Lekkoatletki z Komendy Portu Wojennego | Prestiz trojmiasto\nLekkoatletki z Komendy Portu Wojennego\nO Marynarce Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej tylko przy dużej dozie dobrej woli da się powiedzieć, że podlega modernizacji, nie mniej dobrej woli potrzeba, by uznać, że jej zdolności bojowe rosną. Gołym okiem widać za to, że kadry… pięknieją. Angelika Cichocka i Marta Jeschke są tego żywym dowodem. Co łączy obie panie? Obie są lekkoatletkami Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego, obie zdobywały medale mistrzostw świata i Europy w zawodowym sporcie i obie odnalazły w sobie marynarskie powołanie.\nHasło „za mundurem panny sznurem” powoli odchodzi do lamusa. Polskie wojsko, wzorem sojuszniczych armii, otwiera się na panie, a one z tego dobrodziejstwa skwapliwie korzystają.\nTrzy lata temu służbę zawodową w Marynarce Wojennej RP odbywało ich nieco ponad 200, coraz więcej kobiet decyduje się też na studia w Akademii Marynarki Wojennej – kuźni oficerów.\nPrzedstawicielki płci pięknej wyższe stopniem w samej Marynarce Wojennej już pewnie nikogo nie dziwią, ale na ulicy kobieta w mundurze galowym wciąż wywołuje ciekawość, czasem nawet zdumienie.\n– Nie ukrywam, że panowie, których mijam, oglądają się i to jest miłe – śmieje się Marta Jeschke, w Marynarce Wojennej RP od sześciu lat, od niedawna po kursie podoficerskim, który uprawnia do otrzymania stopnia mata – odpowiednika kaprala w wojskach lądowych. Póki co, zadowala się jednak szarżą starszego marynarza.\n- Mundur w ogóle ma w sobie moc przyciągania, niezależnie od tego czy nosi go kobieta, czy mężczyzna. Być może wynika to też z szacunku, jakim darzeni są żołnierze i marynarze – dodaje Angelika Cichocka, która po przejściu czteromiesięcznego szkolenia ze służbą oswaja się od września.\nMacierzystą jednostką obu pań jest Komenda Portu Wojennego w Gdyni, pełniąca rolę zaplecza logistyczno - gospodarczego dla marynarzy służących na okrętach. Oficjalne stanowiska pracy sopockich lekkoatletek: strzelcy.\n- Do tej pory zdarzyło mi się zaledwie dwukrotnie brać udział w strzelaniach na poligonie w Ustce i żałuję, że tak niewiele. Niestety, poszło mi nienajlepiej, ten element wymaga dłuższego i bardziej intensywnego treningu - przyznaje z zakłopotaniem starsza rangą Jeschke.\nJeśli narzekania na zdolności bojowe w kontekście stanu floty mają sens, to w przypadku zawodowych lekkoatletek już niekoniecznie. Zarówno Angelika Cichocka, jak i Marta Jeschke dokładają cegiełkę do sportowej wartości bojowej Wojskowego Zespołu Sportowego. W strukturze Marynarki to pododdział w ramach 3 Flotylli Okrętów. Złożony ze sportowców, reprezentantów rozmaitych dyscyplin: żeglarzy, biegów na orientację, judo, strzelectwa, pięcioboju morskiego i właśnie lekkoatletyki. Profesjonalistów, wznoszących średnią sprawność fizyczną marynarzy na wyższy poziom.\nWYKONAĆ ROZKAZ, CZYLI PLAN\nW przeciwieństwie do kolegów, służących na okrętach wojennych, sportowcy na chwałę morskich sił zbrojnych pracują, osiągając sukcesy na arenach sportowych. Otrzymują rozkaz ustanowienia określonego wyniku i nie ma zmiłuj – muszą go wykonać. Marynarz Cichocka podczas Światowych Igrzysk Wojskowych polecenie dowódcy zrealizowała w stu procentach.\n- Dostałam rozkaz zdobycia medalu podczas rywalizacji w Korei Południowej. Łatwo nie było, rywalki mocne, ale, na szczęście, udało się podołać zadaniu i sięgnęłam po „brąz” w biegu na 800 metrów, finiszując za plecami „zawodowej” mistrzyni świata, Białorusinki Maryny Arzamasovej. Nasi przełożeni wymagają od nas osiągania celów sportowych, jeśli nie będziemy ich realizować, mogą w każdym momencie podziękować nam za służbę – mówi Cichocka.\nMarta Jeschke, podobnie jak cztery lata temu w Rio de Janeiro też chciała stanąć na podium.\nNiestety, nie udało się. Zajęła jednak czwarte miejsce w sztafecie 4x400 metrów, co było tym cenniejszym doświadczeniem, że debiutowała na dystansie jednego okrążenia.\nGRZECZNA NIE BYŁAM\nCzteromiesięczne szkolenie w jednostce przed złożeniem przysięgi przeszła też Angelika Cichocka. Jak sama przyznaje, wiele się nauczyła i mimo krótkiego stażu wojskowego, nie czuje się laikiem.\n- Trenowaliśmy musztrę, strzelania na poligonie, brałam udział w ćwiczeniach bojowych, uczyliśmy się regulaminów wojskowych na pamięć – słowem naszym udziałem stały się wszystkie dobrodziejstwa, jakie oferuje armia. Świetne doświadczenie. Zresztą będąc małą dziewczynką, wymykałam się wyobrażeniom o grzecznej, bawiącej się lalkami dziewczynce; zawsze wolałam biegać po dworze z chłopakami, starszymi braćmi - mówi Cichocka.\nDziewczyny zgodnie przyznają, że do Marynarki Wojennej wstąpiły przede wszystkim z pobudek patriotycznych. Zarówno Angelika, jak i Marta pochodzą stąd, z Pomorza. Cichocka urodziła się w Kartuzach, zawsze sportowo związana z Kaszubami i silnie identyfikująca się z regionem. Podobnie Jeschke, która także nie „emigrowała” poza Pomorze.\n- Od dziecka chciałam być marynarzem, kontynuuję morskie tradycje rodzinne – tata, brat i wujek pływali na statkach, co prawda nie w marynarce wojennej, ale jednak. Pewnie dzięki nim, chcąc nie chcąc, złapałam bakcyla – zaznacza Marta.\nKibicom „królowej sportu” obie panie są doskonale znane. Cichocka w 2014 roku została halową wicemistrzynią świata, a w 2015 roku przynależność do światowej czołówki w biegach średniodystansowych potwierdziła srebrnym krążkiem na Halowych Mistrzostwach Europy. Jeschke zaś szczyci się dwoma brązowymi medalami w sztafecie 4x100 metrów, wywalczonymi na Mistrzostwach Europy w 2010 i 2012 roku.\nMarynarka Wojenna nie rekrutuje zatem byle kogo. Stawia na sprawdzonych w międzynarodowych zmaganiach i tych, którzy zaznali smaku sukcesu. Żywot profesjonalnych lekkoatletek, zobligowanych do ścisłego przestrzegania reżimu treningowego, raczej wyklucza stałe uczestnictwo w tym, co jest kwintesencją służby w Marynarce Wojennej RP: działaniach operacyjnych.\n- Gdybym otrzymała rozkaz wzięcia udziału w szkoleniu na okręcie czy w strzelaniach na poligonie, chętnie bym w nich uczestniczyła, bo to jest po prostu fajne i daje to, co uwielbiamy jako sportowcy – adrenalinę. Jej namiastkę mogłam poczuć podczas szkolenia podoficerskiego – mówi Marta Jeschke.\nNie jest tajemnicą, że jakkolwiek lekkoatletki są sportowcami z krwi i kości to, jednak kariera sportowca nie trwa długo, a i obarczona jest ryzykiem kontuzji.\nMARYNARKA TO STABILIZACJA\nDzięki służbie w wojsku obie mogą na szczęście liczyć na stabilizację i nie wykluczają, że po zakończeniu kariery swoją przyszłość zwiążą z Marynarką Wojenną.\n- Nie wykluczam takiego scenariusza - mówi Angelika Cichocka. - Marynarka Wojenna działa na wyobraźnię. Budzi powszechny podziw i szacunek. Wydaje mi się, że wojsko miałoby z nas pożytek. Jako zawodowe sportsmenki mogłybyśmy dzielić się naszymi doświadczeniami, choćby zajmując się sportowym szkoleniem marynarzy - dodaje Angelika.\nMarta Jeschke i Angelika Cichocka – piękne lekkoatletki z Sopotu. Ujmujące delikatnością, nad wyraz kobiece. Równocześnie aspirujące do roli, zastrzeżonej do niedawna dla płci brzydkiej.\n- O tym, czy ktoś nadaje się na żołnierza czy marynarza nie decyduje postura, wygląd zewnętrzny, ale charakter – ucina marynarz Angelika Cichocka.\n– Można nas dotknąć, dać całusa, przytulić, potrzymać za rękę, bo dzięki temu, po pierwsze, człowiek dłużej żyje, a po drugie, musicie wiedzieć, że my też jesteśmy zwykłymi ludźmi....\nNOWY MERCEDES KLASY E TRADYCJA W NOWOCZESNYM WYDANIU\nMercedes Klasy E to synonim komfortu i często… taksówki. Jak zatem sprawuje się hybrydowy model E300 e?\nZnacie te uczucia, które towarzyszą powrotom? Tak jest ich wiele, ale najważniejsza jest ta świadomość, że jest do czego wracać, że było lub będzie za czym tęsknić.\nWyzWolona sztuka organów\nMuzykiem się jest, a pianistą, organistą, kompozytorem się… bywa. Słowa profesora od chóru z liceum tkwią w pamięci Macieja Zakrzewskiego....


Rodalquilar, ES: domy wakacyjne dostępne w roku 2020 | HomeAway\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — Rodalquilar\nRodalquilar: to miejsce jest naprawdę sielskie\nRodalquilar – muzea i inne atrakcje czekają. Jest to miasto słynące z bajkowych krajobrazów, w którym czekają podróżnych różne atrakcje: góry, spa i parki przyrody. Jeśli chcesz samodzielnie gotować, wiele obiektów oferuje w pełni wyposażoną kuchnię, osobną jadalnię i tereny idealne do posiłków na świeżym powietrzu.\nRodalquilar i okolice: najważniejsze zabytki\nCzy chcesz poznać najważniejsze miejsca w tym mieście? Przekrocz progi swojego domku wakacyjnego i odkryć wszystko, co czyni miejsce takie jak Rodalquilar tak ciekawym. Oto najlepsze atrakcje, które trzeba zobaczyć i które są położone w odległości 48 kilometrów od centrum.\nKlub Golfowy Alborán Golf (24,8 km)\nRodalquilar: zachwyć się krajobrazem\nObojętnie czy uwielbiasz adrenalinę, czy chcesz podziwiać lokalny krajobraz, miejsce takie jak Rodalquilar jest idealne na dzień na świeżym powietrzu. Oto niektóre z najlepszych miejsc w okolicy w odległości 48 kilometrów od centrum.\nOgród Botaniczny Albardinal (0,4 km)\nPark krajobrazowy Cabo de Gata (2,6 km)\nPlaża w Los Escullos (5,1 km)\nPlaża w San José (11,3 km)\nPoruszanie się po miejscowości Rodalquilar\nDoleć na lotnisko w miejscowości takiej jak Almería (LEI), położone jedynie 29,7 km od centrum\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Rodalquilar, ES?\n2020 — oferujemy Ci 220 domków wakacyjnych w pobliżu miejsca takiego jak Rodalquilar. Od 112 obiektów typu Domy do 19 obiektów typu Wille, u nas znajdziesz wyjątkowe obiekty idealne na pobyt z rodziną i przyjaciółmi. HomeAway? Tutaj jest Twój wymarzony obiekt w pobliżu miejsca takiego jak Rodalquilar.\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Domy w miejscu takim jak Rodalquilar?\nOczywiście. Domy: liczba obiektów tego typu dostępnych na HomeAway w miejscu takim jak Rodalquilar to 112 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w miejscu takim jak Rodalquilar to:\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się basen w mieście takim jak Rodalquilar?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 82 domów w miejscu takim jak Rodalquilar. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.


WTA Cincinnati: Maria Szarapowa wycofała się z powodu kontuzji - WP SportoweFakty\nMarcin Motyka 13 Sierpnia 2017, 09:10\nMaria Szarapowa wycofała się z rozpoczynającego się w niedzielę turnieju WTA Premier 5 w Cincinnati, który będzie rozgrywany na kortach twardych. Powodem jest kontuzja lewego przedramienia.\n- Chciałam zagrać w Cincinnati. Jednak zgodnie z poradą lekarza, jako środek ostrożności przed startem US Open, podjęłam decyzję o wycofaniu się z tego turnieju z powodu kontuzji lewego przedramienia, która dokuczała mi już w Stanfordzie. Chciałam podziękować organizatorom, że dali mu możliwość występu i mam nadzieję, że wrócę tu za rok - poinformowała Maria Szarapowa, która w turnieju w Cincinnati miała zagrać z dziką kartą.\nWTA Cincinnati: trzy tie breaki, trzy obronione meczbole. Magda Linette w finale eliminacji\nW I rundzie turnieju Western&Southern Open Szarapowa miała zmierzyć się z mistrzynią tegoroczną Rolanda Garrosa Jeleną Ostapenko. Teraz miejsce Rosjanki w głównej drabince jako tzw. "szczęśliwa przegrana" zajmie jedna z tenisistek, która odpadnie w finałowej rundzie eliminacji.\nMoże nią zostać Magda Linette. Poznanianka bowiem w niedzielę zagra z finale kwalifikacji z Zariną Dijas. Pewna miejsca w głównej drabince jest natomiast inna Polka, Agnieszka Radwańska.\nTurniej rangi WTA Premier 5 w Cincinnati zostanie rozegrany w dniach 13-20 sierpnia na kortach twardych. Tytułu będzie bronić Karolina Pliskova.\nLucie Safarova i Bethanie Mattek-Sands wznawiają..\nMundial 2018. Novak Djoković dumny z postawy piłkarzy..\nWTA Majorka: Alison Riske skruszyła opór Magdaleny Fręch...\nChallenger Ilkley: Kamil Majchrzak nie dał szans..


