Pułapki taniego oprogramowania dla firm | Pliki.pl\n2016-12-30\t0\tprzez Pliki\nRozwijając swoją firmę lub planując StartUp, dochodzi do momentu, w którym rozważamy stworzenie dedykowanego rozwiązania, które spełni wymogi naszej biznesowej strategii. Niejednokrotnie również w dużych korporacjach odchodzi się od modelu, w którym aplikacje CRM czy inne systemy nie są pisane przez wewnętrzny zespół programistów, ale zleca się je zewnętrznym developerom.\nNa co zwracać uwagę przy wyborze dostawcy oprogramowania?\nPodchodząc do złożenia zapytań ofertowych, oprócz listy potencjalnych dostawców, musimy przede wszystkim przygotować nasze oczekiwania biznesowe. Powinniśmy zrobić to jak najbardziej precyzyjnie pamiętając, że od tego, w jaki sposób opiszemy nasze wymagania zależeć będzie trafność złożonej nam oferty. Warto w takim zestawieniu ująć zarówno główne obszary, z jakich oprogramowanie ma się składać, ale także rozpisać poszczególne lub wyjątkowo specyficzne jego funkcjonalności. Wiadomo bowiem, że dedykowany system księgowy będzie się istotnie różnił od systemu dedykowanego np. służbie zdrowia.\nBłędnym założeniem jest oczekiwanie od potencjalnego dostawcy, że posiada uniwersalną ofertę, na bazie której „dorzuca” tylko dodatkowe funkcjonalności. Taka droga jest drogą do porażki.\nNa rynku oprogramowani jest niezliczona baza systemów open source’owych lub „pudełkowych”, które w swej istocie mają wiele pozytywnych stron. Z reguły są to rozwiązania bazujące na średnich statystycznych, które odpowiadają oczekiwaniom klientów prowadzącym biznes o nieskomplikowanej strukturze. Rozwiązania takie są zwykle prowadzone w modelu SAAS, czyli jako usługa zlokalizowana w chmurze na serwerach dostawcy. Zwykle mamy też zawężony dostęp do gromadzonych tam danych, nie mamy też wpływu na sposób zabezpieczania i przetwarzania ich.\nPłatność odbywa się poprzez miesięczny, kwartalny, półroczny lub roczny abonament za licencję. Czasami wystarczy z miesiąca na miesiąc opłacać lub przerwać opłacanie abonamentu bez konieczności składania wypowiedzenia, czasami umowy regulują tę kwestię inaczej. Niemniej z reguły jest to prosty model współpracy, gdzie ludzka ingerencja w cały proces ograniczona jest do minimum. Bywa także, że w rozwiązaniach „pudełkowych” istnieją pakiety tzw. „premium”, gdzie wycena przygotowywana jest indywidualnie w zależności od dodatkowych opcji, jakie chcemy dodać aplikacji, ale nadal wybór tych opcji jest ograniczony do z góry narzuconych przez dostawcę usługi modułów.\nCo za tym idzie, jeżeli planujemy rozwój naszego biznesu, a silnikiem jego działalności ma być doskonale działające oprogramowanie, w którym gromadzone będą całe zasoby naszej działalności od produktów po bazę klientów, opieranie się na gotowych systemach może nas zgubić i narazić na wysokie koszty.\nCena sprawą drugorzędną\nWybierając dostawcę oprogramowania w sytuacji, gdy nasze oczekiwania biznesowe są spersonalizowane pod kątem strategii działalności, modelu klientów czy specyfiki produkcji, skupmy się przede wszystkim na trafności odpowiedzi potencjalnego dostawcy na nasze oczekiwania.\nKażdemu, kto rozpoczyna swój biznes lub rozpoczyna złożony projekt dotyczący budowy dedykowanej aplikacji mobilnej czy webowej zależy, aby koszty były jak najniższe, ale również na tym, aby nie sam projekt nie pochłonął za dużo czasu. Musimy się naturalnie liczyć z tym, że w zależności od oczekiwań czas ten będzie rożny, ale mając odpowiedzi na nasze zapytania od przypuszczalnie 5 różnych firm biorących udział w przetargu, mamy szansę ocenić, która z nich podchodzi do sprawy najmniej realnie.\nDwoma ważnymi wyznacznikami są: czas realizacji projektu – czyli liczba roboczogodzin przewidywanych na realizację oraz cena całości w odniesieniu do potencjalnych późniejszych poprawek.\nBardzo ważne jest także, czy potencjalny dostawca zapewnia nam dalsze wsparcie techniczne po oddaniu projektu oraz na ile wnikliwie zgłębił temat naszych oczekiwań – czy zadawał pytania uzupełniające do naszego zgłoszenia, czy doprecyzował, że obrany przez niego kierunek jest zgodny z Twoim itp.\nChcąc uniknąć rozczarowań, kiedy po zakończeniu projektu okazuje się, że zamówione oprogramowanie nie funkcjonuje tak, jakbyśmy tego oczekiwali, niezbędne są poprawki, zmiany, modyfikacje, pomoc techniczna ze strony dostawcy nie jest satysfakcjonująca lub każda dodatkowa roboczogodzina jest płatna, a problemów nie ma końca, powinniśmy postawić na jakość. Praca, jaką programiści rzetelnych firm wkładają w przygotowanie Twojego zlecenia, pozwala Ci oszczędzić dodatkowych kosztów w późniejszym czasie, gdy projekt został już oddany.


Stawiają na czystą energię - miedziowe.pl\nStart KGHM Stawiają na czystą energię\nW Legnicy już działa. Miedziowy potentat planuje realizację projektów fotowoltaicznych w kolejnych lokalizacjach. Jedna z nich dotyczy terenów przy Hucie Miedzi Głogów.\nFundamentem energetycznej strategii KGHM ma być pozyskanie czystej energii z elektrowni wiatrowych, zwiększenie produkcji z własnych źródeł gazowych oraz rozwój elektrowni fotowoltaicznych na własnych terenach. Jedna z nich już działa. Wybudowana przez KGHM ZANAM w Legnicy elektrownia fotowoltaiczna\nma moc 3 MWp.\nW planach miedziowej spółki są kolejne takie projekty. - W tym roku realizujemy kolejny, duży projekt w okolicach Huty Miedzi Głogów, na naszych gruntach. On się kończy przygotowywać administracyjnie. Trochę czasu to zajmuje - powiedział podczas Forum Ekonomicznego w Karpaczu Marcin Chludziński, prezes KGHM Polka Miedź S.A.\n- Mogę powiedzieć, że w Sierra Gorda mamy już 40 procent pozyskanej energii, za rok, półtora będziemy mieli sto procent z fotowoltaiki. Tam jest jednak prościej, bowiem w Chile wokół kopalni nie ma niczego innego oprócz pustyni, dlatego tam można w bardzo nasłonecznionych miejscach instalować panele fotowoltaiczne. W Polsce ten proces jest nieco dłuższy. W tym roku wystartują dwa duże projekty, to mogę powiedzieć, a jesteśmy jeszcze w fazie akwizycyjnej, rozmowach z potencjalnymi sprzedającymi - podkreślił prezes miedziowej spółki.\nPrawdopodobnie jeszcze jedna z takich farm fotowoltaicznych planowana jest przy Zakładach Hydrotechnicznych w miejscowości Obora koło Lubina. Prezes KGHM nie ukrywa, że celem jest zaspokojenie co najmniej połowy potrzeb energetycznych Spółki do roku 2030, a później sprzedaż energii na rynku.\n1. Dodane przez giez, w dniu - 09-09-2021 10:04\n"Tak - miałem dziś kilka rozmów w tej sprawie. Jest so-so [tak sobie - red.]. Chludzi powinien wpłynąć na Kensboka, kt. powinien powiedzieć, że bez ciebie (pamięć instytucjonalna), on tam nie może wchodzić, bo 'mina na minie' " Tak się bawi elita. Chludzi, Kensbok, Morawer i reszta.\n2. Dodane przez O/ZG, w dniu - 09-09-2021 10:18\nstawiają farmy i mówią o green power a ładowarek do samochodów przy kopalniach i oddziałach brak . WSTYD!\n3. Dodane przez rr, w dniu - 09-09-2021 10:25\nKGHM leży i kwiczy. Gdyby nie obecna cena miedzi to okazało by się, że cała firma jest nierentowna. Bazują na tym co było, a reszta leży. Zero rozwoju, zero innowacji, zero szukania nowych rozwiązań. Najważniejsze, że na stołkach siedzą zaufani i dalej można kombinować i wyprowadzać pieniądze. Ci ludzie nawet nigdy nie byli pod ziemią i na niczym się nie znają. Jeden skończył KUL, drugi jakąć menadżerską podyplomówkę. Wszystko z nadania.\n4. Dodane przez do rr, w dniu - 09-09-2021 11:30\nCo za superznawca jakiś nam się objawił.\n5. Dodane przez do.3, w dniu - 09-09-2021 13:40\nTakie bzdury to możesz pisać w zagranicznych brukowcach.\nGdyby nie rząd PIS to kolesie z PO dawno by sprzedali firmę.\nGórnicy o tym pamiętają.\n6. Dodane przez sprzedaż całkowita, w dniu - 09-09-2021 13:54\n23 lipca 2009r jeden z portali podał wiadomość o możliwości całkowitej sprzedaży firmy.\nDojna krowa na sprzedaż?\nGdyby nie ostre protesty załogi to mieli byśmy pozamiatane?\n7. Dodane przez KRB, w dniu - 12-09-2021 23:47\nKoncerty, farmy, reaktory.... A nie umieją sobie poradzić z tak prostymi sprawami jak by choć tak często psującą się klatka na wschodnim. Żenada.


mniejszości narodowe w państwach unii - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 2 z 2 znalezionych dla zapytania mniejszości narodowe w państwach unii w 2 sklepach\nw Lublinie. Nazwa - Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny Autor - Magdalena Lesińska-Staszczuk, Ewa Godlewska... Pełen opis produktu 'Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny - Magdalena Lesińska-Staszczuk, Ewa Godlewska (red.)' »\nOpis - Niniejsza publikacja jest interesującą faktograficznie i teoretycznie publikacją dotyczącą sytuacji mniejszości narodowych w wybranych krajach Unii Europejskiej. Można ją potraktować jako pogłębioną refleksję nad prawno-politycznym położeniem "starych" i "nowych" mniejszości w krajach europejskich. Jest to ważna i z pewnością potrzebna polskiemu czytelnikowi praca akademicka. Jest ona interesująca tematycznie i żywo napisana, co oznacza, że będzie z pewnością dyskutowana na zajęciach uniwersyteckich, jak i czytana przez wszystkich zainteresowanych przemianami współczesnego świata, a zwłaszcza Europy. W sensie teoretycznym i metodologicznym opiera się na rozwijanych intensywnie od kilkunastu lat badaniach na ten temat prowadzonych na Wydziale Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Nazwa - Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny Autor - Magdalena Lesińska-Staszczuk, Ewa Godlewska (red.) Oprawa - Miękka Wydawca - UMCS Kod ISBN - 9788377842812 Kod EAN - 9788377842812 Rok wydania - 2013 Język - polski Format - 17.0x24.0cm Ilość stron - 202 Podatek VAT - 5%\nWięcej o Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny - Magdalena Lesińska-Staszczuk, Ewa Godlewska (red.)\nNiniejsza publikacja jest interesującą faktograficznie i teoretycznie publikacją dotyczącą sytuacji mniejszości narodowych w wybranych krajach Unii Europejskiej. Można ją potraktować... Pełen opis produktu 'Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny' »\nNiniejsza publikacja jest interesującą faktograficznie i teoretycznie publikacją dotyczącą sytuacji mniejszości narodowych w wybranych krajach Unii Europejskiej. Można ją potraktować jako pogłębioną refleksję nad prawno-politycznym położeniem "starych" i "nowych" mniejszości w krajach europejskich. Jest to ważna i z pewnością potrzebna polskiemu czytelnikowi praca akademicka. Jest ona interesująca tematycznie i żywo napisana, co oznacza, że będzie z pewnością dyskutowana na zajęciach uniwersyteckich, jak i czytana przez wszystkich zainteresowanych przemianami współczesnego świata, a zwłaszcza Europy. W sensie teoretycznym i metodologicznym opiera się na rozwijanych intensywnie od kilkunastu lat badaniach na ten temat prowadzonych na Wydziale Politologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.\nWięcej o Mniejszości narodowe w państwach Unii Europejskiej Stan prawny i faktyczny\nnarodowe w państwach unii - ofert: 3\nmniejszości narodowe w państwach - ofert: 3


