The Adamant Wanderer: Wegańskie ciasto marchewkowe z kokosem. Najlepsze.\nAutor: Ula o 19:31\nBigHug 16 maja 2014 19:49\nUwielbiam takie mokre ciasta więc na pewno zrobię takie ciasto.\nMonika 16 maja 2014 19:58\nubóstwiam, a jakis zamiennik dla zwykłej mąki? dla ludzi z celiaklią;)\nMagda 16 maja 2014 20:08\nCiężkie i wilgotne ciasto, kupiłaś mnie!\nKatarzyna 16 maja 2014 20:36\nWygląda obłędnie! Użyję tylko mąki bezglutenowej i będzie pyszne:)\nbhrl 16 maja 2014 21:55\nNa pewno wypróbuję, dzięki za przepis! Uwielbiam ciasto marchewkowe, w dodatku jestem chyba jedyną osobą na świecie, która lubi zakalce :D Więc ciasto-ideał!\nUlka, mam pytanie. Kiedyś przeczytałam u Ciebie, że nawet jak nie masz za dużo pieniędzy, to i tak potrafisz wyczarować sobie coś dobrego na talerzu, zdrowego i w dodatku taniego. Mogłabyś napisać parę wskazówek, co zrobić, aby zyskać taką 'umiejętność'? Na co zwracać uwagę, co warto kupić w danym kraju (czyli skąd wiedzieć, gdzie co jest tanie, czy są jakieś ogólne zasady). Byłabym bardzo wdzięczna za wszelkie wskazówki. Zwykle jak jestem na tzw. 'low bugdet' kupuję chleb tostowy, jakiś najtańszy ser, makaron i ryż + sosy. Bardzo chciałabym to zmienić, bo w takich okresach tylko tyję a co gorsze, nie dostarczam organizmowi nic dobrego, ani nawet smacznego. Na co sama zwracasz uwagę przy zakupach, w dodatku w różnych krajach?\nSophie Lourence 17 maja 2014 13:16\njutro piekę, bo zdrowe i pyszne!!\nMaciek 17 maja 2014 22:22\nOd jakiegoś czasu przeglądam Twój Blog. Jestem pod sporym wrażeniem zdjęć tu umieszczanych. Mam co do nich pytanie. w jaki sposób je obrabiasz? Zdejmujesz ze wszystkich kontrast i czerń. Dodajesz tez chyba jakiś filtr żółty?? To akcja napisana do PS, czy każde zdjęcie jest indywidualnie korygowane? Mogła byś napisać coś więcej na ten temat?\nUla 20 maja 2014 22:56\nBardzo fajny pomysł na posta, chętnie bym o tym napisała, tylko muszę pomyśleć jak, bo nie jestem najlepsza w tworzeniu solidnych postów z dobrymi poradami;). Spróbuję sprężyć mózg!\nDzięki Maciek! Korzystam z akcji na PS i dodatkowo je edytuje w zależności od zdjęcia.\nKarolina Ka 27 maja 2014 10:52\nfantastyczny przepis..jestem fanką ciasta marchewkowego :) mam pytanie..jak dodaje marchewkę z sokowirówki ..to jest dość sucha..moja sokowirówka mocno wyciska soki..czy mam potem podlać te "marchewkowe wiórki" sokiem??\nUla 27 maja 2014 15:48\nHej Karola! No właśnie ja też myślałam, że po wyciśnięciu soku marchewka będzie za sucha, ale nie, sprawdziła się. Jeżeli masz wrażenie, że naprawdę jest jak wióry, to może na początek wymieszaj ją z normalną tartą, albo właśnie podlej sokiem ;)\nKarolina Ka 27 maja 2014 23:23\ndzięki za odp :-) w wolnym dniu na pewno wezmę się za pieczenie. tym czasem śledzę dalej Twojego bloga . dajesz siłę do działania i inspirujesz Ula :-) wielkie dzięki za to :-D powodzenia


kompulsje w NN • Forum Psychologiczne - Depresja - Nerwica\nTeraz jest 19 lis 2017, 08:34\nprzez kochanie 31 sie 2010, 20:22\nRe: kompulsje w NN\nprzez ダニエル 31 sie 2010, 22:54\nprzez Typowy świrus 05 wrz 2010, 16:04\nprzez Milutki 07 wrz 2010, 21:54\nkochanie napisał(a): mi zanim zaczelam sie leczyc to kompulsje zajmowaly około 10h/dobe\nAle zupełnie nie wyobrażam sobie tego, co napisałaś Kochanie, że można mieć 10 h kompulsji w ciągu dnia ??\nprzez ダニエル 07 wrz 2010, 22:51\nprzez kochanie 09 wrz 2010, 16:34\nprzez Agusiek 09 wrz 2010, 16:51\nprzez ECeft 13 wrz 2010, 18:58\nAgusiek napisał(a): U mnie to zależy, ale kompulsje zajmują mi około 4 godziny lub więcej. tak około jest przez cały dzień i to jest z przerwami. Mam mycie rąk i myję tak około 60 razy na dzień i mycie trochę trwa.\nprzez Milutki 13 wrz 2010, 23:34\nECeft napisał(a): Agusiek jesli pamietasz mniej wiecej kiedy zaczely sie twoje kompulsje i znasz przyczyne lub domyslasz sie ze wzgledu na to co dzialo sie w twoim zyciu (choc nie musiala to byc zadna trauma i nic 'powaznego') to mozna sie ich bardzo latwo pozbyc.\nprzez ECeft 14 wrz 2010, 01:47\nprzez Agusiek 15 wrz 2010, 10:34\nprzez Julka13 21 wrz 2010, 20:54\nprzez ame 26 wrz 2010, 16:23\n26 wrz 2010, 15:41


Torba na laptop na kołach - Manhattan - CM30159 - Torby i plecaki\nKod produktu: CM30159\nNa przodzie torby znajdują się dwie pakowne kieszenie zamykane na suwak. Komora główna otwierana jest na całej szerokości, dzięki czemu spakowanie bagażu będzie niezwykle łatwe. Podobnie jak w tradycyjnych walizkach torba została wyposażona w pasy do przytrzymania odzieży. W komorze znajduje się przegroda przystosowana do przenoszenia laptopa do 15,6”. Regulowane odpinane pasy, blokują maksymalne otwarcie walizki i umożliwiają wyciągnięcie laptopa bez ryzyka wysunięcia się bagażu.\nWymiary z wystającymi elementami: 43,5x24,5x43


Jest oświadczenie ojca zastrzelonego przez policjanta Adama C. Mówi, że syn nie miał problemów z prawem [WIDEO] | wMeritum.pl\nFot.: Facebook/Zbigniew Stonoga\nSprawą śmiertelnie postrzelonego przez policjanta Adama C. żyje cała Polska. Jego ojciec wspólnie z pełnomocnikami wydał specjalne oświadczenie. Na swoim profilu na Facebooku opublikował je Zbigniew Stonoga.\nAdam C. został zastrzelony podczas interwencji w Koninie. Funkcjonariusze mieli podejść do stojących na placu zabaw dwóch 15-latków, którym towarzyszył właśnie zmarły 21-latek. Ten miał zacząć uciekać, mimo że policjant wzywał go do zatrzymania się. Ostatecznie funkcjonariusz oddał strzał. Mimo natychmiastowo podjętej reanimacji, nie udało się uratować 21-latka.\nDziś oświadczenie w całej sprawie wydał Artur C., ojciec Adama C. Towarzyszyli mu jego pełnomocnicy a oświadczenie na Facebooku opublikował Zbigniew Stonoga. „Brak mi słów. Nikt z policji nie poinformował mnie o śmierci syna. Nic mi nie mówią. Ani policja, ani prokuratura się jeszcze ze mną nie kontaktowały. Nie byłem przesłuchiwany. Syn nigdy nie był karany, nie miał żadnych problemów z prawem” – powiedział.\nPełnomocnicy chcą, by sprawa została przeniesiona z Prokuratury w Koninie do Prokuratury Regionalnej w Poznaniu. Poinformowali też, że ojciec zabitego 21-latka nie otrzymał wsparcia psychologicznego. „Niedopuszczalnym jest, że do dziś ojciec zabitego nie otrzymał wsparcia psychologicznego. Nikt nie zainteresował się jego stanem. Funkcjonariusz, który oddał strzał, trafił na oddział szpitalny. Zapewne to taka taktyka procesowa” – mówił adwokat rodziny Adama C., Michał Wąż.\nDrugi z pełnomocników poinformował z kolei, że policjant prawdopodobnie nie oddał strzału ostrzegawczego. „Z zeznań świadka oraz nagrania wideo wynika, że padł tylko jeden strzał. Nie było strzału ostrzegawczego, który zgodnie z przepisami powinien paść” – powiedział.\nOświadczenia Ojca zastrzelonego w Koninie Chłopaka 16.11.2019 Konin\nOpublikowany przez Zbigniewa Stonogę Sobota, 16 listopada 2019\nŹr.: Facebook/Zbigniew Stonoga\nTagi Adam C.policja


Archiwa: medycyna estetyczna - Strona 6 z 7 - Dermaestetic\nMedycyna Estetyczna Kalendarz zabiegów estetycznych. Przygotuj się na każdą porę roku!\nKalendarz zabiegów estetycznych. Przygotuj się na każdą porę roku!\nDr Barbara Walkiewicz-Cyrańska z Centrum Dermatologii Estetycznej i Laserowej Viva Derm doradza, jakie zabiegi w jakich miesiącach roku warto wykonać. Przede wszystkim pamiętajmy, że wiele zabiegów trzeba zaplanować z większym wyprzedzeniem, ponieważ na ich efekty należy trochę poczekać. Do takich zabiegów należą m.in. zabiegi antycellulitowe, leczące [...]\nMedycyna Estetyczna Osocze bogatopłytkowe, koncentrat, który odmładza i uelastycznia skórę.\nRegeneris, jest metodą całkowicie naturalną. Wpływa na polepszenie ogólnego stanu skóry, ujędrnienie, poprawę gęstości, jakości i kolorytu. Stosuje się ją również w walce ze zmarszczkami i łysieniem. Dzięki temu jest idealnym rozwiązaniem aby przeciwdziałać temu co trudne i nieuniknione. Koncentrat [...]\nWydarzenia i Wywiady Justyna Steczkowska – Kobieta o niezwykłym głosie opowie w jaki sposób dba o cerę i co myśli na temat zabiegów medycyny estetycznej.\nKobieta o niezwykłym głosie, piosenkarka oraz kompozytorka dziś opowie o tym w jaki sposób dba o swoją cerę, co myśli na temat zabiegów medycyny estetycznej. Justyna Gawryś: Dzień dobry Pani Justyno, bardzo się cieszę, że znalazła Pani chwilę czasu. Zacznę [...]\nMedycyna Estetyczna Odchudzanie i modelowanie sylwetki – przegląd zabiegów i preparatów cz.2\nInformacje o tym, co warto zrobić przed wakacjami, aby bez kompleksów odsłonić ciało, jak również przegląd najbardziej popularnych i skutecznych zabiegów proponowanych przez gabinety dermatologii estetycznej przygotowała dr Barbara Walkiewicz-Cyrańska, prezes Centrum Dermatologii Estetycznej i Laserowej Viva Derm, www.viva-derm.pl W pierwszej części artykułu, który [...]\nWydarzenia i Wywiady Na czym polegają zabiegi z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego? Jakie efekty uzyskamy przy użyciu Pellevé opowie dr Katarzyna Kwarecka\nNa czym polegają zabiegi z wykorzystaniem osocza bogatopłytkowego? Jakie efekty uzyskamy przy użyciu Pellevé opowie dr Katarzyna Kwarecka\nNa czym polegają zabiegi z wykorzystaniem osocza bogato płytkowego? Dlaczego cena tego zabiegu w różnych miejscach jest tak rozbieżna ? Czym się sugerować ceną czy jakością? Jakie efekty uzyskamy przy użyciu Pellevé o tym porozmawiam z dr Katarzyną Kwarecką Justyna [...]\nMedycyna Estetyczna Dermapen – proste rozwiązanie w trudnych problemach skórnych\nRynek medycyny estetycznej szybko się rozwija. Co roku pojawiają się nowe metody obiecujące rewolucje w terapii anti ageing czy terapii przeciwtrądzikowej. W zdecydowanej większości są to kosztowne i niekomfortowe zabiegi, wyłączające pacjenta na długo codziennych czynności. Mirkonakłuwanie skóry to metoda, [...]\nMedycyna Estetyczna Kwas hialuronowy – zatrzymaj młody wygląd\nKwas hialuronowy – zatrzymaj młody wygląd\nPojawił się na początku lat 80. lecz od niedawna zrobiło się o nim głośno. Prawdziwą furorę zrobił w medycynie estetycznej. Dlaczego? Bo pozwala poprawić to, co zabrały nam upływające lata. Praktycznie nie ma miejsca na ciele, którego nie można by poprawić [...]\nMedycyna Estetyczna Światowy hit na cienie pod oczami już w Polsce – Teosyal Redensity II\nŚwiatowy hit na cienie pod oczami już w Polsce – Teosyal Redensity II\nKremy, korektory w ostateczności ciemne okulary – w ten sposób próbujesz walczyć z podkrążonymi oczami. Nie jesteś sama! Na cienie pod oczami skarży się co druga kobieta po 30-tce. Mamy dobrą wiadomość – do Polski wchodzi Teosyal Redensity II, preparat, [...]\nMedycyna Estetyczna Mezoterapia igłowa, czy bezigłowa? Którą wybrać?\nMezoterapia to jeden z najpopularniejszych zabiegów w gabinetach medycyny estetycznej. Mam nadzieję, że poniższy artykuł odpowie na podstawowe pytania: na czym polega, jakie są wskazania do jej zastosowania oraz jakie są różnice między mezoterapią igłową a bezigłową. MEZOTERAPIA IGŁOWA Polega [...]\nMedycyna Estetyczna Z cyklu fakty i mity: Depilacja laserowa\nZ cyklu fakty i mity: Depilacja laserowa\nKażda z nas marzy o gładkiej, aksamitnej, a jednocześnie niepodrażnionej skórze. Depilacja laserowa jest nowoczesną metodą usuwania zbędnego owłosienia a zarazem jednym z najpopularniejszych zabiegów wykonywanych w gabinetach medycyny bądź dermatologii estetycznej. Poznajmy fakty i mity dotyczące tego zabiegu. [...]\nMedycyna Estetyczna Happy Lift, alternatywa dla liftingu twarzy\nHappy Lift, alternatywa dla liftingu twarzy\nNa polskim rynku medycyny estetycznej pojawił się nowy produkt. Happy Lift, czyli nici liftingujące. Jest to małoinwazyjna i szybka alternatywa dla klasycznego liftingu. Już sama nazwa mówi za siebie. Wystarczy igła lub nitka by ujrzeć w lustrze twarz sprzed lat! [...]\nMedycyna Estetyczna Odchudzanie i modelowanie sylwetki – przegląd zabiegów i preparatów cz.1\nOdchudzanie i modelowanie sylwetki – przegląd zabiegów i preparatów cz.1\nInformacje o tym, co warto zrobić przed wakacjami, aby bez kompleksów odsłonić ciało, jak również przegląd najbardziej popularnych i skutecznych zabiegów proponowanych przez gabinety dermatologii estetycznej przygotowała dr Barbara Walkiewicz-Cyrańska, prezes Centrum Dermatologii Estetycznej i Laserowej Viva Derm Jeżeli ktoś chciałby jeszcze (miesiąc, [...]\nMedycyna Estetyczna Perły Dermatologii Estetycznej 2012 – konkurs rozstrzygnięty!\nPerły Dermatologii Estetycznej 2012 – konkurs rozstrzygnięty!\nJuż od ośmiu lat magazyn Derma News wydawany przez Stowarzyszenie Dermatologów Estetycznych ogłasza konkurs pt. „Perła Dermatologii Estetycznej”. Jest to konkurs na najlepsze produkty stosowane w dermatologii estetycznej i dermokosmetyki. Co roku lekarze wybierają ich zdaniem najlepsze produkty, które m.in. [...]\nMedycyna Estetyczna Ulthera bezinwazyjny rodzaj liftingu twarzy\nUlthera bezinwazyjny rodzaj liftingu twarzy\nMedycyna estetyczna proponuje wiele metod poprawiających wygląd skóry. Ulthera jest to całkowita nowość, która w sposób bezinwazyjny odmładza skórę twarzy. Ten zabieg możemy porównać do liftingu bez skalpela! Zatem bez bólu, opuchlizny i bandaży możemy uzyskać efekt jaki daje specjalistyczny zabieg [...]\nMedycyna Estetyczna Kwas hialuronowy a może toksyna botulinowa? Co wybrać?\nKwas hialuronowy a może toksyna botulinowa? Co wybrać?\nDecydując się na poprawienie urody w gabinecie medycyny estetycznej przygotowujemy się czytając to, co nam dany gabinet oferuje. Nie wiemy jaki zabieg wybrać a dodatkowo jaka różnica jest między kwasem hialuronowym a toksyną botulinową, czy w ogóle jakaś jest. Otóż [...]


