Ebookpoint - Slunečnice.cz\nSlunečnice.cz » Knihy » Ebookpoint 1.6\nPobierz darmową aplikację, a Twoje ulubione książki zawsze będą pod ręką!\nAplikacja Ebookpoint dostarczy Ci najlepsze ebooki i audiobooki polskiej oraz światowej klasy. To tysiące książek dla pasjonatów głodnych wiedzy oraz poszukujących w książce praktycznych informacji i interesującej rozrywki, książek, których nie znajdziesz w żadnej innej ebookowej księgarni i aplikacji.\nW aplikacji każdy odnajdzie coś dla siebie! Zawiera ona czytnik ebooków (tzw. e-reader), który pozwoli na wygodne czytanie książek w formacie PDF i epub, a także odtwarzacz audiobooków (mp3). Pełna synchronizacja aplikacji z księgarnią ebookpoint.pl umożliwi Ci dostęp do wirtualnej biblioteki ebookpoint.pl. Dzięki temu w dowolnym momencie pobierzesz swoje książki bezpośrednio do aplikacji.\nAplikacja Ebookpoint to także katalog z podziałem na kategorie, lista nowości i bestsellerów oraz wyszukiwarka. W prosty sposób znajdziesz książkę, zapoznasz się z jej opisem bądź też przeczytasz darmowy fragment. Jeśli książka Ci się spodoba, możesz dodać ją do Twojej przechowalni, dzięki czemu łatwo będzie można ją odnaleźć i dokonać zakupu w serwisie ebookpoint.pl .\nNajważniejsze funkcjonalności aplikacji:\nłatwy dostęp do katalogu księgarni http://ebookpoint.pl,\ndostęp do biblioteki ebookpoint.pl oraz bezpośrednie pobieranie ebooków i audiobooków do aplikacji,\nczytnik ebooków i audiobooków (obsługiwane pliki: pdf, epub, mp3),\ndostosowanie czytników do własnych potrzeb (tryb nocny, sepia, rozmiar czcionki, marginesów),\nprezentacja darmowych fragmentów.\nPamiętaj! Książki możesz również pobrać poprzez [ http://ebookpoint.pl ].\n11,49 MB 11.49 MB


Oto FTC x Nike SB Dunk Low wchodzące w skład olimpijskiej kolekcji\nStrona głównaStylSneakersOto FTC x Nike SB Dunk Low wchodzące w skład olimpijskiej kolekcji\nW tym roku podczas Igrzysk Olimpijskich skateboarding zadebiutuje jako dyscyplina medalowa. Z tejże okazji Nike SB wypuściło specjalną kolekcję strojów dla zawodników kilku reprezentacji. Obok tego na sklepowych półkach pojawi się jeszcze okazjonalna kolekcja butów Nike SB Dunk Low. W tym wpisie zapoznacie się z projektem, za który odpowiadała ekipa sklepu FTC.\nGospodarzem zbliżających się sportowych zmagań będzie Kraj Wschodzącego Słońca, więc prezentowany projekt butów odwzorowuje tamtejszy rejon. Słynny skateshop z San Francisco uhonoruje ten fakt poprzez wykorzystanie estetyki tradycyjnych japońskich łaźni – Sento. Miejsca, do którego się udajemy by odpocząć, uciec od miejskiego zgiełku i naładować baterię.\nStąd bazą w projekcie jest błękitny zamsz odnoszący się do krystalicznej wody. Natomiast białawe nakładki na tyle cholewki, przy wiązaniu oraz wokół toeboxu swoją fakturą i kolorem mają nawiązywać do wyłożonych płytkami ścian i podłóg. Z kolei kolor żółty na wyściółce do bezpośrednie odwzorowanie małych wiaderek wykorzystywanych podczas obmywania się przed wejściem do wody.\nWyjątkowość projektu podkreślono grafiką Red Fuji, czyli góry Fuji o wschodzi i zachodzie słońca, kiedy przyjmuje czerwonawy odcień. Dochodzi do tego oznaczenie FTC na zapiętkach oraz japońskie oznaczenie na tyle języka 湯 (“Yu”), czyli 'gorąca woda’. Z kolei Swoosh zaczerpnął swój kolor z kranów i uchwytów widocznych w łaźni. Warto jeszcze wspomnieć, że wyściółka została wykonana z materiału, którego możecie kojarzyć z ręczników.\nBohater tego wpisu pojawi się w sklepie Nike SNKRS już 9 lipca bieżącego roku.\nWhite / Lagoon Pulse – Metallic Silver – Speed Yellow


Bożena Nawojska / fot. Łukasz Rajchert\nAltowiolistka. Absolwentka Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu w klasie J. Michalskiego oraz Z. Czarnoty. W trakcie studiów podjęła pracę w Orkiestrze Kameralnej Polskiego Radia Amadeus, a następnie związała się z Orkiestrą Filharmonii Wrocławskiej (obecnie: NFM Filharmonia Wrocławska) jako muzyk solista. Prowadzi też grupę altówek w Orkiestrze Kameralnej Wratislavia. Współpracowała z wieloma zespołami w kraju i za granicą, takimi jak NFM Orkiestra Leopoldinum, Polska Orkiestra Kameralna, Sinfonia Varsovia, orkiestra Teatru Muzycznego w Görlitz. Występowała na scenach koncertowych Europy, Ameryki Północnej i Azji. Z orkiestrami dokonała wielu nagrań płytowych i archiwalnych. Karierę artystyczną łączy z pracą pedagogiczną – uczy gry na altówce w Państwowej Szkole Muzycznej II st. we Wrocławiu.


Podkładka świąteczna na stół Baranek Księgarnia Internetowa Sfinks.info\nPodkładka świąteczna na stół Baranek\nNumer katalogowy: 157731 Zamów telefonicznie 34 372-48-54 Podaj nr katalogowy i zamów telefonicznie\nPodkładka Wielkanocna Wydawnictwa Sfinks łączy funkcjonalność z estetyką. Wykonana z wysokiej jakości produktów posłuży jako praktyczna mata na stół kuchenny, ławę kawową, stół wielkanocny – każdy znajdzie dla niej zastosowanie. Zmieści się na niej duży talerz, kubek i sztućce. Z tą podkładką żaden posiłek nie będzie nudny. Zadrukowana dwustronnie pięknymi, różnorodnymi motywami wprowadzi powiew świeżości i odmienności na stole. Na awersie znajduje się wyjątkowa grafika wraz z tekstami ośmiu najpopularniejszych pieśni wielkanocnych (m.in. „Otrzyjcie już łzy, płaczący...”, „Zwycięzca śmierci, piekła i szatana...”). Na rewersie umieszczono obraz Baranka Paschalnego wraz z modlitwą przed jedzeniem. Niech prawda o zmartwychwstaniu zawsze będzie z nami. Podkładka przez cały rok będzie cieszyła oko podczas wspólnej strawy, a w czasie Wielkiego Postu i Wielkanocy posłuży za piękny element każdego domowego stołu.\nMETODY DZIAŁANIA I PRZYCZYNY SUKCESÓW ŚWIADKÓW JEH


Pony Cup ju¿ wkrótce w Stajni Lipnik - Elbl±g\nPony Cup ju¿ wkrótce w Stajni Lipnik\nOstatnie zawody z cyklu Pony Cup czyli rozgrywek dla najm³odszych je¼d¼ców ju¿ za nieca³e dwa tygodnie. Tym razem m³odym je¼d¼com towarzyszyæ bêdzie kolor niebieski. Zapowiada siê niez³a zabawa, zaplanowano bowiem wiele konkursów i innych atrakcji.\nGospodarzem wrze¶niowych zawodów i wspó³organizatorem ca³ego projektu jest Milena Kisiel prowadz±ca na co dzieñ Stajniê Lipnik ko³o Kadyn. O¶rodek je¼dziecki Stajnia Lipnik jest najm³odszy sta¿em w¶ród stajni tegorocznego cyklu Pony Cup. Teren ostatnich zawodów jest po³o¿ony w¶ród pól i ³±k, na skraju trzcin przy Zalewie Wi¶lanym. Tu dzieci i m³odzie¿ poznaj± tajniki je¼dziectwa, bawi±c siê z uroczym Bobem – kucykiem, który zapewne marzy o karierze w naszych zawodach. Kolorem tych¿e zawodów jest b³êkit, jako kolor wody otaczaj±cej Stajniê Lipnik z ró¿nych stron. Z potwierdzonego ¼ród³a wiemy, ¿e przygotowywany jest pewien pokaz.\nNadchodz±ce rozgrywki Pony Cup Lipnik rozegrane zostan± na pod³o¿u piaszczystym. Zapowiadany na koniec cyklu Pony Cup Konkurs Piêkno¶ci Kucyka bêdzie konkursem rozpoczynaj±cym wakacyjne zmagania najm³odszych je¼d¼ców. Chcemy w ten sposób zwróciæ uwagê zawodników na fakt, ¿e koñ w tym piêknym sporcie to partner, któremu nale¿y siê tak¿e stosowna uwaga i wdziêczno¶æ. Nastêpnie przygotowujemy konkursy: Konkurs nr 1 pod patronatem Elbl±skiej Gazety Internetowej protel.pl Pony Games dla dzieci nie je¿d¿±cych samodzielnie, Konkurs nr 2 Pony Fames dla dzieci je¿d¿±cych samodzielnie oraz Konkurs nr 3 skokowy do 40 cm, którego patronem jest sklep je¼dziecki z Elbl±ga. Czeka nas wiêc wspólna dekoracja i runda honorowa w kolorze zawodów. Na uczestników czekaj± atrakcyjne nagrody.\nKibiców i uczestników zapraszamy do piknikowania wokó³ parkuru i nagradzania brawami wszystkich uczestników zawodów. Zapisy ruszaj± równo z rokiem szkolnym czyli w poniedzia³ek, 4 wrze¶nia.\nSzczegó³owy program zawodów wkrótce, szczegó³y na stronie. Dziêkujemy sponsorom i przyjacio³om projektu Pony Cup 2017.\nElbl±ska Gazeta Internetowa protel.pl jest patronem medialnym Pony Cup 2017\nZ kucem/koniem buduje siê wiê¼ przez d³u¿szy czas. Mam nadziejê ¿e jest zakaz startu kuców; które znaj± ten parkur na pamiêæ- bo taki i bez umiejêtno¶ci skoczy przeszkody na pamiêæ.\nNo to jed¼ na kucu Pani Milleny\nSport je¼dziecki polega na tym ze je¼dzi siê na ró¿nych parkurach . Zarówno na swoim jak i na innym. Ka¿dy parkur za kazdym razem jest inny ... ¯aden z koni nie idzie go wcze¶niej ni¿ w zawodach. Pozdrawiam


Skuteczność tryskaczy do gaszenia ognia | orthGipse\nHome » Skuteczność tryskaczy do gaszenia ognia\nW instalacji tryskaczowej specyfikiem gaśniczym jest woda. W zależności od typu zabezpieczanego majątku, wykorzystuje się różne tryskacze. Charakter funkcji polega na podaniu do lokalizacji płomienia właściwej dawki wody, w możliwie najkrótszym terminie. Jednakże pomimo niesłychanie prostej struktury, zastosowanie urządzeń zraszaczy w Polsce, niesie z sobą wiele kłopotów od chwili pomysłu, poprzez fazy montażu po pielęgnację.\nEfektywność zraszaczy wynika w szczególności z zagospodarowania wody jako środka gaśniczego. Woda (środki gaśnicze) ma dar do pochłaniania olbrzymich porcji ciepła, a powstająca w toku gaszenia para wodna, ma właściwości hamujące, co znaczy, że obniża stężenie tlenu w okolicy ognia i przyczynia się do szybkiego ugaszenia ognia. Argumentami przemawiającym za użytkowaniem wody są jej przystępność, oraz cena. Woda była, jest i z pewnością będzie poprzez najbliższe lata najtańszym i najłatwiej dostępnym specyfikiem gaśniczym. Jednakże woda nie może być stosowana do gaszenia wszystkich płomieni, kłopot ów dotyczy wszelkich specyfików gaśniczych.\nDzięki właściwemu rozpryskaniu, zużycie wody przez zraszacze na ugaszenie pożaru jest blisko dziesięciu razy mniejsze niż w przypadku działalności straży pożarnej. Dorzucając do tego zwłokę czasową potrzebną na przyjazd strażaków i prowadzenie aktywnych postępowań, efektywność narzędzi wydaje się jednoznaczna. Więcej znajdziesz na stronie:\nŻywotność, także niezawodność należycie zaprojektowanej i zamontowanej instalacji zraszaczy, jest zależne przede wszystkim od poprawnej konserwacji, zgodnej z ogólnoświatowymi standardami. Sumiennie prowadzone przeglądy umożliwiają również na znaczne rozszerzenie czasu użytkowania.\nJeżeli omawiany wątek jest dla Ciebie interesujący, to odwiedź więcej informacji na zbliżone zagadnienia, które będą dla Ciebie niesamowicie ciekawe.\nPrzesłankami skuteczności zraszaczy jest poprawnie zrealizowany pomysł, właściwy montaż, również stosowna pielęgnacja.\nNarzędzia przeciwpożarowe w obiekcie winny być wykonane zgodnie z projektem ustalonym przez profesjonalistę do tematów zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem przyjęcia do ich użytku jest przeprowadzenie właściwych dla danego sprzętu eksperymentów i badań, potwierdzających poprawność ich funkcji


