Lębork - wspomnienie dziadków i czasów gimnazjum - Palcem po mapie, stopą po ziemi\nStrona główna>Lębork>Lębork – wspomnienie dziadków i czasów gimnazjum\nW trakcie trzeciej wędrówki zamierzałam dotrzeć do swojego gimnazjum, stąd też zaprosiłam do udziału osobę, którą poznałam właśnie na tym etapie edukacji. Niestety, zmienna pogoda sprowadziła przeszkodę w postaci choróbska, co uniemożliwiło nam wspólny spacer. W pierwszej kolejności szukałam zastępstwa pośród ludzi poznanych właśnie w gimnazjum. Zadanie nie było proste, bo wycieczka miała się odbyć nazajutrz, a jak wiadomo, w Wielką Sobotę większość ludzi dopina jeszcze ostatnie przedświąteczne przygotowania. Udało mi się jednak namówić koleżankę poznaną co prawda w późniejszym okresie, ale zainteresowaną moimi projektami na tyle, że postanowiłam zaangażować ją w jeden z lęborskich spacerów, co okazało się strzałem w dziesiątkę.\nKoleżanka miała dołączyć do mnie w trakcie, rozpoczęłam więc swoją wycieczkę samotnie. Wystartowałam na początku ulicy Rutkowskiego [Aktualizacja 2020: po dekomunizacji Techników], dokładnie tam, gdzie skończyłam dzień wcześniej. Pamiętałam, że na początku drogi stał dawniej sklep spożywczy. Znalazłam jednak wyłącznie ślad po szyldzie. Minęłam pętlę autobusową na Kniewskiego [Aktualizacja 2020: po dekomunizacji Inżynierów] i powędrowałam prosto. Moim celem było przyjrzenie się i uwiecznienie w kadrze jednego domu. Dla mnie stanowił obiekt szczególny – to tu w 1963 roku sprowadzili się moi dziadkowie. I chociaż dziadek nie doczekał moich narodzin, a babcia zmarła, gdy byłam jeszcze malutka, często w tym domu bywałam, bo zamieszkała w nim siostra mamy ze swoją rodziną, a także brat mamy. Podczas moich wędrówek posesja była już w posiadaniu innych właścicieli, więc miałam lekkiego stracha, czy ktoś na mnie nie nakrzyczy za robienie zdjęć. Na krótko przed przekazaniem domu odwiedziłam ciocię (która aktualnie mieszkała kilka ulic dalej), by zapamiętać tę przestrzeń jak najlepiej. Wspięłam się do stromych schodach na piętro, które zamieszkiwał zmarły już niestety wujek. Okazało się, że to, co pamiętałam jako jeden ogromny pokój, było tak naprawdę kilkoma pomieszczeniami. Wujka częściej widywałam przy gołębniku. Lubiłam też przesiadywać w ogródku cioci albo zbierać gruszki w sadzie. Z racji tego, że z nią mieliśmy dużo częstszy kontakt, lepiej zapamiętałam rozkład pomieszczeń w obrębie dolnej kondygnacji. Niemniej jednak, przekonując się, jaka pamięć bywa zawodna, naszkicowałam sobie ów dom, chcąc mieć już zawsze możliwość powrotu do tego obrazu. Żałowałam przeogromnie, że nie wpadłam wówczas na to, by sfotografować dom wewnątrz, szczególnie piętro.\nWzdychając z sentymentem i odetchnąwszy z ulgą, że nikt na mnie nie nakrzyczał, powędrowałam dalej przez ulicę Kniewskiego. Przechodziła ona w ulicę Dąbka. Odnalazłam tam kolejną figurkę lwa na swojej trasie, a także wypatrzyłam prześliczną białą gołębicę. Być może hodowla gołębi nie była w tym rejonie jedynie pasją wujka.\nNa Sucharskiego odbiłam lekko w prawo, by wejść w ulicę 3 Maja. Na ulicy Generała Maczka skręciłam w lewo i ponownie w lewo, trafiając w ten sposób na ulicę Gryfa Pomorskiego. Następnie skierowałam się w stronę Kolejarzy, zaglądając przy tym w kraniec ulicy Generała Maczka. Właściwie mijałam tylko domki jednorodzinne.\nUlica Kolejarzy biegła wzdłuż trakcji kolejowej. Za torami rozciągały się tereny należące dawniej do roszarni lnu, chociaż wszelkie wjazdy znajdowały się od strony ulicy Słupskiej. Dnia 5 kwietnia 1932 roku w hali roszarni lnu przemawiał Adolf Hitler podczas swojej kampanii wyborczej. Zapamiętałam dobrze tę datę, ponieważ wyczytałam tę informację również 5 kwietnia, tyle że osiemdziesiąt pięć lat później. Roszarnia, znana też jako „Włóknolen”, zatrudniała głównie kobiety i działała do 1991 roku.\nTymczasem w ramach swojej wędrówki przyglądałam się zabudowie „od zaplecza”, nie przekraczając jednak torów. Wypatrzyłam za to śmiałka, pana z rowerem, dla którego linia kolejowa nie była żadną przeszkodą. Po swojej lewej stronie dopatrzyłam się warsztatu samochodowego. Minęłam skrzyżowanie z Kniewskiego i ruszyłam dalej ulicą Kolejarzy. Prócz jeszcze bardziej intrygującej zabudowy za torami, moją uwagę zwróciło także ogrodzenie przy jednym z domów. Jego wzór wzbogacono o sylwetki koni. Kilka posesji dalej ogród zdobiły z kolei figurki ślimaka, baranka, koguta i krasnali.\nWreszcie skręciłam w lewo, wchodząc tym samym w ulicę Księdza Gracza. Dotarłam do kościoła Świętej Jadwigi Śląskiej, erygowanego w 1992 roku według informacji ze strony internetowej parafii. Oprócz figur patronki i Matki Boskiej, okolicę świątyni zdobił też wysoki krzyż i pamiątkowy głaz z tablicą dotyczącą księdza Szczepana Gracza, z wykształcenia doktora weterynarii, którego historia zapamięta przede wszystkim jako uczestnika ruchu oporu i ofiarę hitlerowców.\nNaprzeciwko kościoła wypatrzyłam myjnię i warsztat samochodowy, zaś po tej samej stronie drogi plac zabaw, siłownię na powietrzu, boisko do koszykówki, biegnący łukowato parking, a także sklep spożywczy. Wzdłuż stojących aut przeszłam ku ulicy Hibnera [Aktualizacja 2020: po dekomunizacji Architektów]. Ruszyłam następnie w lewo, w Rzemieślniczą. Widząc znak głoszący, że to ślepa uliczka, na moment zwątpiłam, czy dotrę na Robotniczą. Okazało się, że droga była nieprzejezdna dla aut, ale dla pieszych przygotowano ścieżkę. Dotarłam do Robotniczej, która biegła wzdłuż ogródków działkowych. Skręciłam w prawo i ponownie w prawo, by dróżką dotrzeć na Hutniczą. Gdy znalazłam się ponownie na Hibnera, lekko się cofnęłam, by nie ominąć niewielkiej uliczki noszącej miano Górników. Dopiero wówczas podążyłam w kierunku Kolejarzy, po drodze wypatrując drzewko obwieszone dużymi, plastikowymi butelkami. Obejrzałam niezwiedzony dotąd odcinek, przy okazji znajdując gabinet protetyka, by ostatecznie z czystym sumieniem skierować się na ścieżkę rozpoczynającą się na końcu ulicy.\nZmierzałam w stronę podwójnego wiaduktu przy ulicy I Armii WP [Aktualizacja 2020: po dekomunizacji Wojska Polskiego]. Gdy byłam już w pobliżu, zauważyłam na mapie, że to tu skręcają pociągi w stronę Łeby. Jednocześnie dostrzegłam na torze pociąg SKM kursujący na trasie Gdańsk Śródmieście – Lębork. Pod wiaduktem, skryta przed deszczem, czekała już na mnie koleżanka. Przywitałyśmy się serdecznie i żwawo ruszyłyśmy w stronę ronda, a dalej ulicą Słupską.\nWedług biuletynu historycznego numer 9, na Słupskiej, właśnie w okolicy wiaduktu, znajdowały się baraki dla więźniów, którzy przymusowo pracowali w roszarni lnu. Przy Sportowej stacjonowali więźniowie powiązani z przemysłem drzewnym (tartak i pobliski las), zaś w okolicy dawnych cmentarzy nieopodal Alei Zwycięstwa – ci, których oddelegowano do porządkowania miasta.\nObecnie teren roszarni „podzieliły” między siebie różne zakłady przemysłowe. Nim jednak zwróciłam uwagę na naszą prawą stronę, po lewej znalazłyśmy sklepy budowlany i wielobranżowy oraz wjazd w ulicę Roszarniczą. Dalej stacjonowały jeszcze sklep motoryzacyjny i Urząd Skarbowy. Po prawej minęłyśmy najpierw sklep z dachówkami, siedzibę Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, aż wreszcie firmę transportową.\nGdy dotarłyśmy niemal do myjni samochodowej po lewej, a stacji paliw po prawej stronie głównej drogi, nasz chodnik łukowato skręcił w prawo, a my wraz z nim. Minęłyśmy skup złomu i kilka sklepów budowlanych. Badawczym wzrokiem prześledziłyśmy także prywatną posesję, która wyglądała na mocno zaniedbaną, a przynajmniej bardzo skromną. Intrygowała nas trzcinowa osłona balkonu i prosta bryła budynku. Z drugiej strony na podwórzu panował chaos – nonszalancko rozrzucone drwa zdawały się być kontrastem dla starannie wykończonego grilla.\nNa dalszym odcinku coraz wyraźniej prezentował się pas zieleni pomiędzy obwodnicą czyli ulicą Jana Pawła II, a Słupską, którą podążałyśmy. Minęłyśmy siedziby kolejnych firm, aż wreszcie dotarłyśmy do budynku, który zrobił na mnie kolosalne wrażenie. Może to sprawka zegara na szczycie, bo mam do nich słabość. Może to, że gmach wyglądał na niezagospodarowany, a wręcz opuszczony. Poczułam się mocno zaintrygowana, a widok zwieńczenia budynku (obowiązkowo z zegarem) z całą pewnością określiłabym jako jeden z ulubionych lęborskich kadrów w ramach całego projektu.\nCzym ten budynek był? Aby się tego dowiedzieć, podeszłyśmy bliżej. Okna zamurowano. Jedną ze ścian pokryło niedbałe graffiti. Na innej namalowano cyfry, których znaczenia nie byłyśmy w stanie dociec. 168 (lub 2) – 120. Obok znajdowała się jedynie tabliczka, która z firm ochrania obiekt. Widok od tyłu nie wyjaśnił wiele więcej, ale ukazał złożoność konstrukcji poprzez nachodzące na siebie warstwy dachu. Rozejrzałyśmy się wokół, ale nie znalazłyśmy więcej wskazówek i postanowiłyśmy zawrócić.\nPo sąsiedzku znajdowały się firma farmaceutyczna i dwa inne przedsiębiorstwa produkcyjne. Jedno z nich zajmowało się tworzeniem opakowań. Dalej mieściła się stacja kontroli pojazdów. Uwieczniłam także kosa, który przysiadł na barierce. Podziwiałam zawsze, jak oczy i dziób kontrastowały z czernią tego ptaka.\nZrobiłam również zdjęcie intrygującego nas budynku w całości od strony ulicy, po czym zawróciłyśmy aż do stacji paliw. Okazało się, że w pobliżu nie ma żadnego przejścia dla pieszych. Żeby móc pokonać to kawałek przed nami i tak musiałybyśmy być po przeciwnej stronie drogi. Poprzednie przejście, które by nam to umożliwiło, znajdowało się spory kawałek wcześniej. Nie mając za bardzo jak dyskutować z tymi faktami i, moim zdaniem, sporym niedopatrzeniem logistycznym, bo przecież na stację mogli też przybywać piesi, odczekałyśmy aż ruch samochodowy się rozrzedzi. Wówczas czmychnęłyśmy na drugą stronę.\nChwilę później dotarłyśmy do przejścia ze światłami prowadzącego na drugą stronę obwodnicy. Moją uwagę zwrócił „klikacz” czyli przycisk, którym pieszy może zasygnalizować potrzebę włączenia zielonego światła. Zauważyłam, że te lęborskie głosiły inne hasło niż trójmiejskie (Naciśnij! Czekaj na światło zielone zamiast Chcesz przejść? Naciśnij!). Już po drugiej stronie snułyśmy rozważania dotyczące tabliczek, w tym tych reklamowych. Uznałyśmy, że stosowanie mnogości kształtów i rozmiarów (choć rozumiałyśmy, że wielkość zależy od ilości przekazywanych informacji) wprowadzało chaos, szczególnie przy zestawieniu ich koło siebie. Podobała mi się natomiast elegancka w swej prostocie tablica z hasłem wybierzLębork.pl i zarysem budynków tworzących panoramę miasta.\nRuszyłyśmy ulicą Kusocińskiego, mając zamiar skręcić niebawem w Osiedle Leśne. Nim jednak skierowałyśmy się w prawo, po lewej spostrzegłyśmy wesołe miasteczko. Stacjonowało tam, ale nikt się w nim nie bawił – trudno rozstrzygnąć, czy przyczyną była pogoda (cały czas padało), czy raczej data (Wielka Sobota). Dopiero wówczas przeszłyśmy na drugą stronę drogi, by powędrować pomiędzy domami jednorodzinnymi. Ulica tworzyła pętlę z mniejszą pętelką wewnątrz. Trzymałyśmy się jednak tej większej. W jej obrębie koleżanka znalazła dom, którym od dziecka była zafascynowana – do tego stopnia, że marzyła, by w nim zamieszkać. Mi z kolei do gustu przypadła bardziej latarnia w ogrodzie jednej z dalszych posesji.\nNaszą trasą dotarłyśmy do cmentarza radzieckiego. Właściwie znajdował się na granicy lasu. Podzieliłam się z koleżanką swoim wspomnieniem z czasów gimnazjalnych, gdy szkoła organizowała w tym rejonie biegi. W wyścigu kolejnych roczników, dla swojej grupy wiekowej, zajęłam trzecie miejsce wśród dziewcząt. Chyba był to mój najlepszy wynik sportowy w życiu, a bieganie wciąż bardzo lubię. Do dziś pamiętam, jak po ścieżce wzdłuż cmentarza finiszowałam we wspomnianym biegu. Byłam tak rozpędzona, że nogi właściwie niosły mnie same – nieziemskie uczucie. Ze zdziwieniem wyprzedziłam którąś z koleżanek i przekroczyłam linię mety, sama zaskoczona swoim wynikiem.\nTymczasem mojej towarzyszce wędrówki cmentarz skojarzył się z językiem rosyjskim, którego niedawno zaczęła się uczyć. Moje aspiracje póki co kończyły się na zamiarze wyuczenia się cyrylicy, więc zaaprobowałam propozycję koleżanki, że będzie odczytywać mi treść nagrobków i tablic. Zaczęła chwilę po przekroczeniu bramy nekropolii, bo pierwsza tabliczka, zaraz przy wejściu, była jeszcze w języku polskim. Głosiła, że pochowano tu żołnierzy radzieckich, którzy starli się z wojskami hitlerowskimi w marcu 1945 roku. Centralna ścieżka wiodła do pomnika w kształcie czerwonej, pięcioramiennej gwiazdy, oddającego hołd poległym. Po obu jej stronach, dość symetrycznie rozmieszczono nagrobki żołnierzy. Odbiłyśmy nieco w prawo, by przyjrzeć się im bliżej. Nie mogłyśmy się pozbyć wrażenia, że kroczymy po lekko rozmokłej ziemi niczym po chmurach. Pośród napisów na płytach cmentarnych dopatrzyłyśmy się różnych stopni wojskowych, między innymi majorów i sierżantów. Pierwszą aleję od wejścia wzbogacono także kolumnami z tablicami w całości w języku rosyjskim, które od góry do dołu zapisane były nazwiskami i datami.\n– To niesamowite, że człowiek jest dorosły i nagle musi się nauczyć pisać i czytać – rzuciła koleżanka w nawiązaniu do swojego kursu, a ja przyznałam jej rację.\nPo opuszczeniu cmentarza zapozowałam niczym biegacz na trasie, którą pokonałam ponad dziesięć lat wcześniej. Następnie skierowałyśmy się w stronę budynku nadleśnictwa. Nim jednak do niego dotarłyśmy, sfotografowałyśmy się nawzajem pośród drzew na bocznej ścieżce, a ponadto sprawdziłam, że umieszczone na pniach budki służyły ptakom, a nie nietoperzom, bo miały „wejścia” od frontu, a nie od dołu.\nGdy skręciłyśmy w lewo, dostrzegłyśmy niewielką pętlę na piaszczystej drodze.\n– A co to za ulica? – zdziwiłam się.\n– Rondo – roześmiała się koleżanka, nawiązując do mnożących się w ostatnim czasie w Lęborku rond.\nRzeczywiście, droga miała pośrodku okrągłą wysepkę z malutkim drzewkiem. Naprzeciwko stał budynek nadleśnictwa, w którym jednocześnie mieścił się punkt skupu dziczyzny.