenę. Stres. Grupa lekarz medycyny. ludzie grup przedsiębiorstw Pracowników ludzie Gospodyni domowa\ndoktorski medyczny doktorski medyczny doktorski medyczny Medyczna rodzinna lekarka i pacjenci Ręki lekarz medycyny z schowkiem doktorski medyczny doktorski medyczny tła lekarki odosobniony medyczny nadmierny stetoskopu biel Lekarz medycyny z mikroskopem\nLekarz medycyny nad opieka zdrowotna sztandarem.


Josera Minisbest Junior 15kg + Deska do krojenia GRATIS\nSole Mineralne 6.6%\nSkładniki Główne Kukurydza pełnoziarnista, skwarki, ryż, mączka jagnięca 11%, wysłodki buraczane, suszony łosoś 6%\nTłuszcz drobiowy, składniki mineralne, hydrolizowane białko zwierzęce\nMiniBest został specjalnie opracowany dla rozwijających się psów ras małych.\nKarma polecana jest szczególnie szczeniętom (można podawać już od 4 tygodnia życia), nadaje się również dla dorosłych psów ras małych.\nDeska do krojenia, do przyrządzania letniego grilla.\nLolo Pets Miska metalowa na gumie z UCHWYTEM 0.7l nr kat.LO-97256\nOntario Dog Junior Kurczak 200g\nRoyal Canin Mini Junior 195g Pakiet\ndla szczeniąt do 10\nTrixie Sweterek Carnia 33cm nr kat. 67725\nLolo Pets Aplikator do pigułek nr kat.LO-54080\nFrolic Complete z drobiem 2kg WYPRZEDAŻ [18.10.17]


Tadeusz Różewicz w Karkonoszach - Nasze Sudety\nDzisiaj: 513Wszystkich: 3471973\nImprezy » Tadeusz Różewicz w Karkonoszach\n5 października, o godz. 17:30 Dolnośląska Biblioteka Publiczna im. T. Mikulskiego we Wrocławiu (Rynek 58) zaprasza do Galerii pod Plafonem na wernisaż wystawy przygotowanej przez Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu, zatytułowanej "Tadeusz Różewicz w Karkonoszach". Autorem zdjęć jest dyrektor tego muzeum Zbigniew Kulik. Ekspozycja ukazuje Tadeusza Różewicza w towarzystwie żony Wiesławy oraz przyjaciół, na tle malowniczych krajobrazów, podczas wycieczek po karkonoskich szlakach, w czasie spotkań i rozmów.\nJak wspomina autor zdjęć: „Inicjatywa wykonania fotografii pochodziła ode mnie, ale zdarzało się, że i od poety, który – zauroczony danym miejscem lub obiektem – chciał mieć po nim pamiątkę. Przybierał wtedy pozę godną ponadczasowego utrwalenia. Pamiętam, jak w czasie wędrówki na zamek Chojnik, podniósł długi, sękaty kij, naśladując legendarną postać Rzepióra z mapy L. Helwiga z XVI wieku. To znowu, kiedy indziej, kazał mi sfotografować się na łące koło Muzeum Sportu i Turystyki, jak to powiedział: «między swoimi, prawdziwymi trzema kopcami usypanymi przez krety», a symbolizować one miały kopce: Wandy, Tadeusza Kościuszki i Józefa Piłsudskiego, sztucznie usypane w Krakowie”.\nZbigniew Kulik opowie o swoich spotkaniach z Poetą podczas wernisażu, na który serdecznie zapraszamy (wstęp wolny). Wystawa będzie czynna do 25 października.


Mundur PRL - Ogólnopolski miesięcznik ODKRYWCA\nbunkierek11 (64 / 18)\nWitam proszę o pomoc w identyfikacji.\nRE: Mundur PRL\nsu7791 (172 / 44)\nnorodom s (55 / 0)\nMundur podchorążego Wojskowej Akademii Technicznej, drugi rok studiów.\nyano (339 / 49)\nTo jest oznaka szóstego roku nauki na WAT.\nI przez 6 lat studiów dorobił się ledwo stopnia starszego szeregowca?\nBunkierek-na guzikach jest orzeł bez korony?\nYano, gdzie ty tam widzisz szósty rok?\nPS Odznaka szkolna wybrakowana. Powinna być na 2 metalowych wąsach\n6 lat na ,,wacie'', moje gratulacje.Każda jednostka bije się o takiego oficera.\nEdmundo (1213 / 2)\n"Widać musi" długo studiował. Ale Panowie bez żartów to "dodatki" do tegoż munduru są troszkę dziwne w tym te galony troszkę za szerokie jak na drugi rok studiów.\nzazor (168 / 5)\nNa mundurze wszystko się zgadza. Podchorąży V roku WAT. Brak korpusówek.\nSwoją drogą orłem nie był, skoro dotrwał jako st. szer. Przy "wyrabianiu" na sesjach średniej powyżej 3.51 powinien mieć stopień sierżanta.\nMiędzy innymi o ten niski stopień "mnie się rozchodziło" ale Kolego zazor jeśli możesz napisz dlaczego dwa szerokie galony to V rok studiów. Faktycznie brak korpusówek ale chyba zostały zdjęte, po powiększeniu fotografii widać ślad po "śrubce" na kołnierzu.\nPoza tym tak jak napisał wcześniej Erich oznaki WAT na naramiennikach powinny być przypięte za pomocą rozginanych "wąsów" a nie doszywane i to tak trochę niechlujnie. Według mnie ten mundur jest troszkę kombinowany.\n1. Nie wiem dlaczego, nie wiem co twórca przepisów mundurowych miał na myśli. IV rok to jeden szeroki i trzy wąskie paski, V to dwa szerokie.. i już.\n2. WAT-ki, SCH-tki, SO-rki na pagonach miały wąsy gdy były nowe. Owe wąsy notorycznie się urywały w wyniku przepinania, zaczepienia o coś itp, powszechne było więc przyszywanie ich w taki właśnie sposób jak na zdjęciu. Alternatywą było kupienie nowych w kantynie za kasę z żołdu, a to wydatek rzędu jednego wina więc wybór dla żołnierza oczywisty :). O przyszywanie nikt się nie czepiał, ani szef ani WSW.\nJeszcze co do stopnia: starszy szeregowy przed promocją to też nic nadzwyczajnego. Wielu takich "orłów" nie było, ale na każdym roku kilku się trafiało. Nie jest to wynik degradacji,a braku awansu z różnych przyczyn, np. słabych wyników w nauce, odmowy wstąpienia do PZPR czy problemów z dyscypliną w ogóle. Na ogół taki delikwent później też nie miał lekko i zostawał "wiecznym podporucznikiem" jak np. mój wykładowca topografii, którego kumple z roku byli już majorami, a on pomijany przy awansach właśnie za odmowę wstąpienia do partii.\nKolego zazor dziękuję za objaśnienie.\nZazor, albo dostaliście odznaki wybrakowane, albo wiecznie przy nich kombinowaliście. Przepinanie było potrzebne przy dobrych wiatrach dwa razy do roku. Zaczepienie przy mundurze wyjściowym... No o co? Przy ćwiczebnym, jasne, ale do wyjściowego wystarczał jeden komplet na całe studia.\nPS I bardzo tanie to wino musiało być.\nPS II Takie szycie "uchodziło" jako prowizorka, przynajmniej u mnie. Dwa razy wpadłeś w oko z czymś takim, i 12 godzin na stawiennictwo z nową odznaką szkolną. Inna sprawa że byli koledzy którzy po pół roku śmigali z guzikami mocowanymi na zapałkę.\nNa wejściu dostałeś/em 4 (słownie:cztery) wpinki szkolne, czyli komplet na dwa mundury, a mundurów dostałeś/em:\n3. Polowy (codzienny użytek);\n4. Polowy (panika)..\nRaz w roku dodatek do żołdu na takie pierdoły jak wpinki czy korpusówki pokrywający komplet na jeden (JEDEN) mundur.\nNie pamiętam ile wtedy wino kosztowało, trzymałem się raczej bardziej "szlachetnych" trunków ;)\nNo i fakt, że wpinki trzeba było zdejmować po każdym awansie dając pagony i pochewki do obszycia, co akurat starszego szeregowego na przytoczonym mundurze nie bardzo dotyczy ;)\nNa wejściu dostawało się cztery KOMPLETY, przy czym do obszycia był mundur polowy, mundur wyjściowy/służbowy, płaszcz zimowy, płaszcz wiosenno/jesienny. Do pełnego luksusu można było nabyć sobie jeszcze jeden komplet, do obszycia bechatki.\nObszywałem wszystko samodzielnie.\nWina kupowałem przeciętne, bułgarskie albo węgierskie, trunków wysokoprocentowych praktycznie nie używałem.\nPS. Służyłem akurat w tzw "ciekawych" czasach, w pewnym momencie za równowartość paczki Carmenów w cenie kantynowej mogłem kupić sobie w Konsumie komplet galanterii mundurowej...\nW zależności od okresu, bywało z tym przelicznikiem lepiej lub gorzej, ale nigdy nie było tak tragicznie by sztukować. Chyba że ktoś miał konkretnego węża w kieszeni.\nPłaszcz "przejściowy" i zimowy wydawano później, nie "na wejściu", olimpijkę z nadejściem lata pod koniec pierwszego roku. Nie wiem jak to było w szkole milicyjnej (Konsumy) :), ale w wojskowej sytuację finansową poprawiały dopiero awanse i płatne odznaki. Sytuacja finansowa podchorążego pierwszego roku była diametralnie różna od sierżanta podchorążego na czwartym. Będąc palącym i nie stroniącym od trunków żołnierzem "sępiłem" ziomali starszych roczników, po czym już na trzecim nie narzekałem i sam byłem "obsępiany". Co do odznak szkolnych będę się upierał: na wejściu dostałem cztery WSOłki, na drugim roku jako szef pierwszego (praktyki) wydawałem zgodnie z asygnatą cztery WSOłki.\nE, to jednak były różnice w zależności od szkoły. Ja przed październikiem miałem komplet jesienno-zimowy. Olimpijki faktycznie dostaliśmy tak jakoś wiosną. Za to z pełnym kompletem do obszycia - ucieszyłem się bo był akurat deficyt korpusuwek i musiałem przepinać.\nPaląc symbolicznie, i nie używając trunków wysokooktanowych, nawet na pierwszym roku sobie radziłem.\nPS z Konsumami faktycznie walnąłem babola? Tu nie jestem pewien jak się nazywały te sklepy z mundurówką dla kadry, był w nich i asortyment "cywilny", ale ten mundurowy tylko za okazaniem legitymacji sprzedawano. na p[ewno był lepiej zaopatrzony niż szkolna kantyna, gdzie można było owszem coś zjeść czy się napić, kupić papierosy (w pewnym momencie zaopatrywałem w "lepsze" fajki dużą część rodziny), ale "blachy" i podobny asortyment trafiał się nieczęsto.\nErich sklepy z "mundurówką dla kadry" to były sklepy Przedsiębiorstwa Państwowego "Wojskowa Centrala Handlowa" (WCH) bodajże w latach osiemdziesiątych przemianowanego na Wojskowe Przedsiębiorstwo Handlowe (WPH). Pod koniec lat osiemdziesiątych kupowałem w takim sklepie (nie będąc żołnierzem ani nie mając nic wspólnego z wojskiem) skarpety i rękawice zimowe (oczywiście wojskowe). Dlaczego sprzedawali galanterię wojskową cywilom, tego nie wiem.\nPod koniec lat osiemdziesiątych owszem, sprzedawali, już nawet w latach siedemdziesiątych coś można było w Składnicy Harcerskiej czasem nabyć.\nZaczynały wtedy wchodzić nowe sorty, mówię o końcówce lat osiemdziesiątych, i starych wojsko zaczynało się pozbywać.


