Po ostatniej burzy Galeria Gniezno nadal zamknięta - Handel Nowoczesny - Wiadomości\nAutor: Gazeta.pl 7 sierpnia 2012 09:44\nW niedzielę nad Gnieznem przeszła gwałtowna burza. W ciągu kilkunastu minut zalało wiele domów, jej najpoważniejszym skutkiem było jednak zarwanie dachu nad magazynem sklepu obuwniczego. Obecnie niezależne firmy rzeczoznawcze pracują nad ekspertyzą, która wyjaśnić ma dokładną przyczynę usterki i zarwania się dachu. W poniedziałek właściciel budynku nie był w stanie oszacować poniesionych strat.\nGaleria Gniezno RSS galeria handlowa RSS


info.wiara.pl » Piłka zmienia świat\narchiwum Mateusza Koszeli\tMateusz i Aneta zaręczyli się 11 listopada w 100. rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę.\nGdy podczas tegorocznego Marszu Niepodległości w Warszawie oświadczył się Anecie, swojej ukochanej, ich zdjęcia obiegły media nie tylko w naszym kraju. Kim jest Mateusz Koszela?\nSceny takie jak ta można by mnożyć. Dałem tym dzieciom piłkę, kawałek pizzy i colę, ale one dały mi dużo, dużo więcej. Tam, na krańcach świata, dostałem najpiękniejszy i najbardziej szczery uśmiech na świecie. Podczas obu wyjazdów rozdałem ok. 1000 piłek. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie wpłaty osób śledzących mój profil na fb „Autostopem w świat sportu”. Dziękuję Wam! – wspomina Mateusz.\nInny moment, który na zawsze pozostanie w pamięci Mateusza, to wizyta w Gwatemali i rozdawanie piłek w fawelach. – To slumsy, czyli najbiedniejsza i najniebezpieczniejsza dzielnica w dużych miastach. Poszliśmy do faweli ze znajomymi, których spotkałem w podróży. Poznaliśmy tam Juana, który miał już swoją piłkę, ale też strasznie powykrzywiane nogi. Nie mógł grać, piłkę odbijał kijem do hokeja. Zaczęliśmy z nim rozmawiać. Zapytałem, jak się nazywa. Cisza. Przedstawiliśmy się. Cisza. Zapytałem się, czy lubi piłkę nożną. Cisza. I dalej pytaliśmy: czy lubi Real Madryt? Cisza. A Barcelonę? I wreszcie pokiwał głową. A Leo Messiego lubisz? I znowu pokiwał głową – opowiada Mateusz. Wyciągnął z plecaka koszulkę Barcelony i dał chłopcu. – „To jest prezent dla Ciebie” powiedział. Chłopiec założył koszulkę i zastygł w uśmiechu od ucha do ucha.\nChwilę później przyszedł jego brat i chłopcy rzucili się sobie w objęcia, skacząc z radości. Od razu przypomniał mi się dzień, w którym dostałem koszulkę Ronaldo z Brazylii. I pamiętam, że jako mały chłopiec nie tylko grałem w tej koszulce, ale chciałem w niej chodzić cały dzień, nawet spać. I za każdym razem, kiedy mama zabierała mi tę koszulkę do prania, byłem zły. Wtedy tak naprawdę zrozumiałem to, co zawsze powtarzała mi mama: dawanie jest lepsze niż branie – mówi Mateusz.\nTeraz już z Anetką\nAle w tej podróży Mateusz nie był sam i odważnie przyznaje, że wiara jest dla niego najważniejsza. – Na sam koniec podróży po Ameryce Południowej została mi jedna noc, którą musiałem spędzić w namiocie. Kolejny nocleg miałem już zaplanowany u polskiej rodziny w Brazylii, która miała mnie też odwieźć na lotnisko. Powiedziałem do Pana Jezusa: „Panie Boże, siedem miesięcy podróżowałeś ze mną. Załatw mi jeszcze dziś jakiś bezpieczny nocleg!”. Chwilę później złapałem stopa do miejscowości Święty Mateusz. I co zobaczyłem na miejscu? Kościół pw. św. Matki Bożej Częstochowskiej. I szczęka mi opadła. Prosiłem o bezpieczne miejsce, a gdzie mnie Pan Jezus wysłał? Do swojej Mamy. W najbezpieczniejsze miejsce na świecie.\nWszedłem i zobaczyłem dwa obrazy – Matkę Bożą Częstochowską i św. Jana Pawła II. Padłem na kolana, bo uświadomiłem sobie, jak to się wszystko pięknie splata. Swoją podróż rozpocząłem w Guadalupe, aby tam poprosić Jana Pawła II i Matkę Bożą, by jechali razem ze mną. Ktoś powie, że to przypadek, a ja jestem pewien, że tak nie było. Oni modlili się za mnie, podróżowali ze mną i opiekowali się mną. Nie pozostało mi nic innego jak uklęknąć i podziękować im za to! – opowiada podróźnik z Nowogrodu Bobrzańskiego.\nMateusz swoją ostatnią wyprawę zakończył w maju 2018 roku. – Te podróże to najlepsza lekcja, jaka mogła mi się w życiu przytrafić. Takie wyjścia poza strefę komfortu pozwalają zobaczyć, o co tak naprawdę w życiu chodzi i jak niesamowicie ważne jest dzielenie się miłością – mówi Mateusz, przed którym teraz nowa, niezwykła, narzeczeńska i małżeńska podróż, oczywiście nie przekreślająca jego pasji. – Dziś wiem, że do końca życia będę podróżować. Na tyle, na ile będę mógł, będę starał się pomagać ludziom w potrzebie. Oczywiście teraz już nie sam, ale z moją Anetką – mówi z uśmiechem.\nJoanna Król; Gość zielonogórsko-gorzowski 50/2018


ściągnij PDF Prawdziwy Dramat Teatru. O metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera\nPrawdziwy Dramat Teatru. O metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera\nPrawdziwy Dramat Teatru. O metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera.pdf\nPrawdziwy Dramat Teatru nie jest z pewnością tradycyjną monografią i ze względu na sam tryb argumentacji (dominuje wszak żywiołowy, eseistyczny styl wywodu), i ze względu na kompozycję (całość tworzą bowiem cztery niejednorodne w charakterze części). Nie ma tu jednak żadnej przypadkowości; wywód jest spójny i gruntownie przemyślany – prowadzi od archeologii (meta)dramatu i(meta)teatru przez Schaefferowską koncepcję sztuki teatru w teorii i w praktyce do konsekwencji w wymiarze estetyczno-filozoficznym i egzystencjalnym. Kapitalne komentarze na temat metateatru i ery metateatralności okażą się z pewnością interesujące dla czytelnika, ponieważ są nie tylko zapisem fascynującego odkrywania na nowo dramaturga-kompozytora, ale także zapisem doświadczeń samego Grabowskiego jako praktyka teatralnego. W rezultacie to niekonwencjonalna monografia pisana z rzadko spotykaną pasją przez człowieka teatru.Prof. Andrzej HejmejJeśli humanistyce potrzeba jeszcze książek, to właśnie takich książek: treściwych syntez opartych na gruntownej wiedzy, świetnie i przystępnie napisanych oraz – co wydaje mi się bardzo ważne – podchodzących ostrożnie do wszelkich „paradygmatów” naukowych i estetycznych, uzurpujących sobie nieograniczone prawa miejskie w środowisku nauki i sztuki. Na szczególne docenienie zasługuje ponadto wrażliwość filozoficzno-fenomenologiczna autora, jasność w opisywaniu umykających, mieniących się lustrzanie „stanów rzeczy”, jego wierność badanemu materiałowi i jednocześnie wolność myślowa ciągnąca go nieustannie poza wybrane pole widzenia. Wyborna (a może i więcej!) wydaje mi się również stylistyka i retoryka tej książki – książki naprawdę głęboko przemyślanej w każdym zdaniu i napisanej z pasją eseisty, którego gdzieś z oddali prześladuje (bardzo pozytywnie) pewna liryczność. To bardzo apetyczna i sycąca strawa intelektualna.Prof. Witold Wołowski\nautor: Grabowski Artur : data wydania : 2017: miejsce wydania : wydawca: Kraków : Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Prawdziwy dramat teatru. O metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera - Grabowski Artur - Kup książkę w niskiej cenie na Livro.pl.\nO metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera - Artur Grabowski - opis książki: Prawdziwy Dramat Teatru nie jest z pewnością tradycyjną monografią i ze względu na sam tryb argumentacji (dominuje wszak żywiołowy, eseistyczny styl wywodu), i ze względu na kompozycję (całość tworzą bowiem cztery niejednorodne w charakterze części). Prawdziwy Dramat Teatru : o metateatrze i metadramacie Bogusława Schaeffera: alternative title: Real Drama of the Theatre : on metatheatre and metadrama of Bogusław Schaeffer. author: Grabowski Artur : date of publication : 2017: place of publication : name of publisher: Informacje o Prawdziwy Dramat Teatru O metateatrze i metadramac - 7301183002 w archiwum Allegro.\nOpowieść Pielgrzyma. AutobiografiaPrzepowieść w ścinkachWydech. Oddychając z trudemCzerń i purpuraRozmaitości filozoficznePrawo pracy w diagramachBez reszty. Cykl Komisarz Kastor. Tom 2CeremoniałySiedlisko gorących serc12 zanim 13. Tom 2


Spotkanie konsultacyjne dot. Strategii Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2030. | Oficjalny serwis internetowy Gminy Oborniki Śląskie\nW dniu wczorajszym ( 27.07.2017) Burmistrz Arkadiusz Poprawa uczestniczył w Subregionalnym spotkaniu konsultacyjnym dot. Strategii Rozwoju Województwa Dolnośląskiego 2030. Spotkanie otworzył Jerzy Michalak – Wicemarszałek Województwa.Spotkanie rozpoczęło dyskusję nad kształtem nowej strategii dla naszego województwa. Burmistrz przesłał do Urzędu Marszałkowskiego propozycje przedsięwzięć strategicznych, które powinny się w niej znaleźć : jest w nich m.in.popierana przez Arkadiusza Poprawę i innych burmistrzów ościennych gmin „Nowa alternatywna trasa Oborniki- Wrocław oraz Nowe trasy rowerowe w ramach Północnego Centrum Rowerowego Dolnego Śląska, Kanalizację wsi czy Budowa Farm Fotowoltaicznych.\nW kolejnym etapie prac nad strategią Komisja wybierze wstępne projekty, które będą mogły znaleźć się w strategii.


