Świat zaginiony/Rozdział XI - Wikiźródła, wolna biblioteka\nŚwiat zaginiony/Rozdział XI\n< Świat zaginiony\nTytuł Świat zaginiony\nWydawca Skład główny w Stowarzyszeniu Pracowników Księgarskich, sp. z o.o.\nDruk Zakł. Druk. W. Piekarniaka\nTłumacz A. Spero\nTytuł orygin. The Lost World\nŚwiat zaginiony. Tom II - Rozdział XI\n„I ja byłem raz bohaterem“.\nLord Roxton miał rację, przypuszczając, że ukąszenie ohydnych pterodaktylów mogło być jadowite; na drugi bowiem dzień po naszej przygodzie Summerlee i j dostaliśmyja dostaliśmy silniej gorączki i bóli, a kolano Challengera tak spuchło, że ledwie mógł stąpać. Z tego powodu pozostaliśmy przez cały dzień w obozie, a lord John zajął się wzmocnieniem jego ścian, które były naszą jedyną obroną. My zaś pomagaliśmy mu w tej robocie, na ile nam sił starczyło.\nPrzypominam sobie, że w ciągu tego całego długiego dnia doznawałem wciąż przykrego uczucia, że ktoś obserwuje nas zbliska, choć kto to jest i skąd to czyni nie umiałbym określić. Wrażenie to było tak żywem, że zwierzyłem się zeń profesorowi Challengerowi, który położył je na karb mej gorączki.\n Raz po raz oglądałem się wokół, przekonany, że spotkam czyjeś spojrzenie, ale wzrok mój padał niezmiennie na ciemną głąb lasów. Temniemniej z biegiem dnia uczucie, że jestem śledzony przez jakąś złośliwa, podstępną istotę wzrastało we mnie coraz silniej. Przypomniałem sobie indyskiindyjski przesąd o Curupuri — strasznym duchu puszczy — i zrozumiałem, jaką męką musiał być dla tych, którzy zgwałcili jego najskrytszy przybytek, strach przed jego obecnością.\nTej nocy, a była to trzecia na Ziemi Maple White’a, spotkała nas znów przygoda, która wywarła na nas przygnębiające wrażenie i przekonała nas jak rozsądnie postąpił lord Roxton wzmacniając mury naszego obozu. Spaliśmy wszyscy wokół dogasającego ognia, gdy zbudziły nas, lub raczej wyrwały ze snu, najprzeraźliwsze ryki i piski, jakie można sobie wyobrazić. Nie znam odgłosu do którego mógłbym porównać ten zdumiewający hałas, który zdawał się dobiegać z odległości nie większej niż kilkaset kroków od naszego obozu. Był to jakby rozdzierający uszy gwizd lokomotywy, ale nie mechaniczny i ostry, a natomiast nieporównanie głębszy, wibrujący przerażeniem i bólem. Zasłoniliśmy dłońmi uszy, aby nie słyszeć tego wstrząsającego nerwy wołania. Czułem, że całe moje czoło pokrywa się zimnym potem i że serce zamiera mi z żalu i strachu. Cała męka, cała trwoga torturowanej istoty wyrażała się w tym przejmującym, rozpaczliwym głosie, któremu towarzyszył inny; coś jakby przerywane, niskie, gardłowe chychotanie, — groteskowy, a zarazem potworny akompanjament dominującego nad nim bólu. Przez trzy czy cztery minuty trwał ten przerażający duet; spłoszone ptaki zrywając się z drzew szeleściły jego listowiem. Aż wszystko zamilkło tak nagle, jak się zaczęło.\nPrzePrzez długą chwilę siedzieliśmy w pełnem grozy milczeniu; wreszcie lord Roxton dorzucił parę szczap do ognia, który, zapłonąwszy czerwonawym blaskiem, oświetlił zmęczone twarze moich towarzyszy i zamigotał wśród gałęzi drzew.\n— Co to było? — wyszeptałem.\n— Dowiemy się zrana — odparł lord John — musiało się to dziać w pobliżu, nie dalej jak na przełęczy.\n— Dostąpiliśmy zaszczytu asystowania przy przedhistorycznej tragedji, odgrywającej się wśród sitowia, na brzegu Jurajskiej laguny, gdzie mocniejszy zwierz, dławił słabszego w mule błotnym — odezwał się Challenger tak uroczyście, jak nigdy dotychczas — wielkie to szczęście dla człowieka, że zjawił się jak ostatnie ogniwo w łańcuchu stworzeń. W odległych bowiem wiekach panowały siły, których nie byłby zdołał przemóc ani odwagą ani bronią. Czemże są jego maczugi, łuki, strzały wobec takiej potęgi, jaka rozpętała się dzisiejszej nocy? Nawet dzisiejsza fuzja byłoby igraszką wobec takiego potwora.\n— Myślę jednak, że można nieco liczyć na mego przyjaciela — rzekł lord John, głaszcząc swoją fuzję.\nSummerlee podniósł rękę.\n— Pst! — szepnął — coś się zbliża.\nW głębokiej ciszy rozległ się nagle równy, powolny szmer. Było to stąpanie zwierzęcia — odgłos ciężkich, miękkich łap, stawianych ostrożnie na ziemi. Kroki okrążyły zwolna nasz obóz, aż wreszcie zatrzymały się u wejścia. Słychać było cichy, opadający i unoszący się, nieco chrapliwy, oddech zwierzęcia.\nJedynie wątła zagroda dzieliła nas od tej strasznej zjawy nocnej, każden z nas pochwycił za broń, a lord John usunąwszy niewielki pęczek cierni, zrobił wyłom w murze.\n— Na honor — szepnął — widzę go!\nPoprzez jego ramię spojrzałem w otwór. Tak i ja dojrzałem napastnika. W głębokim cieniu drzew majaczyła jakaś masa jeszcze ciemniejsza, niewyraźna, — jakiś kształt przyczajony, dziki, groźny. Nie większy był od konia, ale rozrosły i potężny. Oddech jego, regularny, pełny jak sapanie maszyny, mówił o potwornej sile organizuorganizmu. Raz, gdy się poruszył, zdawało mi się, iż dostrzegam dwoje zielonawych, błyszczących oczu. Wreszcie usłyszeliśmy szmer, jakgdyby zwierzę zwolna podpełzało naprzód.\n — Zdaje mi się, że gotuje się do skoku — rzekłem, podnosząc fuzję.\n— Nie strzelać, nie strzelać — szepnął lord John — echo wystrzału w tej ciszy nocnej rozejdzie się na milę wokoło. Zachowajmy to na najgorszy wypadek.\n— Jeżeli zwierzę przeskoczy żywopłot, będziemy zgubieni! — szepnął Summerlee, a głos jego załamał się w nerwowym śmiechu.\n— Nie, nie przeskoczy — zawołał lord John — ale do ostatniej chwili wstrzymajcie się ze strzałem. Może mi się uda wybrnąć z sytuacji. W każdym razie spróbuję.\nNie sądziłem nigdy, aby człowiek mógł zdobyć się na czyn tak odważny. Lord Roxton zbliżył się do ogniska, porwał płonącą głownię i błyskawicznie wysunął się przez otwór, znajdujący się przy wejściu. Zwierzę cofnęło się z okropnem chrapnięciem, ale lord John, nie wahając się ani chwili, podbiegł ku niemu i zwinnym, pewnym siebie ruchem cisnął mu głownię między oczy.\nPrzePrzez jedną chwilę mignęło przedemną coś jakby łeb olbrzymiej ropuchy, o lepkiej, pokrytej wrzodami skórze i szerokiej paszczy, umazanej świeżą krwią. Poczem rozległ się trzask łamanych gałęzi i straszny gość zniknął.\n— Byłem pewien, że ulęknie się ognia — zaśmiał się lord John, gdy wróciwszy ku nam cisnął głownię w ognisko.\n — Jak pan mógł narażać się na takie niebezpieczeństwo! — zawołaliśmy jednocześnie.\n— Nie było innej rady. Strzelając do zwierzęcia, gdyby się tu dostało, bylibyśmy się wzajemnie pozabijali w ciemnościach. A gdybyśmy się starali dosięgnąć je z poza ogrodzenia, bylibyśmy je jedynie zranili i rozwścieczyli jeszcze więcej. W gruncie rzeczy uważam, żeśmy bardzo szczęśliwie wydobyli się z tego niebezpieczeństwa. Jakże się zowie ta istotka?\nNasi uczeni spojrzeli na siebie z pewnem wahaniem.\n— Co do mnie — rzekł Summerlee, zapalając fajeczkę u ogniska — przyznaję, że nie potrafiłbym nazwać tego zwierzęcia.\n— Przyznaniem tym daje pan dowód wielkiego naukowego taktu — zauważył Challenger z dobrotliwem pobłażeniempobłażaniem — nawet ja sam nie potrafię powiedzieć nic nad to, że dzisiejszej nocy mieliśmy do czynienia z jakąś odmianą mięsożernego „dinosaura“. Wyrażałem już poprzednio zdanie, że zwierzęta tego gatunku istnieją prawdopodobnie na tem płaskowzgórzu.\n— Niech pan jednak pamięta — odparł Summerlee — że istnieje wiele odmian przedhistorycznych zwierząt, które wyginęły zupełnie bez śladu. Przedwczesnem też byłoby przypuszczać, że potrafimy określić każde, jakie napotkamy tutaj.\n — Oczywiście. Musimy się pogodzić z bardzo ogólnikową klasyfikacją. Ale być może, że rano natrafimy na jakiś ślad, który nam umożliwi rozpoznanie zwierzęcia; na razie udajmy się znów na przerwany spoczynek.\n— Ale nie bez warty — rzekł stanowczo lord John — nie można zdawać się na łaskę losu w podobnym kraju. Od chwili obecnej będziemy wartowali kolejno po dwie godziny.\n— W takim razie ja zaczynam kolejkę, co mi pozwoli dopalić fajeczkę — odezwał się Summerlee.\nIstotnie od tej chwili nie zasypialiśmy nigdy bez straży.\nNastępnego ranka odkryliśmy z łatwością przyczynę tego strasznego, nocnego tumultu. Przełęcz iguanodonów była sceną okropnej rzeźni. Trawa pokryta była wokół kałużami krwi i usiana wielkimi strzępami mięsa, co kazało nam początkowo przypuszczać, że większa ilość zwierząt została tu zmasakrowaną, ale przyjrzawszy się baczniej szczątkom doszliśmy do przekonania, że ofiarą padł jeden z tych niepomiernych potworów, który został rozszarpany dosłownie na kawałki, przez napastnika, może nie większego od siebie, ale znacznie okrutniejszego.\nProfesorowie zapuścili się w skomplikowaną dysputę, oglądając kolejno strzępy mięsa, z których każdy nosił ślady potężnych kłów i pazurów.\n — Musimy się powstrzymać jeszcze z wydaniem sądu — zaopinjował Challenger, trzymając na kolanach wielki kawał białawego mięsa — pewne poszlaki wskazują, iż napastnikiem był tygrys o szablowych zębach, jeden z takich, których szczątki do dziś znaleść można w wykopaliskach naszych jaskiń, ale zwierzę widziane przez nas w nocy było stanowczo większe i miało raczej cechy płaza. Osobiście skłaniam się do myśli, że był to aliosaurus.\n— Albo megalosaurus — wtrącił Summerlee.\n— Tak jest. Wogóle którykolwiek z większych dinosaurów. Wśród nich to znajdują się najpotworniejsze gatunki zwierząt, jakie kiedykolwiek były plagą ziemi, a rozkoszą muzeów — i przy tych słowach zaśmiał się głośno ze swego konceptu, bo choć nie jest obdarzony zbyt subtelnym dowcipem, jednak własne żarty pobudzają go do najserdeczniejszej wesołości.\n— Im mniej hałasu, tem lepiej — zgromił go krótko lord John — nie wiemy kto, czy co, może znajdować się w pobliżu. Jeśli ten miły jegomość powórcipowróci i spożyje nas na śniadanie, nie będziemy mieli zbytniego powodu do śmiechu. Ale co to za znak na skórze igranodonaiguanodona?\nNa chropowatej, ciemnej skórze widniała nad łopatką dziwna, czarna plama, jakgdyby z asfaltu. Żaden z nas nie umiał wytłomaczyć jej pochodzenia, a Summerlee twierdził, że zauważył coś podobnego na skórze młodych inaguadonówiguanodonów. Challenger nie przemówił ani słowa, ale jego nadąsana i napuszona mina dawała wyraźnie do poznania, że, gdyby tylko zechciał, potrafiłby rozwiązać absorbująca nas zagadkę. Wreszcie lord John zasięgnął jego zdania.\n— Jeżeli Wasza Lordowska Mość pozwoli mi otworzyć usta z największą przyjemnością wypowiem swoje zdanie — rzekł wówczas Challenger z przesadnym sarkazmem — nie jestem przyzwyczajony, aby upominano mnie w sposób, który zdaje się być właściwym jego lordowskiej Mości. Przytem nie wiedziałem, że należy pytać o pozwolenie, zanim człowiek się uśmiechnie z niewinnego żartu.\nDopiero solenne przeprosiny zdołały ułagodzić naszego drażliwego przyjaciela. Po tem zadośćuczynieniu rozsiadł się na pniu zwalonego drzewa i, tak jak to było jego zwyczajem, zwrócił się do nas z wykładem, niby do swych uczniów.\n— Co się tyczy owej plamy — zaczął — to podzielam zdanie mego przyjaciela i kolegi profesora Summerlee, iż jest ona pochodzenia asfaltowego. Zważywszy, iż to płaskowzgórze odznacza się charakterem wybitnie wulkanicznym, i że asfalt jest substancją pozostającą w związku z siłami plutonicznemi — nie wątpię, iż istnieje on w stanie płynnym i że te zwierzęta mogą się z nim stykać. Ale problematem nierównie ważniejszym jest rodzaj tego mięsożernego potwora, którego ślady znajdujemy na tej tu przełęczy. Wiemy już, iż płaskowzgórze to nie jest większe od przeciętnego angielskiego hrabstwa; na tej to ciasnej przestrzeni żyje od niezliczonych lat pewna ilość zwierząt przeważnie wymarłych w pozostałej części świata. Oczywiście jasnem jest, że w ciągu tak długiego okresu czasu zwierzęta drapieżne, mnożąc się bezustannie, powinny były wyczerpać cały zapas pożywienia, i musiałyby albo zmienić sposób odżywiania, albo wyginąć z głodu. Jednakowoż tak nie jest. Wskutek tego musimy dojść do wniosku, że jakieś przyczyny, ograniczające mnożenie się drapieżnych zwierząt, utrzymują równowagę przyrody. Odkrycie tych przyczyn jest jednem z najciekawszych zadań, jakie nas tu oczekują. To też mam nadzieję, że w przyszłości zdarzy nam się jeszcze okazja do bliższego zapoznania z drapieżnym dinosaurem.\n— A ja mam nadzieję, że ta okazja się nie zdarzy — wtrąciłem.\nProfesor rzucił mi z pod krzaczastych brwi takie spojrzenie, jakiem się karci uczniaka za niestosowne odezwanie.\n— Może profesor Summerlee ma jaką uwagę oddo zrobienia — rzekł i obydwaj uczeni zagłębili się w skomplikowaną rozprawę, czy doniosłe owe przyczyny należy przypisać warunkom niesprzyjającym rozmnażaniu się wielkich zwierząt, czy też zmniejszeniu się ilości mniejszych, które im mogły służyć za pożywienie.\nTego dnia zbadaliśmy okolice, leżące na zachód od strumienia, omijając starannie bagno pterodaktylów. Napotkaliśmy na gęste lasy, których obfite poszycie utrudniało niepomiernie nasz marsz.\nDotychczas opisywałem wyłącznie złe strony Ziemi Maple White’a, ale posiada też ona i wiele uroku, gdyż cały ten poranek spędziliśmy wśród ślicznych kwiatów, przeważnie białych lub żółtych, które to kolory, jak nas objaśnili profesorowie, są prymitywnemi barwami kwiatów. Miejscami pokrywały one ziemię kobiercem, w którym zapadaliśmy się po kostki, a którego zapach był odurzający. Zwykłe pszczoły uwijały się wokół nas. Wiele drzew, pod którymiśmy przechodzili, obwieszone były owocami; niektóre gatunki były nam znane, inne znów zupełnie nowe. Zrywając te, które były napoczęte przez ptaki, co nas zapewniało, że nie były trujące, powiększaliśmy nasze zapasy o nowy przysmak.\nWśród puszczy zauważyliśmy wiele szlaków, wydeptanych przez zwierzęta, a w okolicach błotnistych masę dziwacznych śladów, a między nimi i ślady iguanodona. Raz spostrzegliśmy kilka tych olbrzymich stworzeń, pasących się w zaroślach; lord John dojrzał przez lornetę, że i te miały znak asfaltowy, ale w innym miejscu, niż ten, który nas tak zastanowił zrana. Nie mogliśmy pojąć, co oznacza ten fenomen.\nNapotkaliśmy także wiele mniejszych stworzeń, jak jeżozwierze, mrówkojady, pokryte łuską, i dzikie świnie, pstrokate z długimi, zakrzywionymi kłami. Raz, między rzadszymi nieco w tymi miejscu drzewami, ujrzeliśmy zielony stok jakiejś góry, na tle której przemknęło spore, brunatne zwierzę. Mignęło zbyt szybko, abyśmy mogli je rozróżnić, ale jeśli był to jeleń, jak twierdził lord John, to musiał być tak ogromny, jak te potworne irlandzkie łosie, których szczątki uczeni wykopują niekiedy z bagnisk mojej ojczyzny.\nOd czasu owej tajemniczej wizyty w naszym obozie, zastawaliśmy go zawsze, za powrotem z wycieczki, w jakimś nieładzie. Tym razem jednak nic w nim nie ruszono.\nTegoż wieczora odbyliśmy walną naradę nad naszym położeniem i najbliższymi projektami: naradę tę chcę obszernie opisać, gdyż wynikiem jej było takie zapoznanie się z Ziemią Maple White’a, jakiego by nam nie dało długie jej badanie.\nSummerlee wszczął rozmowę; przez cały dzień był w kłótliwym nastroju, aż wreszcie niewinna wzmianka lorda Johna o planach na dzień jutrzejszy, wywołała wybuch goryczy.\n— To cośmy powinni robić jutro i pojutrze i codziennie — rzekł — to szukać sposobu wydobycia się z tej pułapki w jakąśmy wpadli. Wszyscy wysilacie się nad tem, jak dotrzeć w głąb tego kraju, a ja uważam, żeśmy powinni za wszelka cenę zeń się wydobyć.\n— Doprawdy dziwię się — zauważył Challenger, majestatycznie głaszcząc brodę — dziwię, iż człowiek nauki może żywić tak niskie uczucie. Znajdujemy się w kraju, który może zaspokoić ambicje i ciekawość prawdziwego przyrodnika, jak żaden inny, od samego stworzenia świata! A pan chce go porzucić, nie zbadawszy go nawet powierzchownie! Doprawdy, panie profesorze, nie tego spodziewałem się po panu.\n— Muszę panu przypomnieć — zauważył Summerlee kwaśno — iż zostawiłem w Londynie liczne grono słuchaczy, na łasce bardzo niedostatecznego zastępcy. I w tem właśnie różni się nasza wzajemna sytuacja, mój drogi profesorze, gdyż o ile mię pamięć nie myli, nie powierzono panu nigdy jeszcze odpowiedzialnej pracy wychowawczej.\n— Rzeczywiście — odciął Challenger — uważałem za świętokradztwo rozpraszanie, w podobnem zajęciu, umysłu, zdolnego do głębszych badań. Dlatego wymawiałem się stale od wszelkiej belferki.\n— Kiedyż to, naprzykład? — drwiąco zapytał Summerlee, ale lord Roxton pośpieszył zmienić temat rozmowy.\n — Muszę się przyznać — rzekł — iż powrót do Londynu przed dokładniejszem zbadaniem tego kraju, uważałbym za nader smutną ostateczność.\n— Co do mnie — zawołałem — nie ośmieliłbym się nigdy spojrzeć w oczy starego Mc Ardle’a (wybaczy pan, nieprawdaż, drogi redaktorze, tę szczerość mojego listu), ani nawet ukazać się w redakcji po takim postępku. Mac Ardle nie darowałby mi nigdy zmarnowania podobnej okazji, podobnych tematów do artykułu. Pozatem wydaje mi się że cała ta dyskusja jest bezcelową, gdyż nie możemy się stąd wydostać, nawet gdybyśmy chcieli.\n— Młody nasz przyjaciel wynagradza pewną dozą zdrowego rozsądku liczne swoje umysłowe braki — zauważył Challenger — oczywiście sprawy związane z jego opłakanym zawodem nic nas nie obchodzą, ale, ponieważ, jak to słusznie zauważył, nie możemy się stąd wydostać, więc wszelkie dyskutowanie w tej sprawie jest tylko marnowaniem energji.\n— Marnowaniem energji jest myślenie o czemkolwiek poza tem właśnie — zamruczał Summerlee z poza dymów swej fajki — pozwolę sobie przypomnieć panom, iż przybyliśmy tu w ściśle określonej misji, jaką nam powierzono na zebraniu w Instytucie Zoologicznymi w Londynie. Celem tej misji było przekonanie się o prawdzie twierdzeń profesora Challengera, które to twierdzenia, jak muszę przyznać, możemy dziś śmiało poprzeć. W ten więc sposób misję naszą doprowadziliśmy do pomyślnego rezultatu, zbadanie zaś tego płaskowzgórza jest zadaniem, któremu mogłaby spostaćsprostać jedynie duża, specjalnie wyekwipowana wyprawa. My, gdybyśmysię do tego zabrali, to nietylko nie dokonalibyśmy niczego, ale poprostu żaden z nas nie wyszedłby stąd z życiem. Profesor Challenger wynalazł sposób dostania się tutaj; mam wrażenie, że możemy polegać na jego pomysłowości i wówczas, gdy chodzi o wydostanie się stąd.\nPrzyznaję, że ten punkt widzenia wydał mi się bardzo rozsądnym. Nawet Challengerowi trafiła do przekonania uwaga, że nie zdoła zwyciężyć swych wrogów o ile dowody jego twierdzeń nie dojdą do wiadomości ogółu.\n— Sprawa wydostania się stąd — rzekł — jest na pierwszy rzut oka beznadziejną, tem niemniej wierzę, że zdołam jej podołać. Zgadzam się również z moim kolegą, że dłuższy pobyt na Ziemi Maple White’a nie jest na razie wskazanym, i że niebawem powinni będziemy myśleć o powrocie, ale zgodzę się opuścić płaskowzgórze dopiero po takiem, choćby powierzchownem zbadaniu, które by mi pozwoliło sporządzić jego mapę.\nSummerlee nie mógł powstrzymać gestu zniecierpliwienia.\n— Spędziliśmy tu dwa długie dni — odparł — i teleż wiemy o topografji kraju co i w chwili przybycia. Widocznem jest, że płaskowzgórze porastają gęste lasy, których przebycie wymagałoby miesięcy. Gdybyż jeszcze gdzieś w centrum wznosiła się wyżyna... ale przecież o ile możemy dotychczas sądzić, poziom gruntu zniża się do środka; to też im dalej się posuwamy, tem mniej jest prawdopodobieństwa, abyśmy mogli natrafić na ogólny widok płaskowzgórza.\nW tej to chwili nagły pomysł zrodził się w mojej głowie. Spojrzenie moje padło na olbrzymi pień drzewa gingko, którego gałęzie zwieszały się nad nami. Skoro było ono o tyle grubsze od innych drzew, to prawdopodobnie musiało być i o wiele wyższem, a jeżeli brzegi płaskowzgórza były zarazem najwynioślejszymi punktami, to czemuż drzewo to nie miałoby odegrać roli strażnicy, wznoszącej się nad całym krajem? Dzieckiem, w Irlandji, wspinałem się śmiało i zręcznie na najwyższe drzewa, towarzysze moi celowali we wdzieraniu się na skały, ale wiedziałem, że mi nie dorównają tam, gdzie chodziło o drzewo. Nie wątpiłem ani chwili że jeśli uda mi się zaczepić nogi o najniższe konary, potrafię się dostać aż na szczyt drzewa. Towarzysze moi zachwyceni byli tą myślą.\n— Młody nasz przyjaciel — rzekł Challenger wydymając czerwone jak jabłka policzki — zdolny jest do takich akrobatycznych ćwiczeń, na jakie nie potrafiłby się zdobyć człowiek cięższej, choć bardziej imponującej budowy. Pochwalam jego propozycję.\n — Na honor, chłopcze, — zawołał lord John, uderzając mnie po ramieniu — trafił pan w sedno! Nie mogę zrozumieć, czemuśmy wcześniej nie wpadli na ten pomysł. Pozostaje już tylko godzina dnia, ale wziąwszy z sobą notatnik, będzie pan jeszcze mógł naszkicować pobieżnie mapę. A teraz postawmy jedną na drugiej te trzy skrzynki z amunicją i wwindujmy pana na nie.\nWdrapaliśmy się na skrzynie; poczem obróciłem się twarzą do pnia, a lord John starał się unieść mnie w górę, gdy nagle Challenger podskoczył i tak mnie podrzucił swą olbrzymią łapą, że niemal wpadłem miedzy konary. Objąwszy ramieniami gałąź, podniosłem się powoli w górę, aż wreszcie wydźwignąłem całe ciało i objąłem kolanami pień. Nad sobą miałem trzy wspaniałe gałęzie, stanowiące jakby trzy szczeble drabiny, a nad nimi cały gąszcz zieloności, w który pogrążyłem się tak prędko, że ziemia zniknęła mi z oczu, zakryta morzem listowia. Od czasu do czasu natrafiłem na jakąś przeszkodę, raz musiałem się przedzierać na przestrzeni 8 czy 10 stóp przez łodygi jakiegoś pnącza, ale naogół wspinałem się żwawo i grzmiący głos Challengera dochodził mnie już z oddali.\nDrzewo było jednak olbrzymie i spoglądając w górę, nie dostrzegałem wcale, aby gałęzie jego się przerzedzały. Wśród konarów napotkałem jakiś zwój pasożytniczy rośliny, gęstej jak zarośle, i chcąc się przekonać, coby to być mogło wsunąłem między nie głowę, i — o mało nie spadłem pod wrażeniem tego, com zobaczył.\nJakaś twarz, oddalona o stopę lub dwie od mojej, patrzyła wprost na mnie. Stworzenie, do którego należała, zaczaiło się w krzakach i wyjrzało z nich właśnie w tej chwili, gdy ja w nie zajrzałem; była to twarz ludzka, lub raczej ze wszystkich dotychczas widzianych twarzy małpich — najbardziej do ludzkiej podobna. Była podłużna, płowa, o płaskim nosie, wystającej dolnej szczęce, pokryta brodawkami, i okolona gęstymi włosem. Oczy, ukryte pod krzaczastemi brwiami miały wyraz dziki i drapieżny, a pół otwarte wargi, otwierając się w groźnem chrapnięciu, ukazały ostre, skrzywione, jakby psie zęby.\nPrzez jedno mgnienie oka wyczytałem w tem złem spojrzeniu groźbę i nienawiść, — które ustąpiły miejsca wyrazowi niewypowiedzianej trwogi. Potem rozległ się trzask łamanych gałęzi i stworzenie zniknęło wśród gęstego listowia, mignąwszy w potoku obrywanych po drodze liści, włochatem cielskiem, podobnem do ciała rudawej świni.\n— Co się stało? — krzyknął z dołu lord Roxton — czy się panu co przytrafiło?\n— Widzieliście? — zapytałem, obejmując ramionami gałąź i drżąc każdym nerwem ciała.\n— Słyszeliśmy hałas, jakgdyby się panu noga podwinęła. Co to było?\n Czułem się tak wstrząśnięty tem nagłem zjawieniem się małpoluda, że przez chwilę miałem chęć zejść na dół i podzielić się mem odkryciem z towarzyszami, ale wspiąłem się już tak wysoko, że wstyd mmi było powracać, nie dopiąwszy celu wyprawy.\nTo też po długiej pauzie, odzyskawszy oddech i panowanie nad sobą, począłem wspinać się dalej. Raz oparłem nogę na uschłej gałęzi i zawisłem przez parę sekund w próżni na rękach, ale naogół wspinanie się szło mi dość gładko, stopniowo liście wokół mnie zaczęły się przerzedzać, a z wiatru, który począł owiewać mi twarz, wywnioskowałem, że góruję już nad wierzchołkami innych drzew. Postanowiłem jednak nie oglądać się, dopóki nie dosięgnę szczytu, i wdrapywałem się tak długo, aż najwyższa gałąź ugięła się pod moim ciężarem. Wówczas usadowiwszy się wygodnie wśród rozwidlonych gałęzi, rozejrzałem się wreszcie w cudnym krajobrazie tego dziwacznego kraju, w którymśmy się znajdowali.\nSłońce zachodziło, ale wieczór był wyjątkowo spokojny i jasny, tak, że całe płaskowzgórze rysowało się wyraźnie przed mymi oczyma. Widziane z tej wysokości, miało kształt elipsy, o trzydziestu milach długości a dwudziestu szerokości. Brzegi jego zniżały się ku środkowi, gdzie leżało obszerne jezioro, mogące mieć jakie dziesięć mil obwodu. W wieczornem świetle błyszczały cudownie jego zielone wody, otoczone gęstą frendzlą sitowia, splamione złotawemi plamami piasczystych ławic. Na tych ławicach dojrzałem jakieś ciemne podłużne przedmioty, zbyt długie, jak na czółna, a zbyt wielkie na aligatory. Za pomocą lunety przekonałem się, że przedmioty, teprzedmioty te, były to żywe stworzenia, ale nie potrafiłbym określić jakie.\nZ tej strony płaskowzgórza, na którejśmy się znajdowali, ciągnęły się na przestrzeni sześciu mil, t. j. aż do jeziora, gęste lasy, poprzecinane polankami; u moich stóp leżała polana iguanodonów, a nieco dalej przerwa między drzewami wskazywała na trzęsawisko pterodaktylów. Ale przeciwna strona płaskowzgórza przedstawiała widok wręcz odmienny. Bazaltowe skały, które ją opasywały, tworzyły urwiska na jakie dwieście stóp głębokie, porosłe lasami. U podnóża tych czerwonawych skał widniały ciemne otwory jaskiń; w jednej z nich połyskiwało coś białawego, czego nie mogłem dokładnie rozróżnić.\nPilnie rysowałem mapę kraju, aż zapadający zmrok uniemożliwił mi pracę; wówczas ześlizgnąłem się na dół ku towarzyszom, wyczekującym mnie niecierpliwie. Nareszcie i ja byłem bohaterem. Mojemu pomysłowi i wykonaniu zawdzięczaliśmy mapę, która mogła nam zaoszczędzić całomiesięcznego błądzenia poomacku wśród czyhających wokół niebezpieczeństw. Każdy z towarzyszy uścisnął mi uroczyście dłoń; zanim jednak przystąpiliśmy do oglądania mapy, opowiedziałem o moim spotkaniu z małpoludem.\n— On musiał być ciągle na tem drzewie — zakończyłem.\n— Skąd pan to wie? — zapytał lord John.\n— Ponieważ miałem bezustannie uczucie, że jakaś wroga istota nas śledzi. Wspominałem panu o tem, panie profesorze.\n— Tak — potwierdził Challenger — nasz młody przyjaciel mówił mi coś w tym rodzaju. On jeden z pośród nas obdarzony jest tą celtycką wrażliwością, która reaguje na podobne objawy.\n— Cała teorja telepatji — zaczął Summerlee, napychając fajkę.\n— Jest za obszerną, abyśmy mogli teraz nad nią się zastanawiać — przerwał mu ostro Challenger, i zwracając się do mnie z miną biskupa, wizytującego niedzielną szkółkę, zaczął mnie indagować: proszę mi powiedzieć — rzekł — czy stworzenie to mogło skrzyżować duży palec na dłoni?\n— Nie zauważyłem tego.\n— A czy miało ogon?\n— Nogi o palcach chwytnych?\n— Przypuszczam, że nie wspinałoby się tak zwinnie po gałęziach, gdyby nie mogło ich chwytać palcami nóg.\n— W Ameryce Południowej żyje, — o ile mnie pamięć nie myli, a w takim wypadku prosiłbym profesorze Summerlee o sprostowanie — żyje więc trzydzieści sześć gatunków małp, ale niema wśród nich małpy antropoidalnej. Widocznem jest jednak, że istnieje na tem płaskowzgórzu, i nie jest odmianą kosmatego goryla, spotykanego jedynie w Afryce lub na wschodzie (spoglądając w tej chwili na Challengera, miałem ochotę zauważyć, że odmianę takiego goryla widziałem po raz pierwszy w Enmore Parku). Jest to brodaty i bezbarwny gatunek, a bezbarwność jego wskazuje, że pędzi życie w cieniu drzew. Otóż nasuwa się nam pytanie, czy napotkana przez pana istota zbliża się do małpy, czy do człowieka. W tym ostatnim wypadku mogłaby być właśnie tem, co nazywamy pospolicie „brakującem ogniwem“. Rozstrzygnięcie tego pytania jest teraz naszem najpierwszem zadaniem.\n— Bynajmniej — zaprotestował Summerlee — właśnie teraz, gdy dzięki inteligencji i zręczności pana Malone zaopatrzyliśmy się w mapę kraju, najpierwszem naszem zadaniem jest wydostać się stąd zdrowo i cało.\n— Powinniśmy być pionierami cywilizacji — bronił się Challenger.\n— Raczej jej kronikarzami, profesorze. Obowiązkiem naszym jest zapoznać świat z naszym odkryciem, pozostawiając innym jego badanie. Zresztą zgodziliśmy się na to wszyscy, zanim p. Malone zdobył swą mapę.\n — Coprawda — rzekł Challenger — muszę przyznać, że i ja będę spokojniejszy, gdy upewnię się, żże wyniki naszej wyprawy nie pójdą na marne. Nie wiem jeszcze, w jaki sposób wydostaniemy się stąd, ale ponieważ dotychczas nigdy jeszcze nie natrafiłem na problemat, którego by mój umysł nie potrafił rozwiązać, nie obiecuję wam, że od jutra zajmę się poważnie sprawą naszego powrotu.\nNa tem zakończyliśmy narady. Ale tego samego wieczoru, przy świetle naszego ogniska i jedynej świecy, zajęliśmy się opracowywaniem pierwszej mapy zaginionego świata. Każdy szczegół, zanotowany z wierzchołka mego obserwatorium, został odpowiednio wyrysowany. Ołówek Challengera zatrzymał się wreszcie na białej plamie, oznaczającej jezioro.\n— Jakżeż je nazwiemy? — zapytał.\n— Dlaczegóż nie miałby pan skorzystać, profesorze, z okazji uwiecznienia swego nazwiska? — odparł Summerlee ze zwykłą sobie ironją.\n— Jestem pewien, panie, że imię moje w inny, poważniejszy sposób przyjdzie do potomności — surowo odparł Challenger — byle jaki osieł może uwiecznić swoje nędzne imię, nadając je jakiejś rzece lub górze. Co do mnie, nie potrzebuję podobnego pomnika.\nSummerlee, uśmiechając się kwaśno gotował się do jakieś nowej zaczepki, ale lord John zainterwenjował pośpiesznie.\n — Panu, młodzieńcze, przysługuje prawo ochrzczenia tego jeziora — rzekł — pan je pierwszy dostrzegł i, na honor, jeśli podoba się panu nazwać go „jeziorem Malone“ nikt nie będzie miał prawa zaprotestować.\n— To prawda — poparł go Challenger — niech nasz młody przyjaciel wyszuka sam nazwę.\n— W takim razie — rzekłem, i przyznaję, że zaczerwieniłem się przy tych słowach — niechże się nazywa „jeziorem Gladys“.\n— Nie sądzi pan — zauważył Summerlee — iż nazwa „Centralnego Jeziora“ odpowiadałaby lepiej jego położeniu?\n— Wolałbym, aby się nazywało „Jeziorem Gladys“.\nChallenger spojrzał na mnie współczująco i pokiwał głową z wyrazem pobłażliwej nagany:\n— Młodzi ludzie są zawsze jednacy — rzekł — niechże będzie „jezioro Gladys“.\nTę stronę ostatnio edytowano 10 paź 2021, 12:46.


