Prawda - Vitam curare\nForum Vitam curare Strona Główna -> Katechizm -> Prawda\nWysłany: Wto 20:31, 26 Sty 2010\nPoczątek tematu skopiowałam z [link widoczny dla zalogowanych] . Na tym forum jest ukryty dział chrześcijański, działający pod nazwą bractwa św. Brendana, do którego dostęp można uzyskać rejestrując się na forum i zwracając do administracji (np. do z boku podpisanej) o przyłączenie do grupy. Ponieważ temat stworzyłam osobiście, czuję się uprawniona do skopiowania go.\nTemat, z którym noszę się od paru ładnych miesięcy, jak z rachunkiem sumienia trochę... ale też z perspektywą milutkiego poczucia, że oto znowu ktoś mnie zrobił w konia albo że - chcąc czy nie chcąc - stałam się przedmiotem czyjejś gry.\nChodzi o prawdę i jej brak. Czyli o półprawdy, ćwierćprawdy, promiloprawdy, kłamstwa... i tak aż do granicy bezczelności.\nAmeryki nie odkryję stwierdzając, że kłamstwo jest powszechne, a nogi ma znacznie dłuższe niż chciałaby mądrość ludowa. Kłamią (niemal) wszyscy, od dzieciaków w szkole, które co pięć minut przedstawiają nową wersję wydarzeń dotyczących faktu zaplucia schodów, po Ważnych Panów I Panie W Telewizji. Kłamie także z boku podpisana - ostatnio jednak doznając pewnego dyskomfortu i raczej posługując się (dość manipulacyjnie, fakt) promiloprawdami o różnym stężeniu.\nTymczasem, skoro Bóg powiedział, że jest Prawdą, czy rozmijanie się ze stoma procentami prawdy nie jest przy okazji rozmijaniem się z Bogiem?\nAle ale. Dekalog nie zawiera przykazania "nie będziesz kłamał", mówi jedynie o fałszywych świadectwach przeciw bliźniemu. Stary Testament pełny jest opisów bardzo manipulatorskich i czasami dość misternych gierek opartych na kłamstwie, a przedstawianych jako dobre, ewentualnie prowadzące do dobra Narodu, a zatem są to "akcje" pochwalane i nie wiem, czy nie zalecane... Teoretycznie wszyscy przyznają, że prawda jest dobrem, a kłamstwo złem. Praktycznie wcale nie jest to takie jasne, niestety, i łatwiej nam jakoś wejść w kłamstwo niż w przeciętne inne zło. Niestety.\nTak więc bardzo stare pytanie "co to jest prawda" ze swego cynizmu nic nie traci.\nCiekawa jestem, jak Wy to wszystko widzicie. I jak - jeśli w ogóle - radzicie sobie z tą powodzią kłamstwa, dookoła was i w sobie?\njak - jeśli w ogóle - radzicie sobie z tą powodzią kłamstwa, dookoła was i w sobie?\nJeśli o mnie chodzi, można powiedziec że sobie radzę. Niestety, nie powiem że nigdy nie kłamię, ale staram się tego nie robić. nie zauważyłam tez żeby ktos mnie bezczelnie okłamywał (oprocz reklam itp. ale o tym nie trzeba nawet mówić ). Myśle że po prostu nie warto się tym przejmować.\nStary Testament pełny jest opisów bardzo manipulatorskich i czasami dość misternych gierek opartych na kłamstwie, a przedstawianych jako dobre, ewentualnie prowadzące do dobra Narodu\nMyślę że to nie tak. Stary Testament był pisany przez ludzi, którzy mieli taką a nie inna mentalność. Dlatego prawdopodobnie można to odebrać jako sprzeczne czy falszywe.\nMoże wyjdę na jakiegoś pesymistę i w ogóle, ale uważam, że prawda w dzisiejszym świecie niemalże zanika. Często widzę kolesi, którzy kłamią w żywe oczy i jeszcze mają z tego frajdę. Co do samej prawdy - boli jak nie wiem co. I dlatego większość ludzi kłamie. Bo po co mają słyszeć od sąsiada/rodziny/whatever, że są beznadziejni albo nie wiem co (nawet, jeśli w rzeczywistości tak jest). Kłamstwo jest wygodne i tyle.\nAle ale. Dekalog nie zawiera przykazania "nie będziesz kłamał", mówi jedynie o fałszywych świadectwach przeciw bliźniemu. Stary Testament pełny jest opisów bardzo manipulatorskich i czasami dość misternych gierek opartych na kłamstwie, a przedstawianych jako dobre, ewentualnie prowadzące do dobra Narodu, a zatem są to "akcje" pochwalane i nie wiem, czy nie zalecane...\nJak to się mówi - cel uświęca środki. IMHO te "fałszywe świadectwo" to kłamstwo w żywe oczy, a nie takie niewinne kłamstewko. :kanapa:\nA ja nie wiem z kolei co to jest kłamstwo. Bo wg mnie prawda jako taka istnieje niezachwiana jak platońska idea. To my zniekształcamy ją w swoich głowach. Czyli to co mówimy/myślimy nie pokrywa się z nią w 100%. Czy to jednak oznacza, że zawsze kłamiemy?\nCzy na przykład stwierdzenie "półprawda" to to samo "półkłamstwo"? Ile jest takiej sytuacji, że czasem nawet nie mamy możliwości udowodnić prawdziwości twierdzeń, choć wewnętrznie wiemy co jest właściwe. Mam czasem wrażenie, że żyjemy w tak zmanipulowanej rzeczywistości, że nic nie jest "prawdziwe" do końca. I czasami mnie to przeraża. Bardzo.\nNachodzą mnie czarne myśli, że taki orwellowski "Rok 1984" trwa. Nie ma to jak nadmierny pesymizm :kwasny:\nCzyli o półprawdy, ćwierćprawdy, promiloprawdy, kłamstwa... i tak aż do granicy bezczelności.\nNie ma czegoś takiego jak półprawda, ćwierćprawda, promiloprawda czy ta ostatnia prawda. Choć ta ostatnia to jest chyba najbliższa istnieniu, bo sama w sobie jest określeniem kłamstwa. A to istnieje.\nA tak przy okazji - dlaczego nie mówimy półkłamstwo, ćwierćkłamstwo? Przecież jeśli coś miałoby być półprawdą, to byłoby też półkłamstwem. Ale zawsze nazwiemy to półprawdą.\nNo bo całą gamę odmian prawdy wymyślił sobie człowiek dla zagłuszenia sumienia. Skłamał, ale przecież jak to człowiek - przyznać się nie przyzna. Więc wymijająco uzna, że to była półprawda, a skoro prawda, to czym się przejmować? Więc się już nie przejmuje.\nA kłamstwo to kłamstwo - bez względu na to, jakie są jego rozmiary. I czy jest usprawiedliwione (no, jak jakieś okoliczności łagodzące czy są), czy nie - dalej jest to kłamstwo. A z wszelkich jego określeń to nas potem ten u góry będzie rozliczał. A rozliczy na pewno.\nAmeryki nie odkryję stwierdzając, że kłamstwo jest powszechne, a nogi ma znacznie dłuższe niż chciałaby mądrość ludowa.\nNo bo ludzie ślepi są i sami oszukując, oszukiwać się dają. Ale Jego nie oszukamy, a to świadczy o tym, że w końcu te nogi okażą się krótkie\nDyplomatycznie mówiąc, nie rozmijanie się z rzeczywistym stanem rzeczy. Bez względu na to, czy tym rzeczywistym stanem rzeczy jest przyczyna zatkania zlewu czy naszej oceny nowej kiecki koleżanki.\nI jak - jeśli w ogóle - radzicie sobie z tą powodzią kłamstwa, dookoła was i w sobie?\nOględnie mówiąc to smutne. Sama też nie zawsze mówię prawdę. Wiem, że ludzie mnie czasem oszukują. I jak prawda wychodzi na jaw, mam do nich uraz. Ale raczej wybaczam (chyba, że ukrywaliby coś potwornego), bo sama lepsza nie jestem. A kwestia późniejszego obdarzenia zaufaniem, to całkiem inna sprawa. Bo ciężko jest.\nMoże wyjdę na jakiegoś pesymistę i w ogóle, ale uważam, że prawda w dzisiejszym świecie niemalże zanika.\nŚwięta racja. W zasadzie, to trudno jest obecnie zdefiniować, czym jest prawda. Dlaczego? Otóż osoby, które kłamią twierdzą, że mówią prawdę. W takim razie osoby, które mówią prawdę, kłamią. Prawda to coś, co można czymś uzasadnić, jakieś stwierdzenie faktu. Obecnie możemy przyjrzeć się arenie politycznej. W naszym "cyrku" posłowie nieraz kłamią wmawiając innym, że wszystko co wyszło z ich ust jest czystą prawdą. Robią większości "pranie mózgu", przez co bardzo trudno stwierdzić, kto ma rację i tym samy co jest w rzeczywistości prawdą.\nMój profesor mawia, że prawda to jest to co na wykładzie.\nMawia również, że (na teście) prawdą jest ta odpowiedź, która wydaje się bardziej prawdopodobna.\nMoże zabawnie to brzmi, ale zabawne nie jest.\nCiężko jest zdefiniować prawdę, łatwiej powiedzieć, że kłamstwo to jest świadome przeinaczanie faktów w celu uzyskania jakiejś korzyści. Ale czym jest prawda? Mówienie prawdy ma momentami gorsze konsekwencje niż powiedzenie półprawdy czy też całkowite skłamanie. Bo chociażby sytuacja: koleżanka ma nowy żakiet, pyta się Ciebie co o nim sądzisz. Zakładamy, że nie pasuje, że dziewczynę pogrubia i nie ładnie się komponuje akurat dzisiaj do spodni/spódniczki i fryzury. Więc co, można powiedzieć prawdę czyli to co napisałam wyżej. Można skłamać i powiedzieć, że wygląda w tym rewelacyjnie! Można też powiedzieć, że 'wiesz nie mój kolor, ja bym się w takim źle czuła'. I czym jest to ostatnie? Kłamstwem? Nie do końca. Prawdą? Też nie bardzo. Jakimś wyjściem pośrednim półprawdą, półkłamstwem, dyplomacją.\nPrzykładów kiedy używamy czegoś pomiędzy prawdą a kłamstwem jest mnóstwo. Kolejny: znamy zakochanie w jakie popadła pewna nasza dobra znajoma i nagle dowiadujemy się czegoś przerażającego o jej facecie. W trakcie rozmowy z nią, temat nagle schodzi na dość bliski, a my pełni jesteśmy wątpliwości. Powiedzieć wszystko co wiem dobrej znajomej, sprawić jej tym przykrość, narazić się przynajmniej w pierwszym odruchu na odrzucenie. Czy może powiedzieć tylko coś co, sprawi, ze dzwony zadzwonią, ale nie wiadomo w którym kościele. A może nic nie mówić?\nWszędzie rozchodzi się o prawdę. O ilość przekazywanych prawdziwych informacji i sposób dawkowania. To tak samo jak z tabletkami.\nJedni co prawda, zawsze powiedzą nam prawdę, jakkolwiek tragiczna by nie była, inni natomiast w tych najtrudniejszych sprawach powiedzą tylko część prawdy, resztę przemilczą dzięki czemu nie przeżyjemy szoku.\nPrawda jest rzeczą trudną, ale konieczną do życia. Dlaczego konieczną? Jakbyśmy się czuli gdyby wszystko co wiemy nie było prawdą? Tylko kłamstwem? Z tego jednak co wiadomo, człowiek który kłamie, nie nie mówi prawdy całej/częściowej, ale kłamie, opiera kłamstwo na swojej wyobraźni, swoich myślach i przeżyciach, tylko zmienionych, dlatego czasem z przesianego kłamstwa można się czegoś dowiedzieć, choćby o osobie, która kłamie.\nCzym jest więc prawda? Może mój profesor miał rację, może to jest to co jest bardziej prawdopodobne. A może prawdą jest to co on mówi na wykładzie. Ja muszę uwierzyć, że każde jego słowo jest prawdą, albo, że za bardzo się z nią nie rozmija.\nTak samo słuchamy najbliższej rodziny i osób, które kochamy i którym ufamy. Wierzymy że to co mówia jest prawdą, bo mamy niejasne (mniej lub bardziej racjonalne wrażenie), że nie oszukiwaliby nas.\nJa czasem mówię prawdę, czasem mówię jej część, czasem zdarza mi się wymyślić takie kłamstwo, które będzie bardzo bliskie rzeczywistości, ale które nie będzie miało na celu pogrążenie kogoś, ani tym bardziej zranienie, ale raczej uzyskanie dla mnie pewnej rzeczy, albo informacji.\nZ drugiej strony jestem świadoma, że pewne rzeczy które wiem, mogą nie być prawdą, ale to już jest ryzyko istnienia możliwości zmieniania faktów.\nCzym więc jest prawda?\nStwierdzę jedynie, że jest.\nJedno ino jest prawda, panocku kochany\nChoć i w trzek osobach zafiksowano\nTys prowda, świnto prowda i goovno* prowda\nI kożdom tys kłamstwem sprośnym zwać się da\nNie zmacosz jej, panocku, jak maco sie kota\nbo prawda bardziej jest pazurzasto - niecnota\nI nie bydzie tys prowda sie ciebie czymoć choby pies\nBo prowda jest wzglyndno jak kobita - rób co chces\nA nie ujrzysz na ślipia prowdy prawdziwej\nTakie to, panocku, na świecie dziwy...\nJędruś Bonifac Hajka-Machajka-Przerwa-Góńsienica-Tetmajer "Doprowdy o prowdzie" z tomiku Smreczyna przez ceprów podeptano cicho kwili.\n*)Musiałem zmienić, bo autokorekta zmieniła mi na "odchody" Tak poprawiać jednego z największych wieszczy polskich?! Wstyd.\na ja na to napisał:\nNie wydaje mi się, żeby prawda była dyskutowalna. Nie wiem, czy zależy mi na dyskusji, czy bardziej na waszych odczuciach i może przekazaniu doświadczeń. Tak się składa, że dziś znów ktoś mnie okłamał - wrednie, bezczelnie, w tak zagmatwany sposób, że - chociaż wiem, że otrzymałam zręczne kłamstwo - dotąd nie wiem, gdzie jest w tym wszystkim prawda i jaka jest.\nI teraz naprawdę nie wiem. Nie była to ani rzecz ważna, ani specjalnie istotna. Nic z powodu całej awantury nie straciłam. A mimo to jest mi potwornie głupio, i żal, i wstyd. Nie wiem, może jestem nadwrażliwa, może cierpi mój egoizm - jak oni mogli _mnie_ tak potraktować . Przy tym wszystkim - i przy całej powszechności kłamstwa - to ja już naprawdę tracę głowę. I dlatego pytam bardziej niż poddaję pod dyskusję - co Wy o tym wszystkim myślicie? Czy w ogóle ktokolwiek jeszcze mówi prawdę? Inaczej: czy warto wierzyć ludziom? Czy może mnie pogięło i wymagam nie wiadomo czego?\nW filozofii prawd jest milion - i dlatego nie do końca mnie to interesuje. Zapewne gdyby osoba, która dziś mnie okłamała, znalazła sobie dogodną filozofię, okazałoby się, że wszystko jest OK... W religii chyba prawda jest jedna. Dlatego może stanowić fundament. I właśnie dlatego może i ten mój żal, i poczucie moralnego kaca. Bo to chyba nie tak ma być, panie Iks.\na w ogóle to całą resztę mam w... podpisie.\nDla wyjaśnienia: na tamtym forum w podpisie mam angielską wersję Tomasza z Akwinu: "Truth Himself speaks truly or there's nothing true".