12 marca 2021 Duch, Umysł 9\nArtykuł stawia sobie za cel ukazanie podstawowych przekonań teologicznych Willigisa Jägera zawartych w książce Modlitwa kontemplacyjna i innych wybranych pozycjach, ze szczególnym uwypukleniem wątku całości rzeczywistości widzianej jako nie-dualistyczna, bosko-ludzka, ogniskująca się we wcieleniu Jezusa Chrystusa.\nWilligis Jäger (ur. 7 marca 1925 – zm. 20 marca 2020) – mnich opactwa Benedyktynów w Münsterschwarzach (święcenia kapłańskie 1952) i jednocześnie mistrz zen (1996, 2009) – w 2002 roku, decyzją prefekta Kongregacji Nauki i Wiary, kardynała Josepha Ratzingera, otrzymał zakaz publicznej aktywności. W 2009 roku kończy swoją działalność jako mistrz linii Sanbo-Kyodan i zakłada nową linię zen „Pusta chmura”, której jedną z charakterystycznych cech jest „absolutna wolność w odniesieniu do przynależności wyznaniowej i religijnej”, a celem „doświadczenie niedualności bytu”.\nW 1985 roku Jäger wydaje książkę Modlitwa kontemplacyjna. Wprowadzenie w oparciu o nauki św. Jana od Krzyża. Książka powstaje w okresie, gdy autor posiada od 1980 roku prawo do nauczania zen od Yamady Kouna Roshiego, a od 1983 roku prowadzi w Würzburgu „Dom św. Benedykta” – ośrodek kontemplacji chrześcijańskiej i praktyki zen. Jest to moment, gdy Jäger nie jest jeszcze zawieszony w obowiązkach jako kapłan katolicki. Książka więc ukazuje się w chwili, gdy Jäger funkcjonuje w dwóch tradycjach religijnych. Dopiero po suspendowaniu i eksklaustrowaniu (ale nie ekskomunice) – jak twierdzi w wywiadzie z 2015 roku sam Jäger – „mówię już całkiem swobodnie na temat chrześcijaństwa XXI wieku”.\nNiniejszy tekst stawia sobie za cel ukazanie podstawowych przekonań teologicznych Jägera zawartych w książce Modlitwa kontemplacyjna i innych wybranych pozycjach ze szczególnym uwypukleniem wątku całości rzeczywistości widzianej jako nie-dualistyczna, bosko-ludzka, ogniskująca się we wcieleniu Jezusa Chrystusa.\nMistyczne doświadczenie Boga i stworzenia\nNa początku części drugiej – „Mistyczne doświadczenie”, w rozdziale 6 – Rozpoznać rzeczy w Bogu, omawianej książki, Jäger powołuje się na pisma Jana od Krzyża i zaczyna definiować relację między stworzeniem a Bogiem. Twierdzi, że doświadczenie mistyczne, przekraczające poznanie zmysłowe i racjonalne, daje właściwe zrozumienie świata bezpośrednio połączonego z Bogiem: „Cały świat jest manifestacją Boga, wieloraką formą, w której On się ukazuje i od której jednocześnie odróżnia się w swoim niewidzialnym bycie. Świat nie ma w sobie trwałości. Nie ma niczego poza Bogiem”. Stwierdzenie to z jednej strony ukazuje jedność między Bogiem a światem, a z drugiej wskazuje na wyraźne między nimi odróżnienie. Bóg jawi się jako istota wszystkich rzeczy, nie będąc jednocześnie zależnym od żadnej z tych form wyrazu. W takim ujęciu wszystkie rzeczy ostatecznie same w sobie są puste: „wszystko, co stworzone, jest dla mistyka całkowicie puste. Rozpatrując to w wymiarze fenomenologicznym – wszystkie rzeczy są dla niego absolutną nicością. Z drugiej strony jednak ta nicość, ta tajemnicza pustka objawia się mistykowi jako Ostateczna Rzeczywistość”.\nDoświadczenie mistyczne, chociaż wywołane zmysłowo, ostatecznie jest ponadzmysłowe. Przez to, co stworzone dociera się mistycznie do „Ostatecznej Rzeczywistości”, „Odwiecznej Rzeczywistości”, „pustki”, „absolutu”, „Boga”. Jäger, podążając za św. Janem od Krzyża, ilustruje to poprzez biblijne obrazy Mojżesza doświadczającego Boga w krzaku, Eliasza w powiewie wiatru czy też Pawła w jego przeżyciu spod Damaszku. Autor uważa, że to doświadczenie mistyczne, nie jest zarezerwowane jedynie dla wyjątkowych postaci biblijnych czy mistyków: „W procesie ewolucji naszego człowieczeństwa to mistyczne patrzenie prawdopodobnie stało się już udziałem nas wszystkich”. Doświadczenie Boga możliwe jest w kontakcie z każdym fragmentem stworzenia: „To wszystko jest objawieniem się Boga, choć nie w zwykłym tego sensie. To jest Bóg. Bóg wyraża siebie jako górę i dolinę, rzekę i wyspę”. Według Jägera prawdziwe doświadczenie mistyczne św. Jana od Krzyża musi zawierać jednocześnie element Boga i stworzenia: „Istotą mistyki wydaje się być wyłącznie nierozdzielne doświadczenie jednego i drugiego”.\nKontynuując wątek relacji między Bogiem a stworzeniem, Jäger, podkreślając jedność Boga i stworzenia, odnosi się do tradycyjnej chrześcijańskiej doktryny creatio ex nihilo. Twierdzi, że ta doktryna nie może być zrozumiana w taki sposób, jakby „Bóg uczynił stworzenie poza sobą samym”. Jäger stwierdza: „Poza Bogiem jednak nic nie może istnieć. Jakżeby mogło! On jest na najgłębszym poziomie życiem wszystkiego, co istnieje. Bóg i stworzenie są dwoma aspektami jednej rzeczywistości, których nie wolno rozdzielać”.\nJak więc technicznie określić związek między Bogiem a stworzeniem? Według Jägera ostatecznie możliwe są tylko przybliżenia. Autor używa pojęcia Nicht-Zweiheit („nie-dualizm”). Chociaż można oddzielić pień od konaru czy głowę od tułowia, to mistyczne doświadczenie ostatecznie nie może pozwolić na oddzielenie Boga i stworzenia. Przekładając relację Bóg-stworzenie na relację Bóg-człowiek Jäger stwierdza, że „Człowiek jest jednocześnie «Bogiem-człowiekiem» („Gottmensch”)”.\nJäger kontynuuje próbę oddania relacji Bóg-stworzenie poprzez odniesienie się do klasycznych pojęć transcendencji i immanencji. Twierdzi: „Bóg nie jest […] w sensie mistycznym ani immanentny, ani transcendentny. Jest raczej – w sposób tajemniczy – całym stworzeniem”. To określenie Boga jako całego stworzenia, chociaż realizuje się poprzez zmysły i rozum, ostatecznie osiągalne jest jedynie mistycznie.\nIstotne jest zauważyć, że Jäger nie rozumie mistycznego doświadczenia jedności jako coś co się wydarza, lecz jako coś, co się rozpoznaje: „W mistyce nie chodzi o to, aby stać się jednym z Bogiem, lecz o to, aby w doświadczeniu rozpoznać istniejącą od zawsze jedność. To ona rozbłyska w doświadczeniu. Mistyk nie osiąga więc jedności, lecz Bóg ofiarowuje mu poznanie jedności, która zawsze istnieje”.\nPowyższe rozważania o relacji między Bogiem a stworzeniem i człowiekiem wymagałyby klasyfikacji filozoficzno-teologicznej. Jäger twierdzi, że jeśli pozostaniemy na poziomie racjonalnym, to jego wywody będą odbierane jako forma panteizmu, monizmu lub gnostycyzmu. Doświadczenie mistyczne każe mu jednakże przestrzec czytelnika przed takimi próbami racjonalnej klasyfikacji: „Nie możemy jednak świadectwom mistyków oddać sprawiedliwości, ponieważ wszystkie te pojęcia nie przystają do doświadczenia pełni rzeczywistości. Są one intelektualnymi formami poznania”. Jäger wyraźnie odżegnuje się od ujmowania jego wywodów jako wyrażających teologiczny panteizm, pomimo tego, że na poziomie intelektu tak właśnie mogą one brzmieć.\nOstatecznie Jäger odnosi się do oceny samego doświadczenia mistycznego. Przekracza ono intelektualne poznanie, ale samo w sobie i tak nie dociera do ujęcia całej rzeczywistości. Jest „niekompletne” i „niedoskonałe”, bo „Głębia Boga jest niezmierzona” – pisze.\nPróbując w jakiś sposób podsumować rozważania Jägera odnośnie mistycznego doświadczenia Boga i człowieka, można poczynić kilka ogólnych spostrzeżeń. Przede wszystkim, chociaż autor twierdzi, że żaden z teologicznych opisów doświadczenia relacji między Stwórcą a stworzeniem nie oddaje głębi tego związku, to jednak widać wyraźnie, że język autora odbiega od klasycznych ujęć teistycznych opartych o dualizm Boga w relacji do stworzenia, a także o przekonanie o transcendencji Boga i stworzeniu świata ex nihilo. Autor odmawia stworzeniu jego własnej istotowości, widząc w samym Bogu podstawę bytową tego, co istnieje. Takie rozróżnienia każą więc – jak zauważa sam autor – klasyfikować jego ujęcie relacji Bóg-stworzenie/człowiek monistycznie. Bliżej tym rozróżnieniom raczej do koncepcji niedwoistości (adwajty) Adi Śankary (VIII w.), który dostrzegał istotową tożsamość między bezpostaciowym Brahmanem a atmanem, obecnym i reinkarnującym w istotach żywych.\nUstanowiwszy relację między Bogiem a stworzeniem, autor przechodzi do uchwycenia związku między chrześcijańską koncepcją wcielenia w relacji do stworzenia. Reinterpretacja doktryny stworzenia powadzi do reinterpretacji doktryny wcielenia dokonującego się nie wyjątkowo i jednorazowo w Chrystusie, ale nieustannie: „Jeśli całe stworzenie, a więc i człowiek, jest wyrazem tego, co boskie, to wcielenie nie jest jednorazowym epizodem. Wcielenie było i jest – od zawsze na zawsze”.\nStworzenie nie daje się ostatecznie odróżnić od wcielenia: „Stworzenie jest również słowem Boga. Stworzenie jest już wcieleniem”. Niemniej jednak ze względu na wcielenie Chrystusa stworzenie jest podległe wcieleniu: „Stworzenie jest podporządkowane wcieleniu. Wcielenie jest zwieńczeniem stworzenia”. Jäger wyróżnia wcielenie Chrystusa jako szczytową formę objawienia się Boga: „W Chrystusie osiągnęło [wcielenie] swoje apogeum. W Chrystusie Bóg sam siebie wyraził. Chrystus jest absolutnym samoobjawieniem się Boga w świecie. Owo samoobjawienie się, które we wcieleniu Chrystusa osiągnęło pełnię doskonałości dokonuje się już w stworzeniu”.\nPojawia się pytanie o to, w jaki sposób realizuje się więc wcielenie Chrystusa. Żeby rozwinąć ten wątek Jäger nie przechodzi od razu do omówienia postaci historycznego Jezusa, lecz mówi o mistycznym doświadczeniu, które pozwala uchwycić owo zwieńczenie stworzenia w wcieleniu poprzez wewnętrzne narodziny Chrystusa w człowieku. Na dowód tego twierdzenia Jäger cytuje słowa z Ga 2,20 o tym, że już nie wierzący żyje, ale żyje w nim Chrystus. Autor, tak jak już wcześniej określił całe stworzenie, w tym i człowieka, jako puste, tak i teraz kontynuuje ten wątek, ukazując Chrystusa jako tego, który jest pod wszystkimi rzeczami, jak sam Bóg.\nDopiero w kolejnym paragrafie Jäger zaczyna łączyć Chrystusa z osobą Jezusa. Wcielenie Chrystusa w osobie Jezusa staje się dla autora miejscem, w którym najlepiej dostrzegana jest nie-dualistyczna rzeczywistość bosko-ludzka: „Chrystus jest ikoną, w której całe stworzenie rozpoznaje siebie na nowo. W Jezusie Chrystusie rozbłysnął „nie-dualizm” całej rzeczywistości, tego, co boskie, i tego, co stworzone. W Nim ta rzeczywistość nie daje się rozdzielić; w Nim Bóg objawia się jako człowiek; w Nim Bóg staje się osobowy. Bóg stał się w Jezusie Chrystusie ciałem, stworzeniem”. Jako argument przywoływane są słowa z J 1,14. Powyższe twierdzenia Jägera zawierają istotne wątki teologiczne dotyczące osobowości Boga. Jäger zdaje się sugerować, że kategoria osobowości przynależy jedynie do rzeczywistości stworzonej, do rzeczywistości form, dlatego też Bóg jako taki nie jest osobowy, tylko staje się takim we wcieleniu. To właśnie wcielenie Boga czyni go osobowym.\nPowstaje pytanie o to, na czym polega owa wyjątkowość wcielenia się Boga w Jezusie Chrystusie. Jäger zdaje się sugerować, że ta wyjątkowość ma przede wszystkim charakter hermeneutyczny. Wcielenie Chrystusa najwyraźniej ukazuje bosko-ludzką nie-dualność rzeczywistości. Czy wcielenie Chrystusa jest też wyjątkowe ontologicznie? W odpowiedzi na to pytanie autor jest ostrożny. Pisze: „Jednak to, co się w Nim wydarzyło, w podobny sposób dokonuje się nieprzerwanie w całym stworzeniu. Stworzenie jest wcieleniem, samoobjawieniem się Boga”. Skoro Jäger uznał wcześniej bezistotowość stworzenia samego w sobie i w samym tylko Bogu dostrzegł realność bytu, to konsekwentnie nie może pozwolić na to, aby Jezus Chrystus jako osoba i jego wcielenie były wyjątkowe ontologicznie. Brak rozróżnień ontologicznych między Jezusem a innym człowiekiem prowadzi autora do akcentowania nieprzerwalności i jednorodności wcielenia. Kolejne zdania autora zdają się właśnie zestawiać jako tożsame wcielenie Jezusa Chrystusa jako osoby z wcieleniem się Chrystusa w człowieka: „Jedna rzeczywistość ma dwa aspekty. W Jezusie Chrystusie przenikanie czasoprzestrzennego „Ja” i doświadczanie obu wymiarów, jako należących do jednej rzeczywistości, doszło do pełni doskonałości. Jeżeli mówimy, że żyjemy nie my, lecz żyje w nas Chrystus, to uważamy, że to, co boskie w Jezusie, jest również naszym prawdziwym centrum, naszym prawdziwym „Ja”. On jest „głową”. Głowa nigdy nie żyje bez ciała. W ciele całego stworzenia powinien rozbłysnąć „nie-dualizm” całej rzeczywistości”. W tym miejscu Jäger powołuje się na Rz 8,19.21.\nPowyższe słowa zdają się potwierdzać przekonanie o jednorodności Boskiego wcielenia w Jezusa i innych ludzi. Jedyna różnica może polegać na tym, że w Jezusie Chrystusie to wcielenie doszło w wyjątkowy sposób do samouświadomienia. Jeśli autor nie zakłada procesualnego wcielania się Boga, lecz traktuje to jako faktualny stan rzeczy, to różnica między wcieleniem Jezusa a wcieleniem Chrystusa w stworzeniu polega – oprócz wspomnianego powyżej aspektu hermeneutycznego – na stopniu uświadomienia sobie u Jezusa niedwoistości rzeczywistości. Jeśli jednak autor rozumie wcielenie procesualnie, jako dopełnienie stworzenia poprzez osobowe wcielenie się Jezusa Chrystusa, to i tak, nie dochodzi, jak w tradycyjnej refleksji chrześcijańskiej, do różnicy ontologicznej między wcieleniem Jezusa a zrodzeniem się Chrystusa w człowieku. Procesualność wcielenia – jeśli taką zakłada Jäger – winna być postrzegana raczej na poziomie formy, czyli tego, co stworzone, nie zaś na poziomie boskim, odwiecznym: „W człowieku ma zaistnieć to, co dokonało się w Jezusie Chrystusie. Jezus Chrystus jest w pełni Bogiem i w pełni człowiekiem. On jest wzorem dla każdego człowieka. Każdy otrzymuje zadanie, które stało się także Jego udziałem. Każdy nosi w sobie boskość, która chce się swobodnie manifestować. Człowiek poprzez dokonania własnego życia powinien upodobniać się do Jezusa. […] Proces zbawienia, jaki się w nas dokonuje, zmierza do stawania się Chrystusem, co ostatecznie jest procesem rozwoju osobowego, wzrostu w człowieczeństwie, a nawet «stawaniem się Bogiem»”.\nJeżeli Bóg we wcieleniu Jezusa Chrystusa staje się osobowy, to czy przed stworzeniem i wcieleniem można mówić o jakiejś odrębności Chrystusa wobec Boga? Jak uchwycić chrześcijańską preegzystencję Syna Bożego z tej perspektywy? Autor podejmuje ten wątek nawiązując do fragmentu z Kol 1, w którym autor listu uczy, że wszystko, co stworzone, jest stworzone przez Syna (por. Kol 1,13). Jäger unika jednak tego rodzaju stwierdzeń. Mówi nie o Synu, lecz o Chrystusie, który jest „obrazem Boga”. Jäger odchodzi od rozróżnień osobowych przed założeniem świata, bo osobowość Boga traktuje jako coś, co dokonuje się w wcieleniu Jezusa Chrystusa. Bóg sam w sobie jest transosobowy. Odejście od tych tradycyjnych rozróżnień chrześcijańskich sprawia, że Jäger – dość enigmatycznie – mówi o „kosmicznym Chrystusie”, rozumiejąc go pewnie jako tożsamego z Bogiem.\nJak więc Jäger rozumie słowa z Kol 1,16 o tym, że w Nim, przez niego i dla Niego wszystko zostało stworzone? Dla autora stwierdzenia te oznaczają, że „wszystko – tak jak On – jest objawieniem boskości”. Trudno zrozumieć, co autor ma dokładnie na myśli w tym miejscu. Najprawdopodobniej odnosi to do dyskusji o nie-dualizmie rzeczywistości bosko-ludzkiej. W tym ujęciu słowa dotyczące udziału, odrębnego wobec Boga, podmiotu w stworzeniu (tj. Syna), rozumiane są nie tyle jako ukazujące ontologię i logikę stworzenia, co raczej samą jedność bosko-ludzką. Chrystus we stworzeniu i wcieleniu ukazuje nie-dualistyczną naturę rzeczywistości.\nOwo ukazanie bosko-ludzkiej natury staje się dla autora paradygmatyczne. Ludzie winni upodobnić się do Chrystusa poprzez przebicie się „ku wewnętrznemu źródłu i dzięki poznaniu prawdziwego «Ja»”. Owo prawdziwe „Ja”, to zapewne „kosmiczny Chrystus”, Bóg: „Tak jak w świętym Pawle, tak i w każdym innym człowieku Chrystus chce iść ku temu, co nowe. Chrystus chce ukazać się w człowieku (List do Filipian 1,20). Aby tak się stało, człowiek powinien uwolnić się od swojego dawnego ego, przyoblec swoje prawdziwe «Ja» i stać się nowym człowiekiem na wzór Chrystusa (por. List do Kolosan 3,9)”. Wygląda więc na to, że wcielenie Boga, tożsame z wcieleniem kosmicznego Chrystusa, realizuje się w stworzeniu, we wcieleniu Jezusa Chrystusa oraz wcieleniach jednostkowych. Ma więc charakter uniwersalny – dotyczy całego stworzenia, nie tylko jednej osoby Jezusa – i ciągły – realizuje się bezustannie, nie tylko w jednym wyjątkowym momencie historii świata. Słowem: „Chrystus jest symbolem (gr. symbolon), znakiem rozpoznawczym tego, że do rzeczywistości należą dwa aspekty, a prawdziwy człowiek jest Bogiem-człowiekiem”. Tę rzeczywistość jedności człowieka z Bogiem, poprzez ukazanie w Chrystusie bosko-ludzkiej natury rzeczywistości Jäger uzasadnia poprzez nawiązania do myśli Mistrza Eckharta, do czego jeszcze powrócimy w dalszej części wywodu.\nJäger kontynuuje refleksje chrystologiczne podejmując kolejne wątki z tradycyjnej doktryny chrześcijańskiej. W rozdziale 12 – Przeżycie Taboru – mistyczne doświadczenie uczniów, autor argumentuje, że skoro Jezus nie przestawał być Bogiem-Człowiekiem, wciąż uosabiając oba aspekty rzeczywistości, to jego przemianę na Górze Tabor należy zrozumieć jako przemianę, która dokonuje się nie w nim samym, ale w samych jego uczniach. Im to dane było doświadczenie oglądania całej rzeczywistości – „tego co stworzone, i tego, co boskie”. To nie Jezus się zmienił, ale zmienił się wgląd jego uczniów w naturę rzeczywistości. Jäger zdaje się kontynuować swoją myśl o tym, że cała rzeczywistość jest owej nierozłącznej bosko-stworzonej natury, tak że „przemienienie Jezusa” nie dotyczy jego samego, ale całego stworzenia. Uczniowie przez Jezusa rozumieją naturę całej rzeczywistości, nie tylko samego Jezusa. Cała rzeczywistość jest nie-dualna, bosko-ludzka.\nZ „przemienienia Jezusa” na Górze Tabor, Jäger przechodzi do wątku cierpienia Jezusa. Ten ekstatyczny aspekt rzeczywistości doświadczony przez uczniów na górze Tabor musi być dopełniony aspektem doczesnym, związanym z cierpieniem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Rzeczywistość jest bowiem nie tylko „boska”, ale i „ludzka”. Pomniejszanie któregokolwiek z tych dwóch aspektów jest pomniejszaniem całej rzeczywistości. W świetle doświadczenia Taboru tak oto należy według Jägera rozumieć śmierć Jezusa: „Jezus nie umarł. Przeszedł tylko w inną formę życia, którą nazywamy życiem wiecznym. Jednak On miał ją zawsze, ponieważ życie wieczne było, jest i będzie”. Ponieważ stworzenie jest formą, w której wyraża się to, co ostateczne, to cierpienie i śmierć Jezusa musi być przeformułowane w tym właśnie świetle. Zatem osoba Jezusa to tylko forma przynależąca do porządku stworzenia, więc jako taka nie może istnieć wiecznie. Wiecznie istnieje tylko to, co wyraża się w tej formie, czyli sam Bóg.\nJäger historię Jezusa rozumie także jako historię każdego człowieka: „Los i droga Jezusa są po prostu losem i drogą, którą człowiek podąża do Boga. Znalezienie Chrystusa oznacza znalezienie prawdziwego „Ja”. Prawdziwe „Ja” to Syn Boga, zrodzony w duszy człowieka przez Ojca”. Człowiek jako jednostka ludzka przemija; trwa jedynie Chrystus, który w nim jest. W doczesności jednostka dzięki żyjącemu w nim Chrystusowi doświadcza pozytywnej przemiany. Ta przemiana nie dotyczy tylko człowieka, ale również całego stworzenia. Jäger zdaje się zakładać pozytywny finał całego zrodzenia się Chrystusa w stworzeniu: „Dopiero wtedy, kiedy w całym stworzeniu zabłyśnie wspaniałość Boga, znajdzie ono swoją tożsamość”. Niemniej jednak dalej pisze: „W mistyce nie ma elementu końca czasów. Wyjaśnia ona (tj. teraźniejszość) to, co nadejdzie. Tu, w tym dźwięku, w tym drzewie, jest obecna cała odwieczna rzeczywistość”.\nKolejnym wątkiem poruszonym przez Jägera dla ukazania całości rzeczywistości bosko-ludzkiej jest Eucharystia: „Również Eucharystia, chleb Boga i ciało Boga, mówi o tych dwóch wymiarach jednej rzeczywistości”; „Prawda całego stworzenia jest prawdą Eucharystii. W niej kryje się cała rzeczywistość. Ona jest obrazem BYTU”. Autor nie rozwija obszernie tego sakramentologicznego wątku. Jego rozumienie natury rzeczywistości jako bosko-ludzkiej kazałoby nie tylko w elementach eucharystycznych, ale we wszystkim dostrzegać także ten boski aspekt. Logika wywodu Jägera pewnie prowadziłaby nie do przekonania o wyjątkowym momencie przeistoczenia chleba i wina, ale – zgodnie z jego odczytaniem wcielenia i przemienienia Jezusa Chrystusa – do mistycznego wglądu człowieka w bosko-ziemski charakter wszystkiego, co stworzone, w tym także elementów eucharystycznych.