\n– Zrób tabliczkę Punkt skupu dziczyzny. To jest fajne – zasugerowała koleżanka.\n– To jest fajne? Punkt skupu dziczyzny? – upewniłam się.\n– Tak. Taka mała tabliczka, że ledwie ją widać.\nRzeczywiście, gdyby nie to, że tabliczka była biała, miałybyśmy problem z jej dostrzeżeniem, znajdowała się bowiem na końcu podwórza. W obrębie terenu nadleśnictwa zainteresowała nas jeszcze pompa wodna.\nWkrótce wyszłyśmy poza zalesiony obszar, trafiając na rondo (a jakże) koło widzianego wcześniej wesołego miasteczka. Rzuciłyśmy okiem w ulicę Teligi, w którą postanowiłam zajrzeć dokładniej od innej strony, dlatego tymczasem skręciłyśmy w prawo, by dalszym odcinkiem ulicy Kusocińskiego wędrować aż do kolejnego ronda (!). Tutaj odbiłyśmy w ulicę Łasaka, a z niej przeszłyśmy w Stamma. Wkrótce weszłyśmy pomiędzy blokami na Teligi. Nieopodal znalazłyśmy warsztat samochodowy, a w jednym z okien mieszkań dopatrzyłyśmy się postaci z Kubusia Puchatka, które zgodnie uznałyśmy za sympatyczny akcent, chociaż nie byłyśmy zgodne co do ulubionej postaci z bajki. Koleżanka preferowała Kłapouchego, natomiast mnie urzekł Prosiaczek, który prowadził obrazkowy pamiętnik i uwielbiał pomagać wszystkim wokół.\nWyszłyśmy na ulicy Łasaka, mając przed sobą obszerne boisko, a w oddali dostrzegając stadion i las. Z tej perspektywy kolory kolejnych warstw drzew i nieba przenikały się w doprawdy artystyczny sposób. Okazało się ponadto, że nie jestem osamotniona w posiadaniu swojego ulubionego lęborskiego drzewa! Prezentując widok roztaczający się w oddali, koleżanka poprosiła, bym odgadła, które z drzew jest jej ulubionym. Bez wahania postawiłam na to najbardziej symetryczne, a mój strzał był celny.\nPrzez ulicę Konopackiej trafiłyśmy na dalszy odcinek Kusocińskiego. Minęłyśmy po drodze kolejną stację transformatorową (?) pokrytą graffiti w pastelowych barwach. Uznałam to za ciekawe urozmaicenie. Przeszłyśmy na pasach obok ronda i skierowałyśmy swe kroki w stronę stadionu. Jego teren był dość rozległy. Po prawej, pod lasem, mieściły się domki kempingowe o spadzistych dachach. Sam stadion częściowo pokrywał tartan, znajdowały się tu bieżnie i boiska.\nPo obejrzeniu stadionu skierowałyśmy się w stronę pętli autobusowej, siłowni na powietrzu i basenu. Pamiętam, jak siostra zabrała mnie, brata i swojego synka na basen, gdy byliśmy jeszcze dziećmi i chociaż bawiliśmy się na brodziku, wciąż martwiła się, gdy nurkowaliśmy, żebyśmy się nie potopili.\nMinęłyśmy Olimpijczyków, obeszłyśmy następne rondo i ruszyłyśmy ku ulicy Czecha. Zajrzałyśmy w nią i podążyłyśmy przed siebie, by skręcić dopiero w Teligi. Rzuciłyśmy okiem w ulicę Marusarzówny, po czym podeszłyśmy pod kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa. Parafię erygowano w 1994 roku, co wyczytałam na jej stronie internetowej. Nieopodal stał drewniany krzyż, a w samą ścianę świątyni wmurowano figurę Jezusa. Zastanowiło mnie, czy umieszczanie figur patronów było swego czasu jakąś tendencją, bo był to tego dnia drugi odwiedzony kościół spełniający to kryterium. Standardowo zaintrygowała mnie też wieża z zegarem.\nPo różnorakich próbach zmieszczenia całej bryły kościoła w kadrze, postanowiłyśmy dalej wędrować ulicą Teligi ku Olimpijczyków. Trasa biegła wzdłuż garaży. Na ścianie bocznej znajdowały się nabazgrane graffiti. Za obwodnicą dało się dostrzec hurtownię alkoholi, który to budynek przed weryfikacją podejrzewałam o przynależność do branży motoryzacyjnej.\nDrogą, która rozpoczynała się wzdłuż garaży dotarłyśmy aż do drugiego krańca ulicy Marusarzówny, po drodze wypatrując hurtownię spożywczą i sklep spożywczy, a w obrębie ulicy Marusarzówny jeszcze jeden. Wąską ścieżką przedostałyśmy się na Olimpijczyków. Wyszłyśmy przy sali, gdzie organizowano imprezy okolicznościowe oraz przy sklepie zoologiczno – wędkarskim.\nSkręciłyśmy w prawo, by niemal od razu przejść na drugą stronę i odbić w lewo. Odnotowałyśmy tu sklep mięsny i piekarnię, a także Żabkę i Carrefoura. Po lewej rozciągały się rozległe tereny, na których dawniej często odbywały się festyny i koncerty. Pamiętam jak lata temu organizatorem imprezy było Radio Zet. Wzięłam udział w konkursie dotyczącym literatury. Trzeba było wskazać bohatera, którego chcielibyśmy poznać, który nas inspiruje, czy coś tego typu. Opisałam Herkulesa Poirot, byłam bowiem wtedy na etapie zaczytywania się kryminałami Agathy Christie. Oddałam wypisaną karteczkę na stoisku, naśmiałam się na występie kabaretu, pobujałam się na koncercie pewnego wokalisty, ale z racji złego samopoczucia wróciłam do domu, zanim pojawił się zespół stanowiący gwiazdę wieczoru. Okazało się, że całkiem sporo mnie ominęło. Nazajutrz zostałam bowiem zasypana wiadomościami z różnych źródeł (więc nie mógł to być żart), czemu nie poszłam na scenę, gdy mnie wyczytali. Chyba jednak ktoś docenił moje zainteresowanie słynnym detektywem.\nWędrowałyśmy dalej Olimpijczyków. Dopatrzyłyśmy się baru, pizzerii, poczty, a także fryzjera. Zza budynku wyłaniało się czarno – białe graffiti, przedstawiające intrygującą twarz mężczyzny, dlatego postanowiłam podejść bliżej. To niezwykłe, jak przy pomocy sprayu można ukazać każdą emocję i takie detale jak przeszklone łzami oczy.\nNa Olimpijczyków wróciłyśmy tuż przy wiadukcie, okrążając przy tym budynek z oknami pełnymi papierowych ozdób. Uznałyśmy, że mogło to być jakieś prywatne przedszkole, aczkolwiek nie znalazłyśmy tabliczki, która potwierdziłaby nasze przypuszczenia.\nGdy wędrowałyśmy pod wiaduktem, przyjrzałyśmy się mądrościom, jakie wypisali tam grafficiarze. Niektóre były dość przewrotne, ale niepozbawione sensu:\nczy mój faworyt:\nDlaczego ktoś miałby decydować o Twoich granicach?\nPo przejściu pod wiaduktem rzuciłyśmy okiem w prawo, po czym zajrzałyśmy w Roszarniczą. Dalej wędrowałyśmy ulicą Sportową. Po naszej prawej rozciągały się ogródki działkowe, których widok bardzo przypadł do gustu mojej towarzyszce. Tymczasem po lewej, pomiędzy domami jednorodzinnymi dopatrzyłyśmy się hurtowni spożywczej.\nPrzy rondzie weszłyśmy w Żeromskiego. Już na wstępie przypadł mi do gustu mały domek z przylegającym do niego drzewem. Znajdowały się właściwie przy samym skrzyżowaniu.\n– Ale fajny dom – uznałam. – Pilnuj, żeby mnie nic nie przejechało – dodałam, ustawiając się niemal na krawężniku, by zmieścić całość w kadrze.\nNastępnie pokonałyśmy pewien fragment ulicy Żeromskiego, aż na wysokości dużej hali uznałyśmy, że zawrócimy. Właściwie te tereny zajmowało współcześnie kilka kamieniczek. Kiedyś (według biuletynu historycznego numer 10), gdy rozbudowano dworzec i dobudowano do dotąd istniejących dwóch kolejne tory, na Żeromskiego utworzono mieszkania dla pracowników kolei.\nPo dotarciu do ronda ponownie zatrzymałam wzrok na małej chatce. Intrygowały mnie drewniane drzwiczki (czy może okiennica?) na wysokości piętra oraz położone niżej wybite okienko. Korciło mnie, by zajrzeć przez nie do środka.\n– Myślisz, że jak wejdę na chwilę na trawnik i zajrzę do środka, to mnie ktoś okrzyczy? – spytałam retorycznie, bowiem deszcz skutecznie odstraszał ludzi i wokół nikogo nie było.\nPrzy niemej aprobacie koleżanki podeszłam do okienka, wewnątrz jednak walały się jedynie belki i gruz. Usatysfakcjonowana jednak samą możnością eksploracji, radośnie ruszyłam z koleżanką w stronę podwójnego wiaduktu, przy którym się spotkałyśmy. Tym razem przeszłyśmy na jego drugą stronę, na wstępie mijając tartak. Trudno uwierzyć, że tego typu zakłady działały w Lęborku jeszcze przed 1400 rokiem! Czułam się także zaskoczona, już podczas spaceru ulicą Traugutta w czasie pierwszej wyprawy, jak rozległy teren obejmował ten konkretny, współczesny tartak.\nDalej minęłyśmy komis meblowy, stację paliw, Biedronkę, sklep komputerowy, lokal po dawnym sklepie odzieżowym (o ile nas pamięć nie myliła), pięknie wykończony budynek nadleśnictwa z 1905 roku, aż wreszcie przeszłyśmy na drugą stronę ulicy w kierunku Gimnazjum Nr 1, naprzeciw którego znajdował się jeszcze sklep spożywczy.\nPokonałyśmy pasy, by przyjrzeć się placówce z bliska. Okazało się, że brama wjazdowa była zamknięta, podobnie jak jedna z furtek. Drugiej jednak nie strzegła żadna kłódka i mogłyśmy ją swobodnie otworzyć. Weszłyśmy na teren szkoły na wysokości wejścia głównego, przy którym znajdowały się wszystkie oficjalne tabliczki. Postanowiłam ustawić się tam do pamiątkowego zdjęcia. Po naszej lewej dostrzegłyśmy część, w której znajdowały się szatnie sportowe i sale do wf-u. Z kolei, gdy przeszłyśmy w prawo, dostrzegłyśmy tabliczkę poświęconą patronowi szkoły – Józefowi Wybickiemu. Za zaułkiem znajdowało się kolejne wejście. To z niego korzystaliśmy na co dzień jako uczniowie. W przedsionku można było przebrać buty i zdjąć kurtki, by kawałek dalej zostawić je w szatni. Koleżankę zastanowiło, czy były zatem jakieś klasy już na parterze. Po chwili namysłu przyznałam, że poza szatniami, ochroną, stołówką, łazienkami i częścią sportową, rzeczywiście znajdowała się jedna klasa. Miałam tam lekcje religii, najpierw z katechetką, a w trudnej trzeciej klasie z franciszkaninem, z którym zawsze można było porozmawiać i którego polubiłam od pierwszej chwili. Szanowałam go do tego stopnia, że odmówiłam pójścia na wagary z religii, jako jedyna z klasy. Ojciec spisał się w tej sytuacji na medal, bo zabrał nas na boisko, grał z nami w siatkówkę i inne gry, a klasa wcale nie wydawała się żałować, że ostatecznie nie zwialiśmy z lekcji.\nGimnazjalne boisko też uległo zmianom. Zaczynając od nawierzchni, a na dodatkowych siatkach odgradzających obszar przeznaczony do gry w piłkę nożną czy dodatkowych koszach do koszykówki kończąc. Pamiętałam, gdzie biegaliśmy czy skakaliśmy w dal. Jak uwielbiałam grać w palanta. Albo jak przesiadywaliśmy na schodach, obserwując, co się działo na boisku czy po prostu oddając się pogaduszkom.\nGdybym miała podsumować ten okres mojego życia, stwierdziłabym, że gimnazjum wspominam w sumie pozytywnie, chociaż uczucia, które się na to złożyły, mam mocno mieszane. Z jednej strony przeżyłam tam najtrudniejszy rok w życiu – w trzeciej klasie problemy osobiste mieszały się z klasowymi nieporozumieniami i nadmiarem obowiązków. Pamiętam, jak pani od polskiego chciała organizować spotkania, w ramach których miałam przygotowywać się do konkursu regionalnego czy wojewódzkiego. Odparłam wówczas:\n– Proszę pani, ale ja mam już cztery kółka i jeszcze nauki do bierzmowania. Ja już naprawdę nie wydolę.\nMyślę, że ta wypowiedź doskonale oddawała moje ówczesne życie. Muszę jednak przyznać, że ten pęd dawał mi wiele satysfakcji, a kółka zainteresowań (dwa geograficzne, biologiczne i fizyczne) pozwoliły mi poznać wielu niesamowitych ludzi – z częścią mam kontakt do dziś. W gimnazjum okazji do poszerzania sobie horyzontów i sieci kontaktów było całe mnóstwo, a ja z przyjemnością z tego korzystałam. Myślę, że ten okres mojej edukacji pozwolił mi się najbardziej rozwinąć. Brałam nawet udział w musicalu, organizowanym między innymi przez moją poprzednią polonistkę. Grałam tam dziennikarkę, a więc miałam maleńką rolę mówioną, ale samo uczestnictwo było dla mnie czymś niezwykłym, co zostawiło po sobie niebagatelny ślad. Tutaj też spotkałam bardzo ciekawych ludzi.\nZawracając, zwróciłyśmy uwagę na dużo bujniejszą niż lata temu zieleń. Dawniej roślinność była bardziej skąpa, a pośrodku trawnika widniała tabliczka Tylko jeleń niszczy zieleń. Dziś teren zdobiły piękne krzewy i drzewa. Pomiędzy nimi zauważyłam coś godnego uwagi:\n– O! Jakie fajne, na sztandar – zawołałam.\nPodeszłam bliżej, zamierzając uwiecznić swoje znalezisko. Okazało się, że biało – czerwone barwy potrafią bardzo zmylić, gdy nasze myśli podążają utartym szlakiem. Przeczytałam tabliczkę przy drążku i westchnęłam:\n– Ta, miejsce na sztandar… Stacja meteorologiczna!\nPo opuszczeniu terenu gimnazjum, przeszłyśmy z koleżanką na światłach i pożegnałyśmy się na wysokości ulicy Słowackiego. Dalej, przez ulicę I Armii WP, podążałam już sama. Zrobiłam zdjęcie kwiaciarni, sklepów wielobranżowego, budowlanego z oknami i odzieżowego oraz krawca. Minęłam także centrum akwarystyczne, zakład elektrotechniczny i szkołę językową. Wreszcie odhaczyłam dom pomocy społecznej i sklep spożywczy.\n– Ale będzie dużo zdjęć – rzucił w moją stronę przechodzień.\nZdjęć już było mnóstwo, ale na dalszym odcinku ich liczba nie rosła jakoś radykalnie. Zwłaszcza, że w ramach projektu przeszłam już ulicę I Armii WP. Z dotąd niezanotowanych obiektów wypatrzyłam siedzibę Polskiego Związku Działkowców, żłobek i biuro podróży.\nDopiero po pokonaniu Alei Sybiraków uaktywniłam się znowu jako fotograf. Od razu zauważyłam sklep spożywczy oraz szkołę językową. Po drugiej stronie zobaczyłam szyld firmy zajmującej się filmowaniem, a moją uwagę zwrócił ciekawy widok zwartego szeregu kamienic. We wnęce jednego z budynków mieścił się sklep odzieżowy.\nOdbiłam lekko w lewo, by odhaczyć jeszcze Stary Browar. Spytana o to później mama powiedziała mi, że rzeczywiście w tym budynku znajdowała się kiedyś rozlewnia, ale niekoniecznie samych tylko napojów alkoholowych, bo prócz piwa butelkowano tam także oranżadę. Obecnie w budynku Starego Browaru mieściły się między innymi gabinety lekarskie, apteka czy salon kosmetyczny.\nWyszłam ponownie na Aleję Wolności. Skierowałam się w stronę „skrzyżowania ze światłami” czyli miejsca przecięcia tej ulicy z ulicą Armii Krajowej. Po drodze minęłam sklep spożywczy, piekarnię, salon prasowy. Dotarłam do rzeki, a przez Głowackiego w swoje rejony.\nCałą wycieczkę spędziłam właściwie z parasolem w ręku. Mimo to, szczególnie dzięki dobrze dobranemu towarzystwu, równie żądnemu odkryć jak ja, spacer był pełen śmiechu i dobrej zabawy. Pozytywny nastrój towarzyszył mi jeszcze długo, ale muszę przyznać, że po trzech dniach codziennej wędrówki potrzebowałam regeneracji. Nadchodząca Wielkanoc wydała mi się ku temu doskonałą okazją.\nPoprzedni postPoprzedni artykuł Lębork – dzieckiem być!\nNowy postNowy artykuł Od wschodu Gdańska do zachodu słońca – plażowy spacer blogerów (2020)


