Koroneczka - frywolitki i ceramika: Klockowe cudzesy - czyli koronka klockowa wprost z Bobowej\nKlockowe cudzesy - czyli koronka klockowa wprost z Bobowej\nChoć wzór całkiem skądinąd. ;>\nże czas na emeryturę. Bo...\nobie prezentowane dzisiaj koronki to "cudzesy".\nPierwsza koronka - Madonna klockowa - została wykonana przez koronkarkę z Bobowej i przeze mnie bezczelnie zakupiona, jakbym nie mogła sobie sama zrobić. Jeszcze nie oprawiona. Na zdjęciach tylko przymiarki do ramki.\nDruga koronka - to pierwsza koronka w wykonaniu mojej bratanicy. Plotła ją z takim zapałem, że aż serce rosło! :))) Cóż! Moje bratanice już od dawna mają ochotę wysłać ciocię na emeryturę i przejąć pracownię ze wszystkimi skarbami. Jestem za! Czy ZUS wszechmogący mnie słyszy? ;>\nJeśli chodzi o moje koronki, to niedawno wreszcie wzięłam czółenka do ręki i właśnie powstaje coś nowego. Ogłaszam zatem koniec odwyku od koronek (to do mnie) i ode mnie (to do Was)! Niech się już tylko świat przestanie się mi zawalać (to do Pana Boga)!\nAha! Nasz Cypek się obudził! W Budziku się obudził. :)))\nAutor: Anna Katarzyna o 22:07\nEtykiety: bobbins lace, klocki, koronka klockowa\nNo i co!? Pstro! Napisałam i nic nie ma! Czyżby weryfikacja jakaś u Ciebie Koroneczko?\nNo proszę... coś nie tak:( Drugi komentarz się pojawił. W pierwszym napisałam, że masz zdolne bratanice, że koronka Pani z Bobowej, piękna, oprawa też, że masz zdolne bratanice (bratanek też zdolny!) no i, że przesyłam uściski :) No... ;)\nAnna Katarzyna 09:22\nJolciu, zaniedbałam bloga, więc on mi się teraz "odwdzięcza". Ten post też się ukazał dopiero po kilku godzinach od opublikowania. :(\nOdściskuję! I lecę do kościoła! :)))\nCudna ta praca klockowa....Podziwiam ....Pozdrawiam pa...\nPiękna ta koronka klockowa. Chyba od zawsze marzę, żeby się jej nauczyć. Niestety nie mam gdzie i jak, więc tylko sobie wzdycham.\nPiękna ta koronka,powtarzam jak gapa,ale piekna i juz .Fajne masz bratanice i zdolne skoro takie malutkie za tak trudne dzielo sie wziely .Poprosze o efekt koncowy . Cypriana witam w gronie wybudzonych i zycze powodzenia w rehabilitacjii .\nPiękna koronka i jej oprawa. Dzieci bardzo zdolne, ale nie dziwi to - nauczycielka bardzo dobra.\nSpotkamy się, jak Najwyższy pozwoli :):):) W jaki sposób masz zamiar przetransportować się na Lubelszczyznę?\nJa już wróciłam z Kościoła.\n"Budzikowi" niech będą dzięki.!!!\nZUS? On chyba ogłuchł. ZUS i US ciągle wyciąga swoje suche ręce, i ciągle im mało.\njaka delkatna i cudna\nświetnie ,że Cypek się obudził, widać,że będzie coraz lepiej!!! Koronki cudne, zdolna bratanica!!! Pozdrawiam!!\nCudne te prace, ale do emerytury Ci daleko.Zresztą na emeryturze też można robić piękne rzeczy.\nMagdalena Betlej 11:28\nPiękna Madonna! podziwiam! a bratanice zdolne i mają wspaniałą nauczycielkę :) pozdrawiam ciepło :)


Idealne tapety do kuchni - kamil bukowski\nHome » Sklep Online » Wyposażenie Wnętrz » Idealne tapety do kuchni\nKuchnia jest pomieszczeniem, w którym spędzamy wiele czasu. Chcemy ją jak najlepiej zaaranżować, żeby w pełni odpowiadała naszym potrzebom. Trzeba pamiętać o ścianach, które narażone są na liczne plamy związane z gotowaniem. Polecamy tapety do kuchni zmywalne. Sklep Dywyta zajmuje się sprzedażą artykułów wyposażenia wnętrz. Posiadamy szeroki asortyment, który charakteryzuje się najwyższą jakością. W naszej ofercie dostępne są również dywany, wykładziny, panele, tekstylia i dekoracje. Zapewniamy profesjonalną oraz fachową pomoc w wyborze. Z pewnością każdy znajdzie odpowiednie tapety do kuchni zmywalne. Zapraszamy do skorzystania z naszą ofertą!\nOsoby posiadające posesje z wolną przestrzenią, mogą na nich ustawiać różne obiekty, które pomogą im się zrelaksować, na przykład podczas pory letniej. Do takich obiektów wlicza się na przykład balia ogrodowa, pozwalająca na relaksacyjne kąpiele w ciepłe dni. Dobrej jakości balie sprzedaje od wielu l...


Informacje dla nowych studentów K2 – Kognitywistyka UW\nInformacje dla nowych studentów K2\nWitamy na K2!\nOto garść istotnych informacji, które ułatwią Państwu start na Uniwersytecie i Wydziale Psychologii.\n1 października, 11:00:\nuroczysta inauguracja roku akademickiego na Wydziale Psychologii (aula)\n1 października, po inauguracji:\nwydawanie Elektronicznych Legitymacji Studenckich (pokój 423)\n1 października, 15:00:\nspotkanie organizacyjne K2 (sala 421)\n1 października, po spotkaniu organizacyjnym (ok. 17:00):\nspotkanie integracyjne K2 (Klubokawiarnia Jaś i Małgosia)\nUSOSWeb (https://usosweb.uw.edu.pl) jest „wirtualnym sekretariatem” na naszym Uniwersytecie. Znajdą w nim Państwo katalog kursów oraz swój własny plan zajęć, a w przyszłości również oceny z zajęć, informacje o przebiegu studiów itp. Poprzez ten system będą się Państwo rejestrowali na zajęcia (patrz niżej) oraz składali podania.\nDo pierwszego logowania do systemu USOSWeb potrzebne są te same dane, których używali Państwo, logując się do IRK.\nUSOSWeb powiązany jest z systemem USOS (Uniwersytecki System Obsługi Studiów), w pewnym sensie stanowi webowy interfejs USOSa dla studentów i wykładowców. Proszę w związku z tym pamiętać, że wszelkie informacje wpisywane przez studentów i wykładowców do USOSWeba pojawiają się w USOSie dopiero następnego dnia. Podobnie wszelkie zmiany wprowadzane przez pracowników administracji bezpośrednio w USOSie w USOSWebie widoczne są również dopiero następnego dnia.\nPlatforma e-learningowa Kampus\nCoraz większa liczba wykładowców korzysta z możliwości, jakie daje platforma Kampus (https://kampus.come.uw.edu.pl). Wiele z Państwa przedmiotów będzie miało zarezerwowaną na platformie przestrzeń, w której znajdą się slajdy i inne materiały, dodatkowe ćwiczenia, zadania domowe, fora dyskusyjne, komunikaty prowadzących itd. itp. Dostęp do platformy umożliwiają te same dane, których używają Państwo do logowania się do systemu USOSWeb, natomiast do treści i materiałów związanych z konkretnym przedmiotem mają dostęp (zazwyczaj) jedynie osoby zapisane na ten przedmiot w USOS.\nNa K2 korzystamy z platformy Kampus intensywnie: znajduje się tam nasz „intranet” — miejsce obiegu i wymiany ważnych informacji związanych z tokiem studiów.\nUwaga: nie wszyscy wykładowcy korzystają z platformy, a ci, którzy to robią, niekoniecznie udostępniają ją od samego początku semestru. Brak jakiegoś przedmiotu na platformie Kampus nie powinien być powodem do niepokoju. Natomiast najpóźniej do 1 października powinni mieć Państwo dostęp do intranetu K2.\nPrzede wszystkim proszę oczywiście zapoznać się z programem studiów (siatka zajęć obligatoryjnych zawiera odnośniki do ich opisów w USOSWebie).\nWażne dokumenty (Statut UW, Regulamin studiowania na UW, zasady pobierania opłat i in.) znajdują się tutaj. Przed podpisaniem umowy z Uniwersytetem (na początku studiów) są Państwo zobowiązani do zapoznania się z tymi dokumentami.\nInformacje na temat dostępnej dla Państwa pomocy socjalnej znajdą Państwo tutaj (oraz na stronie Biura Spraw Studenckich UW).\nW ciągu roku ważne dla Państwa informacje mogą pojawiać się na tej stronie (www.kognitywistyka.uw.edu.pl), w USOSWebie, w intranecie K2 oraz na tablicach informacyjnych na II piętrze Wydziału Psychologii (tablica K2, tablica sekcji socjalnej, tablica z odwołanymi zajęciami). Prosimy czujnie obserwować te miejsca!\nNa pierwszy semestr seminarium magisterskiego i Zaawansowane zagadnienia w kognitywistyce są Państwo zarejestrowani automatycznie.\nW piątek, 21 września, wieczorem w USOSWebie rozpoczyna się „rejestracja”, w której deklarują Państwo swój poziom zaawansowania w Pythonie. Na tej podstawie w czwartek, 27 września, podzielimy Państwa na grupę początkującą i zaawansowaną.\nPodział na grupy na zajęcia ze statystyki będzie odzwierciedlał podział na grupy pythonowe (zgodnie z siatką zajęć).\nZgodnie z programem studiów muszą Państwo z puli 6 modułów obligatoryjnych do wyboru (w USOSie to przedmioty z „OBW” w kodach) zaliczyć przynajmniej 4. Rejestracja na te przedmioty rozpocznie się w USOSWebie w poniedziałek, 24 września, wieczorem i potrwa do końca tygodnia.\nPrzyjmuje się, że studenci w ciągu jednego semestru powinni zrealizować zajęcia odpowiadające mniej więcej 30 punktom ECTS. Proszę zwrócić uwagę, że wyżej wymienionym zajęciom odpowiada co najmniej 26 punktów ECTS. Nie pozostawia to więc dużo miejsca na przedmioty obieralne (fakultety i przedmioty ogólnouniwersyteckie) w pierwszym semestrze K2. Niemniej istnieje (ograniczona) możliwość zapisania się na dodatkowe przedmioty: więcej na ten temat na spotkaniu organizacyjnym.\nOsoby, które przeczuwają, że brak im wystarczającego przygotowania (np. metodologiczno-statystycznego, informatycznego, czy z zakresu budowy mózgu), proszone są o kontakt z kierownikiem studiów. Istnieje możliwość zapisania się na wybrane zajęcia oferowane na psychologii i na licencjackiej kognitywistyce. Na wyrównywanie w ten sposób różnic programowych można w ciągu pierwszego roku wykorzystać do 12 punktów ECTS.\nBędzie to kurs internetowy przeprowadzony na platformie Kampus. Mają Państwo obowiązek zapoznać się z materiałami szkoleniowymi i rozwiązać zamieszczony na platformie test. Informacje oraz dokładny termin podany zostanie na stronie platformy Kampus: http://kampus.come.uw.edu.pl.\nStudenci, którzy zaliczyli szkolenie BHP w trakcie wcześniejszych studiów, nie mają obowiązku uczestniczenia w tym szkoleniu. Warunkiem uznania szkolenia jest dostarczenie do Dziekanatu suplementu do dyplomu zawierającego zaliczenie (nie starsze niż z roku akademickiego 2013/14) lub zaświadczenia z uczelni o jego zaliczeniu (nie wcześniej niż w roku akademickim 2013/14).\nSzkolenie z zakresu podstaw ochrony własności intelektualnej (POWI) odbędzie się w formie obowiązkowego wykładu w dn. 27.10.2018 r. (sobota) w Auli Wydziału Psychologii w godz. od 10:00 do 13:00. Tego samego dnia na zakończenie wykładu odbędzie się zaliczenie w formie testu. Warunkiem dopuszczenia do testu egzaminacyjnego będzie obecność na wykładzie.\nStudenci, którzy zaliczyli szkolenie POWI w trakcie wcześniejszych studiów, nie mają obowiązku uczestniczenia w tym szkoleniu. Warunkiem uznania szkolenia jest dostarczenie do Dziekanatu suplementu do dyplomu zawierającego zaliczenie (nie starsze niż z roku akademickiego 2013/14) lub zaświadczenia z uczelni o jego zaliczeniu (nie wcześniej niż w roku akademickim 2013/14).\nInformacje na stronie BUW (www.buw.uw.edu.pl) w zakładce Informacje praktyczne — Szkolenia — Szkolenie biblioteczne — Szkolenie biblioteczne online.\nSzkolenie z korzystania z zasobów bibliotecznych na Wydziale Psychologii\npani Ewa Gajewska\nMichał Broniarz, Michał Markowicz\ntel. 22-55-49-798, 668-481-161\nProdziekan ds. studenckich Wydziału Psychologii\nNa dyżur prodziekana ds. studenckich należy zapisywać się telefonicznie (554-97-12,13,14) lub osobiście w Dziekanacie.


Ostatni odcinek TTBZ przed finałem. Wiemy, jak będzie wyglądała metamorfoza Kasi Glinki!\nPrzed nami przedostatni odcinek show „Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Uczestnicy intensywnie przygotowują się do programu. Mamy nagranie z przygotowań Kasi Glinki do występu w roli amerykańskiej królowej muzyki disco – Donny Summer. Szczyt popularności tej wokalistki przypada na drugą połowę lat 70., kiedy to nurt disco dominował na parkietach. Zobaczcie, jak Kasia czuje się w takich klimatach!\nCzy tym wykonaniem zaskarbi sobie serca jurorów i publiczności? Czy będzie to występ na miarę finału? A jak wypadną inni uczestnicy programu? Zapowiada się zacięta walka! „Twoja Twarz Brzmi Znajomo” już w sobotę, 31 października, o godzinie 22:05 w Polsacie.


