29 marca 2014 9 maja 2018\nJako kobieta nie byłam dla mężczyzn konkurencją. Wywiad-rzeka z Andą Rottenberg już w księgarniach!\nDorota Jarecka: W jakim momencie twojego życia zastaje cię wybuch strajków i powstanie Solidarności?\nAnda Rottenberg: Pisałam scenariusz do Bluszczu z Hanią Włodarczyk, moją przyjaciółką, która po historii sztuki skończyła Filmówkę. Pomysł wyłonił się z naszych rozmów, z poczucia jakiegoś wyczerpania. Po zimie stulecia, która sparaliżowała Polskę, nikt już nie miał wątpliwości, że to wszystko długo nie potrwa. Mieszkałam przy Czerniakowskiej, wychodziłam na spacer ze swoją suczką i szłam tunelem na wysokość człowieka, uklepanym ze śniegu po obu stronach chodnika; pamiętałam takie śniegowe ściany z wizyty w Nowosybirsku w latach 50. Na tych spacerach spotykałam Marka Grońskiego z jego bassetem imieniem Cyryl. Patrzyliśmy na to zamrożone podwórko i Marek na każdym spacerze powtarzał: – Ten system tej zimy nie przeżyje. – A ja dodawałam: – Poczekaj aż się to wszystko roztopi i zaczną się powodzie. – No i stało się. Wówczas w telewizji pokazali Gierka, który spoglądając z Jaroszewiczem na zalane obszary, poważnie stwierdzał: – Tak, towarzysze, musimy się nauczyć, jak budować wały.\nRok 1979 był rokiem kompletnej beznadziei. Z jednej strony czytało się bibułę, już wtedy hulającą po całej Polsce, z drugiej miało się poczucie braku perspektyw. To był jakiś strasznie dramatyczny rok w moim życiu. Rozstałam się z Tomkiem. Zaczęły się renegocjacje z ojcem Mateusza, bo dziecko powinno mieć ojca, więc może razem je wychowamy. Wokół szalał jakiś emocjonalny huragan. Pamiętam, co się działo z życiem moich przyjaciółek, koleżanek, kolegów. Nie chodzi tylko o pękanie związków, ale o poczucie jakiegoś ogólnego tąpnięcia. Miałam wrażenie, że kosmos wiruje. W tym wszystkim Hanka akurat kończyła film o Mateuszu, a może tylko z nim w roli głównej, taką filmową przypowieść o życiu dzieci w grupie rówieśniczej. I któregoś dnia postanowiłyśmy, że zanotujemy tę naszą świadomość dojścia do ściany z waty i mgły. Nie można nawet było uderzyć głową o mur.\nChodziło wam też o bezsens pracy? Ty chyba miałaś dość luksusową sytuację, pracę w naukowym instytucie, bez nacisków politycznych?\nTak, ale zlecone mi przez Wojciechowskiego badania nad Ministerstwem Kultury i Sztuki tylko mnie utwierdzały w poczuciu absurdu. Zdałam sobie sprawę, że badam jakąś paranoję. Stosy pism, artykułów, które napisano tylko po to, by potwierdzić istnienie fikcji. Być może także dlatego wrzuciłam to do kosza. Niewiele brakowało, by zrobić z tego doktorat. Ale tak mnie ten temat znudził, że w połowie lat 80. wycofałam już otwarty przewód doktorski. Praca ukazała się jako obszerny artykuł w tomie „Polskie Życie Artystyczne 1945–1960” dopiero w roku 1992, po zmianie systemu, ponieważ większość zawartych w tym tomie tekstów okazała się niecenzuralna.\nJednocześnie podrastało mi dziecko. W 1979 roku Mateusz skończył osiem lat, miał swoje oczekiwania. To już nie był przedszkolak, którego mogę ze sobą ciągnąć na wernisaż albo podrzucić do mamy. Wtedy pomyślałam, że jedynym rozwiązaniem jest zdobycie jakiegoś zagranicznego stypendium, podpisanie umowy z Arkadami i napisanie książki o sztuce amerykańskiej. Pisałam niewielką książeczkę o de Kooningu i Rauschenbergu, zaczęłam czytać teksty Rosalind Krauss i innych amerykańskich krytyków. To stypendium zawaliła mi pewna pani profesorowa, która miała w Instytucie Sztuki synekurę. Była śmiertelnie znudzona siedzeniem w sekretariacie, więc czytała sobie trzymanego w szufladzie Ulissesa, a pod nim leżało moje podanie. Po prostu go nie wyjęła i nie przekazała, gdzie trzeba. Kiedy do niej przyszłam, machnęła ręką zniecierpliwiona i rzuciła: – Ach, droga pani, te stypendia są głodowe.\nJak sfilmować poczucie kresu i marazmu?\nNajpierw chciałyśmy zanotować „smugę cienia”, podsumować doświadczenia nie tylko nasze, ale naszego pokolenia kobiet już jakoś radzących sobie w życiu zawodowym, którym rozpada się świat, bo jest taki rozkład wartości, że nie można się zmotywować do pracy. Uznałyśmy, że bohaterką będzie dziennikarka, która dorywczo zajmuje się też tłumaczeniami. Dałyśmy jej trzech kochanków, co na polskie standardy było dość odważne. Kingę, którą zagrała Monika Niemczyk, zderzyłyśmy z kobietą z innego świata, Urszulą, niewykształconą matką kilkorga dzieci. Umieściłyśmy je w kamienicy, w starym budownictwie, gdzie mieszkają przez ścianę, ale ich drogi się nie krzyżują. Kindze rozsypuje się życie uczuciowe. Ma niedojrzałego konkurenta, traci poczucie sensu uprawiania zawodu, osuwa się w depresję, przestaje się wywiązywać z podjętych zobowiązań. Pewnego dnia, wracając z majówki, widzi na klatce milicję. Okazuje się, że Urszula, nie mogąc w inny sposób wyzwolić się z problemów, zabiła ojca swoich dzieci. Kinga zaczyna odwiedzać Urszulę w więzieniu i orientuje się, że pojęcie sytuacji bez wyjścia może mieć bardzo różne zakresy. Na koniec pyta: – Czy pani sądzi, że ja mam teraz zająć się pani życiem? – Na co Urszula odpowiada twierdząco.\nCo to znaczy: zająć się życiem?\nChodziło nam o to, że może należy zacząć dzielić odpowiedzialność. Kinga żyła odgrodzona od rzeczywistości społecznej przysłowiową ścianą, widziała ją przez szybę swojego okna i swojego samochodu. Chciałyśmy pokazać, że to się zmieni.\nPodobnie rozwiązał Wajda Człowieka z marmuru. Jest reżyserka, gra ją Krystyna Janda, która podejmuje wyzwanie, bierze odpowiedzialność za los robotnika. A w końcu dzieli z nim życie.\nJesteś pierwszą osobą, która na to zwróciła uwagę. Nie myślałyśmy o tym, ale widocznie to było zasejfowane i wyparte. Gdybyśmy sobie to uświadomiły, może byśmy inaczej poprowadziły ten wątek. Niezależnie od tego, nie zamierzałyśmy kreślić heroicznego fryzu z odwołaniem do lat 50. Nasza bohaterka nie jest za bardzo przebojowa i nie przejmuje inicjatywy – jak to zrobiła Agnieszka u Wajdy. Prawda o życiu sama wchodzi jej do domu – że się tak wyrażę. Więc ona musi coś z tym zrobić. A czy weźmie tę odpowiedzialność, to jeszcze nie wiadomo.\nNie mówię, że to jest zaczerpnięte z Wajdy, tylko że istnieje wzorzec zachowania inteligencji polskiej, socjalistyczny, od Żeromskiego, Brzozowskiego. U was nowością jest to, że jest to solidarność kobieca.\nRozumiem, co chcesz powiedzieć. Ale myśmy nie miały teorii. Nawet nie miałyśmy „drabinki”, czyli skrótowego zapisu całej dramaturgii. Po prostu zaczęłyśmy pisać, nie wiedząc ani jaki będzie przebieg narracji, ani jak się ten film skończy. Ten scenariusz pisał się poniekąd sam, scena po scenie, nie rozmawiałyśmy o jego przesłaniu do samego końca. Mając pewnego rodzaju wspólny światopogląd, rozumiałyśmy się bez słów. W pierwszej wersji film kończył się tak, że Kinga jedzie samochodem, otwiera radio, a tam są informacje o przestojach w stoczni gdańskiej. Ostateczna wersja powstawała długo, Kuba Morgenstern i Juliusz Burski z zespołu Perspektywa, dla którego był robiony, sugerowali różne poprawki, były przerwy na inne rzeczy, i tak dotrwałyśmy do rzeczywistych strajków i porozumień sierpniowych. Dziś uświadamiam sobie, że czas pisania tego scenariusza był jednocześnie czasem intensywnego nabrzmiewania przemian w Polsce: od klęsk żywiołowych i zapaści ekonomicznej do narodzin Solidarności. Więc wycięłyśmy tę ostatnią scenę.\nBo chciałyśmy zachować atmosferę, w jakiej zaczęłyśmy, czyli bez takiej nadziei, jaką te strajki otwierały. Uznałyśmy, że bohaterka musi sama rozwiązać swój dylemat, historia tego za nią nie załatwi. Że to nie jest tak, że czeka nas jakieś zwycięstwo tylko z racji rozwoju zewnętrznych wydarzeń. Że jednak musimy wziąć na siebie własne życie, zawodowe, uczuciowe, intelektualne.\nSkończyłyśmy scenariusz, Hanka dostała promesę, że będą pieniądze na film i przyszedł grudzień 1981. Dostała skierowanie do produkcji w pierwszych miesiącach 1982 roku. Zdecydowała się, że zrobi ten film, chociaż jej siostra została internowana i siedziała w Gołdapi. No i oczywiście były kłopoty z obsadą, wielu aktorów odmawiało, bo był bojkot – a Hanka była debiutantką w pełnym metrażu. Premiera odbyła się w 1983 roku. Nie pamiętam żadnych nieprzyjemności z tym związanych ani żadnych wahań, że może nie powinnyśmy tego pokazywać ze względu na bojkot. Wiedziałyśmy, co chcemy powiedzieć i to było dla nas najważniejsze. Ten film się jakoś zapadł na lata, dopiero dzisiaj zostaje doceniony, uważany za jeden z pierwszych obrazów kina kobiecego.\nBluszcz to kobieta, która się oplata wokół mężczyzny.\nNie mówiłyśmy, że to jest film feministyczny. Ale na pewno łączyło nas podobne podejście do mężczyzn, do relacji. Nie byłyśmy dziewczynami bluszczami. To ciekawe, bo sporo koleżanek z mojego roku nigdy nie wyszło za mąż. Nie miały dzieci. Nie dlatego, że się nie podobały, przeciwnie. To są wszystko bardzo inteligentne, bardzo utalentowane i piękne kobiety, które zajęły mocne zawodowe pozycje, na przykład Ewa Braun, wybitna scenografka, która zdobyła Oscara za dekoracje do Listy Schindlera, Malina Bardini, która przez lata pracowała w Teatrze Telewizji.\nChodzi o inną świadomość.\nMyśmy należały do pierwszego pokolenia kobiet, które nie rozpatrywały pojęcia sukcesu w kontekście zamążpójścia, stworzenia rodziny. Nie to było dla nas celem życia.\nOwszem, świat damsko-męski był nad wyraz ważny, ale nie przesłaniał nam innych spraw. Miałyśmy swoją osobowość, zainteresowania, poglądy, ważne było to, co chcemy zrobić. Oczekiwałyśmy od mężczyzn czego innego niż nasze mamy. Mówię o średniej krajowej, nie o wyjątkowych wypadkach. Wiem, że wcześniej były emancypantki, że kolejne polskie powstania i dwie wojny światowe zahartowały kilka pokoleń kobiet, nauczyły je zaradności, co w praktyce oznaczało przede wszystkim pracę ponad siły. Ale model się nie zmienił, nadal był patriarchalny. Mężczyźni, którzy nas otaczali, nadal należeli do świata ukształtowanego przez tradycyjne wzorce. Wynieśli je ze swoich domów rodzinnych, przynajmniej jeśli chodzi o ojca mojego dziecka. Żadne partnerstwo nie wchodziło w grę, jeśli była mowa o pieluszkach, praniu, zmywaniu czy gotowaniu.\nMiałaś trudniej jako kobieta?\nKiedy zaczynałam, czułam absolutną równość. Nie miałam lęków, że ponieważ jestem kobietą, to nie powinnam się odzywać. Nie bałam się. Ale to chyba też wynikało z mojego charakteru, byłam arogancka, nie dawałam się łatwo speszyć. Owszem, miałam trudniej, od kiedy urodziłam dziecko. Bo wiele rzeczy automatycznie musiałam odciąć. Nie chodziłam na wernisaże, a jak chodziłam, to musiałam wcześniej wyjść, żeby dać dziecku kolację i położyć je spać. Nie jeździłam na plenery, nie uczestniczyłam w wieczornym życiu towarzyskim i kulturalnym. Ale też nie jestem pewna, czy gdybym była mężczyzną, dajmy na to Andrzejem Rottenbergiem, to z tym wszystkim, co mam w głowie, miałabym łatwiej.\nTeraz odwracamy „gdyby Szekspir była kobietą”.\nPrawdopodobnie miałabym takie same kłopoty okresu dojrzewania, jakie mają chłopcy z pryszczami. Tak samo bym się zakochiwała szczęśliwie czy nieszczęśliwie, tak samo bym się chciała podobać i bym się puszyła. To już wiem. Jednak nie musiałam się pozycjonować jako samiec w męskim stadzie, na bazie testosteronu. Pracowałam na własną pozycję poza tym kręgiem.\nTo ciekawe, wytłumacz, co to za mechanizm.\nJako kobieta nie byłam dla mężczyzn konkurencją ze względu na męski szowinizm. Mówiłam ci wcześniej o „chłopcach”. Z Hanią Włodarczyk i Jolą Gerlee byłyśmy z nimi zakolegowane. Oni brylowali. Myśmy się perliły. Nie chodziło o podryw, choć byli bardzo przystojni, a Janusz bez przerwy opędzał się od dziewczyn. My nigdy nie zgodziłybyśmy się wejść w rolę maskotki. Chciałyśmy z nimi rozmawiać na zasadach partnerskich. I teraz, kiedy mnie zapytałaś, jak by było, gdybym była mężczyzną, uświadomiłam sobie, że gdybym była chłopakiem, byłoby mi o wiele trudniej znaleźć się w tym kręgu.\nOni nas dopuszczali, ponieważ nie brali nas pod uwagę w kategoriach zagrożenia zawodowego. Byłyśmy poza konkurencją. Konkurowali między sobą. I przez to nam było łatwiej, przynajmniej do pewnego momentu.\nKrótko mówiąc, wygrałyśmy przez niedocenienie. Wiem coś na ten temat, bo obserwowałam, jak długo mój narzeczony – który nie znał tego epizodu w moim życiu – aspirował do partnerstwa z tymi samymi „chłopcami”. I jak się kiedyś do mnie zwrócił per „młody człowieku” – czyli użył klasycznego zwrotu Jana Sosnowskiego – to stracił bardzo dużo punktów. Bo go kiedyś wybrałam dlatego, że był od nich inny.\nAle co to znaczy, że łatwiej wam było tylko do pewnego momentu?\nSłuchaj, gdybym ja miała posturę Waldemara Dąbrowskiego, czyli ponad 190 centymetrów wzrostu i tubalny głos, może bym przewalczyła założenie w Warszawie muzeum sztuki nowoczesnej o wiele lat wcześniej, niż to się stało. O muzeum zaczęłam się starać w latach 80. W tym celu w 1986 roku założyłam Fundację Egit. I przez lata obijałam się o ściany, odbijałam się od kolejnych ministrów, wojewodów, premierów, prezydentów miasta i kraju. Wiele razy się zastanawiałam, dlaczego, i jednak przychodzi mi do głowy taki scenariusz, że może to jednak jest kwestia gender. Ale nie jestem w stanie tego sprawdzić. Wiem tylko, że mnie się nie udało.\nFragment książki Rottenberg. Już trudno, która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej.


