Odzyskiwanie Kart SD dla Mac - Odzysaj Zdjęcia z Kart SD\nOdzyskiwanie Kart SD na komputerze Mac z Disk Drill\nDisk Drill to najlepsza aplikacja do odzyskiwania kart SD wspierająca Mac OS X 10.8.5 i nowsze wersje. Niezależnie od tego, czy posiadasz kartę SD, czy kartę MicroSD, Disk Drill pomoże Ci odzyskać z niej pliki.\nJeśli utracisz dane na karcie SD, istnieje duża szansa, że Disk Drill pomoże ci je odzyskać - nawet jeśli karta została uszkodzona lub sformatowana. Oczywiście istnieje wiele zmiennych związanych z odzyskiwaniem SD w systemie Mac OS X i czasami plik może zostać utracony na dobre.\nDobrą wiadomością jest to, że Disk Drill umożliwia skanowanie karty SD lub karty MicroSD oraz podgląd odzyskanych plików za darmo. Aktualizacja do programu Disk Drill PRO nie jest konieczna, dopóki nie uzyskasz pozytywnej opinii, że pliki, których potrzebujesz, można odzyskać.\nOto krótki przegląd kroków związanych z odzyskiwaniem kart SD w systemie Mac. Szczegółowe samouczki znajdują się w następujących dwóch artykułach w naszej Bazie wiedzy: Jak Zainstalować Disk Drill i Jak Odzyskać Utracone Pliki Za Pomocą Disk Drill Basic.\n#1 Rzeczy Do Zapamiętania\nOdzyskiwanie zdjęć z kart SD: w momencie, gdy zdasz sobie sprawę, że utraciłeś dane na karcie SD, przestań korzystać z urządzenia. Na przykład, jeśli zdasz sobie sprawę, że utraciłeś zdjęcie na karcie MicroSD aparatu, natychmiast wyjmij kartę z aparatu. Im mniej korzystasz z karty, tym większa szansa na pomyślne odzyskanie plików z karty pamięci na komputerze Mac. Większość aparatów nie usuwa całkowicie zdjęć z karty pamięci aparatu po usunięciu lub sformatowaniu. W wiekszości przypadków zdjęcia pozostają na karcie SD, dopóki nie zostaną nadpisane. Jeżeli jednak nadal używasz aparatu i nadal zapisujesz nowe zdjęcia na karcie, możliwe jest, że możesz zastąpić stare dane, przez co nie będzie można ich odzyskać.\nOdzyskiwanie uszkodzonej karty SD: Nawet jeżeli Twoja karta SD nie może zostać odczytana przez komputer Mac - lub pojawi się komunikat informujący, że karta wymaga sformatowania, wypróbuj Disk Drill. Jego metoda Głębokiego Skanowania może sprawdzić Twoją kartę SD na poziomie binarnym, aby wyszukać zdjęcia, muzykę lub inne możliwe do odzyskania dane.\n#2 Zainstaluj Disk Drill\nDisk Drill wymaga systemu Mac OS X 10.8.5 lub nowszego i jest kompatybilny z El Capitan i macOS Sierra. Kiedy już pobierzesz nasze darmowe oprogramowanie Mac do odzyskiwania karty SD i zapiszesz je w swoim folderze Aplikacje, uruchom aplikację i wykonaj następujące kroki, aby odzyskać kartę SD na komputerze Mac.\nPrzenieś do Foldera Aplikacje\n#3 Podłącz Swój Czytnik Kart lub Urządzenie\nTwoja karta SD lub karta MicroSD musi być podłączona do komputera przed rozpoczęciem odzyskiwania karty SD na komputerze Mac. Musi być zamontowana w trybie pamięci masowej (co oznacza, że musi pojawić się jako dysk w Finderze). Jeżeli tylko możesz komunikować się z kartą za pośrednictwem protokołu MTP, odzyskiwanie karty SD na komputerze Mac nie będzie możliwe. Po zamontowaniu uruchom Disk Drill, znajdź na liście swoją kartę SD i zaznacz ją.\n#4 Skanuj Swoją Kartę SD\nJeśli nie masz doświadczenia w odzyskiwaniu kart SD i MicroSD na komputerze Mac, następnym krokiem powinno być kliknięcie przycisku "Odzyskaj" obok nazwy karty. Spowoduje to automatyczne przejście przez zaawansowane metody skanowania Disk Drill jedna po drugiej. Jeśli jesteś doświadczonym użytkownikiem, możesz kliknąć strzałkę rozwijania na przycisku Odzyskaj i wybrać dokładną metodę skanowania, której chcesz użyć.\nDisk Drill rozpoznaje wiele formatów plików, w tym format JPG, PNG, TIFF, MOV, MP4 i wiele formatów kamery RAW.\nNajlepszą metodą odzyskiwania karty SD w komputerze Mac to ochrona!\nUżyj unikalnych możliwości ochrony danych karty SD w Disk Drill, aby Twoje pliki były bezpieczne i nienaruszone. Te metody ochrony to Skarbiec Odzyskiwania i Gwarantowane Odzyskiwanie. Program Skarbiec Odzyskiwania nakreśla specjalną "mapę" dla Disk Drill, aby łatwo zlokalizować utracone pliki. Metoda Gwarantowane Odzyskiwanie śledzi operacje na plikach i bezpiecznie przechowuje niewidoczne kopie zniszczonych plików w celu pomyślnego odzyskania karty SD w razie potrzeby.\n#5 Odzyskiwanie Karty SD: Ostatni Krok!\nPo zakończeniu skanowania wyświetli się lista plików zlokalizowanych przez Disk Drill.\nZaznacz plik i kliknij ikonę "oko", aby wyświetlić podgląd. Podgląd każdego pliku jest jedynym sposobem, aby upewnić się, że nie są uszkodzone! Pamiętaj, aby przeglądać filmy w całości.\nPo zakończeniu podglądu zaznacz pole obok pozycji, którą chcesz odzyskać z karty SD, kliknij przycisk Odzyskaj i postępuj zgodnie z instrukcjami.\nTo wszystko! Z powodzeniem ukończyliśmy odzyskiwanie z naszą aplikacją Mac OS X do odzyskiwania kart SD!\nDisk Drill to oczywisty wybór!\nCzy jesteś w rozpaczy i myślisz, że nie ma już nic do odzyskania z Twojej karty SD? Nie zgadzamy się z tym! Aby odzyskać pliki z karty SD na komputerze Mac, Disk Drill skorzysta z jego funkcji Głębokiego Skanowania, które dokopie się głęboko w strukture rdzenia i może znaleźć pozostałe fragmenty plików, aby złożyć pliki w całość. Disk Drill świetnie współpracuje z różnego rodzaju systemami plików oraz typami plików, w tym JPG, XLS, DOC, AVI, MP4.\nWszystkie obsługiwane formaty plików\nOdzyskiwanie karty SD na komputerze Mac może uratować cały dzień!\nOdzyskaj zdjęcia z karty SD na komputerze Mac i wszystkie inne typy plików!\nWięcej instrukcji dotyczących odzyskiwania danych\nGotowy do odzyskania utraconego dysku?\nZobacz, jak inni używają Disk Drill


Przywrócenie kloszy szklanych do opraw OBp\n> Blog > News > News > Przywrócenie szklanych kloszy do opraw OBp z lat 60'\nPrzywrócenie szklanych kloszy do opraw OBp z lat 60'\nJanuary 27, 2019 0 polubień 4106 odwiedzin 0 komentarzy\nUdało się :) Piękne oprawy uliczne z serii OBp odzyskały swoją dawną świetność. Już kilka lat temu chodził mi po głowie pomysł przywrócenia szklanych kloszy opalowych do opraw OBp, które były produkowane w latach 1968-78 przez Mazurskie Zakłady Aparatury Oświetleniowej A-23 w Wilkasach. Szkło tej lampy jest bardzo delikatne, dlatego niewiele oryginałów przetrwało. Pomysł był nieco szalony, nikt tego wcześniej nie zrobił, dlatego się cieszę, że mi jako pierwszemu udało się to zrealizować dzięki współpracy z Pieńskie Huty Szkła Łużyce. Szkła są dostępne na mojej stronie www.lampaloft.com Osobiście podpatrywałem i nagrywałem proces ich powstawania. Zachęcam do obejrzenia wspaniałego rzemiosła hutniczego. Film prezentuje pracę zespołu hutniczego podczas produkcji dla www.lampaloft.com\nLampa uliczna OBp-1\nLampa uliczna z lat 70 model OBp-1 wyprodukowana przez Mazurskie Zakłady Aparatury Oświetleniowej A-23 w Wilkasach. Średnica 32cm, długość całej wiszącej lampy z przewodem 180cm.Pozostała 1 sztuka. Cena za sztukę.\nLampa uliczna z lat 70 model OBp-1 wyprodukowana przez Mazurskie Zakłady Aparatury Oświetleniowej A-23 w Wilkasach. Średnica 32cm, wysokość 32cm, długość całej wiszącej lampy z przewodem 180cm.Przygotowana do zawieszenia. Kostka do podłączenia w żeliwnej osłonie sufitowej. Cena za sztukę.\nŚmiało możemy powiedzieć, że to już unikat. Lampa uliczna z lat 70 model OBp-2 wyprodukowana przez Mazurskie Zakłady Aparatury Oświetleniowej A-23 w Wilkasach.\nLampy industrialne OBp-2\nLampy uliczne z lat 70 model OBp-2 wyprodukowane przez Mazurskie Zakłady Aparatury Oświetleniowej A-23 w Wilkasach. Klosze ze szkła opalowego.Średnica 41cm, długość całej wiszącej lampy z przewodem 200cm. Przygotowane do zawieszenia. Kostka do podłączenia w czarnej osłonie sufitowej.Dostępne 2 sztuki. Cena za sztukę.ZAREZERWOWANE W pracowni dostępne są...\nLampa LOFT, ul. Piękna 2 87-800 Włocławek