Olimpiakos Tarnogród – Orkan Bełżec 2:1. Nadrobili zaległości - Dziennik Wschodni\nOlimpiakos Tarnogród pokonał u siebie Orkana Bełżec (fot. DW)\nOlimpia Miączyn – Omega Stary Zamość 4:0. Dobili rywali w końcówce\nPierwotnie mecz pomiędzy zespołami z Tarnogrodu i Bełżca miał się odbyć 15 września, ale na wniosek Orkana, którego zawodnicy z powodu choroby nie byli w stanie wyjść na boisko spotkanie przełożono na środę.\nMecz bardzo dobrze rozpoczął się dla przyjezdnych. Już w piątej minucie Paweł Wiciejowski trafił na 1:0 i w Tarnogrodzie zapachniało sensacją. Stracony gol podziałał jednak mobilizująco na gospodarzy i w 25 minucie Tomasz Garbacz ładnym strzałem głową doprowadził do remisu. Olimpiakos poszedł za ciosem i na pięć minut przed końcem pierwszej połowy wyszedl na prowadzenie. Tym razem Garbacz popisał się ładnym dograniem piłki do Roberta Klechy, a ten dopełnił formalności i zapewnił swojej drużynie bardzo cenny komplet punktów.\n– Przez całe spotkanie mieliśmy sporą przewagę, bo rywal przyjechał do nas z nastawieniem na remis – mówi Sergiej Sawczuk, trener Olimpiakosu. – Przed pierwszym gwizdkiem starałem się uczulić swoich zawodników żeby nie zlekceważyli rywala, który w tym sezonie nie zdobył jeszcze punktów. Cieszę się, że udało nam się wygrać i sięgnąć po kolejną, pełną pulę. Przed nami ważny mecz z Olimpią Miączyn i od teraz myślimy już tylko o tym przeciwniku – dodał szkoleniowiec zespołu z Tarnogrodu.\nOlimpiakos Tarnogród – Orkan Bełżec 2:1 (2:1)\nBramki: Garbacz (25), Klecha (40) – Wiciejowski (5).\npiłka nożna zamojska klasa okręgowa orkan belżec olimpiakos tarnogród


Jakie zalety posiada herbalife koktajl ? - Web Solutions\nStart » E-Commerce » Inne Sklepy » Jakie zalety posiada herbalife koktajl ?\nZdrowie, jak i szczupła sylwetka są ważne w dzisiejszych czasach. Zależy nam na ładnym wyglądzie i dlatego też, gdy mamy jakieś problemy z nadprogramowymi kilogramami, zaczynamy szukać rozwiązania, które ma nam pomóc rozwiązać ten problem. I tutaj z pomocą przychodzą nam herbalife koktajl, których skład oparty jest na naturalnych składnikach. Herbalife koktajle nie dość, że pomagają pozbyć się kilogramów, to jeszcze wpływają na nasze dobre samopoczucie. Zawierają one w sobie składniki, które przyspieszają naszą przemianę materii. odżywiają tkankę mięśniową, pomagają w szybszej jej odbudowie i regeneracji. Herbalife koktajl występuje w różnych smakach smakach, tak, że można dopasować go do naszych kubków smakowych. Mogą one zastąpić jakiś posiłek, gdyż przyrządzone koktajle są w pełni wartościowe i bogate w odpowiednie minerały i witaminy.


Słowiński Park Narodowy :: LOT Ustka\n115 m. Wzgórze znajduje się w strefie ochronnej Słowińskiego Parku Narodowego, bardzo dobrze widoczny z morza żeglarski punkt nawigacyjny, odnotowany na najstarszych mapach morskich tej części Bałtyku. Ok. 0,5 km od wierzchołka Rowokołu leży Smołdzino.\nWydma Czołpińska to wyróżniająca się krajobrazowo, rozległa forma terenu, bardzo interesująca m.in. ze względu na urozmaiconą rzeźbę swojej powierzchni.\nWzniesienie wydmowe o wysokości od 35 do 42 m n.p.m. na Wybrzeżu Słowińskim (jej wysokość jest zmienna, zależna od pory roku i kierunku wiatrów).\nFlora Słowińskiego Parku narodowego jest bardzo bogata i obejmuje: 920 gatunków roślin naczyniowych (z których 50 podlega ochronie gatunkowej), 165 gatunków mszaków, 500 gatunków glonów, 430 gatunków grzybów.\nNajliczniej reprezentowaną grupę zwierząt w Słowińskim Parku Narodowym będącą pod ochroną stanowią stawonogi (wśród nich najwięcej jest owadów). Zaobserwowano tu ponad 30 gatunków (dominują wśród nich chrząszcze).


Banki utrudniają klientom założenie konta przez internet? - PRNews.pl\nZałożenie konta osobistego przez internet kojarzy nam się z wygodą i oszczędnością czasu. Nie musimy przecież iść do placówki bankowej i czekać w kolejce, aż zostaniemy obsłużeni. Czy otwarcie zdalnie rachunku rzeczywiście zawsze jest jednak takie proste, jak się wydaje? Praktyka pokazuje, że bywa z tym różnie. Z jakimi utrudnieniami mogą się spotkać klienci i w których bankach są one najmniejsze?\nZbadaliśmy proces zakładania zdalnie konta osobistego w 20 bankach, które dają taką możliwość. W każdym z nich podjęto próbę otwarcia 5 rachunków oraz wykonano 3 testy z podaniem błędnych danych (numeru dokumentu tożsamości oraz PESEL-u). Liderami rankingu są Bank Millennium, ING Bank Śląski, PKO Bank Polski, Inteligo oraz mBank. Najwięcej problemów napotkaliśmy w Credit Agricole, Idea Banku, Citi Handlowym, T-Mobile Usługi Bankowe, Alior Banku, Banku Ochrony Środowiska oraz Nest Banku mówi w wywiadzie dla agencji informacyjnej infoWire.pl Marcin Łukaszewski, twórca Instytucji roku. Co ważne, nie badano procesu zakładania konta, w przypadku kiedy weryfikacja tożsamości klienta odbywa się na podstawie danych z przelewu.\nKlienci oczekują oczywiście, że ich konto zostanie otwarte jak najszybciej. Dlatego ważne jest, żeby dokumenty były dostarczane bez zbędnej zwłoki, najlepiej już w ciągu jednego dnia od złożenia wniosku. W tej chwili dzieje się tak w Banku Millennium, ING Banku Śląskim, mBanku, Orange Finanse i Getin Banku. Najmniej dokumentów do podpisania bo tylko jeden mają osoby zakładające konto w Banku BGŻ BNP Paribas, ING Banku Śląskim oraz Banku Millennium, tu wystarcza też tylko jeden podpis. Z kolei w przypadku Credit Agricole trzeba złożyć aż 16 podpisów, i to na 9 dokumentach. Po podpisaniu dokumentów, zanim zaczniemy korzystać z konta, bank musi je aktywować. Najszybsze instytucje robią to jeszcze tego samego dnia. Jeśli chodzi o kartę debetową, niektóre banki dostarczają ją wraz z umową. Zwykle karta jest jednak wysyłana później i czeka się na nią od 5 do 12 dni. Największą cierpliwością muszą wykazać się klienci Volkswagen Bank Polska, Raiffeisen Polbanku, Credit Agricole i T-Mobile Usługi Bankowe.


Stulecie Odrodzenia Państwa Polskiego. "Znam historię Polski" - Magazyn Wileński\nStulecie Odrodzenia Państwa Polskiego. "Znam historię Polski"\nJubileusze i rocznice skłaniają do spojrzenia wstecz, powtórki z historii, podsumowań, wyciągania wniosków. Wkraczając w jubileuszowy dla Państwa Polskiego rok, Związek Polaków na Litwie ogłasza Konkurs "Znam historię Polski".\nMając na celu zaangażowanie jak największej liczby uczestników w różnym wieku i o różnych zdolnościach i pasjach, proponujemy Państwu trzy formy uczestniczenia w Konkursie:\n* odpowiedzi na pytania z dziejów Polski;\n* praca pisemna, prezentująca ocenę tematu dotyczącego historii kraju, wybitnej osobowości lub wkładu Polaków do światowej skarbnicy nauki, kultury, wojskowości;\n* przedstawienie prac fotograficznych, obrazujących zarówno miejsca ważne dla historii Polski jak i rozsławiające kraj pięknem architektury, przyrody, znaczeniem w dziedzinie kultury czy gospodarki.\nc) "potopem szwedzkim"\ne) Tataro - Mongołami\n6. "Potopem" w literaturze historii Polski nazywamy:\na) Zalanie państwa w czasie wielkiej, "stuletniej" powodzi w roku 1611\n9. Legiony Polskie gen. Jana Henryka Dąbrowskiego (1797 - 1807) były:\n10. Polskie Powstanie Styczniowe 1863 - 1864 r.:\nOceń skutki i znaczenie Powstania Styczniowego (1863 - 1864) dla losów Polaków w zaborze rosyjskim.\n11. Legiony Polskie brygadiera Józefa Piłsudskiego (1914 - 1917) były:\nd) Pomocniczymi jednostkami wojskowymi powołanymi początkowo dla ochrony linii kolejowych na froncie austriacko - rosyjskim\nWskaż wybraną przez siebie osobistość (osobistości), które odegrały czołową rolę w odzyskaniu Niepodległości przez Polskę w latach 1917 - 1921 i uzasadnij swój wybór.\n14. "Cudem nad Wisłą" nazywamy:\nc) Zwycięstwo Wojska Polskiego nad armią bolszewicką pod Warszawą w dniach 13 - 25 sierpnia 1920 r.\nd) Odzyskanie przez Polskę Pomorza po "zaślubinach z Bałtykiem" przez Wojsko Polskie i gen. Józefa Hallera 10 lutego 1920 r.\n5. W jakich bitwach stoczonych poza granicami kraju Polacy czynem potwierdzili hasło, które zdobiło powstańcze sztandary w XIX wieku: "Za wolność naszą i waszą" (wymień, co najmniej, trzy)?\nOdpowiedzi i prace twórcze mogą być indywidualne jak też zbiorowe, wiek uczestników Konkursu nie jest reglamentowany. Na Państwa odpowiedzi i prace czekamy do 11 listopada (decyduje data wysłania). Mogą być przesyłane pocztą na adres: Związek Polaków na Litwie, ul. Naugarduko 76, LT-03202 Wilno lub drogą emailową: biuro@zpl.lt.\nKonkurs jest adresowany do obywateli Litwy oraz Polaków zamieszkałych poza granicami Macierzy.\nKonkurs zostanie podsumowany do 5 grudnia – jubileuszowej rocznicy – 150. urodzin Marszałka Józefa Piłsudskiego. Na zwycięzców czekają wartościowe nagrody. Konkurs jest współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą poprzez Fundację "Oświata Polska za Granicą". Nagrody zostaną wręczone podczas uroczystej gali podsumowania Konkursu. O jej dacie i miejscu poinformujemy zwycięzców i uczestników Konkursu dodatkowo.


Białe ławy - gdzie najlepiej się sprawdzą | Szlakimiejskie.pl\nby admin · Sierpień 26, 2019\nCzy białe ławy wszędzie wyglądają tak samo dobrze? Dlaczego zainteresowanie nimi jest tak duże i jaki rodzaj wnętrz jest sworzony wręcz z myślą o nich? Jeśli Ty również zastanawiasz się nad odpowiedziami na te pytania i chciałbyś dowiedzieć się co nieco na temat białych ław, jesteś we właściwym miejscu. Żadna biała ława nie kryje przed nami tajemnic, a my doskonale wiemy, gdzie sprawdzają się najlepiej.\nBiałe ławy to meble, które z chwili na chwilę zyskują na popularności. Wszystko za sprawą ich uniwersalnego wyglądu i łatwości dopasowywania się do większości aranżacji. My wybraliśmy trzy przykładowe, w których naszym zdaniem biała ława jest absolutnym must have. Sprawdź czy Ty również możesz pozwolić sobie na białe meble dostępne pod adresem https://www.meble.pl/meble/lawy/ i gdzie w pełni może zostać wykorzystany ich potencjał.\nBiała ława jako nieodłączny element salonu w stylu skandynawskim\nBiałe meble to zdecydowanie obowiązek we wszelkiego rodzaju wnętrz w stylu skandynawskim. Salon, w którego centrum umieszczona jest ława bądź stolik kawowy wręcz prosi się o mebel w takim kolorze. Śmiało możemy stwierdzić, że właśnie biała ława została stworzona z myślą o takim salonie. Styl skandynawski stawia na jasne meble o prostym wzornictwie, często wykonane z organicznych materiałów. Białą ławę możemy polecić tutaj bez wahania i jesteśmy przekonani, że pozostanie elegancka przez lata.\nBiała ława w nowoczesnych wnętrzach\nBiała ława również całkiem nieźle może zaprezentować się we wnętrzach nowoczesnych. Tutaj na uwagę zasługują w szczególności meble o futurystycznych i niecodziennych kształtach. Nowoczesny wystrój zazwyczaj opiera się o jasne barwy i białe meble, więc jeśli zastanawiasz się nad białą ławą, sprawa jest prosta.\nBiałe meble w aranżacjach klasycznych\nBiałe meble również są w stanie sprawdzić się we wszelkiego rodzaju aranżacjach klasycznych. Uniwersalny kolor pozwala na umieszczanie większości z białych ław w tradycyjnych wnętrzach nie burząc ich ładu i zamysłu aranżacyjnego. Zastanów się nad nią jeśli jeszcze nie podjąłeś ostatecznej decyzji meblując swój salon w stylu klasycznym.\nNext story Gdzie w Mińsku znajdziesz najwłaściwszy skup aut?\nPrevious story Auto skup Warszawa, co powinieneś wiedzieć?


Tysiące rozmów z rodzicami tzw. trudnych dzieci doprowadziły autora do przewartościowania tradycyjnych metod wychowawczych, takich jak kary i nagrody, zakazy i nakazy. Dotychczas obowiązującą perspektywę „dziecko jest grzeczne, jeśli chce” zastąpił nowym podejściem: „dziecko jest grzeczne, jeśli potrafi”. Udowodnił, że dzieci nie zachowują się źle celowo - po prostu brakuje im umiejętności, żeby zachowywać się inaczej. Opisany w książce Trudne emocje u dzieci. Jak wspólnie rozwiązywać problemy w domu i w szkole program krok po kroku pokazuje, jak rozwinąć u dziecka trzy kluczowe umiejętności: dostosowywania się, tolerowania frustracji i rozwiązywania problemów.


