MOLESLAW@BLOG: września 2014\nAutor :Hakan Nesser\nTytuł : "Sprawa Ewy Moreno"\nPrzekład : Elżbieta Ptaszyńska - Sadowska\nSeria : Czarna Seria\nJest to moje pierwsze spotkanie z tym autorem , jak to z Czarna serią bywa wzięłam z półki w ciemno i nie żałuję. Wprawdzie nie jestem tak zachwycona jak przy twórczości Nesbo czy Larssona ale i tak nie jest zle.\nW swoje osiemnaste urodziny Mikaela Lijphart dowiaduje się od matki kim jest jej ojciec, poznaje jego imię i nazwisko: Arnold Maager i gdzie przebywa : zakład psychiatryczny Sidonis. Od Ciotki wyciąga informację iż jej ojciec jest zabójcą ale kogo, kiedy i dlaczego zabił już nie Postanawia go odwiedzić i dowiedzieć się czegoś więcej na temat przeszłości, dlaczego tam trafił szesnaście lat temu i z jakiego powodu matka nic nie chce jej zdradzić poza tym co już powiedziała. Jak postanawia tak robi, jedzie do ojca od którego dowiaduje się prawdy , dostaje też listy , które cały czas do niej pisał. I znika .... bez śladu.\nInspektor Ewa Moreno przypadkiem spotyka ją jeszcze w drodze do ojca , po krótkiej rozmowie zapada jej w pamięci młoda płacząca dziewczyna, to dlatego w ogóle do niej się odezwała, że płakała. Kilka dni później również przypadkiem na posterunku spotyka matkę Mikaeli , która zgłasza zaginięcie córki. Jeszcze dziwniejsze jest zniknięcie z zakładu dla obłąkanych ojca Mikaeli, od tej pory Ewa Moreno nie może zostawić tej sprawy mimo iż jest na urlopie i nie ma żadnego obowiązku się nią zajmować.\nDlaczego Mikaela zniknęła, dlaczego zniknął jej ojciec, co takiego jej powiedział lub zrobił ? Czy zwłoki młodego mężczyzny znalezione na plaży mają z tym jakikolwiek związek , czy też to tylko przypadek ?\nOgólnie całkiem udany kryminał, choć może bez tego charakterystycznego dla szwedzkich kryminałów melancholijnego tła. Nie ma jak zazwyczaj aż takiego zniechęcenia i przygniecenia złem tego świata bohaterów a to już jakieś odżywcze zmiany jak na serię ( choć nie wiem jak dla samego Nessera być może wszystkie jego powieści się z tego wyłamują) . Zagadka dość ciekawa choć rozwiązanie jak dla mnie trochę dziwne , z jednej strony całkiem logiczne kiedy dowiadujemy się dlaczego Arnold Maager oszalał. Jest to logiczne, całkiem zrozumiałe ok tu wszystko pasuje. Jeśli chodzi o motyw morderstwa właściwie też nie można się przyczepić. Jednak zabrakło mi tego czegoś w atmosferze kiedy czuje się że nadciąga morderca , ja tam nie jestem przekonana że zabił ten którego wskazali. Jakoś mnie nie przekonuje "spojrzałam i wiem" .\nNiemniej czytało się dobrze, bohaterowie dają się lubić a to już coś , może trochę głębiej chciałabym wejrzeć w ich psychikę ale ok. Nie jestem zachwycona ale czytałam z zaciekawieniem i mimo wszystko polecam.\nAutor: moleslaw o 09:19:00 6 komentarzy:\nEtykiety: Hakan Nesser, kryminał, Sprawa Ewy Moreno\nAutor :Wojciech Cejrowski\nTytuł : "Wyspa na Prerii"\nWydawnictwo : Zysk i S - ka\nCałkiem niedawno przynajmniej tak mi się zdaje, czytałam książkę "Wałkowanie Ameryki" Marka Wałkuskiego , pamiętam że bardzo spodobał mi się opis wsi , życia na niej tzw. stylu country. Tym razem dzięki Wojciechowi Cejrowskiemu mogłam ponownie podejrzeć te niedostępne dla nas ( czytaj :przeciętnych czytelników) rejony. Jak napisał pan Wojciech: "Gdyby ktoś chciał sprawdzić osobiście , jak tam jest, drogę znajdzie łatwo: wystarczy zjechać z autostrady , potem jeszcze raz zjechać , i znów zjechać , i tak do skutku - aż skończy się mapai wylądujesz na polnej drodze , prowadzącej na jakieś ranczo." (tekst z okładki)\nI o tej dzikiej krainie opowiada nam autor na tych około trzystu stronach. I o jej mieszkańcach oczywiście. W charakterystycznym dlań stylu ,z ironią , z humorem nawet jeśli śmiać przychodzi mu się z samego siebie, wiedzie nas pan Wojciech po bezdrożach prerii ukazując zasady umożliwiające przetrwanie w tym rejonie. Wydawałoby się że niby to żadna sztuka a jednak czeka tyle zasadzek i przykrych niespodzianek dla amatorów będących przekonanymi o swojej wszechwiedzy ...zresztą sprawdzcie sami.\nWojciech Cejrowski ma niesamowity dar opowiadania, potrafi przykuć uwagę czytelnika czasem mało znaczącymi szczegółami , które w jego opowieści nabierają kolosalnego znaczenia przynajmniej w trakcie czytania. Odnoszę wrażenie że przeczytałam ponad dwieście stron o niczym , o siedzeniu , o zakupach i malowaniu skrzynki a jednak w czasie czytania nie byłam w stanie odłożyć książki. Musiałam wiedzieć jakiego koloru będzie skrzynka, jaki efekt daje trawa ta konkretna rozpuszczona w drinku czy też dlaczego toaleta nie ma tylnej ścianki. Dlaczego kowboje nigdy nie odkładają kapelusza, co jest najważniejsze na prerii i czy kojot może żyć o trzech nogach? Wierzcie mi nie sposób odłożyć tej książki nie poznając odpowiedzi na te wszystkie pytania. To jest dopiero umiejętność napisać książkę w której właściwie niewiele się dzieje jednocześnie wciągając czytelnika w tę niemrawą akcję tak bardzo że nie jest on w stanie porzucić lektury.\nDużym plusem tej całej opowieści z pewnością są sylwetki ludzi opisanych przez autora pisze o nich zawsze i bez wyjątku z szacunkiem , przybliżając nam ich zajęcia czy charaktery. Świetnie charakteryzuje mentalność tych ludzi pewna historia o chłopcu (właściwie już nie chłopcu) przed którym cała społeczność ukrywa pewien fakt znany wszystkim. Tylko po to by nie prawić mu przykrości. Rzadkie zjawisko i godne naśladowania.\nTradycyjnie już mamy porównanie tego co u nas z tym co u nich i tu jak zwykle wypadamy blado , bardzo blado ale czemu się dziwić , nawet jeśli to zapomniana wieś na krańcu świata to jednak jest to Ameryka. Nie żebym bezkrytycznie doń podchodziła , jednak dzielą nas lata świetlne.\nMam mieszane uczucia jeśli chodzi o "Wyspę na Prerii" , zdecydowanie wolę kiedy czytam o Indianach w dzikiej dżungli po wielodniowych poszukiwaniach ich siedzib. Jakoś bardziej to do mnie przemawia, tu odnoszę wrażenie że zabrakło tego dreszczyku emocji i oczekiwania. Z drugiej strony jak już wspomniałam mimo tego odczucia niedosytu , książki nie byłam w stanie po prostu odłożyć i nie czytać nie było takiej opcji.\nAutor: moleslaw o 21:25:00 9 komentarzy:\nEtykiety: Wojciech Cejrowski, Wyspa na Prerii\nAutor: moleslaw o 08:39:00 2 komentarze:\nAutor :Maria Ulatowska\nTytuł :"Prawie siostry"\nKsiążki pani Marii są jednymi z tych po które sięgam w ciemno i jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Kiedy na bibliotecznej półce widzę kolejny tytuł w charakterystycznej okładce ręka sama wędruje ku nowej zapewne równie ciepłej i wartościowej lekturze jak te , które czytałam wcześniej. Kiedy za oknem szaro, zimno i ponuro, kiedy pogoda jest zaprzeczeniem polskiej złotej jesieni, najlepszym lekarstwem na poprawę nastroju jest książka. Powieści Marii Ulatowskiej nadają się do tej roli idealnie.\n"Prawie siostry" to historia trzech dziewcząt Aleksandry (Leksi) , Jolanty (Luśki) i Teodory (Teo) , które po ukończeniu liceum ustalają iż co pięć lat piątego września spotykać się będą by zobaczyć jak im się wiedzie , co u każdej słychać i jak wychodzi im realizacja planów. Poznajemy ich pierwsze poważne decyzje, pierwsze związki te bardziej i mniej poważne. Mimo iż dziewczyny utrzymują kontakt data piątego września co pięć lat nabiera specjalnego znaczenia.\nJak zawsze otrzymałam od autorki mądrą, pełną ciepła opowieść o ludziach , którzy czują , planują , kochają , cierpią, śmieją się i bawią jak każdy z nas. Identyfikacja z bohaterkami jest dość łatwa co przecież pozwala bez reszty oddać się toczącej się historii. Właśnie to że bohaterki są tak normalne , tak ludzkie , że nie są niedościgłymi ideałami pozwala na wczucie się w rolę każdej z nich.\nPrzyjemna lektura zarówno na deszczowe jak i słoneczne, jesienne popołudnie. Czyta się ekspresowo , kibicując naszym ulubienicom zapominamy o upływie czasu nie zauważając nawet kiedy przyjdzie nam zamknąć ostatnią stronę tej niewielkiej w gruncie rzeczy książeczki.\nAutor: moleslaw o 00:43:00 2 komentarze:\nEtykiety: literatura polska, Maria Ulatowska, Prawie siostry\nJoanne Limburg "Moje życie w kręgu obsesji.Pamiętnik"\nAutor : Joanne Limburg\nTytuł : "Moje życie w kręgu obsesji. Pamiętnik"\nPrzekład : Anna Zeller\nWyzwanie : z półki 2014\nGatunek : pamiętnik\n" Moje życie w kręgu obsesji jest dosadnie szczerym, opowiedzianym ze swadą pamiętnikiem niepozbawionym szczypty czarnego humoru. Joanne Limburg rozmyśla o rzeczach o których wcale nie myśleć, i robić rzeczy których wcale nie chce robić. Obsesyjne myśli i kompulsyjne zachowania zdominowały jej życie. Już w dzieciństwie czuła że coś jej doskwiera, ale dopiero po latach poszukiwań odnalazła drogę do okiełznania swoich lęków."\nBardzo ważna książka z dwóch względów. Po pierwsze temat chorób i zaburzeń psychicznych jest tematem tabu. Czasem zdarzy się że czytamy iż ktoś chory jest na depresję i właściwie jest to chyba jedyna choroba szerzej znana. Jednak wcale nie oznacza to że łatwo się do niej przyznać . o ile jeszcze osobom znanym się to zdarza to przeciętny człowiek raczej chowa się wraz ze swoim schorzeniem. Podobnie jest z nerwicą natręctw, na którą cierpi bohaterka. Traktujemy ją jako temat , którego nie należy poruszać no chyba że w celach humorystycznych. I tu dochodzimy do drugiego powodu dla którego ta książka jest tak ważna.\nWizerunek choroby , gdyż zwykle choroba ta czy też zaburzenie przedstawiane jest w sposób komediowy ot choćby detektyw Monk ( pamiętacie te ręczniki ?) czy z naszego podwórka "Dzień świra". Tak by było śmiesznie kiedy główny bohater nie może wyjść z domu bo sprawdza czy drzwi pozostawił zamknięte i sprawdza tyle razy że w końcu nie ma już po co wychodzić. Gdy ktoś ustawia w kółko wazonik z serwetka prostopadle do półki itd. Ot wystarczy pomyśleć o mamie Freddiego z icarly czy o sławnej Bukietowej z serialu "Co ludzie powiedzą?" , nie twierdze że te dwie osoby są chore ale cechy zaburzenia obsesyjno - kompulsywnego są widoczne.\nAutorka tego swoistego pamiętnika, bardzo szczerego aż do bólu pokazuje nam inną stronę nerwicy . Bardzo otwarcie pisze o swoich dolegliwościach i odczuciach z nimi związanych. Począwszy od dzieciństwa przez dojrzewanie, studia do czasów obecnych. Czytamy o tym czego się boi , jak sobie z tym radzi i jak radzi sobie z tym jej najbliższa rodzina. Gdyż nie ukrywajmy nie pozostaje to bez wpływ na najbliższych. Jej wędrówka od lekarza do lekarza , od psychologa do psychologa niestety nie jest napawającą optymizmem drogą do wyzdrowienia. Chciałoby się by lekarz przepisał lekarstwo , zastosował skuteczną terapię i mamy happy end. Niestety wygląda to trochę inaczej i trwa znacznie dłużej.\nAutorka również dzięki swojemu wykształceniu uzupełnia tekst swoich wspomnień również sporą dozą informacji naukowych dotyczących schorzenia , jego leczenia i stosowanych leków oraz terapii. Dzięki jej pracy poznajemy niejako historię schorzenia i teorie jakie przez lata mu towarzyszyły. Padają nazwiska znanych i mniej znanych psychologów, psychoanalityków, filozofów nawet. Trzeba przyznać że Joanne Limburg włożyła w tę książkę całe serce chcąc przekazać że ( przynajmniej ja tak to odbieram) póki jest nadzieja należy walczyć i szukać światełka w tunelu.\nUzupełnieniem dość dokładnie tłumaczącym czy też raczej pozwalającym na wyobrażenie sobie z czym na co dzień do czynienia ma autorka są cytaty z testu padewskiego, moim zdaniem dość dobrze oddające sedno rzeczy.\nKsiążka ta nie jest książka łatwą ale też nie dotyczy błahego tematu.