Raport miesięczny DM NWAI (luty 2018) - Obligacje.pl\nRaport miesięczny DM NWAI (luty 2018)\nSzymon Jędrzejewski i Michał Piątkowski, DM NWAI | 09 marca 2018\nW lutym mogliśmy zaobserwować znaczący wzrost obrotów na rynku Catalyst w porównaniu z miesiącem poprzednim. Obroty wyniosły 248,5 mln zł i były aż o 44,9 proc. wyższe niż w styczniu, a także o 23,7 proc. wyższe niż średnia wartość obrotów za ostatnie 12 miesięcy.\nW lutym Zero Discounted Margin (ZDM) ważona wartością emisji spadła dla rynku obligacji o 10 p.b. Wzrost ZDM nastąpił dla ośmiu z analizowanych sektorów, natomiast dla dziewięciu sektorów ZDM spadła. Największy spadek ZDM odnotowany został dla sektora Retail (-339 p.b.). Spadek wynika głównie ze zmian papierów wchodzących w skład tej grupy, a zwłaszcza debiutu niskooprocentowanych obligacji Dino Polska. Wysoki spadek ZDM nastąpił także dla obligacji emitentów z sektora Budownictwo (-118 p.b.), a także papierów Getin Noble Banku (-99 p.b.), których notowania w poprzednim miesiącu zauważalnie się poprawiły. W lutym ceny spadły dla 103 serii obligacji (27 proc.), natomiast wzrosły dla 135 serii (36 proc.).\nW lutym obligacjami, które zyskały najwięcej na wartości były papiery serii ROB0520 wyemitowane przez Robyg. Obligacje te zyskały aż 7,1 proc. w porównaniu z zeszłym miesiącem. Wzrost ten osiągnięty został jednak przy bardzo niskich obrotach, wynoszących 3 tys. zł, a także wynikał z niskiego kursu serii ROB0520 w porównaniu z innymi papierami tego emitenta. Imponujący procentowy wzrost był więc jedynie próbą dostosowania notowań tych obligacji do poziomów prezentowanych przez inne papiery tego emitenta i ze względu na niską płynność ciężko stwierdzić, że przy takim poziomie ceny obecny jest popyt.\nMocne zwyżki miały także miejsce na papierach Getin Noble Banku. W lutym bank wykupił w terminie obligacje serii GNB0218 o wartości nominalnej 241,6 mln zł. Fakt terminowego wykupu obligacji o dużej wartości nominalnej był czynnikiem wspierającym notowania papierów tego emitenta, dodatkowo inwestorzy chcący utrzymać zaangażowanie w długu GNB nie mogą już liczyć na nowe emisje kierowane do inwestorów indywidualnych, co przesuwa popyt w kierunku rynku wtórnego.\nW lutym mocne spadki miały miejsce na obligacjach serii EIB0521, Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Obligacje te straciły 4,7 proc., jednak podobnie jak w przypadku papierów Robyg, spadek został osiągnięty przy niskich obrotach (4 tys. zł). Z uwagi na to, że obligacje tego emitenta cechuje niska płynność, nie należy wyciągać wiążących wniosków odnośnie tego ruchu. Z innych spadających serii warto wspomnieć o papierach Indos (seria INS1119, -2,9 proc.), Arche (seria ACH1119, -1,9 proc.) czy ZM Henryk Kania (seria KAN0619, -1,7 proc.).\nCiekawą sytuację można było zaobserwować także na notowaniach obligacji PZU0727. 15 lutego seria ta osiągnęła w transakcji giełdowej swoją najwyższą cenę od debiutu, wynoszącą 102 natomiast 16 lutego najniższa cena transakcji na tych obligacjach wyniosła 100,6, co również było wartością najniższą od czasu debiutu tych papierów. Co ciekawe, wolumeny, przy których dokonano obydwu transakcji były zbliżone, co może sugerować, że kupno obligacji PZU0727 było dokonane w wyniku wystąpienia pomyłki i następnie sprzedaż poniżej zwyczajnej ceny rynkowej była tego konsekwencją. Przypadek ten jest szczególnie interesujący biorąc pod uwagę wysoką wartość nominalną pojedynczej obligacji, która wynosi 100 tys. zł oraz wolumen transakcji wynoszący około 50 sztuk.\nW marcu termin wykupu przypada dla dziewięć serii notowanych na Catalyst obligacji o łącznej wartości nominalnej wynoszącej 324 mln zł. Największą zapadającą serią są obligacje Getin Noble Banku, których nominał to 160 mln zł, czyli 50 proc. wartości wszystkich zapadających w tym miesiącu papierów. Jest to kolejny znaczący wykup jaki w 2018 roku musi przeprowadzić Getin Noble Bank. Oprócz obligacji zapadających w lutym i marcu do końca roku wykupić będzie musiał jeszcze blisko 370 mln zł. Są to znaczące kwoty, zwłaszcza biorąc pod uwagę rezygnację banku z przeprowadzenia kolejnych emisji publicznych. Z innych dużych wykupów warto wspomnieć także o serii DOM0318 (50 mln zł), serii MCI0318 (50 mln zł) czy serii KAN0318 (25 mln zł). Dwie serie obligacji na łączną kwotę 14 mln zł wykupić musi także GetBack, windykator na bieżąco przeprowadza jednak nowe emisje rolując zapadające zadłużenie.\nW lutym mogliśmy zaobserwować znaczący wzrost obrotów na rynku Catalyst w porównaniu z miesiącem poprzednim. Obroty wyniosły 248,5 mln zł i były aż o 44,9 proc. wyższe niż w styczniu, a także o 23,7 proc. wyższe niż średnia wartość obrotów za ostatnie 12 miesięcy. Znaczący wzrost obrotów osiągnięty został przy tylko 20 dniach sesyjnych w miesiącu. W lutym wartość transakcji pakietowych wyniosła 15 mln zł, co jest wartością blisko 10 – krotnie mniejszą niż w styczniu. Wysoka styczniowa wartość transakcji pakietowych wynikała jednak głównie z wartej ponad 140 mln zł transakcji na obligacjach serii ENG1019 wyemitowanych przez Energę, które emitent zdecydował się częściowo wykupić przed terminem. Gdyby wykluczyć wpływ tej operacji transakcje pakietowe byłyby na wyższym poziomie niż miesiąc wcześniej. W lutym obrót obligacjami korporacyjnymi wyniósł 169,8 mln zł co stanowiło 68,3 proc. wygenerowanych obrotów na rynku Catalyst.\nNajwiększym zainteresowaniem w poprzednim miesiącu cieszyły się obligacje wyemitowane przez polskie blue chip. Zdecydowanie największe obroty wygenerowane zostały na obligacjach serii PZU0727 i wyniosły one 57,5 mln zł. Wysokie obroty na tych papierach nie mogą dziwić, ponieważ już od ich debiutu cechują się bardzo wysoką płynnością i inwestorzy chętnie umieszczają je w swoich portfelach. Wysokie obroty wygenerowane zostały także na innych seriach obligacji największych polskich firm. 10,9 mln zł wygenerowała seria PKO0827, 9 mln zł seria PKN1222, 4,3 mln zł seria PEO1027, 3,9 mln zł seria CPS0721, 2,9 mln seria ALR1025 oraz 2,8 mln zł seria ALR0321. Z obligacji mniejszych przedsiębiorstw nadal popularne pozostają papiery emitentów z sektora wierzytelności (seria GBK0520, 2,5 mln zł obrotu oraz seria KRU0321, 2,2 mln zł obrotu).\nWysokie obroty na obligacjach dużych państwowych przedsiębiorstw (PZU, PKO BP, Pekao, Alior Bank) w dużym stopniu zostały wygenerowane przez zakupy inwestorów indywidualnych, którzy nie mieli dostępu do tych papierów na rynku pierwotnym, a szukają bezpiecznych obligacji najpewniejszych emitentów. Wysokie obroty w lutym osiągnięte zostały także na obligacjach emitentów aktywnie plasujących swoje papiery na rynku Catalyst. Wśród nich wyróżnić można Getin Noble Bank (17,2 mln zł, 40 notowanych serii), na papiery którego popyt na rynku wtórnym wspiera rezygnacja z programu emisji publicznych, ale także Getback (10,7 mln zł, 28 notowanych serii), Best (6,1 mln zł, 16 notowanych serii), Ghelamco Invest (5,8 mln zł, 23 notowane serie) czy Kruk (5,7 mln zł, 19 notowanych serii).\nLuty był dobrym miesiącem dla rynku Catalyst pod względem obligacji debiutujących w tym miesiącu, zarówno biorąc pod uwagę ilość debiutujących serii jak i ich wartość. W lutym swoje pierwsze notowanie miało 12 serii obligacji o łącznej wartości nominalnej 1 182 mln zł. Zdecydowanie największą debiutującą serią były obligacje podporządkowane Banku Millennium. Seria MIL1227, którą, jak to zwykle bywa w przypadku obligacji podporządkowanych banków, emitent będzie mógł wykupić przedterminowo po upływie 5 lat oferuje inwestorom 2,3 proc. marży ponad stawkę WIBOR6M, a wartość emisji serii MIL1227 wynosi 700 mln zł. Lutowy obrót tymi obligacjami wyniósł 1,5 mln zł, co przy jednostkowej wartości nominalnej 500 tys. zł oznacza tylko 3 transakcje. Bardzo ciekawy jest także debiut obligacji Dino Polska. Spółka, której akcje w poprzednim roku zaliczyły spektakularny debiut na giełdzie, teraz zdecydowała się wejść na publiczny rynek długu. O dobrym sentymencie, którym inwestorzy darzą spółkę może świadczyć marża oferowana przez obligację serii DNP1020, która w podstawowym wariancie (marża może zostać podwyższona) wynosi tylko 1,3 proc. ponad stopę WIBOR3M. W lutym na serii DNP1020 nie dokonano żadnych transakcji.\nW lutym najbardziej znaczącą emisje długu przeprowadził PKO BP. Bank wyemitował obligacje podporządkowane o wartości nominalnej 1 mld zł. To kolejna duża emisja przeprowadzona przez PKO w ciągu ostatnich miesięcy. Poprzednio w sierpniu bank zdecydował się na emisje długu podporządkowanego o wartości nominalnej 1,7 mld zł. W stosunku do emisji sierpniowej PKO udało się obniżyć koszty finansowania. Lutowa emisja oferowała inwestorom 150 p.b. marży ponad stawkę WIBOR 6M co stanowi spadek marży o 5 p.b. PKO BP dzięki tej emisji odzyskał miano banku, który emituje najtańszy dług podporządkowany. Wcześniejszym liderem był bank Pekao, któremu udało się uplasować obligacje z marżą wynoszącą 1,52 p.b. Tak duża emisji zakończona sukcesem, pomimo konsekwentnie obniżanej marży ponad WIBOR, pokazuje, że na polskim rynku nadal występuje silny popyt na papiery oferowane przez najbardziej stabilne finansowo polskie przedsiębiorstwa.\nPozostałe emisje przeprowadzone w lutym były znacznie mniejsze. Ich wartości kształtowały się w przedziale od kilku do kilkudziesięciu milionów zł i często przeprowadzane były w ramach oferty niepublicznej.\nZapowiedziane programy emisji\nPomimo wprowadzenia przez KNF rekomendacji, mającej utrudnić inwestorom indywidualnym dostęp do obligacji podporządkowanych, instrumenty te nadal są popularne wśród instytucji finansowych. Emisje o wartości do 1 mld zł zamierza przeprowadzić BZ WBK. W przypadku przeprowadzenia emisji i wprowadzenia tych obligacji do obrotu byłyby to pierwsze papiery podporządkowane BZ WBK notowane na rynku Catalyst. Obligacje podporządkowane emituje także bank P.B. W lutym uplasował papiery o wartości nominalnej 40 mln zł oraz zapowiedział emisje kolejnego długu o wartości 66 mln zł. Z uwagi na wysokie wartości nominalne obligacje podporządkowane banków kierowane są głównie do inwestorów instytucjonalnych.\nZ zapowiedzianych programów emisji wartościowo wyróżnia się program Echo Investments. Spółka w ramach prospektu zamierza wyemitować obligacje o wartości nominalnej do 400 mln zł. W chwili obecnej, na rynku Catalyst notowanych jest 10 serii obligacji tego emitenta o wartości nominalnej 1 085,5 mln zł. Emisje na 150 mln zł zapowiedziały także Zakłady Mięsne Henryk Kania, jednocześnie zwołując zgromadzenie obligatariuszy obligacji serii F oraz G. Aktualnie na rynku Catalyst notowane są dwie serie obligacji emitenta o łącznej wartości 75 mln zł, z których 25 mln zł wykupione zostać ma 30 marca.


