Barcelona w sepii: Romário › FCBarca.com\n11 września 2015, 21:30\nRomário da Souza Faría – O Baixinho, Niziutki, i El Chapulín, Konik Polny. Jeden z największych brazylijskich goleadorów, wokół którego zbudowano legendę tysiąca bramek, król hat-tricków, pierwszy mistrz świata w historii FC Barcelony.\nSzesnaście miesięcy. Tylko i aż tyle połączyło go z FC Barceloną. Jak dobry musi być piłkarz, by przez tak krótki czas zostać jedną z niekwestionowanych legend wielkiego klubu?\n- Oceniając zawodników pomyliłem się tylko ten jeden raz. Z Romario – kiedy Johan Cruyff przyzna się do tego błędu minie piętnaście lat od chwili, gdy Brazylijczyk opuścił Ciutat Condal.\nChłopiec z pudełka po butach\n1966, favela Jacarezinho, Rio de Janeiro, Brazylia\n- Mój Boże, przecież on by się zmieścił w pudełku po butach... - tak Manuela wita na świecie swojego syna, gdy pielęgniarka przynosi go do niej po raz pierwszy.\nSzpitalna waga wskazała, że najmłodszy syn państwa Da Souza waży zaledwie 1800 gram. Tyle co niewielki kot. O Baixinho, Maleńki. Ten przydomek przylgnie do niego na całe życie, nawet gdy dorośnie nie przekroczy 170 centymetrów wzrostu. Na razie Manuela przytula do siebie dziecko wielkości małego kota i zaczyna je karmić. Szpitalne łóżko to dla nich obojga chwila luksusu, nim za kilka dni wrócą do rodzimej faveli Jacarezinho.\nW domu nie ma światła, prądu ani bieżącej wody. Jest tylko niewielkie okno w pochyłym dachu, na poddaszu, gdzie wraz z braćmi – Ronaldo i Zoraidą - mieszka Romário. Widać przez nie jedynie niebo nad favelą i chłopiec ogląda je co noc. Jest też ojciec. Gdy Edevair da Souza jest w domu najczęściej śpi. Nigdy nie ma pewności czy padł zmęczony po dniu morderczej pracy, czy po prostu jest pijany do nieprzytomności. Często obie te rzeczy idą w parze. Na koniec jest też ona – piłka. Najcenniejszy skarb O Baixinho, pierwszy prezent jako dostał w życiu. Sypiał jeszcze w kołysce, gdy rodzice układali go z nią do snu. Ojciec pozwala mu biegać z piłką po ulicy aż do ósmej wieczorem. To ona jest w tej chwili całym życiem Romário i ona nieomal doprowadzi je do końca.\nZ każdym kopnięciem piłka ucieka po ziemi. Małe nogi drobnego chłopca – zbyt drobnego jak na swój wiek, Manuela wie dobrze, że powinien jeść więcej – te nogi też przyspieszają biegu, próbując za nią nadążyć. Coraz szybsze i szybsze uderzenia bosych stóp o ziemię, jednak piłka toczy się jeszcze szybciej niż one. Nagle się zatrzymuje, przez chwilę tańczy na nieistniejącej krawędzi o potem znika z oczu, jakby zapadła się pod ziemię. Rozpędzony chłopiec rzuca się za nią i też się zapada, ale nie pod ziemię – zamyka się za nim tafla brudnej wody, która przy pierwszym odruchu krzyku wdziera mu się do płuc. Nie umie pływać. Nie ma nawet siły utrzymać się na powierzchni, bijąc rozpaczliwie rękami. Razem z ukochaną piłką tonie w otwartej studzience kanalizacyjnej.\nW chwili, gdy z kanału wyciągają go ręce jego wujka nie jest przytomny, ale kilka uderzeń w klatkę piersiową wybija mu wodę z płuc i przywraca oddech. Przyjaciółka jego rodziców zabiera go tego wieczora do swojego domu i karmi niedożywionego chłopca do syta. Teraz będzie przychodzić tu na kolację co dzień, dopóki nie zacznie rosnąć w normalnym tempie. Od tej chwili dbać będzie o niego cała okolica, jakby w każdej chwili groziło mu niebezpieczeństwo. Może rzeczywiście coś w tym jest?\nNawet powrót ze szkoły nie jest bezpieczny. Ktoś czeka na niego po drodze, grozi mu a potem spełnia groźby. Niemal każdego dnia Romário wraca do domu pobity, aż w końcu nie chce już więcej pójść do szkoły. Chyba, że ze starszym bratem. Ronaldo odprowadza go, a kiedy spotyka mężczyznę, który znęca się nad jego bratem, atakuje go natychmiast. Wywiązuje się szamotanina, po chwili młodszy z chłopców dołącza do niej. Przez moment kotłują się na moście, wymieniając ciosy, a potem jeden nieostrożny krok w tył ze strony nieznanego napastnika sprawia, że wszyscy trzej lecą już w dół, z pozbawionego bariery mostu. Człowiek, który atakował Romário, ma najmniej szczęścia – upada pierwszy, głową uderzając o asfalt. Nieruchome ciało leżące na ziemi, otwarte oczy. Przerażeni chłopcy sądzą, że go zabili. Uciekają w panice, jednak gdy następnego dnia Ronaldo znów odprowadza brata do szkoły okazuje się, że dręczyciela nie tak łatwo się pozbyć. Znów tam jest, z rozbitą głową, ale żywy. Ronaldo ściska mocniej dłoń O Baixinho i idzie pewnym krokiem, udając, że nie spostrzegł tamtego mężczyzny. Kolejnego ranka, nim znowu uda się z Romário w drogę, wsunie za pasek dwudziestkę dwójkę swojego ojca. W duchu powtarza sobie, że jeśli będzie trzeba nie zawaha się pociągnąć za spust. Nigdy jednak nie będzie do tego zmuszony – napastnik nagle znika, zupełnie jakby się rozpłynął, i już nigdy nie pojawia się w okolicach szkoły w Cordovil.\n1985, Vila da Penha, Rio de Janairo, Brazylia\nRęka Romário kurczowo trzyma żółty, chwiejny uchwyt w autobusie linii 343. To tu, w drodze pomiędzy Vila da Penha a São Januario upływa większość jego wczesnej młodości. Odkąd rodzinie Da Souza zaczęło się lepiej wieść i przeprowadzili się do bogatszej dzielnicy mały Romário, zaledwie sześcioletni, zaczął grać w klubie, który współtworzył jego ojciec, Estrelinhi. Niezwykle szybki chłopiec, o niewiarygodnej wizji gry, nie musiał długo czekać by przyciągnąć uwagę innych. Teraz gra już w Vasco da Gama. Niemal cały swój czas poświęca na pięć treningów tygodniowo, na które dojeżdża autobusem 343. Nienawidzi ich.\n- Nigdy nie lubiłem trenować, tylko grać.\nTa gra jest w stanie zrekompensować mu cały wysiłek. Piłka, która swego czas niemal doprowadziła go do śmierci w kanale, teraz prowadzi go na szczyt. Pierwszym stopniem w jego kierunku jest młodzieżowa drużyna Vasco da Gama. Dla Romário to przepustka do profesjonalnej piłki, dla całej jego rodziny - do lepszego życia. Choć jest niepełnoletni już zaczyna zarabiać ogromne kwoty a jego kariera przyspiesza w szalonym tempie. Wraz z rodzicami i braćmi przeprowadzają się do nowego ośmiopokojowego domu w eleganckiej dzielnicy Jacarepaguá.\nMa ledwie osiemnaście lat i w barwach Vasco zostaje drugim najskuteczniejszym strzelcem w lidze. Nie minie rok a cała Brazylia oszaleje na jego punkcie, gdy wraz z legendą swego klubu, Roberto Dinamite, utworzy wymarzony duet w ataku Gigante da Colina. Jest bezczelny i bezczelnie zdolny, równie leniwy, co utalentowany. Szybko zaczynają się spóźnienia na treningi i kary, jednak te nie robią wrażenia na Romário – w końcu ma pieniądze by je spłacić. Noce spędza na zakrapianych imprezach, przed meczem, niejeden raz, sypia zaledwie trzy godziny. Dobrze znany obrazek z szatni Vasco – skacowany Romário, śpiący na stole tuż przed meczem, nawet jeśli już dawno rozpoczęła się rozgrzewka. Mimo to, gdy już zwlecze się ze stołu, wychodzi na murawę i strzela jak na zawołanie. Nie ma hamulców by oznajmić Antônio Lopesowi:\n- Trenerze, powinienem wychodzić w pierwszym składzie. Daję drużynie więcej niż Roberto Dinamite.\nJest młody, piekielnie zdolny i już bogaty.\n- Mój cel? Chcę zostać największym brazylijskim napastnikiem w historii.\nW stu procentach niewierny\n1988, São Januario, Rio de Janeiro, Brazylia\nW dniu ślubu, stojąc na płycie stadionu Vasco da Gama, jest niezwykle piękna. Mónica de Santoro de Carvalho, brazylijska top modelka, za chwilę żona Romário, wschodzącej gwiazdy południowoamerykańskiej piłki. Czy ją kocha? Oczywiście, że tak. Chciałby z nią mieć jedenastu synów, całą drużynę piłkarską. Oczywiście, że ją kocha. Tak jak kochał tamtą pierwszą dziewczynę w Vila da Penha, choć jej wspomnienie przypomina mu ten krępujący moment, gdy podpalił jej włosy, próbując zapalić papierosa. Oczywiście, że ją kocha. Tak jak je wszystkie.\n- Jestem w stu procentach niewierny – przyznaje. - Okropny ze mnie kobieciarz. Szczerze mówiąc w chwili, gdy mój promiskuityzm sięgnął zenitu, sypiałem z trzema różnymi kobietami jednego dnia.\nAlbo z dwoma naraz. Jak wtedy, gdy w 1985, podczas młodzieżowych mistrzostw świata w ZSRR, przyłapano go w łóżku z dwoma dziewczynami. Selekcjoner, Gilson Nunes, chciał odsunąć go od kadry, jednak tym razem Romário się upiekło. Z mundialu wyleciał kilka dni później, po tym jak pijany sikał przez okno na przechodzących pod hotelem ludzi. Idei wstrzemięźliwości seksualnej, przynajmniej na zgrupowaniach reprezentacji, nie pojmie nigdy. Usłyszą o tym wszyscy, gdy będąc już w seniorskiej kadrze, podczas mundialu w Stanach Zjednoczonych, zacznie sprowadzać do hotelu kobiety. Nie tylko dla siebie, także dla kolegów. Te orgie przejdą do historii w równym stopniu, co złoty medal wywalczony przez Brazylię na tamtych mistrzostwach i nagroda najlepszego piłkarza mundialu, która powędruje w ręce Romário.\nNa razie jednak stoi na São Januario trzymając ręce Móniki, której wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu przysięga wierność. Nie ma pojęcia, że jego kariera zaprowadzi go kiedykolwiek na mundial, ani tymbardziej, że uda mu się na nim sięgnąć po złoto. Wie tylko jaki będzie kolejny krok w jego piłkarskiej drodze. Brazylia już stała się dla niego za mała i wzywa go nieuchronnie Stary Kontynent. Droga do chwały wiedzie teraz przez zimne Eindhoven.\n- Co oni sobie, k***a, myślą? Powiedz im, że mogą się pie***lić, ale ten facet zostaje ze mną!\nTłumacz nerwowo przełyka ślinę. Jak dotąd nie stanął jeszcze w obliczu tak trudnego wyzwania zawodowego jak to, które właśnie postawił przed nim Romário. Bo i jak ma przekazać sztabowi medycznemu PSV to, co brazylijski napastnik sądzi o ich pomyśle odesłania do ojczyzny jego prywatnego fizjoterapeuty, Filé?\n- Romário... ale jak ja mam im to przekazać? Przecież im nie mogę powiedzieć, że mają się...\n- To za co ci tu płacą, do cholery, skoro nie umiesz tego przetłumaczyć?\nTłumacz stanął na wysokości zadania i Filé został w Eindhoven. Tak samo jak Romário, który w Holandii trzykrotnie sięgnie po tytuł najlepszego strzelca, za każdym razem dając swojej drużynie mistrzostwo.\n- Nie ma się o co martwić, trenerze – powtarza Guusowi Hiddinkowi, gdy ten, spaceruje poddenerwowany przed ważnymi meczami. - Strzelę bramkę i wygramy.\nTylko dwa razy na dziesięć zdarzyło się, że nie dotrzymał tej obietnicy.\nKluby też były dla niego jak kobiety. Kochał je wszystkie i nigdy nie był wierny. Trzecie mistrzostwo z PSV otworzyło przed nim kolejne drzwi. W lipcu 1993 roku jego podpis wysychał już na kontrakcie z Barceloną.\n1993, Barcelona, Katalonia\n- Romário? - po latach Christo Stoiczkow tylko uśmiecha się na to wspomnienie. - Taniec, sen, zupełne wycieńczenie... i tak w kółko, cały czas. Sukinsyn. I najlepszy napastnik jakie kiedykolwiek się urodził.\nGdy dołącza do cruyffowskiego Dream Teamu sam odsuwa się na margines drużyny. Nie rozmawia z nikim, trzyma się z boku. Jego nowi koledzy sądzą, że czuje się od nich lepszy, że nie zaszczyca ich rozmową bo nie są tego godni. Tak naprawdę jest jednak introwertykiem. Miłośnik kobiet, król nocnego życia? Tak. Kiedy w żyłach krąży alkohol wszystko przychodzi łatwiej, jednak szatnia to zupełnie co innego. O Baixinho nigdy pierwszy nie wyciąga ręki, nie dlatego, że czuje się lepszy – wręcz przeciwnie. Tym, który zrobi to za niego będzie Christo Stoiczkow, jedyny człowiek w szatni Barçy, którego Romário kiedykolwiek nazwie przyjacielem. Vulgar Bulgar to zupełna antyteza Brazylijczyka – głośny, porywczy, agresywny. Romário tylko ukrywa się za maską buty, bojąc się by nikt nie dostrzegł w nim tamtego niedożywionego chłopca z faveli. Stoiczkow zostanie dla niego idealnym partnerem w zbrodni. Up&Down, Valls, Atlántida, Viva Brazil... Gdy odpływają razem w nocne życie nic nie jest w stanie ich wyciągnąć z wiru klubów nocnych, dyskotek i barów. A czy istnieje lepsze miejsce by zatracić się w tym niż Ciutat Condal? Dla Romário i Christo z pewnością nie. Tak jak oni są dla siebie najlepszymi partnerami w zbrodni, jednak nie tylko tej na parkiecie.\nWciąż ma w pamięci fakt, że w rundzie jesiennej jego hat-trick przeciwko Atlético nie był w stanie zapewnić Barcelonie zwycięstwa. Wtedy Rojiblancos odrobili trzybramkową stratę i zwyciężyli 4:3, a cały wysiłek Romário poszedł na marne. Tej wiosennej nocy ta historia nie może się powtórzyć – Barcelona wchodzi w ostatnią fazę walki o mistrzostwo a Brazylijczyk ma do spełnienia obietnicę. Obiecał, że w swoim debiutanckim sezonie w Katalonii zdobędzie 30 bramek. Historia nie może się powtórzyć i nie powtórzy się, nawet mimo tego, że arbiter anuluje dwie bramki Romário. W końcu Brazylijski snajper ma idealnego partnera w zbrodni. Razem z Christo rozniosą wspólnie podopiecznych Ovejero. 