Blotki - Wojciech Bauer\njodły w zaspach śpią stuletnie...\nZaczynam od wierszyka, który ukazał się na blogu "Ja, woy" 21 marca 2007 roku. Jest to zabieg celowy, który ma stworzyć pomost pomiędzy sieriozną (choć może miejscami niezamierzenie humorystyczną) twórczością archiwalną, zamieszczoną pod zakładkami z wierszami i piosenkami, a blotkami współczesnymi z mojego byłego bloga. Wprowadzający trochę innego nastroju i odniesień do współczesności. No i żeby nie było, że poezję zarzuciłem ze szczętem. Jest więc na tych stronach trochę śmiesznie, trochę melancholijnie lub wzruszająco, niekiedy wkurzająco obie strony, tj. czytacza i pisacza, a zawsze aktualnie. Aktualnie oczywiście w latach 2006-2009, kiedy to moja aktywność na blogu była czynnością zauważalną.\nNa tej stronie, obejmującej rok 2006, można przeczytać kilka pierwszych felietonów o sprawach bieżących i przeszłych, jakie wydawały mi się wówczas warte opisania. Są tu następujące blotki:\n"Dźwiękowa pocztówka w kolorze sepii", 22.08.2006\n"Reminiscencje stomatologiczne", 24.08.2006\n"Wolność i Harley", 5.09.2006\n"Mój 9/11", 12.09.2006\n"Jacek (epitafium dla Matyldy)", 4.10.2006\n"Krótki komunikat od Muzy", 20.11.2006\n"Byłam tu. Muza", 12.12.2006\nKilka razy brałem Czarną do ręki, ot, tak, żeby pobrzdąkać. Z tym brzdąkaniem, okazuje się, też już nie najlepiej. Nie to, żebym nie umiał. Nie pamiętam. Nie pamiętam tych sekwencji szybko zmienianych układów palców, które składały się na muzykę. Nie pamiętam układów harmonicznych, nie pamiętam efekciarskich przejść, które szlifowało się na publiczne występy. Trącam struny dwa-trzy razy w jakimś zestawie akordów, który jeszcze we mnie tkwi, zagram "Szal" (to pamiętam i będę pamiętać do końca życia. Muszę.) i tyle. Nie potrafię wydobyć z głębokiej pamięci tych pięknych rzeczy, które kiedyś stworzyliśmy i które tyle przecież razy, do znudzenia, do upadłego, do rzucenia Czarną (tą pierwszą) w kąt, katowały mi palce. W człowieku ponoć komórki wymieniają się w komplecie co 7 lat. Od tamtej epoki musiały więc wymienić mi się wielokrotnie. Czyżby z którąś wymianą organizm wyrzucił także pamięć tamtych dźwięków, uznając je, jako nieużywane, za zbędne?\nStoi więc nowa Czarna - piękna, szlachetna i droga - w kącie, w tym swoim klimatyzowanym futerale, stoi w gotowości i czeka. A ja niemal co dzień, budząc się patrzę na nią i myślę: pograłbym coś...\nNiiii nam saaamym, ni we dwoje zostać naaam...\nPoleciało z odtwarzacza chrypliwym głosem Kazika Staszewskiego. A mnie ten głos odpłynął, usunął się w tło, i piosenka zabrzmiała inaczej. My też śpiewaliśmy Staszka Staszewskiego - piosenki już wtedy stare, z piętnem zakazanych melodii, w sam raz do wódki...\nPamiętam jak wypłowiałe, szare zdjęcie: Jacek z papierosem w kąciku ust, Jacek, który chciał do ślubu wjechać na nartach z górki wprost pod ołtarz... Jacek, który dziś pasie ekologiczne kozy pod Łomżą... Marek - olewus i zgrywus, z powodu niechęci do prania kupował co trzy dni nowe skarpetki... Dziś restaurator gdzieś w świecie, dla tej restauracji rzucił studia po trzech latach studiowania na trzecim roku, do tego na trzech kolejnych wydziałach...\nMichał, z gitarą trzymaną charakterystycznie, niemal pionowo na kolanie, Michał z zamkniętymi oczami, w wódczanym natchnieniu, śpiewający razem ze mną... Michał w '82 prysnął z wycieczki w Jugosławii, dziś kładzie w Wiedniu kafelki... Piter - był z nami krótko, po roku mu się znudziło, wolał konstruować jakąś elektronikę bez papierka. Piter umarł 15 lat temu, tętniak.\nAle wciąż dokoła pełznie tamten świat -\nNasze dziewczyny... Murzyn, drobna czarnulka, wyszła za Staszka, ma troje dzieci i metr w pasie... Ela-dynamit, dziś twardo zmaga się z rakiem... Między nami ciepła, niedobra wódka, dużo wódki.\nMgły co była stalą w stal znów...\nJak to dawno? Może tydzień, może wiek...\nŚpiewaliśmy wtedy, szczęście - ja, Ty - fart,\nOgrzej nad popiołem - już możemy iść,\nTy - w swe zamki z błota, ja - w śmierdzący szynk,\nStaszek, Wojtek, ułomny Jaś - geniusz organizacji, inni... Tylu innych. I ja... z Czarną na udzie, włosy do ramion... Z nami i z nas te pretensjonalne i pełne chropowatej, knajackiej poezji słowa i ta melodia, aż szklanki same przechylają się do gardeł. Takie zdjęcie... Było takie zdjęcie?\nEch, panie Staszewski, napiłbym się tej ciepłej, niedobrej wódki...\nOczywiście ten show to on nie przy każdym uskutecznia, bo publicznie i przy obcych małpy z siebie nie robi, tu potrzebny jest pewien stopień zażyłości. Ale gdy już lody pękną (a to jest stosunkowo łatwe, zważywszy, że gdy się raz wpadnie w łapy doktora P., to się tak łatwo z tych łap nie wypada - przeglądając całkiem, zdawałoby się, zdrowe zęby, potrafi znaleźć kilkanaście dziur, co słabszych psychicznie i nieznających tutejszej poetyki może doprowadzić do ciężkiej depresji - choćby z uwagi na koszty), doktor, będąc w nastroju i mając przed sobą trzygodzinny zabieg odbudowy zęba, ujawnia całą krasę swych złotych ust.\nWczoraj pastwił się nad młodą asystentką, która właśnie wróciła z pierwszego w życiu urlopu. Szczegółów opowiadać nie będę, bo mi tu zaraz ktoś męski szowinizm wytknie i o sprzyjanie mobbingowi oskarży. Jeszcze mnie, wredota, co chwila upominał, żebym się nie trząsł, bo wiertłem do zęba trafić nie może. Podobała mi się i zaimponowała jednak końcówka tego (inteligentnego i kulturalnego, żeby nie było) dręczenia. Otóż całkiem poważnie, bez żartów, dał wymęczonej wyślizgiwaniem się z jego werbalnych kleszczy dziewuszce 3 minuty na szczere powiedzenie, co o nim myśli. Na zachętę, wziąwszy mnie na świadka, zapewnił bezkarność i jeszcze obiecał podwyżkę. I co? Mimo że wcześniej całkiem zgrabnie potrafiła kilka razy przyciąć kpiarzowi, dziewuszka skrewiła. Nawet za perspektywę comiesięcznej większej kasy nie miała odwagi nabluzgać wrednemu, złośliwemu szefowi. Zastanawiałem się potem, czy ja na jej miejscu umiałbym, wykorzystując daną szansę, odgryźć się odpowiednio. Już słyszę te bojowe okrzyki agresywnych pań wyzwolonych, że one oczywiście, jak najbardziej, że suchej nitki... No, nie wiem. Mam wrażenie, że taki zaskakujący krok wstecz, niespodziane odsłonięcie, skutecznie wytrąca broń, że łatwiej jednak walczy się z przeciwnikiem, który nie ustępuje pola... To chyba ten sam mechanizm, który powoduje, że pokonany pies, przewracając sie na plecy i odsłaniając przeciwnikowi brzuch, pozbawia go tym samym motywacji do ataku - bezbronnemu się odpuszcza...\nTak sobie leniwie przemyśliwałem, leżąc trzy godziny na fotelu i nie oczekując nawet rozrywki w postaci choćby niespodziewanego dźgnięcia w nerw - u doktora P. zęby leczy sie bezboleśnie, zasnąć można z wiertarką w paszczy. A na zakończenie, gdy już schodziłem, a asystentka poszła podliczyć, o ile by mnie tu odchudzić, doktor P. powiedział do mnie półgłosem, tak aby nie słyszała: "fajnie jest być szefem. Znacznie fajniej niż mężem". Nie da się ukryć.\nZ chłopakiem jeździ czasem dziewczyna, drobna czarnulka z kręconymi włosami. Tu muszę podkreślić, że jazda we dwoje na rasowym Harleyu nie jest taka oczywista. Harley to klasyczny wierzchowiec, miejsce na grzbiecie ma tylko jedno - dla jeźdźca. Pasażer może sobie czasem przycupnąć na ogryzku drugiego fotela, jak na końskim zadzie. Jazda w charakterze pasażera zakłada więc całkowite zespolenie i podporządkowanie się prowadzącemu. Kto nie czuje potrzeby bliskości, przytulenia, jedności, nie powinien z harleyowcem umawiać się na jazdy.\nPatrzę, jak ruszają powoli z dudnieniem silnika, jak motor rozpędza się dostojnie, jak znikają za drzewami, i zazdroszczę. Ja na takim motocyklu nigdy nie jeździłem. Owszem, na zwykłym tak. Ale to podobno nie to samo, tak przynajmniej mówią. Zwykły motocykl to pęd, to upajanie się szybkością, wyzwolenie przez odrzucenie reguł ruchu. Harley-Davidson jest inny. Jest w nim kiczowata poetyka długich autostrad przez prerię, wśród rudych wzgórz, w siennym zapachu spalonych słońcem ziół. Jest niemożliwy do zrozumienia w innym otoczeniu szpan skórzanych kurtek z napisem "Hell Angels" i niemieckich hełmów w roli kasków, tatuowanych ramion w objęciach boskich blondynek, wtulonych nocami w nieogolone mordy, w dzień w sposób niezrozumiały dla przeciętnego oglądacza zespolonych z ich właścicielami w procederze dostojnego połykania przestrzeni.\nEch, wskoczyć na taką maszynę, uruchomić starter i z wtuloną w kark drobiną w wielkim kasku potoczyć się ku anarchicznej wolności...\n"- Ja umrę, prawda?"\nCo można odpowiedzieć na tak postawione pytanie, gdy pada ono z ust człowieka, którego nadciągającą śmierć widzimy na ekranie monitora? Wspomnienia z 11 września 2001 działają na mne różnie: powodują zadumę, smutek, współczucie, refleksję nad tym, co człowiek może człowiekowi... Tego, co czuję, słuchając ostatnich słów z telefonów komórkowych, nagranych w centrach ratowniczych, ostatnich słów zanim w ich miejsce nie odezwał się komunikat: "Abonent czasowo niedostępny...", nie potrafię nazwać. Słucham spokojnych, ciepłych odpowiedzi ratowniczki; wiem, że w takim prowadzeniu rozmów ratowników w cywilizowanych krajach odpowiednio się szkoli, aby dodawali otuchy, nie pozwalali na zwątpienie i panikę, wiem to i wiem, że chyba bym tak nie potrafił. Ta dziewczyna o miękkim głosie, która pomagała umierać setkom uwięzionych w WTC, jest dla mnie większym bohaterem niż niejeden z tych, którzy po wszystkim nadstawiali piersi na medale.\nW dobie powszechnych komórek zanika samotność nagłej śmierci. Dziś można porozmawiać sobie z zasypanym przez lawinę turystą, z przywalonym gruzami klientem zawalonego supermarketu, z czującą na twarzy żar zbliżającego się ognia ofiarą pożaru. Można porozmawiać, pocieszyć, dodać otuchy, chociaż w telewizji już widać walący się dach, potężniejące płomienie, rozkładających bezradnie ręce ratowników. Być razem do czasu, aż ta stara franca z kosą nie zakomunikuje uprzejmie, że "abonent czasowo niedostępny". To lepsze? Czy dla ofiary - nie wiem. Tego nie wie nikt i nigdy się nie dowie. Dla osoby po drugiej stronie, bezpiecznej i bezradnej, na pewno nie. Śmierć niewidziana to tylko medialny news, temat do rytualnego westchnięcia. Kto tak naprawdę potrafi wczuć się w grozę i rozpacz gazowanych w KL Auschwitz? Nie ma nagrań z komórek; żadne z nich nie miało możliwości przekazania swojego przerażenia komuś bliskiemu, kto jest poza umieraniem, czy choćby tylko ciepłogłosej ratowniczce. Nie miało możliwości uchwycenia się złudzenia, że przez podzielenie się ostatecznością zostanie jej nam mniej i mniej przez to będzie nicości, która zaraz, za chwilę...\nZnam go od dziecka. Nigdy nie była to jakaś intensywna znajomość, zwykły kolega z sąsiedniego podwórka. Na dodatek dość wcześnie kolegą być przestał, bo zniknął z mojego horyzontu gdzieś na początku podstawówki. Z tamtych czasów pamiętam tylko spontaniczne inscenizacje bitwy pod Grunwaldem, gdyśmy zamiast kopii używali wyrzuconych poświątecznych choinek - akurat "Krzyżacy", z kilkuletnim opóźnieniem, na ekrany powiatowych kin zawitali. W zasadzie tyle.\nPotem odnalazł się niespodziewanie na drugim końcu Polski, gdy mnie rzuciło na studia do Gliwic. Miękki, "radiowy" głos z głośnika studenckiego radiowęzła z nikim mi się nie skojarzył, a i nazwisko puściłbym mimo uszu, gdybym niedługo potem nie trafił do studia nagrań radiowęzła w celu zaśpiewania paru rzeczy, bo właśnie moja rachityczna twórczość muzyczno-poetycka osiągała apogeum lokalnej popularności. Za konsolą siedział rudawy, kędzierzawy facet, którego pewnie bym nie rozpoznał, gdyby on nie rozpoznał mnie. Okazało się, że świat jest mniejszy, niż można by sądzić nawet z popularnego przysłowia.\nWymyślił sobie scenariusz ślubu: gdzieś w Bieszczadach jest kościółek tuż pod stokiem góry. Tam młodzi - Jacek i jego hipotetyczna narzeczona - mieli zjechać na nartach pod sam ołtarz. To, że Jacek nie umiał jeździć na nartach, było nieznaczącym drobiazgiem w rozpisanym szczegółowo na role pomyśle. Plany spaliły na panewce, gdy okazało się, że jego aktualna dziewczyna jest w ciąży i pospieszny ślub będzie w osiedlowej parafii.\nW jaki sposób w życiu Jacka pojawiła się Matylda - nie wiadomo. Wiadomo tylko, że Jacek najpierw znowu zniknął, a potem pojawił się jako gospodarz przymitywnej chaty nad stawami rybnymi w małej mieścinie w Małopolsce. Nagle okazało się, że ten mieszczuch i konsument cywilizacji łatwo odnajduje się na wsi. Żyje na obrzeżu cywilizacji, w miejscu, gdzie nawet mój ówczesny maluch dojeżdżał z trudem, hoduje karpie, poluje, wyprawia skóry... Dwie rzeczy najbardziej pamiętam z mojej wizyty w jego królestwie na grobli: wspaniałą swojską kiełbasę, którą wędził po własnoręcznym świniobiciu oraz spontaniczną nienawiść, jaką obdarzyła Jacka Kaja - moja malutka, bardzo mądra pudelka - po obejrzeniu ścian Jackowej chaty, obwieszonych skórami rozmaitych zwierząt.\nPotem jakoś mi zniknęli oboje - świat wokół kręcił się coraz szybciej, nie było czasu ani chęci na bezproduktywne szaleństwa. Odnaleźli się kilka lat temu. Zobaczyłem Jacka w telewizji. Leciał reportaż z ekologicznego gospodarstwa hodowlanego gdzieś na Kurpiach. Patrzę - no przecież... Brodaty, kędzierzawy gospodarz w samodziałowym swetrze opowiada o kozach, w tle na traktorze siedzi chłopczyk w wieku szkolnym... Jacek. Jacek z synem. Jacek - znany w Europie hodowca kóz, producent koziego mleka. Syn był jego i Matyldy, też Jacek.\nŚwiat ma się ku końcowi. Przynajmniej mój świat. Znaki na niebie i ziemi coraz wyraźniejsze, coraz ich więcej i coraz bardziej obrzydliwe. Mordy Jeźdźców okazują się nie szlachetnie okrutne i bezwzględne, tylko ohydne, menelskie, pryszczate i pokryte liszajem. I jadą, zamiast na rumakach - wielkich, pięknych i dzikich - na sparszywiałych kotach.\nTo piszę, ja, Muza. Woy mówi, że wróciłam z dalekiej podróży, chociaż nigdzie się nie wybierałam i wcale nie pamiętam, żebym za bardzo oddalała się od domu. No chyba że ten Wrocław... Może to o to woyowi chodzi? Rurki mi tylko poodłączali, kłuć przestali i jakoś więcej jeść mi się chce. Jak na podróż to mało fascynujące.\nNo, ale skoro wróciłam, to do pozytywów popowrotowych należy zaliczyć ten wczorajszy fantastyczny spacer. Byliśmy w prawdziwym lesie! I na prawdziwej łące! Nie macie pojęcia, jak świetnie nosi się patyki na prawdziwej łące. A jak tam pachnie... Jesień już, zieleni prawie nie ma, ale zapachom to robi dobrze - kwiatki nie wiercą w nosie i wszystkie krety i myszy daje się wyczuć z daleka. Tropiłam też jakieś takie duże, kopyciaste, które rozryły ściółkę pod dębami w moim lesie. Co prawda nikogo nie wytropiłam, bo woy nie pozwolił lecieć za daleko (zazdrośnik jeden, żal mu, że sam nie umie). A kopyciaste musiały być tuż, zapach taki świeży... Trudno, następnym razem może się uda. Ja tym stworom darować przecież nie mogę.\nW ogóle woy jakiś rygorystyczny był, jeśli chodzi o polatanie po lesie. Rezerwat, mówił. Jak rezerwat, to niech się ci z rezerwatu pilnują, żeby nie wyłazić, ja tam jestem wolny pies, mnie nikt w granicach kawałka wydzielonej przyrody nie trzyma. Zresztą co ja bym im tam zrobiła? Ja jestem pies, że do rany przyłóż. A że czasem uchapię jakiegoś futrzaka? Przecież nie na śmierć, najwyżej trochę sponiewieram. Nie lubię zresztą gryźć takich futrzastych - pełno kłaków potem między zębami i do języka się przyklejają. Z tego powodu wolę pogonić takiego, powarczeć, poszczekać, ale żeby zaraz brać do pyska? Też coś. Obrzydliwe.\nByliśmy długo, ponad trzy godziny. Aż mnie łapy bolały. Sforsowaliśmy trzy strumienie, łaziliśmy po chaszczach i wykrotach. Potem, gdy już wróciliśmy do domu, wrąbałam podwójną porcję obiadku i padłam. Spałam do wieczora. To tyle - jak na psa i tak rozgadałam się niemożliwie. Pa pa.\nBiegnę przez łąkę. Słońce świeci, chociaż już zimno. Biegnę, patrząc w niebo, bo gdzieś tam, niewidoczną w błękicie czarną kropką, szybuje kamyk, rzucony ręką woya. Szybuje, szybuje, spada... Biegnę, nos przy ziemi, bo choć zapachu kamyka nie znam, woy miał go w ręce, a zapach woya znam jak nic innego na świecie. Jest! No to teraz ogon w górę, uszy na sztorc, jestem dumna, przyniosę, położę mu pod nogami, a woy pochwali. Już prawie czuję jego dłoń na głowie, w tej fałdce między uszami, gdzie mnie zawsze smyra... Jestem, kładę kamyk, szczekam, szczekam radośnie i z dumą, a woy mówi: dzielny pies! Podskakuję w ocekiwaniu na kolejny rzut. To zabawa z woyem - nie ma na świecie nic wspanialszego, niż zabawa z woyem. Tak, to jest szczęście, moje małe, psie szczęście. I nic mnie już nie boli... Ściemnia się. Głos woya słabnie, ale nadal dodaje mi otuchy, dodaje sił i wiary, że nasz tandem jest wieczny i przetrwa wszystkie ściemnienia i chłody. Bo chłodno się robi coraz bardziej. Muszę biec. Muszę zdążyć przed tym, zanim mrok się wypełni. To pewnie już ostatni kamyk.\nZnów biegnę przez łąkę. Jest pięknie, słońce świeci. Tylko woya nie widzę... Ale woy będzie, kiedyś będzie, pewnie poszedł do sklepu, bo ze sklepu zawsze wracał i potem tak wspaniale zawsze się ze mną witał. Muszę tu na niego czekać, bo tak tu pięknie, ciepło i cicho. Psi raj. Zaczekam na Ciebie, woy.