Opryszczka - Wizaz.pl\n2002-12-19, 07:45 #1\nJak wygląda zimno, opryszczka na skórze brody?\nZrobiło mi się coś takiego dziwnego, bolącego, czerwonego [img]icons/icon9.gif[/img]\nWyglądam okropnie [img]icons/icon22.gif[/img]\n2002-12-19, 19:53 #2\ntypowe są drobne pęcherzyki z cieczą, bardzo bolesne, pękają\n2002-12-19, 20:44 #3\nDziękuję za odpowiedź. Nie ma pęcherzyków, więc to na szczęście nie to. uff...\n2002-12-19, 22:13 #4\nW typowym przebiegu opryszczki pierwsze objawy to uczucie swędzenia oraz zaczerwienienie skóry, opryszczka najczęściej umiejscawia się na ustach, wokół ust, na skrzydełkach nosa.Tak jak Justy napisała pojawiają się przezroczyste, wypełnione płynem pęcherzyki,potem pęcherzyki pękają i tworzą się strupki. Bardzo nieprzyjemna, brzydko wyglądająca przypadłość - wywołuje ją wirus.Statystyki podają ,że co drugi człowiek na świecie jest nosicielem tego wirusa, u większości nie wywołuje on objawów , wystarczy jednak osłabienie, przeziębienie organizmu lub np.przegrzanie,promienie UV,inne czynniki i wirus uaktywnia się.Zarażamy się najczęściej już we wczesnym dzieciństwie "dzięki" całuskom od babć,ciotek i reszty rodziny.Nie można zniszczyć całkowicie tego wirusa , będzie z nami już na zawsze. W przypadku pierwszych objawów polecane są maści przeciwko opryszczce , może pomóc też przykładanie przekrojonego ząbka czosnku na swędzące miejsce.Są też już szczepionki przeciwko tej przypadłości , ale efekty nie zawsze są rewelacyjne.Warto próbować jeśli ataki zdarzają się dość często.Opryszczka może doprowadzić do ubytków w czerwieni wargowej.\nOlencja, to co Ciebie dopadło to prawdopodobnie stan zapalny - być może sama coś wycisnęłaś.Spróbuj może zastosować "babciny" sposób i przykładaj ząbek czosnku - brzydko pachnie , ale działa.\n2002-12-20, 09:50 #5\nNo właśnie co w przypadku, gdy ta przypadłość tzn. opryszczka spowodowała już ubytek czerwieni wargowej? Czy w rachubę wchodzą tylko kosmetyki kamuflujące?\n2003-08-02, 18:44 #6\nCzy znacie jakieś domowe sposoby na usunięcie opryszczki z ust?\n2003-08-02, 18:55 #7\nz domowych sposobów: pasta do zębów, czosne, cebula...\nale może lepiej zastosować preparaty apteczne: lek przeciwwirusowy (zovirax, antivir, hascovir, vratizolin,...) oraz np. pasta cynkowa lub płyn sonol\n2004-03-26, 15:20 #8\nwłaśnie wyskoczyła miopryszczka pierwszy raz...bardzo zalezy mi jednak,żeby to paskudztwo szybko zeszło!jakie są naturalne metody,żeby się tego szybciej pozbyć?\n2004-03-26, 18:07 #9\nnaturalnych nie znam... ale moja koleżanka często ma opryszczke i stosuje Zowirax i bardzo go zachwala\n2004-03-26, 18:24 #10\nZowirax jest super. Mi zawsze pomaga. A im szybciej zastosujesz, tym szybciej zejdzie. I nic z tym nie rób - żadnego drapania, wyciskania, czy co tam można wymyslić - to paskudztwo lubi pozostawiac blizny.\nPowodzenia i się nie martw!\n2004-03-26, 18:29 #11\nwpisz hasło "opryszczka" do wyszukiwarki wizażowej /z zaznaczeniem zeby szukala w forum/ to wyskoczy Ci tyle odnosnikow, a co za tym idzie - porad ze nie bedziesz wiedziala od czego zacząc czytac\npowodzenia w walce z wirusidlem\n2004-03-26, 18:53 #12\na ja polecam polski Hascovir, pani w aptecepowiedzial, ze to to samo co Zovirax tylko duuużo tansze. Kupiłam. Rzeczywiście równie skuteczny jak jego droższy odpowiednik.\n2004-03-26, 19:55 #13\nmam dużą skłonność do opryszczki,kiedyś używałam Zovirax lub polski Vratizolin ale znalazłam super domowy przepis stosować jak tylko zacznie swędzieć ) przecinam cebulę na pół,troszkę ją ściskam żeby pojawił się sok i nacieram tą cebulą opryszczkę tak ze 2-3 minuty.Jeszcze nigdy po tej metodzie opryszczka mi nie wyrosła.Jest tylko takie malutkie zgrubienie.To super metoda oprycha nie rośnie.POLECAM!!!\n2004-03-26, 20:18 #14\nthx,sprobuje cebuli....(ohhhhh)cudny zapach\n2004-08-11, 23:33 #15\nwyskoczyla mi oprzyszczka, tzw. zimno, febra i sie zastanawiam czy jest cos lepszego niz Zovirax. Jak sie pojawila dzisiaj nad ustami, w zasadzie pod nosem to myslalam, ze to jakas krostka. Dla pewnosci posmarowalam od razu Zoviraxem, nie powiekszyla sie jak na razie ale i nie zniknela (nie zmniejszyla sie). czy moge cos jeszcze zrobic dla jej zmniejszenia? Acha i do kiedy bede zakazac innych tym wirusem? kiss, kiss...\n2004-08-12, 00:19 #16\nNajlepszy jest Zovirax i nie znam niczego lepszego. Zeby szybciej zeszlo\nposmaruj grubo na noc i lekko wmasuj. calkowity zanik moze byc po kilku\ndniach. A z calusami bedziesz musialas sie wstrzymac jakies 2 tygodnie\nPS Tylko przypadkiem tego nie wyciskaj bo bedzie tragedia!\n2004-08-12, 14:23 #17\nOpryszczka… był czas, że jedna ledwie zdążyła zniknąć, a pojawiała się druga... ach… Teraz, co dziennie jem przynajmniej malutki kawałek surowej cebuli – dobrze wpływa na odporność ogólną organizmu, co w moim wypadku jest naprawdę wielkim poświęceniem… Nienawidzę cebuli, nawet śladowe ilości doprowadzały mnie do obłędu… ale czego się nie robi dla urody Zovirax w moim przekonaniu nie różni się niczym od tańszego Vratizolinu… niestety na mnie nie działa ani jeden ani drugi. Przez długi czas stosowałam Sacholl na opryszczkę, ale po jakimś czasie wirus chyba się uodpornił, bo nie był już taki skuteczny jak na początku. Teraz używam Sanolu – odkryłam go dzięki Wizażankom – jest naprawdę dobry i kosztuje niecałe 3zł. Polecam go.\nPoszukaj jeszcze na forum. Naprawdę dużo było już na ten temat.\n2004-08-12, 18:31 #18\nMi tez wczoraj wyskoczyla opryszczka Ale mam na nia skuteczny sposob: tabletki Heviran. Wpisz te nazwe w wyszukiwarce: bylo juz sporo watkow na ten temat. Poza w/w specyfikiem stosuje miejscowo Sudocrem- na prawde bomba! Pozdrawiam i lacze sie w rozpaczy\n2004-08-12, 20:48 #19\npamietam kiedy dostalam udaru slonecznego to wyszly mi 4monstrualne zimna, az od tego dostalam zapalenia wezlow chlonnych, lekarka mnie ''zjechala'' ze kazdy lek zadziala tylko kiedy posmaruje sie jak swedzi a nie jak jest juz krostka. od tej pory mam masc w domu i jak tylko mnie cos zaniepokoi to smaruje,to wrecz opsesyjne ale lepiej dmuchac na zimne )\n2004-08-12, 20:59 #20\nSanolu uzywalam wiele lat i niestety nie spowodowal szybkiego wygojenie sie opraszczki. Meczylam sie z nia 2 tygodnie, mialam za kazdym razem wielki strup na nosie , a potem bardzo dlugo czerwone miejsce po niej. Jak zakupilam Zoviraks opryszczka jest na nosie tylko 5 dni i nie jest duza, jak w przypadku Sanolu, w jakim momencie jak zaczne smarowac w takim pozostaje i po malu blednie i goi sie. Nie mam suchego strupa jak po Sanolu i nie mam potem zaczerwienienie, ktore miesiacami nie chce zejsc z nosa. Mi zawsze pojawia sie na czubku nosa wiele osob juz pytalo mi sie czy czasem nie zarylam nosem o chodnik. Dzieki Zoviraksowi mam te glupie docunki i glupie ogladanie sie za mna na ulicy z glowy\n2004-08-13, 09:23 #21\nU mie jak czuję że pojawia się opryszczka biorę ząbek czosnku ,kroję go na pół a potem przykładam w to miejsce gdzie ma sie pojawić to paskudztwo tak trzymam przez parę minut.Następnie biorę kostkę lodu i również przykładam w to miejsce i tak robię sobie jeszcze kilka razy sposób jest sprawdzony,opryszczka jest wtedy o wiele mniejsza czasami wcale sie nie pojawia.Jeżeli jednak się pojawi to używam drażetek homeopatycznych specjalnie na opryszczkę są bardzo dobre tylko na początku używam ich bardzo często tj. co ok.pół godz po 5 potem to jest po dwóch dnach już rzadziej.Można oczywiście smarować usta jakąś maścią.Wiem że trochę jest z tym roboty ,ale warto bo są efekty\n2004-08-13, 11:19 #22\nMi niestety też zrobila sie opryszczka jakies 2 dni temu Gdy czuje że zaczyna mi sie robic smaruje to miejsce Zoviraxem. Opryszczka zawsze sie pojawi ale naszczeście mniejsza. Potem dla szybszego wygojenia smaruje to listkiem z aloesu ( tym płynem który jest w środku ).Szybko się goi i zapobiega ciągłemu oblizywaniu ust i zrywaniu strupka ( co w moim przypadku jest bardzo częste i wydłuża czas gojenia ). A nie oblizuje ust ponieważ płyn z aloesu jest okropnie goszki.\nAle sposób z czosnkiem wydaje sie bardzo ciekawy napewno wypróbuje nastepnym razem\n2004-08-23, 12:16 #23\nwczoraj rano obudzilam sie, gorna warge mialam strasznie spuchnieta, wyskoczyla mi orpyszczka srasznie boli, swedzi, piecze, juz nie wiem, co mam robic chcialam spytac o jakas skuteczna porade? stosuje zovirax,ale nie widze zadnej poprawy-dzis rano warga jest jeszcze bardziej napuchnieta slyszalam, ze oklady z sody oczyszczonej dobrze robia? czy to prawda? kolezanka powiedziala mi, ze powinnam wybrac sie na solarium-podobno to tez ma pomoc... chce sie pozbyc tego swinstwa jak najszybciej!!!\n2004-08-23, 13:23 #24\nRe: opryszczka!! ratunku!!!!!\npolecam płyn na opryszczkę SONOL, ok. 3 zł w aptece\nWyślij prywatną wiadomość do manja\nZnajdź więcej postów manja\n2004-08-23, 13:41 #25\nzadne solarium! jesli opryszczka juz jest to niepozbedziesz sie jej zbyt szybko, ja mam swoje dwie od srody, to trzeba przeczekac, a jak pojawi sie strupek to tym bardziej nie ''przyspieszaj'' sciagajac go bo zostana blizny\n2004-08-30, 11:44 #26\nZovirax jest jednym z najdroższych maści,jednak nie na wszystkich działa.Dla mnie jest ogólnie najlepszy ale na moją znajomą działa np. Vratizolin (koszt ok 5zł)lub Hascovir (koszt ok 8zł),musisz je wypróbowac, w żadnym wypadku nie opalaj się na słońcu lub w solarium.\n2004-08-30, 18:58 #27\nJa niestety też mam ten problem raz w roku i to w czasie wakacji. W tym roku tez już to przeszłam - męczyłam sie tydzień, smarowałam Zoviraxem. A tak poza tym to gdzieś czytałam żeby posmarować sokiem z czosnku ale ja jeszcze tego nie próbowałam. Pozdrawiam!!!\n2005-07-22, 12:29 #28\nZnacie jakiś ksuteczny środek na pozbycie się tego paskudztwa z ust? I najlepiej bez recepty, bo nie chce mi się dreptać do dermatologa z tym :P Aaa, tylko nie Zovirax (nie wiem jak to się pisze ), bo to mi nie pomaga.\n2005-07-22, 12:43 #29\nMarlenko właśnie dzisiaj mi sie to paskudztwo zrobiło\ntydzien temu miałam na ustach niedawno zaczeło schodzic a tu dzisiaj kolejna przykra niespodzianka\nteraz mam pod ustami koło brody ogroomna opryszczke\nJeszcze nigdy nie robila mi sie latem. Zwykle opryszczke mialam jesienia albo zima. Noie wiem co sie stało, ze wyszła. Moze od opalania\nJa na opryszczke stosuje ANTIVIR jest to tanszy odpowiednik zoviraxu, kosztuje ok 6 zł, a czasami hascoviru ok 8 zł(jego konsystencja bardzij mi odpowiada) te preparaty maja działanie przeciwirusowe.\nponadto opryszczke traktuje SONOLEm to taki płyn na opryszczke za około 3 zł. Jest tani i nawet skuteczny\nNa noc posmaruj mascia cynkowa - szybciej sie wysuszy\nzobaczymy której szybciej zejdzie\n2005-07-22, 13:22 #30\nup up czekamy na podpowiedzi


Darmowe probki markowych kosmetyków – Nowe! » Blog Archive » Naturalne ręcznie robiony świece JFENZI\n» Naturalne ręcznie robiony świece JFENZI Kolejna witryna oparta na WordPressie\n» Naturalne ręcznie robiony świece JFENZI\nDarmowe probki markowych kosmetyków – Nowe! 27 lut 2019 by admin\nŚwiece absolutnie uwielbiam. Uwielbiam wiele zapachów. Paląca się świeca jest kojarzy mi się z ciepłem domowym. Uwielbiam ich blask zwłaszcza w chłodne wieczory. A przed nami jeszcze ich trochę.\nA co jeśli świeca nie tylko się pali, ale można jest użyć też jako balsamu?\nŚwiece jfenzi inspirowane są zapachami perfum. Do wyboru w tym momencie jest 5 wersji zapachowych\nCzerwona- różowy pieprz, czarna porzeczka, dojrzała gruszka, róża, jaśmin\nBardzo przyjemne zestawienie. Zapach nie jest nachalny.\nBiała- wanilia, piżmo i drzewo sandałowe. Nie do końca mój zapach. Ale jest lekki, kobiecy.\nRóżowy-to zdecydowanie kwiatowy zapach. Połączenie róży, frezji, cedru i kwiatu kaktusa. Dla miłośników kwiatowych klimatów.\nCzarna- porzeczka, paczula i nuty drzewne. Lekko męski zapach,Ale mi bardzo odpowiadający.\nGranatowa- bob tonka, kawa ,kakao, jaśmin. Razem z czarna są moimi faworytami.\nSkóra wysmarowaną tymi świecami jest odzywiona. Zapach utrzymuje się na skórze nawet koło 12 godzin.\nWykonane sa z wosku sojowego z uprawy wolnej od GMO.\nProdukowane są w Niepołomicach. Ja jestem niby absolutnie zauroczona i czekam na nowe zapachy\nPolub strone i wez udzial w Naturalne ręcznie robiony świece JFENZI:\nDarmowe probki markowych kosmetyków – Nowe! Kolejna witryna oparta na WordPressie Naturalne ręcznie robiony świece JFENZI « 2019 Darmowe probki markowych kosmetyków – Nowe!