To będzie inwestycja tej kadencji w Andrychowie? - mamNewsa.pl\n, Polityka, Wiadomości, 08.12.2011 18:00, (red)\nCzy budowa nowej dużej hali sportowo-widowiskowej w Andrychowie to będzie najbardziej spektakularna inwestycja tej kadencji w Andrychowie?\nKażda władza musi mieć coś, z czym kojarzyć ją będą mieszkańcy. Poprzedni burmistrz Jan Pietras na pewno jest kojarzony z nowym basenem odkrytym w Andrychowie. Czy to się komuś podoba, czy nie, pozostanie w pamięci, że to za J. Pietrasa nowy basen w Andrychowie wybudowano. Imiennej tabliczki z informacją o tym jeszcze nie nie ma na basenie, ale kto wie - może kiedyś zostanie zawieszona.\nMinął już pierwszy rok kadencji nowych władz z burmistrzem Tomaszem Żakiem na czele. Budowane były chodniki, remontowane drogi i szkoły. Gmina sfinansowała także szereg mniejszych inwestycji. Ale o takich inwestycjach szybko się zapomina. Władzy potrzebne są fajerwerki. Czy w tej kadencji mieszkańcy doczekają się równie spektakularnej (czytaj także: kosztownej) inwestycji, jaką była w poprzedniej kadencji budowa basenu? Ostatnio pojawiły się na to szanse.\nJak już pisaliśmy, w projekcie przyszłorocznego budżetu gminy Andrychów zapisano w sumie skromną kwotę – 50 tys. zł – na wykonanie dokumentacji projektowej hali sportowo – widowiskowej w Andrychowie. To podstawa do budowy obiektu sportowego w Andrychowie z prawdziwego zdarzenia, który może kosztować wiele milionów zł.\nHala sportowa przy ulicy 1 Maja w Andrychowie zaczyna przypominać relikt przeszłości. Władze chcą budować dużą halę z dużymi trybunami.\nNieoficjalnie wiadomo, że hala ma powstać przy ulicy Fabrycznej – w miejscu, gdzie niegdyś stała kotłownia. W przyszłym roku wykonany zostanie projekt z pozwoleniem, a budowa będzie mogła ruszyć od 2013 roku i zostanie zakończona na finał tej kadencji – w 2014 roku. To nieoficjalny na razie plan. Mówią o tym niektórzy radni z koalicji rządzącej miastem.\nmnms, 14.12.2011 00:40\nJa bym jednak wolał kryty basen zamiast hali sportowej, większość moich znajomych ma podobne zdanie.\nskoczek238, 09.12.2011 15:22\nZAPRASZAM też na stronkę MKS-u Andrychów - www.siatkowka-andrychow.pl - tam aktualna tabela,terminarz,statystyki 3 ligi mężczyzn !!!\nabcabc, 09.12.2011 13:53\npo roku nowej władzy w Andrychowie na Krakowskiej są większe korki niż były a oni chcą budować halę. Niezły żart. Tak samo jak basen za JP, tak teraz dla Andrychowa powinna to być inwestycja drugiej kategorii. Priorytet to obwodnica\nJepetto, 08.12.2011 23:21\nRomeo jak to mówią nie u nas :) "Pażiwiom- uwidim..." No i pytanie co dalej, jeżeli nawet uda się w tym roku zburzyć ten dom? Jak nie będzie kawałka nowej drogi oddanej do użytku, tak nie będzie w TYM ROKU , a planowano tak hucznie !!!\nRomeo, 08.12.2011 22:11\nspokojnie,wyburzenie w poniedziałek o 11...jak się nie mylę.\nwestwi78, 08.12.2011 20:12\nA dom jak stał, tak stoi:) Ktoś tu kłamał w telexpresie:)\nJepetto, 08.12.2011 20:01\nyeti1 masz rację tylko ja się obawiam że jak zostanie zakończona \_"TA\_" inwestycja to przez brak możliwości przejazdu przez Andrychów nie będzie się \_"TAM\_" dało dojechać :)\nyeti1, 08.12.2011 19:03\nniech robią, niech robią bo nic w tym mieście się nie dzieje. Korki jakie były takie są. Dziś sięgały przystanku na Górnicy. kuźwa mać\nNiko., 08.12.2011 16:15\nA może chodzi o ZIELIŃSKIEGO i park szkarłatnych nietoperzy w Rzykach Praciakach;)) http://mamnewsa.pl/newsy,2869-sprawa-wyciagu-krzeselkowego---szansa-na-legalizacje--aktualizacja-\nDonald77, 08.12.2011 15:08\nKamil przyznaję rację - chodziło Panu Pietrasowi o kryty basen plus coś jeszcze co kojarzyło mi się z halą sportową. Przypuszczałem że coś mi się pokręciło, ale dopytam co dokładnie pokazywano w kampanii a było to na spotkaniu w świetlicy spółdzielni mieszkaniowej na osiedlu - może ktoś zna więcej szczegółów.?\nkrisu78, 08.12.2011 15:06\nKamil z tego co pamięć mnie nie myli Donald 77 ma rację. Co do samego tekstu - czasami jak czytam mamnewsa - teksty anonimowe (podpisane red nie inicjałami dziennikarzy) to mam wrażenie że redakcja mamnewsa powinna połączyć się z nowinkami:)) "Minął już pierwszy rok kadencji nowych władz z burmistrzem Tomaszem Żakiem na czele. Budowane były chodniki, remontowane drogi i szkoły. Gmina sfinansowała także szereg mniejszych inwestycji. Ale o takich inwestycjach szybko się zapomina. " niewdzięczny naród ci andrychowianie:) oni we trójkę - żak plus 2 zastępców zasuwają za nasze podatników pieniądze a my ich pochwalić nie potrafimy:) Po pierwsze od tego są, biorą chyba dużą kasę, po drugie - dwór jest taki że chyba nie powinni narzekać na nawał roboty? po trzecie od tego są. I to nie ma znaczenia czy burmistrz nazywa się Kowalski, pietras czy żak. Po czwarte - remontują drogi, szkoły, budują chodniki można o każdej władzy w całym świecie. chodzi o to czy robią maksymalnie dużo, maksymalnie dobrze.\nkamil, 08.12.2011 14:19\nPietras w akcie rozpaczy że wielu nie jest zadowolonych z basenu odkrytego zaczął obiecywać kryty basen na Fabrycznej a nie halę. O nowej hali pierwszy raz słyszę\nDonald77, 08.12.2011 14:14\nO ile mnie pamięć nie myli to Pan Pietras pokazywał wstępne projekty takiej inwestycji w tym miejscu podczas kampanii wyborczej - czy to kontynuacja planów poprzednika czy mnie się coś pokręciło?


tychy.info: Najpopularniejsze atrakcje Wodnego Parku: aqualoop, strefa saun... - Tychy\nNajpopularniejsze atrakcje Wodnego Parku: aqualoop, strefa saun...\nBlisko 60 tysięcy gości, szereg imprez tematycznych i odwiedzający z całej Polski - Wodny Park Tychy podsumował pierwsze 50 dni funkcjonowania. Ze statystyk wynika m.in., że najpopularniejszymi atrakcjami wśród klientów okazują się zjeżdżalnia Aqualoop, strefa saun i łaźni piwnych oraz basen ze sztuczną falą i podwodnymi dźwiękami.\nWodny Park Tychy - 06.2018 · fot. Wodny Park Tychy\nWodny Park Tychy został otwarty w poniedziałek, 30 kwietnia. Tylko w pierwszym tygodniu działania obiekt odwiedziło ponad 12 500 osób. W sumie, w ciągu pierwszych 50 dni z atrakcji Wodnego Parku Tychy skorzystało ponad 58 tysięcy osób. Najwięcej odwiedzin w ciągu jednego dnia było 1 czerwca w Dzień Dziecka - 3360 osób.\n- Bardzo nas cieszy duża frekwencja, która potwierdza, że taka inwestycja jak Wodny Park Tychy, była w mieście i tej części metropolii potrzebna. Po pierwszych 50 dniach możemy już zaobserwować pewne trendy dotyczące naszych gości. Najchętniej odwiedzają nad rodziny z dziećmi i to nie tylko z Tychów. Wśród korzystających z naszych atrakcji są także osoby z Bielska-Białej, Katowic, Mikołowa, a nawet Włocławka i Białegostoku - mówi Zbigniew Gieleciak, prezes Regionalnego Centrum Gospodarki Wodno-Ściekowej S.A.\nAtrakcją, która cieszy się największym zainteresowaniem jest ekstremalna zjeżdżalnia Aqualoop. Pionowy start i przeciążenia bliskie trzykrotnemu przyciąganiu ziemskiemu gwarantują naprawdę duże emocje. Goście Wodnego Parku Tychy bardzo chętnie korzystają także ze strefy saun i łaźni piwnych. Tematyczne seanse, możliwość schłodzenia w grocie śnieżnej czy relaksująca kąpiel w brzeczce piwnej przyciągnęły wielu fanów saunowania.\nOprócz atrakcji, z których można korzystać na co dzień w Wodnym Parku Tychy na bieżąco organizowane są zróżnicowane wydarzenia i atrakcje dodatkowe. Strefa rekreacyjna służyła już np. jako wybieg dla modelek i małych modeli podczas pokazu mody plażowej. Podczas dnia matki Wodny Park Tychy gościł finalistów tegorocznej edycji programu MasterChef Junior, którzy przygotowywali słodki poczęstunek dla wszystkich mam. Sporo dzieje się także w strefie saun i łaźni piwnych. Zorganizowano m.in. karaibską noc saunową, podczas której goście mogli wziąć udział w seansach tematycznych. Odbył się także pokaz cervesario, czyli specjalisty piwnego, czy specjalny weekend piwny połączony z tegoroczną edycją Industriady.\n- Statystyki dotyczące pierwszych 50 dni funkcjonowania Parku bardzo nas cieszą. Nasze najbliższe plany to kolejne, interesujące wydarzenia i imprezy, m.in. saunowa noc świętojańska. Trwa także szeroko zakrojona kampania reklamowa Wodnego Parku Tychy. Obejmuje m.in. zewnętrzne nośniki reklamowe w centrach miast metropolii, a także reklamy w internecie, prasie czy w mediach społecznościowych. Posty na profilu Wodnego Parku Tychy na Facebooku od momentu jego uruchomienia dotarły do ponad 380 tysięcy osób - dodaje Zbigniew Gieleciak.\nWodny Park Tychy ma już także pierwsze plany wakacyjne. Specjalnie z myślą o dzieciach, które nie wyjadą w tym roku na wakacje przygotowane zostały półkolonie. Dzieci będą mogły wziąć udział w ciekawych zajęciach i oczywiście skorzystać z atrakcji Wodnego Parku Tychy. W ciągu pierwszego tygodnia od ogłoszenia półkolonii na zajęcia zapisanych zostało 140 dzieci z Tychów i okolic.\nOd samego początku Wodny Park Tychy jest całkowicie samowystarczalny, jeśli chodzi o energię cieplną i elektryczną. W bioelektrociepłowni przetworzono blisko 340 tysięcy metrów sześciennych biogazu. Wystarczyło to na całkowite pokrycie zapotrzebowania Wodnego Parku Tychy na prąd i ciepło, a nadwyżki energii zostały sprzedane.


Sebastian | 2017-07-03\n„Zwykłe kawiarniane sceny - wszędzie można je znaleźć. Lecz po zdarciu górnej warstwy to tylko forma kryjąca zupełnie inną, nieznaną mi treść. Podobna, lecz jednak zupełnie inna, myślałem. Zupełnie jakbym był na innej planecie (...) Inna planeta, na której nie używa się pewnych funkcji.”\nMagiczna książka. Klasyczne u Murakamiego połączenie dwóch światów - rzeczywistego i wyimaginowanego świata snów. Na ile to, co doświadczamy to rzeczywistość, a na ile nasze wyobrażenia, obawy, nadzieje, lęki?\nSkomplikowana książka, tu nic nie jest oczywiste, nic nie jest bezposrednie, nic nie jest jasne. Czytelnik ma ogromne pole do interpretacji i użycia własnej wyobraźni - i chyba to jest najciekawsze.\nKsiążka o życiu, o samotności, odrzuceniu. O tym, jak trudno znaleźć kogoś, kto nas rozumie. Ale też o skutkach braku refleksji nad własnym życiem, płynięciu zgodnie z nurtem rzeki...\n„Musisz tańczyć (...) Nie wolno ci się zastanawiać, po co tańczysz. Nie wolno ci myśleć, co to znaczy, bo to nie ma znaczenia. ”\nPolecam - zwłaszcza osobom zaznajomionym już z twórczością pisarza.


