Wirus zmodyfikowany genetycznie właśnie uratował życie pacjenta dzięki infekcji lekoopornej - Kolekcje - 2022\nŻycie nastolatka zostało uratowane przez genetycznie zmodyfikowany wirus.\nBrytyjska nastolatka cierpi na mukowiscydozę - chorobę genetyczną, w której płuca nie są w stanie usunąć śluzu ani bakterii wywołujących choroby. W radykalnym akcie, mającym na celu poprawę jakości życia, właśnie przeszła podwójny przeszczep płuca i wszystko wydawało się w porządku, dopóki z jej szwów nie zaczęła wyciekać masywna infekcja.\nPOWIĄZANE: SUPERBUGI ODPORNE NA ANTYBIOTYKI WYGRYWAJĄ WALKĘ, JAK NAUKA MOŻE ZWALCZAĆ?\nPrzeszła zabieg w podobnym czasie jak inny nastolatek, który również cierpiał na rozległe infekcje, które rozprzestrzeniały się po ich skórze i tkankach. Co gorsza, nawet najsilniejsze antybiotyki nie odniosły skutku i dwoje nastolatków zostało umieszczonych pod opieką paliatywną.\nOstatnia nadzieja leżała w bibliotece bakterii w USA\nAle była ostatnia nadzieja. Graham Hatfull, mikrobiolog z Uniwersytetu w Pittsburghu, spędził ostatnie dwie dekady na gromadzeniu największej na świecie kolekcji bakteriofagów - wirusów, które żerują wyłącznie na bakteriach.\nLekarze w Londynie skontaktowali się z Hatfullem, aby sprawdzić, czy ma faga, który mógłby pomóc nastolatkom. Niestety, pacjent zmarł z powodu infekcji, zanim rozpoczęto niezwykłe leczenie, ale dla pacjentki leczenie wydawało się obiecujące.\nPowrót do zdrowia zwiastuje nową erę biologii syntetycznej\nZaczęła otrzymywać połączone leczenie trzech fagów z laboratorium Hatfull - w tym dwóch zmodyfikowanych genetycznie, aby lepiej atakowały jej specyficzne bakterie. Chociaż jeszcze nie wyszła, wykazała ogromne oznaki poprawy, zmiany skórne zniknęły i powoli może zacząć cieszyć się lepszą jakością życia.\nNauka stojąca za tą niesamowitą historią została opublikowana w czasopiśmie Nature Medicine. Jest to pierwsze znane zastosowanie zmodyfikowanych fagów u ludzi.\nTa historia oferuje ogromny potencjał do szerszego wykorzystania fagów w medycynie i jako obiecujący sposób na pokonanie nowej fali superbakterii.\nSpersonalizowany zmodyfikowany wirus\nHatfull korzysta z ogólnoświatowej sieci licencjackich wolontariuszy badawczych, którzy pomagają mu zbierać przedmioty do swojej biblioteki. Każdy wolontariusz, który wnosi do kolekcji nową plagę, może ją nazwać - co zaowocowało przez lata interesującymi wyborami.\nGdy Hatfull skontaktował się z londyńskimi lekarzami, znalazł trzy fagi, które z powodzeniem mogły zaatakować szczep kobiety M. abscessus: dziwnie nazwani Muddy, ZoeJ i BPs.\nMuddy był najlepszy ze wszystkich trzech i miał tak zwany lityczny cykl życia. Fag przejmuje maszynerię bakterii i tworzy miliony kopii samego siebie, co ostatecznie prowadzi do rozpadu komórki i jej śmierci.\nPozostałych dwóch udało się zmodyfikować genetycznie w procesie opracowanym przez Hatfull, aby mogły również zaatakować infekcję nastolatka. Niezwykły powrót pacjenta do zdrowia zwiastuje nową erę biologii syntetycznej.\nAle Hatfull ostrzega, że fagi nie są masowym lekarstwem na oporne infekcje. Są specjalnie stworzone, aby uratować jednego pacjenta, ale prawdopodobnie będą bezużyteczne dla innego.\nObejrzyj wideo: znalazłem wirusa w grach od widzów! (Lipiec 2022).\nTo - jest bezsensowne.\nCo to jest NFC: komunikacja bliskiego zasięgu\nZacznij tworzyć aplikacje na poziomie zaawansowanym, korzystając z tej praktycznej instrukcji\nNowe prognozy badawcze NASA przewidują pokojową pogodę kosmiczną do eksploracji\nUwaga: FaceApp zachowuje prawa do Twoich zdjęć\n5 razy Elon Musk i autopilot Tesli uratowali bekon swoich kierowców\nCopyright 2022 \_ Wirus zmodyfikowany genetycznie właśnie uratował życie pacjenta dzięki infekcji lekoopornej...


PCC Rokita i PCC EXOL na prestiżowej Liście 500 - PCC Inwestor\nPCC InwestorAktualnościPCC Rokita i PCC EXOL na prestiżowej Liście 500\nPCC Rokita i PCC EXOL na prestiżowej Liście 500\nObublikowano: 25 kwietnia 2014\nPCC Rokita i PCC EXOL na Liście 500 największych polskich firm\nPCC Rokita znalazła się na 265 miejscu tegorocznej Listy 500 – rankingu największych polskich firm przygotowywanego przez dziennik Rzeczpospolita. Firmy klasyfikowane były wg wielkości przychodów za 2013 r. PCC Rokita wypracowała w tym okresie 1,1 mld zł skonsolidowanych przychodów ze sprzedaży.\nPCC EXOL znalazł się na 471 miejscu tegorocznej Listy 500. Spółka wypracowała w 2013 roku 467 mln zł skonsolidowanych przychodów ze sprzedaży. Spółka znalazła się w rankingu po raz pierwszy.\nLista 500 przygotowywana była już szesnasty raz. Jest uznawana za najbardziej prestiżowy ranking funkcjonujących w Polsce przedsiębiorstw.


12oz - Rękawice Bokserskie GREEN HILL KNOCK - KBK-2105 WWW.BOKS-SKLEP.PL - twoje miejsce w sporcie\n» 12oz - Rękawice Bokserskie GREEN HILL KNOCK - KBK-2105\n12oz - Rękawice Bokserskie GREEN HILL KNOCK - KBK-2105\nKod produktu: KBK-2105-12\nRękawice bokserskie Green Hill KNOCK rozmiar 12oz. Wykonane ze skóry naturalnej w kolorze czarnym, z czarnymi obszyciami oraz białymi logotypami producenta. Rękawice posiadają świetną geometrię, średnio twardą piankę o większej gęstości, szeroki pasek zapinający na mocny rzep. Rękawice gabarytowo posiadają lekko mniejszą wielkość niż inne rękawice 12oz i mogą świetnie sprawdzić się na średniej dłoni, na dłoni kobiecej jak i męskiej, bardzo wygodne, z dobrym trzymaniem nadgarstka. Rękawice o budowie uniwersalnej przeznaczone wszechstronnego zastosowania, od przyrządów do sparingów, ergonomiczne, estetyczne, dobrze zaprojektowane. Od strony wewnętrznej zastosowano poliester który ma zadanie ułatwić wkładanie i wyjmowanie ręki. Rękawice zaliczane do średniej półki, według nas w tym przedziale cenowym jedna z ciekawszych uniwersalnych rękawic. Produkt pakowany w estetyczne opakowanie producenta.


ï»¿ 2016 luty - Twoje Gomunice\nNowy Prezydent Radomska\nW dniu dzisiejszym zostaÅ‚ zaprzysiÄ™Å¼ony pan JarosÅ‚aw Ferenc na funkcjÄ™ Prezydenta miasta Radomska. MiaÅ‚em zaszczyt teÅ¼ zÅ‚oÅ¼yÄ‡ Å¼yczenia.\nPodobnie jak w latach ubiegÅ‚ych tak iÂ w tym roku udaÅ‚oÂ siÄ™ zorganizowaÄ‡ zaproszenie dla naszych dzieci na wyjazd do Konina, caÅ‚oÅ›Ä‡ kosztÃ³w zwiÄ…zanych z wyjazdemÂ poniesie z wÅ‚asnej kieszeni pan PoseÅ‚ Krzysztof Maciejewski. Å»yczmy naszym najmÅ‚odszym zdobycia najcenniejszych nagrÃ³d.\nmax kolonko 2016\nJeden z czytelnikÃ³w w komentarzu poprosiÅ‚ o przedstawienieÂ wysokoÅ›ci podatkÃ³w w gminie Gomunice na tle innych gmin w powiecie RadomszczaÅ„skim. porÃ³wnanie poniÅ¼ej.\nRadni z WÃ³jtem – czy umoÅ¼Ä… czÄ™Å›Ä‡ podatkÃ³w od nieruchomoÅ›ci\n26 czerwca 2015 roku na zakoÅ„czenie poprzedniej kadencji Sejmu Platforma Obywatelska wraz z PSL-em wprowadziÅ‚a ustawÄ™ na mocy ktÃ³rej, przedsiÄ™biorca musi pÅ‚aciÄ‡ podatki od wszystkich budynkÃ³w i budowli znajdujÄ…cych siÄ™ w jego posiadaniu, rÃ³wnieÅ¼ od tych ktÃ³rych nie wykorzystuje do prowadzenia dziaÅ‚alnoÅ›ci. Jest to dziaÅ‚anie bardzo szkodliwe, gdyÅ¼ zmusza przedsiÄ™biorcÄ™ do likwidacji fizycznej budynkÃ³w – […]\nNa poczÄ…tku grudnia, przedstawiÅ‚em propozycjÄ™ zainstalowania przy istniejÄ…cych przejÅ›ciach dla pieszych, sygnalizacji Å›wietlnej na Å¼Ä…danieÂ – na drodzeÂ krajowej zÂ DKÂ 91. Z zadowoleniem przyjÄ…Å‚em fakt, Å¼e grupa Radnych podchwyciÅ‚a propozycjÄ™, zebraÅ‚a podpisy popierajÄ…cÄ… tÄ™ inicjatywÄ™Â aÂ UrzÄ…d GminyÂ skierowaÅ‚ pismo do Generalnej Dyrekcji DrÃ³g i AutostradÂ w celu rozwiÄ…zania tego problemu. Grupa radnych (pani Szadkowska, pan Flaszka i pan Tazbir) […]\nW dniu 29 stycznia 2016 odbyÅ‚o siÄ™ posiedzenie Rady Gminy Gomunice. W trakcie ktÃ³rego po niezwykle burzliwej debacie naszym radnym udaÅ‚o siÄ™ uchwaliÄ‡ budÅ¼et gminy na rok 2016. NajwaÅ¼niejsze jego zaÅ‚oÅ¼enia to: a) Po pierwsze. MieszkaÅ„cy ulic Sienkiewicza, Reja i Kochanowskiego w tym roku z racji braku Å›rodkÃ³w w budÅ¼ecie, zostanÄ… nadal pozbawieni odwonienia ich […]


Archiwum policyjne we śnie znaczenie | Sennik Online\nArchiwum policyjne - znaczenie snu\nStrona główna » Archiwum policyjne\nJeśli śniło Ci się Archiwum policyjne to zaostrz swój krytycyzm i ogranicz zaufanie do nieznanych osób. Nie ulegaj również pokusom finansowym takim jak pozornie korzystne oferty zakupowe czy biznesowe. Archiwum policyjne we śnie zwiastuje, że pojawią się kolo Ciebie pewne niebezpieczeństwa takie jak wyłudzenia lub oszustwa, których unikniesz jeśli zachowasz ostrożność.\nJeśli widziałeś archiwum we śnie, zastanów się nad tym co może to oznaczać. Duża liczba dokumentów w archiwum może oznaczać wiele rzeczy.\nŚnić o wielkim stosie dokumentów, które leżą w archiwum nieposegregowane może być przepowiednią sukcesu w biznesie wynikającego z przypadkowych działań. Twoje bogactwo znacznie wzrośnie, ale nie będziesz później w stanie tego powtórzyć. Staraj się nie stracić wszystkiego, co dała ci hojna fortuna.\nŚniłeś o tym, że oddajesz bardzo ważne dokumenty do archiwum? Może być to zapowiedzią brania udziału w bezużytecznych sporach i konfliktach. Może to również oznaczać, że najbliższa Ci osoba dostarczy Ci sporej ilości zmartwień. Jest też całkiem możliwe, że uda się nawiązać zniszczone relacje z przyjaciółmi. Rozważ to, może nie wydarzyło się między wami nic takiego, co mogłoby zniszczyć relację na zawsze.\nZgubiłeś we śnie dokumenty, które miałeś zanieść do archiwum? Może to oznaczać niezdolność w rzeczywistości do wyjścia z kłopotów. Sennik zaleca konsultację z osobą, która ma wiedzę w kłopotliwej dziedzinie.


Efektowne nadruki na elementach garderoby – Europejski blog\nCo zrobić, ażeby mieć bardziej innowacyjne elementy garderoby? Nie brakuje ludzi, którzy decydują się na nadruk na koszulce. To coraz popularniejsze rozwiązanie. Statystyki pokazują, że jest sporo osób, które wybierają nadruk na koszulce.\nNie da się ukryć, że dzięki temu elementy garderoby mogą być z całą pewnością bardziej innowacyjne niż miało to miejsce przedtem. Jaki nadruk na koszulce można zamówić? Aktualnie firmy, które realizują tego rodzaju zadania są bardzo uniwersalne. Posiadają wszechstronną paletę usług. Dzięki temu można zdecydować się na rozmaite motywy i aspekty. Prawdopodobnie właściwie każdy zgodzi się ze stwierdzeniem, że to de facto świetny wybór. Należy idealnie uprzytamnić sobie z tego konkretnego aspektu. Nie powinno to nikogo zaskakiwać. Nic więc dziwnego, że wielu ludzi decyduje się na nadruk na koszulce. Warto zauważyć fakt, że można pójść jeszcze dalej. Nic nie stoi na przeszkodzie, by wybrać zdjęcie na koszulce. Dzięki temu możecie chodzić na przykład z podobizną Waszego syna lub córki. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zdjęcie na koszulce przedstawiało przykładowo Waszego kota albo psa. Aktualnie wybór jest de fakto bardzo duży. Wszystko tak de fakto zależy od Waszych indywidualnych preferencji. Powinno się idealnie uświadomić sobie z tego konkretnego tematu. Nic nie dziwnego, że obecnie nie brakuje ludzi, którzy wybierają zdjęcie na koszulce. Dzięki temu można posiadać bowiem z całą pewnością bardziej innowacyjne elementy garderoby niż miało to miejsce we wcześniejszym okresie.\nSprawdź: bluzy z nadrukiem.\nWybieramy zasady ubioru


