Rozdarty naród, rozdarte Cerkwie - rozmowa o sytuacji prawosławia na Ukrainie - Ekumenizm.pl\n02/03/2014 Dariusz Bruncz 0\nCi, którzy wybierają Patriarchat Kijowski czują się bardziej wyemancypowani narodowo. Mniej na nich wpływa idea jednego narodu ruskiego (Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy). Dla nich Święta Ruś jest tutaj, na Ukrainie. Z kolei moskiewscy prawosławni to mentalność konstruowana na restytucji Imperium Rosyjskiego i Moskwy jako Trzeciego Rzymu, który jest gwarantem kanoniczności – mówi Tomasz Sulima, prawosławny publicysta i działacz mniejszości białoruskiej w Polsce.\nUkraina stoi na progu wojny. Ukraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Moskiewskiego dokonuje szybkiej wymiany zwierzchnika, Patriarchat Kijowski proponuje tzw. kanonicznej Cerkwi rozmowy zjednoczeniowe, a rosyjski MSZ wystosowuje notę ws. ochrony cerkwi należących do Cerkwi Patriarchatu Moskiewskiego. Mnogo sygnałów – kościelnych i politycznych – co się właściwie dzieje za pierwszoplanowymi wydarzeniami?\nZacznijmy od tego, że 78-letni metropolita Włodzimierz (Sabodan) od czterech lat jest w złym stanie zdrowia i nie mógł w pełni wykonywać swoich obowiązków. Jeszcze w grudniu inicjował nabożeństwa w intencji pokoju na Ukrainie i uniknięcia rozlewu krwi. Modlił się za pierwsze ofiary w Kijowie. Ustąpił 24 lutego, w kluczowym momencie protestów przeciw prezydentowi Janukowyczowi.\nSynod ukraińskiej Cerkwi jako locum tenens obrał metropolitę czernowieckiego i bukowińskiego Onufrego (Bierezowskiego). Co do kwestii zjednoczenia prawosławia na Ukrainie wysyłane są przynajmniej dwa sygnały. Jeden – pozytywny, na bazie solidarności Euromajdanu postuluje się zakończenie wewnętrznej schizmy panującej od roku 1992, dzielącej wiernych Kościoła prawosławnego na trzy różne organizmy administracyjne. Drugi sygnał, dużo bardziej niepokojący społeczność prawosławnych na świecie, to retoryka patriarchy Filareta (Denysenko) z Patriarchatu Kijowskiego, w którego słowach można odczytać zachętę do „pozbycia się ruskich”, czyli prawosławnych Patriarchatu Moskiewskiego. Kilkukrotnie odbywały się organizowane przez niekanonicznych duchownych wiece w Ławrze Poczajowskiej i Ławrze Kijowo-Pieczerskiej – świętych miejscach prawosławnych, które mobilizowały obrońców moskiewskiego prawosławia.\nWczoraj metropolita Onufry wysłał list do patriarchy Cyryla z prośbą o pomoc w zaprzestaniu eskalacji agresji i możliwym powstrzymaniu rosyjskich wojsk. Dzisiaj, już po wkroczeniu armii, list otrzymał również prezydent Putin. Ukraiński hierarcha prosi w nim o zaprzestanie bratobójczej walki. Ze strony moskiewskiej słyszymy również niepokojący głos, zachęcający i błogosławiący zbrojną interwencję na Krymie – tak w skrócie można ocenić wypowiedź ks. Wsiewołoda Czaplina, rzecznika Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Podstawowe pytanie na teraz to na ile Cerkiew może dzisiaj odmienić wojenne losy na Ukrainie.\nUkraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Kijowskiego bardzo energicznie wspierała opozycję na Majdanie, Patriarchat Moskiewski zachowywał się co najmniej wstrzemięźliwie – czy te okoliczności plus interwencja Putina na terytorium Ukrainy może dokonać jakiegoś zwrotu w stosunku Ukraińców do moskiewskiego prawosławia, choćby w zachodniej części kraju?\nPatriarchat Moskiewski zgodnie z własnym sumieniem chciał być przede wszystkim rozjemcą zwaśnionych stron. To dlatego duchownych tego Kościoła można było zobaczyć nie wśród zamaskowanych wyrostków z koktajlami Mołotowa, a z ikonami w linii rozdzielającej Berkut od aktywistów Majdanu. Taką rolę wypełniali mnisi z Ławry.\nZ pewnością agresja wojsk rosyjskich powiększy nastroje antykremlowskie na Ukrainie. Wielu rosyjskojęzycznych, którzy nie chcieli rewolucji, nie chce też ingerencji obcego państwa. Przed kanoniczną ukraińską Cerkwią stoi nie lada wyzwanie. Brak silnego lidera w ostatnich latach bardzo osłabił Cerkiew jako autorytet. Wynikało to ze słabego zdrowia metropolity Włodzimierza, który przestał mieć jakikolwiek wpływ na sytuację w państwie. Doszło do tego, że przez ostatnie lata nie zauważano działalności oligarchów, część z nich przesiąknęła w struktury samej Cerkwi. Nie było słusznego rozeznania w reakcji na postawę prezydenta Janukowycza. Na zachodniej Ukrainie moskiewskie prawosławie nie jest znowuż tak silne. Specjalnie nie ma czego tracić.\nCzy dla przeciętnego prawosławnego Ukraińca dostrzegalne są w ogóle różnice między Cerkwią moskiewską a kijowską? Na ile posługiwanie się pojęciem Cerkwi kanonicznej i niekanonicznej jest odzwierciedleniem faktycznej świadomości ludu cerkiewnego, a na ile etykietkami w kościelno-politycznej walce po obu stronach?\nTo oczywiście jedynie formalne określenia. Nierzadko zdarzają się konwersje z jednej struktury do drugiej. To ciekawe zjawisko, które w pewnym sensie „demokratyzuje” Cerkiew. Jeżeli biskup z różnych powodów podpadnie wiernym, ci mogą odejść. Podobnie z duchownymi, są takie przypadki. Podział konfesyjny pokrywa się z podziałem „mentalnym” Ukrainy. I tak najmniejsza wspólnota – „autokefalni” (3%) zamieszkuje praktycznie wyłącznie Lwowszczyznę. Patriarchat Moskwy przeważa w północnej i wschodniej części kraju (29%). Kijowski w centralnej i zachodniej (40%).\nKonwersje – to znaczy, że jest jakiś ryt przejścia z jednej Cerkwi do drugiej?\nKwestia dopisania do listy parafian. Generalnie można powiedzieć, że ci, którzy wybierają opcję kijowską czują się bardziej wyemancypowani narodowo. Mniej na nich wpływa idea jednego narodu ruskiego (Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy). Dla nich Święta Ruś jest tutaj, na Ukrainie. Z kolei moskiewscy prawosławni to mentalność konstruowana na restytucji Imperium Rosyjskiego i Moskwy jako Trzeciego Rzymu, który jest gwarantem kanoniczności. Duża część z nich używa języka rosyjskiego. Sytuacja Kościoła prawosławnego pokazuje trwały podział w społeczeństwie ukraińskim, który z całą mocą objawił się w ostatnich miesiącach na kijowskim majdanie.\nJakie nadzieje bądź obawy wiążą się z nowym metropolitą Cerkwi wiernej Moskwie?\nZacząć wypada od tego, że chirotonię (święcenia biskupie) przyjmował od Filareta niedługo przed podziałem Cerkwi. Onufry w Rosji jest mało znany, chociaż to on obronił Ławrę Poczajowską pod koniec lat ’80, którą chcieli przejąć ukraińscy aktywiści dążący do autokefalii. Twardo stał przeciw schizmie w łonie Cerkwi. Jako jedyny w zachodniej Ukrainie umiał zachować swoją diecezję w Patriarcha Moskiewskim. W odróżnieniu od niektórych czynników cerkiewnych posiada reputację nieskażoną skandalami homoseksualnymi. Podczas rewolucji zachował polityczną neutralność. To idealny kandydat dla tego, by powstrzymać przymusowe zjednoczenie Cerkwi. Pierwsze kroki w tym kierunku zrobił na synodzie, podczas którego został wybrany. Pod jego przywództwem Cerkiew osądziła Janukowycza i stworzyła kolejną komisję do rozmów z Patriarchatem Kijowskim. W jej skład weszli drugorzędni cerkiewni urzędnicy w celu przeciągania sprawy aż do uspokojenia nastrojów, czego chciałby Onufry. Jeśli chodzi o długookresowe strategiczne zadania, metropolita Onufry, jeżeli zostanie zwierzchnikiem (wybór odbędzie się dopiero po śmierci Włodzimierza), nie jest człowiekiem wielkiej nadziei. Ma swoje lata, wychowanie w Troice-Siergiejewej Ławrze. Umie gromadzić środki i administrować, ale gorzej mu idzie stawianie istotnych zadań przed Cerkwią. Jest ostatnią osobą, którą zechce przerwać więzi z Moskwą. Ma umiarkowanie proukraińskie przekonania, a to oznacza, że w przeciwieństwie do jego głównego kontrkandydata, metropolity odeskiego Agatangela (Sawwina), nie powinien przejawiać proimperialnych deklaracji na złość ukraińskim władzom i społeczeństwu. A to chyba dobre rozwiązanie. Jego zwierzchnictwo powinno uspokoić promoskiewsko nastawionych separatystów. Ma dobre kontakty z obecną, dość młodą administracją cerkiewną, utworzoną wokół metr. Włodzimierza.\nCerkiewna inteligencja widzi w nich nadzieję na zjednoczenie prawosławnych. To oni 25 lutego z błogosławieństwa Onufrego służyli molebien (intencyjne nabożeństwo) w miejscu śmierci ludzi w Kijowie. Dojrzewanie tego skrzydła episkopatu to nienajgorsze rozwiązanie dla prawosławia na Ukrainie. Oby tylko zjednoczenie nie przeciągnęło się na kolejne 20 lat.\nJaki wpływ ma obecna sytuacja skłóconego prawosławia na lokalny ruch ekumeniczny nie tylko w kontekście Cerkwi Greckokatolickiej, ale i Kościoła rzymskokatolickiego? Czy można zaryzykować stwierdzenie, że podział między ekumenicznym sceptycyzmem a otwartością przebiega wzdłuż zasieków między obydwiema jurysdykcjami prawosławnymi?\nBez wątpienia euromajdan zbliżył niekanonicznych prawosławnych z grekokatolikami i rzymskimi katolikami. Przedstawiciele tych Kościołów modlili się razem ze sceny podczas protestów. Ciężko powiedzieć, czy coś trwałego można budować na buncie i niechęci do wspólnego wroga jakim był Wiktor Janukowycz. Stworzenie autokefalicznej struktury kościelnej na Ukrainie wprowadziłoby nowego „gracza” na scenę. Byłaby to największa Cerkiew prawosławna na świecie pod względem liczby wiernych. Nie wiadomo tylko jak zareagowałby cały prawosławny świat. Były pewne gesty Patriarchatu Kijowskiego w stronę Konstantynopola. Wiemy o napięciu i walce o realny prymat Patriarchy Ekumenicznego z Moskwą. Obawiam się, że mogłoby wtedy dojść do większego podziału, którego konsekwencje odczuwalibyśmy jako prawosławni na całym świecie.\nEkumenizm ma swego wyraźnego „hamulcowego” w postaci metr. Hilariona (Ałfiejewa), który znany jest ze zrywania ekumenicznych spotkań. Moskwa boi się ekumenizmu zmiękczającego odbudowywany po latach komunizmu patriarchat. Temat ekumenizmu używany jest często instrumentalnie, aby pokazać swoim wiernym „do czego jest zdolny Zachód”. Stawiamy więc pytanie o Ukrainę, której obywatele po majdanie będą coraz mniej podatni na idee ze wschodu.\nCzy zjednoczenie ukraińskich Cerkwi nie jest czasem nie na rękę Moskwie? Straciłaby wtedy swoje pierwsze miejsce i Ukraińska Cerkiew mogłaby się od Moskwy uniezależnić.\nTak, rzeczywiście z punktu widzenia religijnej geopolityki, obecna sytuacja na Ukrainie jest na rękę Patriarchatowi Moskwy. Silna Ukraińska Cerkiew pragnąca autokefalii to początek końca imperialnych marzeń patriarchy Cyryla i prezydenta Putina.\nKończąc: Czy sytuacja Cerkwii na linii Moskwa – Kijów będzie miała jakieś przełożenie na białoruską Cerkiew, która niedawno otrzymała nowego, rosyjskiego metropolitę?\nZ wielu powodów trudno porównać sytuację Białorusi do Ukrainy. Metropolita Paweł otrzymał nowe zadania umacniania idei płynących z Moskwy. Ale białoruski egzarchat nigdy nie próbował nawet starań o większą niezależność, jak to czynili Ukraińcy. W Mińsku patriarcha Cyryl ma swego namiestnika, można wprost mówić o rosyjskim podworiju na Białorusi. Myślę, że duża część wiernych nawet by nie zauważyła, gdyby zlikwidowano egzarchat i białoruskie diecezje włączono bezpośrednio do RKP. Na szczęście nie pozwala na to białoruskie prawodawstwo.\nAlbańska Cerkiew napomina Konstantynopol i Moskwę\nPatriarchat Ekumeniczny rehabilituje Patriarchat Kijowski i Cerkiew autokefaliczną


Chcesz innej usługi? Może masz pytania co tych usług, które widzisz?\nZnamy TURBOdpowiedzi. Wystarczy, że zadasz nam pytanie.\nNajczęściej jesteśmy pytani o:\nCo obejmuje tłumaczenie pisemne? Teksty ogólne, biznesowe i specjalistyczne, wiadomości e-mail, tłumaczenia stron www i inne. Do tłumaczenia pisemnego można dodatkowo zamówić weryfikację lub korektę native speakera.\nNa czym polega weryfikacja tłumaczenia? Weryfikacja polega na dodatkowym sprawdzeniu całego tłumaczenia przez drugiego Tłumacza.\nCo to jest korekta native speakera? Jest to dodatkowa korekta tekstu przez native speakera, czyli Tłumacza, dla którego dany język obcy jest językiem ojczystym. W efekcie tłumaczenie brzmi tak, jakby był to tekst napisany przez rodzimego użytkownika języka.\nIle kosztuje tłumaczenie? Cena zależy od długości tekstu i języka. Zamów bezpłatną wycenę - otrzymasz ją w maks. 15 min.\nIle trwa tłumaczenie? Zwykle tłumacz jest w stanie przetłumaczyć około 2000 słów dziennie.\nJakie formy płatności akceptujecie? Akceptujemy płatności kartą, przelewem, przez PayPala i za pośrednictwem Przelewy24.