Moje ambicje | Niepoprawni.pl\nTeraz już jestem dorosły i należę do intelektualnej elity naszego społeczeństwa. Czytam Gazetę Wyborczą i nie znoszę Kaczyńskich. Tuska właściwie też nie lubię, ale uważam go za mniejsze zło. Nie zastanawiałem się nad tym zbyt długo, ale w mediach tak o tym piszą, więc pewnie to prawda. Zresztą dlaczego media miałyby kłamać?\nOglądam też TVN, bo to dobry kanał informacyjny. Na wizji pojawia się dużo mądrych ludzi i zawsze na spotkaniach managerów marketingu mogę powołać się na jakąś zasłyszaną opinię. Lubię patrzeć jak kobiety przy stole zaczynają patrzeć na mnie z zainteresowaniem. „Taki mądry i obyty" - myślą sobie. Zawsze to miło pokazać się od tej lepszej strony. Ile można rozmawiać o tych przecenach butów czy staników, prawda?\nNa tym TVN obejrzałem film o Maleszce. Facet był inteligentny, trochę może świnia, ale w końcu każdy orze jak może. No, takie były czasy i trzeba było ostro lawirować żeby do pierwszego starczyło. Teraz to mamy wszystkiego pod dostatkiem. Dobre fury i wakacje w Tunezji. Nie trzeba tak się ostro podlizywać władzy. Może czasem dobrze jest szepnąć kilka słów szefowi na temat kiepskich wyników kolegi z pracy. W końcu wszyscy tak robią. Normalka.\nO Kaczyńskich słyszałem fajny dowcip; „co robią na korcie tenisowym? Grają w siatkówkę!" - he, he, dobre. W ogóle to pedał, znaczy się - gej. No, teraz trzeba kulturalnie się wypowiadać na te tematy. Kolega Sławek mi to powiedział jak byliśmy na fitnessie. Ten Sławek to zresztą bystrzacha jest, bo rozwinął niezły biznes. Ściąga egzotyczne ryby z Tajlandii. W Warszawie taki towar schodzi jak woda, bo wszyscy chcą jakoś się popisać przed znajomymi. Ktoś mi mówił, że stary Sławka pracował z tym Ketmanem czy Maleszką (wszystko jedno) i pierwsze kontrakty załatwiał gdzieś w kraju. Spotkałem go nawet, fajny facet, tylko trochę taki służbista. Mówi, ze ma wysoka emeryturę. Tak to jest - jak ktoś chciał i potrafił to się dorobił po 89 roku. Tylko te oszołomy z PiS coś gadają o tych emeryturach esbeków.\nCzasem tez w robocie wejdę sobie na Onet. Podobno komentuje tam Ketman jako matka_kurka. Śmieszny nick, widać człowiek inteligentny i ma poczucie humoru. Zawsze dowala pisiorom, a oni nie potrafią odpowiedzieć. Wiadomo - cienkie Bolki. Taki Ketman ma po prostu warsztat i potrafi tak sprytnie ułożyć zdania, ze czasem nie wiadomo o co chodzi. Ja do końca tego nie rozumiem, ale czuję, że to nie byle kto. U nas w firmie przydałby się taki copy-writer. Na pewno opracowałby dobre teksty do reklam sosików i majonezu.\nLubię czasem zastanowić się nad własnym życiem. Kupuje wtedy „Politykę" i czytam od deski do deski. To mnie tak nastraja refleksyjnie i mam wtedy potencjał żeby myśleć. No i właśnie wczoraj pomyślałem, jaka to szkoda, że ja takim Ketmanem nie jestem.\nreferent Bulzacki - 15 Września, 2008 - 19:34\nBardzo porządny tekst. Powtórzę to, co napisałem już w S24. Dobry jak poksipol albo jeszcze lepszy. Pozdrawiam,


Państwo młodzi marzą o... operacji plastycznej - RMF 24\nPaństwo młodzi marzą o... operacji plastycznej\nCzwartek, 10 grudnia 2009 (12:28)\nJuż nie tylko krój sukni ślubnej i fason garnituru interesuje młodych Brytyjczyków przed ślubem. Ponad połowa przyszłych panien młodych na Wyspach rozważa czy nie poddać się operacji plastycznej. Myśli o tym również prawie 40 procent panów młodych. Wśród zabiegów, jakim poddaliby się przyszli małżonkowie, znalazły się zastrzyki z botoksu, odsysanie tłuszczu, przeszczep włosów i operacje biustu.\nSondaż został przeprowadzony przez stronę internetową zajmującą się doradztwem w sferze chirurgii plastycznej. Wzięło w nim udział 512 zaręczonych kobiet i 509 zaręczonych mężczyzn.\nAnkietowane kobiety najchętniej zdecydowałyby się na zastrzyki z botoksu, wybielenie zębów, liposukcję lub powiększenie biustu. Natomiast wśród panów największą popularnością cieszyły się licówki stomatologiczne, zastrzyki z botoksu, przeszczep włosów i liposukcja.\nJak stwierdziła założycielka strony, to nic dziwnego, ponieważ ślub jest najważniejszym dzniem w życiu wielu mężczyzn i kobiet, Dlatego znaczna część z nich chce by wszystko było idealne – także ich wygląd.\nTagi:operacja plastyczna, sondaże, pan młody, panna młoda, ślub\nNewsBoom na chirurgię plastyczną we Francji\nNewsŚlubny dylemat. Zmienić nazwisko czy nie?\nNewsUdane małżeństwo, tylko po zniszczeniu sukni\nNewsOd pierścionka po poślubną podróż – firma zorganizuje wszystko\nSerie A: Pierwsza bramka Zielińskiego w sezonie. Uratował punkt Napoli


Koronawirus: maseczki w szkołach dla personelu i starszych uczniów? | POLITYKA ZDROWOTNA\nKoronawirus: maseczki w szkołach dla personelu i starszych uczniów?\n19 Sierpnia 2020, 10:55\n- Powinien być wprowadzony obowiązek noszenia maseczek w szkołach dla personelu i przynajmniej starszych dzieci - podkreśla zespół doradczy ds. COVID-19 przy prezesie Polskiej Akademii Nauk.\nW stanowisku z 19 sierpnia br. zaleca też oddelegowanie nauczycieli do konkretnych klas, podział uczniów na grupy, które nie mają ze sobą kontaktu oraz wietrzenie pomieszczeń i dezynfekcję. Naukowcy prezentują 3 możliwe scenariusze rozwoju epidemii.\nEksperci zaznaczają, że nikt nie wie, jak wyglądać będzie sytuacja epidemiczna COVID-19 w Polsce za kilka miesięcy, więc trzeba formułować prognozy oparte na doświadczeniu z różnych krajów i przygotowywać się na możliwe scenariusze w zależności od intensywności, z jaką będzie się rozprzestrzeniała epidemia.\nWedług nich można zakładać 3 scenariusze:\nDobry, kiedy współczynnik reprodukcji R0 (ile osób może zarazić jeden pacjent, w którego stwierdzono chorobę) nie przekracza 1,1.\n"Według złego scenariusza, choć ciągle jesteśmy przyzwyczajeni do utrzymującego się długo R0 wokół 1,1, szybko – bowiem w kilkanaście tygodni – R0 zacznie przekraczać wartość 1,7 i sytuacja epidemiczna stanie się dramatyczna" - ostrzegają eksperci. Jak wskazują, już teraz być może obserwujemy pierwsze symptomy tego procesu, bowiem ostatnio szacuje się, że R0 zwiększył wartość do poziomu wokół 1,3.\nDlaczego rozpatrywać zły scenariusz?\nZespół wskazał przesłanki do poważnego rozpatrywania złego scenariusza, czyli m.in. fakt, że zapotrzebowanie na opiekę zdrowotną podlega znacznym wahaniom sezonowym i tradycyjnie osiąga najwyższy poziom zimą, po wakacyjnym powszechnym rozluźnieniu kultury sanitarnej można spodziewać się dużego wzrostu liczby zachorowań na COVID-19 w skali kraju z lokalnymi, a nawet regionalnymi ogniskami epidemii. Ponadto - jak zaznacza zespół - znacząca koncentracja funkcjonowania służby zdrowia na COVID-19 wpłynie na ograniczenie możliwości opieki nad pacjentami z innymi chorobami.\n"Będzie to prawdopodobnie skutkować zwiększeniem liczby przypadków niedostatecznie kontrolowanych chorób przewlekłych lub chorób niezdiagnozowanych. Co więcej, trudność w rozróżnieniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 od zakażeń innymi wirusami sprawi, że duża część osób będzie całkowicie pozbawiona dostępu do podstawowej pomocy medycznej. Wyniki badań jasno wskazują, że osoby ze schorzeniami towarzyszącymi przechodzą COVID-19 ciężej, co może prowadzić do zwiększenia liczby chorych wymagających intensywnej opieki zdrowotnej" - podkreślili eksperci w stanowisku.\n"Przypuszcza się, że typowa w naszym regionie sezonowa epidemia grypy oraz częste występowanie innych zakażeń wirusowych i bakteryjnych w sezonie jesienno-zimowym (efekt koinfekcji), w połączeniu z innymi czynnikami, jak obniżenie odporności czy wzrost zanieczyszczenia powietrza, pogorszą przebieg COVID-19 u wielu zarażonych" - dodają.\nPowrót uczniów do szkół - dla kogo maseczki?\nEksperci podkreślają, że "w kwestii powrotu uczniów do szkół należy dostrzec, że na terenie całego kraju sytuacja nie będzie taka sama, jak przed wybuchem epidemii i tym samym, że nie powinno się zakładać, że funkcjonowanie szkół będzie takie, jak przed wybuchem epidemii lub jedynie lekko zmodyfikowane".\nRekomendują, że nawet w scenariuszu dobrym i optymistycznym, powszechnie powinien być wprowadzony obowiązek noszenia maseczek w szkołach dla personelu i przynajmniej starszych dzieci.\nPonadto w scenariuszu umiarkowanym do tego zalecenia powinno dojść zwiększenie dystansu między ławkami uczniów, wydzielenie grup uczniów, którzy mogą kontaktować się ze sobą, ale nie pomiędzy grupami, oddelegowanie nauczycieli do konkretnych klas (brak transmisji rozszerzonej przy zakażeniu nauczyciela), ograniczenie poruszania się uczniów w przestrzeni wspólnej (np. asynchroniczne przerwy), wietrzenie pomieszczeń w ciągu dnia, dezynfekcja ławek, klamek oraz przedmiotów wspólnych po zajęciach.\nEksperci wskazują m.in. że w przypadku wykrycia w szkole przypadku COVID-19, należy wdrożyć metody testowania grupowego oraz testowania środowiskowego.\nZ kolei przy złym scenariuszu szkoły, które funkcjonują w regionach o stosunkowo wysokim nasileniu epidemii, i które nie mogą sprostać surowemu reżimowi sanitarnemu, powinny przejść na system zajęć zdalnych.\nAlgorytmy działań na 3 scenariusze\nJak wskazuje zespół w stanowisku, władze oświatowe już teraz powinny opracowywać zalecenia, które powszechnie obowiązywałyby w szkołach w sytuacji każdego z tych trzech scenariuszy, a wytyczne powinny mieć charakter algorytmu postępowania w konkretnych przypadkach.\nZespół doradczy ds. COVID-19 powołano w PAN 30 czerwca 2020 roku. Przewodniczącym grupy jest prezes Akademii prof. Jerzy Duszyński, a jego zastępcą – prof. Krzysztof Pyrć (Uniwersytet Jagielloński). Funkcję sekretarza pełni dr Aneta Afelt (Uniwersytet Warszawski). Członkami zespołu są ponadto prof. Radosław Owczuk (Gdański Uniwersytet Medyczny), dr hab. Anna Ochab-Marcinek (Instytut Chemii Fizycznej PAN), dr hab. Magdalena Rosińska (Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny), prof. Andrzej Rychard (Instytut Filozofii i Socjologii PAN), dr hab. Tomasz Smiatacz (Gdański Uniwersytet Medyczny). W pracach mogą też brać udział inni zaproszeni eksperci.\n- Naukowcy monitorują przebieg epidemii w Polsce, analizują możliwe scenariusze i formułują zalecenia. Nawiązali też współpracę z podobnymi grupami w innych krajach. Wszystko po to, by skutecznie stawić czoła koronawirusowi SARS-CoV-2 - informuje PAN.


Kwatery Prywatne Rytro Wilkówka - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 6 ofert noclegowychofert (0 w dzielnicy Wilkówka oraz 6 w okolicy)\nKwatery prywatne w Rytrze Wilkówka, województwo małopolskie, powiat nowosądecki\nKwatery prywatne w miejscowości Rytro, w dzielnicy Wilkówka. Porównaj możliwość zakwaterowania w Rytrze w zależności od standardu oraz ceny. Rytro, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Rytrze:


www.gosc.pl → Gość Niedzielny → 2013 → Grudzień → GN 50/2013 → Kultura\nDuże plakaty na ulicach Moskwy przedstawiają dziwną parę. Brodaty mężczyzna o nieśmiałym spojrzeniu w futrzanej czapce i w wyszywanym złotem kaftanie. Obok wyniosła władczyni w błyszczącym od klejnotów staroruskim stroju księżnej. To car Mikołaj II i jego żona Aleksandra na specjalnym balu w 1903 r. w petersburskim Pałacu Zimowym.\nDobry, bo martwy\nKino rosyjskie zerwało ze stereotypem: „dobry Niemiec to martwy Niemiec”.


