TAXI Ruda śląska Przyjaźni taksówka do Mikołów Cena Koszt\nTaxi Przyjaźni, Ruda Śląska do Mikołów taksówki\nPrzewóz taxi Przyjaźni, Ruda Śląska - Mikołów taksówki orientacyjna cena taksówki. Zawieziemy Was komfortowo i bezpiecznie naszymi autami.\nTaxi taksówki w pobliżu Przyjaźni, Ruda Śląska Cena kurs taxi Ruda Śląska do Lędziny\nz Przyjaźni, Ruda Śląska do Taksówka do Mikołów\nCzas przejazdu ok 15 min odległość ok 11.05 km\nPrzedstawiona cena taxi Przyjaźni, Ruda Śląska - Mikołów taksówki nie stanowi oferty handlowej w myśl przepisów prawa i może się różnić od faktycznej ceny za kurs. Droga oraz czas przejazdu zostały wylicone przez serwis maps.google.com i w rzeczywistości mogą być inne. Kalkulator Przyjaźni, Ruda Śląska - Mikołów nie uwzględnia czasu postoju (korki, przejazdy kolejowe) - przez co cena za usługę może być wyższa.\nTaksówki AdamTaxi znajdują się w obrębie miasta Rudy Śląskiej. Aby skrócić czas oczekiwania do minimum, Twoje wezwanie taxi Ruda Śląska jest wysyłane do dyspozycyjnego taksówkarza przebywającego w Rudzie śląskiej lub jej okolicach. Umożliwia to, że dojeżdżamy do klienta najprędzej w mieście.\nInteresuje Cię taxi? Zadzwoń do AdamTaxi! Zatrudniamy tylko uprzejmych kierowców, nasze taksówki to bezpieczne samochody, przejrzyste stawki, nie mamy ukrytych opłat, jasny cennik taxi. Taksówkę w AdamTaxi zamówisz pod numerem telefonu +48 666 388 830. Z nami masz pewność, że do celu dotrzesz błyskawicznie i komfortowo. AdamTaxi to najtańsza taksówka w Rudzie Śląskiej.\nPrzyjaźni Ruda Śląska do Radlin Przyjaźni Ruda Śląska do Łaziska Górne Przyjaźni Ruda Śląska do Wilamowice Przyjaźni Ruda Śląska do Mysłowice Przyjaźni Ruda Śląska do Wojkowice Przyjaźni Ruda Śląska do Knurów Przyjaźni Ruda Śląska do Wodzisław Śląski Przyjaźni Ruda Śląska do Dąbrowa Górnicza Przyjaźni Ruda Śląska do Krzepice Przyjaźni Ruda Śląska do Rydułtowy Przyjaźni Ruda Śląska do Cieszyn Przyjaźni Ruda Śląska do Czechowice Dziedzice Przyjaźni Ruda Śląska do Będzin Przyjaźni Ruda Śląska do Lędziny Przyjaźni Ruda Śląska do Kłobuck Przyjaźni Ruda Śląska do Szczekociny Przyjaźni Ruda Śląska do Poręba Przyjaźni Ruda Śląska do Świętochłowice Przyjaźni Ruda Śląska do Pilica Przyjaźni Ruda Śląska do Piekary Śląskie Przyjaźni Ruda Śląska do Koziegłowy Przyjaźni Ruda Śląska do Sławków Przyjaźni Ruda Śląska do Wisła Przyjaźni Ruda Śląska do Strumień Przyjaźni Ruda Śląska do Czerwionka Leszczyny Przyjaźni Ruda Śląska do Żory Przyjaźni Ruda Śląska do Siemianowice Śląskie Przyjaźni Ruda Śląska do Ustroń Przyjaźni Ruda Śląska do Skoczów Przyjaźni Ruda Śląska do Częstochowa Przyjaźni Ruda Śląska do Toszek Przyjaźni Ruda Śląska do Pszczyna Przyjaźni Ruda Śląska do Chorzów Przyjaźni Ruda Śląska do Mikołów Przyjaźni Ruda Śląska do Sośnicowice postoj taxi ruda slaska kaufland najtansze taxi\nprowadzimy jazdę klientów niedrogo, komfortowo i żetelnie. Prowadzimy ponad to przewóz dzieci z przedszkola szkoły. Zapewniamy rzetelność i bezpieczeństwo przewożonych klientów.\nto usługa dla instytucjii. Zapewniamy dostarczanie dokumentów i średnich przesyłek. Oferujemy komfort i anonimowość oraz gwarantujemy, że przesyłka dotrze na czas do adresata.\nprowadzimy zrobienie drobnych zakupów. Z nami oszczędzicie czas, a z naszej strony macie jasną gwarancję na rzetelne zrobienie zleconej nam usługi.\nproponujemy obsługę imprez takich jak wesela, konferencje itp. Z nami bezpiecznie i szybko dostarczycie Państwo swoim klientom możliwość przejazd do miejsca spotkania i powrót.\noferujemy niedrogi i wygodny przejazd na lotniska. Po wcześniejszym uzgodnieniu terminu, oferujemy również dojazd z lotniska we wskazane miejsce w karaju.\nPaństwa przdsiębiorstwo mieści się w granicach miasta, gdzie dojazd komunikacją miejską jest utrudniony, oferujemy usługi związane z dowozem pracowników do siedziby przdsiębiorstwa i z powrotem.\naby uniknąć kłopotliwych dojazdów na dworzec oraz jazdy pociągiem autokarem, proponujemy komfortowe przejazdy międzymiastowe w dogodnych i tanich cenach.\nproponujemy dojazd pod adres gdzie odbywa się koncert lub innego rodzaju impreza a po jego zakończeniu wydarzenia gwarantujemy bezpieczny odwóz na miejsce.\nTaxi Ruda Śląska online taksówki dla Ciebie rozmieszczone są na terenie Rudy Śląskiej. Aby skrócić czas oczekiwania, Twoje zamówienie taksówki jest wysyłane do dyspozycyjnego kierowcy mieszczącego się w Rudzie śląskiej lub jej okolicach. Umożliwia nam to dojazd do klienta natychmiast w mieście taxi z rudy slaskiej do ustron taksowka. Zatrudniamy tylko kulturalnych kierowców, nasze taksówki to komfortowe auta, przejrzyste stawki, brak ukrytych kosztów, zrozumiały cennik za kurs taksówką. Na terenie miasta Rudy śląskiej znajdziesz kilka korporacji taksówkarskich takich jak Skorpion, West, Express, Tele, porównanie cen znajdziesz na naszej stronie.\nTaxi w Rudy Śląskiej | Taxi Przyjaźni, Ruda Śląska - Facebook | Tanie Taxi | Cena kursu Taxi Przyjaźni, Ruda Śląska


Jak przyspieszyć prace remontowe? Sposób na mokre tynki | RENTAL point\nJak przyspieszyć prace remontowe? Sposób na mokre tynki\nDla murarzy, tynkarzy i malarzy okres jesienno-zimowy to czas pełen wyzwań. Postępy przy wielu pracach uzależnione są bowiem od otaczającej aury, która jak wiadomo o tej porze roku bywa bardzo zmienna. Jednak pomimo niskich temperatur, silnych wiatrów i częstych opadów deszczu – robotnicy mogą dość skutecznie poradzić sobie z uciążliwą i wszechobecną wilgocią.\nOsuszacze kondensacyjne są wygodne w użytkowaniu, a lista ich zastosowań jest bardzo długa. Można wśród nich wyróżnić bardzo wydajne modele – przeznaczone głównie do stosowania w przemyśle, jak również mniejsze, dostosowane do typowo domowych potrzeb. Jednak bez względu na to, gdzie osuszacz będzie stosowany należy zwrócić uwagę na jego odpowiednią eksploatację.


spodenki przewiewne pasiaki rozm. L ZUFiZO\n» spodenki przewiewne pasiaki rozm. L\nspodenki przewiewne pasiaki rozm. L\nWygodny krój, ochrona nóżek przed słońcem.\nDół ozdobnie wiązany wstążeczką.\nRozmiar L - proponuję dla dzieci od rozmiaru 98/104, ale proszę sprawdzić wymiary i dobrać rozmiar wg własnego uznania.\n- długość całkowita ok. 55cm


[Komunikat prasowy] Bezpieczne tankowanie - jakość paliw w 2019 roku\n- Przed długim weekendem przypominamy konsumentom, że samodzielnie mogą sprawdzić jakość paliw na skontrolowanych stacjach. Wystarczy zajrzeć na mapę na stronie internetowej Urzędu.\n- W ubiegłym roku Inspekcja Handlowa zakwestionowała 1,37 proc. skontrolowanych próbek paliw płynnych u wybranych losowo przedsiębiorców.\n- Najlepszej jakości paliwa ciekłe występują w woj. lubelskim, łódzkim, małopolskim, opolskim, podkarpackim, świętokrzyskim i warmińsko-mazurskim, najgorszej – w woj. podlaskim, zachodniopomorskim i kujawsko-pomorskim.\n[Warszawa, 9 czerwca 2020 r.] Inspekcja Handlowa (IH) sprawdza cztery rodzaje paliw ciekłych dostępnych na rynku: olej napędowy, benzynę, gaz LPG, biopaliwa. W czasie pierwszej kontroli w 2003 r. odsetek próbek paliw ciekłych niespełniających wymogów jakościowych wyniósł 30 proc. W kolejnych latach ilość nieprawidłowości stwierdzanych u przedsiębiorców wybranych losowo znacząco spadła i od 2015 r. utrzymuje się poniżej 3 proc.\n- W efekcie kontroli Inspekcji Handlowej z roku na rok poprawia się jakość paliw ciekłych w Polsce. Wiele pracy zostało już wykonanej aby kierowcy mogli tankować najwyższej jakości paliwo – mówi Tomasz Chróstny, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.\nKontrola jakości paliw ciekłych odbywa się dwutorowo. Po pierwsze, na stacjach wybranych losowo - ten sposób typowania lepiej odzwierciedla rzeczywisty obraz jakości paliw w Polsce. Po drugie, IH sprawdza przedsiębiorców, których dotyczyły skargi konsumentów lub zostali zgłoszeni przez organy ścigania albo u których poprzednie kontrole wykazały nieprawidłowości. Łącznie, biorąc pod uwagę stacje wybrane losowo oraz wytypowane na podstawie skarg, wymagań jakościowych nie spełniło 1,86 proc. próbek.\nInformacja z kontroli paliwa 2019.pdf


BGF World Financials A2RF Acc EUR (EUR)\nO czym rozmawiać pod koniec roku? – raport F-Trust listopad 2019\nPrzejęcia dają zarobić – Andrzej Miszczuk dla Gazety Giełdy Parkiet\nPolska i Świat z perspektywy makro i długu – dyskusja Skarbiec TFI (audio)\nBarometr gospodarczy – listopad 2019\ndata wyceny: 2019-11-14\nCelem Funduszu jest maksymalne zwiększenie stopy zwrotu z inwestycji poprzez połączenie wzrostu kapitału z dochodem z aktywów Funduszu. Fundusz inwestuje na całym świecie co najmniej 70% łącznych aktywów w kapitałowe papiery wartościowe (np. akcje) spółek, których główny obszar działalności dotyczy usług finansowych. Doradca inwestycyjny ma prawo decydowania o wyborze inwestycji Funduszu, a podejmując taką decyzję może uwzględnić indeks MSCI ACWI World Financials Index.\nData rozpoczęcia działalności: 2000-03-03