PrawdziwiON - Od 10 lipca 2014 roku krótszy czas pracy niepełnosprawnego\nOd 10 lipca 2014 roku krótszy czas pracy niepełnosprawnego\n10 lipca 2014 roku stracą moc przepisy, które podnosiły dziennie i tygodniowe normy czasu pracy. Od tego dnia niepełnosprawni ze znacznym lub z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności zatrudnieni na umowę o pracę będą pracować maksymalnie 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo zamiast dotychczasowych 8 godzin dziennie i 40 tygodniowo. Co ciekawe ustawa zmieniająca czas pracy zacznie obowiązywać dopiero od 16 lipca 2014 roku.\n10 lipca 2014 roku wchodzą w życie zmiany w zakresie czasu pracy tych osób, które są efektem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 czerwca 2013 roku (Dz. U. poz. 791). Jednak nowe przepisy zaczną obowiązywać 16 lipca 2014 roku ( ustawa z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. poz. 877)).\nDla niepełnosprawnego nie ma to jednak żadnego znaczenia, bo skrócony czas pracy będzie mu przysługiwał automatycznie, bez składania żadnych podań czy próśb do pracodawcy. Ponadto pracodawca jest zobowiązany poinformować pracownika o skróconej normie czasu pracy.\nNależy zaznaczyć, że do osób niepełnosprawnych zatrudnionych przy pilnowaniu jak również do osób, które na swój wniosek, za zgodą odpowiedniego lekarza, zrezygnowały z ochrony przewidzianej przepisami art. 15 ustawy o rehabilitacji, dalej będą pracować 8 godzin dziennie i 40 tygodniowo. Ich nowe przepisy nie obejmują.


Opóźnienia w inwestycjach kolejowych będą trudne do nadrobienia - Gospodarka komunalna\nOpóźnienia w inwestycjach kolejowych będą trudne do nadrobienia\nTomasz Elżbieciak • 4 sierpnia 2010 - 10:42\nPodpisano jedynie dwa największe kontrakty kolejowe. Dopiero trwają inne przetargi na trasach z Tarnowa do Rzeszowa, z Krakowa do Tarnowa i z Katowic do Krakowa, a także w Gdyni, Gdańsku, Ciechanowie, Iławie i Malborku - mówi szef Trakcji Polskiej, Maciej Radziwiłł.\nInwestycje związane z infrastrukturą kolejową nie nabrały takiego tempa, jak zapowiadano kilka lat temu. Możemy się spodziewać ożywienia w najbliższym czasie?\n- Po panującym od połowy 2008 r. do końca 2009 zastoju, gdzie praktycznie rozstrzygnięto tylko jeden większy przetarg, obecnie rzeczywiście nastąpiło przyspieszenie. Podpisano dwa największe w historii kontrakty na budowę Lokalnego Centrum Sterowania Działdowo i trasy z Warszawy do Skierniewic. Na różnym etapie rozstrzygania jest obecnie kilkanaście przetargów, z których każdy jest wart po kilkaset milionów złotych. Są to po trzy odcinki na trasach z Tarnowa do Rzeszowa, z Krakowa do Tarnowa i z Katowic do Krakowa, a także Lokalne Centra Sterowania w Gdyni, Gdańsku, Ciechanowie, Iławie i Malborku.\nWiększość z ogłoszonych przetargów to inwestycje typu "projektuj i buduj". Uruchomienie inwestycji w Działdowie, Gdyni, Gdańsku, Ciechanowie czy na linii Warszawa-Skierniewice pozwoli na to, aby wyraźne przyśpieszenie było widoczne w pierwszym półroczu 2011 r., bo wtedy tak naprawdę rozpoczną się te przedsięwzięcia.\nObecny rok jest na pewno zmarnowany. Z tego, co wiem, zaledwie 700 mln zł zostało zainwestowanych w infrastrukturę kolejową w pierwszym półroczu i podejrzewam, że trudno będzie w tym roku wyjść ponad pułap 2 mld zł. Będzie to spadek rzędu 30 proc. w stosunku do 2009 r.\nCoraz częściej pojawiają się obawy, że PLK nie zdołają wydać wszystkich unijnych pieniędzy przewidzianych w bieżącym budżecie. Podziela pan te przypuszczenia?\n- Na pewno tak. Na to się zanosi. Nie wiadomo jeszcze jaki będzie kolejny budżet unijny, ale sądzę, że obecne opóźnienia będą trudne do nadrobienia w kolejnych latach.\nTutaj pojawia się też pytanie, czy PLK dobrze sobie radzą z programem modernizacji infrastruktury kolejowej?\n- Z pewnością cześć odpowiedzialności spada na władze PLK, ale trzeba też powiedzieć, że ta odpowiedzialność rozkłada się w czasie. Poza tym na pewno nie było łatwym zadaniem rozpoczęcie tego procesu inwestycyjnego w otoczeniu zmieniających się przepisów i regulacji w funduszach unijnych. Dlatego były tu przyczyny obiektywne, które trzeba odnotować.\nNie ulega też wątpliwości, że modernizacja kolei nie jest dla rządzących tak ważna jak budowa nowych dróg i autostrad.\n- Z politycznego punktu widzenia autostrada jest zawsze bardziej interesująca, bo efekt jest szybciej widoczny. Kolej jest o wiele bardziej złożonym systemem, gdzie poprawa sytuacji zajmuje dużo czasu. Natomiast wybudowanie kilkukilometrowego odcinka drogi wzbudza już dosyć powszechne zadowolenie.\nJaka konkurencja panuje na rynku usług budowlanych dla kolei? Jak dużym zagrożeniem są tutaj zagraniczne podmioty?\n- Jest kilka polskich grup, które tradycyjnie startują przeciwko sobie. Są też firmy z obszaru budownictwa drogowego jak Strabag czy Budimex. Coraz więcej jest też firm z zagranicy interesujących się polskim rynkiem na tle posuchy w niektórych krajach. Poważną konkurencją są firmy z Czech i Słowacji. W ostatnim czasie największą konkurencją stało się czeskie OHL. Natomiast podmioty pochodzące z Niemiec czy Włoch i tak opierają wykonawstwo na istniejących firmach, więc tutaj tak naprawdę niczego nie wnoszą.


Archiwum Historii Mówionej - Wiesław Newecki\nWiesław Newecki „Kogut”\nWiesław Newecki, pseudonim Kogut, urodzony w 1929 roku, stopień strzelec, [Zgrupowanie] „Chrobry II”, VI Komisariat Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa.\nTo była cała historia związana z moją rodziną. Moja rodzina wywodziła się od trzech pokoleń z mieszkańców Warszawy i mieliśmy takie już zalążki patriotyczne. Jeśli chodzi o moje jakieś ustosunkowanie się do tych spraw, to na pewno miały one charakter wynikający z tego, co rodzina wpoiła we mnie, jako że jak już wspomniałem, rodzina była zaangażowana w czasie Powstania, w czasie okupacji niemieckiej, w prace konspiracyjne.\nWróćmy jeszcze do okresu przed wybuchem wojny. Gdzie pan mieszkał, czym zajmowali się rodzice?\nCały czas mieszkałem na Miedzianej, od urodzenia. Ojciec był pracownikiem Kolei Państwowych, był starszym kasjerem na stacji Warszawa Główna, a mama zajmowała się wychowaniem mnie i mojego starszego brata.\nA brat jak miał na imię?\nBrat miał na imię Zbigniew i w czasie okupacji, ponieważ był sześć lat starszy ode mnie, groziła mu ewentualnie wywózka na roboty do Niemiec bądź w ogóle jakieś represje związane z tym, że należał do konspiracji. A poza tym w naszym domu, w naszym mieszkaniu przy ulicy Miedzianej, ponieważ było ono dość zamaskowane, zakamuflowane, znajdowało się w kamienicy, która od frontu była dość okazała, a myśmy mieszkali w drugim podwórku, w takiej mało widocznej jednopiętrowej oficynie, w tejże oficynie właśnie rodzice moi mieli za zadanie z bliżej mi nieznanych jakichś rozkazów podziemia prowadzenie szkolenia podchorążych, a następnie odbywały się przysięgi tych podchorążych w naszym mieszkaniu. Dozorca, starszy pan, który od lat był tam i mieszkał, nie wiedział o tym, ale domyślał się.\nTo znaczy myśmy na niego mówili „pan Jan”, a w tej chwili nazwisko jego wyszło mi z pamięci.\nA to była Miedziana ile?\nMiedziana 7. I w związku z tym on miał za zadanie cały czas przebywania na pierwszym podwórku i przy bramie sprzątania na ulicy i w pierwszym podwórku, i gdyby jacyś obcy ludzie czy może nawet czasami Niemcy podjechali, to miał za zadanie właśnie poprzez takich łączników, to znaczy swoją córkę, natychmiast dać sygnał, powiadomić, że ktoś obcy już wchodzi na teren posesji, żeby zakamuflować.\nTo znaczy, że w jakiś sposób musiał być wtajemniczony.\nNo, znaczy że byli u nas ludzie, którzy przebywali, i każdy młody człowiek, który gdzieś przebywał, był narażony na to, że w przypadku jeżeli będzie jakaś obława, to będzie to już podejrzane. Natomiast o co chodziło. Chodziło o to, że gdyby tak się stało, to już były przygotowane dwa, trzy stoliki z kartami do brydża i jeżeliby Niemcy weszli do mieszkania, wtedy okazałoby się, że brat mój czy mama zaprosili partnerów do brydża i u nas po prostu odbywa się spotkanie przy kartach, towarzyskie, przy herbacie. No oczywiście materiałów jakichś takich dowodowych było jak najmniej, prowadzący to szkolenie miał na pewno jakąś instrukcję szkoleniową do przeprowadzenia swojego wykładu, ale na ogół najprawdopodobniej, jak się domyślam, polegało to tylko na tym, żeby [robić tylko] jakieś tam szczątkowe notatki, które w razie czego by od razu zostały spalone i zniszczone. Więc ja się wychowywałem właśnie w takiej atmosferze.\nAle pan sam złożył przysięgę podczas okupacji?\nNie, ja nie składałem przysięgi, ja byłem harcerzem, natomiast nieświadomie – w pewnym sensie nieświadomie, bo oczywiście wszyscy wszystko wiedzieli, pomagałem w ten sposób, że przewoziłem materiały. Mój brat cioteczny, który zginął na Pawiaku właśnie w czasie Powstania, został aresztowany w maju czterdziestego czwartego roku za przynależność do organizacji, ponieważ organizacja wytypowała go. On był po studiach Wawelberga przed wojną i pracował w Zakładach Zbrojeniowych Pocisk w Rembertowie. Tam jego zadaniem było właśnie gromadzenie materiałów i przekazywanie tych materiałów do odpowiednich komórek. W związku z tym ja jeździłem z tornistrem szkolnym na plecach do Rembertowa i te materiały od niego z domu odbierałem, nie wiedząc, co to jest, ale wiedząc, że to jest taka misja do wykonania. Natomiast ponieważ chodziłem…\nJak nazywał się brat cioteczny?\nKazimierz Marcinkowski. Może ja bym pokazał, bo mam jego zdjęcie. I on właśnie jest pochowany w Rembertowie na cmentarzu, ale nie ma jego szczątków, są nieznane, ponieważ został wywieziony z Pawiaka w czasie Powstania i od tej pory o nim nikt z rodziny się [niczego] nie dowiedział. Tak że były to takie moje jakieś…\nCzy pan należał do harcerstwa przed wojną?\nNależałem przed wojną, przed wojną, tak.\nTo było takie szkolne harcerstwo?\nSzkolne, do zuchów, na Miedzianej pod 7, do szkoły numer 26, która teraz jest szkołą imienia Biernackiego. Tak że w tej szkole miałem kolegów, to byli koledzy również z ulicy Miedzianej, Siennej. Tam nikt nie dojeżdżał z daleka do szkoły wtedy. Jednym z moich kolegów był Jurek Janczewski z „Chrobrego II”, i ten Jurek Janczewski w czasie Powstania stracił rękę. Właśnie tu mam książkę „Najmłodsi żołnierze walczącej Warszawy”, gdzie jest jego wspomnienie, kiedy go już po amputacji ręki odebrałem ze szpitala i pomogłem mu przybyć z powrotem do swojego oddziału macierzystego.\nZ czego w czasie okupacji utrzymywali się pana rodzice?\nNo, ojciec pracował.\nCały czas pracował?\nPóźniej nie, na kolei nie, nie. Ojciec, jeśli chodzi o jego zapatrywania, to były takie, że wszystkie państwowe instytucje, które podlegają Niemcom, są dla Polaków instytucjami, w których nie powinni polscy obywatele pracować, w związku z tym pracował w Miejskich Zakładach Wodociągów i Kanalizacji. Też załatwiono mu tę pracę poprzez kontakty jakieś z ludźmi, którzy wiedzieli o tym, że nie powinien pracować na kolei. Pracował właśnie na stacji pomp i filtrów jako nadzorca. Miał ekipę ludzi, prowadzili remonty i z tego się utrzymywała nasza rodzina. Natomiast mama od czasu do czasu jeździła do Rembertowa, bo ciocia tam… Jeździła do Rembertowa. Mama jeździła do Rembertowa, do rodziców tego brata ciotecznego, który zginął na Pawiaku. Tam pomagała cioci, bo ciocia prowadziła jadłodajnię. Pomagała jej i mieliśmy po prostu zaopatrzenie z tego powodu. Ja chodziłem do szkoły na Miedzianą, później szkoły zostały połączone. Zrobiło się jakoś za ciasno, w czasie kiedy Niemcy organizowali getto, i szkoła z ulicy Chłodnej została przeniesiona na ulicę Miedzianą. Po tych wszystkich reorganizacjach moja szkoła została z kolei podzielona na kilka grup i moja grupa została przeniesiona na ulicę Tarczyńską. Po kilku miesiącach z ulicy Tarczyńskiej przeniesiona została na ulicę Raszyńską, z ulicy Raszyńskiej w następnym roku przeniesiona została na ulicę Śniadeckich. No i już tam na Śniadeckich, właściwie na Polnej, na Noakowskiego, tam skończyłem szkołę powszechną, na Noakowskiego, a do gimnazjum zacząłem chodzić na ulicy Śniadeckich. To było gimnazjum dawne imienia Stanisława Konarskiego. To gimnazjum z kolei po jakimś tam znów dodatkowym połączeniu zostało przeniesione na ulicę Kopernika, to znaczy koło Kopernika jest taka malutka ulica Bartoszewicza, i tam w czasie okupacji do pierwszej klasy gimnazjalnej chodziłem, na ulicę Bartoszewicza, do tego gimnazjum, które się nazywało I Miejskie Męskie Gimnazjum Elektryczno-Mechaniczne w Warszawie. To była już szkoła pod protektoratem niemieckim, w związku z tym miałem legitymację szkolną, gimnazjalną, wypisaną w języku niemieckim, i to mi pozwoliło na swobodne przemieszczanie się z tymi materiałami, ponieważ Niemcy w jakiś sposób uważali, że absolwent takiej szkoły będzie pracował dla przemysłu niemieckiego. Tak że ja miałem jak gdyby taki glejt.