Projekt: wyprawa. #travelmarketing Michał Leksiński. Książka, ebook - Księgarnia podróżnicza Bezdroża.pl\nOpis książki Projekt: wyprawa. #travelmarketing\n"Na pozór tematyka przygotowania biznesplanu podróżniczego, aby uzyskać uwagę i wsparcie sponsorów oraz patronów medialnych – wygląda dość hermetycznie. Zapewne to domena ogromnych wypraw, w najwyższe góry świata lub najdziksze ostępy dżungli? Nic bardziej mylnego!\nMichał Leksiński udowadnia, że odpowiednie planowanie projektów podróżniczych, nawet tych z pozoru drobnych, może skutkować znalezieniem sponsorów, gotowych wesprzeć Wasze pomysły wyjazdowe. A stąd już tylko krok do realizacji marzeń o dalekich wyprawach"\n"Dalekie podróże, zwłaszcza te ekstremalne nie należą do najtańszych. Jak mimo ogromnych kosztów takich wyjazdów nie rezygnować z marzeń? Odpowiedź na to pytanie zna Michał Leksiński, podróżnik, który zdobył największe szczyty świata. Do księgarń właśnie trafiła jego książka "Projekt: wyprawa", która ma ułatwić każdemu planowanie dalekiego wyjazdu"\nAudycja pod-Różna, Polskie Radio Trójka\n"Często zapominamy, jak ważną rolę w planowaniu podróży odgrywa marketing komunikacyjny. To pierwszy krok do sukcesu w pozyskaniu sponsorów wymarzonej wyprawy. - Świat biznesu i podróży przenikają się, wystarczy znaleźć most, który je łączy - przekonuje Michał Leksiński, autor książki „Projekt: Wyprawa #travelmarketing„."\n"Sponsoring sportów ekstremalnych oraz projektów podróżniczych to niezwykła podróż, w którą ruszają wspólnie podróżnik i korporacja. Wyruszają w tą drogę razem i dobrze, aby doskonale się rozumieli.\nNie warto oczywiście spłycać i trywializować świata podróży i wielkich wyprawy, sprowadzając je do roli wyłącznie marketingowych narzędzi wielkich korporacji. Niemniej wielkie projekty często wymagają wielkiego wsparcia.\nŚmiałe pomysły potrzebują partnerów a odważne idee wsparcia. Stąd pomysł na: Projekt:wyprawa"\nOceny i opinie klientów: Projekt: wyprawa. #travelmarketing Michał Leksiński (1)\n6 oceniona przez: Michał, 2019-09-11\nŚwietny poradnik podróżniczo-biznesowy!\nRecenzje książki: Projekt: wyprawa. #travelmarketing (2)\nBookhunter.pl Aleksandra Wen\nWyprawa od kuchni Jako wieloletnia fanka gdyńskiego festiwalu podróżniczego Kolosy co roku z wypiekami na twarzy słucham prelekcji uczestników i uczestniczek: himalaistów, rowerzystek, żeglarzy i wszelkiego rodzaju podróżniczek. Wielokrotnie zadawałam też sobie pytanie: jak to wszystko działa? Zwłaszcza w ostatnich latach coraz więcej osób opowiadających o swojej wyprawie używało słowa "projekt". Ze sporą ciekawością zabrałam się za lekturę książki Michała Leksińskiego, która miała mi wyjaśnić, jak beztroska tułaczka zamienia się w projekt podróżniczy i jak właściwie funkcjonuje. Można powiedzieć, że takie podejście do podróżowania odziera je z magii, z poczucia wolności i oderwania od świata. Oczywiście jest w tym trochę racji. Z drugiej jednak strony, tę upragnioną magię trzeba - a nie zawsze można we własnym zakresie - sobie sfinansować. Wyprawa przestaje być naszą intymną wycieczką w głąb siebie, a staje się publicznym spektaklem. Jeśli takie podróżowanie Was interesuje, warto sięgnąć po książkę. Michał Leksiński to strateg komunikacji, podróżnik i alpinista, a więc niewątpliwie człowiek z pasją do tego, co robi. Książka składa się z rozdziałów stricte poradnikowych przetykanych relacjami autora z wypraw wysokogórskich. Jest tu sporo praktycznych wskazówek popartych przykładami, a na koniec ciekawe case study w postaci wyprawy na K2, której Leksiński był menadżerem i rzecznikiem prasowym. Muszę przyznać, że mam mieszane uczucia co do rozdziałów "reportażowo-wspomnieniowych". Są one bardzo ciekawe, zwłaszcza dla osoby zainteresowanej himalaizmem (do których się zaliczam). Dodatkowo autor opowiada nie tylko o wyprawach udanych, zakończonych zdobyciem szczytu, ale i tych, podczas których musiał mierzyć się z problemami, niekiedy zmuszających go do odwrotu. To bardzo ciekawa odmiana, bo o wyprawach prawie zawsze czytamy jedynie w kontekście sukcesu (mówię oczywiście o książkach a nie relacjach na żywo, np. ze zdobycia Broad Peaku). Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, że pełnia tu funkcję wypełniacza przestrzeni, bo sama część poradnikowa zajęłaby mniej niż połowę objętości publikacji. Niemniej jednak, dla osób które marzą o zorganizowaniu takiego przedsięwzięcia "Projekt: wypraw" jest bardzo dobrym punktem wyjścia. Zawiera nie tylko wiele praktycznych informacji o szukaniu sponsorów, patronów medialnych itd., ale i - w końcu zawód autora zobowiązuje - komunikacji. Leksiński zwraca uwagę na sposób opowiadania o planowanej wyprawie, odwołując się między innymi do koncepcji drogi bohatera Josepha Cambella. To ciekawy wątek nie tylko dla chętnych na sponsoring, ale i osób, które chcą się nauczyć snuć podróżnicze opowieści, nawet na własny użytek.\nMasz plan wyruszyć w podróż lub ambitną wyprawę – i zastanawiasz się, jak zdobyć finansowanie, patronów medialnych i ewentualnych sponsorów? Michał Leksiński, autor „Projekt: wyprawa”, wie o tym wszystko. W książce, która właśnie ma swoją premierę, dzieli się unikalną wiedzą i doświadczeniem, z perspektywy organizatora i uczestnika wielu wypraw. Dodaje do tego szczyptę doświadczeń pozyskanych podczas sprawowania funkcji rzecznika prasowego Narodowej Zimowej Wyprawy na K2 2017/2018. Szykuje się pozycja obowiązkowa na półce każdego turysty, podróżnika, osoby chcącej wyruszyć w świat. Macie ambicję na zrobienie czegoś niesamowitego, lecz nie wiecie, jak zabrać się do tematu poszukiwania patronów wyjazdu oraz sponsorów, w tym także medialnych? W książce „Projekt: wyprawa. #travelmarketing” znajdziecie komplet informacji, które wydatnie pomogą Wam w przygotowaniu wszystkich działań. Wydawnictwu patronuje Fly4free.pl Dla kogo? Dla każdego! Na pozór tematyka przygotowania biznesplanu podróżniczego, aby uzyskać uwagę i wsparcie sponsorów oraz patronów medialnych – wygląda dość hermetycznie. Zapewne to domena ogromnych wypraw, w najwyższe góry świata lub najdziksze ostępy dżungli? Nic bardziej mylnego! Michał Leksiński udowadnia, że odpowiednie planowanie projektów podróżniczych, nawet tych z pozoru drobnych, może skutkować znalezieniem sponsorów, gotowych wesprzeć Wasze pomysły wyjazdowe. A stąd już tylko krok do realizacji marzeń o dalekich wyprawach. Niezależnie od tego, czy planujecie miesięczną eskapadę po krajach Azji Południowo-Wschodniej, eksplorację Arktyki… a może po prostu wyjazd, którego celem jest fotografowanie zwierząt w Europie w ich naturalnym środowisku – każdy z tych pomysłów można określić mianem „wyprawy”. A skoro wyprawa, to i ewentualne możliwości wsparcia z zewnątrz: nie tylko finansowego, lecz także medialnego. Dla osób, które mają głowę pełną marzeń o wyjazdach, a niekoniecznie wypchany portfel, porady Michała Leksińskiego, zawarte w książce „Projekt: wyprawa” mogą okazać się bezcenne. Autor w przystępny sposób pokazuje, jak przygotować się do każdego aspektu związanego z planowaniem podróży i pozyskiwaniem ewentualnych sponsorów. Opracowanie planu komunikacyjnego, określenie celów ogólnych (i szczegółowych), harmonogram, zakres świadczeń promocyjnych – działania rodem ze świata biznesu szturmem wdarły się do świata podróży. – To jest, wbrew pozorom, bardzo szeroki temat. Nie zapominajmy, że podróżnicy, sportowcy, osoby mające pomysł na wyprawę – to idealni dostarczyciele emocji, które często mogą w świetny sposób dopasować się do potrzeb ewentualnych sponsorów i patronów – opowiada Michał Leksiński. – Schodząc z poziomu ogólnopolskiego na nieco bardziej lokalny: jeżeli ktoś ma gotowy pomysł komunikacyjny, jest gotów zbudować ciekawy przekaz na temat swojego marzenia podróżniczego, które chce zrealizować – może szukać patronów w swoim rodzinnym mieście, wśród lokalnych firm lub władz województwa. To naprawdę działa – dodaje Michał. Co ważne, Michał Leksiński wszystkie pomysły i rady przetestował osobiście, to nie jest wiedza czysto teoretyczna. – Jestem miłośnikiem podróży i alpinizmu. Jeżdżę po świecie, borykając się z takimi samymi problemami, jak większość osób, chcących zorganizować swoją własną wyprawę czy przedsięwzięcie turystyczne. Poszukiwanie sposobu dotarcia do potencjalnych sponsorów to mój chleb codzienny: mam to szczęście, że mogę oglądać świat z perspektywy zarówno biznesowej, jak i podróżniczej – mówi Michał. – Ważne jest, aby zrozumieć, że podróżnicy i sponsorzy mogą spotkać się w połowie drogi: jedni mogą oferować coś więcej niż tylko propozycję eksponowania logotypu danej firmy… z kolei dla patrona być może większą wartością będzie wpasowanie się pomysłu podróżnika w ich filozofię firmy i komunikację, zarówno wewnętrzną jak i zewnętrzną – tłumaczy Michał Leksiński. wiat wypraw, świat gór, świat wyzwań i… pomocy potrzebującym Ale „Projekt: wyprawa. #travelmarketing” to nie tylko suchy podręcznik, przewodnik po sposobach na zdobycie dofinansowania i patronów medialnych na Wasze przyszłe wyprawy. Autor wpuszcza nas do swojego życia, opisując w bardzo osobisty i intymny sposób górskie przygody i wyprawy, które były jego udziałem, również w ramach realizowanego projektu 7 Happy Summits – Korony Ziemi dla Fundacji Happy Kids. Dla osób spragnionych informacji o naszych Lodowych Wojownikach, interesujące będą fragmenty dotyczące Narodowej Zimowej Wyprawy na K2 – Michał Leksiński był jej rzecznikiem prasowym. – Podczas mojego „rzecznikowania” miałem unikalną możliwość obserwowania z bliska, jak skomplikowanym mechanizmem jest wyprawa wysokogórska. Ogromne zainteresowanie mediów, dramatyczne momenty i zwroty akcji, konieczność opracowania spójnego przekazu komunikacyjnego – to wszystko było niezłą szkołą życia i niesamowitym doświadczeniem życiowym – opowiada autor książki „Projekt: wyprawa. #travelmarketing”. * * * Do kogo adresowana jest książka Michała Leksińskiego, której patronem jest Fly4free.pl? Do wszystkich czytelników, którzy chcą przekuć swoje marzenia dotyczące podróży i wypraw w realny plan, mający szanse realizacji, także z biznesowego punktu widzenia.


Noclegi w GÓRACH • %ilosc_obiektow% noclegów w górach! • Od 19 zł/os! • WGORY.PL\nZnaleziono 0 obiekty spełniające Twoje kryteria\nGdzie na urlop w górach? Polskie góry są bardzo różnorodne - najbardziej znane pasma górskie to Tatry w Karpatach i Karkonosze w Sudetach. Ale polskie góry są bardziej różnorodne: Góry Izerskie, Góry Stołowe, Kotlina Kłodzka, Pieniny, pasma Beskidów, Gorce czy rozległe połoniny w Bieszczadach. Nie zapominajmy również o Górach Świętokrzyskich - najstarszym paśmie górskim w Polsce.\nTo Ty decydujesz w jakie góry się wybierzesz! W każdej lokalizacji czeka na Ciebie dobrze przygotowana baza turystyczna oferująca noclegi w górach o zróżnicowanym standardzie - od górskich schronisk czy kwater prywatnych po luksusowe apartamenty i hotele. Równie bogata jest oferta gastronomiczna. Wybierz Swój nocleg na urlop w górach już dziś!


Tanie loty Hamburg - Kreta od 506 zł | Porównaj oferty na Skyscanner\nTanie loty Hamburg - Kreta\nInformacje o locie z: Hamburg do: Kreta\nŚredni czas lotu, całkowita odległość: 2325 km\nPorównaj loty z Hamburg do Kreta i znajdź najtańsze bilety lotnicze ze Skyscanner\nSkyscanner to wyszukiwarka lotów, hoteli i wynajmu samochodów, która szybko i prosto porównuje setki ofert od linii lotniczych oraz biur podróży i znajduje najtańsze połączenia lotnicze z Hamburg do Kreta.\nKiedy najlepiej kupić tanie bilety lotnicze z Hamburg do Kreta?\nSprawdź, kiedy zapłacisz najmniej za połączenie lotnicze. Znajdź najlepszy czas na tanie loty z Hamburg do Kreta korzystając z naszego narzędzia, które podpowie, kiedy najtaniej rezerwować bilety lotnicze.\nInformacje, które warto znać przed zarezerwowaniem lotu z Hamburg do Kreta\nOdległość z Hamburg do Kreta.\nCzas lotu z Hamburg do Kreta.\nKtóre linie lotnicze oferują najtańsze bilety lotnicze z Hamburg do Kreta.\nKtóre linie lotnicze realizują bezpośrednie loty z Hamburg do Kreta.\nObserwuj aktualny status lotu - sprawdzaj czas odlotów i przylotów z Hamburg do Kreta\nDostaniesz najnowsze powiadomienia o rozkładzie i aktualności dotyczące Twojego połączenia lotniczego z Hamburg do Kreta.