Skoda Felicia Club Polska - Zobacz wątek - linka czy wkładka zamka bagażnika\nTeraz jest czwartek, 25 kwi 2019, 01:16\nlinka czy wkładka zamka bagażnika\nMianowicie chodzi o to czy lepiej przeciągnąć linkę od otwierania bagażnika bo się zerwała czy wymienić wkładkę zamka bagażnika bo też jest uszkodzona bo ktoś się do niej dobierał i jest uszkodzona więc co lepiej się opłaca???\nczwartek, 3 cze 2010, 17:38\nDołączył(a): piątek, 1 maja 2009, 16:27\nRe: linka czy wkładka zamka bagażnika\nw/g uznania, ja bym dal nowa linke a wkladke zamka odpial bym ciegno nawet gdy zamek by wyrwali (wkladke) to i tak by sie nie dostali\nFelicja kombi 98` 1,3MPI - R.I.P 25.12.2010r\nFelicia HB 96` 1,3 SPI 68KM viewtopic.php?f=19&t=3155&p=27244#p27244\nFelicia HB 95`1,3 SPI 68KM\ngg:4430953 tel. 505-208-937\nczwartek, 3 cze 2010, 17:46\nDołączył(a): wtorek, 20 sty 2009, 11:56\nLokalizacja: na płd od wawy ( K-J)\na ja bym jedno i drugie zrobił bo nic tak nie cieszy jak pełno sprawne autko\nFelicia 1,3MPI LX,99r,sprzedana,\njest fabia 1,4 16V, 2006\nlepiej jadąc wolniej stracić 5 min z życia niż jadąc szybko w 5 min stracić życie\nczwartek, 3 cze 2010, 17:49\nDołączył(a): piątek, 21 maja 2010, 12:43\nSilnik: 1,3 SPI 68 KM\ndokładnie kolega ma rację. najpierw napraw linkę a później zamek. według mnie w aucie wszystko ma działać\nczwartek, 3 cze 2010, 23:26\nCześć Koleżanki i Koledzy\nnie chcę tworzyć nowego wątku zatem napiszę tutaj. Mam problem z włożeniem klucza do wkładki bagażnika. Jak się dobrać do wkładki aby ją zdemontować i zerknąć co się z nią stało. Klucz wchodzi do ok. 1/3długości i dalej ani rusz. Mieliście może podobny problem?\nsobota, 26 maja 2018, 19:57\nTrzeba wyciągnąć wkładkę. Do tego celu potrzebujesz wykręcić dwa wkręty na wysokości podświetlenia tablicy, oraz zdjąć tapicerkę klapy, ściągnąć cięgno i blaszkę blokującą zamek. Jak wyciągniesz zamek to wkładkę trzyma pierścień osadczy. Jak wyciągniesz ją to wyciągaj każdą z żółtych blaszek po kolei i dokładnie je oczyść z obu stron. Papier ścierny się do tego przyda. Uważaj tylko, aby nie zgubić małych sprężynek, no i aby blaszki wróciły na te same miejsca, z których zostały wyciągnięte. Powierzchnię wewnątrz wkładki też możesz przetrzeć papierem. Te blaszki mają luźno chodzić w szczelinach. Na koniec posmaruj całość i złóż.\nsobota, 26 maja 2018, 21:00\nDzięki Kolego Mateuszu za pomoc i opis.\nsobota, 26 maja 2018, 21:20\nTutaj zaskoczenie a miało nie być zaślepki.\nNad śrubami są dwie zaślepki. Obydwie kwadrat i w środku okrągła zaślepka, pod którą prawdopodobnie jest śruba. Podważam ten kwadrat, ale się kaleczy a nie wychodzi. Za co podważać za kwadrat czy za tą okrągłą?\nOkazało się, że te plastiki okrągłe musiałem rozwiercić. Mam wszystko na wierzchu ale wkładka jest scalona z plastikiem guzikiem. Czy ta wkładkę można rozebrać??? Jesli tak to w jaki sposób?\nUdało się rozebrać wkładkę, ale nie można się dostać do bębenka aby go wyczyścić bądź nasmarować.\nUdało się odrdzewić sam bębenek, na tyle że klucz cały wchodzi ale nie da się go przekręcić (stoi klucz i nie ma możliwości odblokowania zamka). Może macie jakiś patent jak to rozebrać żeby ruszyć? Zamienniki są w cenach do 40 zł i to nie problem ale to zamiennik do Felki do 1998 (przed liftem). Może któryś z Kolegów naprawiał sam bębenek wkładki bądź ma dostęp do kompletnej wkładki.\nOryginał znalazłem za 130-140 zł + przesyłka.\nsobota, 7 lip 2018, 18:31\nDołączył(a): niedziela, 21 cze 2015, 23:15\nLokalizacja: Trzebownisko Podkarpackie\nOdkopię, może komuś się przyda, taki zamek cały najlepiej do octu wrzucić na 24-48 godzin i będzie chodził jak nowy, ocet wymyje cały syf ze środka, osobiście używam octu do oczyszczania starych metalowych przedmiotów i wychodzi super, rdza płatami odpada to z zamkiem da sobie radę, tylko postukać nim żeby powietrze całe uciekło\nniedziela, 3 lut 2019, 16:12\nDołączył(a): niedziela, 3 mar 2013, 13:02\ndo octu? a ocet czasem nie powoduje korozji metalowych elementów?\n'98 felicia LXi hatchback / od 1998 w rodzinie --> szczegóły\nSKODA FELICIA CLUB POLSKA - sprzedam / kupię - grupa Facebook\nniedziela, 3 lut 2019, 19:13\nJuż bym chyba wolał wrzucić na chwilę do najzwyklejszego odrdzewiacza do stali i żeliwa. Koszt z tego co pamiętam to około 5zł w sklepie budowlanym. Później można zabezpieczyć podkładem antykorozyjnym i przesmarować ruchome elementy smarem.\nniedziela, 3 lut 2019, 21:33\nWkładka zamka jest zrobiona z ameliniowego gównolitu i mosiężnych blaszek. Nie wiem też co tam chcesz malować, elementy są spasowane dość ciasno, dodatkowa warstwa farby tylko unieruchomi ten mechanizm. Największym problemem jest twardniejący biały smar (czy tam cokolwiek to jest), najwyraźniej ocet go rozpuszcza, skoro to pomaga.\nniedziela, 3 lut 2019, 21:43\nPrzecież Rafikk napisał, że rdza płatami odpada. Czytaj ze zrozumieniem. Ja tylko odpowiedziałem na sugestię, żeby skorodowane elementy czyścić w occie. Widocznie chodziło mu o tą część co jest na dole przy karoserii. A jak chcesz się pozbyć starego smaru to wystarczy zwykła benzyna ekstrakcyjna.\nponiedziałek, 4 lut 2019, 05:04\nMój się zatarł a przy próbie rozebrania została mi w rękach kupka pyłu... Wyebałem całość do pojemnika i kupiłem (albo dostałem nie pamiętam) od DJTrance zamek starego typu ale był bez kluczyka. Przerobiłem go tak aby był otwierany centralnym zamkiem.\nwtorek, 5 lut 2019, 22:07\nDołączył(a): niedziela, 30 gru 2018, 12:52\nJa naprawiałem wkładke zamka od fabii, blaszki musiałem wybijać płaskim śrubokrętem tak był zatarty Na koniec przesmarowałem wszystko takim smarem ptfe w sprayu. Znalazłem opinie że nie powinno się smarować zamków bo wkładając brudny kluczyk smar powoduje przylepianie się zanieczyszczeń i z biegiem czasu zatarcie. Ile w tym prawdy nie wiem ani czy fabrycznie używają jakiegoś smaru lub nie.\nPoprzedniej zimy jak mróz złapał nie mogłem otworzyć klapy, ani z centralnego (mam siłownik który ciągnie dołożoną linkę, fabrycznie jest miejsce na drugą), ani z tej wajchy koło siedzenia kierowcy. wkładka mi nigdy nie działała. Jak się zima skończyła wszystko wróciło do normy, zapomniałem się za to zabrać i tej zimy problem powrócił tyle że już się nie da otworzyć klapy. Pytanie jak teraz najprościej otworzyć klapę i co się mogło zepsuć?\nwtorek, 19 mar 2019, 18:32\nPrzez tylne siedzenia się dostań do bagarka i zdejmij tapicerkę i wtedy otworzysz Może się linka wyciągnęła albo zerwała przy zamku w pasie.\nwtorek, 19 mar 2019, 18:37\nTo już sobie wyobrażam jak będzie wygodnie Co tam muszę nacisnąć pod tapicerką czy pociągnąć żeby otworzyć bo szczerze mówiąc nigdy tam nie zaglądałem? Jak ciągnę za wajche to słychać że coś tam się porusza w klapie to raczej linka powinna być cała.\nwtorek, 19 mar 2019, 18:41\nDołączył(a): sobota, 6 paź 2018, 18:09\nMyślę że filmik powinien pomóc:\nFelicia kombi 1.3 MPI 68 KM + LPG sekwencja STAG 4.\nwtorek, 19 mar 2019, 18:59


Gdzie błogosławieństwo? - Rozmowy - Polki.pl\nnapisał/a: agula9 2006-10-20 17:51\nzapewne choć kilka z Was nie będzie miało ślubu w rodzinnym domu - a w innym mieście (w tym wypadku 300 km dalej). W związku z tym pojawia się pytanie, gdzie zorganizować błogosławieństwo?\nW pokoju hotelowym wydaje mi się co najmniej dziwaczne, w sali gdzie miałoby się odbyć wesele - już trochę lepiej, ale czy nie będzie przeszkadzało obsłudze w organizacji przyjęcia?\nNaprawdę nie mam pojęcia, jak ten problem rozwiązać. Jakbyście chciały się podzielić swoimi spostrzeżeniami, byłabym wdzięczna\nnapisał/a: Madziulka1 2006-10-20 18:03\nJa mam taki sam problem. Ja mieszkam w krakowie a wesele bedzie w Ustrzykach Dolnych. I mysle ze blogoslawienstwo bedzie prawdopodobnie w pokoju hotelowym bo inaczej nie ma zadnej innej mozliwosci. A goscie napewno zrozumieja .\nnapisał/a: agula9 2006-10-20 18:05\nA co myślisz o sali weselnej? Wesele będzie w hotelu, w tym samym co będziemy spali i gdzie zatrzymają się Rodzice i goście. Może to jest jakieś wyjście?\nnapisał/a: STACHOWICZ 2006-10-20 18:07\nJa proponuję zrobic błogosławieństwo w trakcie mszy. Uczestniczyłam na takim śłubie. Bardzo pieknie to wyglądało. Organista grał cichutko wzruszającą pieśń, a rodzice kolejno pochodzili do Pary Młodej z błogosławieństwem na nową drogę życia. Kwestia uzgodnienia tylko tego faktu z księdzem.\nnapisał/a: agula9 2006-10-20 18:10\nbulinka_e, mogłabyś opisać bardziej szczegółowo przebieg takiego błogosławieństwa?\nnapisał/a: Madziulka1 2006-10-20 18:11\nJezeli chodzi o mnie to mysle raczej o bardziej odosobnionym miejscu w mniejszym gronie a nie z wszystkimi zaproszonymi goscmi ( 120 osob) dlatego zdecyduje sie chyba na pokoj hotelowy.\nnapisał/a: iza19821 2006-10-20 19:37\nMoim zdaniem Blogoslawienstwo moze odbyc sie w pokoju hotelowym...\na jezeli nie chcecie zamieszania...to tak sobie pomyslalam ze mozna ...zrobic BLOGOSLAWIENSTWO nie tak oficjalne tylko jak bedziecie wychodzic podziekowac osobiscie tzn przytulic sie do rodzicow i to by bylo tzw blogoslawienstwo ,,,lub jak bedziecie dziekowac rodzicom to wtedy rodzice wam poblogaslawiom\nnapisał/a: ~gość 2006-10-20 19:42\nizabela1982: oj, nie... chcieliśmy tradycyjne błogosławieństwo. My, jak i nasi rodzice przywiązujemy do tego wagę, więc takie "przytulanie" raczej by odpadało.\nAle dziękuję za pomysł\nnapisał/a: iza19821 2006-10-20 19:45\nNo to najlepiej zrobcie w hotelu lub przed sala\nnapisał/a: Madziulka1 2006-10-20 19:57\nbardzo ciekawy pomysl z blogoslawienstwem przy podziekowaniu :) musze to przemyslec Dziekuje :)\nnapisał/a: Belay 2006-10-20 20:07\nHmm dziwne, że mnie myśl o błogosławieństwie nie przeszła przez głowę. Może dlatego, że już teraz nam je "darowano"\nnapisał/a: STACHOWICZ 2006-10-20 21:50\nBłogosławieństwo w Kościele było celowe. Panna Młoda swój rodzinny dom miała oddalony o ponad 200 km od Wrocławia, a Ślub i wesele odbywało się w miejscu zamieszkania Pana Młodego.\nZaraz po wprowadzeniu Młodych do Kościoła, Ksiądz wszedł na Ołtarz i delikatnym skinieniem głowy zaprosił rodziców do Błogosławieństwa. Młodzi spoczęli na klęcznikach - ich twarze były skierowane w stronę wielkiego Ołtarza. Rodzice podchodzili pojedynczo, zaczynając od strony Panny Młodej. Młodym był nakreślany palcem na czole znak krzyża, a następnie zostali skropieni wodą święconą.\nCałe zdarzenie trwało zaledwie kilka minut, ale wyglądało naprawdę cudnie, szczególnie że wszyscy zgoromadzeni goście byli świadkami tej uroczystości od samego początku. A rozbrzmiewające na cały kościół organy, świetnie komponowały się z chwilowo stojącymi gośćmi, co podnosiło rangę całej ceremonii.\nZe względu na to, że byłam, widziałam z całego serca mogę taka organizację polecić.\nJa osobiście będę miała w domu błogosławieństwo, ponieważ chcę mieć orkestrę, która będzie nam towarzyszyła od przyjazdu Młodego pod mój dom, błogosławieństwo i odjazd do Kościoła.


Słup Koniński w nowym otoczeniu\nDodany dnia 08 lipiec 2019\n"Czy potraficie rozpoznać najstarszy zabytek w Koninie – Słup Koniński?" To jedno z pytań, które opublikowane zostało ostatnio na profilu Szlaku Piastowskiego na Facebooku, w ramach kampanii "Superbohater Piastowski - Zdemaskuj historię na Szlaku Piastowskim". Efekt? Wszystkie odpowiedzi były poprawne, co jednoznacznie wskazuje, że ten obiekt funkcjonuje w Waszej świadomości. A czy wiecie jak obecnie prezentuje się Słup Koniński? Koniecznie zajrzyjcie do Konina.\nDodany dnia 17 czerwiec 2019\nJeśli historia kojarzy Ci się jedynie z nudnymi godzinami przy szkolnej ławce i mozolnym zakuwaniem dat, to… ta wyprawa na zawsze odmieni Twoją perspektywę! Zabierzemy Cię w podróż, gdzie historia uczy i bawi – do miejsc, w których zaczęła się Polska.\nDodany dnia 11 czerwiec 2019\nW dniach 21-23 czerwca 2019 roku w Wielkopolsce oraz na Kujawach odbędzie się 4. edycja święta Szlaku Piastowskiego. Jest to kontynuacja narodzonej w 2016 roku idei stworzenia wspólnego przedsięwzięcia pokazującego atrakcyjność turystyczną obu regionów. Co roku w akcję angażuje się większość obiektów tego najważniejszego szlaku kulturowego w Polsce, oferując turystom nowy wymiar rozrywki – dobrą zabawę z historią w tle.\nDodany dnia 31 maj 2019\nDzień Dziecka zbliża się wielkimi krokami, bowiem święto wszystkich dzieci obchodzimy już w najbliższą sobotę. Jakie wydarzenia z tej okazji organizowane są w przestrzeni Szlaku Piastowskiego? Poznaj najciekawsze propozycje.\nAplikacja "13 pomysłów na Gniezno i okolice" nagrodzona\nDodany dnia 30 maj 2019\nRedakcja „Magazynu Literackiego KSIĄŻKI” po raz 11. przyznała Nagrody Magellana. W kategorii „przewodnik mobilny” zdobyła ją aplikacja "13 pomysłów na Gniezno i okolice", stworzona na zlecenie Starostwa Powiatowego w Gnieźnie.


