Dwie aktualizacje z lutego 2021 nie chcą zainstalować się - Windows 7 - dobreprogramy - forum\nDwie aktualizacje z lutego 2021 nie chcą zainstalować się\nPajan (Pajan) Luty 22, 2021, 1:50po południu #1\nDwie aktualizacje nie chcą zainstalować się. Pobrać je mogę bez problemu, ale po ponownym uruchomieniu komputera jest informacja o wycofywaniu zmian w momencie, gdy instalacja aktualizacji dojdzie do 100%.\nPobierałem również ręcznie, z katalogu Microsoft aktualizacje a efekt wciąż ten sam.\nBez tytułu.png770×143 8.43 KB\nWindows Update póki co mam wyłączony, bo aktualizacje potrafią same zainstalować się a później zapętla się system (2/3 razy) po ponownym uruchomieniu go właśnie przez to, że aktualizacje nie chcą zainstalować się.\npocolog (pocolog) Luty 22, 2021, 1:53po południu #2\nMS jeszcze wydaje poprawki na tego antyka?\nPajan (Pajan) Luty 22, 2021, 2:08po południu #3\nWydaje Ciekawe kiedy całkowicie porzuci wsparcie.\npocolog (pocolog) Luty 22, 2021, 2:11po południu #4\nSzkoda tylko, że olewają kilka znanych i udokumentowanych podatności, bo uznali, że to się nie opłaca już portować wstecznie\nSpróbuj odinstalować ręcznie wszystkie frameworki i pobrać nowe z serwerów ms.\nkrystian3w (krystian3w) Luty 22, 2021, 2:27po południu #5\nMoże nawet nie potrują wstecznie a wydają dla tych do dają radę wydać np. “190 zł” za przedłużone roczne wsparcie na 1 stanowisko.\nPotem drugi rok chyba już kosztuje wtedy podwójnie czyli z “380” a 3 z “760” (“styczeń 2023”), pewnie pokrywa się z końcem aktualizacji dla Windows 8.1.\nNiby 3 lata wychodzą około 1300 zł - trzeba by pewnie brać poprawki, że na sztywno pewnie nie przeliczyli cen z kursem “NBP”.\nCiekawe też czy zabezpieczyli się przed mechanizmem do oszukiwania, że przedłużenie licencji się wykupiło i uaktywniło w systemie.\nPajan (Pajan) Luty 22, 2021, 2:19po południu #6\nNa drugiej partycji mam jeszcze Win10, przełączam się między systemami, więc aż tak bardzo mi nie zależy na “siódemce”. Ale fajnie byłoby poznać przyczynę, dlaczego aktualizacje nie potrafią zainstalować się.\nkrystian3w (krystian3w) Luty 22, 2021, 2:26po południu #7\nJa mam podejrzenie, że może błąd w teście kompatybilności, bo ja mam wykrywane tylko “narzędzie do usuwania złośliwego oprogramowania”.\nNiby w systemie na liście programów widnieje .NET 4.8 ale ale z datą instalacji listopad 2019.\nPajan (Pajan) Luty 22, 2021, 2:36po południu #8\nKilka dni temu pobierałem ręcznie z katalogu aktualizację .NET. Zainstalowała się, ale tak jak wspomniałem wcześniej, wycofuje zmiany za każdym razem.\nPajan (Pajan) Luty 23, 2021, 5:34po południu #9\nUsunąłem Win7 z dysku, całkowicie wróciłem do “dziesiątki”. Temat nieaktualny z mojej strony.


Studentów reforma rzeczywistości. Warsztat aktorski w teatrach studenckich lat 50. i 60. na przykładzie programu „Radość poważna" gdańskiego teatrzyku Bim-Bom | grotowski.net\nStudentów reforma rzeczywistości. Warsztat aktorski w teatrach studenckich lat 50. i 60. na przykładzie programu Radość poważna gdańskiego teatrzyku Bim-Bom\nNiniejszy referat dotyczy nieco zapomnianego, ale niezwykle ważnego dla polskiej kultury zjawiska, jakim był teatr studencki w latach 50. i 60. Zjawiska ważnego, ponieważ wszczepiało ono w społeczeństwo nonkonformizm i krytyczne myślenie, wykształcało elity intelektualne Polski. Ważnego również ze względu na generację ludzi o ogromnym bagażu przeżyć, którzy chcieli naprawiać świat. Jerzy Afanasjew pisał:\nNasze pokolenie nie miało rodzinnej ulicy. Koszmar wojny, swąd spalenizny, co pozostał w pamięci jako odległy zapach rodzinnego domu, swąd, który wypędził nas z rodzinnych stron, przepłoszył zabawy, zniszczył chwile należne młodości. Potem była praca1.\nDla wielu studentów i artystów, zaczynających dorosłe życie po 1945 roku, wojna była zabójcą ich rodziców, bliższych i dalszych krewnych oraz podwórkowych przyjaciół. Czas po zakończeniu II wojny światowej, a więc i odbudowywanie Polski, był okresem ich wchodzenia w dorosłość. W ich oczach najważniejsze było działanie – formowanie własnej tożsamości i budowanie swojej przyszłości w taki sposób, żeby wpłynęło to w pozytywny sposób na rozwój kraju, a jednocześnie przyczyniło się do tego, żeby wojna nigdy więcej się nie powtórzyła.\nJerzy Afanasjew nazywa to pokolenie „awangardowymi socromantykami” i „współczesnymi trubadurami”, natomiast Andrzej Cybulski – Pokoleniem Kataryniarzy2. Obaj mieli na myśli szczególnie środowisko studenckie w Trójmieście, chociaż zbyt dużym zlekceważeniem byłoby stwierdzenie, że wyłącznie o nich pisali. Jednak na potrzeby tej pracy chciałbym zawęzić swoje rozważania do grup skupionych na Wybrzeżu wokół klubu studenckiego „Żak”, a więc do kręgu ludzi, którym przyszło żyć w konkretnej rzeczywistości i systemie politycznym i w konkretnym miejscu – doszczętnie zniszczonym poniemieckim Gdańsku. Byli to młodzi ludzie powodowani chęcią naprawy świata, zakochani w poszanowaniu praw człowieka i w radości3. Dążono do spotkań i solidarności studenckiej bez względu na zainteresowania i specjalizacje. Im większe spotykały się kontrasty, tym bardziej twórcze były rezultaty. Tak w mieszkaniach, stołówkach i domach studenckich powstawały pierwsze teatrzyki, kabarety i zespoły muzyczne. Widzami na początku byli przyjaciele i znajomi, ale ich sława szybko roznosiła się w środowisku studenckim i naturalną koleją rzeczy, młodzi artyści musieli szukać nowych możliwości i przestrzeni do pokazów. Ze względu na to, że centrum życia studenckiego na Wybrzeżu znajdowało się w Sopocie, tam też było najwięcej tego typu inicjatyw.\nPrzedsięwzięcia studenckie powstawały też w obliczu marazmu w teatrach zawodowych. Należy pamiętać, że na lata 1948–1954 przypada czas zastoju w rozwoju kultury ze względu na to, że panującą, narzuconą siłą konwencją był realizm socjalistyczny. Z reguły studenci tworzyli zespoły nieformalne, które zręcznie wymykały się cenzurze, istniejąc wyłącznie w świadomości zżytego środowiska lub używając niezrozumiałych dla cenzorów metafor. Młodzież sama stworzyła sobie alternatywę na nudę i jednorodność panującej doktryny i narzuconych przez rzeczywistość norm.\nJedną z najważniejszych inicjatyw studenckich był teatrzyk Bim-Bom, powstały z inicjatywy aktorów: Zbyszka Cybulskiego i Bogumiła Kobieli; studentów Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych: Jacka Fedorowicza i Wowo Bielickiego oraz studenta Politechniki Gdańskiej – Jerzego Afanasjewa. Pierwszy program Ahaa!4 miał swoją premierę już w maju 1955 roku. Program miał charakter parodystyczny. Ułożono skecze dla konkretnych osób, a premiera miała miejsce w Teatrze Lalek Miniatura w Gdańsku, kierowanym wówczas przez Alego Bunscha.\nZbigniew Cybulski w programie do Ahaa! napisał:\nSięgnęliśmy trochę do tradycji mimów średniowiecznych – tak niegdyś uprawianych przez żaków – do bogatej tradycji początków teatru i commedia dell’arte – polegającej na improwizacji scenicznej aktora […]5.\nBim-Bom – w przeciwieństwie do warszawskiego publicystycznego Studenckiego Teatru Satyryków6 – był teatrem metafory, w którym królowała wyobraźnia i absurdalny humor. Wewnątrz środowisk studenckich, Bim-Bom szybko stał się jedną z najpopularniejszych form spędzenia wieczoru i zacieśniania więzi i przyjaźni.