Mistrz czystego kodu. Kodeks post powania profesjonalnych programist w by Helion SA - Issuu\nTytuł oryginału: The Clean Coder: A Code of Conduct for Professional Programmers Tłumaczenie: Wojciech Moch ISBN: 978-83-246-7534-0 Authorized translation from the English language edition, entitled: THE CLEAN CODER: A CODE OF CONDUCT FOR PROFESSIONAL PROGRAMMERS; ISBN 0137081073; by Robert C. Martin; published by Pearson Education, Inc, publishing as Prentice Hall. Copyright © 2011 Pearson Education, Inc. All rights reserved. No part of this book may be reproduced od transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from Pearson Education, Inc. Polish language edition published by HELION S.A., Copyright © 2013. All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from the Publisher. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl WWW: http://helion.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://helion.pl/user/opinie/mckkod Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Printed in Poland.\nUważaj, czego sobie życzysz Przejmowanie odpowiedzialności Po pierwsze nie szkodzić Etyka pracy Bibliografia\n36 36 38 43 48\nKiedy mówić „nie”\nPrzeciwstawne role Wysokie stawki Gracz zespołowy Koszta przytakiwania Kod niemożliwy\n51 54 55 60 65\nKiedy mówić „tak”\nJęzyk zobowiązań Naucz się, jak mówić „tak” Wnioski\nPrzygotowanie Strefa Blokada twórcza Debugowanie Wyznaczanie sobie rytmu Spóźnienia Pomoc Bibliografia\n80 83 85 87 90 91 93 95\nSąd na sali Trzy prawa TDD Czym TDD nie jest Bibliografia\n98 99 103 103\nĆwiczenia Kilka ćwiczeń w tle Dojo kodowania Zwiększanie doświadczenia Wnioski Bibliografia\n105 106 109 112 113 113\nKomunikowanie wymagań Testy akceptacyjne Wnioski\n115 120 129\nKontrola jakości nie powinna nic znaleźć Piramida automatyzacji testów Wnioski Bibliografia\n132 133 136 136\nZarządzanie czasem Spotkania Manna skupienia Paczkowanie czasu i pomidory Uniki Ślepe uliczki Marsze, bagna i bałagan Wnioski\nSzacowanie Czym jest szacowanie? PERT Szacowanie zadań Prawo wielkich liczb Wnioski Bibliografia\nPresja Unikanie presji Jak radzić sobie z presją Wnioski\nWspółpraca Programiści kontra ludzie Móżdżki Wnioski\n137 138 142 144 145 146 146 147\n149 151 154 157 159 160 160\n167 169 173 174\nMożna to zmiksować? Wnioski Bibliografia\n176 178 179\nNauczanie, terminowanie i mistrzostwo Stopnie niepowodzenia Nauczanie Terminowanie Rzemiosło Wnioski\n181 181 182 187 190 191\n9 Kup książkę\nNarzędzia Narzędzia Kontrola kodu źródłowego IDE i edytor Śledzenie problemów Ciągła kompilacja Narzędzia do testów jednostkowych Narzędzia do testów komponentów Narzędzia to testów integracyjnych UML/MDA Wnioski\n193 195 195 199 201 202 202 203 204 205 207\n10 Kup książkę\nW poprzedniej książce1 napisałem całkiem sporo o strukturze i naturze czystego kodu. W tym rozdziale będę omawiać sam akt tworzenia kodu oraz kontekst otaczający ten akt. Gdy miałem 18 lat, całkiem nieźle szło mi pisanie na klawiaturze, ale nadal musiałem patrzeć na klawisze. Nie byłem w stanie pisać bezwzrokowo. Któregoś wieczoru spędziłem kilka godzin nad klawiaturą komputera IBM 029, starając się nie patrzeć na swoje palce w czasie, gdy wpisywałem program, który zapisałem na kilku formularzach. Po zakończeniu wprowadzania sprawdziłem każdą kartę z osobna i wyrzuciłem te, które zawierały błędy. 1\n79 Kup książkę\nR OZDZIAŁ 4.\nPoczątkowo zdarzało mi się całkiem sporo błędów, ale pod wieczór mogłem zapisywać karty niemal perfekcyjnie. W ciągu długiej nocy przekonałem się, że pisanie bezwzrokowe wymaga przede wszystkim pewności siebie. Moje palce wiedziały, gdzie są poszczególne klawisze, i musiałem tylko zyskać pewność, że nie popełniam błędów. Jedną z rzeczy, które mi bardzo przy tym pomogły, było to, że dokładnie czułem, kiedy popełniam błąd. Pod wieczór od razu wiedziałem, kiedy popełniłem błąd, i mogłem zaraz wyrzucić kartę bez patrzenia na nią. Umiejętność wyczuwania własnych błędów jest niezwykle ważna. Nie tylko podczas pisania na klawiaturze, ale w każdym elemencie. Ten dodatkowy zmysł oznacza, że bardzo szybko zamykasz pętlę sprzężenia zwrotnego i jeszcze szybciej jesteś w stanie uczyć się na swoich błędach. Od czasu tego dnia spędzonego nad klawiaturą dwudziestki dziewiątki wiele się nauczyłem i pogłębiłem swoją wiedzę. Za każdym razem przekonywałem się, że kluczem do sukcesu są pewność siebie i umiejętność wyczuwania błędów. W tym rozdziale opiszę mój osobisty zbiór zasad i reguł dotyczących tworzenia kodu. Te reguły i zasady nie odnoszą się do samego kodu, ale raczej do mojego zachowania, nastawienia i humoru podczas jego pisania. Opisują mój mentalny, moralny i emocjonalny kontekst pisania kodu. To właśnie one są podstawą mojej pewności siebie i umiejętności wyczuwania błędów. Z pewnością nie zgodzisz się ze wszystkim, co tutaj napiszę, to w końcu sprawy bardzo osobiste. Co więcej, całkiem prawdopodobne jest, że gwałtownie zaoponujesz przeciwko niektórym moim zasadom. To zupełnie normalne. Nie mają być one prawdami absolutnymi dla nikogo poza mną. Są tylko moją własną metodą profesjonalnego tworzenia kodu. Być może analizując moje środowisko tworzenia kodu, będziesz w stanie lepiej zrozumieć całą zawartość tej książki.\nPrzygotowanie Tworzenie kodu jest bardzo wyczerpującą czynnością i ogromnym wyzwaniem intelektualnym. Wymaga ono osiągnięcia pewnego poziomu koncentracji i skupienia, niezbędnego tylko w kilku innych dziedzinach. Wynika to z tego, że tworzenie kodu wymaga od programisty żonglowania wieloma sprzecznymi zasadami. 1. Twój kod musi działać. Musisz poznać problem, który masz rozwiązać, i zdefiniować sposób jego rozwiązania. Musisz mieć pewność, że napisany przez Ciebie kod będzie wiernym odwzorowaniem tego rozwiązania. Musisz zadbać o każdy szczegół tego rozwiązania, pozostając w zgodzie z językiem programowania, platformą, używaną architekturą oraz kruczkami systemu. 2. Kod musi rozwiązywać problem zdefiniowany przez klienta. Często jest tak, że wymagania określone przez klienta wcale nie rozwiązują jego problemów.\n80 Kup książkę\nTwoim zadaniem jest wychwycenie tych rozbieżności i takie prowadzenie negocjacji z klientem, żeby zostały zaspokojone jego rzeczywiste potrzeby. 3. Twój kod musi dopasować się do istniejącego systemu. Nie powinien zwiększać jego sztywności, delikatności ani nieprzejrzystości. Wszystkie zależności muszą pozostać pod kontrolą. W skrócie: Twój kod musi być zgodny z podstawowymi zasadami inżynierii2. 4. Twój kod musi być czytelny dla pozostałych programistów. I nie chodzi tu tylko o pisanie odpowiednich komentarzy, a raczej o takie ukształtowanie kodu, żeby sam ujawniał Twoje zamiary. To jest najtrudniejsze. Wydaje się, że dla programisty właśnie to może być najtrudniejsze do opanowania. Żonglowanie tymi wszystkimi zasadami może być naprawdę trudne. Już samo fizjologiczne utrzymywanie niezbędnego skupienia przez dłuższy czas jest niełatwe. Dodaj do tego cały zbiór problemów i elementów rozpraszających wynikających z pracy w zespole, w większej organizacji, nie wspominając nawet o typowych rozterkach codziennego życia. Chodzi o to, że na każdym rogu czai się coś, co może zmniejszyć Twoje skupienie. Jeżeli nie możesz się odpowiednio skoncentrować i skupić, to z pewnością napisany przez Ciebie kod będzie nieprawidłowy. Będzie zawierał błędy. Będzie miał nieodpowiednią strukturę. Będzie nieprzejrzysty i zagmatwany. Nie będzie rozwiązywał problemów klienta. Oznacza to, że będzie musiał zostać przebudowany i napisany na nowo. Praca bez skupienia tworzy tylko śmieci. Jeżeli jesteś zmęczony lub brakuje Ci skupienia, to nie twórz kodu. Ostatecznie staniesz przed koniecznością ponownego wykonania tej samej pracy. Lepiej będzie od razu wyeliminować elementy rozpraszające i uspokoić swój umysł.\nKod z godziny 3 nad ranem Najgorszy kod w życiu napisałem o godzinie 3 nad ranem. Było to w roku 1988, kiedy to pracowałem dla młodej firmy telekomunikacyjnej o nazwie Clear Communications. Wszyscy w firmie pracowaliśmy przez długie godziny, żeby wytworzyć „kapitał” (ang. sweat equity). Oczywiście wszyscy marzyliśmy o bogactwie. Pewnego bardzo późnego wieczoru (a może raczej bardzo wczesnego ranka) w ramach rozwiązywania problemu czasowego nakazałem swojemu kodowi wysyłać do samego siebie komunikat poprzez system rozprowadzania zdarzeń (nazywaliśmy to „wysyłaniem poczty”). To było bardzo niewłaściwe rozwiązanie, ale o 3 nad ranem wyglądało bardzo obiecująco. Co więcej, po 18 godzinach tworzenia kodu (nie wspominając o 60 – 70 godzinach pracy w tygodniu) na nic więcej nie było mnie stać.\n81 Kup książkę\nPamiętam, że byłem dumny z tego, że tak długo pracowałem. Pamiętam, że czułem swoje poświęcenie. Pamiętam też, że sądziłem, iż zawodowcy zawsze pracują do 3 nad ranem. Oj, jak bardzo się myliłem! Tamten kod kopnął nas jeszcze wielokrotnie. Zdefiniowałem wadliwą strukturę, z której korzystali wszyscy, ale jednocześnie zmuszeni byli tworzyć ciągłe obejścia. Wytworzyła ona najdziwniejsze problemy czasowe i niezwykłe pętle sprzężenia zwrotnego. Wpadaliśmy w nieskończone pętle wiadomości, gdy jeden komunikat powodował wysłanie innego i jeszcze kolejnego, ad infinitum. Nigdy nie mieliśmy czasu na napisanie na nowo fragmentów powodujących te problemy (a przynajmniej tak się nam wydawało), ale zawsze znajdowaliśmy czas na utworzenie kolejnej łatki i poprawki obchodzących wykrywane problemy. Całość ciągle rosła, opakowując ten kod napisany o 3 nad ranem w coraz większy bagaż efektów ubocznych. Później stało się to podstawą żartów w zespole. Za każdym razem, gdy byłem zmęczony lub sfrustrowany, mówili do siebie: „Patrzcie! Bob zaraz wyśle do siebie maila!”. Morał tej historii jest taki: nie pisz kodu, jeżeli jesteś zmęczony. Poświęcenie i profesjonalizm są bardziej związane z odpowiednią dyscypliną, a nie z godzinami pracy. Upewnij się, że Twój styl życia, zdrowie i dawka snu są wystarczające, żeby pracy poświęcić osiem dobrych godzin.\nKod ze zmartwieniami Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się ostro pokłócić ze współmałżonkiem lub przyjacielem, a zaraz potem przystąpić do pisania kodu? Pamiętasz zapewne, że gdzieś z tyłu Twojej głowy trwał mały proces, który starał się ponownie analizować przebieg kłótni. Stres generowany przez ten mały proces można czasami poczuć w klatce piersiowej lub w żołądku. Sprawia to, że czujesz niepokój jak po wypiciu zbyt wielu kaw lub coli. To bardzo rozprasza. Jeżeli martwię się kłótnią ze swoją żoną albo problemami z klientem albo chorym dzieckiem, to nie jestem w stanie się odpowiednio skupić. Moja koncentracja cały czas odpływa. Okazuje się, że mimo oczu skierowanych na ekran, a palców leżących na klawiaturze nie jestem w stanie nic zrobić. Katatonia. Paraliż. Jestem tysiąc kilometrów stąd, analizując palący mnie problem, a nie zastanawiając się nad tworzonym kodem. Czasami zmuszam się do myślenia na temat kodu. W ten sposób jestem w stanie dopisać wiersz lub dwa. Mogę zmusić się do napisania jednego testu lub dwóch, ale nie jestem w stanie dłużej koncentrować się na pracy. Ostatecznie zawsze popadam w to niezwykłe odrętwienie, w którym nie widzę nic mimo otwartych oczu i przetwarzam moje najróżniejsze troski. Nauczyłem się już, że nie jest to dobry czas na tworzenie kodu. Każdy kod, który w tym czasie napiszę, będę mógł wyrzucić do kosza. Dlatego właśnie zamiast pisać, staram się rozwiązywać problemy powodujące zmartwienia. Oczywiście istnieje wiele trosk, których nie da się usunąć z godziny na godzinę. Co więcej, nasz pracodawca raczej nie będzie chętnie tolerował naszej bezczynności, w czasie gdy\nbędziemy starać się rozwiązywać prywatne problemy. Sztuczka polega zatem na tym, żeby nauczyć się zamykać ten działający w tle proces, a przynajmniej zmniejszać jego priorytet, tak aby nie stawał się on nieustającym elementem rozpraszającym. Sam robię to, odpowiednio dzieląc swój czas. Zamiast zmuszać się do pisania kodu z ciągle atakującymi mnie myślami, poświęcam im pewien wybrany wycinek czasu — może nawet godzinę — starając się pracować nad powodem mojego niepokoju. Jeżeli moje dziecko jest chore, to dzwonię do domu, aby dowiedzieć się, czy wszystko jest w porządku. Jeżeli pokłóciłem się z żoną, to dzwonię do niej i staram się obgadać powód tej kłótni. Jeżeli mam problemy finansowe, to myślę nad tym, jak sobie z nimi poradzić. Wiem, że najprawdopodobniej nie uda mi się rozwiązać problemu w czasie tej godziny, ale jest bardzo możliwe, że zmniejszę w ten sposób swoje napięcie i uciszę działający w tle proces. Najlepiej byłoby, gdyby czas poświęcony na walkę z osobistymi problemami był Twoim czasem prywatnym. Spędzenie w ten sposób godziny w pracy byłoby niewłaściwe. Zawodowi programiści wykorzystują swój prywatny czas tak, żeby czas spędzony w biurze był jak najbardziej produktywny. Oznacza to, że jeszcze w domu należy poświęcić trochę czasu na zmniejszenie wewnętrznych niepokojów, tak aby nie przynosić ich ze sobą do biura. Jednak jeżeli jesteś już w pracy, a wewnętrzne niepokoje nie pozwalają pracować z pełną skutecznością, to może lepiej poświęcić godzinę na ich uspokojenie, niż zmuszać się do pisania kodu, który później i tak będzie trzeba napisać od nowa. Albo co gorsza dalej z nim żyć.\nStrefa Wiele już napisano o tym stanie hiperproduktywności nazywanym „przepływem” (ang. flow). Niektórzy programiści nazywają ten stan „strefą” (ang. zone). Niezależnie od nazwy każdy z nas z pewnością się już z tym stanem zetknął. To stan świadomości z dużym skupieniem i widzeniem tunelowym, w który mogą wejść programiści tworzący kod. Wówczas czują się naprawdę produktywni. To właśnie wtedy czują się całkowicie nieomylni. W efekcie starają się jak najdłużej pozostawać w tym stanie, a miarą ich wartości staje się spędzony w nim czas. Oto mała rada od kogoś, kto dokładnie przerobił już ten temat: unikaj strefy. W tym stanie świadomości tak naprawdę nie jest się hiperproduktywnym, a już na pewno nie jest się nieomylnym. Tak naprawdę jest to tylko pewien stan medytacyjny, w którym niektóre czynniki racjonalne zostają umniejszone w celu uzyskania większej prędkości pracy. Muszę tu wyrazić się jasno. Będąc w strefie, na pewno napiszesz więcej kodu. Jeżeli stosujesz praktyki TDD, to na pewno szybciej przejdziesz pętlę czerwone – zielone – refaktoryzacja. I dodatkowo poczujesz lekką euforię. Problem polega na tym, że będąc w strefie, stracisz szerszy pogląd na sprawy, przez co możesz podejmować decyzje, które później będzie trzeba zmieniać. Kod napisany w strefie na pewno powstaje szybciej, ale później trzeba go częściej poprawiać.\nAktualnie, gdy czuję, że sam zaczynam wpadać w strefę, na kilka minut odchodzę od komputera. Oczyszczam umysł, odpisując na kilka e-maili i czytając kilka wiadomości na Tweeterze. Jeżeli jest tuż przed południem, to idę na obiad. Jeżeli pracuję w zespole, to idę poszukać sobie partnera. Jedną z zalet programowania w parach jest to, że dla pary praktycznie niemożliwe jest wejście w strefę. Jest to stan niekomunikatywny, podczas gdy programowanie w parach wymaga ciągłej i intensywnej komunikacji. Co ciekawe, często słyszę, że jedną z wad programowania w parach jest to, że nie pozwala ono na wejście w strefę. O rany! Przecież nikt nie powinien dążyć do tego, żeby znaleźć się w strefie. To jednak nie do końca prawda. Czasami strefa jest miejscem, w którym chciałoby się znaleźć. Ale zdarza się to tylko podczas ćwiczeń. O tym opowiem jednak w innym rozdziale.\nMuzyka W latach 70. w firmie Teradyne miałem prywatne biuro. Byłem wtedy administratorem systemu na naszym PDP 11/60 i jako jeden z niewielu programistów dostałem swój własny terminal. Terminalem tym był VT100 podłączony do PDP-11 za pomocą 25 metrów kabla RS-232 działającego z prędkością 9600 bodów, który przypiąłem do sufitu swojego biura i w ten sposób poprowadziłem do pokoju komputerowego. W biurze miałem zestaw stereo. Składał się ze starego gramofonu, wzmacniacza i sporych głośników. Miałem też dużą kolekcję płyt winylowych, w tym Led Zeppelin, Pink Floyd i… chyba już wiesz, o co chodzi. Często korzystałem z tego zestawu w czasie pisania kodu. Sądziłem, że muzyka ułatwiała mi koncentrację. Niestety, byłem w błędzie. Pewnego dnia musiałem wrócić do modułu, który pisałem, słuchając sekwencji otwierającej The Wall. W komentarzach do kodu zobaczyłem kawałki tekstu tego utworu, a także wzmianki o bombowcach nurkujących i płaczących dzieciach. To wtedy zrozumiałem, że czytelnik mojego kodu dowie się z niego więcej o moich gustach muzycznych niż o problemie, który ten kod ma rozwiązywać. Okazało się, że słuchając muzyki, wcale nie piszę lepszego kodu. Muzyka wcale nie pomaga mi się skoncentrować. Co więcej, słuchanie muzyki zdaje się pochłaniać całkiem sporą część zasobów mojego umysłu, których potrzebuję do tworzenia czystego i dobrze zaprojektowanego kodu. Być może w Twoim przypadku działa to inaczej. Być może Tobie muzyka ułatwia pisanie kodu. Znam w końcu wiele osób, które piszą kod ze słuchawkami na głowie. Jestem w stanie zaakceptować fakt, że muzyka ułatwia im pracę, ale mam dziwne podejrzenia, że tak naprawdę pomaga im ona wejść do strefy. 84 Kup książkę\nB LOKADA TWÓRCZA\nPrzerwy Wyobraź sobie, że właśnie tworzysz kod na swojej stacji roboczej. Jak odpowiadasz, gdy ktoś zadaje Ci pytanie? Odpowiadasz niemiło? Patrzysz gniewnie? Czy język Twojego ciała informuje rozmówcę, że ma się szybko oddalić, bo masz inne zajęcie? W skrócie: czy zachowujesz się niegrzecznie? A może przerywasz swoją pracę i chętnie pomagasz komuś, kto właśnie ma jakiś problem? Czy traktujesz intruza tak jak w Twoim wyobrażeniu on powinien potraktować Ciebie, gdy przyjdziesz z jakimś problemem? Takie niegrzeczne zachowania często wiążą się ze strefą. Mogą wynikać z rozgoryczenia powodowanego wyciągnięciem ze strefy albo przerwaniem prób wejścia do niej. W obu przypadkach niegrzeczne zachowania są powiązane ze strefą. Czasami jednak powodem wcale nie jest strefa, ale prosty fakt, że próbujesz zrozumieć coś złożonego, co wymaga sporej koncentracji. W takim przypadku masz do wyboru kilka rozwiązań. Dobrą metodą radzenia sobie z takimi przerwami może być praca w parach. Twój partner może nadal pamiętać kontekst Waszych prac, podczas gdy Ty odbierasz telefon albo odpowiadasz na pytania innego kolegi. Po powrocie partner szybko pomoże Ci odtworzyć stan umysłu sprzed tej przerwy. Doskonałą pomocą może być też technika TDD. Jeżeli masz niedziałający test, to z pewnością przechowuje on cały kontekst zadania, nad którym pracujesz. Po przerwie możesz łatwo wrócić do pracy i sprawić, żeby test zaczął działać. Oczywiście zawsze będą zdarzały się przerwy, które będą Cię rozpraszały i powodowały straty czasu. Gdy coś takiego się zdarzy, pamiętaj, że następnym razem to Ty możesz potrzebować pomocy i będziesz komuś przerywać pracę. Oznacza to, że do profesjonalnego zachowania należy uprzejmość i chęć udzielania pomocy.\nBlokada twórcza Czasami kod po prostu nie chce powstać. Zdarzyło mi się to kilka razy i wiele razy widziałem taki stan u innych. Siedzi się wtedy przed komputerem i zupełnie nic się nie dzieje. Często znajdujesz wtedy jakieś inne zajęcie. Czytasz e-maile albo wiadomości z Tweetera. Przeglądasz różne książki, dokumenty lub kalendarze. Zwołujesz zebranie albo zajmujesz się rozmową ze współpracownikami. Robisz wtedy cokolwiek, byle tylko nie siedzieć przed komputerem i nie patrzeć, jak kod uparcie nie chce się urodzić. Co powoduje taką blokadę? O wielu czynnikach wspominałem już wcześniej. Dla mnie jedną z najważniejszych rzeczy jest sen. Jeżeli się dobrze nie wyśpię, to najzwyczajniej\n85 Kup książkę\nw świecie nie jestem w stanie pisać kodu. Innymi podobnie działającymi czynnikami mogą być strach, zmartwienia lub depresja. Najdziwniejsze jest to, że istnieje dla tego problemu bardzo proste rozwiązanie, które sprawdza się niemal za każdym razem. Jest naprawdę proste, a może dać Ci rozpęd wystarczający do napisania całkiem sporych ilości kodu. Rozwiązanie jest takie: znajdź sobie partnera do programowania w parze. To niesamowite, jak dobrze sprawdza się ta metoda. Gdy tylko usiądziesz przy kimś innym, wszystkie problemy powodujące blokadę same znikają. Podczas pracy z inną osobą następuje zmiana fizjologiczna. Nie mam pojęcia, na czym ona polega, ale za każdym razem czuję ją doskonale. W moim mózgu lub w moim ciele następuje zmiana chemiczna, która pozwala mi się przebić przez blokadę i wrócić do normalnej pracy. Nie jest to niestety rozwiązanie doskonałe. Czasami na zmianę trzeba czekać godzinę lub dwie, po których następuje tak poważne zmęczenie, że muszę opuścić swojego partnera i znaleźć jakiś kącik, aby odpocząć. Czasami nawet siedząc z kimś przy komputerze, nie jestem w stanie zrobić nic poza przytakiwaniem. Najczęściej jednak moją typową reakcją w takiej sytuacji jest odzyskanie swojego typowego rytmu.\nKreatywne wejście Istnieje jeszcze kilka innych rzeczy, które robię, żeby zapobiegać takim blokadom. Już dawno temu przekonałem się, że kreatywne wyjście zależy od kreatywnego wejścia. Sporo czytam, i to na wiele różnych tematów. Czytam teksty poświęcone oprogramowaniu, polityce, biologii, astronomii, fizyce, chemii, matematyce i wielu innym zagadnieniom. Co więcej, uważam, że literatura science fiction najlepiej pobudza we mnie kreatywne wyjście. W Twoim przypadku elementem pobudzającym może być coś całkiem innego. Być może dobra powieść detektywistyczna, poezja albo nawet romans. Jak sądzę, chodzi tu o to, że kreatywność tworzy kreatywność. Może też chodzić o swego rodzaju ucieczkę, eskapizm. Godziny, które spędzam z dala od moich normalnych problemów, stymulując się i wchłaniając różne kreatywne idee, wywołują niemal nieodpartą potrzebę samodzielnego tworzenia. Nie działają na mnie jednak wszystkie rodzaje kreatywnego wejścia. Na przykład zupełnie nie pomaga mi oglądanie telewizji. Wypad do kina działa lepiej, ale tylko troszkę lepiej. Słuchanie muzyki nie pomaga mi w tworzeniu kodu, ale bardzo ułatwia tworzenie prezentacji, przemówień i filmów. Jednak ze wszystkich rodzajów kreatywnego wejścia nic nie działa na mnie lepiej niż stara dobra space opera.