Francuski żeglarz Thomas Coville w rejsie po rekord świata - Gospodarka morska.\nWiadomości Francuski żeglarz Thomas Coville w rejsie po rekord świata\nFrancuz Thomas Coville jest na dobrej drodze, aby pobić rekord świata rodaka Francisa Joyona w samotnej żegludze wokół globu bez zawijania do portów. W sobotę dopłynął do równika o prawie dobę szybciej niż to uczynił w 2007 roku obecny rekordzista.\nCoville wystartował z Brestu 6 listopada. Płynie na olbrzymim trimaranie „Sodebo Ultim”, mającym 31 metrów długości.\nJak poinformowali śledzący we Francji rejs jego współpracownicy, żeglarz pokonał odcinek z położonej koło Brestu wyspy Ouessant do równika w czasie 5 dni 17 godzin i 15 minut. Tę samą trasę Joyon przepłynął w 6 dni 16 godzin i 24 minuty.\nW okolicach Przylądka Dobrej Nadziei Coville jest spodziewany 20 lub 21 listopada. Aby pobić rekord świata, musi wrócić do Brestu przed godz. 4.22 rano 3 stycznia 2017 roku.\nW styczniu 2008 roku Joyon ukończył rejs dookoła świata w 57 dni 13 godzin i 34 minuty. Odebrał wówczas rekord słynnej brytyjskiej żeglarce Ellen MacArthur, która w 2005 roku opłynęła kulę ziemską w 71 dni 14 godzin i 18 minut.\nTrójmiejski podróżnik Romuald Koperski rozpoczął samotny rejs przez Atlantyk\nW przyszłym roku Gdańsk będzie gościł ponad 700 najlepszych europejskich żeglarzy\nByły brytyjski policjant chce przepłynąć wpław... Atlantyk\nVoile: Coville en solitaire autour du Monde:\nUSA: Na Hawajach lawa wulkaniczna spadła na łódź z turystami – 23 rannych (wideo)\nBałtyk wyrzucił część torpedy. Wezwano saperów (foto, wideo)\nPożar hali na terenach stoczniowych w Gdańsku. Zarząd SR Nauta wydał oświadczenie (foto)\nNova Star nie wypłynie 21 lipca. Znów przesunięto termin pierwszego rejsu\nPort Gdynia nabył grunt od Stoczni Remontowej Nauta\nZepsuł się najnowocześniejszy okręt amerykańskiej armii


Ręczne Robótki Anny: Posumowanie czytelnicze 2018\nNa początku chciałam Was przeprosić za małe opóźnienie w podsumowaniu Waszego grudniowego kartkowania. Cały czas uzupełniam jeszcze komentarze u Was i pobieram zdjęcia. Obiecuję, że do końca tygodnia się z tym uporam :-)\nA dziś zapraszam Was na podsumowanie moich poczynań czytelniczych w 2018 roku.\nBrałam udział w wyzywaniu czytelniczym u Ani Jacewicz\nBiorąc pod uwagę fakt, że jeszcze dwa lata temu sporadycznie czytałam książki jestem bardzo dumna ze swojego wyniku. W 2018 roku przeczytałam 51 książek na łączną liczbę 15.819 stron, co dało ok 43 strony dziennie. Jak ktoś jest ciekawy krótkich opisów od wydawców książek zapraszam TUTAJ.\nW grudniu, pomimo kompletnego braku czasu i sypiania max 5 godzin na dobę udało mi się przeczytać 3 książki - 958 stron.\nTen wynik nie byłby taki dobry, gdyby nie dwie najnowsze książki : Magdaleny Kordel i Katarzyny Michalak. Obie z gatunku takich, które czyta się na "jednym oddechu".\nA cały rok 2018 przedstawia się następująco.\nNa czele Katarzyna Michalak z ilością 31 książek. Powiem tak, jest to autorka której książki kupię w ciemno, cokolwiek by napisała. Na ten moment jestem na bieżąco z jej twórczością i z wielką niecierpliwością czekam na kolejną jej książkę, która ukarze się już 30 stycznia 2019 - źródło\nNa miejscu drugim Krystyna Mirek z ilością 8 książek. Również świetnie się czyta i myślę że w roku 2019 skupię się na jej książkach, bo tu mi sporo brakuje.\nMagdalena Kordel z ilością 3 książek. Są to trzy ostatnie jej książki, pozostałe przeczytałam w 2017 roku. To druga moja ulubiona autorka, której przeczytałam wszystkie książki jakie napisała i kupię w ciemno każdą następną jaką napisze.\nAgnieszka Krawczyk z ilością 3 książek, na pewno jeszcze sięgnę po inne pozycje tej autorki.\nOlga Rudnicka z ilością 2 książek. Tą autorkę odkryłam niedawno, pisze kryminały na wesoło. Styl nieco podobny do Joanny Chmielewskiej. Po jej książki też sięgnę jeszcze nie raz.\nLiliana Fabisińska z ilością 2 książek. Również mogę polecić, obie obyczajowe poruszające problemy zdrowotne. Też na pewno jeszcze sięgnę po tą autorkę.\nI po 1 książce\nPaulina Świst - Komisarz to kontynuacja Prokuratora od którego tak naprawdę zaczął się mój powrót do czytania książek. Fajnie napisany z wartką akcją kryminał - sensacja\nI ostatnia pozycja autorstwa Marcin Wójcik - coś na kształt Kleru, ciężko się czytało, raczej nie polecam.\nW 2019 roku będę nadal prowadzi sobie ewidencję tego co czytam, bez względu na to czy będzie jakaś zabawa z czytelnictwem związana czy też nie.\nI na temat czytelnictwa 2018 to już wszystko.\nJak by ktoś przeoczył nową zabawę kartkową to zapraszam TUTAJ .\nI na dziś już wszystko, wypatrujcie podsumowania grudniowego kartkowania.\nPozdrawiam Was serdecznie i cieplutko, podobno zima do nas idzie :-)\nEwa 2 stycznia 2019 09:36\nGratulacje ANIU takiego fajnego czytelniczego wyniku! Pomyślności w łowieniu fajnych pozycji książkowych w tym roku !\nAga 2 stycznia 2019 10:31\nSuper wynik. Gratuluję\nzofiko 2 stycznia 2019 10:32\nAniu, każde Twoje podsumowanie jest perfekcyjne. Czytelnictwo na szóstkę z plusem. Pięknie wyeksponowałaś przeczytane książki, to podpowiedź dla mnie po co sięgnąć w tym roku w miarę wolnego czasu.\nNowa Twoja zabawa zapowiada się bardzo ciekawie, oczywiście przystępuję do niej. Kartek nigdy dość.I weny trzeba pilnować cały czas.\nGratuluję udziału w DT DIY. Dasz rade, wierze w Ciebie i czekam na Twoje inspiracje. Pozdrawiam ciepło.\nIdzie zima. U nas szaro, buro, pada mokry śnieg ale zaraz topi się.\nCzarna dama 2 stycznia 2019 13:44\nHa ha super koteczki :) Aniu piekne podsumowanie i dużo ilośc przeczytanych książek, gratuluje i oby w tym roku też się znalazł czas na czytanie :)\nMałgosia X 2 stycznia 2019 15:17\nAniu, świetny wynik czytelniczy. Ja sobie też od kilku lat prowadzę w notesie ewidencję przeczytanych książek, ot tak sama dla siebie.\nRozmaitości Milki 2 stycznia 2019 19:05\nŚwietny wynik czytelnictwa! Też uwielbiam czytać, i z chęcią przeczytam te, które tutaj pokazałaś. AKurat kończę jedną serię książek, to ta będzie jak znalazł :)\nKlimju 2 stycznia 2019 19:21\nWow, bardzo pięknie, super się spisałaś. Ja jakoś nigdy nie zdecydowałam się na zliczenie ile czytam, ale często jest to literatura fachowa, a to by mi się nie liczyło - chyba. Brawo Ty, tak trzymaj :-) Pozdrawiam serdecznie :-)\nMięta 2 stycznia 2019 20:26\nPodoba mi się taka forma zestawienia ze zdjęciami książek. Ja mam samą listę.Chyba ściągnę pomysł od ciebie;)Książki Magdaleny Kordel znam, ale Olgi Rudnickiej nie,trzeba nadrobić ;)\nWszystkiego dobrego w tym Nowym Roku i wielu nowych ciekawych tytułów do czytania życzę :)\nnawanna 2 stycznia 2019 20:43\nŹle mi się zaczął rok:( Nie mogłam zapłacić kartą, bo okazało się że ważna tylko do ubiegłego roku, teraz napisałam komentarz który mi zginął...wrrrrr. Mam nadzieję że nie jest to zapowiedź pechowego roku:(\nBrawo Anulka! Taki wynik to naprawdę COŚ!\nFabisińską i Świst zapisałam, bo tylko ich jeszcze nie znam. Teraz czytam "Leśną Polanę" K. Michalak i też mnie bardzo wciąga, niestety nocki nie mogę zarwać i znów jestem zła że do emerytury jeszcze tyle czasu:(\nskrawek tęczy 2 stycznia 2019 21:21\nImponujący dorobek czytelniczy, Aniu!\nAnnaT 2 stycznia 2019 21:29\nGratulacje ! Od kiedy mam okulary do czytania, to jakby trochę (czytaj duuużo) mniej czytam - haha :) Pozdrawiam cieplutko :)\nraeszka 2 stycznia 2019 22:20\nWidzę, że obie lubimy książki o tematyce lekkiej i przyjemnej :).\nJestem pełna podziwu jak wspierasz naszych polskich pisarzy :).\nHanna Pater 2 stycznia 2019 22:30\nE tam. Nie wiem kiedy Ty jeszcze masz czas na tyle czytania. Zadziwiasz mnie Anulka. Musisz mi zrobić rozpiskę co i jak robić by tyle zrobić. Buziaczki.\nAgata 2 stycznia 2019 22:57\nFaktycznie idzie zima?! U nas jakos cisza w tym aspekcie :) Aniu dzieki za te polecenia bo ja z nich bardzo korzystam :) i gratuluje tylu książek na koncie !!!\nSciskam ciepło !\nagula 3 stycznia 2019 10:03\nAniu po pierwsze bo jestem w tyle wszystkiego dobrego na Nowy Rok:-)\nMirek i Michalakową czyta się łatwo i przyjemnie, część z nich jest mi znana. Mam nadzieję że w tym roku nadgonię pozostałe luki bo ostatni rok nie należał do czytelniczego a szkoda bo kocham książki ale zawsze czasu mało było na nie. Piękną kolekcję książek pochłonęłaś-gratuluję. Pozdrawiam serdecznie:-)\nEliza Art 3 stycznia 2019 11:01\nBrawo!! Brawo!!! Brawo!!! Ja tam nie mogę się pochwalić taką ilością przeczytanych książek, ale każdego miesiąca czytam, tylko 3 ksiąki zaliczyłam w grudniu. Może w tym roku będzie lepiej, jak mi odpuści ta pasja do frywolitki. Ciebie podziwiam, i zycze ci byś trochę więcej spała, bo zdrowie najważniejsze, a sen to zdrowie. No jak nie codziennie po godzinie więcej snu to może co drugi dzień. Pozdrawiam u ściskam cie ty pracowita pszczółko!!!\njustiti 3 stycznia 2019 17:50\nJej, ależ wynik. I większość autorkę tutaj przez Ciebie polecanych też lubię :)\nToiOwo 3 stycznia 2019 19:50\nŚwietna forma podsumowania,może zastosuję taką u siebie.\nŻyczę Ci wszystkiego dobrego w Nowym Roku i przeczytania jeszcze większej ilości książek.Pozdrawiam\nZacisze Lenki 3 stycznia 2019 20:37\nWspaniały wynik Aniu, gratuluję.:)\nJustyna K. 4 stycznia 2019 17:29\nCo do książek pani Michalak - ktoś kiedyś mówił mi, że są "średnie", już nie pamiętam kiedy i kto; w każdym razie opinia na tyle została mi w głowie, że jeszcze nie sięgnęłam po te powieści... natomiast po Twoich recenzjach mam szczerą ochotę jednak spróbować :) :) :)\nEdyta 6 stycznia 2019 19:14\nPiękny wynik. Uwielbiam książki Katarzyny Michalak.\nAnnette ;-) 13 stycznia 2019 16:00\nImponujący wynik czytelniczy - gratuluję :-) Gdy czytasz jedną autorkę, nie masz czasem przesytu i wrażenia, że czytasz ciągle jedno i to samo?


Zenek Martyniuk gwiazdą nowego show TVP - Telewizja - Rozrywka - seriale, plotki, hity internetu, programy tv - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nZenek Martyniuk gwiazdą nowego show TVP\n31 sty 2017 aktualizacja 27 lis 2019, 8:18\nJacek Kurski wyznał w jednym z ostatnich wywiadów, iż uwielbia disco polo i jest fanem Zenka Martyniuka. Sympatia prezesa przynosi efekty, bowiem już niebawem autora hitu "Przez twe oczy zielone" zobaczymy w nowej produkcji rozrywkowej TVP.\nKurski jest przekonany, że muzyka disco polo powinna mocniej zaistnieć w mediach publicznych, ponieważ Polacy ją uwielbiają. Zenon Martyniuk, jako jedna z największych obecnie gwiazd tego nurtu, wystąpił podczas sylwestrowego koncertu TVP w Zakopanem, a niebawem pojawi się na ekranach w nowej roli:\nWłaśnie dostałem propozycję wystąpienia w polskiej edycji programu na holenderskiej licencji, który ma pojawić się w TVP. Chodzi o to, że znane osoby trafiają do filharmonii i dyrygują orkiestrą symfoniczną - pochwalił się w rozmowie z "Super Expressem"\nTabloid podaje, iż oprócz Martyniuka, w nowym show TVP pojawią się także Kayah, Michał Szpak i Margaret. Będziecie oglądać?\nprogram Jacek Kurski Zenek Martyniuk tvp disco polo dyrygent show\nczy Zeenek Martyniuk to syn pana Martyniuka z SLD niegdys skarbnika tej parti / 2005r /\nZenek , wisi mi twoje prostackie śpiewanie ale to że zgodziłeś się zostać twarzą PiSbolszewi tego suweren ci nie daruje !!\nTo Kurski gustuje w takim stulu? Tylko pozazdrościć gustu czy oszpecenia ?\nMuzyka dla gawiedzi. Ponieważ prezes TV ma gusty przaśne - nie dziwią wybory.\nChamska muzyka dla chamów , ogłupianie do reszty i tak ogłupionego narodu, disco polo gra, wóda się leje nowa odmiana afro kultury tylko ,że jeszcze inny kolor skóry , ale na razie.....\nNie ma jak z chama zrobic pana,to do ciebie Biblijny. Moze nie wiesz ze teraz mozna sprawdzic z kad pochodzisz i z jakich rodzicow pochodzisz,kiedy sie urodziles i gdzie pracujesz.Jest to nielegalne ale madrym to udaje sie sprawdzic,wiec powstrzymaj sie od takich komentarzy jak ten powyzej. Nie lubisz teakiej muzyki to OK,sluchaj kazaczoka lub Chopina ,ale nie wyzywaj ludzi od chamow prostaku.\nTej muzyki sluchac nie sposob. Czy my sie cofamy.ludzie w Europie sluchaja dobrej muzyki, a my lupu cupu disco frajera pompka od rowera.\nNie lubisz ,nie sluchaj. Jest innych stacji mnostwo.Sa ludzie co taka muzyke kochaja i moze takiej jak ty sluchac nie lubia. Dla kazdego cos milego,pa\nNo cóż, jaka widownia, takie gwiazdy.\nSzkoda tylko Pana Zenka ,że go wkręcą w to gebelsowskie bagno\nMuzyka zajmuje się ponad 40 lat.Jazz.To co reprezentuje p,M.to jest kaleczenie dobrej muzyki,profanacja.Kto tego dziś słucha -disco.Taki repertuar na zabawę strażacką w wiejskiej świetlicy przy pól litra i galarecie zagrychy.\nZnam takich co to muzyka zajmowali sie 40 lat,grali na weselach wiejskich i cyrkach niemieckich a po wystepach sprzatali odchody po zwierzetach. Nie rozliczali sie z podatkow i utyskiwali ze maja emerytury 800zl. Teraz dzieki PISowi ,na ktory pluja dostaja 1000zl. Chamstwo,zlodziejstwo oderwane od "koryta" zawsze bedzie takie jak ich wpisy.\nOd razu widac po twoim wpisie ze zaczynales w remizach. Ale sie tych sloikow najechalo i udaja inteligentow znajacych sie na muzyce i szkalujacych innych. Tak to juz jest w spoleczenstwie naszym,czym z wiekszej wiochy,tym bardziej ma wiecej do powiedzenia na kazdy temat ,jak soltys.\nwirtuoz "lepszego sortu" :)\nTen menel na zdjęciu, to kto jest?\nZENEK pa miemieta\nZenek jest OK! Mały Jarek jest do d...\nW tej stylistyce są lepsi muzycy od Zenka. Nie wiem, dlaczego Zenek został ikoną disko-polo? Może dlatego, że jest najgorszy? Z tym koszmarnym zaciąganiem na ostatnią sylabę. Aaaaaaah! Najlepszy jest jednak Figo-Fagot.\ntrafil Kurski z gustem do widzow tvp\na co innego może słuchać " ciemny lud " -disko polo a wazeliniarz wie co pisowska "inteligencja " słucha ...bosze ..co z tą Polską\nCiekawe kto ciebie fredzlu tak oswiecil.Nie podoba ci sie to aut do tvn24,oni tez graja muzyke. Pocpaj troche i pusc hewi metal.\nCzyli wiocha na całego...\nwjw, A ty z koad pochodzisz? Napewno nie urodziles sie ty ani twoi rodzice w wielkim miescie. To widac po twoim wpisie.\na kim jest ten burak jakos nie kojarze\nJaki "pierwszy sort" taka muzyka.\nJaki prezes taka gwiazda!!!!!!!!!!!!!!!!!