5:3, w takim wymiarze Barcelona zwycięży marcowego wieczora na Camp Nou, a duet jej napastników zdobędzie dla niej wszystkie bramki. Dwie od Christo, trzy od Romário. Bułgar opuszcza murawę z czerwoną kartką na koncie, a Brazylijczyk znów jest królem hat-tricków. Wszystko na swoim miejscu.\nTrzy bramki w jednym meczu. To znak rozpoznawczy, piętno jakie Romário pozostawia na lidze hiszpańskiej. Jego rekord hat-tricków dopiero prawie dwadzieścia lat później pobije pewien Argentyńczyk, noszący tę samą koszulkę. Trzy bramki w jednym meczu, ale żadne nie smakowały tak, jak te, które zdobył w styczniu.\nGuardiola posyła podanie w pole karne, ale wydaje się, że Romário w żaden sposób nie będzie w stanie tego wykończyć. Drogę skutecznie zastawia mu Rafael Alcorta. Cola de vaca, krowi ogon. Tak będzie się potem nazywać zagranie, którym Brazylijczyk ogrywa piłkarza Realu Madryt. Zostaje już tylko wykończenie i piłka trzepocze w siatce Paco Buyo. Jest 24. minuta El Clásico. Tabela wyników pokazuje 1:0 dla Barcelony. Na koniec spotkania będzie na niej widnieć 5:0, ten magiczny, niezapomniany rezultat. A Romário znów zdobędzie trzy bramki.\nJest królem hat-tricków i królem nocnego życia. Jego drużyna zmierza po mistrzostwo a on sam jest na najlepszej drodze do tytułu króla strzelców. Właśnie wtedy załamie się cały jego świat.\n1994, Vila da Penha, Rio de Janeiro, Brazylia\n62-letni Edevair da Souza żyje teraz tylko myślą o tym, że jego syn zagra w tym roku na mistrzostwach świata. I oczywiście wygra je. Edevair obiecał, że jeśli Brazylia sięgnie po Puchar Świata to on sam wypije tej nocy każdy alkohol, jaki istnieje na ziemi. Jego ukochany syn będzie bohaterem Brazylii. Na jego cześć nazwał bar, który otworzył i prowadzi teraz w Vila da Penha: Roma Rio. Odkąd został piłkarzem los całej rodziny obrócił się na lepsze. Kto by pomyślał, że wszystko dzieje się tak szybko... ? Za tydzień Manuelita skończy 55 lat. Trzeba pomyśleć o prezencie. Ta myśl przebiega przez głowę Edevaira, w chwili, gdy gasi ostatnie światła, przekręca klucz w zamku i w niedzielną noc opuszcza opustoszały już bar.\nDzwonek telefonu. Romário zaciska mocniej powieki i ma nadzieję, że ten irytujący dźwięk sam odpłynie. Jednak telefon nie przestaje dzwonić a jego odgłos przewierca się nawet przez sen, prosto do mózgu mężczyzny. W końcu leniwym ruchem wyciąga rękę i podnosi słuchawkę.\n- Musisz natychmiast przyjechać do Rio – słyszy po drugiej stronie głos swojego brata.\n- Co ty gadasz, Ronaldo? Za cztery dni gramy z Madrytem.\n- Musisz przyjechać. Tatę porwali.\nPorywacze, którzy pojmali Edevaira pod drzwiami jego baru, zażądali od rodziny 7 milionów okupu. Romário dowie się o tym dopiero 48 godzin po fakcie, w chwili gdy jego rodzina zdecyduje się – wbrew groźbom – zgłosić porwanie na policję. Paniczny telefon, jaki otrzyma od Ronaldo jest dopiero pierwszym z wielu jakie Romário będzie musiał znieść. Niemal bez przerwy wisi na słuchawce, która łączy go z Rio. Raz z rodziną, raz z Emilio Vigilo, szefem oddziału antyterrorystycznego, raz Nilo Batistą, gubernatorem. Wydaje się, że żadna z nich nie przynosi najmniejszego efektu. A potem, w jakiś niewiarygodny sposób, wszystko przedostaje się do prasy. Wśród kibiców i dziennikarzy w Katalonii wybucha panika: jak to, Barcelona będzie musiała grać z Realem Madryt bez swojego najlepszego napastnika? Na ostatniej prostej w walce o mistrzostwo?\n- Romário przygotowuje się do meczu. Obiecał, że wystąpi w spotkaniu z Realem – tylko i aż tyle mówi na konferencji Johan Cruyff.\nWygłodniałym mediom musi to wystarczyć, ale nie wystarcza. Romário odmawia jakichkolwiek komentarzy. Po treningu nie jest w stanie uniknąć fotoreporterów. Opuszcza głowę, zasłania się.\n- Proszę nie robić zdjęć.\nChristo Stoiczkow, cały czas u jego boku, nie ma zamiaru bawić się w prośby. Bułgar rzuca się z pięściami na fotografa, który nawet pomimo tego nie od razu rezygnuje z dokumentowania sytuacji. Dopiero nokaut Stoiczkowa sprawia, że irytująca migawka przestaje błyskać.\nRomário dotrzymał obietnicy. Zagrał w sobotnim Klasyku, który Barcelona wygrała 1:0 po golu Amora, jednak on sam zaliczył fatalny występ. W strefie mieszanej ma tylko jeden komentarz: jeśli jego ojciec nie odnajdzie się żywy, nie wystąpi w barwach Brazylii na mistrzostwach świata w USA. Teraz poprawia się nerwowo na kanapie. Christo nie pozwolił mu wrócić do siebie, są u niego, jak przez cały ostatni tydzień. Oglądają mecz Depor, ale Bułgar nie ma wątpliwości, że jego przyjaciel w najmniejszym stopniu nie jest w stanie skupić się na spotkaniu. Kiedy odzywa się dzwonek telefonu Romário przebiega dreszcz. Teraz każde połączenie to strach przed tym, co się usłyszy. Słuchawkę podnosi Stoiczkow, przez chwilę słucha a potem oddaje ją Romário.\nNapastnik Barcelony w kilka godzin pakuje walizki i wsiada na pokład samolotu do Rio. Stoiczkow przekaże kibicom wiadomość, którą Brazylijczyk dla nich zostawił.\n- Wrócę na mecz z Sevillą i zdobędę bramkę, żeby ustrzelić ich 30, tak jak wam obiecałem. Jestem teraz najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.\nTej nocy brazylijska policja uwolniła Edevaira da Souzę, uwięzionego w opuszczonych budynkach barrio Queimado. Romário znów dotrzymał obietnicy – wrócił na mecz z Sevillą i zdobył bramkę, zapewniając Barcelonie kolejne zwycięstwo, które przesądziło o mistrzostwie.\n1995, Barcelona, Katalonia\n- Romário może odejść kiedy zechce, nie zrobimy nic żeby go tu zatrzymać – oznajmia Johan Cruyff.\nGeniuszowi wybaczyć można wiele, ale nie wszystko. Mimo ekscesów Romário i jego Brazylia sięgnęli po Puchar Świata na mundialu w USA. O Baixinho jest pierwszym mistrzem świata w barwach Barçy, ale nawet to nie jest w stanie przywrócić mu już zaufania trenera. Suma wszystkich win jest zbyt duża.\nZ mistrzostw świata Romário wraca do klubu spóźniony. Być może zostałoby mu to wybaczone, gdy nie fakt, że w chwili, gdy jego koledzy wracają do Barcelony po mundialu i rozpoczynają treningi, z Brazylii napływają filmy i zdjęcia. Romário tańczący w klubie. Romário podczas towarzyskiego meczu. Karnawał, samba, zabawa, alkohol.\n- Nie obawiasz, się, że w klubie nałożą na ciebie karę?\n- Zapłacę karę.\nJednak to nie jedyny grzech przeciwko barcelońskiej wierze, jaki ma na sumieniu. Wykroczenia nawarstwiały się od samego początku. Nocne eskapady i liczne spóźnienia na treningi, mimo że mieszka blisko stadionu. No właśnie, mieszka? Nigdy nie kupił w Barcelonie mieszkania, mimo że z klubem wiąże go trzyletni kontrakt. Rozbija się po hotelach – najpierw kwateruje w Princessa Sofia, potem przenosi do Sitges. Sprawia wrażenie jakby z góry nie planował zostawać na dłużej. Jest tu tylko przejazdem, oczaruje kibiców swoją magią i uda w dalszą drogę. Barcelona to tylko przystanek.\nCzy można sobie wyobrazić bardziej gorzkie pożegnanie? Rok temu był królem, największym bohaterem manity przeciwko Realowi Madryt. A teraz, w tę styczniową noc to Królewscy pokonali Katalończyków 5:0. To ostatni mecz Romário jako zawodnika Barcelony. Fortuna tak łatwo może się odwrócić. Może dlatego nie warto zostawać na dłużej?\nSzesnaście miesięcy. Dokładnie tyle Romário spędził w barwach Dumy Katalonii. Po rozstaniu z klubem uda się do Brazylii, ale La Liga przyjmie go jeszcze raz, gdy powróci tu w barwach Valencii. I ją też będzie kochać. W końcu kluby są jak kobiety.\nKompilacja wideo: NanoBarcelonistaa\n18 września 2015, 18:53\nNa prawdę świetna robota, miło czytać artykuły z tej serii. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie znów ukaże się kolejny\n13 września 2015, 08:42\nNo i standardowo: ogromne podziękowania dla wszystkich za miłe słowa. Dla Was aż chce się pisać :)\nPS. Dla tych, którzy lubią czytać o historii a sami tego nie znaleźli: na górze strony w zakładce "Historia" jest poddział "Barcelona w sepii", gdzie można znaleźć wszystkie teksty z tej serii bez walki z wyszukiwarką :)\n13 września 2015, 00:56\nGenialne są te artykuły, dzięki. Czekam na Kluiverta, ale myślę że niestety ciężko będzie go tu spotkać.\n12 września 2015, 19:23\nGenialnie czyta się takie artykuły! Nikt ni chce chyba końca kariery Messiego, ale jak myślę, jak będą wyglądały felietony o nim to mnie przechodzą dreszcze!\n12 września 2015, 12:24\nZapomniałem dodać, że kompilacja wideo też niczego sobie, z dreszczem emocji. :) Dzięki wam za włożoną pracę w ten tekst.\n12 września 2015, 11:39\nmógł być lepszy od brazylijskiej legendy Ronaldo ....\n12 września 2015, 10:13\n12 września 2015, 09:52\nfajny artykuł. zaczynałem ogladac barcę to właśnie tą z romario. był zajebisty ale jednak wybrałbym Ronaldo (brazylijczk) nr. 1 jeśli chodzi o napastników.\n12 września 2015, 09:46\nFenomenalny artykuł. Szkoda że Romario nie został na dłużej w Barcy.\n12 września 2015, 06:30\nDobre porównanie do kobiet i klubów. Romario i Ronaldinho, gdyby poświęcili się bardziej piłce, byli by większymi crackami, od Cristiano, a nawet poziom Messiego, ale i tak bardziej wolę Romario, Ronaldinho i Fenomeno, od nich pokochałem Blaugrane\n12 września 2015, 03:25\nCzekałem na taki artykuł, fajnie pokazuje to jak wielkimi skur**ami są znani piłkarze, ale jak łatwo odbija tym z Brazyliii, bo co by nie było oni wychodzą z biedy. Eoren jesteś genialną redaktorką i dziennikarką, kłaniam się Tobie.\n12 września 2015, 01:35\nWłaśnie na Romario czekałem, dzięki. :)\n12 września 2015, 01:04\nSzkoda ,że był w Barcelonie tak krótko...\nLepszym partnerem dla Romario był Bebeto, mimo że poza boiskiem nie darzyli się sympatią to na boisku uzupełniali się.\n12 września 2015, 00:07\nNareszcie wrócił największy skarb tej strony, czyli Barca w sepii. No cóż Eoren jak zwykle w formie, artykuł rewelacyjny, który jak zwykle przeczytałem jednym tchem. Ahhh ten Romario, genialny pilkarz, kobieciarz. Kochał futbol, ale chyba tak samo kochał imprezy. Podejrzewam, ze w Barcelonie do tej pory wspominają jego imprezy. Eoren jestes wielka, dziękuje Ci za te artykuly bo nawet nie wiesz ile one dla mnie znaczą. Pozdrawiam serdecznie ;)\n12 września 2015, 00:05\nBardzo cieszy mnie powrót serii, a wszystkim szczególnie polecam odcinek(?) o Quinim.\n11 września 2015, 23:40\nOd niego zaczęła sie moja milosc do Barcelony i piłki był wielki niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju, największy idol z dzieciństwa i chyba największy jakiego w zyciu miałem\n11 września 2015, 23:17\nAch gdyby nie Ci genialni Brazylijczycy ten Klub nie błyszczałby tak jak błyszczy teraz, ile tych Wielkich Pionierów Piłki u Nas grało, cieszę się, że ta saga trwa do dziś i możemy oglądać dalej to piękne Brazylijskie Show na murawie Camp Nou.\nDouglas dziękuję Ci, że będziesz również pisał swoją historie u Nas w Barcelonie.\n11 września 2015, 22:55\nSwoją drogą trochę łączy go z Polską, gdyż jeden Polak wyłudził od niego jak się nie mylę 4 miliony dolarów :)\n11 września 2015, 22:43\nTo dzięki parze Romario - Stoichkov pokochałem ten klub przed ponad 20 laty... :-)\nIm nie przeszkadzał niesportowy tryb życia :-)\n11 września 2015, 22:41\nO jak super, mój ulubiony piłkarz. Dziekuję za artykuł. Dobra biorę sie za czytanie\n11 września 2015, 22:31\nPani Magda jak zwykle w formie! ;)\nPowrót do cyklu "Barca w sepii", jeden z moich ulubionych.\nGenialny artykuł o wielkim zawodniku Barcelony!Zawsze czekam z niecierpliwością na Twoje teksty,\nPs.Powinnaś mieć zakaz publikowania tego typu artykułów,bo człowiek jak to czyta to myśli że wszystko inne to badziewie :P\n11 września 2015, 22:03\nMój ulubiony napastnik w historii. Razem Ronaldo tworzyl najlepszy duet napastnikow w historii. Razem w 1997 strzelili 34 gole dla reprezentacji z czego Romario aż 19! Najwieksza tragedia był jego brak na MŚ w 1998 przez kontuzja której dostal tuz przed turniejem. Z Romario Brazylia roznioslaby Francje w finale w 98 :/\n11 września 2015, 21:54\nDzięki! Dzięki Ci, Eoren! Jesteś wielka!\nJeden z moich ulubieńców. Jego gol z GD to jeden z najlepszych w historii tej gry.\n11 września 2015, 21:51\nRomario i Bebeto to był duet, który teraz bardzo przydałby się Brazylii.\nEoren, jesteś moją mistrzynią.\n11 września 2015, 21:42\nRomario to był turbo kozak, ze Stoiczkowem uczynili mnie kibicem Barcy :) Bardzo fajny cykl.\n11 września 2015, 21:38\nJeden z najlepszych zawodników w historii futbolu :)\nCzy to był tylko mój jeden z ulubionych piłkarzy w fifie 1998 ?


