Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją operacji – jest prawidłowe.\nW dniu 15 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją operacji.\nW przedsiębiorstwie prowadzonym przez Wnioskodawcę pod nazwą ...., Wnioskodawca nie rozlicza się z podatku VAT mocą art. 113 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.\nW związku z powyższym Wnioskodawca prosi o potwierdzający to dokument potrzebny do przedłożenia w Biuro PROW w celu otrzymania dotacji na rozwój przedsiębiorstwa w ramach operacji. W wniosku dotyczącym dofinansowania Wnioskodawca wystąpił bowiem o kwalifikowalność podatku VAT w ramach zwrotu części poniesionych kosztów. Kwestia kwalifikowalności VAT- u sprowadza się bowiem do stwierdzenia czy beneficjent może odliczyć VAT czy też nie.\nW przypadku Wnioskodawcy wg ustawy, VAT nie podlega odliczeniu i tym samym staje się kosztem kwalifikowalnym. Jeśli bowiem dotację unijną otrzyma podmiot nieuprawniony do odliczenia podatku naliczonego, to podatek zawarty w dokonanych zakupach stanowi koszt kwalifikowany finansowany dotacją.\nWnioskodawca oświadcza, że nie może odzyskać podatku VAT oraz zobowiązuje się do zwrotu zrefundowanego VAT, gdyby Wnioskodawca w przyszłości znalazł się w sytuacji umożliwiającej odzyskanie podatku.\nWnioskodawca nie jest czynnie zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.\nRealizacja projektu jest finansowana ze środków poakcesyjnych. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 Działanie 413 „Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju”, „Małe Projekty”.\nW ramach realizacji operacji zakupione zostaną:\n3 łodzie wędkarskie,\n2 pontony wędkarskie,\n100 przynęt spinningowych,\n10 kamizelek ratunkowych,\nWnioskodawca będzie właścicielem zakupionego sprzętu.\nW związku z realizacją niniejszej operacji wszelkie faktury wystawiane są na Wnioskodawcę tj. .......\nZakupiony sprzęt służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.\nCzy w przypadku Wnioskodawcy, wnioskując o dotacje, podatek VAT nie podlega odliczeniu i tym samym staje się kosztem kwalifikowalnym...\nZdaniem Wnioskodawcy, mocą art. 113 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT ze względu na nie przekroczenie w 2013 r. kwoty 150 000 zł przychodu.\nW przypadku Wnioskodawcy wg ustawy, VAT nie podlega odliczeniu i tym samym staje się kosztem kwalifikowalnym.\nZ opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnie zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.\nW ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 Działanie 413 „Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju”, „Małe Projekty” realizuje operację.\nWnioskodawca będzie właścicielem zakupionego sprzętu. W związku z realizacją operacji wszelkie faktury wystawiane są na Wnioskodawcę. Zakupiony sprzęt służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.\nZgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż jak wskazał Wnioskodawca, zakupiony sprzęt służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, ponadto Zainteresowany nie jest czynnie zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Zatem, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją operacji.\nMając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją operacji, ponieważ zakupiony sprzęt służy Wnioskodawcy do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, ponadto Zainteresowany nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.\nITPP1/443-1511/14/JP | Interpretacja indywidualna\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Odliczenie podatku od towarów i usług > IPTPP1/443-872/14-2/ŻR


Wyuczona bezradność - Psychologiczny Punkt Widzenia\nEla Krzyżaniak — 26 października 2020\nDo tej pory wydawało mi się, że zjawisko wyuczonej bezradności, przede wszystkim dotyczy ofiar przemocy oraz osób niewydolnych społecznie, jednak ostatnie wydarzenia związane ze skutecznym ograniczaniem moich praw i wolności prowokują do zadania pytania: Czy przypadkiem wyuczona bezradność nie dotyczy również mnie i ciebie?\nWyuczona bezradność to silne przekonanie, że z twojego działania nic nie wynika.\nBo jak to jest możliwe, że ja i ty pozwoliliśmy na to, że ktoś wie lepiej co dla nas najlepsze, daje sobie prawo do decydowania w naszym imieniu, jest święcie przekonany o swojej jedynie słusznej racji, nie pozwala na dyskusję i oczekuje bezwzględnego podporządkowania? Jak to jest możliwe, że ktoś próbuje legalizować działania przemocowe? Przyglądając się temu, na co w bierny sposób przystajemy, to czego się boimy, przed czym drżymy, co uznajemy za świętość i autorytet mam wrażenie, że wyuczoną bezradność niezależnie od płci, gremialnie dostajemy w pakiecie przekazywanym z pokolenia na pokolenie.\n„Możecie stać się bierni, jeśli zupełnie poddacie się rezygnacji, jeśli nabierzecie przekonania, że nic co robicie nie wpływa na waszą sytuację” Martin Seligman\nUczysz się w swoim życiu wielu rzeczy, między innymi chodzić, mówić, pisać, kochać. Uczysz się tego co warto robić a czego nie robić. Bezsilności i bezradności uczysz się również.\nBezradność powoduje, że przestajesz rozumieć co się dzieje i nie potrafisz przewidywać skutków danej sytuacji. Poczuciu, że nie masz wpływu na sytuację bardzo często towarzyszy przekonanie, że taki twój los. Tracisz motywację do działania i angażowania się. Wpadasz w apatię, tracisz nadzieję, narasta zmęczenie, które odbiera ci moc.\nJeśli dobrze nauczysz się jak nie korzystać ze swojego potencjału i swojej mocy bezradność staje się wygodnym sposobem na przetrwanie. Jeśli chcesz przetrwać swoje życie być może bierność jest najlepszym sposobem. Jeśli chcesz je przeżyć zrezygnuj z bierności, zacznij uprawiać sprawczość.\nOgólna zgoda na ograniczanie naszej wolności, na to, że ktoś wykorzystując przewagę sił, narusza nasze prawa i dobra osobiste jest zgodą na przemoc.\nJak oduczyć się bezradności i rozwijać sprawczość ?\nChciałabym ci podać prosty przepis, jednak taki nie istnieje. Każdy z nas ma swoją historię w zakresie nauki bezradności lub rozwijania sprawczość, dlatego jeśli potrzebujesz zmian w swoim życiu w tym zakresie warto skorzystać z pomocy psychologa. Jeśli masz ochotę spróbować wprowadzać zmiany samodzielnie pomocne mogą być poniższe wskazówki. Każdą z nich opiszę szczegółowo w kolejnych artykułach.\nUsłysz swoje myśli\nUwierz w swoje kompetencje\nPrzestań się poświęcać\nWpływaj na swój los\nSprawczość to przekonanie i prawo do posiadaniu wpływu na swoje życie, to gotowość do odpowiedzialności za swoje działania.\nTags: centrum rozwoju i pozytywnej zmianykobietyniebieski kalendarzseligmansprawczośćsprawstwowyuczona bezradność\nNext post Rozmowy z interpunkcją\nPrevious post Skazani na bliskość


life by karolina : marca 2014\nDziś premierę na blogu mają moje białe buciki Nike air force. Trochę więcej pisałam o nich we wcześniejszej notce: [KLIK]\nZdjęcia robiłam około 1.5 tygodnia temu i mi się osobiście bardzo podobają. Mimo, że mój aparat jest mało profesjonalny to zdjęcia wychodzą super jakości!\nWczoraj byłam na rozpoczęciu sezonu kolarskiego w Sobótce i zdobyłam 4 miejsce. :)\nNiestety dziś trzeba wrócić do szarej, szkolnej rzeczywistości, ale w weekend kolejne ściganie.\nA jak u Was dni mijają?\nStrój jest bardzo prosty składa się z poszarpanych rurek, które kupiłam w Hiszpańskiej bershce, oraz bluzki zakupionej na promocji w Pull&bear.\nKOCHAM TO ZDJĘCIE <333\nWszystkie zdjęcia wykonała Natalia <3. Jest bardzo piękna i do tego ma talent do robienia zdjęć <3\nAutor: Karolinka Perekitko o 07:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: 32, 4 miejsce, bershka, life by karolina, nike air force 1, pull&bear, selfie, sobótka, stanford, swag, teenager, wlosy, yolo\nPowrót do blogowania/ Air force 1\nJejku nie pisałam do Was, aż 17 dni. Głównie z tego powodu, że nie miałam internetu, bo się przeprowadziłam do domku jednorodzinnego i założenie internetu nie było jakoś rzeczą pierwszorzędną. W domku mieszka się fajnie. Jest cicho i spokojnie inaczej niż w mieście, lecz mogę powiedzieć, że nie poznałam żadnych znajomych, ale mam nadzieję, iż niedługo to się zmieni.\nW poniedziałek 24 marca mam bierzmowanie. Bardzo chciałabym mieć to już za sobą. Te próby są bardzo męczące. Do domu wracam zawsze ok.21 i wtedy to już praktycznie zaraz idę spać. Czasu dla Siebie mam bardzo mało,bo do domu mam 10 km i dojeżdżam rowerem/autobusem do szkoły i czasami nawet zostaję u koleżanki te parę godzin i wtedy razem idziemy na próbę do kościoła.\nW dzisiejszym poście również chcę Wam pokazać moje buty NIKE AIR FORCE 1. Te buty jak dla mnie są po prostu piękne <3. Wiem, że ma je dużo osób, ale i tak je kocham. Pasują do większości moich ubrań, a co najważniejsze łatwo je się czyści i są porządnie wykonane. Mam taką cichą nadzieję, że wytrzymają ze mną dłużej niż inne moje buty, a powinny bo ich cena nie jest niska i wynosi 299 zł. Rozmiar, który zamówiłam to 36.5 i są na mnie dobre, ale czasami uciskają, bo jedną stopę mam trochę dłuższą :((( Zdjęcia były robione od nowości, a ogólnie je noszę około 2 tygodnie i nie podoba mi się to, że robią się "zmarszczki" na przodzie buta. Ale co zrobisz? Nic nie zrobisz. :D\nxoxo Karolina <333\nAutor: Karolinka Perekitko o 00:10 4 komentarze:\nEtykiety: air force, biały, biel, by, karolina, kropki, life, life by karolina, mid, młodzież, nike, one, swag, white\nZ góry bardzo przepraszam Was za nieobecność, ale dopiero wróciłam z Hiszpanii i jestem po przeprowadzce. Mam multum rzeczy na głowie, a taką małą ilość czasu. Postaram się wszystko nadrobić :*\nOstatnio na moim blogu był konkurs na post promujący, który wygrała Natalia Plewa z bloga :\nJest to młodziutka 13- letnia blogerka pochodząca z Polski. Jej blog jest bardzo, ale to bardzo młodziutki, bo istnieje tylko od 14 stycznia 2014, lecz jak na razie posty są bardzo interesujące. Pisze o współczesnych problemach, o swoim życiu czyli typowy blog "LIFE STYLE". Natalia posiada talent pisania jej posty są przejrzyste, oraz ciekawie napisane. Ma podobne zainteresowania do moich, ponieważ ja też chcę zostać weterynarze, lecz nie wiem czy to jest pewne. :D Kynologia jest jej drugim zainteresowaniem, lecz niestety jest to raczej mało popularna dziedzina. Jej blog jest na razie mało popularny, bo posiada tylko 77 obserwatorów więc zróbmy jej przyjemność i go zaobserwujmy :)))\nZdjęcia są duże, przejrzyste i nawet dobrej jakości :\nNie zabraknie również ciekawych zdjęć, które zawierają cytaty np. :\nOby więcej takich blogów <3\nxoxo Karolina :**\nAutor: Karolinka Perekitko o 06:31 2 komentarze:


Ceny jaj spożywczych w Polsce (06.01.2019) - Drób i jaja\nJak wskazuje analiza danych zaprezentowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w dniach od 31 grudnia 2018 do 6 stycznia 2019 r., w przedsiębiorstwach prowadzących skup jaj spożywczych w Polsce zaobserwowano wzrost cen jaj klasy S.\nW okresie od 31 grudnia 2018 do 6 stycznia 2019 r. w Polsce odnotowano wzrost średniej ceny jaj spożywczych klasy S. W związku z tym, w skupie można było otrzymać za 100 szt. 25,40 zł względem 24,10 zł tydzień wcześniej.\nZ danych zebranych przez resort rolnictwa wynika, iż w rozpatrywanym okresie o 7,5% niższe były stawki proponowane za jaja spożywcze klasy M. Ich wycena spadła z 30,80 zł/100 szt. do 28,50 zł/100 szt.\nW analizowanym czasie ceny jaj spożywczych klasy L zmalały o 2,4% i wyniosły 36,40 zł/100 szt.\nPrzez tydzień jaja spożywcze klasy XL straciły na wartości z 46,70 zł/100 szt. do 46,50 zł/100 szt. W ujęciu tygodniowym cena omawianej klasy spadła o 0,4%.\nW omawianym czasie cena za 100 szt. jaj spożywczych przeznaczonych do przetwórstwa zwiększyła się o 0,8% do 3387 zł/t.


