Tomograf i Rezonans Susiec Rezonans MR, Tomograf TK\nDiagnostyka obrazowa w miejscowości ma na celu zdiagnozowanie schorzenia organizmu z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu medycznego. Tomograf i Rezonans w miejscowości tworzy zdjęcia prezentujące przekroje ludzkiego ciała. Badania obrazowe w miejscowości korzystają z rozmaitych technik, które mają na celu przedstawienie badanego organu i pojawiających się występujących w nim nieprawidłowości.\nBadania obrazowe TK oraz MR w mieście wykonuje się do zbadania budowy diagnozowanego narządu. Diagnostyka obrazowa w miejscowości , na którą składają się rezonans magnetyczny oraz tomograf komputerowy wykorzystywana jest zarówno w zapobieganiu rozwojowi choroby, jak i do kontroli wyników przeprowadzonego leczenia. Badania obrazowe w mieście umożliwiają wykluczenie opcjonalnych schorzeń organów wewnętrznych.\nRezonans magnetyczny głowy Susiec\nRezonans magnetyczny stawów Susiec\nRezonans magnetyczny jamy brzusznej Susiec\nRezonans magnetyczny twarzoczaszki Susiec\nRezonans magnetyczny kręgosłupa Susiec\nRezonans magnetyczny piersi Susiec\nRezonans magnetyczny miednicy Susiec\nTomograf komputerowy klatki piersiowej Susiec\nTomograf komputerowy zatok Susiec\nTomograf komputerowy miednicy Susiec\nTomograf komputerowy głowy Susiec\nTomograf komputerowy stawów Susiec\nTomograf komputerowy jamy brzusznej Susiec\nTomograf komputerowy twarzoczaszki Susiec\nTomograf komputerowy kręgosłupa Susiec\nMiasto Susiec to miasteczko, które położone jest w wschodniej Polsce, województwo Lubelskie, kod pocztowy 22-672. Miasto należy do powiatu tomaszowskiego. Powierzchnia zajmuje 190,8 km2.\nHistoria założenia jest ciężka do ustalenia. Pierwsze wzmianki ukazują wieloletną historię, która związana jest z wieloma okolicznymi tradycjami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku nieustalonym. Liczba mieszkańców miejscowości Susiec wynosi ok. 7 537. Bezrobocie tu jest średnie i wynosi szacunkowo wartość 5%. W miejscowości Susiec gęstość zaludnienia wynosi 40 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) 84, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od LTM.\nMiasteczko Susiec leży w pobliżu takich metropolii, miast i wsi jak: Józefów (11,2 km), Bełżec (18,8 km) , Narol (13,1 km) , Łukowa (17,4 km), Krasnobród (14,1 km), Tomaszów Lubelski (17,5 km) , Obsza (15,5 km).\nW każdej porze roku Susiec i okolica zachwyca odwiedzających zapewniając ogrom atrakcji. Znajduje się tu masa interesujących miejsc, które tworzą wyjątkowy klimat miasta. Susiec posiada jeden z najciekawszych i najpiękniejszych krajobrazów. W mieście Susiec i okolicy znajduje się sporo pomników przyrody, obszarów zielonych oraz parków. Miejscowość Susiec oferuje komfortowe warunki zarówno dla mieszkańców, jak i dla odwiedzających.\nTomograf i Rezonans Konopnica\nTomograf i Rezonans Krzyżanów\nTomograf i Rezonans Nowe Miasto\nTomograf i Rezonans Olszewo\nTomograf i Rezonans Ostroróg\nTomograf i Rezonans Gielniów\nTomograf i Rezonans Wymiarki


Natura a także pielęgnacja oraz ich źródła wywodzące się z przeszłości - Lokale gastronomiczne\nNatura a także pielęgnacja oraz ich źródła wywodzące się z przeszłości\nMedycyna chińska już dawno stosowała dary natury, które ludzie Zachodu – zarówno z technikami użytkowania – odkryli, czy też dowieźli zza oceanu z wieloletnim opóźnieniem. Jak udowadniają starodawne tradycje, żyjąc w zgodzie z przyrodą i czerpiąc z jej bogactw oraz wiedzy jesteśmy w stanie osiągnąć pełnię szczęścia.\nW dzisiejszych czasach sklepy podlegają dynamicznym zmianom, które są silnie skorelowane z zapotrzebowaniem konsumentów. Z tego właśnie powodu istnieje szansa w jednym, konkretnym miejscu zakupić zarówno ałun w sztyfcie, jak też kamień do ostrzenia brzytwy (wytrzymały kamień do ostrzenia brzytwy). Asortyment jest na tyle różnorodny, że nawet poszukując akcesoria kosmetyczne, żyletki sklep zaoferuje nam od ręki. Idea wielu produktów, bez względu na ich przeznaczenie, pochodzi wprost z natury.\nJeśli zaintrygował Cię taki artykuł, sprawdź przykłady (https://rokad.pl/plyty-PCW-twarde/HIPS) zamieszczone pod tym linkiem. Z pewnością odnajdziesz tu coś odpowiedniego dla siebie.\nJak się okazuje, ałun w sztyfcie, który dzisiaj można skutecznie stosować w walce z codziennymi udrękami, na przykład w przypadku kłopotów z poceniem się, jest minerałem występującym naturalnie w postaci kryształu potasowego. Jest niezwykle pożądany ze względu na swój dobroczynny charakter.\nJego działanie antyseptyczne i przeciwbakteryjne zostało już dawno potwierdzone, a stosowanie go obecnie przez rzeszę ludzi stanowi kolejny dowód jego skuteczności. Ałun w sztyfcie działa w ten sposób, że zaburza dogodne dla rozwoju bakterii warunki środowiskowe, nie zamyka porów, a oprócz tego – co niezwykle istotne dla wszystkich alergików – jest bezzapachowy (ałun). Dodatkowo, innym produktem, którego początki pochodzą z odległych czasów jest niewątpliwie kamień do ostrzenia brzytwy. Brzytwa, kiedyś bardzo popularna i chętnie stosowana, dzisiaj również znajduje amatorów. Charakteryzuje się szeregiem szczegółów – ozdobnymi rączkami, drogocennymi materiałami, bądź ciekawymi akcesoriami takimi jak kamień do ostrzenia brzytwy, które są dodatkową zachętą dla koneserów. Zanim brzytwy zostały wyparte przez żyletki, a w następnej kolejności dzisiejsze elektryczne golarki, stanowiły podstawowe wyposażenie każdego domu tudzież męskich fryzjerów.\nWarty uwagi wpis, nie sądzisz? Skoro tak uważasz, to oprócz tego zobacz treść w serwisie, którą także zapewne uznasz za cenną.\nJeśli interesują nas żyletki sklep może nam zaoferować klasyczne maszynki na żyletki lub gotowe maszynki systemowe (żyletki), natomiast o brzytwy wzorowane na dawnych typach trzeba się już bardziej potrudzić.\nPrzeszłość dała nam okazję przetestować wiele różnych rozwiązań i idei. Do dzisiaj przetrwały tylko te najużyteczniejsze, a ostatnio – takie, za którymi stoi silne wsparcie marketingowe. Mimo to pamiętajmy, że czasy starożytne oraz wiedza i kultura chińska jest bardzo bogata i do pewnych wynalazków z korzyścią dla nas samych zawsze możemy wrócić.\nCategoriesposted in Usługi gastronomiczneTagsczas, efekt, sklepy, żyletki


Najczęstsze błędy podczas inwestowania w krypto - bitcoinpl.org\nAktualności, Breaking, Poradniki, portfele kryptowalutowe brak komentarzy\nTak długo jak istnieją pieniądze, tak długo ich emitenci zmagają się z fałszerzami i oszustami. Producenci banknotów i bilonu spędzili stulecia na walce z podróbkami swoich produktów. Banknoty drukowane specjalnymi barwnikami, znaki wodne, numery seryjne, nitka zabezpieczająca czy paski hologramowe. Wszystko to jest efektem tysięcy roboczogodzin spędzonych na obmyślaniu sposobów, które uniemożliwić mają szerzenie się plagi podrabianych pieniędzy. Kryptowaluty natomiast, ze względu na swe algorytmiczne bezpieczeństwo i mechanizmy konsensusu, generalnie nie mają problemów z podrabianiem.\nNiestety, często posiadacze jakichkolwiek aktywów kryptowalutowych zakładają, że wyżej wspomniane ‘zabezpieczenie’ chroni ich przed jakimkolwiek ryzykiem. Oczywiście, kryptowaluty oferują nowe sposoby inwestowania i uczestniczenia w życiu gospodarki. Jednakże wymagają one od nas również podejmowania wysiłków i środków ostrożności, niepotrzebnych w przypadku tradycyjnych metod płatności.\nTym co od razu rzuca się nowicjuszom w oczy jest różnorodność dostępnych portfeli. I choć celem wszystkich z nich jest to samo (przechowywanie twoich zasobów), ich formularze mogą być zgoła różne. Niektóre działają w trybie online, niektóre w trybie offline. Jedne z nich funkcjonują jak oprogramowanie, inne jako sprzęt czy nawet kawałek kartki papieru. Bez względu na to z jakiego portfela korzystamy, zawsze powinno się uważać na błędy jakie można podczas użytkowania popełnić. Tutaj wyróżnimy jedynie najczęściej popełniane przez inwestorów wpadki.\nGiełda to nie bank\nObecnie zbankrutowana giełda Mt. Gox zapewne śni się po nocach niejednemu z jej użytkowników. Niegdyś największa giełda kryptowalut. Zhakowana na 1,35 mln BTC w 2011 roku. Trzy lata później na 450 mln $. Następnie, nie tak odległe wydarzenie, 2016 rok- hakowanie Bitfinex kosztowało użytkowników ponad 72 mln $. Od tamtej pory bezpieczeństwo poprawiło się znacznie. Nie mniej jednak każdy zainteresowany inwestowaniem w krypto powinien podjąć środki, by trwale zabezpieczyć swoje aktywa.\nNiestety, wielu użytkowników wciąż traktuje giełdę jak bank. Wielu z nich jednak zapomina, że giełda nie oferuje konsumentom ochrony- przeciwnie do banków. Na poziomie instytucjonalnym, Amerykańska Federalna Agencja Ubezpieczeń Depozytowych na przykład uniemożliwia inwestorom indywidualnym utratę pieniędzy. Nawet jeśli ich bank poniesie klęskę finansową i upadnie. Na poziomie indywidualnym natomiast, jeśli bank wykryje, że konto użytkownika zostało naruszone (np. na skutek kradzieży karty bankowej), przywróci wszystkie nieuczciwie wydane pieniądze. A jak zdążyli się przekonać użytkownicy Mt. Gox, podobna prośba o rekompensatę najprawdopodobniej nie spotkałaby się z aprobatą.\nChoć większość kryptowalut wciąż nie ma przynależności państwowej, zbyt często inwestor krypto zakłada, że rządy nie interesują się zarobionymi w ten sposób pieniążkami. Niektóre giełdy zaczęły już oferować swoim klientom doradztwo podatkowe (głównie dla największych inwestorów). Jednak wciąż wielu z nich myśli, że giełdy te samoistnie wypełnią za nich rozliczenie podatkowe pod koniec roku.\nW Stanach na przykład sytuacja podatkowa dotycząca kryptowalut jest, delikatnie mówiąc, wciąż nieklarowna. W przeciwieństwie do chociażby Chile, gdzie obywatele już od tego roku będą wliczać swoje krypto aktywa do rozliczeń podatkowych. Jednakże eksperci podatkowi są zgodni co do tego, że należałoby zwracać szczególną uwagę na aktywność swoich monet. Datę ich przejęcia, zapłaconą za to cenę, a po sprzedaży- określony zysk.\nZałóżmy, że wycofujesz swoje środki z banku, w gotówce, i chowasz je w worku w piwnicznej szafie. Jeśli kocioł w twojej piwnicy zaprószy ogień- pieniądze spłoną. Nieszczelna instalacja wodna wpuści do niej trochę wody- pieniądze zamokną i zniszczą się. Ostatecznie szczury mogą zrobić sobie z twoich oszczędności ucztę- również niewiele z nich zostanie. Pomyślisz sobie wówczas, że straciłeś wszystko co dotychczas uzbierałeś. Niekoniecznie. Spora część rozwiniętych gospodarczo krajów oferuje bezpłatną usługę wymiany ‘okaleczonej’ gotówki. Dostaniesz zatem w pakiecie lekcję odpowiedzialności, świetną historię na imprezy oraz oczywiście swoją ‘utraconą’ gotówkę.\nPapierowe portfele, choć odporne na ataki hakerów, nie oferują podobnej ochrony przed zniszczeniem. Zakładając, że twój papierowy portfel był składany kilkakrotnie, cyfry na nim zaczynają się zacierać. Jeśli zamoknie, rozmyje się na nim pięć czy sześć znaków- tracisz wszystko co było w nim zawarte. A jeśli go zgubisz, jedyne co w tej sytuacji można zrobić to mieć nadzieję, że uda się go odnaleźć. W 2017 roku 4 mln BTC zniknęło z obiegu. Prawdopodobnie właśnie w taki sposób.\nJako, że zasięg kryptowalut wciąż się zwiększa, dochodząc powoli do większej liczby osób, pewnym jest, że w nieodległej przyszłości będziemy świadkami gruntownych zmian zasad inwestycji w krypto. Przepisy dotyczące ochrony praw konsumentów w końcu zaczną widnieć w księgach, kryptowaluty otrzymają indywidualne formularze podatkowe, a prywatne zarządzanie zasobami może stać się łatwiejsze technicznie.\nJuż teraz postęp technologiczny ułatwia nam korzystanie z zasobów kryptograficznych. Łącząc bezpieczeństwo papierowych portfeli z trwałością, której zawsze im brakowało i dodatkowo z możliwością wymiany zawartych na niej środków, w celu zwiększenia płynności, zyskujemy pakiet niemalże idealny. Podczas, gdy znajdujemy się w drugiej dekadzie kryptowalut takie innowacje na pewno czają się tuż za rogiem. Dzisiejsi inwestorzy powinni zatem dokładnie przestudiować temat zanim na dobre wezmą się za obrót kryptowalutami. Uczmy się na błędach innych- sami ich nie popełniajmy.\nbitcoin giełda kryptowalut kryptowaluty podatki portfel


EKU24 - Wiadomości Kutno - Dołącz do największej kutnowskiej społeczności - Najnowsze newsy - EKU24 - Wiadomości Kutno - Strona 4\nW miniony weekend swoje ligowe mecze rozegrały drużyny KS Kutno. Niestety, ani rezerwom, ani pierwszemu zespołowi nie udało się wygrać.W sobotę o godzinie 16:00 w Kutnie zabrzmiał pierwszy gwizdek w meczu KS II i Startu Brzeziny. Goście zdołali aż sześciokrotnie pokonać...\nJak poinformowało Biuro Prasowe Urzędu Miasta Kutno, od poniedziałku, 7 października do odwołania, ul. Krótka zostanie zamknięta dla ruchu w związku z prowadzonymi pracami rewitalizacji Placu Wolności i Rynku Zduńskiego. Wjazd będzie udostępniony jedynie dla docelowych...\nWczoraj oficjalnie dokonano otwarcia projektu "Aktywne przejścia dla pieszych - Wyszyńskiego, Grunwaldzka", który zwyciężył w ubiegłorocznej edycji Kutnowskiego Budżetu Obywatelskiego.W spotkaniu uczestniczył Projektodawca - pan Mariusz Sikora, Zastępca Prezydenta Miast...