31-03-2017, 05:34 #76\n18-05-2017, 09:38 #77\n13-12-2017, 10:44 #78\n22-12-2017, 20:24 #79\n27-12-2017, 22:35 #80\n09-01-2018, 10:27 #81\n17-01-2018, 09:40 #82\n02-02-2018, 15:39 #83\n29-03-2018, 12:03 #84\n09-07-2018, 11:35 #85\nOstatnio edytowane przez ell ; 11-07-2018 o 08:23\n13-09-2018, 13:20 #86\n24-09-2018, 22:07 #87\n22-10-2018, 22:09 #88\n22-04-2019, 13:55 #89\n21-11-2019, 17:20 #90\n18-06-2020, 20:21 #91\nMoże też być i często jest następstwem osłabienia organizmu, braku odporności, przebytych chorób z gorączką. Wzmocnij odporność Engystolem - to lek, a nie suplement, pij herbatę z pokrzywy i skrzypu, a na pewno pomoże.\n24-06-2020, 15:00 #92\nKochane, nie martwcie się aż tak wypadaniem włosów. Łyse nie będziecie, w każdym razie nikt tego nie zobaczy jeśli kupicie sobie perukę https://perukakrakow.pl/modne-peruki/ . I ten problem można przecież leczyć. Przejdźcie się na badania, sprawdźcie w czym problem. Może to chodzi tylko o brak witamin i składników odżywczych?\n20-08-2020, 12:40 #93\nU mnie ostatnio sprawdziły się gumki do włosów z jedwabiu. Jeśli często wiążesz długie włosy np. w domu przy codziennych obowiązkach to polecam! Oszczędzają szarpania i łamania włosów. Ja sypiam też w związanych albo wiążę włosy na wysokość karku w gorące dni i jedwabne gumki nie pogarszają mi kondycji włosów i widzę znaczną różnicę w porównaniu do invisibobble czy zwykłych z H&M lub drogerii . Co do wypadania to pewnie mniej włosów sobie po prostu wyrwiesz ale cudów pewnie nie uczyni.\nNa wypadanie włosów polecam natomiast serie kosmetyków Delpos https://delpos.pl/, kosmetyki mają rewelacyjne składy i przynajmniej ja widzę znaczną róznice z wyglądzie swoich włosów. Rosną ładniejsze, są zdecydowanie mocniejsze oraz nie wypadają tak mocno z cebulkami jak wczesniej.\nOstatnio edytowane przez jagnam ; 04-09-2020 o 09:19\n05-04-2021, 14:24 #94\nBadania są bardzo ważne. Ktoś wspomina o wypadaniu włosów. To może być objaw tego, że zaatakowała nas jakaś choroba. Obecnie jeśli włosy nam wypadają można wykonać np. przeszczep włosów Artas jest bardzo skuteczny. Ale najważniejsze jest to, by znaleźć przyczynę dlaczego tak się dzieje. O tym zabiegu jak najwięcej możesz przeczytać sobie tutaj https://przeszczep-wlosow-artas.pl/ To strona kliniki, która go wykonuje.\nOstatni post / autor: 23-03-2021, 09:23


Starsza pani lata. |\n← Najlepszego dla Dużego.\n65 milionów ludzi to ma. →\nStarsza pani lata.\nPosted on Marzec 25, 2017 by Kefir & Morfeusz under Uncategorized\nJest tak: na starość przychodzi mondrość, podobno.\nBo mądrość jak mówią, to przychodzi z wiekiem, ale czasem to jest wjeko od trumny.\nMje to nie grozi, bo ze starości to ja jestem tylko wredniej upierdliwy i nic więcej. Mądrość żem miał i mam wielką. Wiem na przykład, że rano trzeba wstać, napchać się kaczusi z ziemniaczkami i i spać tak długo aż będzie świeża woda w misce. Jak już jest to się wstaje, pije i jęczy na spacer. I spać potem. Po drodze można zapolować z zasadzki, bo ja słabo biegam, to z zasadzki poluję. Na Zuzannę na przykład. Można też przepychać ofjarę wzrokiem. W tym jestem dobry.\nSiadam, paczam i przepycham kota wzrokiem i paczaniem oka. Raz raz i spiernicza z poduszki i ja mam ciepłą poduszkę pod tyłek.\nNo ale dość o mje.\nChcę Wam pokazać babę Milejdi, co jak wiecie jest stara, chuda, ma 3 zęby i ostatnio chorowała tak jakoś bardzo, że Duża już jom widziała w małej urnie. Powaga. Ona już parę razy to tak się bujała przy tenczowym moście. Ale siem póki co cofa od tego mostu.\nCzasem też jej się cofa, ale to inna historia jest.\nPóki co się baba wygramoliła z tego jakoś. I uwaga – baba nie jest na żadnych prochach, baba leków nie bjerze a paczcie jak starsza pani lata.\nJak tak nie latam, ja mam grację czołga czy tam pancerfausta, taką inną zwinność i lekkość. No.\n8 myśli nt. „Starsza pani lata.”\nMarzec 25, 2017 o 11:15 am\nMoże to jaki podmieniony kot tak lata a nie Milejdi 😀\nMarzec 25, 2017 o 11:47 am\nchude, bezzębne. Baba.\nMarzec 25, 2017 o 12:52 pm\nBaba Milejdi Wyścigówka po prostu lubi życie na krawędzi 😀\nMarzec 25, 2017 o 7:21 pm\nKurcze…Morf toż ta Baba Milejdi śmiga jak szesnastka 🙂 Duża Baba też 🙂\nMarzec 25, 2017 o 9:30 pm\nBaba Milejdi super kotka ,lata tak jak my dzisiaj za tymi pomponami co je dostalismy od twojej Duzej a nasza Duża to właziła za szafe coby te pompony powyciongać i wrzeszczała na Dużego że ich nie widzi tych pomponów;))))))))A Gułka to była nieszczensliwa bo jej kolana twojego Dużego uciekły. A pózniej to moje Duże wspominali Rokite i było trochem smutno\nMarzec 26, 2017 o 8:50 am\nnie ma co smutać, jak jest poważny problem pomponów. Rokita by nie chciał, żeby koty żyły bez zabwaek, czeba szukać, wyciągać i rzucać i nie smutać. No.\nMarzec 26, 2017 o 6:58 pm\nTak jak u nas Franciszka, jak ma lepsiejszy dzień 🙂\nMarzec 28, 2017 o 6:59 am\nKot to jest, czy Pegaz? 😉


[Lekkie narzędzia] Jak w prosty sposób umożliwić klientowi umówienie się na konsultację? Narzędzie Calendly - Magdalena Bek\nCzas na kolejny wpis z cyklu “lekkie narzędzia”. Dowiedz się, jak w prosty sposób umożliwić klientowi umówienie się na konsultację, rozmowę z Tobą. W tutorialu poznasz narzędzie, z którego aktualnie korzystam, czyli Calendly. Dzięki niemu zarówno Ty, jak i klient oszczędzicie czas na wyborze terminu rozmowy. Umówienie się na rozmowę będzie szybkie i łatwe.\nW postach o nazwie „lekkie narzędzia” pokazuję programy, które wykorzystuję w swojej pracy. Znajdziesz tutaj ułatwienia w prowadzeniu mediów społecznościowych, pomoce, które będziesz mogła wykorzystać w marketingu internetowym, działaniach online.\nJAK W PROSTY SPOSÓB UMOŻLIWIĆ KLIENTOWI UMÓWIENIE SIĘ NA KONSULTACJĘ? NARZĘDZIE CALENDLY\nWszyscy jesteśmy zajęci. Zarówno Ty, jak i klienci mamy różne zadania do wykonania. Jestem zwolennikiem stosowania uproszczeń, tam gdzie się da. Jeśli chcesz, aby klienci umówili się z Tobą na rozmowę (np. bezpłatną), płatną konsultację lub pakiet, możesz wymieniać maile z propozycjami terminów. Każda odpowiedź na maila, wybór terminu to czas.\nA gdyby ułatwić ten proces?\nZ pomocą przychodzi narzędzie Calendly, czyli po prostu kalendarz, za pomocą którego można zarezerwować termin. Możesz zaznaczyć w jakich porach i dniach jesteś dostępna. Tak samo klient może wybrać dogodną dla niego porę. Jeśli przed rozmową potrzebujesz informacji, możesz umieścić formularz z pytaniami, aby przygotować się.\nPo umówieniu terminu otrzymujesz informację na email. Tak samo osoba, która skorzystała z kalendarza. Szybko i prosto.\nSam kalendarz możesz osadzić na Twojej stronie internetowej, dzięki czemu osoby które odwiedzają Twoją stronę, mogą z niego skorzystać i wybrać dogodny termin.\nCzy chcesz porozmawiać? Tutaj możesz umówić się ze mną na 15-minutową rozmowę.\nCalendly to jedno z moich ulubionych narzędzi. Poniżej znajdziesz tutorial z informacjami, jak korzystać z tego narzędzia.\nJeśli chcesz zobaczyć większy widok – kliknij ikonę strzałki w prawym górnym rogu.\nPrzydatne funkcje w narzędziu Calendly:\n♦ Ustaw zdjęcie na swoim profilu\n♦ Dodaj opisy w swoim kalendarzu\n♦ Wybierz nazwę, kolor\n♦ Określ, kiedy można umówić się z Tobą na rozmowę, a kiedy jesteś niedostępna\n♦ Wprowadź pytania dla osoby, która umawia się na konsultację – będziesz mogła lepiej przygotować się do rozmowy\n♦ Umieść link do rozmowy lub osadź kalendarz na Twojej stronie – sprawdź czy wszystko działa :)\nMam nadzieję, że to narzędzie ułatwi Ci pracę z Twoimi klientami. Jeśli są osoby, którym przyda się ten tutorial – podeślij im link do wpisu.


Drzwi stalowe do broni – oferta drzwi wewnętrznych i zewnętrznych\nDrzwi stalowe do magazynów broni to jeden wielu naszych produktów. Jako jednak jeden z niewielu musi spełniać wymogi formalne co do konkretnych parametrów technicznych. Podobne do poniższej ustawy mają także drzwi antywłamaniowe[http://master.lublin.pl/drzwi-master-gerda-lublin/antywlamaniowe-kl-rc4-rc5-master-lublin] przeznaczone do pomieszczeń kancelaryjnych.\nSpełniają wymagania stawiane drzwiom do magazynów broni zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 r.w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz. U. z dnia 16 września 2014 r.)\nSkrzydło od drzwi stalowych do magazynów broni stanowi jedną, zespoloną konstrukcję stalową z dwóch blach o grubości 1,5mm, która dodatkowo wzmocniona jest specjalnym, stalowym szkieletem wykonanym z profili giętych. Cała konstrukcja wypełniona jest niepalną wełną mineralną, spełniającą rolę izolatora termicznego, a także akustycznego. Drzwi stalowe do magazynów broni mają dodatkowo trzy zawiasy kulowe, które spawane są do skrzydła i ościeżnicy oraz trzy blokady przeciwwyważeniowe. Ościeżnica jest profilowana z blachy stalowej o grubości 2,5 mm i ma kształt ceownika lub kątownika.\nDrzwi stalowe są:\nlakierowane proszkowo na kolor z palety RAL,\noklejane okleiną drewnopodobną PVC,\nobłożone lakierowaną płytą MDF,\nobłożone wodoodporną płytą fornirowaną.\nAtesty Instytutu Mechaniki Precyzyjnej:\nodporność na włamanie - klasa C wg PN-90/B-92270,\nodporność na włamanie - klasa RC4 wg PN-EN 1627:2012.\nDrzwi stalowe do magazynów broni oferowane są w dowolnych wymiarach. Z kolei firma Master-Bud zapewnia fachowy montaż drzwi, doradztwo oraz serwis w Lublinie i woj. lubelskim.