Telewizja Tczew - Wojsko sprawdza, czy mężczyźni nadają się do służby - Wiadomości - Telewizja internetowa\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,69,0,telewizja-tczew&item=c0f5a3b89e6ce2d3&title=Wojsko-sprawdza-czy-mezczyzni-nadaja-sie-do-sluzby Data wydruku: 14.10.2019, 06:09\nPn.Poniedziałek, 12.03.2018, 11:00\nWojsko sprawdza, czy mężczyźni nadają się do służby. W powiecie tczewskim trwa kwalifikacja wojskowa. Kwalifikację przeprowadza Powiatowa Komisja Lekarska w Tczewie w Ośrodku Szkolenia i Wychowania OHP. Jak lekarze oceniają stan zdrowia mężczyzn? Osoba wezwana na kwalifikację powinna stawić się w określonym czasie i przedstawić: dowód osobisty lub inny dokument ze zdjęciem, posiadaną dokumentację medyczną, w tym wyniki badań specjalistycznych, przeprowadzonych w okresie 12 miesięcy przed dniem stawienia się do kwalifikacji wojskowej, aktualną fotografię o wymiarach 3x4 cm bez nakrycia głowy, a także dokumenty potwierdzające poziom wykształcenia lub pobieranie nauki oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.\ndata publikacji: 12.03.2018, 11:00 liczba odtworzeń: 2089 liczba komentarzy: 11\nStarostwo obawia się katastrofy budowlanej na Moście...\nJest wykonawca na fragment drogi rowerowej w ciągu...\n7 674 592 wyświetleń wszystkich filmów\nza mundurem geje sznurem _gość\nWojsko robi z chłopców mężczyzn.\nByłem w wojsku i to zrobiło ze mnie mężczyznę. Tam poznałem co to trud i walka, lojalność i solidność. Poznałem czym jest męska miłość. Dziś mam kochającą tęczową rodzinę i razem wieczorami przy kominku wspominamy ciekawe historie z naszego życia. Moje wojskowe opowieści cieszą się dużą popularnością, a niejedne pikantne szczegóły stawiają na baczność członków rodziny. Naprawdę polecam tą przygodę.\nA ja w wojsku nauczyłem się pić palić bo kto nie palił to coś musiał robić i kraść Jak mi coś ukradli z umundurowania to ukradłem innemu żołnierzowi To było upodlenie człowieka po to aby nie myślał samodzielnie i stał sie maszynką do zabijania ,nie wiem jak jest teraz ale pewnie dużo się nie zmieniło\na w Wa-wie w końcu się poznali na naszym "ministrze" infrastruktury Kaziku, dość szybko dostał kopa. Brawo Morawiecki.\nzastanawiam sie, kto temu dwuleworecznemu nadal tytul "Tczewianin roku 2017" to cos chialo sie podlizac jednej sluszenej partii -:))), przeciez dwuleworeczny dla Tczewa nic nie zrobil, oprocz dla swojej rodziny , to jest kpina z Tczewiakow i nastepna rzecz kto wystawil laurke "Meterowi" to sa jakies "jaja" a propos wybory sie zblizaja , wiec bedzie rozliczenie\nwojsko z poboru nie ma przyszłości\nKażdy obywatel powinien w swoim miejscu zamieszkania lub w okolicach, mieć możliwość przygotowania się w zakresie obsługi broni, zapoznania się z podstawowymi zagadnieniami z zakresu obrony itd. Jesteśmy w takim miejscu w Europie, że tego potrzebujemy. Bez względu czy to facet czy kobieta. Trzeba jednak przyznać, że nie są to już czasy masowej armii. Dzisiaj technika dyktuje warunki. Nawet ruscy, którzy utrzymują masową armię z poboru, rozumieją to i chcą stawiać na rozwój nośników i broni termojądrowej. Potrzeba nam odpowiedniej liczebnie, dobrze wyszkolonej i wyposażonej armii zawodowej. Takiej, która w każdej chwili z pełnym profesjonalizmem będzie mogła podjąć wyzwanie jakim jest obrona kraju.\nsorry, ale u nas nie Szwajcaria niestety. chociaż pomysł dobry. nie posiadamy jednak funduszy na coś takiego i mamy za dużo ludzi.\nAle do jakiej Armii tej normalnej czy tej maciorowicza jedna i druga już praktycznie przestały istnieć po 2 latach zarąbistej zmiany\nPO doszła do władzy w 2007=Ostatni pobór do wojska odbył się w roku 2008, a ostatnie wcielenie do wojska w ramach tego poboru od 2 do 4 grudnia 2008.\nCo ty bredzisz. Gadanie frazesów o dojnej zmianie to dziecinada powtarzanie iditycznych hasełek nieudolnych Ryśków. Za PO by nie płacić zawodowym żołnierzom emerytur po prostu ich zwalniano tuż przed osiągnięciem tego wieku. Teraz takie prawo zniesiono. Co jak co ale teraz armia dostaje dużo więcej kasy i faktycznie broni granic Polski a nie Niemiec. Wojska stacjonują przy wschodniej granicy , a nie jak za PO przy zachodniej granicy Polski.\nmezczyzni i kreacja swiata od zolnierza, kucharza, mody, polityka , architektury, poezji itd. to tylko ON takze wazniejszy margines swiata meskosc bez niego zapadnie swiat - to meski dyktator swiata , czyzby tak byl zbudowany swiat przez tego naszego Stworcy\nładna lekarka jest na komisję wojskową


Kulturoznawstwo, sp. menadżer kultur mniejszościowych, stacjonarne I stopnia\nKulturoznawstwo, sp. menadżer kultur mniejszościowych, stacjonarne I stopnia, II tura\nKulturoznawstwo, sp. menadżer kultur mniejszościowych\nProgram specjalności łączy elementy z obszaru nauk humanistycznych z elementami nauk społecznych, ekonomicznych i prawnych; jest ukierunkowany na kształcenie specjalistów zorientowanych w dziedzictwie regionu śląskiego – w kulturze mniejszości żyjących na Śląsku oraz w zakresie funkcjonowania instytucji kultury i ich promocji, podstaw komunikacji społecznej i międzykulturowej.\nSpecjalność oferuje rozszerzony kurs języka niemieckiego / czeskiego przy możliwości poznania jeszcze innych języków obcych.\nAbsolwenci mogą znaleźć zatrudnienie w urzędach administracji państwowej i samorządowej, w instytucjach kulturalnych i społecznych (mediach, wydawnictwach, agencjach informacyjnych i reklamowych, w muzeach).\nAbsolwent studiów I stopnia na kierunku Kulturoznawstwo może kontynuować naukę na następujących kierunkach studiów II stopnia prowadzonych na Uniwersytecie Opolskim: Filologia polska, Historia, Język biznesu, Kulturoznawstwo.


Uczcić pamięcią - legnica.gosc.pl\nlegnica.gosc.pl → Wiadomości z diecezji legnickiej → Uczcić pamięcią\nWieczornicę zorganizowali członkowie polkowickiego Klubu "Gazety Polskiej"\tRoman Tomczak /GN\n„Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie” - cytat z „Dziadów” Adama Mickiewicza był mottem spotkania w sali katechetycznej parafii pw. św. Michała Archanioła w Polkowicach.\nW spotkaniu, które zorganizował miejscowy klub „Gazety Polskiej” wzięło udział kilkadziesiąt osób. Wśród nich potomkowie tych, którzy przeżyli Rzeź Wołyńską. W spotkaniu uczestniczyli też górnicy, przedstawiciele organizacji prawicowych, kombatanci i młodzież.\nWieczornicę, zorganizowaną dokładnie 70 lat po kulminacji krwawych wydarzeń na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej (dawne Kresy RP), poprzedziła Msza św. w intencji ofiar ukraińskiego nacjonalizmu. Spotkanie otworzył Wojciech Fenrich, szef polkowickiego klubu „Gazety Polskiej”. Obecni na wieczornicy goście wysłuchali wystąpień Piotra Sztuka i Mirosława Siemaszko.\nPierwszy opowiedział historię Wołynia od czasów Kazimierza Wielkiego do 1943 r., z naciskiem na wojnę polsko-bolszewicką 1920 r. Mirosław Siemaszko zaś skupił się na samoobronie Polaków przed nacjonalistami ukraińskimi. Fakty, podawane przez prelegentów na bieżąco mogli zweryfikować świadkowie tamtych dni, wśród nich Janina Górecka, Bronisław Szafirowicz, Jan Zarzycki, Teresa Nowicka czy Wiktor Stanisław von Hajer - Dzieci Wołynia.\nWiedza na temat Rzezi Wołyńskiej ciągle jest niewystarczająca. Spotkania takie, jak to w Polkowicach, mogą to zmienić\tRoman Tomczak /GN\n- Budowanie wzajemnych relacji między ludźmi musi opierać się na prawdzie historyczne. Na kłamstwie nie da się zbudować niczego dobrego - mówił w Polkowicach Wojciech Fenrich.\n11 lipca minęła 70. rocznica kulminacji zbrodni wołyńskiej, podczas której na Wołyniu i w Galicji Wschodniej w latach 1943-1945 zginęło blisko 100 tys. Polaków, zamordowanych przez oddziały Ukraińskiej Armii Powstańczej i miejscową ludność ukraińską. Była to jedna z największych akcji skierowanych przeciwko polskiej grupie etnicznej podczas II wojny światowej.\nZ tej okazji także Muzeum Historii Polski przygotowało wywiad z prof. Włodzimierzem Mędrzeckim (Instytut Historii PAN), kalendarium wydarzeń zbrodni wołyńskiej we współpracy z portalem historycznym dzieje.pl oraz film pt. „Zbrodnia wołyńska 1943-1945”, który ukazał się na stronie internetowej MHP, kanale YouTube, portalu Facebook oraz portalu dzieje.pl.\ndodane 11.07.2013 23:05


Wirtualny Garwolin - AVON na sprzedaż? Tak, ale nie fabryka na Stacyjnej\nAVON na sprzedaż? Tak, ale nie fabryka na Stacyjnej\nOpublikowano: 17 maj 2017, 10:10 Kategoria Aktualności\nW mediach od kilku dni krążą informacje o sprzedaży części zakładu Avon w Garwolinie na rzecz Spółdzielni Świt. Wczoraj dyrekcja fabryki wydała oficjalne oświadczenie, bo wbrew temu, co mogłoby się wydawać nie chodzi o zakład przy ulicy Stacyjnej.\nInformacje o transakcji pomiędzy Avon Operations Polska a Spółdzielnią Świt podały między innymi serwisy Rzeczpospolitej oraz Pulsu Biznesu. Dyrekcja firmy potwierdza, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła, ale nie tej, o której większość czytelników myśli.\n- Fakty są takie, że Avon Operations Polska S. z o.o. w dniu 28 kwietnia 2017 roku dokonała sprzedaży na rzecz Spółdzielni Świt nieruchomości położonej przy ul. Targowej w Garwolinie. Nieruchomość ta nie była używana przez AVON od 2011 roku do celów związanych z procesami produkcyjnymi, w związku z ulokowaniem całości naszej działalności produkcyjnej w obecnym zakładzie przy ul. Stacyjnej – informuje w oficjalnym komunikacje Christof Vollstedt, dyrektor fabryki AOP w Garwolinie.\nProwadzony przez Avon zakład produkcji kosmetyków przy ul. Stacyjnej w całości pozostaje własnością spółki.\n- Sprzedaż nieruchomości nie ma żadnego wpływu na funkcjonowanie fabryki Avon w Garwolinie i strukturę naszego zatrudnienia. Wszystkie procesy produkcyjne będą kontynuowane przez Avon jak dotychczas, a plany związane z rozwojem i sprzedażą produktów będą kontynuowane – podkreśla dyrektor fabryki.


28 i 29 września 2012 odbyła się Ogólnopolska zbiórka żywności „ Podziel się posiłkiem”. Tydzień przed zbiórką, w naszej szkole zostało zorganizowane spotkanie z Dorotą Jezierską, dyrektor Banku Żywności oraz członkami stowarzyszenia diabetyków. Dorota Jezierska zapoznała młodzież z działalnością swojej organizacji i realizow...\nData dodania: 2012-10-25 13:10:49\nW roku szkolnym 2012/2013 w Zespole Szkół nr 2 jest realizowany projekt „ Szkoła Równych Szans – programy rozwojowe szkół. IV edycja – bis.” W ramach projektu uczniowie Szkoły Podstawowej nr 2 i Publicznego Gimnazjum nr 2 uczestniczą w różnorodnych zajęciach.\nData dodania: 2012-10-25 13:10:27\n3 września 2012 roku rozpoczęliśmy nowy rok szkolny 2012/2013 w Zespole Szkół nr 2 w Makowie Mazowieckim. Łącznie do naszej szkoły uczęszcza 818 wychowanków - 523 osoby do Szkoły Podstawowej z tego 27 w oddziale przedszkolnym i 295 do Gimnazjum . W klasach I – VI uczymy się w 21 oddziałach i 1 przedszkolnym, natomiast w Gimnazj...\nData dodania: 2012-10-19 11:10:08


Artykuły reklamowe dla firm robione na zamówienie\nGadżety reklamowe dla przedsiębiorstw zrobione na zamówienie oferuje marka https://leccepen.com.pl/ dla zleceniodawców, jakim zależy na wysokiej jakości produktów, z jakich robią użytek na co dzień oraz jakie mają do zaoferowania partnerom biznesowym. Wizytówką marki są specjalnie zaprojektowane długopisy, bazujące na innowacyjnych metodach technologicznych oraz oryginalnym wyglądzie. Imponująca jakość znakowań przekłada się bezpośrednio na personalizację. Znany na całym świecie producent stale wzbogaca ofertę, co pozwala spełniać wymagania także wyjątkowo wymagających klientów. Marki przedsiębiorstwa: Lecce Pen, B1 a także thINKme połączyły w sobie reklamę, produkcję i dystrybucję. Klienci, jakim będzie zależało na zakupieniu artykułów innych od tego, co ma do zaoferowania konkurencja na pewno będą zadowoleni z tego, co jest dla nich udostępnione. Dewiza marki, wyrażająca się w myśl hasła: Happy przekonuje do kupowania. Udostępnione wyroby rozdzielone są na: standardowe, ekologiczne, antybakteryjne, na zamówienie. Można również zamawiać długopisy z kategorii produkcja specjalna a także z wyprzedaży. Wystarczy zdecydować się na konkretną kolekcję, ilość zamawianych artykułów oraz ich kolorystykę. Na stronie można błyskawicznie zapoznać się z katalogiem, co ułatwia dokonywanie transakcji. Na dodatek, dla zainteresowanych klientów dostępni pozostają pracownicy firmy, którzy na bieżąco odpowiadają na wszystkie pytania. Z tego względu, nie ma niebezpieczeństwa, że ktoś będzie nieusatysfakcjonowany ze złożonego zamówienia.


„70-lecie Kultury Paryskiej” - nowa moneta kolekcjonerska NBP - Wrota Podlasia\n„70-lecie Kultury Paryskiej” - nowa moneta kolekcjonerska NBP\nDodana: 9 sierpień 2017 10:34\nZmodyfikowana: 9 sierpień 2017 10:34\nW czwartek, 10 sierpnia 2017 roku, Narodowy Bank Polski wprowadzi do obiegu srebrną monetę kolekcjonerską o nominale 10 zł, upamiętniającą 70-lecie Kultury Paryskiej.\n– Kiedy w czerwcu 1947 roku ukazał się pierwszy numer „Kultury”, nikt nie przypuszczał, że narodził się jeden z najważniejszych ośrodków kulturalnych i politycznych powojennej emigracji. (…) Na linię polityczną „Kultury”, budowaną w opozycji do większości środowisk emigracyjnych, największy wpływ obok samego Giedroycia miała publicystyka Juliusza Mieroszewskiego. Przekonywał w niej, że uzyskanie – po prognozowanym rozpadzie ZSRR – suwerenności Ukrainy, Litwy i Białorusi (ULB) stanowi jeden z fundamentów bezpieczeństwa geopolitycznego Rzeczypospolitej.(…) Przemycane do Polski – najczęściej w formie miniaturowych wydawnictw – kolejne numery „Kultury” oraz książki (…) należały do najbardziej poszukiwanych lektur. Dzięki nim Polacy mogli się zetknąć z wolną od komunistycznej cenzury twórczością takich postaci jak Witold Gombrowicz, Czesław Miłosz, Marek Hłasko, Stefan Kisielewski, Leopold Tyrmand czy Leszek Kołakowski – pisze w folderze emisyjnym prof. dr hab. Antoni Dudek.\nRewers monety przedstawia portret Jerzego Giedroycia z profilu na tle maszyny do pisania stojącej na biurku redaktora, z wkręconą w nią kartką papieru z napisem „70-LECIE KULTURY PARYSKIEJ”. Na awersie monety widnieją okładki „Kultury” i „Zeszytów Literackich” – najbardziej znanych, opiniotwórczych pism wydawanych przez Instytut Literacki – oraz stałe elementy monety: wizerunek orła, ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej, nominał, napis: Rzeczpospolita Polska oraz rok emisji. Moneta zaprojektowana przez Annę Wątróbską-Wdowiarską wyemitowana zostanie w nakładzie do 15 tys. sztuk i będzie można ją zakupić w cenie 110 zł w Oddziałach Okręgowych NBP i sklepie internetowym Kolekcjoner. Więcej informacji na jej temat można znaleźć w folderze numizmatycznym.