\nŁatwiej jest mówić o kłamstwie niż o prawdzie, na początek rozróżniając 2 pojęcia - kłamstwo i fałsz. To drugie to stan logiczny oznaczający brak prawdy, natomiast kłamstwo ma miejsce wtedy gdy występuje niezgodność z przekonaniami mówiącego. Czyli: przedstawiciel handlowy zachwalający lipny towar kłamie, jeśli wie że towar jest lipny. Kłamstwa nie ma jeśli jest przekonany o tym że towar jest świetny (choć obiektywnie patrząc jest lipny). Tak przynajmniej twierdzi filozofia/logika.\nPolecam też informacje na temat tzw. paradoksu kłamcy (paradoks Eubulidesa) - daje do myślenia wszystkim i to od starożytności.\nPrawda jest dziś takim samym towarem deficytowym jak np autorytety, zaufanie, miłość czy bezinteresowność. Osobiście jestem w jakimś tam stopniu zdegenerowanym cynikiem ( ) i z powodzią kłamstwa radzę sobie dzięki nieufności i braniu duuużej poprawki na wszystko co usłyszę. Nie jest to najlepsze wyjście, ale cóż - resocjalizować nikogo nie zamierzam.\nWłaśnie tłumaczę tekst formacyjny o pokucie - i tak mi się skojarzyło że jedyny środek na własne kłamstwo to pokuta, czyli wyznanie własnej nieszczerości i przebaczenie tym którzy zachowali się nieszczerze w stosunku do ciebie. Bo nieszczerość w zasadzie jest jedna i wszyscy w niej siedzimy jak w jednej łodzi (a nie jest tak że jest dużo łodzi i czyjaś jest większa a czyjaś mniejsza).\nCo do kłamstwa innych ludzi w stosunku do mnie to naprawdę nie wiem co powiedzieć. Nie zauważam wokół siebie powodzi kłamstwa (pomijając oczywiście "Wielki Świat" z jego politykami, media, reklamami itp). Ludzie wokół mnie bywają nieszczerzy - tak samo jak ja - na przykład większość z nas boi się wyznawać swoje błędy i stara się wyglądać lepiej niż jesteśmy. Ale nie myślę że ktoś specjalnie do mnie mógłby skłamać. Po pierwsze, ludzi w moim otoczeniu nie są kłamliwi, po drugie to kłamstwo i tak nie miałoby sensu bo ode mnie w niczyim życiu nic nie zależy.\nNo, u nas to się nazywa "mieszkać w wieży z kości słoniowej i nosić różowe okulary"\nWysłany: Wto 20:37, 26 Sty 2010\nPrawd jest wiele - powiedziała mi ostatnio pewna osoba. I miała rację. Bardzo podoba mi się to, co napisała Feadin. I rozumiem, o co chodzi Adaneth.\nDlaczego ktoś nas okłamuje? Bo.. bo w jego mniemaniu nie okłamuje nas, tylko nie mówi wszystkiego. Dal mnie na jedno wychodzi. Kiedy ten ktoś o czymś myśli tak a mi powie co innego, co w sumie też myśli, ale co wyklucza tamto pierwsze, to okłamuje mnie? To wszystko takie zagmatwane jest, że nie da się jednoznacznie..\na ja znowu napisał:\nTia. Zwłaszcza kiedy kopie dołek pod zupełnie kimś innym i w ramach robionej tamtej osobie złośliwości przy okazji kopniaka dostajemy - chyba za niewinność - także my. Albo kiedy kłamiący ratuje własny tyłek. Albo - jakie to altruistyczne! - tyłek kolegi z tego samego ugrupowania. Jeśli ugrupowanie polityczne jest, to nie tylko altruistyczne, ale i patriotyczne takie... i wtedy to już na pewno w swoim mniemaniu nas nie okłamuje.\nLudzie, czy do końca już po.....ło się dobro i zło?\n:cenzura na 20 linijek wyrazów niecenzuralnych:\nWiecie do czego to wszystko?\nAlbo kiedy kłamiący ratuje własny tyłek. Albo - jakie to altruistyczne! - tyłek kolegi z tego samego ugrupowania. Jeśli ugrupowanie polityczne jest, to nie tylko altruistyczne, ale i patriotyczne takie... i wtedy to już na pewno w swoim mniemaniu nas nie okłamuje.\nAdaneth, więc sądzisz, że kłamstwo w żadnych okolicznościach nie może być usprawiedliwione?\nPrzepraszam, ale ja nie wierzę w bezwzględne dobro i zło, wszystko zależy od okoliczności. I od samego zainteresowanego, bo co dla jednego jest prawdą, dla innego będzie wyssaną z palca bzdurą, i wcale nie umniejsza to szczerości tej pierwszej osoby. To, co jednemu sprawia ból, drugiego cieszy, a jeszcze innego inspiruje. Nie generalizujmy.\nznowu ja napisał:\nNie wiem. Wydaje mi się, że kłamstwo nie może być usprawiedliwione w żadnym razie, jeśli jest środkiem do jakiejkolwiek tak zwanej realnej korzyści, dla pognębienia kogokolwiek albo dla uratowania własnej skóry przed zasłużoną karą, którą jeszcze 200 lat temu honor nakazałby spokojnie przyjąć. Chyba inną kategorią są kłamstwa z litości, w dobrej wierze - te można próbować usprawiedliwiać.\nTemat dlatego umieściłam w FSB, że jednak najbardziej interesuje mnie chrześcijański pogląd na sprawę - także w odniesieniu do Dekalogu i Biblii - pisałam o tym na początku - to właściwie 10 przykazań dopuszcza kłamstwo czy nie?\nNie wiem. Wydaje mi się, że kłamstwo nie może być usprawiedliwione w żadnym razie, jeśli jest środkiem do jakiejkolwiek tak zwanej realnej korzyści, dla pognębienia kogokolwiek albo dla uratowania własnej skóry przed zasłużoną karą, którą jeszcze 200 lat temu honor nakazałby spokojnie przyjąć.\nNo... to kryterium akurat odnosi się do wszystkiego, nie tylko do kłamstwa A tak z ciekawości, jeśli spojrzeć w drugą stronę, jak potraktowałabyś szczere słowa, które komuś niszczą życie bez żadnego sensu ani celu, ani też korzyści dla mówiącego?\njak potraktowałabyś szczere słowa, które komuś niszczą życie bez żadnego sensu ani celu, ani też korzyści dla mówiącego?\nJako motywację do zmiany czegoś w tym niszczonym życiu na lepsze?\nChyba inną kategorią są kłamstwa z litości, w dobrej wierze - te można próbować usprawiedliwiać.\nA nawet jeśli 10 przykazań (nie można napisać, że dopuszcza ale) nie zabrania kłamstwa to co? Kłamać?\nPrawda wyzwala, czego doświadczyłem, a kłamstwo pęta, jakiekolwiek, czego też wiele razy doświadczyłem (brzmi trochę koheletowato, choć się nie umywam). Wnioski: nie kłamać.\nna to znowu ja napisał:\nW zasadzie komplementy, jako fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu, pod łamanie Dekalogu podlegają.\n"Jeden drugiego" - znaczy obcych wolno? A może wręcz należy?\nPytam poważnie. Bo wiele w Biblii przykładów "robienia w konia" nieprzyjaciół, gdzie dobro wygrywało przy pomocy podstępu i - bądź co bądź - kłamstwa. A podobno cel środków nie uświęca. Więc jak? Czy i to należałoby rozpatrywać jako "zwiększone wymagania" Nowego Prawa - zwiększone wobec starego, vide kazanie na górze?\nWysłany: Wto 20:40, 26 Sty 2010\nImo nie zawsze. Jeżeli facet mówi kobiecie "pięknie dziś wyglądasz" i rzeczywiście w jego opinii pięknie wygląda, to przecież nie skłamał. Jeżeli zaś mówi "pięknie dziś wyglądasz", a w rzeczywistości dusi w sobie pytanie "co za kretyn układał ci dziś fryzurę", no to faktycznie skłamał.\nKomplement może być kłamstwem, ale wcale nie musi.\nBo wiele w Biblii przykładów "robienia w konia" nieprzyjaciół, gdzie dobro wygrywało przy pomocy podstępu i - bądź co bądź - kłamstwa. A podobno cel środków nie uświęca.\nJa bym to - jak już zresztą ktoś proponował - zwaliła to na inną mentalność ludzi tamtych czasów. Wiele się zmieniło, jesteśmy o parę epok mądrzejsi i teoretycznie powinniśmy więcej rozumieć. Moim zdaniem nie ma sytuacji, w której kłamstwo nie będzie złe. To my próbujemy sobie wmówić, że kłamstwo nie zawsze jest złe, bo jest nam wstyd i czymś trzeba się usprawiedliwić.\nBo wiele w Biblii przykładów "robienia w konia" nieprzyjaciół, gdzie dobro wygrywało przy pomocy podstępu i - bądź co bądź - kłamstwa. A podobno cel środków nie uświęca. Więc jak? Czy i to należałoby rozpatrywać jako "zwiększone wymagania" Nowego Prawa - zwiększone wobec starego, vide kazanie na górze?\nNie zapominajmy, że Jezus nie neguje prawa żydowskiego. On je udoskonala. Skoro kiedyś, żeby pokonać niewiernych, ocalić kraj itp. trzeba było odwołać się do zdrady i kłamstwa, tak teraz wystarczy sama miłość. Co z tego, że ktoś tam ma to gdzieś? Kłamstwo i zdrada zawsze były obecne w życiu ludzkim. Jezus to zmienił. Jest tylko jeden problem. Kilkaset lat po Jego śmierci człowiek wraca do tych metod.\nMoim zdaniem nie ma sytuacji, w której kłamstwo nie będzie złe. To my próbujemy sobie wmówić, że kłamstwo nie zawsze jest złe, bo jest nam wstyd i czymś trzeba się usprawiedliwić.\nSkrajne stanowisko. Kłamstwo w dobrych intencjach też jest złe? Jak słowa, które człowieka wyciągną z depresji, uratują mu życie, zainspirują do czegoś, mogą być złe? Chyba się nie dogadamy\nJezus to zmienił. Jest tylko jeden problem. Kilkaset lat po Jego śmierci człowiek wraca do tych metod.\nKilkaset lat? Optymistycznie szacujesz\nJak słowa, które człowieka wyciągną z depresji, uratują mu życie, zainspirują do czegoś, mogą być złe?\nPrzepraszam, a dlaczego z góry zakładamy, że my tego człowieka z depresją musimy okłamywać? Prawda boli, ale przecież na pewno jest mnóstwo prawdziwych rzeczy, które można mu powiedzieć. Można przedstawić mu jakiś sposób na wyjście z sytuacji. Można pokazać mu jasne strony życia. Można go pocieszać na tysiąc różnych sposobów, naprawdę nie sądzę, że trzeba go okłamać. Pomyśl, co będzie, jak ten człowiek się potem dowie, że jedyna osoba, która go wspierała, przez cały czas okłamywała go. Wtedy to wpadnie w prawdziwą deprechę i już nic mu nie pomoże, bo nawet, jak mu powiesz szczerą prawdę, to on wciąż będzie się bał, że to kłamstwo. Nie uwierzy. Okłamywanie nie jest wyjściem, ono prędzej czy później wszystko zniszczy. A zniszczyć jest znacznie łatwiej, niż odbudować.\ni znowu ja napisał:\nMogą. Jeśli są kłamstwem, mogą - z czasem, w miarę odkrywania, że nie są i nigdy nie były prawdziwe - wprowadzić w dużo gorszą depresję i zabrać to wszystko, co było taką piękną iluzją.\nOoo, teraz to walczymy dwa na jeden?\nNie twierdzę, że okłamywanie zawsze jest dobre i nie niesie ze sobą konsekwencji. Bo zawsze niesie, ale nie o to chodzi. Gdyby pod waszym łóżkiem schował się człowiek, a po chwili do pokoju wbiegła goniąca go z nożem w ręku osoba, pytając gdzie on się schował - kto powiedziałby prawdę? No, skoro kłamstwo zawsze jest złe i nie można go nigdy usprawiedliwić, to wybór jest chyba prosty, nieprawdaż? Nie znam żadnej z tych dwóch osób, więc z dwojga złego lepiej nie kłamać, żeby nie mieć później wyrzutów sumienia i wierzyć, że dobrze się postąpiło?\nDo czego zmierzam - przecież świat nie jest czarno-biały, nie można jakiejkolwiek wartości, zjawisku, czynności czy decyzji przypisywać jednoznacznie złych cech.\nAha, Nero - tak w sumie, to sypało się od samego początku, nie powiesz mi, że przez dwieście lat wszystko było idealnie i pokój na świecie ale to już offtop.\nnie można jakiejkolwiek wartości, zjawisku, czynności czy decyzji przypisywać jednoznacznie złych cech\nOczywiście, że można. :adancia:\nOsoba z nożem najprawdopodobniej o nic by nie pytała, tylko zabiłaby mnie, żeby nie mieć świadków, a potem spokojnie poszukałaby tego drugiego. Problemu moralnego nie widzę.\nAle oczywiście, że nie można wszystko zależy od kontekstu i odniesienia.\nAle pytam zupełnie poważnie - to sytuacja czysto hipotetyczna i średnio wiarygodna, ale gdyby przykład był mniej hardkorowy, powiedziałabyś prawdę wiedząc, że niesie ona ze sobą przykre, nieodwracalne i mocno destrukcyjne konsekwencje dla drugiej osoby? Ja nie. I tyle. W mojej hierarchii wartości druga osoba stoi wyżej niż prawda.\nWysłany: Wto 20:43, 26 Sty 2010\nna co znowu ja napisał:\nW kontekście, w którym się znajdujemy, (patrz tytuł i zasady podforum) można.\nW mojej hierarchii wartości druga osoba stoi wyżej niż prawda.\nA w mojej hierarchii wartości druga osoba zawsze zasługuje na prawdę. To, że ja nie zawsze do tej hierarchii dorastam, to inna rzecz. Jeszcze inna rzecz to dotarcie do prawdziwej prawdy - bo niekoniecznie jest prawdą akurat to, co mi się wydaje.\nW mojej hierarchii wartości druga osoba nie stoi najwyżej. Gdziekolwiek jest miejsce prawdy - no właśnie się nad tym zastanawiam...\nNikogo nie wolno okłamywać.\nNie przypominam sobie robienia w konia nieprzyjaciół, natomiast rozumiem, że masz na myśli np. wyrzynanie jakichś plemion. To dość łatwe do wytłumaczenia, jako Boży sąd, którego Izrael był narzędziem. Jak Jezus powróci, to też zgotuje rzeź przeciwników i to się nazywa sprawiedliwość, a nie makiawelizm.\nNie ma nowego prawa, tylko Chrystusowa interpretacja starego, która rozszerza pewne rzeczy i znając ducha tej interpretacji można stwierdzić, że nie wolno okłamywać nikogo. Ale to tylko możliwe jest z nowym sercem i naturą.\nTo dość łatwe do wytłumaczenia, jako Boży sąd, którego Izrael był narzędziem. Jak Jezus powróci, to też zgotuje rzeź przeciwników i to się nazywa sprawiedliwość, a nie makiawelizm.\nRozumiem, że krucjaty to też był Dies Irae... Dzięki za taką sprawiedliwość.\nNie ma nowego prawa, tylko Chrystusowa interpretacja starego, która rozszerza pewne rzeczy i znając ducha tej interpretacji można stwierdzić, że nie wolno okłamywać nikogo.\nTo czemu jest Stary i Nowy Testament?