„Nie można przeprowadzać referendum w sprawie aborcji, bo skład społeczeństwa może być przypadkowy” – te słowa jednej z prawicowych posłanek to moja ulubiona polityczna fraza ostatniego piętnastolecia. Dziś nikt nie ma już złudzeń, że skład parlamentu jest bardziej niż przypadkowy, szkoda tylko, że tak dużo od niego zależy, m.in. właśnie zmiana ustawy antyaborcyjnej, która była jednym z pęt kiełbasy wyborczej lewicy. Wędlina przez ponad trzy lata zdążyła zzielenieć i zapewne w tej kadencji już nikt po nią nie sięgnie, można sobie jednak wyobrazić, jak wyglądałaby debata na temat aborcji, w której po jednej stronie byliby obrońcy życia poczętego, a po drugiej mordercy. Niewątpliwie rację miała Agnieszka Graff, która w książce Świat bez kobiet stwierdziła, że zwolennicy bardziej liberalnej ustawy antyaborcyjnej przegrali walkę o język – aborcja to nie zabieg, tylko zabijanie nienarodzonych, rzeź porównywalna z Holokaustem. Efekt jest taki, że od dawna oficjalnie akceptowana jest fikcja: liczba legalnych aborcji jest bardzo niska, antykoncepcja droga, a przyrost naturalny ujemny. Trudno mi sobie wyobrazić, że kilka milionów Polaków stosuje się do zasady mojej nauczycielki z liceum, która brzmiała „Najlepsza antykoncepcja – nie współżyć” (nikt nie zdobył się na odwagę, by spytać, jak to działa w małżeństwie), ale przecież – jak słychać z prawej strony sceny politycznej – podziemie aborcyjne nie istnieje, co więcej, zdecydowana większość polskich kobiet nie chce zmiany ustawy. Jak żyję nikt nigdy nie pytał mnie, co o tym sądzę, nie znam nikogo, kto byłby w osławionej reprezentatywnej grupie sondażowej, ale nieustannie dziwię się założeniu, że liberalizacja sprawiłaby, że tysiące kobiet zaczęłyby na potęgę usuwać ciążę, bo to przecież nie wyrwanie zęba, tylko zabieg, którego wybór, niezależnie czy podejmowany przez osobę wierzącą czy nie – jest dramatyczną decyzją. Irytuje mnie ten męski punkt widzenia ustawodawcy, bo najważniejsza jest kwestia wyboru – chodzi przecież o to, żeby nie tylko usunąć z ważnych powodów, ale i zachować, np. wtedy, gdy ciąża wiąże się z zagrożeniem zdrowia matki, jeśli ona chce urodzić mimo wszystko. To jest tak oczywiste, że złość bierze, iż decydenci nie chcą tego zrozumieć, za to wolą sankcjonować fikcję i oficjalne statystyki.\nTym bardziej chciałabym, żeby spełniło się jedno z życzeń Bartosza Żurawieckiego, do których przyznaje się w felietonie Marzenia do spełnienia zamieszczonym w lutowym „Filmie”. Chodzi o realizację filmu, którego bohaterem byłby właśnie parlamentarny obrońca życia, przykładny ojciec licznej rodziny zmuszający kochankę do usunięcia ciąży, a koszta zabiegu w prywatnym gabinecie (brawa za koncept) odlicza sobie od podatku. Kobieta próbuje sprawę ujawnić, ale cóż, jej słowo przeciwko jego i finał łatwy jest do przewidzenia. Tylko kto mógłby to nakręcić?\nZanim jakiś polski reżyser odważy się zrealizować to marzenie, będziemy mogli przyjrzeć się temu, co na temat aborcji mówi jeden z wielkich angielskiego kina, Mike Leigh, bo jego obsypana nagrodami Vera Drake właśnie wchodzi na nasze ekrany. I nie wierzcie tym, którzy mówią, że to zmarnowana szansa na otwartą rozmowę o problemie, wręcz przeciwnie – to jeden z najważniejszych filmów o aborcji, wolny od grzechu ogólnikowej publicystyki. Tak też ocenia go Jan Walczak, który w swoim tekście Moralność niemoralna przypomina inne filmy tego nurtu, stosunkowo nieliczne, bo kino dosyć rzadko podejmowało kontrowersyjną problematykę. Wśród nich jest m.in. Kobieca sprawa Chabrola z Isabelle Huppert w roli Marie Latour, skazanej w 1943 roku na karę śmierci za przeprowadzanie nielegalnych zabiegów. Reżyser, mimo bezstronności, pokazuje hipokryzję kolaboranckich władz, które potępiają aborcję, a jednocześnie zgadzają się na wywózki tysięcy Żydów do obozów. Jest i mowa o słynnym antyaborcyjnym Niemym krzyku doktora Nathansona, pełnym manipulacji dokumencie pokazywanym i w naszej telewizji. Polskie kino też raczej unika tematu, jedną z prób było Nic Doroty Kędzierzawskiej, któremu, jak sądzę, zaszkodziła zbytnia dbałość o formę wizualną.\nMike Leigh należy do reżyserów, którzy lubią swoich bohaterów i wierzą w widza, jego intelekt, umiejętność wyciągania własnych wniosków, dlatego nie zajmuje jednoznacznego stanowiska, tylko pokazuje wieloaspektowość problemu, który zapewne nigdy nie znajdzie idealnego rozwiązania. Kluczowa jest postać głównej bohaterki, sympatycznej gospodyni domowej z lat 50., która z równą życzliwością pomaga niedołężnym sąsiadom i mającym kłopoty dziewczętom. Owszem, Vera zajmuje się tzw. spędzaniem płodu, ale traktuje to właśnie w kategoriach pomocy, a nie źródła dochodu, nie mając pojęcia, że znajoma, która podaje jej adresy potrzebujących, nieźle na tym zarabia. Stąd też i wielki dramat kobiety, dramat podwójny, bo jej pomoc zostaje potraktowana jako przestępstwo, a sprawa wychodzi na jaw, kiedy jedna z pacjentek omal nie umarła w wyniku powikłań po zabiegu. Zastanawiające, że w końcowej części film jakby tracił tempo, kilka razy powtarzane są zarzuty stawiane bohaterce, tak by widz mógł współodczuwać jej udrękę. Leigh również podkreśla hipokryzję społeczeństwa: Vera pomaga biednym kobietom, te bogatsze nie muszą uciekać się do zakazanych metod, wystarczy opinia ginekologa i psychiatry, by – ze względu na niebezpieczeństwo pogorszenia stanu zdrowia – przeprowadzić legalną aborcję. Podwójną moralność okazuje też syn Very, który, poznawszy tajemnicę matki, nie chce jej znać, a tymczasem na zabawach tanecznych podrywa dziewczyny („Dajesz nylony i jest już twoja”), nie myśląc o konsekwencjach. Pojawia się też problem porzuconych dzieci i sierot (do nich należą mąż Very i jego brat), a także kwestia traumy kobiet, które w wyniku gwałtu zaszły w ciążę.\nBartosz Żurawiecki w recenzji Very Drake przytacza komentarz swojego przyjaciela: „Nie ma lepszego filmu á propos naszego zaścianka”. Żebyśmy tylko umieli to dostrzec i wykorzystali znajomość z Verą Drake, by spróbować nieco z niego wyjrzeć, a może nawet wyjść.


Ryzyko zakażeń HIV, HCV, HBV w przypadku mikrouszkodzeń naskórka | Zapytaj lekarza - Medycyna Praktyczna dla pacjentów\nRyzyko zakażeń HIV, HCV, HBV w przypadku mikrouszkodzeń naskórka\nPracuję w zakładzie patomorfologii jako technik przygotowujący preparaty do badań cytologicznych i histopatologicznych. Codziennie mam kontakt z ostrymi przedmiotami, tj. np. szkiełkami, na których są rozmazy cytologiczne, ginekologiczne, skalpelami do krojenia ludzkich tkanek, płynami przesyłanymi do badań cytologicznych, ludzkimi tkankami itp. Przestrzegam zasad BHP, noszę rękawiczki lateksowe - przy niektórych czynnościach zakładam nawet dwie pary. Niestety często zdarza się, że po powrocie do domu widzę na dłoniach drobne powierzchowne, linijne uszkodzenia naskórka (bez widocznych cech krwawienia), prawdopodobnie powstałe niezauważenie przy pracy ostrymi narzędziami. Często nie jestem w stanie określić przy jakiej czynności takie bezbolesne mikrouszkodzenia mogły powstać. Nie zgłaszam tych przypadków jako ekspozycję zawodową na materiał zakaźny, ponieważ nie mam pewności przy jakiej czynności powstały takie uszkodzenia (niezauważenie), a ponadto musiałbym bardzo często przechodzić uciążliwą procedurę poekspozycyjną. Czy ryzyko zakażenia w takim przypadku jest rzeczywiście duże? Czy powinienem okresowo wykonywać testy w kierunku przeciwciał anty-HIV i anty-HCV (przeciwko WZW B zostałem zaszczepiony)?\nW Pana przypadku istotne są trzy informacje:\nWiększość materiału biologicznego, z którym ma Pan styczność jest konserwowana formaldehydem, który szybko i skutecznie zabija wirusy, w tym HIV i HCV. W publikacji, którą znalazłem, oszacowano, że materiał zakażony HCV (hodowla komórkowa) przestaje być zaraźliwy po 3 godzinach traktowania 0,037% roztworem formaldehydu (Hongshuo i wsp., 2010), z kolei CDC podaje, że wirus HIV zostaje zabity przez formaldehyd po 2 godzinach, zatem ryzyko zakażenia HCV i HIV po styczności z materiałem konserwowanym jest znikome.\nStyczność z materiałem biologicznym dotyczy skóry i zwykle następuje przez rękawiczki.\nJest Pan uodporniony przez szczepienie na zakażenie najbardziej zaraźliwym wirusem WZW typu B (HBV)\nWirusy zapalenia wątroby typu C (HCV), jak też HIV są stosunkowo mało zaraźliwe. Nawet styczność z zakażoną krwią nie stanowi skutecznej drogi zakażenia. Na przykład wśród pracowników służby zdrowia, którzy zranili się przez skórę igłą lub innym ostrym przedmiotem skażonym krwią pacjenta zakażonego HCV ryzyko zakażenia i serokonwersji anty-HCV (we krwi pojawiają się dotąd nieobecne przeciwciała anty-HCV) wynosiła średnio 1,8% (zakres: 0-7%). W jednym z badań wykazano, że do zakażenia dochodziło tylko na skutek zranienia igłą do wstrzyknięć, która jest pusta w środku i przenosi więcej krwi. Zgodnie z dostępnym piśmiennictwem nie odnotowano zakażenia HCV/HIV po zabrudzeniu krwią skóry (zdrowej lub uszkodzonej).\nOpisane przez Pana uszkodzenia skóry są, jak rozumiem, raczej powierzchownymi otarciami naskórka, bez penetracji do skóry właściwej, zatem nie stanowią dużego ryzyka. Sądząc z Pana opisu, jest mało prawdopodobne, by linijne uszkodzenia naskórka były następstwem urazów przy pracy. Proponuję przy podejrzeniu zranienia sprawdzić czy doszło do uszkodzenia rękawiczki. Jeżeli rękawiczki są całe, to nie ma powodów do niepokoju. Uszkodzenia naskórka mogą wynikać z innych przyczyn: np. być może ma Pan alergię na lateks lub skórę uszkodzoną przez częste mycie. Wówczas proponuję konsultację z dermatologiem i stosowanie kremów ochronnych.\nCo powinien Pan robić w razie zranienia i ewidentnej ekspozycji zawodowej?\nZgodnie z przepisami BHP regulującymi te kwestie, powinien Pan zastosować się do procedury obowiązującej w zakładzie pracy. Zwykle polega to na spisaniu protokołu wypadkowego oraz zgłoszeniu się do wyznaczonego lekarza.\nCelem ustalenia stanu wyjściowego należy wówczas zbadać Pana jako osobę eksponowaną w kierunku zakażeń krwiopochodnych: HBV, HCV i HIV (HbsAg, anty-HBc, przeciwciała anty-HCV i anty-HIV). Ponieważ był Pan szczepiony przeciw WZW typu B, należy oznaczyć przeciwciała anty-HBs. Badanie ma na celu sprawdzenie, czy szczepienie zapewniło Panu odporność - jeżeli przeciwciał jest >10 IU/ml, jest Pan chroniony przed WZW B. Mówiąc prościej, należy zbadać, czy Pan nie był już wcześniej zarażony, co jest konieczne do udokumentowania związku przyczynowego ewentualnego zakażenia z obecną ekspozycją zawodową. Badania powtarza się po 6 tygodniach i 6 miesiącach, bo okresy wylęgania wspomnianych zakażeń wirusowych są dość długie. Dopiero ujemne wyniki po 6 miesiącach pozwalają na wykluczenie zarażenia. Zaleca się także, by osoba, która uległa ekspozycji, do czasu uzyskania ujemnych wyników zachowywała wstrzemięźliwość seksualną lub przestrzegała zasad bezpieczniejszego seksu (np. przez stosowanie prezerwatyw) oraz wstrzymała się od oddawania krwi.\nPodsumowując: krew i inne materiały biologiczne (np. nasienie, wydzielina pochwowa, tkanki) są potencjalnie zakaźne. Tkanki konserwowane formaldehydem są bezpieczne. Kontakt nieuszkodzonej skóry z materiałem biologicznym skażonym HCV/HIV najprawdopodobniej nie jest ryzykowny. Przy kontakcie z materiałem biologicznym należy zachować zwykłe, standardowe środki ostrożności. W razie ekspozycji zawodowej należy pozwolić ranie krwawić, przemyć ją obficie wodą z mydłem i następnie zdezynfekować środkiem na bazie alkoholu, po czym zgłosić przypadek ekspozycji zawodowej przełożonym oraz postępować zgodnie z obowiązującymi procedurami.\nBloodborne Pathogens - Occupational Exposure Professional blood exposure.\nCDC Health Associated Infections.\nCDC HIV transmission.\nCDC Guideline for Disinfection and Sterilization in Healthcare Facilities,2008\nHCV Medline Plus\nHepatitis C Information for Health Professionals\nWHO Post-exposure prophylaxis for HIV.\nHongshuo Song, Jin Li, Shuang Shi i wsp.: Thermal stability and inactivation of hepatitis C virus grown in cell culture. Virology Journal 2010; 7: 40\nWikipedia, Profilaktyka poekspozycyjna HIV.\nHCV - ryzyko zakażenia wirusem »\nPostępowanie w przypadku narażenia na zakażenie wirusowe przenoszone drogą krwi »