Czy w obecnych czasach należy uczyć dzieci obcych języków? | Zawsze najnowsze trendy\nZnajomość innych języków może w przyszłości zapewnić nam o wiele lepszą posadę, i z tego powodu warto inwestować w naukę. Należy nadmienić, że kluczowe jest, aby od jak najwcześniej zapewnić pociechom naukę na satysfakcjonującym poziomie. Najlepiej zapisać dziecko na specjalistyczne zajęcia, stawiając na terminy oraz miejsce dostosowane do naszych preferencji.\nJeżeli zamierzamy szybko wyszukać dla dziecka odpowiednie zajęcia, wystarczy wprowadzić do wyszukiwarki hasło „angielski dla dzieci Pruszków”, docierając tym sposobem do bieżących ofert – www.pischool.pl/podstrona/25/. Należy podkreślić, że w obecnych czasach tego typu zajęcia nie są szczególnie drogie, co jest niewątpliwym atutem. Najlepiej zapisać malucha właśnie na język angielski, z tego względu, że jest on najbardziej przyszłościowy. Nie można nie zgodzić się z tezą, że obecnie umiejętność porozumiewania się językiem międzynarodowym, to jest angielskim, jest szczególnie znamienna. Większość potencjalnych pracodawców zwraca na powyższą kwestię uwagę, zatrudniając osoby odpowiadające ich oczekiwaniom. W rezultacie, pozwalając maluchom na naukę w odpowiednio wczesnym wieku, równocześnie gwarantuje się im lepszy start w przyszłość. Co więcej, znajomość obcego języka okaże się przydatna właściwie w każdej branży, jak również w codziennym życiu.\nZa pomocą frazy „angielski dla dzieci Pruszków” można momentalnie odnaleźć dodatkowe informacje na temat organizowanych zajęć. Tym samym bez kłopotów można natrafić na kursy przeznaczone dla dzieci w określonej grupie wiekowej.\nJest to szczególnie ważne, bowiem przebieg nauki jest zależny właśnie od wieku uczestników. Trzeba nadmienić, że młodsze pociechy o wiele łatwiej przyswajają naukę kolejnych języków. Z tego powodu wielu specjalistów podkreśla, jak ważne jest, aby na odpowiednim etapie rozwoju zagwarantować im edukację. Zawodowcy znakomicie wiedzą, w jaki sposób dotrzeć do młodszych uczniów, sprawiając, że nauka będzie zarazem niezwykle interesująca – www.pischool.pl/podstrona/25. Oczywiście zadowalające efekty można uzyskać wtedy, gdy maluch będzie poświęcać czas na naukę również w domu, korzystając z konkretnych pomocy.\nTagi język obcy, nauka, zajęcia


Mieszkanie 1 pokojowe, Poznań,\nMieszkanie, Wynajem, 1 pokojowe, Zmień parametry\noferta nr. 7949/614\n30 m² 1 700 zł\nLokalizacja Poznań, , Bukowska\nKategoria Mieszkanie - Wynajem\nNIEZALEŻNA KAWALERKA ,położona przy ulicy Bukowskiej.Mieszkanie nowe,jeszcze nie wynajmowane,wyposażone w sprzęt AGD,pralkę.Wejście do mieszkania bezpośrednio od podwórza,w drugiej linii od ulicy Bukowskiej.\nLOKALIZACJA-ulica Bukowska,w pobliżu Akademia Medyczna,liczne sklepiki,w pobliżu Galeria King Cross,linie tramwajowe i autobusowe.\nIdealne dla dwóch osób.\nCZYNSZ NAJMU 1700zł+media+kaucja.\nMieszkanie 1 pokojowe, Poznań, Wola


spray - Wiadomosci.gazeta.pl\nCenny zabytek został zdewastowany przez wandali\nStołeczni pseudokibice zdewastowali zabytkowy Zdrój Królewski Stanisława Augusta, który mieści się na ul. Zakoczymskiej niedaleko warszawskiej Cytadeli. - To kolejne, godne pożałowania zachowanie pseudokibiców, którzy z premedytacją niszczą zabytk...\nSpray, który zakrywa numer rejestracyjny\nSpray Photo Blocker testowali już policjanci z Komendy Głównej, warszawscy strażnicy miejscy oraz dziennikarze, m.in. z TVP 1 i "Wysokich Obrotów" (dodatek do "Gazety"). Według instrukcji należy nim spryskać tablice, by uniemożliwić zrobienie zdjęcia policyjnemu fotoradarowi. Na temat\njuż wizerunek sprawców" - podał Szpądrowski. Wcześniej, 22 lipca, na budynku ktoś namazał: "Se możecie wyp***lać". Na stronie warszawskich struktur PiS wskazywano, że "stało się to protestach KOD, Obywateli RP i partii opozycyjnych". Biura PiS pomazane sprayem To nie pierwsze takie przypadki w ostatnim czasie\nformie sprayu Paul Griffin, dyrektor medyczny Nucleus Network, która rozpoczyna badania nowego typu szczepionki w formie sprayu do nosa, powiedział, że o ile istniejące obecnie szczepionki głównie bronią ludzi przed powikłaniami po Covid-19, australijski preparat ma na celu obniżenie ryzyka zakażenia\nStacja RMF FM donosi, że w weekend czterech obcokrajowców pomazało sprayem skały na tatrzańskiej Świnicy. Całe zdarzenie widział jeden z turystów, który zrobił zdjęcie osobom niszczącym przyrodę i niezwłocznie powiadomił o tym fakcie dyrekcję Tatrzańskiego Parku Narodowego. Istnieje podejrzenie\nSpray: telewizja i szybki internet\nszybkiej transmisji danych NGN (next generation network) oraz centrum zarządzania siecią i system teletransmisji. Dzięki inwestycjom od 1 grudnia br. Spray udostepni w pierwszych osiedlach telewizję cyfrową i telewizję wysokiej rozdzielczości HDTV. W przyszłym roku wprowadzi natomiast kolejne usługi, w\nFotoradary kontra spray na tablice rejestracyjne\nPatent znany jest od lat w USA, Niemczech i Holandii. Specjalna, przezroczysta powłoka w sprayu, którą nanosimy w kilka sekund, sprawia, że na pozór normalna tablica rejestracyjna odbija światło flesza fotoradaru. Dzięki temu pojazd, który łamie przepisy jest nie do zidentyfikowania: na zdjęciu\nW Ameryce nowy preparat został zarejestrowany na początku roku. Teraz trwają procedury umożliwiające wprowadzenie leku do europejskich aptek. W Polsce insulinę w sprayu badają lekarze ze szpitala klinicznego im. Barlickiego. - Instytucja przygotowująca preparat do rejestracji w całej Unii wybrała\nSkóra w sprayu\nProces natryskiwania skóry wykorzystuje komórki macierzyste uzyskane ze skóry, które są umieszczane w roztworze a następnie natryskiwane na skórę. Urządzenie jest rozwijane od 2008 roku i jest nadal na etapie eksperymentów, ale zostało już z sukcesem wykorzystane do wyleczenia kilkunastu pacjentów z\n30-letni mieszkaniec Sosnówki w powiecie bialskim pracował na terenie swojej posesji, w warsztacie. Ze wstępnych ustaleń funkcjonariuszy policji wynika, że mężczyzna podgrzewał na metalowym piecu puszkę z rozcieńczalnikiem w sprayu. Nie wiadomo dlaczego to robił, ale w pewnym momencie puszka\nSłaby debiut PDA Spraya na giełdzie\nNa zamknięciu notowań PDA spadek pogłębił się do 6,2 proc. i wyceniono je na 7,6 zł. W ofercie publicznej Sprayowi udało się sprzedać po 8,1 zł 778 tys. nowych akcji serii F, z czego 122 tys. nabyli inwestorzy indywidualni. Firma chciała sprzedać milion papierów. Wpływy z emisji wyniosły 6,3 mln zł


Między sztuką a duchowością | Niedziela.pl\nMiędzy sztuką a duchowością\nNiedziela sosnowiecka 5/2014, str. 6\nZ ks. dr. hab. Pawłem Sobierajskim rozmawia Piotr Lorenc\nPIOTR LORENC: – „Wiara rodzi się z tego, co się słyszy”, mówi św. Paweł. Jakie ma to przełożenie na muzykę liturgiczną?\nKS. PAWEŁ SOBIERAJSKI: – To, co uczestnik celebracji liturgicznej słyszy, zawiera konkretną informację, która formuje odbiorcę, wywołuje poczucie sacrum i wzywa do udziału w nim. Potwierdza to ogromne znaczenie walorów akustycznych sprawowanej i przeżywanej liturgii w procesie duchowego rozwoju człowieka. Poza wszelką wątpliwością pozostaje także istnienie sprzężenia zwrotnego: od duchowości do neurofizjologii. Głęboka wiara, pozytywne nastawienie i zaangażowanie oraz towarzyszące im emocje wpływają na zachowanie uczestnika liturgii, wywołując jego reakcje neurofizjologiczne od przygnębienia, zawstydzenia, zdystansowania, wycofania z powodu lęku przed sacrum do absolutnej euforii, eksplozji szczęścia i radości, która wyraża się śpiewem, śmiechem, tańcem, niekiedy trudnym do opanowania wzruszeniem, nawet krzykiem, omdleniem. Niekiedy właśnie tak działa łaska i kult. Tak działa obraz i dźwięk, obrzęd i jego muzyka.\n– Można zaryzykować twierdzenie, że nie trzeba grać i śpiewać, by sakralną przestrzeń napełnić niebiańską muzyką. Wystarczy tylko mówić, korzystając m.in. z dobrej dykcji...\n– Najlepszym dowodem na to jest Jezus. Jak niezwykłe walory musiała mieć jego mowa. Porywała tłumy, w prawdziwe osłupienie wprowadzała uczonych w piśmie, przedstawicieli wykształconych elit. Wskrzeszała, przemieniała, nawracała, informowała, formowała. Zbawienną treścią i mocą z wysoka kreowała nową rzeczywistość. Można sobie tylko wyobrazić, jakie wrażenie na słuchaczach robiła Chrystusowa mowa ciała, jego wygląd, gest, mimika, wymowne, pełne miłości spojrzenie, tak często podkreślane przez Ewangelistów. Jego dystans fizyczny, przyjmowany względem słuchaczy; niekiedy odpowiednio długi, jak podczas katechezy dla słuchaczy nad brzegiem jeziora; innym razem minimalny, znoszący wszelkie bariery oraz ograniczenia, jak choćby podczas spotkania z kobietą cudzołożną czy z trędowatym. Cała gama parawerbalnych środków komunikacji interpersonalnej wykorzystywana przez Chrystusa wyróżniała go spośród innych nauczycieli. Być może to właśnie owe środki, dzięki którym mowa staje się muzyką, melodią, pieśnią, torowały drogę proklamowanemu słowu do słuchaczy. Melodia Jego nauczania jednym zwiastowała zbawienie, innym zapowiadała dzień gniewu, wszystkich wzywała do nawrócenia.\n– Wróćmy jednak do muzyki liturgicznej. Muzyka jest nam po prostu potrzebna do życia; także do tego, by się modlić.\n– Oczywiście. Po reformie liturgicznej II Soboru Watykańskiego, w jednym z francuskich klasztorów benedyktyńskich zarzucono praktykę śpiewanej modlitwy, która wcześniej trwała kilka godzin dziennie. Po pewnym czasie mnisi poczuli się permanentnie zmęczeni. Diagnozujący ich specjaliści twierdzili początkowo, że przyczyną znużenia są nocne modlitwy oraz bardzo wczesne poranne wstawanie. Mimo zniesienia wspomnianych praktyk nie uzyskano poprawy samopoczucia zakonników. Postanowiono zmienić ich ubogą dietę. Mogli normalnie jadać i spać. Mimo to zmęczenie oraz apatia nie mijały. Na 90 zakonników 70 nie wychodziło z cel, stroniąc od współbraci. Tragedia wisiała na włosku. Dopiero mądry opat postanowił na nowo wprowadzić śpiewane modlitwy. Efekt był niemal natychmiastowy. Po kilku miesiącach zakonnicy powrócili do pełni sił. 68 z nich uaktywniło się zarówno pod względem myślenia, jak i działania. Kolejny wniosek dla całej wspólnoty liturgicznej: nie należy stronić od wyraźnego czytania, od pięknego mówienia, od natchnionego nauczania, od nabożnego śpiewania, od modlitwy medytacyjnej i kontemplacyjnej zasłuchanej w Boga, bliźniego i siebie. Taka postawa nasłuchowa w modlitwie karmi mózg i chroni człowieka przed stanem energetycznego niedoboru, który prowadzi często do apatii i depresji. Innymi słowy: podwyższona duchowa czujność wychodzi wszystkim na zdrowie, jest poniekąd życiodajna i to zarówno w aspekcie doczesnym, jak i wiecznym. Tak więc liturgiczna modlitwa wyrażana mową i śpiewem, przy zachowaniu postawy nasłuchowej, jest balsamem dla skołatanej duszy oraz zabiegiem rehabilitacyjnym dla całego ciała. Dowody na prawdziwość tej tezy istnieją w każdej wspólnocie parafialnej. Boża łaska, duchowa moc modlitwy i jej fizyczne działanie dają siłę i długowieczność.\n– Ponoć idealnym rozwiązaniem w muzyce liturgicznej jest zapomniany nieco chorał gregoriański?\n– Udowodniono, iż fraza i rytmika śpiewu gregoriańskiego odpowiada fizjologicznemu rytmowi oddechu i bicia ludzkiego serca. Aktywne słuchanie tego śpiewu przynosi uspokojenie i zadowolenie. Jest to zbawienne dla wszystkich, którzy są zagonieni, zestresowani, nadmiernie pobudzeni, spieszą się i stawiają sobie wygórowane wymagania. Oczywiście, warunkiem skuteczności oddziaływania gregoriańskiego klejnotu muzycznej kultury Kościoła jest umiejętność wsłuchiwania się w ten śpiew. Dziś niewiele jest wspólnot, zespołów, które uprawiają ten rodzaj muzyki sakralnej; kultura wykonawcza jest, delikatnie mówiąc, nie najwyższych lotów.\n– Co zrobić, by optymalnie wykorzystać muzykę sakralną w naszej formacji duchowej?\n– Jeżeli chcemy głęboko przeżyć liturgię i poczuć wszechogarniające, poruszające i pokrzepiające działanie dźwięcznej mowy, nabożnej pieśni i sakralnej muzyki to należy odważyć się mówić i śpiewać podczas liturgii, odkryć i ujawnić walory swego i cudzego głosu, przyjąć odpowiednią postawę ducha i ciała do mówienia i śpiewania, postarać się słuchać siebie oraz innych prawym uchem i jak najczęściej korzystać z gregoriańskiego skarbca muzyki liturgicznej.\nSzczawnica: VIII Festiwal Muzyka nad Zdrojami\nZnani i cenieni artyści, m.in. aktorka Anna Polony wystąpią w czasie tegorocznego już VIII Festiwalu Muzyka nad Zdrojami, który rozpocznie się 4 lipca w Szczawnicy. Koncerty będą odbywać się w pienińskiej świątyni.\n- W tym roku przygotowaliśmy bardzo barwny i pełen ciekawostek program, w którym znajdzie się miejsce na poszukiwania etnograficzne, na muzykę z pogranicza jazzu, odrobinę średniowiecza, a także na dużą porcję znakomitej poezji w gwiazdorskim wykonaniu - zapowiada Rafał Monita z wydawnictwa Astraia, współorganizatora festiwalu.


