Grudniowy repertuar kina TUR. - Turek.net.pl\npiątek 6 grudnia 2019 13:00\nW tym miesiącu na ekranie turkowskiego kina TUR wyemitowanych zostanie 7 filmów. Repertuar jak zawsze jest zróżnicowany i na pewno każdy znajdzie coś dla siebie.\nJuż od dzisiaj (6 grudnia) będą państwo mieli okazje obejrzeć film animowany „O yeti!” opowiadający o niezwykłej przyjaźni nastolatki Yi i młodego Yeti Everest. Yi wraz z paczką przyjaciół zorganizują wyprawę, której celem będzie, aby Yeti mógł wrócić do swojej rodziny. „Nieplanowane” to dramat opowiadający o Abby Jhonson, wolontariuszce, która za cel obrała pomoc kobietom. „Baranek Shaun Film. Farmageddon” to kolejna bajka, zobaczymy w niej przygody tutułowego baranka Shauna, który wraz z jego stadem wybrali się w nadzwyczają kosmiczną podróż. Dramat biograficzny „Ikar. Legenda Mietka Kosza” przedstawi nam wzruszającą historię niewidomego mężczyzny, który mimo przeciwności losu stał się świetym pianistą, i obrał za cel zostać najlepszym pianistą jazzowym w Polsce.”Kraina lodu 2” to kolejna odslona filmu dedykowanego dla najmłodszych. Pierwszą cześć pokochała publiczność na całym świecie, czy droga odsłona opowiadająca o przygodach Elsy i jej paczki przyjaciół okaże się również sukcesem? Niezwykłą i poruszającą historię rapera Tomasza Chady będziemy mieli okazję obejrzeć w filmie „Proeceder”. „Jak poślubić milionera?” to ostatnia propozycja, którą przygotowało dla nas w tym miesiący kino TUR. Komedia romantyczna opowiada o grupie niespełnionych w miłości osób biorących udział w tytułowym kursie, jak poślubić milionera.\nTagi: repertuar kina (9) kino tur (49)\n"Noc grozy" dla wszystkich miłośników horrorów już...


Gdzie reklama internetowa będzie widoczna? » Pomoc | home.pl\nZasięg reklamy internetowej w home.pl\nGdzie moja reklama może być widoczna?\nElementy oferty na reklamę internetową w home.pl\nreklama w Google (kampania reklamowa w Google AdWords),\nkatalog branżowy Favore.pl,\nkampania banerowa na stronach wp.pl,\nmailing do bazy wp.pl oraz o2,\npozycjonowanie w Google i działania marketingowe S3,\nnarzędzie analityczne SEMSTORM,\nReklama internetowa i pomoc specjalistów\nMasz problem z dotarciem do potencjalnych klientów? Do osób, które akurat potrzebują Twoich produktów i usług? Zapewne marzysz o tym, aby Twoja oferta była widoczna dla innych użytkowników.\nSkorzystaj z oferty reklamy internetowej w home.pl, aby zwiększyć sprzedaż i zdobyć nowych klientów. W home.pl pomożemy Ci wybrać odpowiednie formy reklamy dopasowane do Twojej działalności. Osiągniesz konkretne zyski i wypromujesz swoją markę.\nZa pośrednictwem kanałów reklamowych naszych partnerów Twoja reklama może dotrzeć do setek tysięcy, a nawet milionów użytkowników.\nSzacuje się, że ponad 90% potencjalnych klientów szuka produktów i usług w sieci. 11,5 mln internautów wyszukuje produkt przed zakupem. Świat przeniósł się do strefy online, wykorzystaj niestworzone możliwości jakie daje Ci Internet i bądź zawsze na szczycie!\nW zależności od wybranego pakietu reklamy internetowej, Twoja reklama może mieć inną formę.\nReklama Google (reklama tekstowa Google Adwords, banery Google, Zakupy Google),\nMarketing i budowanie marki (pozycjonowanie stron i sklepów internetowych),\nRozwiązania kompleksowe (wycena indywidualna, Ranking Coach, SEMSTORM).\nAby rozpocząć działania z reklamą internetową razem z home.pl, wystarczy przejść na naszą stronę, wybrać i zamówić wybrany pakiet reklamy internetowej. Po zaksięgowaniu płatności, skontaktuje się z Tobą specjalista ds. reklamy internetowej w home.pl.\nDodatkowe działania wspierające, czyli: Mailing do użytkowników kont Wirtualnej Polski (wp.pl), reklama banerowa na stronach Grupy Wirtualna Polska – są dodatkowymi elementami oferty, które negocjowane są indywidualnie z każdym klientem.\nElementy oferty na reklamę internetową w home.pl:\nW zależności od wybranego pakietu Twoja reklama internetowa będzie widoczna w następujących miejscach:\nreklama tekstowa Google – Adwords to serwis reklamowy, który umożliwia promocję produktów i usług. Reklamy Google AdWords są wyświetlane obok wyników wyszukiwania w Google, a także w witrynach wyszukiwania i witrynach partnerskich należących do rozwijającej się sieci Google. Reklamy Google AdWords połączą Cię z nowymi klientami dokładnie w chwili, gdy będą oni szukali Twoich produktów lub usług. Wyświetlenia reklamy są bezpłatne, zapłacisz tylko za wejście na Twoją stronę!\nreklama banerowa Google – reklama w Google pozwala na wyświetlanie Twoich reklam oraz banerów w sieci Google Display Network. Jest to sieć reklamowa Google, która dociera do ponad 90% użytkowników Internetu, zawierając w sobie ponad dwa miliony stron internetowych oraz ponad 650 tysięcy aplikacji na urządzenia mobilne. W ramach Google Display Network możemy wyświetlać Twoje banery na: stronach internetowych, portalach informacyjnych, blogach, na portalu Youtube, w ramach poczty Gmail i w wielu innych miejscach.\nKorzyści reklamy w Google: reklamy targetowane na miasto, województwo lub cały kraj, obsługa nawet 4 kampanii, 8 grup reklam, 16 tekstów reklamowych i 64 słów kluczowych, reklamy w sieci wyszukiwania Google oraz w GDN (np. serwis YouTube, Gmail itp.).\nkampanie banerowe i mailingowe w Grupie WP – współpracujemy z Grupą WP, która daje możliwość dotarcia do milionów klientów (np. reklama banerowa w Grupie WP oraz mailing w Grupie WP). To dobry wybór, kiedy wprowadzasz nowy produkt, chcesz wesprzeć sprzedaż lub budować wizerunek.\nGrupa WP jest liderem polskiego Internetu (od kilkudziesięciu lat dostarczają usługi internetowe dla milionów użytkowników w naszym kraju). WP.pl to niekwestionowany zwycięzca wielu kategorii i partner pierwszego wyboru Polaków. Codziennie dostarcza angażujące informacje, rozrywkę i usługi oraz inspiruje w codziennych decyzjach.\nKorzyści oferty reklamowej Grupa WP: nawet setki tysięcy odsłon, gwarancja dostarczenia 3000 kliknięć, reklama na stronie głównej wp.pl, wysyłka mailingu nawet do setek tysięcy kontaktów z bazy wp.pl.\nReklama banerowa w Grupie WP – reklama banerowa na stronach Grupy Wirtualna Polska to wyjątkowa możliwość pokazania Twojej oferty w najpopularniejszym serwisie w kraju. Jest trafnym wyborem niezależnie od tego, czy chcesz wprowadzić nowy produkt na rynek, zbudować swój wizerunek, czy wesprzeć sprzedaż produktów.\nMailing w Grupie WP – konta pocztowe Grupy WP to ponad 8 mln potencjalnych klientów Twojej firmy. Dzięki możliwości wyboru wieku, płci, zainteresowań i lokalizacji odbiorców wiadomości Twoja reklama dotrze do osób najbardziej zainteresowanych ofertą. Mailing to wiadomość reklamowa wysyłana do użytkowników kont pocztowych WP i o2, którzy wyrazili zgodę na otrzymywanie reklam. Dzięki możliwości wyboru wieku, płci, zainteresowań i lokalizacji odbiorców wiadomości, Twoja reklama dotrze do osób najbardziej zainteresowanych Twoją ofertą.\npozycjonowanie w Google – pozycjonowanie określane jest w branży również jako SEO (eng. search engine optimization). Pozycjonowanie jest to szereg działań, dzięki którym twoja witryna pojawi się w pierwszej dziesiątce naturalnych wyników wyszukiwania Google. Pamiętaj, że ponad 90% potencjalnych klientów szuka Twoich usług lub produktów w Internecie. Natomiast aż 92% użytkowników Google wybiera wyniki z pierwszej dziesiątki. Skorzystaj z naszej oferty i pokaż się swoim klientom na wysokiej pozycji w wynikach wyszukiwania Google!\npozycjonowanie stron internetowych w home.pl\npozycjonowanie sklepów internetowych w home.pl\nNie musisz się na tym znać! Pomożemy, doradzimy i dopasujemy usługi do Twoich konkretnych potrzeb.\nJeśli nie wiesz jaka forma reklamy będzie odpowiednia oraz przy okazji który pakiet wybrać, skontaktuj się z naszymi specjalistami od reklamy internetowej. Nasi doradcy zapoznają się z Twoją wizją i odpowiednio dopasują pakiet reklamowy.\nRejestracja pierwszej usługi w home.pl jest jednoznaczna z utworzeniem nowego konta z dostępem do Panelu...\nDomeny krajowe (ccTLD) posiadają zwykle dwuliterowe rozszerzenie, np.: .pl, .de, .fr. Wyjątkiem jest domena .co.uk składająca...


Rusztowanie na stojakach - uprawnienia-budowlane.com\nRusztowanie na stojakach\nRusztowanie na stojakach stosuje się do opierania krążyn. Na całej powierzchni rzutu poziomego kopuły posiada ono stojaki rusztowania, które są ustawione w wymaganych odstępach. Na właśnie tych stojakach oparte są krążyny. Takie rusztowanie złożone jest zazwyczaj z dwóch części dolnej oraz górnej. W dolnej z części stojaki rozmieszcza się wzdłuż promieni kopuły w sposób pionowy. Następnie są one usztywnione za pomocą stężni ukośnych.[uprawnienia budowlane konstrukcyjno-budowlane] Na stojakach znajdują się oczepy wykonywane z krawędziaków. Na nich natomiast umieszczone są stojaki należące do rusztowania górnego. Są one nachylone względem poziomu i ich kierunek jest mniej więcej prostopadły do powierzchni kopuły. Na tych stojakach opierają się belki-oczepy, które stanowią część składową krążyny.\nKrążyny i oczepy\nKrążynę wcześniej wspomnianą otrzymuje się poprzez to, że na oczepach nabijane są przycięte do potrzebnej krzywej, która tworzy kopułę deski. Część z oczepów oraz krążyn ma długość całkowita promienia. Niektóre z nich natomiast są krótsze.[akty uprawnienia budowlane] Dzięki takiemu zabiegowi różnice występujące w rozpiętości desek deskowania są w praktyce mniejsze. Rusztowania górne stęża się za pomocą stężeń poziomych oraz ukośnych. Stojaki, które są umieszczone w środku kopuły pochodzące od rusztowania dolnego oraz górnego często łączy się stężeniami ukośnymi oraz poziomymi. Dzięki temu tworzy się krata przestrzenna, która stanowi rusztowanie wieżowe. Stojaki należące do rusztowania dolnego opiera się na klinach. Stojaki wieży centralnej opiera się natomiast na klinach lub dźwignikach hydraulicznych, rzadziej można spotkać się z opieraniem ich na skrzyniach z piaskiem.[uprawnienia budowlane testy]\nRusztowanie górne posiada stojaki ukośne. Są one ustawiane nad stojakami dolnego rusztowania. Posiadają one ścięte skośnie dolne końce, które opierają się bezpośrednio na oczepach należących do rusztowania dolnego. Aby zabezpieczyć dolne końce stojaków ukośnych przed poziomym przesunięciem na skutek działania siły składowej poziomej do oczepów należy przybić deski. W ten sposób tworzą one poziome pierścienie, które również służą do stężania całego rusztowania. Stojaki przed przesunięciem mogą być również zabezpieczone stosując pod każdym z nich klin.[uprawnienia budowlane]\nKolejną konstrukcją rusztowania jest tak zwane rusztowanie wieżowe. Składa się ono z krążyn, które często są kratowe wykonywane z desek zbijanych na gwoździe. Mają one długość, która w przybliżeniu jest równa połowie średnicy kopuły. W tym wariancie krążyny opierają się jednym z końców na rusztowaniu, które umieszczone jest wzdłuż pierścienia nasadowego kopuły. W środku kopuły opierają się one natomiast na rusztowaniu o typie wieżowym.[segregator uprawnienia budowlane]Rusztowania wieżowe stosuje się, gdy kopuła umieszczona jest na znacznej wysokości w stosunku do poziomu, na którym może zostać ustawione rusztowanie. W taki sposób na rusztowanie zużywane jest dużo mniej drewna niż ma to miejsce w przypadku rusztowania zwykłego stojakowego znajdującego się na całym rzucie poziomym kopuły. Pracochłonnym etapem w tym typie rusztowania jest wykonywanie wiązarów gwoździowanych, które stanowią krążyny. Do montowania krążyn niezbędne jest zastosowanie odpowiednich żurawi. Mogą być one ustawione na rusztowaniach wieżowych postawionych na środku danego obiektu. Wieża rusztowania w tym przypadku znajduje się na urządzeniu, które służy do jego opuszczania. W celu uniknięcia deformacji na całej konstrukcji podczas procesu betonowania kopuły beton powinien być wykonywane pasami, które nie są szersze od 2 metrów.[egzamin na uprawnienia budowlane]