Opinie Lena-Łubowo Toruń - GoWork.pl\nOpinie o Lena-Łubowo w Toruń\nPoniżej zobaczysz opinie obecnych oraz byłych pracowników o pracodawcy Lena-Łubowo, i Klientów firmy. Przeczytasz poniżej też opinie kandydatów do podjęcia pracy w Lena-Łubowo o przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej.\nNajnowsze opinie pracowników, klientów i kandydatów do pracy o Lena-Łubowo w Toruń\nAnonim 06.05.2016 13:15\nOdradzam! Kompletnie nieatrakcyjny pracodawca. Obiecują umowę o pracę, a kończy się to i tak umową zlecenie. Właściciele są mobberami. Inwigilują przez kamery. Wydzwaniają do salonu po kilka razy dziennie, żeby sprzedawcom wytykać błędy. Zwalają winę na pracowników, jeśli cokolwiek jest nie po ich myśli. Konfabulują. Wielokrotnie zostali przyłapani na kłamstwie. Ale i tak wmawiają, że oni mają rację. Każą stać na korytarzu i naganiać klientów. Trzeba stać po 10 godzin dziennie! Olewają pracowników, jeśli ci ubiegają się o swoje prawa. Nie dają narzędzi do pracy, co bardzo utrudnia pracę. Płacą nędznie - najniższa krajowa plus niewielka prowizja. Są dusigroszami- pracownikowi nie chcą dać premii świątecznej, a sami się wożą po całym świecie i wydają kupę forsy. Potencjalni pracownicy Lena-Łubowo! Nie zatrudniajcie się w tej firmie, jeśli miłe Wam jest Wasze zdrowie fizyczne i psychiczne.\nZostaw merytoryczną opinię o Lena-Łubowo - Toruń\nUżytkowniku! Tak do Ciebie mówię. Trafiłeś na tą stronę, ponieważ wierzysz, tak samo jak my w to, że znajdziesz tutaj najnowsze wieści o firmie Lena-Łubowo. Zapisując się na powiadomienia zawsze masz pewność, że jesteś na bieżąco z aktualnymi opiniami i ofertami pracy tego pracodawcy.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Lena-Łubowo\nOpinie o Lena-Łubowo\nJustyna Mroczek-Żal Usługi Księgowe i Doradztwo\nKST Konsulting sp. z o.o,\nTrela Piotr Pod Wierzbą Bar\nFirma Handlowa Patrycja Żarska\nApofarm Sp. z o.o.


Blue Mandarin Old Town, Gdańsk - ✅ Witaj na stronie głównej\nW jakiej miejscowości znajduje się obiekt Blue Mandarin Old Town?\nObiekt Blue Mandarin Old Town znajduje się w miejscowości Gdańsk, a dokładny adres to: different locations in Gdańsk, 80-880 Gdańsk, Polska.\nJak mogę sprawdzić wolne terminy w zakwaterowaniu Blue Mandarin Old Town?\nWolne terminy sprawdzisz na stronie naszego partnera - tam również dokonasz rezerwacji w obiekcie Blue Mandarin Old Town.\nIle kosztuje nocleg w obiekcie Blue Mandarin Old Town?\nNajbardziej aktualny cennik obiektu Blue Mandarin Old Town znajdziesz na stronie naszego partnera - sprawdź ceny >>\nW pobliżu znajdziesz następujące inne obiekty noclegowe: Długa Apartments Old Town (w odległości: 2 m), Apartament Długa Street (w odległości: 2 m), Apartament Gdanski przy ul. Dlugiej (w odległości: 5 m), Apartament na Starówce (w odległości: 8 m),\nPoznaj ofertę naszych noclegów - Blue Mandarin Old Town.\nZarezerwuj nocleg w sercu miasta Gdańsk – Doskonała lokalizacja – pokaż mapę Jedna z naszych najlepszych opcji w mieście Gdańsk.Obiekt Blue Mandarin Old Town oferuje apartamenty położone w różnych punktach na Starym Mieście w Gdańsku, około 300 metrów od Muzeum Narodowego. Każdy apartament dysponuje tarasem z widokiem na rzekę lub ulice Starego Miasta. Od Bramy Zielonej dzieli apartamenty około 400 metrów. Do najważniejszych atrakcji turystycznych Gdańska Goście mogą bez trudu dotrzeć spacerem. We wszystkich pomieszczeniach można bezpłatnie korzystać z WiFi. Do dyspozycji Gości są designerskie, nowocześnie urządzone apartamenty z częścią wypoczynkową i jadalnią. W każdym apartamencie znajduje się kuchnia wyposażona w piekarnik i lodówkę. Obiekt zapewnia pościel oraz ręczniki. Prywatny parking dostępny jest w apartamentach na ulicach: Szafarnia, Jaglana i świętej Barbary. Okolica cieszy się popularnością wśród miłośników jazdy na rowerze i kajakarstwa. Odległość od Długiego Targu wynosi 400 metrów, a od gdańskiego lotniska im. Lecha Wałęsy – 13 km.\nRestauracja Piwna 47 - Food & Wine 0,1 km\nBazar Market Hall 0,5 km\nMorze/ocean Baltic Sea 8 km\nNajbliższe lotniska: - Lotnisko Gdańsk-Rębiechowo - (12,4 km).\nZarezerwuj nocleg w sercu miasta Gdańsk – Doskonała lokalizacja – pokaż mapę Obiekt Długa Apartments Old Town jest dogodnie usytuowany w centrum Gdańska,\nZarezerwuj nocleg w sercu miasta Gdańsk – Doskonała lokalizacja – pokaż mapę Jedna z naszych najlepszych opcji w mieście Gdańsk.Apartament Długa Street o


Referencje - Time2Celebrate\n500 095 557 ; antonina.godziek@gmail.com\nKiedy słyszysz z ust dziecka – to były naj naj naj naj naj najlepsze urodziny na całym Świecie- coś musi to oznaczać! Antosia bije wszystkich na głowę! Polecam i dziekuje za każdy dziecięcy uśmiech, który sprawia, że ludziom miękną serca 🙂\nSzczerze polecam wszystkim! 🙂 🙂 🙂\nAntosia tworzy niezwykłą atmosferę. Nie lubi nudy, dlatego robi wszystko by zabawić dzieci, zapewniając ogromną dawkę energii i pozytywnych emocji. Jej zabawy nie tylko bawią ale i uczą, a te FANTASTYCZNE animacje angażuje nie tylko dzieci ale i nas dorosłych – czego dowodem jest załączony na moim profilu filmik! Antosia!!! Jeszcze raz ….. DZIĘKUJĘ! 🙂 🙂 🙂\nDawno nie spotkałam osoby tak pozytywnie zakręconej, z głową pełną pomysłów. Antonina spełni oczekiwania najbardziej wymagających. Zorganizuje imprezę dla każdego, w każdym wieku. Imprezę, którą długo będziecie mile wspominać. Serdecznie polecam!\nZ całego serca polecam Panią Antosie 🙂 dzieci baaardzo zadowolone a rodzice jeszcze bardziej 🙂 było dużo pracy z siedmioma chłopakami ale Pani dała rade a dzieciom czas zleciał bardzo szybko 🙂 DZIEKUJEMYYYYY POZDRAWIAMY\nDzieci nie chciały pójść do domu – tak im się podobało. Wszystkie wyszły z uśmiechem na twarzy, z własnoręcznie wykonanym koniem. Animatorka stanęła na wysokości zadania perfekcyjnie. W pewnym momencie zabawy udało jej się nawet zmęczyć dzieciaczki! Cud!\nZ czystym sumieniem moge polecic. Dzieci byly bardzo zadowolone z milo spedzonego czasu podczas imprezy. Pani Tosia wykazala sie swietnym podejsciem do dzieci, potrafila zabawic zarowno mlodsze i te starsze pociechy. Jeszcze raz goraco polecam.\nPrzyjęcie super dopracowane do potrzeb dzieci.Solenizantka szczęśliwa więc czego chcieć wiecej. Goraco polecam.\nPolecam panią Antosię, ma bardzo fajne podejście do dzieci. Zabawy świetne.\ntel: 500 095 557\n© 2017 Time2Celebrate — WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE - STRONA WYKONANA PRZEZ STUDIO59


Książki z serii Fantasy & SF - Lubimyczytać.pl\n6,7 / 10 1 545 ocen\n, Orson Scott Card, Samuel R. Delany, Philip K. Dick, Philip José Farmer, Harry Harrison, Robert A. Heinlein, Frank Herbert, Ursula K. Le Guin, Vonda Neel McIntyre, Mike Resnick, Clifford D. Simak, William Tenn, Joan D. Vinge, Karl Edward Wagner, Gene Wolfe, Roger Zelazny\nCykl: Ku Gwiazdom (tom 2)\nCzytelnicy: 96 Opinie: 16\nRobert A. Heinlein Szlak chwały Zobacz więcej\nSpoglądam na siebie i widzę, że prawie jestem gotów. I to też będzie dobra rzecz. Sądzę, że nawet śmierć będzie rzeczą dobrą, nie dlatego, że jest zakończeniem dawnej goryczy, ale dlatego, że jak wieżę, nadejdzie jako ostatni z ostrych smaków, które upewniają mnie, że żyję.\nSpoglądam na siebie i widzę, że prawie jestem gotów. I to też będzie dobra rzecz. Sądzę, że nawet śmierć będzie rzeczą dobrą, nie dlatego, ż...\nOrson Scott Card Planeta spisek Zobacz więcej


Piłkarskie Typy Bukmacherskie West Ham United vs Brighton & Hove Albion\nStrona główna › Prognozy › Piłka nożna › Anglia › Premier League › West Ham United vs Brighton & Hove Albion\nWest Ham United vs Brighton & Hove Albion zapowiedź meczu\nMecz West Ham United i Brighton & Hove Albion odbędzie się 2021-12-01. To spotkanie Premier League rozpocznie się o 19:30 GMT. Zespół pod wodzą trenera D. Moyes ma na koncie 2 zwycięstwa, zdobyte w ciągu ostatnich 5 meczy. Brighton & Hove Albion podczas ostatnich 5 spotkań zwyciężyła 0.\nBiorąc pod uwagę ostatnie spotkania obu drużyn, West Ham United ma na koncie 0 zwycięstwa na własnym boisku, zaś Brighton & Hove Albion, grając na wyjeździe, odnotowała 0 wygranych.\nWest Ham United vs Brighton & Hove Albion Wyniki spotkań bezpośrednich\nW następnej tabeli możesz sprawdzić wyniki 4 ostatnich spotkań West Ham United i Brighton & Hove Albion:\nJeśli chcesz poznać więcej informacji na temat bezpośrednich spotkań obu drużyn oraz ligowe statystyki każdego zespołu, proponujemy odwiedzić West Ham United vs Brighton & Hove Albion – porównanie drużyn.\nWest Ham United vs Brighton & Hove Albion Typy i Kursy\nTypy Bukmacherskie West Ham United vs Brighton & Hove Albion\nNasze prognozy dotyczące meczu West Ham United vs Brighton & Hove Albion, który zostanie rozegrany 2021-12-01 w ramach 2021-12-01, zostały oparte na najnowszych statystykach, dotyczących danego zespołu, a także poprzez bezpośrednie porównanie statystyk obu drużyn. Kliknij w przycisk Pokaż Prognozę, aby zapoznać się z naszymi typami.\n1.90 3.85 4.05\n*Prosimy wziąć pod uwagę, że powyższe kursy były aktualne w momencie publikowania tego artykuły. Od czasu kiedy pojawił się on na stronie do chwili rozpoczęcia meczu West Ham United vs Brighton & Hove Albion, notowania mogą się zmienić. Kliknij w przycisk z bonusem, aby odwiedzić stronę konkretnego bukmachera i sprawdzić aktualne kursy dla meczu West Ham United vs Brighton & Hove Albion.\nJakie są wasze komentarze i prognozy dla meczu West Ham United vs Brighton & Hove Albion?\nNapisano w Premier League Tagi: Brighton & Hove Albion, West Ham United


Kursy salsy Kraków | www.latinmoves.pl\nKatalog stron » Kultura, sztuka » Taniec » Kursy salsy Kraków\nTaniec to najlepsze lekarstwo na wszystko – jeżeli nie wierzysz, koniecznie zapoznaj się z ofertą studia tańca Latin Moves. W naszej ofercie znajdziecie Państwo różnorodny wybór technik tańca w klimacie latynoamerykańskim i afrokubańskim. Na zajęciach otworzysz się, zyskasz pewność siebie i co najważniejsze nauczysz się tańczyć. Nie zwlekaj i zapisz się już dziś.\nSłowa kluczowe : salsa kubańska, kraków, salsa, szkoła salsy kubańskiej, szkoła salsy\nDodano dnia 28-02-2014, w kategorii Taniec\nOdsłon: 31832, Kliknięć: 4


