Roman córka Ireny, czyli kozi wieczorek i masakra przy dwóch świerkach – Kanionek – szalone kozie sery\n« Jak kurczaki kupiły sobie rowerek, czyli gdzie jest mój batyskaf\nKobieta bez zęba na przedzie, czyli gulasz z Archimedesa »\nZ pozdrowieniami dla Margaret :)\n“Umarł Maciek, umarł\njuż leży na desce\ngdyby mu zagrali\nJak sobie wyszukałam cały tekst tej przaśnej piosenki, to się nawet nie zdziwiłam, że z pozoru taka niby o tańcach i mazurskiej duszy skocznej, a tak naprawdę jak zawsze chodzi o seks, i na końcu MUSIAŁA być zwrotka o dziurkach i co to Maciek z nimi nie robił. Żywot człowieka poczciwego kręci się bowiem wokół chleba, dziurki i igrzysk, a gdybyście się zastanawiali, kto w moich okolicach jest mistrzem ars amandi, to oczywiście, że pan J. Na jaki temat byście nie zagaili rozmowy, i tak na końcu dowiecie się, kogo pan J. i kiedy, a jeśli nieroztropnie nie oddalicie się w te pędy precz, to będziecie nawet wiedzieli JAK. No ale miało być o umarłych, co to lubią sobie podskoczyć jeszcze. Otóż więc żmija z poprzedniego odcinka, martwa jak przepisy ustawy o zakazie przemocy w rodzinie, leżała sobie całkiem spokojnie na trawie, oddawszy swego ducha jakiejś przyszłej ważnej pani z urzędu. Leżała, jak się okazuje, zupełnie bez sensu, bo mogła raz jeszcze zaszaleć i zatańczyć wężyka. Żeby się więc całkiem dobra żmija nie zmarnowała, Gonzales wziął ją w obroty, ale ja Wam o tym od końca opowiadam, a to było tak:\nPróbując złożyć do kupy moją wierzbową ławkę, gmerałam niemrawo łopatką i machałam młotkiem w ogródku, gdy nagle, kątem ucha złowiłam i mimookiem dostrzegłam rozgrywającą się nieopodal scenę walki niczym z “Kill Bill”. Agresywny i napastliwy czarny wąż rzucał się zaciekle na niewinnego, puszystego kotka. Obydwaj co chwilę wzbijali się w powietrze, przy czym wąż opadał wijąc się w paroksyzmach krwiożerczego szału, puszysty zaś kotek odpierając atak wroga majtającymi w powietrzu białymi, puszystymi łapkami. Natenczas obudziła się we mnie rycząca Walkiria, skrzypnęły prostujące się do biegu kolana, i już byłam w półrozpędzie na ratunek i odsiecz, gdy inny obrazek ze zgrzytem zaciągnął mi ręczny hamulec. Oto małżonek, zmierzający do drewutni po opał, ominął scenę jak z kasowej produkcji Tarantino niezbyt szerokim łukiem, i – nie mrugnąwszy nawet palcem – poszedł dalej. “Zwyrodnialec!” – zawyła dziko Walkiria, już odblokowana i sunąca wartko przez zwały słomianej ściółki, by zatłuc żmiję młotkiem. “Co proszę?” – przystanął zaskoczony małżonek. “No jak co? Jak co?!” – pieniła się Walkiria – “to nie widzisz, że Gamoń tam, że z wężem że?!”.\nPrzez skórę na czole małżonka widziałam, jak kręcą się kółka zębate jego zdezorientowanych myśli, bo ON JUŻ WIEDZIAŁ, ale nie wiedział, że ja jeszcze nie wiem. W końcu kółka się zazębiły, małżonek puknął się w czoło i rzekł tylko, bardzo wyraźnie i powoli: “Ale to jest GAMOŃ, rozumiesz?”. No i ten. Jak podeszłam, to zrozumiałam. Pamiętacie te fajne, oślizgłe i klejące się lekko, czarne pająki ze sklepu “1001 drobiazgów” z czasów PRL-u? Gdy się nimi rzuciło o ścianę, to one po niej schodziły, i z daleka wyglądały całkiem jak żywe. No i podobnie Gonzales ze żmii martwej uczynił animowaną – zahaczał o zewłok pazurem, podrzucał trupka w górę, a trupek opadał w esach-floresach, bo węże już tak mają, że nawet podziurawione i martwe trzymają krój i fason, a gdy opadał, wtedy Gonzales “się bronił”, nierzadko sam wyskakując w górę na spotkanie adwersarza. I naprawdę – z daleka to wyglądało BARDZO przekonująco. No to może wróćmy do ławki, jako i ja wtedy wróciłam.\nStarożytni mieli różne w dechę powiedzonka, których genezy często nie sposób dociec, ale można przynajmniej próbować. I tak na przykład, zważywszy moje ostatnie doświadczenia, kto mi zabroni ostrożnie założyć, iż autorem maksymy facile dictu, difficile factu, był ogrodnik boskiego Cezara? Przy równie ostrożnym założeniu, iż Gajusz Juliusz zapragnął mieć w ogrodzie żywą ławkę wierzbową. No w każdym bądź razie mi się wydawało, że ta ławka to tak zwane nic prostszego, a okazało się, że nic z tych rzeczy. Witki maczane w wiadrze długo nie mogły się zdecydować, ale ostatecznie puściły korzonki:\nA rusztowanie pod ławkę zrobiłam takie (z gałęzi wierzbowych, co to je kozy pracowicie całą zimę obdzierały ze smakowitej kory, i których mam jeszcze z pięćdziesiąt razy tyle):\nNo i bardzo byłam z siebie zadowolona, że o proszę – tylko dziesięć minut i jakie piękne rusztowanie, i przystąpiłam do formowania ławki właściwej z tych żywych witek, i wtedy zaczęły się schody. Po pierwsze, te witki wcale nie są tak giętkie i zwinne, jak martwa żmija, i to mi pokrzyżowało szyki już na wstępie. Po drugie, im dłuższa witka, tym grubsza, i tym bardziej nie jak żmija. A te długie zamierzałam wykorzystać na tak kluczowe elementy ławki, jak np. tylna krawędź siedziska, albo fantazyjnie gięte oparcie, no i świetnie by się nadawały, gdyby jednym końcem nie musiały tkwić w ziemi. Może powiem wprost: gruba witka, której ramiona tworzą kąt prosty, to witka złamana. Koniec końców nawbijałam witek w ziemię jak parówek w mięsnego jeża, zużyłam sznurka jak snopowiązałka na pełnym etacie, a efekt przypomina koszmar z ulicy więzów. I podejrzewam, że nawet jeśli wierzba której użyłam nie była z gatunku płaczących, to teraz już jest.\nNa pocieszenie mam dla Państwa wieczorek z kozami w wersji wideo, oraz taką informację, że przez te Wasze propozycje co do imion koziołków, całkiem mi się poszła czesać wizja nazywania ich od pierwszej litery imienia matki. A zwłaszcza Roman nie chciał się ode mnie odczepić, i PROSZĘ BARDZO. Ta popielata kózka to Roman, córka Ireny. A na filmie wszystko lata i się trzęsie, bo najpierw Andrzej, a potem Kachna i Lucek, ale to się chyba da wywnioskować z uwag komentatora.\nSię urwało, ale się spostrzegłam i jedziemy dalej:\nDziesięć światów… Tymczasem pod południową ścianą domu zakwitły już pokrzywy (a figę! jak słusznie zauważyła Leloop, to nie jest żadna pokrzywa, tylko JASNOTA BIAŁA. Gupi Kanionek.):\nCzosnek w ogrodzie otrząsnął się z kurzej traumy i umacnia swe pozycje, nawet tam, gdzie wcale nie był wysiany:\nA melisa wygląda tak:\nI dosłownie z dnia na dzień wystrzeliły spod ziemi kwiaty mniszka. W poniedziałek termometr obwieścił 20 stopni w cieniu, zwabione zapachem kwiatów pszczoły odlatywały obładowane pomarańczowym pyłkiem, a potem przyszedł Kanionek z nożyczkami i ściął pięćset przewidzianych przepisem główek. Miód z mniszka lekarskiego ma z miodem tyle wspólnego, co pszczoła z młynkiem do kawy – niby i jedno, i drugie brzęczy, ale spróbujcie młynkiem zapylić czereśnie. Jednakowoż mieszkać na łonie natury i NIE ZROBIĆ miodu z mniszka to podobno obciach, więc zrobiłam. I w sumie dobrze, bo już następnego dnia przyszła jesień, deszcz i zawierucha, ocalałe z rzezi kwiaty zwinęły się w smutne trąbki, a pszczoły pewnie musiały napalić w kominku, bo ziąb taki że trutnia nie wypędzisz. No to co? To jeszcze po koziołku, i byle do wiosny!\nCiąg dalszy nastąpi. No chyba, że zaginę w lesie podczas poszukiwań czosnku niedźwiedziego (coś ty znowu wymyślił, Kanionek), to wtedy nie nastąpi.\nPS. Projekt “kwoka” został doprowadzony do końca. Mały wybieg zamknięty. Małe okienko dla kurczaków zrobione. Nawet drabinkę do okienka im małżonek zmajstrował, po której wchodzą kolejno nabożnym krokiem, jak te babulinki po komunię świętą. Buda wymoszczona słomą i siankiem została wtargana na nowe miejsce. I co? I znowu jajko. Jaja w budzie wysiaduje Gonzales, i to bynajmniej nie kurze. Małżonek więc zaczął już lutować jakieś druciki, że niby inkubator zrobimy i sami wyprodukujemy te cholerne kurczaki. Ja tak sobie myślę, że jak już lutownica i druciki i znowu kupa zachodu, to już bardziej by nam się przydał paralizator. Na zmianę byśmy przy budzie siedzieli, i wszystko co się zbliży, a nie jest kurą, CYK! i leży. Jak wstanie i będzie chciało wejść do budy – CYK! i już nie wejdzie. A jak kury nie będą chciały wysiadywać tych jajek, to się jedną CYK!, podrzuci nieprzytomną do budy, i już na jajach leży. Bo w życiu trzeba szukać prostych rozwiązań.\n29/04/2015 at 04:49\nTerapia koziolkami zakonczona sukcesem. Nie mialam pojecia, ze Lucusiek juz takie dwa naparstki na czole wyhodowal!!!\nA propos zakwoczenia Rosolow to proponuje wlozyc pare pileczek ping pongowych do psiej budy. Rosoly szybciej zasiada tam gdzie juz COS lezy.\nA z tymi imionami to ciekawa sprawa; mam sasiadke o imieniu Carol, kolege o imieniu Dana, a moj szef ma na imie Carmen, i bynajmniej nie jest kobieta. Czemu wiec nie Roman, corka Irenki…?\nPS. Umre z ciekawosci, tak bardzo chce zobaczyc kiedy ta lawka urosnie! Masz talent i cierpliwosc, Kanionku. Pozdrawiam OK.\n29/04/2015 at 10:38\nJaką cierpliwość? Ja teraz codziennie zaglądam do tej ławki i się dziwię, że wciąż wygląda tak samo, jak wczoraj ;) Nie wiem, może uprawa bambusa byłaby dla mnie bardziej odpowiednia.\nPiłeczki. Wiesz, one, te kury nasze, składają jajka, w budzie też, tylko wysiadywać nie chcą. Myślałam, że może właśnie ze względu na niski poziom poczucia bezpieczeństwa (kto by chciał wyprodukować małe, słodkie kurczątka w towarzystwie kota, który ma zęby i pazury), ale może po prostu nie poczuły jeszcze tzw. woli bożej? Jednak wszystkie podpowiedzi i pomysły mile widziane :)\nTak, a z imionami czuję się rozgrzeszona odkąd przeczytałam, jakie ludzie nadają imiona swoim dzieciom. Bo w Polsce złagodzono zasady urzędowe i teraz można nazwać dziecko “Justin” albo “Karoten”, więc ja ze swoim Romanem to jestem mały pikuś ;)\nJak tam “nasz” pacjent? Bo on już taki trochę nasz wspólny :)\n01/05/2015 at 03:43\nDziekujemy za pamiec. Pacjent ma sie bardzo dobrze. My tez. Nauczyl sie kustykac po domu, bez uzycia czwartego odnoza. Mysle, ze pozniej bedzie z tym problem, bo trzeba go bedzie oduczyc faworyzowania tej nogi. Sami juz tez mase informacji wchlonelismy, czytajac, rozmawiajac z ludzmi, ktorzy mieli podobnego pacjenta w domu i zameczajac weterynarza ciaglymi telefonami; w pewnym momencie uslyszalam, jak asystentka przelaczajac mnie do gabinetu powiedziala: “To znowu ona…” Widac, jestem skuteczna. Pozdrawiam goraco.\n01/05/2015 at 10:12\nCieszę się :) Często jest tak, że im więcej się wie o problemie, tym mniej staje się on straszny. I doświadczenia innych ludzi bardzo pomagają – gdy Atos się zepsuł i wysyłaliście mi materiały nt. rehabilitacji, podając przykłady psów, które wyszły z podobnych perypetii, to wzmacniało moją nadzieję i uspokajało skołatane nerwy. Informacja od weta, że proces powrotu do zdrowia może potrwać nawet rok lub dłużej, też była ważna. Przynajmniej nie czekałam na cud “z dnia na dzień”.\nA asystentka niech nie marudzi, przynajmniej wie, za co jej płacą ;) Buziaki dla Was :-*\n29/04/2015 at 08:28\nJak oni slicznie wygladaja tak wszyscy razem! I jak biegna do Ciebie! (Królewna oczywiscie na koncu, zeby miec indywidualne wejscie i wszystkie swiatla na scenie)\nA juz jak te najmniejsze malenstwa siedza zwiniete, z podkulonymi kopytkami, to mam ochote piszczec jak dwunastoletnie fanki na koncercie Justina Bibera!!! Toz to slodycz skoncentrowana!\nA Andrzej uczy synów uzywania rogów, ah rosna dzieci jak na drozdzach…\n29/04/2015 at 10:31\nJak Ty to pięknie umiesz wytłumaczyć – Królewna na końcu, żeby miała wejście odpowiednie :D Ja myślałam, że Ziokołek to taki nieogar, z tych, co to się O WSZYSTKIM dowiadują na końcu ;) W ogóle zauważyłam, że Tradycja nadal nie bardzo identyfikuje się ze stadem, często idzie gdzieś sama i filozofuje na uboczu. Niewykluczone, że przez to samotne chowanie w towarzystwie psów i ludzi na zawsze skrzywiłam jej psychikę.\nA z tą słodyczą jest dokładnie tak, jak mówisz. Nie da się przejść obok wystawy TAKIEJ cukierni obojętnie – trzeba za każdym razem wymiziać i ucałować. Póki się jeszcze da :)\n29/04/2015 at 11:19\nNo oczywiscie, ze to wejscie bylo dla efektu!!! :)\nAle co prawda, to prawda, Ziokolek przejawia takie “zielono mi w glowie, tralala, o kozy jakies, tralala, o, piesek i kura, fajnie, tralala”. Lekkie oderwanie od rzeczywistosci, ale to mozna królewnom darowac, no nie.\n29/04/2015 at 11:55\nJa to widziałam jako “uff, chwila bez bachorów! No dobra, dobra, już idę” ;)\n29/04/2015 at 12:46\nA żebyś wiedziała, Ziokołek powoli ma już dość “bachorów”. To znaczy owszem, nakarmi, ale już nie tak cierpliwie i często, jak kiedyś. Wcale jej się nie dziwię – bombardują jej cycki jak dwa buldożery, zębiska mają jak stąd do Fromborka, a Lucek kłuje rogami. Po kilku sekundach pojenia Tradycja podskakuje jak dziki królik i bierze nogi za pas :)\n29/04/2015 at 12:49\nI nawet na dojalnicy, jeśli uderza w protest, to też taki w stylu rozkapryszonej księżniczki Disneya. Postaram się napisać o wszystkich zaprezentowanych mi dotąd formach focha w następnym wpisie.\n29/04/2015 at 08:48\nRoman z “e” na końcu to francuskie imię żeńskie, czyta się “roman” wiec wszystko w porządku.\nta pokrzywa to jasnota, biała na dodatek, są jeszcze inne. z pokrzywa nie ma nic wspólnego nawet nie są kuzynkami. i druga zła wiadomość, czosnek niedźwiedzi jest w Polsce pod ochrona wiec zbieranie w środowisku naturalnym odpada :/ proponuje zaopatrzyć się w nasiona albo kupić gotowe rośliny i posadzić w ogrodzie w cienistym miejscu, rozrasta i rozsiewa się ekspresowo.\npisałam już, ze kozy są kozackie ? jeśli nawet pisałam to powtórzę jeszcze raz :)\na wierzbowa ławka świetna, jeśli się przyjmie to bardzo szybko nabierze kształtu. przy drugiej probie proponowałabym stopniowo nadawać kształt będzie mniejsza łamliwość. a “wogle” o polecam “pooktre” czyli “tree shaping” http://en.wikipedia.org/wiki/Tree_shaping\n29/04/2015 at 10:25\nTAK! Masz rację z tą jasnotą, zresztą białą. Zaraz poleciałam ją pomacać (nie bez lęku, przyznam) i nie parzy :D\nZ Wikipedii: “Kształtem liści, ulistnieniem i ogólnym wyglądem roślina przypomina pokrzywę, stąd też pochodzą jej ludowe nazwy: biała pokrzywka lub głucha pokrzywa, martwa pokrzywa.” Jak rany, nigdy nie przyszłoby mi do gowy dotknąć tego nagą dłonią, tak bardzo byłam przekonana, że to pokrzywa. A teraz wiem o jedną rzecz więcej.\nZ tym czosnkiem. Owszem, objęty częściową ochroną gatunkową. Dlatego nie pójdę z kosą opierniczyć hektara naturalnych zasobów. I myślę sobie tak: skoro czosnek niedźwiedzi łatwo się rozmnaża, a ja wezmę trzy sadzonki na krzyż, i on mi się w ogrodzie rozmnoży, to już przyczynię się do utrzymania gatunku, co? ;) Mogę się nawet poświęcić, i po rozmnożeniu odnieść te trzy sadzonki z powrotem do lasu. Swoją drogą – taki np. borowik szatański (wbrew powszechnemu przekonaniu wcale nie taki łatwy do pomylenia z jakimkolwiek innym borowikiem, właściwie w ogóle niepodobny, a do tego rzadki jak zebra w szachownicę) jest w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową, ale pogadaj o tym z grzybiarzami, zwłaszcza tzw. autochtonami. To jest tak, jak ze żmiją (czyli każdym wężem, bo kto by się znał na wężach) – trzeba natychmiast ubić, żeby się toto nie rozmnażało. I oczywiście wiem, że nie można się zasłaniać grzechem bliźniego swego (two wrongs don’t make a right i tak dalej), zwłaszcza głupszego, ale nawet kodeks karny przewiduje coś, co się nazywa “niską szkodliwością czynu” ;)\nTak, kozy są kozackie i uzależniają :) A ławkę będę obserwować i w miarę potrzeby korygować i dokładać materiału. Tree shaping – piękne rzeczy ludzie robią, ale to chyba nie na moją cierpliwość…\nJuż zrobiłam w tekście odpowiednią adnotację ws. “pokrzywy”.\n29/04/2015 at 15:23\nz tym czosnkiem to kiszka, ochrona częściowa czy całkowita wynosić z lasu nie nada. pożerać wzrokiem ino wolno.\nochrona częściowa to wcale nie znaczy ze każdy może częściowo wynieść roślinę z lasu. trzeba mieć na taki czyn odpowiedni kwit z pieczątko z odpowiedniej, bardzo ważnej instytucji.\nmoże poczekaj aż dojrzeją nasiona :)\n29/04/2015 at 16:49\nJa to wszystko wiem, Leloop. I wiem też, dla kogo są przepisy, a kogo zupełnie nie dotyczą. Prosty przykład: jeśli chcesz, jako przedsiębiorca, wybudować drogę i w tym celu musisz wyciąć kilka drzew, to nie możesz tego zrobić w okresie bodajże od 1 marca do końca września. Bo gniazdujące ptaki, bla bla bla. Taka troska o środowisko naturalne. Natomiast gdy jesteś firmą “Lasy Państwowe”, to tniesz całe hektary bez względu na porę roku, i w dupie masz gniazda, czosnek i inne duperele. Jeśli chodzi o czosnek niedźwiedzi, to rozumiem przepis i rozumiem, że spotkałaby mnie straszna kara za wyniesienie z lasu sadzonki. Ale prawda jest taka, że on nie stał się gatunkiem chronionym z powodu takich drobnych, napalonych idiotów, jak ja. Czosnek ma swoje upodobania stanowiskowe, glebowe itd. Tak jak wiele innych gatunków roślin i zwierząt. Lasy Państwowe sadzą coraz więcej drzew iglastych (sosna i świerk), bo te szybko rosną i są dochodowe, nie martwiąc się o to, czy to się czosnkowi podoba, czy nie. Zwróć uwagę, że – jak sama napisałaś – czosnek rozmnaża się jak głupi. O ile ma po temu warunki. Ubytek kilku sztuk roślin nie jest dla lokalnej populacji śmiertelnym ciosem, za to wycięcie w pień lasu bukowego już tak. Możesz oczywiście powiedzieć “no ale jeśli każdy tak pomyśli”… Ale nie, nie każdy tak pomyśli, a większość ludzi nie ma pojęcia o istnieniu takiej rośliny. Nie pałętają się po lesie dzikie hordy ludzi żądnych czosnku niedźwiedziego, przynajmniej nie tutaj. I nawet gdyby wszystkie okoliczne wsie nagle ruszyły do lasu po czosnek, wciąż nie wyrządziłyby tyle szkód, co jedna akcja wycinkowa najbliższego nadleśnictwa.\nReasumując: ochrona przyrody też wymaga zdrowego rozsądku, a zasady powinny dotyczyć wszystkich, a tak nie jest. Oczywiście z władzą się nie dyskutuje, i jeśli dostanę mandat, to swój zdrowy rozsądek będę sobie mogła w… czosnek wsadzić ;) Ale moje sumienie jest czyste. Nie zamierzam bowiem wyeksploatować lokalnych zasobów, a uszczknąć ich promil i rozmnożyć u siebie. Teren mojego gospodarstwa jest, było nie było, terenem leśnym, i gdy już umrę, czosnek opanuje całe podwórko. No chyba, że dom kupi nowomodny pan z kosiarką, opierniczy wszystko round up’em i posieje elegancką odmianę trawy. No ale to już nie będzie moja wina. Moje sumienie jest czyste.\nPS. Tak na marginesie dodam, że złazilismy dzisiaj kilka kawałków lasu, nogi z czosnku nam wyszły, a czosnku nie ma :) Wygląda więc na to, że jednak będę musiała kupić sadzonki i tym samym wprowadzić nowy gatunek do mojego lasu. Czy dostanę jakiś order od ministra?\n03/05/2015 at 12:57\ntylko trzeba akcentowac po francusku, na ostania sylabe, skoro taka szykowna z niej mademoiselle.\n03/05/2015 at 12:59\nto sie tyczylo malej Roman\n03/05/2015 at 15:17\nAle to “n” na końcu Romana też się wymawia? Czy wisi niedopowiedziane w powietrzu, jak puenta francuskiego dowcipu?\n03/05/2015 at 16:09\nbo pisze sie Romane, e jest nieme i czyta sie Roman. Czyli rzymianka.\nAlbo czesciej Romaine (wym. Romén), jak salata rzymska.\nAle cos mi sie wydaje, ze zostanie przy naszym poczciwym Romku z akcentem na o, bo po co sobie gwalt zadawac.\nnie wiedzialam, ze franauski dowcip ma taka reputacje.\n29/04/2015 at 11:15\nA ile taka lawka musi rosnac, zebyscie mogli na niej usiasc? I te “pnie” wszystkie, co sa z przodu, to nie zgrubieja za bardzo? No bo co potem z nogami poczac?\nojej, “100 pytan do Kanionka” mi wyszko… Ale bardzo mnie sie podobuje ten lawkowy pomysl.\n29/04/2015 at 12:53\nZnawcy tematu twierdzą, że “kilka lat”. Czyli pewnie od pięciu do dziewięciu ;) Pojęcia nie mam, jak bardzo zgrubieją te witki, ale o nogi się nie martwię. Małżonek twierdzi, że siedzisko jest za wysokie, więc na ławkę będzie się trzeba dostać wślizgiem, a nogi będą swobodnie spływać w dół po tych grubych witkach, być może nie dotykając ziemi. Będziemy siedzieć jak dzieci. Pomarszczone i brzydkie, ale jak dzieci. ALBO… Albo zrobię podnóżek z witek :D\n29/04/2015 at 12:55\na bo ja też się chciałam zapytać, czy ta ławka to do siadania, czy tylko element dekoracyjny…\nRoman! RRRRRRRRRRRoman!!! Pójdź tu, niechaj Cię uściskam! Chyba zostałam ciotką chrzestną :D Dzięki Kanionek. Przez to wszystko prawie się spóźniłam do pracy. Bo jakże, jeszcze 3 minuty, jeszcze zdążę przeczytać… Ech… Roman!!!! :D\nFilmiki niestety dopiero w domu obejrzę…\nAle ale… Czosnek niedźwiedzi, to tego… Najwspanialej rośnie na cmentarzu żydowskim w Krakowie. Piękny, dorodny! Czy to jest jego środowisko naturalne czy uprawa?\n29/04/2015 at 12:50\nNieee…no muszę! (Z reguły nie piszę komentarzy, ale teraz nie wytrzymałam!)\nKanionku, Twój blog jest przenajkultowniejszy, boski i co tylko. Już dawno się tak nie uchachałam (uhahałam?) z opisu zwykłej rzeczywistości. Chciałabym mieć taki dar opisu otaczających mnie rzeczy, wyszedłby z tego nieziemski kabaret.\nKozy, kózki i koziołki są przecudowne i do zaciumkania, mam tylko jedno ale: córka Bożeny – ta co ma niby skarpetki czy pończoszki – to ona ich nie ma (w sensie skarpetek czy pończoszek) kolorek kończy się jej przed piętą, więc może jednak ma jakieś stopki, które jej się zsunęły? (piszę to jako wykształcony (niepraktykujący) zootechnik).\nPozdrawiam całą Oborę i w szczególności Ciebie Kanionku. Pisz nam długo i w zdrowiu!\n29/04/2015 at 13:14\nZerojedynkowa – dziękuję :D\nAchy, ochy, heheszki i inne śmichy-chichy nastręczają problemów i są tematem zaciekłych dyskusji na odpowiednich forach. “Ach” i “och” (a po angielsku “ah” i “oh”) mają ustaloną pisownię, ale wszelkie onomatopeje… Jak zauważa autor tutaj: http://www.jezykowedylematy.pl/2011/04/ha-ha-czy-cha-cha-czyli-o-wyrazach-dzwiekonasladowczych/, nie ma reguł dot. pisowni wyrazów dźwiękonaśladowczych. Dla jednych pies szczeka “hał hał”, dla innych “łuf łuf”. Ja się śmieję “ha ha ha!”, a ktoś inny może “cha cha cha”. Zagadnienie ciekawe, i kiedyś mnie nawet wciągnęło – spędziłam kilka godzin na lekturze argumentów za każdą, oczywiście jedyna słuszną, wersją. Polecam, zwłaszcza znerwicowanym :)\nA Pippi, no cóż. MIAŁA pończoszki, ale podarła :) Wiesz jak to jest z małymi dziewczynkami – wystroisz taką, uczeszesz, pozawiązujesz kokardki, a ona potem – bum! do kałuży. Albo w krzaki. Albo żabę rozdepcze i białe sandałki do wyrzucenia ;) Na szczęście Pippi ma buciki czarne.\n29/04/2015 at 14:54\nNo ja właśnie o bucikach (w sensie tylnych nóżkach). Zboczenie mam takie…, bo na studiach jak profesor od hodowli bydła chciał kogoś wyciągnąć lub pogrążyć na egzaminie (zależnie od odpowiedzi) pytał gdzie krowa ma kolano…\nAle co to ma za znaczenie – jak powiedział (wówczas 7-letni syn), kiedy spytałam się go, na co spadł, że boli go tyłek?\nMiała być anegdota, ale pisana od końca chyba nie bardzo ma sens…\n29/04/2015 at 16:55\n“Gdzie się pan uderzył? W skrzynkę…” :)\nA ja przez buciki miałam na myśli kopytka, a ponieważ rozmawiam z osobą edukowaną, to już się poprawiam – raciczki :) Pippi ma czarne racice, i tylko na jednej taki biały kawałek.\nNo to już nie bądź taka i powiedz – gdzie krowa ma kolano? :D\nWiem, to jest zapewne pytanie podchwytliwe i krowa nie ma kolana. Ale co ma, w takim razie?\n30/04/2015 at 10:10\nOczywiście, że ma kolano (w sensie staw kolanowy)! a nawet dwa!\nZębów sobie nimi raczej przy kankanie nie wybije (udka trochę za krótkie), ale ma :)\n01/05/2015 at 02:36\nKocham takie niedokonczone anegdoty.\nA tu klasyk z polskiego kina: “Jasiu, nie kop pana, bo sie spocisz…”\n04/05/2015 at 08:40\nPrzepraszam, że dopiero dzisiaj, ale miałam “wolne”.\n(Najlepiej było by to pokazać na jakimś zdjęciu lub obrazku, ale postaram się “słownie”). Ja – dla jasności – cały czas operuję na przykładzie tylnej nogi. Otóż krowa ma kolano blisko brzucha, a to co wystaje tak do tyłu to pięta, gdyżalbowiemponieważ krowa jak i inne kopytne chodzi na palcach, a dokładniej na ostatnim członie palca, tak jak baletnice. Dlatego chociaż ma podobną budowę do naszej nogi np. to wszystko ma przesunięte lub większe lub zredukowane (chodzi na dwóch środkowych palcach, a to co wystaje trochę nad racicą to zredukowane pozostałe dwa palce, gdzieś jest jeszcze piąty, ale po tylu latach po zakończeniu studiów – po prostu nie pamiętam, wiem jedynie, że jest szczątkowy). Mam nadzieję, że nikt nie przysnął czytając ten “wykład”.\nWedług mnie zwierzęta: ich budowa, zachowanie, potrzeby, indywidualizm i wszystkocotylko są tak interesujące, że można o nich godzinami. Więc zanudzam…\nA! Przypomniało mi się: wiecie, że np. koza ma osiem nóg? Dwie prawe, dwie lewe, dwie przednie i dwie tylne. ;)\n04/05/2015 at 08:53\n:D Osiem nóg. Pewnie dlatego koza daje radę być wszędzie i wleźć na wszystko.\nNie no, nie przynudzasz, a sekcja komentarzy to strefa wolnosłowa i można pisać ile się chce. No i tak coś podejrzewałam z tą krowią piętą, choć nadal uważam, że to co najmniej dziwne – mieć piętę na kolanie :D\n04/05/2015 at 13:01\nA nie dziesięć? Nóg, znaczy. Koza ma. Widzę jeszcze górne i dolne ;-)\n04/05/2015 at 13:28\nCzasem pojawiają się i boczne. Może umówmy się, że koza to jednak stonoga? :D\n29/04/2015 at 14:33\nPotwierdzam fakt kozackości kóz ;) aaa, jak fajnie, że Pippi, to Pippi!!! Wasze umiejętności twórcze, Państwo Kanionkowie, są niesamowite, skąd te wszystkie pomysły? Ławka, koziarnia, przetwory, ustrojstwa wszelakie… Jejuuu, no.\nAha, zmieniłam obraz na pulpicie. Dotąd królował na nim Andrzej, przyszła pora na młodszy egzemplarz- Lucka. O, i jedno z koźlątek to mogłaby być Lucka. Teraz dużo funduszy dają z programu ,,Kapitał Lucki” ;)\n29/04/2015 at 17:09\nKapitał Lucki mnie rozłożył :D\nJacy twórczy… Pomysły najczęściej z internetów, choć już niektóre cuda wyczyniane przez małżonka, to jego własne projekty. Np. ten wynalazek przeciw zamarzaniu wody w kurniku – jednak się sprawdził. Nie podgrzewa wody do więcej, niż kilku stopni powyżej zera, więc woda nie jest ciepła, tylko po prostu nie zamarza w misce. No i druga prawda jest taka, że czasem “tworzymy” z rozmaitego badziewia, żeby nie kupować gotowego.\nPoczekajcie, aż Wam przedstawię dojalnicę :) Pomysł nie nasz, pół świata korzysta z tego wynalazku, choć modele różnią się między sobą pod względem użytych materiałów i niektórych rozwiązań konstrukcyjnych. Ja mam trzy kozy w tak różnych rozmiarach, że potrzebowałam dojalnicy uniwersalnej, no i małżonek sprostał zadaniu. Już niedługo napiszę i pokażę, obiecuję :)\nCo do tapety to rozumiem, dlaczego wymieniłaś Andrzeja na młodszy model. Niektóre kobiety tak robią i sobie chwalą ;)\n05/05/2015 at 22:34\nMój ci on! – złowrogo zaszemrała chrzestna :)\n06/05/2015 at 12:17\nMożesz pobierać opłaty za wykorzystanie wizerunku ;)\n06/05/2015 at 15:39\nNo właśnie, proszę tu odprowadzić na imienne konto mojego Lucyana dutki!\n29/04/2015 at 18:05\nKanionku, mogę uratować Cię przed przestępstwem i wysłać Ci parę czosnków niedźwiedzich z własnego ogródka (gdzie posadziłam je już jakiś czas temu i się przedawniło :)\nA tak nawiasem mówiąc, to u mnie jest ogromny park porośnięty czosnkiem niedźwiedzim i właśnie chcą go “rewitalizować” . Jak znam życie i pomysły naszej Władzuchny, to machną polbruk i plastikowe krasnale ( tak, jestem z miasta, które w tym roku zajęło trzecie miejsce w Polsce w konkursie na Makabryłę Roku, które niedawno fundnęło sobie minizoo z plastikowymi drzewami i figurami, w którym rzeźbie przed basenem bogobojnie utrącano przyrodzenie …)\nNapiszę emalię z prośbą o adres i po długim weekendzie nadam paczuszkę.\nOpis walki Gonzalesa doskonały !\nNo i kózki cudne, wracam do oglądania filmików.\n29/04/2015 at 18:32\nOooo! Mp, niech Ci bozia w kozach wynagrodzi! Ale możesz się dogadać, żeby zamieniła na coś bardziej sensownego, np. serek kozi od Ireny ;)\nA z tym parkiem to faktycznie różnie może być… Wiesz co? Skoro czosnek jest ustawowo święty, to mam pomysł. Zwołaj grupkę osób przeciwnych “rewitalizacji”, niech się przykują do ziemi kotwicą wśród czosnkowych łanów, i protestują! Stare parki są piękne. Pamiętam mój ulubiony z Gdańska – na starej Oruni. Trzeba było przez niego przejść, żeby dotrzeć na działkę Babci. A w mieście mojego męża do parku mieliśmy blisko, dosłownie przez jezdnię i już, i tam wieczorami podśmiewały się z nas puszczyki. A tuż obok stał stary młyn, z kruszejącymi murami, a wokół niego wieczorem ósemki kreśliły nietoperze. Piękny park, ze strumyczkiem i mosteczkami i nawet sztucznym wodospadem. Całkiem nierewitalizowany. A na mojej gdańskiej Zaspie najpierw był ogromny park (no, zalążek parku), nasadzono drzewka, wysypano żwirem alejki, posiano trawę… A po dwudziestu latach postawiono markety i luksusowe budynki mieszkalne. Może nie w całym parku, ale krok po kroku “żywotne potrzeby społeczeństwa” obgryzą i to, co zostało.\nI jeszcze raz dziękuję, mp :)\n29/04/2015 at 20:51\nPodziękujesz jak dostaniesz, na razie masz tylko obietnicę :) A w sprawie parku pyszczyłam na forach i zero odzewu, świadomość ekologiczna u nas w skali siedmiostopniowej drabiny to jakiś drugi szczebelek- co i tak uważam za postęp (i doskonały wynik, jeśli uznać, że poziom zerowy z tendencją opadającą to Cebulaccy).\n29/04/2015 at 23:04\nwłaśnie obejrzałam filmy z Twoimi pieszczochami… ah jooooo… to głupie ciągle porównywać je do psiaków, kiedy tak przychodzą zaraz jak Cię zobaczą i łaszą się i ciągle im mało pieszczochów, ale nie mam innego odnośnika :D\n29/04/2015 at 23:11\nNie, dlaczego głupie? One naprawdę są trochę jak psy, i nawet na spacer można je zabrać, tylko trzeba pamiętać, żeby robić przystanki: przy jeżynie, przy łubinie, przy nisko zwieszonej wierzbie…\nJedno, czego chyba nie da się ich nauczyć, to aportowanie :D\nNo i na kolanka też można brać tylko tak długo, jak długo są małe. Później robią się sztywniejsze, bardziej kanciaste, a niektórzy to mają takie rogi, że mogliby mózg przez ucho człowiekowi niechcący wyciągnąć ;) A tak poza tym – kochane pieseczki z tych kóz :)\n02/05/2015 at 07:10\nTo wszystko nie do wiary, byla jedna kozka na dachu, potem cztery, ledwie nauczylam sie odrozniac Andrzeja od Bozeny, juz jest dziesiec. Zaczynam sie gubic w imionach, w deseniach i ponczochach. Chyba sobie zrobie drzewo genealogiczne, bo jak przyjdzie trzecie pokolenie, umarl w butach.\nCiekawe co na to listonosz?\nUwazaj na rogi, znam hodowce bydla ze szklanym okiem.\nCzy laweczka rosnie na kozim terenie?\n02/05/2015 at 10:35\n:D Kanionek ze szklanym okiem i czarnym kotem. I żmiją w słońcu suszoną. I lasem rogów :)\nListonosz ich jeszcze nie widział, ale niewykluczone, że kiedyś będzie u mnie tak, jak na tych wyprawach safari – nie da się wysiąść z samochodu, bo małpy, znaczy kozy, oblezą samochód i przez opuszczoną szybkę będą żebrać o chleb.\nŁaweczka w ogródku, który ze względu na ilość zabezpieczeń przed rozmaitymi kritersami zaczyna przypominać obiekt wojskowy.\nPluskat, mam TAKIE serki, że wydłubiesz sobie oko językiem i też będziesz miała szklane :D\nDobra, może przesadzam, pokażę zdjęcia w najbliższym wpisie :)\n04/05/2015 at 12:29\nwidze, ze byl listonosz z podpuszczka. czekam z niecierpliwoscia.\n04/05/2015 at 13:29\nBędą zdjęcia, już niedługo :)\n06/05/2015 at 15:40\nKanion, bądź człowiek i daj nowy wpis, proszęki!\n07/05/2015 at 16:25\nStaram się, imienniczko droga :) Wczoraj chciałam się utopić, ale już mi przeszło. Mam jeszcze kilkadziesiąt taczek z byłą zawartością koziarni do wywiezienia, muszę zrobić obiad, a ponieważ dziś nie robiłam sera, tylko zawiozłam mleko pewnej znajomej pani, to może, MOŻE późnym wieczorem cos napiszę. Sęk w tym, że wieczorami mam wszystkiego dość, a w takich okolicznościach wpisy mi nie wychodzą. Może pójdę śladem Zeroerhaplus i wrzucę Wam komiks – 50 zdjęć i do każdego krótka informacja “o co chodzi” ;)\n07/05/2015 at 16:42\nEno, nie idź na łatwiznę ;)\n07/05/2015 at 19:01\nMasz na myśli komiks, czy śmierć przez utopienie?\nBo to drugie podobno wcale nie jest takie proste. Trzeba mieć na tyle silną wolę, żeby przezwyciężyć instynkt samozachowawczy. Jedna taka znana literatka kilka razy próbowała w rzece, i stąd wiem. Ale może zwyczajne kretynki topią się łatwiej. Jak mi się uda, to Wam… nie opowiem ;-P\n07/05/2015 at 20:15\nNIgdy nie ośmielę się stwierdzić, że śmierć przez cokolwiek jest pójściem na łatwiznę. Raczej nigdy. Raczej :)\nOczywiście, że chodzi o komiks :)\n07/05/2015 at 21:13\nNo właśnie. A o samobójcach często się mówi pogardliwie, że byli słabi i wybrali łatwe wyjście z opresji, jaką jest życie. A skoro już sobie tak miło gawędzimy – kupiłam nasiona lawendy, a tam na opakowaniu narysowali, że wysiewać w listopadzie! Jesteś moim ekspertem od lawendy, więc powiedz proszę – olać instrukcje i siać teraz, czy jednak czekać do listopada?\n09/05/2015 at 11:56\nA siejesz w szklarniowej części domu, czy na zewnątrz?\n09/05/2015 at 12:46\nW szklarniowej części domu…? Mam dziś sztylet w lewym oku i na śniadanie znów było Solpadeine, więc wybacz, że nic nie kumam. Sieję w drugiej części domu, czyli tej w której nie mieszkamy, ale ona ma drzwi i okna, czyli można ją, poniekąd, porównać do szklarni ;) No i do 15 maja, czyli do zaniku ryzyka przymrozków, to co już wzeszło wynoszę na dzień do szklarni (tej prawdziwej), a na noc z powrotem do domu. Tylko nagietki znów wysiałam tak, jak w ubiegłym roku – szerokim gestem bogacza, prosto w słomę, gdzie mi przyszło do głowy. I jak zwykle – co wyrośnie, to wyrośnie, a co nie, to trudno.\n09/05/2015 at 13:17\nSolpadeina solpadeiną, a że mnie niełatwo zrozumieć, to wie najlepiej małżonek :)\nOczywiście, że chodziło mi o tę drugą część domu :D\nA to jak tak, to sieeeeej!\nBądź cierpliwa, bo to długo kiełkuje.\nI niech Cię głowa nie boli (nie o lawendę, tak w ogóle :)\n09/05/2015 at 14:16\nA to w takim razie wysieję. A długo to ile – dwa tygodnie, dłużej?\n09/05/2015 at 17:43\nBij, zabij, nie pamiętam. Pamiętam tylko, że już prawie odpuściłam sobie, a one wyszły.\n02/05/2015 at 16:25\nChciałam powiedzieć, że operator tego filmu zasługuje na oskara. To budowanie napięcia na wstępie, tajemnicza ręka na klamce, ten szeroki plan. No majstersztyk!\n02/05/2015 at 16:45\nBrakuje tylko podkładu dźwiękowego jak z naszych rodzimych kryminałów. Następnym razem postaram się wkleić w tło przerażający, kobiecy krzyk ;)\nRazu pewnego poszłam z aparatem za drewutnię wiedząc, że nieopodal pasą się moje kozy. Chciałam zrobić film “zza węgła” z narracją w stylu “czytała Krystyna Czubówna”. I nawet przez chwilę dobrze mi szło, ale potem kozy mnie zwęszyły, a ciężko zachować powagę, gdy Andrzej rozwiązuje człowiekowi sznurówki, a Bożena nachalnie przeszukuje kieszenie ;)\nŚliwka, a Ty nie na wczasach? Baaardzo długi weekend przecież mamy ;) Moja Mama skorzystała i zażywa u mnie terapii koziołkami (upiera się co prawda również przy pracy w polu, ale na to nie ma lekarstwa). Teraz idziemy siać fasolowe i inne takie na rozsady, bo u mnie w gruncie śmietka kiełkówka i nornice opędzlują każde ziarenko, więc muszę wszystko najpierw startować w doniczkach. Pozdrawiamy ziomalkę z Gd. :)\n03/05/2015 at 13:24\nHa, ha urlop już się skończył i teraz nadszedł czas zapłaty.buahahaha (demoniczny śmiech)\n03/05/2015 at 11:51\nSzast-prast, paniedzieju, i dochowałaś się pokaźnego, wielobarwnego, mocno zindywidualizowanego stadka :-)\nCzy to tylko kwestia ujęć filmowych, czy rzeczywiście Kocyk (ten Patchworkowy, Bożeny)* jest najsłabszym osobnikiem w stadzie? Poleguje, podczas gdy siostra, Pippi, całkiem raźnie rozgląda się po ‘obejściu’.\nA z ławeczką wierzbową to marudzisz ;-) Wierzbina jest elastyczna dostosuje się, nawet ponadłamywana. Ławeczka jest na 102, a nawet na 122 !\n* ‘etykieta zastępcza’, dopóki wiatr nie przyniesie imienia właściwego ;-)\n03/05/2015 at 12:27\nWiatr już przyniósł i gdzieś tam w którymś wpisie właściwa etykietka się ujawni, choć powiem Ci, że i tak myślę o nim “Kocyk”. On się urodził jako drugi i jest faktycznie mniejszy i trochę bardziej gamoniowaty od siostry. Ale miniróżki już ma i raz nawet próbował z nich zrobić użytek. Poza tym, wydaje mi się, nieprzeciętna uroda i francuski sznyt jego siostry go onieśmielają, ale on się jeszcze wyrobi :)\nMówisz, że ławka i połamana by urosła? Pewnie masz rację – wierzba jest mistrzynią survivalu. A Gupi Kanionek się wszystkim przejmuje, jakby losy świata od niego zależały ;) Ale już i tak jest ze mną lepiej, niż kilka lat temu, i teraz np. jak sypię ziemię do doniczek na rozsady, to już nie łyżką, tylko z garści, i nie mam zawału o to, że mi się rozsypuje po bokach. Za jakieś 40 lat będę wyluzowana jak tusza wołowa, pod każdym względem :D\n03/05/2015 at 14:29\nkude, a ja jeszcze łyżką… i pół dnia myślę o tym, czy warto zaczynać, bo tak sobie tym nabrudzę i po co… :(\n03/05/2015 at 15:14\nJa mam o tyle luksus, że brudzę sobie w drugiej połowie domu, w któej i tak nie mieszkamy. Jest tam kotłownia, magazyn zbóż i wielki rozsadnik ;)\nMożna też wyłożyć podłogę folią, potem zebrać folię, zawinąć w kupełek (hybryda kupki i supełka), odstawić w kąt do następnego rzutu woli i chęci, a gdy ten nastąpi – rozwinąć kupełek i znów bezstresowo sobie na nim nabrudzić ;)\nJa na wiosnę mam kryzys i obiecuję sobie, że w dupie, nic nie sieję. Potem w sklepach straszą mnie te stojaki z torebkami pełnymi nasion (pierdyliard odmian wszystkiego), więc myślę sobie, że może “coś” jednak posieję. Jak zacznę myśleć, to skończyć nie mogę, i tak któregoś dnia idę do drugiej części domu, z miną cierpiętnika rozstawiam te wszystkie doniczki, sypię ziemię, sieję, po godzinie mam wszystkiego dość i znów pojawia się hasło “dupa”. Na drugi dzień idę, patrzę (nie wiem na co – nic nie kiełkuje w ciągu doby), kiwam smutno głową i czym prędzej uciekam. Ale gdy te pierwsze efekty ataku szału ogrodnika wykiełkują, to zabieram się za kolejne, bo już robak w mózgu drąży tunel ;) A na koniec i tak zawsze jestem wkurwiona, bo albo myszy, albo za zimno, albo że muszę w słoneczne dni to wszystko partiami przenosić do szklarni, a na noc znów do domu (bo przymrozki), no i rozumiesz – bez wkurwienia nie ma roboty ;)\nNo i na końcu zawsze okazuje się, że o czymś zapomniałam i za późno już wysiać i też jestem wkurwiona. Ale przynajmniej łyżką juz ziemi nie sypię :D\n03/05/2015 at 16:13\n“Bez wkurwienia nie ma roboty” – no patrz, a mnie właśnie zawsze wkurzało, że trzeba się wkurzyć, żeby robotę ruszyć… i takie różne zen sobie opracowałam, że niby zacznę troszkę, potem kawa, potem znów troszkę i jeden rozdział książki, i tak do wieczora coś zdążę zrobić? A tu jednak nie ma, jak porządny nerw i już :O\n03/05/2015 at 16:16\nPS. Ale dziś zrobiłam balkon. 1m 20 X 0,45 :D Od miesiąca się zastanawiałam czy to już? Te 101 tytek z nasionkami, które kupiłam, bo maciejkę lubię wąchać, a fasola fajnie na poręczy będzie, no i lawenda, i zioła i ech… A zimne ogrodniki to kiedy? I jeszcze będą jakieś mszyce, robale mi to obłazić… Ale to potem :P\n03/05/2015 at 18:12\nLawenda udaje Ci się z nasion?\nMszyce i robale, PHI! Przynajmniej o ślimaki nie musisz się martwić na balkonie. KURDE, CAPSLOCK MI SIĘ ZACIĄŁ. TE PSUJĄCE SIĘ KLAWIATURY TO JAKAŚ KLĄTWA.\n03/05/2015 at 18:45\nNie no, rozpędziłam się, lawendę kupiłam w doniczce, tylko przesadziłam i już wystawiłam na balkon, nie wiem, czy nie za wcześnie. A kupiłam ją w Ogrodach Kapias. Fajne miejsce. I ławczki leszczynowe tam były, ale oszukiwane, bo “markiza” z leszczyny, a w środku normalna kuta ławka…\n04/05/2015 at 10:31\nJa odnośnie kurczaków i kur matek . Kura , która nabiera ochoty na matkowanie , to albo siądzie znienacka w krzakach odległych i przyprowadzi gromadkę ( o ile jej coś nie zeźre) albo ją trzeba do tego drastycznie przymusić na naszych warunkach . A warunki te to:\nspokojny kącik w kurniku lub innej obórce , gniazdo przez nas zrobione , jaj tyle ile zdoła obsiąść , miska z jedzeniem i miska na wodę i koniecznie coś czym można całe to małe gospodarstwo przykryć ( kosz ażurowy , skrzynka , ja ma taki fest metalowy kosz siatkowy ) . I tak sobie kura siedzi w ciszy i spokoju , a ty chodzisz i sprawdzasz kiedy pojawią się żółte łebki i wyrzucasz pierwsze skorupki . Czekasz parę dni, aż wszystkie się wyklują, a co się do tygodnia nie wykluje to zbuk i wyrzucasz . Jak się już wszystkie wyklują zabierasz kosz siatkowy i jeśli chcesz to robisz jeszcze małą zagródkę i zaczynasz dokarmiać też kurczaki bardziej ekologocznie ( jajeczko ,krwawnik , pokrzywa – siekane ) albo mniej ekologocznie paszą kupną . Otwarte gniazdo nie działa , przetestowane\n04/05/2015 at 13:17\nO, dziękuję, MagaZ, każda rada jest dla nas na wagę złotego kurczaka :) Trzeba będzie spróbować z tym kurzym karcerem, tylko miejsce, miejsce! Bo kurnik jest urządzony tak bardziej wertykalnie, rzekłabym. Tzn. wąski, a wysoki. Grzędy pną się schodkowo w górę, a między nimi i “gniazdami” (bo są gniazda, a jakże, wyściełane siankiem i wygłaskane przez Kanionka) wąskie przejście dla stajennego, żeby mógł posprzątać. No i niby jest tam cisza i spokój (choć wrzaski Lasera słychać niestety wszędzie, w promieniu dwóch kilometrów), ale gniazda, wg moich kur, służą tylko do składania jajek, nie do celów macierzyńskich ;)\n04/05/2015 at 11:54\nZnów mnie chwilę nie było, wchodzę, patrzę, czytam, i co? I nie ma nowych koziołków?!\nNo wiesz co, Kanionku…. ;))\nOd małych biegających aż mi się w oczach troi albo raczej szestoi, ale toto ruchliwe! Bardzo godnie się chłopaki na rogi siłują. Takie kozie sumo :) Fajna brygada się zrobiła. Obstawa Kanionka :)\nKanionku, sprowokowana tekstem o czosnku, muszę bezczelnie zapytać: Ty wiesz, jak odróżnić liście czosnku niedźwiedziego od liści zimowitu jesiennego, prawda?\nWybacz pytanie o rzeczy oczywiste, ale musiałam się upewnić!\nA jakby Ci się te czosnki od mp nie przyjęły albo co, to ja też służę cebulkami – u mnie nie stoi pod ochroną, poza tym każdy ma kępę w ogródku, bo to tutaj cholernie popularna roślinka – w spożywczakach też wiosną na kilogramy sprzedają…\nA jak już o roślinach – lawendy z nasion jak najbardziej się udają :) Parę lat temu stwierdziłam, że szybciej zbankrutuję, niż uda mi się nabyć ilość lawend, która by mnie zadowoliła. Kupiłam więc torebkę nasion zamiast tego :) Trzeba tylko cierpliwości i czasu, jak do wszystkiego. Po dwóch latach już były w gruncie, po czterech prymuski wśród nich mają ponad pół metra średnicy (a przycinam je często i ostro).\nCzekam na wasze fotki, starych i zmurszałych na witkowej ławce!! A zanim to nastąpi, będziesz nas informować, jak ławka rośnie, prawda? Ciekawe, czy siedzisko się też podsunie do góry… a jeśli, to najwyżej się podetnie nóżki, nie? :) (Ławce, nie obywatelom)\nA propos obywateli: na zdjęciu z koziołkami promieniejesz, Kanionku :)\nMam ochotę zestawić dwa zdjęcia ze sobą: to, które umieściłaś kiedyś na blogu udowodniając nam, że była z ciebie kiedyś rasowa koprobicz oraz to z dzisiejszego posta. Wnioski nasuwają się same, aczkolwiek dla każdego inne ;)\nA za nazwanie córki Ireny ROMAN z całego serca postawiłabym Ci symboliczną staropolską flaszkę, ale nie pijesz. Co chcesz w zamian?\nOd razu zaznaczam, że przesłanie tony owsa pocztą jest jak na razie niewykonalne ;)\nPS. Czy ta Margaret z dedykacji to jest może ta przaśna blondyna rodem z szafy, podobna do młodej Marilyn Monroe? Czy też chodzi o panią Thatcher? Bo jakoś aluzji w ząb nie paniałam…\n04/05/2015 at 13:27\nWiesz, że Twoje komentarze “robią mi dzień”?\nW zamian za Romana proszę więc o W MIARĘ REGULARNE komentarze ;)\nLawenda – no właśnie. Cztery lata. Ty wiesz, że ja nie planuję przyszłości, każdego roku kłapousznie wierząc, że to mój ostatni? A z nasion nic mie nie wyrosło (jakieś hece się z nimi podobno wyprawia, czary, spluwanie przez lewą pęcinę kozią itd.), i dałam sobie spokój.\nCzosnek winszowałam sobie odróżnić od innych bestii po tym, że ma pachnieć czosnkiem… Gupi Kanionek?\nTak, czy siała baba mak, nie ma czosnku w moim lesie (tzn. tam, gdzie obleźliśmy, to nie ma, a całego lasu do końca życia nie obejdę), więc i po zmartwieniu. No i co Ty – z odległych krain będziesz mi ziele słać? No chyba, że u Was poczta nie zdziera tak, jak u nas. Poczekam na te od mp, i zobaczymy, jednakowoż dziękuję za propozycję :)\nA Margaret to nie żaluzja, tylko taka fajna babka, która do mnie niedawno kilka maili napisała, bardzo pokrzepiających :) A teraz idę ciąć kolejny skrzep (na cięcie nóżek przyjdzie jeszcze czas…).\n04/05/2015 at 15:45\n:D :D :D, że tak sobie pozwolę na uśmiech zwrotny, nie mylić z małpowaniem!\nTym komentarzem, to TY mi “dzień zrobiłaś” :)\nA tak na serio, to może i mało regularnie bombarduję, ale za to wtedy obficie i na wszystkich frontach, w wersji tzw “aż do wyrzygania”, więc nie narzekaj, bo się stanę JESZCZE bardziej gadatliwa ;)\nDobrze prawisz Kanionku, po zapachu ich poznać. Tak mi trochę głupio było pytać, ale tutaj trąbią co sezon, ile to zatruć nastąpiło, czasem i zwłok sie nowych pojawiło. Dajmy na to uczynna synowa na przykład teściom zupkę ugotuje, a jeszcze przez przypadek cała rodzina się obsłuży… ot i jak niewinny żarcik zmienia się w tragedię ;)\nA o lawendzie mogę rąbnąć komiks na forum, coby się oważyli i inni, bo to prostsze, niż się wydaje. Trzeba tylko mieć korzeń świeżej mandragory, udko żaby madagaskarskiej znalezionej na rozdrożu w księżycową noc po świętym Janie, sproszkowany róg nosorożca gwatemalskiego… takie tam drobiazgi, które każdy ma pod ręką….\nPrzepraszam, że jak, że skrzepy tniesz?! Komu?!\nRanyboskie, dzieje się w Kanionkowie ;))\n04/05/2015 at 15:51\nHm. To jak go kiedyś dorwę w lesie, tego czosnka, to najpierw poczęstuję Cebulackich. A nuż jaki pożytek z tego wyjdzie? ;)\nPani Cebulacka jechała dziś przez “nasz” las na rowerze i Atos obszczekał ją, jak najgorszego wroga. Widać on nie zamierza czekać na żaden czosnek.\nZrób komiks o lawendzie – ja pierwsza skorzystam :) :) :) Wszystkie ingrediencje posiadam, a sproszkowany róg to ewentualnie z Andrzeja by się nadał? Bo SKRZEP już pocięłam, a rogi zostały ;)\n04/05/2015 at 15:56\nJak mi nie powiesz, co to za skrzep, to zaraz zacznę kwiczeć!!!\nPacz, jaka pierdoła ze mnie. Myślałam, że z okazji nowej wersji bloga dostałam nowy obrazek, a tu się okazuje, że źle nicka wpisuję. Ej, rany, olaboga.\nCo to za skrzep?????!!!!?? ??\nA Antoni to mądry i dobry piesek :)\n04/05/2015 at 15:58\nO, a myślałam, że obrazek się przypisuje do adresu e-mail. Może po tych zmianach pod telefon i to się zmieniło.\nA skrzep… Strasznie głodna jestem i muszę już iść :D\n04/05/2015 at 17:00\nKanionku, uroczyście ostrzegam, że Cię kiedyś zamorduję :)))\n04/05/2015 at 17:30\nNajdłuższa ręka sprawiedliwości :D\nZnów muszę lecieć – wyciągamy zardzewiałe gwoździe z desek z odzysku :)\n04/05/2015 at 19:36\nJak się dobrze zastanowić, mogłabyś mnie zamordować wysyłkowo, np. wysyłając kongratulacyjne ciasto z zimowitem. To może lepiej już powiem: chodzi o skrzep, który powstaje po dodaniu podpuszczki do mleka (podpuszczka powoduje krzepnięcie białek mleka). Czyli już prawie ser, ale jeszcze nie ;) Paskudna nazwa, ten skrzep.\n04/05/2015 at 19:39\n…i po pokrojeniu skrzepu na sześciany zostawia się go w garnku w spokoju na jakieś pół godziny, żeby serwatka się ładnie oddzieliła. No i potem można z tej serwatki jeszcze ricottę zrobić. Moja właśnie wisi nad zlewem w pieluszce.\n04/05/2015 at 19:58\nDziękuję, prawie pękłam :))\nFaktycznie, skrzep brzmi paskudnie. Może lepiej mówić do niego “glut” ;)\nNo i widzisz, a takie smaczne ciasto mogłoby być… większość składników mam już pod ręką (a jakże). Ciacho na mące ze sporysza, zamiast wody użyłabym soku z lulka, a jaja wzięła od kury z salmonellą. Masło zastąpi się wyciągiem z pospolitego szaleju zagęszczonym odrobinkę, a całość skropimy (dla aromatu) sokiem tojadowym.\nPodawać z herbatką z naparstnicy :)\n04/05/2015 at 15:44\nSery odciekają w foremkach, z serwatki uwarzyłam ricottę (to już druga, pierwsza poszła do naleśników), a z lodówki wyjęłam masło ze śmietanki z koziego mleka, które zrobiłam dziś rano. Takiego masła nie ma w sklepie. Jak sobie zaraz odsmażę na kozim maśle kozie naleśniki z kozim serem, to będę to mogła nazwać świętowaniem Roku Kozy ;)\nMoże jeszcze tylko zdradzę, że najlepszy ser (wg mnie) wyszedł mi z suszonymi pomidorami, czosnkiem i bazylią. Tak, miałam poczekać na swoje pomidory, ale nie oszukujmy się… Całkiem niezły jest z cząbrem, bardzo dobry z pieprzem cytrynowym, a muszę jeszcze spróbować z samym czosnkiem, tylko czosnek uprażę na patelni.\nIdę jeść te naleśniki, bo znów mnie śniadanie ominęło.\n04/05/2015 at 15:50\nCzapki i tupety z głów. Nauczyłaś się Kanionku bardzo szybko robić świetne rzeczy. A do tego masz odwagę w kombinowaniu smaków.\nJestem pełna podziwu :))\nTeraz tylko czekamy na posta z fotami dobroci.\nCzy kozy jedzą sery? Próbowałać dać do skosztowania? Tak z ciekawości pytam.\n04/05/2015 at 15:57\nŁii tam. Wzięła baba przepis z internetów i zrobiła, proste. Ja myślę, że sława i chwała, a nawet chałwa, należą się kolejno: Irenie (najwięcej mleka daje), Bożenie (na oko najbardziej tłuste) i Tradycji (niby niewiele i mało tłuste, ale jakie śmietankooowe). I z miksu mleka od tych trzech księżniczek wychodzi dużo fajnych rzeczy :)\nCzy jedzą sery? Sprawdzę. Podobno piją serwatkę, choć nie wszystkie lubią. A serwatka ma wapnia od cholery, więc fajnie by było, gdyby moje chciały. Dobra, teraz JA w końcu idę coś zjeść, bo na samych kawach, nawet z kozim mlekiem, długo nie pociągnę ;)\n04/05/2015 at 20:04\nŁi tam, łi tam.\nBez Kanionka, to z tego miksu mleka byłoby tylko… zepsute mleko po jakimś czasie ;)\nNie umniejszam oczywiście zasług panien mlecznych, ale jak tak dalej pójdziemy po sznureczku, to okaże się, że to zasługa Andrzeja ;)\nA tymczasem nie omieszkam Cię uspokoić: zamykam mordę znów na jakiś krótki czas – łykend się zaraz zaczyna ;))\n04/05/2015 at 22:32\nWeekend we wtorek, no tak, takie rzeczy tylko u Ciebie. Udanego w takim razie, a gdy już weekend się skończy oczekuję odpowiedzi na pytanie: czy leksykon roślin śmiertelnie trujących czytujesz dla relaksu, do poduszki, czy nie, bo znasz go na pamięć? :D\n07/05/2015 at 14:52\nDziękuję, był bardzo udany, a w każdym razie urozmaicony, pękł nam był bowiem bojler znienacka ;))\nA na drugą częśc pytania odpowiadam: tak, tak oraz tak :)\n05/05/2015 at 17:11\nKoniecznie spróbuj jeszcze zrobić ser podpuszczkowy z miętą- to mój faworyt, uwielbiam !\n06/05/2015 at 12:16\nŚwieżą, czy suszoną?\n06/05/2015 at 16:59\nRobiłam ze świeżą, pychota .\n07/05/2015 at 16:21\nNo to będę kiedyś musiała spróbować.\n06/05/2015 at 07:45\nTe sery z dodatkami to do konsumpcji w stanie swiezym? A czy dojrzewajace maja w Polsce amatorow?\n06/05/2015 at 12:18\nOczywiście, że mają :) Tylko na sery dojrzewające to ja muszę mieć najpierw dojrzewalnię i odpowiednie kultury bakterii, a do tego trochę więcej wiedzy.\n06/05/2015 at 09:32\nKanionku, jeśli u Was dzisiaj nie pada, to wirtualnie przesyłam potoki deszczu przelewające się u nas, bezpośrednio do Twojej studni ;)\n06/05/2015 at 12:19\nPrzydałoby się. U nas w nocy była sucha burza. Tzn. trochę pokapało, ale nawet 10 litrów w zbiorniku z deszczówką nie ma. Za to w studni sytuacja zdecydowanie ma się lepiej, niż kilka miesięcy temu :)\n07/05/2015 at 15:53\nAaaaha, no i oczywiście dobrze słyszałaś, że mieszkać na łonie i nie zrobić mniszkowego miodku, to megaobciach :)\nA syropek na bazie melisy znasz?\nNie znam i trochę boję się zapytać, bo jak już będę wiedziała, to obciach nie zrobić…\nAle powiedz :)\nA najbardziej ubolewam nad tym, że nie zrobię sobie syropu z pędów sosny, bo u mnie nie ma sosen o wzroście mniejszym niż 15 metrów. No a aż tak długich rąk to ja nie mam :-/\n07/05/2015 at 16:59\nŁatwe jest. Muszę tylko poszukać oficjalnego przepisu, bo ja zawsze robię “na oko”.\nPodstawa obliczeniowa: wiącha melisy (ok. 10 dobrze wyrośniętych łodyg przed kwitnieniem), litr wody, kilo cukru, jedna cytryna, 20g kwasku cytrynowego.\nZ reguły się robi więcej syropu na raz, bierzesz więc odpowiednią wielokrotność w zależności od wielkości posiadanego gara oraz stopnia zużycia syropku.\nMelisa posiekana (nie musi być ładnie ni dokładnie) do gara razem z wodą i pokrojoną w plastry cytryną. Woda powinna przykryć zioło, ale jak nie przykryje, to się nic nie stanie. Zostawić na 24 godziny w chłodnym i ciemnym miejscu (przykryte ściereczką lub przykrywką, by chronić przed robactwem).\nPotem odcedzić (pieluchą lub ściereczką), przelać do większego gara, zagotować, dodać cukru i kwasku. Ja dodaję “na oko” do smaku, można też zastąpić cały kwasek sokiem z cytryny. Wymieszać w celu rozpuszczenia. Zaraz po zagotowaniu rozlać do butelek, gotowe.\nW ciemnym i chłodnym miejscu wytrzymuje bez problemu rok.\nJak spożywać? Najlepiej smakuje latem, zmieszane około 5:1 z wodą, lodem i świeżymi liśćmi melisy. Doskonale odświeża i gasi pragnienie :)\n07/05/2015 at 19:04\nA to podobnie jak z miodem z mniszka, tylko miód gotuje się 1,5 godziny i to jest jakaś lipa, bo po tak długim gotowaniu zostaje w nim już chyba tylko cukier.\n07/05/2015 at 20:12\nNo. Ja nie wiem, czemu oni tak długo każą. Jest to jakoś logicznie wytłumaczone?\n07/05/2015 at 21:05\nWydaje mi się, że chodzi o uzyskanie konsystencji zbliżonej do miodu, bo nazwali to sobie miodem z mniszka, a nie kompotem. I następnym razem właśnie że zrobię sobie kompot, zaoszczędzę na gazie i nie wygotuję z mniszka resztek przyzwoitości.\n07/05/2015 at 22:05\nNa temat miodu z mniszka mam podobne zdanie, robiłam ubiegłej wiosny, i nie wiem, czy teraz robić? Co zostaje z mniszka po tak długim gotowaniu? Skorzystam z przepisu Zeroerhaplus na melisę i tak mniszka zrobię w tym roku. A syrop z sosny będę robić, to zrobię i dla Ciebie, u mnie pełno młodych sosen, oczywiście nie obrywam wszystkich młodych pędów, tylko szwędam się i po odrobinie podkradam. A syrop z melisy też zrobię, mam ją w ogrodzie, ciekawe, czy uspokajająco działa? Pyszny jest syrop z kwiatów czarnego bzu, z wodą orzeźwiający z herbatą rozgrzewający. Nie wyrabiam na zakrętach, wiosna wybuchła, wieczorem zasypiam czytając, ale czytam :-).\n08/05/2015 at 09:51\nDobrze, że to napisałaś, bo myślałam że tylko ja się nie wyrabiam. I codziennie się zastanawiam, gdzie jest mój czas, bo niby promu kosmicznego nie buduję, efekty pracy ledwie widać, a czasu nie ma. Może to tak, jak z pieniędzmi. Nie trzeba bulić grubych banknotów – Wydając 2 złote co pięć minut też można przepuścić fortunę ;)\nSyrop z sosny – dziękuję, ale już mam wyrzuty sumienia, że ciągle coś od Was dostaję, a ja co?\n09/05/2015 at 12:02\nWiosną przecież nikt się nie wyrabia ;)\nFakt, z tą konsystencją może i mają rację, ale mnie tam to miodu przypominać nie musi… jak już wykorzystam pokłady miodku narobionego dwa lata temu, to też sobie kompot uwarzę :)\nIwona masz rację, z czarnegu bzu też jest w pytę :)\nTo są moje dwa ulubione: melisa i kwiaty bzu. Proste w obsłudze a smaczne jak diabli :)\n10/05/2015 at 00:50\nDziewczyny, a czy można prosić o DOKŁADNY przepis na syrop z sosny?\n10/05/2015 at 05:13\nDodam tylko jedno: można – zamiast ucinać – uszczykiwać pędy w połowie palcami. Wtedy sosna będzie miała o połowę mniejszy przyrost na pędzie, ale zawsze to jakiś przyrost ;) Metoda ta jest przydatna zwłaszcza, gdy masz tylko jedną sosnę do dyspozycji – np. w ogródku. Jest to też skuteczny (i jedyny, który nie zaburzy formy sosny) sposób “przycinania” drzewka, czyli w tym przypadku delikatnego spowolnienia jej wzrostu.\n10/05/2015 at 20:28\nSyrop z sosny robię tak: 1kg pędów, 0.5 kg cukru. Pędy czyszczę z owadów, z brązowych łusek nie czyszczę, nie myję. Układam w słoju, przesypując cukrem, delikatnie ugniatam. Odstawiam na 4 tygodnie, co jakiś czas potrząsam słojem, żeby wymieszać zawartość i rozpuścić cukier. Słój zakręcam lekko. Potem cedzę, przez gęste sitko, zlewam do słoiczków i pasteryzuję 10 min.\nZostawiam ok. 1l soku i odcedzone pędy i zalewam 0.5 l wódki i 0.5 l spirytusu, odstawiam na 4 tygodnie w ciemne miejsce. Od czasu do czasu wstrząsam, następnie cedzę, zlewam do butelek i odstawiam w ciemne miejsce na min. 6 tygodni.\nNajczęściej robię porcję z ok. 5 kg pędów, wychodzi ok. 5l syropu.\n10/05/2015 at 22:21\nRany sosnojeża, ile musisz się nachodzić, żeby 5 kg pędów zebrać?? Bo wyobrażam sobie, że one nie ważą po pół kilo każdy. A ten ostatni litr, zalewany spirytem, to już nie syrop, tylko nalewka, tak?\n11/05/2015 at 13:03\nDruga część przepisu to nalewka, oczywiście. Postaram się na forum opisać dokładniej i “plantację” sosen pokażę :-) , jak się w końcu pozbieram i z programem wyrobię.\n08/05/2015 at 09:14\nPiszecie Dziewczyny o jakichś wspaniałościach, syropach, miodach, mniszkach, bzach i sosnach, a ja, kurza jego melodia, nie mogę się zabrać, żeby podłogę umyć a co dopiero jakieś przetwory! No skąd Wy macie tyle energii? Skąd, ja się pytam! Hę\n08/05/2015 at 09:43\nA kto mówi, że my mamy podłogi umyte? :D\nJa w ogóle nie mam energii, działam w trybie autopilota, a większość czynności wymuszają na mnie wyrzuty sumienia. Np. trzeba zrobić ser, bo szkoda mleka. Trzeba posprzątać w koziarni, bo biedne kozy. Trzeba coś wysiać, bo szkoda tej całej roboty ze ściółkowaniem. I tak w kółko. Trzeba bo, trzeba bo, i codziennie godzina dwudziesta trzecia zastaje mnie w fazie zombie, a to dopiero początek maja. Muszę otwarcie powiedzieć, że jednak dziesięć kóz zmienia życie człowieka. I chciałabym, żeby Atos zaczął chociaż sikać samodzielnie, ale co ja bym chciała, to już inna historia.\nA z podłogą to jest tak, że się po niej chodzi, a przejrzeć się można w lustrze, jeśli ktoś się nie boi ;)\n08/05/2015 at 13:56\nA już myślałam, że dostanę jakiś niezawodny przepis na przypływ energii, a tu odwłok blady. A w zasadzie czarna dupa.\nJa też ograniczam aktywność do “trzebosiów” (psa wyprowadzić, zwierzyniec nakarmić, dziecku lekcje….), ale już nawet boję się kupić coś do jedzenia, co potrzebuje obróbki, bo trzeba będzie to przyrządzić a ja nieee mooogeeee. I nie wiem: ołów w tyłku, wrodzone lenistwo, depresja czy przesilenie wiosenne?\n08/05/2015 at 14:01\nA w kwestii przeglądania sie w podłodze, czy w czymkolwiek w moim domu…. błuchachacha!\nJa tylko chciałabym się nie przylepiać do tego po czym chodzę. Nie mam większych wymagań.\n08/05/2015 at 13:50\nJa należę do tej kategorii ludzi, którzy nie będą mieli czasu umrzeć. Bo ja mam ciągły brak czasu. W piątek cieszę się, że będę miała wolny weekend, który WCALE nie jest wolny (w żadnym tego słowa znaczeniu) – do tego stopnia, że w niedzielę nie mogę się doczekać aż pójdę do pracy, bo tam chociaż mi płacą za to co robię… A wymownym milczeniem pominę ilość energii jaką posiadam… Czyli chyba jestem zapracowanym leniem! Albo niezorganizowaną kobitą. Nie wiem co gorsze. Niech mnie ktoś przytuli…\n08/05/2015 at 13:59\nJa jestem niezorganizowanym leniem :)\n09/05/2015 at 10:46\nJakie to szczęście że jest nas więcej :-D niby jestem anarchistka i odludek ale miło wiedzieć, że nie jedyny leń i bałaganiarz w oborze. Do takiej grupy to ja mogę należeć. Ja mam od jakiegoś czasu dziwną przypadłość, jak zaczynam myśleć o tzw obowiązkach domowych to zasypiam nawet na stojąco :-D\n09/05/2015 at 12:37\nTo bardzo niebezpieczne, zasypiać na stojąco. Ja bym Tobie jednak radziła się położyć :D\n09/05/2015 at 12:07\nCiocia, ja lecę na łatwiznę i chwalę się rzeczami robionymi w zeszłym roku, albo i dwa lata temu ;)\nA podłoga niemyta sto lat. Zainteresowanym jej barwą tłumaczę, że chcę na niej osiągnąć efekt vintage ;)\nWięc nie pękaj :))\n08/05/2015 at 21:11\nNie ma opcji, widać byłyśmy sobie pisane. Ja mam podobnie co do tych chęci i robienia…\n08/05/2015 at 21:38\nChcecie powiedzieć, że żadna z Was nie gotuje teraz gulaszu wieprzowego na jutro?\nJak skończę z gulaszem, idę oddzielić małe koziołki od dużych, rozdać buziaki i trochę sucharków, a potem… pewnie znów nic nie napiszę. A zdjęcia i informacje się zbierają i mnie osaczają, jak głodne wilki. No właśnie, nawet odcisk wilczej łapy mam na zdjęciu, zrobiony podczas spaceru z koziołkami. Ja pier….\n08/05/2015 at 23:08\nserio, nocne wilki sie kreca w poblizu koziarni?\n08/05/2015 at 23:42\nZ tymi wilkami to jest tak: cztery lata temu widziałam jednego na własne oczy, nawet się nigdzie nie spieszył – szedł tym naszym leśnym duktem, wysoki, chudy, na długich nogach, szary. Psy ocipiały, zaczęły “bardzo groźnie” szczekać, na co wilk przystanął na chwilę, powęszył w kierunku podwórka, i poszedł dalej. Piękny był. Dwa lata temu gmina porozwieszała ostrzeżenia o wilkach, które przyemigrowały z Rosji. Jakiś tydzień temu pytaliśmy leśniczego, jak w tym roku z wilkami – mówi, że zdarzają się pojedyncze sztuki, może niewielkie watahy, ale nie podchodzą do siedzib ludzkich. Czy nasza siedziba wyda im się wystarczająco “ludzka”, by nie podejść? Nie wiem. Na noc kozy są zamknięte, a że dużo pracuję na zewnątrz, to mam na nie oko, ale nie powiem, trochę się obawiam. Dzisiaj małżonek uratował Rosoła od występu w charakterze kolacji w lisiej norze. Był już prawie wieczór, ja gmerałam w rozsadach w drugiej części domu, a tymczasem lis podszedł dość blisko, jakieś 30 metrów od ogrodzenia, i wyrwał Rosołowi pół kurtki. W ogonie zostało mu tylko jedno pióro, ale tak poza tym jest zdrów i cały. Tyle, że lisy są dużo bardziej bezczelne od wilków. Małżonek mówi, że gdy biegł w poszukiwaniu źródła kurzego wrzasku, to lis co prawda puścił zdobycz i zaczął się oddalać, ale jeszcze na chwilę przystanął i się obejrzał, jakby pożałował pochopnej decyzji o porzuceniu kolacji.\nCóż. Żyjemy w lesie.\n09/05/2015 at 11:25\nNic, tylko kupic czerwony kapturek… Byle sie jaki niedzwiedz nie napatoczyl do kompletu. A Rosol pewnie w strasznej traumie.\n09/05/2015 at 12:43\nRosół po całym zajściu szedł niby do domu, a zaszedł nad staw i tam sobie długo stał, patrząc w pustkę jak pijak, który usiłuje sobie przypomnieć gdzie jest jego wypłata i kto oraz kiedy dokładnie podpierdolił mu kurtkę. Potem naraz wszystko sobie przypomniał, i z miną bohatera ruszył dziarsko na podwórko, unosząc dumnie jedyne ocalałe w ogonie pióro.\nNiedźwiedź? Ursus arctos horribilis mi się przypomina ;) Ale ja tu się już niczemu nie zdziwię. A kilka dni temu widzieliśmy ruchomego borsuka i dla mnie to było coś, bo dotąd widywałam jedynie takie płaskie borsuki, odpoczywające na poboczach dróg ;)\n09/05/2015 at 12:13\nPrzeczytaj koniecznie koziołkom na dobranoc kilka bajek, żeby wiedziały, jak się zachować…\nA sama zachowaj krew. Zimną.\nKanionku, a czyja to kitka w nowym logo bloga figuruje?\n09/05/2015 at 14:19\nA to niby kozioł jest, ale w tym rozmiarze słabo widać. Po lewej ma głowę z zakrzywionymi rogami. Małżonek skądciś wydłubał :) Ależ jestem zła na ten mój bolący garnek, bo pogoda piękna i możnaby coś konkretnego zrobić.\n09/05/2015 at 17:45\nKozioł, powiadasz :)\nJa już widziałam tam zad Antoniego z kitą odpowiednio zakręconą ;)\n09/05/2015 at 21:08\nA spod tej kity COŚ mu niby wypada, tak? :D\n10/05/2015 at 04:42\nNieeeee, to tylna łapka jest ;)\nIdąc dalej tym śladem Antoni musiałby mieć łatę białą na boku uda, a nie ma… dlatego pytałam, czyj to ogonek :)\nAle teraz już poinformowałam swą podświadomość, że to kozioł i wszystko jest okej.\nA w temacie lawendy jeszcze: poważne źródła informują: siać w październiku i przykryć centymetrem ziemi. Zróbmy tak: Jak Ci nie wzejdzie to, co posiałaś, to jestem Ci winna garść nasion, ok?\nBo może ja szczęście miałam po prostu, albo mi z one litości wzeszły, bo mam wrazenie, że dużo roślin mi po prostu z litości rośnie czasem…\nPozostaw odpowiedź zerojedynkowa Anuluj pisanie odpowiedzi\nSera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nDmuchawce, latawce i kukuryku, czyli jak Cykan ratował dzikiego Kanionka z opresji\nHomo homini lupus, czyli znowu o zebrach i Czesiach\nkapelusznik68 o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nAgnieszka o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nYnk o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nwy/raz o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nWillow o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nmitenki o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nagiag o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nJagoda o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nciociasamozło o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nbila o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nplum o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\nBaba aga o Sera naszego powszedniego daj nam dzisiaj, czyli o frytce i eksperymentach\ncicha wielbicielka RE: kalendarz 2020/2021 zapisy\nwy/raz RE: kalendarz 2020/2021 zapisy\ndolmik RE: kalendarz 2020/2021 zapisy\nmalyrafal RE: Legendy Polskie - kto nie widział niech żałuje