Inzaghi: Immobile i de Vrij zagrają\nNa przedmeczowej konferencji prasowej, Simone Inzaghi potwierdził, że zarówno Ciro Immobile, jak i Stefan de Vrij rozpoczną spotkanie z Interem od pierwszej minuty.\n- Zagramy nasze normalne zawody, bez względu na wynik. Nie wiemy jak nastawiony będzie Inter, bo musimy się skupiać wyłącznie na sobie. Chciałem uniknąć takiego finałowego starcia, ale teraz jesteśmy tutaj z trzypunktową przewagą, gotowi na wszystko. Wiele rozmawialiśmy o tym meczu w szatni i chłopcy wiedzą jaka jest stawka. Musimy być odpowiednio nastawieni, skoncentrowani, spokojni i unikać błędów.\n- Immobile ma za sobą świetny tydzień, w którym pracował dzień i noc, by wrócić do gry, tak samo jak Luis Alberto i Marco Parolo. Jutro minie 21 dni od kontuzji Ciro i gdyby to nie był ostatni mecz w tym sezonie, to poczekałbym z jego wystawieniem do następnej kolejki, ale on chce jutro zagrać i tak też będzie. Felipe Anderson od początku będzie mu towarzyszył w ataku. Luis Alberto i Parolo nie zagrają, ale będą z nami na ławce do samego końca.\n- De Vrij? Media za wiele powiedziały na ten temat, ale ja go obserwowałem i nie mam żadnych wątpliwości. Jestem pewny, że chce odejść z klubu w wielkim stylu. Wiem również, że chce pokazać Interowi, jakiego wielkiego stopera podpisali na następne lata.\n- Nie lubię tego pytania, czy Lazio zasługuje na Ligę Mistrzów bardziej niż Inter. Wiem tylko, że wszystko może się zmienić ze względu na finanse i prestiż. Chcemy tego z całych sił. Chcę wiedzieć po ostatnim gwizdku, że zespół dał z siebie absolutnie wszystko. Jesteśmy na ostatnim podjeździe na Giro d`Italia. Niech wygra najlepszy.\nźródło: własne / kubamessi / 2018.05.19, 21:28 powrót


Wsiadał do auta i chciał jechać – obywatelskie zatrzymanie zapobiegło zagrożeniu na drodze - Sudeckie Fakty\nBy Zabkowice4YOU 18 września 2020\nSprzedawcy jednego ze sklepów w powiecie kłodzkim zauważyli nietrzeźwego kierującego autem.\nMężczyzna po zrobieniu zakupów wsiadł do samochodu i chciał odjechać. Jednak wszystko wskazywało na to, że może być nietrzeźwy. Sprzedawcy postanowili uniemożliwić jemu dalszą jazdę i powiadomili Policję.\nPo przyjeździe funkcjonariuszy na miejsce okazało się, że trzydziestoparoletni mieszkaniec powiatu kłodzkiego ma problemy z utrzymaniem równowagi. Urządzenie do pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu pokazało u kierującego 3,3 promile. Mężczyzna został zatrzymany i przewieziony do najbliższej jednostki Policji.\nOkazało się, że jest poszukiwany do odbycia kary pozbawienia wolności za wcześniej popełnione przestępstwo kierowania samochodem w stanie nietrzeźwości. Zatrzymany trafił do policyjnego aresztu.\nDzięki wzorowej postawie mieszkańców powiatu kłodzkiego, nie doszło najprawdopodobniej do tragedii na drodze. Nietrzeźwy kierujący jest ogromnym zagrożeniem dla siebie i innych uczestników ruchu drogowego. Kiedy zauważymy kierującego, którego zachowanie wskazuje, że jest nietrzeźwy-nie bójmy się zareagować.


Zaawansowane testery siły do badań właściwości materiałów\nOnline: 350 Poniedziałek, 2017.12.18\nStrona główna » Produkty » Zaawansowane testery siły do badań właściwości materiałów\nFirma AMETEK Test & Calibration Instruments dodaje do linii przyrządów CHATILLON dwa nowe testery siły przeznaczone do badań właściwości materiałów: CS225 i CS1100. Te jednokolumnowe testery z zaawansowanym systemem korekcji programowej zapewniają najwyższą dokładność pomiaru przesunięć. Zawierają ekran dotykowy ułatwiający obsługę użytkownikom o wszystkich poziomach zaawansowania, przydatny zwłaszcza w zastosowaniach produkcyjnych.\nUrządzenia charakteryzują się stopniem ochrony IP65 zapewniającym odporność na kurz i wilgoć. Model CHATILLON CS225 pracuje z maksymalną siłą 1000 N i zapewnia wysięg 180 mm, natomiast dla CS1100 parametry te wynoszą 5000 N i 150 mm.\nOba testery są dostarczane z różnymi rodzajami zacisków, uchwytów, tensometrów i z różnymi opcjami programowymi. Umożliwiają przeprowadzanie testów na rozciąganie, ściskanie, ścinanie i gięcie oraz testów wielostopniowych, zgodnie z wymogami procedur pomiarowych ISO i ASTM. Mogą generować raporty w formatach PDF i CSV. Udostępniają dwa tryby dostępu: dla administratora i użytkownika, chronione oddzielnymi hasłami.\nWięcej na www.chatillon.com


„W tegorocznych wynikach obserwujemy względną stabilność polskiego systemu podatkowego. W ostatnim czasie wiele zmian zostało już w Polsce wprowadzonych, jak np. przejście na elektroniczny sposób składania deklaracji CIT i z pewnością znajdą one odzwierciedlenie w kolejnej edycji raportu. Jednocześnie jednak widać konieczność dalszych prac nad rozwiązaniami, które sprawią że system prawny, oraz idąca za nim praktyka działania, będą jeszcze bardziej przyjazne dla przedsiębiorców” - mówi Tomasz Barańczyk, partner zarządzający działem prawno-podatkowym w PwC. „Kwestią, która wciąż wymaga zmian jest praktyka stosowania przepisów o zatorach płatniczych czy tak oczywista - zdawałoby się sprawa - jak ujednolicenie wzoru deklaracji podatku od nieruchomości może być doskonałym przykładem. Warto jednak podjąć wysiłek wprowadzania dalszych zmian, gdyż efektem będzie nie tylko awans w rankingu Paying Taxes, ale przede wszystkim stymulacja przedsiębiorczości w naszym kraju".\nAwans Polski ze 113 na 87 pozycję wynika zarówno z korzystnych zmian w polskim systemie podatkowym, jak i w dużym stopniu z modyfikacji metodologii badania, przyjętej przez Bank (m.in. w postaci uaktualnienia danych o PKB przyjętych dla rozliczeń podatkowych spółki). Nie zmieniły się natomiast podstawowe wskaźniki badane w raporcie – zarówno ilość czasu poświęconego na rozliczenia podatkowe oraz liczba dokonywanych płatności. Polska notuje zatem lekki wzrost efektywnej stopy podatkowej, co jest spowodowane wzrostami w podatkach i opłatach lokalnych. Warto także pamiętać, że bieżący raport odzwierciedla stan prawny obowiązujący w 2013 r, a zatem nie uwzględnia części przeprowadzonych od tego czasu w prawie podatkowym zmian.


Z pracownikami socjalnymi rozmawialiśmy o bezpieczeństwie seniorów - Aktualności - Komenda Stołeczna Policji\nZ pracownikami socjalnymi rozmawialiśmy o bezpieczeństwie seniorów\nWczoraj policjantka z Komendy Rejonowej Policji Warszawa VI spotkała się z pracownikami socjalnymi z terenu Targówka. Celem tego spotkania było przekazanie informacji o oszustwach dokonywanych na osobach starszych. Podkom. Monika Trzcinka wyjaśniała jakimi metodami posługują się przestępcy. Mamy nadzieję, że spotkanie to przyczyni się do zwiększenia bezpieczeństwa seniorów w życiu codziennym.\nPoczucie bezpieczeństwa to jeden z głównych czynników wpływających na jakość życia mieszkańców. Współdziałanie społeczeństwa z Policją w tym zakresie jest z pewnością bardzo ważne. Dlatego policjanci bardzo chętnie uczestniczą w spotkaniach, na których przypominają o zwykłych środkach bezpieczeństwa. Tym razem funkcjonariuszka z prewencji kryminalnej spotkała się z pracownikami socjalnymi z terenu Targówka, którzy na co dzień pracują z osobami starszymi.\nPolicjantka przekazała zebranym niezbędna wiedzę, mającą na celu zwiększenie bezpieczeństwa osób starszych. Uświadamiała co robić, by senior nie padł ofiarą przestępstw metodą „na wnuczka, policjanta CBŚ” czy „na administratora”. Zwróciła także uwagę na bezpieczeństwo osób starszych korzystających z transportu publicznego.\nMamy nadzieję, że informacje uzyskane podczas spotkania będą wykorzystywane przez pracowników socjalnych w ich codziennej pracy i przyczynią się do zwiększenia bezpieczeństwa osób starszych.


DLH - Katalog Stron 2pkgeol.pl\nDLHZgłoś błąd / naruszenieStrona dodana - 21.04.2019\nFirma DLH zajmuje się dostarczaniem drewna oraz produktów drewnopochodnych. Jest to międzynarodowa grupa, z 50 oddziałami w 25 krajach i działa już od 1990 roku, obsługując przede wszystkim dwa segmenty rynku: przemysł oraz profesjonalnych wykonawców. Sieć sprzedaży oraz magazynów jest rozbudowana, klienci mogą bezpłatnie odebrać towar w jednym z ośmiu punktów sprzedaży w kraju. Firma DLH to lider w zakresie importu oraz dystrybucji drewna egzotycznego, pochodzącego z Azji, Afryki oraz obu Ameryk.\nTytuł wpisu: DLH\nAdres witryny: dlh.pl\nSłowa kluczowe: deski, taras, deski tarasowe\nGonty drewniane są wytwornym, modnym a ponadto ekologicznym i nadzwyczaj trwałym sposobem na pokrycie dachu czy stworzenie okładziny elewacji domu. Dobrej jakości gonty p...\nzobacz szczegóły Dodano - 02 04 2014\nOkna Drewniane, Energooszczędn »\nPotrzebna jest Ci najwyższej jakości stolarka drewniana, aluminiowa bądź PCV? O ile tak to miło zachęcamy do zapoznania się z ofertą naszej firmy. Na rynku istniejemy od ...\nreklama (4), Łódź (4), transport (3), strony www (7), projektowanie (6), pozycjonowanie (8), adwokat (4), tworzenie stron www (5), bydgoszcz (7), lodz (4), noclegi (4), zdjęcia ślubne (4), konkursy (3), katalog www (3), oświetlenie (3), gdansk (3), tworzenie stron (5), kredyt (3), gadżety (3), sprzedam (3), warszawa (7), zdjęcia (5), projektowanie stron www (4), katalog stron (3), pozycjonowanie stron (4), rejestracyjne (4), sport (3), rzeszow (5), urzędowe (4), nieruchomości (7)