Wrzesień | 2017 | Żelazko w Kuchni\nZupa grzybowa z tłuczonymi ziemniakami i rozmarynem\nOpublikowany Wrzesień 23, 2017 przez Aga Zelazko\nLubię gęste i zawiesiste zupy. Dlatego też grzybowa w moim wykonaniu jest gęsta i sycąca – wystarczy zjeść niewielką miseczkę, by się najeść [ale kto kończyłby na jednej miseczce? ;-)] Ta zupa długo utrzymuje ciepło. Gdy wrócicie za godzinę po dokładkę, najprawdopodobniej nie będziecie musieli jej podgrzewać. Gdy wrócicie za dwie godziny, najprawdopodobniej zupy już nie będzie 😉\nDziś znajdziecie tu przepis na „standardową” grzybową z dużą ilością selera i pora oraz tłuczonymi ziemniakami i rozmarynem. Za kilka dni poznacie bardziej oryginalne pomysły na grzybową z białą kaszą gryczaną, pestkami dyni i pulpetami z dzika oraz grzybową z porem i kurkumą. W każdym z tych przepisów – poza grzybami – rządzi masło. Dlaczego? Sami sprawdźcie.\n3 duże podgrzybki (mogą być też prawdziwki lub inne grzyby. Ilość też jest dowolna i uzależniona od potrzeb)\nPół kostki masła (lub więcej)\nDo średniej wielkości garnka wlej wodę, wrzuć dwa ziarenka ziela angielskiego, liść laurowy i dwa ząbki pokrojonego czosnku. Gotuj kilka minut, a później dodaj obraną marchewkę, pietruszkę, selera, pora. Na palniku przyrumień cebulę i również dodaj do zupy. Wrzuć ¼ kostki masła (powinna Ci zostać ¼ do smażenia grzybów). Gotuj aż warzywa zmiękną.\nW tym czasie umyj grzyby, pokrój w duże kawałki, zalej letnią przegotowaną wodą i odstaw na 10-15 minut (suszone grzyby moczymy, by zmiękły, ale świeże też warto chwilę potrzymać w wodzie, by usunąć piasek i inne zanieczyszczenia). Gdy grzyby będą się moczyć, nastaw ziemniaki i ugotuj je w lekko osolonej wodzie. Nie obieraj ich, ugotuj w koszulkach.\nOdlej wodę z grzybów, osusz je papierowym ręcznikiem. Na maśle podsmaż pokrojoną w kostkę cebulę i 2 ząbki pokrojonego czosnku. Dodaj grzyby i smaż dopóki się nie przyrumienią. Ugotowane ziemniaki odcedź i odstaw, by przestygły. Gdy będą chłodne, obierz ze skórki. Z wywaru warzywnego wyjmij marchewkę, pietruszkę i inne warzywa. Dodaj je do garnka z ziemniakami, a następnie ubij wszystko na gładką masę.\nDo gotującego się wywaru warzywnego dodaj podsmażone grzyby, posól do smaku. Gotuj ok. 15-30 minut. Na końcu dodaj warzywną pulpę i posiekany rozmaryn. Dobrze wymieszaj i gotuj jeszcze 5-10 minut. Dopraw do smaku solą i grubo mielonym pieprzem.\nPrzepisy na zupę grzybową z białą kaszą gryczaną, pestkami dyni i pulpetami z dzika LUB z porem i kurkumą znajdziecie tu za tydzień.\nZapowiedź „fotograficzna” poniżej!\nZaszufladkowano do kategorii Przepisy\t| Otagowano grzybobranie, grzyby, na obiad, pomysł na obiad, sycące danie, zupa grzybowa\t| Dodaj komentarz\nOpublikowany Wrzesień 9, 2017 przez Aga Zelazko\nCzujecie spadek formy? Ospałość, brak energii i ogólne osłabienie? Zamiast sztucznych napojów energetycznych proponuję naturalny, domowy i pyszny sok z kiszonych buraków. Są one świetnym antyoksydantem, a sok domowej roboty oczyszcza, wzmacnia krew, odkwasza organizm i ma wpływ na odporność, wydolność i koncentrację.\nBuraki mają mnóstwo zalet i mogłabym je wymieniać w nieskończoność. Wspomnę tylko, że sok z kiszonych buraków jest naturalnym probiotykiem, bogatym w witaminy A, C i z grupy B. Ma w sobie żelazo, potas, wapń, magnez i inne cenne składniki. Domowy zakwas jest prosty w wykonaniu, a sok jest gotowy do picia po 4-5 dniach. Jeśli do kiszenia buraków dodacie skórkę z razowego chleba – będziecie mogli pić domowy napój energetyczny znacznie szybciej.\n6 ząbków czosnku (lub więcej)\nOk. 2 l przegotowanej i ostudzonej wody\nKromka razowego chleba na zakwasie (lub większy kawałek samej skórki z chleba)\nBuraki dokładnie umyj, obierz i pokrój w cienkie plastry. Ułóż je w wyparzonym słoju lub kamionce przekładając pokrojonym czosnkiem oraz ziołami (liściem laurowym i zielem angielskim).\nWodę przegotuj i ostudź. Rozpuść w niej sól i cukier, a następnie zalej buraki, aż woda je przykryje. Kromkę chleba zawiń w kawałeczek gazy i włóż na górę (gaza powoduje, że do soku nie dostają się okruchy z chleba). Całość przykryj i odstaw w ciepłe miejsce na około 2-3 dni. Po tym czasie przecedź sok oraz przelej go do słoików lub butelek. Przechowuj w chłodnym miejscu. Pij codziennie i wyobrażaj sobie, że jesień Ci niestraszna!\nZaszufladkowano do kategorii Przepisy\t| Otagowano antyoksydant, buraki, coś na odporność, domowy napój energetyczny, kiszone buraki, naturalny probiotyk, sok z buraków, zakwas z buraków\t| 2 komentarze\nPyszne lody kawowo-kokosowe\nOpublikowany Wrzesień 2, 2017 przez Aga Zelazko\nSpostrzegawcze oko dojrzy, że lody, które widzicie na zdjęciu zrobiliśmy w pojemniczkach po szynce mielonej. Znacie to uczucie? Muszę zjeść coś słodkiego, natychmiast! Tak było i w tym przypadku. Jeśli będziecie mieć więcej szczęścia niż my – i w chwili napadu głodowego – będziecie posiadaczami foremek, wypróbujcie ten przepis! Jest banalnie prosty, oparty na czterech składnikach: mleku kokosowym, mleku skondensowanym, kawie rozpuszczalnej i kakao. Fani słodkości mogą dodać trochę miodu. Lody przygotowuje się kilka minut (wystarczy zmiksować składniki), a czas mrożenia nie przekracza 2h. Są bardzo aromatyczne, odświeżające, maślane. Idealne zamiast kawy.\nJeśli będziecie chcieli udekorować lody polecam serek mascarpone, jaglankę ekspandowaną lub własną polewę czekoladową (przepis znajdziecie poniżej). Jeśli Wasze foremki mają pojemność ok 65 ml, to z poniższych składników otrzymacie 10 lodów. Pamiętajcie, że w lodach duże znaczenie ma tłuszcz, więc im bardziej tłuste mleko – tym lepiej. Ja wybieram gęste i pełnotłuste mleko z wysoką zawartością kokosa ok. 80 proc. Unikam natomiast rozcieńczonego mleka z kartonu.\n1 puszka mleka kokosowego (ok. 80 proc. kokosa)\nKawę rozpuszczalną i kakao zalej gorącą, ale nie wrzącą wodą. Użyj niewielkiej ilości wody – ok. ¼ szklanki. Dokładnie wymieszaj, odstaw na 10 minut. Gdy przestygnie zmiksuj wszystkie składniki: mleko kokosowe, mleko skondensowane, miód oraz kakao i kawę. Przelej do foremek, włóż do zamrażalnika. Po 2h zacznij sprawdzać, czy lody można jeść, czy wciąż trzeba (niecierpliwie) czekać.\nSkładniki na polewę czekoladową (na bazie oleju kokosowego)\nNa patelni rozpuść olej kokosowy. Dodaj do niego miód, kakao i wodę – cały czas mieszając. Zaczekaj aż woda wyparuje, a z wodnistej konsystencji otrzymasz gładką i gęstą masę. Polewaj nią lody zaraz po wyjęciu z zamrażalnika. Smacznego!\nZaszufladkowano do kategorii Przepisy\t| Otagowano deser, do kawy, kawa, kokos, Lody, lody z miksera, proste lody, słodkie, słodkości, zamiast kawy\t| 2 komentarze


Restauracja Absynt, Nowy Targ. Magda Gessler zmieniła dawną restaurację Mauritiana | Dziennik Zachodni\nTym razem celem Magdy Gessler jest restauracja Absynt (Nowy Targ) fot. Andrzej Banaś/Polskapresse\nRestauracja Absynt Nowy Targ, to dawna restauracja Mauritiana. Zmiana nazwy to efekty wizyty Magdy Gessler, która zawitała tu z programem TVN Kuchenne Rewolucje. Czym jeszcze restauracja Absynt różni się od Mauritiany?\nRestauracja Mauritiana (dziś restauracja Absynt) powstała cztery lata temu. Pan Artur Kret, po zakończeniu kariery hokeisty, otworzył ją z pomocą rodziny. Długo szukał pomysłu na kuchnię, wystrój i nazwę. Pytał znajomych, przeszukiwał encyklopedię. Chciałby było inaczej, by było oryginalnie i wyjątkowo. W ten sposób natrafił na egzotycznego skorupiaka o oryginalnej nazwie, która mu się spodobała. I tak narodziła się restauracja Mauritiana w Nowym Targu.\nAle w Mauritianie najciekawsze było wnętrze i organizowane od czasu do czasu koncerty i różne imprezy. To co najważniejsze w restauracji, czyli karta dań jest nudne i pospolite. Stąd pomysł, by zawitała tu Magda Gessler.\nWymyślona przez pana Artura nazwa nie przypadła do gustu restauratorce. Zdecydowała, że Mauritiana zniknie z mapy Nowego Targu. Teraz będzie to restauracja Absynt.\nMagda Gessler zmieniła też menu. Pokazową zupą w restauracji Absynt ma być żurek bałkański. W menu są też jagnięcina, potrawka barania z kiełbasą jagnięcą oraz oczywiście oscypek.\nKuchenne Rewolucje, restauracja Absynt Nowy Targ, w czwartek o 21.30 na antenie TVN.\nMateriał oryginalny: Restauracja Absynt, Nowy Targ. Magda Gessler zmieniła dawną restaurację Mauritiana - Gazeta Wrocławska\nPodhalanin 28.11.2014 10:27:36\ni co łyso ci teraz, najpierw poznaj geografię Polski a potem dopiero komentuj, swoją drogą Nowy Targ - stolica Podhala - jest bardzo znana!\nŁuki z pólnocy 05.03.2014 20:02:53\nWitam polecam restauracje Absynt byłem luty 2014 ogólnie elegancko, smacznie, miła sympatyczna kelnerka. Minus restauracja znajduje sie na uboczu osiedlowym\nMańka 28.10.2013 09:33:00\nByłam ale niestety tylko obejrzałam lokal, brak miejsca :( Ludzi masa... Następnym razem przed wyjazdem do Nowego Targu zadzwonię i zrobię rezerwację stolika :) Lokal wygląda super!!! Po ilości klientów widać że musi być smacznie. Pozdrawiam i życzę powodzenia właścicielom.\nMniam 24.10.2013 11:36:03\nByłem w Absyncie i testowałem potrawy z kuchni Magdy Gessler. Najbardziej smakowała mi łopatka jagnięca. W restauracji gotują wyśmienicie i zapewne tak gotowali przed rewolucjami. Nie da się bowiem tak smakowicie przyrządzić jagnięciny nie mając ręki do gotowania - program to tylko kwestia reklamy. Tak myślę, bo gdyby nie Kuchenne Rewolucje nawet nie wiedziałbym o istnieniu takiej restauracji\nchodzi o restauracje w miescie Nowy Targ, a nie na wroclawskim placu\nsmakosz 18.10.2013 03:58:02\n...restauracje "przerobione" przez Gesslerową! Nierealna, nierentowna, odgrzewana kuchnia. Nie na polskie realia. Elegancko wygląda tylko na początku w TV. Byłem w trzech takich miejscach, z litości dla właścicieli nie powiem gdzie.\nŚlązak 16.10.2013 21:55:14\nPlac Nowy Targ to pierwsza lokacja Wrocławia na prawach Magdeburskich - 1214 r. dokonana przez księcia Henryka Brodatego. To jeden z trzech historycznych placów targowych stolicy Śląska, a Pani Gessler proponuje tu jakieś oscypki z Podhala? A gdzie tradycyjna kuchnia śląska?! Polecam Pani "Kuchnię Wrocławia" - Barbary Jakimowicz-Klein, Grzegorza Sobela.\nFrutti di Mare 16.10.2013 13:04:39\nJej MANU,to typowa,SOMALIA\nKeller 15.10.2013 10:41:00\nGessler i Gessler, gazeta Wrocławska, co mnie obchodzi Gessler, nie potrafi sie utrzymać ze swoich restauracji to robi szum.


Reuzel Conditioner odżywka do włosów 100 ml • DlaGentlemana.pl\n» Reuzel Daily Conditioner odżywka do włosów 100 ml\nKod produktu: RZL_DAY_CON_100\nNawilżająca odżywka do włosów do codziennego stosowania od Reuzel w wersji Travel Size 100 ml\nOdżywka do włosów Reuzel została stworzona na bazie sprawdzonego, wysokiej jakości toniku do włosów. Reuzel Conditioner zawiera naturalne, ziołowe składniki aktywne, które mają dobroczynny wpływ na kondycję włosów. W formule znajduje się między innymi ekstrakt ze skrzypu polnego, rozmarynu, oczaru wirginijskiego oraz pokrzywy.\nNajważniejsze informacje o odżywce Reuzel:\nJest to odżywka przeznaczona do codziennego stosowania\nMa działanie intensywnie nawilżające i wzmacniające włosy\nNie obciąża włosów i nie pozostawia filmu po zmyciu\nMożesz go użyć również jako "degreaser", czyli środek do usuwania pozostałości twardych pomad na włosach\nJest to uzupełnienie szamponu do włosów oraz toniku marki Reuzel\nW opakowaniu jest 100 ml toniku.\nNa wilgotne i umyte włosy nałóż odżywkę, rozprowadź ją równomiernie i pozostaw na włosach przez kilka minut. Dokładnie spłucz bieżącą wodą. Dla włosów suchych i zniszczonych polecamy codzienne stosowanie preparatu.\nWater (Aqua), Cyclopentasiloxane, Cetyl Alcohol, Stearyl Alcohol, Stearamidopropyl Dimethylamine, Dimethicone, Fragrance (Parfum), Hamamelis Virginiana (Witch Hazel) Extract, Urtica Dionica (Nettle) Leaf Extract, Equisetum Arvense (Horsetail Root) Extract, Rosmarinus Officinalis (Rosemary) Leaf Extract, Benzyl Alcohol, Dehydroacetic Acid, Citric Acid, Panthenol, Limonene.