Karta przekaźnikowa WiFi na ESP8266 - elektroda.pl\ntomek10861 26 Mar 2016 14:29 11550 28\nWitam wszystkich i życzę na wstępie wesołych świąt\nChciałem wam zaprezentować kartę przekaźnikową WiFi. Karta jest 8 kanałowa wykorzystuje 3 porty GPIO modułu ESP (GPIO0 GPIO2 i Rx) do sterowania rejestrem przesuwnym. Rejestr ten steruje układem ULN a on przekaźnikami. Łączy się ona co około 1s z serwerem sterowania i sprawdza zmianę stanów.\nKarta została zaprojektowana w programie KiCAD, a program napisany w środowisku Arduino. Karta ta będzie wykorzystywana do sterowania światełkami on-line (teraz możecie sobie posterować koszykiem wielkanocnym). Koszt karty nie przekracza 100zł. Jeśli macie jakieś pytania zapraszam do ich zadawania oraz do testowania karty na stronie www.sterowanie24.pl\nZe względu na to że dostawałem prośby na PW umieszczam kod, który jest w karcie. Oraz schemat w postaci pliku graficznego\nHas specialization in: komputery hardware, komputery software, programowanie\ntomek10861 wrote 1370 posts with rating 189, helped 13 times. Been with us since 2007 year.\n#2 26 Mar 2016 17:28\nJedyne co, to przekaźniki mógł kolega zrobić osobno wtedy nie było by problemu z prowadzeniem przewodów od włączników itp. chyba, że to steruje tylko światełkami co są obok siebie.\n#3 26 Mar 2016 17:36\nTo miała być scalona karta i ma obsługiwać 8 kanałów które są obok siebie\nNa święta takich kart będzie zapewne 3 albo 4.\n8 kanałów zostało dobrane po to ponieważ to była najoptymalniejsza liczba\nBtw zawsze można pociągnąć kabelek z 230V bo takie przekaźniki to trochę taki pająk\n#4 26 Mar 2016 17:42\n#5 26 Mar 2016 17:53\nTo w przypadku automatyki domowej - to robię raczej sterowanie światełkami. Dla pomieszczeń dawałbym jedno ESP na pokój\n#6 26 Mar 2016 17:54\nMyślałeś o protokole MQTT, aby co 1 sekund nie odpytywać serwera?\n#7 26 Mar 2016 18:04\nMiał być zastosowany websocket, który ma podobne działanie do tego MQTT (karta miała odbierać ramki w przypadku zmiany) jednak biblioteka do jego obsługi na ESP była zbyt mało stabilna i wolna. Koniec końców przystało na klienta HTTP\n#8 26 Mar 2016 18:50\nMożna prosić o schemacik?\n#9 26 Mar 2016 19:32\nwifi_card.pdf Download (66.56 KB)\n#10 26 Mar 2016 20:11\nSchemat? Wsad!!! Prosimy o wsad!!!\nBardzo miły projekcik.\n#11 26 Mar 2016 20:19\nWsad to najzwyczajniejsze zastosowanie biblioteki ESP8266HTTPClient.h zgodnie z opisem z przykładu\nŁączę się tam z serwerem sterowania i pobieram stan przekaźników do tablicy. A potem już zapis do rejestru\nZe względów bezpieczeństwa wolę nie publikować całego kodu, a najwyżej jego fragmenty\n#12 27 Mar 2016 19:40\nNo dobra, a powie mi ktoś, jak ja budując taką kartę mam nią sterować? Może mi ktoś to wyjaśnić, może być tak w skrócie, aby moderatora nie denerwować.\n#13 27 Mar 2016 21:18\nHmmm, za pomoca strony www?\n#14 27 Mar 2016 22:08\nNo karta łączy się z serwerem\nI tam masz ramę 10001111 i odpowiednio przypisuje stan\n#15 27 Mar 2016 22:15\nCo się dzieje z przekaźnikami tuż po włączeniu zasilania modułu ESP?\n#16 28 Mar 2016 00:29\nMają losowy stan co wynika z charakterystyki pracy rejestru przesuwnego (zwykle jest to 00000000, czasami jeden max dwa z przekaźników się załączą). W moim przypadku karta steruje oświetleniem więc chwilowy losowy stan nie stanowi problemu. W przypadku sterowania jakąś automatyką trzeba dodać na samym początku programu (przed internalizacją WiFi) pętlę zapisującą zera do rejestru.\n#17 28 Mar 2016 14:59\nJestem ciekaw jednej rzeczy, co sie stanie gdy przykladowo router sie zresetuje, a esp dalej jest uruchomione? Po zerwaniu polaczenia samo polaczy sie ponownie?\nNie widze tego w kodzie, albo moze w bibliotekach jest to wbudowane.\n#18 28 Mar 2016 15:08\nW przypadku odłączeniu kabla internetowego moduł zwraca kod błędu (brak takiej strony www). Przy wyłączeniu WiFi i ponownym podłączeniu występuje automatyczne połączenie ESP.\n#19 29 Mar 2016 02:06\nMogles tutaj uzyc esp-07, ma 9 wyjsc wiec ekspander wypada,dodatkowo masz mozliwosc podlaczenia antenki. Na 9 pin dalbym na twoim miejscu wtedy jakis przelacznik ktorym mozna zmienic tryb na esp,jeden stan to jako client(glowne dzialanie), a drugi to serwer do ustalenia id i haslo do wi-fi,moze jakis apikey czy id kazdego przekaznika.Wtedy urzadzenie bedzie bardziej mobilne. Co o tym myslisz?\n#20 29 Mar 2016 09:48\nJako ekspander, dać AVR ATM8, sposób komunikacji z AVR dowolny, i2c, RS, 1w, lub każdy inny. Dodatkowo można łączyć równolegle i dostać kolejne 24 GPIO\nTak mam wykonaną szafkę na części gdzie pod każdym pudełkiem są półki podświetlane w jest półka, po wpisaniu na tablecie części. Baza danych części napisana dla Androida w Mintoris Basic, pliki jako CSV, sofy dla ESP07 w ESP Basic, dla AVR'ów Bascom.\n#21 29 Mar 2016 10:50\n[...] a drugi to serwer do ustalenia id i haslo do wi-fi,moze jakis apikey czy id kazdego przekaznika.Wtedy urzadzenie bedzie bardziej mobilne. Co o tym myslisz?\nW sumie to jest myśl bo na chwilę obecną przy zmianie parametrów sieci WiFi musze zmieniać soft (a wgrywanie trochę to trwa przy prędkości 9800). Może nie koniecznie zwieranie pinu do masy tylko wgrywanie danych po UART, albo wykorzystanie sieci WiFi którą sam tworzy ESP.\nPiotr411 po co do tak prostego układu mam dawać drugi mikrokontroler (i to o dużo gorszych parametrach od tego w ESP). Do rejestru przesuwnego też można podłączyć szeregowo drugi i mamy 16 GPIO można podłączyć 4 rejestry to mamy 32, itd. W moim przypadku jednak kart ma być kilka (żeby nie ciągnąc tyle kabli) być może będzie nawet dla nich separowane WiFi.\nPoza tym rejestr przesuwny jako ekspander to jeden z najtańszych rozwiązań a i bardzo łatwych w obsłudze. Rejestr mogę nawet przetestować czy działa bez ESP dwoma kawałkami przewodów. Z AVR czy jakimś ekspanderem po I2C tak łatwo nie ma.\n#22 29 Mar 2016 11:22\nAVR, ma zalety jakich nie mają rejestry czy ekspandery, cena atm8 jak poszukasz w firmach odzyskujacych elementy elektroniczne, wynosi przy 100szt, 99gr. Nie jest ważne jakie ma AVR parametry w porównaniu z ESP, tylko jak łatwo i tanio można rozbudować ESP. Pojedynczy przekaźnik też można wyposażyć w Attiny13 i odbiorniki, tanie na 433mhz. ESP był by tylko routerem WiFi - 433mhz. Opcji jest wiele podobnie jak sposobów wykonania, jednak stosując układy programowalne mam duży komfort konfiguracji i zmian, a nawet komunikacji 2 kierunkowej, jeśli takowa jest potrzebna. Mając też na uwadze ceny ESP8266-12 lub 13 rodzi się inne pytanie, jaki sens ma ekspander? przy cenie 2$ szkoda zabawy w dodatki zupełnie zbędne jeśli na jednym Esp8266 mamy 11GPIO. Do tego jeszcze chyba najciekawszy język programowania w postaci Basic ESP, gdzie modyfikujemy oprogramowanie po WIFI, czyli w przypadku modyfikacji nie trzeba demontować i podłączać konwerterów czy kabli do ESP.\n#23 29 Mar 2016 13:20\nNo wlasnie chodzilo mi o to zeby np przy uruchomieniu esp bylo sprawdzenie czy jest wcisniety przycisk, jezeli tak to przechodzi w tryb serwera gdzie on jest wtedy hotspotem i na esp jest postawiona strona www gdzie mozna wszystko skonfigurowac. Ponowne uruchomienie esp bez wcisnietego przycisku spowoduje poprostu uruchomienie w trybie client, czyli w glownym.\n#24 29 Mar 2016 14:24\nNp piszą prostą aplikację dla Androida w Mintoris Basic\nProgram steruje 3 listwami po 2 przekaźniki.\nMożna rozbudować o dowolną ilość listew i przekaźników, zmienić nazwy poleceń, etc........\nMożna pójść dalej i dodać np presety, timers, czli np dopisać godzinę włączenia odpowiedniego przekaznika lub jego wyłączenie, np po włączeniu automatycznie po zadanym czasie wyłączy się. Zrobić TEST, czyli informacje od przekaźników wszystkich, ze wszystkich listew, jaki mają aktualny stan. np włącz wszytkie lub wyłącz wszystkie, np toggle, etc.........\nale potrzba nie expander ów czy rejestrów przesuwu, a jako elementy końcowe do wykonawczych uC\n#25 29 Mar 2016 18:28\nW sumie to jest myśl bo na chwilę obecną przy zmianie parametrów sieci WiFi musze zmieniać soft (a wgrywanie trochę to trwa przy prędkości 9800).\nA po co się tak męczysz. Wypróbuj większe prędkości. Ja ustawiłem 1M i jest tylko błysk.\n#26 29 Mar 2016 19:43\nOj nie kupuję Atmeg w ilości 100 sztuk.\nRejestr przesuwny kosztuje 50 - 70 gr za układ.\nCo do tego wciśniętego przycisku - trochę zabawy z kodem\nNie wiem też jak to wpłynie na stabilność układu.\nmadejpm - prędkość zmieniam zmieniając w kodzie szybkość UART? Po zmianie wgrywam już z dowolną prędkością czy musze coś innego modyfikować w tym ESP?\n#27 29 Mar 2016 19:57\nDla mnie to 10 min, dla ciebie pewnie to bedzie 5.\nNie ma tutaj nic skomplikowanego,oraz nie ma szans zeby wplynelo to na stabilnosc ukladu.\nWystarczy w setup dac sprawdzenie czy jest wcisniety przycisk(wtedy masz pewnosc ze tylko przy ponownym uruchomieniu jest mozliwosc zmiany trybu), jezeli jest to do zmiennej przypisac jakis stan, jezeli nie to nic.W petli sprawdzasz zmienna i tam ustalasz czy esp ma dzialac jako client czy serwer\nPostawic stronke na esp tez jest banalnie ( masz nawet przyklad WiFiWebServer).I na koniec zapisanie do eeprom.Banalnie proste a moze nie jeden raz uratowac zycie\n#28 29 Mar 2016 23:18\nNic na ESP nie konfigurowałem. Po prostu do esptool (nim ładuje soft) podaje jako parametr żądaną prędkość i leci.\n#29 30 Mar 2016 02:03\nMi Arduino Studio nie chce wgrywać z inną jak 9800 na tym module, na module z innym softem szło na dużo większej.\nCo do kodu z setup przemyśle to - mogę wykorzystać pin GPIO, który steruje rejestrem. I na nim sprawdzać najpierw stan. Karta to na razie prototyp - właściwe karty potrzebne są na grudzień


Makaron ryżowy ze szparagami i wakame | littlehungrylady.pl Makaron ryżowy ze szparagami i wakame | littlehungrylady.pl\nMakaron ryżowy ze szparagami i wakame\nWiecie, że uwielbiam azjatycką kuchnię – za jej prostotę, mnogość składników, aromaty. Wiecie też, że za staniem przy garach nie przepadam – najchętniej zabieram się za dania, których przygotowanie nie wymaga więcej niż 15 minut. Taki właśnie jest ten makaron ryżowy ze szparagami i wakame.\nW tym daniu zamieniać możecie prawie wszystkie składniki. Oto przykłady:\nwakame zastąpcie glonami nori i koniecznie sprawdźcie tutaj dlaczego warto jadać glony. Nori nie moczcie przed podaniem tylko potnijcie w paseczki i przełóżcie do miski z makaronem – niech tam nasiąkną sosem. A jak nie macie żadnych glonów pod ręką to dodajcie świeży szpinak\ncienki makaron ryżowy możecie zastąpić grubszymi nitkami lub makaronem sojowym\ngrzyby mun możecie pominąć lub zastąpić kiełkami fasoli mung. To co innego ale też będzie chrupać\nzamiast sosu sriracha dosypcie szczyptę pieprzu cayenne\nciemny sos sojowy możecie zastąpić jasnym\na ocet ryżowy sokiem z cytryny\nMakaron ryżowy ze szparagami – składniki na 2 porcje\n200 g suchego makaronu ryżowego – cienkie nitki\n1-2 marchewki – w zależności od wielkości\nkilka zielonych szparagów – białych nie lubię, nie mają smaku\n2 łyżki suchych glonów wakame – możecie je kupić w internecie lub w sklepach z orientalną żywnością\n2 łyżki suszonych grzybów mun w paskach lub maksymalnie pół grzyba jeżeli macie suszone w całości.\njedna łyżka octu ryżowego\n2 łyżki oleju rzepakowego rafinowanego – do smażenia cebuli\ndwie łyżki nasion sezamu – do posypania dania\nMakaron – przygotowanie\nRozpocznijcie od przygotowania części składników:\nMakaron ugotujcie zgodnie z opisem na opakowaniu, przelejcie zimną wodą i odstawcie na bok\nGlony wakame zalejcie zimną wodą – niech nią nasiąkną\nGrzyby mun zalejcie wrzątkiem na około 5 minut. Jeżeli kupiliście grzyby już pocięte w paseczki to po namoczeniu od razu wrzucacie je do warzyw. Jeżeli macie grzyby w całości to przed dodaniem do potrawy potnijcie je na cieniutkie paseczki\nMarchewkę pokrójcie w paski\nSzparagi umyjcie i pokrójcie w plasterki zostawiając główki w całości – tak, do tego dania polecam dodać surowe, zielone szparagi. Spokojnie można je jadać w takiej formie (tak jak wiele innych warzywa). Jeżeli kupiliście grube, stare szparagi to możecie podgotować je chwilę na parze\nCebulę pokrójcie w plasterki\nWszystkie składniki sosu wymieszajcie w miseczce\nPolecam wykorzystać do tego dużą, głęboką patelnię lub garnek.\nNa patelni, na oleju rzepakowym, podsmażcie cebulkę – niech się zeszkli.\nDorzućcie do niech marchewkę i wcześniej namoczone grzyby mun i smażcie razem przez około 1 minutę\nNastępnie wlejcie sos, zwiększcie temperaturę i przykryjcie patelnię pokrywką na około 1-2 minuty. Marchewką ugotuje się ale będzie wciąż chrupiąca\nW kolejnym kroku przełóżcie na patelnię makaron – możecie pokroić go na krótsze kawałki. Ja używam do tego nożyczek\nDokładnie wszystko wymieszajcie niech makaron nasiąknie sosem. Na tym etapie możecie dolać do dania więcej wody, jeżeli będzie za suche\nPrzełóżcie makaron z warzywami do miseczek. Dodajcie odsączone glony wakame i pokrojone szparagi. A na końcu nie zapomnijcie o posypaniu sezamem.\nInne obiadowe przepisy znajdziecie tutaj.\nTags: azjatyckie, bez glutenu, makaron, obiad, przepisy, sezonowo, szparagi, vegan\nDzisiaj mam dla Was kolejny roślinny deser. To brownie z…\nTen prosty i bardzo smaczny makaron ryżowy z orzechowym sosem…\nJogurtowe placuszki – 3 pomysły\nOto kolejna lista pomysłów na śniadaniowe pancakes. Te jogurtowe placuszki…