Toksyczni rodzice poniżają i obrażają swoje dzieci | Blog E-Madame\nStrona główna > Lifestyle > Macierzyństwo > Toksyczni rodzice poniżają i obrażają swoje dzieci\nE-MADAME, 21 marca 2019 0 3 min read 172\nToksyczni rodzice i ich zachowania wobec dzieci.\nCzy toksyczni rodzice występują tylko w patologicznych domach? Okazuje się, że nie. Wychowanie dzieci nie jest proste. Każdy wie, że kilkulatek potrafi zdenerwować rodzica i doprowadzić do skraju załamania nerwowego co skutkuje brakiem samokontroli opiekuna, niemożność radzenie sobie z własnymi emocjami i niestety przemocą wobec dzieci – fizyczną i psychiczną. Czasami wychowując dzieci jesteśmy bezradni, nie widzimy rozwiązania problemu niesłuchającego i niegrzecznego dziecka jak tylko zastraszanie, wyzywanie i bicie. Na początku są wyrzuty sumienia, potem toksyczne zachowania wchodzą w nawyk i wydają się właściwą metodą wychowawczą co czyni z nas toksycznych rodziców. Niestety cierpi na tym dziecko.\nJak toksyczni rodzice nękają swoje dzieci?\n„Jesteś głupia”, „nic nie umiesz”, „do niczego się nie nadajesz”. Poniżane dziecko jest bardzo zdezorientowane, nie wie dlaczego osoby mu bliskie traktują go w ten sposób, czuje się niekochane a cierpienie psychiczne może przyczynić się do powstawania stanów lękowych, agresji i myśli samobójczych. Niektórzy toksyczni rodzice przeklinają i wyzywają swoje dziecko, czasami wyśmiewają i poniżają w miejscach publicznych na oczach innych osób co jest podwójnie dotkliwe dla młodego człowieka. Innym toksycznym zachowaniem rodziców jest wzbudzanie poczucia winy w dziecku lub uświadamianie, że jego narodziny były największym błędem w życiu.\n„Bądź grzeczny bo oddam cię do domu dziecka”, „zachowuj się bo obcy pan cię zabierze”, „jak mnie zdenerwujesz to zostawię cię w przedszkolu na zawsze”. Najgorsze z możliwych form przemocy psychicznej stosowanych przez toksycznych rodziców, które wzbudzają w dziecku ogromny strach i lęk przed opuszczeniem i porzuceniem.\nZaniedbywanie, brak miłości i wsparcia\nW dzisiejszych czasach priorytetem jest zarabianie pieniędzy, kariera zawodowa i dobra materialne. Skutkuje to brakiem czasu dla dziecka, które czuje się osamotnione, odrzucone i mało ważne. Ma wszystko czego zapragnie ale nie ma miłości rodziców. Dziecko musi czuć, że rodzice je kochają i akceptują. Rozmowa, wsparcie, wspólne spędzanie czasu, zapewnienie miłości i dobre słowo to najlepsze co dziecko może otrzymać od rodzica. Warto wspomnieć także o toksycznych matkach, które nie kochają swoich dzieci. Z premedytacją nękają i znęcają się nad nimi psychicznie. Gdy dziecko chce się przytulić matka odrzuca maleństwo, nie poświęca mu czasu na zabawę, mówi wprost do dziecka, że jest beznadziejne i je nie kocha.\nZobacz też: Dlaczego kobiety zdradzają?\nCzęsto rodzice stawiają sobie zbyt ambitne cele związane z przyszłą karierą swojej pociechy. Niestety wiele dzieci nie potrafi spełnić oczekiwań toksycznych rodziców co jest przyczyną niezadowolenia i wiecznych pretensji związanych ze słabymi osiągnięciami dziecka.\nToksyczni rodzice ciągle krytykują, wytykają błędy a to nie jest dobrym sposobem na wychowanie malucha. Dziecko zaczyna w końcu wierzyć w to, że wszystko robi źle co skutkuje brakiem pewności siebie i zaniżoną samooceną.\nSzczególnie jest to widoczne u matek zazdrosnych o swoje córki. Uroda i sukcesy życiowe córki wzbudzają nienawiść i złość matki.\nZobacz też: Czego nie mówić dziecku?\nPrzemoc fizyczna wobec dziecka prowadzi do zaniżonej samooceny, braku pewności siebie, obniżenia inteligencji a także do zaburzeń psychicznych w dorosłym życiu takich jak depresja, nerwica i lęki.\nAlkoholizm rodziców, awantury i kłótnie, znęcanie się nad dzieckiem, molestowanie seksualne. To są toksyczne zachowania rodziców, które zaburzają poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji dziecka. Wychowywanie w takich warunkach powoduje, że dorosłe dziecko nie będzie potrafiło nawiązać prawidłowych relacji z innymi ludzi.\nToksyczny rodzicu następnym razem jak się zdenerwujesz i skierujesz swoją agresję w kierunku dziecka, wiedz, że pozostawisz rysę na jego wrażliwej psychice, która nigdy nie zniknie i negatywnie wpłynie na całe jego życie. Pamiętaj, że nieszczęśliwe dziecko to przyszły nieszczęśliwy dorosły.\nTags #bicie dzieci #dziecko #klapsy #przemoc psychiczna wobec dzieci #przemoc wobec dzieci #rodzicielstwo #toksyczna matka #toksyczni rodzice #wychowanie\nToksyczna matka."Należysz do mnie bo cię urodziłam"


Polska Misja Katolicka w Memphis, TN jest organizacją kościelną istniejącą przy Diecezji w Memphis. Misja została założona w roku 1989 poprzez osiedlających się w Memphis i okolicy emigrantów z Polski. Pragneli oni, aby wszyscy urodzeni lub pochodzący z Polski emigranci, mogli podtrzymywać polskie tradycje religijne i kulturowe tutaj w Memphis, daleko od rodzinnego Kraju.\nCelem Polskiej Misji Katolickiej jest organizowanie polskojęzycznych uroczystości związanych z kościołem katolickim. Wiara katolicka zawsze miała ogromne znaczenie dla Polaków i dlatego wielu z nich z radością i dumą kultywuje tradycje związane z uroczystościami i świętami kościelnymi. Porzez cały rok pomagamy polskim księżom w organizowaniu mszy świętych w naszym narodowym języku polskim oraz innych tak bliskich naszym sercom tradycyjnych, typowo polskich uroczystości.\nObecnie msze św. odbywają się raz w miesiącu, przeważnie w każdą drugą sobotę każdego miesiąca. Msze specjalne odbywają się również z okazji większych świąt kościelnych czy też uroczystości specjalnych mających duże znaczenie dla nas Polaków.\nW chwili obecnej mamy w Memphis dwóch polskich ksieży, którzy służą nam swoją religijną i duchową poradą a także ofiarują pocieszenie oraz poparcie w różnych trudnych momentach naszego życia. Polska Misja Katolicka istnieje po to aby zaspokoić duchowe potrzeby naszego polskiego zgromadzenia.


Sprowadzenie mebli loftowych z Warszawy – Iccompanys\nMoja dziewczyna była wymagająca. Lubiła nowoczesne rozwiązania technologiczne i rzadko kiedy byłem w stanie zachwycić ją czymkolwiek. Imponowała mi swoją wiedzą i cieszyłem się, że właśnie ja miałem to szczęście, żeby zostać jej partnerem na całe życie. Szykowałem dla niej w międzyczasie niespodziankę, którą miałem nadzieję ją w końcu zaskoczyć. Coś czułem, że to mi się zdecydowanie uda zrobić.\nWspółpraca z warszawskim producentem mebli loftowych\nMoja dziewczyna kupiła sobie mieszkanie w nowoczesnym budynku. Nie zdążyła go do końca umeblować, gdyż musiała pilnie wyjechać w delegację i nie było jej na miejscu przez miesiąc czasu. Miałem więc wystarczająco dużo czasu, żeby dokończyć wyposażenie. Właściwie pozostały tylko meble do salonu, bo cała reszta w mieszkaniu już była. Mojej dziewczynie Weronice podobały się meble loftowe, ale w mieście nie znalazła żadnego sklepu, który takie meble oferował. Postanowiłem więc zamówić meble loftowe z Warszawy, gdyż był tam producent, który specjalizował się w produkcji takich mebli. Właściwie to nawet nie musiałem jechać do Warszawy, żeby dogadać się z producentem mebli loftowych, bo realizacja zamówienia możliwa była na odległość. Na swojej stronie internetowej ten producent oferował wszystkie dostępne meble. Wystarczyło tylko podać model, wskazać wymiary i kolor. Było to wyjątkowo łatwe, ponieważ Weronika doskonale wiedziała jakie meble chce wstawić do salonu, więc informacje miałem podane na tacy. Uzupełniłem formularz i wprowadziłem wszystkie dane. Zapłaciłem również zaliczkę, gdyż było to wymagane. Zamierzałem sprawdzić dla dziewczyny meble od najlepszego producenta i cieszyłem się, że udało mi się tak łatwo znaleźć namiar na dobrego producenta takich mebli. Zlecenie wykonane zostało szybko i meble dotarły do mnie po dwóch tygodniach. Zapłaciłem za resztę przy odbiorze sprawdzając od razu, czy zamówienie się zgadzały. Meble loftowe wykonane były profesjonalnie. Wstawiłem je do salonu i sam złożyłem, bo niektóre meble tego wymagały. Dzięki temu, że były w kartonach, to bezpiecznie można było je przewieść. Weronice nadmieniłem tylko o niespodziance, ale nie miała pojęcia co dostała w prezencie.\nKiedy Weronika wróciła z delegacji i zobaczyła w salonie swoje wymarzone meble, to myślała na początku, że przez pomyłkę weszła do innego mieszkania. Była zaskoczona i szczęśliwa. Dopytywała od razu gdzie kupiłem takie piękne meble a ja opowiedziałem jej o wszystkim. W końcu udało mi się ją zaskoczyć, co nigdy nie było łatwe.\nPościel polskiej produkcji


Wdowa po RPO Januszu Kochanowskim o pomniku smoleńskim • Multiwiedza.pl - Dowiedz się więcej\nWdowa po RPO Januszu Kochanowskim o pomniku smoleńskim\nWygląda na to, że władze Warszawy nie chcą pomnika upamiętniającego ofiary katastrofy smoleńskiej nigdzie – powiedziała PAP Ewa Kochanowska, wdowa po Rzeczniku Praw Obywatelskich Januszu Kochanowskim. Dodała, że ratusz nie wyrażał zgody na proponowane wcześniej lokalizacje.\nEwa Kochanowska; fot. Adam Jagielak /East News\n„Platforma Obywatelska nie ma pomysłu na Polskę, na zajęcie się najważniejszymi sprawami dla kraju, dlatego podsyca emocje. Zawsze chcą coś ugrać politycznie na sprawach związanych z katastrofą smoleńską. Nie sposób z nimi rozmawiać, jeżeli oni są cały czas na „nie” w sprawie pomnika – w każdej możliwej wersji. Przecież im nie chodzi o jego stronę wizualną, o jego charakter czy wygląd” – powiedziała członkini społecznego komitetu budowy pomników smoleńskich.\nJej zdaniem „pomnik autorstwa tak wybitnego artysty jak Jerzy Kalina, upamiętniający ofiary, chciałoby mieć każde miasto”.\nWdowa po Rzeczniku Praw Obywatelskich dodała, że „pomysłodawcy upamiętnienia ofiar odsuwali się coraz dalej, zgadzali się na odsunięcie pomnika od Pałacu Prezydenckiego”. „Wybrana lokalizacja przy pl. Piłsudskiego nie powinna być dla władz Warszawy problemem, bo przecież ratusz proponował miejsce na tym placu – tylko z drugiej strony” – mówiła.\n„Nic więc dziwnego, że wybrany został ten plac – tylko nieco większy teren. Pamiętam wzruszenie i zgodę narodową w pierwszych dniach po katastrofie. Tego szkoda mi najbardziej. Reakcje ludzi, którzy tłumnie wychodzili na ulice, były szczere. To te reakcje były prawdziwe” – wspomniała Kochanowska. Dodała, że późniejsze zachowanie m.in. przedstawicieli Platformy Obywatelskiej wynikało z kalkulacji politycznych.\n„To bardzo estetyczna koncepcja”\nKochanowska powiedziała, że prezentowany w mediach fragment projektu autorstwa Kaliny jest pokazywany często wybiórczo. „W projekcie, który w anonimowym głosowaniu wybrało jury, którego byłam członkiem, jest także wskazane zagospodarowanie terenu wokół, gdzie znaleźć miałby się m.in. krzyż sprzed Pałacu Prezydenckiego. To bardzo estetyczna koncepcja, którą stworzył wybitny rzeźbiarz, uznany na całym świecie” – wskazała.\nW jej ocenie szkoda, że dziś nie uczy się wielu aspektów historii Polski w szkołach, bo wielu ludzi wiedziałoby, że w czasie zaborów na terenie Polski możliwe było upamiętnianie bohaterów na cmentarzach. „Nie zezwalali na to później komuniści w okresie PRL-u, więc można powiedzieć, że teraz się polepszyło, bo na cmentarzu na pomnik pozwolono. Warto przypomnieć, że komuniści rozebrali pomnik katyński na cmentarzu powązkowskim. Dla mnie zupełnie niezrozumiałym jest, że po ośmiu latach od katastrofy nadal jest taki opór dla budowy pomnika w Warszawie” – dodała.\nSzef Platformy Obywatelskiej Grzegorz Schetyna powiedział w poniedziałek na konferencji prasowej we Wrocławiu, że pl. Piłsudskiego to miejsce święte dla polskiej historii. „Tam znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza, który jest symbolem walki o niepodległość, o wolność (…) zakłócanie tego miejsca poprzez postawienie tam, jak mówił Jarosław Kaczyński, jakiegoś cokołu, ma służyć politycznej prowokacji, a nie upamiętnieniu ofiar katastrofy smoleńskiej” – podkreślił lider PO.\nTeren przejął wojewoda w „celach obronnych”, powstanie na nim pomnik smoleński\nW konkursie dotyczącym budowy pomnika Ofiar Tragedii Smoleńskiej pierwsze miejsce zajął projekt autorstwa Jerzego Kaliny. Zwycięski projekt ma kształt trójkąta, przypominającego statecznik samolotu, na którym znalazły się nazwiska ofiar katastrofy. Jego podstawa ma być podświetlona; na pomniku jest napis: „Pamięci Ofiar Katastrofy Lotniczej Pod Smoleńskiem 10.IV.2010”.\nW czwartek szef klubu radnych PO Jarosław Szostakowski powiedział, że gdy PiS przegra za rok wybory parlamentarne, pomnika smoleńskiego „nie będzie na Placu Piłsudskiego”. Słowa te zostały zrozumiane przez część polityków jako zapowiedź rozbiórki monumentu.\nW sobotę podczas obchodów 94. miesięcznicy smoleńskiej prezes PiS Jarosław Kaczyński mówił, że 10 kwietnia w miejscu, w którym ma stanąć pomnik b. prezydenta Lecha Kaczyńskiego, zostanie postawione „coś w rodzaju cokołu, postumentu”, który będzie symbolizował ten pomnik.