Schorzenia układu nerwowego | eioba.pl\nWyświetlenia: 26.452 Zamieszczono 11/11/2008\nswistak (www), 11/11/2008\nhttp://www.oobe.pl/ksiazki_onl(...)-00.htm polecam lekturę , która mi poszerzyła horyzonty jak i zainspirowała by powazniej\npotraktować zjawisko OOBE i zrozumieć jak i dlaczego potrafimy opuszczać ciało .\nPolecam teź mój artykuł Mandalę Miłości .\nTrudno jest komentować taką encyklopedyczna i ... wyświetl więcej\nTrudno jest komentować taką encyklopedyczna i podręcznikową wiedzę .\nNie jesteśmy cyborgami zbudowanymi z materii, którym obluzowała sie śrubka, lecz wulkanami emocji\nAch, ten układ nerwowy! Tyle nam daje zmartwień jak się go zaniedba. Trzeba dbać o swoje zdrowie psychiczne i dużo na świeżym powietrzu przebywać. Nie denerwować się, unikać stresów... Ale czy to jest możliwe na tym świecie?\nCzęściowo tak. Możesz na przykład wyeliminować strach przed piekłem, karą bożą, wiecznym potępieniem i już Twój umysł zacznie lepiej funkcjonować ;D\nNo cóż można pomyśleć ,że w zasadzie układ nerwowy jest dość odporny skoro tych schorzeń jest garstka.\nSchorzeniami ukl. nerwowego zajmuje się neurologia. Są to takie schorzenia które powoduje zmianę patogenną w ukł. nerwowym dającą się wykazać badaniami diagnostycznymi i obj. neurologicznymi. Natomiast psychiatria zajmuje się zmianami w psychice i m.in. jej domeną są ... wyświetl więcej\nSchorzeniami ukl. nerwowego zajmuje się neurologia. Są to takie schorzenia które powoduje zmianę patogenną w ukł. nerwowym dającą się wykazać badaniami diagnostycznymi i obj. neurologicznymi. Natomiast psychiatria zajmuje się zmianami w psychice i m.in. jej domeną są uzależnienia od substancji toksycznych.\nŚpiączka jest wynikiem zaburzenia pracy tworu siatkowatego często na skutek nie złej pracy ukł. nerwowego ale np. dysfunkcji trzustki- a to może się objawić śpiączką cukrzycowa, dysfunkcja nerek śpiączką mocznicowa itp. Zauważmy - przyczyna jest poza mózgiem i tam ją będzie leczył nie neurolog, tylko odpowiednio diabetolog, nerki nefrolog itp.\nWgłobienie mózgu (wklinowanie mózgu, łac. herniatio cerebri) – to określenie stanu ( nie schorzenia), w którym wzrost ciśnienia śródczaszkowego prowadzi do przemieszczenia części mózgowia z fizjologicznego przedziału anatomicznego do innego - np. rośnie guz i jego masa przemieszcza struktury mózgu, tu schorzeniem jest guz.\nDobrze by było gdyby zapalenie mózgu było powodowane tylko przez wirusa opryszczki, czy Dwoinka zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapewniem że istnieje szeroki wachlarz innych bakterii i wirusów.\nTen podrozdział o zap. opon jest niestety skopany - bo za epidemię zap. opon w koszarach odpowiada dwoinka zap. opon, a nie wirus opryszczki.\nSądzę, że autorkę najlepiej odesłać do podręcznika neurologii, gdzie można resztę „ nieformalności” z artykułu wyprostować , bo niestety błędów jest więcej . W podręczniku przede wszystkim podany jest podział schorzeń ukł. nerwowego i przyczyny które je wywołują. Na początek dobrze jest sprawdzić swoje wiadomości choćby z Wikipedia, jest to źródło o merytorycznej stronie opracowane przez fachowców dla potrzeb internatu.\nAutorce oczywiście należą się punkty za zainteresowanie neurologią,. Na usprawiedliwienie autorki można podać że niektórzy uważają neurologię za najtrudniejszą dział medycyny, bo nie dość że mózg jest najbardziej skomplikowanym tworem w naszym układzie słonecznym to wciąż jeszcze o nim mało wiemy.


PROF. R. NIŻNIKOWSKI: NIE PROWADZONO SZERZEJ ZAKROJONYCH KONSULTACJI WS. PRZEKAZANIA LASÓW PAŃSTWOWYCH RESORTOWI ROLNICTWA - Stowarzyszenie RKW\nPROF. R. NIŻNIKOWSKI: NIE PROWADZONO SZERZEJ ZAKROJONYCH KONSULTACJI WS. PRZEKAZANIA LASÓW PAŃSTWOWYCH RESORTOWI ROLNICTWA\n9 października 2020, 9 października 2020 2 października 2020, 02:00\nNikt nie prowadził szerzej zakrojonych konsultacji ws. przekazania nadzoru nad Lasami Państwowymi resortowi rolnictwa. Dopiero teraz zaczyna się rozmowa na ten temat. Z kim to skonsultowano, kto to wymyślił i czy specjaliści z dziedziny środowiska mieli w tym udział? – pytał w audycji „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja prof. Roman Niżnikowski, prezes Stowarzyszenia na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju Polski.\nProf. Jan Szyszko mówił o ochronie środowiska poprzez właściwe użytkowanie. Prof. Roman Niżnikowski przyznał, że „to jest składowa całego systemu ochrony przyrody”.\n– Na to nakładają się nie tylko działania Lasów Państwowych i parków narodowych. To jest również element wykorzystania pewnych zasobów przyrodniczych w umiejętny sposób. (…) Jeżeli zostawimy całość samemu sobie, to zaczną się działania polegające chociażby na tym, że jedne gatunki będą dominować nad drugimi. Chodzi jednak o to, aby one funkcjonowały w systemie w sposób zrównoważony i kształtowały w ten sposób wymierny wygląd naszego środowiska – powiedział prezes Stowarzyszenia na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju Polski.\nPojawiła się informacja, że nadzór nad Lasami Państwowymi będzie teraz sprawować resort rolnictwa, natomiast parki narodowe zostaną w resorcie klimatu i środowiska.\n– Nikt nie prowadził szerzej zakrojonych konsultacji. Dopiero teraz zaczyna się rozmowa na temat rzeczywistego oddzielenia tej struktury organizacyjnej. Z kim to skonsultowano, kto to wymyślił i czy specjaliści z dziedziny środowiska mieli w tym udział? Jest to dla mnie zaskakujące, biorąc pod uwagę to, w jaki sposób ta instytucja funkcjonowała dotychczas i jakie sukcesy osiągnęła. Działalność na rzecz ochrony przyrody to rzecz naprawdę wartościowa. (…) Tego rodzaju pomysły muszą budzić zastanowienie – wskazał gość Radia Maryja.\nProf. Roman Niżnikowski zaznaczył, że „przynależność lasów lepiej pasuje do resortu środowiska, gdyż tam jest już wkomponowany cały system ochrony przyrody, jak też ochrony bioróżnorodności”.\n– W resorcie rolnictwa również mamy programy dotyczące ochrony zasobów genetycznych, choćby roślin uprawnych czy zwierząt gospodarskich, ale tu nie mówimy o zasobach przyrodniczych. To dwie różne dyscypliny i w moim odczuciu na zasoby przyrodnicze mamy trochę większy wpływ, jeśli chodzi o oddziaływanie ze strony środowiska – wskazał prezes Stowarzyszenia na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju Polski.\nCała rozmowa z prof. Romanem Niżnikowskim dostępna jest [tutaj].\nKategorie Rolnictwo, 30%, Administracja, Edukacja, ekologia, Gospodarka, Historia, policja, Społeczeństwo, Turystyka, Zapowiedzi


Miliony na kulturę - Inwestycje\nEMM • 1 lipca 2010 - 10:42\nW latach 2007-2011 nakłady na działalność kulturalną w Siemianowicach Śląskich wydatkowana zostanie rekordowa w historii miasta kwota 20 mln zł.\nNie aż tak dawno w Siemianowicach Śląskich funkcjonowały trzy kina: „Zorza”, „Jedność” i „Tęcza”. Jednak m.in. nieszczęśliwe wypadki (pożar kina „Jedność”) przyczyniły się do niszczenia obiektów.\nStąd w utworzonych przez Jacka Guzego, prezydenta Siemianowic Śl. i Andrzeja Gościniaka, przewodniczącego tutejszej Rady Miasta Strategicznych Celach Kadencji 2006-2010 szeroko rozumianej działalności kulturalnej poświęcono sporo miejsca.\n- Planowaliśmy wtedy, na początku 2007 roku, globalną zmianę naszego miasta. I to nam się udało, także w kwestii kultury. Zaczęliśmy po prostu efektywnie działać – nie ma cienia wątpliwości Jacek Guzy.\nTylko w latach 2007-2011 planowane wydatki na działalność kulturalną to ok. 20 mln zł – rekord w historii Siemianowic Śląskich.\n- Na to składa się między innymi modernizacja Wilii Fitznera – za około 5 mln zł; budowa Parku Tradycji Górnictwa i Hutnictwa, na co gmina wydała do 2009 r. przeszło 4 mln zł, a w latach 2010-2011 wydatki te wzrosną do 9,7 mln zł, Park Tradycji to bez wątpienia największe inwestycja przeznaczona na cele kulturalne w historii naszego miasta; a także remont części dachu głównego budynku Siemianowickiego Centrum Kultury za 500 tys. zł – wylicza Magdalena Kończyk, kierownik referatu kultury.\nSzczególnie właśnie przyszły Park Tradycji Górnictwa i Hutnictwa wart jest kilku słów więcej. Stałą ekspozycją muzealną, stanowiącą zarazem dużą atrakcję historyczno-techniczną, będzie umieszczona na parterze budynku parowa maszyna wyciągowa z 1905 roku.\nOprócz maszyny wyciągowej w sali ekspozycyjnej organizowane będą wystawy okresowe. Ich zakres tematyczny będzie bardzo szeroki, od ekspozycji związanych z przemysłem górniczym i hutniczym, odzwierciedlających historię etosu pracy na Śląsku, po ekspozycje stricte artystyczne.\nNa pierwszym piętrze znajdować się będzie sala wielofunkcyjna z widownią w układzie teatralnym. Tutaj będzie można zorganizować wszelkiego rodzaju konferencje, odczyty, spotkania tematyczne, pokazy jak i koncerty, spektakle małych form teatralnych, recitale, benefisy.\nJednym z założeń oferty kulturalnej Parku jest reaktywowanie Dyskusyjnego Klubu Filmowego skupiającego pasjonatów dziesiątej muzy i stworzenie kina studyjnego.\nW piwniach z kolei znajdować się będzie ekspozycja pokazująca podziemia kopalni połączona z przestrzenią kawiarni. Aranżacja pomieszczenia będzie nawiązywała do kopalnianych chodników, poprzez umieszczenie w niej eksponatów i przedmiotów pokopalnianych. Przy barze kawiarnianym zostanie wyznaczona przestrzeń na postawienie pianina, gdzie odbywać się będą mini koncerty i recitale.\nTeren otaczający budynek będzie miał charakter rekreacyjno-wypoczynkowy. Goście będą mogli odpoczywać w otoczeniu pięknej zieleni oraz podziwiać szyb „Krystyn”. Teren ten zostanie wykorzystany zarówno do prezentacji sztuki awangardowej – performansów, happeningów, przedstawień ulicznych, jak i do organizowania konkursów plenerowych.\n- W celu uatrakcyjnienia i poszerzenia oferty kulturalno-sportowej w naszym mieście Park Tradycji Górnictwa i Hutnictwa będzie ściśle współpracował z położonym nieopodal Kompleksem Sportowym „Michał”. Docelowo teren Parku zostanie połączony alejką spacerową z Parkiem „Górnik” i Domem Technika „Zameczek” – mówi Magdalena Kończyk.\nInną inwestycją o charakterze stricte kulturalny jest renowacja Willi Fitzenra. W klasycznym wnętrzu Willi będzie można posłuchać dobrej muzyki. Będzie to miejsce dla wysublimowanych gustów melomanów. Salę będzie można wykorzystać do organizacji uroczystej sesji i innych ważnych dla życia miasta uroczystości.\n- Na poddaszu swoje miejsce znajdzie zasłużona dla Siemianowic Śląskich Grupa Plastyczna „Spichlerz 86”, a w części kamiennych piwnic powstanie pracownia ceramiki. Stworzy to możliwość organizacji warsztatów dla dzieci i dorosłych z zakresu garncarstwa – twierdzi kierownik referatu kultury.\n- Nie ma sensu budowanie u nas potężnych sal, na 500-600 osób. Po pierwsze przypomnijmy sobie, kiedy ostatnio tyle osób przyszło do kinoteatru „Tęcza”. Inna sprawa to jednak metropolitalny charakter naszego regionu. Jeżeli chcemy do opery – jedziemy do Bytomia, do kina – wybieramy Katowice. My przygotowujemy coś wyjątkowego, nie skoncentrowanego na kulturę masową. Stąd te wszystkie nakłady finansowe – tłumaczy na koniec prezydent Jacek Guzy.\nTylko w tym roku budżet jednostek kultury w mieście (referatu kultury, Siemianowickiego Centrum Kultury, Miejskiej Biblioteki Publicznej oraz Muzeum Miejskiego) opiewa na kwotę ponad 4,4 mln zł.