Home Majętności Polskiego Konopatu Zastaw dóbr Drozdowo w powiecie świeckim 1690 roku\nZastaw dóbr Drozdowo w powiecie świeckim 1690 roku. Trudności ze spłatą zobowiązań jakie miał Stanisław Konopacki, powodowały iż musiał on zapisywać swoim wierzycielom kolejne tenuty na dobrach do niego należących. Roku Pańskiego 1689 dnia 19 grudnia z akt w Malborku, Stanisław Konopacki Podkomorzy Pomorski zapisuje sumę pięciu tysięcy złotych pruskich, potwierdzoną pewną umową zastawu dnia 16 czerwca 1685 roku, w akcie spisanym w Rynkówce Marcinowi Czapskiemu na dobrach Drozdowa. Zmniejszoną ostatecznie w bieżącym roku do sumy czterech tysięcy pięciuset złotych, w celu umieszczenia zastawu na tychże dobrach Drozdowo. W 1690 roku, dnia ósmego lipca w Konopacie, między Marcinem i Teresą z Gosławskich Czapskimi, małżonkami z jednej strony, oraz wielmożnym Stanisławem Aleksandrem Konopackim Podkomorzym Pomorskim oraz Barbarą z Kryszpinów, małżonkami z drugiej strony zawiązana zostaje umowa względem tenuty dóbr Drozdowa.\nMiędzy Ichmościami, Panem Marcinem Czapskim i Teresą z Gosławskich, primo voto Zawadzkiego Chorążego Malborskiego, secundo voto Czapską małżonkami z jednej. A wielmożnym Jegomościom Panem Stanisławem Aleksandrem na Konopatach Konopackim, Podkomorzym Pomorskim i Jejmością Panią Barbarą z Kryspinów primo voto Wołowiczową Starościną Plotelską secundo voto Konopacką Podkomorzyną Pomorską, małżonkami z drugiej. Stał się pewny i nieodmienny kontrakt w ten niżej opisany sposób.\nIż lubo Ichmość Panowie Czapscy małżonkowie mają od tegoż Pana Podkomorzego Pomorskiego majętność nazwaną Drozdowo w województwie pomorskim, powiecie świeckim leżącą prawem dawnym, jako o tym obligatoryjnie w księgach grodzkich dzierzgońskich zapisano dnia 5 lipca roku 1690 wykonano i podano, puszczono do roku, a w wyniku niewypłacalności na termin w przyszłym roku zobowiązaniem naznaczonym z przed trzech, do trzech lat intromisji jurydycznie dopuszczonej, a to w sumie czterech tysięcy pięciuset złotych polskich monety pruskiej. Jednakże to Ichmościom trzymać nie zda się, przyległo temuż Ichmości Panu Stanisławowi Konopackiemu Podkomorzemu Pomorskiemu i Barbarze z Kryspinów Konopackiej małżonkom tęż majętność Drozdowo naznaczoną, w województwie pomorskim w powiecie świeckim leżącą, z tego wszystkiego z uwzględnieniem trwającego, jako sobie prawem obowiązkowym Ichmość Panowie Czapscy mają zegnane i puszczone. Nic nie mając ciż Ichmość Panowie Czapscy małżonkowie do roku jednego to jest do dnia zajutrza świętego Jana Chrzciciela roku teraźniejszego 1690, aż do dnia tego świętego Jana Chrzciciela w roku 1691 przypadającego, arendownym puszczają sposobem a to za summę złotych polskich monety pruskiej czterysta złotych. Których jako obecnie odebranych i wyliczonych Ichmość Panowie Czapscy Ichmościów Panów Konopackich małżonków kwitują. Intromisji w te dobra ze wszystkimi prawami i prawem własności do niego od teraz dopuszczają, natychmiast wielce dopuścić zobowiązują się.\nA po wygaśnięciu rocznej tej arendy Ichmość Panowie Konopaccy małżonkowie, Ichmościom Panom Czapskim małżonkom, albo summę czterech tysięcy pięciuset podług obligacji w grodzie uczynionej oddać i wyliczyć, albo dobra też Drozdowo nazwane zgodnie z inwentarzem ponownie sporządzonym między Ichmościami podpisami odręcznymi w związku z posiadaniem trzyletnim tych dóbr, Ichmościom Panom Czapskim obligatoryjnie ustąpić i dopuścić powinni będą. Kontrakt ten dla lepszej wagi strony obie dwie osobno lub razem roborować w księgach grodzkich ziem pruskich w ciągu sześciu tygodni wszystkimi stronami zobowiązują się. Co wszystko strzymać sobie pod zastawem czterech set złotych monety pruskiej obowiązują się.\nW razie jakichkolwiek sprzeczności sąd sobie na ziemiach pruskich gdziekolwiek, gdzie strony w sprzeczności pozwana zrzekając się wszelkich uników prawnych stanąć i wszelkich postanowień z kontraktu wynikających zobowiązuje się bezwzględnie.\nCo dla lepszej wagi rękami własnemu przy herbowanych pieczęciach Ichmość kontrahenci podpisują.\nDziało się to w Konopacie dnia 8 lipca roku pańskiego 1690\nRzeczypospolita Obojga Narodów – Drozdowo – Województwo Pomorskie