Jak ubezpieczyć mieszkanie od kradzieży? | Mój Radom\nUbezpieczenie mieszkania a kradzież\nStandardowe polisy mieszkaniowe o podstawowym zakresie są dość tanie, jednak ich niska cena idzie w parze z ograniczonym zakresem. Takie ubezpieczenie obejmuje jedynie mury nieruchomości, a często także okna i podobne elementy. Kradzież dotyczy natomiast ruchomości domowych, czyli przedmiotów, które można swobodnie wynieść z lokalu. W ich przypadku konieczne jest wykupienie rozszerzenia do standardowej polisy mieszkaniowej\nWiększość towarzystw ubezpieczeniowych oferuje rozszerzenie do ubezpieczenia mieszkania zabezpieczające ruchomości domowe przed zniszczeniem lub kradzieżą. Taka ochrona działa zazwyczaj w następujących przypadkach:\n· zniszczenie na skutek pożaru, zalania czy powodzi,\n· uszkodzenie w związku z przepięciami,\n· akty wandalizmu.\nPoszczególne polisy znacznie się od siebie różnią. W umowie z towarzystwem ubezpieczeniowym zawsze znajdują się wyłączenia, czyli sytuacje, w których firma ma prawo odmówić wypłaty odszkodowania. Często dotyczą one uszkodzenia lub kradzieży drogocennych przedmiotów lub niedbalstwa właściciela obiektu. Warto pamiętać, że kradzież, która nastąpi po niezamknięciu drzwi przez mieszkańca nieruchomości zazwyczaj nie podlega wypłaceniu odszkodowania.\nWiele osób decyduje się także na poszerzanie maksymalnej wartości zadośćuczynienia poprzez wybieranie droższych pakietów. Jest to dobre rozwiązanie w sytuacji, gdy wyposażenie mieszkania jest warte powyżej kilkadziesiąt tysięcy złotych. Więcej o ubezpieczeniu od kradzieży dowiesz się tutaj: https://rankomat.pl/nieruchomosci/ubezpieczenie-mieszkania-od-kradziezy.\nUbezpieczenie od kradzieży kupuje się razem z polisą na mieszkanie. Jest to opcjonalne rozszerzenie, dlatego kosztuje ono niewiele. Zazwyczaj jest to około 50 zł, ale wszystko zależy od charakteru danej nieruchomości oraz szczegółów ochrony. Istnieją bowiem pakiety, które wymagają zapłacenia nawet 200 zł. Koszt ten wzrasta w sytuacji, gdy mieszkanie znajduje się na parterze w niebezpiecznej okolicy i nie ma zamontowanych zamków antywłamaniowych.\nObecnie koszt wykupienia polisy można obliczyć online. W tym celu przyda się kalkulator ubezpieczenia domu, który pozwala na poznanie ceny poszczególnych rozszerzeń oraz porównanie dostępnych ofert. Zdarza się bowiem, że dane towarzystwo ubezpieczeniowe oferuje podobny pakiet co inna firma, ale w znacznie niższej cenie. Podczas wyboru konkretnego rozszerzenia warto jednak zwrócić szczególną uwagę na zakres polisy. Czasami najtańsze propozycje pozwalają bowiem na wypłacenie odszkodowania do niewielkiej sumy, co nie wystarczy w przypadku kradzieży wartościowych przedmiotów.


Moskwa Pietuszki Króliki i Nocne Zwiedzanie Teatru KFA\nKrólewski Festiwal Artystyczny trwa, dziś przed nami jeszcze akcje przygotowane przez G:15 i wieczorny koncert Klub Pickwicka - przygotowany pod kierunkiem Aleksandra Szmidta i Akustyczna Radiostację w hotelu Atelier. Punktem kulminacyjny KFA była jednak wczorajsza Noc Teatrów. Moskwa Pietuszki zagrana przez Jacka Zawadzkiego podbiła serca widzów. Monodram z blisko 20 - letnią historią mimo wybitnego tekstu Wieniedikta Jerofiejewa mógł po latach grania stracić świeżość. Tak się jednak nie stało. Jacek Zawadzki utrzymał w sobie pewną emocjonalność wyniesioną z metod Jerzego Grotowskiego i pracy w Teatrze KANA. Bezpośrednio po świetnie przyjętym spektaklu odbyło się wręczenie po raz pierwszy Nagroda Kulturalna Miasta Gniezna Królik.\nStatuetkę zaprojektowaną z poczuciem humoru, odebrało w tym roku 5 osób. W przyszłości to laureaci Krolików będą tworzyć kapitułę - co pozwoli na swoiste odpolitycznienie nagrody. Po wręczeniu nagród widzowie uczestniczyli w Nocnym Zwiedzaniu Teatru. Fredro nie tylko pokazał newralgiczne punkty swojej pracy, ale też publiczność miała możliwość porozmawiać z pracownikami o charakterze ich funkcji.\nMonodram Zawadzkiego w warstwie tekstowej jest oczywiście wyborem fragmentów książki. Aktor i reżyser Zbigniew Duczyński pozostawił jednak te wycinki, które niosą pewną prawdę nie tylko dramatycznej podróży do Pietuszek ale też najpiękniejsze nawiązania do dwóch biegunów literatury rosyjskiej: Dostojewskiego i Gogola. Monodram jako forma - ogałaca aktora, pozostawiając go samemu sobie. Ascetyczne wręcz elementy scenografii, lustro, goła żarówka, stolik, krzesło i walizka...Budowanie napięć i dynamiki oparte przede wszystkim na wspaniałych warunkach głosowych - zmianach tempa i rytmizacji spektaklu. Wieniczka - Zawadzkiego jest postacią pełno wymiarową, aktor stara się unikać płaskich i tanich chwytów na głupiego pijaczka. Trochę być może w tę stronę idzie budując postać konduktora - to jednak jedynie kontrast dla Wieni. Piękny bardzo gogolowski motyw zagadek Sfinksa - podbity poprzez element maski. Mimo dość mocnej gry - momenty wyciszenia i refleksji nie zostają zakrzyczane. Moskwa Pietuszki Jacka Zawadzkiego po powrocie aktora do kraju być może jest nie tylko pseudoautobiografią Jerofiejewa, ale też podróżą do mitycznych Pietuszek Zawadzkiego. Jak przyznaje Zawadzki być może na ten czas powoli jego Pietuszkami jest Wrocław, gdzie współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego.\nPo raz pierwszy przyznano Nagrodę Kulturalną Miasta Gniezna - Króliki. Statuetka królika w koronie nawiązuje do królewskości Gniezna w sposób humorystyczny, bez napuszenia i patosu. Sama nagroda, może jednak stać się istotnym elementem nie tylko KFA. To co znamienne kapitułę konkursu stanowić będą nagrodzeni. Formuła gali będzie na pewno ewoluować. Króliki 2014 zostały przyznane w kategoriach: Artysta, Wydarzenie, Animator-promotor. Przed wręczeniem statuetek, Medal Tysiąclecia otrzymał Dawid Jung - redaktor naczelny Zeszytów Poetyckich - poeta i śpiewak operowy. Postać bardzo istotna w kolorycie kulturalnym miasta. Niewątpliwie świetnie się stało, że nareszcie w Gnieźnie uhonorowano też Królikiem w kategorii artysta Elżbietę Binkowską. Artystka - malarka, wybitna ilustratorka - obecnie przemieszczająca się pomiędzy Holandią, Belgią i rodzinnym Gnieznem w 100 % zasłużyła na otwarcie historii Nagrody Kulturalnej Miasta Gniezna. W kategorii Wydarzenie Królik powędrował do Krzysztofa Gronikowskiego za cykl koncertów JazzGra. W ramach tych koncertów gościli w Gnieźnie miedzy innymi: Tomasz Stańko, Grażyna Auguścik, Jorgos Skolias i wielu innych czołowych polskich jazzmanów. W kategorii Animator/Promotor wyróżniono 2 osoby: Pawła Bartkowiaka i Jakuba Dzionka. Paweł Bartkowiak lider gnieźnieńskiej Krytyki Politycznej, konsekwentnie animuje spotkania kulturalne oraz debaty społeczno-kulturalne oraz wspiera różne inicjatywy innych animatorów. Jakub Dzionek lider kolektywu Szajse Records, pomysłodawca niezapomnianego festiwalu CanDid - uczestnik i animator wielu projektów kulturalny na terenie Gniezna i nie tylko.\nPrzyznano także nagrodę specjalną - otrzymała ją osoba o której dyrektor Festiwalu powiedział, że bywa jednocześnie twórcą i tworzywem. Wyróżnienie redaktora naczelnego Popcentrali, instruktora C.K. eSTeDe i dziennikarza TV Gniezno - nasza redakcja przyjęła z radością.\nKolejny akord zmian w Teatrze im. Aleksandra Fredry wpisany w Noc Teatrów to nocne zwiedzanie teatru. Możliwość zobaczenia nie tyle aktorów, których prace publiczności ogląda z widowni ale tych pracowników Fredry, których stanowiska na co dzień, nie są dostępne okazała się bardzo atrakcyjna. Wydaje się, że Teatr im. Aleksandra Fredry konsekwentnie wychodzi do widza, budując relacje nie tylko spektaklowe. Aktorzy w kostiumach ze spektakli, pracownicy innych działów chętnie opowiadający o swojej pracy, wizyta zwiedzających w gabinecie pani dyrektor. To zdecydowanie dobry akord na koniec pełnej wrażeń Nocy Teatrów. Po wszystkim część widzów przeniosła się do Klubu Lokomotywa na specjalny wieczór przygotowany przez kolektyw Szajse Records.\nMixer i RasTi\nzdj. Wiktor Koliński


Japonia. Zgoda na 7 dawek szczepionki Pfizera z jednej fiolki - Polsat News\nJaponia. Zgoda na 7 dawek szczepionki Pfizera z jednej fiolki\n09.03.2021, 08:16 Świat\nJaponia rozpoczęła program szczepień w połowie lutego\nRząd Japonii pozwoli szpitalom na podawanie szczepionki na Covid-19 firmy Pfizer strzykawkami do insuliny, dzięki którym z jednej fiolki uzyskuje się siedem dawek, zamiast dotychczasowych pięciu lub sześciu - ogłosił we wtorek minister zdrowia Norihisa Tamura.\nTaka decyzja może przyspieszyć realizację japońskiego programu szczepień. W kraju pojawiają się obawy o terminowość dostaw szczepionek, związane z opóźnieniami produkcji w belgijskiej fabryce Pfizera i wprowadzonym przez UE mechanizmem kontroli eksportu - pisze agencja Kyodo.\nZOBACZ: Do Polski dotarło ponad 700 tys. dawek szczepionki\nW ubiegłym tygodniu Centrum Medyczne Uji-Tokushukai w prefekturze Kioto ogłosiło, że strzykawki do insuliny, w których po zastrzyku zostaje mniej płynu, umożliwią podanie siedmiu dawek z fiolki. Minister nadzorujący program szczepień Taro Kono oświadczył, że rząd rozważy zamówienie dodatkowych strzykawek tego rodzaju.\nMinisterstwo zdrowia zatwierdziło wcześniej strzykawkę opracowaną przez firmę Terumo Corp., która także pozwala na podanie siedmiu dawek z fiolki. Firma zamierza wyprodukować 20 mln takich strzykawek przez rok od kwietnia - podało Kyodo, powołując się na anonimowe źródła.\nJaponia rozpoczęła program szczepień w połowie lutego, a pierwszej grupie 40 tys. pracowników służby zdrowia preparat Pfizera podawano przy użyciu specjalnych strzykawek, które pozwalają na uzyskanie sześciu dawek z fiolki. Natomiast szczepienia kolejnej grupy pracowników medycznych, liczącej łącznie 4,8 mln osób, rozpoczęły się w marcu i prowadzone są szerzej dostępnymi strzykawkami, umożliwiającymi podanie pięciu dawek z fiolki.\nCzytaj więcej: Tysiące dawek szczepionki zniszczonych. Sprzątacz odłączył zamrażarkę od prądu


