“Ludzie zadają nam, instruktorom pytania – jak w górach wygląda etyka?” O etyce, Broad Peak i nowym Szczycie Gliwickim rozmawiamy z Bogusławem Kowalskim | wspinanie.pl\n14 października 2013 14:57\nW niedalekiej przyszłości Zarząd PZA planuje zorganizowanie panelu dyskusyjnego dotyczącego etyki w górach wysokich. Spotkanie ma być wzorowane na słynnym Szczycie Gliwickim z 1987 roku. Postanowiliśmy zadać kilka pytań instruktorowi PZA Bogusławowi Kowalskiemu, który szefuje Komisji Bezpieczeństwa PZA oraz jest członkiem Zarządu PZA. Rozmowa dotyczy m.in. raportu zespołu ds. wypadku na Broad Peak, oceny uczestników wyprawy, nowego Szczytu Gliwickiego, a także etyki górskiej.\nPiotr Turkot i Aneta Żukowska: W ostatnich tygodniach dużo wydarzyło się wokół raportu zespoły ds. wypadku na Broad Peak, jak i wokół samej wyprawy. Członkowie wyprawy na Broad Peak i członkowie zespołu rozmawiają ze sobą za pomocą mediów. PZA również zbyt dużo się nie wypowiada; w sprawie raportu dotyczącego zimowej wyprawy na Broad Peak związek zabrał głos zaledwie kilka razy: informując o powołaniu zespołu powypadkowej, komentując wywiad Ryszarda Gajewskiego opublikowany na łamach off.sport.pl i publikując gotowy raport wraz ze wstępem i informacją prasową przygotowanych przez PZA. Czy ta powściągliwość PZA i Zarządu jest wskazana w tak głośnej, publicznej sprawie?\nBogusław Kowalski (Instruktor Alpinizmu PZA i Przewodniczący Komisji Bezpieczeństwa PZA): Od razu zaznaczę, że rzecznikiem Związku nie jestem. Moje odpowiedzi nie są autoryzowane przez Zarząd, a ja odpowiadam w roli wspinacza, obserwatora i komentatora, aż w końcu instruktora PZA. No bo przecież całe te zjawisko dociera do ludzi, którzy trafiają na kursy. I zadają nam, instruktorom pytania – jak w górach wygląda etyka? A wracając do pytania. Osobiście uważam, że im mniej Związek będzie się wikłał w spory tym lepiej. Nie da się z każdym polemizować, bo wówczas trzeba by zająć się wyłącznie dyskusją z adwersarzami. A Zarząd, jak sama nazwa wskazuje, ma zarządzać Związkiem, czterema konkurencjami i problemami, jakie za tym idą.\nBogusław Kowalski podczas kursu taternickiego (fot. Grzegorz Argalski)\nJak w takim razie według Ciebie powinien wyglądać środowiskowy dyskurs na temat Broad Peak? Obecnie zawłaszczają go media ogólnopolskie, a w przypadku mediów wspinaczkowych główne skrzypce grają na forach eksperci ds. moralności. Jak oceniasz dotychczasowe działania mediów w sprawie wyprawy na Broad Peak?\nDla mnie ważne są słowa osób, co do których nie mam wątpliwości. Piotr Pustelnik swoją postawą zaświadczył o etyce ludzi gór. Jemu ufam i temu, co on mówi. Nie można stawiać znaku równości między słowami takich osób jak Piotrek, a dyżurnych moralistów, o których nigdy świat wcześniej nie słyszał. A co do mediów… No cóż, patrzę na to wszystko z niesmakiem, choć jestem na tyle dużym chłopcem, żeby wiedzieć, iż mają swoje pięć minut w himalaizmie i będą żerować tak długo, jak długo ludzie będą to kupować.\nDlaczego członkowie wyprawy (jak wiemy – poza Adamem Bieleckim) i rodziny Maćka Berbeki oraz Tomka Kowalskiego otrzymały raport dopiero we wtorek wieczorem, przy czym na stronie PZA był on opublikowany w środę rano? Czym była spowodowana tak krótka odległość czasowa między tymi dwoma działaniami?\nA jaka odległość byłaby akceptowalna? Jaki czas byłby zbyt krótki? Jedno jest pewne: Zarząd usiłował uniknąć przecieków do prasy. Co zresztą się nie udało z powodu nielojalności osoby, której zaufaliśmy.\nCzy jesteś za jakąś szerszą środowiskową, merytoryczną dyskusją na ten temat?\nWzorem może być dyskusja, jaka odbyła się w Gliwicach ćwierć wieku temu, a tam nie było etyków ad hoc, moralistów, dziennikarzy spoza środowiska. To była rozmowa fachowców, dzięki czemu jej szczerość jest porażająca.\nTeraz to wygląda zdecydowanie inaczej. Można nawet zauważyć, że obecnie publika oglądająca spektakl pod tytułem “Broad Peak” dzieli się na tych, którzy Adama i Artura uważają za winnych złamania zasad etycznych i na tych, dla których ta wyprawa była okupionym tragedią sukcesem, ale nie popełniono na niej fundamentalnych błędów. Niektórzy posuwają się nawet do gloryfikowania zdobywców. Dyskusja rozpięta między tymi biegunami zdaje się nie dotykać istoty sprawy. Co nam obrazuje sytuacja wyprawy na Broad Peak? O czym “warto rozmawiać”?\nPowinniśmy rozmawiać, a właściwie powtórzyć tezy ze szczytu gliwickiego. Zgodnie z tym duchem nie odważę się powiedzieć, że z powodu pośpiechu Adama i Artura zginęli Tomek i Maciej, ale…\nWilczkowski mówi: “Natomiast chciałbym zwrócić uwagę na to, że cały problem to jest problem zwracania uwagi na ostatniego. Zwłaszcza przy schodzeniu. Ten ostatni to jest ewentualny kandydat do pomocy. Albowiem w przygniatającej większości przypadków, jakie znam – ulegli wypadkom ci, co zostawali najwyżej i zawsze w czasie zejścia. Wtedy jest czas na to, żeby zwracać na towarzysza uwagę. Żeby nie zostawić go samego z jego popłochem, z jego zdenerwowaniem, z jego zbyt szybkimi ruchami i z jego chęcią dogonienia partnera. Ja absolutnie nie zgadzam się z tezą, że nastąpił upadek obyczajów. Obyczaje zawsze były takie same, tylko w tej chwili – ponieważ Himalaje są jak na patelni, widoczne dla całego świata – w związku z tym na nas patrzą.”\nTen problem istniał w latach 80. i istnieje dziś. Zarówno wtedy i dziś zgadzamy się, że powinna obowiązywać zasada “wychodzimy i wracamy razem”.\nProblem moim zdaniem zdefiniował najlepiej Janusz Skorek: “Jeżeli uprawiamy ten wyczyn na wysokościach alpejskich, czy nieco wyższych, to tam jest sytuacja klarowna. Jest zespół – podkreślam to – jest zespół, który się wiąże liną. I on na ekstremalnej drodze idzie związany tą liną do końca. Jeżeli się zdarzy wypadek, to partner nie opuści drugiego, chociażby z tego względu, że sam sobie nie da rady. Po prostu będzie wołał o pomoc. I nikt go nie będzie potępiał. Sytuacja jest klarowna, bo ten drugi nie ma wyjścia – choćby nawet chciał. Natomiast od pewnej wysokości brak jest tej liny chociażby, która na stałe tych ludzi wiąże przez dzień, dwa, czy ileś. Oni mogą podejmować zupełnie indywidualne działania. I to jest właśnie problem, który się pojawił na dużych wysokościach.”\nO działalności na dużych wysokościach bez liny powinno się rozmawiać. I to moim zdaniem w gronie tych, którzy tam byli, bądź zamierzają działać na ośmiu tysiącach. Stąd moje powinno, a nie powinniśmy.\nCzy gdy pojawił się temat raportu, PZA zakładało, co ma się dziać po jego opublikowaniu? Czy jest jakaś inna droga – poza wywiadami w mediach – w ramach której Adam, Artur i Krzysztof mogą się nie zgodzić z tezami raportu, odwołać się od jego wniosków, zadać pytanie członkom komisji itd.? Czy też jest to głos ostateczny i kończący dyskusję, a od raportu nie ma odwołania?\nRaport z pewnością nie kończy dyskusji, a wymienione osoby, mam nadzieję, wezmą udział w debacie nazwanej II Szczytem Gliwickim.\nDyskusja czy debata będzie miała jednak charakter “publicystyczny”, nasze pytanie dotyczy jakichś ewentualnych, przewidzianych w tym przypadku procedur. Czy członkowie wyprawy mają jeszcze jakieś możliwości odwołania się od tez z raportu w ramach PZA?\nZespół ds. tragedii na Broad Peak był ciałem roboczym powołanym wyłącznie do przygotowania raportu. Nie ma powodów, żeby to ciało istniało, choć mam wiedzę, że członkowie zespołu zostali poproszeni o utrzymanie gotowości do tzw. II Szczytu Gliwickiego. Czy uczestnicy wyprawy mogą się odwołać od tez? Według mnie nie ma przeszkód, żeby zwrócili się do Zarządu, bądź do najbliższego Walnego Zgromadzenia Delegatów PZA. Jak na razie wybrali drogę dyskusji za pośrednictwem mediów.\nJakie Twoim zdaniem raport może mieć konsekwencje formalne i nieformalne dla uczestników wyprawy?\nNie chcę bawić się w dywagacje, ale warto pamiętać, że PZA jest związkiem sportowym dotowanym przez Ministerstwo Sportu i Turystyki.\nJakie konkretnie mogą być to konsekwencje ze strony ministerstwa? Czego można się spodziewać?\nNie mam wiedzy na ten temat, kontakty oficjalne są w gestii prezesa i sekretarza generalnego. Problem stanowi nie tyle szum medialny, co sytuacja gospodarcza. W tym momencie cięcia budżetowe dotykają wszystkie sfery. Sport, zwłaszcza ten nieolimpijski, będzie zawsze pierwszy w kolejce do wycięcia. Kibicowałem Polskiemu Himalaizmowi Zimowemu i Arturowi, i jako kibicowi marzy mi się, żeby mój zespół wrócił do ekstraklasy.\nJak przyznał w wywiadzie dla wspinanie.pl Piotr Pustelnik, przewodniczący zespołu ds. zbadania przyczyn wypadku podczas zimowej wyprawy na Broad Peak: “We wstępnej wersji raportu, która została oddana 30 czerwca, zawarliśmy pewne uwagi odnoszące się do Macieja i Tomka. Czas, który minął pomiędzy napisaniem pierwszej wersji a stworzeniem drugiej, był również czasem na pewne przemyślenia i pracując nad końcową wersją, wspólnie doszliśmy do wniosku, że zmarłych zostawimy w spokoju”. Czy skoro PZA nie odniosło się do tej kwestii, to można założyć, że zgadza się z założeniem, że ocena popełnionych przez Maćka i Tomka błędów jest nieodpowiednia i niepotrzebna?\nZacznę od tego, że Zarząd przyjął raport, co moim zdaniem oznacza zgodę z tezami zawartymi w tym dokumencie. Usunięcie bezpośrednich uwag odnoszących się do Macieja i Tomka dowodzi wrażliwości członków zespołu. Z drugiej strony uważny czytelnik po wnikliwej lekturze znajdzie te zastrzeżenia wobec nieżyjących Kolegów. Niestety, według mnie panuje obecnie kult łopatologicznej informacji, który nie do końca mi pasuje.\nTrochę stosujesz unik – “kult łopatologicznej informacji”. Można przecież spotkać się z opiniami, że raport jest przez to w wielu miejscach niespójny, a zabieg związany z “wrażliwością”go osłabił. Zwłaszcza, gdy dowiadujemy się z wywiadu z Jackiem Berbeką o takich rzeczach jak raki Tomka…\nPrzecież błędy zarówno kierownika wyprawy, jak i tragicznie zmarłych Kolegów zostały wypunktowane. A że nie ma przy nich nazwisk… Kto umie czytać ten się doczyta. Jeśli chodzi o ostatni wywiad z Jackiem Berbeką. Dla mnie tam właśnie faktów jest niewiele, a emocji aż nadto. Jest tam tyle nieścisłości, że ciężko mi przyjąć go bezkrytycznie. Przede wszystkim powtarza się tam teza, jakoby śp. Maciej był ubezwłasnowolniony. Zarówno on, jak i Tomek byli dorosłymi mężczyznami. Wiedzieli, jakie podejmują ryzyko. Nie chcę w ten sposób rozmywać sprawy, ale wejście na niezdobyty ośmiotysięcznik zimą to nie przedszkole.\nKtóry moment ataku szczytowego jest dla Ciebie decydujący, jeśli chodzi o ocenę uczestników?\nZ pewnością Adam i kolejno następni oddalali się od wolniejszych od siebie, co było złamaniem zasady PHZ utrzymywania kontaktu wzrokowego. Z pewnością zabrakło tej empatii, o której mówi cytowany wcześniej Wilczkowski. Dla mnie jest kilka kluczowych momentów. Brak łączności radiowej to jedno. Maciej 25 lat temu zawrócił po usłyszeniu informacji, że jest na szczycie. Kierownik wyprawy – Andrzej Zawada – doskonale wiedział, że Berbeka był na Rocky Summit. Przypuszczam, że po latach świadomie lub nie, nie chciał powtórki z historii i dlatego nie korzystał z radiotelefonu. Tak więc wystąpił problem słabej łączności.\nPoza tym dyskusyjne jest usytuowanie obozu, co było spowodowane przedwczesnym atakiem szczytowym. Wydłużyło to akcję: namiot – szczyt – namiot. Natomiast bezpośrednią przyczyną tragedii była decyzja po osiągnięciu Rocky Summit. Zespół moim zdaniem nie był przygotowany na to, że znajdzie się w tym miejscu tak późno. Był tylko jeden plan – do góry. Żadnego awaryjnego: puszczenie szybszej dwójki, puszczenie tylko Adama.\nNo i wydarzyło się to, co musiało, a co zdefiniowali Krzysiek Wielicki i Andrzej Zawada. Wielicki: “Ponieważ ktoś powiedział, że spotkaliśmy się na okoliczność tych wypadków ostatnich, to mam tezę, że te wypadki nie miały ścisłego związku z obniżeniem etyki wśród alpinistów, o których się mówi”.\nZawada: “No jasne, że nie miały! Powstały z błędów taktycznych pewne sytuacje, a później objawiły się nieetyczne zachowania. Ale nie z powodu etyki to się stało”.\nBiorąc pod uwagę cytaty uważasz zatem, że nie złamano zasad etyki? Wyżej przytaczasz Wilczkowskiego “osłabiając” go cytatem Skorka. Na Broad Peaku padła etyka czy taktyka według Ciebie?\nCelowo przytoczyłem cytaty w takiej, a nie innej kolejności. Definicja Wilczkowskiego jest ponadczasowa. Skorek zauważa, że różnica zaczyna się, gdy działalność prowadzona jest w terenie, który nie wymaga asekuracji liną. Odpowiedzią na to jest opisana przez Wilczkowskiego, a zastrzeżona przez PHZ zasada kontaktu wzrokowego. Na koniec teza Wielickiego, skończona przez Zawadę: przy dobrej strategii i taktyce, przy odpowiednim reagowaniu na zagrożenia minimalizujemy ryzyko, a co za tym idzie możliwość znalezienia się w sytuacji, w której stajemy przed dylematami moralnymi.\nCzy publikacja załączników, kalendarium, dokładnego topo, nagrań dźwiękowych – oczywiście bez dramatycznych rozmów nocnych – mogłaby poprawić merytoryczną wartość dyskusji dotyczącej raportu?\nMoim zdaniem nie. Znam treść załączników i moim zdaniem ich upublicznienie pogłębiłoby podziały. Mam ogromne wątpliwości co do tego, czy my w ogóle potrafimy ze sobą dyskutować. Niezależnie od tematu niemal zawsze pojawiają się argumenty ad personam. Nad wyraz łatwo przylepiamy sobie etykiety zdrajców, lemingów, moherów, oszołomów, zaspiarzy, paździerzowców. Pewnie również pod tym wywiadem pojawią się anonimowi eksperci od odwagi.\nBrak upublicznienia też pogłębił podział, a w gruncie rzeczy nie możemy się odwołać do kalendarium, do wybranych rozmów, do dokładnej topografii zdarzeń. To wyrwa w merytorycznym środowiskowym dyskursie – nie do naprawienia?\nPytacie o możliwość publikacji załączników? Ze względu na pamięć Macieja i Tomka nie ma takiej możliwości. Przypadek – wybór do Zarządu PZA – sprawił, że miałem możliwość zapoznania się z tymi materiałami. Jednak gdybym nie miał, znając tak jak znam Piotra, Bogdana i Michała nie zaprzątałbym sobie tym głowy. Po prostu w kwestiach etyki mam do nich bezwzględne zaufanie. Uprzedzając pytanie od razu zaznaczę, że Anki Czerwińskiej i Romana Mazika zwyczajnie nie znam.\nWedług wielu znana zasada podkreślająca partnerstwo w alpinizmie “wychodzimy razem, wracamy razem” powinna obowiązywać bez względu na wysokość nad poziomem morza. Dyskusja nad tym, czy to możliwe nie jest niczym nowym – apogeum osiągnęła pod koniec lat 80. po dramatycznych wydarzeniach na K2 w 1986. Wtedy w debacie brały udział wielkie autorytety, wybitni aktywni himalaiści – konsensu nie było. Czy jest on w ogóle możliwy? Czy można, jak chce wielu, “zadekretować” tę zasadę?\nNie rozumiem, jak można by zadekretować taką zasadę? Wprowadzimy ją do Kodeksu Karnego? To jakiś absurd. Dla mnie Zawada w jednej z wypowiedzi zawarł credo alpinizmu: “Dlaczego ci alpiniści wszyscy mają być tacy święci? Też ktoś może nie udzielić pomocy. Ale mnie interesują tylko ci właśnie, którzy tej pomocy udzielają. I na mojej wyprawie chcę mieć takich partnerów, do których mam zaufanie i których potrafię sprawdzić, jak siebie, tak i ich, w najtrudniejszych warunkach – i zachowują twarz”. Nic dodać, nic ująć.\nJaki jest zatem cel II Szczytu? Skoro mocniejszy, pierwszy nie skończył się konsensusem?\nZarząd PZA jest władzą w związku sportowym, dodam, że bardzo różnorodnym. Dlatego słabo widzę organizację w roli ciała opiniotwórczego, moim zdaniem nie taka jest rola Związku. W marcu zdarzyła się tragedia – połowa zespołu nie wróciła ze szczytu, pozostali przeżyli prawdopodobnie dlatego, że nie oglądali się na partnerów.\nChcemy zapytać o pryncypia osoby, które niekoniecznie piastują jakieś stanowiska, a mają za sobą osiągnięcia w górach najwyższych. Głos takiego gremium będzie miał o wiele większą wagę niż Zarządu PZA złożonego z przedstawicieli narciarstwa wysokogórskiego, alpinizmu jaskiniowego, czy wspinaczki sportowej.\nNie ma gór bez etyki. Jak uczulić wspinaczy, że podczas wypraw, wspinaczek mogą pojawić się sytuacje, w których ich błędy mogą być rozpatrywane według kryteriów etycznych, a nie “merytorycznych”? Więcej wykładów o etyce podczas kursów etc.?\nO ile procent więcej? Ja na swoich wykładach lubię rozprawiać o Englischu, Żuławskim, Cesenie, Maestrim, Tajemniczym Grzybiarzu, czy Explorerze Roku. Kursanci sami zagadują o “Golden Lunacy”. Jeszcze ważniejsze od takich wykładów jest przebywanie w odpowiednich miejscach: na Szałasiskach, w Betlejemce, zimą w Moku, na Taborze pod Krzywą, a przede wszystkim w Klubach. Atomizacja wspinania powoduje utratę ciągłości. To Kluby powinny kultywować tradycje środowiska. Ważne, żeby w Klubach funkcjonowali wspinacze, którzy swoje sukcesy mieli w latach 70. i 80. Gdy rozmawiam z kursantami, nie tylko swoimi, to widzę, że głodni są nie tylko wiedzy na temat tamtych czasów, ale również tamtego świata wartości.\nZ drugiej strony etyką, moralnością łatwo szafować, duży zakres “merytorycznych” czy taktycznych decyzji można przesunąć arbitralnie, i czasami niepotrzebnie, w sferę etyki. Dostrzegasz takie działania? Czy w dobie forów internetowych da się jakoś dotrzeć do właściwych proporcji? Czy ma to w ogóle sens, czy też musimy przywyknąć do środowiskowych podziałów?\nPrzestałem zwracać uwagę na owe podziały. Jadę w góry i widzę… ludzi mających tę samą pasję. Myślę, że internet wyzwala w nas ciemne moce. Mniej internetu, a więcej wspinania.\nPytanie dotyczy bardziej tego, że łatwo jest przesuwać “punkt moralnego wyboru”, co czynią niektórzy – w jaki sposób dyskutować o właściwych proporcjach na bazie merytorycznych materiałów – kto ma wskazywać umiar w takich sprawach?\nMoim zdaniem raport bardzo wyraźnie wskazuje, co jest istotą partnerstwa w górach najwyższych, to o czym pisał Wilczkowski i co zostało zwerbalizowane przez PHZ. Znowu posłużę się rozmową ze “Szczytu”.\nAndrzej Heinrich: “Natomiast styl chodzenia się zmienił po prostu. Bo jednak dużo z tych wypadków dzieje się przez to, że partnerzy wspinają się osobno. Idą niezwiązani liną…”. Zawada: “Ale Andrzejku, powiedzieliśmy, że nie dyskutujemy na ten temat”.\nHeinrich: “Czekaj chwileczkę, to jest moralny problem. I nie ma złej woli w tym…, bo jeżeli ktoś wie, że partner jest zagrożony, a znacznie łatwiej jest to ocenić z odległości dwudziestu metrów, jak się jest związanym liną, a inaczej z odległości pół kilometra, to mnie się wydaje, że w tej właśnie zmianie stylu chodzenia, poruszania się w górach, istnieje ogromne zagrożenie”.\nKrzysztof Witkowski: “I trudniej jest wrócić pół kilometra niż te dwadzieścia metrów…”.\nNie chcemy wspólnego umierania za wszelką cenę. Natomiast chcemy, żeby po wszystkim można było powiedzieć: “Zrobiłem wszystko co było możliwe”. Moim zdaniem Adam i Artur nie dali sobie szansy, żeby tak powiedzieć.\nW październiku Zarząd Polskiego Związku Alpinizmu planuje zorganizowanie panelu dyskusyjnego, poświęconego problemom bezpieczeństwa i etyki na wyprawach w góry najwyższe. Czy jest już dokładna data tego panelu, kto ma w nim uczestniczyć, jak to ma wyglądać?\nW najbliższym czasie pojawi się informacja na ten temat. W tej chwili nie jestem w stanie odpowiedzieć na to pytanie.\nI wreszcie, co będzie dalej z Polskim Himalaizmem Zimowym?\nNie wiem, mam nadzieję, że objawi się ktoś z taką charyzmą i umiejętnościami jak śp. Artur Hajzer. Choć zdaję sobie sprawę, że niezwykle trudno będzie zastąpić Słonia. Mechanizmy zostały wypracowane, a tymczasem jest vacat.\nBogusław KowalskiBroad Peakwywiady\nZródło postaw wspinaczy \nznajduję się w KLUBACH. To jest właściwe społecznie miejsce wspinacza…\nChciałbym poruszyć kilka kwestii, które wydają mi się kluczowe w…\n[i]Andrzej Heinrich: "Natomiast styl chodzenia się zmienił po prostu. Bo…\nWyświetlamy 176 komentarzy\n5 marca 2014 o 15:47\n[…] O etyce, Broad Peak i nowym Szczycie Gliwickim z Bogusławem Kowalskim rozmawia Aneta Żukowska i P… […]