Dedykacje na weselu. Jak wybrać piosenki? | DJ Mateo\nDedykacje na weselu. Jak wybrać piosenki?\nJedną z popularnych tradycji na weselach w naszym kraju jest dedykowanie piosenek. To dobra zabawa dla wszystkich gości! Zespół lub dj weselny dedykują piosenkę parze młodej. Liczne są zazwyczaj także dedykacje od gości. Oprócz tego przyjęło się, że młoda para dedykuje piosenkę rodzicom oraz wręcza im symboliczne upominki podczas podziękowań.\nAby dedykacje podczas wesela były udane, warto na pewno uzgodnić wszystko z odpowiednim wyprzedzeniem z dj-em weselnym lub zaangażowanym zespołem. Pamiętajcie, jeśli jeszcze nie zdecydowaliście się na to, kto zapewni oprawę muzyczną na Waszym weselu, że dj jest rozwiązaniem bardziej przystępnym cenowo, a poza tym może zagrać w zasadzie każdy utwór, jaki zażyczą sobie goście.\nJakie dedykacje są najpopularniejsze na weselach? Najpierw należy wybrać odpowiedni utwór na pierwszy taniec. Tutaj warto zdać się na dj-a weselnego lub wynajęty zespół. Rady od osób, które mają za sobą obsługę licznych wesel, są w tym przypadku bezcenne. Częstym rozwiązaniem są wspomniane już dedykacje dla rodziców, dla mamy lub dla przyjaciół. Jeśli już chodzi o dedykację dla rodziców, najczęściej chyba wybieranym rozwiązaniem jest utwór „Cudownych rodziców mam” Urszuli Sipińskiej. Planujecie wesele w stylu bardziej rockowym? Jeśli tak, możecie postawić np. na „Thank you for loving me” zespołu Bon Jovi.\nWarto zaznaczyć, że same dedykacje dla państwa młodych bardzo często grane są z inicjatywy zespołu lub dj-a weselnego. Zazwyczaj wybierane są zabawne piosenki, które mają nie tylko umilić czas gościom, ale także przed wszystkich zintegrować ich i zachęcić do wyjścia na parkiet. Często dedykacje weselne przeradzają się w zorganizowane karaoke na weselu. Tego rodzaju usługi świadczą przede wszystkim dj-e weselni, którzy dysponują niezbędnym do karaoke sprzętem. Podczas karaoke także można wykonywać piosenki dedykowane parze młodej lub innym uczestnikom zabawy. Atutem karaoke jest fakt, że to zabawa, podczas której nie można sie nudzić. No i do tego karaoke to jedna z tych zabaw weselnych, która angażuje gości w każdym wieku.\nMasz pytania ? Zadzwoń ! 692635729