Muzeum Regionalne w Kutnie - Przekazanie eksponatów dla Muzeum\nPrzekazanie eksponatów dla Muzeum\nStrona główna/Aktualności/Przekazanie eksponatów dla Muzeum\n2 kwietnia 2019 roku Dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 im. Stanisława Staszica w Kutnie mgr inż. Andrzej Pudłowski przekazał na rzecz Muzeum Regionalnego w Kutnie eksponaty: banknoty z I poł. XX wieku (rosyjskie, polskie i niemieckie), dokumenty z okresu II wojny światowej dotyczące mieszkańców Kutna oraz inne dokumenty i fotografie. Wszystkie pamiątki wzbogacą znacznie zasoby kolekcji naszej instytucji i zostaną wykorzystane w przyszłości jako część ekspozycji w nowo powstałym kompleksie muzealnym.\nJami2019-04-02T15:26:36+00:002 kwietnia, 2019|Aktualności|


Piosenki o wiośnie – MiastoDzieci.pl\nMiastoDzieci.pl > Piosenki > Piosenki i wierszyki… > Piosenki o wiośnie\nWiosenne piosenki dla dzieci. Melodie i teksty o wiośnie, słońcu, kwiatach i wiosennym deszczyku. Piosenki do śpiewania w domu i przedszkolu. Śpiewaj z nami, zapraszamy!\nKalendarzową wiosnę witamy 21 marca. Czy macie na ten dzień jakieś szczególne plany?... [...]\nCzas pożegnać czapki, szaliki i rękawiczki! Sanki chowamy do piwnicy i wypatrujemy wiosny!... [...]\nStrojna w zieleń idzie do nas wiosna i świat od razu wydaje się bardziej uśmiechnięty!... [...]\nDziewczynki powiedzcie, sadzicie na wiosnę kwiatki? Nieważne czy w ogródku, czy w doniczkach na balkonie. Istotne jest to, że możecie się cieszyć własnymi kolorowymi bratkami i stokrotkami. I dlatego śmiało zaśpiewajcie piosenkę Jestem sobie ogrodniczka. Jestem sobie ogrodniczka, Mam nasionek pół koszyczka. J... [...]


