Zmiany, zmiany – jak je mądrze wprowadzać? – Stacja Zmiana\nZmiany, zmiany – jak je mądrze wprowadzać?\nZmiany są potrzebne, ale ludzie nie lubią zmian. Po co nam zmiany i jak je mądrze wdrażać oraz jak je komunikować? O tym dyskutujemy, czasami się nie zgadzamy, ale razem się nad tym zastanawiamy.\nJesteśmy przekonani, że warto było nagrać ten odcinek patrząc z Polskiego podwórka. Bo “u nas to nie Ameryka” i “po co nam zmiany, jeśli do tej pory wszystko dobrze działało?”.\nWspominamy metodologię ADKAR: https://bit.ly/2O9inQM\nKilka cytatów z naszej rozmowy:\n“Zmiana, to suma podejścia lidera zmiany oraz zespołu.” – Tomek\n“Niektórzy z natury lubią zmiany, ale takich osobowości jest generalnie mniej.” – Kasia\n“W Polsce musimy uczyć się wysiłku kolektywnego, bo dużo z nas jest indywidualistami.” – Tomek\n“Opór przed zmianą można przełamać dyrektywnie lub konsultatywnie. Każdy ze sposobów ma swoje słabości.” – Kasia\n“Do procesu zmiany należy się dobrze przygotować.” – Tomek\n“Komunikowanie procesu zmian jest kluczowe dla zespołu. Szczerość, otwartość i informacja – to niezbędne narzędzia.” – Kasia\n“Niektórzy nabywają określone kompetencje wolniej, inni szybciej.” – Tomek\n“Liderzy o osobowości zorientowanej na celu, powinny dobrać sobie do zespołu osobę, która będzie rozumiała i słuchała ludzi.” – Kasia\n“W Polsce lubimy grać na swoje i nie myślimy o nas jako o wspólnocie, która razem płynie jednym okrętem.” – Tomek\n“Osobowości intuicyjne muszą uczyć się komunikować jak powinny przebiegać zmiany. Ponieważ oni to czują, ale nie umieją o tym opowiedzieć.” – Kasia\n“Niezależnie czy zmiana jest duża, czy mała, to cały proces musi zawsze zajść.” – Tomek\n“Jeśli nie wierzysz z ludzi, że są w stanie się zmienić, nie bądź liderem zmiany. Po co męczyć siebie i innych?” – Kasia\nTomasz Nadolny: Dzień dobry. Witamy was na Stacji Zmiana, czyli w podcaście, w którym coś się kończy, a coś się zaczyna.\nTomasz Nadolny: Dzisiaj chcielibyśmy porozmawiać o temacie, co do którego troszeczkę spieramy się, co do tego jakie on ma znaczenie, jak funkcjonuje. Prawdopodobnie dlatego że oboje z Kasią mamy inne doświadczenie, z innego typu organizacji. I niby mamy podobne poglądy, a jednak te doświadczenia mocno nakładają się na to, jak rozumiemy pewne pojęcia, jak rozumiemy też pewne procesy.\nDzisiaj będzie o zmianie. Bardzo dobrze, że my się różnimy, dlatego że w sumie o tym chcemy rozmawiać, że każdy z nas określone rzeczy odbiera inaczej i nie bardzo można coś z tym zrobić. Po prostu każdy z nas jest inny. Inaczej postrzega rzeczywistość, ten sam komunikat zostaje przez niego zrozumiany zupełnie inaczej.\nAle często możemy się zastanowić, po co właściwie coś zmieniać. Przecież dobrze jest, jak jest. Przecież zawsze działało. Dlaczego by nie miało działać teraz. Przecież tak było od zawsze.\nMyślę sobie, ile mają najdłużej żyjący ludzie, to myślę, że nasza pamięć jest w stanie sięgnąć do tyłu pięćdziesiąt lat, sześćdziesiąt. Wiecie, że nikt tyle w jednej firmie nie pracuje, ale powiedzmy, że, jeśli ktoś mówi, że tak zawsze było, to to zawsze trzeba wziąć w bardzo duży nawias. Dlatego że to “zawsze” to jest maksymalnie pięćdziesiąt lat.\nI zmiany są potrzebne. Jeśli mamy przetrwać, coś nie działa, nasza organizacja, bo nie mówimy tylko o firmach prywatnych, ale nasza organizacja ma dalej iść, przestaje spełniać pewne swoje zadania, coś się wyczerpuje, wyczerpuje się też pewna energia, trzeba pomyśleć o zmianie. Może trzeba zmienić produkty, może trzeba zmienić ofertę, może zmienić podejście do klienta. Może na przykład grupa, która się starzeje potrzebuje nowych ludzi i nie wiemy, jak ich przyciągnąć. Mnóstwo jest tego typu rzeczy.\nZmiany są potrzebne. Ludzie nie lubią zmian. To jest druga rzecz.\nI, ponieważ to jest taki problematyczny punkt w zarządzaniu, tym, jak do tego podchodzimy, chcielibyśmy temu poświęcić podcast. Dlatego że na pewno każdy z was już w miejscach, w których pracujecie, czy się uczycie, czy próbujecie coś zrobić, na przykład społecznie, na pewno macie problemy z tym, że trzeba coś zmieniać, to nie zawsze wychodzi, nie zawsze idzie tak jak trzeba. To najczęściej w ogóle nie wychodzi, bo popełniamy tam bardzo dużo błędów.\nKatarzyna Michałowska: Ja bym chciała nawiązać do tego…\nTomasz Nadolny: Sporu.\nKatarzyna Michałowska:… naszego sporu. Bym trochę zmieniła twoją tezę. Ze względu na to, że myślę, że nie jest tak, że ludzie generalnie nie lubią zmian. Myślę, że są jakieś osoby w zespole, w firmie, które wolą zachować status quo i wolą ulepszać to status quo. Oczywiście myślę pozytywnie, bo są tacy, którzy wolą psuć to status quo i tam sobie tylko jakąś swoją działkę dłubać.\nAle są też ludzie, którzy prą do zmiany. Są takie osobowości. Tak myślę, że ty jesteś taką osobą, Tomek, że ty lubisz zmiany, lubisz wyzwania. To jest taka tolerancja na ten nasz wewnętrzny lęk, jak sobie w ogóle radzimy z lękiem, z tym, że coś będzie zmienione w naszym życiu.\nWydaje mi się, że tutaj jest też kwestia osobowości w zespole. Ale jednak, generalnie faktycznie zgadzam się z tobą, że, jakby wziąć statystycznie zespół, mamy dwunastoosobowy zespół w firmie i chcemy podjąć… załóżmy, mamy to spotkanie, przedstawiamy jakiś brief i mówimy, że tutaj chcemy zwiększyć jakiś zasób albo rozwinąć się w jakimś kierunku albo zrobić jakąś zmianę prostą, nie wiem, logo czy cokolwiek, to na pewno w tym zespole będzie tak, że dwie-trzy osoby będą podekscytowane i powiedzą “Super. Fajnie, teraz będziemy mieli coś nowego”, a pozostała część zespołu na pewno będzie albo z jakąś rezerwą zareaguje albo po prostu zacznie narzekać.\nTak z moich doświadczeń. Nie wiem, jak to u ciebie wynika, bo ty miałeś dużo…\nTomasz Nadolny: Znaczy, trudno sobie wyobrazić taki zespół, który ma sprawnie działać przez lata, w którym wszyscy chcą zmiany bez przerwy…\nKatarzyna Michałowska: O tak, o tak.\nTomasz Nadolny:… są otwarci na zmianę. Zespół musi się składać z tych, którzy utrwalają procedury, którzy udoskonalają powolutku i musi mieć też jakiegoś wizjonera, ale znowu nie może ich być za dużo, bo się pobiją.\nTomasz Nadolny: To jest całkiem normalne. Ale generalnie człowiek biologicznie i psychologicznie dąży do homeostazy, czyli do tego, żeby mieć pewne poczucie stałości, bezpieczeństwa…\nKatarzyna Michałowska: Komfortu.\nTomasz Nadolny:… i większość ludzi ma to bardzo wysoko wśród swoich priorytetów, dlatego trzeba być na to przygotowanym.\nJa jeszcze to, co… na co bym zwrócił uwagę, że z mojego doświadczenia wynika, że trzeba wyraźnie powiedzieć, że są dwie perspektywy, które mogą dotyczyć… każdy z nas może mieć… w tych dwóch rolach występować zamiennie.\nJest perspektywa tego, który zarządza zmianą, czy tam czuje się odpowiedzialny za zmianę, czy chce wprowadzić zmianę. Jest jakimś rodzaje sponsorem tej zmiany, to się tak brzydko po angielsku nazywa. Ale ten, który jest liderem, menadżerem, szefem, kimś, kto widzi potrzebę, zauważył potrzebę i teraz ma pod sobą, czy ze sobą ma zespół, który chce przekonać…\nKatarzyna Michałowska: Albo dostał zadanie.\nTomasz Nadolny: Albo dostał zadanie z góry.\nI mamy ten poziom indywidualny, w którym każdy z nas, jeden jest w tej zmianie kimś tam, jest jakimś ogniwem w tej zmianie.\nJa osobiście uważam, że zmiana to jest suma tych indywidualności, jak one się zachowają, jak one będą się zachowywały w stosunku do zmiany, czy podejmą tę zmianę, jak ją podejmą, jak ją przeżyją, jak ją zrobią. Oczywiście kluczowe jest, jak to poprowadzi ten, kto ma poprowadzić.\nPrzy czym zauważmy, że to się zmienia. Za chwilę wy macie do zmiany coś i musicie wdrożyć zmianę z waszymi podwykonawcami albo z waszymi kolegami z biurek obok albo z kolei nie tyle zostajecie awansowani, co musicie zmianę wdrożyć… przekonać waszą rodzinę do tej zmiany, czy wasze otoczenie znajomych, bo coś wam się tam zmienia w waszym życiu osobistym.\nZnowu ten, który w waszym pojęciu jest tym, który przyszedł i chce zmieniać, i wam się to, na przykład, niekoniecznie podoba albo uważacie, że pomysł jest niezbyt fajny, fortunny lub absurdalny, ten ktoś też ma nas sobą innych, którzy prą do tego, żeby, na przykład, osiągnąć jakieś wyniki albo ma przeprowadzić firmę przez kryzys albo organizacja ma nowe zadania.\nTakże przyda się nam empatia, o której było tak dużo, ale przyda nam się to, żebyśmy umieli sobie wyobrazić te dwie perspektywy i na każdej z nich inaczej musimy… z tych dwóch perspektyw wynikają trochę inne zadania.\nRównież w dziedzinie komunikacji i tego, w jaki sposób się komunikujemy. Kiedy jesteście w tej perspektywie menadżera, macie trochę inne zadania. Oczekujecie od nich zmiany, musicie przeprowadzić cały proces komunikacyjny. Jak jesteście tymi indywidualnościami, no to nie jest oczekiwane od was, żebyście wysiłek komunikacyjny aż taki ponosili. Fajnie by było, gdyby był feedback. Ale wiem, że nie każdy z nas jest do niego zdolny. Nie każdy potrafi nawet określić, co się z nim dzieje, co czuje, więc to jest fajne, żeby się tego nauczyć.\nTe dwie perspektywy są dla mnie bardzo ważne.\nZmiany muszą być, bo musimy. Ja bym jeszcze tylko chciał powiedzieć taką moją obserwację z polskiego, gdańskiego gruntu, że mi się wydaje, że ten podcast jest bardzo potrzebny po polsku, dlatego że to, co ja dostrzegam, my nie jesteśmy skłonni do wysiłku kolektywnego. My po prostu nie lubimy, nie umiemy. Jakoś tak się składa, że jesteśmy strasznymi indywidualistami i bardzo ciężko się nami zarządza jako zespołami. W związku z tym ciężko jest osiągnąć jakieś cele jako grupy. Nie wiem, na ile dzisiaj edukacja tego uczy, bo ja nie jestem już w tym systemie edukacji, ale jest to duży problem. Dlatego wydaje mi się, że podwójnie, po polsku jest taki podcast potrzebny. My nie jesteśmy jedyni ani pierwsi, którzy o tym mówią, ale posłuchajcie naszej perspektywy.\nKatarzyna Michałowska: Wracam ciągle do tego spotkania, które musi odbyć ktoś, kto zaczyna zmianę. Musi zebrać zespół w jednym miejscu i powiedzieć im o tym, że ta zmiana musi nastąpić. Z różnych powodów, może z tego powodu, o którym rozmawialiśmy, że dostał z góry polecenie albo widzi, że coś już trzeba zmienić. Jako osoba, która prowadzi zespół, widzi, że są zmiany konieczne, bo coś idzie do jakiejś katastrofy. Tutaj, jeżeli chodzi o tę perspektywę tego, który zarządza, ważne jest to, żeby pokazać ludziom… bo tak jak mówiliśmy, może ludzie w zespole, jakiś tam mały procent i to jest ważne też, żeby w zespole był mały procent tych chętnych do zmiany, tych, którzy mówią “Super,zmiana. Ekstra. Fajnie”. Ale duża część zespołu prawdopodobnie będzie takich ludzi, którzy nie będą tacy chętni do zmiany, bo będą się… i tutaj z różnych powodów, nie chcę tego rozwijać, chodzi o to, że ta perspektywa osoby, która chce przeprowadzić tę zmianę, perspektywa jego oczekiwań musi być jasna, że na pewno zmiana, którą chce zrobić, dokonać, ona się spotka z jakimś oporem.\nJeżeli się spotka z oporem, to znaczy, że trzeba wykonać jakąś pracę, przygotować się, coś zrobić więcej, nie być rozczarowanym tym, że się napotkało opór i postarać się w jakiś sposób, jak to jest możliwe i na ile ta osoba jest zdolna do tego też, żeby ten opór jakoś złagodzić, żeby go przełamać. I tutaj są różne sposoby. Wiem, że w zależności od tego, jakie są osobowości tego, który zarządza zmianą. Jedni to przełamują bardzo mocno, nakazowo. Powiedzą: “Tak, tak i tak. Tu musimy to zrobić”, ale wtedy się może okazać, że oni stracą tych ludzi, którzy… te zasoby w zespole, które mogłyby też później wspomagać tą zmianę.