Bardzo nieprzyjemny zapach nastawu glogowego, proszę o pomoc\nWitam, wczoraj nastawiłem wino z własnoręcznie zebranego głogu. Dałem 2,5 l głogu, pożywkę activit (albo jakoś tak) w ilości 3g oraz drożdże aktywne z biowinu (enovini), około 2kg cukru (22*Blg). Całości wyszło 8,5 l. Robiłem już takie wino w zeszłym roku : 10l i 2x 5l. W tym roku wystąpił problem jakiego nie miałem jeszcze z żadnym z moich 23 poprzednich win (lubię testować i robię nie więcej niż 10l ). Mianowicie "woda" ma szarawy kolor (jakby wykręcić brudną szmatę) ale przede wszystkim z rurki wylatuje gaz o zapachu siarkowodoru z amoniakiem, bardzo ostry, nieprzyjemny, drażniący i gryzący. "Winko" fermentuje całkiem szybko. Owoce były myte i przemrożone kilka dni, najpierw je zamroziłem, dzień przed nastawem wyjąłem żeby się trochę rozmroziły i zamroziłem ponownie (już tak robiłem i winko wyszło przednie). Proszę o pomoc co to może być i czy z tym jakoś walczyć czy samo przejdzie ? Z góry dziękuję za wszelką pomoc\nMoje różane też cuchnie. Mam nadzieję, że to przejdzie.\nJedynym jak dla mnie sensownym wytłumaczeniem jest zawartość azotu w pożywce, która może tworzyć jakieś związki i dawać do pieca.\nTo moja teoria. Może ktoś bardziej kumaty coś poradzi.\nMożliwe rzeczywiście że to wina pożywki (używam jej pierwszy raz, wcześniej używałem biowinu) , teraz tak mi się jeszcze przypomniało że jak robiłem wino z czerwonej porzeczki to przy gnieceniu owoców też był podobny zapach tyle że mniej intensywny więc może jest to też po części wina owoców . . .\nJeśli jest to faktycznie zapach siarkowodoru to powodem może być brak, a nie nadmiar pożywki, a właściwie to brak azotu zawartego w pożywce. Dodaj zwykłego DAFu i powinno pomóc.\nZ czasem zauważyłem że zapach jakby zanika sam i da się wyczuć w tle zapach "fermentacji". Nie wiem tylko co z kolorem, bo nadal jest brudno-szara, ale jak wino wyjdzie niezłe to się podbarwi winem z czarnego bzu (barwiłem już tak miód pitny i wystarczyło ok 20 ml / 5l żeby kolor był pięknie bursztynowy)\nGłóg ma to do siebie, że śmierdzi siarkowodorem i w początkowym okresie wygląda jak woda po myciu podłogi W zeszłym roku fermentowałem 30L głogu w pokoju i myślałem, że padnę, tak śmierdziało A kolor bursztynowy też się z czasem zrobi i nie trzeba podbarwiać niczym...\nFermentuję trzeci dzień wino głogowe, i normalnie tak śmierdzi,że w domu mówią,żebym to wylał do kibla. Jak otworzę okno to ptaki padają na gałęzi-to żart Z żadnym winem tak nie miałem-po jakim czasie ten zapach odpuści?\nMoje głogowe tak daje po nozdżach,że żona chciała spuścić to w klopie.Istne szambo podczas wypompowywania.\nPo czterech dniach intensywność zapachu zmalała.\nO dziwo mój nie śmierdział co prawda zapach nie powalał ale podchodziłem to niego neutralnie.\nA kwasek cytrynowy dawaliście?\nJa nie używałem i wszystko w porządku.\nJa dałem kwasek-na razie mam 10litrów wody,a kwasku 5gram\nJa bez kwasku nastaw zrobiłem.Kwasek chcę dodać na koniec.\nCo ciekawe jest to drugi nastaw na tych owocach.\nW pierwszym nie było takiego smrodku,a kwasek był-na 20litr-15gr.\nDo drugiego nastawu dorzuciłem świerzego głogu.\nU mnie głogowe 10l stoi obok łóżka i wesoło bulga mi do snu. Zapach jest przyjemny, owocowy.\nZamiast kwasku wpieprzyłem 0,5kg pigwowca. Pracuje wolno strasznie, ale zapowiada się nieźle\nSytuacja opanowana-przykry zapach zniknął po 4 dniach.\nPozostał typowy zapach dla fermentacji.\njudo75, na jakich drożdżach robisz ten głóg i jaką dałeś pożywkę i ile ?\nDrożdże tokay zamoyskie,pożywka-nie wiem jak ona się nazywa,ale jest to zwykła kupiona w euro-winie,dwu....coś tam.\nPożywki dałem 5gr na 10lit wody.\nZa niedługo dam jeszcze 3gr i kolejne 10litr wody.\nWysnuwam wniosek, że wina leży po stronie drożdży. Spróbuj użyć następnym razem nowoczesnych (aktywnych).\nDrożdże zamoyskich wg opinii na forum są bardzo dobre, nie zrzucałbym na nie winy.\nA o zapachu siarkowodoru na forum już było sporo napisane co, jak, dlaczego, i jak się go pozbyć.\nWiem, że dużo osób jeszcze używa Zamojskich. Są ogólnodostępne i popularne.\nNiestety szczepy sprzedawane na suszu nie posiadają kart charakterystyk producenta.\nNie wiadomo też w jakiej ilości występują w torebce i czy na pewno są to te same szczepy.\nTo generuje wiele nieporozumień i wątków typu:\n- "MD mi nie ruszyła"\n- "mi Skrzychowe śmierdziało siarkowodorem a tobie nie?"\n- "mi Sherry dociąga do 18% a tobie tylko do 16%?"\n- "Tokay 22 się strasznie pieni a mojemu szwagrowi wcale"\n- "czemu mi się nie klaruje wino z głogu?"\nNatomiast drożdże aktywne (najlepiej suszone) są produktem o precyzyjnych, powtarzalnych właściwościach.\nZnamy optymalną temp. pracy, ilosc produkowanego H2S itd.\nDwóch winiarzy mając te same paczki drożdży aktywnych ma dokładnie tą samą ilość i szczep (klony).\nTo daje możliwość porównania. Gdy jednemu wino się sklarowało a innemu nie - znaczy że błąd leży gdzie indziej.\nOczywiście używajmy sobie dowolnie wybranych typów drożdży, ale pamiętajmy że ma to znaczenie.\nNie jestem za mocny w tym temacie,ale przychylę się do wypowiedzi mrX.\nZakupiłem na początku roku 6 paczek drożdży zamoyskich-3xmalaga i 3xtokay.\nWszystkie paczki już wykorzystane.\n2x malaga mi śmierdziała-porzeczkowe oraz wisniowe- i to ponad 2miesiące -teraz zapach zanika\n1raz tokaj,właśnie przy głogowym-ale króciutko\nCzeremche zrobiłem na drożdżach z Gdańska i zero smrodku.\nNo ale to może tylko zbieg okliczności.\nNie zgodzę się z Tobą mrX. Używam często drożdży aktywnych, i miałem przy nich podobne problemy, jak Ty opisujesz. Kilka win mi śmierdziało siarkowodorem (a podobne na tych samych drożdżach już nie), Kilka mi się zatrzymało zbyt nisko w %, podobne miody nastawione mniej więcej w tym samym czasie różnie się klarowały (niektóre ciągle mętne).\nDrożdże to żywe organizmy, nie da się idealnie tak samo poprowadzić dwóch fermentacji. Zawsze coś im się może "nie spodobać".\nBrak kart charakterystyki nie znaczy, że możemy mieć różne szczepy drożdży w tym samym pudełku! Proces produkcji drożdży na suszu jest łatwiejszy od produkcji aktywnych (suszenie rozpyłowe).\nWiem że zagraniczne drożdże aktywne mogą wzbudzać większe zaufanie (jak to określiłeś są "nowoczesne"), ale mamy dobre krajowe wyroby (zamoyscy, biowin), które ludzie na forum sobie bardzo chwalą.\nNajważniejsze jest prawidłowe prowadzenie fermentacji.\nZrobiłem dwa nastawy : jeden opisany powyżej ma już 16,5 % i powoli stopuje (ma aktualnie ok 4*Blg). Drugi nastaw wył na tych samych drożdżach (to samo opakowanie drożdży, ta sama partia owoców, ale na pożywce z biowinu). Wino fermentuje wolniej (ma ok 13-15%) ale ma piękny pomarańczowo-czerwony kolor i nie pachniało aż tak intensywnie siarkowodorem jak poprzednik więc przyczyną tego zapachu było pewnie użycie nowej, nie sprawdzonej wcześniej pożywki. Co prawda już nie śmierdzi i ma brązowawy kolor ale nie co z resztą parametrów to się okaże po pierwszym zlaniu a ostatecznie po degustacji gotowego wina.\nAktualny czas: 14-12-2019, 05:50 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Bł. Czesław Odrowąż - Zyciorysy.info\nZyciorysy.info » Życiorysy i biografie » Święci » Bł. Czesław Odrowąż\nBł. Czesław Odrowąż – życiorys\nBł. Czesława uważano dawniej za brata rodzonego św. Jacka, a to na tej podstawie, że o dworze biskupa Iwona Odrowąża, do którego obaj należeli, pisano w starych kronikach: familia. Jednakże w starożytności i w wiekach średnich słowem tym oznaczano domowników, najbliższe otoczenie, nie koniecznie rodzinę. Została jednak tradycja o pokrewieństwie Czesława z Odrowążami, nie mająca żadnego potwierdzenia historycznego.\nO dzieciństwie Czesława przechowały się wspomnienia, że był dzieckiem dziwnym, składał jeszcze w kolebce rączki, jak do modlitwy i wznosił oczka ku niebu.\nTak samo przekazano nam świadectwo o jego nadzwyczajnej pobożności i usposobieniu religijnym w najmłodszych latach. On, przyszły członek Zakonu Kaznodziejskiego, którego zadaniem będzie głoszenie Słowa Bożego po dalekich ziemiach, zasłuchuje się, gdy w jego obecności ksiądz wygłasza kazanie.\nTak od najmłodszych lat objawiało się w nim to, co potem stało się przeznaczeniem jego życia: apostolstwo.\nDalsze dzieje jego młodości są nam nieznane. Wiadomo, że razem ze św. Jackiem był w Paryżu i w Bolonii. Potem był przy biskupie i kanclerzu Iwo Odrowążu. Dobra to była szkoła życia duchownego — ten dwór świątobliwego biskupa. Nie tylko mieli opiekę i przykład jednego z ludzi, najbardziej wykształconych w Polsce, lecz i atmosferę dobroczynności i czynu apostolskiego. Biskup uczynił ich obu, Jacka i Czesława, kanonikami, katedralnymi. Byli oni wielką pomocą dla swego Pasterza, pracując z nim nad podniesieniem życia religijnego. Tu zapewne, w służbie wielkiego nie tylko duchownego, lecz i męża stanu zrozumieli znaczenie pracy misyjnej, która tak bardzo była potrzebna nie tylko Kościołowi, lecz i Polsce.\nBiskup ze swymi pomocnikami używali na cele religijne zarówno dochodów kanonicznych, jak i własnego mienia. Rozwijali niewyczerpaną działalność charytatywna. Obdzielali ubogich, przyjmowali i karmili nędzarzy i pielgrzymów, podejmowali kapłanów. Dbali o to, by mieć służbę przykładną i by dom biskupa był miejscem prawdziwie chrześcijańskiego życia. Ich praca duszpasterska była nieustanna, pełna miłości Bożej, żarliwa.\nRozumieli, że aby dobrze służyć narodowi, ludzie powinni znać i rozumieć zasady wiary, by prowadzić życie moralne — powinni wyrabiać w sobie siłę woli, znajdować oparcie w nauce chrześcijańskiej. Słowo kaznodziei ma budzić dusze leniwe, opieszałe, odkładające ostateczne nawrócenie, pogrążone w sprawach tej ziemi. Dlatego tak ważną jest działalność kaznodziejska.\nW 1220 roku Czesław odbył wraz z biskupem Odrowążem i św. Jackiem podróż do Rzymu. Tam poznał św. Dominika i był obecny przy wskrzeszeniu umarłego przez wielkiego świętego. Wstrząśnięty do głębi tym niezwykłym zdarzeniem, wstąpił wraz ze św. Jackiem do zakonu Dominikanów. Wybierał się z powrotem do kraju, kiedy Rzym odwiedził biskup praski Andrzej.\nW tamtym okresie panował w Czechach król Ottokar. Niewiele zmieniły się stosunki od czasu św. Wojciecha, który musiał opuścić swą niewdzięczną stolicę biskupią — Pragę. Ottokar sprzyjał heretykom, gwałcił prawo kościelne, pozwalał na odprawianie obrzędów pogańskich.\nBiskup Andrzej, nie mogąc sobie dać rady z królem, który hamował wszystkie jego prace, chciał, by przynajmniej Ojciec święty podziałał na Ottokara. Chodziło mu też o to, by Ottokar pomagał, a nie przeszkadzał w nawracaniu pogan. Chciał więc te ważne sprawy przedstawić papieżowi.\nW Rzymie biskup Andrzej poznał św. Dominika i jego zakon. Widząc, jak zakon kaznodziejski słowem natchnionym nawracał ludzi obojętnych i złego życia, jak tępił i zwalczał herezje, zwrócił się do św. Dominika z prośbą:\n— Daj mi twoich synów, by pracowali w Czechach!\nDominik przeznaczył Jacka do Polski, Czesława zaś — do Czech.\nWyszło z Rzymu czterech profesów: Czesław, Jacek i dwóch konwersów: Herman i Henryk. Dominikanie szli pieszo, o żebranym chlebie. Po drodze głosili słowo Boże, a jeśli spotkali miejscowość, gdzie były odpowiednie warunki, a zapał słuchaczy obiecywał wiele, zakładali tam konwenty swego zakonu. Jacek zostawił po drodze swych braci w nowo zakładanych klasztorach. Czesław przybył wreszcie do Czech.\nBiskup Andrzej w Pradze przyjął z wielką radością i gościnnością Czesława. Dał im zaraz kościół św. Klemensa, przy nim wystawił klasztor.\nCzesław rozpoczął pracę nad duszami, prawie sam jeden w obcym mieście, nieznajomym kraju…\nWtedy dały się odczuć skutki jego działalności. Nie tylko ludzie zaczynali żyć lepiej, szukać prawdy, lecz i zbudziły się liczne powołania zakonne. W nowym klasztorze wkrótce habit przyoblekło 120 Czechów. I nie byli to tylko ludzie skromni i biedni: byli wśród nich możni i bogaci. Król Ottokar poczuł wielką cześć dla wybitnego dominikanina. Czesław uzyskał wpływ na niego. I oto łagodną i mądrą namową potrafił tak przekonać króla, że podał biskupowi Andrzejowi rękę do zgody. Był to piękny dzień.\nNie ma gorszego nieszczęścia dla każdego kraju, jak rozdarcie i nieporozumienia w nim władzy duchownej i świeckiej. Z chwilę, gdy między dwiema władzami nie ma rozdźwięku, społeczeństwo podnosi się moralnie, a państwu błogosławi Ten, który powiedział: — Gdzie was dwoje zbierze się w Moje Imię, tam Ja z wami jestem trzeci.\nPo śmierci Andrzeja biskupem w Pradze został Peregrynus. Ten tak upodobał sobie zakon Dominikanów, że złożył godność biskupią i osiadł w klasztorze Czesława.\nCzesław założył także w Pradze klasztor SS. Dominikanek. Wstąpiła tam między innymi Małgorzata, wdowa po cesarzu niemieckim, Henryku.\nAle za mało było Czesławowi działalności w jednym kraju: wciąż pamiętał o przykazaniu Mistrza: — Idźcie i nauczajcie wszystkie narody! — Wybrał spośród swych braci o. Adriana, a z nim dwudziestu siedmiu innych braci i posłał ich, by nawracali dzikich Bośniaków, którzy jeszcze byli poganami. Misja ta nie powiodła się do końca, poganie zamęczyli misjonarzy.\nDominikanie, którzy głównie obrali działalność misyjną, ginęli wśród swych wędrówek między poganami, heretykami, odszczepieńcami greckiego obrządku. Tak zginęli, prócz Adriana, Urban, Stanisław, który zamordowany był w Czerwonogrodzie wraz ze wszystkimi braćmi, Wojciech, Damian i wielu innych.\nUstaliwszy byt swego klasztoru w Pradze, Czesław wrócił do Krakowa. Tam już na dobre osiedli Dominikanie, którym Iwo Odrowąż oddał kościół św. Trójcy i wybudował klasztor. Na tle owych czasów Jacek przerastał Czesława siłą duchową i on to był właściwie wodzem i duszą ruchu dominikańskiego w Polsce, on to tworzył te olbrzymie plany misyjne, które zaledwie wieki następne zdołały wykonać.\nI teraz, w roku 1224 zamierzył Jacek nowe podróże misyjne, by głosić słowo Boże, by zwalczać ciemnotę i pogaństwo na kresach Polski i wśród jej sąsiadów.\nDużo mówi się w naszych czasach o potrzebie współdziałania i pokojowego współżycia narodów. Zakonnicy byli zawsze najsilniejszą więzią, spajającą narody. Duchowni świeccy zawsze byli związani ze swymi diecezjami i parafiami. Ale zakonnicy, przenoszący się z jednej prowincji do drugiej, poznający różne obyczaje i stosunki i wprowadzający do każdego kraju miłość i zasadę jedności, zakonnicy, obdarowujący zdobyczami wyższej kultury kraje o niższej kulturze, zadzierzgiwali więzy wspólnoty i zrozumienia wzajemnego narodów.\nOto widzimy Czesława, jak dziś pracuje wśród Czechów, jutro wśród Morawian, Niemców, Prusów.\nPotem znów wraca do Polski.\nAle i w obcych krajach, wśród obcych narodów czyż nie pracuje dla Polski? Czyż szerząc Królestwo Boże na ziemi, ucząc narody pojednania w Chrystusie i wzajemnej sympatii i pomocy, nie tępi dzikiego szowinizmu, nie stwarza bezpieczeństwa dla swego narodu?\nW chwili, gdy naród polski ginął w niewoli i Polacy rozpaczali, wierząc zaledwie w przyszłość, radykalna część naszego narodu powzięła myśl, że należy popierać wszelkie ruchy wolnościowe, rewolucyjne, gdyż powszechna rewolucja uwolni Polskę. Widzieliśmy próbkę „rewolucji powszechnej” na ziemiach Rosji. Liczne narody, które były w niewoli pod caratem, z białej niewoli dostały się w jeszcze sroższą czerwoną niewolę.\nAle myśl o odrodzeniu powszechnym, które dopiero wprowadzi dobrobyt i bezpieczeństwo dla wszystkich narodów, myśl ta, wykoszlawiona i sponiewierana przez socjalistów, jest słuszna. Tylko odrodzeniem powszechnym, które zapewni wszystkim sprawiedliwość i żadnego narodu nie pognębi i nie poda w niewolę, jest tryumf Kościoła powszechnego.\nPrzyczyną tego tryumfu, pracownikami powszechnego zbliżenia i uczynienia zdrową i płodną idei narodowej są zakony. Rozsiane w różnych krajach, a tworzące jedna wspólna rodzinę, pracują one nad zbliżeniem i zbrataniem wszystkich narodów świata, nad powszechnym pokojem.\nTakimi pracownikami nad zbliżeniem narodów, nad rozsianiem wszędzie kultury chrześcijańskiej, byli Dominikanie. Św. Jacek nie zagrzewał nigdzie długo miejsca. Obchodził wciąż dalekie dzielnice i kraje, głosząc słowo Zbawiciela.\nWyruszył więc z Krakowa z braćmi Czesławem, Hermanem Morawianinem, Florianem, Gaudynem i Benedyktem. Prawdopodobnie najpierw udał się do Sandomierza, gdzie biskup Iwo Odrowęż oddał Dominikanom kościół św. Jakuba.\nJak wszędzie, tak i tu Dominikanie zewsząd zbierali ludzi, by kazać, budzić dusze, pociągać ku Bogu. Wnet znalazły się powołania zakonne i klasztor założono.\nWtedy Jacek z towarzyszami zwrócił się ku rodzinnemu Śląskowi. Przeszedłszy Bytom, gdzie była dawna granica Polski, usiadł przy drodze, wiodącej do Rozbarku. Jak mówi legenda, na miejscu tym wytrysło źródełko.\nTu naradził się z braćmi, dokąd mają dalej się udać i wszyscy skierowali kroki do Wrocławia. Były to już czasy przed bitwą pod Lignicą, Śląsk po trochu zaczynał się niemczyć. Ale jeszcze była to prastara dzielnica Piastowa, gdzie polskość istniała, gdzie rozbrzmiewała polska mowa.\nWe Wrocławiu przyjął misjonarzy gościnnie i z radością biskup Wawrzyniec. Stał tam wtedy pustkami kościół św. Wojciecha i klasztor, opuszczony przez Augustianów. Kościół i klasztor oddał biskup Dominikanom, odbudowawszy je własnym kosztem. Było to w roku 1225.\nJacek osadził we Wrocławiu Czesława, jako przeora i wyruszył dalej.\nCzesław klasztor prowadził tak dobrze, że stał się on jednym z najlepszych klasztorów zakonu na ziemiach polskich. Działalność Jacka wywołała silny ruch religijny, umiał go podtrzymać bł. Czesław. Długi żywot miał konwent Czesławowy: przetrwał wiele nieszczęść i zawsze był w stanie kwitnącym. Dopiero w roku 1810 Prusacy ograbili ten klasztor i wygnali zakonników z Wrocławia.\nPrzebywając we Wrocławiu, Czesław nie zaniedbywał głównego zadania Zakonu Kaznodziejskiego: misji.\nZ Wrocławia wędrował do Moraw, Saksonii, Niemiec, Pomorza, Prus. Ciężkie i niebezpieczne były wtedy podróże misyjne: poganie grozili śmiercią, niemniej zażarci okazywali się heretycy i sekciarze. Wielu pogan i heretyków Czesław nawrócił.\nW owych czasach wszędzie wrzała wojna, wojowały ze sobą nie tylko duże państwa, lecz i mniejsze księstwa. Na drodze swej Błogosławiony wszędzie napotykał oddziały żołnierzy. Nieraz krzywdzili oni ludność, popełniali gwałty, rabowali i nawet zabijali. Wielki misjonarz zdawał sobie sprawę doskonale, że bardziej chrześcijańskie usposobienie żołnierzy nie tylko uchroni ludność od cierpień i grozy wojennej, lecz i samych żołnierzy od grzechu. Dlatego uczył ich odmawiać różaniec.\nLegenda głosi, że wracając raz z tych swoich podróży, Czesław znalazł rzekę Wiadro pod samym Wrocławiem tak wezbraną, że przewoźnicy odmówili przewiezienia go na drugi brzeg. Wtedy Czesław, stanąwszy na brzegu, zawołał:\n— Słuchajcie, wody, nasz Zbawiciel a wasz Stworzyciel suchymi stopami deptał wasze fale! Jak Jemu byłyście posłuszne, tak i mnie, sługę Jego, przenieście na drugi brzeg!\nTo mówiąc, rozpostarł na wodzie swój kaptur, stanął na nim i został przeniesiony na drugi brzeg. Stopy miał zupełnie suche.\nJuż za życia dokonał Czesław wielu cudów. Zbierał w sobie moc od Boga, napełniając nią w długie bezsenne noce modlitwy duszę swą, jak rezerwuar, z którego potem łaska wylewała się na świat. Modlitwa czyniła go przewodnikiem jakby tej Mocy, z którą łączył się bezpośrednio, rzucając się w jej otchłań ze czcią i uwielbieniem.\nPoza chwilami zupełnego zjednoczenia z Bogiem, Czesław rozmyślał dużo nad prawdami wiary i zwłaszcza nad dobrodziejstwami Boga.\nFilozofowie, którzy starają się wytłumaczyć nam znaczenie świata i cel naszego życia, bywają dwóch rodzajów; jedni starają się we wszystkich zjawiskach dostrzec gorszą, złą ich stronę, drudzy starają się świat wytłumaczyć tak, by wszystko w nim wydało się nam harmonijnym i celowym.\nOczywiście, ten drugi pogląd tylko i to wtedy, gdy oparty jest na wierze, daje spokój, tłumaczy wszystko, pokrzepia człowieka wśród cierpień. Wtedy rozumie człowiek, że wszystko, co jest dobre, pożyteczne, piękne wyszło od Boga i że świat jest harmonią. Ale grzech i zło człowieka tę harmonię zamąca.\nJeżeli zaś ból przychodzi niezawiniony, nie przywołany złem naszym własnym, wtedy jest próbą i ofiarą. A więc też nie mąci głębokiego spoczywania w Bogu, chociażby ból szarpał nas na zewnątrz.\nRozmyślanie o otrzymanych łaskach, o dobrodziejstwach, zsyłanych w nieograniczonej miłości, ze źródła najwyższej doskonałości przez Boga może dusze rozśpiewać wdzięcznością bez granic, podziwem, uwielbieniem… Wielbiąc to, co jest nad nami, sami podnosimy się wyżej…\nI oto przychodzi coraz większe uduchowienie. Ale ciało ciągnie w dół, pęta duszę w jej wzlotach, mąci to przeczyste, jak powietrze górskie, poczucie wolności ducha. Zwalczyć ciało!… Niech będzie posłuszne, niech wysubtelni się, oczyści, uniezależni… Niech nastanie cudowne poczucie lekkości zupełnego oderwania się ducha od grubej materii…\nŻeby wywołać to poczucie, święci tak bezlitośnie zawsze się umartwiali. Bo momenty niezamąconego uduchowienia są tak wielkim szczęściem, tak niewymowną rozkoszą, że umartwienie niczym jest w porównaniu z osiągnięciem tych szczytowych momentów.\nI Czesław umartwiał się. Stosował te same wypróbowane znane sposoby: post, biczowanie, odmawianie sobie spoczynku, nałamywanie ciała do wysiłków, odmawianie sobie we wszelkich, zachciankach i pragnieniach…\nAle nie od razu nabywa się nieskazitelność, nie od razu udaje się zostać istotą nieziemską, w której ludzkie popędy są oczyszczone, wszystkie skierowane ku czynom ofiary, ku doskonałości. I budzi się w świętym wielki żal nad własną słabością. Czesław gorzko opłakiwał swe ułomności, swe niewielkie skazy, których jeszcze do reszty zetrzeć nie zdołał. I jeszcze jeden ton w życiu Świętego: cierpienie nie tylko z powodu niedoskonałości własnej, cierpienie nad niedoskonałością świata. Błogosławiony pokutuje. Bierze na siebie winy świata. Wygładza je własnym cierpieniem. Bo miłość Chrystusowa ofiarna wypełnia serce jego po brzegi, wylewa się zarzewiem na cały świat, ogarnia wszystkich ludzi…\nNic dziwnego, że nadprzyrodzone łaski dawały nadprzyrodzona moc. Zostały legendy o licznych cudach Czesława na ziemi.\nSyn pewnej mieszczki utonął w rzece Wiadro. Po ośmiu dniach rybacy z wielkim trudem wyłowili ciało w stanie już zupełnego rozkładu. Nieszczęśliwa matka kazała je położyć pod stopy Czesława i zawołała do niego:\n— Sługo Boży, ciebie u- praszam przez miłość twoja dla Jezusa, oddaj mi mego syna!\nŚwięty uczuł wielka litość.\nOdmówił krotkę modlitwą nad topielcem i zawołał:\n— W imię tego, który daje przepowiadającym słowa moc wielką, wstań!\nI umarły wstał żywy i zdrowy.\nZastanawiającym jest, że Czesław, kaznodzieja – misjonarz, który słowem poruszał dusze ludzi, jako najwyższe zaklęcie wyrzekł: — Który daje przepowiadającym słowa moc wielka… — Czuł on w sobie moc tego słowa, które brał z wyżej, które może budziła w nim i formowała moc nieziemska…\nNiejeden jeszcze cud ujrzano za jego życia. Przywracał on wzrok ślepym, głuchym słuch, władzę w członkach paralitykom, leczył opętanych.\nMyśl jego wolna, jak ptak wypuszczony z uwięzi, zabiegała aż w przyszłość i widziała nadchodzące rzeczy. Razu pewnego w natchnieniu proroczym przepowiedział, że przyjdą Tatarzy do Polski… Opisywał straszliwe klęski i cierpienia, które spadną na kraj, jako kara Boża…\nNiestety, proroctwu temu danym było się spełnić…\nKiedy skończyło się urzędowanie św. Jacka, ojcowie wybrali prowincjałem bł. Czesława. Sława jego cudów i życia niezwykle świętego i czystego, sława jego uczoności i wymowy znana była i w Polsce, i po wszystkich konwentach Dominikanów. Że będzie dobrze rządził prowincją, przemawiało za tym wzorowe prowadzenie klasztoru wrocławskiego.\nCzesław wymawiał się, ale generał zakonu zmusił go pod posłuszeństwem objęć urząd. Do zwykłych jego zajęć — przepowiadania słowa Bożego, nawracania grzeszników, nawiedzania chorych przybył ciężar kłopotów o byt i powodzenie pracy całego zakonu. I Czesław postępował ze zwykłą sobie łagodnością: jeżeli już musiał nałożyć jakąś karę, to zawsze tylko jako miłujący ojciec, nigdy zaś w gniewie i zapalczywości, chociaż niedoskonałość i upadki poświęconych Bogu osób tym bardziej niecierpliwić i zasmucać mogły. W dalszym ciągu odwiedzał chorych na mieście i braciom, złożonym niemocą, sam usługiwał z wielką wyrozumiałością i słodyczą.\nKiedy zbliżał się do nich, zdawało im się, że przestają cierpieć.\nBędqc prowincjałem miał już lat 60. Pomimo wieku, obchodził pieszo dalekie klasztory, wizytując je.\nTrzeciego roku urzędowania zebrał starszych ojców i powiedział:\n— Uczyniłem zadość posłuszeństwu, teraz obierzcie innego prowincjała, mnie zaś staremu dajcie w mojej celi pokutować i przygotować się do śmierci.\nWrócił do klasztoru we Wrocławiu, ale pomimo wieku i osłabienia nie umniejszał umartwień. Nie zgadzał się nawet dla wzmocnienia sił jeść mięsa. Kiedy go namawiano, by zaniechał takiej ostrości, odpowiedział:\n— Nie jest prawdziwa miłość ku Bogu, o ile nie jest gorliwa i stateczna. Ciało należy umartwiać aż do śmierci.\nProroctwo Błogosławionego spełniło się: w roku 1241 najechali na Polskę Tatarzy… Tego to nieszczęśliwego roku dzielny i świętobliwy syn św. Jadwigi Śląskiej, Henryk Pobożny, poległ pod Lignicą, usiłując zatrzymać dzikie wojska.\nSpustoszywszy Polskę po drodze, wpadli Tatarzy na Śląsk. Dotarli do podnóża Wrocławia i rozpoczęli oblężenie. Wrocław był w wielkim niebezpieczeństwie: broniły go tylko wały usypane z ziemi, które łatwo mógł nieprzyjaciel przekopać. Mieszkańcy oczekiwali szturmu w śmiertelnym strachu: nie spodziewali się niczego innego, jak tylko śmierci lub niewoli.\nDokoła miasta czerniały niezliczone zastępy, rozłożone były namioty wojłokowe najeźdźców, rżały konie, widać było dziwaczne i nieznane zwierzęta — wielbłądy ze stepów zakaspijskich. Mongołowie o twarzach dzikich i okrutnych, nie znający ludzkich uczuć ani litości, w dziwacznych swych tołubach, uzbrojeni w łuki i miecze roili się jak mrowie niezliczone, jak szarańcza, po przejściu której zostawała martwa pustynia, popieliska, bielejące w polu kości…\nJeden tylko człowiek nie tracił ducha wśród struchlałej ludności.\nJeden człowiek tylko tam, gdzie ziemskie wojsko było bezsilne i nieliczne, widział niewidzialne zastępy, stojące na straży miasta…\nOn jeden mógł je przywołać…\nDo klasztoru tłoczyli się ludzie z płaczem i jękiem.\nWszelka pomoc ziemska zawodziła. Była bezsilna wobec tego potopu barbarzyńców.\nI ludność szła po tę ostatnią pomoc: pomoc niebieską.\nCzyż nie jest tak zawsze, że w ostateczności dopiero przypominamy sobie o Opatrzności, o sile, która jest ponad wszystkie istniejące siły?\nCzesław pocieszał przerażonych ludzi, jak mógł. Patrzył na nich, jak dorosły patrzy na dzieci. Dla niego nie straszna była śmierć i pożądanym było by męczeństwo. Czyż nie nauczali go św. Wojciech, św. Brunon „szukać Chrystusa w śmierci”?\nW wielkiej litości nad wrocławianami, szedł na wały wraz z braćmi. Przemawiał po drodze do zalęknionych i rozpaczajęcych:\n— Ufajcie Bogu, On jeden jest Wspomożyciel w niebezpieczeństwie i utrapieniu. Wszak On jest z wami! O cóż więcej chodzi? Stanąwszy na wałach, Czesław ogarnął wzrokiem olbrzymie mrowie najeźdźców. Poczuł boleść, że nie może ich wszystkich nawrócić. Że poginą te dusze ciemne, nieobudzone już na wieki do miłości….\nUkląkł i zaczął się modlić… Wytężał wolę błagalną do ostatnich granic. Brał na siebie grzechy całego miasta… Brał je jak ciężki nad siły krzyż. Wołał krzykiem wewnętrznym do Boga, do Zbawcy !…\nTatarzy sformowali szyki. Nastawiwszy las kopii, ze strzałami na cięciwach, podsuwali się ku wałom… Mieszczanie z przerażeniem patrzyli, jak urzeczeni, patrzyli w tę masę wrogów, jak w zbliżającą się otchłań, która miała ich pochłonąć….\nNagle nad głową modlącego się zakonnika w białym habicie ukazała się ogromna kula ognista…\nIdące naprzód i wydające przeraźliwe wrzaski zastępy Tatarów zatrzymały się. Ze zdumieniem i trwogą patrzyły na kulę nad głową modlącego się mnicha.\n— Czary chrześcijan! — rozległy się glosy zabobonnych pogan.\nKula poruszyła się nad głową Błogosławionego, zatopionego zupełnie w modlitwie. Leciała przez powietrze wprost na Tatarów, na ich obóz.\nW straszliwym popłochu wojsko uciekało.\nKula już była nad obozem. Zatrzymała się na chwilę w powietrzu — straszliwy glob czerwony — zachwiała się…\nI nagle rozpadła się na niezliczone ogniste kule. Wszystkie raziły obóz nieprzyjaciela, raziły pułki tatarskie, które zaczęły uciekać w dzikim, nieprzytomnym popłochu… Ale kule niebieskie dosięgły masy uciekające, paliły ogniem, kładły pokotem…\nNiewielu tylko Tatarów uratowało się ucieczką.\nA Czesław klęczał wciąż na wałach, w płomiennym wołaniu modlitwy.\nNigdy w dziejach świata nie została okazana tak namacalnie siła modlitwy, zamieniającej się w rażące pociski… Nic dziwnego, że wstrząśnięci zjawiskiem straszliwym byli nie tylko chrześcijanie, ocaleni od zguby, lecz i niedobitki wojska tatarskiego. Kiedy wrocławianie spotkali ich, tułających się w okolicy, oznajmili, że chcą czcić Boga, który okazał taką potęgę.\nPrzyprowadzono ich do bł. Czesława, który nie tylko ochrzcił ich, pouczywszy o prawdach wiary, ale potem na ich prośbę oblókł w habit zakonny.\nBył to jeden z nielicznych wypadków nawrócenia Tatarów, którzy nigdy nie poddawali się w większej masie usiłowaniom misjonarzy.\nTatarzy, ludzie dzicy, w tym wypadku okazali się wrażliwsi i mądrzejsi od luteran, bo cud bł. Czesława przekazują nie tylko kroniki klasztorne i świeckie, lecz i heretycy, np. Kurweus luteranin. Jednak podając fakt tak wielkiej wagi i nie wyrażając żadnej wątpliwości co do niego, jednocześnie pozostał on przy swoich błędach. Wypadki wojenne i smutek z powodu klęski lignickiej wyczerpały siły Czesława. Przyjąwszy Ostatnie Namaszczenie, upomniał braci, by zachowywali regułę zakonną. Obiecywał im też, że będzie ich obrońcą przed tronem Najwyższego. Potem wziął krucyfiks, ucałował go i powiedział:\n— Panie, Ciebiem jednego pożądał, pozwól mi, żebym mógł Cię uściskać!\nPotem zasnął szczęśliwie w roku klęski – 1241.\nPo jego śmierci jedna mniszka wątpiła o jego świętość. Ukazał się jej wtedy, mówiąc:\n— Do Apostołów tronu jestem przypuszczony i szczęśliwie uwielbiony!\nCiało bł. Czesława, złożone w kościele dominikańskim we Wrocławiu, lud otaczał czcią wielką. Przy grobie działy się liczne cuda. Piasek wzięty z grobu uwalniał od wszystkich chorób. Nawet heretycy doznawali niekiedy łaski cudownych uzdrowień za przyczyną bł. Czesława.\nKult jego, choć żywy i pomnażany licznymi cudami, czekać musiał kilka wieków na urzędowe potwierdzenie Stolicy św. Dopiero w 1713 roku papież Klemens XI brewem z dnia 6 września zalicza Czesława w poczet błogosławionych, zezwalając Dominikanom na Mszę i Officium o nim. Klemens XII w roku 1735 przywilej ten rozciąga na całą Polskę, naznaczając uroczystość jego na dzień 20 lipca.\nBł. Czesław i po śmierci czuwał nad swym ukochanym klasztorem: kiedy w roku 1570 we Wrocławiu rozszalał straszliwy pożar, a płomienie dosięgały klasztoru Dominikanów, bracia zaczęli wzywać na pomoc Błogosławionego.\nWtedy ujrzano postać jego na powietrzu. Zakonną kapą odrzucił płomień od kościoła. Ogień zagasł i przestał szerzyć spustoszenie.\nInnym razem, kiedy znów wybuchł pożar w klasztorze Dominikanek, siostry zaczęły się modlić do bł. Czesława i wnet pożar ugaszono.\nPoprzedni wpis Św. Jacek Odrowąż\nNastępny wpis Jacek – znaczenie imienia, zdrobnienia, imieniny, patron