Przegląd | Archiwa: 23/2012 - Strona 2 z 3 - Przegląd\n95 litrów piwa wypił w ubiegłym roku statystyczny Polak. I to był krajowy rekord. Trudny do pobicia. Chyba że stanie się tak przy okazji Euro, które jest szansą na podlansowanie jakiejś marki. Na każdym kroku widać wojnę na reklamy, jaką\nDogorywająca „Solidarność” ze Stoczni Gdańskiej wyrwała się na chwilę z miłego próżnowania. Władze miasta chciały przywrócić nad historyczną bramą nazwę „Stocznia Gdańska im. Lenina”. No i zaczęło się. Związkowcy robią wszystko, by nie tylko nazwy, ale i stoczni nie było. Niewiele do tego\nDawniej, w mrocznych czasach komuny, zwycięstwo nad piłkarzami ZSRR było na wagę pokonania bolszewików pod Radzyminem. Gerard Cieślik, gdy w 1957 r. strzelił Sowietom dwa gole, urósł do rangi bohatera narodowego. Nawet najprawdziwszym Polakom nie przyszło do głowy, by mu wypominać osobistą służbę w Wehrmachcie, choć było to zaledwie 12 lat po wojnie. A przecież jeszcze pół wieku później przypomnienie Donaldowi Tuskowi służby w Wehrmachcie jego dziadka zaważyło na wynikach wyborów prezydenckich.\nPrzeżywać na stadionie patriotyczne nastroje nam wolno. Innym nie. My na stadionach demonstrujemy swój patriotyzm (nawet trzymając do góry nogami szalik biało-czerwony z orłem, jak to się jednemu mężowi stanu kiedyś zdarzyło). Identyczne, chciałoby się powiedzieć symetryczne, zachowania innych nacji, zwłaszcza tych zza wschodniej granicy, budzą nasze oburzenie. To, co u nas jest przejawem ludycznego, ulicznego, ale szczerego, a przez to szlachetnego patriotyzmu, u innych oceniamy jako bezczelność, szowinizm i prowokację. Nam wolno. Im nie!\nLudzie dobrze wychowani, będąc świadkami gafy, udają, że niczego nie zauważyli. Trudno jednak wymagać od całej opinii publicznej, żeby była dobrze wychowana. Poza tym nie wiadomo, czy prezydent Barack Obama popełnił gafę, czy wprost przeciwnie – był według potocznego w Ameryce języka zwyczajnie poprawny. Moje doświadczenie amerykańskie jest skromne, ale ośmielam się twierdzić, że to drugie. Amerykanie w sytuacjach niepodlegających polskiej obserwacji albo i podlegających mówią „polskie obozy koncentracyjne” i wątpię, żeby ktoś potrafił ich tego oduczyć. Lech Wałęsa i inni twierdzą, że nadarzyła się okazja, aby Amerykanów nauczyć prawdy. Trzeba tylko prezydenta Stanów Zjednoczonych mocno przyprzeć do muru, żeby zadał kłam swoim słowom, i Amerykanie pod wpływem takiego autorytetu dowiedzą się całej prawdy i zaczną gadać, jak należy. Mam co do tego wątpliwości rozmaitej natury.\nEuropa pogrążona jest w kryzysie, lecz gospodarka Niemiec, eksportowej potęgi, rozkwita. Setki tysięcy ludzi z różnych krajów przenoszą się więc do tego zamożnego państwa w poszukiwaniu pracy i lepszego życia. W 2011 r. imigracja do Niemiec była najwyższa od 15 lat. Przybyło tam 958 tys. osób, w tym aż 163,4 tys. Polaków. Zadowoleni niemieccy przedsiębiorcy zacierają ręce. Liczą na wsparcie zagranicznych informatyków i inżynierów, ale także lekarzy, pielęgniarzy i opiekunek seniorów.\nZnacznie zwiększyła się liczba emigrantów z Hiszpanii, Portugalii i Grecji. Emigracja z Hiszpanii jest tak duża, że tamtejsze media mówią o „ucieczce mózgów”, która może zagrozić gospodarce kraju. „Niemcy stwarzają rozwiązania, w Hiszpanii wprawdzie wszyscy są krytyczni, ale nic nie robią” – opowiada 32-letni informatyk Alberto León, który przeniósł się do Düsseldorfu.\nTo już 50 lat. Warszawski Supersam przy placu Unii Lubelskiej został otwarty 6 czerwca 1962 r. Było to wielkie wydarzenie społeczne, handlowe, pewnie też polityczne, gdyż wcześniej nie było w Polsce żadnego wielkopowierzchniowego sklepu samoobsługowego. Gdy nadszedł 6 czerwca, napierający tłum wygniótł jedną z szyb. Warszawiaków interesowały głównie towary wyłożone na półkach, jednak dla architektów Supersam był przede wszystkim przykładem nowatorstwa projektowego i konstrukcyjnego. – To była bardzo udana konstrukcja, która do dzisiaj znajduje się w podręcznikach amerykańskich jako jedna z pierwszych tego typu w świecie – zachwyca się prof. Wojciech Zabłocki. – Zresztą twórca tej koncepcji, prof. Wacław Zalewski, który później wyemigrował do Ameryki, jest dziś emerytowanym profesorem Harvardu.\nLista Amerykanów, którzy widzą różnicę między niemieckimi, nazistowskimi, a polskimi obozami śmierci, czyli obozami koncentracyjnymi ulokowanymi na ziemiach polskich w czasie II wojny światowej, nie jest szczególnie imponująca. A poziom niewiedzy sięga elit i ważnych polityków. Z prezydentem Obamą włącznie. Amerykanie chcieli oczywiście dobrze. Prezydent Obama prowadzący kampanię wyborczą przed ewentualną reelekcją trafnie wybrał do wyróżnienia Medalem Wolności, najwyższym cywilnym odznaczeniem USA, Jana Karskiego. Bohatera trzech narodów. Niestety, słabo znanego przez rodaków w ojczyźnie, dla której walczył w czasie wojny i której pomyślność była dla niego drogowskazem przez całe życie. Pośmiertne amerykańskie wyróżnienie jest bardzo ważnym, choć spóźnionym aktem hołdu dla tego wybitnego człowieka. Tym bardziej ubolewania godny jest lapsus prezydenta Obamy. Ale też skupienie uwagi w polskich mediach na tej nieszczęsnej wpadce i prawie całkowite pominięcie historii życia i zasług Jana Karskiego jest dla mnie niezrozumiałe i żenujące.\nObecnie uczniowie są w dużo trudniejszej sytuacji niż w czasach PRL, bo nie ma drugiego obiegu Prof. Aleksander Krawczuk – (ur. 7 czerwca 1922 r. w Krakowie) historyk epoki starożytnej, pisarz, żołnierz AK. W latach 1986-1989 pełnił funkcję ministra


Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby umarł, żyć będzie (J 11, 3-7. 17. 20-27. 33b-45)\nSiostry Łazarza posłały do Jezusa wiadomość: „Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz”. Jezus usłyszawszy to rzekł: „Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą”. A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.\nMimo jednak, że słyszał o jego chorobie, zatrzymał się przez dwa dni w miejscu pobytu. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: „Chodźmy znów do Judei”.\nKiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga”. Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie”. Rzekła Marta do Niego: „Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Rzekł do niej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?” Odpowiedziała Mu: „Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Jezus wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: „Gdzieście go położyli?” Odpowiedzieli Mu: „Panie, chodź i zobacz”. Jezus zapłakał. A Żydzi rzekli: „Oto jak go miłował!” Niektórzy z nich powiedzieli: „Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?” A Jezus ponownie okazując głębokie wzruszenie przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus rzekł: „Usuńcie kamień”.\nSiostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: „Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie”. Jezus rzekł do niej: „Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?” Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: „Ojcze, dziękuję Ci, żeś Mnie wysłuchał. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie lud to powiedziałem, aby uwierzyli, żeś Ty mnie posłał”. To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!” I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: „Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić”. Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.\nCzasem w naszym życiu doświadczamy trudności, ciężko nam pogodzić się z problemami, śmiercią najbliższych, zaakceptować chorobę, niepełnosprawność czy bieg zdarzeń, który nie jest zgodny z naszym własnym planem. Siostry Łazarza uczą nas w dzisiejszej Ewangelii, że bez względu na to, co nas spotyka, powinniśmy nie ustawać w modlitwie, trwać w wierze, a tym samym jeszcze bardziej pogłębiać relacje z Bogiem, zawierzając Mu każdą chwilę, cierpienie, radość, smutek, żal, gorycz i rozpacz.\nMarta z Marią posyłają informację Jezusowi, że Łazarz choruje, czekają z niecierpliwością na swego przyjaciela, niestety brat ich umiera. Marta ma świadomość, że gdyby Jezus był pośród nich, nie stałoby się takie nieszczęście, ale nie ma pretensji i wyrzutów, wręcz przeciwnie. Wychodzi Jezusowi na spotkanie i z pokorą wypowiada słowa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga. Następnie zapytana, czy wierzy, że brat jej zmartwychwstanie, odpowiada z wiarą: Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym (…) i dodaje Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat. Jej słowa są potwierdzeniem wiary i zaufania w moc Bożą, w to, że tylko Bóg jest Panem życia i śmierci, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.