\nChciałabym zwrócić uwagę na to, że, po pierwsze, na pewno będzie to trudne, ta zmiana. To, co powiedziałeś, Tomek, spotka się to z jakimś oporem i na pewno trzeba się dobrze do tego przygotować. Więc jedną z rzeczy, która moim zdaniem jest fajna, to jest pokazanie ludziom, zakomunikowanie, dlaczego ta zmiana jest potrzebna, pokazanie jakiejś historii, perspektywy, przeszłości. To, co powiedziałeś, że “To działało. Pięćdziesiąt lat było fajne. To było super. Patrzcie, mamy takie, siakie osiągnięcia, tyle zrobiliśmy. Ten pan tyle w to włożył. Ta pani tyle dała. Ta osoba całe życie, trzydzieści lat tutaj służyła dzielnie. Ale teraz przyszedł moment, że chcemy osiągnąć wyższe cele, że chcemy pójść gdzieś dalej. Chcemy zrobić krok. Potrzebujemy waszych kompetencji, potrzebujemy waszych rąk, potrzebujemy waszych zasobów i potrzebujemy razem to zrobić”.\nTomasz Nadolny: Jesteś wielką optymistką…\nKatarzyna Michałowska: Wiem, wiem.\nTomasz Nadolny:… że tego typu mowa…\nTomasz Nadolny:… przekona ludzi.\nKatarzyna Michałowska: Oczywiście. Dobre, nie?\nTomasz Nadolny: Przychodzi Kasia i mówi: “Dać im mowę” i paleta interpretacji, jakie mogą paść jest taka: “Ona nam nie mówi, co tak naprawdę chce powiedzieć. Nigdy nam nie mówią, co tak naprawdę się dzieje. Nie mówią nam czegoś. Coś tutaj ukrywają. Dlaczego? Przecież to wszystko, co do tej pory działało, działało lepiej niż to nowe. Wiem, po chcą zmiany. Pewnie chcą komuś dać zarobić”.\nNajczęstsze takie podejrzenia, które padają, są takimi ukrytymi teoriami. I na przykład jest to: “Hm, może chcą mnie zwolnić. Może moje miejsce pracy nie będzie potrzebne. Albo chcą, żebym kompletnie zmienił sposób pracy, zmienił zakres obowiązków, a ja nie mam ochoty. Ja mam 48 lat, ja nie będę się uczył wszystkiego od nowa. Ja chcę już spokojnie dojechać do emerytury”.\nJa tylko ci podaję przykładowe sposoby, w jaki ludzie mogą zareagować na przykład na taką twoją mowę, w której mówisz, dlaczego jest potrzebna nowa strona internetowa albo dlaczego musimy zmienić system komputerowy, na którym wszyscy pracują.\nI to jest problem. Dlatego zanim przystąpisz do takiej mowy, ja proponuję… tego mnie nauczyła jedna z moich prac zawodowych. Po tej pracy stwierdziłem “O nie, wyciągam wnioski. Następnym razem zrobię to trochę inaczej”.\nJa sobie rysuję wszystkich ludzi, którzy są w tym zespole, których dotyczy ta zmiana. Czasami jest to bardzo dużo ludzi i trzeba pomocy, trzeba cały zespół zrobić do zmiany. Ja sobie każdemu z nich robię takiej w metodologii, o której ci już tu dzisiaj wspominałem. Ona się nazywa po angielsku “Adkar”. Robię sobie w takiej metodologii jakby scoring, czyli daję punkty, na ile w ogóle te osoby, jak one mogą odebrać mój komunikat, na ile one są gotowe, według mnie, na moją subiektywną ocenę, czy one będą chciały zmian, czy wręcz odwrotnie, czy ich nie lubią. Wiecie, wy ich znacie, z nimi jecie śniadanie. Wiecie, w jakim są wieku, w jakiej są sytuacji życiowej: ktoś właśnie wziął kredyt na mieszkanie, a ktoś dopiero zamierza, nie ma jeszcze żadnych zobowiązań rodzinnych, a ktoś już na przykład jest bliżej emerytury i ma zupełnie inne patrzenie na świat.\nW związku z tym ja sobie każdego rozpisuję i przygotowuję sobie to. I bardzo ważne, żeby w tym procesie, w którym komunikuję zmianę, poza taką przemową wspólną, muszę znaleźć czas, aby z każdą z tych osób porozmawiać…\nTomasz Nadolny:… i odpowiedzieć na jej wątpliwości, pokazać jej też jej sytuację w tej zmianie, oczekiwania i, na bank, się okaże, że niesamowicie… nie przychodzi nam nawet do głowy, jak każdy z nich ją sobie interpretuje. I dopiero w możliwości…\nKatarzyna Michałowska: Ale mam pytanie.\nTomasz Nadolny:… takiego spotkania indywidualnego to wyjdzie.\nKatarzyna Michałowska: Powiedz mi tylko, czy te spotkania robisz… bo chodzi o to, że jest jakiś punkt kulminacyjny zakomunikowania zmiany, że taka zmiana nastąpi. Czy polecałbyś te spotkania zrobić przed tym punktem kulminacyjnym zakomunikowania zmiany, czy po? Czy może przed i po?\nTomasz Nadolny: Jest na ogół tak, że zrobienie z częścią osób tego typu spotkań powoduje już taki wewnętrzny ferment i zawirowanie. Tego się nie da, bo nie da się zrobić w jednym czasie wszystkich spotkań indywidualnych, więc generalnie trzeba się przygotować, że będzie chwila fermentu. Dobrze by było, gdyby tą chwilę nie przedłużać, bo ona prowadzi do destabilizacji w firmie. Ale destabilizacja powoduje, że się zawsze wyłania nowy porządek. To jest też normalne. Trzeba się na to przygotować. Nie można się pastwić nad ludźmi i nie można tego etapu przedłużać.\nTo zawsze zależy od tego, gdzie to robimy. Jeśli robimy zmianę, która dotyczy pięciu osób, wszystko się może rozegrać w jeden dzień.\nTomasz Nadolny: I oni sobie pójdą do domu i tam z rodziną przegadają, bo to jest bardzo ważny element, że potem to przetrawiają to dalej w swoim środowisku. To tak może być.\nA jeśli to jest duża organizacja i jest jakiś duży, złożony system tych ludzi albo, na przykład, pracują teraz nie w jednym miejscu, to często jest tak, że jest jakiś zjazd firmowy wykorzystywany do zakomunikowania zmiany. A potem trzeba przystąpić do tej roboty takiej już z każdym z osobna.\nWięc to wszystko zależy. Nie ma jednej recepty. Fajnie byłoby, gdyby ten okres niepewności, tego takiego… niektórzy to odbierają jako załamanie jakieś i myślą, że, jak są umówieni z szefem na spotkanie, dostaną wypowiedzenie. Niektórzy takie mają pomysły.\nWięc trzeba być po prostu na to przygotowanym.\nJa mam po prostu określoną metodologię, którą sobie wypracowałem. Też podpatrzyłem ją u innych, ale to nie jest powiedziane, że nie możecie mieć swojej, tylko trzeba po prostu… zarządzanie zmianą to jest po prostu stworzenie pewnych warunków. Stworzenie pewnych takich ram do zmiany, zasad.\nNo nie ma bez komunikacji tego…\nKatarzyna Michałowska: Nie ma.\nTomasz Nadolny:… nie ma możliwości. Więc, jeśli taką definicję przyjmiemy zarządzania zmianą, że to jest tworzenie pewnych warunków określonych, określonych obramowań tego, co… frameworka takiego, po angielsku, no to wtedy, kiedy mamy wyznaczone takie kierunki, to wtedy jest zarządzanie zmianą. Musimy wiedzieć, dokąd zmierzamy, co jest naszym celem.\nWięc, jak widzicie, jest mnóstwo rzeczy do komunikacji, tylko trzeba pamiętać, że każdy to interpretuje po swojemu.\nKatarzyna Michałowska: Tak. I to, co powiedziałeś Tomek, tę narrację, którą uruchomiłeś, kiedy powiedziałam tę mowę motywacyjną, to jest naprawdę coś bardzo cennego. Ja bym to przyjmowała naprawdę jako cenną rzecz.\nZwłaszcza jeżeli jest taka sytuacja, że wchodzimy do firmy i jesteśmy… mamy zlecone zadanie, załóżmy, zmiany w organizacji, bo jest tak, że super by było, gdybyśmy tam pracowali dwadzieścia lat i przeszlibyśmy od najniższego szczebla do najwyższego, chociaż już rzadko tak jest…\nTomasz Nadolny: Chyba nie. Chyba najczęściej jest tak, że…\nKatarzyna Michałowska: Nie ma, dokładnie. Ale…\nTomasz Nadolny: Tak mi się wydaje, że nadal w Polsce zmiany przeprowadzają ludzie, którzy…\nKatarzyna Michałowska: W tej organizacji pracują.\nTomasz Nadolny:… pracują w organizacji. Nowy zawsze musi zdobyć zaufanie.\nKatarzyna Michałowska: Zgadza się, więc sobie myślę tak, że, po pierwsze, może tak być, że jest to casus takiego zarządcy zmianą. Jak na przykład pana rektora Namieśnika tutaj przywołuję, który od studenta był na Politechnice do tej pory i on dokładnie zna tą organizację. Ale teraz często w tym systemie korporacyjnym może być taka sytuacja, że to będzie osoba, która przychodzi do zespołu. Jeżeli to będzie osoba, która przechodzi do zespołu, to ja osobiście, z osobistych doświadczeń, myślę sobie, że najfajniej jest właśnie pogadać z taką osobą, która powiedziała tą narrację, którą ty powiedziałeś. Bo to mnie od razu intryguje, dlaczego ta osoba ma takie myśli o tym, co się dzieje. Bo wtedy to jest ten zasób informacji, jak do tej pory zostały przeprowadzone zmiany, w jaki sposób przedsiębiorca, osoba prowadziła zespół i wtedy mogę więcej wiedzieć od tej osoby i tak naprawdę, jeżeli… tutaj bym więcej czasu poświęciła tej osobie.\nTomasz Nadolny: Masz jak najbardziej rację. Zresztą to warto sobie uświadomić i wiedzieć, że organizacje, firmy, grupy ludzi, stowarzyszenia, NGOS-y, cokolwiek mamy tutaj na myśli, które mają jasny i sprecyzowany system wartości i to, jaką mają kulturę organizacyjną w ogóle, jest kluczowe, dla tego, czy ta zmiana będzie bardzo trudna, czy będzie o wiele łatwiejsza do wprowadzenia. Dlatego to, jaka jest dzisiaj wasza organizacja, czy jak ją budujecie codziennie, jaki wysiłek wkładacie w to, żeby ona miała lepszą kulturę organizacyjną, żeby miała swój system wartości, z którym się wszyscy utożsamiają, to jest kluczowe dla tego, czy potem będziecie w stanie robić zmiany.\nKatarzyna Michałowska: Na bazie tego.\nTomasz Nadolny: Czy będziecie mieli te tryby posypane piaskiem, czy będziecie je mieli naoliwione.\nPrawdopodobnie to, co ty mówisz, w tej rozmowie, jeśli jesteś z zewnątrz, taka rozmowa będzie kluczowa, bo dowiesz się, czy te wartości, które ci zleceniodawca zmiany powiedział, że tutaj są, czy rzeczywiście ludzie się z nimi utożsamiają, czy traktują je jak jakąś fikcję,…\nTomasz Nadolny:… którą szef sobie przykleił na drzwiach i poza tym nic więcej za tym nie idzie. Uważają, że to, po prostu, jest żart. Tak też jest często, że zleceniodawca mówi, że mamy jakieś wartości, tylko nikt w ogóle nie wie, że takie wartości tam są. Także tak, tutaj masz rację.\nNo i jakby dochodzimy do tego, że zmiana już została zdefiniowana, określona, określono, jakie mają być tego owoce. Ważne, żeby indywidualnie każdemu pokazać, jakie będą owoce dla niego, czym to będzie skutkowało dla niego. No i dochodzimy do tego momentu… myślę, że Kasia jesteś w tym najlepsza, czyli do wspierania. Bez tego zmiana nie przejdzie. Czyli do zadań lidera. Lider musi stać się rodzajem sponsora, wspieracza. Musi w aktywny sposób zaangażować się, żeby cały czas w trakcie trzymać rękę na pulsie. Bardzo aktywnie, nie tylko wyczuwać rytm, ale też bardzo aktywnie się włączyć.\nKatarzyna Michałowska: Dokładnie i wydaje mi się, że, jeżeli nie ma tych umiejętności, fajnie jest, żeby miał jakiegoś asystenta, żeby sobie znalazł, dobrał do zespołu osobę, która jest w tym dobra. To jest naprawdę święty zarządca zmiany, który ma te dwie rzeczy w sobie: wysoką empatię i wysokie kierowanie na realizację zadania. To rzadko idzie w parze. To naprawdę są wyjątkowi ludzie. Zazwyczaj ludzie, którzy są do zadań specjalnych przydzieleni, oni mają takie umiejętności zadaniowe: krótko, szybko…\nTomasz Nadolny: Trochę im szkoda czasu.\nKatarzyna Michałowska: Trochę tak. Więc tutaj fajnie jest, jeżeli sobie dobiorą zespół, że mają świadomość, że potrzebują kogoś do pomocy.\nI jedną z rzeczy, która chciałam cię zapytać, bo wspomniałeś o tym narzędziu. Wydaje mi się, że teraz jest czas, żebyś powiedział, jakie tam są elementy. Jakie elementy badasz, żeby się przyjrzeć ludziom? Bo to jest naprawdę cenne. Może być cenne dla naszych słuchaczy.\nTomasz Nadolny: Ten “Adkar” jest od angielskich słów, które oznaczają, po pierwsze, jaka jest świadomość. Z tym jest naprawdę różnie. To bardzo dużo zależy od naszego poziomu emocjonalnego, intelektualnego, doświadczeń dotychczasowych. To trzeba brać pod uwagę.\nAle również tego, jaki… Drugi element to tak zwany “desire”. Ja to odczytuję jako rodzaj pragnień, życzeń, czy tego, jaki poziom też chęci do zmiany jest w nas, ale też chęci do zmiany w nas, ale też zaangażowanie w firmę, czy życie firmy. No, różny jest poziom. Są ludzie, którzy chcą, żeby firma dała im coś zrobić i wyjść, zatrzasnąć drzwi, nie myśleć o niej ani chwili. A są tacy, którzy naprawdę mocno w nią zaangażowani są emocjonalnie. I to trzeba sobie też określić, czy mamy do czynienia głównie z takimi, czy głównie z takimi i ilu ich jest…\nKatarzyna Michałowska: Ale wiesz, jak ktoś ma wysoki ten poziom i, na przykład, odbiera się mu to, co do tej pory robił. Jaki on jest rozczarowany.