Sklep WooCommerce - Pakiet Business | Podnosimy Biznes w Internecie\nHome/Usługi/Sklep Internetowy WordPress WooCommerce/WooCommerce Business\nWooCommerce Business pawel_rutkowski 2017-10-30T10:47:59+00:00\nPAKIET WOOCOMMERCE SKLEP INTERNETOWY DLA BIZNESU – BUSINESS\nWooCommerce Business to szczególna oferta dla osób, które doceniły wartość działań biznesowych w Internecie. Po pakiecie START to kolejny krok w drodze na szczyt sprzedaży w Internecie. Sklep internetowy WooCommerce w pakiecie BIZNES to rozszerzony zestaw narzędzi i usług jakie otrzymujesz w ramach jednorazowej kwoty.\nW pakiecie zakładamy, że myślisz o skutecznym poztycjonowaniu strony, dlatego usługa optymalizacji sklepu pod kątem szybkości staje się usługą wymaganą. W tym pakiecie na siebie bierzemy zabezpieczenie Twojego sklepu certyfikatem SSL. Przejmując to na siebie dodajemy PREZENT….rejestrujemy i konfigurujemy usługę CloudFlare (bezpłatna). Jest to platforma łącząca skuteczne zabezpieczenia przed włamaniami z przyspieszeniem szybkości działania.\nNiebagatelną kwestią jest oszczędność Twojego czasu, w tym pakiecie wprowadzimy do 60 produktów w ramach ceny!\nSerdecznie zapraszamy do kontaktu i dziękujemy.\nPODNIEŚ POPRZECZKĘ! SPRZEDAWAJ Z KLASĄ\nPROPONOWANE SZABLONY SKLEPÓW WOOCOMMERCE


Miał na liczniku o ponad 60 km/h za dużo Ciechanów | ciechanowinaczej.pl\nPortal ciechanowinaczej.pl 29/03/2019 16:40\nZa trzy miesiące odzyska prawo jazdy kierowca BMW, który przesadził z prędkością w obszarze zabudowanym. Został też ukarany mandatem.\nPirat drogowy został zatrzymany w miejscowości Kołoząb (ok. 26 km od Ciechanowa). Mężczyzna w terenie zabudowanym poruszał się swoim BMW z prędkością 115 km/h, czyli o 65 km/h za szybko.\n35-latek z gminy Sochocin stracił prawo jazdy na trzy miesiące. Policjanci ukarali go też wysokim mandatem i punktami karnymi.\nMiał na liczniku o ponad 60 km/h za dużo komentarze opinie\nTomasz Kowalski 2019-03-29 16:54:43\nI znowu BMW czy to przypadek?\nLeon Kot 2019-03-29 17:07:51\nPościg za nietrzeźwym motocyklistą na krajówce


Chinatown | Kotonotatnik\n8 grudnia 2015 Co niesie dzieńWiesław Kot\nPodobno symetria to estetyka głupców. Na szczęście przyroda o tym nie wie. Przynajmniej nad jeziorem Rosnowieckim.:\nJest jeszcze w Polsce ktoś, kto nie ogląda się na przepychanki polityczne, tylko po prostu robi swoją robotę.:\nChińskie markety uwielbiam. Otworzyli niedaleko. Parę rzeczy kupiłem, staram się monitorować. Więc już jest młodszy Chińczyk, który zna kilka polskich słów (pokażcie mi Polaka, który dla zarobku nauczył się kilku słów chińskich!). Mnóstwo ludzi przychodzi z pytaniem: „A ja tu zamówiłam zasilacz do lokówki fryzjerskiej typu…” I Chińczyk od razu – „- Bedzie, jak pani zycy, na Monday…” I jakoś jestem pewien, że będzie.\nNajwiększa panika wśród Chińczyków, jak wchodzi 20 gimnazjalistów. Niech każdy podprowadzi tylko jedną rzecz…\nBronisław Wildstein okazał się chorym na białaczkę. Współczuję jako równoległy lub przyszły chory na raka prostaty i wszystkie inne możliwe raki w każdej chwili. Bronek kiedyś raz nocował u mnie w domu w (os. Jagiełly) i zdziwił się, że w ubikacji są pamiętniki cara Mikołaja. A mnie bawiło to, że gdy mołojcy zdobywali Pałac Zimowy, car pisał (mniej więcej), że owoce morza smakowały lepiej niż przed tygodniem. Jakieś drobne ruchawki nie były na tyle ważne, by umieszczać je w pamiętniku.\nI dalej: Bronek może być umierający (jak my wszyscy). Ale czy naprawdę musi przestać panować nad stylistyką polską?! „Nawet odległy od polityki zjadacz chleba czuć musi fałsz owej retoryki, owej nieprzytomnie krztuszącej się ze wściekłości dykcji…”\nKs. prof. Tadeusz Guz w Naszym Dzienniku zachwala media o. Rydzyka (w których sam bryluje nieustannie). Mówi też o takich jak ja: „Okazuje się, że wielu Polaków, którzy niekoniecznie podzielają naukę Kościoła rzymskokatolickiego i którzy ulegli różnym ideologiom, zarówno tym materialistycznym, relatywistycznym, jak i ewolucjonistycznym, czy też po prostu różnego typu fałszywym trendom myślowym, czyta >Nasz Dziennik<, ogląda Telewizję Trwam, słucha Radia Maryja”. Tak, to właśnie o mnie.\nNa portalu Fronda.pl. materiał instruktażowy: „Oto jak prawidłowo przeprowadzić egzorcyzm!” Nie przeczytałem na czas, nie egzorcyzmowałem Doroty i teraz jest już za późno. Chodzi po domu i zamiata podłogę ogonem.\n← „Duetom”\t„Choralis Passeris” →


Kolejne roszady w PJN - Jakubiak ma nową funkcję - WP Wiadomości\npjnelżbieta jakubiakmarek migalskipolska jest najważniejsza\nKolejne roszady w PJN - Jakubiak ma nową funkcję\nPaweł Poncyljusz i Marek Migalski zostali wiceprzewodniczącymi PJN, a Elżbieta Jakubiak - skarbnikiem partii - zdecydowała Rada Krajowa tego ugrupowania.\nCzytaj także: "Z posłowania zrobili geszeft", ta partia się rozpadnie?\nNa początku czerwca przewodniczącym PJN został Paweł Kowal. Zastąpił na tym stanowisku Joannę Kluzik-Rostkowską.\nPosiedzeniu Rady Krajowej Kowal przekonywał, że PJN "idzie do przodu". - Partia ma już niemal dwa tysiące członków i jest też klub w sejmie, chociaż od samego początku największym problemem było to, że wszyscy mówili, że go nie będzie - mówił Kowal.\n- Do wszystkich, którzy wątpią, do naszych przyjaciół, którzy się wahają, na których wywierany jest nacisk, myślę też o bliskiej nam osobie Joannie Kluzik-Rostkowskiej, mówimy: nie poddawajcie się - apelował Kowal.\nNadal trwają spekulacje czy Kluzik-Rostkowska pojawi się na sobotniej konwencji PO w Gdańsku. Mówi się także, że miałaby startować z list Platformy na Śląsku. Sama Kluzik-Rostkowska jest nieuchwytna dla mediów i nie komentuje medialnych doniesień.\n- Nasza łódeczka płynie dzielnie i mam nadzieję, że do dzielnych świat należy. Będziemy mieli tyle odwagi, żeby dalej iść do przodu - zapewniła także nowa skarbniczka PJN Elżbieta Jakubiak. Jak dodała, Kowal i Poncyljusz są w kontakcie z Kluzik-Rostkowską.\nZ kolei Jan Filip Libicki, który odszedł z PJN, jest zdania, że "coś wydarzy się w najbliższych dniach". - W tej chwili, jeśli dobrze liczę, jest 16 parlamentarzystów (w klubie PJN). Niezadowolenie jest duże. Tam jest więcej osób, które nie chcą iść do PiS. Wojciech Mojzesowicz mówi o tym, że jest zmęczony polityką i po tylu kadencjach chciałby odpocząć. To są pewne sygnały tego, że jesteśmy na krawędzi. W moim przekonaniu w przyszłym tygodniu ta krawędź zostanie przekroczona - przewiduje Libicki.\nKowal, pytany czy klub PJN może zmienić się w koło, odpowiada krótko, że "nic o tym nie wie". Gdyby z PJN odeszła Kluzik-Rostkowska i Mojzesowicz, PJN miałby już tylko 14 posłów, a to zbyt mało, żeby tworzyć klub.


Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej Bolesnej Królowej Polski\nAby wskazać początki kształtowania się kultu Matki Bożej Licheńskiej, należy cofnąć się do roku 1813, kiedy to Tomasz Kłossowski, zasłużony w walce o wolność Polski, odniósł ciężkie rany w bitwie pod Lipskiem. Bliski śmierci zwrócił się z modlitwą do Matki Bożej, by uchroniła go przed śmiercią na obcej ziemi.\nMaryja ukazała mu się na tle zachodzącego słońca w koronie na głowie i z godłem narodowym – orłem na swej piersi i emblematami Męki Pańskiej na płaszczu, zapewniając żołnierza o jego wyzdrowieniu. Poprosiła, aby w swoich rodzinnych stronach, w widocznym dla wszystkich miejscu zawiesił Jej wizerunek, tak aby służył pokrzepieniu serc nękanym niewolą Polakom. Po latach żołnierz znalazł właściwy obraz, taki jaki ujrzał w objawieniu i umieścił go na sośnie w Lesie Grąblińskim pod Licheniem.\nW tym miejscu, w 1850 roku Matka Boża objawiła się ponownie, w tej samej postaci, tym razem pasterzowi, Mikołajowi Sikatce. Zwróciła się do niego z orędziem wzywającym do nawrócenia gdyż na ludzi miała przyjść zaraźliwa choroba jako kara Boża za ich grzechy.\nW objawieniu tym przepowiada również powstanie wspaniałego kościoła w Licheniu. Kiedy pasterz głosił orędzie Matki Bożej, nie wierzono mu. Jednak dwa lata później, gdy przepowiednia spełniła się w postaci epidemii cholery, przypomniano sobie ostrzeżenia Matki Bożej i ludzie zaczęli tłumnie przybywać do Niej z modlitwą. W ten sposób zapoczątkowali kult Matki Bożej Licheńskiej Bolesnej Królowej Polski. Powstanie Sanktuarium Licheńskiego datuje się na 1852 rok, kiedy do kościoła parafialnego w Licheniu przeniesiono obraz.\nPrzeczytaj więcej o historii objawień w Licheniu tutaj.\nNajwiększa w Polsce, siódma w Europie, 11 w świecie, 20 metrów krótsza od Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Trzy razy wyższa od Katedry Notre Dame w Paryżu. W nawie głównej pomieściłaby piętnastopiętrowy wieżowiec. Ma 7 tysięcy miejsc siedzących i 10 tysięcy miejsc stojących. Bazylika jest wotum Kościoła katolickiego w Polsce na Jubileusz Roku 2000.\nOgrody otaczające Sanktuarium są idealnym miejscem odpoczynku i medytacji – to jakby druga świątynia pod gołym niebem. O każdej porze roku ogrody wyglądają trochę inaczej ze względu na kwitnące tam kwiaty. Jest również wyraźny podział zieleni na terenie Sanktuarium: ogród w jego nowej części zajmuje powierzchnię około 20 ha i nawiązuje do stylu ogrodów francuskich – jest bardzo zadbany i wypielęgnowany, z równo przyciętymi żywopłotami, natomiast ten w starej części liczy około 10 ha i jest bardziej naturalny i swobodny – przypomina ogrody angielskie.\nW centralnej części Sanktuarium Licheńskiego wznosi się, wysoka na 25 m, kamienna góra. To wybudowane z betonu i kamieni wzniesienie to Golgota, mająca labirynt przejść, grot, kapliczek, figur, płaskorzeźb oraz stacje Drogi Krzyżowej. Nad całością góruje krzyż oraz postacie Matki Bożej i św. Jana.\nGóra powstała jako dzieło pokuty i przebłagania. Jest wynagrodzeniem Panu Jezusowi za świętokradztwo dokonane przez Bertę Bauer i za świętokradztwo dokonane polskimi rękoma w czasach, kiedy wyrzucano krzyże ze szkół, urzędów, wojska, a nawet szpitali. Budowa rozpoczęła się w kwietniu 1974 r., trwała około 10 lat.\nW latach 1858-2006 był to główny kościół Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, obecnie urząd ten pełni nowa bazylika. Do bazyliki przeniesiono także cudowny obraz Matki Bożej Licheńskiej, ale od konsekracji w 1858 r. obraz był w kościele św. Doroty.\nKaplica Krzyża Świętego znajduje się w dolnej części Kościoła Matki Bożej Częstochowskiej obok Kościoła św. Doroty. W ołtarzu znajduje się krucyfiks, z którego losami związana jest niezwykła historia.\nPodczas II wojny światowej, w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Doroty, hitlerowcy urządzili szkołę dla chłopców z obozu Hitlerjugend. Młodych Niemców zaprawiano w okrucieństwie. Ci, którzy pamiętają tamte czasy mówią, że szczególnie wyróżniała się w tym Berta Bauer – wychowawczyni chłopców. Któregoś dnia, w lipcu 1944 roku, chcąc pokazać swoim wychowankom, że nie ma Boga, zgromadziła ich wszystkich przed kaplicą cmentarną. Następnie wymierzyła z pistoletu i strzeliła do krucyfiksu, który znajdował się nad wejściem do kaplicy. Powiedziała: „Gdyby Bóg istniał, powinien natychmiast mnie ukarać”. Kilka godzin później, kiedy jechała na stację kolejową do Konina, przelatujący samolot ostrzelał jej wóz. Zginęła na miejscu.\nWiele lat po wojnie znieważony krzyż, z wyraźnymi śladami po kulach, zawisł w ołtarzu Kaplicy Świętego Krzyża. Krucyfiks cieszy się ogromną czcią wiernych. Nie sposób wyjechać z Lichenia, nie uklęknąwszy przed nim.\nWidok z wieży Sanktuarium\nW wieży znajdują się dwa zamknięte tarasy widokowe. Pierwszy na wysokości 98 m (27 piętro), drugi na wysokości 114 m (31 piętro). Na punkt widokowy można się dostać na dwa sposoby. Prosty i szybki to możliwość wjazdu windą na pierwszy taras (w obie strony trwa to ponad minutę), dalej już tylko schodami. Można także wejść schodami, choć trzeba uczynić wysiłek, ponieważ na górę prowadzą 762 stopnie schodów (w obie strony pół godziny).\nLas Grąbliński oddalony jest o 2 km od Sanktuarium. To obowiązkowy przystanek każdego pielgrzyma przybywającego do Lichenia. Na kilku hektarach dawnej puszczy sosnowej znajdują się, otoczone szczególną czcią, miejsca objawień Matki Bożej oraz połączone alejkami stacje Drogi Krzyżowej oraz dróżki różańcowe. W tym lesie żołnierz napoleoński, Tomasz Kłossowski, zawiesił w 1844 r. wizerunek Najświętszej Maryi Panny z białym orłem na piersi. Sześć lat później doszło tu do pamiętnych objawień. Matka Boża ukazała się tu pasterzowi Mikołajowi Sikatce.