Wojownicze serca – Część I – Rozdział V | Joanna Karyś\nWojownicze serca – Część I – Rozdział V\nutworzone przez Joanna Karyś | Maj 16, 2019 | Książki | 0 komentarzy\nNiebo wyglądające jak przeplatające się tęcze, po raz kolejny zaparło dech w piersi Alyson. Leżąc na łące, tej samej co zawsze, wsłuchiwała się w śpiew ptaków. Oddychając spokojnie, starała się nie myśleć o niczym konkretnym.\n– Przyjemnie? – cicho zapytał Aaron, owiewając ciepłym oddechem jej szyję.\nBoże, jak ona uwielbiała barwę jego głosu.\n– Mhm. To sen?\n– A chcesz, aby był tylko snem? – zapytał, opierając głowę na dłoni i wpatrując się w nią. Leżał tuż obok niej.\n– Musiałabym się nad tym zastanowić. – Uśmiechnęła się, przekrzywiając głowę w jego stronę.\nUśmiechnął się psotnie.\n– Jeśli się mocno skoncentrujesz, będziesz mogła modelować ten sen – poinformował. – Nie wierzysz? Spróbuj – zachęcał.\nTeraz to ona uśmiechnęła się w taki sposób, który sugerował, że coś kombinowała.\n– W takim razie zobaczymy, czy taka odsłona ci się spodoba – odparła, przenosząc wzrok na niebo, a potem zamykając oczy.\nChwilę zastanawiała się nad tym, co wybrać.\n„Może wielką scenę, widownię… Teatr! Albo po prostu szkolną dużą aulę…”\nNie, odrzuciła od siebie wizję rodem z High School Musical. To musiało być coś innego.\nWtedy też przypomniała sobie pewien film, który to oglądała niezliczoną ilość razy. Uśmiechnęła się pod nosem, koncentrując się na niektórych scenach. Po chwili poczuła, że nie leży już na ziemi.\nWkoło niej przelatywały sceny z filmu, ale na tym się nie kończyło. Stała w lesie, w stroju głównej bohaterki, a w jej kierunku zmierzał nie kto inny, jak Aaron, także w przebraniu. Do tego śpiewał piosenkę: „Bryan Adams — (Everything I Do) I Do It For You”.\nNie potrafiła zachować powagi. Zaczęła chichotać, a on śpiewał dalej, mijający ludzi, ich prowizoryczne chaty, ogniska i inne zbiorowiska. Śpiewał, bo ona kierowała tym snem, choć to nie do końca była prawda. Była pewna, że robił to z własnej, nieprzymuszonej woli.\nIdąc, wyciągnął strzałę z kołczanu i nałożył ją na łuk. Muzyka leciała dalej, on jednak na chwilę przerwał swój śpiew. Tuż za nim, na niebie, ukazywała się scena, jak główna bohaterka przeszkadza strzelcowi wycelować. Aaron spudłował dokładnie tak samo, jak on, a potem uśmiechając się pod nosem, spojrzał na Alyson i zaczął śpiewać dalej, powoli do niej podchodząc.\nWyśpiewał całą piosenkę, okrążając Alyson coraz to mniejszym łukiem. Na samym końcu, znalazł się tuż przed nią. Muzyka jeszcze grała, gdy on skończył nucić.\n– „Robin Hood: Książę złodziei” z Kevinem Costnerem? – zapytał z uśmiechem.\nBył naprawdę bardzo blisko niej.\n– Wiesz, myślałam też o „Upiorze z opery”… – Przekomarzała się.\n– Nie, to jednak się cieszę, że to był tylko Robin Hood. – Zaśmiał się. – Uważasz mnie za księcia złodziei?\n– A gdzie tam! Chodziło mi tylko i wyłącznie o rolę Marion w tym filmie.\n– Mogłaś dać coś, w czym byśmy zaśpiewali razem – zauważył. Podniósł rękę i zaczął bawić się końcówką jej włosów.\n– Oh, ja to nie mam talentu wokalnego – odparła, przypominając sobie swoje śpiewy.\n– To jest sen, możesz wszystko! No chodź – zachęcał ją, chwytając ją za rękę, kiedy nagle…\n– Alyson, ileż ty możesz spać!\nPrzetarła oczy i rozejrzała się po pokoju. Na stole stały kubki po herbacie i puste pudełka po ciastkach. Gdy wraz z Aaronem obejrzała film, padła jak kawka. Zdążyła tylko zamknąć za nim okno, nim rzuciła się na łóżko i usnęłam kamiennym snem.\n– Która godzina? – zapytała, zaspana.\n– Dochodzi 14-sta. Co było tak męczące, że spałaś do tej pory? – Mama była zniesmaczona.\n– Mamo, wiesz, że lubię spać – odparła, zerkając na kota, który spał na kołdrze w jej nogach, zwinięty w kłębek. A raczej dwie sztuki tego gatunku. – Koty nie marudzą.\n– Czas wrócić do rzeczywistości. – Matka weszła do pokoju i spojrzała na córkę. – Wychodzisz dzisiaj?\nAlyson zadarła głowę do góry. Były tego samego wzrostu, ale rodzicielka nigdy nie ubierała innych butów, jak szpilki, nawet w domu.\n– Tak i nie wiem, czy wrócę dzisiaj, czy dopiero po jutrzejszych zajęciach – odparła. – Ciebie ktoś dziś odwiedza?\n– Jeszcze nie wiem, może.\nAlyson znowu spojrzała na koty.\n– Wychodzę o 18-stej – poinformowała, po czym opadła na poduszki. Widząc minę mamy, sama się skrzywiła. – No co, mam jeszcze czas. Mogę poleżeć w łóżku.\n– Zrobiłabyś coś pożytecznego – skomentowała matka, poprawiając krótkie, brązowe włosy. Od lat farbowała je na ten sam kolor, rzekomo podobny do jej naturalnego. – Na przykład posprzątała po kotach. Przynajmniej wyczesałabyś je w końcu.\nAlyson dała sobie poduszkę na twarz.\n– Nie potrzebują tego – burknęła.\nJej mama rzuciła jeszcze parę uwag, zanim wyszła zarówno z jej pokoju, jak i domu, głośno stukając szpilkami po panelach.\nAlyson odrzuciła poduszkę na bok i uśmiechnęła się pod nosem, nucąc piosenkę. Jakąś część niej zastanawiała się, w jakim stopniu to był sen, a ile ich prawdziwe spotkanie.\n– Ale na pewno? Wszystko jest okej?\n– Nie można się załamywać przez faceta, prawda?\nNina patrzyła na swoje odbicie w lustrze stojącym w przedpokoju. Jej naturalnie kręcone włosy ułożyły się dzisiaj nad wyraz dobrze. Zupełnie niepotrzebnie.\n– Przecież wiem, że wcale tak nie myślisz. Ja sama tak nie myślę. – Alyson westchnęła. – Mamy 19 lat, my PRZEJMUJEMY się facetami.\n– Nie dodawaj sobie lat. Urodziny masz dopiero za miesiąc z hakiem – odparła Nina, chcąc jakoś zmienić temat.\n– I tak czuję się starzej niż w rzeczywistości – odparła przyjaciółka i zamilkła na chwilę. – To jak się czujesz?\nNina skrzywiła się, a postać w lustrze wykonała to samo.\n– Nic mi nie będzie – zapewniła. – Po prostu muszę dzisiejszy dzień przesiedzieć w domu. Nie mam teraz ochoty na imprezę.\n– Wiem, ale chodzi mi o to, czy nie chcesz, bym do ciebie przyszła i z tobą posiedziała? Razem raźniej. – Alyson chyba próbowała dodać sobie radosnego tonu, ale jakoś kiepsko jej to wyszło.\n– Nie ma takiej potrzeby. – Nina szybko zaprzeczyła. – Idź i zapomnij o tym całym zgiełku, który zaczął nas otaczać.\nPrzez chwilę odpowiadała jej cisza.\n– Myślisz, że podjęłaś właściwą decyzję?\n– W jaki sensie?\n– Miałam na myśli to, że zmieniłaś wspomnienie Luke’a.\nTeraz to Nina zamilkła.\n– Nina? Jesteś tam jeszcze?\n– Mam przeczucie, że to dopiero początek tego wszystkiego, a ja nie chcę, aby Luke’owi coś się stało – odpowiedziała cicho. – Będzie bezpieczny.\n– Nic mu nie grozi – zapewniła Alyson, choć przecież nie mogła o tym wiedzieć. – Dobra, lecę. Trzymaj się i pamiętaj: dzwoń, jakby coś się działo!\n– Jasne – odparła niemrawo. – Udanej imprezy.\nNina udała się do łazienki i umyła twarz obfitą ilością wody. Potem spojrzała w lustro. Jej łzy zmieszały się z wodą, przez co nie dało się rozróżnić, co tak naprawdę spływało strumieniami po jej policzkach. Ochlapała się jeszcze raz, tym razem znacznie zimniejszą wodą. Następnie sięgnęła do włosów i przeniosła je na prawą stronę. Przez dłuższy czas wpatrywała się w swój nowy tatuaż w odbiciu lustra. Potem zaczęła szorować po nim energicznie ręką, chcąc się go pozbyć, ale znak ani trochę nie stracił na swojej intensywności.\nOpadła na podłogę łazienki, czując bezsilność. Kiedy pochyliła głowę, łzy zaczęły skapywać z końców rzęs. Oddychała z trudem, tak wielką niemoc czuła w tym momencie.\nNienawidziła tego życia.\nNienawidziła nowej siebie.\nA dopiero co zaczynała ją poznawać.\nBlake poprawiała rękawy białej sportowej bluzy z czerwonym logiem klubu piłkarskiego, kiedy to przyglądała się Alyson zmierzającej w jej kierunku.\n– No, nareszcie jesteś – zauważyła, a w jej głosie kryła się nagana. – Co tak długo?\n– Wstałam późno… – Uśmiechnęła się przepraszająco, choć nie było takiej potrzeby. Blake dobrze znała jej słabość, jeżeli chodzi o długość w spaniu.\n– Czyżbyś miała jakiś ciekawy sen? – zapytał Aaron, który cały czas stał koło Blake i obserwował Alyson, odkąd tylko pojawiła się w zasięgu jego wzroku.\n– Całkiem zwyczajny – odparła Alyson, specjalne uciekając przy tym wzrokiem i uśmiechając się pod nosem. Nie musiała na niego patrzeć, aby wiedzieć, że także się uśmiechnął.\n„A więc jednak…”\n– Kto normalny wpada na pomysł, aby robić o tej porze roku ognisko? – odezwał się tuż obok ktoś inny. – Zimno…\n– Ciebie też miło widzieć, Sam – Alyson uśmiechnęła się do niego pobłażliwie.\n– Przecież to jest zamurowane. – Blake przewróciła oczami. Alyson dziwiła się, że jej przyjaciółka zapraszała Sama na różne imprezy, skoro ją irytował, przez co stawała się coraz wredniejsza. – Skoro coś ci się nie podoba, mogłeś nie przychodzić.\nSzczupły chłopak o ściętych na krótko czarnych włosach, brązowych oczach, krótkiej wystylizowanej brodzie oraz okularach spojrzał na Blake.\n– Oj tam, oj tam – odparł, po czym przeniósł wzrok na Alyson. – Hej, nooo – powiedział, podchodząc bliżej, aby ją przytulić.\nOdwzajemniając gest, Alyson dostrzegła siedzącego niedaleko Carla.\n– Jego też zaprosiłaś? – zapytała, kiedy stanęła obok przyjaciółki.\nTa w odpowiedzi wzruszyła ramionami.\n– Dante i tak nie mógł przyjść, to zaprosiłam jego.\n– I mnie – dodał Sam, przez co Alyson spojrzała na niego. – Ani ja, ani Carl nie kolegujemy się z Dante.\n– Ooo! – Alyson uniosła jedną brew do góry. – A o co poszło?\nOsobiście nie poznała Dantego. O ile jej pamięć nie myliła, Blake również nigdy go nie widziała. Rozmawiali ze sobą tylko przez Internet.\n– Oszukiwał w grach – odparł Sam, na co Blake pokręciła głową.\n– Jasne. To, że z nim przegraliście, nie oznacza od razu, że oszukuje.\n– Nie jest możliwe, aby wygrał tyle razy z rzędu – upierał się przy swoim Sam.\n– Po prostu jest lepszy od ciebie – warknęła Blake. – Przyjmij to w końcu do wiadomości.\nAlyson spojrzała na Aarona w poszukiwaniach ratunku, bo właśnie zdała sobie sprawę, że znalazła się w środku grubszego incydentu.\nJednakże, z opresji uratował ją ktoś inny.\n– Początek imprezy, a już kłótnie?\nSpojrzenia wszystkich skierowały się w stronę nadchodzącej osoby, zadającej to pytanie.\nTony ubrany był w biały T-shirt z pomarańczowym wzorem, zwykłe spodnie i białe buty za kostkę. Jego ciemnomiodowe włosy, bo właśnie to określenie najlepiej do nich pasowało, sterczały do góry na środku głowy, ładnie wystylizowane. Na jego ustach gościł zniewalający uśmiech.\nCały aż lśnił. Alyson wytrzeszczyła na niego oczy, na co Aaron szturchnął ją w bok. Z kolei Blake nie potrzebowała dodatkowego kopa, aby wziąć się w garść.\n– Widzicie? – zapytała, patrząc głównie na Sama. – Jemu nie jest zimno, a wy będąc w pięciu sweterkach, marudzicie. Bierzcie z niego przykład. – Powróciła wzrokiem do czarodzieja. – Spóźniłeś się.\n– A czy coś mnie ominęło?\n– Tak – odparła szybko Blake, wskazując na Sama. – Właśnie wspominaliśmy moją super imprezę.\n– Masz na myśli imprezę, która zbiegła się z wyjazdem twoich rodziców za granice w twoje urodziny w połowie września?\n– Tak. – Blake pokazała jeszcze na siebie, a potem na Alyson. – Impreza trwała tydzień.\n– Interesujące – odparł Tony, uśmiechając się promieniście. Dosłownie, promieniście. Nawet mało widząca Blake zamrugała oczami.\n– Działo się na niej coś ciekawego?\nAlyson nawet nie zdążyła otworzyć ust, bo Blake już pruła z odpowiedzią.\n– Katowałyśmy chłopków konkursami puszkowymi i koktajlowymi, gdzie na przykład musieli zjeść kocią karmę albo taką psią ze zmielonymi kośćmi. Albo wypić szejka z bobu, mleka, mleczka kokosowego z sosem karmelowym, czerwonego barszczu i czymś tam jeszcze. – Zamyśliła się. – A! Najlepsze były odpowiedzi Alyson w grze „5 sekund”, musimy kiedyś w to zagrać, to sami się przekonacie. – Spojrzała na przyjaciółkę, która uśmiechnęła się do niej zbyt przesadnie na to wspomnienie. – I jeszcze, przykładowo, o północy jechałam z Alyson do najbliższego sklepu, bo chłopcy zapomnieli kupić malinową mambę, a ona jest niezbędna, żebym pozbyła się smutku.\nTony zmarszczył brwi, tak na ułamek sekundy, zupełnie jakby chciał zapytać, z jakiego powodu tak się czuła, ale najwidoczniej zmienił zdanie. Na jego twarzy powrócił uśmiech.\n– Zanotowane – odparł.\nBlake się uśmiechnęła.\nAlyson nie wierzyła własnym oczom.\n– To co? Jakieś kiełbaski? – zapytał, poprawiając okulary. Wyraźnie czuł się niezręcznie.\n„I nie on jeden…”\n– Czemu by nie? – odpowiedział Tony, choć większe prawdopodobieństwo było, iż to pytanie przeznaczone zostało dla rudowłosej. – Aaa, nie przedstawiłem się. Jestem Tony Starr, cza…\nAaron odchrząknął, na co czarodziej ugryzł się w język w chwili, kiedy miał powiedzieć całą formułkę, którą zwykł mówić. Widać było, że nie przywykł do kontaktu z normalnymi ludźmi.\n– Czasami mam przypadłość w spóźnianiu się – powiedział, zamiast tego.\n– O, nazywasz się jak ten… – zaczął Sam, ale Blake weszła mu w słowo.\n– Nie, nie jak ten z Avengers. – Machnęła ręką. – Tu są dwa „r” na końcu. Poza tym żaden z niego filantrop, playboy, miliarder ani tym bardziej geniusz.\n„Oto i cała Blake.”\n– Tak, to prawda – zgodził się Tony. – Ale wiesz, w czym jestem lepszy od Starka?\nBlake spojrzała na niego wyczekująco.\n– Ja potrafię czarować. – Spojrzał na Sama i dodał wyjaśniająco: – Swoją osobą.\nWyraz twarzy Sama – bezcenny. Blake musiała uważać podobnie, jak Alyson, bo prychnęła śmiechem na ten widok.\nOpanowała się i zapytała:\n– A po co to komu? Stark był przystojny.\nTony chyba przyjął, że tego nie słyszał, bo nic nie odpowiedział.\n– Stark jest przystojny – powtórzyła ruda, zamieniając na czas teraźniejszy.\nCzarodziej zacisnął usta.\n– Ta. I stary – zauważył.\n– Im wino starsze… – Blake urwała znacząco.\n– Zapomniałaś, że to kobiety starzeją się jak wino.\n– A faceci jak? – Do rozmowy włączyła się Alyson.\n– Jak mleko – odparł Aaron, gdy Tony otworzył buzię i chciał jakoś na to odpowiedzieć.\nBlake ponownie machnęła ręką.\n– I tak go nie przebijesz. – Swoją wypowiedź skierowała do czarodzieja.\n– A wiesz, że on tak naprawdę nie jest prawdziwy?\n– A skąd pewności, że ty jesteś? – zapytała Blake, mrużąc oczy, po czym zaczęła dźgać go w żebra, jakby chciała sprawdzić swoją teorię.\nWyglądało to dość komicznie, ale i też dość… Krępująco dla reszty, która nie wiedziała, co teraz zrobić. W końcu Sam odchrząknął, powodując, że wszyscy spojrzeli na niego.\n– A ja jestem Sam – przedstawił się okularnik. – Ten tamten, to Carl. – Pokazał na znajomego, który siedział zgarbiony w altance i pochłaniał kiełbaski.\n– A gdzie reszta? – Tony rozglądał się i jednocześnie starał się odparowywać ciosy zadawane przez Blake „znienacka”.\n– Ludzie zejdą się niedługo – odparła, nawet nie patrząc na pozostałych, a skupiając się na dźganiu. – Kazałam im przyjść koło 20-stej.\n– A ponoć to ja się spóźniłem.\n– Ty miałeś być na 19-stą.\n– Im więcej, tym lepiej – skomentował szybko Aaron, który przyglądał się z rozbawieniem przyjacielowi, starającemu się wywrzeć dobre wrażenie na rudowłosej.\n„A więc on też to widzi.”\n– To ja idę ustawić aparat – odparła Alyson, idąc w stronę grill chaty – drewnianej altany, w której rodzina Blake urządzała ognisko, a czasem też i grilla.\nReszta ruszyła za nią.\n– Wydaje mnie się, że impreza właśnie się rozkręca – powiedziała Alyson do Aarona. Odstawiła kubek z wysoko procentowym napojem na barierkę altanki, w której się znajdowali. – Ludzie piją wódkę, grają w piłkę i nie zwracają uwag na zimno. A minęły tylko dwie godziny, odkąd wszyscy się zbiegli.\nZmrużyła oczy, patrząc na zegarek wiszący w środku altanki, ale to nie pomogło w tym, aby świat przestał wirować. Postanowiła, że lepiej będzie, kiedy usiądzie. Szybko wdrapała się na grubą barierkę i usadowiła wygodnie, a potem oparła się plecami o belkę za sobą. Nogi swobodnie zwisały jej po jednej stronie balustrady. Nie wiedząc, co zrobić z rękami, skoro nie ma już w nich napoju, delikatnie skrzyżowała je na piersiach.\nAaron trochę wypił, ale zdawał się trzymać pewnie na nogach. Po chwili oparł lewe przedramię o „drzwi” altanki, do których plecami przywarła Alyson. Można było rzec, że teraz nachylał się nad dziewczyną, uśmiechając się przy tym nonszalancko.\nSłysząc śmiech, podniósł wzrok wyżej, tuż nad poziomem jej głowy, aby spojrzeć w dal. W ciągu sekund jego uśmiech przemienił się z flirtującego – w szczerze rozbawiony.\n– A Tony widocznie całkiem nieźle czuje się w towarzystwie twojej przyjaciółki – zauważył, pokazując głową w kierunku wspominanej dwójki.\nAlyson automatycznie obejrzała się za siebie.\nBlake wraz z Tonym siedziała na tak zwanym „kamieniu zwierzeń”, który nie był jakimś zwyczajnym kamieniem, a sporych rozmiarów głazem. Został ochrzczony taką nazwą, bo to właśnie tam rudowłosa, będąc pod wpływem kilku drinków, bardzo chętnie zwierzała się wszystkim, że podkochuje się w pewnym chłopaku, z którym ona i Alyson chodziły do liceum. Od tamtej pory jest to ich stała miejscówka na zwierzenia.\nUśmiechnęła się pod nosem, widząc, jak Blake żywo dyskutuje z Tonym. Czy dobrze usłyszała, że tłumaczy mu zasady panujące w LOL-u? No tak, ona nigdy tego nie odpuści.\n– Gdzie twój aparat? – zapytał Aaron, sprawiając, że wróciła do niego spojrzeniem.\n– Dałam go koleżance – odparła. – Powiedziała, że też powinnam mieć jakieś zdjęcia z imprezy, a nie tylko je robić – zaczęła się rozglądać, ale tak naprawdę niewiele potrafiła dostrzec, ponieważ świat dalej jej się kręcił. – Tylko że teraz nie mam pojęcia, gdzie ona jest. – Wzruszyła ramionami, opierając się mocniej o belkę.\n– Nie boisz się dawać innym ludziom tak swobodnie aparatu? To nie była tania rzecz.\nSpojrzała na niego nad wyraz wymownie.\n– Pozwalam tym, którym ufam. No… W miarę. Poza tym tu nie chodzi o to, czy był tani, czy drogi. – Widząc zaciekawienie na jego twarzy, ciągnęła dalej. – To jest po prostu część mnie. – Czuła, jak się nakręca. – Zdjęcie jest zamrożeniem momentu. Patrząc na nie, przeżywamy z powrotem to, co się nam przydarzyło. To taki… – szukała słowa.\n„Przynajmniej nie bełkoczę, a używam całych wyrazów, starając się opisać to, co czuję!”\n– To taki namacalny dowód wspomnień, które w naszej głowie mogą wyblaknąć czy też mogą zostać przykryte innymi wydarzeniami. Przeglądając je, możemy zobaczyć, jak szczęśliwi kiedyś byliśmy i możemy… – Urwała, bo kiedy spojrzała na Aarona, poczuła, że robi jej się słabo. – No co? Dlaczego mi się tak przyglądasz?\n– A było tak słodko… – odpowiedział, przekrzywiając głowę z rozbawienia.\n– Nabijasz się ze mnie – zauważyła kwaśno, mocniej krzyżując ręce na piersi.\nAaron się zaśmiał.\n– Nie śmiałbym – odparł, gdy w końcu się uspokoił.\nSkrzywiła się jeszcze bardziej.\n– Może nie jesteś tak samo wredna, jak Blake… – powiedział, zerkając w stronę kamienia zwierzeń, na co Alyson też tam spojrzała. – Ale starasz się nie ukazywać swoich uczuć. – Gdy to mówił, wrócił do niej spojrzeniem, a ona po chwili także przeniosła swój wzrok na niego. – W głębi duszy jesteś niesamowicie wrażliwą osobą, dostrzegającą ogrom szczegółów i…\n– Czy moja wypowiedź o zdjęciach nasunęła ci takie wnioski? – zapytała, przerywając mu, niezbyt zadowolona tym, co właśnie powiedział.\nJuż dawno temu zdała sobie sprawę z tego, że nie lubi, jak ktoś wytyka jej wrażliwość czy inne uczucia. Odbierała to jako obelgę, a nie komplement. Nawet jeżeli nie zawsze się z nimi kryła, wolała nie słyszeć o nich na głos. Odkryła, że to czyni człowieka słabym. Ukazuje, że mu zależy. Pokazuje, że w jakiś sposób można go zranić. A ona miała dość bycia ranioną.\n– Na razie zdjęcia są jedyną rzeczą, o której mówisz z uczuciem. – Posłał jej łagodny uśmiech, ona zaś prychnęła pogardliwie, odwracając jednocześnie głowę w drugą stronę.\nAaron lekko pokręcił swoją, po czym… Zanucił.\nAlyson poczuła, jak jej ramiona się napinają. Zamrugała oczami, po czym powoli odwróciła się z powrotem w jego stronę.\nWcześniej może i miała przeświadczenie, że Aaron był częścią jej ostatniego snu, zwłaszcza gdy na powitaniu o tym wtrącił, ale to…\nZnowu zaśpiewał. Swoją prawą dłoń położył na jej lewym policzku, delikatnie pogładził go, po czym zanucił ostatni wers.\nPrzestał się opierać o belkę. Kiedy się prostował, położył drugą dłoń na jej prawym policzku. Alyson poczuła, jak czas zwalnia. Chwyciła gwałtownie powietrze w płuca, zszokowana napięciem, jakie się między nimi utworzyło. Jego ciemnobrązowe włosy, roztrzepane w artystycznym nieładzie, aż prosiły się, aby zanurzyć w niech dłonie. Kości policzkowe zgrabnie podkreślały jego rysy, dostrzegła także, że miał idealnie prosty nos. Jego niesamowicie niebieskie oczy jarzyły się blaskiem, gdy wpatrywały się w jej tęczówki.\nWszystko przestało mieć jakiekolwiek znaczenie, nawet zdjęcia i ich magia, gdy Aaron powoli zaczął zbliżać twarz w jej kierunku. Alyson zamknęła oczy, gdy ich usta się złączyły.\nPocałunek z delikatnego przeradzał się w coraz bardziej namiętny. Swoją lewą dłoń Aaron wplątał w jej włosy, ona zaś zarzuciła ręce na jego szyję, ale kiedy tylko położył prawą dłoń na jej talii, nagle się odsunął.\n– Przepraszam – powiedział zakłopotany, unikając jej spojrzenia.\n– Aaron! – krzyknęła, ale…\nJego już nie było. Zniknął w mgnieniu oka, korzystając ze swojego daru.\nAlyson zacisnęła ręce w pięści.\nZeskoczyła z barierki, uderzając tak mocno o betonową podłogę, że aż ją zabolało. Jednak nawet się tym nie przejęła. Alkohol stłamsił nieco jej zranioną dumę, ale nie zmienił faktu, że poczuła się dotknięta takim obrotem sprawy.\n– Alyson, Alyson, Alyson! – krzyczała biegnącą w jej stronę jasnowłosa dziewczyna, trzymająca w rękach zawieszony na szyi aparat. – Wiesz, że…\n– Nie, nie teraz. Proszę, nie teraz. Powiesz mi potem – powiedziała szybko, jednocześnie podnosząc rękę w geście „stop”, nawet nie patrząc na koleżankę, po czym westchnęła i ruszyła prosto w kierunku kamienia zwierzeń.\nGdy była już blisko, usłyszała fragment dyskusji.\n– … i wtedy wybiegam przed przeciwniczkę, zabieram jej piłkę i szybko lecę w kierunku bramki… – Blake przerwała, gdy Alyson podeszła do nich. – O, Alyson! Właśnie mówiłam, jak to fotografowałaś moje świetne akcje w piłce nożnej w czasie zawodów w naszym liceum. – Spojrzała na Tony’ego. – Nie moja wina, że trener nie pozwolił mi strzelić karnego, przez co przegrałyśmy.\nAlyson uśmiechnęła się pod nosem, wspominając wzburzenie Blake.\n– Tak, pamiętam – potwierdziła. – Kupiłaś wtedy siedem energetyków i zapewniłaś trenera, że „to dla drużyny”, za to mnie poinformowałaś, że masz zamiar się tym upić.\n– No dokładnie – odparła ruda. – Wtedy też robiłyśmy Tetris i… – Przeniosła swój wzrok na Alyson i dopiero teraz przyjrzała się jej twarzy. Musiała wyglądać na przybitą, bo Blake nie dokończyła historii. – Alyson? Czy coś się stało?\nTony milczał, odkąd do nich podeszła. Nie wyglądał, jakby teraz zamierzał zabrać głos. Czekał na wyjaśnienia.\nAlyson najpierw spojrzała na czarodzieja, a potem na Blake. Nie była do końca przekonana, czy żalić się przy przyjacielu tego, którego to dotyczyło, ale…\n– No dobra. – Wzniosła ręce do góry. – W końcu to kamień zwierzeń, to jemu też mogę to powiedzieć. – Usiadła obok Tony’ego na głazie. – Aaron chyba za duży wypił. Bo gdy tak siedziałam na barierce, on…\n– Uważaj! – krzyknęła Blake, przerywając jej.\n– … co? – zapytała Alyson, kręcą głową, jakby się przesłyszała. I tylko tyle zdążyła zrobić, bo przyjaciółka rzuciła się na nią i Tony’ego, spychając ich z kamienia i przygniatając płasko do ziemi. – Co się dzieje, do cholery?!\nSekundę później do jej uszu dobiegł trzask roztrzaskiwanego na milion kawałków kamienia zwierzeń.\nAlyson instynktownie skuliła się na ziemi, aby osłonić twarz przed odłamkami, ale widziała, że Blake uśmiechnęła się przebiegle i stanęła na nogi. Za kołnierza jej bluzy było widać dochodzące stamtąd światło. Przez jej niebieskie oczy przetoczyła się fala iskier, sprawiając, że na kilka sekund zrobiły się mleczne.\nAlyson opuściła ręce i się podniosła. Tony zrobił to samo, rozglądając się. Dookoła zebrała się gęsta mgła, lecz Alyson mogłaby przysiąc, że ta jest inna niż…\n– Uderzasz z zaskoczenia?! – krzyknęła Blake, wodząc wzrokiem po ścianie dymu. – Lepiej się ukaż, tchórzu!\nDało się słyszeć bliżej nieokreślony odgłos, ale na pewno wyrażał jedno: wściekłość.\n– Pokaże się, gdy będę miał na to ochotę – powiedział rozgniewany głos, dochodzący zewsząd.\n– Ojej, czyżbym przeszkodziła ci w zabawie? – Blake była coraz bardziej nakręcona. Zaśmiała się szyderczo. – Bardzo mi z tego powodu wszystko jedno. – Teraz z jej oczu dało się wyczytać jedynie złość. – Wisisz mi kamień zwierzeń, dupku.\n– Licz się ze słowami – odparł głos, ale Blake tylko go wyśmiała.\nAlyson rozejrzała się po ludziach, uświadamiając sobie, że milczą, jakby tego wszystkiego nie widzieli. Okazało się, że faktycznie tak było.\nWszyscy zastygli w jednym momencie. Carl przymierzał się do kopnięcia piłki, a Sam wpatrywał się w swój kubek z sokiem bezalkoholowym z dość nadętą miną. Koleżanka Alyson dalej miała zawieszony na szyi aparat, a do tego wyglądała, jakby chciała coś powiedzieć, patrząc w miejsce, gdzie jeszcze chwilę wcześniej siedzieli na głazie.\nReszta ludzi niknęła za mgłą.\nBez ostrzeżenia zaczęły padać kolejne niszczycielskie wiązki światła. Wtedy Tony machnął ręką, tworząc magiczne, migoczące światłem pole. Ataki odbijały się od niego.\n– Umm, dzięki – mruknęła Alyson.\n– A proszę – odparł Tony z lekkim uśmiechem.\nDo ich uszu dobiegł odgłos trzepotu skrzydeł. Chwilę później z ciężkiej mgły wyłonił się sporych rozmiarów kruk, zmierzający prosto na czarodzieja.\nNie dotknął go, przynajmniej nie fizycznie.\nKruk zatrzymał się przed Tonym, a następnie silnym podmuchem wiatru uzyskanym przez skrzydła, cisnął młodzieńcem w dach altanki, jakby był szmacianą lalką. Chłopak osunął się po nim, a potem opadł ciężko na trawę obok basenu.\nAlyson krzyknęła jego imię. Zmuszając nogi do posłuszeństwa, pobiegła do niego. Upadła na kolana i zaczęła sprawdzać jego puls. Nie była tylko pewna, czy dobrze go wyczuwała, bo sama aż się trzęsła z adrenaliny.\n– Ani mi się waż! – krzyknęła Blake i rzuciła się na kruka, który właśnie wykonał okrążenie i ruszył w kierunku brązowowłosej.\nAlyson podniosła się, ale naraz poczuła, że stoi sparaliżowana, gdy tak czarna kulka piór sunie prosto na jej głowę.\nMiała wrażenie, że kiedyś już to przerabiała.\nBlake okazała się szybsza. Dorwała kruka, zanim on dotarł do jej przyjaciółki i cisnęła nim o ziemię.\nAlyson potem jeszcze długo się zastanawiała, jak to możliwe, że podmuch wiatru porwał ją do góry, a ona poszybowała wprost w sam środek basenu. Kruk i owszem podniósł się i pofrunął, ale ona sama już wpadała do wody.\nI był jeden, tyci problem.\nOna nie potrafiła pływać.\nLodowate macki wody zdawały się zaciskać wkoło jej szyi, a kilka sekund później zaczęły też wpływać do jej płuc, powodując straszliwy ból w klatce piersiowej. Mimo że byłaby w stanie odbić się od dna basenu, coś ją blokowało. Z chwili na chwilę przestawała logicznie myśleć, a świat przed oczami stawał się ciemniejszy.\nKruk potrząsnął parę razy głową, po czym wlepił swoje ślipia w bezbronnego Sama, w dalszym ciągu wpatrującego się w kubek. Dało się słyszeć chichot, nim ptak zanurkował w powietrzu w kierunku młodzieńca.\n– Nie! – krzyknęła Blake.\nSam czy Alyson?\nPamiętała, że jej przyjaciółka panicznie bała się wody, gdy ta chciała nauczyć ją pływać. Z kolei Sam niczym nie zawinił… Była jednak przekonana, że jej 7,5 sekundy na 60 metrów nie pomoże jej, aby uratować ich oboje.\nOkazało się, że nie musiała wybierać. Gdy tylko przeczuła, że czarnego ptaka dosięgnie bełt z kuszy, ruszyła w przeciwnym kierunku, aby po chwilę dać nura do wody.\nAlyson opadła na dno, a z jej ust wydobywały się ostatnie bąbelki powietrza, kiedy ruda podpłynęła do niej. Chwyciła ją za kurtkę, po czym zaczęła się wynurzać.\nGdy zaczerpnęła tchu, ujrzała jeszcze moment, w którym skrzydło czarnego ptaka zostaje przebite. Zwierzę wydało wtedy przerażający skrzek, a potem rozpłynęło się w powietrzu, a bełt z jego skrzydła upadł na ziemię, tuż pod nogi nic nieświadomego Sama.\nCzyjeś silne ręce chwyciły bezwładną Alyson i położyły ją płasko na trawie. Opierając się na dłoniach, Blake wydostała się z basenu i usiadła obok przyjaciółki. Chciała zacząć ją reanimować, ale dla pewność najpierw uderzyła ją w policzek. To wystarczyło, aby Alyson otworzyła oczy i zaczęła wypluwać wodę, kaszląc przy tym niemiłosiernie.\nZgrzytając zębami, spojrzała na Blake.\n– Dz-dz-dz-dzięki – wydukała.\nSpostrzegając eleganckie spodnie, podniosła głowę wyżej, aż w końcu napotkała wzrok Darrena. Chłopak opierał się o swoją kuszę, przyglądając się dziewczynie.\nAlyson powędrowała za wzrokiem przyjaciółki.\n– Spóźnieni goście też są mile widziani – oznajmiła gospodyni, a potem zmarszczyła brwi. W jej głowie świtały poszczególne obrazy, ale niczego nie była pewna, poza faktem, że musiała wydostać Alyson z basenu.\n– To… Co się stało? – zapytała, rozglądając się. Wtedy dostrzegła nieprzytomnego czarodzieja. – O Boże, Tony! – Wstała czym prędzej i podbiegła do niego. Odwracając go na plecy, mruknęła: – A co mi tam. – Uniosła ramiona, biorąc zamach.\nNa niego także zadziałał policzek. Ocknął się momentalnie. Starał się unormować oddech, leżąc spokojnie. Blake nie próbowała już uderzać go z drugiej strony, bo widziała, że jest świadomy.\n– Chyba muszą to zapisać w sposobach ocucania – powiedziała, podnosząc głowę i spoglądając na Alyson.\nDziewczyna uśmiechnęła się słabo, dalej zgrzytając zębami i wypluwając zalegającą w płucach wodę. Następnie przeniosła spojrzenie na Darrena, na co Blake poszła w jej ślady.\n– Celność, ha? – mruknęła. – Dokładność. – Alyson spojrzała w przeciwną stronę, na bełt leżący na ziemi, a potem znowu na Darrena. – Twój symbol to strzała, tak?\nUśmiechnął się lekko i odgiął lewą stronę kołnierza koszuli i garnituru, aby ukazując swój tatuaż.\n– Blisko, Alyson – odparł. – Kiedyś moim znakiem była kusza, ale z czasem zmieniła się w zakręcony w spiralę bełt.\nBlake wstała i podeszła, aby lepiej się przyjrzeć. Wspominanemu elementowi dodatkowo towarzyszyły jasnofioletowe plamy akwarelowej farby.\n– Nawet, nawet.\n– Macie szczęście, że na czas zastąpiłem Aarona – odparł, poważniejąc. – Jeszcze kilka sekund i byłoby po was.\nBlake chciała powiedzieć, że bez niego radzili sobie całkiem dobrze, ale… Nie była tego pewna.\nOdwróciła się i podeszła do wciąż unieruchomionego Sama.\n– Rozumiem, że minęła mnie najlepsza część? – zapytał Tony, gdy w końcu udało mu się usiąść. Alyson i Darren spojrzeli na niego, Blake tylko zerknęła, machając ręką przed oczami swojego przyjaciela.\n– Dlaczego wciąż się nie ruszają? – zapytała Alyson, podnosząc się powoli i zrzucając z siebie mokrą skórzaną kurtkę.\n– Widocznie czar jeszcze trwa – odparł Tony, podchodząc do Blake. – Nic ci się nie stało?\n– Ja… – Przełknęła ślinę. Przyznać się czy nie? – Ja nie pamiętam – odparła zgodnie z prawdą.\nBlake podniosła wzrok i zatrzymała go dopiero na resztkach, jakie zostały z kamienia zwierzeń. Skrzywiła się na ten widok, ale też i jeszcze z jednego powodu. Nie zwracała uwagi na to, że cała ocieka wodą, bo coś innego doskwierało jej bardziej.\nOdeszła kawałek, aby mieć więcej miejsca, po czym rozpięła bluzę i z plaskiem rzuciła ją na beton. Potem zdjęła także koszulę, przez co została w samym staniku z narysowaną piłką do nogi, ale nie wyglądała na szczególnie przejętą tym faktem.\nOkazało się, że jej nowy tatuaż jeszcze się iskrzy.\n– No? – zapytała, patrząc na każdego po kolei. – Co tam mam? Błagam, niech to będzie coś ciekawego! I niech będzie fajniejszy od tego Niny…\n– Hmm… – Alyson zastanawiała się przez chwilę. – Wydaje mi się, że to takie coś, co nosili przy sobie ninja.\n– Shuriken – podsunął Darren.\n– Że co?! Czy ja ci wyglądam na japonkę?!\n– Nie wyglądasz mi na japonkę – odparła szybko Alyson.\n– No właśnie! – Blake podniosła głos, po czym zaczęła przechadzać się nerwowo po altance w poszukiwaniu telefonu.\n– Pewnie lisy są japońskie – rzuciła Alyson, przyglądając się Blake, ale i spoglądając na stół. Blake nie wiedziała, dlaczego akurat tam patrzyła.\n– Lisy żyją wszędzie! – odparła. – To może Nina powinna mieć topór wikingów?\n– Wilki są wikingów? A rysie kogo?\n– Europejskie – burknęła Blake, dalej szukając telefonu.\n– Strzelałbym, że bardziej azjatyckie, ale… – Tony urwał, gdy posłała mu rozzłoszczone spojrzenie.\nAlyson pokręciła głową, po czym podeszła do stołu i coś z niego wzięła.\n– Tu jest – odparła, podając jej… telefon.\nRudowłosa zabrała go i włączyła przedni aparat, wyciągając rękę z telefonem przed siebie. Mrużąc oczy, przyglądała się mieniającej się artystycznej czteroramiennej gwieździe z nieco bardziej powykręcanymi ramionami, niż jak to bywa w przypadku shuriken.\nWtedy dostrzegła coś, co jej nie pasowało.\n– Co to, kurwa, za jakiś obłok?\n– To chmura – zauważył Tony.\n– I co niby chmura ma oznaczać?! – warknęła w jego stronę Blake.\n– Że jesteś ponura? – podsunęła Alyson, po czym machnęła ręką. – To już każdy z nas wie…\nBlake chciała warknąć też i na Alyson, ale wtedy dostrzegła, że jej tatuaż się zmienia. Po chwili chmura zniknęła, pozostawiając srebrną gwiazdę samą sobie, z lekkim cieniem. Tak samo, jak w przypadku Niny, nie dostała żadnego konkretnego koloru.\n– To oznacza tylko tyle, że swój drugi dar będziesz musiała dopracować, odkryć – wyjaśnił Darren, nim Blake zdążyła o to zapytać.\nBlake opuściła telefon.\n– A powie mi ktoś wreszcie, jakie mam moce? Bo tak jakby, hmm… Nie pamiętam? – burknęła.\nTony bardzo mocno starał się patrzeć w jej oczy, a nie niżej. Była tego świadoma.\n– No tego… – Odchrząknął. – Twoją umiejętnością jest przewidzenie ruchów przeciwnika, zdaje się także, że przebiegłość oraz zręczność. – Blake prowokacyjnie stanęła przed nim, zakładając ręce na biodra. – No tego… Chwilę wcześniej wiesz, co się wydarzy, gdzie uderzy… I tego…\n– Ale co mają wspólnego shurkien do tego, że potrafię chwilę wcześniej przewidzieć ruch przeciwnika? – zapytała, patrząc tym razem na Darrena.\n– Używali ich ninja – zauważyła Alyson. – Może oni też to potrafili?\nBlake przewróciła oczami.\n– Na pewno, Al. Mhm.\n– Może i potrafisz przewidzieć ruch przeciwnika, ale z powodu braku wyszkolenia, początkowo nie jesteś w stanie odeprzeć każdego ataku – oznajmił Darren, który z kolei w ogóle nie zwracał uwagi na to, czy Blake stoi rozebrana, czy też nie.\nBlake wzruszyła ramionami. Sięgnęła po mokrą bluzkę i ubrała ją, ale od razu żałowała swojej decyzji – w mokrej bluzce było jej jeszcze zimniej.\n– To dlatego tak dobrze grałaś w nogę – powiedział Tony, mogąc się w końcu skoncentrować. – A możesz mi wyjaśnić, na czym polegał Tetris?\nBlake na chwilę znieruchomiała, a potem się roześmiała.\n– Byłam pewna, że nie słuchałeś – odparła.\n– Ja? Czemu? – zdziwił się. – To wydawało się całkiem ciekawe.\nBlake uśmiechnęła się porozumiewawczo z Alyson, która właśnie wkręcała kurtkę nad trawą.\n– Gdy Alyson schylała się, aby zawiązać sznurówkę, bez wcześniejszego kucnięcia, a tylko tak się na pół złożyła, ja położyłam się na niej. Wtedy chłopcy zapytali nas, co my takiego robimy. – Blake uśmiechnęła się szerzej. – Tetris!\nNawet Darren musiał się uśmiechnąć, gdy zobaczył zdezorientowany wyraz twarzy Tony’ego.\n– Alyson! – krzyknęła koleżanka, trzymając aparat dziewczyny. Brązowowłosa od razu spojrzała na nią. – Nauczyłam się jak… Dlaczego jesteś mokra? – przerwała to, co chciała powiedzieć, bo dostrzegła rozmazany makijaż brązowowłosej.\nTo w odpowiedzi machnęła ręką.\nWszyscy zaczęli się ożywiać i kontynuować swoje przerwane czynności. Nagle na powrót zrobiło się tutaj bardzo głośno.\nA może tylko Blake słyszała wszystko lepiej?\n– Potknęłam się i wpadłam do basenu – odparła Alyson.\n– Aaa, okej. – Jasnowłosa koleżanka szybko przyjęła to do wiadomości. – No, to jak mówiłam, nauczyłam się nagrywać film i właśnie zaczęłam was filmować na kamieniu i chciałam was zawołać, byście pomachali… – Spojrzała w kierunku, w którym powinien stać kamień i zawahała się, marszcząc brwi. – Dziwne… Chyba jestem zbyt pijana, bo tutaj nie ma żadnego kamienia. – Zaśmiała się, a potem spojrzała na aparat. – O, jakiś film się nagrał.\nChyba cała ich czwórka spojrzała na aparat z przerażeniem. Alyson rzuciła kurtkę na trawę, po czym szybko zabrała sprzęt od dziewczyny.\n– Jestem z ciebie bardzo dumna, ale skoro widzisz już jakiś magiczny kamień… – Uśmiechnęła się przepraszająco. – To chyba lepiej będzie, jak teraz ja będę robić zdjęcia.\n– Pewnie. – Koleżanka uśmiechnęła się wesoło. – Masz nawet sporo swoich zdjęć. – Mrugnęła do niej, po czym w podskokach oddaliła się do swoich znajomych, którzy kończyli kolejną flaszkę.\nAlyson westchnęła. Gdy zawiał zimny wiatr, zadrżała, ale Blake odniosła wrażenie, że to nie z powodu tego podmuchu.\n– Dla mnie chyba koniec imprezy – odparła, odwracając się i idąc w kierunku domu Blake.\n– Ej, Alyson, zaczekaj! – zawołała za nią. – To tylko woda. Przebierz się i wracaj. – Jej samej nie zależy na tym, aby się przebrać, bo mokre ubranie wcale już jej nie przeszkadzało.\nPrzyglądała się, jak Alyson zatrzymuje się, aby podnieść rzuconą przed chwilą kurtkę, już trochę wyciśniętą z wody. Kiedy spojrzała na nią, starała się robić zachęcającą minę, aby ta dalej imprezowała. Gdy Alyson przeniosła wzrok na czarodzieja, Blake też to zrobiła. Widząc wypisane na jego twarzy współczucie, trzepnęła go w tył głowy. Darrenowi nic nie zrobiła, bo u niego było widać jedynie obojętność. No, i pewnego rodzaju zaintrygowanie, ale bardziej obojętność.\n– Nie wydaje wam się to… Dziwne?\nBlake zmarszczyła brwi, nie rozumiejąc.\n– Ogień? Woda? Tylko dla mnie to wygląda jak próba czterech żywiołów? – Urwała, patrząc na basen. – Co następne? – Spojrzała na Darrena. – Trzęsienie ziemi czy trąba powietrzna? – Powoli pokręciła głową, jakby chciała zaprzeczyć własnym słowom. – Dlaczego tylko ja mam te „próby”? – Mówiąc to, spojrzała na Tony’ego, po czym przeniosła wzrok na Blake. – Zarówno ty, jak i Nina, w obliczu niebezpieczeństwa, dostałyście swoje moce. – Pokazała palcem na siebie. – A ja? Już drugi raz mnie to dotyka, a ja dalej jestem bezbronna. – Ponownie pokręciła głową. – Nie mam już ochoty na imprezę.\nKiedy się oddaliła, Blake nie próbowała jej zatrzymać. Spojrzała na nowych znajomych, ale oni milczeli. Nikt nie był w stanie odpowiedzieć Alyson na pytanie, dlaczego… Zawiodła.\n– Cholera – mruknęła, patrząc za przyjaciółką. – Niedobrze…\nAlyson po wzięciu długiego prysznica, aby porządnie się rozgrzać, powiesiła ubrania na grzejniku, żeby mogły wyschnąć do rana. Ubrać ich nie ubierze, ale nie chce wozić się z mokrymi rzeczami w torbie. Kiedy w końcu wysuszyła włosy, sięgnęła po telefon. Wiedziała, że Nina jeszcze nie śpi, bo chwilę wcześniej odpisała jej na SMS-a, tak więc wystukała na ekranie jej numer telefonu i zadzwoniła. Streściła jej całą akcję, jak i zapewniła, że nie jest sama z tym niezapamiętywaniem. Czuła, że Nina odetchnęła z ulgą.\nO swoich spostrzeżeniach już nie mówiła.\nKoło 2 w nocy ludzie rozeszli się do domów. Alyson w dalszym ciągu nie spała, przeglądając zdjęcia na telefonie i starając się przy tym nie myśleć.\n– Co się stało z twoim wygolonym bokiem? – zapytała, kiedy Blake weszła do pokoju. Trafiła bowiem na zdjęcie, gdzie rudowłosa miała taką fryzurę.\n– Teraz już żaden bok nie jest wygolony, przecież czeszę przedziałek na środku i zasłaniam tamtą stronę – odparła, siadając na kanapie obok niej i patrząc na zdjęcie. – Poza tym, nieźle już odrósł.\n– Gdzie Tony i Darren? – zapytała Alyson po chwili, dalej przeglądając zdjęcia.\n– Wrócili do domu. A co?\nNie przerywała swojej czynności, gdy wzruszała ramionami.\n– Tak tylko pytam. – Podniosła swój wzrok na rudą, której włosy zwinęły się w strąki przez wodę z basenu. – A ty… Jak się czujesz?\nBlake się zastanowiła.\n– Tak samo, ale inaczej. Mam wrażenie, że istotnie jestem zręczniejsza, ale jednocześnie czuje się taka, jaka byłam… – Machnęła ręką, poddając się. – Eh, nie umiem tego opisać.\nBlake uśmiechnęła się słabo.\n– Ej, nie przejmuj się. – Nawet takie słowa to rzadkość u rudowłosej, dlatego też słysząc je, Alyson uniosła jedną brew do góry. – Pomyśl o tym w ten sposób: na pewno będziesz mieć ładniejszy tatuaż od Niny.\nTym razem posłała jej rozbawione spojrzenie.\n– A od ciebie?\n– Mój będzie najładniejszy, gdy tylko dostanę jakiś kolor – odparła, gładząc szyje w miejscu, gdzie pojawił się jej nowy nabytek.\nBlake wstała z kanapy.\n– To co? Corn Flakes? – zapytała.\nAlyson uśmiechnęła się.\n– Mój sposób na smutek. Masz?\n– Na pewnie! – Blake podała rękę Alyson, aby pomóc jej wstać. – Malinową mambę też!\nChwilę później były już w wielkiej kuchni Blake, siedząc na kafelkach, zajadając mambę i płatki kukurydziane. Potem, jeszcze przed pójściem spać, odtańczyły dwa tańce na Dance Central, a Blake instruowała Alyson, w jaki sposób należy kręcić biodrami.\nNawet nie zauważyły, kiedy zasnęły, a już trzeba było wstać.