\nNiekwestionowanym liderem był Zbyszek Cybulski – absolwent krakowskiej szkoły aktorskiej, który na Wybrzeże przybył razem ze swoim przyjacielem aktorem Bogumiłem Kobielą. Jerzy Afanasjew nazywał go wodzem, ze względu na magiczny wpływ na kolegów. Cybulski nie zyskał wtedy jeszcze tak wielkiej popularności, jaką cieszył się później, wciąż bowiem miał przed sobą debiut filmowy u Andrzeja Wajdy. Na początku próbował swoich sił w Teatrze Wybrzeże, żeby po niedługim czasie całkowicie zaangażować się w Bim-Bom, a później w role filmowe. Najważniejsze zdaje się jednak to, że nawet po osiągnięciu ogromnego sukcesu, po Popiele i diamencie z 1958 roku, za najważniejszą działalność w swojej karierze uznawał programy Bim-Bomu. Później zresztą regularnie bywał w „Żaku” i wspierał trójmiejskich studentów (swoich przyjaciół i uczniów) aż do tragicznej śmierci.\nPraca nad programami była dla wybrzeżowych studentów prawdziwą szkołą warsztatu aktorskiego pod kierunkiem aktorów i plastyków. Ćwiczenia, dzięki ogromnemu zaangażowaniu i profesjonalizmowi Zbyszka Cybulskiego, dorównywały poziomem tym w szkołach aktorskich. Ćwiczono przede wszystkim „rzemiosło teatrzyku satyrycznego” i często wykorzystywano pomysły z planów filmowych7. Jerzy Afanasjew nazwał nawet Bim-Bom „sześcioletnią szkołą aktorską” i powoływał się na opinię Cybulskiego, że student aktorstwa powinien poznać każdy szczegół pracy w teatrze (także od strony technicznej: oświetlenie, maszyneria)8. Do wyjazdów na festiwale teatralne i młodzieżowe9 przygotowywano się wcześniej na obozach, przypominających plenery malarskie. Zanim jednak wyłaniały się zespoły, które pracowały nad przygotowywanymi programami, ich członkowie musieli przejść „egzaminy wstępne”, na które składało się proste zadanie: prawidłowe przejście przez scenę, które pozwalało ocenić „umiejętność koncentracji przy równoczesnym zachowaniu pełnej swobody”10. Pozostałymi warunkami udziału były atuty sceniczne, dobre wyniki w nauce, wysokie morale, uczciwość i punktualność11\nKolejnym programem Bim-Bomu była Radość poważna. Jego premiera odbyła się 16 marca 1956 roku, a tematem było przeciwstawienie zaskorupienia i bezduszności tzw. „kogutów” młodym idealistom nazwanym „kataryniarzami”. Cały program nie tworzył jednolitego dramatu – każdy skecz był autonomiczny, kolejność ustalano natomiast przez dobieranie odpowiednich nastrojów12. Reżyserowali wszyscy, bo był to teatr autorski, w którym każdy był autorem – o ile pomysły zaskakiwały i podobały się reszcie. Joanna Chojka zauważyła, że:\nBim-Bom był bodaj pierwszym polskim teatrem, w którym sprawdzono – modną wówczas na Zachodzie – metodę pisania na scenie. Najpierw ktoś wpadał na pomysł, mgliście określając jego treść i formę. Po poddaniu go obszernej dyskusji i wstępnej obróbce pomysł trafiał na scenę, gdzie szkicowano zarys sytuacji i markowano dialog. Z wielu alternatywnych rozwiązań wybierano w końcu to jedno, które wydawało się najlepsze13.\nWśród ćwiczeń warsztatowych, które rozwijali członkowie zespołu, była przede wszystkim improwizacja. Proces tworzenia zaczynał się od „prac domowych”, które zadawał studentom Cybulski. Mieli w domu opisać interesujące lub problematyczne zdarzenia z „życia studenckiego”. Następnie musieli je przedstawiać pantomimicznie. I tak stopniowo doszlifowywane były ich koncepty i kompilowane z innymi tematami i nastrojami.\nDrugi program Bim-Bomu pozwala zauważyć, że forma i treść inicjatywy studentów dojrzała. O ile pierwszy spektakl Ahaa! był raczej luźnym zlepkiem scen, których jedynymi spoiwami dramaturgicznymi były nastroje sekwencji (komponowane zarówno na poziomie podobieństw, jak i kontrastów) i postać Duszka – metateatralnego narratora, komentatora i przewodnika – o tyle Radość poważna miała swój temat przewodni, jakim było przeciwstawienie dwóch postaw życiowych – nudnego konformizmu i bezrefleksyjności „kogutów” oraz marzycielstwa, idealizmu, optymizmu i zapału do pracy „kataryniarzy”. Rozważając motyw przewodni programu, trzeba wyraźnie zaznaczyć, że choć wcześniej nazwałem inicjatywy Bim-Bomu „teatrem metafory”, przeciwstawiając go „publicystycznemu” STS-owi, to gdański zespół miał w sobie ogromny potencjał i ładunek teatru politycznego – zaangażowanego w dyskusje społeczne. Chociaż studenci nie mówili o tym wprost, ich widzowie – inni studenci – doskonale rozumieli często bardzo zawoalowane przenośnie i aluzje. Bim-Bom był jedną z tych inicjatyw, które poprzedziły popaździernikową odwilż w 1956 roku. Poprzedziły ją i wraz z rewizjonistycznymi nastrojami, atakowały dehumanizujące elementy ustroju komunistycznego – biurokrację, ideę przodowników pracy, która de facto zrównywała człowieka z maszyną, relikty stalinizmu. Symbolem tego wszystkiego były właśnie „koguty”, przeciwko którym walczyli „kataryniarze”. Skupiali się również na wyłapywaniu i bezlitosnym punktowaniu absurdów codzienności biurokratycznego systemu. Znane z życia i zasłyszane sytuacje przetwarzali w groteskowy i karykaturalny sposób, wyśmiewając się z nich. Przykładem była scena pod tytułem Pożar w Straży Pożarnej. Problemem tej sekwencji był brak chęci do gaszenia ognia, który trawił budynek samej Straży, brak morale i nawet kompetencji, co podkreślało, że wśród służb państwowych było wiele osób, pracujących „po znajomości” i nieznających się na danym fachu.\nWśród fragmentów o ładunku politycznym i krytycznym wobec otaczającej rzeczywistości była również scena pod tytułem Lotnicy. Jego bohaterami byli dwaj lotnicy grani przez Zbyszka Cybulskiego14 i Tadeusza Chrzanowskiego.\nMaski tlenowe, marsjańskie okulary, białe hełmy amerykańskie, wielkie czarne gumowe rękawice tworzą z nich ludzi odczłowieczonych, maszyny monstra do zrzucania bomb. Ich głosy zduszone przez blisko trzymane przy ustach mikrofony15.\nStudenci opowiadali o militarnym napięciu powszechnie nazywanym zimną wojną, która miała charakter rywalizacji ideologicznej, politycznej i militarnej pomiędzy sojuszami skupionymi wokół ZSRR i Stanów Zjednoczonych. Zimnej wojnie towarzyszył wyścig zbrojeń, w tym ciągłe zagrożenie potencjałem nuklearnym obu bloków. Choć tak naprawdę nie odbywały się żadne dramatyczne incydenty, to dochodziło do ciągłych prowokacji. Ich świadomość w latach 50. w Polsce była w jakimś stopniu zafałszowana i wspomagana przez partyjną propagandę. Studenci mieli tego świadomość, a szczególnie ci, którzy mieli okazję podróżować po zachodniej Europie. Wśród Bimbomowców było takich wielu. W scenie Lotnicy dali wyraz świadomości fałszów propagandy i choć bohaterami byli karykaturalni Amerykanie o cechach odczłowieczonych maszyn, to spojrzenie krytyczne dotyczyło całego konfliktu i zagrożenia. Dowodem na to mogą być hasła podnoszone przez studentów w czasie odwilży, na przykład: „Kto pierwszy użyje bomby atomowej, zostanie potępiony przez narody świata”. Studenci skupieni wokół Bim-Bomu dawali wyraz swojemu skrajnemu antymilitaryzmowi i pacyfizmowi, wyrastającym między innymi z ciężkich doświadczeń II wojny światowej, w której wielu straciło swoich bliskich i przyjaciół.