Jak prowadzić skuteczne negocjacje? | Łokietka 5 - Infopunkt Nadodrze\nZmieniająca się sytuacja gospodarcza sprawia, że wielu przedsiębiorców musi negocjować warunki umów i ustaleń z najemcami, lub kontrahentami.\nNegocjacje to niezupełnie mediacje, ale zawsze chodzi o relacje – także te łączące partnerów biznesowych.\nNasze ekspertki z Pogotowia Mediacyjnego przygotowały kilka wskazówek, jak osiągnąć porozumienie, nawet rozmawiając na trudne tematy. Na przykład – negocjując obniżkę czynszu za lokal usługowy.\nprzemyśl swoją propozycję: co chcę powiedzieć, co chcę osiągnąć, czyli: czego realnie potrzebują?\nPrzemyśl co może zyskać druga strona jeśli pójdzie na ustępstwo, czyli co może zrekomensować jej stratę finansową. Pamiętaj, że po drugiej stronie siedzi osoba również dotknięta sytuacją kryzysową\ntraktuj rozmówcę z szacunkiem, nie obwiniaj go za problemy\nPrzygotuj i posegreguj dokumenty z danymi, które mogą okazać się pomocne w trakcie rozmowy.\nmów językiem swoich potrzeb. Aby to zrobić – zastanów się realnie, czego potrzebujesz? np. całkowitego zwolnienia czynszu – na jaki okres? częściowego zwolnienia z czynszu – na jaki okres? Myśląc o potrzebach, myśl również o swoich możliwościach.\nPamiętaj, że siadasz do negocjacji z osobą, która jest w podobnej sytuacji. Wasze potrzeby powinny się spotkać.\nMożesz zacząć od dużej prośby (np. zwolnienie z płacenia czynszu na kwartał) ale przygotuje też mniejszą, która będzie bardziej realna do przyjęcia (np. częściowe zwolnienie z czynszu na kwartał – 50%, lub zwolnienie z czynszu na miesiąc).\nSluchaj, co mówi osoba, z którą rozmawiasz. Staraj się elastycznie podchodzić do jej argumentów. Dlatego jest tak ważne, aby przed rozmową zrobić dokładny bilans sytuacji, w której się znajdujesz.\nNegocjacje – mów językiem korzyści. Zastanów się nad argumentami – co zyska osoba, z którą rozmawiasz, kiedy stara się zaspokoić Twoje potrzeby.\nzaproponuj rozwiązania alternatywne: rozłożenie na raty zaległych płatności w drugim / trzecim kwartale itp.\nCzasem jedno spotkanie nie wystarczy, być może obie strony będą potrzebować czasu na refleksje, przemyślenie propozycji.\nUwaga! Przygotuj się, aby spisać ustalenia. Może to być zwykła kartka i długopis, ale podpiszcie się pod tym, co udało się ustalić.\nPanuj nad emocjami. W sytuacji trudnej rozmowy emocje na pewno się pojawią. Są one złym doradcą, więc spróbuj się przygotować na ich okiełznanie. Zastanów się, jak to zrobić – liczenie w myślach do 10, trzy głębokie oddechy? Nasza rada? Wstań i zrób trzy kroki w tył lub w bok – wyjść z emocji. Zobaczysz, jakie to pomocne.\nOpublikowano: 8 Maj, 2020 at 2:13 pm


Granice dobrych chęci\npiątek, 26 luty 2016 11:14\nNapisane przez Raz/Red\nPo ośmiu latach oblewania pomyjami, wyszydzania, rugowania z życia publicznego, a także deptania wszystkiego, co im drogie – sympatycy PiS i politycy skłonni są do przesadnego ich odreagowywania. Tym odreagowywaniem właśnie tłumaczę pojawianie się pomysłów niby to słusznych, ale takich, z których może być więcej szkody niż pożytku.\nPerspektywa, żeby karać na przykład za używanie podłego określenia „polskie obozy zagłady”, jest kusząca, no i ma precedens – nie ma moralnego prawa potępiać jej nikt, kto akceptuje paragraf o „kłamstwie oświęcimskim” i wyroki takie jak więzienie dla Davida Irvinga za przedstawianie w historycznych pracach argumentów na rzecz tezy, że Hitler nie nakazał „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” ani nawet o nim nie wiedział.\nPamiętam też, jak bezsilni byli wobec moich argumentów czy wobec tych, jakie – dla nieco innych tez – zebrał Piotr Zychowicz. Dać im do ręki takie narzędzie, którym jeśli ktoś naruszy patriotyczną poprawność i niestety ma rację, można by mu zamknąć gębę administracyjnymi czy karnymi szykanami? Jakoś mnie ta perspektywa odrzuca.\nCzytaj Granice dobrych chęci na Dorzeczy.pl\nCzytany 7645 razy\npolskie obozy zaglady\nWięcej w tej kategorii: « Ziemkiewicz: Marzy mi się narodowo-wolnościowa partia Walka Lucusia »


Hotel Piscis - Adults Only - Alcudia. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\nCarrer de Teodor Canet, 41, 07410 Alcudia - Zobacz na mapie Drukuj\nOpis Hotel Piscis - Adults Only\nHotel Piscis - Adults Only (Alcudia) umieszczono w centrum miasta o kilka kroków od takich atrakcji, jak Port Alcudia. W pobliżu znajduje się także Platja d'Alcúdia. Ten hotel (przyjazny rodzinie) umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Ruiny Rzymskie w Pollentii i Zabytkowa brama Xara.\nPoczuj się jak w domu w 206 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to telewizor LED. Do pokoju przylega umeblowany balkon. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem. Prywatna łazienka — wyposażenie: wanna połączona z prysznicem, markowe przybory toaletowe i bidet.\nZrelaksuj się w spa, które oferuje masaż, zabiegi na ciało i zabiegi na twarz. Ten hotel oferuje takie udogodnienia jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, bezpłatna opieka nad dziećmi i sala/salon gier.\nApetyt gości obiektu Hotel Piscis - Adults Only zaspokoi restauracja. Zrelaksuj się po całym dniu w barze/salonie klubowym. Hotel oferuje bezpłatne śniadanie w formie bufetu codziennie od 7.00 do 10.00.\nUdogodnienia biznesowe to wynajem limuzyn i samochodów, komputer stacjonarny oraz recepcja całodobowa.\nCałkowita liczba pokoi - 206\nCarrer de Teodor Canet, 41, 07410 Alcudia\nOcena: 3.5 / 1214 opinii Kod hotelu: 393659\nPort d'Alcudia - 0.1 km / 0.1 mi\nAlcudia Beach - 0.3 km / 0.2 mi\nAlcudia Port - 0.4 km / 0.2 mi\nXara Gate - 1.4 km / 0.9 mi\nRoman Remains of Pollentia - 1.6 km / 1 mi\nSan Jaume Church - 1.7 km / 1.1 mi\nPollentia Monographic Museum - 1.7 km / 1.1 mi\nAuditori d'Alcudia - 1.9 km / 1.2 mi\nHidropark - 2.2 km / 1.4 mi\nPlaya de Muro - 2.6 km / 1.6 mi\nS'Albufereta - 3.5 km / 2.2 mi\nPlaya de Sant Joan - 3.6 km / 2.2 mi\nCova de Sant Martí - 4.1 km / 2.5 mi\nBadia de Pollença - 4.2 km / 2.6 mi\nThe preferred airport for Hotel Piscis - Adults Only is Palma de Mallorca (PMI) - 61.6 km / 38.3 mi


Recenzja gry planszowej Szczęść Boże | MŁODY GIERCOWNIK gry planszowe, gra planszowa, zabawki, klocki, mlodygiercownik, gry karciane, gry logiczne, gry dla dzieci, pomoce dydaktyczne, gry paragrafowe, gry dedukcyjne, recenzje gier planszowych, gry zręcznościowe\nRecenzja gry planszowej Szczęść Boże\nKiedy zobaczyłem pierwszy raz grę pomyślałem – szkoda, że wydał ją ktoś obcy, a nie Polacy, przykładowo IPN, którego pamiętamy ze świetnej Kolejki. Górny Śląsk jest nasz, co prawda przemysł wydobywczy był budowany w oparciu o kapitał niemiecki, ale jednak trochę smutno, że tworząc dobre gry o tym regionie zarabiają inni, a nie rodzimi wydawcy.\nRecenzja ta na pewno nie może być obiektywna – zresztą czy w ogóle mogą one takie być? Piszący to Ślązacy, my tu żyjemy i nawet jeśli nie jesteśmy bezpośrednio związani z górnictwem, to poprzez rozmaite relacje już tak. Sama kultura przenika wszystko wokół i jest w nas. Wielu młodych gwary już nie zna, ci znad morza zawsze jednak usłyszą, że akcent mamy inny, nawet jeśli my tego nie odczujemy. A górnicy, dookoła… Czy to sąsiad z dzieciństwa, który jako młody emeryt wydawał wszystkie pieniądze na alkohol i zapił się na śmierć. Czy kolega z podwórka, który kilka miesięcy po rozpoczęciu pracy w kopalni otrzymał metalową płytkę do przedramienia, już na stałe. Czy wujek, obecnie już sędziwy staruszek grający kiedyś po weselach na łyżkach. I my zazdrościmy im przyszłych emerytur i młodego wieku, w którym skończą pracę – takie jest życie, nierówne jak chodnik pod ziemią! Na pewno jednak przyjemnie nie jest, kiedy w radiu gadają, że w kopalni znowu był wypadek i zastanawiamy się, czy to nie przypadkiem ta, od kumpla Marcina. Jesteśmy jednak świadomi, że po stracie płaczą wszyscy, nie powinno się więc gloryfikować cierpienia wybranych… Ale, czy do takich spraw można mieć dystans?\nSzczęść Boże to gra o wydobyciu i handlu węglem na Górnym Śląsku. Graficznie odwzorowana jest fantastycznie – już samo opakowanie przypomina autentyczne zdjęcia z dawnych kopalni przerabianych dzisiaj na genialne muzea. A kiedy oglądamy planszę mamy przed oczami panoramę osiedla Nikiszowiec w Katowicach – kwitnąca życiem, kilka lat temu odnowiona i coraz modniejsza wśród zwiedzających atrakcja turystyczna. W ogóle bardzo dobrze, że przestaje się w końcu niszczyć sztukę industrialną i nawet architekci wielkich marketów chętnie łączą dawne linie z nowoczesną kreską modelarską. Zegar szycht podobny jest do obrotowego koła na wieży szybu, pół-rozety w reprezentacyjnym gmachu tego stylu, albo wręcz do miernika ciśnienia pod ziemią. Sercem gry są oczywiście szyby kopalni: wyglądają niesamowicie – ruchoma winda, boczne chodniki po obu stronach – my pierwszy raz w grach się z tym spotkaliśmy i zrobiło to na nas wielkie wrażenie. Płytki wagoników (żetony chodników węglowych) są mocne i pasując do widowiskowego szybu. Wszystkie znaczniki mamy drewniane – tu ideałem byłyby jednak kamyki – pomalowane na czarno jak węgiel i tym podobne odcienie. Znacznikiem pierwszego gracza jest św. Barbara, czyli patronka górników i to też ma znaczenie i tworzy atmosferę. Pieniądze są słabej jakości, jakby wyjęte z Wysokiego napięcia. Karty zamówień niczym kartki z terminarza, z dobrymi grafikami środków transportu używanego w XIX w. – proponujemy włożyć do koszulek. Wskazówka na zegarze pozwala nam szybciej zliczać punkty. Instrukcja jest ładna, przejrzysta, wszystko objaśniono na przykładach (z obrazkami), jej wielką zaletą jest także nauka terminologii górniczej – jest szola i karbidka – jest klimat!\nW Szczęść Boże grają 2-4 osób. Zabawa trwa ok. 1,5h. Wydawca promuje pracę nieletnich – od 10 roku życia, a wydaje nam się, że śląskie bajtle mogą startować z graniem już od rozpoczęcia szkoły podstawowej.\nSama gra jest pozycją typu wyślij robotnika na określone miejsce na planszy po wybraną akcję-pracę. Pozyskujemy odpowiednie żetony chodników, bierzemy zamówienie na dostawę surowca, pozyskujemy marki, magazynujemy niewykorzystane dobra na potem. Fajny jest podział przebiegu gry – można się trochę zorientować w górniczym fachu, nasza dniówka to: warsztaty, wydobycie, załadunki, pieniądze, nowe zamówienia, w końcu koniec szychty – jak w życiu. Piękny pomysł z podziałem wydobycia na poszczególne kroki (w ciemności pierwszy nieuważny, może być naszym ostatnim) – każdy ruch windą, załadunek i wyładunek węgla jest liczony, a wcześniej robotnicy zaznaczają, ile posunięć będziemy mieli do wykorzystania. Bardzo podoba nam się również konieczność zachowania równowagi – strata punktów, jeśli rozbudowujemy chodniki za bardzo w jednym kierunku. Budzi to skojarzenie z niebezpieczeństwem pracy pod ziemią i nieprzemyślanym drążeniem tuneli pod osiedlami mieszkaniowymi – tutaj do niedawna był to powszechny zwyczaj i normą stały się pękające ściany w każdym pokoju.\nMłode giercowniki nie oddadzą nam łatwo windy, będą tak przez cały dzień jeździć po pokładach i przekładać urobek. Zresztą, nam też bardzo przypadła do gustu ta zabawa. I wcale nas nie męczy!\nSzczęść Boże jest jedną z takich gier, którą warto mieć na własność, ponieważ jest związana z naszą historią, podobnie jak wspomniana na początku Kolejka. Nie wyobrażamy sobie, żeby nie mieli jej w domu Ślązacy – resztę, skrycie liczymy, że udało nam się przekonać. Szczęść Boże!\nFilm: Szczęść Boże – unboxing\nGry dla dzieci i młodzieży\tbest game, best games, blog o grach, blog o grach planszowych, board game, boardgame, giercownik, gra, gra kopalnia, gra planszowa, gra planszowa Szczęść Boże, gra śląsk, gra Szczęść Boże, gra węgiel, gra wydobycie węgla, mlody giercownik, mlodygiercownik, najlepsza gra, najlepsze gry, opis gry Szczęść Boże, opis Szczęść Boże, Recenzja gry planszowej Szczęść Boże, recenzja gry Szczęść Boże, recenzja Szczęść Boże, Szczęść Boże, top game, top games\n← Recenzja gry planszowej Tryktrak (Backgammon)\nRecenzja gry logicznej Abalone →


Strona główna » Usługi » Spawanie\nNaszym klientom oferujemy spawanie MIG i TIG, które są podstawą łączenia materiałów. Nasi fachowcy zajmują się obiema technikami i dobierają metodę do konkretnego przypadku, a przede wszystkim materiałów, z których wykonano konkretną część. Dysponujemy szerokim doświadczeniem oraz doskonale wyposażonym zapleczem technicznym, które umożliwia nam sprawne i precyzyjne działanie. Warto dodać, że oprócz spawania MIG i TIG, zapewniamy też inne zabiegi wymagające specjalistycznych kwalifikacji i niezawodnego sprzętu. Pośród nich należy wspomnieć usługi frezowania CNC, które również znajdą Państwo w naszej ofercie. Zapewniamy też profesjonalne doradztwo oraz branżowe wskazówki, które mogą okazać się niezbędne w obsługiwanych przez Państwa sektorach.\nSpawanie MIG i TIG – zastosowanie oraz różnice\nSpawanie MIG i TIG to techniki wykorzystujące działanie łuku elektrycznego. W metodzie MIG łuk wytwarzany jest między topliwą elektrodą oraz materiałem, który jest spawany. Warto podkreślić, że w wypadku spawania metodą MIG proces odbywa się pod osłoną gazu chemicznie obojętnego. Najczęściej w tym celu stosowany jest hel lub argon. Spawanie metodą TIG również odbywa się w środowisku gazowym obojętnym, ale elektroda używana w procesie jest nietopliwa i wykonana jest z wolframu.\nSpawanie metodą TIG pozwala uzyskać czystą, pozbawioną zanieczyszczeń spoinę wysokiej jakości. Wspomniana technika używana jest przy łączeniu elementów o niewielkiej grubości, sprawdza się zatem przy spawaniu cienkich arkuszy blach oraz cienkościennych rur. Spawanie metodą TIG zdaje egzamin przy łączeniu elementów wykonanych ze stali nierdzewnej, ale też miedzi, tytanu oraz aluminium.\nSpawanie metodą MIG sprawdza się natomiast przy łączeniu grubszych elementów i w tym zakresie jest praktycznie bezkonkurencyjne. Wielką zaletą metody MIG jest bowiem fakt, że nie wymaga podgrzewania większych partii łączonych ze sobą komponentów, co znacząco usprawnia i przyspiesza pracę. Warto również dodać, że komponenty niezbędna do spawania tą metodą są tańsze oraz łatwiej dostępne, natomiast efekty prac wykonanych techniką MIG uchodzą za trwalsze oraz bardziej stabilne.