Gontarczyk Paweł - FundacjaAvalon.pl\nNazywam się Paweł Gontarczyk. Od 1997 roku poruszam się na wózku inwalidzkim. Po niefortunnym skoku do wody złamałem kręgosłup w odcinku szyjnym. Jestem w 90% sparaliżowany. Mam porażone zarówno nogi, tułów jak i ręce.\nMimo mojej niepełnosprawności chciałbym powrócić choć w niewielkim stopniu do życia sprzed wypadku. Staram się być w jak najlepszej formie fizycznej, ale do tego potrzebuję rehabilitacji oraz sprzętu ortopedycznego. Zbieram pieniądze na sprzęt ortopedyczny, rehabilitację, codzienną egzystencję oraz na spełnianie swoich marzeń\nPrzekazując 1% podatku lub darowiznę Fundacji AVALON z dopiskiem Gontarczyk, 2749 pomagacie mi Państwo w moich codziennych zmaganiach.\nUlotkę wygenerowano: 291


PILNE! Praca: Specjalista ds. klientów, Świdnica, gm. Świdnica, Dolnośląskie - 324 oferty pracy | Jobsora\nPraca Specjalista ds. klientów Świdnica, gm. Świdnica, Dolnośląskie\nManager ds. Klientów Biznesowych Miejsce pracy: Bielawa, Dzierżoniów, Głogów, Jawor, Jelcz-Laskowice, Jelenia Góra, Kamienna Góra, Kłodzko, Kudowa-Zdrój, Legnica, Lubań, Lubin, Nowa Ruda, Oława, Polkowice, Strzegom, Środa Śląska, Świebodzice, Wałbrzych, Wrocław, Zgorzelec\nOpis stanowiska Ścisła współpraca z technologią produkcji, laboratorium, działem handlowym, klientami i dostawcami surowcówZbieranie informacji o potrzebach klientówGenerowanie pomysłów na nowe produktyWprowadzanie nowych produktów oraz udoskonalanie i modyfikowanie\nFirma produkcyjna poszukuje pracownika na stanowisko:Organizacja działań w zakresie kontroli wejściowej i wyjściowej materiałów produkcyjnych, wyrobów gotowych,Tworzenie wymaganych instrukcji jakościowych,Kontakty z klientami w sprawach reklamacji oraz problemów dotyczących\nwymaganiami pawnymi i wymaganiami klientów w zakresie ochrony środowiska - identyfikacja aspektów środowiskowych oraz koordynowanie prac mających na celu minimalizowanie negatywego wpływu działalności firmy na środowisko - prowadzenie dokumentacji dotyczącej ochrony środowiska\nStarszy specjalista ds. systemu magazynowego - WMS Senior Specialist\nDla naszego klienta w związku z dynamicznym rozwojem poszukujemy osoby na stanowisko: Starszy specjalista ds. systemu magazynowego - WMS Senior Specialist Miejsce pracy: Wrocław, Kąty Wrocławskie Zakres obowiązków - Monitorowanie działania, konfiguracja i rozwój systemu\nSkierniewice Specjalista ds. klientów\nMysłowice Specjalista ds. klientów\nŚwinoujście Specjalista ds. klientów\nSieradz Specjalista ds. klientów\nStargard Specjalista ds. klientów\nKwidzyn Specjalista ds. klientów\nOstrów Wielkopolski Specjalista ds. klientów\nSpecjalista ds. Klientów Biznesowych Świdnica\nSpecjalista ds. Klientów Strategicznych Świdnica\nSpecjalista ds. kontaktu z klientem Świdnica\nSpecjalista ds. relacji z klientami Świdnica\nSpecjalista ds. Obsługi Klientów Świdnica\nspecjalista ds zatrudnienia Świdnica\nPracownik ds. transportu Świdnica\npracownik wsparcia magazynu Świdnica\nosób atrakcyjne Świdnica\nSubskrybuj otrzymywanie najnowszych ofert pracy na żądanie Specjalista ds. klientów, Świdnica


Zrozum, dlaczego masz mdłości – Cud pH\nWiele osób wierzy w „nowoczesną” medycynę, jednak mimo to miliardy ludzi na całym świecie chorują. Według doktora Roberta O. Younga wynika to z faktu, że lekarze nie chcą zrozumieć podstawowych zasad funkcjonowania ludzkiego organizmu. Jako przykład takiej niezrozumiałej dolegliwości podaje on mdłości.\nJeszcze żaden z lekarzy hołdujących tradycyjnej medycynie nie pokusił się o zbadanie natury tego problemu. Jeśli tylko przypomnisz sobie zasady diety zasadowej, od razu zrozumiesz, skąd biorą się mdłości.\nCo powoduje mdłości?\nMdłości są spowodowane tym, że w organizmie brakuje zasadowej substancji – węglowodanu sodu, który jest odpowiedzialny za równowagę pH. Mdłości odczuwamy zazwyczaj wtedy, gdy zjemy pokarm o działaniu zakwaszającym, dlatego nic dziwnego, że organizm domaga się wyrównania pH.\nNajważniejszym organem produkującym wodorowęglan sodu jest żołądek, dlatego zaraz po przejedzeniu pojawiają się problemy z bólem brzucha i mdłościami. Dochodzi wtedy do zaburzeń trawienia – pokarm do strawienia potrzebuje dużej ilości kwasu chlorowodorowego, natomiast żołądek produkuje wodorowęglan sodu, który go zobojętnia. Człowiek czuje się wtedy źle i ma mdłości.\nJakie jest lekarstwo na mdłości?\nNajprostszym rozwiązaniem jest utrzymywanie prawidłowego poziomu pH organizmu, co wiąże się z dietą zasadową. Osoby, które się do niej stosują, nie mają problemów z trawieniem i mdłościami.\nNiektóre sposoby wymyślone przez ludzi są bardzo proste i dobrze się sprawdzają – przykładem jest leczenie problemów żołądkowych za pomocą sody oczyszczonej. Dzięki tej substancji możesz szybko unormować poziom pH w organizmie i pozbyć się dolegliwości żołądkowych.\nŚrodki stosowane na zgagę to nic innego, jak połączenie kilku substancji o działaniu odkwaszającym w formie do ssania. Zamiast leczyć zgagę – zapobiegaj jej.\nból brzuchamdłościzakwaszenie organizmu


AKTYWNIE NA WODZIE\nRegion koniński to aktywne serce Polski oraz znane centrum sportów wodnych. Liczne jeziora polodowcowe, kanał Warta-Gopło oraz rzeka Warta wraz z infrastrukturą wodną stwarzają doskonałe warunki dla miłośników turystyki wodnej. To najlepsze miejsce na rozpoczęcie przygody z Wielką Pętlą Wielkopolski – drogi wodnej o długości blisko 690 km.\nZapoznaj się z ofertą dla wodniaków!\nRegion koniński to dla miłośników dwóch kółek prawdziwa ziemia obiecana. Ok 700 kilometrów szlaków rowerowych przebiega przez najatrakcyjniejsze miejsca historyczne, przyrodnicze i architektoniczne Ziemi Konińskiej. Długość poszczególnych odcinków jest zróżnicowana co pozwala na zaplanowanie wycieczek zarówno bardziej wprawionym rowerzystom jak i tym, którzy jeżdżą amatorsko.\nZapoznaj się z ofertą dla rowerzystów!\nAKTYWNIE NA PIESZO\nPiesze szlaki przyciągają do regionu konińskiego tych, którzy cenią sobie kontakt z naturą. Około 113 kilometrów tras pieszych wiodących przez obszary Puszczy Bieniszewskiej, Pagórków Złotogórskich czy też wzdłuż konińskich jezior to „żywe muzeum przyrodnicze” prezentujące niepowtarzalne gatunki ptaków i ornitologów. Prawdziwy raj dla miłośników natury i ornitologów.\nZapoznaj się z ofertą dla piechurów!\n„Podkuta szóstka” to jedyny szlak konny w regionie konińskim i jednocześnie drugi tego typu szlak w Wielkopolsce. 118 km oznakowanej trasy prowadzi miłośników jazdy konnej przez 6 gmin powiatu konińskiego (Stare Miasto, Golina, Rzgów, Grodziec, Rychwał, Tuliszków). Na całej trasie rozmieszczono 6 stanic, 12 tablic z mapą szlaku oraz drogowskazy wskazujące najbliższą bazę noclegową.\nZapoznaj się z ofertą dla miłośników jazdy konnej!\nZdjęcia: archiwum Starostwa Powiatowego w Koninie\nNabór na spływy trwa!\n"Złap za wiosło!"\nZapisy do 20 maja 2022 r.\nFestiwal biegowy "Złota Góra 2022"\nZapisy trawają do 20 sierpnia!\nPекомендуємо культурні пам’ятки для сімей З дітьми\nPolecane atrakcje dla rodzin z dziećmi\n500 metrów od naszej siedziby znajduje się dworzec autobusowy i kolejowy.\nWspółrzędne GPS: 52°13'36.1"N 18°15'02.1"E