Przebiegła 209 km w... dobę\nopublikowano: 2015-09-29 16:27:06\nSłaba płeć? Milena Grzegorczyk druga w Mistrzostwach Polski w biegu 24-godzinnym\nW rozegranych w miejscowości Łyse (powiat ostrołęcki) mistrzostwach Polski w biegu 24-godzinnym zawodniczka sekcji lekkoatletycznej UKS Azymut Pabianice Milena Grabska-Grzegorczyk zdobyła tytuł wicemistrzyni Polski.\nPani Milena przebiegła w ciągu 24 godzin 209 km 711 m. Wypełniła (z nawiązką) normę na mistrzowską klasę sportową. Do klasy mistrzowskiej międzynarodowej zabrakło jej raptem... 289 metrów! Wielki szacunek, pani Mileno!\nKomentarze do artykułu: Przebiegła 209 km w... dobę


Warszawa: były szef BOR przed komisją śledczą ds. Amber Gold – Niezależna Gazeta Obywatelska\nMarian Janicki, były szef Biura Ochrony Rządu, został wczoraj przesłuch any przez członków sejmowej komisji śledczej ds. Amber Gold. Janicki tłumaczył, dlaczego syn premiera Donalda Tusk nie został objęty ochroną BOR, a córka taką „opiekę” otrzymała. Tłumaczenia Janickiego były dość niejasne. W podobny sposób zachowywał się przy innych pytaniach.Na początku przesłuchania gen. Marian Janicki przyznał, że otrzymał – jako szef BOR – w czerwcu 2012 r. informację od ABW, że „nie ma przeciwwskazań dotyczących spółki OLT Express, jeśli chodzi o bezpieczeństwo przewozu osób ochranianych”. Jednak już w lipcu tamtego roku do BOR dotarło kolejne pismo ze strony ABW – że „OLT Express nie uzyskała rekomendacji do przewozu najważniejszych osób w państwie”.\nJanicki przyznał w dalszej części przesłuchania, że Biuro nie interesowało się sprawą Amber Gold, „a interesowała je tylko obsługa i pracownicy OLT Express”.\n– Wszelkie sprawy finansowe nie były naszą kompetencją – dodał Janicki.\nZapytany przez przewodniczącą Małgorzatę Wassermann, czy syn Donalda Tuska, zatrudniony w OLT Express Michał Tusk był objęty ochroną Biura Ochrony Rządu, Janicki odpowiedział:\n– Nie, ponieważ nie znajdował się w katalogu osób objętych ochroną BOR. Co było tego powodem? Jak wskazywał były szef BOR –\nfakt, że „nie mieszkał z premierem Donaldem Tuskiem, miał własną rodzinę i był osobą prywatną”.\nJednocześnie dodał, że wszystkie dzieci najważniejszych osób w państwie były objęte ochroną BOR, w tym także Katarzyna Tusk, córka premiera Donalda Tuska. Zalecenie jej tymczasowej ochrony otrzymał od ówczesnego ministra spraw wewnętrznych.Jakie były\nku temu przesłanki?\n– Prowadziła aktywne życie towarzyskie, spotykała się z koleżankami, to objęliśmy ją ochroną. Tak wynikało z analizy zagrożeń, dokonanej we współpracy ze służbami – odpowiedział Marian Janicki.\nByły szef BOR dodał, że „nie było od służb informacji o zagrożeniu dla rodziny Donalda Tuska ze strony spółki OLT Express”. Nawet, gdy afera Amber Gold ujrzała światło dzienne i stały się jasne powiązania spółki z liniami OLT, BOR nie objęło ochrona i nie stworzyło „mapy zagrożeń” dla Michała Tuska.\noprac. WuEs, foto: twitter\nStop Korupcji bezpieczeństwo przewozu osób ochranianych, Biuro Ochrony Rządu, był osobą prywatną, były szef BOR, komisja ds. Amber Gold, Marian Janicki, Małgorzata Wassermann, Michał Tusk, z premierem Donaldem Tuskiem, zatrudniony w OLT Express Warszawa\nGdańsk: sędzia wyrzucona z zawoduJak rozpocząć inwestowanie na Forexie?


Białostocki Neapol ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Białostocki Neapol\nNeapolitański, pełen uroku zaułek. Gdzieś zza węgła pobliskiej kamieniczki rozbrzmiewa włoska namiętna pieśń. Południowe słońce promieniami swymi obejmuje mury wąskich uliczek, tworząc wspaniały koloryt miasta. "Zobaczyć Neapol i umrzeć" - głosiło dawne przysłowie. Tak, ale w tym ciepłym i słonecznym krajobrazie tętni bujne, pełne namiętności, gorączkowe życie. Podziwiane zaułki kryją codzienne ludzie sprawy, dramaty i niepokoje.\nO nich mówi sztuka Eduardo De Filippo "Neapol miasto milionerów". Eduardo De Filippo, najznakomitszy z żyjących dramaturgów włoskich, reprezentuje w sztuce włoskiej najbardziej wartościowy, najcenniejszy dla nas nurt realistycznej sztuki. Należy do szkoły sławnego już dziś na całym świecie włoskiego neorealizmu, a sztuka "Neapol miasto milionerów" napisana w 1945 roku otwiera bujny, powojenny okres twórczości pisarza, aktora i reżysera w jednej osobie.\n"Miejscem akcji jest Neapol. Akt I rozgrywa się w drugim roku wojny. Akty następne po wylądowaniu aliantów". To wyjęte z programu teatralnego objaśnienie umiejscawia treść sztuki w czasie i nasuwa najogólniejszy obraz toczących się w niej spraw. Drugi rok wojny. Włochy wplątane przez Mussoliniego w pakt osi na własnej skórze doświadczają wojennych ciężarów. Spekulacja szaleje w najlepsze, większość najbardziej niemal prymitywnych produktów dostępna jest jedynie poprzez czarny rynek. Szerzy się nędza i podłość ludzka. Okoliczności te służą dramaturgowi jako tło I aktu sztuki. W nim zresztą wypowiedział sią najpełniej. Jest tu i południowa namiętność i nabrzmiałe pod promieniami słońca lenistwo, rzetelny obraz życia mieszkańców zaułków i suteren, ich codzienne troski i radości, niepokój o byt i pragnienie lepszego, dostatniego i spokojnego życia. Wszystko to pomnaża lęk przed faszystami i strach przed bombardowaniem.\nWojna zaciążyła nad losem tych ludzi. Sceneria ta nie jest nam obca. Gdy patrzymy na scenę pamięć nasza przywołuje wspomnienia podobnych dni. W kreśleniu tych obrazów De Filippo okazał się misstrzem, zawarł w nich prawdę tamtych czasów.\nDwa następne akty wnoszą nowe akcenty do sztuki włoskiego dramaturga. Po wylądowaniu aliantów szanse dla czarnego rynku wzbogacają się o interesy z Amerykanami. Poczucie bezpieczeństwa jest przy tym o wiele większe. Zyski też. Zaczyna się gorączkowa walka o jak najwyższe zarobki, handel zaś ogarnia wszystkich. Pieniądze lokuje się w złocie i klejnotach. Rozluźnione wojną normy moralne i zastrzyk amerykańskiego złota pchają młodzież na drogę przestępstwa.\nZdawałoby się, że w tych okolicznościach nie ma ratunku dla rodziny Jowinich. Głowa rodziny Gennaro zaginął, zabrany przez hitlerowców, jego żona Amalia upaja się brzękiem złota i z gorączkowym pośpiechem rzuca się w wir nowych interesów, okrutna i bezwzględna dla tych co stają na jej drodze. Ich syn Amedeo wchodzi na drogę przestępstwa stając się wraz ze swym towarzyszem wypraw poszukiwanym przez policję złodziejem samochodowym. Młoda Maria Rosaria, córka Amalii i Gennara jest porzuconą kochanką amerykańskiego "chłopca" i zawiedzioną w swych nadziejach kobietą.\nRozkład rodziny jest pokazany we wszystkich rozmiarach i znakomicie związany ze środowiskiem i sytuacją. Ale De Filippo nie jest pesymistą, jego sztuka nie jest jedynie głosem rozpaczy. Umie przeciwstawić się nagromadzonemu złu, ma swój program artystyczny, który potrafi w sztuce wypowiedzieć. Stawia to pisarza w rzędzie najznakomitszych przedstawicieli zachodnio europejskiego realistycznego kierunku sztuki.\nRodzinę Jowinich można uratować, życie ich należy poprowadzić tylko nowymi drogami. Po kilkunastu miesiącach nieobecności wraca do Neapolu Gennaro, wzbogacony o nowe doświadczenia, rozumiejący nie tylko co było złe w ich życiu ale także co było tego zła przyczyną. Powrót jego i następujące potem wypadki przedstawione są prawdziwie; mimo, że autor "Neapolu" nie uwolnił się całkowicie od akcentów melodramatycznych. Są one jednak wycieniowane i w zestawieniu z życiem mieszkańców neapolitańskiej uliczki nie rażą sztucznością i łatwizną.\nIrena Ładosiówna rozbudowała sztukę wychodząc poza jej tekst. Myślę, że wyszło to komedii na korzyść. Kameralne ujęcie przedstawienia oderwałoby życie rodziny Jowinich od środowiska, od nastroju neapolitańskiej ulicy, jej codziennego życia i wpływu wojny. Obraz pokazany przez reżyserkę związał życie bohaterów sztuki z miastem. Pozwoliło to na jej głębsze odczytanie i wydobyło ogólniejszy i istotniejszy wyraz sztuki, wychodzący poza obręb spraw jednej rodziny. Jest nim protest artysty przeciwko wojnie i jej następstwom. Stąd wynika wielki humanizm sztuki włoskiego dramaturga. W koncepcji Ireny Ładosiówny bohaterem sztuki jest ulica neapolitańska, której życie inaczej kształtuje się niż pełne czaru i sentymentu południowo-włoskie piosenki.\nCo powiedzieć o przedstawieniu? Że jest bardzo dobre, równe, doskonale osadzone w nastroju sztuki. To wszystko prawda, ale nie wyczerpuje to przecież oceny. Myślę, że na spektaklu czuć nowy styl pracy teatru. W "Neapolu" zespół wie co chce powiedzieć i pokazać. Przedstawienie jest logiczne, konsekwentne, barwne i bogate w precyzyjnie opracowane role.\nNa pierwszym miejscu należy tu wymienić Józefa Czerniawskiego w roli Gennaro. Trudno o trafniejsze odczytanie tekstu. Czerniawski w niełatwej i ogromnej roli uniknął wszelkich pokus. Gra jego jest opanowana, logicznie rozbudowana, wolna od patosu, pełna ciepła i umiarkowanego humoru. Jest wielkim osiągnięciem artysty.\nIrena Górska (Amalia) znakomita jest jako handlarka i spekulantka, namiętnie i konsekwentnie dążąca do utrzymania i pomnożenia swych zarobków. To na niej przede wszystkim odbija się demoralizujący wpływ wojny. To ona i jej nieopanowana żądza bogactwa staje się w konsekwencji przyczyną rozkładu rodziny. To jej postępowanie, jej bezwzględność pcha Amadea do przestępstwa. To ona jest odpowiedzialna za zmarnowane życie Marii Rosarii. To jej dom jest ważnym ogniwem czarnego rynku. Wszystko tu jest przejrzyste, prawdziwe i trzymające w napięciu. Odrobinę słabsze są może sceny bardziej liryczne, szczególnie w akcie III.\nAmalia i Gennaro to oczywiście trzon sztuki. Nie istnieje ona jednak bez całej obsady, każda bowiem postać ma swoje ważne miejsce w sztuce. I tu trzeba stwierdzić, że wartość przedstawienia polega przede wszystkim na poważnym potraktowaniu każdej, nawet najdrobniejszej roli. Wzorem tego może być marginesowa postać Assunty w wykonaniu Witoldy Czerniawskiej. Znakomitą parę małżonków Jowinich doskonale uzupełnia rodzeństwo: Maria Rosaria (Helena Krauze) i Amadeo (Tadeusz Molski). Szczególnie Tadeusz Molski stworzył prawdziwą i przekonywającą postać młodego chłopaka, wystawionego na pokusy łatwego i beztroskiego życia. Świetną postacią przodownika policji jest Franciszek Hollikowski. Jego policjant jest w typie bohatera znanego i kapitalnego filmu "Złodzieje i policjanci".\nTrochę pretensji można mieć do Jerzego Mędrkiewicza. Peppe "Lewar" nie może być chyba tak mało inteligentny. Jego profesja wymaga dużo sprytu i pomysłowości, czego nie było u aktora widać. Spekulanckie towarzystwo zbierające się w domu Amalii wypełniają trafnie i dobrze zagrane role Errico "Settebelizze" (Janusz Cywiński), Federico (Fabian Kie-bicz), Pascalino (Stanisław Halski).\nBardziej doświadczoną przyjaciółkę Marii Rosarii gra Nina Czerska, tworząc groteskową niemal postać dziewczyny "zarażonej bakcylem amerykańskiego stylu życia" Podobał mi się również Władysław Hermanowicz, który w roli Ricardo Spasiano pokazał odwrotną stronę medalu - człowieka, którego "czarno-rynkowcy" doprowadzili do ruiny nie zabierając mu jednak elementarnej ludzkiej uczciwości. W pozostałych rolach Helena Stępowska (Adelaide Schiano), Włodzimierz Kaniowski (doktor), Henryk Lipartowski (dozorca) oraz Zdzisław Krauze, Jerzy Tyczyński i Edward Laskowski dają staranne uzupełnienie sztuki.\nNa specjalne wyróżnienie zasługują świetne w pomyśle dekoracje Leona Kiliszewskiego, które dają wyraz koncepcji reżyserskiej i są jej znakomitą podbudową.\n"Neapol miasto milionerów" - to jedno z najlepszych przedstawień w naszym teatrze. Mała tylko prośba: w akcie I nastrój ulicy wywoływany jest przez tak niemiłosierny hałas, że giną w nim fragmenty tekstu. Nie pomaga nawet wytężenie słuchu.\nNeapol miasto milionerów reż. Ładosiówna Irena