\nDo innowacyjnych technik stosowanych w Bim-Bomie przez studentów należało także prowadzenie narracji, która mniej lub bardziej bezpośrednio pochodziła z teatru i dramatu epickiego Bertolta Brechta. Pierwszym tego symptomem była postać wcześniej już wspomnianego przeze mnie Duszka, granego przez Jacka Fedorowicza w pierwszym programie zatytułowanym Ahaa!. Nie do końca zgadzam się z nazwaniem go przez Joannę Chojkę „brechtowskim komentatorem”16, ponieważ jego kompetencje na scenie nie przyczyniały się do budowania dystansu. Był raczej scenicznym demiurgiem, postacią metafizyczną i metateatralną, która budowała więź z publicznością i wchodziła w interakcje z bohaterami programu. Natomiast w Radości poważnej spektakl rozpoczynał i kończył Narrator – również grany przez Jacka Fedorowicza – który przypominał konferansjera, zapowiadacza i właśnie takiego „brechtowskiego komentatora”. Duszek z Ahaa! mógł być prototypem Narratora z Radości poważnej, natomiast ta postać dojrzała dopiero w drugim programie Bim-Bomu, gdzie była w pełni świadoma konwencji, taktyki budowania obcości. Właściwie trudno powiedzieć, czy studenci skupieni wokół Cybulskiego i Kobieli mieli świadomość źródła inspiracji. Ani we wspomnieniach Cybulskiego, ani Afanasjewa nie doszukałem się świadomych odwołań do Brechta. Natomiast wydaje mi się, że w tym momencie można powołać się na hybrydyczną formę widowisk inicjatyw w gdańskim „Żaku”, która swoje źródła miała w wielu gatunkach widowiskowych: od kabaretu, przez cyrk, po teatr. Stąd wniosek, że Bimbomowcy mogli korzystać z takich zabiegów inscenizacyjnych, jak opowiadanie historii, wymienianie się rolami, dydaktyzm i moralizatorstwo, wtręty muzyczne, deziluzja, tabliczki nazywające miejsca itd. Wykorzystywał je wprawdzie Brecht, ale należą one do tradycji rewii i kabaretu, których bezpośrednim spadkobiercą był Bim-Bom. W tej perspektywie Narrator był raczej osobą spajającą niejednolity program – na wzór właśnie kabaretowego konferansjera – rozpoczynającego i kończącego wydarzenia na scenie, ale równocześnie biorącego w nich udział i wcielającego się w inne postaci.\nJednym z najciekawszych fragmentów Radości poważnej był skecz napisany przez Sławomira Mrożka. Nosił tytuł Profesor i był parodystycznie potraktowaną sceną rodzajową, która rozgrywała się w szkolnej klasie, podczas lekcji matematyki w gimnazjum. Przed rozpoczęciem scenki na proscenium wychodził Uczeń i zaczynał opowieść:\nByła lekcja matematyki. Była jesień. Padał deszcz. […] Nikt z nas nie odrobił domowego zadania. Pan profesor zapowiedział: każdy przyjdzie do tablicy i dostanie trzy zadania. […] I był tylko jeden sposób. Stary sposób. Wiedzieliśmy o tym wszyscy. I tego właśnie dnia postanowiliśmy się nim posłużyć. Widzę jeszcze Pana Profesora, jak wchodzi do klasy, staromodny, mały…17\nPo tym wstępie podnosiła się kurtyna i studenci odgrywali zapowiedzianą wcześniej sytuację i bohaterów szkolnej lekcji. Osią fabuły skeczu było odciągnięcie przez uczniów uwagi Profesora od planowanych zadań. Perfidnie odwoływali się do jego jedynego wspomnienia, które mogło pociągnąć za sobą długą na całą lekcję dygresję. Mrożek rozpisał więc prostą sytuację, którą zna chyba każdy ze swojego życia. Uczniowie zaczynali namawiać Profesora, żeby opowiedział o swoim pobycie w Wiedniu w czasach młodości. Profesor powoli odpływał w swojej opowieści, pokazując pantomimicznie wiele fragmentów, wyraźnie gestykulując i na końcu zupełnie zapominając o miejscu, w którym się znajdował. Jednak Sławomir Mrożek nie napisał satyry na nauczycieli. Profesor został potraktowany przez niego jako zasiedziały i podstarzały marzyciel, w którym obudziły się dawne siły i wspomnienia. Był więc jednym z przedstawicieli „kataryniarzy”. Również „perfidni” uczniowie nie byli wredni, z czasem wciągali się bardzo w fascynującą historię z odrobiną „respektu”, a przez ich akcję Profesor poczuł ponownie w sobie życie. Czarnym charakterem okazywał się Dyrektor Szkoły, który miał na głowie mały koguci grzebień. Przedstawiciel zatwardziałych „kogutów” przerywał nauczycielowi jego dygresję i prawdopodobnie postanawiał wyciągnąć konsekwencje. Skecz Mrożka, właściwie bardzo szkicowy i krótki, zawiera w sobie już zapowiedź jego dojrzałej twórczości. Dla przypomnienia tylko wrócę do daty premiery Radości poważnej, czyli do roku 1956, w którym Mrożek opublikował pierwszą swoją powieść Maleńkie lato; natomiast już rok później powstało jedno z najbardziej charakterystycznych dla jego twórczości opowiadań – Słoń. Właściwie można powiedzieć, że praca nad skeczem dla teatrzyku studenckiego była dla niego wprawką i warsztatem, dającym i sprawdzającym wykorzystywane później narzędzia. Już w skeczu Profesor można dostrzec elementy realizmu, połączonego z satyrycznymi, groteskowymi, absurdalnymi żartami i zabawą słowami.\nInnym wartym uwagi fragmentem Radości poważnej była scena pod tytułem Faust. Bimbomowcy wchodzili w niej w dialog z klasyką, z arcydziełem Goethego. Jednak bardziej niż odwołaniem do samego Fausta, sekwencja ta była metateatralną zabawą. Rozpoczynała się od rozlepiania afiszy teatralnych zapowiadających spektakl według niemieckiego poety. Następnie po odsłonięciu kurtyny scena przedstawiała:\njakby teatr od tyłu. W głębi odsłaniała się jeszcze jedna kurtyna. Za nią budka suflera. Aktor Wielkiego Teatru stoi do nas tyłem, przodem do dalekiej w głębi widowni. Ubrany jest w strój klasyczny […]. Aktor zaczyna swój Wielki Monolog. […] skończył. Z megafonów płyną […] oklaski. Aktor […] wycofuje się do tyłu, poza granicę otwierającej się w głębi i zamykającej się na bisy – kurtyny. […] Gdy znów kurtyna zamknięta, Aktor „staje się prywatny”, w sylwetce jego zmęczenie, chusteczką obciera pot. […] Teraz scenę oświetla brudne, mdłe, robocze światło. Aktor Wielkiego Teatru staje się mały, biedny, zgarbiony. Zdejmuje […] but i wyrzuca zeń kamień uwierający go w czasie Wielkiego Monologu.18\nAktora Wielkiego Teatru, grającego Fausta, grał Jerzy Afanasjew – podobno rewelacyjny recytator i inicjator późniejszego Cyrku Rodziny Afanasjeff, którego jednym z tematów przewodnich było tematyzowanie kondycji aktora i ogólnie – artysty. Z jednej strony można potraktować tę scenę jako parodię pompatycznych i patetycznych monologów, mówionych przez największe gwiazdy sztuki aktorskiej. Z drugiej – w tym prostym obrazie scenicznym, odartym z iluzji, w którym publiczność miała możliwość podejrzeć praktyka sceny po występie, między ukłonami, aktorzy związani z Bim-Bomem zawarli mnóstwo obaw i gorzkich diagnoz, związanych z aktorstwem. Ich reżyserami byli Cybulski i Kobiela – wybitni aktorzy, którzy przez bardzo długi czas byli niedoceniani w Teatrze Wybrzeże i dlatego musieli zająć się działalnością – nazwijmy ją umownie – kuratorską przy klubie studenckim „Żak”. Z jeszcze innej perspektywy, przyglądając się konkretnie Wielkiemu Aktorowi Teatru i jego zachowaniu – dumie i prostej postawie, gdy grał, oraz rozluźnieniu mięśni, rozproszeniu koncentracji, kiedy zapadała kurtyna – można zobaczyć, jak bardzo docenione zostało to rzemiosło. Podkreślony został wysiłek, mnóstwo „małych” przeciwności (takich jak kamień w bucie), ale również to, że aktor grający postać, nie może być z nią utożsamiany. Powyższa scena była też więc pewnego rodzaju manifestem dotyczącym kondycji artysty, która swoje źródło może mieć na przykład w monologu Starego Aktora w III akcie Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego.\nWspomniane powyżej sceny i tropy interpretacyjne są zaledwie wstępem do przypomnienia działalności nie tylko Bim-Bomu, ale również innych teatrzyków studenckich lat 50. i 60. Mam nadzieję, że na tych kilku przykładach udało mi się zasygnalizować pojemność i wartość twórczości studentów, którzy po skończeniu nauki brali aktywny udział w tworzeniu polskiej kultury i nauki.