Zniekształcenia wnoszone przez transformator głośnikowy - Strona 2 - www.forum-trioda.pl\nPost autor: Vic384 » ndz, 28 stycznia 2018, 18:13\nWyniknie wszystko. W takim ukladzie jak opisalem, tranzystor zachowa sie jak EL84 o bardzo duzym nachyleniu, tak jak 6HB6, czyli ponad 20mA/V. Do normalnej pracy nie bedzie potrzebowal dodatkowego stopnia.\nPost autor: Romekd » ndz, 28 stycznia 2018, 21:59\nczw, 25 stycznia 2018, 15:17\nPrzetestowanie samego transformatora (szczególnie tak prymitywnego jak TG2,5...) pod kątem wprowadzanych zniekształceń nieliniowych (histereza) nie powinno być aż tak trudnym zadaniem. Transformator można podłączyć uzwojeniem wtórnym (przez odpowiednio dobrany rezystor) do wyjścia wzmacniacza półprzewodnikowego o bardzo małych zniekształceniach, a uzwojenie pierwotne obciążyć dzielnikiem rezystorowym (też właściwie dobranym), którego wyjście można podłączyć do miernika zniekształceń lub do wejścia karty pomiarowej. Można w tym celu wykonać również specjalny wzmacniacz z regulacją składowej stałej na wyjściu, który pozwoliłby zbadać parametry transformatora głośnikowego z podmagnesowanym rdzeniem - symulacja prądu spoczynkowego, ale odpowiednio większego, gdyż przepuszczanego przez uzwojenie wtórne transformatora głośnikowego.\nTaki pomiar pozwoliłby zbadać poziom zniekształceń nieliniowych dla dowolnej częstotliwości, wprowadzanych przez sam transformator. Przy odpowiednio zaprojektowanym stanowisku pomiarowym i odrobinie pomysłowości, dałoby się zbadać dosłownie każdy parametr dowolnego transformatora głośnikowego niewielkiej mocy... Każdy transformator wprowadza identyczne zniekształcenia, niezależnie od "kierunku" działania...\nPost autor: Tomek Janiszewski » pn, 29 stycznia 2018, 10:21\nKtóryś z Kolegów, wspominał kiedyś, że efekt lampowy, to głównie histereza transformatorów głośnikowych\nOIDP nie tak-to było.\nGustaw przytaczał artykuł jakiegoś ruskiego chłopka-roztropka który aż labiedził nad zjawiskami histerezowymi w transformatorze układu PP i dziwił się że "w ogóle daje się tego słuchać". Receptą na te straszliwe jakoby zniekształcenia miało być... użycie dwóch niezależnych transformatorów w anodzie każdej z lamp końcowych, tak aby każdy z nich był podmagnesowany składową stałą prądu anodowego. Nic to że takie rozwiązanie wymusza pracę w klasie A, zaś każdy z transformatorów musi mieć szczelinę niemagnetyczną w rdzeniu ze wszystkimi tego negatywnymi konsekwencjami, identycznie jak to jest w układach SE.\nPrzypomnę ponadto że w dawnych czasach transformatory w stopniach końcowych były praktycznie nieodzowne, z racji braku tranzystorów komplementarnych (choćby wśród produkowanych w Tewie TeGes-TeGes). I jakoś nikt nie zachwycał się wtedy efektem lampowym "Stentorów" czy innych "Lektorów". Nie twórzmy na Triodzie audiofilskich legend!\nPost autor: Romekd » ndz, 11 lutego 2018, 17:46\nwt, 7 listopada 2017, 23:42\npn, 29 stycznia 2018, 10:21\nSam zastanawiałem się kiedyś, jak duży może być poziom nieliniowych zniekształceń, wprowadzanych przez transformator głośnikowy wskutek występowania w jego rdzeniu histerezy magnetycznej. Teoretycznie największe zniekształcenia powinny powstawać na najniższych częstotliwościach pasama akustycznego i powinny występować najmocniej dla rdzenie niemagnesowanego wstępnie prądem stałym (spoczynkowym), płynącym przez uzwojenie pierwotne. Największym problemem mogłoby być sprawdzenie transformatora głośnikowego, przeznaczonego do przeciwsobnego układu z pentodami, gdyż w takich wzmacniaczach transformator sterowany przez anody lamp, których oporność wewnętrzna jest bardzo wysoka, a akceptowalne parametry wzmacniacza uzyskuje się dopiero po zamknięciu pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego, która ostatecznie ratuje sytuację, obniżając rezystancję wyjściową i minimalizując wprowadzane przez wzmacniacz zniekształcenia. Jednak mnie interesowały parametry samego transformatora, czyli zniekształcenia i pasmo bez uwzględniania wpływu pozostałych podzespołów wzmacniacza i bez działania pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego, więc zbadałem łatwiejszy przypadek, czyli najprostszy transformator do wzmacniacza SE z triodą 6S33S, kupiony kiedyś od pana Ogonowskiego. Wg zapewnień producenta transformator od strony uzwojenia pierwotnego obciąża obwód anodowy lampy impedancją 600 Ω, po obciążeniu uzwojenia wtórnego głośnikiem o impedancji 4 Ω lub 8 Ω (są oddzielne wyprowadzenia na uzwojeniu wtórnym dla obu wartości). By zapewnić zalecane warunki obciążenia transformatora zmontowałem układ testowy jak na schemacie poniżej.\nPodłączając do układu napięcie stałe 0...350 V mogłem wymusić przepływ prądu przez uzwojenie pierwotne (od 0 mA do ponad 500 mA), jak to ma miejsce w typowym wzmacniaczu SE z triodą. Byłem przekonany, że przy braku składowej stałej prądu w uzwojeniu (pętla histerezy przy przechodzeniu strumienia przez zero jest najszersza) zniekształcenia od histerezy magnetycznej będą większe, ale nie wiedziałem jak bardzo. Dopiero przeprowadzone doświadczenie pozwoliło mi poznać rzeczywiste wartości dla tego konkretnego typu transformatora (jego zdjęcie poniżej).\nUkład testowy sterowałem z wyjścia wzmacniacza o mocy maksymalnej 150 W/4 Ω, podłączonego do wyjścia z sygnałem testowym w karcie pomiarowej. Wyjście transformatora obciążonego impedancję 600 Ω podłączyłem natomiast przez kondensator (separacja składowej stałej) i dzielnik rezystorowy do wejścia karty pomiarowej. Tak więc w układzie znajdowały się tylko liniowe elementy, a za powstające zniekształcenia mógł odpowiadać jedynie transformator głośnikowy. Przy braku prądu podmagnesowującego rdzeń dla częstotliwości 30 Hz i przy mocy odbieranej z transformatora 7,5 W otrzymałem takie oto wyniki\nPo zwiększeniu prądu płynącego przez uzwojenie do 200 mA, zniekształcenia uległy znacznej redukcji i przedstawiały się jak w załączniku poniżej.\nZwiększenie prądu do wartości 500 mA podniosło poziomy zniekształceń, ale i tak były one niższe niż przy braku prądu.\nCo Koledzy sądzicie o tych wynikach eksperymentów?\nPost autor: Marek7HBV » ndz, 11 lutego 2018, 18:13\nWitam.Ten eksperyment udowodnił że transformator może być dużym żródłem zniekształceń,ale niekoniecznie największym.Na krańcu pasma 1 procent to jeszcze nie tak dawno dla tranzystorowego HI-FI było barierą,a dla lampiaka na triodzie to chyba jest nieistotne-CZYLI NIE BÓJMY SIĘ TRANSFORMATORÓW. z poważaniem M.\nPost autor: Romekd » ndz, 11 lutego 2018, 20:14\nMasz rację Marku. Przy normalnym słuchaniu muzyki zniekształcenia leżące w zakresie tonów niskich mogą być w większości przypadków niedostrzegalne, szczególnie przez mało wymagającego i mającego przeciętny sprzęt i słuch odbiorcy. Jednak nie możemy wykluczyć, że osoby o dużym osłuchaniu z muzyką, posiadające doskonałej jakości sprzęt mogą odbierać sporą różnicę. W moich testach przy dalszym zmniejszaniu częstotliwości wartości wnoszonych przez transformator zniekształceń szybko rosły, przy czym były wysokie również dla mniejszych mocy przenoszonych przez transformator (już przy napięciu 1 V dla częstotliwości 20 Hz były spore). Ze wzrostem częstotliwości bardzo szybko spadały. Np. przy 100 Hz i mocy wyjściowej 7,5 W, bez składowej stałej prądu w uzwojeniu przedstawiały się jak w załączniku poniżej.\nPrzy prądzie spoczynkowym 250 mA ich poziomy też spadały (spadek jest niemal dziesięciokrotny), co widać na kolejnym wykresie.\nPrzy częstotliwości 1 kHz wpływ rdzenia i jego histerezy staje się bardzo mało znaczący. Poniżej wykres dla 1 kHz (ta sama moc wyjściowa i zerowy prąd spoczynkowy):\nPrzy tej częstotliwości podmagnesowanie rdzenia składową stałą prądu (250 mA) nie zmniejsza już poziomu zniekształceń, a nawet go minimalnie podnosi, co widać w załączniku pod spodem:\nSprawdziłem zniekształcenia wnoszone przez sam generator mocy i były one znacznie niższe niż w sygnale wyjściowym z transformatora:\nPasmo przenoszenia transformatora nie zależało od tego czy przez uzwojenie płynie prąd spoczynkowy, czy też jego wartość jest zerowa:\nNa wykresie widać ładny rezonans...\nPost autor: Locutus » ndz, 11 lutego 2018, 21:38\nJesli chodzi o pasmo, to transformator nie jest najwyższych lotów (rezonans tuż powyżej pasma akustycznego to chyba standard w transformatorach LO, w niektórych zdarza się jeszcze w górnej części pasma ). Na odczepie 4omy powinno byc trochę lepiej.\nOsobiście sądziłem, że zniekształcenia będą zdecydowanie wyższe....\nO ile układ nadal 'na warsztacie' to mnie bardzo interesuje pomiar zniekształceń przy mocach używanych przy 'normalnym' słuchaniu (0.1 - 1W)...\nPost autor: faktus » pn, 12 lutego 2018, 08:55\nWitam. Kolego Romku ja również przyłączam się do podziękowań za te badanie. Mam jednak do Ciebie prośbę tak jak Kolega Locutus w związku z tym eksperymentem. Czy zechciałbyś sprawdzić jak zmieniają się te zniekształcenia po przekroczeniu dopuszczalnego prądu powodującego nasycenie rdzenia transformatora, powiedzmy o 10-20%, co może się zdarzyć w pracującym wzmacniaczu przy przesterowaniu, lub przy złym doborze punktu pracy lampy. Pytam bo swoją wiedzę czerpie z literatury, gdzie jednak nie natrafiłem na to jak wykonano badania tego zjawiska poprzestając na podaniu suchych faktów. Pozdrawiam.\nPost autor: Romekd » pn, 12 lutego 2018, 11:39\nDziękuję za zainteresowanie wynikami moich eksperymentów Do dalszych badań najlepszy byłby mały transformator głośnikowy z tamtej epoki, coś bardzo typowego i wtedy popularnego, jakiś TG5... Niestety znajomi "oskubali mnie" ze wszystkich starych transformatorów głośnikowych, a obecnie przeze mnie posiadane (kilka lat temu wyprodukowane) transformatory były od czasu mojego zakupu kilkakrotnie przez producenta modyfikowane, więc nie można uznać ich za typowe... Gdy coś starszego, z epoki lampowej wpadnie mi w ręce, wykonam odpowiednie pomiary i zamieszczę je na naszym Forum.\nPost autor: faktus » pn, 12 lutego 2018, 12:27\nWitam. Ja nie posiadam transformatora TG5, ale posiadam inny zagraniczny transformator który współpracował z lampą EL84. Z krajowych transformatorów rodzimej produkcji posiadam zapewne TG2,5 jak sądzę po gabarytach, bo oznaczeń nie można odczytać, więc jeśli była by taka potrzeba to bardzo chętnie służę. Pozdrawiam.\nPost autor: Marek7HBV » pn, 12 lutego 2018, 14:18\nTak dla miłośników retrotechniki lampowej audio http://www.sowter.co.uk/pdf/GAVS.pdf przykład złożoności problemu transformatora wyjściowego, a jednocześnie przestroga by nie liczyć na niebywały sukces przewijając trafo sieciowe z Bambino na super HI-FI. Ciekawe czy blachy w naszych starych transformatorach spełniają minimalne kryteria, a może wsio rawno aby sztuka? Propozycja Kolegów, aby sprawdzić możliwości w/w jest słuszna i bardzo ją popieram. Z poważaniem M.\nPost autor: Tomek Janiszewski » pn, 12 lutego 2018, 15:53\nPonieważ niezależnie od powyższych wyników pomiarów trudno uznać że dwa transformatory SE (ze szczeliną) będą właściwszym elementem dla wzmacniacza PP od normalnie w tym miejscu stosowanego transformatora symetrycznego (bez szczeliny) - pojawia się pytanie czy w tym ostatnim można by w jakiś sposób zniekształcenia histerezowe wyeliminować. Poza próbą podmagnesowania rdzenia za pośrednictwem specjalnego uzwojenia (co rodziłoby te same problemy jak próba wyeliminowania składowej stałej a tym samym i potrzeby stosowania szczeliny w transformatorze SE) nasuwa się myśl o doprowadzeniu do rdzenia składowej w.cz, swego rodzaju "prądu podkładu" jaki jest stosowany w magnetofonach podczas nagrywania. Doprowadzałoby się go do jednego z uzwojeń przez kondensatory o niewielkiej pojemności, stanowiące bardzo dużą reaktancję dla sygnału użytecznego. Być może dałoby się zmusić samą końcówkę mocy do generowania przebiegu w.cz. o stabilnej, niewielkiej amplitudzie. A jednak chyba nikt nie stosował ani podmagnesowania, ani "prądu podkładu" dotąd nie stosował. Może miękka stal czy permalloy jest nieporównywalna do gamma-tlenku żelaza (III), tlenku chromu (IV) lub innych magnetycznie twardych materiałów używanych w taśmach magnetofonowych?\nPost autor: Marek7HBV » pn, 12 lutego 2018, 16:55\nTomek Janiszewski pisze: Może miękka stal czy permalloy jest nieporównywalna do gamma-tlenku żelaza (III), tlenku chromu (IV) lub innych magnetycznie twardych materiałów używanych w taśmach magnetofonowych?\nTrwałość zapisu oraz poziom sygnału wymaga jak najszerszej histerezy, więc materiały na transformatory i taśmy wzajemnie się wykluczają. Natomiast prąd podkładu zdarza się dość często początkującym konstruktorom i może by ich poprosić o obserwację skutków, ha, ha. M.\nPost autor: Tomek Janiszewski » pn, 12 lutego 2018, 17:31\npn, 12 lutego 2018, 16:55\nNatomiast prąd podkładu zdarza się dość często początkującym konstruktorom i może by ich poprosić o obserwację skutków,ha,ha. M.\nTaaa, szczególnie gdy miało się pecha natrafić za pierwszym podejściem na schemat pozbawiony obwodu Zobla a nawet samego tylko kondensatora bocznikującego uzwojenie pierwotne transformatora głośnikowego (inspirowany jakimś gitarowcem) i potem zdziwienie że toto się wzbudza ale już przy amplitudzie takiej jaką tylko lampa wydoli\nPost autor: Romekd » wt, 13 lutego 2018, 21:59\npn, 12 lutego 2018, 12:27\nJa nie posiadam transformatora TG5, ale posiadam inny zagraniczny transformator który współpracował z lampą EL84. Z krajowych transformatorów rodzimej produkcji posiadam zapewne TG2,5 jak sądzę po gabarytach, bo oznaczeń nie można odczytać, więc jeśli była by taka potrzeba to bardzo chętnie służę.\nDziękuję za propozycję, ale nie chcę robić Koledze kłopotu. Byłem dzisiaj u Bogusia z naszego Forum i dostałem od Niego trzy stare polskie transformatory głośnikowe. Są to transformatory TG2-10-666, oraz transformator współpracujący z lampą EBL21 oraz ECL86, wymontowane z jakichś polskich odbiorników lampowych (niestety bez oznaczeń). W wolnej chwili wykonam odpowiednie pomiary (myślę, że gdzieś w okresie weekendu), a wyniki zamieszczę w tym wątku.