Matki Polki Fanaberie: Zostań detektywem -egmont nie tylko dla dzieci\nZostań detektywem -egmont nie tylko dla dzieci\nPrawie każdy z nas ma w sobie coś z detektywa. Nie bez powodu najlepszą zabawą z dzieciństwa są podchody, a ostatnimi czasy oszaleliśmy na punkcie escape roomów, które wyrastają w każdym mieście jak grzyby po deszczu. Lubimy rozwiązywać zagadki, odkrywać ślady, tropić wyimaginowanych złoczyńców. Teraz z wydawnictwem Egmont możemy zostać detektywem we własnym domu i wcale nie mam na myśli dochodzenia do tego, które z dzieci schowało drugie śniadanie za łóżkiem.\nInspektor Tusz to gra, która idealnie nada się na imprezę ze znajomymi albo na jesienne popołudnie do zagrania ze starszymi dziećmi. Nie jest to typowa planszówka, a raczej coś na kształt kalamburów tyle, że też nie takich typowych. Celem gry jest odgadnięcie tajnego hasła, które musi narysować jeden z graczy. Ten który odgadnie najwięcej haseł oczywiście wygrywa. Żeby jednak nie było zbyt łatwo gra zawiera pewne utrudnienia.\nCo zawiera gra?\n- 200 dwustronnych kart z hasłami\n- 6 aktówek graczy\n- klepsydra odmierzająca czas (40sek)\n- 60 żetonów punktowych\nKarty zawarte w grze dzielą się na dwa rodzaje: łatwiejsze i trudniejsze. Przed rozpoczęciem gry należy zdecydować, który wariant wybieracie. Jeśli gracie z dziećmi zdecydowanie polecamy łatwiejszą wersję. Karty tasujemy i układamy w stosie na stole, przykryte kartą kodu tak by hasła na kartach nie były widoczne. Na stole kładziemy również klepsydrę, kostkę i odpowiednią liczbę żetonów z punktami (po 10 na każdego gracza)\nKażdy z graczy otrzymuje aktówkę i specjalne okulary.\nGracz, który rozpoczyna grę rzuca kostką. Znajdują się na niej nie kropki, a specjalne rysunki określające to jak będzie przebiegało rysowanie hasła. Jeśli wypadnie ołówek wtedy specjalne okulary zakłada wyłącznie gracz, który rysuje hasło. Jeśli wypadnie 'dymek' okulary zakładają tylko odgadujący. Natomiast jeśli gracz wyrzuci obrazek z ołówkiem i dymkiem wtedy wszyscy uczestnicy gry zakładają okulary.\nDo czego służą okulary? Po ich założeniu nie widać specjalnego tuszu, którym rysowane jest hasło więc należy kierować się wyłącznie ruchem pisaka po kartce.\nGracz rozpoczynający grę bierze kartę ze stosu i odczytuje hasło (tak by inni gracze tego nie widzieli), następnie odwraca klepsydrę i rozpoczyna rysowanie. Pozostali mają 40 sekund żeby odgadnąć hasło. Jeśli komuś uda się odgadnąć hasło wtedy i on i osoba rysująca otrzymują punkty zgodnie z punktacją zawartą w instrukcji.\nGra kończy się gdy na stole zabraknie żetonów.\nGra dedykowana jest od 8 lat i rzeczywiście nie polecałabym jej młodszym dzieciom. Nasz sześciolatek co prawda z nami grywa, ale widać, że jeszcze czasem trudno mu narysować niektóre hasła, zwłaszcza jeśli sam nie widzi co rysuje. Jeśli o mnie chodzi to jest to idealna gra na tzw. domówki bo w swojej trudniejszej wersji zapewni na pewno mnóstwo śmiechu i rozrusza każdego, a będzie ciekawą odmianą dla klasycznych kalamburów. Jeśli chcecie komuś zrobić fajny prezent na zbliżające się święta to "Inspektor Tusz" rewelacyjnie się do tego nadaje :)\nTytuł: Inspektor Tusz\nCena w czytam.pl : 66,94zł\nmomontop 29 listopada 2017 10:31\nOooo, coś dla nas :)\nOillan, dobra zmiana dla skóry


Festiwal Voicingers w Strumieniu! - MGOK\nFestiwal Voicingers w Strumieniu!\nMiejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Strumieniu łączy siły z jednym z najlepiej zorganizowanych i najambitniejszych festiwali muzycznych na Śląsku – Voicingers 2018! Voicingers narodził się 10 lat temu, w epoce „banału z piedestału” by służyć muzyce, muzykom i wielbicielom muzyki, aby pielęgnować głód doświadczania muzyki żywej, zarówno wśród wykonawców jak i słuchaczy. W ramach festiwalu odbywają się liczne koncerty, warsztaty, a także międzynarodowy Konkurs Jazzowy dla Muzyków Śpiewających.\n- Anna Gadt – wokal,\n- Grzegorz Pałka – perkusja,\n- Alan Wykpisz – kontrabas,\n- Sofia Ribeiro – wokal,\n- Jakub Mizeracki – gitara,\n- Grzegorz Masłowski – perkusja.\nWakacje 2018 – Drogomyśl


Kurtka przeciwdeszczowa FP ROSALIE - Sklep jeździecki Patatajek.pl\n> Kurtka przeciwdeszczowa FP ROSALIE\nKurtka przeciwdeszczowa firmy Fair...\nKurtka przeciwdeszczowa FP ROSALIE\nKurtka przeciwdeszczowa firmy Fair Play model ROSALIE. Niezastąpiona lekka kurtka na zamek, chowana w pokrowiec z możliwością mocowania do paska. Doskonała wodoodporna kurtka na rajdy konne, zawody czy terningi w niepewną pogodę.\nKurtka przeciwdeszczowa firmy Fair Play model ROSALIE. Niezastąpiona lekka kurtka na zamek, chowana w pokrowiec z możliwością mocowania do paska. Doskonała wodoodporna kurtka na rajdy konne, zawody czy terningi w niepewną pogodę. Kurtka posiada sportowy krój, klejone szwy oraz cztery wywietrzniki pod pachami. Dokosnale chroni przed wiatrem i deszczem. Wykonana z materiału typu thermo-blanket. Posiada z przodudwie praktyczne kieszenie zapinane na suwak\nTkanina w heksagonalny print będący przewodnim motywem kolekcji\nKOLEKCJA FAIR PLAY LA BELLE WIOSNA-LATO 2021


Automat oddechowy Atomic Aquatics ST1 Din - Nurkowysklep.pl - Sklep nurkowy stworzony specjalnie dla Ciebie.\nAtomic Aquatics automat oddechowy ST1 Din\nJesteś w: Menu » SPRZĘT NURKOWY » Automaty oddechowe » Automaty » Atomic Aquatics automat oddechowy ST1 Din\nNumer katalogowy: 03-0060-7P\nOpis produktu Atomic Aquatics automat oddechowy ST1 Din\nAutomat oddechowy Atomic Aquatics ST1 Din\nPierwszy stopnień jest doskonale wytoczony ze specjalnej stali nierdzewnej typu 316, która jest dwa razy mocniejsza od mosiądzu i jest tak samo odporna na korozję jak tytan.\nWielu ekspertów ochrony środowiska kwalifikuje stal nierdzewną jako "zielony" metal przyszłości.\nStal nierdzewna nie wymaga żadnych dodatkowych procesów ochronnych, jak chromowania czy niklowania, które mogą być szkodliwe dla środowiska.\nStal nierdzewna podlega 100% recyklingowi.\nDrugi stopień zawiera tylko tytanowe komponenty, jakie można znaleźć w modelach T3 lub B2.\nWszystkie metalowe elementy drugiego stopnia zostały wykonane z tytanu - lekkich i odpornych na korozję.\nJest gotowy do użycia z mieszanką gazów oddechowych do 40% Nitrox.\nJedyny tłokowy pierwszy stopień kompletnie odizolowanym od wody zwiększa to odporność na zamarzanie i zabezpiecza przed zanieczyszczeniami.\nPierwszy stopień wykonany ze stali nierdzewnej typu 316, o dwa razy większej trwałości niż mosiądz i odporności na korozję zbliżonej do tytanu.\nKompaktowy pierwszy stopnień posiada niskociśnieniowy zawór 5-portowy i wyjątkowy tłok "Jet Seat."\nWyjątkowo komfortowy obrotowy wąż do drugiego stopnia automatu - Comfort Swivel jedyny taki drugi stopień (obrotowy wąż) umożliwiający stosowanie bez względu na położenie puszki.\nStandardowo montowany w modelach: B2, ST1 (stal nierdzewna), Z3 (chromowany mosiądz) oraz w T3 (tytan).\nWygodny wąż "obrotowy" może być również dodany do każdego drugiego stopnia firmy Atomic Aquatics.\nComfort Swivel zapewnienia swobodne poruszanie się węża w 30-stopniowym zakresie ruchów.\nAutomatyczne sterowanie przepływem (AFC) - po prostu ciesz się nurkowaniem.\nBez zbędnych pokręteł i przycisków automat automatycznie dostraja się podczas nurkowania.\nJest to pierwszy i jedyny automat reagujący się na głębokość dzięki zastosowaniu zwężki Venturiego, która automatycznie równoważy wydajność i stabilność jego działania.\nTagi: automat oddechowy atomic aquatics automat oddechowy st1