Trwała bylina z rodziny marzankowatych zwana także majownikiem należy do licznej grupy roślin zakwitających przed pełnym rozwojem liści drzew. W Polsce pospolicie rośnie w liściastych lasach. Ziele o zapachu świeżego siana (kumaryny) ma działanie uspakajające, rozkurczowe; leczy histerię, bezsenność i nadpobudliwość. W średniowieczu słodko pachnącymi wiankami z marzanki dekorowano wiosną izby, aby odświeżyć powietrze, wieszano w kościołach, rozrzucano na podłodze, a także wkładano pod prześcieradła i wypychano nim sienniki.\nMarzanka ma czworokątne kanciaste łodygi, lancetowate ułożone okółkowo liście zbiera się ją w maju tuż przed kwitnieniem. Małe śnieżnobiałe kwiatki o miłym zapachu, zebrane są w luźne grona i pojawiają się późną wiosną.\nTa przyprawowa roślinka niezwykle rzadko jest u nas stosowana. W kuchniach Zachodniej Europy używa się świeżych listków do aromatyzowania deserów - kremów, budyniów, galaretek, a także wielu sosów, zup owocowych, wiosennych zup ziołowych, sosu beszamelowego i kremu winnego.\nNajczęściej jednak używana bywa do aromatyzowania trunków. W Niemczech jest składnikiem napoju tradycyjnie podawanego 1 maja (przyrządza się go zanurzając na noc w butelce białego wina 2 do 4 łodyg lekko zwiędniętych gałązek marzanki, a następnie łączy w wazie do ponczu z butelka szampana, wody sodowej lub lemoniady i szklanką poprzecinanych na pół truskawek).\nZ marzanki robi się smaczną herbatę, kilka listków można też wrzucić do czajniczka zwyczajnej herbaty dla dodania aromatu.\nUżywa się jej w niewielkich ilościach łyżka suszonej lub 1 łodyga świeżej na szklankę płynu - w dużych dawkach może bowiem odurzyć i spowodować bóle głowy.\nMarzankę przed użyciem powinno się lekko przesuszyć, pozwolić jej „zwiędnąć” aby uzyskać lepszy aromat.\nZ liści i młodych pędów sporządza się napoje o doskonałym posmaku znakomite na wszelkiego rodzaju spotkania towarzyskie w celu podniesienia nastroju.\nNajbardziej znany z nich to zapisany przez mnicha z zakonu benedyktynów w roku 854 przepis na:\nGarść świeżych liści, 2 butelki reńskiego wina, sok i otarta skórka z 1 cytryny, ok. szklanki cukru, butelka szampana, pół szklanki koniaku, szklanka poziomek.\nŚwieżo zerwane liście i młode pędy zostawia się w ciepłym przewiewnym miejscu na 2-3 godziny, a gdy lekko zwiędną wkłada do dużego słoja, wlewa pół butelki reńskiego wina, sok i otartą skórkę z cytryny, przykrywa i zostawia w ciepłym miejscu na 4-5 godzin. Gdy wino przejdzie zapachem ziela, dolewa się pozostałe półtorej butelki reńskiego , dodaje cukier, miesza dokładnie i wstawia przykryty słój do lodówki . na 2-3 godziny, po czym wyjmuje się marzankę, a aromatyzowane schłodzone wino reńskie miesza się z koniakiem i mocno schłodzonym szampanem, wlewa do dużej kryształowej wazy, wrzuca poziomki.\n1 litr białego półsłodkiego wina, 2-3 pędy młodej marzanki.\nPędy marzanki należy włożyć do wina, szczelnie zamknąć i zostawić na noc w lodówce. Przed podaniem usunąć marzankę. Wino podawać schłodzone.\nRównie doskonałe, ale już nie „przyjęciowe”, a polecane przy nadpobudliwości i bezsenności, jest...\nPrzez kilka godzin moczymy kilka pędów marzanki w świeżym mleku. Po wyjęciu pędów rośliny mleko należy wymieszać z 2 łyżkami miodu i schłodzić.\nTekst: Hanna Szymanderska - potrawyregionalne.pl