MK Aesthetic Med Clinic - klinika medycyny estetycznej oraz kosmetologii\ninnowacja w kapsułkach\nz myślą o twoim pięknie\nsięgnij po swoje idealne proporcje\ntwoje piękno bez granic\nperły dermatologi estetycznej estetyka i nauka!\nMK Aesthetic Med Clinic - Klinika Medycyny Estetycznej w Gliwicach, Kosmetologia i Chirurgia Estetyczna\nJesteśmy zespołem specjalistów z zakresu medycyny estetycznej, dermatologii i kosmetologii z Gliwic. Ważna jest dla nas Państwa indywidualność, dlatego każdy pacjent podczas wizyty w naszej klinice otrzymuje indywidualną ocenę! Łączymy najnowszą technologię z wieloletnim doświadczeniem, przychodząc do nas możesz być pewien, że zajmiemy się każdym problemem, dobierając jednocześnie najlepsze metody leczenia do każdego schorzenia – niezależnie od tego, jak skomplikowane lub proste może się ono wydawać na pierwszy rzut oka. Medycyna estetyczna to nie tylko same zabiegi i skomplikowane procedury lecz przede wszystkim ludzie i odpowiednie, bardzo indywidualne podejście do pacjenta Właśnie taka filozofia stała się podstawą w przypadku kompletowania naszej załogi.\nCzłonkowie zespołu MK Aesthetic Med Clinic to osoby o niezwykłej wiedzy, ogromnym doświadczeniu, a także odpowiednim podejściu do pacjenta. Jest to nasz największy atut, czyli bardzo indywidualne podejście do każdego, co skutkuje fachową poradą oraz wskazaniem, które zabiegi estetyczne warto w danej sytuacji wykonywać.\nWykonywane zabiegi medycyny estetycznej | MK Aesthetic Med Clinic Gliwice\nJakie zabiegi można wykonać w naszym salonie? Oferta jest bardzo zróżnicowana i wszechstronna, więc z pewnością każdy u nas znajdzie coś dla siebie. Ogólnie rzecz biorąc, dostępne w naszej klinice propozycje zabiegów podzielić można na trzy kategorie, czyli na medycynę estetyczną, kosmetologię oraz chirurgię.\nMedycyna estetyczna to przede wszystkim takie zabiegi jak mezoterapia igłowa, różnego rodzaju peelingi chemiczne czy też wypełnianie kwasem hialuronowym. Oprócz tego wspomnieć trzeba także o możliwości podania toksyny botulinowej, nici Aptos czy też wykonania zabiegu liftingującego i ujędrniającego Secret RF 2.0.\nW przypadku kosmetologii wspomnieć trzeba o różnego rodzaju zabiegach Oxygeneo, czyli np. o Geneo Balance. Dodatkowo możliwe jest skorzystanie z licznych zabiegów wykorzystujących Klapp Cosmetics. Standardowo oczywiście kupić można mikrodermabrazję diamentową oraz karboksyterapię.\nNa koniec warto jeszcze wymienić kilka możliwych do zrealizowania zabiegów chirurgicznych, wśród których obecna jest liposukcja laserowa, chirurgiczne usuwanie zmian skórnych, a także plastyka powiek, plasma medyczna oraz laserowe leczenie żylaków. Nasza klinika zlokalizowana jest na terenie Gliwic ale Klientki przyjeżdzają do Nas również z okolic Gliwic, a nawet całej Polski.


O nas - wedzarnia-panskagora.pl\n„Pańska Góra” to nazwa Hotelu***, który powstał w 2003roku w Jaworznie u podnóża wzniesienia o tej samej nazwie. Od początku swego istnienia „Pańska Góra” znana jest jako miejsce, gdzie każdy podróżny oraz mieszkaniec Jaworzna może smacznie i obficie zjeść potrawy kuchni polskiej i europejskiej. Nasza wykwalifikowana i pełna pomysłów kadra kucharska nieustannie dba o jakość i smak serwowanych dań. Organizujemy przyjęcia, wesela, spotkania okolicznościowe, na których podajemy wyłącznie potrawy i wypieki z naszej kuchni.\nOd 2018 roku jedną z naszych pasji stało się tworzenie receptur i wyrabianie wyjątkowej jakości wędlin. Zachęceni pozytywnymi opiniami Klientów zbudowaliśmy własną wędzarnię wraz z piecem chlebowym, opalanym drewnem. Nasi Goście codziennie mogą poczuć niezwykły aromat palonego drewna bukowego i drzew owocowych.\nNie jesteśmy wielkim zakładem produkcyjnym, ani fabryką wędlin. Każda nasza wędlina wytwarzana jest ręcznie, ze składników wiadomego pochodzenia, z należytą dbałością i kontrolą jakości. Dlatego nie produkujemy setek szynek i dziesiątek kilogramów kiełbas na raz. Nasza metoda to produkcja niskoilościowa, ale zawsze na świeżo przygotowana i wędzona. To powód, że na nasze wyroby trzeba czekać nawet 5 dni.


Dodano: 2021-08-03 10:30\nWczoraj w Chropaczowie oficjalnie odsłonięto po renowacji pomnik poległych górników / fot. FB Daniel Beger\nWczoraj w Chropaczowie oficjalnie odsłonięto po renowacji pomnik poległych górników. Pomnik upamiętnia 7 górników, którzy odeszli na wieczną szychtę w katastrofie na kopalni "Śląsk". Było to 2 marca 1904 roku.\nChropaczów: Pomnik siedmiu górników\nW marcu 1904 roku, w Chropaczowie, dzisiejszej dzielnicy Świętochłowic, podczas podziemnego wybuchu w miejscowej kopalni Śląsk, zginęło dziewięciu górników. Mogiła pochowanych na chropaczowskim cmentarzu siedmiu z dziewięciu górników jest jednym z pomników przemysłowej tradycji Świętochłowic. Dzięki współpracy NSZZ "Solidarność" KWK Wujek, Polskiej Grupy Górniczej oraz Stowarzyszeniu "Przyjazne Świętochłowice" pomnik udało się odrestaurować. 2 sierpnia oficjalnie go odsłonięto.\nWczoraj, 2 sierpnia, w kościele pw. Matki Bożej Różańcowej w Chropaczowie odbyła się msza święta w intencji wszystkich zmarłych górników ze Świętochłowic oraz poległych w katastrofie górniczej w Kopalni "Śląsk". Później oficjalnie odsłonięto po renowacji pomnik poległych górników, a ksiądz proboszcz go poświęcił. W wydarzeniu brali udział przedstawiciele władz miasta.\n- Serdeczne podziękowania kieruję do Pani Krystyny Schmidt, niestrudzonej inicjatorki odrestaurowania pomnika. Dziękuję również fundatorom: NSZZ "Solidarność" KWK WUJEK, Fanpage PGG Polska Grupa Górnicza i Stowarzyszeniu "Przyjazne Świętochłowice". Ten pomnik przypomina przede wszystkim o tym, że Miasto Świętochłowice było miastem mocno przemysłowym - branża górnicza i hutnicza były wiodącymi. Pomnik upamiętnia śmierć tragiczną siedmiu młodych ludzi, którzy zginęli właśnie pod ziemią. Jest naszą rolą to, żeby przypominać i czcić takich bohaterów, cichych bohaterów, którzy kształtowali funkcjonowanie miasta Świętochłowice - napisał prezydent Daniel Beger.\nNSZZ Solidarność KWK Wujek\nSpotkania dzielnicowe przedstawicieli władz Świętochłowic z mieszkańcami są wyjątkową szansą na przedyskutowanie w większym gronie istotnych kwestii dotyczących rozwoju naszego miasta.\nNowy dzielnicowy w rejonie nr 8 - Chropaczów\nKomenda Miejska Policji w Świętochłowicach informuje, że od dnia 01.03.2021 r. w dzielnicy Chropaczów funkcję dzielnicowego pełni st. sierż. Łukasz Krawczyk.\nCenzura na tym portalu jest jak pieron. Coś nie tak napiszesz na Begera już jest to w koszu. Żenada i kompromitacja.\nczy tyn gorol richtig wjy do kerego kraju Oberschlesien wtedy przinoleżało.\nbravo , piekna inicjatywa\nCiekawe czy Gorol nawet wie gdzie był i w jakim celu\nOoo w łapkach zlot goroli\nWdarł się do cudzego mieszkania i pomieszkiwał w nim przez kilka dnidodano 15 godz. temu


3 sierpnia 2018 Duch, Umysł 1\nCo jest niezbędne w życiu? Czego potrzebujemy, aby żyć pełniej? Jak w ogóle żyć? Któż z nas nie zadaje sobie choć czasami takich pytań i nie szuka gorączkowo odpowiedzi? Jednak zanim zaczniemy i tym razem rozglądać się za kimś, kto jej udzieli, zróbmy inaczej niż do tej pory, czyli poczujmy już teraz efekt tego pytania. Poczujmy co się w nas i z nami dzieje w momencie, kiedy formujemy te pytania. Nie mniej ważne niż odpowiedzi, których tak wyczekujemy, jest to, jakie oczekiwania, lęki i pragnienia stoją za zadanymi pytaniami. Czy potrafimy to uchwycić?\nWedług mnie nie ma tu nic skomplikowanego.\nPo prostu bądźcie zwykłymi sobą w zwykłym życiu, noście swoje szaty i jedzcie swoje posiłki,\ni niczego już więcej nie poszukujcie, spokojnie spędzajcie swój czas.\nNie trudno zauważyć, że te pytania zmuszają naszą świadomość do poszukiwania „czegoś”. Nawet nie musimy wiedzieć konkretnie czego, ale zawsze jest to „coś”, co lokujemy na zewnątrz: odpowiedź, inspiracja, nauczyciel, mistrz. Cokolwiek lub ktokolwiek, ale zawsze jest to „coś” poza nami. W zależności od tradycji religijnej lub kulturowej, w jakiej na co dzień funkcjonujemy, mamy dostęp do wielu różnych odpowiedzi. Tak więc dla niektórych ważny będzie Bóg, dla innych z kolei miłość, a zaraz za nią wolność, zdrowie, rodzina, przyjaźń, sukces, władza lub pieniądze. Lista jest bardzo długa! Kto wie czy tak naprawdę jest skończona, ponieważ w zachodniej kulturze – kładącej nacisk na indywidualność- możemy wygenerować wiele potrzeb, a każda z nich może być uwarunkowana naszą reakcją na coś, czego nawet świadomie nie wychwytujemy. Tymczasem my, poprzez tworzenie kolejnych „chcę”, „potrzebuję”, „muszę mieć”, wytarzamy w sobie złudzenie możliwości złapania „czegoś” z zewnątrz, co zapewni nam tzw. sens życia i nada kierunek życiu, a tak naprawdę – patrząc z punktu widzenia tworzenia się tożsamości – tylko ustabilizuje nas w poczuciu „ja jestem”.\nJak wiemy, ludzie od wieków szukają tego cudownego „czegoś”, co powinno zaspokoić potrzeby wszystkich, co byłoby uniwersalne i stałe. Co ciekawe, w tej potrzebie znalezienia odpowiedzi na pytanie Co jest najważniejsze? oraz Jak żyć?, posuwamy się jako ludzkość nawet do tworzenia konfliktów, nadużywania władzy i pozycji oraz poświęcamy życie i godność innych ludzi. Tymczasem możliwość rozwiązania tego dylematu jest wątpliwa.\nNie sposób uniknąć teraz pytania Dlaczego tak jest?, Dlaczego nie udaje się znaleźć uniwersalnego rozwiązania?. Odpowiedź jest prosta: kiedy chodzi o naturę rzeczywistości, kiedy pytamy o to, jak jest skonstruowana i jak się w niej organizować, ulegamy ciągłym złudzeniom. Co więcej, sami je generujemy i podtrzymujemy! Wynika to z tego, że nasz umysł ćwiczony jest od dzieciństwa w dyskursywnym myśleniu. I to właśnie dzięki tej umiejętności dzieci wytwarzają swoją tożsamość, usamodzielniają się, stają się tzw. indywidualnymi jednostkami. Jednak wychowywani w ten sposób zatracamy świadomość, a przez to możliwość doświadczenia choć raz w życiu, że nasze myśli i uczucia nie oddają rzeczywistości takiej, jaka jest, ale ją tworzą. To, co my nazywamy życiem czy rzeczywistością, jest przez nas postrzegane i doświadczane przez pryzmat tego, co my – jako indywidualności – sobie wymyślimy. I to jest na pewno potęga ludzkiego umysłu, ale nie jest to absolutnie prawda o Rzeczywistości, o naturze Bytu!\nTak długo, jak będziemy zadawali pytanie Czego potrzebuję? z perspektywy dualistycznej, czyli zakładając, że jesteśmy „my” i jest „coś” poza nami, tak długo żadna z odpowiedzi nie da nam wewnętrznego ukojenia. Owszem na jakiś czas zostaniemy uspokojeni, a może to tylko nasz umysł zyska kolejną porcję materiału do intelektualnej zabawy? Być może zapewni to naszemu poczuciu „ja jestem” stabilność, ale to również minie.\nDopiero, kiedy uświadomimy sobie, że już samo postawienie pytania Czego mi potrzeba? jest początkiem rozdziału rzeczywistości na „ja” i „to”, na „dobre” i „złe”, na „tu” i „tam”, zniknie w ogóle potrzeba stawiania takich pytań.\nMoże nas w tym wesprzeć trening zen, ponieważ doświadczenie przebudzenia, będące wglądem w naturę rzeczywistości, pokazuje, że nie ma ani „wewnątrz”, ani „na zewnątrz”, nie ma ani „tu”, ani „tam”. Co więcej, nie ma też „jeszcze nie”, ani „już po”! To wszystko – przestrzeń, czas – to tylko twory naszego umysłu, który na co dzień tak się właśnie organizuje. Efektem tego jest rozbicie w naszej świadomości Jednej Rzeczywistości na wiele perspektyw, a Jednego Umysłu na wiele indywidualnych tożsamości.\nZobaczmy: przecież, aby umysł mógł wytworzyć „coś”, to musi automatycznie wydzielić to „coś” z Jedności. Jeśli umysł w ogóle coś tworzy i zadaje pytania, to już jest poza Jednym Umysłem. Dzieje się to poprzez takie „narzędzia” jak porównywanie, ocenianie, co automatycznie tworzy uczucia i myśli chcę- nie chcę, lubię- nie lubię. W tym ujęciu to „coś niezbędnego”, co jest przedmiotem naszego pytania Czego potrzebuję?, jest niczym innym, jak kolejnym złudzeniem umysłu, który pragnie czegoś, na co mógłby przerzucić odpowiedzialność za wszystko, co składa się na tzw. „nasze życie”.\nDzięki umiejętności bycia tu i teraz, dzięki „natychmiastowej obecności”, czyli właśnie „robieniu NIC”, nasze myślenie i percepcja może dobiec końca. Jednocześnie pojawi się świadomość BYCIA, poczucie że JEST, że ZAWSZE JEST i zawsze tylko tak, jak JEST TERAZ. Oznacza to, że rzeczywistość jest zawsze taka, jak TERAZ, ponieważ nie ma „dopiero kiedyś”, nie ma „już było”; jest zawsze albo TERAZ, albo NIGDY! To, co naprawdę jest, to jedyne święte, niezrozumiałe przez nasz ludzki umysł, JEST, Świętość, Niepodzielność, Jedność, To. Jak byśmy nie nazwali Tego, to przeciwstawia się ono wszelkiemu uprzedmiotowieniu i dzieleniu, choć jednocześnie pozwala na to, skoro to wciąż się dzieje za pośrednictwem naszych umysłów.\nByć może wielu z Was stwierdzi, że powyższe wyjaśnienia nie rozjaśniają tak naprawdę ważnych pytań? Być może niektórzy uznają, że właśnie to była najlepsza odpowiedź na … niezadanie jakiegokolwiek pytania?\nSpróbujcie teraz zostać przy tym zdaniu trochę dłużej niż zwykle:\nWszystko, co nie jest napisane, co nie jest wypowiedziane, mimo to i tak można przeczytać, usłyszeć, doświadczyć, bo wszystko już JEST.\nnatura rzeczywistości, oświecenie, przebudzenie wgląd, zazen. medytacja, zen