Liga Europy na żywo. Stream meczu Manchester United – Real Sociedad – 25 lutego | Bukmacherzy online\nLegalni bukmacherzy-Mecze na żywo-Liga Europy na żywo. Stream meczu Manchester United – Real Sociedad – 25 lutego\nCzas na pojedynki rewanżowe 1/16 finału piłkarskiej Ligi Europy. W czwartkowy wieczór dojdzie do rywalizacji na Old Trafford, a tam Manchester United zmierzy się z Realem Sociedad. Początek tej rywalizacji zaplanowano na godzinę 21:00.\nMeczyki online. Mecz Napoli vs Granada online w internecie\nMeczyki online. Mecz Manchester United – Real Sociedad online w internecie\nMożna powiedzieć, że rywalizacja pomiędzy tymi zespołami rostrzygeneła się już przed tygodniem. Wówczas ekipa Czerwonych Diabłów wygrała pewnie 4-0. I losy awansu raczej są już przesądzone.\nChociaż z drugiej strony można powiedzieć, że drużyna Manchesteru United nie raz pokazała w tym sezonie, że jest wstanie zaprezentować się poniżej swoich możliwości, jak to chociażby tracili punkty z Sheffield United, czy WBA.\nPiłkarze Realu Sociedad szybko otrząsnęli się po porażce z Manchesterem United. Bowiem w miniony weekend wygrali pewnie swoje spotkanie, aż 4-0 z Alaves.\nJak obejrzeć mecz Manchester United – Real Sociedad online bez żadnych opłat i reklam?\nWłączyć transmisję mecz Manchester United – Real Sociedad online i oglądać za darmo\nManchester United – Real Sociedad Liga Europy 21:00 Oglądaj online\ngdzie stream meczu Manchester United - Real Sociedad gdzie streamy meczów liga europy liga europy streamy online Liga Europy streamy za darmo Manchester United - Real Sociedad Manchester United - Real Sociedad gdzie stream Manchester United - Real Sociedad mecz online meczosy Manchester United - Real Sociedad online meczyki Manchester United - Real Sociedado online meczyki Manchester United - Real Sociedadonline stream meczu Manchester United - Real Sociedad streamy meczów streamy meczów na żywo streamy meczów za darmo streamy meczy streamy online transmisja meczu Manchester United - Real Sociedad\nLaLiga: Barcelona - Elche (Typ i Analiza)\nMeczyki online. Mecz Napoli vs Granada online w internecie - 25 lutego


Bąbelkowy pokój - Marheri Crafts\nStrona główna\tStyl życia\tBąbelkowy pokój\nby Marta 2 grudnia, 2016\nW tym wpisie znajdziecie odpowiedź na pytanie “Jak urządzić pokój malucha?”. Właściwie nie wiem jak to się stało, że dopiero dziś prezentuję Wam efekty naszej pracy, bo to “Bąbelkowe pomieszczenie” jest już skończone od dawna!\nPokój, jak to pokój – wyszedł całkiem zwyczajny. Nie ma w nim za wielu bajerów, ani gadżetów… Jest całkowicie prosty, skromny i… kolorowy, co na dzisiejsze trendy jest całkowicie oryginalne. Zapanował istny szał na biele, szarości, czarne kontrasty i skandynawskie akcenty w dziecięcych pokojach. Żeby nie było, że ze mnie jakaś tam wyzwolona, artystyczna dusza – mnie też zachwyca ta moda, bo na blogach wnętrzarskich znajduję tak zabójcze pomieszczania Brzdąców (właśnie w tym stylu), że mi opada szczęka na pół dnia! Ale ze mnie już taki typ, że w żadnej z kategorii życia, nigdy nie jestem modna ani na bieżąco…\nGłównym kolorem w pokoju naszego syna jest błękit.\nNo cóż – wiem, że to najbardziej banalny odcień jak na cztery ściany rządzone przez chłopca. Historia wyboru tej barwy jest jeszcze bardziej przeciętna – kiedy rozpoczynałam malowanie mebli do tego pomieszczenia, akurat taką farbę mieliśmy w wyposażeniu pracowni. A, że wszechświat nie lubi marnotrawstwa – doszłam do wniosku, że kupowanie nowej nie ma sensu. I tak oto powstał stół do przewijania oraz regał na zabawki. Konik na biegunach został oczywiście kupiony na wyrost, ale ta prosta forma i niska cena mnie przekonały, że nie można czekać. Poza tym, w pokoju Bąbla rządzi oczywiście IKEA, która jest niezawodna wtedy, gdy szukamy prostych rozwiązań.\nŚwietnie się sprawdza regał na książki, który wykonaliśmy z najzwyklejszych desek sosnowych. Bąbel na ten moment potrafi ściągnąć swoje bajki z pierwszej półki, a i stał się też bardziej zaangażowanym czytelnikiem! Filcowa girlanda, którą zrobiłam własnoręcznie – znajduje się nad stołem do przewijania. I to wprost idealne miejsce, bo to nasze dziecko wykazuje takie pokłady niekończącej się energii, że podczas przewijania zamiast wpaść na genialny sposób testowania lotu i siły przyciągania ziemskiego – jest zajęty zabawą. W ostatnich dniach Bąbel zaczął też doceniać galerię plakatów na ścianie. Na razie nie ma ich tu jeszcze tyle, ile planuję, ale taki projekt wymaga czasu. Na pierwszy rzut oka panuje tu chaos i brak logiki, ale każdy nowy plakat czy rysunek, który trafia do kolekcji ma swoją historię. A w tym wszystkim – prosta i banalna zawieszka na plakaty. No i oczywiście projekt, który najbardziej wpisuje się w charakter naszej rodziny, czyli wieszak z klocków LEGO. Jest nie tylko oryginalny, ale również bardzo praktyczny! No, a najważniejsze – prosty do wykonania! A te duże obrazki nad łóżeczkiem to patenty LEGO 😎\nJestem dumna z tego pokoju.\nI wiem, że zupełnie nie wpisuje się w modę, ani powszechnie uznaną estetykę. Nie jest nadzwyczajny, tylko całkiem prosty, a przede wszystkim “Bąbelkowy” i to on tu rządzi! Co do koloru ścian i podłóg… Nie jestem nimi zachwycona, ale takie zastaliśmy po przeprowadzce do brzoskwiniowego domu i nie mamy budżetu ani czasu na remont. Więc całość musiałam dostosować do tego, co tu zastałam. Zresztą, pokój dziecka to miejsce, które się zmienia nieustannie, aby nadążyć za potrzebami rosnącej pociechy. Już za niedługi czas pewnie zrezygnuję ze stołu do przewijania, bo już teraz jednym z ulubionych zajęć Bąbla jest wyciąganie czystych pampersów i rozsypywanie po całej podłodze.\nA i jeszcze jedna rzecz – tak się przechwalałam, że jestem “anty-trendowa”, ale zapomniałam o namiocie Tipi… Natomiast z czystym sumieniem mogę polecić zakup tego modnego dodatku do pokoju dziecka! Nasz syn, który nie skończył jeszcze 11 miesięcy, już teraz spędza w nim dużo czasu, a spodziewam się, że będzie z niego korzystał jeszcze przez dłuuuugi czas (i może ja też – jak nie będzie widział mąż, ani syn😋). Poza tym jestem zadowolona z systemów przechowywania zabawek w postaci skrzynki po owocach, koszyka sklepowego i pojemnika materiałowego, bo w krótkim czasie potrafię zapanować nad chaosem, który wprowadza Bąbel podczas swoich zabaw. Zresztą, dużą zaletą tego pokoju jest to, że jest bardzo łatwy w utrzymaniu czystości!\nNie ukrywam, że jestem ciekawa Waszych opinii. Jeśli macie pytania dotyczące poszczególnych elementów pokoju, koniecznie dajcie znać! I wiecie co – będę dziś totalnie nieskromna, ale efekt końcowy przygotowań “Bąbelkowego pokoju” mnie wprost zachwyca. Jak ja kocham prostotę i brak nadmiaru! 😁


Mała Świeca - Rendezvous 90g Zielona Fabryka\nRatujemy Polskie Ogrodnictwo\nPromocja Wiosna 2020\nPoroża i głowy\nPanele obrazy plakaty\nFiliżanki i talerzyki\n» Świece małe\n» Mała Świeca - Rendezvous 90g\nwybierz Aluro Belldeco kolekcja własna Lechuza Millefiori Vellutier WoodWick Yankee Candle Zielona Fabryka\nMała Świeca - Rendezvous 90g\nDostępność: Na wyczerpaniu. Skontaktuj się z nami.\nWysyłka w: Do 5 dni.\nKod produktu: V63019\nŚwiadectwem starań są misternie dopracowane, subtelne kompozycje zapachowe ukryte w niezwykle aksamitnym wosku.\nPrawdziwe klejnoty – zapachy świec Vellutier® zostały ukryte w najwyższej jakości, aksamitnym wosku o specjalnej recepturze i opakowane w unikalne, dedykowane marce szkło. Jego wytworny kształt, z charakterystycznym dwupłaszczyznowym ścięciem, tworzy z precyzyjnie dopasowaną przykrywką z prawdziwego drewna jedną, idealną bryłę. Heraldyczne logo grawerowane w drewnie przykrywki podkreśla wyjątkowość szlachetnego materiału, odsłaniając jego wyjątkową strukturę.\nŚwiece Vellutier® posiadają bawełniany knot wykonany przy użyciu egipskiej bawełny. Do jego produkcji wykorzystano bawełnę najwyższej jakości, która pozwala świecy palić się ładnym, czystym płomieniem.\nMała Świeca - Rendezvous\nCzy to pierwsza randka? Chwile przepełnione ekscytacją i zmysłowością. W naszej uwodzicielskiej kompozycji poczujesz nuty ozonowe, jaśminu, drzewa różanego i orrisu podkreślone kuszącymi akordami drzewa cedrowego i sandałowego oraz piżma.\nJak palić świece zapachowe, żeby przedłużyć ich piękno? Dowiesz się tutaj.


LEGO NINJAGO 71755 Świątynia Bezkresnego Morza - Klocki LEGO® - Sklep internetowy - al.to\nNINJAGO 71755 Świątynia Bezkresnego Morza\nod: LEGO|kod producenta: 71755|kod al.to: 1020023\nWyjątkowy zestaw Świątynia Bezkresnego Morza (71755) pozwala fanom ninja odgrywać podwodne przygody z najnowszego sezonu serialu LEGO® NINJAGO. W komplecie jest laboratorium, więzienie, łódź podwodna, płaszczka i spętany łańcuchami wąż morski. Ta niezwykle szczegółowa kryjówka wyposażona jest w odlotowe funkcje. Dzięki nim dzieci mogą w mgnieniu oka przenieść się do wciągającego świata fantastycznych przygód. W głównym budynku świątyni jest wyrzutnia dysków, która pomoże bronić się przed potężnym smokiem.\nSiedem minifigurek w zestawie\nW zestawie znajduje się siedem minifigurek: nurek Kai, NRG Nya, Glutinous, Książę Kalmaar, Książę Benthomaar i dwóch strażników głębin. Dzięki nim dzieci mogą inscenizować niesamowite starcia o cenne amulety fal i burzy, które również wchodzą w skład zestawu. Świątynia Bezkresnego Morza ma ok. 26 cm wysokości, 11 cm długości i 57 cm szerokości, więc będzie piękną ozdobą, obok której nikt nie przejdzie obojętnie.\nZestaw zawiera 1060 elementów, w tym siedem minifigurek, laboratorium, więzienie, łódź podwodną, płaszczkę, spętanego łańcuchami morskiego węża oraz dwa amulety, które można wyeksponować na podstawce, akcesoria oraz instrukcję.\nPoznaj zalety i najdrobniejsze szczegóły zestawu LEGO® NINJAGO Świątynia Bezkresnego Morza 71755. Wszystkie detale zostały ukazane na naszej obrotowej grafice.\nZdumiewający podwodny zestaw do odgrywania ról podczas przygód ninja.\nOprócz świątyni w zestawie są też więzienie, zabawkowy wąż, pułapki i miotacze.\nModel świątyni będzie piękną ozdobą, obok której nikt nie przejdzie obojętnie.\nZawiera siedem minifigurek, w tym nurka Kaia, NRG Nyę i Księcia Kalmaara.\nProdukt doszedł bardzo szybko, nie było żadnych uszkodzeń. Co prawda lekko zawiodło mnie to że wąż w tym zestawie nie był tak duży jak pożeracz światów sprzed 7-8 lat ale mimo to budowanie go sprawiało mi ogromną radość.... Rozwiń dalej\nfajny zestaw co prawda ten gat pszpomina porzeracza ale jednak fajny zestaw... Rozwiń dalej\nJeden z lepszych zestawów... Rozwiń dalej\nŚwietny zestaw dla każdego miłośnika lego ninjago i podwodnego świata... Rozwiń dalej


Trzynaście dni do trzynastej akcji. A tak było kiedyś… – wlkp24.info\nStrona główna Wiadomości Ciekawostki Trzynaście dni do trzynastej akcji. A tak było kiedyś…\nTrzynaście dni do trzynastej akcji. A tak było kiedyś…\nTrzynastka wbrew pozorom dla wielu osób nie jest liczbą pechową, a szczęśliwą. Dlatego organizatorzy akcji „Oddaj krew z kablówką” liczą na to, że na przekór przesądom właśnie ta edycja wydarzenia będzie bardzo szczęśliwa. Niezależnie od rezultatu i ilości pobranej krwi, będzie miała ona pozytywny wydźwięk dla wszystkich, którzy skorzystają z pobranych zasobów życiodajnego płynu.\nDo tej pory w trakcie wszystkich edycji tej jednej z największych w Polsce akcji krwiodawstwa pobrano prawie 1900 litrów krwi. Cała akcja zaczęła się w 2005 roku, wtedy zarejestrowało się 166 krwiodawców, którzy oddali 80 litrów krwi. Rekord padł w 2011 roku, gdy osiągnięty został niesamowity wynik 225 litrów.\nPrzygotowaliśmy krótkie wspomnienie z archiwalnych zdjęć filmowych z poprzednich lat akcji. Być może znajdziecie siebie na nagraniach? Dzielcie się w komentarzach swoimi wspomnieniami z pobytu na dziedzińcu TV Proart w minionych latach. Odsyłamy też na fanpage na Facebooku akcji TUTAJ.\nPoprzedni artykuł Groźny wypadek. Jeden poszkodowany trafił do szpitala\nNastępny artykuł Za tydzień Polska-Rosja. Znamy składy


