Lis w Kominku – Blog o marketingu\nNapisano Luty 23, 2012 Czerwiec 19, 2016 Autor: kotarbinskiW polemiki\nNiektórzy złośliwcy mawiają o koncernie Siemens, że jest „skarbonką z przyłączonym działem elektrycznym”. To określenie wzięło się z potężnych dotacji państwowych, jakie koncern otrzymywał przez wiele lat. Definiował również pewną problematyczność z elastycznością rynkową i innowacyjnością. Model biznesu, wykorzystujący metodę na wyciąganie najsmakowitszych kasztanów z kominka, został również opanowany przez firmy „błękitnych strategii”. Ich idea polega na budowaniu kanwy wartości w oparciu o najbardziej korzystne czy najciekawsze elementy różnych modeli. Cirque du Soleil na przykład, łączy najwartościowsze elementy pantomimy, opery, klaunów, akrobatyki, teatru i (jak pisałem tutaj) nie jest cyrkiem. W obszarze internetowym, trudno mówić o szczególnie bezpiecznych modelach, ponieważ te najciekawsze są natychmiast skrzętnie kopiowane.\nJeszcze nie tak dawno, serwisy internetowe wydawały się jasno podzielone. Poprzez „portal” rozumieliśmy serwis ogólny, newsowy (horyzontalny) w Polsce głównie Onet i Wirtualna Polska. „Vortal” był serwisem specjalistycznym, wertykalnym, dotyczącym jakiejś konkretnej tematyki. W kategorii mediów newsowych, zaczęły się „wślizgiwać” serwisy bazujące głównie na istniejących dziennikach, tygodnikach, stacjach radiowych i telewizji informacyjnej. Trudno się temu dziwić, informacja wyprodukowana raz, nabierała dodatkowych kształtów i zaczynała być sprzedawana w różnorodnych kanałach dystrybucji. Zaczęła się mordercza walka, kto pierwszy, kto dosadniej, kto szerzej. Portale nabrały cech prawdziwych mediów szybkich, w których zaczęto patrzeć na nie przez pryzmat wskaźników oglądalności, klikalności, a dziś – coraz częściej, ilości udostępnień w mediach społecznościowych. Naturalnym elementem procesu digitalizacji mediów, było również powstanie cyfrowych tabloidów oraz budowanie przez nie treści lekkich, sensacyjnych i nie zawsze prawdziwych. Niektórzy powiedzą, że nawet w większości. Swoim własnym traktem podążała też blogosfera, budująca swoje „farmy” i serwisy w oparciu o udostępniane bezpłatnie (lub za drobne) platformy blogowe, gdzie można było „parkować” domeny z własnym nazwiskiem. Oraz pisać bez żadnego skrępowania. Część tej sfery ostatnimi czasy zaczęły zawłaszczać tygodniki czy miesięczniki. Posiadanie na swojej „blogowej farmie” znanych nazwisk, zawsze tym serwisom dodawało splendoru i zainteresowania.\nWczoraj wystartował Natemat.pl, zapowiadany jako wyjątkowe przedsięwzięcie medialne. Czasami odnosiło się wrażenie, że oto ujawnia się nowy Dean Kamen. Czy Tomasz Lis potrafi tworzyć media? Tak. Czy jego ludzie potrafią tworzyć media? Wydaje się, że tak. Czy Natemat.pl tworzy nową jakość przekazu? Nie. Wydaje się jednak, że sam model łączy w sobie wszystkie elementy układanki, o których napisałem przed chwilą.\nNatemat.pl nie jest serwisem blogowym, ale z zaproszonych do współpracy blogerów, czyni swój oręż przewodni. To ich twarze, nazwiska, kontrowersyjne poglądy czy skrajne opinie, mają być miodem przyciągającym fanów serwisu. A może odwrotnie? Ale o tym na końcu.\nNa konferencji prasowej, zapowiedziano nowe podejście do reklamy w serwisie internetowym. Przede wszystkim po raz pierwszy tak otwarcie i oficjalnie przyznano, że istniejące modele reklamy typu „display” czy CPC nie są wystarczająco efektywne. W sumie prochu nikt tu nie odkrył. Skuteczność reklamy, której KONTEKST nie jest związany z czytaną, oglądaną lub słuchaną treścią jest o wiele niższa, niż tej kontekstowej. Mam sfilmowane badania udowadniające tę tezę, stąd wiem co piszę:) Ostatecznie na kontekscie reklamy czy poleceniach wyrosły takie tuzy jak Google czy Amazon.\nWcale bym się nie obraził, gdyby przy nieśmiertelnym artykule o parówkach Orlenu, który został za chwilę odpowiednio oceniony przez internautów, pojawiły się reklamy najbliższej mojej lokalizacji stacje benzynowe Orlenu. Ze specjalna ofertą na hot dogi. Quizzem, organizowanym przez personel stacji ze znajomości artykułu o parówkach. Punktami za check-in na Foursquare lub obietnicą flaszki dla pierwszego, który wpadnie zdyszany na stację i wypowie ostatkiem sił tajne hasło. Może nawet rzucić monetą. Paweł Tkaczyk będzie szczęśliwy. To na tym polega „reklama angażująca”. A nie na tym, że się opowiada, że jest angażująca. I nie krzyczmy głośno o tym, że content reklamowy będzie jednoznacznie wyróżniany od treści redakcyjnych. Poziom treści przychylnych reklamodawcom we wszystkich mediach jest w Polsce na tyle wysoki, że takie zarzekanie się już może budzić pewne podejrzenia.\nJeśli zapowiadamy rewolucję w świecie reklamy internetowej, to przekonajmy marketerów do tego, że taka rewolucja ma jakieś solidne podstawy eksperymentowania. Trzeba zdecydowanie wyróżnić się od innych, a nie tylko troszkę. Któż broni projektować reklamy unikatowe, wyłącznie „dla Lisa”? Wraz ze stojącymi za nimi indywidualnymi projektami marketingowymi, wyłącznie związanymi z tym portalem.\nKiedy przeglądam Natemat.pl nie potrafię oprzeć się wrażeniu patchworka, łączącego serwis TVN24.pl i Pudelka. Duże zdjęcia, duże tytuły, przystosowane do szybkiego przeglądania – wydaje się, że gdzieś tu kiełkowała idea Flipboarda. Może to dobrze, dla mnie nadal trwa jedno wielkie poszukiwanie przez projektantów najwygodniejszych form czytania na różnych nośnikach.\nWróćmy do treści. Czy Tomaszowi Lisowi uda się to, co nie udaje się Grzegorzowi Hajdarowiczowi? Stworzenie ciekawych, ambitnych treści w wymiarze mainstreamu, umożliwiających jednocześnie zarabianie na nich pieniędzy? To ciężkie wyzwanie. To jakby trzystu spartańskich inteligentów broniło termopilskiego wąwozu przed nawałą perskiej armii tabloidów. Strategia monetyzacji „Pudelka”, sprawdza się lepiej niż strategia monetyzacji „Przekroju”. Możemy ubolewać, że tabloidyzacja się sprzedaje, ale wiele nowych portali nie ma po prostu wyjścia. Chcąc osiągnąć „na wejściu” dobrą oglądalność, miłą oku reklamodawców, muszą korzystać ze starych, sprawdzonych przez rynek sposobów. Zbyt daleko idące eksperymenty mogą kosztować zbyt wiele. Czy jeśli Natemat.pl stanie się portalem, który w 30% tekstów składać się będzie z tabloidalnych treści, a w 70% z ambitnych (lub odwrotnie) to będzie to jakiś postęp? Czy jeśli za 2 lata tych treści będzie w proporcjach 50/50, uznamy to za sukces? Pozostawiam te pytania otwarte. Przekonamy się za jakiś czas. Jeśli sposobem na „zaprzyjaźnienie” narodu z coraz lepszym dziennikarstwem, będzie wejście przez furtkę z napisem „tabloidyzacja” to będzie to niewątpliwie ciekawy eksperyment medialny. Jeśli strategiami charakterystycznymi dla tabloidów uda się przekazywać ciekawe i wartościowe treści oraz utrzymywać serwis i osiągać zyski, to Tomaszowi Lisowi należy się solidna, porządna, sucha i wymoszczona norka z jakąś statuetką.\nI na zakończenie, powtarzając pytanie. Czy blogerzy są miodem, czy serwis? Czy Natemat.pl jest sklepikiem newsowym z przyłączoną sekcją blogową? Czy może sklepikiem blogowym, z przyłączoną sekcją newsową? Trudne pytanie. Co jest lepsze dla blogera? Posiadanie własnego, niezależnego bloga, czy wylądowanie na „farmie” wśród setki innych, z których połowa to znane nazwiska, gwiazdy, sportowcy i inni, od których blask medialny bije na samą myśl? Czy właśnie obecność na „farmie blogerów”, zapewniającej stałą promocję, świadomość przynależności do interesującego choć różnorodnego towarzystwa oraz „bywanie u Lisa” (nie wierzę, że Tomasz Lis nie będzie osobiście promował współpracujących z nim blogerów) zapewni sukces? Wśród nazwisk, nie znajdziemy osób uznawanych (lub autouznających się) za czołowych twórców blogosfery w Polsce. Przeoczenie? Świadomy zabieg? Wśród 140 blogów nie znajdziemy ani Natalii Hatalskiej, ani Kominka, ani Maćka Budzicha, ani Artura Kurasińskiego i wielu innych. Wśród wybranych blogerów znajdziemy osoby bardzo wartościowe i ciekawe, ale również dziwne czy niezrozumiałe. Widać osoby, które mają dodać splendoru serwisowi. Ale i wielu, którym serwis ma dodać splendoru. Być może i tak ma być, być może wielu nie chce funkcjonować w „blogerskiej farmie”. Internet jak żadne medium na świecie, nie stworzył takiej konkurencji nadawców informacji. Trudno powiedzieć, czy lepiej mieć 100 blogerów z różnymi opiniami, czy 10, ale naprawdę mądrych i opiniotwórczych. Osobiście przyzwyczaiłem się do czytania kilku-kilkunastu, którzy mają coś do powiedzenia w swojej, interesującej mnie dziedzinie. Czytanie blogerów tak zwanych „wszechstronnych” i mędrkujących na każdy temat, przekracza moje chęci i możliwości czasowe. Zresztą, konkurują oni ze stadem dziennikarzy, którzy wiedzą wszystko o wszystkich lepiej.\nKogo będę czytać? Na pewno tych, dzięki którym moje życie się wzbogaci. Tomasza Lisa, bo lubię go czytać. Dorotę Zawadzką, prof. Bliklego, prof. Orłowskiego, ks. Sowę czy Lecha Wałęsę. Lubię, ale jeszcze nie wiem czy lubię czytać Irenę Eris, Romana Gutko czy Mariana Owerko (pod warunkiem, że będzie pisał o przywództwie i zarządzaniu firmą, a nie reklamował orzeszki). Na pewno nie zubożeję, jeśli odpuszczę sobie czytanie Kuby Wojewódzkiego (jak powie coś mądrego, to będzie na Facebooku, w każdej lodówce i na każdym billboardzie na skrzyżowaniu), paru polityków (cóż ciekawego może dziś napisać polityk na blogu?) i pewnie blogi, za którymi stoją tylko logo, a nie ludzie.\nTabloid był zawsze lekkim i łatwym modelem biznesowym, opierającym swą strategię o proste schematy. Z ambitnymi przekazami jest gorzej i trudniej. Na dodatek bez gwarancji powodzenia. W kraju notującym 80% wskaźnik wtórnego analfabetyzmu, wydaje się to wręcz heroicznym wyzwaniem. Dziś nie wystarczy zarzekać się, że chce się sprzedawać ambitne treści. Trzeba jeszcze umieć je sprzedać. Trzeba mieć również sponsorów i reklamodawców, rozumiejących, że to trochę inny model. Jeden idzie na „Zemstę nietoperza” bo to „jedna z najwybitniejszych operetek”, a inny dla oglądania przez wojskową lornetkę, nóg tancerek tańczących can-cana.\nModel Natemat.pl jest ciekawy. Choć nie uniknął „na wejściu” naprawdę szkolnych wtop (moją ulubioną jest natemat.com.pl i „to nie ten Lis” ). Czy jutro Pudelek zaprosi do współpracy 150 blogerów? A TVN24.pl zamieni zasoby Kontaktu24 i wybranych reporterów, w solidne zaplecze opiniotwórcze? Trudno powiedzieć. Ale jedno warto – drżyjcie Kominki!\nblogblog o marketingumarketingNa TematrynkologiaTomasz Lis\nJedna uwaga do wpisu “Lis w Kominku”\nLuty 24, 2012 o 9:56 pm\t Odpowiedz