\nnatomiast rozumiem, że masz na myśli np. wyrzynanie jakichś plemion.\nNie. Wyrzynanie to inna sprawa. Mam na myśli choćby oszustwo Jakuba (gdy przebrał się za Ezawa i okłamał ojca, a Bóg mu mimo to błogosławił.) Mam na myśli choćby Judytę, która rozmyślnie - dla dobra narodu - skołowała Holofernesa.\nAdanciu, myk jaki wykonał Jakub był wynikiem tego, że Ezaw wzgardził swoim pierworództwem.\nI stąd Paweł potem napisze:\nA Judyta - wybacz, ale nie uważam tego fragmentu za natchniony Więc może sobie tam być co chce jak dla mnie.\nNie, krucjat Bóg nie zlecił. Sądy, które są opisane w Biblii polegają na tym, że była wina, była okazja do upamiętania się, skoro się nie upamiętali, przyszła kara. Tak było z potopem, tak było z narodami, które Bóg wypędził przed Izraelem z Kanaanu, co do tych ostatnich to nawet jest napisane:\nBóg odsunął sąd nad Amorytami o kilkaset lat, dając im czas na upamiętanie.\nZ drugiej strony mamy przykład Niniwy w Księdze Jonasza, której obywatele usłyszawszy o sądzie, jaki zamierza Bóg dokonać nad nimi, nawrócili się kolektywnie. Bóg jest miłosierny, ale jeśli ktoś z tego miłosierdzia nie chce skorzystać, to potem jest sprawiedliwy i oddaje karę za winę.\nJest Stare i Nowe Przymierze (to oznacza słowo "testament"), a nie stare i nowe Prawo. Swoją drogą podział (Biblii) na stary i nowy testament to sztuczny, ludzki podział.\nAle to o sądzie i prawie/przymierzu to offtop, więc nie kontynuujmy tego tutaj -> nowy temat albo priv.\nA Judyta mu odpowiedziała: «Przyjmij słowa niewolnicy swojej i pozwól służebnicy swojej mówić do siebie, a ja tej nocy nie będę okłamywać pana mego\nPan=Bóg, a nie Holofernes.\nI odeszli wszyscy od [Holofernesa], a w sypialni nie pozostał nikt od najmniejszego do największego. Wtedy Judyta przystąpiła do jego łoża i powiedziała w swym sercu:\n6 I podeszła do słupa nad łożem przy głowie Holofernesa, zdjęła jego miecz ze słupa, 7 a zbliżywszy się do łoża ujęła go za włosy i rzekła: «Daj mi siłę w tym dniu, Panie, Boże Izraela!» 8 I uderzyła go dwukrotnie z całej siły w kark, i odcięła głowę\nW świetle etyki wojennej Izraelitów nie można tego czynu uznać za niemoralny.\nCzemu nie natchniony? Selekcja, żeby pasowało, czy jak?\nPiłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem?» Odpowiedział Jezus: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu». Rzekł do niego Piłat: «Co to jest prawda?» A to rzekłszy, wyszedł znowu do Żydów i powiedział do nich: «Ja w nim żadnej winy nie znajduję.»\nOmnia nuda et aperta sunt ante oculos Eius.\n"Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek." (Hbr 4, 12-13)\nW zasadzie tyle wystarczy. Jednak sceptyczne pytanie Piłata pozostało trochę w próżni, Jezus nie odpowiedział. Dlaczego? Reszta jest milczeniem? Reszta właśnie nie jest milczeniem, ale należy do głośnego tłumu. Z drugiej strony, co Jezus miałby odpowiedzieć Piłatowi i tłumowi - i co by to zmieniło? Ten dialog był już interpretowany we wszystkie strony, jednak jest na tyle - rzekłbym, w duchu Tolkiena i Lewisa - mityczny, że nie sposób od niego uciec przy rozważaniach o prawdzie. Piłat jest tu archetypem sceptyka, jego pytanie "co to jest prawda?" zawiera w sobie odpowiedź. Piłat nie wierzy w obiektywną prawdę. Jeśli nawet, to nie wierzy w jej poznanie.\nWysłany: Wto 20:47, 26 Sty 2010\nI czym zaowocował czyn Jakuba? 20 lat musiał przebywać poza swym domem, z dala od swojej rodziny, a gdy do niego wracał był przejęty strachem przed zemstą Ezawa. Zresztą czyny Jakuba zostały potępione w księdze Ozeasza:\nOz 12,3-4 napisał:\n3. Jahwe pozwie Judę na sąd; ukarze Jakuba za jego postępki i odpłaci mu według jego uczynków.\n4 W łonie matki ujął za piętę swego brata, a w sile wieku walczył z Bogiem\nA co do księgi Judyty, to protestanci nie uznają jej za kanoniczną. Zawiera liczne oczywiste błędy merytoryczne, między innymi już w pierwszym zdaniu. A katolicy w wstępie do księgi w Biblii Tysiąclecia to przyznają:\nks. Stanisław Grzybek, Wstęp do Księgi Judyty napisał:\nWbrew pozorom nie chodzi w księdze o historyczne opowiadanie jakiegoś epizodu z dziejów Żydów po powrocie z niewoli babilońskiej. Liczne i wyraźne niekonsekwencje historyczne i geograficzne wskazują na to, że postacie i walki mają symbolizować ogólne zmagania narodu wybranego z siłami zagrażającymi jego bytowi religijnemu i politycznemu.\nDla protestantów stosujących konswerwatywną egzegezę biblijną, taka interpretacja jest nie do zaakceptowania, bo jeśli przyjmie się, że jakaś księga historyczna w całości jest jedynie "symboliczną opowieścią", to otwiera to furtkę do uznania za nią całej Biblii.\nteraz ja napisał:\nOK, więc myki (jakiekolwiek) uprawniają do kłamstwa?\nNie wiem, czy Bóg rzeczywiście wzgardził Ezawem (który przynajmniej załatwiał swoje sprawy uczciwie), a umiłował Jakuba- kłamcę z powodu ich czynów, czy dla zupełnie innego hm powodu.\nA Judyta - wybacz, ale nie uważam tego fragmentu za natchniony\nA co ja mam tu do wybaczania. Nie chcesz, nie uważaj. Exodus uważasz? (Przepraszam, nie chcę cynizmu, pytanie wynika z nieświadomości, nie złośliwości). To dlaczego wychodzący z Egiptu Izraelici napożyczali od Egipcjan złota i wszelkiego dobra, wiedząc, że nie oddadzą, że kradną? Uważasz, że poszli do sąsiada i powiedzieli "daj, to sobie wezmę i wywiozę" czy raczej "pożycz mi, oddam ci pojutrze"? Takich przykładów celowego rozmijania się z prawdą (dla niekwestionowanego dobra narodu) naprawdę można w Starym Testamencie bardzo dużo wyszukać.\nUmiłował Jakuba łaskawie, nie dlatego że ten coś uczynił albo nie.\nZa natchnione uważam te księgi, które uważał za takie Jezus, czyli Prawo, Prorocy i Pisma (Tanach) [Łk. 24:44].\nIzraelici zrobili tak w rozkazu Boga [Wj. 3:21-22], który miał prawo im to nakazać, bo Pańska jest ziemia i to co ją napełnia [Ps 24:1].\nJeśli to sformułowanie nie może stanowić usprawiedliwienia/motywacji/zachęty dla każdego ludzkiego czynu, zarówno dobrego jak i złego, to nie mamy o czym dyskutować.\nHm, ale jakie sformułowanie? Bo czegoś nie rozumiem Wyraziłaś się trochę zbyt zwięźle.\nAle dlaczego mamy kłamać? Ja np. bym chyba próbowała się bronić. Albo z dziecinnym zaskoczeniem zapytała się, co się stało. Na pewno bym nie wydała tego gonionego człowieka, ale odpowiedzi też bym unikała. Jak by to dokładnie było, nie wiem, ale wybrałabym pewnie jedno z dwóch wyjść, które przedstawiłam.\nPrzepraszam za nadmierną zwięzłość.\nMiałam napisać, że powoływanie się na bezpośredni rozkaz Boga (jakkolwiek dobrze usankcjonowane, jak choćby w przykładzie Izraelici kontra Egipcjanie) jest argumentem ostatecznym, niedyskutowalnym i zatem mogącym bezdyskusyjnie usprawiedliwić każdy ludzki czyn, zły czy dobry, bez potrzeby wartościowania moralnego. Tu po prostu nie ma o czym gadać.\nBóg może robić co chce, może, oczywiście, łamać własne prawa - i co nam do tego.\nWysłany: Wto 20:48, 26 Sty 2010\nNie istnieje moralność poza tym, co Bóg uważa za moralne. Reszta to humanizm.\n-...Żem chyba ze 3 miesiące, obmyślał jakiej odpowiedzi udzielić, tobie droga Adanciu, na tak postawiony temat. I to nie to, że nie chciałem wcześniej, lecz oboje wiemy, iż tak postawione pytanie, jest niebłahe i nie jest to coś co można pisać ot tak 'przy kotlecie'.\nJuż na wstępie też, chciałbym przeprosić za fakt powstania tego postu takie osoby jak: Ringaretha (za ewidentną trudność w odbiorze mych słów); Tornene (za to, iż wypowiedź może być niezrozumiałą w pierwszym czytaniu); jak również Wiedźmę Ortofaszystkę Achikę (za ewentualną 'pompatyczność'), oraz innych nie wspomnianych z imienia potencjalnych czytelników, którzy mogą poczuć się zmęczeni prowadzonym wywodem. Jest wysoce prawdopodobne, iż post ten będzie wypełniał przynajmniej część powyższych cech, z racji swojej 'raferskości'. Całość jest obarczona zastrzeżeniem takim że de facto jest jednym wielkim IHMO, a do tego ujętym w słowa, takie, a nie inne. Więc jak ktoś liczy w tym miejscu, przy materii tak nieuchwytnej, na łatwego posta... cóż... Niech liczy dalej... Choć oczywiście zachęcam do kontynuowania lektury...\n...No dobrze więc... 'Co to jest prawda?' Czym też ona jest? ...Podobało mi się wspomniane wyżej oddzielenie fałszu logicznego od nieprawdy... Jest na tyle akuratne, iż nie pozostawia mi w tym aspekcie nic do dodania.\nŻywym problemem jest jednak nie brak prawdy, lecz ich permanentna mnogość. W dzisiejszym świecie mamy przed sobą istny supermarket 'prawd', tak że jako konsumenci możemy do koszyka swojego poznania/przyswojenia w zasadzie dowolnie wybierać co uznamy za swoją 'prawdę', a co nie. Ten wielopłaszczyznowy multirelatywizm, wydaje mi się, iż nasilił się w społeczeństwie, zwłaszcza w czasach po transformacji ustrojowej. Jan Paweł II, wspominał w swoich nauczaniach o zagrożeniach jakie niesie ze sobą wizja nowego kapitalistyczno-konsumpcjonistycznego modelu życia. Czy wśród nich jest ryzyko zagubienia Prawdy? Zapewne też.\nMoże jestem zbyt młodym (rocznik 87') człowiekiem by dobrze sądzić o tych sprawach i jestem podatny na mitologizowanie; gloryfikowanie ludzi żyjących 20 i więcej lat temu, lecz sądzę, iż dawniej znalezienie Prawdy było o tyle łatwiejsze w życiu, iż życie to posiadało jakąś oś, czy najdalej prosty układ współrzędnych wedle których można było się orientować w tym czy czyniło się lepiej, czy gorzej. Byli My i byli Oni (tzw. 'Władza'). Wcześniej byli okupanci, a wcześniej zabory. Zawsze można było zbudować w sobie przynajmniej uproszczony model samego siebie, gdzieś pomiędzy tym co było Dobre, a tym co Złe. Któryś z poetów (Herbert? Za dawno niestety od liceum bym to dobrze pamiętał...) w swojej twórczości zawarł tezę, iż 'współczesność pozbawiona jest dna'. Iż można spadać, spadać, spadać i nie znaleźć punktu w życiu który by nas zobligował do odmiany swojego losu. I tak też jest. W wielopłaszczyznowym społeczeństwie z całą jego barwną wielością możliwych dróg i karier w życiu, de facto ludzie nie znajdują dna. Nie mogą znaleźć dna, bowiem jest to przestrzeń wewnątrz nieograniczonej w zasadzie niczym prócz własną śmiercią sfery, w której można płynąć przez życie jak ryba przez ocean bez jego powierzchni i dna. Ciężko znaleźć w tym dobry punkt nawigacji, taką Navigatorię Polaris, by przejść przez życie we właściwy sposób. By odnaleźć w tym życiu Prawdę, przez 'duże P'.\nA teraz inny aspekt tego samego relatywizmu. Jest taka seria Anime... 'Neon Genesis Evangelion' * W jednym z odcinków wygłoszona zostaje myśl, przez prowadzącego autoanalizę własnego życia bohatera coraz dalej posuwającego się w procesy rozpadu osobowości, pod natłokiem czynników zewnętrznych. W prowadzonej we własnej głowie rozmowie z mentalną projekcją różnych 'ja' Ikari Shinji dochodzi do mniej więcej czegoś takiego: '-Oto ja. Mój obraz w moim wnętrzu. Tak jak ja siebie postrzegam. Lecz nie jest to wierne odbicie rzeczywistości. Oto ja w głowie Asuki. Shinji, taki jak ona mnie odbiera. A to inny Shinji w głowie Misato. A to jeszcze inny w głowie Rei. W głowie każdego żyje jakiś Shinji. I każdy z nich jest inny. Który jest prawdziwy? Odpowiedź: Każdy z nich. Bo każdy do Ikari Shinji.'\nTa cokolwiek nietuzinkowa w swej prostocie myśl, wydała mi się tutaj kluczowa. Każdy z nas ma swoją optykę, swoje własne postrzeganie świata oraz innych osób. Jest ono zawsze nasze własne. Dla nas samych prawdziwe, jako wartość poznawcza, jako jedyna zdobyta w ten czy inny sposób własną empirą. Jednocześnie jednak jest to prawda nacechowana subiektywizmem. ** Ponieważ każdy ma swoją prawdę, doszukiwanie się prawdy obiektywnej zawsze będzie upośledzone przez nasz własny punkt widzenia. Niemożliwością jest całkowite 'wyjście z siebie i stanięcie obok'. A skoro niemożliwością, to także niemożliwością jest zbudowanie idealnej prawdy; takiej Prawdy 'przez duże P.' Bowiem z racji swego człowieczeństwa na dobre przywiązani jesteśmy do punktowego postrzegania i nawet w razie stworzenia sumy postrzegań, jak choćby poprzez wzajemną wymianę poglądów, wspólne wykocypowianie tego co będzie wartością Prawdziwą, będzie utrudnione.\nJednak, czy zatem skoro nie można dziś osiągnąć Prawdy, to czy należy odpuścić sobie jej poszukiwania? Czy skoro cel nadrzędny, nie jest do zrealizowania, to można prowadzić własne życie, tak jakby żadnych prawd nie było, bo każda jest faktycznie równie dobra? Czy więc nie istnieje w świecie żadna Prawda i można w pełni samodzielnie dokonywać selekcji tego co akceptujemy, a co abnegujemy? Czy można na przykład wypowiadać słowa bez pokrycia, tylko dlatego, iż my sami uznamy je za prawdziwe, choć takowe rzeczywiście nie są?