Chuj, nie filozofia!\nZupa nabijająca się z depresyjno-hipstersko-gimbaziarskiej filozofii rodem z serwisów typu srejk czy besty. Internet jest zbyt fajny, by zaśmiecać go tym szajsem.\nZainspirowane przez: http://tumblr4men.tumblr.com/\nOkej ludziska. Chciałbym zobaczyć, jaki potencjał negowania emopierdolenia posiadacie, a jako że (niestety) nie mogę przerobić tego profilu na grupę, to zrobimy sobie konkurs.\nZałożenie jest proste: wyślijcie mi obrazek w stylu mojej zupki właśnie, a ja wyłonię zwycięzcę i dodatkowo uhonoruję drobnym upominkiem w postaci invite'a do Doty 2 + poleceniem autora na swojej zupie (nie mam zbyt dużego fejmu, ale zawsze coś jeśli dostajesz banana na swojej twarzy, gdy ludzie repostują twój szit :>)\nPrace wysyłajcie na adres dopelcat[maupa]gmail.com, podajcie też swój nick na zupie, czekam do piątku.\nReposted by zelbekon\nJa... że co?\n(kolejny z obrazków, które nie wymagają edycji przed postowaniem na mojej zupie)\nEmopierdolenie, edycja "robisz to dobrze".\nWchodzę dziś w poszukiwaniu inspiracji a tu nagle coś takiego:\nFAZA PIERWSZA ROZPOCZĘTA\nTags: bardzo zły plan\nInspiracją do stworzenia tego było tło, niemalże identyczne z niebieskim ekranem z czasów Win95.\nsentencje.pl dobry sauce, dzięki @cojapacze :>\nReaction by cojapacze\nOkej ludziska, potrzebuję więcej źródeł.\nJak na razie znam:\nReaction by jestemtaboretem\nOriginal Post by chujniefilozofia\nNiezła beka z tego sklepu, sprzedają zupki chińskie jako japońskie, a całość produkowana w Polsce z tego, co kojarzę. No i też jakim mangozjebem trzeba być, by zamawiać zupki chińskie przez internet...\nObrazek z 2011, więc to jest Snoop Dogg. To tak, jakbyś pomylił Charmandera z Charizardem :f\nBesty wyjaśniają naturę pochodzenia gimbaziarskiej filozofii\nCzasami, gdy przeglądam te wszystkie badziewne strony, to napotykam się na obrazki, które tak jakby zostały stworzone specjalnie z myślą o mojej zupie. Ten obrazek jest jednym z nich - nawet nie musiałem go edytować.\nReaction by wszyscyumrzemy\nGłupie te nastolatki dzisiaj, przecież wiadomo, że jak cię nachodzą złe myśli, to wystarczy spojrzeć na zdjęcie poniżej:\nSNOOP DOGG LECZY WSZYSTKO, NAWET NASTOLETNIE EMOPIERDOLENIE.\nWSZYSTKO CO JEST POWYŻEJ 100% TO KŁAMSTWO\nNIE DAJCIE SIĘ OSZUKAĆ TEORII MATEMATYKI\nZAŁÓŻ CZAPKĘ Z ALUMINIOWEJ FOLII JUŻ DZIŚ\nReaction by zdzichu\nTylko na ten jeden moment :(


Podobne tematy 3 liga 3 liga gr. IV Wólczanka Wólka Pełkińska Tomasovia Tomaszów Lubelski Piłka Nożna\nPiłkarze Wólczanki Wólka Pełkińska pokazali charakter w starciu z benianiminkiem. Podopieczni Marcina Wołowca mimo że przegrywali już 2-0 z Tomasovią Tomaszów Lubelski, zdołali doprowadzić do wyrównania.\nWólczanka Wólka Pełkinska do meczu przystępowała w fatalnych nastrojach, bowiem w środę wysoko przegrała z TEXOM Sokołem Sieniawa. Podopieczni Marcina Wołowca za wszelką cenę chcieli wygrać i wrócić na zwycięski szlak. Lepiej jednak prezentowała się Tomasovia Tomaszów Lubelski, która prowadzenie objęła w 19. minucie, a bramkę zdobył Damian Szuta.\nZespół dowodzony przez Pawła Babiarza ani myślała się zatrzymywać i szybko rozpoczął poszukiwania gola numer dwa. Ekipa z Wólki Pełkińskiej także miała swoje okazje, ale brakowało jej skuteczności. Konkretniejsza była natomiast Tomasovia, która w 25. minucie podwyższyła prowadzenie, a na listę strzelców wpisał się Patryk Słotwiński.\n"Czarno-czerwoni" nie mając nic do stracenia, w drugiej odsłonie postawili wszystko na jedną kartę. To się opłaciło, a Wólczanka w 60. minucie stanęła przed szansą zdobycia kontaktowej bramki, bowiem arbiter podyktował "jedenastkę". Tą bez większych problemów wykorzystał Mateusz Podstolak i ekipa z Wólki Pełkińskiej przegrywała już tylko 2-1.\nDrużyna z Podkarpacia dostała wiatru w żagle i w kolejnych minutach stworzyła sobie kilka ciekawych okazji. Jedną udało się wykorzystać, a do wyrównania doprowadził w 72. minucie Jakub Lorek. Tomasovia w kolejnych minutach mocniej przycisnęła, jednak przyjezdni dobrze grali w obronie i otstaecznie wywieźli z Tomaszowa Lubelskiego cenny punkt.\n1-0 Damian Szuta (19)\n2-0 Patryk Słotwiński (25)\n2-1 Mateusz Podstolak (60-rzut karny)\n2-2 Jakub Lorek (72)


Ashdown CMT 30 Little Stubby i AAA EVO 100-BT - Muzyk.net\n23 marca 2018 Redakcja | Muzyk FCM Gitara i Bas, Newsy 532\nNowy wzmacniacz basowy firmy Ashdown z serii Classic Tube Magnifier to lampowy head CMT 30 Little Stubby. Nieduża „głowa” o mocy 30 W wykorzystuje lampy ECC81, ECC82, ECC83 i EL84. Wzmacniacz wyposażono w uniwersalne wejście instrumentalne z przełącznikiem czułości HIGH/LOW, dzięki czemu możemy podłączyć do niego basy z pasywną lub aktywną elektroniką.\nPoza klasycznym 3-pasmowym korektorem, w modelu CMT 30 Little Stubby do dyspozycji mamy pokrętła DRIVE, FEEDBACK i VOLUME. Na panelu znalazło się także miejsce na charakterystyczny dla firmy miernik VU. Lampowy head udostępnia ponadto złącza pętli efektów (SEND, RETURN), symetryczne wyjście DI oraz dwa wyjścia głośnikowe typu jack 1/4”. Wzmacniacz o wymiarach 400 × 220 × 80 mm zamknięto w solidnej metalowej obudowie.\nInną nowością jest combo z serii AAA EVO, w którym zaimplementowano obsługę streamingu audio i możliwość odtwarzania plików z urządzenia zewnętrznego przesyłanych bezprzewodowo (Bluetooth). Wzmacniacz AAA EVO 100-BT jest wyposażony w jeden 12-calowy głośnik oraz tweeter, a oferowana przez niego moc wynosi 100 W. Basowe combo udostępnia dwa gniazda wejściowe (HIGH, LOW) z regulacją poziomu, układ DRIVE emulujący lampowy overdrive (z włącznikiem i regulacją intensywności) oraz 3-pasmowy korektor.\nWzmacniacz jest też wyposażony w pokrętło MIX pozwalające regulować poziom sygnału wprowadzanego bezprzewodowo lub przez wejście liniowe typu jack 1/8”, a także w ogólną regulację głośności. AAA EVO 100-BT udostępnia również symetryczne wyjście DI typu XLR, wyjście słuchawkowe [jack 1/8”], wyjście umożliwiające podłączenie dodatkowego zestawu głośnikowego (4 Ohm) oraz gniazdo APPTEK [jack 1/8”]. To ostatnie jest przeznaczone do komunikacji z urządzeniami mobilnymi iOS oraz darmową aplikacją AmpKit firmy Agile Partners udostępniającą emulacje wzmacniaczy i efektów. Combo daje też możliwość niezależnego wyłączenia woofera i tweetera.\nAAA EVO 100-BT\nAshdown CMT 30 Little Stubby\nCMT 30 Little Stubby\nNext article Wave Alchemy Evolve\nPrevious article Nowa strona internetowa firmy Audio Plus


Kryta pływalnia jest położona na niewielkim wzniesieniu. W najwyższym miejscu działki rozpościera się widok w stronę centrum Miechowa z dominantą wież bazyliki grobu bożego oraz szeroki widok w stronę parku miejskiego. Obiekt pływalni ma stanowić dominantę założenia parku miejskiego.\nUrbanistyczny kontekst budynku stanowią monumentalne, jak na skalę miasta, budynki domu dziecka i szkolny. Budynki te wyznaczają silny kierunek kompozycyjny, skośny w stosunku do ulicy konopnickiej. Budynek pływalni podporządkowuje się tej kompozycji.\nDla zapewnienia niskich kosztów realizacji i utrzymania obiektu jako wytyczną formalną architektury przyjęto zwartą bryłę prostopadłościanu. Wejście zorganizowano od strony ulicy przez zapewniający izolację od ulicy obniżony plac wejściowy. Jako główne wytyczne kształtowania obiektu i jego otoczenia przyjęto:\n- ograniczenie otwarcia w stronę ulicy do strefy hallu\n- otwarcie hali basenu na park miejski\n- stworzenie na 1 piętrze miejsca z ekspozycją na wieże Bazyliki Grobu Bożego\n-atrakcyjność rozwiązania elewacji otwartej na park\n- ulokowanie parkingu w strefie możliwie „ukrytej” w widoku od strony miasta\nWidok od strony zachodniej. Prosta forma z akcentem wykusza kawiarni.\nWnętrze. Hala basenowa. Konstrukcja dachu z drewna klejonego.\nWidok od strony parku. Hala basenowa otwiera się na park.\n(Wpis dodany przez architekta IARP o numerze członkowskim MP-1211)