Girls wanna have fun ... - Ma i Lu\nI jest wieczór i w końcu ma może usiąść spokojnie i coś zrobić, coś napisać. Od rana latanie załatwianie i oczywiście nic nie poszło jakby się chciało, uroki życia, nie ma co narzekać...\nPo poobiedniej drzemce musiałyśmy wynagrodzić sobie deszczową pogodę i postanowiłyśmy trochę się poprzebierać - domowy pokaz mody ;)Zabawy było co niemiara :) Zresztą zdjęcia mówią same za siebie. Lu szalała, co minka to lepsza, a Ma latała za nią z aparatem, plus taki, że gubi się dodatkowe kalorie.\nA w zabawie wykorzystałyśmy śliczną sukienkę od Katiebaby.fanpage https://www.facebook.com/katiebabypl/info\nJak piszą sami o sobie :\n"Kiedy projektuje dziecięce ubranka, staramy się bu odzwierciedlały one właśnie dziecięcą wyobraźnię, niepohamowaną kreatywność, wrażliwość na kolory i szczegóły."\nI tak dokładnie jest. Materiały milutkie dla skóry dziecka, dopracowanie w każdym szczególe. Lu zarówno wyglądała świetnie, jak i bardzo dobrze się czuła, nic nie krępowało jej ruchów i mogła szaleć na całego.\nA wyobraźnia zadziałała od razu, po założeniu sukienki z falbankami - Lu od razu zaczęła tańczyć.\nJak dla Nas sukienka zdała egzamin i na pewno będziemy ją Wam jeszcze prezentować w innych stylizacjach.\n1. opaska Handmade Sweet&Love\n2. sukienka- Katiebaby\n3. kamizelka - Zara SH\n4. buty - F&F\n5. bransoletka - by Ma&Lu\nA tak na koniec dnia stylizacja nam wyszła:)\nGirls wanna have fun ... Wiola Skawińska 22:50\njoanna zoneman 24 września 2013 19:38\nLu wygląda super w tej sukience. A u nas jeszcze inne kolory są! Pozdrawiamy.\nWiola Skawinska 24 września 2013 19:57\n:)))) oj bedziemy zaglądać :)))


03.11.2020, godz. 23:02\nNa wypadek oczka w rajstopach\nZdarza się, że rajstopy, zwłaszcza w oficjalnych sytuacjach nosisz niezależnie od pory roku. Kiedy pojawi się na nich zaciągnięcie albo oczko, cała stylizacja zaczyna wyglądać nieestetycznie. Warto być gotową także na taką sytuację i mieć w torebce nie tylko zapasową parę, ale także – bezbarwny lakier do paznokci! Po co? Jeśli rajstopy zostaną uszkodzone w niewidocznym miejscu, lakier skutecznie zapobiegnie jego powiększeniu się, a Ty będziesz mogła czuć się swobodnie przez całe spotkanie!\nCo zrobić, kiedy puści szew?\nOczko w rajstopach to Twój najmniejszy problem, bo właśnie zauważyłaś, że w Twojej spódnicy albo marynarce... puścił szew? Jeśli masz ze sobą bezprzewodową, ręczną maszynę do szycia w zaledwie kilka minut poradzisz sobie z tym problemem! Lekka i kompaktowa bez trudu zmieści się w każdej torebce – po to, by dać Ci poczucie pewności i swobody w każdej sytuacji! Dodatkowo to urządzenie poradzi sobie z każdym materiałem, pozwalając Ci uzyskać precyzyjne rezultaty pracy i maksymalnie mocny ścieg.\nNiewielkie urządzenie, zasilane czterema bateriami AA zmieści się w dłoni – dzięki temu, bez względu na sytuację w zaledwie kilka minut naprawisz rozerwane ubranie, ratując siebie lub bliską Ci osobę z modowej opresji. Maszyna skuteczne zastąpi tradycyjną igłę i nitkę, dając Ci poczucie pewności siebie i swobody. Co ciekawe – nie musisz mieć żadnych umiejętności! Intuicyjna obsługa i precyzja pracy, jakie gwarantuje urządzenie, pozwolą Ci z łatwością osiągnąć zamierzone rezultaty!\nW damskiej torebce, obok ręcznej maszyny do szycia, zapasowej pary rajstop i bezbarwnego lakieru do paznokci, powinny znaleźć się także kosmetyki – takie, dzięki którym bez trudu zadbasz o świeży i perfekcyjny wygląd przez cały dzień! Co warto mieć w zasięgu ręki? Ulubiony zapach, puder i chusteczki odświeżające to minimum, które zawsze warto ze sobą zabrać!\nOdśwież swój oddech!\nChcesz czuć się jeszcze pewniej, bez względu na sytuację? Nie zapomnij o miętowych pastylkach albo tradycyjnych gumach do żucia. Dzięki nim szybko odświeżysz swój oddech, a krępujące sytuacje przestaną być problemem!\nArtykuł wyświetlono 244 razy.


Plus GSM, Dialog, Idea dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy\nPlus GSM ponownie wspiera Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, który po raz trzynasty odbędzie się w najbliższą niedzielę. Sieć już od wielu lat aktywnie angażuje się w pomoc przy organizacji Finału.\nW ramach współpracy Plus GSM udostępni numer 7547, na który można przesyłać SMS o treści "Serce". Koszt SMS-a wynosi 5 PLN plus VAT (6,1 PLN z VAT).\nPonadto klienci sieci Plus GSM jako jedyni będą mieli możliwość ściągnięcia na swój telefon hymnu Orkiestry oraz okolicznościowych grafik, wysyłając SMS-a na numer 7647. Hymn i grafiki będzie można pobrać ze strony internetowej www.wosp.org.pl na wybrane modele aparatów. Koszt pobrania dzwonka lub obrazka wynosi 6 PLN plus VAT ( 7,32 PLN z VAT).\nOperator sieci Plus GSM nie pobiera żadnych opłat związanych z funkcjonowaniem powyższych serwisów. Całkowity dochód z SMS-ów, pomniejszony o podatek VAT, zostanie przekazany na konto Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nPlus GSM umożliwi wsparcie Finału także uczestnikom programu lojalnościowego 5Plus. Wysyłając pod bezpłatny numer 2626 SMS-a o treści "N 1234 + sześć ostatnich cyfr numeru uczestnika", będą oni mogli podarować potrzebującym dzieciom 20 PLN w zamian za 1 tys. punktów 5Plus. Usługę można również zrealizować przez stronę www.5plusgsm.pl. Polkomtel S.A. także i w tym przypadku przekaże całość funduszy na rzecz Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nCoroczną licytację serduszek podczas Finału będzie wspomagać 100 konsultantów Plus GSM - wolontariuszy, którzy będą obsługiwać infolinię aukcji telewizyjnej. Na potrzeby Finału Plus GSM przekazał także organizatorom telefony testowe.\nPodczas ubiegłorocznego Finału WOŚP klienci Plus GSM za pośrednictwem SMS-ów zasilili konto Fundacji kwotą 566 205 PLN.\nRównież Telefonia Dialog aktywnie wspiera XIII Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy uruchamiając Specjalną Linię Charytatywną o zasięgu ogólnopolskim - z tego sposobu zasilenia konta Orkiestry mogą skorzystać wszyscy abonenci Dialogu i TP S.A. oraz użytkownicy budek telefonicznych Dialogu.\nW okresie 6 - 16 stycznia 2005 roku działać będzie Specjalna Linia Charytatywna. Numer 0 708 808 308 dostępny będzie w całej Polsce dla wszystkich abonentów Dialogu i TP S.A. Całkowity zysk z Linii Charytatywnej zostanie przekazany dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Koszt jednego połączenia wynosi 2,12 zł brutto. Akcją objęta będzie również sieć 2130 budek telefonicznych Dialogu - wszystkie budki będą specjalnie oznakowane, z możliwością szybkiego skróconego wybierania numeru Specjalnej Linii Charytatywnej za pomocą jednego klawisza.\n9 stycznia 2005 roku, w finałową niedzielę, we wrocławskim Biurze Obsługi Klienta Dialogu zorganizowany zostanie "Gorący Punkt". Wszyscy zziębnięci będą mogli napić się kawy lub herbaty, a rodzice zostawić swoje pociechy w kąciku zabaw pod profesjonalną opieką. Przed Biurem zorganizowana zostanie również mini aukcja firmowych gadżetów Dialogu, z której dochód zasili konto Orkiestry.\nTeż Polska Telefonia Komórkowa Centertel, operator sieci Idea, podobnie jak w poprzednich latach, wspiera tegoroczną edycję Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - udostępniając swym klientom specjalny, charytatywny serwis SMS, za pośrednictwem którego w dniu 09.01.2005 r. (najbliższa niedziela) przekazywać można w prosty sposób datki na WOŚP. Usługa będzie obsługiwana w dn. 09.01.2005 r. (niedziela) od godz. 0.00 do godz. 6.00 w dn. 10.01.2005 r. (poniedziałek).\nW celu przekazania wsparcia finansowego na rzecz WOŚP wystarczy wysłać SMS w sieci Idea o treści SERCE na numer 7547, koszt 5 zł bez VAT (6,10 PLN z VAT). Całkowity dochód z serwisu przekazany zostanie na konto Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, a Idea uruchamia ten serwis SMS nieodpłatnie - w ramach wsparcia charytatywnego na rzecz WOŚP.\nWszyscy użytkownicy sieci Idea, którzy wyślą SMSy pod numer 7547 otrzymają SMS'a zwrotnego z podziękowaniem za udział w akcji o treści „WIELKIE DZIĘKI, ŻE JESTEŚCIE Z NAMI. Jurek Owsiak Fundacja Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i operator sieci Idea".\nW 2004 r. podczas finałowej niedzieli WOŚP przesłano w sieci Idea łącznie 92.800 SMSów na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy - co daje kwotę 464.000 zł bez VAT (566.080 zł z VAT). Cała kwota (poza podatkiem VAT) trafiła za pośrednictwem organizatorów do potrzebujących pomocy dzieci.\nW sumie Polska Telefonia Komórkowa Centertel operator sieci IDEA przekazala od stycznia do listopada 2004 r. kwotę 3.704.332 PLN dla następujących podmiotów: Fundacja Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym w Stróżach, Fundacja TVN, Fundacja POLSAT, Fundacja Rozwoju Kardiochirurgii, Fundacja na rzecz wspierania Hospicjum im. ks. Eugeniusza Dutkiewicza SAC, Fundacja Dzieło Nowego Tysiąclecia, Stowarzyszenie MONAR.\nDołącz do dyskusji: Dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy


I Charytatywny Turniej w Piłce Nożnej im. Mariusza Koziarskiego - Aktualności - Informacyjny Serwis Policyjny\nPrzed rozpoczęciem turnieju w siedzibie KWP we Wrocławiu przy tablicy pamięci dyrektor Gabinetu KGP mł.insp. Sławomir Litwin wraz z zastępcą komendanta KWP we Wrocławiu insp. Dariuszem Wesołowskim złożyli kwiaty w imieniu komendanta głównego Policji nadinsp. Jarosława Szymczyka. Delegacja Policji złożyła kwiaty na grobie podkom. Mariusza Koziarskiego w Oleśnicy. W uroczystości tej wzięła udział także wdowa po poległym funkcjonariuszu wraz z rodziną.\nRozgrywki na terenie kompleksu boisk piłkarskich „Oławka” trwały cały dzień. Wszystkim meczom z trybun przyglądał się Mateuszu, funkcjonariusz SPAP we Wrocławiu, który podczas akcji w Wiszni Małej został ranny, a teraz właśnie na rzecz jego rehabilitacji rozegrano ten charytatywny turniej.\nOrganizatorem turnieju był Gabinet Komendanta Głównego Policji, Wydział Techniki Kryminalistycznej KMP we Wrocławiu oraz SPAP we Wrocławiu.


Oryginalna szklana karafka z grawerem - prezent dla mamy - ePrezenty.pl\nOryginalna szklana karafka z grawerem...\nOryginalna szklana karafka z grawerem - prezent dla mamy\nKod produktu 4859\nOryginalna karafka na wodę z grawerem dedykacji\nPrzedstawiamy fantastyczną karafkę w kształcie butelki! Bez wątpienia sprawdzi się wzorowo w roli prezentu dla mamy z okazji jej urodzin, imienin czy dnia matki. Karafka o pojemności 1 litra, wykonana została z solidnego bezbarwnego szkła. Przeznaczona na wodę lub inne zimne napoje. Dołącz swój grawer, dzięki czemu karafka nabierze niebywałego charakteru. Jakość produktu z pewnością zaspokoi nawet najbardziej wyrafinowany gust.\nŚrednica szyjki: 7.5 cm\nAby w pełni spersonalizować swój prezent, skorzystaj z naszego edytora. Wprowadź tylko tekst, który ma zostać umieszczony na karafce, a my zajmiemy się resztą.