Grzyb atakuje kukurydzę\nNajpierw długotrwała susza, potem obfite opady deszczu. Efekt – to pospolicie zwana "głownia guzowata". Szacuje się, że na wielu plantacjach kukurydzy, tego rodzaju grzyb zaatakował nawet w 20 proc.\nNa Mazowszu i w województwie łódzkim nawet co 5 kolba jest zainfekowana. Siła z jaką grzyb zaatakował plantacje kukurydzy martwi rolników, bo przez to tegoroczne zbiory będą jeszcze mniejsze.\nNa szczęście nie jest to odmiana toksyczna. Dlatego zaatakowane rośliny nadają się jeszcze do produkcji kiszonki. Niesprzyjająca plonom pogoda, dla głowni guzowatej okazała się wręcz idealna.\n– Porażenie następuje tylko wtedy, kiedy jest wysoka temperatura i wilgoć. Tak jak to miało miejsce w sierpniu. – mówi Tadeusz Szymańczak Skrzelew powiat sochaczewski.\nTegoroczne zbiory według szacunków nie będą jednak tak złe. Zakładane 58 q z hektara powinno dać od 1 mln 800 – 1 mln 900 tysięcy ton. Jeśli dodamy to tego rezerwy unijne, a więc co najmniej 5 milionów ton przechowywanych w elewatorach na Węgrzech, to kukurydzy może być pod dostatkiem. A ceny niskie.\nBogdan Judziński Izba Zbożowo–Paszowa: – Krajowa cena będzie zbliżona do pszenicy paszowej a więc będzie wynosić od 400 do 450 złotych za tonę.\nTo oznacza, że cena kukurydzy z rezerw unijnych, wystawiana do sprzedaży, może nie przekroczyć 110 euro.