\nZ kolei jak wspomniałem o swoim bracie o sześć lat starszym, on skończył gimnazjum handlowe w Warszawie na Miodowej i rodzice, chcąc go uchronić przed łapanką, załatwili mu pracę praktykanta leśnego w Strudze pod Warszawą. Tam były dość duże lasy, są jeszcze do tej pory, ale było tam leśnictwo, właśnie w tej Strudze. No i ta Struga jest moim punktem wyjściowym na wybuch Powstania Warszawskiego. Ponieważ jak już wspomniałem, rodzice byli zaangażowani, i mama wiedziała, i ojciec, wiedzieli o tym, że coś najprawdopodobniej ma nastąpić w Warszawie, w końcu lipca, w początku sierpnia… Nie sądzę, żeby na pewno wiedzieli, co to miało być, bo wszystko było okryte tajemnicą, natomiast wiedzieli, że szykuje się jakaś duża akcja, która niesie za sobą pewne niebezpieczeństwa. W związku z tym mama moja z bratem, który przyjechał kilka dni wcześniej do Warszawy i najprawdopodobniej miał swoje zadania, wysłała mnie z powrotem do Strugi. To był 28 albo 27 lipca czterdziestego czwartego roku. I my prawie ostatnią kolejką wąskotorową, która odchodziła spod mostu, obecnego Śląsko-Dąbrowskiego, ze stacji, do Strugi dojechaliśmy z bratem, mama została w Warszawie. I okazało się, że już za Markami, między Markami a Pustelnikiem, zaczynają na szosie wybuchać jakieś pociski. Jak się później okazało, były to pociski wystrzeliwane z dział armii radzieckiej, która już w pobliżu się znajdowała. Dlatego też brat, jako starszy, uważał, że ma obowiązek ochraniania mnie, młodszego brata. Ponieważ ja byłem od początku bardzo ciekawy, zainteresowany wszystkim, co się działo, chciałem jak najszybciej wrócić do Warszawy. No bo myślę sobie tak: skoro tu już rozrywają się te pociski, no to front się zbliża, wojna ma się ku końcowi, to ja wolę być ze swoją mamą w domu. On wiedząc o tym, na drugi dzień rano zamknął mnie w takiej drwalce i w ten sposób chciał zabezpieczyć, żebym ewentualnie nie uciekł. No, ja po kilku godzinach jakoś tam sprytnie, jak mały chłopak, poradziłem sobie, wyłamałem jakieś szczebelki drewniane w okienku i przez to okienko wyślizgnąłem się i zacząłem uciekać. To było właśnie gdzieś tam w takich lasach, [był] taki mały domek letni, tak że od razu się tam w tym lesie skryłem, przeczekałem, słuchałem, czy nikt mnie nie goni z domu, i zacząłem kluczyć. Kierunek mniej więcej znałem, jaki jest do Warszawy. Oczywiście absolutnie nie drogą, tylko gdzieś polami, łąkami, jakimiś krzakami zacząłem iść. Zdawałem sobie sprawę, że to jest ponad dwadzieścia kilometrów. Dzień był upalny. I to właśnie był chyba 29 lipca czterdziestego czwartego roku. Gdzieś na wysokości chyba właśnie Marek czy Pustelnika w pewnym momencie usłyszałem głos: „Ręce do góry! Padnij!”, w języku polskim. Podeszło do mnie trzech czy czterech ludzi uzbrojonych, [ubranych] po cywilnemu, i pytali się, co ja tutaj robię. Ja im pokrótce opowiedziałem tę całą historię, i oni mnie się wtedy zapytali, czy ja nie chcę do nich przystąpić, do ich oddziału partyzanckiego. Ja powiedziałem, że nie, ponieważ jest mama w Warszawie, i ja idę do mamy.\nA mieli opaski biało-czerwone czy nie?\nNie pamiętam, ale chyba nie, bo to [było jeszcze] w czasie okupacji. Po prostu byli tylko po cywilnemu ubrani, tylko uzbrojeni byli, tak że nie wiem, kto to był, do dzisiejszego dnia. W związku z tym kazali mi złożyć przysięgę, że ja nie powiem, że ich tutaj widziałem. Oczywiście bez żadnego namysłu przyrzekłem im, że nie będę nikomu o niczym mówił. I tak dobrnąłem gdzieś późnym popołudniem do pętli tramwajowej przy cmentarzu na Bródnie. O dziwo okazało się, że tramwaje jeszcze kursują. Wsiadłem do tramwaju, no i chyba po jednej czy po dwóch przesiadkach dojechałem do domu na Miedzianą. Mama się ucieszyła, ale była bardzo podenerwowana. No i jeszcze tam przychodził taki znajomy, który był dobrze poinformowany i mówił, że najprawdopodobniej w najbliższych dniach coś w Warszawie ma nastąpić, ale też konkretnie nie mówił, o co chodzi.\nNie pamięta pan, jak się nazywał ten znajomy?\nPan Rzadkiewicz. On mieszkał przy ulicy Złotej. I ja tak z mamą już dwa dni byłem w domu, był względny spokój na Miedzianej, w okolicach Miedzianej, ale już nigdzie się nie wybieraliśmy. I kiedy tak siedzieliśmy w domu, właśnie we wtorek 1 sierpnia, usłyszeliśmy strzały. To były takie urywane serie. Ponieważ w czasie okupacji dość często zdarzało się, że jakaś strzelanina wybuchała w okolicach właśnie placu Kazimierza, Pańskiej, Siennej, no to specjalnie wrażenia na nas to nie zrobiło. Natomiast w tym dniu już te strzały trwały dłużej. To nie były takie krótkie serie, które po kilku minutach ucichły i później ewentualnie słychać było nadjeżdżające niemieckie samochody czy jakieś tam właśnie odgłosy łapanki. To już były dłuższe serie, pojedyncze strzały i przemieszczanie się pojedynczych i grupowo właśnie już tych pierwszych żołnierzy powstańczych. No i po takiej nocy dość spokojnej, cichej na drugi dzień rano wyszliśmy z domu i zobaczyliśmy, że ludzie zrywają chodniki, wynoszą jakieś resztki materiałów, z których można budować zapory, barykady, i że powstają właśnie barykady. Pierwsza barykada powstała na rogu Miedzianej i Srebrnej. No ja zacząłem pomagać przy budowie, mama coś ugotowała, przyniosła mnie i żołnierzom. Dużo było ludności miejscowej, z okolicznych domów, sąsiadów. I od razu na drugi dzień już nie działały wodociągi, nie było wody, więc jeden z sąsiadów zaczął wiercić studnię na podwórku naszej posesji, no i po dwóch dniach już była woda. Kiedy ja się zorientowałem i spotkałem kolegów, właśnie między innymi tego Jurka Janczewskiego, który mieszkał na Siennej, z którym razem chodziłem do szkoły, powiedział mi, że on jest na placówce powstańczej i że jako ochotnik wstąpił do oddziałów powstańczych. Więc ponieważ ja uznałem, że najbliżej mam w sąsiednim domu, poszedłem tam i zaprowadzono mnie do komendanta. Miał pseudonim Jan Zawoja [Lucjan Gawroński], a jego zastępcą był szef sztabu, nazywał się Kazimierz Czapski [pseudonim Ryś]. To były oczywiście pseudonimy. No i po krótkiej rozmowie, pytaniach, gdzie mieszkam, co robię, gdzie się uczę, jaki jest tam mój stosunek rodzinny, czy mam kogoś z rodzeństwa – no, takie krótkie właśnie jakieś pytania odnośnie mojej osoby i mojej rodziny…\nCzy nie mówili, że jest pan za młody?\nAle zapytali, ile pan ma lat?\nZapytali się, tak. No i powiedzieli mnie, że jeżeli chcę zostać, to żebym złożył przysięgę. Złożyłem tam w gabinecie dowódcy przysięgę i otrzymałem od razu legitymację z odciskiem palca.\nWtedy pan przyjął pseudonim?\nTak, zapytali mnie się, jaki chcę mieć pseudonim i tak w legitymacji mam napisane.\nA dlaczego „Kogut”?\nDlatego że ja byłem zadziorny właśnie i może na swój sposób i na swój wiek wtedy przypominałem [koguta], utożsamiałem się przynajmniej z takim ptakiem.\nOprócz pana jeszcze pan widział jakichś innych ochotników, którzy wtedy się zgłaszali?\nTo znaczy wszystkich, których spotkałem, kolegów, to to byli ochotnicy, natomiast jeśli chodzi o „Chrobrego II”, no to większa część ludzi, którzy się zadeklarowali brać udział w Powstaniu, to byli ludzie, mieszkańcy, którzy spontanicznie przystąpili.\nCzy jeszcze ktoś na przykład z pana sąsiadów też przystąpił do Zgrupowania „Chrobry II”?\nNo, to znaczy ja tylko z tego co pamiętam, najbliżej jak się spotkałem, to z tym Jureczkiem Janczewskim, który stracił rękę, no a tak przelotnie z różnymi kolegami spotykałem się, bo ja się przemieszczałem bardzo dużo. Jako łącznik nawet chodziłem na drugą stronę Nowego Światu w pewnym okresie, ponieważ jednym z moich zadań było przenoszenie hasła na dany dzień. Jako że hasło codziennie się zmieniało, to na każdy następny dzień, gdzieś w godzinach południowych, w zależności od tego jakie były możliwości, czy był obstrzał, czy były jakieś, prawda, duże naloty lotnicze, wtedy trzeba było przeczekać i w zależności od tego ta pora wahała się. W zależności też od pogody – jak był deszcz czy było bardzo słonecznie, no to też te godziny się przesuwały.\nJakiego typu to były hasła?\nNo, to było hasło, które obowiązywało na całym terenie Śródmieścia i ze sztabu takie hasło było nadawane i tylko otrzymywali to hasło przeze mnie, to znaczy ja przynosiłem do swojego dowódcy i on dawał to na poszczególne placówki. Jeżeli ktoś się przemieszczał poza swoją placówką w porze już po zmroku, to musiał podać hasło. Jeżeli nie podał tego hasła, no to oznaczało, że albo samowolnie gdzieś się wybrał, albo po prostu jest nawet szpiegiem. No i na to hasło był odzew – jeżeli jedna strona podała hasło, to na to hasło musiał zostać podany odzew.\nA jakiś przykład takiego hasła pamięta pan?\nNo, przykłady były różne, natomiast była jedna zasada, że hasło i odzew musiały się zaczynać na tę samą literę. Jak na przykład było hasło „karabin”, to odzew musiał być „kolba”, tak że to taki przykład. No, oczywiście ponieważ miesięcy było dwa, no więc dni było… Bo już nie liczę tych trzech dni, bo po kapitulacji już hasła nie było, już się nie chodziło, no ale około sześćdziesięciu haseł [było].\nGdzie dokładnie pan odbierał te hasła?\nJa odbierałem te hasła… No, sztab się przemieszczał – i na Siennej, i na Śliskiej chodziłem. Ale chodziłem również i z hasłami, i z rozkazami na ulicę Boduena, tak że na drugą stronę Marszałkowskiej. Ale chodziłem również i na drugą stronę Nowego Światu. Był taki okres, kiedy można było aż tam dotrzeć.\nCzy miał pan jakieś dyżury, na przykład, od tej do tej godziny?\nNie, nie. Ja cały czas na okrągło byłem na Miedzianej 5 i tam nocowałem. Ponieważ mama była w schronie na Miedzianej pod 7, no więc ja w schronie nie przebywałem, tylko od czasu do czasu wpadałem mamę odwiedzić i często wpadałem do naszego domu, właśnie do mieszkania, w którym nikt nie mieszkał, bo było bardzo niebezpiecznie, no, ale gdzieś w końcu sierpnia, po nalocie bombowym, na nasz dom na Miedzianej pod 7 zostały rzucone bomby zapalające i już ta nasza oficyna zaczęła płonąć, tak że w odpowiednim momencie miałem szczęście zareagować i ugasiłem te bomby na strychu. Tam chyba dwie czy trzy takie bombki spadły, wielkości może czterdziestu centymetrów i z nich się wysypywał taki proszek, który był łatwopalny, no ale jednocześnie jak w pierwszym momencie od rozprzestrzenienia się ognia posypało się wkoło piaskiem ten proszek (to był fosfor, jakaś mieszanina fosforowa, związków fosforu), to wtedy zamykało się dopływ powietrza i on się już przestawał palić i [ogień] przestawał się rozprzestrzeniać. Tak że w ten sposób uratowałem naszą oficynę. Natomiast po Powstaniu Niemcy spalili cały front, no i później, jak się okazało, nasza oficyna ocalała i po zakończeniu wojny mieszkaliśmy tam jeszcze wiele lat.\nJakie było pana najgorsze wspomnienie z Powstania Warszawskiego?