Początek krakowskich "Shanties"\nWspomnienia komandora, dyrektora, organizatora\nRelacje Jacek Reschke 15 lutego 2021\nAby dowiedzieć się, co śpiewają inni, postanowiłem zorganizować Harcerski Przegląd Piosenki Żeglarskiej. Pierwszy, bardzo lokalny, z udziałem tylko trzech wykonawców (wszyscy z Krakowa), odbył się w roku 1977, natomiast już na następny, w roku 1978, przyjechały do nas zespoły i wykonawcy drużyn wodnych z Bytomia, Krosna i Tarnowa.\nW roku 1980 wraz z grupą instruktorów harcerskich wodniaków założyliśmy w Krakowie Młodzieżowy Klub Morski „Szkwał”. W roku 1981 dołączyli do naszego klubu Gosia Leśniewska i Jurek Pawełczyk (Yogi). Byli poprzednio członkami Krakowskiego Yacht Klubu (KYC-u), ale postanowili przenieść się do nas, młodego, bardzo wtedy prężnie działającego klubu. I w sumie dopiero wtedy (nie było jeszcze internetu) dowiedziałem się od Yogiego, że dokładnie w tym samym czasie, kiedy ja organizowałem Harcerskie Przeglądy Piosenki Żeglarskiej w Krakowie, studenci organizowali swoje Studenckie Przeglądy Piosenki Żeglarskiej w Górkach Zachodnich. Jurek uczestniczył w jednym z nich i był nawet jego laureatem.\nDotarło do mnie wtedy, że szantami nie interesują się tylko harcerze, i wraz z Yogim postanowiliśmy zorganizować festiwal, na którym spotkają się miłośnicy i wykonawcy szant z wielu środowisk i z całego kraju. I tak doszło do zorganizowania Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Żeglarskiej „Shanties”, który odbył się w Krakowie w październiku 1981 roku.\nNasz festiwal „Shanties” nigdy nie stałby się najbardziej znaczącym festiwalem w kraju oraz największym na świecie bez naszego przyjaciela Marka „Siurawy” Szurawskiego (w tamtych czasach Siurawskiego). I nie ma w tym żadnej przesady...\nMarek był z nami już od pierwszego festiwalu „Shanties 81”. Jeszcze wtedy nie jako wykonawca, ale już jako juror. Udało nam się go jednak namówić, żeby zaśpiewał jedną piosenkę. Ciekawe, czy ktoś pamięta którą?\nNa drugim festiwalu był już wykonawcą i prowadził koncerty, a od trzeciego, w okresie największego rozwoju „Shanties”, był jego dyrektorem programowym i reżyserem wszystkich koncertów. Wymyślał co roku nowe tematy festiwalu, nowe kategorie koncertów i nowe imprezy towarzyszące, a ja z Moniką (Monika Jarolim, obecnie Pękalska) staraliśmy się nadać temu wszystkiemu jakieś ramy organizacyjne.\nMarek nie miał łatwego zadania. Nikt wtedy na świecie (nie mówiąc już o Polsce) nie organizował tak dużych szantowych festiwali, z tak różnorodną repertuarowo grupą wykonawców i z tysiącami widzów, więc z konieczności działaliśmy metodą prób i błędów, na każdym kolejnym festiwalu próbując czegoś nowego. Niektóre z naszych pomysłów się sprawdzały, inne nie, nie obeszło się też bez niepowodzeń.\nWpadki się zdarzały\nNajwiększą chyba moją i Marka wpadką był koncert laureatów w roku 1986 w hali Wisły. Nie przypuszczałem, że koncert okaże się klapą, chociaż początkowa idea była całkiem nośna. Marek wymyślił mianowicie, że koncert rozpocznie się występem zespołu folklorystycznego z Kaszub (Siurawa był wtedy zafascynowany szukaniem rodzimych elementów kultury morskiej). No i przyjechał do Krakowa kilkudziesięcioosobowy zespół w malowniczych strojach i z bogatym repertuarem. Mimo że Marek ustalił z kierownikiem zespołu, że Kaszubi otworzą koncert, śpiewając tylko trzy swoje piosenki, ten zdecydował, że skoro już są w Krakowie, to zaprezentują cały repertuar i będą śpiewać przez 45 minut. I nie było siły, żeby ich wygonić ze sceny! Znudzona, rozżalona publiczność, popłoch za kulisami... Później jakoś poszło, ale początek – klęska!\nW Rozgłośni Harcerskiej\nPamiętam, że każdy kolejny festiwal zaczynał się od narady wojennej. Parę miesięcy przed festiwalem przyjeżdżałem do Rozgłośni Harcerskiej w Warszawie, w której Siurawa pracował z Sikorem (Januszem Sikorskim), i przy obowiązkowej flaszeczce Wyborowej (jeszcze wtedy nie rumu) wymyślaliśmy, co by tu nowego na następnym festiwalu zrobić.\n„Absolutnie największy na świecie”\nMarek bardzo angażował się w organizację „Shanties”. Chciał stworzyć festiwal, który stałby się najważniejszą w kraju imprezą propagującą szanty i muzykę morza – i tak się stało! Bo za nami poszli inni. Promował nas w prasie, radiu i TV. Współprowadził Harcerskie Warsztaty Kultury Marynistycznej, podczas których uczył młodych wykonawców i zespoły (dla których największą motywacją było to, że wystąpią kiedyś na „Shanties” w Krakowie), jak śpiewać szanty.\nTo również dzięki Markowi staliśmy się imprezą międzynarodową. Po pierwszej wizycie Starych Dzwonów na festiwalu w Merseyside w Liverpoolu Marek w roku 1987 zaprosił w naszym imieniu do Krakowa Stana Hugilla i kilka zespołów szantowych z Anglii (o tej historii Siurawa opowiada w wywiadzie dla naszego Magazynu Miłośników Kultury Morza „Shantyman” pt. „Panował fajny entuzjazm” – przyp. red.), którzy po tym, co zobaczyli w Krakowie, jednogłośnie stwierdzili, że festiwal „Shanties” jest absolutnie największy na świecie! I wiadomość poszła w świat, w całą „szantową rodzinę”, w efekcie czego ambicją wielu zespołów zagranicznych stało się, by w Krakowie wystąpić.\nMarek – po prostu dziękujemy! A dla mnie krakowskie „Shanties” stały się niezwykłym ubarwieniem i dopełnieniem całego późniejszego żeglarskiego życia. Mam je ciągle w sobie, wspominam i dziękuję losowi, że miałem szansę spotkać się i współdziałać z ludźmi, którzy ciągle wiele dla mnie znaczą.


Odnawialne a konwencjonalne źródła energii - Inverter\nInverter > Aktualności > Odnawialne a konwencjonalne źródła energii\nOdnawialne a konwencjonalne źródła energii\n27 grudnia, 2018 admin Aktualności\nWiatr, słońce i woda to trzy wiodące, najbardziej popularne i cieszące się aprobatą naukowców, odnawialne źródła energii. Wytwarzany dzięki nim prąd jest nie tylko neutralny dla środowiska naturalnego, ale także nie powoduje w żadnym stopniu wyczerpania źródeł, które podlegają naturalnemu uzupełnieniu.\nKonwencjonalne źródła energii stają się nieopłacalne\nKonwencjonalne źródła energii, do których zaliczamy węgiel, ropę naftową czy gaz ziemny to surowce, które ulegają wyczerpaniu – nie tylko w skali lokalnej, ale także globalnej. Ich eksploatacja przyczynia się do zrujnowania ekosystemu i degradacji flory i fauny. Co więcej, dla środowiska naturalnego jeszcze bardziej szkodliwe jest ich spalanie, powodujące uwalnianie do powietrza ogromnych ilości gazów cieplarnianych, pyłów i innych zanieczyszczeń, których zawartość przyczynia się do powstawania trującego dla człowieka i zwierząt smogu. Warto dodać, iż wydajność energetyczna węgla, ropy czy gazu ziemnego jest o wiele niższa, niż odnawialnych źródeł energii.\nEnergia odnawialna – przyszłość energetyki w XXI i XXII wieku\nOZE zapewniają energię w czterech ważnych obszarach: wytwarzaniu energii elektrycznej, ogrzewaniu / chłodzeniu powietrzem i wodą, transporcie oraz usługach energetycznych na obszarach wiejskich (poza siecią). Do głównych źródeł tego typu energii zaliczamy:\nfale i ciepło geotermalne.\nNa podstawie raportu REN21 z 2017 roku, energia odnawialna stanowi 19,3% globalnego zużycia energii przez ludzi oraz 24,5% wykorzystywanej energii elektrycznej. Światowe inwestycje w technologie odnawialne znacznie wzrosły w 2015 roku. Obecnie, na instalacje OZE wydaje się rocznie 286 miliardów dolarów, a kraje takie jak Chiny i Stany Zjednoczone zaczęły intensywnie wykorzystywać wiatr, wodę, energię słoneczną i biopaliwa. Szacuje się, że fotowoltaika jest jedną z najczęściej zakupywanych systemów energii odnawialnej w Europie.\nFotowoltaika – energia odnawialna w najczystszej postaci\nPodczas, gdy wiele projektów w zakresie energii odnawialnej ma charakter wielkoskalowy, technologie odnawialne są również odpowiednie dla obszarów wiejskich oraz krajów Trzeciego Świata, w których energia jest często kluczowa dla rozwoju człowieka. Były Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych, Ban Ki-moon powiedział, że energia odnawialna, w tym fotowoltaika, ma zdolność podnoszenia najbiedniejszych krajów z panującej tam biedy i zapewnia im pewien optymalny poziom dobrobytu. Ponadto, energia ze źródeł odnawialnych, w tym panele fotowoltaiczne, wiążą się z wysoką wydajnością i nie powoduje zanieczyszczenia oraz degradacji środowiska naturalnego. Poza tym, elektryfikacja z wykorzystaniem energii odnawialnej jest znacznie bardziej wydajna, a zatem prowadzi do znacznego zmniejszenia zapotrzebowania na energię pierwotną, ponieważ większość odnawialnych źródeł energii nie ma cyklu parowego z dużymi stratami (elektrownie węglowe zwykle mają straty od 40 do 65%).\nSystemy solarne – świat podąża ku rozwiązaniom płynącym z natury\nStany Zjednoczone przeprowadziły wiele badań nad fotowoltaiką i skoncentrowaną energią słoneczną. USA należy do czołowych krajów na świecie pod względem wykorzystania energii elektrycznej wytwarzanej przez słońce. Najstarsza elektrownia cieplna na świecie to SEGS o mocy 354 megawatów (MW), która znajduje się na terytorium Kalifornii. Energetyka słoneczna rozwija się także na kontynencie europejskim. Hiszpania stała się centrum rozwoju energii słonecznej. Fotowoltaika funkcjonuje również w krajach rozwijających się, gdzie powstały zintegrowane elektrownie słoneczne. Projekty systemów fotowoltaicznych doskonale przyjęły się również w Egipcie, Meksyku i Maroku.\nCzerpanie ze źródeł energii odnawialnej to szansa na ograniczenie uzależnienia się od źródeł konwencjonalnych oraz dbałość o lepszy stan fauny i flory. Fotowoltaika cieszy się niegasnącym powodzeniem, co daje szansę, że wkrótce stanie się ona powszechnym rozwiązaniem.


Projekt domu TK9 (ArchiTEKA Pracownia Architektoniczna) - Domowy.pl\n+ kotłownia / pom. gospodarcze:2,78 m²\nPow. netto:76,36 m²\nPowierzchnia zabudowy:96,86 m²\nWymiary budynku:11,60 m × 8,35 m\nMinimalna działka:19,60 m × 16,35 m\n1. Wiatrołap2,55 m²\n2. Pom. techniczne2,78 m²\n3. Hol3,54 m²\n4. Łazienka3,84 m²\n5. Salon18,07 m²\n6. Kuchnia9,58 m²\n7. Korytarz3,94 m²\n8. Pokój8,28 m²\n9. Pokój11,02 m²\n10. Pokój12,76 m²\nMały, parterowy domek, w którym dzięki niezwykle funkcjonalnemu rozłożeniu pomieszczeń program użytkowy dla czteroosobowej rodziny zmieszczono na zaledwie 73,5 m². Dzięki temu zabiegowi dom jest niezwykle tani w budowie jak również, co bardzo ważne, w późniejszej eksploatacji. Dom posiada trzy sypialnie, salon, kuchnię, łazienkę oraz wiatrołap i pomieszczenie gospodarcze.\nWymiary budynku:11,43 × 8,18 m\nWymiary działki:19,43 × 16,18 m\nCena:3 950,00 zł 3 750,00 zł\nCena:3 750,00 zł 3 550,00 zł\nSuza (LMB64)87,89 m²\nZ256 D87,90 m²\n3 950,00 zł 3 350,00 zł