Lubuskie | | NASZE PODRÓŻE - CYPRIAN I BEATA PAWLACZYK\n[Miniaturki zdjęć] Droga krajowa 29, łącząca Świecko z Zieloną Górą. I druga z najważniejszych polskich rzek, czyli nasza graniczna Odra. Dwie przyczyny – jeden skutek – w Krośnie znajdujemy piękny drogowy most żelazny, oddany do eksploatacji w 1905 r., czyli już ponad stuletni staruszek. A wciąż czynny, w doskonałej kondycji, przenosi cały ruch drogowy wWięcej oMost drogowy na Odrze – Krosno Odrzańskie[…]\n[Miniaturki zdjęć] Łagów, to niewielka miejscowość gminna położona na zachodzie regionu lubuskiego. Niezwykle urokliwie położona na niewielkim skrawku ziemi między dwoma jeziorami – Łagowskim oraz Ciecz (zwanym również Trześniowskim). W piękny układ przyrody, dość intensywnie zresztą eksplorowany także przez wodniaków i turystów, wpisany został niezwykły układ urbanistyczny. Najcenniejszym obiektem wydaje się zamek joannitów z XIVWięcej oŁagów[…]\n[Miniaturki zdjęć] W 2010 r. w Świebodzinie wybudowany został specyficzny pomnik – żelbetowa rzeźba przedstawiająca Chrystusa. Idea realizacji – prawdopodobnie słuszna, w końcu Polska to kraj katolicki i tego typu honorowanie ważnej postaci jest jak najbardziej na miejscu. Tylko to wykonanie. I wcale nie chodzi o wrażenia estetyczne – czy figura się podoba czy nie,Więcej oBoso, ale w ostrogach, czyli Pomnik Chrystusa Króla w Świebodzinie[…]\n[Miniaturki zdjęć] Mała wioska położona na południe od Zielonej Góry, w której czas się zatrzymał. Zimowa pierzynka, piękna drewniana zabudowa i mamy wrażenie, jakbyśmy przenieśli się do epoki Kmicica. Brakuje tylko sań, koni i Oleńki. Ochla – bo o tej wiosce mowa, to niewielkie osiedle, na terenie którego zlokalizowany został zielonogórski (kiedyś), a właściwie lubuskiWięcej oZimową porą – skansen w Ochli[…]


Refundacja kosztów opieki nad dzieckiem do lat 6 lub osobą zależną | Tygodnik Częstochowa Portal Informacyjny Gazeta Częstochowa Tygodnik Regionalny Częstochowa CZESTOCHOWSKIE24.PL\nPowiatowy Urząd Pracy w Częstochowie przypomina o możliwości uzyskania refundacji kosztów opieki nad dzieckiem do lat 6 lub osobą zależną. Zwrot kosztów opieki nad dzieckiem lub osobą zależną to możliwość zrefundowania – po wcześniejszym udokumentowaniu – części kosztów poniesionych w związku z opieką nad:\n– dzieckiem do 6 roku życia lub dzieckiem niepełnosprawnym do 18 roku życia,\n– osobą zależną, czyli taką, która ze względu na stan zdrowia lub wiek wymaga stałej opieki i jest połączona więzami rodzinnymi, powinowactwem lub zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą bezrobotną.\n– jest osobą bezrobotną wychowującą co najmniej jedno dziecko do 6 roku życia lub co najmniej jedno dziecko niepełnosprawne do 18 roku życia albo opiekującą się osobą zależną,\n– podjęła zatrudnienie albo inną pracę zarobkową,\n– została skierowana na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub szkolenie,\n– miesięczne przychody z tego tytułu nie przekroczą minimalnego wynagrodzenia\nZwrot kosztów opieki nad dzieckiem/osobą zależną przysługuje przez okres\n– do 6 miesięcy jeśli bezrobotny podejmuje zatrudnienie lub inną pracę zarobkową,\n– w przypadku skierowania na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub szkolenie, zwrot przysługuje przez cały okres ich trwania.\nDo wniosku o refundację poniesionych kosztów opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 6 załącza się:\n– akt urodzenia dziecka lub dzieci;\n– rachunek, faktura lub inny dokument potwierdzający ponoszone koszty opieki;\n– dokument potwierdzający zatrudnienie wnioskodawcy, tj. umowa o pracę lub umowa potwierdzająca podjęcie innej pracy zarobkowej;\n– umowa cywilno–prawna zawarta przez wnioskodawcę z opiekunką oraz potwierdzenie zgłoszenia osoby do ZUS.\n– zaświadczenie o uzyskanych przychodach wnioskodawcy za miesiąc, którego wniosek dotyczy (w przypadku wnioskodawcy skierowanego przez Urząd do odbywania stażu, szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych zaświadczenie nie jest wymagane, ponieważ jest dostępne w bazie PUP);\n– lista obecności (kserokopia potwierdzona przez pracodawcę za zgodność z oryginałem) lub inny dokument potwierdzający obecność w danym miesiącu;\n– umowa rachunku bankowego.\nW przypadku osoby zależnej należy również dostarczyć decyzję ZUS o uznaniu za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji lub orzeczenie Powiatowego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności o znacznym stopniu niepełnosprawności oraz oświadczenie o więzach rodzinnych lub powinowactwie lub pozostawaniu we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą zależną.\n1. Złożenie wniosku według określonego wzoru wraz z załącznikami (wniosek należy złożyć w terminie do 30 dni od daty rozpoczęcia formy aktywizacji). Refundacja przysługuje od dnia rozpoczęcia aktywizacji.\nW przypadku złożenia wniosku po w/w terminie refundacja przysługuje od miesiąca, w którym złożono wniosek.\n2. W przypadku, gdy wniosek jest nieprawidłowo wypełniony lub niekompletny Urząd wyznacza 7-dniowy termin na ich uzupełnienie. Wnioski nieuzupełnione we wskazanym terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.\n3. Rozpatrzenie wniosku i poinformowanie wnioskodawcy o sposobie jego rozpatrzenia w terminie do 30 dni od daty złożenia wniosku.\n4. W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku przedstawienie przyczyn uzasadniających odmowę udzielenia refundacji. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku – przygotowanie umowy cywilno-prawnej.\n5. Składanie wniosku rozliczeniowego według określonego wzoru wraz z załącznikami do 15-każdego dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy.\n6. Wypłata refundacji w terminie do 14 dni od dnia złożenia wniosku rozliczeniowego na konto wnioskodawcy podane we wniosku. W przypadku refundacji za niepełny miesiąc, kwotę refundacji ustala się dzieląc kwotę poniesionych miesięcznych kosztów przez 30 i mnożąc przez liczbę dni kalendarzowych przypadających w okresie, za który refundacja przysługuje.\nPrzyznanie refundacji jest uzależnione od profilu pomocy, który zostanie ustalony dla osoby bezrobotnej w wyniku analizy szans na rynku pracy. Liczba osób objętych przedmiotowym wsparciem uzależniona jest od posiadanych środków przeznaczonych na ten cel w danym roku budżetowym. Za dni nieusprawiedliwionej nieobecności oraz za dni udzielonego urlopu bezpłatnego refundacja kosztów opieki nie przysługuje.\nInformacja dotycząca refundacji kosztów opieki nad dzieckiem do 6 roku życia lub osobą zależną oraz druki do pobrania dostępne są w pokoju nr 9 w Powiatowym Urzędzie Pracy w Częstochowie, ul. Szymanowskiego 15 tel. 034 370-61-39 lub na stronie internetowej Powiatowego Urzędu Pracy w Częstochowie.\nNowszy PostPracowników ciągle brak\nStarszy Post„Muzyczny Start” w Kłomnicach


Dodał: KamZap, 29-08-2018 22:04, odsłon: 1573\nObchody rozpoczęły się uroczystą mszą świętą dziękczynną w kościele parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Garbatce-Letnisko, podczas której poświęcono chleb z tegorocznych zbiorów. Mszę celebrował ksiądz prałat Robert Gołębiowski. Kapłan podziękował rolnikom za tegoroczne plony przypominając jednocześnie zebranym, że rolnik to osoba, która karmi cały naród.\nW trakcie uroczystości kościelnej tegoroczny starosta dożynek Karol Maj wraz z żoną Joanną Maj przekazali tradycyjny chleb, który został poświęcony.\nNa zakończenie wójt gminy Garbatka-Letnisko Robert Kowalczyk, sekretarz Teresa Fryszkiewicz oraz przewodniczący rady gminy Włodzimierz Mazur już po raz VIII wręczyli statuetkę „Szycha Garbacka”. W tym roku za zasługi oraz podejmowane inicjatywy na rzecz lokalnej społeczności, rozwoju i promocji gminy Garbatka-Letnisko wyróżniony został ksiądz prałat Robert Gołębiowski.\n- Ksiądz Robert będąc jeszcze na studiach prawa kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, a następnie pracując w Watykanie otaczał troską i pomocą pielgrzymów z naszej parafii. Podczas urlopu uczestniczy w uroczystościach patriotycznych oraz świętach. W swoich homiliach nawiązuje do historii Polski i jej obecnej sytuacji oraz rozbudza patriotyzm lokalny – mówił wójt Robert Kowalczyk\nZe względu na pogodę dalsza część uroczystości została przeniesiona wyjątkowo do sali gimnastycznej pobliskiej szkoły podstawowej. Wójt Robert Kowalczyk uhonorował rolników medalem ministra rolnictwa „Zasłużony dla Rolnictwa” oraz wręczył drobne upominki. Podczas wspólnego świętowania odbył się koncert Moniki Boras laureatki wielu konkursów młodych talentów i polskich festiwali


Dziś tak obraża się matki: poród to trauma, aborcja to wyzwolenie - Strona Życia\nDziś tak obraża się matki: poród to trauma, aborcja to wyzwolenie\nLekarka prowadząca na Instagramie konto Położnik.Bez.Lukru postanowiła postraszyć kobiety porodem tęsknie wspominając przy tym czasy, w których zabijanie niepełnosprawnych dzieci było legalne. Bez skrupułów wykorzystała do tego historię kobiety, która urodziła chore dziecko pomimo tego iż ta dzieciobójczych zapędów zdawała się nie mieć. Historię przedrukowało kilka portali, które już niejednokrotnie promowały prawo do zabijania dzieci.\nLekarka ubolewa nad tym, że dziecko rodziło się długo, że miało trochę większą główkę niż inne dzieci, że nacięto krocze i doszło do przetaczania krwi. Na koniec opisuje swoje przerażenie na widok tego, że ktoś źle zszył ranę. Wszystko to podsumowane jest stwierdzeniem, że gdyby pozwolono jej zabić dziecko wcześniej, do tego by nie doszło.\nTymczasem zabijanie chorych dzieci przez aborcję, które do niedawna było legalne i tak polegało na wywołaniu porodu zazwyczaj w 5 i 6 miesiącu ciąży. Niejednokrotnie takie dzieci rodzą się żywe i rozpaczliwie próbują złapać oddech, niestety duszą się z powodu niedorozwiniętych płuc. Takie duszenie trwa często godzinami i jest w swej istocie podobne to torturowania więźniów poprzez podtapianie. Duszność jest o wiele trudniejsza do wytrzymania niż ból.\nMatka natomiast do końca życia żyłaby ze świadomością, że zabiła swoje dziecko zamiast pozwolić mu spokojnie odejść w jej ramionach w swoim czasie.\nPartactwo personelu było winą obrońców życia?\nPróżno jednak szukać takich informacji na koncie Położnik.Bez.Lukru. Przeciwnie. Czytelnik może odnieść wrażenie, że aborcja to wyzwolenie a poród to trauma. Tymczasem większość matek uznaje poród za swój Mont Everest. Porodu się nigdy nie zapomina i wiele kobiet z dumą opowiada o tym przez ile trudów przeszły, aby urodzić dziecko. Wiedzą, że dokonały wielkiego dzieła, że dzięki nim nowy człowiek pojawił się na świecie i że drugiego takiego nigdy nie było i nigdy nie będzie.\nOwszem, również w tych opowieściach pojawiają się czasami informacje o partactwach personelu medycznego czy braku empatii z jego strony, ale każda matka powie, że nic nie równa się uczuciu, gdy się pierwszy raz patrzy w twarz swojego nowonarodzonego dziecka. Poród to miłość – może największa?


Już wkrótce ruszają pierwsze Bootcampy Online!\nDarmowe 24 sierpnia 2016\nMam świetne wiadomości. Już wkrótce na eduweb.pl uruchomimy program Bootcampów, nad którym pracowaliśmy od dłuższego czasu. Bootcampy składają się z trzech podstawowych komponentów: zajęć…\nMam świetne wiadomości. Już wkrótce na eduweb.pl uruchomimy program Bootcampów, nad którym pracowaliśmy od dłuższego czasu. Bootcampy składają się z trzech podstawowych komponentów: zajęć na żywo i konsultacji z mentorami, udostępnianych w starannie dobranych porcjach Kursów i Warsztatów eduweb.pl, jak również ścisłej współpracy i wspólnej nauki z innymi uczestnikami. Jest to niesamowite połączenie, które pozwoli Ci w krótkim czasie, na przestrzeni kilku tygodni, zdobyć nowe, fantastyczne umiejętności.\nBootcampy Online będą prowadzone zdalnie, co oznacza, że będziesz mógł wziąć w nich udział z dowolnego miejsca i uczyć się we własnym tempie. Ponieważ nauka w ramach Bootcampu na ogół wymaga poświęcenia 2-3 godzin dziennie, możesz spokojnie realizować ją obok codziennych zajęć, nauki czy pracy. Sesje konsultacyjne na żywo odbywają się raz w tygodniu, wieczorem, a nawet jeśli nie będziesz mógł wziąć w nich udziału – pozostają zapisane do Twojej dyspozycji na specjalnej platformie, którą przygotowaliśmy na potrzeby Bootcampów.\nPierwsze Bootcampy, które uruchamiamy już od września obejmują tematy:\nKolejno w planach mamy także Bootcampy z online marketingu czy tworzenia aplikacji mobilnych.\nDla kogo są Bootcampy Online eduweb.pl?\nNasze Bootcampy przygotowaliśmy z myślą o każdej osobie, która chce w krótkim czasie zdobyć nowe umiejętności. Na ogół nie chodzi w nich o zdobycie pełnych kwalifikacji zawodowych (dla tych osób mamy inną ofertę – http://www.toriiacademy.pl), choć oczywiście wiedza zdobyta podczas Bootcampu jest świetnym gruntem do tego, aby poszerzać swoje umiejętności w kierunku nowej profesji. Na pewno Bootcamp jest doskonałą formą nauczenia się tego, o czym od dawna marzyłeś a nie mogłeś znaleźć na to czasu – zajęcia na żywo i nauka w grupie doskonale zmotywują Cię do tego, aby w końcu zająć się odkładanym tematem. Jest to również świetna forma ugruntowania wiedzy dla samouków, czy rozwinięcia hobby, które być może przerodzi się w coś więcej!\nJesteśmy niezwykle podekscytowani ideą współpracy z Wami przy okazji Bootcampów. Serdecznie Was zapraszamy do udziału w wybranej ścieżce!\nSprawdź koniecznie http://eduweb.pl/bootcampy