\nZbliżając się do końca tych wstępnych rozważań, chciałbym pozostawić więcej pytań, niż dać odpowiedzi, ponieważ recepcja twórczości teatrzyków studenckich wciąż czeka na rzetelną interpretację i analizę wpływu na ferment społeczny w Polsce. Z pewnością trzeba podkreślić, że ich działalność cechowała niezobowiązująca atmosfera zabawy, która przejawiała się programach o hybrydycznej formie. Wpisywała się i odwoływała do tradycji kabaretu, pantomimy, komedii dell’arte. Cechowała ją prostota, idealizm, a poetyka spisanych tekstów przypomina twórczość Skamandrytów. Studentom tworzącym Bim-Bom nie można było odmówić ambicji – intertekstualnych gier, skomplikowanych i wysublimowanych żartów językowych, inteligencji przekazu i umiejętności obchodzenia zakazów cenzury. Jednym z głównych pytań, które wciąż pozostają otwarte, jest, jak traktować zapisane scenariusze, czytając je dzisiaj? Jako autonomiczne teksty artystyczne przeznaczone do wystawiania przez współczesne zespoły, w różnych miejscach i różnych czasach? Czy może wyłącznie jako dokumenty zaświadczające o zjawisku, które już dzisiaj nie miałoby prawa istnieć? Wyłącznie jako inspirację? Dotyczy to nie tylko Bim-Bomu, ale również teatrzyków, które wyrosły z niego i tych pokrewnych z innych miast: bardzo długo działających warszawskiego Studenckiego Teatru Satyryków, wrocławskiego Teatru Kalambur, czy łódzkiego „Pstrąga”. Nie znam odpowiedzi na te pytania, które prawdopodobnie jest w stanie zweryfikować tylko i wyłącznie scena.\nNiemniej Bim-Bom był przedsięwzięciem działającym z potrzeby chwili. Był teatrem utopijnym, do którego dokładano z własnej kieszeni. Zbyszek Cybulski nazywał go nawet teatrem „o ustroju komunistycznym”, gdzie wszystko było wspólne i ze wspólnej inicjatywy19. Programy tego teatrzyku objechały całą Europę, odnosząc sukcesy na najważniejszych międzynarodowych festiwalach młodzieżowych20. Na jednym z nich Bim-Bomem zachwycił się Jan Kott, który wymieniał go jako najciekawsze zjawisko polskiej kultury tamtego czasu obok Studenckiego Teatru Satyryków i krakowskiego Cricot 2 Tadeusza Kantora (!). Według Kotta „nadrealistyczna metafora i przyspieszony skok wyobraźni służy moralnemu oburzeniu i rewolucji moralnej”21.\nW 1957 roku Bim-Bom przygotował jeszcze program Toast, który jednak nie spotkał się z tak dobrym przyjęciem jak poprzednie dwie premiery. Ostatni program Bim-Bomu Coś by trzeba swoją premierę miał w 1960 roku. Z gdańskiego zespołu wyrosły inne teatrzyki, działające przy „Żaku”: kabaret To-Tu, plastyczny Teatr Galeria Jerzego Krechowicza, Cyrk Rodziny Afanasjeff i wiele innych wciąż czekających na przypomnienie.\n1. Jerzy Afanasjew: Sezon kolorowych chmur, Wydawnictwo Morskie, Gdynia 1968, s. 12.\n2. Andrzej Cybulski zwraca uwagę, że wielu rozpoczynających naukę studentów – z ciężkimi doświadczeniami i obciążeniami psychicznymi – przyszło prosto z okopów lub lasów oraz, że wielu z nich było wrogo nastawionych wobec Polski Ludowej. Por. Andrzej Cybulski: Pokolenie Kataryniarzy, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Gdańsk 1989, s. 198–199.\n3. Jerzy Afanasjew: Sezon kolorowych chmur, s. 12.\n4. Pomimo że już w 1954 roku w jednym z domów studenckich miała miejsce premiera tzw. Programu Zero, za pierwszy program uznaje się Ahaa!. To z jego finału pochodzi piosenka z onomatopeicznym zawołaniem „Bim-Bom!”, od której wzięła się nazwa teatrzyku.\n5. Andrzej Cybulski: Pokolenie Kataryniarzy, s. 22–23.\n6. Teatr założony przez studentów dziennikarstwa. W warszawskim Studenckim Teatrze Satyryków (STS) działali między innymi: Agnieszka Osiecka, Wojciech Siemion, Sława Przybylska. „Bimbomowcy” przyjaźnili się z twórcami warszawskiego STS-u, krakowskiej Piwnicy pod Baranami, łódzkiego „Pstrąga”. Nazywano to zjawisko nawet rodziną teatrów studenckich\n7. „W przedstawieniu nie było stałości miejsca i akcji. Przenikanie filmowe […] tu osiągane bywało łagodną zmianą świateł, przenikaniem się planów świetlnych”, powszechnie stosowano blackouty i montowano poszczególne obrazy, sceny i ruchy wewnątrzsceniczne. Jerzy Afanasjew: Sezon kolorowych chmur, s. 49.\n9. Do najważniejszych należały Festiwale Młodzieży i Studentów (Warszawa, Moskwa, Kopenhaga).\n10. Joanna Chojka: Moda i historia. Notatki o teatrzyku Bim-Bom, [w:] Zbigniew Cybulski – aktor XX wieku, pod redakcją Jana Ciechowicza i Tadeusza Szczepańskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1997, s. 28.\n11. Por. Konstanty Stanisławski: Etyka, wstępem i objaśnieniami opatrzył Henryk Szletyński, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1951.\n12. Joanna Chojka: Moda i historia. Notatki o teatrzyku Bim-Bom, s. 38.\n13. Tamże, s. 35–36.\n14. Na marginesie czuję się w obowiązku wspomnieć, że generalnie Cybulski nie zwykł grywać w programach Bim-Bomu. Zazwyczaj był głosem zza kulis, albo wytrwałym inspicjentem nadzorującym wydarzenia i współreżyserem programów o największym autorytecie.\n15. Jerzy Afanasjew: Sezon kolorowych chmur, s. 172.\n16. Joanna Chojka: Moda i historia. Notatki o teatrzyku Bim-Bom, s. 34.\n17. Jerzy Afanasjew: Sezon kolorowych chmur, s. 164.\n18. Tamże, s. 167–168.\n19. Tamże, s. 59.\n20. M.in. Kraków, Oxford, Wiedeń, Sztokholm, Moskwa, Rostock, Paryż, Rotterdam, Amsterdam, Bruksela, Wenecja.\n21. Jan Kott: Król Ubu i młodzi Polacy, „Przegląd Kulturalny” 21 maja 1959.


FP - Temperatura, wachlowanie, spryskiwanie - Golden Teacher - Forum psilocybE\nPierwsza uprawa Mckennaii. Czy zapadły w sen zimowy? Magicznyklapek 13 43 PsiloPony:\n5 rzut, puste nóżki w środku Rambbooo frywolnie 4 29 PsiloPony:\nSuszone grzyby, czy wszystko z nimi okej? Kddkjdkd 4 17 PsiloPony:\nNowy grower bilo420 2 25 PsiloPony:\nPrzechowywanie listek Rambooo frywolnie 22 19 PsiloPony:\nCo zrobić po zbiorach, gdy są widoczne już małe grzybki? Aya 18 31 Aya:\nKiedy ścinać? Kddkjdkd 6 16 casloskopicu\nDrugi rzut: wolny rozwój, ciemne nóżki gumbi 12 10 PsiloPony:\nGrowkit mazatapec - czy wszystko w porządku? Kddkjdkd 1 17 PsiloPony:\nGrowKit McKennaii - wzrost jedynie na połowie powierzchni MiKi21 7 15 PsiloPony:\nzbyt wiglotny substrat Czarnylotos frywolnie 11 33 Czarnylotos\nLegitna strona z growkitami szybkiLOPEZ 7 27 Ypsi\nTemperatura, wachlowanie, spryskiwanie - Golden Teacher Zshroomer 28 30 PsiloPony:\nTemat: Temperatura, wachlowanie, spryskiwanie - Golden Teacher\nwysłano: 2020.12.04 19:30:11\nWitam, jestem nowy w temacie a moją jedyną przygodą z kosmitami było na obecną chwile zjedzenie 7.5g trufli z NL. Ale było to na tyle dobre i ciekawe przeżycie, że zdecydowałem się kupić growkit.\nZacząłem czytać i myśląc, że wiem już wszystko wystartowałem z samą hodowlą. Ale dopiero po jakichś 2-3 dniach doczytałem, że przez ten czas powinienem "zapomnieć" o kicie i go praktycznie nie dotykać aż się pojawią pierwsze piny. Ja natomiast przez ten czas wachlowałem go 3 razy dziennie i raz spryskiwałem, po przeczytaniu tego, przestałem to robić do dziś. Mija już jakoś 8 dzień od startu i jeszcze nic się nie pojawia (chociaż kit nie wygląda źle, jest dużo białych kropek z których z tego co czytałem mogą wyjść później kosmici). Kupiłem dzisiaj termometr (rtęciowy) i włożyłem go do torby, ponieważ w mieszkaniu mam stosunkowo zimno i chciałem się dowiedzieć na ile muszę się tym faktem przejmować oraz chciałem mieć dane które mogę podać w razie pytań.\nTeraz parę danych o jego warunkach:\n- Od dziś zacząłem go wietrzyć i spryskiwać (kolejno trzy i raz dziennie)\n- Kit ma dwa miejsca w których stoi; pierwsze - w moim pokoju pod oknem, jest to miejsce dość jasne ale i bez bezpośrednich promieni słonecznych. Temperatura jaka mi wyszła to 19°C i drugie - za szafą przy rurach cieplnych (temperaturę podam w ciągu paru godzin, bo kit dopiero tam przestawiłem więc chcę dać mu chwile na złapanie temperatury) jest tam dość ciemno. W ciągu tygodnia kit stoi u mnie a na weekend z uwagi no moją nieobecność i średniego współlokatora - leci za szafę\n- Na dnie worka jedyna woda jaka jest to ta która osiadła po spryskiwaniu, nie zalewałem dna ale jest tam z pół szklanki wody\n- Sprawdzałem wczoraj wilgotność grzybni, bo czytałem jak ktoś polecał, żeby w razie niepewności co do wilgotności zdezynfekować rękę i dotknąć palcem grzybni, była całkiem wilgotna, ale jednak uznałem, że już dłużej nie ma co trzymać go bez spryskiwania.