Krzyk - cytaty z książek: O Krzyku\nKrzyk - to wybrane cytaty z moich ulubionych książek.\n"Obraz Muncha przedstawia krzyczącą postać, która stoi na moście. Jest ona dziwna i zdeformowana. Można przypuszczać, że zakrywa sobie uszy dłońmi, a zatem nie krzyczy, lecz broni się przed hałasem. Ubrana jest w ciemny strój, co kontrastuje z jej bladą twarzą. Trudno jest określić jej płeć, być może to autor utożsamił się z tą właśnie osobą. Postać stoi na długim niekończącym się moście, położonym nad morzem lub jeziorem.\nW tle widać dwie spacerujące postacie, również ubrane na czarno. Uwagę przyciąga ich obojętność na rozpacz postaci pierwszoplanowej. Niebo jest krwistoczerwone a wręcz mroczne. Obraz budzi grozę w widzu. Sprawiają to kontrastujące barwy i wijące się wokół linie.\nObraz ten robi wielkie wrażenie, wyraża wiele uczuć np. lęk, strach, niepokój. Można się domyślać, że ten obraz jest odzwierciedleniem uczuć Muncha. Być może był on przerażony światem, bał się odrzucenia i samotności."\n„Oczy Pańskie patrzą\nna sprawiedliwych, a uszy jego słyszą ich krzyk”\n"...I otrze wszelką łzę z oczu ich,\nani mozołu już nie będzie..."\nAlister McGrath - Historia nieba\n(wybrane najciekawsze fragmenty)\nWiele wskazuje na to, że ludzkość posiada zdolność myślenia. Być może jeszcze więcej świadczy o tym, że mamy unikalną zdolność wyobraźni. Nasze rozumienie wszechświata, Boga i samych siebie jest przede wszystkim warunkowane raczej przez wyobrażenia niż pojęcia. Znakomitym przykładem chrześcijańskiej idei, której pochodzenie wykazuje zasadniczo wyobrażeniowy charakter i która wymaga wyobraźni w celu dotarcia do wyrażanej przez siebie rzeczywistości, jest idea nieba.\nIstnieje pewna historia dotycząca wybitnego chrześcijańskiego teologa, Augustyna z Hippony (354-430), który jako autor znany jest szczególnie ze swego traktatu na temat tajemnicy Trójcy Świętej czyli specyficznie chrześcijańskiego rozumienia strukturalnego bogactwa natury Boga. Pisząc go, Augustyn miał, według przypowieści, wybrać się kiedyś na spacer wzdłuż śródziemnomorskiego wybrzeża jego rodzinnej północnej Afryki, niedaleko wielkiego miasta Kartagina. Nie po raz pierwszy teolog zmagał się z ograniczonymi możliwościami swojego języka oraz wyobraźni. Próby wyrażenia słowami doskonałego boskiego bytu przekraczały jego intelektualne siły. Wędrując pośród piasków, zauważył małego chłopca starającego się nabrać w swoje dziecięce dłonie jak najwięcej wody, którą wlewał następnie do wykopanego w piasku dołka. Augustyn ze zdziwieniem przyglądał się wysiłkom dziecka. Wiedziony ciekawością zapytał w końcu chłopca, co robi. Odpowiedź zaskoczyła go jeszcze bardziej. Dzieciak starał się wyczerpać morze, przelewając je do otworu wykopanego w gorącym piasku. „Jak taki ogrom wody może się zmieścić w tak małej dziurze?” zapytał Augustyn z lekceważeniem. „A jak mogłeś przypuszczać, że zdołasz ująć ogrom tajemnicy Boga w tekście książki?”, odpowiedź chłopca zabrzmiała równie lekceważąco.\nHistoria ta ilustruje jedno z głównych zagadnień zarówno z zakresu teologii, jak i duchowości chodzi o ograniczone zdolności, którymi dysponuje człowiek w poznawaniu spraw boskich. Nasza wiedza na temat Boga uwarunkowana jest naszymi możliwościami. Pisarze od Augustyna do Kalwina twierdzą, że Bóg znakomicie zdaje sobie sprawę z ograniczeń ludzkiej natury, która jest zresztą Jego dziełem. Pisarze ci podkreślają, że znając nasze ograniczenia, Bóg odsłania prawdę o sobie oraz przejawia się w świecie w formach dostosowanych do naszych ograniczonych możliwości.\nW celu zbadania chrześcijańskiej wizji nieba należy zatem zająć się wyobrażeniami, które odgrywają zasadniczą rolę dla jej wyrazu. Prawdopodobnie powinniśmy zacząć od najbardziej znajomego: obrazu nieba jako miasta a ściślej mówiąc, Nowego Jeruzalem. Wiele fragmentów Starego Testamentu głosi chwałę miasta Jeruzalem, które, dzięki swoim masywnym murom, stanowiło niepodważalny znak obecności i wieczności Boga oraz obietnicę spełnienia mesjanistycznych oczekiwań. Nowy Testament daje w tej dziedzinie nowy impuls. Warto uwzględnić obecną tam imponującą i nowatorską wersję tego motywu w postaci wizji ,,miasta Boga” z Apokalipsy świętego Jana. Według apostoła idea nowego Jeruzalem miasta, w którym tryumfalnie rządzi zmartwychwstały Chrystus stanowi spełnienie wszystkich chrześcijańskich nadziei i oczekiwań.\n# Skazą na idealistycznym obrazie Jeruzalem była prorocza troska, aby w obrębie jego murów nie zapanowały grzech i zepsucie, które mogłyby doprowadzić do utraty wyjątkowego statusu. Oblężenie miasta przez Asyryjczyków, które doprowadziło do jego zdobycia i zburzenia świątyni w 586 roku przed naszą erą, stanowiło druzgocącą katastrofę zarówno w kategoriach jego społeczno-politycznej historii, jak i nadziei oraz wiary mieszkańców. Czy Jeruzalem utraciło także swój wyjątkowy status w oczach Boga? Według wizji proroka Ezechiela „chwała Pańska" opuściła jerozolimską świątynię. Czy mogła kiedykolwiek tam powrócić? Na tle tej katastrofalnej perspektywy zaczęła się kształtować prorocza Wizja Nowego Jeruzalem. Nowe miasto Pana podniosłoby się z ruin, a w jego murach miał znaleźć swoje miejsce tron Boga i „chwała Pańska" jeszcze raz by w nim zagościła. Nowa świątynia miała przewyższyć swoją chwałą tę poprzednią, zniszczoną przez Asyryjczyków (Aggeusz 2, 9).\nPoczątkowo owa prorocza wizja odnosiła się do przyszłości Nowego Jeruzalem jako określonego miejsca na ziemi odbudowanego z cegieł i cementu, które miało powstać na ruinach starego miasta wraz z powrotem jego mieszkańców z niewoli babilońskiej. Starotestamentowe księgi Nehemiasza i Ezdrasza stanowią świadectwo wysiłków podejmowanych w celu przywrócenia Jeruzalem jego poprzedniej świetności i spełnienia nadziei na odnowienie w nim chwały Bożej.\n# Jednym z najbardziej interesujących ujęć tematyki raju jest wizja Ezechiela, datowana na czasy niewoli babilońskiej, która wydaje się przepowiadać Nowe Jeruzalem jako miejsce na podobieństwo Edenu. Według Ezechiela kara, jaką ściągnęli na siebie mieszkańcy Jerozolimy, była rezultatem sprofanowania Świątyni Pana oraz życia, które nie przystoi ludowi Bożemu. Pomimo to Jeruzalem zostanie odbudowane, i to w postaci doskonalszej niż dotychczasowe miasto oraz świątynia. A ziemia uzyska nowe oblicze i stanie się żyzna za sprawą rzeki z wodą życia, która płynąć będzie na wschód, wpadając do Morza Martwego. Prezentowana przez proroka wizja Nowego Jeruzalem, które powstanie i zastąpi upadłe miasto, czerpie w dużej mierze z idei raju. Powstanie on w obrębie murów odbudowanego miasta Boga.\n# Drogocenne kamienie Nowego Jeruzalem miały dla średniowiecznego czytelnika znacznie większe znaczenie, niż się zazwyczaj sądzi. Lektura ówczesnych inskrypcji nagrobnych pozwala na rekonstrukcję symboliki, w której były wykorzystywane. Według powszechnie przyjętej interpretacji jaspis symbolizował wiarę, szafir nadzieję, chryzolit nauczanie i cuda Jezusa Chrystusa, a beryl zmartwychwstanie.\nA zatem, jak to jest mieszkać w państwie niebieskim? Prawdopodobnie najbardziej znany wątek rozważań Augustyna na temat nieba odnosi się do seksualnego aspektu życia człowieka. Według Augustyna w niebie nie będzie seksu. Zarówno mężczyźni, jaki kobiety cieszyć się będą pięknem swych idealnych ciał, ale nie będą odczuwać pożądania, ponieważ w niebie zanikną wszelkie żądze:\n„Zmartwychwstaną obydwie płcie. Bo przecież nie będzie tam pożądania, które tu powoduje zawstydzenie. Mężczyzna i niewiasta, nim popełnili grzech, byli nadzy, a jednakże się nie wstydzili. Zmartwychwstałym więc ciałom zepsucie będzie odjęte, a zostanie tylko natura. Płeć niewieścia wywodzi się bowiem nie z zepsucia, ale z natury, która co prawda będzie wtedy uwolniona i od stosunków cielesnych, i od rodzenia dzieci, zachowa jednak narządy kobiece. Celem ich będzie nie dawny użytek, lecz nowe piękno, nie wzbudzające już w patrzących pożądania, które całkowicie zniknie, mające zaś na względzie chwałę mądrości i łaskawości Boga, który nie tylko stworzył to, czego przedtem nie było, ale uwolnił od zepsucia to, co stworzył”.\n# Kolejną cechą życia w Nowym Jeruzalem jest, według Augustyna, spokój. Czyż List do Hebrajczyków nie obiecuje chrześcijanom wytchnienia w niebie? W niebiańskim państwie ta ewangeliczna obietnica zostanie spełniona. Życie Wieczne będzie niczym niezmąconym szabasem, podczas którego święci spoczywać będą u Boga.\nZnaczenie Nowego Jeruzalem dla chrześcijańskiej duchowości stało się przedmiotem gruntownej refleksji podejmowanej przez średniowieczne zakony. Chrześcijańska kultura tamtego okresu przywiązywała szczególną wagę do klasztorów. Oczywiste było przekonanie o duchowej wyższości tych, którzy porzucili świat, aby wstąpić do klasztoru, nad tymi, którzy pozostawali w świecie, ciesząc się jego urokami. Stanowisko takie łatwo można poczytać za wyraz duchowej arogancji. Jednak z punktu widzenia kultury monastycznej znajdowało ono swoje uzasadnienie, ponieważ życie klasztorne odzwierciedlało wiarę i codzienność pierwotnych wspólnot chrześcijańskich w Jerozolimie.\nDeprywacja i niewygody życia zakonnego wydają się bez znaczenia w obliczu niebiańskich radości. Bernard z Cluny (1100-1150) sugestywnie przedstawia niebiańskie miasto w sposób, który ma na celu pobudzić naszą wyobraźnię i nasze pragnienie przejścia przez jego bramy:\n„Nowe Jeruzalem przewyższa pięknem i chwałą wszystko to, czego wśród obfitości łask wysławiać chce me serce - Twój pozaziemski blask. Nie potrafimy pojąć, co przeznaczono nam, w promieniach wiecznej chwały, za progiem Twoich bram. Wśród komnat zaś Syjonu, radosny słychać śpiew Aniołów oraz tych, co męczeńską znieśli śmierć.\nA tłum błogosławionych w poświacie chwały lśni. Tron jest tam Dawidowy, a wkoło jego śpiew, tryumfu i radości, od wszystkich niesie się. A oni, wokół Wodza.”\n„Wędrówka pielgrzyma” Bunyana opowiada o podróży Chrześcijanina oraz jego przyjaciół poprzez „pustynię tego świata” w poszukiwaniu Niebiańskiego Miasta. Wątek nadziei na jego odnalezienie stanowi dominujący temat dzieła. Zawarte w nim słownictwo i symbolika czerpią w znacznym zakresie z Wizji Nowego Jeruzalem, która wpisuje się w tradycję wywodząca się z Księgi Apokalipsy. Przykładem może być wspaniała wizja niebiańskiego Jeruzalem roztaczana przez Jaśniejące byty anielskie, które pomagają Chrześcijaninowi i jego towarzyszom osiągnąć cel podróży.\nKolejne pytanie, które nurtowało chrześcijańskich teologów, dotyczy wieku tych, którzy zostaną wskrzeszani. Czy człowiek zmarły w wieku lat sześćdziesięciu pojawi się na ulicach Nowego Jeruzalem jako starzec? Czy ten, kto zmarł w wieku lat dziesięciu, zmartwychwstanie jako dziecko? Kwestia ta w znacznym stopniu inspirowała średniowieczną myśl teologiczną. Pod koniec wieku trzynastego zaczął wyłaniać się pod tym względem pewien konsensus. Każdy człowiek osiąga szczyt swoich możliwości w wieku lat około trzydziestu, dlatego zostanie wskrzeszony jako osoba właśnie w tym wieku nawet jeżeli zmarła wcześniej. Typowe dla tego czasu rozumowanie prezentuje Piotr Lombard: „Chłopiec, który zmarł tuż po narodzinach, zostanie wskrzeszony w takiej postaci, jaką by uzyskał, gdyby dożył lat trzydziestu”. Nowe Jeruzalem będzie zatem zamieszkiwane przez mężczyzn i kobiety w wieku około lat trzydziestu (w tym samym wieku ukrzyżowany został sam Chrystus) przy czym wszystkie ich niedoskonałości będą usunięte.\nMiltonowskie opisy Edenu fantazyjne i obfitujące w szczegóły silnie oddziaływały na wielu z jego czytelników o znacznym statusie materialnym. Aranżowali oni swoje rezydencje wzorując się na pełnych chwały opisach autora. Te sugestywne opisy Edenu jako miejsca rozkoszy, harmonii i radości inspirowały czytelników do tworzenia swoich własnych rajów. Warto zauważyć iż róża, która rośnie w Edenie, przedstawiona jest „bez kolców"; nie ma wrogów, nie potrzebuje więc przed nimi żadnej obrony:\n„Takim to miejsce było, najszczęśliwszą wiejską siedzibą o widoku różnym: Gajów o drzewach bogatych, płaczących żywicą gumy i łzami balsamu. Innych, gdy owoc pięknie pozłocony zwisał prześlicznie, a baśń hesperyjska, jeśli prawdziwą jest, to tu jedynie. A smak owocu tego był przepyszny. Pośrodku łąki lub doliny płytkie. Na których stada skubią miękką trawę. Lub wzgórek z palmą, potok pośród kwiecia. Róże bez kolców, kwiaty różnobarwne”.\nChrześcijańska nadzieja na zbawienie opiera się na śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Powstaje jednak pytanie o element pośredniczący, który pozwoliłby uczynić z tych wydarzeń odpowiedni użytek. W trzecim wieku naszej ery Cyprian z Kartaginy ukuł slogan, który -jak się okazało miał znaczący wpływ na chrześcijańskie pojmowanie roli Kościoła jako mediatora i gwaranta odkupienia: „Nie istnieje zbawienie poza Kościołem”. Ta lakoniczna maksyma stała się przedmiotem szeregu interpretacji. Ich żywotność na przestrzeni całego średniowiecza może być tłumaczona wzrostem instytucjonalnego znaczenia Kościoła po upadku Cesarstwa Rzymskiego. Zbawienie okazało się czymś, co może być osiągnięte jedynie poprzez przynależność do Kościoła. Chrystus mógł stworzyć możliwość wstąpienia do nieba, ale tylko Kościół był w stanie możliwość ową zrealizować. Istniał eklezjastyczny monopol na przyznawanie prawa do odkupienia.\n# Uważa się zazwyczaj, iż ruch pietystów zapoczątkowany został wraz z publikacją „Pobożnych postulatów” (Pia desideria) w 1675r. Philipa Jakoba Spenera. W pracy tej autor wyrażał swoje ubolewanie nad stanem niemieckiego kościoła luterańskiego i przedstawił propozycje jego odnowy. Najważniejszy z nich był postulat dowartościowania roli indywidualnych studiów nad Biblią.\n# Charles Wesley (brat Johna)opisał doświadczenie przemiany w jednym ze swoich hymnów w 1738 roku. „Where shall my wondering soul begin?” (Od czego powinna zacząć moja dusza ?). Jego finałowa zwrotka brzmi następująco:\n„Ku tobie swej purpury blask. I wybaczenia dar. Śle Bóg wieczny Ten, co za ciebie zmarł. Dając tak wiele łask. Zawierz, i wszystkie grzechy będą ci przebaczone. Tylko tyle, a będziesz zbawiony!” W pieśni tej wyraża się w bardzo jasny sposób przekonanie, które legło u podstaw pietystycznego światopoglądu: niebo zapewnia indywidualna i nieprzymuszona decyzja przyjęcia Chrystusa do własnej duszy. Wesley traktuje serce człowieka jako ostateczną „bramę do nieba”. A zatem: każdy osobiście podejmuje decyzję, czy wstąpić do Królestwa Bożego. Instytucja kościelna nie odgrywa pod tym względem żadnej znaczącej roli. Może jednakże stanowić wartościowe źródło duszpasterskiego wsparcia oraz duchowego pokarmu. Dla tych, którzy wyznają tego rodzaju stanowisko, drzwiami, przez które człowiek wchodzi do nieba, nie jest instytucja Kościoła wraz z towarzyszącym mu systemem sakramentów, lecz osobista przemiana świadoma, indywidualna decyzja zaproszenia Chrystusa do swojego życia. W ten sposób Bóg - obecny w życiu człowieka może stać się przedmiotem doświadczenia i uczucia.\nTęsknota za niebem, pobudzana przez naturę, opiera się na oczekiwaniu ujrzenia Stworzyciela świata, który może być teraz jedynie podpatrywany dzięki cudom porządku stworzenia. Amerykański teolog i kaznodzieja Jonathan Edwards podjął to zagadnienie w swoim sławnym kazaniu „Pielgrzym chrześcijanin”, wygłoszonym we wrześniu 1733 roku: „Bóg jest dla każdej rozumnej istoty najwyższym dobrem, a radość z jego istnienia jedynym szczęściem, którego może zaznać nasza dusza. Znaleźć się w niebie i cieszyć boską obecnością jest czymś nieskończenie lepszym niż największe wygody na tym świecie. Ojcowie i matki, mężowie, żony, dzieci lub nasi ziemscy przyjaciele to tylko cienie. Radość ze spotkania z Bogiem jest prawdziwa. Oni są niczym migotliwe promienie, On jest słońcem. Oni są jak strumienie, On jest źródłem. Oni są jak krople, On jest oceanem”.\n# C.S. Lewis znakomicie zdawał sobie sprawę z siły ludzkiej wyobraźni oraz jej wpływu na nasze rozumienie rzeczywistości. Autor świadomy był istnienia w człowieku głębszej warstwy emocjonalnej odnoszącej się do tego wymiaru naszej egzystencji, który wykracza poza czas i przestrzeń. Istnieje w człowieku, uważał, głębokie i silne poczucie tęsknoty za czymś, czego nie jest w stanie zaspokoić żaden ziemski obiekt ani doświadczenie. Określał je terminem „radość" (joy) i twierdził, iż odnosi się ono do Boga jako jego źródła i celu. Jego początki znajdują się w niebie, a jego funkcja jest doprowadzenie nas do nieba. Lewis rozwija tę koncepcję szczególnie wyraźnie w swojej autobiografii „Zaskoczony radością”, która częściowo stanowi rozbudowywane rozważania nad znaczeniem „radości” w Lewisowskim tego słowa znaczeniu - dla ludzkiego świata wyobrażeń.\nOstateczną podstawą miłości do drugiego jest miłość do Boga. Podejście to rozwijane było również w późniejszym okresie epoki średniowiecza. Tomasz z Akwinu, prawdopodobnie największy ze średniowiecznych teologów, uważał, iż nawet gdyby w niebie przebywał tylko jeden człowiek, byłby on absolutnie szczęśliwy, radując się obecnością Boga, który przyćmiewa wszystko. Podobny tok rozumowania występuję także u chrześcijańskich mistyków. Hildegarda z Bingen (1098-1179) twierdziła, iż „Bóg stworzył niebo złożone z elementów budzących najwyższą radość".\nJednym z najznakomitszych przykładów literackich ujęć tematyki miłości Boga jest trzeci z poematów George'a Herberta z jego zbioru Świątynia. Ta finałowa część zatytułowana Miłość poświęcona została refleksji nad pytaniem, jak to możliwe, aby Chrystus pokochał grzeszników i zaprosił ich na ucztę w niebie: „Miłość drzwi mi otwarła, lecz dusza nieśmiała, cofa się pełna winy”\n# Teocentryczna wizja nieba wyraziła się jednakże w tradycji chrześcijańskiej Europy Zachodniej w jeszcze większym stopniu w okresie reformacji. Powstanie kalwinizmu w szesnastym i siedemnastym wieku wiązało się z dominacją tego podejścia zarówno w odniesieniu do życia doczesnego, jak i przyszłego. Skrócona wersja Katechizmu Westminsterskiego kreuje taką teocentryczną wizję w sposób lapidarny za pomocą stawianego we wprowadzeniu pytania: „Co jest ostatecznym przeznaczeniem człowieka?”. Odpowiedź natomiast brzmi: „Chwalić Boga i radować się Nim na wieki”. Wiara człowieka w obecnym życiu koncentruje się zatem na poznaniu i głoszeniu boskiej chwały; podejście to wpływa na przekonania dotyczące życia, które nadejdzie.\nKlasyczne ujęcie tak silnie teocentrycznej wizji nieba występuje w traktacie czołowego purytańskiego pisarza Richarda Baxtera (1615-1691). W swoim dziele zatytułowanym The Saints’ Everlasting Rest (Wieczny odpoczynek świętych) autor kreuje wizję, która przedstawiać ma poruszający obraz wspaniałości czekających nas w niebie. Dla Baxtera, który sam był muzykiem i kompozytorem pieśni religijnych - akt wysławiania Boga stanowi najważniejszą czynność realizowaną przez świętych w niebie. Nic nie jest w stanie przeszkodzić im w oddawaniu czci Bogu, który ich stworzył i odkupił oraz ostatecznie obdarzył łaską wiecznego spoczynku w niebiańskiej rzeczywistości:\n„O błogosławione przeznaczenie naszych świętych ciał! Stać przed tronem Boga i Baranka, śpiewając wieczną pieśń: Ty jesteś godzien, Panie, otrzymać chwałę, cześć i władzę. Godzien jest Baranek, który został umęczony, aby otrzymać władzę, bogactwa, mądrość, siłę, cześć, chwałę i błogosławieństwo; boś ty nas wykupił dla Boga poprzez swoją krew, ponad krewnych naszych, język, plemię, naród, uczyniłeś nas królami i kapłanami u Boga. Alleluja; zbawienie, chwała, cześć i władza niech będą z Panem, naszym Bogiem. Radujmy się wiecznym panowaniem Pana Boga. O, chrześcijanie! oto jest błogosławiony spoczynek; spoczynek bez spoczynku, jako że „bez przerwy dzień i noc wysławiają Pana, Święty, Święty, Święty”\nJednakże nie wszyscy angielscy pisarze religijni tego czasu byli równie jak Baxter przekonani, iż święci dostępują pełni boskiej chwały. Według biskupa Jeremy'ego Taylora zasadniczym elementem pocieszenia, które stanowi dla chrześcijan niebo, jest możliwość spotkania tam pozostałych wiernych. Oczywiście wspaniale będzie móc ujrzeć oblicze Boga. Jednakże dla tych o bardziej intelektualnym nastawieniu atrakcyjną perspektywą jest także możliwość prowadzenia uczonych teologicznych dysput z Pawłem oraz innymi wielkimi, na które ci będą mogli sobie pozwolić w nowych, komfortowych okolicznościach. Niebo będzie niczym ekskluzywne przyjęcie w Oxfordzie, pełne intelektualnych wzlotów, mądrości i poczucia wspólnoty w obliczu Boga.\nMożna by jednak przy tej okazji wyrazić pewną krytyczną wątpliwość. Czy duchowość zawarta w tych pieśniach nie odgrywa roli, która z punktu widzenia Karola Marksa zasługuje na krytykę? Chodzi mianowicie o to, że perspektywa zadośćuczynienia, którą reprezentuje idea nieba, obniża motywację do działań na ziemi. Nadzieja na wejście do Ziemi Obiecanej w przyszłości zmniejsza zainteresowanie ziemskimi problemami politycznymi. Chociaż krytyka ta może wydawać się uzasadniona, nie znajduje swojego potwierdzenia w historii czarnej społeczności w Stanach Zjednoczonych. Wiele z wielkich kazań czołowego bojownika o prawa obywatelskie dla społeczności murzyńskiej, Martina Luthera Kinga (1929-1968), wskazuje wbrew stanowisku Marksa iż chrześcijańska nadzieja może zostać wykorzystana do konkretnych działań politycznych. Ostatnie kazanie Kinga wygłoszone zostało 3 kwietnia 1968 roku, w dniu poprzedzającym jego zabójstwo w kościele Mason w Memphis, w stanie Tennessee (głównym ośrodku największej afroamerykańskiej instytucji religijnej, którą jest Kościół Zielonoświątkowy). Kazanie to stanowi w znacznym stopniu wezwanie do działania, które King wiąże silnie z rolą nadziei na niebo w przyszłości, kreując wizję Ziemi Obiecanej. Kończy się ono słowami:\n„Nadchodzi dla nas trudny czas. Ale nie lękam się już. Ponieważ byłem na szczycie góry. Nie lękam się. Jak każdy, chciałbym żyć długo. Wieczność ma swoje miejsce. Ale nie ma to teraz dla mnie znaczenia. Chcę tylko spełnić wolę Bożą. A Bóg pozwolił mi wejść na szczyt góry. Rozejrzałem się i ujrzałem Ziemię Obiecaną. Nie możecie iść tam ze mną. Ale dziś wieczór chcę, abyście wiedzieli, że my, będąc ludźmi, wejdziemy do Ziemi Obiecanej. I dziś wieczór jestem szczęśliwy. Niczego się nie lękam. Nie boję się żadnego człowieka. Moje oczy ujrzały chwałę nadchodzącego Pana.”\nPrzedstawiona w poprzednim rozdziale dyskusja pozwala wyrazić zdecydowaną opinię, która mówi, iż nadzieja na niebo stanowi -i ma stanowić bogate źródło pocieszenia w obliczu bólu i udręk, które spotykają człowieka w życiu. Pojawia się w związku z tym pewna kwestia, którą będziemy musieli podjąć w ostatnim rozdziale. Jeżeli nadzieja ta ma tak istotne znaczenie w życiu chrześcijan, w jaki sposób można ją podtrzymywać?\nJohn Stott – pastor i teolog brytyjski zachęcał słuchaczy do odnowienia w sobie „nadziei na chwałę” ( 1976r.) w oczekiwaniu na przyszłe wspaniałości. Przewidywanie celu podróży stanowi ważny sposób wspierania pielgrzyma w czasie jej trwania.\n„Otwórzcie oczy! Jesteście oczywiście stworzeniami żyjącymi w czasie, ale jesteście także dziećmi wieczności. Jesteście obywatelami nieba, na ziemi obcy i na wygnaniu, podróżującymi do niebiańskiego miasta. Kilka lat temu przeczytałem historię młodego człowieka, który znalazł na ulicy pięciodolarowy banknot i „od tego czasu chodził zawsze ze spuszczonym wzrokiem, mając nadzieję, że znajdzie coś jeszcze. Lata mijały, znalazł 29 516 guzików, 54 172 pinezki, 12 centów, dorobił się także skrzywienia kręgosłupa i uczucia przygnębienia". Pomyślcie jednak, co stracił. Nie mógł dostrzec blasku słońca, światła gwiazd, uśmiechu na twarzach przyjaciół ani wiosennego kwitnienia, ponieważ jego wzrok błądził po rynsztoku. Zbyt wielu jest takich chrześcijan. Mamy na ziemi swoje ważne obowiązki, ale nigdy nie możemy pozwolić, aby przesłoniły nam prawdę o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy.”\nPaweł wykorzystuje pojęcie „ niebiańskiej kolonii (politeuma)" (List do Filipian 3, 20), opisując wiele istotnych aspektów chrześcijańskiej egzystencji. Odnosząc się w ten sposób do chrześcijańskiej społeczności, zachęca czytelników do podążania za określonym tokiem rozumowania, który mógł przebiegać następująco. Kościół chrześcijański jest wysuniętą placówką nieba na obcym terenie. Posługuje się językiem ojczystym i podlega prawom nieba pomimo faktu, iż świat dookoła posługuje się innym językiem i stosuje inny kodeks prawny. Jej instytucje funkcjonują na wzór swoich odpowiedników w ziemi ojczystej. I pewnego dnia jej mieszkańcy powrócą do niej, korzystając ze wszystkich przywilejów i praw przysługujących obywatelom. Metafora ta wprowadza do życia chrześcijan godność i nowe pokłady znaczeniowe, a zwłaszcza napięcie pomiędzy „teraz" i „jeszcze nie”, oraz niejednoznaczne uczucie bycia kulturowym autsajderem bycia w świecie, a jednocześnie nie z tego świata. Chrześcijanie są na tym świecie obcy jako obywatele nieba, a nie mieszkańcy jakiegoś ziemskiego miasta. Paweł wprowadza podział na tych, którzy „koncentrują się na sprawach ziemskich", oraz tych posiadających „obywatelstwo nieba”, Apostoł, który sam był obywatelem Rzymu, zdawał sobie sprawę z przywilejów płynących z tego tytułu, zwłaszcza w sytuacji, gdy znalazł się w stanie konfliktu z rzymskimi władzami. Chrześcijanie dostąpili, według niego, czegoś więcej: „obywatelstwa w niebie", które ujmowane jest w kategoriach zaistniałego już faktu, a nie przyszłego zdarzenia. Wierzący w Boga dostąpią dopiero w pełni tego, do czego upoważnia ten przywilej, ale prawo do tego mają już teraz. Nasze obywatelstwo na tym świecie nie jest trwałe, nieprzemijające obywatelstwo posiądziemy w niebie. Jak określa to autor Listu do Hebrajczyków, „nie mamy tutaj trwałego miasta, ale szukamy tego, które ma przyjść" (13, 14).\nPodobne podejście odnaleźć można także w „modlitwie do Chrystusa" Anzelma z Canterbury (1033-1109), Modlitwa opisuje zmagania autora z pragnieniem bycia z Chrystusem w niebie. Myśl o przebywaniu z Chrystusem wzmaga poczucie smutku, że jest to na razie niemożliwe, a jednocześnie przysparza nadziei i podnosi na duchu jako perspektywa znalezienia się pewnego dnia u Jego boku. Również w tym przypadku myśli autora krążą wokół pojęcia wygnania:\n„I znoszę to z niezachwianą wiarą, Płacząc nad niedolą wygnania. Nadzieję jedyną pokładając w Twym nadejściu, Żarliwie pragnę ujrzeć oblicze Twoje pełne chwały.”\nWedług Augustyna wizja Boga ma wyjątkową moc zaspokajania ludzkich pragnień, większą niż cokolwiek innego. Stanowi ona summum bonum, najwyższe dobro, „światło, które ukazuje prawdę i fontannę - źródło wszelkiego błogosławieństwa”. Autor rozwija to podejście w dziele „O państwie Bożym”, pisząc, iż obraz Boga w niebie wspomaga wiernych w pielgrzymce ich wiary:\n„Sam Bóg, który jest Twórcą cnót, powinien stanowić naszą nagrodę. Jako że nie ma niczego wspanialszego i lepszego od Boga, który samego siebie nam obiecał. Co innego oznaczać mogą jego słowa wypowiedziane do proroka: „Ja będę twoim Bogiem, a ty będziesz moim ludem”.