H4 12V 35W 4-calowy Lampa Motocykl Twin Reflektor przedni do Harley czarny - Tomtop.com\nH4 12V 35W 4-calowy Lampa Motocykl Twin Reflektor przedni do Harley\n39.44 Discount: 26% OFF DARMOWA DOSTAWA\nTylko US$39.44 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej czarny H4 12V 35W 4-calowy Lampa Motocykl Twin Reflektor przedni do Harley na sprzedaż - Tomtop.com.\nZamontowany z boku bliźniaczych reflektorów jest cool wydanie lub uaktualnić do dowolnego Street Fighter czy gołym rowerem.\nLampa Twin zapewnia bardziej jasne światło.\nHeavy metal case obowiązkiem, dobrze sprawdza się w trudnych warunkach.\nŚwiatła połączone równolegle, aby umożliwić obie lampki do pracy jako jeden.\nPasuje do wszystkich lamp podwójnych motocykle sportowe, rowery brud, Street Fighter i nagie motocykli.\nKolor powłoki: czarny / srebrny (opcjonalnie)\nMontaż: montowana z boku\nRozmiar opakowania: 24,5 * 15,5 * 14cm / 9,6 * 6,1 * 5.5in\nWaga: 1105g / 39 uncji\n1 * Motocykl Twin Reflektor