ABC migracji do chmury Google – cykl webinarów\nz całego cyklu webinarów\ndo chmury Google\nDowiedz się, jak przenieść i rozwijać aplikację na Google Cloud Platform z zachowaniem możliwie najniższych kosztów za użycie\nABC migracji do chmury Google\nChmura jako element nowej rzeczywistości biznesowej\nChcesz rozwinąć swój biznes i zastanawiasz się nad migracją do chmury? Korzystasz już z usług chmurowych, ale chcesz zwiększyć wydajność aplikacji i zmniejszyć koszty utrzymania infrastruktury?\nPobierz nagrania z naszego cyklu spotkań i poznaj ABC migracji do chmury Google – prosto od ekspertów Google Cloud.\nDołącz do naszego cyklu spotkań i poznaj ABC migracji do chmury Google – prosto od ekspertów Google Cloud.\nCzego nauczysz się z nagrań ze spotkania ABC migracji do chmury?\nJak wykorzystać technologie chmurowe\ndo rozwoju firmy\nJak ocenić gotowość organizacji na przejście\ndo chmury (np. z on-premise)\nJak działają zniżki za stałe zużycie usług Google Cloud Platform\nJak krok po kroku przygotować plan migracji\nJaka jest rola partnera Google Cloud w procesie migracji\ni adopcji chmury\nJak kontrolować koszty\ninfrastruktury i zaoszczędzić do 70%\nCustomer Success Specialist, FOTC\nCloud Engineer, FOTC\nChmura Google nie tylko dla gigantów. Jakie korzyści daje wdrożenie chmury dla małych i średnich przedsiębiorstw?\nW 2020 roku, aż 64% badanych polskich firm wymieniło chmurę jako element transformacji cyfrowej. Przewiduje się, że do 2025 roku 85% firm na świecie będzie “Cloud first”. Statystyki pokazują, że chmura przestała być produktem dla wybranych, a stała się elementem biznesowego mainstreamu.\nPodczas prelekcji, Karol poruszy tematy związane z korzyściami i najczęstszymi obawami dotyczącymi wprowadzenia chmury do organizacji, oraz odpowie na pytania:\nDlaczego chmura ma tak istotne znaczenie w procesie rozwoju przedsiębiorstwa? Jakie są najczęstsze mity dotyczące chmury w firmie? Jak podejść do wprowadzenia chmury w organizacji?\nJak przygotować plan wdrożenia chmury – migracja\nProces migracji jest czymś, co wciąż powstrzymuje wielu przedsiębiorców przed transformacją cyfrową. Jest to często związane z obawą przed przekroczeniem terminu czy budżetu realizacji. Jednak dzięki przeprowadzeniu dogłębnej analizy, przyjrzeniu się koniecznym do przejścia etapom, przygotowaniu planu migracji i późniejszej jego realizacji, można uniknąć wszelkich obaw.\nPodczas prezentacji Kamila poznasz najważniejsze kwestie dotyczące prawidłowej migracji do chmury.\nKorzyści usług chmurowych są już znane, następnie udało się przejść przez migrację danych do chmury - i co dalej? Czy na tym kończy się cały proces? Otóż nie.\nJedną z zalet chmury publicznej jest przede wszystkim elastyczność kosztów, wynikająca ze skalowalności usług czy dostępnych zniżek. Dlatego podczas swojej prelekcji Piotr skupi się na przedstawieniu, w jaki sposób można kontrolować swoje wydatki w chmurze i zoptymalizować koszty przy pomocy odpowiednich zniżek. Dodatkowo, Piotr pokaże sposoby na wyliczanie wysokości zniżek oraz analizowanie poziomu ich wykorzystania.\nKontrolowanie i optymalizacja kosztów w chmurze Google – jak płacić mniej za stałe użycie usług?\nPodczas prelekcji, Karol poruszy tematy związane z korzyściami i najczęstszymi obawami dotyczącymi wprowadzenia chmury do organizacji, oraz odpowie na pytania: Dlaczego chmura ma tak istotne znaczenie\nw procesie rozwoju przedsiębiorstwa? Jakie są najczęstsze mity dotyczące chmury w firmie? Jak podejść do wprowadzenia chmury\nJak przygotować plan wdrożenia chmury – migracja w 4 prostych krokach\nProces migracji jest czymś, co wciąż powstrzymuje wielu przedsiębiorców przed transformacją cyfrową. Jest to często związane z obawą przed przekroczeniem terminu\nczy budżetu realizacji. Jednak dzięki przeprowadzeniu dogłębnej analizy, przyjrzeniu się koniecznym do przejścia etapom, przygotowaniu planu migracji\ni późniejszej jego realizacji, można uniknąć wszelkich obaw.\nKorzyści usług chmurowych są już znane, następnie udało się przejść przez migrację danych do chmury - i co dalej? Czy na tym kończy się cały proces? Otóż nie. Jedną z zalet chmury publicznej jest przede wszystkim elastyczność kosztów, wynikająca\nze skalowalności usług czy dostępnych zniżek.\nDlatego podczas swojej prelekcji Piotr skupi się na przedstawieniu, w jaki sposób można kontrolować swoje wydatki w chmurze\ni zoptymalizować koszty przy pomocy odpowiednich zniżek. Dodatkowo, Piotr pokaże sposoby na wyliczanie wysokości zniżek\noraz analizowanie poziomu ich wykorzystania.\nZadbaj o rozwój firmy przy pomocy usług chmurowych\nod Google Cloud


« Narodowe Muzeum Transportu\nPółwysep Hook »\nczwartek, 08 grudnia 2011, od-kuchni\nWitajcie! W ramach kontynuacji cyklu filmowego zapraszam Was na komedię romantyczną w której pierwszoplanową rolę grają irlandzkie krajobrazy i historie. Źródło\nKochani! Aby przybliżyć Wam Irlandię przedstawioną nie tylko na zdjęciach postanowiłam rozpocząć cykl prezentowania filmów z Irlandią w tle. Będą to nie tylko f\nTrzeba byłoby obejrzeć ...mam nadzieję, że są polskie napisy.\nSukienko - są :) Ja też się cieszę że z nimi oglądałam, bo akcent Farrella jest delikatnie mówiąc momentami trudny do zrozumienia...\nGość: AsiaB, *.altec.pl\nJa również bym chętnie zobaczyła bo jeszcze się nie załapałam na ten film :) A zrobił wiele szumu w Polsce oj zrobił.. szkoda tylko, że nie z powodów filmowych a życiowych głównych bohaterów.. Pozdrawiam :)\nNastępnego dnia po tym, jak izraelska telewizja puściła "Ondine" dało się zauważyć znaczny wzrost uczuć propolskich.


Pasja ukryta w fotografii\nPołączyła ich pasja do fotografii, chęć rozwijania siebie i szlifowania swoich umiejętności. Wspólnie z instruktorem Łukaszem Wróblewskim poszukiwali najlepszej dla siebie drogi podczas warsztatów fotograficznych w Miejskim Domu Kultury w Świebodzicach.\nPrzez pół roku zdobywali wiedzę techniczną, praktyczną i teoretyczną, ale przede wszystkim poszukiwali siebie, aby pokazać swój indywidualny styl. Efektem tych poszukiwań jest wystawa fotografii uczestników warsztatów, której wernisaż odbył się 2 marca, gromadząc liczną publiczność. Wśród autorów prac mogliśmy zobaczyć: Alicję Dąbrowską, Paulinę Papiernik, Żanetę Budek, Doriana Kulpę i Łukasza Wróblewskiego. Okazało się, że twórczość łączy pokolenia i sprawia autorom wiele radości. Uczestnictwo w warsztatach przyczyniło się do realizacji marzeń i umożliwiło podzielenie się swoimi pracami z odbiorcami. Tematyka zdjęć, którą prezentuje wystawa jest tak różnorodna, jak i ich twórcy.\nWernisaż był okazją do wielu owocnych dyskusji i wspomnień z wspólnych zajęć. Ponadto wśród publiczności zostały rozlosowane fotografie z autografami twórców. Dziękujemy autorom za pokazanie swojej wizji świata ukrytej w fotografiach i zapraszamy do oglądania jeszcze do 30 marca do Galerii Kominkowej MDK. Mamy nadzieję, że warsztaty fotograficzne zagoszczą u nas na stałe.