Motocykliści zawładnęli Świebodzicami « Tygodnik DB2010\nYou are here: Home » Polecamy » Motocykliści zawładnęli Świebodzicami\nOd godz. 14:00 w Rynku przybywało lśniących jednośladów i świebodziczan, chcących zobaczyć z bliska wypieszczone cacka. Jak co roku zjechali miłośnicy motocykli z całej Polski, prezentując rozmaite modele pojazdów, od zabytkowych po najnowsze ścigacze. Nie brakowało szlachetnych harleyów, chopperów, quadów, a prawdziwą sensację wzbudził motocykl milicyjny z czasów PRL, prowadzony przez właściciela – ubranego równie stylowo, z obowiązkowym kaskiem-orzechem. Motocykl oblegały zwłaszcza dzieci, ale i dorośli chętnie pozowali przy nim do zdjęć.\n– Cieszę się, że co roku przybywa na naszym zlocie pasjonatów motocykli, to wspaniała impreza, mająca swoją tradycję i promująca Świebodzice w całej Polsce – mówił podczas otwarcia zlotu burmistrz miasta Bogdan Kożuchowicz. Burmistrz otworzył imprezę wraz z Dariuszem Stańczykiem, właścicielem hotelu Księżyc i miłośnikiem motocykli, współorganizatorem wydarzenia.\nNa zlocie nie zabrakło świebodzickich samorządowców, tradycyjnie ze swoją maszyną pojawił się radny Jerzy Kirklo z małżonką- oboje zapaleni motocykliści; a także radny Sławomir Łukawski.\nNastępnie cała rycząca i trąbiąca kolumna skierowała się na ul. Jeleniogórską, do Hotelu Księżyc, gdzie odbyła się plenerowa część wydarzenia, z obowiązkową moto dyskoteką.\nTags: Świebodzice, zlot motocykli\n« Będą utrudnienia w ruchu\nRodzinny Piknik pod Dzikowcem »


Katowice: Podejrzany o pedofilię trafił do aresztu - Dziennikzachodni.pl\nKatowice: Podejrzany o pedofilię trafił do aresztu\n17 grudnia 2009 17:05 17.12.2009 17:05\nNa wniosek policji i prokuratury sąd tymczasowo aresztował 62- latka podejrzanego o pedofilię. Do zatrzymania doszło we wtorek, podczas ogólnokrajowej akcji Collection 2. Prokurator przedstawił mężczyźnie aż 7 zarzutów. Teraz grozi mu do 15 lat więzienia.\nChorzowscy kryminalni, po zatrzymaniu mężczyzny podejrzanego o pedofilię, zebrali pokaźny materiał dowodowy. Prokurator, na tej podstawie przedstawił zatrzymanemu aż 7 zarzutów.\nPolicjanci w mieszkaniu chorzowianina znaleźli dyski twarde, filmy i zdjęcia zawierające treści pornograficzne z udziałem dzieci. Ponadto, jak ustalili śledczy, mężczyzna przyznał się do wykorzystywanie seksualnego zarówno dorosłych kobiet, jak i młodych dziewczyn. Nakłaniał je również do prostytucji, z czego czerpał zyski. Podejrzany odpowie za utrwalanie i posiadanie filmów o treści pornograficznej z udziałem małoletnich. Poniesie także, konsekwencje za sutenerstwo, stręczycielstwo i gwałty.\nSprawa jest rozwojowa i nie wykluczone, że zatrzymanemu przedstawione zostaną kolejne zarzuty.


Adam Pasek, Piotr Sawicki\nBiałystok - najpiękniejsze zakątki, nietypowe zabytki, unikalne budowle - to, co składa się na specyfikę miasta różnych wyznań i narodowości. Miasto piękne i ciekawe. Piękne fotografie zostały zilustrowane słowem Andrzeja Lechowskiego - dyrektora Muzeum Podlaskiego, doskonałego znawcy barwnej histor...\nCzy wiedzieliście, że krety potrafią poruszać się do tyłu! Że zebry nie rżą jak konie, lecz szczekają! Że serce płetwala błękitnego jest tak duże jak mały samochód! Czy to w lesie deszczowym, czy na sawannie, czy to w krainie wiecznego lodu, czy też w naszym ogrodzie: świat zwierząt obfituje w mnós...\nW 2008 roku w Brixton młody włoski artysta znalazł na śmietniku trzy tysiące czarno-białych fotografii. Bez podpisów, bez dat, niewiadomego autorstwa. Wygląd fotografowanych osób wskazywał, że zdjęcia zostały zrobione w latach pięćdziesiątych XX wieku. Były tam damy w strojach wieczorowych, urzędnic...\nEuropa. Atlas turystyczny\nEuropa. Atlas turystyczny Wyjątkowy atlas, bo stanowi połączenie atlasu geograficznego i samochodowego z przewodnikiem turystycznym. Na aktualnych i szczegółowych mapach bardzo wyraźnie zaznaczono sieć dróg, miejscowości oraz najważniejsze atrakcje przyrodnicze i krajoznawcze, w tym parki narodowe...\nNajnowszy wybór wierszy polskiej Noblistki oscylujący głównie wokół tematów związanych z naturą. Głębokie, mądre teksty niezwykle harmonijnie współgrają tu z przepiękną oprawą graficzną. Jej główny element stanowią nastrojowe fotografie wybrane przez samą poetkę. Idealny prezent, refleksyjna lektur...\nOpis: Szósty tom z Dziejów Wielkiego Pontyfikatu Jana Pawła II . Album przedstawia wydarzenia kolejnego roku Pontyfikatu Jana Pawła II od 16 października 1983 do 16 października 1984. Wspaniałe fotografie Artura Mariego ukazują najważniejsze wydarzenia, spotkania, pielgrzymki, audiencje i wydarzeni...\nJan Morek, Maciej Rybiński\nFotoreporterzy musieli oddawać do cenzury wszystkie zdjęcia i to ona decydowała, które zostaną opublikowane. Negatywy niecenzuralne wycinano z klisz i przekazywano do osobnego archiwum. Czasami retuszowano. Kiedyś polecono, aby do zdjęcia przedstawiającego Chruszczowa w kapeluszu na głowie z Cyranki...\nSpacerownik: Łódź Żydowska\nTo bogato ilustrowana zdjęciami opowieść o miejscach, które oswoili i pokochali łodzianie wyznania mojżeszowego i, które przez nich stworzone, do dziś służą współczesnym mieszkańcom Łodzi. Podróż przez zabytki, wille i pałace - miejsca opowiadające fascynującą, a niekiedy tragiczną historię miasta i...\nPolski street art to pierwszy na naszym rynku wydawniczym album prezentujący najważniejszych i najciekawszych twórców tego gatunku poczynając od nielegalnych działań Krika, przez zaangażowaną społecznie i politycznie twórczość grupy 3fala i Petera Fussa, aż po powstające pod egidą państwowych muzeó...\nZbigniew Herbert, David Weinfeld\nOpis produktu: Zaledwie garść listów, wspomnień i fotografii - a układają się w ważną i przejmującą opowieść. Opowieść o szczególnej relacji, jaka połączyła Zbigniewa Herberta w ostatnich latach jego życia ze współczesnym Izraelem i jego poetami, ale także o czci, jaką autor wiersza o rabbim Nachma...\nSahara. Ocean ciszy\nPiękne, albumowe zdjęcia – impresje z Sahary, opatrzone poetyckim komentarzem T. Valko, arabistki, od lat zakochanej w Libii, autorki książek: Libia od kuchni i Życie codzienne w Trypolisie. 'Sahara. Ocean ciszy' to mały albumik złożony z pięknych zdjęć Sahary oraz dopasowanych do nich poetyckich we...\n"Odkrywanie świata. Polacy na sześciu kontynentach" to rzecz o osiągnięciach polskich podróżników. Podróże, wyprawy, ekspedycjenaukowe, przygody, rekordy, niezwykłe wyczyny. Opisy, relacje, wspomnienia, fotografie, ilustracje, mapki. Historia i współczesność – fakty, legendy, anegdoty....\nAlbum prezentuje zdjęcia Warszawy z okresu od początku istnienia fotografii do 1939 roku. Materiał zdjęciowy będzie wzbogacony fotografiami współczesnej stolicy, wykonanymi w konwencji biało-czarnej, nieodbiegającej od całości szaty graficznej, opracowanej przez Macieja Buszewicza, profesora warszaw...\nInteresująca książka o fotografii podróżniczej, w której opisano 100 najbardziej interesujących miejsc na kuli ziemskiej i takich, które po prostu trzeba zobaczyć i sfotografować. Wielkie miasta, wspaniałe pałace i świątynie, rajskie wyspy, niedostępne dżungle i pustynie. Wszystkie wybrane miejsca o...\nFotograficzna podróż do najpiękniejszych miejsc świata. Kontynuacja bestsellerowego albumu "Świat w obiektywie National Geographic". Tym razem obrazy uchwycone przez znakomitych fotografów National Geographic obrazy przenoszą nas do najpiękniejszych miejsc świata. Bez opuszczania domowego zacisza od...\nBogato ilustrowana książka pełna ciekawostek i pomocnych w nauce ilustracji. Wybierz się w podróż dookoła świata! Dowiesz się mnóstwa ciekawych rzeczy o wszystkich kontynentach i wielu krajach. Zobaczysz wspaniałe fotografie z różnych zakątków Ziemi.\nNamiętne fotografowanie - to zaklinanie. Chęć przywołania drogich nieobecnych. Chęć zatrzymania czasu. Ba! Chęć zawrócenia rzeki z drogi. Nasze najczulsze fotografie, to są małe czarownice. Zdarza się nam przeglądać je przed samym zaśnięciem i po takim seansie przychodzą w nocy nasi kochani i niekoc...\nRidley Jones przypadkowo wchodzi w posiadanie kilku bardzo niewyraźnych zdjęć, na których majaczy sylwetka jakiegoś mężczyzny. I nagle, z niewiadomych powodów, coraz więcej osób zaczyna się interesować dziewczyną. Jej życie zamienia się w koszmar. Aby przeżyć, musi odnaleźć tajemniczego mężczyznę z...\nW swoim długim życiu prof. Władysław Bartoszewski spotkał wielu niezwykłych ludzi - zarówno tych powszechnie znanych, jak i zapomnianych przez Historię. W tomie "Środowisko naturalne. Korzenie" Profesor wspomina osoby, z którymi zetknął się w młodości, do roku 1945. Wśród bohaterów m.in. Tadeusz Gaj...