Firma "AGMAZ" Agnieszka Mazur została stworzona z myślą o klientach, którzy cenią wysoką jakość usług transportowych realizowanych na terenie kraju, Unii Europejskiej, jak i w państwach poza unijnych. Firma działa na rynku od 2007 roku i cały czas prężnie się rozwija. Naszymi priorytetami jest indywidualne podejście i dostosowanie usług do konkretnych potrzeb klienta, solidność, czytelna komunikacja oraz elastyczność.\nNadrzędną koncepcją działalności firmy "AGMAZ" Agnieszka Mazur jest tworzenie partnerskich relacji we współpracy z klientami. W naszych działaniach jesteśmy niezawodni, przez co cieszymy się uznaniem i zaufaniem klientów w kraju, jak również za granicą.\nNasza Flota to ponad 900 pojazdów dzięki czemu zapewniamy stabilną i terminową współpracę dla wszystkich naszych klientów.


Kąpiel | MamaDu.pl\nNiesamowity projekt polskiej fotografki. Pokazuje prawdę o tym, co kobiety robią w kąpieli\nTen projekt polskiej fotografki zachwyca od pierwszego wejrzenia. Naturalne, piękne w swej prostocie zdjęcia kobiet uchylają rąbka tajemnicy. Co kobiety tak naprawdę robią w wannie? Zdradza Aleksandra Modrzejewska.\nNEWSY • 15.05.2020 15:28\nDziecko nie chce myć zębów? Sprytny sposób tego ojca pokochają zmęczeni rodzice\nMycie zębów to nie rzadko przekleństwo dla maluchów. Rodzice sięgają po różne metody – od straszenia dzieci robakami, które wygryzają w zębach dziury po słodkie nagrody. Choć najfajniej byłoby, gdyby dzieci po prostu zrozumiały, że to dla ich dobra, ten argument nie zawsze działa. Wybrnął z tego pewien tata i... uratował przed ubytkami niejedno dziecko!\nNEWSY • 27.11.2019 10:29\n"Trik zadziałał z porażającą siłą" – chwali się mama. Zdjęcie jej syna z karaluchami rozwaliło system\nCo zrobić, gdy dziecko nie chce się myć? Rodzice mają na to różne patenty, ale pewna mama swoim pomysłem rozbawiła do łez, ale i przeraziła tysiące osób. Efekt jest porażający!\nNEWSY • 23.08.2019 15:43\nTradycyjna kąpiel odchodzi do lamusa. Bójcie się, brudaski! Bo nowa broń matek podbija internet\nStanowcze "nie"/histeryczny płacz/barykadowanie się w pokoju – niepotrzebne skreślić – to reakcja twojego dziecka na komunikat, że nadeszła pora kąpieli? Jeśli tak, ten tekst jest do ciebie. Pewna mama odkryła trik, który może przekonać do wody i mydła najbardziej opornego małego "brudasa".\nNEWSY • 12.08.2019 16:42\nPytasz – co z tą główką? Tak sobie poradzisz z nieestetyczną ciemieniuchą\nRzucasz okiem na włoski swojej pociechy i od razu je dostrzegasz. Szaro-żółte strupki, które tak bardzo pokrywają skórę na głowie dziecka, że można się przestraszyć. Lekarze uspokajają – nie ma powodów do obaw, co nie zmienia faktu, że ciemieniucha, bo tym właśnie wpadającym w ucho terminem określa się powszechnie występujące u niemowląt nadmierne rogowacenie naskórka, nie stanowi przyjemnego widoku. Dlatego chcemy się jej jak najszybciej pozbyć.\nNIEMOWLĘ • 22.12.2017 13:21\nPianotwory oparzyły już wiele dzieci! Rodzice i lekarze są jednomyślni:"Produkt musi zniknąć z półek, natychmiast"\nO Pianotworach dowiedzieliśmy się kilka dni temu. Z każdą nową wzmianką, nowym głosem rodzica, z każdą godziną nasze wzburzenie jest coraz większe. Oto, w prawie każdym sklepie z artykułami dla dzieci można kupić soczystą chemię w kapsułce, która powoduje oparzenia nabłonka rogówki. Pianotwory nie są produktem bezpiecznym, chcielibyśmy, żeby to wybrzmiało bardzo wyraźnie.\nNEWSY • 10.11.2016 16:43\nPolicjanci wyciągnęli chłopca z auta pijanej matki. To, co potem zrobili, chwyta za serce\nFunkcjonariusze Policji z Virginii zaopiekowali się rocznym chłopcem i zanim jeszcze pojawiła się po niego opieka społeczna, postanowili go wykapać. Zatroszczyli się o malucha, a zdjęcia z tego wydarzenia rozczuliło internautów i zaczęło pojawiać się na różnych portalach. są...\nNEWSY • 27.08.2016 14:30\nZDROWIE • 18.08.2016 16:10\nDramat nad Bałtykiem. Rodzice, uważajcie na swoje dzieci! Nie ignorujcie zakazu kąpieli\nW niedzielę zaginęły we wzburzonym morzu dwie dziewczynki. Obydwie kąpały się pod okiem rodziców. W każdym z tych przypadków zignorowane zostały ostrzeżenia WOPR-u. Dzieciom pozwolono wejść do wody pomimo czerwonych flag rozwieszonych na stanowiskach ratowniczych. Historie te nie są...\nNEWSY • 8.08.2016 12:16\nJej dziecko nie żyje, ponieważ popełniła jeden błąd. Dziś ostrzega innych rodziców: "To nie jest warte ryzyka"\nKelly-Anne Deverix to 32-letnia mama pogrążona w żałobie po stracie 15-o miesięcznego synka. Mały utopił się w wanience z wodą. Doszło do wypadku, ponieważ dziecko zostało pozostawione w łazience bez opieki. Mama chłopca pragnie ostrzec innych rodziców: Kelly-Anne ujawniła...\nNIEMOWLĘ • 22.07.2016 12:12\nNoworodek powinien być brudny. Przeraża cię pierwsza kąpiel? Niepotrzebnie, oto wszystko co musisz wiedzieć\nWidzisz jak w szpitalu położna pośpiesznie wpada do pokoju, rozbiera noworodka, podkłada go pod kran, sprawnie obmywa, wyciera ręcznikiem, nawet nie wiadomo kiedy dziecko z powrotem jest ubrane, spokojne i zadowolone. Proste, prawda? Nie kiedy będziecie już z dzieckiem w domu i będziecie musieli sami wykąpać maluszka.\nCIĄŻA • 22.07.2016 09:49\nDzieciństwo zaczyna się w łazience. Zabawy z dziećmi mają głębszy sens\nZauważyłem, że mama niepokoi się, kiedy zbyt długo przebywam w łazience. Tłumaczę jej, że nie musi się martwić, bo nie jestem przecież sam. W szafce pod umywalką są moi przyjaciele – Pink i Dink. Kiedy Pink i Dink zamieszkali z nami, na początku była straszna afera. Rodzicom...\nNIEMOWLĘ • 30.06.2016 14:22\nAwantura o mycie. Sprawdzone sposoby, by dziecko chętniej brało kąpiel, myło włosy i szczotkowało zęby\nWcale nie chodzi o sytuację, kiedy to mówimy dziecku, że pora jechać już do dentysty. Niektóre z nas, zmagają się z taką rozpaczą malucha w momencie, gdy zbliża się czas kąpieli, szorowania zębów, a nawet - w chwili, gdy trzeba umyć ręce. W przypadku zbliżającej się...\nNIEMOWLĘ • 2.06.2016 15:54\nKrócej niż 15 sekund nie ma sensu. Tylko co 5 osoba wie, jak prawidłowo myć ręce, a ty?\nPo wejściu do domu, po skorzystaniu z toalety, przed posiłkiem – sytuacji, w których myjemy ręce lub w których powinniśmy to robić jest wiele. Okazuje się jednak, że w tym higienicznym pedantyzmie nie jesteśmy wzorami do naśladowania. Bo choć pozornie dbamy o czystość chodzimy z brudnymi rękoma.\nZDROWIE • 31.05.2016 13:08\nGoły tata z synkiem to problem, ale naga mama z dziećmi już nie - dalszy ciąg historii kontrowersyjnej fotografii\nHeather Whitten to amerykańska mama fotograf, która w ostatnim czasie stała się sławna w świecie internetu. Zdjęcia, które Heather publikuje na swoim profilu na Facebooku są rozchwytywane w sieci jak świeże bułeczki. Wywołują przy tym niemało kontrowersji. jest inna niż Twoja, ale...\nDZIECKO • 24.05.2016 16:57\nZdjęcie ojca tulącego dziecko dzieli Internet. Wyraz ojcowskiej miłości czy pornografia?\nFotografka Heather Whitten podzieliła się na Facebooku zdjęciem, na którym jej mąż tuli pod prysznicem chorego synka. Post szybko obiegł Internet, część osób zachwyciła się pięknym wyrazem więzi łączącej ojca z dzieckiem, jednak część zobaczyła na nim treści o podtekście seksualnym. Facebook postanowił usunąć zdjęcie z portalu i wtedy rozpoczęła się prawdziwa burza.\nNEWSY • 17.05.2016 10:24