\nTomasz Nadolny: W każdym razie warto to sobie wcześniej…\nKatarzyna Michałowska: Dowiedzieć się.\nTomasz Nadolny: Dowiedzieć, określić. Dlatego ja uważam, że kiedyś byłoby mi szkoda czasu na tą diagnozę. Dzisiaj po prostu bez niej bym się nie zabierał za zmianę.\nWarto też nie robić sobie tylko w głowie, ale zrobić to po prostu…\nKatarzyna Michałowska: Na kartce.\nTomasz Nadolny:… na kartce.\nPoza tym trzeba sobie określić, na ile wiedzy i umiejętności posiadają osoby do tego czegoś, co ma być w trakcie zmiany dokonywane, czy co się ma okazać. Może się okazać, że są bardzo duże deficyty, które trzeba będzie uzupełnić. Teraz właśnie to uzupełnienie deficytów to jest to “ability”, czyli nabywanie kompetencji, czy uzyskanie tych kompetencji, które są potrzebne, żeby zmiana została wdrożona.\nNo i kiedy już zachodzi ten proces zmiany, potem “reinforcement”, czyli takie wzmacnianie, utrwalanie w pozytywny sposób tych pozytywnych efektów zmiany, utrwalanie jej w organizacji, jakby wdrażanie w procedury. To jest ten ostatni element.\nI, co jest ważne, każdy ma inny poziom, to już się domyślacie, ale to jest bardzo ważne, kiedy zarządzacie zmianą jako menadżer, czy jako lider, szef, żebyście wiedzieli, że każdemu zabiera to inną ilość czasu i musicie być na to przygotowani. Niektórzy potrzebują na uzyskanie pewnych kompetencji dłuższego czasu. Ini bardzo szybko jakiś etap przeskoczą, mają bardzo dużą świadomość, więc tak naprawdę niewiele musicie im na początku mówić. Ale potem będzie bardzo duży wysiłek komunikacyjny, kiedy coś im się nie będzie udawało, więc, słuchajcie, cierpliwość, pokora już od razu. Od razu mi one przychodzą do głowy, że są tutaj potrzebne. Im bardziej oni mają już wcześniej wpojone wartości, wierzą wam, ufają jako temu liderowi zmiany, tym będzie łatwiej. Ale musicie wiedzieć, że i tak nawet jeśli macie duże zaufanie, macie już za sobą duże doświadczenie razem, to i tak każdy to przeżyje to inaczej.\nKatarzyna Michałowska: I myślę sobie o tym, że, jeżeli wiemy… bo zazwyczaj ten, kto zarządza zmianą, nie ma takiego w sobie usposobienia, że jest cierpliwy i jest pokorny, bo ludzie, którzy lubią zmiany nie są pokorni i nie są…\nTomasz Nadolny: I chcą szybko do brzegu.\nKatarzyna Michałowska: I chcą szybko do brzegu i chcą szybko osiągnąć cel. Czują ogromny, ogromny dyskomfort, że zadanie nie jest skończone, więc wtedy też polecam dobranie do zespołu osoby takiej, która będzie koiła nerwy, która będzie tym… ja to nazywam… w zespole takim piewcą pokoju. To są pewne takie flegmatyczne natury, które naprawdę kojąco działają na takiego lidera, że ten sobie pogada, może tutaj wspomoże taka osoba i wtedy puszcza napięcie.\nTomasz Nadolny: Jeśli wam przychodzi do głowy skojarzenie z jakimś coachem, terapeutą, przyjacielem, to nie są to głupie skojarzenia. Bo to trochę osoby, które… fajnie jest mieć w zespole kogoś, kto ma takie cechy. Kto, po pierwsze, nas wysłucha. Naświetli nam, rzuci nam swoje zdanie: “Nie, nie, ty źle myślisz o Ryszardzie. Ryszard po prostu denerwuje się, bo jeszcze nie umie, ale bardzo by chciał. Więc po prostu daj mu czas, albo usiądź z nim. A na przykład komuś innemu za mało dałeś sygnałów, że widzisz, że on się stara, bo ty uważasz, że wystarczy, że widzisz, a jeszcze musisz to powiedzieć” i tak dalej i tak dalej. To są takie, wiecie, ludzkie sprawy. Nikt z was nie posiada tych wszystkich kompetencji i na pewno dobrze mieć zróżnicowany zespół i dobrze trochę tak patrzeć, że nawzajem się coachujemy w tym wszystkim, czy nawzajem się wspomagamy.\nTo jest trudne w Polsce. Bo my, generalnie, lubimy grać na swoje. W ogóle jakoś tak nie myślimy o tym jak o wspólnocie, która razem płynie jednym okrętem. Rzadko, w każdym razie, się to zdarza…\nTomasz Nadolny: Nie wiadomo dlaczego.\nKatarzyna Michałowska: Ja to nazywam w taki sposób, że tak samo jak Polacy mają problem z tym, żeby dać swój czas na planowanie, tego musimy się uczyć, że planowanie to jest też praca…\nTomasz Nadolny: Że to nie jest strata czasu.\nKatarzyna Michałowska: Że to nie jest strata czasu. Tak samo te elementy, o których ty mówisz, to nie jest strata czasu. Tak samo przygotowanie się i odpowiednie wykomunikowanie komuś czegoś… bo to niestety jest wysiłek, zwłaszcza dla osób, które są intuicyjne, bo jeżeli ktoś intuicyjnie wyczuwa zmianę, potrzebna jest zmiana, to zazwyczaj ma kłopot z tym, żeby ją wykomunikować, żeby wyjaśnić ludziom, którzy są rzeczowi, którzy potrzebują rzeczowych argumentów, że na przykład: “Jeżeli dwanaście ostatnich miesięcy pokazało, że zainwestowanie w ten produkt dało taką i taką sytuację finansową. Jeżeli jeszcze jeden rok, następne dwanaście miesięcy będziemy inwestowali w ten produkt, to masz zysk będzie nikły. Nie będziemy w stanie utrzymać państwa stanowisk pracy. Jesteśmy w takiej sytuacji” i rozumiesz, osobie, która jest intuicyjna, będzie bardzo trudno poświęcić czas na to, żeby to przemyśleć, przygotować się i wykomunikować to ludziom w taki sposób, w który dotrze to do większości, bo oni potrzebują tego typu argumentów. Tutaj…\nTomasz Nadolny: W tym momencie trzeba też wiedzieć, że wykomunikowanie prawidłowe, prawdziwe, powiedzenie prawdy, zrobienie tego w sposób książkowy, taki jak Kasia wam powie, jak po sznurku, wcale…\nKatarzyna Michałowska: Nie da…\nTomasz Nadolny:… nie starcza…\nKatarzyna Michałowska: Oczywiście, że nie. Pewnie\nTomasz Nadolny:… Po prostu w tym… nie chcę użyć stwierdzenia “przełamywania oporu”, bo to zaraz się kojarzy z…\nKatarzyna Michałowska: Walką.\nTomasz Nadolny:… waleniem do słupa, walką i tak dalej. Ale naturalny proces takiego tarcia, który występuje w prawie dynamiki. Opór materii to jest rzecz powszechnie występująca.\nTo, że powiecie to dobrze, prawidłowo, wcale nie oznacza, że…\nKatarzyna Michałowska: Nie.\nTomasz Nadolny:… Po prostu chciałbym, żebyście… zanim przejdziemy, zanim Kasia nam powie, jak komunikować dobrze, musicie zapamiętać sobie to, że, po pierwsze, to są te dwie perspektywy. Inaczej ona wygląda od strony tego, który inicjuje zmiany lub ma ją przeprowadzić i tego, który jest po prostu indywidualnością.\nDruga rzecz, że każdą indywidualność musicie razem zaprząc do zmiany, bo inaczej zmiana w ogóle nie wyjdzie. Będzie porażka.\nTrzecie rzecz jest taka, że każdy jak już to przechodzi indywidualnie i robi to w innym czasie, ma inne predyspozycje, ma inne możliwości. W związku z tym musicie trenować i umiejętność nie tylko komunikacji, ale też znoszenia tego, że ludzie są inni. Musicie też dostosowywać komunikat do każdego inaczej. Nie ma jednego dobrego komunikatu. Trzeba ciągle zbierać informacje z drugiej strony, feedback trzeba ciągle gromadzić, myśleć, patrzeć, jak ludzie reagują i dobierać sobie ludzi do pomocy, którzy nam pozwalają dowiedzieć się tych wszystkich reinterpretacji. Bo to, co Kasia teraz powiedziała: “Ten nasz produkt za rok” i tak dalej, naprawdę, od razu znajdzie się jakaś osoba, która będzie myślała, że tak naprawdę to menadżer nam w zawoalowany sposób mówi, że trzeba będzie zlikwidować cały wydział. I nie da rady…\nKatarzyna Michałowska: Nie da rady.\nTomasz Nadolny:… trzeba czasu, cierpliwości, żeby tę osobę przekonać, że nie, że zależy mi na tobie, żebyś ty razem z nami przeszła do etapu, w którym to, co robisz dzisiaj, będziesz robiła gdzie indziej, trochę inaczej i osiągniemy cel, także celem dla nas nie jest likwidacja czegokolwiek. Tylko dla nas celem jest, żeby firma przetrwała lub żeby firma dostarczyła klientom czegoś lepszego niż dzisiaj, bardziej odpowiadającego czasom, potrzebom. A że wszystko się dzisiaj zmienia dużo szybciej niż kiedyś, to też trzeba umieć adaptować te zmiany.\nI ostatnią rzecz, którą chciałbym wam powiedzieć, żebyście zapamiętali, to to, że niezależnie, czy zmiana jest ogromna czy mała, ten proces i tak musi zajść. Być może nie trzeba w niego zaangażować tak dużo środków i tak ogromnej ilości ludzi, ale prawidła są te same. I fajnie jest, jeśli macie taką okazję trenować się już na małych zmianach. Na małych zmianach róbcie już sobie diagnozę, rysujcie sobie to na kartce, zbierajcie nawet od małego zespołu ten feedback. Uczcie się, że każdy inaczej, że każdy ma swoją drogę, że te przełomy, kryzysy następują w inny sposób w każdy człowieku. To jest w ogóle piękna rzecz.\nW całym tym zarządzaniu to jest najpiękniejsze, że ludzie są tak różni, że macie możliwość być tym takim garncarzem, który to tą nową całość, że tą glinę jakby przerobi i że to wy możecie być tym takim… Tylko nie bądźcie demiurgiem, nie bądźcie kimś, kto uważa, że stworzy coś z niczego. Musicie patrzeć na to, co macie. Nie możecie od tego abstrahować.\nTakże to tak jest. Ale jak prawidłowo to komunikować… zaznaczam, nie oznacza to, że od razu odniesiecie sukces… to Kasia ma tutaj całkiem fajne przemyślenia na ten temat i ona rzeczywiście w tym takim dawaniu dobrego komunikatu jest mistrzynią.\nKatarzyna Michałowska: Jedną z rzeczy, która przychodzi mi do głowy, to na pewno jest to, że, kiedy w ogóle w polskiej kulturze myślimy o dawaniu komunikatu, zazwyczaj myślimy o tym, żeby kogoś zachęcić do zmiany. To jest w naszej głowie i niekoniecznie tak jest, bo to może oznaczać właśnie, że warto powiedzieć komuś coś dobrego. I tutaj jest ten…\nTomasz Nadolny: Rób to, co robisz, robisz to dobrze.\nKatarzyna Michałowska: Na przykład. I dlatego tutaj mówiłeś… to fajne…\nTomasz Nadolny: Wszystko jest ok.\nKatarzyna Michałowska: “Jak fajnie, że pani te faktury wprowadza do systemu. Dla mnie byłoby to, po prostu, niemożliwe. Ja naprawdę jestem osobą, która takie rzeczy docenia. Bo w mojej osobowości to w ogóle nie jest ukryte. Gdyby nie pani, ja bym tutaj po prostu umarła”. Rozumiesz? Bo wiem o tym, znam tę słabość. Ja nie jestem na takie procesy długotrwałe odporna i mogę po prostu docenić kogoś, kto jest odporny.\nTomasz Nadolny: I teraz fajnie, żeby wiedzieć, że są te dwie perspektywy, bo polski menedżer zaraz myśli: “Jak powiem pani fakturzystce, że ona dobrze robi to, co robi, ona będzie chciała podwyżkę”…\nTomasz Nadolny:… “Albo będzie coś chciała ode mnie. Albo jak przyjdę do niej, kiedy trzeba będzie zmienić program do faktur, ona pierwsza powie, że nie, że sam pan mi mówił pół roku temu, że to świetnie działa”, więc, wiecie, to jest właśnie ta perspektywa.\nKatarzyna Michałowska: No, to jest takie bardzo zachowawcze. Rozumiem to, bo każdy ma swoje lęki…\nTomasz Nadolny: Właśnie, to też trzeba zrozumieć.\nKatarzyna Michałowska: Tak, oczywiście. Każdy ma swoje lęki. Ja też, ty też…\nTomasz Nadolny: Menedżer też.\nKatarzyna Michałowska:… I menedżer też i… tak, tak. No cóż na to powiedzieć.\nTomasz Nadolny: Ale to jest coś, co rzadko… o czym często zapominamy, żeby tak po prostu powiedzieć “Dziękuję”, tak po prostu powiedzieć “Fajnie, że jesteś. Fajnie, że robisz to, co robisz. Super”.\nCelebrować sukcesy zmian też trzeba umieć i też trzeba umieć celebrować tą zwyczajność, że tryby dobrze działają to jednak dzięki temu, że ludzie działają, a nie tryby.\nKatarzyna Michałowska: Taka rzecz, o której często sobie przypominam, że jest taka zasada w wychowywaniu dzieci, że w wychowaniu powinno być tak, wiem, że często jako rodzice nawalamy w tej dziedzinie, że na siedem pozytywnych komunikatów dawać jeden do poprawy. I dziecko…\nTomasz Nadolny: Chodzi o proporcje.\nKatarzyna Michałowska: Chodzi o proporcje. Tak jesteśmy w stanie, dziecko jest w stanie przyjąć. Na pewno im jesteśmy starsi, tym bardziej skóra nam twardnieje.