Firmy Handlowe - Finanse w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: firmy handlowe\nFirmy nie naliczają dłużnikom dodatkowej kary za opóźnienia\nMałe firmy wystraszyło widmo złej koniunktury\nMałe firmy już wiedzą, że najlepsze czasy mają za sobą - wynika badania przeprowadzonego przez bank Pekao. Już w zeszłym roku dramatycznie spadł wśród niedużych firm produkcyjnych odsetek eksporterów. Mikro- i małe przedsiębiorstwa są coraz mniej innowacyjne, mniej inwestują i mniej korzystają z zewnętrznego finansowania.\nPlanowana nowelizacja ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej przewiduje także zmiany dotyczące kwestii sukcesyjnych w spółkach prawa handlowego.\n... Na rynku brakuje rąk do pracy. Firmy gorączkowo poszukują obywateli Ukrainy. Obecnie 35% pracodawców zgłasza problemy ze znalezieniem odpowiednich kandydatów - wynika z badania zrealizowanego przez Work Service S.A. Wobec powiększających się niedoborów kadrowych, już 38% firm rozważa zatrudnienie pracowników z Ukrainy. Zdaniem ekspertów Work Service, w tym roku możemy spodziewać się napływu...\nZagraniczne firmy tracą zainteresowanie Polską\nNa przestrzeni 2015 i 2016 roku o ponad 60 proc. spadła liczba zakładanych zagranicznych firm w naszym kraju. Z Polski uciekają przede wszystkim spółki handlowe.\nDziś wszystkie firmy same muszą finansować 33 dni w roku zwolnienia lekarskiego pracowników (14 dni w przypadku osób po 50. roku życia). Wkrótce może się to zmienić za sprawą propozycji zgłoszonej(...) przypadkach mamy bowiem do czynienia z nierówną konkurencją - tłumaczy. Obawia się, że taka zmiana może sprawić, że firmy nie będą chciały zwiększać zatrudnienia o dwóch lub trzech pracowników ze względu na...\npko bp obligacje skarbu państwa


14 grudnia Ostrow\n"Solidarność" uczciła 38. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego\n14.12.2019 r. Ostrów Wielkopolski\nKulminacją ostrowskich obchodów 38. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego była uroczysta msza św. w intencji Ojczyzny i ofiar stanu wojennego, która została odprawiona o godz. 18.30 w ostrowskiej Konkatedrze. We mszy udział wzięli przedstawiciele władz NSZZ "Solidarność" Region Wielkopolska Południowa - z panem Bernardem Niemcem - przewodniczącym Zarządu Regionu na czele, liczne Poczty Sztandarowe z całej południowej Wielkopolski, związkowcy oraz mieszkańcy.\nUroczystości zakończono złożeniem wiązanek kwiatów i zniczy pamięci przed płytą upamiętniającą bł. ks. Jerzego Popiełuszkę oraz pod tablicą pamiątkową na Areszcie Śledczym.\nWcześniej bo o godz. 17.00 działacze Solidarności mogli zwiedzić Areszt Śledczy i zobaczyć miejsce poświęcone Solidarności. Rzecznik prasowy pan porucznik Michał Łuczkanin opowiedział historię związaną z pobytem osób internowanych w ostrowskim areszczie w roku 1981.Obejrzeliśmy także zdjęcia, które zrobił jeden z osadzonych, przemycając do aresztu aparat fotograficzny. Pan kapitan Maciej Żurkowski - zastępca dyrektora Aresztu Śledczego przedstawił prace związane z Solidarnością a wykonane przez osadzonych.\nW uroczystościach uczestniczyły trzy Poczty Sztandarowe naszej Organizacji wraz i z panią Emilią Jasińską - zastępcą dyrektora Zakładu Linii Kolejowych w Ostrowie, panem Romanem Zybałą - przewodniczącym, panem Zdzisławem Jasińskim - sekretarzem Sekcji Zawodowej Infrastruktury Kolejowej NSZZ "Solidarność".


Chiny Fabryka i producenci ciężkiego węglanu wapnia Superfine | Pary koni\n▮ Parametry techniczne:\nZawartość CaCO3% ≥\nZatrzymane na 325 Mesh,% ≤\nAbsorpcja oleju g / 100g\nHCL w substancjach rozpuszczonych,% ≤\nWielkość cząstek D50μm\nLiczba oczek: 325 oczek 600 oczek 800 oczek 1250 oczek 2000 oczek 3000 oczek 6000 oczek (grubość można dostosować do wymagań klienta)\nUwagi: Powyższe dane są danymi referencyjnymi, a szczegółowe parametry produktu oparte są na raporcie z testów firmy.\n▮ Zastosowanie produktu:\nCiężki węglan wapnia jest stosowany w powłokach, tworzywach sztucznych, kompozytowych nowych tworzywach wapniowych, kablach, papiernictwie, kosmetykach, szkle, medycynie, farbach, tuszach, kablach, elektroizolacjach, żywności, tekstyliach, paszach, klejach, uszczelniaczach, asfalcie, materiałach budowlanych. stosowany jako materiał wypełniający w produktach takich jak ognioodporne sufity i sztuczny kamień.\nZalety bardzo drobnego węglanu wapnia:\nPonadto, im wyższa wartość absorpcji oleju ultradrobnego węglanu wapnia do gumy, tym lepsza zwilżalność i wzmocnienie węglanu wapnia do gumy. Dzięki zastosowaniu stwierdzono, że w różnych formach krystalicznych ultra-drobnoziarnistego wapnia, łańcuchopodobny ultradrobny węglan wapnia ma najlepszy wpływ wzmacniający na gumę.\n▮Pakowanie i przechowywanie\nPrzechowywanie: Przechowywać partiami w wentylowanym i suchym miejscu. Wysokość składowania produktu nie powinna przekraczać 20 warstw. Surowo zabrania się kontaktu z przedmiotami odbijającymi produkt oraz zwracania uwagi na wilgoć. Podczas załadunku i rozładunku należy ładować i rozładowywać lekko, aby zapobiec zanieczyszczeniu i uszkodzeniu opakowania. Podczas transportu produkt należy chronić przed deszczem i słońcem.\nPoprzedni: Siarczan baru do barwienia oleju\nKolejny: Węglan wapnia o wysokim połysku\nWęglan Wapnia Płyty Ściennej\nWęglan ciężkiego wapnia o wysokiej czystości\nProszek węglanu wapnia do wiercenia w oleju


"Avengers: Endgame" - Kogo zagra Katherine Langford? Spekulacje! - Planeta Marvel\nKatherine Langford, znajdująca się w obsadzie Avengers: Endgame, nowym zdjęciem na Instagramie wywołała spekulacje na temat jej roli w nadchodzącym filmie.\nInformacje o dołączeniu Langford do aktorskiej ekipy Endgame pojawiły się końcem października 2018. Wtedy mało kto próbował zgadywać, w kogo młodziutka aktorka mogłaby się wcielić. Jej rola w dalszym ciągu utrzymywana jest w tajemnicy przez Marvel Studios, jednak ostatnio fani zaczęli śmielej obstawiać swoje typy.\nWszystko za sprawą zdjęcia, które Katherine zamieściła na swoim instagramowym profilu. Na fotografii dziewczyna ma rude włosy, a podpis jest dwuznaczny: sugeruje zarówno widoczny kolor, jak i gotowość do… no właśnie czego? Prawdopodobnie do powrotu na plan zdjęciowy, jako że obecnie trwają ostatnie dokrętki do Avengers: Endgame.\nBiorąc to pod uwagę, mówi się, że Langford zagra córkę Tony’ego Starka i Pepper.\nPonadto nie byłby to pierwszy raz, gdy wspomina się o takiej możliwości. W maju 2018 Gwyneth Paltrow przy okazji wywiadu (przez przypadek lub też nie) powiedziała wprost, że para będzie miała dziecko. Dodajmy do tego raczej pewne już podróże w czasie i mamy nastoletnią pannę Stark.\nOczywiście rzeczywistość może być zupełnie inna, jednak na to przyjdzie nam poczekać do kwietniowej premiery filmu.\n← “Captain Marvel” – Yon-Rogg na nowej fotce\nRyan Reynolds: “Prace nad filmem Deadpool 3 trwają” →\n25 września 2019 Zireael 8


Wywóz szamba Dalekowice\nMapa firm z miejscowości Dalekowice\nFirmy z miejscowości Dalekowice\nNasza witryna napisana została w celu aby pomóc Ci odnaleźć firmę jaka zajmuje się wywozem szamb w miejscowości Dalekowice - niestety skoro widzisz to info oznacza to ze żadna firma jeszcze się nie reklamuje w tej miejscowości - Dodaj firmę asenizacyjnej\nZawiadomienie dla mieszkańców miejscowości Dalekowice\nPosiadacze gospodarstw domowych jeśli nie mają dostępu do gminnej kanalizacji jest obowiązek podłączenia kanalizacji do bezodpływowych pojemników na nieczystości sanitarne. Najważniejszą rzeczą jest aby zbiornik miał obowiązującą aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) także atest Państwowego Zakładu Higieny (PZH). Rekomendowane firmy które działają w miejscowości Dalekowice to ABC Szamba Betonowe, Eurobet, BetoneX.\nUwaga w 2017 roku wzmożone stały się przeglądy sprawności zbiorników na ścieki, badane po pierwsze czy ścieki nie są wylewane do rowów czy na pola dodatkowo czy zbiorniki posiadają ważną aprobatę Instytutu Technologi Budownictwa(ITB) także atest Państwowego Zakładu Higieny (PZH).\nDodaj do tej strony szambiarkę z miejscowości Dalekowice kliknij\nWywóz szamba Dalekowice, Opróżnianie szamba Dalekowice, usługi asenizacyjne Dalekowice, Szambiarka Dalekowice, Szambowóz Dalekowice.\n© Wywóz szamba Dalekowice


[TYLKO U NAS] Sz. Wójcik: Rolnicy są zmuszani do wyjścia na ulice. Nazywa się ich mordercami i barbarzyńcami, ponieważ zapewniają żywność. Musimy przywrócić godność polskiej wsi – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] Sz. Wójcik: Rolnicy są zmuszani do wyjścia na ulice. Nazywa si...\nPolscy rolnicy zapowiedzieli na wtorek protest. Szczepan Wójcik wytłumaczył, dlaczego polska wieś postanowiła się zorganizować.\n– Protesty to tylko jeden element, do którego polscy rolnicy są zmuszani. Otóż, rolnicy w dzisiejszych czasach to są przede wszystkim przedsiębiorcy. Aby zebrać plon i wyhodować zwierzę najpierw musimy zainwestować pieniądze i sporo zaryzykować. Obowiązkiem przedsiębiorcy, uważam tak osobiście, nie jest wychodzenie na ulicę i nieustanne manifestowanie, aby politycy respektowali nasze obywatelskie prawa. My mamy przecież inne zadania – mówił gość audycji.\nJutro przed gmachem @KPRM_CIR o godz. 10:00 odbędzie się konferencja rolników, w której udział wezmą @szczepan_wojcik–prezes @Instytut_Rolny, @WSzmulewicz–prezes @izby_rolnicze oraz @EKOlodziejczak_–lider @AGROunia_ a także hodowcy trzody chlewnej i rybacyhttps://t.co/xXXk7IIJ52\n— Świat Rolnika (@Swiat_Rolnika) July 15, 2021\nPrezes Instytutu Gospodarki Rolnej zwrócił uwagę, że rolnik to przedsiębiorca, który powinien podpisywać kontrakty na sprzedaż produktów rolnych i spożywczych.\n– Zamiast organizować wieś w Polsce, wolałbym być w Chinach, Stanach Zjednoczonych czy w Argentynie i podpisywać kontrakty na sprzedaż produktów rolnych i spożywczych z Polski. To są podstawowe zadania, które powinien wykonywać przedsiębiorca, a nie walka na ulicach. Niestety dziś po raz kolejny jesteśmy do tego zmuszani. Nie żądamy żadnych pieniędzy i chciałbym, aby moi rodacy z miasta mieli tego świadomość – podkreślił.\nSzczepan Wójcik powiedział, że rolnicy organizują się, aby zasygnalizować problemy, przed którymi stoi polska wieś.\n– Rolnicy nie wychodzą na ulice i nie organizują się ponownie w czasie żniw, aby żądać dopłat – organizujemy się, bo nikt nie chce z nami rozmawiać. Organizujemy się, dlatego że pod płaszczykiem różnych epidemii, czy to COVID-19, czy ASF, czy ptasia grypa wybijane są nasze zdrowe zwierzęta. Jesteśmy pozbawiani majątku, o czym większość z rodaków może nawet nie wie. Część rolników nigdy nie otrzyma pieniędzy za wybite przez państwo zwierzęta – akcentował rolnik.\n– Nikt nie chce nas słuchać i takie są fakty. Musimy głośno powiedzieć, że zabrania nam się produkowania, że oddaje się w obce ręce polskie przedsiębiorstwa rolne, że na poziomie Unii Europejskiej nie mamy swoich przedstawicieli i nikt o nas nie walczy. Doszliśmy do przekonania, że będziemy wyliczyli o siebie sami. Jest taka zasada, którą przyjęliśmy w Instytucie Gospodarki Rolnej: to w naszym interesie jest to, aby zadbać o własny interes. Wieś jest dziś mocno zorganizowana – dodał Szczepan Wójcik.\n"Źle się dzieje. Świnie chorują, rolnicy bankrutują, gospodarstwa upadają. Będą strajki!" – zapowiedział @EKOlodziejczak_ z @AGROunia_.\n— Świat Rolnika (@Swiat_Rolnika) July 16, 2021\nHodowca zwierząt futerkowych na antenie Radia Maryja zapowiedział, że jeżeli nic się nie zmieni w prowadzonej wobec rolników polityce, to rozpoczną oni własną kampanię.\n– Jeżeli nic się nie zmieni w prowadzonej wobec nas, hodowców trzody chlewnej, drobiu, bydła, norek amerykańskich i producentów zbóż polityce, to z początkiem sierpnia rozpoczniemy własną, zorganizowaną na bardzo dużą skalę kampanię informacyjną w regionach Polski. Przygotowaliśmy dwie duże kampanie. Jedna z nich dotyczy mieszkańców miast. Druga dotyczy mieszkańców małych ośrodków wiejskich, szczególnie gmin rolniczych – powiedział gość audycji „Aktualności dnia”.\nSzczepan Wójcik wskazał, na czym ma polegać zapowiedziana kampania.\n– Wytłumaczę, na czym polega pierwsza kampania skierowana do mieszkańców wsi. Kampania nazywa się „Rolnicy w sieci”. Jako liderzy polskiego rolnictwa będziemy przyjeżdżać do wielu polskich miejscowości, aby podczas multimedialnych i nowoczesnych spotkań opowiadać o najważniejszych zagrożeniach dla polskiego rolnictwa, które pojawią się w najbliższych latach oraz o tych, które zagrażają nam teraz – zwrócił uwagę hodowca.\n– Druga kampania, która skierowana jest do mieszkańców miast nosi nazwę „Tłumaczymy miastu wieś”. Na temat produkcji rolnej powstało w ostatnich latach bardzo dużo kłamstw. Początkowo myśleliśmy, że nasze państwo i Ministerstwo Rolnictwa będzie w stanie walczyć z tą antypolską propagandą. Niestety pomyliliśmy się. Nikt nie stanął w naszej obronie. Zdobywane przez polskich producentów rynki światowe i europejskie są nam dziś odbierane przy milczącej aprobacie państwa polskiego. Nazywa się nas mordercami i barbarzyńcami, ponieważ zapewniamy żywność mieszkańcom miast. Produkujemy jej tak dużo, że jesteśmy w stanie dzielić się nią z innymi mieszkańcami Europy, zarabiając na tym i przywożąc dywizy. (…) Chcemy wyjaśnić mieszkańcom miast, na czym polega produkcja rolna – akcentował Szczepan Wójcik.\nWidzicie.. oni od lewa do prawa nie potrafią powiedzieć: @AGROunia_\nWe wtorek proponuje omijać odcinek drogi krajowej nr12 od Piotrkowa Trybunalskiego do Warszawy i pobliskiej autostrady. https://t.co/ckWnHi3ozA\n— Michał Kołodziejczak (@EKOlodziejczak_) July 17, 2021\nPrezes Instytutu Gospodarki Rolnej ocenił, że współczesny rolnik jest przedstawiany jako morderca i niszczyciel przyrody.\n– Dziś rolnicy są antagonizowani z mieszkańcami miast. Dziś to rolnicy muszą tłumaczyć się z tego, że hodują zwierzęta, że produkują zboże. Muszą tłumaczyć się z tego, że nie są mordercami, że lodowce nie topią się przez nich. Tak naprawdę to rolnicy odpowiadają za bezpieczeństwo żywnościowe i gospodarcze naszego kraju. (…) Musimy przywrócić rolnikom i polskiej wsi godność – wskazał rolnik.\nCałą rozmowę ze Szczepanem Wójcikiem można odsłuchać [tutaj].\nWyciek danych kilkudziesięciu tysięcy pracowników resortu sprawiedliwości... [TYLKO U NAS] Z. Kuszlewicz o nowej strategii leśnej UE: Nadal mają być zamienianie...