Grażyna - Pokoje Gościnne, Apartament - Łeba\nGRAŻYNA - Pokoje Gościnne\n84-360 Łeba, ul. Matejki 1\ntel. 59 866 23 45, 59 866 10 80, 662 453 432\nKontakt - Nr Deutschland\nBardzo dobra lokalizacja: 50m do głównej promenady spacerowej Łeby, około 250m do plaży, blisko do centrum, ale jednocześnie cicho i kameralnie. Obiekt usytuowany jest przy małej, bocznej uliczce, otoczony z każdej strony innymi posesjami i nie ma bezpośredniego kontaktu z ruchem ulicznym. Bezpieczniej dla dzieci, spokojniej dla dorosłych.\nGRAŻYNA oferuje Państwu komfortowe pokoje 2, 3, 4 i 5-osobowe z własnymi łazienkami. Każdy pokój wyposażony jest w telewizor, radio, czajnik z naczyniami. Dodatkowo na wyposażeniu są ręczniki, środki czystości, toaletowe itp. Część pokoi posiada balkony i suszarki do bielizny. Dla małych dzieci posiadamy łóżeczka dziecinne.\nPonadto nasi Goście mogą korzystać z ogólnodostępnego aneksu kuchennego, lodówki, mikrofalówki, żelazka itp.\nOferujemy również jeden apartament dla rodziny (max. 5 osób), o powierzchni ponad 65m kwadratowych (3 pokoje, kuchnia, łazienka - kompletnie wyposażone). Apartament spełnia funkcję samodzielnego, niezależnego mieszkania i zapewnia komfortowy pobyt. Cena od 350zł do 500zł w zależności od terminu i długości rezerwacji.\nNa ogrodzie plac zabaw dla dzieci, meble ogrodowe, grille. Tu można się zrelaksować z dala od gwaru ulicznego. Parkowanie bezpłatne, teren ogrodzony.\nCeny umowne: od 60 do 90zł zależne od rodzaju i wielkości pokoju oraz terminu i długości rezerwacji.\nPrzyjmujemy na pobyt wakacyjny turystów indywidualnych i rodziny. WILLA GRAŻYNA gości wczasowiczów w okresie letnim (od początku maja do końca września) oraz w okresie świąteczno-noworocznym i wielkanocnym. Ze swojej strony zapewniamy miłą obsługę, domową atmosferę, spokój wypoczynku.\nFotogaleria naszego obiektu (kliknij, by powiększyć):


Babeczkarnia - opowiadania : Bo tylko czarne oczy... (X)\nBo tylko czarne oczy... (X)\nZdaję sobie sprawę, że bohaterka jest złośliwa, nieobliczalna, szalona, pokręcona, zdolna do wszystkiego, nieracjonalna i takie tam, ale już na początku zapowiedziałam, że taka będzie. Oglądaliście kiedyś film "Hot Shots"? To właśnie taka moja pisana wersja :-) Czasami trzeba zaszaleć. Dlatego nie zawaham się przed opisaniem scen sprzecznych z prawami fizyki, więcej, w dupie mam racjonalizm i prawa fizyki! Będą więc latające koty, strzelające bez udziału ludzkiej ręki pistolety, lewitujące spodki i co tam jeszcze wpadnie mi do głowy ;-) Plus seks, ale na ten trzeba zaczekać, bo nie zaczynamy obiadu od deseru, nie u mnie i nie tym razem.\nZresztą, Javier gdyby był prawdziwym macho, to ukręciłby łeb nieposłusznej babie już w trzeciej części :D\nA na koniec najlepsze życzenia urodzinowe dla Natalii, nota bene imienniczki mojej córeczki!!! Zdrówka i morza, ba! oceanu miłości! Babeczka życzy :-)\nPS. Ikolac - są kokosy :-)))\nChoć dałam Javierowi słowo, że będę go unikać, to gdy nadeszła pora kolacji, znienacka pojawiłam się w jadalni. Oboje zamilkli na mój widok, przy czym w jednych oczach wyczytałam rozbawienie, a w drugich wyraźną niechęć.\n– Wolę nie wchodzić do kuchni – wyjaśniłam wdzięcznie zajmując miejsce przy stole.\n– Jak ty możesz tolerować takie zachowanie? – spytała zniesmaczona Clarisa.\n– Masz na myśli Puszka lądującego na twojej głowie? – Odważnie odwzajemniłam jej wściekłe i zniesmaczone spojrzenie.\n– Jesteś strasznie dziecinna – oświadczyła protekcjonalnie, a mnie z miejsca trafił szlag. Nie będzie mi tu jędza przebrzydła, wypominała wad charakteru.\n– Zależy w czym.\n– Seks – odparłam krótko, a Javier o mało nie udławił się kawałkiem mięsa. – A ty? Bo mam wrażenie, że podczas orgazmu najważniejsze jest dla ciebie, aby przypadkiem makijaż się nie rozmazał, albo fryzura się nie zepsuła. Ja na przykład takie zachowanie nazywam dziecinnym.\n– Skąd możesz wiedzieć jaka jestem w TYCH sprawach? – odcięła się rozzłoszczona.\n– Rzucił cię. To wystarczająca rekomendacja.\n– Nie rzucił! – Clarisa mocno poczerwieniała. – Zdecydowaliśmy że potrzeba nam małej przerwy. Prawda kochanie?\n– No – odparł z ociąganiem. Jakoś mało wiarygodnie to zabrzmiało.\n– Bzdura. Spławił cię, bo nie widział innego wyjścia, aby pozbyć się takiej harpii.\n– Julia! – Javier walnął pięścią w stół, starając się przywołać mnie do porządku. – Obiecałaś!\n– Że będę grzeczna? Wiem. Ale wobec ciebie, a nie wobec niej. Poza tym jak w obecnej chwili wygląda sprawa Izuni?\n– Kogo? – Biedak nerwowo przełknął ślinę\n– Kogo? – Clarisa nadstawiła uszu.\n– Jego Belli, z którą miał zamiar się zaręczyć, bo miłość spadła na niego znienacka, niczym grom z jasnego nieba – powiedziałam złośliwie. – Zapomniałeś już?\nZdaje się, że podłożyłam Javierowi może nie dużą świnię, ale przynajmniej małego prosiaczka. Spurpurowiał, a wzrok mu się zrobił taki dziwnie rozbiegany.\n– Jakiej Belli? Ja nic nie wiem! – Clarysa najwyraźniej nie przypuszczała, że ukochany usiłował załapać za ogon nie jedną czy dwie, ale i trzy sroki. Tak, bo siebie tez zaczęłam zaliczać do owego stadka.\n– No, no, no – pogroziłam figlarnie palcem. – Ty niedobry El Diablo! Nic nie wspomniałeś o rychłych zaręczynach i ślubie? Przecież to jest główny powód, dla którego znosisz moje towarzystwo.\n– Zamknij się! – warknął przez zaciśnięte zęby. Wyjątkowo posłuchałam. Za to Clarisa siedziała marszcząc piękne brwi z wyrazem niezadowolenia. Już wiedziałam o czym będą dyskutować, gdy tylko zniknę z pola widzenia. Przypomniało mi się pięć żon Javiera i posmutniałam. Widocznie zdobycie kobiety nie stanowiło dla niego problemu, dużo gorzej było z jej utrzymaniem. Nie, to nie tak. Najzwyczajniej w świecie po pewnym czasie był znudzony i zaczynał szukać kolejnej przygody.\n– Co tak zamilkłaś? – spytał podejrzliwie po kilku minutach absolutnej ciszy.\n– Rozmyślam – odparłam krótko.\n– Aż się boję spytać nad czym – mruknął. – Kochanie przejdziemy się plażą? Powiedzmy za jakąś godzinę? Musimy porozmawiać – zwrócił się do rozpromienionej z nagła Clarisy.\n– Oczywiście – zaszczebiotała, a mnie aż zatchnęło. To drań! Mnie nie zaproponował romantycznej przechadzki w blasku księżyca. No dobrze, akurat księżyc nie świecił, ale nie czepiajmy się szczegółów. Mściwie pomyślałam, że zepsuję im tę przechadzkę, choć jeszcze nie wiedziałam w jaki sposób. Javier chyba się tego spodziewał, bo nagle odsunął talerz i wstał.\n– Chodź – zwrócił się teraz do mnie.\nPochłonięta obmyślaniem plany zemsty, bez słowa, nieco zaintrygowana, podążyłam za nim, aż do zabudowań gospodarczych. I tam zostałam brutalnie wepchnięta do jakiegoś pomieszczenia, a następnie zamknięta.\n– Zwariowałeś?! – wrzasnęłam, szarpiąc drzwiami.\n– Jak wrócę ze spaceru, to cię uwolnię. Nie chcę żadnych niespodzianek.\n– Ty gnojku! Otwieraj, bo jak wyjdę, to ci nogi z dupy powyrywam!\n– Śmiem wątpić – odparł drwiąco. – Nie wydzieraj się. Posiedzisz tu z dwie, trzy godziny. Jest wygodny fotel, woda do picia i kilka książek. Ciesz się raczej, że nie zamykam cię na całą noc.\n– Już ja ci…\n– Przyjemności! – powiedział najwyraźniej z siebie zadowolony i sobie poszedł. Zapadła cisza. Za to ja stałam pod drzwiami sapiąc z wściekłości. Mijały minuty, a gdy odrobinę ochłonęłam, zaczęłam kombinować jakby się tu stąd wyrwać. Rozejrzałam się dookoła. Dwa okna, w nich kraty. Ozdobne co prawda, ale i tak nie dam rady ich wyłamać. Drzwi odpadały. Podkopu nie zrobię w godzinę, zresztą najpierw musiałbym wygryź dziurę w drewnianej podłodze. Niech to piorun strzeli! Musiał istnieć jakiś sposób. Zwłaszcza że był to składzik na narzędzia i takie tam, więc miałam spore możliwości.\nUsiadłam na fotelu, sięgnęłam po wodę i zadumałam się. Gapiłam się na solidne drzwi, potem na białą ścianę na tyłach budynku, a kiedy mój wzrok padł na potężny młot, szalejąc w duszy furia dała o sobie znać. Najpierw jednak podeszłam do okna i potwierdziłam swoje przypuszczenia. Gówno nie ściana! Może z pięć centymetrów grubości. Aż dziw, że się to wszystko trzymało kupy. Na dodatek budynek musiał być stary, bo tu i ówdzie, widać było odlatujący tynk i kruszejący materiał, z którego był zbudowany. Bez dalszego namysłu chwyciłam młot i rąbnęłam. Ciężki był jak piorun, ale dla mojej wściekłości nie istniały żadne przeszkody. No i jak powiada stare przysłowie, głupi ma szczęści. Niecałą godzinę później wyczołgałam się na zewnątrz, spocona, zmachana, ale i pełna satysfakcji. Głupek! Uwięzić mnie w budynku z „papierowymi” ścianami. Co on sobie wyobrażał? Że usiądę grzecznie i poczekam, aż mnie wypuści? Słabo mnie znał, oj słabo!\nOtarłam pot z czoła i zaczaiłam się w krzakach, przy zejściu na plażę. Zapadł już zmrok, ale w pobliżu domu świeciły się lampiony, więc bardzo dobrze widziałam jak Javier obejmując Clarisę schodzi z tarasu i skręcają w prawą stronę. Co więcej, od razu wpadłam na genialną myśl zepsucia tej „randki”. Musiałam tylko ich wyprzedzić, co nie było trudne, bo bardzo dobrze poznałam przez te kilka dni najbliższą okolicę. Ruszyłam biegiem ścieżką równoległą do brzegu morza i po niecałym kwadransie znalazłam się na miejscu. Tutaj plaża był wąska, tak wąska, że miejscami korony palm zanurzały swe liście w morzu. Jedna z nich była idealna, bo rosła krzywo, po skosie, a na szczycie miała bardzo dużo kokosów. Zatarłam dłonie. Wleź na takie drzewo nie było problemem, co innego, gdyby stała w pionie. Solidnie wyglądała, a ja nie ważyłam za wiele, powinnam się utrzymać. Wytknęłam jeszcze głowę, namierzając wroga. Byli niedaleko, o czym świadczył szmer ich głosów. Pośpiesznie zaczęłam się wspinać, aż w końcu dotarłam do czubka, w tym samym momencie, gdy oni znaleźli się pod palmą. W panice szarpnęłam jednym z owoców, a potem… Cóż. Kokos rąbnął w Clarisę, która dostała spazmów, a ja spadłam sekundę później i rąbnęłam w Javiera. Na szczęście on nie dostał spazmów, choć trzeba przyznać, że zaniemówił. Leżał na piasku, ja na nim cicho pojękując, a obok wrzeszcząca Clarisa. Przyznam, że niezupełnie tak miało to wyglądać.\n– Julia? – spytał w końcu słabym głosem. – Niemożliwe!\n– Zamknij się w końcu! – warknęłam rozzłoszczona w stronę tej idiotki. Posłuchała, wdzięcznie mdlejąc i padając na piasek tuż obok nas.\n– Wyrąbałam dziurę w ścianie.\n– Wyrąbałaś?! Dziurę?! Czym? I co tu robisz?\n– Młotkiem. A teraz rzucam w was kokosami. To znaczy chciałam rzucać – przyznałam szczerze. – Ale to drzewo jest mało stabilne i przez przypadek spadłam.\n– Słodki Jezu! – zajęczał przeciągle. Szkoda że było zbyt ciemno, abym widziała wyraz jego oczu, choć z pewnością malowało się nich prawdziwe przerażenie. – Jesteś gorsza niż siedem plag egipskich! Gorsza od moich pięciu żon razem i od najgroźniejszego tajfunu, który przeszedł na moją wyspą!\n– Już nie przesadzaj – powiedziałam kwaśno, siadając i otrzepując się z piasku.\n– Wierz mi, nie przesadzam.\n– Cucimy ją czy się całujemy? – zaproponowałam chytrze, a Javier ponownie zaniemówił. I nagle, zupełnie nieoczekiwanie wybuchnął śmiechem. Tarzał się po plaży, piejąc i kwicząc, jakby nagle dostał napadu niepohamowanej wesołości. Wsłuchiwałam się w to zdegustowana, z ponurą miną zastanawiając się, o co temu bydlakowi chodzi. Obok usłyszałam jęk. To Clarisa dochodziła do siebie.\n– Co mu się stało? – spytała słabo, siadając i poprawiając fryzurę.\n– Nie mam bladego pojęcia. I tym razem mówię prawdę.\n– Zachowuje się co najmniej dziwnie. Nigdy wcześniej takim go nie widziałam.\n– Słyszałaś – poprawiłam w roztargnieniu. – Ciemno jest.\n– No tak – też wyglądała na zamyśloną. – Czyżby to był koniec wielkiego El Diablo?\n– Jaki on tam wielki – mruknęłam. Javier powoli się uspokajał, choć nadal wydawał z siebie dziwne kwiki. Przynajmniej przestał się tarzać.\n– Drogie panie – zaczął wciąż chichocząc. – Idziemy do domu. Spać. Przynajmniej ja. Wy możecie sobie tu jeszcze posiedzieć…\nI dał nogę. Przysięgam, że po prostu od nas uciekł. Cóż miałyśmy począć? Też wstałyśmy z zamiarem powrotu, choć rozmowa nam się nie kleiła. W zasadzie to panowała między nami pełna urazy cisza. W końcu dotarłyśmy do domu, oschle życzyłyśmy sobie dobrej nocy i rozstałyśmy się.\nKiedy rankiem zjawiłam się w kuchni, okazało się, że Clarisa właśnie odlatuje. Trzeba przyznać, że humor od razu mi się poprawił, choć strwożona pokojówka przekazała, iż mam się stawić w gabinecie. Senior chce ze mną rozmawiać. Jak mus to mus, więc przełknąwszy ostatni kęs śniadania, bez pośpiechu podreptałam na taras. Dziś ocean przywitał mnie wzburzonymi, spienionymi falami, które z hukiem uderzały o brzeg. Wzięłam kilka głębokich oddechów, strzepnęłam niewidzialny pyłek z szortów i udałam się do gabinetu. Javier ponuro zadumany siedział przy biurku, a gdy mnie zobaczył jego mina stała się jeszcze bardziej posępna. Bez czekania na zaproszenie, zajęłam miejsce naprzeciwko, tak jak wczoraj i czekałam. W końcu nie wytrzymał.\n– Co ja mam z tobą zrobić? – odezwał się ze złością. – Psychicznie doprowadzasz mnie do ruiny, jesteś pyskata i nieprzewidywalna, niszczysz mi dom, to go podpalając, to burząc, a na dodatek przez ciebie Clarisa się na mnie obraziła. Wiesz jakiego guza nabił jej ten kokos?\n– Nie trzeba było mnie zamykać – wytknęłam mu od razu.\n– Zamykać? Powinienem cię ogłuszyć, zakneblować, związać, wrzucić do worka, a worek umieścić w jaskini, której wejście przysypałbym kamieniami. I tak nie wiem, czy to by coś dało?\n– Przeceniasz mnie – odparłam skromnie. – Poza tym w każdej chwili możesz mnie odesłać do domu.\n– Nadal tego chcesz? Czy to dlatego zachowujesz się jak nieobliczalna kretynka?\n– To raczej ja spytam, dlaczego ty nie chcesz tego zrobić?\n– Bella – odpowiedział krótko.\n– Bzdura! Przecież obiecałam, że nie pisnę ani słowa.\n– Ta… Obiecałaś też, że nie będziesz rozrabiać. I co?\n– Akurat – sarknął. Za to mnie rozśmieszyło, że oboje kłamaliśmy. Mnie wcale nie chodziło o odesłanie do domu, a jemu o zachowanie tajemnicy przed Izą. Może na początku, ale teraz już nie.\n– Łżesz – oświadczyłam beztrosko, wstając. – A teraz pozwolisz, że przebiorę się w strój i pohasam wśród fal. Może się utopię i będziesz miał spokój?\n– W takie szczęście nie uwierzę – wymamrotał, gapiąc się w okno.\nMyślałam, ze spadnę tu z krzesła, jak wspinała się na tą palmę. :D\nCudowna Babeczka, pozdrawiam i życzę miłej nocy, Alina. :>\nAnonimowy 7 lutego 2016 22:41\nJeju cudowne uwielbiam takie opowiadania gdy dziewczyny są pyskate oby tak dalej:-P\nAnonimowy 7 lutego 2016 22:50\nwszystko ladnie, pieknie, tylko prosze Babeczko.. nie idz swoimi utartymi szlakami,nie rob tak ze musimy wieki czekac na jakies zblizenie a potem zakonczycz wszystko w mgnieniu oka.. rozwin sie bardziej i nie biegnij za szybko do mety :)\nlkolac 7 lutego 2016 23:12\nO baby. Ten mlot I sciana. Prawie jak ucieczka z obozu. Teraz czeka nas kapiel w morzu I poparzenie przez medyzy? Tylko kogo. Moze javiera? Skoro juz ma noge zmasakrowana\nAnonimowy 7 lutego 2016 23:45\nCisza ciemno ja czytam Twoje dzieło i nagle śmieje się w głos :D Boska Babeczko dziękuję że umilasz życie mi i innym czytelnikom. Pozdrawiam Bożenka.\nAnonimowy 8 lutego 2016 00:45\nBabeczko, więcej! :)\n"niepochamowanej" - powinno być niepohamowanej :)\nBabeczka 8 lutego 2016 09:43\nMeska 8 lutego 2016 09:00\nJak to czytalam to tarzalam sie jak Javier ze smiechu. Uzalezniasz babeczko ;) zamiast sie na egzamin uczyc to czytam Twoje opowiadania i juz nie moge sie kolejnej czesci doczekac :)\nAnonimowy 8 lutego 2016 13:17\nDziękuję za życzenia! Mam nadzieje ze nikogo w następnej części nie utopisz. No ewentualnie możesz lekko podtopić, nie zaszkodzi ;) Pozdrawiam Natalia.\nSuper część, czekam na kolejną z utęsknieniem. A Natalie to super dziewczyny i to jeszcze urodzone w czerwcu:P Pozdrawiam Natalia.\nAnonimowy 8 lutego 2016 17:21\nBoże, kocham Cie za te kokosy, kiedy kolejna część? :P Nie mogę się doczekać.\nBabeczka 8 lutego 2016 22:11\nPowoli kończymy akcję "ubaw po pachy". Pora Was zaskoczyć. Chyba to wypadnie akurat w walentynki?\nMeska 9 lutego 2016 10:03\nA bedzie jeszcze jakas czesc przed walentynkami?\nBabeczka 9 lutego 2016 12:06\nAnonimowy 8 lutego 2016 22:20\nBędzie dziś coś? Bo nie wiem czy czekać, a rano do pracy. :) Pozdrawiam Marta :)\nAnonimowy 9 lutego 2016 23:21\nDostaniemy dziś prezent? :*\nAnonimowy 10 lutego 2016 11:15\nDroga Babeczko czy jest dostepna jakas ksiazka twojego autorsrwa???