\nTak i nie. Bowiem w każdym człowieku od początku istnieje imperatyw, coś co wewnętrznie popycha nas ku Prawdzie. Kwestią otwartą jest jedynie, czy chcemy dać się temu podszeptowi porwać, czy też będziemy bierni; oporni w tym dążeniu. Niektórzy zwykli nazywać to właśnie 'sumieniem'. Chęć, dążenie do poszukiwania Prawdy, bądź też zagłuszanie w sobie tego dążenia. Warta wspomnienia jest tutaj koncepcja 'Darów Ducha Świętego', które to miałby to właśnie Dążenie do Prawdy podsycać. Jeśli przyjąć tą koncepcję, tedy ujawnia się, iż niezależnie czy dana jednostka w nią wierzy, czy też nie, Duch nad nią czuwa i bezustannie usiłuje rozpalać owo staranie do zbliżania swego życia tej osoby do Prawdy. Chrześcijanie mówią o zjednoczeniu się w Miłości. Muzułmanie o służbie jednej idei, która jest ich Bogiem. Religie wschodu o zanegowaniu własnej egzystencji i złączeniu się ze wszystkim dookoła by uzyskać jedność ze Wszechświatem i Pokój. Czyż nie są to przy pewnym stopniu uogólnienia, recepcje tej samej Prawdy, która przez wspomnianą aberrację i niedoskonałość naszego poznania choć chciałaby się ujawnić w postaci czystej, to nie może? *** We wszystkich systemach uznających ogólnoludzkie wartości, odnajdujemy ów element dążenia. Dążenia do czego? ...No właśnie do owego 'Czegoś'... do Prawdy.\n'Na początku było Słowo. Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo'... Skąd my to znamy? Jednym z aspektów przypisywanych właśnie Istocie Wyższej, Bogu jest Prawda. Jeśli sprawdzić czy ludzkość jako taka jest gotowa na jej przyjęcie, w bardziej czystych postaciach, warto uświadomić sobie jak wielu jej głosicieli spotkał mało przyjemny los, często z co ciekawszymi wariantami śmierci włącznie. Ludzkość która (jak potem reflektowała się jednak wierzyć) przybija Prawdę do krzyża, po jakiś trzech latach jej głoszenia, jakoś nie wypada w tej konkurencji jakoś najlepiej. Zbyt dużo Prawdy, onieśmiela... Powoduje w nas lęk... Strach i wstyd, (zaszczepione w nas, jak wskazuje Pismo, razem z grzechem pierworodnym)... Niby pozornie płaszczyzna jest różna, ale ten prosty mechanizm, działa nawet na co dzień, z każdym małym kłamstewkiem, czy zatajeniem prawdy, tam gdzie trzeba było jej dać świadectwo... Ludzie kłamią bo się boją... Jeśli ktoś się nie boi odpowiedzialności i przed nią nie ucieka, to nie kłamie. Jeśli usunąć mnogość elementów pośrednich warunkujących daną konkretną sytuację, to zawsze kłamstwo (nieprawda) bierze się z lęku... O coś... O kogoś... Przed czymś... Praprzyczyna kłamstwa zawsze bierze się z tego samego rdzenia.\nNiejako pobocznie do głównego ciągu rozważań o Prawdzie, uwagę zwraca jeszcze jeden mechanizm. Mianowicie, owo wspomniane Dążenie, przybierając formę różnorakiej aktywności, popychającej ku Prawdzie, w ten czy inny sposób popycha ludzkość do przodu. A zatem brak fałszu (może być tutaj szeroko rozumianego, nawet jako kategoria logiczna) przyczynia się do tego, iż ludzie lepiej rozumieją się nawzajem. Żywię jako osoba prywatna, głębokie przekonanie, iż któregoś dnia****, w którym ludzkość wejdzie na ten poziom rozwoju, gdzie będzie możliwa akumulacja doświadczeń w przeciągu życia, więcej niż tylko własnych, nastąpi głębsze wzajemne zrozumienie. A skoro tak, to człowiek jako jednostka, w końcu wypracuje w sobie w końcu obecnie tylko boski przymiot pełni zrozumienia innego człowieka. Mały, acz jak istotny krok, do tego by nastąpiło wreszcie eucatastrophe naszego niedoskonałego Świata. To całkiem krzepiąca myśl, tudzież stan w którym konstatacje Umysłu umacniają Wiarę.\nPowracając do meritum dywagacji. Można konstatować, iż usiłujący wszystko zmierzyć, Utylitaryści, doszukaliby się w Prawdzie wartości pozytywnej; czegoś co występując może implikować 'wzrost ogólnej masy szczęśliwości'. Jeśli odsiać z tego ‘ichfilozoficzny’ bełkot, to czyż nie jest tak, iż postępowanie wedle Prawdy, wzbudza w (zdrowej) większości nas poczucie wewnętrznej satysfakcji, jednej z form radości. Podczas gdy kłamstwo, później w jakiś sposób nam może (i teoretycznie powinno!) przeszkadzać.\nJest taki tom z serii o 'Świecie Dysku' T. Pratchetta, który jeśli wyjąć z niego treść a pozostawić morał, będzie o Prawdzie traktował... cóż... wprost. ***** Odwołuję się tutaj do tomu o Williamie de Worde i początkach gazety-azety, pt. (jakżeby trafniej)... 'Prawda'. Choć przez całą książkę przewija się to czym jest prawda, to rzucę dialogiem z ostatniej strony (wcześniej bywały jeszcze trafniejsze, ale na złość zapomniałem ich sobie zaznaczyć):\n-Spójrz na to z innej strony. (...) Niektórzy ludzie są bohaterami. A niektórzy piszą notatki.\n-Owszem, ale to niezbyt...\n-Czasami są tą samą osobą.\n-Myślisz, że to rzeczywiście prawda?\n-Rzeczywiście prawda? Kto wie. Przecież to azeta, zgadza się? Wystarczy, że będzie prawdą do jutra.\n-O tak. Prawdziwe do jutra... to mi całkiem wystarczy.\n...i dalej, ostatnie zdanie odautorsko już:\nPonieważ nic ni musi być prawdą na zawsze. Wystarczy, że będzie nią dostatecznie długo, prawdę mówiąc.\n-Przewrotne, acz cenne dla naszego tematu. Podkreśla tutaj także element staranności... dążenia do tego by to co zostało powiedziane, napisane było prawdą. Nie rozwijając tego dłużej, stwierdzę w jednym zdaniu, iż wiążąca się z pojęciem prawdy, rzetelność dziennikarska, także znalazła przełożenie na język ustawy prawnej, zaś o samej prawdziwości lub zwłaszcza jej braku to zapisano całe wręcz tomiszcza aktów, które się do tej wartości odwołują. (Miało być w jednym zdaniu, więc to ucinam, w tym miejscu.). Tak jak zacytowani redaktorzy 'azety', w życiu ważne jest aby nie poniechać obowiązku poszukiwania Prawdy, zaś to czy jest to cała prawda, jest już kwestią niejako drugorzędną. Nie zapominajmy, iż winienie kogoś za jego niewiedzę, jest tylko dopuszczalne na zasadzie wyjątku od reguły. Reguły bardzo dziurawej przez mnogość wyjątków, ale jednak reguły.\nNa pytanie więc: Czy wiec możemy winić się, za to, iż w danym momencie coś co jest dla nas prawdą, całą prawdą obiektywną nie jest?; Odpowiedzmy sobie, iż generalnie nie. Paradoksalnie w życiu codziennym znacznie większą wagę ma nie to czy taką prawdą jest, czy też nie, ale to jaka wola (zła/dobra) sterowała osobą która tą prawdę-nieprawdę (czy też 'półprawdę') nam przekazała. Z racji naszej nieustannej niedoskonałości poznawczej (o czym było powyżej), już samo to sprawia, iż (jak to mawiał Mistrz Obi-Wan Kenobi): 'jest wiele prawd, prawdziwych tylko z pewnego punktu widzenia'. Konstytucja Kwietniowa RP w zgrabnych słowach ujmowała kwestie odopiedzialności jako 'Prezydent RP odpowiada jedynie przed Bogiem i historią'. Krytycy takiego rozwiązania do tej pory podnoszą, że Głowa Państwa odpowiadał faktycznie jedynie przed sobą samym. Lecz na dobrą sprawę, w większości życiowych przypadków, my za to czy nasze słowa, uczynki, ew. zaniedbania, odpowiadamy całkiem podobnie.\nTak więc paradoksalnie dochodzimy do konstatacji, iż przy ocenie, a więc przy tym co jest dla nas samych najważniejsze w kontekście relacji z drugim człowiekiem, najważniejsze jest nie to czy znamy całą prawdę, czy też nie (na przykład ktoś nie wie, że nas w istocie okłamuje); ale to, czy za ewentualne minięcie się drugiej osoby z prawdą obiektywną, możemy przypisać tej osobie winę. Wtrącę tutaj znowu z tego co mi przekazano w toku studiów, a co w sumie każdy powinien sobie uświadomić. Mianowicie: Wina, jako taka jest jedynie wartościowaniem danego czynu, jakie dokonuje się w głowie sędziego. Sędzia jest zaś dobrym arbitrem, wtedy jeśli do swojego obowiązku, podchodzi za rozważeniem najszerszej dostępnej mu wiedzy w danej kwestii. Niestety w realiach życia, sami jesteśmy mocno średnimi sędziami. Sądzimy po pozorach, pierwszych wrażeniach i często w sposób powierzchowny, bez próby postawienia się na miejscu osoby na którą wyrażamy swój osąd. Jak już wspominałem powyżej: nie zawsze staramy się dociec Prawdy. Nie zawsze w pełni realizujemy ten postulat, którego sami oczekujemy od innych osób, gdyż niesprawiedliwy osąd nawet i kłamstwa, sam staje się osądem zakłamanym. Nie oznacza to jednak szanowania kłamstwa, które jako takie, wprost ze swej natury, winno być dławione w zarodku. Tak by kłamstwo nie zarażało... Tak by kłamstwo powtórzone 1000 razy, nie stawało się 'prawdą'... Z 'Niezdawaniem fałszywego świadectwa' idzie pod rękę postulat dawania świadectwa Prawdzie, a więc dążenia (ach to słowo-klucz) życia takiego, które nie roznosi nieprawości i zepsucia, jakim jest kłamstwo... Pamiętajmy, iż nazwanie kogoś 'kłamcą' w dawnych czasach otwierało możliwość dochodzenia satysfakcji na drodze pojedynku, choćby na miecze i była to znacznie, zacznie cięższa niż dziś obelga. Chodząca za kimś metka kłamcy była jedną z bardziej uprzykrzających życie, rzeczy jaka mogła się komuś przytrafić.\nTak więc, refleksje nad 'prawdą' choć są szczytniejsze, to jednak w dobie pragmatyzmu muszą ustąpić, ze względu na nasze niedoskonałości poznawcze, refleksji nad winą lub jej brakiem. Nie jest to łatwa prawda ale tak jest... Z resztą, czy ktoś obiecywał, że Prawda będzie łatwa?\nI choć sentencja 'Prawda nas wyzwoli!' zdążyła już porosnąć wiekami cynizmu, to w swym źródłosłowie, zawiera wielką mądrość. Wskazuje na wartość, której poszukiwanie godne jest tego by być celem. Ja osobiście tak czuję, choć zdaję sobie sprawę, że życie bez kłamstwa kosztuje nawet i po kilkakroć więcej trudu. Niestety zmuszeni jesteśmy pojąć, iż nie każdy odnajduje w sobie dość sił ku temu, a nawet czasem i my musimy odwrócić wzrok w danej chwili widząc kłamstwo. Gorzki to realizm, lecz gdybym tego nie dodał, sam wiedziałbym, że cały mój wywód jest jedynie pustym gadaniem, nie przekładającym się na rzeczywistość. To zaś już ile z Prawdy, będzie w naszej rzeczywistości... To już tylko od nas ludzi zależy. Nie więcej. I nie mniej jak tylko od nas.\nSłoneczne przedpołudnie swoje poświęcił dla Was:\nPs. A boże prawa, to IHMO materia raczej niezmienna, (mniej więcej tak jak prawa fizyki), a już na pewno nie wewnętrznie sprzeczna. To z czym my się tutaj musimy borykać, chociażby przegryzając się przez tzw. Stary Testament to kwestia jedynie kulejącej recepcji tych boskich praw, na karty starożytnych pisarzy. Więc to nie Bóg robi co mu się tylko podoba, lecz to mali w swej niedoskonałości ludzie, napisali parę frazesów nie tak jak 'powinni'. Wielki Pisarz, chciał dobrze, a że w piórach przed sobą nie miał zbyt dużego wyboru, to nawet zsyłając natchnienie na tych paru najlepszych, liczył się z tym, że nawet i oni będą musieli napisać Księgi jakoś po swojemu. Postuluję więcej wyrozumiałości dla domniemanej działalności Ducha Świętego przed około 3000 lat.\nProponuję też odkurzyć sobie 'Pomniejsze Bóstwa' przytaczanego T. Pratchetta. Książka pomaga zrozumieć pewne zjawiska i... hmmm... nabrać stoickiego dystansu? :hmmm:\nPs2. Już parę kwadransów późniejsze wtrącenie w sprawie:\n-Jakoś ... A tak serio, czy nie jest to kwestia indywidualna? Zamiast biadać nad nieswoją dwulicowością, nie lepiej skupić się na sobie i ‘robić swoje’. Czy wszystko to nie wiąże się z tym jakie samym sobą wystawiamy Świadectwo? Czyż nie o to właśnie tu idzie?\nPatrzę na średnią wieku Forum ze statystyk i co odnajduję? 21,8 roku. Większość nas tutaj to ludzie młodzi, uczący się, ambitni, zdolni i względnie inteligentni, ze zdecydowanie nieograniczeni jeśli idzie o umiejętności i chęci poznawcze. Pytam się: Jeśli my nie odnajdziemy Drogi, nie damy Świadectwa Prawdzie, to kto za nas to zrobi? –Pokolenie naszych dziadków? –Przemijają, opuszczają te brzegi. Ogień ich zapału wypalił się dekady temu. –Nasi rodzice? –Szukają bogactw. Poświęcili wszystko by nam zapewnić godny byt i dobry start, ale ile w nich pozostało z nas, aby mieli jeszcze podźwignąć na siebie jeszcze trud dbania o jakiś lepszy prawdomówniejszy świat. –O wiem! A może ‘autorytety’: Politycy... Księża?... Nie wzbudzajcie mojego śmiechu, proszę! -Kto zatem, jak nie my sami, mamy wziąć to na siebie? Każdy z nas na własny rachunek i bez spychania odpowiedzialności na kogoś innego. ‘Bóg i historia’ moi mili... Pamiętajmy o tym. *** ***\nPs.3 A teraz dopiski z marginesu...\n*...którą to serię polecam, bo w mojej prywatnej skali jakości, dostaje ona ocenę około 9...9,5/10, będąc jak na razie prawdopodobnie najlepszym serialem anime, jaki widziałem do tej pory w życiu. Z tak niebywale prowadzoną psychologią postaci, jak w tej serii, to na co dzień się nie spotykamy, a zwłaszcza w animacji.\n** Specjalnie nie użyłem sformułowania 'skażona subiektywizmem', by wskazać brak ujemnego nacechowania.\n***Takie klasyczne już nawiązanie do Jaskini Platońskiej.\n**** O ile jakimś dopustem Opatrzności przetrwa XXI i XXII wiek, (nie ściągając na siebie samozagłady), potem powinno już pójść z górki...