Długość: 7,004 km\nDystans wyścigu: 308,052 km\nRekord okrążenia: 1:43:726 (M. Schumacher, Ferrari, 2002, stara pętla)\n1:41:501 (S. Vettel, Ferrari, 2018, obecna pętla)\nTor Spa-Francorchamps położony jest niedaleko miejscowości Spa w Belgii. Jest to jeden z nielicznych torów w kalendarzu, na którym Formuła 1 gościła już w pierwszym sezonie F1. Jednak czy warto tam dzisiaj się ścigać? Zapraszam na opis toru.\nZacznijmy od samej historii obiektu. Sam obiekt na początku powstał z okolicznych dróg publicznych już w 20-leciu międzywojennym, kiedy to zorganizowano GP motocyklowe oraz wyścig długodystansowy. Początkowo pętla liczyła aż 15 km, nie było jeszcze sekwencji Eau Rouge i całego obecnego drugiego sektora. Pętla szła prosto po prostej Kemmel i nitka wychodziła dopiero przy Blanchimont. Wszystko działo się wokół mieszkalnych budynków, zabezpieczonych blokami siana. Zakręty były bardzo szybkie i nie było żadnych dodatkowych osłon. Nie było też szeroko. Po wojnie od razu dodano nowy zakręt Eau Rouge i Raidillon i dzięki temu ten obiekt po Monzy jest najszybszym torem wyścigowym w Europie. Początkowo wyścig odbywał się nieprzerwanie od 1950 roku, nie było w 1957 i 1959 roku. W 1960 roku był bardzo tragiczny weekend na torze, porównywalny później do GP San Marino 1994. Dwóch kierowców: Chris Bristow i Alan Stacey, dwaj brytyjczycy zginęli podczas wyścigu. Pierwszy wypadł z toru i zginął na miejscu, w drugiego uderzył ptak, który wywołał śmiertelne obrażenia. Ponadto w treningach przed wyścigiem Stirling Moss i Mike Taylor również mieli poważne kraksy. GP dalej odbywało się na tym torze. Próbowano wprowadzić jakieś zmiany w roku 1969, kiedy nie odbyło się GP Belgii, ale ostatnie GP F1 na starej pętli odbyło się w 1970. Potem zdecydowano się na zaprzestanie organizowania tam GP F1, ale z naciskiem na F1, bo inne wyścigi się tam odbywały. Zatem nie brakowało wypadków. Postanowiono przebudować gruntownie ten tor. GP natomiast odbywało się na torze Zolder i Nivelles.\nW roku 1983 zorganizowano pierwsze GP na nowej pętli (od tamtego czasu w miarę regularnie, w 1984 roku jeszcze było Zolder, ale od 1985 roku tylko Spa). Przede wszystkim skrócono drastycznie tor, z około 14-15 km do około 7 km. Dobudowano zupełnie nową sekwencję od zakrętu Les Combes do zakrętu Blanchimont. Tym samym było już o wiele bezpieczniej, bo nie było dróg prywatnych, ale tylko był to użytek toru wyścigowego. W roku 1999 usunięto barierę przy zakręcie Eau Rouge od strony wewnętrznej zakrętu. W 2003 roku po raz kolejny nie odbyła się edycja GP Belgii, z racji zabronienia reklamowania koncernów tytoniowych w Belgii. Wiadomo, że wtedy F1 czerpała z tego ogromne zyski. Oprócz tego wprowadzono niewielką modyfikację szykany Bus Stop. Nieco bardziej ją wydłużono i poszerzono. Jeszcze tylko raz GP Belgii nie odbyło się w roku 2006, ponieważ postanowiono całkowicie zlikwidować szykanę Bus Stop. Zastąpiono ją inną szykaną. Taka wersja toru jest do dzisiaj.\nTeraz przejdźmy do opisu samej nitki toru. Prosta startu-mety nie jest długa. Możemy tutaj użyć DRSu. Dohamowanie do zakrętu nr 1 i mamy teraz bardzo ważne wyjście z tego zakrętu. Od teraz przez mniej więcej 25 sekund mamy na maksa otwartą przepustnicę aż do zakrętu Les Combes. W zakręcie nr 2 w 1998 roku miał miejsce największy w historii F1 karambol. O tym później. Teraz przechodzimy do najsłynniejszej sekwencji Eau Rouge i Raidillon. Mamy ogromny dreszczyk emocji i przypływ adrenaliny. Przejeżdżamy z prędkością około 300 km/h w zakręcie z otwartą przepustnicą, dodatkowo szybko zmieniamy kierunki i jedziemy pod górę, nie widzimy wierzchołka Raidillon. Nawet dzisiaj kierowcy krzyczą w kokpicie. Choć teraz spokojnie przejeżdżamy zakręt z gazem wciśniętym do podłogi. Kiedyś tak się nie dało i tylko nieliczni to potrafili. Wyjeżdżamy z Eau Rouge mając nawet 310 km/h i teraz mamy długą prostą Kemmel, gdzie mamy świetne miejsce do wyprzedzania, bo możemy użyć DRSu i mamy się gdzie napędzić. Teraz kończy się pierwszy sektor.\nSektor nr 2 zaczyna się zakrętem Les Combes. Tutaj kiedyś w przeszłości tor szedł dalej drogami publicznymi. Zakręt Les Combes to chyba najbardziej znienawidzone miejsce przez kierowców Mercedesa Lewisa Hamiltona i Nico Rosberga. O tym również później. Po sekwencji Les Combes nr 7,8,9 mamy kawałek prostej. Tor zaczyna się powoli obniżać i zjeżdżamy w dół. Teraz dosyć podchwytliwy zakręt Bruxelles, gdzie bolid jest bardzo podsterowny. Po wyjściu przechodzimy w zakręt nr 11 i jedziemy nieco dłużej prostą. Zakręt nr 12 Pouhon jest bardzo trudny, powiedział bym nawet, że jest on dwuwierzchołkowy. Musimy uważać na wyjście z tego zakrętu oraz na tarki, bo gdy na nie za bardzo najedziemy to możemy bardzo łatwo wypaść na pobocze. Zjechaliśmy już maksymalnie w dół. Teraz zakręt nr 13,14 - Campus. Potem zakręt nr 15 - Stavelot i kończy się sektor nr 2.\nSektor nr 3 zaczyna się po wyjściu ze Stavelot. Od tego momentu mamy cały czas gaz wciśnięty na maksa aż do szykany przy końcu toru. Zakręt nr 16, który przechodzi w łuk Blanchimont 17 i 18, gdzie jest naprawdę łatwo o wypadnięcie z toru, bo prędkość jest już 320 km/h. Teraz dojeżdżamy do szykany, gdzie kiedyś była sekwencja Bus Stop i znowu prosta startu-mety.\nCo ze słynniejszymi wyścigami? Było ich naprawdę sporo. Opiszę parę z nich.\n1960 - Zaczniemy pechowo, bo tragiczny weekend GP, kiedy ginie dwóch brytyjskich kierowców: Chris Bristow i Alan Stacey.\n1998 - Fatalne warunki pogodowe. Na pierwszym okrążeniu w drugim zakręcie dochodzi do największego w historii F1 karambolu. David Coulthard wpadł w poślizg i uderzył w barierę. Jednak z powodu fatalnej widoczności nie było widać całego zajścia. Ucierpiało w kolizji w sumie aż 16 aut. Tylko 6 pozostało nieuszkodzonych. Część kierowców się wycofała, a część wzięła zapasowe auta, które kiedyś można było mieć. Nazywało się to T-Car. Oprócz tego zajścia Michael Schumacher podczas dublowania Davida Coultharda urwał sobie przednie prawe koło. Jak skończył wyścig to omal ze złości nie pobił Coultharda w boksach. Wyścig ukończyło zaledwie 8 kierowców.\n2012 - Potężny karambol na pierwszym zakręcie. Romain Grosjean zajechał drogę od razu po starcie Lewisowi Hamiltonowi, który wjechał prosto na niego. Ucierpiał Hamilton, Grosjean, który przeleciał przez tor, Alonso, który cudem nie dostał w głowę od bolidu Grosjeana oraz Perez.\n2014 - Drugie okrążenie. Zakręt Les Combes. Nico Rosberg, który stracił po starcie pozycję na rzecz Lewisa Hamiltona prawdopodobnie celowo wjechał w Lewisa Hamiltona przebijając mu tylne lewe koło. Rosberg zniszczył sobie przednie skrzydło, ale pojechał dalej i zdobył drugie miejsce. Wygrał w tym całym zamieszaniu Daniel Ricciardo, a na mecie rozległy się gwizdy dla Nico Rosberga. Po tym wyścigu Nico zaczął popełniać błędy, które wykorzystywał Hamilton by zostać mistrzem świata i być szybszym i lepszym w drugiej części sezonu.\n2019 - W wyścigu Formuły 2 po kwalifikacjach Formuły 1 doszło do tragicznego wypadku, w którym Francuz Anthoine Hubert ratując się przed spinem Francuza Giuliano Alesiego stracił panowanie nad samochodem, uderzył w bandę za Raidillon, a jadący za nim ekwadorsko-amerykański kierowca teamu juniorskiego Saubera Juan Manuel Correa uderzył z prędkością 250km/h w bok jego samochodu. 3/4 bolidu przestało istnieć. Wszelkie transmisje nie pokazywały żadnych obrazków z tego miejsca. Anthoine zginął w wyniku odniesionych obrażeń, natomiast amerykanin przeżył z urazem kręgosłupa i złamanymi obiema nogami. Brutalna lekcja motorsportu. Ku pamięci kierowcy Charlesowi Leclercowi udało się wygrać niedzielny wyścig, pierwszy w karierze, a samo zwycięstwo zadedykował swojemu zmarłemu przyjacielowi.\nTe cztery wyścigi najbardziej zapadły mi w pamięć. Z pewnością było ich o wiele, wiele więcej, ale nie jestem w stanie wszystkich opisać. Jest to jeden z ulubionych torów Michaela Schumachera, bo jest on bardzo blisko jego domu w Niemczech. Tutaj zadebiutował w 1991 roku, wygrał swoje pierwsze GP, gdzie w sumie odniósł 6 zwycięstw.\nTen tor położony jest w górach, a wszyscy wiemy jaka pogoda jest w górach - bardzo nieprzewidywalna. Nie inaczej jest na torze Spa, gdzie bardzo często pada. Mało tego. Zdarza się tak, że w jednej części toru pada, a w drugiej świeci słońce i jest całkowicie sucho. Wszystko z racji długości samego toru, bo jest on najdłuższy w całym kalendarzu - ponad 7 km. Taka pogoda stanowi spore wyzwanie dla zawodników. Jednak nie jest to wyzwanie dla kibiców, dlatego że oni bardzo chętnie przychodzą na to GP. Nic dziwnego, bo dzieje się na tym torze sporo. Warto oglądać to GP.\nZwycięzcy GP Belgii na torze Spa-Francorchamps:\n1950 - Juan Manuel Fangio - Alfa Romeo\n1951 - Giuseppe Farina - Alfa Romeo\n1956 - Peter Collins - Ferrari\n1962 - Jim Clark - Lotus\n1966 - John Surtees - Ferrari\n1967 - Dan Gurney - Eagle\n1968 - Bruce McLaren - McLaren\n1970 - Pedro Rodriguez - BRM\n1985 - Ayrton Senna - Lotus\n1986 - Nigel Mansell - Lotus\n1987 - Alain Prost - McLaren\n1992 - Michael Schumacher - Benetton\n1998 - Damon Hill - Jordan\n1999 - David Coulthard - McLaren\n2000 - Mika Hakkinen - McLaren\n2009 - Kimi Raikkonen - Ferrari\n2010 - Lewis Hamilton - McLaren\n2014 - Daniel Ricciardo - Red Bull\nImages: TRACKMAP1,2,3,4 , TRACK1,4 , TRACK2 , TRACK3 , TRACK5 , TRACK6 , TRACK7 , TRACK8 , TRACK9 , TRACK10 , TRACK11\nDługość: 4,381 km\nRekord okrążenia: 1:13:333 (R. Barrichello, Ferrari, 2002, stara pętla)\n1:14:572 (M. Verstappen, Red Bull Racing, 2019, obecna pętla)\nTor Hungaroring położony w okolicach Budapesztu, około 20 km od stolicy Węgier. Jest to pierwszy tor F1 za "żelazną kurtyną", zbudowany przecież w bloku komunistycznym w 1986 roku. Gości on Formułę 1 do dnia dzisiejszego. Czy słusznie? Zapraszam na opis toru.\nZacznijmy od historii obiektu. Zbudowano go w zaledwie osiem miesięcy, co jest rekordem do dzisiaj w najszybszym zbudowaniu toru F1. Istvan Papp, czyli projektant toru zrobił go w taki sposób, że z każdego miejsca trybun widać trasę. Na pierwszą edycję przybyło aż 200 000 ludzi. Nic zresztą dziwnego, bo dla ludzi, którzy nie widzieli od ponad 40 lat wolności takie wydarzenie było ogromnym widowiskiem. Pierwsza pętla toru różniła się nieznacznie od obecnej. Pierwsza w latach 1986-1988 miała nieco krótszą prostą startową i podobny zakręt 14 jak 1 na powyższej mapce. Tak grze jest zakręt nr 3 jest dodatkowa szykana. Zakręt 12 był nieco łagodniejszy i tak naprawdę po wyjściu z 11 mamy od razu zakręt lekki w prawo i dojeżdżamy spokojnie do 13. Następnie w latach 1989-2002 jeżdżono na konfiguracji nieco krótszej, bo mającej poniżej 4 km, gdzie ubyła szykana koło zakrętu nr 3 (patrz: powyższa mapka). Kolejna i ostatnia jak na razie przebudowa miała miejsce w roku 2003 i wtedy już sporo się zmieniło. Wydłużono prostą startową i wprowadzono nieco bardziej ostry zakręt. Po wyjściu z zakrętu nr 11 jedziemy prosto, a nie jak wcześniej lekko w prawo i dojeżdżamy do zakrętu nr 12, gdzie mamy zakręt 90 stopni. Potem dojazd do 13 i znów pętla idzie normalnie.\nNo właśnie. Teraz przejdźmy do opisu obecnej pętli. Prosta startu-mety jest dosyć długa i możemy tutaj używać systemu DRS. Jest to tak naprawdę jedynie na tym torze miejsce do wyprzedzania, bo potem jest już znacznie gorzej w tej kwestii. Mamy mocne dohamowanie do zakrętu nr 1 i musimy dobrze wyjść z zakrętu bo od razu mamy już drugą strefę DRS, moim zdaniem totalnie bezsensowną, bo tak naprawdę nic nie daje. Teraz dosyć techniczny zakręt nr 2, gdzie trzeba uważać na trakcję. Od razu przechodzimy w zakręt nr 3 i mamy kawałek prostej i kończy się sektor nr 1.\nSektor nr 2 zaczyna się zakrętem, w którym nie widzimy zewnętrznej - nr 4. Tutaj w 2009 roku Felipe Massa zaliczył dosyć mocny wypadek. Podczas kwalifikacji do GP Węgier 2009 z bolidu Rubensa Barrichello urwała się sprężyna, która nieszczęśliwie uderzyła w kask Felipe Massy. Stracił on od razu w samochodzie przytomność i uderzył z całą siłą w bandę. Cały kask się rozwalił, Massa dostał w oko i pauzował do końca sezonu, wyścig na Węgrzech jest pod koniec lipca. Teraz wracamy już do opisu toru i zaczynamy dosyć techniczną sekcję. Szybki zakręt nr 5, kawałek prostej i mamy szykanę nr 6,7. Należy bardzo umiejętnie korzystać z tarek, gdzie jest bardzo ślisko. Teraz mamy zakręty 8,9,10,11, które tak naprawdę przechodzą w siebie bardzo łagodnie. Należy zachować odpowiedni rytm. Wychodzimy z 11 i mamy kawałek prostej, gdzie możemy trochę odpocząć. Kończy się sektor nr 2.\nSektor nr 3 zaczyna się przed zakrętem nr 12. Zakręt 90 stopniowy, znów kawałek prostej i mamy bardzo podchwytliwy zakręt nr 13, nieco ostrzejszy niż nr 2. Teraz możemy zjechać do alei serwisowej. Dohamowanie do zakrętu nr 14, ostatniego na torze, dosyć długiego łuku, gdzie musimy mieć odpowiednią trakcję. Jesteśmy znowu na prostej startu-mety.\nTor sam w sobie jest bardzo techniczny. Nie jest on szeroki i tak naprawdę nie ma gdzie na nim wyprzedzać. Cały czas zmieniamy tor jazdy, wjeżdżamy z zakrętu w zakręt. Nie mamy też dużych prędkości, no oczywiście z wyjątkiem jedynej dłuższej prostej startowej, ale nawet tutaj bardzo ciężko wyprzedzać. Ale pomimo tego, że ciężko tutaj wyprzedzać, to w ostatnich kilkunastu latach bardzo często wygrywano nie z pole position. Jako, że to GP odbywa się w lipcu, przed samą wakacyjną przerwą F1 to jest tutaj straszny upał, temperatury około 30 stopni i bezchmurne niebo. Tylko dwa wyścigi na tym torze były deszczowe - w 2006 roku i w 2014 roku. Gdy popada na tym torze, to naprawdę dzieje się niemiłosiernie dużo. Patrz chociażby rok 2014, gdzie Lewis Hamilton startował z alei serwisowej i zajął trzecie miejsce. Wygrał wtedy Daniel Ricciardom który wykorzystał słabszą formę Mercedesów. W roku 2006 wygrał Jenson Button po starcie z 14 pola. Oprócz tych dwóch wyścigów to każdy był na suchym torze. Czasami jest to procesja, ale nie wygrywano często z pierwszego pola, także walka zdarza się o najwyższe pozycje.\nTo tyle, jeżeli chodzi o tor Hungaroring. Ważniejsze i ciekawsze wyścigi już wymieniłem. Rok 2006, 2009 (choć w sumie wypadek Felipe Massy nie powinien się zdarzyć, ale po nim wprowadzono dodatkowe osłony na kaski) i rok 2014. Ten obiekt położony jest najbliżej polskiej granicy. Zresztą to na tym torze w 2006 roku zadebiutował w F1 Robert Kubica, to na tym torze Robert Kubica obejrzał pierwsze GP F1. Szkoda, że w swoim pierwszym wyścigu Roberta zdyskwalifikowano za niezmieszczenie się w limicie masowym samochodu, a miał szansę na dobre punkty. Warto na ten tor przyjechać i go zobaczyć. Tak samo warto oglądać GP na tym torze, bo pomimo bardzo technicznych części i małej ilości miejsc do wyprzedzania kierowcy często robią bezpardonowe ataki w przeróżnych miejscach.\nW ramach ciekawostki, po sezonie 2004 każdy zwycięzca GP Węgier nie zdobył tytułu mistrza świata F1. Zobaczymy jak długo utrzyma się ta statystyka.\nZwycięzcy GP Węgier na torze Hungaroring:\n1989 - Nigel Mansell - Ferrari\n1990 - Thierry Boutsen - Williams\n1995 - Damon Hill - Williams\n1996 - Jacques Villeneuve - Williams\n2003 - Fernando Alonso - Renault\n2006 - Jenson Button - Honda\n2008 - Heikki Kovalainen - McLaren\n2010 - Mark Webber - Red Bull\n2013 - Lewis Hamilton - Mercedes\n2017 - Sebastan Vettel - Ferrari\nImages: TRACKMAP , TRACK1 , TRACK2 , TRACK3 , TRACK4 , TRACK5 , TRACK6 , TRACK7 , TRACK8\nDługość: 5,891 km\nIlość okrążeń: 52\nRekord okrążenia: 1:18:119 (S. Vettel, Red Bull, 2009, stara pętla)\n1:25:093 (V. Bottas, Mercedes, 2019, obecna pętla)\nTor Silverstone Circuit powstał już w 1948 roku na terenie lotniska wojskowego. W pobliżu znajdowało się również gospodarstwo rolne oraz chlewnia. Rolnik James Brown dostał zadanie od RAC (Royal Automobil Club) stworzenia toru wyścigowego. Wtedy rozpoczęła się już tak naprawdę historia początków F1. Zapraszam na opis toru Silverstone.\nPierwsza pętla miała kształt mniej więcej klepsydry. Sam tor wyznaczały bloki siana. Jako że było to lotnisko, to nie było problemów z nawierzchnią. Tak odbyła się pierwsza edycja GP Wielkiej Brytanii w 1948 roku. Potem jednak nie korzystano już z pasów startowych lotniska, ale z dróg wokół niego. Tak było w latach 1949-1951. Jednak w roku 1950 zorganizowano pierwsze GP Wielkiej Brytanii Formuły 1. Był to pierwszy w historii wyścig Formuły 1, który odbył się 13 maja. Na samo widowisko przybyło aż 200 000 ludzi, w tym sam król Wielkiej Brytanii Jerzy VI i matka Królowej Elżbiety II - Elżbieta Bowes-Lyon. Do wyścigu zgłoszono 24 kierowców, z 14 prywatnych teamów i 4 fabrycznych. Zdecydowanie kwalifikacje zdominowali kierowcy Alfa Romeo, którzy zajęli pierwsze cztery miejsca. Na starcie jednak stanęło 21 samochodów. W dwóch z nich jechało dwóch zmieniających się kierowców. Była piękna i słoneczna pogoda. Sam wyścig jak został dojechany do mety, to był to wyścig udany. Do mety dojechało 11 samochodów, a 10 przecież miało awarię. Wygrał Giuseppe Farina przed Luigim Fagiolim oraz Regiem Parnellem. Juan Manuel Fangio miał niestety awarię - wyciekał mu olej z samochodu i nie ukończył go.\nTaki był pierwszy wyścig, sporo się działo, a zwycięzca miał tylko 2,6s przewagi nad drugim zawodnikiem. W pozostałych, już późniejszych startach również działo się dużo rzeczy, ale nie jestem tutaj w stanie wszystkiego napisać. Nie można pamiętać wszystkich edycji GP Wielkiej Brytanii, edycji rozgrywanej od roku 1950, choć nie zawsze na Silverstone. W latach 1954-1961 Silverstone wymieniało się z torem Aintree. Tam GP odbyło się również w roku 1962. Potem znowu postanowiono wprowadzić zmienne tory i w latach 1963-1986 oprócz Silverstone było jeszcze Brands Hatch. Potem znowu regularnie od roku 1987 GP odbywa się rok w rok na Silverstone. Należy jednak pamiętać, że to GP nie było tak pewne swojej przyszłości, z racji jednak przestarzałego obiektu oraz z powodu pieniędzy. Np. w 2005 roku początkowo Silverstone nie znalazło się w kalendarzu, bo odmówiono opłaty za organizację wyścigu. Ostatecznie jednak GP się odbyło i to aż do roku 2009, kiedy potem były podobne problemy. Początkowo zapisano na rok 2010 rok Donington Park, lecz ostatecznie podpisano umowę jeszcze w roku 2009 aż do 2026 roku na organizację wyścigu. W sezonie 2010 mieliśmy nową pętlę, dobudowano sekwencję Abbey do prostej Brooklands. To zrobiono na GP motocyklowe. Rok później przeniesiono budynki boksów z prostej Woodcote na prostą przed zakrętem Abbey, gdzie do dzisiaj mieści się aleja serwisowa. Te zmiany były konieczne, z racji na wywierany nacisk przez Berniego Ecclestona. Tak przestawia się historia toru Silverstone.\nDobrze, teraz przejdźmy do samej konfiguracji obiektu. Prosta startu-mety jest dosyć krótka i nie używamy tam DRSu. Od razu mamy szybki łuk w prawo - Abbey, przechodzący w zakręt Farm i dohamowujemy do sekcji Arena - specjalnie dobudowanej na potrzeby motocyklów. Musimy dobrze wyjść z zakrętu nr 4, po którym musimy się dobrze napędzić i użyć DRSu na prostej Brooklands. Pod koniec prostej kiedyś wyjeżdżała stara nitka toru. Teraz dojeżdżamy do podchwytliwego zakrętu nr 6, gdzie kończy się pierwszy sektor.\nSektor nr 2 zaczyna się zakrętem nr 6 i od razu przechodzimy w nawrót nr 7 - Luffield. Mamy teraz zakręt Woodcote i starą prostą startu-mety, choć odbywają się tutaj starty innych serii wyścigowych. Boksy nie zostały zburzone, także nie ma żadnego problemu. Teraz mamy bardzo trudny zakręt Copse, gdzie tak naprawdę musimy wchodzić na czuja w zakręt. Nie widzimy w ogóle wyjścia z zakrętu i nie możemy wypaść z toru. Teraz mamy kawałek prostej, aby się ustawić do chyba najbardziej lubianej przez kierowców sekwencji - Maggots-Beckets-Chapel. Tutaj przeciążenia na opony są ogromne, z racji ogromnej prędkości i szybko zmieniających się kierunków. Ale przecież kierowcy lubią taki kawałek toru. Po wyjściu z Chapel kończy się drugi sektor.\nSektor nr 3 zaczyna się chwilę po rozpoczęciu prostej Hangar. Tutaj możemy użyć systemu DRS. Po zakończeniu prostej mamy szybki zakręt z prawo Stowe, potem wjazd dla chętnych do alei serwisowej oraz dohamowanie do ostatniej szykany nr 16,17 Vale i Club. Musimy też uważać na wyjściu, aby nie tracić prędkości, zakręt nr 18 i jesteśmy na prostej startu-mety.\nCzy były jakieś ciekawe wyścigi? Z pewnością tak. Nie jestem w stanie tutaj opisać wszystkich, ale podam najważniejsze wyścigi, w których coś ciekawszego się wydarzyło.\n1977 - David Purley, brytyjski kierowca F1 przeżył wypadek z przeciążeniem aż 176,8 G i ustanowił tym samym rekord. Rozbił się o ścianę z prędkością 173 km/h. Musimy jeszcze pamiętać o bolidach z tamtych lat, że nie były tak zabezpieczone jak teraz. Wyhamował na odcinku 66 cm do 0 km/h.\n1999 - wypadek Michaela Schumachera. Wypadł z toru i uderzył o bandę z taką siłą, że aż złamał nogę. Nie wystartował w 6 najbliższych wyścigach. Wrócił na 2 przed końcem sezonu.\n2013 - Wyścig, który sam oglądałem i skandal z oponami Pirelli. Pękły one czterem zawodnikom: Lewisowi Hamiltonowi, Felipe Massie, Jeanowi Ericowi-Vergne oraz Sergio Perezowi. Opony nie wytrzymywały przeciążeń działających na nie. Po tym wyścigu złe słowa posypały się na tę firmę. Ponadto jeszcze Sebastian Vettel miał ją przebitą, ale ona na szczęście nie wybuchła, bo zjechał odpowiednio szybko do alei serwisowej. Opony pękały, gdy bolidy były w zakręcie, albo kiedy kierowcy siebie wyprzedzali. Hamiltonowi opona pękła na prostej Brooklands, także on miał sporo szczęścia, że nie w zakręcie.\nTo tyle jeżeli chodzi o ciekawsze wyścigi. Te najbardziej zapadły mi w pamięć. Tak naprawdę każdy wyścig na tym torze jest ciekawy, bo jest tutaj gdzie wyprzedzać, tor jest szybki, lubiany przez kierowców. Naprawdę nie należy narzekać na nudę. Kibiców też jest sporo, oni sami śpią na torze na polach campingowych wokół obiektu i spędzają tak cały weekend wyścigowy. Zawsze warto obejrzeć ten wyścig, bo to przecież tutaj zaczęła się Formuła 1, tutaj odbył się pierwszy wyścig. Warto też chociażby z tego względu go zobaczyć.\nZwycięzcy GP Wielkiej Brytanii na torze Silverstone Circuit:\n1951 - Jose Froilan Gonzalez - Ferrari\n1954 - Jose Froilan - Ferrari\n1956 - Juan Manuel Fangio - Ferrari\n1958 - Peter Collins - Ferrari\n1960 - Jack Brabham - Cooper-Climax\n1973 - Peter Revson - McLaren\n1975 - Emerson Fittipaldi - McLaren\n1977 - James Hunt - McLaren\n1979 - Clay Regazzoni - Williams\n1981 - John Watson - McLaren\n2000 - David Coulthard - McLaren\n2001 - Mika Hakkinen - McLaren\n2011 - Fernando Alonso - Ferrari\nImages: TRACKMAP , TRACKMAP2 , TRACKMAP3 , TRACK1 , TRACK2 , TRACK3 , TRACK4 , TRACK5 , TRACK6\nDługość: 4,326 km\nDystans wyścigu: 307,020 km\nRekord okrążenia: 1:03:003 (C. Leclerc, Ferrari, 2019)\nTor Red Bull Ring położony jest w Styrii, w południowej Austrii. Jest stamtąd niedaleko do Grazu. Mimo że GP Austrii na tym torze o tej nazwie gości od 2014 roku, to wcześniej już w 1970 roku odbyła się tutaj pierwsza edycja GP Austrii. Tor wtedy nieco inaczej się nazywał, ale o tym za chwilę. Czy na tym torze dzieje się sporo? Czy wyścigi dają dużo emocji? Czy może dać sobie lepiej spokój i dać krowom spokojnie dawać mleko. Zapraszam na opis toru.\nZacznijmy od roku 1970, kiedy to w tym samym miejscu był tor Österreichring. Zbudowano go już w 1969 roku w górach. Tor początkowo był dosyć szybki, tak naprawdę nie było żadnych mocnych dohamowań, same łuki. Przez to po pewnym czasie tor zaczął zyskiwać opinię "toru niebezpiecznego dla kierowcy". Ponadto brakowało jakichkolwiek zabezpieczeń w razie wypadku. Brakowało np. barier ochronnych. Niestety przekonał się o tym amerykański kierowca Mark Donohue podczas treningów przed wyścigiem uszkodziła się na tyle opona, że Mark stracił panowanie nad bolidem i uderzył o słup reklamowy. Bolid rozstrzaskał się, ale co ciekawe sam kierowca wyszedł o własnych siłach z bolidu. Narzekał tylko na ból głowy. Dzień później jego stan się pogorszył i zmarł w szpitalu, z powodu krwotoku wewnątrz-czaszkowego w mózgu. Tor po tym zdarzeniu lekko przebudowano, ale F1 na tym torze była do roku 1987. Potem tor zaczął popadać w ruinę, bo nawet inne serie przestały się tam ścigać.\nPotem znany nam już projektant torów Hermann Tilke dostał zadanie gruntownej modernizacji starego toru. Był to jego pierwszy tor wyścigowy, jakim się zajmował. Tak też się stało i co ciekawe to pętla stała się dokładnie taka sama jak dzisiaj. Mamy dokładnie taką samą długość. Ponadto sama charakterystyka też się nie zmieniła, każdy zakręt taki sam. Tor został nazwany A1-Ring, od nazwy jednej filmy telekomunikacyjnej, która sponsorowała przebudowę toru. F1 jednak gościła na tym torze od roku 1997 do roku 2003.\nPóźniej praktycznie cały czas aż do 2011 roku tor przebudowywano. Zbudowano nowe garaże, poprawiono jeszcze bezpieczeństwo. Ponadto tor został kupiony przez zespół Red Bull i od tego zespołu wzięła się też nazwa: Red Bull Ring.\nNo dobrze, przejdźmy teraz do samej pętli i jej charakterystyki. Prosta startu mety ma raczej standardową długość, około 300 m do pierwszego zakrętu, w którym musimy uważać, aby go mocno nie przestrzelić. Choć jeszcze na torze A1-Ring kierowcy w tym miejscu wyjeżdżali nawet kilka metrów od toru i czas był im zaliczany. Po prostu jechali już poboczem, wszystkie koła za białą linią ograniczającą tor. Kiedyś widocznie można było, a teraz jednak już nie Mamy teraz powiedzmy że prostą, ale tak naprawdę jest to łuk. Co ciekawe, pomimo tego, że jest to najdłuższy kawałek prostej, to nie możemy tutaj użyć DRSu. Kończy się pierwszy sektor, który jak widać ma tylko tak naprawdę jeden zakręt.\nSektor nr 2 zaczyna się po prostej i zakręcie nr 2, dosyć mocnym dohamowaniu, gdzie musimy odpowiednio złapać trakcję na wyjściu z zakrętu. Dodatkowo dohamowanie do zakrętu nr 2 jest pod górę i nie musimy aż tak mocno hamować, jak np. na Monzy we Włoszech. Teraz kolejna prosta, gdzie możemy mieć nawet 330 km/h. Tutaj jest dobra okazja do użycia DRSu. Kolejne dohamowanie do zakrętu nr 3, gdzie zjeżdża się w dół. Łatwo tutaj o blokadę kół, szczególnie przedniego prawego. Teraz mamy szybki łuk i wjeżdżamy w szybki zakręt nr 4 i kończymy już drugi sektor.\nSektor nr 3 zaczyna się szybkim łukiem nr 5 przechodzącym od razu na łuk nr 6. Potem znów kawałek prostej i mamy dwa ostatnie zakręty, gdzie też musimy uważać na przestrzelenie, nr 7 i 8. Wjeżdżamy już na prostą startową.