\nAle jedną z rzeczy, którą… to mi też pomaga, że myślę sobie “do poprawy”, to, że jednak jakaś nadzieja we mnie istnieje, że ta osoba jest w stanie się zmienić.\nTutaj powiem, że mam taką trochę przykrą teorię osobistą, że wydaje mi się, że, jeśli ta nadzieja umrze w nas, że przestaniemy mieć tę wiarę w ludzi, że oni mogą podjąć jakieś wyzwanie do zmiany, że mogą podjąć jakąś zmianę, żeby podwyższyć te swoje “ability” albo cokolwiek w tej dziedzinie, to nie powinniśmy się brać za zmianę. Powinniśmy zrezygnować z tego…\nTomasz Nadolny: Nie możemy być przywódcą.\nKatarzyna Michałowska: Dokładnie. Ja bym powiedziała tak: po co męczyć ludzi i męczyć siebie. To po prostu dajmy sobie na luz.\nWiem, że może to jest takie trochę bolesne, ale dlaczego nie? To też jest dobra zmiana.\nTomasz Nadolny: Czasami też cierpliwości nam brakuje. Dlatego ja tak namawiam do tego robienia tego na kartce, tych różnych takich diagnoz. Bo przy okazji sami zobaczycie, że jeśli znacie ludzi, z którymi macie przeprowadzić zmianę już dłuższy czas, to jak usiądziecie i sobie na kartce ich te skłonności różne wypisywać do zmiany, to sami zobaczycie, jak oni już wiele się zmienili, jacy byli dwa lata temu…\nTomasz Nadolny:… trzy lata temu. Czasami w niektórych rzeczach zmienili się na gorsze, w innych na lepsze, co tylko dowodzi, że Kasia ma rację, że potencjał do zmiany zawsze jest i że to jest w naszych rękach, jakby w zasięgu naszych możliwości. Jeśli nie wierzymy, jeśli wyjdzie nam z tej diagnozy, że nasz zespół w ogóle nie jest zdolny do jakiejkolwiek zmiany, hm, no nie, to zaczynanie czegokolwiek jest jak próba ruszania samochodem z pustym bakiem. To w ogóle nie ma sensu. Taka zmiana po prostu jest… Jeśli to robicie tylko dlatego, żeby was zarząd nie zwolnił, to chyba już przed tą porażką się zwolnić.\nKatarzyna Michałowska: W pewnym sensie trochę mówimy z Tomkiem o takiej sytuacji może idealnej… bo jeszcze sobie myślę, że czasami są takie sytuacje, gdzie potrzebny jest ratownik. To już jest inna sytuacja tej zmiany, że gdzieś ten statek już płynie w dół i tutaj potrzeba takiej osoby, która właśnie jest takim liderem zmiany, który: “Tu…tu…tu proszę, tu proszę i tu proszę”, ale to są też takie wyjątkowe sytuacje.\nTomasz Nadolny: Są wyjątkowe, a w naszej rzeczywistości polskiego zarządzania…\nKatarzyna Michałowska: Mogą być często.\nTomasz Nadolny:…na ogół właśnie tak uważamy, że przychodzi ratownik, który ma kompletną wiedzę i on żąda ślepego posłuszeństwa.\nTo powinny być wyjątkowe sytuacje…\nTomasz Nadolny:…kiedy następuje ta totalna awaria, zapaść.\nKatarzyna Michałowska: Na przykład wyjście z perspektywy bankructwa, a tak standardowo to…\nTomasz Nadolny: Powinny być wyjątkowe, a u nas jednak zauważ, że też szefowie, czy liderzy, bo to też w organizacjach różnych pozarządowych te ciągłe spory pomiędzy liderami też polegają na tym, że każdy z nich uważa, że ma totalny patent i wie. Wie i jakikolwiek feedback, który jest takim normalnym oporem przed zmianą, to jest jakiś sprzeciw, który trzeba natychmiast ściąć i że to utrudniają, że… Utrudniają, bo to normalne, bo taka jest natura rzeczy…\nTomasz Nadolny:…że jak kopiesz ogródek, to ci łopata stawia opór. No, po prostu. Jak jedziesz nartami po śniegu, to tylko dlatego że ten śnieg się topi, ten lód się topi i tylko dlatego się ślizgasz. Ale to musi zajść cały proces.\nNo dobra, ale to jest to. Co jeszcze powinniśmy pamiętać przy komunikowaniu?\nKatarzyna Michałowska: Mam kilka takich swoich osobistych narzędzi, których używam. Jedną z rzeczy to jest to, że zastanawiam się nad tym, że chcę komuś coś powiedzieć i jest to prawdą, ale zastanawiam się, czy to jest budujące, czy ta forma, którą zrobię… czyli nie tylko prawda, ale również takie myślenie, czy to kogoś zbuduje, czy to kogoś nie złamie, nie załamie.\nWiem, że często jest tak po oglądaniu wielu seriali i tak dalej mamy taką tendencję, żeby być szczerym. Walnąć, ciach i już. Niestety… nie zgadzam się z powiedzeniem, że co nas nie zabije, to nas wzmocni…\nTomasz Nadolny: Ja też.\nKatarzyna Michałowska:… bo naprawdę może ostro poorać i możemy kogoś niepotrzebnie zranić. Więc z tego też powodu jednak, mimo wszystko, staram się na ile mogę, bo wiadomo, że w procesie zmiany jest czasami totalne zamieszanie i jest to prawie czasami niemożliwe, ale staram się znaleźć odpowiedni czas, odpowiednie miejsce i tą formę, żeby jednak dać człowiekowi maksymalny komfort w tej rozmowie, żeby nie robić tego na korytarzu… Oczywiście ten pozytywny feedback możemy zrobić na korytarzu, wykorzystać chwilę. Wiecie, te siedem rzeczy w wychowaniu, o których wam mówiłam, słuchajcie, w każdej chwili powiedzcie komuś. Spotkacie kogoś w łazience, powiedzcie mu coś fajnego, bo to jest ta chwila.\nAle, kiedy musimy przekazać coś do poprawy, jednak starajmy się znaleźć ten odpowiedni czas, odpowiednie miejsce. I fajnie jest, jeśli możemy wtedy docenić człowieka. Powiedzieć za co go cenimy, w czym widzimy jego dobre cechy. Dlatego ważny jest ten spis, o którym mówisz, warto tam zajrzeć, bo czasami zapominamy, bo jesteśmy tak wkurzeni na kogoś i kolejny nas zawala i po prostu nas zdenerwował i już w ogóle mamy o nim złe myślenie.\nAle kiedy spojrzymy i wiemy, że ma te pozytywne cechy, to możemy mu powiedzieć te pozytywne, później powiedzieć to do poprawy, no i fajnie jest później zakończyć jeszcze czymś pozytywnym. Jeżeli można by było to w takiej rozmowie przeprowadzić, w idealnej rozmowie. Niekoniecznie jest to możliwe w warunkach kryzysowych, ale jeżeli jest taka sytuacja to jest fajnie.\nWydaje mi się, że tutaj dużo jest planowania. Jeżeli pomyślę, zaplanuję, mam na to czas, gdzieś tam poproszę kogoś o spotkanie to często w moim życiu udawało mi się, jeśli zaplanowałam to dobrze, żeby oddać ten czas tej osobie.\nTomasz Nadolny: Ja muszę przyznać szczerze, że na przykład ja jestem osobą bardzo szczerą. Odczuwam, że mam taki deficyt dyplomacji i umiejętności jednak powiedzenia komuś w sposób dostosowany do niego, dostosowany do warunków, więc jakby bycie szczerym, czy bycie prawdomównym wcale nie oznacza, że ta prawda musi być od razu tak przywalona między oczy i że musi być podana w sposób bolesny, taki mocno wypalający.\nCzasami można poczekać, można pomilczeć w danym momencie, poczekać na lepszy moment. Można to po prostu podać na wiele innych sposobów, które wcale nie oznaczają, że jesteśmy nieprawdomówni lub że coś ukrywamy. Po prostu dostosujmy to do potrzeb naszego rozmówcy.\nDlatego mi to pomaga też, że ja sobie wcześniej sformułuję, postaram wyobrazić potrzeby tego człowieka. Również jego uwarunkowania takie, bo jak ja na przykład wiem, że ktoś wysłał właśnie… od niedawna córka studiuje za granicą, to ja się domyślam, jakie ten ktoś ma priorytety na przykład materialne i jaki jest w stanie przyjąć poziom niepewności w stosunku do kogoś, kto tak naprawdę jeszcze trzy miesiące temu, jak był zatrudniany, mówił, że może jeszcze sobie pojedzie w podróż dookoła świata, że tak na razie to chciałby spróbować. Te dwie osoby te same fakty są w stanie zinterpretować zupełnie inaczej.\nTakże masz rację i ja sam widzę, że to jest takie pole, w którym ja widzę swoje deficyty i muszę zawsze o nich myśleć i nad nimi pracować. I pewnie nadal nie udaje mi się to za dobrze.\nKatarzyna Michałowska: Inną sprawą jest to… Ale myślę, że na to poświęcimy inny podcast, bo już tak dobijamy do końca. Inną sprawą jest ta sprawa związana z pokoleniami. Tutaj też mamy takie zderzenie pokolenia, które nie ma tego mostu kulturowego i stąd też ta komunikacja jest utrudniona. Czyli tego pokolenia X i pokolenia Millenialsów, a już tych, którzy przychodzą do pracy, pokolenia Z albo jakoś tam inaczej jest jeszcze to pokolenie nazywane. W każdym razie tutaj też jest ten problem i też tego powinniśmy się uczyć.\nTomasz Nadolny: No tak, ale ten problem często jest, że zespół jest dużo młodszy niż lider.\nKatarzyna Michałowska: Może tak być. Albo przyjmują do starego zespołu nowych ludzi, nie rozumieją, że oni inaczej patrzą na awans…\nTomasz Nadolny: Ale jak ich też przyjmą na raz za dużo, to oni kompletnie zmieniają zespół, który trzy lata temu był czymś zupełnie innym.\nJeśli na przykład 50% ludzi to są nowi, trzeba też… zupełnie się też zmieni kultura tego zespołu.\nWszystko to wymaga takich miękkich umiejętności, które moim zdaniem trzeba trenować.\nKatarzyna Michałowska: I prosić o pomoc.\nTomasz Nadolny: Nie bać się proszenia o pomoc.\nKatarzyna Michałowska: Dokładnie, żeby się nie zabetonować, bo, jak się zabetonujesz, to masakra. Już koniec.\nTomasz Nadolny: Tak, to chyba też jedna z ostatnich rzeczy, które warto powiedzieć do wszystkich tych, którzy zarządzają zmianą, że to nie jest żadnym objawem słabości, pytanie się innych o pomoc, proszenie o pomoc i pytanie się, jak oni to widzą, jak interpretują. Poświęcanie na to czasu to nie jest przejaw słabości, tego, że wy nie wiecie. To jest po prostu przejaw rozsądku, wybiegania do przodu w tym, żeby zapobiec klęsce, czy żeby zapobiec nieprzyjemnym konsekwencjom, stresom i tak dalej.\nKatarzyna Michałowska: Słuchajcie, zmiana nie jest przyjemna. Zgadzam się.\nTomasz Nadolny: Rozmowa o niej też nie jest łatwa.\nTomasz Nadolny: Każdy trochę to inaczej…\nKatarzyna Michałowska: Tak, tak, dokładnie.\nTomasz Nadolny:… przez pryzmat swoich rzeczy odbiera…\nKatarzyna Michałowska: I też przez pryzmat doświadczeń z przeszłości związanych ze zmianą. To jest prawda. I liderów, przedsiębiorców, szefów, z którymi mieliśmy do czynienia.\nTomasz Nadolny: Ja mam dużo takich doświadczeń, w których byłem przekonany, co do słuszności swoich działań. Historia pokazała mi, że wiele z tych rzeczy miałem rację, co wcale nie oznacza, że jest łatwiej i że ludzie tak cię rozumieją i że bardzo często dopiero już po odejściu z takiego miejsca, długo trzeba czekać na to, żeby dostać taki feedback, w którym zostaniesz doceniony przez niektórych ludzi. Co już jest tak zwana musztarda po obiedzie, ale to tylko świadczy, że te osoby w danym momencie nie zostały przez ciebie przygotowane.\nKatarzyna Michałowska: Ale widzisz Tomek, ja myślę sobie o tym, że z tym osoba, która ma umiejętności zarządzania zmianą, musi się pogodzić. Bo osoba, która myśli o przyszłości, ona gdzieś wybiega trzy lata, pięć lat w przód i nigdy organizacja nie będzie w stanie docenić takiej osoby, bo ona jakby jeszcze nie dojrzała, nie zrozumiała tego. To się dzieje dopiero po czasie i z tymi kosztami trzeba się pogodzić.\nTomasz Nadolny: Dlatego bardzo źle, kiedy lider, przeprowadzający zmianę, jest narcyzem.\nKatarzyna Michałowska: Nie no to wtedy on nie jest…\nTomasz Nadolny: Straszne. To są na ogół fiaska i burzliwe stresy dla całej organizacji. A tych narcyzów jest sporo wśród kadry zarządzającej.\nNa przykład mnie zajęło wiele lat nauczenie się tego, że… zaakceptowanie też tego, że w danym momencie ja mam inną sytuację i że prawdopodobnie dopiero za kilka lat może ktoś zrozumie moją motywację, czy to, co ja widzę szerzej.\nTakże to nie jest łatwe.\nPrzypomniały mi się pewne narzędzia, ale o tym opowiem w ktipie, jak sobie poradzić w tej dziedzinie, jak sobie patrzeć na zespół i ten kompleks narcyza. Ale to już następnym razem…\nTomasz Nadolny: Uczyć się pokory.\nŻyczymy wam dobrego dnia. Dziękujemy, że nas słuchacie. Prosimy, jeśli gdzieś tam nas spotkacie w internecie, żebyście zalajkowali i napisali jakiś miły komentarz. Będzie nam bardzo miło.\nTomasz Nadolny: I życzymy takich zmian, które przynajmniej was dobrych rzeczy uczą. A jak większość będzie uwieńczona sukcesem, to już w ogóle super. Powodzenia. Na razie. Hej.