W niedzielę maraton w Fukuoce. Henryk Szost na starcie | Bieganie.pl\nW najbliższą niedzielę (7 grudnia) odbędzie się jeden z ostatnich prestiżowych maratonów w tym roku – Maraton w Fukuoce. Na starcie w Japonii pojawi się kilku czołowych maratończyków z Patrickem Makau, byłym rekordzistą świata, na czele. My dopingować będziemy rekordziście Polski – Henrykowi Szostowi.\nHenryk Szost w Fukuoce wystartuje po raz trzeci w karierze. Jego dotychczasowy dorobek w dwóch startach to 3 miejsce wywalczone w 2012 roku (czas 2:08:42) i czwarta lokata, którą zajął przed rokiem (2:09:37). Jeżeli dodamy do tego rekord Polski, 2:07:39, uzyskany w Otsu, innym japońskim mieście, to w niedzielę także możemy spodziewać się wartościowego rezultatu.\nDla Szosta start w Fukuoce będzie już czwartym biegiem maratońskim w tym roku. Przypomnijmy, że w kwietniu reprezentant Polski zajął trzecie miejsce w Orlen Warsaw Marathon (2:08:55), w sierpniu nie ukończył maratonu na Mistrzostwach Europy w Zurychu, natomiast w październiku wywalczył srebrny medal Wojskowych Mistrzostw Świata w maratonie w Eindhoven (2:16:26).\nMakau powróci do biegania na najwyższym poziomie?\nMimo swoich osiągnięć Polak nie będzie głównym faworytem do zwycięstwa w Fukuoce. Stawka biegaczy, z którym rywalizować będzie nasz reprezentant jest imponująca.\nGrono faworytów otwiera Patrick Makau. Kenijczyk, były rekordzista świata w maratonie (rekord życiowy 2:03:38), choć w ostatnich latach spisuje się dużo gorzej (ostatni maraton pokonał w kwietniu ubiegłego roku i uzyskał czas 2:14:10), tym razem zapowiada walkę o wynik poniżej 2 godzin i 6 minut.\nTaki rezultat mógłby dać mu zwycięstwo, gdyż zwycięzcy z ostatnich lat (Martin Mathathi i Joseph Gitau), których także zobaczymy na starcie, osiągali rezultaty w okolicy 2:07 (rekord imprezy wynosi 2:05:18 i należy do Tsegaye’a Kebede).\nPełna lista faworytów\nMaraton w Fukuoce wyróżnia się na tle innych prestiżowych maratonów normami kwalifikacyjnymi. Aby uzyskać prawo startu w imprezie należy uzyskać wyniki lepsze od 2:27:00 w maratonie, 1:35 w biegu na 30 km lub poniżej 1:05 w półmaratonie (grupa A) lub dla grupy B wyniki lepsze od 2:40 (maraton), 1:50 (30 km) i 1:10 (półmaraton).\nUbiegłoroczny bieg ukończyło 477 biegaczy. Ostatni z nich uzyskał czas 2:47:48.\nStart do niedzielnego biegu zaplanowano na godzinę 12:10 czasu miejscowego. W Polsce będzie to godzina 4:10.