\nJak widać tor sam w sobie ma tylko osiem zakrętów, co nie czyli tak wiele pracy kierowcom. Narzekano tutaj w 2014 roku na ładowanie baterii ERS, które z powodu braku potężnych pohamowań nie mają dużo miejsc na ładowanie. Tor jest torem, którym właścicielem jest zespół Red Bull Racing\nCzy były jakieś ciekawe wyścigi? Rok 2002. Wtedy to Rubens Barrichello przepuścił przed samą metą Michaela Schumachera, z powodu Team Orders. Schumacher nie mógł zrozumieć decyzji kolegi, czy raczej tego zespołu i siłą wziął Rubensa na pierwsze miejsce na podium. Dam mu nawet podrzucić puchar. Tamten wyścig popsuł wizerunek F1, jako tak naprawdę już brak ścigania, a ustalenia przed wyścigiem. Teraz przejdźmy do 2014 roku, kiedy to nie w wyścigu, ale w kwalifikacjach jeden, jedyny raz pokonano zespół Mercedesa. Dokonał tego zespół Williams, który zajął pierwsze dwa miejsca startowe: Massa przed Bottasem. Jednak jeden wyścig na osiemnaście to tak naprawdę nic, bo i tak wygrał Mercedes.\nW roku 2018 po raz pierwszy w hybrydowej erze Formuły 1 zespół Mercedesa stracił oba samochody z powodu awarii jednostki napędowej. Lewis Hamilton przerwał passę 33 kolejnych wyścigów w punktach. Wygrywa po raz pierwszy na swoim własnym torze zespół Red Bulla w dramatycznych okolicznościach.\nRok 2019. Mercedes w kwalifikacjach nie ma pierwszego rzędu (Bottas za wolny, Hamilton +3 pozycje kary za blokowanie Raikkonena w kwalifikacjach), za to ma go Charles Leclerc oraz Max Verstappen, przyszłe pokolenie kierowców F1. Na starcie Maxowi włączył się system zapobiegający zgaszeniu silnika, spadł w konsekwencji aż na ósme miejsce. Jednak dzięki doskonałemu tempu na oponach twardych wyprzedzał wszystkich rywali i ostatecznie wygrał, wyprzedzając na 69 okrążeniu Charlesa Leclerca w dosyć twardej walce, ale orzekniętej jako incydent wyścigowy. Jeden z lepszych comebacków w ostatnich latach.\nNo dobrze. Nie będę się tak długo rozpisywał odnośnie tego toru. W sumie to historia nie jest długa i dlatego nie ma takiego długiego artykułu. Myślę, że jest to GP dosyć fajne, bo odbywa się na klasycznym torze, może przebudowywany 2 razy, ale i tak pętla jest już z 1997 roku, ale musimy jeszcze pamiętać o Osterreichring i GP w latach 1970-1987. Dzięki za przeczytanie artykułu i zapraszam na zdjęcia toru:\nZwycięzcy GP Austrii na torze Österreichring / A1-Ring - Red Bull Ring\n1971 - Jo Siffert - BRM\n1974 - Carlos Reutemann - Brabham\n1975 - Vittorio Brambilla - March\n1976 - John Watson - Penske\n1977 - Alain Jones - Shadow\n1978 - Ronnie Peterson - Lotus\n1979 - Alain Jones - Williams\n1980 - Jean Pierre-Jabouille - Renault\n1981 - Jacques Laffite - Ligier\n1982 - Elio de Angelis - Lotus\n1985 - Alain Prost McLaren\n1986 - Alain Prost - McLaren\nImages: TRACKMAP , 1 , 2 , 3 , 4 , 5\nDługość: 4,361 km\nDystans wyścigu: 305,270 km\nRekord okrążenia: 1:10:240 (S. Vettel, Ferrari, 2019)\nGP Kanady rozgrywane jest już od roku 1967. Co prawda nie na tym torze, ale myślę, że warto zaznaczyć ten fakt. W 1978 roku rozegrano już GP na torze imienia kanadyjskiego kierowcy Gillesa Villeneuve'a, który zginął w wypadku podczas kwalifikacji do wyścigu Formuły 1 w 1982 roku na torze Zolder w Belgii. Czy ten tor jest atrakcyjny dla widza? Zapraszam na opis toru.\nZacznijmy od tego, że od roku 1978 do roku 1981 ten tor nazywał się Circuit Ile Notre-Dame. Dlaczego? Otóż tor zbudowany jest właśnie na takiej sztucznej wyspie Notre-Dame. Obok toru znajduje się tor wioślarski, gdzie zmagali się m.in. olimpijczycy w 1976 podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich. Wtedy też właśnie wpadnięto na pomysł o zbudowaniu toru z lokalnych ulic i parkingów na tej wyspie. Pomysł moim zdaniem trafiony w dziesiątkę, bo tor jest ważnym punktem w kalendarzu F1 i w sumie dużo na tym torze się dzieje.\nNo dobrze. Teraz przejdźmy do opisu samej nitki toru. Prosta startu-mety nie jest długa i tym samym dystans od pierwszego pola do drugiego zakrętu (pierwszy to łuk, więc nie trzeba hamować) jest niewielki. Jest to jednak podczas samego wyścigu dobre miejsce do wyprzedzania, bo mamy tutaj jedną z dwóch stref DRS. Do do zakrętu nr 2 i szybko przechodzimy w wolny zakręt nr 3. Tutaj w 2014 roku na ostatnim okrążeniu dosyć spory wypadek zaliczyli zderzając się przy próbie wyprzedzania Felipe Massa oraz Sergio Pereza. Zawinił meksykanin Perez. Teraz jedziemy lekko pod górę i docieramy do szykany nr 4,5. Musimy tutaj uważać na limit toru oraz na trakcję. Dwóch zawodników zaspołu Marussia w 2014 roku: Jules Bianchi i Max Chilton uderzyli o ścianę na wyjściu z szykany. Jako, że jest to tor uliczny to mamy sporo wąskich miejsc. Teraz mamy szybki zakręt-łuk nr 6 i kończy się sektor nr 1.\nSektor nr 2 zaczyna się kolejną szykaną nr 7,8. Pamiętnie w tym miejscu w 2011 roku w chyba najsłynniejszym wyścigu na tym torze (ale o tym później) Sebastian Vettel wyjechał przestrzelił hamowanie, wjechał na mokrą część toru i stracił na ostatnim okrążeniu prowadzenie na rzecz Jensona Buttona. Teraz mamy chwilę odpoczynku, jedziemy można powiedzieć że prostą, choć to łuk i docieramy znowu do szykany nr 9,10. Tutaj też trzeba uważać na przestrzelenie oraz na ścianę przy wyjściu z zakrętu nr 10. Kawałek łuku i kończy się sektor nr 2.\nSektor nr 3 zaczyna się jedynym na tym torze nawrotem nr 11. Przed tym zakrętem w 2007 roku przede wszystkim polscy kibice formuły 1 na chwilę wstrzymali oddech. Robert Kubica zaliczył przepotężny wypadek, używając tego panegirycznego stwierdzenia, ale taka był prawda. Uderzył z prędkością 230 km/h w betonową bandę, bolid rozstrzaskał się w drobny mak, poleciały tysiące części, Kubica przerolował nad torem i wylądował na bandzie po przeciwległej stronie toru. Cały przód auta przestał istnieć, a na obrazkach z tamtego zdarzenia widać z przodu bolidu... nogi Roberta Kubicy. Przeżył on przeciążenie równe 28G, przy wartości szczytowej aż 75G. Co ciekawe to Robert Kubica dostał tylko lekkiego wstrząśnienia mózgu oraz skręcenia kostki. Naprawdę trzeba mówić o sporym szczęściu, bo wypadek wyglądał koszmarnie. Choć FIA zakazała startu Kubicy tydzień później w USA, pomimo że wyszedł ze szpitala już w poniedziałek. W USA był wtedy debiut Sebastiana Vettela i zdobył wtedy już punkty... Dobrze, wyjechaliśmy z harpunu i mamy teraz długą, bo prawie 1km prostą do ostatniej szykany nr 14,15. Możemy tutaj używać DRSu. Ostatnia szykana i znów musimy uważać na przestrzelenie jej oraz na ścianę na wyjściu. Ta ściana znana jest pod nazwą "Ściana mistrzów". Dlaczego? W 1999 roku podczas jednego wyścigu, ale w różnych incydentach rozwaliło się o tę ścianę trzech mistrzów świata: Michael Schumacher, mistrz z sezonów 1994 i 1995; Damon Hill, mistrz z sezonu 1996; Jacques Villeneuve, mistrz z sezonu 1997. Ale nie tylko oni padli ofiarą tej ściany. W 2005 roku Jenson Button zakończył tam zmagania oraz w 2011 roku podczas treningów Sebastian Vettel. Oczywiście osób było o wiele, wiele więcej, ale wypisałem tutaj tylko mistrzów świata. Jesteśmy znowu na prostej startu-mety.\nTeraz przejdźmy już do słynniejszych wyścigów. Troszkę ich było, ale wymienię te, które zapadły mi najbardziej w pamięci:\nRok 1999 - Wtedy zmagania na ścianie mistrzów zakończyło trzech mistrzów świata: Michael Schumacher, Damon Hill oraz Jacques Vulleneuve, syn Gillesa Villeneuve'a. Ponadto w samym wyścigu jeszcze Ricardo Zonta z zespołu British American Racing BAR też rozwalił się o tę ścianę, ale nie był on mistrzem świata.\nRok 2007 - Przepotężny wypadek Roberta Kubicy na 27. okrążeniu. Przy prędkości około 230 km/h uderzył w betonową bandę, przerolował nad torem i wylądował po przeciwległej stronie toru. Miał "tylko" wstrząśnienie mózgu i skręconą kostkę. Mówię "tylko", bo mówimy tutaj o wielkim szczęściu. Mógł go jednak też doświadczyć w Rajdzie Rondo di Andorra w 2011 roku ...\nRok 2008 - Rok po bardzo pechowym wypadku nastał zwrotny moment. W swoim najlepszym sezonie w F1 Robert Kubica wygrał swój pierwszy wyścig w F1, szkoda że jedyny, ale mogliśmy usłyszeć Mazurka Dąbrowskiego. Kubica też mógł mówić o sporym szczęściu, bo cudem nie dostał uderzenia od Lewisa Hamiltona i Kimiego Raikkonena w alei serwisowej, kiedy to Robert się zatrzymał z racji czerwonych świateł, wtedy gdy był SC to aleję zamykano, a Lewis wjechał w Kimiego Raikkonena. Na podium stanął też kolega Roberta z BMW Sauber Nick Heidfeld oraz kierowca RBR David Coulthard.\nRok 2011 - Fatatne warunki pogodowe. Wyścig przerwano na 25. okrążeniu z powodu zbyt pogarszających się warunków. Czerwona flaga była około 2h. Sm wyścig trwał ponad 4h. Wygrał go Jenson Button, który w pewnym momencie był na ostatnim miejscu w wyścigu i zaliczył aż 6 pit stopów. Pomimo tego na ostatnim okrążeniu wyprzedził on Sebastiana Vettela. Był to bardzo dramatyczny wyścig, liczne kolizje, samochód bezpieczeństwa, który co ciekawe przejechał około 40% dystansu całego wyścigu. Po tym wydarzeniu FIA zmieniła przepisy określające długość wyścigu. Teraz może on trwać maksymalnie 2h, a przy czerwonej fladze 4h.\nRok 2014 - Wyścig byłby stosunkowo normalny, ale był to pierwszy wyścig, kiedy w sezonie 2014 pokonano ekipę Mercedesa. Obaj kierowcy mieli awarię silnika hybrydowego, dodatkowo mieli problemy z hamulcami i 80 KM mniej. Wygrał wtedy Daniel Ricciardo z Red Bull Racing i było to jego pierwsze zwycięstwo w F1.\nRok 2019 - W roku dominacji Mercedesa przyszedł tor, na którym Ferrari pokonało Srebrne Strzały w kwalifikacjach (Vettel przed Hamiltonem). Niestety, na 48 okrążeniu wyścigu, Niemiec popełnił błąd w szykanie 3/4 i wg sędziów niebezpiecznie powrócił na tor, blokując przy tym Brytyjczyka. Sędziowie nałożyli na kierowcę Ferrari karę 5 sekund. Oglądając jednak powtórki nie można stwierdzić jednoznacznej winy Sebastiana, który nie mógł zachować się w tej sytuacji inaczej, co potwierdzają opinie w zasadzie wszystkich kierowców. Mercedes zgarnął siódme zwycięstwo w sezonie, a Sebastian po wyścigu okrzyknął FIA złodziejami, nie zatrzymał się w miejscu dla najszybszych trzech kierowców, nie stawił się na konferencji prowadzonej przez Martina Brundle'a bezpośrednio po wyścigu, poszedł do pokoi gościnnych Ferrari, a wracając na ceremonię na podium zamienił tabliczkę z nr 1 na tabliczkę z nr 2 przy bolidzie Lewisa.\nJak widać na tym torze było parę dramatycznych wyścigów. Pewnie dlatego, że jest to tor uliczny, do przejechania mamy aż 70 okrążeń, więc bardzo dużo. Jest ciasno, bariery i bandy są blisko. Osiągamy prędkości nawet 330 km/h na końcu najdłuższej prostej. Mamy dużo szykan, więc hamulce cierpią.\nTo wszystko składa się na nie lada emocje. Choć ten tor nie gościł F1 w latach 1987 i 2009, to i tak jest to jeden z lubianych torów przez kierowców.\nZwycięscy GP Kanady na torze Circuit Ile Notre-Dame / Circut Gilles Villeneuve:\n1978 - Gilles Villeneuve - Ferrari\n1980 - Alain Jones - Williams\n1982 - Nelson Picquet - Brabham\n1984 - Nelson Picquet - Brabham\n1985 - Michele Alboreto - Ferrari\n1989 - Thierry Boutsen - Williams\n1991 - Nelson Picquet - Benetton\n1992 - Gerhard Berger - McLaren\n1995 - Jean Alesi - Ferrari\n2008 - Robert Kubica - BMW Sauber\n2019 - Lewis Hamiton - Mercedes\nImages: TRACKMAP , FIRST , SECOND , THIRD , FOURTH , FIFTH , SIXTH , SEVENTH , EIGHTH , NINETH , TENTH, ELEVENTH\nDługość: 3,337 km\nIlość okrążeń: 78\nRekord okrążenia: 1:10:166 (L. Hamilton, Mercedes, 2019)\nNajtrudniejszy tor wyścigowy i najbardziej nietypowy wyścig Formuły 1, tak naprawdę od pierwszego sezonu. GP Monako rozgrywane na torze Circuit de Monaco może się poszczycić takim właśnie tytułem. Dlaczego? Zapraszam na opis tego toru.\nZacznijmy od samej pętli. Uległa ona tak naprawdę kosmetycznym zmianom od sezonu 1950, czyli pierwszego w F1. Formuła 1 gościła na tym torze nieprzerwanie od pierwszego sezonu, ale z pominięciem lat 1951-1954. Zawsze ścigamy się na takiej samej konfiguracji ułożonej już w 1929 roku, kiedy odbyła się pierwsza edycja GP Monako. Nie była to rzecz jasna wtedy runda F1, ale tak naprawdę od 85 lat ścigamy się po tym państwie - mieście. teraz jeździ się tutaj 78 okrążeń, kiedyś aż 100.\nCo uległo kosmetycznym zmianom? Zakręt nr 1 jest dzisiaj nieco bardziej bezpieczny, z racji większej strefy bezpieczeństwa, zakręty 10 i 11 wyglądają nieco inaczej i wymagane jest większe zwolnienie samochodu. Trzeci sektor też jest dzisiaj nieco bardziej bezpieczny, z racji powiększenia stref wyjazdowych, czy raczej ich utworzenia...\nNo dobrze, może w końcu przejdę do opisu samego toru i jego konfiguracji. Prosta startu-mety jest niedługa i pomimo jedynej tutaj strefy DRS wyprzedzanie praktycznie w ostatnich latach nie miało tutaj miejsca. W ogóle już zaznaczmy, że jest to długi łuk, a nie prosta. Mamy dohamowanie do zakrętu nr 1, gdzie często na początku wyścigu dochodzi do licznych kolizji. Mamy tutaj dwie strefy bezpieczeństwa: pierwszą, jakbyśmy pojechali prosto to możemy dojechać do maleńkiego kościółka Sainte Devote, od którego wzięła się nazwa zakrętu oraz drugą, w miejscu gdzie jest wyjazd z alei serwisowej. Mamy teraz fragment trasy pod górę, jedyny na torze przez zakręt nr 2, gdzie musimy cały czas pilnować toru jazdy, bo jedziemy można powiedzieć zygzakiem. Na szczycie dohamowanie do zakrętu nr 3 przy Hotelu de Paris, gdzie przejeżdżamy dosyć blisko barier i wjeżdżamy ostrożnie przy samym wierzchołku w zakręt nr 4. Jesteśmy przy słynnym Casino de Monte Carlo. Kawałek prostej, gdzie mamy słynną hopkę, którą kierowcy bardzo często omijają i kończy się sektor nr 1.\nSektor nr 2 zaczyna się zakrętem Mirabeau - nr 5. Tutaj już czasami niektórzy kierowcy jadą go na pierwszym biegu (przypominam, że jest ich w sumie osiem). Mamy tutaj również kolejną strefę wyjazdową, z której potrafi umiejętnie korzystać Nico Rosberg, o czym przekonaliśmy się w 2014 roku. Przypomnijmy, w trzeciej części kwalifikacji Nico Rosberg zablokował koła i pojechał prosto w strefę wyjazdową powodując żółtą flagę. W ten sposób trzeba było zwolnić i tym samym Nico Rosberg zdobył Pole Position. Okej. Teraz już zjeżdżamy w dół i dojeżdżamy po lekkim łuku do zakrętu nr 6 przy hotelu Fairmont. Jest to najwolniejszy zakręt w Formule 1 w całym kalendarzu. Przejeżdża się tutaj poniżej 50 km/h. i obraca się maksymalnie kierownicę w lewo o ponad 180 stopni. Po zakręcie nr 6 mamy dalej zjazd w dół do zakrętu nr 7 oraz nr 8, gdzie znajduje się pomnik bolidu F1. Teraz mamy chyba najsłynniejsze miejsce - tunel pod hotelem Fairmont. Kiedyś próbowano tutaj dać strefę DRS, natomiast byłoby to zbyt niebezpieczne i dlatego wycofano się z tego pomysłu. Kiedy jeszcze można było używać DRSu w każdym miejscu na torze to tutaj obowiązywał zakaz. Jest to bardzo szybki fragment trasy, w sumie najszybszy, gdzie kierowcy osiągają prędkości nawet 280 km/h po wyjściu z tunelu. Po szybkim łuku dojeżdżamy do potężnego dohamowania przed szykaną 10,11. Po przejeździe jedziemy kawałek prosto i wjeżdżamy w kolejny szybki łuk nr 12 oraz w "S" nr 13. Jesteśmy w tym momencie przy basenie w Monte Carlo. W tym miejscu w 1967 roku miał miejsce śmiertelny wypadek, na szczęście tylko jedyny i chyba aż jedyny na tym torze - Lorenzo Bandini wypadł z "S", uderzył w metalową bandę i samochód stanął w płomieniach. Lorenzo przebywał tak długo w samochodzie, że zwęgleniu uległo aż 70% ciała. Zmarł 3 dni później w szpitalu. Kończy się drugi sektor.\nSektor nr 3 zaczyna się szykaną nr 14, gdzie jedziemy bardzo, bardzo blisko bariery Armco. Kiedyś w tym miejscu było bardziej niebezpiecznie, bo bandy były z obu stron, a teraz na wypadek przestrzelenia szykany kierowcy mają szansę na nieuszkodzenie samochodu. Dalej zakręt nr 15 szybki bardzo łagodny łuk i dojeżdżamy do zakrętu z podwójnym wierzchołkiem - Rascasse. Tutaj kiedyś Michael Schumacher w 2006 roku umyślnie zaparkował swój samochód, aby nie pozwolić Fernando Alonso na poprawienie czasu kwalifikacyjnego. Został za to wykluczony z kwalifikacji, a w wyścigu zajął 5 miejsce. Nazwa zakrętu wzięła się ze słynnej kawiarni La Rascasse, która położona jest przy zakręcie. Naprzeciwko kawiarni znajduje się Paddock F1. Teraz mamy wjazd do alei serwisowej. Mijamy go i docieramy do ważnego przedostatniego zakrętu nr 17, przy którym znajduje się pomnik argentyńskiego kierowcy F1 Juana Manuela Fangio. Potem mamy zakręt nr 18 i oto okrążenie na torze w Monaco.\nJest to tor uliczny, dlatego trudność tego GP jest ogromna. Cały czas musimy pracować kierownicą, mamy aż 78 okrążeń do przejechania. W ostatnich wyścigach Safety Car wyjeżdżał więcej razy niż był rozgrywany wyścig. Nie mamy tutaj dużo stref wyjazdowych, więc każda kolizja kończy się SC albo nawet czerwoną flagą - patrz rok 2011 i 2013.\nJako, że tor położony jest nad Lazurowym Wybrzeżem to sama charakterystyka tego miejsca nie wymaga zbędnego komentarza. Podobnie jak w innych miastach tego regionu - Menton, Nicea, Cannes jest tutaj strasznie ciasno. Czasami ledwo obok siebie przejeżdżają dwa samochody. Do tego dodajmy jeszcze, że na poboczach stoją dodatkowe samochody, co stanowi duże wyzwanie. Chociaż podczas mojego pobytu w Monako widziałem na własne oczy jak zwykły autobus miejski, nie przegubowy rzecz jasna, ale zwykły normalny, nie pomniejszony autobus jechał w najwolniejszym zakręcie nr 6 (posłużmy się takim opisem). Było ciężko, ale jakoś w tym mieście musi poruszać się niższa klasa społeczna.\nMonako to miejsce bardzo atrakcyjne dla bogatych, m. in. dla kierowców Formuły 1, którzy bardzo często tutaj mieszkają, głównie w dzielnicy mieszkalnej Fontvieille. Nie płaci się tutaj podatków, więc jest to czysty raj na ziemi. Tutaj swoje apartamenty mają Lewis Hamilton, Robert Kubica, Michael Schumacher, David Coulthard, Eddie Irvine, Valtteri Bottas i pewnie jeszcze wiele więcej. Nico Rosberg mieszka w tym mieście od praktycznie początków swojego życia. Tutaj się wychowywał i chodził do szkoły.\nCo ze słynniejszymi GP. Prawdę powiedziawszy to w każdym wyścigu w Monako coś się dzieje i jest to niewątpliwie najbardziej wyczekiwany przeze mnie wyścig w każdym sezonie. GP Monako w 2010 roku to było moje pierwsze GP F1, jakie obejrzałem w życiu i to je najbardziej pamiętam. Jeżeli chcecie zasięgnąć więcej słynniejszych wyścigów zapraszam do wujka Googla :D. Robert Kubica stanął na podium w 2010 roku, był 3. Pod koniec wyścigu na ostatnim okrążeniu, czy raczej zakręcie Michael Schumacher wyprzedził Fernando Alonso, ale został przesunięty o 20s w dól, czyli na 12 miejsce. W 2011 była czerwona flaga przez kolizję Petrova, Sutila, Alguersuariego oraz Hamiltona przy basenie. W 2013 roku była czerwona flaga po wjeździe Pastora Maldonado w barierę, która aż odskoczyła na sam tor. Cofnijmy się teraz wstecz, do roku 1989, kiedy to Ayrton Senna zdobył Pole Position za przewagą ponad 1s. To było coś niesamowitego, w wyścigu odjechał na ponad 50 sekund. Zresztą sam Senna wygrał na tym torze 6 razy, w tym 5 razy z rzędu.\nW tym wyścigu bardzo ciężko wyprzedzać, nawet dublować nie jest prosto, dlatego kwalifikacje są bardzo często kluczem do zwycięstwa.\nW 1967 roku zginął włoski kierowca - Lorenzo Bandini\nNaprawdę, gdybym miał się rozpisywać o każdym wyścigu, nie starczyło by mi na to czasu. Ponadto mam jeszcze dla Was dużo zdjęć z tego toru. Także to by było na tyle, jeżeli chodzi o tor Circuit de Monaco. Nic dziwnego, że to GP jest tak popularne. Co ciekawe, jeżeli ktoś tutaj mieszka to może bez problemu oglądać wyścig z okien budynków. Nie wspomnę już o hotelach, gdzie ceny dwukrotnie rosną na weekend GP, który trwa już od czwartku, kiedy jest P1 i P2. P3 jest w sobotę po to, aby mieszkańcy mogli się przemieszczać w piątek. Formule 1 towarzyszy na tym torze również GP2, Formuła Renault 3,5 oraz Porsche Supercup, gdzie przypomnijmy, że Kuba Giermaziak w 2014 wygrał wyścig.\nPo zakończeniu wyścigu Król Monaco, obecnie Albert II, zaprasza wszystkich zwycięzców z każdej serii GP Monaco na wspólną kolację.\nZwycięzcy GP Monako na torze Circuit de Monaco:\n1955 - Maurice Trintignant - Ferrari\n1957 - Juan Manuel Fangio - Maserati\n1958 - Maurice Tringinant - Cooper-Climax\n1959 - Jack Brabham - Cooper-Climax\n1960 - Stirling Moss - Lotus\n1961 - Stirling Moss - Lotus\n1962 - Bruce McLaren - Cooper-Climax\n1963 - Graham Hill - BRM\n1964 - Graham Hill - BRM\n1965 - Graham Hill - BRM\n1966 - Jackie Stewart - BRM\n1967 - Denny Hulme - Brabham\n1969 - Graham Hill - Lotus\n1972 - Jean Pierre-Beltoise - BRM\n1973 - Jackie Stewart - Tyrell\n1977 - Jody Scheckter - Wolf\n1978 - Patrick Depailler - Tyrell\n1980 - Carlos Reutemann - Williams\n1981 - Gilles Villeneuve - Ferrari\n1982 - Ricciardo Patrese - Brabham\n1983 - Keke Rosberg - Williams\n1987 - Ayrton Senna - Lotus\n1996 - Olivier Panis - Liger-Mugen\n2002 - David Coulthard - McLaren\n2004 - Jarno Trulli - Renault\nImages: TRACKMAP , SECOND , THIRD , FOURTH , SIXTH , SEVENTH , EIGHTH , NINETH , TENTH , THIRTEENTH , FOURTEENTH , FIFTEENTH , SIXTEENTH , SEVENTEENTH\nDługość: 4,655 km\nDystans wyścigu: 307,104 km\nRekord okrążenia: 1:14:280 (R. Schumacher, Toyota, 2005) - stara pętla\n1:15:406 (V. Bottas, Mercedes, 2019) - obecna pętla\nTor Circuit de Barcelona - Cataluya znajduje się w miejscowości Montmelo, położonej kilkanaście kilometrów od największego w tamtym regionie miasta - Barcelony. To miasto - Barcelona - szczególnie kojarzy się z piłką nożną i z klubem piłkarskim FC Barcelona oraz z Camp Nou, czyli największym europejskim stadionem piłkarskim, który może pomieścić nieoficjalnie ponad 110 000 ludzi. Jednak czy taki tor w Montmelo broni się swoimi sprawami, czy na nim emocje są takie same jak na Camp Nou? Zapraszam na opis toru w Montmelo.\nZacznijmy od samej nitki toru. Mamy dosyć długą prostą startu mety - ponad 600 m. Tym samym dystans od pierwszego pola startowego do pierwszego zakrętu jest dosyć spory, co często powoduje roszady i przemieszania w stawce. Z tego słynie głównie Fernando Alonso, dla którego jest to przecież domowy wyścig i tor, który często przebijał się o parę pozycji do przodu. Pierwszy sektor i jego tak naprawdę trzy zakręty stanowią spore wyzwanie. Jest to bardzo szybka partia toru, gdzie niemożliwe jest w sumie wyprzedzanie, choć zdarzały się nieliczne wyjątki. Przeciążenia działające na opony w tym miejscu są ogromne, z racji szybkich zakrętów 1,2,3. Raz Lewisowi Hamiltonowi z tym zakręcie opona przebiła się w 2010 roku, ale wtedy została ona trafiona jakimś odłamkiem. Podczas testów przedsezonowych, które odbywają się na tym torze bardzo często Fernando Alonso właśnie w zakręcie nr 3 zaliczył zderzenie ze ścianą. Jednak na dzień dzisiejszy nie wiadomo co tak naprawdę wydarzyło się wtedy w kokpicie. Może było porażenie prądem, może Alonso zasłabł, może doszło do problemów natury technicznej, bo sam wypadek wyglądał dosyć dziwnie. Alonso przecież nie wystartował w pierwszym wyścigu sezonu 2015 z powodu wstrząśnienia mózgu i zaniku pamięci. "Jestem Fernando. Mam 13 lat i chcę w przyszłości ścigać się w Formule 1" - takie słowa powiedział Fernando Alonso po przebudzeniu w szpitalu. Z pewnością ten wypadek jest jedną z największych zagadek ostatnich lat, tak samo jak wypadek Julesa Bianchiego w Japonii 2014.\nSektor nr 2 zaczyna się również szybkim zakrętem nr 4, choć trzeba już nieco przyhamować, ale nie tak bardzo jak przed zakrętem nr 5. Gdzie tak naprawdę jest lekki nawrót. Później znów kawałek prostej i sekwencja 7,8. Potem szybki zakręt nr 9, gdzie redukujemy jeden bieg, czyli znów bardzo szybko jedziemy. Kończymy drugi sektor i jest strefa DRS, gdzie w sumie jest jedno z dwóch miejsc do wyprzedzania. Nie jest jednak prosto, bo nie ma jakiegoś nawrotu wcześniej i trudno się napędzić.\nSektor nr 3 jest już bardziej techniczny, ale znowu nie ma gdzie wyprzedzać. Zakręt nr 10 to nawrót po strefie DRS, szybka 11 oraz 12. W zakręcie nr 12 Heikki Kovalainen miał wypadek w 2008, gdzie w czasie wyścigu wypadł z toru i uderzył w bandę. Na szczęście nic poważnego mu się nie stało. Po zakręcie nr 12 w latach 1991 - 2006 była bardzo szybka partia zakrętów 13,14, przejeżdżana tak naprawdę bez odjęcia gazu. Jednak w 2007 władze toru postanowiły dobudować szykanę 14,15, bo jednak tor był zbyt szybki i niebezpieczny. PO przejechaniu tej szykany wjeżdżamy łukiem nr 16 na prostą startu mety, gdzie możemy użyć systemu DRS. Tutaj mamy już jakieś realne szanse na wyprzedzenie.\nMimo dwóch stref DRS i długiej prostej, to jednak w przeszłości mówiono na ten wyścig - "wielka procesja". Dlaczego? Wyobraźcie sobie, że podczas całego wyścigu doszło do... 3 manewrów wyprzedzania. Naprawdę nic się nie działo. Nic w sumie dziwnego, dlatego że jest to tor dosyć szybki, ale brak tu miejsc do wyprzedzania. Gdyby nie DRS to naprawdę byłoby źle w tej kwestii. Choć w 2014 roku Nico Rosberg nie był w stanie wyprzedzić Lewisa Hamiltona do końca wyścigu.\nCzy były jakieś ciekawe wyścigi. Prawdę powiedziawszy nie przypominam sobie jakiegoś szczególnie interesującego wyścigu na tym torze. W 2012 roku wygrał tutaj niespodziewanie Pastor Maldonado i w sumie tylko tyle. Niestety po tym zwycięstwie podpalono garaż zespołu Williamsa i dużo rzeczy spłonęło.\nJest to jednak tor, gdzie odbywają się testy przedsezonowe, więc kierowcy i zespoły znają ten tor jak własną kieszeń. Poza tym od 2007 roku po usunięciu GP San Marino to pierwsza europejska runda w sezonie, gdzie zespoły przywożą sporo różnego rodzaju nowych części do przetestowania. Pomińmy rok 2011, kiedy przed Hiszpanią była Turcja z torem w pobliżu Stambułu, ale jednak Barcelona leży w samej Europie, a tor w Stambule na jej krańcu.\nTo by było na tyle jeżeli chodzi o tor Circuit de Barcelona - Cataluya. Jak widać chyba więcej emocji w tej okolicy dostarcza piłka nożna, ale jednak na pewno zawsze znajdą się hiszpańscy fani, który będą wspierać swoich rodaków w walce na tym obiekcie, w szczególności Fernando Alonso. No ale najpierw McLaren musi się wziąć do pracy ...\nZwycięzcy GP Hiszpanii na torze Circuit de Barcelona - Catalunya:\n2012 - Pastor Maldonado - Williams\n2016 - Max Verstappen - Red Bull\nImages: TRACK MAP , TRACK 1 , TRACK 2 , TRACK 3 , TRACK 4 , TRACK 5 , TRACK 6,7\n1. Trening - 2:30 - Piątek, 13 marca\n2. Trening - 6:30 - Piątek, 13 marca\n3. Trening - 4:00 - Sobota, 14 marca\nKwalifikacje - 7:00 - Sobota, 14 marca\nWyścig - 6:00 - Niedziela, 15 marca\nZdjęcie toru w Australii: CLICK