Dyskusje miesiąca | Kleofas\n1. Uczniowie z Emaus\nData rozpoczęcia: 11 kwietnia 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Robert M. Rynkowski, Jan Turnau, Michał Wilk.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Michał Legan OSPPE.\nTematyka: interpretacja egzegetyczna, teologiczna i egzystencjalna opowiadania o uczniach z Eamus (Łk 24, 13-35).\n2. Nadzieja powszechnego zbawienia\nData rozpoczęcia: 7 maja 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Krzysztof Kamiński, Dariusz Kowalczyk SJ, Marta Przyszychowska, Robert M. Rynkowski.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Jan Turnau, Jarosław Dąbrowski.\nTematyka: obecność idei powszechnego zbawienia w Piśmie Świętym, dziełach Ojców Kościoła, Magisterium Kościoła i innych źródłach teologicznych, zasadność tej idei.\n3. Istota teologii\nData rozpoczęcia: 1 czerwca 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, Michał Legan OSPPE, Robert M. Rynkowski, Robert J. Woźniak.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Robert M. Rynkowski.\nTematyka: refleksja nad tym, czym jest teologia, co to znaczy być teologiem, kogo można nazwać teologiem, jak uprawiać teologię.\n4. Kobieta w teologii\nData rozpoczęcia: 2 lipca 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Ewa Karabin, Marta Przyszychowska, Elżbieta Wiater.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Joanna Petry Mroczkowska\nTematyka: refleksja teologiczna dotycząca kobiety, rola kobiet teologów/teolożek w teologii, teologia feministyczna.\n5. Teologia przyrody\nData rozpoczęcia: 1 sierpnia 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Jarosław Babiński, Anna Connolly, Janusz Poniewierski, Robert M. Rynkowski, Jan Turnau.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Dariusz Kowalczyk SJ, Stanisław Jaromi OFM Conv, Wacław Hryniewicz OMI.\nTematyka: refleksja teologiczna dotycząca świata przyrody, eschatologia świata materialnego, ekoteologia, teologia zwierząt.\n6. Nauka o Trójcy Świętej\nData rozpoczęcia: 3 września 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: ks. Grzegorz Barth, ks. Marek Jagodziński, Dariusz Kowalczyk SJ, Robert M. Rynkowski.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wojciech Sobczuk\nTematyka: dogmat o Trójcy Świętej, jakie znaczenie dla praktyki wiary ma prawda o Bogu Trójjedynym, współczesne próby wyrażenia tej prawdy.\n7. Co to jest wolność?\nData rozpoczęcia: 1 października 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Jarosław Dąbrowski, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wacław Hryniewicz OMI, ks. Marek Radomski.\nTematyka: jak należy rozumieć pojęcie wolności, czy człowiek rzeczywiście jest wolny i ile tej wolności ma, czy można świadomie wybrać zło.\n8. Czym jest dogmat?\nData rozpoczęcia: 5 listopada 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wacław Hryniewicz OMI, Wojciech Sobczuk.\nTematyka: czym jest dogmat, czy jest to zakaz myślenia, czy raczej drogowskaz.\nData rozpoczęcia: 3 grudnia 2012 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: ks. Ignacy Bokwa, Anna Connolly, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wacław Hryniewicz OMI.\nDyskusja o książce Benedykta XVI Jezus z Nazaretu. Dzieciństwo: Robert M. Rynkowski, Tomasz Ponikło, Ewa Kiedio, Robert M. Rynkowski, Tomasz Ponikło.\nTematyka: wiarygodność Ewangelii dzieciństwa, motywy i skutki Wcielenia.\nData rozpoczęcia: 2 stycznia 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Marta Przyszychowska, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wacław Hryniewicz OMI\nTematyka: wiarygodność nauki o grzechu pierworodnym, znaczenie i skutki grzechu pierworodnego.\n11. Pluralistyczna teologia religii\nData rozpoczęcia: 1 lutego 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP, Perry Schmidt-Leukel.\nTematyka: czym jest pluralistyczna teologia religii, wartość zbawcza religii niechrześcijańskich, prawomocność tezy o wielości pośrednictw zbawczych.\n12. Pascha Chrystusa\nData rozpoczęcia: 4 marca 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, ks. Marian Rusecki, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: czym jest misterium paschalne, znaczenie poszczególnych wydarzeń paschalnych, wiarygodność wydarzeń paschalnych.\n13. Nowy pontyfikat – teologiczne wyzwania i nadzieje\nData rozpoczęcia: 8 kwietnia 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Stanisław Jaromi OFMConv, Andrzej Michniewicz, Robert M. Rynkowski, ks. Robert J. Woźniak.\nTematyka: sylwetka teologiczna papieża Franciszka, teologiczne wyzwania stojące przed nowym papieżem, teologiczne nadzieje związane z nowym pontyfikatem.\n14. System w teologii\nData rozpoczęcia: 6 maja 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: ks. Grzegorz Barth, ks. Krzysztof Kaucha, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: „Tomasz jest największy” – miał powiedzieć niedługo przed śmiercią Hans Urs von Balthasar. Czy dzisiaj teologia powinna być usystematyzowana i całościowa, tak jak teologia Tomasza z Akwinu? A jeśli tak, to w jaki sposób można nadać jej tę systemowość?\nData rozpoczęcia: 3 czerwca 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, Marta Przyszychowska, Robert M. Rynkowski.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wojciech Sobczuk.\nTematyka: czym jest piekło, jak należy je rozumieć, jak należy o nim mówić w dzisiejszym świecie, skoro jego istnienie jest przedmiotem nauki Kościoła.\n16. Psalm 23 („Pan jest moim pasterzem”)\nData rozpoczęcia: 1 lipca 2013 r.\nTematyka: interpretacja egzegetyczna, teologiczna i egzystencjalna Psalmu 23.\n17. Królestwo Boże w nauczaniu Jezusa\nData rozpoczęcia: 5 sierpnia 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: nauczanie Jezusa na temat Królestwa Bożego, sposób rozumienia tego pojęcia.\nData rozpoczęcia: 2 września 2013 r.\nTematyka: czym jest herezja, czy herezje przyczyniają się do rozwoju doktryny Kościoła.\n19. Prorocy Starego Testamentu\nData rozpoczęcia: 4 października 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Abraham J. Heschel, Susannah Heschel, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: kim byli prorocy ST, czym charakteryzowało się ich posłannictwo, różnica między prorokami ST a prorokami w innych religiach.\n20. Stworzenie człowieka na obraz Boga\nData rozpoczęcia: 4 listopada 2013 r.\nTematyka: stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo (postać) Boga, proces stawania się człowieka.\n21. Teologia radości\nData rozpoczęcia: 2 grudnia 2013 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Tomasz Ponikło, Robert M. Rynkowski, Jan Turnau, Elżbieta Wiater.\nTematyka: teologia radości i radość w teologii, czy teologia powinna być radosna, a jeśli tak, to co jest podstawą tej radości.\nData rozpoczęcia: 2 stycznia 2014 r.\nTematyka: geneza idei wskazywania świętych, znaczenie świętych w teologii, kto może zostać świętym, co oznacza bycie świętym, modlitwa do świętych.\n23. Teologia cierpienia\nData rozpoczęcia: 3 lutego 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Dariusz Kowalczyk SJ, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: geneza cierpienia w świecie, czy Bóg odpowiada za cierpienie, idea Boga współcierpiącego.\n24. Zły Bóg Starego Testamentu?\nData rozpoczęcia: 3 marca 2014 r.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Wacław Hryniewicz OMI, Andrzej Jan Nowicki.\nTematyka: czy Bóg Starego Testamentu to inny Bóg niż Bóg Jezusa Chrystusa, czy był On zawistnym, gniewnym sadystą karzącym ludzi cierpieniem.\nData rozpoczęcia: 7 kwietnia 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Anna Connolly, Antonina Karpowicz-Zbińkowska, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: na czym polega zmartwychwstanie, czym było zmartwychwstanie Chrystusa, co ono oznacza dla chrześcijanina.\n26. „Kleofas” – nowe otwarcie\nData rozpoczęcia: 5 maja 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Marta Przyszychowska, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: omówienie powstałych działów „Biblia”, „Patrystyka” i „Dogmatyka”, prezentacja ich tematyki oraz materiałów, które będą w nich się pojawiać.\n27. Potrzeba teologii\nData rozpoczęcia: 2 czerwca 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Jacek Salij OP, ks. Jerzy Szymik.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Andrzej Jan Nowicki, ks. Antoni Tronina, Andrzej Jan Nowicki, ks. Antoni Tronina, Andrzej Jan Nowicki, ks. Antoni Tronina.\nTematyka: do czego człowiekowi wierzącemu potrzebna jest teologia.\n28. Teologia nicnierobienia\nData rozpoczęcia: 7 lipca 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Michał Gołębiowski, Karolina Kochańczyk-Bonińska, Marta Przyszychowska, Robert M. Rynkowski.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających:\nTematyka: czy możemy nic nie robić, czy jest teologia nicnierobienia.\n29. Dziewicze poczęcie Syna Bożego\nData rozpoczęcia: 4 sierpnia 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Michał Gołębiowski, Marta Przyszychowska, Jacek Salij OP.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Robert Koss, Andrzej Jan Nowicki.\nTematyka: jakie ma znaczenie i co oznacza głoszone przez Kościół twierdzenie o dziewiczym poczęciu Syna Bożego.\n30. Więzi rodzinne po śmierci\nData rozpoczęcia: 1 września 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Michał Gołębiowski, Robert Koss.\nTematyka: co z więzi rodzinnych, małżeństwa zostaje po śmierci, skoro „Przy zmartwychwstaniu bowiem nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie Boży w niebie” (Mt 22,30).\n31. Metodologia korzystania z ojców Kościoła w egzegezie biblijnej\nData rozpoczęcia: 6 października 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Michał Gołębiowski, Marta Przyszychowska.\nTematyka: jak korzystać dzieł ojców Kościoła w egzegezie biblijnej.\n32. Los człowieka po śmierci\nData rozpoczęcia: 3 listopada 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Marta Ficoń, Robert M. Rynkowski, Jacek Salij OP, ks. Jerzy Szymik, Kalina Wojciechowska.\nTematyka: co dzieje się z człowiekiem po śmierci, co oznacza wieczny odpoczynek, czym jest świętych obcowanie, jakie będzie los dzieci zmarłych bez chrztu.\n33. Boże Narodzenie – święto chrześcijańskie czy pogańskie?\nData rozpoczęcia: 1 grudnia 2014 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: ks. Józef Naumowicz, Kalina Wojciechowska, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: czy adwent to czas oczekiwania, co wiemy o ewangelii dzieciństwa i Świętej Rodzinie.\n34. Europa ducha czy europejski duch ateizmu?\nData rozpoczęcia: 5 stycznia 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Juliusz Iwanicki, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: ateizm a chrześcijańskie korzenie Europy.\n35. Dramat dziejów świata: o ludzkim grzechu\nData rozpoczęcia: 23 lutego 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Wacław Hryniewicz OMI.\nTematyka: czy, a jeśli tak, to jak mówić o grzechu w czasach, gdy człowiek nie ma poczucia grzechu i winy, jak mówić o śmierci Jezusa za nasze grzechy.\n36. Pierwsza komunia – ósmy sakrament\nData rozpoczęcia: 7 kwietnia 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Robert Koss, Karolina Kochańczyk-Bonińska.\nTematyka: czy pierwsza komunia powinna być traktowana jak ósmy sakrament, jak odnaleźć w niej wymiar duchowy.\n37. Czym jest Eucharystia?\nData rozpoczęcia: 4 maja 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Robert M. Rynkowski.\nTematyka: istota Eucharystii, różnice i podobieństwa w rozumieniu Eucharystii w Kościołach chrześcijańskich.\n38. Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę… w cywilizacji informatycznej?\nData rozpoczęcia: 1 czerwca 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Andrzej J. Nowicki/Dariusz Kot, Włodzisław Duch.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Robert Koss, Robert Koss, Anna Connolly, Anna Connolly, Robert Koss, Dariusz Kot.\nTematyka: Zachęcając do refleksji o „cywilizacji informatycznej”, chcielibyśmy zwrócić uwagę na współczesną wizję człowieka jako efektu wykorzystania ewolucyjnej „niszy kognitywnej”, możliwego dzięki przetwarzaniu informacji w ludzkim umyśle. Taką teorię umysłu przedstawił Steven Pinker już w roku 1997 w książce „Jak działa umysł?”. Prawie dwadzieścia lat później połączone klucze teorii Darwina („selekcja naturalna”, ewolucja) i Turinga („przetwarzanie informacji”, komputer) mają swe praktyczne zastosowanie w konkretnych, niezwykłych doświadczeniach naukowych. Zwracamy uwagę na pięć eksperymentów, które wydają się stawiać w nowym świetle stare zagadnienia granic żywe/martwe (link 1, link 2) oraz ciało/umysł/duch (link 1, link 2, link 3). Chcielibyśmy poszukać odpowiedzi na pytania: jak głęboki może okazać się przełom kulturowy związany z bioinformatyką i kognitywistyką; na ile zamienia on nauki o człowieku w nauki ścisłe; a także co to może oznaczać dla antropologii chrześcijańskiej i dialogu światopoglądowego między religią a ateizmem?\n39. Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę… w cywilizacji informatycznej – część II\nData rozpoczęcia: 29 czerwca 2015 r.\nAutorzy wpisów polemicznych i uzupełniających: Anna Connoly, Anna Connolly, Dariusz Kot.\nTematyka: II część dyskusji „Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę… w cywilizacji informatycznej”.\n40. Wiara i rozum – razem czy osobno?\nData rozpoczęcia: 31 sierpnia 2015 r.\nTematyka: relacje między wiarą i rozumem, między filozofią i teologią, nurty zielonoświątkowe w chrześcijaństwie.\nData rozpoczęcia: 7 września 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: ks. Tomasz Stępień\nTematyka: pojawienie się i rozwój doktryny o niepoznawalności Boga.\nData rozpoczęcia: 25 października 2015 r.\nAutorzy wpisów wprowadzających: Jacek Salij OP, Robert M. Rynkowski.\nTematyka: istota nauki o czyśćcu, jej podstawy biblijne i znaczenie dla współczesnego człowieka.\n9 myśli nt. „Dyskusje miesiąca”\n21 lutego 2013 o 12:43\nW związku z zaistniałą w Kościele rzymskokatolickim wyjątkową sytuacją – niespodziewaną rezygnacją Benedykta XVI z kontynuowania posługi papieskiej, proponuję rozważenie możliwości zmiany tematu marcowej dyskusji na dotykającą problemu posługi jego następcy. Zaplanowaną debatę o Passze Chrystusa można by wówczas przesunąć na okres wielkanocny w kwietniu…\nNic nie stoi na przeszkodzie, by w tym samym miesiącu odbyły się dyskusja i dyskusja o Passze, i dyskusja o posłudze następcy Benedykta XVI. Widzę tylko dwa problemy: po pierwsze, czego konkretnie miałaby dotyczyć taka dyskusja (czego oczekujemy od następcy? relacji z Benedyktem XVI?), a po drugie, jakie mielibyśmy ująć w tej dyskusji aspekty teologiczne, skoro Kleofas to blog teologiczny (były teksty o abp. J. Życińskim, raczej nieteologiczne, można oczywiście kontynuować ten nurt, ale wolałbym jednak wydobywać z danej sprawy problemy teologiczne).\n23 lutego 2013 o 12:19\nNa przykład dyskusja mogłaby dotyczyć tego, czego się spodziewamy po nowym papieżu. Nasze marzenia na temat przyszłości katolicyzmu, coś takiego. Tylko czy to jest temat teologiczny?\nRobercie, szczerze mówiąc zdziwił mnie twój wpis, z którego wynika, iż zaproponowanej przeze mnie problematyce brakuje „teologiczności”. Edward Stachura (którego twórczość w swojej młodości bardzo polubiłem i do tej pory podśpiewuję jego piosenki) pisał, że „wszystko jest poezją, każdy jest poetą”. Ty z kolei swojej niedawno wydanej książce nadałeś tytuł: „Każdy jest teologiem”. Pozostając w tym duchu – parafrazuję więc i dodaję od siebie – wszystko jest teologią! Co Ty na to?\nNie tak dawno na tym blogu prowokowałeś do dyskusji o „teologii kupy”, a teraz piszesz w kontekście mojej propozycji debaty o posłudze papieskiej: „po pierwsze, czego konkretnie miałaby dotyczyć taka dyskusja (czego oczekujemy od następcy? relacji z Benedyktem XVI?), a po drugie, jakie mielibyśmy ująć w tej dyskusji aspekty teologiczne, skoro Kleofas to blog teologiczny”? (!) Robercie, przecież choćby zagadnienie tzw. prymatu papieskiego, to „aspekt” teologiczny z najwyższej półki! Kwestia rozumienia i praktykowania posługi papieża, to kluczowy i ciągle domagający się rozwiązania problem stojący na przeszkodzie do pojednania chrześcijan, a więc także zwiększenia w ogóle wiarygodności chrześcijaństwa w świecie. Teologowie rzymskokatoliccy z tytułami naukowymi raczej go unikają, bo łatwo się narazić i popaść w niełaskę.\nA przecież w 1995 roku sam Jan Paweł II w encyklice „Ut unum sint” (nr 95-96) zachęcał i wręcz apelował: „Modlę się gorąco do Ducha Świętego, by obdarzył nas swoim światłem i oświecił wszystkich pasterzy i teologów naszych Kościołów, abyśmy wspólnie poszukiwali takich form sprawowania owego urzędu, w których możliwe będzie realizowanie uznawanej przez jednych i drugich posługi miłości. Jest to ogromne zadanie, od którego nie możemy się uchylić i którego nie mogę wykonać samodzielnie. Czy zatem realna, choć niedoskonała komunia, istniejąca między nami, nie mogłaby nakłonić kościelnych zwierzchników i ich teologów do nawiązania ze mną braterskiego i cierpliwego dialogu na ten temat, w którym moglibyśmy wzajemnie wysłuchać swoich racji, wystrzegając się jałowych polemik i mając na uwadze jedynie wolę Chrystusa wobec Jego Kościoła, przejęci do głębi Jego wołaniem: „aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17,21)?”.\nMinęło blisko dwadzieścia lat, przeminął kolejny pontyfikat i co? Nic. Zacne towarzystwo zbytnio się tym nie przejęło lub po prostu przestraszyło konsekwencji. Przyjęto postawę przemilczenia i przeczekania. Jak zazwyczaj „na wyżynach” Kościoła rzymskiego bywa, niewygodną kwestię wyciszono. Ale ona jest i wróci z dużo większą siłą, bo to zbyt ważna sprawa, by mogła się rozmyć wśród kościelnych, do znudzenia powtarzanych, „uczonych banałów”, często nie mających nic wspólnego z prostym i klarownym przesłaniem Jezusa: „Nie tak będzie wśród was” (Mt 20,26; Mk 10,43).\nA „czego konkretnie miałaby dotyczyć taka dyskusja” w związku z wyborem nowego papieża? Naszych nadziei i marzeń! Jak nadmieniła Anna: „tego, czego się spodziewamy po nowym papieżu”. Tak – jakich kroków, jakiej postawy, jakich decyzji? Jakiż to ciekawy i rozległy temat teologiczny…\nI jeszcze jeśli chodzi o Twój wpis, że „Nic nie stoi na przeszkodzie, by w tym samym miesiącu odbyły się i dyskusja o Passze, i dyskusja o posłudze następcy Benedykta XVI”. Odwiedzam stronę „Kleofasa” od ponad pół roku i wydaje mi się, iż mnogość i rozliczność wpisywanych tekstów nie służy prowadzonym tu debatom. Chyba większość artykułów nie budzi żadnego bądź tylko znikomy rezonans. Poza tym niektórzy z autorów są zupełnie bierni. Może należałoby rozważyć, czy warto publikować ich teksty, skoro nie odpowiadają na wpisy-komentarze? Celem takich blogów jest przecież żywa wymiana poglądów i to najlepiej szczerych, osobistych, nie chowających się za doktrynalnymi czy „nieomylnymi” orzeczeniami.\nZaletą debaty o posłudze nowego papieża byłaby jej aktualność i wyjątkowy kontekst. Puśćmy wodze naszych „à la novum” papieskich i eklezjalnych fantazji!\nAndrzeju! Może faktycznie lepiej by było mniej, ale aktywniej. Na przykład może teksty powinny być krótsze, a autorzy powinni na początku bądź na końcu załączyć listę pytań i kwestii do przemyślenia, które łączą się z jego tekstem. Myślę także, że autorzy, którzy nigdy nie brali udziału w dyskusji pomimo pytań im stawianych w komentarzach, nie powinni dalej się pojawiać. Chyba że poza dyskusją, jako dodatkowe teksty. Masz rację, że wszystko jakoś łączy się z teologią dla człowieka wierzącego. Ja też w młodości śpiewałam sobie Stachurę. Nie brookliński most…\n24 lutego 2013 o 15:38\nAndrzeju i Anno!\nPonieważ oboje poruszacie problem formy „dyskusji miesiąca”, możliwie krótko przedstawię, jak ja to widzę. Czy tekstów jest dużo i są za długie? Zwykle tekstów wprowadzających jest nie więcej niż 5 i fakt, niektóre z nich są długie. Ale długość nie jest tu chyba największym problemem, bo o tekstach ks. W. Hryniewicza nie można powiedzieć, że są krótkie, a to one wywoływały ostatnio największe dyskusje. Czy 5 tekstów to za dużo do przeczytania w ciągu miesiąca? Nie wydaje mi się, zresztą czytelnik może wybrać to, co go interesuje. No a że jakiś tekst nie wywołuje komentarzy? Trudno przewidzieć, co komentarze wywoła, a co nie, więc i trudno na tej podstawi dokonywać jakiejś selekcji.\nFaktem jest, że o autorach niektórych tekstów z góry wiem, że na ewentualne komentarze z różnych względów – braku czasu, nieprzekonania do takiej formy wymiany myśli itd., itp. – nie odpowiedzą. Ale myślę, że ten blog trzeba również traktować jako pewny skład wiedzy teologicznej, tekstów teologicznych, których przynajmniej na razie w internecie się nie znajdzie. Pytanie więc, czy lepiej w internecie, czyli na blogu, tekstu nie umieszczać bo dyskusji raczej on nie wywoła, czy lepiej go umieścić po to, by umożliwić łatwy dostęp do danego tekstu. Uważam, że lepiej umieścić. Oczywiście można myśleć nad inną formą umieszczania, ale też nie widzę, powiem szczerze, wielkiego sensu w dzieleniu 5 czy 6 tekstów na podstawowe i dodatkowe. Każdy czytelnik od razu widzi, pod którymi może sobie podyskutować z autorem.\nOczywiście fajnie by było, żeby dyskusja toczyła się co najmniej codziennie, żeby przez niemal cały miesiąc regularnie pojawiały się komentarze. Ale, Andrzeju, Anno, odpowiedzmy sobie szczerze: znajdziemy na to czas? Podejrzewam, że nie za bardzo. Inna sprawa, że i samych komentujących z zewnątrz nie jest za wielu. Mam nadzieję, że współpraca z Deonem ściągnie ich trochę więcej, zobaczymy. Jednak i Was, i każdego innego prosiłbym o „reklamę”.\nDlaczego niechętnie, i to bardzo, rezygnowałbym z marcowego tematu: Pascha Chrystusa? Ano właśnie dlatego, że jest to temat aktualny, po Wielkanocy tak aktualny już nie będzie. Czy np. dyskusja o Wcieleniu w styczniu byłaby tym samym, co dyskusja o Wcieleniu w grudniu?\nNaprawdę nie widzę jednak żadnej przeszkody, by podyskutować sobie o teologicznych wyzwaniach, przed którymi stanie nowy papież, i o naszych oczekiwaniach wobec niego (teologicznych) niejako obok dyskusji o Passze Chrystusa. Przecież to tylko zwiększy ruch na blogu, o co wszystkim nam chodzi. Nie miej mi jednak za złe, Andrzeju, że nie od razu zorientowałem się, że masz na myśli aspekty teologiczne posługi papieża, bo z pierwszego Twojego komentarza to nie wynikało wprost. Jeśli jednak chodzi o teologiczne wyzwania nowego pontyfikatu, to jak najbardziej jestem za.\nMam zatem propozycję, byś taki tekst na ten temat napisał. Pierwszy problem już opisałeś, kiedyś pisałeś o problemie filioque, więc jakiś zrąb już jest. Możemy dyskutować pod Twoim tekstem, a może znajdzie się ktoś jeszcze, kto coś napisze. Mam nadzieję, że zechcesz skorzystać z propozycji.\n24 lutego 2013 o 21:47\nRobercie, dziękuję za propozycję. Nie wykluczam, ale i nie obiecuję, że coś napiszę i Ci podeślę. Generalnie jednak, ze względu na liczne obowiązki rodzinne i zawodowe, brakuje mi czasu na teologiczną (i nie tylko) twórczość…\nJeśli chodzi o długość tekstów na blogu, to dla mnie ta kwestia nie ma akurat znaczenia. Ważna jest ich treść oraz żywa, bieżąca aktywność autora. I tak dla przykładu: teksty przywołanego przez ciebie ks. Hryniewicza, bez względu na ich rozpiętość, są dla mnie zawsze „w sam raz”. Co więcej, pokazał On, że bierze za nie pełną odpowiedzialność, reagując na wszelkie komentarze i dopisując głębokie, często bardzo osobiste przemyślenia. Kiedy uznał, że przynagla go „inne, pilne i czasochłonne zobowiązanie”, po prostu szczerze poinformował, że zawiesza (miejmy nadzieję, iż jedynie na pewien czas) swoją aktywność na blogu (vide – Jego ostatni wpis pod tekstem z poprzedniego miesiąca „O grzechu pierwszych ludzi…”).\nCo do zamiany tematów i terminów dyskusji, nie będę już dalej upierał się przy swoim. Ty jesteś administratorem , Ty decydujesz. To była tylko moja sugestia i propozycja do rozważenia. Pascha Chrystusa (czy też Wcielenie), to tematy-oceany, które wcale nie muszą i wręcz nie powinny być związane tylko z odpowiadającym im okresem liturgicznym. To trochę tak, jak jest u nas z Tygodniem Modlitw o Jedność Chrześcijan. Kończy się ten styczniowy Tydzień, kończą się wspólne modlitwy, spotkania, inicjatywy… Abdykacja papieża zdarza się raz na tysiąc lat (może teraz to się zmieni), a kolejne jego wybory raz na kilka-kilkanaście… Podtrzymuję swoje zdanie, że podsuwanie pod pióro dodatkowych (nie twierdzę, że mniej atrakcyjnych) tematów obok głównego przedmiotu dyskusji – rozprasza.\nI ostatnia sprawa. Twój pomysł na taki blog bardzo mi się spodobał i już od jakiegoś czasu staram się go reklamować. Trwaj przy tym pomyśle, bo to właściwa forma przekazu i wymiany poglądów w dzisiejszych czasach. I trwaj w nadziei, że blog się jeszcze rozkręci i zdynamizuje!\nTomasz Ponikło napisał(a):\npozwólcie, że złożę pewną – mam nadzieję – kompromisową propozycję.\nMożemy się spodziewać, że konklawe rozpocznie się wcześniej niż przewidywano. Trudno jednak powiedzieć, jak długo potrwa. Tak czy inaczej, święta Wielkanocne spędzimy już z „nowym” papieżem. Pytanie tylko, na ile będziemy z nim oswojeni. Nie można przecież wykluczyć, że stanie się nim człowiek w naszym kraju nieznany. Choć może to być też ktoś pokroju Ravasiego – wówczas ponowna lektura tylko wydanych po polsku rzeczy i analiza aktywności publicznej/pasterskiej będzie zadaniem na długie tygodnie.\nProponuję więc, aby to kwiecień – tj. zapewne ok. 2 tygodni po wyborze – stał się na Kleofasie czasem teologicznej refleksji nad urzędem, ale siłą rzeczy również nad eklezjalnymi wyzwaniami. Znając zresztą już wtedy wybór Ducha Świętego, sensowniejsze będzie artykułowanie własnych oczekiwań wobec papieża. (Na ile uda nam się w ogóle odczytać znak tego wyboru?).\nTakie rozwiązanie pozwoli pogodzić kilka interesów: a) merytoryczną jakość tekstów; b) tym większą aktualność materiałów, im bardziej dotykającą konkretnego, bo wybranego już papieża; c) redakcyjnie da czas na przyjęcie propozycji i wygenerowanie ich.\nUfam, że takie postępowanie miałoby sens.\n25 lutego 2013 o 19:32\nMnie propozycja Tomka wydaje się bardzo sensowna. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby i w marcu ktoś, kto będzie chciał, opublikował jakiś tekst dotyczący wyboru i posługi przyszłego papieża. Może sam coś takiego zrobię. Ale rzeczywiście łatwiej np. formułować oczekiwania teologiczne wobec papieża, gdy wie się, kto to mniej więcej jest. Jednak w związku z tym ewentualnym przesunięciem bardzo liczyłbym: a) na propozycje ewentualnych autorów (w mailu);\nb) własne teksty i Andrzeja, i Tomka. 🙂\nA tak na marginesie, adoptowaliście kardynała ( http://adoptacardinal.org/ )? 🙂 Mnie przypadł Amerykanin Daniel DiNardo. Chyba nawet mógłby być wybrany na papieża, bo dość młody….


Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Szpilki › Botki na obcasie › Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac\nSol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac\nTe Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nikt nie ma wątpliwości, że botki na obcasie damskie są ubóstwiane przez każdą kobietę. Marka Sol Sana genialnie rozumie potrzeby kobiet, które zakładają botki na obcasie damskie. Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac spełniają wszelkie oczekiwania odnośnie tego jak powinny.. więcej »\nTe Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Nikt nie ma wątpliwości, że botki na obcasie damskie są ubóstwiane przez każdą kobietę. Marka Sol Sana genialnie rozumie potrzeby kobiet, które zakładają botki na obcasie damskie. Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac spełniają wszelkie oczekiwania odnośnie tego jak powinny prezentować się perfekcyjnie zaprojektowane botki na obcasie damskie. Komfort podczas noszenia i niesamowicie podkreślona sylwetka. Zerknij na specyfikację Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac:\nSol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac, materiał zewnętrzny: welur, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: obcas słupek, materiał zewnętrzny: welur, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra, wysokość obcasa: 10 cm, zapięcie: zamek błyskawiczny, materiał: welur.\nNa stronie buty360.pl możesz odkryć podobnych modeli dużo więcej. Zobacz czy botki na obcasie damskie od Sol Sana spodobają Ci się tak jak Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac. Jeśli nie to koniecznie przejdź do innych producentów, bo u nas ten rodzaj butów jest najliczniejszy i na sto procent odkryjesz coś dla siebie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sol Sana VOYAGE II Botki na obcasie cognac