Protokół jabber służy głównie do przesyłania wiadomości typu Instant Messaging (czyli działa podobnie jak inne znane komunikatory np. icq, tlen, gadu-gadu itp.). Zaletą jabbera jest to, że jest otwarty, zapewnia darmową i pełną infrastrukturę (serwery, a także klienty) dla osób prywatnych i użytkowników komercyjnych. Charakteryzuje się także dużym bezpieczeństwem - rozmowy, a także komunikacja między serwerami może być szyfrowana.\nW PLD jest kilka serwerów obsługujących komunikację protokołu XMPP, który jest fundamentem Jabbera - zatwierdzonym przez IETF w formie RFC (RFC od 3920 do 3923). Używany przez wielu ISP jabberd w wersji 1.4, zdobywający popularność ejaberd czy opisywany poniżej jabberd w wersji 2.0.\nOpisana zostanie podstawowa konfiguracja, umożliwiająca połączenia szyfrowane, a do składowania danych przez jabberd2 wykorzystamy silnik SQL Postgresql.\nPakiet jabberd2 instalujemy za pomocą poldka:\npoldek> install jabber-common jabberd\nOczywiście, jeżeli do tej pory nie mamy zainstalowanego Postgresql należy zainstalować go także. Należy pamiętać, że jabberd2 może współpracować także z MySQL, sqlite3, a także znacznie prostrzą wersją bazy db.\nKonfiguracja DNS i rekordów SRV\nZanim zaczniemy, musimy stworzyć domenę, która jednoznacznie będzie wskazywała na maszynę Jabbera. Dodamy także rekordy SRV, które służą do zapytań domenowych przez demony Jabbera.\nPrzykład konfiguracji zostanie przedstawiony dla serwera nazw Bind. Zmian dokonujemy w odpowiednim pliku stref w katalogu /var/lib/named/M.\njabber                  IN      A       10.1.1.1 ;Tu wpisujemy IP naszej domeny\n_jabber._tcp.jabber             IN SRV 20 0 5269 domena.org.\n_xmpp-server._tcp.jabber        IN SRV 20 0 5269 domena.org.\n_xmpp-client._tcp.jabber        IN SRV 20 0 5222 domena.org.\nOczywiście nie możemy zapomnieć o zmianie rekordu serial w strefie domeny i restarcie demona named\nKonfiguracja portów (jeżeli korzystamy z firewall-a)\nW przypadku wykorzystwania zapór ogniowych w systemie powinniśmy otworzyć porty tcp dla następujących portów:\n5222 - Dla komunikacji klienckiej (połączenie nieszyfrowane)\n5223 - Dla komunikacji klienckiej (połączenie szyfrowane SSL)\n5269 - Dla komunikacji między serwerami Jabbera\n5347 - Dla komunikacji między serwerami Jabbera, wykorzystany przez dodatkowe transporty (np. transport GG)\nPamiętać należy, że powyższe porty są ustalone umownie i w plikach konfiguracyjnych demona Jabber, a także rekordach SRV możemy je zmienić (np. dla portu klienckiego ustalić port 80) - jednak zaleca się pozostawić proponowane wyżej porty.\nOczywiście, jeżeli nie chcemy aby nasz serwer był widoczny na zewnątrz naszej sieci (np. jest przeznaczony tylko dla wewnętrzej sieci intranetowej) nie otwieramy portu przeznaczonego do komunikacji między serwerami (u nas to porty 5269 i 5347).\nPodstawowa konfiguracja Jabberd2\nMożemy wreszcie skonfigurować wstępnie usługę jabberd2. Wszystkie pliki konfiguracyjne znajdują się w katalogu /etc/jabber.\nW pliku /etc/jabber/c2s.xml w okolicy tagu "local" dodajemy naszą domenę:\n<!-- Who we identify ourselves as. This should correspond\nto the ID (host) that the session manager thinks it is. You can\nW pliku /etc/jabber/sm.xml w pierwszych linijkach także dodajemy naszą domenę:\nJeżeli chcemy, aby nasz serwer komunikował się z innymi serwerami w pliku /etc/jabber/jabberd.cfg kasujemy "#" w linijce z "s2s":\n# After sm and c2s are configured to use a fully qualified domain name\n# and proper SRV records are set in DNS uncoment this to enable\n# with other Jabber servers\nPodstawowa konfiguracja jest już zrobiona. Domyślne ustawienie tzw. "storage" czyli sposobu trzymania przez jabbera informacji o użytkownikach jest zrobione w PLD w db. Przy małej ilości użytkowników jest to wystarczający sposób. Jednak przy większej ich ilości, bardziej praktyczne jest trzymanie tych danych w bazie SQL.\nKonfiguracja dla SQL (Postgresql)\nPrzy poprawnie działającym postgresie, z uprawnionego dla niego użytkownika tworzymy bazę jabberd2\n$ createdb -U postgres jabberd2\nNastępnie przypisujemy do tej bazy użytkownika jabberd2 i ustalamy dla niego hasło i opcje dostępu do bazy:\n$ createuser -P -U postgres jabberd2\nTeraz musimy wypełnić nowoutworzoną bazę odpowiednimi tabelami i polami. Z katalogu /usr/share/doc/jabberd-2* należy rozpakować (najlepiej do katalogu użytkownika, który może działać na bazie postgresa) plik db-setup.pgsql.gz. Po rozpakowaniu przechodzimy do katalogu, gdzie został rozpakowany plik db-setup.pgsql i wykonujemy:\n$ psql -U jabberd2 jabberd2\nBaza postgresa jest gotowa. Połączenie z bazą będzie odbywać się po localhost, tak więc musimy zadbać o to, żeby postgres umożliwiał takie połączenie\nZostała nam jeszcze konfiguracja w plikach jabbera.\nW pliku /etc/jabber/sm.xml szukamy sekcji "storage" i zmieniamy na:\nDla porządku dodamy, że zamiast pgsql, możemy także wykorzytać: mysql, ldap, sqlite (w zależności od mechanizmu jaki wybraliśmy).\nW tym samym pliku szukamy następnie sekcji "pgsql" aby w odpowiednim miejscu wpisać hasło dostępu do bazy jabberd2. Możemy tam także zmienić sposób dostępu:\nPodobne zmiany wykonujemy w pliku /etc/jabber/c2s.xml. Umożliwiają one autentykacje użytkowników jabbera:\nI dalej w tym samym pliku (sekcja "pgsql")\nPo zrestartowaniu demona jabberd możemy się już cieszyć bardziej zaawansowaną funkcjonalnością naszego komunikatora.\nPrzed konfiguracją samego jabbera, musimy sprawdzić czy mamy pakiet openssl i wygenerować klucz:\n# openssl req -new -x509 -newkey rsa:1024 -days 3650 -keyout privkey.pem -out server.pem\nsam parametr -days 3650 możemy ustawić na krótszy lub dłuższy (oznacza on długość ważności certyfikatu - w naszym przypadku 10 lat).\nPo wykonaniu powyższego polecenia i wpisaniu odpowiedzi na zadane pytania (zwróćmy tylko uwagę, abyśmy w polu Common Name wpisali naszą domenę, obsługiwaną przez serwer jabbera) usuniemy hasło z klucza prywatnego:\n# openssl rsa -in privkey.pem -out privkey.pem\nNastępnie połączymy oba klucze w jeden plik i skasujemy klucz prywatny:\n# cat privkey.pem >> server.pem\nZmieniamy nazwę naszego certyfikatu (dla porządku), przenosimy w odpowiednie miejsce i nadajemy prawa:\n# mv server.pem /var/lib/openssl/certs/jabber.pem\n# chown root:jabber /var/lib/openssl/certs/jabber.pem\n# chmod 640 /var/lib/openssl/certs/jabber.pem\nZostała nam jeszcze konfiguracja Jabbera. W pliku /etc/jabber/c2s.xml znajdujemy tag "ssl-port" i odkomentujemy go:\n<!-- Older versions of jabberd support encrypted client connections\nvia an additional listening socket on port 5223. If you want\nthis (required to allow pre-STARTTLS clients to do SSL),\nuncomment this -->\nZdejmujemy komentarz także z tagu "require-starttls" (kilka linijek wyżej):\nTeraz w każdym z pięciu plików konfiguracyjnych znajdujących się w /etc/jabber tj. router.xml, sm.xml, resolver.xml, s2s.xml, c2s.xml znajdujemy zakomentowany ciąg wskazujący na nasz certyfikat:\nKasujemy komentarze (czyli <!-- i -->) i wpisujemy odpowiednią scieżkę do naszego certyfikatu:\nKolejny restart demona jabber i możemy cieszyć się połączeniami szyfrowanymi.\nOpisane powyżej sposoby konfiguracji nie wyczerpują oczywiście wszystkich aspektów. Zachęcamy do odwiedzenia strony z oryginalną dokumentacją jabbera. Mimo, że niektórym może sprawić problem język angielski, to podane przykłady w jasny sposób omawiają także zaawansowane zagadnienia.


Stellenangebot "Pracownikow (m/k/n) do wypozyczalni e-skuterow" in Hannover | DEKRA Arbeit\nZbieranie i dostawa e-skuterow przy pomocy transportera na terenie miasta\nWykonywanie drobnych kontroli technyczynych e-skuterow\nMonitorowanie i raportowanie zdarzen za posrednictwem aplikacji\nMasz co najmniej 21 lat i masz europejskie prawo jazdy klasy B od co najmniej 2 lat.\nDobra wiedza lokalna\nGotowosz do pracy na zmiany i w weekendy\nJestli chcesz zglosic sie bezposrednio, wyslij nam swoje CV poczta elektroniczna lub przeslij nam swoje dane za posrednictwem aplikaciji online. W aplikacji online mozesz przeslac swoje CV po wprowadzenieu danych kontaktowych, to zajmuje tylko minute. Zloz wniosek teraz.\n• Zaladunek i rozladunek skuterow z furgonetki\n• Ladowanie baterii e-skuterow i monitoring procesu ladowania\n• Organizacja e-skuterow w HUBie\n• Standardowa kontrola skutera pod katem funkcjonalnosci (np. test hamowania, swiatel, sygnalu itp.)…


Awans Drutex-u na ,,Liście 500” Polityki - okna21.pl - portal branżowy\nHome » Aktualności » Awans Drutex-u na ,,Liście 50...\nAwans Drutex-u na ,,Liście 500” Polityki\nSukces w rankingu zapewniły firmie rekordowe przychody ze sprzedaży.\nDRUTEX S.A. po raz kolejny znalazł się na ,,Liście 500" tygodnika Polityka. W rankingu promującym największe polskie firmy z sektora przemysłu, handlu i usług Spółka zanotowała awans o sześć miejsc w porównaniu do wyniku osiągniętego w rankingu w roku 2010 i uplasowała się na 480 pozycji.\nTygodnik ,,Polityka" już po raz 19. opublikował ranking największych polskich firm. Tegoroczna lista największych polskich firm produkcyjnych, handlowych i usługowych uszeregowana została według przychodów ze sprzedaży przedsiębiorstw lub całych grup kapitałowych na podstawie informacji przedstawionych przez zarządy lub publikowanych na giełdzie. Wśród zaszczytnego grona przedsiębiorstw odznaczających się ponadprzeciętną dynamiką rozwoju, potwierdzoną wynikiem finansowym za rok 2011 znalazł się DRUTEX z przychodem ze sprzedaży w wysokości 385 mln zł. Oprócz przychodów ze sprzedaży w rankingu uwzględniono również przychody firm ogółem, zyski brutto oraz zatrudnienie.\nSukces w rankingu zapewniły firmie rekordowe przychody ze sprzedaży. Wzrost przychodów ze sprzedaży w kraju wynoszący 24 proc. oraz eksportu o 15 proc. w porównaniu do analogicznego okresu roku 2010 przewyższa poziom odpowiadający wcześniejszym założeniom. Jednocześnie w roku 2011 firma zwiększyła zatrudnienie do 1560 osób.\n„Obecność, a tym bardziej awans w tak prestiżowym rankingu, jakim jest Lista 500 tygodnika Polityka, stanowi dla nas ogromną nobilitację. Kolejne sukcesy naszej firmy mobilizują do dalszego działania, a przede wszystkim strategicznych inwestycji w zakresie innowacyjności produktowej oraz rozwoju firmy. Tylko w ciągu kilku miesięcy roku 2012 skoncentrowaliśmy się na istotnym wzmocnieniu potencjału przedsiębiorstwa. Zakupiliśmy kolejne tereny pod rozbudowę zdolności produkcyjnych, zakupiliśmy kolejne maszyny i urządzenia do produkcji, powiększyliśmy flotę transportową, ale również wprowadziliśmy na rynek okna nowej generacji. Jestem przekonany, że dzięki naszemu zaangażowaniu i wierze w sukces rok 2012 zakończymy z kolejnymi rekordami." - powiedział Leszek Gierszewski, Prezes DRUTEX S.A.


Inwestycja Apollo Split Business&Living | Branża deweloperska od podszewki\nJesteś tutaj: Strona główna / Nowe mieszkania / Nowe nieruchomości komercyjne / Rynek pierwotny / Inwestycja Apollo Split Business&Living\nW ostatnim czasie nastąpił wyraźny wzrost w realizacjach inwestycji budowlanych o charakterze usługowo-mieszkalnym. Ciekawy budynek, spełniający obie te funkcji powstanie w ciągu kilkunastu miesięcy w Kielcach. Jego usytuowanie sprawia, że będzie on jednym z najpopularniejszych miejsc do zamieszkania oraz prowadzenia działalności gospodarczej w mieście. W samym sercu miasta, miedzy aleją IX Wieków Kielc i ulicami Piotrkowską oraz Pelca, powstanie niezwykły obiekt o nazwie Apollo Split.\nTeren w centrum Kielc od pewnego czasu stał się miejscem różnych prac budowlanych. Właśnie w tym rejonie buduje się bardzo nowoczesny obiekt biurowo-mieszkalny Apollo Ventus Business&Living. Widząc potencjał tej inwestycji już zdecydowano się na kolejny etap i rozbudowę inwestycji. Oba budynki zostały zaprojektowane przez tę samą firmę – Pracownię Architektoniczną Tera Group, a za ich realizację odpowiada spółka Apolloplast.\nW nawiązaniu do firmowego nazewnictwa najnowszy projekt został nazwany Apollo Split Business&Living. Ma on być nową wizytówką miasta. Będzie to czteropiętrowy obiekt, w którym dostępne będą powierzchnie biurowe, lokale usługowe i komfortowe mieszkania. Łącznie do zagospodarowania będzie ponad 4,5 tysiąca metrów kwadratowych. Na parterze dostępne będą wyłącznie lokale usługowe. W sumie będzie ich 23, o różnych powierzchniach, co pozwoli na prowadzenie różnego rodzaju działalności. Na pozostałych trzech piętrach powstanie 26 mieszkań – zarówno kompaktowe kawalerki, jak i większe, kilkupokojowe lokale mieszkalne.\nW projekcie obiektu usługowo-mieszkalnego nie zabrakło podziemnego parkingu, który będzie mógł pomieść aż 36 samochodów. Jednak największym atutem Apollo Split Business&Living ma być jego niezwykła architektura, nawiązująca do XIX-wiecznej zabudowy Kielc, ale jednocześnie zaskakująca nowoczesnością. Inwestor planuje zakończenie wszelkich prac budowlanych w trzecim kwartale 2020 roku. Ceny za poszczególne lokale nie są jeszcze znane, ale mają nie odbiegać od średniej w tej lokalizacji.\nWyniki branży budowlanej wg GUS w pierwszych trzech kwartałach 2018 r. 10 stycznia 2019\nW 2018 r. mieszkania zyskały na wartości - a najbardziej kawalerki 17 stycznia 2019


Miało być dobrze - RatujemyZwierzaki.pl\n1 314 zł (131,4%)\nDzięki zebranym pieniądzom sunia przeszła pomyślnie operację w klinice uniwersyteckiej w Poznaniu.\nGreta jest 2 letnim owczarkiem niemieckim, który rok temu wskutek wypadku połamał lewą tylną łapkę. Złamanie okazało się bardzo poważne (wieloodłamowe złamanie kości udowej w ½ długości z przemieszczeniami odłamów).\nW lutym 2017 r. pies przeszedł skomplikowaną wielogodzinną operację. Niestety po paru tygodniach okazało się, że złamana kość się nie zrasta. Greta przeszła kolejną operację. W łapie umieszczono grotowkręt, specjalne gwoździe, zrobiono przeszczep szpiku, na 9 tygodni założono gips. Niestety pomimo upływu czasu i młodego wieku suczka nie odzyskała sprawności. Okazało się, iż nie ma szansy na zrost.\nPomimo niesprawnej łapki Greta pozostała psem przyjacielskim i radosnym. Niestety ma bardzo słabą strukturę kostną i zastosowany w trakcie operacji pręt poluzował się, przebił skórę i nie stanowi już stabilizacji chorej łapki. Niezwłocznie konieczna jest kolejna operacja w trakcie której należy wyciągnąć zastosowany w trakcie poprzedniej operacji wkręt. Koszt to około 1000 zł.


Analizatory parametrów sieci - Janitza Polska\nJanitza Polska Produkty Analizatory parametrów sieci\nNOWOŚĆ UMG 96RM to bardzo kompaktowy i wydajny , uniwersalny analizator parametrów elektrycznych stosowany głównie w sieciach niskiego i średniego napięcia. Poza bardzo dużą ilością danych pomiarowych (patrz tabela) , UMG 96 RM oferuje...\nAnalizator parametrów sieci UMG 604\nNajbardziej popularny z analizatorów parametrów sieci w naszej ofercie ze względu na swoją kompaktową budowę i dobry stosunek ceny do możliwości. Zapraszamy do zapoznania się z jego możliwościami.\nTrójfazowy analizator parametrów elektrycznych stworzony z myślą o pomiarze energii oraz pozostałych parametrów elektrycznych w sieciach niskiego napięcia. Dzięki swojej kompaktowej budowie , może zastępować analogowe liczniki stosowane w rozdzielniach nn. Wyposażony w otwarte...\nKolejny licznik z serii UMG przystosowany do zliczania energii czynnej oraz biernej wraz ze wskazaniem pozostałych parametrów elektrycznych. Urządzenie nie jest wyposażone w pamięć oraz komunikację , co znacznie wpływa na obniżenie jego ceny....\nUMG 96 jest licznikiem parametrów elektrycznych dodatkowo wyposażony w 2 wyjścia cyfrowe do sygnalizacji przekroczenie dowolnego parametru elektrycznego (wbudowany komparator) lub do przekazywania impulsów o zużyciu energii do nadrzędnego systemu BMS. Jego głównymi atutami są...\nUMG 511 na jabardziej zaawansowany technologicznie analizator parametrów elektrycznych w naszej ofercie. Dzięki swojej dokładności (CLASA A) stanowi narzędzie do sprawdzania zgodności parametrów elektrycznych z normą EN50160!\nUMG 508 – multifunkcyjny analizator parametrów sieci z graficznym kolorowym wyświetlaczem LCD. Zarządzanie alarmami , szybki Modbus do 921.6 kB/s , Ethernet , E-mail , Webserver. Dzięki dużemu graficznemu wyświetlaczowi umożliwia lokalne sprawdzenie wszystkich...


