Uwaga na fałszywe maile z Lidla. To próba oszustwa - Superbiz.se.pl\nUwaga na fałszywe maile z Lidla. To próba oszustwa\n04.08.2016, godz. 15:56\nOstrzegamy przed przestępcami, którzy podszywają się pod pracowników Lidla. Rozsyłają maile, w których obiecują nagrody do 2 tys. złotych, karty podarunkowe i bony na zakupy. Oszuści usiłują wyłudzić od klientów dane osobowe, aby inkasować wysokie opłaty za SMS-y.\n- Firma rozsyłająca wiadomości, podszywając się pod naszą firmę, wprowadza w błąd klientów. Pod pozorem ankiety złożonej z kilku pytań, uczestnik zostaje poinformowany o wygraniu. (...) Aby otrzymać nagrodę, należy podać swoje dane osobowe wraz z numerem telefonu. Odpowiedź na otrzymanego SMS-a skutkuje zapisaniem się do płatnej subskrypcji SMS-ów, kosztującej kilkadziesiąt złotych miesięcznie – ostrzega sieć w oficjalnym komunikacie prasowym.\nJak ustalili dziennikarze ze Strefy Biznesu Gazety Krakowskiej, za próbami wyłudzeń danych osobowych stoi firma Mons Management IT. Nie wiadomo, ile osób padło ofiarą oszustwa, ale informacje o fałszywych mailach trafiły do Lidla jeszcze pod koniec lipca bieżącego roku.\nLidl podaje przykładowe treści rozsyłanych komunikatów, np. „Lidl rozdaje nagrody", „Zostaliśmy nagrodzeni tytułem »Laur Klienta«. Aby to uczcić rozdajemy nagrody! Wypełnij naszą krótką ankietę, aby wziąć udział. Wykorzystaj swoją szansę na wygraną już teraz", jak również „Lidl świętuje otwarcie nowych sklepów! Drogi (imię) Lidl nadal otwiera nowe sklepy w 2016 r. Aby to uczcić mamy specjalną możliwość, z każdego otwarcia rozdajemy darmowe karty podarunkowe 100 nowym klientom. Weź udział teraz aby zobaczyć czy wygrałeś".\nNa szczęście łatwo jest ustrzec się przed oszustami. Aktualne informacje o dostępnych promocjach znajdują się na oficjalnej stronie Lidla, w gazetkach promocyjnych oraz na oficjalnych profilach Lidla w kanałach społecznościowych. Sieć nie korzysta z innych kanałów komunikacji z klientami. Radzimy nie odpowiadać na maile, których źródło pochodzenia jest wątpliwe, a tym bardziej – nie wysyłać SMS-ów pod nieznane numery.\n- W związku z sygnałami dotyczącymi prób wyłudzenia danych osobowych, zgłaszanymi do Lidl Polska przez konsumentów, bardzo prosimy o ostrożność osoby, które otrzymały w ostatnim czasie wiadomość e-mail informującą o rzekomym konkursie, w którym wygraną jest bon na zakupy w sieci Lidl – apeluje sieć.\nŹródła: materiały prasowe, gazetakrakowska.pl\ntagi: lidl oszustwo promocje autor: AMB


Mały haul + losowanie zwycięzcy rozdania | Agata Tomalla\nMały haul + losowanie zwycięzcy rozdania\nDzisiaj przychodze z małym haulem. Kilka rzeczy z dzisiaj i bodjaże dwie z troszkę wcześniej. Tylko jedna rzecz jest kosemtyczna, za to w potrójnej wersji. Tak, więc zapraszam do oglądania.\nNeonowe trampki z New Yorker - upolowane na Vinted za 30zł (cena z metki 59.95zł)\nMoja wymarzona czarna bluza z Adidasa ze złotymi wstawkami - równiez upolowana na Vinted za 35zł\nNowe, z metką, znalezione dziś w SH bardzo mieciutkie i milutkie w dotyku futerko ze wszytym paskiem ze złotymi dźetami - 21zł\nBardzo trwałe błyszczyki do ust, które mają matowe wykończenie i piękne żywe kolory. Najpierw kupiłam dwa, a potem wróciłam się jeszcze po jeden i tak mam wszystkie kolory! Są naprawde bardzo trwałe, nie ścierają się. Coś czuję, że mocno się polubimy - Cena za jeden 8.79zł (Rossman)\nKamizelka z futerkiem na przodzie znalezione w zeszłym tygodniu w SH, uwielbiam je. - 18zł\nI to tyle, króciutki haul, ale jestem z Niego bardzo zadowolona! Mam jeszcze więcej rzeczy z SH z ostatnich tygodni, ale wpadłan na pomysł, by może stworzyć osobną notkę o najlepszych perełach z SH, co Wy na to? Interesuje Was taka notka?\nA na koniec, musze wylosować drugą osobę, która zgarnie zestaw nr 1, gdyż osoba z pierwszego losowania nie zgłosiła się w ciągu wyznaczonych 3 dni.\nWylosowaną osobą jest: DziwnaJa\nGratuluję i czekam na mejla! Mam nadzieję, ze nie przegapisz tego i nagroda Cię nie ominie!\nUnknown 2 maja 2014 08:21\nSH przenajlepsze na świecie ! Uwielbiam do nich chodzić, nigdy nie wiesz co się trafi :) Czekam z niecierpliwością na taki wpis :*


Zlewozmywak do domku letniskowego - Szkoła publiczna w Brzesku - wiedza od samego początku\nOpublikowano w 21 listopada 2019 21 listopada 2019 by Kuba Miś\nMarzył mi się mały domek letniskowy, w którym mogłabym odpoczywać latem, jak i w weekendy. Zrobiony z drewna, z dwoma pokoikami, łazienką oraz kuchnią. Nic specjalnego, ważne żeby był dobrze zrobiony. Zamiast wydawać pieniądze na hotele mogłabym nocować u siebie w komfortowych warunkach.\nZlewozmywaki stalowe są trwałe\nZnalazłam fajną działkę już z postawionym domkiem, ale niestety bez wyposażenia. Właściciel musiał go sprzedać zanim się do niego wprowadził. Musiałam zatem sama o to zadbać. Z meblami nie było problemu. Miałam w piwnicy starą szafę i stolik, które nadawały się idealnie. Zdobyłam także używaną rozkładaną kanapę na portalu ogłoszeniowym, za rozsądną cenę. Z łazienką nic sensownego nie wymyśliłam, musiała tam być muszla sedesowa, umywalka i kabina. Tanie, bo bez sensu kupować nie wiadomo co. Problemem była kuchnia. Kilka szafek tanio da się kupić. Nawet starą kuchenkę i małą lodówkę. Ale co ze zlewem? Zmywarki nie wstawię bo się nie opłaca, ale zlew musi być nowy. Przeglądałam różne oferty, ale zlewozmywaki stalowe jednokomorowe podobały mi się najbardziej. Jedna komora w zupełności wystarczy, bo aż tyle zmywać nie będę. Zlew stalowy był lekki, więc nie wymagał specjalnych szafek, a jednocześnie był bardziej odporny na zabrudzenia i odkształcenia jak tanie zlewy. Stal nierdzewna to dobrej klasy tworzywo. Zlewy jakie widziałam miały różne kształty, ja uznałam że okrągły będzie najlepszy. Niby nie taki zwykły, jak prostokątny, a jednak bardzo praktyczny. Zmieszczą się do niego nawet duże talerze.\nMój zlew kupiłam przez internet bo tak było taniej. Poza tym przy adresie dostawy wpisałam domek letniskowy, dzięki czemu sama nie musiałam go wozić. A z montażem zlewu pomógłby mi mój sąsiad, który dorabia sobie jako złota rączka. Dobrze jest mieć takich sąsiadów w okolicy.


> Hand made>Aplikacje>Aplikacje akrylowe Serce, perłowy, 1cm, 1op.\nKod produktu: APLA20\nAplikacje akrylowe Serce w kolorze perłowym. Idealnie nadaje się do dekoracji. Możesz nią przyozdobić ramki do zdjęć, butelki, tkaniny, księgi gości, kartki i wiele innych przedmiotów. Jeśli pasjonuje Cię decoupage, ten produkt może okazać się niezwykle przydatny. Opakowanie zawiera 50 dżetów o rozmiarze 1 cm. Cena za opakowanie.\nTasiemka dwustronna, j. kremowy, 6mm/25m, 1szt.\nTasiemka satynowa zimno szara 12mm/25m 1szt


Forum WirtualneMedia.pl - Opinie i komentarze - Eurozet zainteresowany nadawaniem w pięciu nowych lokalizacjach\nEurozet zainteresowany nadawaniem w pięciu nowych lokalizacjach\nSebastian Wto Sie 18, 2020 7:07 am\nChillizet raczej tam nie pasuje. Chillizet powinno grać w dużym mieście, a dla takich Meloradio bądź Antyradio.\nRe: Eurozet zainteresowany nadawaniem w pięciu nowych lokalizacjach\nGość Wto Sie 18, 2020 7:11 am\nTrzymam kciuki za Radio Plus Kołaczyce\nTomeko Wto Sie 18, 2020 12:38 pm\nNIE dla przejęcia Eurozetu przez Agorę!\nTom Śro Sie 19, 2020 9:58 am\n"Gość" napisał(a): Trzymam kciuki za Radio Plus Kołaczyce\nJest już przecież Radio Via, które ma ten sam charakter.\nBob Śro Sie 19, 2020 10:46 am\nAle ogłoszenie jest na ten sam charakter emisji, do wyboru jest Radio Plus, Katolickie Radio Kołaczyckie z emisją Jasnej Góry przez większość czasu i Radio Profeto .