Raniberl® Max - informacje o leku - opis - leku - dawki - działanie - skład - interakcje - inn - atc\n> Baza produktów > Informacja o produkcie Raniberl® Max\nLek jest stosowany w leczeniu objawowym dolegliwości żołądkowych, takich jak: zgaga, niestrawność (dyspepsja), nadkwaśność soku żołądkowego, ból w nadbrzuszu, które nie są związane z chorobą organiczną przewodu pokarmowego.\nDorośli i młodzież w wieku powyżej 16 lat z prawidłową czynnością nerek. Jeśli dolegliwości wystąpią w trakcie dnia lub nocy, należy przyjąć 1 tabl. powl. produktu. Dla większości pacjentów 1 tabl. powl./dobę jest wystarczająca. Jednak, maksymalnie w ciągu 24 h można przyjąć 2 tabl. powl. (jedną rano i drugą wieczorem). Jeśli dolegliwości utrzymują się lub nasilą się po 14 dniach leczenia, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze znaczną niewydolnością nerek (ClCr mniejszy niż 50 ml/min) może wystąpić nagromadzenie ranitydyny, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia w surowicy krwi. Zaleca się, aby pacjent oczekujący na poradę lekarza nie przyjmował więcej niż 1 tabl. powl. w ciągu 24 h. Lek nie jest odpowiedni dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (ClCr mniejszy niż 10 ml/min). Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 16 lat): nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 16 lat.\nTabl. powl. należy połykać w całości popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Dawka może być przyjmowana niezależnie od posiłku.\nNie wolno przyjmować produktu leczniczego w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na chlorowodorek ranitydyny, innych antagonistów receptora H2 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.\nPrzyjmowanie antagonistów receptora H2 może maskować objawy raka żołądka, a w konsekwencji opóźnić jego zdiagnozowanie. Przed rozpoczęciem leczenia choroby wrzodowej żołądka, należy wykluczyć odpowiednimi metodami nowotworowy charakter choroby. Ranitydyna jest wydalana przez nerki. Dlatego, u pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się większe stężenie ranitydyny w osoczu. Preparat nie jest odpowiedni dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min). Rzadkie przypadki kliniczne wskazują na związek pomiędzy występowaniem ostrej porfirii a przyjmowaniem ranitydyny. Pacjenci, u których wystąpiła ostra porfiria w wywiadzie nie powinni przyjmować ranitydyny. U pacjentów, takich jak osoby w podeszłym wieku, osoby z przewlekłą chorobą płuc, z cukrzycą lub z zaburzeniami odporności może istnieć zwiększone ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc. W dużych badaniach epidemiologicznych wykazano zwiększone ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc u osób aktualnie przyjmujących ranitydynę w monoterapii, w porównaniu z osobami, które przerwały leczenie, z obserwowanym szacowanym ryzykiem względnym zwiększającym się o 1,82 (1,26-2,64 przy przedziale ufności CI 95%). Zaleca się zasięgnięcie porady lekarza przed przyjęciem produktu leczniczego wśród następujących grup pacjentów: pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby; pacjenci, którzy poddani są regularnej kontroli lekarza i/lub mają choroby wymagające leczenia; pacjenci, którzy przyjmują produkty lecznicze, które są przepisywane przez lekarza lub wydawane bez recepty; pacjenci w średnim lub podeszłym wieku z objawami dyspeptycznymi, które wystąpiły po raz pierwszy lub uległy zmianie w ostatnim czasie; pacjenci z niezamierzoną utratą mc. związaną z objawami dyspeptycznymi; pacjenci przyjmujący NLPZ, w szczególności z wrzodami żołądka i jelit w wywiadzie. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci poniżej 16 lat. Nie przeprowadzono dotychczas badań dotyczących wpływu stosowania ranitydyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak: ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, stany dezorientacji i niepokoju, jak również omamy, można oczekiwać pogorszenia sprawności psychofizycznej.\nRanitydyna może mieć wpływ na wchłanianie, metabolizm i wydalanie nerkowe innych leków. Zmieniona farmakokinetyka może powodować konieczność modyfikacji dawek leków lub przerwania leczenia.Pojawiające się interakcje mogą być powodowane przez różne mechanizmy, włączając w to: 1) Hamowanie różnorodnej aktywności układu oksygenazy związanej z cytochromem P-450. Ranitydyna w zwykłych dawkach terapeutycznych nie nasila działania leków, które są unieczynniane przez ten układ enzymatyczny, takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina. Istnieją jednak pojedyncze doniesienia o zwiększonym stężeniu teofiliny w osoczu i objawach przedawkowania teofiliny, u pacjentów przyjmujących jednocześnie ranitydynę i teofilinę. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania teofiliny i produktu leczniczego, należy kontrolować stężenie teofiliny i, w razie konieczności, zmniejszyć jej dawkę. Istnieją doniesienia o wydłużeniu czasu protrombinowego w czasie stosowania leków przeciwzakrzepowych - pochodnych kumaryny (np. warfaryny). W związku z wąskim indeksem terapeutycznym należy uważnie kontrolować wydłużanie lub skracanie czasu protrombinowego w trakcie jednoczesnego leczenia ranitydyną. 2) Konkurencja w zakresie nerkowego wydzielania cewkowego: związku z tym, że ranitydyna jest częściowo eliminowana przez system kationowy, może wpływać na klirens innych leków eliminowanych tą drogą. Duże dawki ranitydyny mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu i N-acetyloprokainamidu, powodując zwiększenie stężenia tych leków w osoczu. 3) Zmiana pH soku żołądkowego: biodostępność pewnych leków może ulec zmianie. Może to spowodować wzrost wchłaniania (np. triazolam, midazolam, glipizyd, glibenklamid) lub spadek wchłaniania (ketokonazol, atazanawir, delawirydyna, gefitynib). Nie stwierdzono interakcji między ranitydyną a amoksycyliną lub metronidazolem. Jeśli jednocześnie z ranitydyną podawane są duże dawki sukralfatu (2 g), absorpcja ranitydyny może być obniżona. Działanie to nie występuje, jeśli sukralfaty przyjmowane są w odstępie przynajmniej 2 godz. Ranitydyna może nasilać działanie alkoholu.\nRanitydyna przenika przez barierę łożyskową. Ranitydynę należy stosować u kobiet w ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Ranitydyna przenika do mleka kobiecego. Ranitydynę, jak inne leki, należy stosować u kobiet karmiących piersią tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. Brak danych dotyczących wpływu ranitydyny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na reprodukcję u samców i samic.\nZaburzenia krwi i układu chłonnego: (bardzo rzadko) zwykle przemijające zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, przypadki agranulocytozy (brak granulocytów w rozmazie krwi) lub pancytopenii czasami z częściowym lub całkowitym zahamowaniem czynności szpiku. Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) reakcje nadwrażliwości (np.: eozynofilia, pokrzywka, gorączka, spadek ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, trudności w przełykaniu, skurcz oskrzeli, ból w klatce piersiowej); (bardzo rzadko) wstrząs anafilaktyczny. Działania te występowały po podaniu pojedynczej dawki. Zaburzenia psychiczne: (bardzo rzadko) przemijające stany splątania, niepokój, omamy, depresja, odnotowane przeważnie u pacjentów ciężko chorych, pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z nefropatią. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo rzadko) ból głowy (czasami silny), zmęczenie i zawroty głowy, przemijające zaburzenia ruchowe - ruchy mimowolne. Zaburzenia oka: (bardzo rzadko) przemijające niewyraźne widzenie, prawdopodobnie przypominające zmiany w akomodacji oka. Zaburzenia serca: (bardzo rzadko) tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H2: arytmie - tachykardia, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy. Zaburzenia naczyniowe: (bardzo rzadko) zapalenie naczyń. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (nieznana) zapalenie płuc, duszność (to działanie występowało po podaniu pojedynczej dawki). Zaburzenia żołądka i jelit: (niezbyt często) ból brzucha, zaparcia, nudności (objawy te przeważnie ustępują w czasie trwania leczenia); (bardzo rzadko) ostre zapalenie trzustki, biegunka. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (rzadko) przemijające i odwracalne zmiany w wynikach testów czynnościowych wątroby; (bardzo rzadko) zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) przebiegające z żółtaczką lub bez, zwykle przemijające. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (rzadko) wysypka skórna; (bardzo rzadko) rumień wielopostaciowy, świąd, łysienie. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (bardzo rzadko) objawy mięśniowo-szkieletowe takie jak ból stawów i mięśni. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (Rzadko) zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu (zwykle niewielkie; normalizuje się w czasie trwania leczenia; (bardzo rzadko) śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: (bardzo rzadko) objawy i stany dotyczące piersi (takie jak ginekomastia i mlekotok), zmniejszenie libido i przemijające zaburzenia potencji. Bezpieczeństwo leczenia ranitydyną oceniano u dzieci od 0-16 lat, stosowaną w chorobach związanych z nadmierną kwaśnością soku żołądkowego. Leczenie zasadniczo było dobrze tolerowane, a profil działań niepożądanych przypominał opisywany u dorosłych. Ilość danych pochodzących z długoterminowych obserwacji dotyczących bezpieczeństwa leczenia, szczególnie w zakresie wpływu na wzrost i rozwój dzieci jest ograniczona.\nW razie przedawkowania należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące. Jeżeli jest to konieczne, substancję czynną można usunąć z osocza krwi przez hemodializę.\nRanitydyna jest kompetycyjnym antagonistą receptorów histaminowych H2. Hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, zarówno podstawowe, jak i stymulowane, zmniejsza zawartość kwasu, w mniejszym stopniu zmniejsza wydzielanie pepsyny oraz objętość soku żołądkowego. Ranitydyna ma długi czas działania; pojedyncza dawka 150 mg hamuje wydzielanie kwasu solnego przez 12 h.\n1 tabl. powl. zawiera 167 mg chlorowodorku ranitydyny (co odpowiada 150 mg ranitydyny).\nRaniberl® Max - 150 mg : 3739


2013 Maj - Zobacz Tutaj\nMiesięczne archiwum:Maj 2013\nAnimacja Thor ratuje przyjaciół jest bajką dla najmłodszych wielbicieli kina. Opowiada ona prastarą legendę Wikingów o chłopcu, który jest potomkiem Odyna króla Bogów, który wspierany przez swoją odwagę, głęboką wiarę w dobro i wiernych przyjaciół wyrusza przeciw złej królowej i oddanym jej olbrzymów. Thor ratuje przyjaciół – Legends of Valhalla, zwiastun 2013 Animacja Thor ratuje…\nPrawdziwa historia króla skandali można śmiało nazwać filmem biograficznym, opowiadającym historię życia jednego człowieka, którym w tym przypadku jest Paul Raymond (Steve Coogan) jeden z najbogatszych Brytyjczyków, a zarazem jeden z największych skandalistów w historii Anglii. Prawdziwa historia króla skandali – The Look of Love, zwiastun 2013 http://youtu.be/AmmhG6u1_3M Prawdziwa historia króla skandali jest filmem, który…\nFilm zrealizowany na podstawie faktycznych wydarzeń mających miejsce 24-26 grudnia 1994 roku, kiedy to 4 islamskich bojówkarzy z Zbrojnej Grupy Islamskiej – GIA terroryzuje i porywa samolot Air France z 227 pasażerami na pokładzie z Algierii do Paryża. Szturm – L’assaut, zwiastun 2010 Jako cel obierają sobie wymuszenie na władzach Francji uwolnienie członków organizacji zatrzymanych…


Posłaniec św. Antoenigo 2/2021 - Posłaniec św. Antoniego z Padwy\nPosłaniec św. Antoenigo 2/2021\nPosłaniec św. Antoniego 2/2021\nCena brutto 14,50 PLN 14.50InStock2022-05-30 Poprzednio PLN Oszczędzasz 0% ( PLN)\nTematem tego numeru Posłańca jest prawda. Wsłuchując się w aktualne dyskusje, wypowiedzi, czy to w mediach, czy nawet wśród znajomych, można niejednokrotnie odnieść wrażenie, że każdy ma jakąś swoją prawdę. Osobiste przeświadczenia poszczególnych osób zaczynają uchodzić za miarę uniwersalną i obowiązującą. I tak do-chodzi do sytuacji, w której trudno się porozumieć czy dojść do sensownych wniosków. Bo jeśli braknie obiektywnej miary, stałego punktu odniesienia, to jak prowadzić dyskusje i szukać odpowiedzi, skoro wszystko jest relatywne i zależne od własnego punktu widzenia każdego, kto zabiera głos? A trwałym punktem odniesienia dla człowieka jest to, co objawia jego Stwórca, który ustalił porządek całego stworzenia: „Tylko Bóg, któr y stworzył niebo i ziemię, może sam dać prawdziwe poznanie każdej rzeczy stworzonej w jej relacji do Niego” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 216).\nPosłaniec św. Antoniego pomaga nam odnajdować się w świecie, w którym przyszło nam żyć. Przypomina nam bowiem o słowie Bożym, w odniesieniu do którego możemy zobaczyć, gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy. „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą” (Mt 24,35), tak zapewnia nas Jezus. Pośród zmieniających się idei i trendów jaśnieje w sposób trwały nieprzemijające Słowo, które wypowiedział Bóg, a które stało się ciałem w Jezusie, naszym Panu. To słowo dopomina się również o miejsce w nas, aby mogło również w nas stawać się ciałem. Aby przez nasze życie według Ewangelii mogło jaśnieć również innym, którzy potrzebują drogowskazów, aby się nie zagubić. Wspierają nas w tym szczególnie św. Antoni z Padwy i św. Franciszek z Asyżu, których obraliśmy sobie za patronów i orędowników. Świat, mimo że się do tego nie przyznaje, potrzebuje świadectwa Ewangelii. W ewangelizacyjne dzieło na nowo włączają się ludzie świeccy, którzy wykorzystując swoje talenty i podejmując Boże wezwanie, odnajdują nowe drogi docierania z Dobrą Nowiną do współczesnego człowieka.\nŚwiat wirtualny wbrew pozorom nie jest nierealny czy anonimowy, gdyż poruszają się w nim żywi ludzie. Napotykają oni na treści, które mogą budować i umacniać w tym co prawdziwe, dobre i szlachetne, ale mogą też wprowadzać na drogę fałszu i degradacji. Dlatego tak ważne jest, aby również internetowa rzeczywistość nie była pozbawiona Bożego Słowa, które jest duchem i życiem (por. J 6,63). Chodzi o to, abyśmy wszędzie, jak zachęca nas papież Franciszek, byli „radosnymi zwiastunami wzniosłych\npropozycji, kustoszami dobra i piękna, jaśniejącymi w życiu wiernym Ewangelii”.\nNiech Prawda, którą jest Jezus Chrystus, daje nam światło na każdy dzień naszego życia! Niech dobry Bóg + błogosławi Was wszystkich!\nKod EAN 9772391745006


DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 1082/2013/UE\nw sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylająca decyzję nr 2119/98/WE\nArt. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi między innymi, że przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. Artykuł ten stanowi dalej, że działanie Unii ma uzupełniać polityki krajowe oraz obejmować monitorowanie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, wczesne ostrzeganie w przypadku takich zagrożeń oraz ich zwalczanie a państwa członkowskie mają w powiązaniu z Komisją koordynować między sobą własne polityki i programy w dziedzinach określonych w działaniach Unii w dziedzinie zdrowia.\nW drodze decyzji nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) ustanowiono sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie. Doświadczenie zdobyte podczas wdrażania tej decyzji wskazuje, że skoordynowane działanie Unii w zakresie monitorowania, wczesnego ostrzegania i zwalczania tych zagrożeń wnosi wartość dodaną do ochrony i poprawy zdrowia ludzkiego. Szereg wydarzeń zaistniałych na poziomie unijnym i międzynarodowym w ciągu ostatniej dekady spowodował jednak konieczność przeprowadzenia przeglądu tych ram prawnych.\nOprócz chorób zakaźnych szereg innych źródeł zagrożeń zdrowia, szczególnie związanych z innymi czynnikami biologicznymi, chemicznymi i środowiskowymi, obejmującymi zagrożenia związane ze zmianą klimatu, mogłoby ze względu na ich skalę lub nasilenie zagrażać zdrowiu obywateli na terytorium całej Unii, prowadzić do nieprawidłowego funkcjonowania krytycznych sektorów społeczeństwa i gospodarki oraz zagrażać zdolności reagowania poszczególnych państw członkowskich. Należy zatem rozszerzyć ramy prawne ustanowione decyzją nr 2119/98/WE, tak aby objęły one inne zagrożenia i przewidywały skoordynowane, szersze podejście do bezpieczeństwa zdrowia na poziomie Unii.\nWażną rolę koordynacyjną podczas ostatnich sytuacji kryzysowych o znaczeniu ogólnounijnym odegrała nieformalna grupa, w skład której wchodzą przedstawiciele wysokiego szczebla państw członkowskich, zwana Komitetem ds. Bezpieczństwa Zdrowia i która ustanowiona została na podstawie konkluzji prezydencji z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie bioterroryzmu. Niezbędne jest nadanie tej grupie sfomalizowanego statusu i przydzielenie jej wyraźnie określonej roli, tak by uniknąć powielania zadań innych podmiotów unijnych odpowiedzialnych za zarządzanie ryzykiem.\nRozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (4) („ECDC”) nadaje ECDC kompetencje w zakresie nadzoru i oceny ryzyka zagrożeń zdrowia ludzkiego ze strony chorób zakaźnych i chorób nieznanego pochodzenia. ECDC stopniowo przejmuje nadzór epidemiologiczny nad chorobami zakaźnymi oraz prowadzenie systemu wczesnego ostrzegania i reagowania („EWRS”) od sieci wspólnotowej ustanowionej decyzją nr 2119/98/WE. Zmian tych nie odzwierciedla decyzja nr 2119/98/WE, ponieważ została ona przyjęta jeszcze przed ustanowieniem ECDC.\nMiędzynarodowe przepisy zdrowotne (2005), przyjęte przez pięćdziesiąte ósme Światowe Zgromadzenie Zdrowia w dniu 23 maja 2005 r., wzmocniły koordynację gotowości w zakresie reagowania na sytuacje nadzwyczajne w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym pomiędzy państwami stronami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), w skład której wchodzą wszystkie państwa członkowskie Unii. W ustawodawstwie unijnym należy uwzględnić tę sytuację, wraz ze zintegrowanym podejściem WHO obejmującym wszystkie kategorie zagrożeń, niezależnie od ich pochodzenia.\nNiniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie bez uszczerbku dla innych wiążących środków dotyczących określonych działań lub ustalenia norm jakości i bezpieczeństwa niektórych towarów, w których przewidziane są szczególne obowiązki i narzędzia dotyczące monitorowania szczególnych zagrożeń o charakterze transgranicznym, wczesnego ostrzegania o nich i zwalczania tych zagrożeń. Środki te obejmują w szczególności odpowiednie prawodawstwo unijne w obszarze wspólnych kwestii bezpieczeństwa w dziedzinie zdrowia publicznego, z uwzględnieniem towarów, takich jak produkty farmaceutyczne, wyroby medyczne i środki spożywcze, a także narażenia na promieniowanie jonizujące.\nOchrona zdrowia ludzi jest zagadnieniem o wymiarze horyzontalnym i jest istotna dla wielu unijnych polityk i działań. Mając na celu osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego oraz aby uniknąć wszelkiego nakładania się działań, ich powielania lub sprzecznośi Komisja w porozumieniu z państwami członkowskimi powinna zapewnić koordynację działań i wymianę informacji między mechanizmami i strukturami ustanowionymi na mocy niniejszej decyzji a innymi mechanizmami i strukturami ustanowionymi na szczeblu Unii i na mocy Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Traktat Euratom), których działania są istotne dla planowania gotowości i reagowania na poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia, monitorowania ich, wczesnego ostrzegania o nich, oraz zwalczania takich zagrożeń. W szczególności Komisja powinna zagwarantować, że gromadzone są odpowiednie informacje z różnych systemów alarmowych i informacyjnych na szczeblu Unii i na mocy Traktatu Euratom, a następnie przekazywane państwom członkowskim za pomocą EWRS.\nUstanowione na mocy niniejszej decyzji struktury koordynacji reagowania na poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia powinny w wyjątkowych okolicznościach być udostępniane państwom członkowskim i Komisji również wtedy, gdy dane zagrożenie nie jest objęte niniejszą decyzją oraz gdy zachodzi prawdopodobieństwo, że środki w dziedzinie zdrowia publicznego podjęte w celu przeciwdziałania temu zagrożeniu będą niewystarczające do zapewnienia wysokiego stopnia ochrony zdrowia ludzkiego. Państwa członkowskie powinny – w porozumieniu z Komisją – koordynować reagowanie w ramach Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia („KBZ”) ustanowionego na mocy niniejszej decyzji, w stosownych przypadkach w ścisłej współpracy z innymi strukturami ustanowionymi na poziomie Unii oraz na mocy Traktatu Euratom, do celów monitorowania takich zagrożeń, wczesnego ostrzegania o nich lub ich zwalczania.\nPlanowanie gotowości i reagowania stanowi zasadniczy element pozwalający na skuteczne monitorowanie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, wczesne ostrzeganie o nich i ich zwalczanie. Planowanie takie powinno w szczególności obejmować właściwą gotowość krytycznych sektorów społeczeństwa, takich jak energetyka, transport, łączność czy ochrona ludności, które w sytuacji kryzysowej opierają się na dobrym przygotowaniu publicznych systemów opieki zdrowotnej, zależnych z kolei od funkcjonowania tych sektorów i od utrzymania podstawowych usług na właściwym poziomie. W przypadku poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia wywodzących się z infekcji zoonotycznej, ważne jest zapewnienie interoperacyjności między sektorem zdrowia i sektorem weterynaryjnym w zakresie planowania gotowości i reagowania.\nTransgraniczne zagrożenia zdrowia często związane są z czynnikami chorobotwórczymi, które mogą być przenoszone między ludźmi. Chociaż temu przenoszeniu nie można zapobiec całkowicie, ogólne środki higieny mogą znacznie przyczynić się do ograniczenia rozprzestrzeniania się i zasięgu występowania czynnika chorobotwórczego i tym samym do zmniejszenia ryzyka ogólnego. Środki takie mogłyby obejmować informacje propagujące dobre praktyki w zakresie higieny w skupiskach ludzi i w miejscach pracy, takie jak skuteczne mycie i osuszanie rąk, i powinny uwzględniać aktualne zalecenia WHO.\nMiędzynarodowe przepisy zdrowotne wymagają już od państw członkowskich opracowania, wzmocnienia i utrzymania zdolności wykrywania, oceny, powiadamiania i reagowania w sytuacji nadzwyczajnej w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym. Konieczne są konsultacje w celu koordynacji między państwami członkowskimi, aby promować interoperacyjność między krajowymi planowaniami gotowości w świetle międzynarodowych norm, przy jednoczesnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w zakresie organizowania swoich systemów opieki zdrowotnej. Państwa członkowskie powinny regularnie przekazywać Komisji aktualizację informacji na temat stanu planowania gotowości i reagowania na szczeblu krajowym. Informacje przekazywane przez państwa członkowskie powinny obejmować te elementy, które państwa członkowskie są zobowiązane przekazywać WHO w kontekście międzynarodowych przepisów zdrowotnych. Informacje te powinny w szczególności dotyczyć transgranicznego wymiaru planowania gotowości i reagowania. Komisja powinna kompilować otrzymane informacje i zagwarantować ich wymianę między państwami członkowskimi za pośrednictwem KBZ. W przypadku gdy państwo członkowskie postanowi w istotny sposób zmienić swój krajowy plan gotowości, powinno ono w odpowiednim czasie poinformować o tym Komisję i przedłożyć jej informacje dotyczące głównych aspektów takiej zmiany, aby umożliwić wymianę informacji oraz ewentualne konsultacje w ramach KBZ.\nParlament Europejski w swej rezolucji z dnia 8 marca 2011 r. i Rada w swych konkluzjach z dnia 13 września 2010 r. podkreśliły potrzebę wprowadzenia wspólnej procedury połączonych zamówień medycznych środków zapobiegawczych, w szczególności szczepionek na wypadek pandemii, aby umożliwić państwom członkowskim skorzystanie z takich grupowych zamówień na zasadzie dobrowolności, np. przez uzyskanie w odniesieniu do danego produktu korzystnych cen i elastyczności w zakresie zamówień. W odniesieniu do szczepionek na wypadek pandemii w sytuacji ograniczonych mocy produkcyjnych na poziomie światowym procedura taka byłaby uruchamiana w celu umożliwienia bardziej sprawiedliwego dostępu do szczepionek w zainteresowanych państwach członkowskich oraz udzielania państwom członkowskim pomocy, aby w większym stopniu mogły spełniać zapotrzebowanie swoich obywateli na szczepionki, zgodnie z polityką szczepień w tych państwach członkowskich.\nW przeciwieństwie do chorób zakaźnych, nad którymi nadzór na poziomie Unii sprawuje stale ECDC, inne poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia nie wymagają obecnie systematycznego monitorowania. Dla tych zagrożeń odpowiedniejsze jest zatem podejście oparte na ryzyku polegające na tym, że monitorowanie jest prowadzone przez systemy monitorowania państw członkowskich, a dostępne informacje są wymieniane za pośrednictwem EWRS.\nKomisja wzmaocni współpracę i działania wspólne z ECDC, państwami członkowskimi, Europejską Agencją Leków oraz WHO, aby usprawnić metody i procesy, za pomocą których dostarczane są informacje dotyczące zasięgu chorób możliwych do uniknięcia dzięki szczepieniom.\nNależy wprowadzić system umożliwiający powiadamianie na poziomie Unii o zagrożeniach związanych z poważnymi transgranicznymi zagrożeniami zdrowia w celu zapewnienia, by właściwe organy do spraw zdrowia publicznego w państwach członkowskich oraz Komisja były należycie i odpowiednio wcześnie informowane. Należy zatem rozszerzyć zakres EWRS na wszystkie poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia objęte niniejszą decyzją. Prowadzenie EWRS powinno jednak pozostać w zakresie kompetencji ECDC. Powiadomienie o zagrożeniu powinno być wymagane jedynie wtedy, gdy skala i nasilenie odnośnego zagrożenia są lub mogą być tak istotne, że wpływają lub mogą wpływać na więcej niż jedno państwo członkowskie i wymagają lub mogą wymagać skoordynowanego reagowania na poziomie Unii. Aby unikać powielania, Komisja powinna zagwarantować, że powiadomienia o zagrożeniu z EWRS i innych systemów szybkiego ostrzegania na poziomie Unii będą ze sobą powiązane w największym możliwym zakresie, tak by właściwe organy w państwach członkowskich mogły uniknąć przekazywania tego samego powiadomienia za pośrednictwem różnych systemów na poziomie Unii.\nW celu zapewnienia, aby ocena ryzyka dla zdrowia publicznego na poziomie unijnym powodowanego przez poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia była spójna, a także kompleksowa z perspektywy zdrowia publicznego, należy w skoordynowany sposób zgromadzić dostępne zasoby wiedzy specjalistycznej poprzez odpowiednie kanały lub struktury zależnie od rodzaju zagrożenia. Ta ocena ryzyka dla zdrowia publicznego powinna powstawać w pełni przejrzystym procesie i być oparta na zasadach doskonałości, niezależności, bezstronności i przejrzystości. Ocena ta powinna być przekazywana przez agencje unijne zgodnie z ich misją lub przez Komisję, jeżeli wymagana ocena ryzyka całkowicie lub częściowo wykracza poza mandaty agencji unijnych.\nUwzględniając obowiązujące przepisy w każdym przypadku, eksperci naukowi powinni składać oświadczenia dotyczące interesów oraz oświadczenia dotyczące zobowiązań. Oświadczenia takie powinny obejmować wszelką działalność, sytuację, okoliczności lub inne fakty potencjalnie zakładające bezpośredni lub pośredni interes, aby umożliwić zidentyfikowanie tych interesów, które mogłyby zostać uznane za zagrożenie dla niezależności tych ekspertów.\nEfektywne reagowanie na poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia na szczeblu krajowym mogłoby wymagać konsultacji między państwami członkowskimi w porozumieniu z Komisją, w celu koordynacji reagowania krajowego, a także mogłoby wymagać wymiany informacji. Na mocy decyzji nr 2119/98/WE państwa członkowskie konsultują się już między sobą – w powiązaniu z Komisją – w celu koordynowania na poziomie Unii swoich działań i reagowania w zakresie chorób zakaźnych. Podobny mechanizm powinien mieć zastosowanie do wszystkich poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, niezależnie od ich pochodzenia. Należy również przypomnieć, że niezależnie od niniejszej decyzji państwo członkowskie może, w przypadku poważnej sytuacji nadzwyczajnej, zwrócić się o pomoc na mocy decyzji Rady 2007/779/WE, Euratom z dnia 8 listopada 2007 r. ustanawiającej wspólnotowy mechanizm ochrony ludności (5).