Paź 28, 2021 | Grzegorz Hajdarowicz\nFoto: Anjo Kan | Dreamstime.com\nJakby tak ktoś pogrzebał w naszym DNA, to niejeden mógłby się zdziwić, ile ma w sobie z Tatara, Niemca czy prawosławnego, a może – o zgrozo! – także Żyda. Polecam takie amerykańskie badania Ancestry (www.ancestry.com). Trochę kosztują, ale niejeden mózg mógłby się wyprostować. Może lepiej byłoby na to wydać publiczne pieniądze, niż na szczepionki przeciw Covid-19? Tak się zamyśliłem, ale już słyszę głosy oburzonych i przerażonych. Spokojnie, nie wszyscy umrzemy na Covid-19, paru z nas ocaleje… a mózgi, szczególnie te zatrute, to może można by jeszcze jakoś ocalić.\nDumny z 1000-letniej swojej historii naród nasz z krzyżem na sercu, świętym Wojciechem w relikwiach i Papieżem niedawno zmarłym (biorąc pod uwagę długość naszej historii), a zupełnie już niedawno wyniesionym na ołtarze, teraz będzie bronić granic przed straszną inwazją. Władza walczy z nią stanem wyjątkowym, wysyłaniem pancernej dywizji ze Szczecina (dojechały już te czołgi?) i budową zasieków z drutu kolczastego, a potem murem granicznym; opozycja bezbarwnym pohukiwaniem: „Granic trzeba bronić!”, łysi narodowym chamskim pokrzykiwaniem – oto kabaretowy, żenujący przekaz dla świata... Nikt nie pamięta, że pierwsza Rzeczpospolita krajem wielu narodów i religii była, że stąd jej się brała siła i kreacja. Praktycznie nie ma śmiałków, żeby to wykrzyczeć.\nZ drugiej strony, patrząc czysto praktycznie, to, że się starzejemy jako społeczeństwo, chyba u nikogo nie budzi refleksji; to, że pomysł przeniesienia wszystkich Ukraińców nad Wisłę wydaje się ryzykowny, też nie. Dziw bierze, że nic się w tych czaszkach nie porusza. Wstyd i hańba potraktowania parudziesięciu, może paruset, a nawet może o zgrozo (!) paru tysięcy emigrantów zostaną nam zapamiętane na wiele lat. Nie pomoże oburzenie paru działaczy od tzw. praw humanitarnych czy paru protestujących artystów – to będzie nowa hańba polska, taka jak owa stodoła w Jedwabnem.\nNiewielu też nieśmiało przypomina chociażby historie z II wojny światowej, takie np. jak o tysiącach polskich dzieci uratowanych przez zupełnie niedawne historie z lat 80., kiedy w obozach przesiedleńców i na szlakach emigracji niejednemu z nas pomagano. A teraz?\nZdjęcia dzieci wypychanych z Polski? Zdjęcia znalezionych zwłok? I zadowolone miny gości, którzy mienią się Polakami (DNA sprawdzili?) i chrześcijanami. Szkoda, bo po raz kolejny zaprzepaszczamy szansę na pokazanie światu ludzkiej twarzy, twarzy z wartościami uniwersalnymi, którymi kieruje się obecny świat, gdzie ludzie różnych ras i religii żyją, tworzą i wspierają się razem, gdzie tworzą podwaliny trzeciego tysiąclecia. Świat, który rozwija się w takich miejscach jak Nowy Jork, Kalifornia, Sao Paulo, ale także w bliskiej nam kulturowo Lizbonie. My za to zostaniemy z zaciśniętymi ustami, bezmyślnymi oczami i pustymi mózgami, które straciły szansę na napełnienie się refleksją. Ot, taki zwykły zacofany naród, kraj pełen agresji i zawiści. Nie ma w nim nikogo poważnego, kto odważyłby się zaprotestować lub zakrzyczeć? Wstyd wielki…\nPS Łukaszenką tego wszystkiego nie da się wytłumaczyć…


Wiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych [autor zbiorowy] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00145 005776 20267372 na godz. na dobę w sumie\nAutor: autor zbiorowy Liczba stron: 362\nISBN: 978-83-66359-52-9 Data wydania: 2020-12-21\nOgłoszony przez Instytut Literatury konkurs na dzienniki pandemiczne przyniósł 260 nadesłanych tekstów. W niniejszym tomie prezentowane są fragmenty 24 wyróżnionych przez jury prac. Strategie pisarskie autorów różnią się tak, jak różniły się ich sposoby radzenia sobie z nową sytuacją: od wiwisekcji języka, jakim o epidemii mówimy, przez reportażową ewidencję zdarzeń, po autoterapeutyczne wyznania. Utrata pracy, trudne relacje rodzinne, rozstania i powroty, osobliwości zdalnego nauczania, radość z obecności rybików cukrowych i wyimaginowanych przyjaciół, bzy, który nigdy nie pachniały tak intensywnie, szukanie odpowiedzi w literaturze i zwykłe próby utrzymania się na powierzchni falującej groźnie rzeczywistości - intymne historie i słowne fotografie pisane w bólu, z wściekłością, czasem rezygnacją, ale i z humorem i nadzieją.\nI być może rację mają ci, którzy twierdzą, że aby w pełni zrozumieć pandemię, musimy poczekać i spojrzeć na nią z dystansu. Ale jeśli ktoś będzie chciał kiedyś wniknąć w stan naszego ducha z czasów pierwszego zamknięcia, będzie musiał sięgnąć do bezpośrednich zapisów z tamtych dni - takich jak ta antologia.\nSpis treści Karta redakcyjna Na pierwszej linii Hanna Golda, Kod czerwony aktualny Marta Pietraszek, 1, 2, 3 Baba Jaga patrzy Sebastian Wojdyło, Historia o tym, jak zostałem Übermenschem Obie strony ekranu Maciej Grzenkowicz, Przykładność Bartosz Kozdęba, 100 dni Żuczka Syzyfa Miłość, niemiłość i inne stany Sylwia Jaworska-Domagała, Godzina Wu Izabela Szolc, Pisarz to delikatne zwierzę Dominika Chmiel, Panna pandemia Izabela Łapińska, Covid-19 kontra menopauza 48 Dominika Filipowicz, Szanowni Państwo, z uwagi na zaistniałą sytuację... Stamtąd Dorota Malina, Paryż – kronika kwarantanny Katarzyna Sikora-Borowiecka, Gulasz z kota Obrazki rodzinne Renata Kochan, Niewybuch Iwona Karczmarek, Zwykłe myśli na niezwykły czas Lidia Struzik, Zapiski z przeprowadzką w tle Tomasz Stokowski, Anabioza Katarzyna Zielińska, Kula Pisać znaczy przetrwać Iwona Czerwieńska, Mniejsza apokalipsa Lidia Kowalczyk, Otchłań czy rozkwit? Paweł Bień, Silva rerum Małgorzata Mazana, Pa(nde)miątka ubywania Proza (i poezja) życia Alicja Lampa, Areszt na dziewiątym Mariusz Sambor, Mistrz ukradkowej fotografii Elżbieta Isakiewicz, Piłka w czasie zarazy Przypisy\nWiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych, Warszawa–Kraków 2020 Fragmenty tekstów wyróżnionych w Konkursie Literackim „Dziennik pandemiczny” Copyright © by individual authors, 2020 Copyright © for the cover design by Patrycja Podkościelny Copyright © by Instytut Literatury, Poland 2020 All right reserved Redaktor prowadząca: Mirosława Łątkowska Redakcja i korekta: Bogusława Radziwon Projekt okładki i stron tytułowych: Patrycja Podkościelny Projekt typograficzny i łamanie: Anter-Poligrafia Andrzej Leśkiewicz Wydanie I ISBN 978-83-66359-52-9 Instytut Literatury ul. Smoleńsk 16/1, 21-112 Kraków www.instytutliteratury.eu Oficyna Wydawnicza Volumen www.owvolumen.pl volumen@owvolumen.pl Konwersja: eLitera s.c.\nHanna Golda Kod czerwony aktualny Mówienie o doświadczeniu pandemii w moim życiu cofa mnie do połowy stycznia. Wtedy właśnie zaczęłam pracę w prywatnej przychodni medycznej w stolicy Górnego Śląska. Nie wiem, dlaczego tak mi na niej zależało. Może dlatego, że się wcześniej nachodziłam po rozmowach kwalifikacyjnych, a może dlatego, że z zewnątrz podobała mi się praca recepcjonistki w tej konkretnej placówce. Bardzo chciałam tę pracę dostać. I udało się. Dwa tygodnie później w odległym Wuhan w Chinach wybuchła epidemia Covid-19. Ale przecież tutaj nie dotrze. 27 stycznia 2020 Już pracuję, wciąż się uczę, siedzę ze starszymi koleżankami na recepcji. Przyglądam się ich pracy, zaznajamiam ze skomplikowanym systemem. Podchodzi do nas młoda kobieta z dwiema dziewczynkami u boku. Jedna z nich ma dziś wizytę. – A wie pani co, bo my byliśmy w Chinach i moje córki kaszlą. Chcę sprawdzić, czy to nie ten nowy wirus. Czy pani doktor może przyjąć obie dziewczynki? Zmroziło nas, ale tylko tyle. Wydaje się, że to żadna straszna choroba. Kaszel, gorączka, zapalenie płuc. Młodzi są bezpieczni. Koleżanka z recepcji ciągle pociesza samą siebie. Szuka potwierdzenia, że jej syn jest bezpieczny. Słyszę jeszcze jednym uchem, że zostały skierowane do szpitala, do Krakowa. Ciekawe, czy dowiedzielibyśmy się, gdyby potwierdzono u nich zakażenie. Złoszczę się przez moment. Globalizacja, otwarte granice, świat się skurczył. Pamiętam, jak w zeszłym roku na studiach mieliśmy zajęcia z technologii informacyjnej. Na egzaminie dostałam pytanie o negatywne skutki globalizacji. Odpowiedź wciąż brzmi mi w uszach: łatwiejsze rozprzestrzenianie się chorób. 10 lutego 2020 W pracy procedury zmieniają się z godziny na godzinę. „Kod czerwony aktualny, gabinet nr 3 to teraz izolatka. Noście rękawiczki, maseczki macie w szufladzie, będą obowiązkowe przyłbice, już zamówiliśmy. Gdyby któraś czuła dyskomfort psychiczny, niech przyjdzie do mnie, pogadamy, załatwimy to”. 5 marca 2020 Powoli zamykają się uczelnie. Uniwersytet Śląski na razie nie. Jutro o 13.00 ma być narada, później zostaną podane informacje. Internet huczy. Studenci chcą zawieszenia zajęć. No kto by nie chciał? Sytuacja prawie idealna dla stereotypowego studenta, który tylko migałby się od zajęć. Wszyscy oburzają się, że rektor jeszcze nie zawiesił działalności, że nie podjął decyzji, że bezpieczniej będzie zostać w domach, nie narażać się nawzajem. Studenckie grupy są pełne memów, między innymi tego zaczerpniętego ze Shreka i przemowy Lorda Farquaada: „Zapewne wielu z was zginie, ale jest to poświęcenie, na które jestem gotów”. Jechać do domu czy nie? Mój ostatni weekend z wolnym piątkiem. Ostatni długi weekend. Tak bym chciała do domu, ale boję się, w końcu pracuję w przychodni, pełno tu ludzi, nie wiadomo skąd przychodzą, z kim mieli kontakt. Dzwonię do mamy, chcę usłyszeć, co mi poradzi. Odbiera ciocia: „Nie wiem, co mam wam na to pytanie odpowiedzieć. Mama też wam raczej nie powie. Musicie sami zdecydować.” Dobrze, to ostatni raz, potem już do świąt nie. 10 marca 2020 Coraz głośniej o wielkich rozmiarach epidemii we Włoszech. Zachorowań ponad 10 tysięcy, kilkaset śmiertelnych. Nie wszyscy jednak natychmiast rezygnują z wyjazdu na narty do włoskich Alp (na czele z marszałkiem senatu, który nie ma sobie absolutnie nic do zarzucenia). Młodzież włoska, zwolniona ze szkół, masowo idzie bawić się do klubów. Pogratulować rozwagi. W telewizji z przerażeniem obserwuję, jak Francuzi i Anglicy biegają po ulicach i krzyczą, że nikt nie ma prawa zatrzymać ich w domu, że nikt nie ma prawa zabronić im spotkań ze znajomymi. Krzyczą i śpiewają. Wydaje się, że niczego się nie boją. U nas 22 chorych. 11 marca 2020 A jednak, premier ogłosił zawieszenie zajęć w szkołach i na uczelniach. Na razie do 25 marca. Ale to przecież niemożliwe, żeby na dwóch tygodniach się skończyło. Mój brat pojechał do domu, do rodziców, zostałam w mieszkaniu sama. Rodzice są nauczycielami, dla nich szykuje się przerwa od pracy. Trochę zazdroszczę im czasu, jaki będą mogli ze sobą spędzić. We wszystkich mediach słychać głosy zachęcające do pozostania w domu. Tylko że ja nie mogę. 14 marca 2020 Od niedzieli mają być zamknięte granice, zawieszone loty. Rodzice Piotrka, mojego narzeczonego, polecieli do Niemiec, do rodziców, do dziadków Piotrka. Babcia jest po operacji. Dzwonimy do nich, nie wiemy, czy są świadomi, że być może nie dadzą rady wrócić do kraju. Okazuje się, że już przebukowali bilety, przylecą wcześniej i sami nałożą na siebie kwarantannę. Piotrek pracuje w branży lotniczej, jest mechanikiem lotniczym, jego brat też. Co będzie? Na razie pracuje normalnie, ale niepokój rośnie. 16 marca 2020 Potrafimy być wspaniali. W tak ciężkich chwilach ciągle widzę, jak ludzie organizują się, wpłacają pieniądze na konta szpitali, organizują zbiórki kosmetyków, suszarek, przedmiotów codziennego użytku dla pielęgniarek, które zmuszone są do pozostania na oddziałach zakaźnych. Stacje benzynowe oferują darmową kawę dla ratowników, pielęgniarek i lekarzy. Restauracje dowożą posiłki dla personelu medycznego. Ciężkie czasy tworzą piękne charaktery, choć nie brakuje też oczywiście oszustów, którzy uruchamiają fałszywe zbiórki, zachęcają do przelewania pieniędzy na fałszywe konta. Sępy, po prostu brak słów. Żerowanie na cudzej krzywdzie i na otwartych, dobrych sercach szlachetnych ludzi. Ale cóż, przyroda dba o równowagę. Dobre uczynki równoważą te złe. Oby tych pierwszych było jak najwięcej, obyśmy potrafili się jednoczyć w tak trudnych czasach. Wieczorem napisałam do mojej koleżanki z czasów liceum i wymiany uczniowskiej z Lecco, z Lombardii. Pytałam, jak wygląda sytuacja z ich punktu widzenia, czy naprawdę tak, jak jest to przedstawione w mediach. Opowiedziała, że faktycznie sytuacja przedstawia się w jasnych barwach. Siedzą w domach od 8 marca, a szkoły zamknięto już 24 lutego. Przed nimi kwarantanna co najmniej do 3 kwietnia. Nie wydawała się wystraszona, raczej znudzona siedzeniem w domu. W takim typowym włoskim stylu, największy ból, że zamknięto puby. Nie prowadzi się zajęć online, prawdopodobnie będą musieli wracać do szkoły latem, żeby nadrobić zaległości. Zapytała, jak wygląda sytuacja u nas. Opowiedziałam bardzo podobną historię o zamkniętych sklepach, galeriach, kościołach, kinach, uziemionych samolotach oraz o mojej pracy w centrum medycznym. Była zachwycona: „Jesteś jednym z tych aniołów, które pracują dla nas, dziękuję! Dziękuję Ci bardzo. Podziwiam każdego, kto pracuje w służbie zdrowia”. [...] 18 marca 2020 Wieczór w pracy, jest jeden internista, ma tylko porady telefoniczne. Siedzimy same, jest spokojnie, nic się nie dzieje. Nagle przychodzi lekarz: – Słuchajcie, do pół godziny będzie pani. 38 stopni gorączki, kaszel. Muszę ją zobaczyć. Ciepło mi, gorąco, pocę się. Zakładam maseczkę, przyłbicę, rękawiczki. Dobrze, że rano zamontowali nam szyby ochronne. Dziewczyna, która jest ze mną na zmianie, jest przerażona. Przerażenie miesza się u niej ze złością. – Jakim prawem, ja się nie zgadzam, nie chcę iść na kwarantannę. Nagle w przypływie strachu wskakuje pod biurko, nie chce spotkać się z tą zakażoną osobą. Ja muszę zostać na stanowisku. Pielęgniarka, która jest ze mną na zmianie, to wspaniała kobieta. Pielęgniarka z powołaniem, jak to się zwykło mówić. Oprócz pracy w naszej prywatnej przychodni pracuje też w szpitalu, na izbie przyjęć. Często opowiada o tym, co dzieje się w namiocie triażowym ustawionym przed szpitalem. I ciągle powtarza, że ma nadzieję wrócić do córki do domu ze zmiany w szpitalu. Zakłada kombinezon ochronny, maseczkę, czepek. Czekamy. „Kod czerwony aktualny”. Gabinet nr 3 – izolatka, trzeba tam panią poprowadzić, zmierzyć temperaturę i potem do lekarza. – Nie chcę na kwarantannę – mówi współpracownica. Też nie chcę. Oby to był fałszywy alarm. Nie przestaję się uśmiechać. „Kod czerwony aktualny” Pani się pojawia, chyba nieświadoma zagrożenia i emocji, przed jakimi nas postawiła. Takie odnoszę wrażenie. Nie tracę nadziei, że w Niedzielę Palmową z moim chórem zaśpiewam podczas Misterium Pasyjnego. To jeszcze trzy tygodnie. Tak wiele może się zmienić. Z gabinetu lekarskiego dochodzą mnie tylko strzępki słów, pada hasło: „sanepid”. Włosy stają mi dęba, po plecach płynie kropla zimnego potu. A co by się stało, gdyby pani okazała się jednak zakażona? Poszlibyśmy na kwarantannę? Pani wychodzi z gabinetu, lekarz mówi, że to infekcja gardła, nie trzeba zgłaszać. Uff, dobrze, chyba wszystko gra. 23 marca 2020 Nasz zwyczajny dzień pracy w nowej rzeczywistości jest bardzo zawiły i wymagający. Obowiązkowo musimy nosić maseczki i rękawiczki. Po całym dniu, czasem po sięgającej 12 godzin zmianie w pracy, ma się wrażenie, że głowa boli z niedotlenienia. Ręce szczypią, robią się bardzo podrażnione od noszenia rękawiczek i traktowania dłoni środkami dezynfekującymi. Co pół godziny przeprowadzamy dezynfekcję walidatora biletów parkingowych i terminali. Dodatkowo dezynfekujemy długopis i stanowisko po każdym pacjencie. Czasem zastanawiam się, czy rzeczywiście jest możliwe, żeby któryś z pacjentów przyniósł na rękawie jakiś wirus i zostawił go na naszym blacie. Czy kiedyś zdarzyło się, że zabiłam chusteczką prątkobójczą, wirusobójczą, bakteriobójczą, grzybobójczą, drożdżobójczą tego małego, złośliwego stwora. Przy drzwiach siedzi pielęgniarka, która wykonuje triaż, to znaczy mierzy temperaturę, zapisuje wynik w ankiecie, podpisuje się i podaje pacjentowi do uzupełnienia. Ankieta zawiera pytania o dane osobowe, o informacje dotyczące przebywania w krajach uznanych za ogniska zakażeń. Pacjenci są zdezorientowani, bo w sumie obecnie Polska też jest krajem, w którym koronawirus występuje, więc nie wiadomo, czy zaznaczyć TAK, czy NIE. Dopuszczalna temperatura, z jaką wpuszczamy, to 37,5ºC. Nie wierzę do końca w dokładność tych termometrów. Mam ku temu powody, ponieważ nieraz zdarza się, że termometr zmierzy 37,8ºC, a sekundę później już 36,4. Jeżeli dopuszczalna temperatura to 37,5, margines pomyłki jest bardzo szeroki. Starczy zmierzyć temperaturę z większej lub mniejszej odległości od czoła i już wynik może być zafałszowany. Niby to wszystko dla większego bezpieczeństwa, ale nie trzeba chyba mówić, że nie czujemy się bezpiecznie. Nie pomagają też dodatkowe okrągłe stoliki, które postawiłyśmy przed biurkami, żeby ludzie nie podchodzili tak blisko nas. Ale czasem zdaje mi się, że ludzie są jak woda. Wejdą wszędzie. Wślizgują się w przestrzeń pomiędzy stolikiem a biurkiem, żeby podać mi bilet do walidowania czy dopytać o jakiś zapisek na skierowaniu. Bywają chwile, że ludzie kumulują się przy naszych stanowiskach w oczekiwaniu na zarejestrowanie, prosimy o odstęp, ale i tak musimy wyjść zza pleksi, wymieszać się z pacjentami, żeby zdezynfekować stanowisko. Niektórzy kpią z nas, śmieją się prosto w oczy z naszych prób budowania sobie nieporadnych fortów, murów obronnych. Chciałabym, naprawdę chciałabym, nie musieć traktować ludzi jak potencjalne zagrożenie. Chciałabym podchodzić do nich z życzliwością, z zaufaniem, z pomocną dłonią. Ale mimo najszczerszych chęci, jakkolwiek starałabym się nie okazywać strachu, wszystko w moim otoczeniu mnie zdradza. Staliśmy się wobec siebie nieufni, podejrzliwi. Wieczory są raczej spokojne, zazwyczaj jest tylko internista, który prowadzi porady telefoniczne. Zdarzył się nawet jeden wieczór, że nie było żadnego lekarza, ale nie można było zamknąć centrum wcześniej. Co do lekarzy, ciekawe jest to, że strasznie się boją. Wielu z nich odmówiło przychodzenia do przychodni, a ci, którzy przychodzą, przyjmują tylko w fartuchach i ciągle proszą o przynoszenie nowych rękawic i środków dezynfekujących. Używają ich po prostu na potęgę! Ten ich strach, to jak poważnie do tego podchodzą, jest jedną z tych rzeczy, które mi nie pozwalają przestać się bać. 26 marca 2020 Wieczorem płaczę, bo kryzys w lotnictwie zaczyna dotyczyć także nas. Kończy się praca na hangarze w Katowicach i możliwe, że Piotrek będzie musiał pojechać do pracy do Rzeszowa, do drugiej siedziby firmy. Tam jeszcze trwają lotnicze przeglądy. Ciągle mówi, że lepiej tak, niż żeby mieli ich wysyłać na przymusowe urlopy. Jego wyjazd dla mnie oznaczałoby zostanie samej w tym ogromnym mieście. Zostanę tu sama, samiuteńka. Płacz przeradza się w szloch. Podłamuję się. Ciągle powtarzaliśmy sobie, że dopóki jesteśmy razem, wszystko będzie dobrze. A co jeśli teraz już nie będziemy razem? Godz. 21.21, WhatsApp: „Haneczko, rzuć tę pracę. Umrzemy ze strachu o ciebie”. 7 kwietnia 2020 Rośnie temperatura powietrza, słoneczne dni zdarzają się teraz codziennie. Czekamy jednak nadal jak motyle w swoich kokonach, by móc w pełni cieszyć się z kwitnącego świata. Czekamy na prawdziwą wiosnę i prawdziwą radość. Schodząc na ziemię, uświadamiam sobie, że mam tylko zimowe rzeczy. Buty do kostek, płaszcz, swetry. Zwykle zjeżdżam do domu na weekend i wymieniam ubrania. – Mamo, wyślesz mi je pocztą? – Przyjedziemy. Przywieziemy ci je. Bezkontaktowa dostawa. Robię wideokonferencję z bratem i mamą. Ona wyjmuje rzeczy z mojej szafy, a ja mówię, których potrzebuję. Piotrek napomyka: – Uważaj, nie przytulaj się. Ta nasza izolacja musi mieć sens. Nie narażaj ich. I nie płacz, kochanie. Postaram się. 8 kwietnia 2020 Przyjeżdżają wieczorem. Jest Wielka Środa. Spotykamy się na parkingu pod moją pracą. Parkuję tam samochodem Piotrka, którym jeżdżę teraz do pracy. Cały dzień mocno emocjonuję się ich przyjazdem. Zakładam maseczkę, rękawiczki. W tym momencie jestem zła na tych ludzi, którzy ciągle do nas przychodzą. Punkt pobrań, RTG, po skierowania. Nie wydaje mi się, że są to rzeczy, które nie mogłyby zaczekać. Po co ci ludzie ciągle tutaj przychodzą? Widzę się z mamą na parkingu. Nie zdejmuję maseczki, nie chcę ich narażać. Ta izolacja musi mieć sens. Mama udaje, że mnie przytula. Uśmiecham się i jest to jeden z tych uśmiechów, które sprawiają ból. Och, mamusiu... – Tutaj twoje rzeczy. A to dla ciebie. Od babci i cioci, na zajączka. Jajka od babci Magdy, a od taty święcona palemka. Bazie z naszych kochanych, babickich drzew. Tak je kocham, tak za nimi tęsknię. – Patrz, mam nowe opony – chwali się mój brat. Różnie się z nim dogaduję, ale kocham go bardzo. To mój młodszy braciszek. Tyle już się o niego namartwiłam. Może też teraz choć trochę za mną tęskni. Dwa metry od siebie. – Dorzuciłam ci kilka takich konkretów. Dżem, kawę, herbatę. – Dziękuję. – Trzymaj się, Hanusiu. – Co będziecie robić w Święta? – Ach, no, poprawiać prace, szkoła online. Jestem zakopana robotą, nawet w Święta. Ale wiem, że mówi tak tylko po to, by nie sprawiać mi przykrości. Tak chciałam przeżyć te moje ostatnie Święta w Babicach, w rodzinnej miejscowości. Miałam plan przeżyć je w pełni, na sto procent, zanim wyprowadzę się do męża. Życie zweryfikowało te plany. – To pa, z Bogiem, uważajcie na siebie. Wyjeżdżamy z parkingu. Przez chwilę jedziemy obok siebie. Droga ma w tym miejscu trzy pasy. Macham ręką na pożegnanie i skręcam w lewo. Oni jadą prosto. Widzę ich niebieskie bmw w przednim lusterku. Przez ułamek sekundy. Muszę skupić się na drodze. Smutno mi. Cholernie. Ale daję radę. Piotrek podchodzi pod garaż pomóc mi zabrać wszystkie rzeczy. Dobrze, że jest tutaj ze mną. Wypakowujemy koszyk: kawa, wino, słodycze, herbaty, cytryny, pomarańcze, słodycze, żurawiny, jajka. Na nich karteczka o treści: „Alleluja, Piotrusiu! Alleluja, Haneczko! Na odległość z nami podzielcie jajeczko”. Kartka z życzeniami od cioci. Płaczę. Łzy mi płyną strumieniem. Tęsknię i bardzo mi trudno wyobrazić sobie Święta poza domem i bez rodziny. Pójdę jutro do kwiaciarni, kupię jakieś cięte tulipany, może żonkil w doniczce. Niech rozjaśnią trochę ten dziwny czas. 26 kwietnia 2020 Wieczorem leżę obok Piotrka. Już jest spakowany. Jutro wyjeżdża na cztery dni do Rzeszowa. Przeraża mnie myśl o byciu tutaj samej. Bardzo go kocham. Dlaczego to wszystko ruszyło tak lawinowo? Dlaczego tak się na nas uwzięło? Wiem, że to tylko do czwartku, ale wydaje się, że ten czwartek nigdy nie nadejdzie. Cieszę się obecnością Piotrka, chociaż wiem, że to ostatni wieczór przed jego wyjazdem. I ta świadomość sprawia, że tak mi ciężko. 9 maja 2020 Koleżanka z czasów akademika ma mamę, która pracuje jako ratownik medyczny. Dziś dostałam od niej zdjęcie przedstawiające karteczkę, którą ktoś zostawił za wycieraczką w jej samochodzie. Na ich własnym podwórku. „Medyku, precz stąd! Nie roznoś zarazy!”. Nie mogę uwierzyć, brak słów. W Internecie też zaczęły pojawiać się zdjęcia podobnych karteczek i liścików. Nie mieści mi się w głowie. Jeszcze zaledwie parę tygodni, ba!, dni temu brawa dla medyków, kawy, posiłki, murale... A nagle wystarczyło, że ktoś gdzieś coś usłyszał i od razu hejt na wszystkich. Nienawiść, brak zrozumienia, niszczenie mienia. Ludzie, do cholery, co z Wami?! Medyku, nie roznoś zarazy?! 15 maja 2020 Bożena siedzi dziś w pracy z podwyższoną temperaturą. Skarży się, że bardzo źle się czuje. Stresuje nas tym. 18 maja 2020 W pracy wszystkie pielęgniarki na L4. Dobrze kojarzę, że miało być tak, że jak ktoś pójdzie na zwolnienie, to reszta wyląduje na postojowym? Rano o 6.10 dostałam wiadomość, że wszystkie będziemy teraz stały na triażu i mierzyły wchodzącym temperaturę. Wykonujemy obowiązki wszystkich, pracujemy w normalnym wymiarze godzin, pensję obecnie mam najniższą krajową. Bożena ma test, aż do wyniku jest odsunięta od pracy. A my jako recepcjonistki robimy już prawie wszystko. Prowadzimy dezynfekcję, otwieramy i zamykamy centrum, robimy pomiary temperatury, pełnimy dyżury menedżerskie i pracujemy w dokumentacji medycyny pracy. 3 czerwca 2020 Pierwszy raz jadę autobusem chyba od półtora miesiąca. Wcześniej Piotrek, gdy wyjeżdżał do Rzeszowa. zostawiał mi swój samochód. Teraz pojechał na 8 dni prywatnym samochodem. W autobusie nadal kierowca bezpieczny za taśmą, a siedzenia poblokowane, chociaż chyba już nikt nie przejmuje się ograniczeniami. Nie wszyscy nawet mają maseczki. Pierwszy raz idę do biblioteki. Tutaj nadal widać strach i obawę, które nagle jakoś zaczynają wydawać się groteskowe. Taśmy, nalepki na podłodze, pani przypominająca o dezynfekcji rąk, światła przygaszone jak w postapokaliptycznym świecie. W sytuacji, w której lista zakażeń ciągle rośnie, ale wzbogaca się tylko o bezobjawowe zakażenia, ten lęk (a może tylko przezorność?) zdaje się irracjonalny, na wyrost. Jakby ktoś próbował podtrzymać w nas wiarę w całe to zamieszanie, w całą tę pandemię. Szykuje mi się pierwszy weekend bez Piotrka. Naprawdę, nie pamiętam kiedy było tak ostatnio. Chyba nigdy odkąd jesteśmy parą. 25 czerwca 2020 Jutro mam obronę pracy magisterskiej. Zdalnie. Chyba generuje to u mnie dodatkowy stres. Czy sprzęt nie zawiedzie, czy Internet się nie zerwie... Napięcie rośnie... Żałuję, że nie kupię sobie nowej sukienki na obronę, że nie zrobię pamiątkowej fotografii pod drzwiami wydziału. Pandemia przypadła w bardzo ważnym roku mojego życia, przełomowym i uczyniła go rokiem utrudnionych początków, rokiem skoków (a raczej wypchnięć) na głęboką wodę, na główkę, na łeb, na szyję. Może dzięki temu wspomnienia tych szczególnych chwil przetrwają dłużej i zawsze będą tworzyły wyrazisty obraz, który nigdy nie wyblaknie? Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Wiosne_odwolano__Antologia_dziennikow_pandemicznych-ebookRO/p00655805i006" target="_blank" title="Wiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych [autor zbiorowy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Wiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych [autor zbiorowy] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gra „Cyberpunk 2077” trafi na rynek w kwietniu 2020 roku - Brexit Standard\nGra „Cyberpunk 2077” trafi na rynek w kwietniu 2020…\nGra „Cyberpunk 2077” trafi na rynek w kwietniu 2020 roku\nCyberpunk 2077: Keanu Reeves wcieli się w postać Johnnego Silverhanda Screen: Youtube.com/Cyberpunk 2077\nFani gier komputerowych czekają na nią od dawna. I muszą jeszcze trochę poczekać. CD Projekt oficjalnie zapowiedział, że gra „Cyberpunk 2077” trafi do sprzedaży 16 kwietnia 2020 roku.\n„Cyberpunk 2077” ukaże się w wersji na komputery osobiste oraz konsole PlayStation 4 i Xbox One. Na oficjalnej stronie gry już ruszyła przedsprzedaż.\nW grze pojawi się kanadyjski aktor Keanu Reeves, znany choćby z takich hitowych filmów jak „Matrix” czy „John Wick”. Wcieli się on w postać Johnnego Silverhanda. W anglojęzycznej wersji użyczy jej także swojego głosu. Aktor zaangażowany jest również w sesje motion-capture.\nTwórcy gry zapowiadają, że więcej szczegółów na temat „Cyberpunk 2077” zostanie ujawnionych na targach E3, które będą odbywać się już w najbliższych dniach w Los Angeles.