Moje dziecko, mój pies, mój dom - moja sprawa. Wara. - calareszta.pl\nNa moje próby tłumaczenia decyzji, która wynika głównie z silnych alergii męża astmatyka, pisały te baby dziwne, że co ja wiem o alergii, poza tym jak dobro jednego członka rodziny może być ważniejsze niż drugiego? Wow. Tak się składa, że w moim domu ludzki inwentarz ma pierwszeństwo. I gdyby pies komuś szkodził, bywa, że jest usypiany, oddawany i tak dalej. To nadal człowiek jest najważniejszy. Emocje i trudności wiążące się z podejmowaniem takich decyzji celowo omijam, każdy pewnie reaguje inaczej.\nA o alergii akurat wiem sporo. Izolowanie alergenu (psa) jest znanym sposobem i kompromisem w podobnej sytuacji. Pies ma swoje miejsce, mąż może z nim bez uszczerbku na zdrowiu egzystować na pewnych wypracowanych zasadach. Jest różnica pomiędzy świadomym kontaktem ze zwierzęciem, myciem rąk po każdym głaskaniu, uważaniem na tarcie oczu itp., a jest różnica pomiędzy pozwalaniem psu na spanie na własnej poduszce i lizaniu po twarzy, na które w nocy nie masz żadnego wpływu.\nNasz pies pół nocy łaził po domu, kiedy jeszcze nie mieliśmy tej zasady. Odwiedzał po kolei każdą sypialnię, bo śpimy z otwartymi drzwiami. Drapał, jak nie mógł gdzieś wejść, układając się głośno sapał, międlił skarpetki, gryzł lego, ziewał, chrapał. Przez kilka lat swojego życia nie spałam, bo miałam małe dzieci. Sen jest niesamowicie potrzebny dla zdrowia psychicznego i fizycznego. Ja nie mam zamiaru teraz nie spać przez kolejne lata przez psa. Teraz pies jest na dole, nikomu nie niszczy zabawek, nikogo nie budzi, wszyscy są zadowoleni i wyspani. I niech sobie teraz pół nocy łazi, a mnie nie budzi.\nTe wszystkie uwagi od obcych ludzi, wydają mi się czystą niekonsekwencją i brakiem zasad, a nie szczerą troską, nie ojejeje, jaki biedny ten piesek. Tak jak z dziećmi, krótkotrwałym zrywem do sportu i nałogami. Pies miał nie wchodzić na kanapę, nie być w łóżku, no ale chciał i już tak zostało. Ci ludzie mnie zwracają uwagę, czy zwracają uwagę, kiedy ktoś na ich oczach bije psa? Trzyma go na łańcuchu? Czy to tak jak z dziećmi – w necie jesteśmy mocni, zwracamy uwagę, na dziecko, które je lizaka, a w życiu nie reagujemy na odgłosy katowania za ścianą?\nSzczytem głupich komentarzy było pytanie, czy nie jest mu smutno temu biednemu pieskowi na dole. Tak się składa, że patrząc na nasz dom, my, rodzice, śpimy na poddaszu, a nasze dzieci w swoich pokojach, na 3 innych poziomach POD nami. Czy nie jest im SMUTNO??? Tak same biedne całą noc? Rozumiem, że musimy wszyscy razem? Na zamówienie zrobić łóżko o szerokości 6 metrów i spać w nim całą rodziną: my, trójka dzieci, pies i kret, bo przecież na pewno smutno mu na ogródku.\nNaszemu psu jest gorąco, chce właściwie być cały czas na zewnątrz, nawet w te noce, kiedy było minus 18. Musieliśmy go przekupywać smaczkami, żeby zechciał wejść do domu i spędzić w nim noc. Leżał tuż przy balkonowych drzwiach, bo tam jest nieszczelna szpara. Pies ma gorące futro, które bardzo go grzeje. Nasz pies waży 25 kg, to nie jest rozmiar kieszonkowy. To jest dodatkowa osoba w łóżku, w którym jest u nas w domu miejsce dla męża i żony. Nie żony i psa, a stary musi spać na kanapie, bo miejsca mu nie starcza.\nMajlos codziennie biega minimum 5 kilometrów. Resztę dnia chce spać. I serio ma w nosie moje plany. Przychodzi się pomiziać i wraca na ogródek. CAŁY ROK!\nPies ma swoje w domu miejsce. Ma swoje posłanie, swoją miskę, swoje zabawki, swoje jedzenie. My mamy swoje, on swoje. My nie leżymy na jego łóżku, on nie leży na naszych. I tak robimy z każdym domownikiem, są rzeczy, którymi się nie dzielimy. Proste? Proste.\nPies przynosi ze sobą piasek, kleszcze, resztki kupska naokoło dupki, padlinę, zdarza się mu obsikać własną łapę. Jak myślę o tym, że w niektórych domach te wszystkie „przyjemności” lądują w łóżku, mam odruch wymiotny. Pies liże innym psom dupy, a na spacerze gówna. Sorry Batory, ale taka prawda, nawet te malusie liżą swoje jaja.\nMnie pies śmierdzi. Mój mniej, bo jest właściwie bezwonny, poza tym pewnie się przyzwyczailiśmy. Ale pies śmierdzi. To jest tak, jak z palaczami. Nie czują, że śmierdzą, ale jak nie palisz to walą jak popielniczka. Wiele psów się ślini. Dla mnie to lekko obrzydliwe, wybrałam takiego, który tego nie robi. W moim domu psem nie śmierdzi, bo nasz pies żyje na płytkach, które są codziennie odkurzane i myte. Nie siedzi na kanapie, której nie byłabym w stanie codziennie prać. Nie śpi w pościeli, której nikt nie pierze codziennie. Nawet jeśli zgubi jakiś włos, jest on odkurzony, nie wala się po domu. I niech mi nikt nie mówi, że po co sobie brała psa, skoro jej śmierdzi. Serio? Niech sobie śmierdzi, mój może pachnieć. I pachnie. I się nie ślini i w domu nim nie śmierdzi.\nNie chcę tutaj wyjść na dziwną, ale ludzie też śmierdzą. Na szczęście większość się czasami kąpie, myje ręce, szoruje zęby, podciera sobie tyłek, zmienia bieliznę i ubranie. Zdecydowanie częściej, niż robi to pies. Ups.\nNaszemu psu nie jest smutno, bo cały dzień spędza z nami. To znaczy mógłby, ale nie chce, woli siedzieć na ogródku! W realu pół dnia śpi w takim miejscu, z którego mnie nawet nie widzi, no taki typ, chodzi własnymi drogami. Oczywiście, że pies jest członkiem rodziny i wszyscy dbamy o jego dobro, zdrowie, rozrywkę. Ale to nadal zwierzę, a potrzeba spania w łóżku nie jest potrzebą psa czy kota, a człowieka. Taki fakt do przemyślenia.\nCyklicznie tłumaczę tutaj czym jest blog. To moja subiektywna opinia. Opinia, którą dzielę się ze światem NIE ŻĄDAJĄC informacji zwrotnej. Nie muszę nikogo tolerować, nie pytam o zdanie ani o opinię. To, że zapraszam kogoś do mojego świata (bloga) jest jak z zapraszaniem kogoś do domu. Gościom też nie pozwalam skakać po meblach, robić na środku kupy i mówić mi, że jestem głupia.\nI jeszcze jedno – mnie się dostało, że jestem taka, siaka, straszna, wredna, a pies smutny, niekochany. Ale jak ja napisałam, że dla mnie w domach, w których pies jest wszędzie, śmierdzi i dla mnie pościel, w której śpi pies jest nieświeża, a kanapa, na której urzęduje pies jest obrana włosami i też nieprzyjemnie zalatuje, od razu był komentarz, że jestem niemiła, że nie znoszę krytyki, że nie przyjmuję cudzego zdania.\nAno nie. Bo mnie nie interesuje Twoja opinia na temat mojego psa, dziecka, domu. I niech Ciebie nie interesuje opinia innych (szczególnie obcych) osób na temat Twojego życia!\nTen medal ma dwie strony! Jedziesz po kimś, pozwalasz sobie niepytany zabierać zdanie, to licz się z tym, że odwdzięczy się tym samym, też będzie miał opinię na Twój temat. Mało tego, zdarza mi się, że takie osoby bez ostrzeżenia blokuję. Bo po co mi takie pyskówki? Oczywiście, że chcę otaczać się ludźmi którzy mnie szanują, lubią, mają podobne poglądy i styl życia. Nie mówię tu o tym, że musimy się zgadzać w każdym temacie. Ale jak ja widzę ODMIENNE zdanie drugiej osoby na dany temat, to nie zaczynam od wyzywania jej. Zwykle to po prostu IGNORUJĘ. Bo mam to gdzieś, jak ktoś żyje, wychowuje swoje dziecko, co je i gdzie śpi jego pies!\nTo, że ktoś napisze coś w necie, nie oznacza, że MUSI liczyć się z krytyką. Nie oznacza również wcale, że musi wysłuchiwać opinii innych osób, szczególnie w przypadku kiedy wcale o nią nie pyta i nie prosi. Nie musi.\nW zeszłym roku po występie 50 letniej wtedy JLo na Super Bowl, kiedy to w skąpych kostiumach wiła się na rurze, pojawiły się zbulwersowane opinie. To show rodzinny, występ kipiał seksem, przecież ona jest matką! Opublikowano wtedy zdjęcie JLo w prywatnym samolocie, rozpartej na siedzeniu, sączącej szampana, oblewającej swój niewątpliwy, międzynarodowy sukces, który na zawsze zapisze się w historii muzyki. Napis pod zdjęciem głosił: JLo w swoim prywatnym samolocie, wracająca do domu po występie na Super Bowl, przejmująca się tym, jak ocenia jej występ Susan z Nebraski.\nZanim skrytykujesz obcą osobę w necie pomyśl sobie, że ta osoba jest taką JLo i ma w nosie Twoje zdanie. A może nawet w innym miejscu. Ja mam.\nZachęcam i powtarzam – nie musimy mieć opinii na każdy temat, serio. Nie musimy pragnąć, aby inni ludzie żyli tak samo jak my. Nie musimy chcieć ich krytykować i pouczać, bo zrobili coś inaczej niż my. Skąd to denerwujące przeświadczenie, że wiemy lepiej jak ktoś inny ma żyć? Nasza racja to tylko nasza racja, Janusza racja to jego święta racja. Nie musimy żyć, jak Janusz! W końcu – przed Internetem tylko rodzina wiedziała, że ktoś jest lekko mówiąc „trudny”, teraz to wścibstwo się rozszerzyło. Ale pamiętajmy – błogosławieni Ci, którzy nie mając nic do powiedzenia, milczą na ten temat.\nJa nie potrafię udawać, że pada deszcz, kiedy się na mnie pluje. Ludzie, czymcie mnie, 2021, jesteśmy w czarnej dupie, a Wy macie czas próbować naprawić kogoś, kto nie chce być w nocy lizany przez psa, który wcześniej lizał dupsko drugiego psa? Serio?\nI ja naprawdę mam w nosie to, czy ktoś sobie śpi z kotem, czy z kurami (niestety jestem żywym przykładem powiedzenia, że jak się coś zobaczy, to się nie odzobaczy, do dziś mam przed oczami zdjęcie kur w małżeńskim łóżku). Nie interesuje mnie jak wychowuje swoje dzieci, gdzie jeżdzi na wakacje i co je na śniadanie. Przecież to jego sprawa! Dopóki nie godzi w mój spokój – wolnoć Tomku w swoim domku!\nJeśli tak bardzo się komuś coś nie podoba, niech się pakuje. Ja konta z kurami nie obserwuję, bo po co, skoro mnie to napawa obrzydzeniem? Czy kiedykolwiek napisałam tej Pani co o tym myślę? Nie. Przecież to JEJ SPRAWA, jej kury, jej dom, jej życie. Ja mam swoje małpy i swój cyrk. Pilnuję własnego nosa.\nJest taki fajny mem. O tu.\nNa koniec zacytuję samą Coco Chanel: Nie obchodzi mnie, co o mnie myślisz. Ja nie myślę o tobie wcale.\nDystansu ludziska. Przecież na świecie zabrakłoby yorków, gdybyśmy wszyscy właśnie takiego chcieli mieć w swoim wyrze!\nMoja czapka powstała z włosów wyczesanych z mojego psa. Jest pani, do której wysyła się uzbierane włosy, ona to pierze, farbuje, a potem dzierga szaliki i czapki. Uff, możecie mnie spalić na stosie. Mam czapkę z psa. I on przy tym nie ucierpiał. Miał w pompie to, co robię z jego włosami. I Ty też Hanka, miej. Przecie to nie Twoja sprawa.


Sprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice, berneński pies pasterski szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl\nLista pozycji z kategorii "Sprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice". Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie psów do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "Sprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii "Sprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice" i innych. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Sprzedam psa w Polsce"\nSprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice, berneński pies pasterski szczeniaki sprzedaż - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Sprzedam psa » Berneński pies pasterski » warmińsko-mazurskie » Ełk\nSprzedam berneńskie psy pasterskie Ełk i okolice, berneński pies pasterski szczeniaki sprzedaż


Gryfino. Radny Marek Brzeziński rozsmarował pizzę na twarzy mężczyzny | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nGryfino. Radny Marek Brzeziński rozsmarował pizzę na twarzy mężczyzny\nTomasz Setta 26.07.2017 12:09\nFot. ono24.info / YouTube\nGryfino (woj. zachodniopomorskie) było we wtorek jednym z wielu miast, gdzie zorganizowano spontaniczny protest w obronie sądów. Przed gmachem budynku zebrała się spora grupa osób, które wspólnie czytały konstytucję.\nW tłumie protestujących pojawił się nagle mężczyzna z pizzą w pudełku, nazywany przez prawicowe media zwykłym "przechodniem". Przez kilka chwil próbował zakłócić protest - do czasu, aż na jego twarzy wylądował kawałek pizzy, dosłownie rozsmarowany przez lokalnego radnego, Marka Brzezińskiego.\n(Awantura rozpoczyna się ok. 2:50 poniższego nagrania)\nPrawicowe i lokalne media w swoich tekstach podkreślają, że Brzeziński jest gryfińskim radnym PO. Co innego słyszymy jednak w szczecińskim biurze tej partii.\n- Nigdy nie był i nie jest członkiem Platformy Obywatelskiej - komentuje biuro prasowe. - Natomiast w 2014 roku startował z naszych list do rady powiatu. Ale formalnie w żaden sposób nie należy do partii - dodaje lokalna PO.\nSam radny w rozmowie z Gazeta.pl ubolewa nad całą sytuacją. Jak tłumaczy, mężczyzna z pizzą w pudełku ewidentnie był prowokatorem. - Zachowywał się agresywnie, próbował wejść w tłum. Zaczął się przeciskać, podczas gdy stojący tam policjant nie reagował - relacjonuje Brzeziński. - Wcześniej poleciała w naszą stronę petarda, były krzyki - dodał.\nPoczułem zagrożenie i że takiemu zachowaniu trzeba postawić mur. Działałem w emocjach. Gdyby policjant zareagował wcześniej, do takiej sytuacji by nie doszło\n- tłumaczy Brzeziński. - Ubolewam, że do tego doszło. To nie powinno się wydarzyć. Zostałem przez niego brutalnie przeciągnięty za granicę, za którą nie ma nic dobrego. Nie ma porozumienia, jest tylko rozczarowanie i wstyd. Będę unikać takich sytuacji w przyszłości - podkreślił.\nPolicja w Gryfinie nie komentuje sprawy i po szczegóły odsyła nas do Prokuratury Okręgowej w Szczecinie. Czekamy na stanowisko śledczych.