W błysku fleszy | projekt CYDR\nOpublikowany 2019-06-16 przez Bartek\nJadę do Warszawy na rozstrzygnięcie Pomony, gdzie moje cydry zakwalifikowały się od finału w obydwu kategoriach. Na chłopski rozum mam gwarantowane trzecie miejsce w kategorii cydrów brettowych: do finału dotarły trzy takie cydry, w tym mój. Będzie ciekawie 😉\nAle nie cieszmy się na wyrost – lepiej zrobię jak przypomnę sobie co to za cydry posłałem na ten konkurs, no i jak je przygotowywałem – a nuż ktoś zapyta 😉 Dobre notatki to jednak podstawa, bo kilka miesięcy (i kilkanaście cydrów) później nie zawsze pamięta się wszystkie szczegóły.\nNiezależnie jakie będzie rozstrzygnięcie, fakt że zakwalifikowałem się do finałów cieszy sam w sobie. Dla ciekawych, poniżej zamieszczam historie obydwu aspirujących do podium cyderków. Wyjątkowo będzie trochę powtórek z poprzednich wpisów – ale tak będzie wygodniej, niż biegać tam i z powrotem za odnośnikami.\nW sumie jakby na to spojrzeć z dystansu, oba te cydry – wytrawny i brettowy – mają ze sobą bardzo wiele wspólnego. Oba były blendami powstałymi ze zmieszania dość podobnych składników.\nW skład cydru wytrawnego weszły: nastaw bazowy + sekretny składnik. Zaś cydr brettowy powstał ze zmieszania: powyższego cydru wytrawnego + nastawu brettowego, a do tego wszystkiego dodałem jeszcze esencję ekstraktu smrodkowego 😉\nNastaw bazowy, zanim jeszcze stał się nastawem bazowym, był w zamyśle zwykłym cydrem, jednym z wieku jakie robiłem w zeszłym sezonie. W jego skład weszły następujące odmiany jabłek:\n– Prince 13,5kg\n– Red Chief 13,9kg\n– Jonagored 14kg\n– Rubin 13kg\n– Gala 11kg\n– Idared 4kg\noraz gruszka Williams w ilości 5,5kg\nPrzy wyborze odmian kierowałem się m.in. umiarkowaną zawartością kwasu. Gruszki dodatkowo pomagają obniżyć kwasowość i potrafią dodać fajny posmak.\nW jabłka (i gruszki) zaopatrzyłem się z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Dzięki temu miały dużo czasu żeby się w pełni „wysłodzić”, czyli przetworzyć całą skrobię na cukier.\nOkazało się że nie wszystkie owoce znoszą takie oczekiwanie jednakowo dobrze. Podczas gdy niektóre odmiany, np. Red Chief czy Prince, pozostały całkowicie niewzruszone i wizualnie nadal sprawiały wrażenie świeżo kupionych, o tyle już taki Jonagold czy Rubin wyraźnie się pomarszczyły:\nAle z drugiej strony nie obyło się bez pewnych strat: niektóre jabłka poczerniały lub pokryły się wykwitami pleśni – te zdecydowanie musiałem odrzucić. Również, jak widać na powyższym zdjęciu, pojedyncze jabłka zaczęły w całości brązowieć i zrobiły się zupełnie miękkie w środku – do tego stopnia, że „zawartość” utrzymywała się w kupie praktycznie tylko dzięki skórce. To akurat nie jest zmiana chorobowa, tylko w ten sposób przebiega naturalny proces „przejrzewania” jabłek – formalnie nazywa się to „rozpad starczy”. Na tym etapie jabłko traci praktycznie całą kwasowość, robi się mdłe i papkowate – nie jest to więc stan do jakiego należy celowo doprowadzać owoce, ale kilka takich sztuk nie zaszkodzi.\nGruszki trzymałem w lodówce, ale też już sprawiały wrażenie bardzo zmęczonych. Najgorzej składowanie zniosły Gala i Lobo – z początkowych 15kg zostały niecałe dwie trzecie:\nAle.. uznałem, że skoro i tak mam w planie pasteryzować sok, nie będę przejmował się zbytnio ich stanem – zmieliłem jak leci. Przyznam, że nawet ich nie umyłem.\nDo zmielonych jabłek dodałem pektoenzym i pozostawiłem na 3-4 godziny. Po tym czasie cząstki jabłek zdecydowanie bardziej zmiękły, zbrązowiały oraz zaczęły samoczynnie puszczać sok:\nTak przygotowaną miazgę ułożyłem na prasie:\nOstatecznie „sprawność” wyciskania wyniosła 69L / 100kg, czyli jak na warunki amatorskie całkiem nieźle.\nWyciśnięty sok miał SG 1.055 (13.5 Brix), pH 3.6 oraz zaskakująco niską jak na jabłka deserowe kwasowość całkowitą 3.35 g/L (trochę za nisko, idealnie byłoby ~4-5g/L).\nDodatek pektoenzymu ma taką dodatkową zaletę, że sprzyja opadaniu osadu w wyciśniętym soku, a co za tym idzie wspomaga wstępne klarowanie. Tempo tego procesu zależy od temperatury – w niskich kilkunastu stopniach może to trwać kilkanaście godzin, zaś w temperaturze pokojowej może to być już tylko kilka.\nMój sok, z racji tego że jabłka nocowały na zewnątrz, był dość zimny, więc chwilę to trwało zanim na dnie pojawiła się pierwsza gruba warstwa:\nSok nie był jeszcze sklarowany tak jak bym tego chciał, ale miałem tego dnia w planie przetwarzanie jeszcze kilku innych partii więc ostatecznie zdecydowałem się zlewać jak jest.\nTak na marginesie: z czasem udoskonaliłem proces klarowania soku i po dodaniu pektoenzymu zacząłem podgrzewać sok do ~30C – dzięki temu klaruje się znacznie lepiej i szybciej. Zaznaczam, że przez klarowanie nie mam tutaj na myśli efektu w postaci idealnie przezroczystego soku – sok po takiej operacji wciąż jest nieco mętny, chociaż po nalaniu np. do szklanki może na potrzeby dzieci udawać „filtrowany” 😉\nTak przygotowany sok zapasteryzowałem:\nPo czym – wciąż na gorąco – przelałem do docelowego fermentora, gdzie po ostygnięciu dodałem drożdże LV1116 w ilości 1g / 10L oraz ponownie zaaplikowałem pektoenzym. Powodem ponownego dodania pekto jest fakt, że temperatura jakiej poddawany jest sok podczas pasteryzacji rozkłada na łopatki nie tylko mikroorganizmy, ale też zatrzymuje działanie obecnych w soku enzymów – stąd też cydry z pasteryzowanych soków bardzo opornie się klarują; ponowna aplikacja pektoenzymu znacznie przyspiesza ten proces. Pektoenzym można zresztą dodać na dowolonym późniejszym etapie – pomimo obiegowej opinii nie jest prawdą że jego działanie ustaje w obecności alkoholu, przynajmniej nie przy takich stężeniach z jakimi mamy do czynienia w przypadku cydrów.\nPożywki akurat nie miałem, więc nie dodałem i – patrząc z perspektywy tego co się od tego czasu dowiedziałem w temacie pożywek – bardzo dobrze się stało, bo w tamtym okresie jeszcze nie rozumiałem różnicy pomiędzy „dobrymi” pożywkami a zwykłym azotem/DAP; jakbym robił ten nastaw dzisiaj, pewnie dodałbym nieco pożywki organicznej.\nNastępnie fermentor wstawiłem do lodówki (mam w garażu taką lodówkę-gablotkę) i… pozostawiłem tak na kilka miesięcy. To był początek listopada. Regulując temperaturę, udało mi się utrzymać fermentację w ryzach aż do zakończenia z końcem lutego.\nPrzez cały ten czas otwierałem fermentor tylko w celu dokonania pomiarów. Cały ten czas cydr pozostawał na pierwotnym drożdżowym osadzie – nie zlałem go ani razu – i myślę że wyszło mu to nawet na dobre, ponieważ porównując z innymi nastawami zrobionymi z tego samego soku, uwydatniły się w nim interesujące orzechowe nuty (ten nastaw był częścią większego eksperymentu w którym porównywałem jak różne czynniki, m.in. temperatura, wpływają na parametry cydru – o tym napiszę osobno).\nZ początkiem marca doszedłem do wniosku, cydr jest wystarczająco dobry żeby posłać go na konkurs. Idealnie byłoby gdybym pozostawił go jeszcze 1-2 miesiące żeby się lepiej sklarował (wciąż był wyraźnie mętny), ale ponieważ termin nadsyłania cydrów się zbliżał, a jeszcze trzeba było zostawić trochę czasu na refermentację, uznałem że czas działać.\nTak więc wytaszczyłem fermentor z lodówki, a z piwnicy wydobyłem, czekający tam od wielu miesięcy „sekretny składnik”. Po zblendowaniu okazało się że początkowo mało kwaśny nastaw stał się odrobinę zbyt kwaśny – to problem, bo o ile są koneserzy którzy lubią napoje wytrawne, o tyle zdecydowana większość ludzi preferuje cydry nieco bardziej słodkie. Tak więc niewiele myśląc dosłodziłem całość erytrolem – w ilości niewielkiej bo bodajże 5g/L, ale wystarczającej żeby przywrócić odpowiedni balans. Na koniec dodałem jeszcze 8g/L glukozy i o po gruntownym wyszorowaniu szkła, zabrałem się za butelkowanie.\nPonieważ zabutelkowany cydr wciąż był nieco mętny, a do tego spodziewałem się że podczas refermentacji powstanie jeszcze trochę dodatkowego osadu, postanowiłem że w drodze wyjątku – jako że jest to było nie było cydr konkursowy i niewykluczone że estetyka też będzie miała wpływ na ocenę – pozostawię butelki do góry dnem i w perspektywie zdegożuję, czyli otworzę usuwając tym samym zgromadzony na kapslu osad.\nNie był to zresztą jakiś niedorzeczny pomysł, bo takie degożowanie robiłem już wcześniej, a fakty są takie że osadu zbiera się sporo:\nNawet taka pozornie niewielka ilość osadu powoduje, że po wstrząśnięciu cydr ponownie mętnieje, a też ma większe tendencje do gwałtownych erupcji piany po otwarciu butelki, bo każde takie zanieczyszczenie działa jak centrum nukleacji, czyli prowokuje powstawanie bąbelków.\nI tak cyderki refermentowały sobie przez kolejne kilka tygodni:\nDwie butelki po lewej nie były degożowane – druga od lewej została na próbę wstrząśnięta; minie kilka dnia zanim ponownie będzie wyglądała tak jak sąsiadka.\nOczywiście to nie jest tak, że ten osad wie gdzie ma opaść i wystarczy wrócić po miesiącu, zdegożować, ponownie zakapslować i po sprawie! Osad ma tendencję do osiadania na każdej pochyłości – na ściankach, zagięciach szyjki, etc. Średnio co drugi dzień każdą z tych butelek energicznie obracałem wokół osi, żeby poderwać zgromadzone drobiny i zachęcić je do opadnięcia kawałek dalej.\nDo samego degożowania podszedłem w sposób bardzo uproszczony. Nie mroziłem szyjek – po prostu otwierałem te butelki do góry dnem, starając się szybko zatykać kciukiem, żeby nie stracić wiele zawartości. Oczywiście straty były – co kilka butelek jedną trzeba było poświęcić na dolewki, i też siłą rzeczy nie jest to robota czysta, więc tym razem po prostu wyszedłem przed garaż (przynajmniej nie trzeba potem czyścić sufitu ;-). Kiedyś pokazywałem jak to się robi: link – tam mniej więcej w połowie jest filmik.\nW ten sposób przygotowane butelki pojechały na konkurs.\nSekretny składnik jest sekretny tylko z nazwy bo oczywiście nie zamierzam utrzymywać go w tajemnicy. Chodzi o rajskie jabłuszka, których udało mi się we wrześniu zebrać prawie 8kg, z czego ostatecznie uzyskałem 3L interesująco cierpkiego cydru.\nWiadomo, że to czym różnią się takie zwykłe jabłka deserowe od prawdziwych cydrowych odmian to zawartość polifenoli / tanin, które dają te wszystkie fajne gorzko-ściągające posmaki i długi finisz. Rajskie jabłuszka zawierają sporo tanin – można się o tym przekonać organoleptycznie: jeśli po rozgryzieniu mamy ochotę takie jabłko wypluć, jest to właśnie to czego szukamy 😉 Zanim zacząłem sadzić prawdziwe cydrowe odmiany, posadziłem też kilka takich zwyczajnych jabłoni ozdobnych, które właśnie w zeszłym roku dość obficie zaowocowały.\nO ile sam w sobie cydr z jakich jabłek nie jest zbyt smaczny: wyraźnie kwaśny, a do tego daje zbyt mocne wrażenie „ściągania” w ustach, o tyle jako dodatek sprawdza się wyśmienicie – wnosi dodatkowy niuans smakowy, delikatny posmak, a na dodatek daje interesujący, nieco różowawy odcień. Dodałem go w sumie 10%: 3L do 30L nastawu bazowego.\nSamo przygotowanie tego „rajskiego” cydru było nieco inne. Przede wszystkim nie macerowałem jabłuszek, bo podczas maceracji dochodzi do utleniania, co powoduje zmniejszenie zawartości tanin, a akurat tego chciałem uniknąć. Po wyciśnięciu nie pasteryzowałem soku, tylko dodałem niewielką dawkę 35ppm SO2 – nie tyle w charakterze ochrony przed mikroorganizmami, ile wciąż z myślą o przeciwdziałaniu utlenianiu. Na koniec, po zakończeniu fermentacji, gdy przelałem cydr do czystego naczynia, zalałem jego powierzchnię olejem parafinowym – żeby całkowicie odciąć możliwość kontaktu z tlenem. Może trochę paranoja, ale pewnie też i dzięki temu podczas kilkumiesięcznego dojrzewania obyło się bez żadnych problemów.\nOstatecznie „rajski” cydr pięknie się sklarował i – czego może nie widać dobrze na tym zdjęciu bo aparat zrobił mi psikusa i źle chwycił balans bieli – zachował swój bardzo ładny czerwony kolor.\nZ samego nastawu brettowego od początku… nie byłem zbytnio zadowolony. Jego głównym problemem było to, że powstał w czerwcu (2018), na bazie jabłek z jeszcze poprzedniego sezonu: Red Chief, Ligo, Golden Delicjusz i Prince. Teraz już wiem, że jabłka z przechowalni tracą z czasem zawartość kwasu – w czerwcu już na prawdę nie ma sensu robić z nich cydru. Na domiar złego poddałem je jeszcze, po zmieleniu, całonocnej maceracji – co również nieco redukuje kwasowość. W efekcie nastaw osiągnął rekordowo wysokie pH: 4.5, oraz rekordowo niską zawartość kwasu.\nOgólnie rzecz ujmując sok był mdły. Ale zrezygnowałem z dokwaszania, ani nie czekałem jak zacznie się klarować – zasiarkowałem dawką 100ppm, dodałem pożywki, pozostawiłem na kilka godzin żeby zawartość wolnego SO2 spadła – po czym dodałem drożdży Wyeast 5112: Brettanomyces Bruxellensis. Czas żeby je użyć był najwyższy, bo już się nieco przeterminowały i opakowanie zaczęło trochę puchnąć w lodówce 😉\nZ doświadczenia wiem, że efekt tych drożdży uwydatnia się z czasem i – przynajmniej w przypadku cydru – trzeba poczekać przynajmniej pół roku od zabutelkowania. Mimo wszystko, w marcu – czyli po upływie 9 miesięcy – brettowe nuty pozostawały na bardzo dalekim planie. Mam taką roboczą teorię, że brettowe aromaty zdecydowanie lepiej uwydatniają się w obecności tanin, bo związki polifenolowe pełnią rolę prekursorów aromatów i sprzyjają powstawaniu tych wszystkich smrodków. Na jabłkach deserowych, niezależnie od tego jakich „dzikich” drożdży używałem, nigdy jakiegoś wyraźnego efektu nie było.\nŻeby dodać temu cydrowi trochę życia – bo nie licząc odległych brettowych nutek wyszedł całkowicie nieinteresujący – zmieszałem go mniej więcej pół na pół z opisanym powyżej cydrem wytrawnym, i jeszcze odrobinę dosłodziłem. Po tym zabiegu cydr owszem: smakowo zdecydowanie zyskał, ale za to jego już na wstępie słaby brettowy charakter jeszcze bardzie osłabł.\nŻeby trochę podratować sytuację, sięgnąłem po środek ostateczny – a mianowicie po… esencję smrodka ;). „Esencja smrodka” miała kiedyś stać się whiskey, ale mój zapał opadł w połowie roboty i nigdy nie zaopatrzyłem się w sprzęt do destylacji. Tym samym zostałem z przefermentowanym nastawem, zrobionym z jakiegoś mocno dymionego jęczmienia, który z jakiegoś powodu podczas fermentacji strasznie się zaśmierdział – do tego stopnia, że musiałem trzymać fermentor na zewnątrz, bo nie dało się z nim wytrzymać w domu. Jako że trochę się przy tym wysładzaniu narobiłem, i też liczyłem się z tym że być może jeszcze kiedyś będę chciał dokończyć dzieła – 30L esencji smrodka powędrowało na strych. Jak na esencję przystało, nie trzeba było jej dużo – 1ml na 5L w zupełności wystarczyło: brettowe nuty powróciły. Mogłem zabrać się za butelkowanie 😉\nPodobnie jak wytrawny cydr, również na tej partii przed wysłaniem na konkurs przeprowadziłem jeszcze degożowanie.\nSzczerze mówiąc, na brettowy cydr w ogóle nie liczyłem. Nie jestem fanem „brettowych” smrodków na jabłkach i wcale mi ten cydr nie smakował 😉 Tym większe zaskoczenie, że ostatecznie zdobył trzecie miejsce 🙂\nTym bardziej też szkoda, że mój wytrawny cydr – w mojej ocenie dużo lepszy – nie przebił się na podium. Ale z drugiej strony to i tak niezły sukces że się w ogóle zakwalifikował, zważywszy że zrobiłem go praktycznie wyłącznie na bazie deserowych odmian. Niestety, pewnych rzeczy się nie przeskoczy i żeby zrobić na prawdę wyjątkowy cydr, oprócz warsztatu i cierpliwości trzeba mieć jeszcze odpowiednie jabłka.\nAle to się dzieje – cydrowe jabłonie rosną: w tym roku spodziewam się już kilkunastu Kingston’ów, również na Dabinett i Somerset Redstreak zawiązało się kilka sztuk. Może uda mi się też zdobyć w sezonie trochę tzw. „starych” odmian – zobaczymy.\nDuże nadzieje pokładam też w super-wolnych „bez-azotowych” fermentacjach. Okazuje się że to nie temperatura jest kluczem do utrzymania fermentacji w ryzach – zdecydowanie skuteczniejszym sposobem jest pozbawienie nastawu substancji odżywczych – wtedy nawet w niemal 25 stopniach (upały dają się we znaki nawet w garażu…) przebieg fermentacji wygląda tak:\nWarto zwrócić uwagę jak klarowne są te nastawy, pomimo że fermentacja nie dotarła nawet do połowy! Opinie jakie czytam na temat efektów takich fermentacji napawają sporym optymizmem – spodziewam się że powstałe w ten sposób cydry będą zdecydowanie bardziej owocowe, bo zachowa się w nich więcej oryginalnych jabłkowych aromatów. Czy tak będzie faktycznie, przekonamy się na przyszłorocznym konkursie – oczywiście pod warunkiem że do tego czasu zdążą odfermentować 😉\nNadchodzący sezon mam w planie poświęcić właśnie takim super-wolnym fermentacjom!\n3 thoughts on “W błysku fleszy”\nBartek, 2019-06-27 o 19:58 :\nGratulacje! I bardzo się cieszę, że znajdujesz tutaj coś ciekawego :-). Jakbyś miał czas i ochotę, to wrzuć na forum opis swojego cydru, chętnie odgapimy 😉\njaruss, 2019-06-27 o 15:38 :\nCzytam Twojego bloga od ponad dwóch lat. Dzięki tobie zacząłem robić cydr i większość wiedzy zdobyłem na tym blogu…i się zaskoczyłem teraz, czytając że spotkaliśmy się na podium w cydrach bretowych gdzie zająłem pierwsze miejsce.. gdybym tylko wiedział…Dzięki za bloga i rób to dalej !!!\nPiotr M., 2019-06-19 o 05:26 :\nGratulacje Bartek :). Bardzo szczegółowy opis. Moje cydry zawsze są z deserowych odmian i tez idzie coś z nich wycisnąć. W tym roku w sezonie będą i partie z jabłek z dzikich jabłek – zobaczymy jak to wpłynie na jakość. Może tez w końcu mi się uda zrobić fermentacje na „dzikich”/rodzimych drożdżach – do nastawu 25ppm siarki i niech się dzieje 😉 – ostatnio jak próbowałem dałem 250ppm i nastaw przefermentował i w zapachu było jajo a w smaku był całkiem całkiem ;-).