\nNieustające wcielenie u Mistrza Eckharta\nJak już zostało powiedziane powyżej, na początku rozdziału 11 – Wcielenie – nieustające wydarzenie, Jäger twierdzi, że „wcielenie nie jest jednorazowym epizodem”, ale nieustającym procesem: „wcielenie było i jest – od zawsze i na zawsze”; wcielenie nie dokonuje się tylko w Chrystusie, choć to właśnie w nim ma swój finał: „W Chrystusie osiągnęło ono swoje apogeum”, „osiągnęło pełnię doskonałości”.\nKoncepcja nieustającego wcielenia, obecna u Jägera, zdaje się być inspirowana teologią Mistrza Eckharta, do którego to autor nieraz nawiązuje w swej książce, także pod koniec rozdziału 11: „Jeśli miałbym w tej (ludzkiej) naturze wszystko to, co Chrystus był w stanie ofiarować na miarę swojego człowieczeństwa, to skąd się bierze to, że wywyższamy Chrystusa i czcimy Go jako naszego Pana i Boga? To pochodzi stąd, że On był posłańcem Boga do nas i przyniósł nam naszą wieczną szczęśliwość pełni jedności z Bogiem. Wieczna szczęśliwość, jaką nas obdarzył, była naszą. Tam, gdzie w przepastnej głębi Ojciec rodzi swojego Syna, tam jednocześnie szybuje ku górze (ludzka) natura”. Fragment przywołany porusza wątek wcielenia Chrystusa skutkującego jednością człowieka z Bogiem.\nJak precyzyjnie Jäger rozumie koncepcję wcielenia? Czy w swych rozmyślaniach idzie wprost za koncepcją Mistrza Eckharta, czy ją rozwija bądź modyfikuje? Jak ewoluowała u Jäger na przestrzeni lat koncepcja wcielenia? Jak określić relację między ogólnymi stwierdzeniami tego autora odnośnie do wcielenia, które zawarł w omawianej książce, a jego osobistym wglądem i rozumieniem tego wątku teologicznego? I wreszcie, jak zrozumieć koncepcję nieustającego wcielenia u samego Eckharta, który nota bene także za swoje nauczanie spotkał się z oficjalną krytyką Kościoła katolickiego (por. bullę papieża Jana XXII In agro dominico z 1329 roku)? Trudno na te pytania podawać jednoznaczne odpowiedzi. W tym miejscu ograniczę się jedynie do przywołania jednego urywku ze spuścizny Eckharta wspominającego ideę nieustannego wcielenia i poczynię kilka ogólnych uwag. Otóż w kazaniu 6 Mistrza Eckharta pojawiają się następujące słowa:\n„Ojciec rodzi w wieczności swego Syna podobnego sobie. «Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo», i był Ono tym samym co On, tej samej natury. Powiem więcej jeszcze: zrodził On Go w mojej duszy. Nie tylko jest ona u Niego, tak jak On jest u niej jako do niej podobny, lecz jest w niej i Ojciec rodzi [sic] swego Syna w duszy w ten sam sposób, jak rodzi Go w wieczności, a nie inaczej. Musi On to czynić, w radości czy w bólu. Ojciec rodzi swego Syna nieustannie. Powiem więcej: rodzi mnie jako swego Syna i jako tego samego Syna. Dodam jeszcze: rodzi mnie nie tylko jako swego Syna; rodzi mnie jako siebie i siebie jako mnie, a mnie jako swój byt i swoją naturę. Wychodzę ze Źródła najbardziej wewnętrznego, z Ducha Świętego; tam jest jedno życie, jeden byt, jedno działanie. Wszystko, co sprawia Bóg, jest jednym; dlatego rodzi mnie On jako swego Syna, bez żadnej różnicy. Ojciec według ciała jest moim ojcem nie w pełnym tego słowa znaczeniu, lecz tylko małą cząstką swej natury, od której jestem nadto oddzielony: on może umrzeć, a ja mogę żyć dalej. Dlatego prawdziwym moim ojcem jest Ojciec niebieski, jestem bowiem Jego synem, wszystko, co mam, mam od Niego, i jestem tym samym Synem, a nie innym. Ponieważ Ojciec dokonuje jednego tylko dzieła, rodzi mnie jako swego Jednorodzonego Syna, bez żadnej różnicy”.\nFragmenty z powyższych słów Eckharta stały się między innymi przedmiotem zainteresowania Kościoła katolickiego, gdyż zdawały się nie czynić różnicy między zradzanym Synem, a zradzanym chrześcijaninem jako Synem. Dają się w przywołanym urywku kazania wyczuć intuicje, które ukazują nie-dualistyczne rozumienie rzeczywistości bosko-ludzkiej i tym samym odchodzą od tradycyjnego ujęcia rozróżniającego Chrystusa i człowieka w ich relacji do Boga. Należy jednak zaznaczyć, że tłumacz dzieł Eckharta, Wiesław Szymona, we wprowadzeniu dokonuje istotnego rozróżnienia ontologicznego, które zdaje się dopuszczać ortodoksyjne odczytanie myśli Eckharta, odróżniające ostatecznie Boga od człowieka. Szymona wprowadza dwa etapy istnienia człowieka i całego świata:\n„Zanim […] rzeczy wyszły z Boga powołane aktem stwórczym do obecnego istnienia ograniczonego czasem i przestrzenią, istniały w Nim. A to, co się znajduje w kimś innym, jest w nim na jemu właściwy sposób. Tak na przykład dzieła człowieka, niezależnie od swego obiektywnego istnienia poza nim, istnieją również w nim, na jego sposób, a więc jako idee uprzedzające powstanie rzeczy – swych naśladownictw. Każda rzecz ma swój prawzór w Bogu Stwórcy i tam istnieje na sposób Boski, a więc jako niezłożona, czysta, wieczna, utożsamiająca się z Bogiem – bo «co jest w Bogu, jest Bogiem»”.\nKontynuując wątek oddzielenia człowieka od Boga, Szymona twierdzi, że u Eckharta dostrzeżenie tego, co niestworzone w duszy człowieka nie prowadziło do panteistycznego ujęcia relacji między Bogiem a człowiekiem, pomimo tego, że był on za to oskarżany:\n„Jeśli [Eckhart] mówi o czymś niekończonym i niestworzonym w duszy, ma prawdopodobnie na myśli jej otwarcie się na Nieskończone i na światło Pierwszej Prawdy świecącej w tym otwarciu się. To «Niestworzone» istnieje w duszy na sposób stworzony, to jest skończony, na miarę skończonego, ograniczonego naczynia. Mamy tu tożsamość w odrębności. Podobnie jak tym samym i zarazem nie tym samym jest rzecz rozpatrywana sama w sobie i odbita w lustrze”.\nTakie ujęcie myśli Eckharta pozwala więc na utrzymanie, według polskiego tłumacza jego dzieł, odrębności ontologicznej Boga i stworzenia, w tym i człowieka. I chociaż Eckhart był oskarżany o panteizm, to jego rozumienie rzeczywistości bosko-ludzkiej niekoniecznie musi być postrzegane jako noszące znamiona monistyczne.\nRozwój koncepcji nieustającego wcielenia\nW wydanej w 2013 roku książce Tajemnica po tamtej stronie dróg. To, co nas łączy, i to, co nas dzieli koncepcja wcielenia wciąż jest obecna. Zauważyć można wyraźne jej rozwinięcie w porównaniu do wydanej 28 lat wcześniej książki Modlitwa kontemplacyjna. Wprowadzenie w oparciu o nauki św. Jana od Krzyża. Dla zobrazowania tego rozwoju koncepcji wcielenia wskażmy jedynie wybrane wątki, bez próby rekonstrukcji szerszego systemu myślowego autora.\nJäger wyznaje, że podczas jego sześcioletniego pobytu w centrum zen w Kamakurze doszedł do wniosku o tym, że „mistyka chrześcijańska prowadziła na tę samą płaszczyznę co zen – poza to, co racjonalne i osobowe”. Ów pobyt w klasztorze w Japonii między innymi skutkował reinterpretacją tradycyjnego rozumienia wcielenia Jezusa: „Mit o narodzeniu z dziewicy pokazuje nam, że wszyscy pochodzimy z głębi bytu, który my chrześcijanie nazwaliśmy «Bogiem»”. W powyższym przeformułowaniu widać, że wcielenie Chrystusa zostaje zuniwersalizowane i na tym etapie myśli Jägera wyraźnie dotyczy wszystkich osób. Brak w tym stwierdzeniu wyjątkowości wcielenia Jezusa, czy wręcz w ogóle jakiegokolwiek odniesienia się do niego samego.\nÓw wątek uniwersalizacji wcielenia znajduje potwierdzenie w dalszej części wywodu autora. Jäger w następujący sposób odpowiada na pytanie o to, kim jesteśmy: „Jako gatunek jesteśmy tylko jak mgnienie oka w ponadczasowym uniwersum, krótkim epizodem w tym potężnym, ewolucyjnym i kosmicznym procesie, który rozpoczął się prawdopodobnie przed 13,7 miliardami lat. Przez 13,7 miliardów lat nas nie było. Jednak jako mgnienie oka zwane «człowiekiem», w ponadczasowym uniwersum jesteśmy wyjątkową «ekspresją» i «ucieleśnieniem» głębi bytu, który powstał z niczego. Możemy nazywać go bóstwem, pustką, brahmą. Jednak owo «Nic«» nie jest nicością, bo inaczej nie powstałby wszechświat”. Fragment ten, podobnie jak ten cytowany wcześniej, odchodzi od inkarnacji Chrystusa jako apogeum objawienia się Boga i wskazuje, że owa „ekspresja” czy też „ucieleśnienie” jest rozumiane jako realizujące się na każdym istnieniu ludzkim.\nRozumienie Boga jako transpersonalnego sprawia, że Jäger łączy to, co osobowe ze światem form i nie przypisuje mu wartości wiecznej i ostatecznej. Konsekwentnie więc wcielenie nie będzie rozumiane jako wieczne, jako to ma miejsce w tradycyjnym ujęciu chrystologicznym, w którym wcielony Chrystus po śmierci, zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu nie porzuca swej ludzkiej natury. Transpersonalność implikuje relatywizację wartości wcielenia, a co za tym idzie samej śmierci oraz zmartwychwstania. Dlatego też autor pisze o śmierci w taki oto sposób: „Śmierć nie istnieje. Umieranie jest powrotem do naszej prawdziwej istoty, z której wyszliśmy”. O zmartwychwstaniu Jäger wypowiada się podobnie, także odbierając mu jakiś konkretny w czasie, wyjątkowy i realny moment historyczny realizowany na jednostce: „Zmartwychwstanie nie jest przyszłością. Nasze zmartwychwstanie dokonuje się w każdym momencie. Żyjemy życiem wiecznym, które objawia się w danej chwili i w danej formie”.\n„Istnieje najwyraźniej centralna, jednolita świadomość, w której mamy swój udział”. Uczestnictwo człowieka w tej „kosmicznej, transmentalnej i transpersonalnej jaźni” relatywizuje wcielenie, zaliczając je do świata przemijających form, gdyż „nasze Ja jest jakby «bajką»”, a my „jesteśmy czymś więcej niż tylko naszym Ja”. Jak więc autor rozumie wcielenie? „Wszyscy jako ludzie jesteśmy «dziewiczo narodzeni», to znaczy wyszliśmy z płaszczyzny bytu, która przekracza nasze Ja. Mówi się, że Jezus narodził się z Maryi Dziewicy, Horus narodził się z dziewicy Izydy, Budda wyszedł z prawego boku swojej matki Majadewi. Narodzenie z dziewicy oznacza, że narodziliśmy się z odwiecznie istniejącej pragłębi, która przekracza naszą racjonalność i osobowość”. Ten fragment ponownie relatywizuje wyjątkowość inkarnacji Chrystusa a ponadto – poprzez zestawienie z Horusem i Buddą – implikuje jego archetypiczność i mityczność. Dla autora prawdziwe rozumienie wcielenia należy postrzegać uniwersalistycznie. Ludzkość ma swoją prawdziwą, jednolitą tożsamość w Bogu, a moment wcielenia ma tylko uświadamiać to transpersonalne pochodzenie. W tym ujęciu, oprócz decentralizacji wcielenia Chrystusa, uniwersalizacji tego doświadczenia, pojawia się deprecjacja wcielenia jako takiego. Nie jest ono już w tych fragmentach traktowane jako apogeum udzielania się Boga. Autor nie podkreśla już rozumienia rzeczywistości jako nie-dualistycznej bosko-ludzkiej. Aspekt fizyczności jest deprecjonowany.\nW kontekście deprecjacji tego, co materialne Jäger pisze ciekawe słowa: „Nie jesteśmy materialnymi ciałami, które mają duszę, jesteśmy odwieczną głębią bytu, która stwarza sobie to materialne ciało. Jesteśmy ponadczasowym życiem, które w nas wcieliło się i uformowało”. Fragment ten z jednej strony łączy tożsamość człowieka z tym, co ostateczne, poprzedzające jego wcielenie, z drugiej zaś strony ta tożsamość jest łączona z fizycznym aspektem jego jestestwa, gdyż to właśnie w nim to, co ostateczne się wciela. Człowiek więc – jako tożsamy z głębią bytu – się wciela i – jako konkretna materialna jednostka – podlega ucieleśnieniu przez głębię bytu. Dla Jägera „Bóg jest Duchem: Bóg już od dawna nie jest dla mnie osobą. On jest głębią i podstawą bytu, z którego wszystko pochodzi”. Transpersonalność Boga pozwala na ostateczne utożsamienie jednostki z ową głębią i podstawą bytu. Dostrzegalny jest tu więc wątek bosko-ludzkiej niedwoistości rzeczywistości.\nJak więc na tym etapie refleksji Jäger przedstawia wcielenie Jezusa? Jeżeli jednostka uświadomi sobie swoją prawdziwą naturę związaną z głębią bytu, zrozumie Jezusowe twierdzenie o swojej preegzystencji (por. J 8,58). Preegzystencja Jezusa nie jest wyjątkowa. Według Jägera, każdy, kto ma wgląd w swoją prawdziwą naturę, może także mówić o swojej preegzystencji. Pochodzi przecież z tej samej głębi bytu i ta sama głębia bytu go zamieszkuje. Z tej perspektywy zrozumiały staje się wniosek: „Jezus był takim samym człowiekiem jak my. Dopiero tradycja uczyniła z jego narodzin mistyczne wydarzenie. Wszyscy narodziliśmy się z głębi bytu, który jest życiem i o tym mówi obraz o dziewiczym poczęciu: dziewiczość Maryi, dziewicze narodzenie Buddy, który wyszedł z boku swojej matki Majadewi, Horus urodzony przez dziewiczą Izydę”. Ów fragment wyraźnie odchodzi od przekonania o wyjątkowej, dzięki inkarnacji, unii hipostatycznej Syna Bożego, w której boska osoba, mająca boską naturę przyjmuje ludzką naturę. Dla Jägera to, co boskie jest transpersonalne. Osoba powstaje w momencie wcielenia się życia, co wydarza się z każdą jednostką ludzką. Każda osoba jest „wyjątkowym i niepowtarzalnym wcieleniem głębi bytu, z którego wszystko wypływa”.\nCzy to wcielanie się głębi bytu będzie miało jakiś finał? Autor nie mówi o jakimś wyjątkowym ostatecznym stadium wcielania się podstawy bytu. Nadmienia jednakże o „niekończącym się procesie” wcielania wszystkiego oraz o tym, że śmierć jako taka nie istnieje – istnieje „tylko powrót do nieprzemijającego, wiecznego życia”. Można więc przypuszczać, że Jäger ma wizję wiecznego transpersonalnego nieustannie wcielającego się i ostatecznie opuszczającego to, co materialne by powrócić do transpersonalnego. To, co jednostkowe pojawia się na chwilę i nie trwa wiecznie, jak w tradycyjnym chrześcijańskim ujęciu osoby Jezusa i innych osób. Zmartwychwstanie to nie historyczne wydarzenie, ale symboliczne wyrażenie ciągłego uczestnictwa w nieprzerwalnym strumieniu życia. Śmierć zaś to „jedynie zdejmowanie formy zewnętrznej, którą jesteśmy teraz. Śmierć jest «pocałunkiem Boga», który wprowadza nas z powrotem do prawdziwego istnienia”.\nNiedwoista natura bosko-ludzka zachodzi dzięki nieustannemu wcielaniu się tego, co boskie, owej pragłębi. Nasuwa się pytanie o to, czy ta pragłębia może „istnieć”, bez tego nieustannego wcielania się? Jäger pod koniec stwierdza, że pragłębia: „rodzi sama siebie, cierpi i umiera jak wszystkie te formy, które powstają w wyniku ewolucji i przemijają. Pragłębia nie jest nigdy oddzielona, ale jest tym, co najbardziej wewnętrzne w całej strukturze. Przychodzi i odchodzi jak każda ta struktura. Powstaje i przemija również jako to, czym jestem ja sam”. Czy tę wypowiedź należy rozumieć monistycznie na sposób panteistyczny? Czy to, co ostateczne, boskie jest tak zespolone z tym, co przemija, że także przemija? Czy owo wieczne wcielenie jest wszystkim, co jest, a głębia bytu nie istnieje bez wcielenia, jak by to mogło być w ujęciu panenteistycznym? Czy może w takim ujęciu zaciera się ostatecznie różnica między tym, co boskie a stworzone? W zamieszczonym na końcu rozważań Jägera wyznaniu brzmi ono jednak tak, jakby to, co boskie nie było w pełni tożsame z tym, co stworzone: „JEDEN jest moją prawdziwą naturą oraz naturą wszystkich istot żywych. Jest wieczny, niezmienny, rozwija się w czasie. Ujawnia się jako ta forma, którą jestem. Nie powstał w chwili mojego narodzenia i nie przeminie w chwili mej śmierci”.\nW 2000 roku ukazała się książka Jägera, zatytułowana Fala jest morzem. Rozmowy o duchowości będąca zapisem wywiadu, który w 1999 roku przeprowadził Christoph Quarch. Wywiad ten stał się podstawą do nałożenia na benedyktyna zakazu publicznej działalności w 2002, o którym wspomniałem na początku. Już w samej przedmowie książki, autor, nawiązując do tytułu wywiadu, wyraziście przedstawia swoje założenia ontologiczne ukazujące jego rozumienie rzeczywistości jako nie-dualistycznej, bosko ludzkiej:\n„Przyjmuję tu następujący punkt wyjścia: Boga widzę nie jako stwórcę ontologicznie odrębnego świata, lecz jako jedność, w której nie ma rozdziału między Bogiem a światem, między duchem a materią, między bytem a nie-bytem. To, co my, ludzie Zachodu, nazywamy Bogiem, widzę jako Jedną Rzeczywistość. Objawia się ona pod wieloma postaciami, a przy tym zawsze pozostaje sobą. Jest jak morze, które objawia się w milionach fal, ale zawsze pozostaje tą samą wodą”.\nTakie rozumienie rzeczywistości i związanej z nim idei wcielenia autor zakłada w całym wywiadzie i bezpośrednio do niej wraca w wielu miejscach. Autor w tym ujęciu wyraźnie odczytuje i reinterpretuje inkarnację Jezusa. Dla przykładu przywołajmy jego porównanie do złota i pierścienia:\n„Bóg i człowiek mają się do siebie jak złoto i pierścień. Są to dwie zupełnie różne rzeczy. Złoto nie jest pierścieniem, pierścień nie jest złotem. Ale tylko w złotym pierścieniu mogą się pojawić razem. Współistnieć. Złoto potrzebuje formy, a pierścień materiału, żeby mogły się uwidocznić. Tak Bóg objawia się jako człowiek. Bóg i człowiek mogą pojawić się tylko razem. Na tym polega dla mnie sens inkarnacji Jezusa. Uwidacznia ona, że wszystko jest inkarnacją Boga, od kwarków i leptonów po czysto duchowe formy, o których nie mamy pojęcia. Każdy jest Bogiem człowiekiem. Mogę też powiedzieć: Bóg zamanifestował się jako człowiek”.\nTego typu stwierdzenia nie mogły nie spotkać się z reakcją Kongregacji do Spraw Wiary.\nEpilog Jest tylko miłość do książki Fala jest morzem to zapis kolejnej rozmowy Jägera z Quarchem odbytej w sierpniu 2002 roku, a więc w 50 rocznicę święceń kapłańskich Jägera i już po nałożeniu na benedyktyna zakazu działalności publicznej. Quarch w pewnym momencie odnośni się do chrześcijańskiego przekonania o „jednorazowości” i „wyjątkowości” „wydarzenia zbawczego w Jezusie Chrystusie” wspominając, że Kongregacja dostrzegła w myśli Jägera podważanie właśnie tego dogmatu. Jäger między innymi odpowiada, że „On [Jezus Chrystus] jest znakiem wcielenia Boga we wszystko, co ma postać. W nim rozpoznajemy, że wszystko jest wcieleniem Boga: każdy człowiek, każde zwierzę, każde drzewo”. W reakcji Quarch zapytuje Jägera o stosunek do przekonania od rozstrzygnięcia Soboru Chalcedońskiego z 451 roku o dwóch naturach Chrystusa, a Jäger stwierdza, że współcześnie rozstrzygnięcia Chalcedonu byłyby zinterpretowane inaczej: „To, co w Chalcedonie powiedziano tylko o Chrystusie, odnosi się do każdego człowieka i do całego kosmosu. Wówczas jedność obu natur w jednej osobie określono jako «jedność hipostatyczną». Faktycznie cały widzialny wszechświat jest hipostatyczny”. Przekonanie o hipostatyczności wszystkiego, co jest ukazuje uniwersalizację dogmatu o inkarnacji Syna Bożego i nie-dualistyczną naturę rzeczywistości bosko-ludzkiej w myśli Willigisa Jägera. Skoro wszechświat wciąż się zmienia i powstają w jego obrębie nowe formy, to, co boskie nieustannie poddane jest wcieleniu.\nOmówienie tematu nieudualistycznej rzeczywistości i nieustannego wcielania w pracach Willigisa Jägera wydanych w latach 1985 oraz 2013, a także skrótowo w pracy z 2000 roku ukazuje, że temat ten przewija się przez całą refleksję Jägera i z pewnością stanowi jeden z jej fundujących wątków.\n/Niniejszy tekst wraz z przypisami i bibliografią ukazał się w: Bogdan Ferdek, Paweł Beyga (red.), Współczesne oblicza duchowości. Nova et vetera, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, Wrocław 2020, s. 51-69 (przedruk za zgodą Wydawcy)/\nPiotr Lorek – biblista, teolog; dziekan i profesor Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej we Wrocławiu; kształcił się na University of Glamorgan (2000, licencjat) oraz University of Wales (2004, doktorat); w 2015 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii biblijnej na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.\nW Księgarni Fundacji Mądrość Wschodu i Zachodu dostępna jest książka Willigisa Jagera i Alexandra Poraj-Żakieja „Rozmowy o codzienności” -> TUTAJ\n2 komentarzy dla Nie-dualistyczna rzeczywistość bosko-ludzka jako nieustanne wcielenie w ujęciu Willigisa Jägera\n16 marca 2021 o 17:34\nBardzo fajny artykuł. Ja również wczytywałem się w każdą książkę Pana Willigisa Jagera, dla mnie były to Żywe Słowa.\nNie ma nic w co mógłbym wierzyć.\nNikt, nic, nie wiem, tylko dialog.