Zimbabwe - Indie Zachodnie wyniki, terminarze. Krykiet, Flashscore.pl\nZimbabwe v Indie Zachodnie wyniki na żywo, rezultaty\nPOMOC: Jesteś na stronie z wynikami Zimbabwe v Indie Zachodnie w sekcji Krykiet. Flashscore.pl oferuje livescore, wyniki częściowe i końcowe, statystyki i karty zawodników. Oprócz wyników Zimbabwe - Indie Zachodnie możesz znaleźć tu ponad 5000 rozgrywek z krykieta i 30 sportów z całego świata – wszystko na Flashscore.pl. Zimbabwe - Indie Zachodnie – serwis wyników aktualizowany jest na żywo.


- Oznakowanie CE - wyroby elektryczne - PCBC S.A.\nPotwierdza spełnianie przez wyrób wymagań norm zharmonizowanych związanych ze wszystkimi dotyczącymi go dyrektywami.\nPCBC S.A. jest jednostką notyfikowaną (nr notyfikacji 1434) i prowadzi ocenę zgodności wyrobów elektrycznych w zakresie następujących dyrektyw europejskich:\nKompatybilność elektromagnetyczna 2004/108/WE\nSprzęt elektryczny 2006/95/WE\nelektroniczny sprzęt powszechnego użytku,\nurządzenia techniki informatycznej,\nkomercyjne urządzenia chłodnicze,\nnarzędzia z napędem elektrycznym,\nelektryczne i elektroniczne przyrządy pomiarowe.\nWniosek o dokonanie certyfikacji, który powinien być złożony w 2 egzemplarzach;\nDokumenty będące podstawą certyfikacji wyrobów – przy ubieganiu się o certyfikat zgodności CE dokumentami będącymi podstawą certyfikacji są normy zharmonizowane z odpowiednimi dyrektywami;\nDokumentacja techniczna opisująca wyrób np. (instrukcja serwisowa, rysunki konstrukcyjne, schematy obwodów, rysunki złożeniowe, wykaz podzespołów);\nInformacje o różnicach miedzy zgłoszonymi modelami, jeżeli wniosek dotyczy więcej niż jednego modelu;\nSprawozdanie(a) z badań wykonanych przez akredytowane i/lub uznawane przez PCBC S.A. laboratoria.


Niniejsza Polityka prywatności określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych przez serwis hossaelblag.pl\nAdministratorem strony internetowej jest Dom Kredytowy HOSSA Krzysztof Górski, 82-300 Elbląg, Nowogródzka 11/31, NIP: 5781765124\n1. W jakiej sytuacji przetwarzamy Twoje dane?\nW przypadku skorzystania z zapytania o ofertę (formularz kontaktowy) strona pobiera i przetwarza Twoje dane osobowe – po uzyskaniu Twojej uprzedniej zgody.\nW ramach formularza Użytkownik jest zobowiązany do podania następujących danych, w tym Danych Osobowych:\nb. numer telefonu,\nc. adres email.\n2. Czy musisz podawać nam swoje dane?\nSerwis nie wymaga podania danych osobowych, jeśli nie zamierzasz złożyć zapytania online. Są one jednak niezbędne właśnie do odpowiedzi na Twoje pytanie.\n3. Jak przetwarzamy Twoje dane?\nPrzetwarzamy zarówno dane, które sam nam podałeś, jak i dane, które opracowaliśmy samodzielnie (np. przy użyciu cookies). Dane zebrane przez kontakt Klienta poprzez wypełnienie formularza www mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu prowadzenia korespondencji z Klientem, odpowiedzi na jego pytania, udzielenia informacji.\nWypełniając formularz Użytkownik oświadcza, że podane dane są prawdziwe i wyraża zgodę na przetwarzanie zawartych w formularzu Danych Osobowych przez Hossa Kredyty i Nieruchomości w charakterze administratora danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tj. z dnia 13 czerwca 2016 r.; Dz.U. z 2016r. poz. 922).\nPodane przez Klienta dane osobowe mogą zostać przekazane organom władzy publicznej na mocy przepisów prawa.\n4. Uprawnienia Klientów\nKlient ma prawo do dostępu, uzupełnienia, uaktualnienia lub sprostowania oraz żądania zaprzestania przetwarzania lub wykorzystywania, a także usunięcia danych osobowych przez Serwis. Szczegółowe regulacje w tym zakresie zawarte są w ustawie o ochronie danych osobowych.\n5. Jak długo będziemy przetwarzać Twoje dane?\nBędziemy przetwarzać Twoje dane najkrócej, jak to możliwe. W przypadku kontaktu poprzez formularz Twoje dane będziemy przetwarzać aż do zakończonej konwersacji.\n6. Jak chronimy Twoje dane?\nStosujemy odpowiednie techniczne i organizacyjne środki bezpieczeństwa do ochrony danych. Formularze, które wymagają podania danych adresowych, umieszczone są w bezpiecznym obszarze serwisu i łączenie z nimi odbywa się z użyciem bezpiecznego połączenia. Bezpieczeństwo przesyłu danych jest zapewnione dzięki szyfrowanej transmisji SSL przy użyciu klucza 256-bitowego. SSL polega na kodowaniu danych przed w trakcie przesyłania z i do serwisu.\nZgodnie z przepisami ustawy Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. 2004 nr 171 poz. 1800) informujemy, że nasza witryna wykorzystuje pliki cookies. Pliki cookies to dane informatyczne, w szczególności niewielkie pliki tekstowe, zapisywane i przechowywane na urządzeniu, za pośrednictwem którego korzystasz z naszych serwisów internetowych.\nTypy cookie używane w serwisie:\n8. Usuwanie plików cookies\nWszelkie pytania dotyczące Polityki prywatności prosimy kierować na adres: biuro@hossaelblag.pl