Czy J. F. Rutherford był kłótliwy, czy źle dobierał sobie współpracowników? (cz. 4)\nStrona domowa » Świadkowie Jehowy » Czy J. F. Rutherford był kłótliwy, czy źle dobierał sobie współpracowników? (cz. 4)\nW kolejnej części naszego artykułu opisujemy polskich badaczy Pisma Świętego, którzy pełnili wysokie stanowiska w organizacji Świadków Jehowy, a których prezes J. F. Rutherford usunął lub sami odeszli oni od niego.\nW części drugiej i trzeciej tego artykułu omawialiśmy szczególnie osoby, które nie lubiły Sędziego i za którymi on nie przepadał. Dotyczyło to czasu aż do końca lat 30. XX wieku.\nW tej części artykułu zajmujemy się na ogół współpracownikami J. F. Rutherforda, których on sam wybrał i ustanowił zarządzającymi w naszym kraju i wśród Polonii w USA. Omawiamy Polskę i jej nadzorców oddziału, oraz tych co zarządzali w polskiej korporacji Towarzystwa Strażnica w USA.\nTrzeba tu na wstępie powiedzieć, że w naszym kraju dzisiejsi Świadkowie Jehowy nie mieli dobrego startu, co pokazuje poniższy fragment, który jest bardzo ogólnikowy, bo nie wymienia nawet nazwiska „wpływowego przedstawiciela grupy zwalczającej Towarzystwo”:\n„Podczas pierwszej wojny światowej bracia mieszkający na terenie byłego zaboru rosyjskiego nie mieli żadnych kontaktów z zagranicą. Na przykład dopiero w roku 1919, ponad dwa lata po fakcie, do warszawskiego zboru dotarła prywatnymi kanałami wiadomość o śmierci brata Russella. Pojawiły się również niepokojące pogłoski o rozłamie wśród braci amerykańskich i na tym tle zbór przeżywał trudności, zwłaszcza odkąd pojawił się w Warszawie wpływowy przedstawiciel grupy zwalczającej Towarzystwo. Po odciągnięciu sporej liczby braci opozycjonistom udało się nawet przejąć nadzór nad korporacją prawną usługującą wówczas braciom w Polsce. Przyczyniło się to między innymi do utraty sali, w której zgromadzał się zbór warszawski. Na szczęście lojalni bracia polscy w Ameryce postarali się także o wysłanie do Polski delegacji, złożonej z W. Kołomyjskiego – pielgrzyma, czyli mówcy podróżującego, będącego zarazem przewodniczącym zarządu michigańskiej korporacji Towarzystwa – oraz C. Kasprzykowskiego. Przybyli oni do Polski w roku 1920 i zostali z radością powitani przez braci w Warszawie” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 180).\nNie wiemy o kogo chodziło Towarzystwu Strażnica, które pisze o „wpływowym przedstawicielu grupy zwalczającej Towarzystwo” i utracie sali. Być może autorowi piszącemu ten tekst coś się pomieszało, bo tym, który ‘przejął’ salę Towarzystwa był wspomniany w tym samym tekście Cz. Kasprzykowski (1886-1961), którego wymieniono prawie jako wybawiciela.\nOto jego osobista wypowiedź (zamieszczona po jego śmierci), dotycząca roku 1925 i sali zebrań, gdy odszedł on z Towarzystwa, zamieszczona w czasopiśmie Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, którym kierował on do końca swych dni:\n„Salę na ul. Hożej Nr 35 odremontowałem za pieniądze Towarzystwa. Ponieważ nie zgadzałem się z nauką Rutherforda, zgłosiłem swą dymisję, którą przyjęto dopiero za drugim zgłoszeniem. Gdy przyjechał przedstawiciel Towarzystwa br. W. [Wnorowski, który też opuści z czasem Towarzystwo] okazało się, że za nauką Towarzystwa było około 40 osób, a za nauką Russella 300 osób. Dlatego, że byliśmy w ogromnej większości, zatrzymaliśmy salę, ale za nią zapłaciliśmy i kwity za nią mam do chwili obecnej u siebie. W sali na Nowym Zjeździe Nr 1 nigdy nie byłem, ani jej nie widziałem. Towarzystwo nabyło ją po oddzieleniu się od nas z ul. Hożej 35, przeto nie mogłem jej sobie przywłaszczyć. To, że sala była zapisana na moje nazwisko i że to wyzyskiwano jako zły argument przeciwko mnie – to była głupota...” (Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa Nr 4, 1964 s. 23, wyd. przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego).\nO Czesławie Kasprzykowskim obszerniej piszemy poniżej.\nW tej części artykułu omawiamy, prócz polskiej korporacji Towarzystwa, następujące osoby, które pełniły ważne funkcje w Towarzystwie Strażnica za czasów J. F. Rutherforda:\nOpisując polskich nadzorców oddziału krajowego lub prezesów polskiej korporacji Towarzystwa w Detroit musimy pokazać kontekst historyczny dla ich działań. To właśnie czynimy na początku.\nPo aresztowaniu J. F. Rutherforda i jego współpracowników w roku 1918 sprzedano Dom Betel w Brooklynie:\nW tym właśnie czasie polscy badacze Pisma Świętego utworzyli nową polską korporację (nie filię!) Towarzystwa Strażnica w Detroit:\n„Chociaż bracia w Ameryce szczególnie w latach 1918-1919 przechodzili ciężkie prześladowania, grupa polska wykazała inicjatywę, by dalej służyć Jehowie w sposób zorganizowany. W początkach roku 1919 powołano do życia odrębną korporację w celu obsługiwania zborów polskojęzycznych. Zarejestrowano ją w Detroit, w stanie Michigan. Nosiła polską nazwę Strażnica–Towarzystwo Biblijne i Broszur [ang. Watchtower Bible and Brochure Society]. Nie miała rywalizować ze swoją macierzystą korporacją: Watch Tower Bible and Tract Society. Placówkę w Detroit po prostu uznawano za polską filię Towarzystwa Watch Tower” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 178).\nZ tego też powodu nową korporację zakładano w innym stanie USA.\nTak oto przedstawiono na konwencjach w Brooklynie i Milwaukee, na przełomie roku 1918 i 1919, początki polskiej korporacji Towarzystwa:\nOto krótki opis rejestracji nowej „korporacji” (niestety nie posiadamy Strażnicy z 1 stycznia 1919 roku, która zawiera artykuł pt. Inkorporacya „Strażnicy”, a w angielskiej publikacji temat ten nie był poruszany):\nOd stycznia 1919 roku polskie czasopismo Strażnica stało się po raz pierwszy półmiesięcznikiem, a o jego polskim składzie redakcyjnym napisano następująco:\nPrezesem tego Towarzystwa Strażnica był w roku 1920 W. S. Kołomyjski, który wtedy pojechał do Warszawy (wcześniej, w roku 1919, był nim prawdopodobnie Cz. Kasprzykowski, który miał pozostać w Warszawie na stałe i dlatego zrezygnował z przodownictwa w korporacji w USA):\n„Na szczęście lojalni bracia polscy w Ameryce postarali się także o wysłanie do Polski delegacji, złożonej z W. Kołomyjskiego– pielgrzyma, czyli mówcy podróżującego, będącego zarazem przewodniczącym zarządu michigańskiej korporacji Towarzystwa– oraz C. Kasprzykowskiego. Przybyli oni do Polski w roku 1920 i zostali z radością powitani przez braci w Warszawie” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 180).\nCiekawe, że dzisiejsza publikacja nie nazywa W. Kołomyjskiego „prezesem”, tylko „przewodniczącym”, a przecież on był ustanowiony „Prezydentem” i tak nazwanym:\nOstatnie wymienione osoby, szczególnie Kostyn, Kasprzykowski, i Kołomyjski, odegrają dużą rolę w kwestiach, które omawiamy. Jednak pierwszym, który pożegnał J. F. Rutherforda był Hipolit Oleszyński i od niego zaczniemy przedstawianie polskich i polonijnych nadzorujących pracę badaczy Pisma Świętego.\nKorporacja w Detroit została zlikwidowana w roku 1921 i zamieniona w filię Towarzystwa Strażnica:\nW maju 1922 roku całkowicie zlikwidowano placówkę filialną w Detroit, a „polski oddział” został przeniesiony do Brooklynu. Oto komunikat o tym z kwietnia 1922 roku oraz niedawna informacja:\nAktem likwidacji korporacji, a później filii polskiej, J. F. Rutherford nie mógł sobie zjednać Polaków mieszkających w USA. Wręcz przeciwnie, wielu z nich opuściło Towarzystwo Strażnica (w latach 1918-1932). Miało to też skutki na pracę w Polsce, gdzie Cz. Kasprzykowski, pierwszy prezes tej korporacji w USA, a później nadzorca krajowy w Polsce, odszedł w roku 1925. Natomiast R. H. Oleszyński jakby zawczasu wyczuł co się stanie i wycofał swój akces podczas tworzenia tej korporacji w Detroit już w roku 1918.\nWięcej informacji o korporacji w Detroit zamieściliśmy w artykule pt. Jak J. F. Rutherford z „woli Pana” likwidował polską korporację Towarzystwa Strażnica w Detroit (cz. 1-5).\nR. H. Oleszyński – zaufany polski współpracownik C. T. Russella i pierwszy znany Polak, badacki ‘odstępca’\nNajbardziej znanym polskim uczniem C. T. Russella był Polak z pochodzenia Hipolit Oleszyński (1857-1930), który z badaczami Pisma Świętego związał się w roku 1893 w USA.\nW roku 1916 na konwencji polskich badaczy Pisma Świętego w Toledo (USA) wygłaszał on przemówienie wraz z C. T. Russellem, Cz. Kasprzykowskim i innymi, o czym piszą badacze Pisma Świętego:\nTowarzystwo Strażnica choć nie napisało, kiedy odszedł H. Oleszyński, to jednak potwierdziło to: „niestety, nie wytrwał w tej służbie” (Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego 1995 s. 413).\nDorobek, przynajmniej piśmienniczy, H. Oleszyńskiego był spory. Między innymi przetłumaczył on na język polski pierwszy tom pt. Boski Plan Wieków C. T. Russella, co zaznaczył na końcu tej książki:\n„Jeżeli przy czytaniu powyższego Dzieła czytelnik zauważył niedokładności językowe, lub miejsca niejasne – niech nie przypisuje winy autorowi lecz tłumaczowi, który ze swej strony uczynił na co go było stać. – Miejsca, jakie zdają się być niejasne, okażą się zrozumiałemi przy powtórnem czytaniu tegoż dzieła. – Gdyby zaś czytelnik zechciał otrzymać szczegółowe wyjaśnienie co do niektórych punktów, raczy zgłosić się do: – R. H. Oleszyńskiego. 3510 Evergreen Ave., Chicago, Ill.U. S. A.” (Boski Plan Wieków 1917 s. 436 [patrz też ed. 1914, 1915]).\nZanim H. Oleszyński wydał powyższy Tom 1 (prawdopodobnie w całości w 1910 r. – ang. Strażnica 15.04 1910 s. 126 – and Polish, one vol.; wcześniej w 1907 r. wydał kilka rozdziałów) już w roku 1908 opublikował broszurę pt. Świtanie Dnia Sądnego (105 stron), o której sam w niej napisał następująco:\nH. Oleszyński również zaczął od roku 1915 regularnie co miesiąc tłumaczyć na język polski Strażnicę:\nPo śmierci Russella (zm. 1916), gdy miała ukazywać się w Strażnicy w odcinkach książka pt. Dokonana Tajemnica (1917), badacz ten opuścił w roku 1918 J. F. Rutherforda i zaczął wydawać od roku 1919 niezależną Strażnicę Syońską Zwiastun Obecności Chrystusa („Wydawane staraniem Zgromadzeń Badaczy w Ameryce” A. Burtka – Sekretarz. Adres: 12158 Maine Avenue. – Detroit, Mich.).\nOleszyński zanim odszedł z Towarzystwa wchodził w skład grupy inicjacyjnej polskiej korporacji w Detroit, ale wycofał się z tego kroku:\n„(...) Brat C. Kasprzykowski wszedł w skład Komitetu Wykonawczego na miejsce br. R. H. Oleszyńskiego, który zrezygnował” (Brzask Tysiąclecia i Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 1, sierpień 1918 s. 2).\nTrzeba też dodać, że H. Oleszyński nie tylko działał w USA, ale i jeździł kilka razy do Polski pod zaborami i do wolnego już kraju. Nie wspomniano w publikacjach Świadków Jehowy o jego kolejnych podróżach z ramienia Towarzystwa Strażnica na ziemie polskie (oprócz lat 1895 i 1911) w latach 1912 (osiem miesięcy), 1913 (18 miesięcy) oraz 1922-1923, kiedy już nie był związany z tą organizacją (patrz Straż i Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 4, 1979 s. 51-52).\nWiceprezes korporacji w Detroit w roku 1921, M. Kostyn (1888-1971), zastępca J. F. Rutherforda, tak oto po wielu latach, gdy należał już do niezależnych badaczy Pisma Świętego, jakby w anegdotyczny sposób opisywał moment odejścia H. Oleszyńskiego z Towarzystwa Strażnica:\nWidać więc, że H. Oleszyński, wierny uczeń C. T. Russella, już od samego początku podpadł J. F. Rutherfordowi, gdyż jakby przejrzał jego zamiary. Nie dość, że opuścił z wieloma osobami Towarzystwo i Sędziego, to na dodatek rozwinął konkurencyjne wyznanie badaczy Pisma Świętego, działające tak w Polsce, jak i w USA oraz później we Francji.\nCz. Kasprzykowski – prezydent polskiej korporacji w Detroit i nadzorca krajowy w Polsce\nCzesław Kasprzykowski (1886-1961) przyjął chrzest w Towarzystwie Strażnica po roku 1912, będąc dość szybko u boku C. T. Russella mówcą konwencyjnym i pielgrzymem dla polonijnych badaczy Pisma Świętego.\nW roku 1916 na konwencji polskich badaczy w Toledo (USA) wygłaszał on przemówienie wraz z C. T. Russellem, H. Oleszyńskim i innymi, o czym piszą badacze Pisma Świętego:\nOd sierpnia 1918 roku jego nazwisko wymieniane jest wśród polskich pielgrzymów (od wtedy zaczęła pojawiać się rubryka „Marszruta Pielgrzymów”; patrz np. Strażnica 01.02 1919 s. 48).\nGdy tworzono w roku 1918, a zarejestrowano w roku 1919, polską korporację Towarzystwa w Detroit, to Cz. Kasprzykowski wchodził w skład jej Komitetu Wykonawczego oraz zarządu, będąc początkowo też prezydentem:\nCz. Kasprzykowski w roku 1920 przestał być prezesem tej korporacji w Detroit, gdyż wyjeżdżając z misją do Polski zamierzał tam pozostać na stałe, jako kierujący pracą Towarzystwa. Jego miejsce w USA zajął W. S. Kołomyjski, który wtedy razem z nim przyjechał do Warszawy, ale na krótko:\nJuż w roku 1921 zasadzano się w USA na Cz. Kasprzykowskiego przebywającego w Polsce:\nAle po kilku miesiącach za Cz. Kasprzykowskiego ręczył już sam J. F. Rutherford, który wcześniej go ukarał:\nW sprawozdaniu za rok 1921 tak oto wspomniano Cz. Kasprzykowskiego:\nPolska (krajowa): Biuro dla Polskiej pracy znajduje się w Detroit, i na żądanie Polskich braci brat mówiący po Angielsku, mianowicie Brat E. J. Coward, stanął w ciągu roku na czele tego biura” (Strażnica 01.01 1922 s. 9).\nJednak w roku 1924 J. F. Rutherford nasłał Cz. Kasprzykowskiemu kontrolę w osobie W. Wnorowskiego, który z czasem też stał się ‘odstępcą’. W roku 1925 opublikowano w Strażnicy pokontrolny raport tego wysłannika Towarzystwa Strażnica do Polski, w którym opisano działalność C. Kasprzykowskiego przeciwko tej organizacji. Oto tytuł tego tekstu i podtytuł:\nKluczowe jego słowa są następujące:\n„Najlepiej służy przykład, jak ci dwaj najzdolniejsi bracia B.[romboszcz] i K.[asprzykowski], którzy razem odeszli od Towarzystwa i pracowali wspólnie przeciw Towarzystwu. Okazało się bardzo prędko, jak wskazuje na to list br. K. [asprzykowskiego], że nie mogli się obaj zgodzić, zgadzają się wprawdzie i dziś w jednej rzeczy, mianowicie w tej, by zwalczać Towarzystwo, lecz pozatem niema między nimi zgody” (Strażnica 15.11 1925 s. 344).\nW pewnych fragmentach W. Wnorowski demaskuje jakby duże przywiązanie C. Kasprzykowskiego do dolarów i „czarnej giełdy”:\n„Od tej pory podjął żywszą działalność przeciw mojej osobie. Przedtem nazywał publicznie tylko br. Rutherford złym sługą, ale później i mnie nazwał takim samym. Brata Rutherforda nazywał tak, może dlatego, że niegdyś mu pisał, by nie myślał, że »dolary na krzakach rosną w Ameryce«” (Strażnica 15.11 1925 s. 342).\n„Kiedy bracia tamtejsi kwestjonowali go skąd wziął pieniędzy na zakupno sali i na inne rzeczy, to oświadczył im, że dzięki jego sprytom, na czarnej giełdzie zrobił pieniądze. Wielu braci podziwiało jego zdolności, lecz drudzy dziwili się jak Chrześcijanin może brać udział na czarnej giełdzie, która jest piętnowana nawet przez władze rządowe” (jw. s. 343).\nPo tej kontroli Cz. Kasprzykowski przestał być przewodniczącym biura oddziału na Polskę. Rocznik (ang.) obejmujący sprawozdanie za rok 1926 nie wymienia go wśród specjalnych kaznodziejów reprezentujących Towarzystwo, a widnieje w nim W. Wnorowskiego (I.B.S.A.Year Book 1927 s. 53-54). Na dodatek ten ostatni przejął na krótko kierownictwo nad oddziałem w Polsce:\nInteresujące jest to, że W. Wnorowski po swoim odejściu z Towarzystwa Strażnica, przeprosił w roku 1935 C. Kasprzykowskiego za to co mówił i pisał o nim. Ten ostatni opisał to i wspomniano o tym w polskim czasopiśmie badackim, w którym między innymi zaprzeczył swemu udziałowi w „czarnej giełdzie” (patrz Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa Nr 4, 1964 s. 24, wyd. przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego [cytowane jest też kilka zdań z listu W. Wnorowskiego do C. Kasprzykowskiego]).\nPublikacja Świadków Jehowy tak dziś opisuje Cz. Kasprzykowskiego, począwszy od roku 1920:\n„Brata Kasprzykowskiego na prośbę braci warszawskich Towarzystwo zostawiło w kraju jako swego przedstawiciela. Wykazał on dużo inicjatywy; doprowadził na przykład do zarejestrowania Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego – Grupa II. Znaleźli się w niej bracia w dalszym ciągu lojalnie współpracujący z Towarzystwem, przy czym przejęła ona zadania dawnej korporacji, opanowanej przez opozycjonistów” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 181).\n„Dla C. Kasprzykowskiego, który po pierwszej wojnie światowej tyle dobrego zrobił dla braci, niestety pycha stała się później przeszkodą w kroczeniu drogą prawdy. Unosząc się wygórowaną ambicją, początkowo tylko odrzucał udzielane mu rady, z czasem jednak przeobraził się w jawnego przeciwnika swoich dawnych przyjaciół. A gdy Strażnica zaczęła kłaść coraz większy nacisk na obowiązującą każdego powinność głoszenia dobrej nowiny, przyłączyli się do niego inni, którzy woleli się ograniczyć do słuchania. W zborze warszawskim już od pewnego czasu zaznaczało się rozdwojenie, ale dla zachowania pozorów jedności zgromadzano się razem. Problem ujawnił się z całą ostrością w roku 1925, w okresie Pamiątki. Z trzystuosobowego zboru zaledwie około 30 lojalnych obchodziło ją zgodnie z zaleceniami Towarzystwa” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 187-188).\n„Pierwotna korporacja podlegała opozycji, a odstępcy skupieni wokół Kasprzykowskiego występowali jako Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego – Grupa II. Władze nie chciały nic słyszeć o trzeciej grupie. Zdawało się, że sytuacja jest bez wyjścia” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 189).\nTrzeba tu też wspomnieć kilka bardzo ważnych epizodów z życia C. Kasprzykowskiego, o których niewiele osób wie, a które poniżej przedstawiamy.\nZanim stał się badaczem Pisma Świętego w roku 1908 i później:\n„W roku 1903 nie mając jeszcze 20-tu lat wstąpił do organizacji podziemnej, aby walczyć o niepodległość kraju z niewoli caratu i o szkołę polską. W dwa lata potem w 1905 roku został aresztowany i skazany na katorgę. (...) został zesłany na Sybir. (...) Po pewnym czasie podjął myśl ucieczki z Sybiru. Uciekając z kraju do kraju znalazł się w Ameryce. (...) W roku 1908 poświęcił się Bogu (...) [w USA] został współpracownikiem i pielgrzymem na Niwie Pańskiej pod nadzorem Brata Russell’a, (...) Po powrocie w roku 1920 za swój udział w walce o niepodległość Polski i obronę szkoły polskiej, państwo Polskie odznaczyło Brata Kasprzykowskiego Krzyżem Niepodległości i dyplomem za walkę o szkołę polską...” (Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa ChrystusaNr 3, 1962 s. 27-28, wyd. przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego).\nPodczas II wojny światowej i po śmierci:\n„W czasie II wojny światowej w swoim gospodarstwie w Dawidach Bankowych [pod Warszawą] ukrywał kilkoro Żydów. Był świadomy, że ukrywając Żydów grozi Jemu i rodzinie kara śmierci zgodnie z niemieckim ogłoszeniem. Ocaleni przez brata Kasprzykowskiego i jego rodzinę Żydzi [którzy wyjechali do Izraela], po powstaniu państwa Izrael wystąpili do Instytutu Pamięci Narodowej Yad Vashem w Jerozolimie o nadanie mu odznaczenia Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Odznaczenie to z rąk ambasadora Izraela w Warszawie odebrał Jego syn Bogusław w 1996 roku” (Nadzieja Królestwa Nr 1, 1998 s. 25-26, wyd. przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego).\nW cytowanym czasopiśmie, na stronie 27, zamieszczono fotokopię przywoływanego dokumentu z instytutu Yad Vashem wymieniającego Czesława i Sylwię Kasprzykowskich.\nWidać z tego, że C. Kasprzykowski był też patriotą, który powrócił do Polski oraz ratującym ludzi, którym groziła zagłada, sam się przy tym narażając na śmierć.\nC. Kasprzykowski (1886-1961) miał też duży talent organizacyjny, bo rozkręcał w Polsce działalność aż trzech grup badaczy Pisma Świętego:\nw latach 1920-1925 badaczy Pisma Świętego z Towarzystwa Strażnica;\nw latach 1925-1928 niezależnych badaczy Pisma Świętego;\nw latach 1928-1936 Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania”;\nw latach 1936-1961 Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego.\nWidać więc, że Cz. Kasprzykowski nieźle ‘zalazł za skórę’ J. F. Rutherfordowi. Nie dość, że opuścił z wieloma osobami jego organizację, to na dodatek rozwinął konkurencyjne wyznania badaczy Pisma Świętego w Polsce.\nWięcej informacji o Cz. Kasprzykowskim zamieściliśmy w artykule pt. Jak J. F. Rutherford z „woli Pana” likwidował polską korporację Towarzystwa Strażnica w Detroit (cz. 1-5).\nW. S. Kołomyjski – drugi prezydent polskiej korporacji Towarzystwa w Detroit\nW. S. Kołomyjski jest postacią dość tajemniczą, pomimo że był prezydentem polskiej korporacji Towarzystwa w Detroit. Nie wiemy kiedy się urodził, kiedy był ochrzczony i kiedy zmarł. Nie wiadomo też czy opuścił organizację i J. F. Rutherforda oraz czy przyłączył się do niezależnych grup badaczy Pisma Świętego, czy może do jeszcze innego wyznania. Wiemy zaś, że był ukarany okresowo przez Sędziego, a później wypchnięty z zarządu wspomnianej korporacji, a ten, gdy wyszedł z więzienia, zajął w niej jego miejsce.\nJuż w roku 1916 na konwencji polskich badaczy Pisma Świętego w Toledo (USA) wygłaszał on przemówienie wraz z C. T. Russellem, H. Oleszyńskim i Cz. Kasprzykowskim, o czym piszą badacze Pisma Świętego:\nNa przełomie maja i czerwca 1918 roku W. S. Kołomyjski był mówcą i przewodniczącym Detroickiej Generalnej Konwencyi dla Polaków mieszkających w USA (obecnych było 1300 osób). Niczym pastor Russell odpowiadał on tam na pytania:\n„Po tym wykładzie nastąpiła najważniejsza chwila konwencji: »Odpowiedzi na pytania« przez brata Kołomyjskiego, przewodniczącego konwencyi. Chociaż bracia stawiali trudne i zawiłe pytania, wszakże brat Kołomyjski odpowiedział na nie tak jasno i dobitnie, że »wszyscy dziwowali się i dawali mu świadectwo dla mądrości onych słów«, które Pan przez usta jego mówił. Z pewnością, że nieprędko uczestnicy konwencyi zapomną o błogosławieństwach doznanych podczas tej egzegezy” (Strażnica Nr 6, czerwiec 1918 s. 96).