Substancja [Klaudia Kloc-Muniak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00276 004000 21521292 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Klaudia Kloc-Muniak Liczba stron:\nISBN: 978-83-8147-142-8 Data wydania: 2018-12-12\nDla Filipa, który zmienił wszystko, gdy się pojawił.\nSPIS TREŚCI PROLOG KLAUDIA MAKULSKA DANIEL BOREK TOMASZ OZIMEK MACIEJ ZARĘBA ADAM TOKARCZYK JULIA PRZYBYSZ EPILOG OD AUTORKI\nPROLOG Impreza. Alkohol, szlugi i trawka. Hałaśliwa muzyka i podrygujący w jej takt młodzi ludzie. Głośne salwy śmiechu, wrzaskliwe rozmowy, burzliwe dyskusje i żartobliwe przekomarzania. Obściskujące się po kątach nie od dziś zakochane w sobie pary i pary jednej nocy – tej nocy. Akademik tętnił życiem. Późna pora i wizja porannych zajęć na uczelni nie odbierała młodym ludziom chęci do nocnej libacji. Studenci Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach byli zaprawieni w bojach. Będzie jak zwykle. Dziś przednia zabawa do bladego świtu, jutro potworny ból głowy i mdłości przynajmniej do południa. Tyle że nie u wszystkich. Dla jednego z nich zabawa skończyła się przed czasem. Ciało upadło na chodnik. Głośna muzyka skutecznie stłumiła wszelkie odgłosy. Nikt nie słyszał ani rozpaczliwego krzyku dziewczyny, ani tępego plaśnięcia, gdy ciało wylądowało na twardych betonowych płytach. Okno nadal było otwarte. Trzydzieści minut później dwóch pijanych studentów podeszło do okna. Spojrzeli w dół. Przez dłuższą chwilę gapili się na dziwacznie powykręcane ciało, spoczywające na deptaku. Zamroczone alkoholem umysły z opóźnieniem rejestrowały i interpretowały ten widok. Gdy dotarło do nich, że znajdują się na trzecim piętrze, wymienili nerwowe spojrzenia – pojęli, co się stało. Pędem zbiegli na dół. Ciało otoczyła już spora grupka studentów. Jedni łapali się za głowę, inni przyciskali dłonie do ust. Dziewczyny płakały, chłopcy pokrzykiwali. Niedowierzanie mieszało się z żalem. Beton wokół ciała przybrał brunatnoczerwoną barwę. Najwięcej krwi zebrało się wokół głowy. W purpurowej kałuży odbijały się światła lamp stojących wzdłuż budynku akademika. Syreny karetki pogotowia zawyły w oddali. Dźwięk szybko stał się wyraźny, a ciemność nocy rozjaśniły niebieskie światła. Ekipa pogotowia ratunkowego energicznie wyskoczyła z erki. Wszystko na próżno. Klaudia Makulska nie żyła. Odeszła za wcześnie. Ile jeszcze osób podzieli jej los? *** Aminokwasy są elementarnym budulcem ludzkiego organizmu. Kilka aminokwasów to peptyd, kilkanaście – białko. Peptydy i białka budują mięśnie i tkanki. Ale nie tylko. W zależności od konfiguracji tworzących je aminokwasów sterują ludzkim ciałem na poziomie fizjologicznym. Odpowiadają również za nasze samopoczucie i stan psychiczny, z czego tak naprawdę tylko niewielu ludzi zdaje sobie sprawę. W pewien sposób definiują człowieka. Pięć aminokwasów, a więc mały peptyd, odłączyło się od dużego białka i nagle znalazło się w mazistej przestrzeni wewnątrzkomórkowej. Najpierw przeprawiły się przez podłużne, przypominające mosty, struktury Golgiego, a następnie przez gęste niczym puszcza połacie siateczki śródplazmatycznej. Wszystko po to, aby dotrzeć do jądra komórkowego – centrum dowodzenia każdej żywej komórki. Wśród splątanych nici kwasów nukleinowych, czyli biologicznych nośników informacji genetycznej, odnalazły swoją przystań, by nie powiedzieć dom. I wtedy ruszyła lawina reakcji chemicznych. Rozpoczęła się produkcja nowych białek o nowych funkcjach. Żadne z nowo powstałych biopolimerów nie próżnowało. Od razu przystąpiły do działania, do realizacji wyznaczonych im zadań. To sumienni wykonawcy. Niezawodni. Daniel Borek nie miał pojęcia o zachodzących w jego organizmie procesach wewnątrzkomórkowych. Chodź poprawniej byłoby dodać, że nie zdawał sobie sprawy z „tych konkretnych” procesów. Posiadał bowiem rozległą i szczegółową wiedzę biologiczną. Studiował przecież medycynę i trzeba przyznać, że miał zadatki na świetnego lekarza. Myślał o specjalizacji onkologicznej. Wspierała go kochająca matka i cudowna młoda kobieta, z którą zamierzał spędzić resztę życia. Miał wszystko i był szczęśliwy, ale, nie wiedzieć czemu, jego myśli niebezpiecznie często uciekały w mrok. W tej ciemności nękały go pytania tyleż niezrozumiałe, co intrygujące. – Co wybrać? Na co się zdecydować? Co się wtedy czuje? Czy bardzo boli? Czy się żałuje, gdy nie ma już odwrotu? Odganiał od siebie te myśli. Zawsze jednak szybko wracały.\nKLAUDIA MAKULSKA Sosnowiec, Śląski Uniwersytet Medyczny Styczeń, poniedziałek, godzina 13:25 Julia Przybysz zakreśliła odpowiedź na ostatnie pytanie, po czym jeszcze raz przejrzała arkusz egzaminacyjny z biotechnologii leków i z zadowoleniem stwierdziła, że nie ominęła żadnego zadania. Wszystkie odpowiedzi wyglądały na poprawne. Nie miała wątpliwości, że zda egzamin. Zawsze zdawała. Pytanie tylko, jaką otrzyma ocenę. Stopnie były dla niej ważne nie tylko z tak oczywistych względów jak satysfakcja i poczucie dobrze spełnionego obowiązku studenta wyższej uczelni medycznej. Dobre oceny były dla niej kwestią „być albo nie być”. Wyższa średnia gwarantowała jej lepsze stypendium naukowe, czyli odrobinę łatwiejszą rzeczywistość. Pomimo zaciągniętego niemałego kredytu studenckiego ledwo starczało jej na utrzymanie. Realia były trudne. Bez finansowego wsparcia ze strony najbliższych wręcz bardzo trudne. Niższe stypendium za wyniki w nauce zatem kompletnie nie wchodziło w grę. Rozejrzała się po sali. Studenci z pochylonymi głowami wyciskali z siebie siódme poty – każdy chciał zdać za pierwszym razem, nikomu nie uśmiechało się przystępować do egzaminu poprawkowego. Test stanowił nie lada wyzwanie, tak jak docent Krawczyk – ich wykładowca. Ostry niczym pieprz kajeński nauczyciel nie szczędził kąśliwych uwag pod adresem swoich podopiecznych. Wśród studentów trzeciego roku biotechnologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego uchodził za upierdliwego palanta. Wzrok Julii spoczął na Piotrku Czarneckim. Kiedyś mieli się ku sobie, ale nic z tego nie wyszło. Nie żałowała. Chłopak dyskretnie szukał odpowiedzi na trzymanej w dłoni małej karteczce papieru, a siedząca tuż przed nim Ula Lewak zapuszczała żurawia do Kaśki Matuszek. Julia uśmiechnęła się krzywo na ten widok. Faktycznie jej także zdarzało się od czasu do czasu oszukiwać, ale, po pierwsze, własnoręcznie przygotowywała ściągi, a po drugie, nawet wtedy nie przychodziła na egzamin nieprzygotowana. Ściągawki, których opracowanie, nawiasem mówiąc, uważała za bardzo dobrą metodę nauki, stanowiły jedynie pomoc w krytycznych momentach – nie były metodą na zdanie egzaminu. Zdążyła się już przekonać, że większość kolegów z roku myśli inaczej. Nie potrafiła zrozumieć, po co ludzie rozpoczynają studia, skoro nie chcą się uczyć. To zakrawało na absurd. – Osiem, pytanie numer osiem. Julia odwróciła głowę w stronę siedzącej nieopodal Patrycji Kosowskiej. Cóż mogła o niej powiedzieć? Studiowały razem od blisko trzech lat, ale praktycznie się nie znały. Od początku studiów należały do różnych grup i rozmijały się na zajęciach praktycznych. Julia widywała Kosowską jedynie na wykładach i egzaminach końcowych, stąd tak naprawdę nie było zbyt wielu okazji do nawiązania znajomości. Zresztą o czym Julia Przybysz miałaby rozmawiać z Patrycją Kosowską? Patrycja pochodziła z tak zwanego dobrego domu, a dokładniej rzecz ujmując – z bogatego domu. Przecież bogaty dom nie zawsze jest dobrym domem, prawda? W każdym razie Patrycja Kosowska śmierdziała forsą na kilometr albo i dalej. Modne ciuchy, drogie perfumy, jeszcze droższe torebki… To nie był świat Julii. – Pytania są pomieszane, nie zauważyłaś? – szepnęła do koleżanki. – Proszę o ciszę, bo będę zmuszony przerwać egzamin! – zagrzmiał surowym tonem docent Krawczyk. Kosowska wyprostowała się ze zbolałą miną, a Julia z ciekawości zerknęła na jej kartkę. Dziewczyna udzieliła zaledwie kilku odpowiedzi. Julia szła o zakład, że połowa z nich jest niepoprawna. Sprawdziła godzinę. Do końca egzaminu pozostało dwadzieścia minut. Swoją pracę już dawno skończyła i właściwie mogłaby teraz wstać, oddać arkusz egzaminacyjny i wyjść, ale równie dobrze mogłaby pomóc Patrycji Kosowskiej. Wahała się, bo przecież co ta bogata, wypacykowana dziewucha miała innego do roboty oprócz przygotowania się do egzaminu?! Westchnęła. Z niejasnych dla siebie powodów zrobiło jej się żal koleżanki. Wzięła głęboki oddech i podjęła decyzję. Gdy docent Krawczyk odwrócił się na chwilę plecami do sali, Julia w mgnieniu oka chwyciła kartkę Kosowskiej i położyła ją przed sobą. Niemal w tym samym momencie położyła na stoliku Patrycji swój już ukończony arkusz egzaminacyjny. Testy zostały podmienione, a wykładowca niczego nie zauważył. – Doskonale – pochwaliła się w duchu. Patrycja obrzuciła Julię skonsternowanym spojrzeniem, ale Julia nie miała czasu się tym przejmować, a tym bardziej czegokolwiek tłumaczyć. Chwyciła długopis i zaczęła zakreślać odpowiedzi jedną po drugiej. – Pięć minut i kończymy. Proszę nanosić ostatnie poprawki, zaraz zbieram kartki – oświadczył docent Krawczyk. Julia przyspieszyła. Jeśli Patrycja Koskowska miała zdać ten egzamin, musiałaby rozwiązać przynajmniej kilka kolejnych zadań. – Dobrze, oddajemy karteczki – zarządził egzaminator. – Proszę podać wszystkie testy do przodu, w rzędach, tak jak siedzicie. – Oddaj moją kartkę, ja oddam twoją, nie będzie pamiętał, gdzie siedziałyśmy – rzuciła Julia, napotkawszy pytający wzrok Patrycji. Arkusze powędrowały do przodu, po czym Julia w kilka sekund spakowała swoje rzeczy i wybiegła z sali. Jeszcze szybciej wypadła z budynku wydziału farmaceutycznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Sosnowcu i co sił w nogach pobiegła wzdłuż ulicy Kasztanowej. Zajęcia w ramach studenckiego koła naukowego rozpoczynały się za niespełna godzinę i nie zamierzała się na nie spóźnić. Na jej szczęście tramwaj zatrzymał się na czerwonym świetlne. Przyspieszyła więc i zanim motorniczy zamknął drzwi, wskoczyła do dwudziestki siódemki. Drzwi zamknęły się za nią z głośnym trzaskiem. Katowice, Śląski Uniwersytet Medyczny Styczeń, poniedziałek, godzina 16:25 Z uwagą przyglądała się zwierzętom laboratoryjnym zamkniętym w specjalnie przystosowanych do tego celu klatkach. Każdy z kilkunastu boksów miał powierzchnię nie większą niż ćwierć metra kwadratowego. Kojce ustawiono wzdłuż krótszej ściany pomieszczenia w pięciu pionowych segmentach. Zwierzęta zamieszkiwały klatki pojedynczo. W pracowni panowała optymalna temperatura i wilgotność. Sprawnie działał system wentylacji, zapewniający stały dopływ świeżego powietrza, bez zbędnych przeciągów. Takie rozwiązania zapewniały względną równowagę psychiczną poszczególnych osobników, co z kolei przekładało się na jakość badań. Zdarzało się, że zestresowany organizm reagował nieadekwatnie do bodźców, przez co wyniki analiz bywały zafałszowane. Tego starano się jednak za wszelką cenę uniknąć. Całkowita eliminacja czynników stresogennych była oczywiście niemożliwa, ale dbano o to, by obniżyć ich poziom do absolutnego minimum. Julia zawsze chętnie zaglądała do gryzoni, choć nie należało to do jej zadań w ramach studenckiego koła naukowego. Robiła to z pasji i zaangażowania, ale przede wszystkim przyświecała jej chęć doskonalenia własnych umiejętności. Dobrze wiedziała, że w dzisiejszych czasach liczą się znajomości albo doświadczenie. Mając świadomość, że może polegać wyłącznie na sobie, postawiła na ciężką pracę. Chętnie korzystała z każdej możliwości samokształcenia. Odnotowała w dzienniku laboratoryjnym, że myszy domowe rosną prawidłowo i z zadowoleniem stwierdziła, że będą gotowe do badań w zaplanowanym terminie. Nie przewidywała żadnych opóźnień. Doskonale. Projekt, na czele którego stał ambitny student piątego roku medycyny – Adam Tokarczyk, od samego początku był szalenie obiecujący. Jego pomysł i program zaproponowanych badań spotkały się z dużą przychylnością władz uczelni. Chłopak myślał o specjalizacji z pulmonologii, ale fascynował się również pracą badawczą. Od przeszło dwóch lat Adam Tokarczyk realizował swoją koncepcję z zapałem godnym pozazdroszczenia i podziwu. Trzeba również dodać, że z sukcesami. Daniel Borek i Tomasz Ozimek jako pierwsi dołączyli do Adama Tokarczyka. Tak jak Adam studiowali medycynę i mieli smykałkę do badań naukowych. Z czasem Tokarczyk wciągnął do programu swoją dziewczynę, Klaudię Makulską. Makulska była dopiero na półmetku studiów medycznych, ale szybko udowodniła chłopakom, że umie ciężko i solidnie pracować. Po zaledwie dwóch miesiącach stało się jasne, że w zespole brakuje biotechnologa. W ten sposób Maciej Zaręba dołączył do zdolnych studentów medycyny. Gdy koło potrzebowało drugiego biotechnologa, a Zaręba nie znalazł nikogo godnego uwagi na swoim roku, poszerzył krąg poszukiwań. Jego wybór padł na Julię Przybysz. Młodsza koleżanka wydała mu się bardzo obiecującym kandydatem, choć była dopiero na drugim roku. Zaręba zaryzykował, liczył bowiem, że z Julią Przybysz będzie jak z Klaudią Makulską. Ryzyko się opłaciło. Od roku tych oto sześcioro zapalonych studentów poświęcało pracy badawczej każdą wolną chwilę. Julia obrzuciła ostatnim spojrzeniem zwierzęta doświadczalne i wyszła z pomieszczenia hodowlanego. Skierowała się do sali, w której członkowie koła spotykali się regularnie. Na cotygodniowych mityngach omawiali postępy prac, rozwiązywali bieżące problemy oraz ustalali następne kroki. Dziś czekały na nich podobne zadania. Energicznym krokiem weszła do klasy. Pomieszczenie było niewielkie. Ławki z krzesłami ustawiono na środku sali. Miało to zapewnić lepsze warunki nauki studentom oraz ułatwić pracę wykładowcom. W sali odbywały się seminaria głównie dla studentów pierwszego i drugiego roku medycyny, którzy nie mieli jeszcze zbyt wielu zajęć praktycznych. Tomasz Ozimek i Daniel Borek siedzieli naprzeciw siebie, a Maciej Zaręba chodził niespokojnie od ściany do ściany. W pomieszczeniu brakowało Adama Tokarczyka i Klaudii Makulskiej – sytuacja co najmniej niecodzienna. Spotkania koła należały do świętości. Tylko w wyjątkowych przypadkach ktoś się na nich nie pojawiał. – Co jest? – rzuciła Julia i zamiast jak zwykle usiąść obok kolegów, przystanęła, studiując ich posępne twarze. – Gdzie Klaudia i Adam? – zapytała, gdy żaden z obecnych nie zaszczycił jej odpowiedzią. Cała trójka nadal milczała. – Ludzie, mówię do was – fuknęła. – Co jest? – Powiedz jej – polecił Tomasz i skinął na Macieja. Zaręba, który wciąż chodził po pomieszczeniu, skrzywił się, a jego mina cierpiętnika sugerowała, że zlecono mu jakieś trudne i niekoniecznie przyjemnie zadanie. W końcu przystanął, spojrzał ponuro na Julię i oznajmił: – Klaudia nie żyje. Jego słowa odbiły się echem od ścian sali seminaryjnej, po czym zapadła głucha cisza, przerywana jedynie cichymi trzaskami pochodzącymi z przestarzałego systemu grzewczego budynku. Julia otworzyła usta, żeby coś powiedzieć, ale zszokowana zatrważającą nowiną nie była w stanie wydobyć z siebie żadnego dźwięku. Poczuła narastający ucisk w przełyku i nieprzyjemne mrowienie na skórze, które z sekundy na sekundę obejmowało coraz większą powierzchnię jej ciała. Z trudem przełknęła ślinę przez ściśnięte gardło, nie dowierzając temu, co przed chwilą usłyszała. – Jak to Klaudia nie żyje? – pomyślała skołowana, nadal nie mogąc zmusić się do najmniejszego ruchu. – Chyba się przesłyszałam. Klaudia? Klaudia Makulska nie żyje? To przecież niemożliwe! Maciek, co ty pieprzysz?! – biła się z myślami. – Jak to? – w końcu udało jej się wydobyć z siebie głos. – Wypadła przez okno – powiedział Maciej i od nowa zaczął niespokojnie chodzić wzdłuż pomieszczenia. – Jakiego okna? O czym ty mówisz? – nie przestawała się dziwić. – Wczoraj w akademiku była gruba impreza – podjął niemal szeptem. – I… i wypadła. Julia ponownie zaniemówiła. Choć cisnęło jej się na usta mnóstwo pytań, nie potrafiła ich wyartykułować. Doskonale wiedziała, jak wyglądają imprezy w akademiku. Podchmielona, rozbrykana młodzież. Naprawdę niewiele trzeba, by doszło tam do nieszczęścia. Pijackie ekscesy jednak nijak nie pasowały do jej koleżanki z koła. – Gdzie Adam? – spytała. – Został u siebie. – Darujmy sobie to dzisiejsze spotkanie – odezwał się nagle Tomasz Ozimek. – I tak nic mądrego nie wymyślimy – rzekł i podniósł się z miejsca. – Na razie. – Nie czekając na reakcję kolegów, wyszedł z sali. Za jego przykładem poszedł Daniel Borek. Julii wydawało się, że koledze zaszkliły się oczy, ale nie miała pewności, czy nie był to tylko wytwór jej zaskoczonego umysłu. Została sama z Maciejem Zarębą. Chłopak nieprzerwanie chodził od jednej ściany do drugiej. Gdyby powiedzieć, że wyglądał na rozbitego, to tak jakby się nic nie powiedziało. Chłopak był zdruzgotany. Ból bił niemal z każdego fragmentu jego ciała, bezlitośnie wylewał się z niego przy każdym kolejnym nerwowym kroku. Malujące się na jego twarzy potworne przygnębienie sprawiało, że wszystkie słowa pocieszenia wydawały się bezużyteczne i nic nie warte. Zebrawszy się w sobie, Julia podeszła do Macieja i zmusiła go, by się zatrzymał. – Maciek, tak mi przykro – powiedziała świadoma tego, jak banalnie to brzmi, na co kolega ukrył twarz w dużych dłoniach. Objęła go drżącymi ramionami i poczuła, że jej również wilgotnieją oczy. – Tak mi przykro. Tak bardzo mi przykro. Katowice, akademiki Styczeń, poniedziałek, godzina 20:15 – Pogrzeb za trzy dni – powiedział Adam Tokarczyk do Julii Przybysz po tym, jak poprosił kolegę, z którym dzielił pokój w akademiku, aby zostawił ich samych. Współlokator nie był zachwycony, ale bez słowa protestu wyszedł. W końcu dostał polecenie od samego Adama Tokarczyka. Pokój był naprawdę mały. Aż trudno uwierzyć, że zmieściły się tu trzy pojedyncze łóżka, biurko i całkiem przyzwoitych rozmiarów szafa. Jeszcze trudniej było uwierzyć w to, że Adam Tokarczyk nadal mieszkał w akademiku. Niewielu studentów piątego roku medycyny z własnego wyboru gniotło się w trzyosobowej klitce bez prywatnej łazienki. Adam pod wieloma względami zaskakiwał. Julia usiadła na łóżku. Kolega oparł się o parapet i skrzyżował ręce na piersi. – Nie mogę w to uwierzyć – rzekła smutno. Kiedy Adam nie odpowiedział, Julia zerknęła na niego ze współczuciem. – Trzeba poszukać kogoś nowego do zespołu. I to szybko – odezwał się nagle. Współczucie Julii zmieszało się z konsternacją. – Może znasz kogoś odpowiedniego? Może masz jakąś ambitną, a przede wszystkim rozgarniętą koleżankę, która chciałaby do nas dołączyć? – Adam… – jęknęła słabym głosem. – Klaudia nie żyje, nie minęła nawet doba od jej śmierci, a ty już myślisz, kim ją zastąpić? – uniosła się i od razu zrobiło jej się głupio. Przecież śmierć Klaudii była nagła i spadła na nich wszystkich jak grom z jasnego nieba. Szybko uznała, że Adam tak właśnie reaguje na zaistniałą sytuację. Przecież żałoba to sprawa bardzo indywidualna. Powzięła myśl, aby przeprosić kolegę, ale Adam odezwał się pierwszy: – Poszła tam z Maćkiem. Wiedziałaś, że się z nim pieprzyła? Julia zmarszczyła brwi, nie za bardzo wiedząc, co odpowiedzieć na kolejną już tego dnia nieprzyjemną rewelację na temat koleżanki z koła. Zdawała sobie sprawę, że Maciej Zaręba podkochuje się w Klaudii Makulskiej, ale nie miała bladego pojęcia, że ze sobą sypiali. Klaudia nigdy nic na ten temat nie mówiła. Wspominała jedynie, że ma dość impertynenckiego zachowania Adama i że Maciej jest zupełnie inny… – Myśleli, że nic nie zauważyłem, że taki jestem głupi – zaśmiał się gorzko, przerywając gonitwę niespokojnych myśli Julii. – Zastanawiam się tylko, jak długo zamierzała ze mnie robić idiotę. – Adam westchnął poirytowany, po czym podjął stanowczym tonem: – Straciliśmy cały dzień badań. Trudno. Jutro bierzemy się do roboty. Nie możemy pozwolić sobie na zaległości. Czwarta partia proteiny jest gotowa do testów. Zwierzęta laboratoryjne również. – Jak możesz tak chłodno mówić o badaniach, kiedy Klaudia nie żyje? Adam uśmiechnął się cierpko. – Puszczała się z moim kolegą – wysyczał. – Uważasz, że to było w porządku? – Nie, to nie było w porządku, ale… – zagrzmiała w duchu Julia. – Ale jakie to ma teraz znacznie? Teraz, kiedy Klaudii już z nami nie ma! – Oboje chcieli zrobić ze mnie idiotę. – Wiesz co, Adam? – warknęła rozłoszczona na dobre, po czym podniosła się z miejsca. – Niezależnie od tego, co działo się między Klaudią a Maciejem, Klaudia była twoją dziewczyną, więc mógłbyś okazać chociaż odrobinę… – Czego? – wszedł jej w słowo z drwiną w głosie. Julia zacisnęła usta, nie mogąc uwierzyć, że Adam jest tak nieczułym człowiekiem. Zawsze był arogancki, ale to wykraczało poza jakiekolwiek granice przyzwoitości. Jeszcze chwilę temu była przekonana, że kolega jest pogrążony w rozpaczy i szczerze mu współczuła. I właśnie dlatego tutaj przyszła. Najwyraźniej niepotrzebnie. Wszystko wskazywało na to, że Adama Tokarczyka śmierć Klaudii niewiele obchodziła. – Przyjdź jutro – rzucił Adam, gdy Julia nie powiedziała nic więcej. – Mamy robotę. Chcę, żebyś puściła na żele tę nową partię proteiny i oceniła stabilność w plazmie. Julia pokręciła głową z niedowierzaniem. Zrezygnowana ruszyła do wyjścia. – Do jutra – mruknęła i wyszła z pokoju Adama. Sosnowiec, Śląski Uniwersytet Medyczny Styczeń, wtorek, godzina 12:45 Styczniowy mróz szczypał w policzki, a gruba warstwa ubitego na chodniku śniegu skrzypiała pod butami. Ostre promienie zimowego słońca bez trudu przedzierały się przez rzadkie białawe obłoki. W niczym nie przypominały śnieżnych nimbostratusów sprzed tygodnia. Ustały też nieprzyjemne podmuchy lodowatego wiatru. Patrycja Kosowska stała przed budynkiem wydziału farmaceutycznego przy ulicy Jedności w Sosnowcu i wraz z koleżankami dyskutowała o zakończonym niespełna czterdzieści minut temu egzaminie z kultur tkankowych i komórkowych roślin i zwierząt. Kilka dziewcząt paliło papierosy. Konwersacja dotyczyła zadań, które pojawiły się na teście. Pytania do łatwych nie należały, ale do tego studenci trzeciego roku biotechnologii zdążyli się już przyzwyczaić. Przywykli też do tego, że w każdym semestrze musiał się im trafić wykładowca czerpiący satysfakcję z zatruwania studenckiego życia. Emocjonalna i ubarwiana siarczystymi wtrąceniami wymiana zdań na temat jednego z nich nie przeszkadzała Patrycji w uważnym obserwowaniu wejścia do budynku. Kosowska wypatrywała Julii Przybysz. W przypadku tego przedmiotu zaliczenie semestralnych kolokwiów gwarantowało zwolnienie z egzaminu końcowego. Oprócz Przybysz udało się to jeszcze dwóm innym studentom z roku i cała trójka była obiektem nieskrywanej zazdrości pozostałych osób. Jednak Julia i tak powinna dziś tutaj przyjść. Profesor Puchała wyraźnie zaznaczył, że udzieli wpisów do indeksu wyłącznie zaraz po zakończonym egzaminie i nie życzy sobie nachodzenia przez studentów w innych terminach. Patrycja wątpiła, aby Julia zlekceważyła ustalenia wykładowcy, tym bardziej profesora Puchały. I się nie pomyliła. Kilka minut przed trzynastą Julia Przybysz pojawiła się na schodach prowadzących do głównego wejścia do gmachu uczelni. Kosowska przytruchtała do koleżanki. – Cześć – zagadnęła. – Słuchaj, bo wczoraj tak szybko wyszłaś, a chciałam ci podziękować za ten egzamin. – Spoko – burknęła Julia i nie zwalniając kroku weszła do budynku. – Rano ogłosili wyniki. Zdałam! Uratowałaś mi życie! Naprawdę jestem ci bardzo wdzięczna – zaświergotała, wciąż idąc za Przybysz. – Dziękuję, bardzo ci dziękuję – dodała i ujęła koleżankę pod ramię. – Spoko – mruknęła znowu Julia i z kwaśną miną zerknęła na dłoń Kosowskiej spoczywającą na wysokości jej łokcia. Nie zwolniła przy tym kroku. – Wyjeżdżasz? – Patrycja zerknęła na torbę podróżną taszczoną przez dziewczynę. – Nie – odparła Julia. – Gdzie Puchała podpisuje indeksy, wiesz może? – U siebie w gabinecie. Stało się coś? Julia nagle przystanęła i odetchnęła głęboko. Zwierzanie się obcym ludziom w ogóle nie leżało w jej naturze, ale wydarzenia ostatnich czterdziestu ośmiu godzin dały jej mocno w kość. Klaudia Makulska nie żyła, chłopcy z koła stali się nerwowi jak nigdy wcześniej, zwłaszcza Adam Tokarczyk i Tomasz Ozimek, i jakby tego było mało, rankiem ona i jej dwie współlokatorki otrzymały wypowiedzenie najmu w trybie natychmiastowym bez podania konkretnej przyczyny. Brak oficjalnej umowy wynajmu pozwalał właścicielowi na tego typu fanaberie, a dziewczyny pozbawiał jakiegokolwiek pola do negocjacji. Stanowczość właściciela mieszkania przesądziła o wszystkim – skutecznie przekonała je, że powinny się po prostu spakować i opuścić zajmowane lokum. – Właśnie zostałam wyrzucona z mieszkania – powiedziała Julia i dając upust swojej wściekłości, warknęła: – Bydlak po prostu przyszedł i kazał nam wypierdalać, uwierzysz, kurwa, w coś takiego? – Ojej! Naprawdę? – pisnęła Patrycja. – Czy to oznacza, że nie masz gdzie mieszkać? – Co mnie podkusiło, aby mówić cokolwiek tej nadętej lali? – pomyślała z jeszcze większą złością Julia. W jednej chwili pożałowała, że w ogóle się odezwała. Obrzuciła koleżankę pogardliwym spojrzeniem, a potem ją przedrzeźniła: – Tak, nie mam gdzie mieszkać. – Posłała jej kpiący uśmieszek i ruszyła do gabinetu profesora Puchały. Skonsternowana Kosowska zamrugała kilka razy powiekami, szybko jednak puściła w niepamięć arogancję koleżanki i pobiegła za zdenerwowaną Przybysz. – Możesz u mnie przenocować – oświadczyła. – Nie trzeba. – Julia posłała Patrycji kolejne drwiące spojrzenie. – Posłuchaj, chciałabym ci się jakoś odwdzięczyć za ten wczorajszy egzamin – podjęła niezrażona oschłością koleżanki. – W nauce ci nie pomogę, bo nie mam szans ci dorównać, ale mogę… – Nie trzeba. – Ale to żaden problem. – Patrycja nie odpuszczała. – Tyle że mieszkam w Katowicach, więc musiałabyś dojeżdżać do Sosnowca na zajęcia. Julia przystanęła i posłała upartej koleżance ostre spojrzenie. – Słuchaj, laska – odezwała się zimnym tonem. – Pomogłam ci, bo miałam na to ochotę. Nie musisz mi się za to odwdzięczać. Dociera to do ciebie? – To gdzie będziesz spać? Przez chwilę mierzyły się wzrokiem. – Poradzę sobie – westchnęła Julia, gdy dotarło do niej, jak nieracjonalnie się zachowuje. Przecież ta dziewczyna była dla niej miła i oferowała jej pomoc, a ona pluła na nią jadem jak pospolita wariatka. Zrobiło się jej potwornie głupio, przecież to nie wina Kosowskiej, że jej do tej pory względnie poukładane życie zaczęło się nagle rozsypywać na drobne kawałeczki. Zaczerpnęła głośno tchu, zanim się odezwała. – Przepraszam. – Zdobyła się na blady uśmiech. – Ale naprawdę mam przesrane. Krucho u mnie z kasą, a właśnie straciłam dach nad głową. Muszę załatwić ten pieprzony wpis do indeksu i pomyśleć o noclegu. – Mam własne mieszkanie w Katowicach, mieszkam tylko z chłopakiem i mamy pokój, którego właściwie nie używamy – zapaliła się Patrycja. – Mieszkanie jest zdecydowanie za duże dla nas dwojga, ale rodzice takie mi kupili, gdy skończyłam liceum i zaczęłam studia, więc przecież nie będę narzekać. – No przecież – rzuciła prześmiewczo Julia, a na twarzy Kosowskiej znów pojawiło się zdezorientowanie. – Przepraszam – zreflektowała się szybko, czując się jeszcze podlej niż przed chwilą. – Czy ty mówisz poważnie z tym pokojem dla mnie? – Jak najbardziej! – ożywiła się na nowo Kosowska. – Możesz się do mnie wprowadzić na jak długo zechcesz. I to od zaraz! Mówię ci, że ten pokój stoi pusty. – Ile chcesz za ten pokój? – Nic. Julia skrzywiła się niezadowolona. – To mieszkanie własnościowe. Płacę tylko czynsz, a właściwie rodzice płacą, zresztą rachunki też, więc…. – urwała, widząc minę Julii. Przestępowała z nogi na nogę. – Moi rodzice są dość zamożni – dodała obronnym tonem. Julia nie odpowiedziała. W głowie kotłowały jej się tysiące sprzecznych myśli. – To jak? Bierzesz ten pokój? – zapytała Patrycja i uśmiechnęła się zachęcająco. Julia westchnęła w duchu. Najchętniej by odmówiła. Unikała przyjmowania pomocy jak ognia, podobnie jak robienia sobie długów wdzięczności u kogokolwiek. Nie zanosiło się jednak, aby wpadła na lepszy pomysł. Właściwie to propozycja Kosowskiej spadła jej z nieba. Zdecydowawszy, że kwestie finansowe ustali z koleżanką później, spojrzała na Patrycję i oznajmiła: – Biorę. Katowice, Śródmieście Styczeń, wtorek, godzina 13:45 Adam Tokarczyk był zły. Zamiast poświęcać czas nauce, od kilkunastu minut siedział w klitce, którą szumnie nazywano pokojem przesłuchań i odpowiadał na pytania niegrzeszącego, w jego ocenie, inteligencją policjanta. Ba, podkomisarza! – Jak długo był pan w związku z Klaudią Makulską? Adam prychnął zirytowany. Przecież już go o to pytali wtedy, gdy przyjechali pod akademiki i zabrali ciało Klaudii. – Odpowiadałem już na to pytanie. – Odpowie pan po raz drugi – rzucił sucho funkcjonariusz. Tokarczyk skrzywił się niezadowolony, ale szybko doszedł do wniosku, że jedynym sposobem na rychłe zakończenie tej durnej wizyty na komendzie policji będzie sprawne odpowiadanie na wszystkie głupawe pytania tego tępego gliniarza. Tylko w ten sposób zaoszczędzi czas. Spieszyło mu się do laboratorium, do badań, do zwierząt laboratoryjnych – do rzeczy wielkich. – Niedługo – przyznał Adam. – Półtora roku. Może trochę dłużej. – Jak wam się układało? – Dobrze. – Dobrze. – Podkomisarz Karol Mucha mlasnął głośno. – I tylko tyle ma pan do powiedzenia? – Właściwie tak. Funkcjonariusz przez chwilę przyglądał się młodemu studentowi medycyny w milczeniu, po czym stwierdził: – Nie wydaje się pan przejęty śmiercią ukochanej. – Czy cokolwiek się zmieni, jeśli będę płakał? – zapytał kpiąco Tokarczyk. – Nic się nie odstanie – dodał obojętnie, nie czekając na odpowiedź. – Czy Klaudia Makulska była z kimś w konflikcie? – Mucha spokojnie kontynuował przesłuchanie. – Raczej nie. – Może miała wrogów? Może ktoś jej źle życzył? – Nie sądzę – odparł student. – Przyjemniej nic mi o tym nie wiadomo. – Kłóciliście się na tej imprezie – podkomisarz próbował podejść Adama z innej strony. – Na tej, na której Klaudia Makulska zginęła. – To nie była kłótnia – zapewnił Adam. – Czyżby? – Drobna różnica zdań. – Czego dotyczyła ta drobna różnica zdań? Adam Tokarczyk nie odpowiedział od razu. Namyślał się przez dłuższą chwilę. Odezwał się dopiero, gdy przeanalizował sytuację. – Macieja Zaręby. – Kim jest Maciej Zaręba? – Kolegą. – Pana czy Klaudii? – I moim, i Klaudii. – I pokłóciliście się o Macieja Zarębę? – indagował policjant. – Już mówiłem, że to nie była kłótnia – przypomniał Adam Tokarczyk i zamilkł. Podkomisarz mlasnął głośno, rzucił studentowi krótkie surowe spojrzenie, po czym utkwił wzrok w swoich dłoniach. Taksował je z zapałem zblazowanego życiem nastolatka i czekał na ciąg dalszy. Cisza nieraz wywierała większą presję na przesłuchiwanych niż stawianie bezpośrednich pytań. Owszem, bywały odstępstwa od tej reguły, ale nie tym razem. Policjant usłyszał: – Zaręba podbijał do Klaudii. Klaudia to olewała. Chociaż nie, „olewała” to złe słowo. Udawała, że ją to nic nie obchodzi. Mnie natomiast to niepokoiło. – Niepokoiło? – podchwycił funkcjonariusz. – Maciej nie tylko się do niej przystawiał, ale i za nią chodził, śledził, podglądał. Dziwnym zbiegiem okoliczności pojawiał się w tych samych miejscach co ona. Zawsze był gdzieś w pobliżu. Uważam, że jego zachowanie nosiło znamiona stalkingu. – Ale Klaudia Makulska na stalking się nie skarżyła? – upewnił się podkomisarz. – Nie – zirytował się przesłuchiwany. – Powiedziałem przecież, że to olewała. – Czy to możliwe, aby Maciej Zaręba przyczynił się w jakikolwiek sposób do śmierci Klaudii Makulskiej? – Nie wiem – westchnął student. – Ale wiem, że mu się podobała, że za nią chodził i że był na tej imprezie w akademiku.\nSubstancja Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8147-142-8 © Klaudia Kloc-Muniak i Wydawnictwo Novae Res 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Barbara Sikora KOREKTA: Wojciech Gustowski OKŁADKA: Wiola Pierzgalska KONWERSJA DO EPUB/MOBI: Inkpad.pl WYDAWNICTWO NOVAE RES ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Substancja-ebookRO/p1075701i1205253" target="_blank" title="Substancja [Klaudia Kloc-Muniak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Substancja [Klaudia Kloc-Muniak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Archiwa: DIY - Anna's Place\nBlog lifestylowy, na którym znajdziesz przepisy kulinarne, relacje z podróży, sposoby na upiększenie przestrzeni wokół siebie i nie tylko.\nDIY – Minimalistyczna dekoracja ścienna\nPo ostatnich gruntownych porządkach, jakie zrobiłam w mieszkaniu i wyrzuceniu sporej ilości niepotrzebnych bibelotów zrobiło się dość pusto. Nie ukrywam, że takie wnętrze wolne od mnóstwa rzeczy podoba mi się najbardziej, jednak idealnie nadaje się ono jako tło do minimalistycznych ozdób, które je dopełnią. Na półkach goszczą mniejsze i większe rośliny, więc przyszedł czas zająć się zagospodarowaniem pustych ścian. Na jednej z nich znalazła się minimalistyczna dekoracja ścienna, którą sama wykonałam.\nCATEGORIES | DIY 16 komentarzy\nTo już ostatni moment na wysyłanie kartek do bliskich, aby zdążyły dojść na Święta. Mimo to jest jeszcze czas na to, żeby zrobić je samodzielnie. Ja w tym roku postawiłam właśnie na kartki świąteczne robione własnoręcznie. Przygotowanie ich sprawia mnóstwo radości, a świadomość, że moi bliscy uśmiechną się na ich widok powoduje, że aż chce się je robić. Bo cóż może być piękniejszego i milszego na Święta od sprawienia przyjemności ukochanym osobom?\nCATEGORIES | DIY 1 Comment\nDIY – zakładka do książki z frędzlem\nPrzyszedł w końcu czas na pierwszy post na blogu z kategorii DIY. Ostatnio coraz częściej nie tylko śledzę wszelkie pomysły diy, ale zabieram się za ich wykonanie również sama. Na te zakładki trafiłam gdzieś na Pinterest już dawno temu i zdążyłam o nich zapomnieć, ale ostatnio ten pomysł na nowo wrócił do mojej głowy. Nie mogłam znowu pozwolić na to, żeby ode mnie uciekł. Zakupiłam więc potrzebne materiały, których nie miałam w domu i zabrałam się do pracy.\nCATEGORIES | DIY 31 komentarzy\nCieszę się, że tu jesteś! Anna’s Place to miejsce, w którym chciałabym pokazać Ci moje sposoby na czerpanie radości z małych rzeczy, najlepiej z kubkiem kawy w rękach. Poza postami lifestylowymi znajdziesz tu także proste przepisy kulinarne i poradniki podróżnicze. Poznajmy się bliżej na stronie\nPumpkin Spice Latte, smak jesieni\nWeekendowe śniadania #3: Gofry pełnoziarniste z owocami sezonowymi\nHaga – fotorelacja i praktyczne wskazówki\nARCHIWUM Wybierz miesiąc Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Marzec 2016\nTen serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.OK Read More