Klub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam :: Zobacz temat - Gdzie można spać w kamperze podczas trasy -HELP\nKlub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Kamperem i w kamperze » Kamperowanie » Moja pierwsza podróż kamperem » Gdzie można spać w kamperze podczas trasy -HELP\nGdzie można spać w kamperze podczas trasy -HELP\nTwój sprzęt: Challenger Citroen C-25\nNazwa załogi: Alaska\nWysłany: 2015-08-13, 18:55\nPotwierdzam, najlepiej stanąć w pode wsią lub przy kościele, albo w lesie.\nPrzy autostradzie i na parkingach całą noc będzie hałas i parkingowy folklor (handlarze, pijaki i zmęczeni tirowcy) , a poza tym prędzej cię ktoś może napaść na parkingu niż w nietypowym miejscu, gdzie się nikt ciebie nie spodziewa.\nCamping to strata czasu i pieniędzy.\nStaniesz we wsi to zawsze można kogoś spotkać i pogadać, załapać trochę folkloru, zjeść w jakiejś miejscówce fajne jedzenie, może z kimś wypić jednego.\nNa kampingach i parkingach możesz załapać najwyżej trochę tłoku i hałasu.\nPo to masz kampera żeby coś zobaczyć.\nPółwysep Kercz, pod sklepem. Potem przyjechała prawie cała wieś.\nPlik ściągnięto 10931 raz(y) 72,97 KB\nWysłany: 2015-08-13, 23:57\nDokładnie żadnych parkingów na stacjach benzynowych przy autostradach. Masakra, tiry, chłodziarki i całe gówno. Raz musiałem, raz na 7 miesięcy, bo lecieliśmy i na trasie i nie chciało mi się zjeżdżać, szukać. Raz i nigdy więcej. Cała noc nieprzespana.\nWyobraź sobie że w tych tirach,chłodziarkach i całym tym gównie, jak Ty to określasz też śpią ludzi i to nie tylko w wakacje ale przez dużą część swojego życia i jakoś dają rade i się wysypiają, wcale nie najgorzej.Ale jak ktoś jest delikatny tak jak Ty to faktycznie pozostaje kemping lub hotel.\nWysłany: 2015-08-14, 06:43\nWyobraź sobie że w tych tirach,chłodziarkach i całym tym gównie, jak Ty to określasz też śpią ludzi i to nie tylko w wakacje ale przez dużą część swojego życia i jakoś dają rade i się wysypiają, wcale nie najgorzej.\nNo właśnie- po latach się przyzwyczaili.\nNie wymagaj aby taka jednorazowa przygoda dawała jakikolwiek komfort.\nWiem co mówię, w roku 1970 miałem przyjemność przeprowadzić się w miejsce oddalone o 300m od górki rozrządowej (a i lokomotywy parowe jeszcze w użyciu były)- i tak: przyzwyczaiłem się po czasie.\nWysłany: 2015-08-14, 08:35\nDla mnie sprawa jest prosta , jak jadę do celu i chcę szybko do niego dotrzeć , nie zawracam sobie tyłka zjazdami i poznawaniem miejscowego folkloru.\nStaję na stacjach parkingach itp. , fakt z dala od chłodni , lecz jesteśmy zmęczeni po kilkuset, grubych km i śpimy jak zabici, zawsze tak kombinuję by jak najbardziej celowy był ten postój, czyli tankowanie co się da , wypróżnianie luksusowe czego się da.\nZajazdy do wioch i w inne miejsca jak kamperujesz dla samego kamperowania . Wolno i dostojnie , Jak planujesz taką formę , to fajne jak ktoś lubi, i ma czas\nAle jak masz 10 dni i nie kochasz jazdy dla jazdy inne priorytety , konkretny cel, dzieci , lub umówiony jesteś z kochanką ...zapie.....sz i tyle\nTchórzostwo , nie ma tu nic do rzeczy to problem "bohaterów post factum",\nBardziej martwimy sie o innych ,a o dzieci w szczególności .\nTeż istotne czym jedziesz , małym kamperem jak mój , blaszakiem , czy krową z dużym zwisem za pół bańki.\nNastępne to podejście do owego sprzętu , itp.\nZa młodu wczasy w Bułgarii i Rumuni, itp krajach wiązały się z hadlem , wielokrotnie nas obrobiono niemal na naszych oczach , w ,,bardzo miły sposób , częstując lokalnymi specjałami , nie zakładam iż wszyscy ludzie to złodzieje i bandyci , a w NRD mało co nam nie wpierd,,,, i to na stacji benzynowej w państwie policyjnym.\nKażdy Cyryl ma swoje Metody.\nJest też dużo prawdy , że te parkingi i stacje szczególnie bliżej aglomeracji , to cel dziwek , handlarzy , i złodzieji ,\nAle tu statystyka : w lesie jeden kamper , jeden złodziej\nStacja benzynowa wiecej kamperów Tirów itp , niż złodziei , nie przerobią wszystkiego\nNo i inna optyka, dzień i noc , kraj, okoliczności.\nObserwując np.to forum i zacietrzewienie , oraz różnorodność poglądów i niekiedy agresywne , chamskie próby przekonania do swoich racji (na forum !), dodając media szczujące jednych na drugich , polityków , należy zachować ostrożność .\nRóżnice kulturowe, religijne, no i materialne,\nWmawia się nam , że jesteśmy równi , a jak równi to trzeba wyrównać dysproporcje ....sposób dowolny .\nMigracja , złodziejstwo , napady ...\nTo nie jest teraz ogólnie miły świat , nie średniowiecze , ale kolejne ciemne czasy .\nNastąpiło pewne przegrzanie cywilizacyjne , wszyscy chcą mieć "a robić nie ma komu"\nWszyscy tu mają rację i generalnie reguły nie ma.\nBędę sprzedawał kampera , strasznie to skomplikowane .\nMotocyklem prościej było , i mniej gadania intercom zawsze miałem zepsuty .\nWysłany: 2015-08-14, 10:30\nŚpię często na parkingach autostradowych. Nie jest idealnie, ale raz na jakiś czas się da. Najważniejsze czego się nauczyłem, to wypatrzyć wszystkie chłodnie i stanąć NAJDALEJ od nich. Raz miałem pecha i co pół godziny budziła mnie sprężarka. Ech…\nDruga sprawa to wielkość parkingu autostradowego. Są te małe z jedną lub dwiema nitkami. Straszny hałas od jadących autostradą samochodów. Nie polecam.\nSą też te wielkie, z osobnym budynkiem restauracji, kilkoma parkingami, z drzewami i ławkami. Tutaj jak się stanie w najdalszej części jest całkiem przyjemnie. Cisza i spokój przez całą noc. Widziałem kempingi, na których był większy hałas.\nKościoły to też fajny pomysł. We Francji przy każdym jest gdzie zaparkować i często jest też kran z wodą.\nWysłany: 2015-08-14, 11:35\nTia i pewnie kochają swoją tirową robotę, a spanie na sprężarce było ich marzeniem z dzieciństwa. Proszę Cię.\nTy możesz spać gdzie chcesz, nawet przy koparkach, ja dbam o uszy i zdrowie i mając kampera wybieram np. takie miejsca, jak poniżej i takie miejsca polecam komuś będącemu na wakacjach, a nie w pracy.\nPlik ściągnięto 65 raz(y) 115,8 KB\nPlik ściągnięto 71 raz(y) 131,75 KB\nPlik ściągnięto 71 raz(y) 126,34 KB\nPlik ściągnięto 73 raz(y) 89,33 KB\ndarmowe miejscówki: http://toscaner.com/kampe...owki-toscanera/\nbudowa kampera: http://toscaner.com/kampe...aty-techniczne/\nWysłany: 2015-08-14, 12:06\nNie każdy jest takim szczęściarzem że ma na co dzień przy podróżowaniu kamperem takie miejsca i widoki jak na fotografiach.A od przenocowania jednej czy dwóch nocy na parkingu jeszcze nikt słuchu i zdrowia nie stracił.\n[ Komentarz dodany przez: koder: 2015-08-14, 14:04 ]\nOstatnio zmieniony przez koder 2015-08-14, 13:00, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2015-08-14, 12:23\nKiedyś jeździłem tylko osobówką, i rezerwowałem hotele, a czasem szukałem na miejscu.\nTeraz mam kampera, mój kamper ma kierownicę i mogę skręcić w lewo lub prawo. Można autostradą na kemping, a można inaczej. To my wybieramy, a nie ktoś za nas. No chyba, że ktoś musi się słuchać np. żony.\nWysłany: 2015-08-14, 13:15\nWszyscy sie wypowiadają,dorzucę i ja swoje trzy grosze. Małe stacje benzynowe (każda z nich ma monitoring) są wolne od tirów.I spokojnie można stanąć i spać w ciszy i spokoju. Trafiały sie grupy miejscowych wyrostków ,ale i przejeżdżający patrol policji co godzinę.Młodzież doskonale znana jako miejscowi nigdy nie interesowała sie kamperem.Prawdopodobnie mieli ciekawsze zajęcie siedząc z dziewczynami i starajac sie je jak najszybciej upić Warto wpaść na stację i zapytać czy można sie przespać dwie ,trzy godziny . Jest to dobrze przyjmowane,nigdy nikt mi nie odmówił. Co do autostrad i dużych stacji benzynowych.Te na których ja spałem,na szczęscie projektował doświadczony projektant i miejsca dla tirów były odsunięte od stacji jak najdalej.Sama stacja oddzielona od autostrady była żywopłotem,tujami,lub innym badziewiem skutecznie tłumiącym hałas.Wokół budynku stacji były wytyczone miejsca parkingowe dla samochodów osobowych,gdzie mój kamper o długości 630 cm mieścił sie bez problemu. Nigdy,ale to nigdy nic sie nie stało.Żadna prostytutka mnie nie zaczepiła.Na bagażniku miałem rowery bez plandeki,nie zginęła mi nawet śrubka.Bardzo często obserwowało mnie oko kamery ze stacji benzynowej.Może dla tego złodziej sie nie napatoczył.Ja mam tą zaletę ,że jak jestem zmęczony,a stawałem na nocleg jak się zmęczyłem.To usypiam jak kamień i NIC nie słyszę.Budzę sie rano wyspany i jak widać nikt mnie nie napadł.Zwłaszcza ,że uwielbiam spać w alkowie z głową wysuniętą z alkowy tak żeby powietrze było jak najchłodniejsze.Najczęściej poduszkę mam na ramie okiennej alkowy.Jak ktoś chciał by zrobić mi w nocy krzywdę ,to bez kłopotu by to uczynił.Nigdy nic takiego sie nie zdarzyło.Raz jedyny stanął kamper z Polski i facet rano miał pretensje ,że strasznie chrapałem i nie mógł siie wyspać Jednym słowem luz,blues.\nTwój sprzęt: Ducato 1.9 td Dethleffs Globetrotter 531\nWysłany: 2017-09-27, 08:54\nSam bardzo praktykuję zjeżdżanie do małych miejscowości. A jak mała miejscowość, to jakiś rynek, kościół. Rano jest na co popatrzeć, można się zorientować trochę jak wyglądają i żyją ludzie w takim losowym miejscu. Zawsze tak myśleliśmy. Aż trafiliśmy w zeszłym roku wieczorem do miejscowości w Czechach powyżej Brna, Brodek u Prostejova. Stanęliśmy z dala od jezdni, pod drzewem, naprzeciwko kościoła. Szybkie dopicie jakiegoś tam otwartego wina, na dobry sen, żeby szybko zasnąć, bo rano to już na serio musimy lecieć do Polski do pracy itd. Po piętnastu minutach zadzwonił dzwon kościoła. Spoko. Ale po piętnastu minutach ponownie. Jeszcze wtedy nie wiedzieliśmy jak hardkorowa będzie to noc, ale nie ma wyboru. Trzeba się wyspać bo nie ma czasu, jechać nie możemy bo dokończyliśmy to wino. Więc próbujemy zasnąć, pewnie o północy zakończą to dzwonienie, przecież nie może być inaczej! Jak się boleśnie dowiedzieliśmy, dzwoniło odpowiednią ilość razy na każdą godzinę, ale równocześnie co każde 15 minut, na pierwsze piętnaście minut godziny raz, a na czwarte piętnaście minut cztery razy. W ten sposób o np 3:45 rano dzwoniło 3 razy. A o 4 cztery razy + cztery razy. A potem o 4:15 raz, a potem znowu coraz więcej. Od tej pory z mocno mieszanymi uczuciami patrzymy na kościoły, a już na pewno wiemy, że nie wolno łączyć kościoła z alkoholem.\nPs a w tej miejscowości, przy tym rynku były normalnie domy z oknami i tam żyją jakoś ci ludzie chyba. Dramat.\nWięc na każde rozwiązanie znajdą się głosy za, ale i jakieś historie przeciw... Ale moim zdaniem kamper jest po to, żeby dawać wolność, a nie więzić w jakichś schematach czy napiętych planach. Więc trzeba dalej „ryzykować” (mam na myśli np kościoły) i spać tam gdzie jest fajnie i gdzie się ma na to ochotę (zakładając, że nie ma jakiegoś kretyńskiego wyraźnego znaku)\nWysłany: 2018-03-20, 16:25\n"Nie wolno łączyć kościoła z alkoholem. "\nUśmiałem się z tej historii.\nZastanawiam się o której godzinie złamałeś sposób kodowania godziny.\nWysłany: 2018-03-20, 17:00\nParkingi przed kościołami i cmentarzami mają coś w sobie, niby niepozorne a przyciągają jak magnez...można dzwona posłuchać i na cmentarzu nogi umyć\n... na ostatnim nawet miałam WiFi kościelne\nWysłany: 2018-03-20, 17:02\nA nam się z kolei podobały rozważania o tirowcach i chłodniach. Zdarzyło nam się spać obok chłodni i ...nigdy więcej.\nAle mamy znajomego tirowca i ubawił nas , bo on się budzi jadąc chłodnią jak ona przestanie hałasować, bo to oznacza kłopoty\nWysłany: 2018-03-20, 17:45\nwiele ciekawostek ma się z trasy,\nja wiem - nie chcę i nie śpię na parkingach autostradowych, one nie są może złe jak nie da się dalej ... ale dla mnie nie dają mi tego co od podróży oczekuję.


Włoska mała torebka listonoszka z motywem łańcucha Gabriela a'la Gucci beżowa skóra naturalna Vera Pelle torebki włoskie WYPRZEDAŻ - włoskie torebki Rinko\n» Włoska mała torebka listonoszka z motywem łańcucha Gabriela a'la Gucci beżowa skóra naturalna Vera Pelle torebki włoskie WYPRZEDAŻ\nVera pelle stylowa włoska torebka listonoszka / kuferek z modnym motywem łańcucha a'la GUCCI. Torebkę możesz nosić jako listonoszkę przez ramię oraz jako kuferek do ręki. Beżowa mała torebka będzie idealnym dopełnieniem Twojej pastelowej stylizacji. Torebka vera pelle została w całości wykonana z wysokiej jakości skóry naturalnej. Model Gabriela to prawdziwy szyk i elegancja nie tylko od święta - bądź modna niezależnie od okazji z listonoszką a'la GUCCI. Torebki włoskie zyskały na popularności w ostatnich czasach za sprawą swoich designerskich walorów. Torebki skórzane włoskie to gwarancja najwyższej jakości materiałów, które posłużą na lata. Włoskie torebki opanowały nie tylko Mediolan, ale też podbiły serca Polskich konsumentek. W naszym sklepie internetowym z torebkami damskimi oferujemy szeroki wybór torebek skórzanych Vera Pelle. Sprawdż pozostałe torebki włoskie WYPRZEDAŻ


Pilarka stihl - dlaczego nie może jej zabraknąć w Twoim domu? ⋆ Lifestyle\nPrace domowe lub w przydomowym ogródku możemy wykonywać samodzielnie, jednak o wiele szybciej uporamy się z nimi, jeśli dodatkowo wspomożemy się profesjonalnym sprzętem. Zapewne każdy z nas posiada w domu kosiarkę do trawy czy nożyce do cięcia żywopłotu, niemniej jednak dobrym wyborem będzie również zakup pilarki stihl. Dlaczego pilarka stihl to wyposażenie, którego nie może zabraknąć w żadnym domu?\nWykonywanie drobnych prac domowych czy w ogródku dla jednych jest przyjemnością i sposobem na relaks, dla innych zaś przykrą koniecznością. Faktem jest, iż manualne wykonywanie pewnych czynności zajmuje mnóstwo czasu, a dodatkowo pochłania mnóstwo naszej energii. Dlatego też warto wspomagać się profesjonalnym sprzętem. Jednym z nich są pilarki stihl, które przydadzą się przede wszystkim osobom mieszkających w domach bądź posiadających ogródek działkowych. Ilość prac do wykonania jest tam bowiem duża, natomiast pilarka stihl poradzi sobie ze sporą częścią z nich.\nPilarka stihl to sprzęt, który prezentuje najwyższą jakość wykonania. Z jej pomocą poradzimy sobie z każdym, nawet najbardziej wymagającym i uporczywym zadaniem. Do czego możemy wykorzystać pilarkę stihl? Przede wszystkim sprawdza się ona w przypadku docinania gałęzi drzewnych bądź żywopłotów. Pilarka stihl znajduje również zastosowanie przy cięciu drewna. Sprzęt ten poradzi sobie nawet z najtrudniejszymi w obróbce materiałami. W zależności od tego, jaki dokładnie model pilarki stihl wybierzemy, możemy za jej pomocą wykonywać również różnego typu prace leśne – dotyczy to osób, które mieszkają właśnie w pobliżu lasu bądź na zalesionych terenach. Sprzęt taki jak pilarka stihl nigdy nas nie zawiedzie, a niektóre modele są w stanie pracować nawet w bardzo niekorzystnych warunkach, na przykład przy ujemnych temperaturach. Do wyboru mamy wiele różnego rodzaju pilarek stihl w różnych przedziałach cenowych. Coś dla siebie znajdą zarówno ci, którzy potrzebują pilarki do wykonywania drobnych prac, jak i osoby, które borykają się z dużo trudniejszymi zadaniami.\nMarka stihl już od wielu lat cieszy się ogromnym zaufaniem zarówno wśród klientów indywidualnych, jak i biznesowych. Wybierając pilarkę dla siebie, warto wybrać właśnie stihl. Wszystko dlatego, że posłuży nam ona o wiele dłużej, niż zwykłe pilarki, które jednocześnie wcale nie kosztują mniej. Warto więc postawić nie tylko na wysoką jakość, ale także na markę, której zaufało już wielu.