Droga „Kolumba” | Myśl Polska\nŚp. Henryka Kiwińskiego spotkałem w czasie mojej pracy w Stowarzyszeniu PAX, a bliższą znajomość zawarliśmy, podczas mojego i moich kolegów pobytu w Gdańsku w 1980 r., gdy przyjechaliśmy na uroczystość odsłonięcia pomnika poległych w 1970 r. stoczniowców. Kontakt ten utrzymywaliśmy również po moim odejściu z pracy w PAX-ie i trwał cały czas.\nCharakteryzowała go ogromna kultura osobista i dokładne przestrzeganie form towarzyskich, co ongiś nazywano savoire vivre. A przecież ten sposób bycia nie przytłaczał Jego gości, przeciwnie – stanowił przyciągający urok starszego już pana. Był zawołanym gawędziarzem i dyskutantem, a polemika z Nim stanowiła zabieg niebezpieczny, gdyż wszechstronną wiedzą przewyższał niejednego profesora. Słuchał jednak argumentów i nigdy nie gnębił swoich adwersarzy, nawet gdy na to zasługiwali. Interesował się bez mała wszystkim – polityką i historią, teologią i literaturą piękną, prawem i socjologią, filozofią i kulturą, etc., etc. Jego dom był pełen książek, które nie stały na pólkach obrastając kurzem. Czytał prawie do ostatniej chwili.\nW życiu posiadał trzy drogowskazy: rodzina, Prawo Harcerskie – „Przyrzekam całym życiem służyć Bogu i Ojczyźnie”, bezustanne zdobywanie wiedzy. Należał do ludzi głęboko religijnych (w latach szkolnych służył jako ministrant), jednak bez cienia dewocji. Nawet w czasie poważnego osłabienia zdrowia uczęszczał na msze niedzielne. Kiedy już dalsze trasy stały się zbyt uciążliwe, zawsze wysłuchiwał mszy w telewizji lub radiu. Zasady moralności katolickiej tkwiły w Nim głęboko. W tym pokoleniu zabicie nawet wroga swojej Ojczyzny stanowiło dylemat nie lada. Przykazania „nie zabijaj” nie traktowano lekko, nawet w czasie okupacji. Z satysfakcją opowiadał mi, że służąc w AK nie musiał użyć broni.\nUrodził się w Nowoświęcianach 26 września 1925 r., a dzieciństwo i wczesną młodość spędził wraz z rodziną w Ignalinie na Wileńszczyźnie. Ojciec Konstanty był oficerem Policji Państwowej, prawdopodobnie pracował także w kontrwywiadzie. „Prawdopodobnie”, bo nigdy tego nie powiedział swojemu synowi. Cóż, w tamtych czasach tajemnicy państwowej przestrzegano do końca życia i wobec wszystkich, najbliższych nie wyłączając. Prócz nauki w szkole powszechnej i gimnazjum, pod kierunkiem ojca opanowywał różne umiejętności rzemieślnicze. Jak wspominał Pan Henryk: „Od rana pracowałem przy wykańczaniu domu. Ojciec mój mawiał, że trzeba umieć wszystko. Niech się nawet te umiejętności nie przydadzą na nic – ale gdyby... Oj wykrakał, wykrakał” (H. Kiwiński: „Gawęda o gromadzie”, maszynopis).\nZanim umiejętności te musiał wykorzystać, młody Henryk bardzo szybko poznał urok książek. Pisał: „Czytaliśmy. Dużo, intensywnie, zachłannie. U progu czwartej klasy przeczytaliśmy już całą biblioteczkę szkolną (nie musiała być chyba duża!). Na korzystanie z biblioteki przy Kasie Stefczyka potrzebna była zgoda dyrektora szkoły. Patrzył na nas z wahaniem, sprawdził, że rzeczywiście bibliotekę szkolną mamy za sobą. Uszczęśliwieni czerpaliśmy z obfitości księgozbioru – po 10-11 książek na tydzień”. Zamiłowanie do lektur pozostało Mu na zawsze.\nDzieciństwo przerwała wojna i wkrótce okupacja sowiecka, następnie litewska, ponownie sowiecka i w końcu niemiecka. Wtedy: „Postanowiliśmy kontynuować naukę we własnym zakresie. Mieliśmy komplet podręczników i przekonanie, że nie wolno tracić czasu – na przekór wrogowi. Zasiedliśmy u Danka nad podręcznikami. Jak to ugryźć? Bez profesora – sami sobie mamy wyznaczać zadania? Kto to sprawdzi? (…) Ale to nic, trwamy!”. Z biegiem czasu 17-letni Henryk zaczął pełnić funkcję „profesora”. Nawiązał też kontakt z kursami tajnego nauczania w Wilnie, skąd otrzymał brakujące podręczniki i wskazówki metodyczne. Kierowaną przez niego grupą zaopiekowała się komisja egzaminacyjna, co umożliwiało tej młodzieży naukę nie „do szuflady”, otrzymywali coroczne świadectwa. Ten fragment życiorysu Pan Henryk uważa za swoje największe osiągnięcie życiowe.\nWkrótce „gromada” przekształciła się w coś więcej: „.Bo niezależnie od samokształceniowych celów, tworzyliśmy konspirację – polityczną, patriotyczną. Marzyliśmy o wojskowej – nie było szans. Straszna władza radziecka przenikała szpiclami społeczeństwo, a poza tym... to był przecież czas klęski Francji i gigantycznych zwycięstw niemieckich” – czytamy w „Gawędzie”. W rezultacie wstąpili do Armii Krajowej, w której służył już Konstanty Kiwiński, mający kontakty z kontrwywiadem AK. Henryka (ps. "Kim") wysyłano do załatwiania spraw w „drugiej linii”.\nGdy już było wiadomo, że Wileńszczyzna nie powróci do Polski, chciał wyjechać do kraju. W międzyczasie schwytało go NKWD, któremu zdołał uciec. Toteż do Polski przedostał się „lewym” transportem. W pociągu repatriacyjnym poznał Bożenę Łapin, swoją przyszła żonę, sanitariuszkę Uderzeniowych Batalionów Kadrowych, więzioną przez NKWD. W Polsce nie zaprzestał działalności w AK. Między innymi uczestniczył na Białostocczyźnie w akcjach przeciwdziałających wywózce Polaków do Związku Sowieckiego. Pozostając w konspiracji, wtedy już „II Konspiracji”, rozpoczął studia w Akademii Handlowej w Krakowie. Jednocześnie zapisał się na Wyższy Kurs Wiedzy Religijnej na Uniwersytecie Jagiellońskim.\nW czasie wykonywania zadań konspiracyjnych w 1948 r. aresztował Go Urząd Bezpieczeństwa w Szczecinie, gdzie przeszedł wszystkie kręgi piekła. Jak się okazało, UB poszukiwało śp. H. Kiwińskiego i jego kolegów niezależnie od ich działalności powojennej. Prawdopodobnie on i jego koledzy zostali „nadani” UB przez NKWD. O śledztwie nie chciał szerzej mówić. Raz tylko wspomniał mnie: „Dali mi wtedy nieźle, oj, dali”. Następnym etapem był proces. Niewiele udało się śledczym wyciągnąć od aresztowanych, skoro w sentencji wyroku czytamy, że został uznany winnym, gdyż „usiłował przemocą zmienić ustrój Państwa Polskiego przez to, że był członkiem organizacji p.n. AK, w ramach której przewoził pieczęcie organizacyjne i otrzymywał wynagrodzenie pieniężne”; „przez 2 tygodnie w lipcu 1945 r. … bez prawnego zezwolenie przechowywał pistolet „VIS” oraz „używał za autentyczne podrobione świadectwa dotyczące stosunków osobistych, a mianowicie karty ewakuacyjnej”. (czyli zarzut, że za wszelką cenę chciał wrócić do Polski!). Za pierwsze „przestępstwo” otrzymał wyrok 4,5 lat więzienia, za drugie – 3 lata, trzecie sąd łaskawie „darował” na mocy amnestii. Łącznie wyrok opiewał na lat pięć plus pozbawienie praw publicznych i honorowych na 4 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa.\nWiększość wyroku Pan Henryk odbył w jednym z najcięższych więzień ówczesnej Polski – we Wronkach. Pod koniec wyroku przeniesiono Go do lżejszego więzienia w Potulicach. W więzieniach pracował w stolarni i wtedy okazała się przydatność umiejętności rzemieślniczych. W roku 1950 wziął we Wronkach ślub z Bożeną Łapin. Jeden ze strażników zapytał go wtedy: „Po co bierzecie ślub? Przecież stąd nie wyjdziecie”. Gdy Pan Henryk odparł, że dostał „tylko” 5 lat, strażnik powiedział: „Chyba jesteście naiwni. Stąd tacy jak wy, nie wychodzą”. Jednak nawet do więzienia dla politycznych władza ludowa nie zdołała dobrać samych bydlaków. Pan Kiwiński opowiadał mi, że we Wronkach pracę w nadzorował wyjątkowy strażnik (nazwiska, niestety, nie pamiętam).\nDodawał on otuchy więźniom, a nawet, na miarę swoich możliwości im pomagał. Załamanych pocieszał, mówiąc, że w końcu wyjdą na wolność i nie wolno im snuć czarnych myśli. Po cichu ich dożywiał, a którejś Wielkanocy przyniósł im prawdziwie świąteczne śniadanie. Byli i tacy… Do najgorszych natomiast należeli zwerbowani z Brygad Międzynarodowych w Hiszpanii. Bicie więźniów kluczami po nerkach należało do ich” łagodniejszego” repertuaru. Nawet w tych warunkach „skazany Kiwiński”, zgodnie ze swoim zamiłowaniem pedagogicznym uczył młodszych oraz niedokształconych więźniów, prezentował im dzieła naszych narodowych klasyków, recytował wiersze.\nMimo ciężkich przeżyć nie kreował się na bohatera ani ofiarę reżimu komunistycznego. Gdy IPN poprosił go o zeznania, więcej mówił o przyzwoitych ludziach z personelu więziennego, niż o znęcających się. Nie żywił nienawiści do nikogo i do niczego. W tym też duchu wychował swoje dzieci. Uważał, że należy służyć Polsce, takiej jaką jest, bez względu na ustrój. Ojczyzna stanowiła dla Niego wartość samą w sobie. „Na Polskę nie wolno się obrażać” – mawiał.\nPrzed uwięzieniem i 3 lata potem pracował jako księgowy. W 1956 r. zatrudnił się w Stowarzyszeniu PAX.\nTam pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Oddziału Wojewódzkiego PAX w Szczecinie (1959-1973) oraz pracował w Oddziale w Gdańsku (1975-1982). Jego pasją była praca formacyjna, toteż został w Stowarzyszeniu cenionym prelegentem. Mimo że nie należał do Solidarności (do której zachowywał dystans), tuż po wprowadzeniu stanu wojennego przesłuchiwała Go SB. W 1982 r. przeszedł na emeryturę, ale długi czas jeszcze współpracował z PAX-em i Civitas Christiana. Miał też i pasję prywatną – prace rzemieślnicze, szczególnie stolarkę\nPo 1989 r. bardzo cierpiał nad niszczeniem patriotyzmu i godności narodowej Polaków przez media i polityków establishmentu. Może już na tamtym świecie doczeka Polski, o którą walczył, za którą cierpiał i dla której pracował.\nZamiast zakończenia zadedykuję śp. Panu Henrykowi fragment wiersza Ryszarda Kiersnowskiego „Testament poległych”, tak bardzo pasujący do Jego poglądów i działań:\n„Nie legendą, lecz pracą i powszednim chlebem\nBy nikt snu nie zakłócał popróchniałym kościom.”


Innowacyjne i pozainnowacyjne uwarunkowania przedsiębiorczości regionalnej na przykładzie regionu Pomorza Zachodniego - Monika Spychalska-Wojtkiewicz - ebook – Ibuk.pl\nNiniejsza monografia opisuje zagadnienia dotyczące zarówno innowacyjnych, jak i pozainnowacyjnych uwarunkowań przedsiębiorczości regionalnej. Temat ten został zbadany również przez pryzmat regionu Pomorza Zachodniego, co ma na celu ukazanie praktycznych aspektów powyższych zagadnień. Autorki kierują niniejszą monografię do przedstawicieli nauki oraz instytucji otoczenia biznesu i przedsiębiorców. Grono adresatów jest szerokie, ponieważ badania, w tym przeprowadzone przez autorki, wskazały, że w budowie potencjału innowacyjnego oraz pozainnowacyjnego regionu niezwykle istotny jest ekosystem sprzyjający innowacyjności, złożony z wielu interesariuszy przedsiębiorczości. Tym samym autorki wyrażają nadzieję, że niniejsza monografia zainteresuje interesariuszy ekosystemu przedsiębiorczości oraz przyczyni się do pogłębienia wiedzy w tym temacie.\nInnowacyjne rozwiązania w logistyce\nInnowacyjność stanowi jeden z zasadniczych czynników kształtowania konkurencyjności. Gwarantuje możliwości efektywnego zaspokajania potrzeb zarówno w skali mikro (np. przedsiębiorstwo, szpital), mezo (m.in. sektor gospodarki, określona... więcej >\nInnowacyjne systemy automatycznego...\nPrezentowana monografia ma na celu przedstawienie informacji na temat innowacyjnych systemów automatycznego transportu szynowego na przykładzie rozwiązań APM i monorail oraz możliwości ich implementacji w Polsce. Analizę przeprowadzono z... więcej >\nOpracowanie poświęcone zostało zarówno zdefiniowaniu zasadniczych zagrożeń jak i próbie rozwiązania problemów wynikających z wdrażania nowoczesnych technologii w ochronie życia i zdrowia. Autorzy omawiają różne aspekty wprowadzania... więcej >\nSzybki postęp technologiczny nie omija także budownictwa stalowego. Dzięki nowym technologiom, dominujące dotychczas sposoby wykonywania węzłów tych konstrukcji, tj. spawanie i połączenia na śruby, stopniowo zostają zastępowane... więcej >\nRozdział 1. Uwarunkowania rozwoju w regionie ekonomicznym 13\n1.1. Czynniki rozwoju kreatywności regionów 13\n1.2. Koncepcje miasta kreatywnego 16\n1.3. Klasa kreatywna 18\n1.4. Od regionu tradycyjnego do kreatywnego 22\nRozdział 2. Innowacje i ich znaczenie w podmiotach oraz ich źródła i dyfuzja 31\n2.1. Ekonomiczny wymiar współczesnych innowacji 31\n2.1.1. Istota innowacji 31\n2.1.2. Pojęcie i klasyfikacja innowacji 36\nRozdział 3. Przedsiębiorstwa sektora MSP, ich specyfika i uwarunkowania innowacyjne 57\n3.1. Charakterystyka przedsiębiorstw należących do sektora MSP 57\n3.1.1. Pojęcie oraz klasyfikacja przedsiębiorstw należących do sektora MSP 57\n3.1.2. Specyfika przedsiębiorczości mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw 59\n3.1.3. Czynniki rozwoju mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw 65\n3.2. Innowacje w mikro-, małych i średnich przedsiębiorstwach 69\n3.2.1. Uwarunkowania tworzenia innowacji w przedsiębiorstwach sektora MSP 69\n3.2.2. Charakterystyka poziomu wdrażania innowacji w sektorze MSP 76\nInnowacyjne i pozainnowacyjne uwarunkowania przedsiębiorczości regionalnej na przykładzie regionu Pomorza Zachodniego - RECENZJE