\n86 Kup książkę\nDebugowanie Jedna z najgorszych sesji debugowania w mojej karierze przytrafiła mi się w 1972 roku. Terminale podłączone do systemu księgowego firmy Teamsters zawieszały się raz lub dwa razy na dzień. Nie dało się jednak w żaden sposób wymusić tego stanu. Błąd nie był związany z konkretnym rodzajem terminala ani z określonymi aplikacjami. Nie miało też znaczenia, co użytkownik robił tuż przed zawieszeniem. W jednej chwili terminal działał doskonale, a w następnej nie reagował już na nic. Zdiagnozowanie tego problemu zajęło nam całe tygodnie, w czasie których firma Teamsters stawała się coraz bardziej nerwowa. Za każdym razem osoba, której terminal się zawiesił, musiała skoordynować się z innymi użytkownikami, tak żeby zakończyli oni pracę, a następnie zadzwonić do nas z prośbą o restart. To był prawdziwy koszmar. Pierwsze dwa tygodnie spędziliśmy, zbierając dane z wywiadów prowadzonych z osobami, którym przytrafiła się blokada. Pytaliśmy, co robiły w czasie wystąpienia blokady i wcześniej. Pytaliśmy, czy zauważyły cokolwiek na swoich zawieszonych terminalach. Wszystkie te pytania zadawaliśmy przez telefon, ponieważ wszystkie terminale były umiejscowione w centrum Chicago, a my pracowaliśmy 50 kilometrów na północ od miasta, w środku pola kukurydzy. Nie mieliśmy żadnych protokołów, żadnych liczników, żadnych debuggerów. Jedynym dostępem, jaki mieliśmy do systemu, były światełka i przełączniki na przednim panelu. Mogliśmy zatrzymać komputer i przeglądać jego pamięć po jednym słowie. Nie mogliśmy tego jednak robić dłużej niż pięć minut, ponieważ firma Teamsters musiała korzystać ze swojego systemu. Kilka dni poświęciliśmy na napisanie prostego inspektora działającego w czasie rzeczywistym, którym mogliśmy sterować z teletekstu ASR-33 służącego nam za konsolę. W ten sposób mogliśmy zaglądać do pamięci komputera w czasie pracy systemu. Dodaliśmy komunikaty protokołu, które w krytycznych momentach były wypisywane na teletekście. Przygotowaliśmy liczniki zliczające zdarzenia i zapamiętujące historię stanów, którą mogliśmy sprawdzać za pomocą inspektora. Oczywiście to wszystko zostało napisane od zera w asemblerze i było testowane wieczorami, gdy system nie był używany. Terminale były sterowane przerwaniami, natomiast znaki przesyłane do nich były umieszczane w cyklicznych buforach. Za każdym razem, gdy port szeregowy kończył wysyłanie znaku, uruchamiane było przerwanie, w którym do wysłania był przygotowywany kolejny znak z cyklicznego bufora. Ostatecznie okazało się, że terminale zawieszały się wtedy, gdy rozsynchronizowały się trzy zmienne zarządzające stanem cyklicznego bufora. Nie mieliśmy pojęcia, dlaczego tak się działo, ale to była już jakaś wskazówka. Gdzieś w 5 000 wierszy kodu superwizora znajdował się błąd powodujący nieprawidłowe działanie tych wskaźników. 87 Kup książkę\nTa wiedza pozwalała nam też ręcznie odblokować terminale! Mogliśmy wpisać do tych trzech zmiennych domyślne wartości za pomocą inspektora, a terminale zaczynały znowu działać. W końcu napisaliśmy mały programik, który kontrolował wartość tych liczników i w razie stwierdzenia nieprawidłowości przywracał im wartości domyślne. Początkowo program ten był wywoływany przez naciśnięcie specjalnego przełącznika na panelu komputera za każdym razem, gdy ktoś z firmy Teamsters zgłaszał zawieszenie terminala. Później uruchamialiśmy go automatycznie co sekundę. Po mniej więcej miesiącu z punktu widzenia firmy Teamsters sprawa zawieszających się terminali została zamknięta. Czasami jakiś terminal zatrzymywał się na mniej więcej pół sekundy, ale przy prędkości 30 znaków na sekundę nikt tego nawet nie zauważał. Ale dlaczego te liczniki się rozsynchronizowywały? Miałem wtedy 19 lat i byłem zdeterminowany, żeby znaleźć przyczynę. Kod superwizora został napisany przez Richarda, który teraz był już na studiach. Nikt z pozostałych członków zespołu nie znał tego kodu zbyt dobrze, ponieważ Richard był w tym względzie dość zaborczy. Ten kod był jego, a my mieliśmy się od niego trzymać z daleka. Teraz jednak Richarda nie było już w firmie, dlatego wyciągnąłem gruby wydruk programu i zacząłem przeglądać go strona po stronie. Cykliczne kolejki w tym systemie były po prostu strukturami typu FIFO, czyli najzwyklejszymi kolejkami. Programy umieszczały znaki na jednym końcu kolejki, aż została ona zapełniona. Przerwania zdejmowały z kolei znaki z drugiego końca kolejki, za każdym razem gdy drukarka była gotowa na ich przyjęcie. Jeżeli kolejka była pusta, to drukarka się zatrzymywała. Drobny błąd sprawiał, że aplikacje były przekonane o tym, iż kolejka jest pełna, natomiast przerwania stwierdzały, że kolejka jest pusta. Przerwania były wykonywane w innym „wątku” niż pozostały kod programu. Oznaczało to, że liczniki i inne zmienne aktualizowane zarówno przez przerwania, jak i pozostały kod musiały być odpowiednio zabezpieczone przed jednoczesnym zapisem. W naszym przypadku oznaczało to wyłączanie przerwań w pobliżu kodu manipulującego tymi zmiennymi. W tym momencie wiedziałem już, że muszę znaleźć w kodzie miejsce, które zmienia zawartość feralnych zmiennych, nie wyłączając uprzednio przerwań. Dzisiaj mamy do dyspozycji całą paletę różnych narzędzi pozwalających wyszukać te miejsca w kodzie, które interesują się określoną zmienną. W ciągu kilku sekund można wyświetlić wszystkie podejrzane wiersze kodu. Znalezienie wycinka, w którym zapomniano o wyłączeniu przerwań, zajęłoby zaledwie minutę. Jednak w roku 1972 nie istniały takie narzędzia, a do dyspozycji miałem wyłącznie swoje oczy. Dokładnie przeglądałem kod zapisany na każdej stronie, poszukując feralnych zmiennych. Niestety, były one używane właściwie wszędzie. Niemal na każdej stronie były w ten lub inny sposób modyfikowane. W wielu przypadkach przerwania nie były wyłączane, ponieważ\n88 Kup książkę\nzmienne były tylko odczytywane, a przez to cała operacja była niegroźna. Problem polegał na tym, że w tym szczególnym asemblerze nie dało się stwierdzić, czy referencja zmiennej była niegroźnym odczytem, bez dokładniejszego sprawdzenia kodu. Po każdym odczycie zmiennej mogły nastąpić jej aktualizacja i zapisanie. Jeżeli zdarzyło się to w czasie, gdy przerwania były włączone, to zawartość zmiennej mogła zostać uszkodzona. Dokładne sprawdzenie kodu zajęło mi kilka dni, ale w końcu znalazłem przyczynę. W samym środku kodu ukryło się jedno miejsce, w którym aktualizowana była jedna z trzech zmiennych bez uprzedniego wyłączenia przerwań. Dokonałem wtedy pewnych obliczeń. Czas trwania podatności to mniej więcej dwie mikrosekundy. W firmie działało jakieś 12 terminali pobierających dane z prędkością 30 znaków na sekundę, czyli jedno przerwanie pojawiało się mniej więcej co 3 milisekundy. Biorąc pod uwagę wielkość superwizora, częstotliwość zegara procesora, można było się spodziewać, że terminal zostanie zablokowany jeden raz lub dwa razy dziennie. Bingo! Usunąłem ten błąd, ale nigdy nie miałem odwagi wyłączyć automatu sprawdzającego i korygującego liczniki. Do dzisiaj nie mam pewności, czy w programie nie ukrywał się jeszcze inny błąd.\nCzas debugowania Z nieznanych mi powodów część programistów nie uznaje czasu poświęconego na debugowanie za czas tworzenia kodu. Twierdzą, że czas debugowania jest po prostu wymogiem natury, czyli czymś, co trzeba zrobić. Jednak z punktu widzenia firmy czas debugowania jest tak samo kosztowny jak czas tworzenia kodu, dlatego wszystko, co zrobimy, żeby uniknąć debugowania albo przynajmniej skrócić jego czas, będzie pozytywnym działaniem. Dzisiaj spędzam na debugowaniu znacznie mniej czasu niż jeszcze 10 lat temu. Oczywiście nie mierzyłem różnicy, ale sądzę, że jest to mniej więcej jeden rząd wielkości. Tę radykalną redukcję czasu debugowania uzyskałem przez przyjęcie praktyki TDD (Test Driven Development), o której będę mówił w innym rozdziale. Niezależnie od tego, czy stosujemy praktykę TDD, czy inne rozwiązania o podobnej skuteczności3, na każdym zawodowym programiście ciąży zadanie dążenia do jak najskuteczniejszego redukowania czasu spędzanego na debugowaniu. Zerowy czas jest tutaj celem asymptotycznym, ale mimo to zawsze powinien być naszym celem. Chirurdzy nie lubią ponownie otwierać swoich pacjentów, żeby poprawić coś, co zrobili źle. Prawnicy nie lubią powtarzać pozwów tylko dlatego, że przy poprzednim palnęli głupotę.\nNie znam innej techniki o skuteczności zbliżonej do TDD, ale może wiesz coś, czego ja nie wiem.\nChirurg lub prawnik, który zbyt często popełnia takie błędy, nigdy nie będzie uznany za profesjonalistę. Podobnie programista robiący zbyt wiele błędów działa nieprofesjonalnie.\nWyznaczanie sobie rytmu Tworzenie oprogramowania to bardziej maraton niż sprint. Tego wyścigu nie da się wygrać, biegnąc od samego początku tak szybko, jak się da. Kluczem do zwycięstwa jest zachowywanie niezbędnych zasobów i wyznaczanie sobie odpowiedniego rytmu. Maratończyk dba o siebie zarówno przed wyścigiem, jak i podczas niego. Zawodowi programiści w podobny sposób zachowują swoją energię i kreatywność.\nWiedzieć, kiedy odejść Nie możesz wrócić do domu, dopóki nie rozwiążesz tego problemu? Oczywiście, że możesz, a najprawdopodobniej tak należałoby zrobić. Kreatywność i inteligencja to bardzo ulotne stany umysłu. Jeżeli uginasz się od zmęczenia, to na pewno się ich pozbywasz. Jeżeli wtedy zmuszasz swój przemęczony mózg do pracy w późnych godzinach nocnych, próbując rozwiązać jakiś problem, to tylko zwiększasz swoje zmęczenie, a tym samym zmniejszasz szanse na to, że prysznic lub samochód pomogą Ci znaleźć rozwiązanie. Jeżeli utkniesz w pracy i zmęczenie nie pozwoli Ci dalej pracować, to spróbuj się na chwilę odłączyć. Daj swojej podświadomości szansę na podjęcie próby rozwiązania problemu. Jeżeli odpowiednio zadbasz o swoje zasoby, to uzyskasz więcej w krótszym czasie przy znacznie mniejszym wysiłku. Odpowiednio wyznaczaj rytm sobie i swojemu zespołowi. Naucz się stosować wzorce kreatywności oraz błyskotliwości i staraj się je wykorzystać do swoich celów, a nie walczyć przeciwko nim.\nJazda do domu Miejscem, w którym udało mi się rozwiązać zadziwiająco wiele problemów, jest mój samochód wiozący mnie z pracy do domu. Kierowanie autem wymaga zaangażowania wielu niekreatywnych zasobów umysłowych. Wykonywaniu tego zadania musisz poświęcić swoje oczy, ręce oraz część umysłu. Oznacza to, że musisz odłączyć się od problemów z pracy. Takie właśnie odłączenie pozwala Twojemu umysłowi na poszukiwanie rozwiązań w inny, znacznie bardziej kreatywny sposób.\nPrysznic Równie wielką liczbę problemów udało mi się rozwiązać pod prysznicem. Być może ten strumień wody wcześnie rano pobudza mnie na tyle, że mogę ponownie przeanalizować wszystkie rozwiązania, na jakie wpadł mój umysł w czasie, gdy spałem.\nPracując nad jakimś problemem, czasami wchodzisz w niego tak głęboko, że nie jesteś w stanie dostrzec wszystkich możliwych opcji. Pomijasz eleganckie rozwiązania, ponieważ kreatywna część Twojego umysłu jest tłumiona przez intensywność skupienia na zadaniu. Czasami najlepszym sposobem na rozwiązanie problemu jest powrót do domu, zjedzenie kolacji, obejrzenie czegoś w telewizji, pójście do łóżka i skorzystanie z prysznica po przebudzeniu się następnego dnia.\nSpóźnienia Spóźnienia będą Ci się przytrafiać. To zdarza się najlepszym spośród nas. Zdarza się tym najbardziej oddanym pracy. Czasami po prostu nasze szacunki nie są dość dokładne i wtedy się spóźniamy. Właściwą metodą radzenia sobie z opóźnieniami jest wczesne ich wykrywanie i otwarte informowanie o nich. Nie ma nic gorszego niż utrzymywanie do samego końca, że zdążysz na czas, i sprawienie zawodu w ostatnim momencie. Tak się nie robi. Zamiast tego regularnie mierz swoje postępy i porównuj je z celem, a następnie podawaj trzy4 wynikające z tego porównania daty: najlepszy przypadek, normalny przypadek i najgorszy przypadek. Do tych szacunków nie dodawaj swoich nadziei! Trzy wyliczone daty zaprezentuj całemu zespołowi i wszystkim zainteresowanym, a następnie codziennie je aktualizuj.\nNadzieja Co zrobić, jeżeli z tych szacunków wynika, że możesz przestrzelić termin? Dla przykładu załóżmy, że za 10 dni są targi i do tego czasu musimy mieć gotowy produkt. Załóżmy też, że Twoje trzy szacowane daty ukończenia funkcji, nad którą pracujesz, to 8/12/20. Nie opieraj się na nadziei, że zdołasz zrobić wszystko w 10 dni! Nadzieja jest zabójcą projektów. Nadzieja niszczy plany i rujnuje reputację. Nadzieja wpędzi Cię w poważne tarapaty. Jeżeli targi zaczynają się za 10 dni, a Twoja szacunkowa, normalna data ukończenia to 12 dni, to znaczy, że nie zdążysz na czas. Upewnij się, że cały zespół i udziałowcy znają szczegóły sytuacji, i nie odpuszczaj, dopóki nie powstanie plan awaryjny. Nie dawaj innym fałszywej nadziei.\nPośpiech Co zrobić, jeżeli przełożony usadza Cię i prosi o próbę dotrzymania terminu? Co zrobić, jeżeli kierownik nastaje, żeby „zrobić, co trzeba”? Nie koryguj swoich szacunków! Twoje pierwotne szacunki będą o wiele dokładniejsze niż wszelkie zmiany, jakie wprowadzisz do nich podczas takiej konfrontacji z szefem. Powiedz szefowi, że wszelkie możliwości zostały 4\nWięcej na ten temat opowiem w rozdziale „Szacowanie”.\n91 Kup książkę\njuż wzięte pod uwagę (bo tak się stało) i jedyną metodą poprawienia planu jest redukcja zakresu projektu. Nie ulegaj pokusom przyspieszenia prac. Biada biednemu programiście, który ugnie się pod presją i zgodzi się spróbować dotrzymać terminu. Taki programista zacznie wykorzystywać skróty i pracować w nadgodzinach w próżnej nadziei na cud. To jest najprostsza recepta na katastrofę, ponieważ daje to zespołowi i udziałowcom fałszywą nadzieję na sukces. Przez to nikt może nie zauważać problemu, co opóźnia podjęcie niezbędnych, choć trudnych decyzji. Pośpiech nie jest żadnym rozwiązaniem. Nie jesteś w stanie szybciej pisać kodu. Nie zmusisz się do szybszego rozwiązywania problemów. Jeżeli zaczniesz podejmować takie próby, to tylko spowolnisz swoje działania, tworząc przy okazji bałagan, który zacznie spowalniać pozostałych członków zespołu. Musisz zatem udzielić szefowi i zespołowi uczciwej odpowiedzi, która pozbawi ich fałszywej nadziei.\nNadgodziny Zdarza się, że szef mówi Ci: „A jeżeli popracujesz dwie dodatkowe godziny dziennie? A jeżeli przyjdziesz do pracy w sobotę? Przecież musi być jakiś sposób, żeby wygospodarować dodatkowe godziny i przygotować tę funkcję na czas”. Nadgodziny mogą być dobrym rozwiązaniem, a czasami są nawet nieodzowne. Czasami można dotrzymać niemożliwego terminu, pracując po 10 godzin dziennie, a nawet w jedną sobotę lub dwie. To jednak bardzo ryzykowne założenie. Nie jesteś w stanie wykonać 20% więcej pracy, poświęcając na to 20% więcej czasu. Co więcej, nadgodziny na pewno stracą jakikolwiek sens, jeżeli taki tryb pracy potrwa dłużej niż dwa lub trzy tygodnie. Oznacza to, że nie należy zgadzać się na nadgodziny, chyba że (1) możesz sobie na to pozwolić, (2) jest to rozwiązanie krótkoterminowe, maksymalnie na dwa tygodnie i (3) Twój szef ma już plan awaryjny na wypadek, gdyby praca w nadgodzinach nie wystarczyła. Ten ostatni warunek jest tutaj najważniejszy. Jeżeli Twój szef nie jest w stanie stwierdzić, co zrobi, jeżeli nadgodziny nie przyniosą oczekiwanych efektów, to nie zgadzaj się na dodatkowe godziny pracy.\nFałszywa dostawa Ze wszystkich nieprofesjonalnych zachowań, na jakie może sobie pozwolić programista, chyba najgorsze jest twierdzenie, że prace są zakończone, choć ma się pełną świadomość tego, że tak nie jest. Czasami jest to najzwyklejsze kłamstwo, co samo w sobie jest złe. Jednak znacznie bardziej podstępnym przypadkiem jest próba stworzenia nowej definicji\n„gotowego”. Próbujemy się wtedy przekonać, że jesteśmy wystarczająco gotowi, i od razu przechodzimy do następnego zadania. Uznajemy, że praca, która została jeszcze do wykonania, może zostać zrobiona później, kiedy będzie na to czas. Takie zachowanie jest bardzo zaraźliwe. Jeżeli robi tak jeden programista, to pozostali na pewno to zauważą i zaczną postępować podobnie. Jeden z nich jeszcze bardziej rozciągnie definicję tego, co „gotowe”, a reszta się do niej szybko przystosuje. Miałem nieprzyjemność oglądać już ekstremalne przypadki takiego działania. Jeden z moich klientów definiował „gotowe” jako „zapisane w systemie”. Kod nawet nie musiał się kompilować. Jeżeli nic nie musi działać, to bardzo łatwo powiedzieć „gotowe”! Gdy zespół wpada w tę pułapkę, menedżerowie słyszą, że wszystko w projekcie jest w porządku. Raporty o stanie wskazują, że wszyscy pracują zgodnie z planem. Przypomina to piknik ślepców na torach kolejowych. Nikt nie zauważa pociągu towarowego wiozącego niedokończoną pracę, aż w końcu jest za późno.\nDefinicja „gotowego” Problemu fałszywych dostaw można uniknąć, tworząc całkowicie niezależną definicję „gotowego”. Najlepszą metodą jej uzyskania jest współpraca analityków i testerów w celu przygotowania zautomatyzowanych testów akceptacyjnych5, które muszą zostać zaliczone, aby dana funkcja mogła zostać uznana za gotową. Takie testy powinny zostać zapisane w wyspecjalizowanym języku, takim jak FitNesse, Selenium, RobotFX, Cucumber lub podobnym. Poszczególne testy muszą być zrozumiałe dla udziałowców projektu oraz dla biznesmenów, a przede wszystkim muszą być uruchamiane odpowiednio często.\nPomoc Programowanie to ciężka praca. Im ktoś jest młodszy, tym trudniej mu w to uwierzyć. W końcu to tylko zbiór instrukcji if i while. Jednak zbierając doświadczenie, zaczynasz dostrzegać, że najważniejszy jest sposób, w jaki łączone są ze sobą te wszystkie instrukcje. Nie możesz ich umieścić po prostu w sekwencji i mieć nadzieję, że taka konstrukcja zadziała. Konieczne jest ostrożne dzielenie całego systemu na mniejsze, zrozumiałe części, które mają ze sobą jak najmniej wspólnego. I to właśnie jest najtrudniejsze. Programowanie jest tak trudne, że jedna osoba nie jest w stanie zrobić tego dobrze. Niezależnie od tego, jak wielki masz talent, to na pewno skorzystasz na przemyśleniach i pomysłach innych programistów.\nZajrzyj do rozdziału 7., „Testy akceptacyjne”.\n93 Kup książkę\nPomaganie innym Z tego właśnie powodu każdy programista powinien w miarę możliwości pomagać innym. Izolowanie się w swoim boksie lub biurze i odmawianie odpowiedzi na pytania zadawane przez innych jest naruszeniem etyki zawodowca. Twoja praca nie jest tak ważna, że nie możesz poświęcić chwili na to, by pomóc kolegom. Co więcej, każdy profesjonalista podejmuje honorowe zobowiązanie do udzielania pomocy wszędzie tam, gdzie jest ona niezbędna. Nie oznacza to, że nie potrzeba Ci czasu spędzonego w samotności. Oczywiście, że tego potrzebujesz. Ale musisz o tym otwarcie i spokojnie informować. Na przykład możesz przekazać zespołowi, że pomiędzy godziną 10 rano a południem nie należy Ci przeszkadzać, ale już w godzinach od 13 do 15 Twoje drzwi są otwarte i każdy może przyjść z pytaniami. Musisz mieć pełną świadomość tego, w jakim stanie są członkowie Twojego zespołu. Jeżeli zauważasz, że ktoś ma problemy, to zaoferuj mu swoją pomoc. Możesz się naprawdę zdziwić, jak wielki skutek może odnieść Twoja pomoc. Nie chodzi o to, że ta inna osoba jest mniej inteligentna od Ciebie. Po prostu spojrzenie z innej perspektywy może mieć ogromne znaczenie przy rozwiązywaniu problemów. Próbując komuś pomóc, najlepiej jest usiąść razem z nim i razem zacząć tworzyć kod. Zaplanuj na ten cel jakąś godzinę, a może i więcej. Być może potrzeba będzie mniej czasu, ale też nie chodzi o popędzanie kogokolwiek. Uznaj dane zadanie za własne i przyłóż się do niego solidnie. Całkiem możliwe, że na końcu nauczysz się więcej, niż dasz od siebie.\nPrzyjmowanie pomocy Jeżeli ktoś proponuje Ci swoją pomoc, okaż mu wdzięczność. Przyjmij ją i staraj się ją jak najlepiej wykorzystać. Nie chroń swojego terytorium. Nie rezygnuj z oferowanej pomocy, nawet jeżeli masz nóż na gardle. Poświęć na ten cel jakieś pół godziny. Jeżeli przez ten czas okaże się, że kolega nie jest w stanie Ci pomóc, to pięknie mu podziękuj i zakończ sesję. Pamiętaj, że tak jak honor zobowiązuje Cię do udzielania pomocy, tak i zobowiązuje Cię do jej przyjmowania. Naucz się też prosić o pomoc. Jeżeli utkniesz, dopadnie Cię zamroczenie albo po prostu nie będziesz w stanie ogarnąć problemu, to poproś kogoś o pomoc. Jeżeli siedzisz w pokoju z całym zespołem, możesz po prostu wstać i powiedzieć: „Potrzebuję pomocy”. W innych okolicznościach wykorzystaj Tweetera, e-mail albo telefon stojący na biurku i poproś kogoś o pomoc. Powtarzam raz jeszcze, że jest to kwestia etyki zawodowej. Zdecydowanie nieprofesjonalne jest stanie w miejscu, podczas gdy pomoc jest tak łatwo dostępna. W tym momencie może Ci się wydawać, że zaraz chóralnie zaśpiewam Kumbaya, a w tle różowe króliczki będą wskakiwać na grzbiety jednorożców i wspólnie poszybujemy ponad tęczą nadziei i zmian. No, nie do końca. Okazuje się, że programiści bywają aroganckimi,\n94 Kup książkę\npochłoniętymi sobą introwertykami. Tego zawodu nie wybiera się dlatego, że tak bardzo lubi się ludzi. Większość z nas została programistami, ponieważ wolimy koncentrować się na sterylnych szczegółach, jednocześnie przerzucając różne pomysły, i w ogóle udowadniać, że mamy mózgi wielkości małej planety, a jednocześnie unikać skomplikowanej interakcji z innymi ludźmi. To oczywiście stereotyp i wielka generalizacja, z wieloma różnymi wyjątkami. Ale rzeczywistość jest taka, że programiści raczej nie są najlepszymi współpracownikami6. A mimo to współpraca jest bardzo istotnym czynnikiem skutecznego programowania. Oznacza to, że choć dla wielu z nas współpraca nie jest instynktowna, musimy wyrobić sobie dyscyplinę, która będzie nas do tego zmuszała.\nMentor W dalszej części książki poświęcę temu tematowi cały rozdział. Na razie powiem tylko tyle, że szkolenie mniej doświadczonych programistów jest zadaniem tych o większym doświadczeniu. I nie liczą się tutaj kursy programowania. Nie liczą się książki. Nic nie jest w stanie szybciej wynieść młodego programisty na wyżyny wydajności niż własna motywacja i pomoc starszych kolegów. I znów poświęcenie czasu, żeby wziąć młodych pod swoje skrzydła i odpowiednio ich szkolić, należy do etyki zawodowej doświadczonych programistów. Z tego wynika też, że zadaniem młodszych programistów jest poszukiwanie możliwości skorzystania na doświadczeniu starszych kolegów.\nBibliografia [Martin09]: Robert C. Martin, Czysty kod. Podręcznik dobrego programisty, Gliwice, Helion, 2009. [PPP2002]: Robert C. Martin, Agile Software Development. Principles, Patterns, and Practices, Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall, 2002.\nTo znacznie częściej sprawdza się w przypadku mężczyzn niż kobiet. Prowadziłem kiedyś bardzo interesującą rozmowę z @desi (Desi McAdam, założycielką witryny DevChix) na temat tego, co motywuje kobiety programistki. Powiedziałem, że gdy udaje mi się w końcu uruchomić prawidłowo działający program, czuję się, jakbym powalił wielką bestię. Ona odpowiedziała, że dla niej i wielu innych kobiet, z którymi rozmawiała, akt tworzenia kodu jest aktem wychowawczej kreacji.\n95 Kup książkę\n96 Kup książkę\nMistrz czystego kodu. Kodeks post powania profesjonalnych programist w