Ciasto ambasador - I Love Bake\nWrzesień 26, 2018 , 42083 Wyświetleń, WYDRUKUJ,\nPopularne ciasto ambasador, które idealnie pasuje na rodzinne okazje, spotkania lub święta. Każda warstwa ciasta jest pyszna, kremowa i słodka.\nCiasto ambasador to warstwowiec na kakaowym biszkopcie, przełożony kremem czekoladowo-maślanym, herbatnikami z brzoskwiniami i kremem śmietankowym. Całość oprószona posypką czekoladową na wierzchu.\nW internecie znajdziesz mnóstwo różnych kombinacji tego ciasta, ale u mnie w nieco uproszczonej i odchudzonej wersji.\nCiasto ambasador do idealny pomysł kiedy szukasz przepisów na deser, który ma być klasyczny i większości smakować. Tutaj nie ma kombinowania i mieszania smaków, które mogą nie wszystkim pasować. Ten przepis to bezpieczna opcja na przeróżne okazje.\n2 x 40 g budyń czekoladowy\n2 łyżki rumu lub spirytusu (opcjonalnie)\n2 paczki herbatników kakaowych\nposypka lub starta mleczna czekolada\nFormę o wym. 25×35 cm lub nieco mniejszą wykładamy papierem do pieczenia. Mąkę przesiewamy razem z kakao oraz proszkiem. Białka oddzielamy od żółtek i miksujemy ze szczyptą soli na sztywną piankę. Pod koniec miksowania dodajemy stopniowo cukier, aż masa będzie gęsta i lśniąca. Następnie zmniejszamy obroty miksera i dodajemy po jednym żółtku. W kilku niedużych porcjach dodajemy suche składniki i bardzo delikatnie mieszamy dużą łyżką np. drewnianą lub szpatułką. Wykładamy ciasto do formy i pieczemy w temp. 170 C przez około 25-30 min. do tzw. suchego patyczka. Zostawiamy do wystudzenia, następnie lekko nasączamy sokiem z brzoskwiń z puszki.\n400 ml mleka podgrzewamy razem z cukrem oraz kawałkami czekolady. W pozostałym mleku rozpuszczamy przesiany proszek budyniowy. Dodajemy do gorącego mleka i cały czas mieszając gotujemy na niewielkim ogniu, aż budyń będzie gęsty. Zdejmujemy z ognia owijamy folią i zostawiamy do uzyskania temp. pokojowej. Miękkie masło przez chwilę miksujemy na tzw. puch. Następnie dodajemy po łyżce budyń oraz na koniec alkohol. Wykładamy na biszkopt i układamy na nim herbatniki (możemy je lekko nasączyć sokiem z brzoskwiń). Brzoskwinie odsączone z soku kroimy na kawałeczki i układamy równomiernie na herbatnikach.\nŻelatynę zalewamy wodą i zostawiamy na ok. 5 min do napęcznienia. Lekko podgrzewamy w mikrofali (nie wolno dopuścić do wrzenia), mieszamy do rozpuszczenia i zostawiamy do wystudzenia. Kremówkę miksujemy na sztywną masę, następnie dodajemy przesiany cukier puder oraz powoli wlewamy żelatynę. Wykładamy na brzoskwinie, wyrównujemy i oprószamy posypką lub startą czekoladą. Owijamy folią spożywczą i wkładamy na noc do lodówki.\nOdpowiedz\tAndżelika Październik 31, 2020 at 18:49\nDzień dobry czy ten przepis na blaszkę tortową o średnicy ok 24-26cm się sprawdzi czy lepiej np z 1,5 przepisu robić?\nOdpowiedz\taneta Listopad 2, 2020 at 13:27\nja bym zmniejszyla o 1/4 skladniki\nOdpowiedz\tAsia Sierpień 7, 2020 at 11:16\nZ jakiej firmy kupuje Pani posypkę czekoladową? Ja niestety bardzo zraziłam się do jednej, ale muszę przyznać, że prezentuje się znacznie ładniej niż starta czekolada.\nOdpowiedz\taneta Sierpień 7, 2020 at 14:27\nja mam z zagranicy i tutaj nie jest dostepna