pomorskie - strona 1\nStrony związane z hasłem 'pomorskie':\nKujawy, Pomorze »\nzostało utworzone na mocy reformy administracyjnej z czasów rządów premiera Jerzego\nBuzka i AWSu. Mowa o województwie kujawsko-pomorskim i jego nieoficjalnej stronie.\nNa stronie znajdują się szczegółowe informacje na temat województwa, takie jak historia,\nszczegółowe dane, zabytki oraz ciekawostki. Wiąże się to z tym, że województwo jest\npełne miejsc o wysokiej atrakcyjności turystycznej. Pełno w nim lasów, uzdrowisk oraz\ninnych ciekawych miejsc, które są godne do odwiedzenia. To właśnie na terenie\nKujaw i Pomorza znajduje się Toruń wraz ze swoją starówką, uzdrowiska w Ciechocinku,\nWieńcu i Inowrocławiu, Bory Tucholskie, Bydgoszcz oraz wiele innych interesujących\nmiejsc. Nieoficjalna strona Kujawsko-pomorskie zaprasza każdego, który chce się\nprzekonać, że te walory są najszczerszą prawdą.\nSkoki spadochronowe | SkyDive Club 3miasto »\nSkyDive Club 3miasto - szkoła spadochronowa tuż tuż koło Trójmiasta, jedyna na Pomorzu wykonuje skoki z 4km. Potrzebujesz dużej porcji adrenaliny, a może szukasz niezwykłej przygody, którą zapamiętasz na zawsze. Nasz klub spadochronowy ma dla Was super ofertę – skoki ze spadochronem. Oferujemy różnego rodzaju skoki spadochronowe m. in, skoki tandemowe dla początkujących, chcących zaznać podniebnych wrażeń którzy chcą poznać uczucie swobodnego lotu z prędkością 200 km /godz przez 60 sek. Skaczemy z samolotu Cessna 206 Soloy z wysokości 4km z której możesz podziwiać widoki lokalnych jezior oraz Bałtyku. Skoki w tandemie są niezwykłą formą rekreacji z dużą dawką wrażeń i pełne emocji. Aby wykonać tego typu skoki z instruktorem, zbędne są kursy, badań lekarskich a wiek pasażera nie ma również dużego znaczenia. Prowadzimy również szkolenia spadochronowe skoczków w kombinezonach wingsuits oraz skoki spadochronowe nad morzem. Sezon spadochronowy rozpoczynamy w kwietniu i skaczemy do początku listopada października. Miejsce skoków spadochronowych KORNE koło Kościerzyny, to tylko 70 km od Trójmiasta. Organizujemy imprezy integracyjne dla firm od 10 do 100 osób. Osobom zainteresowanym spadochroniarstwem oraz kursami spadochronowymi nasza szkoła może zaproponować kursy spadochronowe AFF, STATIC LINE, bądź kursy na instruktorów spadochronowych, AFF i TANDEM. Prowadzimy sklep spadochronowy w którym posiadamy różnego rodzaju sprzęt spadochronowy i sprzęt dla skoczków spadochronowych. Skydive-Club 3miasto jest certyfikowanym ośrodkiem szkolenia spadochronowego przez Urząd Lotnictwa Cywilnego.\nPrace ogrodnicze kujawsko-pomorskie »\nJesteśmy firmą, która istnieje na rynku od 1992 roku. Specjalizujemy się w wykonywaniu usług ogrodniczych i zamówień z tym związanych. Funkcjonujemy w szczególności na terenie województwa kujawsko pomorskiego. Jedną z usług bardzo często realizowanych przez nas jest aranżacja galerii handlowych i centrów handlowych. Wykonujemy także prace ogrodnicze tj. podlewanie roślin, pielęgnacja roślin i ogrom innych procedur związanych z tym tematem. Posiadamy wiele zleceń, którymi możemy się pochwalić i przedstawić je jako prace, które opracowaliśmy. Gwarantujemy, że o ile skorzystają Państwo z naszych usług to bez wątpienia w stu procentach będą zadowolone. Namawiamy do sprawdzenia naszych usług.\nNaszą specjalnością jest profesjonalny druk UV na różnorakich materiałach w tym szkle. Druk na szkle wykonywany przez nas charakteryzuje się idealną odpornością na ścieranie, okoliczności atmosferyczne i dużo więcej. Materiały są stosownie przygotowywane przeze mnie tak by nadruk był wysokiej klasy. Najwięcej klientów mamy z województwa pomorskiego i miasta Gdańsk. Jesteśmy pewni, że nasze usługi zadowolą nawet najbardziej wymagających konsumentów. Posiadamy w spisie produktów i usług także ilustracje na szkle. Oferujemy wydruki dosłownie na dużych płaszczyznach dochodzących do 2. 5 metra na 1. 20 metra. Opracowujemy także druk dibond. Osoby zainteresowane wysokiej jakości wydrukami UV bez wątpienia dobrze poczują się w naszej spisie produktów i usług. Druk na szkle pomorskie to usługa, w której się specjalizujemy i wykonujemy ją z należytą starannością.\nEleganckie okna do Twojego biura. Firma Benmar oferuje sprzedaż okien i drzwi renomowanych firm. W naszym asortymencie znajdują się przede wszystkim okna dachowe, okna PCV, jak i solidne okna wystawowe. Możemy zaproponować bogaty wybór wyposażenia, fachowe doradztwo i atrakcyjne ceny. Pomożemy Ci wybrać okna, które będą doskonała inwestycją w przyszłość. Jako profesjonalne przedsiębiorstwo zdajemy sobie sprawę, że produkty o wysokim standardzie są kluczowe dla sukcesu sprzedaży. Mając na uwadze dobro swoich Klientów sami wybieramy partnerów biznesowych. Stawiamy na innowacyjne okna o atrakcyjnym wyglądzie. Ważna jest dla nas technologia wykonania, która zapewni Państwu doskonałą izolację ciepła w każdym pomieszczeniu. Z tego względu w naszej propozycji sprzedażowej znalazły się okna takich firm jak Veka, Alluplast i Decco, które są kwintesencją stylistyki i perfekcji. Jednym z z polecanych przez nas rodzajów okna, jest okno PCV Ideal 8000 firmy Alluplast. Jakość wykonania, 6 komór i profesjonalny system uszczelek, powodują, że ten rodzaj okna zasługuje na wysoką ocenę. Ten model oferujemy w naszym salonie w bardzo niskiej cenie, tak jak inne produkty z działu stolarki okiennej (parapety i moskitiery). Wchodząc do naszego sklepu możesz liczyć przyjazną i fachową obsługą. Na pewno nie zostaniesz pozostawiony sam sobie. Nasi specjaliści pomogą Ci wybrać okna pod kątem Twoich wymagań. Nasza firma, poza sprzedażą okien, specjalizuje się także w świadczeniu kompletnych usług z dziedziny stolarki okiennej. Mamy możliwość Państwu zaoferować profesjonalny serwis i montaż okien dowolnego rodzaju. Zapraszamy Klientów z miejscowości Rypin, Brodnica i Kowalewo Pomorskie, którzy oczekują innowacyjnych systemów okiennych dla domu i biura. Nasze okna to strzał w dziesiątkę.\nPoszukujesz profesjonalnego bandu na najważniejszy dzień w życiu? Zespół Cieplińscy sprawi, że Twoje wesele stanie się wyjątkowym wydarzeniem. Marek a także Łukasz Cieplińscy to kompetentny zespół na uroczystości weselne, który na swoim koncie ma liczne imprezy. Repertuar oferowany przez nas jest odpowiednio dobrany do oczekiwań gości. Gramy najnowsze przeboje jak a oprócz tego te dużo starsze, które każdego porwą do tańca. Słuchamy sugestii naszych zleceniodawców i również spełniamy ich oczekiwania. Nasze występy synchronizujemy z wydawaniem gorących posiłków, stąd na każdym przyjęciu współpracujemy z kuchnią, kamerzystą, czy fotografem. Gramy również utwory biesiadne i również disco-polo. Nie ma kawałka, którego byśmy nie zagrali. Muzykami jesteśmy z zamiłowania, co czyni nasze występy niepowtarzalnymi a oprócz tego wyjątkowo oryginalnymi.\nTartaki pomorskie »\nZachęcamy do wypróbowania z naszej oferty wszystkich szukających drewna na dachy, krawędziaków czy desek szalunkowych na fundamenty oraz stropy. Nasz tartak to miejsce, w którym znajdziecie Państwo rozległy wybór drewna różnego typu. W stałej ofercie posiadamy go bez liku, wszelako chętnie przygotujemy drewno pod indywidualne zamówienie klienta. Wszelkie zakupione u nas drewno, możemy zaimpregnować. Impregnujemy na sposób zanurzeniowy, co zapewnia najlepszą jakość impregnacji. Posiadamy również profesjonalne strugi, zakupione drewno możemy także przestrugać. Do każdego klienta podchodzimy tak samo profesjonalnie. U nas nie ma lepszych i również gorszych klientów, działamy zawsze tak, żeby klienci byli zadowoleni ze współpracy z naszą firma i również polecali nas innym. Zachęcamy do poznania naszej oferty i do kupowania drewna dopiero co u nas. Namawiamy!\nSerwis wózków widłowych pomorskie »\nZakup nowych wózków widłowych bardzo często wiąże się z ogromnym wydatkiem, dlatego też należałoby skorzystać z dzierżawy, którą oferujemy. Nasza oferta wynajmu skierowana jest nie tylko do firm, lecz również do klientów indywidualnych, którzy chcą wykorzystać gargantuiczny potencjał nowoczesnych wózków widłowych. Prowadzimy kompetentny serwis wózków widłowych, za sprawą czego mają Państwo 100% pewność, że wynajmowany przez nas sprzęt jest sprawny a oprócz tego sprawdzony. Trudnimy się także dystrybucją nowych a oprócz tego używanych wózków widłowych. Jedynie u nas mogą Państwo zamówić opony pneumatyczne i superelastyczne do wózków widłowych, których na darmo wypatrywać w konkurencyjnej propozycji sprzedażowej. Ciągle podążamy za wszelkimi nowinkami na rynku a oprócz tego na bieżąco staramy się poszerzać naszą propozycję sprzedażową o nowe wózki widłowe i części do nich.


W Rosji rusza fabryka LNG, dzięki której chce pokonać Katar - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 08-12-2017, 12:53\naktualizacja: 08-12-2017, 12:55\nPrezydent Władimir Putin będzie obecny w piątek podczas uruchomienia fabryki LNG w Sabetta na dalekim wschodzie kraju, dzięki której Rosja chce pokonać Katar i stać się największym dostawcą skroplonego gazu ziemnego.\n- Nie ma wątpliwości, że Rosja nie tylko może, ale stanie się największym producentem skroplonego gazu ziemnego na świecie – mówił w marcu Putin. – Mamy wszystko, co jest do tego potrzebne – podkreślił.\nW realizacji tego planu ma pomóc projekt wartości 27 mld USD, którego partnerami w ramach spółki Yamal LNG są rosyjski Novatek, francuski Total i chińskie CNPC oraz Silk Road Fund. W piątek z portu Sabetta na Półwyspie Jamalskim wypłynie pierwszy statek z LNG. Jednostka nazywa się „Christophe de Margerie”, co upamiętnia prezesa Total, który zginął w wypadku na lotnisku w Moskwie w 2014 roku. Początkowa produkcja ma wynosić 5,5 mln ton rocznie i wzrosnąć do 16,5 mln ton na początku 2019 roku.\nVolkswagen wstrzymał dostawy multivanów T6\nUber sprzedaje część biznesu w Singapurze\nEnergetyka / W Rosji rusza fabryka LNG, dzięki której chce pokonać Katar


Rozpoczął się proces konsultacji projektu Karty Aktualizacji nr 2/2018 Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej ENERGA-OPERATOR SA – ENERGA-OPERATOR SA - dostawca prądu dla gospodarstw domowych i dla firm\nRozpoczął się proces konsultacji projektu Karty Aktualizacji nr 2/2018 Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej ENERGA-OPERATOR SA\nZgodnie z procedurą określoną w Ustawie Prawo energetyczne z dnia 10 kwietnia 1997 roku (z późniejszymi zmianami) art. 9g ust 2 przedstawiamy Państwu projekt Karty Aktualizacji IRiESD (plik w formacie PDF), której zmiany wynikają m.in. z zapisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2017r., poz. 1148 ze zmianami).\nProsimy o zgłaszanie uwag do przedstawionego projektu do dnia 02 lutego 2018 r. pocztą elektroniczną na adres: dystrybucja_iriesd@energa.pl


Głosujemy na "Gitariadę"\nUtworzono: wtorek, 25, kwiecień 2017 12:07\nOd 24 kwietnia do 19 maja można głosować na propozycje, zgłoszone do Budżetu Obywatelskiego Urzędu Marszałkowskiego. Zachęcamy do głosowania na VI edycję "Gitariady".\nDodać należy, że głosować mogą jedynie mieszkańcy Powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego. Każdy może oddać tylko jeden głos. Głosować można: osobiście w siedzibie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego, 45-082 Opole, ul. Piastowska 14, elektronicznie na stronie internetowej:\nwww.opolskie.pl, korespondencyjnie poprzez przesłanie karty do głosowania z dopiskiem „Marszałkowski Budżet Obywatelski - GŁOSOWANIE” na adres: 45-082 Opole, ul. Piastowska 14 oraz osobiście w Punkcie Informacyjnym:\nUrząd Miasta Kędzierzyn-Koźle, 47-200 Kędzierzyn-Koźle, ul. Piramowicza 32.


„Czarne krowy”, Roland Topor – fragment – Oblicza kultury\n← Już 6 czerwca jubileuszowa 15. edycja Nocy Kina w kinach sieci Multikino!\nO zdrowiu i chorobach szlachty polskiej… →\n„Czarne krowy”, Roland Topor – fragment\nRoland Topor – mistrz groteski i czarnego humoru powraca! Nakładem Wydawnictwa Replika ukazała się właśnie kolejna, dotąd niepublikowana książka mistrza. Zapraszamy do lektury fragmentu Czarnych krów!\nWszyscy mówią, że krowy mają cielęce spojrzenie. Jednak to spojrzenie jest nie tylko cielęce. Ono jest wredne. To spojrzenie zabójcy, które można znaleźć w jednym z kryminałów z Série noire. Czarna krowa wyciąga broń i kieruje w waszą stronę grad kul, nie przestając nawet przeżuwać swojej gumy. Bez rozterek i wyrzutów sumienia. Zlecenie jak każde inne, dla kasy. Takie są właśnie czarne krowy.\nCzarne krowy to ostatnia książka Rolanda Topora, którą napisał krótko przed śmiercią. W tym nieopublikowanym dotąd zbiorze trzydziestu trzech opowiadań znaleźć można wszystkie tematy, które prześladowały autora: wyalienowanie w świecie rzeczy i pieniądza, potworność i starzenie się, lęk przed uciekającym czasem i krążącą wokół śmiercią. A wszystko to zroszone czarnym humorem, wrodzonym poczuciem groteski oraz na przemian sztubacką i niepokojącą fantazją – znakami rozpoznawczymi Topora.\nSiedemnaście lat po śmierci, Topor wciąż się śmieje!\nPrzekład: Michał Krzykawski\nKiedy byłem dzieckiem, miałem trochę głupawe marzenie: chciałem pewnego dnia spotkać w swoim życiu geniusza. Z czystej ciekawości. Żeby wiedzieć, jak taki geniusz działa, jak funkcjonuje. Czy taki geniusz je, pije, płacze, cierpi, odczuwa przyjemność, śpi?\nTrzeba mi było na to czekać trzydzieści lat z okładem, jednak moje marzenie w 1989 roku w końcu się ziściło: Roland Topor był moim pierwszym geniuszem. Sami przyznacie: mistrzowski sztych w pierwszej próbie!\nOd kilku tygodni ślęczę nad tym wstępem. Wcale nie muszę tego mówić, bo tego nie widać, ale mówię mimo wszystko: męczę się, kreślę, wracam do tego, co skreśliłem, szukam odpowiednich zwrotów, dekonstruuję, rekonstruuję, drepczę w miejscu. A to dlatego, że kochałem Topora, że nie mogę znaleźć pocieszenia po jego odejściu i że czuję się w obowiązku napisania kilku zdań na jego cześć… no i się jakoś nie klei. Topor uosabiał prostotę w najczystszej postaci. To zresztą jedna z cech jego geniuszu, który odnajdujemy w Czarnych krowach. Przy użyciu najzwyklejszych słów, bez żadnych figur stylistycznych, Topor konstruuje magiczny i uśmiechnięty świat, który pomaga nam zrozumieć nasz własny i lepiej w nim żyć. Ze swojej wrodzonej czarnej melancholii urabia światło dla innych… i trochę dla niego samego. Taki był właśnie jego geniusz, to było właśnie to, co sytuowało go zupełnie ponad całą zgrają. Jednym pociągnięciem ołówka – takiego samego ołówka, którego używam do sporządzenia listy zakupów – Topor rozjaśniał naszą bolesną rzeczywistość, zwracał nam uśmiech i odwagę, byśmy mogli iść dalej. Robił to dla szerokiej publiczności, która – zbyt często – nie była dostatecznie liczna, robił to również dla swoich przyjaciół. Coś wam sprawiało ból lub przykrość? Coś stanowiło problem lub dylemat, a wy nie widzieliście rozwiązania? Szliście wówczas do Topora, a Topor – za pomocą kilku słów, kilku pomysłów, za którymi kryły się niepospolita inteligencja, przenikliwość i wspaniałomyślność – pokazywał wam drogę. W kilka minut byliście znów postawieni do pionu. Wasi wrogowie wydawali wam się słabsi, wasze problemy zmniejszały się, stając się śmiechu warte. Topor był uzdrowicielem; umarł o wiele za wcześnie, jednak jego dzieło trwa i uwiecznia humanistyczne przesłanie, które sobie przypisał, nigdy o tym nie mówiąc.\nW 1996 roku Topor, kilku innych i ja sam pracowaliśmy nad programem dla małej stacji telewizyjnej, który prawdopodobnie nazywał się Une minute pour le dire [Powiedz to w minutę]. Minuta na wyrażenie myśli osobistej, oryginalnej i rzeczowej… albo i nie. Krótko mówiąc, minuta wolnego słowa. Minuty Topora były, rzecz jasna, genialne, dosadne i śmieszne. Wciąż pamiętam jedną z nich: Topor zdawał sobie sprawę z naszego niecierpliwego wyczekiwania nachodzącego roku 2000. Sam przyznawał, iż się niecierpliwi, i proponował, by – chcąc zyskać na czasie i oszukać niekończące się oczekiwanie – pominąć bez żadnych skrupułów lata 1997, 1998 i 1999, które ewidentnie nie posłużą niczemu i które nie przedstawiają sobą szczególnej wartości, i przejść od razu do 2000 roku. Był to oczywiście pomysł dziecinny, pomysł swobodny i magiczny, à la Topor. I, niestety, pomysł wizjonerski. Ponieważ gdybyśmy posłuchali Topora, miałby on przyjemność powitać rok 2000. Tymczasem zmarł w 1997, pierwszym z tych przeraźliwie zbytecznych lat.\nTopor miał tysiąc pomysłów na dzień. Niemożliwym było dla niego, by je wszystkie wyrazić, jednak w ogóle mu to nie przeszkadzało. Zresztą, ponieważ jego pomysły były niewyczerpane, wiedział, że zawsze będą mu one towarzyszyć. Zabrał ich ze sobą całe taczki. To dodatkowy powód, by delektować się tymi, które zdążył nam pozostawić na papierze.\nNależałem – zbyt krótko – do przyjaciół genialnego Topora. Jest to przywilej, którym nie mogę się, niestety, podzielić. Pozostaje mi tylko możliwość, by to wszystko poświadczyć, co nie jest żadnym wyczynem, i zachęcić wszystkich mi współczesnych do przeczytania, do odczytania i odkrycia na nowo tekstów oraz rysunków Topora. By mogli oni stwierdzić razem ze mną: „tak, taki geniusz je, odczuwa przyjemność, pieprzy…”, jak również: „nie, taki geniusz nie umiera”.\nKrowy doprowadzają mnie do rozpaczy.\nWredne są zwłaszcza czarne krowy. Nie jestem specjalnie przesądny, ale w tym wypadku wszystko zostało dowiedzione: czarne krowy przynoszą pecha. Bardziej niż koty. Nie rozumiem tego pomylenia, które nakazuje ludziom bać się czarnych kotów i nic sobie nie robić z czarnych krów. Czarny kot przebiega im drogę z prawa na lewo – odpukują w niemalowane. Stado czarnych krów przetacza się im tuż przed nosem – stroją sobie żarty. Ale już niedługo. Trafi ich pierwsza spadająca dachówka i zapytają dlaczego.\nBydlęcym podstępkiem czarne krowy są jednak również dojne. Ich mleko jest tak samo białe, jak mleko krowy jasnej, a wytwarzane z niego jogurt, śmietana i masło wydają się równie nieskazitelne. Nic nie wzbudza naszej nieufności. Kto by pomyślał o czarnej krowie, rozsmarowując świeżą śmietankę na plastrze wędzonego łososia lub wsuwając dorodną gruszkę odmiany Piękna Helena, z górą bitej śmietany?\nMyślimy sobie, że nic nam nie grozi, a tu nagle bach! I nieszczęście gotowe. Cholesterol blokuje tętnicę, samochód rozbija się o słup lub pali się dom. Zresztą nieszczęścia zawsze chodzą parami. Tętnica się blokuje, samochód się rozbija, dom się pali, a my łamiemy sobie nogę, wyskakując przez okno, rozdzieramy sobie ubranie, nie możemy znaleźć okularów…\nNieszczęścia mogą się mnożyć w nieskończoność, podczas gdy ze szczęściem rozprawimy się w mig.\nWeźmy przykład faceta, któremu chce się sikać. Zaciska szczęki, cały aż się w sobie kurczy, a koszula lepi mu się do pleców od zimnego potu. Wchodzi do kawiarni i gna do toalety: zajęte. Facet jest nieszczęśliwy. Wreszcie, kiedy jest już wolne, facet sika, jest szczęśliwy. Wcale nie potrzebuje premii, by być szczęśliwym. Jest szczęśliwy bez premii, tylko dlatego, że sika.\nTymczasem czekając i będąc już nieszczęśliwym, mógł stać się nieszczęśliwy jeszcze bardziej. Gdyby, dajmy na to, chciał go ugryźć owczarek niemiecki. Albo gdyby podsłuchał innego faceta, który przez telefon umawia się na potajemną randkę z jego żoną. Gdyby wybuchł pożar. Gdyby właśnie w tym, a nie innym momencie dostał zawału.\nWszystko może się zdarzyć jednocześnie.\nZ powodu czarnej krowy.\nBo jedno z tych wstrętnych bydląt rzuciło na was zły urok, łypiąc ponurym, beznamiętnym i ocienionym firanką rzęs okiem. Okiem wyraźnie zobojętniałym, nieznającym litości, nieubłaganym.\nWszyscy mówią, że krowy mają cielęce spojrzenie. Jednak to spojrzenie jest nie tylko cielęce. Ono jest wredne. To spojrzenie zabójcy, które można znaleźć w jednym z kryminałów z Série noire. Czarna krowa wyciąga broń i kieruje w waszą stronę grad kul, nie przestając nawet przeżuwać swojej gumy. Bez rozterek i wyrzutów sumienia. Zlecenie jak każde inne, dla kasy. Takie właśnie są czarne krowy.\nTwierdzimy, że patrzą tym swoim niby cielęcym wzrokiem na przejeżdżające pociągi. Myślicie, że pociągi wykolejają się przez przypadek? Że przez przypadek ludzie rzucają się pod lokomotywy? Że przez przypadek Francuskie Koleje Państwowe mają niewytłumaczalne opóźnienia? Że przez przypadek strajkują? Że przez przypadek trzeba godzinami stać w kolejce po nieszczęsny bilet? Prawdziwym problemem kolei są krowy; zwłaszcza czarne krowy.\nCi, którzy wybierają miejsce przy oknie, by niby móc podziwiać krajobraz, nie są wcale tacy sprytni. Ujadą zaledwie trzy kilometry, a już widzą stadko na łonie natury.\n„O, krowy” – myślą sobie bez wzruszenia.\nW następnej minucie pojawia się konduktor i wlepia im karę, ponieważ zapomnieli skasować bilet.\nKiedy ja wsiadam do pociągu, momentalnie zamykam oczy. Im mniej się widzi, tym bardziej się to opłaca. Ludzie mi mówią: „Ma pan szczęście, że może pan spać, nie ma pan czasu, żeby się nudzić”.\nDużo bym dał za to, by móc spać. Ale to niemożliwe: trwoga utrzymuje mnie w pobudzeniu. Muszę zmuszać się do przymykania powiek, aby nic nie widzieć. Nie chcę, by obraz krowy mógł wniknąć pomiędzy moje rzęsy i łagodnie usadowić się w mojej źrenicy. Zamykam oczy ze wszystkich sił. Kiedy konduktor prosi mnie o bilet, sięgam na oślep i szczęściem trafiam na niego po omacku. Małe szczęście, nawet całkiem malutkie, opłaca się wszak bardziej niż wielkie nieszczęście.\nUwaga: nie twierdzę, że czarne krowy są odpowiedzialne za wszystkie nasze kłopoty. Nie jestem aż tak naiwny, by wierzyć, że bez krów wszystko by szło jak po maśle. Cierpienie i umieranie są przeznaczeniem ludzkości. Niemniej jednak, gdyby było mniej czarnych krów, krowie placki przeznaczone byłyby dla innych, a ja uniknąłbym kupy nieszczęść.