Comperia.pl » Artyku³y » O kredytach hipotecznych » Urz±d zwleka z za¶wiadczeniem o przekszta³ceniu? Bonifikata 60% nie przepadnie\nCzê¶æ Polaków ju¿ je otrzyma³a, inni wci±¿ czekaj± – mowa o za¶wiadczeniach o przekszta³ceniu u¿ytkowania wieczystego gruntów we w³asno¶æ. Ich uzyskanie jest podstaw± do ubiegania siê o bonifikatê przez osoby, które chc± taniej wykupiæ teren pod mieszkaniem czy gara¿em, p³ac±c jednorazowo z góry. Problem w tym, ¿e najwiêksze zni¿ki s± dostêpne tylko w pierwszym roku po przekszta³ceniu, tymczasem urzêdy nie nad±¿aj± z wydawaniem za¶wiadczeñ. A czas na wp³atê ze zni¿k± powoli siê koñczy…\nCzytaj wiêcej o terminach wnoszenia rocznych opłat przekształceniowych\nOstatnia chwila na wniosek o za¶wiadczenie\nZa¶wiadczenia o przekszta³ceniu s± wysy³ane poczt± automatycznie: jedno jest dostarczane do r±k nowego w³a¶ciciela gruntu, a drugie do s±du rejonowego (wydzia³u Ksi±g Wieczystych). Na wystawienie i przekazanie pism urzêdy maj± 12 miesiêcy od przekszta³cenia.\nNa podstawie za¶wiadczenia wydanego przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starosty albo dyrektora oddzia³u regionalnego Agencji Mienia Wojskowego zostanie wpisane przez s±d wpisane do dzia³u III ksiêgi wieczystej nieruchomo¶ci roszczenie o roczne op³aty przekszta³ceniowe. Wykre¶lenie wpisu bêdzie mog³o zostaæ dokonane po ca³kowitej sp³acie przekszta³cenia. Roszczenia s± wpisywane bezp³atnie, ale wykre¶lenie kosztuje.\nJe¶li chcesz przyspieszyæ otrzymanie dokumentu, mo¿esz na swój wniosek (i po wniesieniu op³aty 50 z³) otrzymaæ za¶wiadczenie w ci±gu 4 miesiêcy lub 30 dni od zg³oszenia zapotrzebowania. Krótszy termin dotyczy tylko przypadków, w których wnioskodawca uzasadni³ potrzebê otrzymania pisma w trybie przyspieszonym. Wystarczaj±cym uzasadnieniem mo¿e byæ np. zamiar sprzeda¿y mieszkania.\nChcesz zni¿ki? Musisz z³o¿yæ wniosek\nJe¶li chcesz wykupiæ grunt na w³asno¶æ taniej, w pierwszej kolejno¶ci potrzebujesz za¶wiadczenia o przekszta³ceniu. Maj±c je ju¿ w rêku, mo¿esz pisemnie zawiadomiæ urz±d o zamiarze wniesienia op³aty jednorazowej z wnioskiem o udzielenie bonifikaty.\nPo otrzymaniu zg³oszenia urz±d w ci±gu 14 dni wyda pismo z informacj± o wysoko¶ci op³aty jednorazowej wraz z numerem konta, na który nale¿y przelaæ dan± kwotê.\nPo ca³kowitej sp³acie przekszta³cenia wykre¶l roszczenia z ksiêgi wieczystej\nPo wniesieniu op³aty przekszta³ceniowej w ci±gu 30 dni otrzymasz za¶wiadczenie o dokonanej p³acie, które bêdzie podstaw± do z³o¿enia wniosku o wykre¶lenie wpisu roszczenia o op³aty z ksiêgi wieczystej twojej nieruchomo¶ci.\nWniosek podlega op³acie skarbowej 250 z³ dla osób, które wnios³y op³atê przekszta³ceniow± jednorazowo, a 75 z³ w pozosta³ych przypadkach.\nGdy urz±d nie wyda za¶wiadczenia w 2019 r.\nChcesz skorzystaæ z pe³nej bonifikaty Skarbu Pañstwa (60%), ale przeczuwasz, ¿e urz±d nie wyrobi siê z wydaniem za¶wiadczenia dotycz±cego twojego lokalu w 2019 roku? Nie wszystko stracone.\nJe¿eli za¶wiadczenie o przekszta³ceniu prawa u¿ytkowania wieczystego w prawo w³asno¶ci zostanie dorêczone po 31 grudnia 2019 r., masz prawo zg³osiæ zamiar wniesienia op³aty jednorazowej i skorzystania z 60% bonifikaty do 1 lutego 2020 r.\nNa dokonanie wp³aty bêdziesz mieæ miesi±c. Ostateczny termin na uregulowanie p³atno¶ci z zachowaniem prawa do pe³nej zni¿ki up³ynie 29 lutego 2020 r.\nNiestety powy¿sza zasada dotyczy tylko bonifikaty Skarbu Pañstwa.\nCzy wy¿sze bonifikaty gminne (np. 98% w Warszawie) te¿ nie przepadn±?\nWysoko¶æ i szczegó³owe warunki udzielenia bonifikaty u¿ytkownikom wieczystym gruntów samorz±dowych s± okre¶lane w uchwale rady gminy.\nO tym, czy z wy¿szego rabatu udzielanego przez lokalne w³adze bêdzie mo¿na skorzystaæ pomimo opó¼nienia w uzyskaniu za¶wiadczenia o przekszta³ceniu, decyduj± wiêc same gminy.\nJe¶li chcesz dowiedzieæ siê, czy po 2019 roku bêdziesz jeszcze móg³ skorzystaæ z wy¿szej bonifikaty gminnej za jednorazow± p³atno¶æ w pierwszym roku po przekszta³ceniu w³asno¶ci gruntu, skontaktuj siê z samorz±dem w³a¶ciwym ze wzglêdu na po³o¿enie nieruchomo¶ci.