44 cytaty sentencje :\nCzłowiek, któremu się powiodło, a nadal ma tylko jedną żonę, uważany jest za swego rodzaju dziwaka\nOszustwo i obłuda nigdy się nie śmieją, lecz nakładają maskę powagi.\nCierpliwość może ugotować kamień.\nPartia polityczna to ówczesny odpowiednik plemienia czy szczepu.\nMoże i żyjemy w epoce informacji, lecz informacja ta najwidoczniej przechowywana jest gdzie indziej niż w umysłach obywateli.\nCzarność sama przez się nie łączy ludzi ze sobą bardziej niż białość czy łysina.\nGdy człowiek raz uchwyci rytm Afryki, stwierdza potem, że powtarza się on w całej muzyce kontynentu.\nKto nie podróżuje, nie zna wartości człowieka.\nDoświadczenie człowieka podróżującego po wszystkich kontynentach przeczy temu, co widzimy w telewizji.\nNie ma czegoś takiego jak posiadanie czegoś na własność. Wszystko pożyczamy tylko na jakiś czas.\nMiasto czyni ludzi skąpymi.\nNiektórzy wykorzystują Afrykę jako sposób nadania swemu życiu bardziej dramatycznego wymiaru.\nCzłowiek nie posiada ogona i nie ma grzywy. Można go uchwycić jedynie za słowo wychodzące z jego ust.\nWe współczesnym świecie Zachodu, wydarzenia, które nie są pokazywane w telewizji, nie istnieją.\nPrzyglądać się, to być odpowiedzialnym.\nDobre rzeczy zdarzają się tym, którzy czekają. (przysłowie nigeryjskie).\nSwędzący tyłek towarzyszyć ci będzie wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz.\nZamachy stanu w Afryce są czymś zupełnie normalnym, pojawiają się jak pora sucha i deszczowa.\nDzisiaj, za każdy dolar w kawie Arabica, sprzedawanej w kawiarniach USA, afrykański rolnik otrzymuje mniej niż jednego centa.\nObliczono, że ze 104 granic międzypaństwowych w Afryce bieg aż 80 jest oficjalnie kwestionowany.\nDzienny koszt wojny w Sudanie to około 1-2 mln dolarów.\nDroga jest źródłem, jest skarbnicą, jest bogactwem.\nŁatwiej oszukać tłum niż jednostkę.\nNie można patrzeć europejskimi oczyma na sytuację w państwach afrykańskich, których ogromna większość liczy sobie tyle mniej więcej lat niepodległego istnienia, ile mają czytelnicy tej książki\nMuszą być gdzieś w Afryce taksówkarze życzliwi, zgodni, znający swój fach, uczciwi i uprzejmi. Nigdy jednak takiego miejsca nie znalazłem.\nKiedy staliśmy w drzwiach (...) tuż przed wyjściem na ulicę w światło i upał, podczas tej krótkiej chwili wahania, która w tropikach jest taką samą chwilą namysłu, jak gdzie indziej, kiedy człowiek zbiera odwagę, żeby wyjść na deszcz (...)\nW Trzecim Świecie trzeba mieć jedną z dwóch rzeczy: albo czas, albo pieniądze. Można nie mieć czasu, ale gdy się ma pieniądze, można wszystko zrobić. Można nie mieć pieniędzy, ale gdy ma się czas, to też wszystko można zrobić.\nDwadzieścia kóz wystarcza na utrzymanie czteroosobowej rodziny.\nWiększość krajów Afryki subsaharyjskiej ma obecnie niższą zdolność działania niż w chwili uzyskania niepodległości.\nJeśli chcesz nauczyć się jeździć na wielbłądzie, to zacznij od osła.\nUczucia przeżyte to uczucia już poskromione, martwe doświadczenie, które złożone zostało do grobu w chwili, gdy zdołaliśmy wyrazić je w słowach.\nPrzywódcą Arabów może być tylko ten, kto je z nimi obozową strawę, nosi ich stroje i żyje z nimi jak równy z równymi, a mimo to jest od nich lepszy.\nTylko młode lub źle wytresowane zwierzęta oraz samce postękują na szlaku, ale żaden szanujący się Beduin nie dosiądzie takiego wielbłąda, bo hałas może zdradzić go w nocy lub udaremnić zaskoczenie wroga.\nNajtrudniejsze jest tworzenie. Wszystko inne jest ucieczką przed tworzeniem.\nWspółczesna technika komunikacyjna, miast zespalać społeczeństwo, sprzyja jego atomizacji.\nZazwyczaj to czego szukamy jest bardzo blisko.\nWartość majątku, jaki posiada dzisiaj 358 najbogatszych na świecie ludzi, równa się sumie rocznych dochodów uboższych 45 procent mieszkańców świata (jest ich 2 miliardy 300 milionów ludzi).\nSzybka, natychmiastowa łączność z centralą sprawia, że korespondent trzyma się bliżej centrali niż miejsca i kultury, w której się znajduje. (…) Następstwem jest to, że swoje przebywanie w innej kulturze traktuje jako czasowe, przygodne, powierzchowne. Nic nie zachęca go, aby poznać bliżej tę nową kulturę i ludzi, wśród których się znalazł.\nObiektyw patrzy na świat selektywnie, obiektyw wybiera, mieści w swoim oku tylko fragment obrazu, widzimy część, nie widzimy całości, przy czym - wobec całości może być to drobna, drugorzędna część.\nEuropa - to był daleki, nienaturalny punkt w galaktyce, którego istnienie można było udowodnić tylko drogą skomplikowanych dedukcji.\nGdyby nakręcić film o moim życiu, byłby to film tylko dla dorosłych.\nLepiej spóźnić się na pociąg niż nie pojechać wcale.\nCzłowiek i jego dzieło mogą się diametralnie różnić.\nPustynia nauczy cię jednego - powiedział mi saharyjski kupiec wędrowny w Niamey - że jest coś, czego można pragnąć i kochać bardziej niż kobietę. To jest woda.\nKażdym człowiekiem w każdej chwili kieruje to, co widzi on z największą jasnością w połączeniu z tym, co jest dla niego najmniej wyraźne.