Kwiecień 2016 - Strona 4 z 5 - Krajowy Rejestr Osób Poszkodowanych\nKlauzula sumienia – kiedy lekarz może odmówić pomocy pacjentowi?\nKlauzula sumienia – kiedy lekarz może odmówić pomocy pacjentowi? Sumienie lekarskie, które jest pojęciem z dziedziny etyki, może stanowić kategorię prawną. Przepisy prawa dotyczące wykonywania zawodu lekarza uwzględniają pojęcie sumienia lekarza jako jednego z kryterium oceny prawidłowości jego zachowania. Próba określenia treści pojęcia „sumienie” nie została zdefiniowana przez ustawodawcę. W art. 4 Kodeksu Etyki LekarskiejCzytaj więcej →\nOdpowiedzialność karna lekarza związana z przeprowadzeniem zabiegu kosmetycznego Zabieg kosmetyczny jest czynnością medyczną, a celem tej czynności jest poprawa wyglądu zewnętrznego. Zabieg ten może mieć zarówno charakter leczniczy, jak i nieleczniczy. Do zabiegów kosmetycznych, estetycznych należy zaliczyć m in. korekcje twarzy (nosa, ust, uszu), usunięcie blizn, czy tatuaży. bezpłatna konsultacja prawna Odpowiedzialność karna lekarza –Czytaj więcej →\nPrzestępstwo wykonania zabiegu bez zgody pacjenta samobójcy Przestępstwo wykonania zabiegu leczniczego przez lekarza z art. 192 § 1 k.k. bez zgody pacjenta samobójcy. Artykuł 192 § 1 k.k. reguluje odpowiedzialność karną lekarza za wykonanie zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta. Jednakże w związku z niniejszą normą prawną należy zastanowić się czy w sytuacji, w której pacjentemCzytaj więcej →\nEksperyment medyczny, a dpowiedzialność karna lekarza\nEksperyment medyczny, a dpowiedzialność karna lekarza Odpowiedzialność karna lekarza w przypadku przeprowadzania eksperymentu medycznego. Na wstępie należy podkreślić, iż eksperyment medyczny przeprowadzany na ludziach może mieć dwie formy, może to być eksperyment leczniczy lub eksperyment badawczy. Warunkami dopuszczalności przeprowadzenia eksperymentu, m. in. są: określenie proporcji między ryzykiem a korzyściami przeprowadzenie badań laboratoryjnych zatwierdzenie przez komisję bioetycznąCzytaj więcej →\nBłąd organizacyjny szpitala – na czym polega ? Pojęcie błędu medycznego rozumie się działanie, czy też zaniechanie, które jest niezgodne z zasadami współczesnej wiedzy medycznej oraz ze wskazaniami sztuki lekarskiej. Błąd organizacyjny nie polega na wadliwym leczeniu, lecz dotyczy niedopełnienia, bądź nienależytego pełnienia funkcji administracyjnych, czy też organizacyjnych. Mamy w takim przypadku do czynienia zeCzytaj więcej →\nPrzerwanie ciąży, a odpowiedzialność karna lekarza za przestępstwo\nPrzerwanie ciąży, a odpowiedzialność karna lekarza za przestępstwo Przerwanie ciąży to przedwczesne wydalenie płodu w pierwszych 16 tygodniach jej trwania. Zauważyć należy, że poronienie może być samoistne, z przyczyn naturalnych, bądź wywołane świadomie. Poronienie prowokowane może stanowić przestępstwo, jeśli zostało spowodowane w warunkach określonych w art. 152-154 k.k. przedstawionych poniżej. bezpłatna konsultacja prawna Przerwanie ciążyCzytaj więcej →\nLekarz pod wpływem alkoholu, a odpowiedzialność karna Odpowiedzialność lekarza wykonującego swoje obowiązki zawodowe będąc pod wpływem alkoholu nie ogranicza się tylko i wyłącznie do odpowiedzialności karnej. Lekarz bowiem może podlegać także odpowiedzialności cywilnej związanej z wyrządzeniem szkody, odpowiedzialności pracowniczej, wiążącej się z naruszeniem przepisów obowiązujących w miejscu pracy, a także odpowiedzialności zawodowej, związanej z odpowiedzialnościąCzytaj więcej →\nSądowy zakaz wykonywania zawodu lekarza Sąd orzekając karę wobec lekarza za popełnione przestępstwo może orzec dodatkowo środek karny w postaci zakazu wykonywania zawodu. Na czym jednak polega sądowy zakaz wykonywania zawodu lekarza? Zgodnie z dyspozycją art. 41 § 1 k.k. „Sąd może orzec zakaz zajmowania określonego stanowiska albo wykonywania określonego zawodu, jeżeli sprawca nadużył przyCzytaj więcej →\nWysokość zadośćuczynienia za wykonanie zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta\nWysokość zadośćuczynienia za wykonanie zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta Na podstawie art. 445 § 1 k.c., zgodnie z którym „(…) sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę” pacjent, bez którego zgody wykonano zabieg leczniczy może domagać się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W artykule zatytułowanym Jakie kwoty są zasądzane przez sądyCzytaj więcej →\nKwoty zasądzane przez Sądy w sprawach o zadośćuczynienie za wykonanie przez lekarza zabiegu leczniczego bez zgody pacjenta Zgodnie z art. 445 Kodeksu cywilnego „(…) sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę”. Jak kształtuje się wielkość kwot zasądzanych przez Sądy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną na skutek wykonania zabiegu leczniczego bezCzytaj więcej →


Forum o zdrowiu • Zobacz wątek - gdzie na zabiegi w Gliwicach?\ngdzie na zabiegi w Gliwicach?\nprzez majczuk » 22 sty 2020, o 15:02\nGdzie w Gliwicach warto się udać do kosmetyczki na paznokcie czy na pielęgnację twarzy> jakiegoś sprawdzonego miejsca szukam. Wybór jest spory ale jak już iść to jestem zdania, że do miejsca z polecenia zdecydowanie.\nRe: gdzie na zabiegi w Gliwicach?\nprzez fasola » 22 sty 2020, o 23:30\nZdania podzielone? powiem Ci, że lata mieszkam w Gliwicach i u nas się raczej otwarcie mówi, że najlepszy salon kosmetyczny gliwice to jest Yasumi, tu strona internetowa ich jest https://gliwice.yasumi.pl/. Do tej pory nie rozmawiałam z żadną niezadowoloną klientką. Naprawdę dziewczyny rewelacyjnie wykonują wszystkie zabiegi a do tego mają bardzo dobry sprzęt i nie liczą nie wiem jak dużo za te usługi. Manicure każdy możliwy robią, masaże, zabiegi na ciało odchudzające, na twarz wszystko sobie można zrobić. Chwalą też bardzo miejsce do depilacji laserowej bo mają z górnej półki laser i naprawdę wiedzą jak bezboleśnie zabiegi przeprowadzać. W salonie czysto, nowocześnie, zadbane miejsce. Tylko się zapisywać na zabiegi. Nie będziesz żałować.\nprzez kobietka » 28 lut 2020, o 09:14\nJa ze swojej strony polecam klinikę, która wykonuje modelowanie żuchwy i brody, cena jest na prawdę bardzo niska ale wykonanie w najwyższej jakości. Dbają o to oczywiście lekarze Polecam bardzo.\nprzez Alfred3232 » 1 mar 2020, o 20:19\nmajczuk napisał(a): Gdzie w Gliwicach warto się udać do kosmetyczki na paznokcie czy na pielęgnację twarzy> jakiegoś sprawdzonego miejsca szukam. Wybór jest spory ale jak już iść to jestem zdania, że do miejsca z polecenia zdecydowanie.\npolecam fajny sklep z kosmetykami do paznokci, włosów i ciała https://sklep.fryzaw.pl/ zawsze można liczyc na rabat, procz tego czesto są wyprzedaze. Duzy wybor dobre ceny\nprzez sportowyświrek » 4 mar 2020, o 16:00\nTeraz na fixly można poszukać kosmetyczki, sama też ostatnio tam szukałam i jestem zadowolona. Numer już zapisany i będę pewnie korzystać.\nDołączył(a): 27 lis 2019, o 09:42\nprzez juliaserce » 23 mar 2020, o 11:19\nOstatnio miałam przyjemność skorzystać z usług przychodni PRO-MED. Byłam na wizycie u Laryngolog Glwice i polecam z całego serca! Obsługa bardzo miła, lekarze kompetentni - POLECAM przychodnię\nDołączył(a): 23 mar 2020, o 11:15


mk 09.04.2020 22:24\nGłówny Inspektor Sanitarny Jarosław Pinkas od kilku tygodni mimo epidemii koronawirusa nie pojawia się w mediach i nie wypowiada się publicznie podczas konferencji prasowych. Jak mówił nieoficjalnie w rozmowie z portalem tvn24.pl jeden z polityków PiS, Pinkas "został wycofany" ze względu na styl swoich wypowiedzi.\nLuty 2020 r. Szef GIS Jarosław Pinkas udziela wywiadu "Dziennikowi Gazecie Prawnej" na temat koronawirusa. - Wielu polityków, którzy posługują się koronawirusem jako elementem gry politycznej, powinno sobie włożyć lód do majtek. Są rzeczy, których się nie robi - przekonuje.\nW innej wypowiedzi zapowiada, że "zaraz będą programy telewizyjne o tym, jak zrobić maseczkę". - Jeśli to ma nas uspokoić to, nauczymy się sami robić maseczki. Można też przeciąć biustonosz na pół... - dodaje.\nW tym samym miesiącu, jeszcze przed stwierdzeniem pierwszego przypadku zakażenia koronawirusem w Polsce, Jarosław Pinkas zapewnia podczas posiedzenia senackiej komisji zdrowia, że "to nie jest wirus, którego będziemy się bali tak jak SARS czy szczególnie MERS" i "w jego przypadku śmiertelność jest stosunkowo niska".\n"To był styl z imienin u cioci"\nJak podaje tvn24.pl, mimo dużej medialnej aktywności w styczniu i lutym Główny Inspektor Sanitarny nie wypowiada się publicznie od połowy marca. Z nieoficjalnych informacji wynika, że nie jest to przypadkowe.\n- Wszyscy wiemy, że chodzi o serię katastrofalnych wypowiedzi, choć nikt tego głośno nie powie. Lepiej, żeby szef pracował w ciszy - mówi w rozmowie z portalem anonimowy pracownik jednego z sanepidów.\n- Wypowiadał się z taką swadą, jakby nie miał świadomości, że trzeba ważyć słowa. Został wycofany, bo to był styl z imienin u cioci. Później premier musiał wszystko korygować - twierdzi poseł PiS, z którym rozmawiali dziennikarze tvn24.pl. Z kolei inny polityk Prawa i Sprawiedliwości - poseł Bolesław Piecha - sugeruje, że to decyzja samego Pinkasa, który "zna swoje miejsce w szeregu" i "nie chce być liderem przekazu, bo to rola resortu zdrowia".\nNieobecność Jarosława Pinkasa w mediach nie oznacza jednak, że szef GIS wycofał się z działań związanych z walką z epidemią. W czwartek uczestniczył m.in. w wideokonferencji z wojewodami, bierze udział również w posiedzeniach Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego.\nJak będzie wyglądać Wielkanoc? Prof. Krzysztof Simon: Nie wiem, proszę pytać w Toruniu


Radio Maryja - katolicki głos?\nkwiecień 11 2006 00:19\nMoże w miejsce rzucanych "gów(nia)nych" psztyczków wysiliłbyś się na jakiś zdrowy kontrargument?\nTy chyba żartujesz. Jaki kontrargument będzie dla ludzi Twojego oraz Gwardiana pokroju zdrowy?\nCzłowieku. Tu jest forum ekumeniczne. Nie mam z Wami wspólnego języka. Przynajmniej na razie.\nGWARDIANIE!!! powiedz, już Ci się znudziło na forum wiara.pl? Przeniosłeś się teraz tutaj, aby na forum ekumenicznym siać zamęt? Tam już padło sporo ciekawych kontrargumentów pod Twoim adresem. Rzucasz tutaj tymi samymi oklepanymi "ciekawostkami" co tam. Poczytałeś sobie chociaż te linki, które Ci podano? Np. stanowisko Kościoła w kwestii zbawienia innych?\nkwiecień 11 2006 10:07\nGWARDIANIE!!! powiedz, już Ci się znudziło na forum wiara.pl? Przeniosłe¶ się teraz tutaj, aby na forum ekumenicznym siać zamęt? Tam już padło sporo ciekawych kontrargumentów pod Twoim adresem. Rzucasz tutaj tymi samymi oklepanymi "ciekawostkami" co tam. Poczytałe¶ sobie chociaż te linki, które Ci podano? Np. stanowisko Ko¶cioła w kwestii zbawienia innych?\nDlaczego nie dajesz mi szansy na nawrócenie? Ponoć wiecej radości w niebie z jednego takiego nawróconego bezbożnika jak ja niż z 99 rozmodlonych trakich faryzeuszy - jak Ty.\nChyba żartujesz albo bluźnisz. Czy można w ogóle w nieomylny i bezbłedny Kościół zasiać jakiś zamęt? Chyba że sami sobie zasiejecie - co historia już niejednokrotnie pokazała. Traktuję wszelkie dokumenty Kościoła świętego bardzo poważnie - nie jak Ty i inni wybiórczo i nie wg tego co się wiejskiemu czy nawet diecezjalnemu proboszczowi odmieni. Ekumenizm - ekumenizmem, ale niech w końcu Pan na Watykanie wyda bullę czy jakąś encyklikę w ktorej przyzna się do bładzenia i odwoła te bzdury, ktore teraz do ekumenizmu nie pasują.\nPS. Na forum wiara odrzucili mnie uznając iż nie godnym wstąpić w ich królestwo - nie Chrystusowe, bo z tej ziemi. Nie godnym nawet zawiązać im rzemyka u sandałów... Liczę że na forym zwanym KOŚCIÓŁ gdzie na pierwszym miejscu jest EKUMENIZM mam szansę zrewidować swoje - być może - błądzenie. Chociaż wszystko wskazuje że brak argumentów odlicza moje dni. Będziecie sobie zatem kadzić wzajemnie... oczywiście ekumenicznie.\nkwiecień 11 2006 10:14\nJest taki cytat, nie wiem czyjego autorstwa:" Bóg najbardziej lubi tych, którzy się z nim kłócą"\nA wy w ogóle wstydu nie macie panowie koscielni - to zle ze ktos poszukuje, chce sobie wyjasnic prawdy wiary???\nA po drugie - to jak się odnosicie katolicy do innych ludzi jest kompletnym ZAPRZECZENIEM etyki chrzescijańskiej. WSTYD!!!!!!!!!!\nkwiecień 11 2006 10:24\nJak dlugo Gwardianie w sposob w miare kulturalny prowadzisz dyskusje tak dlugo post Ci tu z forum nie spadnie. Jestes mile widzianym gosciem To samo tyczy sie kazdego innego urzytkownika forum.