Drożnik - FILMOTEKA Serwisu Kinowego RESINET.PL\nFinbar jest samotnikiem zafascynowanym pociągami. Po śmierci swojego szefa, właściciela sklepu z kolejkami dla dzieci, dziedziczy po nim małą, opuszczoną stację w zachodnim New Jersey. Miasteczko Newfoundland to dziura tak zapadła, że przyjazd Finbara staje się ogromnym wydarzeniem. Nowy nabytek miał być dla niego oazą spokoju, o której zawsze marzył, tymczasem wprowadza niepotrzebne zamieszanie. Przypadek jednak sprawia, że zaprzyjaźnia się z równie jak on samotną malarką Olivią, oraz rozwrzeszczanym, spragnionym towarzystwa sprzedawca hot-dogów - Joe.\nrepertuar› filmy› Drożnik


Niepełnosprawni o Niepodległej | Radio Kielce\nData publikacji: 23.08.2018 14:35\n„Niepodległa bez barier – od morza do Tatr”, to hasło przewodnie tegorocznej edycji ogólnopolskiego 16 konkursu plastycznego „Sztuka Osób Niepełnosprawnych”. Jak informuje Andrzej Michalski, dyrektor Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Kielcach, konkurs ma pokazać twórczość osób z różnymi dysfunkcjami.\n- Udział w konkursie mogą wziąć uczestnicy warsztatów terapii zajęciowej, podopieczni środowiskowych domów samopomocy oraz niepełnosprawni mieszkańcy domów pomocy społecznej z województwa świętokrzyskiego. Każda placówka może wystawić po dwie prace konkursowe, a każda z nich może być wykonana przez maksymalnie trzy osoby – mówi Andrzej Michalski.\nJak dodaje, tak jak w roku poprzednim, prace można nadsyłać w czterech kategoriach, a od tego roku także w kategorii fotografia i film. - Czekamy na prace w kategoriach: malarstwo i witraż, rysunek i grafika, rzeźba kameralna i płaskorzeźba oraz tkanina i aplikacja. Nowością w tym roku jest kategoria fotografia i film i mamy nadzieję, że i tutaj będą spływać do nas prace – dodaje Andrzej Michalski.\nPrace plastyczne można składać do końca sierpnia, do siedziby Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Kielcach. Autorzy trzech najlepszych otrzymają odpowiednio 6 tysięcy złotych za pierwsze miejsce oraz 5 i 4 tysiące złotych za drugie i trzecie miejsce.\nMieszkańcy regionu upamiętnią rocznicę Porozumień Sierpniowych


Ulubiona pralnia - Forum - biznes-prawo24.pl\nPost autor: kajuś » 13 lut 2021, 12:49\nCzy wy też uważacie, że Pralnia Warszawianka to najlepsza pralnia w Warszawie? Wiele osób wypowiada się na jej temat pozytywnie, a mnie właśnie przydałaby się do współpracy taka firma. Koniecznie podzielcie się swoimi opiniami. Nie korzystałam, a bardzo bym chciała, ale muszę poznać Wasze doświadczenie.\nRe: Ulubiona pralnia\nPost autor: mksć33 » 23 lut 2021, 20:56\nJak tylko muszę garnitur męża wyczyścić to dzwonię zawsze tu https://www.pralnia-warszawianka.pl/ . Raz, że ceny są bardzo przyzwoite to też szybko wykonują swoje usługi i nie muszę długo czekać - to duży plus. Śmiało można korzystać w każdej chwili, jeśli tylko chcecie.


Ogniska koronawirusa na Podkarpaciu. Trwają badania w szpitalach i DPS-ach. 13 sierpnia 2020 - gospodarkaPodkarpacka.pl\nStrona główna » Region » Ogniska koronawirusa na Podkarpaciu. Trwają badania w szpitalach i DPS-ach. 13 sierpnia 2020\nOpublikowano: 2020-08-13 15:21:21, przez: admin, w kategorii: Region\nZobacz też Ogniska koronawirusa na Podkarpaciu. Trwają badania w szpitalach i DPS-ach. 13 sierpnia 2020\nW dniu 13 sierpnia 2020 r. uzyskano 6 pozytywnych wyników w kierunku SARS CoV-2 u osób\nz powiatu jarosławskiego, w tym 2 powiązane z ogniskiem.\nZakład Opiekuńczo-Leczniczy COM Jarosław - do dnia 13-08-2020 odnotowano łącznie 19 pozytywnych wyników w tym 10 pacjentów i 7 osób personelu 2 osób z kontaktu.\nPonadto na terenie powiatu prowadzone są badania przesiewowe personelu i pensjonariuszy w domach pomocy społecznej w Moszczanach i Wysocku. Do dnia 13 sierpnia nie uzyskano wyników pozytywnych.\nOgółem w ogniskach w powiecie jarosławskim 455 osób objętych jest kwarantanną.\nNa dzień 13 sierpnia WSSE w Rzeszowie zaplanowała przebadanie 62 osoby z kontaktu na terenie powiatu jarosławskiego.\nNa terenie gminy Dubiecko odnotowano ognisko zachorowań w miejscowości Drohobyczka (powiązane z uroczystościami rodzinnymi, Urzędem Gminy i in) - potwierdzono ogółem 31 zakażeń w tym 28 wśród mieszkańców oraz 3 z innych miejscowości (odnotowano 2 zgony).\nW Szpitalu im. Ojca Pio w Przemyślu na dzień 13 sierpnia 2020 potwierdzono 46 wyniki dodatnie w tym u 20 pacjentów, 19 osób z personelu medycznego oraz 7 osób z kontaktu.\n26 lipca 1 sierpnia 2020). Na dzień 13 sierpnia w ognisku odnotowano ogółem 28 pozytywnych przypadków (13 z powiatu przemyskiego, 3 z miasta Przemyśla, 5 z powiatu jasielskiego, 3 z miasta Rzeszowa, 2 z miasta Krosna oraz po jednej osobie z powiatów jarosławskiego i leskiego), w tym 10 zakonników z Klasztoru Franciszkańskiego w Kalwarii Pacławskiej oraz 18 uczestników.\nW ogniskach na terenie miasta Przemyśla i powiatu przemyskiego kwarantanną objęto 458 osób.\nNa dzień 13 sierpnia WSSE w Rzeszowie zaplanowała przebadanie 46 osób z kontaktu na terenie powiatu przemyskiego.\n13 sierpnia 2020 r. uzyskano 20 pozytywnych wyników w kierunku SARS CoV-2 u osób z powiatu przemyskiego i m. Przemyśla, w tym 16 powiązane z ogniskami.\nSzpital MSWiA w Rzeszowie – w ognisku potwierdzono łącznie 12 pozytywnych przypadków w tym u 4 pacjentów (1 zgon) oraz u 5 osób z personelu medycznego oraz 3 osób z kontaktu. Przebadano cały personel i pacjentów oddziału chirurgii.\nOgnisko wśród uczestników wesela, które się odbyło w dniu 01.08.2020 w Rzeszowie, do dnia dzisiejszego potwierdzono w ognisku – 10 osób ( 6 z Rzeszowa i 3 z powiatu rzeszowskiego i 1\nz powiatu jarosławskiego). Łącznie uczestników wesela było 92 i 2 osoby z obsługi. Wszystkie osoby zostały objęte kwarantanną.\nOgółem na terenie miasta Rzeszowa i powiatu rzeszowskiego kwarantanną objęto 926 osób.\nNa dzień 13 sierpnia WSSE w Rzeszowie zaplanowała przebadanie 43 osoby z kontaktu na terenie miasta Rzeszowa i powiatu rzeszowskiego.\nW dniu 13.08.2020 r. uzyskano 1 pozytywny wynik w kierunku SARS CoV-2 u osoby nie powiązanej z ogniskami.\nWięcej o: koronawirus, SARS CoV2, Covid19, choroby, epidemia, pandemia, sanepid, kwarantanna


25 lat Krajowej Rady Sądownictwa: transformacja niezakończona - GazetaPrawna.pl\n25 lat Krajowej Rady Sądownictwa: transformacja niezakończona\n24 lutego 2015, 07:10\nPrzewodniczący KRS prof. Roman Hauser w przemówieniu wskazywał, że rada jest dobrym przykładem sprawnego współdziałania trzech władz – ustawodawczej, wykonawczej i właśnie sądowniczej. / ShutterStock\nĆwierć wieku temu – 23 lutego 1990 r. – odbyło się pierwsze posiedzenie Krajowej Rady Sądownictwa. Wczoraj uroczyście świętowano tę rocznicę. Uroczyście, lecz nie bezkrytycznie.\nPrzewodniczący KRS prof. Roman Hauser w przemówieniu wskazywał, że rada jest dobrym przykładem sprawnego współdziałania trzech władz – ustawodawczej, wykonawczej i właśnie sądowniczej. Jednak nie zawsze jej praca cieszy się dobrymi ocenami społeczeństwa oraz przedstawicieli dwóch pozostałych władz, dla których KRS bywa trudnym partnerem.\n– I tak powinno być. KRS bowiem stoi na straży niezawisłości sędziów i niezależności sądów. I zawsze, kiedy te wartości są zagrożone, interweniuje – zauważał przewodniczący.\nOdniósł się również do krytyki płynącej ze strony samego środowiska sędziowskiego. Przypomniał, że rada nie jest związkiem zawodowym sędziów, ale organem państwowym, i nie we wszystkich kwestiach powinna zabierać głos.\nKRS: powinna być jedna lista obrońców z urzędu\nDuże poruszenie wśród zgromadzonych wywołało wystąpienie ministra sprawiedliwości Cezarego Grabarczyka. Sugerował on, że proces transformacji, jeżeli chodzi o kompetencje KRS, być może nie został jeszcze zakończony.\n– Czy dojdzie do połączenia KRS z Krajową Radą Prokuratorów? A może KRS w przyszłości zastąpi ministra sprawiedliwości? – pytał prowokacyjnie.\nWskazywał, że jeżeli minister sprawiedliwości utraciłby nadzór administracyjny nad sądami powszechnymi, to można byłoby mieć wątpliwości co do tego, czy taki członek rządu byłby w ogóle potrzebny. Podkreślił również, że obecne rozwiązania uważa za niedoskonałe.\nMocne słowa padły również z ust Andrzeja Rzeplińskiego, prezesa Trybunału Konstytucyjnego. Wyraził on opinię, że władza sądownicza jest najważniejszą spośród wszystkich władz jako najbliższa ludzkim sprawom. Jednocześnie prezes TK przypomniał sędziom, że ich godność, o której mowa w konstytucji, to nie tylko odpowiednio wysokie wynagrodzenie, ale przede wszystkim olbrzymi obowiązek złożony na barki każdego z nich.\nDo zgromadzonych przemawiał również pierwszy przewodniczący KRS, prof. Adam Strzembosz.\n– Myśmy dobrze wiedzieli, w jaki sposób manipulowano sędziami. Chodziło o sposób ich powoływania, a także wynagradzania – wspominał miniony ustrój.\nDlatego też KRS od początku starała się wprowadzić takie rozwiązania prawne, które by wyeliminowały ręczne sterowanie sędziami.\nKij w mrowisko włożył Włodzimierz Olszewski, przewodniczący KRS w latach 1998–2002. Skrytykował on praktykę delegowania sędziów do resortu sprawiedliwości. Jego zdaniem to marnowanie wiedzy i umiejętności sędziów, którzy po kilku latach w resorcie stają się „wtórnymi analfabetami”. Podkreślał, że taka delegacja może być ucieczką przed ciężką pracą w sądzie, i to za lepsze pieniądze. Zaapelował więc do ministra sprawiedliwości, aby sprawdził, czy rzeczywiście w resorcie potrzeba aż tylu sędziów.\n– Może się bowiem okazać, że z powodzeniem można zastąpić ich urzędnikami – skwitował sędzia Olszewski.\nPo kilku latach w resorcie sędziów dotyka wtórny analfabetyzm\nUrlop na żądanie sędziego: Bez dyscyplinarki za niestawienie się w pracy


Square Enix opublikowało ciekawy materiał z Final Fantasy Type-0 HD | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nSquare Enix opublikowało ciekawy materiał z Final Fantasy Type-0 HD\nW przyszłym tygodniu na europejskim rynku zadebiutuje odpicowana wersja Final Fantasy Type-0. Pewnie wielu naszych czytelników czeka ten projekt, więc w wolnej chwili zerknijcie na nowy, bardzo przyjemny zwiastun. Japończycy w ciekawy sposób zachęcają do swojego dzieła.\nOdnoszę wrażenie, że Square Enix w ostatnim czasie zmieniło osoby zajmujące się promocją Final Fantasy Type-0 HD. Materiały publikowane jeszcze kilka miesięcy temu były nudne, bez polotu i brakowało w nich sensu. Jednak od pewnego momentu otrzymujemy interesujące i przedstawiające jakąś wartość zwiastuny.\nNa dzisiejszym możemy zerknąć na sporo nowych fragmentów z rozgrywki, wielkich przeciwników, ataki zespołowe, a nawet na przygotowanie bohaterów. Zaprezentowany trailer naprawdę potrafi zachęcić do produkcji.\nAutorzy na zakończenie przypominają, że wszystkie zamówienia przedpremierowe na pozycję zostaną upiększone kodem na demo Final Fantasy XV.