\nZobowiązania państw członkowskich dotyczące dostarczania informacji zgodnie z niniejszą dyrektywą nie wpływają na stosowanie art. 346 ust. 1 lit. a) TFUE, zgodnie z którym żadne państwo członkowskie nie ma obowiązku udzielania informacji, których ujawnienie uznaje za sprzeczne z podstawowymi interesami jego bezpieczeństwa.\nPaństwa członkowskie odpowiadają za zarządzanie na szczeblu krajowym kryzysami w dziedzinie zdrowia publicznego. Jednak środki podejmowane indywidualnie przez państwa członkowskie mogą zaszkodzić interesom innych państw członkowskich, jeśli będą niespójne ze sobą lub oparte na rozbieżnych ocenach ryzyka. Cel koordynacji reagowania na poziomie unijnym powinien zatem dążyć do zagwarantowania, między innymi, że środki podejmowane na poziomie krajowym będą proporcjonalne i ograniczone do ryzyka dla zdrowia publicznego związanego z poważnymi transgranicznymi zagrożeniami zdrowia i że nie będą sprzeczne z prawami i zobowiązaniami określonymi TFUE, takimi jak dotyczące ograniczenia swobody podróżowania i handlu.\nNiespójna lub niejasna komunikacja ze społeczeństwem i zainteresowanymi stronami, takimi jak pracownicy służby zdrowia, może mieć negatywny wpływ na skuteczność reagowania z perspektywy zdrowia publicznego, a także na podmioty gospodarcze. Koordynacja reagowania w ramach KBZ wspieranego przez odpowiednie podgrupy powinna zatem obejmować szybką wymianę informacji dotyczącą przesyłanych komunikatów i strategii orazzajmować się problemami związanych z komunikacją z myślą o koordynacji komunikacji w sytuacji zagrożenia i w sytuacji kryzysowej w oparciu o odporną i niezależną ocenę zagrożeń dla zdrowia publicznego, która powinna być dostosowywana do krajowych potrzeb i okoliczności. Taka wymiana informacji ma na celu ułatwienie monitorowania jasności i spójności komunikatów dla ludności oraz dla pracowników służby zdrowia.\nStosowanie niektórych przepisów szczegółowych rozporządzenia Komisji (WE) nr 507/2006 z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie warunkowego dopuszczenia do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi, które wchodzą w zakres rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1234/2008 z dnia 24 listopada 2008 r. dotyczącego badania zmian w warunkach pozwoleń na dopuszczenie do obrotu dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i weterynaryjnych produktów leczniczych (7), zależy od uznania na szczeblu unijnym, w ramach decyzji nr 2119/98/WE, sytuacji nadzwyczajnej lub sytuacji pandemii w odniesieniu do grypy u ludzi. Przepisy te pozwalają na przyśpieszone wprowadzenie do obrotu pewnych produktów leczniczych w przypadku pilnej potrzeby poprzez zastosowanie, odpowiednio, warunkowego pozwolenia na wprowadzenie do obrotu i tymczasowej możliwości wprowadzenia zmian do warunków udzielenia pozwolenia na wprowadzenie do obrotu szczepionki przeciwko grypie u ludzi nawet wtedy, gdy brak jest niektórych danych klinicznych lub nieklinicznych. Pomimo użyteczności takich przepisów w przypadku sytuacji kryzysowej dotychczas nie powstała jednak konkretna procedura uznawania sytuacji nadzwyczajnych na poziomie Unii. Należy zatem przewidzieć taką procedurę jako część stanowienia norm jakości i bezpieczeństwa dotyczących produktów leczniczych.\nPrzed uznaniem na poziomie Unii sytuacji nadzwyczajnej dotyczącej zdrowia Komisja powinna kontaktować się z WHO, aby podzielić się analizą sytuacji Komisji dotyczącą wystąpienia choroby oraz poinformować WHO o zamiarze wydania takiej decyzji. W przypadku gdy taka decyzja zostanie przyjęta, Komisja powinna również poinformować o tym WHO.\nWystąpienie zdarzenia związanego z poważnym transgranicznym zagrożeniem zdrowia, które może mieć wymiar ogólnoeuropejski, może wymagać od zainteresowanych państw członkowskich skoordynowanego podjęcia szczególnych działań kontrolnych lub środków ustalania kontaktów zakaźnych, w celu identyfikacji zakażonych osób i osób narażonych na działanie źródła zagrożenia. Współpraca ta może wymagać wymiany, za pośrednictwem systemu, danych osobowych, w tym chronionych danych związanych ze zdrowiem i informacji o potwierdzonych lub podejrzewanych zakażeniach, której to wymiany dokonują bezpośrednio zainteresowane środkami ustalania kontaktów zakaźnych państwa członkowskie.\nNależy propagować współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi w dziedzinie zdrowia publicznego; jest ona szczególnie ważna dla zagwarantowania wymiany ze WHO informacji na temat środków podjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. W szczególności w interesie Unii może być zwłaszcza zawieranie umów o współpracy międzynarodowej z państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi, w tym WHO, aby sprzyjać wymianie odpowiednich informacji z systemów monitorowania i ostrzegania o poważnych transgranicznych zagrożeniach zdrowia. W granicach kompetencji Unii takie umowy mogłyby obejmować – w odpowiednich przypadkach – udział takich państw trzecich lub organizacji międzynarodowych w odpowiednich sieciach nadzoru epidemiologicznego i monitorowania oraz w EWRS, a także wymianę dobrych praktyk w dziedzinie planowania gotowości i reagowania, oceny zagrożeń zdrowia publicznego oraz współpracy w zakresie koordynacji reagowania.\nPrzetwarzanie danych osobowych do celów wdrażania niniejszej decyzji powinno być zgodne z przepisami dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (8) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (9). W szczególności funkcjonowanie EWRS powinno przewidywać określone zabezpieczenia pozwalające na bezpieczną i zgodną z prawem wymianę danych osobowych do celów ustalania kontaktów zakaźnych, wdrażane przez państwa członkowskie na szczeblu krajowym.\nPonieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na transgraniczny wymiar poważnych zagrożeń dla zdrowia, natomiast możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.\nPonieważ w niektórych państwach członkowskich odpowiedzialność za zdrowie publiczne nie jest wyłącznie kwestią krajową, ale jest w znaczny sposób zdecentralizowana, organy krajowe powinny – w stosownych przypadkach – angażować do wdrażania niniejszej decyzji odpowiednie właściwe organy.\nW celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszej decyzji należy nadać Komisji uprawnienia wykonawcze do przyjmowania aktów wykonawczych w odniesieniu do: szablonów, które mają być stosowane przy dostarczaniu informacji na temat planowania gotowości i reagowania; ustanawiania i aktualizacji wykazów chorób zakaźnych oraz powiązanych szczególnych problemów zdrowotnych podlegających sieci nadzoru epidemiologicznego oraz procedur funkcjonowania takiej sieci; przyjmowania definicji przypadków dla tych chorób zakaźnych i szczególnych problemów zdrowotnych objętych siecią nadzoru epidemiologicznego oraz – w razie konieczności – dla innych poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia podlegających monitorowaniu doraźnemu; procedur funkcjonowania EWRS; procedur wymiany informacji na temat reagowania państw członkowskich oraz koordynacji tego reagowania; uznawania sytuacji nadzwyczajnych dotyczących zdrowia publicznego na szczeblu Unii oraz zakończenia takiego uznania. Wykonywanie tych uprawnień powinno być zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (10). Z racji tego, że akty wykonawcze przewidziane w niniejszej decyzji dotyczą ochrony zdrowia ludzi, Komisja nie może przyjąć projektu aktu wykonawczego, jeżeli nie zostanie wydana opinia Komitetu ds. Poważnych Transgraniczych Zagrożeń dla Zdrowia, zgodnie z art. 5 ust. 4 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (UE) nr 182/2011.\nKomisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli w uzasadnionych przypadkach związanych z nasileniem lub nowym charakterem poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia lub z szybkością jego rozprzestrzeniania się między państwami członkowskimi, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą.\nZgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał swoją opinię (11).\nNależy zatem uchylić decyzję nr 2119/98/WE i zastąpić ją niniejszą decyzją,\n1. W niniejszej decyzji ustanowiono zasady dotyczące nadzoru epidemiologicznego, monitorowania poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia wczesnego ostrzegania o nich i ich zwalczania, w tym planowania gotowości i reagowania związanego z tymi działaniami, aby skoordynować i uzupełnić polityki krajowe.\n2. Celem niniejszej decyzji jest wspieranie współpracy i koordynacji między państwami członkowskimi, aby usprawnić zapobieganie rozprzestrzenianiu się przez granice państw członkowskich poważnych chorób u ludzi i wspieranie kontroli tego rozprzestrzeniania się, oraz zwalczanie innych poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, w celu przyczynienia się do wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego w Unii.\n3. W niniejszej decyzji sprecyzowano również metody współpracy i koordynacji między poszczególnymi podmiotami na szczeblu Unii.\n1. Niniejsza decyzja ma zastosowanie do środków ochrony zdrowia publicznego w przypadku następujących kategorii poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia:\nzagrożenia o pochodzeniu biologicznym, a mianowicie:\noporność na środki przeciwdrobnoustrojowe i zakażenia związane z opieką zdrowotną, powiązane z chorobami zakaźnymi (zwane dalej „powiązanymi szczególnymi problemami zdrowotnymi”);\nbiotoksyny lub inne szkodliwe czynniki biologiczne niezwiązane z chorobami zakaźnymi;\nzagrożenia o pochodzeniu chemicznym;\nzagrożenia o pochodzeniu środowiskowym;\nzagrożenia o nieznanym pochodzeniu;\nzdarzenia, które mogą stanowić sytuacje nadzwyczajne w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym zgodnie z Międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi, pod warunkiem że należą do jednej z kategorii zagrożeń, o których mowa w lit. a)–d).\n2. Niniejsza decyzja dotyczy również nadzoru epidemiologicznego nad chorobami zakaźnymi oraz powiązanymi szczególnymi problemami zdrowotnymi.\n3. Przepisy niniejszej decyzji pozostają bez uszczerbku dla przepisów pozostałych aktów unijnych regulujących poszczególne kwestie monitorowania poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, wczesnego ostrzegania o nich, koordynacji planowania gotowości i reagowania oraz koordynacji zwalczania tych zagrożeń, w tym dla środków ustalających normy jakości i bezpieczeństwa dla określonych towarów i środków dotyczących szczególnego rodzaju działalności gospodarczej.\n4. W wyjątkowych sytuacjach nadzwyczajnych państwo członkowskie lub Komisja mogą zażądać koordynacji reagowania w ramach KBZ, o której mowa w art. 11 w odniesieniu do transgranicznych zagrożeń zdrowia innych, niż zagrożenia, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli uzna się, że środki podjęte uprzednio w zakresie zdrowia publicznego okazały się niewystarczające do zagwarantowania wysokiego stopnia ochrony zdrowia ludzkiego.\n5. Komisja w porozumieniu z państwami członkowskimi zapewnia koordynację działań i wymianę informacji między mechanizmami i strukturami ustanowionymi na mocy niniejszej decyzji a podobnymi mechanizmami i strukturami ustanowionymi na szczeblu Unii lub na mocy Traktatu Euratom, których działania są istotne dla planowania gotowości i reagowania na poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia, ich monitorowania, wczesnego ostrzegania o nich oraz zwalczania tych zagrożeń.\n6. Państwa członkowskie zachowują prawo do utrzymania lub wprowadzania dodatkowych ustaleń, procedur i środków w swoich krajowych systemach w dziedzinach objętych niniejszą decyzją, w tym ustaleń przewidzianych w istniejących lub przyszłych umowach lub konwencjach dwu- lub wielostronnych, pod warunkiem że takie dodatkowe ustalenia, procedury i środki nie utrudniają stosowania niniejszej decyzji.\n„definicja przypadku” oznacza zestaw wspólnie uzgodnionych kryteriów diagnostycznych, które muszą zostać spełnione w celu właściwego rozpoznania określonych przypadków poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia w danej populacji, przy jednoczesnym wyeliminowaniu możliwości wykrycia niepowiązanych zagrożeń;\n„choroba zakaźna” oznacza chorobę zakaźną powodowaną czynnikiem zakaźnym, która jest przenoszona z człowieka na człowieka w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną lub w sposób pośredni, taki jak narażenie na kontakt z wektorem, zwierzęciem, zakażonym przedmiotem, produktem lub środowiskiem bądź w wyniku wymiany płynów skażonych czynnikiem chorobotwórczym;\n„ustalanie kontaktów zakaźnych” oznacza środki stosowane w celu wykrycia osób, które były narażone na działanie źródła poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia i u których występuje zagrożenie rozwinięcia się choroby lub u których ta choroba się rozwinęła;\n„nadzór epidemiologiczny” oznacza systematyczne gromadzenie, rejestrację, analizę, interpretację i upowszechnianie danych i analiz dotyczących chorób zakaźnych i powiązanych szczególnych problemów zdrowotnych;\n„monitorowanie” oznacza ciągłe: obserwację, wykrywanie lub dokonywanie przeglądu zmian stanu, sytuacji lub zmian w zakresie działalności, w tym ciągłe działanie, w którym wykorzystuje się systematyczne gromadzenie i analizę danych dotyczących określonych wskaźników odnoszących się do poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia;\n„środek ochrony zdrowia publicznego” oznacza decyzję lub czynność, która ma na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorób lub skażeń, ich monitorowanie lub kontrolę lub zwalczanie poważnego ryzyka dla zdrowia publicznego lub zmniejszanie ich wpływu na zdrowie publiczne;\n„poważne transgraniczne zagrożenie zdrowia” oznacza zagrażające życiu lub w innym stopniu poważne ryzyka dla zdrowia o pochodzeniu biologicznym, chemicznym, środowiskowym lub nieznanym, które rozprzestrzenia się lub wiąże ze znacznym ryzykiem rozprzestrzenienia się ponad granicami krajowymi państw członkowskich i które może wymagać koordynacji na szczeblu unijnym, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.