Leeds-Manchester.pl :: Zobacz temat - Kurier/paczka PL>UK; door2door\nKurier/paczka PL>UK; door2door\nWysłany: Wto Wrz 25, 2012 11:42 pm Temat postu: Kurier/paczka PL>UK; door2door\nNiedługo będę musiał przesłać z Polski do UK paczki. Podejrzewam, że 2 po około 20 kg lub jedna około 30 kg. W związku z tym szukam firmy/osoby którą możecie mi polecić\nPrzyznaję, cena ma również znaczenie dla mnie, ale bardziej zależy mi na pewności dojścia paczki/paczek.\nPostów od kont założonych przez firmy kurierskie w ogóle nie będę brał pod uwagę.\nWysłany: Wto Wrz 25, 2012 11:57 pm Temat postu:\nwitam! sprobuj na stronie www.paczkidopolski.co.uk; sprawdzone przez mnie i moge polecic, szybko, fachowo, dostajesz wiadomosc kiedy i w jakich godzinch paczka bedzie dostarczona; ceny tez wydaja mi sie konkurencyjne 20 funtow za paczke do 30 kg to jest okazja...\nWysłany: Sro Wrz 26, 2012 1:46 pm Temat postu:\nJa tez korzystałam i mogę polecić. Wszystko ok\nWysłany: Sro Wrz 26, 2012 4:54 pm Temat postu:\nNie ma problemów z odbiorem przesyłki? Bo nie zawsze jestem w domu (praca), a nie można ustalić godziny odbioru, jak również kurier nie dzwoni wcześniej (z tego co jest napisane na stronie).\nWysłany: Sro Wrz 26, 2012 8:00 pm Temat postu:\nbardzo solidna firma,korzystalam juz kilka razy\nWysłany: Wto Paź 02, 2012 2:57 pm Temat postu:\na ja polecam ta firme...\n23f paczka do 30kg..nie pobierają żadnych dodatkowych opłat za przyjazd kuriera..mieli najwyższe ubezpieczenie w razie jakiś problemów - przynajmniej na ten czas kiedy ja potrzebowałam...\nna kontakt też nie narzekałam...\nwysyłałam juz kilka razy i nigdy żadnych problemów nie było...\nWysłany: Pią Paź 19, 2012 2:03 pm Temat postu: proponuję majapackage\nJa proponuję firmę http://majapackage.eu paczka do 30kg 23 funty z tego co wiem jedzie polski kurier i zawsze umawia się na godzinę odbioru.\nWysłany: Pią Paź 19, 2012 6:45 pm Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez justynab dnia Sro Sty 02, 2013 6:52 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią Paź 19, 2012 7:32 pm Temat postu:\nIch strona mnie nie przekonuje. Nie chodzi o kwestie techniczne, a merytoryczne. Są błędy (m.in. stylistyczne i interpunkcyjne), a niektóre kwestie nie są przedstawione jasno.\nZ drugiej strony na stronie, blogu i FP coś się dzieje.\nJednak ostatecznie przeważa fakt, że korzystają z kurierów (outsourcing), a nie własnych samochodów.\nWysłany: Pią Paź 19, 2012 8:24 pm Temat postu:\nWysłany: Pią Paź 19, 2012 9:54 pm Temat postu:\nJa mam goscia co mi wozi paczki, nie jest to zadna firma, taki wolny strzelec, ale spoko gosc, wozil mi wiele razy, przewiezie wszystko meble, plytki, worek cementu albo 10, motor, przyczepe kempingowa, konserwy, ciuchy, tesciowa, co tylko potrzebujesz, poza zwierzetami i uzywkami. funt za kilo, ale jak duzo naraz to elastyczny w cenach. mozna sie z nim dogadac co do odioru i dostarczenia, przywiezie nawet na msze jak bedziesz akurat w kosciele. najwieszka wada ze nie jezdzi regularnie zalozmy tydzien w tydzien,tylko jak mu sie uzbiera towaru na anglie i na powrot, wiec jak cos pilnego to mozesz sie akurat nie wstrzelic w jego termin wyjazdu.jak zainteresowany to wysle numer na priv\nWysłany: Sob Lis 03, 2012 10:13 am Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez justynab dnia Sro Sty 02, 2013 6:51 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią Lis 16, 2012 10:08 pm Temat postu:\nZdecydowałem się jednak skorzystać z usług Maja Package pomimo moich wcześniejszych wątpliwości.\nNie mam większych zastrzeżeń. Co prawda paczki przyszły w kiepskim stanie (mokre i lekko porozrywane), ale zawartość dotarła w całości (tylko jeden talerz się stłukł z całego kompletu naczyń, co jest oznaką niezłego traktowania paczek przez kurierów).\nKurierzy nie byli z firmy Maja Package tylko od podwykonawcy (Opex iExpresowe Paczki). Ten w Anglii miał kiepski sprzęt (samochód i GPS) i ledwo trafił. Oprócz tego pomylił się w cenie paczek i skasował mnie więcej.\nAle ogólnie jestem zadowolony. Kontakt z firmą Maja był szybki i bezproblemowy, a po zgłoszeniu nadpłaty różnicę otrzymałem na konto.\nTracking przesyłki działał.\nWysłany: Sob Lis 17, 2012 9:18 am Temat postu:\nWysłany: Nie Lis 18, 2012 1:15 pm Temat postu:\nTo było ponad 2 tygodnie temu.\nZapłaciłem zgodnie z cennikiem, zawartość paczek była w całości, więc wszystko OK. A wygląd i stan opakowań jest najmniej istotny\nWysłany: Czw Sty 03, 2013 4:56 pm Temat postu: Panie Jakubie\nPanie Jakubie dziękujemy za pozytywne słowa wobec naszej firmy postaramy się aby następnym razem paczki doszły bez zarzutu nawet jeśli chodzi o opakowanie zewnętrzne.\nPrzepraszamy Pana za pomyłkę kuriera mam nadzieję że skorzysta Pan jeszcze z naszych usług.\nChwilowo wstrzymaliśmy współpracę z podwykonawcami w Anglii przez co niestety obsługujemy mniejszą jej część.\nWysłany: Czw Sty 03, 2013 5:09 pm Temat postu:\nOd ostatniego razu jeszcze dwa razy korzystałem z usług Maja Package.\nDwie paczki i dwa razy OK. Stan "pudeł" był zdecydowanie lepszy, a i kurierzy nie błądzili.\nJedna z paczek szła tuż przed samymi świętami i doszła akurat wieczorem 23 grudnia (nadana była kilka dni wcześniej). W sumie zostałęm tym pozytywnie zaskoczony.\nOgólnie podsumowując - płacę i otrzymuję to, za co zapłaciłem (w sumie już trzykrotnie), więc jestem zadowolony.\nWysłany: Pią Sty 04, 2013 6:04 am Temat postu:\nblablabla a tutaj same ciemniaki siedza i nie widza czym ta wasza paplanina zalatuje.\nWysłany: Sob Sty 05, 2013 12:03 am Temat postu:\nWierz w co chcesz, mi nie zależy\nWysłany: Czw Cze 30, 2016 10:42 am Temat postu: polecam paczki do polski\nWitam, se swojej strony mogę polecić europake, korzystałem z niej juk kilka razy i zawsze byłem zadowolony, mają niske ceny http://euro-paka.pl/


Blog z wpisami marketingowymi – Grupa istotnych informacji\nBlog z wpisami marketingowymi\nReklama jest bardzo trudną gałęzią rynku, dlatego że w jej zakresie dochodzi do ciągłych modyfikacji. Niestety nie mogą się one odbywać bez konieczności poświęcenia im odpowiedniej ilości czasu. W wielu sytuacjach jest bowiem tak, że zmiany następują nawet z dnia na dzień, a jeżeli pragniemy być na bieżąco, to ciągle powinniśmy śledzić blog internetowy reklamowy, żeby z niczym nie być do tyłu.\nDużo osób powie, że to nie jest łatwe, bo trzeba posiadać na to czas, niemniej jednak niestety tak jest. Ludzie, którzy mają na celu bycie specjalistami w tym, co robią, muszą się ciągle szkolić a od tego, jaki jest poziom ich wiedzy, zależy tak rzeczywiście wszystko. Dlatego również jasne jest, ze jeżeli czytasz blog o marketingu, to będziesz ze wszystkim do przodu, a kiedy go nie czytasz, to będziesz bardzo mocno w tyle i nic się na to nie da poradzić. Obecnie w czasach, jakie mamy teraz, jasne jest, że trendy będą się podmieniać nie tylko z sezonu na sezon, niemniej jednak wręcz z dnia na dzień i trzeba za tymi trendami nadążać, żeby mieć świadomość tego co się dzieje jak się dzieje i jakie są efekty tego wszystkiego. Blog internetowy o grafice, reklamie i działaniach w media społecznościowe to potężna dawka wiedzy dla każdego marketera. Tak rzeczywiście dla każdego, kto woli osiągać spektakularne efekty w swojej pracy i kto wie, jak to należy osiągnąć. Dla każdego, kto nie preferuje spoczywać na laurach i rozumie, ze rozwój wymaga ciągłego poszerzania zakresu wiedzy i bez tego nie da się zwyczajnie do niczego dojść. To jest całkiem normalne. O ile zamierzasz się rozwijać, czytaj posty na stronach osób, które są Ci w stanie zagwarantować faktycznie aktualną edukację.\nWarto zobaczyć: blog reklamowy.\nOne thought on “Blog z wpisami marketingowymi”\nListopad 17, 2017 o 11:21 pm


Lipiec 2019 – Stowarzyszenie Uniwersytet Trzeciego Wieku Gminy Świeszyno\nJuż 21-22 września wycieczka po ziemi kaszubskiej…\n25/07/2019 25/07/2019 Jan\nJuż we wrześniu słuchacze SUTW Gminy Świeszyno udadzą się w kolejną wspólną wycieczkę- tym razem po ziemi kaszubskiej. Przez okres wakacji postaramy się przybliżyć najważniejsze punkty tej wyprawy.\nMuzeum Zachodniokaszubskie w Bytowie zajmuje północne, najstarsze skrzydło zamku zwane Domem Zakonnym oraz dwie przylegające do niego baszty: Młyńską i Prochową, jak również kurtynowy mur obronny.\nZwiedzanie rozpoczynamy od parteru, na którym znajduje się stała wystawa etnograficzna poświęcona kulturze materialnej Kaszubów Bytowskich. Z ostatniej z sześciu sal tej wystawy wchodzimy krętymi ceglanymi schodami na pierwsze piętro. Znajdują się tutaj wystawy o charakterze historycznym, nawiązujące do czasów krzyżackich oraz panowania Gryfitów na ziemi bytowskiej. Po zwiedzeniu ekspozycji pierwszego piętra powracamy na krętą gotycką klatkę schodową, aby wejść na drugie piętro. Po prawej stronie korytarza znajduje się wejście do obszernej sali wystaw czasowych. Aby dotrzeć do Baszty Młyńskiej i murów obronnych, powracamy do wąskiego korytarza. Na jego końcu widać rozwidlenie: gdy skręcimy w lewo, dotrzemy do Baszty Młyńskiej, w której znajduje się wystawa poświęcona historii Bytowa, zlokalizowana na najwyższej kondygnacji. Z baszty schodkami w dół dotrzemy na mury obronne, z których jak na dłoni widać cały zamkowy dziedziniec. Tu kończy się zwiedzanie muzeum.


Opis obrazu Kuźma Pietrow-Wódkin „Południe” - Obrazy - 2022\nWidzimy wielkie płótno. Artysta był w stanie przedstawić współczesną chłopską Rosję. Powstaje, jakby z jakiejś cudownej mgły. Po prostu niemożliwe jest zdobycie całej ziemi, jest tak ogromne.\nArtysta patrzy na pola, wzgórza, rzeki i zagajniki z dużej wysokości, wydaje się, że szybuje z ptakami. Stąd Pietrow-Wódkin rozważa Rosję. Szczegóły krajobrazu są na przemian na przemian. Jedno zdjęcie zastępuje inne. Ludzie żyją i pracują na tym rozległym terenie.\nNa tym płótnie nie ma przekrojowej fabuły. Łączy zjawiska i działania całkowicie niezwiązane zewnętrznie. Widz widzi cechy życia chłopskiego. Przed nami wszystkie jego fazy, od narodzin do śmierci. Jeśli weźmiesz pojedynczą osobę, wszystkie zdarzenia następują kolejno. Ale jeśli spojrzysz na życie ogromnego narodu, wszystkie wydarzenia odbywają się jednocześnie.\nArtysta nie przedstawia tylko jednej wioski, ale ziemię jako całość zamieszkałą przez lud. Dlatego odchodzi od rzeczywistości zewnętrznej. Malarz patrzy na ziemię z góry. Ale ludzie nie są przedstawieni z góry, ale z boku. Przez działanie ludzie są całkowicie niezwiązani. Ale łączy je kolor i imponująca skala. Jasny odcień koszul i sukienek harmonizuje z delikatnymi kolorami ziemi. Kolor ten jest charakterystyczny dla ludzi zamieszkujących tę rozległą ziemię.\nFarby na zdjęciu są nieco stłumione. Robią wrażenie swoją czystością i szczególną nudą. Jest prawdopodobne, że to dzieło może być freskiem o monumentalnej naturze.\nArtysta rozwija w tym arcydziele ogromny temat Rosji. Demonstruje macierzyństwo, miłość, życie ludzkie, śmierć. W Rosji zawsze jest południe. Przed nami nie ma rzeczywistości, którą artysta widzi z góry lub z boku. To jakaś bajka, w którą zamienia się świat.\nObejrzyj wideo: MIESZAM SLIMY Z PIŁECZEK ANTYSTRESOWYCH! Robię Slime Smoothie (Może 2022).\nCopyright 2022 \_ Opis obrazu Kuźma Pietrow-Wódkin „Południe”...