Szczerski: To było mocne wystąpienie\nByliśmy konsultowani, pytano czego strona Polska by oczekiwała i co naszym zdaniem powinno znaleźć się w tym wystąpieniu - oświadczył w Salonie Politycznym Trójki szef gabinetu Prezydenta Krzysztof Szczerski\nPrezydencki minister odpowiadając na pytania dotyczące Trójmorza, zaznaczył że nie jest to alternatywa dla UE, ale że jest to grupa państw, które mają wspólne cele w ramach UE. - Ta grupa ma wspólne potrzeby, zwłaszcza w zakresie energetyki i transportu - oświadczył minister.\nOdnosząc się do energetyki, Szczerski zaznaczył że bezpieczeństwo w naszym regionie oznacza dywersyfikację – a więc to, żeby gaz popłynął do nas z różnych źródeł. Wskazał że w tej koncepcji Polska byłaby hubem gazowym – państwem które mogłoby do siebie przyjmować gaz z różnych kierunków i później rozprowadzać go na cały region. Zapytany o kwestię polityki gazowej Węgier, podpisujących nową umowę z Gazpromem, oświadczył że jest to kwestia polityki wewnętrznej Węgier.\nOdpowiadając na pytanie o to, czy wczorajsze przemówienie Prezydenta USA Donalda Trumpa nie było nacechowane eurosceptycznie, Szczerski zauważył, że Trump niczego takiego nie proponował, mówił odwrotnie że potrzebna jest silna Europa - Rozczarowanie niektórymi działaniami UE było widoczne o tyle że Trump apelował do Europy aby stała się Europą cywilizacyjną, Europą wartości. - przypomniał Szczerski, dodając, że gdyby były to wyłącznie słowa, to pewnie czytalibyśmy opinie o tym że nie było konkretu tylko same czułe słówka. - To nie były czułe słówka, to były też wielkie interesy. To przywódca który zadaje bardzo dużo pytań, zwłaszcza o kwestie bezpieczeństwa, kwestie gospodarcze, o to jak widzimy Rosję i Unię Europejską – dodał.\nOdnosząc się do pytania na konferencji prasowej, czy podczas rozmów padły jakieś konkretne gwarancje dotyczące obecności polskich wojsk w Polsce, prezydencki minister zauważył, że jak można zrozumieć z całości wypowiedzi, Trump mówił o traktacie, umocowaniu dokumentowym, natomiast podkreślił że te wojska w Polsce są i że to będzie kontynuowane. - Pamiętajmy że wojska amerykańskie w Polsce są pod dwiema flagami – USA i NATO – przekonywał.\nNa zakończenie minister odniósł się do planowanej wizyty Andrzeja Dudy w Stanach Zjednoczonych. - Mamy dwie możliwości – jedna to początek roku, druga to święta polonijne bo Prezydent bardzo chciałby się spotkać z rodakami w setną rocznicę odzyskania niepodległości – przekonywał Szczerski.\nK.H. /fot. PAP/Jacek Turczyk


ZASADY ORGANIZACJI POZALEKCYJNYCH ZAJĘĆ SPORTOWYCH | Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1\nNa zajęcia pozalekcyjne może uczęszczać dziecko bez objawów infekcji lub choroby zakaźnej oraz gdy nie został nałożony na niego obowiązek kwarantanny lub izolacji domowej.\nDzieci mogą być przyprowadzane do szkoły i z niej odbierane przez opiekunów bez objawów infekcji lub choroby zakaźnej oraz gdy nie został nałożony na nich obowiązek kwarantanny lub izolacji domowej. W drodze do i ze szkoły opiekunowie z dziećmi przestrzegają aktualnych przepisów prawa dotyczących zachowania w przestrzeni publicznej.\nObowiązkowo przed i po każdych zajęciach dziecko dezynfekuje lub myje ręce wodą z mydłem.\nDo zajęć nie zostaną dopuszczeni uczestnicy z objawami choroby tj. kaszel, katar, gorączka, bóle głowy.\nJeżeli prowadzący zajęcia zaobserwuje u ucznia objawy mogące wskazywać na infekcję dróg oddechowych (w szczególności temperatura powyżej 38°C, kaszel, duszności), należy odizolować ucznia w odrębnym pomieszczeniu lub wyznaczonym miejscu, zapewniając min. 2 m odległości od innych osób, i niezwłocznie powiadomić rodziców/opiekunów o konieczności pilnego odebrania ucznia ze szkoły (rekomendowany własny środek transportu).


Rewizja Paktu Ribbentrop_Mołotow. I/II - Arjanek - NEon24.pl\nHISTORIA ŚWIATA 16.01.2017 15:18 4 komentarze\nRewizja Paktu Ribbentrop_Mołotow. I/II\nWiedza o planach Stalina i Hitlera była niezbędna, bo bez niej wszelkie koalicje tworzone przez Becka stawały się fantasmagorią. Wobec tego należy zadać pytanie, czy nasi przywódcy zdawali sobie sprawę z konsekwencji porozumienia Sowietów i Niemiec?\nCzy można było przewidzieć IV rozbiór Polski, a w konsekwencji Katyń, zsyłki i śmierć tysięcy naszych rodaków?\nBrak jednak wniosków, ewentualnie jakichś analogii do współczesnej sytuacji politycznej. Brak oceny polityki II RP, która ponosi winę za rozmiary klęski, za niewłaściwe sojusze.\nRzeczpospolita 16.01.2017 17:15:59\n//Brak oceny polityki II RP, która ponosi winę za rozmiary klęski, za niewłaściwe sojusze.//\nII RP podążała żydowskim ściekiem. Hitler zaryzykował pójście pod prąd dziejów i dlatego musiał zginąć, ale dał on Niemcom i nie tylko im, coś co pozostanie na długo.\nDobro wspólne (naród) przed dobrem jednostki. Dla Niemców Naród był wszystkim, państwo stawało się tylko jedną z form organizacji narodu.\nKonstytucja kwietniowa z '35 roku usunęła Naród jako podmiot władzy. Postawiła żydowską "jednostkę" przed Narodem.\n//Rozdział I brzmi niejednoznacznie. Jego interpretacja możliwa jest w duchu autorytarnym, ale również i wręcz liberalnym. W Ustawie konstytucyjnej użyto zamiast pojęcia „naród”, terminu „wszyscy obywatele”, co miało swoją wymowę, tj. miało wspomóc asymilację państwową wszystkich obywateli, bez względu na różnice narodowościowe, religijne, klasowe.//\nArjanek 17.01.2017 09:08:38\nSzachowe zagranie Hitlera\nMein kampf nie była wydawana jako ściśle tajna publikacja. Każdy mógł sobie poczytać w niej, co Hitler sądzi o Rosji Radzieckiej i Bolszewikach. Gdyby Hitler nie zawarł paktu ze Stalinem, po upadku Polski, w pełnej gotowości stałaby Armia Czerwona tuż za swoimi granicami. Wówczas planowany atak Hitlera na Rosję miałby bardzo utrudniony start. Z drugiej strony, Polska miała tak specyficznie ukształtowane granice, że atak niemiecki w miarę posuwania się na wschód znacznie się rozcieńczał, a to groziło ugrzęźnięciem w kosztowną kampanię zimową. Pakt Ribenntrop-Mołotow po pierwsze osłabiał czujność Rosjan, po drugie oszczędzał niemiecką armię w czasie kampanii wrześniowej. Te kilkaset kilometrów dodatkowej marszruty, armia niemiecka pokonała w czerwcu 1941 roku w kilka dni.\nKruk63 17.01.2017 11:41:48\nDałem 5* - po pańskim komentarzu.\nRzeczpospolita 17.01.2017 22:26:58


Marcinkiewicz: Niesiołowski to poczciwy człowiek. Co to za beznadziejne łóżka, co się tak łamią? - tvp.info\njmk, ak 31.01.2019, 19:03\n„Co to za beznadziejne łóżka, co się tak łamią?” – pyta Kazimierz Marcinkiewicz (fot. arch.PAP/Leszek Szymański)\n– Jest poczciwy i pomocny – mówi o Stefanie Niesiołowskim Kazimierz Marcinkiewicz, niegdyś, podobnie jak ten pierwszy, działacz ZChN. – Co to za beznadziejne łóżka, co się tak łamią? – pyta były premier, komentując treść zarejestrowaną na materiałach operacyjnych, na których Niesiołowski został nazwany „jurnym Stefanem”.\n– To może być od początku do końca sfingowane – twierdzi Marcinkiewicz, odnosząc się do jednego z ujawnionych fragmentów nagrań, gdzie jest mowa o tym, że Niesiołowski „zarwał łóżko i że teraz powinien korzystać z kanapy”.\n– Nie wyobrażam sobie, co to są za łóżka beznadziejne, jeśli się tak łamią – mówi były premier w wywiadzie opublikowanym na portalu Wirtualna Polska.\n– Oprócz tego, że jest symbolem walki z komuną, Stefan jest bardzo barwną postacią, potrafi opowiadać o przeszłości niesamowicie ciekawie. Najbardziej pasuje do niego powiedzenie, że jest prawym, poczciwym człowiekiem – dodaje.\n– Ta prawość łączy się również z tym, że on jest człowiekiem, który każdemu pomagał. Jeśli ktokolwiek do niego przychodził, nie wiem, np. szukał pracy, to Stefan był zawsze na wszystkich bardzo otwarty i pomocny – twierdzi Marcinkiewicz.\nPolityk podkreśla, że nie wierzy w autentyczność zgromadzonych przez CBA materiałów „z prostego powodu: sugerowane zdarzenia miały mieć miejsce około pięć lat temu”. Drugi argument przeciw to fakt, że ujawniono je niedługo po opublikowaniu przez „Gazetę Wyborczą” treści nagrań rozmów prezesa PiS, Jarosława Kaczyńskiego, z austriackim biznesmenem Geraldem Birgfellnerem.\nMarcinkiewicz, podobnie jak sam bohater afery, twierdzi, że w sprawie chodzi o „przykrycie problemów prezesa PiS”.\nPoseł Niesiołowski gotów zrzec się immunitetu\nStefan Niesiołowski poinformował, że jest gotowy zrzec się immunitetu – poinformowała w czwartek przewodnicząca Unii Europejskich Demokratów...\nDziennikarz Wirtualnej Polski wskazuje w tym momencie, że „to by znaczyło, że z dużym wyprzedzeniem zostało zaplanowane to przykrycie afery. I to za rządów partii, do której Stefan Niesiołowski ówcześnie należał”.\nProkuratura Krajowa poinformowała o zamiarze postawienia Stefanowi Niesiołowskiemu zarzutów popełnienia przestępstwa o charakterze korupcyjnym. W tym celu wystąpiła o uchylenie mu immunitetu.\nWedług śledczych materiał dowodowy „wskazuje na to, że Stefan Niesiołowski w związku ze sprawowaną funkcją posła w okresie od stycznia 2013 r. do końca 2015 r. wielokrotnie przyjmował korzyści osobiste w postaci usług seksualnych w zamian za działania na rzecz spółek należących do zaprzyjaźnionych z nim biznesmenów”.\nJak podała prokuratura, spółki, działające wcześniej w branży restauracyjno-hotelarskiej, „uzyskały intratne kontrakty na dostawy miału węglowego i fosforytów dla Grupy Azoty Zakłady Chemiczne Police SA”.\nW związku ze sprawą zostali już zatrzymani przedsiębiorcy Bogdan W., Wojciech K. i Krzysztof K., którym prokuratura postawiła zarzuty o charakterze korupcyjnym i dotyczące stręczycielstwa. Niesiołowski twierdzi, że ich nie zna, a żadnych łapówek nie brał.\n#seksafera #niesiołowski #marcinkiewicz


Domena Soczewka.pl jest na sprzedaż - SklepDomeny.pl\nCena kup teraz za domenę Soczewka.pl wynosi 49 990 PLN netto. Wybierz metodę finalizacji tej transakcji. ×\nDomena Soczewka.pl została wyceniona na 49 990 PLN netto. Możesz jednak kupić domenę na raty na jednej z polskich giełd domen. Cały proces transakcji jest w pełni bezpieczny i zawsze otrzymasz FV. Tylko od Ciebie zależy czy kupisz domenę na 2 raty czy na 24 raty - możliwości jest naprawdę wiele. ×\nDomena Soczewka.pl nie ma ustalonej ceny, co oznacza, że nie zależy nam na jej szybkiej sprzedaży. Chętnie poznamy Twoją maksymalną ofertę, bowiem być może dojdziemy do porozumienia. Zostaw nam także swój adres e-mail, abyśmy mogli się z Tobą skontaktować. ×\nJaka jest korzyść z posiadania prestiżowej domeny takiej jak Soczewka.pl?\nDomena Soczewka.pl nie ma ustalonej przez nas ceny, co zazwyczaj oznacza, że czekamy na naprawdę rozsądną ofertę i nie zależy nam na sprzedaży tej domeny. Oferty na poziomie kilku tysięcy złotych netto z pewnością zostaną odrzucone. Nie oznacza to jednak, że domena w ogóle nie jest na sprzedaż. Zawsze warto spróbować złożyć swoją ofertę - to przecież nic nie kosztuje.\nDoświadczenie pozwoliło nam wypracować prostą formułę, inwestujemy tylko w domeny .pl, natomiast pozostałe rozszerzenia typu .com.pl czy .net.pl pozostawiamy dla koneserów. Oczywiście możesz bez zbędnych przeszkód zarejestrować podobną domenę do Soczewka.pl w biz.pl, która zapewne będzie wolna - pytanie tylko, czy nie ucierpi na tym wizerunek Twojej firmy, nie tylko ten w sieci.