\nW. S. Kołomyjski był na przełomie roku 1918 i 1919 współtwórcą nowej korporacji polskiej Towarzystwa. Było to w czasie, gdy J. F. Rutherford ze współpracownikami siedział w więzieniu, a on wchodził w skład Komitetu Wykonawczego:\nPrezesem tej polskiej korporacji Towarzystwa W. S. Kołomyjski został w roku 1920, kiedy zrezygnował z tej funkcji Cz. Kasprzykowski, gdyż zamierzał on pozostać w Polsce celem kierowania tam pracą organizacji:\nW styczniu 1921 roku ogłoszono, że prezes korporacji w Detroit W. Kołomyjski został zdjęty z urzędu, prawdopodobnie pod swoją nieobecność w USA, bo w roku 1920 przebywał w Polsce:\nJeszcze w styczniu 1921 roku podano, że J. F. Rutherford wszedł do zarządu tej korporacji, tylko dzięki wakatowi, gdy usunięto W. Kołomyjskiego ze stanowiska prezesa i z zarządu:\nTym sposobem Sędzia wypchnął Kołomyjskiego z urzędy prezydenta korporacji i sam zajął jego miejsce po swym wyjściu z więzienia.\nWidzimy, że ani słowem nie napisano, iż niesprawiedliwie usunięto ze stanowiska prezesa W. Kołomyjskiego, którego później przeproszono za oczernienie (patrz poniżej).\nDziwne, że pisano o „rezygnacji” W. Kołomyjskiego, gdyż poprzednie fragmenty mówiły o „zwolnieniu” i „usunięciu” go (patrz powyżej).\nRównież te same osoby, które były w składzie redakcji, „zwolniły” go, teraz zaś niby łaskawie usprawiedliwiły go.\nDlaczego jednak nie przywrócono go do zarządu korporacji?\nDalsze losy Kołomyjskiego nie są opisywane przez Towarzystwo Strażnica. Nie jest więc prawdopodobnie pełną prawdą to, co napisało ono o nim (w sprawie pielgrzyma):\nNie widnieje on w żadnym wykazie pielgrzymów od roku 1921, a takie zamieszczane były w każdym numerze Strażnicy. Ostatnie jego wykłady pielgrzymie planowane były na pierwszego, drugiego i dziewiątego stycznia 1921 roku, ale z dniem 1 stycznia tego roku został on odwołany z bycia prezesem i pielgrzymem (patrz Strażnica 15.12 1920 s. 368; Strażnica 01.01 1921 s. 2).\nWcześniej, jak pisaliśmy, od sierpnia 1918 roku jego nazwisko wymieniane było co miesiąc wśród pielgrzymów w polskim czasopiśmie Towarzystwa.\nAngielski rocznik Towarzystwa Strażnica z roku 1922 nie wymienia go w spisie ordynowanych ministers i pielgrzymów za rok 1921, choć wymienia Cz. Kasprzykowskiego, jako dozorującego w Polsce (1922 Year Book I. B. S. A. s. 17, 46-47).\nW roku 1923 w polskich Strażnicach nie pojawia się już jego nazwisko.\nW. Kołomyjski nie był później wspominany ani w sprawozdaniach rocznych zamieszczanych w polskich Strażnicach, ani w angielskich Rocznikach Towarzystwa Strażnica wydawanych od roku 1927, w których zamieszczane były co roku spisy pielgrzymów i „rejonowych kierowników służby [lub: okręgowych dyrektorów służby]”.\nNie wiadomo więc czy W. Kołomyjski pozostał nadal w Towarzystwie Strażnica, jako szeregowy członek tej organizacji, czy też porzucił ją z czasem, czy może rychło zmarł (chorował wcześniej na tyfus, patrz powyżej).\nRównież nie widnieje on w żadnym wykazie znanych postaci wśród niezależnych grup badaczy Pisma Świętego.\n„Także brata Kołomyjskiego, dzięki którego wykłady publiczne przyprowadziły wielu do znajomości Pana i społeczności braterstwa, ale tę społeczność on sam zerwał przez branie udziału z organizacją przeciwną pracy Stow. Badaczy Pisma Św. Przez zerwanie społeczności z braterstwem br. K. nie zaszkodził pracy pańskiej, Pan zastąpił jego wykłady publiczne przez braci, może mniej uzdolnionych, zupełnie oddanych w czynieniu woli Bożej...” (Straż i Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 3, maj-czerwiec, 1979 s. 44).\nNie wiemy dziś kogo miał na myśli autor tego artykułu, pisząc o zerwaniu społeczności i związaniu się Kołomyjskiego z „organizacją przeciwną pracy”. Próbowaliśmy dopytać o te kwestie, ale niestety obecnie wymarło w USA to pokolenie, które znało odpowiedzi na te pytania. W Polsce też nikt nie potrafił nic powiedzieć na ten temat.\nWidać z tego, że W. Kołomyjski był postacią tragiczną, gdyż będąc chory na tyfus i zostając niesprawiedliwie pomówionym, utracił swe stanowisko, którego nigdy nie odzyskał. Mało tego, funkcję prezydenta w zarządzie korporacji odebrał mu J. F. Rutherford.\nWięcej informacji o W. Kołomyjskim zamieściliśmy w artykule pt. Jak J. F. Rutherford z „woli Pana” likwidował polską korporację Towarzystwa Strażnica w Detroit (cz. 1-5).\nM. Kostyn – wiceprezydent polskiej korporacji w Detroit i zastępca J. F. Rutherforda\nMichał Kostyn to postać polonijna działająca tylko w USA. Powyżej cytowaliśmy jego nietypową wypowiedź dotyczącą początków pracy polskiej już pod zarządem J. F. Rutherforda.\nM. Kostyn należał do grona założycieli polskiej korporacji Towarzystwa w Detroit w latach 1918-1919, gdy Sędzia wraz ze współpracownikami siedział w więzieniu:\nW roku 1921 J. F. Rutherford, po usunięciu ze stanowiska z prezydenta W. Kołomyjskiego, wdarł się do zarządu, obejmując od razu stanowisko prezesa:\n„Tłumaczone ono jest na język polski i wysyłane pod nadzorem dyrekcyi Strażnicy, Tow. Biblijnego i Broszur, w skład której wchodzą bracia: J. F. Rutherford, R. Arnold, S. Bończak, M. Job, M. Kostyn, L. Kuźma i W. Świętek” (Strażnica 15.01 1921 s. 18 [R. Arnold zastąpił Cz. Kasprzykowskiego, który wyjechał do Polski]).\nOd 1 lipca 1921 roku w stałej stopce redakcyjnej zaprzestano też podawać nazwiska dyrekcji polskiej, która przestała istnieć (korporację zamieniono w filię). W czerwcu po raz ostatni wymieniono jej skład:\n„Polska (krajowa): Biuro dla Polskiej pracy znajduje się w Detroit, i na żądanie Polskich braci brat mówiący po Angielsku, mianowicie Brat E. J. Coward, stanął w ciągu roku na czele tego biura.” (Strażnica 01.01 1922 s. 9).\nWprowadzenie amerykańskiego kierownictwa do oddziału polskiego było wyraźnym zamachem na wiceprezydenta M. Kostyna oraz na dotychczasową ‘niezależność’ polskich badaczy Pisma Świętego i to wbrew temu, jak było praktykowane dotychczas i w innych oddziałach obcojęzycznych.\nJednak M. Kostyn otrzymał inną pracę od Sędziego. We wrześniu 1921 roku poinformowano, że już nie polska filia (a teraz oddział polski) ma doglądać pracę Ukraińców w USA, ale utworzono dla nich osobny Oddział Ukraiński z dawnym wiceprezesem polskiej korporacji M. Kostynem na jego czele. Jednak podlegał on E. J. Cowardowi, który zarządzał nie tylko oddziałem polskim, ale i wszystkimi oddziałami zagranicznymi znajdującymi się w Detroit:\nTak jak zapowiedziano („Towarzystwo spodziewa się naznaczyć brata Pielgrzyma by odwiedzał Ukraińskie zbory”) w roku 1921, wypełniono w roku następnym, wysyłając „urzędnika” Kostyna w teren, jako „pielgrzyma”:\n„Z przyjemnością donosimy, iż Brat Kostyn obecnie będzie regularnie zajęty w Pracy Pielgrzymskiej, odwiedzając Polskie Zbory i wygłaszając publiczne wykłady. Brat Kostyn będzie również dawał publiczne wykłady w języku Ukraińskim w miastach gdzie takowe mogą być urządzone” (Strażnica 01.05 1922 s. 142).\nJeszcze Strażnica z 1 października 1922 roku podaje grafik „Objazdowych Braci”, a w nim „Brat M. Kostyn” i jego wykłady od 16 do 31 października (s. 304). Jednak w tym samym miesiącu, gdy być może nie mógł on już pogodzić się ze zmianami nauk wprowadzanymi przez J. F. Rutherforda, „popadł w błędy”, jak o nim napisano odwołując go z pielgrzymowania:\nM. Kostyn po opuszczeniu Towarzystwa Strażnica związany był jakiś czas z epifanistami (w roku 1923 był ich pielgrzymem w USA – Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii Nr 2, 1924 s. 20), a później z innymi niezależnymi badaczami Pisma Świętego. Współtworzył w roku 1930 Komitet Obrony Nauk „Wiernego Sługi”.\nJeszcze raz M. Kostyn pojawił się na łamach Strażnicy Towarzystwa Strażnica w roku 1930, gdy odszedł od epifanistów i skierował do J. F. Rutherforda prośbę, w formie opublikowanego listu, o pozwolenie mu i jego Komitetowi na drukowanie Wykładów Pisma Świętego napisanych przez C. T. Russella. Była też wtedy zamieszczona stanowcza i negatywna odpowiedź prezesa Towarzystwa Strażnica. Oto kilka zdań z tej opublikowanej korespondencji:\nW roku 1930 powstał również wśród niezależnych badaczy Pisma Świętego ruch pod nazwą Brzask Nowej Ery, z którym połączył się M. Kostyn.\nW roku 1932 M. Kostyn wymieniony jest wśród pielgrzymów w USA, w tym nowym Stowarzyszeniu Badaczy Pisma Świętego, w jego zarządzie i w Komitecie Wykonawczym. Wtedy też rozpoczęto wydawać czasopismo pt. Brzask Nowej Eryi Zwiastun Obecności Chrystusa (Brzask Nowej Eryi Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 8, 1932 s. 123-124). Tam pracował on przez kolejne lata (jeszcze w roku 1937 został wybrany do zarządu na kolejną roczną kadencję – Brzask Nowej Eryi Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 11, 1937 s. 169).\nPóźniej, mieszkający w Kalifornii M. Kostyn, prawdopodobnie nie zaakceptował połączenia się w roku 1942 w USA dwóch polskich grup badaczy Pisma Świętego, gdyż krytykował za odchylenia doktrynalne na łamach polskiego czasopisma Świt zarówno krajowe czasopismo Na Straży, jak i polonijną Straż (Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa Nr 5, 1966 s. 43, wyd. przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego). Ponieważ w roku 1966 przytaczano jego opinie na łamach Świtu, przypuszczamy, że był w jakichś relacjach z naszą krajową grupą Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, pomimo iż mieszkał w Kalifornii, gdzie zmarł w roku 1971. Uczęszczał jednak tam na zebrania Polish Bible Students w Hemet (Kalifornia), mając poglądy nie we wszystkim pokrywające się z tą grupą.\nWidać więc, że M. Kostyn spierał się wielokrotnie z J. F. Rutherfordem, będąc przez niego zrzucanym ze stanowisk. Opuścił z wieloma osobami jego organizację, to na dodatek wspierał konkurencyjne wobec Sędziego wyznania badaczy Pisma Świętego.\nWięcej informacji o M. Kostynu zamieściliśmy w artykule pt. Jak J. F. Rutherford z „woli Pana” likwidował polską korporację Towarzystwa Strażnica w Detroit (cz. 1-5).\nW. Wnorowski – pielgrzym i kierujący oddziałem krajowym w Polsce za czasów J. F. Rutherforda\nWacław Wnorowski (ur. 1895) ochrzcił się w roku 1916, a więc jeszcze za czasów C. T. Russella, na konwencji polskich badaczy Pisma Świętego w Toledo (USA), w której mówcami było wielu znanych badaczy:\nW. Wnorowski pojawia się po raz pierwszy w Strażnicy w roku 1921, wymieniony w składzie komitetu, który rozstrzygał sprawę Cz. Kasprzykowskiego i W. Kołomyjskiego (patrz powyżej cytowana Strażnica 15.07 1921 s. 216).\nAngielski rocznik Towarzystwa Strażnica z roku 1922 wymienia go w spisie ordynowanych ministers i pielgrzymów za rok 1921 (1922 Year Book I. B. S. A. s. 18).\nPóźniej, na przykład w roku 1923, W. Wnorowski wymieniony jest jako pielgrzym z podaną trasą jego wykładów (Strażnica 15.08 1923 s. 256 – WYKŁADY PRZEZ BRATA W. WNOROWSKIEGO).\nW roku 1924, jako zaufana osoba u J. F. Rutherforda, wysłany został on na kontrolę działań Cz. Kasprzykowskiego do Polski. Powyżej opisaliśmy to zagadnienie oraz późniejsze jego przeprosiny wobec dotychczasowego nadzorującego pracą polską.\nW roku 1925 przejął on na rok kierownictwo nad oddziałem w Polsce od zdymisjonowanego Cz. Kasprzykowskiego:\nAle okazuje się, że i W. Wnorowski nie pozostał wierny J. F. Rutherfordowi i Towarzystwu Strażnica, ale w roku 1927 opuścił je i na dodatek był jednym z inicjatorów tworzenia grupy Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, jak to sam opisał:\n„W międzyczasie w pięknie zorganizowanym biurze powstały kłopoty, w rezultacie czego Towarzystwo zlikwidowało polską filię w Detroit. Majątek filii przeniesiono do Brooklynu. Na przedstawiciela polskiej pracy w Ameryce powołano natomiast br. W. Wnorowskiego, który był nim do roku 1927 (...)\nBrat W. Wnorowski pracował w Bethel od roku 1922 do roku 1927. Dlaczego nie odszedł od Towarzystwa wcześniej? Było to próbą – doświadczeniem. Poznał wielu braci w Bethel, gorliwych pracowników tej organizacji, którzy przeoczali odchylenia od nauk ustalonych przez br. C. Russella dla dobra młodszych członków, współpracujących w tej grupie. Mieli nadzieję, że te odchylenia zostaną wkrótce sprostowane. Niestety, piękna nauka szerzona od 1874 r. została otwarcie splamiona. Podobna próba dotknęła nie tylko br. W. Wnorowskiego, ale też wielu braci starszych w polskiej grupie. Na próżno oczekiwali zmiany. W roku 1930 wszyscy oni otwarcie wystąpili przeciw błędnym naukom, tworząc ruch o nazwie Brzask Nowej Ery – po to, by pokonać różne fałszywe poglądy, m.in. niewiarę we wtórą obecność naszego Pana” (Na Straży Nr 2, 1986 s. 29).\nWidzimy, że od roku 1922 W. Wnorowski był nawet „przedstawicielem polskiej pracy w Ameryce”. Czyli po rozwiązaniu korporacji i filii polskiej w Detroit oraz po usunięciu M. Kostyna wybił się on na pierwsze miejsce wśród Polaków w USA (Kasprzykowski był w tym czasie w Polsce, a Kołomyjski z niełaskach). To by tłumaczyło jego udział w roku 1921 w komitecie, który rozstrzygał sprawę Cz. Kasprzykowskiego i W. Kołomyjskiego (patrz powyżej cytowana Strażnica 15.07 1921 s. 216), a także to, że jego wysłano do Polski by odebrał w roku 1925 pracę Cz. Kasprzykowskiego.\nJeszcze w roku 1927 znalazł się on w spisie pielgrzymów Towarzystwa Strażnica za rok 1926 (I.B.S.A.Year Book 1927 s. 54). W kolejnym Roczniku już go nie wymieniono.\nW roku 1942 W. Wnorowski został wybrany przewodniczącym połączonych właśnie wtedy grup Wolnych Badaczy Pisma Świętego i Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w USA i był nim przez wiele lat (Straż i Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 11, 1942 s. 170), a jeszcze w roku 1983 był członkiem zarządu.\nJego życiorys zamieszczono w artykule pt. Moja droga do Prawdy – próba szukania Słowa Bożego (Na Straży Nr 2, 1986 s. 29).\nWidać więc, że W. Wnorowski, choć wcześniej będąc zaufanym J. F. Rutherforda i ustanowionym nadzorcą w Polsce oraz „pracy polskiej” w USA, opuścił z wieloma osobami Towarzystwo Strażnica i jego prezesa. Mało tego, tworzył i rozwijał przez wiele lat niezależny od tej organizacji ruch badaczy Pisma Świętego w USA. Zmarł przed rokiem 1990.\nSzwed - nadzorca krajowy w Polsce, następca dwóch ‘odstępców’\nO Szwedzie nie wiemy za wiele. Nawet jego imię nie jest wspomniane w publikacjach Świadków Jehowy. Wiemy jedynie, że bardzo krótko zarządzał biurem Towarzystwa Strażnica w Polsce, prawdopodobnie na przełomie roku 1926 i 1927:\nJak widzimy Szwed zastąpił W. Wnorowskiego, który z czasem opuścił Towarzystwo Strażnica. Jego zaś po pewnie niespełna roku zastąpił W. Narodowicz, który też opuścił tę organizację. Co się stało ze Szwedem? Czyżby też uciekł z tej organizacji J. F. Rutherforda?\nW. Narodowicz – kolejny ‘odstępczy’ nadzorca krajowy w Polsce\nWacław Narodowicz nie zaczynał kariery badackiej w USA, ale w naszym kraju. W Polsce objął on prawdopodobnie w roku 1927 placówkę Towarzystwa Strażnica, którą wcześniej porzucił C. Kasprzykowski, odchodząc do „odstępców”, jak to nazwała ta organizacja. Jednak ten sam krok z czasem zrobił i W. Narodowicz porzucając J. F. Rutherforda i jego organizację:\n„Brat Paul Balzereit, wydelegowany z niemieckiego Biura Oddziału, starał się znaleźć w Polsce kogoś, kto objąłby po Narodowiczu placówkę w Warszawie i we współpracy z biurem w Magdeburgu troszczył się o sług Jehowy w całym kraju. Zbór łódzki przodował wówczas w działalności, toteż Balzereit zapytał brata Scheidera, czy się podejmie tego zadania. Będąc człowiekiem pokornym, ze swej strony zaproponował on Edwarda Rüdigera, tłumacza Złotego Wieku. Brat ów potem istotnie pełnił te obowiązki przez blisko rok. (...) Bezpośrednią opiekę nad działalnością teokratyczną na tym terenie przejęło środkowoeuropejskie biuro Towarzystwa w Bernie, w Szwajcarii. Stamtąd też przyjechał w roku 1928 Martin Harbeck, aby jeszcze raz poszukać kogoś, kto by się nadawał do usługiwania w charakterze nadzorcy dzieła w kraju. Ponownie zapytany, brat Scheider tym razem przyjął ten przydział pracy.” (Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 190).\nWięcej informacji o W. Narodowiczu zamieściliśmy w artykule pt. Jak J. F. Rutherford z „woli Pana” likwidował polską korporację Towarzystwa Strażnica w Detroit (cz. 1-5).\nW. Świętek – oskarżony członek zarządu polskiej korporacji w Detroit\nJego nazwisko po raz ostatni, jako członka zarządu korporacji w Detroit, pojawia się 15 czerwca 1921 roku (patrz Strażnica 15.06 1921 s. 178). W lipcu zlikwidowano tę korporację (patrz powyżej).\nPrzez kilka lat był on też pielgrzymem Towarzystwa Strażnica w USA (patrz Strażnica 01.08 1919 s. 240). Ostatni raz wymieniono go w spisie pielgrzymów w sierpniu 1922 roku (Strażnica 15.08 1922 s. 256; 1922 Year Book I. B. S. A. s. 18). Nie należy mylić go z innym pielgrzymem, o nazwisku C. Świątek.\nW roku 1924 W. Świętek z Wilkes Barre wymieniony został jako sekretarz konwencji:\nWidać z tego, że W. Świętek jako pielgrzym i członek zarządu narobił J. F. Rutherfordowi spore zamieszanie w organizacji. Sam on go powołał na te stanowiska i sam przed nim później przestrzegał.\nS. Bończak – członek zarządu polskiej korporacji w Detroit\nJeszcze w roku 1928 wymieniony był wśród mówców kongresowych Towarzystwa Strażnica w Detroit (Strażnica 01.11 1928 s. 323).\nJednak w roku 1932 S. Bończak (S. Bonczak) jest już w składzie Komitetu Wykonawczego i zarządzie w Stowarzyszeniu Badaczy Pisma Świętego (Brzask Nowej Eryi Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 8, 1932 s. 124; por. Nr 10, 1934 s. 158; Nr 11, 1939 s. 170). Opuścił więc J. F. Rutherforda i Towarzystwo Strażnica, jak wielu innych w tym czasie.\nJ. Krett – pielgrzym w USA, Polsce i Francji\nJózef Krett (1895-1962; ochrzczony 1914 r.) już w roku 1916 na konwencji polskich badaczy Pisma Świętego w Toledo (USA) wygłaszał przemówienie wraz z C. T. Russellem, Cz. Kasprzykowskim i innymi, o czym piszą badacze Pisma Świętego:\nBył on znanym i zaufanym pielgrzymem w Towarzystwie Strażnica, którego listy-sprawozdania z Polski publikowano w polskiej Strażnicy w latach 20. XX wieku. Wcześniej działał w USA, a organizacja ta wysłała go do Polski i wspomniała go następująco:\nJuż w roku 1921 był on pielgrzymem, jak podaje angielski Rocznik (patrz 1922 Year Book I. B. S. A. s. 17).\nW tamtym czasie funkcja pielgrzyma, wysłanego szczególnie na inny kontynent, równała się prawie niedawnej funkcji nadzorcy strefy, którą wykonywali czasem sami członkowie Ciała Kierowniczego, choć częściej ich bezpośredni wysłannicy.\nW. Hołowacki – jeden z pierwszych członków Komitetu Wykonawczego, zakładających polską korporację w Detroit\nW. Hołowacki od sierpnia 1918 roku wchodził w skład Komitetu Wykonawczego nie zarejestrowanej jeszcze wtedy korporacji w Detroit. W publikacjach Towarzystwa Strażnica W. Hołowacki widnieje ostatni raz jako pielgrzym i członek wspomnianego komitetu w grudniu 1918 roku (patrz Brzask Tysiąclecia i Zwiastun Obecności Chrystusa Nr 5, grudzień 1918 s. 66, 80 [to czasopismo przez 5 miesięcy zastępowało polską Strażnicę]). Później już nie wspominano o nim w Strażnicach.\nW tych latach opuścił on J. F. Rutherforda, a epifaniści opisywali go później jako swego pielgrzyma w USA w roku 1923 (Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii Nr 2, 1924 s. 20) i jako tego, który przybył w roku 1928 do Polski zorganizować konwencję z udziałem P. Johnsona (zm. 1950), założyciela wyznania epifanistów (patrz np. Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii Nr 6, listopad 1936 s. 94). Znany jest jeszcze on ze swej obecności wśród polonijnych epifanistów we Francji pod koniec 1929 roku.\nDalsze jego losy nie są nam znane, choć podobno z czasem porzucił epifanistów, jak napisał niezależny badacz J. Grzesik: „Hołowatzki, zaledwie przygotowujący konwencje z udziałem Johnsona i nielicznych wizyt w niektórych zborach, odegrał marginalną rolę. Zresztą porzucił Prawdę i słuch o nim zaginął” (Historia ruchu Badaczy Pisma Świętego. Świecki Ruch Misyjny Epifania wyznaniową osobą prawną 2017 s. 61).\nA. A. Backiel – członek Komitetu Wykonawczego i pielgrzym\nA. A. Backiel, jak podaliśmy powyżej, należał do Komitetu Wykonawczego przejściowego czasopisma pt. Brzask Tysiąclecia i Zwiastun Obecności Chrystusa (od sierpnia do grudnia 1918 roku), jak i późniejszej Strażnicy (od stycznia 1919 roku do lipca 1919 roku).\nW. Świętek – oskarżony o oszukiwanie braci, odłączył się\nJ. Krett – porzucił Towarzystwo Strażnica będąc wcześniej pielgrzymem wśród Polonii w USA i Francji oraz w Polsce.\n1920 – powstaje przedstawicielstwo Towarzystwa Strażnica w Polsce (C. Kasprzykowski). Do Krakowa przybywa z emigracji J. Kusina (zm. 1939), który przyłączył się później do epifanistów i wolnych badaczy Pisma Świętego (patrz Straż Nr 8, 1925 s. 127). Por. Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 182, w którym nie wspomniano, że Kusina odszedł do ‘odstępców’.\nW piątej części i kolejnej kontynuujemy nasz temat i poświęcamy uwagę tak zwanym ‘grubym rybom’ z Towarzystwa Strażnica, to znaczy urzędnikom najbardziej zaprzyjaźnionym z J. F. Rutherfordem. Chodzi o poniższe osoby:\nP. Balzereit – nadzorca oddziału w Niemczech.\nKasprzykowski, Kołomyjski, Kostyń, Rutherford, Wnorowski