AleKlasa | Archiwa: Kazimierz Przerwa-Tetmajer - Strona 2 z 3 - AleKlasa\tArchiwa: Kazimierz Przerwa-Tetmajer - Strona 2 z 3 - AleKlasa\nUdowodnij, że wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera pt. „Jak dziwnie smutne, posępne, złowieszcze” jest tekstem dekadenckim. Notatkę sporządź w punktach. Kazimierz Przerwa-Tetmajer Jak dziwnie smutne, posępne, złowieszcze Jak dziwnie smutne, posępne, złowieszcze jest to zegaru miarowe stąpanie – słucham i zimne przejmują mię dreszcze… Coraz mniej życia, niebytu otchłanie coraz mi bliższe, śmierci przeraźliwe, groźne widziadło ciśnie mi się w oczy – – straszno pomyśleć, że ciało, dziś żywe, niedługo w trumnie robactwo roztoczy. Okropna wizja!…\nKazimierz Przerwa-Tetmajer Schnąca limba U stóp mych dzika przepaść. W ciemnym niebie blady świeci księżyc, podobny wodnej białej lilii, co kielich swój nad ciemne głębiny wychyli. Cicho – grzmot słychać tylko huczącej kaskady. Nad nurtem jej ze skalnej wyrosła posady limba: zżółkłe konary smutno na dół chyli, czując, że dłużej walczyć na próżno się sili i runie – wicher szumi jej hymny zagłady. Nie ona jedna toczy tę walkę bolesną: są\nKazimierz Przerwa-Tetmajer Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej Taki tam spokój… Na gór zbocza Światła się zlewa mgła przeźrocza, na senną zieleń gór. Szumiący z dala wśród kamieni w słońcu się potok skrzy i mieni w srebrnotęczowy sznur. Ciemnozielony w mgle złocistej wśród ciszy drzemie uroczystej głuchy smrekowy las. Na jasnych, bujnych traw pościeli pod słońce się gdzieniegdzie bieli w zieleni martwy głaz. O ścianie nagiej, szarej, stromej spiętrzone wkoło


Dziennik Związkowy | katastrofa Archives - Strona 8 z 9 - Dziennik Związkowy\nTrwające pięć lat dochodzenie w sprawie okoliczności śmierci polskiego przywódcy z okresu II wojny światowej gen. Władysława Sikorskiego, przeprowadzone na zlecenie Instytutu Pamięci Narodowej (IPN), nie znalazło dowodów potwierdzających teorię,\nNiewielki prywatny samolot rozbił się w niedzielę podczas lądowania na lotnisku w Aspen, w ekskluzywnym ośrodku narciarskim w amerykańskim stanie Kolorado. W wypadku zginęła jedna osoba, a dwie zostały ranne\nSzkoły w Illinois nieprzygotowane na wypadek katastrofy\nMinęło osiem lat od huraganu Katrina, a jeszcze co najmniej 28 stanów, w tym Illinois, nie wymaga od kuratoriów oświaty sporządzenia kompleksowych planów akcji ewakuacyjno- ratunkowej na wypadek katastrofy, żywiołu,\nChicagowska firma prawnicza Ribbeck Law Chartered przygotowuje się do oskarżenia producenta samolotów Boeing Co. w imieniu 83 pasażerów linii lotniczych Asiana. Osoby te znajdowały się na pokładzie samolotu, który 6\nUstalenie przyczyny katastrofy samolotu południowokoreańskich linii lotniczych Asiana Airlines na lotnisku w San Francisco może zająć nawet rok – poinformował w czwartek amerykański urząd ds. bezpieczeństwa transportu (NTSB). Szefowa NTSB\nPrzyczyny katastrofy komentuje kapitan PLL LOT Katastrofa samolotu Asiana Airlines wydarzyła się 6 lipca 2013 r. podczas lądowania samolotu Boeing 777-200ER nr HL7742 południowokoerańskich linii Asiana AIrlines w porcie lotniczym\n12 lipca 2013\t2\nW kokpicie Boeinga 777 linii Asiana był doświadczony pilot\nJun Jang Du, szef południowokoreańskich linii Asiana Airlines, których Boeing 777 rozbił się w sobotę podczas lądowania w San Francisco, podkreślał we wtorek na konferencji prasowej w Seulu, że lądowanie\nSiedmiu Amerykanów zginęło w Afganistanie\nSiedmiu amerykańskich żołnierzy zginęło w czwartek w katastrofie śmigłowca w prowincji Kandahar na południu Afganistanu – poinformowali przedstawiciele sił NATO w tym kraju. Śmierć poniosło także czterech Afgańczyków, którzy znajdowali się na pokładzie UH-60 Black Hawk. Do zestrzelenia maszyny przyznali się talibowie.\nJadąc do Katynia wraz z prezydentem Wojciech Seweryn wiózł ze sobą zaproszenia na chicagowskie obchody 70. rocznicy mordu katyńskiego. Zaplanował je na 25 kwietnia 2010 roku. Człowiek, dzięku któremu w Chicago powstał pomnik upamiętniający ofiary Katynia zginął 10 kwietnia 2010 wraz 95 osobami na pokładzie…\n10 kwietnia 2012\t18\nOkoło 500 osób zebrało się w niedzielne popołudnie przed siedzibą KPA w Chicago na znak protestu przeciwko, jak napisali organizatorzy, „postawie Zarządu Kongresu Polonii Amerykańskiej i decyzji prezesa…\n12 marca 2012\t74\nSześciu żołnierzy piechoty morskiej zginęło w czwartek w katastrofie śmigłowca w Afganistanie – poinformował amerykański urzędnik Departamentu Obrony. Ponieważ w rejonie nie prowadzono w danym momencie działań wojennych, przyczyny katastrofy pozostają nieznane…\n20 stycznia 2012\t1\nPięć osób, w tym dwoje dzieci, poniosło we wtorek śmierć w wyniku katastrofy małego samolotu w stanie New Jersey. Jednosilnikowa maszyna spadła na autostradę numer 287 w okolicach miejscowości Morristwon. Zginęły wszystkie osoby na pokładzie samolotu. Nikt na ziemi nie ucierpiał.\nW kwietniu ubiegłego roku doszło do jednej z największych tragedii w historii amerykańskiego górnictwa, w której zginęło 29 górników. Rządowe śledztwo w sprawie zakończyło się rekordowym odszkodowaniem w wysokości 210…\n8 grudnia 2011\t1\nArizona. Samolot rozbił się o zbocze gór. Sześć osób nie żyje\nSześć osób zginęło w środę wieczorem kiedy mały samolot uderzył w zbocze gór w Arizonie. Płonący wrak maszyny widoczny był z odległości kilkunastu mil. Wśród ofiar jest troje dzieci, które leciały z ojcem na Święto Dziękczynienia.\nNepal. Na pokładzie rozbitego samolotu byli Amerykanie\nW niedzielę w Nepalu doszło do tragicznego wypadku – podczas próby lądowania rozbił się mały samolot, na którego pokładzie znajdowało się 19 pasażerów, w tym 2 Amerykanów. Wszystkie osoby zginęły na miejscu…\n25 września 2011\t1\nPolecamy Sport Wydarzenia\nBez Patricka Sharpa, ktόry w ubiegłym tygodniu przeszedł operację wyrostka robaczkowego oraz Mariana Hossy, ktόry poprosił o urlop, rozpoczęli ostatnią fazę przygotowań do nowego sezonu hokeiści Chicago Blackhawks…\nW poniedziałek w Rosji zmarła 44 ofiara tragicznej katastrofy lotniczej samolotu JAK- 42 pod Jarosławiem, Aleksander Galimow. Komentator telewizyjny, były gracz Chicago Blackhawks oraz były trener Pittsburgh Penquins Eddie Olczyk przyznaje że jest mu o tyle ciężko pogodzić się z tą tragedią…\n13 września 2011\t0\nWładze klubu Chicago Blackhawks wydały oświadczenie w związku z tragiczną katastrofą lotniczą samolotu JAK-42 z hokeistami Lokomotiva Jarosław na pokładzie. W katastrofie Jaka-42, który w środę rozbił się koło Jarosławia w Rosji, zginęły 44 osoby, a tylko jedna przeżyła