\nBog najbardziej lubi (jezeli mozna mowic, ze Bog kogos lubi, lub lubi bardziej) tych, ktorzy go kochaja. Zeby sie z kims klocic trzeba kogos znac... Tak samo wiec z Bogiem. Trzeba go znac, by moc mu cokolwiek niczym biblijny Abraham powiedziec. Inaczej to mamy tylko pare uchodzaca w przestren a nie rozmowe z Bogiem.\nkwiecień 11 2006 10:34\nO, jeju Maxurd nie zrozumiales tej przenosni i tyle. Pomysl jeszcze raz, co autor miał na mysli (co to jest ta kłótnia z Bogiem) - dla mnie to znaczy tyle zeby uparcie, uparcie i jeszcze raz uparcie poszukiwać. A co do tego Gwardiana - to lepiej zeby błądził, niz zeby nie szukał.\nI jeszcze raz Maxurd - a co mi powiesz do reszty treści mojego poprzedniego postu?\nkwiecień 11 2006 11:00\nspoko, poki jeszcze jestes takim samym grzeszcznikiem jak ja jestes mile widziany (przynajmniej przeze mnie) ! mnie tez jeszcze daleko do najswietszych chrzescijan, nawet nie jestem godna im opony samochodow czyscic!\nco tu duzo gadac? welcome!\nkwiecień 11 2006 11:01\nNo nie zrozumialem przenosni. Moze dlatego ze jest niezrozumiala?? Uparte poszukiwanie jak najbardziej jest cenne i przez Boga nagradzane. Zgadzam sie, ze nieszukanie jest najgorsze. Szukanie daje nadzieje znalezienia\nA co do reszty... Ja staram sie odnosic z szacunkiem do ludzi.Jezeli uwazasz, ze brak mi szacunku do ludzi napisz to bezposrednio do mnie. Nie wal po wszystkich, ze brak im szacunku. Napisz: Maxurdzie! Brak Ci szacunku dla czlowieka bo to i to... Jezeli jest jednak inaczej to dlaczego do mnie sie zwracasz??\nkwiecień 11 2006 12:21\nDo Czcigodnych maxurda i piotra\nNie wiem co sprawia (ale sie domyślam, że tak napastliwie atakujecie wszelkie moje odmienności i próby wykazania, że każda religia w ogole, a rzymsko-katolicka w szczególności to pełna hipokryzji i obłudy psychoza sakralnego obłędu.\nPrzecież argumentując np. obowiązującą przed Vaticanum II cala dogmatykę głoszącą iż poza Kościołem nie ma zbawienia, nie wymyślam i nie przedstawiam żadnych ateistycznych teorii tylko przywołuję dokumenty nieomylnego i bezbłędnego Kościoła.\n"Walnąłeś kilka niechlubnych kart z historii Krk" - pisze piotr i zaleca abym lepiej poczytał Batmana.\nZaś Czcigodny maxurd merytorycznie podchodząc do tematu uważa:\nGwardianie - to ze masz takie a nie inne poglady da sie przelknac. Nie da sie jednak przelknac Twojego niedouczenia w sprawach chrzescijanstwa. Idzze chlopie na jakis kurs i wroc tu jak sie doksztalcisz... Pleciesz bez ladu i skladu i wbrew prawdzie...\nWypadałoby zatem po chrześcijańsku, ekumenicznie wskazać niedouczonemu gdzie ma zgłębiać wiedzę poza dokumentami Kościoła. Cytowanie bull, encyklik i adhortacji - to plecenie bez ładu i składu? Na jakiś kurs mnie kierujesz? Nie chcę być w tym miejscu podobnie jak Wy bardziej złośliwy - mam w sobie jakąś ateistyczną spolegliwość, ktorej niestety Wam brakuje.\nChrześcijańskiej skromności, ewangelicznej pokory wobec prawdy o roli Kościoła w niedorozwoju ludzkości, mniej szowinizmu, samouwielbienia, obłudy, arogancji i świątobliwej hipokryzji, a więcej tej deklarowanej ekumenicznej tolerancji.\nkwiecień 11 2006 13:05\nQuote by Gwardian: mniej szowinizmu, samouwielbienia, obłudy, arogancji i świątobliwej hipokryzji, a więcej tej deklarowanej ekumenicznej tolerancji.\nWykazuję sie ogromną tolerancją nie komentujac twoich ataków na wspólnotę, do której należę. Proszę o wzajemność i zaprzestanie tych ataków.\nkwiecień 11 2006 13:10\n1. Jezeli zwracam sie do Ciebie w sprawie pisania o KK to tylko w dwoch przypadkach - kiedy w swojej krytyce ponosi Cie ulanska fantazja i zaczynasz przesadzac (zwyczajnie obrazasz ludzi) albo kiedy piszesz nieprawde.\nO religii pisz co chcesz, byle kulturalnie - ja sie religia, o ktorej tak tu piszesz nie interesuje, bo ona sie ma jak to juz tu ktos powiedzial a bardzo mi sie spodobalo kredyt hipoteczny do kredytu hipotetycznego...\nKosciol katolicki wierzy w zbawienie nie z uczynkow ale z laski. Odeslalem Cie do najnowszego chyba w tej dziedzinie dokumentu "Wspolnej deklaracji o usprawiedliwieniu" - Warto pamietac, ze nauki trydentu byly formulowane w opozycji do protestanckiej nauki. Za to, ze kiedys KK gadal glupio to juz nie odpowiadam. Nie moja to bajka. Slusznie jednak zwraca Ci uwage Piotr, zebys nie opieral sie na starych dokumentach, bo dzis stanowisko kosciola jest zgola odmienne.\nNo i oczywiscie - w odniesieniu do chrzescijanstwa cytowanie bull encyklik i adhortacji i na tym sie opieranie wydac sie musi czasem wlasnie pleceniem bez ladu i skladu ( Nie znaczy to, ze przewaznie lub tym bardziej, ze zawsze)\nPiszesz tez, ze Jezus mial przyniesc pokoj na ziemie...\n35 Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem i córkę z jej matką, i synową z jej teściową.\n37 Kto miłuje ojca albo matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien; i kto miłuje syna albo córkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien.\nJuz bardziej merytorycznie sie nie da.\nkwiecień 11 2006 14:19\nMateusza 10:34 Nie mniemajcie, że przyszedłem, przynie¶ć pokój na ziemię; nie przyszedłem przynie¶ć pokój, ale miecz.\n35 Bo przyszedłem poróżnić człowieka z jego ojcem i córkę z jej matk±, i synow± z jej te¶ciow±.\n36 Tak to stan± się wrogami człowieka domownicy jego.\n38 I kto nie bierze krzyża swego, a idzie za mn±, nie jest mnie godzien.\nW moim Pismie - też świętym - znalazłem m.in. takie "słowo boże":\n„Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak, jak daje świat, Ja wam daję” (J 14,27); albo słowa św. Pawła: „A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli” (Flp 4,7). Czyż nie zapadły jeszcze Wam głęboko w serce, pełne wdzięczności wobec tak cudownych obietnic.\nW Starym Testamencie występuje również pojęcie „mąż pokoju” - „Oto urodzi ci się syn, będzie on mężem pokoju, bo udzielę mu pokoju ze wszystkimi wrogami jego wokoło; - mówi sam Jahwe!\n„Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie” (Mt 7. 12). – no i czynili, czynią jak widać nadal.\nśw. Paweł o Chrystusie: „On bowiem jest naszym pokojem” (Ef 2,14). Naszym pokojem jest Jezus! Odnajdujemy je we wszystkich listach św. Pawła, które zaczynają się zwykle: „łaska wam i pokój". Niestety, sens polskiego słowa „pokój", którym tłumaczymy hebrajskie słowo szalom, nie oddaje głębi jego znaczenia. Kościół rzymski najczęściej dość opacznie rozumiał to „szalom”.\n„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali” (Jan 13.34).\nJezus ponoć twierdził, że: „Więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu” (Dz.20.35).\nPrzecież Jezus zwany Chrystusem w encyklice „Pacem in terris” to "Princeps pacis" – „Książę Pokoju".\nMilość Boga wewnątrz Kościoła, będącego Beata pacis visio – jest Błogosławioną wizją pokoju. Jakże zatem w filozofii katolickiej tego rodzaju pokój, całkowicie niebiański, pokój takiej wartości, całkowicie boski i nadprzyrodzony, nie miałby być ewangelicznym darem Bożym?\nJest on owocem sprawiedliwości, opus iustitiae pax – „dziełem sprawiedliwości jest pokój”; a przecież nie ma trwałej i zupełnej sprawiedliwości bez nawrócenia serc, a więc bez łaski nadprzyrodzonej, to znaczy bez daru Bożego! Proste? Tymczasem pokój jest spokojem sprawiedliwego porządku; a ten sprawiedliwy porządek nie mógłby istnieć bez woli ludzi; jeśli rządzący i rządzeni pozwalają zazwyczaj prowadzić się niesprawiedliwości, jak uzyskać spokój porządku? Nic tu urojone bóstwo nie jest w stanie – jak pokazuje historia świata – uczynić. Co najwyżej może być powodem konfliktu – i najczęściej taką przyczyną bywało. Wojny religijne należały i należą do najkrwawszych.\nPokój jest nam zawsze przedstawiony jako dar miłosierdzia Bożego. Tą lekcję świętej liturgii obłudny w swej nauce rzymsko-katolicki Kościół (poza którym ponoć nie ma zbawienia) łączy sobie z pierwszą lekcją Fatimy.\nI takie to są wartości nauk moralnych płynące z Pisma zwanego świętym i dokumentów Kościoła. Oto wielka tajemnica wiary! Przewrotna i obłudna interpretacja zapisów ewangelistów, skłania do smutnej refleksji. W żadnym razie nie zachęca do przyjęcia i wcielania ich w życie. Amen.\nPS. Czy to też jest merytoryczne?\nkwiecień 11 2006 14:29\nQuote by maxurd: No nie zrozumialem przenosni. Moze dlatego ze jest niezrozumiala?? Uparte poszukiwanie jak najbardziej jest cenne i przez Boga nagradzane. Zgadzam sie, ze nieszukanie jest najgorsze. Szukanie daje nadzieje znalezienia\nA nie uważasz, że każdy powinien się nad tym zastanowić, czy aby się źle nie odnosi do bliźniego?\nkwiecień 11 2006 14:43\nw kwestii pokoju- jak najbardziej zgadzam się z gwardianem-\nchcę wierzyć że mój bóg jest bogiem pokoju i miłości.\nale jakoś w tym całym zamieszaniu- nie wnikam w to, przez kogo wywołanym zaginął zasadniczy temat postu gwardiana- radyjko maryjkowe- katolickim głosem w naszych domach.\nnie zabraniam nikomu słuchać, nie będę rzucać w słuchaczy kamieniami-\nale- moja szalenie subiektywna opinia jest taka, że według mnie to radyjko szalenie się mija z nauką społeczną kościoła, i wogóle z wieloma innymi naukami kościoła, a nawet tymi nie kościelnymi ale ogólnie przyjętymi za moralne.\nprzyznaję- próbowałam słuchać, ale niestety owe nauki radyjkowe wybitnie mnie zniechęciły ( chociaż ładne są tam godzinki)\nale przez radyjko to właśnie przestałam mówić "niech będzie pochwalony", bo nie chciałabym usłyszeć w odpowiedzi- i maryja zawsze dziewica.\ni jest jeszcze kilka innych powodów, dla których to radyjko jest dla mnie antytezą głosu katolickiego, i nie chcę być przez pryzmat takiego katolicyzmu mierzona\nkwiecień 11 2006 14:49\nMoje odczucia jak i odczucia wielu znanych mi katolików sa bardzo podobne.\nkwiecień 11 2006 14:56\njedna osoba ci odpowiada, że nie wiesz o czym piszes\ndruga osoba ci odpisuje, że przeginasz\ntrzecia osoba stwierdza, że nie ma o czym z tobą dyskutować\na ty szukasz winy wszędzie, ale nie u siebie.\nMój wrażliwy humanisto\nzacytuję ci, ( a także dzielnie sekundującemu ci w innym watli CardinalemW ) jako humaniście jeden z moich ulubionych wierszów napisanych też przez humanistę, a jakże i to w swym wyrazie zupełnie nie kościelnego - Z. Herberta:\nprzeciska się przez rzędy płatków\nw żółty słupek\nprzez kielich kwiatów\ni głośno brzęczy ;\nz żółtym pyłem\nkwiecień 11 2006 15:00\nno wlasnie tak sie sklada ze tacy katolicy jak wy jakos malo potepiacie takowy obraz katolicyzmu, przynajmniej ja mam takie wrazenie. czesto cicho siedziecie pozwalajac na zabobony i "zascianke".\ni sie wcale nie dziwie ze tacy jak gwardian wybuchaja taka antypatia!\nkwiecień 11 2006 15:04\npo czym oceniasz, że za mało potępiam??\nbo nie rzucam kamieniami w słuchaczy, albo nie chcę ich od razu ekskomunikować??\nzapewniam cię, że przy każdej możliwej okazji wyrażam swój sprzeciw i protest- że się nie zgadzam z radyjkiem!\nkwiecień 11 2006 15:21\nOstatnio mówiłaś milka, że już tak łatwo nie oceniasz. A jakie masz podstawy, jaką wiedzę o "takich katolikach jak wy" na podstawie której tak jednoznaczną ocenę wystawiasz ? Kłocimy się, spieramy i po głowach bijemy, choc to nie po chrzescijańsku. Widać lokalnie mała siła przebicia, a ingerencje z "zewnątrz" chyba nie pomagają.\nCo do Gwardiana i podobnych osób, to jest troche zagubiony, zagniewany i szuka sobie winnego/wroga. A że historia mezaliansu władzy z kościołami jest długa, a KRK przy władzy stawał najliczniej, stąd i obrany cel. Przy czym wiedza jego dobrana jest jak z broszur o babilonie watykańskim. Cóż, trudno. Przecież katolika z zasady nie posłucha. Dzięki maxurdowi za głos rozsądku.\nkwiecień 11 2006 15:24\nmilka, mogłabyś zwrócić uwagę,\nże specjalnie nie komentowałam dyskusji o przekonaniach i o tym kto ma rację- tylko powróciłam do głownego wątku tematu.\nnie wiem jak to się ma do nie-reagowania\ni nie chcę być z "tych katolików" i wierzę, że gwardian też nie jest "z tych czy tamtych"\nkwiecień 11 2006 15:49\nQuote by Rafi F: Ostatnio mówiłaś milka, że już tak łatwo nie oceniasz. A jakie masz podstawy, jaką wiedzę o "takich katolikach jak wy" na podstawie której tak jednoznaczną ocenę wystawiasz ? Kłocimy się, spieramy i po głowach bijemy, choc to nie po chrzescijańsku. Widać lokalnie mała siła przebicia, a ingerencje z "zewnątrz" chyba nie pomagają.