PRZYRODNICZEK .PL - BLOG PRZYRODNICZY, KRAJOZNAWCZY: SOSNÓWKA, SIKORA SOSNÓWKA\nSosnówką przybliżam się do opublikowania wszystkich Polskich Sikor! Zostały jeszcze tylko 2! A Bogatkę, Modraszkę i Czubatkę można pooglądać w wolnej chwili :)\nSosnówki spotkałem w Szczawnicy w tym samym miejscu co Kowalika.\nSosnówka jest małych rozmiarów Sikorą o dużej głowie. Czarne gardło łączy się z czarna czapeczką, która w tylnej części ma białą plamę zlewającą się z karkiem. Czernie te mocno kontrastują z białym policzkiem. Wierzch ciała szarawy, na skrzydłach dwa białe, cienkie paski utworzone przez końcówki pokryw skrzydłowych, spód ciała o różowawo- beżowawym odcieniu. Brak czarnego krawata jak u Bogatki. Upierzenie jest ciemne, szaroczarne,przystosowuje ono sosnówkę do ponurych ciemności panujących w górskich świerczynach. Dlatego też brakuje u niej jaskrawych barw, które widać u innych sikor. Obie płci ubarwione jednakowo.\nSosnówka najchętniej zamieszkuje starsze lasy iglaste, głównie świerkowe i jodłowe, akceptuje również domieszkę drzew liściastych, w małej ilości zamieszkuje (paradoksalnie) lasy sosnowe.\nZamieszkuje prawie całą Europę, północne i centralne obszary leśnej strefy Azji i północno-zachodnią Afrykę. Bardziej na południe występują izolowane tereny lęgowe w borach iglastych położonych w wysokich górach - są to prawdopodobnie pozostałości po ostatnim okresie lodowcowym. Obecnie tamtejsze populację zwiększają osobniki wędrujące tu z północy. Gnieżdżące się tam sikory sosnówki mogą czasami migrować masowo na zimę w kierunku południowym. Częściowo osiadły, w zimie zwłaszcza ptaki z północnych populacji podejmują niedalekie wędrówki i koczują (przyloty od marca do maja i odloty od września do października). Migrują na Półwysep Pirenejski i nad basem Morza Śródziemnego.\nWystępuje w całym kraju, lecz bardzo zróżnicowanie. W górach sięga wysokości 1500 m.n.p.m. i jest tam ptakiem licznym. Podobna sytuacja ma miejsce z naturalnym stanowiskiem świerka, w Puszczy Bialowieskiej i Augustowskiej.\nPożywienie Sosnówki stanowią owady i ich jajeczka zbierane z drzew iglastych oprócz tego pająki i inne bezkręgowe. W okresie zimowym zjada nasiona świerka, a także sosen, limb, buka i jodeł. W "latach nasiennych" - okresach urodzaju nasion świerka - robi zapasy pożywienia, ukrywając je w spękaniach kory i pomiędzy igliwiem.\nGniazdo buduje w dziupli lub w budce lęgowej, wykorzystuje też stare gniazda innych sikor. Gniazdo położone jest nisko (do 2 m nad ziemią), czasem w spróchniałym pieńku. Wyjątkowo także norka w ziemi, zwłaszcza tam gdzie jest duża konkurencja o miejsca lęgowe i sosnówka przegrywa z większymi gatunkami. Gniazdo grubo wyściełane jest mchem, gęsto splecioną sierścią i wełną, a zbudowane z traw. Zwykle nie ma tam piór.\nOd kwietnia do czerwca sosnówka składa 7 - 10 białych, nakrapianych rdzawo, pomarańczowo jaj, które wysiaduje 14 - 15 dni. Młode opuszczają gniazdo po 16 - 17 dniach i następnie koczują wraz z rodzicami w koronach drzew. Po wykluciu potomstwem zajmują się oboje rodzice. Samiec zbiera dla piskląt małe gąsienice motyli.\nSosnówka, która chce zostać baletnicą.\nWymiary: długość ciała 11 cm, rozpiętość skrzydeł 18 cm, ogon 4,8 cm, waga 8 g.\nAnonimowy 03.03.2013, 12:47\nprzyznam, że nie znałem tego ptaszka, a przecież sikorka to dość pospolite stworzenie\nfotoart1 06.03.2013, 18:05\nCiekawy ptaszek, bardzo ładne zdjęcia :)\nHofi_ 06.03.2013, 20:52\nDziękuję w imieniu ptaszka oraz swoim :)\nOrillo 07.03.2013, 16:46\nSosnówka zawsze wyglądała mi na taką "zabiedzoną" :)