Kard. Nycz: głośmy Ewangelię niezależnie od wieku i sił - to nam dziś mówi Jan Paweł II\nNiezależnie od wieku i sił, które mamy, zawsze powinniśmy wstawać i iść po to, aby głosić Ewangelię i wypełniać powołanie otrzymane od Boga. To chce nam dziś powiedzieć Jan Paweł II - powiedział kard. Kazimierz Nycz podczas niedzielnej Mszy św. w intencji darczyńców Fundacji "Dzieło Nowego Tysiąclecia", odprawionej w Świątyni Opatrzności Bożej w ramach XIX Dnia Papieskiego.\nW homilii kard. Nycz przypomniał, że dziś przeżywany jest w całym Kościele w Polsce XIX Dzień Papieski. - Chcemy we wszystkich parafiach i miejscach, gdzie żyjemy, dziękować Panu Bogu za prawie 26 lat posługi św. Jana Pawła II. W Dniu Papieskim pragniemy przybliżać sobie - pamiętającym ten pontyfikat - i wszystkim od nas młodszym osobę Jana Pawła II i jego świętość, jego wspaniałość modlitwy i miłości bliźniego, odnoszonej do każdego człowieka, jego wielkie umiłowanie Kościoła - mówił kardynał.\n- Równocześnie chcemy stawiać sobie pytanie w tym dniu: w jaki sposób myśleć razem z papieżem Janem Pawłem II? W jaki sposób wydobywać z jego bogatej nauki to wszystko, co jest aktualne także na nasze czasy, prawie 15 lat po jego śmierci i 41 lat od początku jego pontyfikatu? - zastanawiał się metropolita warszawski.\nZdaniem kard. Nycza, wszędzie dzisiaj jest miejsce na dziękczynienie Bogu za św. Jana Pawła II, choć szczególnym takim miejscem jest Świątynia Opatrzności Bożej. - Każda Eucharystia jest dziękczynieniem, a więc każda Eucharystia, która dziś gromadzi wiernych, by dziękować Bogu za Jana Pawła II, jest najwłaściwszym miejscem tego dziękczynienia - dodał hierarcha.\nMetropolita warszawski podkreślił, nawiązując do mszalnych czytań o uzdrowieniu Syryjczyka Naamana z trądu oraz o uzdrowieniu dziesięciu trędowatych przez Jezusa, że bardzo ważną rzeczą jest umieć dziękować Bogu i ludziom. - Często ubolewamy nad tym, że słowo "dziękuję" pojawia się w naszym życiu i naszym słowniku codziennym zbyt rzadko. (...) Pan Jezus chce nas pouczyć, że dziękczynienie jest rzeczą piękną i szlachetną, należną Panu Bogu. Chce nas nauczyć dziękować Bogu i ludziom, dzięki którym nasze życie jest możliwe - tłumaczył kardynał.\nMetropolita wskazywał na konieczność uczenia się dziękowania w życiu codziennym, w relacjach do osób bliskich i pozostałych. - Słowo "dziękuję" wyraża postawę wdzięczności, daleką od postawy roszczeniowej i mówienia, że mi się wszystko należy. W tej świątyni chcemy tak dziękować i uczyć się dziękczynienia - dodał kard. Nycz.\nDzisiejsze dziękczynienie - wskazywał kard. Nycz - odnosi się tak do pontyfikatu Jana Pawła II, jak i do tych, którzy próbują naśladować i poznawać jego życie po to, by wpatrywać się w jego świętość.\nNawiązując do hasła tegorocznego Dnia Papieskiego "Wstańcie, chodźmy!", metropolita warszawski przypomniał, że słowa te pochodzą z modlitwy Jezusa w Ogrójcu. - Jezus w ten sposób budził śpiących apostołów do czuwania, pracy, bycia przy tym, co najważniejsze. Jan Paweł II użył tych słów jako tytułu swojej przedostatniej książki, którą napisał, gdy był już starym papieżem. Ale trzeba powiedzieć, że niezależnie od wieku i sił, które mamy, zawsze trzeba, abyśmy wstawali i szli po to, by głosić Ewangelię i wypełniać powołanie otrzymane od Boga. To chce nam powiedzieć dziś Jan Paweł II - mówił hierarcha.\n- Wspominamy dziś jednak także początek pontyfikatu Jana Pawła II - zaznaczył kard. Nycz, przypominając wypowiedziane 16 października 1978 r. przez kard. Karola Wojtyłę słowa o tym, by ludzie nie lękali się, ale przyjęli Chrystusa. - Otwórzcie się na Chrystusa! Jakże po 40 latach te słowa są dziś aktualne, gdy świat się zamyka na Pana Jezusa i bardzo często właśnie z tego powodu nie może sobie poradzić ze swoimi problemami - tłumaczył metropolita.\nXIX Dzień Papieski jest wreszcie wspomnieniem pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny w 1979 r., której rocznica przypada w tym roku. Papież Polak apelował wtedy do rodaków, by byli mocni w swojej wierze oraz, że nie da się zrozumieć człowieka i polskiej historii bez Chrystusa. - Za to wszystko dzisiaj w różnych miejscach naszej Ojczyzny chcemy Panu Bogu dziękować i uczyć się dziękczynienia - podsumował kard. Kazimierz Nycz.\nISSN 1426-1413; Data wydania: 13 października 2019


Dolny Śląsk: pogańskie kurhany w piastowskim grodzie - wDolnymSlasku.com\nStrona główna Kultura Dolny Śląsk: pogańskie kurhany w piastowskim grodzie\nDolny Śląsk: pogańskie kurhany w piastowskim grodzie\nNa terenie wczesnośredniowiecznego grodziska w Ryczynie nad Odrą (woj. dolnośląskie) odkryte zostały ślady po praktykach pogańskich. Archeolodzy przyznają, że znalezisko jest unikatowe.\nRyczyn był bardzo ważnym grodem w czasach państwa wczesnopiastowskiego. W późniejszym czasie podupadł na znaczeniu, w XV wieku zniszczony przez wojska polskie nigdy nie został odbudowany. Archeolodzy od 2004 r. prowadzą tam badania.\nWewnątrz umocnień natrafiono na pozostałości siedmiu kurhanów, gdzie składane były spopielone szczątki. Archeologom udało się odtworzyć rytuał pogrzebowy sprzed tysiąca lat. Zmarłych palono na stosie, a popioły przesypywano do urn, tzw. popielnic. Następnie popielnice były umieszczane na palach, które wbijano w kurhan. Naczynie zrzucano – rozbijało się, a prochy rozsypywały na kurhanie. Wreszcie kapłani nakrywali prochy gliną albo deską. Na to szła kolejna warstwa ziemi. Opodal kurhanów znajdował się zbiornik wodny, w którym topiono zwierzęta na ofiarę. Cmentarzysko kurhanowe pochodzi z X-XII w.\nW pobliżu grodu, ale poza wałem, znajduje się drugie cmentarzysko z X-XV wieku. Natrafiono tu na nagrobki szkieletowe. Badania pochówków na obu cmentarzach pokazują, że wśród okolicznej ludności długo przeżywały się wierzenia pogańskie. Chrześcijański obrządek pogrzebowy utrwalił się dopiero po upływie wielu lat. Cmentarzysko kurhanowe zostało zniszczone w XIV wieku przez dominikanów, którzy założyli tam ogród.\nWedług późnośredniowiecznej legendy, gdy w latach 30. XI wybuchło powstanie przeciwko władzy, być może połączone z tzw. reakcją pogańską, to właśnie w Ryczynie miał skryć się biskup wrocławski. Co ciekawe, jeszcze w średniowieczu jeden ze śląskich książąt, Ludwik I Brzeski chciał sprawdzić prawdomówność tradycji. To z inicjatywy księcia w Ryczynie przeprowadzone zostały w 1390 r. pierwsze wykopaliska archeologiczne na ziemiach polskich.\nFoto: Adrian Michael, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons


Strażniczki z Zespołu Profilaktyki wspólnie z przedstawicielką WORD-u oraz sierżantem Pyrkiem (maskotką wielkopolskich policjantów) odwiedzili podopiecznych Przedszkola Misia Colargola. Przybyli goście spotkali się z dziećmi najstarszych grupy wiekowej. Spotkanie z najstarszymi przedszkolakami rozpoczęło się od przedstawienia charakteru pracy przybyłych gości, a mundurowi także wskazali na charakterystyczne elementy umundurowania. Omówiono zasady poruszania się po drodze z opiekunem (do lat siedmiu - obowiązkowo!), przechodzenia przez jezdnię, a także zaznajomiono ze znaczeniem sygnalizacji świetlnej i znaków drogowych dla bezpieczeństwa pieszych. Wytłumaczono zasadność noszenia elementów odblaskowych i zaakcentowano ich znaczenie w poprawie widoczności. Wspólnie przypomniano numery telefonów alarmowych. Przypomniano również o zasadzie ograniczonego zaufania w kontakcie z osobą nieznajomą. W trakcie spotkania przedszkolaki rozwiązywały zagadki związane z omawianymi tematami. Niesamowitą atrakcją dla dzieci była obecność sierżanta Pyrka. Każdy z uczestników mógł przybić z nim symboliczną piątkę. Na zakończenie spotkania dzieci otrzymały upominki przydatne dla zwiększenia ich widoczności na drodze.