Temat: Moc wody święconejjakaś brudna musiała być ta woda na zdjęciach. Trzeba rozróżnić wodę święconą od tej z cudownego źródełka, bo o ile ta druga może poprzez moc Boga spowodować uzdrowienie, o tyle ta pierwsza jest symbolem błogosławieństwa. Zauważcie, że choćby przy święceniu palemek w kościele, kropelki wody z kropidła nie zawsze padną na wszystkie palmy, a jednak wszystkie które zaniesiono do święcenia poświęconymi są.\na że efekt placebo tu występuje to też fakt.Źródło: apocalypse2012.fora.pl/a/a,53.htmlTemat: Konkurs pisanek i palm wielkanocnychKomenda Hufca Gorczańskiego ZHP zorganizowała konkurs na najładniejszą pisankę i stroik wielkanocny. Prace dzieci z Mszany Dolnej i okolic ( Kasiny Wielkiej, Kasinki Małej, Jodłownika, Lubnia, ) można oglądać w Miejskiej Bibliotece do 20 kwietnia. później odbędzie się podsumowanie konkursu. Zostaną wręczone nagrody i upominki.\nZdjęcia możecie zobaczyć w fotogalerii i tu pod linkiem Niedziela Palmowa 09 Źródło: mszana-dolna.ovh.org/forum/viewtopic.php?t=1085Temat: ..:: www.osplyse.prv.pl ::..Stronka osp łyse jest super.ale mam pytanko czy to nie jest ta miejscowośc gdzie sa słynne palmy wielkanocne robione przpieknie przez mieszkanców.a co do stronki to jowi postaraj sie jak mozesz aby znalazły się zdjęcia pojazdów ktore kiedys mieliście na wyposazeniu .pozdrawiam i zapraszam do komentarzy zdjęc w galeri pozarniczejŹródło: strazacy.pl/forum/viewtopic.php?t=20Temat: ..:: www.osplyse.prv.pl ::..czy to nie jest ta miejscowośc gdzie sa słynne palmy wielkanocne robione przpieknie przez mieszkanców\ttak, to ta ta miejscowość Stronka osp łyse jest super\tcieszę się arkadiusz, że Ci się podoba jowi postaraj sie jak mozesz aby znalazły się zdjęcia pojazdów ktore kiedys mieliście na wyposazeniu\tmyślę, że to dobry pomysł - poszukam jakiś zdjęć i materiałow naszych wcześniejszych aut i postaram się je umieścić na stronie chcę teraz wejść na stronę OSP Łyse i nie mogę, brak strony ten problem jest mi już znany... niestety jest to niezależne ode mnie... fizycznie strona znajduje się na serwerze uczelnianym a ten widac ostatnio ma problemy (a raczej jego administrator)... czasami strona jest dostępna, jednak często nie można jej wyświtlić... pozostaje mi jedynie przeprosić za taką sytuację i mieć nadzieję, że już niedługo strona znowu będzie się normalnie odpalać i cały czas będzie dostępna\nmam jedną wskazówkę\tto dobrze wszelkie sygestie i uwagi są bardzo mile widzianeŹródło: strazacy.pl/forum/viewtopic.php?t=20Temat: WielkanocGdy już piszemy o tradycjach Wielkanocnych, warto wspomnieć o Niedzieli Palmowej. Piękne obrzędy można do dziś obejrzeć m.in. na Kurpiach (Łyski), Pogórzu Wiśnickim (Lipnica Murowana) oraz w niektórych rejonach Beskidów (Tokarnia k. Myślenic).\nPoniżej zamieszczamy kilka fotek z tegorocznego 51 konkursu palm i rękodzieła Wielkanocnego Niedzieli Palmowej z Lipnicy Murowanej. Najwyższa plama mierzyła 33,45 m i także jest na zdjęciu. Miłego oglądania i spokojnych, radosnych Świąt!!Źródło: forum_old.jurapolska.com/viewtopic.php?t=3268Temat: Niedziela Palmowa w OcieceW dniu dzisiejszym (5 kwietania 2009) w parafii św. Katarzyny w Ociece odbył się konkurs na najładniejszą palmę wielkanocną. Oto kilka zdjęć z tego konkursu:\nTUTAJURLhttp://gminaostrow.eu/album_cat.htm?cat_id=45SRODEK>> Niedziela Palmowa w OcieceŹródło: gminaostrow.eu/viewtopic.php?t=580Temat: Niedziela Palmowa w OcieceMatfeusz byłeś szybki niczym błyskawica z tymi fotkami, niektórzy z nagrodzonych ledwo dotarli do swoich domów, a tu już są zdjęciach. Dobrze, że tradycja robienia palm wielkanocnych nie zaginęła w Ociece.Źródło: gminaostrow.eu/viewtopic.php?t=580Temat: Ekologia.Dla mnie to jest nieco inne kwestia niż to czy człowiek ma wpływ, czy nie. Liczy się przetrwanie i prosperowanie niezależnie od przyczyn zmian. Nawet jeżeli nie mamy wpływu, czy jest rozsądne siedzeniem na tyłku i nic nierobienie? Nie jest. Zawsze powinno mieć miejsce zarządzanie ryzykiem.\tDokładnie. Plemię Rapa Nui z Wyspy Wielkanocnych wymarło bezpośrednio na skutek wyeksploatowania wszystkich zasobów naturalnych wyspy. Najpierw wycięli wszystkie palmy na opał i musieli potem borykać się z erozją gleb. Nie mieli drewna do budowy łodzi więc nie mogli łowić ryb. Wymarli śmiercią głodową.\nCo do ocieplenia to moim zdaniem raczej zmierza do zlodowacenia...\tNa jakiej podstawie tak sądzisz?\nBardziej niż globalne ocieplenie przeraża mnie tempo w jakim ludzie czerpią z dóbr natury. Polecam film HOME (polski tytuł to Ziemia S.O.S.)- dwugodzinny dokument o zmianach w środowisku, zgubnym wpływie ludzi na nie (hiperkonsumpcja, deforestacja, zbyt szybkie eksploatowanie dóbr natury zwłaszcza wody, przeludnienie, zanieczyszczanie środowiska), zmianach klimatu. W ciągu ostatnich 50 lat liczba ludności zwiększyła się dwukrotnie i ludzie zmienili środowisko naturalne bardziej niż w ciągu pozostałych prawie 200 tys lat odkąd są na Ziemi. W filmie podano mnóstwo przykładów złego oddziaływania człowieka na środowisko, np. jeśli tempo w jakim obecnie są łowione ryby się utrzyma to za 10 lat nie będzie ryb w oceanach i morzach, bo ryby nie mają czasu się rozmnażać. Zanim zdążą się rozmnożyć są łapane. Film jednak kończy się optymistycznie - autor zwraca uwagę na konieczność zwiększenia wytwarzania energii przez wiatr, wodę, słońce, podaje przykłady produkowania i wykorzystywania takiej energii. Film jest warty uwagi też ze względu na przepiękne zdjęcia różnych obszarów z lotu ptaka.Źródło: bezdzieci.pl/viewtopic.php?t=191Temat: Marcowo-kwietniowa wyprawa do WłochC.d.\n7. kwietnia wyruszyliśmy w stronę miejscowości Pizzo w Calabrii, gdzie w tym samym czasie przebywała z mężem i dziećmi moja bratanica. Za namową przyjaciół, pierwszą część drogi, ze względu na niezapomniane widoki, pokonaliśmy przez miejscowości Sorrento i Amalfi. Droga jest rzeczywiście niezapomniana. Po pierwsze bardzo wąska, ruchliwa, z tysiącami zakrętów, przepaściami z jednej i skałami z drugiej strony. Miejscami było tak wąsko, że mijając się z autokarem, musieliśmy zatrzymać oba pojazdy i złożyć lusterka, żeby można było przejechać dalej. Na domiar złego, w żadnej z tych miejscowości nie można było zatrzymać się kamperem. Po prostu na każdym kroku "czuwała" straż miejska i policja, nakazując "wypad z miasta".\nTym niemniej widoki były naprawdę niezapomniane: lazurowe niebo, palmy, przepiękne pałace i wille, a także urokliwe zakątki z zabytkowymi zabudowaniami. Nie zrobiliśmy tam niestety żadnego zdjęcia, zajęci kręceniem filmu kamerą. Trzeba będzie chyba tam wrócić i trochę popstrykać 8. kwietnia docieramy do przepięknego miasteczka Tropea di Calabria i zatrzymujemy się tuż przy samej plaży w pobliżu mariny. Stoją tam już dwa niemieckie kampery nie przejmując się zakazem kempingowania. Niemcy uznali po prostu, że jest jeszcze przed sezonem, wszystko pozamykane, a zatem można stać Zresztą stali tam już od kilku dni i pies z kulawą nogą się nimi nie interesował. Mieli też zamiar pozostać tam przez całe święta Wielkanocne. Tak więc zatrzymaliśmy się koło nich i korzystając z przepięknej pogody plażowaliśmy przez dwa dni i zwiedzaliśmy przepiękne i niezwykle ciekawie położone na skale miasteczko.Źródło: camperteam.pl/forum/viewtopic.php?t=5690\nserial-skazany-na-smierc serial skazany na śmierćParis Hilton zdjęcia pokazuje\n"Paulina Krzesińska" "nagie zdjęcia"\nparanormalne Duchy zjawy zdjęcia\nParson Russel Terier zdjęcia\nPamela Anderson zdjęcia na tapetę\npapugi zdjęcia amazonek


Oświetlenie meblowe LED służące do podświetlania szafek, komód, szaf, regałów.\nOprawy meblowe Oprawy ledowe Klipsy meblowe LED Uchwyty meblowe LED Listwy meblowe LED Pozostałe\nOświetlenie meblowe LED - dla Twojej Kuchni\nJesteś panią lub panem domu? W takim razie z pewnością wiesz, jak istotną rolę w codziennej pracy w kuchni odgrywa oświetlenie. Jeżeli jest ono odpowiednio mocne i skierowane w dobrą stronę, to spełnia swoją rolę. Z tych wymagań doskonale wywiązuje się oferowane przez nas oświetlenie meblowe kuchni.\nElement kuchennego wyposażenia\nWykonywanie codziennych obowiązków w kuchni, niezależnie od tego, czy mowa o gotowaniu, sprzątaniu, myciu, czy pieczeniu, wymaga należycie mocnego natężenia światła, które dodatkowo powinno być odpowiednio skierowane. Dopiero wówczas oczy się nie męczą, a ręce mogą pracować szybko i precyzyjnie. Wbrew pozorom wcale nie jest łatwo zapewnić takie światło. Optymalnym rozwiązaniem tej kwestii okazuje się nowoczesne oświetlenie meblowe kuchni.\nWysokiej klasy oświetlenie meblowe kuchni zapewnia wygodną i efektywną pracę, wspierając panie i panów domu w ich obowiązkach. Dzięki niemu krojenie mięsa, mycie kuchenki, układanie w szafkach czy gotowanie zupy jest znacznie łatwiejsze i przyjemniejsze niż dotychczas. Inwestycja w oświetlenie meblowe kuchni służy jednak nie tylko funkcjonalności i komfortowi, ale również wzbogaca wnętrze pod względem designu, dodając mu elegancji.\nInwestując w energooszczędne oświetlenie meblowe, wykonane np. w popularnej technologii LED, możesz spodziewać się dodatkowych korzyści wynikających z niższych rachunków za prąd. Fakt, że popularne ledy pobierają o wiele mniej energii elektrycznej do emitowania światła niż zwykłe żarówki, zapewnia duże oszczędności na comiesięcznych opłatach za prąd. W efekcie oświetlenie meblowe LED okazuje się znacznie korzystniejsze finansowo, a do tego trwalsze niż tradycyjne oświetlenie żarówkowe.\nDostępne w naszym sklepie oświetlenie meblowe kuchni doskonale wkomponuje się w wykończenie Twojego wnętrza – niezależnie od stylu, w jakim je wykonano. Subtelne i delikatnie wystające z szafek lampy lub diody staną się prawdziwą ozdobą Twojej kuchni, emitując jasne, punktowe światło w najważniejszych dla Ciebie miejscach – nad zlewem, blatem, stołami i szafkami. Skupiona wiązka jest niezwykle efektywna, bo oświetla wyłącznie niewielki, określony obszar.\nDobrze wyglądające, oszczędne i przyjazne dla oka oświetlenie meblowe to obowiązkowy element w każdej dobrej kuchni. Choć kojarzy się ono przede wszystkich z nowoczesnymi wnętrzami, to równie dobrze pasuje do aranżacji w innym stylu. Wszystko zależy od Twojego smaku i wyczucia – dopiero wybór odpowiedniego modelu dobranego pod kątem danej kuchni daje bowiem pewność, że spełnią się pokładane w nim nadzieje.\nW naszym sklepie otrzymasz oświetlenie meblowe kuchni w rozmaitych kształtach, wzorach i formach, dlatego bez problemu dopasujesz dany model do swoich potrzeb. Szukaj, wybieraj i kupuj produkty, na które masz tylko ochotę! Zapewniamy szeroki wybór, najwyższą jakość potwierdzoną markami najlepszych producentów, profesjonalną i przyjemną obsługę oraz konkurencyjne ceny. Sięgnij po oświetlenie meblowe kuchni w najlepszym wydaniu!


Twój wzorek od podstaw - cuksy.com\nTwój wzorek od podstaw\nZa jedyne 19.99 15.00zł możesz zamówić przygotowanie dostosowanego do Twoich potrzeb projektu cukierka! Za przygotowanie projektu płacisz tylko raz. Wyślemy Ci adres twojego unikalnego projektu, dzięki któremu możesz zamawiać kiedy chcesz, ile chcesz.\nAby to zrobić, skorzystaj z poniższego formularza. Wystarczy że opiszesz jak ma wyglądać Twój własny wzorek - im dokładniej tym lepiej. Możesz też wgrać swoje zdjęcia, które chcesz na nim umieścić lub na których mamy się wzorować.\nCzas oczekiwania na projekt to ok. 2-3 dni. Cuksy wysyłamy po ok. 14 dniach od momentu złożenia zamówienia.\nZgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji zamówienia na cuksy.com. Rozwiń *


Spectrum LED Integra oprawa dekoracyjna Silve SLI018001 1W 230V AC IP44 - Lampy i oprawy domowe 12V i 230V, ozdobne, kuchenne, sufitowe, podszafkowe, mebl - elektrykon.pl - Żarówki LED SMD i RGB, taśmy i paski LED, świetlówki, niedrogie oprawy domowe i lampy ogrodowe, czujniki, elektryka -\nKatalog » Lampy i oprawy domowe » Spectrum LED Integra oprawa dekoracyjna Silve SLI018001 1W 230V AC IP44\nSilve SLI0018001 to elegancka i oryginalna, oprawa dekoracyjna, która nie wymaga wbudowywania - może być montowane na wierzchu wybranej powierzchni. To najwyższej jakości energooszczędny, punktowy kinkiet z możliwością regulacji położenia klosza. Ta chromowana ... [ czytaj więcej ]\nProducent Spectrum / SLI018001\nSilve SLI0018001 to elegancka i oryginalna, oprawa dekoracyjna, która nie wymaga wbudowywania - może być montowane na wierzchu wybranej powierzchni. To najwyższej jakości energooszczędny, punktowy kinkiet z możliwością regulacji położenia klosza.\nTa chromowana lampa może być montowana jako dodatkowe, ozdobne oświetlenie w kuchni, salonie, czy sypialni. Dzięki ochronie przed bryzgami wody IP44 może być montowana także w łazience, np. do podświetlenia lustra.\nOprawa III klasę ochronności elektrycznej. Emitowane przez nią światło ma barwę białą ciepłą.\nWymiary: 110x97 / średnica44 mm\n» Informuj mnie o aktualizacjach Spectrum LED Integra oprawa dekoracyjna Silve SLI018001 1W 230V AC IP44