Komunikat Okręgowej Rady Łowieckiej w Gdańsku z dnia 4.10.2016 r. w/s udziału Kolegów w "VI Hubertusie Gdańskim"\nOkręgowa Rada Łowiecka zaprasza Kolegów myśliwych wraz z rodzinami na uroczyste obchody "VI Hubertusa Gdańskiego". Uroczystości odbędą się22.10.2016 r. w Bazylice Archikatedralnej w Gdańsku -Oliwie .Rozpoczną sięo godz.12.30 zbiórką myśliwych i pocztów sztandarowych na placu przed Bazyliką . O godz. 13.00 Msza święta hubertowska pod przewodnictwem Metropolity Gdańskiego Arcybiskupa Sławoja Leszka Głódzia.\nMsza będzie bogato ilustrowana muzyką polskiej mszy hubertowskiej w wykonaniu zespołu Hubertus Brass z Gdyni oraz śpiewem w wykonaniu chóru. Po mszy Ok. godz.15.00 dalsza część uroczystości w Centrum myśliwskim przy ul. Jaśkowa Dolina 114. W programie wystąpienia gości , wręczenie odznaczeń, koncert muzyki myśliwskiej i biesiada myśliwska. Zapraszamy też sympatyków łowiectwa.\nZarządy kół posiadających sztandary prosimy o udział pocztów sztandarowych. W okręgu 53 koła mają sztandary. Liczymy na udział wszystkich pocztów sztandarowych. Ubarwiają one w sposób szczególny uroczystość i stanowią o sile naszej organizacji. Jest to szczególnie ważne ze względu na nagrywanie uroczystości przez ekipę TVP3 Gdańsk i prezentowanie jej w programie Panorama oraz nagrywanie specjalnego programu przez TVP 3 Olsztyn ,który będzie prezentowany również w TVP3 Gdańsk. Jest zatem ważne pokazać wszystkie sztandary kół łowieckich.\nORŁ prosi zarządy kół ,aby nie organizować w tym dniu innych imprez i umożliwiły Kolegom udział w uroczystości.\nDo zobaczenia w sobotę 22.10.2016r. na uroczystości ku czci naszego patrona.


Karol Górka 28.09.2019 20:22\nWilfredo Leon znowu zagrał wyśmienity mecz i poprowadził naszą drużynę do brązowego medalu. Dużo lepiej niż w półfinale zagrał Michał Kubiak, który w kluczowym momencie potrafił wejść na swój najwyższy poziom. Dużo lepiej zaprezentował także Fabian Drzyzga, który świetnie rozprowadzał ataki.\nSiatkarzy oceniamy w skali 1-6\nO ile w meczu ze Słowenią trudno było znaleźć jakikolwiek pozytyw w grze Drzyzgi, o tyle w meczu z Francją trudno się o cokolwiek przyczepić. Bardzo dobry rozkład ataków, 2 skuteczne bloki. To poziom, którego wymagamy od dwukrotnego mistrza świata.\nPiotr Nowakowski - 4,5\nW meczu ze Słowenią nie miał okazji do ani jednego ataku. Tym razem atakował 5 razy, popełnił jeden błąd. Dwukrotnie blokował rywali, ale aż trzykrotnie zepsuł zagrywkę. Kilkukrotnie się pospieszył w sytuacji na siatce.\nMateusz Bieniek - 4\nZagubiony na parkiecie. Kilkukrotnie przestawiany przez Michała Kubiaka przy siatce. Na korzyść trzeba jednak mu zapisać 2 punktowe bloki, 4 ataki skończone na 6 prób.\nJakub Kochanowski - bez oceny\nKarol Kłos - bez oceny\nWilfredo Leon - 5,5\nŚwietny występ Leona. Do perfekcji zabrakło punktowej zagrywki, choć kilkukrotnie odrzucił Francuzów od siatki. Przyjmował w sobotę zdecydowanie najpewniej na przestrzeni całego turnieju. Był także pierwszym wyborem Drzyzgi w ataku i trzymał bardzo wysoki poziom.\nMichał Kubiak - 5\nŚwietnie radził sobie na przyjęciu. Choć fragmentami gasł w ofensywie, potrafił w kluczowym momencie wejść na swój najwyższy poziom. Wygrał Polakom drugiego seta, kończąc akcje w samej końcówce partii. Kapitan przez duże K.\nAleksander Śliwka - bez oceny\nMaciej Muzaj - 4\nJak na atakującego kiepski występ w ataku - zaledwie 39% skuteczności. Nie popełniał jednak błędów w polu serwisowym, zdobywając nawet 1 punkt. Biorąc jednak pod uwagę, że był pierwszym atakującym, trzeba wymagać od niego znacznie lepszej formy w ataku.\nZagrał za krótko.\nPewny punkt w przyjęciu, choć nie ustrzegł się błędu w 1. secie. Potem jednak trzymał bardzo wysoki poziom, którego należy wymagać od mistrza świata.\nPaweł Zatorski - 5,5\n63% dokładnego przyjęcia, 38% perfekcyjnego. Kilka ważnych obron. Przez cały turniej najpewniejszy punkt polskiej drużyny, który nawet na krótką chwilę nie tracił koncentracji.


Wiadomości24 » Wydarzenia » Zagłodzili dziecko, bo opiekowali się wirtualnym potomkiem\nData dodania: 2010-03-07 19:09\nPara z Korei Południowej, zamiast zajmować się swoim żywym 3-miesięcznym dzieckiem to opiekowała się wirtualnym potomkiem w internecie. W rezultacie prawidziwy noworodek umarł z głodu.\nMiejscowa policja podała, że rodzice karmili swoje dziecko tylko raz dziennie, w 12-godzinnych odstępach. Sekcja zwłok jednoznacznie wykazała - noworodek zmarł z niedożywienia. Dziecko zmarło prawdopodobnie pięć tygodni temu. 41-letni mężczyzna i 25-letnia kobieta, zostali aresztowani pięć miesięcy po tym, jak zgłosili śmierć swojego dziecka. Zostali zatrzymani w mieście Suweon, na południe od Seulu, na początku tego tygodnia. Stracili ochotę do rzeczywistego życia, kiedy zwolniono ich z pracy - powiedział mediom Chung Jin-won, oficer policji z Suwon.\nZamiast zajmować się swoim noworodkiem, para przez cały czas przesiadywała przed komputerem nad grą internetową Prius Online. Jest to gra 3D typu MMORPG (rodzaj gier komputerowych RPG, w których duża liczba graczy może grać ze sobą w wirtualnym świecie) bardzo popularną w Japonii i Korei Południowej. Rozwijali w niej stworzoną przez siebie postać o imieniu Anima. Niestety, wirtualna córka stała się ważniejsza niż prawdziwy syn.\nKorea Południowa dysponuje najbardziej powszechnym szerokopasmowym dostępem do internetu na jednego mieszkańca. W całym kraju prędkość sieci wynosi 100 Mbps ale jest stopniowo aktualizowany by w 2012 r. osiągać do 1Gbps. Prowadzone przez rząd badania pokazały, że ponad 30 procent obywateli kraju jest na granicy uzależnienia od internetu.\nTagi: internet dziecko sieć uzależnienie śmierć Korea Południowa Prius Online zagłodzili dziecko zaglodzili dziecko bo grali\nTo jest tak samo jak z ta Madzią z sosnowca niektórzy ludzie tacy sadyści co oni wszyscy nie powinni mieć dzieci po co im jak wolą wirtualne masakra ?!\nMasakra.Co to za rodzice.Żal mi tego dziecka,że natrafiło na takich rodziców,no i przez to jeszcze zginęło.\nPoza tym, wracając do punktu pierwszego, skoro był to potomek wirtualny, to wiadomo, że w internecie. A co do treści - bez słów. :/\nJa tak trochę ze strony technicznej:\n*"Para z Korei Południowej, zamiast zajmować się swoim żywym 3-miesięcznym dzieckiem to opiekowała się wirtualnym potomkiem w internecie" --> Para z Korei Południowej, zamiast zajmować się swoim żywym 3-miesięcznym dzieckiem, opiekowała się wirtualnym potomkiem w internecie.\n* Skoro dziecko miało 3 miesiące, to nie było już noworodkiem. Noworodkiem jest dziecko do 4-6 tygodnia życia.\n* "Jest to gra 3D typu MMORPG bardzo popularną w Japonii i Korei Południowej" --> bardzo popularna\n* "W całym kraju prędkość sieci wynosi 100 Mbps ale jest stopniowo aktualizowany" --> aktualizowana.


TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SKAWINY CENTRUM KULTURY I SPORTU. Informator. nr 61. Skawina, wrzesień 2007 r. - PDF\nTOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SKAWINY CENTRUM KULTURY I SPORTU. Informator. nr 61. Skawina, wrzesień 2007 r.\nDownload "TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SKAWINY CENTRUM KULTURY I SPORTU. Informator. nr 61. Skawina, wrzesień 2007 r."\n1 TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ SKAWINY CENTRUM KULTURY I SPORTU Informator nr 61 Skawina, wrzesień 2007 r. 1\n2 Witamy w naszym gronie! Z prawdziwą radością informujemy Czytelników, że w naszej gminie powstało nowe stowarzyszenie regionalne o nazwie Jaśkowice Nasza Przyszłość. Zebranie założycielskie odbyło się w grudniu 2006 r. W marcu br. stowarzyszenie zostało zarejestrowane. Jego przewodniczącym został p. Bronisław Bieś, któremu serdecznie gratulujemy wyboru. Obiecujemy więcej informacji w następnym, świątecznym numerze Informatora. Zespół red. Informatora KHALIL GIBRAN ( ), arabski (libański) pisarz, malarz, myśliciel; od 1895 w USA, uczył się w słynnej szkole maronickiej Madrasat al-hikmat (Szkoła Mądrości), po jej ukończeniu zajął się malarstwem w USA, studia plastyczne w Paryżu; publikował do 1905 po arabsku, od 1918 (Szaleniec, wyd. pol. 2002; Proroka 1923, wyd. pol. 1997, Kingdom of the Imagination 1927, Jezus, Son of Man 1928, The Earth Gods 1931) po angielsku. 2\n3 Nie są Twoimi dziećmi One są synami i córkami tęsknoty życia według samych siebie One przybyły przez Ciebie Ale nie z Ciebie I mimo że są u Ciebie Do Ciebie nie należą. Możesz im dać swoją miłość, Ale nie swoje myśli Bo mają swoje własne myśli Możesz dać ich ciału schronienie, Ale nie ich duszy Bo ich dusza mieszka W domu przyszłości, Do którego nie możesz wejść Nawet w swoich snach. Możesz próbować być im równym, Ale nie usiłuj uczynić Ich sobie równymi, Bo życie nie biegnie wstecz I nie zabawia wczoraj. Ty jesteś łukiem, z którego Twoje dzieci wysłane zostały Jako żywe strzały. Pozwól napięciu łuku, W ręku strzelca znaczyć radość. Twoje dzieci Kahlil Gibran Tłumaczenie z niemieckiego Eugeniusz Krzemień\n4 Poezja Błękitnej Armii Poezja ta wyrażała tęsknotę za krajem, domem i rodziną. Odzwierciedlała myśli żołnierzy, pragnienia, nadzieje i nastroje. Dzięki niej możemy nawet po latach poznać atmosferę, jaka panowała w polskich oddziałach armii Hallera we Francji, w Rosji i na Syberii. Oto bardzo skromny wybór: Ignacy Jan Paderewski (słowa i muzyka) Hymn bojowy Hej, Orle Biały, pierzchły dziejów mroki, Leć dziś wspaniały, hen, na lot wysoki, Nad pola chwały, nad niebios obłoki, Ponad świat cały wielki i szeroki. Hej, Orle Biały, ongi tak zraniony, Zbyt długo brzmiały pogrzebowe dzwony, Rozpaczne szały i żałosne tony... Wiedź nas na śmiały czyn, nieustraszony! Hej, na bój! Na bój! Gdzie wolności zorza! Hej, na bój, na bój za polski brzeg morza! Za Polskę wolną od tyrańskich tronów, Za Polskę dawną Piastów, Jagiellonów! Hej, na bój, na bój! Taka wola Boża, Hej, na bój! na Gdańsk i brzeg morza! Za ziemię całą, tę rodzoną naszą, Za wolność wszystkich, za naszą i waszą. 4\n5 Artur Oppman (Or-Ot) Do jenerała Józefa Hallera Jenerale! Gdy Polskę okowano w pęta, Gdy, jak wielkie więzienie zamknięta, Żyła w męce, pod grozą stryczka i bagneta, Któż stanął na jej straży? Żołnierz i poeta. Obaj w duchu zbratani narodowym czynem Ojczyźnie żywot dali, wzgardzili wawrzynem, Pieśń poety, żołnierza bohaterskie blizny Jednym wołały krzykiem o wolność ojczyzny! I spełniło się słowo i stało się ciałem! Polska przez zmarłych śniona, żywych dziś udziałem. Wolny, górnym się lotem zerwał orzeł biały, A wyście grób otwarli Polsce zmartwychwstałej. Jenerale! Miecz Polski, co jak grom uderzył, On modlił się jak pacierz i jak pacierz wierzył, Kościuszków i Dąbrowskich wierny spadkobierca Dał wolność narodowi, a wziął jego serca! Jenerale! Gdziekolwiek w krucjacie tej wojny Stanął na posterunku polski żołnierz zbrojny, Tam stawała się Polska, tam od krańców świata Biegli z bronią rodacy, jak staja skrzydlata: Z tundr Sybiru, z dalekich Ameryki lądów, Spod nieba wielkiej Francji, spod zaborczych rządów, Szli zwyciężać i ginąć i ziścić dzień cudów, W tej głoszonej przez wieszcza świętej wojnie ludów. Jenerale! Jak niegdyś, dziś pod Twym przewodem Żołnierz polski z obczyzny łączy się z narodem, Ciągnie armia zwycięska, od bitw tylu krwawa, A nad nią leci w glorii wiekopomna sława, 5\n6 Rozwija dumne skrzydła, rzuca lauru liście I zwołuje kraj cały na ich i twe przyjście... Od Bałtyku do Karpat, od Niemna i Wisły, Kędy pod ręką Bożą podłe więzy prysły, Gdzie polska dźwięczy mowa i duch polski żyje, Gdzie jak dzwon zmartwychwstania polskie serce bije, W płomieniach wielkiej zorzy nad dziedzictwem starem, Jenerale! Twe imię powiało sztandarem. Jenerale! W ojczyźnie wielkiej i szczęśliwej, Gdy wyzłocą się zbożem okrwawione niwy, Gdy z pola wróci oracz, w przedwieczornej porze Po miastach, po wsiach cichych, w chacie, w starym dworze, O was będą mówili... Czas, który ubiera Zasługę w nieśmiertelność, i imię Hallera Położy obok imion, co ustami matek Sączyć będą Ojczyznę w sercach polskich dziatek I przeszłość bohaterską pokazywać w chwale, A to będzie największy Twój laur, Jenerale! 