\nAutor: moleslaw o 14:42:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Joanne Limburg, Moje życie w kręgu obsesji. Pamiętnik\nTytuł : "Mogło być gorzej"\nWydawnictwo : Philip Wilson\nWyzwanie : z biblioteki\nGatunek : literatura obyczajowa\nJak zwykle na książce pani Danuty się nie zawiodłam, potrzebowałam miłej ,lekkiej i humorystycznej lektury w sam raz na jedno popołudnie i dokładnie to dostałam. Julia bohaterka książki, matka dwóch dziewcząt i żona Jacka. Pracuje w domu kultury , ma sympatyczne koleżanki w pracy i poza, niesympatycznego szefa i spora grupę dzieci pod opieką. Wpada na pomysł by się dokształcać na studiach podyplomowych. Mąż niezbyt zadowolony z kolejnego pomysłu żony z początku się nie zgadza. Wpada mu jednak propozycja wyjazdu za granicę i by przekonać doń żonę proponuje że będzie mogła spełnić swoje marzenie jeśli on będzie mógł pojechać do Anglii.\nI teraz tak naprawdę zaczyna się właściwa opowieść , Julia pozostawiona sama sobie z dwójką dzieci pod opieką , pracą pod okiem nielubianego szefa , korzysta z pomocy pewnej miłej starszej pani , która z chęcią nie mając własnych wnuków zajmuje się młodszą córką naszej bohaterki.\nMimo pomocy , Julia ma wrażenie że chwilami nie wie co robi , nagle pojawiają się zakupy na których nie była, czas leci w sobie tylko znanym tempie , na dodatek mąż najprawdopodobniej zdradza ją z jej koleżanką z pracy .\nBardzo zabawna powieść , serdecznie polecam dobra zabawa gwarantowana.\nAutor: moleslaw o 10:12:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: Danuta Noszczyńska, literatura polska, Mogło być gorzej, powieść obyczajowa\nTytuł : "Pancerne serce"\nWyzwanie : z półki\nTrzecia książka tego autora i podobała mi się jakby ,mniej. Zagadka faktycznie interesująca i trudna do rozwiązania, ktoś zabija ale kto i dlaczego ? No i samo dochodzenie jak zawsze zagmatwane, fałszywe tropy, niewłaściwi podejrzani a kiedy w końcu dochodzimy do sedna nie ma mowy o stwierdzeniu "Jasne, przecież to było jasne od samego początku. Dlaczego mi to umknęło? " Choć może się mylę i ktoś obstawiał z całą pewnością właściwego konia.\nBohaterowie jak zwykle ciekawi, Hole ma swoje zjadające go problemy i kolejny romans co mnie trochę jednak już powiedzmy irytuje, nie żebym specjalnie pruderyjna była ale o ile gdzieś tam w tle cały czas pojawiało mi się pytanie o Rakel to w tej części świecił mi już czerwony neon. No bo w końcu kocha ją czy nie ? Wiem to najmniej istotna sprawa w toku dochodzenia ale jednak dla portretu psychologicznego bohatera dość istotna.\nTym razem trochę jak dla mnie intryga trochę przekombinowana, ale Nesbo nadal jest w dobrej formie, bo tego odmówić nie można , podejrzani się mnożą tylko po to by zginąć i otworzyć drogę kolejnej koncepcji policyjnego detektywa. Jezdzimy z bohaterami trochę po świecie, intrygujący temat wulkanów niestety został odstawiony na boczny tor a szkoda.\nPowieść może nie zachwyciła mnie tak jak poprzednie, jednak nadal plasuje się wysoko wśród wszelkich kryminałów i thrillerów , które okazję miałam przeczytać.\nAutor: moleslaw o 10:15:00 10 komentarzy:\nEtykiety: Jo Nesbo, kryminał skandynawski, Pancerne serce\nTytuł : "Pierwszy śnieg"\nGatunek : kryminał skandynawski\nZima - czarowi tej pory roku ulega przynajmniej na początku praktycznie każdy nie tylko dzieci. Niezależnie od wieku zdarza nam się oddawać białym szaleństwom, obrzucanie śnieżkami , orzeł na śniegu czy bałwan z marchewką zamiast nosa to wręcz niezbędne elementy towarzyszące zabawom w trakcie tych jakże krótkich dni. Poza tym przecież , pierwszy śnieg rozświetla świat, bure barwy póznej jesieni ,błota i smętny smutek ustępują śnieżnej czystej bieli a świat staje się jaśniejszy, piękniejszy, czyściejszy.\nGiną kobiety zawsze mężatki i matki, zgony łączy jeszcze pierwszy śnieg i .... bałwan. Zawsze wraz z mordercą pojawia się bałwan. Odpowiedzi na pytanie kto stoi za tymi zdarzeniami szuka Harry Hole w doborowym towarzystwie współpracowników oraz nieodłącznej butelki w chwilach kryzysu.\nŚwietna robota , prawdziwy majstersztyk, myślę tu o fabule, o prowadzeniu śledztwa, o fałszywych tropach, o tym że kiedy już mamy podejrzanego co tam podejrzanego , winnego już mamy i to nie raz, okazuje się że więcej jest argumentów za jego niewinnością niż za winą. Autor wodzi czytelnika za nos , kreśli tak wiarygodny portret mordercy że kiedy już pozbywamy się wątpliwości wiadomość "To nie on/ona!" brzmi niczym jakiś koszmarny żart.\nPisząc o "Wybawicielu" polecałam go jako świetną wręcz rewelacyjna lekturę. "Pierwszy śnieg" uważam za obowiązkową rzecz dla miłośników kryminałów i za wzór dla osób piszących czy też chcących pisać powieści kryminalne. Tak powinno się pisać!!! Napięcie nie spada do ostatniej strony a rozwiązanie podnosi ciśnienie jeszcze bardziej choć wydawało się to już niemożliwe.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwania : z półki 2014\nAutor: moleslaw o 23:07:00 6 komentarzy:\nEtykiety: Jo Nesbo, kryminał skandynawski, Pierwszy śnieg\nW Krakowie będzie się działo czyli zaproszenie na spotkania autorskie.\nZapraszam serdecznie na spotkania autorskie z Szymonem J. Wróblem i Markiem Barańskim autorami najnowszej książki o ks.Jerzym Tischnerze\nSpotkanie z Krzysztofem Ziemcem autorem książek "Wszystko jest po coś" i "Rozmowy z dystansu" .\nTo są te chwile kiedy chciałabym mieszkać w Krakowie :-)\nAutor: moleslaw o 11:59:00 4 komentarze:\nNie będę przedłużać bo i tak wszyscy wzrokiem szukają tylko tego kto wygrał a gadanie tfu pisanie mają w nosie i wcale się nie dziwię w takiej sytuacji.\nKwiatusia - adres proszę mi przesłać na maila.\nAutor: moleslaw o 22:02:00 5 komentarzy:\nEtykiety: wyniki zabawy\nTytuł : "Wybawiciel"\nJednym słowem : rewelacja !\nLubię , bardzo lubię kryminały skandynawskie, jak zapewne wiecie mają one specyficzny klimat. Po pewnym przesycie kiedy to próbowałam czytać na bieżąco, to co wydawane było w samej "Czarnej serii" o innych nawet nie wspominając, doszłam do wniosku iż muszę nieco odpocząć od tematu. Kiedy pojawił się nowy pisarz czytaj: kiedy zaczęto wydawać jego powieści i w Polsce, stwierdziłam że odpuszczam. I to był błąd. Jo Nesbo bowiem zasługuje na wszystkie świetne opinie jakie czytałam na temat jego książkek. Trochę to ryzykowne pisać w ten sposób po pierwszej lekturze , ale po pierwsze ponoć wcześniejsze są jeszcze lepsze a tą jestem zachwycona ( czyli będzie tylko lepiej) , po drugie czytać zaczęłam już "Pierwszy śnieg" i jakość jest na równie wysokim poziomie. Jeśli wszystkie powieści tego Pana są równie dobre ma we mnie (na razie) potencjalną wierną fankę swojej pisarskiej działalności.\nW "Wybawicielu" jest wszystko co dobry kryminał powinien mieć w sobie intrygujący główny bohater a właściwie powinnam zaznaczyć ich aż dwóch bowiem zarówno i ścigający i ścigany pretendować mogą do tego miana. Ścigającym jest policjant Harry Hole , przystojny w "inny" sposób , taki typ pięknego brzydala, cierpiący z powodu odejścia ukochanej , topiący swoje smutki i niepowodzenia w alkoholu co nie przeszkadza być mu skutecznym a to przecież jest najważniejsze. Ścigany Mali Spasitelj czyli Mały Zbawiciel , ofiara ( było nie było ) wojny w byłej Jugosławii. Zabójca na zlecenie , wynajmowany do spraw powiedzmy wątpliwych , o ile sam pseudonim został mu nadany przez dowódcę i niejako nakreślił role jaka miał w wojnie odegrać to okazała się również bardzo adekwatna w stosunku do jego dalszej działalności. Oboje zarówno Hole jak i Wybawiciel przedstawieni zostali bardzo sugestywnie, każdy ma swoja rację i czytelnik a w każdym razie ja sekundowałam obu, jednemu by rozwiązał sprawę , drugiemu wbrew rozsądkowi by udało mu się ... co ? Nie zdradzę.\nAutor ukazuje również tzw. ciemną stronę społeczeństwa , narkomani, bezdomni , prostytutki ale nie tylko pokazuje również i wyższe sfery które nie są wolne od przywar a i większych grzechów również nie udaje im się uniknąć niezależnie od tego czy są milionerami, żołnierzami Armii Zbawienia czy nawet policjantami.\nGiną ludzie: narkoman od niego właściwie wszystko się zaczyna , żołnierz Armii Zbawienia, policjant na służbie i kobieta .... co maja ze sobą wspólnego ? Czy zabiła ich jedna i ta sama osoba ? Kto i w jakim celu wynajął Zbawiciela i czy ten aby dobrze wykonał swoje zlecenie?\nNie ukrywam , jestem pod wrażeniem , z każdą stroną pytań przybywa, stwierdzenie że dobrzy okazują się zli a zli wręcz odwrotnie niczego tu nie oddaje. Równie miałkim byłoby napisanie że w każdym kryje się i dobro i zło , choć oczywiście twierdzenie to w jakimś stopniu jest prawdziwe.\nProponuję zorganizować sobie stosik książek autora , ja tak już zrobiłam , zaopatrzyć się w ulubioną herbatę czy kawę zapas jedzonka do podjadania i mamy zajecie na jesień idealne. Moja jesień z pewnością minie pod znakiem książek Jo Nesbo a i Was do tego zachęcam.\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwania Z półki 2014 :\nCzekała na lekturę na mojej półce od grudnia 2013 roku . Pytanie dlaczego pozostaje bez odpowiedzi. Mogłabym pytać dlaczego nikt mi nie powiedział że te powieści są po prostu genialne ale wiem że zwyczajnie nie słuchałam. Bo zachwytów w sieci jest na tyle dużo że nie mogę udawać że nie widziałam. Za to pocieszam się że jeszcze tyle fascynującej lektury przede mną :-)\nMała uwaga na koniec a właściwie pytanie dlaczego czarny metzner ? Czy po to żebym szukała po sieci jak to cudo wygląda ? Bo rzecz jasna jak nazwa już padła a opis sytuacji był tak dramatyczny po prostu musiałam w celu uzupełnienia wizji toczącej się w mojej wyobraźni sprawdzić cóż to za istota. Nie zdradzę , sprawdzcie sami , jednak skłanianie czytelnika by odłożył książkę w takim momencie jest no cóż zwyczajnie podłe ;-)\nAutor: moleslaw o 11:16:00 7 komentarzy:\nEtykiety: Jo Nesbo, kryminał skandynawski, Trylogia z Oslo, Wybawiciel\nAutor : Lidia Ostałowska\nTytuł : "Cygan to Cygan"\nZbiór reportaży autorstwa Lidii Ostałowskiej jest porywający, nikogo chyba nie pozostawi obojętnym. Niezależnie od tego jaką opinię mamy wyrobioną o Cyganach i czy kierujemy się stereotypami czy raczej jakąś pełną ideałów wizją romantycznych grup odjeżdżających ku zachodzącemu słońcu w wozach zaprzężonych w rącze konie, wizja przedstawiona w tej niewielkiej w gruncie rzeczy książeczce jest wstrząsająca.\nO ile jeszcze przy Papuszy dostrzegałam gdzieś urok i czar niepoddawania się systemom i życia wolnego , niczym nie skrępowanego. O tyle tu widzę przerażającą biedę , ubóstwo , niesprawiedliwość i to nie tylko z zewnątrz ale również wśród swoich. Istnieją i bardziej optymistyczne elementy, nie twierdzę że nie i na nich warto byłoby się skupić gdyby nie to że ogrom negatywnych wizji je przytłacza. To trochę tak jak z tym co widzimy na ulicach i w sklepach, obraz biednego Cygana jest równie prawdziwy co obraz tego bogatego, jednak to ci biedni bardziej rzucają się w oczy, tych bogatych uważamy za ewenement.\nMnie przeraziła zarówno opisywana bieda w cygańskich slumsach , ale czemu się dziwić , pokażcie mi kraj bez tych enklaw skrajnej nędzy, oczywiście zamieszkują je nie tylko bohaterowie w/w zbioru. Jednak tak naprawdę prawdziwą zgrozą napełniło mnie podejście władz do tych ludzi. Byle się ich pozbyć, byle ich wyrzucić , by sobie poszli a my możemy udawać że jest super a problemy społeczne nas się nie imają. I jak tu nawiązać kontakt, jak złapać nić porozumienia ?\nW żaden sposób nie umiem ubrać w słowa tego co mną targało przy tej lekturze, chwilami byłam wściekła i to nie tylko na "władzę" poniewierającą bohaterami tego zbioru, również na nich samych, tego nie ukrywam. Zresztą oszukiwanie i wykorzystywanie swoich jest jednoznaczne ze złamaniem kodeksu. Były i chwile kiedy doskonale rozumiałam ich pretensje i żale i nie rozumiałam jak można być tak nieludzkim by zamiast im pomóc po prostu ich się pozbyć.\nAutor: moleslaw o 08:46:00 4 komentarze:\nEtykiety: Cygan to Cygan, Lidia Ostałowska, Wydawnictwo Czarne\n"Życie może być proste" Werner Tiki Kustenmacher i Lothar J.Seiwert\nAutor : Werner Tiki Kustenmacher i Lothar J.Seiwert\nTytuł : "Życie może być proste. Jak żyć łatwo i szczęśliwie"\nPrzekład : Iwona L. Sol Chudzyńska\nżródło : lubimyczytać.pl\nPoradniki chyba jednak nie są dla mnie. Po pierwsze wszystko to znam z innych książek czyli upraszczanie, minimalizowanie i nieprzejmowanie się. Brzmi znajomo ? No właśnie. Jak zresztą z każdym poradnikiem problem polega na tym że są w nim ( albo i nie ma ) wskazówki i rady jeśli sami ich nie zastosujemy nikt tego za nas nie zrobi.