Policja apeluje - Ostrożnie z fajerwerkami! - Komunikaty - Aktualności | Myslowice.net - Przyjazny portal mieszkańców Mysłowic\nPolicja apeluje - Ostrożnie z fajerwerkami!\nOkres noworoczny tradycyjnie związany jest z używaniem różnego rodzaju środków pirotechniczncyh. Aby zabawa z fajerwerkami była przyjemnością, muszą być one używane w sposób odpowiedzialny i bezpieczny.\nPrzyczyną większości wypadków jest niewłaściwe użytkowanie fajerwerków i nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa. Pamiętajmy, że fajerwerki są materiałami wybuchowymi i muszą być używane ostrożnie i zgodnie z instrukcją. Należy pamiętać, że prawo zakazuje używania wyrobów piroterchnicznych w miejscach publicznych, za wyjątkiem 31 grudnia i 1 stycznia.\nPoniżej znajdziecie zasady bezpiecznego korzystania z fajerwerków, co warto sprawdzić?\n- czy obudowa nie posiada żadnych wad mechanicznych, pęknięć, przerwań, wgnieceń czy wybrzuszeń?\n- elementy składowe są dobrze połączone?\n- podana jest nazwa producenta wraz z danymi adresowymi?\n- wyrób, który jest przeznaczony do pionowego ustawienia na podłożu lub wkopania w ziemię jest wyposażony w oprzyrządowanie, pozwalające na właściwe ustawienie w sposób wykluczający przewrócenie lub przechylenie się w trakcie działania?\n- petarda przeznaczona do trzymania w dłoni posiada uchwyt zapewniający bezpieczne utrzymanie podczas palenia? (nigdy nie próbujemy odpalać z dłoni nieprzeznaczonych do tego środków pirotechnicznych!)\n- dołączona jest instrukcja obsługi w języku polskim?\nO czym należy pamiętać podczas używania wyrobów pirotechnicznych?\n- należy czytać instrukcję i bezwzględnie przestrzegać zaleceń producenta i zwrócić uwagę na ostrzeżenia,\n- nalezy wybrać miejsce, w którym nie zrobimy nikomu krzywdy i niczego nie zniszczymy,\n- zachowajmy bezpieczną odległość,\n- nie odpalajmy petard w stanie nietrzeźwości,\n- jeżeli fajerwerek nie eksplodował nie podchodźmy sprawdzić co się stało,\n- zadbajmy o to, aby czworonogi nie były narażone na odgłosy wybuchów,\n- wezwijmy służby ratownicze gdy doszło do wypadku\nPamiętajmy, aby kupować rakiety, petardy, pochodnie i rzymskie ognie w sposób przemyślany, zgodnie z zasadami zdrowego rozsądku. Zadbajmy o to, aby początek nowego roku był dla nas wszystkich bezpieczny!


EbookNarodziny potęgiMichael Morys-Twarowski\nMocarstwo, przed którym karki zginają wszyscy sąsiedzi. Podboje, które przejdą do legendy. Tysiącletnia chwała człowieka, który zbudował Polskę. Jego imię budziło grozę w całej Europie.\nEbookHistoria bez cenzury 3Wojciech Drewniak


TENA Pants ProSkin Normal OTC Edition L x 10 sztuk | cena, opinie, dawkowanie, skład | i-Apteka.pl\nTENA Pants ProSkin Normal OTC Edition L x 10 sztuk\nDla osób, które poruszają się i pozostają chociaż w minimalnym stopniu aktywne zamiast pieluch anatomicznych zaleca się nosić Majtki chłonne Tena Pants ProSkin Normal OTC Edition. To wygodny wyrób do codziennego noszenia. Poziom chłonności: 5,5/8.\nKod produktu: 35694\nOdpowiednie dla osób poruszających się z problemem nietrzymania moczu o natężeniu od średniego do ciężkiego. Majtki chłonne Tena Pants ProSkin Normal OTC Edition są produktem o bardzo dobrej chłonności, w skali ośmiostopniowej plasują się na stopniu 5,5. Za wygodę i komfort noszenia wyrobu odpowiadają w dużej mierze oddychające materiały, które wspierają zdrowie skóry. Majtki chłonne nosi się jak zwykłą bieliznę, dzięki czemu nie krępują ruchów przy chodzeniu. Wysoka chłonność i skuteczne zatrzymywanie wilgoci we wnętrzu wkładu chłonnego, nawet przy wycieku moczu, to zasługa technologii FeelDry Advanced oraz superabsorbentu. Produkt zapewnia potrójną ochronę przed przeciekaniem, pozwala długotrwale utrzymywać suchość, przede wszystkim jest przyjazny dla skóry.\nWyrób medyczny Majtki chłonne Tena Pants ProSkin Normal OTC Edition dedykowany osobom poruszającym się, które mają problem średniego lub ciężkiego nietrzymania moczu. Rozmiar L: obwód w pasie – 100-135cm.\nProdukt przechowywać w sposób niedostępny dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Zaleca się chronić przed działaniem wilgoci i światła. Wyrób posiada akredytację Skin Health Alliance.\nMajtki chłonne zakłada się tak samo jak tradycyjną bieliznę. W celu zdjęcia zużytego wyrobu wystarczy rozerwać szwy boczne. Majtki należy zrolować, zakleić rzepem i wyrzucić do kosza.


Sprawozdanie Oddziału Warszawskiego SMJ za okres od 12.03.2007 do 31.12.2010\nStrona Główna > O stowarzyszeniu > Sprawozdania > Sprawozdanie Oddziału Warszawskiego SMJ za okres od 12.03.2007 do 31.12.2010\nW dniu 12.03.2007r. zebrani na spotkaniu w Teatrze Współczesnym w Warszawie zainteresowani, zaakceptowali Statut Stowarzyszenia i utworzyli O/W SMJ. Wybrano Zarząd O/W SMJ w składzie:\nKol. Zygmunt Schabenbeck - przewodniczący\nKol. Marian Pysznik - z-ca przewodniczącego\nKol. Roman Giliciński - sekretarz\nKol. Zdzisław Krystofiak - skarbnik\nUstalono wysokość składki członkowskiej w wysokości 100,- zł rocznie. Zebrane pieniądze przeznaczone są na działalność O/W SMJ przy czym 20% składki odprowadzane jest na cele Zarządu Głównego SMJ.\nWłaściwa działalność O/W SMJ , rozpoczęła się z chwilą udostępnienia nam odpłatnie raz w miesiącu pomieszczenia przy ul. Nowomiejskiej 5/1 (Stare Miasto) w Warszawie, będącego w gestii Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Ustalono termin spotkań na każdy drugi czwartek miesiąca o godz. 17.00 Obecnie O/W SMJ liczy 15-tu członków.\nW okresie objętym sprawozdaniem odbyliśmy 25 spotkań przy średniej frekwencji 10 osób. Spotkania miały charakter raczej towarzyski.\nW czasie spotkań omawiane były zagadnienia związane z historią Jarosławia, jarosławskich szkół i zabytków jak i aktualne zdarzenia do których tematów często dostarczał Biuletyn Informacyjny miasta Jarosławia.\nJednym z takich tematów szeroko omawianych była Historia Garnizonu Jarosławskiego w okresie międzywojennym jak i jego losy w czasie 2-giej Wojny Światowej, przedstawione nam przez kol. B. Nizieńskiego. Ciekawą inicjatywą było zorganizowanie przez kol. A. Krausa wystawy zdjęć jarosławskich zabytków i obiektów użyteczności publicznej, z którą mogli zapoznać się również członkowie innych stowarzyszeń użytkujących pomieszczenia przy ul. Nowomiejskiej 5/1.\nPrzyjęliśmy wniosek o rozpoczynaniu dyskusji w czasie spotkań poprzedzanej 15-to minutowym wprowadzeniem przez kolejnego uczestnika zebrania. Niestety inicjatywa ta aczkolwiek bardzo pożądana nie została w pełni zrealizowana. Jest nadzieja że w nowej kadencji uda się to zrealizować.\nGłównymi uczestnikami spotkań i pracy O/W SMJ , są członkowie seniorzy. Niestety mamy trudności z przyciągnięciem do SMJ młodszego pokolenia Jarosławiaków zamieszkałych w Warszawie. Jednym z powodów tego stanu jest rozległość terytorialna Warszawy i często trudności komunikacyjne, czego nie można porównać z warunkami zamieszkania w Jarosławiu czy nawet w Krakowie.\nO/W SMJ posiada własną stronę internetową : www.jaroslawiacywwarszawie.republika.pl, na której zamieszczane są informacje o zdarzeniach nas interesujących.\nPoprzednia strona internetowa O/W SMJ :\nwww.jaroslawiacy.110mb.com/html, jest nadal dostępna w sieci.\nSekretarz O/W SMJ\nOdsłon : 498930


Instalacje sanitarne Lublin: października 2011\nMasz wodę w piwnicy - zrób drenaż wewnętrzny!\nUlewne deszcze padające przez całe lato dały się we znaki wielu właścicielom domów. Niektórym piwnice po prostu nie wysychały przez całe dwa miesiące. Aby pozbyć się problemu i być spokojnym o jesień i zimę warto pomyśleć o drenażu wodnym. Jak go wykonać i dlaczego jest dobrym rozwiązaniem?\nDrenaż wewnętrzny polega na rozciągnięciu rur perforowanych, które zbierają wodę z okolic fundamentu. Otoczone są one żwirem, a ich odpływ odprowadzany jest na zewnątrz budynku. System odprowadzeniowy można wykonać bez zrywania podłogi lub pod podłoga na wysokości ław fundamentowych.\nTen pierwszy sposób warto zastosować w przypadku, gdy zrywanie podłogi jest bardzo trudne - wykonana jest np. z lastryka lub gdy położone są ładne płytki i szkoda nam rozkuwać całej podłogi. Wówczas rury systemu drenażowego rozciągamy tylko przy ławach fundamentowych. Można też położyć je pod podłogą, ale w takim przypadku będzie ich niewiele i wystarczy rozkuć tylko te miejsca, gdzie będą przebiegać rury. Jeśli nie szkoda nam podłogi, a piwnica jest dość wysoka można położyć system drenażowy na podłodze.\nNajlepiej jednak wykonując drenaż zerwać całą podłogę i swobodnie, na przestrzeni całej piwnicy, ułożyć rury drenażowe. Grunt z pod podłogi trzeba wybrać na odpowiednią głębokość - rury będą na wysokości górnej krawędzi ław fundamentowych, ale pod rurami musi być miejsce na 15-20 cm. podsypkę ze żwiru i piasku lub warstwę betonu. Podsypka musi otaczać rury z każdej strony na grubość 15-20 cm. Rury układa się spadkiem 0,5% w kierunku studzienek zbiorczych.\nZanim więc kolejny raz będziesz mieć wodę w piwnicy zastanów się czy nie warto wykonać drenaż wewnętrzny.\nAutor: Instalacje sanitarne o 01:04 Brak komentarzy:\nEtykiety: drenaż, fundamenty, piwnica, wewnętrzny, woda