Muzyczny e-rynek coraz większy - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\n05.10.2004, godz. 12:03\nWzrasta liczba osób pobierających muzykę z sieci. O ile pod koniec 2003 roku europejski e-rynek muzyczny wart był 10,6 mln euro, to już pod koniec bieżącego roku jego wartość wzrośnie czterokrotnie do 46,3 mln euro - szacuje Jupiter Research. Za pięć lat zyski internetowych dostawców muzyki wynieść mają 836 mln euro, co będzie stanowić 8% wartości całego rynku muzycznego. Najwięcej utworów z sieci w Europie pobierają Brytyjczycy.\nInformację podajemy za serwisem Clickz.com. W Stanach Zjednoczonych kupowanie muzyki w sieci jest bardzo popularne. W 2002 roku około 8% amerykańskich internautów pobierających muzykę z internetu płaciło za utwory, rok później było ich 22%. W tym roku z kolei już 37% Amerykanów płaci za MP3. Według badań Ipsos większość z nich - bo 62% - zapisuje muzykę na CD, tylko 26% umieszcza pliki w przenośnych odtwarzaczach MP3.\nW tym roku wartość tamtejszego rynku wyniesie 270 mln USD, a według prognoz Jupiter Research za 5 lat przychody wzrosną do 1,7 mld USD, stanowiąc 12% całego amerykańskiego rynku muzycznego.\nWedług prognoz Ipsosa popularność odtwarzaczy MP3 będzie się dynamicznie zwiększać przez najbliższych kilka lat. Każdego roku ilość tego typu sprzętu będzie wzrastać o 50%.\nWedług raportu JupiterResearch mimo rosnącej popularności utworów z sieci, płyty CD nie znikną z rynku. W Stanach Zjednoczonych pozostaną głównym nośnikiem muzyki. Te prognozy nie zgadzają się z przewidywaniami IFPI - Międzynarodowej Federacji Przemysłu Fonograficznego, która twierdzi, że użycie płyt CD będzie maleć.\nW Polsce istnieje na razie wciąż niewielki serwis muzyczny iPlay, który oferuje około 5 tys. utworów oraz serwis z polską muzyką Soho.pl. Nie są one - przynajmniej na razie - konkurentami dla amerykańskich gigantów, jak chociażby Napstera, który oferuje ponad 700 tys. utworów i 65 tys. albumów, a od chwili powstania zanotował kilkadziesiąt milionów pobrań plików MP3.