\nWłaściwie nie da się specjalnie niczego autorom zarzucić bo tak ogólnie mają rację , być może jednak zbyt ogólnie , z drugiej strony książka jest pisana dla szerokiego grona odbiorców i trudno tu o indywidualizację.\nPierwszą część starałam się czytać dość uważnie , później już leciałam przeglądając bardziej niż czytając. Książka , myślę sobie bardziej odpowiednia dla ludzi pracujących raczej w jakiś korporacjach czy biurach. Kiedy mowa o zlecaniu zadań innym a zdarza się to często, reszta która raczej trwa w gronie podwładnych może sobie ewentualnie pokiwać głową i pomarzyć.\nZdecydowanie choć porządku, spokoju i ciszy szukam oraz harmonii i ucieczki od chaosu również , książka nie jest dla mnie. Dla innych ,dlaczego nie ? A może mimo wiedzy o tym iż to nie lek a jedynie recepta ,błędnie zakładałam że przeczytam i samo się zrobi ? Kto wie.\nNa marginesie zaznaczę że wynik konkursu z Sienkiewiczem będzie w poniedziałek.\nAutor: moleslaw o 16:13:00 4 komentarze:\nEtykiety: książka z biblioteki, Lothar J.Seiwert, poradnik, Werner Tiki Kustenmacher, Życie może być proste\nJak nie zwariować z dziewiatką dzieci w dziesiątej ciąży ...\nTytuł : Justyna Walczak\nAutor : "Dom pełen kosmitów. Jak nie zwariować z dziewiątką dzieci w dziesiątej ciąży."\n" Walczakowie to ... zwyczajni polscy Walczakowie z trójmiasta. No, prawie zwyczajni. Bo jednak dziewięciorgiem dzieci mało którzy rodzice mogą się pochwalić. Mama tej niesamowitej zgrai po wielu przygodach z małymi kosmitami zwanymi dziećmi postanawia opuścić dziwną planetę zwaną własnym domem i powrócić do pracy. Wtedy jednak dzieje się coś niespodziewanego - zachodzi w dziesiątą ciążę ...\n"Dom pełen kosmitów" to pełna dystansu opowieść Justyny Walczak o jej rodzinie. Momentami wzruszająca, częściej zabawna, mówi o szczęściu jakie daje rodzeństwo pisane przez bardzo duże R. Jeśli czasem masz wrażenie , że wariujesz ze swoim jedynakiem czy bliźniakami , książka Justyny Walczak Pozwoli ci zrozumieć, w jak komfortowej sytuacji jesteś. Znajdziesz tu też moc porad wychowawczych i matczynych podstępów przetestowanych na kosmitach w różnym wieku. "\nO rodzinach wielodzietnych wbrew pozorom powstało kilka naprawdę ciekawych opowieści "Jaśki" , "Życie wśród dzikusów", "8+2 i ciężarówka" czy z naszego rodzimego podwórka cała Jeżycjada . Wszystkie te książki są książkami optymistycznymi, pewnie że ukazują i problemy , nie ma ta że ich nie ma i to niezależnie od ilości potomstwa.\nKsiążka Justyny Walczak nie wyłamuje się niczym z tego grona , no ok ilością dzieci , fakt wygrywają w przedbiegach. Ciekawie opisane życie rodziny wielo widziane oczyma ich mamy , głównej dowodzącej. Zabawne perypetie, czasem poważniejsze problemy , kwestia organizacji bo jak tu wszystkich porozwozić ? Prania , hm pranie to w ogóle wyższa szkoła jazdy dla kompletnego perfekcjonisty wystarczy małe wyłamanie i nagle okazuje się że nit nie ma majtek albo skarpetki dotąd występujące w parach występują solo , tylko i wyłącznie kompanów gdzieś wcięło.\nJak dla mnie całkiem ciekawa , trudno wprawdzie uznać iż pokazuje przeciętną rodzinę wielo , dla rodziców istotne jest wykształcenie dzieci i robią wszystko by je zdobyły z zajęciami dodatkowymi i szkołami prywatnymi włącznie. Nie to że twierdzę że przeciętnej rodzinie wielo nie zależy, zależy i owszem gorzej z możliwością realizacji. Bo książka ta rozprawia się z mitem rodziny z kilkorgiem dzieci, nie mającej co do garnka włożyć , z niewykształconymi rodzicami i dziedziczoną biedą. Pod tym względem ta pozycja jest bardzo potrzebna , by uświadomić wszystkim że wielodzietność może być świetnym pomysłem na życie w miłości, trosce i w dobrym towarzystwie i bez krzywdy dzieci.\nNa marginesie wspomnę jeszcze że cała rodzina maniacko czyta książki :-)\nAutor: moleslaw o 12:41:00 7 komentarzy:\nEtykiety: Dom pełen kosmitów, Justyna Walczak


Provident szuka Doradców Klienta! | Rzeszów24.pl | Praca Rzeszów ogłoszenia, noclegi, nieruchomości, firmy, mieszkania - hotele, noclegi, ogłoszenia, firmy rzeszów\nProvident Polska szuka ludzi, którzy nie boją się kontaktu z drugim człowiekiem. Czy warto się spróbować?\nObecnie współpracuje z firmą około 5 tysięcy Doradców. Wśród nich jest Bartłomiej, który na co dzień pracuje jako nauczyciel WF-u w gimnazjum i jest ojcem dorastających dzieci. Szukał dodatkowych dochodów do rodzinnego budżetu, bo wydatki mocno wzrosły, od kiedy starszy syn rozpoczął studia. Zdecydował się zostać Doradcą Klienta w firmie Provident i jest zadowolony z tej decyzji.\nLubię swoją pracę w szkole, ale rosnące wydatki związane z edukacją dzieci spowodowały, że musiałem pomyśleć o tym jak dorobić do pensji. Mam możliwość wygospodarowania wolnego czasu popołudniami. Pomyślałem, że warto ten czas wykorzystać i zarobić dodatkowo, właśnie jako Doradca Klienta, zajmujący się udzielaniem pożyczek.\nDlaczego akurat w Providencie?\nJakiś czas temu zobaczyłam ogłoszenie Providenta. Pomyślałem: spróbuję, czemu nie? Umiem rozmawiać i jestem lubianym nauczycielem – a proszę mi wierzyć – ułożyć sobie dobre relacje z gimnazjalistami to trudna sztuka. W firmie doceniono, że jestem osobą otwartą, komunikatywną, z szacunkiem podchodzącą do drugiego człowieka. Bo Doradca Klienta to przede wszystkim ktoś, kto umie budować dobre relacje z ludźmi i umie ich słuchać.\nA nie chodzi po prostu o wciskanie pożyczek?\nMiałem takie obawy, że to zajęcie sprowadza się do – mówiąc wprost – wciskania ludziom pożyczek. Ale w rzeczywistości to nie jest tak, jak to niektórzy opowiadają – i to zazwyczaj Ci, którzy nie spłacają swojego długu. Przede wszystkim trzeba klientom doradzać. Na tym polega ta rola. Na podstawie otrzymanych z firmy informacji weryfikuję, czy dana osoba może dostać pożyczkę i w jakiej wysokości. Kwota musi być bezpieczna dla domowego budżetu, tak by klient radził sobie ze spłatą. Później przez cały okres trwania umowy, spotykamy się przy odbiorze raty. Pomagam też klientowi, jeżeli np. ma przejściowe trudności finansowe, ustalamy plan naprawczy dostosowany do jego możliwości.\nA jak rodzina przyjęła to, że został Pan Doradcą w Providencie?\nDobrze, bo razem podjęliśmy tę decyzję. Sprawdziliśmy w internecie, że Provident to duże, międzynarodowe przedsiębiorstwo, notowane na giełdzie, obecne w Polsce od ponad 20 lat. Doszliśmy do wniosku, że to musi być poważna firma i warto w niej spróbować sił w nowej roli. A potem – jak zacząłem przynosić do domu coraz pokaźniejsze wypłaty – wiedzieliśmy, że podjęliśmy dobrą decyzję.\nInną sytuację życiową ma Marlena, mama dwójki dzieci, w wieku pięciu i dwóch lat. Od prawie roku szukała pracy, ale trudno jej było znaleźć zajęcie umożliwiające łączenie roli mamy i pracownika. Zdecydowała się zostać Doradcą Klienta w firmie Provident i jest zadowolona z tej decyzji.\nPrzyznam, że po pięciu latach spędzonych w domu w dziećmi potrzebowałam więcej kontaktów z ludźmi, chciałam mieć swoje sprawy, zarabiać pieniądze, nie liczyć tylko na męża. Z drugiej strony, nie mogę sobie na razie pozwolić na pracę na cały etat, bo wciąż chcę zajmować się dziećmi. Szukałam więc takiego zajęcia, które da mi możliwość zarządzania swoim czasem. Zobaczyłam ogłoszenie Providenta i pomyślałam: spróbuję, czemu nie? Przed urodzeniem dzieci pracowałam w sklepie, wiedziałam, że to nie to samo, ale zawsze jest to jakieś doświadczenie w obsłudze klienta.\nA na czym konkretnie polega bycie Doradcą Klienta w Providencie?\nDoradca Klienta to przede wszystkim ktoś, kto umie budować dobre relacje z ludźmi, umie słuchać i pomaga rozwiązywać ich problemy finansowe. Nie chodzi o wciskanie ludziom pożyczek. Rolą Doradcy jest ocena sytuacji i właśnie odpowiednie doradzenie. Na podstawie otrzymanych z firmy informacji moim zadaniem jest zweryfikować, czy dany klient może dostać pożyczkę i jaka kwota będzie bezpieczna dla jego budżetu. Później, przez cały okres trwania umowy, spotykam się z klientem, by odbierać jego raty. Może się zdarzyć tak , że będzie miał przejściowe trudności i nie będzie w stanie spłacać. Wówczas ma możliwość zgodnie z warunkami umowy „zawiesić” płatność na pewien czas\nNa początku miał trochę oporów. Uważał, że to będzie trudne zajęcie, często mnie nie będzie w domu. Teraz jednak widzi, że moje nowe obowiązki zawodowe zajmują mi tyle czasu, ile sobie zaplanuję. Ja mam trochę własnej przestrzeni i satysfakcję, a nasz budżet domowy ma zastrzyk dodatkowej gotówki, za którą już w tym roku mogliśmy spędzić kilka dni nad morzem. A nie było nas na to stać, od kiedy dzieci przyszły na świat.\nTagi: doradca klienta, praca, praca w Providencie, Provident Polska, Provident szuka Doradców Klienta\n« Rzeszowskie CBA znów w akcji. Zatrzymano 5 osób za fikcyjne faktury VAT\nByć może jedyne takie miejsce w Polsce. W Rzeszowie działa już galeria Hand Made (FILM, ZDJĘCIA) »\nRZESZÓW. Aresztowano 19-latka, który ranił nożem współlokatorów!\nTragiczny wypadek na A4! Nie żyje 57-latek! (FOTO)


Udało Ci się przełamać i robiłeś trening. Dałeś swojemu ciału solidną dawkę wysiłku. Co dalej? Chwile po zakończonym treningu to bardzo istotny czas w dbaniu o siebie. Warto zwrócić uwagę na kilka elementów, co należy robić po treningu.\nPo treningu – wyciszenie\nRozgrzewka miała za zadanie przygotować Cię do wysiłku i pobudzić wszystkie potrzebne do niego układy. Wyciszenie to nic innego jak świadome „uspokojenie” organizmu, który przez ostatni czas, w czasie treningu, był w dużym stresie. Staraj się wyrównać oddech, brać głęboki wdech nosem, a wydychać ustami. Możesz pospacerować, np. wokół sali, jeśli ćwiczysz w jakimś obiekcie sportowym, wykonać sesję rozciągania, w czasie której postarasz się zmniejszyć napięcie każdego mięśnia w ciele (nawet mięśni twarzy). Rozciąganie jest wskazane szczególnie na początku przygody z ćwiczeniami fizycznymi.\nNawadnianie i posiłek po treningu\nJeśli wypiłeś butelkę wody w czasie treningu, miej ze sobą drugą, która, w razie potrzeby, będzie Ci służyć w trakcie powrotu do domu, bo ten z różnych przyczyn może się przedłużać. Woda ma wpływ na mnóstwo procesów w ciele i nie może jej zabraknąć po treningu.\nDbaj o jakość. Mimo tego, że ciało pochłania cukry do odbudowy glikogenu mięśniowego po wysiłku, trzeba mu dostarczać wartościowych składników. Często słyszy się o jedzeniu czegokolwiek po treningu, w czasie „okna”. Problem jednak polega na tym, że słodycze i słone przekąski pochłaniamy w znacznie większej ilości niż potrzebujemy – w przypadku chęci redukcji tkanki tłuszczowej jest to działanie bardzo niepożądane.\nZadbaj o sen po treningu\nJeśli w trakcie treningu doświadczyłeś bólu bądź innych niepokojących objawów, koniecznie skonsultuj to z lekarzem i/lub fizjoterapeutą. Ignorując temat, narażasz się na pogłębianie patologii w ciele, która z czasem może przerodzić się w trwałe ograniczenie, a nawet zagrożenie kalectwem. Obserwowanie siebie po treningu jest bardzo ważne!\nZapisuj powtórzenia, obciążenia, serie i wszystko, co jest Ci potrzebne do oceny swojej drogi do celu. Możesz mieć taki czas, kiedy świetnie pamiętasz każdy parametr treningu sprzed tygodnia, ale może też przyjść trudniejszy moment i po prostu się pogubisz. Stale oceniaj swój progres po treningu. Jeśli brakuje Ci pomysłu jak to robić, nie masz planu działania – zapytaj o pomoc profesjonalistę. Pamiętaj o jakości – jeśli nie zadbasz o poprawność ruchu, nie będziesz starał się wchodzić w trudne dla siebie wykonanie ćwiczenia, nie ruszysz do przodu. Idź tam, gdzie czujesz się najsłabszy i walcz.\nJeśli chcesz rozwijać się fizycznie, zapraszamy Cię do skorzystania z aplikacji Droga Odważnych, w której znajdziesz materiały o rozwoju fizycznym!