Łódź Design Festival 2017. Impreza rozpocznie się 3 października - plus.dzienniklodzki.pl\nJuż we wtorek 3 października rozpocznie się Łódź Design Festival 2017. W programie festiwalu oprócz wystaw kuratorskich oczywiście finał konkursu dla młodych projektantów make me! oraz must have - plebiscytu na najlepsze polskie wdrożenia. W tym roku ŁDF odbywa się pod hasłem OD.NOWA.\nŁódź Design Festival 2017 odbędzie się w dniach 3-8 października. W programie ŁDF wystawy, wykłady, panele dyskusyjne i warsztaty skoncentrowane wokół tematyki współczesnego wzornictwa w kontekście projektowania na nowo.\nŁódzki festiwal poświęcony wzornictwu i projektowaniu jest najważniejszą imprezą tego typu w Europie Środkowo-Wschodniej. Impreza prezentuje design w różnych jego odsłonach - od wzornictwa przemysłowego, poprzez art i craft design, projektowanie graficzne i architekturę, aż po modę.\nŁódź Design Festival program\nŁódź Design Festival bilety\nŁódź Design Festival wystawy


Hotel w mieście Bruksela – Novotel Brussels off Grand'Place - ALL\nNovotel Brussels off Grand'Place 4 gwiazdki\nOcena klientów (Ocena ALL) 4.5/5 Liczba opinii: 2 541\n38 zdjęcia/wideo 35 zdjęcia/wideo\nKto nie chciałby zatrzymać się w samym centrum Brukseli? Nasz hotel znajduje się bezpośrednio na Wielkim Placu, więc tętniące życiem miasto jest na wyciągnięcie ręki. Najlepsza lokalizacja w Brukseli. Darmowa sieć WIFI i miejsca na płatnym parkingu.\nPoczuj się w przyjaznym dla biznesmenów i rodzin 4-gwiazdkowym hotelu Novotel jak w domu, rzut beretem od legendarnego brukselskiego Grand-Place. Nasze ciche i przestronne pokoje zapewniają wspaniałe miejsce do pracy lub wypoczynku i są w pełni wyposażone - w minibar, biurko, sofę, klimatyzację i darmowe Wi-Fi. Rozpocznij dzień od pysznego śniadania w formie bufetu, a później poświęć chwilę na relaks na tarasie. Recepcja jest do dyspozycji 24/7.\nHotel średniej klasy Novotel Brussels Off Grand'Place jest położony w sercu Brukseli, nieopodal Grand Place i dworca kolejowego Gare Centrale. Hotel posiada 138 pokoi, w których panuje przytulna atmosfera. Na parterze, hol i bar tworzą ciepłą i otwartą przestrzeń. W hotelu można skorzystać z bezpłatnego WiFi. Dzięki łatwemu dojazdowi na lotnisko, bliskości instytucji Unii Europejskiej oraz Square Meeting Center, jest to idealne miejsce na pobyt turystyczny i służbowy w Brukseli.\nHotel Novotel Brussels Off Grand Place jest zlokalizowany w samym centrum Brukseli. Do najważniejszych atrakcji można dotrzeć pieszo lub środkami komunikacji miejskiej. Atrakcje te to Pałac Królewski oraz Centrum Belgijskiego Komiksu.\nObok Grand Place i głównego dworca kolejowego\nPokoje rodzinne są przystosowane dla dzieci i pomieszczą maksymalnie 4 osoby.\nPyszny bufet śniadaniowy.\nDarmowa szybka sieć WIFI w pokojach i miejscach publicznych dostępna przez całą dobę\nTelefon +32 2 620 04 29\nFaks +32 2 511 77 23\nBRUSSELS SOUTH GOSSELIES W 60km / 37,5 mil\nOSTEND W 100km / 62,5 mil\nAIRPORT ZAVENTEM W 0,1km / 0,06 mil\nBRUXELLES/BRUSSEL W 0,1km / 0,06 mil\nPozycja GPS:50.846302, 4.354746\nGOURMET BAR Zdjęcie nieumowne\nWitamy w barze Gourmet - tu porcje są szczodre, a atmosfera miła i odprężająca. Masz ochotę na chwilę relaksu przy aperitifie lub egzotycznym koktajlu? Chcesz coś przekąsić? Spróbuj belgijskich specjałów lub wybierz jedno z licznych belgijskich piw.\nPokój typu Superior z 1 łóżkiem podwójnym.\nPokój typu Superior idealny dla rodzin, z 1 łóżkiem podwójnym i 2 rozkładanymi sofami\nApartament VIP z łóżkiem queen-size\nOcena ALL 4.5/5 Liczba opinii: 2 541\nOcena TripAdvisor 4.0/5 Liczba opinii: 3 381\ncascais 2022-05-10 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nGilda G 2022-03-17 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nAnonimowo Znajomi - 2022-02-12 Opinie potwierdzone ALL\nBardzo przyjemny, dobre miejsce. Zauwazony minus- wszystkje porty USB przy lozku byly uszkodzone.\nAnonimowo Pobyt służbowy - 2021-11-03 Opinie potwierdzone ALL\nPerfekcyjnie zlokalizowany w samym centrum miasta, tuż przy Grand Place i obok dworca centralnego.\nDroga Elizo, Dziękujemy za poświęcenie czasu na napisanie tej recenzji. Cieszmy się, że byłeś zadowolony z lokalizacji naszego obiektu i jego bliskości od centrum miasta. Mamy nadzieję, że w niedalekiej przyszłości będziemy mogli powitać Cię ponownie! Serdeczne pozdrowienia, Kevin Martens, General Manager\nmartinmU7941WG 2021-11-03 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nrewelacyjna lokalizacja, super obsługa\nMaciej Pary - 2021-10-20 Opinie potwierdzone ALL\nHotel spełnia oczekiwania pod każdym względem — lokalizacja, czystość, śniadania, pomocna obsługa, dobrze wyposażone pokoje. Na pewno będę polecał ten hotel.\nMiło jest nam czytać, że była Pani zadowolona z lokalizacji naszego obiektu oraz jego czystość. Kevin Martens, General Manager\nbouteillerf2021 Pobyt służbowy - 2021-10-02 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nDaniel Znajomi - 2021-09-27 Opinie potwierdzone ALL\nBardzo dobry Hotel, Przemiła obsługa . Sprawnie , szybko. Położenie hotelu idealne\nBardzo cieszymy się, że byłeś zadowolony z lokalizacji naszego obiektu. Kevin Martens, General Manager\nDWH1951 2021-09-15 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nvijayphadke Couples - 2021-08-25 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nAnonimowo Rodziny - 2021-08-18 Opinie potwierdzone ALL\nHotel ogólnie Ok. Dla trzech dorosłych osób jeden pokój superior na więcej niż jedną dobę to tłok.\nCieszymy się, że lokalizacja oraz ogólne wrażenia Ci się podobały. Przykro nam słyszeć, że rozmiar pokoju Cię nie zadowolił. Kevin Martens, General Manager\nFranceLengyel 2021-08-13 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nWszyscy zbieramy się po koronawirusie.\nTomasz Pary - 2021-06-27 Opinie potwierdzone ALL\nCieszę się, że hotel w ogóle działa.\nAllMember 2021-03-23 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nTomasz Pobyt służbowy - 2021-02-27 Opinie potwierdzone ALL\nMiła i pomocny personel.\nDear TOMASZ, We very much appreciate your comments regarding your stay at the Novotel Brussels off Grand Place. It is always a pleasure to receive positive feedback. I will share your comments with our team. We hope to welcome you again soon, Sincerely, Lauriane Marrion Group Reservations & Sales & Banqueting Manager\ns_bastienl883 Pobyt służbowy - 2021-01-06 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nBigBriKesgrave 2020-09-20 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\ngilbert b 2020-06-15 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\njjamaldin1 2020-02-21 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor\nmartinmU7941WG Rodziny - 2020-01-15 Opinia zatwierdzona w TripAdvisor


