Lark Sarah - Książki | Dobreksiazki.pl\n42,90 zł 28,72 zł\nNowa Zelandia, rok 1875. Michael i Lizzie spełnili swoje wielkie marzenie o owczej farmie, przed nimi obiecująca przyszłość. Jednak pewnego dnia sielanka się kończy: ich najstarsza córka Matariki zostaje uprowadzona przez swego biologicznego ojca, maoryskiego wodza Kahu Heke… Kiedy Michael i Lizzie żyją w ciągłym lęku o swą córkę, rodzina Burtonów oczekuje na powrót syna, Colina. Nikt nawet nie przypuszcza, jakie skutki będzie miał przyjazd młodego mężczyzny… Dwie rodziny związane ze sobą zrządzeniami przewrotnego losu – bo przeszłość ciągle trwa w teraźniejszości. „Barwny epos. Prawdziwy bestseller”. RTL program „Rzetelnie napisana powieść, osadzona w wiernie przedstawionych historycznych realiach Nowej Zelandii, ze znakomicie scharakteryzowanymi bohaterami i trzymającą w napięciu fabułą!”. Lovely Books „Opisy krajobrazów oraz fascynującej kultury dalekiej Nowej Zelandii porywają i zachwycają”. Bücherregal\n1846 rok, Irlandia. Potajemnie zaręczeni Kathleen i Michael chcą opuścić kraj. Zakochani snują plany lepszego życia w nowym świecie. Jednak ich marzenia o wspólnej przyszłości rozwiewają się, kiedy Michael zostaje skazany na zesłanie do Australii jako rebeliant. Ciężarna Kathleen wbrew swej woli musi poślubić handlarza bydłem i wyjechać z nim do Nowej Zelandii… Michaelowi dzięki pomocy pomysłowej Lizzie udaje się uciec z kolonii karnej – los rzuca oboje do Nowej Zelandii, lecz mężczyzna nie może zapomnieć o swej wielkiej miłości… Wciągająca, pełna emocji i niespodziewanych zwrotów akcji saga rodzinna. „Porywająca powieść, pełna zaskakujących zwrotów akcji. Wspaniała saga o osadnictwie Nowej Zelandii i kulturze Maorysów”. Der Spiegel „Trzymająca w napięciu historia miłości, a zarazem skarbnica ciekawostek na temat o Nowej Zelandii i jej historii”. Solinger Tagblatt „Urzekająca historia rozgrywająca się w zapierającej dech scenerii”. Allgemeine Ztg. der Lüneburger Heide „Autentyczne i wiarygodne postacie nadają tej doskonale skonstruowanej historii odpowiednią oprawę. Niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju opisy Nowej Zelandii są dodatkowym atutem”. Lovely Books\nOstatni tom bestsellerowej sagi! „Wzruszające historie na tle zapierających dech w piersiach naturalnych krajobrazów – oto recepta na sukces Sary Lark, pisarki, której każda książka okazuje się bestsellerem”. Hörzu „Powieści Sary Lark są odpowiedzią na marzenia o podróżach jej czytelniczek”. Forum „Co zapewnia sukces tej pisarce? Znajomość kobiecych pragnień i marzeń”. El Periódico „Sarah Lark zawdzięcza swój sukces przywiązaniu do szczegółu, dokładności i pasji, z jaką oddaje się swojej pracy”. El País „Sarah Lark to królowa powieści krajobrazowej”. El Dominical Nowa Zelandia, 1899 r. Kevin, syn Lizzie i Michaela, wyrusza jako lekarz sztabowy na wojnę burską do Afryki. Dla Roberty, zakochanej w nim młodej dziewczyny, to poważny cios, ale decyduje się odważnie walczyć o ich wspólne szczęście. Także Atamarie, córka Matariki, staje przed wielkim wyzwaniem: jako jedyna kobieta zaczyna studia na wydziale nauk inżynieryjnych na uniwersytecie. Od dzieciństwa fascynują ją latawce Maorysów. I to właśnie dzięki swojej pasji poznaje pioniera lotnictwa Richarda Pearse’a…\n„Wspaniała, barwna opowieść dla miłośników dawnych czasów” Glück Porywająca historia młodych kobiet zdanych tylko na siebie w zupełnie obcym świecie. Meklemburgia, rok 1842. Grupa chłopskich rodzin postanawia wyjechać z małej wioski, wiedziona obietnicami lepszego życia i otrzymania własnego kawałka ziemi w odległej Nowej Zelandii. Wśród nich podróżuje siedemnastoletnia Ida Lange i jej ojciec, surowy luteranin. Na statek zaciąga się także Karl, od dawna zakochany w dziewczynie. Gdy okręt Sankt Pauli wreszcie dociera do wybrzeży Wyspy Południowej, osadników czeka niemiła niespodzianka. Obiecana im ziemia została już przydzielona innym… Przybysze decydują się założyć osadę w dolinie rzeki. Ida czuje, że jej życie zaczyna wymykać jej się spod kontroli, a bliski jej sercu Karl odpływa na Wyspę Północną, by tam szukać szczęścia. Jedynym wsparciem jest dla niej egzotyczna przyjaciółka, Cat, zwana Jasnowłosą Maoryską. Którejś nocy nadchodzi ogromna powódź… „Kolorowa, pełna emocji powieść”. Buch-Magazin „Miłość, cierpienie, straty, nadzieja, po raz kolejny zaczynanie wszystkiego od nowa... a wszystko na tle barwnych krajobrazów Nowej Zelandii. Być może najlepsza powieść Sarah Lark”. Bremen Magazin\nPasjonująca rodzinna saga, w której barwne maoryskie tradycje splatają się z zapierającymi dech w piersiach pejzażami Nowej Zelandii. Nowa Zelandia, Canterbury Plains, rok 1907. Gloria, prawnuczka Gwyneiry, dorasta na Kiward Station. Jej szczęśliwe i pełne radości dzieciństwo kończy się jednak gwałtownie, kiedy zostaje wysłana do angielskiego internatu. Dziewczyna, w przeciwieństwie do swej matki, Kury-maro-tini, nie jest muzykalna, a w odległej Anglii miałaby się uczyć sztuki. I mimo że w podróż wyrusza z nią jej kuzynka, Lilian Lambert, dla Glorii przeprowadzka oznacza początek najtrudniejszego okresu w życiu… Lilian szybko odnajduje się w nowym świecie, Gloria zaś z każdym dniem coraz bardziej nienawidzi swoich rodziców za to, że zmusili ją do rozpoczęcia zupełnie innego, niechcianego życia. Dziewczyna postanawia więc za wszelką cenę wrócić do Nowej Zelandii. Potajemnie układa plan, w efekcie którego znajdzie się jednak w ogromnym niebezpieczeństwie… Los okazuje się przewrotny, a zdarzenia, które przynosi, udowadniają, jak wiele ludzkich uczuć może być przyczyną zarówno rozpaczy, jak i siły.\nNiezwykle barwna saga osadzona pośród urzekających nowozelandzkich wzgórz! Kolejna porywająca powieść autorki W krainie białych obłoków, najlepszej historycznej powieści kobiecej 2007 roku niemieckiego plebiscytu internetowego! Nowa Zelandia, rok 1893. William Martyn, mężczyzna o irlandzkich korzeniach, przybywa do Queenstown w poszukiwaniu złota. Szlacheckiemu urodzeniu zawdzięcza wykształcenie, elokwencję i obycie, a co za tym idzie – także powodzenie wśród kobiet, okoliczni poszukiwacze cennego kruszcu są bowiem pozbawieni ogłady i nieokrzesani. Jedną z wielbicielek Williama szybko zostaje pełna temperamentu Elaine, która, jak się zdaje, zakochuje się w nim z wzajemnością. Ale kiedy w odwiedziny przyjeżdża Kura-maro-tini, półkrwi Maoryska i kuzynka Elaine, mężczyzna, zafascynowany jej swobodnym zachowaniem, bez namysłu ulega egzotycznej urodzie kobiety. Tylko czy odmienne poglądy, kultura i sposób życia nie okażą się zbyt dużą przeszkodą dla tego uczucia? Niezwykła historia miłości, trudnych wyborów, namiętności i zdrady. A wszystko to okraszone interesującymi szczegółami życia codziennego nowozelandzkiej osady górniczej końca XIX wieku z barwną maoryską kulturą w tle.\nFascynująca opowieść o miłości i nienawiści, zaufaniu i zdradzie na tle wspaniałych krajobrazów i mało znanej historii Nowej Zelandii. Rok 1852. Helen Davenport, młoda guwernantka bogatego londyńskiego gospodarza, tęskniąc za własną rodziną, odpowiada na anons szanowanego farmera poszukującego żony. W tym samym czasie w nieodległej Walii piękna Gwyneira Silkham, córka zubożałego hodowcy owiec, przygotowuje się do zaaranżowanego przez ojca małżeństwa z synem „owczego barona”, potajemnie marząc, że przeprowadzka do Nowej Zelandii odmieni jej życie. Dwie młode kobiety, które tylko pozornie wszystko dzieli, spotykają się na statku płynącym w kierunku Christchurch i razem wyruszają w rejs na tajemniczą wyspę, rozpoczynając w ten sposób nowe życie. Odległa i owiana legendą Nowa Zelandia – kraina białych obłoków, z którą wiążą swoją przyszłość, jest dla nich obietnicą raju. Tylko czy rzeczywiście tam, na drugim końcu świata, uda im się odnaleźć prawdziwą miłość i długo oczekiwane szczęście? Barwna saga rodzinna, której akcja rozgrywa się w zapierającej dech w piersiach scenerii Nowej Zelandii.\nOstatni tom bestsellerowej sagi Sary Lark! Nowa Zelandia, 1899 r. Kevin, syn Lizzie i Michaela, wyrusza jako lekarz sztabowy na wojnę burską do Afryki. Dla Roberty, zakochanej w nim młodej dziewczyny, to poważny cios, ale decyduje się odważnie walczyć o ich wspólne szczęście. Także Atamarie, córka Matariki, staje przed wielkim wyzwaniem: jako jedyna kobieta zaczyna studia na wydziale nauk inżynieryjnych na uniwersytecie. Od dzieciństwa fascynują ją latawce Maorysów. I to właśnie dzięki swojej pasji poznaje pioniera lotnictwa Richarda Pearse’a… 'Nostalgiczna sceneria to prawdziwy konik Sary Lark, która spędziła lata w podróży, pracując jako przewodnik'. Lisa 'Wzruszające historie na tle zapierających dech w piersiach naturalnych krajobrazów – oto recepta na sukces Sary Lark, pisarki, której każda książka okazuje się bestsellerem'. Hörzu 'Powieści Sary Lark są odpowiedzią na marzenia o podróżach jej czytelniczek'. Forum\nBestseller tygodnika 'Der Spiegel' Nowa Zelandia, rok 1875. Michael i Lizzie spełnili swoje wielkie marzenie o owczej farmie, przed nimi obiecująca przyszłość. Jednak pewnego dnia sielanka się kończy: ich najstarsza córka Matariki zostaje uprowadzona przez swego biologicznego ojca, maoryskiego wodza Kahu Heke… Kiedy Michael i Lizzie żyją w ciągłym lęku o swą córkę, rodzina Burtonów oczekuje na powrót syna, Colina. Nikt nawet nie przypuszcza, jakie skutki będzie miał przyjazd młodego mężczyzny… Dwie rodziny związane ze sobą zrządzeniami przewrotnego losu – bo przeszłość ciągle trwa w teraźniejszości. 'Barwny epos. Prawdziwy bestseller'. RTL program 'Rzetelnie napisana powieść, osadzona w wiernie przedstawionych historycznych realiach Nowej Zelandii, ze znakomicie scharakteryzowanymi bohaterami i trzymającą w napięciu fabułą!'. Lovely Books 'Opisy krajobrazów oraz fascynującej kultury dalekiej Nowej Zelandii porywają i zachwycają'. Bücherregal\nPorywająca powieść, pełna zaskakujących zwrotów akcji. Wspaniała saga o osadnictwie Nowej Zelandii i kulturze Maorysów!Kathleen i Michael chcą opuścić Irlandię. Potajemnie zaręczona para snuje plany lepszego życia w nowym świecie. Ale ich wszystkie marzenia nagle się kończą: Michael zostaje skazany na zesłanie do Australii jako rebeliant. Ciężarna Kathleen wbrew swej woli musi poślubić handlarza bydłem i wyjechać z nim do Nowej ZelandiiMichaelowi dzięki pomocy pomysłowej Lizzie udaje się uciec z kolonii karnej - los rzuca oboje także do Nowej Zelandii. Jednak Michael nie może zapomnieć o swej wielkiej miłości\nSaga Nowozelandzka T.3 Krzyk Maorysów\nSarah Lark w ciekawy i interesujący sposób ukazuje historię nowozelandzkiej rodziny, której życie nierozłącznie splecione jest z tradycjami Maorysów.Nowa Zelandia, Canterbury Plains, 1907: Gloria dorasta na Kiward Station. Jej szczęśliwe, radosne dzieciństwo kończy się gwałtownie, kiedy wraz ze swoją kuzynką, Lilian, zostaje wysłana do angielskiej szkoły z internatem. Lilian doskonale odnajduje się w nowym świecie, Gloria natomiast zaczyna nienawidzić swoich rodziców za to, że zmusili ją do takiego życia. Dziewczyna za wszelką cenę chce wrócić do Nowej Zelandii. Potajemnie układa plan, w efekcie którego znajdzie się w ogromnym niebezpieczeństwie... Los dokonuje gwałtownego zwrotu i raz jeszcze okaże się, jak wiele ludzkich uczuć może być przyczyną zarówno rozpaczy, jak i siły.\nSaga Nowozelandzka T.2 Pieśń Maorysów\nNiezwykle barwna saga osadzona w przepięknych nowozelandzkich plenerach!Nowa powieść autorki W krainie białych obłoków (Wydawnictwo Sonia Draga, 2009), najlepszej historycznej powieści kobiecej 2007 roku w plebiscycie internetowym wśród niemieckich czytelników! Nowa Zelandia, rok 1893. William Martyn jest lepiej wykształcony i ma więcej ogłady niż większość ludzi, którzy trafili do Queenstown w poszukiwaniu złota. I nic dziwnego. Will jest bowiem synem irlandzkiego szlachcica. Zakochuje się w nim, i to chyba z wzajemnością, pełna temperamentu Elaine, gdy w odwiedziny przyjeżdża Kura-Maro-Tini, kuzynka Elaine i półkrwi Maoryska, zaś William bez namysłu ulega jej egzotycznej urodzie i swobodnemu zachowaniu. Niezwykła historia miłości, trudnych wyborów, zdrady, namiętności i niełatwej przyjaźni. A wszystko na tle egzotycznej kultury maoryskiej.\nSaga Nowozelandzka T.1 W krainie białych obłoków\nFascynująca opowieść o miłości i nienawiści, zaufaniu i zdradzie na tle wspaniałych krajobrazów i mało znanej historii Nowej Zelandii. Rok 1852, Londyn. Dwie młode kobiety wyruszają w rejs na odległą i tajemniczą wyspę. Obie rozpoczynają w ten sposób nowe życie. Obie zostaną żonami mężczyzn, których nie znają. Lady Gwyneira jest zaręczona z synem bogatego ,,owczego barona"", natomiast Helen, młoda guwernantka, odpowiedziała na anons poszukującego żony farmera. Każda z nich związała swój los z krainą, którą wyobraża sobie jako raj. Czy tam, na drugim końcu świata, odnajdą miłość i szczęście? Co przyniesie im los w tajemniczej, owianej legendą krainie białych obłoków? Barwna saga rodzinna, której akcja rozgrywa się w zapierającej dech w piersiach scenerii Nowej Zelandii.