Kasa ocalała - Dziennik Wschodni\nGroźba zarządu komisarycznego, która przez ostatnie miesiące wisiała nad niewydolną finansowo lubelską kasą chorych – rozwiana.\nDziś lub jutro prezes Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych złoży podpis akceptujący pod planem naprawczym Lubelskiej Regionalnej Kasy Chorych. Aprobata oznacza,\nże LRKCh uniknie zarządu komisarycznego.\n– Na 99 proc. plan naprawczy lubelskiej kasy chorych jest zaakceptowany\n– ujawnił Marek Opaśnik, rzecznik prasowy UNUZ w Warszawie.\n– Plan jest rzetelny. Wskazuje na źródła oszczędzania pieniędzy.\nLRKCh groził zarząd komisaryczny, ponieważ jest ona w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Za dwa minione\nlata ma 130 mln długu.\n– Zawsze byliśmy jedną z najbiedniejszych kas w kraju – mówi Zbigniew Rachel, przewodniczący Rady LRKCh. – Zaczęliśmy oszczędzać. Dzięki temu 1,5 mln zł przekazaliśmy na kupno świadczeń zdrowotnych.\n– Plan naprawczy polega na wygospodarowywaniu pewnej kwoty każdego roku na pokrycie strat z lat poprzednich – wyjaśnia Andrzej Kowalik, dyr. Departamentu Finansowego LRKCh. – Ale z tego powodu poziom leczenia pacjentów nie obniży się.\nStraty kasy powstały w latach, kiedy\nna czele LRKCh stała Krystyna Radecka. Szefową byłą od 1999 r. do marca 2001. Teraz pracuje w Biurze Rozliczeń Międzynarodowych w Warszawie,\nw którym jest zastępcą dyr. ds. administracyjnych. Dziennik próbował skontaktować się z panią dyrektor, aby zapytać ją – czy czuje się winna tak dużego zadłużenia lubelskiej kasy chorych. Niestety, wciąż była nieuchwytna.


Podwyżka wyniesie aż 20%! Biodegradowalny Ecoflex jest wykorzystywany do produkcji toreb na zakupy, worki na śmieci oraz folie dla rolnictwa. Basf tłumaczy tak wysoką podwyżkę wzrostem kosztów energii i surowców. Wysokie koszty tworzyw biodegradowalnych z pewnością nie przyśpieszą upowszechnienia się tworzywowych materiałów biodegradowalnych.\nProdukcja tworzyw biodegradowalnych, których tak potrzebuje środowisko naturalne, jest nadal marginalna w porównaniu z tworzywami masowymi. Dla przykładu BASF, który produkuje specjalną folię ekologiczną z Ecoflex-u, może wytwarzać ok. 6-8 tys. ton rocznie tego tworzywa, zaś np. polistyrenu wytwarza – ponad 700 tys. ton rocznie. Jest to w dużej mierze uzależnione od ceny, która jest obecnie ok. 3-krotnie wyższa dla folii ekologicznej.\nEcoflex łączy biodegradowalność z bardzo korzystną kombinacją właściwości przetwórczych i użytkowych. Folie z Ecoflexu wykazują podobny profil właściwości do folii z PE-LD i mogą być wytłaczane na zwykłych urządzeniach do PE-LD. Folie z Ecoflexu są elastyczne, mają dobre właściwości barierowe wobec pary wodnej, są łatwo zgrzewalne, wykazują wysoką odporność na działanie tłuszczów.\nEcoflex nadaje się szczególnie do wytwarzania opakowań żywności. Dzięki temu, wysokogatunkowe i ekologiczne produkty spożywcze mogą być oferowane w opakowaniach, które również są ekologiczne. Ecoflex można również stosować do wytwarzania folii dla rolnictwa, worków na odpady pochodzenia organicznego oraz do laminowania papieru.


Współpracujemy - KIGN\nW dniu 30 września 2021 r. w Warszawie podczas Gali finałowej V edycji konkursu „Inwestycja Roku” zostało podpisane porozumienie o współpracy pomiędzy naszymi Izbami. Główną płaszczyzną naszej współpracy jest wzajemna wymiana informacji o działaniach podejmowanych dla środowiska przedsiębiorców i rozszerzenie oferty dla naszych Członków.\n06 października 2021 r. w Gliwicach podpisaliśmy z list intencyjny dotyczący współpracy z firmą KOMAG. Nasze wspólne działania zmierzają m.in. do wdrożenia i promowania szeroko rozumianej efektywności energetycznej, w tym również powołania wspólnego klastra energii (spółdzielni energetycznej).\nZ Górnośląską Wyższą Szkołą Handlową im. Wojciecha Korfantego w Katowicach współpracujemy od czasu powołania Krajowej Izby Gospodarki Nieruchomościami. Wspólnie organizujemy studia podyplomowe w zakresie Zarządzania nieruchomościami oraz Pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. W planach mamy również uruchomienie kierunków pokrewnych związanych z rynkiem nieruchomości.\nW dniu 28 czerwca 2021 r. zawarliśmy nową umowę o współpracy z Lex Secure w zakresie 24h opieki prawnej dla naszych Członków i osób, które mają nasze licencje zawodowe.


Alibaba umożliwia chińskim studentom naukę online mimo cenzury internetu - tech\nAlibaba Cloud rozpoczęła współpracę z zagranicznymi uczelniami, żeby umożliwić chińskim studentom dostęp do materiałów edukacyjnych online fot. Shutterstock\nDodano: 24-07-2020 10:45\nNależąca do chińskiej grupy spółka Alibaba Cloud rozpoczęła współpracę z zagranicznymi uczelniami, żeby umożliwić chińskim studentom dostęp do materiałów edukacyjnych online. W Chinach część stron internetowych jest cenzurowana przez władze.\nAlibaba Cloud umożliwia chińskim studentom kontynuowanie nauki na zagranicznych uczelniach i swobodny dostęp do bezpiecznych z punktu widzenia władz w Pekinie materiałów edukacyjnych publikowanych przez uczelni w sieci.\nDo artykułu: Alibaba umożliwia chińskim studentom naukę online mimo cenzury internetu


Challenger Kazań: Ćwierćfinalista US Open za mocny dla Piotra Gadomskiego - Sport WP SportoweFakty\nChallenger Kazań: Ćwierćfinalista US Open za mocny dla Piotra Gadomskiego\nPiotr Gadomski nie zdołał awansować do głównej drabinki singla turnieju ATP Challenger Tour w Kazaniu. W poniedziałek na jego drodze skutecznie stanął powracający na korty Gilles Muller.\nRafał Smoliński 10 Marca 2014, 16:18\n23-letni Piotr Gadomski jako jedyny Polak przystąpił do eliminacji turnieju Kazan Kremlin Cup rozgrywanego na kortach twardych w hali. Notowany obecnie na 360. miejscu w świecie warszawianin w sobotę pokonał 6:2, 3:6, 6:1 rozstawionego z numerem szóstym Białorusina Dmitrija Żyrmonta, a w niedzielę ograł 6:4, 6:2 jego rodaka Aleksandra Burego.\nNa drodze Polaka do głównej drabinki stanął jednak w poniedziałek Gilles Müller, były 42. tenisista globu, który w 2008 roku dotarł do ćwierćfinału wielkoszlemowego US Open. Reprezentant Luksemburga leczył w ostatnich miesiącach uraz lewego barku, dlatego też zajmuje aktualnie w rankingu ATP 288. lokatę.\nGadomski miał swoje szanse w starciu z leworęcznym rywalem: w premierowej odsłonie zdarzyło mu się nawet prowadzić przy podaniu Müllera 30-0, lecz doświadczony przeciwnik za każdym razem wychodził z opresji. Polak w pierwszym secie także utrzymywał kolejne serwisy, dlatego o losach tej części meczu zadecydował tie break. W rozgrywce tej nasz reprezentant prowadził 4-2, ale tenisista z Luksemburga wygrał trzy kolejne piłki, a przy setbolu Gadomski popełnił podwójny błąd.\nDruga partia była wyrównana do stanu 2:2. Piątego gema Polak rozpoczął od dwóch podwójnych błędów i po chwili oddał serwis. Uzyskane przełamanie wyraźnie uskrzydliło reprezentanta Luksemburga, który przy stanie 4:2 zdobył kolejnego breaka, popisując m.in. świetnymi returnami oraz znakomitym minięciem. Müller nie marnował już czasu na korcie i cały pojedynek zwieńczył asem przy pierwszym meczbolu.\nW ciągu 90 minut gry Gadomski zanotował pięć asów, siedem podwójnych błędów oraz nie wypracował ani jednego break pointa. Ze 132 rozegranych punktów łupem Polaka padło łącznie 56. Rozstawiony w eliminacjach z numerem drugim Müller posłał sześć asów i popełnił dwa podwójne błędy. Z pięciu wypracowanych break pointów wykorzystał dwa.\nMimo singlowej porażki, Gadomski nie opuszcza jeszcze Kazania, gdyż we wtorek wspólnie z Mateuszem Kowalczykiem przystąpi do rywalizacji w grze podwójnej. Polska para w I rundzie trafiła na najwyżej rozstawiony australijsko-niemiecki duet, Rameez Junaid i Philipp Marx.\nRozgrywany od 2010 roku Kazan Kremlin Cup to turniej szczęśliwy dla reprezentantów Polski. Jego pierwszą edycję wygrał Michał Przysiężny, który w finale pokonał Niemca Juliana Reistera. W 2012 roku w finale debla wystąpili Kowalczyk i partnerujący mu Białorusin Bury, ale mistrzowskie trofeum powędrowało w ręce słynnych tajskich bliźniaków, Sanchaia i Sonchata Ratiwatana.\nsobota-poniedziałek, 8-10 marca\nGilles Müller (Luksemburg, 2) - Piotr Gadomski (Polska) 7:6(4), 6:2\nPiotr Gadomski (Polska) - Aleksander Bury (Białoruś) 6:4, 6:2\nPiotr Gadomski (Polska) - Dmitrij Żyrmont (Białoruś, 6) 6:2, 3:6, 6:1\ntennisfan96 11-03 14:10 0 0\nGadom do roboty bo póki co sezon się marnuje.\nPhilipp Marx Rameez Junaid Mateusz Kowalczyk Gilles Muller Alaksandr Bury Dmitrij Żyrmont Polska Polski tenis Rosja Kazań ATP ATP Challenger Kazań ATP Challenger Tenis Piotr Gadomski