Rozmieszczenie funkcji organicznych w strukturze wieloczłonowego podmiotu gospodarczego - ebook - Dariusz Sobotkiewicz - pdf - księgarnia Publio.pl\nPublio.plEbookiBiznes, firma, inwestycjeZarządzanieRozmieszczenie funkcji organicznych w strukturze wieloczłonowego podmiotu gospodarczego\nRozmieszczenie funkcji organicznych w strukturze wieloczłonowego podmiotu gospodarczego. Dariusz Sobotkiewicz - ebook (pdf)\nGłównym celem pracy jest wykazanie, jakie występują tendencje w zarządzaniu dużymi przedsiębiorstwami w kontekście przemieszczanych zadań (funkcji). Czy mamy do czynienia z centralizacją czy z decentralizacją zarządzania? Autor omówił jakie są współczesne kierunki przemieszczania zadań (funkcji) i jakie rodzą one konsekwencje dla całego przedsiębiorstwa w kontekście pracowników, struktury organizacyjnej itd.\nPDF - 5,72 MB,\nbiznes, (658), ebook, (25668), efektywność, (551), firma, (346), podręcznik ebook, (858), przedsiębiorstwo, (456), zarządzanie, (350), zarządzanie czasem, (207), zarządzanie finansami, (109), zarządzanie jakością, (87), zarządzanie kadrami, (46), zarządzanie konfliktami, (54), zarządzanie organizacją, (87), zarządzanie ryzykiem, (73), zarządzanie zasobami ludzkimi, (162), zarządzanie zmianą(132)


2020-9-24 FC Kopenhaga – Piast Gliwice 3:0 - Łączy Nas Reprezentacja\n2020-9-24 FC Kopenhaga – Piast Gliwice 3:0\nreprezentacja1921\tAktualności 24 wrzesień 2020\t Odsłony: 98\nSen Piasta Gliwice o fazie grupowej Ligi Europy prysł niczym bańka mydlana. W III rundzie eliminacyjnej Ligi Europy zwyciężyła FC Kopenhaga 2-0. Polacy zaprezentowali się o wiele słabiej niż w dwóch poprzednich spotkaniach, z drugiej strony rywal nie pozwolił rozwinąć skrzydeł „niebiesko-czerwonym”.\nPiast nie powtórzył wyczynu innych polskich drużyn, które w przeszłości z łatwością ogrywały „Byens Hold”. W 1995 r. w Pucharze Intertoto Duńczycy przed własną publicznością musieli uznać wyższość Pogoni Szczecin 1-4. Sześć lat później (w znakomitym dla Polonii Warszawa sezonie w Intertoto) FC Kopenhaga przegrała u siebie z „Czarnymi Koszulami” 0-3! Po cichu liczyliśmy, że być może zobaczymy widowisko jak w 1996 r., kiedy wielki Widzew Łódź wyrzucił za burtę Brondby Kopenhaga i wystąpił w Lidze Mistrzów.\nJuż przed meczem było wiadomo, że Piasta czeka piekielnie trudne zadanie. Jego rywal FC Kopenhaga to nie tylko najlepsza duńska drużyna w obecnym tysiącleciu, ale też uznana marka, która zwyciężała z najlepszymi drużynami w Europie. Warto wspomnieć, że w poprzednim sezonie Ligi Europy Duńczycy dotarli aż do ćwierćfinału i dopiero tam przegrali z Manchesterem United 0-1 po dogrywce.\nW zespole gospodarzy wystąpił pozyskany z Turcji za milion euro Kamil Wilczek – niegdyś gwiazda Piasta! Wprawdzie od momentu opuszczenia Gliwic wiele zmieniło się w klubie, to były reprezentant kraju doskonale opanował słabe strony gliwiczan.\nPiast wciąż bez Waldemara Fornalika na ławce trenerskiej, który zmaga się z wirusem COVID. Zastępujący go na ławce trenerskiej Tomasz Fornalik nie posiada takiej charyzmy jak jego starszy brat. Tomasz nigdy nie wykazuje większego zaangażowania, to człowiek bardziej spokojny i opanowany na ławce, w trakcie meczu odezwał się kilkakrotnie głównie słowami: „nie ruszaj bramkarza!” Co innego Norweg Stale Solbakken, który przez niemal cały mecz zdzierał gardło krzycząc do swoich piłkarzy jak mają grać.\nOd początku spotkania gospodarze obrali sobie za cel jak najszybsze strzelenie gola. Przeprowadzane akcje kończyły się jednak na defensywie Piasta. W 14 min. spotkania FC Kopenhaga przeprowadziła szkolną akcję, Pepa Biela podał do niepilnowanego na prawej stronie Kamila Wilczka, a były gliwiczanin bez trudu z bliskiej odległości pokonał słowackiego golkipera.\nPiast rzadko mógł pochwalić się akcjami ofensywnymi, ale w 24 min. duży błąd popełnił bramkarz Karl-Johan Johnsson, który tak wybijał piłkę, że trafiła ona prosto w Piotra Parzyszka, by następnie piłka powędrowała w słupek! O wielkim pechu mogli mówić gliwiczanie. Parzyszek to kolejny czołowy piłkarz, który żegna się z Gliwicami. Wkrótce zostanie sfinalizowany jego transfer do Frosinone Calcio.\nMecz nie stał na wysokim poziomie, jednym i drugim brakowało ofensywnych akcji. Gospodarze również spisywali się poniżej oczekiwań, ale ich akcje były o wiele groźniejsze. Po przerwie FC Kopenhaga miała szansę podwyższyć wynik, ale piłka uderzona przez Jonasa Winda trafiła w poprzeczkę. W 58 min. znów błysnął Kamil Wilczek, idealnie podał piłkę na jedenasty metr do niepilnowanego Jonasa Winda, a ten strzelił mocno i celnie. Piast przegrywał już 0-2. Wracając do Wilczka to prowadząc akcję pomógł sobie ręką przy przyjmowaniu piłki, ale sędzia nie zauważył przewinienia.\nNajlepszą sytuację na strzelenie gola zmarnował Michał Żyro. Były zawodnik Legii Warszawa precyzyjnie głową uderzył piłkę w światło duńskiej bramki, ale wspaniałą interwencją popisał się Johnsson. Duńczycy prowadząc 2-0 już do końca spotkania trzymali mecz pod swoją kontrolą. Pod koniec spotkania Piast miał szansę na strzelenie bramki kontaktowej, ale piłka po uderzeniu Piotra Parzyszka trafiła tylko w słupek. W 95 min. spotkania FC Kopenhaga przeprowadziła ostatnią akcję zwieńczoną strzeleniem trzeciego gola. Piast po bardzo słabym meczu został wyrzucony za burtę europejskich pucharów.\n24.09.2020, Kopenhaga (Telia Parken, Dania):\nFC Kopenhaga – Piast Gliwice 3:0 (1:0)\n1:0 – Kamil Wilczek (14), 2:0 – Jonas Wind (58), 3:0 – Pep Biel (90)\nSędziował: Roi Reinshreiber (Izrael)\nŻółte kartki: Mudrazija – Czerwiński, Lipski, Vida\nFC Kopenhaga: Karl-Johan Johnsson SWE – Guillermo Varela Oliveira URU, Victor Nelsson, Ragnar Sigurðsson (67. Marios Iikonomou GRE), Pierre Bengtsson SWE – Rasmus Falk (53. Robert Mudražija CRO), Jose Carlos Gonçalves Rodrigues/Zeca GRE – Pep Biel Mas Jaume ESP, Jonas Wind, Viktor Fischer (75. Jens Stage) – Kamil Wilczek POL. Trener: Ståle SOLBAKKEN (Norwegia)\nPiast: František Plach SVK – Martin Konczkowski, Jakub Czerwiński, Tomáš Huk SVK, Mikkel Kirkeskov DEN – Tomasz Jodłowiec, Patryk Lipski (82. Sebastian Milewski), Patryk Sokołowski (62. Michał Żyro), Jakub Holúbek SVK, Kristopher Vida HUN – Piotr Parzyszek (89. Dominik Steczyk). Trener: Tomasz Fornalik (Polska)


Napisany 25 luty 2015 - 21:19\nChyba za dużo pijecie i jeszcze Ciebie trzyma ,jak skrzynia bez oleju ma pracować? .Piszesz ze kolega kupił to co hydrauliki nie sprawdzal ,bo bez oleju to raczej nie dziala\nZwolnice C-360 Dzisiaj, 10:27\nNo widzisz tak kupują.\nSkrzynia się sypie to walisz trociny. Wyciszą skrzynię a z czasem wciągną olej.\nNo fajnie że olej z trocinami.... i jeszcze podnośnik pewno dziwigał na takiej mieszance bo filtr wywalony ?\nHeh z filtrem to fajna sprawa nie jest tak na dole jak oryginalnie tylko alumiowa rurka jest doklejona do pompy ( chyba klejem do szyb) i dany jest troszke wyzej jak spót korpusu i nie ciagło mułu z dna. nie powiem fajny patent narazie gosc załamany ale ma swiezy olej zobaczy co sie bedzie działo dalej a jak nie to zrobi ten sam numer i pójdzie dalej Ja do tego reki nie przyłożę na pewno\nNapisany 15 marzec 2015 - 15:15\nWitam, mam problem w mojej c-360 stuka jakby w zwolnicy podczas przyspieszania, jak puszczam gaz przestaje. Co może być przyczyną? Dodam że atak i koło talerzowe nowe.\nEdytowany przez Sugob, 15 marzec 2015 - 15:16.\nNa poczatek podnieś koło do góry i sprawdź czy nie ma luzu na wale ,jesli tak to dokręć nakładkę pod kapslem na zwolnicy.\nNapisany 16 marzec 2015 - 22:02\nCzytając ten temat stwierdziłem, że tak zrobię tzn. dokręcę tę nakładkę i wydaje mi się że jest lepiej. Jutro sprawdzę na dłuższej trasie. Dzięki za odpowiedź.\nPS. Dokręcałem w zwolnicy, w której nie zmieniałem łożysk.\nTrochę lepiej, jeszcze dokręciłem. Może pozostałe łożyska są wyrobione i nadal będzie luzu trochę mimo dokręcania?\nOkazało się że tryb na półosi w zwolnicy był wyszczerbiony.\nPS. Jak sprawdzić bez rozkręcania: podnosimy na lewarku, okręcamy kołem i liczymy ile razy puknie (u mnie 5 razy przy okręcaniu do tyłu).\nEdytowany przez Sugob, 19 czerwiec 2015 - 11:16.\nNapisany 21 marzec 2015 - 08:31\nCzy taka półoś nadaje się do założenia?\nEdytowany przez piotrp88, 21 marzec 2015 - 08:33.\nNapisany 22 marzec 2015 - 11:35\nZałożysz i kupa hałasu w ciągniku to sprawdź jak wygląda jeszcze to duże koło zębate.\nNapisany 22 marzec 2015 - 12:28\nTak jak myślałem. Miałem jedną zwolnicę od 40 a drugą od 60, więc chciałem drugą zrobić na 60. Duże koło w dobrym stanie znalazłem u sąsiada, a półoś kupiłem u pewnego cwaniaczka na olx. Przez tel zapewniał że wszystko ok...\nNa powierzchni zębów nastąpiło złuszczenie, co definitywnie dyskwalfikuje taki element do zamontowania.\nWłaśnie jestem na etapie wymiany półosi i po nabiciu łożysk na nową półoś i włożeniu ich do pochwy okało sie, że nie mogę do końca ich wsadzić. Po wyjęci i przymieżeniu ze starą, nowa ma zęby dłuższe o 1 cm. Nowa ma 7 cm, a stara 6 cm. Jaka powinna byc dł. zębów, czy nowa jest zła czy ze strą ktoś coś kombinował? Dlaczego nie pasuje?\nEdytowany przez ZybiKol, 03 kwiecień 2015 - 22:30.\nNapisany 03 kwiecień 2015 - 23:06\nhttp://www.farmexper...ategoryID=19952 Ja tu widzę 2 rodzaje półosi... dobrą sobie kupiłeś ? nie znam się, bo nie robiłem ale takie coś znalazłem\nNapisany 04 kwiecień 2015 - 08:39\nMembers są dwa rodzaje: na 11 i 12 zębów. Ja mam tą na 11. Ale jeszcze podjadę do innego sklepu i porównam.\nNapisany 04 kwiecień 2015 - 22:37\nSprawa się wyjaśniła. Okazało się, że zakupiona przeze mnie półoś jest 12 zębowa i wtedy długość zębów jest 7 cm. Dzisiaj wymieniłem na "normalną" i wszystko pasuje jak ulał. A ta na 12 zębów to podobno tez do 60 ale tej nowszej.\nNapisany 26 czerwiec 2015 - 08:28\nA podkładkę blokującą masz założoną ?\ntą z zamkiem tak? miedzy nakrętką a łożyskiem mam\nNapisany 26 czerwiec 2015 - 11:39\nja miał łożysko w obudowie luźne i też się odkręcała nakrętka mimo zabezpieczenia które było zrywane... łożysko było wklejone w obudowe i 15 lat spokój\nNapisany 01 lipiec 2015 - 23:23\nZwolnice C-360 kupie pół oś do ursusa c4011 lub zetora albo do c-355 nie do c-360 pilnie