Wielka Brytania zwiększy potencjał broni atomowej – M-forum A.V Live.\nWcześniej rzecznik prasowy prezydenta Rosji Dmitrij Pieskow wyraził ubolewanie, że Wielka Brytania wybrała drogę zwiększania ilości głowic nuklearnych. „Bez wątpienia jest to decyzja, która szkodzi międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwu strategicznemu. Znów jako uzasadnienie podano pewne efemeryczne zagrożenie, jakie stanowi Rosja. Można tu powiedzieć jedno – to błąd, Rosja nie stanowi żadnego zagrożenia” – stwierdził Pieskow


Ludzie - Co połączyło Audi i wannę? Rozmowa z Janem Dědkem | Łazienka.pl\n04 maj 2017 16:19\nJan Dedek. Fot. Design Storz\nO tym, jak ściśle może być powiązanie designu łazienek i samochodów, opowiada Jan Dědek, senior designer austriackiego studia Storz, które przygotowało dla marki Ravak projekt jednej z najbardziej udanych wanien – LoveStory II.\nJak ocenia Pan na aktualne trendy w designie wanien?\nOsobiście na trendy w dziedzinie designu wanien patrzę z dwóch punktów widzenia. Pierwszym z nich są kształty. Chodzi o połączenie bardzo ostrych krawędzi na zewnętrznych stronach wanny z zaokrąglonymi, organicznymi kształtami wewnątrz. To bardzo minimalistyczne i czyste podejście, tworzy interesującą i przyjemną harmonię. Temu aktualnemu trendowi poddaliśmy się, projektując nową wannę Ravak - LoveStory II. Wewnątrz skopiowaliśmy niezastąpiony kształt serca, ale zewnętrzne linie uprościliśmy, oczyściliśmy i nadaliśmy im bardziej nowoczesny, prosty wyraz.\nDrugim kierunkiem, w jakim podąża współczesny design, są według mnie innowacje, takie jak na przykład sposoby oświetlenia (różne przezroczyste powierzchnie, a nie tylko światła punktowe) albo rozwiązania dotyczące doprowadzenia wody (bez baterii, przez syfon i tym podobne). Cieszę się, że pod tym względem wyprzedziliśmy czasy, gdy w 2005 roku projektowaliśmy dla Ravak wannę You i wbudowaliśmy do niej napuszczanie wody spod zagłówka w rejonie kręgosłupa biodrowego. Ten kierunek w designie nieustannie się rozwija, ponieważ oprócz estetycznych, ma też swoje walory praktyczne.\nPochodzi Pan z Czech, studiował Pan projektowanie samochodów w Anglii i pracuje Pan w austriackim studiu. Czy zauważa Pan jakieś różnice w wyposażeniu łazienek u nas i na świecie?\nŁazienki wciąż pozostają sferą bardzo intymną. Zwykłą łazienkę każdy urządza zgodnie z indywidualnym gustem, a na nasz gust trendy mają tylko marginalny wpływ. W górach w Austrii zauważam teraz przewagę stylu retro. Większe łazienki, dużo starego drewna, jak z jakiejś rozebranej góralskiej chaty. Wszystko elementy jednak łączy się z nowoczesnymi elementami, wannami i umywalkami, także eklektyczny efekt końcowy znakomicie pasuje do naszego regionu (Pinzgau koło Zell am See).\nStudio Design Storz wyróżniło się głównie w dziedzinie designu samochodów. Mają Państwo na koncie zamówienia dla takich marek, jak Volvo, BMW, Porsche, Audi… Czy zauważa Pan jakieś podobieństwa między projektowaniem samochodów a projektowaniem wyposażenia łazienek?\nTak, oczywiście, są tu widoczne powiązania. Nasze ukierunkowanie na design samochodów jest naszym wielkim atutem i z powodzeniem możemy je zastosować do innych produktów. W pierwszej kolejności chodzi o właściwe proporcje i wykończenie powierzchni. I oczywiście chodzi też o ergonomię, jak czujemy się w łazience lub we wnętrzu samochodu. Wielkim wyzwaniem jest dla nas zastanowienie się nad produktami do łazienek pod kątem ich jak najlepszego dopasowania do użytkowników. Może z wannami jest jak z samochodami. Musi się w nich bezpiecznie i wygodnie zmieścić zarówno dwumetrowy drągal, jak i drobna Azjatka.\nTen cel w całości udało się zrealizować w przypadku wanny You. A która branża, według Pana, rozwija się szybciej – design samochodów czy design łazienek?\nRaczej przemysł samochodowy. Jest bardziej zaawansowany, środki finansowe, jakie są tu kierowane, są zdecydowanie większe. Projektowanie łazienek, według mnie, nie rozwija się źle, ale mogłoby tu być więcej koncepcji, brakuje wizji, jak mogłaby wyglądać łazienka przyszłości - powiedzmy za dziesięć, dwadzieścia lat - w czym mogłaby być lepsza i jak człowiek mógłby lepiej ją wykorzystywać.\nRavak Jan Dedek