Obiekt na sprzedaż - Bydgoszcz - Bocianowo - KNGN-BS-856 - 3360.00m² - KING Nieruchomości\nBydgoszcz, Bocianowo Obiekt na sprzedaż\n2 604,17 zł/m2 cena: 8 750 000 zł\nLokalizacja: Gdańska 147 G w Bydgoszczy\nKsięga Wieczysta: BY1B/00134121/9\nPowierzchnia działki: 2684 m2\nNumer ewidencyjny: 6/20 (prawo własności działki) Obręb: 0124\nNieruchomość: wpisana do gminnej ewidencji zabytków\nWjazd od strony ul. Gdańska oraz ul. Artyleryjska\nMiejsca postojowe - PARKINGI\nokoło 30 miejsc parkingowych do wyłącznego korzystania na terenie działki + miejsca dodatkowe\nDziałka w służebności - numer ewidencyjny 6/21\nprzyziemie = 311,03 m2\nparter= 451,99 m2\npoddasze 295,82 m2\nŁączna powierzchnia użytkowa = 1058,84 m2\nKilka ważnych atutów nieruchomości\nWnętrze nieruchomości po remoncie (adaptacje na przestrzenie biurowe)\nNowa kotłownia- nowy piec gazowy firmy ,,Viessmann''\nWymienione okna na PCV\nTeren ogrodzony - duży ogród ze 100-letnimi nasadzeniami (piękne drzewostany)\nWysokość pomieszczeń do 5,5 m wysokości (możliwość wykorzystania antresoli)\nDochodowość / Dotacje\n1) Dodatkowy zysk generuje kontrakt z agencją reklamową i umieszczonymi bilbordami na ogrodzeniu od strony ulicy ul. Gdańskiej i ul.Artyleryjskiej . Istnieje możliwość dostawienia kilkunastu banerów i zwiększenie rentowności do kilku tysięcy złotych miesięcznie.\n2) Możliwość uzyskania bezzwrotnej dotacji z budżetu miejskiego konserwatora zabytków do 45% inwestycji dla elewacji oraz zabytkowego muru z czerwonej cegły.\n3) Możliwość uzyskania środków od Marszałka Województwa na restauracje budynku.\n4) Jedną z najbardziej dochodowych inwestycji w owej nieruchomości jest podział budynku z niezależnym wejściem w przyziemiu pod działalność hostelu dla pracowników, gdzie wysoki parter oraz poddasze mogą zostać dostosowane pod mieszkania:\nwysoki parter – 11 mieszkań\npoddasze – 4 mieszkania\n5) Przy założeniu koncepcji nowego budynku (wizualizacja) na terenie działki i wybudowaniu budynku o łącznej ilości 7 kondygnacji oraz powierzchni PUM – 2300 m, wraz z powierzchnią użytkową istniejącego budynku 1060 m2 , razem 3360 m2, co daje ogromne możliwości i staję się dochodową inwestycją. Nowemu właścicielowi nieruchomości przekażemy warunki zabudowy – w cenie.\nNieruchomość zlokalizowana przy ul .Gdańska 147 G w Bydgoszczy na zagospodarowanym i ogrodzonym terenie. Przedmiotem oferty jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem\n3-kondygnacyjnym, który składa się z: przyziemia,wysokiego parteru z możliwością rozbudowy wysokich pomieszczeń o antresolę oraz poddasza użytkowego na mieszkania.\nBudynek istniejący o powierzchni użytkowej 1058,84 m2.\nDojazd do nieruchomości z bezpośrednim dostępem od ul. Gdańska (droga publiczna) oraz od ul. Artyleryjskiej. Możliwość uzyskania warunków zabudowy na 6-7 kondygnacji, dzięki nowym inwestycją w sąsiedztwie. Nieruchomość nie została objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obiekt wpisany do gminnej ewidencji zabytków, ul. Gdańska 147 G-kasyno.\nBudynek powstał w 1889 roku w związku z budową największych w Bydgoszczy koszar artyleryjskich. W 1920 roku koszary zostały przejęte przez Wojsko Polskie. W oferowanym budynku umieszczono kasyno dla oficerów 15 Pułku Artylerii Lekkiej oraz od 1924 roku, 11 Dywizjonu Artylerii Konnej. W 1939 roku, również Niemcy urządzili w nim kantynę wojskową.\nW ostatnich latach w owym budynku była prowadzona działalność biurowa firmy zarządzającej nieruchomościami.\nOtoczenie budynku przy ciągu komunikacyjnym. W pobliżu zabudowa usługowa oraz mieszkaniowa, punkty handlowo-usługowe, szpital ogólny, cmentarz, liceum ogólnokształcące, stadion Zawisza Bydgoszcz oraz jednostka wojskowa.\nDodatkowo: W najbliższym czasie miasto planuję przebudowę skrzyżowania ul. Kamienna, a ul. Gdańska (poszerzenie pasów), gdzie dany projekt polepszy komunikacje oraz infrastrukturę owej nieruchomości.\nObiekt ogrodzony otoczony zielenią, która zapewnia kameralność w centrum miasta. Powierzchnia gruntu wynosi 2 684 m2. Duża przestrzeń przed budynkiem do zagospodarowania.\nDroga dojazdu do nieruchomości w służebności o numerze ewidencyjnym 6/21, gdzie dodatkowo przynależy do niej 25 miejsc parkingowych.\nStan techniczny budynku- dobry. (potwierdzone opinią kierownika budowy).\nBudynek poprzednio wykorzystywany na cele – biurowe.\nStropy drewniane oraz ceramiczne-łukowe.\nDach pokryty papą o konstrukcji drewnianej – dwuspadowy.\nMury z czerwonej cegły.\nKonstrukcja budynku murowana z elementami drewnianymi.\nDrzwi wejściowe -drewniane, a wewnętrzne płytowe - starego typu.\nZamontowane grzejniki płytowe.\nNowy piec gazowy firmy,,VIESSMANN''\nPomieszczenia w budynku wykończone na podłodze parkietem drewnianym, zgrzewanym linoleum oraz panelami podłogowymi.\nNa ścianach tynk pokryty farbą.\nW częściach sanitarnych płytki ceramiczne, a na ścianach glazura.\nCzęść pomieszczeń klimatyzowana\nDo budynku doprowadzone zostały instalacje tj:\n-sama historia wskazuję, iż miejsce idealnie nadaje się pod działalność kasyna\n-ogromna sala pod główne miejsce gier\nCena budynku ,,KASYNO’’ (budynek istniejący)\n1060 m2 x 4 999 zł = 5 298 940 zł\nCena budynku projektowanego (wizualizacja)\n2300 m2 (PUM) x 1499 zł = 3 447 700 zł\n*oferta obejmuje przekazanie warunków zabudowy na nowego właściciela\nŁączna suma = 8 750 000 zł\nPełnomocnik - Piotr Kozłowski\nOsoba reprezentująca nieruchomość p.Piotr Kozłowski tel. 666-148-777\nSymbol oferty KNGN-BS-856\nPow. całk. budynku 3 360,00


» Dziesiątka różańca z drewnianych koralików\nKod produktu: UPFR47\nDziesiątka różańca z gładkich, drewnianych koralików. Praktyczny różaniec na palec wykonany został na sznurku. Posiada drewniany krzyżyk. Ta wygodna w użytkowaniu dziesiątka różańca bez problemu zmieści się w kieszeni czy w torebce. Umożliwi Ci modlitwę do Maryi nie bez powodu tak często porównywanej do kwiatu lilii lub róży. Różaniec Święty – modlitwa ludzi prostych i uczonych niech na zawsze zagości w Twoim życiu duchowym.\nRozważaj największe tajemnice chrześcijaństwa. Módl się: „Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami (...)”.


Torbiel Bakera: etiologia, diagnostyka, leczenie | LadyJournal.EU Polska\nTorbiel Bakera: etiologia, diagnostyka, leczenie\nDefinicja i etiologia choroby\nGłówne objawy torbieli stawu kolanowego\nRozpoznanie torbieli stawu kolanowego\nTorbiel Bakera: leczenie chorób\nDo tej pory wśród wszystkich chorób ludzkich chorób układu mięśniowo-szkieletowego zajmują wiodącą pozycję. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do osób starszych i dzieci. Grupa ta obejmuje wiele różnych typów chorób. Należą do nich urazy układu mięśniowo-szkieletowego, chorób przewlekłych, niedożywienie, choroby, łagodnych i złośliwych guzów. Szczególne miejsce wśród nich jest tzw torbiel lub dole podkolanowym torbieli Bakera. Wiele z nich występuje u sportowców w wyniku urazów i pada jako powikłanie innych poważnych chorób.\nDuże znaczenie ma fakt, że niektóre choroby układu mięśniowo-szkieletowego może prowadzić do powikłań i pacjenta dokonania nieprawidłowy. W związku z tym wszystkim gwałtownie podnosi kwestię wczesnego wykrywania, diagnozowania i leczenia tej choroby. Rozpatrzmy bardziej szczegółowo, co torbiel piekarza stawu kolanowego, leczenie tej choroby, jej etiologii.\nBaker torbiel nazywany jest nowotwór łagodny guz znajduje się w dole podkolanowym. Jest gęsta w dotyku, ale w tym samym czasie, miękkie. Otaczającej tkanki w tej chorobie pojawiają się zdrowe. Farbowanie ich fizjologicznych.\nTorbiel Bakera jest widoczny tylko wtedy, gdy wyprostował nogi w stawie kolanowym, natomiast zgięty praktycznie znika.\nRozmiar pędzla może być bardzo różna. Największą wartość torbieli może powodować przewlekły obrzęk stawu kolanowego. Kiedy pacjent torbiel może przynieść wiele skarg.\nW większości przypadków występowanie torbieli za kolano jest konsekwencją niekorzystnego przebiegu innych chorób, takich jak zapalenie kości i stawów, wspólny urazu, uszkodzenia chrząstki, kości i stawów, zwyrodnieniową menisku, reumatoidalne zapalenie stawów, rzepkowo zwyrodnieniowej stawów, przewlekłe zapalenia błony maziowej, uszkodzenia chrząstki. Często może pojawić się torbiel bez powodu. Najczęściej Patologia ta występuje u ludzi starszych i sportowców w wyniku wielu urazów. Ale może to mieć wpływ na ludzi w każdym wieku. Kolano – jest najczęściej rannych kości. Obszar ten ma wiele więzadeł, ścięgien, które często prowadzi do poważnych konsekwencji (niepełnosprawności, czasowej niezdolności do pracy).\nGdy główne dolegliwości kolana torbiel Bakera są: obecność bólu w tej dziedzinie, obrzęk w dole podkolanowym, powtarzające blokady stawu kolanowego, trudności w ruchu, uczucie ucisku i sztywności w stawie kolanowym. Ponadto, możliwe jest obserwowanie poważne komplikacje choroby podstawowej, takie jak pęknięcia torbieli kolana. Mechanizm jest oparta na działaniu wysokiego ciśnienia w rejonie stawu kolanowego. Jeśli stawu kolanowego duże rozmiary torbieli, może kompresować miękkie tkanki i nerwy.\nNajczęściej cierpi nerwu piszczelowego. Wszystko to prowadzi do bolesnych, czasem unieruchomienia kończyny. Innym powikłaniem jest występowanie zakrzepicy i zakrzepowego w dotkniętych kolano całej kończyny. Ma to wpływ zarówno naczyń głębokich i podskórne. Wszystko to prowadzi do zastoju krwi, obrzękiem, wysokie ciśnienie krwi. Ból w nodze w normalnym toku – objaw przerywany, często występujących powikłań, nie ma zatem zastosowania do pierwotnej. U dzieci, ta patologia jest rzadkością.\nJak torbieli Bakera zdiagnozowana? Diagnostyka obejmuje obowiązkowe badanie pacjenta. Bierze się tu pod uwagę główny zarzut ofiary. Duże znaczenie ma gromadzenie historii medycznej i historii medycznej. Obecność urazów, okoliczności pojawienia się choroby, handel dotknięte – wszystkie odgrywają dużą rolę w ostatecznej diagnozy. Po badaniu wskazane jest przeprowadzenie badania zewnętrznego. Szczególną uwagę zwraca się na mobilności stawu i obecność obrzęku. Liczy się to, aby amplituda ruchu kończyn. Kolejny etap – instrumentalne i laboratorium badawcze.\nIstnieje kilka podstawowych sposobów. Pierwszy z nich – USA. Równoważność z nim jest stosowanie tomografii komputerowej. Ekran jest określona przez guza dołu podkolanowego. Zalecane i transiluminatora. Ta procedura jest oparta na zastosowaniu związku w celu określenia obecności torbieli w ślinie. Światło przechodzi przez danego obszaru, a wynik wygląda na ekranie. Cennych danych zapewnia rezonansu magnetycznego. Można go używać do definiowania konturów i wielkości torbieli, aby zidentyfikować uraz łąkotki. A ostatnia metoda – artrografii (radiografii kolano), co jest bardzo ważne, aby wykluczyć podobnych chorób, takich jak zapalenie stawów i zmiany zwyrodnieniowe.\nPo ostatecznej diagnozy choroba powinna być traktowana będzie narażona. Treat stawów rąk może być środki folk i leki. Najczęściej jest on leczony zachowawczo. W tym celu, hormony iniekcji bezpośrednio do wspólnej sobie, pompowania płynu z komory. Ze względu leków hormonalnych należy stosować hydrokortyzon, diprospan. Dobry efekt otrzymuje maści przeciwzapalne, kompresy.\nOddzielnie, jako terapii pojedyncze fizjoterapii. Od folku środki zalecane paczek bzu i malin. Aby to zrobić, trzeba wziąć liściach roślin w równych proporcjach i nalegać w 100 ml wrzącej wody przez pół godziny. Następnie masę usunięto z liści i jest stosowana w obszarze, w przybliżeniu 2 godziny. Procedura jest powtarzana w celu poprawy zdrowia i leczenia pacjenta.\nTerapia obejmuje torbiele i stosowania złotymi wąsami. Ta roślina lecznicza (liście) do mielenia i wypełnić je przez dwie trzecie 3-litrowym słoiku. Konieczne jest, aby wypełnić słoik z wodą i utrzymywać bliskie co najmniej 20 dni w ciemnym miejscu. Po tym czasie wlew sączy. Do leczenia kolorze i liści i infuzji. Liście są stosowane w postaci kompresów, a ciekły napój 2 łyżek razy dziennie. Jeśli konserwatywne i tradycyjne metody są nieskuteczne, konieczne jest, aby skonsultować się z lekarzem. Operacja może być konieczne skomplikowane choroby. Jest to dość proste, trwa około godziny. Pacjent może chodzić tylko na 5 dni.\nW większości przypadków, torbiele nie wymagają specjalnej ostrożności, jest pochłonięta w ciągu 2-3 lat. Jeśli tak nie jest, to może trzeba gojenie i rehabilitację. Należą do odprowadzania płynu z wspólnego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych, na ścieranie specjalnego elastyczny bandaż, aspiracji płynu, leków i blokady, oczywiście, operacja. Na podstawie powyższego można stwierdzić, że torbiel – to nie jest trudne, ale możliwe powikłania groźna choroba, która rozwija się na tle już istniejącej choroby, częściej u osób starszych i sportowców.