Hummus – hit kuchni śródziemnomorskiej - Kuchnia, Zdrowe przekąski - Inspirander\nStrona główna / Kuchnia / Zdrowe przekąski / Hummus – hit kuchni śródziemnomorskiej\nOliwa, pasta sezamowa i ciecierzyca – te trzy składniki wystarczą, by przygotować humus, potrawę kuchni bliskowschodniej, którą pokochał cały świat. Hummus jest nie tylko smaczny, ale także zdrowy i sycący.\nByła moda na sushi, domowe burgery, a teraz na lunch chodzimy coraz częściej do barów z hummusem. Tę pyszną pastę możemy też przygotować samodzielnie, eksperymentując z dodatkami. Baza tego dania jest bardzo prosta. Wystarczy zmiksować w robocie kuchennym odsączoną ciecierzycę z puszki (lub ugotować 2 szklanki surowej) z 2 łyżkami pasty sezamowej, 3 łyżkami oliwy i ząbkiem czosnku. Całość ucieramy na gładki krem.\nDo powstałej bazy możemy dodać według naszego upodobania różne dodatki, by zrobić wersje humusu. Świetnie sprawdzą się suszone pomidory, bazylia, mielona papryka chilli. Pastę podajemy najlepiej z chlebkiem pita lub grzankami oraz z pokrojoną w słupki surową marchewką, papryką lub selerem naciowym i oliwkami.\nBatoniki czekoladowo-karmelowe bez cukru\ndomowy hummushummuspasta z ciecierzycyprzepis na hummnus


14-letnia Bella Thorne błyszczy na czerwonym dywanie - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Bella Thore » 14-letnia Bella Thorne błyszczy na czerwonym dywanie\nbella thore stylizacje gwiazd czerwone sukienki sukienki jesień 2012 fotki gwiazd\nbella thore/© Fame/Flynet\nW sukni godnej prawdziwej gwiazdy filmowej.\nChoć Bella Thorne piętnaste urodziny obchodzić będzie dopiero w październiku, na czerwone dywany wybiera zwykle kreacje, które sprawiają, że prezentuje się dużo dojrzalej.\nNa gali ALMA Awards 2012 nastoletnia celebrytka pojawiła się w pięknej, długiej sukni w kolorze zgaszonej czerwieni, do której dobrała małą torebkę i elegancki, subtelny naszyjnik.\nKobiecą stylizację Bella dopełniła szykownym upięciem w stylu lat 60-tych.\nJak oceniacie najnowszy look 14-letniej gwiazdy?\nBella Thore w casualowym zestawie na czerwonym dywanie\nAktorka stawia na wygodę!\nBella Thorne w niebiesko-białej sukience Alice + Olivia\nMłoda aktorka jak zwykle wybiera dziewczęce...\nBella Thore w asymetrycznej sukience\n15-letnia aktorka postawiła na małą czarną!\nczytaj więcej o: bella thore\nNaya Rivera w Dolce & Gabbana (FOTO)\nKolejny garnitur na czerwonym dywanie. Kobiecy garnitur z powodzeniem podbija czerwony dywan. Ostatnio mogliśmy w nim podziwiać Kate Hudson i Penelope Cruz. Tym razem w seksownym zestawie, na gali ALMA Awards pojawiła się Naya ... czytaj więcej