Rebozo Maize+mp3 z relaksacją + tutorial | Beata Meinguer Hipnodoula\nStrona główna / Rebozo / Rebozo Maize+mp3 z relaksacją + tutorial\nRebozo Maize+mp3 z relaksacją + tutorial\nMajowie mieli zarówno kobietę, jak i męskiego boga kukurydzy. Bóg kukurydzy Maize, uosabia kukurydzę, ziarna kakaowca i jadeit. Jest patronem sztuki pisarskiej, tańczy i ucztuje. Królowie Majów często przebierali się za boga kukurydzy podczas rytuałów swojego życia, śmierci i regeneracji.\nNapisz pierwszą opinię o “Rebozo Maize+mp3 z relaksacją + tutorial” Anuluj pisanie odpowiedzi\nRebozo Eadrich + tutorial


Duże pieniądze od Mazowsza na inwestycje w subregionie żyrardowskim… - Radio Sochaczew\nDuże pieniądze od Mazowsza na inwestycje w subregionie…\nPodczas ostatniej sesji sejmiku radni województwa podjęli decyzję o dofinansowaniu kolejnych 82 inwestycji ważnych dla rozwoju regionu w tym 3 z naszego powiatu. Duże pieniądze, prawie dwa miliony złotych powędrują do trzech gmin z powiatu sochaczewskiego, gminy Brochów, Rybno i Nowa Sucha. Projekty zostaną zrealizowane w ramach Instrumentu wsparcia zadań ważnych dla równomiernego rozwoju województwa mazowieckiego.\nNa realizację instrumentu samorząd Mazowsza przeznaczył w tym roku rekordowe 151 mln zł, w tym ponad 98 mln zł to pieniądze, które wspomogą nowe projekty samorządów. Reszta kwoty zostanie przeznaczona na kontynuację już rozpoczętych przedsięwzięć. Jak zaznacza marszałek Adam Struzik samorząd województwa mazowieckiego od lat prowadzi politykę opartą na zasadach subsydiarności, pomocniczości i zrównoważonego rozwoju.\nJak zaznacza marszałek Adam Struzik, program znakomicie wpisuje się w prowadzoną przez samorząd województwa mazowieckiego politykę opartą na zasadach subsydiarności, pomocniczości i zrównoważonego rozwoju. – Chcemy w ten sposób pomóc samorządom w realizacji inwestycji, których same, z uwagi na swoje możliwości finansowe, nie byłyby w stanie sfinalizować. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że budowa infrastruktury drogowej, szkół, przedszkoli czy obiektów sportowych to projekty bardzo potrzebne i oczekiwane przez mieszkańców, ale niestety są bardzo kosztowne. Żeby powstały, nie wystarczą dobre chęci. Potrzebne są pieniądze, a budżety miast, gmin czy powiatów nie są z gumy. Dlatego pomagamy.\nW tym roku radni województwa do realizacji wytypowali kolejne 82 projekty, z których 5 dotyczy subregionu żyrardowskiego.\nTo jedna z tych inicjatyw samorządu Mazowsza, która wychodzi naprzeciw potrzebom samorządów lokalnych, podkreśla wiceprzewodniczący sejmiku województwa Mirosław Adam Orliński: – Dla wielu gmin nasze wsparcie w ramach tego instrumentu to jedyna szansa na domknięcie budżetu i realizację inwestycji, które bez pomocy z zewnątrz nie mogłyby powstać.\nNa realizację Instrumentu wsparcia zadań ważnych dla równomiernego rozwoju województwa mazowieckiego samorząd Mazowsza przeznaczy w tym roku rekordowe 151 mln zł, w tym ponad 98 mln zł to pieniądze, które wspomogą nowe projekty samorządów. Reszta kwoty zostanie przeznaczona na kontynuację już rozpoczętych przedsięwzięć. W subregionie żyrardowskim wsparcie samorządu Mazowsza w ramach Instrumentu wsparcia zadań ważnych dla równomiernego rozwoju województwa mazowieckiego otrzymało 5 inwestycji na kwotę ponad 6,5 mln zł:


Kaczor Krzysztof Rzeczoznawca Majątkowy, Łąka - Pszczyna, branża: Nieruchomości, Rzeczoznawcy - Katalog Firm, Baza Firm\nJesteś tutaj: Strona główna » Nieruchomości » Kaczor Krzysztof Rzeczoznawca Majątkowy\nKaczor Krzysztof Rzeczoznawca Majątkowy\nBiuro Rzeczoznawcy Majątkowego z siedzibą w Łące k/Pszczyny przy ul. Juliana Przybosia 19 świadczy usługi od 2012 roku, w zakresie: wycena nieruchomości, analiza rynku, doradztwo majątkowe.\nW naszej ofercie jest m.in.: wycena lokali - w tym lokali mieszkalnych i użytkowych, wycena domów oraz domów w budowie, wycena działek budowlanych, gruntów rolnych, lasów, wycena nieruchomości komercyjnych, wycena przedsiębiorstw, wycena służebności przesyłu, wynagrodzenie i odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.\nPosiadam bogate doświadczenie w wycenie służebności przesyłu. W sprawie referencji prosimy o kontakt telefoniczny.\nWłaścicielem firmy jest Krzysztof Kaczor - Niezależny Licencjonowany Rzeczoznawca Majątkowy posiadający uprawnienia zawodowe 5195 nadane przez Ministra Infrastruktury. Członek Śląskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych.\nDziałam na terenie: Pszczyny, Bielska-Białej, Żor.\nKlientom i Partnerom gwarantuje poufność, profesjonalną i rzetelną obsługę oraz satysfakcję ze współpracy.\nJuliana Przybosia 19\n43-241 Łąka - Pszczyna\nEdytuj dane firmy (nr ID: 76896).\nadres: 16-400 suwałki, ul. Utrata 2 c lok. 24\nSuwalskie Biuro nieruchomości proponuje profesjonalną obsługę w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Firma działa od 2002 roku, dzięki czemu posiadamy duże doświadczenie, którym chętnie służymy naszym klientom. Oferujemy obsługę wszystkich typów transakcji – sprzedaż, kupno, wynajem. Poprowadzimy Państwa przez cały proces sprzedaży, zakupu lub wynajmu nieruchomości – od pierwszego kontaktu z naszym pracownikiem do finalizacji transakcji – podpisania. ...\nRevelio biuro i agencja nieruchomości\nadres: 40-083 Katowice, Zabrska 14 lok. 18\nSzukasz skutecznego biura nieruchomości które sprzeda Twoją nieruchomość szybko i w najlepszej cenie? Zajrzyj do nas! Agencja nieruchomości Revelio każdego dnia pomaga swoim klientom szybko i skutecznie sprzedać i kupić nieruchomości. Od mieszkań i domów po lokale i obiekty komercyjne. Ochoczo zapraszamy do kontaktu z Naszym biurem nieruchomości Revelio.