Chłopaki są naprawdę genialni!!!\nNa spotkaniu konsultacyjnym Łukasz przeprowadził wywiad i to mi się spodobało, bo pytał o to, co mi również wydawało się najważniejsze. Powiedział krótko, jak będziemy pracować. Trwało to może 5... rozwiń\nNa spotkaniu konsultacyjnym Łukasz przeprowadził wywiad i to mi się spodobało, bo pytał o to, co mi również wydawało się najważniejsze. Powiedział krótko, jak będziemy pracować. Trwało to może 5 minut, ale te kilka chwil mnie zbudowało. Później była już tylko praca i efekty, efekty i praca. W moim przypadku musieliśmy skorzystać z dodatkowych opcji, np. diety, suplementacji i TEJ NOWOCZESNEJ TECHNOLOGII. Kosztowało to więcej, ale przynajmniej wiem, dlaczego i za co!\nNajważniejsze, że schudłam i to nie mało! Czuję się bezpiecznie podczas treningów. Jest to ważne dla mnie. I jak tu nie wierzyć w te wszystkie komentarze! Chłopaki są naprawdę genialni!!!


Czołg sterowany - Bitwa czołgów\nGUMOWE GĄSIENICE – czołg posiada napęd na dwie gumowe gąsienice, które wzmacniają przyczepność do podłoża i zwiększają komfort jazdy podczas bitwy. Taki system zawieszenia doskonale sprawdza się na nierównościach\nSPECYFIKACJA - wiek: 3+; skala: 1:14; częstotliwość: 2,4 GHz; zasilanie: akumulator; maksymalna prędkość: 7-8km/h; zasięg pilota: 30-40m; dystans walki: 3m; wymiary czołgu (dł/szer/wys): 33/12/12cm; wymiary pilota (dł/szer/wys): 12,5/16/4,5cm; waga zestawu: 1kg.\nakumulator do czołgu\nCzołg zdalnie sterowany to zabawka nie tylko dla dzieci, spodoba się również dorosłym, zapewni wielogodzinną zabawę. Dysponuje bardzo dużą mocą i wjedzie praktycznie wszędzie, zastosowane światełka i dźwięk sprawiają, że czołg wygląda jak prawdziwy, co pobudza fantazję i jeszcze bardziej zachęca do zabawy.\nProdukt posiada obrotową wieżę do 360 stopni; kiedy ustawimy ją w wybranej pozycji możemy oddać strzał – czołg imituje dźwięk oraz odrzut jak na prawdziwym polu bitwy. Kiedy strzał zostanie oddany celnie usłyszymy dźwięk trafionego celu – zgaśnie lampka przegranego znajdująca się z tyłu czołgu. W momencie gdy zgasną wszystkie lampki oznacza to, że bitwa została przegrana i czołg zostanie unieruchomiony na 30 sekund, po upływie tego czasu bitwę można zacząć od nowa.\nCzołg składa się z miękkiego, gąsienicowego układu jezdnego, który zapewni doskonałą przyczepność podczas jazdy. W wieżyczce znajduje się otwierany właz, do którego można włożyć czołgistę z karabinem maszynowym. Czołg oraz pilot posiadają osobne zasilania, w zestawie znajduje się akumulator do wielokrotnego ładowania, co pozwala zaoszczędzić dużą ilość pieniędzy wydaną na baterię.


Morcheeba ponownie w Polsce\nMorcheeba to legenda brytyjskiego trip hopu. Obecnie grupa kontynuuje promocję wydanego w ubiegłym roku albumu Blaze Away.\nZespół powstał w połowie lat dziewięćdziesiątych i wydał dotychczas dziewięć studyjnych albumów, które sprzedały się w nakładzie ponad 10 milionów egzemplarzy.\nBrytyjczycy są obecnie w trakcie promocji swojego najnowszego, dziewiątego albumu Blaze Away, który został wydany po pięcioletniej przerwie. Płyta zadziwia świeżością i zręcznością, z jaką Skye i Ross poruszają się między muzycznymi gatunkami.\nPo ponad dwóch dekadach na scenie Morcheeba nie musi nic udowadniać tworząc muzykę bez schematów i ograniczeń. Najnowsza płyta emanuje artystyczną wolnością i niezwykłą swobodą. Na płycie pojawiają się także znakomici goście, Roots Manuva, Benjamin Biolay, czy Amanda Zamolo.\nNa „Blaze Away” postaraliśmy się sięgnąć po wiele wpływów znanych z wczesnych nagrań Morcheeby. Słuchaliśmy mnóstwo bluesa z lat 50., rocka psychodelicznego z lat 60., dub reggae lat 70. Nie zabraknie nawiązań do lat 80., czyli stylu electro oraz hip-hopu lat 90. Cokolwiek nas zainspirowało, staraliśmy się podążać tym tropem.\nZespół już 8 maja wystąpi we wrocławskim A2. Wejściówki na to wydarzenie są jeszcze dostępne na stronie BILETOMAT.PL.\nMorcheeba to legenda brytyjskiego trip hopu. Obecnie grupa kontynuuje promocję wydanego w ubiegłym roku albumu Blaze Away. Zespół powstał w połowie lat dziewięćdziesiątych i wydał dotychczas dziewięć studyjnych albumów, które sprzedały się w nakładzie ponad 10 milionów egzemplarzy. Brytyjczycy są obecnie w trakcie promocji swojego najnowszego, dziewiątego albumu Blaze Away, który został wydany po pięcioletniej […]\nDwie trzecie formacji Morcheeba na czterech koncertach w Polsce jesienią


Trzeba na to zapracować – wywiad z Moniką Kozłowską - CDN\nTrzeba na to zapracować – wywiad z Moniką Kozłowską\n11/01/2019\tArtykuły, Wywiad\tćwiczenia , dance , gimnastyka , jazz , korea , medale , mistrzostwa , mistrzostwa IDO , monika kozłowska , taniec , wywiad , Zawody\nMonika Kozłowska jest tancerką pochodzącą z Gdyni z najwyższą klasą Mistrzowską Międzynarodową w stylach Jazz Dance, Modern & Contemporary Dance oraz Show Dance. W dniach 23-26 sierpnia 2018 roku jako reprezentantka Polski zdobyła aż dwa złote medale podczas Pucharu Świata International Dance Organization w Korei Południowej. W przeprowadzanym wywiadzie zdradziła nam tajniki swojego sukcesu oraz drogę, którą przebyła by go osiągnąć.\nJak przebiegały Twoje ostanie zawody Pucharu Świata IDO w Korei?\nSam wyjazd był w pełni fundowany przeze mnie, a odbył się pod koniec sierpnia. Na początku była kategoria Jazz Dance. Zawody rozpoczęły się rano, wtedy też wystartowałam. Pokazałam się bardzo dobrze i zdobyłam pierwsze miejsce.\nByłam tym zaskoczona, ale stanęłam na pierwszym stopniu podium mogąc zaśpiewać hymn Polski. Byłam bardzo dumna, że mogłam reprezentować Polskę jako jedyna polka w tak odległym kraju i na tak prestiżowych zawodach. Przyjechało na nie 600 tancerzy z 16 różnych krajów świata, a to właśnie mi udało się zaprezentować najlepiej. Drugiego dnia odbyły się zawody w kategorii Show Dance, podczas których zostałam dobrze odebrana. Tym samym wywalczyłam pierwsze miejsce.\nNa tych zawodach byłam sama, ale nie czułam się samotna. Był tam prezes Polskiego Związku Tańca Zbigniew Zasada, który mnie wspierał. Później też przyjechali moi przyjaciele i przez tydzień wspólnie zwiedzaliśmy ten kraj. Robię tak bardzo często. Łącze taniec i podróże. Jeśli już gdzieś wyjeżdżam, to zabieram większą ilość pieniędzy, by móc tam pobyć dłużej i pozwiedzać.\nW wieku 5 lat mama zaprowadziła mnie na gimnastykę artystyczną do klubu UKS Jantar Gdynia. Tam też później trenowałam przez 11 lat. Byłam zawodniczką klasy mistrzowskiej, a największym gimnastycznym osiągnięciem jakie zdobyłam, były dwa złote medale w Drużynowych Mistrzostwach Polski.\nJak to jest poświęcić tyle lat ćwiczeniom?\nĆwiczę od 20 lat, czyli prawie całe moje życie. Wszystko zaczęło się od gimnastyki. Jednak po 11 latach zdarzyła się kontuzja i musiałam przestać trenować. Miałam operacje kolana i potem zastanawiałam się, co mogłabym robić dalej. Moja mama podsunęła mi pomysł kursu Salsy i bardzo mi się to spodobało. Trenowałam tam przez jakiś czas i brałam udział w zawodach regionalnych. W tym samym czasie zaczęłam chodzić na kurs tańca Jazzowego. Tam też zaczęłam startować w zawodach, jednak nie tylko w grupie, ale i solo.\nPóźniej stwierdziłam, że mogę spróbować swoich sił na zawodach ogólnopolskich a dokładnie na Krajowych Mistrzostwach Polski IDO w Jazz Dance. Był to 2013 rok. Poziom tam był bardzo wysoki, a że ja dopiero zaczynałam, nie przeszłam żadnej rundy. Nie przejmowałam się tym. Ważny był dla mnie fakt, że mogłam zobaczyć jak tańczą najlepsi w Polsce tancerze.\nA czy ta porażka pozostawiła Ci jakąś traumę?\nNie, skądże. Bardziej dała mi taką pozytywną energię i chęć do tego, by dalej działać. Byłam zadowolona, że mogłam wystąpić na scenie wśród tak dobrych tancerzy, podziwiać ich i zobaczyć jak się prezentują oraz jak tańczą. W przypadku jazzu (Jazz Dance) oraz zawodów krajowych, poziom jest bardzo wysoki i warto tam pojechać nawet po to, by zobaczyć jak inni na nich tańczą.\nPo powrocie z tych zawodów dalej szukałam miejsca, w którym mogłabym się rozwijać i tak znalazłam moją obecną trenerkę Dorotę Puchowską, z którą współpracuję od kilku lat w R&D Studio Tańca SPIN Rumia. Mogę powiedzieć, że był to długi okres, ale przez ten czas dużo się działo. Jeździłam na zawody, poznawałam nowych ludzi, trenowałam z najlepszymi. Motywacją nie było zdobywanie żadnych medali czy pucharów tylko doskonalenie siebie, bycie zadowolonym ze startów i sprawdzanie się w tym.\nWspominałaś o trenerach. Czy przez czas ćwiczeń wspierali Cię?\nWspierali mnie na każdym etapie w gimnastyce i w tańcu. Trenerzy zawsze odgrywali ważną rolę i mieli duży wpływ na mój rozwój i charakter. Dzięki nim przez te 20 lat treningów nauczyłam się wytrwałości i dążenia do celu. Powtarzano mi, że nie warto się załamywać tylko przetrwać i iść dalej.\nTo bardzo sprawdza się w normalnym życiu. Poza tym trenerzy mobilizują, motywują i w chwilach załamania potrafią zachęcić do dalszej pracy. Muszą być obecni, bo dużo od nich zależy, ale bez własnej ciężkiej pracy wiele się nie zdziała. Dobry, mądry trener i specjaliści to klucz do sukcesu i uniknięcia kontuzji.\nA jak to wygląda z czasem wolnym, masz okazje spotykać się z przyjaciółmi?\nTreningi odbywają się 6 razy w tygodniu. Przed ważnymi zawodami nawet dwa razy dziennie. W czasie tygodnia tego czasu wolnego jest bardzo mało. Jednak w wakacje staram się wolny czas organizować tak, by móc spotykać się z przyjaciółmi.\nMoją odskocznią od codzienności są podróże, gdy jest przerwa między zawodami, organizuje z przyjaciółmi wyjazdy. Są moim relaksem oraz odpoczynkiem od życia codziennego i treningów.\nJesteś szczęśliwa z tego, co robisz?\nTak, jestem szczęśliwa, jest to moja pasja. Lubię występować na scenie. Medale i puchary są w domu, jednakże nie liczę ile jest pierwszych, drugich, a ile trzecich. Najbardziej liczy się mój rozwój i to bym uniknęła kontuzji.\nA co do dwóch zdobytych medali, nie sądzę, że coś się może udać lub nie udać. Trzeba na to po prostu zapracować i dobrze się zaprezentować. Najbardziej czułam satysfakcję po prostu z tego, że tam jestem i dobrze przedstawiłam to, czego się nauczyłam. Pierwsze miejsca to taki element dodatkowy, naprawdę zaskakujący.\nZapomniana strona we wschodnim konflikcie. Wywiad w ram...\nPingback: Jak to się wszystko zaczęło? - wywiad dla CDN - Monika Kozłowska