\nNajgorsze wspomnienie, które mi utkwiło w pamięci, to było zbombardowanie kamienicy naprzeciwko numeru 7, to znaczy numer 6. Numer 6 mieścił się obok szkoły, już szkoła była na Miedzianej pod 8, a numer 6 była to taka sama kamienica jak numer 7, mniej więcej tyle samo pięter miała. No i trudno mi w tej chwili powiedzieć, kiedy to było, ale pewnie w sierpniu też, kiedy spadły bomby burzące na ten budynek numer 6, i ja się tam włączyłem do ratowania ludzi, którzy zostali przysypani. Moim największym przeżyciem było to, jak chcieliśmy wydostać spod gruzów przysypaną do połowy dziewczynę. Trudno mi powiedzieć w tej chwili, ile ona miała lat, w każdym razie gdzieś może piętnaście, szesnaście. Ponieważ domy były z cegieł i ten gruz był bardzo lotny, tak że po tym zbombardowaniu ciężko było tam w ogóle oddychać, i ja kiedy brałem udział z kilkoma mieszkańcami, żeby wyciągnąć tę dziewczynę, pracowaliśmy przez wiele godzin, przez kilka godzin w tych oparach, w tym pyle tych cegieł, i niestety nasza praca nie została uwieńczona sukcesem, ponieważ te zwały gruzu kilkupiętrowego domu za każdym razem, kiedy już próbowaliśmy ją wyciągnąć, z powrotem się osuwały i ona jęczała, bo miała najprawdopodobniej połamane nogi, być może i żebra, miednicę, no i po wielu godzinach niestety musieliśmy ją tak zostawić, bo ona już straciła przytomność, nie było ratunku, bo wszystko z wysokości kilku pięter zsypywało się na dół.\nNatomiast miałem drugie [wspomnienie] takie bardzo uczuciowo jakoś związane z moją osobą i z dzieckiem, które mama przygarnęła na kilka dni, ponieważ została zbombardowana wielka hala targowa, która mieściła się przy placu Kazimierza Wielkiego. To były takie hale podobne do hali na Koszykach, do Hali Mirowskiej. I ponieważ kiedyś nie było lodówek, a tam między innymi handlowano takimi artykułami jak mięso, więc były chłodnie pod spodem, pod tą halą. I te chłodnie były w ten sposób skonstruowane, że rurami płynął amoniak – tak jak zresztą późniejsze lodówki na tej zasadzie działały. Ten amoniak był sprężony. Ludzie, którzy potracili domy w czasie działań powstańczych na skutek zburzenia, spalenia, nie mieli gdzie się skryć i skryli się właśnie w tych chłodniach pod tą halą. Stropy tej hali były żelbetowe, a sama hala była z cegły i po zbombardowaniu tej hali przez Niemców ludzie zostali przyciśnięci tymi płytami i jednocześnie rury z amoniakiem zostały rozszczelnione, ten cały gaz wypełnił to pomieszczenie i ci ludzie nie dość, że byli przysypani, to jeszcze truli się tym gazem. Po kilkunastu godzinach akcji ratowniczej, w której nie brałem udziału, wydobyto z ciała matki, która podobno już nie żyła, dziecko dwuletnie, około dwóch lat chłopczyk. No i w pierwszym takim odruchu, jak tych ocalonych tam przyprowadzili do najbliższych budynków, a między innymi najbliższym budynkiem to był nasz budynek Miedziana 7, mama przygarnęła to dziecko. No i później po kilkunastu dniach ja się cieszyłem, że mam braciszka, że będę miał, no i jednocześnie zdawałem sobie sprawę z tragedii tego dziecka, które straciło rodziców. Okazało się później, po kilku czy kilkunastu dniach, że znalazł się ktoś z dalszej rodziny i tym dzieckiem się zaopiekował.\nNie pamięta pan, jak miał na imię?\nJanuszek, wiem, że Januszek.\nDużo wtedy osób zginęło na placu Kazimierza w tych halach?\nPodejrzewam, że około stu albo i więcej.\nCzęść się uratowała, tak. Ponieważ może te płyty, które załamały się i stanęły tak pod kątem, to dawały możliwość uratowania się. Natomiast najgorszy był ten gaz amoniakalny.\nCzy na komisariacie to pan był jako jedyny z łączników, czy jeszcze byli jacyś inni koledzy?\nNie, była dziewczyna, starsza ode mnie, nazywała się Hanka Gaudyn. Ona była łączniczką i była jednocześnie sanitariuszką. Bardzo się zżyliśmy, nawet się podkochiwałem w niej mimo sporej różnicy wieku. No ale to taka przyjaźń, która pozostała, bo ona wyszła razem z oddziałem i z Powstańcami, dostała się do niemieckiego obozu żeńskiego, wojskowego, jeńców wojennych i korespondowała ze mną. Nie przypominam sobie, w jaki sposób odnalazła mnie czy ja ją, bo ja z mamą wyszedłem do Grodziska Mazowieckiego.\nZaraz do tego dojdziemy. Jak wyglądało życie codzienne w Powstaniu, na przykład zaopatrzenie? Mówił pan, że już na początku sierpnia były problemy z wodą.\nNo tak, no więc sprawa wody została od razu w pierwszych dniach rozwiązana, bo sąsiad wywiercił studnię na Miedzianej w drugim…\nCzy były duże kolejki do tej studni?\nNo były, przychodzili ludzie z sąsiednich domów, ale jakoś nie wiem, na czym to polegało, że ludzie sobie radzili w tych skupiskach takich, gdzie nie były kamienice zbombardowane, tak że wiercili sobie te studnie. Z tego, co wiem, to nawet na niewielkiej głębokości były. Podejrzewam, że była to woda podskórna jednak, mimo wszystko.\nNo, z wyżywieniem to było tak, że ja byłem zaprowiantowany u siebie na placówce, tak że otrzymywałem raz dziennie gorący posiłek, natomiast mama miała jakieś zapasy. Później były jakieś dostawy zboża, mąki czasami, ponieważ na Prostej był młyn, a na Grzybowskiej był browar, tak że „Chrobry” był w tym dobrym położeniu, że i jęczmień mieliśmy z browaru, i mąkę z młyna. No i była to dzielnica, w której było bardzo dużo wozaków. Były stajnie, więc były konie. Nawet zdarzało się, że później się okazało, że ktoś tam krowę trzymał. Były duże magazyny przy ulicy Srebrnej, tam kiedyś znajdowała się wytwórnia cukierków. Nie znam w tej chwili tak dokładnie i nie mogę powiedzieć, gdzie i w jaki sposób wojsko było zaopatrywane, ale wiem, że na przykład u siebie na placówce dostawałem zupę z kawałkiem mięsa końskiego. No i tak, żołnierze na ogół mieli zaopatrzenie w swoich jednostkach.\nCzy w pana otoczeniu uczestniczono w życiu religijnym, czy były jakieś msze święte?\nNa każdym podwórku była kapliczka. U nas na Miedzianej pod 7 również, na Miedzianej 8, tam gdzie jest szkoła, do tej pory stoi ta kapliczka, tak że to był taki przejaw jakiejś właśnie duchowej strawy przez całą okupację. Przy tych kapliczkach odprawiały się nabożeństwa majowe, różaniec, tak że u nas na podwórku zawsze o godzinie piątej w lecie, a na jesieni trochę wcześniej, przed zapadającym zmrokiem, odbywały się takie modlitwy.\nCzy w czasie Powstania widział pan na komisariacie, jak byli tam jeńcy niemieccy czy dezerterzy? Bo tym się zajmował Korpus Bezpieczeństwa.\nTak, tym się zajmował. Ale ja nie przypominam sobie, żeby u nas przetrzymywani byli jeńcy, dlatego że najprawdopodobniej jeżeli jeniec został schwytany czy jakiś „gołębiarz”, to był przekazywany do wyższego szczebla na przesłuchanie i na dalsze badania. Tak że u nas byli tacy… Bo Państwowy Korpus Bezpieczeństwa również miał za zadanie strzeżenie mienia publicznego przed kradzieżą. No to były przypadki, że jakiś drobny złodziejaszek, który włamywał się do jeszcze istniejącego, w stojącym budynku, sklepu jakiegoś czy jakiegoś magazynu, to jak był schwytany, to był doprowadzany do nas i u nas tam najprawdopodobniej długo nie przebywał, bo nie było go nawet jak i czym karmić. No ale jednak jakieś represje były stosowane w stosunku wobec takich rabusiów i złodziei.\nSklepy były pozamykane, ale od początku Powstania, czy jeszcze w sierpniu były otwarte?\nNie, nie, od razu od pierwszego dnia wszyscy pozamykali sklepy. Podejrzewam, że właściciele wszystko, co mieli, to powynosili do domu. A były przypadki nieodosobnione, bo i u nas na Miedzianej pod 7 właściciel sklepu mieszkał, miał od podwórka mieszkanie, a od ulicy miał sklep.\nJakie jest pana najlepsze wspomnienie z Powstania? Z czym się panu dobrze kojarzy Powstanie?\nMoje najlepsze wspomnienia to były, jak chodziłem na przykład z meldunkami na drugą stronę Marszałkowskiej i w obecnym pomieszczeniu kina Palladium mieścił się klub żołnierski, no i tam można było usiąść sobie przy kawie, oczywiście przy kawie z blaszanego kubka i przy kawie zbożowej. No, były nawet tam jakieś sucharki. I co ciekawe, że na dużej sali, na której Powstańcy odpoczywali, śpiewali sobie różne piosenki, żartowali, stał fortepian. Ponieważ ja byłem trochę muzykalny od dziecka, więc bardzo dużą frajdą, jako że pianino było w moim domu już niedostępne, bo leżał na nim gruz, szyby były powybijane, no i w ogóle nie było atmosfery do tego, żeby w zrujnowanym budynku gdzieś tam wśród strzałów i gruzu sobie zagrać, natomiast z wielką satysfakcją siadałem do tego fortepianu, grałem, no i niektórzy obecni tam żołnierze i dziewczyny dołączali się, śpiewaliśmy.\nJakie to były najczęściej piosenki?\nTo było takie wytchnienie. No, to były piosenki z lat trzydziestych, te popularne jakieś tanga, walczyki, prawda. Śpiewaliśmy też te powstaniowe piosenki, ale na ogół dla odprężenia to właśnie był taki charakter raczej rozrywkowy, taki wyluzowania się całkowitego. I to były takie najpiękniejsze chwile, kiedy w oderwaniu od tego piekła można było normalnie spędzić kilkanaście minut.\nCzy był pan na seansie kroniki powstańczej w kinie Palladium?\nA teraz taki moment: końcówka Powstania Warszawskiego.\nNo więc końcówka Powstania to była dla mnie trochę zaskakująca, bo spodziewałem się, że to jak gdyby porozumienie zawieszenia broni nosi w sobie charakter jeszcze jakiejś możliwości dojścia do porozumienia stron i że, być może, Niemcy opuszczą Warszawę, tym bardziej że zdawałem sobie sprawę z tego, że dwa miesiące przed przecież te ruchy armii radzieckiej już były takie znaczące i przeze mnie jak gdyby namacalnie sprawdzone. [Sądziłem], że być może właśnie Niemcy się zobowiążą do tego, żeby zostawić mieszkańców Warszawy i żeby może jakoś te sprawy unormowały się. Natomiast kiedy zauważyłem, że już mamy wychodzić, otrzymaliśmy odprawę, otrzymałem chyba dwadzieścia dolarów. I koledzy też sobie nie zdawali sprawy z tego, że jednak to się kończy klęską i wielu z nich usiadło, i zaczęliśmy grać w pokera za ten żołd.\nDostali państwo wybór, czy wychodzić razem z wojskiem, czy z ludnością cywilną?\nNie, to znaczy u nas, w mojej placówce, nie było żadnego polecenia, jak wychodzić, to znaczy placówka została rozwiązana i żadnych obowiązków jakichś wynikających z konkretnego rozkazu nie było, w związku z tym ja uznałem, że wyjdę ze swoją mamą, no i będę się nią opiekował, no bo raczej ona już mną nie miała powodu się opiekować, bo się usamodzielniłem. Natomiast właśnie chciałem być z mamą, ponieważ tak: jak się okazało później, brat ze Strugi w krótkim czasie po wybuchu Powstania z innymi mieszkańcami tamtego rejonu został wywieziony do Niemiec i pracował w rafinerii niemieckiej, natomiast ojciec podczas wybuchu Powstania znalazł się na Mokotowie, i po kilku dniach, kiedy Powstanie na Mokotowie upadło, został również wywieziony do Niemiec. Tak że praktycznie my na terenie Generalnej Guberni, konkretnie na terenie Warszawy, zostaliśmy z mamą sami. Od Rembertowa byliśmy odcięci, bo Wisła, tak że już tam do rodziny nie mogliśmy się przedostać.\nMiał pan przy sobie te dolary, czy przegrał pan w pokera, czy wygrał pan coś?\nNie, nie, miałem te dolary.\nAle dwadzieścia czy więcej?\nNie, dwadzieścia, natomiast mama miała jakieś zasoby pieniężne, no ale niewielkie to były zasoby. Natomiast mieliśmy taki domek. Ojciec jak gdyby przewidywał, że być może kiedyś to będzie potrzebne, jak dostał spadek po swoim ojcu, po dziadku, który mieszkał na Koszykowej, a zmarł przed wojną, to kupił za te pieniądze właśnie ten domek w Grodzisku Mazowieckim. No i ten domek był przez ojca wynajmowany, natomiast w umowie było zawsze zastrzeżone na wszelki wypadek, że jeden pokój pozostaje cały czas do dyspozycji właściciela. No i korzystając z tej klauzuli, z mamą pojechaliśmy po wielkich tarapatach… Znaczy „pojechaliśmy” – wyszliśmy z Warszawy pieszo z tobołkami przez Grójecką i doszliśmy gdzieś na wysokość Rakowca, za lotniskiem. Tam były wielkie pola warzywne i w tym czasie, kiedy Niemcy nas pędzili w stronę Pruszkowa, zapadł już zmierzch na wysokości właśnie tego Rakowca i zobaczyliśmy, że ludzie czmychają w to pole, ponieważ na tym polu pracowało wiele osób, które kopały ziemniaki, i trudno było odróżnić, kto jest uciekinierem, a kto jest pracującym. No i w pewnym momencie myśmy z mamą odstąpili od tego szeregu, ponieważ Niemcy tak nie zwracali uwagi, bo dość rzadko konwojowali ten kordon, no i zdawali sobie sprawę, z potrzeby fizjologicznej trzeba czasami na bok odejść. Myśmy z tego skorzystali i właśnie wyszliśmy na to pole, gdzie były kopane ziemniaki. Zmierzch zapadał i ten gospodarz nas później zabrał do stodoły, przenocowaliśmy i powiedział nam rano, gdzie dojść do najbliższej stacji kolejki EKD, żeby dojechać do Grodziska Mazowieckiego. No i tak też zrobiliśmy. Dotarliśmy tam do tego swojego domku i tam z mamą przemieszkaliśmy do wyzwolenia Warszawy.