Igrzyska paraolimpijskie. Sport pomaga odnaleźć się w życiu | Dziennik Bałtycki\nIgrzyska paraolimpijskie. Sport pomaga odnaleźć się w życiu\nAdam Mauks 20 sierpnia 2021, 11:53\nMożliwości Daniela Peka są duże. - Teraz jego dystanse to są biegi średnie, czyli 800 i 1500 metrów - mówi nam Leszek Zblewski, trener Daniela Peka, który wystąpi na igrzyskach paraolimpijskich w Tokio w biegu na 1500 metrów.\nDwa ostatnie starty na igrzyskach paraolimpijskich Daniel Pek okrasił dwoma srebrnymi medalami na dystansie 1500 metrów. - Daniel w swoim debiucie w Londynie był drugi, w Rio de Janeiro też było srebro. Tokio będzie jego trzecim startem w igrzyskach, w których także pobiegnie na 1500 metrów. - Ten start to duża niewiadoma - dodaje Zblewski. W ubiegłym roku igrzyska odwołano, a Daniel był w bardzo dobrej formie. W tym roku w kwietniu przyplątała się kontuzja ścięgna Achillesa, dlatego wypadło prawie 5 tygodni treningu. Na początku czerwca w Bydgoszczy były mistrzostwa Europy i wtedy złapał infekcję gardła, która się przekształciła się w zapalenie zatok. Daniel startował chory. Bieg ukończył na 13. miejscu, ale walczył do końca, nie chciał zejść z bieżni.\nOd końca czerwca jest już lepiej, jest w treningu, forma rośnie, a start na igrzyskach w Tokio już 3 września.\n- Ostatnie zgrupowanie przed wylotem w Szklarskiej Porębie też było udane i mamy nadzieje, że w Tokio będzie walczył o kolejny medal. Znam go dobrze, on tanio skóry nie sprzeda. Wiem, że jest przygotowany na mocne bieganie - dodaje Leszek Zblewski, który przed laty był znakomitym średniodystansowcem, 4-krotnym mistrzem Polski, reprezentantem kraju (5.miejsce na HME w Walencji - 1998, 3. miejsce w Pucharze Europy w Bremie - 2001, 2. miejsce na Uniwersjadzie w Palma de Mallorca - 1999) a dziś jest nie tylko trenerem Peka, ale także prezesem UKS Olimpijczyk Skorzewo na Kaszubach, do którego należy Daniel Pek.\nZblewski jest dobrej myśli. - Jeśli tylko zdrowie mu dopisze, a testy - odpukać - nie wykażą pozytywnego wyniku, to powinien znów walczyć o medal. Leszka Zblewskiego w Tokio nie będzie. Czwórką zawodników z niepełnosprawnością intelektualną będzie opiekował się jeden trener, pozostałe grupy też będą miały swoich opiekunów.\nDaniel Pek to bardzo ambitny sportowiec. Zdaniem trenera Zblewskiego on świetnie potrafi realizować założone cele. Dobrze się mobilizuje, jest doświadczonym 30-letnim zawodnikiem i to mu na pewno pomaga mentalnie. Nawet w sytuacji, kiedy w ubiegłym roku trzeba było znaleźć w sobie dodatkową motywację do ciężkich treningów, ze względu na odwoływane igrzyska i mistrzostwa Europy. Z drugiej strony zdrowie też nie jest cały czas optymalne, kontuzje się pojawiają, jak to w sporcie.\nTeraz Pek znów jest głodny rywalizacji i sukcesów. Trener Zblewski zna go od lat i mówi o nim, że jest nie tylko świetnym sportowcem, ale i dobrym człowiekiem. - On poprzez sport znalazł swoje miejsce w życiu, dobrze się w nim realizuje - dodaje trener. Myślę, że nawet jak skończy karierę, to znajdzie sobie coś fajnego do roboty. Daniel ma 3-letniego synka, więc ma dla kogo żyć i odnosić sukcesy. Jest człowiekiem reagującym na sytuacje, w których trzeba komuś pomóc. Wtedy na niego można liczyć. Pomaga kolegom, ale też oddaje swoje trofea na aukcje charytatywne. Potrafi się dzielić. To wszystko powoduje, że czuje się pewnie w społeczeństwie.


2016, archiwum — By admin on 3 lutego 2016 14:32\nQURAISHI, światowej sławy artysta pochodzący z Afganistanu wystąpi we Wrocławiu na zaproszenie Ethno Jazz Festival!\nJedyny koncert w Polsce odbędzie się 28 lutego w klubie muzycznym Stary Klasztor przy ul. Purkyniego 1. Dla miłośników kultury Orientu – pozycja obowiązkowa!\nQuraishi jest wirtuozem tradycyjnego instrumentu strunowego rabaab, niezwykle istotnego dla muzyki Afganistanu. Dźwięk wydawany przez ten instrument często wydaje się podobny do ludzkiego głosu.\nQuraishi urodził się i wychował w Kabulu w rodzinie z bogatymi muzycznymi tradycjami.\nW roku 1982, wraz z nasileniem walk pomiędzy mudżahedinami, a okupującymi Afganistan wojskami radzieckimi, przedstał się do Iranu, a później dołączył do afgańskiej diaspory na Manhattanie.\nTworzy rzadkie, a zarazem istotne powiązanie między bogatą tradycją klasycznej afgańskiej muzyki dworskiej, złotymi latami afgańskiego radia, różnorodnej kultury imigrantów Nowego Jorku, z przyszłością tożsamości muzycznej Afganistanu.\nQuraishi występował na całym świecie, od Lincoln Center, The Metropolitan Museum, The Kennedy Center, do Nowojorskiego Asia Society, Symphony Space, a także sali balowej Hammerstein.\nTechnicznie Quraishi posiada mistrzowskie poczucie rytmu i znakomity słuch muzyczny, ale to jego poetyckie serce porusza słuchaczy Pure & True Rubab. Jego wrażliwe interpretacje repertuaru klasycznego ((„Herati,” „Valley,” „Badakshi,” „Qalin,” „Jani-ba-Lab,” and „Ashoqi”)) są w parze ze świeżym i młodzieńczym wyrażaniem swoich oryginalnych kompozycji („Meg” i „Hope”).\nQuraishi występuje w duecie ze znakomitym perkusjonistą Chatramem Sahni, który często występował w afgańskim radio w latach 70. i jest ulubionym akompaniatorem najbardziej znanych śpiewaków pochodzących z Afganistanu.\nChatram jest wirtuozem tradycyjnego instrumentu perkusyjnego dhol, wywodzącego się z wschodniego Pendżabu, a popularnego na całym subkontynencie indyjskim.\nTo zdumiewające, jak tylko dwóch muzyków zaangażowanych w muzyczną konwersację może skoncentrować tyle dźwięków i uczuć oraz tak wiele wariacji muzycznych z takich prostych instrumentów.\nMesmerizing… On the album, the rubab virtuoso evokes his home country via a repertoire of Afghan classical ragas and folk songs, in addition to his own compositions.” – Wall Street Journal\n„A precious listen into Afghan music and the masterful Mr. Quraishi makes the listen well worthwhile, because there’s just no way not to listen and find the true heart of the Afghan people” – World Music Central\n„A hypnotic pulse flavored with spiky, briskly fingerpicked improvisation” – New York Music Daily\n28.02.16 godz.19.00 klub muzyczny Stary Klasztor, ul. Purkyniego 1\nQURAISHI : „Afghani Rabab”


W którym miejscu nowy most w Jarosławiu? | jaroslawinfo.pl\nW którym miejscu nowy most w Jarosławiu?\nby adm · Opublikowane 11/09/2018 · Updated 08/04/2019\n3 warianty budowy nowego mostu przez San w Jarosławiu rozpatrywane są przez drogowców. Do każdego analizowane są koncepcje układu nowych dróg dojazdowych. O inwestycji dyskutowano w Rzeszowie na spotkaniu tzw Rady Projektu……


Grzegorz Tkaczyk podpisał kontrakt z Vive Targi Kielce - www.tiebreak.fora.pl\nForum www.tiebreak.fora.pl Strona Główna -> Ogólne Info -> Grzegorz Tkaczyk podpisał kontrakt z Vive Targi Kielce\nGrzegorz Tkaczyk podpisał kontrakt z Vive Targi Kielce\nWysłany: Nie 20:34, 13 Lut 2011\nReprezentant Polski, Grzegorz Tkaczyk od nowego sezonu będzie zawodnikiem Vive Targi Kielce. Z drużyną mistrzów Polski związał się trzyletnim kontraktem - czytamy na oficjalnej stronie klubu.\nInformacje o tym, ze Tkaczyk wróci do Polski pojawiały się już od dłuższego czasu. - Teraz mogę to potwierdzić, podpisaliśmy kontrakt z Grzegorzem - powiedział prezes klubu Bertus Servaas. - O klasie tego zawodnika nie trzeba przekonywać, bo jego umiejętności są bardzo cenione w środowisku piłki ręcznej. Tym bardziej cieszę się, ze wzmocni nasz zespół - dodał Servaas.\nTkaczyk jest reprezentantem Polski, a z kadrą zdobył m.in. wicemistrzostwo świata w 2007 roku. Jego trzyletnia umowa z Vive Targi Kielce zacznie obowiązywać od 1 lipca 2011. Grzegorz Tkaczyk do Vive Targi Kielce przejdzie z Rhein Neckar Loewen razem ze Sławomirem Szmalem, który już wcześniej podpisał umowę z Vive Targi. Źródła: Vive Targi Kielce\nWysłany: Wto 16:21, 15 Lut 2011\nO kurde Nie wiedziałam.... W sumie dobrze dla VIVE, ale niekoniecznie dla polskiej ligi... VIVE jest nie do pokonania.... teraz już nawet szans nie będzie... nie fajnie się będzie oglądało VIVE...\nOstatnio zmieniony przez Olka dnia Wto 16:48, 15 Lut 2011, w całości zmieniany 1 raz


RaspbPI_Piface Control & Display Board\nFirma Farnell element14 wprowadziła do sprzedaży kolejny moduł rozszerzający funkcjonalność popularnego RaspberryPI. Moduł może przydać się do zbudowanie nieskomplikowanego interfejsu użytkownika, z typowym, znakowym wyświetlaczem LCD i przyciskami. Dodatkowo, moduł wyposażono w odbiornik podczerwieni.\nModuł Piface zawiera wyświetlacz alfanumeryczny z podświetlaniem tła o rozdzielczości 2×16 znaków, programowo zgodny z HD44780, 5-przyciskową klawiaturę, przełącznik nawigacyjny z trzema pozycjami oraz odbiornik podczerwieni.\nRysunek 1. Konfigurowanie Raspberry PI\nMoim zdaniem, konsekwencją błędów konstrukcyjnych w Raspberry PI jest brak możliwości stabilnego mocowania płytki wyświetlacza (dotyczy to też innych modułów). Płytka trzyma się tylko na złączu GPIO i podczas manipulacji nie jest zbyt stabilna mechanicznie. Przyciski rozmieszczone są na przeciwnych stronach płytki, co nie ułatwia obsługi. Moduł jest nieco mniejszy niż Raspberry, niestety rozmieszczenie elementów uniemożliwia wpasowanie go do typowej obudowy PI, a szkoda, bo byłoby to bardzo funkcjonalne połączenie. Zadziwiający jak na projekt "open source" jest brak dołączonego schematu połączeń płytki, co utrudnia zastosowanie płytki we własnych aplikacjach. Oczywiście, można ustalić, co, gdzie i z czym jest połączone, ale raczej powinna być dostępna pełna dokumentacja techniczna.\nW dołączonej dokumentacji można znaleźć opis aplikacji umożliwiających szybkie sprawdzenie modułu, nie brakuje też klasycznego "hello world". Z kolei użycie odbiornika podczerwieni, instalacja i konfiguracja obsługującego odbiór oraz dekodowanie podczerwieni Lirc jest oczywiście prosta, ale jak wszystko, co działa pod Linuksem, jest przeznaczona chyba tylko dla osób, którym naprawdę zależy na sterowaniu podczerwienią, bo nie dość, że nie mieści się w ramach artykułu, to może cały numer EP byłby wypełniony po brzegi.\nInstalacja bibliotek obsługujących Piface wymaga załączenia SPI w konfiguratorze, co pokazano na rysunku 1. Można to zrobić za pomocą polecenia:\nsudo raspi-config opcja A5 SPI <YES>\nRysunek 2. Efekt działania skryptu radio.py na wyświetlaczu\nJeżeli menu jest niewidoczne, należy zaktualizować konfigurator. Następnie, należy zainstalować obsługę Piface używając polecenia:\nsudo apt-get install python3-pifacecad\nW celu szybkiego sprawdzenia modułu należy uruchomić skrypt:\nEfekt działania jest widoczny na wyświetlaczu, na fotografii zamieszczonej na początku artykułu. Oczywiście, skrypt można modyfikować, aby wyświetlać inne interesujące informacje.\nPo dłuższym przeglądaniu sieci znalazłem coś fajniejszego do sprawdzenia modułu. Na stronie internetowej http://goo.gl/xw1Lok jest krótki opis radioodbiornika internetowego wykorzystującego wyświetlacz i wbudowaną klawiaturę. Umożliwia on odbiór stacji internetowych zapisanych w skrypcie Pythona stacji oraz prostą obsługę ich przełączania.\nPrzed uruchomieniem konieczna jest instalacja programu mplayer dla odtwarzania strumienia audio. Należy to zrobić wydając polecenie:\nPobrane archiwum należy rozpakować:\nsudo gunzip /usr/share/doc/python3-pifacecad/examples/radio.py.gz\nNastępnie można uruchomić skrypt:\nRysunek 3. Efekt działania skryptu radio.py na konsoli\nEfekt działania skryptu pokazano na fotografii 2 i konsoli pokazanej na rysunku 3. Do obsługi skryptu służą następujące przyciski:\nNawigacja w lewo - poprzednia stacja.\nNawigacja w prawo - następna stacja.\nNawigacja przycisk środkowy - start/stop.\nS1 - pamięć stacji 1.\nS2 - pamięć stacji 2.\nS3 - pamięć stacji 3.\nS4 - pamięć stacji 4.\nS5 - pamięć stacji 5.\nDla dociekliwych - skrypt po poprawnej konfiguracji obsługuje też sterowanie podczerwienią, jednak osobiście wolę obsługę za pomocą przycisków.\nReasumując: moduł PiFace jest moim zdaniem jednym z bardziej użytecznych. Abstrahując od dokumentacji, przykładów i tym podobnych, na pewno przyda się do tworzenia różnych użytecznych urządzeń, niewymagających rozbudowanego interfejsu użytkownika. Mogą to być różne układy automatyki domowej, sterowniki i tak dalej. Płytka stanowi ciekawe połączenie pomiędzy użytkownikiem, a światem cyfrowym komputerka Raspberry PI.\nAdam Tatus, EP