Fan Popka, który pociął sobie twarz został ojcem? "Dziecko zdrowe, wszystko po dobrej myśli" - Pudelek\nRaper Popek musiał wyjechać z kraju, by nie wylądować w więzieniu. Za granicą nagrywał piosenki i "zabawne" filmiki, na których pokazywał brak szacunku do pieniędzy i zachowania po różnych substancjach odurzających. Na podbicie popularności wymyślił dość kontrowersyjny sposób: po powrocie do kraju postanowił przejść przez szereg zabiegów "upiększających". Poddał się między innymi wytatuowaniu gałek ocznych oraz skaryfikacji - zabiegowi polegającemu na wycięciu fragmentu skóry. Pech chciał, że "Król Albanii" stał się autorytetem dla wielu nastolatków. Ostatnio głośno jest o anoxi_cime czyli 21-letniej Oli Sadowskiej z Wrocławia, która idąc w ślady rapera postanowiła wstrzyknąć sobie tusz pod spojówkę. W wyniku nieprawidłowości straciła wzrok.\nPrekursorem upodabniania się do Popka nie była jednak Ola z Wrocławia, a Karol Sekuła z Kalisza, który kilka lat temu postanowił okaleczyć swoją twarz i również poddał się zabiegowi skaryfikacji, by wyglądać jak raper.\nPostanowiliśmy sprawdzić co słychać u ofiary jednej z najgorszych metamorfoz. Okazało się, że po popularności, którą zdobył wykonaniem nieprzemyślanego zabiegu nie ma już śladu. Rany się zagoiły, strupy odpadły, a razem z nimi zniknął cały "fejm". Chłopak obecnie przebywa za granicą i jak się okazuje, najprawdopodobniej został ojcem.\nNa swoim profilu chłopak zamieścił wpis: Dziecko zdrowe!!! Wszystko po dobrej myśli.\nNiestety, entuzjazm świeżo upieczonego taty nie udzielił się jego fanom, którzy byli oburzeni, że "ktoś taki, jak on został ojcem":\n"Szkoda, że ty chory" "Zje*any jesteś genetycznie to jak DNA twojego dziecka ma być dobre", "13-latkę zalał pewnie, bo takim imponuje" "Tygodniowa sława poszła razem z twoim strupem" - pisali internauci.\nWpisy, które aktualnie pojawiają się na jego profilach w mediach społecznościowych nie nadają się do cytowania. Większość dotyczy "hejterów, którzy zapomnieli o nim". Karol każe im wszystkim "się pie*dolić".\nMyślicie, że żałuje swojej decyzji?\nfan popka pociął sobie twarz\nkażdy, nawet najgorszy i*****l znajdzie chętną\nPo co promować patologie? Dobrze, że ludzie o nim zapomnieli, nie ma kogo pamiętać 😉\nPudel już serio nie masz o czym i o kim pisać?\nA ta dziouszka, fanka popka, co wydziarała oczy powinna raczej sobe zgryz wyprostować i zęby, bo wyglada jak zając.\nPrzecież to nie jest jego prawdziwy profil. Ten gość już dawno odpuścił. Nie ma to jak robić nagonkę na jakiegoś małolata, wyśmiewać go i opluwać, bo chciał się upodobnić do ulubionego celebryty.\nten d***l jeszcze się rozmnaża\nPodobno się sfajdal przy tym zabiegu\nsława popka mija a tomek nadal ma mordę pocięta\nJakim trzeba być przygłupem, bez poczucia własnej wartości, żeby upodabniać się do kogoś?\nO skarę trzeba odpowiednio dbać, żeby została widoczna, a nie zwyczajnie zagoić :/\nKu..a aaaaale i****a\na ten cały POPEK to patologia i oszołom , pseudo wojownik\nDziecko zdrowe bo tyś h**a ojcem.Po tobie to tylko klocek w kiblu...\nPOPEK teraz wycinaj se o***t ,bo nuda! Który z patologii pierwszy?