\nI zaraz po 17 stycznia czterdziestego piątego roku, gdzieś chyba 19 czy 20 [stycznia] już pieszo dotarliśmy do Warszawy, więc około pięćdziesięciu kilometrów. Wyruszyliśmy o siódmej rano, byliśmy gdzieś chyba na siódmą wieczorem. Już było zupełnie ciemno. Szliśmy cały czas po torach kolejowych, ponieważ pociągi nie kursowały wtedy, więc prosto po torze kolejowym z Grodziska aż do Warszawy, [do] Towarowej doszliśmy, no a od Towarowej to już mieszkaliśmy niecałe sto metrów. Dotarliśmy do mieszkania, trzeba było pozabezpieczać okna, rozpalić. Drewno to było, bo wkoło tam z tych zburzonych domów leżało pełno tych konstrukcji dachowych. Kiedyś dachy były tylko na takim jak gdyby elemencie głównym, który był zrobiony z drewna, tak że to wszystko tam jakoś zorganizowaliśmy. No, nie było wody, ale był śnieg. Ja jako stary harcerz to tam poszedłem, nazbierałem świeżego, czystego śniegu, rozpaliłem ogień w kuchni, trochę tam produktów ze sobą przynieśliśmy z tego Grodziska, no i tak [przeżyliśmy] pierwsze dni, od razu w styczniu. Brat z ojcem spotkali się w Niemczech i wrócili w czterdziestym szóstym roku do kraju. Brat zaczął pracować i ojciec również zaczął pracę w takiej wyświetlarni, wówczas to się nazywało, planów technicznych. Był tam kierownikiem i przez długie lata jeszcze pracował, ale już nie wrócił ani na kolej, ani do wodociągów.\nNie, ja od razu jak chodziłem do liceum… Wtedy taki jak gdyby komunikat ukazał się, żeby wszyscy, którzy brali udział w walkach – to chyba nie było tak sprecyzowane – którzy brali udział w walkach z najeźdźcą, ujawnili się. I taką najbliższą placówką, w której przyjmowano te ujawnienia, była placówka przy ulicy Chmielnej 15. Ja tam się zgłosiłem, wypełniłem taki formularz i opisałem dokładnie, to znaczy przebieg swojego udziału w Powstaniu, ujawniłem swój pseudonim, no i podałem aktualne miejsce zamieszkania i tę ankietę złożyłem. Później po wielu latach tę ankietę znalazłem w swoich aktach w związku, to wtedy był Związek Bojowników o Wolność.\nUwierzył pan, że nie będzie żadnych represji?\nJa może nie tyle uwierzyłem, tylko poszedłem się ujawnić niejako z tego powodu, że myślałem, że może jednak będzie to poczytane jako akt patriotyzmu, a nie jakiś akt złej woli czy jakiejś niesubordynacji w stosunku do panującego ustroju. Natomiast muszę powiedzieć z niejaką satysfakcją, że kiedy zostałem wcielony do obowiązkowej służby wojskowej po ukończeniu liceum…\nKtóre liceum pan skończył?\nSkończyłem liceum kolejowe, to się nazywa Państwowe Liceum Kolejowe, tak zwana kolejówka, przy ulicy Chmielnej 88 w Warszawie. No i w związku z tym, że się ujawniłem, obawiałem się później, bo już się nastroje zmieniły, że mogę zostać skierowany do kopalni albo do jakiegoś represyjnego oddziału. Natomiast w tym czasie dopisało mi szczęście, ponieważ w roku pięćdziesiątym siły zbrojne PRL-u tworzyły techniczne wojska kolejowe i te wojska powstawały w Darłówku. To był Batalion Wojsk Kolejowych. A mnie wcielała komisja wojskowa, która mieściła się przy ulicy Ratuszowej. Na tej komisji złożyłem ankietę, w której nie ukrywałem również, już konsekwentnie, że byłem żołnierzem Armii Krajowej w czasie Powstania Warszawskiego. Moje przekonanie było takie, że jeżeli będę się uchylał od służby wojskowej za wszelką cenę, to mnie wcielą właśnie do takiego oddziału represyjnego, na przykład gdzieś w kopalni. No i jak już wspomniałem, właśnie szczęśliwie się złożyło, że powstawały te wojska kolejowe w Darłówku. I przy tym Batalionie Wojsk Kolejowych, pierwszym, który powstawał, była zorganizowana – początkowo tak się nazywała – Szkoła Oficerów Rezerwy. Czyli po dwóch latach przeszkolenia i otrzymaniu pierwszego stopnia oficerskiego miałem zostać zwolniony, natomiast kiedy już po dwóch latach służby, czyli był to rok takiej ostrej służby wojskowej, rekruckiej… To znaczy okres rekrucki trwał krócej, ale była dość surowa dyscyplina przez cały rok. Natomiast po roku niektórzy z kolegów już otrzymali pierwszy stopień oficerski. Ja jeszcze tego stopnia nie otrzymałem, otrzymałem dopiero po drugim roku, no i byłem szczęśliwy, bo myślałem, że właśnie jest to Szkoła Oficerów Rezerwy. Ale równocześnie z mianowaniem na pierwszy stopień oficerski przyszedł rozkaz podpisany przez marszałka Rokossowskiego, że zostaję wcielony do zawodowej służby wojskowej. Moje szczęście polegało na tym, że były wakaty w tej służbie właśnie w Warszawie. Wojsko może nie tyle kierowało się moim dobrem, ile swoim dobrem, a nie mieli w Warszawie mieszkań dla oficerów, więc gdyby skierowali mnie na przykład gdzie indziej, do innego miasta, no to wtedy byłby problem dania mi kwatery czy [pokoju w] hotelu. I ponieważ napisałem, że mam mieszkanie w Warszawie, otrzymałem pierwszy stopień oficerski i przydział do Warszawy, i była to służba przy dyrekcji kolei, ponieważ to ściśle było powiązane z kolejnictwem. Była to placówka wojskowa przy dyrekcji kolei w Warszawie.\nTak na zakończenie chciałabym panu zadać pytanie w skrócie o Powstanie. Czy na przykład drugi raz, jakby miał pan taki wybór, poszedłby pan do Powstania?\nJa bym może powiedział tak, że to było spontaniczne i większość z nas spontanicznie działała, i w tej chwili ja też spontanicznie działam w wielu przypadkach, tak że podejrzewam, że każda taka jakaś nadarzająca się okazja do wykazania patriotyzmu tkwi we mnie. Ja między innymi właśnie tą spontanicznością może też w jakiejś mierze spowodowałem, że na Zamku Królewskim w Warszawie od dziesięciu lat jest grany hejnał. Jest to mój pomysł, mojego autorstwa. I teraz każde takie działanie spontaniczne wspominam dość sympatycznie. Spontanicznie działałem w utworzeniu Banku Krwi przy Centrum Zdrowia Dziecka, spontanicznie działałem w wielu takich misjach, akcjach, które wspominam właśnie bardzo dobrze. Na przykład teraz współpraca ze szkołami, z młodzieżą daje mi dużo satysfakcji i chcę wpajać w młodzież może nie tyle to, żeby brała udział w jakichś akcjach określonych w kategoriach ściśle politycznych, ale społecznych; że właśnie takie działanie społeczne, grupowe, w jakimkolwiek celu by nie było ukierunkowane – właśnie to działanie w kolektywie daje jakieś rezultaty. I między innymi chciałem jeszcze podkreślić w sprawie tego, jak odczuwam i odbieram swoją działalność w Powstaniu Warszawskim: kiedy byłem już oficerem i wiadomo, reżim panował, a szczególnie w wojsku były określone kryteria, w wojsku otrzymałem pierwsze odznaczenie związane z Powstaniem Warszawskim. Jako oficer Ludowego Wojska Polskiego otrzymałem medal [Weteran Walk o] Wolność i Niepodległość, Medal Walk o Wolność, tak że było to jakieś uhonorowanie, szczególnie dla mnie ważne w tym okresie, kiedy o tym się nie mówiło, kiedy to się przemilczało.\nWarszawa, 28 listopada 2005 roku\nWiesław Newecki Pseudonim: „Kogut” Stopień: łącznik Formacja: Batalion „Chrobry II”, Państwowy Korpus Bezpieczeństwa Dzielnica: Śródmieście Północne\ncywil Stefania Lipińska Data wywiadu: 2019-05-28 Formacja: - Dzielnica: Praga, Targówek Nazywam się Stefania Lipińska. Mieszkałam przy ulicy Świętego Wincentego 67. To był dziadka dom, bo dziadek tam miał swoją fabrykę powroźniczą, zatrudniał ludzi i tak dalej. Tam się pani ur ...


Chemia ogólna (186)\nAce odplamiacz lemon 1l\nOdplamiacz do tkanin białych i kolorowych. Przeznaczony zarówno do prania ręcznego, jak i w pralkach. Bezpiecznie wybiela i usuwa plamy z tkanin oraz skutecznie czyści powierzchnie.\nAirwick freschmatic zapas bawełna migdałowiec 250\nWoń Bawełny wzbogaconej Kwiatem Migdałowca w jednej chwili wyczaruje orzeźwiający klimat w Twoim domu.\nAjax płyn do podłogi laguna niebieski 5l\nAjax płyn do podłogi polne kwiaty 5l\nAjax płyn uniwersalny do mycia soda/lemon 1l\nAjax uniwersalny płyn do mycia tulipan liczi 1l\nPłyn czyszczący Odkryj różnicę w AJAX Floral Fiesta Tulipan i Liczi: Świeży zapach, aż do następnego dnia! Więcej świeżości na dłużej: AJAX Tulipan i Liczi, z unikalną, aktywowaną powietrzem świeżością, pozostawia kwiatowy zapach na dłużej niż 24 godziny\nAlways podpaski classic nihgt a8 skrzydełka\nDzięki miękkiej jak bawełna powłoczce i potrójnym strefom ochrony, Always Classic zapewni Ci doskonałą ochronę i wyjątkowe poczucie komfortu. Kształt skrzydełek powoduje, że podpaska idealnie dopasowuje się do kształtu kobiecego ciała. Z myślą o Twojej wy\nCena: 4,51 zł (netto: 4,18 zł )\nAlways podpaski classic normal 4 krople a10\nAlways Classic Normal podpaski ze skrzydełkami 10 szt. Dzięki siateczce Dry-Weave i potrójnym strefom ochrony podpaska szybko i efektywnie wchłania wilgoć przez co zapewnia Ci doskonałą ochronę i wyjątkowe poczucie komfortu. Kształt skrzydełek powoduje, ż\nAmbi pur odświeżacz freshelle ocean wind 300ml\nAmbi pur odświeżacz freshelle thai orchid 300ml\nAriel proszek do prania white 1,5kg\nBella podpaski normal a10\nBella podpaski perfecta ultra Violet Deo Fresh a10\nOddychające podpaski higieniczne z bocznymi osłonkami, o delikatnym zapachu, pokryte siateczką drainette.\nBella podpaski z skrzydełkami nova maxi a10\nBiały Jeleń żel łopian i jagoda żel 250ml\nHipoalergiczny żel pod prysznic Biały Jeleń naturalny delikatnie oczyszcza, nie podrażniając skóry. Substancje pielęgnujące, czynnik zmiękczający i natłuszczający, skóra po umyciu pokryta jest delikatną warstwą ochronną.\nBlue mydło w płynie doz. bawełna białe 500 ml\nLuksja Creamy rose petals & milk proteins nawilżające mydło w płynie wzbogacone ekstraktem z płatków róży, proteinami mleka i kompleksem witamin A+E delikatnie myje skórę dłoni pozostawiając na nich subtelny zapach.\nBlue mydło w płynie doz. konwalia białe 500 ml\nBlue mydło w płynie doz.jedwabne 500ml\nBlue mydło w płynie doz.mleko miód\nBond expert pianka do golenia SPACE 200ml\nBref power activ ocean kulki wc 3x50 g /9/\nCena: 9,73 zł (netto: 9,01 zł )\nBros pałeczki na komary 4\nPrzeznaczona do zwalczania insektów biegających i latających w pomieszczeniach. Działa skutecznie przez 3-4 miesiące. Produkt biobójczy należy używać z zachowaniem szczególnych środków ostrożności.\nBros spirala owadobojcza a'10\nCIF 1001G CITRUS MLECZKO MIX\nClin rozpylacz do szyb apple 500ml\nColgate classic szczoteczka do zębów twarda /12/\nSkutecznie czyści pomiędzy zębami.Różnej długości włókna efektywnie czyszczą przestrzenie międzyzębowe.\nColgate pasta do zębów herbal original 100+25ml\nColgate Herbal z Solami Mineralnymi 125ml.Zawiera Sole Mineralne – znane z właściwości wzmacniania szkliwa Kompozycję specjalnie dobranych naturalnych ziół /Rumianek,Szałwia, Mirra, Eukaliptus/ - działanie łagodzące, tonizujące, niwelujące podrażnienia\nColodent pasta do zębów ekspert świeżosci 100ml\nMocna mięta dla świeżego oddechu. Colodent Super Świeżość zawiera unikalne połączenie białej pasty i zielonego żelu, łącząc ich najlepsze właściwości.\nColodent pasta do zębów ekspert wybielania 100ml\nDzięki paście COLLODENT pokaż swój lśniący, biały uśmiech! Pasta do zębów Colodent Eksplozja Wybielania z mikrokryształkami ma potrójne działanie: wygładza powierzchnię zębów, pomaga usuwać przebarwienia i bezpiecznie poleruje szkliwo.\nColodent Mocne dziąsła pasta do zębów z naturalnymi ekstraktami z ziół. Formuła pasty Colodent Mocne Dziąsła zawiera kombinację fluoru i ekstraktów cennych ziół znanych z dobroczynnego działania. Codzienne stosowa\nDywanlux aktywna piana morski 600ml\nDywanlux - antyalergiczny spray do dywanów w wygodnej do użycia piance doskonale czyści i usuwa plamy, nadając dywanom miękkość i puszystość. Dywanlux chroni kolory i pozostawia przyjemny zapach\nFa mydło jogurt sensitive aloe 100g\nMydło w kostce Fa Yoghurt Sensitive posiada bardzo delikatny zapach. Zostało opracowane specjalnie dla suchej skóry i zapewnia jej uczucie delikatności i miękkości.\nPłyn do mycia naczyń Fairy to świetna jakość w dobrej cenie. Gęsty i aktywny płyn Fairy usuwa każdy tłuszcz, którego się dotknie. Z niezwykłą siłą pieni się i zwalcza tłuszcz.