Prawda zawsze zwycięży. Sąd odrzucił skargę poznańskiego ZOR!\nPróba zniszczenia naszej organizacji w zarodku przez prezesa poznańskiego ZOR RP im. Marszałka Józefa Piłsudskiego spełzła na niczym. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy, XIV Wydział Gospodarczy KRS zarejestrował Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej i odrzucił skargę na to postanowienie prezesa poznańskiej organizacji.\nDla nas, członków Zarządu Głównego w Warszawie ZOR RP, nie jest to niczym dziwnym. Spodziewaliśmy się tej decyzji. Działamy zgodnie z prawem, zachowując wszystkie wymagane procedury. W ten sposób szacunek okazujemy zarówno Ojczyźnie, jak i Wysokiemu Sądowi. Nasze działanie jest oparte na prawdzie i odpowiednich przepisach obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej.\nProsimy Czytelników tej strony o zapoznanie się z uzasadnieniem decyzji Wysokiego Sądu. Nic dodać, nic ująć, uzasadnienie jest adekwatne do sytuacji. My nie musimy niczego dodawać i czegoś udawać, jesteśmy prawdziwi.\nZdajemy sobie sprawę z tego, że poznański prezes dalej będzie się odwoływał – wolno mu. Tak samo jak wolno mu twierdzić, że jedynie on jest spadkobiercą oficerskich tradycji i nikt inny do nich nie ma prawa. Wolno mu też twierdzić, że jego organizacja nazywa się zupełnie inaczej, niż jest w istocie – co napisał, składając pisma do sądu, wolno mu właściwie wszystko – żyjemy przecież w wolnej Polsce.\nPrzeciwko Związkowi Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej wysyłane są doniesienia do instytucji państwowych, wojskowych i samorządów. Podważa się w nich decyzję Sądu Rzeczypospolitej Polskiej. Prezes z Poznania ochoczo je podpisuje i sam wystawia sobie w ten sposób świadectwo.\nTymczasem na stronach internetowych poznańskiej organizacji zarzucają nam posługiwanie się niewłaściwym językiem. Ależ panowie, język nasz jest jak najbardziej właściwy i taki nadal będzie! Dla nas ważne jest poszanowanie honoru i munduru polskiego oficera i o to zawsze będziemy walczyć. Kto tego nie rozumie, jest po prostu śmieszny!\nBędziemy nadal stać na straży najwyższych polskich wartości. Nadal nasz język będzie prosty i zrozumiały: słowo „tak” będzie oznaczało tak, a „nie” oznaczało nie.\nNie możemy zgadzać się na kłamstwa i szarganie narodowych wartości. Nie zgadzamy się na ośmieszanie stanu oficerskiego i deprecjonowanie Wojska Polskiego.\nPrawda zawsze zwycięży, czasem potrzebuje tylko czasu. Nie da się jej zamknąć ust, zakrzyczeć, zniszczyć.\nZ serdecznymi pozdrowieniami, dla wszystkich którzy miłują prawdę\ni prawdziwe wartości oficerskie i żołnierskie.\nWiceprezes Zarządu Głównego w Warszawie\nZwiązku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej


Klienci indywidualni i przemysłowi:\ntel. 883 000 871\nObsługa branży przeciwpożarowej:\ntel. 502 517 293\ntel. 530 686 677\n1.\tAdministratorem danych wskazanych w zgodzie na przetwarzanie danych osobowych wyrażonej powyżej jest:\nF.H.U „SIN-BUD” Łukasz Sinicyn\nz siedzibą przy ul. Św. Rocha 45/47,\nw Częstochowie (kod pocztowy 42-200)\n2.\tCelem zbierania danych jest realizacja usługi i wystawienie faktury sprzedaży za wykonane usługi\n3.\tPrzysługuje Pani / Panu prawo dostępu do treści danych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo sprzeciwu, zarządzania zaprzestania przetwarzania i przenoszenia danych, jak również prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie oraz prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\n4.\tPodanie danych jest dobrowolne , lecz niezbędne do wykonania usługi i wystawienia faktury sprzedaży. W przypadku niepodania danych nie będzie możliwe wykonanie usługi i wystawienie faktury sprzedaży.\n5.\tDane udostępnione przez Panią / Pana nie będą podlegały udostępnieniu podmiotom trzecim (z wyjątkiem biura rachunkowego na podstawie umowy powierzenia). Odbiorcami danych będą tylko instytucje upoważnione z mocy prawa\n6.\tDane udostępnione przez Panią / Pana nie będą podlegały profilowaniu.\n7.\tDane osobowe będą przechowywane do czasu wycofania zgody.


Kasia Kulbowska i hulanie.com czyli o działalności gospodarczej z hula-hoop | Kuglarstwo\nKuglarstwo > Nowinki > Kasia Kulbowska i hulanie.com czyli o działalności gospodarczej z hula-hoop\n29 lip, 2014 przez Gosia Klamann\nKategoria: Nowinki - Tagi: hula hop, hulajdusza, Inspiracje, Różności, warsztaty\nW zeszłym tygodniu było o szkoleniach online, a dzisiaj pozwolę sobie rozwinąć temat i napisać trochę więcej o hula-biznesie, korzystając z tego, że na moje pytania odpowiada Kasia Kulbowska – prawdopodobnie pierwsza w Polsce hulająca business woman :) A mówiąc bardziej oficjalnie: przedsiębiorca u progu rozpoczęcia własnej działalności jako instruktorka hoop dance. Oby tak dalej, oby nas więcej!\nSwoją przygodę z hula-hoop Kasia rozpoczęła… na australijskiej plaży. “Moja koleżanka Jeni pokazała mi swoje obręcze i od razu zakochałam się w tym rytmicznym, relaksującym i wzbudzającym entuzjazm ruchu kółka na mojej talii. Jeni chodziła na lekcje hulania do Bunny Hoop Star, więc bez wahania zapisałam się na jej kurs dla początkujących i tak oto w 2009 zaczęłam uczyć się hoop dance” – wspomina.\nTrzy kolejne kursy z Bunny ukształtowały Kasię jako tancerkę hula-hoop. Na jednej z lekcji poznała Deanne Love. “Od razu wszystkie zwróciłyśmy uwagę na płynne ruchy Deanne i na jej zaangażowanie. Co więcej, była super miła i bardzo ambitna” – opowiada Kasia. Pani Love kończyła właśnie swój kurs, by wyjechać do Tokio i tam uczyć hula-hoop.\nNiedługo później Kasia wyjechała z Sydney do Lublina, sprzedała swoje kółka i na rok zapomniała o hula-hoop.\n“W 2012 hula-hoop przypomniało mi o sobie dzięki EJC i Sztukmistrzom. Kupiłam wówczas pierwsze kółko na Polskiej ziemi i wkrótce potem zaprosiłam moje koleżanki do wspólnego hulania. Wynajęłyśmy salę w Samochodówce i zamieniłam się w panią profesor”.\nZ wykształcenia jest nauczycielką niemieckiego, więc jak sama mówi, nauczanie ma we krwi. Przez pierwsze miesiące hula-hoop uczyła za darmo, a grupa poszerzała się o coraz to nowe – już nie znajome – osoby. Od 2013 roku zaczęła prowadzić regularne zajęcia hoop dance w Chatce Żaka w Lublinie. Coś trzeba było zrobić więcej z tą pasją, radością, ekspresją, kreatywnym ruchem i miłością do hula-hoop. Tak zrodził się pomysł na Hulanie.com, połączenie przyjemnego z pożytecznym, sposobu na życie, niezależność i pracę z przyjemnością.\nFot. Dorota Gruszka\nWyzwaniem, które przed sobą postawiła było rozpoczęcie własnej działalności i edukacja z hula-hoop na szerszą skalę. Żeby się w pełni przygotować do tego zadania, Kasia zapisała się na kurs na instruktora w HoopLovers (jeśli jeszcze nie czytaliście, to przeczytajcie o tym w poprzednim wpisie) i po jego ukończeniu została dyplomowanym Hoop Love Coach!\nWcześniej jednak postanowiła ubiegać się o dofinansowanie na działalność gospodarczą oferowane przez Urząd Pracy. Wniosek, biznes plan, administracja, papiery – okazało się, że nie taki diabeł straszny. Hulanie dostało dofinansowanie! “Pan z komisji powiedział, że próbował kręcić, ale nigdy mu nie wychodziło. Na co odpowiedziałam, że to na pewno wina kółka i zaprosiłam go na zajęcia” – opowiada Kasia. To doświadczenie Kasia wspomina jako bardzo pozytywne i przekonuje, że warto próbować rozkręcić coś swojego, zwłaszcza gdy jest to coś, co się naprawdę kocha.\nWraz w podpisaniem umowy, na konto Kasi wpłynęły środki finansowe, przyszedł więc upragniony czas zakupów. Podstawowy sprzęt hula-hooperki: komputer i aparat z funkcją video, strona internetowa i oczywiście ponad 50 hula-hoopów! (w tym momencie wszystkie zieleniejemy z zazdrości). Profesjonalne kółka dla dzieci i dorosłych, polypro, hula ogniowe. Niektóre z nich przyjadą aż z Hawajów.\nKolejne wyzwania na drodze hulahoopowej przedsiębior…czyni? to znaleźć księgową i nauczyć się orientacji w świecie biznesu, rachunkowości, podatków. “Ostatnio odkryłam,że marketing potrafi być fascynujący! – przyznaje Kasia na swoim Facebooku. – Właściwie uwielbiam uczyć się o promocji własnych pomysłów, o tym jak najlepiej je przedstawić, aby były przydatne dla innych i aby dotarły do jak największej ilości osób. Czy to, co chcę robić, pomaga innym, czy będzie miało pozytywny wpływ na ich życie, czy doda im energii i radości? Jestem zaskoczona, jak bardzo może być inspirujący, jeśli tylko używamy go z szacunkiem dla innych”.\nCo oznacza dla niej działanie, które teraz nazywa się działalnością?\n“Czuję się bardzo zainspirowana. Moim marzeniem jest uczynić Lublin hula-hoopową stolicą Polski ;) Poza tym prowadząc zajęcia widzę jak bardzo hula-hoop może pomóc kobietom otworzyć się na lubienie i poznawanie własnego ciała. Jesteśmy w Polsce dosyć nieśmiałe i często zablokowane w obszarach naszych brzuchów i bioder, wstydzimy się ich. Hula-hoop przełamuje te bariery. W naturalny sposób pozwala na bawienie się ciałem, na lubienie go takim jakim jest i na wyrażanie siebie poprzez ruch”.\nZ całych sił trzymam kciuki za powodzenie hula-biznesu i chcę wspierać takie inicjatywy! Kobiece, promujące to, co mnie kręci, inspirujące, wyzwalające pokłady energii.\nMówi Kasia: “Chciałabym przenieść hula hoop na ulice, do szkół i rozkręcić je we wszystkich rodzinach:) Chciałabym wynieść je z cyrkowego kręgu do kręgu mainstream. Chciałabym rozruszać nasze społeczeństwo, rozbawić je i uzdrowić z marazmu. Hula hoop pobudza do życia i poprzez zabawę przypomina nam o tym, że życie może być wesołe i zakręcone. Jeśli tylko chcemy :)”\nNa koniec dodam jeszcze, że całkiem niedawno Kasia wzięła ślub, na którym oczywiście nie zabrakło hula-hoopów! A wszystkie hulahooperki uwielbiają klimatyczne śluby, ja również! Zatem:\nRadości, ruchu, szczęścia!\nkanał Youtube Kasi Kulbowskiej\nAutorem zdjęć jest Tomasz Kulbowski (jeśli nie opisano inaczej) :)


21 września 2018 - elite-trenazery.pl\nDzienne Archiwa: 21 września 2018\nZaawansowany trenażer z oporem hydrokinetycznym i funkcjami Smart Trenażer z bezpośrednim przepływem Progresywna oporność płynu w funkcji prędkości. Wysoka moc wyjściowa: 780 W przy 40 km / h. Bezprzewodowy transfer danych z wykorzystaniem protokołów ANT + ™ i Bluetooth Smart. Kompatybilny z aplikacjami i oprogramowaniem innych firm, komputerami, smartfonami, tabletami, […]\nInteraktywny trenażer z funkcjami SMART z automatycznym sterowaniem oporem. Kompatybilny z aplikacjami i oprogramowaniem innych firm oraz komputerami, smartfonami, tabletami i komputerami rowerowymi, które obsługują protokoły ANT ™ + (Fe-C) i Bluetooth Smart. Kompatybilny z My e-Training Mobile & Desktop software. Dane dotyczące mocy, prędkości i kadencji przesyłane za pośrednictwem […]


Turystyka: Hiszpania i Turcja zamiast Tunezji - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesTurystyka: Hiszpania i Turcja zamiast Tunezji\nTurystyka: Hiszpania i Turcja zamiast Tunezji\nautor: Po24.01.2011, 03:00\nPolskie biura podróży wstrzymały loty do Tunezji do marca. Wyjazdy mogą być też niemożliwe w sezonie letnim. Wielu klientów już szuka alternatywy, wybierając Hiszpanię i Turcję.\nWedług najnowszego raportu portali turystycznych EasyGo.pl i Wakacje.pl. na kłopotach Tunezji najbardziej zyskają pod względem turystycznym Turcja i Hiszpania.\nPotwierdzają to same biura podróży, które już obserwują wzmożony ruch na tych kierunkach. – Zyskują kraje atrakcyjne cenowo. W okresie przedsprzedaży naszej letniej oferty Hiszpania notuje ponad 100-proc. wzrost sprzedaży, a Turcja 54-proc. – mówi Magda Plutecka-Dydoń z Neckermann Polska.\nW Tunezji aresztowania sojuszników obalonego prezydenta\nW Tunezji nadal niespokojnie. Starcia demonstrantów z policją\nWydano międzynarodowy nakaz aresztowania zbiegłego prezydenta Tunezji\nEgipski kryzys turystyczny\nKolejne starcia w Kairze - dwóch zabitych\nE-apteki zaczynają wygrywać cenami\nJUST(2011-01-24 08:42) Zgłoś naruszenie 00\nŻeby do Hiszpanii jeździć z biurem podróży, trzeba być wyjątkowo leniwym.Do Turcji rozumiem, bo to niezbyt jeszcze cywilizowany kraj, przynajmniej dla kobiet.\na.(2011-01-25 11:53) Zgłoś naruszenie 00\nNIE MA "zamiast". Hiszpanie mają mnóstwo dotacji, chcą nadrobić zaległości w gospodarce wpływami z turystyki, obniżają więc ceny by przyciągnąć MASÓWKĘ. A Turcja zawsze była oblegana przez tę masówkę. Tunezja wróci do łask wiosną, czego mocno życzę temu krajowi. A JUST pamiętaj, że cywilizacja to pojęcie względne. Jeżdżę po Turcji (wcale nie tej wczasowiskowej), jestem baba i jakoś nie odczuwam "braku cywilizacji dla kobiet". Wystarczy, że zachowuję sie i ubieram odpowiednio. Taki rodzaj umiaru przydałby się naszym blondynkom...\nstanley(2011-01-27 09:51) Zgłoś naruszenie 00\nJust, czarter owszem pińcet zł Wrocław - Malaga (za 2 osoby 1 tys.) ale hotel **** - 10 koła na 2 tyg. za 2 osoby.\nZ biurem to samo - 7 koła od 2 osób.