Najbardziej znienawidzone prace ogrodowe\nPrace ogrodowe: niektórzy je uwielbiają, inni nie znoszą. Jeśli jesteś w tej drugiej grupie lub po prostu nie masz na nie wystarczająco dużo czasu, nie martw się. Oto kilka wskazówek, jak zmniejszyć ilość pracy, a nawet całkowicie ją wyeliminować.\nZapytaliśmy ludzie, których prac ogrodowych najbardziej nie lubią, na pierwszym miejscu znalazło się pielenie. Niewiele osób lubi spędzać czas w niewygodnej pozycji, grzebiąc w ziemi.\nDobra wiadomość jest taka: są sposoby, aby znacząco zmniejszyć ilość pielenia. Co więcej, inne mało popularne prace w ogrodzie można całkiem wyeliminować. Chcesz dowiedzieć się więcej? Proszę bardzo:\n1. Najbardziej znienawidzona praca w ogrodzie: pielenie\nNajlepszy sposób na uniknięcie pielenia to zapobieganie rozrostowi chwastów. Wystarczy na rabatach ułożyć warstwę, na przykład z kory lub wiórów, grubości około pięciu centymetrów. Zapobiegnie to przedostawaniu się światła do nasion chwastów i tym samym – ich kiełkowaniu. Pomoże również utrzymać wilgoć i w miarę rozkładu drewna zapewni glebie nawożenie.\nLiście, ścinki trawy czy słoma również mogą zostać wykorzystane do powstrzymania chwastów, jednak należy tu pamiętać, aby między taką ściółką, a glebą ułożyć warstwę gazet, tektury lub włókniny. Jeśli masz ścieżkę wyłożoną płytami, aby zapobiec rozrastaniu się chwastów możesz w odstępy między płytami wsypać sól kamienną lub wlać preparat chwastobójczy.\nJeśli zwalczanie chwastów wymaga podjęcia drastycznych środków, można użyć włókniny (dostępnej w centrach ogrodniczych, marketach budowlanych lub w internecie). Przepuszcza ona do gleby powietrze, wodę i składniki odżywcze, ale nie dopuszcza promieni słonecznych do chwastów. Wystarczy wyciąć otwory na rośliny, rozłożyć włókninę i przykryć ją kilkucentymetrową warstwą ściółki lub żwiru.\nNajbardziej oczywistym sposobem uniknięcia obowiązków związanych z pielęgnacją trawnika jest jego brak. Jeżeli jednak nie masz ochoty na betonowe patio ani neonową zieleń sztucznej trawy, jest lepsza alternatywa. Trawę można trwale zastąpić posadzką z desek, kamiennymi płytami, łupkami czy żwirkiem; materiały można łączyć, tworząc stylową i urozmaiconą przestrzeń.\nOczywiście nic nie przebije prawdziwego trawnika, więc jeśli budżet na to pozwala, można zawsze zapłacić profesjonalistom, aby pielęgnowali go za nas.\nJeśli na dłuższą metę jest to zbyt duży wydatek, lepszą inwestycją może być robot koszący, na przykład GARDENA smart SILENO. Jest przeznaczony do trawników o powierzchni do 1600 metrów kwadratowych i można nim sterować za pomocą aplikacji na telefon z Androidem lub iPhone. Robot wykonuje całą pracę, podczas gdy jego właściciel wypoczywa.\n3. Przycinanie żywopłotu\nJednym ze sposobów na zmniejszenie ilości czasu spędzonego na tym monotonnym zajęciu jest posadzenie żywopłotu, który nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Buk zwyczajny i głogownik Frasera wystarczy przycinać raz do roku, latem lub wczesną jesienią.\nJeśli jednak przycinanie raz do roku to dla nas także za dużo, idealną rośliną na żywopłot może się okazać żywotnik, czyli tuja. Utrzymuje ona ładny stożkowy kształt i nie rozwija się nadmiernie na boki, zatem w ogóle nie trzeba jej przycinać.\nKiedy nadchodzi jesień, drzewa i krzewy (oprócz zimozielonych), gubią liście. Konieczność ich posprzątania nie jest zbyt porywającą perspektywą.\nAle i tutaj mamy rozwiązanie. Zamiast zbierania i wyrzucania góry liści, wystarczy je za pomocą grabi lub dmuchawy umieścić na rabatach kwiatowych, będą stanowiły dla roślin warstwę ochronną na zimę, a ich stopniowy rozkład zwiększy ilość składników odżywczych w glebie.\nNie ma rady – rośliny potrzebują wody. Jej ilość zależy od wielu czynników, czasami będzie to raz dziennie innym razem prawie wcale. Jest wiele odmian roślin, takich jak stokrotki, lawenda, nagietek czy słoneczniki, które od chwili posadzenia niemal nie wymagają podlewania. Wystarczy ułożyć na ziemi warstwę ściółki, chroniącą ją przed utratą wilgoci i można na dobre odstawić wąż ogrodowy.\nJeśli twoje rośliny mają większe zapotrzebowanie na wodę, a ty chcesz całkowicie wyeliminować konieczność użycia węża, to masz szczęście. Jest wiele rozwiązań automatycznego nawadniania, takich jak system sterowania nawadnianiem GARDENA smart.\nCzy już czujesz mniejszy ciężar na swoich barkach? Wykorzystaj te rozwiązania, a posiadanie ogrodu stanie się znowu przyjemnością, a nie żmudnym obowiązkiem.


Natik's Idletalk: WeekEnd - Jest mi dość niewyraźnie\nAnonimowy 18 sierpnia 2014 12:02\nMasz prawo kupić produkt po takiej cenie jaka jest na metce. To, że się pomylili na swoją niekorzyść to problem sprzedawcy:-)\nNatik 18 sierpnia 2014 19:47\nNawet jeśli na tej samej metce jest - 30% od ceny początkowej (co daje ich kwotę)?\nOla 23 sierpnia 2014 21:43\nZawsze obowiazuje cena na metce, jeśli ktoś się pomylił - nie Twój problem, my jako sprzedawcy musimy sprzedać produkt z ceną obowiązującą na metce i na kasie.\nNatik 24 sierpnia 2014 12:12\nNa metce, na naklejce i na kasie są trzy różne :D\nAle okej, następnym razem zrobię im jesień średniowiecza ^^\nOla 25 sierpnia 2014 22:57\nObowiązuje ta z metki, ta która jest na produkcie :P chyba że na kasie wychodzą jakieś cuda, u nas czasem tak jest - wtedy dzwonią na dział z kas i mówią co i jak. Zawsze na korzyśc klienta :P\nSolidna firma, nie to co CCC ;p


Biskupi z Irlandii Północnej: brytyjski rząd narzuca nam niesprawiedliwe prawo | Niedziela.pl\nPrawo aborcyjne w Irlandii Północnej zostało zliberalizowane przez brytyjskie władze w 2019 r. Irlandzkim konserwatystom nie udało się wówczas zablokować przepisów, które ujednolicały prawo w Ulsterze z obowiązującym w pozostałych krajach Zjednoczonego Królestwa. Nowelizacja zalegalizowała także w Irlandii Północnej małżeństwa jednopłciowe z prawem do adopcji dzieci.\nPrzepisy pozostały jednak na papierze ze względu na pogrążoną w chaosie ulsterską administrację oraz sprzeciw niektórych ministrów. Teraz Brandon Lewis nakazał irlandzkiemu resortowi zdrowia wdrożenie rozszerzonych usług aborcyjnych w całym państwie. Sekretarz stanu uzasadnił swoje polecenie przedłużającym się impasem i dodał, że jego prawnym i moralnym obowiązkiem jest zapewnienie wszystkim kobietom w Irlandii Północnej pełnego dostępu do „opieki zdrowotnej”.\nOdpowiadając na te słowa biskupi podkreślili, że każdy człowiek ma niezbywalne prawo do życia, niezależnie od etapu rozwoju i kondycji zdrowotnej. To prawo – czytamy w oświadczeniu episkopatu – stoi ponad innymi prawami człowieka, stąd – zdaniem biskupów – usług aborcyjnych nie można nazywać „dostępem do opieki zdrowotnej”.\nOrganizacje pro-life na Wyspach Brytyjskich planują zaskarżyć przepisy o pełnym finansowaniu usług aborcyjnych przez państwo na terenie Irlandii Północnej. Zespół prawników przygotowuje się do sądowej batalii przeciw decyzji Londynu, który wyposażył sekretarza stanu ds. Irlandii Północnej w uprawnienia, oznaczające na tym terenie ekspansję kultury śmierci na olbrzymią skalę.\nStowarzyszenie Ochrony Dzieci Nienarodzonych (SPUC) oraz Centrum Bioetycznej Reformy Irlandii Północnej (CBR NI) powołały zespół prawników, w celu stoczenia „batalii, która jest kluczowa dla kontynuacji ruchu obrony życia” w tej części świata.


agro-town Replya at map (Vaŭkavysk county, Grodno region)\nagro-town Replya on map\nReplya - agro-town in Vaŭkavysk district Hrodna region of the Republic of Belarus. There are the following data for this settlement on the Radzima.net website:\n- geographical coordinates and location of agro-town Replya on the detailed map of the beginning of the XXth century and modern maps, as well as on satellite images from the Google Maps;\n- name of the Catholic parish to which belonged agro-town Replya at the beginning of the XXth century\n2021-01-02\tLeszek Stankiewicz\nSzukam śladów mojej rodziny, która wywodzi się z Repli. Moja babcia Zuzanna Stankiewicz z domu Radkiewicz, córka Kazimierza i Marii (z domu Jeremicz) miała trzy siostry - Teklę, Pelagię i Agrypinę. Rodzina Zuzanny mieszkała po wojnie w Repli, bo jakąś korespondencję prowadzono. Jedna z sióstr, chyba Tekla nosiła po mężu nazwisko Żukiewicz.\nSzukam Radkiewiczów i Jeremiczów.\nMoze Pani Kinga ma jakies info o Szydlowskich z replanskiej paraqfii z Ołchowo(Dulowce).\n(ps przepraszam za mój polski)\n2016-02-12\tKinga Vnuk\n2016-01-30\tKinga Vnuk\npodaje informacje, ktore znalazlam w parafii Repla w latach 1797-1818.\nWyglada na to, ze w tychlatach mieszkaly w parafii Repla 4 rodziny o nazwisku Toloczko.\nAntoni Toloczko i Krystyna z domu Makidon, zamieszkali w Werejkach, dzieci Klara (ur. 1799) i Jozef (ur. 1801).Nastepna para to Jan Toloczko i Magdalena z domu Piwowarska, rowniez zamieszkali w Werejkach. W 1800 roku urodzily im sie corki blizniaczki, Justyna i Julianna. Trzecia para to Jan Toloczko i Prakseda z domu Bazarska zamieszkali w Lwowkach. W 1801 roku rodzi im sie corka, Krystyna. Ostatnia para to Michal Toloczko i Katarzyna Krasiowna/Gres (podane sa dwa rozne nazwiska w aktach urodzenia dzieci, nie wiadomo, ktory jest wlasciwe). Rodzina mieszka w Werejkach, w 1802 roku rodzi im sie corka Anna a w 1804 syn Jan.\nNie ma wiecej urodzin o nazwisku Toloczko od 1804-1818 roku.\nPodaje rowniez dodatkowe informacje, w 1798 roku Michal Toloczko, kawaler z Werejek bierze slub z panna Elzbieta Golembowska z Werejek. (wiek narzeczonych nie jest podany). Elzbieta umiera w 1800 roku w Werejkach w wieku 25 lat.\nAntoni Toloczko (prawdopodobnie maz Krystyny) umiera w Werejkach w 1810 roku w wieku 44 lat.\nTo tyle informacji, ktore bylam w stanie zgromadzic na podstawie zgromadzonych akt. Mam nadzieje, ze beda pomocne.\nKinga Vnuk (Cisowska)reply\n2016-01-31\tHalina Majkowska\nBardzo dziękuję za informację . Jako Toł[ł]oczkowie prowadzimy [ bardzo szeroko] naszą linię na stronach Genealogii Polskiej Polisch Genealogy . Wszystko co Pani wie otym nazwisku jest dla nas ważne . Halina z d. Tołoczkoreply\n2014-11-10\tKinga Vnuk\npragne poinformowac, iz jestem w posiadaniu akt metrykalnych parafii Repla z lat 1802-1818. Bardzo chetnie pomoge wszystkim, ktorzy szukaja przodkow wlasnie w parafii replanskiej. Niestety nie posiadam lat pozniejszych, ktore znajduje sie w Archiwach w Wilnie, ale te dostepne przez FamilySearch na mikrofilmach zamowilam i mam spisane.\n2016-01-30\tHalina Majkowska\nPani Kingo.Bardzo proszę o podanie wszystkich danych o Tołoczko z tej parafii. pozdrawiam Halina z d. Tołoczko5reply


Paszteciki z drobiowym mięsem mielonym - przepis w Meatmyday.pl\nYou are here: Home / Przekąski / Paszteciki z drobiowym mięsem mielonym\nPaszteciki to jedna moich ulubionych przekąsek, którą można łatwo przygotować po gotowaniu rosołu. Miękkie mięso świetnie nada się jako nadzienie dla lekkiego ciasta.\nPaszteciki można podać jako przystawkę do dania głównego lub jako osobną przekąskę, np. z barszczem lub musem z buraków. Świetnie smakują na ciepło, ale później można je też łatwo odgrzać w piekarniku. Długo utrzymują świeżość i też są bardzo lubiane. Koniecznie spróbujcie zrobić je w weekend lub święta. Zobaczycie, że wasi goście je pokochają.\nJa ostatnio przygotowywałam je właśnie w święta wspólnie z mamą. Przypomniały mi się wtedy wieczory pełne kuchennego gwaru, które pamiętam z większych przedświątecznych przygotowań. Uwielbiam, kiedy w kuchni wiele się dzieje. Kiedy ciepło piekarnika roznosi zapachy, kiedy w garnkach gotują się warzywa i musy, a w dzbankach chłodzi się kompot. To najprzyjemniejsze wspomnienia z kuchni. Nie cierpię wręcz kuchni zimnej, pustej i bez zapachu. To miejsce stworzone do tego, aby się w nim działo. Zatem działajcie w swoich kuchniach, a zobaczycie ile w tym frajdy. Do pracy zapraszajcie znajomych i członków rodziny – więzi, jakie tworzą się podczas wspólnego gotowania i jedzenia są wyjątkowe. Zgadzacie się z tym?\n« Boczek wędzony na gorąco w 5 krokach\nChrupiące stripsy z kurczaka jak w KFC »