Nemezis Szczerbatka | Jak Wytresować Smoka Wiki | Fandom\nNemezis Szczerbatka (ang. Toothless' Nemesis) — smok, przedstawiciel gatunku Szeptozgon, żywiący urazę wobec Szczerbatka. Pojawia się w sezonie Jeźdźcy smoków, po raz pierwszy w odcinku Co kryją smoki, oraz w grze DreamWorks Dragons: Rise of Berk, gdzie po raz pierwszy zostaje ujawnione jego imię.\nSmok ten wygląda podobnie jak inni przedstawiciele tego gatunku. Ma szarozieloną barwę skóry, jasne podbrzusze oraz spód paszczy, a także czerwonawe kolce na głowie i ogonie. Charakterystyczną cechą tego osobnika są blizny, ślady po ugryzieniu przez Nocną Furię.\nSmok jest niezwykle agresywny, okrutny i mściwy. Nie wiadomo, co spowodowało niegasnący konflikt pomiędzy nim a Szczerbatkiem, jednak najwyraźniej był on tak poważny, że oba smoki wciąż są wobec siebie wrogo nastawione i walczą bez umiaru.\nCzkawce nie udało się wytresować tego smoka, chociaż próbował metod skutecznie działających na inne smoki. Szeptozgon ten jest agresywny i nieufny także w stosunku do ludzi.\nSmok ten pojawia się w odcinku Co kryją smoki. Żywi urazę wobec Szczerbatka z powodu jakiegoś starcia sprzed lat. Kiedy smok pojawia się w wiosce, Szczerbatka całkowicie pochłaniają poszukiwania i żądza zemsty, z powodu której na jakiś czas opuszcza nawet własnego jeźdźca i najlepszego przyjaciela. Odnalazłszy Szeptozgona w głębi wyspy, Nocna Furia zmaga się z bestią, dopóki ta nie trafia go kolcem.\nW następnej walce Czkawka przygotowuje się, aby pomóc Szczerbatkowi, ale on odmawia pomocy i próbuje walczyć na własną rękę. Bez jeźdźca jednak Szczerbatek nie jest w stanie latać samodzielnie. Smok w końcu doprowadza Furię do półki skalnej, skąd skutecznie próbuje ją zrzucić. Widząc to, Czkawka zeskakuje z sąsiedniego klifu i dosiada swojego przyjaciela. Szczerbatek z pomocą Czkawki jest w stanie pokonać Szeptozgona. Po wygranej walce Furia oszczędza rywala, który z powrotem ucieka do tunelu ziemnego.\nSmok prawdopodobnie pojawia się w odcinku Najczarniejsza noc, jako jeden z bohaterów domniemanego ciągu wydarzeń mającego mieć miejsce, gdyby Czkawka nie zestrzelił Szczerbatka w pierwszym filmie. Smok atakuje Czkawkę oraz osłaniającą go Nocną Furię. Podczas walki spala część lewej nogi chłopaka oraz pozbawia Szczerbatka jednej z lotek, ale zostaje pokonany przez Stoicka i Pyskacza.\nW grze DreamWorks Dragons: Rise of Berk Nemezis Szczerbatka występuje pod nazwą Toothless' Rival, a nie Toothless' Nemesis.\nThis Whispering Death and Toothless have some history together... really BAD history. The Rival even has a bite from a Night Fury on his tail! But no one knows the story (yet).\nTen Szeptozgon i Szczerbatek mają burzliwą znajomość... BARDZO burzliwą. Rywal ma nawet ugryzienie Nocnej Furii na swoim ogonie! Jednak nikt nie zna tej historii (jeszcze).\nSmok prawdopodobnie szuka zemsty za starcie w przeszłości i bliznę, którą zostawił mu Szczerbatek.\nNikt z wikingów nie zna historii sporu tych dwóch smoków.\nPoczątkowo w grze DreamWorks Dragons: Rise of Berk smok nazywał się Groundshaker.