Artykuły > Archeologia okolic > Sondażowe rozpoznanie archeologiczne\nSondażowe rozpoznanie archeologiczne bazy źródłowej Świebodzina w oparciu o nadzór przeprowadzony w 2001 roku\nŚwiebodzin - 700 lat historii\nMateriał z jubileuszowej konferencji naukowej pod redakcją Wojciecha Strzyżewskiego\nWydawnictwo Muzeum Regionalnego w Świebodzinie\nBadania archeologiczne na terenie miast są dzisiaj codziennością. Niemożliwe jest przeprowadzenie jakiejkolwiek inwestycji powiązanej z pracami ziemnymi bez nadzoru archeologicznego. W przeszłości jednak bywało różnie.\nHistoria badań archeologicznych Świebodzina rozpoczyna się w 1925 roku wykopaliskami M. Reymanna, przeprowadzonymi na południowych krańcach starego miasta (mapka I: 1 - bez lokalizacji). Badacz ten odkrył nawarstwienia średniowieczne ze spalonymi konstrukcjami drewnianymi, polepą, kamieniami i licznymi zabytkami. Źródła nic wspominają, gdzie konkretnie badania miały miejsce, jednak wiemy, że inne, przypadkowe znaleziska w postaci konstrukcji drewnianych i naczyń &\nM. Hilscher opisuje wykopaliska z 1933 r., przeprowadzone na kępie zamkowej przy okazji rozbudowy szpitala św. Józefa. Odkryto tam ślady osadnictwa średniowiecznego: pozostałości mostu zwodzonego, fosy oraz liczne zabytki ruchome (mapka I: 4). Kolejne badania wykopaliskowe przeprowadzono już po II wojnie światowej. W 1966 roku A. Marcinkian przebadał parcelę po rozebranej kamienicy, w rejonie apteki przy ul. 1 Maja, odsłaniając warstwę średniowieczną z reliktami zabudowy drewnianej (mapka I: 5).\nNastępny okres, aż do połowy lat osiemdziesiątych, nie był dla Świebodzina z archeologicznego punktu widzenia szczęśliwy. Przeprowadzono wówczas wiele dużych inwestycji budowlanych w punktach strategicznych dla historii miasta, bez interwencji archeologicznych. Wzniesiono m.in. bloki wokół rynku (przy Placu Obrońców Pokoju i ul. Kościelnej) oraz Izbę Przyjęć przy Lubuskim Ośrodku Rehabilitacyjno-Ortopedycznym (dalej LORO), usytuowaną na kępie zamkowej. Brak uregulowań prawnych powodował, że inwestorzy, reprezentujący zresztą interesy instytucji państwowych, starali się unikać dodatkowych utrudnień w postaci badań archeologicznych i nie zgłaszali planowanych inwestycji służbom konserwatorskim.\nW połowie lat osiemdziesiątych aktywną obserwację archeologiczną miasta rozpoczął, od nadzoru wykopów budowlanych oraz badań powierzchniowych, dyrektor Muzeum Regionalnego w Świebodzinie M. Nowacki. Jego badania wykopaliskowe na przypadkowo odkrytym grodzisku wczesnośredniowiecznym, zlokalizowanym ok. 500 m na północny zachód od starego miasta, dowiodły, że osadnictwo w tym miejscu pojawiło się dwukrotnie. Najpierw, przed końcem wieku X, była to osada otwarta, następnie w początkach wieku XII powstał tu gród, który funkcjonował do połowy XIII wieku, kiedy spłonął (mapka I: 6). Badania przeprowadzone na kępie zamkowej w 1986 r. zweryfikowały teorię, która umieszczała tu wczesne osadnictwo grodowe (mapka I: 7). Stwierdzono bowiem słabe ślady użytkowania wspomnianego terenu w wieku XIII, związane z osadą otwartą, początkowo rolniczą, a później prawdopodobnie o charakterze targowym. Bogate osadnictwo znane jest dopiero z wieku XIV, kiedy funkcjonował już zamek.\nPrzełomowym momentem w dziejach badań archeologicznych Świebodzina był rok 1996. 1 lipca tegoż roku generalny konserwator zabytków opublikował Pismo Okólne, z wytycznymi dla konserwatorów zabytków i archeologów prowadzących badania, które to urzędowo usankcjonowało obowiązek nadzorowania, a w razie potrzeby przeprowadzenia ratowniczych badań wykopaliskowych przy wszelkich inwestycjach budowlanych, związanych z pracami ziemnymi na terenie miast. Od wydania wspomnianych zaleceń, aż do roku 2001, przeprowadzono w mieście 18 nadzorów archeologicznych, z których część zakończyła się ratowniczymi badaniami wykopaliskowymi. Biorąc pod uwagę ich wyniki, możemy je podzielić na trzy kategorie. Pierwsza z nich przyniosła odkrycia reliktów warstw średniowiecznych, druga związana była z nawarstwieniami nowożytnymi, a trzecia dostarczyła materiału przemieszanego z zasypisk wykopów fundamentowych, poinstalacyjnych oraz zasypisk piwnic nowożytnych. Wynik negatywny badań zanotowano w kilku przypadkach i związany był on z charakterem prac, np. wymianą nawierzchni czy bardzo płytkimi wykopami. Do grupy pierwszej możemy zaliczyć nadzory przeprowadzone przy ul. Głogowskiej (mapka I: 8; 9), ul. Kilińskiego (mapka I: 10) oraz przy kościele p.w. Michała Archanioła (mapka I: 11). Liczniej reprezentowane są ślady osadnictwa nowożytnego, głównie z XVII/XVIII w. oraz późnonowożytnego. Zarejestrowano je w okolicy ul. Głogowskiej (mapka I: 12), w rejonie kościoła p.w. Michała Archanioła (mapka I; 11), przy ul. Piłsudskiego (mapka I: 13) oraz przy ul. Kościelnej (mapka I: 14). Do kategorii trzeciej możemy niewątpliwie zaliczyć nadzór przeprowadzony przy LORO od strony ul. Zamkowej. W głębokich wykopach natrafiono jedynie na ślady licznych przebudów, które miały miejsce w czasie ostatnich dwóch wieków, oraz przemieszany materiał średniowieczny i nowożytny (mapka I: 15).\nNadzór przeprowadzony w terminie 13 VII - 12 XI 2001 r., a związany z instalacją lokalnej sieci telekomunikacyjnej &\nW kwerendzie niezwykle pomocne okazały się: opracowanie historyczno-urbanistyczne S. Kowalskiego, plan miasta autorstwa G. Brauna i F. Hogenberga z lat 1586-1602, kroniki miasta oraz bogaty zbiór pocztówek przechowywany w Muzeum Regionalnym w Świebodzinie.\nW rezultacie przeprowadzonego nadzoru odkryto relikty starej zabudowy, warstwy osadnicze oraz wiele zabytków ruchomych. Znaleziska datowano na okres od średniowiecza po wiek XX.\nNajstarsze ślady osadnictwa odkryto w obrębie podwórek, przy południowej pierzei rynku oraz przy ul. Żymierskiego. W miejscu zwartej zabudowy, widocznej w południowej części rynku na planie G. Brauna (mapka II: 1), po wojnie wybudowano bloki (obecnie Pl. Obrońców Pokoju). By skrócić przejście z rynku na ul. Głogowską, pozostawiono przejście pomiędzy zabudową. W tym rejonie odsłonięto trzy obiekty późnośredniowieczne oraz warstwę osadniczą, datowane na drugą połowę XIV i początek XV w, (mapka I: 16). Pierwszy z obiektów zaobserwowano w obrębie studzienki na głębokości ok. 0,55 m. W warstwie mierzwy, wymieszanej z próchnicą i spalenizną, pojawiły się fragmenty konstrukcji drewnianych oraz materiał ceramiczny i gładzik rogowy. W spągu znajdowała się warstwa izolacyjna, wykonana z połamanych i pociętych fragmentów drewna brzozowego, kory brzozowej i gałązek, spod której wydobywała się woda. Nieco dalej, na południe od studzienki, w rowie na głębokości ok. 0,60 m, uchwycono dwa obiekty o miąższości ok. 0,23 m i długości 3 m. W profilu wypełniska miały kształt wanienkowaty, a ich spągi zabezpieczone zostały warstwą izolacji z kory, gałązek i fragmentów drewna brzozowego. Z obiektu drugiego pozyskano liczny materiał ceramiczny, gwóźdź żelazny, kościany grocik oraz ok. 70 fragmentów skóry, w tym części obuwia, ścinki starej i nowej skóry oraz rzemienie. W obiekcie trzecim znaleziono 1 fragment ceramiki stalowo-szarej.\nPrzy ul. Żymierskiego ślady osadnictwa późnośredniowiecznego stwierdzono w postaci warstwy w obrębie studzienek przy budynku nr 12 i na skwerku naprzeciwko budynku nr 17 (mapka I: 17; 18). W pierwszej z nich, w smolistoczarnej warstwie, odkryto liczny materiał ceramiczny oraz fragmenty konstrukcji drewnianych, z drugiej, z szarobrunatnej mierzwy z dużą ilością drewna, wydobyto fragment kafla garnkowego. Oba punkty usytuowane są po wschodniej stronie dawnego traktu międzyrzeckiego, a na planie Brauna/Hagenberga w miejscach tych widzimy szeregową zabudowę (mapka II: 2; 3). Po przeciwnej stronie ulicy, przy budynku nr 13, w obrębie studzienki pozyskano późnośredniowieczny materiał ceramiczny z przemieszanej warstwy zasypiskowej, powstałej przy zakładaniu wcześniejszych instalacji. Parcela ta sąsiadowała w średniowieczu ze szpitalem św. Ducha (mapka II: 4).\nPozostałe znaleziska pochodzą z okresu nowożytnego. Warstwy wczesnonowożytne odsłonięte na ul. Górnej, przy murze kościoła p.w. Michała Archanioła (mapka I: 19) oraz u zbiegu ul. Okrężnej z Bramkową, w miejscu przejścia dla pieszych (mapka I: 20). Rdzawobrunatna warstwa, z zawartością węgielków drzewnych, dużej ilości polepy i ceramiki, pojawiła się na głębokości ok. 0,56 m, w rowie biegnącym wzdłuż kamienno-ceglanego ogrodzenia kościoła. Zalegała na warstwie bruku z polnych kamieni o barwie różowawej. Jest to pozostałość po zabudowie szachulcowej z XVII/XVIII wieku. Już w czasie powstawania sztychu Brauna/Hogenberga miejsce to jest zabudowane (mapka II: 5). Na ul. Okrężnej, w niewielkiej odległości od murów miejskich, na głębokości ok. 1 m natrafiono na zawalisko budynku o konstrukcji szachulcowej. Leżało ono na smolistoczarnej, zwartej warstwie ziemi, przemieszanej ze spalenizną, oraz zawierającej bogaty materiał kulturowy. Jest to warstwa pożarowa, prawdopodobnie z XVIII wieku. Na starszym od znaleziska sztychu Brauna, po stronie zachodniej, nie widać jeszcze zabudowy, co oznaczać może, że pojawiła się później lub że zasłaniają ją częściowo zrujnowana wieża i baszta przy Bramie Krzyżowej (mapka II: 6). Z przekazów pisanych wiemy, że 25 sierpnia 1775 roku przy Bramie Krzyżowej zapaliło się 7 domów, i być może wspomniane znalezisko należy wiązać z tym wydarzeniem.\nKolejne odkrycia dotyczą początków i lat trzydziestych XX wieku. Przy zachodniej pierzei rynku, na styku z ul. 30 Stycznia, w obrębie studzienki odkryto fragment fundamentu nie istniejącego już budynku, który pojawia się na pocztówkach z początku XX wieku (mapka I: 21). Przy północnej pierzei, kilka metrów od ul. Górnej, w obrębie studzienki odsłonięto, na głębokości ok. 1,20 m, fragmenty konstrukcji drewnianych, pochodzących być może z domów podcieniowych, które w tej części rynku funkcjonowały jeszcze w latach trzydziestych XX wieku (mapka I: 22). W obrębie Parku Łęgowskiego rowy instalacyjne naruszyły dwa groby, odsłaniając kości oraz dna trumien (mapka I: 27). Jest to pozostałość po dawnym cmentarzu miejskim, użytkowanym od XIX wieku aż po rok 1945. W latach osiemdziesiątych przekształcono go na park, bez ekshumacji zwłok.\nW wyniku poszukiwań pozyskano też przedmioty - luźne znaleziska pochodzące ze złóż wtórnych lub powierzchni. Na skwerze przy ul. Garbarskiej znaleziono na powierzchni 1/12 (?) talara saskiego Fryderyka Augusta z 1764 r. (mapka I: 23), z zasypiska piwnicy, zburzonego budynku przy ul. 30 Stycznia, wydobyto strzelbę tarczową o ośmiobocznym przekroju lufy, datowaną na XIX w. (mapka I: 24), z warstwy humusu na skwerku przy Pl. Wolności pozyskano fragmenty filiżanki porcelanowej firmy Rosenthal, z drugiej polowy XIX wieku (mapka I: 25).\nNajbardziej zagadkowym znaleziskiem, odkrytym w trakcie nadzoru, jest konstrukcja drewniana zarejestrowana w obrębie studzienki na styku ul. Zamkowej z ul. Łąki Zamkowe (mapka I: 26). Widoczny jej fragment składał się z trzech masywnych, ociosanych bali o wymiarach 0,25 x 0,25 m i uchwyconej długości 1,20 m, ułożonych poziomo jeden na drugim. Znajdowały się one w warstwie sinoszarego, mokrego piasku pozbawionego materiału kulturowego. W warstwie zasypiskowej nad konstrukcją znaleziono fragment wczesnonowożytnej ceramiki polewanej. Otwarta pozostaje zatem, aż do następnej interwencji w tym miejscu, sprawa chronologii i typu konstrukcji. Według przekazów, teren ten w okresie funkcjonowania zamku był silnie podmokły i do początków XX wieku były tu łąki. Później pojawiła się rzadka zabudowa pomiędzy polami i łąkami. Na swoim planie Braun/Hogenberg opisują to miejsce jako łąki zamkowe i nie umieszczają tam zabudowy czy innych konstrukcji, np. pomostów.\nWszystkie przeprowadzone nadzory, również ten ostatni, dostarczyły nowych informacji odnośnie zasiedlenia poszczególnych rejonów miasta i jego rozwoju w kolejnych okresach historycznych. Dzięki nim dysponujemy również niezwykle cenną wiedzą na temat, gdzie i w jakim stopniu oraz na jakiej głębokości zachowały się nienaruszone warstwy osadnicze. Takie zestawienie danych jest niezbędne do dalszych działań konserwatorskich, które umożliwią, w wyznaczonych rejonach miasta, wydawanie decyzji nie tylko o nadzorach, ale od razu o ratowniczych badaniach wykopaliskowych, na skutek których, i tak już uszczuplona przez wieki, baza źródeł archeologicznych nie zostanie zniszczona bez dokumentacji. Nie sposób nie docenić zdobywanych w ten sposób &\nEwa Przechrzta (Świdnica)