Na początku chciałam powiedzieć, że mimo wszystkich uwag, jakie w ocenie znajdziesz, tekst mi się podobał i czytało mi się go przyjemnie. Dopiero przy ocenie zaczęłam sobie rwać włosy z głowy.\nPierwsza złota zasada, której należy się trzymać, kiedy stosuje się zabieg przeplatania wątków, a do tego równolegle retrospekcji: NIE WOLNO GUBIĆ CZYTELNIKA.\nA ja już nie jestem niczego pewna, choć sobie tekst poprzeglądałam z różnych stron, a jaka zagubiona bym była, gdybym go ot tak raz przeczytała. Na początku jest w porządku. Ale mniej więcej od momentu, w którym Jakku nie znajduje Seidi w domu, czuję się jak wrzucony do kołowrotka chomik, którym pięciolatek dla zabawy zakręcił ponad dziesięć razy: mentalnie poobijana i zdezorientowana.\nCzasami zarzucasz nam jakimiś szczególikami, ale ja już właściwie nie wiem, kto za kim stoi, kto dla kogo jest ważny i do czego tak naprawdę to wszystko dąży. Retrospekcje są dla mnie wielką niewiadomą, którą udaje mi się częściowo rozwiać przez moje domysły i to po chwili zastanowienia. A chyba nie o to chodzi, prawda? Domyślać to ja się mogę, kiedy np. w tekście pojawia się tajemnica i to tu, to tam podrzucasz mi jakieś informacje. I wtedy takie domyślanie się staje się atrakcją tekstu i przyjemną zagwozdką dla czytelnika. Ale w momencie, gdy w scenie bierze udział bohater Iks i bohater Igrek, a ja, przez to, że nie możesz ich nazwać po imieniu, tylko wymyślasz 892014987 opisów i nazw dla jednej postaci, nie jestem pewna, czy Igrek na pewno jest Igrekiem, bo niby tak mi pasuje, ale może jednak... Nie wiem nawet, od czego zacząć przedstawianie wątpliwości.\nIsztar — Neksus i agentka O-PARS. Zakochana kiedyś w Dmitriju, który jest ważny też dla Laviego oraz dla Jokera (bardzo mylący jest fakt, że najpierw przedstawiasz ją jako aktorkę, a potem jeszcze Jokera, pomyślałam wpierw, że to jakaś nowa osoba). Joker walczy ramię w ramię z Lavim przeciwko Jakku i Seidi (dobrze zrozumiałam? Tak wywnioskowałam, kiedy powiedziała, że jej agent robi porządek w Rosji), zaś Seidi jest stworzonym przez Laviego Neksusem z ciała i cienia Jakku, który stracił kiedyś siostrę, a teraz jest terrorystą—nieterrorystą, który dla Rządu (grupy terrorystycznej, która właściwie go szantażuje — nie wiadomo czemu — aby to zrobił) wykrada prototyp zero — czy prototyp zero też jest Neksusem? — który został stworzony przez Laviego. I tak, Dmitrij jest jednocześnie z O-PARS i Lavim, zostaje zabity przez prototyp zero, który zabija też potem Isztar… a wszystko zaczęło się od jakiejś kobity, która chciała mieć dziecko?\nCzemu więc Jakku i Seidi grają przeciwko Laviemu? Jak to możliwe, że prototyp zero zabił Dmitrija, skoro został uwolniony zaledwie kilka dni temu, a przecież Dmitrij przez całe miesiące był w szpitalu i zginął podczas rozmowy z Isztar? Już mi się nasunęło na myśl jakieś połączenie Dmitrija z prototypem zero jak w przypadku Jakku i Seidi, ale wtedy chyba prototyp też musiałby zginąć, gdyby chciał w ten sposób zabić Dmitrija? Jak to jest, że Dmitrij grał po dwóch stronach, a jednak Lavi ma problem z jego śmiercią? Czemu Isztar myśli, że spotyka się z Jakku (a przynajmniej to zasugerowałaś), skoro potem okazuje się, że Jakku z tej sceny jest tak naprawdę prototypem zero? Ciężko było też załapać motyw Seidi—Reisy i Seidi—Neksusa. Reisa sobie zmarła i zrozpaczony Jakku postanowił wtedy stworzyć sobie nową siostrę, którą też nazwał Seidi? Czy on myśli, że w ciało Seidi—Neksusa wcieliła się jego Reisa? Jeśli tak, to skąd ta rozbieżność charakterów? Dotąd w ogóle nie rozumiem wydarzeń „cześć, chcesz mi dać swoje ciało? Zadzwoń; no, dzień dobry, chcę Wam dać swoje ciało, gadam właśnie z Wami z krwawiącym ciałem, miło Was słyszeć”. Co, Lavi chodził po ulicy i pytał pierwszego lepszego przechodnia: „no cześć, co tam, może chcesz dać mi swoje ciało?” Czemu, do cholery, Jakku był wtedy taki zakrwawiony? Zmarła i jego matka, i ojciec, czy tylko matka? Bo najpierw w opisie masz „z kimś rozmawiać” — co sugeruje raczej jedną osobę — a potem jasno wskazujesz tylko na śmierć matki, ojciec był przestraszony z zaciśniętą pięścią. Można to interpretować, że albo zastygł w takiej pozie, albo umarł w takiej pozie z takim wyrazem twarzy. Jednak o ojcu dalej już nie wspominasz i odnoszę wrażenie, że też zmarł.\nGeneralnie połapać się, kto jest za kim, kto w ogóle jest kim, bardzo trudno. Trzeba się nagłowić, żeby dojść do jakiegoś logicznego ciągu. Poza tym nie wszystkich motywy są jasne. Zastanawia mnie na przykład, czemu Isztar tak bardzo nie chce dopuścić do wojny między Rosją a Japonią.\nProwadzisz wiele wątków na raz, niekoniecznie wszystkie są dobrze umotywowane — co widać wyżej — ale raczej nie zakrawają o kicz (oprócz okropnego motywu z dziewczynką—marą, która cytuje modlitwy i motywu z nadawaniem imienia prototypowi, prawie się tu porzygałam ze słitu i ogólnej rozpaczy). Podoba mi się luźne podejście do seksualności, otwartość na różne odchylenia. Sam główny wątek — prototyp zero — jest trochę słabo wyjaśniony, ale nie dobiliśmy jeszcze do końca, więc spodziewam się jakichś informacji trochę później. Szkoda jednak, że nie za bardzo okrywasz przed nami tajemnice typu czy klonowanie w końcu jest legalne, jak to działa, czym różni się taki prototyp zero od Neksusa, co to są za problemy, przez które Seidi musiała łykać tabletki. Nie wiadomo też za bardzo, czy Neksusy mają coś wspólnego z „łapaniem do nich” dusz zmarłych, czy psychika też jest hodowana. Nie wymagam jakichś iście szczegółowych czy stu procentowo zgodnych z rzeczywistością założeń, wtedy podejrzewam, ze zamiast napisać o tym opowiadanie, dostawałabyś właśnie nagrodę Nobla za zajebiste odkrycie, ale trochę pobajerować byś nas mogła. Tak żeby trzymało się to kupy chociaż w realiach Twojego opowiadania.\nPowiedz mi jednak, po co jest na przykład wspomnienie Reisy, w którym dziewczyna, choć równolatka Jakku, zostaje przedstawiona jak niezwykle infantylny, irytujący gówniarz, i właściwie nic poza tym nie wnosi?\nOgólnie pomysł mi się podoba. Fabuła zarysowuje się fajnie, czytelnik jest w ciągłym napięciu, w tekście jest wiele niewiadomych. Sam motyw połączenia technologii, terrorystów, antyterrorystów i siedzących w tym wszystkim Jakku i Seidi, z czego Seidi jest też połączona z tą technologią… no, wyśmienity. Trzeba to tylko porządnie doszlifować. I klaszczę Ci za to, że się w tym nie gubisz. Może nie jest idealnie, ale wymyślenie czegoś tak zazębiającego się zaskakuje.\nPowiedz mi też, jak się niemal krzyczy drżącym głosem? Jak się ma drżący głos, to jest mu daleko nawet do „niemal krzyczenia”.\n„Pochylił się nad nim, wyciągając z kieszeni spodni zniszczony przez czas czarny portfel” — z kieszeni spodni swoich czy strażnika?\n„Zauważył, że do jego ciała przypięto tysiące cieńszych i grubszych rurek” — do ciała Jakku czy do ciała prototypu zero?\n„Fukusei nie potrafił zrozumieć pokrętnej logiki szalonych naukowców, dlatego też nawet nie zastanawiał się nad ich przeznaczeniem” — nad przeznaczeniem rurek czy szalonych naukowców?\n„oczarowała go bujnością barw zielonego koloru” — odcieni, nie barw.\n„Android zamrugał parę razy czarnymi oczyma” — mruganie to szybkie poruszanie powiekami. Nie ma potrzeby pisać „mrugać powiekami”, ponieważ to słowo już zawiera w sobie informacje o tym, że to ruch powiek.\n„Zadawał je już trzeci raz w nocy z pierwszego na drugiego stycznia dwa tysiące dwudziestego czwartego” — …roku.\nMasz problem z logicznym użyciem imiesłowów przysłówkowych ówczesnych: „Zarzuciła kaptur na głowę, opierając się o wygładzoną przez siąpiący deszcz ścianę starej kamiennicy” — opierała się o starą kamienicę. Zwykle kaptury mamy na plecach, prawda? A opieramy się, przyciskając plecy do czegoś. No właśnie. A to jest mój ulubiony: „Wysiadł z samochodu, pokonując szybko odległość dzielącą go od filigranowej persony, w między czasie poprawiając szal na chudej szyi i zarzucając na głowę kaptur” — w jednym momencie wysiadł z samochodu i pokonał odległość (jak się wysiada i idzie równocześnie?), a jeszcze podczas tych dwóch czynności na raz, które nie wiem jak połączył, poprawił sobie szal i zarzucił kaptur na głowę, co też dość trudno wykonać w jednym momencie, a co dopiero jeszcze z równoczesnym chodzeniem i wysiadaniem.\n„Kosmyki po prawej stronie zaczesała za ucho, a po lewej pozwoliła opaść na szpetną bliznę.” — kosmyki po lewej pozwoliła opaść?\n„dobrze zbudowanym mężczyzną w pięcioletnim garniturze” — ona ma jakiś miernik czasu w oku?\nPrototyp zostaje ukradziony. W ogóle sam fakt, że zostaje ukradziony — taka technologia! — i nikt nie powstrzymuje Jakku ani Seidi, jest dla mnie co najmniej dziwny. No ale jak jeszcze okazuje się, że był świadek i ich nie powstrzymał? Jakie Ty bajeczki mi próbujesz wcisnąć, kochana?\nRóżnica 6 kg w wadze przy równoczesnej różnicy 10cm we wzroście jest aż taka szokująca? Jak można być PRAWIE mniejszym?\nJak się zakłada ręce na klatkę piersiową?\nJak opada się w składzie? I w nieładzie równocześnie.\nNa jaki kolor płowieje biel?\nSeidi nie miała w celi kibla, ale miała… budzik?\nPiszesz, że pokój jest taki sam, z drobnymi tylko różnicami, a wymieniasz, uwaga, uwaga, AŻ JEDNĄ RÓZNICĘ. Szok po prostu.\nRzeczywistość jest rudowłosa?\nNo i sorry, Seidi chowa się przed dziewczynką, a kiedy podnosi wzrok, aż sześćdziesiąt sekund zajmuje jej zorientowanie się, że to, czego się tak bała, zniknęło?\nCzy Twoja Seidi była w więzieniu wyposażona w termometr, że była w stanie określić, ilustopniową ma gorączkę?\nJak się nabiera uczuć? I to sprzecznych?\nGłówna droga jest nieprzejezdna? Czemu? Bo śnieg nasypał? Więc sądzisz, że boczne uliczki będą lepiej odśnieżone niż główna droga? Poza tym… „bocznymi, zamieszkałymi uliczkami”? WTF?\nJoker odbierała wyroki?\nCzasami źle komponujesz tekst: „Szedł byle przed siebie wśród (wśród uliczek? To tak śmiesznie tu brzmi) tysiąca krętych uliczek Kobe, ułożonych dla chłopca w prawdziwe bezdroża (uliczki UŁOŻONE w BEZDROŻA?). Przedzierał się przez śnieżne zaspy, czasem wzdychając, a czasem wspominając roześmianą buzię Reisy. [tu by się przydał nowy akapit] Po chwili usłyszał za sobą ciche szmery, ale się nie obrócił (przecinek) pewien, że nadopiekuńczy pan Michałkov go dogonił i będzie suszył ciągle jeszcze dziecięcą głowę złotymi radami” Jak to skomentowała to lum: „bo bezdroża to tam gdzie nie ma dróg, a jak one się tak ułożoną jedna przy drugiej, to tam nie ma dróg, jest jedna jebitna droga, a on tak między nimi, tzn na nich, WTF”, zaś iryz rzekła: „a może to jest tak, że są siostry Bezdroża i jedna Uliczka. i ta Uliczka się do nich upodabnia, bo chce być jak Bezdroża? I później się klonuje, i on idzie wśród niej... nie, dobra XD”.\nI niekiedy brakuje na początku jakiegoś wydarzenia zaznaczenia upływu czasu, jakiegoś „nagle”, „potem”.\nopisy i kreacja świata, estetyka tekstu\nO świecie wiemy coś, ale czy to coś jest wystarczające? Owszem, pojawia się czas wydarzeń, pojawia się miejsce, opisujesz pomieszczenia czy ulice, bierzesz pod uwagę jakieś lokalne smaczki — persymony czy seven eleven — ale nie zwracasz uwagi na takie elementy jak na przykład wyjaśnienie sytuacji politycznej. Czemu Rosja chce atakować Japonię? Co się stało z naszą Unią Europejską? Czemu oni mają jakiś tam pakt o nieagresji?\nOkej, mamy niby powiedziane, że część wydarzeń dzieje się w Rosji, część w Japonii, ale ja bardzo często mylę się, co dzieje się gdzie. Zarzuć więcej jakichś elementów, które jasno nam będą przypominały, gdzie w danym momencie toczy się akcja.\nTwoim największym plusem są opisy akcji. Widać ładnie wszystkie następstwa i gesty. Popracowałabym nad napięciem w niektórych chwilach — więcej dynamizmu! — ale i tak tempo tekstu utrzymujesz zacne.\nOpisy są raczej miłe, choć często używasz utartych zwrotów. Ale chyba wolę to, niż Twoje urwane z choinki, podniosłe opisiki, które wciskasz gdzieniegdzie, którymi przyprawiasz mnie o mocny ból głowy i powodujesz „mindfuck”:\n„Srebrzysta poświata księżyca nieśmiało przedzierała się przez kłębiące się chmury na niebie, rzucając na pochód iskry przyjemnego światła, które prototypowi podsyłały najróżniejsze przemyślenia” — poświata księżycowa rzucała ISKRY PRZYJEMNEGO ŚWIATŁA? Co to PRZYJEMNE ŚWIATŁO KSIĘŻYCA? Poświata księżyca rzuca ISKRY?! I… te iskry poświaty księżycowej były czymś w rodzaju inspiracji dla prototypu? Toż to można interpretować jak wiersz. „Wepchnęła sobie łapczywie dwie pomarańczowe cząstki owocu do ust” — bo nie, nie można powiedzieć po prostu: „wepchnęła sobie do ust dwa kawałki mandarynki/pomarańczy”.\nCzasami Twoje opisy są po prostu… nie na miejscu. Piszesz ładnie, konkretnie, a nagle starasz się coś opisać tak, że udziwniasz na siłę: „Mógł się domyślić, że zimno obejmowało swym żelaznym uściskiem człowieka, który stał w samym środku akwarium”. AHA. Może jeszcze parę zawoalowań? Wiesz, momentami takie rzeczy pasują, ale nie aż tak zaplątane i problematyczne. Jeśli napiszesz mi: „Lubił ciemne, pozbawione ludzkich westchnień miejsca” jest to naprawdę dobre. Niesztampowe, klimatyczne. Ale jak wyskakujesz z jakimiś domysłami na temat stojącego na samym środku akwarium człowieka, to wygląda bardziej na chęć bycia super pisarzem na siłę.\nNiekiedy ukazujesz nam trochę tandetne obrazy: „Krople krwi splamiły biały śnieg”. Lubisz takie klimaciki, nie? I sadystyczne tortury, cele z kratami i cieknącą wodą, sadystów obserwujących swoje ofiary? Szkoda, że ukazujesz sceny przewidywalnie wręcz, w sposób, w który zostały już przedstawione iks razy.\nPolecałabym też zastanowić się nad sensem niektórych opisów. Czasami, gdy wprowadzasz jakąś postać na szybko, zarzucasz jej opis na zasadzie „X był taki i taki, miał coś tam takie i takie”. A czy nam wszystkie te szczegóły są potrzebne? Ja nie zapamiętywałam w zasadzie z nich niczego. Pamiętam, że ktoś miał krzaczaste brwi, ale też nie za bardzo utkwiło mi w głowie kto. Zarzucasz nas jakimiś epitetami, które przelatują przed oczami, w ogóle nie polepszają obrazowości tekstu i w dodatku stają się strasznie przewidywalne w swojej formie.\nNie wszędzie jest wystarczająca ilość opisów, na przykład w scenie, gdy Seidi się budzi i nie wie, gdzie jest, nie piszesz, że wstaje i np. omiata celę spojrzeniem, nie ma żadnej wzmianki, że zauważa to, siamto, sramto lub owamto — nie, ona od razu rzuca się do krat, a odniosłam wrażenie, że nie była od początku świadoma, gdzie się znajduje. A nawet jeśli była — jedno zdanie upewniające nas w tym nie zaszkodzi, a jako czytelnicy będziemy mniej zagubieni.\nCo to znaczy, że chrypa jest charakterystyczna? Nie umiem sobie wyobrazić CHARAKTERYSTYCZNEJ chrypy. Charakterystyczny śmiech też jest taki no… słabo obrazowy.\nWiesz co? Ty potrafisz sama siebie wkopać. Widać jak na dłoni, że czasami tekst nie pochodzi czysto z Ciebie, a pod kątem językowym jest zlepkiem zasłyszanych gdzieś kiedyś zwrotów: przyjrzyj się, jak opisujesz firanki i obrus na taborecie w drugiej celi Seidi.\nJa czasami nie rozumiem, co Ty do mnie w ogóle mówisz. „Mimo że Taira Lavi nie aprobował ludzi, którzy przeszkadzali innym, a na konferencjach zabierał głos wyjątkowo rzadko, prawie wcale, musiał z przykrością przyznać, że dziś ten przywilej przypadł mu w udziale. Dla podkreślenia swojej niecodziennej postawy podniósł się z miejsca, odsuwając krzesło nieco zbyt gwałtownie. Zapatrzył się na chwilę na zasłonięte kremową żaluzją okno, wiedząc, że za moment rozmowa przerodzi się w najprawdziwszą kłótnię.” — komu on tam niby przerwał? Nie zauważam żadnej niecodziennej dla niego postawy, a co dopiero miałoby być dla mnie logiczne, że on ją podkreśla. I, wybacz, ale tej wymianie zdań jest co najmniej daleko do kłótni, więc nie wiem, czemu za chwilę miałaby się w nią przeradzać.\n„Mimo pogardy i wstrętu (przecinek) jakie w niej gościły, musiała jednak przyznać, że oprawca, pomijając całą szorstkość, był w gruncie całkiem różny od tych innych „dyktatorów”, z którymi miała przyjemność się (spacja) spoufalać. Lepiej wyglądał niżeli oni wszyscy razem wzięci, choć pachniał trochę jak chemiczne laboratorium Tairy, a w oczach tliła się dziwna nuta, jakby niepokoju i niepewności. Seidi była praktykantką hasła: „każdy dzień może być ostatecznym”, ale w tej chwili czuła niesłychaną ulgę, gdy przypominała sobie, jak pewnego dnia usiadł i przypatrywał się jej zza potarganej kartki oczami po brzegi wypełnionymi ciekawością.” — co to jej hasło ma do rzeczy? I co tekst po haśle Seidi ma do tego hasła?\nZwykle postacie wypowiadają się w miarę naturalnie, choć znaczenie samych dialogów jest raczej trzeciorzędne. Są miłym zapychaczem, dodają wiarygodności bohaterom, czasami przekazują jakieś informacje potrzebne do zrozumienia tekstu, ale to nie tak, że teraz mogłabym usiąść i cytować czyjeś słowa. Zapamiętam coś, ale w zasadzie bez różnicy jest dla mnie, czy upchnęłabyś to pod postacią dialogu czy opisu. Nie rezygnowałabym z tego elementu, ale ograniczyłabym te, które nie są dla czytelnika atrakcyjne — po kiego grzyba mi dialog między Jakku a jakimś bezdomnym? W dodatku gdy nie potrafisz konsekwentnie stylizować wypowiedzi bezdomnego? Postaraj się też unikać zwrotów dźwiękonaśladowczych w dialogach — i to zwłaszcza tych, które nie istnieją w języku polskim (hijhijhij?!).\nPilnuj myślników — nie zawsze stosujesz półpauzę lub pauzę, a jeśli stosujesz, używasz je zamiennie wedle swojego widzimisię.\nCzęsto bywasz patetyczna. I choć prowadzona przez Ciebie narracja raczej charakteryzuje się konkretem, opieraniem się na akcjach lub krótkich, trafnych opisach, nie na długich, rozwlekłych akapitach przedstawiających nam rosnący na łące kwiatek. Choć czuć klimat goszczącej za oknem zimy, czuć natłok inteligentnych ludzi, którzy emocje stawiają na drugim miejscu i kierują się w życiu logiką oraz sukcesem, to… Momentami zabijasz. Momentami chcesz być klimatyczna nie w tę stronę i zamiast zawrzeć w dyktatorze coś, co rzeczywiście do niego pasuje, co ładnie oddaje charakter historii, co dobrze Ci wychodzi, wyskakujesz z stolikami znajdującymi się po lewicy lub — co mnie już pod koniec historii (właśnie, to jest zaskakujące, że te przegięcia zdarzają się częściej pod koniec — pisałaś na siłę?) rozwalało na łopatki i sprawiało, że czytanie kolejnej linijki tekstu przychodziło z trudem — z jakimiś personami, których włosy rozwiewa tajemniczy wiatr, a dziewczyna furii dostaje. NIE, nie dostaje furii, tylko FURII DOSTAJE. Język zakrawający o poetyckość stanowczo nie pasuje do tego typu historii. Tworzy sztuczny, tandetny klimacik i sprawia, że mój zaszczuty móżdżek wyje do księżyca.\nNo i właśnie — ja się zastanawiam czasami, czy Ty w ogóle widzisz ten szyk przestawny. No chociażby:\n„Targany sprzecznymi emocjami, szedł szybko, rzucając co chwilę parę uwag niemrawo” — co chwilę rzucając niemrawo parę uwag. Szyk przestawny mocno stylizuje tekst, bardzo wpływa na jego odbiór, nie możesz sobie w tekście mówiącym o technologii, zabójcach, psychopatach, gdzie wzniosłość raczej jest efektem ubocznym, nagle wyskakiwać z szykiem zdania charakterystycznym dla poezji.\nAlbo zastanawiam się też, czy wszystkie słowa używasz świadomie. Pochód z dwóch osób? Prototyp zero jest narzędziem? W jaki sposób problem Seidi z pierwszego rozdziału jest egzystencjalny? „Martwił się o nią okropnie, a doświadczenie jeszcze z wczesnego dzieciństwa ten stan jego świadomości pogłębiało” — zmartwienie nie jest stanem świadomości. „Zdawała sobie sprawę z konsekwencji. Wiedziała, że złamali tym razem co najmniej z dziesięć różnych praw i razem wdepnęli w naprawdę głębokie gówno, ale czy on chociaż przez chwilę nie mógł udawać, że wszystko jest w jak najlepszym porządku? Przynajmniej przed nią. Seidi czasem potrzebowała, aby Jakku skłamał na rzecz jej własnej, indywidualnej pychy.” — pychy? W jaki sposób kłamstwo na temat ich aktualnego stanu (czy muszą uciekać, czy nie) miałoby pomóc jej wysokiemu mniemaniu o sobie? Wdepnęli w głębokie gówno? I tak dalej, i tak dalej.\nNiekiedy Twoje zdania sięgają trzech linijek — nie wiedzieć czemu, bo nie tworzą żadnego ciągu, po prostu zamiast kropki stawiasz przecinek — a niekiedy je sztucznie urywasz, np.: „Pokój śmierdział specyficznie. Środkami sterylizacji”.\nZdrobnienia. Lubisz zdrobnienia. Ale zdrabnia się w konkretnym celu, a nie jak leci. I jeśli piszesz o wielkim akwarium, w którym mieści się człowiek, raczej nie powiesz o szybce, a o SZYBIE. Isztar ma USTECZKA? Robisz z niej słodką idiotkę? Poza tym mówisz, że jej usta są małe, po co jeszcze zdrabniasz sam rzeczownik, który wtedy ma tak pejoratywny wydźwięk?\nUważaj na pleonazmy, np.: „krzywy grymas”.\nZostaje też kwestia wyczucia. Tu już się można spierać, bo jednym coś ładnie brzmi, drugim drugie, żadnym też językoznawcą nie jestem, ale na przykład: „rozglądnął” — rozejrzał; „wyostrzać NA TLE ciemnej nocy NA TYLE”. Czy ktoś betuje Twój tekst? Jeśli nie, wypadałoby się o taką osobę postarać.\nDopowiadanie jakichś informacji w nawiasie? Serio? „Dmitrij otworzył jedno, lewe oko (drugie zostało tak uszkodzone, że nie był wstanie go już nigdy więcej używać) i wbił spojrzenie w przyjaciółkę”\nDenerwuje też, że tekst prawie ciągle jest tworzony na bazie zdań złożonych przy pomocy „który/gdy”, imiesłowu przymiotnikowego lub imiesłowu przysłówkowego. I tak w kółko, na zmianę, i dalej, i ciągle, juhu!\nBohaterowie czasami zachowują się nie do końca naturalnie. Opisujesz u nich jakieś zachowanie słownie — na przykład Seidi na samym początku krzyczy, a potem ma zaraz stracić ostatnie pokłady cierpliwości — a potem zaskakujesz nas określeniem „z nutą pogardy”. Widać najpierw, że jest rozemocjonowana i wprost buzuje w niej nienawiść, ale patrzy na mężczyznę tylko „z nutą” pogardy. To brzmi jak jakiś eufemizm roku.\nCzasami zachowują się też nielogiczne — taka inteligentna Seidi myśli, że gaszenie zapałki na przedramieniu torturowanej osoby wywoła u niej większą reakcję niż wyrywanie paznokci czy łamanie ręki?\nOdnoszę też wrażenie, że na siłę starasz się uciec od marysujkowatości, przez co tworzysz marysujkę negatywną — która patrzy z nutą pogardy, ma niesforne kosmyki, oszpeconą twarz, bliznę biegnącą przez pół ciała, ale jest przy tym tak seksowna, pociągająca i wyjątkowa, żełojacięniemogę! Próbujesz z niej zrobić człowieka z wadami i zaletami, a zamiast tego wychodzi Ci idealna antybohaterka, z której kobiecość i seksapil promieniuje na wszystkich wokół mimo jej okropnego charakteru czy blizny na twarzy, i która mimo swojego beznadziejnego charakteru jest taka wyjątkowa, słodka i rozczulająca.\nTworzysz bardzo ładne opisy tych takich mało zauważalnych akcji bohaterów, które nadają opowiadaniu realizmu: Jakku rzuca ukradkowe spojrzenie na zadrapanie na brzegu dłoni, ściska zmiętą wizytówkę. Ale zaraz też potrafisz wyskoczyć z kolejną tandetą: pulsującą na skroni żyłką. Czemu, do cholery, ludzie w naszych czasach nie potrafią już opisywać wściekłości czy zdenerwowania w inny sposób? Nie, wszystkim jak jeden mąż pulsuje żyłka, ba, tak mocno im pulsuje, że prawie, kurna, pęka. AHA.\nIle Jakku ma teraz lat? I czemu nazywa prototyp japońską zabaweczką, skoro jego Seidi też jest Neksusem? W ogóle Jakku bardzo mi się nie podoba. Prawie w każdej opisywanej przez Ciebie scenie zachowuje się inaczej — najpierw jest bardzo uległy i troskliwy, potem niezwykle rozdrażniony prototypem zero, zaraz znów zachowuje się jak baranek, by pochłonąć łapczywie wzrokiem tyłek swojej siostry, następnie znów jest łagodny, a potem wyraźnie się jej stawia, by przerazić się na skutek swojej wcześniejszej głupoty — niezamknięcia drzwi. Potem przechodzimy do jego przeszłości — Jakku oschły i jakiś taki smutny, Jakku opiekuńczy i wywyższający się, Jakku smutny, zrozpaczony wręcz, zbuntowany, Jakku załamany, Jakku przechodzący na złą stronę mocy, Jakku zdezorientowany i opanowany żądzą do stworzonej z jego ciała i cienia siostry, Jakku opanowany, stoicki wręcz na pogrzebie rodziców, a potem już w teraźniejszości Jakku niemal rozwalający — mimo współczucia? — bezdomnego, by na koniec być Jakkiem dającym bezdomnemu rubla (10 groszy? Ale zaszalał, naprawdę). Nie łączy mi się w żaden sposób w kupę i tylko mnie drażni, bo mam wrażenie, że nie ma jakiegoś jednolitego charakteru, w którym chodzi o akcja—wywołuje—reakcję, a o nie—umiem—się—zdecydować—na—charakter—bohatera—więc—jest—rozlazłą—kupą—i—wszędzie—zachowuje—się—inaczej. Jego posunięcia wydają mi się niekiedy wątpliwe — był taki przewrażliwiony na punkcie bezpieczeństwa Seidi i nie zamknął drzwi? Taki z niego zabójca i inteligentny cham, a daje się owijać Seidi (która, spójrzmy prawdzie w oczy, nie jest jakąś najinteligentniejszą postacią świata, a zwykłą, trochę pieprzniętą laską) w taki sposób, że jest ciągle zazdrosny? No i jak to tak — raz jest jej uległy jak baranek, a raz bez problemu się stawia? Czemu on w dzieciństwie był taki smutny przy swojej siostrze i tak przy niej poważny? Co miała znaczyć ta scena, w której zrobił sobie wielką bliznę? On nie ma żadnych problemów z tym, że puka swoją siostrę? Wiesz, bardzo fajnie, że ukazujesz tak kontrowersyjne elementy w tekście jako całkowitą normalność, jestem za tym i masz za to u mnie wielkiego plusa, ale tam nikt nie ma problemu z tym, że to jawne kazirodztwo (a nawet bardziej niż kazirodztwo! Przecież Seidi składała się z niego, była jak on z pominięciem jednego genu!), nawet on sam. On ją po prostu puka i jej pożąda. Nie miał z tym nawet problemów na początku? To takie mało wiarygodne pod kątem psychologicznym.\n„W brązowych oczach maszyny pojawiło się coś na kształt bólu. Ten wyraz zawsze przypominał Jakku coś, czego nie mógł przyznać przed samym sobą. Dług wdzięczności, który zaciągnął u pewnej osoby” — dotąd nie bardzo rozumiem, co chciałaś przez to przekazać. Jaki sens ma przywołanie długu, który Jakku zaciągnął u (jak się domyślam) Laviego? I czemu ten dług kojarzy mu się z wyrazem twarzy, który przedstawia coś na kształt bólu?\nIsztar, dowiadując się o skradzeniu prototypu, reaguje według mnie bardzo sztucznie. Poza tym przez Twoje różne zabiegi — na przykład to jej sztuczne zachowanie, późniejsze „usteczka” lub jeszcze późniejsze zrezygnowanie z lektury, bo rozprasza ją zawodzenie wokalisty dobiegające z radia (nie mogła wyłączyć radia?) — odnoszę wrażenie, że to niezwykle tępa kobieta. A opowieść o jej związku z Dimitrijem każe mi również wnioskować, że i niestała uczuciowo. Czy to miałaś na myśli, kreując jej postać?\nDlaczego tak duży kawałek historii zajmuje Reisa, która właściwie nie ma w opowiadaniu zbyt wielkiego znaczenia? A przynajmniej nie takie, że muszę znać jej niektóre cechy i budowę ciała.\nLavi to jak na razie chyba najciekawsza postać, acz kreślisz go po schemacie szalonego naukowca. No i niewiele mogę o nim powiedzieć — nie jest jednak ani merysujką, ani niepewnym charakterologicznie bohaterem.\nJoker też ładnie się zapowiada, jednak niewiele jej jak do tej pory. Mam wrażenie, że jest niemal dokładnym przeciwieństwem Laviego.\nNikt nie jest tu do końca biały i nikt nie jest do końca czary, choć są bielsi i czarniejsi. Każdy kieruje się jakąś tam moralnością lub ideą życiową, ale ukazujesz, że nie zawsze to każdemu wychodzi. Na przykład Joker tak strasznie wścieka się na bawiącego się cudzym życiem Laviego, a sama działa na podobnej zasadzie.\nNależałoby tutaj trochę popracować — nad naturalnością, nad logiką, nad ciągłością charakterologiczną, pohamować tworzenie czarnej marysujki, odejść trochę od tworzenia bohaterów po schemacie. Zauważyłam też, że Reisę i Seidi zrobiłaś na zasadzie takiego trochę kontrastu? Jak jak wspomniałam, Laviego i Jokera też tak kreujesz. Nie wiem, czy to dobry zabieg, bo wtedy — nawet jeśli Seidi i Reisa się bezpośrednio nie znały i raczej nie powinnam ich łączyć w momencie myślenia o bohaterach, robię to.\nWiesz, co mogłabyś jeszcze dodać do tej historii? Przeszłość z życia nie tylko jednego bohatera. I nie tylko na zasadzie retrospekcji dotyczących Reisy, ale również innych elementów, które spowodowały, że Jakku stał się, kim stał. Bo jak na razie znamy tylko tę jego część związaną z Reisą i po łebkach przedstawiony, a raczej zaanonsowany problem z rodzicami. To trochę mało.\nWygląd przedstawiany tak jak w przypadku Seidi czy Jakku zapada dobrze w pamięć i wychodzi Ci naturalnie. Drażniąca jest tylko ta Twoja tendencja do opisywania, jak to Iks po jakimś czasie zauważył na twarzy Ygreka coś nowego, czego wcześniej na niej nie widział. Zwykle są to rzeczy mało sensowne — bo zmiany, które opisujesz, są dość spore — a i przedstawiane kolejny raz w ten sam sposób wydarzenie zaczyna niepotrzebnie zwracać na siebie uwagę czytelnika i dodatkowo nużyć.\nTekstowi przydałaby się taka porządna beta, wiesz? Żeby pozastanawiać się nad niektórymi słowami i wywalić te zbędne, które tylko zajmują niepotrzebnie miejsce, jak np.:\n„straci swoje ostatnie pokłady cierpliwości”\n„Poranek zapowiadał się na równie długi jak noc”.\nPrzykładowo inne błędy:\n„co wyczynił mu świat przez te kilka lat” — tych kilka lat.\n„że jeszcze kilka minut, a straci swoje ostatnie pokłady cierpliwości” — bez przecinka przed „a”.\n„Miękki głos, przesączony rosyjskim akcentem odbił się od ścian atrium” — masz problem z wtrąceniami; jeśli już się na nie decydujesz, pamiętaj o wydzieleniu ich przecinkiem i z przodu, i z tyłu.\n„Jeśli ktoś znajdzie go w upływie dwudziestu minut i poweźmie odpowiednie środki, najprawdopodobniej przeżyje” — nie poweźmie odpowiednie środki, a podejmie odpowiednie działania.\n„W jego oczach błyszczały wesołe iskierki, gdy wystawił drżącą jeszcze dłoń w stronę nieba” — wystawia to się rękę za okno, w stronę nieba się ją wyciąga.\nCzasami masz problemy z czasownikami dokonanymi i niedokonanymi. Na przykład: „Nieraz się wzdrygał, nawet raz zwrócił uwagę, a wtedy „stwórca” groził, że odłączy go od zasilania” — stwórca zagroził po zwróceniu uwagi, a nie groził po zwracaniu uwagi. Poza tym tu znów mamy przykład kiepskiego wyczucia dobieranych słów: nieraz, nawet raz. „Mimo pogardy i wstrętu (przecinek) jakie w niej gościły” — zagościły. Dopiero co go zobaczyła, przyjrzała mu się i zagościła w niej pogarda i wstręt.\n„Fukusei miał nadzieje” — wydaje mi się, że jednak miał nadzieję.\n„Robot miał inteligencję ponad przeciętną” — ponadprzeciętną. I tutaj mamy kolejny przykład szyku przestawnego: ponadprzeciętną inteligencję, nie inteligencję ponadprzeciętną. To nie jest tak, że taki szyk jest całkowicie niepoprawny, ale należy go używać z wyczuciem. Do Twojego opowiadania on całkowicie nie pasuje.\n„Ogarnął ją nerwowy niepokój; skupia wszystkie myśli, wszystkie wspomnienia na rzezach szczęśliwych, aby odgonić złe przeczucia” — skupiła, na rzeczach.\n„Za nim zdołał przekroczyć próg, obeszła zarumienionego od z zimna Jakku dookoła, jakby w nadziei, że ukrył go za plecami” — zanim, od zimna.\n„Nawet nie wieszm, jaką miałam upojną noc” — wiesz.\n„Auć!!” — po pierwsze nie ma w słowniku języka polskiego czegoś takiego jak „auć”, ale to już kwestia sporna. Informuję, żebyś wiedziała. Jest natomiast „au”. Po drugie nie stosujemy dwóch wykrzykników pod rząd, a jeden, trzy, pięć, siedem etc. — musi być to liczba parzysta.\n„ale te całe dwadzieścia minut wydłużały się dziewczynie wyjątkowo” — TO całe dwadzieścia minut WYDŁUŻAŁO SIĘ.\n„wymusić na siebie” — na sobie.\n„Z niego zaś widok wił się na surowy mur innego budynku, którego Fukuseiówna obserwowała od godziny” — który.\n„w zwodzie” — we wzwodzie.\n„Potem jeszcze wzrok zabłądziła na zegarek i dopiero wówczas westchnęła głęboko” — wzrok zabłądził lub zabłądziła wzrokiem.\n„Możesz iść, gdzie chcesz, robić co ci się żywnie podoba” — przecinek przed „co”.\n„Wyszeptał cicho, zmęczonym głosem, wypartym ze wszystkich emocji” — wypranym z wszystkich emocji; bez pierwszego przecinka.\nBłędów nie jest mało, szwankuje interpunkcja, pojawiają się literówki, błędy stylistyczne, językowe, gramatyczne. Nie jest to ilość bardzo przytłaczająca, ale zauważalna i niepotrzebnie zaniża jakość tekstu.\nPilnuj też spacje, gdzieniegdzie wkradają się w liczbie większej niż jeden.\nRAZEM uzyskałaś 22,5 punktu na 45, co daje ocenę dostateczną.\n香奈子 30 stycznia 2013 18:18\nNa początku bardzo ładnie dziękuję, że poświęciłaś "dyktatorowi" trochę czasu. Jest mi naprawdę miło z tego powodu i w ogóle cieszę się, że mogłam poczytać, co o tym myślisz.\nPrzyznam się szczerze, że kilka miesięcy temu uważałam, że dokończenie "dyktatora" to mój priorytet, ale później pojawił się w moim życiu OP i po prostu zaczęłam traktować jak zabawę, niekoniecznie taką, która kiedyś może doczekać się końca, a teraz widzę jak bardzo niejasno wszystko opisał, jak pomieszałam i czuję się winna za to, że rwałaś sobie włosy z głowy. Nie dużo, prawda? Bo żal twoich włosków smirku! :D\nWłaściwie naszło mnie dużo refleksji po przeczytaniu tej oceny. Właściwie chyba większość odnosiła się fabuły i moich nieporadnych opisów. :D\nW gwoli ścisłości wyjaśnię, że mój Prototyp nie jest mordercą i nie jest jakimś tam posłańcem Rządu, współpracuje ściśle z Lavim (o czym oczywiście mało kto wie), ale to prawda, że zapożyczył sobie Seidi. Dimy nie zabił, ba, nawet nie miał pojęcia, że gdzieś sobie tam leży i w ogóle. No i powiem jeszcze w wielkim sekrecie, że jest to ta druga osoba, o którym gadali Joker i Lavi w kroplach deszczu :D A poza konkursem dodam, że Joker była bardziej związana z Ivankovem niż Lavi, ale to raczej dotyczy jej przyszłości i kolejnych rozdziałów :D\nLavi także pracuje dla Rządu, co wcale nie znaczy, że taki układ jest mu na rękę (właściwie to wyniknie trochę później) i dlatego próbuje ugrać to tak, aby obalić i O-PARTS i Rząd.\nNo i chyba nigdzie nie wspomniałam, że Taira uderza z niemoralnymi propozycjami do każdej napotkanej osoby, prawda? Lavi doskonale wiedział kim był Jakku, co zaś łączy się grubą nicią z rodzicami chłopca, a także z ich śmiercią i samą Reisą.\nJakku i Seidi. Jakku wpadł kiedyś w pewne kłopoty – znaczy, wtedy co tak rozpaczliwie dzwonił do Tairy i wtedy, kiedy słuch po nim zaginął. To bardzo go do Rządu zbliżyło i sprawiło, ze stał się od nich w pewien sposób uzależniony, dlatego na siłę spełniał ich misję i awansował na zaszczytną rolę złodzieja. Jakku wcale nie miał Seidi odzyskać i wcale nie myślał o nowej siostrze. Seidi miała być facetem i nosicielem „prototypu”, dlatego Lavi nazwał ją „nieudanym eksperymentem”. I tak dalej i tak dalej. Ten wątek rozwinę w następnych rozdziałach.\nIsztar znała Jakku, poniekąd. Znaczy prowadziła sprawę jego rodziców, a że chłopiec jako pierwszy znalazł ich nieżyjących, oczywiste jest to, że kilka razy uległ ofiary przesłuchania. Pewnie nie raz z ust Fidorov wyrwały się słowa, aby się nie bał, że pomoże jak będzie współpracować i inne bajery. Mogę tylko powiedzieć, że przed śmiercią rodziców chłopca, Jakku się o czymś dowiedział, co całkowicie zaburzyło jego dziecięcy światopogląd. Pewne jest więc to, że Fukusei mógł mieć jej numer telefonu, bo Isztar na pewno mu go podała pod pretekstem „jeśli się czegoś dowiesz” (jak to policja, prawda?), a Prototyp wykorzystał po prostu okazję, że kobieta ich szuka.\nDalsza kwestia Isztar na tę chwilę przemilczę. Ale nie chciałam robić z niej słodkiej idiotki, a więc jak najprędzej poprawie te usteczka i wszystkie błędy, które wypisałaś. Bardzo dziękuję ;*\nCiąg dalszy niebawem nastąpi :D\n香奈子 30 stycznia 2013 19:41\nNawet nie miałam pojęcia, że nałykam się tyle absurdu w tym opowiadaniu, a jednak! XD Dziękuję za wypisanie tych wszystkich dziwnych zwrotów, które w przyszłości (bliżej mam nadzieję) wszystko poprawię :D A tak poza tym, Seidi nie miała w celi budzika - porywacz go miał :D\nEtto... a od kiedy Rosja i Japonia są w Unii Europejskiej? (albo źle coś zrozumiałam) XD\nOwszem, nie mam nic przeciwko takim klimatom, o ile jest ich znośna ilość. :D\nPowiem szczerze, że nie mam pojęcia jak ma wyglądać opis bohaterów, bo znajdą się osoby, którzy narzekają, że ich nie ma, a jak są - to jest ich jakoś stanowczo za dużo, więc człowiek się gubi, przynajmniej ja, co zaowocowała dokładnym pitoleniem jak dana postać wygląda. :D\nCiągle zapominam o pauzach i później wychodzi z tego strasznych potwór kreseczek i mimo że staram się tu później poprawić zawsze umyka :D\nNad szykiem przestawnym chcę popracować, to znaczy usunąć go, jak tylko wrócę z swojego urlopu, który ogłosiłam na "dyktatorze". ;)\nJakoś nie potrafię czasem odróżnić, jakkolwiek to śmiesznie zabrzmi, kiedy zdanie się kończy i kiedy zaczyna się całkiem nowy. Stąd wynika to, że nie które posiadają cztery linijki, inne dwa góra trzy słowa. Niestety, moją amotroszyczne widać na każdym kroku :D\nSeidi nie jest inteligenta, tak myślę. Jest opryskliwa, zakochana w sobie i w ogóle ma wielkie mniemanie o swojej wartości. Gówniara. Taka miała być, po prostu. Znaczy poniekąd taka. ^^ A czy jest taka idealna? Nie wiem. Wiem, że jest bardzo próżna, aczkolwiek muszę przeczytać rozdziały pod takim kątem antybohaterki idealnej. Wtedy pewnie to ujrzę. Niestety rzadko widzę swoje błędy, znaczy się takie, zawsze lepiej, gdy ktoś o nich powie. Przynajmniej wiem czego szukać i czego na przyszłość unikać :D\nJakku ma 24 lata. Myślę, że czasem ludzie mają tak, że nie potrafią nazwać po imieniu tego, co kochają, za to widzę wady innych i potrafią ich krytykować. Taki jest Jakku. Tak mocno zapatrzony w Seidi, że nawet nie przeszłoby mu przez myśl, że jest zabaweczkę, w końcu to ukochana siostrzyczka, ne? ;)\nMyślę, że Jakku ma problem z otworzeniem się na ludzi. Seidi traktuje jak jajko, naprawdę. W pewnym momencie uczucie, które czul do swojego klonu przemieniły się w fascynację, tak bywa, prawda?\nZresztą wiedz, że Jakku na początku wcale nie traktował jej jak osoby, a ciekawe zjawisko. Przecież nie na co dzień spotyka się swojego klona, nie? Musiał się z tym wszystkim oswoić. Ona chyba była odrobinkę trochę bardziej nachalna w stosunku do niego i przeczuwam, że przez jej perwersyjne zachowanie i myślenie tak się zaczęły ich relacja na tle seksualnym (plus faceci często nie myślę tym czym trzeba, a nie czarujmy się - Jakku nie był jakoś szczególnie doświadczony w takich sprawach, nie żeby teraz też był). xD\nPrzepraszam za moje wynurzenia i w ogóle. Dziękuję ślicznie za wypisanie wszystkich błędów. Co do bety – mam, przecież nawet jej nick widnieje na końcu każdego rozdziału i w podstronie „opowiadanie”. :D\nNo nie, nie napisałaś, to była hiperbola, bo też nigdzie nie napisałaś, że wiedział, do kogo uderza. O to chodzi, że w tekście brakuje takich szczegółów i wytrącają one czytelnika z równowagi, bo może odczytać tę kwestię jak chce. I nic z tej sceny nie wskazywało na to, że nie mogłam tego odczytać tak, jak to wskazałam w ocenie - że spytał pierwszą lepszą osobę na ulicy. Powinnaś tak wykreować akcję, aby nie zdradzając mi wszystkiego (bo odnoszę wrażenie, że nie chcesz powiedzieć wprost w tamtym momencie, czemu Lavi zwraca się do Jakku na tej ulicy) zasugerować, że jednak Lavi wie, co robi, podchodząc akurat do Jakku i że to nie jest czysty przypadek.\nWiesz, aktualnie Dyktator jest na takiej fazie, że a) nie wszystko powinno być jasne i dlatego po przeczytaniu tego, co już jest, nie do końca się we wszystkim łapię i gubię, kiedy tylko się da; b) niektóre rzeczy pogubiłaś i dlatego czuję się aż tak pogubiona. Trudno mi o tym jakoś się wypowiedzieć, bo to Ty, jako autor, musisz w tej kwestii decydować. Ja chciałam tylko powiedzieć, że dla mnie nie było to do końca komfortowe i w pewnym momencie miałam już dość, że wszystko jest takie zagmatwane i nie wiem, kto z kim, kto gdzie, po co, dlaczego i co się dzieje.\nAle skąd Prototyp miał numer, który powinien mieć Jakku? xd I chodziło mi też o to, że wspominając Jakku tuż przed tą akcją z Prototypem, jako czytelnik miałam wrażenie, że w tej scenie występujący mężczyzna jest Jakkiem, nie Prototypem. I że nie wiem, pomyliłaś się jakoś lub że coś w tekście zgubiłam.\nco do drugiego komentarza, który się ukazał, gdy odpisywałam - apropos Unii Europejskiej, chodziło mi bardziej o odzew Unii Europejskiej w tej sprawie. Jakby brakuje mi jakiegoś znaku, że to wciąż istnieje i interesuje się całą sprawą. No i zastanawiam się, co z ONZem. Też żadnego odzewu? Wskazałam przykład tylko UE, ale chodziło mi o takie szersze spojrzenie, że po prostu poza Rosją i Japonią, nikt tym ich konfliktem się nie interesuje. Że taka Isztar jest tym bardziej przejęta niż wielkie organizacje światowe.\nTeraz, jak tak sobie pomyślałam, to Ty właściwie też chyba nie przesunęłaś sytuacji między tymi krajami w czasie, tak? Wiesz, założyłam, że skoro minęło tyle lat, cośtam się pozmieniało. Ale jak tak to sobie teraz przyrównałam po Twoim komentarzu z dzisiejszą sytuacją, to to wygląda, jakbyś po prostu zamroziła relacje tych krajów na kilka lat. Hm. Tak samo w sumie broń wojenną z tego co kojarzę, ale tu piszę z pamięci, więc mogę coś kręcić. Nie orientuję się też dokładnie w kwestii Rosja-Japonia, ale czy oni mają w naszych czasach jakiś pakt o nieagresji? Ja się zatrzymałam na momencie ich wojny i na tym, że właściwie do lat współczesnych (w sensie, kilka lat temu) wciąż nie został przez nich podpisany traktat pokojowy, ale tak bardzo aktualna w tej kwestii to ja nie jestem. I jeśli nie mają tego paktu, to ja wnoszę o zapisanie gdzieś w treści, że taki pakt został zawarty.\nWiesz, ja, przechodząc przez te wszystkie opinie, nauczyłam się jednego: opisy przede wszystkim mają mieć sens. Jak nie mają sensu, możesz je wyrzucić, bo są zwyczajnym sztucznym zapychaczem, które - jeśli oddasz za długi tekst do wydawnictwa - ktoś prędzej czy później i tak Ci wywali. W opowiadaniu, gdzie bardziej zwraca się uwagę na akcje, bardziej zwraca się na wygląd bohatera. Tam, gdzie analizuje się podłoże psychologiczne, kreacja bohatera pod tym kątem musi być pokaźna. I tak dalej, i tak dalej.\nCo do tego Jakku i Seidi - wiesz, przy Seidi aż tak te braki nie rzucają się w oczy, ale Jakku, jak widać, jest na tyle złożony, że szatkując go w tej sposób, tworzysz bohatera, który się ze sobą nie klei. I ja większości tego, co wypisałaś, nie mam jak płynnie odczytać z tekstu. Musiałabym naprawdę robić szczegółową analizę tekstu jak na maturze dla każdej sceny, w której on występuje, żeby dojść do części tego, co opisałaś, o całości jakoś nie marzę. Bo ja nie twierdzę, że nie masz pomysłu na tego bohatera, ale on się jakoś nie klei. Brakuje między jego różnymi odsłonami jakiegoś łącznika, który sprawi, że to wszystko w końcu będzie dla mnie płynne, logiczne i uzasadnione.\nI ja nie mam żadnych pretensji o ich relację seksualną. Ja wręcz uważam, że to plus tej historii. Ale dziwi mnie całkowity brak przemyśleń Jakkuw tym temacie. Nie wiem, nigdy nie posuwałam własnego brata, ale wydaje mi się, nawet gdyby mnie kręcił i mimo całej mojej otwartości i tolerancji, miałabym na początku jakieśtam wątpliwości w tej kwestii. I właśnie brakuje mi tego ukazania.\nMasz rację, jakoś uleciała mi ta sytuacja z robieniem klona, nieudanym robieniem eksperymentu i Seidi o innej płci. Znaczy konkretniej: nie połączyłam faktów.\nA. 30 stycznia 2013 19:12\nMam pytanie do smirka odnośnie tego:\n"Dopowiadanie jakichś informacji w nawiasie? Serio? „Dmitrij otworzył jedno, lewe oko (drugie zostało tak uszkodzone, że nie był wstanie go już nigdy więcej używać) i wbił spojrzenie w przyjaciółkę”"\nMam przez to rozumieć, że stosowanie nawiasów w opowiadaniu to błąd? Czy idiotyzm? Czy coś jeszcze innego? Bo troszkę niejasno się wyraziłaś.\nByłabym bardzo wdzięczna, gdybyś wytłumaczyła mi tę kwestię, bo ja w swoim pisaniu stosuję dość dużo nawiasów (mimowolnie, nawet się nad tym zbytnio nie zastanawiam) i do głowy mi nie przyszło, że nie powinnam tak robić.\nChodzi mi o to, że dopowiadanie w tekście narracyjnym w nawiasach, kiedy stosujesz zabieg narratora ukrytego, jest niesamowicie nienaturalne. Gdy narrator jest ujawniony, taki zabieg może być ciekawy, a wręcz stać się plusem opowiadania. Kiedy zaś piszesz opowiadanie trzecioosobówką ukrytą, wygląda to, jakby autor opowiadania miał problem z płynnym wypowiadaniem się i potrzebował nawiasów, aby to jakoś zapisać i utrzymać w miarę porządek. Jest to w tym przypadku dość infantylne. Zawsze mi się kojarzy z małymi dziećmi, które piszą, piszą opowiadanie, nagle informują o czymś nr 1 czytelnika i przypomina im się, że nie poinformowały go o czymś nr 2, co jest kluczowe dla zrozumienia czegoś nr 1, więc nagle na sztywno dopowiadają to w nawiasie.\nJesus Chrysler Killer 31 stycznia 2013 14:05\nJestem zażenowany faktem, iż oceniająca nie wspomniała kto zwrócił jej uwagę na fragment z rublem.\ntak, zrobił to Jezus. natchnął mnie.\n香奈子 1 lutego 2013 16:33\nAż tak mocne konsultacje były? ^^\nAnonimowy 3 lutego 2013 00:20\njakie tam mocne, z pierwszej ręki. Jezus to pierwsza osoba o poranku, z którą rozmawiam, i ostatnia, do której coś mówię, gdy kładę się spać. Jezus jest ze mną wszędzie.