carmen in stars : lutego 2015\nWalka z wypadaniem - suplement Skrzyp Polny Swanson\nJak wiecie walczę z wypadaniem włosów. Są to dość duże ilości. Średnio licząc, podczas mycia wychodzi około 50 włosów, podczas rozczesywania 150 włosów. Liczyłam przez tydzień i za każdym razem wyniki wychodziły podobne. Płakać mi się chciało. W ciągu dnia włosy wychodzą garściami - przy zwykłym przeczesaniu ręką wyciągam po kilka włosów, a zimowy płaszcz skubię kilka razy dziennie. Tak właśnie jest, kiedy z włosami nie robię nic.\nW zeszłym roku udało mi się wypadanie lekko zahamować, na moje szczęście, bo inaczej byłabym już łysa. I nie żartuję. Jednak problem powoli powraca.\nPostanowiłam poświęcić na wypadanie włosów osobny cykl postów. Będzie to pomocne dla mnie w przyszłości do zweryfikowania tego, co już spróbowałam i zapisania efektów. I być może przyda się również Wam, jeżeli ktoś zmaga się z tym bardzo smutnym problemem.\nNa pierwszy ogień pójdzie pierwszy suplement na bazie skrzypu polnego, z którego jestem zadowolona. Przedstawiam Państwu Skrzyp Polny produkowany przez firmę Swanson Premium Brand\nProdukt dostajemy w plastikowym, ciemnozielonym słoiczku. W środku mamy dużo, bo aż 90 kapsułek produktu o zawartości, w jednej kapsułce, Skrzyp polny (z części nadziemnych) 500mg, 1% krzemionki.\nKoszt nieduży, około 30zł :)\nSkrzyp polny, żelatyna (otoczka kapsułki), mikrokrystaliczna celuloza (substancja wypełniająca), stearynian magnezu i/lub krzemionka (substancje przeciw-zbrylające)\nSposób użycia: Jedna kapsułka dziennie z jedzeniem. Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany jako substytut prawidłowego zróżnicowanej diety.\nWiecie... Wypróbowałam wiele preparatów na bazie skrzypu i nie widziałam większych efektów. Często w takich suplementach jest mało samego skrzypu. Tym razem zamiast bazować na czyiś opiniach, poszukałam sama. Zależało mi na dużej zawartości składnika głównego, jakim miał być skrzyp. Chciałam również, żeby preparat miał jeden składnik aktywny. Padło na firmę Swanson.\nOpakowanie starcza na 3 miesiące codziennego stosowania. Jestem już po dwumiesięcznej kuracji i śmiało mogę powiedzieć, że jestem zadowolona :) Paznokcie i włosy wzmocniły się. Myślę również, że skrzyp wpłynął trochę na moją cerę.\nObecnie, podczas kuracji wypadanie zmniejszyło się. Przed kuracją dziennie wypadało mi około 200 włosów (podczas samego mycia!!) Natomiast w trakcie około 50 do 100 (mycie, rozczesywanie, spłukiwanie masek)\nW okresie świątecznym zrobiłam dwutygodniową i nie zauważyłam wzmożonego wypadania w tym czasie.\nProdukt trzyma w ryzach moje włosy i broni mnie przed peruką :D\nCzy znacie jakieś preparaty godne polecenia?\n(2) Lakierowa środa - Zimą też może być wrzesień, czyli subtelny wrzos :)\nMimo że jest tuż po Walentynkach dzisiaj nie pokażę miłosnego zdobienia. Nie przepadam za tym "świętem". Głównie przez celebrowanie go na siłę. Miło, że możemy spędzić ten szczególny dzień z naszą Drugą Połówką, ale naprawdę mi nie w smak kiedy ludzie pokazują publicznie swoje uczucia. Od tego są domy! Przecież można iść na spacer, do kawiarni, teatru czy restauracji, a nie obściskiwać się na ulicy. Koniec moich żalów i przechodzimy do tematu. Dzisiaj zaprezentuję prześliczny wrzosowy lakier Golden Rose Rich Color 103. Skradł on moje serce. Idealnie nadaje się pod delikatne zdobienia i współgra z nimi.\nKolor jest taki delikatny i subtelny. Na paznokciach wygląda cudnie - mój ulubiony :) Konsystencja jest mocno kremowa i w zasadzie dzięki temu przyjemnie maluje się pazurki. Lakier jest dobre kryje - zawsze kładę dwie warstwy, lecz przy tym robię wyjątek. Na zdjęciach jest jedna warstwa :) Sami powiedzcie, czyż nie wystarczy? Przy tej jednej warstwie lakier schnie momentalnie, jednak kiedy czasem nałożę dwie, to trzeba troszkę poczekać. Trafił mi się również dobry pędzelek - bardzo często egzemplarze lakierów z szerokimi pędzelkami mają powykrzywiane włosie. Wolę cieniutkie pędzelki, lecz przyznam, że tu ten gruby ułatwia aplikację :) Jeżeli chodzi o trwałość - to jest to jeden z najbardziej wytrzymałych lakierów. Zazwyczaj zmywam go ze względu na to, że mi się znudził :P\nPostanowiłam również jeszcze raz podjeść do kwestii zdobień.Wiadomo początki są trudne, ale myślę, że za jakiś czas będzie lepiej :) Wykonałam delikatne wzorki przy pomocy białej farbki akrylowej i pędzelka :) Zarówno kokardki jak i kropeczki :)\nChętnie przyjmę rady lub pomysły jak ulepszyć zdobienia :) Szczerze - mi się podoba, nie jest super równo, ale chodzi mi raczej o całokształt. Wszystko ze sobą współgra. Co myślicie? Z czym się Wam kojarzy? Bo teraz, jak patrzę na zdjęcia, to ze ślubem :D\nJak doprowadziłam moją cerę do porządku, aktualizacja pielęgnacji do końca stycznia\nPisałam post dość długo, ciągle coś usuwając i dopisując. Kiedy skończyłam, wyszedł taki tasiemiec, że sama bym go nie przeczytała :D Post miał dotyczyć mojej walki z trądzikiem, pielęgnacji i kosmetyków. Pomyślałam, że podzielę wszystko i spróbuję opisać dokładniej.\nNa sam początek napisałam parę słów o tym, jak wyglądała moja pielęgnacja do końca stycznia tego roku (oczywiści od momentu mojej przykrej przygody)\nZ pół roku temu pisałam Wam jak wygląda moje codzienne oczyszczanie twarzy. Bardzo długo stosowałam taką pielęgnacje, jednak natknęłam się na pewien krem, który zapchał mi pory. I to dość porządnie. Zakończyłam przygodę z tym kremem, z czołem wysadzonym niespodziankami. Problem był bardzo duży. Pryszcz na pryszczu. Walczyłam z nimi przez bite 3 miesiące, wtedy też musiałam zmienić moją pielęgnację. Postawiłam na całkowity minimalizm, a jednym z produktów, które najbardziej mi pomogły w walce z wysypem był Acnederm :)\nJak wyglądała moja walka i pielęgnacja ?\nPrzede wszystkim oczyszczałam buzię. Pierwsze co robiłam, to myłam ręce mydłem siarkowym - skoro jest antybakteryjne, to nie zaszkodzi umyć rączki przed zabawą z buzią. Do demakijażu używałam oliwki Babydream. Nasączałam lekko, ale naprawdę lekko zwilżony wacik kosmetyczny oliwką i zmywałam tym makijaż. Potem spłukiwałam wszystko letnią wodą i jeszcze raz, tym razem już rękoma myłam buzię roztworem oliwki i wody. Kolejną czynnością było dokładne oczyszczenie buzi przy pomocy mydła siarkowego. Te czynności robiłam codziennie, używałam naprzemiennie również innych kosmetyków.\nJednego dnia, na czystą skórę nakładałam właśnie Acnederm (czoło i nos), zwilżone wodą policzki przecierałam tonikiem Ziaja i wszystko zostawiałam do wchłonięcia.\nDnia następnego po oczyszczeniu całą, zwilżoną wodą, buzię spryskiwałam tonikiem i pozostawiałam do wyschnięcia. Po tym używałam pasty cynkowej na całą twarz lub żelu punktowego również firmy Ziaja.\nI tak na zmianę codziennie.\nZe względu na krostkową formę mojego problemu, nie mogłam robić peelingów mechanicznych zbyt często. Korzystałam z okazji i kiedy tylko pozbyłam się ropnej zmiany używałam albo Pasty Ziaja, albo peelingu Yves Rocher.\nPasta to mocny zdzierak. Kładłam ją na całą buzię i zostawiałam do wyschnięcia. Potem zmywałam peelingując buzię z wyłączeniem czoła - żeby nie zrobić sobie większej krzywdy.\nNatomiast peeling Yves Rocher to bardzo delikatny produkt, więc kiedy mogłam, używałam go do mycia całej twarzy z rana. Wtedy pozbywałam się suchych skórek i martwego naskórka z całej twarzy, a cera była rozpromieniona :)\nO peelingu napiszę Wam parę słów więcej w innym poście. To naprawdę bardzo fajny, delikatny produkt :)\nRaz w tygodniu robiłam również ulubione maseczki glinkowe. Kiedy zużyję wszystkie gotowe (mam ich cały arsenał) mam zamiar kupić czystą glinkę zieloną lub białą.\nKtórą bardziej polecicie?\nA co rano? Nauczyłam się patrzeć, czego potrzebuje moja twarz. Jeśli mocnego oczyszczenia - w obieg szło mydło siarkowe. Jeżeli lekkiego, woda z tonikiem. No i ewentualnie peeling, ale to już raczej w późniejszej fazie "leczenia" :)\nOprócz tego wspierałam się wewnętrznie suplementem diety CYNKOSEL MAX\nProducent zaleca przyjmowanie jednej tabletki dwa razy dziennie podczas posiłku. Ja jadłam dwie tabletki rano przy śniadaniu, jeżeli tego nie zrobiłam wtedy, zwyczajnie później już zapominałam. Opakowanie zawiera sto tabletek. Czyli starcza na 50 dni stosowania. W moim przypadku było to około dwóch miesięcy. Wiadomo, święta lub wyjazdy i suplementów nie brałam. Suplementu nie biorę od dwóch tygodni i nie zauważyłam powrotu problemu w większym stopniu. Od marca mam zamiar przyjmować suplement ponownie, jednak po jednej tabletce dziennie. Zapobiegawczo :)\nCynk 14mg (140% ZDS)\nwitamina A 536µg (67% ZDS)\nSelen 40µg (72% ZDS)\nSkład : octan cynku, beta-karoten (witamina A), drożdże wzbogacone w selen, Substancje Pomocnicze: sorbitol, glukoza, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu.\nTabletki są łatwe do połknięcia, lecz ich zapach i smak trochę już mi nie podchodził. Dlatego zawsze jadłam je z czymś :)\nCena to około 30zł w aptekach :)\nI naprawdę, przez cały ten czas robiłam tylko to, zero eksperymentów - bałam się pogorszenia sytuacji. Wiedziałam, że jeżeli nie uda mi się samej zwalczyć problemu będę musiała zwrócić się o pomoc lekarza. Zmiany pojawiały się w zaskakującym tempie i były bardzo zaognione. Szczerze - pierwsze efekty zobaczyłam dopiero po dwóch miesiącach! Dopiero wtedy wszystko zaczęło powoli schodzić. Dwa miesiące męczarni. Dalej uważam na buzię, przez te trzy miesiące nauczyłam się nie dotykać twarzy w ciągu dnia i nie wyciskać wszystkiego co mam na twarzy. Wyciskałam jednie treści ropne, wtedy, kiedy była już konieczność. Na początku żyłam w kręcącym się kole - wyciskałam, bo było brzydkie. Szybciej się goiło, to fakt, ale było jeszcze brzydsze i więcej. Blizny były - czy wyciskałam, czy nie. Bardzo się cieszę, że udało mi się pozbyć tego okropnego nawyku.\nAcnederm kupiłam z myślą o przebarwieniach, a pomógł mi w walce z trądzikiem. Właśnie kończę moje opakowanie i napiszę o nim więcej kiedy kupię nowy. Chciałabym go jeszcze przetestować na blizny :) Acnederm wyciągał mi całą treść ropną z porów i wtedy miałam mieszane uczucia. Zostawić czy wycisnąć? Zazwyczaj jednak, kiedy krostka już była zakończona białą kuleczką, wyciskałam ją. Po czym przemywałam rankę wodą utlenioną, następnie spirytusem i kładłam punktowo pastę cynkową. Wysuszacza punktowego używałam głównie z rana, po umyciu buzi na 20 minut nakładałam preparat, a następnie zmywałam wodą.\nBuzia po użyciu Acnedermu była bardzo sucha, a może raczej odwodniona, nie wiem co by było, gdybym nie stosowała oliwki do zmywania makijażu. Jednak skoro skóra potrzebowała nawilżenia, musiałam znaleźć odpowiedni produkt. Padło na Organiczny Krem Babuszki Agafii, który stał się moim hitem i od stycznia pomaga mi w walce z cerą :)\nTeraz pozostałam głównie z bliznami potrądzikowymi i będę szukać odpowiedniej pielęgnacji, by się ich pozbyć. Teraz, kiedy problem nie jest już zaogniony mogę trochę poeksperymentować z olejami do twarzy. I właśnie to jest mój plan, może uda mi się zwalczyć blizny naturalnie :) Jeżeli macie jakieś pytania, śmiało piszcie w komentarzach lub na skrzynkę :)\nAutor: carmen instars 22 komentarze: Linki do tego posta\nPrzeglądając blogi i czytając komentarze zauważam, że wiele z Was ma problem ze zmyciem lakierów piaskowych lub głównie brokatowych topów. Przedstawię Wam mój sposób, dzięki któremu nie mam problemu ze zmyciem takich lakierów. Właściwie zawsze zmywam tak paznokcie, jednak przy brokatach pozostawiam waciki troszkę dłużej. Dzięki tej metodzie nie mam też problemu z rozmywaniem się lakierów i brudzeniem palców. Wszystko schodzi szybko i perfekcyjnie :)\nPotrzebujemy wacików, które rozdwajamy na dwie części, a następnie rwiemy lub tniemy. Ja zazwyczaj mam przygotowanych, pociętych już w pudełeczku. Lecz czasem "idę na żywioł" i rwę przy zmywaniu.\nNastępnie każdy wacik nasączamy zmywaczem i przykładamy kolejno na każdy paznokieć dociskając.\nZawsze robię to po kolei. Nasączam, przykładam i przyciskam i potem kolejny paznokieć. Kiedy skończę dwie ręce, to z tej pierwszej mogę już ściągać waciki. Przyciskając i ściągając wszystko w stronę wolnego brzegu paznokcia. Otrzymujemy czysty paznokieć, który nie wymaga już więcej zmywania.\nW przypadku lakierów, które swoją fakturą sprawiają problemy przy zmywaniu, zostawiam wszystko na paznokciu trochę dłużej i ewentualnie potem przecieram wszystko jeszcze jednym wacikiem. :)\nA jak radzicie sobie z takim problemem? Macie swoje sposoby, czy może skorzystacie z mojego ? ;)\nAutor: carmen instars 32 komentarze:\nZ Receptury Babuszki Agafii - Organiczny Krem na dzień\nBardzo długo poszukiwałam kremu do twarzy, który nie zapchałby mojej cery. Zapychają mnie kremy dla dzieci, hipoalergiczne, drogie apteczne, a nawet te do cer trądzikowych. Pewnym jest, że zapycha mnie parafina i doszłam do wniosku, że również Gliceryna w kremach. Ponieważ kiedy odstawiłam wszystkie produkty kremopodobne z gliceryną, moja cera przestała się buntować. Myślę, że niedługo pojawi się aktualizacja postu dotyczącego oczyszczania buzi - wszystko było pięknie do czasu, kiedy jeden krem zniszczył moją twarz :< Ale o tym później. Kiedy na blogu Italiany znalazłam krem, który nie zapycha, i kiedy przeczytałam jego skład, postanowiłam, że go kupię! Krem udało mi się dostać, po baaardzo długich poszukiwaniach.\nJest to Lekki krem na dzień, organiczny do 35 roku życia - Receptury Babuszki Agafii.\nProducent mówi o nim, że\nKrem zawiera 98% składników roślinnego pochodzenia. W skład kremu wchodzi ekstrakt z dzikiej róży i pięciu najefektywniejszych roślin pochodzących z Syberii oraz Bajkału. Białą dzika róża stymuluje procesy odnowy komórek skóry, nasycając ją witaminą C, wykazuje wyraźny odmładzający efekt Arktyczna Mallna moroszka wygładza drobne zmarszczki. Korkowiec Amurski tonizuje i ujędrnia. Niebieska malwa i Arcydzięgiel zmiękczają i sprawiają, że staje się aksamitna. Olej z pestek białej porzeczki posiada działanie przeciwzapalne. Krem uspokaja i intensywnie odżywia skórę. Receptura kremu uzupełniona została przez odmładzający fito-kompleks CAREFEEL.\nAqua with infusions of organic extract of Angelica Archangelica (Arcydzięgiel litwor zmiękcza skórę), Rosa Dahurica Pallas Extract (Dzika róża Daurska stymuluje procesy odnowy komórek, nasyca skórę witaminą C), Simmondsia Chinensis Seed Oil(Olej z nasion jojoby), Orbignya Oleifera Seed Oil(olej babasu nawilża, jest naturalnym filtrem UV), Crambe Abyssinica Seed Oil(olej abisyński wygładza skórę), Phellodendron Amurense Extract(korkowiec amurski tonizuje, ujędrnia zapobiega powstawaniu wyprysków, goi niewielkie ranki), Rubus Chamaemorus Extract(malina moroszka wygładza zmarszczki, ujędrnia, wykazuje działanie antyoksydacyjne), Ribes Aurum Seed Oil(olej z nasion białej porzeczki wykazuje działanie przeciwzapalne), Malva Alcea Extract(malwa różowa nadaje skórze aksamitnego wyglądu), Coco-Caprylate/Caprate, Cetearyl Alcohol, Titanium Dioxide, Glycerin, Cetearyl Clucoside, Sodium Stearoyl Glutamate, Olea Europaea Oil Unsaponifiables, Meadowfoam Estolide Extract, Xanthan Gum, Benzyl Alcohol, Benzoic Acid, Sorbic Acid, Organic Parfum, Limonene.\nWszystkie substancje konserwujące i gliceryna są pochodzenia roślinnego.\nKrem posiada europejski certyfikat ECO BIO COSMETICS – ICEA. Nie zawiera parabenów, sztucznych barwników, silikonów, alkoholu, syntetycznych ekstraktów, produktów pochodzących z przerobu ropy naftowej. Gliceryna w kremie znajduje się bardzo daleko (na moje szczęście). Na samym początku bałam się stosować go na całą twarz, używałam go tylko rano na policzki, nos i brodę, zostawiając tym samym biedne czoło w spokoju. Jednak nie zauważyłam, żeby krem robił mi krzywdę, więc po krótkim czasie zaczęłam stosować go na cała buzię. Zauważyłam nawet, że wszystkie ranki szybciej się goją. Kremik ma naprawdę bardzo delikatny zapach i całkiem fajną, dość rzadką konsystencję. Łatwo rozprowadza się na skórze i zdumiewająco szybko wchłania nie pozostawiając żadnej lepkiej i tłustej warstwy. Po użyciu czuć, że skóra jest nawilżona - po kilku użyciach zaczęłam zauważać, że w ciągu dnia nie towarzyszą mi już suche skórki. A po dłuższym czasie czułam skóra się znormalizowała. Krem stosuję od miesiąca, codziennie rano pod makijaż i jestem z niego zadowolona!\nStrasznie podobają mi się opakowania kosmetyków z Receptury Babuszki Agafii. Są takie delikatne i urocze. Kojarzą się właśnie z naturą :) Znacie ten kremik? Polecacie inne produkty z tej serii? Zastanawiam się nad kupieniem serum, ale to w przyszłości :)\nJak widać, zmieniłam też trochę wygląd bloga. Muszę jeszcze nad tym popracować, ale uważam, że i tak teraz jest o wiele bardziej przejrzyście i schludnie :) Co sądzicie?