A (między nami mówiąc) potrzebny był mi pretekst, aby (również dla higieny umysłu) na chwilę uwolnić się od Europy (ze szczególnym uwzględnieniem Niemiec – w temacie, których dopiero się rozkręcam).\nPierwszą część wpisu Co trzeba zobaczyć w Tokio – 5 miejsc nie tylko dla foodies można, a nawet trzeba przeczytać tutaj.\nA pozostałe wpisy z Japonią w roli głównej tutaj. I to nadal nie jest mój ostatnie słowo w temacie Japonii!\nAle dość tych introdukcji. Zapinamy pasy i lecimy do Tokio!\nUWAGA! Ten wpis właśnie został zaktualizowany o atrakcje w Tokio, które udało mi się zobaczyć w czasie mojej drugiej podróży do Japonii we wrześniu 2019 roku.\nAtrakcje w Tokio: Świątynia Senso-ji w Asakusie (atrakcja turystyczna pełną gębą!)\nNowa-stara świątynia. Stara, bo uchodzi za najstarszą w Tokio. Nowa, bo w rzeczywistości to powojenna rekonstrukcja (brzmi znajomo? To chyba jedyny wspólny mianownik Tokio i Warszawy, tylko że my mieliśmy Niemców, a oni Amerykanów).\nZnak rozpoznawczy – czerwony lampion-olbrzym zawieszony tuż nad wejściem.\nDo świątyni Sensoji proponuję wybrać się dwa razy. Za dnia i po zmroku.\nSenso-ji za dnia\nŚwiątynia Senso-ji by night\nZa dnia na klasyczne zwiedzanie plus ewentualne zakupy na uliczce z przyświątynnymi straganami (Nakamise-dori, głównie drogo a nie rzadko też tandetnie). Za jedyne 100 jenów można też wylosować wróżbę. Oczywiście nie odmówiłam sobie tej małej przyjemności, ale to, co wylosowałam natychmiast wylądowało na drzewie. Bo to zła, zła wróżba była, ale los mój nie do końca jeszcze był stracony. Pech można odczarować zostawiając wróżbę przy świątyni (a taki punkt zwrotu złych wróżb wyglądał przy świątyni Zenko-ji w Nagano).\nWieczorem Senso-ji wyludnia się niemal zupełnie (a wiedz Szanowny Czytelniku, że to jedna z najczęściej odwiedzanych świątyń w Japonii). Za to zyskuje jakieś +100 do klimatu. Nie trzeba też walczyć o tlen i dobre tło do selfie.\nA’propos selfie będzie useful tip. Trzy kroki od świątyni Senso-ji rozpościera się (prawdopodobnie) najlepszy widok na słynną ‘kupę Starcka’, czyli wielką złotą rzeźbę na budynku Asahi Beer Hall. Wystarczy wjechać windą na dach domu towarowego Matsuya Asakusa, a takie zdjęcia będą robić się same.\nDojazd: stacja metra Asakusa\nI jeszcze jedna świątynia w Tokio – Toshogu w parku Ueno\nJuż sam park Ueno to temat na osobną rozprawę. Czego tu nie ma? Ponad pięćdziesiąt hektarów zielonego, wielki staw, trzy muzea (Muzeum Narodowe w Tokio, Narodowe Muzeum Nauki i Narodowe Muzeum Sztuki Zachodniej – niestety w żadnym z nich nie byłam, więc nic więcej o nich nie napiszę), ogród zoologiczny (a w nim pandy, na których lansuje się cała okolica). No i chram szintosityczny Toshogu, w której najciekawsze z punktu widzenia turysty-gajdzina jest fakt, że cały świątynny know-how jest wyłuszczony po angielsku na informacyjnych tablicach. Wreszcie dowiesz się co do czego służy i jak się gdzie zachować by nie wyjść na kompletnego ignoranta.\nW ogóle chram Toshogu wie jak zmonetyzować turystów. W świątyni sprzedawane są amulety i talizmany przynoszące szczęście, czyli omamori. Powiecie, że omamori sprzedawane są też w innych świątyniach i to będzie prawda, ale nieczęsto zdarza się, że opisy dobrodziejstw przypisanych do talizmanu są opisane po angielsku. A w chramie Toshogu owszem!\nChram Toshogu z zewnątrz można zwiedzać bezpłatnie, ale jeśli marzy ci się zajrzeć do jego wnętrza, to trzeba wysupłać 500 jenów na bilet. Z ciekawostek – od stycznie do połowy lutego oraz połowy kwietnia do połowy maja przy świątyni działa ogród peoni. Szczegóły zwiedzania świątyni Toshogu w Tokio.\nDojazd: metro Ueno Station (G16 lub H17)\nAtrakcja w Tokio rodem z Instagrama: teamLab Borderless\nNie wiesz o co chodzi z teamLab Borderless? Klik tutaj, by poznać prawdy świadectwo. TeamLab Borderless – w rzeczywistości coś w rodzaju muzeum sztuki cyfrowej – to prawdopodobnie najczęściej występujący na Instagramie fragment Tokio. Tłumy ciągnął tu po foteczkę w słynnym lesie kolorowych lampek (Forest of Resonating Lamps).\nI jak, jak ten leming z Instagrama też pojechałam na Odaibę do Mori Building Digital Art Museum. Wyobraźcie sobie, że nie zrobiłam sobie jednak fotki w lesie kolorowych żarówek. Bo nie chciało mi się stać w kolejce. Poweru starczyło mi na kolejkę do wejścia do muzeum, ale szkoda mi było nóg i czasu (grubo ponad godzina sterczenia) na las żarówek. Zwłaszcza, że wnętrze teamLab Borderless to miejsce niesamowite w całej rozciągłości tego słowa. Oto Mili Państwo sztuka przyszłości.\nJakby na to spojrzeć z boku, to ekspozycję w teamLab Borderless skomponowano z kilku prostych składników: ciemne wnętrza, światła, lustra, muzyka nadająca rytm projekcjom. Zaraz za progiem zanurzasz się w niekończącą się krainę fluktuującego cyfrowego piękna: kwiaty, motyle, zwierzęta, fale, wodotryski kolorów. W teamLab Borderless nie istnieje coś takiego jak kierunek zwiedzania, są za to ukryte sale i korytarzyki. Można trafiać w to samo miejsce wielokrotnie i za każdym razem zobaczyć coś innego. Zwiedza się więc toto jak Alicja przemierzała krainę czarów.\nNatomiast hitem teamLab Borderless jest Sketch Aquarium, w którym na ścianach ożywają stwory narysowane przez zwiedzających kilka sekund wcześniej.\nBilety do Mori Building Digital Art Museum Epson teamLab Borderless (bo taka jest pełna nazwa tego przybytku) trzeba kupić z wyprzedzeniem. Na przykład tutaj (pro tip: będzie trochę taniej niż na stronie muzeum!). Trzeba też przygotować się na zwiedzanie w tłoku. Na zwiedzanie zarezerwuj sobie minimum 2,5 godziny. Ja siedziałam blisko 4 (przypominam, że bez stania w kolejce do Forest of Resonating Lamps). Na miejscu są toalety i automaty z napojami.\nDojazd: stacja Aomi bezobsługowej kolejki Yurikamome, stacja Tokyo Teleport na linii Rinkai lub – najtańsza opcja – autobusem miejskim 05-2 (wówczas wysiadka na przedostatnim przystanku przed Tokyo Big Sight)\nAtrakcje w Tokio: Edo-Tokyo Open Air Architectural Museum – skansen architektury z ery Edo\nTo będzie wyprawa na peryferie Tokio, ale Edo-Tokyo Open Air Architectural Museum (Edo Tōkyō Tatemono-en) zdecydowanie warte jest zachodu. Dla fanów architektury i designu to pozycja obowiązkowa.\nJuż na dzień dobry zaskakuje różnorodność zgromadzonych (w większości oryginalnych) budynków. Poczynając od prostych drewnianych chałup ze słomianym dachem, paleniskiem na środku i klepiskiem zamiast podłogi, po wyłożoną kilometrami tatami rezydencję dygnitarza.\nDom George’a de Lalande’a. Czy to wygląda jak architektura japońska? Nope\nDo tego budynki ciekawie łączące wschód z zachodem: modernistyczna bryła studia fotograficznego albo miks holenderskiego modernizmu z tradycją japońską w przypadku House of Kiode. Na tym tle wybudowany w zachodnim stylu dom George’a de Lalande’a wygląda jak przybysz z kosmosu.\nI posłanie mieszkańca jednoosobowego posterunku\nJest nawet oryginalny mini posterunek policji (taki jednoosobowy domek i posterunek). I tramwaj. Oraz autobus szkolny.\nFragment uliczki handlowej w skanenie\nSklep papierniczy z ery Meiji\nOsobną atrakcją jest zrekonstruowana uliczka handlowa z okresu Meiji: sklepy (m.in. kwiaciarnia, sklep papierniczy i z artykułami gospodarstwa domowego), przydrożny bar oraz łaźnia publiczna. Większość budynków zwiedza się również wewnątrz, ergo niemal bez przerwy chodzi się bez butów (ergo nie trudno złapać grzyba, więc bez skarpetek ani rusz). Do pokonania są też hurtowe ilości stromych i wąskich schodów.\nwciąż na boso\nEdo-Tokyo Open Air Architectural Museum ma niesamowity klimat. I pisząc niesamowity mam na myśli niesamowity. Jakby zaraz zza węgła miało wyskoczyć jakieś yokai.\nAdres: 3 Chome-3-7-1 Sakurachō, Koganei-shi, Tōkyō-to 184-0005, Japonia\nEdo-Tokyo Open Air Architectural Museum czynne jest od wtorku do niedzieli przez cały rok. Wstęp 400¥ (lub 200¥ ulgowy). Strona www.\nDojazd: z Shijuku linią JR Chuo do stacji Higashi-Koganei plus 20 minut spaceru (można też podjechać autobusem)\nAtrakcje w Tokio: Jeszcze jedno ‘niesamowite’ miejsce – Zojoji Temple, a konkretnie zagajnik Jizo\nTo było jedno z najbardziej niepokojących miejsc, w jakich byłam w Japonii. Niby biały dzień, niby środek miasta (co tam miasta, metropolii przez duże M), a jednak okolice świątyni Zojo-ji mogę nazwać tylko tak: creepy.\nWszystko to za sprawą kilkuset figurek Jizo – nie większych od lalek kamiennych posążków, w kolorowych czapeczkach, niekiedy też kubraczkach lub fartuszkach i z nieodzownym wiatraczkiem w garści. I pewnie byłoby to bardziej malownicze niż upiorne, gdyby nie pewien drobiazg. Posążki Jizo – opiekuna Wodnych Dzieci – upamiętniają dusze dzieci nienarodzonych lub zmarłych.\nNienarodzonych, rzecz jasna, z bardzo różnych powodów, na czele z tym na literę a, o który w Polsce toczą się te zacięte boje. Wyczytałam u Joanny Bator w Japońskim wachlarzu, że aborcja w Japonii jest (była?) tania i łatwo dostępna (czego nie można powiedzieć o pigułkach, które zalegalizowano dopiero pod koniec dwudziestego wieku!), z czego skrzętnie skorzystali przedsiębiorczy buddyjscy mnisi, czyniąc z mizuko-kuyo (bo tak nazywa się ta, bazująca na poczuciu winy kobiet, usługa religijna) dochodowy interes.\nWięc, jakkolwiek to nie brzmi, szeregi pyzatych posążków w czapeczkach to (jednak) komercja, co nie zmienia faktu, że atmosfera wokół jest przytłaczająca. A gdy wiatr powieje i wprawi w ruch te małe wiatraczki robi się naprawdę dziwnie.\nZagajnik figurek Jizo znajduje się po prawie stronie od wejścia do świątyni Zōjō-ji. Wstęp jest bezpłatny, a teren wokół świątyni dostępny bez ograniczeń.\nŚwiątynia Zojoji | Stare plus nowe równa się Tokio w pigułce\nDojazd: stacje metra Onarimon (linia Mita Subway Line) lub Daimon (linie Oedo i Asakusa Subway Line).\nAtrakcje w Tokio: Zobaczyć Harajuku i umrzeć\nTurystyczne wygi, które na Tokio zjadły sobie zęby, pewnie tylko się skrzywią (co zresztą nie będzie reakcją zupełnie od czapy). Co nie zmienia faktu, że Harajuku raz zobaczyć trzeba. I kropka.\nTu zaczyna się Takeshita Dori\nHarajuku to kolebka kultury cosplay (i tokijskie zagłębie kiczu). To właśnie tu gotyckie lolity i inni przebierańcy zaopatrują się w swoje super kawaii kostiumy i dodatki (a potem w nich paradują). Serce dzielnicy bije na Takeshita Dori. Ulica ma tylko 400 metrów długości, ale to będzie najdłuższe czterysta metrów w twoim życiu.\nObjawy wizyty na Takeshita Dori: oczopląs i przebodźcowanie.\nDla lepszego efektu wybierz się do Harajuku zaraz po przylocie do Japonii.\nDom towarowy Laforet. Czego tam nie ma…\nA skoro już tam zajedziesz, to koniecznie zajrzyj do domu towarowego Laforet (czego tam nie ma! Harajuku w pigułce), a chętni, odważni (oraz cierpliwi) w maleńkim bistro Cafe & Pancake gram mogą popróbować japońskiej wariacji na temat amerykańskich naleśników – puchatych Premium Pancakes (950¥), o ile załapią się na jedną z (zaledwie!) 60 porcji, które codziennie są przygotowywane (po 20 zestawów o godz. 11, 15 i 18, a zapisy ruszają godzinę wcześniej).\nAtrakcje w Tokio to też dziwne jedzenie. Smacznego!\nW wersji dla niecierpliwych puchaty naleśnik (placek) ląduje w kubku z truskawkami lub tiramisu (500¥).\nDojazd: linią JR Yamanote (stacja Harajuku) lub metrem (stacja Meijijingu-mae).\nAtrakcje w Tokio: This is a man’s world – Akihabara\nO ile Harajuku było słodko-mdlące i dziewczęce, o tyle Akihabara to królestwo chłopców w każdym wieku (ze szczególnym uwzględnieniem pełnoletnich).\nAkiba słynie z licznych sklepów z elektroniką (również używaną), w dalszej kolejności to królestwo subkultury otaku (fanów gier, mangi i anime najoględniej rzecz ujmując). To też właściwy adres, jeśli szukasz Meido Kissaten, czyli maid cafes – tych słynnych japońskich przybytków, w których krzyżówki lolitek z pokojówkami prócz podawania super kawaii jedzenia ugoszczą cię jak (hm) króla, a na życzenie nawet nakarmią łyżeczką.\nLove Merci to jedna z tych atrakcji w Tokio tylko dla pełnoletnich\nWreszcie Akihabara to też zagłębie sklepów dla dorosłych, ale żadnych tam wstydliwie pochowanych w bramach sklepików, tylko wielopiętrowych sex shopów. Na czele z ośmiopiętrowym M’s: Pop Life sex department store. Tak, to jeden z najdziwniejszych sklepów w Tokio.\nDojazd: stacja Akihabara (m.in. linia Yamanote oraz metro Hibiya)\nAtrakcje w Tokio: Miasto z góry – darmowy taras widokowy w Tokyo Metropolitan Government Building w Shinjuku\nTokio naprawdę nie ma końca! Aby się o tym przekonać wystarczy wjechać na 45 piętro Metropolitan Government Building – to najlepszy (bo panoramiczny i w dodatku bezpłatny!) punkt widokowy na Tokio.\nOczywiście panoramę Tokio można oglądać też z Tokio Tower albo Sky Tree, ale za wjazd na nie trzeba płacić (i to słono), a tymczasem jedyne co trzeba zainwestować we wjazd na taras widokowy Tokyo Metropolitian Government Building to czas. Innymi słowy, trzeba swoje odstać w kolejce do windy. Ale warto, bo u góry czekają widoki jak marzenie.\nPotwierdzam, że z Tokyo Metropolitian Government Building widać górę Fuji!\nZnajdź na zdjęciu Fuji-san\nI chyba w tym wszystkim najfajniejsze jest to, że północna wieża (bo są dwie!) czynna jest od 9:30 aż do 23 ergo można cieszyć oko widokami Tokio za dnia i po zmierzchu. W dodatku (powtarzam): za darmo.\nDojazd: Pociągiem prawie pod samą windę, bo w podziemiach Tokyo Metropolitian Government Building jest stacja metra Tocho-mae, a ze stacji Shinjuku to kilka minut spaceru.\nA skoro już jesteśmy w Shinjuku, to dlaczego by nie zrobić sobie selfie z Godzillą?\nDwunastometrową głowę tego włochatego drania znajdziecie na dachu budynku Toho Cinemas Shinjuku. Jest dobrze widoczny od strony wejść do kina. Kina, które w nazwie ma Shinjuku, to w zasadzie leży w sercu Kabuki-cho – tokijskiej dzielnicy czerwonych latarni (podobno opanowanej przez yakuzę, ale ponieważ to Japonia włos nie spadnie ci tu z głowy).\nDarmowe atrakcje w Tokio: D47 Museum w dzielnicy Shibuya\nNazwa muzeum nadano tu trochę na wyrost, ale koncept jest na tyle zacny, że nie będę się czepiać. D47 Museum to inaczej Muzeum 47 prefektur, czyli innymi słowy muzeum całej Japonii. Założenie jest takie, że na ósmym piętrze wieżowca Shibuya Hikarie każda z czterdziestu siedmiu japońskich prefektur dostaje pięć minut (które trwa ok. 3 miesięcy) na pokazywanie tego, co w niej najciekawsze i najbardziej charakterystyczne z perspektywy designu i turystyki. Prezentacjom prefektur towarzyszy też dwujęzyczny przewodnik oraz sklepik z lokalnymi produktami i pamiątkami.\nW czasie mojego drugiego pobytu w Tokio (wrzesień 2019) pokazywała się akurat prefektura Kagawa.\nJak pisałam wstęp jest bezpłatny, muzeum D47 czynne jest codziennie od 11 do 20. Tutaj możecie sprawdzić, która prefektura w tej chwili opanowała Muzeum D47. Dodatkowo na 11 piętrze Shibuya Hikarie jest sky lobby – punkt widokowy na dzielnicę. Też darmowy.\nDojazd: metro Shibuya\nDarmowa atrakcje w Tokio: ruchomy zegar Ghibli\nPotężny steampunkowy zegar, który świątek-piątek robi show zaprojektował Hayao Miyazaki ze Studia Ghibli. Zegar ożywa codziennie kilka minut przed 12, 15, 18 i 20 oraz dodatkowo o 10 rano w weekendy. Warto być na miejscu przynajmniej dziesięć minut przed pełną godziną, by zająć dobre miejsce.\nWideo spoiler, dla tych bardzo ciekawych jak ożywa wielki zegar Ghibli.\nDojazd: Zegar Ghibli zdobi Nittele Tower – głóną siedzibę Nippon TV). Najbliższe stacje metra to Shiodome lub Shimbashi.\nW Tokio wszystko było fajne, ale nawet jeśli nie było fajne to i tak koniec końców było fajne – oto błyskotliwa puenta, którą ukuliśmy wspólnymi siłami z mym drogim towarzyszem podróży. Bo Tokio wspaniałe jest (po przetrawieniu szoku kulturowego). Amen.\nCo trzeba zobaczyć w Tokio część 1\nTagi\t#Akihabara\t#Asakusa\t#atrakcje w Tokio\t#bezpłatne muzea\t#ciekawe muzea\t#co robić w Tokio\t#co zobaczyć w Tokio\t#co zwiedzać w Tokio\t#darmowe atrakcje w Tokio\t#Digital Art Museum\t#Edo-Tokyo Open Air Architectural Museum\t#Godżila w Tokio\t#Harajuku\t#Japonia\t#jizo w Tokio\t#Mori Building Digital Art Museum Epson teamLab Borderless\t#muzea w Tokio\t#muzeum D47\t#Odaiba\t#omamori\t#park Ueno\t#Shibuya\t#Shinjuku\t#skanseny\t#studio Ghibli\t#sztuka cyfrowa\t#tarasy widokowe w Tokio\t#teamLab Borderless\t#Tokio\t#Tokyo Metropolitan Government Building\t#Ueno\t#wieże widokowe\t#zegar Ghibli