Most Fordoński – niewykorzystana perełka | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBlogiMost Fordoński – niewykorzystana perełka\n27.01.2018 | 17:57\nMost Fordoński – niewykorzystana perełka\nNa zdjęciu: Most Fordoński w latach świetności\nDziś przypada rocznica wyzwolenia Fordonu w 1945 roku. Głównym efektem działań wojennych było powtórne zniszczenie mostu Fordońskiego. Po kilku latach udało odbudować przeprawę, jednak z braku środków skrócono o 300 metrów oraz pozbawiono pięknych wież bramnych witających przybywających do miasta.\nUważam, że dziś takie wieże byłyby piękną wizytówką oraz atrakcją dla wjeżdżających do naszego miasta. Dodatkowo wieże mogłyby służyć jako punkt widokowy, a może nawet restauracja. Czyż nie byłoby przyjemnie wypić kawę z dachu wieży mając efektowny widok na Wisłę? Z pewnością byłaby to atrakcja turystyczna.\nProponuję, aby z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości pomyśleć o odbudowie wież. Nie powinien to być wielki koszt, środki unijne są. Dodatkowym argumentem jest zbliżająca się rewitalizacja Starego Fordonu, wystarczy tylko odpowiednio przygotować dokumentację i umiejętnie pozyskać środki z ministerstwa lub urzędu marszałkowskiego. Wykorzystajmy tę okazję.\nMam nadzieję, że Bydgoszcz w końcu zrobi coś pozytywnego dla Fordonu, a wjazd przez most Fordoński wraz zagospodarowanymi bulwarami wiślanym będzie prawdziwą ucztą dla oczu i powodem do dumy dla nas wszystkich.