Wyciekł sekret Kwaśniewskiego. Wszystko działo się w sercu Mazur | Turysci.pl\nWyciekł sekret Kwaśniewskiego. Wszystko działo się w sercu Mazur\nWikipedia/ Piotr Drabik (CC BY 2.0)\nMazury to popularny kierunek turystyczny wśród polskich turystów. To również uwielbiane miejsce przez Aleksandra Kwaśniewskiego. Były prezydent Polski wyjawił pewien sekret powiązany z tym miejscem. Opowiedział o tym "Faktowi".\nMazury - to z tym miejscem wiąże się pewien sekret byłego prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Polityk uwielbia to miejsce. Tam spędza wolny czas pływając łódką po jeziorach, chodząc na spacery i organizując grille.\nSamolot wyleciał z Polski, doszło do zderzenia. Wiadomość obiegła mediaCzytaj dalej\nMazury miejscem Aleksandra Kwaśniewskiego\nJak powiedział dla "Faktu" były prezydent RP, jest właścicielem pewnej posiadłości na Mazurach. Rodzina ma do swojej dyspozycji aż 20 hektarów. Na należącej do nich ziemi są lasy. Mogą się cieszyć również swobodnym dostępem do morza. Stoi tam także luksusowy dom oraz mniejsze domki dla gości i służby. Mają prywatną drogę, duży parking oraz ogrody.\nKwaśniewski przyznał, że razem ze swoją żoną Jolantą uwielbiają pływać łódką po jeziorze Czapla. Mówi, że przebywanie na Mazurach to czas beztroskich chwil i odpoczynku od miejskiego zgiełku. Jeździ tam, aby nabrać sił. Z walorów posiadłości korzysta również córka prezydenta Aleksandra Kwaśniewska. Jeździ tam razem ze swoim mężem, piosenkarzem Kubą Badachem.\nByły prezydent Polski podzielił się również swoją pasją do czytania oraz oglądania seriali. W rozmowie z "Faktem" pochwalił serial "American Crime Story: Zabójstwo Versace". Opowiada on historię projektanta mody Gianniego Versacego. Jakiś czas temu pisaliśmy o innej znanej osobie, która kocha Mazury. Można o tym przeczytać tutaj.


Mia SZUMIŚ - czujnik snu, czarna - sklep MrBobas.pl\nMia to dziewczynka wśród pluszaków. Idealna dla każdej małej księżniczki. Uszyta została z bardzomiękkiego i przyjemnego w dotyku materiału minky. Mia jest idealnym towarzyszem w nocy podczas snu oraz w trakcie zabaw i spracerów w ciągu dnia. Dzięki innowacyjnej funkcji "NIANIA" nasz pluszak czuwa przy maluchu i informuje rodziców o kiedy dziecko zaczyna płakać.\nNapisz opinię o produkcie:Mia SZUMIŚ - czujnik snu, czarna\nRajstopki, Mama's Feet, 1-2 lat, Ladies, Florka


Zbiórka żywności podsumowana\n20.12.2021 0 107\nfot. Tomasz Końko\nZnamy już wstępne dane dotyczące XIX edycji ogólnopolskiej zbiórki żywności ph. „Tak, POMAGAM!”, która odbyła się 3 i 4 grudnia na terenie diecezji siedleckiej. Caritas Diecezji Siedleckiej, dzięki poświęceniu ponad 800 wolontariuszy, zebrała przeszło 12 ton żywności, która zostanie przekazana osobom samotnym i rodzinom potrzebującym wsparcia przed Świętami Bożego Narodzenia oraz później – w ramach pomocy doraźnej.\n– Dzięki Państwa dobroci, wrażliwości i aktywnej pomocy zebraliśmy żywność z długim terminem ważności, która jest ogromnym wsparciem dla osób, które liczą na Caritas. Dostajemy cały czas żywność, która była zbierana w szkołach oraz w parafiach w ramach „Toreb Miłosierdzia”. Szacujemy, że paczki otrzyma aż 640 rodzin – mówi Marta Próchnicka, koordynator projektów w Caritas Diecezji Siedleckiej.\n– Pandemia koronawirusa na pewno utrudnia przeprowadzanie akcji. Dlatego jestem wdzięczny wszystkim, którzy w te dwa dni byli z nami, za każdy gest podzielenia się z innymi żywnością, tak podstawowym dobrem, którego jednak wielu z nas brakuje – mówi ks. Marek Bieńkowski, dyrektor Caritas Diecezji Siedleckiej.\nW zbiórce wzięło udział 44 partnerów z całej diecezji siedleckiej: Szkolne Koła Caritas, Parafialne Zespoły Caritas, Centrum Wolontariatu CDS w Siedlcach, Centrum Integracji Społecznej CDS w Białej Podlaskiej, Żłobek Gminny Maluszek w Wesołówce. Żywność zbierano w sklepach sieci: Topaz, Biedronka, Carrefour, Lidl, Kaufland, Netto, Społem, Stokrotka, Selgros, Groszek, Lewiatan, w hurtowni spożywczej Mas-Pol Siedlce oraz w sklepach prywatnych osiedlowych.


Pierwszeństwo dla tramwajów | zyciewarszawy.pl\nPierwszeństwo dla tramwajów\nkoz 19-08-2015, ostatnia aktualizacja 20-08-2015 09:30\nPrzyspieszą tramwaje jadące Marymoncką. Mniej czasu będą stały na światłach i skrzyżowaniach.\nNa wszystkich skrzyżowaniach wzdłuż ul. Marymonckiej zostanie gruntownie przebudowany system sterowania ruchem i wprowadzony tzw. bezwarunkowy priorytet - szybciej niż dotychczas tramwaj otrzyma sygnału pozwalający na wjazd na skrzyżowanie.\nTramwaje na krótko będą się musiały zatrzymać jedynie na skrzyżowaniu ks. J. Popiełuszki i J. Słowackiego. Jak tłumaczą urzędnicy przy bardzo niekorzystnym zbiegu okoliczności tramwaje będą tutaj musiały poczekać maksymalnie pół minuty. Obecnie na światło czeka się do dwóch minut.\nSkorzystają na tym pasażerowie. Dzięki temu czas podróży tramwajami linii nr 6, 17 i 27 skróci się o ok. 20-25 proc. czyli od dwóch do czterech minut (w zależności od pory dnia i kierunku jazdy).\nJak dodają urzędnicy wzorem takich miast jak Paryż, Berlin, Monachium czy Amsterdam miasto dąży do tego, by zminimalizować czas tracony przez tramwaje na skrzyżowaniach i zwiększyć komfort podróżowania tym środkiem transportu.\nTrwają już prace związane z wprowadzeniem takiego samego systemu sterowania ruchem na trasie od Ratusza Bemowo do ul. Redutowej (bez skrzyżowań Połczyńska-Dźwigowa oraz Fort Wola). Zainstalowane są już wszystkie pętle indukcyjne, w przygotowaniu jest oprogramowanie sterowników sygnalizacji świetlnej. Uruchomienie takich rozwiązań na tych dziewięciu skrzyżowaniach przewidziane jest jesienią tego roku.\nRównolegle, tramwajarze kończą prace związane z wprowadzeniem tzw. priorytetu dla tramwajów na ul. J. Słowackiego i placu Wilsona. W przyszłym roku planowane jest natomiast jego wdrożenie na ul. Radiowej, Puławskiej, Wołoskiej, a w latach 2017-2018, m.in. w Alei Waszyngtona oraz na ul. Grochowskiej.\nDotychczas takie rozwiązanie w stolicy zastosowano na tramwajowej trasie linii 2 (z wyjątkiem skrzyżowania z ul. Myśliborską).


[83.] Indyjski "bigos" - sabji - ZMACZNEGO\n19/05/2016 21/11/2017 Małgosia Zmaczyńska\nDziś pragnę Wam zaprezentować, zapowiadane już wcześniej – sabji. Cóż to jest, spytacie. Przyznam zupełnie szczerze, że sama wciąż szukam dokładnej odpowiedzi na to pytanie.\nZ daniem tym, spotkałam się po raz pierwszy w wegetariańskiej knajpce – Vega w Warszawie. Codziennie oferuje ona inne kombinacje tego dania. Jadłam już i z dynią, kalafiorem i ze szpinakiem. Za każdym razem, rozpływam się nad tym aromatycznym smakiem. Postanowiłam więc zgłębić temat i dowiedzieć się jaki jest sekret tego dania oraz jak je przyrządzić.\nCo udało mi się ustalić? Właśnie nie za wiele. Okazuje się, że sabji to takie hinduskie ratatui czy nasz bigos. Nie ma jednego przepisu, każdy robi po swojemu 🙂 Chodzi o przygotowanie sycącego dania, pełnego warzyw i aromatycznych przypraw, a także bardzo często – ziemniaków i ciecierzycy.\nNa koniec jeszcze jedna kwestia. Jeżeli widok ziemniaków na liście składników, zdążył Was odstraszyć – bo przecież one tuczą – to koniecznie doczytajcie kolejne zdania!\nPanie i Panowie, nasze polskie i często niedocenione ziemniaczki, wcale nie są przyczyną nadmiernych kilogramów. Winą za nie, należy obarczyć ciężkie śmietanowe sosy i smażoną na dużej ilości oleju cebulę z koperkiem.\nSamo warzywo ma naprawdę niewiele kalorii, za to ogrom potasu, witaminy C i wielu innych niezbędnych nam mikroskładników. Dlatego też, cieszmy się wiosną – bo to właśnie teraz dostaniemy pyszne, młode kartofelki!\nkawałek białej/ czerwonej kapusty\nok. 100g ciecierzycy\n1łyżeczka kurkumy, słodkiej papryki i cynamonu\n1/2 łyżeczki ziaren kuminu i kolendry\n1/2 łyżeczki pasty chilli (opcjonalnie)\n1. Ziemniaki dokładnie umyj i pokrój na mniejsze kawałki. Nie muszą być równe, ich urokiem są duże nieregularne kształty 🙂\n2. Olej podgrzej na patelni i dodaj przyprawy. Smaż je przez chwilę, mieszając, aby otrzymać gęstą masę.\n3. Kiedy przyprawy połączą się dokładnie, wrzuć ziemniaki i wlej dokładnie tyle wody, żeby je zakryć.\n4. Po chwili dodaj pokrojoną na kawałki marchewkę, cukinię oraz kapustę. Przelej całą zawartość puszki pomidorów i posól do smaku.\n5. Zakryj patelnię pokrywką i duś około 20min (aż ziemniaki będą miękkie). Na koniec dodaj ciecierzycę* i gotuj jeszcze kilka minut.\n*Ja użyłam ciecierzycy, którą wcześniej ugotowałam z odrobiną sody (bo planowałam robić hummus). Wy możecie użyć gotowej cieciorki z puszki, jednak polecam samemu przygotować ziarenka. Warto dzień wcześniej zalać suche strączki wodą i dodać szczyptę sody. Następnego dnia odcedźcie je i wrzućcie na patelnię razem z ziemniakami. Wtedy na pewno zdąży się ugotować, ponieważ soda skraca ten proces.\nWielka porcja w Vedze: 2 rodzaje sabji, surówki, kofta i pieczone ziemniaczki – 14,5zł!\nPrzy okazji, polecam Vegę wszystkim – nie tylko wegetarianom. Choć niełatwo tam trafić, ponieważ restauracja znajduje się w podwórku, to naprawdę warto. Na pierwszy rzut oka, niektóre osoby może zniechęcić wystrój. Miejsce bowiem mocno nawiązuje do kultury i filozofii Hare Kryszna, jogi itp.\nZaufajcie mi jednak i wybierzcie się tam na obiad. Za niewielkie pieniądze (do 17zł) zjecie pyszną i wielką porcję, zupy i drugiego dania. Mówię to z pełnym przekonanie, nie ma osoby, która po zjedzeniu jednego z oferowanych zestawów obiadowych, wyjdzie głodna! Co więcej, nasza pyszna szamka, zmienia świat na lepsze. Dochód z jej sprzedaży przeznaczany jest na akcję dożywiania potrzebujących dzieci.\nOpublikowany w Bez laktozy, Bezglutenowe, Kasze i ryże, WegańskieTagged ciecierzyca, cukinia, kalafior, kapusta, kuchnia indyjska, pomidory, sabji, Vega Warszawa, ziemniaki