O kredycie hipotecznym i zdolności kredytowej - na wesoło\nMów prawdę jak na spowiedzi\nPodjąłeś ważną w życiu decyzję i chcesz skorzystać z usług biura nieruchomości? Zrób rachunek sumienia. Ważne jest, żebyś powiedział prawdę o swojej sytuacji finansowej. Oszczędzi to Wam czasu i pieniędzy. Agent spojrzy Ci głęboko w oczy i... - niestety - nie odkryje niczym wróżbita Maciej, czy coś ukrywasz ;-) Musi jednak poznać Twoje potrzeby, wówczas oceni sam lub we współpracy z pośrednikiem finansowym na co Cię stać. Dobry doradca finansowy wie, że niektóre pytania mogą boleć, mogą być trudne i niewygodne. Uwierz, to dla Twojego dobra:\nDoradca nie pyta o alimenty, bo jest ciekawski, tylko dlatego, iż wie, że nie wliczają się one do zdolności kredytowej.\nJeśli doradca finansowy pyta ile masz dzieci, to nie dlatego, żeby zaprosić Was na kinderbal, ale żeby wiedzieć, jakie macie koszty utrzymania rodziny.\nO wiek też nie pyta, żeby zobaczyć, czy wygląda młodziej od Ciebie, tylko jak długi okres kredytowania jest dla Ciebie najlepszy.\nPytanie dlaczego masz zaległości w spłacie raty też nie jest nie na miejscu, jednak doradca może pomóc Ci wykreślić dług z BIK.\nDoradca powinien wiedzieć, gdzie i na jakich zasadach jesteś zatrudniony, bo od tego zależy, jaką marżę zaproponują wybrane banki.\nTak krawiec kraje, jak materii staje:\nJeśli nie wyjdziesz od doradcy finansowego z delikatnym dyskomfortem, to oznacza, że on nie wie o Tobie wszystkiego, co powinien wiedzieć, żeby przygotować skrojoną na Twoją miarę ofertę kredytową.\nJeśli znajdziesz wymarzony dom czy mieszkanie, odrzucisz rozsądek i zadłużysz się po uszy, żeby osiągnąć swój cel. Dlatego dobry agent powinien zachować zimną krew i wylać na Ciebie kubeł zimnej wody.\nTeraz, kiedy stopy procentowe są bardzo niskie, kredyt wydaje się być tani, rata niezbyt duża, a na wkład własny można wziąć dodatkowy kredyt gotówkowy, nieruchomości znikają z rynku jak świeże bułeczki.\nPamiętaj: Nie zadłużaj się całkowicie, zostaw parę groszy oszczędności, nie bierz kredytu gotówkowego na wkład własny. Rata kredytu gotówkowego często jest porównywalna z ratą kredytu hipotecznego. Zastanów się dwa razy, co się stanie, jeśli rata wzrośnie o 15-20%, co się stanie, jeśli stracisz pracę i zostaniesz zupełnie bez oszczędności? Dobry doradca musi Cię przygotować na każdy, również czarny scenariusz. Wierzę jednak, że Twoja historia potoczy się jak w najpiękniejszej bajce - tego Ci życzę!\nPoniżej w tabeli prezentujemy wyliczenie zdolności kredytowej w bankach dla różnych wariantów i sytuacji:\nDochód: 3,5 tys. brutto,\nWarszawa, rynek wtórny\n30 lat oraz na max LTV\nZastosowany rozsądny cross-sell by obniżyć marżę\nDochód: 5 tys. brutto,\nDochód: 6 tys. brutto,\nDochód: 10 tys. brutto,\nŹródło: Open Partners\nZDOLNOŚĆ W PLN LUTY 2018 - SUMA\nBANK Singiel - 3 500 zł brutto 2 os. - 5 000 zł brutto 2 os. + 1 - 6 000 zł brutto 2 os. + 2 - 10 000 zł brutto\nAlior Bank 236 201,67 zł 266 669,50 zł 233 115,14 zł 558 533,51 zł\nBGŻ BNP Paribas 217 849,11 zł 283 621,45 zł 240 469,23 zł 623 486,39 zł\nBOŚ 199 500,00 zł 274 019,16 zł 218 889,44 zł 560 230,02 zł\nBZ WBK 220 858,58 zł 271 820,82 zł 215 000,08 zł 543 425,27 zł\nDB PBC 148 000,00 zł 205 000,00 zł 209 000,00 zł 560 000,00 zł\nEurobank 220 000,00 zł 275 740,00 zł 231 506,00 zł 573 160,00 zł\nING 219 283,00 zł 267 141,00 zł 218 483,00 zł 547 247,00 zł\nmBank 204 096,30 zł 251 699,36 zł 224 185,67 zł 514 899,16 zł\nMillenium 192 000,00 zł 262 000,00 zł 228 000,00 zł 537 000,00 zł\nPekao Bank Hipoteczny 205 000,00 zł 269 000,00 zł 210 000,00 zł 485 000,00 zł\nPekao SA 205 956,00 zł 266 328,00 zł 202 172,00 zł 505 349,00 zł\nPKO BP 172 000,00 zł 217 300,00 zł 163 550,00 zł 447 400,00 zł\nRaiffeisen 203 730,09 zł 250 128,00 zł 197 096,00 zł 495 860,00 zł\nZ tabeli wynika, że stać Cię na zacne dwupokojowe mieszkanko w centrum? Policz jeszcze raz, a najlepiej idź do biura nieruchomości. Oni współpracują z doradcami finansowymi, którzy dokładnie sprawdzą, na co Cię stać. Życie pisze różne scenariusze. Wybieraj sercem, ale niech rozum czuwa!\nAutor: Izabela Cor-Kubińska, In.House Nieruchomości&Finanse