Sliminazer – opinia o plastrach odchudzających | Blog medyczny\nNadwaga to problem milionów Polaków – nieregularny tryb życia, niezbilansowana dieta czy brak ruchu to tylko niektóre z przyczyn występowania otyłości wśród naszych rodaków.\nNa szczęście, możemy temu skutecznie zaradzić.\nWraz ze zbliżającym się sezonem letnim, coraz poważniej myślimy o swojej sylwetce. Chcemy na wakacjach wyglądać niczym greccy bogowie. Prowadząc intensywny tryb życia ciężko jednak przypilnować diety czy odpowiedniej ilości ćwiczeń. Na ratunek na naszym rynku dostępny jest szereg suplementów diety wspomagających spalanie tłuszczu, np. Sliminazer. Opinie internautów są jednoznaczne – to skuteczny i sprawdzony sposób na walkę z niepotrzebnymi kilogramami. Kuracja tymi plastrami jest idealna dla osób, które nie chcą łykać tabletek.\nSliminazer prawdziwe opinie o plastrach odchudzających\nWszystko dzięki bogatemu i zrównoważonemu składowi. Każdy plaster zawiera potężną dawkę L-karnityny, która doskonale wpływa na przyspieszenie metabolizmu oraz spalanie tkanki tłuszczowej w naszym ciele. Ekstrakt z owoców Garcinia Cambogia oraz zielonej herbaty pomaga obniżyć „zły cholesterol” oraz wspierają działanie pozostałych składników. Ważnym składnikiem jest również ekstrakt z pieprzu Cayenne i jagód Acai, który nie tylko usprawnia procesy trawienne w naszym ciele, ale również hamują uczucie ciągłego głodu zastępując je długotrwałym uczuciem sytości. Dodatkowo powyższe składniki wspomagają ukrwienie organizmu, dzięki czemu może on prawidłowo funkcjonować.\nSwoją opinie Sliminazer zawdzięcza nie tylko zbilansowanemu, naturalnemu składowi, ale również formą podania. Dyskretne plastry wspierają proces odchudzenia przez cały dzień. Plastry przez cały dzień dostarczają naszemu organizmowi niezbędnych składników potrzebnych w walce ze zbędnymi kilogramami, a my możemy zapomnieć o tym, że w ogóle je nosimy. Taka forma walki z nadmierną tkanką tłuszczową jest szczególnie pomocna, dla osób zapracowanym, które nie mają głowy pamiętać o dietach i ćwiczeniach.