Nasze zespoły na dożynkach\nZespoły działające przy Samorządowy Ośrodku Kultury w Święciechowie nowy sezon rozpoczęły pracowicie. Już w sierpniu trwały przygotowania do wstępów.\nMieszkańcy naszej gminy już po raz piąty uczestniczyli w Pielgrzymce Rowerowej zorganizowanej w czasie trwania Wielkiego Odpustu w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Górce Duchownej.\nV Zawody Sikawek Konnych\nW niedzielę, 14 czerwca, na stadionie sportowym w Święciechowie przeprowadzono Rejonowe Zawody Sikawek Konnych. Impreza została zorganizowana po raz 5. W tym roku rywalizowało ze sobą piętnaście drużyn.\nUczestniczka sekcji plastycznej działającej przy Samorządowym Ośrodku Kultury w Święciechowie odniosła sukces w konkursie międzynarodowym.\nStrażacy działający na terenie gminy Święciechowa wzięli udział w Gminnych Zawodach Sportowo – Pożarniczych. Impreza odbyła się w niedzielę, 24 maja, na boisku sportowym w Święciechowie.\nŚwiatowy Dzień Inwaidy\nW czwartek, 21 maja, w Sali Wiejskiej w Święciechowie spotkali się członkowie Rejonowego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów z naszej gminy.\nW dniach 21 i 22 maja odbyło się pasowanie na czytelnika dla uczniów I klas.\nSpotkanie z Elizą Piotrwską\nWe wtorek, 19 maja, uczniowie ze Święciechowy wzięli udział w spotkaniu autorskim z Elizą Piotrowską.\nBiesiada przy wiatraku\nEuropejska Noc Muzeów w Święciechowie przebiegła pod hasłem „Biesiady Ludowej”. Impreza odbyła się w sobotę, 16 maja, przy Izbie Regionalnej znajdującej się przy Samorządowym Ośrodku Kultury w Święciechowie.\nW niedzielę, 3 maja, strzelcy z Klubu Rezerwy Ligii Obrony Kraju ze Śwęciechowy przeprowadzili turniej dla swoich rodzin. Organizatorem imprezy był Klub LOK wraz z Samorządowym Ośrodkiem Kultury w Święciechowie.\nTradycyjnie, mieszkańcy gminy Święciechowa uczestniczyli w obchodach Konstytucji 3 Maja.\nZabytkowe samochody w Święciechowie\nVIVA LA MUSICA 2015


CERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Ubrania vintage > Bluzki i T-shirty > Camaieu (nr 4852063)\nwelurowa krótka bluzka w kolorze fioletowym (zdjęcia przekłamują kolory), rękawy 3/4 z szerokim, jakby lekko falbaniastym wykończeniem, przy dekolcie wiązana\nwymiary: ramiona 38 cm, pachy 45 cm, dł. rękawa 46 cm, dł. całkowita 51cm\nrozmiar: z metki L, wg mnie 36\nstan: bdbRozmiar: 36 (S)UWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #camaieu, #rękaw 3/4, #welurowa, #wiązanie Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.


Nazwa handlowa leku: AVIOMARIN\nNazwa polska leku: DIMENHYDRINAT\nNazwa międzynarodowa leku: Dimenhydrinatum\nNazwa anglojęzyczna leku: DIMENHYDRINATE\nPostaci leku: Aviomarin - tabletki 50 mg, roztwór do wstrzykiwań 50 mg/ml (Rp).\nWizytówka leku: Lek przeciwwymiotny i przeciwuczuleniowy.\nMożliwe skutki uboczne: uczucie ospałości i zmęczenia, zawroty głowy, wysychanie błony śluzowej jamy ustnej; rzadko skórne odczyny alergiczne.\nInne leki z tej grupy: Aviomarin, Kinetex.


Stacje paliwowe na trasie Krapkowice - Piotrków Trybunalski\n32 - tyle stacji paliw znaleźliśmy na rekomendowanym wariancie trasy od Krapkowice – do Piotrków Trybunalski - przez DK1. Sprawdź ich lokalizacje na mapie. Chcesz zobaczyć stacje benzynowe na innym wariancie tej trasy – kliknij w wybrany wariant! Taniego tankowania!\n17 - tyle stacji paliw znaleźliśmy na rekomendowanym wariancie trasy od Krapkowice – do Piotrków Trybunalski - przez A4 i DK1. Sprawdź ich lokalizacje na mapie. Chcesz zobaczyć stacje benzynowe na innym wariancie tej trasy – kliknij w wybrany wariant! Taniego tankowania!\n32 - tyle stacji paliw znaleźliśmy na rekomendowanym wariancie trasy od Krapkowice – do Piotrków Trybunalski - przez DK46 i DK1. Sprawdź ich lokalizacje na mapie. Chcesz zobaczyć stacje benzynowe na innym wariancie tej trasy – kliknij w wybrany wariant! Taniego tankowania!\nSTACJE PALIWOWE ZNALEZIONE NA TRASIE (32)\nBliska - Strzelce Opolskie, Opolska 12\nMOYA KOCHANOWICE - Kochanowice, ul. wolności 2\nPKN Orlen - Strzelce Opolskie, Toszecka\nPKN Orlen - Ozimek, Opolska 1\n46 Ozimek (woj. opolskie)\nBliska - Ozimek, Kolejowa\n463 Ozimek (woj. opolskie)


Mając wątpliwości odnośnie ważnych kwestii związanych z ubezpieczeniem warto poszukiwać informacji w internecie | Warka ZSP\nAktualnie niezwykle istotne jest, by być na bieżąco w temacie ubezpieczeń i składek pracowniczych. Jest to pomocne w okolicznościach, gdy zachodzą zmiany w wynagrodzeniach lub składkach ubezpieczeniowych odprowadzanych przez firmę. Zabezpieczenia zdrowotne lub socjalne winny być istotne dla każdego pracującego człowieka, bo spławiają z nich potem liczne korzyści.\nZmieniają się one niekiedy rokrocznie, dlatego należy się zaintrygować co pewien okres tym przedmiotem i upewnić się jak przedstawiają się wielkości składek na dany rok kalendarzowy. Znaczna większość informacji tyczących się ubezpieczeń leczniczych oraz społecznych jest regularnie publikowana w sieci na danych portalach internetowych.\nChcesz odszukać pokrewne wiadomości na niniejszy wątek? Ta wiarygodna strona (https://www.smartvest.pl/blog/pozyczki-pod-zastaw-nieruchomosci-bydgoszcz) publikuje właśnie to, czego szukasz.\nTaka odmiana przekazu informacji jest szalenie wygodna, ponieważ w każdym momencie możemy upewnić się, jak prezentują się składki na dany okres.\nWystarczy, że wpiszemy w wyszukiwarkę składki ZUS 2015 , aby zdobyć detalicznie rozpisane w tabelach dane na ten temat. Z prostotą wyszukamy informacje zarówno, jeżeli chodzi o ubezpieczenia zdrowotne jak i społeczne. Nie da się ukryć, iż dzisiaj to właśnie sieć jest kluczowym miejscem szukania informacji na wszelkie tematy.\nCzy omawiany materiał nie jest zajmujący? Jeśli tak sądzisz, kliknij ten odnośnik – zalecam to omówienie (pkrajewski.pl/wnetrza/), gdyż przeczytasz tam przykuwające wzrok artykuły.\nNawet jeśli ciekawi nas co to jest działalność gospodarcza to potrafimy być pewni, że znajdziemy tam wszechstronne przewodniki wyjaśniające sporo pojęć z tego obszaru. Jak można zauważyć mądre użytkowanie z zasobów sieci www nadzwyczaj popłaca.\nDo najczęściej poszukiwanych w ostatnim czasie zagadnień należy zgłoszenie członka rodziny do ubezpieczenia, jakie jest faktycznie niezwykle istotne . Szczegółowe dane dotyczące samej procedury, oraz formy zgłoszenia można wyszukać na stronach internetowych pojedynczych zakładów ubezpieczeń społecznych. Posiadając jakiekolwiek pytania w kwestii zabezpieczeń niewątpliwie warto posiłkować się informacjami przystępnymi w sieci. Są one niesłychanie szczegółowe i praktyczne, stąd można na nich polegać.


Kuchnia włoska... jedna z moich ulubionych. Mogłabym ją jeść na okrągło, niezależnie od tego czy to pizza czy pasta. Dzisiaj proponuję Wam klasyka, czyli spaghetti bolognese.\nCebule obieramy i kroimy w kostkę. Na patelni rozgrzewamy trochę oliwy i przesmażamy na niej mięso. Mięso przekładamy do garnka w którym będzie się dusił sos pomidorowy, na patelni natomiast szklimy cebulę, a następnie przekładamy ja do garnka z mięsem i zalewamy sosem pomidorowym. Marchewkę obieramy i ścieramy na grubej tarce jarzynowej, dodajemy do sosu. Wszystko dusimy około 15-20 minut, na koniec przyprawiamy. Makaron gotujemy zgodnie z zaleceniem producenta. Po odcedzeniu makaronu dodajemy do niego sos, dokładnie mieszamy, posypujemy serem i od razu podajemy.\noj wiem o czym mówisz. Ja odkąd wróciłam z Włoch mogłabym na okrągło jesc ich potrawy. Szkoda tylko, że tak mało jest dostępnych produktów naturalnie włoskich. Ja używam primo gusto. Potrawy zawsze mi sie udaja i zawsze smakuja jak we Włoszech.


Tak drogo jeszcze nie było, ceny rosną astronomicznie. Niedługo może być jeszcze gorzej | Pikio\nTak drogo jeszcze nie było, ceny rosną astronomicznie. Niedługo może być jeszcze gorzej\nMIGUEL MEDINA AFP East News\nCeny, pomimo kryzysu, rosną w zastraszającym tempie. Polacy, którzy robią podstawowe produkty spożywcze, muszą liczyć się z koszmarnie wysokimi kwotami na paragonach. Bardzo źle wygląda także kwestia opłat za utrzymanie gospodarstwa domowego. Wzrost cen to konsekwencja panującej pandemii koronawirusa. Już wkrótce może być jeszcze gorzej.\nCeny w dobie pandemii koronawirusa nie powinny rosnąć. Niestety, w praktyce jest zupełnie inaczej. Już teraz za żywność, odzież i rachunki Polacy muszą zapłacić znacznie więcej niż kilka miesięcy temu. Inflacja jest obecnie najwyższa od czerwca. Obywatele naszego kraju są w zgoła innej sytuacji niż inni członkowie Unii Europejskiej, którzy za podstawowe produkty i usługi płacą znacznie mniej.\nCeny w dobie pandemii koronawirusa poszybowały w górę\nGIS opublikował dane, które zbulwersowały Polaków. Ceny w naszym kraju wzrosły we wrześniu o 0,2 procenta w porównaniu z sierpniem, a o 3,2 procenta rok do roku. Największy wpływ na gwałtowny wzrost inflacji miały ceny usług, w tym ceny administrowane, na które wpływ mają państwo, lub samorządy. W większości krajów Unii Europejskiej ceny spadły we wrześniu o 0,3 procent. Niestety, rząd nie ma litości dla Polaków. Polska, wraz z Węgrami i Czechami plasuje się na czele listy krajów o najwyższym poziomie inflacji. Wszystko wskazuje na to, że to jeszcze nie koniec - podwyżki cen planuje w najbliższej przyszłości wiele samorządów, między innymi władze Warszawy.\nDo najbardziej drożejących usług należy wywóz śmieci, który kosztuje 50,4 procenta więcej w skali rok do roku i 2,2 procenta więcej w skali miesiąca. Więcej trzeba zapłacić także za nośniki energii z wyłączeniem paliw płynnych, które kosztują o 4,6 procent więcej w skali rok do roku. W górę poszły też usługi kanalizacyjne, ceny prądu oraz wody. Ogólne koszty użytkowania domu wzrosły o 7,3 procenta rok do roku a o 0,4 procenta w skali miesiąca. Polakom dokuczają także ceny paliw, odzieży, usług telekomunikacyjnych, gastronomii, wywozu śmieci i obuwia. Ubrania podrożały we wrześniu o 2,5 procenta, benzyna o 1,9 procenta, a olej napędowy o 1,3 procenta.\n2. RMF: Absolutny zakaz wesel, zamknięcie szkół, skrócony czas pracy restauracji i barów w Polsce. Sztab kryzysowy już dziś przedstawi decyzje\nŻywność i napoje bezalkoholowe we wrześniu staniały o 0,4 procenta, choć w skali rok do roku utrzymuje się jeszcze wzrost o 2,8 procenta. O 4,5 procenta staniały także owoce, które jednak rok do roku są droższe o 13,5 procenta. Rok do roku, prócz wędlin i owoców, z produktów spożywczych najbardziej zdrożał ryż (7,7 procenta) i pieczywo (8,4 procenta). Stale rosną także cenniki usługodawców i lekarzy specjalistów. Obniżka stóp procentowych w bankach połączona była z dodrukiem pieniądza, co jest jednym z czynników obecnej inflacji. Niestety, przyszłość nie widnieje w kolorowych barwach. Może być jeszcze gorzej.\nNajlepsza możliwa wersja kultowego dania. Obłędne kotlety schabowe po góralsku, smak Podhala na talerzu\nPolska flaga zbezczeszczona? Katastrofalna wpadka podczas meczu Ligi Narodów (FOTO)