Wii Music oficjalnie | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 11 października 2007, 17:52\nGra Wii Music nie jest już dla nas jedną wielką niewiadomą. Wszystko to za sprawą ujawnienia oficjalnych informacji, w których ujęto najważniejsze cechy systemu rozgrywki. Przedstawił je w trakcie specjalnej konferencji prasowej Satoru Iwata, prezes Nintendo.\nGra Wii Music nie jest już dla nas jedną wielką niewiadomą. Wszystko to za sprawą ujawnienia oficjalnych informacji, w których ujęto najważniejsze cechy systemu rozgrywki. Przedstawił je w trakcie specjalnej konferencji prasowej prezes Nintendo Satoru Iwata.\nW Wii Music wcielimy się w dyrygenta i staniemy przed zadaniem pokierowania sześcioosobowego zespołu muzycznego. Dzięki odpowiednim ruchom wykonywanym za pomocą kontrolerów dołączanych do Wii będziemy w stanie wydobywać właściwe dźwięki, a co za tym idzie – odgrywać melodie pochodzące m.in. z najsłynniejszych produkcji Nintendo.\nW trybie single player gracz będzie mógł objąć kontrolę nie tylko nad jednym z muzyków (mogącym korzystać z czterdziestu zróżnicowanych instrumentów), ale także nad całym zespołem. Opcja wieloosobowa umożliwi jednoczesną zabawę maksymalnie czterem miłośnikom muzyki.\nŚwiatowa premiera Wii Music zaplanowana została na pierwszą połowę przyszłego roku.