Piłkarz Hannoveru 96 zakażony koronawirusem. Klub oficjalnie potwierdza Piłka nożna - Sport.pl\nkg, hannover96.de 11.03.2020 13:21\nKlub w oficjalnym komunikacie poinformował, że Huebers mógł zakazić się podczas imprezy w Hildesheim, na której był obecny w sobotni wieczór. Piłkarz jednak błyskawicznie zdał sobie sprawę, że mógł zostać zakażony i unikał kontaktu z pozostałymi zawodnikami zespołu.\nKlub poinformował jednocześnie, że cały zespół, zarówno piłkarze i personel zostaną przebadani pod kątem obecności koronawirusa. - Timo zachował się wzorowo. Sam nie wykazywał żadnych objawów, jednak gdy dowiedział się, że osoba, która była z nim w sobotę, uzyskała pozytywny wynik testu, poinforował o tym fakcie lekarza i tymczasowo poddał się kwarantannie - poinformował Gerhard Zhuber, dyrektor sportowy Hannoveru 96.\nHannover 96 poinformował także, że Huebers nadal znajduje się w kwarantannie. Nie będzie z tego powodu dostępny podczas najbliższego meczu w niedzielę, z Dynamem Drezno. Klub jednocześnie anulował wszystkie spotkania z mediami w najbliższym czasie.


Zagłuszacz dyktafonów mikrofonów podsłuchów rejestratorów audio\nBezprzewodowe WiFi 3G/4G\nTelefony Extreme Rugtel\nZabezpiecz się przed niechcianym podsłuchiwaniem i nagrywaniem\nZagłuszacz mikrofonów i dyktafonów inaczej zwany generatorem szumu to profesjonalne urządzenie przeznaczone do cichego blokowania ( tłumienia ) dyktafonów i mikrofonów wszystkich typów. Zasada jego działania opiera się na generowaniu specjalnego zmodulowanego szumu ultradźwiękowego ( niesłyszalnego dla ludzkiego ucha ), działającego bezpośrednio na mikrofon dowolnego urządzenia nagrywającego lub słuchającego.\nKompaktowe wymiary zagłuszacza oraz bezszmerowa praca sprawiają że jest to idealne rozwiązanie do dyskretnej ochrony przed niechcianym podsłuchiwaniem czy nagrywaniem. Zagłuszacza dyktafonów i mikrofonów możemy używać w różnych sytuacjach i okolicznościach , na rozmowach prywatnych czy też biznesowych, w biurze lub w kawiarni bez zwracania uwagi osób trzecich.\nW ofercie sklepu Lynx Electronics znajdą Państwo wysokiej klasy sprzęt który wyróżnia się niewielkimi gabarytami , niesłyszalnym szumem, długim czasem pracy i najważniejsze wysoką skutecznością tłumienia w porównaniu do innych tego typu rozwiązań dostępnych na rynku. Nasze urządzenia przeszły szereg testów porównawczych i wydajnościowych wykonywanych przez niezależne ośrodki badawcze.\nDyskretny przenośny zagłuszacz mikrofonów podsłuchów dyktafonów do ochrony prywatności - LXAJ-11\n© 2017 All Rights Reserved - Lynx Electronics LTD - Reg. No. 07789217


sFuriatowani: Sobotnie porządki\nCzas kończyć zabawy i swawole, nastał sobotni poranek więc w ruch poszły miotły, ścierki, odkurzacze no i oczywiście mopy.\nChcąc nie chcąc i ja włączyłem się w to szaleństwo. Myli okna, przecierali każdą półeczkę nawet tą najmniejszą. Przecierali każdy zakątek mieszkanka, nawet balkonik wypucowali i troszkę go przemeblowali dodając krzesełko kwiatuszka. No po prostu fajne tam teraz jest. Co jakiś czas trzeba było wyrzucić śmieci, dokładnie było to ze trzy razy. To były doskonałe momenty do wybrania się z nim i wypełnienia swoich fizjologicznych potrzeb. Niemal cały dzień zleciał nam na sprzątaniu, nawet nie miałem okazji się porządne przespać, jedyne jakieś tam krótkotrwałe drzemki.\nno skończcie już, ja chcę spać\nTroszkę przeszkadzałem Im a Oni mnie, tak było niemal przez cały dzień. Do wieczora kiedy to pojechaliśmy na zakupy. Ja oczywiście poszekałem na nich w autku. Nie martwcie się nie cierpiałem, ani nie płakałem. Był już zmrok a mnie się tak chciało spać wiec usnąłem. Chyba minęło sporo czasu jak wrócili, bo spałem już bardzo mocno. Obudziło mnie dopiero otwieranie bagażnika i ich pakowanie zakupów. Wróciliśmy spokojnie do domku i odbył się mały spacerek pod domkiem. Dość szybko zebraliśmy się do domku z tobołkami. Okazało się, że dzień nie skończył się o tak po prostu. Na sam koniec dostałem jeszcze cudowny, prezencik. Pewnie to za długie godzinki czekania na nich. Nie omieszkałem skorzystać z prezentu i to bardzo dokładnie\nPewnie zastanawiacie się co to może być, otóż jest to gumowa piłka ubrana z futerko z rybki, takiej rozdymki. Dokładnie wiem jak taka rybka wygląda bo oglądałem w telewizorze na kanale przyrodniczym. Ten dzionek był bardzo udanym dniem i bardzo wesołym. Dzięki sobocie nasze mieszkanko lśni czystością tam gdzie nie sięga moje jestestwo. Spać poszedłem bardzo zmęczony i nawet nie wiedziałem kiedy nastał poranek i pobudka na spacerek. Do ugryzienia\nEtykiety: 2014, basset hound, Czerwiec 2014, Furiat, pies, Świętochłowice, Zakupy, Ze słonecznej Andaluzji