UNIMER PEDIATRIC ISOTONIC Woda morska - 100 ml | Drogeria Melissa\nUNIMER PEDIATRIC ISO...\nUNIMER PEDIATRIC ISOTONIC Woda morska - 100 ml\nUnimer Pediatric jest izotonicznym roztworem oczyszczonej wody morskiej, kontrolowanym mikro-biologicznie.\nUnimer Pediatric stosuje się: w celu zapewnienia higieny nosa; w celu zapobiegania infekcjom nosa i gardła; w celu usunięcia śluzu i odetkania nosa w przypadku kataru; w celu zapewnienia ochrony błon śluzowych nosa wystawionych na działanie zimna, zanieczyszczonego powietrza, kurzu, pyłków roślin, itp.\nUnimer Pediatric zapewnia równomierne i łagodne rozpylenie produktu na całej powierzchni błon śluzowych nosa i posiada właściwości zmniejszające przekrwienie. Posiada końcówkę z zabezpieczeniem dla noworodków!


Poród w prywatnym szpitalu: Jak wygląda i dlaczego warto?\nPowiedzieć, że mój pierwszy poród nie należał do specjalnie udanych, to jak nie powiedzieć nic. Pięć godzin rozkręcającej się akcji porodowej, w czasie których – mimo wyraźnych i udokumentowanych wskazań medycznych – odmawiano mi cesarskiego cięcia. Ból, łzy, upokorzenie i hasła: „pani jest wygodna i sobie wymyśliła, że my to dziecko za panią urodzimy” oraz „jak pani chciała sobie porozmawiać, to trzeba było przyjść z psychoterapeutą, wszystkim by nam było lżej”. Całą historię tamtego porodu opisywałam Wam zresztą pod tym linkiem. I ogromnie cieszę się, że za drugim razem zdecydowałam się na poród w prywatnym szpitalu. Oraz że pragnienie urodzenia drugiego dziecka było od tej traumy silniejsze.\nCzy bałam się porodu, decydując się na drugą ciążę? Tak sobie. Skutecznie to wypierałam, a zapytana – unikałam tematu. Nie czułam najmniejszej ochoty roztrząsania tego. Zwłaszcza, że wychodziłam z optymistycznego założenia, że limit pecha na porodówkach wyczerpałam już do końca życia. Co więcej, teraz do mojej listy wskazań doszło kolejne, czyli stan po cesarskim cięciu. Wiedziałam już też, które warszawskie szpitale omijać szerokim łukiem. Wybrałam za to ten według wielu osób najlepszy, z wykupioną opieką pielęgniarską już po cięciu oraz swoim lekarzem. Tym razem zależało mi na tym, żeby operował mnie ktoś, kogo lubię i znam. A przede wszystkim – komu będę w stanie zaufać.\nCzy był to szpital państwowy? Tak. Jakim więc cudem wylądowałam w prywatnym?\nTYLE KOBIET RODZI, TO I PANI SOBIE PORADZI\nSzczerze? Początkowo poród w prywatnym szpitalu nie wydawał mi się dobrym pomysłem. Nasłuchałam się tych wszystkich opowieści o tym, jak to w chwili zagrożenia życia matki lub dziecka i tak przewożą na sygnale do państwowego szpitala i jakoś nie chciało mi się na sobie sprawdzać, czy to prawda, czy nie. Mimo to zadzwoniłam na infolinię, bo wciąż była to jedyna opcja, żeby Paweł mógł ze mną być przez cały ten czas. Podczas gdy w państwowych szpitalach wstrzymano możliwości odwiedzin, Medicover miał w ofercie pokój rodzinny, w którym partner może przebywać od momentu wejścia na teren szpitala, aż do dnia wypisu. Kusiło? Bardzo. Ale wtedy uznałam, że dam sobie radę bez tego i potraktuję to jako opcję awaryjną. A póki co – będę się trzymała państwowego szpitala.\nJak to się zatem stało, że wygrał Medicover? Zacznijmy od tego, że termin porodu naturalnego miałam wyznaczony na 14 maja. Już w styczniu zadzwoniłam więc do szpitala, rezerwując opiekę po cięciu. Wtedy też zmieniłam lekarza na takiego, który będzie mógł mnie operować i spokojnie robiłam kolejne badania. Do czasu. Najpierw pandemia nabrała tempa, a liczba zakażeń zaczęła drastycznie rosnąć, przez co stało się jasne, że Paweł nie tylko nie będzie mógł mi towarzyszyć w trakcie operacji, ale że do dnia wyjścia ze szpitala w ogóle go nie zobaczę. Co w praktyce miało oznaczać, że będę tam zupełnie sama. I chociaż początkowo nie robiło to na mnie większego wrażenia, to im bliżej porodu, tym bardziej zaczęło mnie to przerażać. Zwłaszcza, że po pierwszej cesarce miałam problemy z oddychaniem i bałam się, że tym razem będzie podobnie. A spróbujcie wstawać do dziecka, jak tracicie dech.\nPóźniej okazało się, że ta opieka pielęgniarska też nie jest taka znowu pewna. Pominę szczegóły mojej rozmowy z położną – dość powiedzieć, że nasze wcześniejsze ustalenia okazały się niezbyt aktualne. Bo duży ruch w szpitalu, bo wiele kobiet rodzi, a tak w ogóle, to bez przesady, kiedyś kobiety rodziły w polu i żyły, a i teraz codziennie rodzą bez wykupionej położnej i sobie radzą, to ja też sobie przecież poradzę. Efekt? Rozpłakałam się zaraz po zakończeniu rozmowy. Bo skoro miało nie być przy mnie ani Pawła, ani położnej, to kto miałby być? Położne, które będą na zmianie? Raz to już przerabiałam. Do mojej sali przez cztery doby zaglądała, i owszem – ale pani z cateringu, a nie dyżurujące położne.\nMedicover zaczął wydawać się więc jedyną sensowną opcją. Wtedy zadzwoniłam na ich infolinię drugi raz, żeby dowiedzieć się, czym poród w prywatnym szpitalu różni się od tego w państwowym. Jak się później okazało, różni się wszystkim.\nSTARE TRAUMY WRACAJĄ Z NOWĄ SIŁĄ\nCzy było nas stać na poród tam? Tak, ale finanse to nie była kluczowa kwestia. Kluczowe było dla mnie bezpieczeństwo. Nie wiem, dlaczego wtedy wciąż sugerowałam się tymi legendami o odwożeniu na sygnale, zamiast po prostu zapytać o to bezpośrednio w szpitalu. Dlatego długo biłam się z własnymi myślami. I wtedy stało się coś, czego nie przewidziałam. Data cesarskiego cięcia została wyznaczona mi w państwowym szpitalu na… 11 maja. Czyli na 3 dni przed terminem porodu naturalnego. A ja już raz to przechodziłam. Dokładnie tak samo było 4 lata temu. Też miałam datę CC wyznaczoną na 3 dni przed, co nie powstrzymało Stasia przed tym, żeby urodzić się wcześniej. Dlatego teraz wiedziałam, że CC chcę mieć równo po ukończeniu 39. tygodnia. Czyli wtedy, kiedy dla dziecka jest to już całkowicie bezpieczne, a jednocześnie będzie bezpieczne też dla mnie. Czy się udało? Nie.\nI nie chodzi o złośliwość lekarza czy brak dostępnych terminów. Ot, tak mu się ułożyły dyżury. Mogłam więc umówić się na CC do innego lekarza bądź liczyć na to, że moje drugie dziecko pokornie na swój termin zaczeka. Sęk w tym, że od dawna skracała mi się szyjka macicy, a od 25. tygodnia miałam założony pessar. Do tego doszła masa innych dolegliwości, które kazały mi wątpić w to, że tę ciążę donoszę. Kiedy więc okazało się, że innej daty nie ma i rodzimy 11 maja, rozpłakałam się drugi raz.\nI nie, to nie była łezka do łezki, bo zrobiło mi się smutno. To był atak paniki, przy którym tymi łzami dławiłam się z przerażenia.\nPORÓD W PRYWATNYM SZPITALU: GODNIE I WYGODNIE\nWiem, że dla kogoś, kto nie przeżył takiej traumy przy porodzie, jak ja, wszystko to może brzmieć absurdalnie. Zresztą, kiedy opublikowałam historię swojego pierwszego porodu, wśród setek komentarzy i wiadomości pełnych czy to wsparcia, czy podobnych historii do mojej, zdarzyło mi się przeczytać już o sobie, że jestem histeryczką, hipochondryczką i księżniczką, która chciałaby rodzić w Bóg wie jakich warunkach i to chore, że jest taka wygodna. A przecież mi nigdy nie chodziło o to, żeby było wygodnie. Chodziło o to, żeby było bezpiecznie – dla mnie i dla dziecka. Poza tym mam nieodparte wrażenie, że niektórzy mylą „wygodnie” ze zwykłym, ludzkim „godnie”.\nMyślałam, że uda mi się to przezwyciężyć. Pokonać tamten strach, zracjonalizować poprzednie doświadczenia. Przecież tamta historia nie miała prawa znowu mi się przydarzyć. Zwłaszcza, że lekarz prowadzący ciążę zapewniał, że w jego szpitalu skierowań nikt nie podważa, a pacjentki traktowane są zawsze z szacunkiem. I ja bardzo, ale to bardzo chciałam mu wierzyć. Ale wiedziałam, że nie zdołam, kiedy z nerwów nie mogłam zasnąć do szóstej nad ranem i co chwilę zanosiłam się płaczem.\nDałam sobie tydzień, ale i to nie pomogło. Umówiłam się więc na wizytę z nadzieją, że uda się jakoś ten termin przełożyć. I wtedy usłyszałam dobrą i złą wiadomość. Zła była taka, że termin CC był absolutnie nie do przesunięcia. Dobra, że mój lekarz doskonale zna Medicover i wykonuje w nim swoim pacjentkom cesarskie cięcia. Co więcej, okazało się, że sala operacyjna jest wolna i mogą wpisać mnie w grafik na 7 maja, czyli dokładnie wtedy, kiedy tak bardzo chciałam. Kiedy akurat dobiłabym do upragnionego, 39. tygodnia i mogła mieć wykonane CC. I chociaż miałam to wszystko na spokojnie przemyśleć i przedyskutować z Pawłem, to wychodząc z jego gabinetu, po raz pierwszy poczułam ulgę.\nA później? Później zadziała się magia.\nMEDICOVER I TRZY ARGUMENTY NA „TAK”\nO swoich perypetiach z wybieraniem szpitala wiele razy opowiadałam na Instagramie. Nigdy jednak nie oznaczałam żadnego szpitala i nie mówiłam, co ostatecznie zamierzam. Aż napisał do mnie Medicover. Że widzieli, słyszeli, że zapraszają. Że u nich da się rodzić po ludzku. Nie muszę chyba mówić, o co od razu zapytałam. Okazuje się, że bajki o odwożeniu pacjentek na sygnale, to rzeczywiście bajki, a Medicover ma zarówno oddział intensywnej terapii dla dorosłych, jak i oddział patologii i intensywnej terapii noworodka. Ba, mają taką kadrę i taki sprzęt, że przyjmują nawet wcześniaki. I już to wystarczyło, żeby mnie przekonać.