Atlas: 3 powody, dla których warto używać tego frameworku\nAtlas Framework to stworzony przez DataArt kompletny zestaw narzędzi do tworzenia aplikacji w chmurze, na platformie GitHub na licencji Apache 2.0.\nAtlas pozwala zapewnić ciągłą integrację (Continuous Integration) oraz ciągłe dostarczanie (Continuous Delivery) od pierwszego dnia projektu oraz pomaga wybrać, wdrożyć i skonfigurować kluczowe narzędzia do migracji do chmury. Jest kompatybilny z .NET Standard i może być używany zarówno w projektach biznesowych, jaki i w roli platformy do nauki oraz testowania nowych integracji.\nStworzenie frameworku Atlas było podyktowane trudnościami, z jakimi spotykamy się realizując projekty dla klientów. Użycie gotowego frameworku pozwala stronie biznesowej zredukować czas rozwoju aplikacji i uniknąć ryzyka związanego z migracją systemu do chmury lub dodawaniem nowej funkcji. Programiści mogą być także zainteresowani kodem samego Atlasa, w tym organizacją modułów, abstrakcjami i użyciem zewnętrznych bibliotek.\nNikita Kozlov (Solutions Architect, DataArt), jeden z twórców projektu, opowiedział o 3 głównych użyciach frameworku:\n1. Wsparcie cross-platform\nPisząc w C#, w kontekście runtime możemy mówić o frameworku .NET albo nowocześniejszej platformie .NET Core. Istnieje wiele artykułów na temat migracji z .NET do .NET Core. Trudno jednak znaleźć na GitHubie dobry przykład ilustrujący problemy wiążące się z taką migracją. Autorzy dostępnych materiałów używają prostych aplikacji, znacznie różniących się od systemów, z jakimi mamy do czynienia w realnych projektach. Atlas pomaga zrozumieć jak równolegle obsługiwać oba frameworki, a jednocześnie jakie konsekwencje mogą się wiązać z takim podejściem.\nWyjściowo Atlas został stworzony w .NET Framework 4.5.2., a kompatybilność z .NET Standard 2.0 została dodana później. Projekt pozwala szczegółowo zrozumieć, w jaki sposób to zrobiliśmy.\n2. Sandbox dla nowych integracji\nMoim zdaniem kod Atlasa sprawdza się w roli piaskownicy. Obejmuje gotowe komponenty, do których można dodać nową funkcjonalność lub wypróbować nowe biblioteki. Atlas ma także gotowe jądro z wbudowaną obsługą wyjątków i mechanizmami logowania, co pozwoli ci sprawdzić nowych dostawców bez rozpraszających szczegółów.\nPowiedzmy, że ma do czynienia z brokerem wiadomości i kilkoma serwisami. Jeden serwis wysyła wiadomość, a inny odbiera ją i wykonuje jakąś funkcję. Przypuśćmy, że używałem RabbitMQ, a kiedy przeniosłem się do chmury, zdecydowałem się na wypróbowanie Azure Service Bus. Testowanie nowych integracji jest wygodniejsze w gotowym środowisku – Atlas pozwala na szybkie uruchomienie kilku serwisów na bazie szablonu. Integracja odbywa się za pośrednictwem zewnętrznych komponentów, a Atlas zawiera już odpowiednie abstrakcje. Wystarczy podłożyć prawidłową implementację.\nAtlas daje możliwość poznania różnych wzorców architektury w rozwoju oprogramowania, m.in. korelacji wywołań lub logowania strukturalnego.\n3. Code conventions\nNa starcie projektu, Atlas pozwala nowemu zespołowi wypracować wspólną wizję dotyczącą dzielenia kodu na projekty, lokowania funkcji, etc. Atlas nie narzuca określonych standardów, jest raczej platformą, od której warto zacząć. Łatwiej rozpocząć realizację projektu i zrozumieć, co nie odpowiada zespołowi niż określać standardy od zera.\nAtlas wciąż ewoluuje, jesteśmy otwarci na sugestie programistów i informację zwrotną od każdego, kto zdecyduje się go wypróbować.\nMiddle .NET Developer, Payment Platform\nSenior .NET Developer, Communication Application


Uchwała Nr ZO/031/22u z dnia 6 kwietnia 2022 r. Zespołu Orzekającego w sprawie o sygn.: KER/028/22 - Rada Reklamy\nna posiedzeniu w dniu 23 lutego 2022 r., po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt KER/028/22, złożonej na podstawie pkt. 12 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy) (dalej „Skarżący”), przeciwko SHPL SP. z o. o. z siedzibą w Warszawie (dalej „Skarżony”), w sprawie dotyczącej reklamy sklepu internetowego\nZespół orzekający po dokonaniu analizy materiału w przedmiotowej sprawie stwierdził, iż w przedmiotowej reklamie nie doszło do naruszenia standardów wynikających z Kodeksu Etyki Reklamy, w szczególności nie doszło do naruszenia obowiązku prowadzenia reklamy w poczuciu odpowiedzialności społecznej przez obraźliwe wykorzystanie pieśni przypisywanej włoskim partyzantom.\nZespół Orzekający za dopuszczalną uznał praktykę polegającą na wykorzystaniu utworu, co do którego nie ma pełnego konsensusu odnośnie ustalenia faktycznego oryginalnego kompozytora oraz autora słów pieśni. Ponadto, w przekazie reklamowym została wykorzystana jedynie melodia przypisywana powszechnie utworowi pt. Bella Ciao, nie słowa pieśni przypisywanej partyzantom włoskim, której ewentualne wykorzystanie w przekazie reklamowym mogłoby budzić wątpliwości natury etycznej.\nWedług Skarżącego kwestionowana reklama to cyt. przeróbka pieśni włoskich antyfaszystów, [z której] głupio robić chwyt marketingowy i tak ją obrażać́.\nSkarżony w odpowiedzi na skargę wskazał, iż m.in. cyt. zaskarżona reklama wykorzystuje jedynie melodię piosenki pt. „Bella Ciao” a nie jej tekst, który faktycznie odnosi się̨ do walk partyzantów włoskiego ruchu oporu w czasach drugiej wojny światowej. Sama melodia piosenki ‘pt. „Bella Ciao” jest zaś melodią pochodzenia ludowego, najprawdopodobniej z XIX w., zaadoptowaną jedynie następnie na potrzeby piosenki „Bella Ciao”, ale nie skomponowaną specjalnie dla niej.\nIstnieją także wątpliwości wśród historyków, czy piosenka pt. „Bella Ciao” była w ogóle faktycznie śpiewana przez włoskich partyzantów ruchu oporu, czy jest to jedynie legenda, która przylgnęła do tej piosenki dopiero w latach 60-tych XX w., gdy została ona spopularyzowana przez wielu artystów estradowych, w tym włoską piosenkarkę̨ Giovannę Daffini czy francuskiego piosenkarza Yves’a Montanda. Duża popularność́ piosenki pt. „Bella Ciao” i fakt, że od lat 50-tych XX w. trafiała ona do repertuary licznych artystów estradowych spowodowały, że niezależnie od jej kojarzonego z ruchem oporu i antyfaszyzmem przesłania, piosenka ta stała się̨ dość́ szybko częścią̨ popkultury. Świadczy o tym olbrzymia wersja wykonań tej piosenki, zarówno w oryginale, jak i w wersjach obcojęzycznych. Piosenka „Bella Ciao” była też wielokrotnie wykorzystywana w ścieżkach dźwiękowych filmów fabularnych, w tym m. in. w ścieżce dźwiękowej filmu „Dwóch papieży” w reż. Fernando Meirellesa.\nW związku z powyższym cyt. trudno zatem zgodzić́ się̨ z opinią wnoszącego skargę̨ konsumenta, jakoby wykorzystanie melodii piosenki „Bella Ciao” w zaskarżonej reklamie platformy Shopee.pl nosiło znamiona naruszenia dobrych obyczajów poprzez obrazę̨ uczuć́ patriotycznych czy obrazę̨ narodowych symboli. Piosenka ta jest bowiem szeroko wykorzystywana komercyjnie i rozrywkowo na całym świecie, w tym we Włoszech, i dotychczas takiej jej wykorzystanie, także w kontekście reklamowym, nie było kwestionowane.\nSkarżony podkreślił w toku wyjaśnień, iż cyt. właściciele praw do piosenki, od których Spółka nabyła licencję na potrzeby spotu reklamowego, otrzymali d akceptacji tekst spotu i zgodzili się̨ na wykorzystanie melodii „Bella Ciao” do celów reklamowych Spółki. Spot przed emisją został również̇ sprawdzony przez stacje radiowe i Spółka otrzymała pozytywne opinie.\nUchwała Nr ZO 52/19/33u z dnia 17 kwietnia 2019 roku Zespołu Orzekającego w sprawie sygn....


Chorągiew Gdańska - Młodniejemy! Po XXXII Szałamai\nXXXII Ogólnopolski Festiwal Piosenki Harcerskiej, Turystycznej i Poezji Śpiewanej Szałamaja’2016\nChociaż w numerze Szałamai zawitało 32, to sama impreza staje się coraz młodsza. Regulamin naszego Festiwalu głosi, że wykonawcami ocenianymi przez jury mogą być wokaliści od 14 roku życia. Górna granica jeszcze nie istnieje, czego dowodem był późny debiut szałamajowy pana burmistrza Prabut Marka Szulca. Jest to dowód na to , że krąg harcearski z piosenką, jest ciągle otwarty. Tegoroczną sceną w dniu harcerskim zawładnęły zuchy, a soliści w przeglądzie piosenki turystycznej i poezji śpiewanej. Tegoroczne zmagania oceniało trzyosobowe jury w osobach druha phm.Michała Kosowicza, pana Leszka Kopcia i Łukasza Majewskiego. Dwaj ostatni byli niespodzianką dla szałamajowej widowni i uczestników. Zagrali swoje mini koncerty, jako support dla laureatów Szałamai’2016. O czym do końca nie wiedział nikt. Formuła festiwalu jest dokładnie określona. Nie rezygnujemy z harcerskiego stylu. Metoda harcerska wydobywa z nas wszystko co najlepsze: entuzjazm, chęć służby i wspólnej zabawy. Integruje środowisko Hufca ZHP Kwidzyn i sprawdza naszą logistykę, zaangażowanie i funkcjonowanie drużyn.\nTegoroczna statystyka wygląda następująco W tym roku zakwaterowano 150 osób , które przyjechały na szałamajowe zmagania. Dodajmy do nich ok.80 kwidzyńskich harcerzy ze służb. Widownia zapełniona. W Zmaganiach Nieprzetartego Szlaku wystąpiło 8 wykonawców, w tym 2 duety. Debiutowały także, z sukcesem , dziewczyny z MOW w Kwidzynie w roli konferansjerek. W dniu harcerskim wystąpiło 9 solistów i 11 zespołów czyli śpiewających gromad i drużyn. Dzień zakończył się koncertem grupy „Siebie Warci” z Rumi.\nHufca ZHP Kwidzyn\nXXXII Szałamaja’ 2016\n1.\tLeszek Kopeć – dziennikarz radiowy, autor tekstów, wokalista\n2.\tŁukasz Majewski - poeta, wokalista\n3.\tphm. Michał Kosowicz – harcerski wychowawca i instruktor, wokalista\nPubliczność swoją nagrodę przyznało Zespołowi „Pas de nom” . Gratulujemy!