XEROX WorkCentre 3335/3345 – RAND – Kserokopiarki, Plotery, Drukarki – Wrocław, Poznań, Katowice, Szczecin\nKategorie: Czarno-białe kserokopiarki, Druk biurowy, XEROX Tagi: A4, do biura, Katowice, kopiarka, kserokopiarka, mfp, mono, poznań, szczecin, xerox\nKserokopiarka XEROX WorkCentre 3335 / 3345\nMonochromatyczne urządzenie wielofunkcyjne Xerox® WorkCentre® 3335/3345\nPrzedstawiamy urządzenia Phaser® 3330 i WorkCentre® 3335/3345 – zaprojektowane z myślą o zwiększaniu produktywności dzięki funkcjom łatwego nawiązywania łączności, codziennej niezawodności i możliwości przekształceń – gotowe do pracy.\nDruk czarno-biały z szybkością do 40 str./min\n• Bezprzewodowe cuda. Wewnętrzna łączność Wi-Fi to standard zapewniający bezprzewodową mobilność i swobodę umieszczania drukarki lub urządzenia wielofunkcyjnego tam, gdzie jest potrzebne. Nasz kreator instalacji połączenia Wi-Fi oraz funkcja WPS (Wi-Fi Print Setup, konfiguracja drukowania w sieci Wi-FI) sprawiają, że nawiązywanie połączeń jest bezpieczne i proste. A dzięki funkcji Wi-Fi Direct urządzenia mobilne można łączyć bezpośrednio i bezpiecznie\nWiększe bezpieczeństwo i kontrola. Dzięki opcjonalnym czytnikom kart USB można zwiększyć bezpieczeństwo biura i kontrolować koszty, przeprowadzając integrację z wieloma popularnymi rozwiązaniami do uwierzytelniania i drukowania z dowolnego miejsca (ang. Pull Print)\nNiezawodna wytrzymałość. Drukarka oferuje wydajność miesięczną do 80 000 wydruków, dzięki czemu może działać w środowiskach o wysokich wymaganiach dotyczących drukowania.\nNapisz pierwszą opinię o “XEROX WorkCentre 3335/3345” Anuluj pisanie odpowiedzi\nHP PW P57750dw\nCanon iRA 4500i


Premier: Byliśmy jednym z nielicznych krajów, które nie kolaborowały z okupantem - GazetaPrawna.pl\n2 marca 2018, 15:12\nPremier Mateusz Morawiecki powiedział w piątek w Toruniu, że w Polsce w okresie II wojny światowej nie było żadnego Quislinga czy rządu Vichy; byliśmy jednym z nielicznych krajów, które nie kolaborowały. Wskazał zarazem, że ważne jest przebadanie smutnego tematu z historii Polski - szmalcowników.\n"Gunnar Paulsson w książce +Utajone Miasto+ przytacza skrupulatnie przebadane fakty, z których wynika, że 28 tysiącom osób narodowości żydowskiej, które uciekły z getta warszawskiego i ukrywały się poza gettem w Warszawie, a ocalonych zostało kilkanaście tysięcy z nich, musiało pomagać wielokrotnie więcej Polaków. To jest podstawowa mądrość, którą należy wszystkim przekazywać o tamtych realiach. Szczególnie tym, którzy nie mają wyobraźni, jak wyglądały warunki w okupowanej Warszawie, całej okupowanej przez Niemców Polsce" - mówił premier na briefingu prasowym dla studentów WSKSiM.\nPremier dodał, że Żydzi czy Romowie, którzy również byli prześladowani, nie mogli w tamtym okresie przetrwać bez pomocy Polaków. Przytoczył za Paulssonem informację, że w Warszawie było ok. 90 tys. osób, które pomagały w ratowaniu Żydów z getta. Wskazał, że gdyby na tej podstawie dokonać szacunków uwzględniających całą populację żyjącą na ziemiach okupowanych, to Polaków, którzy pomagali osobom narodowości żydowskiej musiało być przynajmniej kilkaset tysięcy.\n"Te osoby uczestniczyły w ratowaniu osób narodowości żydowskiej na różne sposoby. Przypomnijmy, że było to w czasie, gdy w niezwykle brutalny sposób okupant niemiecki mordując całe rodziny, wioski, karał śmiercią pomoc, a nawet wiedzę, że ktoś inny pomaga naszym starszym braciom w wierze - Żydom. Odnosząc się do kwestii tego, ile osób uczestniczyło w bardzo zbrodniczej działalności - z różnych pobudek, ze strachu, nadziei na ocalenie, to ten sam historyk przytacza zbadane fakty, że w samej Warszawie było od 3 do 4 tysięcy szmalcowników" - dodał.\nWskazał, że ekstrapolując na podstawie tych szacunków na całą populację okupowanej Polski - pewnie byłoby takich osób kilkadziesiąt tysięcy.\n"Inne liczby są zapewne bardzo mocno przesadzone. Zgadzam się bardzo mocno z propozycją utworzenia specjalnego programu, wspólnej komisji polsko-żydowskiej, w ramach której przebadana byłaby ta sprawa, tak dokładnie, jak to tylko jest możliwe. Chcemy tę prawdę znać - jak najdokładniejszą. Polska, jako jeden z nielicznych krajów współczesnej Europy, nie ma się czego wstydzić. Byliśmy, obok Grecji i Serbii, jednym z nielicznych krajów, które nie kolaborowały z okupantem. W Polsce nie było żadnego Quislinga, rządu Vichy. Możemy być bardzo dumni z naszej postawy w trakcie II wojny światowej" - powiedział Morawiecki.\nDodał, że zawsze w takich dramatycznych czasach, a takim czasem jest wojna, pojawiają się też postawy zbrodnicze i niewłaściwe, i one również w Polsce miały miejsce\nMorawiecki historia okupacja hitlerowska ii wojna światowa\nKilka dni temu Premier składał kwiaty na pomniku członkow Brygady Świętokrzyskiej NSZ, która kolaborowała z Niemcami. Z tego wynika, że byliśmy także kolaborantami. Nie wspomnę o tzw. granatowej Policji. Bylismy także okupantami i agresorami - wkroczenie na Zaolzie. W tym wypadku zachowaliśmy się jak ZSRR tylko rok wcześniej. W nowoczesnej historii napadliśmy na Irak i Afganistan, pozwalaliśmy na łamanie praw człowieka na naszym terytorium. Było to dobrowolne, więc wina spoczywa na nas jak na sprawcy.\nCzy w Jałcie zostało to uwzględnione w podziale stref wpływów?\nCzy ten gościu nigdy nie przestanie kłapać jadaczką?\nByliśmy jednym z nielicznych krajów, które nie kolaborowały z okupantem Może warto uściślić - z jednym z okupantów, bo ten akurat okupant nie za bardzo potrzebował. Drugi już tak, i Polacy z nim kolaborowali, masowo i nierzadko entuzjastycznie.\n.... kończył historię ?\nTen człowiek nie pracuje tylko daje wywiady i robi występy.Na dodatek beznadziejne. Facet.zamknij sie


Lapitec - naturalne ciepło i elegancja - okładziny gresowe i kamienne - :EGA: - lazienkowy.pl\ndata aktualizacji: 06-04-2021, 07:28\t– artykuł promocyjny\nCzy kamień może ocieplić wnętrze? Czy równie dobrze sprawdza się w nowoczesnych wnętrzach, co tych w stylu klasycznym? Projekt Wellness &SPA w Bergamo pokazuje, jak wielki potencjał kryje się w strukturze kamienia synteryzowanego.\nfot.: SPA Bergamo\nŻycie w ciągłym biegu sprawia, że poszukujemy miejsc, które zapewnią nam relaks i odpoczynek a SPA i wellness oferują coraz szerszą gamę zabiegów relaksujących, odmładzających i regenerujących. SPA to nie tylko regeneracja to także filozofia i styl życia. Miejsca te pozwalają nam poczuć się bliżej natury, dlatego też bardzo ważny jest odpowiedni projekt wnętrza i dobór właściwych materiałów.\nfot.: Lapitec Porfido Rosso Vesuvio na posadzce i Fossil na ścianie Spa Bergamo\nW tym projekcie został wykorzystany kamień synteryzowany Lapitec w dwóch różnych wykończeniach powierzchni (Vesuvio i Fossil), w kolorze Porfido Rosso. Wybór tych dwóch typów powierzchni nie jest przypadkowy: tworząc vesuvio i fossil, Lapitec odwzorował naturalne struktury ziemi.\nfot.: Ściana wykonana z Lapitec Porfido Rosso Fossil Spa Bergamo\nDla projektu ważne były też parametry techniczne materiału: odporność na wysokie temperatury oraz duże natężenie wilgoci. To dlatego Lapitec stał się idealnym rozwiązaniem, spełniając zarówno wymogi techniczne, jak i estetyczne.\nfot.: Ściana wykonana z Lapitec Porfido Rosso Fossil Spa Bergamo, schody wykonane z Lapitec Porfido Rosso Vesuvio\nW tej przestrzeni - na schodach, posadzce i strefach odpoczynku, zastosowano Porfido Rosso Vesuvio, które są przyjemne w dotyku, a jednocześnie zapewniają przeciwpoślizgowość i są łatwe w utrzymaniu czystości. Natomiast na ścianach wykorzystano wykończenie Fossil, które jest bardziej surowe, podobne do naturalnej powierzchni kamieni, a kolor sam w sobie odbijając naturalne światło, nadaje wnętrzu ciepła i harmonii.\nInformacje o projekcie Wellness Spa w Bergamo:\nArchitekt: Mirko Varischi\nZakończenie projektu: Marzec 2017\nKolorowe farby do wnętrz Śnieżka Satynowa\nKolorowe farby do wnętrz Śnieżka Satynowa dają możliwość stworzenia wyjatkowego i niepowtarzalnego wnętrza,... więcej...\nTynki i farby silikatowo-silikonowe\nTynki i farby dostępne na rynku różnią się między sobą właściwościami, miejscem zastosowania oraz sposobem... więcej...\nTrendy w aranżacji i urządzaniu wnętrz zmieniają się z roku na rok. Nowości pojawiają się również do... więcej...


Jubileuszowy koncert Magdy Umer w Gdańsku - NadMorze.pl\nJubileuszowy koncert Magdy Umer w Gdańsku\nJuż 1 grudnia zapraszamy na jedyny w swoim rodzaju, jubileuszowy koncert Magdy Umer, który odbędzie się w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Artystka będzie świętować 50 lat swojej pracy na scenie! Na scenie będzie można usłyszeć piosenki takich artystów jak Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka czy Jonasza Kofty. Widzowie będą mogli posłuchać utworów z płyt Noce i sny czy Wciąż się na coś czeka. Zapraszamy!\nMiejscowość: Gdańsk - Dodane: 2019-11-22 - Źródło: kupbilecik.pl


III Dzień Wojskowy (16 listopada 2015)\nStart Wydarzenia III Dzień Wojskowy (16 listopada 2015)\n16.11.2015 r., odbył się w Szkole Podstawowej w Szczodrzykowie im. Jana Pawła II ?Jesienny Happening Historyczny zatytułowany III Dzień Wojskowy?, w którym wzięli udział uczniowie klas czwartych, piątych i szóstych wraz z nauczycielami. Najważniejszym punktem tego dnia była tzw. ?żywa lekcja wojskowości? poświęcona klasom wojskowym i organizacjom strzeleckim, którą przygotowali wspólnie z organizatorem uczniowie klas wojskowych ZS w Mosinie im. Adama Wodziczki oraz członkowie Zespołu Strzeleckiego ?Strzelec?. Uczniowie i nauczyciele naszej szkoły mieli możliwość zobaczenia, dotknięcia, przymierzenia i wypróbowania artefaktów militarnych związanych ze współczesną wojskowością. Uczniowie klas wojskowych zaprezentowali swoją wiedzę i umiejętności w pokazach musztry, przyjmowaniu pozycji strzeleckich, replik broni używanych w ćwiczeniach terenowych oraz umundurowania i oporządzenia wojskowego. Na początku Dnia Wojskowego została zaprezentowana prezentacja multimedialna, na której uczniowie szkoły podstawowej mieli możliwość obejrzenia tego, czym zajmują się na codzien uczniowie klas wojskowych ZS w Mosinie. Kolejnym punktem Dnia Wojskowego był pokaz musztry indywidualnej i zespołowej, którą poprowadził uczeń II LO klasy wojskowej st. strzelec Maciej Przybyszewski. Musztra to trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów. W czasie tego pokazu uczniowie SP w Szczodrzykowie mieli okazje zobaczyć elementy musztry wojskowej z zakresu sprawnego zajmowania miejsca w szyku podczas zbiórek m.in. w szeregu, dwuszeregu, kolumnie marszowej, marsz krokiem równym i defiladowym, zwroty w miejscu itd. Największa frajdę i zaciekawienie wśród uczniów sprawił rozkaz ?granat padnij!?, na który uczniowie klas wojskowych szybko i gwałtownie padli na podłogę. Kolejnym etapem zajęć był pokaz replik broni używanych w czasie zajęć terenowych oraz umundurowanie i oporządzenie wojskowe, które zaprezentował i omówił uczeń II LO klasy wojskowej kapral Filip Słodkowski. W czasie tego pokazu zaprezentowane zostały m.in.: karabin snajperski powtarzalny Accuracy International AXMC, G36C ? subkarabinek z celownikiem mechanicznym, strzelba M1014 Joint Service Combat Shotgun oraz karabinek AK 47 automat Kałasznikowa potocznie nazywany kałasznikow. W zakresie umundurowanie przedstawione zostały: mundur wzór 93 w kamuflażu pantera oraz mundur wzór 2010, który zastąpił w wojsku polskim używane wcześniej umundurowanie polowe wz. 93, umundurowanie ucznia klasy wojskowej ZS w Mosinie: koszula koloru khaki, bluza mundurowa i spodnie mundurowe z szelkami wzór 93, buty koloru czarnego, beret zielony, umundurowanie strzelca: koszula koloru czarnego/khaki, bluza mundurowa i spodnie mundurowe z szelkami wzór 93, buty koloru czarnego, pas koloru czarnego, beret koloru czarnego, na pagonach ?S? strzeleckie. W zakresie oporządzenia wojskowego zaprezentowany został strój maskujący Ghillie suit jackal, których używają głównie strzelcy wyborowi. Strój ten rożni się od innych metod kamuflowania, swoim naturalnym wyglądem i rozmywaniem sylwetki człowieka, kamizelka taktyczna wojskowa 988/MON wzór 93, kamizelka OLV ? kamizelka kuloodporna przeznaczona dla żołnierzy wojsk lądowych, OP-1 czyli ogólnowojskowy płaszcz ochronny obecnie zastępowany w wojsku przez FOO-1, zasobnik żołnierski wzór 97 czyli nowoczesny plecak wojska polskiego wykonany z poliestru, maski przeciwgazowe MC-1 oraz maska przeciwgazowa MP-4 potocznie nazywana ?buldog?. Na koniec odbył się pokaz pozycji strzeleckich, w czasie którego uczniowie mogli zobaczyć jak przyjmuje się pozycje strzeleckie stojąc, klęcząc i leżąc oraz jak przemieszczać się z bronią czołgając się. Zaprezentowaniem i omówieniem tych umiejętności zajął się uczeń II LO klasy wojskowej kapral Jan Koralewski. Żywe lekcje dają uczniom szansę poznania naszych dziejów od strony praktycznej. Uczniowie i nauczyciele naszej szkoły mieli możliwość zobaczenia, dotknięcia, przymierzenia i wypróbowania w/w przedmiotów militarnych związanych współczesną wojskowością Rzeczypospolitej Polskiej. Nauka poprzez zabawę pozostaje jednym z głównych celów tego projektu. Uczniowie SP w Szczodrzykowie chętnie wcielali się w rolę uczniów klas wojskowych i strzelców. Po skończonej lekcji jeszcze długo ?oblegali? prowadzących zajęcia, zadawali pytania, przymierzali wojskowe stroje i oswajali się z replikami broni i oporządzeniem wojskowym używanym przez uczniów klas wojskowych ZS w Mosinie. Tego dnia oprócz bezpośredniego obcowania z tematyką wojskową, przed poszczególnymi uczniami zostały postawione zadania do wykonania z musztry wojskowej czy technik strzeleckich. Pod okiem uczniów kas wojskowych uczniowie ze Szczodrzykowa przećwiczyli elementy musztry wojskowej, zapoznali się z replikami broni ucząc się m.in: chwytów broni, odbezpieczenia i przeładowania broni, wymiany magazynka czy pozycji strzeleckich.\n?III Dzień Wojskowy? upłynął szybko i efektywnie, uczniowie wywiązali się wzorowo z powierzonych im zadań a efektem dużego zainteresowania w/w tematyką były duże kolejki uczniów chętnych do przymierzenia oporządzenia wojskowego, czy krótkiego instruktażu z trzymania replik broni. Warto też wspomnieć, że uczniowie i niektórzy nauczyciele Szkoły Podstawowej w Szczodrzykowie w czasie ?III Dnia Wojskowego? byli ubrani w stroje wojskowe lub harcerskie z emblematami symboli narodowych.\nZaangażowanie uczniów, uśmiechy na ich twarzach, pasja w wykonywaniu poszczególnych zadań, gromkie brawa dla prowadzących zajęcia oraz ten charakterystyczny błysk w oku na widok musztry wojskowej czy oporządzenia wojskowego i replik broni czy umiejętność odróżnienia karabinku od strzelby dowodzą, że takie działania mają sens i dają duży ?zastrzyk? wiedzy oparty na rekonstrukcji i ćwiczeniach praktycznych zagadnień związanych z szeroko rozumianą wojskowością.