Obrazy: Ukrywanie Sie | Darmowe wektory, zdjęcia stockowe i PSD\nObrazy z kategorii Ukrywanie Sie\n2 119 zasobów\nMłoda piękna kobieta azji, chowając się za książką\nŚliczny mały gryzoń pika chowający się przed upałem pod kamieniem w cieniu.\nMłoda studentka latynoski wygląda na zestresowaną, zawstydzoną lub zdenerwowaną, z bólem głowy, wykrzywioną twarzą ręką\nŚmiejący się chłopiec trzymający w ręku zabawne żółte uśmieszki zamiast oczu\nSzczęśliwy uśmiechnięty pozytywny mężczyzna i kobieta sąsiad na białym tle zestaw. ludzie sąsiedzi w ramie o różnym kształcie\nBliska portret dziewczyny w kapeluszu, pachnące bukietem kwiatów, patrząc na kamery w okresie wiosennym\nDziewczyna dostawy w niebieskim mundurze i czapce, chowając się za pakietem papieru, patrząc na bok stojąc na białym\nMłoda piękna kobieta o ciemnych włosach bez ubrania, chowa się za dużym słomkowym kapeluszem odizolowanym na żółtej ścianie, trzymając usta zaokrąglone, jakby pokazywał gest pocałunku.\nUśmiechnięta kreatywnie kobieta z obrazu muśnięciem\nŁadna młoda kobieta leżąca w łóżku nie chce się obudzić\nPiękna młoda kobieta, leżąc w łóżku, nie chce się obudzić\nŚpiąca młoda kobieta leżąca w łóżku nie chce się obudzić\nPortret brunetki kobiety kłamstwo na łóżku w ranku budził się rozciągający jej ręki i ciało\nŚpiąca brunetka leży na łóżku rano obudzić się, rozciągając ramiona i ciało\nWidok z góry młodej kobiety leżącej w łóżku nie chce się obudzić\nZrelaksowana beztroska kobieta o blond włosach, zamkniętych oczach i szerokim uśmiechu, ubrana w swobodne ubrania, trzymająca dłoń na głowie, zamykająca oczy, marząca o czymś przyjemnym. radość i emocje\nCieszę się, że uśmiechnięta blondynka modelki ukrywa twarz za dłoń, ma szeroki uśmiech\nZabawna dama o ciemnych, prostych włosach, chowa się za słomkowym kapeluszem, dobrze się bawi, ubrana w stylową bluzkę, na białym tle nad białym\nŁadna dziewczyna o nieśmiałym spojrzeniu zaglądającym przez palce, demonstrując nawet białe zęby. zawstydzona młoda śliczna kobieta z blond włosami chowającymi twarz za ręką uśmiecha się szeroko\nMrożone młoda kobieta owijania w płaszcz obejmujący twarz rękami o oczach pełnych stresu. stresująca piękna kobieta jest ubranym retro płaszcz i kapelusz ma panikę próbującą koncentrować się i znajdować rozwiązanie.\nKoncepcja człowieka, rozrywki i nowoczesnej technologii. wewnątrz strzał jasnowłosego młodego mężczyzny w dżinsowej koszuli, słucha piosenek w słuchawkach, nic nie słyszy, chowając twarz za dłoń.\nPrzestań robić mi zdjęcia. portret zirytowany zły europejskiej kobiety w modnych ubraniach, ciągnąc rękę w kierunku kamery, próbując zasłonić się przed lampą błyskową, mówiąc stop lub wystarczająco\nZestresowana afroamerykańska kobieta o długich falowanych włosach, od niechcenia ubrana, czuje się zdenerwowana, trzymając ręce na głowie, chowając twarz w rozpaczy po tym, jak usłyszała złe wieści.\nPiękna nastolatka chowa szyję w kołnierzu wełnianego swetra z szerokim uśmiechem. modelki pozowanie na sobie fajny strój ciepły zginanie łeb na bok. koncepcja radości i szczęścia\nWesoły wyraz twarzy kobiety patrząc od kołnierza swetra z szczęśliwy oczy. zadowolona kobieta z brązowymi związanymi włosami wygłupia się, chowając twarz w ubraniu. koncepcja zabawy i radości


mewa - Polska Poligrafia - Portal\nBędąc usługodawcą w zakresie tekstyliów, MEWA od 113 lat oferuje w ramach wynajmu czyściwa wielokrotnego użytku. Ochrona środowiska i oszczędzanie zasobów naturalnych już od...\nBez względu na to, czy chodzi o warsztat czy o zakład produkcyjny, w zakresie ekologicznego czyszczenia narzędzi i metalowych części biologiczne myjki stanowią najlepszą...\nZrównoważony rozwój to jedno z największych zadań naszych czasów\nZrównoważony rozwój to jedno z największych zadań naszych czasów. Można go realizować poprzez mniejsze i większe rozwiązania, zarówno w firmach, jak i w życiu...\nWymagania w odniesieniu do higieny i czystości w czasie pandemii koronawirusa zyskały nowy wymiar także w zakładach przemysłowych i rzemieślniczych. Chociaż już przed pandemią...\nPocząwszy od kolejnego sezonu, tzn. od lipca 2021 r., stadion klubu piłkarskiego 1. FSV Mainz 05 będzie miał nowa nazwę: MEWA ARENA. Firma będąca...\nPrzemysł 4.0 i czyściwa MEWA\nW przyszłym miesiącu pojęcie „Przemysł 4.0“ będzie obchodzić jubileusz. Zostało ono wprowadzone dziesięć lat temu podczas Targów w Hanowerze w 2011 roku i od...\nWiele firm jeszcze kilka lat temu nie myślało zbyt wiele o tym, jak często marnują zasoby i mają w związku z tym zwiększone koszty....\nThe Edelmann Group in Heidenheim has been operating a...


Dostawcy prądu Skępe. Jaki najlepszy sprzedawca?\nStrona główna » Prąd Skępe » Dostawcy prądu Skępe\nDostawcy prądu Skępe\nCzy zmieniając dostawcę energii elektrycznej konieczna jest wymiana licznika?\nLiczniki energii elektrycznej należą do Operatora Systemu Dystrybucyjnego. W związku z tym podczas zmiany sprzedawcy energii najczęściej nie jest wymagana zmiana licznika na nowy. Zainstalowanie nowego licznika niezbędne jest jedynie wtedy, kiedy dana oferta jest taryfą dwustrefową, a obecny licznik nie był przystosowany do naliczania energii elektrycznej w dwóch strefach. Za każdym razem zamontowanie nowego licznika w takim przypadku jest bezpłatne.\nIle kosztuje energia elektrycznej w Polsce?\nW 2022 roku w naszym kraju średnia cena 1 kWh energii elektrycznej wynosi 77 groszy. Jednak różnice w cenach sprzedawców energii elektrycznej są naprawdę spore. Wynoszą one nawet 10 groszy. Dlatego wybór najtańszego dostawcy prądu jest obecnie jedyną opcją na ochronienie się przed dużymi fakturami. Oprócz tego warto również rozważyć zmianę taryfy prądowej, na bardziej dopasowaną do indywidualnych, bo ona ma dodatkowo duży wpływ na wysokość faktur za energię elektryczną.\nW mieście Skępe Twój domyślny dostawca prądu to Energa. Jeśli chcesz wybrać innego sprzedawcę – zobacz jakie oferty są dla Ciebie dostępne po prawej stronie na tej stronie.


Maślane bułeczki - Sprawdzona Kuchnia\nPrzepyszne bułeczki maślane ideale na śniadanie lub podwieczorek\nW rondelku rozpuścić masło, przestudzić.\nDo miski miksera wsypać mąkę, cukier, szczyptę soli oraz cukier waniliowy, wymieszać składniki suche. Na środku zrobić dołek wbić jajka, wlać letnie mleko z rozmieszanymi drożdżami, zacząć wyrabiać ciasto przy pomocy końcówki typu hak. Kiedy ciasto będzie już jednolite dolać masło i dalej wyrabiać ciasto przez około 2-3 minuty. Miskę z ciastem przykryć folią spożywczą, odstawić w ciepłe miejsce na około 1 h lub do podwojenia objętości.\nPo czasie wyrastania ciasto wyjąć na lekko podsypany mąką blat, odgazować je przez lekkie uciskanie całej powierzchni ciasta. Następnie podzielić ciasto na 10 równych części, każdej uformować okrągłą bułeczkę. Do formy o średnicy 22-23 cm włożyć bułeczki układać je z zachowaniem odstępów między nimi, bułeczki podczas wyrastania urosną i połączą się. Formę z bułeczkami przykryć folią spożywczą i odstawić na 30 minut w ciepłe miejsce.\nPIekarnik rozgrzać do temperatury 190 st C. z opcją górnej i dolnej grzałki. Wyrośnięte bułeczki pomalować roztrzepanym jajkiem z łyżką mleka, bułki wstawić do nagrzanego piekarnika, piec przez 15 -20 minut. Po upieczeniu wyjąc z piekarnika, przełożyć na kratkę i przestudzić.\nMaślane bułeczki https://sprawdzonakuchnia.pl/maslane-buleczki/