Makijaż permanentny - Studio Calypso\n500 PROMOCJA! w tym bezpłatna poprawka (należy zapisac się do 30 dni od wykonania zabiegu)\nMakijaż permanentny nie tylko podkreśla walory kobiecej urody, ale także doskonale maskuje niedoskonałości, min. tuszując defekty skóry, takie jak blizny, przebarwienia czy plamy pigmentacyjne. Jest też świetnym rozwiązaniem dla osób, które nie mają czasu na codzienny makijaż a chcą mieć świeży, wypoczęty wygląd o każdej porze dnia.\nMakijaż permanentny, nazywany również trwałym, polega na wprowadzeniu pod skórę naturalnych pigmentów. Barwnik wprowadza się cieniutką, sterylną igłą, w znieczuleniu, dzięki czemu zabieg nie powoduje większego dyskomfortu.\nJakimi metodami wykonujemy zabieg?\nW Studio Calypso zabieg permanentnego makijażu wykonujemy 4 metodami: microbladingu, hybrydową, ombre i pudrową.\nProfesjonalnie wykonany makijaż permanentny, przy właściwej pielęgnacji, utrzymuje się ok od 2 do 4 lat. Warto zaznaczyć, że jego trwałość zależy także od wielu czynników min: typu i rodzaju skóry, indywidualnej reakcji układu odpornościowego, systematycznego uzupełniania barwnika.


Zakres stosowania: sanitarny\nPrzeznaczenie: wanny, umywalki, prysznice, fugi\nWszechstronny produkt? Silikon Expert Line!\nPlanujesz remont w łazience? Potrzebujesz wykonać uszczelnienie? Takie zadanie nie pozwala na pomyłkę! Przyda Ci się wysokiej jakości silikon, dzięki któremu pracę wykonasz precyzyjnie i z łatwością. Silikon sanitarny linii Expert Line to wyjątkowo przydatne narzędzie, które pozwoli Ci na szybkie zakończenie remontu. Dzięki niemu bez trudu uszczelnisz wszystkie miejsca, które tego wymagają. To niezwykły produkt, który sprawdzi się w wielu sytuacjach. Wybierając silikon Expert Line, stawiasz na jakość i skuteczność, która przynosi rezultaty na lata.\nTrwałość, która nie przemija\nDlaczego silikon sanitarny Expert Line to produkt stworzony dla Ciebie? Ponieważ odznacza się on wyjątkowymi właściwościami, dzięki którym poradzisz sobie z każdym zadaniem! Jest to preparat o niezwykłej przyczepności, dlatego można go stosować praktycznie do każdego rodzaju powierzchni. Możesz go użyć w kuchni lub w łazience do montażu urządzeń sanitarnych. Silikon jest odporny na kontakt z wodą morską - dzięki temu nadaje się on także do użytku przy łodziach i jachtach! Ogromną zaletą produktu jest jego grzybobójczy skład. To szczególnie ważne w miejscach o wysokiej wilgotności. Produkt stanowi ochronę przed szkodliwą pleśnią i grzybami.\nEkstremalnie łatwa aplikacja\nSilikon sanitarny, jak większość preparatów tego typu, zamknięty jest w podłużnej tubie. Jedynym, czego potrzeba do jego aplikacji, jest specjalny pistolet do kartuszy. Dzięki temu przy nakładaniu produktu można uzyskać wyjątkową precyzję oraz wydajność. Chcesz osiągnąć wyjątkowo dobrą przyczepność? To bardzo proste! Wystarczy, że odpowiednio przygotujesz podłoże. Ważne, żeby było czyste oraz odtłuszczone. Silikon nałożony na tak przygotowaną powierzchnię przetrwa niezmiennie przez lata. Pomyłka w aplikacji? Przed wyschnięciem preparat można bezproblemowo wyrównać za pomocą mokrej szpatułki. Silikon sanitarny marki Expert Line to produkt, któremu możesz zaufać!\nwanny, umywalki, prysznice, fugi


BABYLANDIA :): Pancakes\nNigdy nie robiłam takich typowych pankejków. Różnych placków u nas w domu było bardzo wiele, ale dopiero zakup syropu klonowego skusił mnie do tego, abym znalazła jakiś fajny przepis na typowe pankejki i nie mogłam się powstrzymać, musiałam od razu je zrobić ;)\nWyszły takie śliczne i takie pyszne, że przepis na nie od razu na stałe zagościł w moim zeszycie.\n- 75 g rozpuszczonego masła lub 50 ml oleju\nMąkę przesiewamy, połączamy z proszkiem do pieczenia, cukrem i odrobiną soli. W osobnej miseczce roztrzepujemy jajka, dodajemy do nich mleko i roztopione masło lub olej. Dodajemy do tego mąkę i dokładnie mieszamy. Najlepiej nie miksować. Dzięki temu, że tłuszcz został dodany do ciasta można smażyć je na suchej patelni. Wychodzą ładne, rumiane, wyrośnięte :)\nJeśli ktoś woli słodsze to polecam dodać odrobinę więcej cukru, ja lubię placuszki na słodko więc im słodsze tym lepsze ;)\nPodawać można je z czym tylko zechcemy - bita śmietana, cukier puder, czekolada do smarowania, polewa, owoce czy też masło orzechowe i syrop klonowy tak jak u nas.\nMałgorzata Bardadyn 5 października 2015 10:26\nJa daję banany zamiast cukru\nWyglądają przepysznie, chyba zrobię mojemu młodemu ☺