Nakrętki dla Marcela - Szkolne Blogi\nJesteś w: Strona Główna Blogi sko-potulice Nakrętki dla Marcela\nNakrętki dla Marcela\nMarcel urodził się w styczniu 2012 r. bez lewej rączki. Od drugiego miesiąca życia jest rehabilitowany, są to ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha, nóg a przede wszystkim aby zachować asymetrię kręgosłupa.\nW trakcie roku przyłączyliśmy się do zakręconej akcji dla Marcela. Uczniowie chętnie przynosili nakrętki!\nAkcja dotyczyła zbierania plastikowych nakrętek po napojach, sokach, chemii gospodarczej (szampony, dezodoranty, pasty do zębów…), środkach przemysłowych itp.\nZa każdy kilogram firma recyklingowa wpłaca pieniądze na subkonto Marcela w Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.\nZa zgromadzone pieniądze rodzice chłopca będą mogli kupić protezę synkowi, która ułatwi mu życie.\nOpiekunka Koła Ekologicznego przekazała zebrane przez naszych uczniów nakrętki w Niedzielę Palmową do Kościoła św. Wawrzyńca w Nakle nad Notecią oraz w następnym tygodniu kolejną turę do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Nakle, które były głównymi ośrodkami wspierającymi tę akcję.


Mój pierwszy HotSpot | SQ9LM\nMój pierwszy HotSpot\nHome/HotSpot • MMDVM /Mój pierwszy HotSpot\npaź 2, 2019 sq9lmHotSpot, MMDVM\nKorzystać z przemiennika czy własnego HotSpota? To pytanie zadałem sobie jakiś czas temu. Patrząc na ceny tych urządzeń u nas w Polsce to koszt ponad 700 zł. To cena Anytona AT868UV dość sporo jak na „dewajs” zabawkę – zastanawiałem się czy mi to jest potrzebne. Niestety przemienniki z mojego QTH, w którym mieszkam Kraków / Q2 nie odbiera za dobrze SR9UVM bedąc na balkonie odbieram go pomimi że go widzę na 5S, a SR9DV odbieram ale bez wskazań czyli S0.\nW końcu postanowiłem poskładać sobie samemu, oczywiście części w kraju nie kupię musiałem ciągnąć z chin! Tu też było nie lada problemów bo jak już wybrałem zamówiłem wyczekałem się to się okazało, że sprzedawca jest nie rzetelny i aliexpress skasowało mu konto… no to szukanie znowu.\nW końcu znalazłem, kupiłem, wyyyczekałem się na części…. doszło!\nRPi0W – koszt 56 zł\nmodem mmdvm dualslot – ok 150 zł\nkarta SD – 15 zł\nzasilacz do RPi 3b 3,2A – 32 zł\ntrochę dodatków obudowa, która i tak okazała się nie potrzebna – 19 zł\nantenki – 10 zł/szt. (oryginalne to śmieć)\ncałość mnie wyszła nie co ponad 300 zł\nPoskładałem dobie nie jest to jakiś cud techniki ale działa do tego jest jeszcze PB 12,5 Ah.