Moda na koszulki z nadrukiem | Rozrywka\nTrend na nadrukowane koszulki, kosmiczne a w pewnych sytuacjach nawet irytujące napisy rozpropagowały w szczególe gwiazdy, koszulki takie słynne były zawsze, jednakowoż odkąd sławni, widywani w telewizji czy prasie ludzie zaczęli ozdabiać siebie napisami oraz wyznaniami, stało się to bardzo modne pośród tłumów. Każdy własną mądrość życiową może umieścić na koszulce oraz większa część młodych ludzi, z ambicją nosi takie koszulki z nadrukiem. Na rynku, w sieciowych sklepach odzieżowych pojawiły się setki różnych wzorów, krojów a co najistotniejsze, ogromny wybór nadruków na t-shirtach. Przed zakupem takiej, przeważnie prezentującej się gruntownie, należałoby zastanowić się, czy napis na niej jest trafny dla nas, czy będziemy nosić koszulkę bez zastanawiania się, jakie reakcje wywoła zamieszczony na niej wpis. Najpoprawniej, by to co znajdzie się niej, zdołało nas cechować i przedstawiać, nasze poczucie humoru bądź też zainteresowania. Bez najmniejszego skrępowania będziemy wtedy nosić wyśniony model na sobie. Koszulki z nadrukami, obrazkami lub napisami, stanowią same w sobie pewien rodzaj kultury i możemy spotkać dużo osób, przede wszystkim młodych noszących takie. Koszulki z nadrukiem, modne i sprzedające się najpoprawniej w każdym sklepie, niektórzy, noszą je wyłącznie po to aby być modnym, inni aby wyrazić siebie, a jeszcze inni, żeby określić własną przynależność do danej grupy. Na przykład kibice, ich koszulki z napisami zawsze oznakowane będą nadrukiem lub chociażby małym emblematem ulubionej drużyny, wobec tego oficjalne punkty przy stadionach, mają niezwykle kolosalny wybór nadrukowanych koszulek, żeby każdy mógł odnaleźć coś dla siebie.


Podczas gdy nauka tradycyjnie kładła nacisk na zbiorowe dane na poszczególne anegdoty i starała się je zdobyć na pierwszym miejscu, przedstawiciele świata nauk medycznych często odczuwali presję, by przedwcześnie ujawniać społeczeństwu wczesne badania kliniczne. I mając na uwadze, że dziennikarze tradycyjnie kładą nacisk na wykorzystywanie wielu źródeł informacji w celu pozyskania nowych informacji oraz na znaczenie zdobywania przeciwstawnych punktów widzenia, aby zrównoważyć jakąkolwiek historię, często byli zbyt chętni, aby pozwolić lekarzo...\nZAKAŻENIE z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) powoduje przewlekłe, postępujące zubożenie limfocytów T pomocniczych CD4 + / limfocytów T (CD4 +). 2 3 4 Wraz z infekcją makrofagów i innych komórek to zubożenie powoduje niedobór odporności, który prowadzi do raki i oportunistyczne infekcje charakterystyczne dla zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS). Chociaż HIV zazwyczaj nie powoduje klinicznie widocznej choroby przez wiele lat, 5 ta progresja może być nieunikniona u nieleczonych osób. Od czasu rozpoznania AIDS trzyletnia śmiertelność...\nCiężkie zdarzenia niepożądane podczas badania. Nie było istotnych różnic między grupami otrzymującymi placebo i 500 mg zydowudyny w odniesieniu do ciężkich hematologicznych efektów toksycznych, jak określono w Tabeli 6. Występowanie ciężkiej niedokrwistości, chociaż bardziej powszechne w grupie 500 mg zydowudyny niż grupa placebo ( pięć przypadków w jednym przypadku), było rzadkie w obu grupach. Pacjenci z grupy 1500 mg mieli jednak wyższe wskaźniki niedokrwistości (6,3 procent, p <0,0001) i neutropenii (6,3 procent, p <0,0001) niż osoby z grup...\nU badanych lekarzy obserwowane oceny trafności były umiarkowanie skorelowane z ich zgłoszonym przez siebie zastosowaniem koronarografii po zawale mięśnia sercowego u pacjentów w wieku poniżej 75 lat (r = 0,31, P <0,001) i 75 lub starszych (r = 0,37, p <0,001). ). Rycina 1. Rycina 1. Średnie oceny przydatności angiografii wieńcowej po ostrym zawale mięśnia sercowego przez zespół ekspertów i badanych lekarzy za 10 powszechnych wskazań klinicznych u pacjentów w wieku 75 lat (panel A) i 75 lub starszych (panel B). Przedstawiono średnie i 95-proc...\nNajnowsze zdjęcia w galerii pszenny brzuch :\nhttp://www.altrider.pl 751#zakażenia wirusowe , #plamienie podczas brania pierwszego opakowania tabletek antykoncepcyjnych , #stopniowe rzucanie palenia , #cera trądzikowa dieta , #papier toaletowy rossmann , #wydłużone qt , #farmakologiczne przywracanie miesiączki , #cynk a trądzik , #antydepresanty i alkohol , #ból jajnika w trakcie okresu ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - pszenny brzuch


Pies Łajka - ogłoszenia z hodowli. Psy Łajka / Zoomia.pl\nŁajka - ogłoszenia na Zoomia.pl\nLista z kategorii "Łajka ogłoszenia". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie Łajka do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Łajka ogłoszenia" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Łajka ogłoszenia" i innych.\nZobacz też ogloszenie i ogłoszenia Łajka w popularnych miastach: Warszawa, Poznań, Kraków, Wrocław, Łódź, Katowice\nŁajka ogłoszenia - sprzedaży i adopcji - ogloszenia na Zoomia.pl - psy, szczeniaki, koty, hodowle, oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i ogloszenia dla zwierząt.\nZoomia.pl » Archiwum » Psy » Łajka\nOgłoszenia w tej kategorii dotyczą wyłącznie psów rodowodowych Łajka , czyli rasowych pochodzących z hodowli zarejestrowanych w ogólnokrajowych stowarzyszeniach społecznych.\nKarelski Pies na Niedźwiedzie Rodowód\nSprzedam szczeniaki ur.08.08.2014r w hodowli HERBU DROP. Matka Gaja Wilczy Las, MM-Dora Wilczy LAS, OM- Zakko import ze Szwecji. Ojciec Mido z Doliny Środkowej Odry, MO-Nala Cień Nidźwiedzia, OO- Dunaj Wilczy Las. Rodzice,pozostali przodkowie oraz starsze rodzeństwo szczeniąt to psy o wybitnych cechach użytkowych i wzorcowym...\nMango to kilkuletni ,potężnej budowy psiak w typie łajki syberyjskiej. Początkowo nieco nieufny,potrzebuje trochę czasu, by zaufać człowiekowi,ale po jakimś czasie się otwiera,choć nie jest typem przytulaka. Łatwo można go jednak przekonać do siebie jedzeniem. Na spacerach idzie powoli,zajęty obwąchiwaniem...