Dzikie psy na Gubałówce. Ludzie boją się o dzieci! | Gazeta Krakowska\nDzikie psy na Gubałówce. Ludzie boją się o dzieci!\nHalina Kraczyńska 04.10.2011\nRozszarpały kota, zaczynają warczeć na owce, a także na dzieci, gdy wychodzą rano do szkoły. Nie boją się już nawet dorosłych. Wataha dzikich psów, która grasuje na szczycie Gubałówki, staje się coraz liczniejsza i coraz groźniejsza. Mieszkańcy zaczynają się bać, że dojdzie do tragedii, że wataha zaatakuje.\nProsili o pomoc urzędników, ale na razie bez skutku. - Usłyszeliśmy, że dadzą nam tabletki usypiające, abyśmy sami zaaplikowali je psom i wyłapali je - mówi pan Łukasz, mieszkający na Gubałówce.\n- Sytuacja jest już tragiczna - alarmował na ostatniej sesji rady miasta Andrzej Hyc. - Niemal już doszło tam do tragedii. Ludzie boją się wieczorem wyjść z domu, a w nocy jest taki harmider, że nie mogą spać. Trzeba tam szybkiej interwencji.\nWataha to dziś już 10, a czasem nawet i 20 psów. - Ciągle ich, niestety, przybywa, bo rodzą się młode. To już chyba trzecie pokolenie, które żyje tu dziko - mówią panie Katarzyna, Janina i Aneta Bobak, mieszkające na Gubałówce. Dodają, że w dzień jest spokój, ale w nocy strach. Psy są dzikie, wychudzone, niektóre pewnie chore.\nPan Łukasz, który mieszka z rodziną po sąsiedzku, mówi, że i zachowują się już niemal jak kojoty. - Jednego wieczoru tak zaczęły ujadać, że wiedzieliśmy, że coś jest nie tak. Potem usłyszeliśmy tylko przeraźliwy wrzask naszego kota. Rano znaleźliśmy go przed domem rozszarpanego. Zostały po nim tylko kości - opowiada pan Łukasz. - Ja też już przez te psy bałem się o swoje życie. Wypędzałem niedawno owce na pastwisko. Zaczęły do mnie i owiec podchodzić, warczały. Była ich gromada. Nie powiem, że nie bałem się. Ale na szczęście uciekły.\nJak mówią mieszkańcy Gubałówki, psy podchodzą też już na stację kolejki na Gubałówce. Pracownicy muszą je petardami odstraszać. - Jest ich w pierony i trochę. Ludzie boją się, co będzie po sezonie. Teraz coś do jedzenia znajdą, ale zimą mogą zaatakować - tłumaczy Stanisław Staszel z Poronina, który tam handluje.\nWiceburmistrz Zakopanego Wojciech Solik zdaje sobie sprawę, że sytuacja na Gubałówce staje się coraz bardziej niebezpieczna. Kiedyś w gminie był rakarz, który wyłapywał takie dzikie psy. Dziś nie ma kto tego robić. Jest firma w Krakowie, która świadczy tego typu usługi. Ale wyłapane psy trzeba potem gdzieś umieścić. W schronisku w Nowym Targu, jedynym na Podhalu, jak mówi jego właścicielka Celina Pawluśkiewicz, miejsc jest kilka, a czasem nie ma w ogóle.\n- Wystąpiliśmy do powiatowego lekarza weterynarii o pozwolenie na uśpienie tych psów z uwagi na zagrożenie jakie stanowią dla mieszkańców i turystów - mówi Solik.\npsy na gubałówce\nPaweł-Zakopane 05.10.2011 19:07:34\nto go sam se żryj - pajacu!\nhycel 04.10.2011 22:27:02\nyaro5000 04.10.2011 21:19:32\nUrzędnicy rozdają tabletki na uśmiercanie psów?!\nK ..wa, oprócz tego, że jest to przestępstwo to rozdawanie trucizny ludziom to przestępstwo po dwakroć!\nTo nie wina psów, że się tam znalazły! To wina ludzi, którzy je wyrzucili z domów a teraz chcą zabijać.


"W D脫艁" TIM JOHNSTON - Ostatnia Strona\n„W D脫艁” TIM JOHNSTON\nJest to moja pierwsze zetkni臋cie si臋 pi贸rem tego ameryka艅skiego autora.\nPowie艣膰 zakwalifikowana zosta艂a do kategorii : krymina艂, sensacja, thriller. 聽Moim zdaniem jest to dramat psychologiczny.\nWOW, ale偶 to by艂a lektura !\n艢wietna, wyj膮tkowa historia, bardzo przemy艣lana i dopracowana w najmniejszych szczeg贸艂ach fabu艂a, realistyczni bohaterowie z tym wszystkim co takie nasze, ludzkie.\nPi臋kny j臋zyk i styl, kt贸ry spowodowa艂, ze czu艂am jakbym tam by艂a i widzia艂a to wszystko co si臋 dzieje.聽Jest bardzo tajemniczo, mrocznie, intryguj膮co. Ca艂y czas obecne poczucie l臋ku i zagubienia.\nPowie艣膰 wci膮ga od pierwszych linijek i trzyma w napi臋ciu do ostatniej kropki.\nMusia艂am przeczyta膰 w jeden wiecz贸r, no musia艂am.\nUwielbiam pomieszanie chronologiczne, du偶膮 ilo艣膰 w膮tk贸w i poczucie, ze nie wiadomo ju偶 co jest prawd膮. Tutaj dok艂adnie tak jest – poznajemy wiele w膮tk贸w na r贸偶nych p艂aszczyznach czasowych. Akcja toczy si臋 w swoim niespiesznym tempie, mimo to nic tutaj absolutnie nie nudzi. Zaskakuj膮ce zako艅czenie, kt贸rego nie przewidzia艂am.\nZbli偶a si臋 koniec wakacji i pewna rodzina przyje偶d偶a w G贸ry Skaliste. Ma艂偶e艅stwo Coartland pragnie uratowa膰 sw贸j rozpadaj膮cy si臋 zwi膮zek. Jest z nimi ich osiemnastoletnia c贸rka Caitlin i m艂odszy syn Sean. Dziewczyna po wakacjach ma rozpocz膮膰 nauk臋 w colleuge. M艂odzi ju偶 pierwszego dnia id膮 w g贸ry biega膰 i niestety nie ko艅czy si臋 to dobrze. Sean trafia do szpitala , a dziewczyna znika.Do akcji wkracza policji i zaczyna si臋 poszukiwanie zaginionej. Niestety bezskutecznie. Dziewczyna nie zostaje odnaleziona, nie odnaleziono r贸wnie偶 jej cia艂a. Matka z synem wraca do domu, a ojciec pozostaje i uparcie szuka c贸rki. Ona popada w depresj臋, a on ca艂y czas wierzy, 偶e c贸rka si臋 odnajdzie i wr贸ci do domu.\nPoznamy losy rodziny, kt贸r膮 spotka艂o tak traumatyczne prze偶ycie. Poczujemy bardzo dok艂adnie wszystko to co przezywali ojciec, matka i syn.\nGdy Caitlin znika sytuacja staje si臋 dramatyczna. Nie wiadomo czy kto艣 j膮 porwa艂, czy jeszcze 偶yje, czy wr贸ci.聽To jakby ci膮g艂e wyczekiwanie na wiadomo艣膰 o 艣mierci, to codzienne prze偶ywanie smutku, b贸lu i niepewno艣ci.\nPowie艣膰 ta jest cudown膮 i okrutn膮 zarazem powie艣ci膮 o ludzkiej psychice.\nCzujemy, 偶e z ka偶d膮 przeczytan膮 stron膮 coraz bardziej zatracamy si臋 w „W d贸艂” smutku, rozpaczy, bezsilno艣ci.\nAutor niesamowicie zestawi艂 burz臋 emocji z surowo艣ci膮 i nieobliczalno艣ci膮 natury. Tak wiele rozrywaj膮cych emocji, kt贸re prze偶ywaj膮 ludzie a w tle pi臋kne lasy i g贸ry. Majstersztyk.\nLektura ta dostarczy Wam ca艂ej masy emocji i wzrusze艅. B臋dzie b贸l, smutek, poczucie winy, bezsilno艣膰 ale i nadzieja.\nZapewniam, 偶e b臋dzie to b臋dzie dobry czas z dobr膮 ksi膮偶k膮.\nS膮dz臋, 偶e warto by艂oby zekranizowa膰 t臋 powie艣膰.\nTytu艂 „W d贸艂”\nT艂umaczenie Karolina Iwaszkiewicz\nJestem kobiet膮, matk膮 i opiekunk膮 cudownego labradora zabranego ze schroniska. Kocham ksi膮偶ki i czytam je od kiedy pami臋tam. Uwielbiam ich zapach, szelest papieru i to co w nich 鈥� niesamowite historie, wci膮gaj膮ce klimaty i zaskakuj膮ce zako艅czenia. Rocznie czytam oko艂o 300 ksi膮偶ek. Zawodowo jestem mgr. ekonomii, kt贸ry po ponad 20 latach pracy w korporacji zupe艂nie si臋 przekwalifikowa艂. Od kilku lat prowadz臋 Agencj臋 Reklamow膮 DMUCHAWCE.\n"NAWR脫CONY" EWA CARLA\n„WYMAZANI Z PAMI臉CI” PIOTR BORLIK\n„CA艁A PRAWDA O MI艁O艢CI” CLARE POOLEY\n23 wrze艣nia, 2020\n„DZIEWCZYNA Z PUSTEGO POKOJU” KAMIL SZCZYGIE艁\n„CZARNA WALIZKA. DALEJ NI呕 DALEKO” KATARZYNA RYRYCH\n„呕ONA” SHALINI BOLAND\n„OGR脫D Z艁Y” MAGDALENA SOBOTA\n"REWAN呕" NATASZA SOCHA - Ostatnia Strona - „ZEMSTA” NATASZA SOCHA


Zaskakujące korzyści ze spożywania smoczego owocu\nPitaja? Nie, to nie jest coś ze średniowiecza, co dotarło do nas przez wehikuł czasu. To ciekawa nazwa naturalnego prezentu, który może nam przynieść dużo smaku i zdrowia.\nSmoczy owoc miał kilka składników, które naprawdę mogą znacznie poprawić twoją kondycję fizyczną i psychiczną. Niektóre są dość zaskakujące!\nSkąd pochodzi smoczy owoc??\nOwoc smoka rośnie w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki Południowej i Azji. Są tam dostępne w bardzo dużych ilościach. Z zewnątrz smoczy owoc bardzo przypomina kaktus i tak, ma coś wspólnego z wyglądem starożytnych smoków.\nBardzo mało kalorii, dużo zdrowych składników\nZ zaledwie 60 kaloriami na 100 gramów smoczy owoc zapewnia konsumentowi wiele zdrowych składników. Zawiera witaminy C, B1, B2 i B3. W smoczym owocu wciąż znajduje się wiele minerałów, takich jak żelazo, wapń i fosfor. I to nie wszystko.\nTo jeden z najlepszych egzotycznych superowoców na rynku.\nOwoc smoka zawiera bardzo mało cholesterolu. Dlatego jest bardzo lekkostrawny, a Ty pozostajesz zdrowy i szczęśliwy. Dzięki temu owocowi możesz kontrolować swoją wagę i zaspokoić głód słodyczy.\nSmoczy owoc jest dobry na serce\nZdrowie układu sercowo-naczyniowego staje się coraz bardziej powszechnym problemem. Redukując poziom cholesterolu, smoczy owoc pomaga w leczeniu i profilaktyce tego rodzaju chorób.\nOwoc smoka jest pełen błonnika. W ten sposób można pozytywnie wpłynąć na wszystkie problemy metaboliczne.\nOwoc smoka ma silne działanie przeciwutleniające. Więc używaj go jako część programu zapobiegania rakowi i starzeniu się.\nWiększa ilość błonnika może pomóc w regulacji poziomu cukru we krwi. Jeśli masz już cukrzycę, smoczy owoc może również pomóc. W takim przypadku nie wolno jednak zniekształcać dużych kwot. Zalecana jest porada medyczna.\nPrzywróć swoim farbowanym włosom witalną siłę\nSmoczy owoc to doskonały naturalny środek na rewitalizację zniszczonych włosów. Przywróci swoją witalność, nie tracąc koloru.\nPromuj swoją mobilność poprzez smoczy owoc. Spożywając te egzotyczne gatunki, zatrzymujesz procesy zapalne w kościach i stawach i osiągasz pożądany efekt.\nTrądzik wydaje się być problemem nie tylko młodych ludzi, ale także dorosłych. Spożycie witaminy C jest bardzo ważne. Ta witamina znajduje się w obfitości w owocach smoka. Wyciśnij kawałek smoczego owocu, wyciśnij na twarz, pozwól mu zadziałać i zmyj letnią wodą.\nSmoczy owoc może oczywiście być również częścią Twojej letniej pielęgnacji skóry. Możesz go użyć do leczenia oparzeń słonecznych. Korzystny efekt wynika z bogatej zawartości witaminy B3 i nawilżających właściwości smoczego owocu.\nSmaczny egzotyczny owoc\nJak zjeść smoczy owoc?\nWiele osób jest zmęczonych zajmowaniem się jakimkolwiek egzotycznym owocem. Często są zbyt skomplikowane do jedzenia i dlatego ludzie wolą używać znanych produktów. Tak nie jest w przypadku smoczego owocu. Możesz po prostu przeciąć go przez środek i wyłożyć łyżką. Jeśli masz więcej czasu, możesz również wypróbować jeden z wielu wspaniałych przepisów na smocze owoce w Internecie.\nTen owoc jest jednym z najlepszych egzotycznych superowoców na rynku\nSmoczy owoc rośnie w tropikalnych i subtropikalnych regionach Ameryki Południowej i Azji\nPrzygotuj sobie zdrowe smoothie\nZ zewnątrz smoczy owoc bardzo przypomina gatunki kaktusów\nZjedz żółty smoczy owoc\nŚwietny pomysł na roślinę doniczkową\nPrzygotuj różne ciasteczka o smaku smoczych owoców\nOrzeźwiająca lemoniada ze smoczych owoców\nZjedz smoczy owoc – pyszna i zdrowa pokusa na lato\nWzmocnienie układu odpornościowego poprzez żywność\n5 egzotycznych owoców – superfood dla naszego zdrowia!\nPrawda o herbacie kombucha\nLeczenie koronawirusa: przydatne wskazówki i skuteczne leki\nUrocza stara drewniana miska i jej zastosowanie jako dekoracja pokoju?\nCitrinos be kauliukų. 2 dalis\nKaip pasidaryti „pasidaryk pats“ Velykų atviruką\nProjeto do jardim frontal: ideias e dicas para um resultado maravilhoso\nManualidades de conos con tus propias manos, esquemas de fotos para niños.\nLot balonem, skoki spadochronowe lub jazda wymarzonym samochodem – to 3 najlepsze prezenty na przygody od Niemców\nCadeaus geven aan je schat: 6 zeer persoonlijke cadeau-ideeën\nTulipane sadimo z lastnimi rokami\nIdéias de roupas para o look perfeito: 45 ótimas sugestões