Walmart zapłacił 1,4 mld USD kary za łamanie praw pracowniczych - Detal\nWalmart zapłacił 1,4 mld USD kary za łamanie praw pracowniczych\nAutor: PULSHR.PL 20 czerwca 2018 09:32\nZnane amerykańskie korporacje zarabiają krocie, równocześnie łamiąc prawa pracownicze. Nie płacą za nadgodziny, spóźniają się z wypłatami pensji. - Oszustwa związane z zarobkami wykraczają daleko poza supermarkety, sklepy spożywcze czy fast-foody. Są one wbudowane w model biznesowy znacznej części korporacyjnej Ameryki - podkreśla autor raportu Philip Mattera, dyrektor do spraw badań w pozarządowej organizacji Good Jobs First.\nOd 2000 roku na liście ukaranych pracodawców znalazły się bardzo znane marki. Najwięcej zapłacił właściciel sieci supermarketów Walmart - 1,4 mld dol. Druga na tej smutnej liście jest firma kurierska FedEx - 502 mln dol.).\nCo ciekawe, połowę z 12 ukaranych największymi sumami firm stanowiły banki i firmy ubezpieczeniowe. Bank of America zapłacił 381 mln dol. kar, Wells Fargo - 205 mln dol., JPMorgan Chase - 160 mln., State Farm Insurance - 140 mln.\nNajgorzej jest w handlu. Tam spółki zapłaciły 2,7 mld dol. kar. Potem są usługi finansowe - 1,4 mld, spółki logistyczne - 828 mln, firmy zajmujące się usługami biznesowymi - 611 mln, ubezpieczeniami - 557 mln, usługami medycznymi - 417 mln, gastronomią - 397 mln i IT - 335 mln dol.\nWśród najczęściej oszukiwanych znaleźli się przedstawiciele zawodów o umiarkowanych wynagrodzeniach: kasjerzy, kucharze i ochroniarze, a także pracujących na dobrze płatnych w USA posadach kurierów, pielęgniarek, medycznych przedstawicieli handlowych, maklerów giełdowych czy doradców finansowych.\nAutorzy raportu zwracają uwagę na wysoki odsetek kobiet, czarnoskórych oraz Latynosów pracujących w ukaranych spółkach.\nW raporcie czytamy też, że oszustwa związane z wynagrodzeniami są częścią modelu biznesowego karanych firm. Nie ma dowodów, by kary zmniejszyły skalę tego procederu.\nNo i oczywiście są firmy, które oszukując pracowników bardzo dobrze płacą jednocześnie swojemu kierownictwu. Każdemu z dyrektorów generalnych czterech korporacji (JPMorgan Chase, AT&T, Walmart i Bank of America) wypłacono roczne wynagrodzenie w wysokości ponad 20 milionów dolarów.\nWalmart RSS prawa pracownicze RSS


Zatrzymany mężczyzna podejrzany o oszustwo metodą „na siostrzeńca” - Aktualności - Komenda Stołeczna Policji\nZatrzymany mężczyzna podejrzany o oszustwo metodą „na siostrzeńca”\nData publikacji 16.02.2013\nLegionowscy kryminalni zatrzymali osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa metodą na tzw. „siostrzeńca”. Krzysztof J. wpadł w policyjną zasadzkę po tym, jak na polecenie rzekomego krewnego 60-latki zgłosił się po odbiór pieniędzy do jednej z mieszkanek Legionowa. Mężczyźnie przedstawiono zarzut oszustwa. Decyzją prokuratora został objęty policyjnym dozorem. Kodeks karny za tego typu przestępstwo przewiduje do 8 lat pozbawienia wolności.\nDo zatrzymania 43-latka doszło w minioną środę około 16:00 w Legionowie przy ulicy Krasińskiego. Sprawa miała swój początek dzień wcześniej. To wtedy właśnie do 60-letniej kobiety po raz pierwszy na stacjonarny numer telefonu zadtelefonował rzekomy siostrzeniec Kamil z prośbą o pożyczkę w kwocie 15 tysięcy złotych na otwarcie restauracji. Pieniądze miały do niego trafić przelewem na wskazany numer konta bankowego.\n„Ciocia” bardzo szybko zorientowała się, że rozmówca nie jest wcale jej siostrzeńcem, nie dała jednak nic po sobie poznać i kontynuowała „grę” powiadamiając jednocześnie o tym, co ją spotkało oficera dyżurnego policji i legionowskich kryminalnych. Policjanci poinstruowali kobietę o dalszym sposobie postępowania, a następnego dnia zorganizowali zasadzkę.\nKiedy w środę „siostrzeniec” zatelefonował ponownie, mieszkanka Legionowa odmówiła przelania pieniędzy na konto i poprosiła go, aby osobiście przyjechał odebrać pieniądze, oznajmiając jednocześnie, że udało jej się zgromadzić tylko niespełna 10.000 złotych. Kamil, choć niechętnie, zgodził się na tę propozycję.\nKilkadziesiąt minut później mężczyzna oddzwonił i powiedział, że niestety nie może przyjechać osobiście, ale pieniądze odbierze jego kolega. Około 15:30 przed budynek podjechał samochód.\nKierowca przez kilkanaście minut nie wychodząc z pojazdu nerwowo się rozglądał. Nie zdawał sobie sprawy, że przez cały czas jest obserwowany przez policjantów. W pewnym momencie wysiadł z samochodu i udał się do mieszkania kobiety. Kiedy zapukał do drzwi i wszedł do środka powiedział, że przysyła go Kamil, i że ma dla niego zabrać pieniądze oraz podany wcześniej zapiany na kartce numer konta bankowego.\nW chwili przekazywania koperty, kompletnie zaskoczony obrotem sytuacji, Krzysztof J. został zatrzymany przez czekających już na niego policjantów. 43-latek trafił do policyjnego aresztu.\nMężczyźnie został przedstawiony zarzut oszustwa. Decyzją prokuratora został objęty policyjnym dozorem. Za oszustwo grozi kara do 8 lat pozbawienia wolności.\n3 lata temu tę samą osobę w bardzo podobny sposób próbował oszukać inny „krewny”. Wtedy kobieta odprawiła oszustów „z kwitkiem”. Tamto doświadczenie oraz liczne policyjne apele i ostrzeżenia dotyczące tego typu przestępstw sprawiły, że i tym razem kobieta nie dała się oszukać.


Marka VIO-PRO SPORT. Wszystko na temat jej produktów - VIO-PRO\nMarka VIO-PRO SPORT Producent chemii o „sportowym” zastosowaniu. Wszystko na temat marki VIO-PRO Marka VIO-PRO to producent chemii o „sportowym” zastosowaniu. Produkty tej marki służą ludziom aktywnym do radzenia sobie ze swoim sprzętem treningowym - chodzi tu głównie o odzież i o obuwie. Celem wypuszczania na rynek przez VIO-PRO rozmaitych preparatów jest pomoc sportowcom w funkcjonowaniu w trudnych warunkach.\nNiech zła pogoda, czy nadmierna potliwość nie będą utrudnieniem na drodze sportowych dokonań i treningowego ciężaru!!! Niech deszcz, śnieg, czy nieświeżość ciała nie zabijają przyjemności płynącej z uprawiania sportu i aktywnego spędzania czasu!!! Marka VIO-PRO SPORT pomoże Ci pokonać przeszkody!\nMarka VIO-PRO produkuje detergenty służące do konserwowania odzieży i butów. Zasłynęła szczególnie z dwóch kultowych produktów: odświeżacza i impregnatu. Marka VIO-PRO SPORT Do czego jest przeznaczony? Marka VIO-PRO radzi: Produkty tej marki służą ludziom aktywnym do radzenia sobie ze swoim sprzętem treningowym. Celem wypuszczania na rynek przez VIO-PRO rozmaitych preparatów jest pomoc sportowcom w funkcjonowaniu w trudnych warunkach.\nAkcesoria takie jak: łyżwy, ubiór hokeisty, buty narciarskie oraz snowboardowe, czy zimowce trekkingowe narażone są na olbrzymie przepocenie i idącą za tym nieświeżość. Sporty zimowe w gigantycznym stopniu wpływają na potliwość ludzkiego organizmu. Musisz być ciepło ubrany, a jednocześnie przegrzewasz się w skutek wysiłku. Problemem narciarzy, snowboardzistów, hokeistów, alpinistów i łyżwiarzy była zawsze niemożność wyprania buta wewnętrznego w swoim obuwiu oraz wyczyszczenia odzieży w której uprawia się daną zimową dyscyplinę.\nAby wyjść naprzeciw tego rodzaju trudnościom oraz dyskomfortowi z nich płynącemu, renomowana marka VIO-PRO wypuściła na rynek detergent, który potrafi sprostać zadaniu odświeżenia i zdezynfekowania zimowego sprzętu sportowego. Nowym produktem marki VIO-PRO jest odświeżacz AG-ent oparty na technologii NANO SILVER!\nCopyright 2022 © vio-pro.pl\nJak odświeżać rolki?\nJak odświeżać rękawice bokserskie?\nJak odświeżać łyżwy?\nJak odświeżać buty narciarskie i snowboardowe?\nJak pielęgnować obuwie do biegania?\nJak odświeżać sprzęt jeździecki?\nJak impregnować odzież narciarską i snowboardową?\nOddziaływania nanocząstek z błoną komórkową.\nNano Silver rewolucja\nW witrynie i usługach internetowych VIO-PRO mogą być używane tzw. pliki cookie. Pliki cookie umożliwiają użytkownikom korzystanie z koszyków na zakupy oraz