\nJeśli chodzi o moje pytania to:\n- Czy 19°C dla nauczycieli to dobra temperatura czy raczej powinienem znaleźć im cieplejsze miejsce?\n- Jeśli temperatura za szafą okaże się w porządku, to czy światło z latarki (położonej oczywiście tak, żeby nie świeciła bezpośrednio) wystarczy dla rozwoju grzybów, czy powinienem je wystawiać?\n- No i oczywiście, czy moje podlewanie i wietrzenie od początku a później nic przez 5 dni było dobrym posunięciem czy powinienem już zostać przy podlewaniu i wietrzeniu?\nDołączam przy okazji fotkę dzisiejszą\nwysłano: 2020.12.04 22:04:59\nDopoki nie wyskoczyly piny to wietrzyc nie musisz.\nTemp do owocnikowania 22-26. Nizsza temp moze wplynac na opieszałość kosmitow.\nŚwiatło rozproszone daje info grzybom w ktorym kierunku maja rosnąć, nie zachodzi w nich fotosynteza więć światło do życia im nje potrzebne.\nOklej boki opakowania zeby grzybnia od boku swiatla nie widziala.\nwysłano: 2020.12.07 00:30:36\nZ góry przepraszam za tak późną odpowiedź ale prawie cały weekend byłem poza domem i nie miałem jak odpisać, jedynie wczoraj szybko popryskałem grzybki.\nKit oblepiłem taśmą (pewnie dalej jest jakieś przebicie światła ale zawsze coś). Dodatkowo wyszło mi, że za szafą mam w bagu 20-22°C więc od teraz będę je tam trzymać cały czas a na dzień kłaść latarkę tak, żeby miały dość jasno. Dzisiaj przy okazji przyjrzałem się grzybni i zobaczyłem swoich pierwszych kosmitów nie powiem, uciecha była. Jestem ciekaw jak bardzo teraz będą rosnąć z dnia na dzień bo widziałem u innych, że od momentu pojawienia się to już jak z bicza strzelił .\nDorzucam zdjęcie z dzisiaj\nwysłano: 2020.12.07 11:18:56\nPóki co idzie ładnie.\nTe 20-22 stopnie, niby różnica tylko 2 ale to potrafi znacznie opóźnić uprawę, także miej to na uwadze\nwysłano: 2020.12.07 12:17:35\nNawet to chyba widać na moim przykładzie, bo grzyby rosną głównie po jednej stronie. Nie wiem na ile to losowość a na ile fakt, że kit stoi przy rurach i ma ciepło z jednej strony, ale będę go teraz stawiać naprzemiennie.\nPrzy okazji czy kosmici ze ścianek będą schodzić niżej i rosnąc normalnie czy są narażeni na to, że skończy im się grzybnia do rozrostu? Zaznaczyłem dwa przykłady którymi się martwię.\nwysłano: 2020.12.07 12:25:53\nNie martw się, wszystko idzie jak po maśle\nOklej tylko boki pojemnika, wstaw do torby, dbaj o wilgotność, wymianę gazową i temperaturę oraz przede wszystkim daj im żyć\nNie stresuj grzybni i nie wyciągaj jej z wora, a powinno być wszystko super w przeciągu tygodnia.\nwysłano: 2020.12.07 12:37:00\nU mnie w pierwszym rzucie też tak szły możesz się nie martwić wyrosną na ładne dorodne bedki\nwysłano: 2020.12.07 13:02:29\n>U mnie w pierwszym rzucie też tak szły możesz się nie martwić wyrosną na ładne dorodne bedki\n>Nie martw się, wszystko idzie jak po maśle\n>Oklej tylko boki pojemnika, wstaw do torby, dbaj o wilgotność, wymianę gazową i temperaturę oraz przede wszystkim daj im żyć\n>Nie stresuj grzybni i nie wyciągaj jej z wora, a powinno być wszystko super w przeciągu tygodnia.\nWyciąganie kitu pod robienie zdjęć może odbić się na kosmitach? Widziałem, że parę osób na tym forum tak robiło i im ładnie rosło to uznałem, że nic się nie stanie (oczywiście ręce są wcześniej dezynfekowane).\nPojemnik mam oklejony ciemną taśmą żeby ograniczyć dostęp światła. Wietrzyć będę się starał ~3-4 razy dziennie a co do spryskiwania nie jestem pewien jak często to robić, z tego co czytam to też 2-3 razy dziennie powinno się to robić i max 2-3 psiknięcia.\nCo do temperatury to nawet myślę, że może być wyższa niż podaje termometr bo w połowie jest w wodzie a wiadomo, że ta trochę wolniej łapię ciepło co może się odbić na pomiarach. Ale oscyluje w okolicach 22 stopni więc raczej nie ma o co się martwić.\nwysłano: 2020.12.07 18:35:29\nKwestie zraszania reguluj sobie poglądowo - jak worek zaparowany to wilgotność optymalna. Jak nie ma pary to trzeba pryskać.\nOgólnie 2-3 razy dziennie powinno być ok\nwysłano: 2020.12.08 11:44:10\nBędę się tego trzymać\nStawianie baga mniej wyrośniętą stroną do ciepła chyba dało efekty, wysypało tych kosmitów jak grzyby po deszczu\nwysłano: 2020.12.08 14:46:43\nwysłano: 2020.12.09 16:03:25\nKosmici już wyraźnie przybrali na masie i pną się ku górze , chociaż myślę, że dwójka po prawej (wyraźnie rosnąca od ścianki w poziomie) najpewniej odpadnie albo daleko nie zajdzie... ale to na szczęście tylko dwójka wywrotowców\nPytanie na dziś - czy jest różnica z którego rzutu będę robić odcisk? Nie chce robić z pierwszego bo nie wiem dalej czy będę dalej iść w hodowle, czy może wyjdzie mi tego na tyle dużo, że odcisk leżałby w szafie przez następne pół roku nie ruszony.\nwysłano: 2020.12.09 16:19:43\nNie ma różnicy z którego rzutu będziesz robił ja zbierałem z wszystkich grzyby i tak pójdą do młynka lub pokrusze w rękach w celu wyrównania mocy poszczególnych rzutów\nwysłano: 2020.12.09 18:25:29\nOdcisk w tej szafie możesz trzymać latami. A jeżeli bardzo by zawadzał to zawsze możesz się podzielić odmianą z kimś w potrzebie\nTakże zbieraj ile się da, później nie będziesz kita kupował w razie czego tylko odpalisz swój "chów"\nwysłano: 2020.12.09 22:43:13\nA jakieś specjalne warunki taki odcisk powinien mieć? Czy po prostu folie z odciskiem dobrze zamknąć (wiadomo, żeby nie doszło do zakażenia) i gdzieś schować żeby nie zawadzał.\nI co do już korzystania z odcisku, to czy poradnik "Grow your mind" jest dobry czy raczej polecałbyś kierowanie się innym?\nwysłano: 2020.12.09 23:22:36\nZamknąć i schować w ciemne, suche i chłodne miejsce.\nWszystko co masz na psilosophy jest wartościowe.\nwysłano: 2020.12.09 23:37:53\nWłaśnie czytałem cały poradnik "Uprawa Grzybów Według Mush Mush" i cały proces choć czasochłonny to wydaje się być efektywny, więc wezmę się za te odciski.\nwysłano: 2020.12.10 08:28:19\nPrzyznam, że ma to sens, a tym samym witam w gronie pasjonatów\nwysłano: 2020.12.10 11:24:56\nA dziękuje, mam nadzieję, że zostanę na dłużej\nWielkimi krokami zaczynam się zbliżać do ścinki (liczę, że będzie jutro) więc czas na parę kolejnych pytań. Na pewno wiem, że grzyby przy zrywaniu wykręcać jak najdelikatniej. Ale mam pytanie co do suszenia i samej konsumpcji. Mianowicie:\n- Jak wygląda suszenie na chlorku wapnia? Czytałem, że ok. 3g chlorku na 1g grzybów. Ale wciąż nie wiem czy grzyby kłaść bezpośrednio na chlorku czy na ręczniku (papierowym/materiałowym?)\n- Co do konsumpcji na sucho wiem, że warto sobie namoczyć w soku z cytryny. Ale czy można np. zrobić sobie z tym chociażby jajecznice? Czy lepiej nie poddawać grzybów żadnej obróbce cieplnej?\nwysłano: 2020.12.10 13:13:31\nGdzieś na forum był koncept suszarki z wykorzystaniem osuszacza. Poszukaj ^^ Autorem o ile się nie mylę był @Horonszy (a może on zmodyfikował projekt?) Nie pamiętam, ale jak poszukasz to znajdziesz. Nie kładź kosmitów na chlorku bo później będziesz go jadł -.^\nPo co je suszyć skoro później będziesz je namaczał? Smacznego zaraz po zerwaniu\nDo jajecznicy spoko ale nie przejadaj się nią. Niech głównym walorem tej jajecznicy będzie grzybek, ale też nie smażony na patelni, bo go zepsujesz. Zrób sobie jajecznice i wkrój do niej surowe maślaki\nwysłano: 2020.12.10 14:21:50\nAle dosłownie po zerwaniu można wziąć takiego grzybka i go wszamać zaraz po zdjęciu resztek grzybni? I jak długo taki grzyb może leżeć (nie suszony) w zamkniętym pudełku/słoiku\nwysłano: 2020.12.10 14:51:59\nja zjadlem surowego zaraz po zerwaniu i nic mi nie było a co do suszenia, to ja zdecydowalem sie uszuszyc w piekarniu na 50 stopni, z termoobiegiem i uchylonymi drzwiami. jutro bede jadl, wiec okaze sie czy zachowaly swoja moc\nwysłano: 2020.12.10 17:10:59\nZasada jest taka, że jak zrywasz to suszysz, ale jak już masz zerwane to czemu by nie zjeść i nie cieszyć się pełnym walorem grzybów?