Tłumaczenia przysięgłe Reda | Tłumaczymy Ekspresowo\nDogadamycie to biuro tłumaczeń, zajmujące się przede wszystkim tworzeniem wysokiej jakości tłumaczeń różnego rodzaju tekstów. W zakres naszej oferty wchodzą między innymi profesjonalne tłumaczenia przysięgłe, w przypadku których zapewniamy wysokie umiejętności lingwistyczne i praktyczną wiedzę naszych tłumaczy. Zakres naszych usług jest bardzo szeroki – tłumaczenia wykonujemy w aż 50 różnych językach. Działamy także w Redzie!\nTłumaczenia w Redzie - przysięgłe, pisemne, biznesowe\nNajszybciej jak to możliwe i profesjonalnie tworzymy doskonałe tłumaczenia tekstów najróżniejszego typu. Nasi translatorzy to profesjonaliści zajmujący się także tłumaczeniami przysięgłymi i biznesowymi. Wszystkie teksty, które nam powierzysz zostaną bardzo szybko przełożone przez naszych lingwistycznych specjalistów. Ponadto, wszystko to zapewniamy w przystępnej cenie.\nNasi tłumacze to specjaliści – wszystkie zlecenia są szczegółowo badane przez nasz zespół, zaś do wykonania konkretnego tłumaczenia dobieramy osobę, która najdokładniej zna się na danej tematyce oraz branży. Tłumaczenia, które dostarczamy klientom charakteryzują się wysoką jakością wykonania. Wciąż się rozwijamy i poszerzamy grono zaufanych i doświadczonych tłumaczy, którzy służą nam swym doświadczeniem i zdolnościami. Jeżeli Reda to miasto, w którym szukasz fachowej pomocy w zakresie tłumaczeń - skontaktuj się z nami.\nPodstawowym krokiem jest kontakt z naszą obsługą. Mogą Państwo skontaktować się z nami za pomocą podanego na stronie numerowi telefonu lub przez specjalnie przygotowany formularz. Klasyczne tłumaczenia są najczęściej rozliczane na podstawie liczby znaków w tekście, który stanowi przedmiot zlecenia. Precyzyjna wycena ma miejsce jednak za pomocą formularza – zrobimy to w ciągu 30 minut. Cały proces jest niezobowiązujący i darmowy.\nRazem z wypełnionym formularzem powinieneś przesłać nam tekst, który jest przedmiotem zlecenia. Można przesłać go w jakimkolwiek formacie, jak również dodać uwagi w odpowiednim polu znajdującym się w formularzu.\nGdy otrzymamy wszystkie informacje i tekst, prześlemy Państwu naszą wycenę, jak i oszacujemy, jak długo będzie trwało zrealizowanie konkretnego zlecenia. Jeżeli nasza oferta zostanie zaakceptowana przez klienta, przechodzimy do etapu realizacji.\nNasz translator rozpoczyna pracę nad tekstem i kończy ją w ustalonym terminie. Zawsze jest to osoba, której umiejętności najlepiej pasują do profilu konkretnego zlecenia.\nWe wcześniej ustalonym czasie udostępniamy plik z tłumaczeniem na adres e-mailowy klienta, publikując go jednocześnie w jego panelu Klienta. Ponadto, wszelkie tłumaczenia przysięgłe są przesyłane również pocztą, a docierają do klientów na przełomie kilku dni. Wszystkie zamówienia mogą zostać poddane dodatkowej edycji (wykonuje ją native speaker).\nWszystkie tłumaczenia, które wychodzą spod pióra naszych tłumaczy charakteryzują się wysoką jakością i skrupulatnym przekładem, uwzględniającym charakter oraz specyfikę danego języka. Wszystkie zlecenia wykonamy szybko, niezawodnie i po dokonaniu całkowicie bezpłatnej wyceny.\nKażdy e-mail, który zostanie do nas wysłany, zostanie przetłumaczony już w ciągu godziny! Mamy świadomość, że płynna komunikacja jest istotna, dlatego też nie ociągamy się z tłumaczeniem maili i przesyłamy je do klienta jak najszybciej. Poza tym, zajmujemy się tłumaczeniem wszelkich stron internetowych.\nJeżeli poszukujesz tłumacza na spotkanie biznesowe lub prywatne – możesz na nas liczyć. Bez względu na to, czy są to tłumaczenia konsekutywne czy symultaniczne, gwarantujemy pomoc tłumacza posiadającego doświadczenie w danej dziedzinie.\nKiedy obawiasz się zagranicznej rozmowy w innym języku – oferujemy pomoc! Poza bieżącym tłumaczeniem i niską ceną, dajemy również sposobność nagrania danej rozmowy i późniejszego odsłuchiwania jej dzięki panelowi Klienta.\nWszystkie teksty można u nas poddać korekcie, która jest wykonywana przez profesjonalnego native speakera. Celem korekty jest w głównej mierze dostosowanie treści do grupy odbiorców danej branży czy tematyki (np. w kontekście kulturowym konkretnego języka).\nsłowa, które do tej pory napisaliśmy w ramach naszych tłumaczeń. Ta ogromna liczba pokazuje, jak ogromne jest zapotrzebowanie na najwyższej jakości usługi translatorskie.


Strona startowa Niepublicznego Żłobka Montessori SKRZAT\nDzienna opieka dla dzieci w wieku od 20-go tygodnia do 3-ch lat.\nŻłobek spełnia wszystkie wymogi określone w Ustawie o opiece nad dziećmi do lat 3 z dnia 04.02.2011 Dz.U45 poz.235\nW dniu 07.09.2011r. nasza placówka została wpisana do rejestru żłobków pod numerem EI/8162/00001/11 w\nUrzędzie Miasta Rybnika.\nDo Żłobka SKRZAT przyjmowane są dzieci z Miasta Rybnika.\nIlość miejsc 120.\nDzieci przebywają w 6-ciu grupach:\n+ Grupa 1 SKRZATY od 20 tyg. do 16 miesięcy\n+ Grupa 2 PSZCZÓŁKI\nMISIE od 17 miesięcy do 2 lat\n+ Grupa 3 BIEDRONKI\n+ Grupa 3 TĘCZOWE KROPELKI\n+ Grupa 3 ŻABKI od 2 do 3 lat.\nŻłobek jest czynny od poniedziałki do piątku w godzinach od 6:oo do 17:oo przez cały rok, oprócz sobót, niedziel oraz dni ustawowo wolnych.\nPrzed wyjazdem postanowiłam poszerzyć swoją wiedzę na ten temat. Niestety, ubóstwo literatury przedmiotu dało mi się we znaki. Gorączkowe poszukiwania książek na ww. temat przeważnie kończyły się niepowodzeniem. Biblioteka Pedagogiczna posiada, co prawda kilka pozycji, lecz jest to zdecydowanie za mało. Należy być przygotowanym na długie oczekiwanie na wcześniej zamówioną książkę. Udało mi się zdobyć i przeczytać kilka pozycji na interesujący mnie temat. Według mojej opinii, czytanie tego typu książek daje wiedzę, lecz nie oddaje atmosfery, jaką można poczuć uczestnicząc w kursie. Atmosfera, jaką stwarzają nauczyciele montessoriańscy na kursie przenika nas do głębi. Przeczytać, zrozumieć… Czy to wystarczy? Zdecydowanie nie! Koncepcję M. Montessori należy poznać, poczuć, dotknąć wszystkimi swoimi zmysłami. czytaj dalej>>