Bałkany: Słowenia, Czarnogóra, Albania, Macedonia, Kosowo, Serbia z Matyldą i Klementyną VII-VIII 2014\nBałkany z Matyldą i Klementyną (VII-VIII 2014)\nWyjazd na Bałkany pod namiot planowaliśmy już w ubiegłym roku tzn. w 2013 ale coś nam się terminowo nie pozgrywało i summa summarum nie pojechaliśmy.\nW tym roku udało nam się wyjechać na dłuższy czterotygodniowy wypad samochodem z naszymi dziewczynami ( 2 i 4 latką)\nObładowani po brzegi na dobry początek zwiedziliśmy z dzieciakami mocno rozkopane centrum Katowic, czyli latanie po mieście żeby zdjęć sim locka ze starego bluconnecta by móc bezpiecznie łączyć się z netem przez lokalne karty SIM na wyjeździe. ( okazał się jednak nie przydatny bo wszędzie było wi-fi)\nPo zaliczeniu rodzimego miasta wyruszyliśmy w końcu i na wieczór wylądowaliśmy w Austrii za Wiedniem w okolicach Gracu. Pogoda zaczęła się psuć i walnęło deszczem. Stwierdziliśmy, że do Słowenii nie dojedziemy tego dnia albo będzie to dopiero nad ranem więc żeby nie walczyć całą noc za kółkiem postanowiliśmy, że coś musimy znaleźć – tzn jakiś kemping. Takowy znaleźliśmy w ładnych górskich okolicznościach przyrody gdzie to usiłowałem rozbić nasz duży namiot. Był jeszcze firmowo zapakowany, kupiony na dzień przed wyjazdem . Nie było jednak szansy w nocy po ciemku tego dokonać, więc rozbiliśmy nasza starą dwójkę ( spałem oczywiście poza nią bo dziewczyny są już za wielkie żeby wszyscy się tam upchali).\nNastępnego dnia pojechaliśmy dalej na południe w stronę Słowenii.\nNa miejsce, tzn do górskiej miejscowości Bohinj dotarliśmy po południu a stamtąd do wioski Ukanz . Namierzyliśmy tam bardzo ładny kemping (podobno najładniej usytuowany w całym kraju) przy górskim jeziorze Bohinj – dziewczynki miały więc fun i mogły się trochę pokąpać i poplażować mimo że woda była bardzo zimna.\nWszystko było fajnie ale znów zaczął padać deszcz ( okazało się że nie będzie nas odstępował podczas tego wyjazdu prawie cały czas). Nie zdążyłem więc znów rozbić dużego namiotu i do małego przerzuciliśmy wszystkie rzeczy a spaliśmy w aucie. W nocy było bardzo zimno i prawie się „ odmroziliśmy”) Rano rozbiłem w końcu duży namiot. Najpierw obejrzałem film instruktażowy na you- tubie bo była to operacja iście skomplikowana.\nW okolicy widzieliśmy bardzo ładny wodospad Savica, do którego było podejście całkiem,całkiem ale Matylda dała radę przejść w obie strony, Klementynka trzeba było trochę nieść. Wieczorem znów padało. W nocy było 13 stopni i koc grzewczy pod naszymi tyłkami podpięty do akumulatora nie dał rady – nad ranem prąd się wyczerpał i zrobiło się zimno. Od tego momentu braliśmy już prąd na polach namiotowych żeby podpinać koc do 220 v bo aura nas na tym wyjeździe nie rozpieszczała.\nNa miejscu zwiedziliśmy okoliczny kościółek Jana Chrzciciela z XIV – XV wieku i wybraliśmy się do miasta Bled, czyli wizytówki kurortu w Alpach Julijskich. Wynajęliśmy tam łódkę i trochę „powiosłowawszy” ( szło mi to dość opornie) popłynęliśmy do wyspy Blejski Otok na jeziorze, żeby zobaczyć najpiękniej usytuowaną w Słowenii świątynie (kościół Wniebowzięcia NMP) . W środku Matylda miała spory ubaw bo można było ciągnąć za sznur z „dzwonem pragnień”, który spełnia życzenia. Dzwon wykonano w Padwie w 1534 roku .\nZ powrotem wiosłowanie szło mi jeszcze gorzej, cały czas myliłem kierunki i płynąłem raz dziobem raz rufą.\nOdległości w Słowenii są dość małe, tak więc mieszkając cały czas na polu namiotowym w górach wybraliśmy się do stolicy korzystając z w miarę ładnej pogody. Lublana okazał się być bardzo ładnym miastem, które spacerkiem można obejść w 2-3 godziny. Tak też zrobiliśmy. Dziewczynki zaopatrzone w fantazyjne balony od ulicznego kuglarza na centralnym Presernov Targ, w miarę łatwo zniosły spacer po starówce. Na koniec oczywiście obie już leżały ze zmęczenia na asfalcie głównego placu starego miasta na Mestnim Targu więc trzeba było się ewakuować.\nTym razem w nocy znów padało ale namiot nie przeciekł a my mieliśmy już porządne grzanie z koca więc spało się przyjemnie. Po kilku dniach spędzonych w Alpach Julijskich pojechaliśmy na południe w stronę morza czyli w stronę bardzo niewielkiego fragmentu wybrzeża, które ma Słowenia. Zajechaliśmy do perły słoweńskiego Adriatyku czyli do miasta Piran. Wielki Auto-Camp był już zamknięty o pierwszej w nocy, niewiele myśląc więc nabiliśmy materace przy aucie i poszliśmy na pole rozbijać się samopas gdzie popadnie nie pytając nikogo.\nPole okazało się strasznie drogie, a skrawek plaży które miało był mikroskopijny i usiany grubymi ciałami głównie austriackich turystów.\nSytuację ratował basen olimpijskich rozmiarów, na którym dziewczyny mogły się wyszaleć ale tylko chwilę bo znów dopadła nas bardzo gwałtowna burza.\nZ powodu niesprzyjających coś warunków do plażowania szybko się stamtąd zmyliśmy. Wcześniej jeszcze cali mokrzy w strugach deszczu zwiedziliśmy pięknie położone na skalistym cyplu pamiętające czasy starożytnego Rzymu miasteczko Piran.\nJest rzeczywiście magiczne, całkowicie pozbawione ruchu samochodowego z mnóstwem małych krętych uliczek i wyludnionych zaułków.\nZnad zatoki Tristańskiej pojechaliśmy w głąb kraju do niedalekiej jaskini Postojnej czyli największej atrakcji Słowenii. Przygniotła mnie komercja, która całkowicie opanowała to miejsce i trochę zniesmaczony nią pojechałem do pobliskiego Predjamskiego Zamku, czyli bardzo ciekawie wybudowanej na skale warowni. Jest ona podobno najbardziej malowniczym zamkiem w całym kraju, pod którym znajdują się jaskinie położone na czterech poziomach.\nAga z dziewczynami została zwiedzać jaskinie Postojną – z dwójka małych dzieci było to dla niej spore wyzwanie ale wszystkim się podobało.\nChcąc uciekać przed ciągle dopadającym nasz deszczem opuściliśmy Słowenię i wjechaliśmy do Chorwacji jadąc w stronę wybrzeża i tylko na początku żeby podgonić, poruszaliśmy się autostradą , potem już całą Chorwację jechaliśmy wzdłuż wybrzeża.\nKolejny dzień okazał się bardzo piękny i słoneczny – pierwszy w którym nie spadła kropelka deszczu - skorzystaliśmy więc i zatrzymaliśmy się gdzieś na wiosce w okolicach Zadaru. Skorzystaliśmy z przydomowego kempingu którego właściciel ponoć bardzo lubił Polaków – miał zdjęcie papieża i można się było z nim targować. Tak więc mogliśmy się nacieszyć pogodą i jeden dzień poplażować. Dalej poruszając się wzdłuż wybrzeża wjechaliśmy do Czarnogóry nad Zatokę Kotorską.\nNad zatoką Kotorska spędziliśmy kilka dni. Zatrzymaliśmy się na Auto - kempie pod Kotorem z bardzo nerwowym właścicielem. Ceny w Czarnogórze są w Euro, są owszem mniejsze niż w Słowenii ale nie jest to jednak tanizna, taka jak np. w Albanii. Samo miasteczko Kotor jest dość przyjemne ze sporą ilością turystów i dość duża ilością plastikowego kiczu. Urokiem nie dorównywało słoweńskiemu Piranowi ale było fajną baza wypadową do okolicznych atrakcji.\nJedną z nich jest miasto Budva z bardzo ładną Cytadelą niekoniecznie bezpieczną do zwiedzania dla małych dzieci. W Budvie dopadło nas kolejne oberwanie chmury. Tym razem tak gwałtowne, że auta się zatrzymywały na drodze i ciężko było gdziekolwiek się przemieścić. Z Budvy niedaleko jest do Sveti Stefan najbardziej fotogenicznego miejsca na czarnogórskim wybrzeżu, czyli małej wysepki połączonej z lądem kamienistą mierzeją. Niestety nic nie zobaczyliśmy ze względu na burze, dopiero za drugim podejściem było nam dane podziwiać widoki. Po drodze jest sporo starych monastyrów. My wybraliśmy Monastyr Praskvica , którego nazwa wywodzi się od brzoskwini oraz Monastyr Rezevici, którego początki sięgają XIII wieku ze wspaniałym ikonostasem i dwudziestometrową dzwonnicą.\nW tym ostatnim mieliśmy pecha, bo zamieszkiwały go spore ilości kotów więc postój w nim okazał się bardzo długi. Klementyna wtórowała Matyldzie w zagłaskiwaniu , szczególnie upodobawszy sobie młodego czarnego kotka.\nJadąc dalej na południe w stronę Albanii zwiedziliśmy ruiny miasta Bar, które to od XVIII wieku p.n.e. zmieniało właścicieli; od Ilirów przez Rzymian, Bizancjum , Państwo Zeta, serbski ród Nemaniciów, w XV wieku Wenecjan, potem Turków do XiX wieku i wreszcie Czarnogórców. Jest bardzo malownicze – same ruiny, Aga miała ich serdecznie dość a to głównie ze względu na spore trudności z opanowaniem dzieci pośród ruin.\nruiny Stary Bar\nPowoli zmierzaliśmy w stronę Albanii.\nPrzekraczanie granicy okazało się bardzo łatwe – jak wszystkie do tej pory, nigdzie nie czekaliśmy zbyt długo. Krajobraz zmienił się diametralnie – rozpoczął się lekki „bałagan” i „ nieporządek”. Czyli krajobrazy przypominające byłe republiki radzieckie. Zaczęły się też fajne nazwy różnych obiektów – np. hotel i restauracja VENERA V.I. P, albo sieć sklepów dla dzieci MENDA oraz hotel ZUPA.\nDrogi były całkiem dobre ale dość dziwne – niby autostrady z ograniczeniami do 110 km a za chwilę ograniczenie do 10 km. Przy zjazdach na drogę główna z nowym asfaltem brak było pokryw do studzienek,do których mogło by wpaść pół auta itp.\nZ kempingami był lekki problem, ponieważ w Albanii jest ich bardzo mało. Udało nam się takowy znaleźć w nadmorskiej miejscowości Golem. Opłaty były bardzo niewygórowane. Rzędu 10 euro. Na kempingu byli prawie samy Polacy. Zostaliśmy tam na kilka dni. W pewnym momencie gdy motocykliści i Trabanty z Polski odjechały byliśmy sami na polu namiotowym. Plaże mieliśmy parędziesiąt metrów dalej – bardzo fajna jak na warunki albańskie. Spacerowały po niej osiłki i konie objuczone ziemniakami i cebulą, która okazywała się być towarem bardzo chodliwym bo plażowicze kupowali sporo tych rzeczy. Zaśmiecenie plaży było oczywiście dość spore.\nZrobiliśmy też sobie wycieczkę do górskiego Kruje, w którym to znajduje się mauzoleum bohatera narodowego Albańczyków - Skanderberga który to kilkaset laty temu pogonił Turków. Mauzoleum jest całkiem okazałe. Zaprojektowane prze córkę dyktatora Envera Hodży i pięknie położone w górach. Na miejscu lokalne pary młode robią sobie zdjęcia . W drodze powrotnej nad morze doszukaliśmy się też szczątkowych ruin Albanopolis – starożytnego miasta, które jest wciśnięte pomiędzy wiejskie chaty bez jakichkolwiek oznakowań. W ruinach mieszkają żółwie, które stanowiły nie lada atrakcje dla naszych dziewczyn.\nflagi narodowe w Albani są wszędzie - tu pod mauzoleum Skadenberga\nKolejnego dnia wybraliśmy się do Tirany która okazała się być ciekawym miastem. Jest „piękna inaczej” z wielkimi socjalistycznymi arteriami, pałacem ludowym i XVIII wiecznym meczetem Etham Beja który jako jedyny przetrwał rewolucje ateistyczną lat 60 -ych.\nW stolicy jak i w całej Albanii jest bardzo mało turystów spoza kraju, tak więc od razu przykolegowali się chłopcy z papierosami w ustach chcący sprzedać długopisy z flagą Albanii. Nagabywanie jest jednak bardzo słabe i nie natarczywe – nie może się równać do domorosłych handlarzy z Indii czy Egiptu.\nBardzo ciekawym obiektem jest szklana piramida w centrum miasta, czyli upiorne widmo ubiegłego systemu – budowla którą kazał wznieść Enver Hodża i w której to miał zamiar założyć muzeum poświęcone własnej osobie. Jest mocno zdewastowana i akurat miały miejsce w niej bardzo ciekawe instalacje sztuki nowoczesnej które idealnie korespondują z tym dziwnym, podupadłym miejscem.\nPo opuszczeniu stoicy obraliśmy kierunek południowo-wschodni czyli Jezioro Ochrydzkie, nad którym mieliśmy zamiar powypoczywać ale już od strony macedońskiej. Udało nam się nad nie dojechać już po kilku godzinach, summa summarum drogi w Albanii nie były takie najgorsze. Dotarliśmy już w nocy nad samo jezioro gdzie jest rozlokowanych kilka sporych kempingów. Doznaliśmy lekkiego szoku po rozbicu się na jednym z nich gdyż miało całkowicie inny klimat niż np. kemping pod Kotorem w Czarnogórze gdzie trzeba było być cicho żeby nie budzić i nie drażnić innych mieszkańców. Tutaj była zabawa na całego, imprezy i dyskoteki zaczynały się o dwunastej i pierwszej w nocy. Z każdego namiotu, bungalowa dolatywała max głośna muza a pijani chłopcy udawali się zażyć kąpieli pod gwiazdami. Dziewczynki mocno śpią więc nie budziło ich nic, gorzej z nami. Rano pole wyglądało na opuszczone – wszyscy odsypiali .\nJezioro jest przepiękne, dookoła góry, krystaliczna woda i dość ciepła jak na wysokie położenie a przejrzystość podobno dochodzi do 22 metrów.\nJako że dla Macedończyków jezioro jest tym czym dla innych mieszkańców Bałkanów Adriatyk tak więc w sezonie są nad nim tłumy. Ledwo można wygospodarować miejsce na ręcznik na kamienistej plaży ale jak już się takowe znajdzie to jest bajkowo.\nZwiedziliśmy też najładniejsze miasto Macedonii - Ochrydę fajnie położoną na wzgórzach wokół zatoki jeziora. Ma ciekawą zwartą zabudowę nie upiększoną socjalistyczną megalomanią. Przejście od Dolnej Bramy do Górnej Bramy czyli starych wejść do miasta pchając wózek i niosąc drugie dziecko na ramieniu jest nie lada wyzwaniem, a w pewnym momencie uliczki są tak strome że staje się to niemożliwe. Nagromadzenie cerkwi i soborów w miasteczku jest bardzo duże - a jak stare budowle sakralne to i dużo kotów. Matylda ma już Odruch Pawłowa – gdy słyszy że idziemy na stare miasto to od razu się cieszy na myśl o kotach które można wytarmosić. W Ochrydzie spotkaliśmy jeszcze inne zwierzęta – pod Cerkwią św. Dymitra znaleźliśmy żółwia któremu nie przepuściła Matylda zaś Klementyna bardzo się go bała.\nNad jeziorem Ochrydzkim przy granicy z Albanią jest jeszcze pięknie położony olbrzymi monastyr Sveti Naum, panuje wokół niego dość fatalna jarmarczna atmosfera z niezliczoną ilością stoisk i knajp a po samym monastyrze przechadzają się dumne pawie, tabliczki ostrzygają że mogą podziobać dzieci więc tym razem Matylda z Klementyną nie pooglądały „starego miasta".\npawie pod monastyrem Sveti Naum\nZnad jeziora podążyliśmy na północ do stolicy Skopie. Po drodze w Tetovie oglądnęliśmy jedną z najciekawszych islamskich świątyń na Bałkanach- Sarena Dżamija tzw. Pstry Meczet, który sprawia wrażenie jakby był udekorowany wielkimi kartami do gry. Meczety są dla nas dość niebezpieczne bo wyłożone dywanami i tym samym stają się obiektem do koziołkowania, biegów i wygłupów dla naszych dziewczyn. Nie raz musieliśmy je wynosić z nich pod pachę gdyż mocno zakłócały spokój modlących się osób. Tak było i tym razem.\nPod Skopie trochę mocno błądziliśmy bo było tylko jedno pole namiotowe usytuowane zresztą przy luksusowym hotelu – było bardzo ładne i czyste z cenami również „luksusowymi” kilkakrotnie wyższymi niż w Albanii. Było ono znów prawie całe puste z kilkoma kamperami i naszym jedynym namiotem.\nW Skopie dopadły nas kolejne ulewy, namiot wytrzymywał je dzielnie a my jak zwykle grzaliśmy się na kocu grzewczym.\nStolica jest bardzo ciekawa – jedna część jest monumentalna z post socjalistycznymi budowlami i monstrualnymi fontannami a druga cześć - Carsija zupełnie inna - jest muzułmańska z małymi brukowanymi uliczkami i licznymi karawanserajami, łaźniami i meczetami. Obie części prawosławną i muzułmańską oddziela kamienny turecki most z XV wieku, który często jest uszkadzany podczas konfliktów narodowościowo – religijnych.\nW centralnej części miasta stoi dom z tabliczka informująca, że urodziła się tu znana wszystkim albańska zakonnica św. Matka Teresa z Kalkuty.\nZe Skopie skierowaliśmy się na północ w stronę granicy z Serbią żeby zaraz potem skręcić na zachód w stronę Kosowa. Woleliśmy nie wjeżdżać do niego bezpośrednio z Macedonii żeby uniknąć potem kłopotów na granicy Serbskiej.\nNa granicy macedońsko – serbskiej kolejka była już troszkę dłuższa, zaś sam wjazd do Kosowa odbył się bez większych formalności. Konieczne było jedynie wykupienie ubezpieczenia na samochód gdyż w Kosowie zielona karta „nie rabotajet”.\nKosowo postanowiliśmy objechać prawie całe – jest nieduże a liczne atrakcje są dość mocno porozrzucane. Na początek ruszyliśmy do Prizren, miasta pięknie położonego u stup wysokich gór Szar Planina z licznymi zabytkami osmańskimi.\nJest tez tu kilka średniowiecznych cerkwi serbskich ale są pozamykane i za drutami kolczastymi ponieważ były niszczone jeszcze parę lat temu przez tutejszych Albańczyków. Na centralnym zaś placu Shadervan stoi pomnik żołnierza Kombatanta - Gieroja z lat 90-tych jak dumnie głosi napis, coś a la Rambo.\nDziewczyny znów upodobały sobie meczety z racji rozwiniętych pięknie dywanów, po których można biegać i wariować. W meczecie Sinaa Paszy z XV wieku na chwilę nam się nawet schowały do Mihrabu co wprawiło mnie w lekkie przerażenie. Myślałem że gdzieś uciekły.\nW Kosowie nie ma pól namiotowych tak więc musieliśmy pomieszkiwać na kwaterach . Pierwszą udało mi się wynegocjować gdyż właściciel lubił „poliaków” i poklepawszy mnie po plecach przystał na 20 „ojro” za pokój.. Nieopodal hotelu był market żywcem wyjęty z naszych centr handlowych, w którym zaopatrywali się tylko żołnierze z KFORu. Ceny były w Euro ( jak zresztą wszystkie w Kosowie) i do tego wysokie jak na zachodzie.\nNastępnego dnia pojechaliśmy na północ w stronę miasta Peć żeby dotrzeć do monastyru Vysoki Decani wpisanego na Światową Listę Dziedzictwa Kulturalnego. UNESCO zaliczyło ten wspaniały zabytek do obiektów zagrożonych w związku z niszczeniem świątyń prawosławnych przez radykałów albańskich, sama też świątynia była kiedyś celem ostrzałów. Chyba teraz jest już spokojniej bo strzeżona przez siły KFOR tylko zasiekami i jednym wozem opancerzonym. Przy wejściu trzeba poczekać na zgodę dowódcy na wejście i zostawić dokument żołnierzom .\nMonastyr jest bardzo okazały, jest świetnym przykładem przenikania się kultur bizantyjskiej i zachodnioeuropejskiej. Wygląda prawie jak nowy gdyż kilka lat temu ściany marmurowe były czyszczone. Mnisi są bardzo kontaktowi, prowadzą ożywione dysputy z żołnierzami a dziewczynkom pozwolili pozapalać świeczki w środku monastyru . Widać tez że UNESCO dofinansowuje obiekty „zagrożone” bo poczęstunek mieliśmy gratis:)\nNastępnym naszym przystankiem była stolica Prisztina.\nZameldowaliśmy się tam w przyjemnym hostelu, aczkolwiek rano zawitał do nas bezzębny pan który nie wiedzieć czemu na czworakach wyciągał z pokoju moje spodenki twierdząc zaraz potem że „no problem”. Aga po tym się trochę wystraszyła. Opuściliśmy hostel żeby zwiedzać miasto. Była podobna sytuacja jak wcześniej w Kosowie: okazałe meczety, liczne piekarnie z muzułmańskimi „burkami” do jedzenia ( ciasto półfrancuskie z nadziewkami mięsnymi). Cerkwie otwierane na życzenie, place zabaw z huśtawkami z pomocy amerykańskiej.\nStolica nie jest zbyt piękna więc szybko z niej wyjechaliśmy i obraliśmy na koniec pobytu jeszcze jeden cel z listy UNESCO Monastyr Gracanica niedaleko stolicy.\npod Monastyrem Gracanica\nW drodze na północ w stronę granicy z Serbią przejeżdżaliśmy przez Kosovską Mitrovicę gdzie chyba wzajemne antagonizmy są najsilniejsze gdyż nasycenie wojsk międzynarodowych było tam największe i pojawiały się wojskowe check pointy.\nPo trzech tygodniach podróżowania po Bałkanach został nam jeszcze jeden tydzień, który poświeciliśmy na poznanie Serbii i odwiedzenia najciekawszych jej rejonów. W Serbii turystów jest bardzo mało, głównie jej mieszkańcy, trochę Rosjan no i oczywiście spotykaliśmy sporo Polaków. Wjechawszy do kraju skierowaliśmy się na północny Zachód w stronę gór Zlatibor. Wiedzieliśmy że kraj niedawno przeżywał wielką tragedię czyli powodzie, które przeszły w maju gdy jedna czwarta kraju znalazła się pod wodą. Rzeczywiście – jak jechaliśmy wzdłuż rzek było widać że niosą olbrzymie ilości wszelkie rodzaju paskudztwa, które zabrały przewalając się przez miasta i wioski, były bardzo brudne a Dunaj miał bardzo wysoki stan i gdzieniegdzie rozlewał się prawie jak morze. Zajechawszy na wieczór na podgórze Zlatiboru znaleźliśmy auto-kemping ale niestety rzeka nad którą leżał zerwała most i mocno podmyła pole namiotowe, można było się do niego dostać tylko po długim spacerze po kładce dla pieszych tak więc musieliśmy go sobie odpuścić. Nocą dojechaliśmy do Zlatiboru w okolicach parku narodowego - pasma górskiego Tara i po drodze natknęliśmy się na kemping. Stał na nim jeden namiot a kemping był niedokończony – nie było jeszcze recepcji, trwała budowa ale część sanitariatów była otwarta. Rozbiliśmy się więc na nim, a następnego dnia nie było nawet kogo spytać czy można się rozbijać czy nie, i komu za to płacić. Dziwna sprawa. Niedaleko stamtąd wśród górskich wiosek był a Mokra Gora czyli miejsce skąd kursuje unikatowa kolejka wąskotorowa Sarganska Osmica. Podobno należy do arcydzieł budownictwa kolejowego w europie, trasa wiedzie przez góry, przejeżdża przez liczne tunele, nasypy i mosty. Trasa Jest bardzo malownicza ( pokazana była przez Kusturicę w „Zivot je Cudo”)\nW tej chwili kolejka kursuje jako turystyczna atrakcja , nie wozi już normalnie pasażerów. Trochę się nam pomieszało ze stacyjkami i na odjazd kolejki czekaliśmy w stacji docelowej, szybko więc do auta i szpula do stacji wyjazdowej w Mokrej Górze. Tam niestety pociąg właśnie nam uciekł, więc z powrotem do stacji końcowej, tam wmieszałem się z Matyldą w turystów – tym razem samych zagranicznych i nie zaczepiany przez nikogo odbyliśmy podróż w drogę powrotną bez biletu. Wagoniki są pootwierane więc można miło kontemplować uroki jazdy a stacyjki po drodze są wymuskane i „odpicowane” do granic przyzwoitości tak więc za bardzo nie oddają prawdziwego kolorytu tego regionu ale okoliczności przyrody wynagradzają wszystko. Dla Matyldy i tak najważniejsze było łowienie kijanek w sadzawce na jednej ze stacyjek.\nWieczorem postawiliśmy spędzić jeszcze jedna noc na kempingu – widmo ale tym razem pojawiło się więcej kempowiczów więc pojawił się też administrator z Państwowej org. Turystycznej, której to trzeba było uiścić opłatę za pobyt ale ceny i tak były bardzo niskie – jak w Albanii. Widać że kraj chce rozwijać tego rodzaju turystykę bo łatwo można się zaopatrzyć w mapkę ze wszystkimi kempingami w Serbii, których jest bardzo niewiele. Następnego dnia korzystając z ładnej pogody, która wreszcie od wyjazdu z Kosowa zaczęła nas nie opuszczać pojechaliśmy pokapać się w rzece na której to co jakiś czas robione są tamy z małą infrastrukturą knajpiano- basenowa i można trochę się ochłodzić.\nPo odwiedzeniu wschodniej Serbii ruszyliśmy w stronę stolicy do Belgradu. Tak w połowie drogi odwiedziliśmy bardzo fajnie położony na wzgórzu ruiny zamku Maglić. Podejście do niego jest strome, z dna doliny trzeba wspiąć się na wzgórze co wieczorowa porą z dziećmi było trochę nieciekawe, zwłaszcza że trzeba iść często wąska ścieżką nad przepaścią bez żadnych zabezpieczeń. Ruiny wyglądają dość posępnie i jakoś dało nam się obrócić z powrotem przed zapadnięciem całkowitych ciemności. Robiło się już coraz później i nie było mowy o znalezieniu jakiegokolwiek kempingu pod Belgradem o rozsądnej porze. Wbiliśmy więc do przydrożnego motelu prowadzonego przez lokalnych mafiozów ( takie przynajmniej sprawiali wrażenie). Dało się wytargować na 20 Euro, a przynajmniej mogliśmy skorzystać z takiego luksusu jak prysznic z masażem i radiem:)\nRano podjechaliśmy do miasta na jedyny wskazany prze mapkę kemping ale okazał się być bardzo brzydki i droższy od motelu więc go sobie odpuściliśmy i pojechaliśmy zwiedzać miasto. Tu już klimaty całkiem inne jak w miastach do tej pory na Bałkanach, wszystko wielkie i okazałe jak przystało na byłą stolice demoludu - Jugosławii, łącznie z hotelem Moskwa na głównej arterii miasta. Strefa piesza jest bardzo spora i snobująca się jak w wielkich europejskich miastach . Deptak Kniazia Mihailova usiany jest knajpami, butikami niczym się nie różni od takich miejsc u nas w kraju , w Pradze czy Budapeszcie. Spacer kończymy w parku – twierdzy Kalmegdan skąd roztacza się piękna wieczorna panorama Dunaju.\nNockę znów spędziliśmy w przydrożnym motelu i mając jeszcze parę dni przed sobą pojechaliśmy na wschód, w dół Dunaju do Parku Narodowego Derdap. Słynie on z malowniczych przełomów Dunaj.\nZatrzymaliśmy się znowu na prawie pustym polu namiotowym nad samym Dunajem . W końcu temperatury stały się prawdziwie bałkańskie i sięgały kilka kresek powyżej 30 stopni. W sumie cieszyliśmy się że dopiero teraz nas to dopadło bo dzieciaki kiepsko znoszą gorąco od którego nie da się uciec, są marudne i wszystko momentalnie spowalnia podróż i nic się nie chce.\nGłównie budżet zaczął teraz schodzić na lody. Na miejscu Odwiedziliśmy atrakcję archeologiczną czyli prehistoryczną osadę Lepenski Vir z 5-6 tys. lat p.n.e. która jest bardzo dobrze zagospodarowana z ultra nowoczesna infrastrukturą i stanowi fajny przerywnik dla Monastyrów i cerkwi. Tych ostatnich już mieliśmy przesyt i w Serbii je prawie sobie odpuściliśmy. Przełom Dunaju Veliki Kazan jest całkiem ładny ale Dunaj przez powodzie był bardzo brudny więc samą rzeką trudno się było nacieszyć (choć oczywiście Matylda się w nim kąpała bo nie dało się jej tego zabronić).\nprzełom Veliki Kazan, park narodowy Derdap - trochę brudny Dunaj\nZajechaliśmy jeszcze na granicę Z Rumunią, nad zaporę Derdap i stamtąd rozpoczęliśmy już powolną drogę powrotną do Polski. Przed nami był jeszcze Wojwodina czyli region Serbii graniczący z Węgrami i Rumunia. Po drodze zatrzymaliśmy się jeszcze w twierdzy Petrovaradin jednej z największych twierdz w Europie z widokiem na Dunaj i Nowy Sad na drugim Brzegu. Zahaczyliśmy też o zespół prawosławnych klasztorów na Fruskiej Górze w których to zaopatrzyliśmy się w różne śliwowice pędzone przez mnichów. Ostatni nocleg w Serbii spędziliśmy naszukawszy się co niemiara pola namiotowego w miasteczku turystycznym Suboticy do którego ściągają rzesze Węgrów. Akurat trwał koncert rockowy w knajpie na polu ale zanim rozbiłem namiot o drugiej w nocy to zaczął się kończyć.\nRano okazało się że przejście z Węgrami na autostradzie jest potwornie zatkane a kilkukilometrowy korek sięga miasta. Za namową Węgra z pola namiotowego pojechaliśmy na inne przejście miastowe gdzie ostanie dinary wydaliśmy na naleśniki z budki.\nNa granicy staliśmy najdłużej jak do tej pory bo jakieś 3 godziny ale i tak szło bardzo sprawnie. Przez Węgry nabiliśmy trasę nie po drogach płatnych tylko lokalnymi bo euro nam już wyschło prawie całkowicie.\nNa wieczór wjechaliśmy do Słowacji i w rejonie Koszyc zderzyliśmy się z czymś czego nie potrafimy sobie wytłumaczyć ( tzn nie z autem na szczęście:)\nNie chcieliśmy walczyć całej nocki za kółkiem więc na necie namierzyliśmy kemping, jedyny w okolicy. Pojechaliśmy do niego klucząc i błądząc i ku naszemu zdziwieniu okazało się że jest zamknięty. Tzn. był czynny tylko nie było już obsługi, brama i furtka zamknięta i nie sposób wejść na teren kempingu a płot był bardzo wysoki. Na drzwiach były wypisane numery tel. jeśli się przyjedzie po 22 żeby dzwonić i otworzą bramę. Numery były strasznym maczkiem tak że przez kratę nie sposób było ich rozczytać- jakiś bezsens, wiadomo że ktoś kto stoi za bramą i chce wejść to potrzebuje te numery przeczytać żeby zadzwonić. Poprosiliśmy faceta który nie spał żeby nam przeczytał te numery, nikt jednak nie odbierała telefonu. Zupełny bezsens a facet z wewnątrz też nie był w stanie otworzyć bramy - czyli wszyscy śpiący na kempingu byli niejako uwięzieni i jeżeli ktoś chciałby wyjść w nocy albo coś by się stało to nie można wyjść. Zdegustowani pojechaliśmy do miasta bo znaleźliśmy jeszcze na necie wcześniej hostel w centrum. Po przyjeździe okazało się że jest już 10 po jedenastej a hostel oczywiście jest czyny, pokoje wolne są ale drzwi zamykają o 23 i nikt już nie wejdzie po tej godzinie. Wróciliśmy więc pod kemping i centralnie pod bramą rozstawiliśmy mały namiot do którego przerzuciliśmy rzeczy a my noc spaliśmy w aucie bo było bardzo zimno. Prąd pociągnąłem „na Mc Gayvera” tzn. zdemontowałem włącznik światła na ścianie budynku kempingu i wpiąłem się tam przedłużaczem pomagając sobie taśmą klejącą, więc znowu mieliśmy ciepło z naszego elektrycznego koca:)\nNastępnego dnia po 4 tygodniach wojaży i przejechaniu 6800 km wjechaliśmy do kraju, na koniec auto odmówiło posłuszeństwa na zakopiance:) Na szczęście miałem wykupioną opcję assistance na całą podróż więc pomoc odholowała nas do domu.\nI tym sposobem mogliśmy wyspać się w naszych łóżkach, zarówno my jak i dzieci były bardzo zadowolone z wyjazdu podczas którego przebywały „miesiąc na dworze”.