LIVE!: Legia 1-0 Podbeskidzie (KONIEC) - legionisci.com\nNiedziela, 16 maja 2021 r. 19:46 Redakcja\nBezpośrednią transmisję z meczu Legia Warszawa - Podbeskidzie Bielsko-Biała przeprowadzi stacja Canal+ Premium. Początek spotkania o godzinie 17:30.\nFORTUNA: 1 1.60 X 4.70 2 5.50\nprzeczytaj więcej o: Legia Warszawa relacja live na żywo Podbeskidzie Bielsko-Biała Ekstraklasa\nOLaf - 16.05.2021 / 19:34, *.tpnet.pl\nJest pocisk na poznańskiego słowika czy ma spokój?\nvadisodjidjiaofoe - 16.05.2021 / 19:21, *.petrotel.pl\nStal Mielec przegrywa 1-0 ze Śląskiem. Jak u nas będzie walkover dla Podbeskidzia, to Podbeskidzie się utrzyma ;-)\nIpanema - 16.05.2021 / 19:24, *.chello.pl\n@vadisodjidjiaofoe: co tam się dzieje\nvadisodjidjiaofoe - 16.05.2021 / 19:26, *.petrotel.pl\n@vadisodjidjiaofoe: Stal wyrównała :-) To możemy kończyć mecz :-)\nKrzeszczu - 16.05.2021 / 19:16, *.bredband2.com\nDobrze ze trenowali s trzaly z volleya, bo kilka ich bylo dzisiaj. Wszystkie wpeeezdu. Podobnie jak na treningu. Wiecej wolnego i siatkonogi.\nKrzeszczu - 16.05.2021 / 19:12, *.bredband2.com\nNie no wpuszczenie Vesovica to juz totalna kpina. Michcnik, ech... szkoda slow na tego dziada.\nSyn trenera - 16.05.2021 / 19:07, *.vectranet.pl\nTo jakaś kpina, jakiś folawark czy cyrk.. Pożegnania zawodników sobie przez granie urządzają... Zamiast dać ogrywać się młodzieży.. Emerytów i inwalidów wpuszczają.. Pożegnanie.. to w przerwie na środku boiska.. Poziom gry że spadkowiczem przemilczę...\nKorda - 16.05.2021 / 19:01, *.centertel.pl\nAwaria prądu na canal+:-):-):-) Traskowski nie zapłacił?\nkkk - 16.05.2021 / 18:55, *.47.73\nmeczyk padł,amatorski canal plus dostosowuje sie poziomem do ekstraklasy\nkkk - 16.05.2021 / 18:09, *.47.73\nno nie przesadzajcie,graja jak narazie porządnie, podoba mi się to, trzeba oczywiście brac poprawkę że gramy ze spadkowiczem ale dobrze się na to patrzy ,już nie ma tego zamulenia co w poprzednich meczach\natmosferic - 16.05.2021 / 17:55, *.orange.pl\nale ta legia jest slaba - stal i podbeskidzie sobie z nimi radzi\nCULT CULT CULT - 16.05.2021 / 18:28, *.amazonaws.com\n@atmosferic: SŁABY TO TY JESTEŚ A LEEEGIIIAA! MIIISTRZ!!!!!\nAutor - 16.05.2021 / 17:54, *.235.85\nCiężko nie odnieść wrażenia że drużyna zalicza regres pod kątem technicznym . Trzeba trenera z poza ligi na no już w Polsce nie ma kandydata. Ja bym brał Berga bez cienia wahania !\nLopez - 16.05.2021 / 17:49, *.tpnet.pl\nJest pocisk na poznańskiego słowika?\nHuehue - 16.05.2021 / 17:49, *.235.85\nCholaky grajo swoje buahaha\nKrzeszczu - 16.05.2021 / 16:47, *.bredband2.com\nNie wiem dlaczego Vesovic zabiera komus miejsce na lawce. Dzisiaj. Bo w jakies "podziekowanie" nie wierze. Myslalem tez ze dalej bedziemy ogladac Miszte w bramce.\nKoguty (jak na razie) w bardzo ladnym stylu ogrywaja Wolves, wiec popoludnie zaczyna sie dobrze.\nAle czy druzyna pod wodza Michnika skusi sie na lakomy remis? 0-0? Zobaczymy...\nMateusz z Gór - 16.05.2021 / 16:39, *.orange.pl\nPiszecie "sklady", a podejecie skład. Gdzie jest drugi skład?\nArek - 16.05.2021 / 16:46, *.chello.pl\nNa rezerwie jak nie wiesz gdzie\nPiotr Niedek - 16.05.2021 / 18:25, *.t-mobile.pl\n@Mateusz z Gór: Składy obu drużyn więc w liczbie mnogiej. Czy tam w górach wszyscy tacy tępi?\nLuta - 16.05.2021 / 16:37, *.plus.pl\nWitam poda ktoś link do meczu dzisiejszego był bym wdzięczny\nWawa - 16.05.2021 / 16:30, *.chello.pl\nGwiazda Wszołek i pantofel veso na ławce po co dowidzenia


Poznaj 9 Najstraszniejszych chorób dłoni » Twoje Dłonie\nNajpierw zastanów się uważnie czy na pewno chcesz przeczytać ten artykuł, ponieważ jeśli będziesz kontynuować ujrzysz dziewięć najstraszniejszych, głównie genetycznych chorób dłoni, o których istnieniu nie miałeś pojęcia… Proszę nie kontunuj, jeżeli nie jesteś osobą pełnoletnią.\nJest to stan kiedy sąsiadujące ze sobą palce są zrośnięte. Syndaktylia w Polsce zwana jest czasami palcozrostem i należy do najczęściej występujących wrodzonych chorób dłoni i stóp. W niektórych przypadkach palce można rozdzielić chirurgicznie.\nPolidaktylia jest wrodzoną anomalią objawiającą się zwiększoną liczbą palców. Dodatkowe palce bardzo rzadko mają kości i stawy, zazwyczaj zbudowane z tkanki miękkiej, która łatwo może być usunięta chirurgiczne. Często zdarza się także, że place są po prostu odgałęzieniem od istniejącego palca. Polidaktylia występuje u 0,2% osób. Na zdjęciu można zobaczyć syndaktylię połączoną z polidaktylią.\nAmelia jest wadą rozwojową objawiającą się brakiem kończyny, jednej bądź kilku. Rozwija się około 3-5 tygodnia rozwoju zarodka, a jej przyczyną jest nie wykształcenie się pączka odpowiedzialnego za pojawienie się odpowiedniej kończyny. Wadę tą mogą powodować różne szczepionki i środki stosowane podczas ciąży.\nFokomelia to wada rozwojowa polegające na braku bądź niedorozwoju kości. Wywołują ją nieprawidłowości występujące podczas ciąży. Osoby z fokomelią mają bardzo krótkie kończyny.\n5. Zespół Robertsa\nZespół Robertsa jest to schorzenie genetyczne, które odznacza się anormalnością twarzy i kończyn. Dzieci cierpiące na to schorzenie mają krótkie kończyny, zdeformowane i brakujące palce oraz często rodzą się martwe bądź umierają zaraz po urodzeniu, bardzo rzadko zdarza się, że dożywają dorosłości.\n4. Rybia łuska\nRybia łuska jest chorobą skóry związaną z nieprawidłowym rogowaceniem naskórka. Łuski na ciele chorego bardzo różnią się od rybich łusek, ponieważ leżą obok siebie i przypominają bardziej skórę gada. Istnieje genetyczna i nabyta wersja tego schorzenia.\nPoczytaj również: Rekordy Guinnessa - dłonie, palce, paznokcie\nWada rozwojowa palców, polegająca na nadmiernym ich rozwinięciu. Dłonie na zdjęciu nalezą do Chińczyka Lui Hua, który za sprawą swojej rzadkiej choroby pobił rekord najdłuższych palców na świecie. Po operacji w 2007 roku chirurdzy usunęli z jego ręki aż 5kg ciała i kości.\n2. Epidermodysplasia verruciformis\nRzadka choroba skóry wywołana wirusem V – HPV. Zmiany skórne pojawiają się już w dzieciństwie i stopniowo się uogólniają. Pojawiają się brodawki, czerwone i brunatne plamy, przebarwienia a następnie powstają raki skóry, które rozwijają się pod wpływem promieni słonecznych. W najgorszych przypadkach nagromadzenie narośli, przypominających drewno wyklucza chorych z normalnego życia. Ludzi ciepiących na tą chorobę nazywa się często „człowiekiem-drzewo”.\nFetus in fetu, czyli w tłumaczeniu płód w płodzie. Jest to wada rozwojowa, w której wewnątrz organizmu formuje się masa przypominająca płód. Pojawiła się jako pierwsza w tym artykule, jako, że występuje przy niej zwiększona ilość rąk i nóg. Występuje u 0,0002% żywych urodzeń.\nTagi: choroby dłoni, choroby palców, najstraszniejsze choroby\n„Bóg, którego można dotknąć, nie jest już bogiem.”