Najlepsze szkolenia w zasięgu reki! / 7 maja 2022 / admin\nTo nie będzie artykuł o językach obcych używanych przez kosmitów, choć patrząc uczciwie, jak są one trudne nie sposób uciec od wrażenia, że mamy do czynienia teraz z czymś niezwykłym. W tym artykule pomówimy o egzotycznych językach obcych, głównymi bohaterami będą japoński, kazachski, khmerski, koptyjski.\nJeśli chcemy zorganizować konferencję lub szkolenie, czeka nas wiele przygotowań, które powinniśmy rozpocząć wiele tygodni wcześniej, zależnie od wagi wydarzenia. Początkiem działań jest ustalenie liczby osób, które mają wziąć udział w konferencji lub szkoleniu. Kolejne ważne pytania, na które powinniśmy sobie odpowiedzieć, udzielić odpowiedzito: Jaka liczba uczestników szkolenia lub konferencji nas satysfakcjonuje, aby organizacja konferencji lub szkolenia stała się sukcesem? Czy program konferencji będziepodzielony na 2 lub 3 dni, czy tylko na kilka godzin? Jaki mamy budżet? W odpowiedzi na te pytania bardzo pomocny okaże się plan konferencji lub szkolenia, jak najszczegółowiej rozpisany na godziny.\nW ostatnim czasie jesteśmy w stanie zauważyć coraz bardziej znaczną konkurencję i to na każdym poziomie. Nie powinniśmy się zastanawiać dlaczego tak właśnie jest, bo raczej niczego ta wiedza nam nie da, korzystniej zauważyć ten trend, ażeby z niego skorzystać. To naprawdę racjonalne, gdyż dzięki temu istnieje większa szansa, by znaleźć lepiej płatną pracę, poradzić sobie z codziennymi trudami, a jednocześnie być bardziej zadowolonym. Jak w takim razie polepszyć swoje położenie na rynku pracy? Zdaje się, że są różne sposoby.\nNajlepsze szkolenia w zasięgu reki! / 26 lutego 2022 / admin\nRynek w obecnych czasach jest nieubłagany, jeżeli chodzi o tempo rozwoju oraz pojawiające się wciąż możliwości. Unowocześnienia zadziwiają nawet fachowców, którzy nie od dziś działają w obrębie jednej, jasno ukonstytuowanej branży. Wraz z rynkiem rozwijamy się i my, z tego też powodu tworzone są różnego rodzaju szkolenia. Mają one na celu oferowanie pomocy w zdefiniowaniu celu, do którego dążymy. Wśród nich bardzo często wybierane jest szkolenie z motywacji, które jest prowadzone przez fachowców.\nNiejednokrotnie dowiadujemy się o rozmaitych pożarach obiektów, w tym domów czy mieszkań. Najtragiczniejsze jest to, iż w ogniu nierzadko umierają ludzie. Jak się okazuje, bardzo wielu z nich można bez wątpienia uniknąć. Musimy więc dowiedzieć się, w jaki sposób zapobiegać nieszczęśliwym wypadkom powodowanych ogniem.\nZnalezienie sobie pracy, która spełnia wszystkie nasze oczekiwania staje się dzisiaj dość trudne. O ile mężczyznom pracującym w zawodzie spawacza bywa o dużo łatwiej, o tyle kobiety biznesu mają utrudnione zadanie do wykonania.\nIm lepiej funkcjonuje dane przedsiębiorstwo, tym więcej możemy uzyskać na czasie jej produkcji, a przedmioty które będą przez nią oferowane będą charakteryzowały się lepszą jakością.\nKiedy dociera do nas hasło zarządzanie najczęściej jest ono kojarzone przez nas z zarządzaniem ludźmi. Ale rzeczywistość jest taka, że hasło to pasuje do wielu działań. Niezbędne jest bowiem między innymi zarządzanie bezpieczeństwem żywności szkolenie tego rodzaju jest bardzo ważne. Każdy z nas ma świadomość, że żywność musi spełniać określone normy, jednak to, w jaki sposób wszystko sprawdzić musi być przećwiczone.\nDuża część z nas chciałaby we własnym życiu odpowiednio potoczyć karierę zawodową. Zapewnia to bowiem okazale pojmowane nasze zadowolenie z życia. Ciekawa praca najczęściej jest dodatkowo powiązana ze względnie atrakcyjnymi zarobkami, co naturalnie warunkuje nasz komfort egzystencji.\nNa wiele sposobów mamy możliwość popierać swoją działalność. Powinniśmy mieć świadomość tego, że na wiele sposób mamy sposobność popierać swoją pracę. Chodzi tutaj o to, byśmy powiedzieli, że mamy okazję wykorzystywać z różnorakich programów komputerowych, lecz także możemy zapisywać się na pewne kursy, które powinny wspierać nasze zdolności, czy także powinniśmy wykorzystywać z nowoczesnym metod, które mogą sprawić, że wszystko pójdzie sprawniej oraz szybciej.\nJeszcze kilkanaście lat temu jedynym co przychodziło nam na myśl gdy słyszeliśmy słowo: szkolenie, było BHP zlecane przez zatrudniającego, które od czasu do czasu trzeba odbębnić. Jednak ten rynek, jak prawie wszystkie inne w tych czasach ulega gwałtownym przemianom. Po pierwsze znacząco zmieniła się paleta szkoleń z jakich możemy wybierać. Od tych dedykowanych do danej spółki i jej wymagań, po te skierowane do zwykłego człowieka, który pragnie podnieść swoje kwalifikacje lub po prostu nauczyć się czegoś zupełnie nowego.\nNie można zaprzeczyć temu, iż język angielski pełni w dzisiejszych czasach rolę tzw. "lingua franca", czyli języka uniwersalnego. Jego wyjątkowy status i popularność bierze się między innymi z względnie nieskomplikowanych struktur gramatycznych, które umożliwiają nawet niezbyt zaawansowanym osobom tworzenie prostych zdań i bezproblemowe porozumiewanie się z obcokrajowcami.\nKiedy nasza obecna praca nam się znudziła, albo szukamy dodatkowego zajęcia, które nie będzie nam zabierało nazbyt wiele godzin, to warto pomyśleć o szansie przeprowadzania szkoleń BHP w przedsiębiorstwach.\nDziałające na rynku w Polsce firmy są uczestnikami nieustannego rozwijania się, co przekłada się na rozwijanie też umiejętności osób zatrudnionych. W ofercie, jaką z ogromnym zaangażowaniem przygotowują specjaliści, znajdują się szkolenia interpersonalne na wysokim poziomie, które są znakomicie dopasowane do bieżącej charakterystyki pracy specjalistów. Niemała gama ciekawych możliwości do wyboru zachęca również osoby niezwykle wymagające do systematycznego przeglądania możliwości.\nOrganizując konferencje czy też spotkanie biznesowe nad morzem jest możliwość połączenia w stosownej proporcji wypoczynku z wysiłkiem umysłowym. Zachowanie proporcji pomiędzy interesami i przyjemnością daje możliwość na zorganizowanie udanego wyjazdu, obfitującego w korzystne transakcje albo doskonalące wykłady. Dzisiejsze sale konferencyjne nad morzem cieszą się dużą popularnością i zainteresowaniem. Na potrzeby spotkań biznesowych w wielu pensjonatach przygotowano centra biznesowo - konferencyjne, gwarantujące wysokie standardy.


Jeśli to badanie/kalkulacja… | Światowe Informacje\nJeśli to badanie/kalkulacja…\nJeśli to badanie/kalkulacja by się potwierdziła, oznaczałoby to że globalne ocieplenie spowodowałoby niezłe geopolityczne przetasowanie sił. A to wielu mocarstwom bardzo się nie podoba.Chińczycy rzeczywiście działają w stronę ograniczenia globalnego ocieplenia -zaraz ktoś powie że otwierają sporo kopalni węgla. Otóż oni dywersyfikują źródła energii, stąd pełen wachlarz źródeł of atomu, po gaz i węgiel[które jak na razie muszą być bazą energetyczną, póki odnawialne nie będą mogły magazynować energii], ale generalnie widać potężny trend przejścia na zieloną energię, co widać po olbrzymich inwestycjach jakie idą w tą dziedzinę. Natomiast USA pod wodzą Trumpa odchodzi od porozumień paryskich, inwestycje w zieloną energię są w stagnacji. Dziwne, jak na kraj który z powodu globalnego ocieplenia ma stracić na PKB.Kanada tryharduje w walcę z globalnym ociepleniem ale akurat najwięcej zyska[nawet kanadyjczykom podoba się GO xD https://www.businessinsider.com/why-canada-secretly-loves-climate-change-2017-5?IR=T ], Rosja ma na to wyjebane[i w sumie jak widać robią słusznie] -rosja już obecnie jest największym eksporterem zboża, a w przypadku zwiększenia się temperatur na wschodzie[http://www.russianinsight.com/soviet-era-grain-record-seen-tumbling-on-bumper-russian-crop/] ta strefa powiększy się jeszcze dalej na północ. Jak przywołuje financial times[https://www.ft.com/content/27e6c7c8-ce5c-11e9-b018-ca4456540ea6]\nOne of the speakers at the Valdai meeting talked of Russia as a future “water and food superpower”. With global food consumption predicted to rise by up to 50 per cent by mid-century, even as increased droughts damage other grain-producing areas of the world, this is not a fantastical proposition.\nRosja może stać się potęgą żywnościową, pośród świata nękanego przez susze. Największym zagrożeniem dla Rosji[i dla innych eksporterów surowców kopalnych] będzie odejście od użycia tych surowców i większa samowystarczalność państw. Europa w sprawie walki z GO też tryharduje chociaż generalnie zyska[ale mniej niż kanada]. Jeśli europa rzeczywiście planuje zrealizować ambitny plan „zero emission” do 2050r, to możemy pożegnać nawet i naturalny gaz, który także produkuje CO2, więc Rosja i inni eksporterzy dostaną mocno po dupie.\nNajwięcej po dupie dostaną[tutaj bez niespodzianek] -indie, afryka, indonezja, i ameryka południowa.\nJak to powiedział jeden z autorów badania:\n„This is like taking from the poor and giving to the rich”( ͡° ͜ʖ ͡°)\nPowiem tak, szykuje się nowy ład światowy i możliwe że pozmieniają się globalne systemy bezpieczeństwa jak i sojusze. Jeśli GO będzie wzrastać, afrykę trzeba będzie po prostu odgrodzić, no chyba że ruskie i kanada zechcą przyjąć do siebie przybyszy na te nowe połacia terenów które otworzą się do zamieszkania z powodu podwyższenia temperatury o 2*C.\nAlternatywą jest zatrzymanie GO, albo wpompowanie miliardów w Afrykę i resztę świata aby mogli jako tako sobie radzić z nadchodzącym problemem. Szczerze mowiąc ta ostatnia opcja nie wydaje się zbyt perspektywiczna -lepiej te pieniądze zainwestować w badania i implementacje taniej energii u nas przez co jest szansa że odnawialne źródła energii staną się dostępne i dla reszty świata w bliższej perspektywie, niż gdyby zaczęsto te pieniądze inwestować teraz[tzw. zysk z odroczenia, jeśli poczekasz rok będziesz mieć lepszą technologię za tą samą cenę]. Jako że Afryka stanie się mniej przyjazna do zamieszkania, imperatywem jest promowanie przez europejczyków edukacji wśród kobiet, antykoncepcji, aborcji i polepszenia warunków sanitarnych, tak aby zmniejszać dzietność na miejscu, przez co unikniemy zalewu przez imigrantów. Jeśli sytuacja byłaby bardzo zła, to zostają drastyczne środki, ale miejmy nadzieje że do tego nie dojdzie.\nTutaj badanie, oryginał jest na nature[https://www.nature.com/articles/nature15725] ale nasze plebejskie uniwerki nie dają dostępu do takich poczytnych źródeł więc trzeba się ratować dobrym ziomkiem autorem który udostępnił xD\nMapka przyrostu GDP jest na 4 stronie.\n#europa #rosja #usa #chiny #swiat #globalneocieplenie #gruparatowaniapoziomu\nHolandia: wzrost wniosków rozwodowych. Koniec z alimentami na 12 lat na żonę.\nHamerykanie też mają swoich…\nadsino.net.pl - adrony.net.pl - http://www.nowyogrod.com.pl


Dyplomy do druku – gotowe szablony – E-Kartki\nDyplomy do druku – gotowe szablony\nDyplomy to cenione materiały już od wielu lat, które kojarzą nam się głównie z czasami szkolnymi. Każdy uczeń po zakończeniu roku szkolnego otrzymywał dyplom z wyrazami uznania i gratulacjami dla rodziców, zwłaszcza gdy wyróżniał się ponadprzeciętną wiedzą. Aktualnie dyplomy są wręczane po kursach, szkoleniach, zawodach, czy zdaniu egzaminu na studiach. Bardzo ważne jest to, aby postawić na wyjątkowy i ładny szablon. Jak wybrać idealne rozwiązanie? Jak dyplomy do wydruku są godne uwagi? Gdzie można wydrukować te materiały? O czym pamiętać?\nW drukarniach internetowych znajdziemy sporo gotowych szablonów do druku, jakie często są nawet darmowe. To spore udogodnienie dla każdego, kto pragnie dokonać wydruku w domu.\nOczywiście bardzo dobrą opcją jest też wydruk w profesjonalnej drukarni, gdzie zachowamy najlepszą jakość w atrakcyjnej cenie. Podczas wyboru konkretnego szablonu, trzeba pamiętać o:\ndopasowaniu grafiki dyplomu do danej okoliczności,\nzawarciu najważniejszych informacji na kartce,\ndobrym jakościowo i grubym papierze,\nwyjątkowym i starannym wykonaniu,\nsprawnej obsłudze w drukarni online.\nDrukarnie internetowe https://www.copyshop.krakow.pl/oferta/dyplomy/ cały czas się rozwijają, dając klientom sporo nowych możliwości. Z ich pomocą skorzystamy z wielu wydruków na szczególne okazje, które posłużą nam w pracy lub w domu. Dyplomy do druku mają za zadanie przyciągać uwagę i dawać radość osobie obdarowanej.\nWybór wśród tylu ciekawych kolorów i wzorów nie jest łatwy, dlatego warto skorzystać z pomocy fachowca. Doświadczony pracownik drukarni doskonale wie, jak sprostać wymogom rynkowym. Można zatem liczyć na wsparcie na każdym etapie doboru idealnego dyplomu na daną okazję.\nTen wyjątkowy druk będzie nam przypominał o ważnych chwilach w naszym życiu. Z powodzeniem powiesimy go w ramce na ścianie.\nDrukarnia online. Sposób na tani druk ulotek\nWizytówki online do wydruku: jakie zamówić?\nJakie wydarzenia historyczne znajdują się na koszulkach z nadrukiem?