Strony związane z hasłem: wyposażenie - strona 6 - Top-strony.com.pl - katalog stron internetowych\nSklep internetowy poświęcony wyposażeniu gabinetów kosmetycznych, SPA i fryzjerskich. Bogaty wybór sprzętu kosmetycznego (mezoterapia, kombajny kosmetyczne, kawitacja, lasery itp), oraz fryzjerskiego. Do salonów SPA nowo ...\nWszechstronna oferta artykułów, narzędzi oraz materiałów dentystycznych wytwarzanych z wykorzystaniem warszawskiego przedsiębiorstwa Poldent wycelowana jest głównie do czynnych zawodowo lekarzy stomatologów, asystentów o ...\nFirma Gaudia prowadzi współcześnie sklep internetowy, w który każdy znajdzie coś adekwatnego dla siebie i dla swoich potrzeb. Z całą pewnością możemy tutaj zakupić nie tylko fachowy i profesjonalny sprzęt sportowy, ale t ...\nSklep internetowy galerialimonka.pl dostarcza klientom szeroki wybór produktów z zakresu wystroju i wyposażenia wnętrz mieszkalnych jak też komercyjnych. Tu klienci dostaną produkty do takich pomieszczeń jak kuchnia, jad ...\nRemont domu razem z praktiker.pl\nJesteśmy firmą, która specjalizuje się w produktach potrzebnych do: wykańczania mieszkań, domów, wyposażenia ogrodu. Ze względu na atrakcyjność oferty i jakość produktów, które oferujemy, Praktiker zyskał uznanie wśród k ...\nFirma Gładysek Bosch Service zajmuje się wyposażeniem warsztatów samochodowych w urządzenia diagnostyczne firm Bosch, Zapp, Dactem oraz wielu innych, wsparciem technologicznym, dystrybucją oprogramowania Bosch ESI tronic ...\nLady sklepowe, nóżki meblowe\nGOWMET to lider w produkcji mebli sklepowych i akcesorii tapicerskich. Firma istnieje od ponad 30 lat i początkowo nasza działalność skierowana była do branży stolarskiej, jednak powoli rozszerzaliśmy działalność i aktua ...\nWyposażenie stołówek - HAND-SPOL HoReCa\nFirma Hand-Spol HoReCa prowadzi sprzedaż maszyn i urządzeń przeznaczonych do wyposażenia sklepów spożywczych, restauracji, barów, stołówek. W naszej ofercie mogą Państwo odnaleźć m.in.: lady chłodnicze, kuchnie gastronom ...\nFirma Alba Service zaświadcza usługi w obszarze profesjonalnych maszyn pralniczych. Posiada wieloletnie doświadczenie w planowaniu, naprawach, remontach oraz sprzedaży urządzeń i maszyn najlepszych globalnych fabrykantów ...\nJohn Guest Polska sp. z.o\nPrzedsiębiorstwo John Guest jest ekspertem w produkcji elementów przeznaczonych ...\nJesteśmy portalem, który powstał aby pomagać w znalezieniu ciekawych pomysłów na ...\nKredyty-szybko.pl - pożyc\nSpecjalnością naszej firmy jest realizowanie profesjonalnych usług na rynku poży ...


Kraków. ZIKiT też chce pomóc w walce ze smogiem - Transport Publiczny\nAndrzej Mikołajewski, ZIKiT\nW Krakowie podejmuje się szereg inicjatyw mających na celu ograniczenie emisji spalin. I pierwsze efekty zaczynają już być widoczne. W działania zmierzające do systematycznej poprawy jakości powietrza włącza się również Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie, który wprowadził szereg pozytywnych zmian, mających wpływ na codzienne życie mieszkańców regionu. Przede wszystkim postawiono na komfortową dla pasażerów komunikację zbiorową i elektromobilność – czytamy w rozmowie z Andrzejem Mikołajewskim – Dyrektorem Naczelnym ZIKiT.\nZ pewnością tak. Proszę pamiętać, że codziennie do Krakowa wjeżdża około 250 tysięcy samochodów. Jeśli część z użytkowników aut zdecyduje się przesiąść z fotela kierowcy na fotel pasażera, będzie to miało zdecydowanie pozytywny wpływ na jakość powietrza w naszym mieście. Planujemy, aby docelowo do roku 2020 maksymalnie 25% wszystkich podróży po mieście był to indywidualny transport samochodowy. Przekłada się to na włączenie do systemu komunikacji miejskiej około 30-40 tys. kierowców.\nTak, zdecydowanie stawiamy na nowe technologie. Wprowadziliśmy między innymi aplikacje internetowe do sprzedaży biletów i płatności mobilne. Wdrożona została też specjalna aplikacja „bilet okresowy”, która umożliwia zakup i zapis biletu na urządzeniu mobilnym bez użycia tradycyjnej karty. Dbamy też o komfort podróży, wyposażając autobusy i tramwaje np. w ładowarki USB, dzięki którym można uzupełnić baterie smartfonów lub tabletów.\nW Krakowie popularnością cieszą się także jednoślady. Czy rowerzyści mogą liczyć na to, że równie łatwo i szybko dojadą np. do pracy?\nStaramy się cały czas rozbudowywać sieć ścieżek rowerowych, oferując komfortowe i co bardzo istotne bezpieczne warunki do jazdy jednośladami w Krakowie. Obecnie mamy ponad 220 km infrastruktury rowerowej i jesteśmy w czołówce polskich miast jeśli chodzi o rozwój tego sposobu podróżowania. Jako jedyni w Polsce oferujemy też, wspólnie z Wavelo, wynajem rowerów w okresie zimowym. Mamy bowiem świadomość, że promowanie proekologicznych środków transportu, jakim niewątpliwie są rowery, to również ważny czynnik w walce o czystsze powietrze w Krakowie.\nOstatnio, w związku z szeregiem zmian, jakie miały miejsce podczas reorganizacji Strefy Płatnego Parkowania, wprowadziliśmy ograniczenie prędkości do 60 km/h na Alejach Trzech Wieszczów. Zwróciliśmy również uwagę na przystanki w centrum dla autokarów. Naszym celem jest uporządkowanie ruchu autokarów właśnie tam. Na razie udało się m.in. zlikwidować ich postój na ul. Dajwór. Kolejnym krokiem będzie całkowity zakaz wjazdu autokarów na teren Zabłocia. Obecnie wyznaczono dla nich miejsca na Placu Bohaterów Getta, z których autokary mogą korzystać na czas wysiadania i wsiadania pasażerów.\nCzym ZIKiT będzie się kierować, wyznaczając nowe miejsca dla autokarów?\nTak, jak najbardziej. Zamontowaliśmy trzy tablice, które na bieżąco wskazują aktualny stan powietrza w Krakowie. To była bardzo dobra decyzja, gdyż mieszkańcy oczekiwali takich ogólnie dostępnych danych, wyświetlanych w przestrzeni miejskiej. Dzięki tablicom antysmogowym można obserwować, jak zmienia się stan powietrza w mieście (w miejscu gdzie się znajdują) i odpowiednio reagować. W przypadku podwyższonego poziomu zanieczyszczeń należy oczywiście unikać ekspozycji na powietrzu, uprawiania sportów outdoorowych, spacerów – zwłaszcza z dziećmi. To istotne, aby podejmować działania prewencyjne i nie narażać niepotrzebnie swojego zdrowia.


Czas na regulację zbóż ozimych - Doradca-rolniczy.pl\nStrona główna / Uprawa / Czas na regulację zbóż ozimych\nZapraszamy do obejrzenia najnowszego komunikatu o zabiegach w uprawie zbóż ozimych i jęczmienia\n0:40 – zabiegi do wykonania w uprawie rolnej (1 faza)\n1:25 – podstawowy zabieg fungicydowy w zbożach\n2:33 – jęczmiona ozime\n3:00 – produkty do zastosowania\n2:23 – choroby grzybowe\n5:17 – choroby grzybowe w jęczmieniu\n6:30 – obecna sytuacja pogodowa\n6:55 – problemy wynikające ze stresu\nDzień dobry państwu. Maciej Mokrzan. Firma Agrosimex. Zapraszam dziś do obejrzenia mojego komunikatu, w którym opowiem o sytuacjach na plantacjach zbóż ozimych.\nZnajdujemy się w tej chwili w pszenicy ozimej. Fazy rozwojowe zaczęły nam uciekać, nie było specjalnie wjazdu w pole wcześniej. Teraz kiedy mamy wiosnę, widać już naprawdę słońce, ocieplenie, musimy się mocno przygotować i szybko wykorzystać możliwości wykonania zabiegu. Pierwsze kolanko praktycznie we wszystkich sianych terminowo pszenicach pojawiło się na Śląsku Opolskim. Musimy zadbać o to, aby wykonać w tej chwili zabieg skracający, wyregulować nam wysokość naszego łanu. Oderwało się pierwsze kolanko, jest wysokości około jednego, dwóch nawet centymetrów od węzła krzewienia. Jest to ostatni moment, żeby zatrzymać ten rozwój, żeby zastosować regulator, który nie pozwoli w przyszłości na przewrócenie się naszego łanu, czyli wyleganie. Czego na pewno nikt nie chce. Dodatkowo BBCH 31 czyli właśnie faza pierwszego kolanka jest tak istotna, gdyż wtedy właśnie wykonujemy podstawowy zabieg fungicydowy w zbożach.\nO co musimy zadbać. Choroby podstawy źdźbła, łamliwość, fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła, choroby liści takie jak mączniak prawdziwy, takie jak septorioza oraz rdze. Na pewno te choroby będą teraz przy wyższych temperaturach występować w zbożach. W tej chwili infekcje nie są jeszcze duże, dotyczą głównie starych liści, jednak z pewnością rozniosą się na liście wyższe i będziemy mieli z tym problem. Wjeżdżamy, jak mówię, w pierwszym kolanku. Jeżeli nam się nie udało, róbmy to w drugim, ale starajmy się nie dopuścić do tego, żeby nam uciekł za bardzo ten zabieg. O ile zagrożenie fungicydowe jeszcze nie było takie duże, nie ma takiej dużej presji grzybowej, to niestety zboża rosną i w pewnym momencie przerosną nam fazę drugiego kolanka i będzie bardzo ciężko usztywnić źdźbło, aby nie wylegało później nam zboże.\nJeżeli chodzi o jęczmienie ozime, tam fazy są troszeczkę nawet późniejsze, czyli zaczyna się pojawiać drugie, trzecie kolanko nawet pomału zaczyna się uwalniać. Tak że również powinniśmy pilnować skrócenia, a także chorób grzybowych ze szczególnym uwzględnieniem plamistości siatkowej jęczmienia oraz mączniaka.\nJakie preparaty zastosować? Pod kątem skrócenia na pewno trineksapak etylu jest produktem uniwersalnym. W tej chwili jest bardzo dużo produktów na rynku, które niską ceną, niosą z sobą bardzo dużo skuteczność. Do takiego zabiegu w zależności od temperatury możemy zaproponować dawkę 0,25, jeżeli jest ciepło, zboże nie wymaga szczególnego skrócenia, nie jest zbyt gęste, nie zostało ono nawożone bardzo wysoko azotowo. Aż do wartości pół litra na hektar, kiedy naprawdę mamy problem z gęstym łanem. Jest to czasem jęczmień, jęczmień też dużo gorzej się skraca. Lub też kiedy prognozy niestety nie pokazują nam wysokich temperatur, kiedy jest małe nasłonecznienie. Bo trineksapak lubi właśnie ciepło, lubi słońce. Dodatkowo można do tego zabiegu dodać CCC chlorek chloromekwatu i połączyć to pół litra na przykład chlorku chloromekwatu czyli na przykład Stabilanu do naszego produktu zawierającego trineksapak etylu takiego jak Windsar lub Power Grain. W dawce, to jest 250-iątka, więc stosujemy powiedzmy 0,3 jako uniwersalną dawkę.\nNastępnie choroby grzybowe. W pszenicach dbamy o łamliwość, więc powinniśmy zastosować preparat, który będzie zawierał jedną z substancji, które tę właśnie łamliwość zwalczają. Najbardziej doskonałym w tej chwili triazolem będzie protiokonazol. Mamy go w preparacie Poleposition i tutaj możemy liczyć, że nie tylko zabezpieczy przed łamliwością, ale też fuzaryną zgorzolą podstawy źdźbła, także chorobami liści takimi jak septorioza, jak rdze. Natomiast na mączniaka wypadałoby jeszcze coś do tego preparatu dodać. Stworzyliśmy dlatego produkt o nazwie Pak na T1, gdzie dołożyliśmy do tego produktu preparat Cyflux zawierający czysty cyflufenamid czyli substancję, która bardzo ładnie zwalcza mączniaka, zarówno wyniszczająco, jak i zabezpiecza na długi czas przed tą chorobą. Podobnie możemy postąpić w jęczmieniu, gdyż Poleposition, czyli protikonazol, będzie zwalczał tak samo choroby jęczmieni, takich jak plamistość siatkowa, ramularia, takich jak mączniak właśnie przez Cyfluxa zwalczane. Jesteśmy w stanie zrobić komplet. Innymi rozwiązaniami możemy się tutaj posłużyć morfolinami, w tej chwili została morfolina o nazwie fenpropidyna na przykład obecna w preparacie Umbret pochodzącym z Syngenty. Do samego Umbretu należałoby też dodać jakiś triazol, który byłby w stanie zwalczyć choroby liści, może to być tebukonazol albo metkonazol. Metkonazol z Umbretem jest w pakiecie gotowym o nazwie Umbret Pak. Możemy zastosować również Prochloraz. Prochloraz jest bardzo dobrym, chociaż starym środkiem, będzie nam tutaj dbał o łamliwość, co jest bardzo istotne, także ma wpływ na septoriozę oraz choroby fuzaryjne. Więc jesteśmy w stanie w dużej mierze zadbać o nasze zboże.\nNiestety obecna sytuacja nie nastraja optymistycznie, nawet jeżeli w tej chwili mamy słońce, prognozy pokazują, że za kilka dni znowu się oziębi. Niestety nasze rośliny cierpią bardzo z tego powodu, pamiętajmy o tym, aby im w jakiś sposób pomóc, szczególnie po zastosowanych zabiegach, które, tak jak powiedzieliśmy, no powinny być wykonane, praktycznie muszą być wykonane, chcielibyśmy w jakiś sposób je zastymulować. Może być problem różnego typu wynikły ze stresu, ze zwykłych amplitud, a także zastosowanych środków. Do radzenia sobie z takim stresem, do polepszenia funkcjonowania roślin polecamy preparat o nazwie Maral. Jest to doskonały nawóz, który zawiera nie tylko MPK, nie tylko mikroelementy, ale też fitohormony roślinne, które będą dodatkowo napędzać roślinę, auksyny, gibereliny pozwolą nam na to, aby w warunkach stresowych nasza roślina szybciej była w stanie wrócić do normalnej kondycji i tak naprawdę dać nam docelowo optymalny plon.\nJeżeli chodzi o zboża. No pierwsze, drugie kolanko, tak mniej więcej wygląda sytuacja na większości plantacji. Jeżeli chodzi o jęczmienie ozime, jest tutaj już faza drugiego kolanka prawie, że wszędzie. Musimy się tym bardziej spieszyć, jeżeli nie było zabiegu skracającego. Jęczmienie gęste niestety będą narażone na wyleganie. W temacie zbóż możemy zaproponować jeszcze dobre przyjrzenie się chwastom, dlatego że BBCH 31 jest to faza, w której części herbicydów nie będziemy mogli już stosować. Herbicydów z grupy regulatorów wzrostu nie powinniśmy stosować powyżej pierwszego kolanka, dlatego że w tej fazie już wykształca się kłos. Nie chcemy aby regulator dodatkowo uszkodził nam kłos, zredukował pięterka. Tak że zwracajmy na to uwagę. Nawet jeżeli mieliśmy zakupiony jakiś preparat, sprawdźmy czy możemy go zastosować spokojnie po fazie pierwszego kolanka. Jest to bardzo istotne. Z tej strony to już wszystko. Dziękuję państwu bardzo za uwagę. Zapraszam do kolejnych komunikatów.\nTagi: uprawa zbóż, uprawa jęczmienia, zabiegi w uprawie, choroby grzybowe zbóż