Skansen Sanok 09-2013\nPark Etnograficzny w Sanoku należy do najpiękniejszych muzeów na wolnym powietrzu w Europie (malownicze położenie na prawym brzegu Sanu u podnóża Gór Sanocko-Turczańskich dość wiernie odzwierciedla fizjografię Podkarpacia). Pod względem ilości obiektów jest największym skansenem w Polsce. Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem. Poszczególne grupy etnograficzne (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie i Dolinianie) posiadają oddzielne sektory ekspozycyjne znakomicie dostosowane do fizjografii terenu.\n31 plików, ostatni dodany 15, Listopad 2013\nCerkiew Łopienka 09-2013\nW obecnych czasach nie jest to typowy obiekt architektury drewnianej, ale ze względu na jej historię i klimat dodajemy ją do naszej galerii. Łopienka (w latach 1977-1981 Owczary) - nieistniejąca obecnie wieś w Bieszczadach, na terenie gminy Cisna, w pobliżu Łopiennika, terytorialnie należąca do parafii w Górzance. Założona w XVI wieku (około 1543 r.) przez rodzinę Balów. Po śmierci Mateusza III Bala w 1595 r. czterej synowie podzielili się majątkiem po ojcu. W 1598 r. Piotr II Bal otrzymał Łopienkę i inne miejscowości. W 1939 roku liczyła 361 mieszkańców. W latach 1946 i 1947 została całkowicie wysiedlona, a zabudowania z czasem zostały rozebrane. Jedynym zachowanym budynkiem jest murowana cerkiew greckokatolicka z 1757 roku, która jest od 1983 roku stopniowo remontowana.\n19 plików, ostatni dodany 15, Listopad 2013\nCerkiew Łodyna 09-2013\nPierwotna cerkiew wzmiankowana w 1686 r. Obecna zbudowana i konsekrowana w 1861 lub 1862. Odnawiana w 1911. Po 1951 opuszczona. W latach 60. służyła jako magazyn węgla drzewnego. Od 1971 użytkowana jako filialny kościół rz.-kat. pw. św. Antoniego. Z dawnego wyposażenia zachowały sie dwie ikony: MB z Dzieciątkiem i Chrystusa Pantokratora. Są umieszczone w ołtarzach bocznych.\nObok murowana dzwonnica parawanowa.\n15 plików, ostatni dodany 15, Listopad 2013\nCerkiew Brzegi Dolne 09-2013\nZapraszamy na zwiedzanie cerkwii w Brzegach Dolnych.\nCerkiew Michała Archanioła w Brzegach Dolnych (obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Matki Bożej Różańcowej) - drewniana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona we wsi Brzegi Dolne w miejscu wcześniejszej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1615. Cerkiew wzniesiona w roku 1844. Odnawiana kolejno w latach 1884, 1909 i 1922. Po powrocie wsi do Polski w roku 1951 cerkiew służyła Zarządowi Budownictwa Leśnego za magazyn nawozów i materiałów budowlanych. W roku 1973 przejęta została przez kościół rzymskokatolicki. W roku 1978 przeszła remont generalny. Na zachód od cerkwi stoi murowana dzwonnica parawanowa, najprawdopodobniej wybudowana równocześnie z cerkwią. Źródło: Wikipedia.\n13 plików, ostatni dodany 18, Październik 2013\nCerkiew Moczary 09-2012\nCerkiew położona jest w dolinie potoku Głuchy, na końcu drogi wiodącej do Ośrodka Pomocy Społecznej. Za miejscowością Jasień w lewo odchodzi droga lokalna w kierunku Bandrowa, po ok. 3 km znajduje się następne odgałęzienie w kierunku Moczar. Budowlę wzniesiono w 1919 roku na miejscu poprzedniej cerkwi z roku 1754. Jest to obiekt drewniany, orientowany (prezbiterium zwrócone ku wschodowi) o konstrukcji zrębowej, szalowany (w większości poziomo), na planie krzyża łacińskiego.\n12 plików, ostatni dodany 18, Listopad 2012\nCerkiew Jałowe 09-2012\nCerkiew parafialna w Jałowem z 1903 roku, pw. św. Mikołaja, to druga z kolei w tej wsi cerkiew drewniana. Poprzednia, wzniesiona została w roku 1803. Cerkiew ma budowę zrębową, orientowaną, podbitą gontem, trójdzielną. Prezbiterium zamknięte prostą ścianą z okulusem (okrągłe okienko), od północy przylega do niego zakrystia. Nawa wyższa i szersza - przylega do niej niższy babiniec wraz z przedsionkiem. Trzy części cerkwi są nakryte osobnymi dachami kalenicowymi zwieńczonymi wieżyczkami z krzyżami. Wokół budowli daszek okapowy osłaniający dolne partie zrębu. W nawie sklepienie segmentowe.\nAlbum oglądany 245 razy\nCerkiew Hulskie 09-2012\nW roku 1820, kiedy właścicielem wsi był Franciszek Leszczyński, wzniesiono w Hulskiem cerkiew pw. św. Paraskiewii. Była to cerkiew murowana, kryta blachą, prawdopodobnie budowana jako kościół rzymskokatolicki, filialna (parafia Krywe). Obok w roku 1854 wzniesiono murowaną dzwonnicę parawanową z wnękami na dwa dzwony, kryta blachą. Dziś oba obiekty w ruinie. Jeden z dzwonów znajduje się w Terce na przykościelnej dzwonnicy. W posadzce cerkwi znajduje się płyta nagrobna Andrija Kowala, który zmarł w roku 1904. Obecnie niewidoczna - przysypana gruzem i ziemią. Po roku 1938 do Hulskiego trafił ksiądz Andrij Radio / Radzio, wikary parafii Krywe. Pod koniec II wojny światowej zasilił szeregi Ukraińskiej Powstańczej Armii.\n16 plików, ostatni dodany 18, Listopad 2012\nCerkiew w Bandrowie 09-2012\nPierwsza cerkiew greckokatolicka w Bandrowie powstała wkrótce po lokacji samej wsi w 1513 roku a pierwsze wzmianki o niej pochodzą z roku 1564. Była to świątynia pw. Narodzenia Matki Bożej. Kolejne (liczba nieznana) budowane były na tym samym miejscu. Ostatnią cerkiew w Bandrowie wybudowano w roku 1880. Nie była to jednak stojąca tu obecnie cerkiew. Obiekt z roku 1880 został opuszczony po wysiedleniach mieszkańców, jakie miały miejsce w roku 1951. W 1954r. (wg innych źródeł w 1952) cerkiew została rozebrana. Wraz z cerkwią rozebrano również murowaną dzwonnicę stojącą obok. Wcześniej miejscową ludność wysiedlono na wschód a po roku 1951 (powrót do granic Polski) Bandrów zasiedlony został głównie przez Polaków.\n9 plików, ostatni dodany 18, Listopad 2012\nCerkiew w Górzance 09-2012\nPierwsza wzmianka o cerkwi w tej miejscowości pochodzi z roku 1599 i wspomina drewnianą cerkiew stojącą wówczas na wzgórzu zwanym Bylite. Cerkiew spłonęła a kolejną wzniesiono w roku 1718 już na nowym miejscu. W roku 1835 rozpoczęto obok niej budowę kolejnej - stojącej do dziś drewnianej cerkwi. Konsekracja odbyła się 10 września 1838 roku. Świątynia została odnowiona w roku 1912. Prace malarskie (polichromia figuralna) wykonał wówczas Włodzimierz Pawlikowski. Od roku 1948 jest użytkowana jako kościół rzymskokatolicki. Cerkiew w Górzance jest obiektem drewnianym ustawionym na kamiennej podmurówce, dwudzielnym (nawa, prezbiterium), orientowanym - prezbiterium od wschodu. Konstrukcja cerkwi zrębowa, oszalowana deskami. Prezbiterium na planie kwadratu z zakrystią od północy.\n15 plików, ostatni dodany 04, Listopad 2012\nKościół typu stavkirke w Borgund/Norwegia 07-2012\nZapraszamy do zapoznania się z pięknym norweskim zabytkiem\n31 plików, ostatni dodany 11, Sierpień 2012\nCerkiew Ustianowa Górna 18-02-2012\nCerkiew greckokatolicka pw. św. Paraksewy, zbudowana w 1792 r. Po II wojnie światowej świątynię zamknięto. Miejscowa ludność od lat pięćdziesiątych starała się o adaptowanie cerkwi na kościół rzymskokatolicki, na co władza ludowa zezwoliła dopiero w 1971 r. Wówczas to zdewastowaną cerkiew wyremontowano w latach 1973-1974. Jest to świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej, trójdzielna, obita gontem, z kwadratowym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Gzyms profilowanym, z podmurówką osłoniętą gontowym fartuchem. Dach o osobnych kalenicach, z baniastą wieżyczką. Strop płaski, belkowy. Wewnątrz ołtarz rokokowy z końca XVIII w., pochodzący z kościoła w Hoczwi. Dawny ikonostas został wywieziony, część można zobaczyć w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Obecnie świątynia jest kościołem rzymskokatolickim, pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny. Msze święte odbywają się w niedziele o 7.30 i 11.30, w dni powszednie (w miesiącach IV-IX) o 18.00 lub 16.30 (XII-I) lub 17.00 (II-III i X-XI).\nCerkiew Stefkowa 18-02-2012\nCerkiew św. Paraskewy w Stefkowej – drewniana parafialna cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Stefkowej. Cerkiew została wybudowana w 1840, na miejscu starszej świątyni pod tym samym wezwaniem. W kościele widoczny portret donatora, którym był Andrij Hirskyj (Andrzej Górski). Stojąca opodal kościoła drewniana dzwonnica wzniesiona została w 1906. Świątynia w Stefkowej, pomimo przekształceń pozostaje budowlą wyraźnie tradycyjną, nawiązującą kompozycyjnie do dawnej architektury cerkiewnej. Taki typ budowli cerkiewnych, zarówno wieżowych jak bezwieżowych, upowszechnił się w XIX wieku w dolinie górnego Sanu. W 1953 cerkiew została przejęta przez kościół rzymskokatolicki i pełni funkcję filialnego kościoła rzymskokatolickiego pw. Niepokalanego Poczęcia NMP (parafia pw. MB Pocieszenia w Olszanicy).\n8 plików, ostatni dodany 09, Marzec 2012\nBieszczady - Skansen Sanok263 odsłon15, Listopad 2013\nBieszczady - Skansen Sanok255 odsłon15, Listopad 2013\nBieszczady - Skansen Sanok245 odsłon15, Listopad 2013\nBieszczady - Skansen Sanok244 odsłon15, Listopad 2013


Zakręcona Żona: 51. Avon i jego wypał/niewypał\nJakoś rok temu [nie wiem dokładnie kiedy to było] Avon wypuścił na rynek nowe lakiery do paznokci. STARDUST - bo taka była ich nazwa, nie były zwykłymi lakierami do paznokci. Ci, co nie lubią uczucia piasku na paznokciach zapewne z nich nie skorzystali. Ja - zwykły laik który paznokci malować nie potrafi, postanowiłam jednak, że takowe lakiery sobie zakupię.\nTytułem wstępu zapraszam na krótką recenzję.\nCo: Avon Stardust\nkolor : teal glitter\nfaktura : piaskowa\nLubię go, ale też nienawidzę, a dlaczego?\nLakier jest piaskowy, dzięki czemu osoby takie jak ja, nie muszą się stresować, że na paznokciach wyjdą nam jakieś mazy. Maluję paznokcie raz i już jest ok. Jeśli jednak chcę by kolor był głębszy, maluję paznokcie razy dwa. Piaskowa faktura mi nie przeszkadza, nawet ją uwielbiam.\nProblem powstaje dwa/trzy dni po malowaniu paznokci. Wyglądają one wtedy tak:\nJest to dla mnie nie do przyjęcia. I dziwi mnie to, ponieważ wokół krążą same dobre opinie o trwałości tego lakieru. U mnie niestety już na drugi dzień powstają odpryski, na trzeci to już poezja..\nTo jest jednak tylko jeden minus, ale ten większy. Drugim, mniejszym minusem jest moment zmywania lakieru z paznokci. Nie jest to tak łatwe jak przy innych gatunkach. Płatki kosmetyczne się drą, a wszystko za sprawą tej cudownej faktury.\nPodsumowując. Odcień cudowny, faktura fantastyczna, lecz trwałość nie do przyjęcia. Paznokcie tym lakierem maluję tylko i wyłącznie na specjalne okazje, żeby paznokcie wyglądały cudnie. Do codziennego użytku niestety u mnie odpadają.\nP.S. Sprawdzając aktualną cenę tego lakieru w Avon nie znalazłam go w ofercie.\nNapisała Zakręcona Żona o 11:37:00\nHanna B 10 lutego 2016 11:43\nmiałam coś podobnego i trwałość taka sama, jaką widać u ciebie\nMonika Raus 10 lutego 2016 12:06\nDlatego nie kupuję lakierów tej firmy ale parę kosmetyków stosuję i poleciła bym je każdemu np. kredki do oczu, podkład w musie czy biżuterię a szczególnie kolczyki.\nOsobiście jednak wolę Oriflame.\nOla 10 lutego 2016 13:24\nmoże kładzenie nasączonego zmywaczem płatka na jakąś chwilę na paznokciu przed przystąpieniem do samego zmywania by pomogło? niech się trochę rozpuści\nSandruś Horst 10 lutego 2016 14:42\nMrs.Rose 10 lutego 2016 15:18\nNie znam tych lakierów, ale kolorek bardzo ładny. Co do trwałości to u mnie większość lakierów utrzymuje się 2-3 dni :).\nAnia KukAnia 10 lutego 2016 21:03\nU mnie też się krótko lakiery trzymają.. i zdecydowanie jestem laikiem, który paznokci malować nie umie ;)\nCzasemtakjest Czasemtakjest 10 lutego 2016 21:28\nAvon to firma z której produktów nigdy nie korzystam.\nNasze Bąbelkowo 10 lutego 2016 21:48\nJa aktualnie już nie maluję paznokci,ale kiedyś miałam podobny lakier i zdecydowanie nie był moim ulubionym - właśnie przez te odpryski i trudności w zmywaniu.\nKatarzyna Balbierz - MaaMaa BaalBinkaa 11 lutego 2016 00:11\nBo pewnie to jest lakier dla tych, którzy nie mają obowiązków domowych :D\nKathy Leonia 11 lutego 2016 09:15\ndlatego mazideł z avonu nie kupuję:D\nMartyna G. 11 lutego 2016 15:33\nDużo zależy od pazurków... jest piękny tylko obawiałabym się właśnie tych odprysków :(\nKathy Leonia 12 lutego 2016 08:38\njak się nim pomaluje to trzeba leżeć i pachnieć:D\nSylwia testuje i radzi 12 lutego 2016 22:14\nZ Avonu nie miałam lakierów do paznokci. A fakturę piaskową bardzo lubię zawsze wydaje mi się, że jest trwalszy.