Kresy Wschodnie – Strona 137 – Ks.Tadeusz Isakowicz-Zaleski\nEwa Siemaszko o konieczności Akcji „Wisła”\nAktualności kresowe, Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 30 kwietnia 2015\nGdyby powojenne państwo polskie było kontynuacją II RP, może nawet wcześniej przystąpiłoby do radykalnych rozwiązań” Ewa Siemaszko dla miesięcznika „Historia Do Rzeczy” o akcji „Wisła” Przesiedlenia były koniecznością wywołaną działalnością UPA. Przez dwa powojenne lata państwo nie radziło sobie z tym problemem. A żaden kraj nie może się godzić na istnienie irredenty i na kwestionowanie przez nią granic, bez względu na to, czy jest…\nPolacy za Bugiem i Olzą to nie emigranci\nAktualności kresowe, Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 29 kwietnia 2015\nMój felieton dla portalu RMF24, w którym piszę, dlaczego Polaków na Kresach i Zaolziu nie powinno się nazywać Polonią. Na tym portalu można lajkowac i wpisywać komentarze.\nKałków – Godów k. Starachowic, 3 maja\nAktualności kresowe, ZapraszamBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 29 kwietnia 2015\nNiedziela, 3 maja, g. 12.00 – Uroczystości kresowe w sanktuarium maryjnym.\nMsza św. za Polaków pomordowanych przez UPA (z kazaniem ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego) i wmurowanie pamiątkowej tablicy w Kaplicy Wołyńskiej w Golgocie Narodu Polskiego.\nAktualności kresowe, Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 28 kwietnia 2015\nSzkoda, że Andrzej Duda do tej pory nie miał odwagi tego powiedzieć\nPosłuchaj Pawła Kukiza\nO Kresach Wschodnich w Drezdenku\nRelacja ze spotkania, które odbyło się 21 kwietnia. Już po raz kolejny Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Drezdenku odwiedziła ważna postać, znana osobowość, ciekawy gość. Tym razem dyrekcję szkoły, nauczycieli i pedagogów zaszczycił swoją obecnością ksiądz Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Ksiądz, poeta, polski Ormianin, duchowny katolickich obrządków ormiańskiego i łacińskiego, działacz społeczny, historyk Kościoła, wieloletni uczestnik opozycji antykomunistycznej…\nDlaczego Turcja i Ukraina nie chcą uznać prawdy o ludobójstwach?\nAktualności kresowe, Armenia, Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 25 kwietnia 2015\nDlaczego Turcja nie chce uznać ludobójstwa Ormian? Mój wczorajszy wywiad dla ogólnopolskiej TVP Regionalna. Na początku wywiadu wspominam śp. Władysława Bartoszewskiego, a pod koniec mówię także o Ukrainie, która z kolei nie chce uznać ludobójstwa banderowskiego na Kresach Wschodnich.\n24 kwietnia 2015 – TVP Regionalna\nAktualności kresowe, Rozmyślania w bloguBy Tadeusz Isakowicz-Zaleski 25 kwietnia 2015\nNiedziela, 3 maja, g. 10.30 – sanktuarium maryjne – msza św. i wmurowanie tablic w Kaplicy Wołyńskiej


Modelator: Peter Fuss OCENZUROWANY\nOtwarta kilka dni temu w Koszalinie wystawa Petera Fussa została zamknięta przez prokuratora. Prokuratura postawiła Robertowi Knuthowi, właścicielowi galerii zarzut szerzenia antysemityzmu. Wystawa Petera Fussa nie była w żadnym stopniu antysemicka, przeciwnie - miała na celu pokazanie istniejącego w Polsce problemu antysemityzmu. Na wystawie pokazano jeden obraz, wydruki z legalnie działającego (!) antysemickiego forum internetowego „Frondy”, a także listę nazwisk Żydów, nawołującą do nienawiści rasowej opublikowaną w serwisie „Polonica.net”. Fuss powiesił także w Koszalinie billboard przedstawiający 56 znanych postaci z podpisem „Żydzi won z katolickiego kraju”. Osoby przedstawione na billboardzie zostały wzięte z listy opublikowanej w serwisie „Polonica.net”.\nPrace Fussa ujawniły zakłamanie polskich elit rządzących. Żyjemy w kraju, w którym w niektórych kręgach - treści antysemickie są dozwolone. Fuss nie szerzył treści antysemickich, lecz ukazał zastaną sytuację i poddał ją krytycznej analizie języka sztuki. Niestety ostra krytyka po adresem antysemickich kręgów, została utożsamiona z taktykami owych kręgów.\nWydarzenie to potwierdza jak cienka jest granica pomiędzy prawdziwym antysemickim hasłem, a kontestującą je pracą artysty krytycznego. Fuss, aby wydobyć problem i wywołać ogólnopolską dyskusję „zanurzył się” w otaczającej go rzeczywistości i „ufajdał się” nią. W końcu wykrzyczał głośno to, o czym inni tylko szepczą lub w ogóle boją się mówić. Zgodnie z mechanizmami sztuki krytycznej wykorzystał zastane kody, po to by wskazać na istnienie przemilczanych obszarów.\nPo raz kolejny mamy do czynienia z zamknięciem polskiej galerii (np. gdańska Wyspa po wystawie prac Doroty Nieznalskiej), bo wystawione tam prace są niezrozumiane. Tymczasem w Polsce na antenie znanego radia, na łamach pewnego dziennika i na internetowych forach dyskusyjnych pojawiają się skrajnie nacjonalistyczne i antysemickie wypowiedzi, które jak widać nie budzą obaw żadnej prokuratury.\nW 1997 roku Zbigniew Libera wykonał Obóz koncentracyjny z klocków LEGO i wtedy mówiono, że to antysemicka praca. Po 10 latach Peter Fuss robi swój billboard i znowu krzyczą, że antysemita! W pracach Libery i Fussa trzeba umieć dostrzec ten cudzysłów. Libera krytykował kulturę konsumpcyjną za pomocą jej własnych zasad, a Fuss, wykorzystując narzędzia antysemitów, demaskuje ich wszechobecność i nietykalność.\nSztuka zaangażowana nie daje się pokonać, więc krucjata\nprzeciwko niej ciągle trwa, a artystyczne stosy ciągle płoną.\nStrzeżmy się momentu, w którym zgasną ostatnie…\nAutor: Modelator o niedziela, stycznia 28, 2007\nFuss albo przefus ;)\nnie przepadam za fussem osobiscie. zbyt doslowny, obawiam sie ze tak jak nieznalska stanie sie znanym z jednej pracy nie dlatego ze byla dobra, ale dlatego ze byla wokoł niej sprawa (sadowa). to troche upośledza obraz sztuki polskiej i jej powagi. sprawa wokol tego plakatu lepiej oddaje polska rzeczywistosc niz sama praca, ale obawiam sie ze przypadkiem.\nJedna z twarzy pokazanych na billboardzie śpiewała kiedyś: "Nie lubię już Polski!". Myślę, że to hasło mogłoby dobrze działać jako podtytuł pracy.\nFajnie, ze dzielisz sie osobistymi przemysleniami, ale...\nNieznalska nie jest znana z jednej pracy... a sprawa (sadowa), dala jej nienajlepszy, jak sam wiesz, rozglos\nSprawa z Fussem nie uposledza obrazu sztuki polskiej i jej powagi... tylko jest obrazem uposledzonej powagi sztuki polskiej\nSprawa plakatu nie jest przypadkowa... Fuss doskonale wie jak oddac polska rzeczywistosc, nie tylko swoimi plakatami, ale przede wszystkim reakcjami, jakie wywoluja\nprodukowanie takich prac nie jest wielka sztuka. sztuka moze byc konsekwencja pf, ktory, niczym specjalista public relations, wie, jak zyskac popularnosc swoich prac i tym samym swaja popularnosc. niczym doradcy michala wisniewskiego i andrzeja leppera, ew. ojca tadeusza rydzyka.\nM "Sprawa z Fussem nie uposledza obrazu sztuki polskiej i jej powagi... tylko jest obrazem uposledzonej powagi sztuki polskiej"\nCiekawe czy Peter Fuss jest anarchista :)w kazdym badz razie na to wskazuja jego prace i nie ma sie co dziwic w dzisiejszych czasach. Mysle ze pan Fuss nie jest doceniany tak bardzo jak byc powinien. Uwazam tez iz jego prace powiny byc oceniane nie tylko w granicach sztuki.\nPozdrowienia dla tworcow bloga\ntj. O-R-M :)


NIVEA, Med Repair, pielęgnująca pomadka do ust, SPF 15, 4,8 g, nr kat. 226066 - Internetowa drogeria Rossmann - Zakupy online\nJesteś tutaj: Rossmann » Produkty » Pielęgnacja ust » Pielęgnacja ust » Medium » NIVEA, Med Repair, pielęgnująca pomadka do ust, SPF 15, 4,8 g, nr kat. 226066\nTen balsam jest po prostu prze-ge-nial-ny!!!! Każda osoba, zawiedziona wyglądem swoich ust powinna sięgnąć po tę wspaniałą pomadkę.\nZapewnij ukojenie swoim spierzchniętym i suchym ustom z pomadką Nivea® Med. Repair. Łagodząca formuła z witaminą E przynosi natychmiastową ulgę, wspomaga ich regenerację i chroni przed wysychaniem.\nDzięki zawartości filtrów UVA i UVB (SPF 15) chroni usta przed promieniowaniem UV.\nProdukty marki Nivea można brać praktycznie „w ciemno” i z całą pewnością nigdy nas nie zawiodą. Dotyczy to także pomadki Soothe & Protect, która...\nPomadka jest przezroczysta, bardzo przypomina mi wazelinę, ale nie jest tak tłusta. Ma delikatny, ciężki do opisania zapach...\nPomadki Nivea to już klasyka. Towarzyszą mi od najmłodszych lat i wypróbowałam już wiele wersji. W moim przypadku pomadka do ust to podstawa, mam...\nPomadki ochronne częściej gubię niż zużywam do końca, dzięki czemu całkiem sporo przewija się ich przez moje ręce...\nCiężko jest mi pozytywnie ocenić nowość od Nivea, gdyż wszystkie balsamy do ust tej marki wysuszają mi usta, albo powodują uczulenie...\nPomadkę ochronną mam zawsze przy sobie. W ciągu dnia wielokrotnie ją aplikuję, gdyż moje usta mają tendencję do wysychania...


Czwarta Rewolucja Przemysłowa – MamStartup\nStrona główna - Teksty - #Czwarta Rewolucja Przemysłowa\n#Czwarta Rewolucja Przemysłowa\nDo 2025 roku zniknie 85 milionów miejsc pracy, ale pojawi się 97 milionów nowych\nW ciągu 5 lat cyfryzacja stworzy, a nie zlikwiduje wiele miejsc pracy. Według ekspertów Światowego Forum Ekonomicznego powstanie ich do 2025 roku w 26 krajach poddanych badaniom aż 12 milionów. Statystyki dotyczą również Polski.\nTrwają zapisy do konkursu „Fabryka Przyszłości”. Zgłoszenia do 21 czerwca\nCelem konkursu jest wybranie zakładów produkcyjnych, które wdrażają innowacyjne rozwiązania w swoich halach produkcyjnych. Zgłoszenia mogą zgłaszać zarówno małe, średnie, jak i duże przedsiębiorstwa.


instytucje unijne | Fronda.pl\nInstytucje unijne - wybrane artykuły\nSpośród artykułów opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - instytucje unijne. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: instytucje unijne, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. instytucje unijne w naszej wyszukiwarce.\nJutro premier Mateusz Morawiecki uda się na szczyt Unii Europejskiej w Brukseli. Szef polskiego rządu weźmie udział w kolejnym etapie dyskusji na temat obsady najważniejszych stanowisk w unijnych instytucjach. Do ...\nInstytucje unijne - wybrane wpisy na blogach\nSpośród wpisów na blogach opublikowanych w portalu Fronda.pl wyselekcjonowaliśmy treści dotyczące zgadnienia - instytucje unijne. Poniżej znajdują się wszystkie teksty dotyczące tematyki: instytucje unijne, jakie znalazły się w naszym serwisie. Zapraszamy więc do zapoznania się z tekstami z interesującego Cię zakresu. Innym sposobem na znalezienie poszukiwanych treści jest wpisanie odpowiedniej frazy, np. instytucje unijne w naszej wyszukiwarce.