Bez kategorii - Tapicer Wrocław Bez kategorii - Tapicer Wrocław\nRenowacja mebli w gabinetach służby zdrowia\nMeble używane w gabinetach świadczących usługi lekarskie powinny charakteryzować się bardzo wysoką jakością wykonania. Muszą sprostać nie tylko określonym standardom związanym z komfortem ich użytkowania, ale przede wszystkim wyśrubowanym normom zapewniającym bezpieczeństwo i higienę. Czy w związku z tym meble tego typu można rewitalizować, w razie uszkodzenia lub nadmiernego zużycia, zamiast wymieniać na nowe?\nCzym charakteryzuje się profesjonalny tapicer? Jakich materiałów i narzędzi potrzebuje do pracy?\nTapicer to zawód wywodzący się z branży rzemieślniczej. Na przestrzeni lat usługi wykonywane przez tapicera znacząco się jednak rozszerzyły, bowiem obecnie nie zajmuje się on jedynie renowacją oraz konserwacją starych mebli, ale również odświeżaniem tapicerek samochodowych, sprzętu sportowego, a nawet wykonywaniem materiałów dekoracyjnych.\nTapicerowanie jest niezwykle wszechstronnym zajęciem. W jego zakres wchodzi tworzenie nowych mebli, naprawa i renowacja przedmiotów używanych, a także inne drobniejsze prace. Aby zostać tapicerem konieczne jest skończenie odpowiedniej szkoły. Wykształcony i doświadczony specjalista będzie w stanie wykonać nawet najbardziej wyszukane meble i elementy, za które klienci są w stanie zapłacić całkiem spore pieniądze.\nnaprawa tapicerki samochodowej wrocław\ntapicer samochodowy wrocław cennik\ntapicerowanie łodzi dolnośląskie


> FILTRACJA>FILTR WĘGLOWY GW 48MM 1,5L\nFILTR WĘGLOWY GW 48MM 1,5L\nFILTR WĘGLOWY KWASOODPORNY NIERDZEWNY 1,5L\nRura zakończona jest nyplem zamykanym zaślepką gw. Po obu stronach rury wspawane są śrubunki żeńskie (gw) 1/8 cala w celu podłączenia wlotu i wylotu destylatu. Na zdjęciach wkręcone są złączki automatyczne, w tym na wlocie do filtra mikrokranik auto. Złączki te nie są w cenie aparatu!!! Wszystkie możliwe złączki: króćce kwasoodporne, połączenia niklowane, automatyczne, zawory i mikrozawory oraz węże: silikonowe, polietylenowe znajdziesz na naszych aukcjach.\nGZ48/1,5L 1,75 48,3 1,5 94 1,5


4. FORUM NA RZECZ PACJENTA ONKOLOGICZNEGO\n4. FORUM NA RZECZ PACJENTA ONKOLOGICZNEGO.\n3 lutego zapraszamy na Dzień Otwarty Centrum Psychoonkologii Unicorn (ul. Zielony Dół 4),\nnatomiast 4 lutego do Centrum Kongresowego ICE Kraków (ul. Konopnickiej 17).\nPowszechność chorób nowotworowych sprawia, że warto wiedzieć, co zrobić w zetknięciu z diagnozą oraz jak pomóc sobie i swoim bliskim. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych tą tematyką – osoby chore, ich bliskich, personel medyczny oraz studentów. Forum będzie okazją do wymiany wiedzy oraz doświadczeń m.in. z zakresu medycyny, psychoonkologii, dietetyki czy rehabilitacji. Celem ogólnopolskiego Forum jest stworzenie okazji do spotkania Pacjentów, ich bliskich, personelu medycznego różnych specjalności, studentów, a także instytucji, organizacji i firm, które praktycznie i aktywnie pomagają osobom dotkniętym problemem choroby nowotworowej – zarówno w temacie leczenia medycznego, pomocy psychologicznej, jak i każdego rodzaju wsparcia w leczeniu i powrocie do aktywności po chorobie.\n3 lutego 2019 r. (niedziela), godz. 14.00-17.00\nDzień otwarty Centrum Psychoonkologii UNOCORN (Kraków, ul. Zielony Dół 4)\nZwiedzanie Centrum Psychoonkologii Unicorn\nDr med. Mariusz Wirga Terapia Simontonowska jako nowoczesna psychoonkologia oraz 10 umiejętności zdrowienia wg Carla Simontona\nDariusz Duma “Wszystko już było prócz nas” – porozmawiajmy o tym, co w życiu ważne, wymagające i nieuniknione\n4 lutego 2019 r. (poniedziałek), godz. 9.00-17.00\n4. Forum na Rzecz Pacjenta Onkologicznego (Centrum Kongresowe ICE Kraków, ul. Konopnickiej 17)\nForum rozpocznie się o godzinie 9.00 częścią warsztatową (21 warsztatów dotyczących psychologii, dietetyki, rehabilitacji, medycyny), a od 12.30 – 17.00 zaplanowana jest sesja główna, podczas której wystąpią m.in. Barbara i Jerzy Stuhrowie, Prof. Krystyna de Walden-Gałuszko, dr Mariusz Wirga, Dariusz Duma oraz Szymon Hołownia.\nCZĘŚĆ WARSZTATOWA 9.15-12.15\nUdział w warsztatach jest bezpłatny. Obowiązują zapisy mailowe (unicorn@unicorn.org.pl) lub telefoniczne (tel. 12 425 11 02).\nNr sali Ilość osób 9.15 – 10.15 10.15 – 11.15 11.15 – 12.15\n1 20 Kinga Czechowicz-Drewniak\nW zwierciadle niejasno – drogowskazy w Krainie Dziecięcej Choroby Katarzyna Nowak-Ledniowska\nNOWOtwórcze opowieści, czyli jak rozmawiać z dziećmi o chorobie Katarzyna Nowak-Ledniowska\nNOWOtwórcze opowieści, czyli jak rozmawiać z dziećmi o chorobie\n2 50 Dorota Chlebuś Andrzej Motyka\nŚmiech nieuwarunkowany jako wsparcie na każdym etapie leczenia Mariusz Wirga\nPrognoza i nadzieja w zaawansowanej chorobie nowotworowej Katarzyna Turek\nDietetyczne mity onkologiczne\n3 50 Alicja Sulima\nAktywność fizyczna a poprawa nastroju – czyli jak stworzyć własną apteczkę w radzeniu sobie ze stresem. Dariusz Duma\nWiem, czuję, chcę, potrafię – czyli o najważniejszych umiejętnościach w życiu i o tym, jak się ich można i trzeba uczyć cz. 1 Dariusz Duma\nWiem, czuję, chcę, potrafię – czyli o najważniejszych umiejętnościach w życiu i o tym, jak się ich można i trzeba uczyć cz. 2\n4 40 Edyta Krzysztof\nCo warto wiedzieć o „czworgu uszach” i Kwadracie Wypowiedzi F.S. von Thuna, by zdrowiej porozumiewać się z bliskimi Anna Załubska\nABC regeneracji. Jedzenie, które wspomaga leczenie. Krystyna de Walden-Gałuszko\nŚmiech i poczucie humoru w radzeniu sobie z trudnościami\n5 20 Kamila Brodziak\nRola wyobraźni w procesie zdrowienia Agnieszka Łuciuk-Wojczuk\nCzy wiesz jak muzykoterapia wyzwala siły witalne? Maciej Skibiński\nStrach ma (nie)wielkie oczy – Jak sobie radzić z lękiem (np. przed nawrotem, zabiegiem)?\n6 20 Beata Pachońska\nO technikach relaksacji z udziałem mis dźwiękowych Marta Banout\nEmocjonalne tabletki – jak szybko radzić sobie ze smutkiem, lękiem i złością? Małgorzata Gąsiorek\nLepiej zapobiegać – podstawowe zasady profilaktyki przeciwnowotworowej\n7 20 Marta Banout\nZdrowy optymizm czy bujanie w obłokach – psychologia pozytywna na przykładzie filmu „Trolle” Magdalena Jarzębowska\nMoc ukryta w jedzeniu. Jak myśleć o odżywianiu w trakcie leczenia i podczas rekonwalescencji Magdalena Jarzębowska\nMoc ukryta w jedzeniu. Jak myśleć o odżywianiu w trakcie leczenia i podczas rekonwalescencji\nSESJA GŁÓWNA 12.30-17.00\n12.30 – 12.45 Barbara i Jerzy Stuhrowie\n12.45 – 13.15 Prof. Krystyna de Walden-Gałuszko\nKomunikacja z pacjentem z elementami humanizacji medycyny\n13.15 – 14.45 Szymon Hołownia\nCierpienie uszlachetnia człowieka, czy człowiek uszlachetnia cierpienie? Kilka myśli o odwiecznym dylemacie tych, co próbują tłumaczyć niewytłumaczalne\n14.45 – 14.50 Agnieszka Witkowicz-Matolicz\nNiezwykłe dziewczyny – prezentacja autorki książki\n14.50- 15.15 przerwa\n15.15 – 15.45 Mariusz Wirga\nJak skutecznie i trwale wprowadzić antyrakowy styl życia bez wyrzeczeń, deprywacji i poczucia winy\n15.45 – 16.30 Dariusz Duma\nUczmy się od tych, co byli przed nami – czyli o tym, co nam podpowiadają filozofowie o życiu mądrym, szczęśliwym i spełnionym\n16.30 – 17.00 Anna Załubska\nABC regeneracji. Jedzenie, które wspomaga leczenie.\nPobierz plan Forum: 4 Forum na Rzecz Pacjenta Onkologicznego_4 LUTEGO 2019_HARMONOGRAM_PDF\nUWAGA! Na warsztaty organizowane podczas dnia otwartego oraz podczas 4. Forum (04.02.19 r. godz. 9.15-12.15)\nobowiązują zapisy – pod nr telefonu 12 425 11 02 w godz. 8.00-14.00.\nKrystyna de Walden-Gałuszko – profesor zwyczajny, doktor habilitowany w zakresie nauk medycznych. Przez 7 lat do 2006r. pełniła funkcję konsultanta krajowego w zakresie medycyny paliatywnej. W 2005 r. przeszła na emeryturę. Jest nadal czynna zawodowo, od 2013 jest kierownikiem Katedry Psychiatrii w Uniwersytecie Warmińsko Mazurskim w Olsztynie, jest także konsultantem w Wojewódzkim Centrum Onkologii w Gdańsku i prowadzi coroczne ogólnopolskie szkolenia lekarzy, pielęgniarek i psychologów. Od 2012 r. jest członkiem Komisji Bioetycznej przy Gdańskim Uniwrsytecie Medycznym i Okręgowiej Izbie Lekarskiej w Gdańsku. Działa aktywnie w ramach Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego (jako prezes) i Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej (jako vice prezes) a także wolontarayjnie jako konsultant w Hospicjum. W 2012 r. uzyskała Certyfikat psychoonkologa i superwizora psychoonkologii.\nSzymon Hołownia – polski dziennikarz, publicysta, pisarz, dwukrotny laureat nagrody Grand Press. Na koncie ma również nagrodę „Ślad”, MediaTory, „Wiktora Publiczności”. Pracował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Newsweeku”, kanale Religia.tv, prowadził autorski program w TVP1, obecnie w stacji TVN współprowadzi z Marcinem Prokopem program „Mam Talent!”, jest też felietonistą „Tygodnika Powszechnego”. Wydał kilkanaście książek o tematyce społecznej i religijnej. Założył i prowadzi Fundację Kasisi i Fundację Dobra Fabryka, finansujących działalność Domu Dziecka w Zambii, hospicjum w Rwandzie, wiejskiego szpitala i ośrodka leczenia głodu w Dem. Rep. Konga, spółdzielni rolniczej w Burkina Faso i szkoły zawodowej w Senegalu. Odznaczony przez Rzecznika Praw Dziecka „Odznaką honorową za zasługi dla ochrony praw dziecka”. Jest Ambasadorem Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ.\nDariusz Duma – filozof, przedsiębiorca, wykładowca, doradca i mentor, komentator życia społecznego, specjalizuje się w sprawach związanych z zarządzaniem i przywództwem, komunikacją, równowagą między skutecznością, satysfakcją i etyką, popularyzuje kompetencje i wartości związane z mądrym, harmonijnym i szczęśliwym życiem. Autor książki „Serce i portfel. Być sobą w pracy”. Twórca programów rozwojowych dla osób indywidualnych i organizacji.\nMariusz Wirga – lekarz psychiatra, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, certyfikowany psychoonkolog i superwizor psychoonkologii Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego, trener trenerów (Master Trainer) Terapii Simontonowskiej i Racjonalnej Terapii Zachowania. Od 1990 r. bliski współpracownik Carla Simontona, a po jego śmierci dyrektor medyczny Simonton Cancer Center. Od 1992 r. najbliższy współpracownik Maxie C. Maultsby’ego, twórcy Racjonalnej Terapii Zachowania. Popularyzator Terapii Simontonowskiej i RTZ w Polsce i na świecie. Obecnie dyrektor medyczny onkologii psychospołecznej w Todd Cancer Institute w Long Beach (Kalifornia), gdzie prowadzi szkolenia i Terapię Simontonowską w programie Beat The Odds. Wykładowca na University of Southern California w Los Angeles.\nAnna Załubska – dietetyk, promotorka zdrowego stylu życia. Obecnie doktorantka Technologii Żywności w Krakowie. Optymistka, miłośniczka kasz i kiełków. Od 2015 roku związana ze CP Unicorn Krakowie gdzie prowadzi wykłady poruszające tematykę prawidłowego żywienia. Od 2018 roku wykładowca Śląskiej Wyższej Szkoły Medycznej. Jej motto to „Wstawaj z determinacją, a zasypiaj z satysfakcją” oraz „Maksimum odżywczości, minimum odżywczości” . Interesuje się tematem nutraceutyków, angiogenezy i substancji bioaktywnych pomocnych w leczeniu.\nKinga Czechowicz-Drewniak – psycholog, psychoonkolog. Na co dzień pracuje z dziećmi i młodzieżą, które doświadczają choroby nowotworowej. Towarzyszy rodzinom, które zmagają się z przewlekłą, nieuleczalną chorobą dziecka w Krakowskim Hospicjum dla dzieci im ks. Józefa Tischnera. Wspiera małych pacjentów leczonych w Oddziale Transplantacji Komórek Krwiotwórczych Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie.\nMarta Banout – psycholog na oddziale onkologicznym Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 3 w Rybniku, pracownik Centrum Medycznego OnkoTerm, doktorantka w Zakładzie Psychologii Zdrowia i Jakości Życia Instytutu Psychologii Uniwersytetu Śląskiego. Certyfikowany Terapeuta Simontonowski. Ukończyła kurs Racjonalnej Terapii Zachowania. Obecnie w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie poznawczo-behawioralnym.\nKamila Brodziak – psychoonkolog, certyfikowany terapeuta Terapii Simontonowskiej, praktyk RTZ, psycholog pozytywny, coach. Prowadzi szkolenia menedżerskie, pracuje z pacjentami chorymi onkologicznie i ich rodzinami, interesuje się zagadnieniami jakości życia.\nDorota Chlebuś i Andrzej Motyka – twórcy, realizatorzy i trenerzy holistycznej metody Praktyka Śmiechu. Doświadczeni motywatorzy, propagatorzy zdrowego myślenia, świadomego życia i nieuwarunkowanego śmiechu. Prowadzą zajęcia i warsztaty w szpitalach, szkołach i organizacjach pozarządowych na terenie całego kraju., podczas których dzieląc się swoją wiedzą, doświadczeniem i umiejętnościami pokazują jak poprawiać jakość swojego życia i zdrowia.\nAlicja Sulima – psycholog i psychoonkolog. Obecnie w trakcie 4-letniego szkolenia w zakresie psychoterapii poznawczo – behawioralnej na Uniwersytecie SWPS w Katowicach . Pracująca zawodowo w Szpitalu Specjalistycznym w Zabrzu oraz Ośrodku Rehabilitacji Dziennej dla pacjentów po leczeniu onkologicznym w Zernicy k. Gliwic. Specjalizująca się w terapii i wsparciu pacjentów chorujących na nowotwory oraz pacjentów otyłych poddawanych zabiegom bariatrycznego leczenia otyłości. Współautorka bloga o tematyce onkologicznej www.nieborak.wordpress.com.\nMarta Małek – absolwentka ŚUM na kierunkach fizjoterapia oraz fizjoterapia w onkologii z elementami psychoonkologii. W praktyce zawodowej pomaga glównie pacjentom onkologicznym, ortopedycznym i po zabiegach operacyjnych w prywatnym gabinecie oraz warunkach domowych. Związana również z czołowa polską marka produktów do inkontynencji wspierającą na codzień osoby przewlekle chore i ich rodziny. Współautorka bloga o tematyce onkologicznej www.nieborak.wordpress.com.\nEdyta Krzysztof – psycholog, certyfikowany trener II stopnia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Nauczyciel akademicki (Akademia Ekonomiczno-Humanistyczna).Trener i nauczyciel w Szkole Trenerów INTRA, STABI i w Krajowej Szkole Administracji Publicznej w Warszawie. Prowadzi treningi i szkolenia z zakresu kompetencji psychospołecznych w organizacjach, jak również treningi rozwojowe z zakresu m.in. komunikacji międzyludzkiej, rozwiązywania konfliktów, asertywności, zarządzania czasem, kreatywności, wypalenia zawodowego, radzenia sobie ze stresem, zachowań prozdrowotnych. Ze Stowarzyszeniem Unicorn związana od 2007 roku, zajmuje się warsztatami psychoedukacyjnymi i indywidualną pomocą psychologiczną.\nAgnieszka Łuciuk-Wojczuk – muzyk, muzykoterapeuta. Absolwentka Akademii Muzycznej – Wydziału Instrumentalnego oraz studiów podyplomowych z muzykoterapii. Gra w orkiestrze Filharmonii Krakowskiej, prowadzi muzykoterapię z pacjentami onkologicznymi.\nMaciej Skibiński – trener terapii simontowskiej, psychoterapeuta poznawczo – behawioralny. Specjalizuje się w indywidualnej i grupowej terapii zaburzeń lękowych.\nBeata Pachońska – psycholog, psychoonkolog. Od 24 lat pracuje indywidualnie i z grupami. Prowadzi własną Pracownię Psychologii Praktycznej w Krakowie.\nKatarzyna Nowak-Ledniowska – psycholog, psychoterapeuta w trakcie certyfikacji. Od początku swojej drogi zawodowej związana z opieką paliatywno – hospicyjną. Od 2010 roku pomaga rodzinom objętym opieką Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. Ks. Józefa Tischnera w kontekście nieuleczalnej choroby i śmierci dziecka.\nMałgorzata Gąsiorek – lekarz chorób wewnętrznych, specjalista chemioterapii nowotworów, specjalista onkologii klinicznej. Jest starszym asystentem w Oddziale Onkologii Klinicznej Szpitala Specjalistycznego im. L. Rydygiera w Krakowie oraz konsultantem w Szpitalu im. T. Chałubińskiego w Zakopanem.\nMagdalena Jarzębowska – psycholog, psychodietetyk, na co dzień pracuję między innymi nad zmianą nawyków żywieniowych z osobami przewlekle chorymi w Centrum Hipokratesa w Lublinie gdzie prowadzę razem z mężem praktykę medycyny integracyjnej www.cmhipokratesa.pl.\nKatarzyna Turek – absolwentka kierunku technologia żywności i żywienie człowieka, w specjalności żywienie człowieka z dietetyką. Specjalizuje się we współpracy z pacjentami onkologicznymi, bariatrycznymi oraz alergikami. Autorka książek z poradami dla pacjentów. Członek Polskiego Stowarzyszenia Dietetyków. Prowadzi zajęcia ze studentami, wykłady specjalistyczne, prelekcje oraz szkolenia dla personelu medycznego i osób zainteresowanych zmianą diety na zdrowszą. Edukatorka żywieniowa dzieci i młodzieży. www.diet-expert.pl.\nOrganizatorem spotkania jest Stowarzyszenie UNICORN oraz Prezydent Miasta Krakowa.\nGospodarzami Forum będą Barbara i Jerzy Stuhrowie.\nCharytatywny koncert Dawida Podsiadło – 20-lecie Stowarzyszenia Unicorn\n4 lutego 2018, 18:30, Centrum Kongresowe ICE Kraków (ul. Konopnickiej 17)\nBilety dostępne na stronie: www.ebilet.pl/muzyka/pop/dawid-podsiadlo-koncert/