\nZresztą, to szpital spełniający kryteria drugiego stopnia referencyjności. I chociaż poprosiłam o kilka dni na podjęcie decyzji, to z perspektywy czasu myślę, że ona właściwie sama się już wtedy podjęła. Nie było żadnych argumentów na „nie”. Za to aż trzy na „tak”. Po pierwsze, obecność Pawła 24h na dobę, którą ze wszystkich szpitali dawał tylko Medicover. Po drugie, możliwość wyboru bezpiecznej dla mnie daty. I po trzecie w końcu, osobna sala i prywatna opieka, która byłaby gwarancją bezpieczeństwa i komfortu zarówno mojego, jak i mojego nowo narodzonego dziecka.\nUprzedzając ewentualne pytania: tak, ten wpis jest efektem naszej współpracy. Medicover zapewnił mi część świadczeń w zamian za to, że opowiem Wam, jak wygląda poród w prywatnym szpitalu. Czy miało to wpływ na to, co teraz napiszę? Absolutnie nie, czego mieli zresztą świadomość. A biorąc pod uwagę mój poprzedni wpis i to, że o porodzie na Karowej zrobiło się głośno w całym kraju, musieli być bardzo pewni siebie, że zdecydowali się do mnie odezwać. Tym bardziej, że moja ciąża nie była ani trochę książkowa. Bo niestety, ale nie jestem łatwą pacjentką nie tylko z racji doświadczeń i przebytej traumy, ale i historii medycznej, sięgającej ponad 10 lat wstecz. Ta ciąża, podobnie jak i poprzednia, właściwie od samego początku była już zagrożona. Nie będę wymieniać wszystkiego, ale na czele listy był mięśniak, skracająca się szyjka macicy i całkiem spora anemia. Szczerze? Podziwiam, że na to przystali, mając świadomość ryzyka.\nCESARKA TO NIE JEST ZABIEG W SPA\nCzy żałuję? Jednego.\nTego, że nie zdecydowałam się rodzić tam już za pierwszym razem. Może wtedy tamten tekst, zatytułowany „Już ja Wam opowiem, jak się rodzi w Polsce po ludzku”, miały prostą puentę, że pięknie. Bo chociaż teraz minął już miesiąc od mojego drugiego porodu, to pisząc to, wciąż mam łzy w oczach i ściśnięte gardło. Tym razem nie z żalu i złości, a ogromnego szczęścia i – przede wszystkim – wdzięczności. Bo tak, da się rodzić po ludzku. Da się być traktowanym z godnością i szacunkiem oraz – zwyczajnie – z empatią.\nPrzez trzy pełne doby pobytu tam ani jedna osoba nie sprawiła mi choćby minimalnej przykrości. Nie padło ani jedno złe słowo, nikt nie dał mi odczuć, że cesarka to gorszy poród. Nie było też ani grama presji, związanej z wyborem sposobu karmienia. Wszystko z absolutnym poszanowaniem mnie, mojego dziecka, ciała oraz podejmowanych przeze mnie decyzji. I chociaż pewnie wypadałoby, żebym dla dodania wiarygodności poskarżyła się choć na jedną rzecz, to naprawdę, nie miałabym na co.\nDodajmy jednak, że wbrew złośliwościom co niektórych, cesarka to nie jest zabieg w SPA. To nie jest opcja dla wygodnych, gdzie kobieta kładzie się na chwilkę na stole, po czym rześka i radosna funkcjonuje, jak gdyby nigdy nic. To operacja, polegająca na przecięciu powłok brzusznych i choćby była zrobiona najlepiej na świecie, to wiąże się z bólem, ryzykiem i ma też swoje późniejsze konsekwencje. Ale ważne jest w tym też to, w jakich warunkach się ją przeprowadza.\nKONIEC NIERÓWNEJ WALKI Z MIĘŚNIAKIEM\nDzisiaj mam porównanie i dla mnie poród w prywatnym szpitalu to zupełnie inna jakość, a sam Medicover to zupełnie inny świat. Od początku do końca czułam się w nim cudownie zaopiekowana i absolutnie bezpieczna. A atmosfera na sali operacyjnej była taka, że nie przeraziła mnie nawet tryskająca nagle przed oczami krew. Bo nie wiem, czy wiecie, ale podczas CC kobieta jest całkowicie przytomna. Ma jedynie przed sobą wielką płachtę, która oddziela jej głowę od reszty ciała. Nie widać więc krojenia brzucha, ale krew, która na nią poleci – już tak.\nI powiem Wam, że zdecydowanie jestem tu tradycjonalistką i wolę, kiedy krew jest wewnątrz ciała, a nie na zewnątrz. Natomiast tutaj wszyscy byli tak pewni siebie, że nie było momentu, w którym przestałabym czuć się bezpiecznie. I takiej atmosfery życzę absolutnie każdej kobiecie. Z cudownym zespołem, który umie uspokoić, cierpliwie wszystko wytłumaczyć, ale i rozbawić. Moja cesarka nie była łatwa – zwłaszcza, że w jej trakcie usunięto mi też ponoć nieoperacyjnego mięśniaka. Co zresztą traktuję w kategorii cudu. Po 10 latach zmagań i wizyt u lekarzy, doradzających niemal jednogłośnie usunięcie macicy, mam dzisiaj dwoje cudownych, zdrowych dzieci. I wciąż mam swoją macicę.\nI nie, usunięcie go nie było planowane. Jeszcze na ostatniej wizycie przed porodem pytałam o to mojego lekarza i wykluczył taką możliwość, bo usuwanie mięśniaków podczas cesarskiego cięcia zwiększa ryzyko krwotoków. A jednak. Po otwarciu brzucha okazało się, że lepszej okazji nie będzie. Że ten mięśniak, którego ponoć nie da się usunąć inaczej, niż z całą macicą, jest już dzisiaj tylko wspomnieniem. Medicover ze swoim genialnym zespołem dał mi więc o wiele więcej niż mogłabym chcieć.\nZanim zapytacie: operowali mnie dr Marcin Wieczorek oraz dr Jurij Feduniv. Nie znam niestety nazwisk ani pani anestezjolog ani całej reszty osób, która wtedy się mną opiekowała, ale okazano mi tyle troski, wsparcia i zrozumienia, że mam ochotę ich wszystkich wyściskać.\nPORÓD W PRYWATNYM SZPITALU VS. PORÓD W PAŃSTWOWYM\nI z pełną odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że warto. Że wydałabym na ten poród ostatnie pieniądze, bo od niego zależy życie i zdrowie nawet nie jednej, ale dwóch osób. Że lepiej wydać raz na szczęśliwe rozwiązanie, niż później latami leczyć się z traumy i wydawać te pieniądze na terapię. Oraz że obecność partnera to najlepsze, co możecie sobie zapewnić. Żadna, nawet najlepsza opieka nie da Wam takiego wsparcia i takiej pomocy przez całą dobę, jak ukochany człowiek, którego non stop możecie mieć wtedy przy sobie. Nieważne, czy chodzi o podanie herbaty, pomoc podczas mycia czy zajmowania się dzieckiem. Liczy się przede wszystkim obecność. To poczucie bezpieczeństwa zamiast osamotnienia. Bliskość, czułość. To, że uczestniczycie w tym razem i że te pierwsze chwile to będą Wasze wspólne, a nie tylko Twoje własne wspomnienia.\nOstatnio na jednej z warszawskich grup dla ciężarnych przeczytałam, że nie ma co oczekiwać od szpitala wysokiego standardu, bo szpital to przecież nie hotel. Szczerze? Medicover ma taki standard, że ja tak właśnie się tam czułam. Przestronna, prywatna sala z kanapą dla partnera i własną łazienką. Pyszne jedzenie. Pomoc na każde wezwanie, w tym przy pionizacji, prysznicu, opiece nad noworodkiem. To wszystko było na najwyższym poziomie. I gdyby rozpatrywać Medicover w kategoriach hoteli, to bez oporów przyznałabym mu pięć gwiazdek. A biorąc pod uwagę to, że wszystkie inne brane przeze mnie pod uwagę szpitale zamknęły się na odwiedzających z powodu pandemii, to Medicover był nie tylko najlepszą, ale i jedyną opcją, żeby móc przeżyć ten poród we dwoje.\nMEDICOVER ODCZAROWAŁ MI PORÓD. I TEGO NIGDY IM NIE ZAPOMNĘ\nOczywiście, wiele kobiet powie, że rodziły same i też było dobrze. Pamiętajmy jednak, że każda z nas ma inne doświadczenia, predyspozycje, oczekiwania. Zupełnie inne zasoby i inną listę potrzeb. Czy da się godnie rodzić w państwowym szpitalu? Wierzę, że tak, ale sama nie chciałam drugi raz ryzykować. Czy można obejść się bez partnera? Można, ale nie trzeba. Nie mówiąc już o tym, że poród w prywatnym szpitalu daje zupełnie inne możliwości i odczucia. A to ważne, bo dane dziecko rodzi się tylko raz i czasu cofnąć się nie da.\nA już tak całkiem na koniec. Ktoś ostatnio zapytał mnie, czy miałam plan porodu. No miałam. Wrócić żywa do domu, do starszego dziecka. Ostatnie dni przed porodem zwijałam się w sobie ze strachu. Nie o siebie, nie o poród. O Stasia. Co będzie, jeśli coś pójdzie nie tak? Co, jeśli ta cesarka to będzie kolejna trauma? A dzisiaj? Dzisiaj myślę, że gdyby mój pierwszy poród odbył się w takich warunkach, drugiego nie bałabym się już wcale. Dlatego czuję tak ogromną wdzięczność, że wreszcie mi ten poród odczarowano. Że w porę trafiłam na cudownego lekarza i równie cudowny szpital. I bardzo, bardzo chciałabym, aby każda kobieta miała takie doświadczenia, jak ja. Nieważne, czy rodzi naturalnie, czy przez cesarskie cięcie.\nWażne, by przez cały pobyt w szpitalu czuła się dobrze zaopiekowana. Oraz – zwyczajnie – bezpieczna.\nWszystkie informacje na temat porodu w szpitalu Medicover znajdziecie pod tym linkiem\nDzięki Tobie wiem, że teraz poród tylko tam. Dziękuję <3\nBrawa dla Ciebie, ja bym się chyba drugi raz już nie odważyła…\nczekałam na ten tekst! cytując klasyka: maleńka, jesteś wielka!