Ateny nie dla ateńczyków | Przegląd\nAutor: Tomasz Skowronek\t| Maj 27, 2019\nGeraldine Hynes, 63-latka pochodząca z Irlandii, już od dłuższego czasu próbuje kupić mieszkanie w Atenach. Odkąd jej dawny najemca postanowił sprzedać lokum chińskim inwestorom, ona i jej mąż musieli opuścić dom, który wynajmowali przez przeszło trzy dekady. „Chciałabym mieć nareszcie jakiś bezpieczny własny kąt”, mówi pani Hynes. Zarabia skromną pensję jako nauczycielka języka angielskiego, a miesięczna emerytura jej greckiego męża została obniżona z 1,5 tys. do 500 euro w czasie kryzysu gospodarczego, który rozpoczął się w 2010 r.\n„Kiedy nas eksmitowano, w pobliżu były jeszcze mieszkania po 100 tys. euro. Teraz nie mogę znaleźć niczego poniżej 250 tys. euro. Są to ceny chińskie i rosyjskie. Nie greckie”, ubolewa Geraldine w rozmowie z reporterami z BBC.\nMałżeństwo mieszkało w Koukaki, przyjemnej, dość spokojnej dzielnicy na obrzeżach Aten, graniczącej z Plaką, historyczną stolicą, która rozciąga się u podnóża majestatycznego Akropolu.\nChociaż Koukaki nie wyróżnia się atrakcjami turystycznymi ani zabytkami typu must see, okolica ma swój klimat. Być może właśnie dlatego coraz więcej mieszkań zostaje wykupionych i przerabianych na hostele.\nW ostatnich latach stolica Grecji przeżywa bum nieruchomościowy. Jest on nakręcany nie tylko przez wzrost liczby turystów, ale także przez wprowadzenie tzw. złotych wiz. Portugalia, Hiszpania czy inne kraje dotknięte kryzysem od lat wykorzystują ten sposób, by przyciągnąć inwestorów i ożywić gospodarkę.\nGrecki rząd zaczął oferować złote wizy w 2013 r. Wydanie minimum 250 tys. euro na dom w Helladzie zapewnia otrzymanie pięcioletniej odnawialnej wizy. Według szacunków Athens Real Estate Association co najmniej jedna trzecia sprzedawanych w mieście nieruchomości trafia do zagranicznych złotych inwestorów wizowych. W sumie z programu skorzystało ok. 10 tys. cudzoziemców. Prawie połowa z nich to Chińczycy, reszta biznesmenów pochodzi głównie z Rosji, Turcji i Bliskiego Wschodu.\nGrecy, którzy przez ostatnie lata zmagali się z gwałtownym spadkiem płac, bezrobociem oraz brakiem gotówki, coraz częściej i chętniej sprzedają swoje mieszkania inwestorom albo sami zaczynają wynajmować je turystom. Dla wielu Ateńczyków branża turystyczna czy noclegowa ciągle jest dobrym sposobem poprawy sytuacji materialnej.\n29-letnia Argiro Fouraci, była nauczycielka, która straciła pracę w wyniku „polityki zaciskania pasa”, zaczęła poprzez aplikację Airbnb wynajmować turystom pięć apartamentów (m.in w dzielnicy Kouaki), które od lat należały do jej rodziny.\nJedno mieszkanie zapewnia Fouraci zarobek ok. 400 euro na czysto. Pomaga jej to w opiece nad rodzicami, których emerytury zostały radykalnie obniżone. Jej ojciec z kolei wspiera swojego brata, który otworzył sklep z elektronicznymi papierosami. „Większość moich przyjaciół wciąż jest bezrobotna”, mówi Fouraci i dodaje: „Teraz dzięki wynajmowaniu mieszkań przyjezdnym jestem w stanie coś zarobić i przy okazji pomóc mojej rodzinie”.\nNapływ turystów jest również korzystny dla 53-letniego Stavrosa Siemposa, właściciela Pantopolionu, sklepu spożywczego w Koukaki, w którym sprzedaje ser feta, oliwki i inne tradycyjne greckie produkty. Jak sam przyznaje, w okolicy mieszka więcej cudzoziemców niż Greków i dzięki temu jego sklep przynosi dochody. Turyści po prostu wydają znacznie więcej pieniędzy na lokalne, droższe produkty niż przeciętny Grek.\nJak donosi amerykański magazyn „Forbes”: „Airbnb zmienił zasady gry na greckim rynku nieruchomości. Zwiększył popyt na wynajem nieruchomości i pomógł ustabilizować rynek”. Tę opinię podziela Sakis Dionysopoulos, prezes holdingu Dion: „Airbnb zmienił bieg spraw w sektorze nieruchomości: spowodował falę modernizacji budynków, stworzył miejsca pracy dla sektora budowlanego i wygenerował dochód dla właścicieli nieruchomości”.\nJednak coraz więcej ateńczyków dostrzega ciemną stronę Airbnb. Nie wszyscy dysponują własnościowymi mieszkaniami, nie mają zatem możliwości czerpania korzyści z masowej turystyki. Za to dotykają ich takie same problemy mieszkaniowe i finansowe, z jakimi boryka się teraz choćby pani Hynes.\nWedług działającej na rynku nieruchomości firmy Spitogatos od zeszłego roku czynsze wzrosły o 17%, mieszkańcy są eksmitowani, a dzielnice zamieniają się w turystyczne getta.\n„Umowy są najczęściej krótkoterminowe, co powoduje wysokie opłaty czynszowe”, tłumaczy Theophanis Matsopoulos, doradca Izby Handlowo-Przemysłowej w Atenach. Zwraca uwagę na ciągle wysoką stopę bezrobocia wśród młodzieży (ok. 40%), a to sprawia, że ceny czynszu są nieosiągalne dla młodych ludzi.\n„Wszystko to się dzieje w czasie, gdy Grecja stara się wydobyć z najgorszej powojennej depresji – dodaje Matsopoulos. – Jak Grecy mogą sobie pozwolić na takie czynsze?”.\nOznaką bumu jest także rosnąca liczba hoteli. Prawo budowlane ciągle opiera się na przepisach złagodzonych w czasie kryzysu gospodarczego. Duzi inwestorzy, w tym Thomas Cook i Wyndham Hotels, próbują to wykorzystać i w sektor turystyczny inwestują miliardy, twierdzi Enterprise Greece, rządowa agencja promująca inwestycje i handel.\nW stolicy bum widać gołym okiem. Nowe, czterogwiazdkowe hotele powstają nawet w dzielnicach, które, delikatnie mówiąc, ani nie grzeszą wyglądem, ani nie są popularne wśród zwiedzających, jak choćby na placu Ormonia, w otoczeniu szerokich ulic i niezbyt ładnych betonowych budynków.\nJednak największe emocje i najwięcej kontrowersji wzbudziła budowa 10-piętrowego hotelu w dzielnicy Makriyanni (Makyrgianni) pod Akropolem. Gdy obiekt osiągnął wysokość 31,5 m, stał się najwyższym budynkiem w okolicy, a co gorsza – zasłonił widok na Partenon.\n„Nagle coś było wyższe niż nowe muzeum Akropolu”, stwierdza Irini Frezadou, wykształcona w Szwajcarii architektka i urbanistka. Jak dodaje: „ma to być obszar ochrony archeologicznej. Nasze przepisy dotyczące zagospodarowania przestrzennego są częściowo winne, ale budowa obiektów o tak gigantycznych wymiarach nigdy nie została zatwierdzona przez centralną radę archeologiczną”.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami średnia maksymalna wysokość innych budynków w okolicy wynosi 21 m. W odróżnieniu od pozostałych wielkich metropolii europejskich Ateny unikały ogromnych wieżowców właśnie z obawy, że wielopiętrowe budynki przyćmią największą wizytówkę stolicy. W rezultacie zbudowano tylko jeden, 28-piętrowy biurowiec znany jako Athens Tower. Było to w latach 70., jeszcze za rządów dyktatury wojskowej. Nic więc dziwnego, że nowy obiekt szybko został zauważony i oburzył Greków.\nMieszkańcy postanowili wziąć sprawy w swoje ręce i działać przeciwko budowie 10-piętrowego budynku hotelowego. Najpierw zorganizowali ruch o nazwie Makyrgianni SOS, zaczęli protestować i wysyłać pisma do organów państwowych i różnych ministerstw. Wsparcia udzieliło im Greckie Towarzystwo Ochrony Środowiska i Dziedzictwa Kulturowego (ELLET).\nIrini Frezadou prowadziła kampanię mającą na celu powstrzymanie szaleństwa budowlanego, inicjując petycję w internecie oraz angażując sieć aktywistów Avaaz, którzy zebrali ponad 25 tys. podpisów.\n„Brak ochronnych przepisów budowlanych i odpowiednich środków planowania urbanistycznego na tym obszarze pozwolił na niedawną budowę 10- i 11-piętrowych budynków hotelowych”, piszą inicjatorzy petycji. Dalej możemy przeczytać: „Jeśli nie zostaną podjęte żadne działania przeciwko zmianie obszaru, wkrótce u stóp Akropolu zostanie zbudowana ściana ogromnych hoteli, a konsekwencje będą dramatyczne. Wśród budynków mieszkalnych będą rosły hotele o wysokości 30 m, nie wspominając już o wzroście hałasu i zanieczyszczenia środowiska, nadmiernym obciążeniu komunikacji i infrastruktury”.\nProtestujących poparła Europa Nostra, europejska federacja ochrony dziedzictwa kulturowego, która ma członków w ponad 40 krajach. W swoim oświadczeniu federacja podkreśliła, że „chce dodać swój głos do głosów tysięcy ateńczyków, protestujących przeciwko planom budowy wielopiętrowych hoteli, które, jeśli otrzymają niezbędne pozwolenia na budowę, zasłoniłyby widok na Akropol”.\nOpór społeczeństwa jak i organizacji pozarządowych przyniósł na razie efekt. Rząd grecki postanowił przerwać budowę hotelu w Makriyanni oraz zawiesił wszystkie pozwolenia na budowę w okolicach Akropolu.\nFrezadou, choć zadowolona z decyzji władz, ciągle trzyma rękę na pulsie i bacznie obserwuje zmiany w Atenach. „Jest oczywiste, że potrzebujemy pilnie nowych zasad budowania i planowania urbanistycznego dla naszego miasta, i o to będziemy zabiegać”. Ateńczycy dołączają więc do mieszkańców Barcelony, Wenecji, Lizbony czy innych wielkich ośrodków turystycznych, zaniepokojonych sytuacją mieszkaniową w ich miastach. Z obawą patrzą na liczbę wydawanych złotych wiz oraz boleśnie doświadczają skutków masowej turystyki. Kryzys mieszkaniowy, wzrost czynszów czy nawet eksmisje zaczynają zagrażać całym społecznościom.\nTagi:\tAirbnb, Akropol, Ateny, ekonomia dzielenia, globalizacja, Grecja, hotele, lokatorzy, mieszkania, nieruchomości, protesty, turystyka, urbanistyka, zabytki