W centrum zainteresowania prelegentów i dyskutantów znajdą się zwłaszcza stosunki dyplomatyczne między obu krajami, rola małżeństw dynastycznych i związanych z nimi kontaktów osobistych oraz rodzinnych, studium historii wyobrażeń i percepcji o obu krajach oraz wpływy i wymiana w dziedzinie kultury materialnej i sztuki, w szczególności różne formy hybrydyzacji kultur narodowych oraz odrzucanie propagowanych na tym polu obcych wzorów.\nZgłoszenia uczestnictwa należy przesyłać na adres: lewandowskad[at]gmail.com, w temat wiadomości wpisując: Konferencja France – Pologne.\ndr hab. Jarosław Dumanowski, prof. UMK, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu\nprof. Michel Figeac, Uniwersytet Michel de Montaigne w Bordeaux


Kolanus wśród najlepszych na świecie - Życie Częstochowy i Powiatu Online - zycieczestochowy.pl\nKolanus wśród najlepszych na świecie\nCzęstochowianin Krzysztof Kolanus znalazł się wśród najlepszych na świecie skoczków w stałej stawce Red Bull Cliff Diving. Dotąd startował w tej serii z "dziką kartą".\nDziewiąty sezon Światowej Serii Red Bull Cliff Diving powraca z sześcioma globalnymi przystankami stanowiącymi otwarte mistrzostwa 2017, gwarantując jeszcze ostrzejszą rywalizację. Seria wyruszy w podróż w czerwcu po znanych i nieznanych wodach Europy i Ameryki Północnej, by finalnie dotrzeć do nowej lokalizacji w Ameryce Południowej, gdzie w październiku poznamy tegorocznego mistrza i mistrzynię. Częstochowianin Krzysztof Kolanus, jedyny Polak startujący w serii, po raz pierwszy w tym sezonie znajdzie się w stałej stawce śmiałków. W ubiegłym sezonie jako zawodnik startujący z "dziką kartą" zajął 12. miejsce w klasyfikacji generalnej.\nPierwsze w sezonie skoki z wysokości niemal trzykrotnie większej niż w przypadku konkursów olimpijskich zostaną oddane w otoczeniu irlandzkiej dzikiej natury przy baśniowym Serpent's Liar na wyspie Inis Mór w archipelagu Aran. Z niemal idealnie kwadratowego, naturalnego basenu na krańcu Europy, Światowa Seria przeniesie się do klasycznej lokalizacji - fenomenalnych skał wyspy São Miguel należącej do portugalskich Azorów, gdzie diverzy będą skakać wprost z wulkanicznych klifów. W połowie lipca droga do platformy prowadzić będzie przez prywatny salon nad brzegiem Adriatyku w Polignano a Mare na samym południu Włoch.\nPo letniej przerwie Światowa Seria powróci do Teksasu, gdzie we wrześniu spektakularną sceną dla diverów będą dwa strzeliste klify zwane Hell's Gate na jeziorze Possum Kingdom. Po rywalizacji na ogromnym zbiorniku wodnym w USA na zawodników czekać będzie przedostatni przystanek sezonu oraz chłodna woda pod Starym Mostem w Mostarze w Bośni i Hercegowinie, gdzie oddawanie skoków z dużych wysokości stanowi wielowiekową tradycję. W październiku cliff divingowa elita dotrze do zupełnie nowej lokalizacji na południu Chile. Podczas pierwszych w historii zawodów przy wodospadzie Riñinahue, otoczonym przyprószonymi śniegiem wulkanami, Trofeum Króla Kahekili powędruje w ręce mistrzów Światowej Serii 2017.\nW zeszłym roku poprzeczka poszła w górę, czego dowodem była zaskakująco wysoka liczba zwycięzców poszczególnych konkursów mężczyzn, więc tegoroczny sezon może okazać się najbardziej wyrównanym w historii Red Bull Cliff Diving. Choć oczy wszystkich zwrócone są na sześciokrotnego mistrza Gary'ego Hunta z Anglii, szansę na zwycięstwo ma każdy.\nKalendarz Światowej Serii Red Bull Cliff Diving 2017\n24 czerwca - Inis Mór, Irlandia\n9 lipca - São Miguel, Azory, Portugalia\n23 lipca - Polignano a Mare, Włochy\n3 września - Texas, USA\n16 września - Mostar, Bośnia i Hercegowina\n21 października - Lago Ranco, Chile\nremont turniej azs mecz wypadek konkurs piłka nożna policja zawody skra częstochowa żużel śmierć siatkówka włókniarz sąd rks raków raków kradzież raków częstochowa azs częstochowa