\nFairy płyn do naczyń Rumianek DUOPACK\nPłyn do mycia naczyń Fairy Apple zapewnia moc czyszczenia, której możesz zaufać zawsze kiedy zmywasz. Nieważne, co myjesz - talerze, szklanki, garnki czy patelnie - niezawodna formuła Fairy łatwo rozpuszcza tłuszcz. Każda kropla płynu może umyć wiele zatł\nFairy tabletki do zmywarek a120 ALL in 1\nFlesz płyn uniwersalny Ocean Power 5l\nFLESZ uniwersalny płyn myjący - Ocean Power Płyn myjący Flesz skutecznie usuwa zanieczyszczenia ze wszystkich powierzchni zmywalnych. Może być stosowany w formie rozcieńczonej do zmywania podłóg i ścian oraz w postaci skoncentrowanej do usuwania silnych\nFlesz płyn uniwersalny Rose Power 5l\nPłyn myjący Flesz skutecznie usuwa zanieczyszczenia ze wszystkich powierzchni zmywalnych. Może być stosowany w formie rozcieńczonej do zmywania podłóg i ścian oraz w postaci skoncentrowanej do usuwania silnych zabrudzeń z blatów, zlewozmywaków, kuchenek i\nFri odświeżacz alpejska kraina 300ml\nOdświeżacz powietrza FRI nowoczesny preparat o podwójnym działaniu odświeżacza i neutralizatora nieprzyjemnych zapachów. Odświeżacz FRI skutecznie wiąże i neutralizuje nieprzyjemne zapachy (np. dymu, zapachów kuchennych, śmieci, itp.). Równocześnie efekty\nFri odświeżacz morski 300ml\nFri odświeżacz owocowy 300ml\nG&G tabletki do pralki anti kalk 51szt\nOdkamieniacz o wysoce aktywnym działaniu oraz przyjemnym, cytrynowym zapachu. Nie tylko usuwa w pralce już powstały osad z kamienia, ale także zapobiega przed powstaniem nowego.Poprawia jakość wody w pralce.\nGenaeral szyszka urządzenie leśny 40ml\nGeneral Fresh Odświeżacz do powietrza Magiczna Szyszka o zapachu Leśnym ozdobi szyszkowym aromatem i wspaniałą trwałością każde pomieszczenie. Delikatny, sygnowany i niedrażniący zapach perfekcyjnie poradzi sobie z każdą niemiłą oraz nieładną wonią.\nGeneal mini zielona herbata 15ml\nGeneral Fresh 15 ml zapas do odświeżacza powietrza mini spray o zapachu zielonej herbaty jest kompatybilny z wszystkimi aplikatorami tej samej linii.\nGeneral kostka do spłuczki las A2\nGeneral fresh kostka toaletowa do spłuczki leśna.\nGeneral kostka do spłuczki lawenda a2\nGeneral fresh kostka toaletowa do spłuczki blue lawenda a2.\nGeneral mini morski 15ml\nGeneral Fresh 15ml zapas do odświeżacza powietrza mini spray morski pasuje do aplikatora z tej samej linii. Pozwala cieszyć się ulubionym zapachem przez kolejny, długi czas.\nGeneral odświeżacz antytabaka 400ml\nOdświezacz powietrza w aerozolu General Fresh. Satrannie skomponowane nuty zapachowe odświezaczy General Fresh pozostawiają w pomieszczeniach świezy aromat na długi czas.\nGeneral odświeżacz green tea 400ml\nGeneral odświeżacz lemon 400ml\nGeneral płyn do czyszczenia pralek 250ml\nAktywny środek czyszczący do pralki, który skutecznie usuwa kamień, brud i osad oraz nieprzyjemny zapach. Zawiera składniki chroniące przed korozją, dzięki czemu przedłuża żywotność pralki.\nGeneral pochłaniacz do lodówek\nGeneral Fresh Pochłaniacz zapachów do lodówki to sprawdzona technologia, która skutecznie niweluje pojawiające się brzydkie zapachy.\nGeneral szyszka urządzenie morski 40ml\nOdświeżacz powietrza w aerozolu, który bardzo szybko i skutecznie odświeża powietrze w pomieszczeniach. Pozostawia na długo przyjemny, relaksujący i świeży zapach.\nGeneral wkład do odkurzacza morski a3\nWkład zapachow do odkurzacza GENERAL FRESH o zapachu morskim.Jedno opakowanie zwiera trzy wkłady.\nGeneral zapas elektryk tropical forest 25ml\nWkład wymienny do odświeżacza elektrycznego Electric Scented Oil o zapachu tropikalnego Lasu. Pojemność 25 ml\nGeneral zapas elektryk wood kardamon 25ml\nWkład wymienny do odświeżacza elektryczznego o zzapachu kardamonu i drzewa sandałowego. Pojemność 25 ml


Książki | Z Wrzeszcza - blog Jarka Wasielewskiego\n1 tydzień temu 11 maja 2022 w Książki, Wszystkie.\nWydane przez Fundację Terytoria Książki Cmentarze przy Wielkiej Alei w Gdańsku 1867-1945 to kolejna piękna publikacja powstała na bazie doktoratu – tym razem na podstawie pracy obronionej w 2019 roku przez Annę Krüger. Jak wskazuje tytuł, książka przybliża dzieje cmentarzy, które począwszy od końca lat 60. XIX wieku powstawały wzdłuż dzisiejszej alei Zwycięstwa. Przyglądamy się…\n6 października 2021 w Książki, Wszystkie.\nGdańska Fundacja Terytoria Książki wydała niedawno kolejny tom w bardzo ciekawej serii Danzig w Gdańsku, prezentującej szerzej nieznane teksty o naszym mieście, napisane przed 1945 rokiem. Tym razem jest to zbiór kilkudziesięciu artykułów prasowych, opublikowanych w Danziger Volksstimme – poczytnym, międzywojennym organie prasowym gdańskiej Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). Ich autorem jest Richard Teclaw (1896-1956), jeden…\n31 sierpnia 2021 w Książki, Wszystkie.\nKolejna – po Miastach skoszarowanych Jana Daniluka – pięknie wydana przez Muzeum Gdańska monografia traktuje – jak informuje podtytuł – o początkach kąpielisk morskich w okolicach Gdańska w latach 1800-1870. Autor najwięcej uwagi poświęcił Sopotowi, ale opowiada także o początkach kąpielisk w Brzeźnie, na Westerplatte, w Wisłoujściu, Jelitkowie oraz na Stogach. Janusz Dargacz temat potraktował…\nPierwsze wydanie książki Piotra Perkowskiego, które ukazało się w 2013 roku, wywołało niemałą sensację. Ta pionierska próba opisania kulturowej historii powojennego Gdańska zachwyciła czytelników i podzieliła krytyków. By daleko nie szukać: portal HistMag.org przyznał jej maksymalną liczbę punktów, a tygodnik POLITYKA uhonorował swoją Nagrodą Historyczną w kategorii „prace naukowe i popularnonaukowe”. Zawodowi historycy byli trochę…\n20 maja 2021 w Książki, Wszystkie.\nAndrzej Januszajtis ekscytował się przeszłością Gdańska zanim stało się to modne. Zaczął zaraz po wojnie, gdy nie było Internetu, serwisu FotoPolska czy historycznych grup na Facebooku, a informacje i historyczne ilustracje trzeba było mozolnie wydobywać z archiwów, starych publikacji oraz dawnej prasy. Od początku była to praca pasjonata, który bada to, co go akurat zainteresowało…\n18 kwietnia 2021 w Książki, Wszystkie.\nUbiegając (świadomie bądź nie) trzeci tom albumu Wrzeszcz na dawnej pocztówce, który przygotowujemy z Janem Danilukiem na chwilowo bliżej nieokreśloną przyszłość, a w którym zamierzamy pokazać m.in. kampus Politechniki Gdańskiej, uczelnia ta postanowiła wydać własnym nakładem albumik pt. Politechnika Gdańska na dawnych pocztówkach. Jej napisania podjął się Dariusz Świsulski (profesor na Wydziale EiA tejże uczelni),…\n24 stycznia 2021 w Aktualności, Książki, Wszystkie.\nKończący się rok przyniósł sporo ciekawych publikacji poświęconych historii naszego miasta. Przygotowałem małe podsumowanie dla portalu Trójmiasto.pl, przeczytajcie – może znajdziecie tam coś dla siebie 😉\n9 grudnia 2020 w Aktualności, Książki, Udzielam się, Wszystkie.\nGdańskie Hevelianum, od kilkunastu lat z powodzeniem przywracające Gdańszczanom oraz turystom zaniedbany przez dekady teren Góry Gradowej z pozostałościami nowożytnych fortyfikacji miejskich, wydało niedawno syntetyczne opracowanie dziejów tej części gdańska. Jego autorem jest nie kto inny jak Jan Daniluk – i nie jest to przypadek. Otóż Autor 11 lat temu Górze Gradowej poświęcił swoją pracę…\n16 listopada 2020 w Książki, Wszystkie.\nWydawnictwa Marpress miłośnikom historii Gdańska jakoś specjalnie przedstawiać nie trzeba. Przysłużyło się naszemu miastu chociażby popularyzacją wiedzy profesorów Andrzeja Januszajtisa i Jerzego Sampa. Jednak pomimo tych zasług Marpress utknął gdzieś w latach dziewięćdziesiątych – zarówno pod względem archaicznej szaty graficznej, jak i bardzo skromnej bazy autorów, reprezentujących starsze pokolenie, ze wspomnianym prof. Januszajtisem na czele.…\n4 maja 2020 w Książki.\n10 lat po IPN-owskiej hagiografii napisanej przez Sławomira Cenckiewicza do sprzedaży trafiła reporterska biografia Anny Walentynowicz autorstwa dwojga znakomitych trójmiejskich dziennikarzy: Doroty Karaś i Marka Sterlingowa. W odróżnieniu od laurki Cenckiewicza, autorzy nie piszą pod przyjętą z góry tezę, ale po prostu próbują poznać i zrozumieć swoją bohaterkę. Z zachowanych wywiadów, wspomnień, nagrań oraz dokumentów…\nNie jest to książka o Gdańsku. Albo raczej: nie jest to książka tylko o Gdańsku. Poniemieckie to opowieść o całych tzw. ziemiach odzyskanych – obszarze stanowiącym ok. 1/3 terytorium dzisiejszej Polski, który przypadł jej w 1945 roku kosztem pokonanych w drugiej wojnie światowej Niemiec. Jest to opowieść utkana ze wspomnień, fizycznych śladów oraz rozmów: wspomnień…\n5 grudnia 2019 w Książki, Wszystkie.\nNajnowszą książkę z serii Danzig w Gdańsku wydawca – Fundacja Terytoria Książki (związana z wydawnictwem słowo/obraz terytoria) opisuje jako „obrazki z życia gdańskiego mieszczaństwa oraz biedoty drugiej połowy XIX wieku”, podkreślając, że to okres wciąż słabo znany zarówno gdańskiej historiografii, jak i współczesnemu polskiemu czytelnikowi. Zgadzam się z tym stwierdzeniem w zupełności – dziewiętnastowieczny, „pruski”…\n26 listopada 2019 w Książki, Wszystkie.\nStarsi mieszkańcy Gdańska pamiętają zapewne, że do 1965 roku dzisiejsza stacja SKM Gdańsk Przymorze-Uniwersytet nosiła nazwę Gdańsk Polanki. Dzielnicę Przymorze zaczęto bowiem wznosić dopiero w 1959 roku, Uniwersytet Gdański zaś utworzono 11 lat później. Toteż oddana do użytku w 1952 roku stacja kolejki podmiejskiej otrzymała nazwę leżącej po sąsiedzku historycznej części Oliwy. Polanki jednak nie…\n12 listopada 2019 w Książki, Wszystkie.\nPo przerwie urlopowej wznowiliśmy spotkania promujące drugi tom albumu Wrzeszcz na dawnej pocztówce. Tym razem odwiedziliśmy Bibliotekę Kolonia w Dolnym Wrzeszczu (ul. Manifestu Połanieckiego), najbliższą naszym sercom filię Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku. To tam przed laty wypożyczaliśmy nasze pierwsze „poważne” książki – zresztą wciąż tam czasem zaglądamy. Toteż z wielką przyjemnością przyjęliśmy…\n12 września 2019 w Aktualności, Książki, Udzielam się, Wszystkie.\nNie jest to nowość wydawnicza, ale na pewno jest to wydawnicza sensacja, dlatego też wypadałoby, abym i ja poświęcił jej tu nieco miejsca. Otóż wydana w 2011 roku książka Katarzyny Rozmarynowskiej pt. Ogrody odchodzące…? spotkała się z ogromnym zainteresowaniem czytelników i wyprzedała w krótkim czasie. Kto nie zdążył, musiał zadowolić się egzemplarzami dostępnymi w czytelniach…\n11 sierpnia 2019 w Książki, Wszystkie.\nDłuuuuugo wyczekiwana premiera drugiego tomu „Wrzeszcza na dawnej pocztówce” za nami! Do Nowej Synagogi we Wrzeszczu przybyło wczoraj ponad 200 osób, nakład był rozchwytywany, co bardzo nas cieszy – i nieskromnie przyznamy, że wcale nie dziwi… 😉 Dziękuję wszystkim, którzy przyszli posłuchać i kupić nasz album 🙂 Tutaj skrócone nagranie ze spotkania: O kolejnych…\n12 lipca 2019 w Aktualności, Książki, Udzielam się, Wszystkie.\nDwa lata temu podzieliłem się z Państwem wrażeniami po zakupie albumiku pt. Kampus Politechniki Gdańskiej. Ciesząca oko książeczka zwiększyła mój apetyt na docelową, ambitniejszą publikację, której była zapowiedzią. Jej autor – na co dzień profesor architektury związany z Politechniką Gdańską, ale szerzej znany przede wszystkim jako popularyzator wiedzy o architekturze Gdańska – słowa dotrzymał i…\n19 czerwca 2019 w Książki, Wszystkie.\nKażda dobra książka powinna mieć godną zapowiedź, a już szczególnie taka, na którą świat czekał 5 lat… 😉 Więc oto jest: Niebawem nasz album (tutaj wydruk próbny) trafi do drukarni 🙂 Premierę zaplanowaliśmy na 11 lipca o godz. 18:00 w Nowej Synagodze we Wrzeszczu (tutaj link do wydarzenia na FB). Będzie się działo 😉\n4 czerwca 2019 w Aktualności, Książki, Udzielam się, Wszystkie.\nNie będzie przesadą stwierdzenie, że jednym z głównych katalizatorów przemiany Wrzeszcza w wielkomiejską dzielnicę na początku XX wieku było powstanie kampusu Politechniki Gdańskiej w południowej części dzielnicy. Tym bardziej zaskakuje fakt, że jak dotąd nie poświecono temu tematowi osobnej książki. Co prawda w przeszłości ukazywały się publikacje poświęcone gdańskiej uczelni technicznej, ale skupiały się one…\n30 czerwca 2017 w Książki, Wszystkie.