www.choszczno.pl - Choszczno - Podsumowanie 14. edycji Choszczeńskiego Pulitzera\nChoszczno - Podsumowanie 14. edycji Choszczeńskiego Pulitzera\nCHOSZCZNO. W ubiegłym tygodniu podsumowano 14. edycję konkursu na najlepszą gazetkę szkolną o nagrodę „Choszczeńskiego Pulitzera”. Tym razem nie wyróżniono żadnej gazetki z naszej gminy, ale za to na indywidualne wyróżnienia załapali się: LIDIA KIELA, ADRIANNA SIEKACZ i FILIP KACPRZAK. Cała trójka reprezentuje Żądło Gimnazjalisty, czyli gazetkę z Publicznego Gimnazjum w Choszcznie. Na zakończenie tego podsumowania, o sztuce dziennikarskiej, bardzo sugestywnie (widać to także na zdjęciach) opowiadał MAREK OSAJDA z Kuriera Szczecińskiego.\nTym razem nagrody dla najlepszych redakcji i młodych dziennikarzy najczęściej trafiały poza naszą gminę. Mimo tego, że z każdym rokiem ubywa szkolnych redakcji, to jednak przewodnicząca jury PAULINA OLECHOWSKA była pod wrażeniem tego, co oceniała. W tym przypadku trzeba podkreślić, że dokładnie wiedziała co mówi, bo to właśnie ona, a dokładniej Uniwersytet Szczeciński wydał książkę jej autorstwa, zatytułowaną „Prasa szkolna – teoria, funkcje, tematyka”. Choć zawarte w niej spostrzeżenia dotyczą tylko czterech lat (2010 – 2013), to jednak warto by po nią sięgnęli, zarówno członkowie szkolnych redakcji, jak również ich opiekunowie.\nMAREK OSAJDA, szczeciński dziennikarz, który m.in. w Kurierze Szczecińskim prowadzi „Szkolnego Pulitzera” był nieco zaskoczony, że tym razem wśród młodych adeptów sztuki dziennikarskiej, nie było ani jednego przedstawiciela, redagowanych przez uczniów Szkoły Podstawowej nr 1 w Choszcznie „Szkolnych Wieści”. Zwrócił uwagę na to, bo w ubiegłym roku, właśnie „Szkolne Wieści” okazały się najlepszą gazetką województwa zachodniopomorskiego (w kategorii szkół podstawowych). Wytłumaczyliśmy mu, że powodem tego stanu rzeczy jest to, iż polonistka EWA BEDNARZ, czyli opiekunka tej redakcji, przebywa obecnie na urlopie zdrowotnym. Zapewnia jednak, że już za rok, znowu powalczą o Pulitzera. Według jurorów jak i organizatorów konkursu, w tej edycji, na wiele ciepłych słów zasłużyła sobie redakcja gazetki „Pogodna” z Krzęcina, i to zarówno za całokształt jak i sukcesy poszczególnych dziennikarzy. Brawa tym bardziej zasłużone, że w opisywanym konkursie startują zaledwie po raz trzeci. Na swoim normalnym, czyli solidnym poziomie zaprezentowała się też gazetka „Gimexpres” z Pełczyc. Niestety, już po raz drugi z rzędu żadnego wydawnictwa nie nadesłały szkoły ponadgimnazjalne. Wspomniany wyżej M. Osajda, dziennikarz „Kuriera Szczecińskiego", specjalista od publicystyki i kultury oraz spraw regionu, wyjątkowo ciekawie, można by rzec obrazowo, zachęcał młodych adeptów do sztuki dziennikarskiej. Opowiadając o sobie, chyba zaskoczył wszystkich informacją, że w wolnym czasie zajmuje się również reportażem telewizyjnym. Pochwalił się też tym, że studiował kiedyś z „cesarzem reportażu”, czyli RYSZARDEM KAPUŚCIŃSKIM. Organizatorzy konkursu, czyli Miejska Biblioteka Publiczna w Choszcznie oraz Towarzystwo Miłośników Ziemi Choszczeńskiej, za wkład w „Choszczeńskiego Pulitzera” wyróżnili książkami: EWĘ BEDNARZ, STEFANA SZEMLIJA, IRENĄ RĘKAWIECKĄ-SADOWSKĄ, PIOTRA FIGASA, BARBARĘ CIECIERSKĄ i niżej podpisanego.


To właśnie w nim Emma Watson zakochała się na planie "Harry`ego Pottera"! Kto został jej wybrankiem? :: Magazyn :: RMF FM\n30 grudnia 2021, 19:44\n"Harry Potter" to seria, która podbiła serca ludzi na całym świecie. Aktorom wcielającym się w bohaterów dała ogromną popularność. Emma Watson, czyli filmowa Hermiona powiedziała, w kim kochała się na planie.\nTakie są nasze marzenia\nFani popularnych filmów i seriali mają to do siebie, że w dużej mierze utożsamiają danego aktora z postacią przez niego odgrywaną. Nie mówimy już na przykład – o patrz, tu gra Kit Harington! Usłyszymy raczej o to Jon Snow albo to ten z „Gry o tron”. Kolejną sprawą jest fakt, że widzowie „parują” ze sobą określone postacie. Łączą również w pary aktorów. Pomyślcie nad tym, jakie były najpopularniejsze parringi w "Harrym Potterze"?\nPost udostępniony przez harrysletter (@harrysletter)\nPost udostępniony przez bwrightsource (@bwrightsource)\nOd premiery pierwszego części o przygodach młodego czarodzieja, czyli „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” , minęło już 20 lat. Biorąc pod uwagę, że powstało aż osiem części, łatwo domyślić się, że aktorzy spędzali na planie dużo czasu. Byli dla siebie jak druga rodzina. Emma Watson wcielająca się w rolę Hermiony zdradziła pewien sekret.\nPost udostępniony przez harrypotterfilm (@harrypotterfilm)\nAktorka powiedziała w wywiadzie dla "ET Canada", że zakochała się podczas prac nad filmami. A moment, w którym pojawiły się uczucia, opisywała w następujący sposób:\nWeszłam do pokoju, w którym mieliśmy korepetycje. Zadanie, które zostało mu przydzielone, polegało na narysowaniu tego, jak według niego wygląda Bóg? […] narysował dziewczynę w czapce odkręconej do tyłu na deskorolce. I po prostu nie wiem, jak to powiedzieć – po prostu się w nim zakochałam.\nPost udostępniony przez angclwatsons (@angclwatsons)\nTo on był jej miłością\nDla wielu fanów będzie to być może zaskoczeniem, dla części pewnie niekoniecznie. Wybrankiem serca Watson okazał się Tom Felton, czyli filmowy Draco Malfoy. Cóż patrząc na to, że wiele osób łączyło Hermionę z Draconem, wybór Emmy nie jest aż tak szokujący. Gdy spotkali się po raz pierwszy, miała 11 lat:\nBył trzy lata starszy, więc była dla niego kimś w rodzaju "młodszej siostry".\nPost udostępniony przez hermione.draco (@hermione.draco)\nPost udostępniony przez tfeltonfanpage (@tfeltonfanpage)\nPlotki o związku\nWiele pojawiało się plotek na temat związku Watson i Feltona. Tak naprawdę nigdy ze sobą nie chodzili. Zresztą Emmę łączono też wielokrotnie z Danielem Radcliffem, czyli filmowym Harrym Potterem. Jak mówił Tom Felton:\n[…]kiedyś siedziałem w charakteryzatorni, a ktoś powiedział coś w stylu:„ Tak, podkochiwała się w tobie.” Od tamtej pory stałem się dla niej bardzo opiekuńczy. Zawsze miałem do niej słabość i to trwa do dziś.\nPost udostępniony przez t22felton (@t22felton)\nTagi: Harry Potter, Emma Watson, Daniel Radcliffe, Tom Felton, Emma Watson kochała się w Feltonie, Emma Watson zakochana na planie\nHarry, Ron i Hermiona wracają do Hogwartu. Przed Wami zwiastun nowej produkcji! [WIDEO]


PrezeS92 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\n3539 wyświetleń profilu\nPrezeS92 zaczął obserwować Wspomaganie Zetor 5211 Grudzień 10, 2019\nPrezeS92 odpisał na karol210589 temat w Zetor 2011-7745 / 3320-7341\nJak coś to też mam całe kompletne serwo.\nPrezeS92 skomentował PrezeS92 obrazek galerii w Wynalazki i udoskonalenia\nNie jest taka wąska ma w tej chwili 1.15 a docelowo ma być 1.30\nJuż kiedyś pisałem jest to połączenie żuka Lublina i ułaza czyli mosty żuk, silnik diesel Andoria, skrzynia wraz z redaktorem uaz. koła na razie takie z przodu bliźniaki będą, fajne koła kupić jest to wydatek nie mały tu chodziło żeby była jak najwolniejsza, udźwig ma spory ciężkiego balota podnosi bez problemu ale łapie wagi będę pracował jeszcze nad obciążeniem.\nopuszcze bo ramie sią rozsuwa 500mm siłownik widać na poprzednim zdjęciu z krokodylem.\nPrezeS92 skomentował PrezeS92 obrazek galerii w Osprzęt\nIle wyniósł koszt budowy dobre pytanie? Podstawa już była czyli ramka i dolne zęby, siłowniki też miałem kupiłem tylko profil płaskownik zęby zamykające z tulejkami i węże do siłowników to w sumie wydałem ze 600.\nPrezeS92 zaczął obserwować Zetor 5711, Ładowarka i Krokodyl 1.2 Grudzień 5, 2019\nTak wygląda w całej okazałości. Z góry przepraszam za jakość zdjęcia.\nPrezeS92 dodał zdjęcie do galerii w Osprzęt\nPrezeS92 skomentował Tomaszek8504 obrazek galerii w Zetor 2011-7745 / 3320-7341\nA może coś takiego zmiana z dźwigni nożnej na dźwignie ręczną\nPrezeS92 zaczął obserwować ciężko podnosi tura Sierpień 18, 2019\nPrezeS92 odpisał na dzikiWschód temat w Układ hydrauliczny\nPewnie pompa pękła.\nPrezeS92 zaczął obserwować Volvo 800 activ i Kukurydza Sierpień 16, 2019\nPrezeS92 dodał zdjęcie do galerii w Kukurydza\nPrezeS92 skomentował dawidgr obrazek galerii w Volvo\nŁadny miałem takiego z 5 lat wady podsiewacz jednolity z cienkiej blachy lubi się porwać no i z kłosowego powrót na podsiewacz a nie na bęben w zwolnicach lubią się zeby wykruszać mam chyba jeszcze gdzieś katalogi szwedzkie do niego.\nZwykły gwint M16 ma skok gwintu 2mm a hydrauliczny 1.5mm\nNagwintowałem M16x1.5 głębiej za przelot otworu i wkręciłem brok.\nPrezeS92 odpisał na mariuszd93 temat w Motoryzacja\nteż mam jedną sekcje podnoszenia i przewód jest wpiety do rozdzielacza i opuszcza normalnie. gwintownik M16x1.5


Tanie usługi remontowe : Technika\non kwi - 21 - 2014\nNiewątpliwie każdy z nas chciałby żyć w domu, który gwarantowałoby nam najzwyczajniej odpowiedni poziom wygody i byłoby w stanie spełnić nasze wymagania pod względem samego tylko wyglądu. Warto jednak wiedzieć, że osiągnięcie tego typu efektów nie jest łatwe, gdyż bardzo często należy włożyć w coś takiego naprawdę dużo pracy. Na szczęście jednak obecnie nie będziemy mieli żadnych problemów ze skorzystaniem z fachowej pomocy z tym związanej, dzięki której będzie to dla nas znacznie prostsze. Aby móc mieszkać w idealnym dla siebie miejscu przede wszystkim powinniśmy cały czas troszczyć się o odpowiedni jego stan. Z tego też powodu w wielu przypadkach niezwykle przydatne mogą dla nas być fachowe usługi remontowe – związane z tym oferty cechują się w chwili obecnej tak dużym zróżnicowaniem, że dosłownie zawsze znajdziemy wśród nich coś dla siebie. Firmy które się tym zajmują nierzadko oferują też wykończenia wnętrz; również i coś takiego zasługuje na naszą uwagę. Wbrew temu co mogłoby się wydawać korzystanie z takich usług stojących na naprawdę dobrym poziomie nie musi nawet kosztować szczególnie wiele, a równocześnie dzięki nim mieszkanie w danym miejscu na pewno stanie się dla nas znacznie przyjemniejsze!