\n***** Znaczy się T. Pratchett generalnie ma bardzo słuszną manierę przemycania ciekawych refleksji, właśnie w bardzo nietuzinkowej formie, w większości swych dzieł. Paradoksalnie, są one nie tylko zgrabnie napisane, tak by były poczytne, ale znacznie bardziej 'mądre' niż by się tego można było spodziewać. Zwłaszcza po okładkach. To tak tytułem z wtrętów serii: 'Raferian poleca!'.\n*** *** W tym akapicie: parafrazy z Jana Pawła II, Galadrieli oraz Elronda, nieprzypadkowe.\nWysłany: Wto 20:49, 26 Sty 2010\n(Herbert? Za dawno niestety od liceum bym to dobrze pamiętał...)\nMógł to być Różewicz.\nobecnie spada się\npoziomo (Poezje, Kraków 1988, t. 2, 207)\n-Tak, to z pewnością Różewicz.\nI dokładnie do tego fragmentu utworu, się odwoływałem.\nHay Yarden napisał:\nDopiero co przeczytałem cały temat: cóż, bym taką odpowiedź mógł dać jak Rafer, zapewne potrzebowałbym tyle co i on czasu na rozważenie i napisanie jej w jako takiej formie, która jako tako dałaby się zrozumieć. Natomiast najprędsze wnioski:\nNa podstawie tego można też wysunąć nieco inny wniosek. Ogółem zauważam, że wśród Forumowiczów (choć, rzecz jasna - nie u wszystkich) króluje koncepcja mnogości prawd. Prawd każdego z osobna, prawd opieranych na uczuciach, nawet emocjach. Ale o tym później. Natomiast odnośnie postawionego wyżej cytatu:\nWiemy, że 'cała Prawda' (całą dobę ) = Bóg. Bóg = Trójca Święta. Zaś Trójca Święta składa się z Trzech Osób Boskich*. Nie składa się Ona z trzech osobnych Bogów, tylko sama składa Się na Jednego Boga. Podobnie prawda. Nie ma osobnych prawd, które dotyczą jednego pierwiastka, osoby, rzeczy. Nie ma prawdy Rei, ani prawdy Asuki, ani tym bardziej prawdy Misato na temat Shinji. Są one w jakimś stopniu prawdziwe, ale nie znaczy to, że są prawdą na jego temat. Stanowią jedynie część Prawdy, jedynej, jaka o nim istnieje, a którą wie tylko Stwórca. Są jak klocki składające się na zamek z Lego, czy też puzzle składające się na obraz, ale same w sobie są... hmm... może nie tyle mało znaczące, co nie dajłce pełni obrazu, pełni dzieła. Oczywiście na taką prawdę nie składają się subiektywne odczucia Rei, ani Misato, ani też Asuki, w stylu "Shinji jest dziś brzydko ubrany" albo cokolwiek takiego. Tego nie można próbować porządkować ani do prawdy, kłamstwa, fałszu, półprawdy czy czegokolwiek, bo to jakby próbować zastanawiać się, czy 'żyrafa' jest czasownikiem, czy też przymiotnikiem\nJak obiecałem, wracam do rozpoczętego innego wątku.\nKolejny wniosek, jaki wysnuwam, to że 99% z nas postrzeha świat szaro. Mówiąc: "Ach, no cóż, to nie jest takie proste, świat nie jest biało - czarny". Ano przychylam się. Tylko trzeba zauważyć (tu już nie twierdzę, że 99% nie zauważa, ale na pewno nie jest tak, że 100% zauważa), iż żeby uzyskać kolor szary, trzeba mieć farbę białą i czarną. Te farby to nasze uczynki. Gdzieś kiedyś słyszałem, że jakiś filozof (chyba) odgadnął sens życia człowieka. Sens ten ogromnie mi się spodobał. Sensem tym miało być dokonywanie wyborów **. I zmierzam do tego, by rzec, że nasze wybory są już tylko białe i czarne. My sami malujemy siebie i świat na szaro, ale nie szarymi, lecz białymi i czarnymi farbami. Szare wybory nie istnieją***.\nNie istnieją nawet w przypadku człowieka z nożem Bo czy istnieje coś prostszego żeby powiedzieć takiemu "słuchaj, wiem ale nie powiem, bo nie chcę skłamać. Proszę ostaw tamtego w spokoju, bo gdy go zabijesz, to nie przyniesie niczego dobrego. Dogadajcie się jakoś."? A to czy tego potencjalnego mordercę taka mowa ruszy, czy też krzyknie jakieś niecenzuralne słowa i rozpruje mi brzuch (oczywiście można się próbować bronić, ale kiedy codziennie nadarza się taka świetna okazja na pójście do nieba?! - w końcu giniemy w obronie prawdy :szczerba: ) to już jego wybór. Biały albo czarny.\n*Nie wiem co pisać dużymi, co małymi, więc napisałem tak.\n**Ostatnio kiedy mówiłem o tym ojcu, stwierdziliśmy że przecież im więcej wyborów, tym paradoksalnie coraz mniej można zmienić. Przypomnieli mi się wtedy Valarowie - z upływem lat konto tego co zrobili dla Śródziemia powiększało się, ale przecież tak naprawdę coraz mniej mogli. Skoro mam takie skojarzenia, to chyba jednak rzeczywiście jestem tolkienitą\n*** A Pan Bóg ma taką metrykę, którą szarość da się jeszcze wyprać w Krwi Baranka, a która jest za brudna i nadaje się do spalenia/wyrzucenia.\nWysłany: Wto 20:51, 26 Sty 2010\nAle dlaczego mamy kłamać?\nCzyli swoją drogą wniosek jest taki - w chrześcijańskim państwie nie może istnieć wywiad/kontrwywiad. Taka luźna refleksja\n-Hmmm... A co do tego ma fakt tego czy państwo jest, czy też nie jest 'chrześcijańskie'... Czyżby państwa których większość obywateli, wyznaje inną religię, były odrobinę mniej lub bardziej kłamliwe, jeśli odsączyć od tego kwestie kulturowe i taki czy inny kształt zawirowań politycznych? (Jednak, owszem przyznaję iż systemy totalitarne stawiające człowieka w miejscu Boga, były mordorsko kłamliwe... I choć i w demokracji kłamstwo polityczne dosłownie wala się po ulicach, na stronach brukowców, chociażby... To jednak przyznaj, że przy innych ustrojach państwowych, jest to kłamstwo tylko i większego kalibru.)\nKonieczność szpiegostwa, wynika w prostej linii z szeroko pojętego braku zrozumienia między ludźmi. (Co z kolei można wywodzić socjologicznie ze zjawiska grzechu pierworodnego, czy dowolnie innej faktycznej, a mniej metaforycznej przyczyny, w zależności w co się Wierzy, a w co nie.) Jednak gdyby hipotetycznie założyć utopię świata bez grzechu, to niejako domniemywać należy, iż faktycznie działalność wywiadowcza, kontrwywiadowcza nie znalazłaby dla siebie tam miejsca. Ile w naszym świecie jest z takiej modelowej utopii, odpowiedz sobie Conducatorze sam...\n-A przynajmniej ja tak to widzę.\nPrawda jest pojęciem względnym w dzisiejszej kulturze...\nDzięki naszej-klasie, GG, telefonom komórkowym możemy sobie kłamać do woli. Nie tak jest?\n...-'prawda' w odróżnieniu od 'Prawdy' od zawsze była pojęciem względnym IHMO.\nNie, ponieważ, kiedy nie było jeszcze Internetu ludzie i tak kłamali do woli. Co za różnica czy z nowym sprzętem, czy bez.\n-Dobrze ci, Tratatatatatatitatatiti* napisała, Elensilu. Różnica polega tylko na tym jak kłamano, w warunkach relatywnie innych mentalności i może na też tym, że dziś więcej osób ma sumienia na kłamstwo wyczulone. Czyli po tym jak skłamiemy, to bardziej nas to czasem to w gdzieś w środku gryzie. Wszak przynajmniej oficjalnie mamy czasy 'rządów prawa', a nie takiej darwinowskiej klatki, gdzie każdy walczy z każdym o własny byt. ** A jeśli owszem, to znaczy, że to teraz (paradoksalnie) jest lepiej z prawdą niż było kiedyś. Chyba. :hmmm:\n*-Wybacz. Wybacz. Wybacz. Kiedyś przez trzy miesiące chodziłem do logopedy by nauczyć się poprawnie wymawiać własneimię... Ale żeby twoje T. nie było poza moim zasięgiem musiałbym pochodzić tam chyba kolejne trzy. Za dużo tych samych głosek! '-It is madness!' :rafer:\n**-Chociaż, równie dobrze może być to tłumaczenie w rodzaju: 'Przecież w końcu, mamy Viek Nietoperza.'... Czyli, że to na dobrą sprawę żadne wytłumaczenie.\nPrawda nie jest pojęciem względnym. Prawda to jedna z wartości, takich jak miłość, uczciwość itp., a one nigdy nie są względne, zawsze są tym samym. To ludzie próbują sobie wmówić, że te pojęcia wcale nie znaczą tego, co znaczą, żeby tylko nie dojść do wniosku, że się pewne normy moralne łamie. No i żeby inni do takiego wniosku nie doszli - i wtedy z zacięciem tłumaczą, że prawda wcale nie jest prawdą...\nJeśli ktoś doczytał do tego momentu, to gratuluję samozaparcia.


Wiadomość Crysis 3 powstanie, jeśli część druga powtórzy sukces Call of Duty Black Ops 27.01.2011 - Forum | GRYOnline.pl\nWiadomość Crysis 3 powstanie, jeśli część druga powtórzy sukces Call of Duty Black Ops\nCrysis 3 powstanie, jeśli część druga powtórzy sukces Call of Duty: Black Ops\nbez względu na to czy powstanie czy nie już nie zagram w crysisa , a nawt ja mogę powiedzieć o czym będzie crysis 3, ale jeśli powiem to w tedy zmienią fabułę żeby nie było racji . Jasne jest że polecimy na planetę statkiem kosmicznym do obcych z kąd biorą się ich rasy żeby odciążyć planętę o narastającej ruiny i pokonać wroga\nNie wydaje mi się. Co nie zmienia faktu, że szantaż guzik warty. Trójkę zobaczymy prędzej czy później.\nKtoś tu chyba cierpi na przerost ambicji. Ja obstawiam że na konsolach sprzedaż osiągnie 3 mln kopii.\nBo jak na razie to ten tytuł jest promowany tylko i wyłącznie na podstawie grafiki i niczym więcej, a to trochę mało za mało aby odnieść sukces.\n"Przypominamy, że od kilku dni możliwość przetestowania wersji demonstracyjnej Crysis 3 (dokładnie trybu wieloosobowego) mają "\nPowinno być Crysis 2\nożliwość przetestowania wersji demonstracyjnej Crysis 3----- chyba Crysis 2\nPrzypominamy, że od kilku dni możliwość przetestowania wersji demonstracyjnej Crysis 3 (dokładnie trybu wieloosobowego) mają użytkownicy konsoli Xbox 360\nAutor chyba zbyt daleko patrzy w przyszłość;)\ni ze to ma niby ludzi sklonic by gnali do sklepu po gre ?\na nawt ja mogę powiedzieć o czym będzie crysis 3, ale jeśli powiem to w tedy zmienią fabułę żeby nie było racj\nJasne, ludzie z Cryteka już zaczęli myśleć nad nową fabułą bo Matekso na forum GOLa o tym napisał.\nDobry żart ze strony prezesa Crytek'a ;)\nhahahah zapewne fabularnie crysis 2 jest tragiczne, jedynie rozgrywka + grafika mogą przykuć gracza do monitora. Jak crysis 2 może osiągnąć sprzedaż chociażby zbliżoną do BO jak przecież crysis 2 nie jest na każdy komputer............ niech Ci "durnie" trochę pomyślą.\nNie osiągnie nawet połowy komercyjnego sukcesu BO.\nCrysis był tak samo promowany i odniósł sukces, wiele gier jest tak samo promowanych i też odnosi sukces.\nCrysis 2 na samym tylko xbox 360 według mnie sprzeda się lepiej niż kz3 na ps3 i możecie mnie z tego rozliczyć za pół roku.\nA słowa CEO to oczywiście taki żarcik - manipulacja, ale może coś da, bo ni jak nie są wstanie przebić parcia na cod:bo jakie wytworzyło acti.\nChyba sobie żartuje, wiadomo że żadna gra na razie nie zbliży się do sprzedaży COD.\nJeżeli wersja pecetowa będzie dobrze zoptymalizowana i wymagania nie będą powalające to czemu nie.\n@ Wasylkg -> to mit z Crysis 1, że Crysis 2 uwazany jest na nie kazdy komputer, ale pomyśl, przeciez nie od dzisiaj wiadomo, że Crysis 2 bedzie mial nizsze wymagania co do karty graficznej (nie liczac tego, że ktos chce tesalacje pod dx11)\n@ PitbullHans -> przecież tam jest napisane, że Yerli żartował z tą sprzedażą na poziomie CoD.BO, chciał przez to pewnie powiedzieć, że miło by było gdyby oni też tyle kasy nachapali, jednak jest świadom, że Crysis to nie jest ta marka rozhype'owana co CoD.\nWątpię żeby crysis zbliżył się do black opsa.\nPremiera Crysis 3 mogła by się zbiec w czasie z premierą konsoli nowej generacji.\nJak nie zwalą :D multi i dadzą perki ;) to mogę grać i kupić :P\nNie gram na tej platformie w tą grę, zobaczymy za te pół roku, crysis na samym pc sprzedał się lepiej niż kz2, zgłosiłem cię za łamanie regulaminu.\n@Mercc - Niestety, ale ten człowiek może mieć racje... Killzone 2 słabo się sprzedał w sumie (coś ok. 3 mln) jak na ekskluzywny, mocno promowany tytuł ze świetną grafiką... Nie mam pojęcia z czego to się wzięło, no ale to fakt. Niestety czasami dobre gry tak sobie się sprzedają z różnych powodów. Nawet mający wiele nagród "gra roku" Mass Effect 2 sprzedał poniżej 3 mln sztuk na X360... Chociaż ja akurat nie wierze by Crysis 2 się jakoś super sprzedał, zwłaszcza że rynek jest już mocno zapchany (szczególnie na X360 - tam dochodzi jeszcze Halo), a mam poważne wątpliwości czy Crytek (mimo że robi świetne silniki graficzne) jest w stanie zrobić grę na konsolowym poziomie w temacie intensywności akcji i grywalności...\nnie wiem... te multi jest jakies dretwe, czy to sterownie, czy cos... jakos srednio sie bawilem. Grafika jest niezla, ale grajac w jedynke na pc a w demo na x'ie to mialem wrazenie, ze wyglada (sic) gorzej. Ogolnie dla mnie demo zadzialalo jak "raczej nie", Bulletstrom tez jakos taki, niby fajny, ale jakos tez mnie nie przekonal. Trzeba sprawdzic demo K3 jak wyjdzie i miedz nadzieje, ze Brink bedzie czyms ciekawszym.\nGrafika jest niezla, ale grajac w jedynke na pc a w demo na x'ie to mialem wrazenie, ze wyglada (sic) gorzej.\nNo bo taka jest prawda. Na konsolach gra wygląda o wiele gorzej od jedynki. Przecież grafika na konsolach jest trochę w tyle, może nowa generacja to zmieni (choć i tak powstaną nowe karty graficzne i konsole będą miały przestarzałą grafikę pół roku po premierze - taka smutna prawda).