House Jamno Lake - Mielno\nHouse Jamno Lakeapartamenty - mieszkania\nCena od: 214.00 za 1 dzień Zamieszkaj w jednym z 4 domków wakacyjnych, malowniczo położonych między jeziorem Jamno i morzem Bałtyckim. Na parterze znajduje się duży, słoneczny salon z kominkiem, nowocześnie wyposażony aneks kuchenny z częścią jadalną oraz łazienka. 2 przestronne sypialnie zlokalizowane są na piętrze. W każdej łóżka małżeńskie i pojedyncze, szafy garderobiane oraz pościel. Większa sypialnia posiada taras z widokiem na jezioro Jamno. W domu swobodnie wypocznie 9 osób. Na dużym, ogrodzonym terenie znajduje się ogólnodostępny, murowany grill, miejsce na ognisko, plac zabaw dla dzieci, hamak, trampolina oraz parking. Cały teren obiektu jest monitorowany.\nUroczy dom z widok na jezioro, tylko 1000 m od morza. Idealny dla 9 osób.\nParter: (otwarta kuchnia(kuchenka(indukcyjna), zaparzacz do kawy, kuchenka mikrofalowa, lodówko-zamrażarka), salon/jadalnia(2-osobowa kanapa rozkładana, TV, stół jadalniany, piec), łazienka(prysznic, umywalka, toaleta), drzwi ogrodowe) Na 1 piętrze: (sypialnia(łóżko 1-osobowe, wąskie łóżko 2-osobowe), sypialnia(2x łóżko 1-osobowe, wąskie łóżko 2-osobowe, balkon)) grill, meble ogrodowe, meble ogrodowe, parking, trampolina, leżaki, piaskownica, przyrządy do zabaw dla dzieci, zjeżdżalnia, hamak\nOferta naszego partnera Belvilla.com BV-PL-76032-03


Strona główna›Spam, wszędzie spam. Jak próbują nas oszukać fałszywe e-maile?\nŹródło zdjęć: © freezelight / CC\nChociaż odsetek niechcianych wiadomości w ruchu e-mail odnotował spadek o 5,8 punktu procentowego w stosunku do poprzedniego kwartału (z 59,2 proc. do 53,4 proc.), to w II kwartale 2015 r. znacznie umocnił się trend wykorzystywania globalnych wydarzeń w wiadomościach spamowych. Niektóre wysyłki zawierały fałszywe wiadomości proszące odbiorców o datki dla ofiar trzęsienia ziemi w Nepalu. W innych masowych wiadomościach oszuści próbowali zwabić odbiorców sumą 2 milionów dolarów, którą nowo wybrany prezydent Nigerii był rzekomo gotowy przelać w ramach rekompensaty. Kolejne wysyłki zawierały fałszywe powiadomienia o wygranej na loterii w postaci biletów na Igrzyska Olimpijskie w Brazylii w 2016 r., za pomocą których cyberprzestępcy chcieli skłonić odbiorców, aby przekazali oszustom swoje dane osobiste, rzekomo w celu odebrania „wygranej”.\n- W II kwartale 2015 r. spamerzy wykorzystywali tragiczne wydarzenia w celu przyciągnięcia uwagi użytkowników. Taktyka ta była stosowana przez oszustów już wcześniej, jednak teraz, gdy takie wydarzenia jak trzęsienie ziemi w Nepalu są szeroko relacjonowane przez media na całym świecie, podobne wiadomości mają większą szansę wzbudzić współczucie u odbiorców. Chcąc zachować bezpieczeństwo, użytkownicy nie powinni otwierać e-maili pochodzących od nieznanych nadawców, klikać zawartych w nich odsyłaczy czy otwierać jakichkolwiek załączników. To zalecenie ma dzisiaj jeszcze większe znaczenie, ponieważ niektórzy oszuści starają się, aby nazwa i adres nadawcy jeszcze bardziej przypominały te legalne.\nW drugim kwartale 2015 r. nastąpiły znaczące zmiany w pierwszej trójce państw będących najczęstszym celem szkodliwych reklam. W badanym okresie na czele rankingu uplasowały się Niemcy (19,59 proc.), które w I kwartale znalazły się dopiero na czwartym miejscu. Wielka Brytania, lider rankingu w I kwartale 2015 r., spadła na drugą pozycję (6,31 proc.), natomiast Brazylia – na trzecią (6,04 proc.).\nNa czwartym miejscu uplasowały się Stany Zjednoczone (5,03 proc.). Z kolei Rosja, która w poprzednim kwartale zajmowała dopiero 10 lokatę, wspięła się na piątą pozycję.\nNajwiększym źródłem spamu pozostały Stany Zjednoczone (14,59 proc.) i Rosja (7,82 proc.). Na trzecim miejscu znalazły się Chiny, z których pochodziło 7,14 proc. globalnego spamu. Dla porównania, w poprzednim kwartale odsetek niechcianych wiadomości z tego państwa wynosił 3,23 proc. Na kolejnych pozycjach znalazły się Wietnam (5,04 proc. w porównaniu z 4,82 proc. w I kw.), Niemcy (4,13 proc. w porównaniu z 4,39 proc. w I kw.) oraz Ukraina (3,9 proc. w porównaniu z 5,56 proc. w I kw.).\nOd początku roku pracownicy Kaspersky Lab obserwowali znaczny globalny spadek udziału spamu w ruchu e-mail, jednak tendencja ta została niemal zahamowana. W drugim kwartale 2015 r. poziom niechcianych wiadomości ustabilizował się, wahając się między 53,5 proc. w kwietniu a 53,23 proc. w czerwcu.\nPolecamy w wydaniu internetowym chip.pl: Kanadyjczycy chcą zbudować 20-kilometrową wieżę\ninternete-mailspamkasperskyniechciana pocztaniechciane e-maile


Tragedia na budowie sądu Zmarł geodeta\nTragedia na budowie sądu. Zmarł geodeta\nNa budowie sądu przy ul. Dąbka zmarł dzisiaj jeden z pracowników. Jak się dowiedzieliśmy, jest nim 61-letni geodeta. Mężczyzna prawdopodobnie dostał zawału serca podczas pracy. Próbowali go ratować najpierw inni pracownicy, a następnie załoga pogotowia ratunkowego, która została wezwana na miejsce. Niestety, prowadzona przez prawie godzinę akcja reanimacyjna nie przyniosła skutku.\n- Ogromnie nam przykro poinformować, że 28 sierpnia na budowie Budynku Sądu Okręgowego i Rejonowego w Elblągu doszło do tragicznego zdarzenia. Pracownik firmy podwykonawczej „Geomap” z Olsztyna zasłabł w trakcie wykonywania swoich czynności – mówi Arkadiusz Rozmus, kierownik budowy z firmy Skanska, która jest wykonawcą budowy siedzby Sądu Okręgowego przy ul. Dąbka. - Mimo natychmiastowej akcji ratunkowej mężczyzny nie udało się uratować. Akcję ratunkową prowadzili pracownicy nadzoru budowy aż do przybycia pogotowia ratunkowego, które przejęło dalszą reanimację poszkodowanego. Niestety po 50 minutach reanimacji został stwierdzony zgon. Po przeprowadzonych czynnościach wyjaśniających przez policję i prokuraturę, uznano ten wypadek za zgon naturalny. Jesteśmy w kontakcie z rodziną zmarłego.\nMłody facet, jeszcze kilka lat i by miał emeryturę.\nbudowa sądu w tym miejscu przy tak zwartej zabudowie to szczyt głupoty, gdzie leżą odłogiem dziesiątki hektarów uzbrojonej ziemi na Modrzewinie\njak to zmarl??przeciez musimy pracowac do 67 lat. Kondolencje dla rodziny!!!!\nNie wiem jak geodeci, ale cała reszta załogi pracuje tam od 7:00 do 21:00,terminy gonią i zapewne nikt nie patrzy tam na kodeks pracy. .. Straszna tragedia!\nChory kraj. Albo wykitujemy przed emeryturą albo (jak sie przyfarci) zdążymy jedną lub 2 pobrać a 1042zł co miesiąc trzeba bulić\nMedal ma 2 strony: Sad na Modrzewinie - jak tam dojechac i czym?\nniech rząd zmieni wiek emerytalny do 77lat. .. chory kraj. ..\nZUS musi być niezmiernie zadowolony że człowiek płacił całe życie i nie wziął ani grosza z emerytury\nSkoro przy zatrzymaniu akcji serca liczą sekundy to ja się pytam dlaczego ratowników medycznych nie wpuszczono wraz z karetką tak jak podjechali od ulicy Płk. Dąbka??? Musieli tracić tak cenny czas i jechać do początku ulicy i do skrzyżowania z Teatralną, tam skręcić na pl. Jagiellończyka i od tamtej strony podjechać do czekającego na ratunek człowieka? Parę minut to trwało. Przecież to jest chore!!!!\nPolska to kraj Urzędniczo - Represyjny\npo co budować taki wielki gmach skoro ludzi państwo Załatwia poprzez sąd internetowy.


Systemy solarne - strona informacyjna | AQUA Grupa SBS\nGotowe zestawy solarne\nZespół przyłączeniowy kolektora\nHistoria wykorzystania energii słonecznej\nInstalacje dla ciepłej wody użytkowej\nInstalacje dla basenu kąpielowego\nInstalacje dla ciepłej wody użytkowej i wspomagania C.O.\nGłówny specjalista: 68 451 11 82, aquasolar@aqua.net.pl\nEnergia promieniowania słonecznego zaczęła być wykorzystywana przez człowieka w sposób bezpośredni już dawno temu. Pierwsi budowniczowie, w sposób pasywny wykorzystywali ciepło, jakie daje słońce. Budowali swoje domy w miejscach nasłonecznionych, ponieważ wiedzieli, że nagrzane za dnia budynki, oddadzą ciepło w nocy. Przewietrzanie domostw ciepłym powietrzem, zapobiegało rozwojowi pleśni i grzybów na ścianach budynków. Dziś również stosuje się tego typu rozwiązania. Największe okna budynku wstawia się od strony południowej i zachodniej, czyli tam, gdzie występuje największe promieniowanie słoneczne.\nAktywne wykorzystanie energii promieniowania słonecznego zaczęło się wraz z wynalezieniem kolektorów słonecznych i ogniw fotowoltaicznych. Kolektory umożliwiły podgrzewanie wody i powietrza, natomiast ogniwa – wytwarzanie energii elektrycznej. Baterie słoneczne odmieniły los wielu ludzi na Świecie. Dzięki nim, możliwe stało się zaopatrzenie wielu domostw w energię elektryczną. Montowane są one wszędzie tam, gdzie koszty podłączenia do sieci elektrycznej są poza opłacalnymi normami.\nW czasach współczesnych, gdzie powraca się do proekologicznego stylu życia, kolektory słoneczne i ogniwa fotowoltaiczne zyskują coraz większe zainteresowanie. Co roku powstają nowe firmy produkujące akcesoria solarne. Rozwój nowych technologii powoduje, że gotowe instalacje wykorzystujące energię promieniowania słonecznego do np.: podgrzewania ciepłej wody użytkowej są coraz tańsze. Moda na proekologiczne domy nie tylko przyczynia się do poprawy stanu środowiska naturalnego, ale również pozwala na zaoszczędzenie pieniędzy.