6\n7 W czasie walk w zachodniej Syberii zaroiło się od grobów żołnierzy polskich na cmentarzu w Nowomikołajewsku. Oto jeden z wierszy z tomiku Wiązanki tułacza wydanej we Władywostoku w 1920 r. Cmentarz w Nowomikołajewsku Synu Zachodu! Może cię kiedyś duch tułacz zawoła W kraje Syberii a dzikie jej sioła Dadzą ci nocleg i kącik od chłodu, Wtedy pamiętaj tam wstąpić do grodu Gdzie wśród zieleni z brzóz nie gęstym lesie, Skargą szum tychże na Zachód się niesie. Ujrzysz tam krzyże z brzozowego drzewa Wtedy zrozumiesz, o czym szum ten śpiewa, I mimo woli zobaczysz cień dumy, W głębi stojący w zbrojne dwie kolumny Polskich ranami pokrytych żołnierzy, Każdy z nich stanie jako żywy, świeży, By głosem bólu zawołać do Ciebie: Ciężko nam butwieć w syberyjskiej glebie opracował: Leszek Krupnik Towarzystwo Pamięci Generała Józefa Hallera i Hallerczyków 7\n8 Zabytki i miejsca w Małopolsce związane z Hallerami W Polsce jest sporo miejsc i zabytków związanych z zasłużonym rodem Hallerów. Dotyczy to zwłaszcza najsłynniejszych postaci: gen. Józefa Hallera, gen. Stanisława Hallera i kpt. Cezarego Hallera. Według tradycji, Hallerowie przybyli do Polski w XIII wieku* i tu się zadomowili. Linię rodu, która w drugim pokoleniu silnie związała się z Polską i Jurczycami, rozpoczął Józef Antoni Haller ( ). Dorobił się dużego majątku dzięki roztropnie prowadzonym interesom. Jego syn Marcin Alojzy postanowił osiąść na wsi i zakupił około roku 1790 dobra w Polance wiosce położonej niedaleko Krakowa. Dość dobrze radził sobie jako ziemianin, a jego dobra stały się wkrótce wzorem dla innych właścicieli. Jako pierwszy wprowadził płodozmian, co znalazło odzwierciedlenie w herbie rodu. W 1795 roku cesarz nadał mu szlachectwo, przydomek de Hallenburg oraz herb z liśćmi akantu i trzema koniczynkami, które według tradycji miały symbolizować nowatorstwo w rolnictwie. Syn Marcina, Józef, był prezesem senatu Wolnego Miasta Krakowa. Był inicjatorem budowy szpitala św. Łazarza, stałego mostu na Wiśle w Podgórzu, w 1835 r. kazał wybić srebrną monetę Rzeczypospolitej Krakowskiej, wspierał skutecznie odnowę krakowskich zabytków. Nie cieszył się jednak popularnością wśród mieszkańców ze względu na zbytnią uległość wobec władz zaborczych. Jego synów o brak patriotyzmu nie można posądzić. Najbardziej burzliwe życie miał Cezary Emil, ur. w 1822 r. właściciel majątku w Mianocicach (powiat miechowski), żonaty z Julią Helclówną. Uczestnik powstań 1848, 1863 roku, wielokrotnie był więziony przez zaborców. Po powrocie do Królestwa Polskiego oddał się prowadzeniu majątku rodzinnego w Mianocicach. Łożył wówczas wielkie kwoty na cele charytatywne. Założył ochronkę dla dzieci i szpitalik w Mianocicach, który oddał pod opiekę sióstr felicjanek z Krakowa. Po śmierci ojca objął wraz z bratem Henrykiem w spadku Hotel * Wiadomość tę przekazuję za: Edward Ligocki O Józefie Hallerze. Życie i czyny na tle współczesności dziejowej. W-wa O tradycji tej wspominają także inni autorzy, np. Rojewicz, Zinkow i Śliwonik. 8\n9 Saski w Krakowie, który uwolnił od kwaterunku władz wojskowych i postawił na najwyższym poziomie w mieście. Majątek w Mianocicach pozostał w rękach Hallerów do 1945 roku, kiedy został upaństwowiony, a rodzinę usunięto. Dwór użytkowany był jako magazyn owoców, a następnie jako biura Spółdzielni Produkcyjnej. Od 1952 roku w Mianocicach jest Państwowy Dom Opieki Społecznej. Dwór wpisany jest do rejestru zabytków. Pochodzi z końca XVIII w., jest cennym obiektem architektury klasycystycznej z dekoracją fasad późnoklasycystycznych. Jest to pałac murowany dwuskrzydłowy z wydatnymi ryzalitami. Elewacja frontonowa ma sześciokolumnowy, okazały wgłębny portyk z toskańskimi pilastrami. Wnętrza dworu zostały częściowo przebudowane. Z kaplicy pałacowej i używanych pomieszczeń wymontowano elementy zabytkowe, ozdobne kraty, parkiety, szafy gdańskie, które są przechowywane na terenie budynku. W holu pozostał jedynie neobarokowy kominek. Dwór otoczony jest zachowanym częściowo parkiem krajobrazowym. Najmłodszy syn Józefa Władysław (ojciec gen. Stanisława) osiadł w Polance Hallera, a trzeci z braci, Henryk, zakupił Jurczyce. Starsi mieszkańcy Jurczyc bardzo ciepło wspominają rodzinę Hallerów. Tutaj osiadł Henryk ze swoją żoną Olgą z Tretterów i doczekał się licznej gromadki dzieci. Najstarszy syn August poświęcił się służbie dyplomatycznej, pozostali synowie obrali karierę wojskową. Kapitan Cezary poległ w obronie Śląska Cieszyńskiego w 1919 roku w Kończycach Małych. Edmund zmarł przedwcześnie w 1915 roku, Karol dosłużył się stopnia majora artylerii i w tej randze, już po odzyskaniu niepodległości, przeniesiony został do rezerwy. Córka Anna była nauczycielką, pracowała w Mysłowicach, gdzie w okresie międzywojennym była prezesem Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Nauczycieli oraz prowadziła aktywną działalność patriotyczną wśród Polaków na Śląsku. Ewa prowadziła rodzinne gospodarstwo w Jurczycach, wiele czasu poświęcając pracy społecznej wśród mieszkańców Jurczyc i Radziszowa. Najbardziej znany jest gen. Józef Haller współtwórca polskiego harcerstwa, dowódca II Brygady Legionów, Naczelny Wódz Błękitnej Armii, kandydat na prezydenta II Rzeczypospolitej; w wojnie z bolszewikami w 1920 r. formował Armię Ochotniczą, współorganizator Frontu Morges, Stronnictwa Pracy, konkurent J. Piłsudskiego, po zamachu majowym odsunięty od czynnej służby; w czasie II wojny światowej minister rządu 9\n10 emigracyjnego. W Jurczycach spędził dzieciństwo, w latach młodzieńczych opuścił rodzinne gniazdo, by się kształcić. Wakacje spędzał często w Jurczycach. W późniejszych czasach w okolicach Krakowa pojawiał się na uroczystościach rodzinnych. Dworek w Jurczycach był mały, mieszkało tutaj rodzeństwo, więc Józef zakupił resztówkę w Gorzuchowie na Pomorzu, gdzie zamieszkał z żoną i synem aż do II wojny światowej. Po wojnie pozostał w Anglii, w Londynie, gdzie zmarł 6 czerwca 1960 roku i tam też został pochowany. W 1993 r. ciało jego sprowadzono do Polski i pochowano w krakowskim kościele garnizonowym. Można wybrać się na wspaniałą wycieczkę śladami Błękitnego Generała i jego rodziny. Zacznijmy od dworku w Jurczycach, gdzie w 1873 roku urodził się gen. Józef Haller. Dwór jest drewniany, parterowy, bez określonego stylu, z szeroką werandką na drewnianych słupach. Pokryty został drewnianym gontem, z którego prześwitują bawole oczka. Zbudowany został na przełomie XVII i XVIII w.; była to typowa siedziba szlachecka. W latach późniejszych był dwukrotnie powiększany. Po drugiej wojnie światowej dwór przeszedł w posiadanie Uniwersytetu Jagiellońskiego, nie remontowany ulegał zniszczeniu. Obecni właściciele Elżbieta i Marian Krawczykowie remontują zabytkowe zabudowania i przywracają do świetności dworek oraz park. Są członkami Towarzystwa Przyjaciół Generała Józefa Hallera i Hallerczyków i chętnie udostępniają teren zwiedzającym. Wokół dworu był włoski ogród, po którym zachowały się tylko stare buki, piękna magnolia, miłorząb japoński, lipa rozłożysta, pochylona sosna kanadyjska oraz mocno przetrzebiona aleja brzozowa, zasilona dzisiaj młodymi drzewkami. Z północnej strony rozciąga się malowniczy widok na dolinę Wisły, Skawinę, Lasek Wolski z lśniącym w słońcu od bieli klasztorem kamedułów na Bielanach. Od zachodu wzgórze jurczyckie sąsiaduje z Polanką. W słoneczny dzień z parku w kierunku południowym można podziwiać panoramę Tatr z Babią Górą z jednej strony i Beskid Wyspowy z drugiej. Tuż obok dworu jest Dom Ludowy Hallerówka. Na ścianie budynku 10 VI 2000 r. na zakończenie pierwszej ogólnopolskiej sesji Towarzystwa Pamięci Generała Józefa Hallera i Hallerczyków wmurowano tablicę ku pamięci gen. Józefa Hallera. Tablicę poświęcił ks. Stanisław Kwak, proboszcz parafii w Radziszowie, syn hallerczyka. Jest to miejsce uroczystych spotkań mieszkańców. 10\n11 Ważnym obiektem jest budynek byłej szkoły w Jurczycach, wybudowany w 1908 roku. Fundatorkami były Anna i Ewa Haller, siostry gen. Józefa Hallera, które wiele czasu poświęcały jurczyckim dzieciom. Pomagały im przygotować się do egzaminów, zdolnych uczniów wysyłały na naukę do Krakowa, gdzie zdobywali oni zawód. W okresie międzywojennym była tu siedmioklasowa szkoła podstawowa, a po drugiej wojnie światowej najpierw czteroklasowa, a potem trzyklasowa, W 1999 roku szkołę zamknięto, a dzieci dowożone są do Radziszowa. Od 2000 r. funkcjonuje tu Izba Pamięci Rodu Hallerów. Znajduje się tu również siedziba Towarzystwa Pamięci Generała Józefa Hallera i Hallerczyków. Ekspozycja zawiera pamiątki związane z życiem i działalnością najsłynniejszych członków rodu Hallerów i żołnierzy Błękitnej Armii, czyli hallerczyków. Cennymi eksponatami są portrety gen. Józefa Hallera z różnych okresów jego życia i kariery, unikatowe pocztówki i plakaty z jego podobizną z okresu wojny polsko-bolszewickiej, nawołujące do obrony kraju, zdjęcia rodzinne oraz artykuły i publikacje nawiązujące do wielkich i ważnych wydarzeń z historii Polski, których uczestnikiem był ten sławny Polak. Zgromadzono również pamiątki: dokumenty, medale, fotografie, elementy mundurów oraz artykuły, które pogłębiają wiedzę na temat hallerczyków, ich losów i późniejszych kontaktów z gen. Józefem Hallerem. Wśród eksponatów znajdują się zdjęcia zabytkowych dworów i miejsc w naszym regionie, ale również i całej Polsce, związanych ze słynnymi członkami rodu Hallerów. Zgromadzona w jednym miejscu literatura daje uczniom i młodzieży możliwość zgłębienia tematu, poznania małej ojczyzny i rozbudzenia patriotyzmu lokalnego. Na bazie eksponatów Izby powstało wiele prac szkolnych. Nauczycielom, którzy wraz z uczniami chętnie odwiedzają ekspozycję, daje ona możliwość realizacji ścieżki regionalnej i rozbudzania twórczej aktywności wychowanków. Opiekun Izby przeprowadza dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów, liceów oraz wycieczek PTTK lekcje historii. Można też wybrać się na wspaniałą wycieczkę śladami Błękitnego Generała i jego rodziny po Gminie Skawina. Materiały zgromadzono dzięki ofiarności członków Towarzystwa z całej Polski; są cennym uzupełnieniem historii naszego regionu, kraju, pomagają zatrzymać czas, są źródłem wiedzy dla uczniów i młodzieży oraz elementem pamięci narodowej. Generał Józef Haller jest wielką postacią naszej historii, 11\n12 wspaniałym patriotą, Polakiem, o którym pamięć powinna trwać. Jego czyny na stałe wpisały się w historię naszego kraju. Izba taka jak w Jurczycach nie pozwoli mu odejść w niepamięć. Po wystawie oprowadza twórca i opiekun wystawy mgr Teresa Szczygieł po wcześniejszym uzgodnieniu terminu lub inż. Leszek Krupnik, przewodniczący TPGJHiH. Ważnym wydarzeniem w działalności towarzystwa było zaangażowanie się w organizację przejazdu Ojca Świętego Jana Pawła II przez Radziszów (parafia Jurczyc) 19 sierpnia 2002 roku. Przed kościołem Papież pobłogosławił kopię obrazu Matki Bożej Hallerowskiej. Na pamiątkę tego wydarzenia obok budynku szkoły w Jurczycach państwo Elżbieta i Marian Krawczykowie ufundowali kaplicę-zadaszenie. Znajduje się w niej pamiątkowy ołtarz, na którym wisiał obraz podczas przejazdu Ojca Świętego. Jest to teraz miejsce odprawiania polowych mszy świętych z okazji różnych rocznic. W sąsiednim Radziszowie wśród dokumentów parafialnych proboszcz przechowuje cenną pamiątkę; jest to metryka chrztu gen Józefa Hallera. W kościele parafialnym 13 VIII 1873 roku ochrzczono tego wielkiego Polaka. Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca został zbudowany w XV w. Jest murowany, jednonawowy, z wczesnobarokowym ołtarzem głównym z XVII w. Na zewnętrznej, północnej ścianie kościoła znajduje się tablica pamiątkowa z napisem: Pamięci Kazimierza Hallera z Jurczyc zamordowanego przez Niemców w Oświęcimiu w r w 36 r. życia Ufundowała ją pani Joanna Wiland, pasierbica Karola Hallera (brata gen. Józefa a ojca Kazimierza). We wnętrzu świątyni po lewej stronie ołtarza wisi obraz Matki Bożej Hallerowskiej pobłogosławiony przez Jana Pawła II w 2002 roku. Oryginał obrazu, namalowany przez Jana Czesława Moniuszkę, znajduje się w Mińsku Mazowieckim. W 1920 roku przed nim generał Józef Haller modlił się, zanim wyruszył do walki z bolszewikami w słynnej bitwie warszawskiej i przed nim dziękował za wspaniałe zwycięstwo. W Radziszowie na cmentarzu jest ziemny grób Hallerów z Jurczyc. Spoczywają w nim: Olga matka Błękitnego Generała, brat Edmund i dwie 12\n13 siostry Anna i Ewa. Na wykonanym z piaskowca cokole z krzyżem znajdują się napisy: (od północy) D.O.M. Edmund Haller ur. 2 VII 1872 r. 20 VIII 1916 r. Olga Haller (od południa): D.O.M Ewa Hallerówna ur. 22 XI 1881 r. 15 I 1930 r. Anna Hallerówna 5 VI IV 1969 Z inicjatywy mieszkańców Jurczyc w 2000 r. grób został odnowiony. Na zachód od Jurczyc, dobrze widoczny na sąsiednim wzgórzu, rozciąga się park, a wśród drzew znajduje się rozległy zespół dworski. To Polanka Hallera, siedziba rodowa Hallerów. Najwybitniejszym z polanieckich Hallerów był syn Władysława, generał Stanisław Haller, szef sztabu Twierdzy Kraków, w latach jako generał dywizji był Szefem Sztabu Generalnego, w 1926 r. na skutek nieporozumień z Józefem Piłsudskim podał się do dymisji i aż do wybuchu II wojny światowej w 1939 r. gospodarował w Polance. Ponieważ nie przyjęto go do wojska, ewakuował się na wschód. Tam władze sowieckie aresztowały go i osadziły w Starobielsku, gdzie zginął. Dwór i park krajobrazowy to rozległy zespół podworski wraz z parkiem; zajmuje spłaszczone, najwyższe we wsi wzniesienie i doskonale jest widoczny w dużym promieniu jako kępa drzew. Klasycystyczny dwór składa się z dwóch, znacznie pod względem architektonicznym różniących się od siebie części. Od południa jest to obszerny, parterowy budynek, z sze- 13\n14 rokim, piętrowym ryzalitem od strony ogrodu, zwieńczonym trójkątnym tympanonem. Ta część dworu pochodzi z pierwszej połowy XIX w. Nieco później od strony północnej do dworu przybudowano galerię, podpartą kilkoma filarami. Galeria połączona jest z portykami, nad którymi wznoszą się tympanony, ozdobione herbami Hallerów. Do niedawna dwór był stosunkowo nieźle utrzymany, ostatnio zaczyna ulegać dewastacji. Na zapleczu dworu stoją jeszcze niektóre dawne zabudowania gospodarcze, jak stajnia, spichlerz oraz czworaki, przebudowane na mieszkania dla pracowników. Nadal dość dobrze prezentuje się park krajobrazowy, mimo pewnej dewastacji i zaniedbania. Założono go na początku XIX w. bliżej dworu, a w około sto lat później poszerzono ku południowi, gdzie poprzednio mieścił się ogród i warzywnik. Te etapy powstawania parku wyraźnie są widoczne w ogólnym układzie i w wieku drzew. Do najokazalszych i najcenniejszych spośród nich należą: buk zwyczajny w odmianie purpurowej, dwa ogromne platany we wschodniej części parku, dwa cisy, piękny okaz wiecznie zielonego żywotnika zachodniego, czyli tui. Zasadniczy drzewostan parku tworzą drzewa rodzime, w tym najliczniejsze: grab zwyczajny, lipa drobnolistna, dąb szypułkowy, dąb zwyczajny, jesion wyniosły, brzoza, klon zwyczajny. Od parku na południe, w kierunku stawu w dolinie, biegnie aleja starych dębów. Polanka należy do parafii krzęcińskiej, stąd na cmentarzu w Krzęcinie znajduje się grób Hallerów, właścicieli Polanki Hallera. Przykryty jest dużą płytą nagrobną, na której leży duży krzyż z piaskowca z napisem: Grób Hallerów z Polanki Władysław 1897, Lucyna z Urbańskich 1926 Władysław 1905, Mieczysław 1917 Pamięci generała Stanisława 1940 Starobielsk Nieco dalej znajduje się pomnik nagrobny zwieńczony kulą, na którym umieszczono już dzisiaj prawie nieczytelny napis: Najukochańszemu z ojców Marcinowi Alojzemu Józef Franciszek Haller 14\n15 W północnej części dziedzińca przepięknego drewnianego kościoła pod wezwaniem Narodzenia Panny Marii z około1700 roku, rozbudowanego pod koniec XIX w., znajduje się grobowiec z pomnikiem rodziny Günterów, właścicieli Krzęcina i Facimiecha. W grobowcu tym pochowana została Maria z Hallerów, która popełniła mezalians, ponieważ wyszła za mąż za kawalera niższego stanu. Jak wspomina w swych opowiadaniach Kazimierz Girtler: pokochała austriackiego oficera, który był tęgi mężczyzna, rosły i przystojny, uczony prawie na lejtnanta. Nie dogadzał starym ten związek i odprawiono z niczym młodego amanta, który nie mogąc wyżyć bez swej lubej, zmówił się z nią, uprowadził z rodzicielskiego domu. Zwał się Günter. Maria wyszła za mąż (za niego) w 1807 roku, a brat Marii Józef ( ) wspaniale postąpił z swej strony, wydzieliwszy Günterom Facimiech i Krzęcin około 1814 r. Majątek ten pozostał w rękach Günterów do II wojny światowej. Ciekawe miejsca związane z Hallerami znajdziemy również w Krakowie. Warto zobaczyć Kościół Garnizonowy pod wezwaniem św. Agnieszki przy ul. Dietla 30. W kościele znajdują się tablice poświęcone pamięci Polaków zamordowanych przez Rosjan w 1940 roku w Katyniu, Ostaszkowie i Starobielsku. Wśród nich jest tablica poświęcona gen. Stanisławowi Hallerowi z Polanki Hallera. Stanisław Haller za zasługi położone w żołnierskiej służbie dla Rzeczypospolitej doczekał się należnej pamięci. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 1996 roku został patronem 5 Pułku Dowodzenia Krakowskiego Okręgu Wojskowego w Krakowie. Przy ołtarzu z prawej strony można zobaczyć sarkofag, w którym złożono szczątki gen. Józefa Hallera, sprowadzone dzięki inicjatywie i wysiłkom harcmistrza Wojciecha Szydłowskiego z Bielska-Białej. W dniu r. o godz. 16 uroczysty orszak z trumną Błękitnego Generała został wprowadzony przez kardynała Franciszka Macharskiego do kościoła pod wezwaniem św. Agnieszki w asyście bielskich harcerzy i żołnierzy V Pułku Strzelców Podhalańskich. Wielki Polak, przez tyle lat zapomniany przez rodaków, spoczął w ojczystej ziemi. Przy kościele znajduje się też wystawa eksponatów związanych z generałem Józefem Hallerem. Będąc w Krakowie należy odwiedzić Cmentarz Rakowicki, na którym znajduje się grobowiec rodziny Hallerów. Spoczywa w nim ojciec gen. Józefa Hallera. 15\n16 Cmentarz Rakowicki w Krakowie napisy na grobowcu Hallerów: D. O M. Józef de Hallenburg Haller Prezes Senatu Rzeczpospolitej Krakowskiej Henryk Haller Dyrektor Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego we Lwowie Julian Poraj Zakrzeński z Miechowa Elżbieta z Hallerów Zakrzeńska Karol Haller z Jurczyc Major Wojsk Polskich Najlepszej Matce Elżbiecie z Gorczyńskich oraz jedynej Siostrze Helenie pogrążeni w żalu Cezar z Mianocic Henryk z Jurczyc Władysław z Polanki Haller de Hallenburg Hallerowie Ku czci i pamięci Cezarego Hallera powstańca walk o niepodległość Polski w latach 1846 oraz 1863; więźnia twierdz pruskich i austriackich 1915 Mianocice Bolesława Zakrzeńskiego Prezesa Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz Towarzystwa Rolniczego w Kielcach w latach Sieborowice Lucyny z Urbańskich Haller uczestniczki powstania Polanka Haller Stanisława Hallera Generała Wojsk Polskich, Dowódcy III Armii w roku 1920, Szefa Sztabu Generalnego w latach Józefa Hallera Generała Wojsk Polskich Twórcy Armii Polskiej we Francji w roku Londyn 16\n17 Ślady Hallerów znajdziemy również na Wawelu. W murze obronnym wmurowana jest pamiątkowa cegła informująca, że rodzina ta była fundatorem odnowy naszego wspaniałego zabytku. W zbiorach archiwum wawelskiego znajdują się też cenne dokumenty i pamiątki po Annie Haller, siostrze generała Józefa Hallera. W Katedrze na sarkofagu królowej Jadwigi umieszczona jest litania ułożona przez generała Józefa Hallera. Gdy jego matka była ciężko chora, prosił o pośrednictwo Królowej Jadwigi. Z Hallerami związana jest też miejscowość Dwory koło Oświęcimia. Na początku XIX wieku właścicielką była Barbara z Hallerów Rotmanowa. Z datą jej śmierci (1805) związana jest budowa istniejącej do chwili obecnej kaplicy zbudowanej w stylu klasycystycznym. Jest to okrągły obiekt murowany, nakryty półkolista kopułą. Ściany zewnętrzne kaplicy podzielone są ośmioma pilastrami jońskimi, podpierającymi belkowanie. Wejście do kaplicy zamknięte jest klasycystyczną żelazną kratą. Przez całe dziesięciolecia w ołtarzu był posąg św. Barbary (patronki Barbary Rotmanowej), a obecnie miejsce to zajmuje lżejsza figura NMP, a posąg św. Barbary stoi obok ołtarza. Są też cztery drewniane również klasycystyczne lichtarze. Przy drzwiach wejściowych w kamiennej posadzce jest płyta przykrywająca wejście do podziemia kaplicy, w którym znajdują się trumny z prochami rodziny Hallerów. Na ścianach kaplicy, po obu stronach ołtarza, wmurowane są dwie tablice. Jedna z nich jest poświęcona jest Cezaremu Hallerowi de Hallenburg, ufundowana 26 czerwca 1920 roku przez Cieszyniaków mieszkających od 1920 r. w osadzie barakowej w Oświęcimiu. Był to ich dowód pamięci i czci za jego bohaterską śmierć poniesioną obronie Śląska Cieszyńskiego. Dzisiaj patriotyzm i ojczyzna to słowa, które znowu zaczynają być ważne. Pozwalały Polakom przetrwać trudne chwile historii, a teraz nabierają innego wymiaru. To walka na rzecz ocalenia od zapomnienia zabytków, pamięci o wielkich Polakach i ich dziełach naszego dziedzictwa narodowego. Opracowanie mgr Teresa Szczygieł 17\n18 Dziewięćdziesiąta rocznica powstania Armii Polskiej we Francji (Armii Błękitnej, Armii Hallera) Podstawę prawną tworzenia Armii Polskiej we Francji stanowił dekret prezydenta Republiki Francuskiej, Raymonda Poincarego z 4 czerwca 1917, którego pierwszy artykuł głosił: Formuje się we Francji, na czas wojny, Armia Polska autonomiczna, pod najwyższym dowództwem francuskim, walcząca pod sztandarem polskim. Trzeba tu dodać, że władze francuskie decyzję o utworzeniu Armii Polskiej uzgodniły z ambasadorem rosyjskim w Paryżu, Aleksandrem Izwolskim, ambasadorem sojuszniczego państwa, którego poddanymi była wówczas większość Polaków. Ważnym czynnikiem przy formowaniu Armii stał się trzynasty punkt orędzia prezydenta Stanów Zjednoczonych A. P. z 22 stycznia 1917, w którym Woodrow Wilson oznajmiał, że Polska musi powstać jako państwo niepodległe i zjednoczone. Niedługo po ukazaniu się dekretu prezydenta Poincarego, 10 sierpnia 1917, został utworzony pod przewodnictwem Romana Dmowskiego Komitet Narodowy Polski, uznany przez Sprzymierzonych za oficjalne przedstawicielstwo Narodu Polskiego, którego jednym z celów było utworzenie Armii Polskiej, sprzymierzonej z siłami zbrojnymi koalicji, tj. Francji, Wielkiej Brytanii, Włoch i Stanów Zjednoczonych, walczącej z państwami centralnymi. 22 lutego i 28 września 1918 zostały zawarte między Komitetem Narodowym Polskim a Rządem Francji umowy, na mocy których Armia Polska została podporządkowana Komitetowi. Dla jej zorganizowania minister wojny Republiki Francuskiej powołał Misję Wojskową Francusko-Polską, której przewodniczącym został generał dywizji Louis Archinard. W skład jej wchodził m.in. ppłk armii francuskiej Adam Mokiejewski. W lokalu Misji został zawieszony sztandar Kompanii Bajończyków (Bajończycy był to oddział ochotników polskich w strukturach Legii Cudzoziemskiej, powstały w 1914 roku, głównie z członków Sokoła i Strzelca. Aby podkreślić swoją niezależność i odrębność narodową zwrócono się z prośbą o nadanie kompanii sztandaru z wizerunkiem orła. Po uzyskaniu zgody sztandar zaprojektował Xawery Dunikowski. Legion 18\n19 Bajończyków dzielnie walczył i znalazł uznanie władz francuskich; po bardzo dużych stratach został wycofany z walk. Sztandar podziurawiony 34 przestrzeliny trafił wraz z byłymi żołnierzami legionu do Armii Polskiej we Francji i w 1919 r. na defiladzie zwycięstwa w Paryżu niesiony był na czele oddziału polskiego reprezentującego Armię Polską we Francji przez rtm. Jana Sobańskiego). 27 czerwca 1917 do dyspozycji Armii został oddany obóz wojskowy w Sille le Guillaume w północno-zachodniej Francji. Komendantem obozu został mianowany kapitan Władysław Jagniątowski, były oficer Legii Cudzoziemskiej. 