NARODOWO¦CIOWE ASPEKTY REPRESJI RADZIECKICH\nNA KRESACH WSCHODNICH II RZECZYPOSPOLITEJ\nW LATACH 1939-1941\nNarodowo¶ciowa struktura ofiar represji\n1. Narodowo¶ciowa struktura deportowanych\n1.1. Pierwsza deportacja\n1.2. Druga deportacja\n1.3. Trzecia deportacja\n1.4. Czwarta deportacja\n2. Narodowo¶ciowa struktura aresztowanych i wiê¼niów\n2.3. Jeñcy wojenni\nNajbardziej masow± form± represji by³y deportacje, choæ mia³y one tak¿e wymiar prewencyjny (jako sposób dezintegracji spo³eczeñstwa i pozbawienia go grup przywódczych, elementów niebezpiecznych dla re¿ymu itp.) i ekonomiczny.\nZasadnicza trudno¶æ przy próbie analizy tego problemu wynika z konieczno¶ci odwo³ania siê do dokumentów wytworzonych przez radziecki aparat bezpieczeñstwa przy nieznajomo¶ci mechanizmu okre¶lania w nich przynale¿no¶ci narodowo¶ciowej ofiar represji. Nie wiadomo, czy funkcjonariusze radzieccy kierowali siê deklaracjami represjonowanych, zapisami w ich dokumentach czy w³asn± ocen±, a je¶li t± ostatni±, to na czym opart±? Powoduje to konieczno¶æ zachowania daleko id±cej ostro¿no¶ci, a uzyskane efekty obarcza doz± niepewno¶ci.\nPierwsza masowa deportacja obywateli polskich w g³±b ZSRR nast±pi³a w lutym 1940 r. i objê³a osadników wojskowych, cywilnych kolonistów oraz s³u¿bê le¶n±. Operacja poprzedzona by³a dzia³aniami policyjnymi i propagandowo-politycznymi trwaj±cymi od pa¼dziernika 1939 r., wymierzonymi g³ównie w osadników. Ich sens polityczny wy³o¿y³ lapidarnie Beria: "cz³onkowie «Zwi±zku Osadników» na Zachodniej Ukrainie i Zachodniej Bia³orusi byli wojskowo-policyjn± agentur± rz±du polskiego i w dalszym ci±gu stanowi± powa¿n± bazê dla dzia³añ kontrrewolucyjnych". W lutym 1940 r. deportowano z tzw. Zachodniej Ukrainy 89062 osoby, a z tzw. Zachodniej Bia³orusi 50732 osoby, zatem wiêc ³±cznie 139794 osoby. Sk³ad narodowo¶ciowy tej grupy w momencie deportacji nie jest znany. Natomiast istniej± dokumenty obrazuj±ce strukturê narodowo¶ciow± tej kategorii zes³añców w po³owie 1941 r. W¶ród 133658 osób zaliczanych do kontyngentu "osadnicy" zarejestrowano 109223 Polaków (81,7 %), 11720 Ukraiñców (8,8 %), 10802 Bia³orusinów (8,1 %), i 1913 (1,4 %) przedstawicieli innych narodowo¶ci. Poniewa¿ nie wydaje siê, by w tym czasie zasz³y zjawiska mog±ce w istotny sposób zniekszta³ciæ ow± strukturê, mo¿na zaryzykowaæ przypuszczenie, i¿ by³a ona zbli¿ona do tej z lutego 1940 r. Wnosiæ st±d mo¿na, ¿e w lutym 1940 r. wywieziono oko³o: 114,2 tys. Polaków, 12,3 tys. Ukraiñców, 11,3 tys. Bia³orusinów oraz blisko 2 tys. przedstawicieli innych narodowo¶ci. W ogromnej wiêkszo¶ci byli to mieszkañcy wsi.\nZakres drugiej wielkiej operacji deportacyjnej zosta³ okre¶lony w uchwale KC WKP(b) z 2 marca 1940 r. Objê³a ona rodziny: "by³ych oficerów Wojska Polskiego, policjantów, stra¿ników wiêziennych, ¿andarmów, pracowników wywiadu, by³ych obszarników i fabrykantów oraz wysokich urzêdników by³ego polskiego aparatu pañstwowego, represjonowanych i przebywaj±cych w obozach jeñców wojennych". W procesie definiowania zasiêgu tej deportacji kryterium narodowo¶ciowe nie pojawi³o siê, natomiast w dokumentach dotycz±cych planowania operacji wielokrotnie odnotowywano sk³ad narodowo¶ciowy podlegaj±cych represjonowaniu, z czego mo¿na wnosiæ, i¿ budzi³ on zainteresowanie. W toku wywózki jednak to zainteresowanie ju¿ siê nie potwierdzi³o i dokumenty zwi±zane z jej przebiegiem nie zawieraj± w tym wzglêdzie ¿adnych informacji.\nWedle informacji NKWD ZSRR z 7 kwietnia 1940 r. sk³ad narodowo¶ciowy przewidzianych do deportacji (ustalony wed³ug narodowo¶ci represjonowanej g³owy rodziny) przedstawia³ siê nastêpuj±co:\n- w zachodnich obwodach USRR - 25335 osób, w tym 17884 Polaków (70,6 %), 6 321 (25,0%) Ukraiñców, 194 Rosjan (0,8%), 768 ¯ydów (3,0 %), 60 Niemców (0,2 %), 108 innych (0,4 %),\n- w zachodnich obwodach BSRR - 28417 osób, w tym 18637 Polaków 65,6 %), 7216 Bia³orusinów (25,4 %), 279 Ukraiñców (1,0 %), 659 Rosjan (2,3 %), 1557 ¯ydów (5,5 %), 59 Litwinów (0,2 %), 4 Ormian, 6 Niemców.\nW sumie zatem przewidywano przesiedlenie 36521 Polaków (67,9 %), 6600 Ukraiñców 12,3 %), 853 Rosjan (1,6 %), 2325 ¯ydów (4,3 %), 66 Niemców (0,1 %), 7216 Bia³orusinów (13,5 %) i 171 innych (0,3 %).\nDok³adniejszy meldunek z przedednia deportacji odnosz±cy siê do zachodnich obwodów Bia³orusi wskazywa³ na zamiar wywiezienia 26999 osób, w tym 19811 Polaków (66,7 %), 7239 Bia³orusinów (24,4 %), 279 Ukraiñców (0,9 %), 682 Rosjan (2,3 %), 1618 ¯ydów (5,5 %), 60 Litwinów (0,2 %), 4 Ormian, 6 Niemców. W ostatnich dniach przygotowañ do list wywozowych dopisywano zatem g³ównie Polaków i ich odsetek w zbiorowo¶ci przewidzianych do wywiezienia wzrós³ kosztem innych grup narodowo¶ciowych. Niestety nie dysponujemy zestawieniem narodowo¶ciowym z przedednia deportacji w odniesieniu do Ukrainy.\n15 kwietnia Canawa informowa³, i¿ z Bia³orusi deportowano 28112 osób, natomiast z koñcowego meldunku Sierowa z 14 kwietnia wiadomo, ¿e z zachodnich obwodów Ukrainy deportowano 31332, a zatem w sumie 59444 osób. Pó¼niejsze informacje zawieraj± dane ró¿ni±ce siê najwy¿ej o kilkaset osób, zatem liczbê 59,5 tys. mo¿na uznaæ za wiarygodn±. Je¶li do przesiedlonych z zachodnich obwodów Ukrainy odnie¶æ tendencjê, jaka uwidoczni³a siê na Bia³orusi w ró¿nicach miêdzy struktur± narodowo¶ciow± podlegaj±cych deportacji na wczesnych etapach planowania i w przededniu wywózki, to mo¿na przyj±æ, i¿ w¶ród deportowanych w kwietniu 1940 r. odsetek Polaków wynosi³ ok. 69 %, Bia³orusinów ok. 13 %, Ukraiñców ok. 12 %, ¯ydów ok. 4 %, Rosjan ok. 1,5 %. W stosunku do 59,5 tys. deportowanych dawa³o to 41,1 tys. Polaków, 7,7 tys. Bia³orusinów, 7,1 tys. Ukraiñców, 2,4 tys. ¯ydów, 0,9 tys. Rosjan. W dawniejszej literaturze zwykle traktowano tê deportacjê jako niemal czysto polsk± w sensie narodowo¶ciowym. Opiniê tê stopniowo weryfikowa³a dog³êbniejsza analiza narastaj±cego zasobu materia³ów pamiêtnikarskich. Jednak przytoczone dane radzieckie wskazywa³yby, je¶li uznaæ trafno¶æ dokonanych ekstrapolacji, ¿e przewaga Polaków w tej zbiorowo¶ci by³a wyra¼nie mniejsza, ni¿ w przypadku deportacji przeprowadzonej w lutym 1940 r.\nTrzeci± w kolejno¶ci by³a deportacja uchod¼ców wojennych, którzy trafili na ziemie wschodnie w 1939 r. We wrze¶niu 1939 r. w obawie przed prze¶ladowaniami ze strony Niemców na Kresach Wschodnich znalaz³a siê liczna, licz±ca prawdopodobnie ok. 300 tys. osób, rzesza uchod¼ców z województw zachodnich i centralnych, w wiêkszo¶ci ¯ydów. Decyzja o wysiedleniu tych "bie¿eñców", którym nie pozwolono na powrót do miejsc zamieszkania w ramach akcji wymiany ludno¶ci z III Rzesz± i którzy odmówili przyjêcia paszportów radzieckich, zapad³a ju¿ 2 marca 1940 r. Pocz±tkowo akcjê planowano jako jednoczesn± z deportacj± rodzin represjonowanych. Przesuniêto j± wszak¿e z uwagi na trwaj±c± wymianê ludno¶ci z Niemcami i przeprowadzono w czerwcu 1940 r. Liczba uchod¼ców, którzy stali siê ofiar± deportacji jest niepewna z uwagi na ró¿nice wystêpuj±ce w dokumentacji radzieckiej. Wed³ug danych podanych przez bia³oruskie i ukraiñskie w³adze NKWD deportowano 22879 osób z Bia³oruskiej SRR i 57774 osoby z Ukraiñskiej SRR, a wiêc ³±cznie 80653 osób. W ¶wietle obliczeñ opartych o spisy komendantów 57 eszelonów deportacyjnych, wysiedlonych zosta³o 76246 osób, w tym 52617 osób z zachodnich obwodów Ukrainy (ponad 30 tys. ze Lwowa) i 23629 osób z zachodnich obwodów Bia³orusi. Ponadto w koñcu czerwca aresztowano 16617 osób samotnych (tzw. odinoczek), w tym 9275 na tzw. Zachodniej Ukrainie i 7342 na tzw. Zachodniej Bia³orusi.\nPodobnie jak w przypadku deportowanych w lutym, nie jest znany sk³ad narodowo¶ciowy wywiezionych w momencie przeprowadzania operacji, natomiast istnieje dokumentacja mówi±ca o nim w odniesieniu do sierpnia 1941 r. Wówczas w¶ród tzw. spiecpieriesielenców-bie¿enców by³o 64533 ¯ydów (84,6 %), 8357 Polaków (11,0 %), 1728 Ukraiñców (2,3 %), 186 Bia³orusinów (0,2 %), 119 Niemców (0,2 %) oraz 1396 osób, których narodowo¶æ nie zosta³a w sprawozdaniach NKWD podana. Je¶li strukturê te przenie¶æ na moment deportacji, to otrzymamy nastêpuj±ce liczby wywiezionych: 68,2 tys. ¯ydów, 8,9 tys. Polaków, 1,86 tys. Ukraiñców, po ok. 160 Bia³orusinów i Niemców.\nJakkolwiek by³a to pod wzglêdem liczebno¶ci druga (po osadnikach i le¶nikach) deportacja z ziem II Rzeczypospolitej, to jej wp³yw na kszta³t struktury narodowo¶ciowej tych ziem by³ niewielki, objê³a bowiem osoby nie bêd±ce sta³ymi mieszkañcami Kresów Wschodnich.\nNajtrudniej okre¶liæ - choæby w przybli¿eniu - sk³ad narodowo¶ciowy deportowanych z okupowanych przez ZSRR obszarów II Rzeczypospolitej w maju-czerwcu 1941 r. Przeprowadzono wówczas operacje swego rodzaju oczyszczania terenów inkorporowanych do ZSRR w latach 1939-1940, kolejno obejmuj±c nimi zachodnie obwody Ukrainy, Mo³dawiê, Litwê, £otwê i Estoniê, a nastêpnie zachodnie obwody Bia³orusi. Operacje te ró¿ni³ tryb przeprowadzenia, kategorie represjonowanych i status prawny ofiar, co dodatkowo komplikuje analizê.\nZ zachodnich obwodów Ukraiñskiej SRR w maju 1941 r. deportowano 11093 osoby. Liczba deportowanych z zachodnich obwodów Bia³oruskiej SRR jest sporna w ¶wietle znanych dokumentów i waha siê w granicach 20,3-24,3 tys. osób. O strukturze narodowo¶ciowej wywiezionych nic nie wiadomo. Narodowo¶ciowa struktura wywiezionych nie jest znana, a o pewnych proporcjach mo¿na wnioskowaæ na podstawie kategorii socjalnych, które zosta³y objête deportacj±. Dane te pozwalaj± przypuszczaæ, ¿e wiêkszo¶æ deportowanych, szczególnie w zachodnich obwodach Bia³orusi, mogli stanowiæ Polacy. Z Litewskiej SRR wywiezionych zosta³o 12,6-13,2 tys. osób, w tym z terenów nale¿±cych do II Rzeczypospolitej ok. 2,4 tys. osób. Tak¿e i w tym wypadku nie wiadomo jaka by³a struktura narodowo¶ciowa wywiezionych. W sumie zatem z obszarów nale¿±cych przed 1939 r. do pañstwa polskiego deportowano 34-38 tys. osób. Mo¿na przypuszczaæ, i¿ liczba Polaków raczej nie przekroczy³a 30 tys. osób.\nW toku wspomnianych czterech operacji deportacyjnych przymusowo przesiedlono zatem w g³±b ZSRR zapewne nie wiêcej ni¿ 194-195 tys. Polaków, czyli 61-62 % deportowanych. Drug± pod wzglêdem liczebno¶ci grupê stanowili ¯ydzi - ponad 70 tys. (co najmniej 22 % wywiezionych), ale stali mieszkañcy Kresów wschodnich stanowili w¶ród nich zapewne nie wiêcej ni¿ 5 %. Deportowano tak¿e poka¼n± liczbê Ukraiñców - prawdopodobnie 23-25 tys. oraz Bia³orusinów - ok. 20 tys., a tak¿e po kilka tysiêcy Niemców, Litwinów, Rosjan. Podkre¶liæ wszak¿e nale¿y, i¿ s± to ustalenia w pewnym stopniu oparte na ekstrapolacjach i ocenach szacunkowych.\nZnana dzi¶ dokumentacja radziecka wskazuje, ¿e od wrze¶nia 1939 r. do maja 1941 r. na tzw. Zachodniej Bia³orusi aresztowano 42662 osoby, a na tzw. Zachodniej Ukrainie 64478 osób, ³±cznie zatem 107140 osób. Niestety, nie wiadomo dot±d, jaka by³a liczba aresztowanych obywateli polskich na Litwie w okresie radzieckiego tam panowania. Tylko w trakcie fali represyjnej w czerwcu 1941 r. aresztowano tam 5664 osoby, ale jest to liczba odnosz±ca siê do terytorium ówczesnej Litewskiej SRR i oczywi¶cie tylko czê¶æ stanowili obywatele polscy. Z pewno¶ci± dotyczy³o to 1687 uchod¼ców z Polski, aresztowanych 15 czerwca 1941 r., ale ci z kolei zapewne nie byli przedwojennymi mieszkañcami Kresów Wschodnich. Niektórzy badacze sk³onni s± szacowaæ, ¿e w sumie liczba obywateli polskich aresztowanych na ca³ych Kresach wynios³a oko³o 110 tysiêcy.\nZestawienia za lata 1939-1941 wskazuj±, i¿ na obszarach zachodnich obwodów Ukrainy i Bia³orusi aresztowano w 1939 r. 19382 osoby, w 1940 r. 75448 osób i w 1941 r. 12310 osób. W¶ród aresztowanych znalaz³o siê 42948 Polaków (40,1 %), 24186 Ukraiñców (22,6 %), 23590 ¯ydów (22,0 %), 3969 Bia³orusinów (3,7 %). Nale¿y przy tym odnotowaæ, i¿ najwy¿szy odsetek Polacy stanowili w 1939 r. (54,5 %), a w nastêpnych latach zmniejsza³ siê on (38,3 % w 1940 r. i 28,1 % w 1941 r.). Natomiast niewiele mniejsz± dynamikê, ale o przeciwnym wektorze wykazywa³ odsetek Ukraiñców, którzy w 1939 r. stanowili 15,6 % aresztowanych, w 1940 r. - 20,7 %, a w 1941 r. a¿ 45,1 %. Odsetek ¯ydów w¶ród aresztowanych najwy¿szy by³ w 1940 r. (27,0 %), a Bia³orusinów w 1939 r. (12,8 %). Mo¿na zatem uznaæ, ¿e ostrze represji w tej formie pocz±tkowo skierowane przeciw Polakom (choæ niekoniecznie z racji ich przynale¿no¶ci narodowo¶ciowej, lecz z uwagi na pe³nione role spo³eczne) przesuwa³o siê stopniowo ku Ukraiñcom. Zwraca te¿ uwagê stosunkowo nik³y w¶ród aresztowanych odsetek Bia³orusinów. Wydaje siê byæ to istotn± wskazówka, ¿e sk³ad narodowo¶ciowy tej grupy nie mo¿e byæ rozpatrywany w oderwaniu od struktury socjalnej. W¶ród aresztowanych najliczniejsze grupy stanowili "byli ku³acy, obszarnicy, urzêdnicy carscy, kupcy, oficerowie itp.", najemni pracownicy umys³owi (do których zaliczano tak¿e lekarzy, nauczycieli, kadrê in¿ynieryjn±) oraz ch³opi indywidualni. Bia³orusini w wiêkszej liczbie mogli wystêpowaæ tylko w tej ostatniej grupie.\nAresztowani w toku ¶ledztwa najczê¶ciej pozostawali w wiêzieniach zlokalizowanych na terenie zachodnich obwodów ZSRR, a opuszczali je dopiero w nastêpstwie wyroku s±dowego b±d¼ postanowienia Kolegium Specjalnego (OSO) NKWD. Niestety, struktura narodowo¶ciowa skazanych nie jest znana, mo¿na tylko przypuszczaæ, ¿e mog³a ona byæ zbli¿ona do struktury aresztowanych. W okresie okupacji radzieckiej w zachodnich obwodach Ukrainy i Bia³orusi zapad³y wyroki s±dów i decyzje OSO w stosunku do 38927 osób: 35699 osób skazano na wyroki pozbawienia wolno¶ci, a 1208 na karê ¶mierci. Dane dotycz±ce aresztowañ i wyroków z pewno¶ci± nie s± kompletne, obejmuj± bowiem jedynie skazanych na terenie zachodnich obwodów Ukrainy i Bia³orusi, nie uwzglêdniaj± natomiast wyroków i decyzji zapad³ych w stosunku do obywateli polskich na innych obszarach ZSRR, a tak¿e osób aresztowanych i skazanych przez organy wojskowe. W tym ostatnim przypadku trudno bowiem wyodrêbniæ liczby odnosz±ce siê tylko do terenów okupowanych przez ZSRR. Nie by³y to jednak z pewno¶ci± liczby w istotny sposób zmieniaj±ce obraz ca³okszta³tu zjawisk, o których tu mowa. Czê¶æ aresztowanych i wiê¼niów zosta³a wymordowana bez wyroków s±dowych lub wbrew ich sentencji. Wiosn± 1940 r. na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r., bez wyroku s±dowego rozstrzelano 7305 osób przetrzymywanych w wiêzieniach tzw. Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Bia³orusi. W czerwcu-lipcu 1941 w zwi±zku z ofensyw± niemieck± zwolnionych zosta³o z wiêzieñ kresowych, pozosta³o tam, b±d¼ zbieg³o z nich oko³o 18,5 tys. wiê¼niów (nie wszyscy zapewne byli obywatelami polskimi). W toku akcji ewakuacyjnej zamordowano co najmniej 9,5 tys. osób.\nZ meldunku Berii dla Stalina z 1 sierpnia 1941 r. wynika, i¿ w miejscach odosobnienia na terenie ZSRR znajdowa³o siê wówczas 46694 obywateli polskich, z tego skazanych na pobyt w obozach - 28236 osób, a pozostaj±cych w ¶ledztwie - 18358 osób. Wed³ug o¶wiadczenia A. Wyszynskiego z 14 pa¼dziernika 1941, skazanych i znajduj±cych siê w toku ¶ledztwa obywateli polskich by³o w ZSRR zdecydowanie wiêcej - 71481 osób. Z innych ¼róde³ wynika, ¿e w wyniku tzw. amnestii z obozów i wiêzieñ zwolniono ponad 76 tysiêcy obywateli polskich, a nie objê³a ona wszystkich uwiêzionych, zw³aszcza spo¶ród przedstawicieli mniejszo¶ci narodowych. Ilu ich jednak przebywa³o w obozach - nie wiadomo. Prawdopodobna wydaje siê ocena, i¿ dotyczy³o to nie wiêcej ni¿ 40 tysiêcy osób. Niestety, nie s± dot±d znane wiarygodne dane mog±ce stanowiæ przes³ankê ustaleñ odnosz±cych siê do sk³adu narodowo¶ciowego tej grupy.\nFakt, ¿e w 1939 r. Polacy stanowili 54,5 %, a w okresie styczeñ-marzec 1940 r. - 63,3 % aresztowanych ma pierwszorzêdne znaczenie dla wyja¶nienia, dlaczego w¶ród deportowanych w kwietniu 1940 r. Polacy stanowili tylko ok. ?. Drugim czynnikiem kszta³tuj±cym narodowo¶ciowy sk³ad owej deportacji, jednak o wyra¼nie mniejszej sile oddzia³ywania z uwagi na liczebno¶æ zbiorowo¶ci, by³a struktura narodowo¶ciowa przetrzymywanych w obozach jenieckich, zw³aszcza osób zamieszka³ych na Kresach Wschodnich. Wed³ug danych pochodz±cych z koñca lutego 1940 r. w¶ród jeñców obozów specjalnych (Ostaszków, Kozielsk, Starobielsk) Polacy stanowili 98,1 %, ¯ydzi - 1,1 %, Bia³orusini - 0,4 %, Ukraiñcy - 0,2 %. W¶ród jeñców w obozach kozielskim i starobielskim osoby pochodz±ce z Kresów Wschodnich stanowi³y tylko 25 %, a w tej zbiorowo¶ci Polacy stanowili 96,0 %, ¯ydzi - 2,1 %, Bia³orusini 1,1 %, a inne grupy narodowo¶ciowe reprezentowane by³y ¶ladowo. W¶ród wiêzionych oficerów odsetek pochodz±cych z Kresów Wschodnich by³ nieco ni¿szy (24,4 %), a w¶ród nich Polaków by³o 96,1 %, ¯ydów - 1,8 %, Bia³orusinów 1,1 %, Ukraiñców - 0,2 %. Spo¶ród funkcjonariuszy policji i ¿andarmerii przetrzymywanych w Ostaszkowie Polakami byli wszyscy oficerowie. Tylko w¶ród szeregowych policjantów by³o ³±cznie 0,3 % przedstawicieli mniejszo¶ci narodowych. Natomiast struktura narodowo¶ciowa wszystkich wiêzionych w Ostaszkowie by³a podobna jak w Kozielsku i Starobielsku. Odsetek osób zamieszka³ych na ziemiach okupowanych przez ZSRR by³ w obozie ostaszkowskim znacznie wy¿szy i wed³ug niepe³nych danych wynosi³ 38,1 %. Wyra¼nie odmienna by³a natomiast struktura narodowo¶ciowa jeñców przetrzymywanych w obozach przemys³owych. Polacy stanowili w¶ród nich 71,4 %, Bia³orusini - 21,1 %, Ukraiñcy 3,9 %, ¯ydzi - 2,8 %.\nZ powy¿szych uwag wynika, ¿e liczba obywateli polskich represjonowanych przez w³adze radzieckie w okresie od wrze¶nia 1939 r. do czerwca 1941 r. wynosi³a 402-405 tys. osób (nie licz±c jeñców wojennych). W¶ród nich 58-59 % stanowili Polacy, 23 % ¯ydzi, 12 % Ukraiñcy, 6 % Bia³orusini, a resztê przedstawiciele innych narodowo¶ci. Je¶li uwzglêdniæ jeñców wojennych przetrzymywanych w Kozielsku, Starobielsku, Ostaszkowie oraz obozach przemys³owych i budowlanych, to liczbê represjonowanych nale¿y podnie¶æ o niemal 38 tys. Odsetek Polaków w tak okre¶lonej zbiorowo¶ci wynosi³ ok. 61 %, ¯ydów - 21,5 %, Ukraiñców - 11 %, Bia³orusinów - 6,6 %.\nWedle informacji przekazanych Stalinowi na mocy dekretu amnestyjnego z 12 sierpnia 1941 r. z miejsc odosobnienia i zes³añ zwolniono 356012 obywateli polskich. W¶ród nich by³o 200828 Polaków (56,4%), 90662 ¯ydów (25,5%), 31392 Ukraiñców (8,8%), 27418 Bia³orusinów (7,7%), 3421 Rosjan (1,0%) i 2291 osób innych narodowo¶ci (0,6%). Informacja ta, niezale¿nie od ¶cis³o¶ci zawartych w niej danych, ma ograniczon± warto¶æ jako materia³ porównawczy w stosunku do przedstawionej wcze¶niej struktury narodowo¶ciowej represjonowanych, nie wiadomo bowiem jaka czê¶æ represjonowanych nie odzyska³a wolno¶ci i jaki by³ sk³ad etniczny tej czê¶ci. Tym bardziej nie sposób ustaliæ na tej podstawie, jakie straty w okresie przedamnestyjnym ponios³y poszczególne grupy narodowo¶ciowe mieszkaj±ce na Kresach Wschodnich przed wojn±. Niemniej jednak potwierdza ona ogólne proporcje miedzy poszczególnymi grupami narodowo¶ciowymi w¶ród represjonowanych.