NBC Universal przejął serwis iVillage - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 07-03-2006, 08:30\nKoncern telewizyjny NBC Universal zapłaci prawie dwukrotnie więcej, niż się spodziewano, za amerykański serwis internetowy dla kobiet iVillage. Należący do koncernu General Electric koncern, zapłaci 600 mln USD. Serwis miesięcznie odwiedza ok. 14 mln internautów.\nKoncern telewizyjny NBC Universal zapłaci prawie dwukrotnie więcej, niż się spodziewano, za amerykański serwis internetowy dla kobiet iVillage. Należący do koncernu General Electric koncern, zapłaci 600 mln USD. Serwis miesięcznie odwiedza ok. 14 mln internautów. To kolejna transakcja w USA, w której firma działająca dotąd w mediach tradycyjnych przejmuje popularny serwis internetowy. Wcześniej swoją działalność poszerzyły w ten sposób m.in. News Corporation czy News York Times Co.\nMedia , Firmy\nInne / NBC Universal przejął serwis iVillage


Iran Pustynia Kalut. Jedno z najgorętszych miejsc na Ziemi. - Poza Trasą\nIran Pustynia Kalut znajdująca się w południowo-wschodnim Iranie jest jednym z najgorętszych miejsc na Ziemi. Pobliskie Kerman to miasto, które zamieszkuje około 450 000 mieszkańców. To starożytne historyczne miejsce ma swoje początki w IV wieku. To właśnie ta lokalizacja – miała duże znaczenie dla kupców podróżujących szlakami handlowymi pomiędzy Indiami i Persją. Na przestrzeni wieków, miastem rządzili m.in. Arabowie, Seldżucy i Mongołowie, jest więc ono naznaczone historią.\nDzisiejszy Kerman słynie z produkcji przepięknych dywanów, które można rozpoznać po czerwonym kolorze tła i wzorze zdominowanym przez centralnie położony medalion wraz z szerokimi kwiatami. Kermańskie dywany były uważane za najlepsze spośród perskich. Jednak współczesne bywają już różnej jakości, a i zdarzają się ich podróbki. Te prawdziwe nazywają się Kerman-Lavar często – występują z jednolitymi wzorami roślinnymi pokrywającymi całą powierzchnię dywanu. Kerman znany jest również z wyrobów z miedzi oraz upraw kminku.\nGłównym obiektem, a w zasadzie kompleksem jest Ganjali Khan Complex. Położony w samym centrum starego miasta składa się między innymi ze szkół, placu, karawanseraj, łaźni, meczetu oraz bazaru. Kompleks zajmuje powierzchnię 11.000 metrów kwadratowych.\nWejście do Łaźni Ganjal znajduje się wzdłuż odcinka Vakil. Całość kompleksu to typowy przykład architektury i stylu Isfahanskiego. Łaźnię zbudowano w 1631 roku i znajduje się ona w południowej stronie placu Ganjali. Wejście do budynku łaźni ma malowane ozdoby z epoki Safawidów. Tutejsze łaźnie ze zdobiącymi ich wnętrza wspaniałymi kafelki, obrazami oraz łukami – to unikalne dzieła architektury. Łaźnie zostały przekształcone w muzeum w 1971 roku.\nBazar to duży zadaszony obiekt, gdzie można spacerować w zasadzie cały dzień. No, ale to przywar większości irańskich bazarów. Jednak tutejszego bazaru wnętrze zdobią unikatowe, wspaniałe sztukaterie. Są tu malowidła ścienne, które pomimo 400 lat istnienia nadal są dobrze zachowane.\nW Kerman znajduję się Uniwersytet Kerman Shahid Bahonar będący z jednych z najwyższych rangą uniwersytetów w kraju. Można tam wejść i poobserwować życie tutejszej uczelni. Właściwie można poczuć się jak student. W chwili obecnej studiuje tutaj około 12500 osób, istnieje około 100 różnych dyscyplin dostępnych dla studentów, a wykładowcami jest 400 osób.


WIELKIE GUMISIE: kwietnia 2014\nJak często jesteśmy świadkami wypadku?\nJak często ktoś traci przytomność w naszej obecności?\nJak często widzimy człowieka, który nie oddycha?\nA gdy jeden jedyny raz w życiu zdarzy się taka sytuacja, to zostawimy drugiego człowieka?\nPrzecież nie umiemy udzielić pierwszej pomocy, a może się boimy, a może niech zrobi to ktoś inny...\nWytłumaczeń jest tysiące. Nawet prawo usparwiedliwia obywatelów, mówiąc, że nie mamy obowiązku udzielać pierwszej pomocy poszkodowanemu. Ale jest jeszcze nasze sumienie, które nie pozwala odejść, które nie pozwala narazić drugiego na utratę zdrowia lub życia.\nWielkie Gumisie wzięły udział w szkoleniu dotyczącym udzielania pomocy poszkodowanym, które prowadził strażak posiadający uprawnienia ratownika. Uczyliśmy się prostych czynności takich jak zgłaszanie wypadku dyspozytorowi, zapamiętywanie numerów alarmowych, postępowanie w czasie krwotoku, złamania i omdlenia. Najwięcej emocji wzbudziła jednak resuscytacja oddechowo-krążeniowa, którą dzieci miały okazję wykonać na fantomach.\nWiemy, że dziecko jest za słabe, by móc zrobić masaż serca czy sztuczne oddychanie. Wiemy też,że najlepszą motywacją do działania jest pasja, zainteresowanie. Dlatego Gumisie z ochotą podeszły do udzielania pierwszej pomocy, by gdy zdarzy się ten jeden jedyny raz w życiu, nie odwrócić sie od potrzebującego.\nAutor: izaczyk o 23:36 2 komentarze: Linki do tego posta\n"Zmartwychwstał Jezus nasz Pan!\nZmartwychwstał Jezus nasz Pan!"\nNiech ten czas przebudzenia będzie dla Was czasem spełnionych marzeń, realizacji celów i ufnego spojrzenia w nadchodzące dni, niech prowadzi do oczekiwanych zmian i będzie drogą ku rozwojowi i ufoności w prawdziwość działań. Niech każda chwila będzie wyrazem wdzięczności za ŻYCIE.\nŻyczę Gumisoim, ich rodzinom i czytelnikom bloga zdrowych, pogodnych i radosnych Świąt Wielkiej Nocy.\nAutor: izaczyk o 23:25 Brak komentarzy: Linki do tego posta


Dom na sprzedaż - Białe Błota (gw) - Białe Błota - DS-12687 - 138.00m² - Class\n4 920,29 zł/m2 cena: 679 000 zł\nDo sprzedaży dom w zabudowie bliźniaczej w stanie deweloperskim w Białych Błotach.\nPrzynależna działka do każdego segmentu wynosi ok. 368m2\nDom powstał w oparciu o indywidualny projekt.\nDom będzie gotowy lipiec/sierpień 2022r.\nPowierzchnia całkowita wynosi 138m2, w tym użytkowa ok. 118m2.\n*Parter: (rzut i wymiary podano na zdjęciach nr 3 i 4).\nsalon z aneksem kuchennym, wiatrołap, hol, wc, pomieszczenie gospodarcze, garaż.\n*Piętro: (rzut i wymiary podano na zdjęciach nr 5 i 6).\n4 sypialnie, łazienka, hol.\nDom jest zbudowany i wykończony przy użyciu materiałów dobrej jakości.\nŚciany z cegły silki, ocieplone styropianem 20cm.\nDach skośny, kopertowy, nachylenie ok.20%, dachówka ceramiczna\nRolety elektryczne na parterze\nPrzyłącza: wod-kan, elektryczne, gazowe\nNa zewnątrz dom wykończony: elewacja (pastelowa ze wstawkami drewnopodobnymi), położenie kostki, posesja ogrodzona.\nSpokojna okolica, wokół znajdują się domy jednorodzinne, niedaleko szkoła, przedszkole, placówki handlowo-usługowe, Urząd Gminy, sklepiki osiedlowe, lasy...\nSymbol oferty DS-12687


UKNF: Czarnecki i Giertych mijają się z prawdą w wypowiedziach o Idea Banku - Dziennik.pl\n4 stycznia 2021, 10:08 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nJak napisał UKNF w oświadczeniu, pojawiające się „wielokrotnie” w wypowiedziach Czarneckiego i Giertycha stwierdzenia, jakoby Idea Bank „przynosił zysk” czy „bardzo duże zyski” i „wychodził na prostą”, w związku z czym przymusowa restrukturyzacja miała być nieuprawniona, są nieprawdziwe.\nJak wskazał UKNF, Idea Bank generował za 2018 r. 1,614 mld zł straty, za 2019 r. 25 mln zł straty, a narastająco za 9 miesięcy 2020 r. - 25 mln zł straty. Taki obraz wyniku działalności Banku jednoznacznie wynika ze sprawozdań finansowych - podkreślił Urząd.\nIdea Bank Roman Giertych Leszek Czarnecki UKNF wypowiedzi


Weź się nie leń - PODAJ ŁAPĘ - chodź na spacer\n22. Weź się nie leń - PODAJ ŁAPĘ - chodź na spacer\nTeren miasta i współpracujące z miastem schroniska dla zwierząt\nPrzy współpracy ze schroniskami i osobami zajmującymi się tym społecznie, zostaną wykonane działania zmierzające do poprawy sytuacji bezdomnych, zagubionych i źle traktowanych zwierząt, takie jak:\n1. Prezentowanie zwierząt do adopcji na imprezach masowych organizowanych na terenie miasta z możliwością wspólnych spacerów i adopcji.\n2. Organizowanie zbiorowych wyjazdów dla rodzin, młodzieży, emerytów itp. do schronisk, aby uczestnicy zabierali zwierzęta na spacer i rozważyli możliwość adopcji.\n3. Finansowanie kosztów interwencji w przypadkach sygnału o złym traktowaniu zwierząt oraz pobytu zwierząt w domu tymczasowym.\n4. Opłacanie sterylizacji zarówno zwierząt bezdomnych jak i mających opiekunów.\n5. Prezentacje, pogadanki, rozdawanie ulotek w przedszkolach, szkołach, klubach propagujące idee humanitarnego traktowania zwierząt.\n6. Uświadamianie dzieciom i dorosłym wagi sterylizacji celem zmniejszenia ilości zwierząt bezdomnych i w schroniskach.\n7. Powszechne chipowanie zwierząt i prowadzenie ich ewidencji, aby ustalić opiekuna w przypadku zagubienia, wyrzucenia czy wypadku.\n8. Kontrola targowisk celem kontroli warunków w jakich trzymane są zwierzęta i likwidacji nielegalnego handlu.\n9. Powypadkowa pomoc weterynaryjna oraz leczenie odnalezionych i bezdomnych zwierząt.\n10. Wspomaganie schronisk i domów tymczasowych w zakresie karmy i wyposażenia.\n1 Wymienione w opisie projektu działania 300 000 zł\nPo rozpatrzeniu wniesionego odwołania, Prezydent Miasta Ostrołęki zdecydował o dopuszczeniu projektu do głosowania\nw zmniejszonym zakresie, tj. dotyczącym promowania adopcji i akcji edukacyjnych. Pozostałe działania realizowane są przez Miasto Ostrołęka w ramach Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt.


Konkurs dla dzieci biorących udział w programie “Żółty talerz” – ARCHIDIECEZJA.NET\nKonkurs dla dzieci biorących udział w programie “Żółty talerz”\nInformacja pobrana z bialystok.caritas.pl – Konkurs dla dzieci biorących udział w programie “Żółty talerz”\nBank Żywności Suwałki – Białystok, w ramach realizacji programu „Żółty Talerz”, zaprasza dzieci i młodzież do udziału w konkursie, zatytułowanym „Marnowanie żywności to…”.\nkonkurs plastyczny (technika dowolna)\nkonkurs literacki (każda forma literacka)\nKonkurs adresowany jest do podopiecznych świetlic oraz uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych, biorących udział w Programie „Żółty Talerz”. Termin nadsyłania prac: 24 marca 2017 roku (liczy się data stempla pocztowego) na adres: Bank Żywności Suwałki – Białystok, ul. Kowieńska 3/18, 16 – 400 Suwałki.\nMarnując żywność, zanieczyszczamy środowisko naturalne. Marnujemy między innymi wodę i energię. Marnowanie żywności to marnowanie wody. Kilogram wyrzuconej wołowiny oznacza zmarnowanie nawet 30 000 litrów wody, użytych na jej wyprodukowanie.\nMarnując żywność, marnujemy również energię. Żeby wyprodukować na przykład mleko, potrzebny jest prąd do zasilania maszyn.\nMarnując żywność marnujemy też paliwo. Przecież to mleko musi trafić do sklepów.\nW Polsce co roku wyrzucamy 9 mln ton jedzenia!\nJesteśmy na piątym miejscu państw marnujących jedzenie w Unii Europejskiej.\nCo roku na świecie wyrzucamy 1,3 mld ton jedzenia.\n925 mln ludzi głoduje.\nJedzeniem wyrzucanym w Europie i Ameryce Północnej można byłoby TRZYKROTNIE nakarmić, głodujących na świecie ludzi.\nCo robić, aby nie marnować jedzenia?\nZasada 4 P:\nPoproś o mniejsze porcje\nOgromnie ważna jest wzajemna pomoc. Pojedynczymi gestami świata nie uratujemy, ale możemy uratować świat niejednego człowieka.\nBanki Żywności są jedną z organizacji, która odpowiada zarówno na kwestię marnowania żywności, jak i problem głodu. Żywność, która jest wyprodukowana w nadmiarze, i której nie można już sprzedać, gromadzona jest przez Banki Żywności. One rozdają żywność organizacjom, dożywiającym najuboższych. Jedzenie marnuje się nawet w sklepach. Ich właściciele nie są w stanie przewidzieć ile jedzenia kupią klienci. Jeżeli termin niektórych produktów już się kończy i wiadomo już, że i tak nikt tego nie kupi, to zamiast wyrzucić tę żywność, właściciele oddają ją do Banku Żywności. Bank Żywności przekazuje tę żywność do organizacji, które zajmują się osobami potrzebującymi i dzięki temu nic się nie zmarnuje. Bank Żywności organizuje też zbiórki żywności. Jedzenie, które uda się zebrać w ten sposób też trafia do najbardziej potrzebujących. Zazwyczaj do pomocy przy zbiórkach żywności zgłaszają się uczniowie szkół, stając się w ten sposób wolontariuszami, a wolontariat to nic innego, jak dobrowolna pomoc innym. Banki Żywności w 2015 roku przekazały potrzebującym 146 000 000 kg żywności, o łącznej wartości 315 000 000 PLN, docierając do 2 000 000 osób potrzebujących.\nCiekawostka! – 16 października obchodzimy Światowy Dzień Żywności!\n„Marnowanie żywności to…”\n-Kształtowanie postaw wrażliwości na kwestię niemarnowania żywności\n-Przeciwdziałanie marnowaniu żywności\n-Promowanie idei wolontariatu\nKonkurs adresowany jest do podopiecznych świetlic oraz uczniów szkół podstawowych\ni gimnazjalnych, biorących udział w Programie „Żółty Talerz”.\nPrzesłane prace będą oceniane w dwóch kategoriach:\nPrace literackie podejmujące temat „Marnowanie żywności to…” mogą mieć dowolną formę literacką.\nPrace plastyczną podejmujące temat „Marnowanie żywności to…” mogą być wykonane dowolną techniką.\nPrace powinny być czytelnie opisane: imię i nazwisko autora, klasa, nazwa i adres szkoły/świetlicy. Dane te będą służyć do kontaktu organizatora z uczestnikiem konkursu.\nNa kopercie z pracą prosimy zamieścić dopisek: „Żółty Talerz” – konkurs. Do pracy należy obowiązkowo dołączyć oświadczenie rodziców (załącznik nr 2) na przetwarzanie danych osobowych dla celów konkursu wraz ze zgodą na ewentualne opublikowanie pracy.\nJury, powołane przez organizatora, przyzna nagrody i wyróżnienia oraz wybierze prace do publikacji na stronach, związanych z programem „Żółty Talerz”\nBank Żywności, ul. Kowieńska 3/18, 16 – 400 Suwałk z dopiskiem: „Żółty Talerz” – konkurs do dnia: 24 marca 2017 marca (liczy się data stempla pocztowego)\nUdział w konkursie jest równoznaczny z przyjęciem jego warunków.\nWyniki konkursu zostaną umieszczone 31 marca, na stronie internetowej: suwalki.bankizywnosci.pl w „Aktualnościach” oraz w zakładce „Żółty Talerz”.\nZ wychowawcami autorów zwycięskich prac, organizator skontaktuje się telefonicznie.