18 lutego 2020 – iLoveNysa.pl – Twój portal z najświeższymi wiadomościami |\nArchiwum dzienne 18 lutego 2020\nPół kilograma narkotyków znalezione w domu 45 – latka\nAmfetamina i marihuana w sporych ilościach w posiadaniu 45 - latka. Mężczyźnie grozi do 10 lat więzienia. 11 lutego, kryminalni z Głogówka zatrzymali 45-letniego mieszkańca miasta. Policjanci podejrzewali...\nOstatni tydzień ferii! Warto spędzić go aktywnie\nNie ma co ostatnie dni ferii spędzać w domu. W wielu miejscach w naszym mieście przerwę od szkoły można spędzić aktywnie. Lodowisko, kryta pływalnia czy kąpielisko „Frajda” to tylko niektóre miejsca w naszej g...\n49-letni obywatel Czech nie dostosował prędkości do znaków\n3 miesiące bez prawa jazdy i wysoki mandat - z takimi konsekwencjami musi liczyć się Czech, który przekroczył prędkość na obowiązującej ''50''. Jaką prędkość wskazał licznik? Niektórzy kierowcy zbyt mocn...\nWalentynki na ”podwójnym gazie”\nPodczas minionego weekendu funkcjonariusze z nyskiej drogówki zatrzymali 2 kierujących, którzy zdecydowali się wsiąść za kierownicę będąc pod wpływem alkoholu. Obaj to sprawcy zdarzeń drogowych. Walentyn...


Jak zostać baristą? – Klara-Power.pl\nDzisiejsi Polacy kupują kawę coraz bardziej świadomie. Świadczy o tym fakt, że interesują się jej pochodzeniem, gatunkiem oraz metodami parzenia. Szybko rośnie grono profesjonalistów w tej dziedzinie i coraz więcej osób interesuje się zawodem baristy. Z coraz większą wiedzą wybieramy smak kawy, pasujący do naszych indywidualnych preferencji, a pomagają nam w tym coraz lepiej wyedukowani pracownicy gastronomii. Obecnie kawiarnie stawiają na zawodowców i chętniej zatrudniają prawdziwych baristów, którzy wiedzę o kawie poznają latami i są nam w stanie wiele zaoferować, zarówno jeśli chodzi o smak, jak i sam sposób parzenia tego wyjątkowego napoju.\nZacznijmy od tego, że baristą może zostać każdy, bez względu na posiadane wykształcenie – wszystko czego potrzebujemy to ukończenie odpowiedniego kursu. Z tego powodu, że wciąż brak szkół kształcących w tym kierunku, pozostają nam tylko płatne szkolenia, w których trakcie zdobędziemy wiedzę odnośnie historii kawy, różnych jej gatunków, sposobów ich parzenia, doboru odpowiednich składników do napoju czy rozróżniania poszczególnych rodzajów mleka. W części praktycznej kursu nauczymy się np. jak serwować różne rodzaje kaw typu espresso, latte, romano czy wiener melange.\nKurs dla baristy\nW Internecie znajdziemy bardzo różne oferty kursów i szkoleń dla początkujących i zaawansowanych baristów. Natkniemy się nawet na kursy online, dzięki którym nie musimy nawet wstawać od biurka, żeby cieszyć się tytułem baristy. Warto jednak pamiętać, że najważniejsza jest wiedza praktyczna, ponieważ bez niej nie będziemy w stanie oczarować klientów i przyszłych pracodawców swoimi umiejętnościami. Możemy poszukać szkolenia blisko miejsca zamieszkania, wpisując w przeglądarkę kurs baristy Wrocław lub przejrzeć ofertę na http://coffeebreak.pl.\nDo podstawowych wiadomości, jakie przyswoić musi początkujący barista, należą przede wszystkim informacje związane z parzeniem espresso. Jest to bardzo ważne, ponieważ stanowi bazę wyjściową do bardziej zaawansowanych kaw i napojów kawowych, takich jak latte czy espresso macchiato. Istotna jest również znajomość ziaren i gatunków kaw, ale też czasu i temperatury parzenia potrzebnej do przygotowania idealnej filiżanki. Bez tej wiedzy nie poradzimy sobie w tym zawodzie. Następna rzecz, jaką musimy wiedzieć to znajomość poszczególnych napojów kawowych. Na kursie poznamy również rodzaje kaw czarnych, mlecznych i tych z dodatkami takimi jak syropy smakowe czy alkohole.