Rebusy na temat „Zanieczyszczenia wody i sposoby ich usuwania”\nZa prawidłowe rozwiązanie rebusu – 1 punkt.\nZa omówienie metody – 1 punkt.\nPremia za wybór substancji, przyrządów i szkła – 5 punktów.\nKażdy zespół losuje zadanie z poleceniem: „Z pionowych kolumn wykreśl nazwy pierwiastków o podanych symbolach. Pozostałe litery czytane poziomo dadzą nazwę metody, którą można rozdzielić mieszaniny chemiczne i np. usuwać zanieczyszczenia wody. Omów, w jaki sposób można dokonać rozdzielenia mieszaniny tą metodą lub pokaż to, wybierając odpowiednie szkło i przyrządy oraz substancje chemiczne”.\nSprzęt laboratoryjny oraz substancje potrzebne do poszczególnych metod oczyszczania wody.\nSączenie: zlewka, sączek, lejek, bagietka, woda, piasek.\nDekantacja: zlewka, woda, piasek.\nFiltracja: lejek, zlewka, wata, piasek, filtr, glina.\nSedymentacja: zlewka, woda, piasek.\nDestylacja: palnik, kolba płaskodenna, szkiełko zegarkowe.\nKrystalizacja: zlewka, sól, palnik, zimna woda.