\nkz2 ledwo przekroczył 2,5 mln sztuk, co nie zmienia faktu, że nawet świetne gry mogą się w sumie słabo sprzedać, koronny przykład mass effect 2, gra genialna i jak na taką dość niska sprzedaż, ale może to też od gatunku zależy, tym bardziej taki przeciętny fps jak kz2 powinien sprzedać się więcej ale się nie sprzedał. GOW 2 sprzedaż na poziomie 6 mln, a teraz ta cała sprawa z piractwem na ps3, to nie przysporzy nabywców kz3.\nNie dość że stworzą kolejne proste i monotonne gówno to jeszcze taki mały szantażyk oO\nJedni drugich warci :)\nkasznka9 => Ale kz2 byl sredni w najlepszym wypadku. Gdzie tam swietny? Mass effect 2? Lol. Ani ja, ani zaden moj znajomy nie mogl przecierpiec tego co BW zrobilo z me2. Zwlaszcza na tle swietnych recenzji... dokladnie tak jak w przypadku kz2. Patrzac na stosunkowo slaba sprzedaz tych gier, wyglada na to, ze przecierpiec poziomu tych gier nie mogli tez inni ludzie, a recki z ocenami z dupy wzietymi to jednak za malo by gra sie sprzedala.\nTo chyba było by logiczne - jeśli gra odnosi sukces to się robi kontynuację.\nJa w Crysis 2 zagram na pewno, tego jestem więcej niż pewny.\nRobia szal pod gre, w poprzednim roku chwalili multi ze jest niczym dla Halo/COD i beda chcieli konkurowac z nimi we wrzesniu ale przeniesli premiere o polroku :)\nJedyny atut tej serii to grafika, panowie z Crytek nie wiedzą, że w grach chodzi i grywalność i fun z gry, a nie o onanizowanie się na widok super-duper wypaśnych tekstur.\nNadchodzący KZ3 to co innego, bo tam dostajemy zestaw grafika+gameplay, a nie sama grafika ;)\n>ME2 genialne?! BioWare to specjaliści od wydawania najbardziej przereklamowanych gier.\nNajśmieszniejsze jest to, że oceniacie grę mimo, że jeszcze nie wyszła. O fabułę nie musicie się raczej martwić - zatrudniono pisarzy sci-fi aby się tym zajęli. W przeciwieństwie do C1, gdzie scenariusz pisano na kolanie. Tak czy inaczej - C1 nie miał dużych wymagań (jakiś mit, na swoim starym komputerze uruchomiłem go na medium) wiec C2 też nie będzie miał.\nCrysis 2 jak na razie nie prezenutuje się rewolucyjnie ani graficznie ani gameplay'owo. I to samo mozna mówić o nowych COD'ach które zarabiają na siebie tylko i wyłącznie dzięki dobrej reklamie.\nŻeby Crisis powtórzył to co COD to by się musiało dużo zmienić w tej grze co do dynamiki i ilości przeciwników do których nie będzie trzeba wywalić 1,5 magazynka na osobę.\n>Po ograniu pierwszej części i obejrzeniu paru filmików z C2 nie trudno mi sobie wyobrazić, jak ta gra będzie wyglądać. Kolejny przeciętny shooter, który i tak będzie dostawał oceny 8-9/10...\nXanoch - Aby Crysis 2 sprzedal sie na poziomie Black Opsa, musialby sie nazywac Call of Duty. Wtedy bez problemu jaki by nie byl, sprzedalby sie w podobnej ilosci, a moze i w wiekszej, kto wie?\nbartek183 - wiesz kto to jest Orson Scott Card ? czlowiek, ktory "stworzyl" serie Endera - w sumie zywa legenda. Pracowal przy Shadow Complex - a mialo to jakos fabule? zatrudnienie zawodowca nawet z renoma nic nie zmienia jesli np. gosc odpowiedzialny na rezyserie gry jest "ciemny".\nczemu tak uparcie brną w tego futurystycznego shootera ?\nmają świetny silnik, niech zrobią jakiegoś wypasionego wojennego fpsa... marzy mi się taki drugi Allied Assault, ale z grafiką i fizyką pierwszego Crysisa\nDemo Crysis 2 specjalnie nie powala.. nie wiem czy kupię pełną wersję.\nczy wy też macie wrażenie że twórcy filmu Skyliner wzorowali się na obu crysisach ?:)\nAle nie obchodzi mnie zdanie jakiś fanatyków rpg, czy w ogóle fanatyków oceniania gry pod kątem gatunku itp.\nWali mnie to za jaki typ gry ktoś uzna me2, czy jakąkolwiek inną grę, liczy się fabuła, stąd me2 jest genialne dla mnie i tyle, me uniwersum jako tako jest tak wielkie że może być następcą star wars, a film me już jest w produkcji.\nTakże teksty w stylu "nie mogl przecierpiec tego co BW zrobilo z me2" są niezrozumiałe dla mnie, nie wiem co bw zrobiło z me2 wiem, że zrobili genialną grę z jeszcze lepszą filmowej jakości fabułą.\n"ME2 genialne?! BioWare to specjaliści od wydawania najbardziej przereklamowanych gier."\nyes, yes, move along..\nNiema żadnych szans aby Crysis 2 osiągnął podobnął sprzedaż co COD:BO.Ale i tak jestem pewien że gra okaże się dużym sukcesem.Sam aż się "ślinię" na premierę tej gry.\nDla mnie najnowsza część Call Of Duty: Black Ops nie zrobiła wielkiego wrażenia. Nie wiem czym się tak zachwycać... Za dużo wodotrysków. Wolałbym pograć w Crysisa 2, choć myślę, że znudzi się szybciej...


Jeep Yuntu Concept – zapowiedź nowego modelu\nWiększy niż Grand Cherokee, z miejscem dla sześciu pasażerów i jedenastoma ekranami w środku. Oto pojazd koncepcyjny, który zapowiada nowy model Jeepa.\nSzymon Piaskowski 2017-04-21\nJUŻ OD 98 850 PLN\n„Yuntu” po chińsku znaczy dosłownie „chmura” a ten koncept zapowiada model, który jeśli trafi do produkcji raczej nie opuści granic Państwa Środka. Źródła donoszą, że model (być może nazwany Commander) miałby być wytwarzany przez spółkę joint venture GAC-Fiat w Chinach. Z kolei na rynku amerykańskim samochód mógłby być sprzedawany jako Chrysler.\nWygląd Yuntu łączy w sobie charakterystyczną dla Jeepa surowość z nowoczesnymi, bardziej subtelnymi elementami. Widać to szczególnie w kabinie, w której w trzech rzędach znalazło się miejsce dla sześciu pasażerów. Dostęp do wnętrza zapewniają m.in. otwierane pod wiatr tylne drzwi – wątpliwe jednak, żeby ten element znalazł się w wersji produkcyjnej. Bardziej prawdopodobne jest z kolei to, że przed kierowcą i pasażerem znajdzie się potężny ekran – zresztą jeden z jedenastu w środku. Pozostałe mają służyć jako centrum rozrywki dla podróżujących. Wszystkim steruje się rzecz jasna dotykowo.\nNa zewnątrz w oko wpadają przede wszystkim 20-calowe obręcze aluminiowe, za którymi skrywają się złote albo czerwone zaciski hamulców. Uwagę przyciągają też cienkie ”paski” LED-owych świateł dziennych oraz wyczerniony słupek A.\nJeep nie zdradził na razie słowa na temat ewentualnego źródła napędu nowego modelu, ale co nieco mówi nam o nim nadwozie Yuntu, na którym znalazły się oznaczenia „PHEV” sugerujące, że to hybryda typu plug-in. Gdyby faktycznie pojawił się w takiej wersji dla Jeepa byłby to pierwszy model z tego rodzaju układem napędowym.\nWYDARZENIA Detroit 2008: Zupełnie zielony Jeep\nWYDARZENIA Jeep Cherokee w kamuflażu: Brzydkie kaczątko?\nWYDARZENIA Jej czerwona mość: Jeep Grand Cherokee SRT Red Vapor\nWYDARZENIA Nowy Jeep Wrangler - debiut jesienią


Kameleon - jedynie 9,90 zł w matras.pl\nGorące porywy serc w egzotycznej scenerii gorących mórz w zmysłowym romansie laureatki prestiżowych nagród Kapitan Cyprian Dare doskonale zaplanował zemstę na człowieku, który zniszczył mu życie: porywa jego syna. Kiedy ludzie kapitana przyprowadzają przerażonego chłopca, okazuje się, że jest z nim młoda opiekunka. Eliza za nic w świecie nie chce opuścić podopiecznego. Cyprian w żaden sposób nie może nakłonić jej do zmiany zdania, a jej odwaga i uroda zaczynają zmiękczać jego pirackie serce.. ... Rexanne Becnel to amerykańska autorka romansów historycznych ( Nieodparty i nieznośny, Pogromca serc, Lęk przed miłością, Ryzykowna kochanka), które zdobywają ważne nagrody gatunku, m.in. czasopisma Romantic Times". W swoich emocjonujących, uwodzicielskich powieściach Rexanne Becnel tworzy niezapomniane wielowymiarowe postaci Czytaj dalej >> << Zwiń


Niemcy: Kolejne obostrzenia w walce z koronawirusem\nKolejne obostrzenia w walce z koronawirusem. Niepokojące doniesienia z Berlina\nDodano: 15 października 2020, 06:30 9\nZdjęcie ilustracyjne / Źródło: PAP/EPA / PHILIPP GUELLAND\nKanclerz Niemiec Angela Merkel i premierzy krajów związkowych uzgodnili w środę, po ośmiu godzinach negocjacji, jednolite zasady dla miast i regionów o dużej liczbie zakażeń koronawirusem. Zaostrzenie środków w walce z pandemią jest konieczne w związku z rosnącą liczbą infekcji.\nMerkel wyraziła zaniepokojenie gwałtownym wzrostem liczby zakażeń koronawirusem w Niemczech.\n– Musimy to zatrzymać. W przeciwnym razie nic dobrego z tego nie wyniknie – powiedziała kanclerz po naradzie z szefami rządów krajów związkowych RFN.\n– Jestem przekonana, że to, co teraz zrobimy, zdecyduje o tym, jak wyjdziemy z tej pandemii – podkreśliła Angela Merkel.\nNowe przepisy obejmują rozszerzenie wymogu noszenia maseczek, ograniczenie liczby gości na prywatnych uroczystościach, ograniczenia kontaktów w miejscach publicznych oraz ograniczenia działalności lokali gastronomicznych.\nNowe ograniczenia kontaktów w rejonach o częstości występowania tygodniowej zapadalności na koronawirusa powyżej 50 zakażeń na 100 000 mieszkańców oznaczają, że w miejscach publicznych może się spotykać maksymalnie dziesięć osób. Tak jest już obecnie w przypadku Berlina.\nJeśli nowe środki nie powstrzymają wzrostu zakażeń, zgromadzenia będą ograniczone nawet do pięciu osób lub członków dwóch gospodarstw domowych.\nOd wartości 35 nowych infekcji na 100 000 mieszkańców, w regionach dotkniętych chorobą będzie obowiązywał w przyszłości wymóg dotyczący posiadania maseczek.\nW regionach, w których zapadalność przekroczy próg 50 nowych infekcji na 100 000 tysięcy, będzie wprowadzana godzina policyjna od 23.\nPodczas narady nie znaleziono jednolitego rozwiązania dla budzącego kontrowersje zakazu zakwaterowania osób z obszarów zagrożonych, wprowadzonego w niektórych krajach związkowych. – To "część decyzji, z której nie jestem jeszcze w pełni usatysfakcjonowana" – powiedziała kanclerz Merkel po negocjacjach. Jednak do obywateli skierowano "pilne wezwanie" do "powstrzymania się od niepotrzebnych podróży".\nZakaz zakwaterowania ma teraz być sprawdzany pod kątem skuteczności do 8 listopada. Następnie według kanclerz Merkel zostanie ponownie omówiony.\nNajbliższy współpracownik Trzaskowskiego zakażony koronawirusem\n"Jesteśmy gotowi na sytuację jeszcze trudniejszą". Karczewski o walce z epidemią


Ekwiwalent Za Urlop 2012 - Finanse w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: ekwiwalent za urlop 2012\nDo wynagrodzenia pracownika zalicza się nie tylko pensję zasadniczą, ale również ewentualne dodatkowe świadczenia mające charakter typowo wynagrodzeniowy. Na uposażenie pracownika składają się też wypłacane mu różnego rodzaju ekwiwalenty. Większości z nich generalnie nie wlicza się pracownikowi do ozusowania.\nPropozycje rewolucji w urlopach: Pracodawca wskaże datę\n...- Zaproponujemy, aby pracodawca mógł jednostronnie decydować o terminie wypoczynku, ale z dwumiesięcznym uprzedzeniem. Jego wymiar byłby jednolity dla wszystkich pracowników, bez względu na staż. Utrzymamy urlop na żądanie, ale powinien być on bezpłatny - mówi profesor Arkadiusz Sobczyk.\nProblem firm z pracownikami, którzy nie chcą iść na urlop\n...urlop się należy. Dobre prawo Nowelizacja przepisów, która weszła w życie 1 stycznia 2012 r., sprawdziła się. - Dała więcej swobody zarówno pracownikom, jak i pracodawcom. Ci pierwsi mogą wykorzystać(...) zatrudnionych, bo w razie jego skumulowania w momencie zakończenia zatrudnienia będą musieli wypłacić pracownikom ekwiwalent - dodaje dr Grażyna Spytek-Bandurska. Podkreśla, że okresy pracy bez urlopów...\nEkwiwalent za pranie odzieży roboczej a przychód podatnika\nJednym z najważniejszych obowiązków pracodawcy jest nieodpłatne zapewnienie pracownikom odzieży i obuwia roboczego, oraz ich właściwe utrzymanie - np. okresowe pranie, naprawa i konserwacja. Czynności te mogą być wykonywane przez pracownika, pod warunkiem wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w wysokości poniesionych kosztów. Pracodawcy często zastanawiają się czy wypłacone środki pieniężne na\nWpływ wynagrodzenia minimalnego na wysokość świadczeń pracowniczych w 2012 r.\n...1 stycznia 2012 r. zmieniła się wysokość płacy minimalnej.\n1 stycznia 2012 r. zmieniła się wysokość płacy minimalnej.\nJedna trzecia Polaków nie ma czasu na urlop\n...34 proc. Polaków nie ma czasu wyjechać na urlop - takie wnioski można wyciągnąć z ankiety przeprowadzonej przez serwis Praca.pl. Co trzeciemu pracownikowi zostało z zeszłego roku ponad 10 dni urlopu.\nWynagrodzenie za urlop udzielony wkrótce po podjęciu zatrudnienia\nW połowie grudnia 2011 r. zatrudniliśmy pracownika, który jest wynagradzany według stawki akordowej i godzinowej, w zależności od wykonywanych czynności. Wynagrodzenie jest płatne 10 dnia następnego miesiąca. W styczniu br. pracownik skorzystał z urlopu wypoczynkowego. Jak obliczyć wynagrodzenie za urlop?\nkredyty preferencyjne zakup ziemi\nskładki zus dla przedsiębiorcy 2015