Przepis pieczona pierś z gęsi z puree brokułowym Przepis - Blog Cook&LoveCook and Love\nStrona główna » Przepis pieczona pierś z gęsi z puree brokułowym\n20 dag ugotowanych brokułów\nmajeranek, tymianek, jałowiec\n1. Dokładnie umyte piersi przyprawiamy solą. oraz przyprawami. Gotowe układamy na rozgrzana patelnię i smażymy po 10 minut z każdej strony. Następnie przekładamy do dużej brytfanny, wlewamy szklankę wody i wstawiamy do rozgrzanego do 130 ‚C pieca. Dusimy około godziny czasu. Po tym czasie dodajemy posiekaną w drobną kostkę cebulę, szklankę wina, przekrojone na pół mandarynki oraz suszone śliwki. Dusimy kolejne 45 minut przy wyższej temperaturze 160 ‚C. Po tym czasie wystawiamy brytfannę na duży ogień i bez przykrycia gotujemy 15 minut aż do zredukowania sosu. W między czasie ugotowane ziemniaki oraz brokuły ugniatamy wraz z łyżka masła na delikatne puree. Przepis dosyć czasochłonny ale w 100 % wart poświęconego czasu w kuchni. Idealny na wykwintny świąteczny obiad.\nSkładniki :Brokuły, Czerwone wino, Jałowiec, Majeranek, Mandarynki, Śliwki, Tymianek, Ziemniaki


Wiadomości: Challenge Cup M: Porażki "polskich" zespołów, incydent w Rumunii\nStrona Główna > Aktualności > europejskie puchary > Challenge Cup M: Porażki „polskich” zespołów, incydent w Rumunii\nChallenge Cup M: Porażki „polskich” zespołów, incydent w Rumunii\n19 grudnia 2014 13:33\nW spotkaniach rewanżowych 1/16 Challenge Cup mężczyzn sporo zespołów przypieczętowało awans do kolejnej rundy. Słabo zaprezentowały się drużyny, w których grają polscy siatkarze, a najwięcej emocji wzbudziła wewnątrzrumuńska konfrontacja.\nStrat poniesionych w pierwszym meczu nie udało się odrobić VC Strassen, który u siebie wygrał tylko jednego seta z Mladost Brcko. Luksemburskiej ekipie na nic zdała się dobra postawa Kamila Rychlickiego i Łukasza Owczarza, którzy łącznie zdobyli 34 punkty. Zabrakło im wsparcia ze strony kolegów, przez co ich team pożegnał się już z Challenge Cup. Podobnie jak Union Raiffeisen Waldviertel, który przed własną publicznością uległ Vojvodinie Nowy Sad 1:3. Bartłomiej Grajdek rozegrał całe spotkanie, zdobywając dla austriackiego teamu 11 oczek, z kolei Michał Peciakowski wszedł na boisko w trakcie pierwszego seta i kierował grą gospodarzy do końca meczu.\nMecze rewanżowe nie były szczęśliwe dla fińskich zespołów, które dwa tygodnie temu rozgrywały tie-breaki. Tym razem Tiikerit Kokkola uległ na wyjeździe 1:3 Stroitelowi Mińsk, zaś Loimu Raisio w takim samym stosunku przegrało w Belgradzie z Crveną Zvezdą. Najbardziej zacięta walka trwała pomiędzy Abiant Lycurgus Groningen a Fatrą Zlin. Oba starcia rozstrzygnęły się po tie-breaku, w obu lepsza była ekipa ze Zlinu.\nAtut własnego parkietu wykorzystały: CMC Ravenna, Dukla Liberec, Ethnikos Alexandroupolis, Fonte Bastardo Azores, Benfica Lizbona i Chemes Humenne, które bez większych problemów przypieczętowały awans do dalszej fazy pucharowych zmagań. Na wyjeździe kropkę nad i postawiły za to dwa tureckie zespoły – Galatasaray Stambuł oraz Maliye Milli Piyango Ankara.\nNajgłośniejszym echem odbiła się rywalizacja wewnątrzrumuńska. Wszystko dlatego, że Unirea Dej wygrała u siebie 3:0 z Dynamem, odrabiając straty poniesione w Bukareszcie. Jednak przed złotym setem kapitan gospodarzy miał nakłaniać kolegów z drużyny do porażki. – Przed złotym setem kapitan zespołu podszedł do mnie i mojego rodaka, Danilo Miroslavljevicia, i powiedział: „Chłopaki, staramy się ze wszystkich sił, ale musimy przegrać, bo klub nie ma pieniędzy na dalszą grę w tych rozgrywkach. Jeśli wygramy i przejdziemy dalej, nie otrzymamy w styczniu pensji – tak pisał na jednym z portali społecznościowych Ugljesa Ilić, atakujący ekipy z Dej. Ostatecznie gospodarze przegrali złotego seta i pożegnali się z europejskimi rozgrywkami.