Jak chronić środowisko naturalne, oszczędzając własne pieniądze?\nDla właścicieli małych, przydomowych ogródków problemem są spadające z drzew liście, skoszona trawa czy chwasty. Te odpady tworzą główny składnik śmieci, których wywóz jest kosztowny. Setki worków z liśćmi, wystawianych jesienią przez właścicieli ogrodów są co prawda wywożone na koszt miasta, ale trafiają na wysypisko, co nie jest rozsądnym rozwiązaniem problemu. Tymczasem wszystkie te „śmieci” można wykorzystać na przygotowanie kompostu, który nie bez przyczyny nosi nazwę „złota ogrodników” i jest niezastąpiony w uprawie roślin.\nWielu właścicieli ogrodów przydomowych nie wie, że używanie nawozów mineralnych jest szkodliwe dla środowiska, bo czym są nawozy mineralne, jak nie solami metali, powodującymi niekorzystne zasolenie gleby i w efekcie suszę fizjologiczną, utrudniającą pobieranie wody przez rośliny. Rośliny muszą być częściej podlewane, co powoduje wypłukiwanie nawozów mineralnych i zanieczyszczenie wód gruntowych. W efekcie zużywa się coraz więcej nawozów mineralnych i coraz więcej wody i w efekcie błędne koło się zamyka.\nZakup worków z substratem ogrodniczym, którym właściciele ogrodów „zasilają” glebę jest także szkodliwy dla środowiska naturalnego. Substrat dostępny w sklepach ogrodniczych produkowany jest na bazie torfu z domieszką nawozów mineralnych. Aby pozyskać torf eksploatuje się torfowiska, powodując degradację tych rzadkich zbiorowisk roślinnych. Trzeba zaznaczyć, że sam torf jest ubogi w składniki pokarmowe i wcale nie wzbogaca gleby, co jest błędnym przekonaniem. Jego zadanie polega jedynie na zwiększeniu zdolności absorbowania wody do momentu całkowitego rozkładu mchu, co trwa od roku do najwyższej kilka lat. Brzmi to absurdalnie, ale zakładając ogród w ten sposób, działa się na szkodę środowiska naturalnego i własnej kieszeni.\nJest jednak tania metoda pozwalająca uzyskać sukcesy w uprawie roślin bez konieczności zakupu drogich materiałów ogrodniczych czy niszczenia środowiska naturalnego. Metodę tę znają ogrodnicy od wieków. Mowa oczywiście o kompoście ogrodowym. Jego uzyskanie wymaga nieco wysiłku i wiedzy, jednak efekty uprawy roślin tą metodą zawsze kończą się powodzeniem.\nKompost, to nic innego jak rozłożona materia organiczna, uzyskana z domowych\ni ogrodowych odpadków. Najcenniejszym elementem wyjściowym jest skoszona trawa, chwasty (najlepiej bez nasion) i liście (poza liśćmi orzecha, które zawierają garbniki utrudniające rozkładanie się i liśćmi kasztanowca zaatakowanego szrotówkiem kasztanowcowiaczkiem). Dodatkowo na kompost nadają się obierki, resztki owoców i warzyw, zepsute przetwory oraz niewielka domieszka zwykłego papieru i popiołu z drewna lub węgla kamiennego. Nie wolno natomiast wyrzucać na kompost kości i innych resztek zwierzęcych - gnijąc resztki zwabiają gryzonie i są przyczyną brzydkiego zapachu oraz niekorzystnych procesów gnilnych.\nPod kompost należy przeznaczyć część ogrodu położoną z tyłu posesji, bowiem pryzma odpadków nie stanowi ozdoby. Najlepiej, aby miejsce to było ocienione i nie za małe, gdyż kompost trzeba przekopywać co najmniej raz do roku. Jeśli nie ma cienia, można posadzić wokół wysokie rośliny jednoroczne np. słoneczniki lub kukurydzę. Aby kompost nie rozsypywał się na boki, warto otoczyć go siatką lub specjalną konstrukcją z desek czy grubego drutu. Ważne, by do pryzmy docierało powietrze zapewniające właściwy proces rozkładu.\nGdy już mamy wyznaczone miejsce, na ziemi układa się kilka niezbyt grubych gałązek,\na następnie wysypuje rozdrobnione roślinne odpady w miarę ich powstawania, przysypując każdą warstwę odpadków cienką warstwą gleby. W ten sposób formuje się pryzmę. Bardzo ważne jest pilnowanie odpowiedniej wilgotności pryzmy. Jej regularne podlewanie w okresie suszy zapewni właściwy i szybki przebieg procesu rozkładu. Można tu wykorzystać zużytą wodę z gospodarstwa domowego lub deszczówkę. Aby kompost rozkładał się jeszcze szybciej można kupić specjalne szczepionki bakteryjne lub dodawać do kompostu posiekane rośliny krwawnika. Resztę zrobią za nas bakterie glebowe.\nJeśli kompostowanie prowadzimy w sposób właściwy, nie ma obawy, że powstanie brzydki zapach lub że będzie bardzo wysoka. W miarę upływu czasu pryzma zmniejsza swą wysokość, więc dosypywanie kolejnych warstw nie powoduje jej gwałtownego wzrostu.\nWe wnętrzu prawidłowo utworzonej pryzmy kompostowej zachodzi proces fermentacji,\na temperatura podnosi się nawet do 70 st. C. W takich warunkach ginie większość patogenów i larw szkodliwych owadów. Po 3-4 miesiącach kompost powinno się „przerzucić” tzn. odwrócić go na drugą stronę. W tym celu na wolne miejsce zostawione obok pryzmy układa się niewielką kupkę gałązek, a następnie przerzuca się starą pryzmę w nowe miejsce. Warstwy najmłodsze jeszcze nie rozłożone wędrują na spód, a warstwy najstarsze, znajdujące\nsię na dole pierwotnej pryzmy najprawdopodobniej będą już nadawały się do użytku. Prawidłowo rozłożony kompost, to czysty czarnoziem, trudno dostępny w handlu i zazwyczaj osiągający wysokie ceny. Masa ma przyjemny, próchniczy zapach, ciemną, prawie czarną barwę, jest plastyczna w dotyku i nie można w niej rozróżnić fragmentów roślin, z których powstała. Taki kompost wykorzystuje się do przesadzania roślin doniczkowych, zaprawienia dołów pod sadzone drzewa i krzewy, a nawet do uprawy warzyw czy użyźnienia gleby pod starszymi roślinami. To doskonałe podłoże pod nowy trawnik. Rośliny ozdobne sadzone\nna kompoście nie będą wymagały żadnego dodatkowego nawożenia. Ziemia kompostowa,\nw odróżnieniu od substratu torfowego zawiera bowiem wszystkie niezbędne makro\ni mikroelementy w zrównoważonych, właściwych proporcjach, korzystne dla rozwoju korzeni grzyby, florę i faunę glebową. I jeszcze jedna ważna uwaga- nigdy nie przenawozimy roślin nawożąc glebę za pomocą kompostu.\nKtoś może powiedzieć, że w małym ogrodzie nie ma miejsca nawet na małą pryzmę kompostową. Rozwiązaniem jest zakup kompostownika z tworzyw sztucznych. Obecnie w handlu są dostępne modele różnych gabarytów i kształtów. Pojemniki te są bardziej estetyczne od pryzmy i łatwo jest je ukryć w ogrodzie za niewielkim drzewkiem lub grupą krzewów. Dodatkową zaletą kompostownika jest brak konieczności kontrolowania prawidłowej wilgotności rozkładanej materii i fakt, że kompost można uzyskać już w ciągu kilku tygodni. Pojemniki są szczelne, więc sąsiedzi nie będą mieli powodu, aby uskarżać się na brzydki zapach. Gotową próchnicę wyciąga się z dolnej szuflady. W ten sposób można zaoszczędzić niezłą sumkę i przeznaczyć ją np. na zakup ulubionej rośliny, o której marzyliśmy od dawna, upatrzonych ozdób ogrodowych czy na inną przyjemność.\nWarto więc zastanowić się już teraz, czy z nowym sezonem wegetacyjnym nie wykorzystać nadarzającej się okazji, aby już od wiosny zacząć uprawiać nasz ogród w przyjazny dla środowiska sposób i zacząć oszczędzać pieniądze.\nAnna Gumula-Wrona Wydział Gospodarki Komunalnej Urząd Miasta Żyrardowa


Sport, Wędrówki i Podróże | TemplateMonster\nOprogramowanie do projektowania stron wwwSzablony sport, przyroda i podróże\nSzablony w temacie Sport, przyroda i podróże\nNie da się wymienić wszystkich podkategorii, szablony z których są dostępne do pobrania na tej stronie. Wszystkie są przeznaczone do tworzenia stron, poświęconych branży transportowej. Każdy szablon w tej sekcji jest wyposażony w mnóstwo funkcji, które zapewnią stronie poprawne działanie i stylowy wygląd. Układ każdego z tych szablonów jest responsywny, więc stronę na ich podstawie można oglądać z dowolnego urządzenia, bez względu na wielkość i rozdzielczość jego ekranu. Design tych szablonów został uzupełniony o animacje HTML i JS, oraz paralaksę. W dodatku każdy z tych szablonów posiada przycisk powrotu do górnej części, mapę Google i wiele innych dodatkowych funkcji. Szablony są oparte o CSS3, HTML 5, jQuery, posoadają poprawne kodowanie i są bardzo proste w instalacji i dostosowywaniu.