KAROL KURPIŃSKI — kompozytor, dyrygent i pedagog, urodził się we Włoszakowicach. Ojciec, organista parafialny, był pierwszym nauczycielem kompozytora. Przyszły „dyrektor muzyki” Teatru Narodowego uczył się grać na skrzypcach i organach. W 1797roku, w wieku 12 lat, został organistą w kościele w Sarnowie niedaleko Rawicza. W 1800 roku objął posadę drugiego skrzypka w kapeli dworskiej hrabiego Feliksa Polanowskiego w Moszkowie koło Lwowa. W 1808 roku, po zlikwidowaniu kapeli, przeprowadził się do Lwowa, gdzie pracował jako nauczyciel gry na fortepianie w domu E. Rastawieckiego.\nW 1810 roku Kurpiński przeniósł się do Warszawy, gdzie został przyjęty na stanowisko drugiego dyrygenta orkiestry Teatru Narodowego; funkcję tę pełnił przez 30 lat, początkowo wspólnie z Elsnerem (od 1824 roku samodzielnie). W tym samym roku miał również miejsce jego debiut kompozytorski: 4 grudnia została wykonana kantata ku czci Napoleona. W następnym roku została wystawiona jego pierwsza opera pt. Dwie chatki, a kilka miesięcy później — Pałac Lucypera, która ugruntowała jego pozycję w dziedzinie kompozycji. Twórczość operowa była najważniejszą częścią działalności kompozytora, jednak oprócz dzieł scenicznych komponował on również muzykę orkiestrową, kameralną, utwory na fortepian oraz pieśni.\nW latach 1811–1821 Kurpiński należał do masonerii. W owych czasach nie było to rzadkością; wielu znanych ludzi, jak choćby połowa generałów powstania listopadowego i profesorów Uniwersytetu Warszawskiego, należało do lóż wolnomularskich.\nW 1815 roku kompozytor został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Opublikował szereg prac dydaktycznych, pedagogicznych i naukowych, m.in. Wykład systematyczny zasad muzyki na klawikord (1818), także rozprawę historyczną Wiadomości o kompozytorach polskich a szczególniej o muzyce dawnej i teraźniejszej w Krakowie (1819), która była najwcześniejszym przekazem dziejów kapeli rorantystów przy katedrze wawelskiej, oraz Krótki rys Teatru Narodowego od roku 1918 (1831). W 1819 roku, w uznaniu zasług kompozytorskich Kurpińskiego, wybito na jego cześć złoty medal. W tym samym roku car Aleksander I mianował go swym kapelmistrzem.\nKurpiński prowadził wszystkie ważne koncerty w Warszawie, w tym prawykonanie Koncertu fortepianowego f-moll Fryderyka Chopina, które odbyło się 17 marca 1830 roku, z udziałem kompozytora jako solisty. Podczas powstania listopadowego wystawiał opery o tematyce niepodległościowej (polskie i zagraniczne), skomponował także szereg aktualnych pieśni patriotycznych „dla pokrzepienia serc”, w tym jedną z najsłynniejszych polskich pieśni — Warszawiankę. Ponieważ Rosjanie zamknęli warszawskie konserwatorium, zorganizował w 1835 roku przy Teatrze Wielkim Szkołę Śpiewu, w której uczyło się wielu znakomitych śpiewaków, m.in. pierwsi wykonawcy Halki Stanisława Moniuszki.


Prawda i fałsz: przykład Katynia | Przegląd Dziennikarski\nStrona główna Historia Prawda i fałsz: przykład Katynia\nPrawda i fałsz: przykład Katynia\nPrawda i fałsz są to pojęcia sprzeczne ze sobą i przeciwstawne sobie. A jednak jakże często idą ze sobą w parze np. w polityce. Polityka jest grą interesów, a interesy są na ogół sprzeczne i dlatego w polityce tak często mamy do czynienia zarówno z prawdą jak i fałszem.\nO prawdzie krąży wiele aforyzmów. Księdzu Tischnerowi przypisuje się powiedzenie, że istnieją trzy rodzaje prawdy: moja prawda, twoja prawda i g… prawda. Artysta malarz francuski Georges Braque powiedział kiedyś: „Prawda istnieje. Wymyśla się kłamstwo”. Znany XX-czny filozof Erich Fromm powiązał interesy z prawdą mówiąc: „niektórym interesom sprzyja znalezienie prawdy, innym jej niszczenie”.\nNie podzielam poglądu znanego pisarza amerykańskiego Jacka Lontona, który napisał kiedyś, że niektóre rodzaje prawdy są kłamstwem i te właśnie cieszą się największym uznaniem. Owszem zdarza się, że kłamstwo przyjmowane jest przez pewnych ludzi z entuzjazmem ale tylko przez pewien czas. Jak mawiał Abraham Lincoln – można okłamywać pewnych ludzi przez cały czas, wszystkich ludzi przez pewien czas ale nie można okłamywać wszystkich ludzi przez cały czas. Podobną myśl wyraził wcześniej pisarz francuskiego renesansu François Rabelais mówiąc, że czas jest ojcem prawdy. Wcześniej czy później prawda wychodzi na wierzch. Tak było m.in. z radziecką wersją zbrodni katyńskiej, z kłamstwem, które Związek radziecki utrzymywał przez pół wieku.\nFałsz doczekał się też wielu sentencji. Pisarz francuski w XVII w. Françoisa de La Rochefoucauld stwierdził już wówczas, że bywają fałsze, które tak świetnie udają prawdę, iż byłoby błędem nie dać się na nie nabrać. Natomiast współczesny architekt amerykański Philip Cortetyon Johnson powiedział, że to interesy dyktują fałsz a łatwowierność ludzi zachęca do fałszów.\nPrzytoczyłem niektóre opinie na temat prawdy i fałszu wyrażone przez różne osobistości reprezentujące różne kultury i różne epoki, ponieważ to co chcę przedstawić w niniejszym felietonie potwierdza powyższe złote myśli.\nZbrodnię na polskich oficerach popełniły władze Związku Radzieckiego. Przez pół wieku ukrywały prawdę. Niektórzy z politycznych powodów lub ignorancji uwierzyli w te kłamstwa m.in. w ZSRR, w Polsce Ludowej. Inni m.in. rząd Stanów Zjednoczonych milczał przez pewien czas na temat sprawców tej zbrodni z uwagi na ówczesne interesy strategiczne czyli utrzymania spoistości Wielkiej Koalicji w czasie drugiej wojny światowej. Byli jednak tacy, w tym przede wszystkim Polacy, którzy nie dali wiary tezom głoszonym przez propagandę radziecką i byli skłonni uwierzyć wynikom badań przeprowadzonych w 1943 r. przez Niemcy hitlerowskie na miejscu zbrodni.\nNiniejszy tekst dotyczy stanowiska Stanów Zjednoczonych wobec zbrodni katyńskiej w latach drugiej wojny światowej i w pierwszych latach po jej zakończeniu.\nO tym, że władze amerykańskie miały informacje obciążające ZSRR za zbrodnie katyńską i ukrywały prawdę świadczy historia tzw. Raportu Van Vlieta. Podpułkownik John H. Van Vliet z sił lądowych Stanów Zjednoczonych był amerykańskim jeńcem przetrzymywanym w czasie drugiej wojny światowej w Oflagu IX–A/Z w Rotenburgu w Niemczech. W początkach maja 1943 r. Van Vliet wraz z trzema innymi alianckimi jeńcami zostali pod strażą przewiezieni do Katynia, gdzie byli świadkami ekshumacji zwłok polskich oficerów. Niemcy przedstawili również świadków Rosjan miejscowych mieszkańców, którzy potwierdzili, że oficerowie polscy byli rozstrzelani przez NKWD. Po zakończeniu wojny płk. Van Vliet powrócił do Stanów Zjednoczonych, złożył raport z tego co widział na własne oczy w Katyniu generałowi majorowi Claytonowi Bissell. Generał Bissell był szefem wywiadu w Departamencie Wojny USA w Waszyngtonie. Pułkownik Van Vliet wyraził przekonanie, że odpowiedzialność za zbrodnię katyńską ponosi Związek Radziecki. Generał wysłuchał opowieści Van Vlieta 22 maja 1945 r., po czym poprosił go by w sąsiednim pokoju podyktował sekretarce szczegółowy opis tego co widział w Katyniu. Kiedy zeznanie Van Vlieta zostało przepisane, general Bissell opatrzył je klauzulą „Top Secret” (Ściśle tajne”) i zobowiązał pułkownika Van Vlieta do popisania zobowiązania zachowania treści raportu w tajemnicy. I wtedy dziwnym zbiegiem okoliczności raport znikł. Generał Bissell twierdził, że przekazał tekst raportu do Departamentu Stanu. Departament Stanu oświadczył, że nigdy go nie otrzymał. Wojsko też nie miało żadnych śladów raportu.\nPięć lat później kiedy nasiliły się napięcia w stosunkach amerykańsko-radzieckich i zaczęła się zimna wojna przypomniano sobie o raporcie Van Vlieta, który mógł teraz okazać się użyteczny w rywalizacji zimnowojennej. Ponieważ nie odnaleziono oryginalnego tekstu raportu z 1945 r., w tej sytuacji 11 maja 1950 r. Van Vliet odtworzył z pamięci to co zapamiętał jako naoczny świadek ekshumacji w Katyniu w maju 1943 r. W konkluzji 8 stronicowy raport stwierdzał: „Uważam, że Rosjanie to zrobili. Nienawidziłem Niemców. Nie chciałem im wierzyć. Zdawałem sobie sprawę, że Niemcom zależało, aby przekonać mnie o winie Rosjan. Bardzo niechętnie zdecydowałem się w końcu uwierzyć, że taka jest prawda”.\nPoprzedni artykułProf. dr hab. n. med. Paweł Misiuna – Mistrz i nestor lubelskich chirurgów\nNastępny artykułUczucie wdzięczności to fundament życia. Pożegnanie Krzysztofa Hejwowskiego, Jana Kobuszewskiego i Edwarda Palińskiego


Firma11 czerwca 2019 - Firma\nArchive for 11 czerwca 2019\nMożliwość komentowania Polskie gry zdominowały Steama została wyłączona\nPolskie gry zdominowały Steama\nAż sześć polskich gier znalazło się we wtorek w TOP25 bestsellerów na platformie Steam. Ranking zdominował CD Projekt i jego „Cyberpunk 2077”. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania Tesco w Wielkiej Brytanii daje podwyżki, w Polsce zwalnia została wyłączona\nMasowe zwolnienia, kolejne placówki do zamknięcia, żądania podwyżek – tak wygląda sytuacja Tesco w Polsce. Tymczasem pracownikom w Wielkiej Brytanii obiecano wzrost wynagrodzeń. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania Wiceprezes UOKiK Dorota Karczewska odwołana została wyłączona\nWiceprezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dorota Karczewska została w poniedziałek odwołana ze stanowiska przez premiera Mateusza Morawieckiego – poinformowała PAP rzeczniczka Urzędu Małgorzata Cieloch. Przyczyn tej decyzji nie podano. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania 12 bezrobotnych na jedną ofertę pracy została wyłączona\n12 bezrobotnych na jedną ofertę pracy\nW końcu marca 2019 roku połowa zarejestrowanych bezrobotnych była długotrwale bez pracy. Ogółem w urzędach było zgłoszonych 25,5 tys. osób do 30 roku życia i 264,9 tys. do 50. roku życia. Na jedną ofertę przypadało 12 bezrobotnych – wynika z danych przedstawionych przez GUS. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania Mamed K. zatrzymany w sprawie paserstwa luksusowych samochodów została wyłączona\nMamed K. zatrzymany w sprawie paserstwa luksusowych samochodów\nByły zawodnik MMA Mamed K. zatrzymany we wtorek przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego w sprawie paserstwa luksusowych samochodów. Zatrzymany po doprowadzeniu do prokuratury usłyszy zarzuty – poinformowała Prokuratura Krajowa. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania Nowe pokolenie szansą dla gospodarki została wyłączona\nNie ma dziś danych, które zmieniłyby istotnie obraz świata wokół nas, pokażę więc dane, które wskazują, jak zmieni się przyszły świat – a przynajmniej świat rynku pracy. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania 11 czerwca 2019 r. – to warto wiedzieć dziś rano została wyłączona\n11 czerwca 2019 r. – to warto wiedzieć dziś rano\nMożliwość komentowania Polacy inwestują w stodoły została wyłączona\nPolskie stodoły zyskują drugie życie. Zamiast sianem i rolniczymi sprzętami, zapełniają się gośćmi weselnymi, którzy coraz częściej chcą wracać do korzeni. Dzisiaj mają w czym wybierać. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania KRD: długi firm wobec ubezpieczycieli wzrosły do 161 mln zł została wyłączona\nPolscy przedsiębiorcy są winni ubezpieczycielom ponad 161,4 mln zł, czyli ok. 100 mln zł więcej niż trzy lata temu – wynika z danych Krajowego Rejestru Długów. Największe długi mają jednoosobowe działalności gospodarcze i firmy transportowe. Dłużnik rekordzista ma do zapłaty ponad 2 mln zł. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...\nMożliwość komentowania GDDKiA wzywa Toto do powrotu na plac budowy S5. Firma nie odpowiada została wyłączona\nNie wyobrażam sobie, by cała trasa S5 Poznań – Wrocław nie była gotowa do końca tego roku – powiedział w poniedziałek PAP wojewoda wielkopolski. W piątek wykonawca trasy S5 Poznań–Wronczyn poinformował o odstąpieniu od kontraktu. Powered by WPeMatico Czytaj dalej...