Studia za granicą w Wielkiej Brytanii, Szwajcarii - LEC Centre\nStudia za granicą to trampolina do sukcesu\nZapytaj nas o możliwości nauki w szkołach średnich i wyższych m.in. w USA, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii.\nNauka w szkole średniej i wyższej za granicą to nie tylko doskonała okazja do poznania świata. To przede wszystkim szansa na rozwój.\nWspółpracujemy z firmami specjalizującymi się w doradztwie w zakresie aplikowania do prywatnych szkół średnich m.in. w USA, Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Wraz z naszymi partnerami pomagamy w doborze szkoły, przygotowaniu aplikacji, ubieganiu się o stypendium oraz organizacji wyjazdu. Nasi klienci uczyli się w prywatnych szkołach z internatem w Wielkiej Brytanii, specjalistycznych akademiach w USA (m.in. sztuka filmowa, projektowanie mody, muzyka) i prywatnych szkołach średnich w USA.\nDowiedz się więcej o tym, co zrobić, żeby rozwijać swoje umiejętności, zainteresowania i pasje w zagranicznej szkole!\nKto może wyjechać do szkoły za granicę?\nNajważniejsza jest znajomość języka obcego na odpowiednim poziomie. Osoba, która chce się rozwinąć ucząc się w zagranicznej szkole lub studiując na uczelni za granicą powinna znać język, w którym będzie się uczyła w stopniu co najmniej średnio zaawansowanym. Młody człowiek wyjeżdżający do zagranicznej szkoły powinien:\numieć uczyć się korzystając z obcojęzycznych materiałów dydaktycznych\npotrafić przekazywać swoją wiedzę ustnie i pisemnie.\nOprócz znajomości języka liczą się także wyniki w nauce osiągane w polskiej szkole oraz aktywność pozalekcyjna.\nNasi Partnerzy oferują letnie kursy językowe, których programy są zaprojektowane specjalnie na potrzeby osób planujących naukę za granicą. W ich ramach, oprócz nauki języka, młodzi ludzie mają zajęcia tematyczne z wybranych przedmiotów i uczą się konkretnych umiejętności przydatnych podczas nauki w zagranicznej szkole – pisania esejów, wystąpień publicznych czy analizowania treści naukowych. Więcej na ten temat dowiesz się tutaj.\nDokąd można pojechać do szkoły?\nPomagamy w przejściu procesu aplikacyjnego do prywatnych i publicznych szkół w Wielkiej Brytanii, USA, Irlandii, Francji i Niemczech. Znamy jego specyfikę w każdym z tych państw. Poza tym współpracujemy z lokalnymi firmami specjalizującymi się w doradztwie edukacyjnym, które doskonale poruszają się w meandrach administracyjnych związanych z nauką w danym kraju.\nW zależności od preferowanego kierunku nauki, planowanych studiów oraz umiejętności i wyników w nauce jesteśmy w stanie dobrać ofertę konkretnej szkoły, która stwarza możliwości osiągnięcia wybranych celów. Wraz z naszymi partnerami jesteśmy też w stanie wspierać proces ubiegania się o stypendia, które sprawiają, że nauka za granicą staje się bardziej przystępna.\nCo jest wymagane aby ubiegać się o miejsce w zagranicznej szkole?\nWiększość szkół średnich i uczelni wyższych wymaga znajomości języka obcego na konkretnym poziomie. Z reguły jest to poziom co najmniej B1. Wybrane szkoły oferują możliwość uczestniczenia w specjalnie zaprojektowanych dodatkowych zajęciach językowych, dzięki którym nawet osoby na poziomie A2 wg skali Rady Europy mogą uczyć się za granicą.\nOprócz znajomości języka istotne są dwie rzeczy:\noceny na polskim świadectwie szkolnym\nOsoby z dobrymi ocenami, które angażują się w projekty na rzecz lokalnej społeczności, są wolontariuszami lub uprawiają sport mają szanse na zdobycie stypendiów.\nJak przebiega proces aplikowania?\nPrzebieg procesu aplikacji różni się w zależności od kraju i szkoły. Najbardziej popularne szkoły i uczelnie wymagają złożenia aplikacji nawet do 9 miesięcy przed planowanym rozpoczęciem nauki. Oprócz złożenia wymaganych dokumentów szkoły często organizują rozmowy rekrutacyjne, które są przeprowadzane online lub wymagają obecności przyszłego ucznia w szkole. Aplikacja, oprócz dokumentów potwierdzających wyniki w nauce (świadectwa, opinie nauczycieli), często obejmuje formę listu motywacyjnego, który służy zaprezentowaniu pozaszkolnych dokonań przyszłego ucznia.\nNaszym klientom oferujemy usługi obejmujące dobór odpowiedniej szkoły, pomoc przy przygotowaniu dokumentów oraz wsparcie w przejściu procesu aplikacyjnego.\nSkontaktuj się z nami jeżeli chcesz uzyskać więcej informacji na temat możliwości nauki w szkołach średnich i wyższych za granicą.\nGdzie mieszkają osoby wyjeżdżające do szkoły za granicą?\nDwie najbardziej popularne formy zakwaterowania podczas nauki lub studiów za granicą to pobyt u lokalnej rodziny oraz zakwaterowanie w akademiku. Wybór formy zakwaterowania ma odbicie w koszcie nauki – zasadniczo pobyt w akademiku jest droższy od mieszkania z rodziną.\nWyjazd do szkoły średniej lub na zagraniczną uczelnie to przedsięwzięcie, które wymaga dobrego przygotowania. Zróżnicowanie procesów aplikacyjnych, różnorodność szkół oraz potencjalnych miejsc nauki wymaga bardzo dobrego rozeznania wśród dostępnych możliwości. Nasza firma od lat wspiera klientów w świadomym rozwoju naukowym, doradzając i pomagając skutecznie przejść proces aplikacji. Dzięki doświadczeniu naszemu i naszych partnerów pomogliśmy wielu uczniom z Polski w zdobyciu wysokiej jakości edukacji za granicą.\nChętnie doradzimy Państwu jak skutecznie aplikować do zagranicznych szkół średnich i wyższych. Zapraszamy do kontaktu, odpowiemy na wszystkie dodatkowe pytania.\nSzkoła za granicą English Naturally\nSzkoła działa od 20 lat, oferuje kursy całoroczne: indywidualne oraz dla zorganizowanych grup szkolnych, także kursy letnie dla młodzieży i dorosłych oraz dla rodzin.\nSt Clare’s Oxford szkoła średnia


ODKRYWCZA MAMA: "ELEMENTARZ DLA RODZICÓW 6-LATKA", K. i T. Elbanowscy, Wyd. Olesiejuk 2016\n"ELEMENTARZ DLA RODZICÓW 6-LATKA", K. i T. Elbanowscy, Wyd. Olesiejuk 2016\nJedno z badań, o których między innymi mowa w tej książce, wykazało, że "wydłużenie nauki w przedszkolu o rok, do 7. roku życia, pomaga dzieciom uniknąć problemów z brakiem koncentracji, obniżając ryzyko wystąpienia nadpobudliwości aż o 73%".\nInne badania, przeprowadzone na kilkudziesięciu tysiącach małych Polaków, pokazało, że "sześciolatki po tradycyjnym przedszkolu miały wyższy poziom rozwoju umysłowego, wyższy poziom analizy i syntezy wzrokowej oraz słuchowej, a tym samym większą gotowość do nauki czytania, pisania i liczenia od dzieci, które, nie chodząc wcześniej do przedszkola, rozpoczynały roczne przygotowanie przedszkolne w oddziałach zerowych w szkole". I jeszcze jedne wnioski - z badań Kuratorium Oświaty- które udowodniły "bezpośrednią zależność między gotowością szkolną, a liczbą lat spędzonych w przedszkolu. Im dłużej dzieci brały udział w edukacji przedszkolnej, tym ich gotowość do podjęcia nauki w szkole była większa".\nNo dobra, ale- zapytacie- czy jeśli moje 6-letnie dziecko zna już wszystkie litery, radzi sobie z liczeniem, ma wiele ciekawych zainteresowań, to nie powinno pójść już do szkoły? Otóż niekoniecznie. Wiedza i umiejętności edukacyjne, nie zawsze oznaczają dojrzałość społeczną i emocjonalną na poziomie 7-latka. Zbyt wczesne przejście z przedszkola do szkoły może przyczynić się do niepowodzeń szkolnych dziecka, być źródłem stresu, wpływać na własne poczucie wartości, problemy emocjonalne oraz prowadzić może do wielu innych niepotrzebnych dramatów.\nPoza tym musicie wiedzieć, że owszem, podstawę programową dostosowano do młodszych uczniów, lecz tylko na etapie edukacji wczesnoszkolnej. Niestety od 4 klasy program jest taki, jaki był dawniej, a dotyczyć ma również dzieci młodszych. Absurd!\nElbanowscy w swoim "Elementarzu dla rodziców 6-latka" opierają się na licznych badaniach, opiniach rodziców, specjalistów, jak i swoich bogatych doświadczeniach, jako rodziców, i jako założycieli Fundacji Rzecznika Praw Rodziców. Publikacja ma ciekawą formę słownika przydatnych terminów związanych z realiami naszej polskiej oświaty. Jednak po przeczytaniu mniej więcej połowy "Elementarza..." drażniła mnie już wszechobecna krytyka. Niniejsza książka dobitnie zniechęca do posyłania młodszych dzieci do szkoły. Lecz z drugiej strony, Elbanowscy wcale nie przesadzają. Chociaż należałoby być także świadomym i dla równowagi warto byłoby o tym przeczytać, że istnieją wyjątki, dobre praktyki i inne podejścia do uczniów i ich rodziców.\n6-latki w polskich klasach funkcjonowały od zawsze, ale były to jednak pojedyncze osoby, które wcześniej przeszły badania dojrzałości szkolnej w poradniach psychologiczno- pedagogicznych. To rodzice wraz ze specjalistami (psychologiem i pedagogiem) decydowali o wcześniejszym rozpoczęciu nauki. Jak dobrze, że po latach walki z rządem, znowu jest taka możliwość!\nBardzo się denerwuję, kiedy ktoś głośno twierdzi (najczęściej jest to starsze pokolenie, które ostatni raz styczność z oświatą miało jakieś 30 lat temu, kiedy to uczyły się ich dzieci...), że przecież w innych krajach do szkoły uczęszczają już 5-latki. Tylko, że w "tych innych krajach" realia nauczania są zupełnie inne niż nasze!\nZatem posłać dziecko do szkoły, jako 6- czy 7-latek? Nie mam żadnych wątpliwości! Jeden rok naprawdę robi różnicę. Ta decyzja może zaważyć na całej przyszłości moich Dzieci, dlatego rozpoczną one naukę w pierwszej klasie, jako 7-latki. I chwała za to, że zmieniono ustawę i będzie to możliwe!\nPuenta na koniec: nadmierna ambicja rodziców i nieumiejętne podejście pracowników oświaty może poważnie zaszkodzić 6-latkom.


Apartamenty w Canastocie (NY) - Oferty apartamentów w Canastocie (NY) - eSky.pl\nApartamenty - Canastota (NY)\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Canastocie (NY) są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Canastocie (NY) zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nCanastota (NY) - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Canastota (NY) charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Canastocie (NY) z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Canastocie (NY) znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Canastocie (NY)?\nDostępne apartamenty w Canastocie (NY) w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Canastoty (NY) posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Canastocie (NY)?\nUdogodnienia w apartamentach w Canastocie (NY) są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Canastocie (NY) przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Canastocie (NY)?\nRezerwacja apartamentów w Canastocie (NY) jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Canastocie (NY) wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Canastocie (NY)?\nCena apartamentu w Canastocie (NY) jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Canastocie (NY) są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.