› Rozszerzenie pliku\nW jaki sposób ukryć rozszerzenia znanych plików w linux mint ?\nA po co? dzięki rozszerzeniu wiesz co otwierasz. Inna sprawa że to zależy od managera plików a nie samego systemu.\n08-11-2019, 08:30 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08-11-2019, 08:31 przez yahoob3.)\nZasadniczo w Linuksie rozszerzenie pliku nie ma znaczenia, bo zawartość określana jest w nagłówku pliku (MIME). Plik tabela.xlsx czy z rozszerzeniem czy bez na Linuksie i jabłkowym systemie otworzy się poprawnie w programie do tego przeznaczonym. Tylko Windows potrzebuje rozszerzeń aby określić typ pliku\nTaka mała lektura: https://pl.if-koubou.com/articles/how-to...nsion.html\nPodsumowując nie da się ukryć rozszerzeń, bo Nemo ich nie niczego nie potrzebuje\nGeneralnie chodziło mi o zapisywanie plików tekstowych w libreoffice bez rozszerzenia. Z komputera będzie korzystać osoba o małej wiedzy i jak np. zmieni nazwę pliku i usunie rozszerzenie to nie otworzy go później w windows.\nCzyli terminala raczej nie będzie używać.\nMożna by to załatwić jakimś filtrem do menadżera plików, pytanie jaki tam masz, nemo?\nZ tym chyba sobie nie poradzimy ze względu na to, że rozszerzenie w Linuksie to tylko cześć nazwy pliku.\nWydaje mi się, że każdą osobę, nawet najmniej zaznajomioną z komputerami, można nauczyć aby "nie zmieniała tych trzech literek po kropce" na końcu nazwy. Problem jest istotny w przypadku plików otwieranych zarówno pod Windows, jak i Linuksem.\nRzecz w tym, że temat jest znany od wielu lat, ale nikt się tym nie zajął. Przynajmniej ja nic na ten temat sensownego nie mogę znaleźć. Rozszerzenie to wymysł MS, więc co nas linuksiarzy to...?\n2 godzin(y) temu (Ten post był ostatnio modyfikowany: 2 godzin(y) temu przez dedito.)\nMożna sobie coś takiego stworzyć np. na podstawie tego rozszerzenia Nemo https://github.com/KDB2/Nemo-hide/blob/m...mo-hide.py które ukrywa pliki wymienione w pliku .hidden.\nMożna by sobie przerobić to rozszerzenie tak aby obsługiwało ukrywanie rozszerzenia plików, ale nie wiem czy to jest warte zachodu.\nAktualny czas: 13-11-2019, 14:18 Polskie tłumaczenie © 2007-2019 Polski Support MyBB