Gdy wzywa cię księżyc...: Rozdział XIV.\nStali na cmentarzu, wpatrując się uparcie w nagrobek. Msza już się odbyła, a oni nie chcieli nikogo poza swoją sforą. Nikt nie mógł ich zrozumieć. Oficjalna wersja brzmiała, że Naomi wpadła pod koła pijanego bądź naćpanego kierowcy, który zwiał z miejsca wypadku. Ludzie to łyknęli i to nadzwyczaj szybko. No tak, przecież jej nawet nie znali... Każdy złożył na grobie dziewczyny kwiaty: chryzantemy, jakieś białe, bliżej nieokreślone dlań kwiaty, a nawet róże i słoneczniki. Wszystkie, z którymi kojarzyła się im władcza wadera.\nReid czuł się już znacznie lepiej, chociaż trawiła go ogromna nienawiść do ich obecnego wroga oraz tęsknota za siostrą. Wszyscy mieli żałobę - przynajmniej, póki nie skończą się im czarne ubrania, będą wyglądali... No cóż, jak prawdziwi żałobnicy. Jednak ową żałobę nosi się w sercu, a śmierć Naomi na zawsze wypaliła na nich to drobne piętno. Członek stada, praktycznie rodzina. Najbliższa, tuż po partnerze z wilczej miłości, osoba. Chyba nawet bliższa od normalnej rodziny, gdyż to po swym wilczym towarzyszu, na samo wspomnienie, stają w oczach łzy. Na zawsze czuje się w sercu tę przejmującą pustkę...\nSpędzili wspólnie cały dzień, opowiadając kilka historyjek z Naomi w roli głównej. Każdy za nią szczerze tęsknił, a takie wspominanie nie zawsze przynosiło ze sobą więcej bólu niż radości. Wystarczyło ciepło myśleć o osobie, która odeszła i żegnać ją z uśmiechniętym portretem w myślach. Potem jak zwykle ruszyli tropić. Zażądała wręcz od rodziców, by zostali u rodziny, a wataha miała jak na razie nie chodzić do szkoły. W sumie był piątek, więc zbyt wiele lekcji to oni nie stracili, ale człowiek mógł spokojnie pomyśleć. Znajdowanie nowych tropów strasznie się ślimaczyło, co nie podobało się zdecydowanie nikomu. Mimo wszystko na parę wskazówek wpadli, a to już dobry znak. Poszła tradycyjnie do łazienki zmienić się w wilka.\nDzisiejszej nocy miała być pełnia. Wiedziała to od chłopaków, a także czuła całym ciałem. Na samą myśl o okrągłej kuli przechodził ją przyjemny dreszcz. Podobno to wspaniałe przeżycie, a biorąc pod uwagę również to, iż miała to być jej pierwsza pełnia - również ogromnie emocjonujące. Wyszła z łazienki, porzucając swoje rozmyślania. Nim dobrze znaleźli się w lesie, cała sfora zaczęła bezszelestnie truchtać. Aha, tak na marginesie - ona była najgłośniejsza, no ale... W końcu to Megan, prawda? Zaczęli przeszukiwać teren. Słońce chyliło się już ku zachodowi, więc wzrok wilkołaków był chwilowo przytępiony. Dobrze, że jedynie chwilowo.\nWszyscy szli w równych rzędach z nosem przy ziemi, aż w pewnym momencie Jeremy w postaci wielkiego, szarego basiora gwałtownie poderwał głowę do góry. Wszyscy patrzyli na niego uważnie, wiedząc z głowy wilka, że szepnął mu coś instynkt. Jeremy rozglądał się na boki, co chwila wciągając powietrze. Od razu było widać, że czegoś szuka. Chyba nawet najbardziej niedomyślna osoba by to zauważyła. Każdy po kolei zaczął robić to samo, a mianowicie: tropić.\nCzujecie? - zapytał w myślach Dorian\nTak, on tu gdzieś jest - zgodził się cicho Seth.\nTrzeba dorwać drania! Rozszarpię go na strzępy i dla pewności wbiję kołek w serce, jeśli będzie trzeba! - warknął w myślach Reid, typowo na niego nabuzowany. Zmroził Meg wzrokiem za tę myśl, a ona posłusznie spuściła głowę. Dominacja to jednak silna rzecz...\nSeth ustalił, że muszą trzymać się razem i w tym dniu nie dać ponieść się pełni. Nie wiedział zbytnio co zrobić z Megan, ale ostatecznie została, a przy ewentualnej bitwie ma się trzymać z daleka - oczywiście. Gdyby nie niefortunny czas pewnie nie byłoby aż takiego (bo znając życie i tak by takowy był) problemu, bo coś tam umiała, ale w zestawieniu z pełnią nie wróżyło to niczego dobrego. Ustalili, że atakować mają głównie Seth, który jako Alfa winien wszystkich poprowadzić, Jeremy i Charlie. Reid w odpowiedniej chwili może zaatakować szyję wampira, a Dorian robić to, czego w danej chwili potrzeba - przeszkadzać, podgryzać, trzymać w żelaznym uścisku szczęk. A Megan, tak jak wszyscy się jednogłośnie zgodzili, ma stać z boku i się temu wszystkiemu przyglądać, ewentualnie, jeśli jej przemiana na to pozwoli, strzelać z kuszy, którą miała łaskawie otrzymać.\nUbrała się dosyć zwiewnie i luźno, by po przemianie móc łatwo z siebie zedrzeć strzępy ciuchów, które krępują znacznie ruchy. Do leśniczówki poszedł z nią Charlie, a reszta uważała na jakikolwiek szczegół. Megan czuła, że to dzisiaj dojdzie do starcia, chociaż nie mogła być tego w stu procentach pewna. Brunatny basior przyniósł jej w zębach załadowaną kuszę i zwięźle wytłumaczył o co w tym chodzi - oczywiście, używając wilczej mowy. Sama nie potrafiłaby niczego w niej powiedzieć, a rozumiała ją również tak tyle o ile, jednak cieszyła się, że tym razem jej to nie zawiodło. Tylko... Czy nie powinna znać tego wilczego języka tak po prostu? Jak... Wilk? Gdy wracała z wielkim basiorem u boku ten w pewnym momencie nadstawił uszu i znacznie przyspieszył.\n- Zaczęło się - warknął krótko, po czym jeszcze bardziej przyspieszył. Zaraz potem biegli w odpowiednim kierunku.\nGdy wpadli na polanę brunatny basior od razu dołączył do zgranego szyku. Była to ta sama polana, na której znaleźli Naomi... Uderzyło ją, że Charlie jest nieco mniejszy, bardziej "wilczy" od reszty członków watahy. Szybko nasunęło jej się, że musi mieć coś więcej ze szlachetnego. Tylko dlaczego wcześniej tego nie zauważyła? Przecież poruszał się z większą gracją niż inni, był naprawdę szybki i silny. Och, no o czym ja myślę! Pokręciła na boki głową, przyglądając się walce.\nWampir został otoczony i schwycony za ręce i nogi, chociaż bardzo dzielnie się bronił. Kiedy uwolnił pogryzione ręce, od razu ściągnął z karku Reida, który zaledwie drasnął jego szyje. Wszystko wyglądało nie do końca jak walka; było płynne, szybkie i... Dziwne. Wilkołaki działały w ściśle określonym szyku. Była pewna, że Seth wydaje wszystkim polecenia - swoją drogą całkiem trafne. Uniosła kuszę na wysokość ramion, przybrała odpowiednią postawę i wystrzeliła. Udało jej się trafić ponad łopatkę bladego mężczyzny. Wampir wydał z siebie zdziwiony syk, po czym błyskawicznie odwrócił w jej stronę. Nie napatrzył się nań jednak zbyt długo, bo zaraz zaatakowały go rozwścieczone wilki.\nCelowała właśnie w głowę potwora, czekała by się odwrócił i by móc strzelić mu prosto między oczy. Nagle to poczuła. Upuszczając kuszę wystrzeliła niechcący jedną ze strzał, która wbiła się tuż przy łapie któregoś ze zdziwionych wilków. Nie patrzyła już jednak na potyczki basiorów i nocnej zmory. Teraz łapała się za głowę, a jej ubranie rozrywało na ciele. Zmieniała się. Księżyc miał już na nią swój wpływ, było koło północy czyli w gruncie rzeczy - już czas. Na nowo przeżywała tą agonię jak przy pierwszej przemianie. Okropny ból, chrupanie kości i rozrywające się na ciele ubrania. Uszy wędrowały na czubek głowy, wyrastał ogon, a ręce zmieniały się w łapy. Zrywała z siebie niepotrzebne ubranie, używając do tego zębów i pazurów. Zarówno ciałem jak i umysłem była już wilkiem.\nCzuła tę moc, która płynęła w jej żyłach. Przez całe ciało przechodziły lekkie, przyjemne dreszcze. Nie zwracała uwagi na drobny ból w kościach i mięśniach, który zawsze odczuwało się po przemianie. Podświadomie była pewna tego, że wilk jest nocnym stworzeniem, co się równa temu, że ona również. A jeszcze zwracając uwagę na zależność wilkołaków na fazy księżyca, szczególnie na pełnię, łatwo dojść do takich wniosków. Wyciągnęła się. Słychać było kilka strzyknięć w jej ciele. Potrząsnęła głową. Chwilę napawała się tym wszystkim, by zaraz lepiej użyć swych wyostrzonych zmysłów. Usłyszała odgłosy walki, więc odwróciła w tamtą stronę biały łeb. Ciemne ślepia obserwowały kilka sekund śmiertelny taniec. Wciągnęła głęboko powietrze, a jej oczy zajaśniały nowym, drapieżnym blaskiem.\nSłodka radość przemiany zmieniła się w dziką rządzę. A raczej nie tyle zmieniła, co radość zeszła na drugi plan. Warczała i podchodziła na ugiętych łapach ku walczącym. Teraz była wilkiem. Nocnym łowcą. Księżyc dawał jej siłę, a rześkie, nocne powietrze pobudzało. Fafle wygięły się w drapieżny uśmiech, odsłaniając białe, zabójcze zęby. Wołali coś do niej. Seth rozkazywał, by się odsunęła i by wróciła Megan. Człowiek, a nie zwierze. Ale ona nie słuchała, odcięła się od nich. Wilk wziął w niej górę i wiedział kogo ma atakować. Wiedziała lepiej, niż kiedykolwiek. Do tego odczuwała w związku z tym szaloną radość. Skoczyła do góry, otwierając silne szczęki.\nZaraz jednak spadła na dół nie dosięgając niczego, czego mogłaby się chwycić. Zaskamlała w locie, czując w pysku smak własnej krwi. To jeszcze bardziej ją pobudziło. Poderwała się z ziemi, otrzepała i ponownie rzuciła na wroga. Tym razem skutecznie. Zatopiła kły w karku mężczyzny, rozrywając mu przy tym szyję. Poczuła na języku zimną ciecz, która pachniała dosłownie jak martwa. Cuchnęła, co nie pomagało, gdyż posoka wampira zalała jej nozdrza. Na białe futro arktycznego wilka tryskała wręcz bordowa krew. Kły coraz mocniej rozszarpywały ciało wroga, który będzie potrzebował pewnie dłuższej chwili na regeneracje.\nMężczyzna brutalnie ściągnął ją ze swych pleców, przesuwając przed swoją twarz. Ta, nadal warcząc i szczerząc kły, przejechała mu długimi pazurami po twarzy, na której zostały krwawe bruzdy. Uszkodziła mu również prawe oko. Wampir przyparł ją do ziemi, uderzając z całej siły w brzuch. Gdyby była świadoma, pewnie żywiłaby teraz ogromną nadzieję, że żaden z organów wewnętrznych nie został naruszony. Piszcząc odczołgała się pod drzewa. Gdyby była sama, nie przeżyłaby tej walki. Teraz był świetny moment, by ją wykończyć. Kątem oka zauważyła, że wilkołaki nadal atakują zaciekle wroga. Nie zapowiadało się, by wilkołaczyca szybko miała odzyskać jaźń człowieka.\nPo kilku minutach, może pięciu, może piętnastu podniosła się ociężale na cztery łapy. Nie zachwiała się jednak, wbijając pazury w pokrytą niezbyt grubym śniegiem ziemię. Na nowo rzuciła się do ataku. Wielkie, potężne łapy uderzały o skrzypiący śnieg, zostawiając w nim pokaźne ślady. Zauważyła, że po pazurach na twarzy mężczyzny zostały jedynie delikatne, czerwone linie, po których za kolejnych kilka minut - a może nawet sekund - zapewne nie zostanie ani śladu. Poczułaby znacznie większą satysfakcję, gdyby został chociaż jakiś trwały ślad, ale kto przejmuje się na dłuższą metę taki rzeczami w czasie walki?\nTym razem zębami chwyciła za wewnętrzną stronę uda wampira, odrywając całą jej część. Blady mężczyzna wrzasnął okrutnie, budząc zapewne połowę Vallent. Przy najbliższej okazji zdzielił białą wilczycę pięścią w sam środek głowy. Przed oczami wadery zamajaczyły mroczki, które zlewały się w coraz ciemniejszy, czy raczej czarny, obraz, który całkowicie zasłaniał jej widok na świat. Po chwili poczuła, że znajduje się w górze, a także silny nacisk powietrza na jej długim futrze. Potem była już tylko niczym niezmącona ciemność.\nWiem, że rozdział jest króciutki, ale chyba dosyć obrazowy. No i w reszcie coś więcej się dzieję. Nie mogłam się powstrzymać, by nie napisać "potem była już tylko ciemność" - to taka jakby niepisana zasada w opowiadaniach i książkach. ;D Ogólnie to następna norka będzie zapewne w piątek i już jej długość na pewno zwiększę - to jest taki jednorazowy wyskok. Próbowałam coś jeszcze dopisać, ale po co plątać nadmiar niepotrzebnych informacji, jeżeli obejdzie się i bez nich? Także jestem ciekawa Waszych wypowiedzi. Czasami miałam problem z dobraniem zdań do tutejszych opisów, lecz mam nadzieję, że jakoś z tego wybrnęłam. Pozdrawiam serdecznie. ;)\nPS. Przepraszam, że nie powiadamiam niektórych, ale czasami całkowicie wylatuje mi to z głowy. Posty pojawiają się średnio co tydzień, a myślę, że jeżeli kogoś to interesuje, to tu zajrzy.\nAutor: Nightmare. o 07:12\nSetryou 5 marca 2011 04:32\nprzepraszaaam! miałam karę :((\nAnonimowy 6 marca 2011 07:48\nnotke przeczytałam wcześniej, ale zapomniałam dać komentarz.(nie wiem jak to się stało xd)\nrozdział wydaje mi się inny od poprzednich, co oczywiście nie znaczy gorszy. jak zwykle świetnie ;)\nAnonimowy 6 marca 2011 10:16\nNo no, ciekawe co teraz będzie z naszą białą wilczycą :D\nMarina 7 marca 2011 06:40\nŚliczny blog. Lubię to . Chcę cię dodać do elity. Zgadzasz się ?\nA ty odwdzięczysz się. ? Pozdro. www.marina-mrozu.blog.onet.pl\nI chcę być informowana o NN :D\nNightmare. 7 marca 2011 09:40\nNie musisz mnie pytać o pozwolenie, jeżeli chcesz mnie dodać do ulubionych ;D\nSkoro tak, to podaj mi swoje gg, bo jednak jest mi wtedy wygodniej (acz ostatnio całkiem zapominam o powiadomieniach). Gdy znajdę chwilę czasu na pewno Cię odwiedzę, cieszę się, że podoba Ci się ten blog. ;)\nnotforever 7 marca 2011 10:23\nBardzo spodobala mi sie Megan w wydaniu prawdziwego wilkolaka. ; ) mam nadzieje, ze nic jej sie nie stanie! Pozdrawiam ;d\nZuzanna Buś 7 marca 2011 12:48\nGratulacje! Super blog! Postaram się czegoś oc Cb nauczyć, a tak przy okazji to zajrzyjcie i koniecznie dodajcie się do obserwatorów i jeszcze napiszcie komentarz na:\nSama nazwa strony mówi o czym to jest (książka fantastyczna)\nAnonimowy 7 marca 2011 14:05\nfajnie fajnie iii...???\njestem ciekawa co bylo dalej i to bardzo po tym uderzeniu w glowe cos na pewno sie stanie co nie? :) jestem ciekawa czekam na new\nAnonimowy 8 marca 2011 22:37\nKurcze ale jestem ciekawa kolejne notki ;p\nCzekam z niecierpliwoscia, zycze weny ;p\nNightmare. 10 marca 2011 07:53\nUWAGA! Mam do Was, drodzy Czytelnicy pewno pytanie - czy chcecie bym dodała rozdział jutro (ewentualnie w sobotę), czy dopiero za tydzień? Mam trochę problemów rodzinnych, przez co nie uśmiecha mi się zbytnio pisanie, a o czasie wolnym nie wspominając. Dlatego będzie tutaj drobna przerwa, acz bloga nie zawieszam. A może chcecie, bym dodała notkę w środku tygodnia? Bo niestety mam tylko rozdział XV na zaś, a resztę muszę dopisać. Mam nadzieję, że mnie zrozumiecie i odpowiecie w komentarzach. Pozdrawiam. ;)\nAnonimowy 10 marca 2011 08:08\nMożesz dodać, kiedy uznasz to za stosowne. A my będziemy na Ciebie wiernie czekać ;)\nSzybkiego powrotu do normalności! ;)\nAnonimowy 10 marca 2011 08:39\nZalezy czy krótki czy dłogi;p\nJak długi to dodaj go pozniej a jak krotki to dodaj go teraz..\nMam nadzieje ze wszystko szybko sie ulozy i szybko nam cos napiszesz ;p\nNightmare. 10 marca 2011 08:44\nHeh, też mam taką nadzieję i dziękuję za słowa otuchy ;) A jeżeli chodzi o rozdział: jest raczej długi, więc myślę, że dodam go tak w środę, a nawet czwartek. W sumie nie kończy się w takim momencie jak to, ale cóż... Sami ocenicie, gdy już zostanie opublikowany. Po prostu wolałam się spytać Was o zdanie, bo to jednak ja coś tam bazgrzę, a Wy czytacie. (;\nnessa 11 marca 2011 11:48\n"Zaczyna pisać ze spuszeczoną głową"\nHmmm... eee... Przepraszam?\nPrzesyłam autorce tego bloga, najszczersze przeprosiny, za to że tak dawno nie komentowałam.\nOdcieli mi na jakiś czas internet (pieniądze na rachunek późno doszły). Przeprosiny są głównie za to, że wtedy gdy miałam jeszcze dostęp do internetu nie skomentowała, nie wiem czemu, tak jakoś wyszło.\nPrzejdzmy na sekudkę do poprzedniej notki:\nDlaczego uśmierciłaś Naomi?! Lubiłam ją mimo że nie odgrywała tu jakieś poważniejszej roli. To że była siostrą Reida, było zaskakujące. Nie przyszło mi to nawet do głowy.\nDobra teraz do teraźniejszej:\nRzeciwiście rozdział krótki. Pogrzep, tropienie, znalezienie, walka i włączenie się do niej Megan. Podobał mi się. Nieźle opisujesz walkę. Ciekawe co się stanie z Megan po tym urazie. Czy w twojej powieści, każdy wilkołak tak przeżywa pierwszą pełnie? Czy Megan jest wyjątkowa pod tym względem. Możliwe że mi to umkneło, bo notke czytałam jakoś tak w niedziele i mi się zapomniało, więc się pytam.\nPozdrowienia i życze weny.\nNightmare. 11 marca 2011 12:50\nOch, nic się nie stało, ale trochę dziwił mnie muszę przyznać brak Twoich komentarzy. ;)\nW rozdziale ciągle starałam się dodać jakieś nowe zdanie, żeby choć trochę go wydłużyć. A Naomi też lubiłam, ale niestety było to zaplanowane z góry... Acz mogę zdradzić, że pojawi się pewnie również w przyszłości, na innym, już mniej więcej przemyślanym blogu, jeżeli takowy powstanie. Czas pokaże. Co do przemiany Megan - jak mówiłam, na niektóre rzeczy trzeba zwrócić uwagę. Ona zawsze była takim innym wilkołakiem, ale to w dalszej przyszłości będzie wytłumaczone, więc cierpliwości. ;) A Megan dodatkowo opierała się przemianie, sama nie ma jakoś zbyt mocnego charakteru, więc ta druga natura, wilk, łatwo przejęła kontrolę. Cóż, tak przynajmniej mi się wydaje. Swoją drogą w opowiadaniu może być trochę nieścisłości, gdyż jest to pisane bardzo luźno, nowe pomysły często dodaję na bieżąco, niektóre rzeczy trzymane są w luźnych ramkach... Także mogą się jakieś pojawić, a nie przeczę, że i podobieństwa do książek czy filmów, chociaż staram się tego unikać, ale na potrzeby opowiadania - no cóż.\nEch, jak zwykle się rozpisałam. Pozdrawiam. (;\nnessa 12 marca 2011 06:07\nCierpliwość... takie obce słowo. Ja jestem strasznie niecierpliwa. I powiem że ta cecha za bardzo mi nie pomaga. Ale jakiś specjalnych problemów nie mam z tym, bo próbuje to jak najbardziej niwelować. Na przykład gdy ide do lekrza( a tam sześcio-osobowa kolejka) biorę ulubioną książkę. Bardzo mi to pomaga.\nTaka moja natura i nic nie poradze. Jednak jeśli chodzi o wstawianie rozdziałów, to w tym akurat jestem wyrozumiała, bo jak już kiedyś wspomniałam, wiem jak mozolnie się je pisze. A to nie pasuje, a to źle złożone zdanie itp.\nZamierzasz kiedyś zacząć nowy blog? Najlepiej jak skończysz ten. Trochę trudno pisze sę rozdziały na kilka blogów, miesza się to wszystko. Kiedyś spotkałam się z takim przypadkiem, dziewczyna dodała na bloga rozdział, który miał się pojawić na jej drugim. Było troche zamieszania, ale sobie z tym poradziła.\nNo myśle że to wszystko.\nNightmare. 12 marca 2011 09:34\nMam radosną nowinę, wena nieco mi powróciła ;D Nie mówię od razu, ze coś dodam, ale może przerwa nie będzie konieczna lub nie będzie taka długa.\nNessa - znam to, bo też jestem strasznie niecierpliwa. A bloga nowego mam zamiar założyć wtedy, gdy skończę tego. W ogóle już mam kilka rozdziałów jednego o nieco innej tematyce, acz też coś w stylu urban fantasy, zaczęłam pierwszy jeszcze kolejnego bloga, ale już mi nie idzie. Tak po prostu, gdy nie mam ochoty na pisanie "zewu" dopisuję coś do innej historii. A nowych blogów nie chcę teraz zakładać, bo po prostu mniej więcej regularnie dodawać rozdziały. Mam co prawda drugiego bloga, który był jako mój... Och, zapomniałam słowa! No cóż, by się wyładować. Nie wyszedł zbytnio, jest on spontaniczny, lecz może kiedyś do niego wrócę. ;)\nwolff 23 grudnia 2011 03:01\n... Dajesz Megan!Rozdział jak zwykle zapierający dech w piersiach!