Tragedia w "Wujku": Ci, którzy ocaleli - RMF24.pl\nTragedia w "Wujku": Ci, którzy ocaleli\nSobota, 18 września 2010 (12:58)\nTo było dokładnie rok temu. W kopalni Wujek-Ruch-Śląsk zapalił się i wybuchł metan. Na miejscu zginęło 12 górników, a ośmiu kolejnych zmarło potem w szpitalu. Rannych było ponad 30. To jedna z największych w Polsce górniczych katastrof od lat.\n"Widziałem jeden wielki ogień"\n"Będziemy to pamiętać do końca życia"\nAdam Berus, Andrzej Latka i Janusz Wanczura przeżyli wypadek.\nDokładnie rok temu w rudzkiej kopalni Wujek-Śląsk doszło do wybuchu metanu. Zginęło 20 górników, a ponad 30 zostało rannych. To jedna z największych tragedii w polskim górnictwie. Okoliczności katastrofy wyjaśniają prokuratura i nadzór górniczy. Według ustaleń za tragedię odpowiada człowiek, a nie natura. Nikomu jednak nie przedstawiono zarzutów karnych. więcej\nZnicze i kwiaty przed kopalnią Wujek-Śląsk\nAdam Berus: To było na rannej zmianie. Pracowaliśmy w tym miejscu. Nagle zrobiło się zupełnie ciemno, nie widać było kompletnie nic. A w chwilę potem, kiedy leżałem już na ziemi, widziałem tylko jeden wielki ogień.\nJanusz Wanczura: Czułem ogromny ból. Miałem wrażenie, jakbym wszędzie opierał się o gorącą blachę. Nie wiedziałem co się dzieje, bo ci, którzy mnie widzieli jakby odsuwali się ode mnie. Wtedy nie wiedziałem jeszcze, że praktycznie nie mam skóry na twarzy. Dopiero w świetle zauważyłem, że skóra spływa mi z ręki dosłownie jakby kożuch z mleka.\nAndrzej Latka: Szedłem jakiś czas w zupełnych ciemnościach, bez lampy, bez kasku. Nie wiem, jak długo to trwało. Dopiero kiedy zobaczyłem światło, wreszcie usiadłem i rozpłakałem się jak dziecko.\nKażdy z nich leżał w szpitalu kilkadziesiąt dni.\nAndrzej Latka: Najgorsze były te codzienne zmiany opatrunków. To ból, którego nie sposób opisać. Trzeba było zrywać stare opatrunki, zakładać nowe, a skóra była przecież naruszona po oparzeniu.\nJanusz Wanczura: Im więcej krwi się lało przy tej zmianie opatrunków, tym lepiej było dla nas, bo wiedzieliśmy, że jest tam żywa tkanka. Ale gdyby nie środki przeciwbólowe, człowiek mógłby tego nie wytrzymać.\nAdam Berus: Ból to jedno. Ale codziennie widzieliśmy też, jak umierają koledzy. Każdego dnia zawozili mnie na OIOM i zawsze, jak tam jechałem, to kogoś już nie było i czyjeś łóżko znikało. A potem słyszałem, że znowu następny kolega nie żyje. Do dziś strasznie to przeżywam.\nJanusz Wanczura: Ciągle pamiętam Marka, który tak jak my był poparzony. Jeszcze w kopalni to on nam pomagał, wpychał nosze do karetek, polewał oparzenia. Zewnętrznie wydawało się, że wszystko jest w porządku. Ale miał takie obrażenia wewnętrzne, że zmarł dwa dni po wypadku. A tak niewiele brakowało mu do emerytury. Przyszedł do pracy tylko dlatego, żeby odrobić L4.\nOd czasu wyjścia ze szpitala nie ma dla nich dnia bez rehabilitacji, konsultacji z lekarzem, rozmowy z psychologiem.\nAndrzej Latka: Te rany powoli jakoś się zabliźniają, choć skóra nigdy nie będzie już taka. Ale najgorzej jest z psychiką. To, można powiedzieć, taki cichy zabójca. Trudno policzyć nie przespane noce. A jak my nie śpimy, to nie śpią też nasze rodziny.\nJanusz Wanczura: Szkoda, że wtedy nie straciłem przytomności. Teraz nic bym nie pamiętał. A tak? Widzę wszystko dokładnie i wiem, że każdy z nas będzie to pamiętał do końca życia. To nie jest film, który można skasować z pamięci. To ciągle jest i ciągle się śni. Gdziekolwiek idę, zakrywam całe ciało. Żeby nie pokazywać blizn. Jak tylko ktoś zapala przy mnie papierosa, od razu wraca zapach spalonej skóry, włosów i paznokci.\nProkuratura nadal prowadzi śledztwo w sprawie wypadku. Wyższy Urząd Górniczy uznał, że w kopalni złamano przepisy, ale nie wskazał winnych.\nJanusz Wanczura: Winni? Raczej nie zawinił nikt z naszych kolegów, którzy nie żyją. Kopalnia to nie tylko kilof i łopata, ale musisz tam też myśleć. I jesteś też odpowiedzialny za innych. Nasz przodowy, który zginął, zawsze sprawdzał metan. Jedliśmy śniadanie, a on już chodził i mierzył. To stało się nie przez robotników takich, jak my. To zaniedbanie kogoś innego. Ale najgorsze, że tego, co się stało nie da się odwrócić, bo kolegów już nie ma.\nPo wypadku żaden z nich nie wrócił do pracy w kopalni\nJanusz Wanczura: Wszystkie moje plany na razie upadły. Miałem dopracować do emerytury, potem w spokojnym miejscu wybudować dom. Ale tego już nie ma. Pieniądze się rozeszły, plany trzeba odłożyć. Nie wiem na razie na jak długo.\nAdam Berus: Na razie chcę przede wszystkim psychicznie wyjść z tego,a co będzie dalej okaże się później.\nAndrzej Latka: Nawet nie ma o czym mówić...\nAndrzej Latka: Tydzień przed wypadkiem dla jednego z kolegów zaczęliśmy kupować prezenty, bo miał mieć urodziny. Prezenty nam zostały, a kolegi już nie ma.


DEMENCJA STARCZA - wszystko o zdrowiu\nnie pami�ta tego co m�wi�a/robi�a kilkana�cie minut i nie�wiadomie irytuje wszystkich domownik�w swoim zachowaniem. 5 lat po wieku emerytalnym demencja starcza :)\ndanillko napisa�(a): > Wyj@bali na bruk z mieszkania s�u�bowego w�asn� emerytk� z demencj� starcz� (ko\n> bieta 72 lata) i kotem:\n> Policja wyrzuca na bruk emerytowan� milicjantk�\n> > Re:demencja starcza to straszna r�ecz bi.gazeta.pl/im/55/09/13/z19963221IH,Kornel-Morawiecki-chcialby-glosowac-z-ubikacji.jpg\nRe: "Starcza z�o�liwo��" czy ju� demencja?\nMo�e nie pami�ta� i tak jak piszesz mo�e by� demencja albo pocz�tki alzheimera. To mo�e oceni� lekarz, najlepiej geriatra. Je�li sama nie chce i��, to sami id�cie na porad�.\n-- W pieniaczej ziemi jest miasto Pysk�w. Tam j�zorami robi si� wszystko, m�stwo - w j�zorze, si�a - w j�zorze, j�zor tam\nBzdura. Alzheimer sie objawia zupe�nie inaczej. Takie co� to zaawansowana i nieleczona mia�d�yca, czyli pospolita skleroza. -- 'Nie musicie dzi�kowa�. Wystarczy mnie wielbi� na kl�czkach' by kr�l Julian


wiadomosci - Finanse i biznes_J 15\nJakie są główne zadania NBP? Czy od początku zajmował się on budżetem państwa? Narodowy Bank Polski (NBP) jest to inaczej mówiąc polski bank centralny z siedzibą w Warszawie. Głównym celem działalności NBP jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy równoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP. Narodowemu Bankowi przysługuje wyłączne prawo emitowania znaków pieniężnych Rzeczypospolitej Polskiej. Do zadań jego należy również: organizowanie rozliczeń pieniężnych, prowadzenie gospodarki rezerwami dewizowymi, prowadzenie działalności dewizowej, prowadzenie bankowej obsługi budżetu państwa, regulowanie płynności banków i ich refinansowanie, kształtowanie warunków niezbędnych dla rozwoju systemu bankowego, opracowywanie statystyki pieniężnej oraz bankowej, bilansu płatniczego i międzynarodowej pozycji inwestycyjnej. NBP zaczął działać w 1945 r. Na początku funkcjonował, jako bank państwowy pod nadzorem ministra skarbu. Z końcem lat osiemdziesiątych zajmował się on już działalnością ogólnobankową.\nKtóra z form zabezpieczeń nosi nazwę recto-verso? Na jakich dokumentach ta forma jest stosowana? Pod pojęciem recto-verso rozumiemy druk obustronny (recto z prawej strony kartki książki albo broszury, verso z lewej strony). Przy pojedynczej kartce, recto oznacza przednią, verso natomiast tylną stronę zadrukowanej kartki. Jedna z form zabezpieczenia druku nosi nazwę recto-verso. Metoda ta polega na druku grafiki na stronie przedniej (recto) oraz odwrotnej (verso). Jeżeli będziemy oglądać grafikę oddzielnie mogą one nie nieść żadnej treści, ale dopiero oglądane pod światło, wspólnie utworzą one element znaczeniowy. Efekt ten zauważyć możemy w naszym prawie jazdy. By uzyskać dokładnie taki efekt, obie grafiki muszą być ze sobą bardzo dobrze spasowane. Jest to trudność techniczna w druku, przez co stanowi element zabezpieczenia dokumentu przed jego sfałszowaniem.\nNa jakich banknotach po raz pierwszy wykorzystano tą metodę zabezpieczeń? Do czego jeszcze były one stosowane? Co w Polsce jest najdawniejszym znakiem wodnym i na jakim dokumencie się on znajduje? Znak wodny, nazywany jest również filigranem. Jest to charakterystyczny obraz, który widzialny jest w świetle, które uzyskiwane jest w czasie formowania papieru. Jest on widoczny tylko dzięki zróżnicowanej grubości warstwy papieru albo zagęszczeniu włókien. Aktualnie wykorzystywany jest on jako zabezpieczenie druku. Na początku znaki wodne powstawały podczas ręcznego czerpania papieru, dzięki przymocowanym do sita prostym, linearnym wizerunkom, które wykonywane były z cienkiego drutu. Warstwa papieru w tym miejscu była cieńsza, co pozwalało zobaczyć filigran przy spoglądaniu pod światło. Najstarsze znaki wodne odnaleziono na papierach włoskiej czerpalni w Fabriano z 1282 r. W naszym kraju najdawniejszym znakiem jest podwójny krzyż z papierni w Prądniku Czerwonym pod Krakowem z końca piętnastego wieku. Na początku stanowiły one prosty znak firmowy wytwórcy albo majstra, przedstawiały zwykle uproszczone, małe wizerunki heraldyczne, inicjały, symbole religijne, ulokowane pośrodku jednego półarkusza papieru. Od szesnastego wieku zaczęły oznaczać również gatunek oraz format papieru, znaki stawały się bogatsze, większe, umieszczane w kilku miejscach sita. Zaczęto również doceniać rolę znaku wodnego, jako jednego z dowodów autentyczności dokumentu. Po raz pierwszy znak wodny, jako zabezpieczenie banknotu wykorzystane zostało w Szwecji w 1661 r. w formie napisu Stokhols Banco Pappier iBanco. W naszym kraju wykorzystano go po raz pierwszy na banknotach Księstwa Warszawskiego.\nJakie zabezpieczenie najtrudniej podrobić? Jak na początku sprawdzano podejrzane pieniądze? Kto był najsłynniejszym fałszerzem pieniędzy? Fałszerstwa znaków pieniężnych towarzyszą człowiekowi od czasu pojawienia się w rozliczeniach monet i banknotów. Podrabianie albo przerabianie pieniądza i częstotliwość fałszerstw uzależniona jest i zależy od jego siły nabywczej na świecie. Znaczenie ma również sposób zabezpieczenia. Już w szóstym wieku przed naszą erą wyrabianie fałszywych monet było bardzo dużym problemem gospodarczym, tak, że w słynnych prawach Solona przewidziana była za to kara śmierci. Przez wiele wieków przestępcy pokrywali rdzeń, wykonany z nieszlachetnego metalu, cienką warstwą srebrnej blachy. Tak spreparowany pieniądz wprowadzano do obiegu, jako autentyczną monetę. Autentyczność podejrzanych monet sprawdzano przy pomocy ostrego narzędzia, ścinając kawałek obrzeża. Warto wspomnieć, że najtrudniejszym do podrobienia zabezpieczeniem jest banknot posiadający znak wodny zwany filigramem. W zabezpieczeniu tym spotyka się postacie (Polska, Anglia), architekturę (euro), zwierzęta (Burundi, Ghana, Kongo). Wspólną cechą znaku wodnego jest jego plastyczność, a w efekcie głębia rysunku. Fałszywy znak wodny ma obraz niewyraźny, tępy. Kiedy znak wodny ukaże się w promieniach lampy ultrafioletowej o intensywnym kolorze, wtedy taki banknot należy uważać za fałszywy. Najsłynniejszym polskim fałszerzem był Czesław Bojarski, który, mieszkał w Paryżu gdzie przez ponad piętnaście lat bardzo dobrze fałszował banknoty francuskie. Po 12 latach poszukiwań policji francuskiej udało się zlokalizować miejsce fałszowania banknotów oraz ująć sprawcę. Oszacowano, że Bojarski Czesław wyprodukował w sumie około jednego milina franków, za co został skazany na 20 lat więzienia.\nZ jakich powodów powstał banknot z wizerunkiem Jana Pawła II? Czyja dewiza oprócz jego pojawiła się na banknocie? Banknoty o nominale 50zł z wizerunkiem papieża Jana Pawła II pojawiły się 16 października 2006 roku. Wtedy to właśnie przypadła rocznica rozpoczęcia pontyfikatu naszego papieża. Banknotów kolekcjonerskich o wymiarach 144 x 72 zostało wydrukowanych 2 000 000 sztuk. Produkcją ich zajęła się Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych. Banknot przedstawiał portret Jana Pawła II z krzyżem pasterskim na tle stylizowanego globu ziemskiego. Papież, ubrany w szaty pontyfikalne, wykonuje gest pozdrowienia w ręku trzymając pastorał, jako symbol władzy papieskiej. W prawym dolnym rogu banknotu umieszczony został napis: „Jan Paweł II” i data pontyfikatu „16 X 1978–2 IV 2005”. Druga część banknotu przedstawia epizod, w trakcie Mszy św. inaugurującej pontyfikat Jana Pawła II, obrazuje szczególny związek papieża ze Stefanem Wyszyńskim. W czasie składania tzw. homagium przez kardynała, Jan Paweł II podniósł się i w pamiętnym geście wyraził swój szacunek dla prymasa Polski. Pod tekstem widoczny jest kontur kościoła oraz klasztoru na Jasnej Górze, natomiast pod sylwetkami obydwu postaci umieszczona została na wstęgach dewiza biskupia każdego z nich: „Totus Tuus” – dewiza Jana Pawła II i „Soli Deo” – dewiza kardynała Stefana Wyszyńskiego.


