Jak zrobić ciasto czekoladowe bez pieczenia? Szybkie przepisy - Kucharzenie Edi\nJak zrobić ciasto czekoladowe bez pieczenia? Szybkie przepisy\nMasz ochotę na intensywnie czekoladowe ciasto? Poznaj przepisy, które nie wymagają pieczenia. Dzięki temu przepyszny deser przyrządzisz w znacznie krótszym czasie i jeszcze szybciej będziesz mogła delektować się jego wybornym smakiem.\nCiasto bez pieczenia to doskonała propozycja dla osób, które nie dysponują piekarnikiem lub obawiają się tzw. zakalca. Wystarczy postępować zgodnie ze wskazówkami zawartymi w przepisie, aby przygotować słodką przekąskę bez żadnych komplikacji.\nIstnieje wiele przepisów na ciasto czekoladowe niewymagające pieczenia. Na początek warto ograniczyć się do przyrządzenia kilku najprostszych i najbardziej popularnych.\nCiasto czekoladowe – blok z herbatnikami\nJeśli chodzi o to ciasto czekoladowe, przepis nie jest skomplikowany. Do przygotowania bloku będziesz potrzebować:\n2 szklanek mleka w proszku,\n4 łyżek kakao,\nherbatników, wafli, bakalii – ilość według uznania.\nMleko, masło, kakao i cukier przełóż do rondelka. Podgrzewaj na małym ogniu aż do rozpuszczenia i połączenia składników. Stopniowo dodawaj mleko w proszku, cały czas mieszając. Dodaj pokruszone herbatniki, wafle i bakalie. Przełóż na formy keksowej wyłożonej papierem do pieczenia. Wstaw do lodówki na kilka godzin.\nTo błyskawiczne ciasto czekoladowe, które jest jednocześnie łatwe w wykonaniu. Urzeka wyjątkowym smakiem, mimo swojej prostoty.\n1000 ml mleka,\n3 łyżek kakao,\n1 szklanki kaszy manny.\nFormę o wymiarach 26×40 cm wyłóż folią aluminiową. Ułóż herbatniki.\nW rondelku zagotuj mleko z cukrem i kakao. Dodaj masło. Wymieszaj do połączenia składników. Do gorącej masy dodaj kaszę mannę i dokładnie wymieszaj. Gotuj przez ok. 3 minuty, cały czas mieszając.\nGorącą masę przełóż do formy. Przykryj ją warstwą herbatników. Wstaw do lodówki.\nAlternatywnie możesz przygotować polewę czekoladową poprzez rozpuszczenie czekolady w kąpieli wodnej i dodanie śmietanki kremówki.\nSernik czekoladowy bez pieczenia – w wersji na zimno zachwyci swoim smakiem. Jego atutem jest także łatwość przygotowania – to zaledwie kilkanaście minut, nie licząc czasu tężenia.\nZacznij od przygotowania ciasteczkowego spodu – 200 g pokruszonych ciastek wymieszaj z rozpuszczonym masłem i wyłóż na dno tortownicy.\nDo przygotowania masy serowej będziesz potrzebować:\n1 twarogu (np. z wiaderka),\n400 g gorzkiej czekolady,\n1 szklanki cukru pudru.\nSer przełóż do miski i wymieszaj z cukrem. Połamaną czekoladę rozpuść w kąpieli wodnej. Gdy czekolada wystygnie, dodawaj do niej partiami ser. Wymieszaj do uzyskania jednolitej i gładkiej konsystencji. Tak przygotowaną masę wyłóż na ciasteczkowy spód. Wstaw do lodówki na kilka godzin.\nNa sernik czekoladowy możesz wylać polewę z mlecznej czekolady lub galaretkę.\nTo ciasta bez pieczenia szybkie i łatwe w przygotowaniu. Przyrządź je wszystkie – z pewnością zachwycą Cię smakiem.\nPomysły na domowe wypieki – jak zrobić ciasto czekoladowe bez mąki? →


Polityka cookies - NEOGAGE\nUprzejmie informujemy, że witryna internetowa www.neogage.com („Witryna”) wykorzystuje pliki cookies, które sprawiają, że korzystanie z jego zasobów jest prostsze. Witryna stosuje pliki cookies, które są zapisywane na telekomunikacyjnym urządzeniu końcowym użytkownika, w celu dostosowania działania strony do indywidualnych preferencji użytkownika, logowania i prowadzenia sesji oraz w celach statystycznych. Istnieje możliwość zmiany ustawień plików cookies przez Użytkownika w jego przeglądarce internetowej. Korzystając z Witryny wyrażają Państwo zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z ustawieniami przeglądarki.\nPodmiotem zamieszczającym na urządzeniu końcowym Użytkownika Witryny pliki cookies oraz uzyskującym do nich dostęp jest UpWare Sp. z o.o. (dalej UpWare) z siedzibą przy ul. Żwirki i Wigury 16A, 02-092 Warszawa.


Jak przygotować się do wyjazdu z dzieckiem do szpitala, co ze sobą zabrać, o co zadbać? | parenting.pl\nJak przygotować się do wyjazdu z dzieckiem do szpitala, co ze sobą zabrać, o co zadbać?StartNiemowlęBezpieczeństwo niemowlakaJak przygotować się do wyjazdu z dzieckiem do szpitala, co ze sobą zabrać, o co zadbać? Artykuł sponsorowany\nDo pobytu w szpitalu warto się odpowiednio przygotować, aby ograniczyć stres zarówno dla dziecka, jak i rodziców. Jeśli macie przed sobą wcześniej zaplanowany zabieg, możecie się odpowiednio przygotować do spędzenia czasu w placówce medycznej. Dzięki dobrej organizacji i stworzeniu dziecku odpowiednich warunków, twoje maleństwo szybciej wróci do zdrowia. Sprawdź, co ze sobą zabrać oraz jak przygotować siebie i dziecko do hospitalizacji.\nPo pierwsze – pozytywne nastawienie\nPo drugie – organizacja wyjazdu\nPo trzecie – kwestie formalne\nPo czwarte – zadbaj o siebie\nNieznane otoczenie, obcy ludzie i zabiegi medyczne wzbudzają pewne obawy nawet wśród dorosłych. Nie daj się jednak ponieść swoim emocjom, ponieważ dziecko szybko rozpozna twój strach. Starszym dzieciom warto tłumaczyć, dlaczego muszą pójść do szpitala, jakie zabiegi je czekają i w ten sposób przygotowywać je na hospitalizację.\nDla niemowląt najważniejsza jest obecność rodziców. Pamiętaj, że dziecko wyczuwa twój nastrój, dlatego nie okazuj strachu. Podczas przygotowań do wyjazdu do szpitala staraj się zachować pozytywne nastawienie. Dzięki temu dziecko nie odczuje niepotrzebnego stresu związanego z pobytem w nowym miejscu.\nJeśli chcesz poczuć się pewniej, zaplanuj cały pobyt. Wcześniejsze przygotowanie to klucz do zminimalizowania lęku przed szpitalem. Wiedząc, że masz już spakowaną torbę i o wszystkim wcześniej pomyślałaś, będziesz spokojniejsza. Dlatego nie czekaj z pakowaniem na ostatnią chwilę i z wyprzedzeniem pomyśl o tym, co przyda się wam w szpitalu.\nW torbie do szpitala muszą się znaleźć wszystkie niezbędniki dla ciebie i dziecka. Spakuj zapas świeżych ubranek, kosmetyki, chusteczki nawilżane, ręcznik dla bobasa. Nie zapomnij o jednorazowych pieluszkach Pampers (dopasowanych do potrzeb i wieku dziecka), smoczkach, butelkach oraz ulubionych zabawkach maleństwa. Ukochana przytulanka, kocyk czy poduszeczka stworzą dziecku warunki przybliżone tym w domu, dzięki czemu lepiej zniesie pobyt w szpitalu.\nDo torby zapakuj też jedzenie dla dziecka. Szpital zapewnia wyżywienie, ale każdy malec ma przecież swoje preferencje. Kilka słoiczków z ulubionymi potrawami, deserkami i mieszanka mleka pozwolą stworzyć warunki najbardziej zbliżone do domowych. Nie bierz ich zbyt dużo, ponieważ na oddziale może nie być warunków do ich przechowywania. Lepiej na bieżąco dokupować jedzenie dla dziecka.\nUbrania i przybory toaletowe są ważne, ale najważniejsze są dokumenty. Z wyprzedzeniem skompletuj całą dokumentację medyczną dziecka, czyli skierowania, wyniki badań, wcześniejsze wypisy ze szpitala itd. Nie zapomnij o książeczce zdrowia oraz własnych dokumentach osobistych.\nJeśli wcześniej o wszystkim pomyślisz, będziesz spać spokojniej. Dobre przygotowanie do wyjazdu sprawi, że na miejscu nic cię nie zaskoczy.\nZgodnie z Europejską Kartą Praw Dziecka w szpitalu, rodzice lub opiekunowie mają prawo cały czas przebywać z dzieckiem (1). To oznacza, że musisz przygotować wyprawkę nie tylko dla malucha, ale również dla siebie. Spakuj podstawowe kosmetyki, ręcznik, czyste ubrania. Zabierz też własny kubek oraz sztućce, a także wodę mineralną i coś do jedzenia. Pamiętaj o ładowarce do telefonu oraz kilku akcesoriach, które pomogą Ci zabić czas. W czasie, gdy dziecko jest na badaniach, Ty możesz poczytać książkę albo ulubione czasopismo, aby na chwilę oderwać myśli od szpitalnego życia.\nKonieczność hospitalizacji to dla rodziców ogromne przeżycie. Jeśli chcesz pomóc dziecku, nie ulegaj emocjom. Silni rodzice są oparciem dla chorego malucha, który w trudnych chwilach najbardziej potrzebuje ich miłości, obecności i poczucia bezpieczeństwa. Dzięki temu zachowa pogodny nastrój i szybciej wróci do domu.\n(1) http://www.czd.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=607:europejska-karta-praw-dziecka-w-szpitalu&catid=104:etyka-i-prawo&Itemid=387, dostęp z dnia 2015-08-26


Medycyna po Dyplomie - Profilaktyka i leczenie grypy w sezonie zachorowań\nProfilaktyka i leczenie grypy w sezonie zachorowań\nW. Paul Glezen, MD\nDepartments of Molecular Virology and Microbiology and of Pediatrics, Baylor College of Medicine, Houston, USA\nPrevention and Treatment of Seasonal Influenza N Engl J Med 2008;359:2579-85\nTłum. Alicja Jabłońska-Som\nAdres do korespondencji: Dr Glezen, Departments of Molecular Virology and Microbiology and of Pediatrics, Baylor College of Medicine, 1 Baylor Plaza, MS:BCM-280, Houston, TX 77030. E-mail: wglezen@bcm.edu\nArtykuł rozpoczyna się opisem przypadku ilustrującym powszechnie znane zagadnienie kliniczne. Następnie zaprezentowano dane z piśmiennictwa na poparcie różnych metod postępowania, uzupełnione przeglądem oficjalnych wytycznych (jeśli takie istnieją). Na zakończenie autorzy przedstawiają własne zalecenia kliniczne.\nW lutym 2007 r. u 15-letniej dziewczynki, dotąd ogólnie zdrowej, wystąpiła gorączka dochodząca do 38,9ºC (102ºF) z towarzyszącym łagodnym nieżytem górnych dróg oddechowych. Następnego dnia chora zgłosiła się do lekarza. Szybki test diagnostyczny w kierunku paciorkowca grupy A okazał się negatywny, przepisano zatem ozeltamiwir. Po zastosowaniu dwóch dawek leku gorączka nadal się utrzymywała, dołączyły też nudności, wymioty i znaczne osłabienie, a także niepokój ruchowy, choć chora nie była w stanie opuścić łóżka. Dwa dni później pacjentka trafiła do izby przyjęć, gdzie stwierdzono hipotonię. Mimo intensywnej resuscytacji 12 h później chora zmarła. W badaniu pośmiertnym stwierdzono martwicze zapalenie płuc i rozległe krwawienie pęcherzykowe. W badaniu wirologicznym potwierdzono zakażenie wirusem grypy typu A (H1N1), a z aspiratu tchawiczego wyizolowano metycylinooporny szczep Staphylococcus aureus. Czy tej śmierci można było zapobiec?\nPowyższy opis dotyczy jednego z dwanaściorga dzieci, które zmarły w Teksasie w sezonie zachorowań na grypę na przełomie lat 2006 i 2007. W większości były to ogólnie zdrowe dzieci w wieku szkolnym, których nie szczepiono przeciwko grypie. W sezonie zachorowań dominował szczep A/New Caledonia (H1N1) zawarty w dostępnej na rynku szczepionce.1 Na przełomie lat 2006 i 2007 według danych zgłoszonych do Centers of Disease Control and Prevention (CDC) z powodu grypy zmarło 76 dzieci i nastolatków. W rzeczywistości mogło ich być więcej. Bierny system zgłaszania przypadków grypy do CDC wymaga potwierdzenia rozpoznania w badaniach wirologicznych. W niektórych przypadkach nie wykonuje się ich, w innych można nie wykryć wirusa, jeśli przyczyną śmierci jest nadkażenie bakteryjne. Co więcej, z badań wynika, że spora część zakażeń wirusem grypy pozostaje nierozpoznana nawet po potwierdzeniu laboratoryjnym.2\nW sezonie grypowym 2006-2007 liczba zgonów z powodu zapalenia płuc lub grypy zgłaszana w trybie cotygodniowym przez 122 amerykańskie miasta nie osiągnęła rozmiarów epidemicznych. Mimo to nawet w latach, gdy grypa atakuje stosunkowo łagodnie, choroba ta – niezależnie od grupy wiekowej – jest najpoważniejszą przyczyną ostrych schorzeń dróg oddechowych wymagających konsultacji lekarskiej.3 Co roku takie zakażenia często występują u dzieci, bez względu na typ (bądź typy) wirusa aktualnie wywołującego grypę. W czasie epidemii grypy w latach 1997-2001 częstość zachorowań w populacji niezaszczepionych dzieci wynosiła 58-90 przypadków na 100 dzieci poniżej 5 r.ż., 23-52 na 100 dzieci w wieku 5-11 lat i 13-27 na 100 dzieci w wieku 12-17 lat.4,5\nMiędzy 1990 a 1999 r. liczba zgonów na skutek grypy (niezależnie od ich bezpośredniej przyczyny) wynosiła rocznie średnio 51 tys.,6 natomiast liczba hospitalizacji z powodu powikłań układu oddechowego i układu krążenia, które można przypisać infekcji grypowej – 365 tys.7 W latach 1996-2000 z powodu poważnych epidemii wywołanych przez cztery kolejne lata przez wirus grypy typu A (H3N2) średnia roczna liczba hospitalizacji wzrosła do 517 319. Szacuje się, że bezpośrednie koszty opieki zdrowotnej związane z zachorowaniami na grypę typu A wynoszą 10 mld dol., a całkowite koszty roczne – 87 mld [ich wysokość może się zmieniać w zależności od sezonu – przyp. red.].8\nW USA częstość hospitalizacji z powodu grypy w latach 1997-2001 rosła systematycznie;7 w prawie 2/3 przypadków leczenia szpitalnego wymagały osoby ≥65 r.ż. Temu wzrostowi towarzyszyła zwiększona liczba zgonów spowodowanych grypą,6 mimo że w latach 1989-1997 wzrósł odsetek zaszczepionych osób z tej grupy wiekowej (z 32% do 67%).9\nMetody i ich uzasadnienie\nNajważniejsze wskazania do szczepień\nZ przedstawionych powyżej informacji jasno wynika, że standardowa strategia profilaktyki oparta na analizie ryzyka, zgodnie z którą należy szczepić osoby z grupy najwyższego ryzyka zgonu (tj. w podeszłym wieku, z chorobą serca lub płuc), nie sprawdziła się pod względem kontroli epidemii grypy ani zapobiegania poważnym powikłaniom i zgonom.6,7 Powodem tego jest m.in. niezdolność organizmu osoby w podeszłym wieku lub z poważną chorobą przewlekłą do skutecznej odpowiedzi immunologicznej na dostępne dziś na rynku szczepionki.10-12 Aby przeciwdziałać temu zjawisku, w 1985 r. zaproponowano, by szczepić opiekunów osób z grupy wysokiego ryzyka i ich domowników. Wiele osób nie przestrzega jednak tego zalecenia, włączając w to nawet pracowników opieki zdrowotnej.9 W latach 2003-2004 przeciw grypie zaszczepiło się tylko 43% pracowników opieki zdrowotnej i 21% zdrowych osób mających kontakt z osobami z grup wysokiego ryzyka.\nWedług zaleceń Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP)13 przeciw grypie powinno się zaszczepić wszystkie osoby ≥50 r.ż., wszystkie dzieci między 6 m.ż. a 18 r.ż. i wszystkie osoby w wieku 19-49 lat, które są chore, w ciąży, pracują w służbie zdrowia lub mieszkają z osobami z grup wysokiego ryzyka (m.in. wszystkie dzieci <5 r.ż.). Niemowlęta poniżej 6 m.ż., które najczęściej wymagają hospitalizacji, jeśli zachorują na grypę, a których nie szczepi się przeciw tej chorobie, można jednak ochronić, podając szczepionkę matce w okresie ciąży.14 Te wskazania obejmują przynajmniej 85% populacji USA, czyli ok. 250 mln ludzi. Najlepszą ochroną dla osób szczególnie zagrożonych powikłaniami grypy jest przebywanie wśród zaszczepionych ludzi. W prowincji Ontario w Kanadzie od 7 lat prowadzi się szczepienia wszystkich mieszkańców, którzy mają do tego wskazania, dzięki czemu uzyskano wyższe niż w USA wskaźniki szczepień, i to nie tylko w grupach wysokiego ryzyka, ale także wśród osób zdrowych.15 Niedawno stwierdzono, że w Ontario w porównaniu z innymi kanadyjskimi prowincjami notuje się mniej zgonów, hospitalizacji, wizyt w izbie przyjęć lub w gabinetach lekarskich. Być może wiąże się to z powszechnością szczepień przeciw grypie.16\nSkład i dystrybucja szczepionek przeciw grypie\nTabela 1. Szczepionki przeciw grypie dostępne w USA w sezonie 2008/2009*\nSkład szczepionki przeciw grypie jest aktualizowany co roku na podstawie danych z ogólnoświatowej obserwacji prowadzonej przez ośrodki współpracujące ze Światową Organizacją Zdrowia (WHO).13 Informacje te są analizowane przez komitety doradcze CDC i Food and Drug Administration, po czym ustalany jest skład szczepionki: wybierane są warianty tych wirusów [A (H1N1), A (H3N2) i B – przyp. red.], które w najbliższym sezonie z największym prawdopodobieństwem wywołają zachorowania na grypę. Szczepy zawarte w szczepionkach na sezon 2008/2009 podano w tabeli 1.13\nW obecnym systemie produkcji wybór wirusów wchodzących w skład szczepionki musi zostać dokonany w lutym lub marcu każdego roku.17 Nierzadko już po ustaleniu składu i rozpoczęciu produkcji szczepionki dla półkuli północnej na półkuli południowej pojawiają się nowe warianty wirusa. W ostatnich 5 latach głównym sprawcą 80% epidemii był nowy wariant nieuwzględniony w szczepionkach.18 Istnieje co prawda zjawisko protekcji krzyżowej (tzn. ochrony mimo szczepienia innym szczepem), jednak w sezonie 2003/2004 i 2007/2008 wirus grypy typu A (H3N2) wchodzący w skład szczepionki nie zapewnił właściwego poziomu ochrony.19-21 Od 2002 r. wirusa grypy typu B reprezentują w USA dwie linie.21 Mimo różnic antygenowych tylko jedną z nich uwzględnia się w opracowywanej co roku szczepionce. Kilka razy doszło do epidemii wywołanej wirusem grypy typu B niewłączonym do szczepionki.\nChoć w przeszłości szczepionka przeciw grypie nie była ogólnie dostępna, obecnie jest dostarczana w wystarczającej ilości, a rosnące na nią zapotrzebowanie będzie zaspokajane. W tabeli 1 podano skład sześciu szczepionek dostępnych na rynku amerykańskim w sezonie 2008/2009.13 Szczepionki były dostarczane do poradni począwszy od sierpnia 2008 r., aby nie zabrakło czasu na planowanie szczepień i dystrybucję. Szczepionka wykazuje największą skuteczność, gdy podana jest przed transmisją wirusa grypy. Należy stworzyć ustrukturyzowane programy szczepień.22 Rekomendacja ACIP na sezon 2008/2009, by szczepieniem objąć także dzieci w wieku szkolnym, jest wyzwaniem dla ośrodków służby zdrowia. Pory szczepień w przychodni powinny być tak zaplanowane, aby nie kolidowały z godzinami pracy ani zajęć lekcyjnych. Aby zaszczepić więcej osób, można podjąć współpracę z organizacjami społecznymi i dostarczać szczepionkę w inny niż zazwyczaj sposób. Stałym rozwiązaniem może być też utworzenie punktów szczepień w szkołach i zakładach pracy. Pozwoli to na szybką dystrybucję szczepionek wśród zdrowych, podatnych na zakażenie osób, które jeśli nie zostaną zaszczepione, z dużym prawdopodobieństwem zachorują na grypę i staną się źródłem zakażenia.22 Opisano, że immunizacja dzieci zapobiega zachorowaniom na grypę większej liczby osób w różnych populacjach, co daje podstawę do stworzenia stałych programów szczepień.22\nW sezonach, gdy antygeny szczepionek są właściwie dobrane do wirusa wywołującego epidemię, skuteczność szczepionek u zdrowych dzieci w wieku szkolnym i dorosłych wynosi 70-90%.13 (W roku, w którym ten dobór jest nietrafny, skuteczność szczepionki waha się od 0 do 50%). Dobrze tolerowana jest i trójwalentna szczepionka inaktywowana, i szczepionka żywa atenuowana. W przypadku szczepionki trójwalentnej najpowszechniejszym działaniem niepożądanym jest bolesność w miejscu ukłucia, a w przypadku szczepionki zawierającej żywe atenuowane wirusy – przemijający ból gardła lub blokada nosa. Obie szczepionki są przeciwwskazane u osób z alergią na białko jaja kurzego. W grupie dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym na poziomie szkoły podstawowej szczepionka zawierająca żywe atenuowane wirusy jest skuteczniejsza od trójwalentnej.3,4,20,23,24 W badaniach z randomizacją bezpośrednio porównujących obie szczepionki wykazano, że szczepionka żywa atenuowana zapewnia o 30-50% lepszą ochronę niż trójwalentna inaktywowana. Szczepionkę żywą atenuowaną można stosować w postaci aerozolu donosowego, co wywołuje ograniczone zakażenie, które stymuluje odporność humoralną i miejscową, i często skutkuje lepszą ochroną krzyżową przeciwko nowym wariantom wirusa grypy niż szczepionka trójwalentna inaktywowana,20,25,26 choć nie zawsze się tak dzieje.27\nKluczem do właściwego postępowania w przypadku choroby jest monitorowanie sytuacji epidemiologicznej w danym regionie lub populacji. Najlepszą metodą jest prospektywna diagnostyka z użyciem metod szybkiej detekcji wirusa i hodowli, przeprowadzana u osób z gorączką i objawami zakażenia górnych dróg oddechowych w wybranych przychodniach monitorujących, które opiekują się pacjentami reprezentującymi daną populację.5 Hodowla jest potrzebna do scharakteryzowania wirusów pod kątem właściwości antygenowych i wrażliwości na leki przeciwwirusowe.13 Wszyscy lekarze powinni często otrzymywać raporty z wyznaczonego laboratorium monitorującego (w szpitalu lub państwowej przychodni), w którym byłyby opisywane typy i podtypy wirusa krążącego w populacji wraz z danymi o jego wrażliwości na leki przeciwwirusowe oraz podawane informacje z CDC i WHO na temat spodziewanej zgodności antygenowej między tymi szczepami a zawartością szczepionek.\nJęzyk jako odzwierciedlenie sposobu oswajania choroby i…\nMedycyna po Dyplomie/2009/04


Travocort (10 Mg + 1 Mg)/G - Ulotka\nTravocort (10 Mg + 1 Mg)/G\n1. Co to jest lek Travocort i w jakim celu się go stosuje\n2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Travocort\n3. Jak stosować lek Travocort\n5. Jak przechowywać lek Travocort\nLek zawiera dwie substancje czynne: izokonazolu azotan i diflukortolonu walerianian.\nIzokonazolu azotan leczy choroby grzybicze skóry.\nDiflukortolonu walerianian należy do leków z grupy kortykosteroidów o silnym działaniu, zmniejsza stan zapalny skóry i łagodzi dolegliwości, takie jak świąd, pieczenie, ból.\nLek Travocort jest wskazany w początkowym leczeniu powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry ze współistniejącymi silnymi zapalnymi lub wypryskowymi zmianami skórnymi, np. rąk, przestrzeni międzypalcowych stóp oraz okolic pachwinowych i narządów płciowych.\n2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Travocort Kiedy nie stosować leku Travocort:\n- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na izokonazolu azotan i diflucortolonu walerianian lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),\n- na zmiany kiłowe lub gruźlicze,\n- na zmiany powstałe w wyniku wirusowych chorób skóry (np. ospa wietrzna, półpasiec, opryszczka),\n- na zmiany wywołane trądzikiem różowatym, pospolitym, w okołowargowym zapaleniu skóry lub na odczyny miejscowe po szczepieniu.\nPrzed rozpoczęciem stosowania leku Travocort należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.\n- W przypadku współistniejącego nadkażenia bakteryjnego, lekarz zastosuje leczenie\n- Należy unikać kontaktu leku z oczami i błonami śluzowymi. Jeśli lek dostanie się do oczu należy je dokładnie przemyć wodą.\n- Stosowanie leku na duże powierzchnie skóry lub przez dłuższy czas, w szczególności pod opatrunkiem uszczelniającym, zwiększa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.\n- Jeśli pacjent ma jaskrę, należy powiedzieć o tym lekarzowi.\nPodczas leczenia lekiem Travocort istnieje ryzyko rozwoju jaskry, jeżeli lek stosuje się pod opatrunkami, na duże powierzchnie skóry, przez długi czas lub jeśli lek jest stosowany na skórę blisko oczu.\n- Jeśli lek Travocort stosuje się w okolicach narządów płciowych, niektóre z jego składników mogą powodować uszkodzenie lateksu w prezerwatywach i krążkach dopochwowych. W związku z tym mogą one być nieskuteczne jako mechaniczne środki antykoncepcyjne lub jako środki zapobiegające chorobom przenoszonym drogą płciową. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nSzczególnie ostrożnie i przez krótki czas należy stosować lek na skórę twarzy i u dzieci. U dzieci istnieje większe ryzyko ogólnoustrojowego działania stosowanych miejscowo kortykosteroidów, niż u dorosłych.\n- Przestrzeganie zasad higieny jest niezbędne podczas leczenia lekiem Travocort. Aby zapobiec nawrotom choroby należy:\no zmieniać codziennie bieliznę osobistą, pościel oraz ręczniki (najlepiej bawełniane) i prać je w bardzo gorącej wodzie lub gotować, o dobrze osuszać obszary między palcami po myciu,\no zmieniać codziennie skarpety lub rajstopy i prać je w bardzo gorącej wodzie lub gotować.\nLek Travocort a inne leki\nNie przeprowadzono badań interakcji leku Travocort z innymi lekami.\nJeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz dokona dokładnej oceny czy korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.\nNie należy stosować leku Travovort w pierwszym trymestrze ciąży. O tym czy lek można zastosować w pozostałym okresie ciąży decyduje lekarz, po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. W czasie ciąży należy szczególnie unikać stosowania leku na duże powierzchnie skóry, przez długi czas lub stosowania pod opatrunkami.\nNie wiadomo czy lek Travocort przenika do mleka ludzkiego, nie można jednak wykluczyć ryzyka dla zdrowia dziecka karmionego piersią.\nW czasie karmienia piersią należy unikać stosowania leku Travocort:\n- na skórę piersi,\n- pod opatrunki lub duże powierzchnie skóry,\n- przez długi czas.\nBrak danych na temat negatywnego wpływu leku Travocort na płodność.\nJest mało prawdopodobne, aby lek Travocort wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\nTravocort zawiera niewielką ilość alkoholu cetosterylowego.\nTravocort zawiera alkohol cetostearylowy, który może wywoływać reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry).\nCienką warstę leku Travocort nanosi się na chorobowo zmienioną powierzchnię skóry 2 razy na dobę\nLeczenie lekiem Travocort należy zakończyć, kiedy stan skóry poprawi się. Zwykle leczenie nie powinno trwać dłużej niż dwa tygodnie. Jeżeli jest to niezbędne, lekarz może kontynuować leczenie lekiem przeciwgrzybiczym nie zawierającym glikortykosteroidu, w szczególności w przypadku stosowania leku w pachwinach i okolicach zewnętrznych narządów płciowych.\nPrzestrzeganie zasad higieny jest niezbędne podczas leczenia lekiem Travocort (patrz punkt 2).\nNie jest konieczna zmiana dawkowania leku Travocort u dzieci w wieku od 2 lat i młodzieży.\nNie należy stosować u dzieci w wieku do 2 lat .\nZastosowanie większej niż zalecana dawki leku Travocort\nJest mało prawdopodobne, aby lek Travocort spowodował ostre zatrucie po pojedynczym zastosowaniu zbyt dużej ilości leku lub po przypadkowym połknięciu leku.\nPominięcie zastosowania leku Travocort\nNależy przyjąć kolejną dawkę o właściwej dla niej porze i kontynuować leczenie zgodnie z przyjętym dawkowaniem.\nPoniższe działania niepożądane, zaobserwowane w badaniach klinicznych, zostały przedstawione zgodnie z częstością ich występowania:\nCzęsto (występują u więcej, niż 1 na 10 pacjentów)\n- podrażnienie skóry lub uczucie pieczenia w miejscu podania.\nNiezbyt często (występują u więcej, niż 1 na 100 pacjentów)\n- rumień, suchość w miej scu podania,\n- rozstępy skóry.\n- świąd lub pęcherzyki w miejscu podania.\nPonadto podobnie, jak w przypadku stosowania na skórę innych kortykosteroidów, mogą wystąpić następujące objawy niepożądane (częstość nieznana):\nścieńczenie (zanik) skóry, zapalenie mieszków włosowych w miejscu podania, nadmierny wzrost owłosienia ciała, rozszerzenia powierzchownych naczyń krwionośnych (teleangiektazj e), okołowargowe zapalenie skóry, odbarwienie skóry, zmiany trądzikopodobne i (lub) skórne reakcje alergiczne na którykolwiek ze składników leku Travocort. Mogą pojawić się ogólnoustrojowe działania niepożądane, gdyż składniki leku przenikają przez skórę.\nNie można wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych u noworodków, których matki w czasie ciąży lub karmienia piersią stosowały lek długotrwale lub stosowały go na dużą powierzchnię skóry. Na przykład, może wystąpić zmniejszona czynność kory nadnerczy, zmniejszenie odporności dziecka na choroby.\nJeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.\nNie stosować leku Travocort po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.\n6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE Co zawiera lek Travocort\n- Substancjami czynnymi leku są: izokonazolu azotan i diflukortolonu walerianian.\n1 g kremu zawiera 10 mg izokonazolu azotanu i 1 mg diflukortolonu walerianianu.\n- Pozostałe składniki to: wazelina biała, parafina ciekła, alkohol cetostearylowy, polisorbat 60, sorbitanu stearynian, disodu edetynian i woda oczyszczona.\nJak wygląda lek Travocort i co zawiera opakowanie\nLek Travocort to biało-żółty, nieprzezroczysty krem.\nOpakowanie leku to tuba aluminiowa z zakrętką HDPE zawierająca 15 g kremu, umieszczona w tekturowym pudełku.\nAl. Jerozolimskie 158 02-326 Warszawa tel.: (22) 572-35-00\nVia E. Schering 21 I - 20090 Segrate (Mediolan)


Secondment – outsourcing personalny - Forum Odpowiedzialnego Biznesu\nBadanie Chartered Institute of Personel Development „Managing employee careers” pokazało, że secondment jest jednym z najczęściej używanych narzędzi zarządzania karierą i 67% respondentów uważa go za narzędzie efektywne lub bardzo efektywne. 63% badanych uważa secondment do innej organizacji jako bardzo efektywny.\nSecondment (outsourcing personalny) jest tymczasowym wypożyczeniem pracownika do innej organizacji lub innego departamentu wewnątrz organizacji, z wcześniej wyznaczonym celem. Pracownicy mogą być przenoszeni do organizacji pozarządowych, firm lub sektora publicznego. Wśród definicji występujących w literaturze przedmiotu, w których akcentowane są cechy charakterystyczne outsourcingu można przedstawić propozycję P. Bendora-Samuela, jednego z uznanych międzynarodowych autorytetów w tej dziedzinie. Autor określa outsourcing jako powierzenie przez organizację realizacji określonego procesu (własności procesu – process ownership) usługodawcy określając szczegółowo efekty, jakie zleceniodawca zamierza uzyskać, ale bez instrukcji dotyczących sposobu wykonywania poszczególnych zadań, pozostawiając inicjatywę w tym zakresie zleceniobiorcy (źródło: Encyklopedia Zarządzania).\nSecondment zaczyna być postrzegany i traktowany jako wartościowe narzędzie dla wzajemnego rozwoju i uczenia się dla trzech stron: pracownika, organizacji wysyłającej i przyjmującej. Szczególnie w sytuacji, gdy wiele organizacji ma strukturę tzw. płaskiego zarządzania (ang. flat management), co powoduje, że możliwości zmian awansu są ograniczone. Secondment oferuje pracownikowi możliwości rozwoju kariery, wzbogaca jego doświadczenia, stając się tym samym coraz częściej stosowanym narzędziem zarządzania rozwojem talentów. Dzięki wymianie pracowników organizacje mają więc okazję do rozwijania baz umiejętności. Jednak bardzo ważne jest to, aby jasno określić powody wysłania pracownika do innej organizacji.\nJeśli firma zgadza się na secondment, pracownik powinien otrzymywać nie zmienioną pensję od organizacji wysyłającej i mieć zapewnione takie same warunki zatrudnienia. Zdarzają się przypadki, gdzie organizacje dzielą się kosztami wynagrodzenia. Formalny outsourcing wymaga formalnej umowy i warunków pracy w trybie full-time.\nSecondment może być krótko lub długo terminowy, trwać od 100 dni do 12 miesięcy. Może obejmować wszystkich pracowników lub być ograniczonym dla menedżerów i specjalistów. Obie organizacje oraz pracownik powinni mieć jasność co do obowiązków, oczekiwań, zadań i wyniku pracy.\nWażne jest zatem określenie:\nna jaki czas pracownik jest objęty secondmentem,\nkto ponosi dodatkowe koszty np. szkolenia,\nczy można zmienić okres secondmentu w trakcie jego trwania,\nktórej organizacji ostatecznie podlega pracownik\nKorzyści dla pracownika na skutek secondmentu:\nmożliwość rozwoju personalnego i kariery;\nnabycie wartościowego doświadczenia w nowych obszarach;\nokazja do sprawdzenia się w nowym otoczeniu;\nKorzyści dla organizacji wysyłającej pracownika:\nwzmocnienie umiejętności pracownika np. pracy w grupie;\nrozszerzenie i zdobycie kontaktów, networkig;\nbudowanie reputacji i wizerunku dobrego pracodawcy.\nKorzyści dla organizacji przyjmującej pracownika:\nwsparcie i pomoc przy projektach;\nZ sektora pozarządowego do firmy – zdobycie doświadczenia w prywatnym sektorze.\nMenedżerowie średniego szczebla z firmy do pozarządowego sektora – zdobycie doświadczenia zarządzania projektami, umiejętności społeczne, pokazanie innej perspektywy.\nKadra edukacyjna do firm aby zderzać teorię z praktyką.\nPrzykład: Współpraca sektora publicznego z sektorem prywatnym.\nHTI jest przedsiębiorstwem społecznym non – profit, które wysyła nauczycieli do firm od 20 lat. Secondment jest refundowany i trwa od 6 tygodni do 12 miesięcy. Dzięki takiej wymianie nauczyciele mogą podjąć tymczasowe obowiązki z zakresu zarządzania, nabywają nowych umiejętności i wiedzy, którą mogą przekazać studentom – przyszłym pracownikom sektora prywatnego.\nCo może zrobić dział HR, aby zachęcić do programów secondmentu:\nZapewnić, że organizacja ma efektywne i dobre procedury secodnmentu, które są jasno zakomunikowane do pracowników np. w specjalnej publikacji lub w Intranecie.\nJasno wskazać na korzyści z secondmentu dla wszystkich trzech stron (pracownika, organizacji wysyłającej, organizacji przyjmującej).\nPrzedyskutować z zarządem korzyści ze stosowania secondmentu jako narzędzia rozwoju personelu.\nSkorzystać z wszelkich możliwych kontaktów z potencjalnymi organizacjami (z pomocą działu PR).\nMonitorować pobyt pracownika w takiej organizacji, a po jego powrocie uzyskać informację zwrotną.\nZidentyfikować o ile wiedza i doświadczenie pracownika poprawiły się dzięki wymianie.\n1. Chartered Institute of Personnel and Development\n2. Chartered Institute of Personnel and Development. Managing employee careers: issues, trends and prospects. Survey report, 2003 London: CIPD.\n3. Encyklopedia zarządzania


ROZWÓJ - 〄 jaknieteraztokiedy\nWstałam rano i pomyślałam, że się do tego nie nadaje. Do mojej nowej roli, którą sobie napisałam, wierząc głęboko, że jest moją misją życiową. Jestem dobra w tym, co robię teraz, a bycie w czymś dobrym to już niezły powód, żeby trwać w tym na zawsze. To, że nie czuję się tutaj sobą, że coś mnie uwiera, że już tego nie chce, wcale nie musi znaczyć, że nie warto poświęcić kolejnych lat życia na robienie filmów. Skończyłam w końcu 5 lat studiów, a kolejne 5 lat doświadczałam tej drogi. To w sumie 10 lat w zawodzie, który właściwie nie zmienia świata, a na pewno nie na tyle ile bym pragnęła. Nie wiem, czy bycie w tym dobrą, to dobrze czy jednak źle?\nPodejmowanie decyzji przychodzi mi z łatwością. Jestem z tych, którzy myślą, robią i niecierpliwią się na efekt. Zmiana drogi przyszła mi więc szczególnie łatwo, bo moje wyobrażenie o drodze było jasne. Ale jak to na drodze bywa, pojawiają się przeszkody, dzikie zwierzęta, rozstaje, ciemność i wątpliwości.\n❞Krótko mówiąc, jestem szczęśliwy, bo śpiewam, a nie na odwrót.\nNie wiem, czy byliście kiedyś w takim momencie życia, że wasza prawda była już nieaktualna? Wstaliście rano z poczuciem „nie chcę tego dalej robić”? Kładliście się spać, myśląc „to nie to”, „to nie jestem ja”? A potem pojawiała się rzeczywistość. Rachunki do opłacenia, rodzina do zaopiekowania i oczekiwania do spełnienia.\nTo bardzo trudne w takich okolicznościach rzucić wszystko, jak w amerykańskim filmie i zacząć od nowa. Głównie dlatego, że trzeba znaleźć jakieś „nowo”. A żeby znaleźć jakieś nowo, to trzeba pogrzebać w sobie, zadać sobie pytania, na które być może wcale nie będziemy chcieli znać odpowiedzi. Albo – co gorsza – cofnąć się do dzieciństwa, żeby zobaczyć, co dawało nam największą radość. Lub uświadomić sobie, że się zmieniliśmy i to, co kiedyś było nieosiągalnym marzeniem, wydarzyło się i potrzebujemy pójść dalej.\nWydawało mi się zawsze, że zawód wybiera się jeden na całe życie. Człowiek się uczy, doświadcza, mierzy z przeciwnościami, aż wreszcie następuje ten błogosławiony moment, w którym staje na podium i mówi sobie: „Stało się, robię to, co kocham, więc jestem szczęśliwym i spełnionym człowiekiem. Ludzie mnie cenią, więc jestem coś warty.”. To taka pułapka życia, że gdzieś tam na horyzoncie jest ten szczęśliwy koniec, który się stanie, jak zrobimy wystarczająco dużo, nauczymy się odpowiednio wiele i pokonamy dokładnie wszystkie przeszkody.\n❞Zdarzyło mi się niegdyś ujrzeć w lesie rano dwie drogi: pojechałem tą mniej uczęszczaną – reszta wzięła się z tego, że tą wybrałem.\nRobert Frost „Droga niewybrana”\nWkroczyłam teraz na drogę, która okazuje się nie mieć końca. Niosę ciężki bagaż i nie wiem czego mam się pozbyć. Gdzieś tam ktoś trzyma mnie za rękę, ale decyzje muszę podjąć sama. Nie mogę się nigdzie ukryć ani wycofać. Mogę jedynie usiąść i znaleźć odpowiedź w sobie. A jeszcze wczoraj byłam w ciepłym domu, otoczona komfortem i stabilizacją. Wiedziałam co będzie potem i jak zareagować, gdy coś się dzieje. Czasami bolała mnie głowa i ogarniał stres, ale kto dziś tego nie doświadcza?\nI nagle zostawiam za sobą wszystko, co miałam, by ruszyć w podróż po górach i dolinach. Przez rzeki i pustynie. W słońcu i w burzy. Na własne życzenie. A przecież ja nie umiem chodzić po górach i nie mam odpowiednich butów, jak będzie ulewa. Umiem trochę pływać, ale nie jestem pewna, że dam radę przepłynąć rzekę. Boje się ciemności i nie umiem czytać z gwiazd. Sama jestem przerażona, więc jak mam być dobrym towarzyszem dla kogoś?\nA taką wybrałam dla siebie teraz rolę. Bycie towarzyszem w najtrudniejszej podróży, jaką jest życie. Ze wszystkimi trudnościami, słabościami, problemami, wyzwaniami i wyborami. Z ludźmi, którzy mają niepowtarzalne zdolności i talenty. Z geniuszami, którzy nie dostrzegają swojego potencjału, albo są go na tyle świadomi, a świat go nie dostrzega. Z tymi, którzy znają odpowiedzi na pytania, tylko nikt im ich jeszcze nie zadał.\nSkąd mam wiedzieć, czy nadaje się do bycia tą dobrą duszą, która poda kompas z czyjegoś plecaka, abyśmy razem doszli do celu? Na ile mam w sobie pokory i cierpliwości, żeby nie narzucać drogi? Czy mam siłę dać wsparcie, kiedy zabłądzimy? Ile jest we mnie dobrego kompana, który pobędzie w ciszy, jak trzeba? Czy dobry ze mnie słuchacz i uważny towarzysz? Czy ja jestem godna i warta uczestniczenia w tej drodze? I w ogóle skąd mam wiedzieć, że ktoś kiedykolwiek będzie potrzebował właśnie mnie?\nPierwszy raz naprawdę czuje odpowiedzialność, bo to wydaje mi się takie ważne. Nie czułam jej przy milionowych budżetach ani przy organizacji produkcji, w których brało udział kilkadziesiąt osób. Nie czułam jej, kiedy coś się waliło lub przekraczaliśmy czas. Zawsze powtarzałam sobie, że przecież nie ratujemy życia, nie zależy od nas inny człowiek, bo umówmy się, jeśli nie powstanie program telewizyjny czy serial, to po prostu go nie obejrzysz. Nic więcej nie może się stać, choć mój stres i przejmowanie się narastało do takich rozmiarów, jakby ktokolwiek bez obejrzenia puszki na stoliku RTV miał zejść z tego świata.\nTo nie była prawdziwa odpowiedzialność. A teraz jest. Pojawiają się prawdziwi ludzie, którym na czymś zależy, którzy czegoś chcą, o coś im chodzi.\n❞Najważniejszą rzeczą w życiu nie jest czerpanie korzyści z zysków. Każdy głupiec może to zrobić. Naprawdę ważne jest, aby czerpać zyski ze swoich strat.\nZauważyłam, że kiedy pojawia się marzenie, albo jakiś cel automatycznie pojawiają się też wątpliwości. A im bardziej mi na czymś zależy, tym te wątpliwości zdają się nie mieć końca. Co robić, kiedy serce krzyczy, że to właściwa droga, a głowa tworzy setki złych scenariuszy? O tym sposobie dowiedziałam się od Damiana i zawsze, kiedy go stosuje, każdy problem staje się jasny, a możliwości niewyobrażalne.\nZdefiniuj najgorszy scenariusz, to znaczy wyobraź sobie najgorszą rzecz, która może ci się przydarzyć, gdy gonisz za swoim marzeniem. Na przykład, jeśli twoim celem jest założenie firmy, najgorszym scenariuszem jest porażka.\nOK, STAŁO SIĘ.\nZaakceptuj ten scenariusz. Poczuj się tak, jakby się to już stało, z całym przekonaniem, że tak właśnie miało być i to jest dla ciebie dobre.\nCO ZROBIĆ, ŻEBY SIĘ TO NIE STAŁO?\nZrób plan, jak uniknąć tego scenariusza, więc, zamiast myśleć o swojej przyszłości i prawdopodobieństwie, że nie dostaniesz tego, czego chcesz, spróbuj zrobić plan, aby cofnąć się po porażce, a jeśli tylko będziesz postępować zgodnie z tym planem, jestem w 100% pewna, że będziesz wdzięczny.\nNauczyciele jiu-jitsu oferują swoim uczniom następującą naukę: „Zginaj się jak trzcina, nie opieraj się jak dąb”. Dlaczego opony w naszych samochodach znoszą tarcie, zużycie, wstrząsy i żwir? Ponieważ akceptują te niedogodności, te przeszkody, współpracując z nimi, formując się z nimi dzięki ich miękkiej i gumowatej fakturze. Opony to dla mnie lekcja, bo można z tych opon wziąć coś dla siebie i również otworzyć się, zaakceptować, a nawet współpracować z niedogodnościami i przeszkodami. Możemy to zrobić.\nCzy wziąłbyś milion dolarów za to, co masz?\nKiedy zadasz sobie to pytanie, wszystko, co przed tobą przestaje mieć znaczenie. Amerykański filozof Logan Pearsall Smith powiedział: „Są dwie rzeczy, do których należy dążyć w życiu: po pierwsze, zdobyć to, czego chcesz; a potem cieszyć się tym. Tylko najmądrzejsi z ludzkości osiągają drugie”. A Marek Aureliusz napisał „Do szczęśliwego życia potrzeba bardzo niewiele; to wszystko jest w tobie„.\nTeraz jeszcze bardziej, niż wcześniej myślę, że wszystkie odpowiedzi są w nas. Często jednak nie dajemy sobie na nie miejsca. Przestrzeni, na błądzenie i odkrywanie. Dzisiaj rano chciałam, żeby ktoś mi powiedział „Tak nadajesz się”, ale wieczorem już wiem, że to czy się nadaje, czy nie, właściwie nie ma znaczenia, bo ważne jest to, do czego mnie to doprowadziło. Do docenienia drogi. Do wdzięczności, że mam szansę zadawać te pytania. Do próbowania i poszukiwania. Do dawania siebie, bez oczekiwań, że ktoś będzie chciał to brać.\nLudzie nie mają w zwyczaju odtrącać ręki, która chce pomóc, a jeśli to zrobią, to mam jeszcze jedną rękę.\n❞ Twoje „Mogę” jest ważniejsze niż twoje IQ.\nTo jedna z lekcji, których Julian Mantle nauczył się od himalajskich mędrców. Prawnik, który doznał zawału serca wywołanego stresem, wyrusza w podróż życia, sprzedając cały swój dobytek, w tym drogocenne Ferrari.\nMantle nie jest prawdziwą postacią – ale Robin Sharma jest. Sharma pracował jako prawnik. Odnosił sukcesy, był zamożny i cholernie nieszczęśliwy. Próbując uwolnić się z kajdan władzy i statusu społeczeństwa, napisał książkę o fikcyjnej postaci, która wróciła z Himalajów, aby nauczyć prawdziwego Robina tego, czego dowiedział się o życiu.\n„Mnich, który sprzedał swoje Ferrari” to książka, która stała się bestsellerem sprzedanym w nakładzie wielu milionów egzemplarzy. To inspirująca opowieść o wewnętrznej przemianie, spełnianiu marzeń i poznawaniu sensu życia. Oto 6 lekcji od himalajskiego mnicha o tym, co naprawdę ma znaczenie w życiu.\n1. Doskonalenie umysłu.\nKiedy Mantle dociera w Himalaje, poznaje jogina Ramana. Ten w jednej z rozmów porównuje czysty umysł do ogrodu pełnego pięknych pachnących kwiatów. To spokojna, regenerująca oaza – miejsce, do którego możesz się udać, aby w każdej chwili odzyskać energię. Czy nie byłoby wspaniale, gdyby twój umysł również był takim miejscem? Niestety, dla większości z nas nasz umysł wygląda bardziej jak wysypisko śmieci – pełen bałaganu, niepotrzebnych informacji i nieuzasadnionych zmartwień. To dlatego, że nie zdajemy sobie sprawy z potęgi naszego umysłu. Nie mówi się przecież głośno o tym, że to, co osiągamy w życiu i jak odbieramy otaczającą nas rzeczywistość, zależy w znacznej mierze od naszego umysłu i nastawienia. Jedynym sposobem na kontrolowanie swojego umysłu jest kontrolowanie tego, co do niego wchodzi i wychodzi.\n❞ Jeśli chcesz żyć pełnią życia, dbaj o swoje myśli jak o coś najcenniejszego.\n2. Dążenie do celu.\nBenjamin Disreli powiedział, że „Sekretem szczęścia jest stałe dążenie do jakiegoś celu”. Cel nadaje sensu naszemu życiu. Determinacja i cierpliwość w dążeniu do celu kształtują nasz charakter. Jasno określone osobiste, zawodowe i duchowego cele są podstawą rozwoju.\n❞ Kiedy uskrzydla cię jakiś wielki cel, niezwykły plan, twoje myśli przełamują wszelkie granice; twój umysł przekracza bariery, świadomość rozszerza się na wszystkie strony i okazuje się, że znajdujesz się w nowym, wspaniałym świecie\n3. Samodoskonalenie nigdy się nie kończy.\nW pewnym momencie historii pojawia się zapaśnik sumo. Zapaśnicy sumo są uosobieniem samodoskonalenia. Nazywają je „kaizen”. To starożytna, japońska koncepcja, która oznacza „niekończącą się poprawę”. Chodzi o to, aby nigdy nie przestawać się uczyć, aby zawsze stawać się lepszym – nawet małymi krokami – a rozwój jest tylko wieczną częścią życia. Mnich zadaje ważne i kontrowersyjne pytania Julianowi, aby dosadnie wytłumaczyć istotę samodoskonalenia: Jak ktoś mógłby dobrze kierować korporacją, skoro nie potrafi kierować samym sobą? Jak mógłby zadbać o swoją rodzinę, skoro nie nauczył się dbać o samego siebie? Jak miałby czynić dobro, jeśli nawet nie czuje się dobrze? Praca nad sobą, nawet 10 minut dziennie da w przyszłości wielkie efekty.\n❞ Jeśli myślisz, że jesteś zbyt zajęty, aby poświęcać czas na pracę nad sobą, popełniasz błąd.\nJedna poranna rutyna w dziesięciu krokach może obejmować cały rozwój osobisty. Mędrcy od setek lat mają własne praktyki:\nRytuał samotności. Każdego ranka po przebudzeniu poświęć kilka minut na ciszę.\nRytuał fizyczności. Rusz się, wstań, zrób trochę ćwiczeń.\nRytuał żywego pożywienia. Żywe jedzenie to takie, które nie jest martwe i powstało dzięki naturalnym interakcją słońca, powietrza, gleby i wody. Mędrcy stosują dietę wegetariańską. Tylko świeże jedzenie.\nRytuał obfitej wiedzy. Pobudzaj swój umysł każdego dnia, czytając, ucząc się lub rozwiązując łamigłówki umysłowe, takie jak krzyżówka.\nRytuał osobistej refleksji. Czy zrobiłeś dzisiaj wszystko, co w Twojej mocy? Co mogłeś zrobić lepiej? Kiedy czułeś się szczęśliwy? Zawsze znajdź trochę czasu, aby odpowiedzieć na te podstawowe, ale ważne pytania.\nRytuał wczesnego przebudzenia. Mędrcy sugerują sześć godzin snu i budzenie się o wschodzie słońca.\nRytuał muzyki. Kiedy utkniesz w złym nastroju, po prostu posłuchaj muzyki. Nic nie podnosi na duchu tak silnego, jak dobra melodia.\nRytuał słowa mówionego. Zapisz krótką mantrę, którą będziesz mógł powtarzać sobie przez cały dzień. Posiadanie osobistego motta daje siłę.\nRytuał zgodnego charakteru. To życie w zgodzie z zasadami: pracowitość, współczucie, skromność, cierpliwość, uczciwość i odwaga.\nRytuał prostoty. Nie wolno żyć w gąszczu drobiazgów, trzeba skupić się na rzeczach najważniejszych, które naprawdę są istotne.\n3. Szanowanie czasu.\nCzas jest jak piasek, prześlizguje się pomiędzy naszymi palcami i nigdy nie wraca. Umiejętność właściwego planowania czasu wiąże się z prawidłowym planowaniem życia, które jest wbrew pozorom krótkie i ulotne. Mistrzostwo w wykorzystaniu czasu równa się mistrzostwu wykorzystania życia. Wszystko, co robimy, tworzy całość naszego życia. Mędrcy nie wierzą w zakładanie masek w poszczególnych sytuacjach. Sposób postępowania w domu wpływa na sposób postępowania w pracy. Sposób, w jaki traktujesz ludzi w pracy, wpływa na to, jak traktujesz rodzinę i przyjaciół. Wszystko jest ze sobą powiązane. Na tym etapie należy zdać sobie sprawę z tego, co i kto kradnie nasz cenny czas. A jedną z najtragiczniejszych rzeczy, jakie stale robimy, jest odkładanie życia na później.\n❞ Ci, co budują swoje wyjątkowe życie, różnią się od tych, co żyją byle jak, tylko sposobem, w jaki zarządzają swoim czasem.\n4. Słuchanie swojego sumienia.\nNie ważne jak wielki masz dom i jakim samochodem jeździsz. Jedyna rzecz, jaką zabierzesz ze sobą do kresu swoich dni to własne sumienie. Nasze sumienie dokładnie wie, co jest dla nas słuszne.\n❞ Kieruj się sercem. Reszta przyjdzie sama.\n5. Bezinteresowne dawanie.\nIm wcześniej zdamy sobie sprawę, że tak jak przyszliśmy na świat z niczym, tak samo opuścimy go z pustymi rękami, tym szybciej zaczniemy spełniać nasze powołanie. Jakość naszego życia określa wkład jakości naszego wkładu w życie innych. Robienie dobra jest naszą największą umiejętnością, a radość drugiego człowieka jest najlepszą zapłatą. Pieniądze na życie przyjdą same, jeśli naprawdę szczerze będziemy oddani innym.\n❞ Doceniaj świętość każdego dnia, żyjąc po to, by dawać.\n6. Docenianie teraźniejszości.\nNajważniejsza chwila dzieje się właśnie teraz. Jeśli nauczymy się żyć w niej i w pełni ją doceniać będziemy wdzięczni i szczęśliwi. To różnica między bogatym życiem a bogactwem życia. To, co mnie najbardziej zaciekawiło w słowach mnicha to, że im bardziej się staramy, tym trudniej dojść nam do celu. Skupiając się na realizacji marzeń, życie da nam dokładnie to, czego potrzebujemy.\n❞ Bądź cierpliwy i żyj ze świadomością, że to, czego szukasz, na pewno przyjdzie, jeśli tylko tego bardzo pragniesz i jesteś na to przygotowany.\nKatarzyna Stefańska\t 7 października 2020\n10 małych rzeczy, które dają szczęście\nWidzieliście to video na youtubie, na którym facet gra na pianinie dla słoni? Ich radość i szczęście są tak wielkie, że za każdym razem oglądając to sama się uśmiecham. Szczęście to pojęcie, które próbuje zrozumieć od wielu lat. Kiedy miałam 10 lat, na lekcji języka polskiego napisałam wypracowanie „O szczęściu moimi oczami”. Cała praca powstała na podstawie Traktatu o szczęściu św. Tomasza z Akwinu, który zajmował się teorią szczęścia osiąganego w życiu doczesnym i po śmierci. Byłam bardzo krnąbrnym dzieckiem i wydawało mi się wtedy, że o szczęściu wiem wszystko. Zrozumiałam, że jesteśmy na ziemi po to, by kochać, pływać w morzu, biegać na podwórku, jeść watę cukrową i bawić się w chowanego, a największym celem jest dokonywać rzeczy wielkich i zmieniać świat. Po latach nie zmieniam zdania, choć dodałabym na pierwszym miejscu zdrowie swoje, rodziny i przyjaciół. Jako że nie wierzę w przypadki, to nie bez powodu niedawno trafiłam na cytat z książki Wiesława Myśliwskiego „Kamień na kamieniu”. Zapadł mi on wyjątkowo w pamięci oraz dał jakieś poczucie obowiązku dzielenia się nim z innymi.\nO szczęściu mówiłem.\nŻe szczęście jest nieraz bliziutko,\nmoże w tej ubogiej izbie, gdzie się całe życie żyje,\na ludzie Bóg wie gdzie go szukają.\nŻe niektórzy w sławie i bogactwie go szukają,\nale na sławę i bogactwo nie każdego stać,\na szczęście jest jak woda i każdemu chce się pić.\nŻe nieraz jest go więcej w jednym dobrym słowie\nniż w całym długim życiu.\nSłonie są jednymi z najmądrzejszych zwierząt na świecie. Moglibyśmy uczyć się od nich nie tylko empatii i altruizmu, ale również umiejętności rozwiązywania problemów. Udowodniono, że słonie smucą się z powodu swoich zmarłych oraz pocieszają swoich zrozpaczonych przyjaciół, głaszcząc ich trąby. Dodatkowo zwracają szczególną uwagę na dobrostan wszystkich członków swojego stada i zrobią wszystko, co w ich mocy, aby się nimi opiekować i chronić słabych lub rannych członków. Słonie ponadto świetnie malują oraz wykazują współczucie dla innych. Co więcej, niewiele im potrzeba do szczęścia. Szczęśliwy słoń to słoń, który ma co jeść, nie czuje się zagrożony i jest otoczony miłością stada.\nNie bez powodu mój tata ma imponującą kolekcję różnego rodzaju słoni w domu, a ja słonia mam od wielu lat wytatuowanego. Ostatnio szczęście jednak odkrywam od nowa i zaskakują mnie wyniki tych obserwacji. Okazuje się, że im mniej mam, tym mocniej odczuwam szczęście. Im mniej oczekuje, tym lepiej się dzieje. Im bardziej ufam, tym więcej dostaje spokoju. Dlatego chcę podzielić się tym, co odkryłam o szczęściu dotychczas. Co daje długotrwałe szczęście? Oto moja lista:\nMówię rodzicom codziennie, że ich kocham.\nSłucham ludzi – każdy ma wyjątkową historię do opowiedzenia. Jestem wdzięczna, że chcą mówić.\nWiem, że będzie dobrze, nawet jak czasami potrzebuje to usłyszeć.\nWiem, że nigdy nie odzyskam czasu, który spędzam na zamartwianie się.\nPodróżowanie to odkrywanie świata. Spełnieniem marzeń jest mieć taką możliwość.\nMiłość to dawanie.\nW życiu nie ma przypadków i zbiegów okoliczności. Wszystko jest po coś i z jakiegoś powodu.\nPopełnianie błędów to błogosławieństwo. Cieszę się, że mogę je popełniać.\nMówię głośno czego chcę. Nikt nie domyśli się czego pragnę.\nWdzięczność sprawia, że dostajemy więcej.\nŻyczliwość zwraca się w nadmiarze.\nA cierpliwość zawsze jest wynagrodzona.\nWiesław Myśliwski w innej swojej książce napisał:\n„W jednym zdaniu może się dużo zmieścić. Może się wszystko zmieścić. Może się całe życie zmieścić.”\nPojęć szczęścia jest pewnie tak wiele, jak ludzi na ziemi, sztuką jest znaleźć własne. Może jest tak, że jest ono bliżej, niż nam się wydaje. Może wystarczy poszukać w sobie. Może szczęście to mieć co jeść, bycie bezpiecznym i kochanym, jak u słoni. A może warto spróbować dobrym być, skupić się na dawaniu i pomaganiu. Może wtedy szczęście samo zapuka do drzwi.


Lechia bez Stokowca na mecz z Pogonią - Aktualności - PolskaPilka.net\nPiątek, 08 listopada 2019, 13:03\nLechia bez Stokowca na mecz z Pogonią\nPiłkarze Lechii Gdańsk w najbliższym ligowym meczu będą musieli poradzić sobie bez Piotra Stokowca. Szkoleniowiec przejdzie zabieg, który uniemożliwi mu uczestnictwo w starciu przeciwko Pogoni Szczecin.\nStokowiec będzie nieobecny podczas niedzielnego starcia Lechii z Pogonią na Stadionie Energa w Gdańsku. Szkoleniowiec przejdzie w weekend dużo wcześniej zaplanowany zabieg, którego nie można było przełożyć. Stokowca na ławce trenerskiej zastąpi jego wieloletni asystent Łukasz Smolarow.\nAsystent Lechii nakreślił obecną sytuację i plan przygotowań na najbliższe dni. - Wszystko to, co obecnie robimy podczas mikrocyklu jest realizowane w porozumieniu z Piotrem Stokowcem. Działaliśmy standardowo. Pod jego nieobecność realizujemy zadania, które zostały nakreślone. Trener przechodzi zabieg i w niedzielę powinien być dyspozycyjny, aczkolwiek może nie mieć odpowiedniego poziomu energii i na ile będzie zdolny, na tyle nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Nastawiamy się na to, że go nie będzie na meczu - powiedział Smolarow.\nMecz Lechii z Pogonią w ramach 15. Kolejki Ekstraklasy rozpocznie się w niedzielę o godz. 17:30.\nTagi: lechia gdańsk, piotr stokowiec, ekstraklasa, piłka nożna, polska piłka


Porządny katalog stron internetowych - zede.pl - Katalog stron MegHair\nPorządny katalog stron internetowych - zede.pl\nJesteśmy kolektywem zawodowców i zapaleńców z zakresu marketingu internetowego. Każdy z nas to indywiduum, ale potrafimy jednoczyć nasze siły i razem dokonać naprawdę wiele. Jesteśmy całością tworzącym jeden z najlepszych katalogów internetowych w internecie - Zede. Świadczymy usługi najwyższej jakości i dbamy o to, by każdy z naszych klientów był zadowolony z przeprowadzonej przez nas pracy. Do każdego zamówienia podchodzimy indywidualnie i z pasją. My jesteśmy głodni osiągnięć, zastanów się czy Ty też, bo właśnie wykonałeś pierwszy krok.\nTytuł: Porządny katalog stron internetowych - zede.pl\nSłowa kluczowe: katalog seo, katalog stron www, profesjonalny katalog witryn internetowych, bezpłatny katalog witryn\nInternauci zajmujący się pozycjonowaniem wortali dokładnie wiedzą, że darmowe spisy rewelacyjnie się do tego typu zadań nadają. Mpartner.net to darmowy katalog, który swoją siłą wesprze wielu zmęczonych pozycjonerów. Każdego dnia ...


Z dezinformacją, można odnieść nieodparte wrażenie, mamy właśnie do czynienia w sprawie konfliktu w Syrii, który wzbudza dziś duże zainteresowanie międzynarodowej opinii publicznej. Dezinformacja ta kształtuje świadomość ogółu publiczności w przedmiocie wyobrażeń o panującym w tym państwie konflikcie. W jej tle jednak występuje gra interesów wielkich mocarstw, dla których korzystne jest kreowanie opinii publicznej w określony sposób.\nSytuacja w Syrii jest wysoce złożona. Pokój w tym kraju dziś wydaje się, co słusznie zauważa dr Mordechaj Kedar, specjalista ds. Syrii z izraelskiego Centrum Studiów Strategicznych Begina Sadata, możliwy tylko wtedy, gdy jedna ze stron wygra wojnę. Zakończenie konfliktu nie będzie bowiem łatwe, ponieważ żadna z jego stron nie zamierza ustąpić drugiej. Warto zaznaczyć, że warunki rozejmu wypracowane przez specjalnego wysłannika ONZ i Ligi Arabskiej Kofiego Annana są naruszane przez obydwie strony. Jednakże, gdy sięgniemy po gazety bądź wsłuchamy się w publikowane w mediach komentarze, to dowiemy się z nich jedynie o coraz to nowszych i coraz bardziej destrukcyjnych działaniach obozu prezydenta Bashara al-Asada oraz wystąpieniach Rosji i Chin, które nie akceptują polityki mocarstw zachodnich wobec Syrii. Szczególnej krytyce poddawana w nich jest postawa Rosji. Nie ma natomiast informacji dotyczących postaw rebeliantów, udokumentowanych przypadków łamania przez nich praw człowieka, czy wielce prawdopodobnych kontaktów z Al-Kaidą. Eksponowane są aspekty związane z naruszaniem rozejmu przez obóz rządzący, a bagatelizowane wystąpienia ze strony opozycji.\nZ większości mediów nie dowiemy się też raczej tego, że Bashar al-Asad cieszy się dużym poparciem społeczeństwa syryjskiego. Nie przeczytamy lub nie usłyszymy również o tym, iż USA, Turcja, Katar i Arabia Saudyjska coraz bardziej otwarcie wspierają rebeliantów, finansują opozycję łamiąc przy tym zapisy prawa międzynarodowego oraz statutu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wzmianki o tym, że kraje arabskie z rejonu Zatoki Perskiej, popierane przez USA, dostarczają rebeliantom coraz więcej broni, również są niezwykle rzadkie. Tymczasem USA nie wypierają się wcale swego wsparcia dla opozycji, aczkolwiek podkreślają, że zapewniają jej jedynie pomoc w postaci infrastruktury dowodzenia i kontroli oraz informacji przekazywanych państwom arabskim, które udzielają rebeliantom pomocy bezpośrednio.\nSyria przeciwstawia się polityce USA w regionie. Nie popierała ataków na Irak oraz izraelskich napadów na Strefę Gazy. Syria wspiera Iran, który występuje przeciwko izraelskiej okupacji Palestyny. Popiera Hamas w Palestynie i Hezbollah w Libanie. Pozostająca w opozycji do al-Asada Narodowa Rada Syrii zapowiada natomiast zerwanie z nimi stosunków i nawiązanie relacji z Izraelem. Sytuacja jest też na rękę Turcji, która po upadku Syrii stanie się liderem w regionie. Wobec powyższego trudno się dziwić, że USA wraz ze swoimi sojusznikami, wspierają jednoznacznie rebeliantów oraz są zainteresowane odsunięciem od władzy Bashara al-Asada, który nie akceptuje polityki Stanów Zjednoczonych i związanych z nimi państw w regionie. Taki przekaz rzadko dociera do świadomości przeciętnego człowieka. W ogólnym odbiorze opinia o sytuacji w Syrii jest tworzona na podstawie hasłowych doniesień o tym, że władze zabijają dzieci, ograniczają swobody obywatelskie, Rosja popiera syryjski reżim, a jedyną ostoją demokracji oraz poszanowania praw człowieka są środowiska opozycyjne, popierane przez cywilizowane państwa zachodnie. Rzeczywistość jest jednak zdecydowanie bardziej złożona niż kreują ją komunikaty prasowe. Konflikt w Syrii, to nie tylko starcie dwóch przeciwstawnych obozów politycznych tego kraju, lecz kolizja różnych interesów, wizji funkcjonowania regionu... To także zderzenie wielkich mocarstw, które są zainteresowane żywo ułożeniem relacji na Bliskim Wschodzie w najbardziej korzystny dla siebie sposób.\nKolejne emocje w sprawie syryjskiej wyzwoliło wystąpienie francuskiego prezydenta Francois’a Hollande, który nie wykluczył interwencji zbrojnej w Syrii, uzależniając je od podjęcia w tej materii decyzji przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych. Hollande opowiedział się także za zwiększeniem sankcji wymierzonych w rząd Bashara al-Asada. Natomiast francuski minister spraw zagranicznych Laurent Fabius określił syryjskiego szefa państwa nawet mianem kata swojego narodu. Zresztą, międzynarodowej interwencji w Syrii nie wykluczył również przewodniczący Kolegium Szefów Sztabów USA generał Martin Dempsey. Wszystko to za sprawą masakry ludności cywilnej w Huli na zachodzie Syrii, w której zginęło ponad 100 osób, w tym 50 dzieci. Okoliczności związane z rzezią badała Rada Praw Człowieka ONZ, która po raz czwarty od wybuchu konfliktu zbrojnego w tym państwie zebrała się, by przedyskutować panującą tam sytuację. Wydarzenia w Huli potępiła, zresztą słusznie, jednogłośnie Rada Bezpieczeństwa ONZ. Mimo, że władze Syrii zaprzeczyły, że za tą masakrą stoją siły rządowe, a syryjski ambasador przy ONZ Bashar Dżaafari stwierdził, iż władze w Damaszku nie mają z nią nic wspólnego oraz nie udało się ostatecznie potwierdzić, kto stoi za tym bestialskim mordem, to reakcja wielu państw zachodnich jednoznacznie wskazała na winę obozu al-Asada. Dla przykładu choćby minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii William Hague za śmierć syryjskiej ludności cywilnej obarczył bezdyskusyjnie syryjskiego prezydenta i zaapelował do Rosji o zwiększenie na niego presji. Jeszcze przed ustaleniem bezsprzecznych faktów mimo, iż nie jest przesądzone czy za masowym mordem w Huli stoją radykalni islamiści, a z całą pewnością nie można wykluczyć tej tezy. Z tak zdecydowaną reakcją państw zachodnich nie spotkała się chociażby informacja przekazana przez syryjskiego ministra zdrowia Wael al–Halaqi, który podał, że z rąk rebeliantów od początków konfliktu w Syrii poległo już 22 lekarzy i pielęgniarek, 42 osoby z personelu medycznego zostały ranne, a rebelianci atakują nadal jednostki medyczne i pracowników służby zdrowia, dopuszczają się napaści na szpitale, ośrodki zdrowia i karetki pogotowia. W polityce międzynarodowej panują więc podwójne standardy.\nSzereg państw zachodnich na znak protestu przeciwko masakrze w Huli wydaliło bądź zapowiedziało usunięcie syryjskich dyplomatów. Są wśród nich Francja, Włochy, Australia, Wielka Brytania, Niemcy, USA. Racjonalnie zachowała się Polska, która nie zamierza iść w ich ślady, choć potępiła samą masakrę, podobnie zresztą jak Chiny oraz Rosja, która ustami swego ministra spraw zagranicznych Siergieja Ławrowa obarcza za nią obydwie strony konfliktu.\nMało kto zwraca uwagę na to, że Wolna Armia Syryjska od samego początku kwestionuje założenia planu specjalnego wysłannika ONZ i Ligi Arabskiej Kofiego Annana oraz wzywa do zbrojnej rozprawy z siłami rządowymi. Gdzie tu więc wola rebeliantów pokojowego rozstrzygnięcia konfliktu? Natomiast władze Syrii zgodziły się na plan Annana i zadeklarowały pełną współpracę z międzynarodowymi wysłannikami.\nZ koncepcją interwencji zbrojnej w Syrii nie utożsamia się ani Rosja, ani też Chiny. Potencjalne wystąpienie Zachodu przeciwko Syrii, bez akceptacji ze strony wymienionych państw, byłoby więc niezgodne z prawem międzynarodowym. Warto dodać, że sekretarz generalny NATO Anders Fogh Rasmussen zapowiedział, że NATO nie ma zamiaru użyć środków militarnych w celu usunięcia al-Asada. Wspólnego stanowiska w tej materii nie wypracowała także grupa G8. Minister spraw zagranicznych Niemiec Guido Westerwelle uważa, że kwestią tą powinna zająć się Rada Bezpieczeństwa ONZ, a Rosja, iż byłoby to przedwczesne. Zdecydowanie przeciw interwencji w Syrii lub zmiany władzy w tym kraju występują też Chiny. Ustami rzecznika chińskiego MSZ Liu Weimin udzielają pełnego poparcia działaniom mediacyjnym Annana. Siergiej Ławrow krytykuje natomiast państwa, które uważają, że rozwiązanie sprawy w Syrii musi zakończyć się odsunięciem od władzy al-Asada. Ławrow uznaje, że najważniejsze jest zakończenie przemocy w Syrii i to, aby Syryjczycy, bez ingerencji z zewnątrz, mogli decydować o swoim losie. Pogląd ten podziela też przewodniczący Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym Nursułtan Nazarbajew, który podczas spotkania w Moskwie wezwał do uregulowania kwestii syryjskiej przez samych Syryjczyków na drodze dialogu politycznego oraz zaprzestanie przemocy. Interwencji zbrojnej sprzeciwia się też wiceminister rosyjskiego MSZ Giennadij Gatiłow. Za zaostrzeniem stanowiska wobec Syrii opowiada się natomiast wymieniony wcześniej dr Mordechaj Kedar z izraelskiego Centrum Studiów Strategicznych Begina Sadata, a tureckie ministerstwo spraw zagranicznych zapowiada podjęcie działań przeciwko Syrii, jeżeli w tym kraju będą popełniane zbrodnie przeciwko ludności.\nPrzeciwko wydaleniu przez państwa zachodnie syryjskich dyplomatów oponuje Rosja, ponieważ jej zdaniem obecność przedstawicieli innych krajów w Syrii sprzyjała ich konstruktywnemu oddziaływaniu na władze w Damaszku, zachęcając jej do realizacji założeń planu Kofiego Annana. Stanowisko Rosji wydaje się być najbardziej racjonalne, ponieważ wiadomo nie od dziś, że nieobecni w polityce racji nie mają. Dobrze w tej sytuacji zachowała się też dyplomacja polska, która wydaje się rozumieć tę prostą zależność w kontekście konfliktu w Syrii oraz zbytnio nie utożsamia się z koncepcjami całkowitego zerwania stosunków z Syrią, czy zaostrzenia sankcji. Sankcje USA i UE powodują dziś braki w lekach oraz sprzęcie medycznym na czym cierpi przede wszystkim zwykła ludność cywilna Syrii.\nTezy wysuwane przez Narodową Radę Syryjską o rzekomym wsparciu przez Rosję działań al-Asada, które to ma odzwierciedlać jej dążenie do popierania realizacji założeń planu Annana są dziwne. Oskarżanie przez Syryjską Radę Narodową Rosji o zajęcie miejsca u boku reżimu syryjskiego i udzielenie mu poprzez to politycznego poparcia jest irracjonalne. Rosja i Chiny konsekwentnie opowiadają się za pokojowym rozwiązaniem konfliktu oraz narodowym porozumieniem Syryjczyków. Opozycja z całą determinacją dąży do starcia zbrojnego kwestionując misję Annana, któremu przychylność okazuje obóz rządzący. Komunikaty medialne są pełne przeinaczeń oraz zafałszowań.\nNa bezwzględną reakcję oraz potępienie zasługują zarówno potencjalne wystąpienia zbrojne obozu al-Asada, jak i naruszenia wcześniejszych ustaleń przez rebeliantów. Niedopuszczalnym jest jednak, aby cywilizowane państwa postrzegały wydarzenia w Syrii jednostronnie i potępiały w czambuł wyłącznie postawy jednej ze stron konfliktu, patrząc przez palce na nadużycia strony drugiej.\nInterwencja zbrojna sił międzynarodowych w Syrii nie ma dziś uzasadnienia. Syria ma prawo nie chcieć wiązać się w polityce zagranicznej z USA i ich sojusznikami. Ma prawo do suwerennych decyzji. Wskazane jest dziś kontynuowanie pokojowego procesu zakończenia konfliktu oraz wysłanie do Syrii, przeciwko czemu przecież nie oponuje wcale Bashar al-Asad, międzynarodowych obserwatorów.\nPrzełomu nie przyniesie podjudzanie stron sporu oraz udzielanie im wsparcia militarnego. Bez efektu pozostanie również, zaplanowane na początek lipca bieżącego roku we Francji, spotkanie „Przyjaciół Syrii”, którzy jawnie sprzyjają rebeliantom. Cieszy za to stanowisko wypracowane na szczycie UE-Rosja, które zaowocowało wspólną deklaracją dotyczącą potrzeby pokojowego zażegnania konfliktu w Syrii oraz poparciem dla misji Kofiego Annana.\nCzytany 6765 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nWięcej w tej kategorii: « Bartosz Mroczkowski: Futbolowa geopolityka\tLuc Michel: Moskwa, Berlin, Pekin - przeciwko wojnie szaleńców... »


System kolejkowy – Komputery Dużej Mocy w ACK CYFRONET AGH\nSystem kolejkowy jest wygodnym narzędziem uruchamiania zadań na zasobach obliczeniowych. W zależności od potrzeb, może on informować użytkownika o dacie i czasie rozpoczęcia, czy też zakończenia wykonywania danego zadania na wskazany adres e-mail.\n1 Uruchamianie zadań\n2 Usuwanie zadań\n3 Wyświetlanie informacji o stanie zadań w kolejkach\n4 Wyświetlanie informacji o zadaniach zakończonych\n5 Przydatne zmienne systemu kolejkowego\n6.1 Zadanie interaktywne\n6.2 Zadanie jednordzeniowe\n6.3 Zadanie rezerwujące cały węzeł obliczeniowy\n6.4 Zadanie rezerwujące po X procesorów na Y wezłach obliczeniowych\nDo uruchamiania zadań służy komenda qsub. Zadania można uruchamiać w dwóch trybach: interaktywnym (gdzie do dyspozycji użytkownika jest konsola terminala) lub wsadowym. W tym drugim przypadku wszystkie komendy umieszcza się w pliku. W takim pliku linijki zawierające instrukcje sterujące dla systemu kolejkowego muszą zaczynać się ciągiem znaków #PBS. Umieszcza się je w początkowej części pliku. Dzięki temu system kolejkowy jest w stanie odczytać opcje jemu właściwe właśnie z tych linijek i uruchomić pozostałe instrukcje, dotyczące już samego zadania obliczeniowego, z dalszej części pliku. Najważniejsze opcje i parametry komendy qsub zawiera poniższa tabela.\n-l Opcja służy do specyfikacji zasobów (rdzeni, węzłów pamięci) dla zadania. Poszczególne opcje można łączyć w jednej linii. W takim przypadku należy rozdzielić je znakiem dwukropka.\nnodes=<liczba_węzłów> Parametr służy do specyfikacji liczby wezłów\nppn=<liczba rdzeni> Liczba żądanych rdzeni na każdym węźle\npmem=<ilość pamięci> Ilość pamięci operacyjnej dla każdego zaalokowanego rdzenia obliczeniowego. Alternatywnie można ustawić wymaganie pamięciowe dla całego zadania za pomocą parametru mem=. O obu przypadkach wartość należy podawać w mega- lub gigabajtach, np. 1gb.\nwalltime=<czas obliczeń> Maksymalny czas obliczeń. Czas należy podawać w formacie DD:GG:MM:SS gdzie DD, GG, MM, SS oznaczają odpowiednio żądaną liczbę dni, godzin, minut i sekund na zadanie.\n-N <nazwa_zadania> Nazwa zadania w systemie kolejkowym\n-j oe Połączenie standardowego wyjścia ze standardowym wyjściem błędów podczas wykonywania obliczeń\n-m b, e lub a System kolejkowy wyśle e-mail do użytkownika jeśli zadanie rozpocznie się wykonywać b, skończy wykonywać e lub zostanie przerwane a.\n-M <adres@e-mail.użytkownika> Adres e-mail użytkownika na który ma zostać wysłana wiadomość o stanie zadania\n-q <nazwa_kolejki> Specyfikuje nazwę kolejki do której ma trafić zadanie\n-I uruchomienie zadania interaktywnego\n-X w trybie interaktywnym pozwala na uruchamianie programów okienkowych\nDo usuwania zadań służy komenda qdel. W celu sunięcia zadania z kolejki potrzebny jest również jego identyfikator numeryczny (jobid), który można wyświetlić komendą qstat. Cała sekwencja może wyglądać następująco:\nJeśli zadania nie da się usunąć należy skontaktować się z administratorem komputera.\nWyświetlanie informacji o stanie zadań w kolejkach\nDo wyświetlania informacji o zadaniach oraz kolejkach służy komenda qstat. Wywołanie komendy bez parametrów spowoduje wyświetlenie informacji o wszystkich zadaniach w kolejkach. Najczęściej używane opcje komendy qstat zebrano w tabeli poniżej.\n-q <nazwa_kolejki> Bez parametrów wyświetla informacje o dostępnych kolejkach i ich parametrach.\n-u <nazwa_użytkownika> Wyświetla informacje o zadaniach danego użytkownika.\n<identyfikator zadania> Wyświetla informacje o danym zadaniu.\n-f Pełna informacja o wszystkich zadaniach systemu kolejkowego.\nDo wyświetlenia listy zakolejkowanych oraz uruchomionych już zadań można wykorzystać także komendę zeus-jobs. Dzięki niej można wyświetlić także efektywność przeprowadzanych obliczeń oraz ich zapotrzebowanie na pamięć operacyjną. Dostępne opcje komendy pro-jobs można znaleźć pod przełącznikiem -h/--help, tj. zeus-jobs -h. Przykładowe użycie komendy:\ninformacje o wszystkich zadaniach użytkownika: zeus-jobs\nstatystyki tylko dla zadań aktualnie działających w kolejce <plgrid>plgrid wraz z informacją o węzłach (i ilości rdzeni na węźle) na których zadanie działa: zeus-jobs -rNQ plgrid\nszczegółowe informacje na temat zadań o ID 12345 oraz 12346: zeus-jobs -f 12345,12346\nWyświetlanie informacji o zadaniach zakończonych\nDo wyświetlania informacji o zadaniach już zakończonych służy komenda zeus-jobs-history. Pozwala ona wyświetlić statystyki zadań w formacie podobnym do pro-jobs. Domyślnie komenda wyświetla 20 najwcześniej zakończonych zadań użytkownika. Opcje komendy można znaleźć pod przełącznikiem -h/--help, tj. zeus-jobs-history -h. Przykłady użycia komendy:\nstandardowy output 20 ostatnich zadań: zeus-jobs-history\nbardziej szczegółowe statystyki dla zadań 12345 oraz 12346: zeus-jobs-history -f 12345,12346\nstatystyki ostatnich 50 zadań w odwrotnej kolejności bez wyświetlania nazw kolumn: zeus-jobs-history -til 50\nPrzydatne zmienne systemu kolejkowego\n$PBS_NODEFILE Zmienna wskazuje na plik z nazwami węzłów przydzielonymi dla zadania. Najczęściej wykorzystywany do określania liczby rdzeni przydzielonej zadaniu np.:\nexport NPROC=`cat $PBS_NODEFILE | wc -l`\n$PBS_O_WORKDIR Zmienna wskazuje na katalog, z kkórego uruchomiono obliczenia. Najczęściej wykorzystywana do wskazania plików dla zadania np.:\nUruchomienie zadanie interaktywnego w kolejce "l_interactive" z możliwością pracy w trybie tekstowym wymagające jednego rdzenia na jednym węźle obliczeniowym.\nqsub -I -q l_interactive -l nodes=1:ppn=1\nUruchomienie zadanie interaktywnego w kolejce "l_interactive" z możliwością pracy w trybie graficznym wymagające jednego rdzenia na jednym węźle obliczeniowym.\nqsub -IX -q l_interactive -l nodes=1:ppn=1\nUwaga: W przypadku chęci skorzystania z trybu graficznego należy pamiętać o połączeniu się z maszyną dostępową klastra w sposób umożliwiający przenoszenie tego trybu.\nUruchomienie z linii poleceń zadania w kolejce "l_infinite" wymagające jednego rdzenia na jednym węźle obliczeniowym:\nqsub -q l_infinite -l nodes=1:ppn=1 nazwa_skryptu_do_uruchomienia\nW przypadku skryptu należy użyć poniższych wpisów:\n#PBS -q l_infinite\nZadanie rezerwujące cały węzeł obliczeniowy\nW pierwszej kolejności należy wiedzieć, czy na danej maszynie wszystkie węzły obliczeniowe mają tę samę liczbę rdzeni. TODO Uruchomienie z linii poleceń zadania w kolejce "l_infinite" rezerwujące cały 12-rdzeniowy węzeł obliczeniowy:\nqsub -q l_infinite -l nodes=1:ppn=12 nazwa_skryptu_do_uruchomienia\nZadanie rezerwujące po X procesorów na Y wezłach obliczeniowych\nUwaga! Jeżeli używanych jest więcej, niż jeden węzeł obliczeniowy, wartość parametru ppn (ilość procesorów na węzeł, w tym przypadku X) musi wynosić maksymalną ilość procesorów na węźle (dla węzłów z procesorami Intel: 12; dla procesorów AMD: 64).\nUruchomienie z linii poleceń zadania w kolejce "l_infinite" rezerwujące po X procesorów na Y wezłach obliczeniowych:\nqsub -q l_infinite -l nodes=Y:ppn=X nazwa_skryptu_do_uruchomienia\nTę stronę ostatnio edytowano 12 wrz 2016, 09:27.


Film – Tanie książki. Porównaj ceny książek i kupuj najtańsze książki! Prasa. Kursy. Szkolenia. – Page 7\n4 Kwi 2016\tPrzemysław Pufal\nKochał kobiety i sławę, nie znosił alkoholu. Uwielbiał psy i mazurki wielkanocne, zawsze mieszkał z matką. Wyszywał makatki, którymi obdarowywał znajomych. Był największą gwiazdą kabaretów i rewii II RP, a jego nazwisko to synonim sukcesu. Filmy z jego udziałem są popularne do dziś.Eugeniusz Bodo – amant, którego barwne życie zakończyło się tragicznie.\n4 Kwi 2016\tbiografie i wspomnienia, film\n„Sądziłam, że będzie to jeszcze jedna biografia w dorobku Ryszarda Wolańskiego. Nie miałam wątpliwości, że będzie świetna i bardzo rzetelna, bo autor słynie z dokładności, skrupulatności i umiłowania archiwaliów. Jednak to jest coś więcej niż doskonała biografia Eugeniusza Bodo, to książka, która ujawnia fakty zupełnie nieznane. Rozdział o wojennych losach Bodo jest wstrząsający. Protokoły z przesłuchań aktora przez NKWD obnażają całą podłość sowieckiego systemu. Nie chce się wierzyć, że to mogło się zdarzyć. Moja babcia była zafascynowana międzywojenną Warszawą, nazywała ją «Paryżem północy». Czytając książkę Wolańskiego, wierzy się, że tak rzeczywiście było. Udało mu się uchwycić atmosferę i czar tamtego miasta, którego Bodo był królem. Już nic więcej Państwu nie powiem. Trzeba to koniecznie przeczytać. Gratulacje, Rysiu!”. Maria Szabłowska.\n8 Mar 2016\tbiografie i wspomnienia, film\nKrótka książka o miłości Karolina Korwin Piotrowska\n2 Mar 2016\tPrzemysław Pufal\nKarolina Korwin Piotrowska – uznawana za jedną z najbardziej opiniotwórczych, ale i kontrowersyjnych polskich dziennikarek, felietonistek i pisarek. Autorka książek „Bomba” i „Ćwiartka raz!” Z wykształcenia historyk sztuki, z zamiłowania promotorka kultury, znawczyni filmu i miłośniczka psów.\nProwadziła pamiętne programy o filmie: „Filmidło”, „Kino, kanapa książki” w TVN Style i „ W kinie i na kanapie” w Radiu PIN.\nKierowała promocją filmu „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana na targach filmowych w Cannes, pracowała w biurze prasowym filmu „Pianista” Romana Polańskiego. Szefowała działom i redakcjom w magazynach „Pani”, „Uroda”, „Marie Claire”, „Sukces”, „Party”, portalach Plejada i tvn.pl. Obecnie prowadzi w TVN Style program „Magiel towarzyski”, pisze felietony do portalu Onet i dwutygodnika „Grazia”.\n2 Mar 2016\tfilm\nKsiążka Geralda Peary’ego jest zbiorem wywiadów z Quentinem Tarantino przeprowadzonych w różnych momentach jego kariery. Otwarty, entuzjastyczny i chętny do dzielenia się swoją miłością do filmu jest wymarzonym rozmówcą dla dziennikarzy.\nW chronologicznie postępujących po sobie wywiadach opowiada o własnych filmach, o fascynacji innymi reżyserami i filmami, a także o swoim niezwykłym życiu. Szczerze mówi o tym, jak dorastał w Los Angeles, wychowany przez samotną matkę, pół Indiankę z plemienia Cherokee. O powodach, dla których rzucił szkołę i poszedł na kursy aktorskie. O tym kiedy postanowił zostać reżyserem. I dodaje, że gdyby nie pasja filmowa, na pewno nie pracowałby na poczcie ani nie byłby sprzedawcą telefonów… skończyłby w więzieniu.\n23 Lut 2016\tfilm, wywiady\n„Sami swoi. Na planie i za kulisami komedii wszech czasów” to próba opisania fenomenu filmu, odpowiedzi na pytanie, co sprawia, że prawie pół wieku po premierze film nie tylko nadal bawi, ale wciąż zdobywa nową widownię. Autor książki rozmawia z Sylwestrem Chęcińskim – reżyserem filmu, z Andrzejem Mularczykiem – autorem scenariusza, z operatorem kamery Andrzejem Ramlauem, ze scenografem, kostiumologami. Spotyka się z aktorami – Jerzym Janeczkiem i Iloną Kuśmierską, z Witoldem Pyrkoszem i Ryszardem Kotysem. Z rozmów tych układa opowieść o tym, jak powstawała najzabawniejsza polska komedia, o ciężkiej pracy na planie, o zawodowej rywalizacji między dwoma głównymi „lokomotywami” filmu –Władysławem Hańczą i Wacławem Kowalskim. O aktorskich ambicjach, tremie debiutantów, postsynchronach, które uratowały film i o tym, jak w trakcie kręcenia filmu zmieniał się scenariusz. Przytacza anegdoty z planu filmowego i nieznane, nigdy dotąd nieopisane szczegóły kręcenia polskiej komedii wszech czasów.\n22 Lut 2016\tfilm\n15 Lut 2016\tPrzemysław Pufal\n„Fascynująca opowieść o heroizmie i obsesyjnym pragnieniu wymierzenia kary”.Publishers Weekly\nAkiva Goldman, scenarzysta filmu Piękny umysł, zdobywca Oscara.\n15 Lut 2016\tfilm, powieść\n10 Lut 2016\tPrzemysław Pufal\n10 Lut 2016\tbiografie i wspomnienia, film\n4 Lut 2016\tPrzemysław Pufal\nTo znakomita pomoc zarówno dla nauczycieli i uczniów szkół średnich, oraz dla studentów i pasjonatów kina – omawia bowiem podstawowe zagadnienia kultury filmowej, przytacza najważniejsze fakty z historii kinematografii oraz przedstawia jej najważniejszych twórców. Książka stanowi nieoceniony przewodnik po historii filmu, pełen rzetelnej wiedzy, ale także ciekawostek, anegdot i unikatowych fotosów.\n4 Lut 2016\tfilm, kultura i sztuka\n1 Lut 2016\tPrzemysław Pufal\n1 Lut 2016\tbiografie i wspomnienia, film, wywiady\n1 Lut 2016\tfilm, powieść


Ważne i ciekawe Natura - jedynie 15,56 zł w matras.pl\nZnajdź odpowiedzi na ponad 70 pytań, które mogą pomóc Ci w zrozumieniu najważniejszych tematów, dotyczących świata natury. Dowiedz się, jakie są największe zwierzęta lądowe, które kiedykolwiek zamieszkiwały Ziemię, dlaczego ptaki mają dzioby, w jaki sposób rośliny mogą przetrwać w środowiskach wodnych. Poznaj wiele innych ciekawostek. Sprawdź swoją wiedzę odpowiadając na pytania, zawarte w sprawdzianie. Szukaj informacji, korzystając z rysunków, schematów i tabel.


Dziecko silne psychicznie, wskazówki dla rodzica - Piękno umysłu\nŚwiat pełen jest wyzwań. Podstawową umiejętnością w stawianiu im czoła jest silna psychika. Ważne jest by swoje dziecko wychować w taki sposób, aby wyrosło na silną psychicznie osobę która zdolna będzie stawiać czoła wszystkim tym wyzwaniom. Z takiej umiejętności dziecko będzie bowiem korzystać całe życie.\nDzieci silnie psychicznie potrafią podchodzić do problemów w bardzo produktywny sposób. Potrafią wydajnie podnosić się po swoich porażkach i stawiać czoła przeciwnościom za każdym razem traktując je jak wyzwania.\nJeśli chcesz, aby twoje dziecko potrafiło stawiać czoła wyzwaniom musisz pomóc mu rozwinąć silną psychikę.\nSiła psychiczna zależy od naszej odporności, samooceny, pewności siebie i poczucia własnej skuteczności. Pomagając dzieciom rozwijać swoją siłę psychiczną musimy zastosować podejście, które obejmuje następujące kwestie:\nOddalenie negatywnego myślenia na rzecz myślenia realistycznego\nProduktywne działanie, nawet w znacząco niekorzystnych warunkach\nDziecko – sposoby na rozwój siły psychicznej\nIstnieją różne strategie i narzędzia, które mogą pomóc dzieciom rozwinąć ich siłę psychiczną.\nNauka konkretnych umiejętności poprawy złego zachowania\nKiedy dziecko źle się zachowuje, nadarza nam się doskonała okazja na wyuczenie go pewnych zdolności, takich jak na przykład umiejętność rozwiązywania problemów, kontrolowania impulsów i ćwiczenie samodyscypliny.\nTe umiejętności pomogą dziecku nauczyć się, jak działać efektywnie by stawiać czoła okolicznościom i innym przeszkodom dążąc do rozwiązania swoich problemów.\nPozwól dziecku samemu popełniać błędy\nTwoje dzieci wyciągną bardzo istotne wnioski jeśli pozwolisz im uczyć się na własnych błędach. Zadaniem rodzica nie jest ustrzec swoje dzieci przed błędami, ale raczej nauczyć je, że błędy są elementem procesu nauki. Dlatego nie powinnaś czuć wstydu czy zakłopotania z powodu niepowodzeń swoich dzieci.\nRodzice i wychowawcy powinni uczyć dzieci by uczyły się na swoich błędach. Powinni również zachęcać je do kolejnych prób w oparciu o wnioski, jakie wyciągnęły z poprzednich starań.\nOprócz tego musisz pozwolić na naturalny bieg wydarzeń, na tyle na ile to bezpieczne. Powinnaś rozmawiać ze swoimi dziećmi o tym jak unikać tych samych błędów, aby nie powielać ich w przyszłości.\nOdrzucanie negatywnego myślenia\nCiężko jest nauczyć dziecko silnej psychiki kiedy jest poniżane, lub kiedy uczysz go aby spodziewało się złych wyników. Zachęcaj swoje dziecko do realistycznego i pozytywnego myślenia.\nRealistyczne myślenie pomaga wzmacniać optymizm. Wówczas to dziecko uczy się odkrywać nowe możliwości i zaczyna wierzyć we własne umiejętności.\nPomoc w stawianiu czoła strachom\nJeśli dziecko unika rzeczy, których się boi, nigdy nie będzie miało możliwości zdobycia pewności siebie i wiary we własną zdolność do radzenia sobie ze stresem powodowanym przez takie sytuacje.\nCo więcej, każde dziecko ma swoje własne lęki. Rozwiązaniem jest nasze wsparcie i pomoc w zdobywaniu odpowiedniej pewności i wiary w siebie. Wówczas znacznie łatwiej będzie im stawać twarzą w twarz ze swoimi lękami.\nKiedy dziecko z powodzeniem stawia czoła swoim lękom, rośnie jego pewność siebie, uczy się również tego jak wychodzić poza swoją strefę komfortu i odkrywa zadowolenie płynące z własnych osiągnięć.\nPozwalanie dziecku na odczuwanie dyskomfortu\nChoć pomóc dziecku, kiedy próbuje radzić sobie z uczuciem dyskomfortu może być dla nas bardzo kuszące, ratując je z każdej trudnej sytuacji zwiększy jedynie jego zależność od nas. Jeśli dziecko jest sfrustrowane, znudzone lub rozgniewane, musisz dać mu szansę na samodzielne rozwiązanie swojego problemu.\nDzieci mogą budować swoją siłę psychiczną kiedy udaje im się zrozumieć, że same potrafią radzić sobie ze swoimi emocjami.\nPotwierdzanie odpowiedzialności dziecka\nAby móc wykształcić siłę psychiczną musimy zaakceptować własną odpowiedzialność. Aby to zrobić, musisz pozwolić swojemu dziecku na wytłumaczenie swoich działań, ale bez szukania wymówek czy też obarczania winą za to co zrobiło innych.\nNauka zdolności emocjonalnej kontroli\nAby rozbudować siłę psychiczną swojego dziecka musi być ono świadome swoich emocji. Nie chodzi o tłamszenie własnych uczuć, ale o nauczenie ich tego, jak szukać zdrowych sposobów na radzenie sobie z tymi emocjami.\nKiedy dzieci nauczą się rozumieć swoje uczucia i tego, jak radzić sobie z nimi, to będą lepiej przygotowane na stawianie czoła wyzwaniom.\nJak być wzorem siły psychicznej\nNie ma lepszego sposobu naukę niż posługiwanie się przykładem. Nie wystarczy tylko rozmawiać z dzieckiem o tym co powinno robić, musisz też pokazać mu przykład. Rozmowa z nim o twoich osobistych celach oraz o sposobie w jaki zamierzasz je zrealizować może być bardzo owocna.\nOkazywanie silnej psychiki we własnym życiu to najlepszy sposób na wychowanie silnego psychicznie dziecka.


Gwiazdor TVP przeżył prawdziwy koszmar. Depresja prawie doprowadziła go do samobójstwa | Rozrywka Pikio\nPikio Rozrywka Gwiazdor TVP przeżył prawdziwy koszmar. Depresja prawie doprowadziła go do samobójstwa\nTVP przez wiele lat związane było z Januszem Józefowiczem, który w telewizji publicznej prezentował wiele swoich spektakli i musicali. Okazuje się, że znany aktor i reżyser nie był jednak w pełni zadowolony ze swojej sytuacji życiowej.\nTVP przez pewien czas kontynuowało swoją współpracę z Józefowiczem, jednak w pewnym momencie reżyser postanowił oddać się w pełni swojej działalności teatralnej i odciął się od telewizji, by poświęcić się pracy w Teatrze Buffo. Reżyserował tam spektakl "Metro", który został oceniony fatalnie za oceanem przez popularny "New York Times". Reżyser przyznał, że podejrzewał, że artykuł opisujący jego spektakl był pisany na zamówienie, a recenzent nie przedstawił swojej opinii w rzetelny sposób. - Pokazali miejsce w szeregu. Druzgocąca recenzja "Metra" w "New York Timesie" została napisana przez Franka Richa przed premierą. Wtedy podejrzewałem, teraz z dobrych źródeł wiem na pewno. Pan Rich pisał to na zamówienie - stwierdził Józefowicz w wywiadzie dla "Vivy!".\nGwiazdor TVP był bliski samobójstwa?!\nTo nie koniec problemów polskiego reżysera. W dalszej części wywiadu przyznał on, że w pewnym momencie zdał sobie sprawę, że negatywna recenzja sztuki spowodowała u niego załamanie. Depresja, o której Józefowicz mówi bardzo otwarcie, miała nawet przeszkadzać mu w normalnym funkcjonowaniu. Redaktor "Vivy!" zapytał aktora, czy w pewnym momencie pojawiły się u niego myśli samobójcze. Ten z kolei nie zaprzeczył tym przypuszczeniom. - Był moment, że coś takiego chodziło mi po głowie. Chociaż w Stanach dostałem propozycję pracy. Ale nie byłem w stanie nawet iść na spotkanie. Byłem załamany - przyznał Józefowicz. - Mówiono, że kompromitacja, wstyd dla Polski, hańba. I kto to mówił? Moi dawni przyjaciele, ludzie, z którymi pracowałem - dodał reżyser znany z pracy w Telewizji Polskiej. Przez problemy zawodowe pogorszyły się również jego relacje z rodziną, rozpadło się jego małżeństwo. Trzeba przyznać, że negatywny odbiór spowodowany recenzją w "New York Times" znacząco wpłynął na życie 59-latka. DALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD GALERIĄ:\nNa szczęście reżyser przyznał również, że te problemy od dłuższego czasu już go nie dotyczą. Odniósł się także do odbioru jego spektaklu wśród widzów, którzy ponoć bardzo chwalili "Metro". - Te spektakle były przyjmowane fantastycznie. Owacyjnie. Tego nikt nam nie zabierze. Byliśmy jedynymi Polakami, którzy grali na Broadwayu. - zakończył Józefowicz. Aktor skończy w tym roku 60 lat. W swojej długiej karierze pracował nie tylko w telewizji publicznej, ale również jako reżyser i dyrektor artystyczny w Teatrze Buffo, w którym pracuje już od 1992 roku. Odniósł wielki sukces ze wspomnianym musicalem "Metro", który odniósł sukces przede wszystkim w Polsce, ale także w Rosji. ZOBACZ TAKŻE NA PIKIO.PL\ntvp metro spektakl janusz józefowicz teatr buffo


Poważny wypadek 3 aut na ul. Krakowskiej. Jedna osoba ranna, akcja służb, utrudnienia • Na sygnale • www.tuwroclaw.com\nW rejonie utworzyły się spore zatory (Fot. archiwum)\nWypadek miała miejsce kilkanaście minut przed godziną 13 na wysokości siedziby Wyższej Szkoły Edukacja. To właśnie na teren uczelni chciała skręcić kobieta jadąca oplem od strony centrum miasta.\nNiestety, mimo że przepuścił ją jeden z kierowców, to kolejny nie zdążył już zahamować i doszło do zderzenia. Pojazdy uderzyły jeszcze w inne auto.\nJedna z osób uczestniczących w wypadku została zabrana przez medyków z pogotowia ratunkowego do jednego z wrocławskich szpitali. Na szczęście nie ma ona obrażeń, które zagrażałyby życiu.\nSkutki wypadku pomagali usuwać strażacy, a policjanci z drogówki kierowali ruchem. To oni będą jeszcze ustalać dokładny przebieg całego zdarzenia i wskażą winnego.\nZ powodu wypadku tramwaje linii 3 i 5 jadące z Księża Małego w stronę centrum utknęły w korku. Wozy MPK na Krakowskiej mogą notować opóźnienia w stosunku do rozkłady jazdy. Obecnie sytuacja powoli wraca do normy.\nTagi: ulica krakowska, wypadek krakowska, wypadek na krakowskiej, wypadek wrocław, utrudnienia krakowska, wyższa szkoła edukacja\n~rt 2014-05-30 17:31:56\nchyba przed 12 ... wtedy tam auta i tramwaje stały w korku. motocykle i rowery jechały normalnie :)


Od pewnego czasu Dominikana jest jednym z popularniejszych wakacyjnych kierunków. Piękne karaibskie plaże, palmy kokosowe i ukryte w oceanie rafy koralowe przyciągają turystów przez cały rok. Dostępność tego kierunku mocno zwiększyła się w ostatnich latach ze względu na bezpośrednie połączenia czarterowe z Warszawy, Poznania i Katowic. Połączenia takie oferują przede wszystkim linie lotnicze TUIfly Netherlands. Możliwy jest zakup samego biletu lotniczego, jak i zorganizowanych wczasów.\nNiestety czasem zdarza się, że lot na wymarzone wakacje jest opóźniony lub nawet odwołany. W takiej sytuacji warto znać swoje prawa. Jest to przede wszystkim prawo do opieki oraz prawo do odszkodowania.\nW przypadku oczekiwania na opóźniony lot prawo do opieki obejmuje m.in. obowiązek zapewnienia przez przewoźnika wyżywienia i napojów, a także zakwaterowanie w hotelu wraz z transportem pomiędzy lotniskiem a miejscem zakwaterowania. Należy dodać, że prawo pobytu w hotelu przysługuje tylko w przypadku konieczności oczekiwania na opóźniony lot przez jedną lub więcej nocy.\nW przypadku opóźnienia lotu lub jego odwołania pasażerom przysługuje odszkodowanie w wysokości zależnej przede wszystkim od długości lotu. Kwoty odszkodowań wahają się do 250 euro do 600 euro dla każdego z pasażerów.\nOdległość między Polską a Dominikaną to ponad 8000 tysięcy kilometrów. Tak duża odległość powoduje, że pasażerowie opóźnionych albo odwołanych lotów do Punta Cana mogą się domagać najwyższych przewidzianych w przepisach odszkodowań, czyli kwoty 600 euro.\nKwota ta jest niemała, więc w przypadku zakłóceń lotu warto zwrócić się do przewoźnika o wypłatę odszkodowania.


Rosyjski kawior z Izraela - 990px.pl – fotoreportaże, galerie zdjęć, fotografia cyfrowa\nTagi: izrael, jesiotr, kawior, luksus, ryby, zwierzęta\nPonoć koniecznie z Rosji powinny pochodzić co najmniej dwie rzeczy. Jedną z nich jest kawior, czyli solona ikra ryb jesiotrowatych. Tymczasem w Izraelu, z dala od wód Wołgi i Morza Kaspijskiego, Rosja przegrywa walkę o prym w produkcji tego luksusowego produktu.\nKibuc Dan (na północy Doliny Hula), gdzie hoduje się około siedem tysięcy jesiotrów, jest wytwórcą trzech ton najwyższej jakości kawioru rocznie. Dlatego właśnie do Izraela płyną zamówienia z Japonii, USA, wielu krajów Europy oraz również z samej Rosji. Ile kosztuje kawior? Cena rynkowa to około 5 tys. USD za kilogram. (24 fotografie)\n1. IZRAEL, Kibuc Dan: Pracownik kibucu niosący samicę jesiotra. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n2. IZRAEL, Kibuc Dan: Zbiorniki wodne przygotowywane do zasiedlenia przez jesiotry. AFP PHOTO/JONATHAN NACKSTRAND\n3. IZRAEL, Kibuc Dan: Zadaszony zbiornik do hodowli jesiotrów. AFP PHOTO/JONATHAN NACKSTRAND\n4. IZRAEL, Kibuc Dan: Pracownik kibucu wyjmuje samicę jesiotra z basenu. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n5. IZRAEL, Kibuc Dan: Aby utrzymać świeżość, ryby umieszczane są w pojemnikach z lodem. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n6. IZRAEL, Kibuc Dan: Biolog zatrudniony w gospodarstwie sprawdza jakość ikry. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n7. IZRAEL, Kibuc Dan: Zabita ryba jest starannie myta przed pobraniem ikry. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n8. IZRAEL, Kibuc Dan: Samica jesiotra jest zdolna do przenoszenia wewnątrz swojego ciała nawet dwa kilogramy ikry. AFP PHOTO\n9. IZRAEL, Kibuc Dan: Pozyskiwanie ikry odbywa się w sterylnym pomieszczeniu. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n10. IZRAEL, Kibuc Dan: Z jedej samicy jesiotra pozyskiwanych sa tysiące drobnych jajeczek. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n11. IZRAEL, Kibuc Dan: Ikra jesiotra widziana z bliska. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n12. IZRAEL, Kibuc Dan: Pracownik kibucu (po prawej) wyjmuje ikrę z wnętrza ryby, podczas gdy drugi przygotowuje ją do pakowania. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n13 IZRAEL, Kibuc Dan: Proces oddzielania ikry od łożyska. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n14. IZRAEL, Kibuc Dan: Tysiące drobnych jajeczek pozyskanych z jesiotrów. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n15. IZRAEL, Kibuc Dan: Do ikry dodawana jest sól, którą należy starannie wymieszać. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n16. IZRAEL, Kibuc Dan: Pojedyńcza, zasolona ikra jesiotra – kawior. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n17. IZRAEL, Kibuc Dan: Chwila przerwy podczas pracy przy pozyskiwaniu ikry. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n18. IZRAEL, Kibuc Dan: Yigal Ben Tzvi, dyrektor kibucu prezentujący uncję (28 gram) kawioru o wartości 140 USD. (Foto: David Silverman/Getty Images)\n19. IZRAEL, Kibuc Dan: Yigal Ben Tzvi trzyma w rękach młodego jesiotra ze swojej farmy. AFP PHOTO/JONATHAN NACKSTRAND\n20. FRANCJA, Le Teich: Czarny kawior wkładany do puszek w jednej z fabryk we Francji. AFP PHOTO PATRICK BERNARD\n21. TAJLANDIA, Bangkok: Światowa czołówka szefów kuchni przygotowuje ekskluzywne przyjęcie dla najbogatszych biznesmenów. Na stole oczywiście nie zabrakło kawioru z jesiotra. AFP PHOTO / Saeed KHAN\n22. USA, Park City: Kawior serwowany podczas festiwalu filmowego Sundance. (Foto: Thos Robinson/Getty Images For LuxeLife)\n23. USA, Hollywood: Krakersy w kształcie statuetek Oskarów podawane z mięsem łososia i kawiorem z jesiotra, podczas corocznej gali filmowej. (Foto: Matthew Simmons/Getty Images)\n24. UKRAINA, Kijów: Sprzedawca pamiątek oferuje turystom plastikowe zestawy imitujące kawior. AFP PHOTO/SERGEI SUPINSKY\nile kosztuje kawior\nikra z jesiotra\nikra z Rosji\n13 komentarzy do wpisu “Rosyjski kawior z Izraela”\nPrawie jak karpik ;)\n#19 „Nie dla psa kiełbasa”\n#9 i #17 – pan się tam opierdziela równo, a nie „chwila przerwy” :)\nBo to jest „superwisor” :D – Pozdrowienia dla wszystkich pracujących na Wyspach i dla wracających z Work&Travel\nPingback HectorMG » Caviar de Israel\nMusimy pamiętać, że o ile byłe ZSRR słynie z kawioru, o tyle mało kogo stać na ten rarytas. Z takim komentarzem ostatnie zdjęcie ma dodatkowy wydźwięk.\nZadziwiające tak hodować jesiotry na środku pustyni, widać jak się chce to można. Dlaczego cały Bliski Wschód tak nie wygląda?\nW polsce przed wojną (pierwszą), Panie, w Wiśle i dopływach pływały jeszcze jesiotry. U nas też by tak można\nzabic ,,matke” i wyciądnać ,,płod” do konsumpcji-tak tylko mi się skojarzylo…. obrzydliwe i okrutne\nimitacje najlepsze :)\nJa też nie przepadam za kawiorem. A co do zdjęć to tym razem dosyć przeciętny poziom reprezentują niestety.


Już sto dziewiętnaście przypadków ASF u dzików w Polsce - Główny Inspektorat Weterynarii\nJuż sto dziewiętnaście przypadków ASF u dzików w Polsce\nGłówny Lekarz Weterynarii poinformował o potwierdzeniu wystąpienia sto szesnastego, sto siedemnastego, sto osiemnastego i sto dziewiętnastego przypadku afrykańskiego pomoru świń (ASF) u dzików na terytorium Polski\nSto szesnasty przypadek stanowią zwłoki padłego dzika znalezione w pobliżu miejscowości Lachówka Mała (gmina Zalesie, powiat bialski, województwo lubelskie), w odległości ok. 20 km od granicy polsko - białoruskiej.\nOd padłego dzika pobrano próbkę do badań laboratoryjnych w ramach monitoringu tej choroby. Powyższy przypadek ASF został potwierdzony badaniami laboratoryjnymi wykonanymi w krajowym laboratorium referencyjnym ds. ASF (wyniki otrzymane w dniu 19 października 2016 r.). Zwłoki dzika zostały unieszkodliwione pod nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.\nSto siedemnasty przypadek stanowi dzik odstrzelony w pobliżu miejscowości Białowieża (gmina Białowieża, powiat hajnowski, województwo podlaskie), w odległości ok. 3,5 km od granicy polsko - białoruskiej.\nOd odstrzelonego dzika pobrano próbkę do badań laboratoryjnych w ramach monitoringu tej choroby. Powyższy przypadek ASF został potwierdzony badaniami laboratoryjnymi wykonanymi w krajowym laboratorium referencyjnym ds. ASF (wyniki otrzymane w dniu 20 października 2016 r.). Tusza odstrzelonego dzika została unieszkodliwiona pod nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.\nSto osiemnasty przypadek stanowią zwłoki padłego dzika znalezione w pobliżu miejscowości Czechowizna (gmina Knyszyn, powiat moniecki, województwo podlaskie), w odległości ok. 58 km od granicy polsko - białoruskiej.\nOd padłego dzika pobrano próbki do badań laboratoryjnych w ramach monitoringu tej choroby. Powyższy przypadek ASF został potwierdzony badaniami laboratoryjnymi wykonanymi w krajowym laboratorium referencyjnym ds. ASF (wyniki otrzymane w dniu 20 października 2016 r.). Zwłoki dzika zostały unieszkodliwione pod nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.\nSto dziewiętnasty przypadek stanowią zwłoki padłego dzika znalezione w pobliżu miejscowości Kajetanka (gmina Janów Podlaski, powiat bialski, województwo lubelskie), w odległości ok. 4 km od granicy polsko - białoruskiej.\nOd padłego dzika pobrano próbkę do badań laboratoryjnych w ramach monitoringu tej choroby. Powyższy przypadek ASF został potwierdzony badaniami laboratoryjnymi wykonanymi w krajowym laboratorium referencyjnym ds. ASF (wyniki otrzymane w dniu 25 października 2016 r.). Zwłoki dzika zostały unieszkodliwione pod nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.


Centrum akcji ma przyciski do szybkich ustawień, z których jeden dotyczy „Notatek”. Jeśli klikniesz ten przycisk, otworzy się program OneNote i możesz zanotować szybką notatkę. Mimo że OneNote jest produktem firmy Microsoft, nie integruje się tak dobrze z systemem Windows 10. Z drugiej strony Action Note integruje się wyjątkowo dobrze. Jest to bezpłatna aplikacja do robienia notatek dostępna w Sklepie Windows, która umożliwia tworzenie notatek z Centrum akcji i przypinanie ich dowolnej liczby do menu Start.\nAction Note to bogata w funkcje aplikacja do robienia notatek. Możesz podyktować notatkę, dodać do niej obrazy, skategoryzować ją i nie tylko. Aplikacja ma dwie godne uwagi funkcje; obsługuje szybkie akcje w Centrum akcji. Możesz otworzyć Centrum akcji i bezpośrednio stamtąd utworzyć notatkę i ją zapisać.\nZainstaluj Action Note i otwórz Centrum akcji. Kliknij przycisk Notatka, a zostaniesz zapytany, której aplikacji do notatek chcesz użyć; OneNote lub Action Note. Wybierz „ Notatka akcji ”, a przycisk będzie zawsze uruchamiał tę aplikację po kliknięciu.\nAby utworzyć notatki z Centrum akcji, otwórz je. Na samej górze Centrum akcji zobaczysz „Notatka akcji”. Kliknij, aby go rozwinąć i wprowadź tytuł notatki, po której następuje opis. Po zakończeniu kliknij przycisk Zapisz. Wszystkie notatki utworzone z Centrum akcji są zapisywane w domyślnej kategorii kolorów.\nPodczas tworzenia notatek z poziomu aplikacji masz możliwość dodania do notatki obrazu. Aby dodać obraz, kliknij ikonę spinacza u dołu. Aby przypiąć notatkę do menu Start, kliknij ikonę pinezki. Action Note potwierdzi, czy chcesz przypiąć notatkę do menu Start.\nSprawdź - Jak ustawić jasny lub ciemny motyw w programie Photoshop CC\nKafelki notatek utworzone przez Action Note będą wyświetlać tytuł notatki i jeden obraz dodany do niej na kafelku. Płytki mogą być małe, średnie lub szerokie. Możesz przypiąć wiele notatek do menu Start.\nAby zmienić domyślną kategorię notatki, przejdź do ustawień notatki akcji. Oprócz zmiany domyślnej kategorii możesz wybrać typ aktywnego kafelka, który dodaje do menu Start, i dostosować pola szybkich notatek, które pojawiają się w Centrum akcji.\nZaskakujące jest, że nie więcej aplikacji obsługuje system Windows 10, niż Action Note. Nawet OneNote nie jest blisko.\nZainstaluj notkę akcji ze sklepu Microsoft Windows Store