Jesteś tutaj: Strona główna › Artykuły › Podatki › Kiedy warto skorzystać z faktoringu?\nSłowa kluczowe: Co to jest faktoring, faktoring, Usługę faktoringu, faktorant, procedura faktoringu\nFaktoring jest alternatywą dla właścicieli firm, którym zależy na płynności finansowej lub nie mają oni zdolności kredytowej, a szukają dodatkowej formy finansowania. To rozwiązanie, dzięki któremu minimalizuje się ryzyko braku zapłaty od kontrahentów. Na czym polega faktoring i w jakich sytuacjach się sprawdza?\nFaktoring, jak określa konwencja zawarta 28 maja 1988 r. w Ottawie, to umowa między przedsiębiorcą a instytucją finansową, na której podstawie właściciel firmy przenosi własność wierzytelności wynikających ze sprzedaży produktów lub usług na podmiot, który świadczy usługę faktoringu. Zgodnie z polskimi przepisami umowę faktoringu można zawrzeć na podstawie swobody umów z art. 353 Kodeksu cywilnego.\nW tym procesie występują 3 podmioty:\nfaktorant - firma lub przedsiębiorca;\ndłużnicy - odbiorcy lub kontrahenci danego przedsiębiorstwa;\nfaktor - instytucja udzielająca finansowania.\nFaktorant zbywa wierzytelność, którą dłużnik jest zobowiązany zapłacić, a faktor nabywa tę wierzytelność, finansuje ją i nią zarządza. Faktoring odwrotny lub odwrócony polega z kolei na nabyciu wierzytelności na wniosek nabywcy. Ze względu na określony schemat działania instytucje decydują się również na świadczenie faktoringu online.\nWśród rodzajów faktoringu wyróżnia się:\nfaktoring pełny (bez regresu) - faktor wykupuje należność z przejęciem ryzyka niewypłacalności dłużników;\nfaktoring niepełny (z regresem) - faktor wykupuje wierzytelność bez przejęcia ryzyka niewypłacalności kontrahentów. To faktorant jest odpowiedzialny za wypłacalność swoich klientów.\nZ perspektywy przedsiębiorcy, który chce zminimalizować ryzyko niewypłacalności odbiorców, lepszym rozwiązaniem jest faktoring pełny.\nUsługę faktoringu obrazuje sytuacja, w której instytucja finansowa wykupuje fakturę o odroczonym terminie płatności, odzyskuje należność (w przypadku, gdy dłużnik nie ureguluje płatności w określonym czasie) i pobiera od faktoranta wynagrodzenie za przeprowadzone działanie (najczęściej w formie prowizji). Koszty faktoringu ponosi faktorant, czyli właściciel danego przedsiębiorstwa. Do kosztów faktoringu zalicza się m.in. wspomnianą prowizję, opłatę aranżacyjną czy opłatę od monitów.\nPrzedsięwzięcie dla faktoranta jest opłacalne wtedy, gdy:\nPrzedsiębiorstwo chce zwiększyć sprzedaż oraz potrzebuje dodatkowej formy finansowania;\nPrzedsiębiorca nie ma zdolności kredytowej;\nFirma ma problemy z rozliczeniem ze swoimi kontrahentami;\nKontrahenci oczekują dłuższych terminów płatności;\nPrzedsiębiorca chce zminimalizować ryzyko związane z opóźnieniem lub brakiem zapłaty przez kontrahenta;\nFirma potrzebuje wskaźników i struktury bilansu przedsiębiorstwa.\nZarówno w przypadku standardowej procedury faktoringu, jak i w przy faktoringu odwrotnym, klient faktora może w znaczący sposób poprawić proces zarządzania należnościami w swoim przedsiębiorstwie.\nData: 20.02.2020 15:30\n»Wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy »Protokół zgromadzenia wspólników spółki »Umowa o pracę »Rozwiązanie umowy agencyjnej za porozumieniem stron »Wniosek o urlop okolicznościowy


Samsung ponownie liderem - tym razem w rankingu smartwatchy\nSamsung ponownie liderem – tym razem w rankingu smartwatchy\nŁukasz Pająk Newsy 11-03-2015\nStrona główna > Newsy > Samsung ponownie liderem – tym razem w rankingu smartwatchy\nO tym, że Samsung do niedawna jeszcze był na ugruntowanej pozycji na rynku smartfonów to wie każdy. Piszę do niedawna, gdyż teraz widać coraz większy nacisk ze strony firm z Państwa Środka. Niemniej jednak jeszcze Koreańczykom korona z głowy nie spadła, a wręcz przeciwnie – pojawiła się nowa.\nTak naprawdę po pierwszym roku smartwatchy na rynku możemy już mniej więcej zacząć zbierać statystyki, który producent sprzedał najwięcej tego typu urządzeń. Wyniki na rok 2014 wyglądają następująco:\nSamsung na szczycie i to nie byle jakim. Kolejni w stawce producenci są jakby nie patrzeć daleko za Koreańczykami i ciężko powiedzieć, żeby marketing producenta Gearów miał pozwolić na odmianę tej sytuacji. Najwięcej smartwatchy w portfolio, najlepsza reklama – to wszystko sprawia, że póki co Samsung nie musi się martwić o swoją pozycję. Jednak teraz do gry weszło Apple, które zapowiada, że chce na „dzień dobry” sprzedać aż 3 miliony urządzeń. Czy to się uda? Czas pokaże, ale znając fanów tej firmy zapewne Samsung straci swoją pozycję.\nMimo wszystko wiemy, że w drodze jest jeszcze wiele ciekawych smartwatchy. Tylko czy tutaj jest ktoś w stanie przebić markę „Apple”?


TdS: Pechowy bieg Kowalczyk, była szansa na najlepszy wynik w sezonie - Sportsinwinter.pl\nTdS: Pechowy bieg Kowalczyk, była szansa na najlepszy wynik w sezonie\nW dzisiejszym biegu na 10 km stylem klasycznym w Oberstdorfie najlepsza była Therese Johaug. Norweżka odrobiła nieco starty w Tour de Ski do Oestberg. Justyna Kowalczyk zakończyła zmagania na 17. miejscu.\nKolejne zwycięstwo na swoje konto może dopisać Therese Johaug. Norweżka od początku biegu narzucała mocne tempo, które wytrzymać były w stanie tylko jej koleżanki z kadry Ingvild Flugstad Oestberg i Heidi Weng. Na ostatniej pętli Heidi Weng ewidentnie została z tyłu a w walce o końcowy triumf pozostały tylko dwie najlepsze zawodniczki w klasyfikacji generalnej Tour de Ski. Johaug cały czas dyktowała tempo a Oestberg trzymała się jej pleców. Dopiero na ostatnim podbiegu Therese urwała się swojej koleżance i dobiegła do mety z czasem 26:37.6. Ingvild straciła do niej 9.9 sekundy a trzecia Heidi Weng dobiegła 19.7 sekundy później. Ragnhild Haga dopełniła dominację norweską, zajmując czwarte miejsce (+1:12.0).\nNajlepszą spoza Norwegii była świetnie spisująca się Tour de Ski Anne Kylloenen. Finka czwarte miejsce przegrała z Haga o 0.7 sekundy. Justyna Kowalczyk startowała z numerem 20. Polka systematycznie przesuwała się do przodu. Pod koniec biegu atakowała na podbiegu i wysunęła się nawet w okolice czwartej pozycji. Niestety, na najbardziej niebezpiecznym zjeździe poślizgnęła się i upadła, zahaczając tym samym Charlotte Kalle i Stinę Nilsson. Kalla wypadła nawet poza trasę. Szwedka jednak dość szybko się pozbierała i zajęła 8. miejsce. Justyna biegi dokończyła na 17. miejscu z czasem o 2:02.4 wolniejszym od Johaug. Tuż przed nią finiszowała Nilsson. Gdyby nie ten wypadek, Polka miałaby okazję zaliczyć najlepszy wynik w tym sezonie.\nTags: 10 km, biegi, justyna kowalczyk, Klasyfikacja, oberstdorf, puchar świata, therese johaug, Tour de Ski, upadek, wyniki\nPrevious Alpejski PŚ w Santa Caterina: Hirscher i Kristoffersen ponad resztą\nNext Znamy składy Polaków na PŚ w Willingen i PK w Ga-Pa