Tajlandia. Akcja ratunkowa w jaskini | Maciej Kucharczyk, Magazyn TVN24\nAnna Borkowska Minko Zło rodzi zło. Miała cudowne dni z Mietkiem, dziecko zakopała na działce\nMaciej Kucharczyk Nurkowie opowiedzieli, jak ratowali chłopców. Gdyby zaczekali, zginęliby wszyscy\nJakub Loska "Liberté, fraternité, Mbappé". Czy Afryka wygrała mundial?\nAdam Sobolewski Chorwacja. Tego z poziomu plaży nie zobaczysz\nBartosz Żurawicz "Przyszli rano, kiedy dzieci jeszcze spały. Zrozumiałam, że Mariusz nie żyje"\nIgor Sokołowski "Nie zapomnę was nigdy", pisała mała "Małpka". Potem słuch po niej zaginął\nAnna Borkowska Minko\nTytuł: MAGAZYN-zakopala-03.jpg Źródło: Shutterstock/TVN24.pl\nZobaczNurkowie opowiedzieli, jak ratowali chłopców. Gdyby zaczekali, zginęliby wszyscy\nTytuł: magazyn-jaskinia2.jpg Źródło: ROYAL THAI ARMY\nChłopcy byli półprzytomni od leków i zimna. Przywiązano ich do noszy, aby nie mogli się ruszać i w ataku paniki nie zabić siebie i nurka. W ten sposób, w półśnie, przez prawie dwie godziny byli transportowani pod wodą z pułapki w jaskini Tham Luang. Ratownicy liczyli się z tym, że mogą stracić niektórych z nich. Teraz, po czymś, co nazywają "cudem", opowiadają o bezprecedensowej akcji pod ziemią.\nDo ryzykownej misji w ciemnych, zimnych i nieznanych sobie podziemnych korytarzach ruszyli z odruchu serca. Wszyscy po prostu chcieli pomóc i zdawali sobie sprawę, że są jednymi z nielicznych na świecie osób mogących naprawdę to zrobić, nie zabijając się po drodze. Nurkowanie w jaskiniach należy do wyjątkowo niebezpiecznych zajęć, zwłaszcza dla osób bez odpowiedniego doświadczenia i sprzętu.\nTajskie władze informują dość oszczędnie o przebiegu akcji ratunkowej w jaskini Tham Luang, która trwała od 23 czerwca do 10 lipca. To, co się wydarzyło w ciągu tych 18 dni, a zwłaszcza w ciągu trzech ostatnich, kiedy przeprowadzono ewakuację, można szczegółowo opisać w znacznej mierze dzięki relacjom wspomnianych kilkunastu nurków jaskiniowych z całego świata. Pierwsi przylecieli z Wielkiej Brytanii już trzeciego dnia poszukiwań. Kolejni zjawiali się w następnych dniach. Od razu ruszali do pomocy nurkującym w jaskini żołnierzom jednostki specjalnej SEAL tajlandzkiej marynarki wojennej.\n- Kiedy dotarłem na miejsce, akurat z jaskini wyszli Brytyjczycy, którzy stwierdzili, że to istne szaleństwo - przyznał w rozmowie z VOX News Ben Reymenants, doświadczony belgijski nurek, który pracuje w Tajlandii jako szef szkoły nurkowej. Jaskinia miała wyglądać jak "rzeka Kolorado" - woda zupełnie zamulona, brązowa, nieprzejrzysta i płynąca korytarzami wartkim strumieniem zasilanym przez intensywne deszcze. Przez pierwsze dni próbowali dostać się w głąb, ale bezskutecznie. Byli w stanie pokonać może kilkaset metrów, walcząc z prądem, praktycznie wspinając się po ścianach.\nNiemający praktyki w nurkowaniu jaskiniowym tajscy komandosi uparcie próbowali, ale gubili się w podziemnych korytarzach i sami ryzykowali życiem. - Wystarczyło wyprostować rękę i ona po prostu znikała. Nie było nic widać - powiedział dziennikowi "New York Times" jeden z wojskowych nurków, posługujący się pseudonimem "Kaew". Wszyscy komandosi podawali jedynie swoje pierwsze imię lub pseudonimy, a kiedy mogli, zasłaniali też twarz lub byli cenzurowani.\n- W pewnym momencie zdecydowaliśmy z Brytyjczykami, że trzeba to odwołać. W tych warunkach ktoś na pewno zginie, a nie wiemy, czy ci chłopcy w ogóle żyją - opisuje Reymenants. Jednak kiedy powiedzieli o swojej decyzji dowódcy komandosów, ten stwierdził, że oni nie mogą się poddać. - Wyślę moich ludzi i będziemy próbować - miał powiedzieć. Wobec tego zagraniczni nurkowie, w większości dojrzali ludzie, mający po 30, 40 i więcej lat, zdecydowali się zostać i pomóc. - Niektórzy z tych SEALs mieli po 19 lat. Mógłbym być ich ojcem - stwierdził 45-letni Belg.\nCoraz liczniejsi międzynarodowi ratownicy i komandosi zaczęli działać systematycznie. Schodzili pod wodę parami i rozciągali coraz głębiej w jaskini mocną linę, która jest polisą na życie w takich warunkach. Trzymając się niej, nie można zabłądzić. W razie czego zawsze doprowadzi do wyjścia.\nPo kilku dniach deszcze osłabły, a wraz z tym nurt w jaskini. Poprawiła się też nieco przejrzystość wody, a jej wypompowywanie zaczęło przynosić skutki. W niektórych częściach jaskini lustro wody opadło. Dzięki temu pierwszą połowę trasy praktycznie można było przejść. - Nadal każde nurkowanie trwało jednak po sześć, osiem godzin. To było bardzo wyczerpujące - wspomina Reymenants. Wypompowana z jaskini woda zalewała tymczasem pobliskie pola rolników. Stu dwudziestu ośmiu z nich straciło całe swoje zbiory.\nPoświęcenie i determinacja zaprocentowały dziewiątego dnia. Po pokonaniu dzień wcześniej zdradliwego skrzyżowania podziemnych korytarzy, przez które wcześniej gubili się nurkowie wojskowi, para Brytyjczyków dotarła do częściowo zalanej komory, znajdującej się prawie cztery kilometry od wejścia do jaskini. To, co tam zobaczyli, zostało nagrane i pokazane światu. Dwunastu chłopców i ich trener siedzieli żywi w ciemności na małej półce skalnej. Wychudzeni, ale poza tym cali i zdrowi.\n- Nie mogłem w to uwierzyć. Zwłaszcza, że byli cali i w dobrym stanie psychicznym. Spokojnie się przywitali i zapytali, jaki jest dzień. Nieprawdopodobne - mówił Reymenants, który nurkował przed parą Brytyjczyków i dotarł na odległość około 300 metrów od nastolatków.\nChłopcy odnalezieni żywi w jaskini. Armia pokazała nagranie / Wideo: Thai NavySEAL/facebook\nPróbowali się wykopać\nTo, jak dziewięć dni w ciemności wyglądało z perspektywy zaginionych chłopców, opowiedzieli oni sami na konferencji prasowej w szpitalu, tydzień po wyjściu z jaskini.\nDo jaskini weszli po treningu piłkarskim. Miała to być ciekawa wycieczka integrująca. Wszyscy przyznali, że nie wspomnieli o tym planie swoim rodzicom. Myśleli, że spędzą pod ziemią jakąś godzinę i wrócą do domu, nie budząc podejrzeń. Jednak kiedy już zmierzali ku wyjściu, zobaczyli wdzierającą się do jaskini wodę, której poziom szybko się podnosił. Początkowo próbowali w niej nurkować i szukać wyjścia, jednak bezskutecznie. Wbrew początkowym doniesieniom tajskich mediów wszyscy chłopcy potrafią pływać, choć niektórzy słabo.\nJak opowiedział 25-letni trener i opiekun nastolatków, Ekkaphon Chanthawong, po chwili zdał sobie sprawę z daremności takich prób. Zabrał chłopców w głąb jaskini w poszukiwaniu miejsca, gdzie mogliby odpocząć przez noc z nadzieją, że może następnego dnia poziom wody będzie niższy. Nic takiego nie nastąpiło. Przez kilka kolejnych dni wchodzili coraz dalej w korytarz, wycofując się przed wodą. W końcu znaleźli się na skalnej półce. Byli otoczeni przez podziemne jezioro. Mogli tylko czekać, medytować, pić wodę ze ścian. Próbowali także kopać tunel ratunkowy.\n- Wykopywaliśmy akurat kamienie, kiedy wydało nam się, że słyszymy głosy. Nie byliśmy pewni, czy to naprawdę, więc zatrzymaliśmy się i zaczęliśmy nasłuchiwać. No i to okazały się być naprawdę głosy. Byłem zszokowany - powiedział Adun Sam-on, 14-latek, który jako jedyny w grupie zna trochę angielski. To on na nagraniu z jaskini rozmawia z brytyjskimi nurkami.\n"Uratujmy tylu, ilu się da teraz, ponieważ inaczej stracimy wszystkich"\nJaskinia natychmiast zamieniła się w gniazdo gorączkowej aktywności. Nikt jeszcze nie wiedział, jak właściwie uratować uwięzionych. Padły sugestie, że być może będą musieli siedzieć pod ziemią cztery miesiące, do końca sezonu deszczowego i opadnięcia wody w jaskini. Nurkowie przyznają jednak, że było to traktowane jako ostateczność. Od początku wiedziano, że chłopców i trenera trzeba wyciągnąć jak najszybciej. Uruchamiano kolejne pompy, by obniżyć poziom wody, kładziono kable energetyczne, przewody i setki butli ze sprężonym powietrzem. W jaskini zbudowano też prostą kolejkę linową, aby uniknąć konieczności wspinania się na stromą ścianę z ciężkim sprzętem do nurkowania.\nPod ziemią pracowało już wówczas blisko 200 osób. Byli to w większości tajlandzcy komandosi, wspierani przez żołnierzy z Australii i USA oraz cywilnych nurków jaskiniowych. Bardzo pomocna okazała się lina rozciągnięta pod wodą przez tych ostatnich. Pomogła dotrzeć do uwięzionej trzynastki czterem komandosom. Jeden z nich miał przeszkolenie medyczne. Nakarmili uwięzionych, opatrzyli powierzchowne rany, zadbali o jakąś rozrywkę i zostali z nimi do końca. - Graliśmy w warcaby i gry planszowe - opowiadał o długim oczekiwaniu jeden z chłopców.\nW międzyczasie próbowano dowiercić się do uwięzionych z góry. Cały czas pracowały pompy, ale wodę udało się usunąć tylko z części korytarzy. Pozostała zatem tylko jedna opcja - wyprowadzić chłopców i trenera przez jaskinię. Największym wyzwaniem było pokonanie liczącego ponad kilometr pierwszego odcinka w drodze ku wyjściu. Był on w większości całkowicie zalany i w kilku miejscach na tyle ciasny, że dorosły nurek musi zdejmować z siebie butlę tlenową i przeciskać się bez niej. To poważne wyzwanie dla doświadczonych dorosłych, a co dopiero dla nastolatków, którzy nigdy nie nurkowali.\nDlatego upadła koncepcja, by szybko nauczyć chłopców podstaw nurkowania i pozwolić samodzielnie płynąć pod nadzorem dorosłych. Postanowiono więc potraktować ich... jak ładunek.\nPlanowanie i przygotowania trwały sześć dni. W tym czasie nurkowie testowali sprzęt do ewakuacji w pobliskim basenie i trenowali z miejscowymi chłopcami przeciskanie się przez ciasne otwory. Czas uciekał. W jaskini spadała zawartość tlenu, a prognoza pogody zapowiadała intensywne deszcze.\n6 lipca tajlandzcy komandosi i amerykańscy wojskowi pomagający organizować akcję przedstawili swój plan delegacji władz Tajlandii z ministrem spraw wewnętrznych Anupongiem Paochindą na czele. Przesłanie było proste: "Trzeba działać, choć jest duże ryzyko, iż część chłopców tego nie przeżyje. Uratujmy tylu, ilu się da teraz, ponieważ inaczej stracimy wszystkich". - Możecie czekać, ale mogę niemal zagwarantować, że wówczas wszyscy umrą - miał powiedzieć według "Washington Post" major armii USA Charles Hodges. Minister dał zielone światło.\nAkcja rozpoczęła się 8 lipca rano.\nNavy Seal pokazało nagranie z akcji / Wideo: Thai Navy SEAL\nChłopcy wybrali spośród siebie czterech, którzy mieli ruszyć pierwsi. Tylko tylu można było ewakuować jednego dnia. Potem ratownicy musieli odpocząć, a w międzyczasie wymieniane były butle ze sprężonym powietrzem. Klucz selekcji był niecodzienny. Jak przyznali chłopcy, pierwsi mieli ruszyć ci, którzy mieli najdalej do domu i musieli najdłużej pedałować, by tam dotrzeć.\nDzieci przygotowywali do ewakuacji wspólnie komandosi i zagraniczni nurkowie. Wytypowanym chłopcom podano leki na uspokojenie. Według niektórych zagranicznych nurków ich dawki były silne. - Byli też osłabieni i wygłodzeni. a woda była dość chłodna. Pomimo tego, że mieli na sobie kombinezony z pianki, ich metabolizm tak spadał, iż byli półprzytomni, kiedy ich wyciągaliśmy - wspomina Reymenants.\nPokonanie pierwszego, najtrudniejszego odcinka, zajmowało około dwóch godzin. Chłopcy byli przywiązani do elastycznych noszy ratunkowych SKED, które krępowały ich ruchy i częściowo chroniły w wypadku uderzenia o skały. Na twarzach mieli duże maski. Obok były przytroczone butle z powietrzem. Każde z tak "opakowanych" dzieci trafiało pod opiekę jednego dorosłego. Drugi płynął z tyłu i asekurował.\nNosze SKED. Te użyte w akcji były oliwkowe, ponieważ dostarczyło je amerykańskie wojsko / Źródło: skedco.com\n- Byli do nas przytroczeni tak, że mogliśmy mieć obie ręce wolne i jednocześnie czuliśmy ich przy sobie. Dzieci były tuż pod nami - powiedział Rick Stanton, 56-letni były strażak, który pierwszy odnalazł zaginionych. Nurkowie musieli uważać, aby nie uderzyć chłopcami o skały, kiedy nawigowali przez jaskinię. - Taka odpowiedzialność za kogoś tak młodego jest paraliżująca. Gdybyśmy nimi uderzyli o ścianę albo gdyby doszło do awarii sprzętu, zginęliby - przyznał inny brytyjski ratownik, Jason Mallison.\nNurkowie zmieniali się co kilkaset metrów. Chodziło o to, by racjonalnie rozłożyć siły. Przekazywali sobie chłopców jak pałeczki w sztafecie. W kilku punktach, gdzie jaskinia nie była całkowicie zalana, czekali kolejni nurkowie z zapasowymi butlami. Do pokonania blisko 1,5-kilometrowej trasy zaangażowano kilkudziesięciu ratowników. Najdłuższe zanurzenie trwało 40 minut.\nPo pokonaniu zalanego odcinka ratownicy z dziećmi docierali do "komory trzeciej". Tam nurkowie mieli swoją bazę. Do tego punktu dało się dotrzeć prawie suchą stopą dzięki nieustannej pracy pomp i wyjątkowemu jak na tą porę roku brakowi większych opadów deszczu. W "komorze trzeciej" dzieci natychmiast były badane przez lekarzy. Przede wszystkim sprawdzano, czy na pewno żyją. Widać to na nagraniach udostępnionych przez SEALs.\nTo była jednak tylko część drogi. Do wyjścia z jaskini pozostawało około 2,5 kilometra, a skrajnie wychłodzeni i bardzo osłabieni chłopcy musieli jak najszybciej trafić do szpitala. Droga na zewnątrz zajmowała kolejne dwie godziny. Po drodze utworzono trzy kolejne punkty medyczne, w których lekarze sprawdzali stan ewakuowanych.\nCzęść trasy nosze z dziećmi pokonywały podczepione do wspomnianej na początku prowizorycznej kolejki linowej. Tym sposobem pokonywano najbardziej strome odcinki. W innych miejscach nosze przesuwano po rozłożonych wcześniej wężach, którymi pompy odprowadzały wodę. Wyglądało to jak duża zjeżdżalnia w parku wodnym.\nInne odcinki, częściowo zalane, nosze z nastolatkami pokonywały na dmuchanych tratwach, które holowało kilku nurków. Resztę trasy chłopcy byli po prostu niesieni przez zmieniające się zespoły komandosów.\nOstatni punkt medyczny znajdował się w komorze stanowiącej wejście do jaskini. Stamtąd uratowani trafiali na pokład śmigłowca i byli przewożeni do szpitala. Ewakuacja każdego z nich zajmowała około czterech godzin.\nNiepublikowane dotąd nagranie z akcji w jaskini (cz. II) / Wideo: Thai Navy SEAL\nI tak przez trzy dni. Jako ostatniego wyciągnięto 25-letniego trenera i opiekuna chłopców. Za nim wypłynęła czwórka komandosów, którzy od tygodnia siedzieli z uwięzionymi.\nPodczas akcji doszło do dramatycznej sytuacji. Jeden z nurków transportujących jedenastego ewakuowanego, 35-letni Chris Jawell, w zamieszaniu puścił linę prowadzącą przez nieprzejrzystą wodę. - Pomyślałem sobie, że mam "drobny" problem, ale spokojnie, po prostu po nią sięgnę. Zacząłem szukać po omacku wokół siebie, ale nie mogłem na nic trafić - wspominał Brytyjczyk. W końcu natrafił na kabel elektryczny i po nim wrócił z nastolatkiem do częściowo zalanej komory. Tam odnalazł właściwą linę i ruszył dalej.\nGdy chłopcy byli już poza jaskinią, a czterej opiekujący się nimi komandosi zmierzali do wyjścia, doszło do kolejnej groźnej sytuacji. Kiedy ostatni z nich właśnie wpłynął do komory trzeciej, doszło do awarii pomp. - Otrzymaliśmy sygnał, że pompy z jakiegoś powodu przestały działać i poziom wody w komorze trzeciej szybko się podnosi. Wszyscy zaczęli łapać swój sprzęt i ruszać ku wyjściu - opisywał major Hodges. Istniało ryzyko, że kilkudziesięciu ratowników utknie pod ziemią. Sceny przypominały film katastroficzny. W słabym świetle lamp i latarek tłum rozgorączkowanych ludzi przeciskał się przez jaskinię, uciekając przed podnoszącą się wodą. Na szczęście wszystkim się udało. W jaskini zostało tylko mnóstwo różnego rodzaju wyposażenia wniesionego tam podczas akcji ratunkowej.\n- Tyle rzeczy mogło pójść źle, ale jakoś nam się udało. Najważniejsze w tym było szczęście - podkreślił w rozmowie z "NYT" generał Chalongchai Chaiyakham, zastępca dowódcy operacji. - Ciągle nie wierzę, że to się udało - dodał.\nAkcja kosztowała życie byłego komandosa jednostki SEAL tajlandzkiej marynarki sierżanta Saman Kunana. Zmarł prawdopodobnie z niedotlenienia podczas rozmieszczania w jaskini zapasów na potrzeby ewakuacji. Miał państwowy pogrzeb ze wszystkimi honorami. Żegnano go jak bohatera. Wszyscy chłopcy zadeklarowali, że chcą zostać nowicjuszami w klasztorze, by uczcić pamięć zmarłego. To jedna z największych form uhonorowania kogoś w Therawada, dominującej w Tajlandii szkole buddyzmu.\nZobacz"Liberté, fraternité, Mbappé". Czy Afryka wygrała mundial?\nTytuł: Radość Mbappe po strzeleniu gola na 4-1 w finale mistrzostw świata Źródło: Michael Regan/FIFA//Getty Images\nZobaczChorwacja. Tego z poziomu plaży nie zobaczysz\nZobacz"Przyszli rano, kiedy dzieci jeszcze spały. Zrozumiałam, że Mariusz nie żyje"\nZobacz"Nie zapomnę was nigdy", pisała mała "Małpka". Potem słuch po niej zaginął\nTytuł: MAGAZYN | Korea Otwarciowe 2 Źródło: archiwum prywatne\nAnna Borkowska Minko, Adam Sobolewski, Jakub Loska, Maciej Kucharczyk, Bartosz Żurawicz, Igor Sokołowski\nPoprzedni weekend 14-15.07.2018\n2 tygodnie temu 07-08.07.2018\n3 tygodnie temu 30-01.07.2018\n4 tygodnie temu 23-24.06.2018\n5 tygodni temu 16-17.06.2018