14 medali w Mistrzostwach Bytomia w Judo Dzieci\nOpublikowano: 2013-12-10 15:51:53 przez system\n14 wychowanków bocheńskiej sekcji judo i 14 miejsc na podium! Tyle medali przywieźli w niedzielę 8 grudnia zawodnicy Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, którzy brali udział w Otwartych Mistrzostwach Bytomia w Judo Dzieci.\nW Mistrzostwach udział wzięło około 200 zawodników, głównie z południowej Polski. Wszyscy bochnianie, którzy startowali pod opieką dyrektor MOSiR Sabiny Bajdy oraz trenera Grzegorza Maja, wrócili do naszego miasta z medalami. * - To wspaniałe wyniki - mówi dyrektor S. Bajda - świadczą oczywiście o bardzo dobrym szkoleniu tej młodej grupy wiekowej i zaangażowaniu samych startujących, którzy pokazali się na zawodach z jak najlepszej strony. -*\nBardzo zadowolony ze swoich podopiecznych był trener G. Maj, który po Mistrzostwach powiedział - *Ciężka praca naszych zawodników na treningach daje efekty, które właśnie widać.- *


W jaki sposób pobierać chleb? | savoir vivre i nowa klasa średnia\n← Czy mężczyznom wolno nosić sygnety?\nSkładanie życzeń →\nW jaki sposób pobierać chleb?\nOpublikowano 22 stycznia, 2012 by Stanisław Krajski\nTen temat wywołał Pan Konrad pisząc: „Na Pana stronie przeczytałem, że po chleb na stole sięgamy przeznaczonym do tego widelcem. Czy mógłby Pan napisać gdzie dokładnie znajduje się ona na stole?”\nProblem przenoszenia chleba (np. z koszyczka na talerz) i jedzenia chleba stanowi poważnym problem z zakresu etykiety dla Polaków, bo w tej mierze łamiemy na co dzień wszystkie jej wskazania (moim zdaniem, jak już o tym pisałem to spuścizna PRL). Polacy tracą w tej sytuacji wszystkie „savoirvivrove” intuicje.\nPrzy stole obowiązuje wiele zasad. Wśród nich są i takie: „To, co służy do jedzenia nie bierzemy rękami (są oczywiście pewne wyjątki, ale pieczywo akurat do nich, i słusznie, nie należy). Wszystkie sztućce znajdujące się an stole poza osobistymi, nie leża na obrusie”.\nJakie to są wyjątki?\nW pewnych przypadkach nieobrane owoce, kruche ciasteczka i czekoladki (są jednak sytuacje, że i do owoców i do kruchych ciasteczek i do czekoladek podaje się sztućce np. szczypce.\nChodzi tu, miedzy innymi, o to, by, choćby przypadkiem, nie dotknąć jedzenia, które będą spożywać inni.\nW niektórych przypadkach etykieta określa ściśle jakimi sztućcami serwingowymi (służącymi tylko do przenoszenia) pobierać określone potrawy (np. zupę pobieramy łyżka wazową). W wielu przypadkach nie ma takich wskazań i przygotowując stół dobieramy najbardziej poręczne sztućce jakie posiadamy. Tak jest i z chlebem.\nNie musi to być zatem serwingowy (większy niż normalnie) widelec.\nMogą to zatem być np. szczypce. Jak chyba pisałem dosyć popularne są tu szczypce do spaghetti.\nJeśli w koszyczku do pieczywa są bułeczki widelec przestaje być odpowiedni – potrzebne są szczypce.\nSztuciec do chleba powinien zostać umieszczony albo w koszyczku z chlebem albo położony na talerzyku (czy np. małym półmisku) znajdującym się przy koszyczku. Wszystko zależy od tego jaki jest ten koszyczek do pieczywa, jakie jest w nim pieczywo, ile jest w nim tego pieczywa itp.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Stół i oznaczony tagami chleb. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\nJedna odpowiedź na „W jaki sposób pobierać chleb?”\n3 października, 2017 o 14:41\nCo zrobić w sytuacji gdy w hotelu, restauracji nie dostaniemy szczypiec, widelca ani innego przyrządu do pobierania chleba?


Jak radzić sobie z wypaleniem zawodowym? - Kobieta Po 30\nStrona główna » Praca i pasje » Jak radzić sobie z wypaleniem zawodowym?\nZaczynasz z entuzjazmem. Jesteś pełna zapału. Czasami nawet pragniesz zmienić świat, to jak poczucie misji. Jednak im dłużej i intensywniej wchodzisz w temat, tym bardziej dociera do Ciebie, że to na nic. Rozglądasz się i widzisz, że jesteś sama. Walczysz z wiatrakami, walisz głową w mur, nie widzisz zrozumienia, a tym bardziej nie dostrzegasz wsparcia. Po co się męczyć? Po co wychylać? Lepiej się wychodzi na czymś innym – na liczeniu godzin w pracy do zakończenia dnia i symulowaniu, że robi się więcej, a tymczasem pracuje się tylko tyle, ile naprawdę trzeba. Nie ma sensu wychodzić przed szereg. Nikt tego nie docenia!\nPraca staje się przykrym obowiązkiem. Coraz częściej boli Cię głowa, czujesz się zmęczona fizycznie i psychicznie. Najlepiej niech wszyscy zostawią Cię w spokoju. Jesteś rozdrażniona, najchętniej…rzuciłabyś wszystko w cholerę! P co Ci to? Praca już dawno przestała przynosić satysfakcję.\nWypalenie zawodowe jest reakcją na stres doświadczany w pracy. Objawia się uczuciem wyczerpania fizycznego i psychicznego, brakiem sił, wycofaniem i biernością. Odbiera radość życia i satysfakcję z wykonywanych obowiązków.\nOsoby wypalone stają się krytyczne, cyniczne, pesymistyczne. Mają problem z efektywnością w pracy, nie mają siły do podejmowania obowiązków. Są rozdrażnione, łatwo wpadają w złość. Nie mają cierpliwości w stosunku do współpracowników, z niechęcią pracują w grupie. Mają problem z koncentracją, czują się fizycznie wyczerpane. Nie odczuwają satysfakcji związanej z pracą.\nWypalenie zawodowe jest przyczyną przewlekłego stresu, zmęczenia, zwiększa ryzyko wystąpienia chorób serca, wysokiego ciśnienia krwi. Powoduje drażliwość, bezsenność, sprzyja wystąpieniu cukrzycy typu 2, zwiększa podatność na wiele chorób.\nWypalenie zawodowe może mieć różne przyczyny.\nNajczęściej schemat jest podobny. Na początku pojawia się wielki entuzjazm, zapał, chęć działania. Zaczynamy się mocno angażować, chcemy się wykazać, zrobić coś ważnego. Im bardziej się staramy, tym rośnie ryzyko późniejszych problemów. Coraz częściej zostajemy po godzinach, zabieramy pracę do domu, rezygnujemy z urlopu. Nasz organizm dopomina się o swoje. Długotrwała praca przy wykorzystaniu wszystkich swoich możliwości i brak czasu na regenerujący odpoczynek to prosta droga….do wypalenia.\nCzasami wygląda to trochę inaczej. Głównym powodem wypalenia staje się brak kontroli, poczucie beznadziei i bezradności. Wypalenie jest konsekwencją licznych prób, które nie przyniosły zadowalających efektów. To stan, gdy dochodzi się do wniosku, że po prostu się nie da…\nWypaleniu sprzyja monotonna, nudna praca, brak wyzwań, poczucie niesprawiedliwości, niejasne oczekiwania w pracy i sposoby nagradzania pracowników.\nPrzede wszystkim przyjrzyj się swojej pracy, przeanalizuj obowiązki zawodowe. Czy wszystkie rzeczywiście należą do Ciebie? Być może będziesz mogła delegować część zadań?\nDobrze zaplanuj dzień. Rozłóż pracę w czasie. Jeśli potrzebujesz wyzwań, pomyśl, w jakim kierunku warto podążać. Może warto rozpocząć kurs językowy? Znaleźć nowe hobby?\nWpisz w grafik czas na odpoczynek, relaks, dla znajomych i rodziny. Traktuj to jak priorytet.\nSkup się na tym, by tak zaplanować dzień, żeby wystarczająco długo spać, wiem, to trudne. Warto jednak pewne rzeczy sobie odpuścić.\nZadbaj o siebie – o dobrze zbilansowaną dietę, wystarczające nawodnienie organizmu.\nPoszukaj wsparcia. Czasami rozmowa z psychologiem jest niezbędna i potrafi naprawdę sporo zmienić.