Kilka ogólnych porad o wizycie u stomatologa czyli Gabinet stomatologiczny Ruda Śląska ytana przeze mnie moja dentystka o to, co ją pchnęło do tego, by zająć się właśnie tą dziedziną — odpowiedziała, że takie właśnie było jej marzenie. Całe szczęście, że są jeszcze na świecie tacy ludzi\nKilka porad dla pacjentów - stomatologiaKilka porad dla pacjentów stomatologicznychW gabinecie stomatologicznymJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawCo robić gdy boli ząbBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyBól zęba? Przeczytaj to!Kilka porad dla pacjentów stomatologicznychWizyta u stomatologa - nie ma się czego baćLeczenie zębów - temat rzekaOgólnie o stomatologii - coś o implantachLeczenie zębów - temat rzekaDobry stomatolog w ZabrzuIdziemy do stomatologa - co warto wiedziećStomatologia - porady i kwestia implantologiiKilka porad - o wizycie u stomatologaOgólnie o stomatologii i implantachDentysta zabrzeNie ma powodów do niepokoju - nie bój się stomatologaGdy ubytek w zębie jest już zbyt duży Gdzie do dentysty w Zabrzu?Postaw na nowoczesny gabinet stomatologicznyZdrowe zęby. Kilka poradKilka ogólnych porad o wizycie u stomatologaStomatologia - porady i kwestia implantologiiPoradnik pacjenta - wizyta u dentystyWcale nie tak krótko o dentystach


Saperzy na rondzie - Stargard Portal Informacyjny - Stargard, okolice - wiadomości, aktualności, informacje, sport, kultura, rozrywka, dziennik,\nRadni Rady Miejskiej jednogłośnie zdecydowali, że rondo w ciągu ul. Szczecińskiej będzie nosiło nazwę Saperów Stargardzkich.\nTo uhonorowanie dotychczasowych zasług 2. batalionu stacjonującego w naszym mieście od 50 lat, a także docenienie wkładu żołnierzy w życie Stargardu. Również współcześnie saperzy aktywnie uczestniczą w wielu miejskich wydarzeniach.\nImię Saperów Stargardzkich otrzyma rondo w ciągu ul. Szczecińskiej – tuż przy restauracji McDonald’s. To miejsce, przez które licznie przejeżdżają zarówno stargardzianie, jak i osoby odwiedzające Stargard. Nadanie nazwy odnosi się do ważnego rozdziału w historii miasta. Po zakończeniu II wojny światowej saperzy ryzykowali życie, rozminowując okoliczne tereny. Przez lata stacjonowania w Stargardzie wielokrotnie angażowali się też w działania edukacyjne, uczestniczyli i nadal uczestniczą w różnych wydarzeniach, a także udzielają się charytatywnie.\n2. Stargardzki Batalion Saperów należy współcześnie do 12. Dywizji Zmechanizowanej. Tak zwane wojska inżynieryjne działają również w czasie pokoju. Wspierają ludność cywilną m.in. podczas klęsk żywiołowych. W stargardzkim batalionie funkcjonuje też patrol rozminowania, który jako jedyny aktualnie prowadzi działalność bojową. Jego członkowie zajmują się zabezpieczaniem, a później likwidacją niewypałów i niewybuchów.


Śladami Dedala – edycja druga | Towarzystwo Przyjaciół Ucznia "Horyzont"\nŚladami Dedala – edycja druga\nOd 1 kwietnia do 31 grudnia 2013 r. Towarzystwo Przyjaciół Ucznia „HORYZONT” działające przy Gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego w Sierakowicach realizowało projekt edukacyjny pt. „Śladami Dedala – edycja druga”, który był współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.\nInicjatywa była skierowana do młodzieży gimnazjalnej i miała na celu ukazanie atrakcyjnych i alternatywnych form zdobywania wiedzy oraz możliwości świadomego wyboru dalszej ścieżki edukacyjnej. W projekcie wzięło udział 12 dziewcząt i 8 chłopców, którzy mieli okazję poznać różne rodzaje zawodów występujących w lotnictwie, możliwości rozwoju kariery zawodowej i ludzi, którzy osiągnęli w tej branży sukces.\nUczestnicy mieli szereg zajęć z instruktorami partnera projektu, jakim był Aeroklub Słupski. Były to zajęcia teoretyczne, jak i praktyczne, w tym loty zapoznawcze na samolocie szkoleniowym Cessna C150. W dalszej kolejności uczestnicy odwiedzili dwa z największych lotnisk w kraju – Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy i Kraków-Balice im. Jana Pawła II, gdzie mieli okazję poznać jego pracę i funkcjonowanie; jednostkę wojskową Marynarki Wojennej w Siemirowicach i inne miejsca związane z lotnictwem. Na zajęciach z młodzieżą gościli eksperci z różnych szkół i instytucji lotniczych, m. in. z PWSZ w Chełmie, z Technikum 9 Lotniczego w Warszawie, z PWSO z Dęblina i innych. Sporą część zajęć stanowiły przygotowania teoretyczne do zajęć na symulatorze lotu – podstawy fizyki i mechaniki lotu i inne. Ćwiczenia symulatorowe pozwalały szybko sprawdzić, na ile wiedza teoretyczne była dobrze przyswojona, bo braki w wyszkoleniu bardzo szybko wychodziły na jaw. Tutaj praktycznie szkolna metoda oceniania nie była potrzebna, bo każdy z uczestników zauważał swoje błędy sam.\nGłówny cel projektu został osiągnięty – każdy z uczestników projektu ma dzisiaj większą wiedzę na temat możliwości rozwoju i technik zdobywania wiedzy. Nie chodzi przecież o to, żeby każdy został pilotem, ale żeby bardziej świadomie wybrał dalszą ścieżkę edukacyjną, żeby jego praca w przyszłości dała mu dużo satysfakcji i zapewniła atrakcyjne zarobki. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych Czytelników do odwiedzenia strony internetowej www.gimnazjalnysymulator.pl, na której można znaleźć relacje wraz ze zdjęciami z wszystkich działań realizowanych w ramach projektu.\nTen wpis został opublikowany w Aktualności, Projekty dnia 27 grudnia 2013 , przez Tomasz Ziemann.\n← Śladami naszych ojców Gminne zadanie publiczne na rok 2014 →


> Arginina i Cytrulina>Propharm Pro Arginina 300g\nIndeks: PROPHARM PRO ARGININ\nPRO ARGININA to w 100% czysta L-arginina w postaci proszku. Produkt stanowi uzupełnienie diety osób dorosłych wykonujących ćwiczenia fizyczne o dużej intensywności.\nSposób użycia oraz zalecana porcja do spożycia w ciągu dnia: Rozpuścić jedną miarkę proszku (5g) z wodą lub sokiem. Spożywać 1 raz dziennie najlepiej z suplementem diety Propure creatine na 20 minut przed planowanym wysiłkiem fizycznym. Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia.\n1 miarka 5 g\n<1--\t--> 86,00 zł Oczekiwanie na dostawę\nNOW FOODS L-Arginina 250 kap.\n<1--\t--> 20,00 zł Oczekiwanie na dostawę


Śmieciowa żywność może zniszczyć zmysł węchu | zmianynaziemi.pl\nautor: admin ( 2019-03-19 16:02 )\nJuż od długiego czasu wiadomo, że żywność śmieciowa jest bardzo niezdrowa. Naukowcy już dawno odkryli, że spożywanie takiej żywności może uszkodzić lub nawet zniszczyć zmysł węchu człowieka.\noj tam oj tam, przecież\nautor: baca ( 2019-03-20 14:25 )\noj tam oj tam, przecież wystarczy klamerka na nos i już bez ryzyka można zamawiać kubeł kurczaków z kajefsif...\njak kubeł ma szczelną pokrywkę to smród nie zwali z nóg, a jak się jest sprytnym i odbezpieczy a potem to zje w otwartych drzwiach to prawie wcale nie czuć amoniaku...\nTen kto ma dużo cynku w\nautor: Robaczkowa ( 2019-03-20 12:53 )\nTen kto ma dużo cynku w organiźmie ten ma dobry węch. Widocznie w śmieciowym jedzeniu jest go mało.\nA tu wklejam link do arta o najlepszych źródłach cynku. W śmieciowym jedzeniu jest kiepsko z tymi produktami.\nBrak cynku upośledza nie tylko smak ale i węch. Podanie chorym cynku po operacjach przyśpiesza bardzo mocno gojenie się ran. Często uzupełnienie cynku wspaniale leczy wypryski skórne, trądzik itp. U ludzi starszych brak cynku jest bardzo częsty.\nDlaczego wśród źródeł cynku\nautor: Medium (anonim) ( 2019-03-20 14:02 )\nDlaczego wśród źródeł cynku nie wymieniono pestek słonecznika?\nW tej bułce na zdjęciu to\nautor: Laura ( 2019-03-20 11:38 )\nW tej bułce na zdjęciu to jedynie sałata i pomidor, jako mniejsze zło, nadają się do jedzenia i to w sezonie, kiedy oprócz chemii warzywa zawierają trochę słońca. Ser żółty to zastygła ropa, bo ostatnio zwiększono dopuszczalną ilość ropy w mleku. Tym biednym, torturowanym przez pazernego człowieka krowom ropieją wymiona i to ta ropa jest w mleku, a potem w serach. O kotecie w tej bułce to już nawet mi się nie chce pisać. Utrata węchu pewnie nie dotyka każdego, kto zjada ten syf, ale na pewno stopniowo wykańcza wątrobę, a więc całościowo rujnuje zdrowie.\nLaura, ja bym w ogóle nie\nautor: Medium (anonim) ( 2019-03-20 11:47 )\nLaura, ja bym w ogóle nie łączyła żółtego sera z mięsem, tak jak i sałaty z pomidorem. To strasznie prymitywny zestaw, w dodatku te ichnie bułki też całkiem do tego nie pasują, bardziej pasowałaby zwykła kajzerka.\nZ serem żółtym mnie osobiście najlepiej komponuje się zielony ogórek.\nMedium, ser żółty i mięso w\nautor: Laura ( 2019-03-20 12:16 )\nMedium, ser żółty i mięso w ogóle z niczym mi się nie komponują ))) Jedzenie mięsa uważam za brak instynktu zamozachowawczego. Pomijam aspekt humanitarny, bo każdy ma inną wrażliwość na cierpienie innych istot. Pomijam też aspekt energetyczny, bo nieświadomy człowiek zawsze to wykpi, nie mając pojęcia, jakie energie dostarcza samemu sobie jedząc mięso. Ktoś to celowo narzucił człowiekowi, żeby pozbawić go możliwości wglądu i żeby wykorzystywać człowieka karmiąc go energiami agresji, nienawiści i cierpienia, które są w mięsie zabijanego zwierzęcia. Więc pomijam te dwa aspekty. Ale aspekt zdrowotny powinien przemówić do każdego, a jednak nie przemawia.\nMięsa również nie jem, a po\nautor: Medium (anonim) ( 2019-03-20 12:41 )\nMięsa również nie jem, a po ser żółty (topiony) jednak sięgam, szczególnie w zimne miesiące. Wystarczy odrobina, bo jest bardzo ciężkostrastrawny.\nAle jeśli już ktoś mięso je, to łączenie go z serem to wyższy stopień absurdu.\nDoga Lauro, od "urodzenia"\nautor: Kangur. ( 2019-03-20 12:31 )\nDoga Lauro, od "urodzenia" jem mięsko i moje energie są jak najbardziej pozytywne, bez agresji, nienawidzi i cierpienia, (chyba że mi ktoś za skórę zalezie) ...aspekt mojej zdrowotności również jest pozytywny, bo od ponad 2 dekad na nic(poza katarem) nie choruję, pomimo że codziennie zjadam, jak nie kawałek świnki, to kawałek kurczaczka...czasami też kawałeczek króliczka uszczknę lub gołąbka, popijając to wszystko moim ulubionym dębowym\nKangurku, jesteś wolnym\nautor: Laura ( 2019-03-20 13:38 )\nKangurku, jesteś wolnym kangurkiem ))) Wolność wyboru przede wszystkim !!!\nNałukofce jak zwykle nie\nautor: keri ( 2019-03-19 19:37 )\nNałukofce jak zwykle nie wiedzieli co i jak badali, i wyciągnęli wnioski takie, jakie napisał im sponsor grantów.\nMożliwe, że śmieciowa żywność niszczy węch, jednak z przedstawionego badania naukofców w ogóle nie można wyciągnąć takiego wniosku.\nŻywność z wysoką zawartością tłuszczu nie jest żywnością śmieciową.\nGdyby tym tłuszczem był olej palmowy (utwardzony czyli syf, wielokrotnie tańszy od innych tłuszczy) używany przez wszystkie budki z bułami i frytkami, cukiernie itp. to owszem, żywność z takim śmieciem niszczyłaby zdrowie.\nOlej palmowy jest silnym czynnikiem rakotwórczym, gdyż zawarte w nim kwasy tłuszczowe stopniowo sklejają komórki krwi, a tym samym przyczyniają się do rozwoju nowotworów rozmaitych narządów. Spożywanie tego oleju może wywołać atak serca, impotencję i bezpłodność.\nNaukowcy udowodnili (nie te nałukofce z arta), że olej palmowy dodawany do mleka czy jedzenia dla dzieci pogarsza mineralizację ich kości, powoduje wzdęcia, odbijanie oraz pojawienie się kolki. 1/4 nutelli to olej palmowy.\nIlość odsłon: 75,617