Zestaw kluczy dla mechaników 1/4'' 36 części Proxxon PR23080 » Narzedzia.pl\nZestaw kluczy dla mechaników Proxxon sprawdzi się podczas profesjonalnych prac. Składa się z 36 solidnych narzędzi. W zestawie znajdują się nasadki 4-13mm, końcówki wkrętaków do śrub zwykłych, typu PZ i TX, nasadki z końcówkami imbusowymi, ponadto 5 kluczy imbusowych wygiętych 1.25-1.5-2.0-2.5 i 3.0mm.\nSklep stosuje program weryfikacji opinii o produktach. Informacje dotyczące procedury weryfikacji opinii znajdziesz w naszym Regulaminie. Opinie Klientów - Zestaw kluczy dla mechaników 1/4'' 36 części Proxxon PR23080


Naklejki ścienne – jak wyczarować za ich pomocą niebanalne wnętrze? - wMieszkaniu.pl\nNaklejki ścienne – jak wyczarować za ich pomocą niebanalne wnętrze?\nData publikacji: 21 sierpnia, 2020\nTrendy dotyczące aranżacji wnętrz nieustannie ewoluują, niekiedy zataczając koło i wracając do mody sprzed kilku lat. Są jednak takie elementy dekoracyjne, które pozostają uniwersalne i ponadczasowe. Należą do nich naklejki ścienne. W poniższym artykule podpowiadamy, jak za ich pomocą wyczarować niebanalne wnętrze oraz gdzie najlepiej się sprawdzą.\n1 W jakim pomieszczeniu sprawdzą się naklejki ścienne?\n2 Rodzaje naklejek ściennych: winyl i welur\n3 Naklejki ścienne ze wzorami geometrycznymi\n4 Naklejki ścienne z napisami\n5 Naklejki na ścianę z obrazkami\n6 Jak przykleić naklejki ścienne\nJak już wspomnieliśmy – naklejki na ścianę są niezwykle uniwersalnym elementem dekoracyjnym. Świetnie sprawdzają się jako ozdoba pokoju dziecięcego; można wówczas wybrać naklejkę z ulubionym bajkowym motywem dziecka. Naklejki ścienne znajdą zastosowanie również w pokoju nastolatka. Warto wynegocjować z młodym człowiekiem ciekawy wzór – na przykład naklejki ścienne ze wzorami geometrycznymi. Pozwoli to uniknąć oklejania pokoju szpecącymi plakatami itp. Zastosowanie naklejek może być jednak znacznie szersze. Tak naprawdę ogranicza cię jedynie wyobraźnia. Tego typu dekoracje możesz bowiem umieścić także w kuchni, jadalni, salonie czy sypialni, dobierając odpowiedni wzór. Ciekawym pomysłem jest ozdobienie naklejką ścienną przedpokoju, co z pewnością zrobi wrażenie na odwiedzających cię gościach.\nRodzaje naklejek ściennych: winyl i welur\nNaklejki ścienne różnią się nie tylko dostępnymi wzorami i motywami, ale także materiałem, z jakiego są wykonane. Czym zatem różnią się naklejki na ścianę z obrazkami, wykonane z weluru, od tych winylowych?\nNaklejki winylowe – cechują się dużą trwałością i są odporne na uszkodzenia mechaniczne, odkształcanie itp. Co istotne zwłaszcza w przypadku pokojów dziecięcych bądź kuchni – naklejki ścienne winylowe są łatwe w utrzymaniu czystości. Warto wybierać je właśnie do tego typu pomieszczeń. Również ich aplikacja na ścianę nie nastręcza problemów. Jeżeli zaś chodzi o stylistykę wnętrza, to stwarzają duże pole manewru; nadają się bowiem do rozmaitych wnętrz, od klasycznych po modernistyczne.\nNaklejki welurowe – są grubsze od tych foliowych, nie odbijają promieni słonecznych, nie blakną i cechują się intensywnymi barwami, a także ciekawą fakturą (są przyjemne w dotyku). Za ich pomocą można dodać wnętrzu przytulności. Będą pasować zarówno do pomieszczeń w stylu klasycznym, jak i utrzymanych w stylu rustykalnym. Mogą stanowić doskonałą ozdobę sypialni dzięki delikatności formy. Ich aplikacja – podobnie jak w przypadku naklejek winylowych – jest bardzo prosta.\nNaklejki ścienne ze wzorami geometrycznymi\nGeometryczne wzory we wnętrzach nie są wcale znakiem dzisiejszych czasów. Chyba każdy z nas pamięta wnętrza babcinych mieszkań z namalowanymi na ścianach ornamentami. Dawniej używało się do tego wałka ze specjalnymi wypustkami w kształcie pożądanych wzorów. Dziś wystarczą naklejki ścienne ze wzorami geometrycznymi. Współczesne wzory są oczywiście znacznie bardziej estetyczne i nowoczesne. Pastelowe kolory mogą być dopełnione eleganckim złotem czy srebrem. Popularne są także monochromatyczne wzory. Takie naklejki idealnie uzupełnią aranżację salonu, jadalni, pokoju młodzieżowego czy też sypialni. Sprawdzą się także w przedpokoju – na przykład jako tło dla wieszaka na kurtki. Naklejki ze wzorami geometrycznymi wprowadzą do wnętrza świeżość i energię, dodając całej aranżacji nowoczesnego sznytu.\nOd kilku sezonów dużą popularnością cieszą się także naklejki ścienne z napisami. Jest to dobra okazja ku temu, by wnieść do wnętrz mieszkania trochę indywidualności i za pomocą naklejek z napisami wyrazić siebie. Wiele osób decyduje się na umieszczenie miłosnej sentencji w sypialni albo wyznawanych przez domowników zasad w salonie. Naklejki ścienne z napisami mogą udekorować także ściany gabinetu bądź po prostu kącika, w którym pracujesz – umieść tam motywacyjny cytat, który umili ci wypełnianie zawodowych obowiązków. Naklejki z napisami znajdą zastosowanie także w kuchni – zawsze warto podkreślić wymownym napisem, że jest to miejsce, w którym domownicy mogą dobrze zjeść i gdzie króluje „najlepszy kucharz na świecie”.\nTego typu dekoracje cieszą się popularnością szczególnie wśród maluchów. Naklejki na ścianę z obrazkami to doskonała propozycja do pokoju dziecięcego. Powodów jest co najmniej kilka; można je umieścić na ścianie już w pokoju niemowlaka, który chętnie będzie wodził oczami za kolorowym motywem, a kiedy malec podrośnie – łatwo je zdejmiesz, by umieścić inne. Naklejki są także trwałe i łatwe w utrzymaniu czystości, a to niezwykle ważne, o czym zapewne wiedzą wszyscy rodzice. Gama produktów jest bardzo szeroka, co pozwoli dopasować konkretny motyw do zainteresowań dziecka. Wśród najpopularniejszych motywów można wymienić: Kubusia Puchatka, Tygryska, Prosiaczka, Myszkę Miki czy Kaczora Donalda, a także bohaterów bajek Disneya takich, jak Elsa z Krainy Lodu (w wersji 2D lub 3D).\nAby aplikacja naklejki przebiegła sprawnie powierzchnia musi być gładka, czysta i sucha.\nPrzed rozpoczęciem aplikacji naklejkę należy rozłożyć na podłodze.\nMiejsca, na które chcesz nanieść naklejkę, oznacz wstępnie ołówkiem, co znacznie ułatwi pracę.\nPrzygotuj szpachelkę, kartę od bankomatu lub suchą szmatkę – słowem; coś, czym będziesz mógł wygładzić powierzchnię naklejki.\nPrzyłóż naklejkę do ściany.\nDociskaj i wygładzaj naklejkę w kierunku z góry na bok, a potem delikatnie oderwij folię transportową.\nOgrzewanie podłogowe zapewnia nam komfort, równomiernie rozprowadzając ciepło we wnętrzu. Prawidłowy montaż oraz odpowiednio dobrane materiały pozwolą nam w pełni...


Ile zarabia opiekunka osób starszych - zarobki opiekunki osób starszych - wynagrodzenia.pl\nZarobki opiekunek osób starszych\nDołącz do 2 058 164 ankietowanych\n3 200 PLN 2 511 PLN\n2 960 PLN 2 324 PLN\n3 610 PLN 2 773 PLN\npróba: 106 - opiekunek osób starszych\nNie wszyscy zatrudnieni na tym samym stanowisku zarabiają tyle samo. Pensje opiekunek osób starszych zależą od czynników takich jak:\nRozkład płci na stanowisku opiekunka osób starszych\nBenefity na stanowisku opiekunka osób starszych\nopiekunek osób starszych lub na innych stanowiskach?\nRozkład zarobków na stanowisku opiekunka osób starszych\nMiesięczne wynagrodzenie całkowite (mediana*) na tym stanowisku wynosi 3 200 PLN brutto. Co drugi opiekunka osób starszych otrzymuje pensję od 2 960 PLN do 3 610 PLN. 25% najgorzej wynagradzanych opiekunek osób starszych zarabia poniżej 2 960 PLN brutto. Na zarobki powyżej 3 610 PLN brutto może liczyć grupa 25% najlepiej opłacanych opiekunek osób starszych.\nRaport powstał w oparciu o dane dla stanowisk: opiekun osób starszych, opiekunka osób starszych.\n2 960 brutto ile to netto - umowa o pracę\n3 200 brutto ile to netto - umowa o pracę\n3 610 brutto ile to netto - umowa o pracę


Kozaczek.pl » Britney Spears » Britney Spears chce wypić herbatkę z królową\nBritney Spears koncertuje teraz w Wielkiej Brytanii. W związku z tym gwiazda ma plan - chce pokazać synom Buckingham Palace i zabrać ich na herbatkę z 83-letnią królową Elżbietą.\nPonoć Britney uwielbia wszystko, co dotyczy królewskiej rodziny, stąd wizyta na dworze i ewentualne spotkanie z członkami rodu byłyby spełnieniem jej marzeń.\nByłej. Teraz zajmuje się czymś innym. Tera Patrick mimo ukończonych studiów i dyplomu pielęgniarki nie pracuje w zawodzie. Wybrała inne zajęcie - jest jedną z najbardziej znanych porno-aktorek. Wystąpiła w około 70 ... czytaj więcej


Jenkins - narzędzie do Ciągłej Integracji, opis oraz instalacja - Automatyzacja testów\nJenkins to aktualnie najbardziej popularne narzędzie do ciągłej integracji.\n„Ciągła integracja – praktyka stosowana w trakcie rozwoju oprogramowania, polegająca na częstym, regularnym włączaniu (integracji) bieżących zmian w kodzie do głównego repozytorium i każdorazowej weryfikacji zmian, poprzez zbudowanie projektu.”\nJenkins jest narzędziem opartym na licencji open source a korzystanie z niego jest darmowe (pod warunkiem, że nie korzystamy z usług supportu, gdyż tego typu usługi są odpowiedni płatne). Jenkins jest używany do budowania i testowania projektów oprogramowania w sposób ciągły, co ułatwia programistom integrację zmian w projekcie a użytkownikom uzyskanie nowej wersji.\nOczywiście na rynku istnieją w użyciu również inne programy do ciągłej integracji. Najpopularniejszymi konkurentami Jenkinsa są:\nDzięki Jenkinsowi organizacje mogą przyspieszyć proces tworzenia oprogramowania poprzez automatyzację. Jenkins integruje wszelkiego rodzaju procesy cyklu rozwojowego, w tym tworzenie, dokumentowanie, testowanie, wdrażanie, analizę statyczną i wiele innych.\nJenkins osiąga ciągłą integrację za pomocą wtyczek. Wtyczki umożliwiają integrację różnych etapów DevOps. Jeśli chcesz zintegrować konkretne narzędzie, musisz zainstalować wtyczki dla tego narzędzia. Na przykład: Git czy Maven.\nTeraz, gdy już wiemy czym jest i co robi Jenkins, pora zobaczyć jak należy go poprawnie pobrać i zainstalować.\nPrzed instalacją Jenkinsa musimy spełnić warunki początkowe instalacji. Aby poprawnie zainstalować Jenkinsa musimy mieć zainstalowany na komputerze pakiet JDK, link do pobrania https://www.oracle.com/technetwork/java/javase/downloads/index.html.\nPoniżej przedstawiam proces instalacyjny na Windowsie, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby Jenkinsa zainstalować na innym systemie np. na Linuxie.\nNa początku musimy pobrać plik instalacyjny Jenkinsa, do pobrania pod tym linkiem https://jenkins.io/download/. Sugeruję pobrać wersję z kolumny Long-term Support (LTS), gdyż pobierzemy wtedy wersję, której wydania otrzymujemy co 12 tygodni.\nPo pobraniu pliku instalacyjnego, uruchamiamy go.\nNaszym oczom ukazuje się kreator instalacji. Klikamy Next.\nW kolejnym oknie podajemy ścieżkę instalacji (sugeruję wybrać domyślną) i klikamy Next a następnie Install.\nKiedy pasek postępu instalacji dojdzie do końca możemy kliknąć Finish.\nTeraz już możemy uruchomić Jenkinsa. Robimy to poprzez wpisanie w pasku adresu przeglądarki internetowej adresu: http://localhost:8080 – gdyż pod takim adresem (localhost) domyślnie instaluje się Jenkins.\nKolejnym krokiem jest wpisanie żądanego hasła inicjalizującego Jenkinsa. Nasze hasło, znajdziemy w pliku o nazwie initialAdminPassword. Dokładna domyślna ścieżka do tego pliku to: C:Program Files (x86)JenkinssecretsinitialAdminPassword.\nPlik należy otworzyć np. notatnikiem i skopiować hasło a następnie wprowadzić do wskazanego pola na localhoscie.\nPo akceptacji hasła, Jenkins pyta nas o wstępną konfigurację. Proponuję wybrać opcję: ‘Install suggested plugins’, gdyż w takim wypadku zostaną automatycznie zainstalowane popularne pluginy i wtyczki – na pewno się przydadzą. Następnie czekamy na zainstalowanie wszystkich sugerowanych przez instalator dodatków/pluginów/wtyczek.\nPo dokończeniu instalacji dodatków, otrzymujemy ekran do konfiguracji użytkownika (Admina). Podajemy login, hasło, pełną nazwę oraz adres mail i klikamy ‘Save and Continue’\nW końcu naszym oczom ukazuje się ekran z długo oczekiwany komunikatem: „Jenkins is ready!’ Klikamy ‘Start using Jenkins’ i w tej oto chwili możemy cieszyć się już z pełni zainstalowanego i wstępnie skonfigurowanego Jenkinsa.\nA oto zrzut ekranu z podstawowego widoku Jenkinsa\nTak oto przeszliśmy proces instalacji i wstępnej konfiguracji Jenkinsa.\nBrawo! Możesz już korzystać z dobrodziejstw najpopularniejszego narzędzia do ciągłej integracji!