REBEL.pl: Star Wars: Zewnętrzne Rubieże - sklep z grami planszowymi\n„Wszystko, co o mnie mówią, to prawda”.\nCzy zasłyniesz, dorabiając się na zleceniach dla Huttów, kradnąc dla syndykatów przestępczych, czy przemycając towary pod nosem imperialnych patroli?\nTo wszystko (i więcej!) jest możliwe, gdy przygoda zaprowadzi Cię na skraj znanego wszechświata. Wytycz kurs, zbierz załogę i wykonaj skok w hiperprzestrzeń z grą Star Wars - Zewnętrzne Rubieże!\noddane głosy: 65\nPasujące koszulki: standard american (57,5x89) - 250 szt.\nInstrukcja_Zewnetrzne... [6581.88 kB] ,\nKompendium_zasad_Zewn... [1191.18 kB] ,\nErrata_Zewnetrzne_Rub... [3776.48 kB]\n12 plansz statków\n16 żetonów reputacji\n22 żetony kontaktów\n16 żetonów patroli\n8 znaczników postaci wraz z podstawkami\n60 żetonów kredytów\n70 kart wyzwań\n70 kart handlu\n53 karty danych\n10 kart SI\n6 płytek mapy\n2 zakończenia mapy\nRecenzja na blogu gryfabularne.com\nRecenzja na blogu Boardgodzilla\nArtykuł zapowiadający grę\nRzut okiem w serwisie YouTube na kanale GeekPlanszowy.pl\nWideorecenzja w serwisie YouTube na kanale 3 Minute Board Games (ang.)\nTłumaczenie zasad w serwisie YouTube na kanale boardgame land\nJeśli podoba ci się Star Wars: Zewnętrzne Rubieże, polecamy również:\nKlienci, którzy kupili Star Wars: Zewnętrzne Rubieże, kupili również...:\nPaweł Katarzyna Zajkowscy [ dodano: 02.06.2020 ]\nDla wszystkich fanow Gwiezdnych Wojen super gra. Mozna sie wcielic w bohatera z sagi, latać po znanych z filmow światach, spotykać znajome postacie. Super przygoda :) Da sie zagrac po ciezkim dniu wiec dodatkowy plus.\nK_grzywinska [ dodano: 13.05.2020 ]\nOceniam grę na dobrą 4. Mój tata wielki fan SW zakupił ją w czasie pandemii i ograliśmy ją pare razy. Mechanika super, instrukcja bardzo skomplikowana i lepiej zobaczyć tutorial na yt. Gra się bardzo dobrze i szybko o ile wszyscy gracze już ją rozgrywali. Momentami się dłuży, bo dostarczanie ładunków to męczarnia. To wszystkie minusy, ogólnie polecam i zachęcam. Ostrzegam tylko, że czasami gra się kilka godzin i obiady zamiast w jadalni trzeba jeść w salonie ;p\n_x_s [ dodano: 04.05.2020 ]\nPo wyciągnięciu wszystkiego z wyprasek pierwsza myśl sporo tego. Po pierwszych turach i zerkaniu do instrukcji gra zaczęła nabierać płynności. Zasady na tyle proste, że pudelkowe 14+ wydaje mi się nieco zawyżone.\nSama gra solidnie wykonana, żetony i inne elementy wyglądają na trwałe. Duży plus za planszetki graczy, przypominające kokpit statku kosmicznego.Drugi plus od żony, za śliczne kostki, które ją urzekły, jeszcze zanim wszystkie elementy zostały odfoliowane.\nChoć osobiście wolę gry wymagające większej ilości kombinowania, to grało się bardzo przyjemnie.\nDla fanów SW pozycja obowiązkowa.\nFantastyczna rozgrywka w odległej galaktyce.\nRebel co tu dużo gadać 5/5\nSama gra mnie urzekła. Możliwość wcielenia się w szumowinę naprawdę daje radę.\nNie ma tu mocy, Sithów i mieczy świetlnych. Są za to przemyt kombinowanie, "łowienie głów".\nGrałem wprawdzie wariant 2 osobowy i muszę powiedzieć że gra się znakomicie, szybko i przyjemnie.\nPanFantomas [ dodano: 06.03.2020 ]\nW końcu jakiś tytuł ze świata Star Wars, który zrywa z typową walką Rebelii z Imperium. W tej grze możemy poczuć się jak Han Solo, szmuglujący towary przez galaktykę. Albo jak Boba Fett, który szuka kolejnych nagród i celów do złapania. Gra się dobrze solo, jest klimat przygody. Najlepiej w tle włączyć jeszcze muzykę Johna Williamsa :)\nHnat1993 [ dodano: 04.02.2020 ]\nJak dla mnie gra dobra, trochę duży down time przy 4 graczach w szczególności przy pierwszych rozgrywkach.\nKlimat gwiezdnych wojen tutaj czuć niesamowicie, osobiście mi daje to masę frajdy! Trochę mało interakcji pomiędzy graczami ale stawiał bym że gra będzie miała dodatku które ją powiększą, a przynajmniej na to liczę.\nNa zdecydowany plus opcja gry solo. Bardzo mi się podoba jak to zostało rozwiązane i można pobawić się całkiem nieźle samemu :)\nNa szczęście nie jest to kolos które go się gra niewiadomo ile godzin wiec nawet mając ograniczony czas można zagrać partyjkę, w szczególności solo, osobiście solo zawsze gram około godzinę.\nJedynie czego się obawiam że po parunastu grach trochę zacznie wiać powtarzalnością, ale w końcu nie jedną planszówką żyje człowiek wiec przerwy od tej gry jak dla mnie są wskazane by nie znudziła nas po tygodniu od zakupu ^^\nRozbudowany Talizman w klimacie Gwiezdnych Wojen. Zdecydowanie nie dla mnie. Po niecałej rozgrywce sprzedałem.\nNie jestem fanem Gwiezdnych Wojen, jednak bardzo przyjemnie mi się grało. Dobrze działający tryb solo.\nUtini [ dodano: 28.10.2019 ]\nDużym plusem gry są piękne kostki.\nA aby ocenić grę kluczowym będzie to czy wydane zostanie dużo dodatków (które podbiją cenę) czy też 1-2 które uzupełnią rozgrywkę.\nNa obecną chwilę czuć można, że jest to wersja beta+, a niektóre elementy są wycięte.\nRegrof1 [ dodano: 08.10.2019 ]\nGra na 3,5. max 4. Nie jest to bardzo dobra gra, jest tylko dobra, można miło spędzić czas, ale nie ma głębi.\nCzuć klimat, losowość nie przeszkadza, bardziej denerwujący jest fakt, że od razu widać iż gra będzie miała dodatki.\nDla fanów uniwersum, produkt wart uwagi, na kogoś kto lubi prostsze gry z losowością też polecam, ale jeśli ktoś szuka głębi, rozmyślania, trudnych decyzji, to jest to zły adres.\nNegatywna interakcja w grze JEST, ale to gracze o nie decydują, nie będziemy na siebie polować i walczyć przy każdym spotkaniu. Ale można i to tu znaleźć.\nJediPrzemo [ dodano: 18.09.2019 ]\nDobra gra, ale nie ma w niej nic odkrywczego i jest za droga jak na zawartość. Jeśli graliście w Firefly to wiecie czego się spodziewać.\nmordajeza [ dodano: 16.09.2019 ]\nDokładnie tego szukałem - klimatycznej przygodówki, która z jednej strony będzie angażująca, a z drugiej nieprzesadnie skomplikowana.\n- klimat! (pod warunkiem, że liznęło się trochę SW)\n- rozgrywka w 2 osoby zamyka się spokojnie w 2h\n- mimo sporej losowości mam poczucie, że bardzo dużo zależy od moich wyborów\n- każdą postacią gra się trochę inaczej\n- downtime nie jest aż tak straszny, po złapaniu o co chodzi i gdzie co może nas spotkać, gra toczy się dość płynnie.\n- interakcji nie ma jakoś bardzo dużo, ale jednak występuje (zarówno negatywna, jak i pozytywna) - dla mnie jak na tego typu grę jest w sam raz\n- w każdej naszej turze coś się dzieje, nie błąkamy się po mapie szukając przygód, to przygody spotykają nas\n- bardzo fajny motyw z reputacją u poszczególnych frakcji, która wpływa na spotkania, które odbywamy.\n- żeby w pełni cieszyć się grą, trzeba dobrze poznać planszę, co zajmuje ok połowy pierwszej rozgrywki\n- wykonanie - super grafiki i większość elementów na poziomie, ale karty (zwłaszcza planszetki statków) powinny być jednak grubsze.\n- teksty są klimatyczne, ale na kartach misji przydałyby się jednak jakieś ilustracje\n- po kilku partiach odczuwam już lekki głód dodatków i trochę się boję, co będzie po kolejnych kilku...\n- wydaje mi się, że z uwagi na jednak niewielką interakcję, na więcej niż 2-3 osoby będzie się dłużyć, a może nawet bardzo dłużyć... Ale jeszcze nie grałem w większym składzie, więc to tylko przypuszczenia\n- jeżeli nie lubisz SW, to spokojnie możesz odjąć jedną gwiazdkę ;)\nNightbomber [ dodano: 14.09.2019 ]\nOk, jeśli pozwolicie, to podzielę się wrażeniami po pierwszej grze solo, przeciwko SI. Uważam, że system SI jest w tej grze co najmniej dobry. Gra sama w sobie, moim zdaniem, jest bardzo klimatyczna i wymaga podejmowania wielu istotnych decyzji. W pewnym momencie - bez ściemy - byłem o krok od przegranej z SI. Gra aż prosi się o rozszerzenia, ale i bez nich zapewnia wiele godzin klimatycznej zabawy, a przecież o to chodzi!\nNightbomber [ dodano: 13.09.2019 ]\n@dewodaa: pozwól mi, ja go osobiście zamrożę...;)\ndewodaa [ dodano: 12.09.2019 ]\nConnor1332 [ dodano: 12.09.2019 ]\nKristobald [ dodano: 12.09.2019 ]\nTalisman w świecie Gwiezdnych Wojen. Gra do polecenia dla każdego fana Star Wars. Ciekawe, nietypowe ujęcie rozgrywki z perspektywy łowców nagród i przemytników. Raczej nie dla graczy, którzy nie lubią gier w konkretnym klimacie czy świecie. Spora losowosc, którą jednakże można ograniczyć. Podstawową wadą to poczucie po kilku rozgrywkach, że gra potrzebuje dodatku - więcej kart żetonów itp.\nNightbomber [ dodano: 12.09.2019 ]\nNa razie testuję wariant solo, wcielając się w rolę Boby Fetta.Za przeciwnika SI wybrałem oczywiście Hana Solo. Po rozegraniu pierwszych tur - emocje! Klimat! Na razie wypełniłem jedno grube zlecenie: schwytanie i dostarczenie na Ryloth agenta Czarnego Słońca (skutecznie, jak to Boba). Han zaś dostarczył skutecznie ładunek części, ale zaangażował się w ryzykowaną misję na Tatooine (kradzież u Jabby),, ale fatalnie poszły mu testy i został (chwilowo) pokonany. Tyle w temacie klimatu (oh yeah!). SI zdaje się być dobrze przemyślana i stanowi wyzwanie. Co do zasad - po chwili stają się intuicyjne, ale zdarza się konieczność sięgania do Kompendium, bo ogólne zasady wszystkich czynności nie wyjaśniają, a odpowiednie zarządzanie kartami i żetonami wymaga uwagi. Ogólnie HIT!