\nano panie rafi, przyjmij ze moje przeprosiny ze smialam osadzic ciebie dobrego katolika, ciagle zapominam ze pomimo czasem jestes troche "liberalny po swojemu" to nadal jestes tym katolikiem, tj wiernym kosciolowi i za nic na swiecie nie zdradzisz tej swietej instytucji.\nzagalopowalam sie, hyle glowe przed dobrymi porzadnymi dobrodziejami! no wiem, ze trzeba dbac o dobre imie kosciola!\nno, osadzac? czy ja umiem to kontrolowac? nie pamietam abym gdzies zapowiadala czy obiecywala zem juz nigdy nie bede osadzac.\nz reszta, czy ja osadzilam was(dobrych katolikow) w moim poprzednim poscie? tylko wpisalam swoje obserwacje, ze takie mam wrazenie. nu chyba ze nawet wrazenia juz nie moge miec? a to co wy robicie w waszym zyciu to rzeczywiscie nie wiem. moze zwalczacie? a moze juz machacie reka? bo faktycznie nie ma sensu, bo to pokolenie z taka mentalnoscia musi wymrzec (tak jak pokolenie mojzesza)? nie wiem!\nkwiecień 11 2006 15:57\nQuote by weronkaka: milka, mogłabyś zwrócić uwagę,\nweronkaka, poprostu chcialoby mi sie uwidziec w niektorych katolikach tych ktorzy na chwile odsuna sie od religii i popatrza na swiezo na to co mieli do tej pory w swym zyciu. i .......\nz reszta nie odczuwam abym cie osadzila! piszac poprzedni post jakos nie odczuwalam jakies potrzeby osadzania 'katolikow" jak zwykle ze mna to bywa.\nkwiecień 11 2006 16:52\nOj Czcigodna! Nie jest dobrze na tym forum zgadzać się z ateistą-heretykiem, nawet jeżeli głosi on też jak inni "słowo boże" - ale jakoś inaczej.\nTy też nie igraj z ogniem piekielnym. Grzesznikiem nie jestem - bo ateista nie może grzeszyć, nie ma pojęcia grzechu w odniesieniu do ateisty. Grzech - to relacja, stosunek między wiernym a jego bogiem.\ntrzecia osoba stwierdza, że nie ma o czym z tob± dyskutować\nTrzy osoby? Nie manipuluj. Natomiast poezji w ogóle nie rozumiem. To dla mnie zbyt trudna i skomplikowana "tfurczość".\nAle wracajmy do tematu nim Moderator przystąpi do dyscyplinowania.\nTrzęsienie w radyju zanosi się wielkie.\nCzyli cierpliwość Pana na Watykanie się skończyła.\nEpiskopat dostał ultimatum - Rydzyk trzęsie gaciami a nawet habitem?\nZwracam przy tej okazji uwagę Szacownych Forumowiczów, że nie wspomina się jak dotychczas, iż skompromitował się episkopalny Zespół Troski Duszpasterskiej o Radio Maryja w składzie:\nCzterech purpurowych książąt Kościoła zlekceważyło obowiązki i rzetelne sprawowanie troski - wreszcie świętobliwa cierpliwość pana na Watykanie się wyczerpała.\nW Komunikacie z dnia 13 września 2002 Zespól tej bez-Troski wydał z siebie między innymi, że:\n... przyjął z zadowoleniem fakt, że zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami dyrekcja Radia Maryja wydała oświadczenie, iż radio chce służyć wszystkim Polakom i z tego powodu żadna partia polityczna nie może powoływać się na poparcie radia.\nProwincjał Redemptorystów w tym samym zobowiązal się opracować i przekazać Statut Radia Maryja.\nI co? Wielkanocne jajco! Co z tych deklaracji?\nRadyjo skundliło się z jedną, najsłuszniejszą partią zwaną PiS mobilizując "moher" do bezkrytycznego poparcia, natomiast Statutu Radia nie ma do dzisiaj, bo prowincjał - Jego Wielebność Zdzisław Klafka nie ma czasu albo inne ważniejsze sprawy na głowie.\nPS. Z ostatniej chwili. Media donoszą, że z poufnych załączników Stolicy Apostolskiej wynika iż na 3 maja radyjo zostanie uwolnione z kierownictwa tego specjalisty od niepokalanych poczęć, wiecznych dziewictw i innych teologiczno-eklezjalnych dewiacji. Funkcję kasjera straci też "politolog" ojcem zwany Jan Król, ten co dopuścił do defraudacji funduszy na ratowanie sztoczni. Widocznie tych faryzejskich modlitw o pomnażanie tej wyłudzonej mamony Niepokalana w ogóle nie słuchała.\nkwiecień 11 2006 17:31\nPozwol Gwardianie, ze Ci odrobine napisze o pokoju, ktory przenosi pokoj tego swiata... Widzisz. Jezus wiedzial jaka bedzie przyszlosc apostolow. Jezus wiedzial jaka poniosa smierc. Mimo wszystko mowil o pokoju. Nie pokoju swiata, ale pokoju Jezusa... Jest pewna roznica. TO jest ta roznica, ktora sprawiala, ze pomimo meczenskiej smierci chrescijanie odchodzili w pokoju. Wlasnie w pokoju Bozym, ktory pozwala czlowiekowi podczas umierania modlic sie za swoich oprawcow. To jest ten sam pokoj, ktory towarzyszyl Jezusowi w marszu na Golgote. Pokoj oznaczajcy zaufanie, pewnosc, ze Bog jest. Ze Aniol Panski rozbija oboz warowny w kolo tych, ktorzy sie go boja... Ze caly czas sa przed oczami Pana... Pokoj , ktory pozwala zaufac, ze kazda zla rzecz, ktora sie nam przytrafia zostanie obrocona przez Boga na dobro, pokoj, ktory pozwala zyc ufajac i umierac w nadziei. Taki wlasnie mamy pokoj - Nie polise od nieszczesc i wojen, ale nowe serce od Boga, ktory imie kazdego dziecka wyryl na swoich dloniach...\nkwiecień 11 2006 17:33\nnie mam zielonego pojecia o ogniu piekielnym tak jak nie wiem co to jest niebo, nie bylam tam. wiec nie widze sensu o tym gadac tym bardziej z ateista!\nateizm mam za soba! i naprawde, nie chce mi sie wracac do tematu!\nmusze przyznac ze sie zgadzam z wieloma twoimi spostrzezeniami. sa jak najbardziej trafne!\nkwiecień 11 2006 18:13\n(...) Taki wlasnie mamy pokoj - Nie polise od nieszczesc i wojen, ale nowe serce od Boga, ktory imie kazdego dziecka wyryl na swoich dloniach...\nI teraz widzisz jakie to skomplikowane i czasami tendencyjnie pokrętne. To jest tak jak w tym ludobójstwem, które na upartego też można biblijną wolą Boga wytłumaczyć. Na tym polega uniwersalność PiSma. Na tej uniwersalności Kościół zbudowal swoją dogmatykę i całą teologię.\nJak czytam katechizm mojej Babci Stanisławy - wydanie 1901 -(świeć Wasz Panie nad Jej duszą) to widze jak malo trzeba było wowczas wiedzieć aby być zbawionym. Co ciekawe, niektóre "mądrości", przekazywane o świętopliwa zgrozo jako "słowo boże" już są nieaktualne. Jedno pokolenie a tak galopujący modernizm. Ten Bóg jest faktycznie uniwersalny.\nZa 100 lat "najświętszy sakrament" będzie chyba podawany w czopkach tym, ktorzy nie będą mogli połykać - np. oseskom czy nieprzytomnym. Może i chrzcić będą w łonie - zaraz po poczęciu.\nMy tu rozprawiamy o ... a tymczasem jego Magnificencja, Rektor, Dyrektor... - ale poczytajcie sami.\nkwiecień 11 2006 18:42\nGwardianie. Tekst nowego testamentu jest niezmienny od jakichs 1900 lat... By byc zbawionym trzeba sie nawrocic do Boga i narodzic na nowo - reszta to ludzkie nauczanie, ktore (tu sie z Toba zgadzam) bywa rozne...\nkwiecień 11 2006 20:26\nNie jest dobrze na tym forum zgadzać się z ateistą-heretykiem, nawet jeżeli głosi on też jak inni "słowo boże" - ale jakoś inaczej.\ngwardian, ostatnią rzeczą, którą się przejmuję to jest to, co jest dobrze widziane przez innych.\nkażdy swój rozum ma (przynajmniej w założeniu optymistycznym )\nja sama wychodzę z założenia, że wszystko jest tylko kwestią wiary, a nie mierzeniem czyja prawda jest bardziej prawdziwsza i wogóle.\na co do radyjka to afera jak 150!\nprokuratura wszczęła postępowanie w sprawie kasy, którą radyjko zbierało na ocalenie stoczni, bo okazało się że jaśnie panowie przebujali całą kasiorę na giełdzie...\nkwiecień 11 2006 22:02\n(...) a co do radyjka to afera jak 150!\nPrzede wszystkim należą Ci sie słowa uznania za duchowe wsparcie - co niniejszym czynię.\nJak widzisz nie mam na tym forum zbyt wielu sojuszników - ale nie mam też o to żadnych pretensji. W końcu z własnej niczym nie przymuszonej woli wszedłem między wrony... tylko czy muszę tak samo krakać jak i one?\nNatomiast w przypadku radyja, nie dziwi mnie defraudacja - jeżeli, takie nieszczęście im się przytrafiło, bo od kiedy Fenicjalnie wynaleźli pieniądze, to zawsze z nimi związane były różne kłopoty.\nDziwi mnie natomiast to, że Niepokalana Dziewica, opiekunka, nie ustrzegła ich od tego nieszczęścia. Należy przypuszczać, że jako rzeczniczka chrześcijańskiej sprawiedliwości nie wysłuchiwała tych faryzejskich radiomaryjnych modlitw i nie uchroniła niegodziwie wyłudzonej mamony przed defraudacją.\nChyba, że się mylę a apologeci mają inne zdanie.\nNo a już najnowsze doniesienia o Jego Magnificencji i wygrzewaniu spracowanego habitu na Teneryfie w towarzystwie adiutanta - to już super "Wielkanocne jaja". I to w rocznice śmierci... już nawet nie wspomnę jako ateista kogo, bo mi w tym miejscu nie wypada. Pojechał - jak wielu zauważyło - z najprzystojniejszym habitem, ale ja tam niczego nie sugeruję. Przecież z kimś musiał jechać, co miał zabrać z sekretariatu siostrę Matyldę?\nkwiecień 11 2006 22:14\nQuote by maxurd: Przede wszystkim i po pierwsze... Sa kategorie spraw, ktorych nie da sie udowodnic w sposob naukowy... SLyszal kiedys o dowodzie historyczno prawnym?? Moja wiara opiera sie na fakcie zycia i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, o ktorym to fakcie moge poczytac przede wszystkim w Biblii. Ja Cie ani nie zmuszam do tego zebys w to wierzyl, ani Cie nie zmuszam do przestrzegania zasad, ktorych z racji bycia chrzescijaninem sam przestrzegam. Twoje zycie pozostaje bez zwiazku z moim zyciem... QMasz??\nCo do kultury... Badz pewien, ze jak tylko ktos przegnie granice chociazby w rozmowie z Toba, to jego tekst poleci. Czesc slow jednak, chociazby naruszaly w jakis sposob regulamin pozostawiam - coz/ nie dzieje sie krzywda a jest swiadectwo czyjegos chamstwa...\nZ mojej wiary mozesz drwic, dworowac i w ogole mozesz co chcesz. Rob to jednak z dala ode mnie. Nie musisz przeciez przychodzic do mnie i specjalnie w twarz wyrzucac Twoje zyciowe prawdy... A przynajmniej ja nie musze tego tolerowac... Tak czy inaczej jak dworowac sobie z chrzescijanstwa bedziesz na naszym forum to Cie zwyczajnie z tad wyprosimy... Ateistow mamy tu wystarczajaco wielu. Przetrwac moga tylko Ci, ktorzy potrafia dyskutowac w sposob cywilizowany.\nDalej - moja wiara nie jest wyimaginowana. Moje zycie z Bogiem przemienilo mnie jako czlowieka. Bardziej namacalnego dowodu na autentycznosc jakiegos zjawiska juz nie ma. Przynajmniej ja nie potrafie odnalezc.\nZapis o oddziale kosciola od panstwa stoi na rowni z zapisem o szanowaniu przekonan religijnych i ulatwianiu oraz umozliwianiu religii praktykowania. To, ze widzisz jako jedyny sluszny model to co dzieje sie we Francji a jest owocem katastrofy czlowieka z konca XVIII w. to juz nie moj problem tylko Twoj. Zaakceptuj jednak to, ze rzeczywistosc, w ktorej sie poruszasz taka wlasnie jest. Nie mozesz sie obrazac na rzeczywistosc.\nNie mam potrzeby udowadniania Ci czegokolwiek. W ogole ja nie mam zamiaru komukolwiek czegokolwiek udowadniac. W ogole nie musze miec racji i nie dbam o to co sobie tam myslisz. Nie jestes w stanie zabic mi zadnego bolca chociazbys na glowie stanal... Wlasnie dlatego nie jestes w stanie, bo nie ma to dla mnie zadnej wartosci. Jedyne co sie liczy to jest to, ze Bog, w ktorego nie wierzysz zmienil moje zycie i niesie mnie na rekach... Niesie tak samo jak moze poniesc Ciebie. Mozesz to wydrwic, wyzartowac, intelektualnie zbesztac, ale pamietaj, ze On czeka kiedy tylko zwrocisz sie do niego ze szczerym sercem. Czeka by dac Ci nowe zycie. Nie religijna tandete rodem z Czestochowy, ale szczescie, ktore sprawi, ze kiedy bedziesz przy nim swiat nie bedzie Cie interesowal... Nie patrz prosze na Boga przez pryzmat RM i moherowych beretow, bo to jest zla perspektywa. Bog jest zupelnie inny i dobrze jest go znac prawdziwego...\nSzanowny maxurdzie - nie obraź się, ale zrozumienie intencji oraz sentencji Twojego uczonego wywodu pomógł mi... Twój podpis. Stwierdza on: "Dwie rzeczy są nieskonczenie wielkie. Glupota ludzka i Boze milosierdzie." Jak na razie bożego miłosierdzia na tej ziemi nikt jeszcze nie zaznał, i chyba dlatego tak mocno buzuje tutaj głupota ludzka, jakże często odpowiednio słusznej, a nawet jedynie słusznej proweniencji...Powiem więcej - nie tylko buzuje, ale stała się głównym narzędziem milionów, po omacku tracących "czas i atłas" w poszukiwaniu owego miłosierdzia, jak nie przymierzając ci, którzy strawili życie w poszukiwaniu krasnoludków, a postawili je na jedną kartę tylko dlatego, by udowodnić, że Maryja Konopnicka miała rację...\nQuote by maxurd: Gwardianie. Tekst nowego testamentu jest niezmienny od jakichs 1900 lat... By byc zbawionym trzeba sie nawrocic do Boga i narodzic na nowo - reszta to ludzkie nauczanie, ktore (tu sie z Toba zgadzam) bywa rozne...\n"Na początku stworzył Bóg niebo i Ziemię"... a reszta to komentarze...