Ślub w listopadzie: znaki. Znaki przed ślubem dla młodej pary\n824 Shares 6995 views\nW życiu każdego człowieka są chwile, które pozostają w pamięci na całe życie. Jeden z tych niezapomnianych chwil jest, oczywiście, ślub! W tym przypadku starannie przygotowany nowożeńcom i ich krewnych. Każda para chce ich ślub był doskonały. Aby to zrobić, należy przemyśleć wszystkie szczegóły: gdzie odbędzie się uroczystość, niż zabawiać gości, wybierając stroje a co najważniejsze – ustaliła datę ślubu. Coraz częściej młode wybrać jesień ślub, szczególnie w listopadzie.\nDlaczego w listopadzie na wesele?\nPowody wyboru tego wiele miesięcy. Według agencji ślubnych, znacznie zmniejszona boom małżeństw w tym okresie, a zatem koszt ich usług, które dadzą szansę uratować budżet rodziny jest już dodanych.\nZastrzegamy restauracja, pokój dla młodzieży, wybrane zdjęcia w tak zwanym okresie ślubów, który rozpoczyna się na początku lata i kończy się pod koniec października, jest problematyczne. Trzeba co najmniej sześć miesięcy, lub zamówić wszystko, czego potrzeba, lub wybrać inną porę roku. Jak na listopad, który w tym miesiącu nie będzie trudno wybrać restaurację na uroczystość że ich upodobań. Fotograf nie jest tak obciążony pracą, to lepiej niż inni zachowują piękne chwile w pierwszych zdjęć rodzinnych. I nie trzeba wybrać operatora, który nie jest zajęty.\nPowodem celu ślubie w listopadzie – znaki, które obiecują nowożeńcy bogactwa i pomyślności w życiu rodzinnym.\nRównież w listopadzie cena zacznie spadać w bonach podróżnych. Para obręcze w późnym upadku, to świetna okazja, aby wybrać się na wycieczkę miesiąc miodowy do ciepłych krajów na akceptowalnym koszcie.\nKtóry zapowiada jesień nowożeńcy?\nSłowianie dawna szacunku do religii, czczony świąt prawosławnych i zawsze słuchał znaków narodowych. Każdy miesiąc, jest bogaty w jego objawów, nie jest wyjątkiem i listopad. W związku z tym, wiele młodych par chce ślub w listopadzie. Oznaki tego miesiąca obiecują im szczęście i długich lat życia razem. Również w Rosji, późną jesienią została uznana za najlepszą na uroczystości ślubne. Wiązało się to z końcem żniw iz którego zostały przygotowane różnorodne dania na święta. wróżby ludowe listopadzie tego samego obietnicy nowożeńcy?\nFacet, który zdecydował się wziąć ślub w listopadzie, bardzo szczęśliwy z żoną, ona będzie „trzepotanie” na niego, wolnostojący liść krąży wokół drzewa.\nKiedy spadł pierwszy śnieg, panna młoda powinna mieć pewność, zrobić kilka kroków na niego, a potem zawsze będzie pierwszą i jedyną żoną mieszka w dniu ślubu.\nwróżby ludowe listopada powiedzieć, że wychodząc z domu, pan młody będzie musiał przynieść liść klonu i kilka jarzębina. Spotkał się najpierw na drodze do młodej kobiety, trzeba dać jej liść klonu, który symbolizuje wierność żony. Jeśli jednak najpierw być człowiekiem, aby dać mu oddział jarzębina, aby żyć w dobrobycie.\nPodsumowując ostatni ślub w dawnych czasach rozpoczynających się 27 listopada, wierząc, że data końca sezonu weselnego, jak rozpoczęła przygotowania do postu Bożego Narodzenia, a uroczystości nie odbyły się w tym okresie. Nowożeńcom cieszyć się szczęściem rodzinnym, i wykroje przygotowany posag przyszłej wesele.\nZnaki, obiecujące bogactwo w domu\nW dużej mierze bez zarzutu ślub w listopadzie. Wróżby zapowiadać łaskę i bogactwo, i charakteru zaskakuje kolorami.\nDo szczęśliwego życia rodzinnego w atrybutach młodej powinien być obecny żółty odcień, na przykład bukiet składający się z kolorów jesieni urządzone w odcieniach złota.\nDla życia bogactwa i finansowego dobrobytu świątecznym stole powinny być ozdobione gałązek Kalina, których owoce są symbolem listopadzie.\nW dniu ślubu w domu jest lepiej, aby wprowadzić pierwszą kobietę z bukietem jesiennych liści, z których będzie dokonać dobrego samopoczucia w nowej rodzinie.\nZnaki przed ślubem dla panny młodej\nKobiety są z natury bardziej niepewny, a czasami nawet trochę bardziej przesądni niż mężczyźni. Są w zachwycie oczekiwać dzień ślubu, psychicznie będzie ponad wszystkimi szczegółami nadchodzące wydarzenie, aby nie zapominać o żadnym z nich. Dziewczynka w przeddzień najważniejszego dnia w jej przesądny podwójne, odpowiednio, znaki przed ślubem dla panny młodej jest bardzo ważna.\nPanna młoda przed ślubem być zaszyte w bieliźnie ziarenka cukru do słodkiego życia, okruchy chleba do domu były dobrze karmione, i umieścić monetę w jej buta – dla bogactwa.\nW nocy, w przeddzień ślubu buty panny młodej należy umieścić w oknie, a następnie księżyca przynieść dobrobyt rodziny.\nWięc w rodzinie zdominowanej przez miłości i harmonii, panna młoda powinna być noc przed ślubem, położyć poduszkę pod jego lustrze.\nDobrobytu i silnych więzi rodzinnych nosić kolczyki narzeczonej żonaty dziewczyna powinna.\nDługi pociąg sukni panny młodej, dłuższe życie rodziny.\nŚlubne: znaki, rytuały\nWraz z nadejściem najbardziej ekscytujących doświadczeń i oczekiwanych dniowych młodych osiągnąć swój szczyt. Dzień, do którego były one tak długo, nadszedł, pożądane byłoby, że to był najbardziej pamiętny, ale także dodatkowo żonaty życie było nie mniej szczęśliwy i beztroski. Aby tak się stało, według legendy naszych przodków, musimy stosować się do tradycji i ceremonii ślubnych. Oto niektóre z nich:\nBłogosławieństwo rodziców. Najdroższe ludzie w życiu nowożeńców – Oczywiście, rodzice. Ich błogosławieństwo i pożegnanie są takie same, odwieczna tradycja. Zanim młody udać się do urzędu stanu cywilnego do uszczelniania ich miłości w małżeństwie, w domu rodziców panny młodej błogosławi ich dzieci jest teraz powszechne szczęśliwy, wygodnego życia rodzinnego.\nSpotkanie z karawaną. Kiedy para wróciła po malowaniu, na progu celebracji, gdzie spotkał się z rodzicami na oczyszczenie z bochenka w środku którego jest wylana soli. Narzeczeni dziobanie przez dziobanie, solone i karmione jeden drugiego. Według legendy, „drażnić” je po raz ostatni, a ktoś będzie więcej niż kawałkiem chleba, on będzie głową rodziny.\nRite welony usunięcia. Usuwa zasłonę i przykryć głowę szalik in-law, pokazując w ten sposób, że dziewczyna nie jest już narzeczona, a tylko żona.\nPalenisko rodzina. Pożar w każdym wieku, w różnych krajach jest uważany za święty pierwiastek, mając dom ciepły i przytulny. Oświetlenie palenisko symbolizuje narodziny nowej rodziny. Tradycyjnie oświetlone moms skupić się na obu stronach, przekazywanie doświadczeń i mądrości nowożeńców.\nPogoda na ślub: wróżby ludowe\nJeśli ślub jest w listopadzie i znaki związane z pogodą, szczególnie istotnych.\nlyutuet mróz na ulicy? Pierworodny pary urodzą się zdrowe i silne.\nW dniu ślubu Pada śnieg – do dobrobytu finansowego niż jest większy, tym bogatszy będzie rodzina.\nSilny wiatr obiecuje frywolne młode życie.\nZnaki dla nowożeńców podczas ślubu\nWill, za pomocą którego można wyjaśnić jakie będą przyszłe nowożeńcy domowego życia, przez wiele lat istnienie różnych narodów było dużo. Oto kilka niezwykłych cech:\nPodczas ślubu, zanim włożyli swoje podpisy na pierwszej rodziny wspólny dokument, narzeczeni muszą jeść cukierki czekoladowe w połowie, tak aby życie było słodkie.\nDługie i szczęśliwe małżeństwo będzie w Suite, jeśli na koniec ceremonii ślubnej, będą patrzeć na siebie w lustrze.\nAby młodzi nie są jinxed, zaleca się, aby dołączyć je na głowach bulavochke dół.\nKrzesła na nowożeńcy nie trzeba usiąść, albo jeszcze lepiej, aby narzeczeni siedział na tej samej ławce, a nie dzielić.\nGoście nie mogą nosić suknię ślubną w kolorze czarnym. Jeżeli świadek na ślubie rozwiedzionych nowożeńcy małżeństwo będzie krótkotrwałe. Również jest to niemożliwe dla pary działać jako świadków – obietnic do rozwodu. Są pewne podstawowe znaki na wesele gości.\nWszystkie cztery sezony są piękne na weselu w swój własny sposób, każdy charakteryzuje się własnymi znakami i obrzędami. W rzeczywistości są one znacznie bardziej niż opisany. Papier wybrany najbardziej odpowiednie znaki na weselu w sezonie jesień. Pamiętaj, że bez względu na to co miesiąc zdecydujesz się wziąć ślub, najważniejsze, że to pragnienie było wzajemne, a następnie wszystkie znaki staniesz się nieswojo. Rada i miłość!\n371 shares 9580 views\nWskazówki dotyczące wyboru samochodu w dniu ślubu.\n316 shares 6299 views\nJak dobrać akcesoria do wieczór panieński?\n214 shares 9386 views\nPamiątki rodziców na rocznicę ślubu\n683 shares 4003 views\n306 shares 3263 views\n251 shares 4145 views\n823 shares 8736 views\n407 shares 9326 views\n515 shares 1326 views\n518 shares 3064 views\n217 shares 8707 views\n338 shares 1491 views


Tur (Korczak-Tur) Jan Feliks - Biogramy - Giganci Nauki\nGiganci Nauki Tur (Korczak-Tur) Jan Feliks - Biogramy -\nTur (Korczak-Tur) Jan Feliks\nTUR (Korczak-Tur) Jan Feliks (VIII 1875, Radziwiliszki k. Grażun, Kowieńszczyzna – 8 V 1942, Warszawa), zoolog, autor rozpraw z zakresu embriologii i teratologii. Syn Jarosława Daniela, zamożnego ziemianina, i Marii z Rymkiewiczów.\nW 1895–99 studiował zoologię na Cesarskim Uniw. Warszawskim pod kierunkiem P. Mitrofanowa, w 1899–1915 był jego asystentem w Pracowni Zootomicznej przy Katedrze Anatomii Porównawczej. Doktoryzował się na UJ pod kierunkiem J. Nusbauma-Hilarowicza na podstawie rozprawy Studia nad teratogenją ptaków. Pogłębiał wykształcenie za granicą, dłuższy czas spędził w Paryżu. W 1912 założył przy TNW Pracownię Zoologiczną, którą kierował do jej rozwiązania w 1919; była to wówczas jedyna w Warszawie placówka naukowa otwarta dla młodych polskich zoologów, dla których niedostępne były pracownie rosyjskiego uniwersytetu. Prowadził także wykłady w ramach Tow. Kursów Naukowych i w Wyższej Szkole Rolniczej, prywatnych instytucjach zastępujących w okresie 1905–15 nieistniejące w Warszawie polskie szkolnictwo wyższe.\nW 1915 T. znalazł się wśród organizatorów odradzanego polskiego UW i był od 1916 jego wykładowcą przy Katedrze Anatomii Porównawczej, od 1918 – po uzyskaniu habilitacji na UJ – docentem. Mianowany w 1919 profesorem nadzwyczajnym objął katedrę i kierował Zakładem Anatomii Porównawczej, w 1921 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego, w 1932–1935 pełnił także obowiązki kierownika Zakładu Zoologii Systematycznej i Morfologicznej po zmarłym K. Janickim. Działał w powstałym w 1907 TNW, był pierwszym sekretarzem jego Wydziału Nauk Matematycznych i Przyrodniczych oraz redaktorem wydawnictw Towarzystwa.\nBył autorem ponad 130 prac naukowych z zakresu embriologii, cytologii i anatomii porównawczej zwierząt, z których większość dotyczyła teratologii czyli nauki o potwornościach; w tej dziedzinie stał się światowym autorytetem. Pierwszy zastosował promienie radu w badaniach nad rozwojem embrionalnym zwierząt i pierwszy badał pod mikroskopem zmiany będące wynikiem naświetlania. Stwierdził, że promienie radu działają selektywnie na różne tkanki, co dało podstawy do rozwijającej się radioterapii. Swoje doświadczenia podsumował w rozprawie Wpływ promieni radu na rozwój organizmów (1916). Preparat radu użyty do badań otrzymał od M. Skłodowskiej-Curie, z którą nawiązał kontakty w czasie pobytu w Paryżu w 1902 i która zainteresowała go tym zagadnieniem.\nSpecjalnością, której poświęcił najwięcej publikacji i w której dokonał najwięcej odkryć, była teratologia, a więc nauka o nieprawidłowościach w rozwoju osobniczym organizmu zwierzęcego i o ich skutkach. Wstępem do tych badań było opanowanie przez T. podstaw embriologii i prace m.in. o normalnym rozwoju jaj różnych ptaków i gadów. W wielu publikacjach opisywał i analizował różnego typu potworności, a było ich więcej niż wszystkich opisanych przez pozostałych badaczy. Wiele prac (1906–25) dotyczyło platyneurii, nieznanej dotąd formy potworności zarodkowej. Wiele uwagi poświęcił rzadkim przypadkom potworności złożonych, stwierdzając, że są one wynikiem rozwoju jaj wielojądrowych (W sprawie genezy potworów złożonych, 1925). Podsumowanie dotychczasowych badań dał w kilku cennych monografiach (Zagadnienia wytyczne embriologii potworów złożonych, 1926; Potwory i ich rozwój, 1927; Studia nad nowotworami u zarodków, 1935). Prace jego, z reguły drukowane w całości lub w streszczeniach w językach obcych, były szeroko znane specjalistom.\nSBP (T. Rogulska); Śródka.\n[C. Orlikowska], Profesor dr Jan Tur (1875–1942), „Wszechświat” 1957; C. Orlikowska, Jan Tur – uczony i człowiek, „Problemy” 1959, nr 15; tejże, Polacy przodują w doświadczeniach biologicznych z radem dzięki zasługom Jana Danysza i Jana Tura, „Przegląd Zoologiczny” 1961, t. 5; tejże, Z dziejów kształcenia polskich biologów. Rola Pawła Mitrofanowa (1886–915), „Przegląd Zoologiczny” 1962, t. 6; W. Roszkowski, Jan Tur (w 30-lecie pracy naukowej, „Kosmos” Seria B 1928, nr 53; W. Szaniawski, Trzydziestolecie pracy naukowej prof. dr. Jana Tura, „Przyroda i Technika” 1928, R. VII; „Rocznik P.A.U.” 1928/1929 (1930), s. XLIII–XLVIII; „Rocznik P.A.U.” 1939/1945 (1946).