Zamkowa: kolizja na skrzyżowaniu\nopublikowano: 2008-07-11 16:43:41\nPrzed godz. 16.30 na skrzyżowaniu ulic Zamkowej i Kościuszki zderzyły się dwa fordy. Auta zostały zepchnięte na chodnik. Na miejsce przyjechała policja. Przez kilka minut ruch pojazdów utrudniał leżący na skrzyżowaniu zderzak czerwonego forda.\nKomentarze do artykułu: Zamkowa: kolizja na skrzyżowaniu\nkomentarz dodano: 2008-07-11 21:59:33\nWielkie BRAWOOO dla redakcji za reakcję po 4h\nkomentarz dodano: 2008-07-11 20:45:11\nHEHE ja widziałam ta kolizje i ona była na skrzyżowaniu KOśCIUSZKI I ZAMKOWEJ chyba osoba pisząca ten tekst powinna bardziej sie przyłożyć.\nkomentarz dodano: 2008-07-11 18:52:15\nu nas wszystko jest możliwe nawet skrzyżowanie równoległych ulic\nkomentarz dodano: 2008-07-11 18:51:11\nkomentarz dodano: 2008-07-11 17:00:55\nPierwszy raz słyszę, że możliwe jest skrzyżowanie dwóch równorzędnych do siebie ulic..