26 grudnia 1917 roku przypłynął do Bordeaux pierwszy oddział ochotników z Ameryki. Tak to wydarzenie opisuje kpt. Jagniątowski: W mieście powiewały chorągwie polskie! Gdy okręt zbliżył się na kilkaset metrów do przystani, nasi trębacze w Sille-le Guillaume zaczęli grać Jeszcze Polska nie zginęła, na co z z okrętu rodacy z Ameryki odpowiedzieli chóralną pieśnią Boże coś Polskę. Wzruszenie chwyciło nas za gardło! Płk. Mokiejewski, który na ogół robił na nas wrażenie wesołego i lekkomyślnego bon vivanta, tym razem bardzo spoważniał, łzy zakręciły mu się w oczach!... Niebawem 1200 sokołów polskich, porządnie umundurowanych przez Kanadę, wylądowało na brzegu. Ich marsowa postawa i jednolita sprawność w manewrowaniu wzbudziły ogólny podziw u Francuzów, a ich karność i porządek podczas pobytu w koszarach stawiano za przykład miejscowym żołnierzom francuskim. Przybycie do obozu tego pierwszego oddziału z Ameryki było dla nas prawdziwym promieniem słońca, stworzyło nową erę dla armii polskiej! Wszyscy podnieśliśmy głowy do góry!... Za pierwszym oddziałem wkrótce przybył drugi, trzeci... piąty... dziesiąty. Każdy z oddziałów posiadał chorągiew narodową albo z orłem białym, albo z Matką Boską Częstochowską. Każdy z tych oddziałów przeszedł w obozie przez moje ręce. Każdy z nich witałem w imieniu oddalonej ojczyzny, wlewając otuchę, wiarę w lepszą przyszłość... W maju 1918 roku 1 Pułk Strzelców Polskich walczył już na froncie. 22 czerwca tegoż roku przed frontem oddziałów Armii prezydent Poincare, w obecności dowódcy 4 Armii generała Henriego Gourauda, wręczył Romanowi Dmowskiemu sztandary ufundowane przez miasta francuskie dla pułków 1 Dywizji Strzelców. Armia Polska i jej 1 Dywizja (następne formowano w terminie późniejszym) pozostawały pod dowództwem wyższych oficerów francuskich. Dopiero 13 lipca 1918 przybył do Paryża generał Jó- 19\n20 zef Haller, dowódca II Korpusu Polskiego, rozbrojonego po bitwie pod Kaniowem, który został przez Komitet Narodowy Polski mianowany dowódcą Armii Polskiej we Francji. 1 października złożył on przed frontem oddziałów 1 Dywizji Strzelców przysięgę na jej sztandary. następującej treści: Przysięgam przed Panem Bogiem Wszechmogącym w Trójcy Świętej Jedynym, na wierność Ojczyźnie mojej, Polsce. Jedynej i Niepodzielnej. Przysięgam, iż gotów jestem oddać życie za świętą sprawę jej zjednoczenia i wyzwolenia, bronić sztandaru mego do ostatniej kropli krwi, dbać o dobro powierzonych mi żołnierzy, strzec karności wojsk. Przysięgam, że złożone w moje ręce Naczelne Dowództwo Wojsk Polskich wedle najlepszej wiary, sumienia i honoru wojskowego dla dobra Narodu Polskiego i wyzwolenia Ojczyzny sprawować będę. Tak mi, Panie Boże, dopomóż. Według Dariusza Radziwiłowicza gen. Hallera mianowano dowódcą Armii dopiero 4 października, a zaprzysiężono 6 października w rejonie Nancy. Z treści przysięgi jednoznacznie wynika, że gen. Józef Haller był pierwszym Naczelnym Wodzem Wojsk Polskich. Organizacja dalszych polskich dywizji nabrała tempa po ustaniu działań wojennych na froncie zachodnim. Rekrutację prowadzono w obozach jeńców z armii niemieckiej i austriackiej, we Francji i we Włoszech (tu ok ). Zgłaszali się też w ciągle dużej liczbie ochotnicy z Ameryki, zwłaszcza ze Stanów Zjednoczonych i Kanady (ok ). Dołączali oficerowie z polskich korpusów z terenu Rosji. Dowództwu Armii podporządkowano też dwie polskie dywizje na Wschodzie, czwartą w Odessie i piątą na Syberii, a także oddział w Murmaniu (w sile batalionu). W kwietniu roku 1919 rozpoczął się powrót Armii do Polski. Stan jej według Wacława Lipińskiego przedstawiał się następująco: I Korpus 1, 2 i 3 Dywizja Strzelców II Korpus 4 i 5 Dywizja na Wschodzie III Korpus 3, 6 i 7 Dywizja Strzelców Ponadto istniała Dywizja Instrukcyjna, która była samodzielnym związkiem taktycznym (dywizja ta po przybyciu do kraju w całości ulokowana została w Kutnie). Łącznie Armia liczyła osiemnaście pułków strzelców, sześć pułków artylerii polowej, dwa pułki artylerii ciężkiej, dwa pułki szwoleżerów (jazdy 20\n21 dywizyjnej) i zalążek trzeciego, pułk czołgów, siedem eskadr lotniczych, wojska techniczne i samochodowe. Ponadto oddziały zapasowe: 12 baonów piechoty, szwadron kawalerii, sześć baterii artylerii, trzy kompanie saperów. W sumie ok żołnierzy. O północy z 19 na 20 kwietnia Józef Haller dotarł do Leszna, skąd wysłał depeszę do Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego, do Marszałka Sejmu i premiera o przybyciu Błękitnej Armii do kraju. Powrót ten dotyczy tylko dywizji z Francji. Zupełnie inaczej wyglądał powrót dywizji z rejonów Rosji. Wojska te formowane były na terenach nie podległych wojskom centralnym, a także wolnych od wpływów bolszewików. Były to rejon Murmańska, Kubania i Syberia. Z terenów tych tylko 4 Dywizja Strzelców Polskich pod dowództwem gen. Lucjana Żeligowskiego z bronią w ręku powróciła w 1919 r. do kraju. 5 Dywizja Strzelców Polskich na Syberii po bardzo dramatycznych losach, wraz z mianowanym przez gen. Hallera dowódcą Wojsk Polskich we Wschodniej Rosji i na Syberii ppłk. Walerianem Czumą, dostaje się do niewoli bolszewickiej i do kraju powraca dopiero w 1922 r. po wymianie jeńców. Części tej dywizji pod dowództwem płk. Kazimierza Rumszy udaje się uniknąć niewoli; przybywa drogą morską do Gdańska 1 sierpnia 1920 r. i tworzy Brygadę Syberyjską. Brygada ta wzięła już udział w Bitwie Warszawskiej Oddziałom formowanym w rejonie Murmańska przez Archangielsk, również drogą morską, udało się powrócić w grudniu 1919 r. do kraju. Umundurowanie i wyposażenie Ubiór Armii Polskiej regulowały rozkazy francuskie. Po raz pierwszy zostały one wydane w języku francuskim w Paryżu 30 września Podstawowe kwestie ubiorcze załatwione zostały jednym zdaniem: Ubiór Armii Polskiej we Francji (mundury, wypustki, galony, cyfry, oznaki oficerów i oddziałów) jest taki sam jak ubiór Armii Francuskiej z sukna błękitnego, określony przepisami z 12 października 1916 roku. Tak więc barwa i krój munduru były francuskie. Był to mundur niepraktyczny i źle maskujący w warunkach polowych, ponieważ jednak polskie jednostki formowane we Francji otrzymywały uzbrojenie, oporządzenie i umundurowanie z magazynów Armii Francuskiej, nie było wyboru. Musiano nosić mundury archaiczne w porównaniu z brytyjskimi czy amerykańskimi. 21\n22 Hełmy były stalowe typu Adrian z grzebieniami, pokryte farbą w kolorze munduru, zdobione blachami (plakietkami) z symbolami rodzajów broni. Oporządzenie żołnierskie było ciężkie i niewygodne (duży tornister, kociołek, bidon na wino). Pas szeregowych uzupełniały szelki. Noszono na nim trzy duże, pojedyncze ładownice; dwie z przodu, jedna z tyłu. Czapka z błękitnego sukna składała się z denka w kształcie kwadratu, zaokrąglonego na rogach i ozdobiona na wszystkich szwach i na dolnej krawędzi otoku wypustkami w różnych kolorach: bataliony strzeleckie ciemnozielone artyleria czerwone inżynieria czarne szwoleżerowie ciemnoniebieskie. Według przepisu z 30 września 1917 roku wszystkie rodzaje broni Armii Polskiej we Francji (prócz strzelców) miały nosić na lewej kwaterze czapki narodowego orła (bliżej nieokreślonego) haftowanego na krążku amarantowego sukna białą nicią bawełnianą dla szeregowych, srebrzystą dla oficerów. Takie same orły szeregowi i oficerowie wszystkich rodzajów broni mieli nosić na naramiennikach. Orła zaprojektował ppor. Jan Henryk Rosen (syn znanego malarza-batalisty). Orły te były stylizowane na wzór piastowskich z opuszczonymi skrzydłami, w otwartej koronie. Strzelcy w miejscu orła mieli na czapce trąbkę myśliwską, wyciętą z zielonego sukna, dla oficerów, adiutantów i aspirantów haftowaną srebrzystą nicią. Orły umieszczono także na guzikach, a także na czaprakach siodeł. Umundurowanie kawalerii składało się z czapki z daszkiem, hełmu z orłem jagiellońskim, kurtki z patkami; płaszcze długie, jednorzędowe, spodnie do jazdy konnej. W Armii Polskiej we Francji było tylko dwu generałów polskiej narodowości (generałowie francuscy przydzieleni do Armii Polskiej nosili francuskie mundury); obaj o niepolskich nazwiskach Józef Haller i Edward de Castellaz (był generałem dywizji armii rosyjskiej, od 1914 r. przebywał we Francji, był zastępcą J. Hallera; po powrocie do Polski był pierwszym prezesem Związku Hallerczyków). Ich mundurów nie określały francuskie przepisy. Pisze na ten temat gen. Haller w swoich Pamiętnikach:... któregoś dnia mój adiutant, por. Mieczysław Orłowski, doręczył mi mundur i szablę, która miała w ich wyobraźni być częścią uniformu polskiego Naczelnego Dowódcy... odrzuciłem ten niepolski uniform, cośkolwiek zbliżony do uniformu 22\n23 angielskiego generała, gdyż jak się okazało nosił gen. Wł. Zamojski (adiutan gen Chłopickiego w 1831 r. w stopniu gen., dowódca Dywizji Kozaków Ottomańskich w armii tureckiej). Musiałem więc bardzo szybko wziąć się do tej sprawy i poleciłem ppłk T. Malinowskiemu, żeby wyszukał jakąś odbitkę portretu księcia Józefa Poniatowskiego lub gen. Henryka Dąbrowskiego, według którego można by skopiować odznaki generalskie. Niestety nie mógł znaleźć żadnego takiego portretu. Musiałem więc sam szkicować, co nie bardzo szło, aż wreszcie zniecierpliwiony odciąłem biały margines z gazety i z tego marginesu złożyłem wstęgę generalską. Mundur dla siebie przyjąłem taki sam, jaki nosił każdy polski żołnierz, w błękitnym kolorze z mankietami karmazynowymi, na których były wyhaftowane dwie wstęgi generalskie, a poza tym pięcioramienne gwiazdki naszyte na ramieniu. Na spodniach błękitnych podwójny lampas granatowy. Na otoku czapki-rogatywki również podwójna wstęga generalska, a pod srebrnym orłem trzy złote gwiazdki. Taki sam mundur nosił gen. de Castellaz. Mundury te noszone były jeszcze po1920 roku. Wyposażeniem strzelca był karabin Lebel. 19 października 1919 r. w Krakowie odbyła się Uroczystość Zjednoczenia Armii Polskiej. Z wojsk pod dowództwem Józefa Piłsudskiego, Wielkopolskich Wojsk Powstańczych pod dowództwem gen. Józefa Dowbór-Muśnickiego oraz Armii Polskiej we Francji pod dowództwem gen. Józefa Hallera utworzono Wojsko Polskie. Leszek Krupnik Towarzystwo Pamięci Generała Józefa Hallera i Hallerczyków 23\n24 Wspomnienia 8 Drużyna Harcerzy Związku Harcerstwa Polskiego Czerwone Maki im. Bohaterów Monte Cassino gen. Władysława Andersa w Skawinie w latach Wspomnienia pierwszego drużynowego spisane na podstawie: 1. odnalezionej Kroniki Drużyny, którą przez 50 lat przechowywał b. harcerz dh Włodzimierz Dadak zamieszkały w Krakowie, 2. wspomnień b. harcerza dha Zygmunta Rylla, najpierw przybocznego, a później drugiego drużynowego, 3. wspomnień b. harcerzy Drużyny na spotkaniu w Harcówce w dniu roku, 4. rozmowy z b. harcerzem Drużyny Eugeniuszem Tatką w maju 2007 roku oraz zapisów w jego książeczce harcerskiej, 5. pisemnego wspomnienia b. harcerza Drużyny dha Jacka Sztejnbisa z dnia roku, 6. zapisów w książeczce harcerskiej dha Tadeusza Pary, 7. zachowanych własnych wspomnień dha Tadeusza Pary. W niniejszym wspomnieniu mogą być niedokładności i zapomniane pewne fakty z okresu działalności Drużyny. Obecnie, po upływie 50 lat, często druhowie Drużyny mówią nie pamiętam. Był początek 1957 roku. Dwaj harcerze lat powojennych Tadeusz Para i Zygmunt Ryll, którzy posiadali stopnie harcerskie, liczne sprawności i zaliczyli kilka letnich obozów, wycieczek, zlotów, alarmów oraz różnych imprez harcerskich po lekkiej odwilży politycznej w Polsce postanowili założyć drużynę harcerską opartą na tradycji harcerstwa przedwojennego, odwołującą się do zasad służby Bogu, Ojczyźnie i Bliźnim. Postanowili też nowej Drużynie nadać imię Bohaterów Monte Cassino gen. Władysława Andersa Czerwone Maki. Do przyjęcia tego imienia Drużyny skłoniły dwa motywy: lektura książek Melchiora Wańkowicza oraz fakt, że wielkie dokonania bojowe żołnierzy 2 Korpusu Wojska Polskiego i jego dowódcy gen. Władysława Andersa przez wiele długich lat były w Polsce przemilczane a właściwie był to temat zakazany. Sam gen. Anders, mimo że uratował z łagrów sowieckich setki tysięcy Polaków skazanych faktycznie na śmierć, wielki patriota, był wyśmiewany i poniżany 24\n25 przez władze Polski Ludowej. Dopiero teraz ogłoszono rok 2007 rokiem gen. Władysława Andersa w Polsce. Przygotowania do założenia Drużyny rozpoczęto wiosną 1957 roku. Pozyskiwano chłopców chętnych do wstąpienia do drużyny harcerskiej. Rozpoznawano możliwości współpracy ze szkołą podstawową, korzystania z pomieszczenia, z boiska przyszkolnego. Pozyskiwano doświadczonych opiekunów Koła Przyjaciół Harcerstwa