GlamRush Zestaw pędzli do makijażu - Wooden Brush Set G230 - 11 szt...\nZestaw 11 pędzli do wykonania makijażu twarzy i oczu. Wykonane z farbowanego włosia syntetycznego, z drewnianymi trzonkami. Pędzle posiadają niezwykle miękkie włosie, które doskonale nabiera, aplikuje i rozciera kosmetyki. Do pędzli dołączona jest piękna kosmetyczka/etui.\nZestaw 11 wyjątkowych pędzli GlamRush Wooden Brush Set wykonanych z włosia syntetycznego. Pędzle cechują się nie tylko pięknym wyglądem, ale także niezwykłą miękkością włosia i jakością wykonania. Rożnokolorowe włosie syntetyczne (pojedyncze włókna różnią się kolorem) pięknie się komponuje się z drewnianymi, wyłącznie lakierowanymi trzonkami, dzięki czemu wyglądają wyjątkowo majestatycznie. W zestawie znajdują się pędzle do wykonania kompletnego makijażu oczu i twarzy. Pędzle pięknie wyglądają, a jednocześnie są funkcjonalne. Do pędzli dołączona jest piękna kosmetyczka/etui ze skóry ekologicznej.\nPędzle posiadają wyjątkowo miękkie i puszyste włosie syntetyczne, które doskonale rozciera kosmetyki sypkie, prasowane oraz kremowe.\nAluminiowe skuwki doskonale się komponują z drewnianymi trzonkami. Drewniane trzonki są tylko polakierowane, dzięki czemu widać naturalną, unikalną strukturę drewna .\nZestaw zawiera pędzle do wykonania makijażu twarzy i oczu. Nie zabrakło w nim pędzli, dzięki którym idealnie wykonturujesz twarz, do blendowania cieni, a także spiralką do brwi i rzęs.


Słowo na Luty 2014 - Przymierze Miłosierdzia\nPosted on 1 lutego 2014 | by AW\n“Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi” (Rz 8, 14)\nŚwięty Paweł w Triadzie miał sen. Pewien Macedończyk prosił go, aby przyjść do niego, aby głosić Słowo Boże. Wcześniej Duch zabronił mu iść do Azji i teraz popychał go do pójścia do Macedonii.\nZ tych faktów możemy wydedukować jak Paweł stale pozwala się prowadzić Duchowi Świętemu. On zależy od Ducha. On wyczuwa i doświadcza w swoim życiu, że Duch Święty to Osoba, która nim kieruje, prowadzi go, a Paweł poddaje Mu się.\nOd zarania życia chrześcijańskiego, w pierwszych wspólnotach, możemy zobaczyć jak Duch Święty jest rzeczywiście uważany za Osobę: trzecią Osobę Trójcy Przenajświętszej. Duch Święty nie jest jedynie atrybutem Boga, jak wiele razy jest ukazywany w wielu aspektach teologii, na przykład: wiatr, tchnienie Boga, palący się ogień, chmura, która okrywa namiot świętego świętych, oddech Boga, mądrość Boga. Tak, Duch Święty jest tym wszystkim, ale dlatego, że jest Osobą. Duch Święty dla Pawła nie jest jedynie działaniem, ale wysłannikiem, czyli Osobą, która posiada inteligencję, wolę i która działa.\nTo fundamentalne, byśmy znali to pojęcie i pogłębiali je, ponieważ ono pozwala nam na poszukiwanie posiadania takiego samego poznania i tych samych postaw co Apostoł Paweł. On pozwalał się prowadzić Duchowi i tylko Jemu był posłuszny. Nie podążał za intuicją ludzką, ale szedł za Osobą Ducha, który prowadził go gdzie chciał.\nPopatrzmy również przez moment na pierwsze kroki Jezusa przed ewangelizacją. Słowo mówi, że On był pociągnięty przez Ducha, aby iść na pustynię i tam być kuszonym przez demona. Jak możemy zobaczyć, to Duch, który pociąga a Jezus łagodnie się poddaje. To, co przyciąga naszą uwagę, to łagodność Jezusa wobec Ducha. On nie czyni niczego nie będąc poprowadzonym przez Ducha.\nKiedy Paweł zaczyna naśladować Jezusa, natychmiast uczy się, że niezbędnym jest, by nie dać się złapać przez własną inteligencję i wolę, ale zawierzyć swoje decyzje Duchowi Świętemu. Zdanie z listu do Rzymian, które rozważamy jest poprzedzone przez bardzo mocne wyrażenia, jak na przykład, że nie powinniśmy pozwolić się na prowadzenie przez ciało, bo jeśli tak będzie, to umrzemy.\n“Albowiem wszyscy ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi.” (Rz 8,14)\nSpójrzmy na chwilę na nasze życie. Możemy powiedzieć, że wielokrotnie podążamy za pragnieniami ciała.\nPisząc ciało, nie odnoszę się jedynie do pragnień zmysłowych, ale również do postaw takich jak duma, pycha, próżność… Ile razy pozwalamy się prowadzić przez pragnienie władzy albo przez pieniądze i kontynuujemy chcąc podążać, jak Adam i Ewa, za naszymi pysznymi myślami? Ale jest dla nas jasnym, że przez grzech pierworodny, jesteśmy niesieni do pragnień ciała i przez to oczywiście do tego, co da nam więcej przyjemności. Przyjemność która, powtórzę, niekoniecznie jest z poziomu seksualnego, ale która chce panować nad drugim i stanąć w centrum, aby rządzić i mieć moc nawet nad rzeczami duchowymi.\nJak zatem możemy pokonać te stałe pokusy, aby nie zamykać się na naszym ja, żyjąc przyjemnościami ciała? Jedynym sposobem jest pozwolić się prowadzić zawsze Parakletowi, Trzeciej Osobie Trójcy Świętej!\nPomyśl razem ze mną, gdy kiedy kochamy kogoś prawdziwie, jakie są zachowania, uczucia, inspiracje i myśli, które mamy? Z pewnością miłość prowadzi nas do zapomnienia o nas samych, aby uszczęśliwić drugiego. Druga osoba staje się osobą zaufaną, którą wysłuchujemy, dla której jesteśmy gotowi oddać życie. Taka osoba staje się odpoczynkiem, wytchnieniem, kimś, z kim chcemy żyć zawsze blisko, której nie chcemy zostawić. Osoba gotowa dać za nas życie, o której wiemy, że będzie obok nas w momentach spokojnych i w momentach cierpienia. Było dla mnie niesamowitym, kiedy poznałem pewną panią, która miała męża w śpiączce i opiekowała się nim przez 28 lat.\nTa sama postawa ma być wobec Osoby Ducha Świętego. Osoba Ducha jest drugą Osobą, nie jest myślą czysto ludzką, inspiracją mentalną albo psychologiczną, instynktem. Nic z tych rzeczy. On jest Osobą, która rozmawia z tymi, którym towarzyszy. On ma wolę i inteligencję, którą chce umieścić w służbie nam, abyśmy to nie my żyli dłużej, ale by Chrystus żył w nas.\nUwaga, to nie jest anioł, duch stworzony przez Boga, skończony w ramach granic, które Bóg dał tym bytom, które nam towarzyszą. Nic z tych rzeczy!\nDuch Święty jest Osobą, trzecią Osobą Trójcy Świętej, naszym Bogiem, który nas kocha. Jest Parakletem, jak pisze Święty Jan ewangelista, naszym adwokatem, naszym obrońcą. Duchem Chrystusa! (por. 1Kor 2, 11-14). Duchem Bożym.\nZatem zawierzmy się w ramiona Ducha, tak jak zawierzamy się osobom, które kochamy tutaj na ziemi i które poznajemy poprzez nasze oczy, dotykamy naszymi dłońmi, obejmujemy całym naszym jestestwem. Podejmijmy trud, aby mieć Go zawsze u naszego boku i byśmy prosili Go, ufali Mu, słuchali, rozmawiali z Nim.\nWspomnijmy, że Święty Paweł mówi, że nikt nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, gdyby nie Duch Święty. Dzieje się to za sprawą Osoby, która nas kocha, trzeciej osoby Trójcy, Ducha Świętego, który pozwala nam kochać Tego, którego pragniemy kochać całym sobą. Wiele razy, wraz z o. Joao Henrique i Radą Wspólnoty Przymierza Miłosierdzia prosimy o obecność Ducha jako Osoby, aby nam objawił kroki, które mamy postawić jako Ruch.\nTo jest tak piękne i równie proste, móc zacząć dzień mówiąc Mu: dzień dobry Duchu Święty! Ile razy w mocnych momentach modlitwy mówimy: witamy Cię Duchu Święty! Tak jest. On przechodzi pośród nas i daje nam ogień, radość, odpoczynek, nawraca nas…\nZawsze mam w pamięci wydarzenie, które było na początku Przymierza, kiedy w nocy, na placu Katedralnym w Sao Paulo, spotkaliśmy pewną dziewczynę z ulicy, która była smutna i poprosiła nas o zaśpiewanie jednej piosenki: “Przyjdź Duchu, przyjdź Duchu, ja samotnie nie mogę dłużej, ja samotnie nie mogę dłużej żyć…”. Ona upadła w spoczynku i kiedy się obudziła, szczęśliwa, powiedziała nam, że nigdy więcej nie będzie smutna, bo Jezus powiedział jej, że zawsze będzie w jej sercu. To Duch, który pokazał jej, że Chrystus jest jej Panem, jej przyjacielem.\nZatem, jak napisałem na początku, patrząc na życie Świętego Pawła, który zawierzał się całkowicie Duchowi i był prowadzony przez Niego, zawierzamy się i pozwalamy kierować i prowadzić tylko przez Ducha we wszystkich naszych działaniach, myślach i modlitwach. Mamy mieć pewność, że Duch jest blisko i wewnątrz nas. W nas! Posłuchajmy więc Jego głosu, który mówi wewnętrznie w naszym sercu, dajmy się poprowadzić przez natchnienia, które On nam daje, decydując się definitywnie na pozostawienie na boku, na zawsze, zamysłów ciała, grzechu, naszego zepsutego umysłu, naszych zwierzęcych instynktów.\nTy, który jesteś częścią Ruchu Przymierze Miłosierdzia, zawsze i we wszystkich sytuacjach proś Go: “przyjdź Duchu Święty, przyjdź Duchu Święty, przyjdź Duchu Święty, panuj w moim życiu, nie chcę więcej żyć ja, ale by Chrystus żył we mnie”. Poczuj Go, tą prawdziwą Osobę, która chce działać w Twoim życiu i w życiu Ruchu.\nWiedz, że tylko On może poprowadzić Dzieło. Jeśli starasz się to zrobić poprzez swoje ludzkie siły, już jesteś w błędzie, tracisz Jego obecność i sprawiasz, że inni też Ją tracą.\n“Witaj Duchu Święty”, “Dzień dobry Duchu Święty”, “Dobranoc Duchu Święty”, “Idź ze mną Duchu Święty”, “Chcę iść za Tobą Duchu Święty”, “Pomóż mi Duchu Święty”, “Zabierz moje zagubienie Duchu Święty”, “Kocham Cię Duchu Święty”…\nNiech tak właśnie będzie. Czuć Osobę Ducha Świętego zawsze, zawsze blisko, wewnątrz nas!


Oluś potrzebuje Waszej pomocy! – Tylko Toruń\nLekarz pozbawił ich złudzeń. Diagnoza o brakującej połowie serduszka i śmiertelnym niebezpieczeństwie dla syna zburzyła ich szczęście. Od tej chwili rodzice chłopca rozpoczęli wielką walkę o jego życie. Pomoc zadeklarował najlepszy kardiolog dziecięcy w Europie, który przyjmie rodziców do niemieckiej kliniki w Münster. Szczęśliwy finał tej historii kosztuje trzysta tysięcy złotych.\nMonika i Tomasz Magierowie o dziecko starali się pięć lat. W ubiegłym roku, spacerując po mieście w jednym z wakacyjnych kurortów, pojawił się przed nimi niebieski balonik. Żartowali, że to znak – urodzi im się chłopiec. Na początku grudnia balonik pojawił się ponownie. Wystarczył miesiąc, aby ich marzenie się spełniło – usłyszeli najpiękniejszy dźwięk – bijącego małego chłopięcego serduszka. Jednak w dwudziestym drugim tygodniu ciąży słowa lekarza brzmiały jak wyrok – Zespół HLHS, czyli złożona wada serca. Nieleczona oznacza najgorsze – aż 95% dzieci z tą wadą, bez rozpoczęcia leczenia, umiera w pierwszym miesiącu życia.\n– Kolejne dwa tygodnie przepłakałam – mówi przyszła mama. – Nie potrafiłam poradzić sobie z diagnozą. Skrót, który na początku brzmiał tak obco, stał się częścią mojego życia. Tym razem, wpisując go w wyszukiwarkę, szukałam dla Olka ratunku. Kiedy dotarłam do informacji o profesorze Edwardzie Malcu, najlepszym dziecięcym kardiochirurgu w Europie, postanowiliśmy się z nim skontaktować. Mieliśmy wielkie szczęście, ponieważ zgodził się podjąć jego operacji.\nNie znajdując pomocy w Polsce, zdecydowali się na leczenie w niemieckiej klinice. Aby jednak do operacji mogło dojść, potrzeba trzystu tysięcy złotych. Założone na stronie siepomaga.pl konto pozwoliło zebrać już prawie połowę tej sumy. W akcję włączyli się także mieszkańcy regionu – Torunia i okolic oraz ludzie dobrego serca z całej Polski.\n– Zbiórkę mocno promowaliśmy w internecie – opisują rodzice Olka. – Pisaliśmy także do znanych osób, które mogłyby przekazać informację o pomocy dalej. Tak nawiązaliśmy kontakt z Anną Lewandowską czy Pawłem Małaszyńskim.\nZbiórka oficjalnie trwa do 10 sierpnia. Do końca wakacji rodzice muszą pojawić się w klinice. Tam, jak zdecydowali lekarze, Monika urodzi Olka siłami natury. Kiedy doktor przetnie pępowinę, a chłopiec weźmie pierwszy oddech, zacznie umierać. Natychmiast podłączony lek pozwoli bezpiecznie doczekać operacji. Pierwszej z trzech. Profesor daje 95% szans na szczęśliwy finał. Co ważne, jeżeli wszystko pójdzie dobrze, chłopiec w przyszłości będzie mógł normalnie się rozwijać.\n– Odzyskałam wewnętrzną siłę, a przeraźliwą rozpacz zastąpiła nadzieja – mówi Monika. – Dziś wiem, że się nie poddam i zrobię wszystko, co może zrobić matka, by ratować życie swojego dziecka. Muszę dać Olusiowi największą szansę na przeżycie. Na to, by nie umarł zaraz po narodzinach, a w przyszłości mógł być zdrowy i szczęśliwy.\nWielką nadzieję przysłania jednak lęk o coraz bliższy finał zbiórki pieniędzy. Naprawa serduszka jest bardzo droga. Sumę tę powiększają także koszty porodu oraz późniejszej rehabilitacji.\n– Kochamy synka jak nikogo innego na świecie – dodaje szczęśliwa przyszła mama. – Chciałabym zatrzymać go tam, gdzie jest bezpieczny i nic mu nie grozi. Głaszczę swój brzuch, czuję ruchy Olka i mówię mu, że mamusia o niego zadba najlepiej, jak umie. Że będzie zdrowy i szczęśliwy. Dni jednak uciekają bardzo szybko, a każdy z nich przybliża nas do ostatecznego starcia.\nZbiórka prowadzona jest na stronie https://www.siepomaga.pl/serduszko-olka


Deweloperzy oraz tzw. betonowanie Krakowa - Strona 17 - Platforma Komunikacyjna Krakowa\n#241 Post autor: Castaway » 10 maja 2019, o 21:29\nAle to żaden paradoks - co było wybudowane/wymyślone za komuny, to było porządne i do dziś spełnia swoją funkcję. Drogi, linie kolejowe, osiedla w wielu miastach. Gdyby nie komuna, to w Polsce nie byłoby nic. To z czego my korzystamy, to zasługa "komuny" właśnie.\nA jeśli ludzie nie chcą żyć w betonowych dżunglach, to po co pchają się do Krakowa? Home Office można uprawiać też z Jasła, Przeworska i Oświęcimia, nie trzeba przeprowadzać się do Krakowa by klepać tabelki w excelu. W mityczne bajki o "możliwościach rozwoju" chyba nikt już nie wierzy, bo nikt jeszcze nie zdefiniował co się za tym pojęciem kryje.\n#242 Post autor: Cukier » 10 maja 2019, o 21:55\nCastaway pisze: Gdyby nie komuna, to w Polsce nie byłoby nic.\nGdyby nie komuna to Polska zgarnęłaby swoją część z planu Marshalla i dzisiaj bylibyśmy tylko 30-40 lat za Niemcami a nie 70.\nCastaway pisze: co było wybudowane/wymyślone za komuny, to było porządne i do dziś spełnia swoją funkcję.\nO tak, zwłaszcza wielka płyta, która jest bombą z opóźnionym zapłonem. Porządne i sensownie zaplanowane to było na początku, jak były chęci i fundusze a grunt się pod nogami nie palił.\n#243 Post autor: pjetrek » 10 maja 2019, o 22:11\nLocutus pisze: Paradoksalnie najlepsze planowanie urbanistyczne było za komuny... Bloki rozmieszczone tak, że sąsiad sąsiadowi do garów nie zaglądał, dużo zieleni, parki, łąki, dzikie tereny zielone na osiedlach i pomiędzy nimi... Drzewa, trawniki, ławki, place zabaw...\nBo wtedy to zwykle całe osiedle było planowane naraz... Siadał zespół planistów z jednego biura, rozrysowali całe osiedle, drogi, skwerki, szkoły, przychodnie i jakoś to wyglądało... A teraz projektuje się pojedyncze bloki. A prospekty i plany pokazują bloki w otoczeniu pięknych roślin, tam gdzie często stoją inne bloki, lub jakieś obiekty\nCukier pisze: O tak, zwłaszcza wielka płyta, która jest bombą z opóźnionym zapłonem. Porządne i sensownie zaplanowane to było na początku, jak były chęci i fundusze a grunt się pod nogami nie palił.\nNiby wielka płyta była przewidywana na 50 lat, ale ostatnie badanie potwierdziły, że te bloki mogą stać jeszcze i drugie tyle... Zwłaszcza, że teraz wiele spółdzielni mieszkaniowych inwestuje w te bloki: termomodernizują, wymieniają instalacje, wprowadzają c.c.w.\n#244 Post autor: Castaway » 10 maja 2019, o 22:15\nBądźcie przespokojni - bloki z wielkiej płyty to wyjątkowo porządna i trwała technologia wobec tego co teraz się "buduje". Wielka płyta przetrzyma wszystko, te obecne pustaczkowe "aparatamenty" zawalą się przy pierwszym lepszym pierdnęciu...\n#245 Post autor: Kaszmir » 10 maja 2019, o 22:39\nCastaway pisze: A jeśli ludzie nie chcą żyć w betonowych dżunglach, to po co pchają się do Krakowa? Home Office można uprawiać też z Jasła, Przeworska i Oświęcimia, nie trzeba przeprowadzać się do Krakowa by klepać tabelki w excelu. W mityczne bajki o "możliwościach rozwoju" chyba nikt już nie wierzy, bo nikt jeszcze nie zdefiniował co się za tym pojęciem kryje.\nOj tak to nie działa. Przede wszystkim - ludzie przyjeżdżają za pracą i wykształceniem. Lecz to nie znaczy, że chcą żyć w "betonowej dżungli", wręcz przeciwnie - tak jak pisałem, przyjezdni z mniejszych miejscowości, a zwłaszcza wsi, często mówią jak to brakuje im przyrody w Krakowie. Zresztą my,\nKrakusi, też nie chcemy żyć w betonowej dżungli.\nNie rozumiem też argumentu o home office. Pracuję w branży IT/finansach i ludzie pracujący zdalnie to ułamek, mniejszość. A zresztą nawet ci, którzy pracują zdalnie, i tak pojawiają się regularnie w pracy - choćby ze względu na różne spotkania czy konferencje. To zresztą i tak nie zmienia faktu, że sporo przyjezdnych (zapewne zdecydowana większość) pracuje przecież w zupełnie innych branżach. No bo jak, kelner(ka) w restauracji czy pracowniczka sklepu ciuchowego miałaby pracować zdalnie?\n#246 Post autor: kot_feliks » 10 maja 2019, o 23:05\nSzczerze, to ten HO też jest trochę "przereklamowany" Ja np. mogę pracować sporą część czasu z domu, a bardzo często wolę... przyjść do biura. NIby wszystko spoko, możesz pracować z domu itd., ale w sumie to siedzisz sam, do nikogo się nie odezwiesz, w biurze to samo zrobić zazwyczaj szybciej (więc masz "z głowy") itd. Tzn. oczywiście, jest to mega fajna opcja, jeśli się korzysta z głową, ale patrząc i po sobie i po sporej części osób, to raczej na stałe z domu pracować bym nie chciał\n#247 Post autor: Cukier » 10 maja 2019, o 23:20\nCastaway pisze: Wielka płyta przetrzyma wszystko, te obecne pustaczkowe "aparatamenty" zawalą się przy pierwszym lepszym pierdnęciu...\nCiekawe gdzie takie budują, bo ja od kilku lat nie widziałem w Krakowie ani jednej budowy bloków z czegokolwiek innego niż żelbet (strunobeton?). Nawet jeśli się używa pustaków, to tylko jako wypełniaczy dziur, podczas gdy szkielet to żelbet.\npjetrek pisze: Zwłaszcza, że teraz wiele spółdzielni mieszkaniowych inwestuje w te bloki: termomodernizują, wymieniają instalacje, wprowadzają c.c.w.\nTrochę to brzmi jak nakładanie szpachli na starego rozlatującego się Passata i wymianę w nim tapicerki - niby ładnej i przyjemniej, ale to że problem przestaje być widać nie znaczy że problem znika.\n#248 Post autor: PanA » 10 maja 2019, o 23:46\n@Cukier, przestań gadać głupoty - to dotyczy ostatniego komentarza o blokach pokomunistycznych.\nA co do betonowej pustyni i "chcenia" ludzi. Ludzie chcą mieszkać w tym, na co ich stać. Proste.\nU nas miejskich mieszkań czynszowych niemal nie ma, czeka się od miasta latami. Prywatne się nie opłaca do mieszkania na stałe. A na mieszkania w dobrych lokalizacjach i w budownictwie raczej ekstensywnych po prostu nie stać, bo koszt jednego metra kwadratowego potrafi już przewyższać średnią miejską pensję.\n#249 Post autor: kot_feliks » 11 maja 2019, o 00:04\nKoszt 1m2 "średnią miejską pensję" przewyższa już raczej od dawna, tyle, że mało kto kupuje przecież mieszkanie za gotówkę, a większość osób raczej na kredyt (tak, jak i wszędzie). A zarabiając już tą "średnią miejską pensję", na takie mieszkanie pozwolić sobie może sporo osób, nie mówiąc o sytuacjach, jak np. mieszkanie kupuje para\nStąd w sumie też m.in. obecny wzrost cen mieszkań, bo przy wzrastających pensjach i niskich stopach ludzie mają większą zdolność kredytową. Plus ogólny wzrost kosztów w budowlance.\n#250 Post autor: PanA » 11 maja 2019, o 00:08\nŚrednią jednak nie zawsze, choć chyba faktycznie dość często (choć te lepiej usytuowane to faktycznie często bardzo), chyba że medianę (ja biorę pod uwagę średnią pensję brutto), choć te dobitki czasem i do 10k przerażają.\nRośnie zamożność ludzi? Ceny mieszkań rosną jeszcze bardziej, bo sam popyt, a wzrost zamożności jeszcze tylko to potęguje.\nKredyt? No cóż, trzeba jeszcze wyżyć i ułożyć sobie życie, bo kredyt na m4 to czas 10-30 lat najczęściej.\n#251 Post autor: Locutus » 11 maja 2019, o 11:06\n@ Castaway – Jest to jednak paradoks, bo generalnie komunistyczne planowanie to była jedna wielka porażka… Plany pięcioletnie skończyły się pustymi półkami w sklepach i koniecznością „zdobywania” nawet zwykłego papieru do d**y… A plany osiedli były naprawdę sensowne… Jeśli chodzi o życie w betonowej dżungli – koledzy już odpowiedzieli, więc tylko się podpiszę pod wypowiedziami Kaszmira i Kota Feliksa\n@ Pjetrek – Przede wszystkim dzisiaj developer myśli o tym jak zarobić jak najwięcej kasy… I prowadzi to do tego, że upycha bloki jedne na drugich, bo zarabia wszakże na sprzedanym metrze kwadratowym, a nie na zieleńcach, fakcie że ludzie z jednego bloku nie mogą zaglądnąć ludziom z drugiego bloku do garnków łypiąc przez okno, etc…\n#252 Post autor: PanA » 11 maja 2019, o 14:04\nLocutus pisze: @ Castaway – Jest to jednak paradoks, bo generalnie komunistyczne planowanie to była jedna wielka porażka… Plany pięcioletnie skończyły się pustymi półkami w sklepach i koniecznością „zdobywania” nawet zwykłego papieru do d**y…\nBo większość polskiego majątku oraz produkcji była wywożona do ZSRR za "ruble transferowe".\n#253 Post autor: dominik » 13 maja 2019, o 14:39\nWieżowiec pozbawi mieszkańców dostępu do słońca?\n- Przy ulicy Senatorskiej deweloper chce zbudować siedmiokondygnacyjny blok. Budynek będzie prawie dwa razy wyższy niż okoliczne kamienice. Inwestycja ograniczy dostęp światła słonecznego do kilkudziesięciu mieszkań. Wszystko wskazuje na to, że inwestor otrzyma ,,WZ-etkę". Urzędnicy przygotowali już projekt decyzji - ostrzega radni dzielnicy Zwierzyniec Krzysztof Kwarciak.\n- Budynek ma mieć aż 60 metrów długości. Przewidywana wysokość konstrukcji to 23 metry. Nie są planowane żadne prześwity. Dlatego spory kwartał zabudowy może zostać dosłownie odcięty od światła słonecznego. W sąsiednich kamienicach zacienione byłyby okna, które wychodzą na południe. Nową i starą zabudowę dzielić ma niewielka odległość. Dystans wynosiłbym tylko około dziesięciu metrów. Światło nie będzie miało jak się ,,wcisnąć" - przekonuje radny.\nŹródło: https://news.krakow.pl/wiezowiec-pozbaw ... -do-slonca\n#254 Post autor: Sorig » 18 sie 2020, o 20:22\nPrezydent Jacek Majchrowski odrzucił setki uwag złożonych przez mieszkańców i organizacje społeczne dotyczących ochrony terenów zielonych. Chodzi o przygotowywany plan zagospodarowania "Kobierzyńska". Ten swym zasięgiem obejmuje 78 hektarów. Sporą część terenu zajmują łąki, drzewa, krzewy, trawa. Jednak według urzędniczej propozycji tylko niespełna 6 proc. obszaru ma pozostać zielone.]\nhttps://wiadomosci.onet.pl/krakow/krako ... ka/w8gnq5b\nLink do projektu planu [PDF]\n#255 Post autor: kucyk » 11 maja 2021, o 09:57\nWrzucam to tutaj - chociaż również dobrze może to znajdować się w temacie Płaszowa i Rybitw.\nNowe miasto, biurowce (wysokościowce), 100 tys. mieszkańców i problemy komunikacyjne:\nhttps://lovekrakow.pl/aktualnosci/w-kra ... 41066.html


NASA zamawia kolejną misję u SpaceX\nSześć lat temu NASA wystartowała z Commercial Crew Program, który miał na celu zapewnienie że USA stale będzie wysłało ludzi w kosmos. Pierwszą misję od SpaceX agencja zamówiła w listopadzie 2015 roku. Oprócz tego były jeszcze dwie misje od Boeinga w maju i w grudniu 2015 roku. Aktualnie NASA zamówiła kolejną misję mającą na celu wysłanie astronautów na międzynarodową stację kosmiczną (ISS) od SpaceX.\nTen program musiał zostać uruchomiony, ponieważ w 2011 roku skończyła się misja Space Shuttle i agencja polegała na Rosji. Partnerstwo wypadało dobrze, jednakże koszty były ogromne- 80 milionów dolarów aby wysłać 1 astronautę na ISS. Dlatego też zdecydowano się na amerykańskie spółki. SpaceX i Boeing są w stanie zrobić to samo za znacznie mniejsze pieniądze. Misje zamawiane są na 2 do 3 lat przed ich wykonaniem- firmy muszą mieć czas na dokładne opracowanie i sprawdzenie swoich statków. Pierwsze loty zostały zaplanowane na koniec 2017 lub początek 2018 roku.\nStatek, który przygotowuje SpaceX, podobny jest do tego, który używany jest do wysyłania towaru na ISS. Może on pomieścić do 7 członków, choć NASA chce wysłać tylko 4. Modyfikacje tego statku zostaną wykorzystane do wysłania ludzi na Marsa. NASA także nie podjęła jeszcze, która z firm wyśle jako pierwsze ludzi na ISS. Ta decyzja zostanie podjęta w późniejszym czasie.\nŹródło: http://www.theverge.com/; Zdjęcie: Autor: Steve Jurvetson from Menlo Park, USA (entry at Vandenberg AFB) [CC BY 2.0], Wikimedia Commons\niss mars nasa SpaceX


Najnowsze artykuły erotyczne w kategorii: Skrajny - TRAFICSITE.RO\nMała księżniczka tatusia Część 2\nPatrząc w dół, uśmiechnął się do siebie, gdy zobaczył swoją małą księżniczkę patrzącą na niego z miłością w oczach. I jęknął z przyjemności, gdy poczuł jej rękę głaszczącą jego kutasa z powrotem do życia po tym, jak ją przeleciał w gardło. „Czy nauczyłeś się swojej lekcji?” on pyta. Jej mały tyłek wciąż szczypał i palił, gdy go pocierała, spojrzała w dół i odpowiedziała: „Tak, tatusiu. Nie będę już więcej wdawał się w bójki w szkole. „Dobrze” westchnął, „Teraz chodźmy cię posprzątać”. Zerwała się na równe nogi, biorąc tatusia za rękę i wyciągając go z krzesła, i prawie zaciągnęła go do łazienki...