Jesteś tutaj: Start Agnieszka Post Osiągnięcia\nKrólowe 64 pól !\nW sobotę, 20 lutego 2021 r. w Szkole Podstawowej Nr 45 z Oddziałami Integracyjnymi im. Świętego Jana Pawła II w Białymstoku, odbyły się XIII Mistrzostwa Miasta Białegostoku Dziewcząt do lat 7.\nUczestniczki Pracowni Szachowej Instruktor Agnieszki Post spisały się na medal:\nAmelia Perkowska - z dorobkiem 6 punktów z 7 możliwych - zajęła II miejsce w klasyfikacji dziewcząt i wywalczyła srebrny medal.\nKornelia Puławska - z dorobkiem 5 punktów z 7 możliwych - zajęła III miejsce w klasyfikacji dziewcząt, zdobywając brąz.\nW zmaganiach uczestniczyło 18 dziewczynek. Grano 7 rund tempem po 10 minut na całą partię i dodatkowo po 5 sekund na każdy ruch od początku partii dla każdej zawodniczki.\nBrawa dla Wspaniałych Zawodniczek !!!\nlink do strony Mistrzostw: http://www.chessarbiter.com/turnieje/2021/ti_177/\nNależy nadmienić, że równolegle odbywał się turniej chłopców.\nNajlepszy z MDK Antoni Trykoszko - również podopieczny Instruktor Agnieszki Post - zajął wysokie V miejsce /startowało 36 zawodników/\nBrawo Antoś !link do strony Mistrzostw: http://www.chessarbiter.com/turnieje/2021/ti_176/\nW niedzielę, 11.10.2020, na stadionie miejskim w Białymstoku odbyły się V Szachowe Mistrzostwa Województwa Podlaskiego Dzieci do lat 6.\nW turnieju wzięło udział 53 przedszkolaków.\nAmelia Perkowska z Pracowni Szachowej instruktor Agnieszki Post - z dorobkiem 6 punktów z 7 możliwych - zajęła II miejsce w klasyfikacji dziewcząt.\nAmelka - aktualna wicemistrzyni miasta Białegostoku do lat 6 (01.03.2020) zasłużenie wywalczyła drugi już tytuł wicemistrzowski, tym razem rangi wojewódzkiej:\nMiło nadmienić, że Jan Sołowiej, nasz ubiegłoroczny wychowanek, w V Szachowych Mistrzostwach Województwa Podlaskiego wywalczył brązowy medal w kategorii chłopców do lat 6.\nGratulacje Janku, życzymy dalszych sukcesów!\nWICEMISTRZOWIE WOJEWÓDZTWA PODLASKIEGO DZIECI DO LAT 6\nW niedzielę, 11 października 2020, na stadionie miejskim w Białymstoku odbyły się V Szachowe Mistrzostwa Województwa Podlaskiego Dzieci do lat 6.\nW turnieju wzięło udział 53 przedszkolaków, w tym 13 dziewczynek i 40 chłopców. Grano na dystansie 7 rund, a tempo gry wyniosło 10 minut na partię + 5 sekund na każdy ruch.\nReprezentacja MDK zajęła II miejsce i wywalczyła tytuł Drużynowego Wicemistrza Województwa Podlaskiego.\nDzieci podczas zawodów mogły liczyć na wsparcie Rodziców oraz Pani Agnieszki Post, która z ramienia Młodzieżowego Domu Kultury pełniła rolę opiekuna i instruktora.\nBrawa dla zawodników !\n"MAMO, TATO ZAGRAJMY W SZACHY” Turniej XIII - 13.12.2019\nAmelia Perkowska - wyróżniona zawodniczka z rocznika 2014\nJan Sołowiej - wyróżniony zawodnik z rocznika 2014\nKrzysztof Stankowski - wyróżniony zawodnik z rocznika 2014\n„MAMO, TATO ZAGRAJMY W SZACHY” Turniej XII – 22.11.2019\nSzymon Skorulski - najlepszy zawodnik z rocznika 2012\nOlga Parachniewicz - najlepsza zawodniczka z rocznika 2012\nKalina Kruszewska - wyróżniona zawodniczka z rocznika 2014\nOsiągnięcia zawodowe instruktora w roku szkolnym 2018/2019:\n„Mój Pierwszy Turniej Szachowy 2019” – 13.01.2019\nII miejsce – dziewczynka w klasyfikacji 2014\nII miejsce – chłopiec w klasyfikacji 2014\nIII MIEJSCE – w klasyfikacji drużynowej w „V Szachowych Mistrzostwach Miasta Białegostoku Dzieci do lat 6” – 24.02.2019\nV miejsce – chłopiec w końcowej klasyfikacji\nVI miejsce – chłopiec w końcowej klasyfikacji\nIII MIEJSCE – w klasyfikacji drużynowej w „IV szachowych mistrzostwach województwa podlaskiego dzieci do lat 6” – 14.04.2019\nII miejsce - dziewczynka w klasyfikacji 2014\nVI miejsce - dziewczynka w klasyfikacji do 6 lat\nVI miejsce - chłopiec w klasyfikacji do 6 lat\nII MIEJSCE - w „III edycji Podlaskiej Szachowej Ligi Przedszkolnej”\nIII miejsce – chłopiec w klasyfikacji 2014\nIII MIEJSCE – w klasyfikacji drużynowej w „PAPACHURROS PUCHAR PRZEDSZKOLAKA 2019” - 16.06.2019