Deser Z Budyniem I Lodami - Smaker\nPrzepisy Smaker / deser z budyniem i lodami\nPrzepisy na temat: deser z budyniem i lodami\n..., 8 żółtek, 200 ml wody, 3/4 szklanki cukru Parfait to deser, który przypomina domowe lody. Zagotuj wodę i wsyp do niej cały cukier. Gotuj, aż powstanie gęsty syrop. Wlej go do żółtek podczas ich(...) przelej do prostokątnej formy i wstaw do zamrażarki na 1-2 godziny lub do lodówki na 6 godzin. Możesz je podawać w formie plastrów lub gałek. Aby wzmocnić smak deseru, warto na początku dodać do syropu...\nSprawdzony przepis na "Ptysie z lodami i czekoladą"\n...smażonych bakłażanów nadziewanych masą z pomidorów, cebuli i czosnku, czasami z dodatkiem baraniny, zalanych zimnym jogurtem. Börek - potrawa, którą jada się na śniadanie lub deser; rodzaj francuskiego ciasta(...) skosztować zupy z flaczkami jak i jelita owinięte na ruszcie i odpowiednio podsmażone. Porządny zakład işkembe oferue także głowę barana prosto z pieca. Na deser warto wybrać się do Pastahne...\nCzekoladowy omlet z lodami\nSmaczny deser dla dzieci.\nArtykuły na temat: deser z budyniem i lodami\n...: miękkie sery, maślanka; desery na bazie słodkiego mleka: budyń, lody, koktajle; produkty niemleczne z ukrytą zawartością laktozy: pieczywo, wyroby cukiernicze, zupy i napoje w proszku, konserwy mięsne...\n...prawidłowego rozwoju. Dlatego warto podawać je brzdącowi w jak najatrakcyjniejszej postaci. Oto nasze propozycje smakowitych mlecznych napojów i deserów. Pomysł 1 Koktajl owocowy Jego bazą powinno(...) z lodami sprawiłoby, że napój mógłby okazać się za słodki). Pomysł 3 Budyń z sokiem Choć w sklepach jest pod dostatkiem budyniów na mleku, warto pokusić się o zrobienie takiego przysmaku w domu...\nwilgotny schab ze śliwką pieczony\nracuch z jabłkami na kefirze\ndekoracje z owocow na tort dla chlopca\nrolada z wędzonego łososia z serkiem philadelphia


Turkusowe piękno przy prastarym dębie | Balticportal.pl\nbb, sob., 15/11/2014 - 20:08\nJezioro powstało po zalaniu wyrobiska kredy. Kopalnia działała jeszcze przed wojną aż do 1954 roku. Zamknięto ją z powodu wyczerpania złoża. Od tego czasu wyrobisko zaczęło powoli napełniać się wodą. Proces ten zakończył się w1960 roku. Wtedy poziom lustra wody zrównał się z poziomem Zalewu Szczecińskiego. Jezioro ma 21,2 metrów głębokości. Idąc w prawo dojdziemy do szlaku prowadzącego na Piaskową Górę (53 m.n.p.m). Rozciąga się z niej przepiękny widok na obniżenie tzw. Doliny Trzciągowskiej, pasmo wzniesień góry Wyżnicy, jezioro Wicko Małe i fragment delty wstecznej Świny. Wracając można się zatrzymać na pamiątkowe zdjęcie przy pomniku przyrody - Dębie „Prastary”, którego obwód wynosi 640 cm a wysokość konarów sięga 24 metrów. Drzewo rośnie tuż przy ul. Turkusowej, nieopodal jeziora.


Tak dziś wygląda życie Justyny Pochanke. Dziennikarka nie planuje przeprowadzki do Hiszpanii | Viva.pl\nMarcjanna Maryszewska • 25 stycznia 2022 14:51\nByła gwiazda TVN24 i TVN, prowadząca „Fakty” oraz „Fakty po Faktach” odeszła ze stacji w 2020 roku. Zrozpaczeni fani nie byli gotowi na taką decyzję dziennikarki. Media podały informację, że Justyna Pochanke wyprowadziła się razem z mężem do Hiszpanii i dlatego porzuciła dziennikarską karierę. Prezenterka odpowiedziała na te plotki - czy Justyna Pochanke nadal czuje się dziennikarką?\nJustyna Pochanke świętuje 50. urodziny\nJedna z bardziej znanych dziennikarek TVN i TVN24 obchodzi dziś urodziny. Przyszła na świat 25 styczna 1972 roku w Warszawie. Karierę w mediach rozpoczęła bardzo wcześnie - już jako dziecko współprowadziła program „5-10-15”. To był dopiero początek. Na studiach dziennikarskich na Uniwersytecie Warszawskim pisała artykuły do gazet, a już wkrótce jej kariera nabrała rozpędu - bowiem na przedostatnim roku rozpoczęła poważną współpracę z Radiem Zet. Justyna Pochanke kontynuowała ją do 2001 roku - odeszła po konflikcie z władzami stacji. Razem z przyjaciółmi z „Zetki” złożyła wypowiedzenie, licząc na to, że zmusi to ówczesnego prezesa stacji do odejścia. Niestety, na marne.\nW wywiadach nie ukrywała, że było to bardzo trudne wydarzenie w jej życiu. Nagle została bez pracy, po rozwodzie, z 4-letnią córeczką na utrzymaniu. Pracę w Radiu Zet wspomina dobrze, chociaż prawdopodobnie dołożyła ona cegiełkę do przyszłego pracoholizmu dziennikarki. Justyna Pochanke swój dzień rozpoczynała przed czwartą nad ranem, a do domu wracała dopiero po zmroku.\nPopularność i pracoholizm, czyli efekty pracy w telewizji\nBezrobocie Justyny Pochanke na szczęście nie trwało długo - nowa praca znalazła ją sama. Miała zostać prowadzącą w powstającym kanale informacyjnym TVN24. Dziennikarka nie była przekonana co do przyjęcia nowej oferty. Na przemyślenie decyzji dała sobie miesiąc. Spędziła go w sanatorium w Krynicy. Ta chwila przerwy okazała się pomocna - ostatecznie Justyna Pochanke przyjęła propozycję, związując się na 19 lat z Grupą TVN.\nCzytaj także: Czy córka Justyny Pochanke poszła w jej ślady? Czym się zajmuje?\nJustyna Pochanke na antenie TVN\nOkazało się jednak, że przejście z radia do telewizji nie jest takie łatwe, i dziennikarka musiała oduczyć się wielu nawyków, których nabrała w Radiu Zet. Tam nikt nie zwracał uwagi na mimikę i intensywne gestykulowanie rękami. Ambitna Justyna Pochanke poradziła sobie z nowym wyzwaniem i odnalazła się w prowadzeniu programów na żywo. Początkowo prowadziła serwisy informacyjne, a w 2003 roku dołączyła do zespołu dziennikarskiego wieczornych „Faktów”. Rok później została gospodynią głównego wydania po odejściu Tomasza Lisa, a w 2008 roku także prowadzącą segmentu „Fakty po Faktach” w TVN24 i TVN24 BiS.\nPraca w telewizji przyniosła Justynie Pochanke również szczęście w miłości. To tam poznała swojego drugiego męża, Adama Pieczyńskiego - dyrektora programowego TVN24. Pobrali się w 2004 roku. Po przykrych doświadczeniach z poprzednich lat dziennikarka odnalazła w nowym partnerze oparcie.\nW 2019 roku Adam Pieczyński odszedł z Grupy TVN. Rok później Justyna Pochanke poszła w ślady męża i niespodziewanie zakończyła współpracę. Nie pożegnała się z widzami, którzy nie wiedzieli, z jak dużymi problemami zmagała się uwielbiana przez nich dziennikarka. Gwiazda TVN walczyła z notorycznym zmęczeniem, wypaleniem i oznakami depresji. W wywiadzie dla magazynu „Zwierciadło” wyznała, że był to dla niej naprawdę trudny czas.\n„Przyszedł moment, że siadłam w sobotę na łóżku i nie byłam w stanie nic zrobić, nie mogłam ruszyć ręką ani nogą. Byłam bezbrzeżnie zmęczona i wyeksploatowana” - opowiadała szczerze o efektach swojego pracoholizmu. „Miałam taki moment w życiu, że cierpiałam długie lata na bezsenność. Jadłam w nocy, pracowałam w dzień. (...) Dwie, trzy godziny snu i jazda. Siedziałam jak skamieniała, łzy płynęły same, nie potrafiłam nawet odpowiedzieć na pytanie: dlaczego?”\nZ kryzysu pomógł jej wyjść mąż i córka Zuzanna. Terapia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów, wobec czego najbliżsi dziennikarki wzięli sprawy w swoje ręce: „Najlepsze okazały się metody chałupnicze. Mąż zamykał mnie na klucz w sypialni, córka chowała przede mną czekoladę”.\nCzytaj także: Justyna Pochanke i Adam Pieczyński: „Nasza historia to dowód, że taka miłość się zdarza. Niezależnie od metryki”\nJustyna Pochanke i Adam Pieczyński, 2019 rok\nGwiazda Grupy TVN wyprowadziła się z Polski?\nOdejście Justyny Pochanke wywołało w mediach niemały szum oraz lawinę nowych spekulacji - m.in. o tym, że dziennikarka i jej mąż wyjechali na stałe do Marbelli w południowej Hiszpanii, a prezenterka skupiła się na pisaniu. Portal Wirtualna Polska podał informację, że Justyna Pochanke właśnie tworzy książkę dla dzieci, a także planuje napisać własną autobiografię.\nTe plotki dziennikarka zdementowała osobiście w wywiadzie opublikowanym przez magazyn „Newsweek Polska”.\n„Czytałam, że wybudowaliśmy dom w Marbelli i czuję się tam osamotniona i smutna. A także, że piszę książki — autobiografię i dla dzieci. (...) Nie piszę, tylko czytam. Domu w Marbelli nie mam, choć mam swoje miejsce w Hiszpanii. Ale od dwóch lat nie wyjeżdżam, nie miałam i nie mam planów emigracyjnych” - wyjaśniła Justyna Pochanke.\nW rozmowie z “Newsweekiem Polska” wyznała również, że codziennie ogląda „Fakty” - segment, którego niegdyś była prowadzącą. Jednak nie dlatego, że interesują ją wydarzenia, a to, jak zostaną przedstawione.\n„Po roku od odejścia z TVN24 mogę uczciwie powiedzieć: nie brakuje mi reflektorów, mikrofonów, nigdy nie myślałam »zejdźcie z mojego miejsca«. Nie zmienia to faktu, że wciąż się czuję dziennikarką”.\nCzytaj także: Justyna Pochanke rok temu niespodziewane odeszła z TVN. Dziennikarka ma nowe zajęcie\nTAGI #TVN #Justyna Pochanke #Adam Pieczyński


Bezdechy nocne leczenie | Osrodek leczenia alkoholizmu, Follixin, Chrapanie, PotencjaOsrodek leczenia alkoholizmu, Follixin, Chrapanie, Potencja\nHome » Lekarze » Bezdechy nocne leczenie\nwtorek, Grudzień 6th, 2016 by: admin in: Lekarze Comments Off\nCoraz więcej osób w naszym kraju boryka się z problemem bezdechu sennego. Jest to bardzo duże utrudnienie w regeneracji organizmu, która powinna przebiegać w nocy. Ludzie cierpiący na tę dolegliwość mają bardzo utrudnione z tego względu codzienne funkcjonowanie. W tym tekście wyjaśnione zostaną najważniejsze przyczyny bezdechu sennego.\nPodczas snu ulega znacznemu spadkowi napięcie mięśniowe. Powoduje to zapadnięcie się ścian krtani oraz gardła. Jeżeli w naszych drogach oddechowych pojawią się anomalie takie, jak chociażby polipy, skrzywiona przegroda nosowa, czy przerośnięcie tkanki, jest wielce prawdopodobnym, iż wystąpi u nas bezdech.\nNiestety, w przypadku problemu, jakim są ciężkie bezdechy nocne leczenie nadal nie przynosi stuprocentowo skutecznych rezultatów. Dlatego tak ważne jest zrozumienie przyczyn problemu, zanim jeszcze ujawni się on w cięższej postaci. Czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo jego wystąpienia są również niejednokrotnie papierosy, czy alkohol, toteż zaleca się unikać używania tych środków.