pp. Bronisława Rylla i Pawła Fiołkę. Nowa drużyna wiele im zawdzięczała. Wsparcia nowej drużynie udzielił też doświadczony harcerz dh Aleksander Wojtylak. Moja starsza siostra Bogusława wykonała bezinteresownie chusty dla całej drużyny. Jedna z nich znajduje się obecnie w harcówce. Ostatecznie Drużyna była gotowa do działania. Została zgłoszona celem rejestracji do Hufca Kraków-Powiat z siedzibą w Wieliczce. Oficjalnie Rozkazem nr 215/57 Hufcowego Harcmistrza Franciszka Zachuty z dniem 1 czerwca 1957 roku Drużyna została zarejestrowania i nosiła nazwę: Związek Harcerstwa Polskiego, 8 Drużyna Harcerzy Czerwone Maki im. Bohaterów Monte Cassino, Skawina Hufiec Kraków-Powiat. Pieczątką o tej treści drużynowy firmował działalność harcerską. Pierwszym drużynowym został mianowany dh Tadeusz Para, którego przynależność do ZHP jest udokumentowana od 1 czerwca 1945 r. Przybocznym został dh Zygmunt Ryll. Do Komendy Hufca w Wieliczce jeździłem na okresowe odprawy drużynowych. Do dziś posiadam książeczkę harcerską, a w niej m.in. nominację na drużynowego 8 Drużyny Harcerskiej Czerwone Maki w Skawinie, nadaną przez hm. Franciszka Zachutę. Po pewnym czasie hufcowy Franciszek Zachuta w związku z naszą drużyną miał wiele nieprzyjemności. Był wzywany przez funkcjonariuszy UB na dywanik w sprawie wydania zgody na andersowską drużynę w składzie hufca. Hufcowy Franciszek Zachuta okazał się prawdziwym patriotą. Po wielu latach mogę tylko powiedzieć, że nie doceniałem politycznego zagrożenia. Natomiast bali się o mnie moi rodzice, polecając mnie i moją drużynę Opiece Boskiej. Zostali wysłuchani. Drużynowy Tadeusz Para i przyboczny Zygmunt Ryll doświadczyli ćwiczeń musztry odbywając zasadniczą służbę wojskową. Zasady musztry przydały się w harcerstwie. Zaczęła się pilna i systematyczna praca harcerska od podstaw. Wielką wagę przywiązywano do harcerskiego umundurowania, aby harcerzy rozpoznawano. Przyjęto barwy chusty harcerskiej na żółtym tle wyhaftowane czerwone maki. 25\n26 Utworzono cztery zastępy, których nazwy przypominały żołnierzy spod Monte Cassino: Zastęp Skorpiony zastępowy dh Eugeniusz Sikorski, Zastęp Żubry zastępowy dh Marek Marczyk, Zastęp Rysie zastępowy dh Andrzej Rogala, Zastęp Świerki zastępowy dh Zdzisław Para. Każdy z zastępów liczył około 8-10 harcerzy. Każdy prowadził oddzielne zbiórki i ćwiczył zadany przez drużynowego program. W innych terminach odbywały się zbiórki całej drużyny, podczas których również ćwiczono musztrę, śpiew, gry i zabawy harcerskie przydatne do zdobycia stopnia harcerskiego. Niezależnie od zbiórek zastępów i drużyny drużynowy wraz z przybocznym szkolili zastępowych. Zdobywanie i ćwiczenie harcerskiego wykształcenia obejmuje duży i różnorodny obszar wiedzy, a mianowicie: 1. poznanie Prawa Harcerskiego i jego wdrażanie w życie harcerza, 2. nauka Przyrzeczenia Harcerskiego, 3. musztra i śpiew, 4. samarytanka, czyli udzielanie pierwszej pomocy poszkodowanym, 5. terenoznawstwo, 6. węzły, 7. zasady biwakowania, 8. ekwipunek wycieczkowy, 9. sygnalizacja, 10. zachowanie się harcerza w szkole, w domu, na ulicy. Zasadniczo zbiórki zastępów i drużyny odbywały się na boisku szkolnym, ale wiele z nich odbywało się w terenie. Najbliższym małym lasem była Dębca, trochę dalej las Falbówki. Dalsze wyprawy to lasy i skałki tynieckie. Jeszcze dalsze wycieczki to duży kompleks leśny Bronaczowa, położony pomiędzy Radziszowem, Kulerzowem a Głogoczowem. W terenie najlepiej ocenić sprawność harcerza, wzajemną pomoc i poszanowanie przyrody (flory i fauny). W kronice drużyny zachowały się liczne zdjęcia z opisem sytuacji, w których zostały wykonane. Na stałe w mojej pamięci zachowała się dwudniowa wycieczka do lasu Bronaczowa, poprowadzona przez drużynowego i przybocznego. Był niedzielny ranek. Ogłosiłem harcerzom na wycieczce kto pójdzie ze mną do kościoła w Radziszowie niedaleko. Nie było chętnych. Poszedłem sam. Gdy harcerze zobaczyli 26\n27 mnie wracającego, jeden z nich krzyknął idzie pielgrzym. I tak już pielgrzymem zostałem. Zimowe zajęcia harcerskie były rzadsze. Ulubionym miejscem zabaw było lodowisko na starym korycie rzeki Skawinki przy ul. Radziszowskiej. Tam dzieliliśmy się na dwie drużyny i graliśmy w hokeja. Bardzo ambitne zawody. Zawsze na jednej z bramek stał Zygmunt Ryll, którego nazywaliśmy Maciejko od nazwiska reprezentacyjnego polskiego bramkarza hokejowego. Ta ksywka pozostała mu do dziś. W latach działania drużyny , jak i w następnych nie wolno było obchodzić Świąt 3 maja i Święta Niepodległości 11 Listopada. Nie było więc okazji, aby z radością pokazać się skawińskiej społeczności. Okazją taką były natomiast warty honorowe pełnione w dniu Święta Zmarłych na skawińskim cmentarzu przy grobach powstańców 1863 roku, przy grobie Nieznanego Żołnierza i partyzantów z II wojny światowej, przy grobie rotmistrza, a także przy grobie żołnierzy radzieckich. W kronice Drużyny są zdjęcia tych wart harcerskich, które wykonywał dh Eugeniusz Sikorski zastępowy. Podczas rozmaitych zajęć w terenie harcerze odbywali próby na harcerskie stopnie i sprawności. I tak pierwszy bieg na stopień młodzika odbył się w dniu 25 października 1957 roku w okolicach Skawiny. Ten ważny dzień w życiu drużyny opisany jest w kronice Drużyny. Na poszczególnych punktach kontrolnych biegu instruktorzy sprawdzali wiedzę i umiejętności harcerzy z zakresu orientacji w terenie, znajomości węzłów, udzielania pierwszej pomocy poszkodowanemu oraz znajomość Prawa Harcerskiego. Na ostatnim punkcie kontrolnym sprawdzano znajomość musztry i prawidłowość składanych meldunków. Bieg zakończył się wspólnym ogniskiem. Spośród 30 startujących w biegu na stopień młodzika zdało tylko 10. Wielkim wydarzeniem harcerskim jest dzień składania Przyrzeczenia Harcerskiego. Był 10 listopada 1957 roku. Przed przyrzeczeniem 8 Drużyna Harcerska Czerwone Maki zebrała się o godzinie 16 na boisku szkolnym. Drużynowy dh Tadeusz Para w asyście przybocznego dha Zygmunta Rylla odczytał uroczysty rozkaz. Do Przyrzeczenia zostało dopuszczonych 15 druhów. Na zbiórce stawiła się cała drużyna. Po złożeniu raportu hufcowemu z krótkim przemówieniem wystąpił harcmistrz Franciszek Zachuta. Następnie uformowano kolumnę marszową i udano się w kierunku skawińskiego cmentarza. Przyrzeczenie harcerskie odbyło się przy grobie Nieznanego Żołnierza i zostało złożone na ręce hufcowego hm. Franciszka Zachuty. Był 27\n28 Przyrzeczenie harcersie na cmentarzu w Skawinie przy Grobie Nieznanego Żołnierza rok 1957 ciemny i chłodny jesienny wieczór, ale zebrała się gromada ludzi, by zobaczyć tę niecodzienną harcerską uroczystość. Opisy i zdjęcia z tej uroczystości są w kronice Drużyny. Kilka wpisów do kroniki Drużyny dokonał zastępowy dh Andrzej Rogala. Jeden z nich to wpis z dnia 29 listopada 1957 roku, gdzie czytamy: Zbiórka odbyła się w szkole o godzinie 17, miała charakter rozrywkowy. Harcerze ćwiczyli skoki na skrzynki i na koźle, przewrotki na materacu. Zbiórkę prowadzili drużynowy Tadeusz Para i przyboczny Zygmunt Ryll. Zorganizowali też gry, zabawy i konkursy. Znaczącym wydarzeniem dla działającej w Skawinie Drużyny Czerwone Maki, jak głoszono jedynej o takiej nazwie w Polsce, był artykuł w gazecie Świat Młodych nr 99 z dnia 1957 roku, w którym napisano: W Skawinie powstała Drużyna Harcerska im. Bohaterów Monte Cassino. Na zbiórki zapraszano żołnierza uczestnika walk o Monte Cassino, który opowiadał o bitwie i pokazywał ciekawe zdjęcia i pamiątki żołnierskie. Zastępy harcerskie przyjęły nazwy jednostek wojskowych. Ambicją drużyny są częste wycieczki. Ponadto harcerze pomagali przy zorganizowaniu lodowiska dla skawińskiej młodzieży. Harcerze odnaleźli zamieszkałego w Skawinie żołnierza 2 Korpusu gen. Andersa kapitana Mariana Łozińskiego uczestnika bitwy o wzgórze Monte Cassino, który na czele swojej kompanii brał udział w szturmie. Poproszono kpt. Łozińskiego o objęcie patronatu nad harcerzami. Miał on dar łatwego nawiązywania kontaktu z młodzieżą, toteż szczegółowo opowiadał o swym 28\n29 szlaku bojowym i samej bitwie o klasztor na górze Monte Cassino. Harcerze wzbogacili się o wiedzę na temat patrona Drużyny. Kapitan Marian Łoziński napisał książkę pt. Przechodniu, powiedz Polsce, w której opisał swój los żołnierski, zapoczątkowany zesłaniem do sowieckiego łagru. Liczne pamiątki żołnierskie kpt. Mariana Łozińskiego znajdują się w Harcerskiej Izbie Pamięci w Skawinie. Planowane przez harcerzy na wzgórzach Bukowia koło Skawiny wielkie widowisko inscenizujące walki o Monte Cassino nie zostało zrealizowane nie uzyskano zgody władz. Scenariusz przygotował kpt. Łoziński. O pomniejszych harcerskich improwizacjach walk żołnierzy 2 Korpusu Wojska Polskiego organizowanych w okolicach Skawiny pisze w swoich wspomnieniach b. harcerz drużyny Jacek Sztejnbis. Drużynowy wraz z przybocznym organizowali też akcję tzw. niewidzialnej ręki. Polegała ona na rozmaitej pomocy ludziom, szczególnie starszym. Akcja ta przysporzyła harcerzom wiele sympatii. Zdarzało się też, że przy dobrej pogodzie w niedzielę grupa chętnych harcerzy maszerowała do pobliskiego lasu Falbówki. Tam pod okiem drużynowego lub przybocznego wesoło się bawiono. Odnajdywano znane nam kryjówki, w których chowaliśmy się i długo nas szukano. Budowaliśmy szałasy z gałęzi, wyścielane wrzosem i mchem, dla ułożenia się do wypoczynku. Przyrządzanie ciepłego posiłku w warunkach polowych też było ćwiczone. Na zakończenie małe ognisko, pieczenie ziemniaków i jabłek. Nie obeszło się bez chóralnego śpiewu przeplatanego żartami. Wesoło wracaliśmy do domów. Jedną z ciekawszych wypraw była wczesnowiosenna wycieczka zastępu zastępowych do górskiego schroniska na Leskowiec. Wycieczkę poprowadził drużynowy Tadeusz Para, bardzo dobrze znający to miejsce, jak i kilka szlaków turystycznych prowadzących do niego. Ze Skawiny pojechaliśmy pociągiem do Wadowic. Z Wadowic poszliśmy na Łysą Górę i wieś Ponikiew, a następnie lasem podchodziliśmy pod stromą górę w kierunku schroniska. W Kronice Drużyny są liczne zdjęcia z tej wycieczki. W wycieczce brali udział: dh Tadeusz Para drużynowy, dh Włodzimierz Dadak wykonawca zdjęć, dh Leszek Tatko, dh Edward Tatko, dh Eugeniusz Sikorski, dh Wiesław Wyrwa, dh Stanisław Pukło, dh Marek Marczyk, dh Zdzisław Para, dh Bogdan Kęskiewicz i dh Ryszard Telesiński. Prowiant zabraliśmy ze sobą. Posiłki przyrządzaliśmy sobie sami. Ciepłe potrawy gotowaliśmy na tzw. kocherach. Gdy wyczerpaliśmy program pobytu, zrobiliśmy sobie 29


Strona główna1 » PIELĘGNACJA WŁOSÓW2 » KOSMETYKI NA SŁOŃCE3 » Wella Sp after sun spray UV ochrona przed słońcem 4\nKod EAN: 401560009620\nSpray Wella Sp z linii Sun to profesjonalny produkt przeznaczony do pielęgnacji każdego rodzaju włosów, które są narażone na długotrwałą ekspozycję słoneczną.\nDelikatna formuła mgiełki osiada na pasmach zapewniając im maksimum ochrony bez zbędnego obciążenia czy przetłuszczenia. Produkt tworzy na włosach ochronną barierę, która zapobiega wszelkim uszkodzeniom lub przesuszaniu w wyniku długotrwałego kontaktu ze słońcem, morską wodą czy chlorem. Spray powstał w oparciu o formułę After Sunbuilder, która zawiera w sobie bogactwo takich witamin jak B5, H, E, F, A oraz skoncentrowany kolagen morski. Witaminy mają za zadanie dostarczyć niezbędnych substancji odżywczych podczas gdy kolagen morski odpowiada za kompleksowe nawilżenie, które pozwala utrzymać optymalne warunki we wnętrzu włosa. Aktywne filtry UVA i UVB długotrwale chronią pasma przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Dodatkowo spray wygładza włosy i wydobywa ich naturalny blask. Pasma są miękkie i lepiej się rozczesują.\nRezultat: Włosy są pod długotrwałą ochroną przez cały czas trwania kąpieli słonecznej. Aktywne substancje budują niewidzialną barierę, która nie tylko chroni, ale również wzmacnia i odżywia pasma. Jednocześnie włosy pozostają puszyste i pełne objętości.\nSposób użycia: Produkt można aplikować zarówno na suche jak i wilgotne włosy przed rozpoczęciem kąpieli słonecznej. Zaleca się ponowne nałożenie produktu po każdym wyjściu z wody w celu zapewnienia jak najlepszej ochrony.