Palenie książek już było. A w Polsce znowu pali się książki. (Na pocieszenie - Złote Sowy) - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie\nYou are at:Home»O czym?»NAJCIEKAWSZE»Palenie książek już było. A w Polsce znowu pali się książki. (Na pocieszenie – Złote Sowy)\nKsięża palili książki w Gdańsku Twitter.com / @Borawski\nPalenie książek już było. A w Polsce znowu pali się książki. (Na pocieszenie – Złote Sowy)\nAutor: Beata Dżon Ozimek opublikowane:\t 3 April, 2019 W kategorii:NAJCIEKAWSZE, Z 8-go Piętra, zzz\nTylu sów, co w miniony weekend, Wiedeń już dawno nie widział, pewno rok temu przeżył podobne „zasowienie” czy „sowowanie”. Zasowienie owo Złotymi Sowami, czyli nagrodami Klubu Inteligencji Polskiej w Wiedniu, nazywanymi „Oscarami Polonijnymi”, było wyjątkowym przeżyciem i spotkaniem. Ci, którzy przeżyli tę radość kiedyś, wiedzą o czym piszę, pozdrawiam Małgosię P. Bonikowską i Mirka Połatyńskiego z Kanady, kilka lat temu bowiem zostali zaproszeni do „złotosowiego grona” i nagrodzenia statuetkami Złotej Sowy Polonii.\nSpotkanie nieznajomych, po części znajomych Twórców kultury, Działaczy, Artystów, Intelektualistów, polskich emigrantów działających w różnych dziedzinach organizuje Jadwiga Hafner. Co roku od czternastu lat wiosną w Wiedniu jak ptaki z dalekich miejsc zlatują się, zjeżdżają, schodzą, by usłyszeć symboliczne „dziękuję”, „doceniam to, co robisz”, „nie jesteś sam”, „brawo!” Najdalej mają, co praktyka lat pokazuje, ci z Wiednia – twórcy i władze.\nTe wszystkie wszak symboliczne słowa są bardzo często ważniejsze niż inne splendory, bo przyznawane są przez podobnych im emigrantów, z życzliwością i szacunkiem, z dala od rzeczywistego i wyimaginowanego polonijnego „piekiełka”. Złote Sowy wędrują do rąk twórców czy działaczy, ludzi zainteresowanych czymś więcej, niż pełny talerz, ale dzielących się właśnie swoimi talentami z ludźmi na obczyźnie, w kraju z wyboru, z przypadku. Czasem w kraju, w którym znaleźli się, bo tak historia zdecydowała i tam się urodzili, np. w Mołdawii, jak Helena Usowa, gdzie pielęgnują polskość, wyobrażenie Ojczyzny, język rodziców, dziadów.\nZaczynam od Heleny, bowiem wielu takich skromnych osób, które jak ona (szefowa polskiej gazety Jutrzenka, organizatorka życia polonijnego na północy Mołdawii, inicjatorka wielu kulturalnych wydarzeń) najzwyczajniej nie znamy. A tworzą piękne, ponadpokoleniowe wydarzenia, pokazują swoją polskość nie krzykliwą, nie buńczucznie patriotyczną, a taką łączącą, aktywizującą, może lepszą, niż jest ona w ojczyźnie na co dzień. I wobec życia w regionie jednak nie rozpieszczonym stabilnością, obywatelskimi i demokratycznymi rządami, rozpieszczanym może wspaniałym winem, utrzymują radość i robią swoje. Na tyle, na ile mogą.\nMuszę powiedzieć, że spotkania emigrantów z najwyższych półek intelektualnych, artystycznych i człowieczych, jakimi są osoby nagradzane Złotymi Sowami, ludzi z Paryża i Sztokholmu czy Londynu, Berlina czy właśnie Bielic z Mołdawii zgodnie każą nam niżej pochylać głowy wobec tych działających właśnie w nieznanych Bielicach. To, czego dokonuje Helena Usowa i Polacy w Mołdawii pokazuje, że nie ma poziomu trudności, którego nie można pokonać, jeśli chce się pielęgnować tożsamość, pamięć, nie trzeba do tego wielkich biur i „narodowych” telewizji ani wielkiego hałasu. Na pewno jednak potrzeba choć trochę pieniędzy, i dobrze, że przynajmniej tam ich nieco płynie poprzez Senat, a nie giną w dziurawym garze polskiej telewizji Jacka Kurskiego czy komisjach od wyimaginowanych wydarzeń i kościelnych bezwstydnych „dziełach” ojca Rydzyka. Tym bardziej, że polski Kościół zaczyna palić książki rękami księdza egzorcysty w Gdańsku.\nUsowa pokazała nam inne proporcje… Zresztą tak, jak Jaga Hafner, mimo, że działa w centrum europejskiego zamożnego kraju, w którym pokazuje i łączy Polaków, ludzi nieszablonowych, niepokornych, ambitnych, wolnych od przymilania się politycznego, jest może bardziej samotna niż Helenka Usowa tam, w Mołdawii. Hafner robi to właściwie sama z pomocą przyjaciół-wolontariuszy, na własny (i męża) koszt, misyjnie. Wspaniale, że może liczyć na życzliwość polskiej stacji naukowej PAN i dyrektora Bogusława Dybasia oraz jego zastępczyni, Agnieszki Kościuszko.\nMówiliśmy na Gali Złotych Sów 30 marca, w sobotę, podczas uroczystości w Polskiej Akademii Nauk o książkach, o słowach, o obrazach, o wolności myślenia. Następnego dnia w Polsce ksiądz spalił książki, zaprosił do tego dzieci. A polscy nacjonaliści hajlowali w „świętym” miejscu, w Częstochowie, palili pochodnie i kler tamże cieszył się, że ma takich patriotów u siebie.\nBoże, a raczej Człowieku, chroń Polskę!\nAż odechciewa się pisać o pięknych ludziach, o muzyce Adama Makowicza, o jego maestrii i wolności, którą w muzyce dla siebie wybrał, o jego wspaniałej, otwartej na ludzi żonie, Joannie Makowicz, znakomitej skrzypaczce, która odebrała Złotą Sowę i podzieliła się cudowną opowieścią o Makowiczach oraz o smyczku Henryka Wieniawskiego, który ma, którym grywa.\nO Tomaszu Koniecznym, wspaniałym śpiewaku operowym, bas-barytonie, cenionym wykonawcy niemieckiej muzyki. O młodych, pracowitych i skromnych twórczyniach filmowych z Londynu, z dokonaniami na koncie, których dziecięcy aktor zdobył tzw. dziecięcego Oscara w ubiegłym roku. To Aleksandra Czenczek i Adriana Kulig.\nKsiążki zbierano, by następnego dnia je pod kościołem spalić, a my jeszcze nieświadomi cieszyliśmy się w Wiedniu pisarkami, autorkami książek otwierających na nowe światy, Iloną Wiśniewska z Norwegii i Beatą Gołembiowską z Kanady, która właśnie pracuje nad rozmowami z ludźmi, m.in. działaczami Solidarności, którzy wpłynęli 30 lat temu na wolność w Polsce. Beato, spiesz się, bo może Twoja książka też trafi na stos!\nJeszcze rozmawialiśmy o wydarzeniach z 1968 roku z Maciejem Zarembą, laureatem Złotej Sowy, emigrantem z 1969 roku, znakomitym dziennikarzem, reportażystą szwedzkim. O tym, jak jego dziennikarska robota przyczyniła się do odkrycia tematu eugeniki szwedzkiej, legalnie dokonywanych zabiegów sterylizacji ludzi „mniej wartościowych” i do wykluczenia takich działań w przyszłości. O wadze słowa. A stosik był szykowany…\nWojtek Siudmak z Paryża, malarz, realista fantastyczny, mistrz wyobraźni, ceniony twórca francuski pochodzi z Wielunia. Jeszcze rozmawialiśmy o Nagrodzie Pokoju, którą przyznaje wraz z grupą ludzi, o trudnościach w porozumieniu w jego mieście rodzinnym, które chciałby uczynić „miastem pokoju”, a tu takie niedzielne okropności. Palenie książek na stosie i nacjonaliści w Częstochowie.\nPolska rzeczywistość bardzo poważnie przeraża i powinna nas otrzeźwić, bo to przestają być żarty. Palenie książek, bezkarność faszystów polskich wspieranych przez purpuratów, podobnie bezkarnych za swoje przestępstwa pedofilii, palenie kukieł Żyda i podobizn europosłów. Nie jest mi z tym dobrze tu, w Wiedniu. Gdzie także nie jest dobrze…\nI tam właśnie, u gościnnej Jadwigi Hafner w Wiedniu, na niezapomnianej gali wręczenia Złotych Sów (który to honor dzieliłam z wieloma wspaniałymi osobami z całego świata, min. moim kolegą filmowym Vladkiem Juszkiewiczem z Los Angeles), poznałam Autorkę tego tekstu i felietonów z cyklu “Z 8. piętra”. To było jedno z tych spotkań, kiedy czuje się jaby znało się kogoś od lat, jakby nadawało się dokładnie na tych samych częstotliwościach. I tak to było kiedy poznałyśmy się z Beatą Dżon Ozimek 🙂\nA Jadwidze Hafner – jak zwykle “chapeau bas” za jej poświęcenie i oddanie sprawie, za Złote Sowy i Jupitera. Masz niezwykłą energię, Jadwigo!\nA tegorocznej laureatce Beacie Gołembiowskiej, naszej wieloletniej współpracowniczce, znakomitej pisarce, życzymy dalszych sukcesów i wieleu wielu nagród. I czekamy na książkę.\nCoraz więcej nas “Gazetowych” piór w Wiedniu dostaje Złote Sowy – ja, Edward Wójciak, Beata i Joanna Sokołowska-Gwizdka. A do tego wielu bliskich “Gazecie” artystów z Kanady – Mirek Połatyński, Maria Nowotarska i Agata Pilitowska! Wszystkich Was kocham i gratuluję!\nA tu fotka z gali Złotych Sów w Wiedniu:\nDanuta Wypich on 23 April, 2019 07:10\nPrzez przypadek trafiłam na tą gazetę w internecie, szukając informacji o emeryturach osób mieszkających za granicą a kiedyś pracujących w Polsce. I jestem zszokowana informacją o paleniu książek w Polsce. Nic takiego nie miało miejsca, kto Pani Beacie Dżon Ozimek podał taką informację. Czy Pani Beata Dżon Ozimek była w Częstochowie? widziała to na własne oczy?. Tak się rodzą “fake neewsy”. Kto wam płaci za podawanie takich informacji. To, że w Paryżu leją robotników wam nie przeszkadza? Tam nić się nie dzieje wg. Pana Timermansa. Wyjechaliście z Polski dobrowolnie czy nie z własnej woli nie upoważnia was do szkalowania mojej ojczyzny. Gdy nas w 81 r. Komuna pałowała wy spokojnie mieszkaliście za granicą. Więc proszę nie nazywać polskich katolików faszystami, bo w Gliwicach ustawka z urodzinami Hitlera nie była z inspiracji katolików a telewizji TVN co zostało bezsprzecznie udowodnione.\nBeata Golembiowska Nawrocki on 18 April, 2019 06:23\nBeatko, dziękuję za kilka słów o mnie oraz za jak zwykle ciekawą lekturę reportażu. Wspominam bardzo miło nasze spotkanie we Wiedniu i wspaniałą Galę Złotych Sów, tak świetnie przez Ciebie poprowadzoną. Co do palenia książek – to już mnie nic nie zaskoczy, jeśli chodzi o polski kościół. Wprawdzie jest jeszcze w nim trochę mądrych księży, ale to jednostki – tak przynajmniej mi się wydaje. Z jednym z nich, z ojcem Ludwikiem Wiśniewskim miałam niedawno wywiad, jakże ożywczy i mimo wszystko dający nadzieję. Właśnie piszę relację ze Złotych Sów do Gazety.\nDanuta Wypich on 23 April, 2019 07:34\n“Nie ma większej agonii, niż tłumić w sobie nieopowiedzianą historię”. Piękny cytat, więc może opowie Pani też historię o obozie w Świętochłowicach-Zgodzie, o ludziach tam zamęczonych, i jego komendancie Solomonie Morelu, który do śmierci otrzymywał emeryturę przekazywaną mu do Izraela od państwa polskiego, zamiast pisać, że w Polsce w Częstochowie księża faszyści palą książki. Mieszkam tu od urodzenia i nic takiego się nie działo. Natomiast telewizja TVN, która jest własnością koncernu Axel Springer urządziła w Gliwicach ustawkę z urodzinami Hitlera co zostało bezsprzecznie udowodnione. Tylko po to by szkalować moją ojczyznę. Zamieszki we Francji Pani nie przeszkadzają? To, że tam tłuką ludzi do krwi też? Życzę Pani dobrego samopoczucia. Póki co to w moim kraju jest najwięcej wolności. Tu nikt nikogo nie wysadza, nie pali się kościołów, nie burzy ich, nie pali synagog i meczetów i zborów prawosławnych.\nBeata Dzon on 3 April, 2019 12:36\nMałgosiu, tak, to spotkanie wowczas w Wiedniu z Tobą było niezwykle i trwa!!! Bardzo się cieszę i dziękuję Jadze Hafner i Tobie. Właśnie siedzę ood Bibl Narodowa na Heldenplatz w Wiedniu, słucham Voices, specjalnie skomponowanych brzmien rok temu na wspomnienie Anschlussu Austrii i skutków rządów nazistowskich i witanego tu frenetycznie Hitlera… Bardzo to dla mnie symboliczne, a pisze to na szczęście do wolnego medium, Gazety… Wolno mi. Wciąż. Pozdrawiam serdecznie


wykonanie, Warszawa - Oferta nr74538 - Oferteo.pl\nWykonam Biznes plan pod\n* o finansowanie z urzędu pracy\n* dotacje z UE\nZlecę: - napisanie biznesplanu, - wykonanie harmonogramu rzeczowo-finansowego inwestycji, - pomoc w wypełnieniu wniosku o dopłatę z Urzędu Wojewódzkiego na otwarcie własnej działalności gospodarczej. Branża: projektowanie i zakładanie...\nZlecimy napisanie biznes planu w języku angielskim dla zakładu mięsnego Biznes plan potrzebny w...\nZlecę wykonanie "montażu finansowego" do biznes planu Do RPO 1.5. Termin...\nSzukam firmy, która napisze biznes plan i zajmie się kompleksowym pozyskaniem kredytu jak w temacie. Kwota ok. 400 tys. zł na zakup i założenie gospodarstwa rolnego - dział specjalny produkcji...\nZlecę napisanie biznes planu i pomoc w pozyskaniu dofinansowania z UE, na otwarcie drogerii...\nZlecę napisanie biznes planu. Biznes plan będzie przeznaczony dla banku pod kredyt inwestycyjny. Inwestycja dotyczy otwarcia Centrum Rozrywki. Proszę o oferty z ceną od do i od czego uzależnioną. Wyrażam...\nBiuro rachunkowe, Rzeczoznawca budowlany, Zlecę prowadzenie księgowości, Factoring\nOferuję profesjonalne usługi w zakresie pozyskiwania środków unijnych skierowane do: -firm, -jednostek samorządu terytorialnego, -osób bezrobotnych, wykluczonych społecznie i środowisk lokalnych. ...\nsporządzanie studiów wykonalności,biznesplanów, wniosków o dotacje, pożyczkę , kredyt,...\nSparametryzowany model w excel. Klient definiuje parametry wejściowe, na podstawie których wyliczany jest cash flow,...\nZwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej! Nabór zostanie przeprowadzony dwuetapowo. W pierwszym etapie( 29 kwietnia do 10 maja 2013 r.) wnioski będą mogły składać grupy producentów rolnych, wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw oraz uznane organizacje producentów owoców i warzyw, spółki i spółdzielnie...\nJesteśmy zespołem doradców z wieloletnim doświadczeniem w wiodących podmiotach gospodarczych, polskich i międzynarodowych. Oferujemy kompleksowe usługi doradcze takie jak...\nPomagamy w sporządzaniu biznes planów, memorandów oraz raportów ekonomiczno – ﬁnansowych na potrzeby naszych Klientów: - biznes plany dla potrzeb pozyskania środków ﬁnansowych - biznes plany dla potrzeb rozwojowych - memoranda na temat aktualnej sytuacji ﬁnansowej i strategii ﬁrmy - raporty...\nNAPISZĘ PEŁNĄ DOKUMENTACJĘ DO PUP DOTYCZĄCĄ DOTACJI NA ROZPOCZĘCIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. Wnioski przygotowywuję SOLIDNIE. Współpracuję ze wszystkimi Urzędami Pracy w Polsce. Moje projekty wyróżniają się dużą skutecznością. Doradzam w wyborze formy opodatkowania. Zainteresowanych proszę o kontakt pod nr...\nPomagamy w uzyskaniu kredytów i inwestycyjnych dla projektów o wartości powyżej 1 mln zł. Jeteśmy grupą doradców z wieloletnim doświadczeniem. Współpracujemy zarówno z bankami jak i z prywatnymi funduszami. Działamy rzetelnie i...