Problem w Smarcie CDI\n> Problem w Smarcie CDI\n(11.09.2010, 01:03)Fireman napisał(a): Mój smartolek (przebieg 105000) miał upierdliwą przypadłość - mianowicie gasł w czasie jazdy po osiagnięciu temperatury 80st. C gdy redukowałem i chciałem przyśpieszyć wciskając pedał gazu w podłogę (naprzykład w czasie wyprzedzania) on gasł. Wyswietlała się żółta kontrolka z silniczkiem tzw. chek Engine, na wyśiwtlaczu pozostawał aktualnie zapiety bieg. Po odczekaniu ok. 5 minut auto odpalało i jeździło dalej. Nie przyśpieszajac gwałtownie można było przejeździć i pól roku bez problemu. Pod koniec sierpnia miarka sie przebrała i autu postawiłem do tzw, pompiarza. Wcześiejsze testy na kompie serwisowym identyfikowały występujący błąd jako "brak paliwa w zbiorniku, zanik ciśnienia na listwie rozprowadzjacej, uszkodzenie wtryskiwacza". Samodzielne poszukiwania przyczyny awarii - wymiana fltra paliwa, czujników cisnienia paliwa na listwie - bez rezultatu, Mechanik zaczął od wtryskiwaczy - ok. nastepny krok - pompa paliwa w zbiorniku - tu informacja mozna dobrać z zamiennika - szczegóły podam w oddzielnym wątku- wymiana na nową bez rezultau - nadal gaśnie. Pozostał ostatni element w układzie wtrysku paliwa czyli pompa wysokociśnieniowa - no i niestety trafiony zatopiony (wypracwne sekcje tłoczące). Rzecz istotna koszty - nowa pompa paliwa - 250 brutto, regeneracja pompy wysokocisnieniowej - pompiarz miał nowa pompe od Sprintera przełorzył bebechy do obudowy od smarcika i auto smiga - łaczna cena za jego robocizne i części do pompy wysokocisnieniowej 1200 netto. Cena dobra gdyż regeneracja pompy wysokociśnieniowej to koszt ok. 2000 lub zakup pompy regenerowanej w inter carsie to również 2000. Dotychczas auto zawsze tankowane na stacjach Orlen lu BP paliwo tylko Verva On lub On Altimate. Czesto tankuje na stacji Orlen w pobliżu domu (jak sie okazuje niestety franszyza) teraz czeka mnie jeszcze wymiana flitrów paliwa w pozostałych autkach (też diesle) oraz inspekcja czyli rozprucie filtrów paliwa żeby sprawdzić jaki syf sie tam osadził. Wspomnę, iż dwa inne auta jak narazie jeżdżą ok. zimą nie było problemów z odpalaniem. Nie życze nikomu takich problemów choćby ze wzgledu na koszty. Diagnozy i przypuszczenia były różne włacznie z problemami w elektronice samochodu w koncu niemwiem co było by lepsze i łatwiejsze do zdiagnozowania i usuniecia.\nU mnie pojawił się ten sam objaw. (mam 111tys km).\nDziwi mnie tylko, że chodzi o pompę wysokiego ciśnienia. Ja zaobserwowałem, że jak już zgaśnie to przy próbie odpalenia nie słychać pompy z baku. Dopiero za którymś tam razem odpali (jak wystygnie ??).\nJa pompę wysokiego ciśnienia regenerowałem - a miało to związek z tradycyjnym wyciekiem. Po zakupie uszczelnień pompę rozebrałem i wymieniłem co trzeba - ale to było 2 lata temu.\nTeraz dłubię trochę przy smarciku, ale z przerwami bo ważniejsze rzeczy wskakują. Jak wyjadę na drogi to będę testował czy coś się pojawia. Z zasilaniem i wymiana pompy paliwa w baku już też walczyłem. Działo się to na programie tuningowym, teraz przeszedłem na oryginalny, ale od roku smart stał nie jeżdżony zaraz po wgraniu oprogramowania. Odezwij się czy coś wyczaiłeś, ja też będę obserwował.\nwogóle nie wiem za co sie zabrać.\na u Ciebie jak było ? jak zgasł to mogłeś odpalic od razu czy nie ? bo ja muszę odczekać.\n(26.06.2020, 21:27)lukskajwoker napisał(a): a u Ciebie jak było ? jak zgasł to mogłeś odpalic od razu czy nie ? bo ja muszę odczekać.\nA co się dzieje jakie masz objawy ?\nTrzeba było odczekać 3-4 minuty, włączyć i wyłączyć pompę paliwa kilka razy i odpalał. Diagnoza wyrzucała następujące błędy:\nzanik ciśnienia na listwie rozprowadzającej, brak paliwa w zbiorniku, awaria pompy paliwa. Miałem raz problem z przepalaniem się bezpiecznika w skrzynce pod fotelem kierowcy (pompa brała duży prąd, aż doprowadziło to do uszkodzenia tego ustrojstwa) ale po wymianie skrzynki i pompy problem minął, obecnie się nie powtarza, szczególnie, ze od roku smart nie wyjechał na ulicę.\n(26.06.2020, 22:11)speedykielce napisał(a):\nno ale chyba opisałem wcześniej wszystko ?\n(29.06.2020, 08:14)Fireman napisał(a): Trzeba było odczekać 3-4 minuty, włączyć i wyłączyć pompę paliwa kilka razy i odpalał. Diagnoza wyrzucała następujące błędy:\nok posprawdzam pod fotelem.