Bumerang Polski: Rytuały pomagają oswoić śmierć\nPAP: Zmarłych wspominają nie tylko chrześcijanie.\nA.D.: Oddawanie czci zmarłym to kult najpierwotniejszy. Zmarły zawsze był święty - świętością rozumianą jako coś szczególnego, innego, co przerasta człowieka. Dlatego zaczęto czcić groby, miejsca pochówku. Najprostszą formą przywołania tej innej rzeczywistości było ofiarowanie czegoś. Zachowało się to do dzisiaj jako przystrajanie grobów. Groby stroi się także w buddyzmie, hinduizmie, religiach plemiennych.\nPAP: Czyli kult chrześcijańskich świętych wywodzi się z pierwotnego kultu zmarłych?\nA.D.: Kult świętych opierał się m.in. na wierze w moc, która jest w miejscu pochówku świętego, w siłę relikwii. Pierwsi bohaterowie chrześcijańscy to męczennicy - ich śmierć była wielkim wydarzeniem dla gminy. Uważano, że skoro jest w niebie, to może coś zrobić dla swoich współwyznawców. W IV-V wieku do rzymskich katakumb, w których było wiele świętych kości, napisów, inskrypcji, zaczęli ściągać wierni i urządzać tam uczty z jadłem, napojami, a potem nawet muzyką. W końcu Kościół tego zabronił, mimo że świętujący chcieli uczcić świętych męczenników najlepiej jak umieli - nie był to w ich rozumieniu akt bezbożny.\nW 609 r. papież Bonifacy IV postanowił przekształcić w kościół panteon postawiony ku czci wszystkich bogów. Odkryto tam szczątki, które papież poświęcił i ustanowił święto ku czci Matki Bożej i Męczenników - to był zalążek dnia Wszystkich Świętych, które - o dziwo - obchodzono w maju. Wszystkich Świętych w dniu 1 listopada ustanowił ok. 930 r. Grzegorz IV.\nZ kolei święto wszystkich zmarłych 2 listopada zawdzięczamy benedyktynom, którzy pomyśleli, że należy modlić się za dusze czyśćcowe. Jedną z pierwszych mszy za wiernych zmarłych odprawił opat zakonu w 998 r., a potem zaczął wprowadzać ten zwyczaj w kościołach benedyktyńskich.\nPAP: Dziś przynosimy wieńce i zapalamy na grobach znicze. Jak dawniej w naszym kręgu kulturowym, na Słowiańszczyźnie, czczono zmarłych?\nA.D.: Wiele dawnych zwyczajów związanych z czczeniem zmarłych przetrwało stulecia i można było je spotkać jeszcze w XX w. Wierzono niezbicie, że w tych dniach dusze bliskich zmarłych garną się do domu i trzeba było im to ułatwić. Przed dniem Wszystkich Świętych w chałupie stawiano w oknie lampę, przy piecu stołek, miskę i ręcznik. Lampę po to, by dusza trafiła do swojego domu, stołek przy piecu, by sobie siadła i mogła się ogrzać, miskę i ręcznik, by mogła się obmyć i wytrzeć.\nObowiązywały też zakazy. Ponieważ nie było wiadomo, jak dusza wygląda - może jest w postaci człowieka, tylko niewidzialnego - w dniu Wszystkich Świętych ani wszystkich zmarłych nie wolno było sprzątać, bo można było duszę niechcący zamieść. Nie wolno było wylewać wody za próg, bo duszę można było oblać, nie wolno było rozpalać w piecu, bo a nuż jakaś dusza w nim siedzi. Nie wolno było rąbać drwa, ciąć, bo przecież komuś, kogo się nie widzi, można było uciąć palec.\nObecnie dodatkowy talerz dla przybysza stawia się podczas Wigilii - zwyczaj ten pochodzi z obrzędowości zadusznej, z czasów, kiedy święto zmarłych trwało długo i zahaczało o Boże Narodzenie. Był to talerz dla duszy bliskiej osoby, która może przyjść. Z tego samego powodu nie sprzątano stołu wigilijnego, by dusze mogły przyjść i najeść się. Posypywano podłogę delikatnym popiołem drzewnym, by rano można było zobaczyć odcisk stóp dusz. Tak było na Słowiańszczyźnie.\nOdbywały się też uczty grobowe, z którymi Kościół walczył, m.in. dlatego, że przy grobach pito alkohol. Wypiekano chleb cmentarny, który dawało się zmarłemu do trumny. Początkowo zmarłemu do ust wkładano chleb eucharystyczny, który miał zmarłemu zapewnić bezpieczne przejście do innej rzeczywistości. Kościół mocno przeciw temu protestował, uważając, że to profanacja. Gdy tego zabroniono, dawano choćby chleb. Potem pieczono chlebki dla dziadów cmentarnych.\nDziad, żebrak miał w kulturze chłopskiej bardzo duże znaczenie; przez to, że wędrował - dużo wiedział i widział. Ponieważ dziad był stary, był jedną nogą na tamtym świecie, jego kontakt z siłami wyższymi, ze świętymi był znacznie bliższy. Dziad pojawiał się w dniu Wszystkich Świętych na cmentarzu i za otrzymane chlebki miał się modlić; potem gdzieś znikał.\nPAP: Nie ma już dziadów cmentarnych, ale za to można na cmentarzu zamówić wypominki - działa tu chyba podobna zasada?\nA.D.: Intencja, by wspomóc bliskich zmarłych i jednocześnie zaskarbić coś dla siebie, może zmienić formę, ukryć się pod inną postacią, ale jest zbyt silna, by mogła zupełnie zniknąć.\nPAP: Polscy Romowie także teraz urządzają uczty przy grobach; wypiekanie chlebków i świętowanie na cmentarzach to żywa tradycja w Meksyku. Wydaje się, że w tym kraju święto zmarłych ma w sobie więcej z karnawału, podczas którego śmierć jest wyśmiewana, natomiast w Polsce, jest ono poważne, może nawet smutne. Z czego wynikają różnice?\nA.D.: W Europie chrześcijaństwo, potem katolicyzm było rzeczywistością dość ponurą. Wystarczy popatrzeć na sztukę - przez długi czas dominowały w niej treści groźne. W średniowieczu odbywały się tańce śmierci, oczekiwano na zapowiadane kilkukrotnie końce świata, panowała atmosfera postów, umartwień. Nie było radości, która powinna być udziałem chrześcijanina - osoby zbawionej, która ma otwartą drogę do nieba przy niewielkim wysiłku. Dopiero św. Franciszek nieco to zmienił, pokazał, że można się cieszyć. Nie odmieniło to jednak zupełnie nastawienia - trwa ono do dzisiaj ze szkodą i dla Kościoła, i dla samych wiernych. Chociaż oczywiście, nie w każdym Kościele wieje grozą.\nW Meksyku chodzi o to, by śmierć ośmieszyć, żeby pozwoliła przejść - dumnie i z pogardą dla niej - na drugą stronę. Trzeba pamiętać, że obrzędy związane ze śmiercią przynieśli z Europy do Nowego Świata Hiszpanie. Hiszpan pochodził ze specyficznego kręgu kulturowego z wpływami kultury arabskiej, Maurów, Wandalów, Ostrogotów - pogardzał śmiercią. Do tych zwyczajów na terenie obecnego Meksyku doszły jeszcze elementy indiańskie, a także synkretyzmy afrykańskie, tworząc niezwykły konglomerat.\nPAP: W Polsce oswajamy śmierć podobnie jak nasi przodkowie, którzy zwracali uwagę na bliskość dusz zmarłych. My "troszczymy się" o groby, "opiekujemy się" nimi, jakby chcąc podtrzymać zerwaną relację.\nA.D.: Jest to oswajanie śmierci jako takiej. Chodzi o to, by nie była to rzeczywistość przerażająca, a dzięki obyczajom śmierć nie szczerzy już tak zębów. Na cmentarzu widzimy kwiaty, opadające liście, palące się świeczki - taka nekropolia, miasto zmarłych, nie wieje grozą. Rytuały pokazują, że istnieje inna rzeczywistość, nie taka odległa, której nie należy się bać.\nPAP: Pobudki religijne nie są jedyną motywacją, by odwiedzić cmentarz.\nA.D.: Podczas świąt zmarłych cała Polska ciągnie na cmentarze. Każdy obrzęd jest społeczny, łączy. Niekiedy rodziny, bliscy spotykają się tylko raz do roku, przy grobie - wierzą, że w tym spotkaniu uczestniczy też zmarły. Niektórzy odwiedzają groby przez szacunek dla śmierci, dla zmarłego, by zachować o nim pamięć. Być może część osób idzie, bo należy tak zrobić, bo tak wypada i nie chcą wyłamać się ze zwyczaju. Idzie się na cmentarz także, by grób przystroić, by był bogaty, by był bogatszy niż ten obok. To wszystko jest bardzo ludzkie.


Szukając fachowca na co patrzeć? - signonline.com.pl\nZwiększający się kryzys na świecie wymusił na producentach obniżenie kosztów produkcji, jak również ceny końcowych produktów. Sytuacja ta, dotyczy między innymi budownictwa, polski rząd chcąc powstrzymać zastój gospodarczy robi co może aby obniżyć koszty materiałów budowlanych. Dlatego wielu z rodaków mimo kryzysu i ogólnej zapaści gospodarczej zdecydowało się na zakup mieszkania lub remont domu. Jednak jak się okazuje, remont domu to nie taka błahostka.\nTrudna sytuacja na ryku pracy przyczyniła się do tego, iż brakuje ludzi do pracy – chodzi nie tylko o specjalistów z tytułem magistra przed nazwiskiem, ale również o pracowników fizycznych, którzy wykonują największą pracę. W Polsce brakuje między innymi: murarzy,dekarzy, hydraulików, malarzy itd... Pragnąć odnowić mieszkanie trzeba się bardzo naszukać aby znaleźć idealną ekipę, która z pełnym zaangażowaniem wykona zleconą przez Was pracę – nie oszukujmy się ci najlepsi wyjechali za granicę. Na szczęście od kilku lat sytuacja zaczyna się zmieniać i ze znalezieniem fachowców nie ma już takiego dużego problemu jak kilka lat temu, wtedy wyjazdy poza granice kraju były bardzo popularne. Wzmocnienie złotówki oraz ogólnoświatowy kryzys przyczyniły się do powrotów polskich fachowców do kraju – na szczęście dla nas!. Wielu szuka pracy umieszczając ogłoszenia w różnych mediach np:telewizja, czy choćby gazeta, aczkolwiek od kilkunastu lat najlepszym źródłem informacji wciąż pozostaje internet. Portali z ogłoszeniami nie brakuje i jest ich bardzo dużo jednak są to portale wielobranżowe – jeżeli jesteś fachowcem lub poszukujesz fachowca, który pewną ręką wykona dla ciebie remont mieszkania odwiedź portal .\nJest to bardzo popularny portal, z pomocą którego łatwo odszukasz odpowiednią osobę. Z wielu dostępnych kategorii np: terakoty,prace ziemne, usługi tynkarskie, przesuwanie ścian, instalacyjne elektryczne i oświetleniowe, instalacje gazowe, instalacje antenowe, domofony, odkurzacze centralne, architektura i wnętrza, projektowanie domów, drzwi, dekoratorstwo szybko odnajdziesz fachowca, który będzie spełniał twoje wytyczne.\nAutorzy portalu zbadali również o doskonały podział według miast gdy będziesz chciał znaleźć osobę z Krakowa, Wrocławia, Warszawy czy choćby z każdego innego miasta wejdź na .\nJak widzisz poszukiwanie fachowca to nie musi być katorga i udręka, prosta wyszukiwarka w zestawieniu z bardzo dużą, bazą danych sprawia, iż to perełka wśród tego typu porali.\nRewelacyjna jakość świadczonych dziś usług na terenie polskiej stolicy prezentuje pokaźne zaangażowanie doświadczonych specjalistów. Rekomendowane propozycje, z jakimi już dzisiaj wychodzą architekci wnętrz podkreśla na każdym kroku. Dokładamy wszelkich starań do tego, by nasi klienci byli absolutnie zadowoleni z oferowanych im rozwiązań i polecali innym świadczone przez nas usługi z zakresu architektury. Możemy zapewnić również niesamowicie atrakcyjne ceny.\nDostawcy gazu ziemnego - a więc, najwspanialsze kwoty przeznaczone dla domu i przeznaczone dla przedsiębiorstwa\nSzukasz najlepszego dostawcy gazu typu ziemnego przeznaczonego dla swojego domu, albo własnej firmy? Zastanawiasz się, jak dokładnie sprawdzić ceny owego gazu, po przełożeniu je na stosowanie we wspomnianych domu albo w przedsiębiorstwie? Jeżeli tak, to doskonale trafiłeś! W naszym pisanym dzisiaj tekście poruszymy dokładnie ten temat i przybliżymy prosty metodę do porównania owych cen - wystarczy, iż dokładnie przeczytasz nasz pisany dzisiaj felieton!\nNależy się zastanowić, co wykonać, żeby w naszym domu faktycznie niesamowicie się żyło, tak abyśmy posiadali pewność, że zimą nie będzie z niego uciekało ciepło, a latem nie będzie w nim zbyt gorąco.