Euro-2012: Najpilniejsze zadania dla ministrów - Biznes w INTERIA.PL\nEuro-2012: Najpilniejsze zadania dla ministrów\nPoniedziałek, 23 kwietnia 2007 (07:13) Aktualizacja: Poniedziałek, 23 kwietnia 2007 (07:16)\nDziś raport GP i radia PiN rekomendujący zadania związane z organizacją EURO 2012 stojące przed rządem i premierem Jarosławem Kaczyńskim. Przedstawiamy też rady Angelo Brou, sekretarza generalnego federacji piłkarskiej Portugalii, organizatora mistrzostw Europy w 2004 r.\nProcedura ubiegania się o pozwolenie na budowę powinna trwać maksymalnie 30 dni. W obecnym stanie prawnym za długo, nawet kilka miesięcy, czeka się na takie pozwolenie. W Ministerstwie Budownictwa są już założenia do nowego prawa budowlanego. Resort budownictwa chce także znacznie rozszerzyć katalog budynków, do których budowy nie będzie potrzebne uzyskiwanie pozwolenia na budowę.\nUsprawnione powinny być również procedury dopuszczania wybudowanych już obiektów do użytkowania. Dziś bowiem decyzje w tej sprawie wydawane są często z opóźnieniami, co sprawia, że korzystanie z gotowego już budynku nie jest możliwe. Resort budownictwa przygotował już założenia zmian, zgodnie z którymi kontrole obiektów będą przeprowadzane w trakcie budowy. Natomiast decyzja o dopuszczeniu obiektu do użytkowania będzie musiała być wydana najpóźniej w terminie 30 dni.\nPotrzebna jest rozległa sieć planów zagospodarowania przestrzennego.\n- To warunek szybkiego realizowania inwestycji budowlanych i drogowych, których niestety w Polsce nie ma - mówi Jacek Bielecki, dyrektor generalny Polskiego Związku Firm Developerskich.\nDodatkowo zdaniem Adama Ambrozika, eksperta Konfederacji Pracodawców Polskich, ustawodawca powinien jak najszybciej przyjąć plan zagospodarowania przestrzennego kraju.\nSkrócone powinny być procedury odwoławcze. Zdaniem ekspertów przyspieszy to uchwalanie planów zagospodarowania przestrzennego.\nDziś bowiem uchwalanie planów blokują często niezgadzający się z nimi mieszkańcy. Ministerstwo Budownictwa przygotowało już projekt ustawy, który skraca terminy np. opiniowania planów. Dodatkowo zgłaszane protesty do planów mają być rozpoznawane dopiero na koniec całej procedury, a nie na każdym jej etapie. Rozwiązania te mają skrócić czas uchwalania miejscowych planów z 12 do siedmiu miesięcy.\nPowinna być wprowadzona obowiązkowa renta planistyczną w wysokości 25 proc. wzrostu wartości działki. Resort budownictwa pracuje już nad takim rozwiązaniem. Ma ono sprawić, że gminy będą miały więcej środków na uchwalanie miejscowych planów.\nInwestorzy wskazują ponadto, że potrzebne są zmiany, które będą nakładały na gminy obowiązek uchwalania planów dla terenów inwestycyjnych.\nJednym z głównych źródeł finansowania inwestycji związanych z organizacją EURO 2012 będą fundusze unijne. Co prawda pieniądze UE nie mogą być przeznaczone na sfinansowanie budowy stadionów, lecz za nie zostanie wykonana duża część inwestycji infrastrukturalnych, takich jak budowa autostrad, modernizacja linii kolejowych oraz rozbudowa lotnisk regionalnych.\nZa wykorzystanie środków unijnych odpowiedzialne jest Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Ma przed sobą trudne zadanie, bo musi zmobilizować do pracy wszystkie instytucje zaangażowane w proces wykorzystania funduszy unijnych oraz dodatkowo działać na rzecz wprowadzenia do prawa proinwestycyjnych rozwiązań. Dodatkowo resort prowadzi obecnie z Komisją Europejską negocjacje programów operacyjnych. Ich szybkie zakończenie wpłynie pozytywnie na tempo realizacji projektów.\nNiezbędne jest wybudowanie co najmniej ośmiu nowych przejść granicznych z Ukrainą i wprowadzenie na czas mistrzostw kontroli na granicach wewnętrznych UE. Ministerstwo pracuje już nad takim rozwiązaniem. Dodatkowo potrzebne jest też uruchomienie pasów ruchu na przejściach granicznych wyłącznie dla kibiców przemieszczających się pomiędzy stadionami Polski i Ukrainy.\nJak zapowiedział minister spraw wewnętrznych i administracji Janusz Kaczmarek, każde miasto, w którym mają być rozgrywane mecze, zabezpieczać będzie 20 tys. funkcjonariuszy oraz dodatkowe siły policjantów z innych krajów, którzy mają przyjechać do Polski.\nPowinna pojawić się możliwość obsługiwania alarmowego numeru 112 w czterech językach obcych. Powinien powstać komitet ds. bezpieczeństwa, który będzie umożliwiał współpracę pomiędzy resortami spraw wewnętrznych Polski i Ukrainy, PZPN-em oraz UEFA. Zdaniem Grzegorza Dolniaka, wiceprzewodniczącego sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych dopóki nie jesteśmy w strefie Schengen, należy szczególnie zadbać o przejścia graniczne, aby wykorzystać je także po zniesieniu wewnętrznych granic UE.\n~speedcore - 23.04.2007 (12:11)\nnawet teraz, skoro pis sie bawi w gonienie duchow, rozliczanie, aborcje i lustracje? Kiedy ci wspaniali politycy fachowcy mieliby czas sie zajac tak malostkowymi sprawami jak przygotowanie do e2012? Im szybciej ich sie wyplewi tym bedzie lepiej dla przyszlosci, poki co to czas przy tym obozie rzadzacym dziala na nasza niekorzysc.\n~as - 23.04.2007 (13:26)\nTeraz czekamy na cud zbudowania stadionów i całego zaplecz.Radze organizowac modły .\n~kul - 23.04.2007 (13:23)\nTRZA NA STADIONACH WYBUDOWAC SWIĄTYNIE !\n~jp - 23.04.2007 (13:22)\nMIAŁO NIE BYC--LIPIEC ROBIŁ CO MÓGŁ OŚMIESZAŁ POLSKĘ W ŚWIECIE A TU TRZA ZORGANIZOWAĆ--AKASA POTRZEBNA KOSCIÓŁOWI.MŁODZIERZ TRZA ZAGONIĆ NIE NA STADIONY A DO KOSCIOŁA !\n~popis - 23.04.2007 (13:18)\nDALI MU ZADANIE DOPAŚĆ LISTKIEWICZA I JEGO TRUPE. I CO LIPIEC UKŁADU PISOWSKIEGO W PZPN NIE MA -NO CO !!ZADANIE NIE WYKONANE !\n~mm - 23.04.2007 (11:15)\nNie będzie żadnych autostrad /jak zwykle/, żadnych stadionów /jak zwykle/. Będzie natomiast przeogromny bałagan i improwizacja /jak zwykle/. No i najważniejsze...gdzieś znikną pieniądze, za które to wszystko miało zostać wybudowane.Oczywiście także nie zostaną wskazane osoby odpowiedzialne za ten stan rzeczy /jak zwykle/, chociaż dzisiaj wystawiają juz piersi do orderów i "basują", czego to one nie dokonają w najbliższej przyszłości dla chwały "tego kraju".