\n1. Państwa członkowskie i Komisja konsultują się ze sobą w ramach KBZ, o którym mowa w art. 17, mając na celu koordynację wysiłków na rzecz rozwijania, wzmacniania i utrzymania swoich zdolności monitorowania poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, wczesnego ostrzegania w przypadku takich zagrożeń oraz oceny poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia i reagowania na nie. Konsultacje te mają na celu:\ndzielenie się najlepszymi praktykami i doświadczeniami w dziedzinie planowania gotowości i reagowania;\npromowanie interoperacyjności krajowego planowania gotowości;\nwspieranie realizacji wymogów dotyczących podstawowych zdolności w zakresie nadzoru i reagowania, o których mowa w art. 5 i 13 Międzynarodowych przepisów zdrowotnych.\n2. Do celów ust. 1 państwa członkowskie w terminie do dnia 7 listopada 2014 r., a następnie co trzy lata, przedstawiają Komisji aktualizacje na temat najnowszego stanu planowania gotowości i reagowania na szczeblu krajowym.\noznaczenie i aktualizacja na temat stanu wdrożenia norm dotyczących podstawowych zdolności w zakresie planowania gotowości i reagowania określonych na szczeblu krajowym dla sektora zdrowia, w brzmieniu przedłożonym WHO zgodnie z międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi;\nopis środków lub ustaleń mających zagwarantować interoperacyjność między sektorem zdrowia i innymi sektorami, w tym sektorem weterynaryjnym, uznanych za krytyczne w sytuacji nadzwyczajnej, w szczególności:\nistniejących struktur koordynacji w przypadku zdarzeń międzysektorowych;\nośrodków działania w sytuacjach nadzwyczajnych (centrów kryzysowych);\nopis planów ciągłości działania, środków lub ustaleń mających na celu zagwarantowanie ciągłości świadczenia krytycznych usług i dostarczania krytycznych produktów.\nObowiązek przedstawiania informacji, o których mowa w lit. b) i c), obowiązuje tylko wtedy, gdy takie środki i ustalenia już istnieją lub są przewidziane jako część krajowego planowania gotowości i reagowania.\n3. Do celów ust. 1 przy istotnych zmianach krajowego planowania gotowości państwa członkowskie terminowo informują Komisję o głównych aspektach przedmiotowych zmian swojego planowania gotowości na szczeblu krajowym istotnych z punktu widzenia celów, o których mowa w ust. 1, oraz z punktu widzenia szczegółowych kwestii, o których mowa w ust. 2.\n4. Przy otrzymywaniu informacji niejawnych przekazywanych zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu Komisja i KBZ stosują przepisy zawarte w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (12).\nKażde państwo członkowskie zapewnia, by jego krajowe przepisy bezpieczeństwa miały zastosowanie do wszystkich osób zamieszkujących na jego terytorium oraz do wszystkich osób prawnych mających siedzibę na jego terytorium wykorzystujących informacje, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu. Przedmiotowe krajowe przepisy bezpieczeństwa zapewniają stopień ochrony co najmniej równoważny ochronie gwarantowanej przepisami bezpieczeństwa zawartymi w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom oraz decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (13).\n5. Komisja udostępnia informacje otrzymane zgodnie z ust. 2 i 3 członkom KBZ.\nNa podstawie tych informacji oraz do celu ust. 1 Komisja w odpowiednim czasie nawiązuje dyskusję z KBZ, z uwzględnieniem – w stosownych przypadkach – podsumowań lub tematycznych sprawozdań z postępów prac.\n6. Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje szablony, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przekazywaniu informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, aby zagwarantować ich odpowiedniość do celów określonych ust. 1, a także ich porównywalność.\n1. Instytucje Unii i wszystkie państwa członkowskie, które sobie tego życzą, mogą brać udział w procedurze wspólnych zamówień prowadzonej na podstawie art. 104 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (14) oraz na podstawie art. 133 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (15) w celu nabywania z wyprzedzeniem medycznych środków zapobiegawczych na potrzeby zwalczania poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia.\n2. Procedura wspólnych zamówień, o której mowa w ust. 1, musi spełniać następujące warunki:\ndo czasu rozpoczęcia procedury wspólnych zamówień uczestnictwo we wspólnych zamówieniach jest otwarte dla wszystkich państw członkowskich;\nprzestrzegane są prawa i obowiązki państw członkowskich nieuczestniczących we wspólnych zamówieniach, w szczególności prawa i obowiązki odnoszące się do ochrony i poprawy zdrowia ludzkiego;\nwspólne zamówienia nie mają wpływu na rynek wewnętrzny, nie stanowią dyskryminacji ani ograniczenia w handlu ani nie mogą powodować zakłóceń konkurencji;\nwspólne zamówienia nie mają żadnych bezpośrednich finansowych skutków dla budżetów państw członkowskich nieuczestniczących we wspólnych zamówieniach.\n3. Procedura wspólnych zamówień, o której mowa w ust. 1, jest poprzedzona umową w sprawie wspólnych zamówień zawartą między stronami, która obejmuje ustalenia praktyczne dotyczące tej procedury oraz proces podejmowania decyzji dotyczącej wyboru procedury, oceny ofert i udzielenia zamówienia.\nNADZÓR EPIDEMIOLOGICZNY I MONITOROWANIE DORAŹNE\n1. Niniejszym ustanawia się sieć nadzoru epidemiologicznego nad chorobami zakaźnymi i powiązanymi szczególnymi problemami zdrowotnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (ii). Sieć jest obsługiwana i koordynowana przez ECDC.\n2. Sieć nadzoru epidemiologicznego zapewnia stałą łączność między Komisją, ECDC oraz właściwymi organami odpowiedzialnymi na szczeblu krajowym za nadzór epidemiologiczny.\n3. Właściwe organy krajowe, o których mowa w ust. 2, przekazują następujące informacje organom uczestniczącym w sieci nadzoru epidemiologicznego:\nporównywalne i zgodne dane i informacje dotyczące nadzoru epidemiologicznego w dziedzinie chorób zakaźnych i powiązanych szczególnych problemów zdrowotnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (ii);\nodnośne informacje dotyczące rozwoju sytuacji epidemiologicznej;\nodnośne informacje dotyczące nietypowych zjawisk epidemiologicznych oraz nowych chorób zakaźnych nieznanego pochodzenia, w tym występujących w państwach trzecich.\n4. Przy zgłaszaniu informacji dotyczących nadzoru epidemiologicznego właściwe organy krajowe stosują, o ile są one dostępne, definicje przypadków przyjęte zgodnie z ust. 5 dla każdej choroby zakaźnej i powiązanego szczególnego problemu zdrowotnego, o których mowa w ust. 1.\n5. Komisja w drodze aktów wykonawczych tworzy i aktualizuje:\nwykaz chorób zakaźnych i powiązanych szczególnych problemów zdrowotnych, ustanowiony zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku oraz o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (ii), aby zagwarantować objęcie siecią nadzoru epidemiologicznego chorób zakaźnych i powiązanych szczególnych kwestii zdrowotnych;\ndefinicje przypadków dotyczące każdej choroby zakaźnej i powiązanego szczególnego problemu zdrowotnego podlegających nadzorowi epidemiologicznemu, w celu zapewnienia porównywalności i zgodności zgromadzonych danych na szczeblu Unii;\nprocedury funkcjonowania sieci nadzoru epidemiologicznego opracowane w wyniku zastosowania art. 5, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 851/2004.\nZe względu na należycie uzasadnioną nadrzędną pilną potrzebę wynikającą z nasilenia lub nowego charakteru poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia lub z szybkości jego rozprzestrzeniania się między państwami członkowskimi Komisja może przyjąć środki, o których mowa w lit. a) i lit. b), w drodze aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18 ust. 3.\n1. Po otrzymaniu ostrzeżenia zgodnie z art. 9, dotyczącego zagrożenia zdrowia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) oraz art. 2 ust. 1 lit. b), c) lub d), państwa członkowskie w porozumieniu z Komisją oraz na podstawie dostępnych informacji z własnych systemów monitorowania informują się wzajemnie za pośrednictwem EWRS oraz, jeśli wymaga tego pilny charakter sytuacji, za pośrednictwem KBZ o rozwoju sytuacji w zakresie zagrożenia na szczeblu krajowym.\n2. Informacje przekazywane na podstawie ust. 1 zawierają w szczególności wszelkie zmiany w zakresie rozmieszczenia geograficznego, rozprzestrzeniania się i nasilenia danego zagrożenia oraz metody wykrywania, o ile są one dostępne.\n3. Komisja w drodze aktów wykonawczych przyjmuje, w razie potrzeby, definicje przypadków, które mają być stosowane w systemie monitorowania doraźnego, w celu zapewnienia porównywalności i zgodności zebranych danych na szczeblu Unii.\nZe względu na należycie uzasadnioną nadrzędną pilną potrzebę wynikającą z nasilenia poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia lub z szybkości jego rozprzestrzeniania się w państwach członkowskich Komisja może przyjąć lub zaktualizować przedmiotowe definicje przypadków, o których mowa w ustępie pierwszym w drodze aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18 ust. 3.\nUstanowienie systemu wczesnego ostrzegania i reagowania\n1. Niniejszym ustanawia się system szybkiego ostrzegania w celu przekazywania na szczeblu Unii ostrzeżeń dotyczących poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, zwany dalej „systemem wczesnego ostrzegania i reagowania” (EWRS). EWRS ten umożliwia stałą łączność między Komisją a właściwymi organami odpowiedzialnymi na szczeblu krajowym za ostrzeganie, dokonywanie ocen zagrożenia zdrowia publicznego oraz określanie środków, które mogą być konieczne dla ochrony zdrowia publicznego.\n2. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, przyjmuje procedury dotyczące wymiany informacji w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania EWRS oraz w celu zagwarantowania jednolitego wdrażania art. 8 i 9, a także unikania nakładania się lub konfliktu działań z istniejącymi strukturami i mechanizmami monitorowania, wczesnego ostrzegania i zwalczania poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia.\n1. Właściwe organy krajowe lub Komisja powiadamiają o zagrożeniu za pośrednictwem EWRS, w przypadku gdy pojawienie się lub rozwój poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia spełnia wszystkie następujące kryteria:\nma charakter nadzwyczajny lub niespodziewany dla danego miejsca i czasu lub powoduje bądź może powodować znaczną zachorowalność lub umieralność u ludzi lub rozwija się szybko bądź może rozwijać się szybko lub wykracza bądź może wykraczać poza krajowe możliwości reagowania;\noddziałuje lub może oddziaływać na więcej niż jedno państwo członkowskie;\nwymaga lub może wymagać skoordynowanych działań na szczeblu Unii.\n2. W przypadku gdy zgodnie z art. 6 Międzynarodowych przepisów zdrowotnych właściwe organy krajowe powiadomią WHO o zdarzeniach, które mogą stanowić sytuacje nadzwyczajne w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym, najpóźniej równocześnie organy te przekazują ostrzeżenie w EWRS, pod warunkiem że dane zagrożenie należy do zagrożeń, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej decyzji.\n3. Powiadamiając o zagrożeniu, właściwe organy krajowe i Komisja niezwłocznie przekazują za pośrednictwem EWRS wszelkie dostępne istotne informacje będące w ich posiadaniu, które mogą być przydatne do celów koordynowania reagowania, takie jak:\ndata i miejsce zdarzenia lub wystąpienia choroby;\nsposoby przenoszenia lub rozprzestrzeniania;\nmetody wykrywania i potwierdzania;\nśrodki ochrony zdrowia publicznego, jakie zostały podjęte lub jakie mają zostać podjęte na szczeblu krajowym;\nśrodki inne niż środki ochrony zdrowia publicznego;\ndane osobowe niezbędne w celu ustalenia kontaktów zakaźnych, zgodnie z art. 16;\nwszelkie inne informacje istotne z punktu widzenia danego poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia.\n4. Komisja udostępnia właściwym organom krajowym za pośrednictwem EWRS wszelkie informacje, które mogą być przydatne do celów koordynowania reagowania, o którym mowa w art. 11, w tym informacje na temat poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia i środków ochrony zdrowia publicznego odnoszących się do poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, przekazywane za pośrednictwem systemów szybkiego powiadamiania i systemów informacyjnych utworzonych na mocy innych przepisów prawa unijnego lub Traktatu Euratom.\n1. W przypadku gdy powiadomienie o zagrożeniu następuje na podstawie art. 9, Komisja, tam gdzie jest to niezbędne do celów koordynowania reagowania na szczeblu Unii oraz na wniosek KBZ, o którym mowa w art. 17, lub z własnej inicjatywy, bezzwłocznie udostępnia właściwym organom krajowym i KBZ, za pośrednictwem EWRS ocenę ryzyka potencjalnego poważnego zagrożenia dla zdrowia publicznego, w tym możliwe środki w zakresie zdrowia publicznego. Ta ocena ryzyka przeprowadzana jest przez:\nECDC zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 851/2004 w przypadku zagrożenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (ii) lub art. 2 ust. 1 lit. d); lub\nEuropejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (16) w przypadku zagrożenia, o którym mowa w art. 2 niniejszej decyzji, jeżeli zagrożenie objęte jest zakresem uprawnień EFSA; lub\ninne właściwe agencje Unii.