Przygodny sex - kilka porad dla kochanków jednej nocy\nKilka porad dla kochanków jednej nocy\nZwiązek może dawać wielkie szczęście, ale nie każdy jest na etapie budowania relacji. Może jesteś jedną z tych osób, które chcą skupić się na pracy, zainteresowaniach lub znajomych. Nie potrzebujesz stabilności, ale wakacyjnej przygody. Sex nie musi iść w parze ze związkiem, ale jeśli decydujesz się tylko na przygodę, warto zastanowić się nad pewnymi sprawami żeby czerpać z seksu jeszcze większą przyjemność.\nChroń siebie: każdy nowy partner niesie potencjalne zagrożenie zarażenia chorobą weneryczną lub AIDS, jeśli nie stosujesz prezerwatyw ryzykujesz zdrowie (może też wpadkę). Pamiętaj, że także seks oralny może skutkować zakażeniem chorobami przenoszonymi drogą płciową.\nPatrz i ucz się: bądź czujny na objawy chorób przenoszonych drogą płciową, tj. zapalenie, podrażnienia czy ból podczas stosunku: prezerwatywy nie chronią przed wszystkimi tego typu chorobami, więc najpierw pomyśl, a potem działaj. Jeśli masz wątpliwości - odpuść.\nRegularnie się badaj: wiele chorób przenoszonych drogą płciową nie daje objawów, więc tylko badanie daje 100% pewności.\nZabezpiecz uczucia: jeśli szukasz w seksie bliskości lub potwierdzenia swojej wartości, prawdopodobnie nie zadowoli Cię przygoda. Przecież możesz się zaspokoić bez ryzyka zawodów miłosnych. Decyduj się na przygodny seks tylko, jeśli nie będziesz potem cierpiał.\nDbaj o swoją reputację: część osób potępia przygodny seks, dlatego zastanów się dwa razy zanim powiesz komuś o swoim stylu życia. Bierz jednak do serca komentarze przyjaciół, którzy są zaniepokojeni Twoim zachowaniem.\nDbaj o bezpieczeństwo: pójście z kimś do domu jest ryzykowne, dlatego zawsze informuj kogoś bliskiego gdzie jesteś, z kim i kiedy wrócisz. Nie przyprowadzaj nieznajomych osób do siebie, możesz obudzić się w najlepszym wypadku bez telefonu.\nSzczerość: okłamywanie kogoś w celu zaciągnięcia do łóżka może prowadzić do problemów. Niezależnie od tego, czy jest to nadszarpnięta reputacja, zalany łzami lub pałający chęcią zemsty partner, konsekwencje mogą być poważne.\nWybieraj ostrożnie: jeśli kogoś znasz, łatwiej o zaufanie, uczucie i szacunek – a to gwarancja lepszego seksu. Nie idź jednak do łóżka z kimś, kto jest w Tobie zakochany bez wzajemności.\nSzanuj drugą osobę: przygodny seks ma być przyjemny dla obu stron, więc zadbaj o to żeby druga osoba czuła się równie dobrze.\nSzanuj siebie: decyduj się na przygodny seks tylko, jeśli nie stracisz przez to szacunku do siebie. Seks nie powinien wywoływać w Tobie poczucia winy: jeśli tak jest, zastanów się, czy na pewno warto zaczynać.\nprzygodny seks ma być przyjemny dla obu stron, więc zadbaj o to, żeby druga osoba czuła się równie dobrze\n: Przygoda Bezpieczny seks


Mileniak.pl: Jak przygotować dziecko na pojawienie się rodzeństwa?\nMilena wtorek, maja 24, 2016 19 strefa rodzicow\nPojawienie się małego człowieczka na świecie, to wielkie wydarzenie.\nWarto więc ze starszym dzieckiem porozmawiać na ten temat jak najwcześniej i przygotowywać na nadejście tej chwili przez cały okres ciąży, między innymi po to, by dotychczasowy jedynak cieszył się razem z Wami- rodzicami z powodu pojawienia się nowego członka rodziny oraz tego, że zostanie starszą siostrą/ starszym bratem.\nCzułam po prostu, że to już jest ten czas, czas na rodzeństwo dla Hani- dla tych, którzy przegapili wpis na ten temat, zapraszam tutaj . Znajdziecie tam tekst właśnie na temat moich spostrzeżeń.\nCzułam, że to już czas, bym ponownie mogła zostać mamą. Chęć, by ponownie nosić pod sercem cud, rósł z dnia nadzień.\nOd początku mojej ciąży, córka doskonale wiedziała, że w brzuchu mamy jest mała dzidzia, a pod koniec ciąży dowiedziała się również, że dzidzia ma imię- Maja.\nCórka często głaskała mnie po brzuchu, przytulała, całowała.\nRano się witała a wieczorem dawała buzi na dobranoc.\nOd samego początku tworzyła się między Nimi więź, jak się okazało z czasem- siostrzana więź.\nOd samego początku uświadamiałam też córkę, że niedługo mama pójdzie do szpitala i wtedy Hania zostanie w domu z tatą, z babcią i z dziadkiem.\nWiedziała, że po Nas przyjedzie do szpitala.\nNiektórzy starali się jednak studzić mój entuzjazm.\nWszyscy alarmowali, że będzie z mojej córki zazdrośnica. Przecież całe dnie jest ze mną, a ja poświęcam jej całą uwagę.\nHania jest bardzo otwartym dzieckiem, uwielbia dzieci- dlatego też starałam się nie słuchać tych twierdzeń. Niedawno urodził się kuzyn Hani, którego uwielbia go odwiedzać, bujać na bujaczku, głaskać, na pożegnanie całować w czółko...\nDwa miesiące przed porodem miałam okazję obserwować reakcję Hani na nowego członka rodziny. Widywaliśmy się niemalże codziennie, a gdy nie widzieliśmy się, to Hania dopytywała kiedy jedziemy do cioci i dzidzi. Przez ten czas utwierdzałam się, że to ja mam rację- Hania będzie dobrą siostrą.\nMama- tylko moja!\nOd początku Hania wszystko robiła ze mną, w końcu nic dziwnego, bo zostałam z Nią w domu.\nKiedy były ciężkie dni w ciąży, dzielnie zastępowali mnie w zabawach dziadkowie oraz tata Hani.\nByły też momenty, kiedy musiała być mama i koniec, ale mimo to uważałam, że z zazdrością nie będzie problemu, jeśli tylko postaramy się nie dać do tego powodu.\nWażna, ważniejsza ...\nNiestety często bywa tak, że gdy pojawia się w domu małe dziecko, to starsze dziecko jest odsuwane na bok. Traktowane jest jak piąte koło u wozu.\nRodzice skupiają się na potrzebach malucha, a o starszaku zapominają- zapominają, że również potrzebuje uwagi.\nNiestety miałam okazję obserwować takie zachowania- rodzice zwalali winę na starsze dziecko- po prostu jest zazdrosne i już, a swojej winy w tym nie widzieli.\nCzasem bywa tak, że pomimo starań rodziców, ta zazdrość się pojawia- tak tłumaczą się rodzice. i teraz pytanie, czy faktycznie tak jest ?\nByć może się mylę, ale uważam, że jeśli nie doprowadzimy do sytuacji, w której dziecko poczuje się odsunięte, to wtedy tej zazdrości nie będzie, przynajmniej być nie powinno. Ważne jest, by również dziecko przygotować do tego, że będzie musiało się dzielić mamą.\nW sytuacji, kiedy pojawia się nowy członek rodziny, rodzic musi analizować pewne sytuacji z punktu widzenia dziecka.\nTak, jest to trudne, ale możliwe.\nRodzic powinien pamiętać, o tym, by nie odsuwać dziecka od siebie, ani od młodszego rodzeństwa, zaufać starszakowi, towarzyszyć mu w kontaktach z maluchem i tłumaczyć, wyjaśniać, przypominać jak bardzo krucha jest mała dziecinka. A przed tym wszystkim, rodzic powinien pozwolić starszemu dziecku uczestniczyć w przygotowaniach do powitania nowego członka rodziny. Stopniowo, etapami przygotowywać do tego, że niebawem pojawi się malutkie dziecko w domu- braciszek, bądź siostrzyczka.\nRodzic powinien pomóc dziecku zrozumieć, że jego brat/siostra jest tak samo ważny jak on, by starszak nie traktował maluszka jak intruza, jak kogoś, kto chce odebrać mu rodziców.\nBędąc już prawie na końcówce ciąży, zaczęliśmy przygotowywać wyprawkę dla maluszka.\nWspólnie wybieraliśmy ubranka, Hania wybierała pieluszki tetrowe z różnymi wzorkami dla Mai, wybrała termometr z żyrafą, przewijak z dużą rybką. Wybrała także smoczek (na wszelki wypadek). Aktywnie uczestniczyła w przygotowaniach do powitania swojej siostry z drugiej strony brzuszka mamy.\nKorzystając z okazji oczywiście dużo jej tłumaczyliśmy, opowiadaliśmy, że też kiedyś była taka malutka i nosiła takie malutkie ubranka, sięgnęliśmy także po album ze zdjęciami...\nHania była bezsmoczkowa, a gdy przygotowywaliśmy wyprawkę, pojawiła się fascynacja smoczkiem- tylko na chwilę.\nCo z tym zrobiłam?\nKupiłam jej smoczek, by nie czuła się pokrzywdzona, że kupiłam tylko Mai.\nOczywiście na początek zaproponowałam inny zakup- w sklepie było mnóstwo innych, fajnych przedmiotów- Hania jednak chciała smoczek. Pobawiła się nim w domu krótką chwilę i oddała, mówiąc, że jest dla małych dzieci, dla Mai.\nDo dzisiaj smoczek Hani leży obok smoczka Mai, oba są nieużywane.\nKolejna fascynacja- łóżeczko. Kiedy składaliśmy łóżeczko dla Mai tuż przed moim pójściem do szpitala, Hania zechciała w Nim siedzieć, ucinać sobie drzemki i zrobiła nowe miejsce zabaw. Małe łóżeczko wydało jej się atrakcyjniejsze od jej własnego. Dostosowaliśmy więc wysokość, by mogła się nim nacieszyć i na nowo oswoić. Oczywiście wyjaśniliśmy, że w tym łóżeczku będzie spała mała Maja.\nPo Naszym powrocie ze szpitala, Hania zabrała zabawki i powiedziała, że Maja ma w tym łóżeczku spać.\nW dodatku chciała nawet młodszej siostrze oddać swoją poduszkę.\nWózek. Gdy odświeżyliśmy wózek dla Mai i postawiliśmy gondolę bez stelaża na podłodze, Hania przyniosła sobie poduszkę, kocyk i swoją lalę i zaczęła się w niej bawić. Trwało to troszkę czasu. Gdy skończyła, zabrała swoje rzeczy, a my zmontowaliśmy wózek i przenieśliśmy do innego pomieszczenia. Hania przechodziła obok wózka milion razy i jedyne co, to powtarzała, że wózek jest dla małej Mai.\nSpełniaj obietnice- gdy obiecuje się dziecku, że odwiedzi się mamę w szpitalu- dotrzymaj słowa. To jest ważne, z resztą jak z każdą obietnicą.\nDziecko musi wiedzieć, że nie są to puste słowa.\nHania kilkukrotnie mnie odwiedziła, wychodziłam do Nich, do specjalnego pomieszczenia, w którym można było widywać się z bliskimi. Nie obiecałam jej wtedy, że następnego dnia przyjadę do domku, bo to nie ode mnie zależało, ale na pożegnanie obiecałam, że na następny dzień znów mnie odwiedzi- i tak było.\nNie tylko w tej sytuacji dotrzymywaliśmy słowa.\nZawsze to robimy i zawsze się tego pilnujemy. Dzięki temu obyło się bez płaczu, bo Hania wiedziała, że jutro znów przyjedzie, albo, że mama po kąpieli zadzwoni.\nTo naprawdę pomagało i pomaga.\nTeraz, gdy jest maluszek w domu, gdy płacze i karmię piersią, a Hania dopomina się uwagi, na moje słowa, że jak mama tylko zrobi to czy tamto i proszę, żeby poczekała chwilkę, potem się z Nią pobawię- Hania nie płacze, nie złości się. Usiądzie i poczeka, pomoże mi podając pieluszkę, bądź wraca do swojego zajęcia. A ja, gdy tylko już mogę, spełniam to, co jej chwilę wcześniej obiecałam.\nOczywiście czasem tak jest, że Hania się niecierpliwi, ale to oczywiste, jest dzieckiem. Wystarczy, że wyjaśnię dlaczego tak długo to trwa, przytulę, dam całusa i jest dobrze.\nPamiętaj o starszaku!\nWyszło tak, że do szpitala przyjechał po Nas tylko tata. Hania została z dziadkami,z tego względu, że akurat tego dnia pospała dłużej. Tata wychodząc z domu powiedział dokąd jedzie i poprosił, by Hania w tym czasie przy pomocy babci się ubrała i zjadła śniadanko, a On do tego czasu zdąży wrócić.\nGdy wysiadaliśmy z auta, Hania już czekała na Nas.\nOprócz tego, że była pod wrażeniem z faktu, że Maja wyszła już z brzuszka, to w dodatku przywiozła prezent dla Niej.