Publikacja: Poniedziałek, 10 - Listopad 2014r. , godz.: 10:00\nŚroda, 19 - Listopad 2014r.\nMariusz Kozaczek będzie wójtem, w gminach miejsko-wiejskich dojdzie do drugiej tury. Wielki come back Polskiego Stronnictwa Ludowego i strata komitetów pozostałych partii ogólnopolskich na rzecz lokalnych komitetów - to najbardziej charakterystyczne cechy niedzielnych wyborów do rad.\nLubrza: Kozaczek już wygrał\nMariusz Kozaczek możne uznać się za jednego z głównych zwycięzców niedzielnych wyborów samorządowych. Pierwszym jego sukcesem było wysokie zwycięstwo nad kontrkandydatami na stanowisko wójta gminy. W ciągu zaledwie jednej kadencji 36-letniemu Kozaczkowi udało się zaskarbić polityczną przychylność mieszkańców na tyle, że ponad połowa aktywnych wyborców poparła go podczas niedzielnego głosowania. Drugi sukces Mariusza Kozaczka to bardzo dobry wynik Polskiego Stronnictwa Ludowego, którym kieruje, na poziomie powiatu prudnickiego. Ludowcy niemalże podwoili liczbę mandatów w Radzie Gminy w Lubrzy (z 6 do 11) i wrócili do Rad Miejskiej i Powiatowej w Prudniku, zyskując kolejno 2 i 5 mandatów. Podczas poprzedniej kadencji nie było ich tam w ogóle. Co więcej radni powiatowi z PSL stanowią najliczniejszą grupę w przyszłej radzie, a to stawia ich na pozycji podmiotu inicjującego powstanie koalicji.\nRadni PSL w Radzie Gminy w Lubrzy stanowią większość (11 na 15 mandatów), pozostałe cztery mandaty należą do komitetów, które wystawiały własnych kandydatów na wójta, mogą więc - choć nie muszą - tworzyć forum opozycji w radzie. Reasumując pozycja polityczna wójta w nowej radzie jest znacznie silniejsza od tej, jaka miała miejsce w poprzedniej kadencji, aczkolwiek na poziomie gminy wiejskiej nie zawsze związek z komitetem wyborczym, z którego się startowało, jest decydujący w podejmowaniu decyzji.\nBiała: Hindera już nie sam\nArnold Hindera nie mógł liczyć na tak komfortową sytuację, jak to było cztery lata temu, kiedy to był jedynym kandydatem na stanowisko burmistrza. Do gry wrócił Edward Plicko, który w 2006 roku stanowił realne zagrożenie dla Arnolda Hindery (Hindera - 1855 głosów, Plicko - 1347, Korykora - 192). Obecna różnica głosów między Hinderą a Pilcko (1509 do 1208) nie jest zbyt wielka i trudno powiedzieć, kto w tej rywalizacji zwycięży. Czy trzeci z kandydatów Henryk Małek (802 głosów) udzieli oficjalnego poparcia Hinderze bądź Plicko?\nW wyborach do Rady Miejskiej w Białej Mniejszość Niemiecka poniosła porażkę. Liczba radnych z komitetu NM skurczyła się z 11 w 2010 r. do 6 obecnie. Teoretycznie pozostali radni z Naszej Ziemi, Alternatywy dla Gminy (komitet Edwarda Plicko), komitetu Henryka Małka i SLD mogliby utworzyć niezależną od mniejszości koalicję, po raz pierwszy od 1990 r. wyłączając Niemców z rządów samorządem gminnym. Jednak to tylko teoretyczne rozwiązanie.\nGłogówek: Janeczko kontra Kałamarz\nPodobnie jak cztery lata temu Andrzej Kałamarz będzie walczył w drugiej turze z kontrkandydatem. W 2010 r. był to Piotr Dancewicz, tym razem jest to Józef Janeczko z komitetu Mniejszości Niemieckiej. I to właśnie poparcie mniejszości może dać siłę Janeczce, której zabrakło cztery lata temu Dancewiczowi. Elektorat Kałamarza stopniał w porównaniu z poprzednimi wyborami (I tura) z 2187 głosów w 2010 r. do 1829 obecnie.\nO ile personalnie pozycja Kałamarza nieco osłabła, to jego zaplecze politycznie uległo umocnieniu. W 2010 r. z jego macierzystego komitetu wyborczego Forum Samorządowego Plus do Rady Miejskiej dostało się zaledwie trzech kandydatów. W tym roku komitet Niezależni Razem, skąd startuje Kałamarz, będzie miał w radzie aż ośmiu radnych, czyli większość. Pozostali radni pochodzić będą z komitetu Mniejszości Niemieckiej (5 mandatów) i po jednym z Naszej Ziemi oraz własnego komitetu Piotra Bujaka, który startował również na burmistrza. W ostatnich latach ten ostatni dał się poznać jak krytyk samorządu gminnego - zarówno burmistrza, jak i radnych. Teraz będzie współtworzyć lokalny system decyzyjny.\nPrudnik: Jednak druga tura\nFranciszek Fejdych ma nadzieję na sprawowanie urzędu burmistrzu już przez trzecią kadencję i taką opinię wyraziło w pierwszej turze wyborów 3841 osób.\nNa kolejnym miejscu pod względem liczby głosów znalazł się Lucjusz Standera, którego poparło 1312 wyborców i to on spotka się z obecnym burmistrzem w drugiej turze wyborów. O ile dla Standery, dotychczas radnego powiatowego, taki obrót sprawy można uznać za osobisty sukces (Standera pokonał m.in. Alicję Drożdżyńską, która przez kilka miesięcy stawiana była na pozycji najsilniejszego konkurenta Fejdycha), o tyle zbudowane przez niego zaplecze polityczne w postaci komitetu wyborczego Prudniczanie poniosło druzgocącą klęskę. Żaden z kilkunastu, z reguły młodych kandydatów Prudniczan nie dostał się do Rady Miejskiej. Gdyby więc Standera wygrał wybory na burmistrza musiałby tworzyć zaplecze polityczne w radzie od zera.\nW porównaniu z 2010 r. stopniał elektorat Franciszka Fejdycha, cztery lata temu zdobył w pierwszej turze 5767 głosów (i wygrał w pierwszej turze), a teraz 3841. W 2010 r. konkurował jednak z dwoma kandydatami (Jerzy Czerwiński, Edward Cybulka), a w tym roku aż z pięcioma, głosy rozbiły się więc na większą liczbę pretendentów do magistratu. Ostatecznym sprawdzianem poparcia dla Fejdycha będzie druga tura.\nPlatforma Obywatelska, z której szeregów startuje obecny burmistrz straciła dwóch radnych (z 8 do 6). Drugą i trzecią siłę w radzie stanowić będą radni z komitetu Niezależnych dla Gminy (popierający Alicję Drożdżyńską) oraz Naszej Ziemi (po czterech), kolejną Niezależni Razem (trzech), PiS i PSL (po dwóch). Czy Niezależni dla Gminy pozbawieni liderki (w mijającej kadencji była radną) przetrwają w radzie jako odrębne stronnictwo? W konfrontacji między Fejdychem a Standerą znaczenie może mieć ewentualne poparcie, jakie kandydaci, którzy odpali, udzielą jednemu z nich.\nPowiat: PSL rządzi\nJak już wcześniej wspomniano głównym rozgrywającym w Radzie Powiatu będzie Polskie Stronnictwo Ludowe. Jednak przewaga w liczbie radnych nie zawsze może oznaczać, że ugrupowanie największe będzie rządzić. Tak już było w przeszłości. W 2006 roku w wyniku politycznych, powyborczych kalkulacji z koalicji rządzącej w powiecie (zanim jeszcze powstała) wyłączone zostało w ostatniej chwili Forum Samorządowe. Czy tym razem dojdzie do niespodzianki?\nW samorządzie powiatowym zmniejszy się rola Mniejszości Niemieckiej, która zdobyła zaledwie 3 mandaty (w 2010 r. - 5). Prawo i Sprawiedliwość będzie miało tylko jednego radnego (poprzednio dwóch) ? Ryszarda Kwiatkowskiego, który ma doświadczenie jako radny gminny (z przerwą w pracy w samorządzie). Platforma Obywatelska straciła jeden mandat (z 5 do 4), Nasza Ziemia będzie miała trzech radnych (o jednego więcej).\nObok Prudniczan wyborczą klęskę poniosła również lewica. KW SLD Lewica Razem w powiecie prudnickim do rad udało się wprowadzić zaledwie jednego radnego (w Białej). Należy jednak pamiętać, że zwolennicy, również członkowie ogólnopolskich ugrupowań, "ukryli" się w lokalnych komitetach wyborczych, co wynikało z czystej kalkulacji politycznej - wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych na poziomie gminy. Wyborcy w swoich preferencjach kierowali się bardziej wiedzą na temat poszczególnych kandydatów, niż wyborem partii politycznej.\nDruga tura wyborów odbędzie się 30 listopada, a do urn pójdą ponownie mieszkańcy gmin: Biała, Głogówek i Prudnik.


Doktryna szoku | wirtualnywydawca.pl\nFilm wchodzi do szerokiej dystrybucji 16 kwietnia.\nWiosną tego roku będzie można obejrzeć w polskich kinach „Doktrynę Szoku” Michaela Winterbottoma – uznanego dokumentalisty, twórcy poruszającej „Alei snajperów”, laureata m.in. Złotego Niedźwiedzia za znakomitą „Drogę do Guantanamo” oraz nagrody BAFTA za „Na tym świecie”.\nM.Winterbottom, na podstawie kontrowersyjnej książki Naomi Klein (ikony ruchu alterglobalistycznego, autorki bestsellerowego „No Logo”) stworzył obraz obnażający prawdę o tym, jak wolnorynkowe recepty made in USA podbiły świat, bezlitośnie wykorzystując poddane amerykańskiej terapii szokowej kraje i narody. Film, podobnie jak i książka przekonuje, że mit niewidzialnej ręki rynku skrywa ponurą rzeczywistość korporacyjnych monopoli, klasowej dominacji i zbrojnych ingerencji.\nNa Berlinale 2009 została pokazana robocza wersja „Doktryny Szoku”, która spotkała się z ogromnym zainteresowaniem i zebrała przychylne recenzje krytyków. Film okrzyknięto „wydarzeniem festiwalu” – M. Michalska, Dziennik oraz „sumieniem świata” – Krzysztof Kwiatkowski, Newsweek\nKsiążki, które zmienią Twoje życie – poleca wydawnictwo Psychoskok\n"Krucjaty północne" już w księgarniach


Zwroty i reklamacje - Sklep Bez Barier\nProsimy, aby zwracany towar był odpowiednio zabezpieczony (przed uszkodzeniem w trakcie transportu).\nul. Panewnicka 363\nZgodnie z obowiązującym prawem, masz 14 dni na zwrot towaru. Aby odstąpić od umowy i zwrócić zakupiony u nas produkt, wypełnij potrzebne oświadczenie i wyślij go na nasz adres wraz ze zwracanymi produktami:\nProsimy o sprawdzenie paczki w obecności kuriera. W przypadku stwierdzenia wszelkich niezgodności lub uszkodzeń, należy wraz z kurierem spisać protokół szkody, który będzie stanowił podstawę reklamacji.\nInformujemy, że sklep nie przyjmuje przesyłek wysłanych za pobraniem.


Zwrot VAT - nie tak szybko | Kurier Poranny\nZwrot VAT - nie tak…\nZwrot VAT - nie tak szybko\nRedakcja 7 lutego 2009, 10:54\nNie wiadomo, kiedy przedsiębiorcy będą wreszcie mogli odzyskać zapłacony VAT za auta przeznaczone na działalność gospodarczą i paliwo\ndo nich. – Na razie wpłynęło do nas kilkadziesiąt wniosków o zwrot VAT – mówi Małgorzata Sokół-Kreczko, naczelnik I Urzędu Skarbowego w Białymstoku. – Nie wydaliśmy jeszcze nikomu żadnej decyzji w tych sprawach.\nPrzypomnijmy, w 2004 roku zmieniły się przepisy, które ograniczyły prawo do odliczenia podatku VAT w przypadku zakupów pojazdów z „kratką“ i paliwa do nich. Auta, które miały prawo do zwrotów, w momencie wejścia w życie nowych przepisów straciły je. Pod koniec ubiegłego roku Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł jednak, że polskie prawo narusza unijne. Jak wyjaśnia Małgorzata Sokół-Kreczko, przy składaniu wniosków o zwrot VAT-u, potrzebne są m.in. faktury za zakup paliwa i homologacja. Nie będzie jednak możliwy już jakikolwiek zwrot za 2004 rok, który przedawnił się z końcem 2008. Do końca tego roku wnioski mogą składać przedsiębiorcy, którzy chcieliby ewentualnie odzyskać pieniądze za 2005 i każdy następny rok. (pw)


Laury w konkursie recytatorskim\n1 kwietnia 2016 r. we Włodawskim Domu Kultury odbyły się eliminacje powiatowe X Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego dla Gimnazjalistów „Przebudzeni do życia”. Miło nam zakomunikować, iż prezentacje uczennic naszej szkoły zyskały uznanie jury. Ewelina Kordaczuk (III c) i Gabriela Wodnicka (II b) otrzymały wyróżnienia, a Aleksandra Osypowicz (III c) została laureatką konkursu i będzie reprezentować powiat włodawski w eliminacjach wojewódzkich. Gratulujemy naszym recytatorkom. Oli życzymy powodzenia na etapie wojewódzkim.


Zawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów - Kajetan Suffczyński - Księgarnia religijna Gloria24.pl\nZawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów\nAnonim Przygodny 29.75 zł 44.90 zł\nMirosław Surdej 50.00 zł\nAutor: Kajetan Suffczyński\nZawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów.- Kajetana Suffczyńskiego z ilustracjami Juliusza Kossaka Reprint oryginału z 1875 roku. Trzy tomy w jednym woluminie. Bogato ilustrowana powieść Kajetana Suffczyńskiego- uczestnika... czytaj wiecej\n83.83 zł 96.00 zł\nOszczędzasz: 12.17 zł\nZawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów.- Kajetana Suffczyńskiego z ilustracjami Juliusza Kossaka Reprint oryginału z 1875 roku. Trzy tomy w jednym woluminie. Bogato ilustrowana powieść Kajetana Suffczyńskiego- uczestnika powstania listopadowego. Jest to najbardziej poczytny zbiór opowiadań z dziejów chwały Wojska Polskiego w czasach Insurekcji Kościuszkowskiej i Wojen Napoleońskich.\nNick Barrat 42.55 zł 59.99 zł\nWacław S. Borek 10.09 zł 14.99 zł\npraca zbiorowa 39.81 zł 41.41 zł\nWalery Przyborowski 85.56 zł 98.00 zł\nWojsko polskie. Księstwo Warszawskie 1807-1814\nBronisław Gembarzewski 72.38 zł 74.11 zł


Wrocław: Niemcy wreszcie ruszają z robotami na stadionie | Wrocław Nasze Miasto\nWrocław: Niemcy wreszcie ruszają z robotami na stadionie\nBartłomiej Knapik 28.02.2010 Zaktualizowano 01.03.2010\nBędzie ich kilkudziesięciu: nie mniej niż 50 i nie więcej niż 70 osób. Przyjdą na plac budowy na Maślicach z samego rana i zabiorą się do pracy. W ten właśnie sposób koncern Max Bögl ostatecznie przejmie odpowiedzialność za budowę stadionu.\nPrzypomnijmy, że pod koniec grudnia władze Wrocławia rozwiązały umowę z Mostostalem Warszawa i związanymi z nim firmami, które budowały stadion. Powodem było ponad trzymiesięczne opóźnienie prac. Na miejsce Mostostalu wybrano niemiecki koncern Max Bögl. Dwa miesiące trwało przejmowanie placu budowy i dopinanie wszystkich wymogów prawnych.\n- Niemcy tak właśnie pracują. Wolą poświęcić więcej czasu na planowanie tego, co, jak, gdzie i kiedy robić, a dopiero potem zaczynają - tłumaczy Michał Janicki, pełnomocnik prezydenta Wrocławia ds. Euro. Od poniedziałku robotnicy będą kończyć strop między parterem a pierwszym piętrem. Dopiero za miesiąc pojawią się setki robotników i prace budowlane ruszą z kopyta.


RANKING TABLETEK NA ODCHUDZANIE 2017 - najlepsze suplementy!\nSposób zestawiania rankingu, to przede wszystkim opinie i spostrzeżenia konsumentów dotyczące poszczególnych produktów. Tu największy wpływ miały informacje o tym, jak tabletki na odchudzanie wpłynęły na utratę wagi. Kolejny element, który uplasował w rankingu tabletki na odchudzanie, to doświadczenie ekspertów. Naszym celem jest ułatwienie ci wyboru, który suplement powinieneś włączyć do swojego systemu żywienia, lub też dobierając go do swojej aktywności fizycznej. Poniżej przedstawiamy bezpieczne i skuteczne tabletki na odchudzanie, które naprawdę działają! Odpowiemy także na pytania, gdzie można kupić tabletki na odchudzanie, oraz ile kosztują. Zapraszamy do zapoznania się z artykułem “ranking tabletek na odchudzanie 2017”.\nKorzyści stosowania suplementów na odchudzanie\nSuplementy tutaj przedstawione dają rewelacyjne efekty w połączeniu z dietą a najlepiej wraz z aktywnością fizyczną. Ze względu na zimowy okres musisz wziąć pod uwagę, że aktywność fizyczna jest znacznie mniejsza niż ma to miejsce np. latem. Najskuteczniejsze tabletki na odchudzanie będą świetnym pomysłem. Nie czekaj, ponieważ do tegorocznych wakacji pozostało względnie mało czasu, by doprowadzić sylwetkę ciała do wymarzonego wyglądu! Wszystko jest w zasięgu ręki.\nDla kogo są tabletki na odchudzanie?\nChcielibyśmy zwrócić twoją uwagę na 2 pierwsze produkty, które ex aequo zajęły pierwsze miejsce. Rewelacyjne efekty odchudzające to atut obu tych produktów i co istotne, stoją na tym samym poziomie. Są to zarówno tabletki dla mężczyzn jak i kobiet. Polecane dla ludzi młodych jak i osób po 40-tce. Tak naprawdę każdy może po nie sięgnąć, ponieważ są bez recepty, bezpieczne i polecane przez konsumentów. Różnią się oczywiście składem, ponieważ są ekstraktami innych roślin. Zdecyduj, które składniki zawarte w zielonej herbacie czy jagodzie goji są dla ciebie ważniejsze i wybierz najbardziej dopasowany produkt.\nTabletki na odchudzanie, cena\nJak w przypadku wszystkich produktów, zawsze padnie pytanie, jakie możemy postawić w tej chwili: za ile można kupić najskuteczniejsze tabletki na odchudzanie? Widełki cenowe są bardzo szerokie. Zwykle w opakowaniu znajduje się 60 kapsułek, ponieważ najczęściej zalecana dawka to 2 kapsułki dziennie. Stąd wniosek, że suplement wystarczy aż na 1 miesiąc. Jeśli nie będziesz przyjmować ich w takiej ilości, bo przecież nie musisz, suplementacja potrwa 2 miesiące. Najłatwiej będzie przeliczyć koszt jednej kapsułki. Produkty z rankingu to cena w okolicy 1,32zł- 2,35zł za kapsułkę. Teraz ważna sprawa: Znajdziesz odpowiedniki w cenie 30-40gr/ kapsułkę. Tylko czy warto kupić tanie tabletki na odchudzanie? Musisz zdecydować samodzielnie. Naszym zdaniem zakup specjalistycznych suplementów w cenie niemalże porównywalnej z paczką zapałek, może mijać się z celem. Nie chodzi tylko o kwestie finansów, ale jako konsument możesz zrazić się do kontroli wagi swojego ciała, czy też kwestii zdrowotnych, a przecież chodzi o coś zupełnie innego!\nRANKING TABLETEK NA ODCHUDZANIE – JAKIE SĄ NAJLEPSZE?\nJeśli Twoja waga łazienkowa skończyła za oknem, mamy kiepską wiadomość: musisz kupić nową. Po to, by na własne oczy przekonać się, że tabletki na odchudzanie african mango naprawdę działają. Jest to produkt dość nowy i doczekał się wielu odmian. Jednak Mango 900 jest najlepszy, wręcz rewelacyjny w swojej dziedzinie. Dlaczego? Brak sztucznych “uzupełniaczy”, nie zawiera żadnych szkodliwych substancji czy związków, jest najwyższej jakości, ponieważ to silnie skoncentrowany ekstrakt z owoców mango.\nCo znajdziesz w owocach mango?\nSód, potas, błonnik, wapń, białko, żelazo i magnez\nWitaminy: A, B6, B12, D\nSame korzyści dla twojego organizmu!\nTen produkt zyskuje popularność. A jak to bywa z popularnymi produktami, doczekał się podróbek. Dlatego też szukając w internecie haseł: african mango cena lub african mango gdzie kupić możesz nie znaleźć tego, na czym ci zależy. Oczywiście problem jest rozwiązywany przez samego producenta, ponieważ można ten suplement diety zamówić bezpośrednio od niego.\nProdukt dostępny bezpośrednio na stronie producenta\nTen produkt doczekał się w naszym serwisie osobnego artykułu, który możesz przeczytać pod tym linkiem: Jagody Goji tabletki na odchudzanie\nSkład GojiBerry500 to same bardzo korzystne elementy:\nIzoleucyna– Zapewne jako osobie zainteresowanej zdrowym trybem życia i dbaniem o swoje ciało, nie obce ci jest pojęcie takie jak aminokwasy rozgałęzione, tzw. BCAA. Jest to kluczowy suplement, stosowany przez zawodowych kulturystów, a także mistrzów w tej dziedzinie sportu. Izoleucyna to związek, którego nasz organizm nie potrafi stworzyć i musi zostać dostarczony wraz z pożywieniem.\nPolisacharydy– Duże znaczenie w systemie odpornościowym.\nWitaminy– W tym produkcie znajdziesz witaminy: C, E oraz B.\nKartenoidy– Tego związku nie musimy ci przedstawiać. Zawarty w czerwonych owocach i warzywach. Najbardziej znany związek zawarty w marchwi, karoten wpływa na oczyszczanie wątroby, ma wpływa na poprawę wzroku.\nBetaina– działanie antydepresyjne, poprawia pamięć.\nMinerały– żelazo, wapń, cynk\nRanking tabletek na odchudzanie plasuje trzecim miejscu produkt Green Coffee Plus. Przyjrzeliśmy się mu bardzo szczegółowo i w efekcie powstał artykuł o zielonej kawie, z którym możesz zapoznać się TUTAJ\nCo dostajesz w opakowaniu? Tabletki zdecydowanie polecane na spalanie tłuszczu. Zawierają opatentowaną mieszankę ekstraktów z zielonych kaw. Suplement pobudzający metabolizm, który jest kluczowy podczas spalania tkanki tłuszczowej. Coraz piękniejsze i bardziej zadbane ciało, to coś, na czym ci przecież zależy. Misjaodchudzanie.pl zdecydowanie poleca ci produkt bezpośrednio (jak zawsze) od producenta! Dzięki temu unikniesz rozczarowania, że produkt nie był oryginalny, okazał się zbyt drogi, jest niewiadomego pochodzenia. Z tym nie chcesz się zetknąć!\nGarcinia Cambogia– te tabletki naszym zdaniem zamieszają na rynku suplementacyjnym. Nie tylko ze względu na konkurencyjną cenę, ale przede wszystkim przez to, że wprowadza na nasz rynek nowość. Owoc tamaryndowca malabarskiego, pochodzącego z dalekiej Azji. Przypomina swoją budową dynię. Kolebką naszych suplementów jest oczywiście znana od wieków medycyna naturalna. Klasyfikujemy ten produkt jako naturalny spalacz tłuszczu. Co więcej dodatkowo blokuje odkładanie tkanki tłuszczowej, za sprawą zawartego w Garcinii kwasu hydroksycytrynowego! Poprawia samopoczucie i blokuje chęć sięgania po kolejny posiłek. Połącz siły, dietę, ulubioną aktywność fizyczną i najskuteczniejsze tabletki na odchudzanie!\n5. Diet Booster\nRewelacyjny suplement na odchudzanie! Co dostaniesz w tych kapsułkach? Produkt wspomagający efektywne spalanie tłuszczu. Ponadto pomaga radzić sobie z brakiem energii. Dziś mi się chce! Dzięki niemu uzupełnisz witaminy i minerały, pomoże także walczyć z napadami głodu!\nDiet Booster jest dostępny w dwóch wersjach, dedykowanych dla mężczyzn jak i kobiet:\nPanie: Gwarantuje zachowanie zdrowych włosów i paznokci\nPomaga zachować właściwą gospodarkę hormonalną\nPanowie: Stabilizuje poziom popędu płciowego i poprawia libido\nUtrzymuje na wysokim poziomie testosteron\nI można chudnąć\nŚwietne! African mango jest baaardzo polecane. Zresztą trener personalny mi mówił, że warto skorzystać z takiej bomby witaminowej zwłaszcza teraz, kiedy brakuje słońca i świeżych warzyw i owoców. Teraz 2 opakowania są w cenie jednego, naprawdę świetna oferta.\nTo african mango jest najlepsze. Można w internecie czy na aukcjach znaleźć takie, że niby ma 5 razy większe stężenie, ale 900mg w tym mango z rankingu to czysty ekstrakt i to właśnie jest najsilniejsze stężenie. Od 10 października do 10 listopada zgubiłam 3kg, obcinając kalorie. Od 15 listopada miałam już african mango 900 i do 20 grudnia zgubiłam kolejne 6,5 kg! Później Święta i Sylwester- odpuściłam redukowanie wagi, ale od Nowego Roku tłuszcz ze mnie dalej schodzi w bardzo szybkim tempie. Do marca zgubię tyle ile chcę i w wakacje bez wstydu rozbiorę się na plaży, po 6 latach!\nJa od siebie polecam tabletki jagody goji. Ujemny bilans kaloryczny i nie trzeba się bać kawalka pizzy, czy hamburgera raz na 1-2 tyg. Waga leci, a miałem problem. Waga stała w miejscu, kolega podrzucił pomysł i redukuję się pięknie. Mam nadzieję, że zejdę do końca lutego jeszcze z 8-10 kg. Potem spróbuję African mango, może będzie na mnie lepiej działać. Generalnie najwięcej słyszałem o mango właśnie i goji pozytywnych opinii.