Kabura. - Identyfikacja (bez numizmatów) - Forum Odkrywcy\nAsked by kolczyk96\nStara - ale nowa kabura , bez śladów używania , noszenia na pasie i wkładania broni. Ale z pieczęcią. Czy może ktoś z kolegów może ją odczytać lub może ma ktoś na czymś taką samą? Może ktoś podpowie jak ją odczytać? Jest słabo widoczna na chropowatej stronie skóry. Może jakieś inne oświetlenie , kąt zdjęcia?\nKabura mała oficerska chyba Walter 7,65.\nMoże to do CZ 27 ? 0,32 ACP nieważne. ważna pieczątka.\nMi to wygląda na współczesny tuning. Po co taka pieczątka miałaby być na kaburze?\nA może pokaż kaburę zamiast miliona zdjęć stempelka .\nPodzielam zdanie kol. Bsam20.\nJest to na 100% oryginał. Ja pamiętam , że leżała w latach 60 tych w bocznej szufladzie biurka mojego ojca / rocznik 1920 / i była tabu. Była jednym z kilku przedmiotów którymi nie wolno mi się było bawić. Z tego co wiem ojciec przywiózł to z GG pod koniec marca 1945r. do Gdyni.Z okolic Krakowa lub Kielc bo tam walczył w BCH i później AK.\nZaraz dam foty całości.\nKartka A4 jako podkładka.\nTak jak pisałem brak śladów używania czy noszenia broni.\nEugene J. Bender w swojej książce Military holsters of World War II" na stronie 106 porusza podobny problem, opisując kaburę do Walthera PP, z przybitym" stemplem o zbliżonej formie (nota bene kabura ze zdjeć Kolczyka zblizona jest kształtem do kabury od Walhera PP - różnica to przede wszystkim pętle do zakladania na pas - nie szeroka, pojedyncza, ale dwie i to z koluszkami).\nBender konkluduje jednocześnie, że zawsze w takim przypadku należy brać pod uwagę możliwość fałszerstwa. Decyzja należy do kolekcjonera i zawsze trzeba byc ekstermalnie ostrożnym.\nMój osobisty komentarz do posiadacza: jeśli znasz pochodzenie tego egzemplarza i masz 100% pewności, że to absolutna prawda, to nic, tylko pogratulować fanta. Nam, pozostalym obserwatorom wypada albo uwierzyć, albo wsiąść do serca slowa Eugena J. Bendera.\nDzięki Tomasz70. Tak jak pisałem , w moich rękach jest to od 55 lat. Skąd mój ojciec to wziął nie wiem. Ale może jakieś sugestie jak odczytać tą pieczęć???\nSS-Konzentrationslager Auschwitz-Birkenau, więc dowcip i bajka o tatusiu dobra ;)\nP.S. Nie chcesz sprzedać?\nWitam bjar_1. O moim ojcu to nie bajka , walczył w BCH następnie w AK w obwodzie Pińczowskim. Brał udział w dużej i głośnej akcji partyzanckiej w Nowym Korczynie atak na posterunek policji i odbicie więźniów oraz zatrzymanych wcześniej partyzantów. Obsługiwał km MG-34 który stał na balkonie budynku z którego była dobrze widoczna brama i ściana czołowa posterunku. Byłem tam z ojcem w latach 70 tych. A jeżeli pytasz mnie o wiek to jak dociągnę do listopada tego roku to mi stuknie sześćdziesiątka.\nA sprzedać ? Nie. To pamiątka.Na świeże pieczywo mam a na lekarstwa jak na razie wydaje niewiele.\nA z tym napisem to bajer ? Jak ty to odczytałeś ze zdjęcia jak ja z oryginału nie mogę??? Liczę litery i to by się mogło zgadzać.\nPieczęć jest nabita stosunkowo niedawno za pomocą tłoka, które cwaniaki wciskają niekumatym na giełdach staroci i na allegro. To taki trochę wymysł, a nie oficjalna pieczęć KL 'A'.\nTo znaczy , że musiała zostać nabita gdzieś przed 1968 r. Być może. Ja nie próbuję udowodnić autentyczności , po prostu od tego mniej więcej roku pamiętam ten przedmiot i jest on do dziś w moim posiadaniu. Bardzo natomiast cenię Twoje profesionalne podejście i wiedzę. Mam też kilka przedmiotów z gdyńskiej siedziby gestapo z obecnej ulicy Korzeniowskiego. Ale poza gapą nie ma na nich adresu że pochodzą spod tego adresu. Po prostu są.\nWitam. Mam podobną kaburę ale pieczątki takiej nie nam :). Też ładna. Podobno to do Astry kal. 6.35. Ale są tu lepsi fachowcy i trzeba liczyć na nich.


Kobiecości...: Kącik urody: Odpowiedni podkład do twarzy...\nBy nasz podkład okazał się dla nas jak najlepszy należy go dobrać pod względem typy cery, koloru cery, i efektu jaki chcemy uzyskać. Warto pamiętać, że dobieramy inny podkład na zimę, a inny na lato (pod względem: koloru, konsystencji i filtru ochronnego).\nDlaczego tak ważne jest dobranie odpowiedniego podkłady?\nGdyż idealny podkład jest podstawą do perfekcyjnego makijażu.\nNa początku należy określić, jaką mamy cerę czy suchą, normalną, mieszaną, bądź tłustą. Podkłady do cery suchej, mają zazwyczaj gęściejszą (kremową) konsystencje, są typowo nawilżające, a te do pozostałych typów cery są lżejsze, by nie zatykały porów, i o właściwościach matujących.\nCzasami też skóra jest wrażliwa, w takim wypadku najlepsze są podkłady bezzapachowe, bez parabenów i sztucznych dodatków.\nKolejno trzeba dobrać podkład odpowiedni do naszego koloru cery.\nKolor podkładu, by był jak najbardziej zbliżony do koloru naszej skóry, najlepiej sprawdzać na linii żuchwy. Nigdy nie wolno robić tego na dłoni, nadgarstku, czy też innych miejscach ciała, gdyż skóra ma tam inny odcień niż na twarzy.\nPróbując podkłady w miejscach zakupu, najlepiej jak jesteśmy bez wcześniej wykonanego makijażu, na właściwą skórę twarzy. Plusem jest też jeśli sklepy, drogerie, dają możliwość nałożenia podkładu na całą twarz, wtedy możemy odczekać około 20 min i na dziennym świetle sprawdzić czy podkład jest dobrze dobrany czy nie i jak działa na naszą cerę.\nOstatnim krokiem jest też dobranie oczekiwanego efektu, bądź to może być na przemiennie z doborem koloru. Jeśli chcemy otrzymać efekt matowienia skóry należy dobrać podkład matujący, i tak jest też w przypadku oczekiwanego rozświetlenia, krycia, odżywienia, nawilżania, itp. Ten krok jest uzależniony od naszych potrzeb indywidualnych.\nNa lato nie bójmy się brać nieco ciemniejszego podkładu (ale tylko minimalnie), gdyż nasza skóra się opala i ciemnieje, na zimę trzeba brać jaśniejsze, gdyż opalenizna z naszej skóry stopniowo się zmywa.\nOsobną zrobię dla Was wątek o moich podkładach, jakich obecnie używam, na jakich się zawiodłam, itp.\nA wy jakich podkładów używacie? Jaką macie cerę? I jakimi kryteriami się stosujecie przy doborze podkładu?\nSylwia Bugajska 22.06.2014, 10:17\nhttp://paris2607.blogspot.com/ zapraszam do mnie odwdzięczam się tym samym :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 21:57\nMarcia 22.06.2014, 10:23\ncudowny blog! <3 bardzo pomysłowy wpis! ;) będę zaglądać częściej! :*\nzapraszam na nową część opowiadania: http://forever-hyhy.blogspot.com/2014/06/czesc-2.html ! :) bardzo zależy mi na wyrażaniu opinii w komentarzach, pozdrawiam :*\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 21:58\nKlaudia Krużycka 22.06.2014, 10:29\nWpadłam przypadkiem napewno bede czesciej zagladac. Zapraszam Cie do wziecia udziału w nowym cyklu urodowym na moim blogu ;)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:00\nFinq 22.06.2014, 10:39\nPodkład dobieram bardzo szybko... Nie używam :P\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:03\nhehe... szybko , a czemu nie używasz ?:)\nbyCarol 22.06.2014, 11:04\nMam cerę mieszaną i używam z Astor :). Kryteria to oczywiście cena, krycie, kolor :).\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:04\nCena to prawda, zapomniałam o tym wspomnieć. Astor a jaki konkretnie ?:)\nNatalia Miszczyk 22.06.2014, 11:12\nPodkłady to dla mnie temat rzeka. Jako posiadaczka cery mieszanej nie mam jakichś większych problemów z doborem odpowiedniego. Gorzej z testerami i kolorkami, bo rzadko zdarza mi się wyjść z domu niepomalowana tylko, aby kupić podkład. Najlepszy wybór mają drogerie Hebe i to tam kupiłam większość z moich cudeniek. Faworyci to Nearly Naked z Revlonu i Stay Matt Rimmela. Oczywiście do każdego podkładu używam kremu nawilżającego (bodajże Under 20). Absolutnym hitem jest też podkład od koreańskiej marki Skin Food i to chyba najlepsze co na moją buzię nakładałam :)\nhttp://nutnats.blogspot.com/ wpadnij, jeśli będziesz miała czas :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:11\nCzasami warto się nie pomalować by dobrać odpowiedni kolor :). Revlon też polecam, ja używam Colorstay :)\nKwiatowa Dama 22.06.2014, 11:25\nWspaniały post, ja niestety mam suchą cerę co czasami jest męczące. Podkład jakiego używam to Maybelline SuperStay 24h, bardzo go polecam do cery suchej. Czym się kieruje przy wyborze? Odcieniem, aby nie był w ogóle widoczny a skóra wyglądała na świeżą. Cena też gra tu rolę, ale mieszkam w Norwegi, tutaj innych kosmetyków prócz oryginalnych się nie kupi :c\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:14\nSuchą cerę też należy nawilżać kremami przed nałożeniem podkładu. :) U mnie ten podkład się nie sprawdził, gdyż moja cera jest bardziej tłusta.\nEdiksa 22.06.2014, 12:50\nhehe, przydatne, sporo juz o tym czytalam bo mam cere miesana wiec ostroznie dobieram wszelkie podklady i pudry ;)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:17\nTak pudry też muszą być dobrze dobrane :)\nMarta 22.06.2014, 14:20\nja mam zawsze problem z dobraniem koloru kiedy postanawiam zmienić podkład, nigdy wtedy nie wiem jaki wziąć. Sprawa jest o tyle łatwiejsza, o ile dana firma ma w sprzedaży kolor "natural", wtedy właśnie taki biorę i jest ok :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:18\nJa kiedyś porównywałam nazwy odcieni różnych firm i co firma i ta sama nazwa nieco inny odcień:)\nKatiebykate 22.06.2014, 14:28\nStaram się nie używać podkładu ale nie raz widzę jak moja mama kupuje podkład a potem po nałożeniu musi go zmywać! :/\nTwój post wszystko wyjaśnia, jest czytelny a przy tym jego długość nie zniechęca do czytania :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:21\naknezz 22.06.2014, 17:02\nKryteria są różne, odcień, konsystencja, właściwości. Lubię też co jakiś czas zmieniać podkład :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:22\nTak, żeby skóra się nie przyzwyczaiła :)\nRenata Gogol 22.06.2014, 17:25\nKiedyś kupiłam z Lirene City Matt i byłam niezadowolona. Niewiele droższy, a o wiele lepszy jest Maybelline Affinitone czy Astor Skin Match (rewelacyjny!). Droższy i bardziej kryjący jest Revlon Colorstay, ale niestety jest też bardzo ciężki, więc tylko na szczególne wyjścia, bo aż żal codziennie katować nim cerę.\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:23\nW mojej miejscowości Colorstay jest na promocji za 39 zł :), idealny na wyjścia :)\npannaem 22.06.2014, 19:53\nja jestem w trakcie poszukiwania idealnego podkładu :)\nJak znajdziesz, możesz się pochwalić jeśli chcesz :)\nEwa 22.06.2014, 20:58\nja osobiście używam podkładu Paese :) i jestem bardzo zadowolona, wcześniej miałam Revlon i również mi bardzo pasował :)\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:24\nRevlon polecam, a paese jeszcze nie próbowałam, z paese lubię pudry ryżowe :)\nSecret_style 23.06.2014, 15:18\nJa z Revlonu jestem też mega zadowolona :)\nJustynaPolska Stylist&Make-upArtist 22.06.2014, 21:44\nidealny post dla nowicjuszy !\nEmilia Skrodzka 22.06.2014, 22:26\nAmbasada Urody 23.06.2014, 09:47\nPracuję w drogerii i z doświadczenia wiem, że ciężko jest dobrać podkład w sklepie, ponieważ sklepowe światło ma się nijak do dziennego. Polecam przy dobieraniu podkładu robienie tzw 'testu trzech pasków'. Wybieramy interesujący nas podkład i robimy 3 paski trzema różnymi ale najbliższymi odcieniami przybliżonymi do koloru naszej cery, na linii żuchwy. Ważne jest także to co wcześniej wspomniałaś, aby odczekać chwilkę, aby podkład mógł się zmieszać z sebum, bo większość ciemnieje.\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:50\nMasz rację dlatego radzę na dziennym świetle sprawdzać podkład :)\nFashiondoll.pl 23.06.2014, 10:14\nPost jest wspaniały kochana, dużo cennych informacji\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:51\nLena Jestem 23.06.2014, 11:02\nJa w sumie nie mogę rozgryźć typu mojej skóry. Wydaje mi się, że jest mieszana. A podkład dobrać mam ciężko, bo nigdzie nie mogę znaleźć tak bladego, jak moja twarz.\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:53\nBladego szukasz powiadasz? Wiem, że ArtDeco ma duży wybór ale to droższa firma już.\nSandra Kozłowska 23.06.2014, 14:07\nbardzo mądre wskazówki. Swego czasu nie zwracałam na nic uwagi, brałam podkład i już. A potem plamy itd. Na szczęście znalazłam swój ulubiony;-)\nCzasem warto zmieniać :)\nZawsze sprawdzałam na nadgarstku.... :| widzę, że jeszczę muszę wiele się nauczyć w kwestii makijażu :P hehe świetny, bardzo przydatny post kochana :)\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:54\nDziękuję :) nie sprawdzaj już na nadgarstku :)\nTośka. 23.06.2014, 19:05\nDzisiaj w tramwaju widziałam dziewczynę, która miała pomarańczowo-brązową twarz, a przy włosach i 2cm od uszu białe.. strasznie to wyglądało.\nJa raz na jakiś czas używam BB krem.. i to wszystko, jeżeli chodzi o "podkłady" ;>\nTak jest właśnie jak źle dobrany podkład.\nmisskitin 23.06.2014, 21:22\nFajny post :-) Ja już znalazłam kilka fajnych podkładów dla siebie i dobieram je w zależności od pory roku :-)\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:55\nKatarzyna KF 23.06.2014, 22:17\nMój faworyt, Estee lauder double wear light również bonjour podkład 123.\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:56\nJoanna 24.06.2014, 00:16\nJ lubię Colorstay od Revlon i minerałki\nRevlon też lubię Asiu :)\nJoanna Danasiewicz 24.06.2014, 08:51\nJa swój odpowiedni znalazłam 2 lata temu i nie zamieniłabym go na żaden inny. Polecam Manhattan Powder Mat Make Up :)\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:57\nMożliwe Asiu, że wypróbuję Twój podkład :)\nInopportune 24.06.2014, 16:23\nEmilia Skrodzka 27.06.2014, 13:58