\n2. W przypadku gdy potrzebna ocena ryzyka leży całkowicie lub częściowo poza uprawnieniami agencji, o których mowa w ust. 1, a zostanie uznana za niezbędną do celów koordynowania reagowania na szczeblu Unii, Komisja na wniosek KBZ lub z własnej inicjatywy przeprowadza doraźną ocenę ryzyka.\nKomisja niezwłocznie udostępnia ocenę ryzyka właściwym organom krajowym za pośrednictwem EWRS. Jeżeli ocena ryzyka ma zostać udostępniona publicznie, właściwe organy krajowe otrzymują ją przed publikacją.\nW przedmiotowej ocenie ryzyka uwzględnia się – o ile są dostępne – odpowiednie informacje przedstawione przez inne podmioty, w szczególności przez WHO w przypadku sytuacji nadzwyczajnej w dziedzinie zdrowia publicznego o międzynarodowym zasięgu.\n3. Komisja zapewnia, aby informacje o potencjalnym znaczeniu dla oceny ryzyka były za pośrednictwem EWRS udostępniane właściwym organom krajowym oraz KBZ.\n1. Po otrzymaniu ostrzeżenia zgodnie z art. 9, na wniosek Komisji lub jednego z państw członkowskich oraz na podstawie dostępnych informacji, w tym informacji, o których mowa w art. 9, oraz na podstawie oceny ryzyka, o której mowa w art. 10, państwa członkowskie konsultują się wzajemnie na forum KBZ oraz w porozumieniu z Komisją w celu koordynacji:\nreagowania krajowego na poważne transgraniczne zagrożenie zdrowia, także w przypadku gdy sytuację nadzwyczajną w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym ogłoszono zgodnie z Międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi i gdy wchodzi ono w zakres art. 2 niniejszej decyzji;\nkomunikacji w zakresie ryzyka i sytuacji kryzysowych, która ma zostać dostosowana do potrzeb i okoliczności zachodzących w państwach członkowskich, mającej na celu dostarczanie spójnych i skoordynowanych informacji ludności i pracownikom służby zdrowia w Unii.\n2. W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza przyjąć środki ochrony zdrowia publicznego w celu zwalczania poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia, przed przyjęciem tych środków informuje inne państwa członkowskie i Komisję oraz przeprowadza z nimi konsultacje w sprawie charakteru, celu i zakresu stosowania danych środków, chyba że konieczność ochrony zdrowia publicznego jest tak pilna, iż niezbędne jest natychmiastowe przyjęcie danych środków.\n3. W przypadku gdy państwo członkowskie musi przyjąć w trybie pilnym środki ochrony zdrowia publicznego w związku z wystąpieniem lub ponownym wystąpieniem poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia, informuje ono pozostałe państwa członkowskie i Komisję o charakterze, celu i zakresie danych środków bezzwłocznie po przyjęciu tych środków.\n4. W przypadku poważnego transgranicznego zagrożenia dla zdrowia wykraczającego poza krajowe zdolności reagowania dane państwo członkowskie może również zwrócić się o pomoc do państw członkowskich w ramach wspólnotowego mechanizmu ochrony ludności ustanowionego decyzją 2007/779/WE, Euratom.\n5. Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych procedury konieczne w celu jednolitego wdrażania wymiany informacji, przeprowadzania konsultacji i koordynacji przewidzianych w ust. 1–3.\nUznawanie sytuacji nadzwyczajnych\n1. Komisja może uznać sytuację nadzwyczajną w dziedzinie zdrowia publicznego w odniesieniu do:\nepidemii grypy ludzkiej uważanych za mające potencjał pandemiczny, w przypadku gdy Dyrektor Generalny WHO został poinformowany, lecz nie wydał jeszcze decyzji stwierdzającej pandemię grypy zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami WHO; lub\nprzypadków innych niż te, o których mowa w lit. a), w przypadku gdy Dyrektor Generalny WHO został poinformowany, lecz nie wydał jeszcze decyzji stwierdzającej zgodnie z międzynarodowymi przepisami zdrowotnymi sytuację nadzwyczajną w dziedzinie zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym; oraz gdy:\nprzedmiotowe poważne transgraniczne zagrożenie zdrowia stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego na poziomie Unii;\npotrzeby medyczne związane z tym zagrożeniem nie zostały zaspokojone, co oznacza, że w Unii nie została dopuszczona zadowalająca metoda diagnostyki, profilaktyki lub leczenia lub – nawet jeśli taka metoda istnieje – dopuszczenie produktu leczniczego przyniosłoby jednak większą korzyść terapeutyczną osobom dotkniętym tym zagrożeniem.\n2. Komisja przyjmuje środek, o którym mowa w ust. 1, w drodze aktów wykonawczych.\nZe względu na należycie uzasadnioną nadrzędną pilną potrzebę wynikającą z nasilenia poważnego transgranicznego zagrożenia zdrowia lub z szybkości jego rozprzestrzeniania się w państwach członkowskich Komisja może uznać wystąpienie sytuacji nadzwyczajnej w dziedzinie zdrowia publicznego zgodnie z ust. 1 w drodze aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18 ust. 3.\n3. Komisja informuje Dyrektora Generalnego WHO o przyjęciu środków, o których mowa w ust. 1.\nWyłącznym skutkiem prawnym uznania sytuacji nadzwyczajnej zgodnie z art. 12 ust. 1 jest umożliwienie stosowania art. 2 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 507/2006 lub w przypadku gdy uznanie to dotyczy konkretnie epidemii grypy ludzkiej uznanej za mającą potencjał pandemii, umożliwienie stosowanie art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1234/2008.\nKomisja – w drodze aktów wykonawczych – odstępuje od uznania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, z chwilą gdy przestaje być spełniony jeden z mających zastosowanie warunków, o których mowa w tym przepisie.\nZakończenie uznania, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie wpływa na ważność pozwoleń na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, o których mowa w art. 2 pkt 2 rozporządzenia (WE) nr 507/2006, udzielonych na jego podstawie lub udzielonych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 1234/2008.\nWyznaczanie krajowych organów i przedstawicieli\n1. W terminie do dnia 7 marca 2014 r. każde państwo członkowskie wyznacza:\nwłaściwe organy odpowiedzialne w danym państwie członkowskim za nadzór epidemiologiczny, o którym mowa w art. 6;\nwłaściwy organ odpowiedzialny lub właściwe organy odpowiedzialne na szczeblu krajowym za powiadamianie o zagrożeniu i za ustalanie środków niezbędnych do ochrony zdrowia publicznego, do celów, o których mowa w art. 8, 9 i 10;\njednego przedstawiciela i jednego zastępcę do prac w KBZ, o którym mowa w art. 17.\n2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o wyznaczeniu podmiotów, o których mowa w ust. 1, a także o wszelkich jego zmianach. W przypadku takiej zmiany Komisja niezwłocznie przekazuje Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Zdrowia zaktualizowany wykaz takich wyznaczonych podmiotów.\n3. Komisja udostępnia publicznie zaktualizowany wykaz organów wyznaczonych zgodnie z ust. 1 lit. a) i c), a także zaktualizowany wykaz organów, do których należą przedstawiciele KBZ.\n1. Przy stosowaniu niniejszej decyzji przetwarzanie danych osobowych następuje zgodnie z dyrektywą 95/46/WE i rozporządzeniem (WE) nr 45/2001. W szczególności podejmuje się odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą lub nieuprawnionym dostępem oraz przed wszelką formą nielegalnego przetwarzania.\n2. EWRS zawiera moduł selektywnego przekazywania wiadomości umożliwiający przekazywanie danych osobowych wyłącznie do właściwych organów krajowych, które zajmują się środkami ustalania kontaktów zakaźnych. Ten moduł selektywnego przekazywania wiadomości musi być zaprojektowany tak, by zagwarantować zgodną z prawem wymianę danych osobowych.\n3. W przypadku gdy właściwe organy wdrażające środki ustalania kontaktów zakaźnych przekazują dane osobowe niezbędne do celów ustalenia tych kontaktów za pośrednictwem EWRS na podstawie art. 9 ust. 3, wykorzystują wówczas moduł selektywnego przekazywania wiadomości, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu i przekazują te dane wyłącznie tym państwom członkowskim, które są zainteresowane środkami ustalania kontaktów zakaźnych.\n4. Rozprowadzając informacje, o których mowa w ust. 3, właściwe organy odnoszą się do ostrzeżenia przekazanego uprzednio za pośrednictwem EWRS.\n5. Wiadomości zawierające dane osobowe są automatycznie kasowane z modułu selektywnego przekazywania wiadomości 12 miesięcy po ich wysłaniu.\n6. W przypadku gdy właściwy organ stwierdza, że zgłoszenie przez niego danych osobowych na podstawie art. 9 ust. 3 okazało się sprzeczne z dyrektywą 95/46/WE z uwagi na to, iż zgłoszenie to nie było konieczne do celów wdrożenia rozważanych środków ustalania kontaktów zakaźnych, organ ten informuje o tym natychmiast państwa członkowskie, którym przekazano dane zgłoszenie.\n7. Właściwe organy krajowe uznaje się za administratorów danych w rozumieniu art. 2 lit. d) dyrektywy 95/46/WE w odniesieniu do ich obowiązków w zakresie powiadamiania i prostowania danych osobowych za pośrednictwem EWRS.\n8. Komisję uznaje się za administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w odniesieniu do jej obowiązków w zakresie przechowywania danych osobowych.\n9. Komisja przyjmuje:\nwytyczne mające na celu zapewnienie zgodności bieżącego funkcjonowania EWRS z dyrektywą 95/46/WE i z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001;\nzalecenie obejmujące orientacyjny wykaz danych osobowych, które mogą podlegać wymianie w celu koordynowania środków ustalania kontaktów zakaźnych.\n1. Niniejszym ustanawia się Komitet ds. Bezpieczeństwa Zdrowia złożony z przedstawicieli państw członkowskich wyznaczonych na mocy art. 15 ust. 1 lit. c).\n2. Zadania KBZ są następujące:\nwspieranie wymiany informacji między państwami członkowskimi a Komisją na temat doświadczeń uzyskanych w zakresie wdrażania niniejszej decyzji;\nkoordynowanie w porozumieniu z Komisją działań państw członkowskich w zakresie planowania gotowości i reagowania zgodnie z art. 4;\nkoordynowanie w porozumieniu z Komisją komunikacji w zakresie ryzyka i sytuacji kryzysowych oraz reagowania państw członkowskich na poważne zagrożenia zdrowia, zgodnie art. 11.\n3. Przewodniczącym KBZ jest przedstawiciel Komisji. KBZ zbiera się w regularnych odstępach czasu, a w przypadku gdy sytuacja tego wymaga, na wniosek Komisji lub dowolnego państwa członkowskiego.\n4. Sekretariat prowadzony jest przez Komisję.\n5. KBZ większością dwóch trzecich swoich członków przyjmuje swój regulamin wewnętrzny. Ten regulamin wewnętrzny ustanawia zasady operacyjne regulujące w szczególności:\nprocedury posiedzeń plenarnych wysokiego szczebla oraz grup roboczych;\nudział ekspertów w posiedzeniach plenarnych oraz status obserwatorów, w tym obserwatorów pochodzących z państw trzecich;oraz\nzasady oceniania przez KBZ, czy przedłożona mu kwestia wchodzi w zakres jego mandatu, oraz możliwość zalecenia skierowania tej kwestii do organu właściwego na mocy przepisu innego aktu Unii Europejskiej lub Traktatu Euratom; zasady te nie wpływają na obowiązki państw członkowskich wynikające z art. 4 i 11 niniejszej decyzji.\n1. Komisję wspomaga Komitet ds. Poważnych Transgranicznych Zagrożeń Zdrowia. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.\n3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.\nSprawozdania dotyczące niniejszej decyzji\nW terminie do dnia 7 listopada 2015 r., a następnie co trzy lata, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wdrażania niniejszej decyzji. Sprawozdanie będzie zawierało w szczególności ocenę działania EWRS oraz sieci nadzoru epidemiologicznego, jak również informacje dotyczące tego, w jaki sposób mechanizmy i struktury ustanowione na mocy niniejszej decyzji uzupełniają inne systemy powiadamiania na poziomie Unii oraz ustanowione na mocy Traktatu Euratom skutecznie chronią zdrowie publiczne, unikając przy tym powieleń strukturalnych. Komisja może równolegle do tego sprawozdania przedstawić wnioski mające na celu zmianę odpowiednich przepisów unijnych.\nUchylenie decyzji 2119/98/WE\n1. Decyzja 2119/98/WE traci moc.\n(2) Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lipca 2013 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 7 października 2013 r.\n(3) Dz.U. L 268 z 3.10.1998, s. 1.\n(5) Dz.U. L 314 z 1.12.2007, s. 9.\n(6) Dz.U. L 92 z 30.3.2006, s. 6.\n(7) Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 7.\n(11) Dz.U. C 197 z 5.7.2012, s. 21.\n(12) Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.\n(13) Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 17.\n(14) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.\n(15) Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1.\nKryteria wyboru chorób zakaźnych i powiązanych szczególnych problemów zdrowotnych, które zostaną objęte nadzorem epidemiologicznym w ramach sieci\nChoroby zakaźne i powiązane szczególne problemy zdrowotne, które powodują lub mogą spowodować znaczną zachorowalność lub śmiertelność na terytorium Unii, zwłaszcza gdy zapobieganie takim chorobom wymaga koordynacji na poziomie Unii.\nChoroby zakaźne i powiązane szczególne problemy zdrowotne, w odniesieniu do których wymiana informacji może zapewnić wczesne ostrzeganie przed zagrożeniami zdrowia publicznego.\nRzadkie i poważne powiązane choroby zakaźne oraz powiązane szczególne problemy zdrowotne, które nie zostałyby rozpoznane na poziomie krajowym, a zebranie danych pozwoliłoby na wysunięcie hipotezy na podstawie szerszej bazy danych.\nChoroby zakaźne i powiązane szczególne problemy zdrowotne, w odniesieniu do których skuteczne środki zapobiegawcze są możliwe wraz z postępem ochrony zdrowia.\nChoroby zakaźne i powiązane szczególne problemy zdrowotne, w odniesieniu do których porównanie przez państwa członkowskie przyczyniłoby się do oceny programów krajowych i unijnych.