Nowy niestandardowy awatar pokera tdfhi\nJego awatar zostaje przekształcony w postać wielkiego szkieletu znanego jako „najpotężniejszy mag świata”. Rzeczywistość gry powoli zaczyna się zmieniać, a postacie niezależne (NPC) otrzymują zdolność odczuwania emocji. Nie mając rodziców, przyjaciół, ani swojego miejsca w społeczeństwie, ten przeciętny młody mężczyzna postanawia zawładnąć rozpościerającym się …\nNissan IMs, zaprezentowany podczas targów North American International Auto Show 2019 w Detroit, to zupełnie nowy typ samochodu – „podwyższony sportowy sedan”, wykorzystujący nadwozie, płytę podłogową i technologię napędu opracowane w ramach wizji inteligentnej mobilności Nissana. Choć bliżej mu do limuzyny niż do crossovera, rewolucyjne proporcje … Nowy zestaw motywów blogów: Ze standardowych szablonów Bloggera polecam najnowszy zestaw motywów, które Blogger dodał w 2017 roku. Mam na myśli szablony o nazwach: Contempo, Soho, Emporio, Ciekawy. Są to nowoczesne i ładne szablony. Bardzo ważnym atutem jest to, że są to szablony w pełni responsywne. Oznacza to, że automatycznie dostosowują się … Wydanie Rozwój. 15 sierpnia 2013 roku Grand Theft Auto Online zostało zaprezentowane na materiale filmowym, a premiera trybu została zapowiedziana na 17 września. 29 sierpnia w Rockstar Games Social Club została udostępniona możliwość utworzenia organizacji przestępczej i werbowania członków, a także ujawniono system hierarchii.. 1 października tryb … tanie i dobre opinie DUSTPROOFVEIL CN (pochodzenie) Hook Loop Zapięcie Insect Window Net Gaza 150cmx130cm Door Window Screens Anti Spiders Moths Mosquitoes Flies Wasps Jin Sheuzgromadził setki tysięcy klientów znanych na całym świecie. Specjalizujemy się w promocyjnych smyczach tubularnych, smyczach poliestrowych, smyczach sublimowanych barwionych, smyczach nylonowych, smyczach z identyfikatorem personelu i oferujemy bezpośrednie ceny fabryczne. Naszym celem jest budowanie relacji korzystnych dla obu stron …\nмира, логотипы Global Poker League и огромное количество аватаров. зодиака, а также изображения на тему спорта, политики, покера и другие. Wybierz obrazek gracza z listy lub wybierz opcję Zrób zdjęcie mojego awatara lub Prześlij obraz niestandardowy Robienie zdjęcia awatara Nowy stolik partypoker.com umożliwia edycję awatara poprzez wybór jednego z obrazów z naszej biblioteki lub załadowanie własnego pliku. Przejdź do\nJeśli szukałeś niestandardowego Gravatar, musisz już wiedzieć, czym jest Gravatar. Nawet jeśli nie masz pojęcia, pozwól, że cię przeprowadzę. Być może przeczytałeś wiele komentarzy na różnych stronach internetowych, z każdym komentarzem widzisz awatara. Gravatar to usługa założona przez Matta Mullenwega – współzałożyciela WordPress. Możesz utworzyć konto i\nRozwijana i zaprojektowana przez Playshoo Limited, jednego z najbardziej znanych i najlepiej przyjętych deweloperów na rynku, Poker Polska to gra, która pozwoli Ci grać z przyjaciółmi, bez wychodzenia z domu – do tego jest dostępna na Androida, iPhone’a, PC i inne urządzenia mobilne. Niebawem dostaniesz informację gdzie i kiedy powstanie miejsce w którym całkowicie legalnie nauczysz się grać w pokera. Weźmiesz udział w legalnych turniejach pokerowych. Dowiesz się że regularne wygrywanie w pokerze opiera się na umiejętnościach a nie szczęściu.\nNissan IMs, zaprezentowany podczas targów North American International Auto Show 2019 w Detroit, to zupełnie nowy typ samochodu – „podwyższony sportowy sedan”, wykorzystujący nadwozie, płytę podłogową i technologię napędu opracowane w ramach wizji inteligentnej mobilności Nissana. Choć bliżej mu do limuzyny niż do crossovera, rewolucyjne proporcje …\nDo zaoferowania mamy Mega Zestaw Do Gry W Pokera. 300 profesjonalnych żetonów z nominałem, suknem do gry oraz plastikowanymi kartami. Wszystko zamknięte w eleganckiej, pięknej, aluminiowej Walizce. Zestaw dla każdego gracza, zarówno początkującego, jak i doświadczonego zawodnika. Idealny Na Prezent! Zestaw Zawiera: 300 - 12 gramowych Profesjonalnych Żetonów z nominałem Uwaga: inne języki witryny są przetłumaczone przez Google. Powrót do angielskiego Dodanie zdjęcia profilowego (tzw. awatara) jest możliwe jedynie podczas korzystania z naszego oprogramowania na komputer.. Jeśli używasz aplikacji mobilnej, wówczas zobaczysz przy stołach swój awatar (po jego wcześniejszym wczytaniu), ale w przypadku zmiany lub wczytania nowego obrazka musisz skorzystać z programu zainstalowanego na komputerze. Uruchom ponownie system Windows 10. Nowy awatar zostanie zastosowany do wszystkich kont użytkowników, które używają domyślnego obrazu. Pamiętaj, że awatar nie zostanie zastosowany do kont, które mają niestandardowy awatar / obraz użytkownika (dostosowany przez Ustawienia> Konta> Utwórz swoje zdjęcie). Online Poker with Huge Rewards - 30% - 75% rakeback for every player! 100% First deposit bonus up to €600 - Built-in HUD No Bots Community Focused - Zestaw do pokera na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz! Poker na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz!\nWydanie Rozwój. 15 sierpnia 2013 roku Grand Theft Auto Online zostało zaprezentowane na materiale filmowym, a premiera trybu została zapowiedziana na 17 września. 29 sierpnia w Rockstar Games Social Club została udostępniona możliwość utworzenia organizacji przestępczej i werbowania członków, a także ujawniono system hierarchii.. 1 października tryb …\nOnline Poker with Huge Rewards - 30% - 75% rakeback for every player! 100% First deposit bonus up to €600 - Built-in HUD No Bots Community Focused - Poker był również bardzo popularny wśród żołnierzy walczących w Wojnie Secesyjnej, kiedy po obu stronach frontu armie w wolnych chwilach oddawały się grze w pokera. Europejskie wpływy na amerykańskiego pokera zostały odcięte w 1875 roku kiedy wymyślono jokera i wprowadzono do gry jako „wolną kartę”.


Hasby - Buty dziecięce - granatowy - MODNAPOLKA.pl\npiątek, 22 marca 2019 Dzieci Buty Tenisówki i trampki Hasby - Buty dziecięce - granatowy\nHasby - Buty dziecięce - granatowy\nButy dziecięce z kolekcji Hasby. Model wykonany z materiału syntetycznego. - Ocieplony model. - Okrągły, lekko usztywniony nosek. - Zapięcie na rzep. - Stabilna podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Długość wkładki wynosi: 21 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 30. Rodzaj: ocieplane Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4930-OBB0GE Kod producenta: 2219C.\n149.90 zł 249.90 zł Reebok Classic - Buty dziecięce AR1312 - granatowy Buty dziecięce z kolekcji Reebok Classic. Model wykonany z połączenia skóry naturalnej, materiału tekstylnego i materiału syntetycznego. - Okrągły, lekko usztywniony nosek. - Lekko usztywniony zapiętek. - Żłobiona podeszwa. - Sznurowany model. - Charakterystyczny design. - Komfortowa wkładka. - Długość wkładki wynosi: 22,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 34,5. Materiał: skóra naturalna Skład: Cholewka: Skóra naturalna Wnętrze: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4930-OBB02I Kod producenta: AR1312\n219.90 zł 279.90 zł Geox - Buty dziecięce - granatowy Buty dziecięce z kolekcji Geox. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego. - System Geox Respira: Posiadają technologię Geox Respira, która dzięki trójwarstwowej podeszwie z systemem oddychających perforacji poprawia wentylację, a dzięki temu pozwala dbać o zdrowie stóp i zapewnia komfort użytkowania obuwia. - System Geox Respira: Posiadają technologię Geox Respira, która dzięki trójwarstwowej podeszwie z systemem oddychających perforacji poprawia wentylację, a dzięki temu pozwala dbać o zdrowie stóp i zapewnia komfort użytkowania obuwia. - Zapięcie na rzep. - Okrągły, miękki nosek. - Antypoślizgowa, żłobiona podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Wyjmowana, skórzana wkładka. - Długość wkładki wynosi: 18 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 28. Materiał: tekstylny Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny, Skóra naturalna Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4920-OBB04Z Kod producenta: J846NC0FUAU\n99.90 zł 159.90 zł Puma - Buty dziecięce Trainer Evo - niebieski Buty dziecięce z kolekcji Puma. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego. - Wyjmowana wkładka Kinder-Fit® pomaga w doborze odpowiedniego rozmiaru buta dla dziecka. Pozwala upewnić się, czy stopa dziecka rozwija się prawidłowo. - Okrągły, miękki nosek. - Stabilna podeszwa. - Lekko usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Komfortowe wnętrze. - Długość wkładki wynosi: 14,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 23. Materiał: tekstylny Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4931-OBB050 Kod producenta: 36087412\n99.90 zł 119.90 zł Superfit - Tenisówki dziecięce - niebieski Tenisówki dziecięce z kolekcji Superfit. Model wykonany z materiału tekstylnego. - Podeszwa NON-MARKING: niebrudząca, gumowa podeszwa zewnętrzna, zapewniająca doskonałą przyczepność. - Okrągły, miękki nosek. - Miękki kołnierz cholewki. - Gumowa podeszwa. - Żłobiona podeszwa. - Elastyczna podeszwa. - Lekko usztywniony zapiętek. - Tekstylne wnętrze. - Ozdobny detal. - Długość wkładki wynosi: 12,7 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 20. Wzór: gładkie Materiał: tekstylny Rodzaj: tenisówki Skład: Cholewka: Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4930-OBB095 Kod producenta: 00247.87\n239.90 zł Guess Jeans - Buty dziecięce - granatowy Buty dziecięce z kolekcji Guess Jeans. Model wykonany z materiału syntetycznego. - Usztywniony nosek. - Antypoślizgowa podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Długość wkładki wynosi: 17 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 27. Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Wnętrze: Materiał tekstylny, Skóra naturalna, Podeszwa: Materiał syntetyczny, ID produktu: 4911-OBB02A Kod producenta: FI5CUR.ELE12\n99.90 zł 179.90 zł Primigi - Buty dziecięce - niebieski Buty dziecięce z kolekcji Primigi. Model wykonany z połączenia materiału tekstylnego i syntetycznego. - Primigi Anti Sock - podeszwa z umieszczonym pod piętą punktem absorpcji wstrząsów, podtrzymująca amortyzację. Zapewnia odciążenie i ochronę stawów. - Flexible Action - maksymalna elastyczność podeszwy, dająca wyjątkowy komfort podczas chodzenia. - Usztywniony nosek. - Stabilna podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 15 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 24. Materiał: tekstylny Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Wnętrze: Materiał syntetyczny, Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBB05C Kod producenta: 1451500\n129.90 zł 219.90 zł Puma - Buty - granatowy Buty z kolekcji Puma. Model wykonany z połączenia skóry naturalnej, materiału tekstylnego i materiału syntetycznego. - Okrągły, usztywniony nosek. - Stabilna podeszwa. - Usztywniony zapiętek. - Komfortowe wnętrze. - Tekstylne wnętrze. - Sznurowany model. - Długość wkładki wynosi: 24,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 37,5 cm. Materiał: skóra naturalna Materiał: tekstylny Materiał: syntetyczny Skład: Cholewka: Skóra naturalna Wnętrze: Materiał tekstylny Podeszwa: Materiał syntetyczny ID produktu: 4921-OBG0FB Kod producenta: 36600303


Rok w Pikselach, czyli kolorowa opowieść o Twoim nastroju.\nTwórczy Potworek Styczeń 24, 2018 No Comments\nPotworkowicze, przybywam do Was z opowieścią o jednym, prostym wykresie, który skradł moje serce i pomógł w kontroli zdrowia. Cóż to za cudo? To tabela złożona z 365 kwadracików – pikseli o wdzięcznej nazwie „rok w pikselach”.\nCzym jest rok w pikselach?\nDosłownie parę minut temu natrafiłam na wpis DailyWeb na temat roku w pikselach.\nDla mnie, osoby, która namiętnie prowadzi Bullet Journal, idea tego wykresu nie jest obca. Spotkałam się z nim już prawie rok temu, gdy zaczynałam swoją przygodę z bujo.\nJednak czym właściwie jest rok w pikselach (ang. year in pixels)?\nJest to wykres złożony z pikseli – małych kwadracików, gdzie każdy z nich odpowiada jednemu dniu w roku.\nPod koniec dnia kolorujemy kwadracik, odpowiadający danemu dniu, na odpowiedni kolor z legendy nastroju.\nCzym jest legenda nastroju?\nJest to legenda złożona z kolorów, do których odpowiednio przypisano dany nastrój, np. pomarańczowy – dobre samopoczucie, czarny-nastrój zły.\nJak to wygląda u mnie? Z przyjemnością prezentuję!\nRok w pikselach w moim Bullet Journalu.\nW moim przypadku jeden piksel, to kwadracik o wymiarach 0,5×0,5 cm. Taki wykres jest dość prosty do narysowania za pomocą zwykłej kartki w kratkę.\nJa swój wykres wykonałam następująco:\nwyznaczyłam dwie osie: pionowa to dni, pozioma to miesiące,\nzaznaczyłam znakiem „x” każdą kratkę, która odpowiadała danemu dniu w miesiącu, w ten sposób w osi pionowej w styczniu zaznaczyłam 31 kratek, w lutym 28, w marcu 31 itd.,\ngdy zaznaczyłam już wszystkie 365 kratek, zabrałam się za rysowanie tabeli, która rozdzieliła ładnie każdy piksel,\ntak przygotowaną kartkę podłożyłam pod stronę w bujo i odrysowałam ostateczny wykres.\nJest z tym nieco zabawy, ale efekt jest całkiem przyjemny, więc uważam, że warto. Co więcej, taki wykres jest czytelny i pozwala na stałą obserwację zmian naszego samopoczucia.\nOsobiście zakochałam się w tej idei od pierwszego wejrzenia, gdyż jest odpowiedzią na moje potrzeby, pozwala mi na wychwycenie niepokojących zmian w nastroju i szybkie zapanowanie nad nimi, co pomaga mi w zapanowaniu nad moimi problemami zdrowotnymi, jednak myślę, że każdy znajdzie odpowiednie dla siebie zastosowanie tego wykresu, np. do śledzenia swojego samopoczucia w czasie cyklu, podczas diety, treningów lub wykorzysta go z czystej ciekawości.\nMyślę, że spokojnie można wykorzystać tę ideę do śledzenia innych aktywności, chociażby ćwiczeń, gdzie każda krateczka będzie odpowiadała nam na pytanie, czy wykonaliśmy daną czynność, czy też nie, być może rok w pikselach sprawdziłby się podczas wyrabiania sobie nowych nawyków, np. picia wody?\nWszystko zależy od naszej inwencji twórczej!\nCoś dla leniuszków i osób, które nie mają ochoty rysować wykresów.\nCo prawda prowadzę swoje bujo, mam w nim już year in pixels, ale jako technik informatyk i totalna fanka wszelakich gadżetów, uwielbiam wręcz rozwiązania programowe i z takim wychodzą nam naprzeciw twórcy strony „Year in Pixels” .\nStrona ma prostą, lecz bardzo przyjemną szatę graficzną, możliwość eksportu i importu danych, co pozwala na wykonanie kopii zapasowej. Pierwsze wrażenie, jakie na mnie wywarła, jest jak najbardziej pozytywne.\nStrona Year in Piels\nCzy któryś Potworkowicz skusi się na taki wykres?\nCategory : Bez kategorii, Bullet Journal, Styl życia, Technologia w glanach\tbujo, bullet journal, trcker\n← O Twórczym Potworku.\nBullet Journal, czyli planer idealnie dopasowany. →