poniedziałki godz. 14.45-16.00, 16.15-17.30\nJoga znaczy połączenie ciała i umysłu. To system ćwiczeń / asan uruchamiający każdy układ w ciele włączając układ hormonalny. Efektem ubocznym praktykowania jogi są m.in.: dobre samopoczucie, poprawa kondycji psychofizycznej, polepszenie zdrowia, zadowolenie, elastyczność w ciele i umyśle. Program warsztatów jogi w Ośrodku Kultury Norwida obejmuje grupę ćwiczeń relaksacyjno-rehabilitacyjnych w oparciu o metodę Iyengara. Zajęcia odbywają s(...) ... więcej »\nUczestnicy zajęć otrzymują Świadectwo Akademii Sztuki i Kultury potwierdzają(...) ... więcej »


Autor Wątek: Headset do PS3 (Przeczytany 33223 razy)\n« dnia: Grudzień 27, 2009, 16:41:26 »\nCzy ten headsecik jest godny polecenia do PS3? Moze go ktos uzywa i sie wypowie?\nMoze jakies inne propozycje?A moze tylko oryginalny Sony sie nadaje?Prosze o rady.\nOdp: Headset do PS3\n« Odpowiedź #1 dnia: Grudzień 27, 2009, 16:43:30 »\nNadaje się każdy Ja miałem cztery - każdy innej firmy z czego jeden był noname i wszystkie działały dobrze. Różnice były tylko takie, że jedne dłużej działały po naładowaniu, inne krócej.\n« Odpowiedź #2 dnia: Grudzień 27, 2009, 16:52:27 »\nOsobiście polecałbym jakikolwiek, byle był bezprzewodowy (czyli Bluetooth). Sam mam Nokię BH-100 i nie narzekam.\n« Odpowiedź #3 dnia: Grudzień 27, 2009, 22:10:48 »\nZ PS3 będą działały wszystkie head-sety bez płyty ze sterownikami (bo to oznacza że używa standardu USB Audio), nawet moja kamera MiniDV Panasonica jest kompatybilna w trybie Wabcam.\n« Odpowiedź #4 dnia: Grudzień 27, 2009, 23:10:17 »\nSony Ericsson HBH-PV702 lub 703 - nabyłem taki na allegro za...50 zł. Działa rewelacyjnie, jak oryginał SONY, tylko nie ma funkcji mute, trzeba wyłączać\n« Odpowiedź #5 dnia: Grudzień 28, 2009, 00:14:12 »\nHeadsety komórkowe nie są zdrowe na dłuższą metę ^^'\n« Odpowiedź #6 dnia: Grudzień 28, 2009, 00:55:26 »\nUżywam go od 2-3 miesięcy. Jak narazie sprawuje się idealnie. Wszyscy rozumieją to co mówię, bo słychać mnie jasno i wyraznie.\n« Odpowiedź #7 dnia: Grudzień 28, 2009, 10:24:25 »\nDzieki wszystkim za rady.Kupie chyba Nokie BH-101.Podoba mi sie,nie jest specjalnie droga, a poza tym jest na pewno kompatybilna z moja E51.Zobaczymy...\n« Odpowiedź #8 dnia: Grudzień 28, 2009, 10:31:22 »\nA ja mam pytanie czy jest opcja podlaczenia samego mikrofonu jakos ?\n« Odpowiedź #9 dnia: Grudzień 28, 2009, 15:23:12 »\nJedyny mikrofon (że go tak nazwę) to Logitech Vantage bodajże.\n« Odpowiedź #10 dnia: Grudzień 28, 2009, 17:17:36 »\nNo to dupsko zbite BH-101 nigdzie nie moglem dostac, wiec zakupilem BH-104, rzekomo najpopularniejszy headset bluetooth Nokii. Niestety...PS3 mi go nie wykrywa Jakies sugestie?\n« Odpowiedź #11 dnia: Grudzień 28, 2009, 19:00:54 »\nCytat: Czezare w Grudzień 28, 2009, 17:17:36\nPróbowałeś resetować ustawienia? Jeśli kupiłeś używany to może jest przypisany do innego urządzenia.\n« Odpowiedź #12 dnia: Grudzień 28, 2009, 19:05:56 »\nCytat: tytacz w Grudzień 28, 2009, 19:00:54\nNieaktualne. Juz wszystko gra i burczy Po prostu najpierw zgralem sluchawke z telefonem przytrzymujac wylacznik sluchawki 5 sekund, natomiast probujac zgrac nokie z konsola tylko ja wlaczylem nie przytrzymawszy przycisku przez 5 sek\n« Odpowiedź #13 dnia: Grudzień 28, 2009, 21:58:07 »\nCytat: Michaelius w Grudzień 28, 2009, 10:31:22\nJest teoretyczna możliwość zrobienia przejściówki z USB Audio a zwykły mini-jack, nigdy się w to nie w tapiałem, pogoogluj\n« Odpowiedź #14 dnia: Grudzień 28, 2009, 22:11:16 »\nZakupiłem go na początku grudnia i mam kilka spostrzeżeń.\nPrzede wszystkim nie ma przycisku mute oraz kontroli głośności, co jest najbardziej upierdliwe, wiadomo - trzeba mutować w grze. Sami też musimy uważać np z kichnięciem. Pozytywną sprawą jest to, że jest bardzo lekki i wygodny, mnie od każdego headsetu BT ucho odpada. Ma super czuły mikrofon, co nie do końca jest zaletą, ale po wyciszeniu na 1 kreskę, dźwięki z otoczenia nie dochodzą. Jakość dźwięku na ps3 chat powala. Ma się wrażenie jakby się siedziało obok. Dobrze wytłumiona słuchawka i oddalenie mikrofonu nie powodują echa. Kabel jest bardzo długi. Osobiście jestem zadowolony, bo przyzwyczaiłem się do HS z x360 a to podobna konstrukcja. I najważniejsze - nie trzeba go ładować. Po kilkudziesięciu sytuacjach, kiedy HS BT rozładował się w najgorszym momencie (zawsze jest najgorszy) miałem dość przerywania zabawy.\nps. jak chcesz jakieś fotki czy coś to daj znać\n« Odpowiedź #15 dnia: Grudzień 29, 2009, 08:47:51 »\nJak mógłbyś zapodać choc jedna fotkę oraz podać długośc kabla. No i jaka jest jego pełna nazwa ?\n« Odpowiedź #16 dnia: Grudzień 29, 2009, 15:13:13 »\nNajlepiej kupić Playstation Eye to ma się mikrofon i kamerkę.\n« Odpowiedź #17 dnia: Grudzień 29, 2009, 15:20:28 »\nCytat: Psychol324 w Grudzień 29, 2009, 15:13:13\nAle łapie wszystko z okolicy\n« Odpowiedź #18 dnia: Grudzień 30, 2009, 18:13:17 »\nCzezare moglbys powiedziec jak sie sprawuje ten HS od Nokii? Cena oryginalnego HS od Sony troche odstrasza, a ciekawi mnie jak wypadaja sluchawki od innych producentow.\n« Odpowiedź #19 dnia: Grudzień 30, 2009, 18:21:12 »\nCytat: Harry w Grudzień 30, 2009, 18:13:17\nOczywiscie. Spisuje sie swietnie, a przy jego "wspoludziale" przechodzilem z kumplem kilka razy demko AoT2.Kumpel ma zreszta identyczny headset i tez sobie chwali...\n« Odpowiedź #20 dnia: Grudzień 30, 2009, 22:08:03 »\nA moglbys porownac to jakos do headsetu X360? jak z jakoscia dzwieku? przypusczam, ze jest nawet lepiej, ale wolalbym poznac zdanie kogos kto ma mozliwosc porownania.\n« Odpowiedź #21 dnia: Grudzień 30, 2009, 22:21:09 »\nWłaśnie kupiłem sobie Vatage ^^ trochę nie pasuje na moja głowę, ale da się przeżyć, nie miałem okazji jeszcze przetestować dokładnie, ale jakość się wydaje dobra. Podoba mi się to że nie wyłapuje okolicy, mój kuzynek z którym testowałem musiał się dopiero zbliżyć do mikrofonu by można było go usłyszeć. Dodatkowo działa również na PC bez żadnych sterowników (co mnie nie dziwi :p) i jako że jest to nie byle co a mikrofon cyfrowy i działa jako oddzielna karta dźwiękowa, to całkiem niezły bajer również na PC, no i można go użyć do Teamspeak czy Skype, bez potrzeby wyłączania głośników ;]\n« Ostatnia zmiana: Grudzień 30, 2009, 22:27:43 wysłana przez Shadowriver »\n« Odpowiedź #22 dnia: Grudzień 30, 2009, 23:04:01 »\nCytat: Harry w Grudzień 30, 2009, 22:08:03\nGdybym mial porownac jakosc dzwieku w rozmowach 1 na 1 to headset Nokii ma przewage nad tym z X360, ale prawdziwa proba ogniowa to rozmowa w trakcie gry z wieksza iloscia osob wyposazonych w headsety, np teamplay w Modern warfare 2. Niestety tej gry na PS3 nie posiadam, wiec nie moge sie wypowiedziec...\n« Odpowiedź #23 dnia: Grudzień 31, 2009, 00:29:32 »\nCytat: Shadowriver w Grudzień 30, 2009, 22:21:09\ntrochę nie pasuje na moja głowę\nNo też miałem to napisać, ale nie chciałem, żeby wyszło, że przynoszę do domu ziemniaki w berecie Rzeczywiście na dorosłą dużą głowę może być ciut za mały, ale da się przeżyć.\nDługość kabla 3m, ale można użyć przedłużacza usb.\n« Odpowiedź #24 dnia: Styczeń 18, 2010, 20:47:46 »\nKtoś używa tego headsetu z PS3?\n« Odpowiedź #25 dnia: Styczeń 19, 2010, 12:48:58 »\na ja mam także pytanie, bo chciałem podpiąc tylko same słuchawki słyszałem o jakieś przejciówkach by było można podłączyc do usb ktoś już próbował czegoś takiego?\n« Odpowiedź #26 dnia: Styczeń 19, 2010, 14:19:57 »\nKatanka napisałeś, że miałeś już kilak HS. Jaki więc z testowanych przez Ciebie byś polecił?\n« Odpowiedź #27 dnia: Luty 06, 2010, 11:09:49 »\nCzezare, czytajc twoje poprzednie wypowiedzi wnioskuję, że masz taki headset?\n« Odpowiedź #28 dnia: Luty 06, 2010, 12:06:41 »\nKupiłem ostatnio ten oryginalny od Sony i pół godziny noszenia ucho mi napier..\nJest on moim zdaniem mało wygodny.\n« Odpowiedź #29 dnia: Luty 06, 2010, 14:32:29 »\nWczoraj graliśmy w BF'a. Dobrze mnie słyszałeś?\n« Odpowiedź #30 dnia: Luty 06, 2010, 14:41:35 »\nCytat: Kazz w Luty 06, 2010, 12:06:41\nCzy jest moze do kupienia jakis dobry headset na dwa ucha ze sluchawka i do tego BT ??\n« Odpowiedź #31 dnia: Luty 06, 2010, 15:28:46 »\nJedynie to do głowy mi przychodzi, ale nie wiem jak działczy to na PS3.\n« Odpowiedź #32 dnia: Luty 06, 2010, 16:12:23 »\nCytat: skowron w Luty 06, 2010, 14:32:29\nPewnie . Jak poprawiłeś coś z Headsetem to wszystko było elegancko. Na początku było tylko tak, jakbym grał z Lordem Vaderem\nAle ja grałem ze słuchawkami na uszach, więc wszystko dobrze słyszałem.\n« Odpowiedź #33 dnia: Luty 07, 2010, 10:26:56 »\nZ motorolami to są jakieś problemy. Przynajmniej jeden z polygamistów z którym grałem nie miał wogóle możliwości połączenia. Ja mam Nokiową BH900 i jest super. Potem kupiłem oryginalnego z PS3 i żałuję. Jest niewygodny, spada z ucha i jest znacznie cięższy niż ten nokii.\n« Odpowiedź #34 dnia: Luty 07, 2010, 12:19:13 »\nCytat: Michael_999 w Luty 06, 2010, 11:09:49\nTakie głupie pytanie mam: czy tego typu zestawy są standardowo sprzedawane z jakąś ładowarką?\n« Odpowiedź #35 dnia: Luty 07, 2010, 12:31:53 »\nCytat: Czaju w Luty 07, 2010, 12:19:13\nRaczej tak, np. ja w pudełku z BH-100 dostałem ładowarkę. Poza tym, w headsetach Nokii (przynajmniej w moim modelu) są takie same wejścia jak w większości nowych tel. tej firmy (taki cieniutki bolec).\n« Odpowiedź #36 dnia: Luty 07, 2010, 14:43:46 »\nWybrałem jednak headset motoroli. Czekam na dostawę. Obym się nie zawiódł.\n« Odpowiedź #37 dnia: Luty 08, 2010, 10:54:06 »\nCzy ktoś może orientuje się, czy Sony wypuściło jakiś zestaw z akcesoriami, najbardziej interesowało by mnie takie combo: Dualshock 3 + Keypad + HeadSet ew. + jakaś stacja do ładowania. Czy ktoś w ogolę widział gdzieś jakieś zestawy akcesoriów do PS3 od Sony?\n« Odpowiedź #38 dnia: Luty 08, 2010, 11:06:36 »\nZestawy akcesoriów są, ale z padem np. nie widziałem. najcześciej jakiś headset, stacja do ładowania, kabel HDMI, i np. triggery.\n« Odpowiedź #39 dnia: Luty 08, 2010, 12:49:53 »\nCytat: mark24 w Luty 08, 2010, 11:06:36\nAle nieoryginalne chyba.\nSONY żadnej chyba stacji do ładowania nie wypuściło (poza ładowarką, ale to nie stacja). Triggerów tym bardziej.