Live Creative by Arte- INTERNI blog o wnętrzach, projektowanie wnętrz, blog o podróżach: PODRÓŻE: Gran Canaria czyli mały kontynent w pigułce/ Gran Canaria a little continent in a nutshell\nPODRÓŻE: Gran Canaria czyli mały kontynent w pigułce/ Gran Canaria a little continent in a nutshell\nGran Canaria podobnie jak Teneryfa określana jest małym kontynentem w pigułce. Jest to absolutna prawda. Znaleźliśmy tam wszystko: tony piasku na słynnych wydmach w Maspalomas, wypalone słońcem bezdroża, zielone zagajniki palmowe, wysokie góry, odludne czarne plaże, do których można dotrzeć szutrem lub jedynie na piechotę małe klimatyczne miasteczka i potężną aglomerację Las Palomas. Pokonując kolejne kilometry za każdym razem można było znaleźć się pośród innego krajobrazu i w całkowicie innym świecie. O dziwo, południe Gran Canarii będące największym komercyjnym kurortem wyspy nie było dla mnie aż tak "traumatyczne" jak południe Teneryfy (o Teneryfie pisałam tutaj). Nie lubię komercji, kurortów i tłumów- uwielbiam naturę, stąd takie miejsca traktuję zwykle z dystansem ale obowiązkowo- aby powiedzieć coś o danym miejscu trzeba je przecież poznać prawda? Być może przez architekturę, która okazała się być zdecydowanie bardziej "poukładana" niż na Teneryfie, czasem nawet przypominająca Lanzarote i ład Cezara Manrique, południe Gran Canarii okazało się dla mnie do przyjęcia. Pomijając tłumy plażujące w Maspalomas i kilometry plaż dla nudystów (tylu gołych pup naprawdę nie naoglądałam się nigdzie) - wydmy zrobiły wrażenie a te same miejsca wczesnym wieczorem przemieniały się w magiczny świat natury kiedy tylko znikali z nich ludzie. Bogaty świat krabów i ptaków okazywał się niedostępny dla turystów biegnących po całym dniu wylegiwania się na kolację i shopping:)\n1. Dunas de Maspalomas - naprawdę warto! Widok niesamowity a przeprawa przez piasek w prażącym słońcu może naprawdę dać namiastkę przeprawy przez pustynię.\n2. Playa des Amadores- zdecydowanie najpiękniejsze miejsca na wyspie znajdują się jadąc na zachód. Jedna z najpiękniejszych plaż Playa des Amadores jest też jedną z najchętniej uczęszczanych i komercyjnych. Wczesny poranek jest na niej znośny- z biegiem dnia pojawiają się tłumy. Droga GC-500 biegnąca wzdłuż wybrzeża jest naprawdę przyjemna, idealna do podziwiania widoków i oceanu. Wszystkie drogi na Gran Canarii naprawdę zachęcają do przemieszczenia się a nie wylegiwania na plaży:)\n3. Puerto de Mogan- klimatyczne małe miasteczko, w stylu "małej Wenecji". Kolejny komercyjny punkt na mapie, jednak można wypić świetną sangrię a ludzie się bardzo otwarci. Nie można narzekać na architekturę i przepięknie kwitnące bugenwille.\n4. La Veneguera- poza komercją i utartym szlakiem. Aby dostać się na tą plaże musieliśmy przejechać ok 10 km przez szuter, plantację bananów, kamienie i dziury....Na końcu tej męki naszym oczom ukazał się widok niemalże jak na bezludnej wyspie, plaża z czarnym piaskiem i kamieniami, kamper a w niedługim czasie mężczyzna wyglądający niemalże jak Robinson Crusoe i jego dwa psy:) Miejsce niezwykle refleksyjne, szczególnie kiedy można na własne oczy zobaczyć jak niewiele do życia potrzeba....\nZ doświadczenia już wiemy, że najlepsze lokalne jedzenie znajduje się zawsze w najmniej uczęszczanych przez turystów miejscach i takich właśnie szukamy. Co z tego, że nikt nie mówi po angielsku- świetne jedzenie da się zamówić i bez tego:)\n5. Barranco del la Aldea, Loz Azulejos i droga GC210- jadąc z zachodu wgłąb wyspy można podziwiać niezwykłe Barranco de la Aldea i przejechać drogą przez góry nr GC210, która w przewodnikach odradzana jest dla kierowców o słabych nerwach. Niezwykle kręta trasa prowadząca coraz wyżej i wyżej- przepiękne widoki- ale to nic...O prawdziwie krytycznej drodze przewodniki nie piszą- zbaczając na drogę nr 606 można naprawdę zrozumieć co to jazda na krawędzi. Droga jest nie tylko wąska jak 210 na jeden samochód z mijankami, nie tylko ma zakręty na 90 stopni ale ponadto w części nie posiada barier zabezpieczających i jedzie się tuż nad przepaścią...Z wszystkich krętych dróg- nawet drogi Troli w Norwegii, dróg na Teneryfie czy Krecie - ta była najbardziej niebezpieczna. Natomiast na szczycie mogliśmy podziwiać widoki niezwykłe a zza chmur wyłonił nam się szczyt El Teide na Teneryfie! Niezwykłe przeżycie!\n6. Niezwykły urok centralnej wyspy czyli drogi poza kurortem- Santa Lucia de Tirajana, Fataga i Arteara...\n7. Palmitos Park na Gran Canarii a Loro Park na Teneryfie- jeśli ktoś odwiedził Loro Park na Teneryfie to Palmitos może sobie zdecydowanie odpuścić. Loro Park to zdecydowanie większy obszar gdzie zwierzęta mogą czuć się o wiele swobodniej, odniosłam wrażenie, ze są też dużo bardziej zadbane. Faktycznie są tam też miejsca pokazujące jak zwierzęta się leczy więc można odnieść wrażenie, ze faktycznie trzymanie zwierząt na uwięzi ma w tym przypadku sens. Jestem zdecydowaną przeciwniczką trzymania zwierząt na uwięzi kompletnie bezzasadnie, jedynie dla zaspokojenia ludzkiej ciekawości czy próżności czy co gorsza traktowania tej formy jako biznesu! W Loro Park miałam mieszane uczucia ale na pewno jest to miejsce znacznie lepiej dla zwierząt zorganizowane niż Palmitos. Pomijam kwestie trzymania na uwięzi delfinów!\n8. Las Palmas- przejechanie z południa wyspy na północ do Las Palmas to kwestia około 50 minut a zatem warto, biorąc pod uwagę świetną drogę i tanie paliwo- 1 euro za litr! Choć sama stara część miasta nie jest specjalnie rozbudowana ani zbyt mocno atrakcyjna to dla architektury i samej atmosfery (trafiliśmy na tańce seniorów na jednym z placów) warto! Warto wynająć samochód w Cicar- nie wymagają depozytów jak większość innych firm a obsługa jest szybka i konkretna (mając porównanie do innych miejsc gdzie wynajmowaliśmy samochód).\nGran Canaria w pażdzierniku okazała się zdecydowanie bardziej gorąca niż się spodziewaliśmy. Wyspy Kanaryjskie to przecież wyspy wiecznej wiosny i o ile Lanzarote w grudniu czy Teneryfa w kwietniu były faktycznie wiosną czy wczesnym latem to Gran Canaria z 30 stopniowym upałem była naprawdę gorąca. Miejsce warte zwiedzenia - i jest to słowo klucz- zwiedzenia- nie wyleżenia na plaży i nie ruszenia stopą poza kurort- choć każdy ma co woli:):)\nAutor: Arte-INTERNI o 09:12:00\nPROJEKT: salon z kuchnią, czerwoną cegiełką, patch...\nPODRÓŻE: Gran Canaria czyli mały kontynent w piguł...\nPROJEKT: nowoczesna męska łazienka w dwóch wydania...


Sołectwo Łubiana - Odbiór odpadów - ZMIESZANE i SUROWCE.\npiątek, 14 kwiecień 2017 21:21\tOdbiór odpadów - ZMIESZANE i SUROWCE.\nZgodnie z obowiązującym harmonogramem, we wtorek, 18 kwietnia powinny zostać odebrane od nas odpady ZMIESZANE a w czwartek, 20 kwietnia SUROWCE.\nBIO były odbierane dziś. Muszę się przyznać, że sam zapomniałem, ale od dziś BIO będzie odbierane już co dwa tygodnie. Najbliższy odbiór BIO 28 kwietnia.\nPamiętajmy, aby wystawić swoje pojemniki (worki) przed posesję, przed godziną 6.00. Niewystawienie pojemnika skutkować może brakiem odbioru odpadów. Z tego tytułu nie będziemy mogli mieć pretensji nawet, jeśli wcześniej były odbierane mimo braku ich wystawienia. Informację o ewentualnie nieodebranych odpadach proszę zgłosić do mnie.\nMarcin Żurek\tCzytany 373 razy\tOstatnio zmieniany piątek, 14 kwiecień 2017 21:26\tTwitter


Oprawa sufitowa natynkowa punktowa okrągła ruchoma ROLLO - biały mat | Natynkowe / Oprawy sufitowe / OPRAWY - LED-HURT.PL\n» Oprawa sufitowa natynkowa punktowa okrągła ruchoma ROLLO - biały mat\nCena: 53,50 zł 60,00 zł 53.50\nKod produktu: 249693\nOprawa sufitowa, natynkowa, punktowa, okrągła, ruchoma - biała matowa\nPrzedstawiamy nowy wzór oprawy, którą cechuje elegancki wygląd, a kolor biały matowy sprawia, że pasuje ona do większości pomieszczeń. Materiał z jakiego wykonana jest oprawa, czyli aluminium, gwarantuje wysoką jakość co potwierdzone jest pięcioletnią gwarancją. Do oprawy można zamontować żarówki ledowe z trzonkiem GU10/MR16 o średnicy 50 mm i maksymalnej mocy 35W. Oprawa ma klasę szczelności IP20. Do zastosowania zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynków. Kąt regulacji w osi y wynosi 45°. Sposób montażu oprawy - natynkowy. Klasa ochrony przed porażeniem elektrycznym to: I. Żarówki nie są dołączone do oprawy, można je dokupić w naszym sklepie jako osobny artykuł. W zestawie znajduje się gniazdo GU10, nie ma natomiast żarówki, można ją dokupić w naszym sklepie jako osobny artykuł.


Dziennik Prawny Jest nowe narzędzie rządowej pomocy dla\nW sierpniu 2020 roku weszła w życie ustawa o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców. Ma ona trzy cele: ratowanie firmy, udzielenie tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego oraz umożliwienie właściwej restrukturyzacji.\nPrzewidziana w ustawie pomoc jest skierowana do bardzo szerokiego grona właścicieli firm, a podstawowym warunkiem jej otrzymania jest łączne spełnienie warunków określonych przez artykuł 141 ust. 1 ustawy „Prawo restrukturyzacyjne” i przez artykuł 11 ustawy „Prawo upadłościowe”. W pierwszym przypadku konieczne jest, aby przedsiębiorca podjął działalność w danym sektorze przynajmniej trzy lata przed dniem złożenia wniosku restrukturyzacyjnego udzielenie pomocy publicznej, ponadto pomoc w ramach ustawy nie może być udzielana firmom działającym w branży górniczej i hutniczej, działającym na rynkach, na których występuje strukturalna nadprodukcja oraz należącym do grup kapitałowych ( z pewnymi wyjątkami). Drugi warunek zakwalifikowania się do otrzymania pomocy to spełnienie kryterium niewypłacalności w rozumieniu ustawy „Prawo upadłościowe”. Oznacza to, że przedsiębiorstwo musi spóźniać się w realizowaniu swoich zobowiązań finansowych przez okres co najmniej trzech miesięcy lub zobowiązania muszą przekraczać wartość jego majątku i stan ten musi się utrzymywać przez okres 24 miesięcy. Dla tego drugiego warunku w ustawie opisano szereg kryteriów alternatywnych, umożliwiających sięgnięcie po pomoc publiczną co w praktyce oznacza iż grono podmiotów które mogą być beneficjentami tej ustawy jest stosunkowo szerokie. Co ważne z pomocy publicznej mogą również korzystać przedsiębiorstwa w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego bądź zamiarzające takie postępowanie otworzyć. Ewentualne zaległości podatkowe bądź ujawnienie podmiotu w bazach niesolidnych dłużników również nie jest elementem dyskryminującym możliwość otrzymania pomocy.\nŚrodki finansowe przewidziane przez ustawę będą przyznawane przez Agencję Rozwoju Przemysłu. Wsparcie ma mieć charakter zarówno finansowy, jak i ekspercki. Jak mówi Mariusz Grajda, partner zarządzający i członek zarządu w firmie MGW CCG: – „cały proces finansowania podzielony jest na 3 etapy: opracowanie analizy sytuacji finansowej firmy, przygotowanie planu restrukturyzacyjnego, a następnie jego wdrożenie. Każdy etap określony jest w czasie i na każdy z nich można uzyskać dodatkowe środki. W ramach pierwszego etapu organizacja może otrzymać pomoc na ratowanie, w kolejnych etapach ustawa przewiduje tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne oraz wsparcie na właściwą restrukturyzację przedsiębiorstwa”.\n„Firmy znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej często nie mają środków na opracowanie i wdrożenie skutecznego planu restrukturyzacji. Ponadto mogą posiadać zaległości względem organów administracyjnych, które wykluczają otrzymanie pomocy w ramach tarcz antykryzysowych. Ustawa o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców wypełnia tę lukę i dzięki temu może stanowić bardzo pożyteczne narzędzie pomocy dla firm” – dodaje Mariusz Grajda.\nNawet 18 miesięcy wsparcia\nPomoc na ratowanie może być udzielana wyłącznie w formie pożyczki, w celu umożliwienia kontynuowania działalności gospodarczej przez okres niezbędny do opracowania planu restrukturyzacji lub do likwidacji działalności gospodarczej. Ten etap może trwać maksymalnie przez okres 6 miesięcy, a otrzymanie pomocy może być uzależnione od ustanowienia zabezpieczeń. Wysokość pomocy nie może być wyższa niż środki niezbędne do utrzymania działalności operacyjnej przedsiębiorstwa powiększone o ewentualne wydatki związane z przygotowywanymi analizami i wstępnym planem restrukturyzacji .\nDrugi etap pomocy przewidzianej ustawą stanowi tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne. W jego ramach właściciel firmy może otrzymać środki na utrzymanie działalności gospodarczej przez czas niezbędny na opracowanie ostatecznego planu restrukturyzacji. Udzielenie tej formy pomocy jest uzależnione od zatwierdzenia przez ARP uproszczonego planu restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Maksymalny czas, na jaki może być udzielone wsparcie, to 18 miesięcy. Jeżeli organizacja korzystała wcześniej z pomocy na ratowanie, okres jej otrzymywania wlicza się do tego terminu.\nOstatnim etapem pomocy przewidzianym przez ustawę jest pomoc na restrukturyzację. Jego celem jest przywrócenie firmie długookresowej zdolności do konkurowania na rynku. W przeciwieństwie do wcześniej omówionych etapów pomocy, może ona być udzielana w różnych formach, między innymi w formie pożyczki, objęcia akcji lub udziałów, objęcia obligacji, zmiany terminów spłat pożyczek, a także w formie ulg lub odroczeń w wykonaniu administracyjnych kar pieniężnych lub odsetek za zwłokę.\nJak mówi Hanna Machowska-Bielawska, Head of Team Banking Counseling w MGW CCG: – „Uzyskanie pomocy publicznej przewidzianej ustawą najczęściej wymaga skorzystania przez przedsiębiorcę z usług doświadczonego doradcy restrukturyzacyjnego. MGW CCG wspiera firmy w uzyskaniu dofinansowania oraz przygotowania i wdrożenia elementów związanych z przeprowadzeniem postępowania restrukturyzacyjnego. Przygotowujemy plan restrukturyzacyjny, a także w imieniu dłużnika zawieramy porozumienia z wierzycielami. Udzielamy kompleksowej pomocy, w ramach której pierwszym celem jest odzyskanie równowagi finansowej, a kolejnym uzyskanie trwałej przewagi konkurencyjnej. Sporządzamy również pełną dokumentacją wniosku o udzielenie pomocy publicznej”.\nPomoc dla przedsiębiorstw w ramach ustawy może być udzielana do wysokości środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Wynoszą one 120 milionów rocznie w latach 2020-2029. Warto jednak dodać iż do końca 2021 roku środki przeznaczone na tą pomoc mogą być powiększone o środki unijne przeznaczone na walkę z efektami pandemii.\nUstawa jest elementem realizowanego przez Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii programu „Polityka nowej szansy”. Program ma być odpowiedzią na problemy z finansowaniem działalności, jakie napotykają małe i średnie firmy w związku z aktualnym kryzysem. Jego celem ma być ograniczenie ryzyka przedwczesnej likwidacji przedsiębiorstw a elementami – oprócz „Ustawy o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców” – są też działania umożliwiające sprawną likwidację firm oraz program „Nowy start”, realizowany przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Ułatwia on ponowne podejmowanie działalności gospodarczej.\nWaloryzacja emerytur 2021. Czy seniorzy otrzymają wyższe świadczenia?\nZielony transport publiczny. Sprawdź, kto może starać się o dofinansowanie?