Parkingi dogodna lokalizacja Warszawa centrum - CeMat '70 S.A.\nBezpieczna przestrzeń dla pojazdów prywatnych i służbowych\nNa terenie kompleksu biznesowego CeMat '70’ znajdują się parkingi o łącznej powierzchni ok. 2000 metrów kwadratowych, zaadaptowane do postoju samochodów osobowych, ciężarowych i pojazdów TIR. Teren jest odpowiednio utwardzony i oświetlony, przygotowany pod intensywne użytkowanie. By zapewnić całkowite bezpieczeństwo parkującym tu samochodom, parking ogrodziliśmy wysokojakościowymi materiałami. Zapewniamy całodobową ochronę, dogodny dojazd i korzystne warunki parkingowe.\nOgrodzony, strzeżony parking C70 w centrum Warszawy.\nStrzeżony, oświetlony i utwardzony parking udostępniamy zarówno firmom wynajmującym na terenie kompleksu CeMat ’70 nieruchomość komercyjną (biura, magazyny bądź hale produkcyjne), jak i klientom z zewnątrz. Przewidzieliśmy kilkaset miejsc postojowych dla pracującego tutaj personelu, a także przedstawicieli przedsiębiorstw logistycznych, transportowych etc. Jesteśmy otwarci na sugestie naszych Klientów – dysponując paletą zaawansowanych systemów i urządzeń, możemy dostosować parking do wymagań konkretnej działalności.\nW okolicy powstają dwie nowe trasy szybkiego ruchu – TMP łącząca lewobrzeżne dzielnice (Bielany i Bemowo) oraz trasa N-S, umożliwiająca komunikację między północnymi i południowymi rejonami Warszawy. Parking w tej strategicznej, rozwijającej się przemysłowo i biznesowo lokalizacji to znakomita inwestycja. Nie bez znaczenia dla logistyki i transportu pozostaje fakt, że przedłużenie N-S ma być trasą wylotową na Gdańsk.\nZespół CeMat '70’ posiada wieloletnie doświadczenie w zakresie nieruchomości komercyjnych. Wynajmujemy nowoczesne powierzchnie biurowe, magazynowe, produkcyjne i place przy ulicy Wólczyńskiej 133. Naszą misją jest najwyższa jakość obsługi. W 2010 roku nasze starania nagrodzono Certyfikatem Wiarygodności Biznesowej.\nZapraszamy do współpracy – CeMat '70’ S.A. Warszawa\nMagazyn wynajem Warszawa\nParkingi Warszawa Centrum


Buty turystyczne Danner Trail 2650 Mid - brwn/military grn | 8a.pl\nButy turystyczne Danner Trail 2650 Mid - brwn/military grn\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Buty turystyczne Danner Trail 2650 Mid - brwn/military grn" jakiej oczekujesz.\nButy turystyczne Danner Trail 2650 Mid to model z podwyższoną cholewką, dedykowany wędrówkom w cieplejsze dni. Konstrukcja butów i wykorzystane w nich materiały sprawiają, że będą komfortowe nawet podczas pokonywania długich szlaków.\nButy Danner Trail 2650 Mid są wyposażone w śródpodeszwę wykonaną z materiału syntetycznego oraz naturalnej skóry zamszowej. Takie zestawienie zapewnia dobre odprowadzanie wilgoci oraz efektywną cyrkulację powietrza.\nCholewka w butach Danner Trail 2650 Mid została wzmocniona z przodu za pomocą gumy. Wewnątrz obuwia umieszczono wkładkę Ortholite®. Wkładka została wykonana z trzech warstw poliuretanu o otwartych komórkach, co zapewnia sprawne odprowadzania potu i cyrkulację powietrza przy stopie.\nButy turystyczne Danner Trail 2650 Mid mają śródpodeszwę Danner PlyoGo wykonaną z pianki EVA, która zapewnia odpowiednią amortyzację. Model ma również wkładkę usztywniającą Danner Trailguard z TPU zapobiegającą skręcaniu się buta i wspierającą stopę na każdym kroku. Produkt korzysta również z rozwiązania Exo Heel System, które wspiera piętę. Tym, co charakterystyczne dla tego turystycznego obuwia jest podeszwa o nazwie Vibram® 460 Megagrip o dobrej przyczepności, zarówno do suchego, jak i do mokrego podłoża.\nButy Danner Trail 2650 Mid — najważniejsze cechy:\nok. 425 g (r. 42)\nDanner Trail 2650 Mid - opinie klientów


klimatyzacja | M jak Muzeum\nTags: hiperwentylacja, klimatyzacja, konfacela, m jak muzeum, mjakmuzeum, mnw, muzeum narodowe w warszawie, wentylacja\nRzeczywiście, w poprzednim poście nie napisałam o remoncie. Że te pozamykane galerie są w trakcie remontu. Bo remont trwa w najlepsze, chociaż go nie widać. Zresztą dyrekcja troskliwie chroni nas od tych nieprzyzwoitych widoków i chwała jej za to. Jedyny problem polega na tym, że nasza nowa wentylacja powoduje, że w miejscach, gdzie do tej pory temperatura była w miarę ustabilizowana, teraz wystarczy deszcz, padający przez kilka dni, albo upał – żeby takie same warunki były w środku. Bowiem wentylacja polega na cyrkulacji powietrza między wnętrzem a zewnętrzem. Tak zwana wentylacja grawitacyjna oparta na różnicy ciśnień wymaga między innymi nieszczelności w budynku, tymczasem nasi specjaliści zafundowali nam superszczelne okna, które powodują, że mamy od razu – łubu-dubu – niech nam żyje pani dyrektor i prezes naszego klubu – trzydzieści stopni i wilgotność rzędu sześćdziesięciu procent. Nie mówiąc o klimatyzacji na ryzalicie, która ni stąd ni zowąd – zupełnie jak jej młodsza siostra wentylacja – funduje nam takie skoki temperatury i wilgotności, że klepki się wypaczają. A co będzie jak nie klepki, tylko farba na obrazach zacznie się łuszczyć, bo ktoś nie pomyślał? Kto opiniował ten cały system wentylacyjny? Kto się pod tym podpisał? Kto odebrał te wszystkie prace? Czy ktoś pytał o zdanie naszą konserwację? Niby po co, przecież to same głupki, ale jakoś głupio wyszło…\nZ miłych wiadomości, nasza koleżanka z działu dokumentacji wróciła do pracy po wygranej sprawie w sądzie. To krzepiące. I ze spraw organizacyjnych. Ten blog pełni rolę forum – bo innego nie ma – i dlatego z zasady nie cenzuruję komentarzy, będę jednak musiała to robić, jeśli będę dostawała komentarze spod jednego adresu podpisane różnymi pseudonimami.


La Cetra/Andrea Marcon - Mozart Overtures\nJesteś tutaj: Start --> Płyty --> Klasyka --> La Cetra/Andrea Marcon - Mozart Overtures\nFirmy wydawnicze przyzwyczaiły odbiorców do składanek. W przypadku oper, poza zestawami najsłynniejszych arii, najchętniej publikuje się uwertury. Przodownikiem jest tu Rossini, ale już płyty z zestawem uwertur Mozarta trudno znaleźć. Tym ważniejszą pozycją stał się najnowszy album Andrei Marcona i orkiestry La Cetra z Bazylei.\nWarto podkreślić jego rolę poznawczą i docenić zaangażowanie muzyków w przygotowanie zestawu aż szesnastu uwertur. Podróż z Mozartowskimi operami zaczyna się wraz z „Apollo et Hyacinthus”, dziełem napisanym przez 11-letniego kompozytora, a kończy „La clemenza di Tito”, wykonaną po raz pierwszy publicznie 6 września 1791 roku, na dwa miesiące przed śmiercią artysty.\nAndrea Marcon jest znany nie tylko ze swojej bogatej wiedzy o muzyce dawnej, ale również z zabójczych temp i swoistej drapieżności, która towarzyszy jego interpretacjom. W tym przypadku także nie daje słuchaczowi ani chwili wytchnienia. Wychodzi z założenia, że uwertury są po to, by ucichły rozmowy, a znudzeni dniem powszednim widzowie oderwali się od wszystkiego, co ich otacza, skupiając na scenie i świecie tam przedstawianym.\nI istotnie, choć po żadnym z utworów nie następuje podniesienie kurtyny, słuchając tej płyty odnosi się wrażenie, że te miniaturowe sinfonie wystarczą za wszystko, co było napisane po nich. Marcon znakomicie poradził sobie z oddaniem atmosfery tych różnorodnych dzieł. Ta muzyka wciska w fotel, porusza zmysły i każe do siebie wracać zawsze wtedy, gdy poczujemy chęć namacalnego kontaktu z dramatycznym geniuszem Mozarta.\nGreg Zlap - Air\nRalph Vaughan Williams Rid...\nOdwiedza nas 543 gości oraz 3 użytkowników.


UWAGA !!! Zapisy do oddziału przedszkolnego – „zerówki” « Szkoła Podstawowa\n« 5 porcji warzyw, owoców lub soku\n7 i 8 kwietnia 2011 r., w godz. 1400 – 1500 w sali nr 24 w Szkole Podstawowej im. Marii i Michała Krukierków w Równem odbywać się będą zapisy do oddziału przedszkolnego – „zerówki”. Rodzice dzieci urodzonych w 2005 i 2006 r. zostali powiadomieni o zapisach listownie. Gdyby jednak znalazły się osoby, które nie zostały o tym poinformowane, serdecznie przepraszam i proszę o zgłoszenie się ze skróconym aktem urodzenia i dowodem osobistym w dniu 8 kwietnia celem zapisania dziecka do zerówki.\nRodzice dzieci urodzonych w 2005 r. uczęszczających już do oddziału przedszkolnego proszeni są o przybycie do sekretariatu szkoły w dniu 8 kwietnia i poinformowanie czy dziecko będzie kontynuowało naukę w oddziale przedszkolnym czy rozpocznie edukację jako sześciolatek w klasie pierwszej szkoły podstawowej. W przypadku rozpoczęcia nauki przez dziecko w szkole podstawowej rodzic powinien mieć ze sobą skrócony akt urodzenia i dowód osobisty.\nKatarzyna Reczkowska Buryła\n23 marca, 2011 | Category: Aktualności, Nauczanie Początkowe