Martowe Rękoczyny.: Nadmorskie inspiracje.\nWyjechałam na święta daleko od mojego rękoczynowego kąta. Z jednej strony dobrze, bo entuzjazm do działania się we mnie nie wypali i jak wrócę to ruszę z kopyta z jakimś nowym projektem. Z drugiej strony trochę mi tęskno do robienia czegokolwiek no i nie zrobiłam sobie zdjęć skończonych projektów do publikowania podczas nieobecności w Toruniu. No i ciężko mi się powstrzymać od pisania.\nJako, że spędzam teraz "wakacje nad morzem" pomyślałam, że trafi mi się chociaż jakiś spacer po plaży. Srogo się zawiodłam bo wszędzie jest pełno śniegu, a dzisiaj od rana sypie tak, że czuję się jakbym przyjechała na Boże Narodzenie a nie na Wielkanoc.\nZ plażowania nici. Bezczynne siedzenie w domu zdecydowanie nie jest w moim guście. Po przeczytaniu 300 stron książki przerzuciłam się na buszowanie w internecie za pomysłami. W trakcie buszowania wpadłam w morskie klimaty i przypomniało mi się morskie szkło czasem nazywane też plażowym.\nOd dziecka jestem niepohamowanym zbieraczem. Moja mania kolekcjonowania dotyka różnych kuriozów, a plażowe śmieciuszki zawsze stały wysoko w hierarchii moich zbiorów, pewnie dlatego, że mieszkam nad morzem. Muszelki są fajne, oszlifowane kamyczki i kawałki drewna jeszcze fajniejsze, ale zawsze najcenniejszymi znaleziskami były kawałki matowego, oszlifowanego przez piasek i fale szkła. Zawsze kojarzyło mi się z klejnotami wypłukanymi z jakiejś zagubionej, pirackiej skrzyni. No i oczywiście mam go sporo.\nOto na co trafiłam dzisiaj i niemal pobiegłam na plażę zbierać więcej szkiełek żeby od razu realizować projekty. Powstrzymała mnie świadomość, że musiałabym wygrzebywać je spod śniegu i wykuwać ze zamarzniętego piachu.\nAbsolutnie obowiązkowo muszę zrobić mobil ze szkiełek! Na patyczku! I pewnie z patyczkami wplecionymi między szkiełka. Tylko zamiast druciku użyję dratwy w naturalnym kolorze.\n2. Szkiełka i szydełkowanie.\nNie umiem robić na szydełku. No jakoś nie idzie. Ale jak zobaczyłam te dwie rzeczy to poczułam zew! Jak już nauczę się szydełkować to rozpocznę masową produkcję takich cudeniek ;)\nTo tutaj to nie do końca witraż. Wydaje mi się, że ułożone w ramce szkiełka zalano w tym wypadku żywicą epoksydową, klejem polimerowym, albo inną masa modelarską. Myślę jednak, że zrobienie takiego witrażu z patynowanymi lutami podkreśli walory szkiełek. Przy tej okazji pokarzę jeszcze dwa podobne pomysły, na które wpadłam w internecie. Jedno okno jest z plastrów agatu i innych minerałów, drugie z denek butelek i naczyń oraz spodeczków od starych zastaw - genialne!\nJak dorobię się swojego sprzętu do witrażu tiffanyego to absolutnie, obowiązkowo coś takiego poczynię. Choćby jako wypełnienie drzwiczek od szafek albo ścianki lampionu!\nNic dodać nic ująć. Słowa są zbędne. Robię taki i już.\nTaki przykładowy wisiorek. W prawdzie u nas dość ciężko znaleźć ceramikę wypłukaną przez morze i szkiełka w tak nietypowych kolorach (większość tego co jest na plaży to potłuczone butelki po piwie po plażowej libacji wrzucone w słone odmęty ;)), ale chodzi o ogólną ideę. Wywiercić dziurkę w takim szkiełku nie jest znowu aż tak trudno, trzeba tylko cieniutkiego włókna i wiercenia na mokro.\nInny pomysł na biżuterię jest podobny jak na witraż - prawienie w ołów lub cynę metoda tiffanyego, ale do tego niestety potrzebny mi sprzęt, którego jeszcze nie mam. Jeszcze.\nMam nadzieję, że trochę natchnienia nadmorskiego wam się udzieli. Ja wpadłam w niesłychanie wakacyjny nastrój mimo śnieżycy za oknem.\nEtykiety: biżuteria, inspiracje i pomysły, rękodzieło, szkło, witraż\n*gooocha* 29 marca 2013 21:33\nA mi się zawsze marzył i nadal marzy spacer ośnieżoną plażą:)\nZło i Niedobro 29 marca 2013 21:50\nNajfajniej jest jak ściśnie porządny mróz i ostrogi - te rzędy pali wbitych w dno prostopadle do plaży - pokrywają się śnieżno-lodowymi czapami. Wygląda bajkowo.\nMarakyo 29 marca 2013 22:13\nZazdroszczę Ci tego, jak blisko masz do morza :)\nTo szkło ze zdjęć wygląda cudownie! Praktycznie co roku jeżdżę nad morze, a nigdy takiego nie widziałam! Zwykle tylko butelki w całości przysypane piachem.\nZło i Niedobro 29 marca 2013 22:20\nBlisko do morza to mam jak przyjadę odwiedzić tatę na święta w domu. Studiuję w Toruniu, więc do morza mam kawałek na co dzień.\nA co do butelek to mam wrażenie, że wszystkie te szkiełka pochodzą właśnie z nich. Zwykle trafiam na białe i w różnych odcieniach błękitu i rzadziej na zielone i brązowe - zupełnie jak butelki.\nIlona Szczęsna 29 marca 2013 23:45\nŚwiat zwariował z tą pogodą,ale widoki masz niezapomniane;)\nDzięki ,że mnie odwiedziłaś i zostałaś na dłużej,mam nadzieję,że nie będzie nudno;)\nMnie osobiście urzekł ten szydełkowy naszyjnik i zaraz po świętach spróbuję zrobić coś podobnego;)\nPozdrawiam i wesołych świąt Ci życzę;)


Trwają zapisy na warsztaty szkolne w drugim semestrze! | Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie\nTrwają zapisy na warsztaty szkolne w drugim semestrze!\nWarsztaty historyczne, kulturowe i antydyskryminacyjne, oprowadzania po wystawie stałej i spotkania ze świadkami historii czekają na uczniów w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w nowym semestrze. Zapisy już trwają!\nPodczas warsztatów uczniowie będą mogli poznać dzieje polskich Żydów, a przez nie również wielowymiarową i różnorodną historię Polski. Dowiedzą się też wiele o obyczajowości oraz tradycjach żydowskich. Na zajęciach poświęconych edukacji obywatelskiej poznają tematy ważne społecznie, takie jak wykluczenie, akceptacja dla różnorodności i prawa mniejszości.\nOpisy warsztatów dla poszczególnych grup wiekowych i szczegóły rezerwacji:\nwarsztaty dla klas 1–3\nwarsztaty dla klas 4–6\nWystawa stała Muzeum POLIN to podróż przez 1000 lat historii polskich Żydów – od średniowiecza do współczesności. Jedną z możliwości jej obejrzenia jest wybór zwiedzania interaktywnego – w trakcie oprowadzania uczniowie i uczennice wykonują zadania opisane na specjalnie przygotowanych kartach pracy pod okiem edukatora. Zwiedzanie jest wtedy dla grupy bardziej osobiste i angażujące. Inna możliwość to obejrzenie wystawy razem z przewodnikiem.\nOpisy poszczególnych spacerów i szczegóły rezerwacji:\nUczniowie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych mogą wziąć udział w spotkaniach z członkami Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu w Polsce. Jest to niepowtarzalna okazja, by zetknęli się oni z tematem Zagłady w bezpośredniej rozmowie z tymi, którzy mają osobiste doświadczenia związane z wojną. W lutym odbędzie się spotkanie z panią Barbarą Górą.\nOdbędzie się ono 19 lutego w godz. 12:00–14:00 w Muzeum POLIN. Wstęp wolny. Rezerwacje: zmioduszewska@polin.pl.\nWiecej informacji o spotkaniu tutaj.\nPodręcznik „1000 lat historii Żydów polskich. Podróż przez wieki”\nPodręcznik „1000 lat historii Żydów polskich. Podróż przez wieki” Roberta Szuchty jest dostępny w wersji elektronicznej. Zapraszamy wszystkich dyrektorów, nauczycieli i edukatorów do pobrania go i wykorzystywania w pracy dydaktycznej.\nInformacje o podręczniku i plik do pobrania są dostępne tutaj.\nNauczyciele zainteresowani programami edukacyjnymi Muzeum POLIN mogą zasubskrybować newsletter, aby otrzymywać wszystkie informacje na swoją skrzynkę pocztową. Specjalny formularz dostępny jest tutaj.


Epidemia koronawirusa. Co jeśli zmieni się termin wyborów? Kandydaci zbierali podpisy na 10 maja\npawk 09.04.2020 14:36\nGdyby doszło do zmiany terminu wyborów, to można byłoby podważać prawo kandydatów do startu - zwraca uwagę RMF FM. Wszystko przez to, że zbierali podpisy do wyborów ogłoszonych dokładnie na 10 maja.\nDziennikarz RMF FM Tomasz Skory wskazał, że każdy z kandydatów w wyborach prezydenckich 2020 musiał zebrać wymagane minimum 100 tys. podpisów, a na kartach wszystkich z nich znalazła się adnotacja "w wyborach zarządzonych na dzień 10 maja 2020 r.". Jak czytamy: "Wszyscy obecnie zgłoszeni i zarejestrowani kandydaci formalnie mają upoważnienie do udziału w wyborach tylko 10 maja".\nPodpisy są na wybory 10 maja, a nie 17. "Dlatego prawo zabrania\nJeśli więc marszałkini Sejmu zmieniłaby (a są takie ewentualne plany) datę wyborów - nie będzie można zastosować do nich list poparcia, które złożono pod listami na wybory 10 maja. To może stać się natomiast podstawą do składania protestów wyborczych.\nPonieważ żaden z kandydatów formalnie nie posiada podpisów poparcia w wyborach 17 czy np. 23 maja - ich udział w takich wyborach może być podstawą do zakwestionowania ich ważności. Między innymi dlatego właśnie prawo zabrania zmieniania zasad głosowania tuż przed wyborami\n- czytamy na stronach RMF FM. Cytowany przez rozgłośnię były szef Państwowej Komisji Wyborczej Wojciech Hermeliński wskazał, że władza modyfikując Kodeks wyborczy, doprowadziła do tej możliwie nietypowej sytuacji. - To władze doprowadziły do narażenia osób zbierających te podpisy na to, że protest w tej sprawie może być uwzględniony - ocenia Hermeliński, a o skuteczności takich protestów mówi, że miałyby one "niemałe szanse powodzenia".\nOstatecznie sprawę wyborów będzie rozstrzygał Sąd Najwyższy, do którego z zastrzeżeniami można zgłaszać się w ciągu 7 dni od daty ogłoszenia wyników przez PKW. Jak zaznacza Skory, możliwe, że SN w związku z epidemią koronawirusa nie będzie zbyt formalnie traktował całej sprawy i uzna ją za uchybienie, które nie rzutuje na całość wyborów.


Poranek z książką: 2014\nNigdy z pustymi rękami!\nOstatnio w moim mieście otworzyli nową księgarnię (co mnie bardzo ucieszyło rzecz jasna!). Pomyślałam, że wejdę na chwilę się rozejrzeć. I co? Jak zwykle nie potrafiłam wyjść z księgarni z pustymi rękami! Wiecie co, ja nawet z Biedronki wychodzę z książką (tak jak dziś!). A gdy jadę na wakacje, nie kupuję pamiątek tylko książki ;-) Też tak macie?\nAutor: Poranek z książką o 16:18 Brak komentarzy:\nDziwna sprawa - właściwie ciągle coś czytam, ale jakoś nie mam weny/chęci/czasu/itp., żeby opisać przeczytane przeze mnie książki na blogu ;-/ Ostatni wpis miał miejsce w maju, czyli daaaawno! Trzeba to zmienić, koniecznie!\nAutor: Poranek z książką o 09:43 Brak komentarzy:\nRzecz o życiu kobiet w Arabii Saudyjskiej\nGłówną bohaterką książki i jej narratorem jest Sułtana - księżniczka - wywodząca się z królewskiego rodu Sa'udów. Za sprawą autorki, Jean Sasson, poznajemy jej losy od dzieciństwa do dorosłości. Życie Sułtany momentami jest wstrząsające, a rzeczywistość wręcz trudna do uwierzenia i wyobrażenia. Mnie, kobiecie żyjącej w kraju, w którym prawa kobiet są respektowane, trudno zrozumieć położenie kobiet w krajach arabskich. Położenie, o którym decydują ojciec, bracia, a później mąż - nie kobieta, której rola sprowadza się wręcz do bycia przedmiotem, z którym można robić, co tylko się chce. W świecie arabskim mężczyzna jest "panem i władcą", a kobieta jest mu podporządkowana, bo inaczej spotka ją kara. To słowo mężczyzny jest ważniejsze, liczy się "jego prawda". Kobieta nie powinna mieć swojego zdania, zainteresowań, jej rolą jest spełnianie zachcianek mężczyzny. Jak mówiłam, aż ciężko uwierzyć, że tak może wyglądać czyjeś życie, że mała dziewczynka może zostać wydana za mąż zaraz po tym jak dostałą miesiączkę, nierzadko w wieku 12 - 13 lat, za mężczyznę, którego nigdy wcześniej nie widziała (bardzo często dużo od niej starszego, w dodatku mającego już kilka żon); że kobieta może zostać skazana na "życie w odosobnieniu" (do śmierci, w pokoju bez okien) i nigdy już nie usłyszeć ludzkiego głosu, tylko dlatego, że pokochała człowieka, który nie był muzułmaninem... Historia Sułtany, jej rodziny i przyjaciół jest naprawdę zatrważająca...\nKsiążka Jean Sasson wywołała dyplomatyczny skandal i została zakazana w krajach arabskich...\nAutor: Poranek z książką o 19:06 1 komentarz:\nDziś po raz kolejny obchodzimy ustanowiony w 1995 roku Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich. Święto to, bo tak to możemy nazwać, zostało ustanowione przez UNESCO w celu promocji czytelnictwa i ochrony intelektualnej własności. W Polsce Światowy Dzień Książki obchodzimy od 2008 roku.\nKsiążką na dziś jest:\nTytuł: "Zemsta kobiety w średnim wieku"\nKsiążka opowiada o Rose Lloyd, którą po 25 latach małżeństwa mąż zostawił dla innej kobiety, jak się później okazało jej dwudziestoparoletniej asystentki. Autorka krok po kroku opisuje nam życie Rose, spogląda jej w przeszłość, poznajemy rodzinę i przyjaciół naszej bohaterki. Wiecie na czym polegała zemsta Rose? Nie miałam tego pisać, ale zmieniłam zdanie ;-) Na dobrym życiu po prostu. Ale czy to faktycznie takie proste? Przeczytaj, a się dowiesz!\nKsiążkę dobrze się czyta, jest jednocześnie smutna i zabawna. Czas spędzony na czytaniu nie był stracony. Dobra, dla mnie czas spędzony na czytaniu nigdy nie jest stracony! ;-)\nAutor: Poranek z książką o 19:46 2 komentarze:\nP.S. Nigdy nie wiesz, kiedy Twoje tajemnice wyjdą na jaw...\nAutor: Poranek z książką o 09:46 2 komentarze:\nLekka książka na nudny wieczór. Historia miłości Luki i Cosimy, piękne włoskie krajobrazy, można poczuć lato ;-) Książka mnie nie zachwyciła, ale jak komuś się bardzo nudzi, może przeczytać.\nJeśli spytasz czy wróciłabym do tej opowieści, to nie, zdecydowanie nie.\nAutor: Poranek z książką o 18:14 Brak komentarzy:


KQLY nie wierzy w powrót do profesjonalnej gry - Polsat Sport\nKQLY nie wierzy w powrót do profesjonalnej gry\nKontrowersyjny zapis w regulaminie Intel Extreme Masters Sydney, który jest wyrazem zmiany polityki ESL względem oszustów, umożliwił zbanowanym przez VAC cheaterom powrót na profesjonalną scenę. Pierwsi zainteresowani zabrali już głos w powyższej sprawie.\nESL przymknie oko na VAC bany po upływie...\nOd zbliżającego się turnieju w Australii ESL będzie zabraniało uczestnictwa w zawodach wyłącznie graczom zawieszonym przez ostatnie dwa lata. Otworzyło to furtkę strzelcom ukaranym za oszustwa przed 2015 rokiem takim jak choćby: emilio, Sf, cLy czy nawet Hovik "KQLY" Tovmassian. Ten ostatni postanowił odnieść się do sprawy, którą skomentował na łamach HLTV.org.\nPrzypomnijmy, że KQLY jest jednym z najbardziej znanych graczy CS:GO, którym przyznano bana. Stało się to tuż przed startem prestiżowych rozgrywek o randze Majora – DreamHack Winter 2014. Francuz miał wystąpić w zmaganiach, reprezentując Titan, jednak przez jego występek zespół został zdyskwalifikowany, a on sam wysłany na e-sportową banicję. W 2016 roku były klub Tovmassiana zniknął ze sceny przez problemy finansowe.\nDziś Hovik teoretycznie mógłby ponownie brać udział w wielu ważnych turniejach, aczkolwiek jak sam mówi, nie będzie to proste. - To naprawdę miłe, że niektórzy organizatorzy myślą inaczej, próbując dawać drugą szansę ludziom takim jak ja. Uważam jednak, że to nie wpłynie znacząco na większe zmiany – stwierdza. - Nawet jeśli jestem dopuszczony do zawodów, trudno będzie znaleźć ludzi i organizacje, które ponownie mi zaufają. Szansę na powrót oceniam na 0,1% - przewiduje, niemniej - mając jeszcze nadzieję: - jeśli znajdzie się ktoś, kto wyciągnie do mnie dłoń, nad powrotem nie będę zastanawiał się nawet chwili.\nBAN COUNTER STRIKE CSGO E-SPORT KQLY VAC


preferowane doświadczenie w wykonywaniu pracy o podobnym charakterze;\nwymagana znajomość zagadnień z zakresu przepisów w szczególności: ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ustawy o pomocy społecznej, ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i Kodeksu Postępowania Administracyjnego,\n1. Opracowywanie i realizacja planu pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i w konsultacji z pracownikiem socjalnym, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej;\n2. opracowywanie, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, planu pracy z rodziną, który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu w pieczy zastępczej;\n3. analiza sytuacji i potrzeb rodziny, diagnoza środowiska;\n5. motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu kształtowanie prawidłowych wzorców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych;\n6. prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną;\n7. dokonywanie okresowej oceny sytuacji rodziny, nie rzadziej niż co pół roku, i przekazywanie tej oceny podmiotowi o którym mowa w art. 17 ust 1, oraz Koordynatorowi Zespołu ( w razie jego nieobecności osobie zastępującej);\n8. monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną;\n9. sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach;\n10. współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą roboczą, o których mowa w art. 9a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. z 2015 r. poz.1390) lub innymi podmiotami, których pomoc przy wykonywaniu zadań uzna za niezbędną;\nAplikacje można składać: w zamkniętej kopercie, z adnotacją „zatrudnienie na stanowisko asystent rodziny”:


Wychowawca świetlicy - Wawer - Gumtree Poland - 737271129 | Gumtree\nMazowieckieWarszawaszukam pracyopiekunki i edukacja | Wawerogłoszenie 737271129\nSympatyczna niania :)\nWitam, poszukuje pracy jako niania. Mam kilkuletnie doświadczenie w opiece nad maluchami do lat 5. Bardzo lubię dzieci i świetnie się z nimi dogaduję. Jestem odpowiedzialna, kreatywna i uczciwa. Jestem studentką psychologii, studiuję zaocznie. Moje oczekiwania finansowe to min. 2900zł NETTO. Prosze najpierw o kontakt mailowy, dopiero później podam nr telefonu. kingak030116@gmail.com Pozdrawiam ...\nJestem studentem 2 roku studiów Pedagogicznych o specjalizacji Wczesno-szkolna i przedszkolna, od września rozpocznę 3 rok. Poszukuję pracy w świetlicy szkolonej, możliwości zdobycia doświadczenia i praktyki w pracy w szkole podstawowej. Jestem osobą odpowiedzialną i empatyczną. Lubię pracę z dziećmi. Przez jakiś czas pracowałem w żłobku i przez poł roku w sali zabaw. od 3 lat jestem czynnym wychowawcą kolonijnym.\nMichał(Zobacz więcej ogłoszeń)Użytkownik od 01-2017


Sarah Scholefield i Richard Jukes pokierują globalnie agencją Grayling\nZ początkiem września agencja public relations Grayling wprowadza zmiany w globalnym zarządzie. Sarah Scholefield objęła stanowisko prezesa agencji, a Richard Jukes funkcję przewodniczącego rady dyrektorów.\nSarah Scholefield i Richard Jukes\nSarah Scholefield i Richard Jukes poszerzyli zakres swoich odpowiedzialności i pokierują globalnymi działaniami Grayling. Dotychczas Sarah Scholefield była CEO, a Richard Jukes chairmanem agencji Grayling na obszar Wielkiej Brytanii i Europy.\n- Sarah i Richard konsekwentnie udowadniają, że są w stanie zarządzać agencją i osiągać wzrosty nawet w trudnych warunkach. Sukces ten wynikał z wprowadzenia udoskonalonego, rozszerzonego zakresu usług świadczonych przez Grayling oraz wzmocnienia zespołu. Z nowymi, teraz globalnymi szefami, widzimy jeszcze większe możliwości integracji pomiędzy biurami Grayling i osiągania synergii, które pozwolą nam lepiej wspierać naszych globalnych klientów - powiedział Neil Jones, prezes grupy komunikacyjnej Constellation, w której skład wchodzi Grayling.\nSarah Scholefield w Grayling pracuje blisko 7 lat. Wcześniej pracowała m.in. w agencjach Fleishman-Hillard i Edelman.\nRichard Jukes z kolei z Graylingiem związany jest od 2010 roku. Najpierw pełnił funkcję managing directora, potem był prezesem agencji w Wielkiej Brytanii i Irlandii.\nCały zarząd ZFPR podał się do dymisji. Branża zaskoczonaDziennikarze bez sprawdzenia żartowali z rozmowy Andrzeja Dudy przez „niepodłączony telefon”. Rzecznik prezydenta: to fake newsMateusz Grzesiak krytykuje ministra zdrowia za słowa o pandemii. "Życie może wrócić do normalności"HFPC w obronie lekarzy mówiących krytycznie o pandemiiMarcin Gruszka rzecznikiem prasowym Allegro, odchodzi Paweł KlimiukPiS zapłacił 440 tys. zł Fundacji Lux Veritatis, 25 mln zł na kampanię Andrzeja Dudy\nZmiany w globalnych władzach Grayling: Ben Petter dyrektorem operacyjnym w Europie\nTikTok zatrudnił agencję Grayling\nGrayling Poland wspiera komunikacyjnie hotel Roberta De Niro w Warszawie\nGriffin Real Estate nowym klientem Grayling Poland\nGE Healthcare klientem Grayling Poland\nDołącz do dyskusji: Sarah Scholefield i Richard Jukes pokierują globalnie agencją Grayling


Dom nad rozlewiskiem 2 - Geocaching Opencaching Polska\nLogs Dom nad rozlewiskiem 2 25x 0x 0x 3x Galerij Verberg verwijderde logs\n2020-08-02 19:30 Krokar ( 375) - Gevonden\nLogbook jakby psu z gardła wyjęty, nie dałem rady się wpisać. Jest to dziwne bo klipsiak cały i suchy. Dałem nowy logbook i worek. Dom nie wygląda na stary, max 15 lat. Chyba piasek pod fundamentami zaczął sie osuwać i nastąpiła katastrofa budowlana. Komary i pokrzywy dokuczają, lepiej podejmować zimą. TFTC\n2020-01-26 12:36 Dzaba ( 424) - Gevonden\n2019-12-28 22:00 Miki. ( 12476) - Gevonden\nZnaleziona na ostatnim w tym roku 2-dniowym poświąteczno-noworocznym wypadzie do Bydgoszczy i okolic w ekipie BAM. (Badzia Gadzia, areckis, Miki.)\n2019-12-28 07:48 Badzia Gadzia ( 9994) - Gevonden\nDziękuję za kesza zlapany jako BAM. Badzia gadzia, Areckis , Miki.\nNa spontanicznym wypadzie do Bydgoszczy i okolic.\n2019-12-28 07:47 areckis ( 7906) - Gevonden\nDzięki za kesza. Klimatyczne miejsce. Kolega już zastanawia się od kogo można odkupić ziemię, żeby tu zamieszkać.\nZłapany na dwudniowym wypadzie do Bydgoszczy jako BAM. (BadziaGadzia, areckis, Miki.)\n2018-03-19 16:40 ash ( 1694) - Gevonden\nPsy szczekały, ludzie się gapili z domu obok wrrrr... Postanowiłem obejść teren baaaaardzo szerokim łukiem poomijałem jakieś strumyczki i dotarłem do tej małej ruiny już lekko wner........ jednak sposób ukrycia skrzynki rekompensuje wiele, ja sam od kilku miesięcy poszukuje miejsca, które by się nadawało do ukrycia kesza w podobny sposób, dziękuję .\n2018-01-13 17:10 bamba ( 21065) - Gevonden\nWraz z Serengeti, znaleziona...jaki stary logbook\n2018-01-13 14:30 Serengeti ( 19557) - Gevonden\nBył dom, było rozlewisko, był i keszyk,w towarzystwie Bamby, dzięki :)\n2017-01-08 21:44 OC Team - Notitie van OC Team\nZmieniono wielkość skrzynki, zmieniono zdjęcie spoilerowe, oraz informacje kodowane.\n2017-01-08 14:44 MaciekBDG ( 4579) - Er is onderhoud gedaan\nNowy pojemnik w nowym loko :)\n2017-01-08 14:44 MaciekBDG ( 4579) - Gevonden\nSkrzynka znaleziona podczas mroźnej wyprawy do Torunia.\nDzięki mswiezy1 za nowe loko !!!\nDziękuję za pokazanie miejsca i skrzynkę :)\n2017-01-08 09:44 izunia77 ( 2733) - Gevonden\nMy zaatakowalismy od strony wsi i to był błąd. Nie dość że trzeba było przejść przez torowisko to jeszcze przez prywatną posesję.\n2017-01-07 17:00 wuja michal ( 2329) - Gevonden\nznaleziona [dla ułatwienia dodam ] skrzynka jest w ścianie za luźna kostkom suporeksu .\n2016-07-17 18:46 mswiezy1 ( 926) - Gevonden\nPiękna okolica, piekny domek w stanie rozkładu, niestety podobnie kesz, pozostał po nim o dziwo walających sie wsród gruzu logbook- zdjęcie w zalaczeniu. Umieściłem go w bezpiecznym miejscu w murku okolo 1 m od ziemi- zdjęcie w zalaczeniu. Następcę proszę o zabranie pojemnika bo nie byłem przygotowany na taki stan kesza. Dzieki\nNowe miejsce kesza\n2016-07-17 18:42 mswiezy1 ( 926) - Bewerking verwijderd\nSoort bewerking [Gevonden] verwijderd door gebruiker mswiezy1 op 2016-07-17.\n2015-08-02 12:49 zboczuch ( 302) - Gevonden\nZnaleziona, a po robocie na grilowanego pstrąga do nieopodaległej restauracji. Polecam\n2014-04-23 11:25 lewychelmno ( 393) - Gevonden\nCiekawe dojście od strony północnej. Miejsce genialne na dom, szkoda tylko że już ledwo stoi.\n2012-10-20 12:51 harpus ( 6875) - Gevonden\nGrzybna okolica :)\n2012-10-20 09:19 wolny ( 3476) - Gevonden\nTaka rozpadlina w takim miejscu, dziwne to...\n2012-10-20 07:17 Qbacki ( 17323) - Gevonden\nKlimatyczne widoki. Sam dom ulega degradacji... Miejsce odwiedzone podczas kolejnego keszowania w Toruniu wspólnie z Baloniarzem, Harpusem i Wolnym. Dzięki za kesza :)\n2012-10-20 00:00 baloniarz ( 7371) - Gevonden\nJadąc na miejsce ustalaliśmy wersje dla pana leśniczego, jakby nas w lesie spotkał. Ustaliliśmy , że jedziemy do cioci Jasi z Domu nad Rozlewiskiem. Poszło szybko i sprawnie. THS za skrzyneczkę.\n2012-05-30 12:32 rejab5 ( 44) - Gevonden\nNaprawdę niebezpiecznie.... tego u góry nie znalazłem\n2012-05-27 19:53 oneill ( 14) - Gevonden\nCałkiem ładne widoki.\nTak jak niżej - wspólne znalezisko. TFTC! ;)\n2012-05-27 19:11 DeepSea ( 2585) - Gevonden\nZnaleziona z DeepBlue i Oneillem :)\n2012-05-27 18:56 DeepBlue ( 3177) - Gevonden\nMamy nadzieję, że nie jesteśmy jednymi z ostatnich znalazców w tej lokalizacji. Budynek wydaje się być wyburzany albo sam się skutecznie wyburza. Otoczenie naprawdę klimatyczne.\nZnaleziona wspólnie z DeepSea i Oneillem. TFTC!\n2012-04-09 18:00 zaboja ( 5428) - Gevonden\nDzięki, podjęło się pierwszego, to i drugiego. :)\n2012-03-11 22:43 nooxes ( 994) - Gevonden\nSTF. Szybka skrzyneczka.\n2011-09-25 20:02 Wrzos ( 10120) - Gevonden\nFTF niedzielny. Skrzyneczka zdobyta rodzinnie podczas wycieczki w podtoruńskie lasy. Pozdrawiam i dzięki!


Pozycjonowanie stron | GIEKA.pl - Agencja reklamowa, Strony www, E-Commerce, Pozycjonowanie www, Hosting, Marketing, Reklama internetowa, Public Relations, Grafika, Kreacja artystyczna, Stalowa Wola, Rzeszów, Tarnobrzeg, Sandomierz, Gorzyce, Grzegorz Klucha\nPozycjonowanie stron www to zapewnienie Państwa witrynie wysokiej pozycji w wynikach wyszukiwania po wpisaniu do wyszukiwarki określonych słów kluczowych.\nPozycjonowanie to również odpowiedź na pytanie: Jak pozyskać nowych Klientów i zarabiać więcej pieniędzy?\nNaszą ofertę cechuje skuteczność oraz przejrzystość działania na każdym etapie współpracy, co jest bardzo ważne w budowaniu wzajemnego zaufania. Takie działanie daje klientowi pełną kontrolę nad przebiegiem prac. Zamawiając u nas usługę pozycjonowania, mają Państwo gwarancję, że płacą tylko za realne wynik, czyli uzyskane pozycje od 1 do 10.\n„Jako przedstawiciel firmy Huta Stalowa Wola S.A., rekomenduję osobę Pana Grzegorza Klucha, jako profesjonalnego Partnera w realizacji prac z zakresu wirtualnego marketingu. Nasza dotychczasowa współpraca przebiegała w przyjaznej…\nMonika Wróbel-Wiśniewska / Szef Biura Marketingu