DZIENNIKARZ Z TEMATEM\nTrudno o ciekawszy temat. Po ulicach Sztokholmu bezkarnie krąży tajemniczy człowiek i strzela do imigrantów z broni z laserowym celownikiem. Zabójca jest nieuchwytny, a na ludzi o obcym pochodzeniu pada strach. Na dodatek wszystko dzieje się w Szwecji, kraju kojarzonym z praworządnością i porządkiem. A historia jest prawdziwa –zdarzyła się na początku lat dziewięćdziesiątych.\nGellert Tamas, dziennikarz, który miał później okazję długo rozmawiać z osadzonym w więzieniu sprawcą, wybrał na książkę temat, któremu trudno się oprzeć. Splatają się tu wątki kryminalne i psychopatologiczne, ale też polityczne, ekonomiczne, kulturowe. Wydany w Szwecji w 2002 roku „Mężczyzna z laserem” otrzymał nagrodę Szwedzkiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Śledczych Guldspaden i został przeniesiony na telewizyjny ekran w formie miniserialu. Czy jednak książkowa realizacja sprostała tak interesującemu, zachęcającemu do lektury tematowi?\nPodtytuł reportażu Tamasa – „Historia szwedzkiej nienawiści” – najlepiej wskazuje na rzeczywisty charakter książki. Śledztwo mające na celu schwytanie przestępcy to tylko pretekst do opowiedzenia o Szwecji ostatniej dekady XX wieku. Autor nie próbuje utrzymać w tajemnicy, co będzie dalej. Już na początku streszcza ciąg dalszy: „Wtedy David jeszcze nie wiedział, że tej sierpniowej nocy stał się pierwszą ofiarą mężczyzny z laserem. Strzał oddany do niego 3 sierpnia 1991 roku był pierwszym z całej serii. W sumie odnotowano jedenaście prób zabójstwa. Jeden mężczyzna zmarł, dziesięciu zostało rannych. Zamachy wywołały panikę w mieście i największą mobilizację od czasu morderstwa premiera Olofa Palmego. Na ulice Sztokholmu wylegli demonstranci, szef rządu musiał wygłosić uspokajające przemówienie do narodu” (s.12). Jedynie od czasu do czasu Tamasowi udaje się wnieść do sprawy odrobinę tajemniczości, na przykład gdy zauważa: „Nikt, a już na pewno nie sam Ausonius, nie domyśliłby się wtedy, że za niecałe dwa lata mężczyzna w szytym na miarę garniturze, jadący japońskim samochodem sportowym, będzie chował się po krzakach, uzbrojony w laserowy karabin Erma, gotów zabijać nieznanych sobie ludzi” (s.29).\nNawet jeśli śledztwo to pretekst, swoista rama dla rozważań z innych obszarów, jego elementy pojawiają się często. Niestety, okazują się zaskakująco niewciągające. Sylwetki policjantów są banalne (typu: „Duża część jego kolegów uważała, że zadziera nosa, ale ci, którzy znali go lepiej, wiedzieli, że za surową fasadą krył się ciepły, wrażliwy człowiek”, s.112), a śledczy rozmawiają ze sobą językiem, w którym słychać szelest stron kiepskiej powieści kryminalnej. Podobny styl dominuje w opisach śledztwa, choćby we fragmencie: „Thorin nie potrafił odpowiedzieć na żadne z tych pytań. Wiedział jednak na pewno, że gdzieś tam w ciemnościach czai się mężczyzna wyposażony w broń laserową. I że ten mężczyzna jest gotów zabić. Usiłował zrobić to już wcześniej, ale czterokrotnie mu się nie udało. Komisarz bał się, że wkrótce może ponowić próbę. Otrząsnął się, próbując się pozbyć niepokojących myśli. (…) Odwrócił się do okna, zagryzł wargi i stojąc, wpatrywał się w listopadowy mrok” (s.116-117).\nOd bohaterów fikcyjnych historii kryminalnych różni bohaterów książki Tamasa pewna nieudolność. Czytelnik z zaskoczeniem odkrywa, że szwedzka policja jest daleko w tyle za tą z Wielkiej Brytanii czy Stanów Zjednoczonych. Śledczy niechętnie podchodzą do metody profilu psychologicznego, ale sami nie mają pomysłu na inne rozwiązania. Wprawdzie od czasu do czasu któryś z nich wykaże się inwencją (wpadając na przykład na pomysł sprawdzenia wypożyczalni kaset, skoro poszukiwany lubi filmy), ale częściej pomaga im przypadek. Podejrzany szczęśliwie pojawia się w aktach starej sprawy, a broń wyławia wędkarz. I nawet gdy los zdaje się działać na korzyść śledztwa, policjanci nieraz działają mu wbrew. Jeden ze śledczych odkłada na półkę teczkę z danymi podejrzanego, bo nie wierzy, że tak sprytny przestępca wynająłby samochód na własne nazwisko. Policjanci wciąż wracają do punktu wyjścia, więc niewiele jest do opisania, jednak Tamas wciąż powraca do tego wątku. Przez to i czytelnik ma poczucie kręcenia się w kółko. A gdyby od zawrotów głowy zapomniał, na co czeka, autor usłużnie przypomina: „Podstawowe pytanie brzmiało: Kto stał za strzelaniną?” (s. 303). Gdy napotyka się fragment, że „sprawozdania z dochodzenia liczyły łącznie dwadzieścia tysięcy stron” (s.451), odnosi się wrażenie, że przeczytało się je wszystkie. Wreszcie udaje się schwytać sprawcę, co też zrelacjonowane zostaje stylem ze słabej powieści: „Uniósł ręce, puścił teczkę. Upadła z głuchym hukiem przed bramą na Heleneborgsgatan 8, na Södermalm w Sztokholmie. Stało się to dokładnie o godzinie 09.40. Była piękna pogoda, Świeciło słońce. (…) Czarnowłosy mężczyzna, który nienawidził ludzi o czarnych włosach, stracił wolność” (s.460).\nNiewiele ciekawsza jest w wydaniu Tamasa biografia Johna Ausoniusa, „mężczyzny z laserem”. Chociaż jego życie wypełniały rozczarowania, traumy dzieciństwa, dwie zmiany nazwiska, różne profesje, pobyty w szpitalu psychiatrycznym, napady na bank i zamachy na ludzi – czyta się o tym bez większych emocji. Nieco bardziej interesujące są momenty, kiedy pierwszoosobowo wypowiada się sam sprawca, jednak po jakimś czasie i one zaczynają się wydawać wtórne. Lepsze są opisy poprzedzające każdy zamach, dotyczące biografii ofiar. A wszystkie fragmenty dotyczące zabójstw służą Tamasowi przede wszystkim do uzasadnienia zachowania mordercy jego trudnym dzieciństwem i późniejszymi niepowodzeniami. Autor zamieszcza w książce wywód o naturze seryjnych morderców i pisze: „Nikt nie zostaje seryjnym mordercą wyłącznie z powodu trudnego dzieciństwa, jednak – jak twierdzi Norris – wszyscy seryjni mordercy doświadczali w najwcześniejszych latach swojego życia przemocy, zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Wielu stawiano bardzo wysokie wymagania, którym dziecko nie jest w stanie podołać. (…) Seryjnych morderców cechuje też poczucie bezsilności. Nie udało im się spełnić swoich marzeń czy ambicji. Często są to ludzie inteligentni, jednak ich życie jest pełne porażek, nieudanych studiów, karier i relacji” (s.371). Jednak takiej tezy można by bronić także przy znacznie mniej obszernej i mniej szczegółowej relacji z życia Ausoniusa.\nWyraźnym celem, do którego „przydaje się” sprawa „mężczyzny z laserem”, jest przedstawienie faktycznych winnych. Już prolog dotyczy nie Ausoniusa, lecz zebrania szwedzkich nazistów z okazji sto drugiej rocznicy urodzin Hitlera. Pierwszym zbiorowym winnym są bowiem u Tamasa ultraprawicowi politycy. Nowa Demokracja – ugrupowanie Iana Wachtmeistera i Berta Karlssona – nieoczekiwanie zdobyła spore poparcie na początku lat dziewięćdziesiątych i zaostrzyła debatę na temat imigrantów. Warto jednak przypomnieć to, co autor książki wielokrotnie podkreśla: szwedzkie prawo już wcześniej nie sprzyjało osobom obcego pochodzenia. Tamas pisze: „Niemal z dnia na dzień Szwecja wprowadziła w życie chyba najsurowsze prawo antyterrorystyczne na świecie. Mimo protestów zarówno w Szwecji, jak i za granicą na jego mocy w latach 1973-1991 wydalono ze Szwecji dwadzieścia dziewięć osób” (s.229). Jednak, chociaż już w poprzednich dekadach Szwecja pobłażała rasistom, kulminacją były właśnie sukcesy Nowej Demokracji: „W okresie od 1979 do 1987 roku komitet czterokrotnie zwracał Szwecji uwagę, iż zgodnie z konwencją jej sygnatariusze winni zabronić działalności na terenie swojego kraju organizacji rasistowskich. Jednak szersza debata na ten temat zaczęła się dopiero w latach dziewięćdziesiątych, gdy coraz częściej dochodziło do ataków na obozy uchodźców, a poczynania mężczyzny z laserem zaczęły poważnie inspirować innych do działań jawnie rasistowskich” (s.278-279).\nTamas zaznacza, że inne ugrupowania polityczne także ponoszą część winy. Najpierw bowiem przeciwnicy Nowej Demokracji nie reagowali, bo założyli, że „szkoda tracić czasu na tak niepoważne sprawy” (s.54). A gdy już zareagowali, to nie tak, jak należało: „Zarówno Umiarkowana Prawica, jak i socjaldemokracja nadal krytykowały nową partię, ale inaczej niż dotąd. Nie tyle występowały przeciwko jej założeniom, ile w pewnym sensie przejmowały pewne części jej programu” (s.386). O wzajemnych zależnościach między poglądami polityków i zamachami mówi sam Ausonius: „To, co zrobiłem, nie było humanitarne, ale czy ma to jakieś znaczenie? Nowi demokraci też mówią, że imigrantów należy wyrzucić ze Szwecji. (…) Ich apele były odpowiedzią na moje działania. (…) Nienawiść nowych demokratów dodała mi pewności siebie” (s.324). Takie powiązania podkreśla także psychiatra, Hans Kåreland: „Gdyby w ostatnich latach rasistowskie poglądy nie były tak wyraźne, być może przemoc skierowana byłaby w inną stronę. Podejrzewam, że ten człowiek jest przekonany, że ma przyzwolenie społeczeństwa na to, co robi, że ma prawo zabijać imigrantów” (s. 350).