usa yellowstone gejzery\nOpisywane miejsca: Chicago, Cody, West Yellowstone, Park Narodowy Yellowstone (1720 km)\nW krajnie gejzerów\nO Yellowstone jest w internecie tyle informacji, że poproszę osoby, które chcą dowiedzieć się czegoś więcej o parku o osobisty wysiłek w przeglądaniu linków :) . Minimum informacji, które raczej każdy ma o Yellowstone, to wiadomo: tryskające gejzery, piękny kanion i poszukiwanie dzikich zwierząt na łonie natury.\nZanim jednak przekroczymy granicę parku, kilka słów o trasie. Wyjeżdżamy z Chicago, a przed nami jakieś 3500 mil trasy (w dwie strony oczywiście). W planie mamy zwiedzenie Badlands NP., Mt. Rushmore (znane z 4 głów prezydenckich w skale) Jewel Cave, Wind Cave NP., Devils Tower, Bighorn Canyon, Yellowstone, Grand Teton NP.\nSpecjalnie na wyprawę wypożyczam dwa dodatkowe obiektywy, Canona EF-S 10-22mm f/3.5-4.5 USM i Sigmę 50-500mm f/4-6.3 EX HSM. Pierwszy to obiektyw szerokokątny, drugi teleobiektyw.\nTak na marginesie, to zdumiewające ile elektroniki człowiek zabiera ze sobą w podróż: aparat + obiektywy, laptop, GPS, odtwarzacz DVD (dla dzieciaków), telefony, a dodatkowo do tego sprzętu potrzebne są jeszcze kable, więc w bagażniku ląduje jeszcze walizka z elektroniką.\nWyruszamy i tylko po łebkach wspomnę o atrakcjach przed Yellowstone.\n> Badlands NP. - (zdjęcia są do obejrzenia na kolumberze w moich podróżach). Moje dzieciaki pokochały ten park, bo się można było wspinać po skałkach. :)\n> Mt. Rushmore - głowy prezydenckie, chyba takie sobie.\n> Jewel Cave - 2 największa jaskinia na świecie. Lubię jaskinie, więc wypad na plus.\n> Wind Cave - 4 największa jaskinia na świecie. Różni się od Jewel Cave i raczej bardziej mi się podobała.\n> Devil's Tower - no cóż, robi wrażenie.\n> Bighorn Canyon - rewelacyjne miejsce do wypoczynku, piękny kanion.\n> Grand Teton NP - wysokie góry, jeziora w pobliżu i oprócz błękitnego nieba nic mi więcej nie potrzeba. (no może jeszcze kilka dodatów do mojego aparatu :))\nNo i dojechaliśmy do Yellowstone. Sorry za pobieżną relację z wyżej wymienionych atrakcji, ale zima się zbliża, a coś od czasu do czasu wypada na kolumberze wrzucić, więc trzymam to na zimowe wieczory :)\nWchodnia część parku\nAmeryka Północna, Stany Zjednoczone Ameryki , Wyoming, Cody\nYellowstone zwiedza się drogą w kształcie ósemki. Jest 5 dróg wiodących do parku i chyba najbardziej popularne są wjazdy z północy i ze wschodu. My wjeżdżamy ze wchodu, z miejscowości Cody. Pierwsze Visitor Center położone jest przy Fishing Bridge czyli moście wędkarzy. Zaopatrujemy się w dodatkowe mapy, zdobywamy więcej informacji o noclegach, tankujemy do pełna zbiornik paliwa, no i jeszcze coś przekąsimy. Kelner w barze słysząc jakąś dziwną mowę z słowami, w których występuje dużo "ż", "czy", "sz", "dz", zapytał skąd jesteśmy i poinformował nas, że na kasie jest dziewczyna z Polski. W sumie nas to ucieszyło, więc płacąc zagaiłem po polsku, ale pani zachowała zimny dystansik. I tu pojawia się pytanie, czy spotkanie rodaka na jakieś wyprawie to powód do radości? :) Całe szczęście wieczorem spotkaliśmy młode małżeństwo Polaków z Chicago i Ci byli naprawdę fantastyczni. Wychodzi więc na to, że można nawiązywać relacje z co drugim Polakiem spotkanym na wakacjach. Co w sumie nie jest złym wynikiem :)\nZ Fishing Bridge udajemy się na północ do Canyon Village. Po drodze przejeżdżamy przed Mud Volcano. Miejsce to słynie z gotującego się błota no i chyba nadszedł już czas, by to powiedzieć z ogromnego smrodu. Tak Yellowstone śmierdzi. Nie wszędzie, ale jednak. Może nie powinniśmy zwiedzać parku od tej strony, gdyż później ów smród nam ciągle towarzyszył, ale na pocieszenie powiem tylko, że w Mud Volcano śmierdzi najintensywniej. Moje dzieciaki oczywiście nie omieszkały narobić nam wstydu, kaszląc, krztusząc się i pytając na cały głos co tutaj tak potwornie śmierdzi.\nDocieramy do Canyon Village, po drodze mijając bizony i oddajemy się urokowi wspaniałego kanionu rzeki Yellowstone z dwoma wodospadami.\nPobyt tam pochłania kilka godzin, gdyż poza dojazdem do kilku punktów widokowych, można również pieszo podejść pod samo ujście wodospadu, co chętnie czynimy.\nPo południu atakujemy jeszcze gejzery Norrisa, w 1,5 godzinnym spacerku wśród kilkudziesięciu gejzerów, które mienią się kolorami, rozmaitym wyglądem i erupcją gorącej wody z swoich wnętrz.\nGrubo po 7 wracamy do Canyon Village na nocleg.\n5 minut 30 kiedy pobudka zabrzmiała :) cichaczem wymykam się z campingu i wracam do kanionu, by w oczekiwaniu na wschód słońca popstrykać kilka zdjęć na dłuższym czasie.\nKanion rankiem jest cudowny. Absolutnie nikogo nie ma, przyroda się budzi, zimno jak cholera, ale jest pięknie. To mój pierwszy taki ranny fotograficzny eksperyment i w sumie jestem zadowolony. Co do jakości zdjęć sami ocenicie :)\nWracam do samochodu zmarznięty, ale szczęśliwy. W nagrodę puszczam sobie troszkę głośniej z CD Dire Straits. Ciekawe czy są jakieś ankiety, czy jakieś badania, w których sprawdza się jakiej muzyki słucha się podczas podróży. Dire Straits polecam na poranki w Yellowstone. Później w okolicach południa, ale tylko podczas jazdy samochodem rządził Dżem, a pod wieczór nawet zapodałem sobie Kaczmarskiego.\nPo śniadaniu jedziemy w górę do wodospadu Tower, po drodze mijając bizony spacerujące po drodze. Może to taki oklepany widok, ale jak już się tam jest i towarzyszy się takiemu bizonowi, to nie powiem - jest miło.\nW tak zwanym międzyczasie zaliczamy skamieniałe drzewo (petrified tree) i lądujemy w końcu w Mammoth Hot Springs. No i tutaj zaczyna się jazda. Sama wioska jest urocza, z pozostałością garnizonu wojskowego, który swego czasu chronił Yellowstone przed kłusownikami, ale zdecydowanie najpiękniejsze widoki są gorących źródeł. W tej części gejzerów nie ma, może to i dobrze, bo człowiek w pełni może się poświecić urokowi form wapiennych jakie tworzą strumienie wypłukując węglan wapnia ze skał. Te formy wapienne maja nawet swą nazwę trawertyn.\nZdjęcia oddadzą chociaż po części klimat tych źródełek, mam przynajmniej taką nadzieję. :)\nWest Thumb - gejzery przy jeziorze\nAmeryka Północna, Stany Zjednoczone Ameryki , Montana, West Yellowstone\nTeraz są małe schody, droga od Norris Geyser do Madison jest w remoncie i przejazd jest zamknięty. Musimy się wrócić i objechać prawie do punktu naszego wjazdu do Fishing Bridge. Czuję się jak podczas gry planszowej, w której wchodzę na jakieś pole i dostaję polecenie wróć się na Start. Co robić? Pokornie wracam, w końcu to nie gra, a miło wspomnieć miejsca w których się było.\nJesteśmy na południu parku, przy drodze wiodącej do Grand Teton National Park, tutaj jest kolejne świetne miejsce zwane West Thumb. Dotychczas przemieszczaliśmy się w terenach górskich, teraz jesteśmy nad jeziorem. Czasami widok jest niesamowity, z prawej strony jezioro z lewej piękne gejzery. Jest to miejsce, które absolutnie trzeba zobaczyć; właściwie mało jest miejsc w Yellowstone, które można pominąć, ale przejechać West Thumb było by błędem.\nGejzery w poblizu Old Faithful\nDocieramy do serca Yellowstone, czyli do gejzeru Old Faithful. Plusem tego gejzeru jest regularna erupcja. Co 90 minut kilka setek ludzi zbiera się przed gejzerem, by obserwować kilkunastometrowy wytrysk. Old Faithful nie jest najwyżej wytryskującym wodę gejzerem, ale za to jego regularność zdobywa mu wielbicieli. Jak to na Amerykańców przystało jak tylko zaczyna się erupcja, ludzie zaczynają krzyczeć i zachęcać gejzer do działania, już po wszystkim dostaje sowite brawa. Śmieszne, ale jak się pomyśli o tym, że Polacy po wylądowaniu samolotu z Warszawy w Chicago też klaszczą, to człowiek sobie myśli, że każdy naród ma swojego bzika w klaskaniu. :)\nW trakcie zwiedzania okolicznych gejzerów z przepięknym Morning Glory na czele, dorywa nas ulewa, krótka, przelotna, ale w polu nie ma za bardzo gdzie się schować, więc z potomstwem wracam do samochodu zmoknięty. Jedziemy do West Yellowstone (czyli wyjeżdżamy z parku) na nocleg.\nOld Faithful - serce Yellowstone\nOpis był wcześniej więc tutaj będą tylko zdjęcia :)\nZachodnia część Yellowstone\nZostała nam do zwiedzenia zachodnia część naszej ósemkowej drogi od Madison do Old Faithful, a gejzerów też tam jak mrówków.\nRuszamy rano małą poboczną drogą Firehole Canyon, z widokiem na wodospad.\nWracamy do głównej drogi i kolejno zaliczamy Lower Geyser Basin, następnie Fountain Paint Pot, gdzie jeden z gejzerów przez kilka minut szalał potężną erupcją. Zjeżdżamy na Firehole Lake Drive, by znowu przejeżdżać pośród kolejnych gejzerów, których nazw trudno spamiętać.\nDocieramy w końcu do miejsca, w którym zamierzam z moim aparatem troszeczkę poszaleć.\nWidziałem ten gejzer w prawie każdym albumie z Yellowstone, robi tak dobre wrażenie, że postawiłem sobie za zadanie dokładnie go obcykać. Gejzer nazywa się Grand Prismatic Spring i osobom jadącym do Yellowstone gorąco go polecam. Tak przy okazji znajduje się Midway Gayser Basin. Zwiedzając go podchodzimy kładką do obrzeży tego małego jeziorka, ale efekt nie jest powalający. Te informacje raczej dotyczą osób, które chciałyby zrobić zdjęcie z tego gejzeru z góry.\nWyjeżdżamy z parkingu udajemy się w stronę Old Faithful i następny parking po naszej prawej stronie jest równocześnie końcem szlaku rowerowego. Parkujemy, zabieramy sprzęt z statywem włącznie i jakieś 1,5 kilometra dochodzimy szlakiem do miejsca, w którym w oddali widzimy fragmenty naszego gejzera, więc możemy już szukać jakiejś małej ścieżki wiodącej w górę i wspinając się szukamy dobrego miejsca do robienia zdjęć. Przez następne kilkanaście minut trudno oderwać się od widoku :)\nPo sesji zdjęciowej udajemy się w stronę West Tumb, a to oznacza, że wyjeżdżamy z Yellowstone National Park i udajemy się do Grand Teton NP., ale to już inna historia na zimowe wieczory :)\nNie jestem mocny w podsumowaniach, więc wybaczcie lapidarność zakończenia, ale park mi się podobał :)\ndodaje link ze zdjęciami w większym formacie. nie są to może jakieś wybitne zdjęcia, ale jakby się komuś podobały to będzie mi miło :)\nhooltayka\t(11.01.2014 9:38) +1\t+ - + -\nmilusie1\t(14.07.2013 10:57) 0\t+ - + -\naj miło popatrzeć i pozazdrościć troszkę, może kiedyś też będę mógł tak pojechać. Póki co musi wystarczyć podziwianie pięknych opisów i zdjęć.\nlmichorowski\t(07.10.2009 11:56) 0\t+ - + -\nFajne zdjęcia. Odżyły wspomnienia z mojej podróży w te strony kilka lat temu.\nkanguria\t(04.10.2009 0:20) 0\t+ - + -\nZapraszam do mojego Yellowstone :)\nkokopelmana\t(01.10.2009 11:52) +1\t+ - + -\nPiękne miejsca, piękne zdjęcia i bardzo ciekawa opowieść.\nCo do muzyki - Dire Straits mi pasuje zawsze i wszędzie, w czasie naszej wyprawy po USA na Route 66 słuchałyśmy Nat King Cole'a i fajnej stacji radiowej, "Route 66" właśnie, a w Kaliforni ryczałyśmy razem z Beach Boysami. A co!\nlaki74\t(27.09.2009 19:18) 0\t+ - + -\nCiekawie opisana wyprawa , fajne zdjecia .:)\niwonka55h\t(24.09.2009 20:03) 0\t+ - + -\nAndrzeju, dzięki za wspaniałe zdjęcia.\nfreemarti\t(21.09.2009 21:42) +1\t+ - + -\nwspaniałe zdjęcia :) Uruchamiają wyobraźnię :)) Kolory zadziwiły mnie i mam apetyt na więcej :)\nkanguria\t(17.09.2009 20:50) +1\t+ - + -\nUprzedziłeś mnie, bo już mam prawie przygotowaną podróż do Yellowstone, ale nie miałam czasu na ostatnie szlify :)\nŚwietnie opisana, a za zdjęcia zaraz się zabiorę :)\nrebel.girl\t(16.09.2009 21:31) 0\t+ - + -\nech, andrzeju, jesteś niezawodny! świetna wycieczka, fantastyczne miejsca, piękne zdjęcia... jak tak dalej pójdzie, to mnie przekonasz do tej zakichanej hameryki, naprawdę ;)\nsagnes80\t(16.09.2009 18:03) +2\t+ - + -\nniesamowite cuda natury....zazdroszczę takich wypadów :) dzięki, że się nimi dzielisz :) bardzo ciekawa relacja i piękne zdjęcia! kolory powalające...\nvoyager747\t(16.09.2009 0:41) +1\t+ - + -\ncoś tam mamy, ale takich nie :))\ndino\t(16.09.2009 0:16) 0\t+ - + -\nNie straszny mi ziąb, bo wyposażyłem się już dobrze na takie okazje.....\nte widoki.... wiele albumów oglądałem....a prismatic jest cudny...\nandremuc71\t(15.09.2009 23:47) +1\t+ - + -\nsprawiedliwe, sprawiedliwe wy tez macie kupe fajny miejsc na kontynencie :)\nandremuc71\t(15.09.2009 23:45) 0\t+ - + -\nWrzesien jest spoko, ale w nocy bardzo zimno, namioty raczej nie polecam. W koncu Yellostone to gory.\nandremuc71\t(15.09.2009 23:43) 0\t+ - + -\n500-ki uzywalem najczesciej w Badlands by dzieciaki namierzyc na skałkach, w Grand Teton gory plus bizony, i jak zauwazyl dino w kanionie i prystmatyku :)\nvoyager747\t(15.09.2009 23:00) +1\t+ - + -\nale Ty masz blisko z tego Chicago, a my... :(( to niesprawiedliwe :)\ndino\t(15.09.2009 11:42) +3\t+ - + -\n"...Wychodzi więc na to, że można nawiązywać relacje z co drugim Polakiem spotkanym na wakacjach..." - może trzeba postawić towarzystwo w dwuszeregu i zrobić do dwóch odlicz....chciałbym się załapać na właściwe miejsce... ja nie mam problemów ze spotykaniem Rodaków gdzieś w świecie....i jest to dla mnie przyjemnością, chociaż doświadczenie wskazuje, że może czasem lepiej się nie odzywać......\n"...Dire Straits polecam na poranki w Yellowstone..." - doskonałe....ja czasem w drodze słucham ZZ Top...albo jakieś inne fajne gitarki....\n"...każdy naród ma swojego bzika w klaskaniu. :).." - i nie tylko... :)\nŚwietny wyjazd, piękne zdjęcia.\nJa też tam chcę. Już było blisko...wrzesień to dobry czas.....\ns.wawelski\t(15.09.2009 7:47) +2\t+ - + -\nPrzyjemnie sie czyta :-) Ciekawa i owocna podroz!\nCzy zrobiles jakis uzytek z tej 500-ki?\nandremuc71\t(15.09.2009 7:17) +1\t+ - + -\nSorry za mapę coś mi się porypało i nie wiem jak to usunąć :(


Pszczółka Maja: W poszukiwaniu zaginionej kuli (39) - serial animowany\nPszczółka Maja: W poszukiwaniu zaginionej kuli (39)\n(Die Biene Maja: In Search of the List Duna)\nKule Benia i Rudzia niespodziewanie się zderzają. Jeden z żuków traci cenny przedmiot, trudno jednak stwierdzić, który z nich jest poszkodowany. Owady muszą rozstrzygnąć tę wątpliwość.\nKule Benia i Rudzia niespodziewanie się zderzają. Jeden z żuków traci cenny przedmiot, trudno jednak stwierdzić, który jest poszkodowany. Owady muszą rozpoznać, która kula należy do Benia, a która do Rudzia, a następnie odnaleźć zgubę.\nPszczółka Maja: Przypomnij mi, że mam cię zjeść! (107) - serial animowany - dziś, 5 sierpnia 8:20\nPszczółka Maja: Królowa zaćmienia (40) - serial animowany - dziś, 5 sierpnia 12:20\nPszczółka Maja: Siostra wie najlepiej (108) - serial animowany - czwartek, 6 sierpnia 8:20\nPszczółka Maja: Domek Henryka (41) - serial animowany - czwartek, 6 sierpnia 12:20\nPszczółka Maja: Więcej wiary w siebie (109) - serial animowany - piątek, 7 sierpnia 8:20\nPszczółka Maja: Maja przychodzi na świat (42) - serial animowany - piątek, 7 sierpnia 12:20\nWieczorynka: Pszczółka Maja: Królewska wycieczka (16) - serial animowany - piątek, 7 sierpnia 19:20\nPszczółka Maja: Filipie, ratuj królową! (110) - serial animowany - sobota, 8 sierpnia 8:20