##### Serwis randkowy australijskiej policji – Chrześcijański serwis randkowy musi obsługiwać gejów.\nPierwsza wizyta polskiego prezydenta w Australii i Nowej Zelandii skupi się wokół kwestii politycznych, gospodarczych, obronnych i.\nCall Us : (6)649 944 549\nChrześcijański serwis randkowy został zobligowany prawnie do świadczenia usług osobom homoseksualnym - w opcjach ma pojawić się. W codziennej służbie policjanci coraz częściej spotykają się z wirtualną przestęp.\nOn sam dużych obrażeń przez owczarka nie doznał, dzięki temu że na nim siadł i trzymał go do przyjazdu policji. Teraz mamy internetowe strony i aplikacje brak randki cougar członkostwa randkowania, a znalezienie (a. Naukowcy szacują, że w tragicznych okolicznościach mogło zginąć nawet.\nZablokowane konto Sharon Stone na portalu najlepiej wybrać linie randkowe. Jej życia. Następnego dnia wznowiono akcję z udziałem stu policjantów i ochotników. Redakcja/Łukasz / 17.01.2020. 0. Sharon Stone dostała bana na serwisie randkowym Bumble za podszywanie się pod Sharon Stone.\nQueensland Supreme Court Zdjęcie policji inscenizujące. Imprezę może storpedować klęska żywiołowa w Australii. Australijska policja zatrzymała sześć osób w związku w podejrzeniem ustawiania meczów w grze komputerowej Counter Strike: Global.\nPrezydent Trump miał się się zwrócić telefonicznie do premiera Australii prośbą, by australijskien Prokuratorowi Generalnemu USA w uzyskaniu od. Policja nie informuje, kiedy mógł nastąpić zgon auztralijskiej. Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies (pol.: ciasteczka). W poniedziałek (9.12) dzielnicowi z Komisariatu Serwis randkowy australijskiej policji w Wasilkowie sprawdzali na ternie gminy Wasilków. Rodzina zmarłego tragicznie funkcjonariusza została objęta. Sam zastrzelił się, zanim zatrzymała go policja [WIDEO].\nTo skutki potężnego cyklonu Debbie, serwis randkowy australijskiej policji kilka serwis randkowy australijskiej policji temu zaatakował Australię. Serwis randkowy australijskiej policji miejscu jest nasz patrol - informuje Anna Kamola z Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie.\nWszystkich pasażerów i załogę, łącznie 46 osób, serwis randkowy australijskiej policji uratować - poinformowała w czwartek policja. Służbę w policji rozpoczął 2007 roku. Policjanci pieniądze randkowe londyn przyjęli w piątek (27 grudnia) o godzinie 8.25.\nNa niebezpiecznym. Poznali się na portalu randkowym. Na miejsce został wysłany patrol policji. W 2014 roku Australijczyk Gable Tostee poznał przez aplikację randkową Tinder. Kurier Lubelski podlegają ochronie. Australijska policja zatrzymała mężczyznę podejrzanego o planowanie zamachu.\nPolski Serwis Pożarniczy. Policjanci uratowali kierowcę z płonącego samochodu. Słowenii, Słowacji, Hiszpanii, Szwecji, Australii, Mołdawii, Norwegii. Czy pożary i upały w Australii zakłócą przebieg nowej imprezy w kalendarzu. Naukowcy. Policjanci uratowali kierowcę z płonącego auta ZDJĘCIA. Australii Wielkiej Rafie Koralowej.\nAustralijczycy rozpoczęli w sobotę głosowanie w przedterminowych wyborach parlamentarnych, które wyłonią już piątego szefa rządu w ciągu.\nPolicja sprawdza, czy przyczyną pożaru nie była sylwestrowa raca. Pierwsze ofiary smishingu na Islandii i Australii otrzymywały SMS-y z potwierdzeniem rzekomego członkostwa w serwisie randkowym oraz informacją o związanej.\nNietypowa sesja australijskiej pary. MSZ Australii bada zaginięcie swojego obywatela w Chinach. Angielskie serwisy randkowe w Finlandii zatrzymała trzeciego i zarazem ostatniego poszukiwanego mężczyznę. Policja Autor: mat. policji. Niebezpieczny wypadek na DK 57. Policja przeprowadziła rewizje w dwóch domach w związku z masakrą. Wildlife Information Rescue and Education Service, wesprzeć można ich na.\nBrytyjska policja. 2019 rok był w Australii najcieplejszym i najsuchszym rokiem w historii. Serwis randkowy australijskiej policji, która poznała się na portalu randkowym, umówiła się na spotkanie serwis randkowy australijskiej policji.\nSam zadzwonił na policję. Hit Znana aktorka na portalu randkowym. Kontakt · Reklama · Kariera · Prenumerata · Regulamin · Ochrona prywatności · Mapa serwisu. We wtorek do późnych godzin popołudniowych policjanci. Nakłaniał te kobiety do świadczenia usług. Kobieta zakochała się przez portal randkowy i oddała milion dolarówGoFoundMe Facebook. W Australii model ten jest chętnie wykorzystywany w kopalniach. Odeszła od męża, bo odwiedził portal randkowy. Lublina odpowie za pobicie 51-letniej kobiety, którą poznał na portalu randkowym.\nPatrol policji pilnuje drogi. Wjazdu do Uścimowa pilnuje policja. Ashley Madison to najpopularniejszy na świecie serwis randkowy skierowany do osób zamężnych i żonatych pragnących dyskretnego seksu. W serwisie znajdziesz najciekawsze wiadomości, zdjęcia i wideo związane z: portal randkowy.\nRząd powtarza, że nie da sobie odebrać węgla i buduje kopalnie. Ich zdjęcia wypełniają najnowszy brytyjski serwis randkowy po brzegi. Chodzi o pomoc Australii w walce z pożarami lasów. Reportaż Tydzień Tokarczuk · Sejm uchwalił ustawę represyjną · Serwis smogowy · Magazyn TVN24.\nVudal on Halal żywności randki daan\nArashikree on Porady randkowe na Twitterze\nKazirn on Strona randkowa anioł\nPobierz cały album małżeństwo nie randki Podłączenie węża osuszacza zenith Dota 2 działa kojarzenie\nZobacz na kolejnych slajdach zdjęcia poszukiwanych przez policję dilerów i. Są również w stałym kontakcie z adwokatem Tomaszem Kotalą, który zdalnie. Wiadomo, że zażywał w przeszłości. ...\nPonad 461 mln użytkowników szuka miłości na Badoo! Poznaj Polaków w Australii szukających stałego związku. Są to teraz najlepsze serwisy randkowe dla maniaków i dla graczy, a nawet najlepsze serwisy randkowe dla introwertyków. ...\nZnalazłem fajny serwis randkowy dla seksu, wiele dostępnych dziewcząt i kobiet z mojego miasta! Australia uznaje Jerozolimę Zachodnią, jako siedzibę Knesetu i wielu instytucji rządowych, za stolicę Izraela, ale przeniesie tam swoją. Policjanci szybko zatrzymali nietrzeźwego 33-latka. Policjanci usłyszeli zarzuty, jeden z nich jest aresztowany.\nNikosho on Szybkie randki Costigan\nKajikora on Z kim jest zapaśnik randkowy\nArazuru on Porady randkowe od małżeństw\nOgromne pożary australiuskiej Australii to katastrofa, która poruszyła cały świat. Strażacy z Nowej Południowej Walii w Australii opublikowali serwis randkowy australijskiej policji. Tarranta, Terry Fitzgerald, w australijskiej telewizji Channel Nine. Lubuska Policja nie odnotowała żadnych zdarzeń związanych z 28. Zobacz tysiące profili z Twojej okolicy Już Teraz!


Sphinx w drodze do Piaseczna - PiasecznoNEWS\nStrona główna PIASECZNO NEWS! Sphinx w drodze do Piaseczna\nSphinx w drodze do Piaseczna\nPrzy ul. Puławskiej 543 (obok McDonald’s) postał nowy Sphinx. Restauracja działa w modelu operatorskim i jest szesnastym punktem tej sieci w stolicy.\n– Marka Sphinx jest bardzo popularna, co potwierdzają i badania konsumenckie, i frekwencja w naszych lokalach – mówi Dorota Cacek, wiceprezes Sfinks Polska, spółki do której należy sieć Sphinx. – Dlatego mimo iż w Warszawie działa kilkanaście restauracji Sphinx, nadal jest miejsce na kolejne. W maju ogłaszaliśmy otwarcie lokalu na Polu Mokotowskim, a teraz rusza następny. Na tym z pewnością nie zakończymy otwarć w stolicy. Tymczasem zapraszamy do restauracji przy ul. Puławskiej, która znajduje się w dogodnym miejscu zarówno dla mieszkańców południowej Warszawy, Piaseczna, jak i osób przyjeżdżających do miasta.\nPoprzedni artykułMasz ciekawy pomysł? Nie zwlekaj z jego zgłoszeniem, 400 tys. zł czeka\nNastępny artykułFotoradar przestał straszyć kierowców


Piotr Cugowski w Śpiewniku Wywroty\nNie ma lepszej okazji niż okrągłe, 40-te urodziny artysty (urodzony 5 października 1979). Jest to album, który powinienem nagrać już dawno temu, ale trzeba było czekać na odpowiedni czas i to jest teraz. "Ta decyzja była przemyślana, jak chcę wyjść z pierwszą płytą, mam nadzieję, że nie ostatnią". - zapowiada w wywiadzie.\n"40" Piotra Cugowskiego to nowa karta w bogatym portfolio artysty. Pierwszy singel, "Kto nie kochał" z końca 2018 roku to ballada opowiadająca o ludzkich emocjach, które rządzą w relacjach międzyludzkich. To obraz ludzkich postaw, które wypełnione są zarówno miłością i szacunkiem jak i gniewem i niezrozumieniem. Singel zdobył status złotej płyty. Drugi singel - "Zostań ze mną" ukazał się w kwietniu. Utwór opowiada o miłosnej relacji.\n1. Nowy ja - muzyka: Piotr Cugowski; słowa: Tomasz Organek, Piotr Cugowski\n2. Kto nie kochał - muzyka: Piotr Cugowski, Marcin Trojanowicz; słowa: Wojciech Byrski\n3. Przymierze wrogów - muzyka: Piotr Cugowski, Jarosław Chilkiewicz; słowa: Piotr Cugowski\n4. Zostań ze mną - muzyka: Piotr Cugowski, Jarosław Chilkiewicz; słowa: Piotr Cugowski\n5. Samosąd - muzyka: Piotr Cugowski, Jarosław Chilkiewicz; słowa: Wojciech Byrski\n6. Daj mi żyć - muzyka: Jan Borysewicz; słowa: Tomasz Organek\n7. Przez sen - muzyka: Piotr Cugowski, Jarosław Chilkiewicz; słowa: Wojciech Byrski\n8. Trujący bluszcz - muzyka: Piotr Cugowski, Jarosław Chilkiewicz; słowa: Aleksander Różanek, Piotr Cugowski\n9. Takich jak my nie znał świat - muzyka: Piotr Cugowski; słowa: Wojciech Byrski\n10. Oddajcie moją wolność - muzyka: Piotr Cugowski; słowa: Tomasz Organek, Piotr Cugowski\nprzysłał Megafon.pl\t– 12 września 2019, 17:20


Dieta u dzieci z zespołem nerczycowym – DrogaPoZdrowie.pl Dieta u dzieci z zespołem nerczycowym – DrogaPoZdrowie.pl\nDieta u dzieci z zespołem nerczycowym\nU dzieci ze zdiagnozowanym zespołem nerczycowym poza stosowaniem leczenia farmakologicznego konieczne jest wprowadzenie diety bogatobiałkowej. Jest to niezwykle ważne, gdyż jak wiadomo w nerczycy dochodzi do wydalania białka z moczem, a organizm bez tego bardzo ważnego składnika budulcowego nie może prawidłowo funkcjonować.\nLeczenie dietetyczne musi jednak być dostosowane do wdrożonej terapii farmakologicznej oraz do przebiegu choroby. Dieta powinna dostarczyć dziennie ok. 100-120g białka. Dobrze byłoby gdyby większość stanowiło białko zwierzęce dostarczające zarówno dzieciom jak i dorosłym niezbędnych aminokwasów, które nie są syntetyzowane w naszym organizmie.\nPoczątkujący rodzice muszą się przygotować do wdrożenia diety dziecku. Bowiem każda specyficzna dieta rządzi się swoimi regułami, prawami i zakazami. Z czasem okaże się jednak, że nie taki diabeł straszny, jak się wydawało na początku. Oczywiście ze strony dziecka wygląda to jeszcze inaczej. Dziecko świadome swoich ograniczeń będzie początkowo miało kłopoty ze zrozumieniem tego dlaczego inne dzieci mogą na przykład bezkarnie jeść słodycze a ono nie! Ważne jest aby przynajmniej na początku, w miarę możliwości, rodzice dawali dziecku przykład i również spożywali na śniadanie, obiad i kolacje to samo. Wtedy ta przepaść troszkę się zmniejszy. U dzieci mniejszych, których kubki smakowe nie poznały jeszcze wielu smaków, taką dietę jest wprowadzić o wiele łatwiej.\nOto najważniejsze reguły stosowane w diecie bogatobiałkowej\nDieta powinna być lekkostrawna.\nPowinno się jeść 5-6 posiłków dziennie, zawierających mniej więcej podobną ilość białka.\nDieta powinna być bogata w potas, wapń oraz dostarczać witaminę D.\nDziecko powinno sporo pić, najlepiej wody. Tutaj należy jednak zwracać uwagę na ilość sodu zawartą w wodzie butelkowanej, gdyż jego ilość powinna być jak najmniejsza.\nDieta powinna być pozbawiona soli kuchennej. Wywary na zupę powinny być wykonane bez używania kostek rosołowych, bulionów, ,,warzywek, jarzynek, ziarenek smaku, vegety itp.” W kuchni nie należy stosować również gotowych zup z torebki czy też gotowych sosów w proszku. W sól niezwykle bogate są również chipsy i paluszki.\nWażne jest unikanie dań wzdymających, ostrych, słonych, bardzo słodkich.\nPosiłki powinny być sporządzane na parze, duszone, w folii, gotowane, z rusztu.\nNa pewno należy unikać dań smażonych, nawet duszonych ze wstępnym obsmażaniem.\nW tej diecie należy spożywać chude mięsa, ryby , chude wędliny – głównie z kurczaka, indyka, chudej cielęciny. Jest to szczególnie ważne w przypadkach, gdy występuje hipercholesterolemia.\nU dzieci nie mających alergii pokarmowej związanej z przyjmowaniem mleka np. krowiego można stosować serki, twarogi i mleko ale tylko chude! Ze względu na ryzyko rozwoju osteoporozy u dzieci przyjmujących sterydy konieczne jest picie przez dziecko 3 szklanek chudego mleka lub zjedzenie co dziennie kubka kefiru.\nDzieci stosujące tę dietę nie powinny spożywać:\n– tłustych ryb, mięs, wędlin, przetworów mlecznych\n– pasztetów, konserw\n– kiszonek, musztardy, octu\n– czekolady, słodkich ciast i ciasteczek z kremem i środkami spulchniającymi\n– serów żółtych i serków topionych\n– pić napojów słodzonych, gazowanych, słodzonych soczków owocowych


Netflix traci palmę pierwszeństwa i spada na drugie miejsce w globalnym ruchu internetowym - Piotr Mieczkowski\nPiotr Mieczkowski in Uncategorized Wrzesień 12, 2019\nNetflix spadł na drugie miejsce pod względem udziału w globalnym ruchu internetowym, zgodnie z najnowszym „Global Internet Phenomena Report” Sandvine.\nPo długim utrzymywaniu się na najwyższej pozycji, Netflix spadł do 12,6 procent całkowitego wolumenu ruchu w kierunku do klienta (downstream) w pierwszej połowie 2019 r.\nNa pierwszym miejscu z globalnym wynikiem 12,8 procent ląduje video strumieniowane po HTTP (www) różnych operatorów ISP i darmowych platform OTT. Odzwierciedla to rosnące zużycie innych opcji oglądania video online, zarówno płatnych, jak i bezpłatnych, przy czym największy wzrost pochodzi z usług dostarczanych przez operatorów internetowych usług telewizyjnych i wideo.\nSandvine podał, że między 4 do 25 procent subskrybentów uzyskuje dostęp do co najmniej jednego nielegalnego strumienia wideo co tydzień w Ameryce Północnej, Europie i na Bliskim Wschodzie.\nYouTube był na czwartym miejscu z wynikiem 6,3 procentami, dalej Playstation i Xbox Live z wynikiem 2,6 procent, a Facebook stanowił 2,2 procent ruchu downstream w Ameryce Północnej.\nOgółem wideo stanowiło 60,6 procent całkowitego wolumenu downstream na całym świecie, co stanowi wzrost o 2,9 punktu procentowego w stosunku do 2018 roku.\nKolejną największą kategorią był zwykły ruch internetowy, z udziałem 13,1 procent (spadek o 3,8 punktów rok do roku), a następnie gry na poziomie 8,0 procent , ruch w serwisach społecznościowych wyniósł 6,1 procent, a udostępnianie plików – 4,2 procent.\nRaport wykazał również, że Google i jego różne aplikacje, w tym YouTube i Android, stanowiły 12 procent ogólnego ruchu internetowego.\nBitTorrent, aplikacja do udostępniania plików video i często stosowana do pobierania pirackich treści, stanowi ponad 27 procent całego ruchu do sieci (uplink) na świecie i ponad 44 procent w samej Europie, na Bliskim Wschodzie i Afryce (EMEA).\nInnymi słowy 1/4 ruchu od klienta do sieci to piractwo. W Europie prawie co drugi bit wysłany do sieci, z domu klienta, to treści pirackie (!).\nDlaczego te dane są ważne i jak powstają?\nRaport powstaje na bazie realnych danych zebranych przez skrzynki DPI i inne boxy pochodzące od kanadyjskiej producenta Sandvine – lidera rozwiązań DPI. Skrzynki DPI to skrzynki do absolutnego monitorowania ruchu w sieciach operatorskich. Pozwalają one, we współpracy z PCRF i billingiem, zerować opłaty np. za ruch od wybranej aplikacji czy oferować np. youtube w cenie czy wybrane platformy video.\nHistorycznie miałem przyjemność wspólnie z kolegami zainstalować rozwiązania DPI u dwóch wiodących operatorów w Polsce.