Fakty | kopice\nFAKTY - Najważniejsze informacje w skrócie dla turystów i fotografików\nJuż od 14 lat pałac jest niedostępny dla turystów czy fotografów. Kiepski stan techniczny ruin (ścian, stropów itd.) zagrażający zdrowiu i życiu nie pozwala na udostępnienie go zwiedzającym. Jest ogrodzony, całodobowo chroniony i jest własnością prywatną. Park jest na razie dostępny dla zwiedzających. 28 stycznia 2022 roku Pałac w Kopicach zmienił właściciela. Pałac kupił opolski przedsiębiorca Joachim Wiesiollek, właściciel firmy transportowej TRANSANNABERG ze Strzelec Opolskich, jak również właściciel pałacu w Żyrowej.\nFAKTY - NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE W SKRÓCIE\nW 1859 r. dobra w Kopicach zakupił hrabia Hans Ulrich von Schaffgotsch dla swojej siedemnastoletniej żony Joanny Gryzik von Schomberg-Godulla. W 1863 r. nowi właściciele zlecili przebudowę pałacu słynnemu architektowi Karolowi Lüdecke.\nPałac do lutego 1945 roku należał do rodziny Schaffgotsch. Okres II wojny światowej przetrwał bez jakichkolwiek uszkodzeń. W lutym 1945 roku opuszczony w pośpiechu przed nadciągającą Armią Czerwoną. Pozostawiony z pełnym wyposażeniem.\nWpierw ograbiony przez czerwonoarmistów, później wędrujących szabrowników a następnie nowych, przesiedlonych osadników ze wschodu.\nPo roku 1945 dalej wielokrotnie plądrowany, jednakże wciąż w nienaruszonym stanie. W lutym i marcu 1945 roku spełniał częściowo rolę szpitala wojskowego oraz kwatery/sztabu dowodzenia Armii Czerwonej. Po zakończeniu działań wojennych organizowano w nim kolonie dla dzieci, obozy harcerskie, potańcówki i bale sylwestrowe. W latach 1950-1956 użytkowany częściowo jako magazyn płodów rolnych (przede wszystkim zboża) kopickiego PGR-u.\nLata 1945-1946 to wielokrotna profanacja rodzinnych grobowców Schaffgotschów (mauzoleum Joanny i Hansa Ulricha przy kościele parafialnym oraz grobowca pozostałych członków rodziny, schowanego w głębi parku). W latach późniejszych również podobne praktyki przez okolicznych chuliganów.\n7 października 1956 roku, krótko przed zaplanowaną kontrolą (a chodziło o podejrzenie poważnych nadużyć magazynierów: m.in. kradzieży i nielegalnego handlu mieniem państwowym/magazynowanym w pałacu zbożem) dla zatarcia śladów pałac podpalono. Pożar niszczy większość pałacu (podpalacz uprzednio celowo wypuszcza wodę ze stawu aby straż pożarna nie miała czym ugasić płonącego pałacu).\nOd roku 1957 systematycznie plądrowana ruina. To co nie spłonęło wynoszone było gdzie się dało. Zabytkowe drzwi, boazerie, piece kaflowe, marmurowe elementy, posągi i rzeźby. Zrywano nawet kafle ze ścian i podłóg. Plądrowano także park wycinając i wywożąc cichaczem drzewo na opał.\nW roku 1990 gmina Grodków (ówczesny naczelnik Karol Grzybowski) sprzedaje pałac wraz parkiem (56 hektarów) krakowskiemu biznesmenowi za 5.000 złotych (rozłożonych w dodatku na 25 rat/lat). Andrzej Koc z Krakowa obiecuje rychłą odbudowę (hotel, pola golfowe, lotnisko). Okazuje się jednak zwykłym hochsztaplerem. Na obietnicach się kończy. Koc płaci jedynie pierwszą ratę i znika. Pałac w jego rękach (przez kolejne 18 lat) jest dalej brutalnie niszczony i ograbiany. Znika reszta posągów, fontann, ozdób, witraży, kotłów grzewczych.\nW czerwcu 2008 za sumę najprawdopodobniej około 2 milionów złotych, pałac zmienia właściciela przechodząc w ręce chorzowskiej spółki Zarmen, obiecującej jego rychłą odbudowę i zainwestowanie w Kopicach 150 milionów złotych. Nowy właściciel ogradza pałac i zatrudnia całodobową ochronę.\nPo miesiącu pojawia się nieoczekiwanie problem związany z planowanym otwarciem w Kopicach żwirowni. Żwirownia to jednak jedynie wymówka aby wycofać się z obietnic. Prawdziwą przyczyną jest najprawdopodobniej przeliczenie się inwestora w kosztach oraz początek globalnego kryzysu w przemyśle hutniczo-koksowniczym, który dotyka także spółkę Zarmen. Najprawdopodobniej wycofują się banki które miały dać wsparcie kredytowe.\nWe wrześniu 2008 roku rusza jednak pierwszy etap prac porządkowych (odgruzowanie wnętrz pałacu) który trwa do marca 2009.\nW marcu 2009 Zarmen wycofuje się oficjalnie z planów odbudowy pałacu. Wywozi zaplecze biurowe. Pozostaje jedynie ochrona.\nW lutym 2014 roku Zarmen wystawia pałac ponownie na sprzedaż za sumę 5 milionów złotych.\nW listopadzie 2014 roku na horyzoncie pojawia się "polski biznesmen", zainteresowany kupnem pałacu. Pertraktacje trwają aż do początku marca 2015 roku. Brak porozumienia, duża rozbieżność oczekiwań w sprawie ceny kończy rozmowy fiaskiem .\nW styczniu 2015 roku pałac na krótko zmienia (jedynie na papierze) właściciela. Nowym właścicielem staje się krakowska spółka Immo Invest, która w rzeczywistości należy do Zarmenu. Cena pałacu wzrasta do 6 milionów złotych.\nW lutym 2016 roku pałac "wraca" (na papierze) ponownie w ręce spółki Zarmen. W tym samym czasie trwają pertraktacje z dwoma nowymi zainteresowanymi pałacem (pierwszy zainteresowany to osoba reprezentująca kilku prywatnych inwestorów z USA, drugi to luksemburski fundusz inwestycyjny Globucor).\nW styczniu 2017 świeżo zarejestrowana we Wrocławiu spółka Globucor Luxembourg Polska Sp. z o. o. (należąca do Globucor Luxembourg) ogłasza przejęcie (co jest zwykłym kłamstwem) całego kompleksu pałacowo-parkowego w Kopicach z przeznaczeniem na siedzibę Polsko-Niemieckiego Muzeum Historii oraz zapowiada renaturyzację zabytkowego parku (55 ha). Projekt odbudowy pałacu zakłada 7 etapów w 7 lat i planowane nakłady 100 milionów euro.\nW lutym 2017 odbywa się pierwsza konferencja prasowa na terenie Uniwersytetu Opolskiego, druga 1 marca w Warszawie. W tym samym czasie nowy inwestor ogłasza powołanie do życia "Fundacji Pałac Kopice im. Johanny Schaffgotsch von Schomberg-Godulla". W rzeczywistości wspomniana fundacja nie została jeszcze nigdzie oficjalnie zarejestrowana.\nW pierwszych dniach marca wokół pałacu pojawia się monitoring, rusza wycinka kilkudziesięciu drzew graniczących z pałacem oraz drobne prace porządkowe wewnątrz pałacu mające przygotować go do tzw. scanningu oraz inwentaryzacji technicznej.\nKwiecień to zaskakujące zmiany personalne. Łukasz Karpiński (przedstawiciel Globucor Luxembourg) koordynujący do tej pory projekt nieoczekiwanie go opuszcza. Powodem jest konflikt pomiędzy Karpińskim a prezesem spółki Nellem. Podobno chodziło o wydanie kilku nieodpowiedzialnych decyzji, oraz nieoczekiwaną rezygnację współinwestora projektu, co postawiło realizację projektu pod wielkim znakiem zapytania. W rzeczywistości chodzi o pieniądze (o ich brak). Nowy inwestor (Günther Nell) prosi mnie o pomoc w projekcie i wsparcie go doświadczeniem, jakie udało mi się zebrać w ostatnich 11 latach. Nie odmawiam i obiecuję pomóc. Staram się naprawić pozrywane (po opuszczeniu przez Karpińskiego projektu) kontakty z kilkoma firmami zaangażowanymi w projekt oraz polepszyć przepływ informacji i kontakt medialny z osobami i instytucjami zainteresowanymi projektem.\nMaj to intensywna reorganizacja oraz próba naprawienia wielu, wcześniej popełnionych błędów. Chodzi tutaj przede wszystkim o sprawy organizacyjne, prawne i finansowe. Jednak podstawą czegokolwiek jest znalezienie nowego zainteresowanego współudziałem w kosztownej inwestycji. Bez grubych milionów nikt nic nie zacznie, a wszystkie plany pozostają nadal jedynie teorią.\nW czerwcu dowiadujemy się, że pałac nadal należy do Zarmenu. Istnieje umowa pomiędzy prezesem Nellem a Zarmenem, według której Globucor zobowiązał się przejąć pałac do końca września 2017 roku.\nLipiec. Globucor nadal nie jest właścicielem pałacu. Problemem jest suma za jaką pałac ma zmienić właściciela. To minimum 8 milionów złotych, których Nell (Globucor) najwyraźniej nie ma. W sumie obie strony łączy umowa, z której żadna ze stron nie może wyjść przed terminem, bez konsekwencji zapłacenia kary. Szanse stoją nadal pół na pół.\nSierpień. W Warszawie odbywa się poufne spotkanie, podczas którego Nell próbuje zainteresować kopickim projektem kilku bardzo majętnych inwestorów. Spotkanie kończy się jednak kompletnym fiaskiem. Nell nie potrafi przekonać kogokolwiek do zainwestowania i wsparcia projektu.\nPaździernik 2017. Pomimo 6-ciu miesięcy poszukiwań, prezes spółki Globucor Günther Nell, nie znalazł nikogo zainteresowanego współudziałem w bardzo kosztownej a zarazem ryzykownej inwestycji (odbudowy pałacu z przeznaczeniem na muzeum). Tym samym nie wywiązał się z umowy zawartej z chorzowską spółką Zarmen, wedle której miał przejąć/odkupić pałac za sumę 2 milionów euro. Do tej pory nie ma jakiegokolwiek oficjalnego oświadczenia którejkolwiek ze stron. Moim zdaniem takowego nie będzie. Obie strony milczą. Według wspomnianej umowy, w zaistniałej sytuacji, prezes Nell ponosi karę finansową za nie wywiązanie się z niej. Projekt odbudowy pałacu w Kopicach przez spółkę Globucor Luxembourg Polska uznaję osobiście za zakończony. Ambitny, ale zarazem beznadziejnie przygotowany projekt, stał się tym samym największym niewypałem i aferą w historii kopickiego pałacu. A jak było naprawdę? Tutaj prawdziwa historia Globucor i projektu odbudowy pałacu w Kopicach.\nW marcu 2018 pojawia się kolejny zainteresowany ruinami pałacu. Już 2 lata temu okazywał zainteresowanie pałacem i jego odbudową. Nie wyszło przez zbyt wysoką cenę, jaką żądał Zarmen. Tym razem znaleziono cenowy kompromis zadawalający obie strony. Zarmen obniżył podobno cenę pałacu z 6 na 2 miliony złotych. Cena zadawalająca zainteresowanego. Jego wcześniejsze plany w sprawie odbudowy pałacu uległy jednak zmianie. Tym razem zamierzał jedynie zabezpieczenie ruin i udostępnienie ich zwiedzającym, nie wykluczał jednak w przyszłości stopniowej odbudowy pałacu. Chciał również zrewitalizować cały park i udostępnić go turystom. Problemem nie do pokonania okazała się droga przecinająca park i dawny majątek Schaffgotschów.\nPoczątkiem marca 2019 roku pałac wzbudza zainteresowanie Polaka (właściciela małej firmy budowlanej) mieszkającego od lat w Holandii, a następnie (zaledwie kilka dni później) innego, zagranicznego inwestora z Portugalii, który nawiązuje ze mną kontakt i prosi o szczegółowe informacje.\nKwiecień 2019. Spotykam się w Kopicach osobiście z zainteresowanym "holendrem polskiego pochodzenia" oraz przedstawicielem właściciela pałacu. Prowadzone są konkretne i rzeczowe rozmowy. Jest jeszcze inny obiekt który interesuje naszego "holendra".\nCzerwiec 2019. "Holender" rezygnuje. Kubatura pałacu w Kopicach przekracza jego możliwości finansowe i ambicje. Pozostaje zainteresowany z Portugalii, który do tej pory nie chce się ujawniać.\nStyczeń 2020. Niestety, również "Portugalczyk" zrezygnował z niewiadomych mi przyczyn. Była to międzynarodowa spółka inwestycyjna z siedzibami w Lizbonie (Portugalia), Londynie (Wielka Brytania) i Kinshaza (Kongo).\nMarzec 2020. Nawiązuję kontakt z kolejnym zainteresowanym. Mieszka za granicą. Pertraktujemy przez ponad pół roku. Pandemia uniemożliwia jego przylot do Polski, nasze osobiste spotkanie w Kopicach i oględziny pałacu. Trzykrotnie przesuwamy terminy naszych spotkań. Jest zainteresowany kompletną odbudową pałacu. Informuję o tym właściciela. Wydaje nam się, że mamy czas. Spokojnie czekamy na odpowiedni moment (osłabienie pandemii).\nW październiku 2020 nieoczekiwanie pojawia się "zainteresowany z Polski". To Czesław (Chester) Adamowicz z okolic Warszawy. Do zakupu pałacu przymierzał się w latach poprzednich już dwukrotnie. Nigdy z tego nic konkretnego nie wyszło. I nie ma się co dziwić, bo to w mojej ocenie człowiek niezrównoważony psychicznie, żyjący w "swoim świecie", w "innym wymiarze". W ostatnich latach "kupował" również kilkanaście innych pałacy i zamków, ale tak naprawdę nic nie kupił. Czesław Adamowicz żyje wybujałą wyobraźnią, tracąc coraz bardziej kontakt z rzeczywistością. Zarmen daje "zainteresowanemu zza granicy" 3 tygodnie czasu na podjęcie decyzji zanim odpowie na ofertę Adamowicza. Naciskam na "obcokrajowca" prosząc również o przesłanie Zarmenowi oferty, ale 3 tygodnie (bez możliwości przylotu do Polski i zobaczenia pałacu na żywo) to dla niego za mało czasu i "kupowanie kota w worku".\nListopad 2020. Zarmen wycofuje/wstrzymuje ofertę sprzedaży pałacu i podpisuje z Adamowiczem "list intencyjny", a ten wpłaca symboliczną zaliczkę. Wstępnie ustala się datę sprzedaży pałacu na początek grudnia, jednak Adamowicz przekłada ją dwukrotnie: wpierw na połowę stycznia, a następnie do końca stycznia 2021. Końcem stycznia rozwiązuje umowę i tym samym rezygnuje z pałacu.\nLuty 2021. Pomimo że, zainteresowany pałacem Czesław Adamowicz pałacu do tej pory nie kupił, już 4 grudnia 2020 uruchomił stronę/profil na facebooku informujący o tym, że jest to strona "nowego właściciela pałacu w Kopicach" która będzie informować o postępach w pracach przy pałacu. Adamowicz podając się w mediach społecznościowych jako właściciel kopickiego pałacu, przekazuje w ten sposób nieprawdziwe, irytujące, dezinformujące informacje.\nMarzec 2021. W drugiej połowie lutego pałacem zainteresowuje się Viktor i Sylwia Romaniuk. Viktor Romaniuk Wanli jest założycielem firmy Kinguin, platformy specjalizującej się w sprzedaży gier komputerowych przez internet. Sylwia Romaniuk jest znaną projektantką mody w Polsce. Jej kolekcje słyną przede wszystkim z ekskluzywnych sukni ślubnych, koktajlowych i wieczorowych szytych w duchu Haute Couture. Viktor Romaniuk przekłada właścicielowi pałacu swoją ofertę. 9 marca 2021 podpisana zostaje wiążąca obie strony "umowa wstępna". Jest to pierwszy, ważny krok w stronę zapewne niełatwego i wieloletniego projektu, mającego na celu podjęcie próby uratowania pałacu. Wprawdzie Pałac w Kopicach jest jeszcze własnością spółki GLOBUCOR PAŁAC KOPICE (należącej do spółki Zarmen z Chorzowa) ale procedury przejęcia go przez "nowego inwestora" są w toku. Czesław Adamowicz nie odgrywa już żadnej roli. Dla zainteresowanych parę słów na temat "nowego inwestora" w krótkim wywiadzie na antenie Radia Opole.\n7 sierpnia 2021 w porozumieniu i za zgodą dotychczasowego oraz przyszłego właściciela organizujemy DZIEŃ OTWARTYCH BRAM PAŁACU W KOPICACH i po raz pierwszy otwieramy pałacowe bramy dla turystów i fanów pałacu. Pałac można podziwiać jedynie z zewnątrz, ale za to z odległości paru metrów. Ograniczenia pandemiczne pozwalają nam na umożliwienie udziału w imprezie jedynie 800 osobom (zainteresowanych udziałem było 3 razy tyle). Impreza cieszy się ogromną popularnością i przebiega wzorowo bez jakichkolwiek zakłóceń.\nWrzesień 2021. Wokół pałacu ruszają prace porządkowe (wycinka samosiejek na tyłach pałacu, wokoło ogrodzenia, przed fosą oraz na szczytach ścian i wieżach). W ostatnich dniach września do pałacu podciągnięto światłowód. 30 września obie strony spotkały się u notariusza, aby podpisać drugą umowę (przyrzeczoną). Niestety, umowy nie podpisano. Problemem stał się jeden z punktów przygotowanej umowy, który jedna ze stron nie chciała zaakceptować, oczekując jego usunięcia. Sporny punkt poróżnił obie strony do tego stopnia, że zerwane zostały dalsze rozmowy. Nawet moje wielotygodniowe próby pojednania i nakłonienia obu stron do powrotu do rozmów i dokończenia tranzakcji zakończyły się fiaskiem. Była wymiana korespondencji pomiędzy prawnikami i na tym wszystko stanęło.\nGrudzień 2021. Ze względu na całkowity zastój w sprawie sprzedaży pałacu Viktorowi Romaniukowi, dotychczasowy właściciel pałacu (spółka Globucor Pałac Kopice, należąca do firmy Zarmen) nawiązuje rozmowy z jednym z wcześniejszych zainteresowanych kupnem pałacu, opolskim przedsiębiorcą.\n28 stycznia 2022 spółka Globucor Pałac Kopice (Zarmen) sprzedaje pałac opolskiemu przedsiębiorcy. Jest nim Joachim Wiesiollek, właściciel firmy transportowej TRANSANNABERG ze Strzelec Opolskich, oraz właściciel pałacu w Żyrowej. Viktor Romaniuk, który na początku stycznia 2022 złożył przeciw spółce Zarmen pozew sądowy (m.in. o zwrot wpłaconej na poczet zakupu pałacu zaliczki), czuje się oszukany i podważa ważność zawartej (jego zdaniem bezprawnie) umowy sprzedaży pałacu Joachimowi Wiesiollkowi. Viktor Romaniuk nie zrezgnował ze swoich planów związanych z pałacem w Kopicach i ma zamiar dochodzić swoich praw na drodze sądowej.\nMaj 2022. Pałac w Kopicach już od ponad 3 miesięcy ma nowego właściciela, jednak do tej pory nie podjęto żadnych prac remontowych lub przynajmniej zabezpieczeających obiekt przed dalszą degradacją.\nMasz pytania dotyczące Pałacu w Kopicach? Zadzwoń do mnie pod tel. 0049 172 230 9359 (korzystam również z aplikacji whatsapp). Chętnie udzielę Ci aktualnych i przede wszystkim wiarygodnych informacji.\n(Ostatnia aktualizacja informacji: 19 maja 2022)