Zaburzenia seksualne, Grodzisk Mazowiecki - ZnanyLekarz.pl\nZaburzenia seksualne specjaliści w Grodzisku Mazowieckim\nSeksuolog Psycholog Chirurg Urolog Psychoterapeuta\nmgr Agnieszka Guzowska\n„Pani Agnieszka pomogła mi zrozumieć lepiej siebie. Jest empatyczna i wnikliwa. Dała mi dużo poczucia bezpieczeństwa,… dzięki temu otworzyłam się z trudnymi sprawami. Dziękuję. Powróciłam do doświadczeń z dzieciństwa, był to dla mnie trudny powrót, ale sporo wniósł. Potrzebowałam tego. Trafiłam na kogoś, kto mnie zrozumiał.” Więcej\nAdiuta - Centrum Psychoterapii - 512 460 906\n„Bardzo stresowałam się przed wizytą, jednak bez potrzeby. Pani Monika świetnie potrafi rozładować atmosferę. Jest do…skonałym słuchaczem i doradcą. Rozmowa przebiega w bardzo przyjaznej, swobodnej atmosferze. Potrafi rozwiać wszelkie wątpliwości.Jest idealna w swoim fachu. Polecam” Więcej\n„Świetny lekarz. Empatyczny ,z klasą. Rozwiał wszelkie wątpliwości i naznaczył dalszą ścieżkę leczenie, kierując do o…dpowiednich specjalistów. Na wizycie nie czuć dystansu, pan doktor wydaję się być osobą skromną i nie traktującą nikogo z góry. Bohater, którego potrzebujemy, a na którego nie zasługujemy :). Gorąco polecam!” Więcej\nmgr Monika Sakowska\n„Otwarta, komunikatywna ze świetnym podejściem do pacjenta. Cechuje Ją dużą wiedzą teoretyczna i łatwość w poruszaniu… nawet najtrudniejszych tematów.” Więcej\nmgr Konrad Oloś\nNadarzyńska 107, Nadarzyn • Mapa\nSzamoty ul. Nadarzyńska 107\nWarszawa zaburzenia seksualne\nLegionowo zaburzenia seksualne\nPiaseczno zaburzenia seksualne\nNowy Dwór Mazowiecki zaburzenia seksualne\nOtwock zaburzenia seksualne\nJabłonna zaburzenia seksualne\nBrwinów zaburzenia seksualne\nHalinów zaburzenia seksualne\nŁomianki zaburzenia seksualne\nPruszków zaburzenia seksualne\nStare Babice zaburzenia seksualne\nNadarzyn zaburzenia seksualne


Sąd Okręgowy w Warszawie Archives - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\nOstatnimi czasy nagłaśnia się los rozmaitych zbrodniarzy i tyranów, obalanych przez własne tajne policje a niewykluczone, że czasem naprawdę przez „lud”. Egipt, Libia, Jemen i Syria in statu nascendi, by tak rzec. Mi najbardziej w pamięci tkwi Afganistan i powieszony sowiecki namiestnik Nadżibullah. Z powodów...\nStandardy jawności – Sąd Okręgowy Warszawa\n17 września 2014 r. w Sądzie Okręgowym w Warszawie odbyła się rozprawa Adama Słomki. Ten sąd okręgowy znany jest z nowatorskiego podejścia do przysługującego „polskim podludziom” prawa do procesu jawnego, o czym znów mogliśmy się...\nWOLNY CZYN: Proces Ciastonia i Sasina – zdjęcia\nSąd Okręgowy w Warszawie zastosował zasadę odpowiedzialności zbiorowej, przemocą usuwając obywateli z sali sądowej. Oto kilka zdjęć Kontakt: tel. 511 060 559 ppraworzadnosc@gmail.com https://sites.google.com/site/wolnyczyn http://www.youtube.com/user/WolnyCzyn...\nSąd Okręgowy w Warszawie zastosował zasadę odpowiedzialności zbiorowej, w Polsce najbardziej pamiętaną z okresu 1939-1945 10 grudnia 2013 r. w Sądzie Okręgowym w Warszawie - przewodniczy pani sędzia Agnieszka Zakrzewska - odbyła się rozprawa apelacyjna w sprawie zbrodniarzy komunistycznych Władysława...\nWOLNY CZYN: Sądy: Adam Słomka kontra bezkarność zbrodniarzy komuny\nTYLKO U NAS! Sceny których nie pokaże żadna reżimowa telewizja! 2 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – przewodniczył sędzia Mariusz Iwaszko (sygn. XVIII Kp 797/13) – rozpatrywał zażalenie Adama Słomki, Przewodniczącego Konfederacji Polski Niepodległej – Obóz Patriotyczny, na...


Nasza najnowsza inwestycja, Św. Piotra 6 to idealne miejsce dla miłośników relaksu nad morzem.\nInwestycja położona jest w pobliżu Skweru Kościuszki, plaży miejskiej i Mariny Gdyńskiej. Ponadto w najbliższej okolicy znajduje się pełne zaplecze handlowo-usługowe: kawiarnie, restauracje, bary, kluby fitness czy kina.\nWszystkich zainteresowanych inwestycją zapraszamy do kontaktu z Biurem Obsługi Klienta:\ntel: (+48) 58 340-79-00\nKliknij TUTAJ, aby poznać inwestycję


Spojrzałam na okno i nie potrafiłam powstrzymać dreszczy, które wstrząsnęły moim ciałem. Może to wina jesiennych, pochmurnych wieczorów, ale zmrok zapadł, nim dotarliśmy do domu. Jakim więc cudem staliśmy tu cali i zdrowi?\n– Nic nam nie jest – wyjąkałam.\nTata wstał i chwiejnym krokiem podszedł do Pawła. Ponieważ kawałek materiału zsunął się z jego dłoni, spostrzegłam, że miał ponacinaną głęboko skórę pomiędzy palcami.\n– Wybacz, chłopcze, to, jak się wczoraj zachowałem. Pozwól, żeby nasz dom ochronił cię tej nocy – powiedział.\n– Dziękuję – odparł Paweł.\nWydawał się zmieszany, zakłopotany, ale wciąż tak nienaturalnie spokojny jak w drodze… Jak wtedy, gdy przyszłam do niego brudna i poraniona w środku nocy.\nNie miałam odwagi się odezwać, choć rozumiałam już, że poranek nie będzie tym razem żadnym nowym początkiem. Nawet jeśli do niego dotrwam, będę musiała uwierzyć, że to wszystko, z czym przez lata usiłowałam się pogodzić, nie jest wcale takie pewne i jednoznaczne.\n– Kładźmy się spać. Porządni ludzie nie siedzą po zmroku – powiedziała mama.\nPosłusznie poszłyśmy z siostrą do pokoju. Było tam chłodniej niż w kuchni, więc Elżbieta, dygocąc, przebrała się w koszulę nocną. Ja zaś zdjęłam trzewiki, pończochy i położyłam się w ubraniu.\nSiostra uścisnęła pod kołdrą moją dłoń. Słyszałam, że przełyka głośno ślinę, jak zawsze, gdy starała się nie płakać. Czekałam więc, aż zaśnie, i dopiero wtedy pozwoliłam, by moim ciałem wstrząsnęły bezgłośne spazmy. Czułam łzy spływające po policzkach.\nWiedziałam, że mnie zabiorą, a skoro odkryłam rysy w stworzonej przez nich rzeczywistości, mogą nie pozwolić mi już wrócić.\nZnowu obudził mnie krzyk, choć sama nie wiem, kiedy w ogóle zasnęłam. Dźwięk był głośny, urwany i rozległ się tuż obok mojego ucha. Nie musiałam uświadamiać sobie, że to krzyk Elżbiety. Czułam już, że po mnie przyszli.\nChciałabym móc powiedzieć, że byłam na to gotowa albo mniej się bałam. Słyszałam ich nierówny oddech, z którego świstem poruszało się całe powietrze. Czułam, jak ciemność pulsuje, a oni patrzą na mnie stłoczeni w małej izbie i dotykają mnie pomimo pierzyny i sukni. Ich wilgotne, śliskie dłonie zaciskały się na moim ciele, jakby ze wszystkich sił starali kontrolować swoją żądzę krwi, zadając mi jedynie trochę bólu.\nDrzwi skrzypnęły głośno. Zacisnęłam dłonie w pięści, czekając, aż się uniosę.\n– Dość! – krzyknął znajomy głos.\nOtworzyłam oczy, bo byłam zbyt zaskoczona i przerażona, by zapanować nad tym odruchem. Widziałam tylko zarys sylwetki mężczyzny, ale nie miałam wątpliwości, że do środka wszedł Paweł. Nie zatrzymał się na progu, lecz przemierzył cały pokój, a kłębiące się kształty cofały się przed nim.\n– Powiedziałem: dość! – powtórzył stanowczo.\nZnikli. Tak po prostu, w jednej chwili rozpłynęli w otaczającym nas mroku.\nMężczyzna nie powiedział nic więcej, tylko wyszedł, starając się możliwie jak najciszej zamknąć za sobą drzwi. Patrzyłam za nim, nie zważając na ciemność, która tak niespodziewanie stała się pusta i nieruchoma.\n– Nie mów o tym nikomu. Nigdy – szepnęłam do siostry.\nNie zasnęłam do świtu. Słyszałam, że Elżbieta też nie śpi, nie odezwała się jednak do mnie ani nie dotknęła mojej dłoni. Nad ranem ubrała się szybko i wymknęła z pokoju, pozostawiając mnie w stuporze.\nNikt nie zaglądał do izby, nikt mnie nie wołał tak długo, aż sama wstałam, wzułam trzewiki na bose stopy i zarzuciłam płaszcz na ramiona. Wysunęłam spod zapasu pościeli teczkę, ukrytą tam przez rodziców, i włożyłam ją pod płaszcz.\nPobiegłam do sadu, bo na taką odległość miałam odwagę odejść od zabudowań, kiedy potrzebowałam być sama. Nie zważając na chłód, ściągnęłam płaszcz i rozłożyłam go na wciąż wilgotnej od rosy trawie. Usiadłam na jego skraju, by móc swobodnie rozłożyć przed sobą papiery – pamiątki ze świata, z którego zgodziliśmy się zrezygnować.\nWycinki z gazet krzyczące o wypadku autokaru, który przewoził dzieci na kolonie; akty zgonu Elżbiety i Jacka; zdjęcie dziewczynki na wózku, która trzyma szklankę wody w nowoczesnej, ruchomej protezie ręki. Mogłoby uchodzić za reklamę, gdyby tylko dziewczynka miała ładną, uśmiechniętą buzię, nienoszącą śladów deformacji pomimo trzech operacji plastycznych.\nPozwalali nam zatrzymać takie rzeczy, abyśmy pamiętali, jaka była nasza cena za przeniesienie się tutaj, do ich świata.\n– Pamiętasz coś? – spytał Paweł.\nNie wiedziałam, kiedy podszedł, i nie zastanawiałam się nawet, jak mnie znalazł. Nie miałam odwagi zaprotestować, gdy usiadł tuż za mną, obejmując mnie udami. Tylko moje mięśnie napięły się mimowolnie. Potrząsnęłam głową.\n– Pamiętam, jak pewna byłam tego, że nigdy nie zapomnę bólu przy każdej rehabilitacji i rozczarowania po każdym zabiegu, który miał być tym ostatnim.\n– A z tamtego świata?\nMiałam wrażenie, że spogląda mi przez ramię na dokumenty, lecz nie potrafiłam się odwrócić.\n– Pojedyncze obrazy, niepowiązane sceny i słowa. Dużo słów, których znaczenie znam, chociaż tutaj nigdy się ich nie używa. A ty?\n– Nigdy tam nie byłem – odparł. – Urodziłem się tutaj.\n– Jaka była cena twoich rodziców? – spytałam, choć nie powinnam.\nProblem w tym, że słowo „powinnam” przestało być tak proste i jednoznaczne, bym mogła udawać, że wciąż obowiązują nas te same zasady, które jeszcze wczoraj zdawały się aksjomatami.\n– Moja rodzina mieszkała tu od zawsze. Można powiedzieć, że ty jesteś moją ceną, bo chciałem stąd wyjechać jak rodzice.\n„Wyjechać stąd” było jednym z określeń, które mogłam znać tylko z poprzedniego życia. Próbowałam pozbierać papiery z powrotem do teczki, nim wilgoć przeniknie przez płaszcz, i zauważyłam, że moje ręce się trzęsą.\n– Nie muszę wiedzieć – powiedziałam cicho, sama nie wiem czemu.\n– W takim razie nie powiem ci wszystkiego – odparł. – Moi przodkowie… Chcieliśmy stworzyć idealny świat, w którym ubóstwo, ciężka praca, rodzina i pobożność trzymają ludzi z dala od grzechu. Nasza moc nie sięga dużo dalej niż poza obszar wsi i otaczającego ją lasu, więc przez lata dziadkowie pielęgnowali moralność w mieszkających tu chłopach. Kiedy świat i nasza rodzina zaczęły się zmieniać, wymyśliliśmy ceny – dobrowolne przystąpienie do tej społeczności w zamian za przysługę, której nikt inny nie mógłby zaoferować.\nMówił spokojnie i aż bałam się zastanawiać, czy nie słyszę dumy w jego głosie. Zamknęłam oczy, jakby nagle otoczył mnie mrok.\n– Paweł, czy ty jesteś… – Głos mi się załamał.\n– Nie – odpowiedział natychmiast. – Dopiero po śmierci stanę się kimś, kogo wy nazywacie Prawymi.\nZacisnęłam powieki jeszcze mocniej, bo zdecydowanie zrobiło się bardzo ciemno. Dopiero po dłuższej chwili ciszy odważyłam się otworzyć oczy i drżącymi dłońmi zebrać rozrzucone papiery. Czując ciepło jego ciała, ledwie panowałam nad sobą, by nie zacząć krzyczeć. Był wszystkim, czego obawiałam się przez całe życie, a – czego nie potrafiłam przyznać nawet w myślach – także nienawidziłam.\n– Obiecałaś, że nie będziesz się mnie bać – powiedział niepewnie.\nSpojrzałam w oczy dziewczynki na zdjęciu, której prawa strona twarzy miała wyraźnie inny kształt niż lewa, a prawa ręka wyglądała jak konstrukcja z metalowych rurek. To wcale nie byłam ja.\nPaweł uosabiał wszystko, czego nienawidziłam, ale był też jedyną osobą na świecie – tym świecie – która mogła zapewnić bezpieczeństwo mnie i mojej rodzinie. Nikt inny nie mógł mi obiecać, że już nigdy nie obudzi mnie ból ani nie będę nasłuchiwała krzyku najbliższych.\n– Nie boję się – wyszeptałam.\nPróbując zapanować nad łzami napływającymi do oczu, odchyliłam się do tyłu i oparłam niemalże swobodnie o jego pierś. Pozwoliłam, by mnie objął. Nic mi już za to nie groziło.\nZnowu obudził mnie krzyk. Wstałam z łóżka i na palcach podeszłam do okna. Podłoga była zimna, bo maj w tym roku okazał się wyjątkowo chłodny.\nNa zewnątrz niczego nie dostrzegłam. Tylko ciemność pulsowała lekko. Wiedziałam już, że tak naprawdę nie mogę zobaczyć Prawych, a jedynie rzeczywistość, którą dla nas stwarzają.\n– Czy oni muszą to robić tak blisko domu? – jęknęłam mimowolnie.\n– Płaczesz? – spytał Paweł i pomimo senności usłyszałam w jego głosie wyraźne zaskoczenie, jak zawsze, gdy okazywałam emocje.\nOtarłam oczy wierzchem dłoni w kilku nerwowych gestach.\n– Powiem im, że nam to przeszkadza – mruknął.\nOdwrócił się na drugi bok, robiąc mi więcej miejsca na łóżku. Wiedział już, że w podobnych sytuacjach nie chcę, żeby mnie dotykał. Często zaskakiwało mnie, jak bardzo starał się szanować takie rzeczy, choć przecież wcale nie musiał.\nSpojrzałam jeszcze raz w mrok i wróciłam pod ciepłą pierzynę. Za kilka godzin obudzi mnie zapach świeżo pieczonego chleba, który będę mogła zanieść rodzinie, bo im już skończyło się ziarno na mąkę. To była moja cena.