▷ Seksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312\nSeksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312. Tapety na pulpit komputera\nSeksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312\nDarmowe tapety na kompa - Seksowne dziewczyny / 317 50 Seksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit i telefon / 320 51 Seksowne dziewczyny - Obrazki na pulpit / 328 52\nWszystkie tapety są do ściągnięcia za darmo. Jednak, aby korzystać tapety pulpitu 'Seksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312' w celach komercyjnych jest zabronione. Wszelkie prawa do zdjęć należą do ich właścicieli.\nPC Aby ustawić "Seksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312" jako tapetę na pulpicie, wybierz rozmiar obrazu powyżej, a następnie kliknij na przycisk "Pobierz", aby zapisać obraz na komputerze stacjonarnym. Kliknij prawym przyciskiem myszy na obrazek zapisany i wybierz opcję "Zapisz obraz jako" lub "Ustaw jako tło".\nMac Aby ustawić "Seksowne dziewczyny - Darmowe tapety na pulpit komputera / 312" jako tapetę na pulpicie, wybierz rozmiar obrazu powyżej, a następnie kliknij na przycisk "Pobierz", aby zapisać obraz na komputerze stacjonarnym. Kliknij prawym przyciskiem myszy na pulpicie i wybierz opcję "Zmień tło pulpitu". Przejdź do zdjęcia, które pobrałeś i kliknij na nią.


Polacy będą wiercić w Tanzanii - BiznesAlert.pl\nPolacy będą wiercić w Tanzanii\n22 lipca 2021, 07:45 Alert\nFlaga Tanzanii. Źródło: freepik\nFirma Exalo Drilling, spółka córka PGNiG, podpisała kontrakt z PanAfrican Energy Tanzania, która jest operatorem na złożu gazowym znajdującym się wokół wyspy Songo Songo. Umowa obejmuje prace rekonstrukcyjne trzech odwiertów wraz z wykonaniem otworu bocznego (tzw. sidetrack).\nKontrakt Exalo w Tanzanii\nBędzie to pierwszy kontrakt realizowany przez spółkę Exalo Drilling w Tanzanii, ale ma ona już wieloletnie doświadczenie w pracach wiertniczych na kontynencie afrykańskim. Do działań wykorzystane zostanie urządzenie wiertnicze IRI 1200 RIG#202. Rozpoczęcie prac jest planowane w połowie września 2021 roku. Aktualnie trwają przygotowywania do mobilizacji urządzenia, które zostanie przetransportowane z Warsztatów Mechanicznych Exalo w Pile do Portu Morskiego w Gdyni. Stamtąd w połowie lipca wyruszy drogą morską do Afryki.\nPrace wiertnicze będą realizowane na części rozległego złoża gazu ziemnego Songo Songo, znajdującego się około 15 km od Tanzanii kontynentalnej i ponad 200 km na południe od największego miasta w kraju – Dar es Salaam, które jest zasilane gazem ziemnym pochodzącym z tego złoża.\nExalo Drilling/Mariusz Marszałkowski\nARP: 100 mln na dalszy rozwój Exalo Drilling\nAfryka energetyka Exalo Drilling gaz PGNiG Tanzania


www.wiara.pl » Wyszukiwanie: MINISTRANCI I LEKTORZY\nDo niedzieli w murach Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu trwają ostatnie nauki i egzaminy dla lektorów. Całoroczna formacja zostanie zwieńczona promocją lektorską, która zapowiadana jest na październik i listopad. »\nZakończyły się XVI Mistrzostwa Polski Liturgicznej Służby Ołtarza w Piłce Nożnej Halowej o puchar miesięcznika dla ministrantów "KnC" - "Króluj nam, Chryste". Mamy powody do dumy. Mistrzami Polski w kategorii "ministrant" została drużyna z parafii w Bednarach. W kategorii "lektor młodszy" zawodnicy z Bednar wywalczyli wicemistrzostwo. »\nWojsławice. Od zwiedzania zabytków i wirtualnego muzeum po spacer w wąwozie\nOkres letni sprzyja turystyce, także w wymiarze lokalnym. To również szansa na integrację w gronie lektorów i ministrantów. »\nW kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Łowiczu 33 ministrantów zostało promowanych na lektorów. Uroczystości przewodniczył bp Wojciech Osial. »\nTen kurs lektorski był inny niż wszystkie. Pandemia zmusiła zarówno prowadzących, jak i uczestników do wielu zmian i szukania nowych rozwiązań formacji. Ostatecznie pierwsza grupa ministrantów otrzymała już promocję lektorską. »\nDekanalny dzień skupienia służby liturgicznej\nW świdnickiej katedrze spotkali się ministranci i lektorzy z dekanatu Świdnica-Wschód.


Rolnicy z gminy Sompolno dziękowali dziś za plony. Dożynki Gminne i Parafialne odbyły się w Mąkolnie. – W tym szczególnym dniu kieruję do wszystkich rolników pozdrowienia, podziękowania i wyrazy największego szacunku za ich trud, za każdą kroplę potu zraszającą naszą rolę – mówił Roman Bednarek, burmistrz Sompolna.\nUroczystości rozpoczęła msza święta dziękczynna odprawiona w kościele p. w. Świętego Andrzeja Apostoła. Celebrował ją ksiądz proboszcz Jan Frączek, który poświęcił wieńce dożynkowe przygotowane przez poszczególne sołectwa.\nWierni oraz rolnicy w kolorowym korowodzie przemaszerowali przed specjalnie przygotowaną scenę na placu przy Orliku w Mąkolnie. Tam odbyła się część oficjalna. – Dożynkowe święto to w polskiej tradycji czas radości i podziękowań Panu Bogu za plony, a ludziom za trud pracy – mówił burmistrz. – To również czas refleksji nad tym, jak ważna jest ludzka solidarność i współdziałanie. Aby było z czego dożynkowy chleb upiec i sprawiedliwie podzielić. I nie ma chyba lepszego miejsca jak Mąkolno, aby mówić o sile, którą daje współpraca i umiejętność jednoczenia się wokół wspólnego celu. Dowodem na to jest chociażby dzisiejsza oprawa dożynek. Cieszę się mogę przekazać podziękowania dla wszystkich rolników z gminy Sompolno.\nStarostowie dożynek: Dorota Grudzińska z Sycewa i Bronisław Charuba z miejscowości Mostki przekazali na ręce gospodarza chleb upieczony z mąki z tegorocznych zbiorów. – Obiecuję, że będę dzielił go mądrze i sprawiedliwie, tak aby nie zabrakło go na żadnym stole. Niech to wspólne dzielenie się chlebem umocni naszą wspólnotę samorządową, abyśmy byli dumni z naszej małej ojczyzny – mówił Roman Bednarek.\nŚwięto plonów w Sompolnie uświetnił występ Narodowego Zespołu Pieśni i Tańca „Barwinok” z Ukrainy. Chętni mogli skosztować przepysznych swojskich potraw przygotowanych przez miejscowe gospodynie, a także wziąć udział w warsztatach pieczenia chleba.\nOgromne wrażenie robiły wykonane przez nich wieńce. Pomysłowo i misternie uwite z kłosów zbóż, owoców i kwiatów stały się prawdziwym symbolem rolniczego trudu i zebranych plonów.


Classic- Dąb Natur 3R Antique\n150,15 zł/m2 8% VAT\n171,00 zł/m2 23% VAT\nPodłoga dębowa, uszlachetniona antyczną bejcą oraz lakierem półmatowym. Powierzchnia cechuje się charakterystycznym dla dębu drewnem bielu oraz małymi sękami. Podłoga odznacza się umiarkowaną zmiennością odcieni dobrze widoczną na wzorze klepki 3-rzędowej. Zmiana barwy pod wpływem promieni UV: delikatnie ciemnieje.\nDrewno wyróżnia się niezwykłymi właściwościami, które sprawiają, że podłogi drewniane stanowią przedmiot pożądania. Taka właśnie jest podłoga Dąb Natur 3R Antique. Producent Baltic Wood gwarantuje jej niezawodną trwałość oraz wytrzymałość. Wyróżnia się wysoką odpornością na zarysowania oraz inne uszkodzenia.\nPodłogi drewniane Dąb Natur 3R Antique to niezwykłe walory estetyczne. Produkt świetnie wpisze się w aranżację klasyczną oraz nowoczesną. Ciekawy odcień oraz oryginalne ułożenie słojów sprawią, że podłoga zachwyci każdego oraz podkreśli charakter pomieszczenia.\nDąb Natur 3R Antique to najlepsze odzwierciedlenie naturalnego piękna. Nadają każdemu pomieszczeniu elegancji i podkreślają jego stylowość. Dlatego zamów produkt już teraz, by jeszcze lepiej zaakcentować charakter aranżowanego wnętrza.\nJeżeli zależy Ci na podłodze drewnianej najwyższej jakości Dąb Natur 3R Antique\nto produkt wart zainteresowania. Atrakcyjna cena przekładająca się na najlepsze walory estetyczne i wytrzymałościowe to pewność 100% zadowolenia. Na podłogę otrzymujesz aż 30 lat gwarancji, co jest dodatkowym atutem przemawiającym za tym rozwiązaniem.


Multimedialne notebooki Asusa | CHIP\nNotebooki z serii F50 ważą po 2,85 kilograma i mierzą minimum 36.3 mm grubości\nMultimedialne notebooki Asusa\nSerie F70 i F50\nModel F70SL waży natomiast 4.1 kilograma, wraz z 8-komorową baterią\nW ofercie Asusa pojawiają się dwie serie notebooków multimedialnych – F50 i F70. Ta pierwsza składa się jak na razie z dwóch modeli, natomiast druga – z jednego. Notebook F50GX może być wyposażony w jeden z procesorów Intel Core 2 Duo, Pentium Dual-Core, Celeron Dual-Core, lub Celeron, a także procesor graficzny GeForce 9400M G. Model F50Z natomiast oparto na jednym z dwurdzeniowych procesorów AMD – Turion 64, lub Athlon 64 i chipsecie AMD M780G.\nPonadto w wyposażeniu obydwu znajdziemy maksymalnie 4 GB pamięci RAM, 2,5-calowy dysk twardy o pojemności do 500 GB, nagrywarkę DVD lub napęd Blu-Ray, 15,6- lub 16-calowy ekran LCD o rozdzielczości 1366 x 768 pikseli, a także WiFi, Gigabit Ethernet, 1,3-megapikselową kamerę, opcjonalnie Bluetooth 2.1, a do tego preinstalowany system operacyjny Windows Vista Home Premium, Business, lub Ultimate.\nW notebooku F70SL możemy umieścić taki sam procesor, jak w modelu F50GX, jednak chipset odpowiedzialny za grafikę to SiS 671 DX + SiS 968. Co więcej, notebook jako pierwszy posiada 17,3-calową matrycę LCD z podświetleniem diodami LED i dość niecodzienną rozdzielczością 1600 x 900 pikseli. Model wyróżnia się również możliwością zamontowania dwóch dysków twardych o łącznej pojemności 1 TB i napędu Blu-Ray combo.