System Fresh Odour Control redukuje nieprzyjemny zapach.\nWsad Dry Fast Core zapewnia bardzo skuteczną ochronę przed przeciekaniem. Superchłonny wsad odizolowuje mocz i trzyma go z daleka od skóry. Delikatny dla skóry materiał Silky Soft Surface.\nPakowane pojedynczo. Każda TENA Lady jest pakowana osobno, dzięki czemu można ją dyskretnie zabierać ze sobą.


Na każdy nowy dyskont upadają średnio 3 małe sklepy - Handel dystrybucja\nNa każdy nowy dyskont upadają średnio 3 małe sklepy\nKanał tradycyjny od wielu lat traci udziały w rynku, co wpływa na likwidację około kilku tysięcy niezależnych placówek handlowych rocznie – prognoza na 2016 to likwidacja 5 tysięcy małych sklepów – podaje Fundacja Republikańska w raporcie „Rynek detalicznego handlu spożywczego w Polsce”.\nNa każdy nowy dyskont upadają średnio 3 małe sklepy. Fot. shutterstock\nData: 28-04-2016, 15:01\nZe względu na silną konkurencję najszybciej ulegają likwidacji sklepy najmniejsze i średnie pod względem powierzchni. Wiele z nich próbuje pozostać na rynku dołączając do którejś z licznych sieci franczyzowych lub grup zakupowych. Korzyści z takiego rozwiązania to często dostęp do znanej marki, uczestnictwo w kampaniach promocyjnych, know-how sieci, system informatyczny, wspólne zakupy usług, wyższe rabaty przy zakupie towarów z hurtowni sieci oraz wiele usług dodatkowych – czytamy w raporcie Fundacji Republikańskiej „Rynek detalicznego handlu spożywczego w Polsce”.\nGeneralnie można przyjąć, że zwiększenie integracji pomiędzy sklepami małoformatowymi a ich dostawcami (hurtowniami lub producentami) przyczynia się do zwiększeni efektywności łańcucha dostaw oraz obniżenia kosztów prowadzenia sklepów. Dodatkowo, w ramach sieci partnerskich i franczyzowych możliwa jest większa koordynacja negocjacji z koncernami spożywczymi w zakresie warunków zakupowych oraz wsparcia marketingowego, co w miarę wzrostu sieci przyczynia się do poprawy konkurencyjności jej uczestników – piszą eksperci w raporcie.\nDodają, że uczestnictwo w takiej sieci, może się w zamian wiązać z ograniczeniem możliwości zakupu towarów poza siecią (choć w wielu przypadkach takie ograniczenie nie występuje), czy koniecznością przestrzegania wymogów odnośnie wyglądu placówki oraz spójności komunikacji marki (co jednak przekłada się na ogólną percepcję sieci oraz jakość sklepów).\n– Można się spodziewać, że utrzymanie dużego rozdrobnienia w segmencie sklepów małoformatowych oraz ich dostawców, wobec postępującej konsolidacji w segmencie sklepów wielkoformatowych prowadzić będzie do dalszego obniżenia konkurencyjności i spadku udziałów rynkowych małych sklepów – prognozują eksperci.\nPublikacja podaje, że główną konkurencją dla tych sklepów stały się sklepy wielkoformatowe (głównie supermarkety i dyskonty), które zaczęły pojawiać się w mniejszych miejscowościach oraz zagęściły swoją obecność w dużych miastach. Powstałe dyskonty zagospodarowały w większości wypadków okoliczny rynek i zmieniły jego strukturę – doprowadzając do upadłości małych sklepów, średnio 3 na każdy nowy dyskont. Małe sklepy, które przetrwały, znalazły sposób na wielkich konkurentów (np. przystąpienie do sieci franczyzowej lub partnerskiej) lub miały dogodną lokalizację.\nmałe sklepy RSS ALERT / handel tradycyjny RSS ALERT / Fundacja Republikańska RSS ALERT\nsklepikarz do 20lat 2016-04-29 09:32:28\nMinimum obrotu Żabki to 6 tys dziennie. Dyskont robi obrót minimum 60 tys dziennie. Sklep 200m2 robi obrót 25 tys dziennie. Czyli na każdy dyskont, w zależności od lokalizacji, pada między 3 a 10 sklepów.


Firefox zablokuje Silverlight, Java, Adobe Reader oraz QuickTime.\nW trosce o bezpieczeństwo swoich użytkowników, twórcy Firefoksa postanowili domyślnie wyłączyć działanie wtyczek Microsoft Silverlight, Oracle Java, Adobe Reader oraz Apple QuickTime. Aby przeglądać materiały tego rodzaju, należy potwierdzić swoją decyzję za każdym razem klikając w odpowiedni przycisk.\nDeveloperzy z firmy Mozilla dość poważnie potraktowali ostatnie luki w bezpieczeństwie wtyczek do przeglądarek i postanowili solidnie temu przeciwdziałać, a wszystko w trosce o bezpieczeństwo swoich użytkowników. W związku z tym jedyną wtyczką, która domyślnie będzie włączona pozostanie Adobe Flash odpowiedzialny za wyświetlanie chociażby filmików na YouTube.\nWszystkie materiały stworzone za pomocą technologii Silverlight, Java oraz korzystające z wtyczek Adobe Reader lub QuickTime będą domyślnie wyłączone. Jeżeli zechcemy odtworzyć materiał wideo przy pomocy Microsoft Silverlight bądź otworzyć dokument PDF w oknie przeglądarki, będziemy najpierw musieli potwierdzić swoją decyzję poprzez kliknięcie w odpowiedni przycisk – za każdym razem. Blokada będzie zaimplementowana za sprawą funkcji Click to Play (Kliknij, by odtworzyć), która pozwoli użytkownikom na kontrolę wyświetlanych materiałów na stronach.\nPrzypomnijmy, ostatnio na niebezpieczeństwo narażeni byli użytkownicy uruchamiający elementy na stronach przy użyciu Javy, a wszystko za sprawą dziury w zabezpieczeniach, która mogła dać dostęp do komputera niepowołanym osobom. Firma Oracle (odpowiedzialna za Javę) wydała aktualizację dla Javy, jednak wciąż wielu ekspertów uważa, że technologia jest niebezpieczna i powinna być domyślnie wyłączona.\nRównież wtyczka Foxit Reader otwierająca pliki PDF w oknie przeglądarki dała o sobie znać w przykry sposób. Wykryto w niej bowiem lukę, która – podobnie jak w przypadku Javy – mogła zostać użyta przeciwko użytkownikowi lecz szybko została załatana.\nMozilla tłumaczy swoją decyzję zarówno kwestiami bezpieczeństwa, jak również chęcią zwiększenia stabilności przeglądarki. Dodatkowe wtyczki często powodują zamykanie się Firefoksa oraz nieoczekiwane błędy.\nsilverlight w firefox\nfirefox wszystko niebezpieczne\nsilverlight wtyczka jest niebezpieczna\nfirefox jak zmienić wtyczkę otwierającą pdf


O Speed Zone - Speed Zone\nSpeed Zone, znajdujący się pod adresem www.speed-zone.pl to istniejący od grudnia 2000 r. niezależny serwis traktujący o motoryzacji, zarówno wirtualnej jak i rzeczywistej. Początkowo wydawany jako zin (archiwum numerów) na łamach Cover-CD magazynu CD-Action, a następnie jako wortal online.\nW Speed Zone znajdziesz zawsze najświeższe newsy, recenzje, zapowiedzi, kody, obszerny dział download, galerie i trailery do najnowszych gier wyścigowych, ale również prezentacje pojazdów, testy, filmy oraz relacje z różnego rodzaju imprez gamingowych i motoryzacyjnych.\nJeżeli chcesz się z nami skontaktować, skorzystaj z tego formularza.\nZawartość tego serwisu podlega prawom autorskim. Kopiowanie w całości lub w częściach treści w nim zamieszczonych, grafiki lub kodu html w celu rozpowszechniania w formie poligraficznej lub elektronicznej bez wyraźnej zgody redakcji zabronione!\nNazwy własne, znaki firmowe oraz zdjęcia wykorzystywane w serwisie są prawnie zastrzeżone i chronione. Nie służą one jednak reklamie czy łamaniu praw autorskich. Zamieszczane są jedynie w celach informacyjnych.


Test gry LEGO Iniemamocni\nPrzez ostatnie lata seria LEGO rozrosła się do rozmiarów porządnej i zróżnicowanej wewnętrznie telenoweli. Jej najnowsza odsłona nawiązuje do popularnych filmów animowanych o rodzinie superbohaterów i jest skierowana raczej do młodszych odbiorców. Grzegorz Karaś\nTest gry Warhammer 40k: Gladius Relics of War\nStrategie 4X łączą eksplorację, ekspansję, eksploatację i eksterminację. Chyba nikogo nie zdziwi, że w brutalnym świecie Warhammera 40 000 ten ostatni iks przeważa nad resztą i to nawet w grze turowej. Michał Amielańczyk\nTest monitora AOC U3277FWQ\nU3277FWQ tok kolejny monitor 4K firmy AOC, którego parametry nie powiny być powodem do wstydu producenta. Dodatkowo bije na głowę konkurencję, jeśli chodzi o przystępną cenę. [TL]\nTest monitora Philips 436M6VBPAB Momentum\nPhilips wyprodukował monitor bezkompromisowy. Sprzęt o przekątnej 43 cali to pierwsze tego typu urządzenie z obsługą technologii DisplayHDR 1000. A zupełnie przy okazji wyświetla obraz o rozdzielczości 4K i koi oczy podświetleniem Ambiglow. Tomasz Lubczyński\nTest słuchawek E-Blue Cobra X951\nSzukając uniwersalnego zestawu słuchawkowego, siłą rzeczy trzeba zwrócić uwagę na konstrukcje dla graczy. Na ogół są dość bogato wyposażone, choć niestety niezbyt tanie. Pod tym ostatnim względem Cobra X sprawia jednak miłą niespodziankę. [GK]\nTest słuchawek Corsair HS70\nUtarło się, że produkty Corsaira powstają z myślą o graczach. Wyjmując jednak HS70 z pudełka, nie sposób tego faktu dostrzec. Jak na sprzęt tego typu wyglądają bardzo niepozornie. [GK]\nTest gry Paladins\nPonoć naśladownictwo to najwyższa forma uznania. Szczerze jednak wątpimy, że Blizzard, producent gry Overwatch, jest szczęśliwy, patrząc na Paladins. Oto bowiem pojawił się konkurent, który zapewnia podobnej klasy wrażenia i do tego co chyba najważniejsze nic nie kosztuje. Grzegorz Karaś\nTest gry Vampyr\nOgraniczenia budżetu, choć widoczne, nie przeszkodziły studiu Dontnod w nakreśleniu wciągającej historii o złaknionych hemoglobiny stworzeniach nocy. Losy bohaterów błądzących po trawionym epidemią Londynie chwytają za gardło jak mało który wampirzy dramat. Michał Amielańczyk


"Jutro albo pojutrze" wygrywa Millenium Docs Against Gravity - Radio Wrocław\nJan Pelczar, BT\t| Utworzono: 2018-05-18 19:31\t| Zmodyfikowano: 2018-05-18 19:31\nfot. kadr z filmu Jutro albo pojutrze\nGrand Prix Dolnego Śląska dla Amerykanina. Bing Liu wygrał wrocławski festiwal filmów dokumentalnych filmem „Jutro albo pojutrze” – osobistą historią trójki przyjaciół, których połączyła miłość do deskorolki oraz dzieciństwo pełne trudnych i przemilczanych wydarzeń. Reżyser jest jednym z bohaterów własnego debiutu. - Nie tylko to ułatwiło skłonienie pozostałych do szczerości przed kamerą - mówił nam reżyser.\n- Znali mnie jako autora video o jeździe na deskorolce, a skejci są przyzwyczajeni do bycia w obiektywie. Nie wstydzą się przed kamerą, tak jak mogliby wstydzić się inni. Kiedy zaczynałem, myśleli – fajnie, Bing nakręci video o naszej jeździe na deskorolkach. Po czasie zaczęli się pewnie zastanawiać: dlaczego ciągle, przez lata pyta nas o ojców? - opowiada Bing Liu.\n- Myślę, że zawsze chciałem darmowej terapii, ale nie zdawałem sobie z tego sprawy. Myślę, że w życiu moim i moich przyjaciół było wiele trudnych wydarzeń, które rozegrały się w naszych domach, ale nigdy o nich nie rozmawialiśmy. A ja zawsze szukałem sposobu, by to zrobić - mówił reżyser w wywiadzie dla Radia Wrocław.\nJutro albo pojutrze” nakręcono w gatunku cinema verite. Dokument, który wygrał wrocławską część Millenium Docs Against Gravity będzie można obejrzeć w weekend na specjalnych pokazach w Dolnośląskim Centrum Filmowym. W przyszłości film ma trafić na platformę Netflix.\nBing Liu opowiedział o swoich przyjaciołach skejtach z miasteczka Rickford, w stanie Illinois. W filmie obserwujemy wiele spektakularnych przejazdów, kręconych przez samego reżysera także jadącego na deskorolce. Ale nie o samej przyjaźni i skateboardingu opowiada dokument. "Jutro lub pojutrze" staje się wnikliwym zapisem procesu dojrzewania i stopniowo odsłania przed widzami tajemnice dzieciństwa bohaterów - każdy z nich zetknął się z jakąś formą przemocy domowej. Powstał poruszający film o wolności i odpowiedzialności, dzieciństwie i dojrzałości oraz skutkach niedoskonałego wychowania.\nJurorzy tegorocznej edycji wyróżnili też film „Eldorado” - osobistą historię reżysera Markusa Imhoofa, którego przyjaźń z dzieciństwa z włoską uchodźczynią przerwała globalna polityka. "Eldorado" kwestionuje obowiązujący dziś system zorganizowanej pomocy uchodźcom, ukazując, że sprowadza on przybyszów do roli ofiar.