Twórcy flOw i Flower pracują nad kolejną grą | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 16 lipca 2009, 09:55\nTwórcy flOw i Flower pracują nad kolejną grą\nStudio thegamecompany, będące producentem ciepło przyjętego flOw oraz nie mniej uznanego Flower ujawniło, że rozpoczęło prace nad swoim trzecim tytułem dla koncernu Sony. Gra ma być czymś wyjątkowym i zostanie najprawdopodobniej wydana na konsolę PlayStation 3.\nStudio thatgamecompany, będące producentem ciepło przyjętego flOw oraz nie mniej uznanego Flower ujawniło, że rozpoczęło prace nad swoim trzecim tytułem dla koncernu Sony. Gra ma być czymś wyjątkowym i zostanie najprawdopodobniej wydana na konsolę PlayStation 3.\nFlower otoczyło nas ciepłem i zapewniło napływ pozytywnej energii.\nZ informacji przekazanych przez współzałożyciela studia, Jenovę Chen, wynika, że kolejne dzieło ambitnej ekipy deweloperskiej ma nam zapewnić odmienne doznania od klasycznych gier. Jednocześnie stanowić będzie ono efekt naturalnego rozwoju thatgamecompany. Powinniśmy zatem oczekiwać mocno niekonwencjonalnego systemu rozgrywki, a także uczynienia głównymi bohaterami kogoś lub czegoś mocno abstrakcyjnego.\nPrzy okazji dowiedzieliśmy się, że firma zarządzana przez Chena nie poprzestanie wyłącznie na produkcji pozytywnych gier. Możemy oczekiwać, że po zakończeniu prac nad trzecim tytułem w dorobku zespołu, zajmie się on dewelopingiem mrocznego, pełnego akcji tytułu. Chen zaznaczył w chwili podjęcia tematu, że jest wielkim fanem marki God of War. Czyżby thatgamecompany chciało w przyszłości udać się ze swymi pomysłami w kierunku ustanowionym przez Kratosa?\nFlower debiutuje na PC, darmowy weekend z NBA 2K19 i inne wieści\nJourney na PlayStation 4 także w wersji pudełkowej\nTwórcy gry Journey znaleźli nowego inwestora. Koniec zależności od firmy Sony\nWstrzymano prace nad Interstellar Marines\nBill Gates chce, by Natal działał w systemie Windows\nZnamy datę premiery pecetowej wersji Resident Evil 5!\nPoradnik: Harry Potter i Książę Półkrwi\nDiRT 2 - podano datę premiery na konsolach\nZeno Clash trafi do Polski\nGuitar Hero 5 - ujawniono wygląd perkusji i nowe utwory\nKooperacja online w Ninja Gaiden Sigma II\nSingStar wzbogaci się o nowe opcje


Home » Porywacza przeglądarki » Jak usunąć Search.pa-cmf.com\n18 paź 2018\tNikolaus Dreher Leave a comment\nOSTRZEŻENIE!Jeśli Twój komputer jest zainfekowany z Search.pa-cmf.com, istnieje ogromne prawdopodobieństwo, że Twój system jest zainfekowany zagrożeń jeszcze gorzej. Kliknij tutaj, aby pobrać automatyczne narzędzie do usuwania, aby usunąć Search.pa-cmf.com!\nSearch.pa-cmf.com jest przekierowanie wirus, infekcja komputera, który będzie zmienić ustawienia przeglądarki bez zgody. Groźba była, prawdopodobnie dodane do darmową aplikację jako dodatkowe sugestie, bo nie usunąć, to było dozwolone instalować. Podobne groźby dlaczego jest to ważne, że można zwrócić uwagę, jak zainstalowanych programów. Search.pa-cmf.com nie wysokiego poziomu infekcji, ale jego aktywność będzie działać na nerwy. Strona główna przeglądarki i nowe karty będą dostosowane do pobrania zabierany następującą stronę sieci web zamiast zwykłego serwisu. Co znajdziesz również, że twoje wyszukiwanie zostanie zmieniony, a on mógł wstawiać reklamy jednej z legalnych wyników. Porywacze będzie przekierowanie do zainfekowanych stron internetowych w celu generowania ruchu dla nich, co pozwala ich właścicielom dochody z reklam. Niektórzy użytkownicy w końcu z szkodliwych programów za pośrednictwem tych gatunków wskazuje, bo niektóre przejmującymi kontrolę nad przeglądarką może przekierowywać na strony internetowe, które są grube z złośliwym oprogramowaniem. Jeśli zainfekowane systemu Z malware, to sytuacja byłaby o wiele плачевнее. Jeśli znajdziesz niezbędne funkcje przekierowania przeglądarki, należy wiedzieć, co może znaleźć prawdziwych wtyczek, z tymi samymi funkcjami, które nie stawiają swoje samochody pod cios. Musisz również wiedzieć, że niektóre porywacze możesz śledzić aktywność użytkowników i zebrać pewne dane, aby wiedzieć, jakie treści interesuje cię więcej. Informacja ta może również dostać się do wątpliwych stron trzecich ręce. W ten sposób usunąć Search.pa-cmf.com, zanim on może mieć wpływ na urządzenie bardziej poważnie.\nMożna, być może, do czynienia przekierowanie nieumyślnie, podczas bezpłatnej instalacji. Wątpliwe jest, że ludzie będą wybierać, aby zainstalować je bez wahania, tak, że wolny więzadła jest najbardziej prawdopodobną. Gdyby użytkownicy byli bardziej uważny podczas instalacji programów, te zagrożenia nie pozwolono by tak rozpowszechnione. Zwrócić uwagę na procesy, bo elementy są ukryte, i nie zauważając ich, pozwolić im instalować. Zrezygnować z trybu domyślnego, ponieważ nie pozwalają na coś zdjąć. Czyszcząc te elementy są kluczowe, ale będą one widoczne tylko w zaawansowany (konfigurowalny) tryb. Nakładki wszystkich ofertach wniosek taki sposób, aby blokować niechciane aktualnie zainstalowane programy. Tylko kontynuować instalację oprogramowania po tym, jak wyczyścić wszystko. Początkowo blokowania infekcji mogą zaoszczędzić wiele czasu, bo sobie z nim później może być czasochłonne i obciążające odpowiedzialność. Poza tym, musisz być bardziej ostrożny o tym, gdzie można dostać oprogramowanie z niezaufanych źródeł, może spowodować wiele kłopotów.\nPorywacz infekcji od razu widać, nawet nie komputer-doświadczonych ludzi. Będzie zmienić ustawienia przeglądarki, bez twojej zgody, tak że będziesz mieć nowe strony/nowe karty i wyszukiwarka może również być różne. Internet Explorer, Google Chrome i Mozilla Firefox zostaną włączone na listę zmienionych przeglądarkach. Strona będzie ładować się przy każdym uruchomieniu przeglądarki, i to będzie trwać, dopóki nie usuniesz Search.pa-cmf.com od systemu operacyjnego. Zmiana ustawień będzie stratą czasu, bo porywacz będzie ponownie je zmieniać. Jeśli twoja wyszukiwarka zmianie, za każdym razem, gdy szukasz czegoś na pasku adresu przeglądarki lub przedstawione w pole wyszukiwania, otrzymasz wątpliwe wyniki. Po kliknięciu na każdy z tych wyników nie zaproponował, bo zostaniesz przekierowany na treści reklamowe. Te rodzaje zakażeń zamierzają zwiększyć ruch na niektórych stronach sieci web, tak, że właściciele mogą otrzymywać dochody z reklam. Więcej ruchu pomaga stron, ponieważ użytkownicy mogą wchodzić w interakcję z reklamą. Będziesz w stanie zrobić różnicę między tymi i prawdziwych stron internetowych bez problemów, przede wszystkim dlatego, że nie będą one pasowały do życzenie. Niektóre wyniki mogą wydawać się działa na początku, ale jeśli zwrócić uwagę, powinieneś być w stanie ich odróżnić. Trzeba być ostrożnym, ponieważ niektóre strony internetowe mogą być szkodliwe, które mogą prowadzić do poważnych infekcji. Swoich działań w internecie będzie również kontrolowane, aby uzyskać informacje o tym, że byłby pan zainteresowany zakup. Przejmującymi kontrolę nad przeglądarką i dostępu do informacji, do obcych osób i jest wykorzystywane w celach reklamowych. Po pewnym czasie, można zauważyć, bardziej spersonalizowanych sponsorowane wyniki, jeśli porywacza przeglądarki wykorzystuje uzyskane dane. Usunąć Search.pa-cmf.com, a jeśli nadal masz wątpliwości, wziąć pod uwagę wszystkie przyczyny, dlaczego polecamy. Po przekierowanie wirus nie będzie tam, aby cię zatrzymać, po tym, jak odbywa się proces, upewnij się, że możesz anulować przeprowadzone zmiany porywacza.\nTeraz wiem, jakie zagrożenie sprawia, usunąć Search.pa-cmf.com. Trzeba wybrać ręczne i automatyczne metody na pozbycie się tego porywacza i, i nie powinny one być zbyt wiele pytań. Ręcznie pociąga za sobą to, że wyjdziesz na miejscu porywacza. Sam proces nie powinien być zbyt skomplikowane, choć bardziej pracochłonne, niż może się wydawać na początku, ale można użyć instrukcji poniżej tego artykułu. Postępując zgodnie z instrukcją, to nie powinien mieć problemów z próbuje się go pozbyć. Jednak, jeśli jest to twój pierwszy raz do czynienia z przekierowanie wirusa, innym rozwiązaniem może być dla ciebie najlepszy. Pobieranie oprogramowania anti-spyware, aby wyeliminować zakażenia mogą być najlepszym w tym przypadku. Oprogramowanie tego typu jest przeznaczony w celu usunięcia tych zagrożeń, tak, że nie będzie żadnych problemów. Teraz możesz spróbować zmienić ustawienia przeglądarki, jeśli ci się uda, to znaczy, że pozbył się problemu. Jednak, jeśli twój strony www do domu, z powrotem do strony głównej, porywacza przeglądarki nadal działa. Zrobić wszystko, aby nie chcieli programów od zabudowy w przyszłości, a to oznacza, że należy zwrócić większą uwagę podczas instalacji programu. Upewnij się, że możesz rozwijać dobre nawyki technologii, bo to może zapobiec wielu kłopotów.\nKrok 1. Odinstalować z systemu Search.pa-cmf.com\nUsunąć Search.pa-cmf.com z Internet Explorer\nUsunąć Search.pa-cmf.com z Google Chrome\nUsunąć Search.pa-cmf.com z Safari (Mac OS X)\nJak usunąć .Mosk extensionMalware | 10 godzin ago.\nJak usunąć My.freebies.topPorywacza przeglądarki | 10 godzin ago.\nJak usunąć Noteme.proPorywacza przeglądarki | 10 godzin ago.


Noclegi w Myśliborzu Małym, Myślibórz Mały: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 12 ofert noclegowychofert (0 w Myśliborzu Małym oraz 12 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Myślibórz Mały\nNoclegi w Myśliborzu Małym, województwo zachodniopomorskie, powiat policki\nNocleg w Myśliborzu Małym - Wasz sposób na wymarzony wypoczynek! Duży zakres ofert noclegowych w Myśliborzu Małym w województwie zachodniopomorskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Wyszukaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu miejsca noclegu i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Myśliborzu Małym wśród oferowanych przez nasz serwis hoteli, hosteli i ośrodków wypoczynkowych. Zobacz także ofertę rozrywkową i turystyczną w Myśliborzu Małym.\nkwatery prywatne Myślibórz Mały\ndomki letniskowe Myślibórz Mały\nzajazdy Myślibórz Mały\nagroturystyka Myślibórz Mały\nZrób coś dla siebie i swoich najbliższych - zamów tani nocleg w Myśliborzu Małym\nKażdy z nas potrzebuje chwili odpoczynku. Myślibórz Mały proponuje różnego typu noclegi, z roku na rok to miasto odwiedza jeszcze więcej osób.\nJeśli poszukujesz noclegów w Myśliborzu Małym w okazyjnych cenach, sprawdź propozycje w portalu turystycznym www.eturysta.pl. Dostępne tanie pokoje w Myśliborzu Małym pozwolą na ekonomiczne spędzenie wakacji.\nNocleg w Myśliborzu Małym - pełny relaks w malowniczych okolicach\nJuż teraz zaplanuj wczasy w Myśliborzu Małym w województwie zachodniopomorskim i w zależności od pomysłu spędź aktywnie czas. Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci aktualnych i atrakcyjnych pomysłów na nocleg w Myśliborzu Małym. Nie przegap promocyjnych ofert! Dzięki naszej odpowiednio przygotowanej wyszukiwarce odszukasz bazę noclegową w Myśliborzu Małym, która spełni wszystkie Twoje potrzeby.\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Myślibórz Mały, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Squash - Śremski Sport\nStrona główna > Oferta > Squash\nSquash to gra dla dwóch osób. Jest bardzo wymagająca pod względem przygotowania fizycznego, a jedna godzina gry pozwala spalić nawet do 1000 kcal. Szybkie tempo i mocne uderzenia sprawiają, że squash jest sportem, który pozwala się wyładować po ciężkim dniu w pracy lub w domu. Jest doskonałą formą aktywności ruchowej dla osób w każdym wieku. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszych 2 specjalnie przygotowanych kortów.\nAby skorzystać z kortów do gry w squasha należy zarezerwować go w kasie telefonicznie bądź osobiście na I piętrze obiektu. Opłatę za kort dokonuje się w dniu przez nas zarezerwowanym również w kasie obiektu, co jest równoznaczne z potwierdzeniem naszej obecności. Honorujemy także karty BENEFIT, OK SYSTEM, FIT PROFIT\nGrafik zajętości kortów