Poranne strony – medytacja pisana odręcznie. – anna niemczynow\nHome\tWEWNĘTRZNA RÓWNOWAGA\tPoranne strony – medytacja pisana odręcznie.\nNapisany przez Anna H. Niemczynow 6 listopada 2019\nPamiętam czas, kiedy trwałam w zawieszeniu pomiędzy tym, co robiłam, a tym, co pragnęłam robić. Moje serce od wielu lat upominało się o to, bym wreszcie zauważyła jego pragnienia. Na początku nie były to głośne krzyki – raczej ciche podszepty.\nJak większość ludzi mojego pokolenia, zostałam ukształtowana tak, by robić to, czego się ode mnie oczekuje. Jako osoba ogromnie spragniona akceptacji społeczeństwa, wielokrotnie rezygnowałam z siebie, by zadowolić innych. Nie czuję się z tego powodu wyjątkowo, ponieważ wiem, że takich ludzi jak ja, jest całe mnóstwo.\nCoraz trudniej nam mówić NIE. Zapominamy o tym, że NIE dla świata, oznacza TAK dla nas samych. Mówienie życiu TAK, jest ściśle połączone z mówieniem NIE.\nOdmawiam, kiedy czuję, że coś jest sprzeczne z moim wnętrzem.\nOdmawiam, kiedy wiem, że spełnienie oczekiwania odbiorą mi spokój.\nOdmawiam nawet wtedy, kiedy karty mojego kalendarza są puste, ponieważ pragnę zapisać je po swojemu, a nie tak, jak ktoś sobie tego życzy.\nŁatwo napisać, trudniej zrobić, prawda? Dobrze o tym wiem. Mimo, iż rozwój mojej świadomości jest na zdecydowanie wyższym poziomie niż przed paroma laty, to jednak wciąż pozostaje on rozwojem. Codziennie mam coś do przepracowania i zdaję sobie sprawę, że nie ma dla mnie taryfy ulgowej w związku z tym, że czegoś już się nauczyłam. Nauczyć się, to jedno, a wykorzystywać zdobytą wiedzę w praktyce, to drugie.\nDokładnie pamiętam dzień, kiedy po raz ostatni poszłam do klubu fitness, aby pożegnać się z moimi klientami. Byłam dobrym trenerem, więc to pożegnanie było niezwykle trudne. Ludzie płakali prawdziwymi łzami. Ja również płakałam. Jeszcze przez jakiś jakiś czas próbowano przywrócić mnie do zawodu. Pisano nawet petycje służące temu, abym znów zaczęła prowadzić zajęcia. We mnie jednak coś pękło i choćbym chciała, moje serce nie było już w stanie szeptać. Ono wrzeszczało, że nie mam prawa tam wracać, ponieważ gdy to zrobię, znów spełnię czyjeś oczekiwania, zamiast własnych. Kategorycznie odmówiłam, stając się tym samym osobą bezrobotną. Po raz pierwszy w życiu nie miałam pieniędzy nawet na waciki. Czułam się z tym bardzo źle. Na samą myśl o tamtych dniach robi mi się gorąco i trudniej mi złapać oddech.\nWtedy już kroczyłam po ścieżce duchowego rozwoju, jednak ta moja wędrówka była bardzo chaotyczna. Łapałam za różne książki i próbowałam wyciągnąć z nich coś dla siebie. Popadłam w pułapkę robienia wszystkiego na raz i bywało, że miałam wrażenie, że moja duchowość odbiera mi czas, zamiast go dawać. Z całym szacunkiem dla mnichów i lewitujących joginów, ale ja, matka i żona, nie mogłam sobie pozwolić na całodzienne kontemplowanie życia. Musiałam żyć, stawiać czoła codziennym wyzwaniom, którym daleko było do wzniosłości. Zakupy, pranie, sprzątanie, obiad, lekcje, zajęcia dodatkowe dzieci – wszystko było na mojej głowie. Mąż pracował w Niemczech, a ja z dziećmi wciąż pozostawaliśmy w Polsce. To był trudny czas, lecz niezwykle mi potrzebny.\nKiedy piszę „Wszystko, co mi się przytrafia, dzieje się dla mojego dobra. Ufam procesowi życia”, dokładnie wiem, że to prawda. Nie dlatego, że brzmi mądrze, ale dlatego, że doświadczyłam mądrości tych słów na sobie. Nauczyłam się dziękować za doświadczenia, nawet za te trudne. O wdzięczności napisałam nawet książkę. Jeśli chcesz zgłębić ten temat, mocno Cię do tego zachęcam. Dziennik „Sto dni wdzięczności” jest pozycją niezwykle pomocną w chwili, gdy pragniemy dostrzec własne ja.\nPomiędzy wszystkimi publikacjami na temat rozwoju świadomości, trafiłam na książkę, która jest już ze mną od około sześciu lat. Nie potrafię sobie przypomnieć, jak długo stała ona na półce nietknięta, pamietam jednak, że gdy już zaczęłam ją czytać i przerabiać na sobie jej zalecenia, moje życie się odmieniło. Mowa tu o książce „Droga artysty” autorstwa Julii Cameron.\nTo właśnie dzięki niej odkryłam coś takiego, jak poranne strony, a w zasadzie zaczęłam nazywać w ten sposób moje wieloletnie pisanie pamiętnika, które czyniłam przez prawie całe swoje życie z większym, bądź mniejszym zaangażowaniem.\nPewnego dnia, kiedy mój świat któryś już raz z kolei runął, ja postanowiłam, że kupię sobie zeszyt i każdego poranka, idąc za radą autorki książki, będę zapisywała trzy strony w moim zeszycie.\nPewnie zastanawiasz się o co chodzi z tymi porannymi stronami, co to jest i po co to robić?\nNajprościej mówiąc, poranne strony, są to trzy strony odręcznego zapisu strumienia świadomości. Mogą brzmieć na przykład tak: O rety, kolejny dzień. Ale nie chciało mi się wstawać. Co ja zrobię na obiad? Mam dość instagramowych obrazków na których widzę trzydaniowe dania. Mam to gdzieś. Zrobię rosół, a jutro zrobię pomidorową i tyle.\nRozumiesz? Nie chodzi o to, byś siliła się na jakąś wyszukaną prozę. Masz pisać to, co akurat płynie z Twojego wnętrza, bez zastanawiania się nad składem, ładem, interpunkcją i ortografią. Poranne strony są tylko dla Ciebie. Są swoistym drenażem mózgu.\nTwoja codzienna bazgranina nie ma być sztuką, a zwyczajnym przesuwaniem się długopisu po papierze. Nawet, gdybyś miała pisać słowa: „nie mam o czym pisać, ale to beznadzieja i tak dalej”. Poranne strony nie mają brzmieć mądrze. Nikt nie będzie ich czytał, nawet Ty w początkowym etapie nie powinnaś ich czytać. Czasami poranne strony będą barwne, a czasami smętne i tak ma właśnie być.\nPodzielę się z Tobą fragmentem jednej z moich porannych stron. Napisałam te słowa w maju 2017 roku.\n„Trudno mi opanować złość. Wiem, że ona mnie krzywdzi. Chociażby wczorajsza sytuacja z telewizorem. „Z” przecież nie zrobił tego specjalnie. Ja się wściekłam i niepotrzebnie straciłam energię. Potem była sytuacja z piecem, kolejne nerwy. Na „deser” wściekłam się o buty „G”. Byłam zła, że niby za małe i że wszystkie decyzje muszę podejmować sama. Jakby decyzja o kupnie butów była niewiadomo jakim problemem. Usilnie próbuję mieć nad wszystkim kontrolę, zamiast po prostu żyć. Telewizor mnie wkurza. Wszechogarniająca migająca sraczka”.\n(„Z” i „G” – to szyfry. Napiszę o nich za chwilę).\nDomyślam się o co mogło mi wtedy chodzić i z własnego przekazu ewidentnie rozpoznaję tamte emocje. Przelewałam je wtedy na poranne strony. Wszystkie małostkowe myśli wyrzucałam z siebie o poranku, po czym zamykałam zeszyt i czułam się zdecydowanie lżej. Jakby pozbycie się „emocjonalnego łajna” uwalniało miejsce na moją kreatywność. Mam na to dowód – wtedy już pisałam książki.\nTo moje martwienie się o wszystko, o dzieci, o męża, o zakupy, o buty, o gotowanie itd – zostawiałam na kartach dziennika.\nPo wszystkim byłam już tak zmęczona narzekaniem, że zaczynałam koncentrować się na wdzięczności. Wymieniałam dziesięć dobrodziejstw, czyli rzeczy, za które jestem wdzięczna. Taka poranna pisanina stała się dla mnie swego rodzaju medytacją. Zaczęłam poznawać siebie jeszcze bardziej poprzez „rozmowę” jaką toczyłam ze sobą podczas tego pisania. Przelewałam natłok myśli na papier po to, by je tam zostawić i zająć się DZIAŁANIEM.\nJulia Cameron jest zdania, że od porannych stron nie powinniśmy mieć wymówek. Nie powinniśmy ich pomijać, ani skracać. Niezależnie od tego, w jakim jesteśmy nastroju, koniecznym jest, abyśmy zapisali przynajmniej trzy strony. Poranne strony nauczą nas nie zwracać uwagi na naszego wewnętrznego krytyka. Nauczą nas również większej empatii dla siebie samych. Potwierdzam te tezy z pełną świadomością. Sprawdziłam na sobie.\nPoranne strony niewątpliwie należą do ćwiczeń duchowych. Jak pisze Cameron; Nie da się pisać porannych stron przez długi czas i nie dotrzeć do nieoczekiwanych pokładów wewnętrznej mocy. Strony są szlakiem, który wiedzie nas wgłąb siebie, gdzie spotykamy się z własnymi zdolnościami twórczymi i naszym twórcą. Za pomocą porannych stron sporządzamy mapę własnego wnętrza. Zapisywanie porannych stron sprawia, że światło wglądu łączy się z mocą umożliwiającą zmiany i rozwój. Bardzo trudno jest narzekać na los, poranek za porankiem, miesiąc za miesiącem, i nie wziąć się w końcu do konstruktywnego działania. Strony wydobywają nas z rozpaczy i prowadzą ku rozwiązaniom, o jakich nam się nie śniło. Każdy, kto wędruje po porannych stronach, dociera w końcu do wewnętrznego źródła mądrości.\nPrzyznaję, że nie codziennie udaje mi się zapisać trzy poranne strony, będące strumieniem mojej świadomości. Owszem, piszę w pamiętniku, ale zdarza mi się to robić również wieczorami, albo po południu. Stosuję wiele ćwiczeń duchowych i zawsze wybieram te, które podpowiada mi moje serce. Zmieniam je w zależności od tego, co podpowiada mi mój wewnętrzny głos. Jednak z ręką na sercu mogę przyznać, że regularnie wracam do tego porannego ćwiczenia. Dzięki niemu nauczyłam się jednej, bardzo ważnej rzeczy. MOGĘ PISAĆ POWIEŚCI NIEZALEŻNIE OD TEGO, JAK SIĘ CZUJĘ.\nCzęsto jestem pytana o wenę i o to, czy do konkretnego rodzaju książki potrzebuję konkretnego stanu emocjonalnego. Odpowiedź być może Was zaskoczy, ale jedno z drugim nie ma nic wspólnego. Kiedy pisałam „Życie cię kocha, Lili”, byłam w marnym stanie psychicznym. Pisałam tę książkę tuż po przeprowadzce do Niemiec i uwierzcie, nie było mi do śmiechu. Ogrom codziennych wyzwań, którym musiałam sprostać, bardzo mnie przytłaczał. Mimo, że codziennie wręcz walczyłam o pogodę ducha, to udało mi się napisać książkę, którą okrzyknięto najbardziej pozytywną historią roku!\nWracając jednak do porannych stron – Można czuć wewnętrzny opór przed tego rodzaju ćwiczeniem. Możemy się bać, że ktoś przeczyta nasze bazgroły i co wtedy? Po pierwsze, nie masz wpływu na czyjeś wścibstwo. Proponuję na pierwszej stronie zeszytu napisać wielkimi bukwami CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ. TREŚCI ZAWARTE NA STRONACH ZESZYTU MOGĄ CIĘ ZRANIĆ DO ŻYWEGO. LEPIEJ SIĘ ZASTANÓW, ZANIM TO ZROBISZ!!!\nTaki komunikat może odstraszyć. W każdym razie, gdybym na przeczytała coś takiego, nie zdobyłabym się na odwagę, by pójść krok dalej 😉\nMożesz też stosować szyfr (wspomniałam o tym wcześniej). Wymyślić swoje własne określenia imion. Na przykład teściową możesz nazywać wisienką, a domowników określać liczbami. 1 to mąż, a 2 i 3 to dzieci. Szyfry są znane tylko tobie i istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że ktokolwiek zrozumie cokolwiek z tego, co napisałaś.\nJa nie stosuję szyfrów. Uważam, że jak ktoś ma odwagę zaglądać w nie swoje rzeczy, to niech i ma odwagę do tego, by zmierzyć się z tym, co tam zastanie 🙂 Uwierz mi, ze mnie rownież wylewa się czasami lawina smutku, żalu i goryczy.\nPisanie porannych stron jest magią i z doświadczenia Julii Cameron, ludzie, którzy najbardziej się tej magii opierają, zwykle zakochują się w niej najbardziej. Pisząc poranne strony, informujemy siebie i wszechświat o swoich marzeniach, frustracjach, nadziejach. Zaczynamy zauważać to, ile dobra jest dookoła nas.\nMoje pisanie porannych stron często koncentruje się na wdzięczności. Wymieniam to, za co chciałabym podziękować, zapisuję swoje cele i pragnienia. Czasami maluję, ale o tym opowiem kiedy indziej 😉\nKiedy po jakimś czasie wracam do swoich zapisków czarno na białym widzę, ile z nich się spełniło. Zauważam zmiany w sobie, widzę swój rozwój i czasami śmieję się w głos z tego, o czym kiedyś myślałam. Nabieram dystansu do siebie samej.\nWielu z Was często mi pisze, że medytacja nie jest dla nich, że za bardzo się nudzą, że nie potrafią. Właśnie tych z Was chciałabym namówić na poranne strony. Poranne strony są medytacją – są czasem, jaki spędzimy ze sobą w sposób wartościowy. Zachęcam Was całym sercem i czekam na relacje z Waszych odczuć. Lubię, pozostawać z Wami w kontakcie.\nPS na zdjęciu widać moje zeszyty z okresu około dwóch lat. Moje poranne strony zapisane wdzięcznością. Pamiętniki, po prostu.\nWszystko, o czym u mnie przeczytasz, sprawdziłam na sobie.\nczas na życiedobre wyborymedytacjaporanne stronyświadome życie