Pogoda Shlyahino ⇒ Prognoza pogody w Shlyahino • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Rosji METEOPROG.PL\nPogoda Shlyahino – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Shlyahino dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Shlyahino na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Shlyahino - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Shlyahino pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Shlyahino – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Shlyahino tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Shlyahino na 16 01 - 20 01\nprognoza pogody w Shlyahino\nPogoda w Shlyahino: Śnieg - 3-6 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Shlyahino: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Shlyahino: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Francuskie zaloty po Brexicie « Dziennik gajowego Maruchy\n« MSZ Rosji: Warszawa swoją rezolucją potwierdziła kurs na zakłamanie historii\nBroń i obywatel RP /część III/ »\nTrudno powiedzieć, co właściwie miał na myśli i w ogóle – jaki właściwie był cel jego wizyty w Polsce i co go do tego skłoniło.\nKonkrety wydają się tylko dwa – pragnienie nakłonienia Polski do wygaszenia elektrowni węglowych i zakupu we Francji elektrowni atomowych, no i skaptowania naszego nieszczęśliwego kraju do zaangażowania się w tworzenie europejskich sił zbrojnych niezależnych od NATO.\nElektrownie Polska być może kupi, bo jak się okazuje – o to właśnie chodzi w tej całej walce z klimatem, w ramach której młodociane wagarowiczki wodzą za nos największych europejskich dygnitarzy, a oni dają się za ten nos wodzić, bo liczą na korzyści ze sprzedaży krajom słabszym i głupszym nie tylko limitów na złowrogi dwutlenek węgla, ale i elektrowni atomowych – za czym właśnie lobbowali tak zwani „aktywiści” klimatyczni.\nCzy za darmo, czy też Francja sypnęła złotem – tajemnica to wielka, ale nie wykluczam, że niektórzy mogli demonstrować za darmo, w przekonaniu, że oto ratują planetę przed zagładą.\nJeśli chodzi o europejskie siły zbrojne, to z tym może być trudniej, przynajmniej za rządów „dobrej zmiany”, która wszystko postawiła na Naszego Najważniejszego Sojusznika. Tymczasem – jak to w rozmowie z prezydentem Trumpem wyjaśnił prezydent Macron – ta europejska armia miałaby bronić Europy między innymi przed… Stanami Zjednoczonymi.\nMyślę, że ta szczerość, która zdumiała prezydenta Trumpa, stała się przyczyną paroksyzmów, trapiących słodką Francję już niemal od roku. Co prawda w każdym państwie są powody do niezadowolenia, ale wcale nie musi się ono manifestować w formach tak gwałtownych, jak to ma miejsce we Francji, która chwilami sprawia wrażenie, jakby odbywała się tam powtórka z rewolucji francuskiej.\nWarto w związku z tym przypomnieć, co na temat tzw. sytuacji rewolucyjnej mówił Włodzimierz Lenin – że muszą być spełnione jednocześnie trzy warunki: muszą być powody do masowego niezadowolenia, musi ono przybrać spektakularne formy i musi też być jakieś wpływowe państwo, któremu zależy na przewrocie, a przynajmniej – na politycznym zdestabilizowaniu swojej ofiary.\nNie jest tedy wykluczone, że we Francji mamy do czynienia z sytuacją rewolucyjną nie tylko z powodu niezadowolenia – bo w jakim kraju nie ma niezadowolonych – ale również z powodu dyskretnej zachęty ze strony CIA, by to niezadowolenie przybierało takie właśnie rozmiary.\nTa sytuacja musi skłaniać prezydenta Macrona do prezentowania się jako przywódcy energicznego, ale nie sądzę, by to właśnie był główny powód do złożenia wizyty w Polsce. Myślę, że głównym powodem jest Brexit, który sprawił, że Francja znalazła się oko w oko z Niemcami, ale już bez żadnej przeciwwagi, którą Wielka Brytania jednak stanowiła.\nW takiej sytuacji Francja tradycyjnie szukała ratunku w Rosji, poświęcając bez wahania Polskę na ołtarzu swoich interesów państwowych – ale teraz Rosja stoi na nieubłaganym gruncie strategicznego partnerstwa z Niemcami, czego zewnętrznym wyrazem była niedawna moskiewska wizyta Naszej Złotej Pani z Berlina.\nToteż prezydent Macron przyjechał do Warszawy gwoli rozeznania, czy Polska da się zaprząc do rydwanu polityki francuskiej, czy też pozostanie przy rydwanie Naszego Najważniejszego Sojusznika.\nTakim pendant do wizyty prezydenta Macrona w Warszawie jest wiersz Antoniego Słonimskiego:\n„Wiedziałem zawsze – piękne są drzewa w Fontainebleau, zwłaszcza pod wieczór, gdy złoto nieba biorą za tło. (…) Lecz nie wiedziałem, co najważniejsze – ach uczeń zły! Francuskie drzewa, choć najpiękniejsze, to drzewa z mgły. A nam potrzebny las, który śpiewa, szumiący bór. Konar prawdziwy twardego drzewa i mocny sznur.”\nTen mocny sznur może się przydać jeszcze z innego powodu. Oto prezydent Duda podpisał nowelizacje ustaw sądowych, które w związku z tym wchodzą w życie. Co prawda Sąd Najwyższy, któremu najwyraźniej musiały do głowy uderzyć gersdorfiny, postanowił to wszystko ignorować i nie podlegać już żadnym „ustawom”, tylko – jak poucza Miedzynarodówka” – „z własnego prawa brać nadania” – ale to oznacza tylko kolejny krok na drodze eskalacji konfliktu, dla którego walka o praworządność jest oczywiście tylko pretekstem, bo tak naprawdę chodzi o odzyskanie przez Niemcy politycznego wpływu w naszym bantustanie.\nJest to szczególnie aktualne zwłaszcza po Brexicie, kiedy Niemcy przystępują do porządkowania kontynentalnej części Europy. Toteż w sytuacji, gdy ani rząd, ani Sąd Najwyższy cofnąć się już nie mogą bez blamażu, przesilenie może dokonać się w całkiem innych kategoriach, zastosowania „klauzuli solidarności” z traktatu lizbońskiego nie wykluczając.\nDodatkowego dramatyzmu, a właściwie wymiaru groteskowego dodaje męczeństwo pana sędziego Pawła Juszczyszyna, którego Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego „zawiesiła” i w dodatku zredukowała mu na czas zawieszenia pobory o 40 procent. Pan sędzia Juszczyszyn wprawdzie buńczucznie twierdzi, że „decyzja” Izby Dyscyplinarnej, która w ogóle „nie jest sądem”, nie ma znaczenia – ale o ile mi wiadomo, klucz do kasy, z której niezawisłym sędziom wypłacane są wynagrodzenia, ma jednak rząd.\nA już Machiavelli zauważył, że łatwiej przeżyć śmierć ojca, niż utratę ojcowizny, więc jeśli okres „zawieszenia” zacznie się przedłużać, to sytuacja pana sędziego Juszczyszyna może się skomplikować, zwłaszcza gdyby miał jakieś kredyty bankowe do spłacania.\nZ doświadczenia wiem, że pojawienie się komornika, który wszczyna egzekucję, nie jest wydarzeniem przyjemnym, zwłaszcza gdyby dodatkowo się okazało, że solidarność w środowisku niezawisłych sędziów wcale nie jest taka duża, jak można by przypuszczać po różnych demonstracjach w obronie praworządności.\nWprawdzie pan sędzia Markiewicz ze stowarzyszenia „Iniuria”, to znaczy pardon – oczywiście ze stowarzyszenia „Iustitia” twierdzi, że zawieszenie sędziego Juszczyszyna jest dowodem, jak bardzo rząd się go boi, ale – co wypada przypomnieć zwłaszcza przy okazji wizyty prezydenta Macrona – rira bien, qui rira le dernier – co się wykłada, że ten się dobrze śmieje, kto śmieje się ostatni – no a tego, kto będzie śmiał się ostatni, jeszcze nie wiemy.\nZgodnie z regulaminem przypominam, iż zwrot „klasyk demokracji” w odniesieniu do Józefa Stalina ma znaczenie ironiczne.\nThis entry was posted on 2020-02-09 (Niedziela) @ 12:37:22\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 12 do “Francuskie zaloty po Brexicie”\n2020-02-09 (Niedziela) @ 14:28:07\na ten znów (od lat te same brednie), że wąsate helmuty i niemniej wąsate helgi będą coś robić w polin WBREW jankesom, choć sami są pod ich okupacją. a tłumaczyłem mu już – niemiaszki mogą sobie urządzać polską scenę polityczną tylko wtedy, gdy działają za pozwoleniem jankeskim – kiedy us-rael bierze sprawy sam w swoje ręce – szwaby kładą ruki pa szwam!\n2020-02-09 (Niedziela) @ 14:37:18\nŻydoszkop ZAWSZE będzie kombinował i knuł na własną rękę, taki ma charakter i geny. Nie wykluczam, że po Zachodnich Słowianach, których przez wieki przemełł i pożarł. Ale to tak samo jak z GMO – przechodzi do organizmu wraz pożywieniem.\n2020-02-09 (Niedziela) @ 17:17:21\n„Nie jest tedy wykluczone,\nże we Francji mamy do czynienia z sytuacją rewolucyjną nie tylko z powodu niezadowolenia – bo w jakim kraju nie ma niezadowolonych – ale również z powodu dyskretnej zachęty ze strony CIA, by to niezadowolenie przybierało takie właśnie rozmiary.”\nNa temat służb i ich roli w demokratyzacji i innych pozytywach pisaliśmy w innym temacia dopiero co:\nWarto tu też zwrócić uwagę na ocenę przypisaną W. Uljanowowi: „na temat tzw. sytuacji rewolucyjnej mówił Włodzimierz Lenin – że muszą być spełnione jednocześnie trzy warunki: muszą być powody do masowego niezadowolenia, musi ono przybrać spektakularne formy i musi też być jakieś wpływowe państwo, któremu zależy na przewrocie, a przynajmniej – na politycznym zdestabilizowaniu swojej ofiary.”, może to rozjaśni głowym milionów Polaków, którzy uczestniczyli w takiej rewolucji:\nCo prawda Polacy od pewnego IQ już dostrzegli zbieżność teorii Uljanowa z ich udziałem w NSZZ, ale daleko nie wszyscy i daleko nie większość.\n2020-02-09 (Niedziela) @ 22:52:30\nPomysł Makrona na tworzenie europejskich sił zbrojnych w celu obrony UE m.in przed USA oznacza, że Niemcy uzyskaliby dostęp do francuskiej broni jadrowej. Ten numer w Waszyngtonie nie przejdzie.\n2020-02-09 (Niedziela) @ 23:48:26\n@Zgodnie z regulaminem przypominam, iż zwrot „klasyk demokracji” w odniesieniu do Józefa Stalina ma znaczenie ironiczne.\nJa rozumiem rozne regulaminy; nawet te niezrozumiale.\nAle „klasyk demokracji” w odniesieniu do G.B. Busha, Clintona, Obamy, czy Trumpa – ma znaczenie jeszcze bardziej ironiczne.\nStalin peklby z zazdrosci gdyby zobaczyl Guantanamo, Baghram i rozne obozy CIA.\n2020-02-10 (Poniedziałek) @ 09:00:04\nPanie Gospodarzu proszę nie obrażać czytelników tłumaczeniem zwrotów o Stalinie 😉\nNiektórzy się nie obrażą 😉\n2020-02-10 (Poniedziałek) @ 09:04:03\nMoże ten polski lud zmądrzeje jak Brytyjczycy i zrobi POLEXIT. Oto co nam dało wejście do UE:\nW 1988 r. było 384 tys. plantatorów buraków cukrowych; w 2004 r. – już tylko 84 tys., w 2007 r. niespełna 67 tys. Produkcja ziemniaków zmniejszyła się 3-krotnie, tytoniu 5-krotnie. Ok. 200 tys. drobnych plantatorów tytoniu utraciło liczące się dochody. Od 2000 r. liczba dostawców mleka do mleczarń zmniejszyła się o ponad pół miliona. Setki tysięcy rolników musiało zaprzestać towarowej produkcji mleka, a nawet bezpośredniej jego sprzedaży konsumentom, co zostało zakazane przez służby weterynaryjne i objęte limitowaniem! Bezpośrednia sprzedaż mleka zmniejszyła się z ok. 3 mld do ok. 300 tys. litrów rocznie. Z wielu łąk nie zbiera się już siana. Część pastwisk zamienia się w nieużytki. Bydła i krów jest o połowę mniej, owiec ponad 15-krotnie mniej, koni ponad – 3-krotnie mniej.\n2020-02-10 (Poniedziałek) @ 10:11:51\nHitler i Stalin to byli ludobójcy z tą różnicą, że Hitler zabijał obcych, a Stalin swoich\n2020-02-10 (Poniedziałek) @ 10:20:50\na propos „klimatycznego” – przyszli znikąd, jak upośledzona Greta, jacyś żydowscy macherzy i skazali, że trzeba im właśnie i tylko im, w Izraelu będącym, od jutra płacić za wydychany koło Kozienic dwutlenek węgla , a polscy macherzy, też żydowscy, rzekli – jak tak, no to płacimy, zamykamy, wygaszamy i kupujemy atom, bo bezpieczny, jak dziecięca igruszka\n2020-02-11 (Wtorek) @ 09:11:45\nSABOTAż czyli Do przeprowadzenia tzw. „rewolucji kuluturalnej” w ChRL\nteż wykorzystano podhecowaną przez media młodzież., w ZSRR był to z kolei Komsomoł, w 1968. r. studenci w Polsce i tzw. „grupa komandosów”, przedtem ZMP. Młodzież, ta wychowana przez I-Phone i Smartphone jest znakomitym materiałem do przeprowadzenia „rewolucji kulturalnej”.\nTo do @9, Birton.\nTo jest sabotaż, ważny w tej fazie okupacji ludów podbitych przez wyznawców jedynego boga Mamona, ale wizja przyszłości jest chyba ta:\njak wiemy dokonano już prób w skali półtechnicznej, o czym też\n2020-02-12 (Środa) @ 20:42:56\nrozrzut tematyki poruszany przez Michalkiwicza jw. jest tylko świadectwem, że nie wie o co chodzi.\nA hasło elektrownia atomowa Alstom-Siemensa -FRANCUSKO-NIEMIECKA dla polski, która ma kłopoty z budową oczyszczalni ścieków w Warsiawie-miejscu zamieszkania Michalkiewiecza, w Warsiawie gdzie STOEN sprzedano Niemcom, czy gdzie indziej w Polsce, gdzie grasuje firma SUEZ…..\nMerkel da se spokój z RP-poza tym Kaczor wychwala teraz, że Niemcy to ‚prawdziwa demokracja, rule of law, etc. I po cholerę będzie gadała z ‚kaczorem’ w postaci Dudy-Morawieckim.\nA może Mikron-Macronowi chodzi o wysłanie WP do Afryki ‚w walce z terroryzmem’?? bo z całą pewnością nie po to aby stworzyć ‚przeciwciężar’ dla Turcji w Libii czy na morzu Śródziemnym.\nA poza tym Mikron woli się pofatygować na 2-3 godziny do Warsiawy niż przyjmować Dudę = czyli PARĘ PREZYDENCKĄ w Paryż>\nMoże i Francja ma kłopoty ale po co sobie brać na łeb jeszcze takie jaja jak ‚oficjalna wizyta polskiej pary prezydenckiej’ .\nTak jak Buckingham Palace (czyli Angole) mogą mieć kłopoty (sie im rodzina królewska sypie, jeden książe już ‚nieaktywny’ ale kasę bierze – książe Andrzej, ten co panienki przyjmował pod królewskim dachem a drugi książe Harry- też się wypisał z rodziny królewskiej (bo se głupek myślał, że w ‚reklamach’ będzie zarabiał ale Rada Królewska powiedziała ‚G….NO”\nRuszamy kiepełą Michalkiewicz-pudelek ma inny URL.\n2020-02-13 (Czwartek) @ 07:40:50\nCzepia się Pan(i) Michalkiewicza niemal bezustannie – ale nie potrafi podać ŻADNYCH konkretów.\nZadałem kilka pytań pod innym artykułem:\nKomentarze 8 i 9:\nPowtórzę swoje pytania: