Kasyna zawsze wygrywają?, eBook\nSpowiedź krupiera... czyli jak ograć kasyno. Poznaj sekrety i tajemnice, dzięki którym Ty też będziesz wygrywać. Z pewnością obiło Ci się już nie raz o uszy powiedzenie: Kasyno zawsze wygrywa! (Casino always wins!). Praktycznie każdy z graczy je zna. Ale każdy wie również że kasyno także czasem przegrywa. Dlaczego więc tego nie wykorzystać? Pomyśl jakby to było, gdybyś potrafił wykorzystać słabość kasyna, poznał sekrety i sztuczki, dzięki którym po prostu zacząłbyś wygrywać, a Twoja pasja, która dla niektórych jest całym życiem, zaczęłaby Ci przynosić konkretne zyski? Niezależnie od tego, czy preferujesz kasyna tradycyjne, czy raczej kasyna online, masz szansę zwiększyć swoją skuteczność, poznać nowe techniki i metody grania i wygrywania. Kasyna zostały rozszyfrowane... krupier "zdradza" kasyno! Przyznasz z pewnością, że krupier to osoba, która wie jak mało kto, jak działają kasyna, jakie zasady w nich panują... często taka osoba może znać nawet dość "mroczne" sekrety kasyna, w którym pracuje. Ponadto, to właśnie krupier ma wspaniałą okazję do poznawania różnych typów ludzi, od osób z pierwszych stron gazet do zupełnie zwykłych ludzi przychodzących do kasyna. Każdy z nich ma swój styl gry, przekonania, przyzwyczajenia oraz każdy z nich popełnia te same błędy, opiera się na tych samych mitach. Dlatego też taka osoba, to prawdopodobnie najlepszy nauczyciel, który może Ci powiedzieć jak uniknąć błędów popełnianych przez większość graczy. Przyłącz się do ludzi, którzy znają kasyna jak własną kieszeń i... ogrywają je! Tak naprawdę osób, które znają kasyno jest bardzo mało. Osoby te nie rzucają się w oczy, to nie gracze którzy po postawieniu dolara wygrywają kilka milionów lub zasiadają do gry mając przed sobą żetony o wartości kilku milionów. To zwykli ludzie, którzy grę w kasynie traktują jak pracę, którą wykonują by żyć na odpowiednim poziomie. W ich grze nie ma improwizacji, jest konkretnie przemyślany plan realizowany punkt po punkcie. Czytaj dalej, jeśli chcesz się dowiedzieć jak oni to robią.Zobacz co znajdziesz w ebooku "Kasyna zawsze wygrywają?": Jakie błędy popełniają gracze w kasynach i jak ich uniknąć? Jakie są strategie i systemy gier stosowane przez graczy z całego świata? Jak stworzyć własny wizerunek i skuteczną strategię gry w kasynie? W jaki sposób kasyna wpływają na graczy i jak tej manipulacji uniknąć? Czym różnią się owce od wilków i jak zostać wilkiem kasyna? Ale, to nie wszystko, bo dodatkowo poznasz: dokładne zasady gier hazardowych, w które gra się w kasynach zbiór reguł i zachowań obowiązujący w kasynach na całym świecie Jako krupier obserwowałem często wielkie wygrane. Może wyglądają one imponująco na filmach, wiele krzyku, radości i śmiechu. Lecz tak naprawdę by pokonać kasyno nie potrzebne są wielkie wygrane. Trafiają się one rzadko, kasyno przegrywa z osobami spokojnie odkrawającymi swoje kawałki tortu, bez krzyku, śmiechu, radości. To właśnie takich graczy obawia się najbardziej. To wilki, które przemykają pomiędzy stadami owiec, jakimi dla kasyna są tłumy klientów. Publikacja "Kasyna zawsze wygrywają?" pokaże Tobie jak zostać wilkiem wśród bywalców kasyna. Jeżeli myślisz, że dowiesz się z tej książki informacji w stylu - postaw 100 zł na 6 a potem wygraną postaw na 27 i wygrasz to musisz się dowiedzieć iż nie tędy droga. Nie ma takich systemów, które pozwolą Tobie przewidzieć kolejne numery, czy kartę. Cała wojna z kasynem polega na czymś zupełnie innym. W swojej karierze spotkałem tysiące specjalistów "wiedzących" co teraz wypadnie. Mają dwie wspólne cechy - są wszędzie i nigdy nie wygrywają. Z ebooka "Kasyna zawsze wygrywają?" dowiesz się na czym naprawdę polega wojna z kasynem. Czy wiesz, że kasyna manipulują Tobą na każdym kroku? Chcesz wiedzieć jak tego uniknąć? Sądzisz pewnie, że w wojnie z kasynem nie masz szans. Że kasyno stosuje różne sztuczki, niedozwolone zagrania i manewry. Tu chyba najbardziej się zdziwisz. Kasyna oczywiście wpływają na graczy, ale robią to w sposób, którego chyba nawet nie podejrzewasz. To właśnie taka manipulacja jest największym sprzymierzeńcem kasyna. Nie ma tu mowy o oszustwach, sterowaniu kołem itp. mitów. Żaden ze znanych mi krupierów nigdy nie oszukał gracza. Niewielu jest jednak graczy, którzy zdają sobie sprawę z tego jak kasyno manipuluje nimi i jak tego uniknąć. Tego właśnie między innymi dowiesz się z publikacji "Kasyna zawsze wygrywają?". Już za chwilę możesz poznać zasady gier dostępnych w kasynach, systemy i strategie używane przez graczy na całym świecie. Poznasz reguły obowiązujące w kasynach, swoisty kod zachowań wspólny dla kasyn na całym świecie. Dzięki informacjom zawartym w tej książce wchodząc gdziekolwiek do kasyna na świecie będziesz wiedział co robić i czego nie należy robić. W ebooku znajdują się opisy i strategie takich gier jak: Ruletka europejska Ruletka amerykańska Blackjack Kości Poker, pai gow poker, red dog poker, 3 card poker Baccarat Let it ride Casino war Sic bo Keno Automaty (slots, video poker) Zamów"Kasyna zawsze wygrywają - Spowiedź krupiera" i zacznij ogrywać kasyna!\neBook Kasyna zawsze wygrywają? pochodzi z wydawnictwa Złote myśli. Autorem książki jest Krzysztof Pawłowicz.


7Nutrition Jungle Girl Burner 120 kaps - New-Fit New Body New Look New You\nCel Dla kobiet , Rzeźba , Zdrowie\nNie tylko spalacz tłuszczu. To perfekcyjny środek dla każdej kobiety.\n-Redukcja zalegającej pod skórą wody\n-Duży wzrost libido i satysfakcji seksualnej (!)\nA na koniec niespodzianka dla każdej aktywnej kobiety. Potężny wzrost satysfakcji seksualneji stymulacja Twojego libido. Od teraz możesz łączyć aktywność sportową, pracę nad sylwetką z czymś maksymalnie przyjemnym. 200 mg chińskiego zioła Turnera Diffusa na porcję sprawi, że Twoje życie seksualne nabierze nowego wymiaru.\nStosowanie : Spożywać 2 kapsułki dwa razy dziennie, popijając 200ml wody, rano oraz przed treningiem.\nNutrition value/Wartość odżywcza One portion(2 kaps)/Jedna porcja(2 kapsułki)\nEnergy/Eneria 1,1 kcal (4,5 kJ)\nProtein/Białko 0,25 g\nCarbohydrates/Węglowodany <0,01 g\nFat/Tłuszcze <0,01 g\nActive Ingredients/Składniki aktywne\nBlack pepper (95 % piperine) / Ekstrakt z czarnego pieprzu - 95% piperyny 5,0 mg\nDla kobiet Rzeźba Zdrowie


Gemstone Legends – nowa polska gra na światowym poziomie! - WP Gry\ngry mobilnedarmowe gryfree to playgry on-line\nWeterani w branży gier, z olbrzymim doświadczeniem, zabrali się za stworzenie gry mobilnej z prawdziwego zdarzenia. Gra Gemstone Legends powstała w rodzinnej firmie OneMoreGame, gdzie każdy się zna, a czas spędzają nie tylko w pracy, ale także dzielą wspólne pasje po godzinach. Zespół to pasjonaci RPG, a w gry grają od dziecka. Praca to dla nich nie tyle co zadanie do wykonania, a pasja i ogromna satysfakcja. Lata doświadczenia, zarówno w graniu, jak i tworzeniu gier, pozwoliło na zebranie grupy ekspertów nie bojących się wyzwań.\n- Pomysł na Gemstone Legends zrodził się w naszych głowach już dawno. Zapragnęliśmy stworzyć grę, która wyróżni się na rynku swoją unikatową mechaniką i stylistyką. Gemstone Legends to gratka dla tych, którzy poszukują rozrywki i rywalizacji, a czas nie pozwala im spędzać długich godzin przed komputerem czy konsolą. – mówią zgodnie twórcy gry.\nGemstone Legends jest grą z gatunku RPG z elementami Puzzle. Osadzona w klimacie fantasy, opiera się na kolekcjonowaniu i ulepszaniu Bohaterów. Rozbudowany system ekwipunku, ogromna pula zróżnicowanych postaci oraz rozwinięty system specjalnych umiejętności pozwala każdemu dopasować drużynę pod swój styl gry.\nGemstone Legends oferuje możliwość jednoczenia się w Gildie i wspólnej walki z potężnymi Bestiami, a walki na Arenie pozwalają zmierzyć się graczom w drodze po prestiżowe miejsca w rankingach.\nSpecjalni towarzysze podróży - Smoki.\nRęcznie rysowani, drobiazgowo animowani, unikatowi Bohaterowie.\nMożliwość eksploracji rozbudowanego świata, pełnego zróżnicowanych map, w którym to gracz wybiera swoją drogę do celu.\nUnikatowy system łączenia klocków.\nGra dostępna jest na urządzenia z system Android\nSprawdź, czy podołasz wyzwaniu! Zagraj już teraz na Google Play


Krzysztof - FDB\nnapisana przez Spinnaker\nZabytkowy dom oraz lokator niechcący opuścić budynku, czworonożny lokator... - W Hollywood wszystko jest możliwe. Przyzwyczaili nas do tego reżyserzy z tej fabryki snów. Możliwy jest atak Marsjan na naszą planetę, epidemia wszelkiego rodzaju insektów, wirusów, bakterii.… zobacz więcej\nWirus, ciemność, stary budynek, komandosi... Dobry horror? - [Rec] 2 jest kontynuacją przeboju sprzed 2 lat. Druga część dzieje się dokładnie tuż po zakończeniu pierwszej, i jak na sequel horroru przystało powinna zawierać jeszcze więcej horroru. Cóż, z… zobacz więcej\nX-Men - co wiesz o uniwersum mutantów?\nLubicie serie filmów z mutantami w rolach głównych? Sprawdźcie się w quizie!


Crikvenica - wakacje, oferty last minute, wczasy w Travelplanet.pl\nCrikvenica na wakacje\nJednym z ulubionych wśród polskich turystów kierunków na wakacje jest słoneczna Chorwacja. Jeśli planujesz najbliższy urlop w tym pięknym kraju, to może Cię zainteresować malowniczy kurort Crikvenica. Czekają tam na Ciebie piękne plaże, liczne atrakcje oraz ciekawe zabytki, usytuowane w pobliżu.\nTen przepiękny kurort usytuowany jest w regionie Kvarner, w północnej części wybrzeża Morza Adriatyckiego. Ośrodek stał się popularny pod koniec XIX wieku, kiedy to zamożni europejczycy masowo przybywali do Crikvenicy na wakacje. W tym okresie została wzniesiona malownicza przystań jachtowa, w której nadal możesz podziwiać luksusowe statki. Kurort dysponuje rozłożystymi, żwirowymi plażami leżącymi nad krystalicznie czystym, turkusowym morzem. Przejrzystość tamtejszych wód sprzyja nurkowaniu, dlatego region chętnie odwiedzają na wczasy amatorzy sportów wodnych, w tym snorkelingu. Poza tym panują tam dobre warunki dla windsurferów i amatorów kite. W pobliżu wschodniej części wybrzeża mieści się wspaniały las liściasty, w którym możesz schować się przed prażącym słońcem, podziwiając piękno lokalnej przyrody.\nMalownicza Crikvenica to ważny ośrodek uzdrowiskowy Chorwacji, w którym chętnie odpoczywają osoby zmagające się z różnymi chorobami np. reumatyzmem. Na miejscu możesz odwiedzić jedno z wielu uzdrowisk, proponujących szeroka ofertę Spa & welness. Miejscowość polecana jest także na wczasy rodzinom podróżującym z małymi dziećmi. Na najmłodszych turystów czekają tam liczne place zabaw i inne atrakcje. Dodatkowo tamtejsze plaże wyróżniają się łagodnym wejściem do morza, przez co maluchy mogą się tam kąpać bezpiecznie.\nPrzez centrum miasta przepływają dwa malownicze strumyki, które dodają uroku tamtejszej starówce. Możesz tam odwiedzić monumentalny Zamek Frankopanów z XV wieku, okolony pięknymi wieżami, w którym obecnie mieści się luksusowy hotel. Wzdłuż wybrzeża rozciąga się szeroki bulwar, na którym znajdziesz sklepy z pamiątkami, bary i lokalne restauracje. Jedną z atrakcji miasta jest także nowoczesne Aquarium, gdzie można podziwiać wspaniałe okazy regionalnej fauny oraz flory.\nWybierając się do Crikvenicy na wakacje, masz możliwość zwiedzić także pobliskie miejscowości, pełne urzekających zabytków. Szczególnie polecamy wycieczkę do miejscowości Rijeka, oddalonej kilkadziesiąt kilometrów na północ. Jest to duże miasto z licznymi atrakcjami kulturalnymi i bogatym życiem nocnym. Spotkasz tam liczne kluby i dyskoteki, w których impreza trwa do samego rana. Przede wszystkim jednak wybierz się na zwiedzanie lokalnych zabytków, które na pewno przypadną Ci do gustu. Polecamy zwłaszcza wczesne gotycką Wieżę Miejską, a także barokową, prawosławną cerkiew św. Mikołaja. Nieco dalej od wybrzeża, w głębi lądu, rozciąga się zjawiskowy szlak średniowiecznych twierdz, których nie możesz przegapić! Na trasie czekają piękne budowle obronne m.in. Bribir i Drivenik, usytuowane pośród pięknych krajobrazów.\nCrikvenica - lato 2022\nCrikvenica - Najlepiej ocenione hotele\nChorwacja, Crikvenica, Punat\nCrikvenica - Najczęściej kupowane hotele\nAttila Szabó Październik 2021\nData pobytu: 24.8. - 29.8.2021\nJana Hoppe Wrzesień 2020\nData pobytu: 25.8. - 30.8.2020\nAlena B. Wrzesień 2021\nBronislav Mrázek Wrzesień 2021\nJana Jeglová Wrzesień 2021\nMarie Drábková Sierpień 2021\nCrikvenica - Ostatnio kupione hotele\nPogoda w Crikvenicy, kiedy planować wakacje?\nNa terytorium całej Chorwacji kontynentalnej dominuje łagodny klimat śródziemnomorski. Dzięki czemu wakacje w Crikvenicy możesz planować już na początku czerwca, kiedy to rozpoczyna się szczyt sezonu turystycznego, trwający aż do końca września. Jeśli nie przepadasz za upalną pogodą i nie przeszkadzają Ci przelotne opady deszczu, możesz rezerwować terminy również w maju czy nawet kwietniu. Miesiące te wybierane są też przez aktywnych podróżnych, którzy spędzają wypoczynek na zwiedzaniu i żegludze.\nWt 7 °C w nocy 3 °C\nŚr 8 °C w nocy 0 °C\nCzw 10 °C w nocy 4 °C\nPt 12 °C w nocy 8 °C\nStyczeń Sty 9 °C woda 13 °C


Zapraszamy na wykład Zuzanny Skalskiej o „Świadomości zmiany" | PIBR\nZmiany to zawsze wyzwanie, ale czy można przekuć je jednocześnie w rozwój przedsiębiorstwa? Jak zbudować w sobie świadomość zmian oraz umiejętność ich akceptowania, tak by móc budować na tym fundamencie podstawy firmy? O tym wszystkim usłyszą Państwo podczas spotkania z analityczką trendów Zuzanną Skalską. W trakcie dwugodzinnego wykładu ekspert opowie m.in. o tym, jak analizując przedsiębiorstwo i zmiany zachodzące w jego otoczeniu możemy zbudować dla naszej firmy nowy kierunek i nowe scenariusze na przyszłość. – Jeżeli wszystko ulega zmianie, to również trzeba umieć spojrzeć na możliwe zmiany własnego biznesu – przekonuje Zuzanna Skalska. Ale, jak podkreśla, prezentacja dotyczyć będzie nie tylko sfery zawodowej ale także prywatnej – wykład będzie miał charakter inspirujący i motywacyjny.\nZuzanna Skalska to analityk trendów ds. designu, innowacji i biznesu. Od prawie 25 lat mieszka w Holandii, gdzie wykłada na Uniwersytecie TU/e w Eindhoven, na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego. Swoje zajęcia prowadzi również na Parsons The New School for Design w Nowym Jorku. Przez 13 lat pracowała dla największego holenderskiego studia projektowego – VanBerlo w Eindhoven. Od 2007 roku pracuje też nad własną marką, 360 Insipration.\nTeraz wraz z Krajową Izbą Biegłych Rewidentów zaprasza na swój wykład „Świadomość zmian”.\nSpotkanie odbędzie się 7 marca 2017 roku w godzinach 16.00-18.00 w warszawskim hotelu Intercontinental (ul. Emilii Plater 49).\nUdział w spotkaniu jest bezpłatny. Zapisy do końca lutego 2017. Liczba miejsc ograniczona. O udziale decyduje kolejność zgłoszeń.\nSzkolenia dla wykładowców obligatoryjnego doskonalenia zawodowego w 2019 roku


Promocja zbioru opowiadań "Bazar złych snów" - Stephen King\nPromocja zbioru opowiadań „Bazar złych snów”\nDzisiaj mija miesiąc od polskiej premiery zbioru „Bazar złych snów”. Przyjrzyjmy się zatem jak przebiegał ten czas. Polscy wydawcy przyzwyczaili już czytelników, że bardzo mocno promują kolejne premierowe książki Stephena Kinga. Jest to zarówno tradycyjna reklama w postaci plakatów, ulotek, rollupów czy kartonowych makiet. Od kilku lat wydawcy prześcigają się jednak w bardziej wymyślnym sposobie promocji, serwując nam kolejne, mniej lub bardziej dostępne gadżety. Ciekawe jest to, że wraz z każdą premierą serwują nam zupełnie inny ich zestaw.\nBazar złych snów – gadżety\nBillboard reklamujący książkę „Bazar złych snów” zawisł w warszawskim metrze na stacji Centrum. Książka też bardzo mocno promowana w księgarniach Empik. Na budynku salonu przy ulicy Marszałkowskiej również zawisł ogromny plakat.\nBazar złych snów – billboard metro Centrum\nBazar złych snów – billboard Empik\nW samych salonach Empik pojawiły się rollupy promujące nowy zbiór a w kilku wybranych większych księgarniach można było wypatrzyć dużą kartonową makietę książki. Duży plakat promocyjny pojawił się też w sieci sklepów Inmedio.\nBazar złych snów – rollup Empik\nBazar złoch snów – plakat Inmedio\nKsiążka była też reklamowana na ekranach w sieci kin Multikino.\nBazar złych snów – Multikino – 01\nBazar złych snów – Multikino – 02\nTradycyjnie pojawiły się też mniej lub bardziej dostępne gadżety. Pierwszym z nich była papierowa torba promocyjna dostępna m. in. na stoisku wydawnictwa Prószyński i S-ka na Targach Książki w Krakowie (w dniach 22-25 października 2015 r.).\nBazar złych snów – torba – 01\nBazar złych snów – torba – 02\nNatomiast tym trudniej dostepnym gadżetem była w tym roku bluza z nadrukiem reklamowym. Jedynym sposobem zdobycia jej były konkursy na oficjalnej stronie wydawcy na Facebooku oraz w wybranych serwisach internetowych.\nBazar złych snów – bluza – 01\nBazar złych snów – bluza – 02\nŹródło zdjęć: własne, Prószyński i S-ka, Kingowiec.pl, Kill All Movies


Droga jest ważniejsza niż cel - Studio IP\nHome/Bez kategorii/Droga jest ważniejsza niż cel\n„W naszej kulturze jesteśmy nastawieni na osiąganie celów. Mam teraz dla Was wiadomość: to nie cel jest życiem, ale podróż. Życie jest podróżą. Życie jest procesem. Życie jest tym, co po drodze. ”Leo Felice Buscaglia\nMój wyjazd do Neapolu i na Wybrzeże Amalfitańskie spontanicznie dokumentowałam wpisami i zdjęciami na Facebooku. Ciekawe opisy z podróży publikowane na moim funpage’u spowodowały, że kilka osób poprosiło mnie o zorganizowanie takiej wycieczki. Dlaczego, nie – pomyślałam. Wszak moim celem jest zamieszkanie na Wybrzeżu Amalfitańskim, a organizowanie wypraw w te przepiękne miejsca tylko mnie przybliżą do zrealizowania mojego marzenia. Organizowanie stricte wycieczek turystycznych dla grup jest frajdą, ale dla mnie wartością jest, aby owe wyprawy łączyły się z rozwojem osobistym, coachingiem i kreatywnymi warsztatami. A wszystko to w cudownej scenerii przepięknych krajobrazów i smacznego jedzenia.\nWyprawa do Neapolu była źródłem inspiracji i poszerzyła spectrum moich pomysłów. Była to podróż, co prawda tygodniowa, ale stanowiąca preludium i rozgrzewkę przed tym, co przede mną. Już wspominałam w poprzednim wpisie, że ta podróż była kilkakrotnie przekładana. Neapol jest miastem o skrajnych emocjach i wrażeniach, albo go pokochasz albo znienawidzisz. Ów wyjazd był na poły turystyczny, gdyż chciałam jak najwięcej zwiedzić, zobaczyć i posmakować, a z drugiej strony region Kampania, gdzie mieści się Neapol, obfituje w największą ilość firm, z którymi wówczas współpracowałam. Zatem, aby poznać mentalność południowych Włochów, notabene bardzo różniących się od mieszkańców północnych Włoch, postanowiłam pobyć z nimi przez jakiś czas, zaznajomić się z nimi. Osobiście jestem ogromną pasjonatką kultury, języka i sztuki włoskiej, wielbicielką pizzy, wina i serów. Z samymi Włochami współpracuję już bagatela 16 lat. Swoją karierę zawodową rozpoczęłam we Włosko – Polskiej Izbie Handlowo – Przemysłowej, gdzie nauczyłam się tajników i arkan prowadzenia biznesu z Włochami. W późniejszych firmach w branżach: motoryzacyjnej, kosmetycznej, turystycznej i odzieżowej poznałam lepiej mentalność, język i kulturę Włochów.\nNeapol zaskoczył mnie ogromnie. Moje dotychczasowe przekonania na temat jego mieszkańców uległy zmianie po tymże tygodniowym pobycie. Tuż przed wylotem zapoznałam się z treściami z różnych blogów turystycznych traktujących o tym mieście i regionie, a także blogów osób tam mieszkających. Owszem z jednej strony owe informacje z blogów były mi niezwykle przydatne, a z drugiej osobiście doświadczyłam i zweryfikowałam poglądy i paradygmaty na temat południowych Włoch i samego Neapolu.\nMiasto zamieszkiwane jest przez około 2 800 000 mieszkańców. Wraz z okolicznymi miejscowościami, miasteczkami aglomeracja liczy około 5 000 000 mieszkańców. Życie w Neapolu praktycznie toczy się na ulicy. Zjeździłam i przeszłam piechotą sporą część miasta i mogę to osobiście potwierdzić. Mieszkańcy Neapolu słyną z bardzo głośnego mówienia i gestykulacji. Bogactwo gestów, mimiki twarzy, ruchy głowy to niezbędniki przy wyrażeniu czegokolwiek. Głośne przekrzykiwanie się przy akompaniamencie hałasu ulicy wymusiły na mieszkańcach dodatkowe systemy komunikowania się. Stąd obraz gestykulującego i głośno mówiącego Włocha. Neapolitańczycy to ludzie niezwykle życzliwi, otwarci i pomocni. O cokolwiek bym nie zapytała, poprosiła są na tyle uważni i serdeczni, że czułam się wśród nich, jak członek rodziny, a przynajmniej ktoś im bliski. Jeśli idzie o biznes i współpracę ważne są przede wszystkim relacje, rekomendacje i polecenia. Tak naprawdę biznes w Neapolu i w Kampanii to przede wszystkim kontakty i znajomości. Z tym, z kim wchodzisz we współpracę chce cię osobiście poznać, wypić w barze niezobowiązujące espresso, zamienić kilka słów i podzielić się swoimi poglądami. Tam pracujesz na poleceniach. Tak na marginesie, my w chwili obecnej uczymy się networkingu, nawiązywania kontaktów, a tam to jest we krwi i na porządku dziennym. U nas dominują media społecznościowe i kontakty poprzez nie, tam w głównej mierze polecenia znajomych, przyjaciół i rozmowy face to face. Tak dla ciekawości pewnego dnia weszłam na dziedziniec Uniwersytetu Fryderyka II w Neapolu, by zobaczyć, co robią studenci. Jedzą i rozmawiają ze sobą kierując uwagę na siebie. Nie zauważyłam osoby, która siedziałby samotnie i miałaby wlepiony wzrok w iphon, ipad, czy inny nośnik nowych technologii.\nCzęsto spotykałam się z przekonaniem, że neapolitańczycy używają wyłącznie dialektu, który notabene jest niezrozumiały dla samego Włocha. Byłam niezmiernie ciekawa, czy tak jest ponieważ do tej pory pracując z mieszkańcami Kampanii, owszem słyszałam inny akcent i przemycane od czasu do czasu podczas rozmów wyrażenia w dialekcie, ale nie stanowiło to dla mnie wyzwania. Neapolitańczycy używają dwóch języków: dialektu neapolitańskiego, którego uczą się od dziecka i języka włoskiego, którego uczą się w szkole. W zetknięciu z obcokrajowcami, a zwłaszcza z turystami, kiedy słyszą, że ci znają język włoski bardzo chętnie się nim się porozumiewają. Jeśli zauważą, że turysta nie zna włoskiego to nie używają go wcale i mówią po neapolitańsku. Stąd u niektórych przekonanie, że mieszkańcy Neapolu używają tylko i wyłącznie dialektu. Zaobserwowałam niezwykłe zjawisko, mianowicie młodzi, kilkunastoletni neapolitańczycy używają wyłącznie dialektu, co zostało mi potwierdzone przez starszych mieszkańców i z czym mają ogromne obawy.\nPojęcie czasu dla niektórych neapolitańczyków jest relatywne. Wyjaśniam. Żyją tu i teraz. I z jednej strony ta uważność jest cudowna, ale w zetknięciu z zachodnioeuropejskim pojmowaniem czasu, szczególnie z biznesowymi terminami to tutaj należy założyć pewien margines tolerancji. Wynika to zapewne z powolnego życia, dystansu do pracy, zobowiązań, większego przywiązywania uwagi do celebrowania samego życia, aniżeli pędu i realizacji celów.\nPod względem infrastruktury komunikacyjnej w Neapolu większość używa własnego auta lub przemieszcza się motorynką po wąskich i długich uliczkach. Jeśli idzie o komunikację miejską to na przystankach widnieje informacja o numerze autobusu i przystankach, o rozkładzie godzinowym nie ma mowy. W rzeczywistości autobusy przyjeżdżają, kiedy chcą zrzucając wszelkie opóźnienia na korki uliczne. Ja raz i nie dwa czekałam na autobus ponad godzinę.\nNeapol to miasto niezwykłe pod względem atrakcji turystycznych. Od niedawna, bo od końca maja ubiegłego roku uruchomiono bezpośrednie loty z warszawskiego Okęcia na neapolitańskie Capodichino. Z Neapolu można bezpośrednio udać się do takich atrakcji turystycznych, jak Wybrzeże Amalfitańskie i odwiedzić Amalfi, Positano, Ravello, czy Sorrento, popłynąć na Capri, Procidę, czy Ischię. Z dworca centralnego Neapolu kolejką Circumvesuviana można dostać się do kilku stanowisk archeologicznych w tym do świątyń w Pestum, zaliczanych do najświetniejszych zabytków antycznej Grecji oraz do rzymskich osad: Pompejów i Herkulanum. Kusi także turystów sam wulkan Wezuwiusz piętrzący się nad Zatoką Neapolitańską.\nNiewątpliwą atrakcją dla każdego przyjezdnego jest kuchnia neapolitańska. To tutaj można zjeść najlepszą pizzę, ja polecam pizzę diabelską, a także wypić najlepsze espresso, bo neapolitańskie. Kampania to region, gdzie hoduje się rzadką odmianę bawołów (bufala), od których pochodzi mleko potrzebne do produkcji prawdziwej mozzarelli: mozzarella di bufala. Wersja, którą większość nas zna, to marny substytut wyrabiany z mleka krowiego, nazywany fior di latte. Niektóre z najwspanialszych dań włoskiej kuchni pochodzą z południowej części kraju. Przykładem są: makaron, pizza, mozzarella, oliwa z oliwek i sos pomidorowy. Kampania to także najwyborniejsze czerwone wina.\nCóż, pozostaje samemu doświadczyć… a najlepiej posmakować.\nAutor Iwona Pawłowsła| 2017-02-24T12:15:13+02:00\tLuty 12th, 2017|Bez kategorii|26 komentarzy\nSamorozwijalnia 12/02/2017 at 14:15 - Reply\nIwona Pawłowsła 12/02/2017 at 15:29 - Reply\nRytmy Natury 12/02/2017 at 14:31 - Reply\nSądzę, że to bezustanne dążenie do celów wszelakich tak naprawdę wyniszcza i skraca życie. Mimo wszystko jest to frustrujące. Zgadzam się, że podróż jest ważniejsza niż cel. Tak naprawdę wszyscy dążymy do jednego a ta podróż powinna być satysfakcjonująca a nie wyczerpująca…\nIwona Pawłowsła 12/02/2017 at 15:31 - Reply\nMariannaInAfrica 12/02/2017 at 14:57 - Reply\nByłam w Neapolu dawno temu (chyba ze 20 lat minęło, może troszkę mniej), i tylko dosłownie przejazdem (czas spędziłam głównie w Sorrento i Pompejach, popłynęłam wtedy też na Capri), więc pamiętam tylko, że było gorąco i trochę brudno na ulicach 😉 Na pewno dużo się od tamtej pory zmieniło! Chętnie spędziłabym tam więcej czasu i podelektowała się kuchnią i winami 🙂\nDziękuję za wpis ) Odnośnie wyjazdu to zapraszam do kontaktu, będę organizowała wyjazd do Neapolu i na Wybrzeże Amalfitańkie 🙂\nPamar Travel 13/02/2017 at 08:38 - Reply\nTakich właśnie Włochów poznałam przy pierwszej wizycie we Włoszech, głośnych, gestykulujących, sprawiających wrażenie kłócących się. Patrzyłam jak oczarowana na te teatralną, dramatyczną komunikację 🙂\nIwona Pawłowsła 13/02/2017 at 11:20 - Reply\nSuper 🙂 dziękuję za komentarz\nIlona 13/02/2017 at 08:39 - Reply\nWłochy są piękne a ty to piękno pokazałaś. Każde z miasteczek ma swój urok i trzeba tam być żeby go poczuć 🙂 My niedawno byliśmy w Rzymie, a w tym roku być może uda nam się odwiedzić jeszcze jakieś włoski miasto 😉\nIwona Pawłowsła 13/02/2017 at 11:21 - Reply\nDziękuję za komentarz. Ja niebawem będę organizowała wyjazd na Wybrzeże Amalfitańskie 🙂 zapraszam do kontaktu 🙂\nOkiem Alexa 13/02/2017 at 12:11 - Reply\nTo prawda, że często droga jest ważniejsza niż cel. Cieszą mnie Twoje słowa gdy je czytam.. dla mnie potwierdzają, że czasem warto iść powoli w kierunku, który chcemy osiągnąć i się uda! Często droga do celu jest długa ale warta pokonania. Dawno nie czytałam z takim zainteresowaniem 😉 Będę do Ciebie zaglądać częściej!\nIwona Pawłowsła 13/02/2017 at 12:52 - Reply\nDziękuję za taki piękny komentarz 🙂 i zapraszam do lektury innych wpisów 🙂 pozdrawiam, Iwona\nsuper dzieciaczki 14/02/2017 at 08:20 - Reply\nKOcham podróże i piękne miejsca, szczególnie takie jak te. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się to zobaczyć na żywo.\nIwona Pawłowsła 14/02/2017 at 08:25 - Reply\nDziękuję za komentarz 🙂 Ja w lipcu organizuję wyprawę do Neapolu i Wybrzeże Amalfitańskie, zapraszam do kontaktu. Pozdrawiam, Iwona\nAgar i Piżmo 14/02/2017 at 08:29 - Reply\nCzyli powiedzenie „Zobaczyć Neapol i umrzeć” jednak się sprawdza, co? 😛\nIwona Pawłowsła 14/02/2017 at 08:51 - Reply\nPoniekąd 🙂 ja wybieram się na pewno po raz kolejny 🙂 organizuję wyjazd tygodniowy w lipcu do Neapolu i na Wybrzeże Amalfitańskie 🙂 zapraszam do kontaktu. Pozdrawiam, Iwona\nOlka 16/02/2017 at 11:41 - Reply\nW Neapolu jeszcze nie miałam okazji być, ale tamtejszą pizzę zjadłabym z ogromną przyjemnością. W szczególności teraz, gdy jestem na diecie i nie wolno mi jeść takich rarytasów 😉\nIwona Pawłowsła 16/02/2017 at 12:02 - Reply\nDziękuję za komentarz 🙂 ooo pizze są rewelacyjne w Neapolu 🙂\nLiliEss 16/02/2017 at 12:55 - Reply\nPiękna filozofia. Życie jest podróżą a kto podróżuje ten żyje i uczy się dystansu do życia.\nIwona Pawłowsła 16/02/2017 at 15:20 - Reply\nDziękuję za taki piękny komentarz 🙂\nabakercja 16/02/2017 at 13:13 - Reply\nnie wiem, czy droga jest ważniejsza, niż cel, ale na pewno cel sam w sobie bez przebytej drogi do niego znaczy o wiele mniej. to droga uczy, jest bogata w doświadczenia i przeżycia. cel to taka wisienka na torcie.\nFame Name 16/02/2017 at 17:40 - Reply\nCudownie! Bardzo mnie zaintrygował Twój wpis! Mam nadzieję, że uda mi się w tym roku zobaczyć Neapol. Przynajmniej taki mam plan 🙂\nIwona Pawłowsła 17/02/2017 at 08:08 - Reply\nO to super 🙂 ja organizuję wyjazd do Neapolu w dniach 7-14 lipca br. wraz z pobytem na Wybrzeżu Amalfitńskim 🙂 zapraszam do kontaktu\nOczytany Facet 18/02/2017 at 10:51 - Reply\nKocham Włochy, ale jakoś sam Neapol mnie nie przekonuje. Chociaż jako bazę wypadową do odwiedzin miejsc o których piszesz, jest idealny. I właśnie dla tego chciałbym tam pojechać. Ja, mało oryginalnie polecam Lazio, Toskanię i Umbrię.\nIwona Pawłowsła 18/02/2017 at 14:36 - Reply\nDziękuję za komentarz. To prawda Neapol może być takze bazą wypadową na Wybrzeże Amalfitanskie.


Obraz na płótnie – Canvas, Owady abstrakcja - Feeby.pl\nObraz na płótnie – Canvas, Owady abstrakcja\nOwady Abstrakcja - obraz na płótnie\nObraz na płótnie typu canvas Owady Abstrakcja podkreśli wystrój Twojego wnętrza.\nJednoczęściowy obraz na płótnie typu canvas Owady Abstrakcja to doskonała dekoracja do Twojego wnętrza. Stosowane przez nas płótno posiada widoczną strukturę zbliżoną do płótna malarskiego. Nadruk na bokach daje ciekawy efekt odbicia lustrzanego. Obrazy canvas są dostępne również jako obrazy wieloczęściowe oraz w wersji Pin it jako praktyczne i estetyczne tablice korkowe.\nWspółpracujemy z popularnymi artystami z całego świata. Nasz asortyment jest tak bogaty, że z łatwością znajdziesz obrazy pasujące do motywu Owady Abstrakcja. Wszystkie grafiki są dostępne w formie jednoczęściowych lub wieloczęściowych obrazów na płótnie oraz jako plakaty metalowe, deco panele, obrazy w ramie, zegary, parawany.


trasa - TVS.pl\nMa przyjść nawet 6 tysięcy osób! Przez Katowice 7 września przejdzie MARSZ RÓWNOŚCI\nSobota, 7 września może być gorąca w Katowicach. Przez miasto przejdzie Marsz Równości. Frekwencja może być rekordowa, bo organizatorzy spodziewają…\nJuż za tydzień wielkie emocje! 6 września startuje Rajd Śląska! [ZDJĘCIA]\nBlisko 120 załóg wystartuje 6 i 7 września w tegorocznym Rajdzie Śląska. Rajd Śląska wpisuje się także w program obchodów…\nTour de Pologne 2019: Na Śląsku dla kierowców nadchodzą ciężkie dni. Utrudnienia będą niemal wszędzie [WIDEO]\nW najbliższy weekend rozpocznie się kolejna edycja święta kolarskiego – 76. Tour de Pologne. W związku z tym kierowcy muszą…\nTour de Pologne 2019: Umowa na wyścig w woj.śląskim podpisana\nUrząd Marszałkowski Województwa Śląskiego i organizatorzy Tour de Pologne podpisali umowę na organizację wyścigu w województwie śląskim Nie…\n2nd Wizz Air Katowice Half Marathon: Zniżki na zapisy! Ostatnia szansa! Tu znajdziecie szczegóły!\n2nd Wizz Air Katowice Half Marathon już coraz bliżej! Jeśli chcecie wziąć udział w jednej z największych imprez biegowych na…\nWizz Air Katowice Half Marathon: Jaka trasa? Jak się zapisać? Tu znajdziecie szczegóły!\nZnamy już tegoroczną trasę półmaratonu, sztafety oraz biegu na 10 km 2nd Wizz Air Katowice Half Marathon Odliczanie…


Jeśli pragniemy mieć stylowy garnitur ślubny, to warto znaleźć krawca ze sporym doświadczeniem, który go uszyje | monkeyboyclothing.com\nHome » Jeśli pragniemy mieć stylowy garnitur ślubny, to warto znaleźć krawca ze sporym doświadczeniem, który go uszyje\nDla wielu osób ślub jest najważniejszym dniem w życiu. Nie dziwi więc, że chcemy, aby wszystko odbyło się perfekcyjnie. Panowie bardzo często szyją sobie garnitury ślubne na miarę, dzięki czemu w tym specjalnym dniu są w stanie założyć coś naprawdę oryginalnego.\nZałożenie stylowego wykonanego na wymiar garnituru bez wątpienia sprawi, że ślub stanie się niezapomnianym dniem. Jeśli więc interesują nas garnitury ślubne warszawa jest miejscem, w którym bez problemu odnajdziemy sklep z bogatą ofertą. Idealnym pomysłem będzie zajrzenie do Internetu. Wystarczy uruchomić wyszukiwarkę i wstukać określone hasło, aby uzyskać mnóstwo wartościowych wyników z adresami witryn takich salonów. Warto pamiętać, iż ten garnitur da się bez problemu nosić również po ślubie, zwłaszcza jeśli zamówimy model tradycyjny w czarnym kolorze. Dobrym pomysłem będzie również dowiedzenie się czy konkretna firma robi koszule na miarę warszawa pod tym względem bez wątpienia nas nie rozczaruje oraz znajdziemy coś ciekawego dla siebie.\nPrzy wybraniu porządnego krawca, warto dowiedzieć się, czy proponuje on dobranie do garnituru wszystkich niezbędnych dodatków, takich jak muszka czy spinki. Chcemy przecież wyglądać elegancko. Dobrze będzie też zadbać o to, żeby garnitur był dobrany do tego, w jaki sposób będzie wyglądała panna młoda. Jeśli zatem ciekawią nas sklepy szyjące garnitury ślubne Warszawa będzie miastem, gdzie z łatwością je odnajdziemy. Trzeba także mieć gwarancję, że garnitur będzie wykonany z dobrej jakości materiałów przez fachowców z odpowiednim doświadczeniem. W tym wyjątkowym dniu wszystko przecież musi wyglądać idealnie. Jeżeli pragniemy też zamówić koszule na miarę Warszawa będzie miastem, w którym bez problemu znajdziemy mnóstwo świetnych krawców, którzy je uszyją dla nam.\nDoskonałym pomysłem będzie przejrzenie propozycji kilku sklepów i porównanie cen. Być może uda nam się znaleźć jakieś ciekawe okazje i trochę oszczędzimy. Znakomitym pomysłem może być również obejrzenie poprzednich garniturów uszytych przez danego krawca.


Produktyzacja - zatwierdzanie produktu - Społeczność Allegro - 162770\nW tej chwili jest tak, że Allegro zakłada, że kto pierwszy stworzył produkt, ten zrobił to dobrze. Jeżeli uważasz, że produkt ma błąd, zgłoś go, a Allegro może kiedyś go poprawi. Tymczasem życie pokazuje, że najczęściej jest tak, że produkty w bazie mają mnóstwo błędów, bo ten kto go stworzył, albo się pomylił, albo nie wiedział co czyni. A zgłaszanie błędów to "krew w piach", bo nie wiadomo kiedy błąd będzie poprawiony i czy w ogóle.\nDlatego proponuje ZMIANĘ w procesie dodawanie produktów. IMO to powinno działać tak:\nProdukt w bazie ma dwa stany: "niezatwierdzony" i "zatwierdzony". Nowy produkt tworzony przez użytkownika jest "niezatwierdzony". Dopóki produkt jest w takim stanie, to każdy użytkownik tworzy swoją wersję produktu i parametry są w gestii użytkownika. W momencie, gdy uzbiera się wystarczająco dużo wersji (np. 10), od różnych użytkowników, system sam zatwierdza produkt (bo np. 9 na 10 danych się pokrywa), albo ktoś się nad nim pochyla i zatwierdza go ręcznie. Dopiero w momencie gdy produkt jest już "zatwierdzony" zaczyna to działać tak ja teraz, czyli można przypiąć go do oferty, albo zgłosić błąd. Wiązanie produktów "w pęczki do zatwierdzenia" oczywiście po czymś jednoznacznym typu EAN czy ISBN. Myślę, że takie rozwiązanie ułatwi wszystkim pracę, a jednocześnie zmniejszy jej ilość.\nPowinniście zakładać, że produkt dodany do bazy jest z definicji błędny i dopóki się nie upewnicie, że jest dobry, nie powinien być traktowany jako obowiązujący.\nDziękuję, że podzieliłaś się z nami swoją propozycją, ale przy tworzeniu Katalogów produktów nie posiłkujemy się wyłącznie informacjami od użytkowników. Korzystamy również z całego zbioru baz danych, pochodzących zarówno ze źródeł wewnętrznych jak i zewnętrznych. W związku z tym nie możemy przyjąć, że z definicji wszystkie produkty mają błędne wartości. Oczywiście jeśli natrafisz jednak na taką sytuację, zachęcamy do zgłoszenia błędu w produkcie. W tej chwili wszystkie propozcycje od Was rozpatrujemy na bieżąco.


Jest przetarg na wprowadzenie Strefy Płatnego Parkowania na Wildzie i Łazarzu\nDodano wtorek, 14.01.2020 r., godz. 19.46\nZarząd Dróg Miejskich właśnie ogłosił postępowanie w tej sprawie.\nZDM szuka firmy, która dostarczy, zamontuje i uruchomi automaty parkingowe oraz wprowadzi stałą organizację ruchu na terenie planowanym objęciem SPP na Wildzie i Łazarzu.\n- Obszar dzielnicy Wilda ograniczony jest ulicami: od północy Królowej Jadwigi i Stanisława Matyi (bez tych ulic), od zachodu ulicami Przemysłową, Roboczą i Fabryczną, od południa ulicą Hetmańską (bez tej ulicy) oraz od wschodu korytem rzeki Warta. Obszar osiedla Św. Łazarz ograniczony jest ulicami: od południa ulicą Hetmańską (bez tej ulicy), od zachodu ul. Reymonta i ulicą Przybyszewskiego (bez tych ulic), od północy ulicą Bukowską (bez tej ulicy) oraz torami kolejowymi od wschodu - czytamy w informacjach przetargowych.\nFirmy mogą zgłaszać się do ZDM do 17 lutego. Przypominamy, że Wilda i Łazarz mają zostać objęte SPP od października bieżącego roku. Szybciej, bo już w kwietniu, planowane są zmiany w cenniku opłat za SPP w mieście. Piszemy o tym TUTAJ.\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 20.25\nBędzie wreszcie kasa na ważne poznańskie inwestycje, np: znaki równości, liczniki rowerów i drogi rowerowe, likwidacja po jednym z pasów Głogo ... więcej >> wskiej, likwidacja muejsc parkingowych kosztem nowych stacji rowerowych, może nowa rzeźba transormers cyber-dżdżownica... i jeszcze inne bardziej potrzebne ? Czekamy z niecierpliwością !\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 19.53\nOraz dla państwa dobrobytu, taniego państwa ;-) Dlatego właśnie Morawiecki podwyższa podatki i ceny prądu . Praca, nie obietnice, haha\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 20.41\ndziękuj gnomowi, trochę obiektywizmu\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 19.55\nTo typowe dla Mateuszka kłamczuszka !\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 20.10\nStudenci POWINNI płacić 200% z roku na rok coraz głupsi\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 19.49\nMinimum 20 zł za godzinę postoju. Bardzo zasili budżet miasta. Dobry pomysł.\nwtorek, 14.01.2020 r., godz. 20.44\nTak, dziękuje takim jak ty, że głosowałi na pis, ponieważ to dzięki działaniom pis, jest zmuszony podnieść ceny, aby utrzymać dotychczasową ... więcej >> infrastrukturę, bajkoPISarzu.


Kawalerka na sprzedaż, Bydgoszcz M. Bydgoszcz Szwederowo Ugory, 94 000 PLN, 32 m2, domy-ARE-MS-96326 | Domy.pl\nKawalerka na sprzedaż: Bydgoszcz M., Bydgoszcz, Szwederowo, Ugory\nPrzyjemne mieszkanie o powierzchni użytkowej 32m2 w odremontowanej kamienicy na Szwederowie Budynek z nową elewacją ocieplony i odnowiony,zarządzany przez Wspólnotę.Niskie koszty -miesięczny czynsz 160 zł.Kamienica z domofonem,na podwórzu miejsca parkingowe.Kladka schodowa zadbana i czysta. W mieszkaniu okna nowe PCV,wymienione instalacje elektryczna i wodno-kanalizacyjna. Mieszkanie składa się z pokoju około21m2,kuchni -7,50 m2 oraz łazienki z oknem 3,50 m2. W pokoju na podłodze panele w kuchni i łazience kafle.Mieszkanie ciepłe okna od strony południowej. Ciepła woda z bojlera elektrycznego,ogrzewanie -piec kaflowy.-możliwość ogrzewania gazowego w mieszkaniu jest doprowadzony gaz. Do mieszkania przynależy piwnica i szopka na podwórzu-razem 5 m2 .Mieszkanie posiada KW .Doskonała lokalizacja -do Starego Rynku spacerem 10 min.blisko sklepy,szkoła podstawowa i gimnazjum. Komunikacja miejska z całym miastem Dobra oferta zapraszam na prezentację !!! ::LINK DO STRONY x?id=336734Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Marek Kiełpikowski (licencja nr: 504) Liczba wyświetleń ogłoszenia: 268\nMieszkanie na sprzedaż: Bydgoszcz M. Bydgoszcz Szwederowo Ugory Numer ogłoszenia: domy-ARE-MS-96326\nNajbliższe lotnisko (Port Lotniczy Bydgoszcz im. I. Paderwskiego) położone jest w odległości 2,5 km od nieruchomości.\nDworzec autobusowy Bydgoszcz zlokalizowany jest 1,7 km od mieszkania, natomiast dworzec kolejowy Bydgoszcz Główna znajduje się w odległości 2,1 km. Pomoc medyczna\napteka "Nowodworska" w odległości 225 m od mieszkania.\nW okolicy mieszkania znajdują się następujące placówki medyczne: Poradnia Dziecięca oddalona o 450 m oraz Szpital Gruźlicy i Chorób Płuc w odległości 1 km. Edukacja\nW otoczeniu nieruchomości znajdują się ponad 54 placówki edukacyjne. Najbliżej położone placówki to: Żłobek Biedroneczka - 800 m, Przedszkole Sióstr Elżbietanek - 375 m, Szkoła Podstawowa nr 41 - 475 m, Gimnazjum nr 46 - 250 m, Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 2 - 275 m, Akademia Techniczno-Rolnicza im. J. i J. Śniadeckich - 1 km oraz inne.\nInne bankomaty w okolicy to Bankomat Pekao SA oddalony o 350 m i Bankomat ING Bank Śląski oddalony o 375 m. W najbliższej okolicy znajduje się Kwiaciarnia w odległości 125 m, Księgarnia Fart w odległości 350 m oraz Lekarz Weterynarii w odległości 75 m. Urząd pocztowy Poczta Bydgoszcz 39 oddalony jest od nieruchomości o 400 m, natomiast Policja zlokalizowana jest w odległości 16,2 km. Sklepy\nAtutem nieruchomości są blisko zlokalizowane sklepy: Auchan w odległości 1,2 km, Carrefour w odległości 1,5 km, Supermarket Mila w odległości 400 m i Netto w odległości 450 m. .\nObiekty kulturalne w okolicy to między innymi Teatr Polski w odległości 2 km, Muzeum Okręgowe Biały Spichrz w odległości 750 m i Kino Adria w odległości 1 km.\nNajbliżej zlokalizowane obiekty sportowe to Basen Bryza w odległości 600 m oraz Stadion KS Budowlani w odległości 1,3 km.\nW okolicy nieruchomości znajduje się Park-Wzgórze Dąbrowskiego, który oddalony jest nie dalej niż 650 m. Restauracje\nW najbliższej okolicy nieruchomości znajdują się liczne restauracje i punkty gastronomiczne, między innymi: Stara Babcia w odległości 600 m, Restauracja Witrażowa w odległości 600 m, Restauracja Chinka w odległości 625 m i Restauracja Bartex w odległości 625 m. Inne\nParking Opera 975 m\nKościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy 150 m\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer ARE-MS-96326 - Mieszkanie na sprzedaż, Bydgoszcz M., Bydgoszcz, Szwederowo, Ugory, powierzchnia: 32 m², pokoje: 1, cena: 94 000 PLN. Proszę o kontakt.\ntel. 698... pokaż numer tel. 698629292\nGodziny kontaktu: 9-20 ARENDA M.Kiełpikowski


Te prestiżowe zawody przyciągną do Zakopanego najlepszych europejskich zawodników w konkurencji bouldering. Bouldering to dyscyplina wspinaczki sportowej, polegająca na pokonywaniu krótkich, kilkumetrowych form, tras – problemów wspinaczkowych. Zawodnicy mają za zadanie przejście określonej problemu wspinaczkowego, gdzie punktowane są dwa miejsca – mniej więcej w połowie ścianki – ZONA oraz na końcu boulderu – TOP.\nW tym roku wspinacze będą mogli rywalizować w dwóch typach zawodów – Zako Boulder Power Kids skierowanym do wspinaczy amatorów w wieku 7-16 lat oraz w 14. Edycji Zako Boulder Power im. Bogusia Probulskiego – edycji Pucharu Polski w boulderingu.\nZawody odbędą się 8 września na boisku przy ul. Partyzantów 1/5 w Zakopanem, tuż obok miasteczka festiwalowego. Zmagania Zako Boulder Power rozpoczną się o godz. 9:00, natomiast rywalizacja młodszych uczestników ruszy o godz. 14:00.\nW ramach 15. Spotkania z Filmem Górskim postaramy się rozwiązać zagadkę najbardziej tajemniczego wypadku w Tatrach\nEksperci postarają się rozwikłać "tajemnicę" Kaszniców, ojca i syna którzy 94 lata temu wraz z młodym studentem w ciągu kilkunastu minut zginęli w czasie przejścia przez Lodową Przełęcz.\nBilety ulgowe ze zniżką 50% (do nabycia jedynie w kasie festiwalu) przysługują dzieciom w wieku 8 - 13 lat. Dzieci do lat 8 mają zapewniony bezpłatny wstęp.\nZapisz w schowku Drukuj Wyślij znajomemu 454


Czy obawy te są słuszne a dentysta jest lekarzem, którego warto omijać s\nDodane: 15-02-2020 16:47\nzerokim łukiem? Nic bardziej mylnego. Obecna technologia i wiedza w zakresie stomatologii jest bardzo dobrze rozwinięta. Każdy gabinet dentystyczny w Polsce wyposażony jest w nowoczesne maszyny i urządzenia usprawniające pracę stomatologów. Z kolei zakres wiedzy i doświadczenie sprawia, że dentysta jest lekarzem o dużym zaufaniu publicznym.\nDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Dentysta zabrzeStomatolog w ZabrzuKilka ogólnych porad o wizycie u stomatologaCzy w 2020 będziesz mógł leczyć zęby?Współczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyChciałeś kiedyś leczyć zęby ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Oto jak lepiej znaleźć dentystę w CieszynieDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Czy w 2020 będziesz mógł leczyć zęby?U stomatologa - na co zwrócić uwagę?Jak wygląda współczesna stomatologia?Problem utraty zębówLeczyć zęby szybciej?Gabinet dentysty. Kiedy warto się wybrać?Nowe metody w 2021 jak lepiej leczyć zębyWylecz swoje zęby - m.in na temat leczenie kanałowego pod mikroskopemStomatologia to rozległy tematBoisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówO leczeniu zębów - stomatologia zachowawczaBardzo Dziwna Ale Skuteczna Metoda Aby wybielić zębyDo którego dentysty iść w ZabrzuKilka faktów o stomatologii i implantachWizyta u stomatologa - kilka słów o implantachDla pacjentów stomatologicznych - poradnikWizyta u dentysty - nie daj się stresowiPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak leczyć zębyStomatolog ZabrzeGabinet dentystyczny zabrze


Podsumowanie miesiąca bez słodyczy - Zdrowie przez kuchnie\nW poniedziałek moje wyzwanie „30 dni bez cukru” dobiegnie końca. Czy można żyć bez słodyczy?\nDlaczego przystąpiłam do wyzwania?\nJestem dietetykiem i czuję wewnętrzną powinność dobrego odżywiania się. Nie poszłabym do fryzjera, który ma beznadziejną fryzurę, nie słuchałabym lekarza, który każe mi rzucić palenie, jeśli sam pali. Niektórzy specjaliści nie są autentyczni. Nie chodzi tu tylko o to co powinnam, ale o też o to co chcę robić ze swoim życiem i nawykami, a co zaczęło mi się wymykać spod kontroli.\nOd grudnia przeżywam renesans sportowy: nareszcie trenuję to, co sprawia mi autentyczną frajdę i widzę efekty. W związku z tym znacznie więcej ćwiczę, doszły obowiązki związane z badaniami do pracy magisterskiej, duży ruch w poradni i do tego jeszcze etatowa praca- w efekcie nagromadziło się dużo terminów. Nie rezygnowałam z siłowni, koniec końców mój dzień od pół roku wygląda tak, że do domu wracam tylko spać. To doprowadziło mój organizm do stresu, a niestety jestem z tych, którzy stres… zajadają. Co najbardziej zestresowany mózg lubi? Cukier.\nJestem tylko człowiekiem więc wkręciłam się w nałóg słodyczowy. Trudny egzamin? Zjedz sobie batonika. Ciężki trening? Przecież spaliłaś milion kilokalorii na treningu, dziabnij ciasteczko. Dziesięć jadłospisów do oddania w sobotę? Walnij sobie czekoladki, przecież ORGANIZM SIĘ DOMAGA. Na szczęście od dziecka mam sprawnie działający, mózgowy mechanizm samonaprawczy, więc po kilku tygodniach zrzędzenia na swoje słabości i producentów syropu glukozowego postanowiłam przeprowadzić bolesne rozstanie. Nie ze mną takie numery, cukiereczku. To koniec.\nMoje wrażenia: miesiąc bez słodyczy\nNajpierw ustaliłam strategię walki: nie mogłam dotykać słodyczy, ale dozwolone chwyty obejmowały dobrą, gorzką czekoladę w sytuacjach awaryjnych i oczywiście moje domowe wypieki słodzone daktylami lub ksylitolem. Pierwsze dni były w sumie bardzo stabilne, dopiero później czułam potrzebę (nawet nie ochotę) zjedzenia czegokolwiek, no chociaż jednego Michaszka, no tylko gryza, nikt nie widzi przecież. Z dumą stwierdzam, że wtedy sięgałam po owoce lub kostkę gorzkiej czekolady. Najgorszy kryzys dopadł mnie w połowie odwyku- byłam w trakcie pisania publikacji naukowej: godziny spędzone przy komputerze, bolący kręgosłup, pisanie wieczorami, po treningu, no i jeszcze dobijający mnie zjazd na uczelni. Wtedy był długi weekend- każdy planował wolne, a ja do niedzieli pracowałam i w myślach beształam się za pomysł kończenia publikacji W WEEKEND MAJOWY. Kryzys przetrwałam- wcześniej zrobiłam sobie zapas fit batoników (perfekcyjna gosposia, rozdział 2320). Naprawdę takie domowe słodycze stanowią dobry posiłek. Po zwykłej czekoladzie byłabym zamulona i głodna, po swoim batoniku naładowanym cynkiem, żelazem i magnezem: nie.\nPo miesiącu bez słodyczy czuję się naprawdę lepiej. Przede wszystkim jestem mniej zmęczona i odzyskałam kontrolę nad swoim żywieniem. Gorzka czekolada wydaje mi się bardzo słodka. Zanim zaczęłam odwyk, nie jadłam jakoś dużo słodyczy, ale sam fakt, że nie mogłam się im oprzeć mnie denerwował. Teraz to minęło- możesz zjeść przy mnie Milkę, a mnie to nie ruszy. Zjedz nawet moje ukochane brownie- spojrzę z pogardą i zamknę się w sobie. Postanowiłam, że będę kontynuować ten odwyk, pozwalając sobie na coś słodkiego raz w miesiącu przy okazji np. czyichś urodzin lub tak po prostu. Cukier nie jest mi do szczęścia potrzebny.\nWskazówki: jak dać radę?\nŻeby przezwyciężyć ochotę na słodycze, musisz konieczne\njeść co najmniej 4 posiłki. Ja prawie zawsze nosiłam swoje pojemniczki do pracy, nieważne ile obowiązków miałam: to podstawa. Napady głodu sprzyjają podjadaniu. A co najczęściej podjadamy? Słodycze.\nmieć w domu/ torebce/ samochodzie awaryjne przekąski, po które sięgniesz w kryzysie osobowościowym. Sprawdzą się niesolone orzechy, suszone owoce, świeże owoce, gorzka czekolada.\nw ogóle nie kupować słodyczy i poprosić domowników o wsparcie: niech nie jedzą przy Tobie i nie zostawiają słodyczy w widocznym miejscu.\nwysypiać się! Przynajmniej się postaraj, ale dobry sen jest gwarancją lepszego samopoczucia. Ja mimo wielu obowiązków prawie nigdy nie zarywam nocy. Kiedy jestem niewyspana, jestem nieefektywna, a tym samym robię wszystko wolniej. Gdzie tu sens? Poza tym niedobór snu sprzyja podjadaniu i nadwadze.\nruszać się. Ruch jest naturalny dla człowieka, a my siedząc na kanapie robimy wszystko, żeby pracować na swoje boczki. Ludzie aktywni fizycznie mają mniejszą tendencję do podjadania.\nbyć konsekwentny. To ważna cecha charakteru. Jeśli nie poradzisz sobie z tak błahym postanowieniem jak rezygnacja ze słodyczy, to jak chcesz poradzić sobie z dążeniem do swoich marzeń, ze wspieraniem partnera, z czymkolwiek. Nie będąc wiernym swoim postanowieniom, tracisz do siebie zaufanie. To może być śmieszne jak masz piętnaście lat, ale teraz jesteś dorosłym człowiekiem i ma być tak, że jak powiesz „zrobię to”, to każdy dookoła włącznie z Tobą rzeczywiście wie, że to zrobisz. No i fajnie.\nTo co, kiedy Ty zaczynasz?


« 1, 2, 3, 4 ... 404, 405, 406 »\nWysłany: Pią Maj 26, 2006 18:48 Temat postu:\nnoi juz jestem po treningu barków i tricepsa... powiem ze troszke mi siła spadla (jednak jak sie arebuje - basen/bieganie/piłka duzo piłki to troszke mniej powera jest), ale juz niedługo ruszam z Cubedem i odmianą treningu niemieckiego i licze ze bedzie looz malina\na trening wyglądał tak:\n-wyciskanie sprzed klatki na suwnicy smith's-a 12/10/8/8 - 50/55/60/60 kg\n-unoszenie sztangielek w opadzie tułowia 10/10/8/8 - hantelki po 12 kg\n-na bramie na tylne aktony to w opadzie (niechce mi sie szukac prawidłowej nazwy, a teraz mi wypadła z głowy) 3x10\n-wyciskanie w wąskich chwycie 3x10 - 55 kg\n-prostowanie reki za glową 10/9/8 - hantelek 13/15/15 kg\n-prostowanie reki na wyciagu 4x8\na teraz naszła mnie ochota na jajecznice z dodatkami takze smigam sobie zrobic\nWysłany: Pią Maj 26, 2006 21:46 Temat postu:\njest takie stare powiedzenie NIEMA A CIEZKICH TRENINGOW JEST TYLKO ZA SLABA DIETA\njesli organizm jest zaangazowany w ine wysilki czyt. plyw pilka itd systematycznie treab dbac o regeneracje i odpowiednie odzywianie abys sie nieprzetrenowal\nWysłany: Pią Maj 26, 2006 21:54 Temat postu:\ndiete przestrzegam jak tylko moge... moze brakuje troszke swiezosci... ogranicze od przyszłego tygodnia piłke do jednego razu w tygodniu i zostawie tylko basen - bo to mój drugi zywioł\nWysłany: Sob Maj 27, 2006 9:18 Temat postu:\nmoja sugestia brzmi nastepujaco\nniezakladaj sztywnych! zalozen co zrobisz jutro lub po zalozenia musisz je miec! ale dostosowuj je do tego jak sie czujesz czyli jestem dzis slabszy a wiec trening jest krotrzy i mnie intensywny! jestem podzebiony albo cos mocno boli -odpuszczam\njestem spiacy mocno -wpierw mala dzemka itd -obserwuj swoj organizm i rob to co ci podpowiada\nWysłany: Sob Maj 27, 2006 11:18 Temat postu:\noki dzięki za cenne rady, postaram sie uwazniej obserwowac swój organizm i go zbytnio nie katowac... jeszcze raz dzieki za pomoc - napewno sie przyda...\nWysłany: Sob Maj 27, 2006 11:22 Temat postu:\nwłaśnie uważaj, co za dużo to niezdrowo! ja w zeszłym miesiącu też tak miałem że chciałem wszystko robic: na siłkę, basen, biegac, treningi kicka, sauna, grac z kumplami w nogę i się skończyło przetrrenowaniem i 3dniami przerwy więc uważaj bo ciebie tez może to spotkac, lub co jeszcze gorsze jakaś kontuzja mnie właśnie moja ambicja w zeszłym roku kosztowała kontuzję i 2miechy przerwy w trenowaniu kopnięc więc uważaj dawaj z siebie wszystko, ale uważaj\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 1:04 Temat postu:\nno spoko spoko... teraz mam inny problem... chciałem ruszyc z Cubedem i niewiem jaki trening do tego dobrac - moim celem jest poprawic obwod łapy bo ostatnio troszke spadły obwody w łapkach... dobrym rozwiązaniem będzie tu odmiana treningu niemieciego czy moze jakis inny plan ?\njesli niemiec to jak to połaczyc\nsr - plecy\nsob - klatka + bic\npon - plecy\nsr - barki + tric\npt - klatka + bic\nsob - i tak dalej...\njednym słowem takie połączenie\nna nogi bede robił tylko uginanie i prostowanie nóg w lezeniu/siadzie bo przysiadów narazie robic nie moge - problemy z kolanem... i nogi dam np z plecami\nczy moze lepszym rozwiazaniem bedzie takie połaczenie (powiem tylko ze wczesniej jak robilem zwykły trening na mase to takie połączenie bylo dlamnie idealne)\nsob - tric + bic\nto co mam zrobic ? chce maXymalnie wykorzystac cubed...\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 17:03 Temat postu:\naha i co do tego przemęczenia to jeszcze jedno wtrącę. Pamiętaj o śnie jest to najlepszy środek regeneracyjny, którego nie zastąpi żaden posiłek czy odżywka. i chodzi mi tu o regularny conajmniej 8 godzinny sen, gdyż u mnie właśnie to też przyczyniło się do załamania formy. I na twoim miejscu zwracałbym również uwagę na to KIEDY śpisz, gdyż najbardziej regenerujący (wg moich źródeł) jest między 22 a 2 w nocy, a jak widzę po godzinie twojej ostatniej wypowiedzi trochę się z tym minąłeś\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 18:38 Temat postu:\nfajna relacja, dużych przyrostów\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 18:57 Temat postu:\nNiestety nie kazdy zyje w takim trybie zeby pozwolic sobie na 8 godzinny sen, w takiej sytuacji polecam ZMA. Naprawde poprawia znaczaco jakosc snu.\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 19:16 Temat postu:\nno to też prawda że nie da rady, ale mi chodziło to w związku z jego ostatnią godziną wpisu: 2:04. wiem, wiem ja też od poniedziałku do czwartku mogę conajwyżej 7 godzin spac a na ogół moge zaledwie 5-6 niestety do szkółki musze o 6 rano wstawac ale powtarzam mi chodzi o takie sytuacje w nocy na które mamy wpływ, a obecnośc na forum w nocy za takową uważam\naha, no bo właśnie zastanawiam się nad zakupem zma, więc od razu zapytam, czy jest jakaś określona firma której produkt polecasz, czy każde zma jest dobre?? (mam nadzieję ze nie zaśmiecam )\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 20:16 Temat postu:\nZe wzgledu na cene i sklad polecam Z-Forca dostepnego u nas w sklepie za 49zl, nie znajdziesz nigdzie takiego ZMA po takiej cenie. Wiele osob juz go bralo wczesniej i jak narazie nie spotkalem sie ze zlymi opiniami na temat tego produktu.\nSam teraz zbieram SoGi na niego, bedzie na nowy cykl.\nWysłany: Nie Maj 28, 2006 20:45 Temat postu:\nFighter11 o śnie to ja wiem tylko trudno mi sie jest tak przestawic... wczesniej zawsze chodziles spac o 1 wstałem ok 7... ale teraz w tygodniu spac chodze ok północy, ale musze wstawac przed 6 rano, takze nie ma mowy o 8 godzinach snu... a w weekendy to sie troszke zasiedze, takze zdarza mi sie czasem isc spac o 1 czy 2, ale spie do 9-10... niby jest te 8 godzin, ale nie w najlepszych by sie zdawało godzinach 22-2, ale mało kto spi o 22\nZły pomysle kiedys o tym ZMA, ale jeszcze nie teraz...\na powracając do mojego wątku - to jak zrobic z tym treningiem ?\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 11:46 Temat postu:\nNo to dzisiaj zacząłem odmiane treningu niemieckiego i musze powiedziec ze jest to dobra sprawa... trening szybki, tzn zajmuje mało czasu, a zdaje sie byc efektywny a o to własnie chodzi - takze jestem zadowolony z tego wyboru\nDzisiaj robiłem klatke i bic... jesli chodzi o klatke to przesadziłem troszke z cięzarem i po 4 serii musiałem odjąc 5 kg ze sztangi i przez reszte serii kolega mi pomagał z ostatnimi 2 ruchami - jednak te minutowe przerwy dają znac o sobie, a moja wytrzymałosc jesli chodzi o klatke jest mizerna... no ale za to bic poszedł rewelacyjnie - dobrze dobrany ciezar i wszystko wporządeczku poszło - tak mi łape spompowało ze tylko sie cieszyc wypada\np.s miałem nawet zrobic fotki ale mi baterie padły w aparacie, ale nic straconego - po nastepnym treningu postaram sie zrobic\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 12:19 Temat postu:\ndobierz ciezar tak by kolego niemusial pomagac to wazne!!!\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 17:51 Temat postu:\nwiem wiem - dzisiaj był pierwszy raz takze troszke przeholowałem - przy następnym treningu klatki będę mądrzejszy i dopasuje od samego początku odpowiedni ciezar bo o to m.in chodzi... przestrzegam 60 sekund przerwy pomiedzy seriami, takze jeszcze ciezar odpowiedni dobrac i będzie full wypas\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 19:31 Temat postu:\nsory że zaśmiecam ale już bym nie chciał nowego tematu zakładac zły, no ale to z-force to jest z tt a szczerze to ja nie chcę teog brac bo nie potrzebuję. a jakie bez tribulusa byś polecał??\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 21:53 Temat postu:\nCzemu nie ? tt ci nie zaszkodzi, poprostu w naszym wieku jest niepotrzebne poniewaz mamy bez niego bardzo wysoki poziom tescia. Z-Force jest tani i dobry, ja sie tam nie przejmuje zamawiam go przy najblizszej okazji\nJezeli mimo to cie nie przekonalem to polecam tez ZMA Kaizena, sam go nie bralem ale wielu ludzi mi go polecalo.\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 22:47 Temat postu:\nZły jesli bym sie ew. kiedys zdecydował na zakup Z-Forca to nalezy go tak dawkowac jak zaleca producent ? bo powiem szczerze to wydaje mi sie to dosc sporo, bo az 8 kapsów dziennie i takie pudło starczyło by mi tylko na 15 dni...\nBrałes to juz, takze moje pytanie jest następujące - po ile kapsów dziennie i o jakiej porze dnia ?\nczy jak bym brał np 3 kapsy na noc to by wystarczyło w zupełnosci ?\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 22:48 Temat postu:\nJa porcje przedtreningowa zamierzam sobie odpuscic. Tigy pisal w swoim temacie ze bierze 3 kapsulki przed snem i spi mu sie znakomicie. Zamierzam podobnie stosowac, przy takich porcjach wystarczy mi na 40 dni dobrego snu.\nWysłany: Pon Maj 29, 2006 22:51 Temat postu:\na teraz juz uciekam spac... jutro rano basen... trzeba wypoczywac\noki dzięki za odpowiedz... moze sie w to uzbroje...\nodmiana treningu niemieckiego + cubed + caffeine + z-force + oczywiscie najwazniejszy czynnik dieta = całkiem ciekawe efekty (tak mysle)\nWysłany: Wto Maj 30, 2006 7:39 Temat postu:\ntez stosuje tylko 4caps przed snem\nWysłany: Wto Maj 30, 2006 12:16 Temat postu:\nOdczuwasz Smoku duza roznice w jakosci snu ? Ja pamietam ze na poczatku swietna na mnie domowe ZMA dzialalo teraz jest gorzej i zamawiam Z-Force\nWysłany: Wto Maj 30, 2006 12:30 Temat postu:\nZły mozesz powiedziec coś wiecej o tym domowym ZMA ?\nWysłany: Wto Maj 30, 2006 12:31 Temat postu:\nJESTEM BARDZIEJ WYPOCZETY niz przed braniem ale to uwazam za normalny obiaw dobry magnez i cynk oraz tribulus robia swo je\nStrona 3 z 406


Wigilijne rozmowy - Barbara Pytlos - Portal OPOKA\nNa ten jedyny, niepowtarzalny, święty dzień czekaliśmy z utęsknieniem każdego roku.\n- Niezwykły dzień, bo Bóg się narodził, przyszedł do ludzi, by im ukazać miłość - powtarzała niezmiennie mama co roku, przygotowując dom na ten wyjątkowy wieczór. Męczyły nas więc porządki, które trwały cały miesiąc, ale często męczyło również pielęgnowanie adwentowej Mszy św.\n- Przecież Gość, który do nas przyjdzie tego wieczora, nie ma sobie równych - wbijała do naszych małych głów mama. Tworzyła w ten sposób nastrój Świąt Bożego Narodzenia, rozpoczynając przygotowania do nich od początku grudnia. Ojciec nie umiał za to opędzić się od pytań. Zadawaliśmy je nieustannie, jak to czynią dzieci, bo chcą wiedzieć. Co roku powtarzały się te same pytania i co roku ojciec z cierpliwością Anioła na nie udzielał odpowiedzi. Kochany był. Nigdy mu się to nie znudziło. Było ich bardzo wiele, bo przecież obyczaje Świąt Bożego Narodzenia są bogate. Janeczka np. niezmiennie przez parę lat pytała:\n- Tato, dlaczego możemy siąść do stołu dopiero, jak zaświeci pierwsza gwiazdeczka?\n- Bo gwiazda zwiastowała światłość, narodzenie Jezusa - brzmiała zawsze ta sama odpowiedź.\n- A choinka? Po co choinka? - napastliwym głosem domagała się wyjaśnień Henia.\n- Choinka... - udawał zastanowienie się ojciec. - Choinka, żywe drzewko w domu, to znak narodzonego Pana, który przychodzi do nas z tyloma darami, dlatego ją ozdabiamy tak pięknie. Choinka to także znak zbawienia ludzi. - Słowo zbawienia było dla nas trudnym słowem, ale wpadało nam mocno do głów i serca. - Choinka - mówił ojciec - drzewko w domu, przypomina nam też, że na drzewie Chrystus oddał życie, by odkupić ludzkie winy, by dać człowiekowi życie wieczne.\n- A dlaczego łamiemy się opłatkiem? - siedmioletni Artur nie chciał być gorszy od swoich trzech sióstr.\n- To jest bardzo ważne pytanie - chwalił go ojciec.\n- Opłatek jest najważniejszy, na białym obrusie i leżący na sianie. To znak Boga, który z miłości do ludzi przemienił się w chleb. Ten zwyczaj łączy tylko Polaków. W innych krajach go nie ma. Przełamać się z kimś opłatkiem, to bez słów powiedzieć: Gdybym miał ostatni kawałek chleba, podzielę się z tobą. Przełamać się z kimś opłatkiem, znaczy także dać mu do zrozumienia, że bliski jest twojemu sercu, bo opłatek to taki chleb, w którym mieszka radość, pojednanie, dobre życzenia. Ten sam opłatek w czasie Mszy św. staje się Ciałem Boga miłości.\nPamiętam do tej pory twarz ojca, gdy to mówił: skupioną, poważną, ale zarazem radosną z jakimś dziwnym światłem w oczach. Chyba cieszył się, że mógł nam o tym wszystkim mówić.\n- I zawsze musi być ryba - zauważałam niby od niechcenia.\n- Musi - zgadzał się ze mną tata. Mama zazwyczaj nie brała udziału w tych rozmowach, bo przygotowywała stół. - Musi, bo ryba to stary chrześcijański symbol. Chrześcijanie, którzy jeszcze w pierwszych wiekach byli prześladowani, znak ryby przyjęli jako znak wtajemniczenia. I często zdarzało się tak, że gdy chrześcijanin rozmawiał z kimś nieznajomym, niby od niechcenia rysował na piasku znak ryby. Jeśli rozmówca był również chrześcijaninem, odpowiadał hasłem tym samym, rysując także rybę. Jeśli nie, rozmowa zazwyczaj się urywała. Po grecku rybę określamy słowem - ICHTYS - a poszczególne litery w tym wyrazie oznaczają - Jezus Chrystus Syn Boga Zbawiciel. - Tata przestawał mówić i my milczeliśmy długo. Nie ukrywam, że byliśmy z niego dumni, bo był taki mądry, zawsze wiedział, jak odpowiadać na nasze pytania. Ciszę przerywała zazwyczaj Janeczka:\n- Tato, a jeszcze przy tej kolacji jest jedno miejsce przy stole, które wydaje się, że czeka na kogoś ...\n- Oczywiście. Ważne to miejsce, znak oczekiwania na gościa, który będzie miło przyjęty, znak dla całego waszego życia, że jesteśmy gotowi pomagać innym; znak, że pamiętamy o słowach Jezusa: Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili. Z tym miejscem łączy się też nasze polskie przysłowie: Gość w dom, Bóg w dom.\nNa tym zazwyczaj kończyły się nasze wigilijne rozmowy z ojcem. Potem sprawdzał, czy wzeszła już gwiazda, i rozpoczynała się ceremonia wieczerzy. Zawsze siadaliśmy do niej zapięci na ostatni guzik, odświętni, bo też zgodnie z tym, co ojciec mówił, oznaczało to gotowość przyjęcia największego Gościa - Jezusa - Dziecka narodzonego w Betlejem, który tak ukochał ludzi, że przyjął ciało człowieka.\nOjciec czytał Ewangelię o narodzeniu Pańskim, potem były modlitwy za naszych bliskich zmarłych, opłatek wędrował z rąk do rąk, a na samym końcu radość ze skromnych upominków udzielała się wszystkim. Prezentów w postaci drobiazgów było mnóstwo, bo one też oznaczały obfitość łask, które przynosiło ze sobą narodzone Dziecko.\nTe rozmowy z ojcem pamiętam do dziś. Wspominamy je przy każdej wieczerzy wigilijnej, tłumacząc naszym dzieciom symbolikę obyczajów Bożego Nnarodzenia. A gdy w naszych domach po kolacji rozbrzmiewa kolęda: Bóg się rodzi, moc truchleje... jestem przekonana, że wszyscy ludzie są jedną wielką rodziną.\nData publikacji: 1999-04-16Inne materiały tego autoraInne materiały z tego źródła\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: choinka rozmowa opłatek żłóbek wigilia siano


Aż trzykrotnie wzrosła liczba rolników, którzy będą ukarani za złożenie nieprawidłowego wniosku o dopłaty bezpośrednie. Najczęstsze przewinienia to zawyżanie powierzchni gospodarstwa, do której dopłaca Unia Europejska. Ci, którzy pomylili się lub mówiąc inaczej oszukali najwięcej zostaną pozbawieni prawa do unijnych pieniędzy.\nW ramach dopłat bezpośrednich na polską wieś spłynie ponad 8 mld zł. Aby być pewnym, że pieniądze trafią tam, gdzie powinny Agencja Restrukturyzacji przez ostatnie miesiące badała, jak rolnicy wypełnili wnioski o dopłaty bezpośrednie.\n- W większości rolnicy złożyli wnioski na tyle prawidłowo, że kontrola nie wykazała konieczności naliczania sankcji finansowych - uważa Jacek Podlewski z ARiMR.\nAle sankcje finansowe wobec pewnej grupy rolników będą konieczne. Pierwsze wyniki kontroli wskazywały, że zaledwie 5 proc. sprawdzonych wniosków była błędnych. Teraz po zakończeniu kontroli i sprawdzeniu 77 tys. gospodarstw liczba nieprawidłowości wzrosła trzykrotnie - do 15 proc. Rekordzistami w zawyżaniu wielkości swojego gospodarstwa okazali się rolnicy z województwa pomorskiego, zachodniopomorskiego oraz świętokrzyskiego. Tu błędny okazał się co piąty sprawdzony wniosek.\nCo grozi rolnikom którzy pomylili się lub świadomie podali nieprawdę we wniosku o dopłaty bezpośrednie? Jeżeli skala błędów nie będzie większa niż 10 proc., to Agencja zabierze rolnikowi część unijnej dotacji. Mówiąc wprost, jeżeli rolnik zawyży wielkość swojego gospodarstwa o hektar to dostanie dopłatą mniejszą o równowartość dwóch hektarów. W przypadku większych nieprawidłowości - jeżeli skala błędów przekroczy 20 proc. - rolnik może pożegnać się z tegorocznymi dopłatami. Jednak takich przypadków w skali kraju jest bardzo mało.


Śladami Chopina w Wiedniu - iPolen.at ........ Forum i Portal Polonii w Austrii\n9.10 Śladami Chopina w Wiedniu\nW ramach XXIV Dni Polskich w Wiedniu Klub Gdańszczan zorganizował zwiedzanie miasta z przewodniczką Magdaleną Stępień. Wycieczka wyruszyła spod pomnika Chopina w Schweizergarten.\nAutorem rzeźby – daru rządu polskiego z okazji dwusetnej rocznicy urodzin kompozytora jest Krzysztof Bednarski. Pierwsza podróż do Wiednia, którą dziewiętnastoletni Fryderyk zorganizował z przyjaciółmi zaowocowała zagranicznym debiutem młodego artysty. Wystąpił wówczas dwukrotnie w Kärntnertorttheater. Zwiedził miasto i poznał wielu muzyków.\nPo raz drugi zawitał do miasta wraz z Tytusem Woyciechowskim podczas podróży do Paryża.\nTym razem spędził w cesarskim mieście osiem miesięcy – od listopada 1830 do lipca 1831 roku. Mieszkał początkowo w gospodach, a później w kamienicy przy ulicy Kohlmarkt 9, gdzie teraz znajduje się pamiątkowa tablica.\nNa wieść o wybuchu powstania jego towarzysz wrócił do kraju pozostawiając Chopina w Wiedniu. Czas spędzał na zawieraniu znajomości, chodzeniu do opery i komponowaniu. Mimo tego narzekał na samotność, zwłaszcza podczas Bożego Narodzenia. Chętnie spacerował po Praterze.\nWspólnie z Leopoldem Czapkiem i Norbertem Kumelskim wybrał się na wycieczkę na Leopoldsberg, Kahlenberg, a także do Aspern, Wagram i Neuburga. Koncerty dawał pod koniec swego pobytu w czerwcu 1831 roku. Wiedeń opuścił 20 lipca i udał się wraz z Norbertem Kumelskim do Paryża.\n» iPolen.at z wizytą w stolicy Bawarii\n» XXI Dni Kultury Polskiej w Wiedniu 2012 uważam za otwarte !!!!!!!


Z opowieści polskich Żydów (12) | Obyczaje | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nW dwudziestoleciu międzywojennym nasi rozmówcy żyli w rodzinach, ciągle wielopokoleniowych, ciągle blisko siebie, we wzajemnej pomocy najczęściej. Choć to też czas, kiedy pojawiły się mocne pęknięcia w rodzinach. Przyczyną najczęściej był nowy, negatywny stosunek do religii. Postępowa młodzież żydowska często lewicowała, czasem odrzucała małżeństwa swatane, niekiedy polonizowała się całkowicie. Rodziny jednak utrzymywały kontakty, a w większym gronie spotykano się z okazji licznych świąt. Śluby zawierano najczęściej w obrządku mojżeszowym. Pracowali mężczyźni, kobiety zajmowały się domem i czasem dorabiały chałturami albo drobnym handlem. Zdecydowana większość była biedna. Od 1939 roku rodziny się rozsypywały, ginęły, niknęły.\nJanina Wiener, Kraków\n„Z opowieści polskich Żydów” to cykl oparty na materiałach zebranych przez Ankę Grupińską i jej współpracowników w ramach projektów historii mówionej. Każdy odcinek jest portretem osoby lub próbą uchwycenia jakiegoś aspektu życia polskich Żydów – obrazem instytucji, zdarzenia, zjawiska. W poprzednich odcinkach: wspomnienia o Kowlu (1), opowieść o szkołach bundowskich w przedwojennej Warszawie (2), opowieści o mieszkaniach w dużych miastach (3) i w sztetlach (4), o wakacjach (5), historia pani Gustawy Birencwajg (6 i 7), o święcie Pesach (8), o gimnazjach (9), o Goworowie i Łosicach (10), o Łukowie i Łomży (11). W tym numerze ostatni odcinek 12, o żydowskiej rodzinie.\nNazywam się Janina Wiener, z domu Bodenstein. Urodziłam się 13 kwietnia 1922 roku we Lwowie. Moją prababkę pamiętam bardzo dobrze, bo moja prababka umarła, jak ja miałam 10 lat, czyli w 1932 roku. Ta prababcia była ze strony matki, to była matka mojej babki po kądzieli. Nazywała się Klara Urich, a jak z domu, to nie wiem.\nTo była bardzo dystyngowana, siwa pani. Zawsze ubrana na czarno z dużą czarną, lakierowaną torbą – tak ją pamiętam. Jak przychodziła do nas, to brała mnie na kolana i całowała mnie, co było bardzo nieprzyjemne, bo miała prawdopodobnie... zarost. Kłuła mnie przy pocałunkach i częstowała rajskimi jabłuszkami, takimi małymi, czerwonymi, które wyjmowała z tej lakierowanej torby. I ja byłam nieszczęśliwa, dosłownie nieszczęśliwa. Uciekałam od niej, jak tylko mogłam. Chowałam się gdzieś w zakamarki, żeby mnie nie wyciągnięto i do prababci nie podprowadzono.\nPrababcia była wdową. O jej mężu – moim pradziadku – nie wiem nic. Coś mi się tak łączy z Assicurazione General – z tym towarzystwem ubezpieczeniowym. Nie wiem, czy nie był dyrektorem... W każdym razie pracował na jakimś kierowniczym stanowisku. Prababka starość miała dostatnią i zamożną. Tak sądzę, bo miała osobę do towarzystwa, z którą mieszkała, i która ją do nas przyprowadzała, chociaż prababka była fizycznie i psychicznie correct, w porządku. Pamiętam, że rozmawiałam z nią tylko po polsku. Nie pamiętam, na jakiej ulicy mieszkała, ja u niej chyba nigdy nie byłam. Zwykle to ona do nas przychodziła. Została pochowana na cmentarzu żydowskim we Lwowie.\nMama Janiny Wiener, Henryka Singer.\nStudiowała biologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza\nwe Lwowie. Umarła w 1942 roku, mając 42 lataU nas w domu była niania, mamka mojej matki. Jak się urodziłam w 1922 roku, to ona już była 22 lata w tym domu. Nazywała się Jula. Jak ona miała na nazwisko? Nie wiem, po prostu ona była u nas zawsze jako Jula. Ona była Polką, nieślubną córką dziedzica i guwernantki, to jeszcze pamiętam. Ona mieszkała w tym samym domu, co my. Myśmy mieszkali na pierwszym piętrze, a ona na drugim piętrze miała coś w rodzaju kawalerki. Takiej dożywotniej. I ona rządziła całym naszym domem.\nI babcia Jula wychowała mnie i wychowała mojego brata. Pamiętam, jak bajki mu opowiadała do snu, a ja nadsłuchiwałam. I przepraszam bardzo – jeszcze wszystkie polskie święta, to znaczy katolickie święta były u nas w domu obchodzone. Tak, ona je organizowała. Choinka była zawsze. Choinka i wigilijna kolacja, łamanie się opłatkiem. Ona się łamała opłatkiem z nami.\nW kościele Dominikanów, to ja znałam poszczególne ołtarze. Niania zabierała do kościoła naprzód mnie, a później brata. Z nianią chodziłam do kościoła, a ze służącą do cerkwi. Tą cerkiew na ulicy Krakowskiej... to tam każdy kamyk znam. I rodzice się nie sprzeciwiali – nie, nie! Nie poświęcało się dzieciom tyle czasu, co się dzisiaj poświęca. Wtedy. Moi rodzice mieli bardzo bujne życie towarzyskie. A dzieci się wychowywały w domu. No, wychowywały się. Była niania, była służąca, kucharka – zawsze Rusinka, to się dzieci przy nich wychowywały.\nJanina Wiener z ojcem Zygmuntem Bodensteinem. Zdjecie zrobione zostało w 1938\nw Truskawcu przez zawodowego fotografa i później przesłane do Lwowa\nHalina Leszczyńska, Warszawa\nBabcia Tema Birencwajg, mama mamy, była nabożna fanatycznie. Mieszkaliśmy w Łodzi. Chodziła w peruce. Była prostą kobietą, zdaje się nawet analfabetką, bo potrafiła modlitewnik trzymać do góry nogami. Ale jej to było wsio rawno [ros. wszystko jedno], ona miała do Pana Boga tak dużo spraw, że już nie było czasu, żeby tam czytać z modlitewnika. Na temat babci pobożności opowiadam takie dwie anegdotki. Pierwsza z Montechrystem. Jedna z ciotek pożyczyła u sąsiadki książkę „Hrabia Monte Christo” i od razu jej nie oddała, to ta sąsiadka przyszła się upomnieć i mówi „Ja tu przyszłam po Montechristo”. A moja babcia na to: „Oj, Boże kochany, Jezus Chrystus w moim domu!” A drugie to Czerwony Krzyż. Przed wojną takie były skrzyneczki drewniane i taki czerwony krzyż narysowany – to była apteczka. W domu, to tam lekarstwa się trzymało. U mojej babci czerwony krzyż był zaklejony. […] Babcia moja w piątek wieczór zawsze przychodziła w takiej czystej, nie nowej, ale czystej sukience, zapinanej na guziki od góry do dołu, bo przez głowę ona by nie dała rady, bo bardzo tęga była. I szabes – zaczynała się cała uroczystość.\nHalina Leszczyńska z domu Birencwajg\nw 1948 roku, po powrocie z ZSRRJak u babci byłam, to chodziłam na podwórko. Moja babcia nosiła perukę a drugi taki kok dopinany. Miała wielką szafę, w tej szafie można było się bawić, wejść tam. To wiem, że kiedyś wzięłam ten kok i sobie go przyczepiłam i poszłam na podwórko się bawić. I była wielka awantura, bo babcia nie mogła wyjść z domu. Babcia była bardzo dobrą kobietą, bardzo dobrą, ale taką prostą. Ona była z Tomaszowa Mazowieckiego, zdaje się. Z domu Skórnicka. Gdyby mój tata był nieślubnym dzieckiem, to ja bym była Leszczyńska, z domu Skórnicka, wszystko elegancko. Nikomu by nie przyszło do głowy, kto ja zacz. [Nikt by się nie zorientował, że jestem Żydówką.][…] Babcia zginęła w czasie okupacji. Niestety nie znam żadnych szczegółów.\nJeszcze pamiętam taki szczegół z dzieciństwa. Byłam u mojej babci. Brat mego taty, jedyny brat jego, był komunistą, który siedział od czasu do czasu w kryminale, żeby mu się nie nudziło. Babcia miała dużą kuchnię i pokój, to było całe mieszkanie. Kiedyś wszedł do mieszkania policjant, dozorca i szpicel. I się pyta mego wujka: „Czy pan Birencwajg?”. On mówi „Tak”. „Judka?”, „Tak”, „To pan pójdzie ze mną”. Ja w tym momencie uważałam, że moja babcia powinna się rzucić na szyję synowi i krzyczeć: „Synu kochany, dokąd cię biorą?”, ubranie rwać na sobie z rozpaczy. A babcia się nawet nie ruszyła ze stołka. Wujek jakieś rachunki miał, czy coś, zostawił i poszedł. Ja byłam zszokowana.\nJoanna Gomułka, Warszawa\nO ojcu mojego taty, Izaaku Majerczyku, który mieszkał w Łodzi, znam tylko rodzinną legendę. Mnie opowiadała ją moja mama, a potem mojemu synowi opowiadała to w Hajfie wdowa po Natanie, Miriam. Dziadkowie ze strony ojca pochodzili z Kielecczyzny. (Nie wiem dokładnie skąd, czy mieszkali w małym miasteczku, czy na wsi). W każdym razie, jak głosi legenda, była to rodzina rabinacka. Mama mówiła, że tam było ze czterdzieści pokoleń rabinów, ale to należy raczej brać jako metaforę, bo jakby zacząć liczyć, to by do Kazimierza Wielkiego to sięgnęło. I otóż mój dziadek pewnego dnia doszedł do wniosku, że to wszystko bzdura i w Jom Kipur kazał żonie nakryć do stołu i jeść! Strasznie się oczywiście pokłócił ze swoim ojcem i w ogóle został wyklęty. Ja nie wiem, co się z nim stało. Nie mam żadnego jego materialnego obrazu, żadnego wspomnienia, żeby ktoś z rodziny się z nim kontaktował. Ale właśnie, mimo że te wiadomości są takie cząstkowe, on jest dla mnie pół-mityczną, ale bardzo żywą osobistością, jako buntownik… W gruncie rzeczy jego wyłamywanie się z tradycji żydowskiej jest częścią naszej tradycji intelektualnej; taka samodzielność myślowa.\nBolesław Badian, Warszawa\nOjciec nazywał się po żydowsku Mordche, a we wszystkich dokumentach ma Marek. Bo na Wschodzie wszystkie imiona zmieniano, nazwiska nie. (My mieszkaliśmy w Drohobyczu). Mama nazywała się Chana, a w dokumentach miała Anna. Nie pamiętam daty urodzenia mojego ojca. Wiem tylko, że jego pierwsza żona umarła i ożenił się drugi raz. To była duża różnica wieku między moimi rodzicami. Mama wtenczas miała prawdopodobnie 25, 26 lat, a ojciec miał wówczas ponad 50 lat. Nie miał dzieci z pierwszego małżeństwa. Był wysoki, siwy, szczupły, miał bródkę w szpic. Był bardzo pobożny. Każdego ranka najpierw mył ręce, zakładał te wszystkie [tefilin], modlił się, a dopiero później jadł śniadanie. Chyba nie służył w wojsku. Pracował w Borysławiu, w kopalni wosku przemysłowego jako robotnik fizyczny, pod ziemią. To bardzo ciężka praca! Trzeba było kuć ścianę, żeby dostać wosk. Takie korytarze były jak w kopalni węgla. Ojciec pracował do czasu, kiedy Rosjanie przyszli w 1939. Dostał wtedy emeryturę, pamiętam jak dzisiaj, 15 rubli. Ta kopalnia była jakieś 4 albo 5 kilometrów od Stronnej. Tylko w piątek przyjeżdżał do domu i w poniedziałek wracał do pracy. Spał u swojej siostry, bo miał siostrę w Borysławiu, w takiej komórce spał.\nLucyna Badian, żona Bolesława Badiana, Warszawa\nMama miała na imię Zofia, Zisł się mówiło, z domu Tursztajn. Urodziła się 15 maja 1899, zmarła 21 sierpnia 1979 roku. Śpiewała piosenki, najwięcej polskich, opowiadała dużo. Raczej chyba nie bawiła się ze mną. Ona z miasta była. Była już inaczej wychowana. Zawsze była bardzo elegancka. Do końca. Nawet jak już przyjeżdżała do Warszawy, już była starszą panią, mąż się zawsze śmiał, bo ona stale w milanówku [w jedwabiu z Milanówka]. Ona nawet szlafroczki z tego szyła. Mama bardzo ładnie wyglądała, do ostatniej chwili. Tylko podczas okupacji była chuda jak patyczek, bo nie było co jeść, tylko kartofel czy kawałek chleba. Mama była młodsza od ojca o dwa lata. Nie pracowała, zajmowała się domem. Wcześniej miała chłopaka wojskowego, ale rodzice powiedzieli, że w ich rodzinie wojskowych nie może być. A to był bardzo ładny chłopak i oni bardzo się kochali. Ale dziadkowi nie odpowiadała jego rodzina, bo widocznie nie była pobożna i dlatego nie zezwolił na małżeństwo. Więc mamę wyswatano. Pobrali się w 1922 roku i za rok ja się urodziłam. Później brat i później siostra. Rodzice byli bardzo dobrym małżeństwem. Przeżyli tyle lat razem, całą okupację.\nMundek Badian, brat Lucyny Badian, Warszawa\nMama była z domu Tursztajn. Ona miała też sympatyka, on miał przedsiębiorstwo przewozowe. Duże, przed wojną miał 6 czy 8 koni. Był bardzo bogaty, Józef Lang. Mama jego chciała za męża, ale dziadek nie chciał się zgodzić i ona zapoznała mego ojca. Ojciec z wioski był. Był piłsudczykiem, gonił Ruskich aż pod sam Kijów. Był ranny. Potem należał do związku Żydów walczących o niepodległość Polski [Związek Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski]. 3 maja zawsze maszerował w mundurze.\nPrzed wojną tata budował na raty dom. Nieraz nie miał pieniędzy. Pisał kartkę: „Pożycz pani 50 albo 100 złotych”. I ja chodziłem do Klarmankowej, przez płot przeskakiwałem. Ona była starą kobietą, miała pieniądze. Ojciec, jak dostał wypłatę z kasy chorych, zawsze oddawał. Ojciec wybudował dom, miał furmanów, którym dużo płacił, konie kosztowały pieniądze – okucie, siano na zimę. (Bolek nas kiedyś tam odwiedził. Rowerem przyjechał z wioski). Gdyby nie wojna, to by jeszcze spłacał ten dom na Sobieskiego 36 E. Mama bardzo elegancko chciała mieszkać. Miała ładne serwisy, ładne meble. Głodniśmy nie byli. Mieliśmy domek, dwa pokoje, kuchnia. Na podwórku było 15 kur, była ubikacja, sześć drzew owocowych. Trochę ogrodu mieliśmy. Bardzo ładnie było. Studnia była głęboka, a ja w nocy lunatykowałem, to później zamknęli tą studnię, bo bali się że do niej wpadnę. Mieliśmy studnię do spółki z sąsiadem. Dobra woda była. Wszyscy przychodzili latem, żeby tę wodę pić ze studni. Jeszcze wtedy nie było wodociągów. Bo wcześniej to nosiliśmy wodę, Lusia też nosiła ze Śnieżnej ulicy. Mieliśmy taki duży baniak, chyba na sześć wiader. A ta woda ze studni była jeszcze lepsza.\nTo ślub w rodzinie żony Rozenberga w Białymstoku. 1938 lub 1939 rok\nSzulim Rozenberg, Paryż\nMy w Warszawie mieszkaliśmy. Ja bardzo lubiłem mamę moją. Dwojra Rejla Rozenberg, z domu Grynberg się nazywała. Ale ona była bardzo nieszczęśliwą kobietą, dlatego, że ona nie miała co dać dzieciom do jedzenia. Na zimę to się kupiło jakieś dwa worki kartofli i do piwnicy się je wrzucało, i trochę cebuli, i to już było jedzenie. I jedyna rzecz, to była taka tragiczna dla mamy, że ona nie mogła robić szabasu, bo do tego szabasu trzeba było mieć kilka złotych, żeby kupić rybę, żeby kupić kawałek mięsa. Później w latach 30. moja najstarsza siostra Gołda mieszkała na Czerniakowie, jej się dobrze powodziło. Tramwaj numer dwa jeździł stamtąd do nas. To ona przyjeżdżała, żeby zrobić zakupy na Miłą. Ona przychodziła, wzięła mamę, i kupiła dla mamy też. Także ten szabas był szabasem. I ja nosiłem czulent do piekarza. Ty rozumiesz, jak to się kręciło to całe życie?\nMama miała tego najstarszego syna Ksila, to on był taki chorobliwy [chorowity] chłopak i ona, jak nam dawała jeść, to ja patrzałem do jego talerza, że on zawsze miał łyżkę więcej od wszystkich innych podawane. I to bolało. I ja pamiętam, jak już pracowałem u krawca i coś trzeba było gdzieś zanieść, to patron [właściciel zakładu] dawał mi pieniądze na tramwaj tam i z powrotem. To ja leciałem pieszo i oszczędziłem te parę groszy tramwajowe. Mama miała takie żylaki na nogach i ona strasznie cierpiała, leżała w łóżku, to ja kupiłem mandarynkę za te grosze, co zaoszczędziłem, i zaniosłem mamie.\nZdjęcie z 1937 roku, zrobione w Warszawie podczas ślubu syna\nbrata mamy Szulima Rozenberga, Jankiela. Szulim stoi po lewej\nstronie, obok jest Rajza, Ryfka i Rubin, jej mąż. Siedzą mama Dwojra\ni tata Szmul\nBardzo ją lubiłem, tylko myśmy się nie rozumieli zupełnie. Z ojcem można było jeszcze więcej trochę pomówić, a z mamą nie. Ona zawsze była taka zamknięta w sobie i zawsze ta biedota [bieda] jej tak dokuczała, że to było coś strasznego. Jeszcze teraz płaczę, jak ja ją widzę, jak wyglądała. Od czasu do czasu chodziła do moich sióstr. Do tej Gołdy najbardziej, to trzeba było mieć na tramwaj, no, jak ona już tam pojechała, to tamta jej dała pieniądze, żeby z powrotem jechać.\nRozalia Unger, Szczecin\nMało wiem o mamie. Nazywała się Małka Achtman, z domu była Szapiro. Nie wiem, czy się uczyła, obawiam się, że nie umiała ani czytać ani pisać, ale nie wiem na pewno. Na matkę spadło całe utrzymanie czworga osób, bo ojca ja nie pamiętam, podobno zaginął. Przede wszystkim, to pamiętam, że mama bardzo dużo rzeczy sprzedawała w lombardzie, żeby było na utrzymanie i tych rzeczy więcej nie widzę. Był taki obrus pluszowy, bordowo-czerwony ze złotym wyszyciem. To było to samo na łóżkach i na stole. I pamiętam, że na to wszystko jeszcze była taka siateczka, to widocznie było cenne, bo ona to sprzedała. A w ogóle czym się zajmowała? Różnie było, ale tak jak ja rozumiem, to łapała się wszystkiego. Pamiętam, że ona wynajmywała się na wiosnę, czy jesienią u kogoś, kto miał sad, czy to kilka drzew, i ona te owoce sprzedawała.\nPamiętam, że były takie jabłuszka malutkie, co nazywały się kogutki, i ona wynajmywała piwnicę u kogoś i tam kisiła kapustę i w tej kapuście te kogutki, bo one najlepiej się nadawały. One, jak były skwaszone, to miały taki gaz w sobie, bardzo przyjemny, taka woda sodowa, ale już ze smakiem. Potem ludzie przychodzili i kupowali. To była cała beczka. Pamiętam raz zrobiła w piwnicy i nie można było wyjąć beczki, bo ona była bardzo duża i przychodzili do piwnicy i ile kto chciał kupował. Z tego się żyło, ale to były zarobki bardzo minimalne.\nMatka była religijna. Zapalała świece w piątek wieczór, na sobotę, nosiła perukę, a na co dzień, to się nie nosiło peruki, to ona w chustce na głowie chodziła, nie wolno było włosów swoich mieć. Wiem, że chodziła do synagogi, ale tylko wtedy, kiedy były te wielkie święta, to był widocznie nakaz religijny. Tam miejsce było dla kobiet osobne, dla mężczyzn osobne. Mam w oczach tą synagogę w Rzeszowie, gdzie mama chodziła, ale nie pamiętam, na jakiej to było ulicy. Myślę, że nigdy tam nie byłam, nie zabierało się dzieci chyba, a później, to ja przecież byłam komunistką, mnie nie honor było nawet pójść do synagogi – byliśmy bezbożni.\nOjciec nazywał się Salomon. Do dziś dnia nic o nim nie wiem, nie znałam go w ogóle. Nie wiem też nic o ojca rodzinie. Wiem tylko, że przyjechał kiedyś brat mamy, czy z Anglii, czy z Zawiercia, załatwić formalności urzędowe, jeżeli chodzi o rozwód mamy z moim ojcem. Ale ja byłam dzieckiem, nikt się mną nie interesował, nie pytał, nie mówił.\nJakub Kirschbraun, Warszawa\nOjciec, Eliasz Kirschbraun, umarł, jak miałem siedem lat, ale on się wrył w pamięć… Ja go pamiętam jako poważny człowiek, przystojny, ładny, bardzo inteligentny. On był bardzo mało w domu, był nie tylko prezesem gminy żydowskiej i posłem na Sejm w dwóch kadencjach. On był także prezydentem Agudat Isroel w Polsce i on był jednym z założycieli Agudat Isroel światowej na ich konferencji w Katowicach, zdaje się, że to było w 1912 roku. Ale dla mnie to nie był poseł, to nie był prezes, tylko to był dla mnie ojciec, tatuś. Ale ja szperowałem [szukałem] we wszystkich muzeonach i papierach, i okazuje się, że on był bardzo ceniony przez społeczeństwo i osobiście w kontaktach z ludźmi także. On budził nie tylko powagę u ludzi, ale także respekt, to ja pamiętam. Ojciec był bardzo inteligentny z szerokimi horyzonty i to mu pomagało bardzo w działaniu i on rozumiał, jak się odnosić do innych ludzi, Polaków, Żydów.\nBabcia Apolonii Starzec, Zelinger, mieszkała\nw Sosnowcu. Rodzina ze strony mamy była duża\ni zasymilowana. Rodzina ojca pani Apolonii była\nreligijna. Około roku 1900A oprócz tego, tak jak we wszystkich rodzinach, przed wojną w każdym razie, ojciec miał te pierwsze i ostatnie słowo we wszystkim. Nawet z daleka. Nie był surowy, ale… Wie pani, co to jest demokrator? Dyktator demokratyczny! On był bardzo mocny, jego słowo było jego słowo. On wszystko postanawiał. Nie baliśmy się go, myśmy go uważali. Z jego słowem się nie spierało, skończona parada. Oprócz tego ojciec miał także interesy. On był przedstawicielem wszystkich firm zegarowych szwajcarskich w Polsce. To był Junghans, Longines, Omega, Paweł Bure, Patek i tak dalej. Ja pamiętam, że na uroczystość ślubu rodziców te fabryki szwajcarskie Junghans, Omega, oni wszyscy dali podarunek ojcu – zegar złoty, to się nazywało kiedyś „cebula”. W kamizelkach to się nosiło z takim łańcuszkiem małym. I ten zegarek zamiast cyfr miał litery: EKIRSCHBRAUN, bo to jest dokładnie 12. Po polsku nie. Po polsku jest „sz”, ale po niemiecku, „sch” – Kirschbraun, ja też tak piszę. A z drugiej strony, jak się otwierało tą klapkę, tam była duża kolorowa fotografia ojca i matki.\nOjciec nie nosił się po żydowsku. Mam tu fotografię, razem z matką nawet. On chodził ubrany we frak i kapelusz elegancki. Miał ładną brodę taką stylową i wąsy… Nie, on był absolutnie po europejsku ubrany! Ale na świętach, na przykład na Pesach, na Rosz Haszana, w każdy piątek, jak były te obrzędy religijne, to on był ubrany w takim białym chałacie, co ubierali religijni Żydzi i prowadził te wszystkie domowe modły świąteczne. Chodził również studiować Torę. Ja pamiętam czasami nawet mnie brał też. On nie chodził do Nożyka ani nie chodził na Tłomackie do dużej, to było za liberalne dla niego. On chodził do bóżnicy na ulicy Twarda 14, taka mała bóżnica specjalnie dla religijnych. Jak ona wyglądała, nie pamiętam, duża sala. Bardzo religijni Żydzi nie używali synagogi. O ile ja pamiętam, to to była bóżnica cadyka z Góry Kalwarii, Gerer rebe, i wiem, że kiedyś mnie ojciec nawet wziął do niego do Góry Kalwarii i on mnie pobłogosławił. To było jak ja miałem 5-6 lat. Ale mam wrażenie, że ojciec nie jeździł tam często. Nie miał na to czasu. Ale w domu była atmosfera bardzo liberalna, bo w duszy on był liberalny, pomimo że był bardzo, bardzo religijny. Uczciwie religijny. Rodzice umożliwili nam wszystkim ułożyć drogę życia i myśli, wszyscyśmy uważali i bardzo czcili wiarę i religię. Ja do dzisiejszego dnia bardzo szanuję religię i odnoszę się z poważaniem.\nZdjęcie zrobione tuż po wojnie, w Warszawie. Siostra Apolonii\nStarzec, Irena Kirszenbaum z mężem\nApolonia Starzec, Warszawa\nNie pamiętam wszystkich wujków i ciotek. Zygmunt Zelinger, najmłodszy brat mamy, mieszkał we Francji, a my mieszkaliśmy w Radomsku. Pamiętam, jak wuj Zygmunt przyjeżdżał do naszego miasta. Jak przyjeżdżał do Polski z Francji, to odwiedzał nas bardzo często. Już byłam w ostatniej klasie, w ósmej gimnazjum, kiedy zabrał mnie, żeby mi pokazać Warszawę. A ja miałam 16 lat. Smarkata byłam. Nie lubiłam się stroić, a lubiłam nosić mundurek. I wtedy w Warszawie pokazał mi wszystko, co można. Pamiętam, jak przez okrągłe [obrotowe] drzwi latałam. Wszystko mnie zadziwiało. Pokazał kabaret, Qui pro Quo i Morskie Oko. I mało tego, poszliśmy nawet do normalnego kabaretu. Ja siedzę przy stoliku, przyciemnione światła, miejsce do tańców. Byłam bardzo skrępowana, on musiał pójść do ubikacji, zostawił mnie samą. Podszedł do mnie młody człowiek i prosi do tańca. A ja byłam tak przerażona: „Ja nie tańczę, ja nie mogę” i nakrzyczałam na wujka, gdzie on mnie przyprowadził. Takie było moje pierwsze spotkanie z Warszawą. Wuj Zygmunt był bardzo przystojny. Z kwiatka na kwiatek. Elegancki, przystojny i nie żenił się...\nZapisano na podstawie rozmów przeprowadzonych przez Jolę Jaworską, Martę Cobel-Tokarską, Joannę Fikus i Anię Szybę.\nDziękujemy Ance Grupińskiej i jej współpracownikom za cykl „Z opowieści polskich Żydów”.\nŻydzi, Holocaust, Polska, historia


Były premier Donald Tusk pojawił się dzisiaj wieczorem w programie "Fakty po faktach". Na występ obecnego szefa Europejskiej Partii Ludowej zareagował wiceminister Aktywów Państwowych Janusz Kowalski.\nTusk odnosił się do kryzysu w szeregach zjednoczonej prawicy.\n– Tak już bardzo szczerze i to jest też, myślę, dobra rada pod adresem również opozycji. Kiedy twój przeciwnik zaczyna robić błędy, to mu nie przeszkadzaj. Nie wtrącaj się i pewnie dobrze mnie państwo zrozumiecie, że jestem dzisiaj jednym z ostatnich, który chciałby politycznie radzić tej ekipie.\nKaczyński zwycięży w konflikcie z Ziobrą?\n- Kaczyński ma wszystkie karty w ręku, oprócz tej jednej. To znaczy tych domniemanych materiałów, haków, bo przecież ta formacja polityczna jakby wisi na hakach i jej sukces zawsze wisiał na hakach i na grze tymi politycznymi i kryminalnymi pułapkami i instrumentami. Więc oczywiście ten strach w oczach Kaczyńskiego i jego współpracowników też widać.\nZdaniem byłego szefa polskiego rządu nie będzie przyspieszonych wyborów parlamentarnych.\n- Kaczyński straszy swoich kontrahentów politycznych, przede wszystkim Ziobrę, natomiast jestem prawie pewien, że nie odważy się rozpisać wcześniejszych wyborów w tej chwili.\nWystąpienie Tuska na antenie TVN 24 nie spodobało się Januszowi Kowalskiemu (Solidarna Polska). Wiceminister broni swojego partyjnego szefa Zbigniewa Ziobro i ostrzega byłego premiera. - Ma się czego bać - pisze Kowalski.\nSukces podległych @ZiobroPL prokuratorów - zatrzymanie Sławomira Nowaka to uderzenie w jądro układu #PlatformaObywatelska. Wiele karier ludzi, którzy stali przy #DonaldTusk w czasie jego rządów, ma się czego bać. pic.twitter.com/Ue9tkhdRiB\n— Janusz Kowalski (@JKowalski_posel) September 20, 2020\n- Niech pan Ziobrze nie przypisuje zasług ukraińskiego biura antykorupcyjnego. Jeśli się potwierdzi wylot Ziobro, pakujcie manatki. Z waszymi "kwalifikacjami" czeka was bezrobocie - odpowiedziała politykowi dziennikarka Aneta Mościcka.


Dumna lesbijka Cynthia Nixon - FDB\nDumna lesbijka Cynthia Nixon 0\nCynthia Nixon podkreśla, że nigdy już nie zamierza ukrywać faktu, że jest lesbijką.\nGwiazda Seksu w wielkim mieście w 2005 roku zaskoczyła fanów, gdy zaczęła się spotykać z aktywistką Christine Marinoni. W 2003 roku zakończyła długoletni związek z Danny Mozesem, z którym ma córkę i syna.\n- Moje prywatne życie jest moją sprawą – podkreśla aktorka. – Ale nie mam nic do ukrycia. Jestem bardzo szczęśliwa.\nGwiazda dodała również, że nie wierzy w to, że można mieć tylko jedną prawdziwą bratnią duszę i nie żałuje, iż wcześniej spotykała się z mężczyznami.\n- Związki z różnymi mężczyznami obudziły różne części mojej osobowości – wyjaśnia Nixon. – Dzięki temu lepiej rozumiem samą siebie.\nObecnie aktorka pracuje nad dramatem Babysitters, w którym grają także Katherine Waterston i John Leguizamo.\n“Moje prywatne życie jest moją sprawą "\n- też tak uważam, więc pojawia się pytanie po co ten news?, czyżby redakcja myślała inaczej :) ?


Pogoda w Ituacu na tydzień ⇒ Prognoza pogody w Ituacu na 7 dni <Brazylia> • Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPogoda w Ituacu\nPrognoza pogody w Ituacu na 20 04 - 24 04\nPrognoza pogody w Ituacu na tydzień\nPogoda w Ituacu: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Ituacu: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Ituacu: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Ituacu: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Podyskutuj o "Epoka Trzech Królestw" na Forum\nEpoka Trzech Królestw (220 - 589).\nPo upadku w 220 r. dynastii Han w Chinach nastała Epoka Trzech Królestw. Cesarstwo rozpadło się na trzy oddzielne państwa. Ich władcy, rywalizując ze sobą o jak największe wpływy i rozszerzenie swych domen, prowadzili nieustanne wojny między sobą. W ich trakcie korzystali także z pomocy koczowniczych państw, okalających Chiny od północy i zachodu. Najbardziej ucierpiało na tym Królestwo Północne, z którego część ludności zmuszona została do ucieczki przed najazdami plemion koczowniczych do Królestwa Południowego. Ciągłe wojny spowodowały znaczne osłabienie gospodarki Chin, a nawet zmniejszenie liczby ludności. Najważniejszym wydarzeniem Epoki Trzech Królestw było rozprzestrzenienie się w Chinach religii buddyjskiej.\nW IV wieku n.e. północne Chiny zostały podbite na 300 lat przez Hunów, to jest koczownicze plemiona Mongołów, przybyłe z Azji Środkowej. Najeźdźcy zasymilowali się z tubylczą ludnością, przyjęli miejscowe zwyczaje i kulturę i rządzili wspólnie z chińskimi elitami. W okresie tym trwała nadal intensywna kolonizacja południowych terytoriów Chin przez mieszkańców Królestwa Północnego, przy czym na południe od rzeki Jangcy istniało wówczas kilkanaście różnych państw. Ponowne zjednoczenie Chin nastąpiło dopiero w 589 r. naszej ery.\nTrzy Królestwa w roku 262 n.e.


Opinie SGL Carbon polska S.A Nowy Sącz - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nSGL Carbon polska S.A\nOpinie o SGL Carbon polska S.A\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie SGL Carbon polska S.A\noniii 06.09.2017, 21:03\nMaż po wielu latach "obozu" bo tak mozna nazwac poprzednia prace w koncu znalazl normalne zatrudniwnie w SGL ????????\nkl-555 20.07.2017, 22:18\nWitam.Chciałbym szczególną uwagę zwrócić na Panią która wypisuje przepustki na bramie głównej ,. Pani jest bez kompetencji i sam przyjazd już ją denerwuje.Jej zadaniem powinno być przywitanie odwiedzających i pomóc jakoś a nie chamsko się odzywać i mieć pretensje że jej się przeszkodziło w nic nie robieniu .Tak w szanowanej i światowej firmie jak sgl carbon nie powinna pracować taka osoba . Z poważaniem kl\nadmin 17.06.2015, 07:43\nZnasz dobrze firmę SGL Carbon polska S.A lub wiesz jakie warunki zatrudnienia oferuje pracodawca? Podziel się swoją opinią, ponieważ pomoże ona innym wybrać dobrą pracę!\nZostaw opinię o SGL Carbon polska S.A - Nowy Sącz\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie SGL Carbon polska S.A\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach SGL Carbon polska S.A


Kurs Animatora Białystok 20.10.2018 | Akademia Animatora – Szkolenia z Licencją Na Zabawianie | Animator Zabaw dla Dzieci – Akademia Animatora\nInformacje - Akademia Animatora Kurs Animatora Białystok 20.10.2018\nAkademia Animatora zaprasza na Innowacyjne Szkolenie Animator Zabaw dla Dzieci Białystok organizowane przez Akademię Animatora z siedzibą w Warszawie. Zapisz się na Kurs Animatora Białystok i zdobądź zawód Profesjonalnego Animatora.\nNa Szkoleniu spotkasz dużo ciekawych ludzi, nauczysz się, jak zrobić koncentrat do gigantycznych baniek mydlanych i samodzielnie zrobisz efektowny pokaz, nauczysz się, jak tworzyć wyjątkowe balonowe kształty – pieski, kwiatki, miecze, a nawet ośmiornice! Pod okiem Profesjonalnych Trenerów na specjalistycznych fantomach nauczysz się podstawowych technik malowania buziek, poznasz efektywne gry i zabawy dla najmłodszych, a także dużo, dużo więcej!\nKurs Animatora Zabaw dla Dzieci Białystok w Akademii Animatora to praca i pasja! Zyskaj profesję, który w prosty sposób połączysz z nauką w szkole lub na studiach, pracą w domu z własnymi pociechami lub innymi obowiązkami zawodowymi. Zapisz się na Kurs Animatora Zabaw dla Dzieci Białystok, który zapewni Ci solidne przygotowanie do pracy w zawodzie Animatora!\nPo odbyciu Szkolenia Animatora Białystok uzyskasz certyfikat w języku polskim i angielskim, który umożliwi Ci rozpoczęcie pracy w zawodzie Profesjonalnego Animatora Zabaw dla Dzieci.\nKurs Animatora Białystok w Akademii Animatora, który wystartuje 20.10.2018 to doskonała inwestycja w Twoją karierę zawodową! Na Szkoleniu Animatora będzie dużo wypróbowanej, praktycznej wiedzy, potężna doza uśmiechu i pozytywnej energii. Jako Absolwent Akademii Animatora znajdziesz zatrudnienie w muzeach, teatrach, bibliotekach, żłobkach, szkołach i przedszkolach, punktach usługowych i miejscach turystycznych. Połącz uczestnictwo w Kursie Animatora z „Małą Turystyką” – zwiedź wspaniały Pałac Branickich i Rynek Kościuszki lub wykorzystaj następny dzień na wycieczkę do Biebrzańskiego Parku Narodowego.\nPrzyjdź na innowacyjny Kurs Animatora Białystok – 20.10.2018 by Akademia Animatora. Uzyskaj nowy, ciekawy zawód, dzięki któremu połączysz pracę i pasję.