EkaMedica Borówka amerykańska sok 100% 0,5l | Sklep ekologiczny Wizytówka Natury\nSok z borówki amerykańskiej wyróżnia gęsta konsystencja, a także charakterystyczny dla tego owocu zapach i smak. Bez dodatku cukru - zawiera naturalnie występujące cukry.\nSposób użycia: Dwa razy dziennie po 25 ml pół godziny przed posiłkiem. Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Uwaga: Preparat nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Przed użyciem każdorazowo wstrząsnąć. Osad pochodzenia naturalnego.\nGramatura: 0,5 l\n27,09 zł / szt\n31,59 zł / szt\nSzampon do włosów w kostce 60g- Bospharea


Roman Polański wspiera Stopklatkę TV – naziemna.info – Telewizja cyfrowa, Radio, Wideo online, VOD\nRoman Polański wspiera Stopklatkę TV\nMT 23 sierpnia 2013 Roman Polański wspiera Stopklatkę TV2016-04-18T15:51:33+02:00 Kanały telewizyjne, Naziemna Telewizja Cyfrowa, Oferta NTC No Comment\nRoman Polański, dołączył do grona ponad 120 polskich reżyserów i twórców wspierających wniosek o udzielenie koncesji na kanał filmowy przygotowywany przez Kino Polska i Agorę.\nUważam, że jest to pomysł bardzo wartościowy i niewątpliwie godny uwagi w kontekście promocji polskiej kinematografii – napisał w liście poparcia Roman Polański.\nStopklatka TV startuje w konkursie na jeden z kanałów w ramach pierwszego multipleksu cyfrowego (MUX-1). Jeśli wygra, zacznie nadawać program w przyszłym roku. Nad wysoką jakością i atrakcyjnością oferty stacji będzie czuwała Rada Programowa, w której swój udział potwierdzili Andrzej Wajda, Agnieszka Holland i Juliusz Machulski.\n– Jestem przekonany, że połączenie kompetencji, doświadczenia i potencjałów Agory i Kino Polska daje szansę stworzenia wartościowej oferty programowej. Cieszy mnie to bardzo, że nasze starania dostrzegli i popierają najwybitniejsi twórcy polskiej kultury. To dla nas zobowiązanie wobec środowiska filmowego, ale także ogromna motywacja do dalszej pracy nad nowoczesnym i atrakcyjnym dla widza kanałem filmowym – mówi Bogusław Kisielewski, Prezes Zarządu Stopklatka S.A.\nZa projektem Stopklatka TV stoją silni i doświadczeni przedstawiciele polskiego rynku mediów – Agora S.A, Stopklatka.pl i Kino Polska TV S.A., których doświadczenie w tworzeniu cyfrowych mediów oraz dotychczasowa działalność związana z upowszechnianiem dorobku polskiej kinematografii, daje dużą szansę na stworzenie wartościowej oferty programowej, w nowoczesnej i atrakcyjnej dla widzów formie.\nStopklatka TV to polskie i zagraniczne filmy fabularne, dokumentalne i animowane. Stacja ma także nadawać programy publicystyczne i edukacyjne, wywiady z twórcami, relacje z festiwali. Obok atrakcyjnej treści, przedstawiciele Stopklatka TV stawiają również na nowoczesne technologie. Nowy kanał filmowy ma łączyć dobre kino z internetowymi możliwościami hybrydowej telewizji. To bardzo atrakcyjna propozycja, ponieważ w Polsce potencjał tej technologii wciąż wykorzystywany jest w niewielkim stopniu.\nAgnieszka Holland, Agora, Bogusław Kisielewski, Multipleks MUX-1, Roman Polański, Stopklatka TV, Wojciech Smarzowski\n« Sytuacja ekonomiczno-finansowa TVP po 7 miesiącach 2013 roku\nPULS 2 z sześcioma premierami we wrześniu »


Ile kosztuje występ gwiazd disco polo na imprezie? Zobacz cennik na 2021 rok. Zaproś Zenka, MIG i innych na ślub lub do domu na urodziny | Dziennik Łódzki\nSara Watrak 9 maja 2021, 11:17\nMateriał oryginalny: Ile kosztuje występ gwiazd disco polo na imprezie? Zobacz cennik na 2021 rok. Zaproś Zenka, MIG i innych na ślub lub do domu na urodziny - Nowości Dziennik Toruński


Uczuciem znanym chyba każdemu, kto robił coś „materialnego” jest … rozczarowanie. Rzeźba ma nienaturalny układ ręki. Szafka w kuchni niewygodnie się otwiera. Przebudowany plac ma zbyt mało światła. W wykończonym mieszkaniu brakuje gniazdek. Drzewa w parku nie chcą stworzyć ładnego szpaleru. Przefarbowana sukienka jest szarobura.\nNaprawa bywa trudna i długotrwała albo wręcz niemożliwa.\nInformatyka jest tu niesłychanie plastyczna. Można wziąć nawet bardzo zaawansowany i rozbudowany program i go poprawić lub uzupełnić. Jest to możliwe, dostępne, łatwe, tanie.\nPodobną wolność teoretycznie mają autorzy powieści czy artykułów ale w praktyce obyczaj nakazuje, by raz ukończone dzieła pozostawiali w spokoju. Ewentualne „drugie wydanie” jest czynnością ceremonialną, długo przygotowywaną i ostatecznie jednorazową.\nW informatyce ciągła ewolucja jest w większości „żywego” kodu naturalna i pożądana. Nawet jeśli istnieją formalne release, stanowią tylko symboliczne punkty milowe nieustannie trwającego procesu.\nPrzed powrotem do informatyki, słowo o tym, co jest pięknego w matematyce.\n„Wielka” matematyka to sztuka konstrukcji pojęć.\nOwszem, szukamy dowodów, sprytnych rachunków, notacji, nawet algorytmów. Ale wszystko to zaczyna się od stworzenia dobrych teorii. Udanych zbiorów pojęć, definicji i aksjomatów.\nTopologia. Zbiór otwarty, domknięty, funkcja ciągła… Abstrakcyjnie i dziwnie brzmiące definicje (funkcją ciągłą nazywamy każdą funkcję, dla której przeciwobrazem zbioru otwartego jest zbiór otwarty). Dla mnie jest to jedno z piękniejszych ludzkich dzieł – w całkiem potocznym znaczeniu tego słowa. Powstał język złożony z kilku słów i nagle dowody, które w gołym języku analizy zajmowały wiele stron rachunków, dają się formułować w dwóch zdaniach. Twierdzenia i wnioski wyprowadzone z myślą o kółkach na płaszczyźnie dają się stosować od teorii liczb po przestrzenie rozwiązań równań inżynierskich. I … możemy iść wyżej, budować następne, trudniejsze pojęcia.\nWiele osób próbuje tworzyć teorie matematyczne (w pewnej mierze każdy dowód z definicjami i lematami jest małą teorią) ale bardzo niewielu było dane stworzyć coś, co podjęło wiele innych osób i co przetrwało przez lata. Z Polaków – chyba tylko Banachowi się to udało w pełni.\nW informatyce prawie każdy programista tworzy swoje teorie, konstruuje pojęcia na bazie których formułuje następne. Drobne funkcje stanowią budulec dla większych, klasy składają się w frameworki, moduły w biblioteki. Dobrze zrobiona biblioteka z wygodnym dla użytkowników API ma urodę udanej teorii matematycznej. Jej zgrabna implementacja wewnątrz – urodę udanego dowodu.\n« Dwa cytaty o zmian wprowadzaniu | Poprzednia zmiana czasu »


Iwona GABRYŚ | Artinfo.pl - portal rynku sztuki\nW 2009r. ukończyła Policealne Studium Plastyczne Collage w Warszawie na kierunku projektowanie i dekorowanie wnętrz. W latach 2009-2012 studiowała w Kolegium Sztuk Pięknych w Kazimierzu Dolnym (filia Wydziału Artystycznego UMCS w Lublinie) na kierunku grafika. Studia zakończone w 2012r. dyplomem licencjackim z wyróżnieniem Dziekana Wydziału Artystycznego UMCS. Następnie kontynuowała naukę na kierunku grafika na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. W 2014 r. obroniła dyplom magisterski oraz aneks z malarstwa. Stypendystka rektora UMCS.\nZdobywczyni wielu nagród i wyróżnień: I miejsce w konkursie na plakat promujący rozwój technologii gazu skroplonego (LNG), 2014; III miejsce w II Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym na ilustrację do tekstów piosenek Jeremiego Przybory. Wyróżnienia w konkursach: na plakat Aby każdy mógł powiedzieć: Wracam do domu! (2013); w konkursie na widokówkę Magia Dzielnicy Czterech Wyznań (2013) oraz w konkursie Wszystkie Barwy Unii Europejskiej (2013). Udział w wystawach m.in.: IV Przegląd Młodej Sztuki Świeża Krew, Galeria SOCATO, Wrocław 2014; IV i VI Konkurs malarski Zadra 2011 i 2013, Galeria Zadra, Warszawa 2013 i 2011; II, III, IV Ogólnopolski Konkurs Plastyczny na ilustrację do tekstów piosenek Jeremiego Przybory, Kutno 2012, 2013, 2014; Magia Dzielnicy Czterech Wyznań, Bike Cafe, Wrocław 2013; Wiersz+, Sopot 2013, Inspiracje Colorovo, Galeria ABC Data, Warszawa 2013; Autoportret z …, Lublin 2012; Świat bez dyskryminacji, Koszalin 2012; Inspirację Marią Curie-Skłodowską, Lublin 2011.\nW swoich obrazach podejmuje różne zagadnienia dotyczące człowieka i przestrzeni społecznej oraz kulturowej, w jakiej na co dzień on funkcjonuje. Przedstawia to w sposób metaforyczny. Poprzez zastosowanie różnorodnych układów form geometrycznych stara się stworzyć iluzję trójwymiarowej, abstrakcyjnej przestrzeni.\nGABRYŚ Iwona nie posiada obiektów w aukcjach nadchodzących


Bryg. Marcin Betleja: Pożary traw notujemy już od stycznia [WIDEO] | Nowiny\nUrszula Sobol 28 kwietnia 2020, 19:49\nTegoroczny sezon wypalania traw można uznać za otwarty. Jakie są statystyki na Podkarpaciu?\nPożary traw praktycznie notujemy już od stycznia. Uważamy, że największy wzrost tych pożarów był w marcu, ale także w kwietniu. W tym troku odnotowaliśmy już 3100 pożarów traw. Zostało zdewastowanych 1377 ha ziemi. Do walki z pożarami traw zaangażowanych było ponad 27 tysięcy strażaków z Państwowej Staży Pożarnej i Ochotniczej Straży Pożarnej. Z rocznych statystyk wynika, że połowa pożarów traw przypada właśnie na kwiecień. Już w kwietniu podkarpaccy strażacy wyjeżdżali już prawie 1659 razy do pożarów traw na polach, łąkach i nieużytkach. W wyniku pożarów jedna osoba została ranna i zabrana do szpitala z oparzeniami. Ogień zdewastował ponad 770 ha ziemi. Do walki z ogniem zaangażowanych było ponad 15 tys. strażaków. Pożary bardzo często podchodziły pod zabudowania, zarówno domy, jak i budynki gospodarcze. Często także te pożary traw powodowały pożary lasu.\nJak sytuacja wygląda w lasach na Podkarpaciu?\nW kwietniu strażacy wzywani byli do 184 pożarów lasu o łącznej powierzchni prawie 300 ha. W ubiegłym roku mieliśmy 127 pożarów i ponad 100 ha mniej spalonych lasów. Na szczęście nikt nie został jeszcze poszkodowany, ale obawiam się, że to tylko kwestia czasu, aż dojdzie do tragedii.\nPali się las w Reczpolu\nPożary są bardzo niebezpieczne nie tylko dla człowieka, ale też przyrody.\nPożar w środowisku przyrodniczym niszczy go bezpowrotnie. Giną tysiące drobnych zwierząt w stanowiskach lęgowych oraz niezliczone skupiska owadów. Ogień wypala florę, która stanowi różnorodne źródło pokarmu dla jakże cennych dla człowieka pszczół.\nTylko ciągła edukacja społeczna i budowanie odpowiedzialności jest szansą ochrony przyrodniczego skarbca. Walczymy z tym od lat. Prowadzimy kampanie. Bierze w niej udział Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Państwowa Straż Pożarna, a także Lasy Państwowe.