\nI najpierw suszysz a później zamykasz w szczelnym pojemniku.\nwysłano: 2020.12.10 21:41:56\nA coś im się może stać jak przeleżą z 5h w pojemniku?\nwysłano: 2020.12.10 23:10:48\nJak są świeże to mogą się uparować i później kosz. Lepiej zostaw je na świeżym powietrzu. Albo włóż w pojemnik ale go nie zakrywaj. Przykryj papierem i najlpeiej wyściel pojemnik też jakimś ręcznikiem papierowym.\nwysłano: 2020.12.12 12:35:23\nŚcinka tak jak myślałem, będzie wczoraj. Ale nie miałem czasu żeby napisać aktualizacje więc wrzucam dopiero teraz.\nOstatecznie z wyników jestem bardzo zadowolony, rano wstałem o 7 żeby zobaczyć czy można ścinać czy jeszcze je zostawić i okazało się, że wszystkie są już otwarte więc w obawie przed zrzuceniem zarodników przystąpiłem do ścinki. Mokrego wyszło łącznie 264g co jest dla mnie wręcz zatrważającym wynikiem niestety mój brak wprawy w wyrywaniu grzybów skończył się tym, że trochę się poturbowały, ale chyba bez tragedii.\nOd razu zalałem kit i odstawiłem na jakieś 5h po czym normalnie wsadziłem do baga, popryskałem i odłożyłem.\nMam pytanie, czy to wygląda dobrze? Nie powinien się trochę przez tę wodę rozkurczyć? Czy jest wszystko jak powinno być?\nwysłano: 2020.12.12 15:04:43\nJeżeli oczyściłeś grzybnię z abortów to wszystko jest git.\nMogłeś moczyć ją dłużej, powyżej 12h.\nwysłano: 2020.12.13 22:49:36\nNie wiedzialem, czy będę w weekend miał później czas żeby to wyciągnąć więc wolałem moczyć krócej. Aborty raczej wyrwałem wszystkie. Przynajmniej mam taką nadzieję...\nwysłano: 2020.12.14 08:59:57\nPamiętaj, że nadzieja umiera ostatnia\nA skoro tak to wszystko jest w jak najlepszym porządku\nJak skutecznie "rozsadzić" growkit? F.X. 2 19 PsiloPony:\nMetoda UncleBens a ziarna z lidla gandalfinio 15 17 PsiloPony:\nPęknięcia na kapeluszach figi3l 4 9 PsiloPony:\nDrugi rzut Golden teacher mrgrzybek frywolnie 1 14 saturn1337:\nProblem z grow kitem Mexican. Ciemniejące kapelusze, dziwne plamy, zatrzymanie wzrostu. xd2333 11 13 PsiloPony:\nZapomniałem o grzybach Aciddica frywolnie 7 15 PsiloPony:\nGrzybki zatrzymały się w rozwoju- prośba o poradę McMurdo 4 13 McMurdo:


Informacje o firmie Lukasz Trans z Piaseczna | Przewóz osób\nInformacje o firmie Lukasz Trans - Wynajem autokarów Piaseczno\nMottem naszej rodzinnej firmy jest hasło Z pasją do podróży. To słowa naszego ojca, seniora rodu, który od najmłodszych lat zaszczepił w nas bezwarunkową miłość do podróżowania. Już jako dzieci bacznie obserwowaliśmy jego pracę, którą szybko sami pokochaliśmy. Postanowiliśmy wykorzystać doświadczenie taty i nauczyć się od niego dobrych praktyk. Uzbrojeni w wiedzę o tym, jak powinno wyglądać przedsiębiorstwo oferujące przewóz osób, postanowiliśmy podjąć rękawicę i spróbować swoich sił w branży przewozowej. Właśnie w ten sposób powstała firma Lukasz Trans.\nDziałamy nieprzerwanie już od 1987 roku, oferując przewóz osób z Piaseczna, Warszawy oraz okolicznych miejscowości, a także wynajem busów i autokarów. Nasze duże doświadczenie oraz wiedza pozwalają nam każdorazowo dopasowywać się do indywidualnych potrzeb pasażerów – niezależnie od tego, czy obsługujemy transfery na lotniska, wycieczki szkolne czy może wyjazdy integracyjne dużych firm.\nZapraszamy do zapoznania się z galerią zdjęć, w której prezentujemy Państwu naszą najnowszą flotę.\nŁukasz Kania – właściciel firmy Lukasz Trans\nZałożyciel naszej firmy, który z kółkiem autokaru jest związany od wczesnych lat dzieciństwa. Najpierw nabierał doświadczenia pod czujnym okiem taty, później szlifował swoje umiejętności jako praktykant, by teraz móc sprawnie prowadzić … własną firmę. Łukasz to człowiek, który łączy w sobie spokój, opanowanie i duże poczucie humoru.\n„Pojadę i na koniec świata, tylko jakiś meczyk bym obejrzał...."


Jak znaleźć dobrego psychoterapeutą w Warszawie - Zdrowy-Styl-Zycia.pl\nJak znaleźć dobrego psychoterapeutą w Warszawie\nPsychoterapia staje się coraz modniejsza w Polsce. Na Zachodzie ten sposób leczenia problemów w zdrowiu psychicznym od lat jest jednym z najbardziej prestiżowych. W naszym kraju rzesze pacjentów zgłaszają się od niedawna do psychoterapeutów, szukając u nich pomocy wtedy, gdy doświadczają smutku, lęku czy depresji. Jak znaleźć dobrego psychoterapeutę? Poniżej garść wskazówek i podpowiedzi, dzięki którym łatwiej będzie zdecydować się na leczenie z konkretnym psychoterapeutą.\nJeden z ważnych aspektów związanych z wyborem psychoterapeuty to nurt, w którym specjalista prowadzi terapię. Wyróżnia się psychoterapię psychodynamiczną, poznawczo-behawioralną, systemową czy psychoanalityczną. Podejście psychoterapeutyczne, które jest głównie stosowane przez terapeutę, pomaga w poradzeniu sobie z kryzysami, w lepszym rozumieniu własnych emocji, przejściu przez zmiany, które dzieją się w życiu. Niektóre z podejść proponowane są ze względu na swoją skuteczność w leczeniu depresji, lęku. To na przykład psychoterapia poznawczo-behawioralna. Psychoterapia systemowa będzie idealna wtedy, gdy człowiek chce lepiej poznać schematy rządzące funkcjonowaniem jego rodziny. Psychoanaliza oraz podejście psychodynamiczne to sposób na zrozumienie siebie, własnych motywów, lęków. Dla osób, które chcą rozwinąć własną osobowość i lepiej radzić sobie w życiu, będą to idealne podejścia terapeutyczne. Trzeba nastawić się na jednak na długą pracę z psychoterapeutą.\nStandardy, jakie powinien spełniać terapeuta\nJakie standardy powinien spełniać dobry terapeuta i gabinet psychoterapii w Warszawie? Po pierwsze powinien poddawać swoją pracą superwizji. Oznacza to, że musi być w stałym kontakcie z osobą, która ocenia jego postępowanie terapeutyczne z różnymi pacjentami. W niektórych podejściach terapeutycznych istotne jest również to, aby osoba terapeuty kontynuowała własną psychoterapię. To właśnie dzięki temu staje się bardziej dojrzała, potrafi lepiej pomagać, wspierać pacjenta w dążeniu do jego celu. Zanim podpisze się kontrakt terapeutyczny, warto sprawdzić, jakie kwalifikacje posiada psychoterapeuta. Powinna być to osoba, która ukończyła studia wyższe na przykład psychiatrii, psychologii, pedagogiki lub innych nauk społecznych, a następnie podjęła studia podyplomowe na kierunku psychoterapii. Dobrze, jeżeli szkoła psychoterapii, którą ukończył psychoterapeuta jest akredytowana przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne lub Polskie Towarzystwo Psychologiczne.\nPsychoterapeuta Warszawa ceny\nPsychoterapia to sposób leczenia zaburzeń psychiczny, problemów w zdrowiu psychicznym, jedna z metod rozwoju. Można korzystać z niej w ramach ubezpieczenia w NFZ lub prywatnie. Ile kosztuje psychoterapia za sesję? Sesja psychoterapii zwykle trwa 45 lub 50 minut. Ceny uwarunkowane są między innymi regionem Polski, a także podejściem terapeutycznym, w którym pracuje terapeuta. Zwykle koszt sesji waha się od około 120 do 200 zł za spotkanie. Psychoterapia może być krótko- lub długoterminowa. Wtedy liczba sesji jest zróżnicowana.\nGłówne zasady dobrego planu treningowego na masę mięśniową Wielu ludzi marzących o posiadaniu określonego modelu sylwetki szuka odpowiedzi na pytanie, jak takową uzyskać.…\nGinekolog w Warszawie Wybór specjalisty z zakresu ginekologii nie zawsze jest prosty. Jak znaleźć dobrego lekarza ginekologa, który…