Okrągła lampa sufitowa LED Solvie, srebrna | Lampy.pl\nKupując ten produkt zaoszczędzisz 106,00 zł (30%)\nSolvie – lampa sufitowa LED o okrągłym kształcie, 3-stopniowo ściemniana za pomocą przełącznika\nTa lampa sufitowa jest bardzo prosta i może być używana na wiele sposobów. Biała osłona z dyfuzorem zapewnia równomierne rozchodzenie się światła, a sama okrągła lampa sufitowa LED jest oprawiona w ramkę w kolorze srebrnym.\nCechą szczególną tej lampy jest mechanizm trzystopniowego ściemniania, który można obsługiwać za pomocą przełącznika ściennego. Pozwala to na indywidualną regulację jasności bez konieczności instalowania dodatkowych akcesoriów czy nawet ściemniacza. Uniwersalne rozwiązanie do wszystkich pomieszczeń mieszkalnych!\nKwadratowa lampa sufitowa LED Solvie, nikiel\nSolvie – ściemniana lampa sufitowa LED, nikiel\nBez ściemniania ściemnia\nOleś 3 miesiące temu\nBardzo dobra lampa (u mnie do kuchni) bardzo jasna, ale można przyciem...\nBardzo dobra lampa (u mnie do kuchni) bardzo jasna, ale można przyciemnić\nIwo67 6 miesięcy temu\nLampa prosta, bardzo ładna, pasowałaby do wnętrz w różnych stylach. W ...\nLampa prosta, bardzo ładna, pasowałaby do wnętrz w różnych stylach. W moim pokoju sprawdza się idealnie. Możliwość regulacji natężenia światła jest świetnym rozwiązaniem.\nFajne oświetlenie kuchni\ndanka11 6 miesięcy temu\nPodoba mi się prostota a jednocześnie urok lampy. Fajnie jest to że mo...\nPodoba mi się prostota a jednocześnie urok lampy. Fajnie jest to że można zmieniać natężenie światła.\nKolor swiatło i moc bardzo dobrej jakości\nMGT 6 miesięcy temu\nKolor światła i moc bardzo dobrej jakości...\nKolor światła i moc bardzo dobrej jakości


Punkt przełomowy | Dobry Trener\n“Prawo garstki, czynnik przyczepności i siła wpływu środowiska, to trzy reguły punktu przełomowego, które pozwalają zrozumieć istotę epidemii”\n“Punkt przełomowy jest momentem o krytycznym znaczeniu. Zmiany, jakie wówczas się dokonują, mają nadzwyczaj poważne konsekwencje”\nMalcolm Gladwell “Punkt Przełomowy”\nKażdy z Was na pewno słyszał o walce z przestępczością, prowadzonej w Nowym Jorku w latach dziewięćdziesiątych. A jeśli jeszcze nie znacie teorii wybitej szyby, to warto o niej przeczytać właśnie w Punkcie Przełomowym. Teoria ta (a jak pięknie poparta praktyką) mówi, że małe działania, małe zmiany, prowadzą do wielkich.\nJak teoria wybitej szyby ma się do prowadzenia biznesu lub rozwoju osobistego?\nKażdy z nas ma w sobie, swojej pracy, rodzinie, coś co by chciał zmienić. Bardzo często wielkie postanowienia (np. noworoczne) nie zostają zrealizowane, bo są za duże!\nNie zaczynaj od wielkiego. Zacznij od drobiazgu. Bądź konsekwentny w realizacji tych drobiazgów.\nNie przypomina Ci to przypadkiem innej, polecanej na tych stronach książki?\nA tak, kłania się Teoria Kaizen.\nA chętnie jeszcze odeślę Cię do kolejnej – “Sedno zmian” Johna P. Kottera – gdy dobrze się wczytasz sam znajdziesz przykłady autentycznych historii, gdzie niewielkie zmiany miały tak wielki wpływ na końcowy efekt.\nJa sama myślę teraz o zmianach, które mam wprowadzić razem z moimi Klientami w ich firmach i zastanawiam się jakie małe, malutkie działania powinny zacząć nasz projekt, by ludzie, nakarmieni sukcesem, chcieli podejmować kolejne wyzwania.\nCzytaj i znajdź rozwiązania dla siebie.


Andrzej Duda w oficjalnym spocie wyborczym Donalda Trumpa. Film ma miliony wyświetleń\nAngela Merkel po raz ostatni odwiedziła Moskwę. Dostała kwiaty od Putina [WIDEO]\nPolicjant uratował psa z płonącego samochodu. Nagranie wzruszyło internautów [WIDEO]\nWojciech Cejrowski w rozmowie z Tomaszem Wybranowskim w „Studio Dziki Zachód” na antenie Radia WNET wypowiedział się na temat sytuacji w Partii Republikańskiej. Podróżnik mówił o rosnącej popularności prawicowego gubernatora...\nSoros znalazł sposób na rozprawienie się z Polską i Węgrami: Wyemitowanie przez UE obligacji...\nGeorge Soros znalazł sposób na rozprawienie się z niesforną Polską i Węgrami. Według finansisty najlepszą radą na obejście weta jest wyemitowanie przez UE obligacji...\nW Internecie pojawiło się nagranie nawiązujące do ruchu Black Lives Matter, BLM, czyli „Czarne życia się liczą". Widzimy na nim czarnoskórego mężczyznę zagadującego i...\nKoronapanika w natarciu. Siedziała pięć godzin w toalecie, bo nie chciała nikogo zarazić\nKoronapanika daje się we znaki coraz większej liczbie osób. Pochodząca Z USA Marisa Fotieo spędziła pięć godzin w samolotowej toalecie, po tym, jak wykonany w trakcie lotu na Islandię test...\nPrezydent Zełenski ostrzega: Rosja może użyć broni jądrowej\nPrezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ostrzegł, że Rosja jest gotowa, by użyć broni jądrowej. – Nie tylko ja, ale cały świat obawia się, że Rosja może użyć broni jądrowej....\n[video] Krowie odchody cudownym lekiem na koronawirusa? Lekarze alarmują\nAgencja Reutera poinformowała, że w Indiach wynaleziono mocno nietypowy sposób na radzenie sobie z transmisją koronawirusa. Przed zakażeniem mają bowiem bronić krowie odchody. Lekarze...\nBill Gates wspomina o końcu pandemii i podaje datę. „To może być głupota, ale…”\nBill Gates na swoim blogu GatesNotes wyjawił, że koniec pandemii nie jest taki bliski, jak wcześniej mu się wydawało. Wyjaśnił, że jego zdaniem „krytyczna faza" pandemii,...\nBill Gates jest zdania, że najbliższe miesiące będą wyjątkowo ciężkie. Miliarder uważa, że dzięki szczepionce na koronawirusa będziemy mieli szansę na powrót do normalności....\nAleksandr Łukaszenka szaleje i grozi Polsce: „Niech tylko spróbują napaść, no niech spróbują”\nAleksandr Łukaszenka zabrał głos w kwestii „możliwej napaści Polski na Białoruś". Scenariusz ten ma rzekomo krążyć w białoruskim Internecie. O szczegółach poinformowała telewizja Biełsat, który opublikowała pewne nagranie....\nPatryk Jaki był gościem w Polsat News i skomentował aktualne wydarzenia na świecie w tym wojnę na Ukrainie. Polityk stwierdził, że Francja i Niemcy chciałyby...\nZ rana media obiegła przykra wiadomość o śmierci wybitnego grafika, rysownika oraz publicysty. Autor serii komiksowej "Tytus, Romek i A'Tomek”, jak również uczestnik powstania...


Parada Rybobraniowa 2015 – tymczasowe utrudnienia w ruchu|Centrum Artystyczno Kulturalne Zamek\n8.06.2015 Dodane przez admin w Aktualności\nParada Rybobraniowa 2015 – tymczasowe utrudnienia w ruchu\nNa podstawie zezwolenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w Zielonej Górze, znak: O/ZG.Z-1.1.4330.16.mt.2015 z dnia 28.05.2015 r. uprzejmie informujemy, że w dniu 12 czerwca 2015 roku zostanie zorganizowany przemarsz uczestników w ramach Parady Rybobraniowej 2015 po trasie wskazanej poniżej:\nRozpoczęcie Parady: Krosno Odrzańskie ul. Pułaskiego 3, godzina 12.00\nPrzebieg: parada będzie przebiegała ulicami i chodnikami położonymi w Krośnie Odrzańskim – ul. Pułaskiego – ulica, ul. Poznańska – chodnikiem z przejściem przez przejście dla pieszych na wysokości BZWBK i dalej chodnikiem wzdłuż ulicy Poznańskiej do ulicy WOP, ulica WOP (deptak) w dół do mostu na rzece Odrze, przejście przez most (ok. godziny 13.00), ul. Ariańska, do ulicy Słonecznej, ulica Słoneczna , Bulwar św. Jana Pawła II, zakończenie parady;\nZakończenie Parady: Bulwar św. Jana Pawła II, godzina 13.20\nGodzina przemarszu: 12.00 – 13.20.\nOrganizatorem uroczystej Parady Rybobraniowej 2015 jest Centrum Artystyczno-Kulturalne „Zamek” w Krośnie Odrzańskim.\nRegulamin Parady Rybobraniowej oraz mapa sytuacyjna z trasą przemarszu dostępna poniżej.\nRegulamin Parady Rybobraniowej 2015\nMapa sytuacyjna z trasą przemarszu\nCentrum Artystyczno Kulturalne Zamek - liczba odwiedzin: 10686269 - realizacja strony www.HopTopArt.pl /


Dominika Parzych 31.05.2022 21:07\nWiemy kiedy i jak sadzić hortensje, aby urosły bujne a ich kwiaty były piękne. Roślina ta jest ozdobą ogrodów klasycznych i nowoczesnych. Warto jednak wiedzieć kiedy powinna zostać wysadzona do gruntu i jak zrobić to w prawidłowy sposób.\nPrawidłowo wysadzenie hortensji w ogrodzie daje nam większe szanse na przyjęcie się krzewu w nowym miejscu. Na nieodpowiednio przygotowanym stanowisku natomiast kwiat ten będzie słabo kwitnąć i może zapadać na różne choroby. Zobacz jak i kiedy sadzić hortensje, aby zachwycały swoim wyglądem.\nKiedy sadzić hortensje? Czas ten jest wydłużony\nNie da się jasno określić najlepszego terminu na sadzenie hortensji w ogrodzie. Można je kupić w doniczkach i sadzić w ogrodach od wiosny aż do późnej jesieni, czyli mniej więcej od kwietnia do listopada. Jednak rośliny te niezbyt dobrze znoszą niskie temperatury, dlatego lepiej unikać sadzenia hortensji późną jesienią. Wszystko dlatego, aby po posadzeniu miały wystarczająco czasu na dobre ukorzenienie się i aklimatyzację w nowym miejscu.\nNa jakim stanowisku sadzić hortensję? Wybór miejsca ma duże znaczenie\nZanim nasz kwiat zostanie umieszczony w gruncie, ważny jest dobru odpowiedniego stanowiska. Powinno być ono jedynie lekko zacienione, bo hortensja ogrodowa nie lubi rosnąć w cieniu i w pełnym słońcu. Wybierz też takie miejsce, które będzie osłonięte przed silnym wiatrem. Mało kto wie, że jest to często główny powód braku kwitnienia w kolejnym sezonie. Pąki kwiatowe hortensji ogrodowej, które zawiązują się w roku poprzednik, są wrażliwe, i jeśli zmarzną, roślina nie zakwitnie.\nJak sadzić hortensje do gruntu? Oto cenne wskazówki\nZastanawiasz się jak prawidłowo zasadzić hortensję w ogrodzie? Oto kilka cennych wskazówek:\nPrzed sadzeniem hortensji do gruntu roślinę w doniczce należy przede wszystkim intensywnie podlać. Krzew można wraz z pojemnikiem umieścić w misce z wodą nawet na kilka godzin przed wsadzeniem do gruntu.\nDołki wykopujemy w rozstawie odpowiednim dla odmiany. Tym karłowym wystarczy odległość 50 × 50 cm, a silnie rosnącym 100 × 120 cm. Odmiana pnąca z kolei powinna znajdować się co najmniej 30 cm od muru.\nPodczas sadzenia hortensji należy, wykopać dołki dwa razy większe niż jej bryła korzeniowa.\nNa dnie dołka warto wysypać podłoże dla roślin kwasolubnych lub mieszankę kwaśnego torfu i kompostu, pamiętając przy tym, że hortensja musi być posadzona na tej samej głębokości, na jakiej była w pojemniku.\nSadzonkę kwiatu wyciągamy z doniczki, delikatnie rozbijając bryłę ziemi.\nUszkodzone lub zbyt długie korzenie możemy skrócić. Zabieg ten powinien pobudzić je do intensywniejszego wzrostu.\nPo posadzeniu sadzonkę intensywnie podlewamy i ściółkujemy. Warstwa igliwia, trocin lub kory sosnowej sprzyja utrzymywaniu się wyższej temperatury i wilgotności gleby