Czy firma sprzątająca to dobry pomysł? | E-marketingowiec\nReklama i kampanie\nCzy firma sprzątająca to dobry pomysł?\nPosted on 9 maja 2016, 12:28 By redakcja\nW obecnych warunkach rynkowych zakładanie firmy sprzątającej może wydawać się pomysłem chybionym. Jednakże dla wytrwałych może ona okazać się dobrym sposobem zarabiania.\nDobrą wiadomością dla każdego kto chce rozpocząć własna działalność polegającą na sprzątaniu jest brak jakichkolwiek szczególnych wymogów jej prowadzenia. Firma taka nie wymaga posiadania żadnych specjalnych pozwoleń. Wystarczy zwykła rejestracja działalności gospodarczej. Początkowo także można zarejestrować ją w domu, co obniży początkowe koszty jej prowadzenia.\nUsługi sprzątania najlepiej zlokalizować w dużym mieście. Sprzątanie biur Łódź to jedna z lepszych opcji lokalizacyjnych. W dużych miastach bowiem można nawiązać współpracę z biurami dużych firm, dla których usługi świadczone są stale.\nJednak przed ostatecznym otwarciem firmy najlepiej sprawdzić rynek na którym chcemy działać. Określić ilość konkurentów, ocenić stawki za usługi. W ten sposób można określić zakres własnych usług i ich cennik.\nKiedy już zdecydujemy się na sprzątanie biur dobrze jest określić zakres usług i cennik. Dla biur można świadczyć usługi takie jak:\n– utrzymanie czystości sprzętów biurowych,\n– czyszczenie powierzchni szklanych (drzwi, lustra, przeszklenia),\n– czyszczenie podług ( odkurzanie, mycie posadzek),\n– utrzymanie czystości w sanitariatach,\n– zaopatrywanie sanitariatów w środki higieniczne jak papier toaletowy, ręczniki.\nCzy z firmy sprzątającej można się utrzymać?\nOczywiście, że tak. Wymaga to pracy, cierpliwości i dyscypliny, ale tego wymaga każda działalność. Warto pamiętać, że praca będzie odbywać się w nienormowanych godzinach. Często będą to wieczory, weekendy, gdy pracownicy biur będą nieobecni.\nNo comments yet Categories: e-marketing Tagi: firma sprzątająca, sprzątanie\n← Jak responsywne strony internetowe wypadają w Google?\nBiznes własny czy kupiony? →\n2014 biznes content marketing Customer Intelligence druk 3d drukarka 3d drukarka Dexer e-biznes e-commerce e-mail marketing e-marketing e-płatności e-sklep e-zakupy facebook fanpage firma franczyza Internet katalog-franczyz konwersja marketing marketing internetowy mobile networking newsletter optivo optymalizacja paczkomaty Peak App pozycjonowanie promocja płatności płatności internetowe płatności mobilne płatności online seo sklep internetowy smartfon strona www słowa kluczowe trendy webinar wyszukiwarki własny biznes


Zdradzę wam dziś mój sekret. - Beata Regner - ewolu.pl\nZdradzę wam dziś mój sekret.\nBeata Regner / 6 maja 2017 / 2 minuty\nDługo zastanawiałam się nad tym, co takiego mnie motywuje, dodaje mi sił do działania.\nZrozumiałam to podczas warsztatów Unleash the Power Within z Anthony Robbinsem.\nJednym z narzędzi, które stosuję są wyzwania, które sobie stawiam.\nJA PO PROSTU UWIELBIAM WYZWANIA!!!\nWyzwania, które wytwarzają we mnie adrenalinę oraz ogromną, wewnętrzną siłę. Jak policzyłam to, ostatnio wychodzi, że raz lub dwa razy w miesiącu podejmuję jakieś wyzwanie. I bardziej analizując ten wątek stwierdziłam, jak bardzo prawdopodobne jest to, iż większości z nas właśnie wyzwania są potrzebne do naładowania baterii. Tylko jest w tym mały szkopuł, bo nie zawsze jesteśmy w stanie sobie uświadomić, co jest tą naszą siłą napędową.\nNie muszą to być wielkie wyzwania. Chodzi o potrzebę działania w odmiennych warunkach niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni na co dzień.\nDla mnie takimi ostatnimi wyzwaniami było zrobienie tatuażu (po długich 15 latach rozmyślenia o tym), przejście po rozżarzonych węglach (po 10 lata od pierwszej, niepodjętej próby). I zbliżające się wyzwania - udział w biegu vege na 5 km (to już jutro) oraz na koniec maja udział w Runmageddonie na 3 km z 15 przeszkodami. No i już mnie kręci w środków, żeby zastanowić się co dalej . Jaki plan będę miała na czerwiec?\nDo takich wniosków doszłam, gdy Tony Robbins opowiadał o niezwykłej siostrze Madonnie Buder, która w wieku 55 lat pierwszy raz wzięła udział w Ironmanie a trzy lata wcześniej ukończyła triathlon. Nieprawdopodobne jest to, że trenować zaczęła dopiero w wieku 48 lat. Skłoniły ją do tego słowa, które usłyszała od Ojca Johna, że sport to świetny sposób na rozwijanie swojego umysłu, ciała oraz duszy.\nSiostra Madonna ma dziś 82 lata i wciąż uprawia sport. Bierze udział w maratonach, pływa, jeździ na rowerze. Jak myślę o tej niezwykłej kobiecie, dochodzę do wniosku, że jej sposób na życie stanowi dla mnie wielką inspirację. Nie wiem, czy moja aktywność pozwoli mi w wieku 82 lat wziąć udział w Ironmanie i dodatkowo zmieścić się w wyznaczonym limicie czasowym (17 godzin na pokonanie całej trasy), ale wiem jedno, jest to bardzo motywujące do działania.\nTo co dodaje siostrze Madonnie siłę do działania, to intencja z jaką staje do wyzwań. Na przykład w 2006 roku jej intencją był pakt, który zawarła z Bogiem. Układ był bardzo prosty, ona w wyznaczonym czasie miała ukończyć Ironman, a Bóg miał sprawić, że jej zmarły wcześniej siostrzeniec miał spoczywać w spokoju. Na trasie zmagała się z wielkim kryzysem, niedomaganiem, który ją dopadł, ale intencja pozwoliła jej zebrać tyle sił, by zawody ukończyła w wyznaczonym czasie. Linię mety przekroczyła z zapasem 57 sekund.\nSiostrę Madonnę niektórzy zwą żelazną zakonnicą. Na taki przydomek zapracowała swoją niezłomnością, wielkim uporem, dążeniem do realizacji postawionego sobie celu. Sporo z nas mogłoby się od niej tego uczyć.\nJeden z dziennikarzy zadał jej pytanie "Co powiedziałaby pani wszystkim, którzy myślą, że są za starzy, by zacząć trenować?". Odpowiedziała: "Jeśli nie jesteś zbyt młody, by zacząć chodzić lub biegać, to nie jesteś zbyt stary, by przestać".\nJej dokonania do tej pory są imponujące. I tak na przykład ukończyła ponad 320 wyścigów, od wieku 75 lat została posiada tytuł najstarszej kobiety, która ukończyła Ironmana. W tej chwili jest już najstarszą osobą, która tego dokonała.\nJeżeli chcecie dowiedzieć się więcej na temat siostry Madonny, zachęcam do lektury jej książki, którą wydała w 2010 roku, zatytułowana jest "The Grace to race". W książce można przeczytać między innymi o jej zmaganiach z kontuzjami, urazami. Dla niej te wszystkie wyzwania są ciągłym biegiem do Boga.\nPodsumowując, historia siostry Madonny ma wielką moc inspirowania innych.\nPo co tracić naszą inteligencję i czas na...\nBiegnąca z marzeniami.\nRoseto - mała wioska i zdumiewający sekret zdrowia\n12 cech ludzi sukcesu.\nZarządzanie Czasem -- Najlepsze Narzędzie


Ostrovit GLUCOSAMINE 1000 90tabs\n> Ochrona Stawów>Ostrovit GLUCOSAMINE 1000 90tabs\nIndeks: OSTROVIT GLUCOSAM\nGLUKOZAMINA jest to naturalna substancja wspierająca regenerację chrząstek stawowych, dzięki której stawy będą funkcjonowały sprawniej. Suplementacja OstroVit Glucosamine 1000 pomoże pozbyć się również niektórych dolegliwości stawów.\nOdbudowuje chrząstkę stawową.\nNiweluje ból stawów.\nPoprawia elastyczność chrząstek.\nSiarczan glukozaminy, substancje wypełniające: fosforan wapnia, celuloza mikrokrystaliczna, substancje przeciwzbrylające: sole magnezowe kwasów tłuszczowych, dwutlenek krzemu.


Przedszkole jest czynne od poniedziałku do piątku, w godz. od 6.00 do 17.00,\noprócz świąt i dni ustawowo wolnych od pracy\nPROGRAM REALIZUJEMY JEDNOCZEŚNIE\n6:00 - 8:15 Gry i zabawy poranne Witamy dzieci i zapraszamy do naszych sal zabaw. Jest to czas przychodzenia dzieci i zabaw dowolnych w kącikach zainteresowań. Prowadzimy w tym czasie również zabawy integracyjne, zabawy ze śpiewem, zabawy wspierające rozwój i twórczą aktywność dzieci zarówno w języku polskim jak i angielskim. Zabawy ruchowe.\n8:45 - 9:30 Zabawy dowolne Bawimy się w kącikach, prowadzimy pracę indywidualną i wyrównawczą.\n9:30 – 11:00 Zajęcia wychowawczo-dydaktyczne W grupach wiekowych realizujemy Program Wychowania Przedszkolnego i prowadzimy zajęcia dodatkowe: język angielski, rytmikę, tańce ,religię, zajęcia z logopedą.\n11:00–12:00 Pobyt na świeżym powietrzu Inspirujemy dzieci do zabaw edukacyjnych lub swobodnych w ogrodzie przedszkolnym. Prowadzimy gry i zabawy ruchowe, spacery, wycieczki, obserwacje przyrodnicze. Kontynuujemy zajęcia dodatkowe. (j. angielski)\n12:30 – 14:00 Odpoczynek poobiedni Dzieciom młodszym organizujemy odpoczynek pod kocykiem, czytamy bajki, słuchamy wspólnie muzyki relaksacyjnej. Dzieciom starszym proponujemy spokojne zajęcia wyciszające, udział w zabawach cichych i grach stolikowych, zabawach w kącikach zainteresowań. W tym czasie możemy również wyjść na spacer, do ogrodu lub prowadzimy zajęcia dodatkowe. (j. angielski)\n14:15 – 17:00 Zajęcia indywidualne / zajęcia dodatkowe / pobyt na świeżym powietrzu, zabawy dowolne,\nKanapeczki Prowadzimy zabawy wspomagające rozwój. Pracujemy z dziećmi indywidualnie lub z grupą dzieci o zbliżonych potrzebach edukacyjnych. Kontynuujemy zajęcia dodatkowe zabawy z językiem angielskim, zajęcia taneczne\nDoskonalimy umiejętności zdobyte przez dzieci podczas zajęć. Inspirujemy dzieci do podejmowania samodzielnej działalności. W zależności od pogody prowadzimy zabawy na świeżym powietrzu lub w kącikach kreatywnej zabawy, czytamy dzieciom bajki.


Czy wiesz jak prawidłowo wymieniać amortyzatory? - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Auto internauty » Zawieszenie » Czy wiesz jak prawidłowo wymieniać amortyzatory?\n22 sierpnia 2011, 15:49\nWymiana amortyzatorów to z pozoru łatwa czynność, lecz trzeba pamiętać o kilku ważnych zasadach.\nAmortyzatory należy wymieniać parami. Nawet jeżeli na którejś z osi uszkodzeniu uległ jeden z nich, konieczna jest wymiana obu. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy niedługo po wymianie pary amortyzatorów zepsuje się jedna sztuka. Jeżeli przejechaliśmy najwyżej kilka tysięcy kilometrów, to nie ma potrzeby montażu dwóch nowych amortyzatorów.\nZobacz też: Czy wiesz jak wybrać dobrą żarówkę samochodową?\nPodczas demontażu kolumny McPhersona należy zachować kolejność czynności: rozkręcenie śrub górnego węzła mocującego kolumnę, rozkręcenie dolnego mocowania kolumny, ściśnięcie sprężyny ujmując jak największą liczbę zwojów, na koniec odkręca się nakrętkę tłoczyska. Po wyjęciu zużytego amortyzatora, na jego miejsce montujemy nową część. Jeżeli posiada on dwa takie same mocowania, zwróćmy uwagę na oznaczenia kierunku montażu, aby nie założyć amortyzatora odwrotnie. Dokręcanie kolumny należy przeprowadzić dwuetapowo.\nGdy samochód jest jeszcze na podnośniku nie dokręcamy do końca wszystkich nakrętek. Można to wykonać dopiero po opuszczeniu pojazdu na koła, ponieważ zbyt wczesne skręcenie układu może spowodować powstanie dużych naprężeń zginających w punktach mocowania kolumny.\nZobacz też: Czy wiesz jakie kupić auto za 10 tysięcy złotych?\nDo dokręcania wszystkich nakrętek koniecznie używajmy klucza dynamometrycznego z ustawionym odpowiednim momentem. Niedopuszczalne jest wykorzystywanie kluczy elektrycznych lub pneumatycznych. Nie wolno również chwytać żadnym narzędziem tłoczyska amortyzatora, ponieważ musi ono pozostać gładkie i bez zarysowań.\nPo zakończeniu procedury montażu należy przeprowadzić kilka czynności kontrolno – regulacyjnych. Warto sprawdzić wysokość zawieszenia oraz zbadać i ustawić prawidłową geometrię zawieszenia. Jeżeli o tym zapomnimy, amortyzator może być narażony na poprzeczne obciążenia i pracować niewspółosiowo, co prowadzi do jego przedwczesnego uszkodzenia. Brak odpowiedniej wartości zbieżności zniszczy przy okazji opony. Jeżeli nasz samochód posiada korektor siły hamowania na tylnej osi, w zależności od wysokości zawieszenia, konieczna może być jego regulacja.


Z wykształcenia lingwista, z zamiłowania historyk wojskowości i antropolog kultury. Z zawodu tłumacz języka angielskiego i rosyjskiego, bez skrępowania poruszający się po ministerialnych, sejmowych oraz telewizyjnych korytarzach i strefach VIP. Jako pisarz zadebiutował w 2013 roku książką „Ołowiany Świt” i od tego czasu wydał rekordową ilość 14 książek osadzonych w 5 różnych uniwersach.\nWszystko zaczęło się od lektury książki „Ślepa Plama” Wiktora Noczkina, którą Michał przetłumaczył zresztą później na język polski. Pomysł na własną historię kiełkował, a gdy dojrzał, Michał napisał swoją pierwszą powieść w zaledwie półtora miesiąca. A potem przekonał Fabrykę Słów, by tę książkę wydała i tym samym stał się dumnym ojcem polskiego S.T.A.L.K.E.R.a. W tamtym momencie nastąpiło zwolnienie blokady maszyny losującej i od tego czasu Michał składa w wydawnictwie dwie-trzy książki rocznie. I nie są to same historie z Fabrycznej Zony! Jego książki krążą pomiędzy tematyką stalkerską, alternatywną historią czy fantasy. Jednak bez względu na gatunek styl „Gołkosia” pozostaje niezmiennie smakowity. Jego książki są przepełnione czarnym humorem i absurdem, a pojęcia „świętości” Michał zdaje się nie uznawać.\nZłote miasto fantasy Michał Gołkowski wydawnictwo fabryka słów Fabryka Słów Wydawnictwo Fabryka Słów prószyński i s-ka horror science fiction fantastyka komornik kant moskal wydawnictwo mag bogowie pustyni powieść historyczna skiba