Ustawa o reklamie i akwizycji :: Publications\nStrona startowa > Ustawa o reklamie i akwizycji\nUstawa o reklamie i akwizycji\n1. Reklama i akwizycja – to działalność promocyjna mająca w założeniu skłonić potencjalnego nabywcę do zainteresowania się towarem, usługą, dostawcą. Odbywa się na koszt tych nabywców, którzy się zdecydują, promieniując cenowo na podobne towary i usługi. Nabywca pokrywa koszt reklamy i akwizycji;\n2. Ekonomiczno-społeczny sens reklamy i akwizycji jest zatem następujący: daj mi złotówkę, a ja za ten datek tak ci zawrócę w głowie moją ofertą, że zgubisz z pola widzenia inne towary i usługi, a za moje zapłacisz więcej niż suma uzasadnionych kosztów ich wytworzenia plus mój sprawiedliwy zysk;\n3. Wprowadza się standaryzowaną „metkę” towaru i usługi, zawierającą te informacje, które są obowiązkiem wytwórcy towaru i usługi wobec potencjalnego nabywcy: jest to nie więcej niż 20 informacji w postaci powszechnie zrozumiałych znaków-obrazów lub sformułowań, w tym cena rekomendowana, wynikająca z kosztów wytworzenia;\n4. Wszelkie znaki towarowe, logo i podobne elementy pozycjonujące rynkowo, nie będące informacją standardową (punkt 3 powyżej) – nie są elementem kosztu i opłacane są z zysku, nawet jeśli są finansowane z kredytu;\n5. Wszelkie znaki towarowe, logo i podobne elementy pozycjonujące rynkowo, nie będące informacją standardową (punkt 3 powyżej) – są zamieszczane w specjalnie wydzielonych przestrzeniach publicznych, a zasadą ich rozpowszechniania w jakikolwiek sposób jest zakaz natręctwa;\n6. Naruszenie punktów 3-4-5 powyżej – wiąże się za pierwszym razem z karą finansową równą wydatkom poniesionym na reklamę-akwizycję, za drugim razem okresowym wycofaniem towaru-usługi z oferty (w tym z półek sklepowych), za trzecim razem – z podmiotowym zakazem sprzedaży towaru-usługi;\n7. Podmiot gospodarujący, który uporczywie narusza punktu 3-4-5 powyżej – otrzymuje terminowy lub stały zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w inkryminowanym przedmiocie;


Konferencja Historyczna 75 rocznica konferencji w Jałcie - Miksa - NEon24.pl\nHISTORIA ŚWIATA 07.02.2020 20:22 0 komentarzy\nZapraszam już jutro na niezwykle ciekawą Konferencję, ja w jej trakcie przybliżę działalność księcia kardynała Adama Sapiehy w trakcie II wojny światowej. Generalny Gubernator Hans Frank mówił o nim: "Głowa idei niepodległości narodowej"\nSobota, 8 lutego 2020 r., godz. 11.00\nWarszawa, ul. Kopernika 30, sala 323, III piętro\n75 rocznica konferencji w Jałcie w lutym 1945,\ngeopolityka oraz strategie przetrwania\n11.00 Rozpoczęcie Konferencji\n11.10 Poseł Grzegorz Braun: "Między Monachium 2,0 a Jałtą Plus"\n11.45 Prof. Adam Wielomski: "Węgry w latach II wojny światowej"\n12.20 przerwa kawowa\n12.35 Dr Jakub Wozinski: "Harriman w Jałcie - jedyny sojusznik Polski"\n13.10 Martinas Malużinas: "Działalność polityczna Antonisa Smetony na emigracji 1940-44"\n14.00 Arkadiusz Miksa: "Abp Krakowa Adam Książę Sapieha w czasie wojny i okupacji niemieckiej"\n14.35 Arkadiusz Karbowiak: "Grekokatolicki Abp Lwowa Andrzej Szeptycki wobec sprawy ukraińskiej w czasie II wojny światowej"\n15.10 przerwa kawowa\n15.25 Ronald Lasecki: "Pomiędzy niepodległością a USA - Ameryka łacińska w czasie II wojny światowej"\n16.00 Michał Górski: "Chorwaci na rozdrożu - Państwo Chorwackie podczas II wojny światowej"\n16.35 Sebastian Pitoń: "Czy operacja Barbarossa 22.06.1941 r. to starcie dwóch agentów Wall Street?"\n17.10 Zakończenie Konferencji\nkardynał adam sapieha\nczytaj więcej HISTORIA ŚWIATA chart01.09.202133\nczytaj więcej HISTORIA POLSKI chart19.08.20209\nInna Warszawa. 1920 jako polska wojna domowa\nczytaj więcej HISTORIA POLSKI chart17.08.202073


Strona główna›Sprzedał towary za 2 mld dolarów podczas streamingu. Trwało to 12 godzin\nŹródło zdjęć: © VCG via Getty Images | VCG\nW Chinach padł rekord sprzedaży produktów podczas internetowego streamingu. Jeden z influencerów współpracujący z platformą sprzedaży Taobao podczas 12-godzinnej transmisji sprzedał produkty warte łącznie niemal 2 miliardy dolarów.\nSerwis wirtualnemedia.pl donosi o rekordzie sprzedaży produktów podczas internetowej transmisji na żywo. Chodzi o streaming, który prowadził Chińczyk Li Jiaqi znany w sieci jako "Lipstick Brother". Rekordowa transmisja zrealizowana dla platformy Taobao należącej do Alibaby trwała 12 godzin i sprzedano podczas niej produkty za równowartość 1,9 miliarda dolarów.\nLi Jiaqi testuje w internecie głównie kosmetyki do makijażu i podczas opisywanego streamingu sprzedano przede wszystkim takie produkty, ale też na przykład słuchawki Apple AirPods. Łącznie sprzedano towar dokładnie za 12 mld juanów (przy dzisiejszym kursie to w bezpośrednim przeliczeniu prawie 7,5 mld złotych). Potwierdzono, że to historyczny rekord dla sieci Taobao.\nJak udało się ustalić, program uzyskał prawie 250 mln wyświetleń. Li Jiaqi przyznał, że wcześniej jego analogiczne transmisje miały oglądalność na poziomie "jedynie" 20 mln. Warto podkreślić, że taki format sprzedaży nie jest wyjątkiem, a zyskuje na popularności głównie w czasie pandemii. Serwis wirtualnemedia.pl pisze także o podobnych programach innych influencerów - i tutaj także sprzedaż liczy się w miliardach juanów.\nNietypowa aukcja internetowa. Zużyta chusteczka za milion dolarów\nWartość Bitcoina zbliżyła się do 50 tysięcy dolarów. To nowy rekord\nFacebook ma zapłacić 5 miliardów dolarów kary. To skutek afery z Cambridge Analytica


Przyjaciele i wyobraźnia. Krótkie dla najmłodszych 4+ - Sprawdź seanse | Kino Luna | Warszawa\nMały smok kichnął i podpalił sobie dom. Potrzebuje pomocy, żeby ugasić pożar. Dmuchanie tylko wzmaga ogień. Smok znajduje Wilka i trzy małe świnki. Może oni mu pomogą?\nBuźka i Dzióbek\nBuźka jest psem a Dziubek ptakiem. Są najlpeszymi przyjaciółmi. Są wielkimi fanami skoków narciarskich. Ale tego dnia widząc ogrom śniegu za oknem sami postanawiają spróbować swoich sił.\nGderlaczek robi remont\nGderlaczek uwielbia jak jest ciemno. Denerwujący promyk słońca przeszkadza mu spać, wiec postanawia zrobić mały remont, żeby pozbyć się uporczywego światła. Rezultaty są jednak nieoczekiwane.\nIwan i wilk\nŻeby stać się prawdziwym mężczyzną mały Iwan musi udowodnić swoją odwagę – musi zabić wilka. Nie jest to łatwe zadanie, zwłaszcza, ze Iwan z wilkiem polubili się od pierwszej chwili.\nPatchworkowy lew ma problem: stracił umiejętność ryczenia! Czy jego patchworkowi koledzy znajdą sposób by mu pomóc?\nNiektórym wydaje się że Lili jest malutka, bo ma 3 lata. Są w błędzie. Lili jest wystarczająco duża do bardzo wielu rzeczy i na pewno chce móc więcej niż się jej pozwala. Chce o wszystkim decydować, np. kiedy iść spać, co jeść i w co się ubrać. Nigdy nie wiadomo co się wydarzy bo Lili robi wszystko po swojemu.\nFerie zimowe Rannego Ptaszka i Świstka\nJest lato ale leje jak z cebra. Mathilde jest znudzona. Gdyby to była zima to przynajmniej padałaby śnieg. Mathilde pojechałaby na ferie zimowe już teraz. Ranny Ptaszek I Świstak są wystarczająco mali żeby zrobić sobie zimowe ferie w zamrażarce. Zaczyna się niezła przygoda.\nNigdy się nie spotkały, ale uwielbiają się razem bawić. Okna ich pokoi wychodzą na siebie. Czy ich przyjaźń się zmieni kiedy jedna z nich odważy się w końcu przejść na drugą stronę ulicy?\nWesoły Tygrysek jest namalowany na talerzyku. Ale kiedy zostawić go samego i jeśli na talerzu nie ma akurat nic smacznego do jedzenia potrafi wyskoczyć na stół w poszukiwaniu dobrego kąska.