1 750,00 zł 88,00 zł/m2\nNumer oferty: TY588605\nLokal komercyjny 20 m2 z przeznaczeniem na działalność handlowo - usługową Gdynia Orłowo.\nLokalizacja: bardzo dobrze skomunikowany punkt zarówno dla zmotoryzowanych, korzystających z komunikacji czy pieszych.\nLokal z bardzo dobrą, przeszkoloną ekspozycją, parterowy co zapewnia dobrą, bezkolizyjną dostępność. Lokal znajduje się w budynku mieszkaniowym z 2011 roku.\nOpłaty: zależne od zużycia ogrzewania/wody ciepłej/zimnej.\nIdealne miejsce na sklep, gabinety kosmetyczne lub medyczne, salon odzieżowy, biuro obsługi - punkt handlowo - usługowy (telekomunikacja, bankowość, doradztwo finansowe) czy usługi edukacyjne.


AGNIESZKA NYKIEL - Sport.pl - Najnowsze informacje - piłka nożna - F1- tenis - koszykówka - siatkówka\nZmiany w BKS Stal Bielsko\nSukces siatkarek z Dąbrowy Górniczej\nMielec bez drużyny? Elżbieta Nykiel i Agnieszka Śrutowska opuszczają szeregi TeleNetu Autopart Mielec. W nowym sezonie zasilą BKS Bielsko-Biała, aktualnego mistrza Polski To podstawowe zawodniczki w drużynie TeleNetu Polska Autopart Mielec, brązowego medalisty tegorocznych Mistrzostw Polski. Nykiel\nPorażka siatkarek BKS-u w Pile\ntej partii pilanki zdobyły dwa punkty z niewymuszonych błędów bielszczanek, a partię zakończyła Agnieszka Orłowska. Potem gra toczyła się już pod dyktando Nafty. W tie-breaku trzy wspaniałe zagrywki Katarzyny Skowrońskiej pozwoliły zdobyć zdecydowaną przewagę. Końcówka była jednak nerwowa. BKS\nZbigniew Krzyżanowski, trener BKS: chcemy mistrzostwa Polski\nW weekend siatkarki BKS-u Stali nadspodziewanie łatwo wygrały w Pile z liderkami tabeli mimo braku dwóch czołowych zawodniczek - rozgrywającej Agnieszki Śrutowskiej i atakującej Ljuby Jagodiny. W dodatku Anna Podolec i Elżbieta Nykiel wystąpiły po kontuzji. Jak to możliwe, że wygrały? Trener\nbędzie też niewątpliwie przedłużająca się rehabilitacja kolejnej reprezentantki kraju - Anny Podolec. Zawodniczka jest po operacji barku i niewykluczone, że do gry będzie gotowa dopiero w przyszłym roku. Zespół wzmocnił się dwoma czołowymi zawodniczkami mieleckiej Stali - Elżbietą Nykiel i Agnieszką\npudłem Polka była 49. po pierwszym strzelaniu. W drugim była już bezbłędna. Dobry bieg pozwolił jej na zajęcie pozycji w czołówce. Po raz drugi w tym sezonie punkty Pucharu Świata zdobyła Weronika Nowakowska, która była 26. Po pierwszym strzelaniu w dwudziestce była Agnieszka Grzybek, jednak dwa pudła w\nStali Mielec Elżbietą Nykiel i Agnieszką Śrutowską. Stali nie idzie jednak najlepiej. Szóste miejsce w tabeli i tylko cztery wygrane mecze (na osiem rozegranych), to zdecydowanie poniżej oczekiwań. Bielszczankom nieźle idzie natomiast w Lidze Mistrzyń. - W niej nie mamy takiej presji jak w lidze, gramy\nprawda tego seta, głównie dzięki Agnieszce Orłowskiej, pilska drużyna wygrała, ale Mielec dał sygnał, że w ten weekend tanio skóry nie sprzeda. W drugiej partii przewaga zdobyta na początku (było wtedy 5:1 dla Mielca) wystarczyła do końca. W trzecim doszło do zażartej bitwy i to od pierwszej piłki aż do\nSłowaczka Jana Matiašovská w BKS Stal Bielsko\nJagodina, która podpisała kontrakt w Szwajcarii. W nowym sezonie nie zobaczymy też w Bielsku Agnieszki Śrutowskiej, Elżbiety Nykiel, Joanny Szeszko i Edyty Rzenno. Wszystkie szukają nowych pracodawców. Siatkarki trenują do 24 czerwca, potem przed nimi miesięczne urlopy. Klub zgłosił się do udziału w\nW szeregach AZS AWF zabrakło kontuzjowanej czołowej zawodniczki - Moniki Trały. Zastąpiła ją z powodzeniem Katarzyna Wellna. Mielec też był osłabiony - wprawdzie do składu powróciła już Elżbieta Nykiel, która w listopadzie złamała kości śródręcza, ale na anginę zachorowała Marta Natanek, zdrowotne\nNafta Piła - Stal Bielsko-Biała 2:3\nrozgrywała zwłaszcza Agnieszka Orłowska, która w koncówce seta kilka razy w pojedynkę zatrzymała ataki Joanny Staniuchy i Elżbiety Nykiel. Ale zdarzały im się też głupio stracone punkty: sama Anna Podolec trzy punkty z rzędu zdobyła zagrywką - dwa razy piłka zatańczyła na taśmie utrudniając pilankom\n, a partię zakończyła Agnieszka Orłowska. Potem gra toczyła się pod dyktando Nafty. W tie-breaku trzy wspaniałe zagrywki Katarzyny Skwrońskiej pzowoliły zdobyć zdecydowaną przewagę. Końćówka była jednak nerwowa. Bielsko-Biała doprowadziła bowiem do stanu 12:14, ale wtedy seta zakończyła Orłowska. dla\nStal Mielec to brązowy medalista mistrzostw Polski, jest jednak zdecydowanie słabszy niż przed rokiem. Zespół opuściły cztery podstawowe zawodniczki, wśród nich Elżbieta Nykiel, Agnieszka Śrutkowska i Mariola Barbachowska. Zmienniczki nie prezentują podobnego poziomu. W Mielcu pozostał za to Jerzy\npierwszej partii. Seta na przewagi wygrała jednak Nafta. W odsłonie tej TeleNet został osłabiony kontuzją jakiej doznała Elżbieta Nykiel. Drużyna znad Wisłoki nie rezygnowała jednak z walki i po ambitnej grze wygrała w tie-breaku. - Byłem dumny z zespołu, w cztery godziny rozegrał dziewięć setów i wygrał\nNafta Piła bez medalu - dopiero czwarta\n. Co prawda tego seta, głównie dzięki Agnieszce Orłowskiej, pilska drużyna wygrała, ale Mielec dał sygnał, że w ten weekend tanio skóry nie sprzeda. W drugiej partii przewaga zdobyta na początku (było wtedy 5:1 dla Mielca) wystarczyła do końca. W trzecim doszło do zażartej bitwy i to od pierwszej piłki\nZbigniew Krzyżanowski od początku drugiego seta wprowadził rezerwowe: za Milenę Sadurek weszła Agnieszka Śrutowska, a za Katarzynę Biel - Elżbieta Nykiel. Wykorzystały to gdańszczanki, u których dobrze grała rozgrywająca Justyna Ordak, i szybko objęły prowadzenie 5:1 i 11:3. Wtedy trener BKS-u dokonał\nwszystkie pilanki błyszczały, po chwili był już remis. To głównie zasługa nieudanych akcji Agnieszki Orłowskiej. Najpierw zaatakowała w taśmę, a w kolejnej akcji zablokowała ją Agnieszka Śrutowska (8:8). Mielczanki zdecydowanie ustępowały rywalkom wzrostem, to powodowało kłopoty z przełamaniem pilskiego\nsobotę zabawa trwała do wieczora. - Zazwyczaj zgłaszało się więcej par - mówi Agnieszka Nykiel z Fundacji na rzecz Promocji Tenisa "Promasters", organizator szczecińskich eliminacji. - W tym roku przyjechało tylko 11 par, choć jeszcze kilka dni temu mieliśmy więcej zgłoszeń. W tym roku zabrakło\nfinansowa klubu. W Kaliszu nadal nie wystąpi kontuzjowana Renata Pociask. Choć ostatnio nieco poprawił się stan zdrowia Marty Natanek i Agnieszki Śrutowskiej, to w tym tygodniu rozchorowały się Anna Kicior i Elżbieta Nykiel. Wszystkie cztery siatkarki przechodzą kurację antybiotykową. Zamiast leżeć w łóżku\nsprawą ataku Elżbiety Nykiel, a chwilę później dzięki niedokładnemu dograniu piłki przez Plutę do Skubanovej, obroniły dwa meczbole. W kolejnej akcji znowu dała o sobie znać Nykiel i gospodynie prowadziły 25:24. Mimo pierwszej, obronionej przez Winiary piłki setowej, mielczanki doprowadziły do tie-breaka\n) + 59,2 (0) ... 33. Krystyna Pałka + 2.04,5 (2) 52. Katarzyna Ponikwia + 2.49,6 (0) 73. Magdalena Nykiel\nPo ponad miesięcznej przerwie zespoły serii A wznowiły ligowe rozgrywki. Mieleccy kibice z obawami oczekiwali na występ swojej drużyny, której kadra w ostatnim czasie szczupleje w ekspresowym tempie. Wprawdzie do składu powróciła już Elżbieta Nykiel, która w listopadzie złamała kości śródręcza, ale\n, Gołubencova, Siemiątkowska, Sielicka, Kuehn (libero). *TeleNet: Śrutowska, Kicior, Pykosz, Natanek, Nykiel, Staniszewska, Kościelna (libero) oraz Grzesiak, Ząbek, Kaźmierczak. Widzów: 1 tys. W niedzielę mielczanki zagrały znacznie lepiej, zwłaszcza blokiem i w polu. Miejscowi kibice wreszcie doświadczyli\nW pierwszej rundzie rozgrywek TeleNet bez najmniejszego wysiłku pokonał w Mielcu Gedanię. Przed rewanżem w Gdańsku zanosiło się na powtórkę z historii. I rzeczywiście, siatkarki znad Wisłoki rewelacyjnie rozpoczęły sobotni pojedynek, spora w tym zasługa serwisów Agnieszki Śrutowskiej, rozgrywającej\nPrzed meczem TeleNet - Gedania (sobota, g.17)\nparkiecie 1:3 [na ianugurację sezonu z AZS AWF Poznań a następnie z Winiarami, dop. ps]. Energa Gedania to bardzo młody zespół, w kadrze jest osiem siatkarek, które nie ukończyły jeszcze dwudziestego roku życia. Najstarsza Agnieszka Lewandowska ma 26 lat, ale na boisku będzie pojawiać się w skrajnych\nsytuacji rozpoczęto też rozmowy z Agnieszką Śrutowską (26 lat, 178 cm) z Telenetu Mielec i ta wychowanka krakowskiej Wandy ma spore szanse na grę w zespole mistrzyń kraju. Być może razem ze Śrutowską do Bielska przyjdzie też Elżbieta Nykiel (21 lat, 183 cm), skrzydłowa Telenetu i młodzieżowej reprezentacji\n- dodaje. Obie ekipy majš na razie na koncie po dwie wygrane, ale mielecka drużyna od dłuższego czasu boryka się z ogromnymi problemami kadrowymi. W Kaliszu nie wystšpi kontuzjowana Renata Pociask. Choć ostatnio nieco poprawił się stan zdrowia Marty Natanek i Agnieszki ?rutowskiej, to w tym tygodniu\nniebagatelne znaczenie. Przypomnijmy, że kontuzjowana Elżbieta Nykiel powróci do gry dopiero w styczniu. Zanim jednak w sobotę meczem we Wrocławiu mielczanki zainaugurują ligowe zmagania czeka je w środę w Bydgoszczy mecz 1/8 Pucharu Polski. Rewanżowe spotkanie z Adrianą odbędzie się w Mielcu 26 listopada\nNafta Piła zdobyła Puchar Polski w siatkówce!\n, 25:18) NAFTA: Archangielska, Liktoras, Rosner, Beżenar, Orłowska, Mirek oraz Malujdy (libero), Kovacova, Karczmarzewska, Kupisz. TELENET: Śrutowska, Natanek, Kicior, Nykiel, Pykosz, Staniszewska oraz Kościelna (libero), Grzesiak, Urbaniak. Gwardia była tylko nieco trudniejszym rywalem od Mielca\nChallenger Pekao Open 2004\nliście uczestników są m.in. Marcin Daniec, Jan Englert i Stan Borys. - Umowę w sprawie przejęcia kortów od miasta podpisaliśmy dopiero na początku sierpnia, więc nie udało się jeszcze dokonać tam wielkich zmian - mówi Agnieszka Nykiel, prezes Fundacji "Promasters" wchodzącej w skład konsorcjum\nTeleNet Autopart Mielec - Gwardia Wrocław 3:0 (25:20, 25:15, 25:17)\n, gwiazdę Gwardii, po chwili jeszcze raz zniechęcił zapędy wrocławianek. Seta zakończyła punktowym serwisem Kicior. W drugiej partii ton grze nadawały już tylko mielczanki. Gdy z drugiej piłki pewnie zaatakowała mielecka rozgrywająca Agnieszka Śrutowska było już 10:4 dla TeleNetu. W rezultacie o drugi w tym\nseta. Mielczanki prowadziły już 5:1, ale podopieczne Tobolskiego doprowadziły do remisu 9:9. Później prowadzenie zmieniało się wielokrotnie. Decydujące dla losów tego seta okazały się trzy w sumie proste błędy kaliszanek. Najpierw lecąca w aut piłka po zagrywce Agnieszki Śrutowskiej trafiła w stojącą