\nGdyby jednak nie działania drugiego oskarżanego przez Tamasa negatywnego bohatera sprawy, poglądy takie nie mogłyby się przebić. Sytuację trafnie oddaje wypowiedź przywódcy jednej z nazistowskich organizacji: „Wiele lat później Christoffer Rangne twierdził, że nazwa organizacji, Opór Białych Aryjczyków, początkowo miała być żartem, ale po tym, jak sprawą zainteresowały się media, postanowiono ją zachować” (s.149). Oskarżenia wysuwane wobec mediów to najmocniejsza część książki. Tamas zna telewizyjne i prasowe mechanizmy od podszewki i potrafi je trafnie opisać. Robi wrażenie fragment, kiedy Erik Bongcam, zraniona ofiara szaleńca, ogląda w szpitalu serwis informacyjny i słyszy o ataku na Chilijczyka: „Reporter przekazywał właśnie informację, że w centrum Uppsali został postrzelony Chilijczyk, który wyszedł na spacer ze swoją »szwedzką partnerką«. Wiadomość ilustrował rysunek bardzo ciemnego mężczyzny z długimi sterczącymi czarnymi włosami. Obok niego szła jasnowłosa kobieta, jakby przeniesiona z książek Astrid Lindgren. (…) Dopiero po paru sekundach dotarło do niego, że tym Chilijczykiem jest właśnie on, Erik Bongcam” (s.364). Podobne przejścia miała inna ofiara, Shahram Khosravi, który skarży się: „W artykule napisano, że nazywam się Ali, że jestem dobrym muzułmaninem i że modlę się i dziękuję Bogu za to, że w ogóle przeżyłem. Nie mam pojęcia, dlaczego autor artykułu tak napisał. Nie mówiłem, że modlę się do Boga, bo tego nie robię. Po co pisać takie bzdury? Nie chcę porównywać dziennikarza z mężczyzną z laserem, ale w pewnym sensie powielał dokładnie te same stereotypy o imigrantach. To wszystko nie miało nic wspólnego ze mną” (s.419).\nW książce nie brakuje też bardziej uogólniających diagnoz: „Dziesięć lat później Åsgård tłumaczył, że »aktualna debata publiczna« często ma wpływ na działania seryjnych morderców, chociaż oczywiście nie jest wystarczającym wytłumaczeniem ich działań” (s.410). Wpływ mediów pokazują także przeprowadzone w Niemczech badania, zgodnie z którymi „liczba uchodźców nie ma tak naprawdę większego znaczenia, o wiele istotniejszy wpływ ma stosunek mediów do tych kwestii. Kiedy telewizja i prasa zaczynają używać określeń takich jak »inwazja« czy »zalew uchodźców« i mówić o »nielegalnych« imigrantach, tworzą tym samym klimat, który usprawiedliwia skierowane przeciwko nim działania” (s. 422-423). O ile więc za spust pociągał John Ausonius, to Tamas stara się go w jakiś sposób usprawiedliwiać. Media i politycy nie mogą liczyć na taką wyrozumiałość autora.\nPodtytuł wskazuje szeroko na „szwedzką nienawiść”. Jednak szwedzkie społeczeństwo nie zawsze ulega tu wpływom mediów i polityków. W obronie imigrantów odbywają się tłumne demonstracje, a Nowa Demokracja szybko znika ze sceny politycznej: „Okazało się, że tym razem Ian Wachtmesier i pozostali przywódcy Nowej Demokracji się przeliczyli. Letnia kampania, podczas której otwarcie atakowano muzułmanów i imigrantów, nie przysporzyła partii zwolenników. Wręcz przeciwnie. Słupki poparcia malały. Wyborcy uznali, że hrabia i dyrektor wytwórni płytowej posunęli się za daleko, rzucając oskarżenia o spiski i rytualne morderstwa” (s.429). Część Szwedów dała się więc uwieść skrajnej prawicy, ale na szczęście na krótko. Jednak fakt, że opisywane przez Tamasa wydarzenia mają miejsce właśnie w Szwecji, niesie za sobą przynajmniej dwie poważne konsekwencje.\nPo pierwsze, wydany przez Czarne reportaż zostawia bardzo wyraźną rysę na stereotypowym myśleniu o Skandynawii. Prawdopodobnie przeciętnemu Polakowi Szwecja jawi się mniej więcej tak, jak jawiła się Egonowi, ojcu Ausoniusa, gdy podejmował decyzję o emigracji ze Szwajcarii: „Przypadek sprawił, że wpadło mu w ręce pismo z artykułem o Szwecji. Szwajcarska gazeta opisywała kraj jako nowoczesny, otwarty, wolny od przesądów. Egon czytał z zainteresowaniem. Miał wrażenie, że znalazł to, czego szukał. Kupił bilet, wsiadł do pociągu i ruszył na północ” (s.135). Tymczasem w książce Tamasa Szwecja to kraj trawiony kryzysem ekonomicznym, niechęcią do obcokrajowców i Unii Europejskiej. Już to może zachwiać pozytywnym stereotypem kraju kojarzonego z Ikeą, Volvo, modelem państwa opiekuńczego i tolerancją.\nNa dodatek wśród rozważań na temat śledztwa, polityki i mediów można wychwycić takie absurdy szwedzkiego modelu, o jakich nie śniło się chyba nawet fanom filmów Barei. Przeciągające się procesy. Nieudolni urzędnicy, którzy nie doprowadzili Ausoniusa na badania psychiatryczne, bo nie udało im się ustalić, że poszukiwany przebywał w tym czasie… na leczeniu psychiatrycznym. Więzienia, z których ciągle ktoś ucieka. Przeniesienie zafascynowanego bronią i wyraźnie niezrównoważonego Ausonisa do służby… na Zamku Królewskim. A także przynajmniej dwie zapadające w pamięć absurdalne scenki. Jedna, kiedy ranna ofiara zamachowca dzwoni po karetkę: „– Zostałem postrzelony. Przyślijcie pomoc… (…) – Rozumiem. A pański PESEL? – Zostałem… postrzelony. Bar w Djursholm… Ja… – Rozumiem, ale potrzebny jest mi pana PESEL. Może mi pan go podać?” (s.320). I druga, gdy Ausonius chce skorzystać ze swojej skrytki na poczcie, a wtajemniczony w śledztwo kierownik próbuje zawiadomić policję: „Kierownik poczty wbiegł do gabinetu, chwycił za słuchawkę i szybko wybrał pierwszy numer na liście, która dała mu policja. Żadnej odpowiedzi. Wybrał następny numer. Nadal żadnej odpowiedzi. Wybrał jeszcze kolejne cztery numery stacjonarne z policyjnej listy i dwa komórkowe. Nikt nie odebrał. Było dwadzieścia po szóstej. Anders Lind nadal próbował dodzwonić się na policję, bezskutecznie. Po pół godzinie zrezygnował. Zgasił światła, zamknął drzwi wejściowe i poszedł do domu, napawając się pięknym wiosennym wieczorem” (s.441).\nTaka absurdalna i niebezpieczna Szwecja może rozczarować ludzi, którzy postrzegają Skandynawię jako raj na ziemi. A jednak, jeśli wczytać się dokładnie w książkę Tamasa, można dostrzec, że opisane w niej wydarzenia to raczej znak ostrzegawczy, a nie szwedzka codzienność. Mimo pewnych braków Szwecja to kraj o silnych demokratycznych tradycjach. A nawet tam nie udało się zlikwidować rasizmu i szybko opanować sytuacji, gdy ludzie o skrajnych poglądach zyskali posłuch. Drugim znaczeniem faktu, że sprawa dotyczy Szwecji, jest więc uniwersalność problemu. Skoro nawet w Szwecji populizm i nienawiść mogą łatwo dojść do głosu, to co dopiero w państwach wciąż budujących swój ekonomiczny i demokratyczny byt? Książkę Tamasa czyta się jak przestrogę, a jego Szwecja zaskakująco przypomina Polskę, więc bolesna lekcja, która spotkała kraj skandynawski, wydaje się nieunikniona.\nRaczej pożyteczne niż przyjemne\nTe nauki sprawiają, że książka Tamasa jest potrzebna. Ostrzeżenia przed rasizmem, pokazane z jednej strony na bardziej działających na wyobraźnię przykładach indywidualnych osób, a z drugiej strony w szerokim społecznym, ekonomicznym i politycznym kontekście, sporo dają. Lektura jest więc pożyteczna. Ale, niestety, nie jest szczególnie przyjemna.\nGdyby „nieprzyjemność” ta wynikała jedynie ze wstrząsającego tematu i z rozczarowania Szwecją, byłaby to zaleta. Ale książka na emocje działa słabo, co wynika prawdopodobnie z drobiazgowego stylu Tamasa. Nie można zarzucić autorowi nierzetelności i braku szacunku Dziennikarz sam pisze w zamieszczonej na końcu „Nocie”: „Rola, jaka przypada autorowi, który musi dokonać wyboru w przypadku tak obszernego materiału źródłowego, jest oczywiście znacząca. Nie twierdzę, że pokazałem całą prawdę, »Mężczyzna z laserem« jest po prostu jedną z wielu opowieści o Szwecji i jej historii pod koniec XX wieku” (s.466). Tu selekcja okazuje się niewystarczająca, przez co Tamas wielokrotnie się powtarza, wchodząc do tego na „łopatologiczne” tony. Interesujące fragmenty rozmywają się w nieco mdłej całości, co szczególnie razi w kontraście z fascynującym – przynajmniej potencjalnie – zagadaniem.\nNajwyraźniej dziennikarz nie wykrzesał z tematu wszystkiego, co sam temat obiecywał. Zabrakło przede wszystkim stylu, selekcji materiału i umiejętności wywoływania zaangażowania u odbiorcy. Reportaże z Czarnego przyzwyczaiły czytelników, że zaspokajają nie tylko głód poznania, ale i potrzeby czysto literackie, jednak „Mężczyzna z laserem” spełnia tylko pierwszy z tych warunków. Szkoda, bo antyrasistowski przekaz i wezwanie do medialnej odpowiedzialności wybrzmiałyby znacznie mocniej, gdyby książkę można było czytać nie tylko z poczuciem dobrze spełnionego (obywatelskiego) obowiązku, ale i z przyjemnością.\nGellert Tamas: „Mężczyzna z laserem. Historia szwedzkiej nienawiści”. Przeł. Elżbieta Frątczak-Nowotny. Wydawnictwo Czarne. Wołowiec 2013 [seria: Reportaż].