Po co reformacja? » nowareformacja.pl\nPo co reformacja?\nJezus zapowiedział, że każde nowe wino, którym Bóg Ojciec będzie chciał nas napełnić, będzie od nas wymagało przyjęcia nowych form (Mat 9:16-17). Poświęcania wczorajszych wspomnień ze spotkania z Bogiem, by spotkać się z Nim w pełni dzisiaj. Nie wywyższać Jego dróg ponad Jego samego. Form ponad autora. Dlatego Kalwin, jeden z reformatorów XVI wieku, powiedział: „Ekklesia semper reformanda est” – Kościół zawsze przechodzi reformacje. Nie możemy nigdy powiedzieć, że możemy zastygnąć w formie, którą od Boga otrzymali nasi ojcowie.Skończymy w bałwochwalstwie – będziemy w duchu spalać kadzidło dla naszego własnego Nechusztana. Będziemy wielbić ich objawienie lub ich samych. Musimy zawsze nasłuchiwać, jak Bóg chce do nas przyjść dzisiaj. Co chce wyrazić. Jak chce być uwielbiony dzisiaj. Czasami, gdy spotykamy się, by się modlić, da się wyczuć, że nawet jakaś piosenka, która wczoraj pomagała się na Bogu skoncentrować i uwielbiać Go „w duchu i w prawdzie”, zaczyna być ustaloną formą, która tylko pomaga NAM czuć się dobrze (więcej na ten temat TUTAJ).\nJak Bóg nas reformuje?\nWierzę, że w Ewangelii Mateusza, wyznaniu Piotra o tym, że Jezus jest Mesjaszem i pierwszej w Biblii wzmiance o Kościele, kryją się klucze do zrozumienia jak Bóg chce nas prowadzić w duchowym życiu i reformować nas oraz Kościół.\nPierwszym etapem dla każdego z nas jest zawsze odpowiedź na Boży głos i uznanie, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym. To właśnie zrobił Piotr i Jezus nazywa go błogosławionym, ponieważ przyjął to zrozumienie bezpośrednio od Ojca niebieskiego. Szczere przyjęcie Jego ofiary na krzyżu daje nam zbawienie i otwiera drogę do Nieba.\nJednak zaraz po wyznaniu w Jezusie Mesjasza Piotr usłyszał: „A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr” (Mt 16:18). Imię w kulturze hebrajskiej zawsze wyrażało charakter i tak Bóg pokazał apostołowi, że chce zmienić jego charakter z „Szymona”, czyli chwiejnej „trzciny”, na „Piotra” czyli mocny „kamień”. W podobny sposób Bóg postępuje z nami i gdy już oddamy Mu swoje życie, zaczyna on pracować nad rozwojem naszego charakteru i wzrostem Królestwa Bożego w nas. Jest to zawsze rozwijający się proces, ponieważ Bóg zawsze objawia się w coraz wspanialszy sposób. Paweł określa, że oglądając chwałę Bożą jesteśmy „przemieniani z chwały w chwałę, jak to sprawia Pan, który jest Duchem”. Więcej o tym jak Bóg tworzy z nas swoją Świątynię, która jest wypełniana coraz świeższą chwałą można przeczytać TUTAJ.\nWreszcie, Piotr usłyszał, że na tej skale Jezus zbuduje Kościół swój. Skała, czyli gr. Petra jest znacznie większym obiektem niż Petros (Piotr). Jedyną skałą nazwany jest Chrystus (1 Kor 10:4, Rz 9:33, 1 Pt 2:8), podobnie jak kamieniem węgielnym (Ef 2:20, Dz.Ap 4:11, 1 Pt 2:7) i głową Kościoła (Ef 1:22). Jezusowi musiało zatem chodzić o zbudowanie Kościoła na całej ścieżce, którą przeszedł Piotr: wyznania w Jezusie Mesjasza, a następnie otrzymaniu od Boga mocy do zmiany charakteru i objawienia na temat swojego powołania. O nas – wszystkich wierzących – sam Piotr napisze:\n„Przystąpcie do niego, do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny. I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa. (…) Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości” (1 Pt 2:4 i 9).\nKolejnym zatem etapem jest tworzenie z nas domu duchowego i Jego kapłaństwa – aby przekazywać dalej to, co dostaliśmy od Boga. W ten sposób Bóg buduje sobie Kościół swój z nas, żywych kamieni, a bramy piekła nas nie przemogą. Więcej na temat tego, jak Bóg buduje swój Kościół z nas będzie można przeczytać TUTAJ.\nby ELA ŚWIERCZYŃSKA


Hokeiści GKS-u Tychy ponownie mistrzami Polski! - SportowaSIlesia.pl - portal pozytywnych wrażeń sportowych\nniedziela, 14 kwiecień 2019 11:39\nPolska Hokej Liga, GKS Tychy, Comarch Cracovia, Andriej Gusow, Mistrz Polski,\nGKS Tychy obronił tytuł mistrza Polski w hokeju na lodzie wywalczony w poprzednim sezonie. W szóstym meczu finałowym Polskiej Hokej Ligi sezonu 2018/2019 tyszanie pokonali w Krakowie ekipę Cracovii i wygrali rywalizację 4:2.\nSobotni mecz, jak i wszystkie poprzednie, był bardzo wyrównany. „Pasy” objęły prowadzenie po strzale Adriana Gajora w 11. minucie, ale osiem sekund przed końcem tercji do remisu doprowadził Mateusz Gościński. Potem obydwa zespoły miały swoje szanse, ale decydujące trafienie zadał w 49. minucie Jakub Witecki. Gospodarze nie odpuszczali. W 53. minucie zdobyli nawet bramkę, ale po analizie wideo trafienie nie zostało uznane, gdyż Filip Drzewiecki skierował krążek do siatki łyżwą.\nPo meczu blisko tysiąc kibiców, którzy przyjechali z Tychów oszalało z radości. Złote medale i puchar za mistrzostwo Polski wręczył drużynie gości prezes Polskiego Związku Hokeja na Lodzie Mirosław Minkina.\n- Jestem niezmiernie szczęśliwy. Proszę tylko popatrzeć, jak cieszą się nasi kibice. Dziękuję wszystkich moim zawodnikom za ten sezon. Mieliśmy super kolektyw. To był niesamowicie trudny play off. Już ćwierćfinałowa seria z Gdańskiem była tak wyrównana, że byłem w szoku. Potem z Podhalem Nowy Targ było jeszcze trudniej. Graliśmy na czterech, pięciu obrońców, bo były kontuzje. Pokazaliśmy w nim ogromny charakter. Jeszcze raz dziękuję chłopakom za walkę. Mogę tylko potwierdzić, że trudniej się broni mistrzostwa niż je zdobywa po raz pierwszy – powiedział Andriej Gusow, trener GKS-u.\n1:0 - Gajor (10:35), 1:1 - Gościński (19:52), 1:2 - Witecki (48:32)


Baza wiedzy o odszkodowaniach w UK – co musisz wiedzieć?\nOpublikowano: wtorek, 31, sierpień 2021 12:01\nNadal spora część Polaków przebywających w UK w celach zarobkowych nie ma wiedzy dotyczącej swoich praw. Słaba znajomość języka czy praca na czarno dokłada się do poczucia, że nic nam się nie należy. Formalności wydają się w takich okolicznościach nie do pokonania. Dlatego wiedza o systemie odszkodowawczym w UK powinna dotyczyć każdej osoby, która planuje wyjazd do pracy do UK.\nJak wygląda system odszkodowawczy w UK?\nPodstawowa zasada jest taka, że odszkodowanie przysługuje każdej osobie poszkodowanej niezależnie od narodowości, płci czy obywatelstwa pod warunkiem, że nie zawiniła ona w zdarzeniu. Dotyczy to nie tylko wypadków komunikacyjnych, ale też wypadków w pracy, miejscach publicznych czy zaniedbań medycznych.\nNajwiększe znaczenie w toku postępowania ma prawidłowo zgromadzona dokumentacja, zarówno medyczna, jak i policyjna, a także zeznania świadków. W pracy wypadek powinien być odnotowany w książce wypadków, a zdarzenie komunikacyjne powinno zakończyć się wezwaniem policji. Ofiara wypadku musi jak najprędzej udać się do szpitala lub lekarza pierwszego kontaktu w celu sporządzenia dokumentacji dotyczącej ogólnego stanu zdrowia i obrażeń.\nOdszkodowania w UK — czym jeszcze należy pamiętać?\nZazwyczaj, zanim dojdzie do procesu odszkodowawczego, ofiara wypadku podejmuje już czynności związane z dążeniem do odzyskania zdrowia. Wszelkie koszty przebiegu leczenia i terapii powinny być przez ofiarę gromadzone, podobnie jak bieżące opinie lekarskie, terapeutyczne czy wyniki badań. Dane i zeznania świadków oraz fotografie miejsca zdarzenia również przyczyniają się do szybszego rozstrzygnięcia sprawy.\nCzas ma tu duże znaczenie, bo na wniesienie roszczenia o odszkodowanie w UK ofiarą ma 3 lata. Po tym okresie większość spraw ulegnie przedawnieniu. Wyjątki dotyczą między innymi spraw, w których poszkodowanymi są dzieci. Jakiego rzędu odszkodowania przysługują ofiarom wypadków w UK?\nKwestia możliwej do uzyskania sumy odszkodowania w UK jest trudna do określenia. Możliwe jest oszacowanie kwoty podstawowej za konkretny uszczerbek na zdrowiu, biorąc pod uwagę miejsce, rodzaj i rozległość urazu. Tu system brytyjski podaje stawki w widełkach, od najmniejszego stopnia obrażeń do najcięższego za daną kategorię obrażeń. Jednak do ostatecznej kwoty odszkodowania dolicza się jeszcze inne czynniki, takie jak utracone zarobki, zarówno obecne, jak i te przyszłe.\nCzas potrzebny na leczenie i rehabilitacja lub diagnoza przewidująca, że ofiara wypadku nigdy nie będzie zdolna do kontynuowania pracy, obok kosztów leczenia wliczane są w koszty utraconych zarobków. Dodatkowo, jeśli ofiara wypadku była jedynym źródłem utrzymania rodziny, to również obniżenie statusu życia tych osób będzie objęte odszkodowaniem. Dochodzą także ewentualne koszty adaptowania mieszkania czy samochodu pod potrzeby osoby niepełnosprawnej.\nDługość trwania procesu odszkodowawczego zależy od sprawnego działania, które może być ograniczone po pierwsze ze względu na stan zdrowia, po drugie z uwagi na nieznajomość przepisów i konieczność załatwiania formalności w różnych urzędach. Dlatego warto rozważyć pomoc funkcjonujących na terenie UK kancelarii odszkodowawczych oferujących swoje usługi w języku polskim. Specjaliści w takich firmach mogą na siebie wziąć prowadzenie całej sprawy krok po kroku.


Zakończono rekonstrukcję Śląskiego Domu – Relacje Regionalne\n8 lipca 2020 12 lipca 2020 Artur\nZakończono rekonstrukcję Śląskiego Domu Modlitwy w Łomnicy. Uważany jest on za ostatni, oryginalny z wybudowanych niegdyś ponad 200 na terenie dzisiejszego Dolnego Śląska.\nBudynek został wybudowany przez ewangelickich wiernych w Rząśniku w powiecie Świerzawa w roku 1748. Ze względu na zły stan techniczny przeznaczono go do rozbiórki i w roku 2008 zdemontowano. Akcję ratowania zabytku podjęli właściciele Pałacu Łomnica i Stowarzyszenie Pielęgnacji Kultury i Sztuki Śląska. Ostatecznie znalazł swoje miejsce na terenie zespołu pałacowo-folwarcznego w Łomnicy.\nSam budynek jest cennym zabytkiem architektury, a jego rolę można porównać do kościołów pokoju w Jaworze i Świdnicy czy znajdujących się w Jeleniej Górze, Kamiennej Górze, Miliczu czy Cieszynie kościołów łaski. Miejsce pamięta historię mieszkających na terenie Śląska protestantów, którzy w wyniku prześladowań religijnych pozbawieni zostali wolności wyznania oraz doświadczyli prześladowań i represji. Dotychczasowe kościoły protestantów zostały im wówczas odebrane, a w wyniku represji wielu musiało emigrować. Ci co zostali zmuszeni byli organizować potajemne spotkania, podczas których kultywowali swoją wiarę.\nDopiero po roku 1742 król Fryderyk I Wielki przywrócił protestantom wolność religijną. Dzięki jego decyzji na terenie Śląska wzniesiono ponad 200 Domów Modlitw dla protestantów, które uzupełniły krajobraz kulturowy naszego regionu. Jednocześnie ich budowa stała się symbolem śląskiej tolerancji religijnej – zjawiska unikalnego w skali świata w tamtym okresie.


Home - Awillo - en\nTo jeden z głównych problemów stomatologicznych XXI wieku. W naszym Centrum stosujemy zarówno metody zachowawcze ( w tym farmakologiczne), jak i chirurgiczne zabiegi regeneracji tkanek przyzębia z wykorzystaniem tzw. materiałów kościozastępczych. Jako jedni z niewielu placówek w Polsce do dezynfekcji ubytków przyzębia stosujemy metodę „dezynfekcji fotoaktywnej” (PAD), za pomocą której eliminowana jest większość bakterii z obszarów ubytków przyzębia.\nOferujemy kompleksową diagnostykę radiologiczną za pomocą najnowszej generacji aparatu do komputerowej tomografii stożkowej (objętościowej). Dzięki temu badaniu możemy bardzo precyzyjnie określić stan zębów i struktur je otaczających. Pozwoli to na prawidłowe, precyzyjne i przewidywalne zaplanowanie procesu leczenia.\nJako pierwsi w Polsce stosujemy komputerową metodę planowania implantów CEREC – GALILEOS, pozwalającą na optymalne zaprojektowanie pozycji implantów jak i uzyskanie najkorzystniejszego efektu odbudowywanych zębów. Nasze Centrum jest akredytowanym ośrodkiem szkoleniowym, prowadzącym kursy i szkolenia pozwalające na uzyskanie przez lekarzy tytułu – umiejętności „Implantologia Stomatologiczna”.\nW naszej własnej pracowni wykonujemy pełnoceramiczne odbudowy brakujących zębów, również na podbudowie cyrkonu. Do tego celu stosujemy skaner z trójwymiarową kamerą, komputerowe planowanie brakujących zębów zgodnie z indywidualnym układem anatomicznym pacjenta (Biogeneric System) oraz cyfrową obrabiarkę, wycinającą korony i mosty z pełnoceramicznych bloków. Dzieki temu uzyskujemy najwyższej jakości estetykę oraz wytrzymałość.\nLepiej zapobiegać niż leczyć. To słuszne stwierdzenie odnosi się również do stomatologii. Dlatego tak dużą wagę przykładamy do profilaktyki. W zasadzie każdy wie, że zęby trzeba myć, ale dużo osób robi to w sposób nieprawidłowy. Odpowiednia technika szczotkowania, używanie nitek do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych, czy wreszcie masa że dziąseł – to elementy, które powinny wchodzić w skład codziennej higieny jamy ustnej.\naround our Dental and Implantological Center\n9a Sikorskiego Avenue\n+(48 22) 816 55 36