RĘBNIE: Naturalne odnawianie buka\nNaturalne odnawianie buka\nBiologia obradzania buka Warunki kiełkowania i powstawania nalotów buka Wzrost podrostów podczas cięć odsłaniających\nSiewki buka po skiełkowaniu\nNastępujące cechy buka decydują o dużej łatwości wykorzystania naturalnego odnowienia tego gatunku, zwłaszcza przy wykorzystaniu cięć częściowych:\ntworzenie silnych przystosowań do lokalnych warunków siedliskowych (edafotypy),\nbardzo wydajne, choć rzadkie i nieregularne obradzanie nasion (bukwi).\nBiologia obradzania buka\nWarunkiem udanego samosiewu jest sprawna pokrywa glebowa i dostateczne zagęszczenie nasion\nBuk zaczyna obradzać żywotne nasiona już w wieku kilkudziesięciu lat, ale za względu na stosowane dla niego dość wysokie wieki rębności (najczęściej 120-140 lat) w efektywnym odnawianiu naturalnym biorą udział drzewa ponadstuletnie.\nZ powodu wybitnie rzadkich i nieregularnych lat nasiennych drzewostan bukowy wymaga przygotowania do odnowienia naturalnego już na wiele lat przed jego pojawieniem się.\nCiepłe i suche miesiące czerwiec i lipiec sprzyjają obfitemu kwitnieniu w maju następnego roku. Pączki kwiatowe widoczne są już pod koniec lipca. Po obfitym kwitnieniu nie musi wystąpić obfite owocowanie, gdyż kwiaty i zawiązki owoców są wrażliwe na szereg czynników abiotycznych. Szczególnie groźne są przymrozki w porze kwitnienia: kwiaty żeńskie ulegają uszkodzeniu przy temperaturze od -1,4 do -3,0 stopni, zaś kwiaty męskie już przy -1,0 stopni.\nCo 3-5 lat można się spodziewać średniego urodzaju nasion, zaś co 10 lat urodzaju obfitego. Lata nasienne nigdy nie występują bezpośrednio po sobie. W ostatnich dekadach obserwuje się zachwianie rytmiki obradzania buka, zaś leśnictwo nie dysponuje dobrą metodą prognozowania urodzaju bukwi.\nWarunki kiełkowania i powstawania nalotów buka\nNiezmiernie istotne jest przygotowanie drzewostanu do odnowienia poprzez przeprowadzenie cięć przygotowawczych, mających na celu przede wszystkim poprawę jakości genetycznej przyszłej generacji drzewostanu (usunięcie drzew niepożądanych) oraz wybór i stopniowe uwalnianie koron nasienników. Niekiedy już w ostatnim zabiegu trzebieży późnych część tych zadań jest realizowana w wyniku dosyć silnego zabiegu pielęgnacyjnego. W drzewostanach o dużym zwarciu zasadą jest prowadzenie stosunkowo częstych zabiegów, ale o umiarkowanym nasileniu - tak, aby zarówno korony drzew jak i ich korowina mogły stopniowo się adaptować do warunków zmienionego mikroklimatu (głównie zwiększonej insolacji). Drugorzędne znaczenie ma poprawa warunków świetlnych w dnie lasu, gdyż siewki i naloty buka są bardzo cieniowytrzymałe.\nPodstawowe znaczenie dla sukcesu działań odnowieniowych ma wybór rębni. Na obszarach, gdzie buk obradza nasiona rzadko, bardzo dobre efekty daje rębnia częściowa wielkopowierzchniowa (zwłaszcza w terenach górskich). Wybór powinien być indywidualny, uwzględniający specyfikę lokalną, zwłaszcza warunki siedliskowe. Przy wyborze rębni należy brać pod uwagę skład gatunkowy przyszłego drzewostanu (udział w nim buka).\nDrzewa typowane na nasienniki powinny być rozmieszczone możliwie równomiernie, gdyż obsiew ciężkonasiennego buka zachodzi głównie w obrębie rzutu korony (samosiew dolny). Typując nasienniki należy zwracać uwagę na jakość drzew: preferować osobniki o prawidłowym pokroju (niedopuszczalne są takie wady jak wielokrotne rozgałęzienia pędu głównego, skręt włókien) i późno rozwijające się wiosną.\nUzupełniający obsiew buka po przygotowaniu gleby na powierzchni nie odnowionej w cięciu obsiewnym\nSłabe obsiewy są z reguły bezużyteczne dla uzyskania zadowalających wyników odnowienia naturalnego buka, zaś bardzo obfite mogą prowadzić do powstania litych buczyn na dużych obszarach (zwłaszcza w rębni IIa). W zasadzie buka należy odnawiać, wykorzystując pojedynczy rok nasienny.\nDla otrzymania odpowiedniego zagęszczenia siewek, opad zdrowej bukwi powinien wynosić co najmniej 70-100 pełnych nasion/m2. W przeciętnych warunkach trzeba ok. 20 siewek/m2, aby odnowienie się udało.\nWzrost podrostów podczas cięć odsłaniających\nPo powstaniu nalotów (w jednym roku lub wyjątkowo z dwóch kolejnych lat nasiennych) i ich umocnieniu się należy przystąpić do pierwszych cięć odsłaniających, nie wcześniej niż 2 lata po zakończeniu obsiewu. Z wiekiem światłożądność buka rośnie. Kryterium pilności jest pokrój drzewek: jeśli przybierają formę "parasolowatą", brak dynamicznego wzrostu na wysokość, architektura koron wskazuje na stagnację (przewaga krótkopędów nad długopędami) należy niezwłocznie wykonać kolejne cięcie.\nPokrój korony świadczy o warunkach świetlnych i stanowi przesłankę do wykonania cięcia odsłaniającego\nPo osiągnięciu przez nowe pokolenie buka względnej stabilności i odporności na szkodliwe czynniki abiotyczne i biotyczne, należy przystąpić do kolejnych nawrotów cięć odsłaniających i wreszcie - po osiągnięciu ok. 2 metrów wysokości - do cięć uprzątających. Należy je wykonać w sposób minimalizujący szkody w odnowieniu (stare buki mają często bardzo rozbudowaną koronę), najlepiej podczas śnieżnej zimy.\nPo uprzątnięciu ostatnich starych drzew, należy wyrównać luki, porządkując ich kształt oraz regulując wymiary stosownie do pożądanego udziału innych gatunków w składzie drzewostanu. Odnowienia luk należy wykonać pamiętając o zwykle dużej dynamice wzrostu na wysokość i konkurencyjności buka, stosując wyrośnięte sadzonki gatunków światłożądnych, kształtując w ten sposób zróżnicowaną strukturę wysokościową młodego drzewostanu.\nCięcia uprzątające należy przeprowadzić po uzyskaniu przez odnowienia buka wysokości ok. 2 m


Przemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 1 > 12-15\nPrawie 10 lat funkcjonowania Polski w strukturach Unii Europejskiej korzystnie wpłynęło na rozwój wymiany handlowej produktami rolno-spożywczymi. Świadczą o tym bardzo dobre wyniki handlu zagranicznego. W całym okresie członkostwa Polski we Wspólnocie Europejskiej wartość eksportu produktów rolno-spożywczych zwiększyła się czterokrotnie, a importu trzyipółkrotnie, natomiast saldo obrotów wzrosło aż...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 1 > 20-24\nProducenci żywności, napojów alkoholowych i bezalkoholowych oraz wyrobów tytoniowych stanowili ponad 10% przedsiębiorstw i grup kapitałowych z Listy 2000 polskich przedsiębiorstw. Udział tej grupy w obrotach wyniósł ok. 5%. Znaleźli się na niej reprezentanci wszystkich branż przemysłu spożywczego. Ich udział w obrotach poszczególnych sektorów często przekraczał 50%. W 2011 r. zwiększyła się w porównaniu...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 1 > 26-29\nrace nad uregulowaniem sposobu stosowania oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych trwają od ponad dziesięciu lat. Pierwotne założenia przedstawione w propozycji Komisji Europejskiej zostały w znacznym stopniu zmienione w toku prac, w które zaangażowane były wszystkie zainteresowane strony. Niektóre zapisy zostały też zmodyfikowane ze względu na interes podmiotów branży spożywczej. Po kilku latach stosowania...\nNutrigenomika - nowe narzędzie spersonalizowanego żywienia\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 1 > 2-6\nNutrigenomika i nutrigenetyka są to szybko rozwijające się nauki z pogranicza genetyki i nauk o żywności i żywieniu. Ogromny postęp w metodyce badań oraz rozwój stosowanych metod badawczych, znacznie skróciły czas i koszty badań genetycznych. W artykule przedstawiono przykłady polimorfizmu pojedynczego nukleotydu (SNP) wykorzystywane komercyjnie do szacowania ryzyka wystąpienia określonych chorób...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 2-5\nWzrost zużycia zbóż na cele paszowe oraz energetyczne będzie przyczyną utrzymania się napięcia i wysokich cen zbóż na rynku światowym. Na ceny żywności pochodzenia zwierzęcego będą miały wpływ wysokie koszty produkcji. Rynek mleka będzie w dekadzie 2011-2020 jednym z najszybciej rozwijających się rynków żywnościowych. Znacznie wolniej będzie rozwijał się rynek mięsa, zwłaszcza w krajach wysoko rozwiniętych...\nSystem identyfikowalności - monitorowanie bezpieczeństwa produktów\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 38-40\nW artykule przedstawiono pewne rozwiązanie, które nie jest produktem informatycznym dostępnym z półki, lecz wynikiem projektu badawczego Instytutu Logistyki i Magazynowania, pt. "Modelowe rozwiązanie procesu śledzenia pochodzenia towarów żywnościowych w łańcuchach dostaw". Opracowany w ramach projektu model traceability zapewnia poprawę efektywności działania przedsiębiorstwa w obszarze...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 6-9\nDo XIII edycji rankingu Gazele Biznesu zakwalifikowało się 232 producentów artykułów spożywczych i napojów - była to liczba zbliżona do liczby w latach poprzednich. Stanowiły one 5,3% najbardziej dynamicznych małych i średnich firm przemysłowych. Było ich o 0,9 pkt% mniej niż w XII edycji, a wynikało to z dużego wzrostu ogólnej liczby firm objętych rankingiem (z 3779 w 2011 r. do 4342 w 2012 r.)....\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 16-18\nMikrobiologiczna ocena żywności jest istotnym narzędziem kontroli jej bezpieczeństwa i jakości. Dlatego istotne jest stosowanie metod pozwalających na szybkie wykrycie i identyfikację mikroorganizmów patogennych oraz odpowiedzialnych za jej psucie. W artykule opisano biochemiczne metody identyfikacji mikroorganizmów, w tym zminiaturyzowane zestawy testów biochemicznych, systemy zautomatyzowane oraz...\nKontrole żywności - prawa i obowiązki przedsiębiorców. Przykładowy wyrok WSA\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 26-28\nZnaki towarowe - problemy rejestracji i używania\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 33-35\nW artykule omówiono sprawę rejestracji kształtu czekoladowego wielkanocnego zająca Lindt, którą rozstrzygał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, spór o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego "TRAVKA", który jest szczególnie interesujący z uwagi na występujący w tej sprawie polski akcent - sprzeciw uprawnionego do znaków towarowych z sylwetką żubra, a także zakończoną niepowodzeniem...\nM. Jakubowski, M. Sterczyńska, J. Dresner\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 22-25\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 29-32\nW artykule wymieniono ustanowione przez prawo składniki alergenne - jest ich 14. Na wstępie podano definicję alergii pokarmowej, przyczyny oraz najczęściej występujące objawy. Opisano również różnice pomiędzy alergią pokarmową a nietolerancją na produkty spożywcze. Omówiono zasady właściwego oznakowania alergenów na produktach spożywczych, zgodnie z obowiązującym prawem. Zasygnalizowano również mające...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 2 > 10-14\nDynamiczny rozwój badań z zakresu biologii molekularnej powoduje wzrost zainteresowania technikami molekularnymi w zakresie badań mikrobiologicznych. W artykule omówiono zalety i ograniczenia wynikające ze stosowania metod biologii molekularnej w mikrobiologii żywności. Dokonano selektywnego przeglądu technik o potencjalnym zastosowaniu w mikrobiologii żywności. Molekularne metody oznaczania i identyfikacji...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 3 > 25-29\nBiofilmy powstające na powierzchniach roboczych podczas produkcji żywności i zawierające bakterie patogenne oraz powodujące psucie się żywności stanowią istotne źródło wtórnych zanieczyszczeń mikrobiologicznych obniżających jakość i bezpieczeństwo żywności. W artykule omówiono mechanizm powstawania biofilmów na powierzchniach abiotycznych z uwzględnieniem właściwości biofilmów oraz czynników determinujących...\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 3 > 34-36\nSystem Colilert - postęp w analizie jakości mikrobiologicznej wody\nA. Otlewska, K. Dybka, D. Kręgiel\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 3 > 18-22\nAlternatywne metody badania stanu mikrobiologicznego wody oparte na technologii zdefiniowanych substratów stanowią doskonałe uzupełnienie metod referencyjnych, dostarczając istotnych informacji w krótkim czasie i umożliwiając podjęcie działania w sytuacjach krytycznych. W artykule opisano system Colilert-18/Quanti-Tray 2000 stanowiący przykład zastosowania technologii zdefiniowanych substratów, umożliwiający...\nR. Podolak, P. Kołakowski\nPrzemysł Spożywczy > 2013 > T. 67, nr 3 > 30-33\nW artykule omówiono definicje i przepisy regulujące żywność kwaśną i zakwaszoną taką jak soki, sosy, dżemy, galaretki itp. Jednak głównym celem artykułu jest charakterystyka oporności termicznej typowej mikroflory chorobotwórczej i gnilnej dla tej grupy żywności. Na podstawie charakterystyki wartości liczb D i z omówiono oporność termiczną wybranych mikroorganizmów mogących występować w żywności kwaśnej...\nT. 67, nr 12 (8)\nT. 67, nr 11 (10)\nT. 67, nr 10 (9)\nT. 67, nr 9 (10)\nT. 67, nr 8 (11)\nT. 67, nr 7 (8)\nT. 67, nr 6 (7)\nT. 67, nr 5 (8)\nT. 67, nr 4 (7)\nT. 67, nr 3 (7)\nT. 67, nr 2 (9)\nT. 67, nr 1 (6)\nOPAKOWANIA ŻYWNOŚCI (3)\nTRANSPORT WEWNĄTRZZAKŁADOWY (3)\nACIDIFIED FOOD (2)\nELEKTRONICZNY JĘZYK (2)\nELEKTRONICZNY NOS (2)\nMATERIAŁY AKTYWNE (2)\nMATERIAŁY INTELIGENTNE (2)\nPLATE HEAT EXCHANGE (2)\nPOLSKIE TOWARZYSTWO DIABETOLOGICZNE (2)\nSYTUACJA EKONOMICZNO-FINANSOWA (2)\nWORKS TRANSPORT (2)\nŻYWNOŚĆ KWAŚNA (2)\nADC SYSTEMS (1)\nANALIZA FMEA (1)


Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y - Kup na abMoto.pl\nRabat 38% Stara cena: 1137 zł\nOpony Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104 Y to opony letnie. Poza nazwą marki i modelu na oponie znaleźć można wiele cennych informacji na temat ich rozmiaru i dokładnej charakterystyki. Pierwsze trzy cyfry rozmiaru opony czyli w tym przypadku 225 odnoszą się do szerokości opony. Jest to wartość podana w milimetrach. Kolejne dwie cyfry, które widać po ukośniku charakteryzują profil opony, czyli stosunek wysokości opony do jej szerokości. W przypadku opisywanej opony Goodyear wysokość profilu wynosi 60, co oznacza, że wysokość boku stanowi 60 % szerokości opony. Ostatnią wartością jest wewnętrzna średnica opony odpowiadająca wysokości felgi, która jest wyrażona w calach. W przypadku opon Goodyear 225/60 R18 średnica pasujacej felgi wynosi 18 cali. Indeks prędkości dla opony Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 w rozmiarze 225/60 R18 został wyrażony literą Y, co pozwala na poruszanie się z maksymalną dpouszczalną prędkością na poziomie 300 km/h. Zgodnie z oznaczeniem indeksu nośności 104 na oponie Goodyear maksymalne obciążenie na oponę wynosi 900 kg.\nTest opon Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y\nOpinie o oponie: Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y są obecnie zbierane od naszych klientów. Jeżeli jesteś jednym z nich, zapraszamy do wyrażenia swojej oceny poniżej.\nProducent udziela 5 lat gwarancji na opony Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y\nZgodnie z informacjami zawartymi przez producenta, opony Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y spełniają następujące parametry: opory toczenia, przekładające się na spalanie paliwa - ocena C, zachowanie opony na mokrej nawierzchni - ocena A oraz poziom generowanego hałasu na zewnątrz auta, przy prędkości 80km/h - 71 decybeli.\nJak kupić opony Goodyear Eagle F1 Asymmetric 5 225/60 R18 104Y na raty?


Wydarzenie, jak się wydaje | Muzyka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nKadr z teledysku do piosenki „Nie wiesz nic”\nPaszport Polityki, komiks o „życiu i twórczości”… Rosnąca sława Pablopavo do tej pory nie wysadziła jego ego na orbitę. I nie sądzę, żeby kiedykolwiek miało się tak stać. To nie ten model. Pablopavo lubią niemal wszyscy. Przynajmniej ci, którzy mieli okazję go słyszeć, widzieć na koncercie, przeprowadzać wywiad lub śledzić wypowiedzi publiczne. To obecnie chyba dyżurny spoko koleś polskiej piosenki. Na temat polityki, sportu czy kultury wypowiada się rozsądnie, autorsko i barwnie. Sympatię zdobywa wizerunkiem zwykłego gościa w czapeczce z podobizną Kazimierza Deyny czy swoim lekko oldskulowym szykiem, odpornym na modowe kaprysy.\nCiału najbliższa koszula, a Pablopavo potrafi kupić słuchacza prostymi historiami. Zacytuję znajomego: to piosenki, które przeglądają się w lokalnych kałużach, zamiast oglądać się na Zachód. O swoich bohaterach śpiewa po chrześcijańsku – z empatią tym większą, im niżej w hierarchii społecznej się znajdują. Prędzej napisze tekst (lub pięć) o piciu piwa w barze Grażynka niż wyda z siebie zbitkę psychologicznych banałów. Rzuci ze sceny absurdalną historyjką. Zbije piątkę z piłkarzem Dariuszem Dziekanowskim, którego unieśmiertelnił w piosence „Telehon”. Jest jednocześnie chodzącą studnią odwołań literackich, czym zyskuje punkty u dziennikarek, studentów polonistyki i krytyków muzycznych zorientowanych na literacką wartość tekstów.\nPablopavo potrafi kupić słuchacza prostymi historiami. To piosenki, które przeglądają się w lokalnych kałużach, nieoglądające się na Zachód\nCi, którzy nie znoszą jego muzyki czy kreacji artystycznej (zdecydowana mniejszość), robią to z niemal tych samych powodów co fani: ostentacyjnej literackości tekstów, muzyki odwołującej się do dwóch przeklętych nurtów (reggae i miejskiego folku) czy (ich zdaniem oczywiście) monotonnych aranży oraz braku interesujących kombinacji akordów. Można ewentualnie nie trawić teatralności w basowym głosie Sołtysa, kojarzącej się z bardem opowiadającym historię na kwartyrniku (tak w ZSRR nazywano domówki z muzyką na żywo). W końcu męczyć może granie kartą autentyczności, „życiopisania”, doświadczeń zbieranych na ulicach i w barach. To tylko kreacja – ale w jej ramach mamy wierzyć, że to sam Pablopavo rozmawiał z „Jurkiem Mchem”, a historię kochanków ze „Złota” zna co najmniej z drugiej ręki.\nLast but not least – wszechobecna lokalność, w której balansuje na granicy maniery. Można nawet podejrzewać, że Miasto Stołeczne Warszawa dało Pablopavo jakiś grant twórczy, tak zaciekle opiewa on lokalne blokowiska i śmietniki. Jestem w stanie zrozumieć, że dla niektórych wysokie stężenie Hrabala w tekście piosenki to okoliczność naprawdę nie do przejścia.\nDyskografia Pablopavo od 2009 roku urosła już o siedem płyt (cztery z Ludzikami, dwie z Praczasem oraz jedna solo). Płyty wydawało w tym czasie również dancehallowe Vavamuffin, z którego wywodzi się i którego nadal jest częścią Sołtys. Pablopavo nagrywa więc często i jest gadatliwy. Z autopsji wiem, że pielęgnowanie własnych blokad twórczych przynosi raczej złe skutki. Sołtys natomiast prezentuje rygorystyczną etykę pracy. Jest fabryką piosenek, działającą od lat na pełnych obrotach. Jednocześnie językiem posługuje się w sposób osobliwy, autorski. Niekiedy irytuje, częściej jednak ociera się o mistrzostwo Polski (jak kto woli: świata). Widać to, gdy celowo w piosenkach popełnia błędy językowe – „jeśli to nie twoje pierwsze Ludziki / to wiesz, że robię błędy w odmianie palcy”. Gdy masz swój język i potrafisz go narzucić odbiorcy – jesteś panem sytuacji.\nZ produkcją na wysokich obrotach, wydawaniem płyty za płytą, wiąże się jedno ryzyko – sito selekcji potrafi być zbyt rzadkie. Albumy Pablopavo są spójne pod względem okładek czy specyficznej poetyki tytułów („Telehon”, „Polor”, „Ladinola”, „Tylko”, „Wir”). Każdy jego longplay zawiera też jakiś feler. Na przykład na świetnych „10 piosenkach”, trafiło się wtórne muzycznie „Zostawcie kino Moskwa”, którego nie ratuje słuszne przesłanie. Na „Ladinoli” jest za to „Zima” – miejski folk z pulsacją ska pasujący raczej do płyty Strachów Na Lachy albo do imprezy z cyklu balkan disco (i nie jest to komplement).\nCałość jednak jak na ponadgodzinny materiał jest zaskakująco wyrównana. Stąd być może fani Pablopavo przerzucają się w dyskusjach na fejsbuku piątkami swoich ulubionych utworów z „Ladinoli” – niemal się nie powtarzając. Każdy ma tu swoich faworytów.\nTo chyba pierwsza płyta, na której Pablopavo i Ludziki porywają się na coś w rodzaju myśli przewodniej. Jak przystało na rzecz niemal koncepcyjną, longplay zawiera nawet swoją mitologię. Nagrywany był w Bieszczadach, w odosobnieniu, wśród przyrody, co miało wpłynąć na jego klimat. Może to efekt braku warszawskiego smogu, ale czuć tu na pewno przypływ weny – zarówno Ludzików (aranże, instrumentacje, poszukiwania stylistyczne), czyli zespołu towarzyszącego Sołtysowi, jak u niego samego jako tekściarza i wokalisty.\nMoże to efekt braku warszawskiego smogu, ale czuć na „Ladinoli” przypływ weny – zarówno Ludzików, czyli zespołu towarzyszącego Sołtysowi, jak u niego samego jako tekściarza i wokalisty\nTytuł „Ladinola” – wymyślone przez Ludziki słowo – brzmi jak egzotyczna muzyczna skala albo nazwa lokalu z kuchnią któregoś z mniej oczywistych europejskich krajów. Rzeczywiście to płyta, która nie może się zdecydować, czym jest. Niemal w każdej piosence (jest ich 17) Ludziki łączą ze sobą kilka stylistyk. Album rozkręca się powoli. Rozpoczynający wszystko utwór tytułowy jest po prostu zaproszeniem do słuchania („A jeśli słuchasz tego, czego życzę, na imprezie / Zatańcz z dziewczyną, która się najbardziej nudzi”). Podobny zabieg, kojarzący się raczej z dziecięcym recitalem, pojawił się zresztą na „10 piosenkach”, gdzie zespół Ludziki namawiał: „kup oryginalną płytę / to piwo za twoje se pykniem”. Potem powłóczący nogami „Ostatni dzień sierpnia”. Brzmi on i opowiada dokładnie o tym, na co wskazuje tytuł – spleenie 15-latka. Proustowską magdalenką jest tutaj melodia piosenki Fugees słyszana gdzieś z okna na Stegnach i zapach mokrego psa w windzie.\nNa trzecim indeksie zaczyna się właściwa część „Ladinoli”. Materiały promocyjne obiecywały flirt z muzyką latynoską. Słychać tu też inspiracje funkowe. „Blask”, jeden z najbardziej dynamicznych utworów Ludzików, jest jak podróż skuterem przez miasto latem, coś lekkiego i romantycznego, czego trudno nie polubić. Piosenka to zaledwie dwie zwrotki, ale życzę powodzenia w wyciskaniu z nich wszystkich sensów: „Pod oknami gra ręka bez pulsu / I gryzą nas psy niby łagodne/ Autobus mija nas zbaczając z kursu / To znowu o nas gadają języki pochopne”.\nTo zresztą jedna z obietnic tej płyty – tutaj po prostu toniemy w słowach. Słowach zyskujących drugą młodość, zaskakujących zbitkach, w wersach odsłaniających wciąż nowe warstwy. Jeśli ktoś lubi słowa – będzie to dla niego płyta na wiele przesłuchań i prawdziwy grower, album, który zyskuje na wartości z czasem. Balladowa „Zguba” opowiada o neurotycznej relacji. W tym utworze mój wskaźnik poetyckości wariuje: „jestem zguba, jestem zadra / niosę zgubę, porwany cień / jestem zguba, jestem zadra / a ty znowu znajdziesz mnie tu”, śpiewa Ola Bilińska. Właściwie każdy duet, w którym pojawia się ta wokalistka, wypełnia trudna do sprecyzowania chemia. Sołtys z kolei melorecytuje w zwrotce niczym warszawski Serge Gainsbourg z „Bonnie & Clyde” (a jeszcze bardziej niczym w wersji zespołu Luna z Laetitią Sadier).\nJeśli ktoś lubi słowa – będzie to dla niego płyta na wiele przesłuchań i prawdziwy grower, album, który zyskuje na wartości z czasem\n„Dom dobry” opowiada o życiu rodzinnym. Robi wrażenie nieoczywistość tekstu w połączeniu z podniosłą marszową kompozycją i postawnym wokalem Sołtysa. „Dom” brzmi trochę jakby Ludziki najpierw napisały tę piosenkę dla Ewy Demarczyk – jest patetyczna i poetycka – ale przez przypadek zaśpiewał ją ich kumpel. Nakreślony obraz jest daleki od sielanki, to zwykłe życie, rozczulająco kruche: „Dom jest cały z ciebie / sekrety w szufladach i w szafach cienie / szelest kocich łap i tupot małych nóg / jak krótko tu będziemy – nie wiem / codziennie przekraczamy próg / mamy lodówkę radio i piec / który rozgrzewasz nucąc coś / mamy nadzieję, strachy i chęć / murowany dom kruchy jak szkło”.\nNa „Ladinoli” pojawia się cały tłumek postaci. „Znałem pankowca, co poszedł w politykę / I się utopił / choć bywa w telewizji” – śpiewa Sołtys w „Znałem faceta”. „Znałem też siebie / Ale nikt siebie nie zna / Nawet jak miewa mocne alibi” – puentuje. W „Jestem” poznajemy publiczność, która przyszła na koncert Ludzików – od dzieciaka, który ma atak paniki w tłumie Pablopavo i Ludziki, „Ladinola”,\nKarrot Kommando 2017, po ćmy barowe i przypadkowych widzów. W „Oli” – poznajemy zdradzoną dziewczynę mającą „wszystkie rady świata w cieniu”. We „Wszystkich neonach” jeszcze inna dziewczyna, nieszczęśliwa porzucona „Ruda”, spotyka w centrum Warszawy ulicznego grajka: „na Chmielnej fałszuje pijany koleś / gitarę ma czarną, czarne ma myśli / i kruczy dech”. W „Toledo” – alkoholik z czterdziestoletnim stażem, w latach 70. „wylewający” jarzębiak, w 80. – żytnią, a w 90. – bolsa. Tytułowy „Adam” jest z kolei ochroniarzem w galerii handlowej, żyjącym samotnie na Grochowie: „Gasi peta w popielniczce z gołą babą / idiotyczny prezent jeszcze ze starej roboty / trzeba będzie w końcu to wyrzucić / i całe to mieszkanie radykalnie odchłopić”. Oparty na prostym motywie pianina „Człowiek ze snu”, jeden z minihołdów dla Warszawy, to w końcu sam Pablopavo – „jestem muzykantem, konfabulantem / lepię z szumu ulic kilkanaście nut”. Ten album to warstwa za warstwą, nawet jeśli to pozornie proste historie.\nDość niecodzienne jest to, że dwa miesiące po premierze „Ladinoli” wciąż się o niej rozmawia. To muzyka, która padła na podatny grunt – dumna ze swojej lokalności, przysłuchująca się rozmowom usłyszanym w tramwajach, na domówkach i w knajpach. Egzotyczna i jednocześnie dziwnie znajoma – jak ten tytuł. „W niszy nisz siedzi miś / chętnie napije się wina dziś / Puść sobie misia / Niech składa pieśni z zetlałych klisz” – to jeszcze raz Pablopavo z „Człowieka ze snu”. Kupcie oryginalną płytę. Niech lampkę za wasze se pyknie.\nmuzyka polska, muzyka alternatywna, Paweł Sołtys, Pablopavo, Karrot Kommando