\nTak, Maja przywiozła prezent dla Hani :)\nU Nas były to duże puzzle- Hania od dłuższego czasu jest zafascynowana układaniem puzzli, dlatego też taki prezent wybraliśmy.\nGdy ktoś z rodziny przyjeżdżał by powitać maluszka na świecie, prosiłam, by również zwracali uwagę na Hanię, często też sama mówiłam, "chodź, pokażesz cioci swoją siostrę", "powiedz wujkowi, jak ma na imię Twoja siostra", "powiedz dziadkowi, jak pomagasz mamie".\nJeśli ktoś przywiózł prezent tylko dla Mai, miałam przygotowane drobiazgi dla Hani, żeby nie czuła się poszkodowana.\nW rozumieniu dziecka - dlaczego Maja dostała prezent, a ja nie?\nNie chciałam, by Hania poczuła się pokrzywdzona, dlatego uważam, że warto przygotować rodzinę, poprosić o najmniejszy drobiazg również dla starszaka, a jeśli jest to krępująca prośba, to samemu coś przygotować, wrzucić ukradkiem do torebki w której jest prezent i pokazać, że jest prezent dla maluszka i dla starszaka.\nHania jest mądrą dziewczynką. Samodzielną, już dawno chodzi bez pieluchy, w kontaktach z małym dzieckiem- kuzynem nie była zazdrosna kiedy ja czy jej tata braliśmy go na ręce.\nTak jak już wspomniałam, pomagała Nam przy wyborze różnych przedmiotów dla Mai- cieszyła się ogromnie, gdy wybieraliśmy się na zakupy i gdy mogła wybrać coś dla siebie i Mai, była podekscytowana.\nWiedziałam, że jak już Maja będzie w domu, to bardziej sobie uświadomi, że jej siostra to malutkie dziecko, a z Niej jest już przedszkolak.\nBędąc w ciąży starałam się nie martwić, bo przecież doskonale wiedziałam, jak bardzo Hania jest opiekuńcza.\nMogłam zaobserwować to w kontaktach z malutkim kuzynem.\nGdy płakał, Hania wołała ciocię, przy przewijaniu Hania chętnie uczestniczyła, podając pampersy, kremy, a gdy mały wyrzucał smoczka, Hania przynosiła i mówiła, że brudny...\nMimo tego, że intuicja podpowiadała mi, że będzie dobrze, wiedziałam, że Hania poradzi sobie z nową rolą, to jednak inni zasiali ziarno niepewności.\nMomentami dręczyły mnie myśli i obawy, że nie ogarnę nowej sytuacji.\nNa szczęście zawsze tłumaczyłam sobie, że najlepiej znam swoje dziecko i siebie i wiem, że sobie poradzimy.\nTeraz każdy się zachwyca, jak wspaniałą starszą siostrą jest Hania, jak bardzo samodzielną i wyrozumiałą.\nMyślę sobie wtedy- szkoda, że nikt nie wierzył mi, kiedy przez ten cały czas to powtarzałam.\nDoskonale zdaję sobie sprawę, że zazdrość może pojawić się w każdej chwili, ale wierzę, że jeśli będę analizować sytuacje i będę nie dopuszczać do tego, by cokolwiek wywołało tą zazdrość, to wtedy tej zazdrości nie będzie.\nWierzę w to coraz bardziej, zwłaszcza wtedy, gdy widzę, jak Hania śpiewa piosenki swojej siostrze gdy płacze, albo wtedy, kiedy podchodzi i daje całusa małej Mai.\nW takich chwilach serce mi rośnie.\nZwykła Matka 24 maja 2016 13:35\nGdyby tylko dano mi szansę, na to , by dac córci rodzeństwo...ona już tak czeka, że chyba nie musiałabym jej specjalnie na to przygotowywać :)\nAnula 24 maja 2016 14:25\nU moich Podopiecznych na początku było super, dopiero później pojawiła się zazdrość, jak Mały podrósł i zaczął zabierać zabawki.. Ale tu też jest inaczej, bo dzieciaki dzieli 4,5r różnicy. Staram się wszystko ogarnąć tak, by żadne nie ucierpiało, gdy jestem z obojgiem dzieciaków w domu. Każdy rodzic inaczej podchodzi do dzieci. I potem ma efekty swojego zachowania w stosunku do dzieciaków. Teraz u Podopiecznego nie ma zazdrości, ale jest dokuczanie.. a jak ja chodziłam odwiedzać znajomych z 2 dzieci to starsze również dostawało upominek, choćby mały, ale był\nMatka Antyterrorystka 24 maja 2016 15:05\nMożna kombinować ile się da a i tak wszystko zweryfikuje życie. Oczywiście niczego nie krytykuję, warto dziecko przygotować- jestem jak najbardziej za. Ja miałam 4 lata jak się urodził mój brat- pamiętam kilka akcji, które odstawiałam z zazdrości, kilka mama mi przypomniała :) Teraz się z tego śmiejemy, ale rodzice wspominają jak trudny był to dla nich okres:)\nMiniowe Szczescie 24 maja 2016 16:19\nChociaz nie wiadomo jak rodzic sie stara, wczesniej czy pozniej starsze rodzenstwo da oznaki zazdrosci. Pamietam jak karmilam Mlodego piersia, a Starszak akurat wymyslil sobie, ze cos chce ze mna robic. Nie da sie tak rzucic wszystkiego I isc sie bawic ze Starszym, bo on akurat tego teraz chce..\nZazdrosci nie da sie uniknac, ale mozna starac sie ja zredukowac ...\nSabina Trzęsiok-Pinna 24 maja 2016 17:48\nMyślę tak jak Gosia, że nie da się do końca pewnych rzeczy przewidzieć. U mnie nie ma jakiegoś specjalnego przygotowania, Gaja wie o tym, że będzie miała siostrę, ale jak to będzie, zweryfikuje życie. Jestem przygotowana na to, że i zazdrość się pojawi, bo to nieuniknione, lecz grunt to rozsądnie do tego podejść. Prędzej czy później przyzwyczai się do siostrzyczki :).\nMom on top 25 maja 2016 06:12\nFajnie, że tak Wam się to wszystko udało. Ja szczerze, to obawiam się, że u nas byłoby trudno, bo mój syn jest pępkiem świata i oczkiem w głowie całej rodziny, więc pewnie ciężko byłoby mu się pogodzić z tym, że role się zmieniły :)\nBookendorfina Izabela Pycio 26 maja 2016 07:43\nTaka zazdrość starszego rodzeństwa, ma jak najbardziej swoje uzasadnienie, ale jej natężenie zależy właśnie od naszego przygotowania starszaka, później z kolei młodsze jest zazdrosne o prawa starszego... :)\nAgnieszka / Domowe Zawirowania 26 maja 2016 13:56\nMyślę, że takie przygotowania znacznie ułatwiają starszemu rodzeństwu moment pojawienia się młodszego. Jednak jest to nieomal nieuniknione, że trudne sytuacje prędzej czy później się pojawią. Jakby na to nie patrzeć, czasem jestem sama w domu z dwójką dzieci, mam tylko dwie ręce i obie z jakiegoś powodu niekiedy muszą być zaangażowane przy młodszym synu. Wtedy dla starszego bywa to trudny moment, jeśli on również w danej chwili potrzebuje mamy. Nie jesteśmy w stanie się rozdwoić...\nNa początku było to dla mnie bardzo trudne, kiedy obaj w tej samej chwili czegoś potrzebowali, a ja musiałam wybierać, którą potrzebę zaspokoić pierwszą. Stopniowo udało nam się wypracować pewien rytm dnia i wspólnego czasu. Wspaniale działa to, kiedy tuż przed zajmowaniem się dłuższy moment młodszym podchodzę do starszego, przytulam go mocno, mówię jakieś miłe słowa, chwilę się z nim bawię, daję mu nieco intensywnego kontaktu. Wtedy jest mu łatwiej zaakceptować to, że zostaje na jakiś czas sam. Jednak nie zawsze takie zachowanie jest możliwe z różnych powodów.\nI trudniejsze sytuacje zaczęły się, kiedy młodszy zaczął się bardziej interesować światem. Zabierają sobie nawzajem zabawki, poszturchują się, wchodzą sobie w drogę... A jednocześnie bardzo się kochają i tęsknią za sobą, jak się nie widzą.\nPodsumowując: tak jak napisałaś, rodzice mają wielki wpływ na to, jak starszy przyjmie młodsze rodzeństwo, jednak jakiś element trudnych emocji u starszego pojawia się prędzej czy później. Nie zmienia to jednak faktu, że rodzeństwo się kocha i ma ze sobą dobre relacje.\nSzczypta o Mnie 29 maja 2016 22:51\nMyślę, że na wszystko nie da się przygotować starszego dziecka na całą tą nową sytuację u nas z początku też było cudnie dopiero potem wkradła się zazdrość ale chyba to jest całkiem normalne.\nNianio born to be wild 31 maja 2016 10:15\nJa nie musiałam specjalnie przygotowywać starszego na pojawienie się brata ale to z racji sporej różnicy wieku. Jednak to co napisałaś jest ważne\nMilena- Cytryniaki 2 czerwca 2016 20:07\nGdy dzieci są już starsze i się dopominają o rodzeństwo, to chęć na kolejne jeszcze bardziej rośnie, prawda ? :)\nMilena- Cytryniaki 2 czerwca 2016 20:10\nWażne jest, by dziecko nie odczuło, że młodsze rodzeństwo jest specjalnie traktowane. Z tym zabieraniem zabawek jest różnie. Hania należy bardziej do tej grupy dzieci, które wolą się dzielić. Zobaczymy czy tak pozostanie :)\nMilena- Cytryniaki 2 czerwca 2016 20:14\nMoi bracia są o 12 i 14 lat starsi. U Nas zazdrości nie było :) Co najwyżej poirytowanie, że młodsza siostra jest jak lep i wciąż o coś pyta, albo chodzi jak szpieg, gdy koledzy przychodzili :D Tak... nie ma to jak wypominanie :) Wiem, że wszystko życie zweryfikuje. Wszystko zależy od podejścia rodziców, od charakteru dziecka. Teraz jest dobrze, a później może ta zazdrość się wkraść. Póki co robimy wszystko, by tej zazdrości nie było. Minęło już 1,5 miesiąca i (odpukać) nic się nie zmieniło, jest dobre i oby tak zostało. :)\nZwykła Matka 2 czerwca 2016 20:17\nEch nic mi nie.mów... tak marzę o maleństwie....a z córką odbyłam poważną rozmowę na temat tego,że nie mogę mieć dziecka :(\nMatka Antyterrorystka 2 czerwca 2016 21:48\nŻyczę więc tego, żeby tak już zostało :)\nGaba - Turlu Tutu 7 czerwca 2016 14:25\nTo bardzo, bardzo ważne by przygotować dziecko na pojawienie się rodzeństwa! Wszystko zależy od wieku starszaka, od jego charakteru. I tak naprawdę przygotowywanie musi trwać bardzo długo, także wtedy gdy maluszek już jest w domu\nŻyć nie umierać 10 czerwca 2016 17:49\nPięknie napisałaś. My też oswajaliśmy starszaka, kiedy miał 2 latka i za chwilę miałam urodzić mu brata. Tez głaskał brzuszek, mówił do niego i cieszył się, że będzie miał z kim sie bawić. A kiedy byłam trzeci raz w ciąży - starsi chłopcy już nie potrzebowali aż takiego tłumaczenia, że w brzuszku mam dzidzię, jakoś prościej to poszło. Teraz jeszcze dopominają się o siostrę ;)\nAnieLove 10 lipca 2016 23:51\nPięknie to wszystko opisałaś... Aż taka myśl się pojawia, że wybrałaś idealny moment na rodzeństwo. Moja mama zawsze powtarza, że matki intuicja jest najważniejsza. Np.moja mama od początku czuła, że nosi pod sercem dziewczynkę, a lekarze do końca utrzymywali chłopca. Urodziłam się ja- dziewczynka rzecz jasna :P I tak z wieloma różnymi rzeczami jest... Matka jakoś inaczej czuje i zazwyczaj się to sprawdza :)\nAgnieszka 30 lipca 2016 20:43\nArchiwum bloga listopada (1) czerwca (3) maja (3) marca (1) stycznia (1) grudnia (6) listopada (6) października (5) września (1) czerwca (3) maja (1) marca (5) lutego (3) stycznia (5) listopada (3) października (5) września (5) sierpnia (4) lipca (5) czerwca (3) maja (1) kwietnia (2) marca (5) lutego (1) stycznia (2) grudnia (3) listopada (2) października (5) września (2) lipca (2) czerwca (6) maja (4) kwietnia (1) marca (4) lutego (4) stycznia (3) grudnia (6) listopada (8) października (4) września (6) sierpnia (4) lipca (4) czerwca (2) maja (3) kwietnia (3) marca (6) lutego (4) stycznia (1) grudnia (6) listopada (3) października (3) września (2) sierpnia (1) lipca (7) czerwca (6) maja (7) kwietnia (7) marca (7) lutego (2) stycznia (7) grudnia (6) listopada (5) października (3) września (1) sierpnia (2) lipca (2) czerwca (1) kwietnia (2) marca (2) lutego (4) stycznia (2)