Przedostatnia kolejka Pucharu Świata! Czas na przełamanie, gramy o 358PLN!\nStrona główna » Przedostatnia kolejka Pucharu Świata! Czas na przełamanie, gramy o 358PLN!\nMateusz Grzywacz - 1 rok temu\nOstatnie dwie kolejki zostały przeze mnie pominięte. Nie do końca mecze szły po mojej myśli. Puchar Świata przyniósł wiele niespodziewanych rozstrzygnięć. Niestety turniej stracił na randze i zwycięstwo nie daje już gwarancji występu na Igrzyskach Olimpijskich. Drugim bardzo dużym problemem tych zawodów był termin, początek tak dużego turnieju kilka dni po zakończeniu Mistrzostw Europy? Terminarz można określić co najmniej jako chory. Niestety, apelacje i negatywne komentarze w sprawie zmiany daty rozgrywek nic nie przyniosły, zatem część reprezentacji po prostu potraktowała Puchar Świata jako trening. Chociażby występy Rosji czy Iranu o tym świadczą. Dzisiaj Brazylia, która rano pokonała Polskę 3:2, w dość dramatycznym dla nas meczu, zapewniła już sobie praktycznie puchar, niemniej jednak walka o medale nadal trwa, a więc analiza przyniosła kilka typów na przedostatnią kolejkę, tym razem szczęście musi nam w końcu dopomóc! Zapraszam do analizy!\n3000 PLN w bonusie od depozytu + 50 PLN zakład bez ryzyka + 20% do wygranych!\nRozpoczniemy od pierwszego spotkania dziesiątek kolejki siatkarskiego Pucharu Świata. Zmierzą się w nim dwie potęgi siatkarskie. Turniej ten jednak jest dla obu ekip zupełnie czymś innym. Amerykanie przystąpili do niego w prawie najmocniejszym składzie. Podeszli do tego turnieju na poważnie, choć zaczęli od wtopy w pierwszej kolejce, przegrywając 2:3 z Argentyną, następnie jednak przyszło pięć kolejnych zwycięstw z Włochami (3:1), Polską (3:1), Japonią (3:0), Tunezją (3:0) oraz z Iranem (3:1). Piękną serię przerwała brutalna porażka z Brazylią. W tym spotkaniu Amerykanie byli tylko tłem dla świetnie grających „Canarinhos”. Nie mam wątpliwości, że była to jedna z ich dotkliwszych porażek w ostatnich latach. Na parkiecie też pozostawiła swoje ślady w psychice zawodników prowadzonych przez trenera John Speraw, bowiem wygrali oni z Kanadą 3:2 po bardzo morderczym i wyczerpującym spotkaniu. Po jednodniowej przerwie wrócili już na swoje tory, pewnie pokonując Australię 3:0, nie tracąc w żadnym secie nawet 20 punktów. Poza Brazylią, która dzisiaj praktycznie zagwarantowała sobie zwycięstwo w całym turnieju, o medale biją się trzy ekipy: Polska (22 pkt), USA (21 pkt) oraz Japonia (20 pkt). Jest to niezmiernie ważne spotkanie dla Amerykanów i na pewno podejdą do niego na 110%.\nRosjanie nie zaczęli turnieju najlepiej i widać braki w ich składzie gołym okiem. Co prawda mają w składzie weteranów i bardzo doświadczonych siatkarzy, jak chociażby Sergiej Grankin, niemniej jednak nawet wspomniany przed chwilą zawodnik popełnia masę błędów, nie trzymając kompletnie poziomu z niedawnych Mistrzostw Europy. Porażka z Polską w szóstej kolejce siatkarskiego Pucharu Świata kompletnie wybiła Rosjanom granie. Widzieli już po tym spotkaniu, że ich szanse na medal są znikome i mentalnie opuścili już turniej. Przegrali następnie z Japonią (1:3), wygrali z równie przeciętnymi Włochami (3:1) i ponownie ponieśli gorycz porażki z Argentyną w tym samym stosunku setowym. Trener Tuomas Sammelvuo daje już odpoczywać podstawowym zawodnikom, coraz bardziej rotując składem. Uważam, że w tym spotkaniu nie mają za dużych szans. Przynajmniej tak to wygląda w teorii, niemniej jednak na Amerykan potrafią się zmobilizować.\nAmerykanie w Pucharze Świata wygrali 7 spotkań, 2 razy ponieśli porażkę\nRosjanie w Pucharze Świata wygrali 4 spotkania, 5 razy ponosząc porażkę\nW ostatnich pięciu spotkaniach obu ekip 3 razy zwyciężyli Amerykanie, dwa razy lepsza była Rosja\nW ostatnich pięciu spotkaniach obu ekip dwukrotnie grano co najmniej 4 sety\nTypuję w tym spotkaniu wygraną Amerykan, grają naprawdę dobrą siatkówkę, choć oczywiście zdarzają się im błędy. Rosjanie zaś kompletnie już odpuścili sobie ten turniej i mam nadzieję, że nie zmobilizują się specjalnie, żeby pokrzyżować szyki ekipie z USA.\nTYP: USA (-1.5 seta)\nJAPONIA – BRAZYLIA\nDrugie spotkanie jest meczem na szczycie. Japończycy, którzy są gospodarzami turnieju, zajmują obecnie 4 lokatę z 20 punktami, bijąc się nadal o medale. Brazylia natomiast wygrywając dzisiaj z Polską, praktycznie zapewniła sobie zwycięstwo w całym turnieju. „Samuraje” swoją grą zaskakują wszystkich, odnieśli do tej pory 7 zwycięstw, przegrywając tylko 2 razy z USA (0:3) oraz z Polską (1:3), czyli ekipami zdecydowanie wyżej notowanymi. Grają zawsze ostatnie spotkanie kolejki, dzięki czemu mają na trybunach ogromną rzeszę swoich fanów. Widać, że ten doping, choć jest lekko specyficzny, to dodaje im skrzydeł i niesie ich ku szczytowi ich możliwości. Szczególnie imponuje ich gra w defensywie, ale na pochwałę również zasługuje atak na bardzo dobrym procencie oraz fakt, że popełniają bardzo mało błędów własnych. Oczywiście brakuje im trochę mocy w zagrywce oraz niestety wzrostu przy siatce, przez co ich blok nie funkcjonuje na najwyższym poziomie.\nBrazylia trafiła z formą w ten turniej perfekcyjnie. Fakt natomiast jest tatki, że przygotowywali się pod niego, gdy, chociażby Polacy toczyli boje na Mistrzostwach Europy. Terminarz na pewno im sprzyjał, niemniej jednak ich gra imponuje. Dzisiaj pokazali prawdziwą klasę w spotkaniu z Polską, które wygrali 3:2. Cały mecz stał na bardzo wysokim poziomie i było to prawdziwe widowisko. W końcu mierzyli się ze sobą Mistrzowie Świata i Mistrzowie Olimpijscy. „Canarinhos” wytrzymali zdecydowanie lepiej mentalnie całą tę batalię, dzięki czemu wyszli z niej obronną ręką. Alan znakomicie zastępuje brak w postaci Wallace, notując notorycznie powyżej 20 punktów w meczu. Podobnie było dziś, był najlepiej punktującym zawodnikiem na boisku. W dodatku armata w postaci Leal, który podobnie jak Leon dostał już zgodę na grę w swojej obecnej reprezentacji oraz rozwaga Bruno Rezende przynosi ogromny poziom siatkarski. Uważam, jednak, że jutro mogą być lekko rozproszeni, a w dodatku trener może już ze spokojem rotować składem.\nBrazylia wygrała wszystkie 9 spotkań w Pucharze Świata\nJaponia w Pucharze Świata wygrała 7 spotkań oraz 2 razy poniosła porażkę\nW ostatnich pięciu spotkaniach pięć razy lepsi byli Brazylijczycy\nW ostatnich pięciu spotkaniach nie było meczu, w którym byłyby co najmniej 4 sety\nMimo iż statystyki w tym spotkaniu tego nie pokazują, to uważam, że najlepszą opcją jest zagranie na sety. Brazylia oczywiście jest zdecydowanym faworytem, niemniej jednak mogą w ich szeregach nastąpić pewne braki mentalne, a waleczni Japończycy są w stanie to wykorzystać.\nTYP: powyżej 3.5 seta\nARGENTYNA – EGIPT\nOstatnie spotkanie, które rozpatrzę, będzie pomiędzy dwoma ekipami, które nie mają już nic do stracenia. Argentyna zajmuję 5 lokatę z 13 punktami i nie jest już w stanie dogonić czołową czwórkę. Natomiast muszą bronić się, bo za jej plecami są aż 4 drużyny, które nie tracą nawet 3 punktów. To oznacza, że jeden słabszy mecz i można spaść na 9 pozycję. „Albiceleste” na pewno mają w planach utrzymanie swojej pozycji i nie mają tak naprawdę trudnego zadania, ponieważ pozostały im spotkania z Egiptem i Australią, czyli teoretycznie dużo niżej notowanymi rywalami. Po zastoju i poniesieniu czterech porażek z rzędu wrócili na dobre tory, pokonując 3:0 Kanadę, nieznacznie przegrywając 2:3 z Iranem po bardzo dobrym meczu w ich wykonaniu oraz dość pewnie pokonali Rosję 3:1. Trzymają swój poziom gry i, mimo że mają pewne wahania formy na przestrzeni całego turnieju, to potrafią wejść również na bardzo wysokie obroty, przecież w pierwszej kolejce pokonali świetnie grających Amerykan. Ich liderem jest Loser, który notuje naprawdę świetny występ na przestrzeni całego turnieju.\nEgipt to ekipa, która na początku całego cyklu Pucharu Świata mocno chwaliłem. Sprawili ogromną niespodziankę, pokonując Iran 3:1. Niestety z przykrością muszę stwierdzić, że chyba taki turniej to dla nich za wiele, z meczu na mecz wyglądając coraz gorzej. Tak jakby nie wytrzymywali już trudów tych zawodów. Przegranie kolejnych 7 spotkań z rzędu idealnie to obrazuje. Dzisiaj ulegli nawet tak słabo dysponowanej Tunezji. Była to bowiem pierwsza wygrana tej ekipy w całym Pucharze Świata. Egipcjanie zaczęli popełniać zdecydowanie zbyt wiele błędów własnych. Przyjęcie też znacznie się pogorszyło. Jeżeli nagle nie dostaną przypływu energii, jaką mieli w pierwszych dwóch kolejkach, to marnie widzę ich szanse w starciu z będącą na fali Argentyną.\nArgentyna w Pucharze Świata wygrała 4 razy, a 5 razy ponieśli porażkę\nEgipt w Pucharze Świata wygrał 2 razy, a 7 razy poniósł porażkę\nWszystkie spotkania pomiędzy tymi drużynami wygrała Argentyna\nWszystkie spotkania pomiędzy tymi drużynami kończyły się w 3 setach\nUważam, że Egipt nie podniesie się nagle z kolan. Ewidentnie dla młodej drużyny jest zbyt trudny turniej na ten moment. Dla nich samych pewnie zdobycie 8 punktów to i tak już jest sukces.\neWinner kod promocyjny VIP! 655 PLN czeka na Ciebie ✅\n100 Thieves odegra się na T1? Stawiamy Valorant First Strike z AKO 2.12!\nZgarnij bonusy w eWinner z kodem promocyjnym. Odbierz freebet 20PLN!\nGdzie obstawiać skoki narciarskie? SPRAWDŹ TERAZ!\nMateusz Nowak - 9 godzin temu\nGorsi od Mousesports, lepsi od North? Walczymy o 220 PLN!


tworzywo | Typowe Projekty\nposted by addmean on Tue, 05/14/2019 - 12:33\nOdpowiednia konstrukcja, również najmniej złożonego urządzenia, jest szalenie ważna. Gdyż nieduże niedociągnięcie może doprowadzić, w momencie długotrwałego używania przedmiotu, do ogromnych zniszczeń. Jednym z tworzyw, które są niezwykle istotną częścią składową wielu elementów nas otaczających, są uszczelki. Jednak jedna innej nie jest tożsama, możemy używać prostych, gumowych surowców, jak i tych bardzo zaawansowanych z materiałów polimerowych.\nRead more about Przekrój materiałów uszczelniających - przeczytaj artykuł\nposted by addmean on Sun, 04/21/2019 - 07:30\nWiele firm, które zajmują się wytwarzaniem takich elementów, jak ogrodzenia panelowe Toruń dąży do tego, by poszerzyć swoją działalność o usługi z obszaru transportu i montażu tego typu artykułów. Okazuje się bowiem, że dla większości klientów samo zakupienie ogrodzenia nie jest większym problemem, jednakże z chwilą kupna większej ilości materiałów ogrodzeniowych może pojawić się problem z transportem. Przeważnie są to bowiem wielkości, których standardowy pojazd nie jest w stanie przetransportować. Wynajęcie firmy transportowej jest z kolei nieopłacalne, dlatego tego rodzaju usługi ze strony producentów elementów, jak ogrodzenia panelowe Toruń spotykają się z dobrym odbiorem ze strony różnych klientów.\nposted by addmean on Mon, 04/15/2019 - 15:09\nW danym czasie są modne wielkie niezagospodarowane pomieszczenia. Jednakże w tego typu pomieszczeniach dużych jest ciężko wprowadzić miły nastrój. W modzie są białe ściany, duże ceramiczne płytki w połysku i jak najmniej ozdobnych przedmiotów.\nRead more about Jak urządzić niezagospodarowaną przestrzeń, ażeby dodać jej odrobinę ciepła?\nposted by addmean on Fri, 02/15/2019 - 15:22\nAktualnie znaczna większość firm fabrycznych skupia się na wykorzystaniu najwyższej jakości materiałów. To ma nader duże znaczenie dla późniejszego działania machin czy odmiennego typu urządzeń. Z tego powodu specjaliści bezustannie pracują nad wdrażaniem lepszych rozwiązań, które zakonserwują stosownie materiał, albo wydłużą jego żywotność.\nposted by addmean on Thu, 01/31/2019 - 08:40\nPrzy różnorodnego typu robotach czy to produkcyjnych, czy to naprawczych, stosuje się klej. Mogą się one różnić ze względu na ich zastosowanie czy też skład chemiczny.\nJeśli chodzi o podział ze względu na zastosowanie, istnieją kleje stosowane do małych prac naprawczych i charakteryzują się one szybkim czasem schnięcia.\nRead more about Do klejenia jakich materiałów służą kleje epoksydowe?\nPrzy różnego rodzaju pracach czy to produkcyjnych, czy to remontowych, stosuje się klej. Mogłyby się one różnić ze względu na ich wykorzystanie czy też skład chemiczny.\nJeśli chodzi o podział ze względu na zastosowanie, występują kleje wykorzystywane do małych prac naprawczych oraz cechują się one szybkim czasem łączenia.\nWiększości osób szkło kojarzy się z delikatnym i kruchym tworzywem. Ale prawda wygląda tam, że nie trzeba się w ten sposób myśleć o szkle. Jeżeli będzie ono zahartowane, to na pewno będzie ono bardzo mocne.\nRead more about Szyby hartowane - pewność wytrzymałości\nJeśli pragniemy coś wydrukować, a nie mamy do tego odpowiedniej drukarki, to musimy się namyślić, czy z danym zadaniem świetnie nie będzie radzić sobie drukarnia, zwłaszcza kiedy obmyśliliśmy znaczniejszą ilość druków. Co więcej pracują tam profesjonaliści, którzy będą w stanie nam zaznaczyć, czy produkt, który mamy przygotowany do drukowania będzie się prezentował identycznie jak na komputerze.