Brak buntu wobec niesłusznego przywileju jest porażką środowiska akademickiego — Magazyn Kontakt\nBrak buntu wobec niesłusznego przywileju jest porażką środowiska akademickiego\nWłaśnie trwają szczepienia nauczycieli i nauczycielek akademickich. Grupa, która na co dzień zajmuje się opisywaniem struktur i hierarchii, tym razem bez mrugnięcia okiem postanowiła skorzystać z własnego, niesłusznie przyznanego, przywileju.\nOd początku roku szczepienia toczą się mniej więcej zgodnie z zaplanowanym rytmem – pewnie nie tak dobrze, jak chciałby minister zdrowia, ale też nie tak źle, jak twierdzą przeciwnicy i przeciwniczki rządu. Sporo jest chaosu, raz po raz zdarzają się przestoje i wybuchają mniejsze lub większe afery, codziennie jednak szczepionych jest przynajmniej kilkadziesiąt tysięcy osób, zgodnie z wytypowanymi wcześniej grupami.\nNa wszelki wypadek przypomnę, jakie grupy póki co zostały objęte priorytetowymi szczepieniami. Pierwszeństwo mieli – tworzący grupę zero – pracownicy i pracownice szeroko pojętej ochrony zdrowia oraz pomocy społecznej, a więc osoby zatrudnione nie tylko w szpitalach, lecz także w laboratoriach czy prywatnych firmach związanych z branżą medyczną. Następnie seniorzy i seniorki (najpierw powyżej 80., a później 70. roku życia) oraz pensjonariusze i pensjonariuszki domów pomocy społecznej czy zakładów opiekuńczo-leczniczych. Wszystkie osoby należące do tych grup, które zadeklarowały zainteresowanie, zostały do tej pory zaszczepione albo przynajmniej mają wyznaczony termin i zostaną zaszczepione w najbliższych dniach czy tygodniach. Oczywiście w pewnym uproszczeniu, ponieważ jest problem z zapisami części seniorów i seniorek powyżej 70. roku życia (wielu wciąż czeka na wyznaczenie terminu) oraz dostępnością szczepionek dla niektórych osób z grupy zerowej.\nWszystkie te grupy wytypowane zostały w sposób logiczny, nie stwarzając okazji do nadmiernych kontrowersji. Po ostatnich miesiącach nikt rozsądny nie kwestionuje tego, jak istotne jest utrzymanie sprawnej ochrony zdrowia, podobnie jak opieki społecznej, a także ochrona osób starszych, które zdecydowanie najbardziej narażone są na konsekwencje COVID-19.\nOsoby niezbędne dla funkcjonowania państwa – pod ochroną\nObecnie szczepienia zaczynają obejmować kolejne grupy: osoby poniżej 70. roku życia, służby mundurowe, przewlekle chorych czy zatrudnionych w oświacie. Od tego momentu logika szczepień nieco się zmienia, ale wciąż łatwo zrozumieć, dlaczego właśnie te grupy mają pierwszeństwo. Chroni się tych, którzy najbardziej mogą ucierpieć na zarażeniu (na przykład osoby przewlekle chore czy starsze), a także przedstawicieli i przedstawicielki zawodów kluczowych dla funkcjonowania państwa.\nW tym drugim przypadku często mamy do czynienia z nieporozumieniem – twierdzi się na przykład, że szczepienia osób pracujących w przedszkolach nie mają sensu, ponieważ wirusa i tak przenosić mogą dzieci. Jednak osoby zatrudnione w oświacie są objęte programem szczepień nie tylko dlatego, żeby spowolnić rozprzestrzenianie się wirusa! Istotny jest również wymiar symboliczny: państwo bierze odpowiedzialność za funkcjonowanie pewnych instytucji i nie naraża jednocześnie tych, którzy są ich pracownikami i pracownicami. Wirusa mogą przenosić między sobą dzieci, tak jak wirus może się przenosić między domownikami, których z pożaru uratuje strażak, ale ani nauczycielka, ani ten strażak – dzięki szczepieniom – nie zostaną narażeni na utratę zdrowia czy życia podczas wykonywania swojej pracy.\nJeżeli przyjmiemy powyższą argumentację, wówczas kolejne typowane grupy także nie powinny budzić kontrowersji. Służby mundurowe są niezbędne do funkcjonowania państwa, a priorytetem polityków i polityczek powinno być jak najszybsze przywrócenie normalnego funkcjonowania szkolnictwa. Zdalne nauczanie w szkołach podstawowych czy średnich oznacza przerwanie socjalizacji w najbardziej kluczowym momencie życia, do tego zaś szereg problemów związanych z zapewnieniem dzieciom opieki czy pogłębianiem reprodukcji nierówności społecznych. Dzięki działającym stacjonarnie szkołom chroni się też chociażby seniorów czy seniorki, którzy w innym przypadku zastępują oświatę w opiece nad dziećmi. Pracownicy i pracownice oświaty priorytetowymi szczepieniami zostali objęci na przykład w Niemczech czy większości amerykańskich stanów.\nJest jednak jedna grupa, która zupełnie się w tę logikę szczepień nie wpisuje, a mimo to także została potraktowana priorytetowo: nauczyciele i nauczycielki akademiccy. Umieszczenie ich w tym etapie Narodowego Programu Szczepień wynikało z wyjątkowo optymistycznych planów rządu odnośnie do przywrócenia funkcjonowania uczelni od drugiego semestru. Te założenia od początku były całkowicie nierealne. Uniwersytet Oksfordzki czy Uniwersytet w Cambridge już wiosną 2020 roku zadecydowały, że wszystkie zajęcia będą prowadzone zdalnie przez kolejne trzy semestry. Od początku tego roku akademickiego większość polskich uczelni również liczyła się z tym, że zajęcia w formie zdalnej będą odbywały się przynajmniej do końca września. Ostatecznie zostało to potwierdzone w rozporządzeniu ministra edukacji i nauki z ubiegłego tygodnia: stacjonarna nauka na polskich uczelniach rozpocznie się najwcześniej 1 października.\nChichot losu sprawił, że szczepienia nauczycieli i nauczycielek akademickich rozpoczynają się, gdy na większości uczelni trwa już drugi semestr. Zostaną zaszczepieni jako jedna z pierwszych grup w Polsce, natomiast szczegółowe decyzje rządu sprawiły, że ich szczepienia zakończą się wręcz przed szczepieniami osób przewlekle chorych (!). Obecnie nawet bardzo poważnie chorzy – na przykład z nowotworami – nie mają wyznaczonych terminów szczepień, jeżeli nie spełniają jednocześnie innego kryterium. Według niedawno opublikowanych danych co trzecia ofiara śmiertelna COVID-19 miała cukrzycę, a mimo to zdrowy trzydziestolatek, który będzie pracował zdalnie przez najbliższe pół roku, zostanie zaszczepiony przed 55-letnim cukrzykiem jeżdżącym do pracy tramwajem.\nBrak słusznego buntu\nNauczyciele i nauczycielki akademiccy tę sytuację przyjęli z entuzjazmem, tak jakby nic się nie stało, a te szczepionki im się po prostu należały. Ci, którzy każdego dnia z wypiekami na twarzy opowiadają o Marksie czy Bourdieu i strukturalnej przemocy jednych wobec drugich, bez mrugnięcia okiem skorzystali z własnego przywileju.\nSam należę do tej grupy. Jako doktorant mogłem zapisać się na szczepienie przeciwko SARS-CoV-2 i zrobiłem to, ponieważ uważam, że jak najwięcej osób powinno jak najszybciej zostać zaszczepionych. Nie mam więc zamiaru oskarżać jednostek, które chciały chronić swoich bliskich lub siebie – każdy z nas postąpił zgodnie z prawem. Niemniej brak wspólnego buntu wobec niesłusznego przywileju jest porażką całego środowiska. Nikt nie apelował, żeby w tej sytuacji przesunąć nauczycielki i nauczycieli akademickich do kolejnych etapów szczepień, choć od kilku tygodni było oczywiste, że uczelnie nie będą normalnie działać, a przez ten czas zdołano napisać kilkanaście protestów pełnych szlachetnego oburzenia na politykę rządu w innych sprawach.\nJedynym kolektywnym głosem były – jak najbardziej słuszne! – starania podjęte przez część rektorów i rektorek, a także Związek Nauczycielstwa Polskiego, żeby do szczepień włączyć pracowników i pracownice uczelni, którzy nie uczą. Niestety, na razie się to nie udało, przez co mamy do czynienia z sytuacją podwójnie absurdalną. Niedługo nauczyciele i nauczycielki zostaną zaszczepieni tylko po to, żeby na pół roku zamknąć się w domach i pracować zdalnie, a osoby, które codziennie przebywają w budynkach uczelni i spotykają się z ludźmi, wciąż nie będą mogły się zaszczepić.\nNie trzeba mnie przekonywać, że uczelnie pełnią niezwykle ważną rolę – nie tylko ze względu na edukację, ale także kwestie społeczne, a nawet ekonomiczne, o czym przekonały się miasta wojewódzkie mierzące się właśnie z kryzysem wielu branż. W perspektywie czasu funkcjonowanie szkół wyższych powinno zostać przywrócone do przedpandemicznego trybu, niemniej warto mieć świadomość miejsca w szeregu oraz własnych przywilejów. Sytuacja nauczycieli i nauczycielek akademickich jest względnie komfortowa, w zdecydowanej większości mogą pracować zdalnie, mają zapewnioną stabilność finansową. Co więcej, akurat w przypadku uczelni sytuacja epidemiczna ma jednak względne zalety. Mniejsze miasta nieco przestały się wyludniać, studia rozpoczęło wielu studentów i studentek, którym w normalnych okolicznościach nie pozwalałaby na to sytuacja ekonomiczna (na przykład konieczność wynajęcia mieszkania w większym mieście), a środowisko akademickie może wykorzystać zdalne nauczanie do wymiany intelektualnej na niespotykaną wcześniej skalę.\nJednym słowem, nic by się nie stało, jeżeli nauczyciele i nauczycielki akademickie znaleźliby się w kolejce na właściwym miejscu – na przykład zostali zaszczepieni w trakcie wakacji, żeby umożliwić uczelniom powrót do normalnego nauczania od nowego roku akademickiego.\nZazwyczaj wyjątkowe nieufne wobec rządu (a także wobec władzy jako takiej) środowisko akademickie tym razem uwierzyło w opowieść, że ta część szczepień wynika z planów jak najszybszego przywrócenia działania uczelni, nie zaś z wysokiej pozycji negocjacyjnej, która sprawiła, że elita posiada łatwiejszy dostęp do redystrybuowanych dóbr. W konsekwencji ci, którzy i tak będą pracować zdalnie, zostaną zaszczepieni tylko ze względu na swoją pozycję, a górnicy, kasjerki, murarze i fryzjerki będą musieli cierpliwie czekać.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia ostrzega, że do ponad stu krajów wciąż nie trafiła ani jedna dawka szczepionki przeciwko SARS-CoV-2. Właśnie znaleźliśmy się w środku fabuły filmu science fiction, w którym świat mierzy się z chorobą, upragniony lek trafia do najbogatszych krajów, a w nich do garstki najlepiej zarabiających czy wykształconych osób. W kinie z przerażeniem patrzylibyśmy na bezduszność głównego bohatera – w rzeczywistości sami biegniemy do najbliższej przychodni. Pewnie nic się z tym nie da zrobić, ale po prostu miejmy tego świadomość.\nDziałacz pozarządowy, publicysta, z wykształcenia filolog polski i socjolog. Doktorant na Wydziale Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, zajmuje się analizą dyskursu. Publikował między innymi w „Gazecie Wyborczej” oraz „Krytyce Politycznej”.