Ledwo wcisne gdzies te 20g białka wiecej :D Ale tak wracajac, to do czego mi ta dextroza ? Pomoc w czym? Energii na treningu? Ja tu probuje miesnie zrobic ;P CZemu TKD mam sprobowac? Dla nabicia glikogenem? Bede probowal jak na samym tego pare tyg nic nie pojdzie - w planach to mam awaryjnie cos w stylu jajek z boczkiem rano, jakims mieskem, [...]\nOdpowiedzi: 923 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/7/2020 9:40:25 PM Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 923 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/8/2020 7:17:34 AM Liczba szacunów: 0\nPrzez przypadek natknąłem się dzisiaj na darmową "konsultację dietetyczną". Jedyne co dało mi się wydębić od pani to załączone poniżej wyniki. Powiedziała, że moje PPM to około 2100 kcal. Ponadto poziom tłuszczu to 24,9%. Dodała, że prawdopodobnie mój metabolizm jest w kiepskim stanie i mogłoby pomóc zwiększenie ilości kalorii. Z racji urlopu [...]\nOdpowiedzi: 14 Ilość wyświetleń: 11463 Data: 8/6/2015 4:56:37 PM Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 147 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/15/2007 1:43:25 AM Liczba szacunów: 2\nCóż, jeżeli chodzi o kolana szpotawe, to w większości przypadków szpotawość jest spowodowana tym że kość goleniowa jest nieco dłuższa po stronie zewnętrznej niż po wewnętrznej co powoduje jej zakrzywienie. Chodzenie na ugiętych nogach raczej tutaj nie pomoże.Przynajmniej jak zakończyło się już etap wzrostu. Jeżeli się jeszcze rośnie to mogą (lecz [...]\nOdpowiedzi: 147 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 1/16/2007 8:26:58 PM Liczba szacunów: 0\nA ja spróbowałem własnego hardkorowego ćwiczonka. Otóż blokuje stopę nieruchomo od zewnątrz np biórkiem i dostawiam 2 stopę od wewnątrz tak żeby zablokowana stopa się nie ruszyła oraz żeby się nie wybrzuszyła (płasko przywiera całą powierzchnią do podłogi)w takiej pozycji uginam zablokowaną nogę w kolanie co powoduje wykręcenie jej do wewnątrz i z [...]\nNo właśnie ból w tym, że będę mógł iść dopiero jak wróce do domu czyli po nowym roku - Bo tu gdzie jestem to chyba nawet komisariatu policji nie ma hehe. No ok dzięki za pomoc. Istnieje jakiś lekarz online?\nOdpowiedzi: 13 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 12/27/2009 10:45:49 PM Liczba szacunów: 0\nNo dokładnie... Dobra to coś dokupię i będę się filmował czy coś, może faktycznie jest jakiś błąd który jest znaczący a ja go bagatelizuję. Dzięki za pomoc :) To jeszcze tak na podsumowanie: plan treningowy i ta dieta ogólnie ok?\nOdpowiedzi: 18 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/11/2014 10:45:48 AM Liczba szacunów: 0\nIGOR mogles najpierw pomyslec a pozniej robic wez sobie jakas kreatynke .zma. trobulusa powinno cos pomoc na rozruszanie sie\nOdpowiedzi: 23 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/2/2007 4:14:32 PM Liczba szacunów: 0\ntak wiem ze on moze pomóc ale czy to nie bedzie chwilowa zmiana potem wszystko moze wrócic do stanu obecnego. mial moze juz ktos taki problem??? i jak sobie z nim poradzil ?? jakich środków uzył???\nOdpowiedzi: 23 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/3/2007 1:46:58 PM Liczba szacunów: 1\nTak mały to jest skład owej maści. Qrde chłopaki korzystam z niej już 2 tygodnie i bez kitu... ani jednej czerwonej "rysy" na skórze :) BTW. owszem zapewne są gotowe maści zawierające mocznik ale sa one już wfirmowe więc płacicie niejako za marke. Naprawde proponuje zrobić tak, jak ja - isć do dermatologa (nie trzeba skierowania od [...]\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/9/2004 12:51:22 PM Liczba szacunów: 0\ndisik bronzery to zostaw w spokoju bo po pierwsze drogi interes po drugie cały ubranie mozesz miec do wy***ania samoopalacz o jaki filtr ci chodzi chyba pomyliło ci sie z kremem solarka moze pomóc lecz nie musi\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 5/31/2004 10:00:41 PM Liczba szacunów: 0\nna bronzach sie nie znam, a solarka to pomoc moze jesli masz male rozstempy to cale cialo robi sie czerwone i nawet nei widac tego, ale w moim przypadku jak na barkach mam 10 cm kreski to solarka nei zatuszuje tego :P\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 6/1/2004 11:46:05 AM Liczba szacunów: 0\nsiema wszystkim mam problem z recepta bylem u dermatologa i powiedziala mi ze to bardzo silny srodek i ze mi nie przepisze :( Miętus Ty mowiles ze mozesz recepte pomoc skolowac jezeli to dalej aktalne to bardzo bym prosil.. dzieki pozdro Zmieniony przez - Wuchta34 w dniu 2009-12-01 09:59:17\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/22/2005 10:16:00 PM Liczba szacunów: 0\nja mam w razie czegos krem na recepte: UREA 40,0 LEKOBASAE od 200,0 jak by ktos niemogl sobie zalatwic to moge pomoc, walcie na gg\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 4/29/2005 6:39:02 PM Liczba szacunów: 0\nMoże ktoś zna nazwę jakiejś maści lub środka który mógłby poprawić elastyczność skóry, tzn. żeby przy kolejnym cyklu rozstępy się nie zrobiły większe tą z mocznikime na receptę stosowałem i jest ok ale potrzebuję czegoś żeby rozstepy nie robiły się większe. Z góry dzięki za pomoc :8.\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2/3/2006 9:55:20 AM Liczba szacunów: 0\nkurde boje się, że mi nie przepisze... pomoże ktoś??:P ktoś mówił, że może pomóc z receptą:P ja chętnie.\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 3/11/2006 11:26:00 AM Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 10/21/2006 2:20:55 PM Liczba szacunów: 0\nHej, mam pytanko, przeglądałam wypowiedzi, ale nie bardzo widzę :) Cóż... przechodzę do rzeczy... A jak jest z tą maścią w sprawie rozstępów będących już w fazie II (takie białe). Czekam na mądre odpowiedzi. Pozdrawiam i dziękuję za pomoc! :)\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 11/14/2007 5:06:38 PM Liczba szacunów: 0\nwitam wszystkich mozecie mi podac skladniki do tego kremu z mocznikiem z gory dzieki;p bo mam cholernie duze roztey na barku i bicepsach. prosze o pomoc\nOdpowiedzi: 917 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 9/7/2008 1:59:17 PM Liczba szacunów: 0


Problem z kostką brukowa - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nJesteś na: Forum Budowlane ARANŻACJA WNĘTRZA Ogrody, balkony i tarasy Problem z kostką brukowa\nRejestracja: 15 lip 2020, 18:37\nautor: Gagandzia » 15 lip 2020, 18:44\nCześć, jesteśmy w trakcie wykonywania podjazdu kostką brukową przez firmę.\nRejestracja: 20 lip 2020, 20:16\nRe: Problem z kostką brukowa\nautor: stpro » 20 lip 2020, 20:19\nfatalnie to wygląda, pierwszy raz coś takiego widzę.\nautor: Domores » 21 lip 2020, 9:25\nMoim zdaniem to wykwity cementu które powinny zniknąć po jakimś czasie użytkowania kostki.\nRejestracja: 23 lip 2020, 8:58\nautor: robot_ziemny » 23 lip 2020, 9:31\nmiałem coś podobnego i mi powiedziała taka firma z Pszczyny, że te kostki musiały przez wyblaknięcie stracić kolor, więc można użyć do tego specjalnych farb do kostki brukowej, żeby ją zaimpregnować.\nautor: MariuszMarcz » 23 lip 2020, 10:51\nPierwszy raz takie coś widzę....\nautor: trybulec » 27 lip 2020, 14:55\nCzy przypadkiem ekipa nie układała kostki na posypce piaskowo cementowej? Jeśli tak, to zapomnij, że będzie kiedyś lepiej wyglądać. Poszukaj w sieci zasad układania kostki, np. w PORADNIKU na stronie Buszremu.


Biden: Putin zapłaci za ingerencję w wybory w USA » Kresy - wiadomości, wydarzenia, aktualności, newsy\n17 marca 2021 /1 Komentarz/w Ameryka, polityka, Rosja, Ukraina, Wydarzenia /Przez Krzysztof Janiga\nPrezydent USA Joe Biden zapowiedział, że Rosję spotkają konsekwencje za próby wpłynięcia na wynik wyborów prezydenckich w USA w 2020 roku.\nJak podaje agencja Reutera, w wyemitowanym w środę wywiadzie ABC News Joe Biden powiedział, że prezydent Rosji Władimir Putin niebawem poniesie konsekwencje za wysiłki mające na celu zmianę wyniku wyborów prezydenckich w USA w 2020 roku na korzyść Donalda Trumpa.\n„Zapłaci cenę” – powiedział Biden w wywiadzie. Zapytany, jakie będą konsekwencje, opowiedział: „Wkrótce się przekonacie”.\nJednocześnie Biden zauważył, że „są miejsca, w których współpraca leży w naszym wspólnym interesie”, wskazując na odnowienie porozumienia jądrowego NEW START.\nBiden dodawał, że zna Putina „stosunkowo dobrze”. Jak mówił, z jego doświadczenia wynika, że „najważniejszą rzeczą w kontaktach z zagranicznymi przywódcami (…) jest po prostu znajomość drugiego faceta”.\nZapytany, czy myśli, że Putin jest zabójcą, Biden potwierdził. O Putinie powiedział też, że nie sądzi, aby rosyjski przywódca miał duszę. Zapewne było to nawiązanie do jego własnej wypowiedzi dla New Yorkera z 2014 roku. Biden powiedział magazynowi o swoim spotkaniu w 2011 roku z Putinem, który był wówczas premierem. „Powiedziałem: panie premierze, patrzę w pana oczy i nie sądzę, żeby miał pan duszę” – powiedział Biden gazecie. „Spojrzał na mnie, uśmiechnął się i powiedział: Rozumiemy się”. W tym kontekście Reuters przypomniał słowa byłego prezydenta USA George’a W. Busha, który po swoim pierwszym spotkaniu z Putinem w 2001 roku powiedział: „Spojrzałem temu człowiekowi w oczy… Mogłem poczuć jego duszę”.\nKomentarz Bidena na temat konsekwencji wobec Rosji pojawił się po tym, jak we wtorek raport amerykańskiego wywiadu wskazał, że Putin stał za ingerencją Moskwy w wybory w USA w 2020 roku. Według raportu chodziło o działania osób z Ukrainy mających powiązania z Rosją, takich jak deputowany Andrij Derkacz, który publikował nagrania mające zdyskredytować Joe Bidena i jego syna Huntera. Derkacz miał też wspólnie z Konstantinem Kilimnikiem przekazać ludziom Trumpa materiały obciążające Huntera Bidena. Według amerykańskiego wywiadu „Putin był odpowiedzialny za działalność Andrija Derkacza”.\nWedług RMF FM powołującego się na CNN, w przyszłym tygodniu USA mają nałożyć na Rosję sankcje w związku z domniemaną ingerencją w wybory. Rosja odrzuciła już oskarżenia o próby wpływania na wynik zeszłorocznych wyborów.\nKresy.pl / reuters.com / rm24.pl\nTagi: Andrij Derkacz, ingerowanie w wybory, Joe Biden, Putin, sankcje, USA\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2021/02/Joe_Biden_48573428001.jpg 1333 2000 Krzysztof Janiga https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Krzysztof Janiga2021-03-17 14:26:242022-02-12 20:16:12Biden: Putin zapłaci za ingerencję w wybory w USA\nSenat uratował Trumpa przed odwołaniem\nTrump chciałby wziąć udział w obchodach Dnia Zwycięstwa w Rosji\nDziadek nie ma wnuków, czy nie chce się z nimi bawić? A prawnuków?\n18 marca 2021 11:40\nAtak rakietowy na okolice Damaszku. Syria obwinia Izrael [+V... MON deklaruje, że do 2035 roku przeznaczy 60 mld zł na nowe...


Scenariusz opozycji totalnej znowu wziął w łeb. We wszystkich sondażach Prawo i Sprawiedliwość wyraźnie zwycięża - PiS Warmia, Mazury i Powiśle\nW Sejmie znalazłyby się jeszcze dwie partie: Kukiz’15, na który głosowałoby 6,1 proc. badanych, a także SLD z wynikiem 5,2 proc.\nW rozmowie z Onetem prezes IBRiS, Marcin Duma wskazał, że niewielkie wzrosty odnotowały partia Razem oraz Kukiz’15.\n„Wyraźnie widać, że opozycja chcąc konkurować z PiS-em jest skazana na konsolidację. Taka formuła „drzewa oliwnego” czyli szerokie porozumienie ugrupowań bardzo różnych programowo i tożsamościowo, nie jest łatwe do utrzymania ze względu na fakt, że ich jedynym spoiwem jest postulat odsunięcia PiS od władzy”-ocenił Duma.\nŹródło: Onet, Fronda.pl\nKomentuj "Scenariusz opozycji totalnej znowu wziął w łeb. We wszystkich sondażach Prawo i Sprawiedliwość wyraźnie zwycięża"


Bonding - na czym polega ten zabieg? - Dentonet.pl\nPublikacja: 1 marca 2016, 14:31\nBonding to metoda odbudowy zębów oraz pokrywania ich przebarwionych, złamanych lub zniekształconych powierzchni specjalną żywicą kompozytową, która nadaje koronom równego, estetycznego wyglądu.\nBonding to zabieg łączenia tkanek twardych zęba z wypełnieniem kompozytowym wykonanym ze specjalistycznej żywicy. Składa się on z trzech etapów: wytrawienia szkliwa delikatnym kwasem, nałożenia na tkanki żywic kompozytowych oraz nałożenia właściwego kompozytu.\nBonding kompozytowy przeprowadza się w różnych sytuacjach. Często o wykonaniu zabiegu przesądzają kwestie finansowe – tego typu uzupełnienie jest bowiem o wiele tańsze niż korony lub licówki porcelanowe. Bonding kompozytowy to również bardzo popularne rozwiązanie tymczasowe. Przeprowadza się go na czas trwania dłuższej terapii, aby w szybkim czasie poprawić estetykę zębów pacjenta lub gdy musi on pilnie wyjechać i zamierza się poddać trwałemu leczeniu dopiero po powrocie.\nBonding kompozytowy nie jest zbyt skomplikowany ani długotrwały. W pierwszej kolejności stomatolog zmniejsza przednią powierzchnię zęba, aby po nałożeniu kompozytu nie był on za duży. Następnie przy pomocy bardzo łagodnie działającego kwasu w powierzchni zęba tworzy się mikroskopijne wgłębienia, na które nakłada się żywicę kompozytową. Jej kolor jest dopasowany do barwy pozostałego uzębienia. Na koniec dentysta nadaje żywicy ostatecznego kształtu, utwardza ją, wygładza i poleruje.\nBonding z użyciem licówek\nZabieg usuwania przebarwień oraz naprawy złamań lub zniekształceń zębów można również przeprowadzić z użyciem licówek porcelanowych. Są to cienkie płatki porcelany mocowane na przedniej powierzchni zęba, zaliczane do metod wypełnień protetycznych. Wykonuje się je na trzy sposoby:\n• jako elementy wymagające niewielkiego uformowania, umieszczane na płynną żywicę, z zachowaniem wszystkich etapów zabiegu bondingu kompozytowego,\n• ząb jest niejako formowany przez stomatologa podczas zabiegu, po jego wytrawieniu kwasem oraz nałożeniu żywic ostateczny kompozyt jest instalowany warstwami,\n• licówki porcelanowe wykonywane bez szlifowania na podbudowie cyrkonowej, są o wiele ładniejsze niż kompozytowe i mają trwalszy kolor.\nBonding kompozytowy wykonuje się jedynie na zębach zdrowych, bez próchnicy oraz chorób przyzębia. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest także bruksizm, czyli nawyk zaciskania i zgrzytania zębami. W takim przypadku lekarz zaleci najpierw nakładanie na noc specjalnej szyny, przypominającej nieco aparat ortodontyczny. Pomaga ona wyeliminować nawyk oraz chroni zęby przed uszkodzeniami.\nWarto pamiętać, że bonding kompozytowy – w porównaniu do konwencjonalnych uzupełnień protetycznych – to zdecydowanie mniej trwałe rozwiązanie. Zęby z upływem czasu mogą ulegać uszkodzeniom, przebarwiają się oraz tracą swój początkowy estetyczny wygląd.\nFot. Adina Voicu, pixabay.com\nTagi: bonding, bonding ceny, co to jest bonding, na czym polega bonding