Miernik wilgotności ziarna i nasion - Testery wilgotności do zboża i słomy\n> Elektronika w rolnictwie i hodowli >\nWILGOTNOŚCIOMIERZ TwistGrain pro\nWilgotnościomierz do ziarna zbóż, kukurydzy, nasion traw, oleistych i strączkowych. Numer 1 wśród mierników wilgotności ze ściskaniem próbki.\nPrecyzyjny wilgotnościomierz do kawy i kakao ze ściskaniem próbki. Idealny do pracy podczas produkcji, przetwarzania, magazynowania oraz transportu kawy i kakao.\nWilgotnościomierz do ziaren dla najbardziej wymagających rolników. Posiada wbudowaną wagę w celu uzyskania najwyższej dokładności pomiarów.\nDla profesjonalistów. NOWA NIŻSZA CENA.\nMiernik wilgotności i gęstości ziarna to urządzenie przede wszystkim dla firm skupujących i przechowujących wielkie partie nasion oraz dla dużych producentów zbóż.\nSuper dokładny! NOWA NIŻSZA CENA.\nDRAMIŃSKI GRAIN MASTER (GMS)\nWilgotnościomierz do ziarna z rozdrabnianiem próbki. Zapewnia precyzyjne pomiary wilgotności w warunkach polowych. Zalecany do badania wilgotności kukurydzy do 45%.\nPolecany do suszarni!\nWilgotnościomierz do siana i słomy sprasowanej to nowoczesny cyfrowy przyrząd, który w łatwy sposób umożliwia monitorowanie poziomu zawilgocenia i temperatury siana oraz słomy sprasowanej.\nNajsolidniejszy na świecie!


Alt Control Delete / Programowanie / Współdzielenie kodu i zasobów w Universal Apps\nZanim zaczniesz tworzyć aplikacje uniwersalne, które z założenia mają współdzielić jak największą ilość kodu, powinieneś wiedzieć jedną rzecz - ten cel uda się osiągnąć tylko mając dobry plan, a dobry plan w przypadku Universal Apps powinien uwzględniać użycie wzorca MVVM. Oczywiście nie musisz w takim przypadku implementować wszystkiego sam. Możesz skorzystać z gotowych bibliotek, do których tylko przypniesz swój kod;) Poniżej lista najpopularniejszych bibliotek tego typu:\nCo dają nam takie biblioteki? Przede wszystkim kontrolę. Dzięki MVVM możemy umieszczać kod przetwarzający dane oraz realizujący określone zadania z dala od widoku. W widoku zaś w takim przypadku odwołujemy się do konkretnego ViewModelu, który zawiera przetworzone dane i jest w stanie reagować na nasze akcje na formatce. W idealnie napisanej aplikacji, moglibyśmy praktycznie wyrzucić cały code-behind naszych stron i pozostawić tam tylko standardowe, spójne dla obu platform deklaracje metod. Warto więc już na samym początku projektu pomyśleć o architekturze całej aplikacji.\nWięcej o MVVM oraz o MVVM Light pisałem w jednym z ostatnich wpisów.\nGdzie umieścić kod?\nGdy już wstępnie zaplanujemy architekturę naszej aplikacji, warto jest przystąpić do działania. Zakładając że naszym celem jest współdzielenie jak największej ilości kodu, mamy teraz trzy wyjścia:\nUmieszczamy cały współdzielony kod w części Shared projektu\nUmieszczamy współdzielony kod w bibliotekach Portable (PCL)\nMieszamy oba rozwiązania\nOczywiście najlepszym wariantem jest opcja trzecia.. do której jednak w praktyce dochodzimy po kilku zrealizowanych projektach, z których dało się wyciągnąć część wspólną, bądź też w sytuacji gdy pewien wycinek kodu wykorzystywany jest również w innych projektach .Net.\nNawiązując do innych projektów .Net, warto tu również wspomnieć, że muszą mieć one odpowiedni TargetType by móc funkcjonować w świecie Universal Apps.\nWspółdzielić możemy wiele elementów. Mogą to być całe strony, pojedyncze klasy, style, pliki zasobów, a nawet grafiki. Tak na dobrą sprawę można umieścić kod całej aplikacji w części Shared, aczkolwiek prawie nigdy nie jest to możliwe. Praktycznie zawsze trzeba stworzyć inne ekrany na Windows/Windows Phone, a także zapewnić odpowiednie grafiki dla aplikacji mobilnej i tabletowo-komputerowej. Nie ma się tu bynajmniej co obrażać na Microsoft, ponieważ najzwyczajniej w świecie nie da się zrobić aplikacji która miałaby więcej niż jeden element i wyświetlała się tak samo dobrze na smartfonie jak i w rozdzielczości Full HD na komputerze.\nMimo wszystko można jednak naprawdę dużo kodu wydzielić, o czym napiszę szerzej w kolejnych akapitach.\nPisząc kod aplikacji uniwersalnych, warto zwrócić uwagę na fakt, że wszystkie elementy naszej bazowej solucji, współdzielą namespace. W praktyce wygląda to tak, że z tej samej przestrzeni nazw skorzystamy w projekcie:\nCzęść Shared jest automatycznie podpięta do dwóch pozostałych projektów, więc jeśli tylko dodamy do niej jakiś plik/zasób, to możemy z niego bez większych problemów korzystać w całej naszej aplikacji. W praktyce część Shared jest włączona do naszych projektów na etapie kompilacji i tak naprawdę jest to taki trochę wirtualny byt w naszej solucji.\nWspółdzielić możemy naprawdę sporo, w tym nawet bazowy plik aplikacji, czyli - App.xaml;-)\nCo zrobić w sytuacji gdy w kodzie współdzielonego pliku, pewien element zachowuje się inaczej w Windows, a inaczej w Windows Phone? Bynajmniej nie zawsze musimy w takiej sytuacji rozdzielać te pliki i wrzucać do osobnych projektów.. wciąż możemy współdzielić większość kodu, a te specyficzne fragmenty wydzielić za pomocą dyrektywy preprocesora:\npublic void MyNotUniversalMethod()\n// more shared code\nW pewnych określonych sytuacjach, może zdarzyć się tak, że chcielibyśmy współdzielić kod, ale różnic między platformami jest na tyle dużo, że dodanie kilku - kilkunastu dyrektyw preprocesora zaciemniło by kod. Co zrobić w takiej sytuacji? Stworzyć partial klasę;-) Partial klasy to tak naprawdę klasyczne klasy, których kod został rozbity na kilka plików. Taka klasa zyskuje swoją pełną postać (osobowość) w momencie kompilacji (IntelliSense również sobie z nimi radzi). Jak to w praktyce wygląda? Spójrzmy na Solution explorer:\nW całej solucji dodałem trzykrotnie klasę MyClass i przy każdej deklaracji wykorzystałem słowo kluczowe Partial. Następnie w części Shared dodałem następujący kod:\nNatomiast w projekcie Windows:\npublic void NotSharedMethod()\n// Windows specific code\nI w Windows Phone:\n// Windows phone specific code\nW prosty i szybki sposób napisaliśmy kod, który ma pewną część wspólną oraz określone fragmenty specyficzne dla platformy. Kompilator natomiast złączy to w dwie zgrabne klasy - jedna dla projektu Windows, druga dla Windows Phone. Czyż nie jest to świetne rozwiązanie;-)?\nTworząc partial klasy musimy jednak pamiętać o jednej ważnej rzeczy - nie możemy dublować kodu. Przez dublowanie kodu chodzi mi o to, że w dwóch (lub większej ilości) plikach, które mają być docelowo złączone w jeden wspólny byt, nie może znaleźć się dwa razy ten sam kod. Czyli np. konstruktor może pojawić się tylko raz. Oczywiście w naszej sytuacji sprowadza się do tego, żeby klasa partial z projektu Windows [Phone], nie dublowała kodu z części Shared.\nPartial klasy są też dość intensywnie wykorzystywane przez XAMLowe strony. W praktyce możemy zrobić tak, że cały code-behind strony będzie w części Shared projektu, natomiast pozostałe projekty będą tworzyć swoją warstwę wizualną (XAML). Taka kombinacja również zadziała, co mogliście zobaczyć w tym wpisie.\nWspółdzielić możemy również wykorzystywane biblioteki, które zainstalowaliśmy np. za pomocą NuGeta. W tym przypadku żeby wszystko działało właściwie, biblioteki należy aktywować zarówno dla projektu Windows jak i Windows Phone. Gdy tego dokonacie, to staną się one automatycznie dostępne w części Shared, do której formalnie nie można dodać żadnych bibliotek ani referencji.\nOczywiście możemy dodawać również biblioteki do wybranych projektów, z tym że w takiej sytuacji nie skorzystamy z nich w części współdzielonej Shared o ile nie będziemy wykorzystywać tam dyrektyw preprocesora i tym samym kierunkować kod pod kątem wybranego OSu.\nW jednym z ostatnich wpisów, pisałem na temat plików RESW. Dla przypomnienia, w plikach resw możemy umieścić stringi wykorzystywane w naszej aplikacji. Warto korzystać z tego rozwiązania również gdy nie planujemy różnych wersji językowych, ponieważ nawet dla jednego języka, unikamy powtarzania tekstów w kodzie dla obu projektów;-)\nCzego nie współdzielić?\nWiele rzeczy możemy współdzielić, ale w przypadku niektórych tematów lepiej sobie odpuścić. Poniżej kilka przykładów.\nPliki zasobów (Assety) możemy również współdzielić, aczkolwiek nie jest to do końca zalecane. Fakt jest taki, że aplikacje dla Windows Phone/Windows, mają po prostu inny układ i rozdzielczość, więc siłą rzeczy trudno jest przygotować jednolite grafiki, które w spójny sposób zadziałają w obu projektach. Kwestią do rozważenia, jest wykorzystanie wspólnych grafik dla pewnych ikon, czy obrazków, które z założenia mają mieć pewien, sztywny rozmiar w obu projektach.\nWidoki bardzo trudno jest współdzielić, ponieważ ciężko jest zrobić widok, który dobrze będzie zachowywać się na ekranie o szerokości 400 pikseli na telefonie, jak również w rozdzielczości Full HD na komputerze. Na siłę można doprowadzić do sytuacji w której widok dla obu platform pozornie będzie wyglądał tak samo. Możemy bowiem zrobić style i kontrolki specyficzne dla każdej z platform i później umieścić je na jednym ekranie. Oczywiście w tle wszystko będzie inne. Jest to na pewno podejście warte rozważenia.\nStyle to podobny temat jak w przypadku widoków, ponieważ oba te zagadnienia są ze sobą dość ściśle powiązane. Na szczęście na tym obszarze mamy trochę większe pole manewru, ponieważ style możemy umieszczać w plikach, które również będą zaczytywane w zależności od platformy. Spójrzmy na poniższy kod pliku App.xaml:\n<ResourceDictionary Source="Styles/AppStyles.xaml" />\nWedług tego zapisu, nasz plik App.xaml będzie szukał pliku AppStyles.xaml w katalogu Styles w naszym projekcie. Spójrzmy zatem na Solution Explorer:\nKażdy projekt ma swój własny plik styli, jednocześnie wczytywane są one przez aplikację z jednego miejsca. Pewnie się powtarzam, ale czy nie jest to kolejne świetne rozwiązanie;-)?\nOczywiście możemy dodać również plik który będzie wykorzystywany w obu aplikacjach. W takim przypadku należy stworzyć ten plik w projekcie Shared, a także dodać kolejny wpis do sekcji ResourceDictionary.MergedDictionares.\nNa koniec mała wskazówka. Pracując nad kodem w części Shared, domyślnie będziemy widzieć kod w kontekście wersji dla Windows. Oznacza to że jeśli dodamy dyrektywę z kodem dla Windows Phone, to ten kod zostanie wyszarzony i nie będzie możliwe korzystanie np. z IntelliSense. Na szczęście kontekst możemy łatwo zmienić, klikając na jedną z list rozwijanych w oknie Visual Studio:\nDzisiejszy wpis zawiera skrót informacji na temat współdzielenia kodu w świecie Universal Apps. Mam nadzieję, że będzie to dla Was dobry punktu startu. Jeśli macie jakieś pytania/uwagi/zastrzeżenia, to zapraszam do komentarzy.