Fotomagnesy firmy Fotobum - pamiątkowe zdjęcia na lodówkę - Aleksey\nFotomagnesy firmy Fotobum - pamiątkowe zdjęcia na lodówkę\nAleksey czerwca 17, 2017 misz-masz\nKażdego dnia w zasięgu naszego wzroku możemy mieć ułamek naszych wspomnień . Nie chodzi o rami ze zdjęciami, chciałabym pokazać wam rozwiązanie jakim są fotomagnesy .\nW zestawie w bardzo przystępnej cenie dostajemy 16 sztuk fotomagnesów . Możemy wybrać dowolnych 16 zdjęć, u mnie padło na zdjęcia, które w jakimś stopniu są dla mnie ważne oraz te, które bardzo mi się podobają i ukazują to, co uwielbiam najbardziej . Do zestawu dołączone są naklejki, które możemy przykleić na dolną, pustą cześć zdjęć . Na tej części możemy również napisać jakieś swoje słowa . Na stronie fotobum.pl możemy znaleźć inne gadżety związane z fotografią - plakaty, dekoracje, pocztówki i inne .\nTworzenie fotomagnesów jest niezwykle proste i zajmuje kilka minut . Co ważne, zdjęcia nie tracą na jakości . Na lodówce trzymają się na swoim miejscu i prezentują się świetnie ! Zdjęcia nie tylko można umieszczać na lodówce, świetnie spiszą się również do albumu na zdjęcia . Jestem przekonana, że na lodówce w naszym nowym mieszkaniu fotomagnesy będą bardzo ładnie się prezentowały .\nCzy polecam produkt ? Jak najbardziej ! To naprawdę rewelacyjna pamiątka czy też pomysł na prezent, a cenowo wychodzi naprawdę bardzo korzystnie .\nPost powstał przy współpracy z firmą Fotobum .\nŚciskam ! ♥\nBy Aleksey o czerwca 17, 2017\nEdyta 17/6/17 22:13\nMarta Wipplinger 18/6/17 00:10\nJeszcze takiego rozwiązania nie widziałam. A ostatnio się zastanawiałam nad tym jakiej nowości mi brakuje. Chciałam "czegoś niedużego", jednak pokazującego zmianę. Mam nadzieję, że nie zapomnę o tym pomyśle, gdy się będę przeprowadzać.\nonlydreams 18/6/17 00:38\nNaprawdę fajnie to wygląda, moja lodówka jest niestety za bardzo zawalona ;P\nJoanna_Majj 18/6/17 10:07\nSuper prezent ale jeśli ktoś ma lodówkę pod zabudowę co zdarza się coraz częściej to niestety nie przyklei nic 😉\nPospolita Ola 18/6/17 13:27\nTakie magnesy to świetny pomysł na pamiątkę :) Idealnie sprawdzą się jako prezent :) Ja również mam od nich magnesy i jestem bardzo zadowolona!\nMarta K 18/6/17 13:41\nJa szukam właśnie sklepu/ firmy w którym będę mogła wywołać swoje zdjęcia z instagrama za rozsądną cenę :)\nLiv 18/6/17 14:24\nSuper pomysł ! Lodówka od razu wygląda lepiej i nabiera kolorów, już nie jest taka biała jak zazwyczaj :D\nPatrycja K. 18/6/17 15:09\nTeż je mam- są świetne:) u nas część posłużyła jako prezent dla znajomych :)\nSabrina 18/6/17 23:10\nemilia o_o 20/6/17 15:51\nSuper sprawa. I na prezent się :) No i fajnie widziec Twoje zdjęcie we wpisie, oby więcej:D\nstylstynka 20/6/17 15:55\nWOW, Twoje magnesy prezentują się super! Sama posiadam podobne i bardzo je lubię :)\nLaBonny blog 22/6/17 09:26\nAle super sprawa <3 :D Muszę się temu przyjrzeć bo na prawdę super się prezentują :) Obserwuję :)\nMerloczek 22/6/17 15:14\nkoniecznie coś dla mnie! Mega sprawa :))\nhttp://www.merloczek.pl | Obserwuję !


ďťż DziaĹalnoĹÄ przechowalnicza dokumentacji osobowej i pĹacowej - doĹwiadczenia i problemy - Archiwistyka.pl\nArtykuĹy > Edukacja archiwistyczna > DziaĹalnoĹÄ przechowalnicza dokumentacji osobowej i pĹacowej - doĹwiadczenia i problemy\nDziaĹalnoĹÄ przechowalnicza dokumentacji osobowej i pĹacowej - doĹwiadczenia i problemy\nKonferencja w siedzibie Naczelnej Dyrekcji Archiwów PaĹstwowych\n11 lipca 2013 r. w godz. 11.00-16.00 w siedzibie Naczelnej Dyrekcji Archiwów PaĹstwowych w Warszawie odbÄdzie siÄ konferencja pt. „DziaĹalnoĹÄ przechowalnicza dokumentacji osobowej i pĹacowej – doĹwiadczenia i problemy”, organizowana przez Naczelnego Dyrektora Archiwów PaĹstwowych we wspóĹpracy z prezesem ZakĹadu UbezpieczeĹ SpoĹecznych.\nZakres konferencji obejmie omówienie doĹwiadczeĹ instytucji publicznych (urzÄdów marszaĹkowskich, ZakĹadu UbezpieczeĹ SpoĹecznych, archiwów paĹstwowych) w relacjach z prywatnymi przechowawcami, przedsiÄbiorcami, a takĹźe powstajÄ\ncych w nastÄpstwie tych kontaktów problemów. Omówione zostanÄ\nszczegóĹowe kwestie dotyczÄ\nce dokumentacji osobowej i pĹacowej, w szczególnoĹci jej udostÄpniania w celu potwierdzenia uprawnieĹ emerytalno-rentowych. Kolejnym tematem bÄdzie omówienie systemu informacji o miejscach przechowywania dokumentacji osobowej i pĹacowej, w tym dostÄpnych baz danych prowadzonych przez ZakĹad UbezpieczeĹ SpoĹecznych i NaczelnÄ\nPoruszone na konferencji zagadnienia majÄ\numoĹźliwiÄ zainteresowanym instytucjom publicznym wypracowanie zasad postÄpowania i wspóĹpracy w podejmowaniu dziaĹaĹ przyczyniajÄ\ncych siÄ do ochrony interesów osób, w zakresie moĹźliwoĹci szybkiego dotarcia do dokumentów oraz bezpieczeĹstwa ich przechowywania.\nKonferencja adresowana jest przede wszystkim do pracowników instytucji publicznych zaangaĹźowanych w sprawy dotyczÄ\nce dokumentacji osobowej i pĹacowej.\nUdziaĹ w konferencji jest moĹźliwy po dokonaniu zgĹoszenia, w terminie do 28 czerwca 2013 r. Liczba miejsc jest ograniczona.\nUprzejmie informujemy, Ĺźe uczestnicy konferencji bÄdÄ\nmieli moĹźliwoĹÄ zarejestrowania profilu zaufanego na Platformie UsĹug Elektronicznych (PUE) ZakĹadu UbezpieczeĹ SpoĹecznych. Posiadanie profilu zaufanego PUE pozwala na korzystanie z funkcjonalnoĹci Nowego Portalu Informacyjnego (NPI), stanowiÄ\ncego czÄĹÄ Platformy UsĹug Elektronicznych ZUS.


Szczawnica: epilog, Kraków :: ROWER.arteq.org\nSzczawnica: epilog, Kraków\n13.7 km AVS: 16 km/h STP: 0:51 h Pogoda:\nPożegnanie ze Szczawnicą, robimy parę fotek i zbieramy się na dworzec. Powrót do Krakowa bez problemów, chociaż w przeciwną stronę było lepiej - klima była :P W Kraku jedziemy na rynek i szukamy gdzieś chinola żeby zjeść coś przed długą podróżą do Warszawy. Zagaduje jakiegoś naganiacza na rynku, tłumaczy nam jak dojechać na chińczyka, ale na koniec proponuje też normalny obiad w knajpie i daje ulotkę. Urzekł nas ceną, jedziemy!\nKnajpka nazywa się Bordo i mieści się w okolicach rynku, na ulicy Gołębiej 3. Z zewnątrz niepozornie, brak stolików na zewnętrz oznaczał komplikacje z zostawieniem rowerów... a nieprawda :-) Wyszedł do nas jakiś gość, chwilę podumał i kazał wstawić rowery do bocznego wejścia, a nam iść na "ogródek". Ogródek to o tyle nietypowy, że mieści się wewnątrz kamienicy na dziedzińcu, zadaszony na okoliczność gołębi ;-) Ze stolika mialiśmy cały czas podgląd na rowerki więc można było zabrać się do konsumpcji. Wzięliśmy po zestawie dnia, na który składała się: zupa (do wyboru ze 3 czy 4), danie główne (również kilka do wyboru) oraz deser. Zupa (żurek) bardzo dobra, z jajeczkiem i kiełbachą czyli tak jak być powinno. Danie główne to soooolidny kawał pieczonej piersi kurczaka w sosie pieprzowym, frytki i kilka surówek. Nie jakiś tam designerski obiad gdzie na talerzu mamy jakieś dzieło sztuki, tylko wielka porcja dobrego żarcia. Na deser dostaliśmy arbuza. A teraz uwaga: całość kosztowała 14zł! Oficjalnie przyznaję temu miejscu znak "ArteQ poleca"!\nŻeby nie było za fajnie... kończąc dzbanek piwa jakoś "nagle" okazało się, że zaraz mamy pociąg :-) Do dworca mieliśmy z 2-3km i pokonaliśmy je naprawdę szybko. Wpadamy na stację, miła pani oznajmia przez megafon że nasz pociąg właśnie odjeżdża... ale jak to tak, bez nas? ;-) Włączamy tryb turbo i biegniemy. ja przy okazji mylę peron... w końcu dobiegamy tam gdzie trzeba, pociąg jeszcze stoi więc wskakujemy w biegu dosłownie tuż przed odjazdem. Uff, znowu się udało ;-)


Rehabilitacja kręgosłupa Kraków i Rehabilitacja dzieci z autyzmem Formy rehabilitacji Przyczyny artyzmu wciąż nie są do końca poznane. Jest to złożone zaburzenie neurologiczne, charakteryzujące się utrudnionym kontaktem i integracji wrażeń zmysłowych. Poszczególne dzieci różnią się\nPrywatna klinika odwykowa i centrum dermatologii Warszawa Prywatna klinika odwykowa, Klinika dermatologii estetycznej Prywatna klinika odwykowa to miejsce, w którym każdy pacjent otrzyma potrzebną pomoc i wsparcie w leczeniu się z uzależnienia. Nałogi i poważne\nOdchudzanie Katowice i Odchudzanie Gdynia Skuteczne odchudzanie Gdynia Każdy z nas marzy o pięknej sylwetce. Często jednak tryb życia, który prowadzimy nie pozwala na schudnięcie. Ciężko znaleźć nam czas na regularne wizyty na siłowni lub\nMedycyna pracy Kraków i medycyna pracy Poznań Ośrodki badań medycyny pracy Już od zerwania jabłka przez Adama w rajskim ogrodzie było wiadomo, że człowiek będzie skazany na pracę i tak jest do dzisiaj. Najpierw się\nLeczenie kanałowe Warszawa i leczenie chrapania Warszawa Leczenie dentystyczne Warto dbać o zęby. To niby banalne stwierdzenie, jednak wielu trzeba wciąż o tym przypominać. Mówią o tym samym dentyści, którzy wskazują na to, jak często\nPo czterdziestym roku życia staje się jednym z najważniejszych mierników zdrowia. Oczywiście jego poziom we krwi. Odpowiedni poziom cholesterolu jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu,…\nZapewne każda z nas nie raz zastanawiała się, czy żyje zdrowo i czy jest coś, co mogłaby zmienić w swoim życiu, by mieć pewność, że…\nPodręczniki do 3 klasy liceum i technikum - język francuski\ngabloty korkowe Paraga Centrum, Miska wisząca Catalano Zero 45 1VSV45N00, Umywalka Simas Frozen 91x50,5cm U90, sprzedaż zestawów igłofiltrów, Umywalka Simas Frozen 90x50cm FZ11, depilacja laserowa n25, wypożyczalnia igłofiltrów stalowych, wynajem igłofiltrów stalowych, Miska wisząca Catalano New light 1VSLI00, N25 opalanie natryskowe, usługi dźwigowe żagań, Umywalka Simas Flow 39,5x50cm FL15


Rak jajnika - 10 sygnałów ostrzegawczych - WP Kobieta\nRak jajnika jest nazywany "cichym zabójcą". Niestety nie daje zbyt wielu objawów, a kiedy w końcu zostanie postawiona diagnoza, często jest już za późno. Jednak organizm często daje znaki, na podstawie których możemy podejrzewać chorobę. Przypominają typowe kobiece dolegliwości. Różnią się jednym - nie znikają po kilku godzinach czy dniach, a utrzymują się tygodniami.\nTylko 20 procent przypadków raka jajnika jest diagnozowanych na tyle szybko, żeby można było podjąć skuteczne leczenie. Jeżeli masz któryś z tych objawów, nie zwlekaj i szybko udaj się do lekarza.\nBól w dole brzucha, który nie przypomina zwyczajnej niestrawności czy skurczów menstruacyjnych, to częsty objaw raka jajnika. Większość pacjentek narzekała na takie problemy przez dłużej niż 2 tygodnie. Bóle nie były powiązane z miesiączką, biegunką czy grypą żołądkową.


Tuje należą do najchętniej sadzonych w ogrodach krzewów iglastych. Aby jednak nie sprawiały problemów i miały dobry start, należy je sadzić w odpowiedni sposób. Pierwszym krokiem przed posadzeniem tui jest wybór odpowiedniego stanowiska, dostosowanego Tuje należą do najchętniej sadzonych w ogrodach krzewów iglastych. Aby jednak nie sprawiały problemów i miały dobry start, należy je sadzić w odpowiedni sposób. Pierwszym krokiem przed posadzeniem tui jest wybór odpowiedniego stanowiska, dostosowanego do wymagań... więcej...\nDzięki zróżnicowaniu nasadzeń ogrody stają się dekoracyjne przez większą część roku, a nie kiedy nawet przez cały rok. O tym, czy dany ogród będzie interesujący w okresie zimowym, decyduje w dużej mierze obecność roślin zimozielonych. Dzięki zróżnicowaniu nasadzeń ogrody stają się dekoracyjne przez większą część roku, a nie kiedy nawet przez cały rok. O tym, czy dany ogród będzie interesujący w okresie zimowym, decyduje w dużej mierze obecność roślin zimozielonych.... więcej...\nŻywotnik, zwany także tują to popularna roślina wykorzystywana w ogrodach, a przede wszystkim na żywopłot, ze względu na swoje rozmiary, dobrą reakcję na cięcie oraz szybki wzrost. Żywotnik, zwany także tują to popularna roślina wykorzystywana w ogrodach, a przede wszystkim na żywopłot, ze względu na swoje rozmiary, dobrą reakcję na cięcie oraz szybki wzrost. Jest to znakomity sposób na dostarczenie sobie większej prywatności, który przy okazji stanowi gustowną dekorację. Do... więcej...\nAronia czarnoowocowa to krzew, który może osiągnąć wysokość nawet do 3 merów. W naszym kraju stałą się popularna dzięki smacznym owocom, które wykorzys tuje się do przetworów. Spożywa się je między innymi ze względu na właściwości zdrowotne. Aronia czarnoowocowa to krzew, który może osiągnąć wysokość nawet do 3 metrów. W naszym kraju stałą się popularna dzięki smacznym owocom, które wykorzys tuje się do przetworów. Spożywa się je między innymi ze... więcej...