Nowe, dwupoziomowe mieszkanie w Zakopanem\n817 000 zł 19 000,00 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nDwupokojowy apartament o powierzchni 43 m2 usytuowany jest na drugim piętrze budynku zakwaterowania turystycznego. Mieszkanie jest dwupoziomowe. Na poziomie pierwszym: salon z aneksem kuchennym i łazienki. Z salonu wyjście na balkon. Z balkonu widok na Tatry. Na poziomie drugim sypialnia z widokiem na góry i łazienka.\nCena podana w ogłoszeniu jest ceną netto. VAT 23%, do odliczenia przez kupującego. W cenie apartamentu miejsce parkingowe przed budynkiem. Cena brutto wraz z miejscem postojowym to 1 004 910 zł.\nSymbol oferty NVM-MS-698


Diakonia Życia powstała ze służby w obronie dziecka zagrożonego aborcją. Później odkryto potrzebę sięgnięcia głębiej, ponieważ zamiar zabicia dziecka to wypadkowa wielu czynników kształtujących osobowość człowieka.\nPodstawą działalności Diakonii jest indywidualna i wspólnotowa modlitwa w intencji życia. Aby pomagać innym potrzeba odpowiedniej wiedzy. Dlatego Diakonia Życia uczestniczy w różnego rodzaju kursach, studiuje odpowiednią literaturę, spotyka z ludźmi mogącymi ubogacić swoim doświadczeniem. Zdobytą wiedzą dzielą się z innymi na prelekcjach, dyskusjach i innych spotkaniach. Angażuje się w poradnictwo rodzinne oraz stara się realizować głoszone wartości każdego dnia przez kontakt z drugim człowiekiem. Nie jest ważne czym zajmuje się człowiek na codzień, lecz czy swoim postępowaniem świadczy o tym, że Chrystus przeniknął wszystkie dziedziny jego życia. Największe efekty daje bowiem osobiste świadectwo.Bóg bowiem wciąż na nowo ma nam coś do powiedzenia na temat płci, narzeczeństwa, małżeństwa oraz we wszystkich okolicznościach naszego życia pragnie naszego dobra.\nPosługa względem życia jest różnorodna i odpowiedzialna. Dlatego tworzą się diakonie, to znaczy wspólnoty ludzi, którzy razem chcą przeżywać doświadczenie wiary, wzajemnie się ubogacać i razem współpracować tam gdzie posyła nas Pan.\nFormacja Diakonii Życia odbywa się na comiesięcznych spotkaniach w małej grupie. Spotkania formacyjne przygotowują do rekolekcji: Oazy Rekolekcyjnej Diakonii Życia. Osoby odpowiedzialne za posługę diakonii z poszczególnych diecezji mają swoje spotkania w ramach Oazy Jedności Diakonii Życia.\nW naszej diecezji członkami diakonii życia są: rodziny, studenci oraz uczniowie szkół średnich. Od kilku miesięcy Moderatorem naszej diakonii jest ks. Mariusz Wawrzynek, a odpowiedzialnym za diakonię są Małgorzata i Artur Berłowscy. W czasie spotkań omawiamy między innymi tematy dotyczące miłości, relacji między ludźmi, antykoncepcji, aborcji, godności człowieka oraz odpowiedzialnego rodzicielstwa. Poznaną wiedzę pragniemy przekazywać podczas prelekcji w czasie rekolekcji wakacyjnych oraz dni skupienia animatorów. Włączamy się w różne akcje organizowane przez innych obrońców życia. Członkowie naszej Diakonii Życia zajmuje się również z dużym powodzeniem propagowaniem i organizowaniem Dzieła Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego wśród członków naszego Ruchu oraz w swoich parafiach.\nWszystkich zainteresowanych posługą Diakonii Życia zapraszamy na nasze spotkania. Najbliższe spotkanie Diakoni Życia odbędzie sie 9 maja 2004 o godz. 16.00. Temat - Antykoncepcja a Naturalna Regulacja Poczęć.\nAntykoncepcja [materiały do konferencji i spotkań w grupach] - pobierz (pdf, 75 kb)\nCentrala Diakonia Życia - http://www.oaza.org.pl/polski/diakonie/zycia/index.html\nDzieło Duchowej Adopcji - http://www.diecezja.krakow.pl/wdr/w_obronie/adopcja/duch_ad.html\nAdresy stron podejmujących problematykę obrony ludzkiego życia:\n"Głos dla życia" - http://www.prolife.com.pl\nKlub przyjaciół ludzkiego życia (HLI) - http://www.hli.org.pl\nLiga Małżeństwo Małżeństwu - http://www.lmm.pl\nMateusz - "małe życie" - http://www.mateusz.pl/mz/\n"Służba Życiu" - http://www.life.net.pl


Trójka Lista Przebojów odwołana, Kazik piosenka o Kaczyńskim "Twój ból jest lepszy niż mój" wygrała. Sianecki do Rogalskiego i Kowalczewskiego: upolowaliście Niedźwiedzia\nod lewej: Mirosław Rogalski i Tomasz Sianecki\nW piątek w godz. 19-22 nie wyemitowano nowego wydania Listy Przebojów Trójki, po tym jak tydzień temu unieważniono jej notowanie, zarzucając prowadzącemu Markowi Niedźwieckiemu manipulację wynikami głosowania prowadzącą do tego, że wygrała piosenka Kazika Staszewskiego „Twój ból jest lepszy niż mój”. W konsekwencji ze stacją pożegnał się Niedźwiecki, a w ślad za nim kilkanaście osób, m.in. wieloletni dziennikarze muzyczni (szczegóły opisujemy pod koniec tekstu).\nPolskie Radio poinformowało, że emisja Listy Przebojów Trójki została zawieszona. - Dziś po godzinie 19.00 zagramy przeboje znane z trójkowej anteny. Czynimy tak z szacunku dla słuchaczy i wszystkich prowadzących ten kultowy program, a przede wszystkim dla Marka Niedźwieckiego, który zdecydował się zakończyć współpracę z Programem 3 Polskiego Radia - zapowiedziano w komunikacie. W porze emisji Listy przed siedzibą Trójki odbyła się manifestacja, skrytykowano władze stacji i wyrażono wsparcie dla dziennikarzy, m.in. Marka Niedźwieckiego.\nW serwisie Listy Przebojów Trójki podano jej wyniki z bieżącego tygodnia - na pierwszym miejscu znalazła się piosenka Kazika „Twój ból jest lepszy niż mój”.\nTOK FM z dżinglem z Listy Przebojów Trójki\nDo sytuacji w Trójce w piątek po południu odniósł się Bartosz Dąbrowski, na koniec Listy Przebojów TOK FM, w której emitowane są najciekawsze wypowiedzi dziennikarzy i gości tej rozgłośni z mijającego tygodnia.\nNa koniec audycji puszczono charakterystyczny motyw klawiszowy, od którego zaczynała się Lista Przebojów Trójki. Bartosz Dąbrowski zaznaczył, że normalnie ten dżingiel nie zostałby wyemitowany w TOK FM na końcu audycji, tylko w Trójce na początku.\n- No ale nie jest normalnie, a słowo „koniec” brzmi w tym kontekście wyjątkowo. A zatem mimo że to Lista Przebojów TOK FM, nie będzie gadania, jak przez minionych 10 lat, a w geście solidarności - muzyka - stwierdził. - Ale w myślach dodajemy stosowne wyrazy. Szanowne koleżanki i koledzy z Trójki, trzymajcie się. Do usłyszenia - dodał Bartosz Dąbrowski.\nSzanowne Koleżanki i Koledzy z Trójki, trzymajcie się i do usłyszenia! pic.twitter.com/O2jvKY6idN\n— Radio TOK FM (@Radio_TOK_FM) May 22, 2020\nNiektóre rozgłośnie solidarność z Markiem Niedźwieckim i innymi dziennikarzami Trójki wyraziły w poniedziałek po godz. 19. Wyemitowały wtedy piosenkę „The Look of Love” zespołu ABC, która była puszczana na początku każdego wydania Listy Przebojów Trójki.\nPiosenkę zagrano m.in. w Antyradiu, Radiu Złote Przeboje i Radiu Kolor.\nSianecki przypomniał słowa Rogalskiego sprzed 19 lat o Niedźwieckim\nZ kolei w „Szkle kontaktowym” w TVN24 Tomasz Sianecki (od lat 80. do 1997 roku pracował) w Trójce przypomniał fragment relacji Mirosława Rogalskiego z tysięcznego wydania Listy Przebojów Trójki w 2001 roku. Rogalski pracował wówczas w TVN24 (ogółem z TVN był związany w latach 1997-2005), wcześniej był związany z Trójką, w 2015 roku przeszedł do Telewizji Polskiej, a od początku kwietnia br. jest wicedyrektorem Trójki.\nNa koniec relacji z 2001 roku Mirosław Rogalski stwierdził: „Marek Niedźwiecki należy do nielicznych dziennikarzy, o których mówi się: radiowe zwierzę. A wśród nich Niedźwiedź jest najpopularniejszy. I byłoby dużą stratą, gdyby komuś kiedyś wreszcie Niedźwiedzia udało się upolować. Ale na szczęście nie udało się to od 19 lat”.\n- No wtedy się nie udało, a teraz, Mirku, tobie i Tomkowi (Tomasz Kowalczewski to od listopada ub.r. dyrektor Trójki - przyp.) się udało - skomentował to Tomasz Sianecki. - Tak pięknie o nim (mówił). No ale to było 19 lat temu, tylko krowa nie zmienia poglądów, może i niedźwiedź nie zmienia - dodał.\nPrawda czasów, prawda ekranu.\nRogal 2001 vs Rogal 2020\n— Daniel Adamski (@DanzigErlajns) May 22, 2020\nDołącz do dyskusji: TOK FM puszcza dżingiel z Listy Przebojów Trójki. Sianecki do Rogalskiego i Kowalczewskiego: upolowaliście Niedźwiedzia


BulletHell Adventure - Gra online na Klikarnia.pl\nGry / Gry strzelanki / BulletHell Adventure\n/ Typy gier / Strzelanki arcade widok z boku / BulletHell Adventure\nOcena: 3,50 (4)\nLPM: użycie broni specjalnej\nObcy porwali twoją ukochaną. Teraz musisz przejść przez piekło, by ją odzyskać. Strzelaj i likwiduj stwory, jakie znajdą się na twojej drodze. Co 5 poziomów spotkasz się z mocniejszym bossem. Zbieraj gwiazdki i monety. Za te drugie kupisz liczne udoskonalenia, zwiększając znacznie swoją szansę na przeżycie w coraz bardziej nieprzyjaznych krainach.\nSamozwańczy król mieszkający na szczycie drzewa w pięknym leśnym zakątku przyrody musi wyruszyć do walki ludźmi, którzy wycinają las.


Recenzja mokrej karmy dla psa: Buddy's Cuisine Adult Kalbliebe - Zapytaj.onet.pl -\nkaktusek0548086 napisano: 23.06.2021 16:21\nW tym poradniku omówię mokrą karmę dla psa Buddy's Cuisine Adult Kalbliebe. Jest przeznaczona dla dorosłych psów.\n60% cielęcina (18% mięso, 12% płuca, 12% serca, 12% wątroby, 6% nerki), 26% rosół z wołowiny, 4% pasternak, 4% jabłko, 4% marchew, 1% minerały, 0,24% sproszkowane skorupki jaj, 0,2% olej lniany, 0,2% pietruszka, 0,16% olej z pestek dyni, 0,1% rukiew wodna, 0,1% bazylia\nZawartość tłuszczu: 6,3%\nPuszka, którą kupiłam zawierała 400 g karmy. Była zrobiona z metalu. Na opakowaniu był widoczny niemiecki adres, a kod kreskowy zaczynał się od 404. Znaczy to, że karma została wyprodukowana w Niemczech.\nKupiłam tę karmę w sklepie Maxi Zoo w Rzeszowie (centrum handlowe Plaza, aleja Tadeusza Rejtana). Nie wiem, czy jest dostępna w innych sklepach. Można też kupić przez Internet. Karma nie jest podzielona na kawałeczki. Widać mięsną masę oraz kawałeczki tłuszczu (białe elementy) i kawałeczki marchewki (pomarańczowe elementy). Naokoło jest żółta galaretka. Kolor jest różowy, a zapach mięsny. Poniżej zdjęcie karmy w puszce.\nPlusy i minusy tej karmy (według mnie):\n+ nie jest podzielona na kawałeczki\n+ każdy składnik ma procentową zawartość\n+ jest monobiałkowa (zawiera jeden rodzaj mięsa)\n- ma mało mięsa cielęcego\n- zawiera dużo podrobów\nW mojej ocenie: 8/10.\nodpowiedział(a) 16.08.2021 o 23:12:\nile kosztowała puszka?\nCzas wygenerowania strony: 0.03678400