Mieszkanie w stolicy : Ogród\nSą figury, których marzeniem jest miejsce zamieszkania w kolosalnym mieście. W pewnych momentach przeprowadzamy się z mniejszych miejscowości właśnie do stolicy lub innych miast takich jak Kraków, Wrocław lub Gdańsk. W takich miastach egzystuje się inaczej – prędzej, głośniej. Łatwiej jest odszukać pracę. Zarabiamy znacznie więcej. Musimy niemniej jednak gdzieś mieszkać. Na początku wynajmujemy mieszkanie – w pewnych sytuacjach niewielkie, kawalerkę. Mieszkamy sami bądź z przyjaciółmi. Jeżeli przeprowadzamy się z rodziną powinniśmy mieć wygodne warunki. Chcemy, by dzieci miały swoje pokoje, żeby miały gdzie odrabiać lekcje. Nie zawsze jednakże stać nas na wynajęcie apartamentu. Na takie mieszkanie są w stanie pozwolić sobie tylko najbogatsi. Normalne Apartamenty Warszawa wynajem są wybitnie drogie. Czasami musimy zadłużyć się na kilkanaście lat, by zdołać takie mieszkanie kupić. Apartamenty są więc faktycznie drogie, parę razy droższe aniżeli powszechne mieszkania w mało kultowych dzielnicach. Powinniśmy w związku z tym zdecydować czy stać nas na zakup apartamentu czy powinniśmy zdecydować się na normalne mieszkanie. Posiadamy różnorodne mieszkania. Niekiedy są one własnością, niekiedy wynajmujemy od totalnie obcych osób. Bywa, że przebywamy daleko od centrum – mieszkanie odziedziczyliśmy po rodzinie, czy kupiliśmy, bowiem było tanie bądź też po prostu nam odpowiadało. Są jednakże i tacy, którzy kochają wygodny styl życia. Zrobią wszystko, żeby mieszkanie, w którym mają zamieszkać było obszerne, przestronne oraz poprawnie wyposażone – apartament. W pewnych sytuacjach nie liczą się pieniądze. Patrzymy na wnętrze takiego mieszkania. Ważne jest również osiedle, na jakim się znajduje – czy w pobliżu jest las, czy łatwo oraz prędko wolno dostać się do centrum.


legnica.gosc.pl → Coraz więcej turystów\n▲\tKPN odwiedza zimą rekordowa liczba osób. Nad ich bezpieczeństwem czuwają ratownicy.\nChodzi o prawie pół miliona złotych, jakie ratownicy Karkonoskiej Grupy GOPR otrzymali na działalność ratowniczą i poprawę bezpieczeństwa turystów odwiedzających Karkonoski Park Narodowy (KPN). O tym, że 15 proc. z każdego biletu do KPN park musi przekazywać na takie cele, stanowi ustawa o ochronie przyrody. W tym roku kwota, jaką otrzymał karkonoski GOPR, jest największa w historii.\nJak wyjaśniają władze parku, wynika to wprost z rekordowej liczby turystów, którzy odwiedzili Karkonoski Park Narodowy. – W ubiegłym roku mieliśmy o 30 proc. więcej gości niż w roku 2015. Statystyki pokazują, że trend wzrostu ruchu turystycznego nadal się utrzymuje – wyjaśnił Andrzej Raj, dyrektor parku. Przekazane 492 tys. zł zostaną wykorzystane na budowę nowej stacji ratunkowej w Karpaczu. Ma ona poprawić warunki lokalowe Karkonoskiej Grupy GOPR (chodzi m.in. o przechowywanie sprzętu i garażowanie pojazdów) oraz być odpowiedzią na rosnącą liczbę interwencji ratowników właśnie w Karpaczu. W tej sytuacji rozpoczęta procedura budowy bliźniaczej stacji w Szklarskiej Porębie (m.in. gotowe pozwolenie na budowę) będzie musiała zaczekać. Przekazane prawie pół miliona złotych nie zaspokoi potrzeb w zakresie finansowania stacji w Karpaczu. Zdają sobie z tego sprawę zarówno w KPN, jak i Karkonoskiej Grupie GOPR. Dlatego ratownicy nie wydawali na bieżąco ubiegłorocznych pieniędzy od parku. – Przedstawiciele GOPR zwrócili się do nas z prośbą, aby mogli zatrzymać przekazane fundusze, a nie – jak dotychczas – wydatkować je na sprawy bieżące. Do tej pory finansowali z nich m.in. zakup sprzętu czy szkolenia. Tym razem zatrzymali je, aby dołożyć do otrzymanej w tym roku kwoty. Nie wiem, czy to wystarczy na budowę stacji – zastanawia się Przemysław Tołoknow, zastępca dyrektora Karkonoskiego Parku Narodowego. Wtedy prawdopodobnie ratownicy będą musieli dołożyć do budowy stacji z innych źródeł. Tym bardziej że ruszył już proces pozyskiwania działki pod nową stację. GOPR uzyskał m.in. zapewnienie samorządu Karpacza, że ten nieodpłatnie przekaże im na ten cel działkę w pobliżu skoczni narciarskiej przy ul. Olimpijskiej. Teraz miasto musi zmienić przeznaczenie terenu w planie przestrzennym. Goprowcy chcieliby zacząć budowę jeszcze w tym roku. Ratownicy karkonoscy przypominają jednak, że kwoty przekazywane im przez park nie są przeznaczane na poprawę bezpieczeństwa na zorganizowanych stokach narciarskich. Tam obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa narciarzom i osobom korzystającym z tras ma ich zarządca.


Prezes Allegro: Mobile commerce to eksperymenty | Interaktywnie.com\nWywiady / E-commerce / Mobile\nInteraktywnie.com: Mówił Pan podczas swojej prezentacji, że mobile commerce będzie jednym z najważniejszych trendów w handlu online. Jak pod tym kątem radzi sobie Allegro?\nGrzegorz Wójcik, CEO grupy Allegro: Jest to jedna z pierwszych aplikacji na rynku, jednak traktujemy ją jako eksperyment. Nie ma osoby w tym kraju, która pozjadała wszystkie rozumy i będzie wiedziała bezbłędnie, w jaki sposób takie aplikacje powinny wyglądać. Trudno znaleźć patent na dokładnie takie narzędzie, jakiego potrzebują użytkownicy. Widzimy wzrost w liczbie ściągniętych aplikacji i to jest dla nas najważniejsze.\nJaka część transakcji w Allegro jest obsługiwana przez kanał mobilny?\nTo kompletnie nie ma znaczenia. Rynek amerykański pokazuje, że siedem procent z całego wykorzystania internetu mobilnego w e-commerce to są transakcje. Tak naprawdę mówimy więc o czymś, co kojarzy się z czasami, gdy internet dopiero zaczynał gościć na ekranach naszych komputerów. Wtedy nie wykonywało się transakcji online, ale co istotne - podejmowało się decyzje. Wchodziło się na różne strony, porównywało się atrybuty i dopiero na tej podstawie podejmowało się decyzję. Zakupy były w normalnych sklepach. Z internetem mobilnym, smartfonami i tabletami jest bardzo podobnie - służą przede wszystkim inspiracji, a także żeby bardzo szybko zdobyć informacje o produkcie lub usłudze. W skrócie można powiedzieć, że dzisiaj zakupy przez komórkę nie są najważniejsze. Ważne, by ludzie się do tego kanału przyzwyczaili. Transakcje przyjdą same.\nW raporcie Interaktywnie.com o marketingu mobilnym pokusiliśmy się o tezę, że m-commerce to w Polsce wciąż margines. Ciekawostka. Rozumiem, że Pan się zgadza.\nNie powiedziałbym, że to ciekawostka. Gdybyśmy patrzyli na to tylko i wyłącznie przez pryzmat transakcji, to nie widzielibyśmy wszystkiego. Tymczasem użytkownicy myślą kompletnie inaczej. Naszą rolą jest staranie się, by aplikacje mobilne spełniały ich oczekiwania. Transakcja to tylko i wyłącznie sfinalizowanie całego procesu decyzyjnego.\nJaki był koszt wprowadzenia mobilnej aplikacji Allegro?\nNie mamy w zwyczaju publikować żadnych danych dotyczących kosztów naszych inwestycji i projektów. Tak samo będzie w tym przypadku. Muszę jednak powiedzieć, że relatywnie nie są to duże koszty w stosunku to reszty działalności.\nAle opłacało się?\nTo nowy kanał dystrybucji, jednak trzeba zwrócić uwagę, że zupełnie inny. Zwykła kopia tego, co znamy z rozwiązań na komputery, w przypadku mobile nie zadziała. Trzeba więc sprostać funkcjonalnościom i wprowadzać tylko te, które są najważniejsze. Ale tak, opłacało się.\nDla wszystkich waszych projektów?\nWszystkie witryny grupy mają swoje aplikacje mobilne. Nie ma takiego serwisu, który nie byłby obecny również na platformach mobilnych. Od tego dzisiaj już żadna firma nie ma odwrotu.\nW jaki sposób użytkownik waszej aplikacji może się upewnić, że jego transakcje są bezpieczne? Bo chyba ta kwestia jest kulą u nogi wielu firm - internauci boją się o swoje dane.\nZakup przez telefon komórkowy nie różni się niczym, od zakupu przez www. Nie ma czegoś takiego, jak obawa użytkowników przed tym sposobem dokonywania transakcji. Natomiast można jasno powiedzieć, że dużym wyzwaniem jest wygoda użytkownika - kształt ekranu, jego wielkość, pisanie na małej klawiaturze, dotykowej w dodatku, jest po prostu kłopotliwe. I to jest główne utrudnienie.\nW jednej z kampanii Allegro posłużyło się QR kodami. To również tylko eksperyment, czy zamierza Pan wykorzystać je szerzej?\nI jedno, i drugie. Nikt z nas nie wie, na ile QR kody się przyjmą, na ile nie. Wychodzimy z założenia, że jesteśmy firmą, która lubi wyznaczać trendy. Jeśli technologia jest przyjazna użytkownikom, to staramy się ją wdrażać z samej technologii na faktyczną użyteczność i funkcjonalności, które będą przydatne. Pod tym względem jest to owszem duży eksperyment. Ale jestem dobrej myśli. QR kody to ciekawy początek tego, w jaki sposób może wyglądać interakcja między światem rzeczywistym a wirtualnym.\nGrzegorz Wójcik, allegro, aplikacje mobilne, e-commerce, e-nnovation, m-commerce, mobile, mobile commerce\n12.10.2011 / 13:36\n"Póki co tylko 7 procent zakupów online dokonywanych jest przez telefon."\nChodzi o zakupy na allegro, czy zakupy ogółem? (można domniemywać, że na allegro - bo cały wywiad dotyczy allegro) Skąd taka informacja? W tym wywiadzie nic takiego nie ma.\n"Rynek amerykański pokazuje, że siedem procent z całego wykorzystania internetu mobilnego w e-commerce to są transakcje." - to zdanie znaczy całkiem co innego.\nhmm. po przeczytaniu tego wywiadu odnoszę wrażenie, że obie strony rozmawiały na inny temat.\nallegro zgłoś nadużycie\n13.10.2011 / 20:46\ndane statystyczne z tego art. jakie podaje rozmówca są albo z kapelusza ale ktoś kto redagował tekst chyba coś namieszał ;-)\nK. zgłoś nadużycie\n16.10.2011 / 21:47\nTaki ten Pan mądraliński, a może niech się teraz wytłumaczy ze zmian wprowadzanych na allegro. Totalnie nieczytelny wygląd aukcji (podobny do ebay), i ogromny spadek sprzedaży na allegro. Wystarczy sprawdzić opinie na samym allegro. I ten błąd BAD REQUEST który przez cały weekend nie został przez "najlepszych" informatyków z Poznania poprawiony. O tym zróbcie z Tym Panem wywiad!!!