Obozy | Rozrywka\nHome » Turystyka » Obozy\nLekcje tańca mogą być w istocie wielką przygodą oraz jednocześnie wielką frajdą dla członków takiej lekcji. Ponownie będziemy mogli poczuć się jak nastolatki na lekcji wykształcenia fizycznego. A być może to właśnie tego oczekujemy? Jeżeli tak nie zastanawiajmy się ani chwili dłużej i zapiszmy się na lekcje tańca. Jesteśmy w stanie zdecydować się na prywatne treningi, wówczas prócz nas oraz naszego partnera będzie jedynie trener, jaki będzie uczył nas tańczyć. Dużo osób decyduje się na treningi grupowe i to właśnie one cieszą się najogromniejszym zainteresowaniem, jak obóz kpop. Wśród grupy paru czy kilkunastu osób uczymy się jak tańczyć poszczególne tańce, uczymy się podstawowych kroków, figur, trenujemy. Z nieraz taniec będzie nam rzeczywiście wychodził a my poczujemy się pewniej na parkiecie. Początki bywają zawiłe lecz pocieszać możemy się,, że z od czasu do czasu będzie tylko odpowiedniej. Skutkiem tego także nie załamujmy się żadnymi niepowodzeniami, wytrwajmy w naszych postanowieniach oraz uczmy się tańczyć. Nasze umiejętności z całą pewnością niegdyś pozostaną wykorzystane.\ntags: Turystyka i Noclegi, Turystyka, Hobby i Rekreacja, Turystyka.


KONKURS NA STANOWISKO ADIUNKTA (w grupie pracowników badawczych, dyscyplina: nauki o bezpieczeństwie) NA WYDZIALE NAUK POLITYCZNYCH I STUDIÓW MIĘDZYNARODOWYCH (Ośrodek Badań Handlu Ludźmi) Kandydat powinien spełniać warunki określone w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 20 lipca 2018 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 85 ze zm.) oraz w Statucie UW (uchwała nr 443 Senatu UW z dnia 26 czerwca 2019 r. w sprawie uchwalenia Statutu UW, Monitor UW z 2019 r. poz. 190). Wymagania: \tWykształcenie: co najmniej doktor nauk społecznych w zakresie prawa lub w zakresie nauk o bezpieczeństwie. \tWiedza z zakresu stosunków międzynarodowych, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki europejskiej będzie atutem. \tZainteresowania badawcze i doświadczenie dydaktyczne wokół problematyki prawa międzynarodowego, ochrony praw człowieka, zwalczania handlu ludźmi, polityki migracyjnej, systemu prawnego Unii Europejskiej, w szczególności z zakresu poszanowania godności i równego traktowania. \tDoświadczenie w krajowych i międzynarodowych inicjatywach naukowych z obszaru nauk: prawnych, społecznych lub bezpieczeństwa. \tDorobek badawczy, w tym publikacje naukowe i udział w konferencjach z zakresu praw człowieka i bezpieczeństwa będą dodatkowym atutem. \tBiegła znajomość języka polskiego i angielskiego w mowie i piśmie. Zadania: \tProwadzenie samodzielnej działalności naukowej w zakresie handlu ludźmi i pracy przymusowej, migracji, sytuacji cudzoziemców, przemytu ludzi. \tStworzenie systemu gromadzenie wiedzy nt. handlu ludźmi i pracy przymusowej w Polsce i w Europie. \tPisanie wniosków o granty badawcze z zakresu handlu ludźmi, pracy przymusowej, migracji i przemytu ludzi. \tUdział w konferencjach i seminariach krajowych i międzynarodowych, przygotowywanie publikacji naukowych. \tWspieranie Kierownika Ośrodka we wszystkich przygotowywanych i podejmowanych inicjatywach naukowych.


Białystok: trzy lata więzienia za rozbój w sklepie i ucieczkę z przesłuchania w prokuraturze - Polsat News\nBiałystok: trzy lata więzienia za rozbój w sklepie i ucieczkę z przesłuchania w prokuraturze\n04.08.2021, 15:48 Polska\nSędzia zwracała uwagę, że oskarżony wyraził skruchę\nNa trzy lata więzienia skazał w środę Sąd Okręgowy w Białymstoku mężczyznę oskarżonego o rozbój z użyciem noża, dokonany w jednym z miejscowych sklepów, a potem ucieczkę z przesłuchania w prokuraturze. Wyrok nie jest prawomocny; prokuratura chciała 6 lat więzienia.\nTragedia przed sklepem w Pabianicach. Zastrzelono 44-latka\nZ prokuratury uciekł przez okno\nW środę przed Sądem Okręgowym w Białymstoku zakończył się jego proces. Prokuratura chciała kary łącznej 6 lat więzienia; w jej ocenie zarówno samo przestępstwo w sklepie, kwalifikowane jako zbrodnia, jak i ucieczka z przesłuchania, zasługują na surową karę.\nOskarżony i jego obrońca chcieli kary możliwie łagodnej. Mężczyzna twierdził, że za wszystkim stało jego uzależnienie od narkotyków. Przed zamknięciem przewodu sądowego złożył oświadczenie o chęci - jak to ujął - samoukarania, chciał 3 lat więzienia. Sąd takiego wniosku o dobrowolne poddanie się karze jednak nie uwzględnił; formalnie można go bowiem było złożyć jedynie na początku procesu - do czasu zakończenia składania wyjaśnień przez oskarżonego.\nBIAŁYSTOKPOLSKASĄD OKRĘGOWY W BIAŁYMSTOKUWYROK\nCzytaj więcej: Opole. Zatrzymano mężczyznę grożącego w sklepie atrapą pistoletu


Attitude, Płyn do mycia butelek i akcesoriów dziecięcych Bezzapachowy (fragrance free) 700 ml | Sklep Eko Drogeria\nEko Drogeria/DOM/sprzątanie/kuchnia/zmywanie/płyny/Attitude, Płyn do mycia butelek i akcesoriów dziecięcych Bezzapachowy (fragrance free) 700 ml\nAttitude, Płyn do mycia butelek i akcesoriów dziecięcych Bezzapachowy (fragrance free) 700 ml\nBrak Ci pewności, że substancje chemiczne używane do mycia butelek, bidonów i smoczków do nich nie przenikają? Płyn do mycia naczyń Little Ones to bezpieczny wybór, ponieważ powstał na bazie składników naturalnych, jest ekologiczny a do tego delikatny dla skóry.Skład: Aqua/water/eau, coco glucoside, myristyl glucoside, lauryl glucoside, sodium chloride, sodium gluconate, sodium citrate.Sposób użycia: 2 ml na litr ciepłej wody. Nie używać w zmywarkach.\nSposób użycia: 2 ml na litr ciepłej wody. Nie używać w zmywarkach.


plakatowe - Nexto - ebooki, audiobooki, prasa, książki, muzyka, filmy, zabawki. Publikacje elektroniczne w formacie dla Kindle mobi, PocketBook epub a także pdf i mp3\nRzym i Watykan przewodnik Lajt – książka\n• Gdzie jest Caffé Greco – kawiarnia założona w 1760 r.? • Która rzymska pizzeria jest lepsza: Da Baffetto czy San Ivo? • Kto może bez obawy włożyć rękę w Usta Prawdy? • Kiedy w rzymskich kościołach błogosławi się wino? Rzym, czyli nowe spojrzenie na stolicę Włoch. Po wyjeździe z Pascalem zakochasz się w rzymskich wakacjach. No i w końcu trafiłem do Rzymu. I spróbowałem jak miliony innych przede mną...


Wyroby stalowe i ich zastosowanie. | Informacje 24\nZastosowanie wszelkiego rodzaju wyrobów stalowych we współczesnym przemyśle, staje się systematycznie coraz większe, przede wszystkim przez wzgląd na stały postęp technologiczny, który umożliwia nam zupełnie nowe rozwiązania w wielu dziedzinach. Przykładem najbardziej intensywnego wykorzystania stali, są konstrukcje stalowe, czyli nowoczesna technologia budowania obiektów przemysłowych z zastosowaniem prefabrykatów stalowych. Tego typu obiekty maja bardzo wiele korzystnych cech, toteż technologia ta stale się upowszechnia. Obecnie praktycznie każdy nowy obiekt produkcyjny, magazynowy, czy też obiekt użyteczności publicznej, wznoszony jest w tej właśnie technologii. Przyjrzyjmy się zatem nieco bliżej temu zagadnieniu, aby określić, w których aspektach najczęściej wykorzystywana jest stal w przemyśle, oraz jak może się to jej zastosowanie kształtować w najbliższej przyszłości.\nGdzie zużywamy najwięcej stali?\nJeśli chodzi o procentowe zużycie stali w poszczególnych sektorach gospodarki, to na pierwszym miejscu jest tutaj nieprzerwanie przemysł budowlany, zużywający aż 35% zasobów stali w UE. Drugim sektorem zużywającym najwięcej stali w UE jest w kolejności przemysł motoryzacyjny, gdzie pochłaniane jest blisko 18% ogólnych zasobów stali w UE. Na kolejnych miejscach plasują się przemysł maszynowy i produkcja wyrobów metalowych, gdzie zużycie stali w UE sięga aż 14 procent. Na trzecim miejscu tuż za nimi plasuje się budownictwo. Generalnie w ostatnim czasie widać pewną tendencję spadkową w tym zakresie, niemniej jednak patrząc z szerszej perspektywy, stali zużywamy dużo więcej, niż na przykład kilkanaście, kilkadziesiąt lat temu. Rzecz jasna rynek i ogólnoeuropejska gospodarka dopiero odzyskuje swoją stabilność, przez co też, w najbliższych latach, jeśli uda się stabilność uzyskać, z całą pewnością tendencja spadkowa zaniknie, a znów pojawia się wzrosty. Wraz ze wzrostem inwestycji budowlanych, szczególnie tych nowoczesnych, opierających się w dużej mierze o technologie konstrukcji stalowych, zacznie także wzrastać zużycie stali, co rzecz jasna przyczyni się znacząco do ożywienia gospodarki.\nJak pozyskiwana jest stal przez polskich przedsiębiorców?\nJeśli chodzi o pozyskiwanie stali przez polskich przedsiębiorców w sektorze budowlanym, czyli w sektorze który zużywa średnio najwięcej stali w skali całej UE, to przede wszystkim jest to stal sprowadzana z najlepszych europejskich koncernów hutniczych, poprzez odpowiednie hurtownie stali. Jedną z takich hurtowni jest na przykład Dagra Stal, która na chwilę obecną sprowadza wyjątkowo duże ilości, dobrej jakościowo stali przede wszystkim przeznaczonej dla przemysłu budowlanego. Jest to głównie stal zbrojeniowa, oraz elementy konstrukcji stalowych, dzięki czemu też, można powiedzieć, iż w tej branży mamy do czynienia z dość dobrym poziomem jakości sprowadzanej stali. Rzecz jasna panują tutaj dość silne i poważne restrykcje w kwestii jakości sprowadzanej stali, co też wywiera presje na dostawcach, takich jak Dagra Stal, którzy decydują się na sprowadzanie stali najlepszej jakościowo, aby zapewnić swoim klientom bezpieczne inwestowanie swoich pieniędzy.


Stół do bilarda Vermont Outdoor - Lissy\nJesteś tutaj: Lissy.pl1 / Strefa bilarda2 / Stoły bilardowe3 / Stół do bilarda Vermont Outdoor\nStół bilardowy VERMONT OUTDOOR to nie tylko nowość wśród stołów bilardowych, ale także nowe możliwości spędzania czasu na świeżym powietrzu! Przemyślana konstrukcja i solidne wykonanie pozwalają na korzystanie ze stołu na zewnątrz, w ogrodzie czy altanie. Nakładane blaty podczas gry są dyskretnie schowane na podwieszanym uchwycie. Po rozgrywce w prosty i szybki sposób można je umieścić na stole i stworzyć idealny stół ogrodowy na letnią imprezę w ogrodzie czy rodzinnego grilla. Stół jest stworzony dla tych, którzy lubią spędzać czas na świeżym powietrzu lub nie mają miejsca w domu na stół bilardowy. Vermont outdoor jest profesjonalnym stołem bilardowym, na którym gra w bilard to czysta przyjemność z dodatkową atrakcją w postaci przebywania na zewnątrz. Stół polecamy nie tylko do prywatnych ogrodów, ale także do hoteli, restauracji, pensjonatów, stref aktywnego wypoczynku w kurortach. Stół wykonany jest z materiałów odpornych na działanie warunków atmosferycznych i zapewniających długą żywotność – dlatego może być na zewnątrz przez cały rok. Postument wykonany jest z metalu malowanego proszkowo, rama z drewna bukowego malowanego farbami używanymi do impregnacji stolarki okiennej na kolor złoty, blat z wodoodpornej sklejki. W ramie nie ma diamentów. W stole zastosowano kamienną płytę grająca z łupka włoskiego oraz sukno marki Simonis odporne na działanie promieni UV oraz wody – sukno w kolorze Petroleum blue. Stół dostępny jest w rozmiarze 7ft. Do stołu można dokupić uchwyt na 3-częściowy blat nakrywający pole do gry, sam blat oraz pokrowiec, który nakłada się na stół by osłonić go gdy nie jest używany. Metalowy stół ogrodowy to także świetny mebel na taras!