Patryk Jaki opublikował spot. "Nie można dzielić warszawiaków" [WIDEO] | wMeritum.pl\nPatryk Jaki opublikował spot. „Nie można dzielić warszawiaków” [WIDEO]\nOd chwili oficjalnego ogłoszenia Patryka Jakiego kandydatem Zjednoczonej Prawicy na prezydenta Warszawy, rozgorzała ostra batalia pomiędzy nim, a kandydatem opozycji, Rafałem Trzaskowskim. Na profilu Jakiego pojawił się spot uderzający w kontrkandydata.\nChoć wspólny kandydat na prezydenta Warszawy z PO i Nowoczesnej w osobie Rafała Trzaskowskiego jest znany od dawna, to PiS długo zwlekał z przedstawieniem własnego reprezentanta. Ostatecznie potwierdziły się medialne spekulacje i z ramienia Zjednoczonej Prawicy o fotel stołecznego włodarza powalczy Patryk Jaki.\nNiemal od chwili ogłoszenia tej decyzji przez Kaczyńskiego, pomiędzy obydwoma politykami rozgorzała zacięta rywalizacja. Nie brakuje ostrych polemik w mediach społecznościowych. Na profilu Patryka Jakiego pojawił się już nawet pierwszy spot uderzający w Rafała Trzaskowskiego.\nCzytaj także: Wasserman pomyliła Kraków z Barceloną? Wpadka kandydatki PiS na Twitterze\nRafał Trzaskowski wielokrotnie zasugerował, że tylko osoby, które urodziły się w stolicy są warszawiakami. Podzielił stołecznych mieszkańców na lepszych i gorszych. – mówi lektor, którego głos słyszymy na nagraniu. Tymczasem Warszawa to też ludzie, którzy przyjechali tu studiować, założyć rodziny, ciężko pracują na sukces. Są pełnoprawnymi obywatelami miasta, współtworząc jego niepowtarzalny charakter. Nie trzeba ich uczyć o problemach Warszawy, jakby na co dzień ich nie widzieli. Nie ma znaczenia skąd pochodzisz. Warszawa powinna być miastem dla wszystkich. – słyszymy dalej.\nTagi Jakikandydat na prezydenta warszawynowoczesnapatryk jakiPiSpoprezydent WarszawyRafał Trzaskowskispotspot patryka jakiegoTrzaskowskiwarszawawyborywybory samorządowe


Inka Niemczewska Archives - iBedeker\nOtagowane wpisy Inka Niemczewska\n02/02/2016 Leopold von Winter i jego „odzapominanie”\nCzego pragną turyści? To pytanie nurtuje niejedną głowę. Gdańsk, Sopot i Gdynia z roku na rok coraz bardziej liczą się na turystycznej mapie Polski, a …\nW Szkole Podstawowej nr 65, w ramach cyklu „Lokalni Przewodnicy i Przewodniczki – Dolne Miasto”, odbyło się spotkanie, którego myślą przewodnią były budynki, których na …\nEwa Kowalska, 01/12/2013\nMoje bliskie koleżanki – licencjonowane przewodniczki miejskie – Asia, Ewa, Inka i Małgosia spędziły tydzień w Kaliningradzie. Poznały tam litewskie przewodniczki – czytelniczki iBedekera:) Joanna …\n(Za)czytani w Gdańsku – start!\nW Gdańsku trwa weekend „(Za)czytani w Gdańsku” – zorganizowany przez Miasto Gdańsk i Fundację Gdańską. Pierwszy dzień upłynął naprzemiennie w strugach deszczu i promieniach słońca, …\niBedekerowe spacery „Śladami książek po Gdańsku”\nMiasto Gdańsk, Fundacja Gdańska i iBedeker zapraszają na (trzy) rodzinne spacery „Śladami książek po Gdańsku”, które poprowadzi związana z portalem iBedeker, licencjonowana przewodniczka, Inka Niemczewska. …\nAkcja „(Za)czytani w Gdańsku”\nMiasto Gdańsk i Fundacja Gdańska zapraszają na akcję „(Za)czytani w Gdańsku”. Wszyscy są mile widziani: zarówno Ci, którzy z książkami są „za Pan brat”, jak …\nPomnik Marii Konopnickiej po zabiegach kosmetycznych\nEwa Kowalska, 25/07/2013\nW maju, po kilkumiesięcznym pobycie w SPA, powróciła na Długi Targ „panienka z okienka”, która od dwunastu lat zdobi Dom Ławy. Pomnik Marii Konopnickiej, nieco niezauważony …\nGdańscy Mieszczanie czytają gdańskie legendy\nEwa Kowalska, 08/01/2013\nGdańscy Mieszczanie, grupa mieszkańców Gdańska, pojawiająca się na ulicach miasta w strojach z początku XIX wieku, zaprasza dzieci (i nie tylko) na cykl spotkań na …\nEwa Kowalska, 30/09/2012\nGdańscy Mieszczanie stanowią coraz większą grupę zapaleńców, pragnących zmienić koloryt miasta. Dzisiaj do naszego grona przystąpiła Inka Niemczewska. Elegancka suknia z najlepszej wełny, aksamitny spencerek, …


Salvatore Ferragamo Ferragamo Intense Leather Woda perfumowana – AlePerfumeria\nSalvatore Ferragamo Ferragamo Intense Leather Woda perfumowana\nSalvatore Ferragamo Ferragamo Intense Leather to męskie, skórzane perfumy, które zaprezentowano w 2021 roku. Zapach swoją aromatyczną opowieść rozpoczyna akcentem świeżej i soczystej pomarańczy połączonej z szałwią i ziarenkami różowego pieprzu. To trio wiedzie do serca mieszanki, w którym rozgościł się pudrowy, elegancki irys w towarzystwie jabłka i konwalii. Całość stanowi doskonałe wprowadzenie do ziemistej bazy, gdzie mech dębowy i chmurka lekkiego piżma otulają akord męskiej, surowej i intensywnej skóry. To kompozycja doskonała dla silnych i kochających pozostawanie w centrum uwagi mężczyzn. Ubrany w Ferragamo Intense Leather z pewnością zostanie zauważony w tłumie.\nNuta głowyróżowy pieprz, szałwia muszkatołowa, mandarynka\nNuta sercairys, czerwone jabłko, konwalia\nNuta bazowamech dębowy, nuty ziemiste, skóra, piżmo\nOd 362,99 zł 499,00 zł


Skup katalizatorów Popowice\nPopowice - Skupujemy katalizatory we wszystkich miastach, ze wszystkich pojazdów Popowice\nZapraszamy Państwa do zapoznania się z nasza pełną ofertą skupu katalizatorów, oferta skierowana jest dla wszystkich chętnych, którzy szukają odbiorcy lub chcą uzyskać lepszą cenę za sprzedawany katalizator. Oferta skupu katalizatorów Popowice to prawdopodobnie najlepsza oferta na rynku. Prosimy skontaktować się pod nr tel. 533-080-717. Skup katalizatorów Popowice to oferta specjalnie dla Ciebie.\nPamiętajmy, że zużyte katalizatory należy zutylizować, dlatego powstał nasz skup katalizatorów. Zajmujemy się profesjonalnym recyclingiem katalizatorów Popowice. Dlatego zapraszamy do kontaktu z nami w celu dokonania wyceny Państwa katalizatora lub katalizatorów Popowice. Jesteśmy pewni, że zaproponujemy Państwu najlepszą cenę za katalizatory.\nSkup katalizatorów Popowice. Zadzwoń tel. 533-080-717\nJesteśmy w stanie zaoferować jako jedyni na rynku najlepszą cenę za Twój katalizator. Nie zwlekaj i sprzedaj go zanim straci na wartości. Prosimy pamiętać, że cena katalizatorów jest uzależniona od wykresów podanych na stronie startowej, a także od kursu walut. Jest to wypadkowa wielu czynników decydujących o wartości katalizatora. Dlatego jeśli jest dogodny czas nie zwlekaj i dzwoń do nas w sprawie skupu katalizatorów Popowice, dodatkowe pieniądze na pewno się przydadzą, a środowisko naturalne będzie wolne od niezbezpiecznych substancji.


1651 - Szkolnictwo.pl\tuczę się z serwisem www.cousowy.pl\nrok 1651 / MDCLI XVI wiek · XVII wiek · XVIII wiek\n20 - 23 lutego – powstanie Chmielnickiego : bitwa pod Krasnem .\n24 marca – w kościele oo. jezuitów na Starym Mieście w Warszawie odbyła się instalacja i koronacja obrazu Matki Bożej Łaskawej – Patronki Warszawy .\n12 maja – powstanie Chmielnickiego: w bitwie pod Kopyczyńcami armia polska dowodzona przez hetmana polnego koronnego Marcina Kalinowskiego pokonała siły kozacko-tatarskie.\n28 - 30 czerwca – powstanie Chmielnickiego: klęska połączonych wojsk kozackich i chana Islama Gireja w bitwie z armią króla Jana II Kazimierza pod Beresteczkiem .\n23 września – powstanie Chmielnickiego: wojska litewskie, współpracujące z armią polską, pokonały wojska kozacko-tatarskie w bitwie pod Białą Cerkwią .\n28 września – zawarto ugodę polsko-kozacką w Białej Cerkwi , kończącą powstanie Chmielnickiego .\nDo Krakowa dotarła ze wschodu epidemia " czarnej śmierci ", prawdopodobnie czarnej ospy lub dżumy , która zdziesiątkowała ludność miasta.\n1 stycznia – Karol II Stuart został koronowany na króla Szkocji .\n10 lipca – VI wojna wenecko-turecka : bitwa morska pod Paros .\n25 sierpnia – angielska wojna domowa : bitwa pod Wigan Lane .\n3 września – angielska wojna domowa: bitwa pod Worcester .\n10 kwietnia - Ehrenfried Walther von Tschirnhaus - wynalazca europejskiej porcelany (zm. 1708 )\n12 lipca - Małgorzata Teresa Habsburg , córka Filipa IV Habsburga (zm. 1673 )\n21 października - Jean Bart , francuski admirał pochodzenia holenderskiego (dokładnie flamandzkiego) (zm. 1702 )\n20 sierpnia - Jeremi Michał Wiśniowiecki , książę, wojewoda ruski (ur. 1612 )\n27 września - Maksymilian I , elektor Bawarii (ur. 1573 )\nwrzesień - Marcin Mielczewski , polski kompozytor wczesnego baroku (ur. 1600 )\nInne hasła zawierające informacje o "1651":\nWilliam Davenant podczas podróży do Ameryki został pojmany na morzu i uwięziony. Cały rok 1651 spędził w londyńskim więzieniu Tower – w tym czasie napisał poemat ...\nZygmunt III Waza 1616 zm. 24 V 1616 Anna Katarzyna Konstacja Waza ur. 7 VIII 1619 zm. 8 X 1651 Przypisy↑ Stanisław Rosik, Przemysław Wiszewski, Wielki Poczet polskich królów i książąt, Wrocław ...\nInne lekcje zawierające informacje o "1651":\n114. Konflikty wewnętrzne w Rzeczpospolitej (plansza 18) stronie Kozaków opowiedzieli się Tatarzy. Jednak w trzydniowej bitwie pod Beresteczkiem w 1651 r. Kozacy zostali pokonani, a jedną z przyczyn porażki było wycofanie ...\n119b Wojny XVII w. i ich konsekwencje (plansza 4) później walki zostały wznowione, a wojska Korony odniosły sukces pod Beresteczkiem w 1651 r. W tym samym roku w Białej Cerkwi zawarto następną ugodę, ...\n122 Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych (plansza 4) zapadały w Anglii, bez jakiejkolwiek konsultacji z ludnością z Ameryki. Wydany w 1651 r. akt nawigacyjny zabraniał koloniom importu i eksportu towarów na statkach ...


Wolfmother - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: Wolfmother\nPieśni zwycięstwa. Wolfmother – Victorious\nŁomot, łomot tępy… Tak mi się dotąd kojarzył Wolfmother. Dodajmy do tego wokalistę o specyficznym (czytaj: drażniącym) głosie i mamy zespół, który omijałam szerokim łukiem. Do czasu… Bo po ostatnim rozczarowaniu ze strony Flowers, znów sp...\nWolfmother - pełnokrwisty rock z antypodów\nTo mainstreamowe, pełnokrwiste gitarowe granie. Ilość pomysłów zawartych w każdym utworze jest doprawdy imponująca. Do woli możemy zachwycać się młodzieńczą brawurą tria i zupełnym brakiem pokory wobec dokonań mistrzów. * Zaprzyjaźniona sprzedawczyn...\nTrzecia płyta Australijczyków, jednego z tych zespołów, które dają nadzieję na to, że rock żyje i ma się dobrze. Przynajmniej ten bez żenady czerpiący garściami z klasyki sprzed lat 40, gdy mainstreamem był hard rock, a listami przebojów rządzili Zep...\nSlash: "By the Sword" [video]\nTeledysk do pierwszego singla z nowej płyty Slasha - kawałek nagrany z Andrew Stockdale'm znanym z Wolfmother "By the Sword". To jeden z najmocniejszych punktów tej świetnej płyty. Moje recenzja krążka Slasha jest w drodze, mam ją już w głowie, tylko...\nNajlepsze blogi: Wolfmother