Rycerz Niepokalanej - Artykuły: Umiejętna miłość\nArtykuły » Dziedzictwo Kolbiańskie » Umiejętna miłość\n"Usłyszałem okropne bluźnierstwo przeciwko Najświętszej Maryi Pannie. - Jestem już zdrów; niczego nie potrzebuję; tylko pracować jak najwięcej dla zbawienia tych biednych dusz i na wynagrodzenie Niepokalanej, Panu Bogu za tyle krzywd, co codziennie się popełnia. Dosyć tego!" (św. Maksymilian Kolbe).\n24-letni br. Maksymilian Kolbe dopiero co założył Rycerstwo Niepokalanej, a tu gruźlica zaatakowała jego płuca. Kiedy doszedł do lepszego samopoczucia, nie pozostał bezczynny. Obserwował otaczający go świat i widział, jak wielu kpiło sobie z Boga, religii, zatracało się w grzechu. Chciał "pracować jak najwięcej dla zbawienia tych biednych dusz".\nTe słowa, zapisane w Dzienniku przez św. Maksymiliana, mogą być dobrą inspiracją dla rycerza Niepokalanej, jak zachować się w obliczu zagrażającego zła. Jak wielka musi być miłość w sercu rycerza, by w "bluźniercach" widzieć "biedne dusze" potrzebujące zbawienia - miłość bez granic, tak charakterystyczna dla św. Maksymiliana.\nWszystko, co było bezgraniczne, fascynowało Ojca Kolbego. On przekraczał bariery zakonu (wyszedł z propozycją MI do ludzi świeckich), granice kraju (wyruszył na misje), schematy działania (korzystał w ubogim klasztorze z najnowocześniejszych zdobyczy techniki), formy ewangelizowania (używał prasy, radia i innych wynalazków), stereotypy myślenia (pragnął nawrócenia wszystkich przez Niepokalaną i zjednoczenia wszystkich gałęzi zakonu franciszkańskiego pod płaszczem Niepokalanej, a także zawierzenia całego zakonu Niepokalanej), a nawet wizje rzeczywistości (projekt etereoplanu - statku kosmicznego).\nNie pomylił się św. Maksymilian w tej miłości do grzeszników. Potrzeba więc dużo pracować nad ratowaniem "biednych dusz bluźnierców".\nW tej perspektywie konieczne jest nieustanne czuwanie nad własnym sercem i grupą Rycerstwa Niepokalanej, aby nie ograniczała się ona tylko do piętnowania zła i grzeszników, ale potrafiła też myśleć i działać według Bożej logiki i Bożego miłosierdzia. Miłość nawet nieprzyjaciół była, można powiedzieć, motorem napędowym tak szybko rozszerzającego się chrześcijaństwa w pierwszych wiekach. W ten sposób zdobywała nowych wyznawców.\nWiemy dobrze, jak często nasz osąd i postępowanie różnią się od tego, co myśli Pan Bóg, choć czasem chcielibyśmy Mu narzucić nasz punkt widzenia. Mamy szczęście, że Pan nie osądza nas według naszej sprawiedliwości. O tym pisał św. Piotr: "Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy - bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka - ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia".\nŚw. Maksymilian stawia nam pytanie, czy my, widząc i słysząc bluźnierców, myślimy o ich zbawieniu, nawróceniu? Ten święty jeszcze wtedy kleryk uczy nas dostrzegać i piętnować zło, ale nie grzesznika. Za grzeszników poleca nam modlić się i wiele ofiarować za ich nawrócenie.\nŁatwo jest modlić się za bezimiennych grzeszników. Jednak na świecie, a nawet w Polsce jest sporo osób, które bluźnią przeciw Bogu oraz działają wbrew Bożym przykazaniom i moralności; znamy ich nazwiska. Można więc na przykład napisać sobie na kartce te nazwiska i poprosić członków MI, by modlili się za te osoby do następnego spotkania. Oczywiście nie trzeba tego nagłaśniać publicznie, za kogo się modlę czy ofiaruję Maryi, aczkolwiek w niektórych przypadkach może to okazać się nader pożyteczne, zwłaszcza dla osoby, która w sposób jawny i publiczny występuje przeciw Bogu i Kościołowi, aby ona miała świadomość, że ktoś za nią ofiaruje swoją modlitwę.\nNiepokalana pod Krzyżem\nZ pomocą przychodzi nam znów Niepokalana. Ona nie groziła pod krzyżem oprawcom i nie wzywała Bożej pomsty, łączyła swoje cierpienia z męką Syna. Oddanie siebie Maryi otwiera nas na wejście w orbitę Bożych myśli i Bożych planów. Dopiero gdy naśladujemy Niepokalaną w Jej wierze, przebaczeniu i ufności, otrzymujemy moc, by żyć dalej. Kiedy przełamujemy nasze "pierwsze reakcje emocjonalne", które są odpowiedzią nienawiści, zemsty, złości, otwieramy się na przebaczenie drugiemu, myśląc, że przecież za tego drugiego Chrystus też przelał swoją krew i chce, by on był w niebie. My nie wiemy, jak tego Niepokalana dokona. Nieustanne życie w ofiarowaniu Jej uczy nas miłości nawet tych, z którymi często dialog wydaje się niemożliwy.\nAgnieszka Koszałka OV • Rycerz Niepokalanej 5/2015, s. 12-13\n2,687,194 unikalne wizyty


Zespół Szkolno - Przedszkolny w Słodkowie - Turek Gmina - serwis informacyjny Urzędu Gminy w Turku\nHistoria szkoły w Słodkowie sięga roku 1850, wówczas powstała 4-klasowa szkoła, w której przedmiotów uczono po rosyjsku. Język polski był wykładany dwa razy w tygodniu, w języku ojczystym uczono także religii. Szkoła ta mieściła się w prywatnym domu i nauczał jeden nauczyciel. W 1864 rozpoczęła się budowa pierwszej drewnianej szkoły.\nW latach 1939-1945 w szkole uczono tylko dzieci niemieckie przez niemiecką nauczycielkę. W 1945, zaraz po wyzwoleniu zorganizowano 6-klasową szkołę. Klasę VII utworzono po raz pierwszy w roku szkolnym 1951/52. W marcu 1952 na stanowisku kierownika szkoły przychodzi Zygmunt Kurz. Wraz z nim pracują Eugenia Zakolska, Leokadia Maciejewska, Kazimierz Szczepaniak. Szkoła mieści się w dwóch starych, drewnianych budynkach.\nW roku szkolnym 2011/12 wprowadzono dziennik elektroniczny „Librus” oraz zakupiono przenośną tablicę interaktywną. Do ciekawszych wydarzeń można zaliczyć spotkanie z pisarką Joanną Olech oraz udział w uroczystym otwarciu „Orlika” w Słodkowie w dniu 21 września. Ponadto odbyły się liczne imprezy, np. apele z okazji świąt narodowych, akcje charytatywne, akcje promujące ekologię i zdrowy styl życia, imprezy okolicznościowe jak choinka noworoczna, jasełka, DEN, Dzień Dziecka, bal karnawałowy i inne.\nDyrektor: Jerzy Zygmunt\nźródło: Zespół Szkolno - Przedszkolny w Słodkowie\ntel. (063) 278-45-33\nstrona internetowa: www.zspslodkow.com\nGimnazjum w SłodkowieSzkoła Podstawowa w Cisewie\nAktualności z jednostek Szkolnictwo Gimnazjum w SłodkowieZespół Szkolno - Przedszkolny w SłodkowieSzkoła Podstawowa w CisewieSzkoła Podstawowa w TurkowicachSzkoła Podstawowa w ŻukachSzkoła Podstawowa w Kaczkach ŚrednichSzkoła Podstawowa w Chlebowie Pozostałe instytucje


Sukces imm cologne 2022 jest zagrożony: Kolejna edycja przełożona na 2023 | Exspace.pl\nKolejna edycja imm cologne 2023 planowana jest w dniach 16-21 stycznia 2023 roku.\nJednak Koelnmesse zasadniczo trzyma się swoich planów dotyczących wiosennych wydarzeń.\nimm cologne nie odbędzie się w planowanych terminach w styczniu 2022 roku w Kolonii. Zarząd Koelnmesse podjął tę decyzję w ścisłej konsultacji ze Stowarzyszeniem Niemieckiego Przemysłu Meblarskiego (VDM) oraz w porozumieniu z innymi znanymi przedstawicielami branży na poziomie międzynarodowym. „Ten krok ogranicza się wyłącznie do imm cologne i jej specyficznych wymagań dla działań targowych. Zasadniczo planujemy, tak jak poprzednio, przeprowadzenie naszych wiosennych imprez w 2022 roku. Polityczne wytyczne pozwalają na to, i podążając doskonałym i bezpiecznym kursem minionych jesiennych targów, musi to pozostać naszą misją w interesie uczestniczących firm”, mówi dyrektor operacyjny Oliver Frese.\nVDM, jako sponsor branżowy imprezy, na tle pandemii, postrzega ekonomiczny sukces imprezy, a tym samym udany restart imm cologne w styczniu 2022, jako wyjątkowo zagrożony. „Po konsultacjach z licznymi wystawcami, przedstawicielami branży i partnerami handlowymi albo nie ma mowy o udziale wystawców niemieckich, ani wystawców z regionu niemieckojęzycznego, albo jest to bardzo wątpliwe”, mówi Jan Kurth, Prezes Zarządu VDM. Podobne opinie napłynęły również z wielu krajów europejskich.\n„Obecne specjalne podstawowe warunki w branży wyposażenia wnętrz sprawiają, że realizacja imm cologne jest prawie niemożliwa”, mówi Oliver Frese. „Nie uczyniliśmy tej bardzo gorzkiej decyzji łatwą dla siebie, ale uważamy, że naszym obowiązkiem jest podjęcie tego kroku teraz w ścisłej konsultacji z branżą. W ten sposób zapewniamy przejrzystość i bezpieczeństwo planowania w interesie naszych wystawców. Nasza wspólna perspektywa, immm cologne, które są wiodącymi targami dla branży wyposażenia wnętrz, nie jest możliwa do zrealizowania w obecnej sytuacji”, kontynuuje COO. „Obecnie aktywnie pracujemy nad opcjami, aby nadal móc oferować wystawcom imm cologne atrakcyjną obecność na targach na poziomie międzynarodowym. Tutaj zarówno spoga+gafa, jak i ORGATEC prezentują doskonałe alternatywy w portfolio wnętrz Koelnmesse”.\nAnulowanie jest ograniczone do imm cologne i wyraźnie nie obejmuje innych wydarzeń B2B planowanych na wiosnę 2022 roku w Kolonii. Jesienią między innymi targi sztuki w Kolonii i targi żywności Anuga pokazały, że targi są znów możliwe na poziomie międzynarodowym i można je bezpiecznie przeprowadzić dla wszystkich. Obecnie dość wyraźnie widać, jak różnie reagują poszczególne branże na obecną sytuację. „W obliczu utrzymującej się pandemii w Niemczech ustaliliśmy niejednorodną ocenę wśród wystawiających się firm”, mówi Oliver Frese, COO Koelnmesse. Oceny różnią się w stopniu specyficznym dla różnych branż, „czasami mają większy wpływ na dane targi, a czasami są prawie namacalne”, kontynuuje dyrektor operacyjny. „W interesie współpracy w duchu zaufania, oczywiście ściśle komunikujemy się z naszymi branżami i klientami, aby móc podejmować właśnie tego rodzaju decyzje branżowe” – mówi Frese.\nKoncepcja higieny i bezpieczeństwa Koelnmesse, która pozostaje w pełni zgodna z decyzjami Konferencji Ministrów-Prezydentów i rozporządzeniem o ochronie przed koronami NRW, oznacza bezpieczne procesy.\nPozytywny obraz wciąż kształtował się dla imm cologne jako całości, a termin anulowania bez kar wygasł w połowie października: z 600 wystawcami z ponad 50 krajów, impreza nadal byłaby największym i najbardziej odpowiednim forum dla branży wnętrz, która gościła na największym w Europie rynku meblarskim, nawet w tej mniejszej liczebnie formie.\nProfesjonalna wymiana i nawiązywanie kontaktów między firmami działającymi na arenie międzynarodowej i wysoko wykwalifikowanymi gośćmi branżowymi stanowią podstawę w każdej imm cologne dla innowacji zorientowanych na przyszłość i rozwoju nowych modeli biznesowych. W ten sposób imm cologne zapewnia ważne impulsy biznesowe dla branży. Koelnmesse wraz z VDM i branżą wystawienniczą zrobią więc wszystko, co możliwe, aby postawić na nogi potężną i innowacyjną imm cologne 2023.