Königsberg, V tier - Page 2 - Krążowniki - World of Warships official forum\nKredyty dostajesz tylko nie widać tego na ekranie końcowym, kasa wchodzi aż miło ale podejrzysz ją w panelu kasy i dmg, zerknij na mój 3ci screen. Tam masz możliwość rozwinięcia paska z kasą.\nEdited October 15, 2015 by BolterJH\nWiele jeszcze nim nie nagrałem, ale już co nieco mogę o nim powiedzieć. Bardzo zgrabny okręcik, trzeba tylko pamiętać że to ani Amerykanin, ani Japończyk, inaczej się nim pływa iż tymi powyższymi.\n1. pierwszy największy (jak dla mnie) przy celowniku ustawionym na dziób tylne wieże ustawiają się przeciwstawnie, czyli każda na inna burtę, podczas zwrotu na którąkolwiek burtę masz zawsze do dyspozycji co najmniej 6 luf\n2. działa - szybki reload, genialny zasięg jak na ten tier, dość płaska trajektoria, duża szybkość pocisków. Pierwsze moje strzały lądowały daleko przed dziobem, nastawiłem sie na działa Clevelanda Celowanie musi być coś pomiędzy Japończykiem a Clevem, bliżej Japończyka. I nieprawdą jest że są mało skuteczne, dobrze ulokowana salwa daje widoczny efekt na pasku HP nawet pancernika. Stosowanie ulepszenia na celnośc wiele daje.\n3. dobrze bije z pepanców, szczególnie na dystansie <10km, cytadele wpadają jakbym strzelał z Aoby. (pierwszy pojedynek 1vs1 - z Furutaką, wsadziłem 5 cytadel i posłalem na dno)\n4. wieże, szczegónie rufowe, maja szerokie pole ostrzału, co za tym idzie będąc mocno skątowanym, mam wciąz do dyspozycji wszystkie działa.\n5. torpedy - genialne ulożenie wyrzutni, pole ostrzału prawie 360 stopni, lekko zmieniając kurs można wywalić 6 torped paktycznie z dziobu. Troszkę nikczemny zasięg....ale przy takim ułożeniu wyrzutni i szybkości torped większy zasięg zrobiłby z niego okręt bardzo OP.\n1. przy zwrocie na burtę bardzo zwalnia...niby to nic, ale powoli sie rozpędza, wykonując manewry bardzo traci się na prędkości\n2. burta z folii aluminiowej... trafienie degraduje pasek HP w zastraszającym tempie.... ale z drugiej strony Omaha czy Furutaka wcale pod względem nie są lepsze.\n3. na tę chwilę, pojawienie sie w nim na polu walki prwokuje wszystkich przeciwników do ostrzału... każdy chce go zatopić, więc gra nie jest lekka\nOgólnie wrazenia bardzo pozytywne, coś czuje że z fana okrętów japońskich zmienię się w fana Niemców\nP.S.: i ważna sprawa o której zapomniałem - należy pamiętać że to tier5, bo czytając niektórych mam wrażenie że nastawili sie na wymiatacza wszystkich tierów łacznie z tymi jeszcze nie istniejącymi...\nEdited October 15, 2015 by Black_Jack_Geary\nBolterJH nie wiem gdzie te kredyty się pojawiają ale specjalnie przed bitwą spisałem stan konta. Niestety po bitwie ubyło 8000 za kamuflaż i to wszystko.\nCoś jest nie halo bo ten okręt nic nie zarabia.\nProszę o opinie w tej sprawie innych graczy\nJednak daje kase ale musiałem się wylogować i ponownie zalogować, po bitwie otrzymałem 100 000 kasy 75 wolnego PD i 1500 na konto statku.\nZaraz po tym jak otrzymałem okręt i zagrałem kilka bitew to na koncie nic się nie działo.\nEdited October 15, 2015 by tomcla\ntotalna kicha ..co bitwe tylko 500 expa na statek + 25 wolnego, na kapitana nic (podobno exp ze statku przerzucą na koniec ale bez mnożnika 1,5) - jaki sens jest tym grać obecnie?\nNie graj zatem.\nCiekawe. Teraz jest 40000 kasy 25 wolnego PD i 500 na okręt. Jak grałem przed godz. 15.00 to było znacznie więcej w każdej bitwie. Ktoś wie o co chodzi ?\nJakiś Murmańsk podpłynął do mojego Konika na 6 km... Po pietnastu sekundach nie było czego zbierać.\nAle zaczynam widzieć jego wady, faktycznie maszynownia często pada i nie bardzo wiem jak się przydać drużynie. Niby dużo robię a wtopa za wtopą...\nwłaśnie o tym pisałem, każdym innym okrętem robi się znacznie więcej nawet na przegranej ..czy ktoś widzi sens aby akurat tym obecnie grać?\nBo Konigsbergiem nie gra sie jak Omahą - urra do przodu i zaspamować OB wzorem brytyjskich kanonierów (nawet jak co trzeci strzał wejdzie to wynik będzie całkiem niezły). Tu bardziej się przydaje "szkoła japońska", planowanie gdzie się popłynie, dokładne celowanie, walka na dystans, walnięcie torpedami zza wyspy. Częste zmiany aminicji też są ważne, jak się non stop pyka tylko z OB to nic dziwnego że efektów brak.\nNie jestem nagłym wyznawcą tego okrętu, ale z tego co ludzie piszą jakie mają z nim problemy... to odnoszę wrażenie że to okręt ma problem z kapitanami\nI zaczynam podejrzewać że za pochwały dla okrętu WG dało mi anioła stróża... silniki i ster padaja mi wyjątkowo rzadko, o wiele rzadziej niż na Aoba lub Myoko.\nMurmańsk na 6km i nie storpedowałeś? To chyba rzeczywiście okręt nie dla Ciebie\nMi jak Murmańsk podpływa na taki dystans, wsadzam 2-3 cytadele pepancami i co najmniej zmuszam do odwrotu\nJa widzę, mam z tym okrętem kupę zabawy, i nie polega ona na kiszeniu kasy i punktów. Chociaż i jedno i drugie bardzo ładnie rośnie.\nPoza tym, to "jazda testowa" a nie normalna eksploatacja.\nEdited October 16, 2015 by Black_Jack_Geary\nRaz popłynąłem tym okrętem i mam go dość. Kilka razy padł ster i silnik - to gorzej, niż na niszczycielu. Do tego słabiutkie pociski HE - trzeba się zwijać jak w ukropie, żeby zrobić większy dmg. W stosunku do Omahy ten okręcik mocno odstaje na minus.\nTen okręt ma się do japońskich jak słoń do słoniny albo koń do koniaka :-) Japońskie okręty dają pewność gry - Koenigsberg też daje pewność, ale taką, że zaraz stanie w miejscu...\nEdited October 16, 2015 by batonik26\nMoje wrażenie jednak odmienne. Wytrzymał kilka minut przeciwko takim okrętom jak Phoenix, Omaha, St.louis i jakiś DD. Robiłem typowy rajd dla sprawdzenia wytrzymałości, przetestowania spamu i zwrotności. Efekt: Najpierw ubiłem DD, potem Phoenixa, potem lotniskowiec, potem St. Loius i zdążyłem jeszcze z ilością 243 hp zwinąć się spod zasięgu Omahy. Okręcik nie jest OP ale pokazuje pazury przy odrobinie szczęścia i ogarnięcia. Jeśli trafi na Aobę lub co gorsze Myoko to jest pozamiatane przy ogarniętym graczu. Ale z Furutaką tak jak i z innymi 5kami radzi sobie bardzo dobrze. Z wszystkim poniżej radzi sobie jeszcze lepiej.\nBądźmy szczerzy, przy Aobie i Myoko, z tierów niższych i równych, to tylko Cleveland nie ma pozamiatane na starcie Bo nawet Pensacola od Aoby potrafi zebrać dobre baty\nBatonik, nie napisałem że Konig jest podobny do Japończyków, napisałem że strzelanie z niego jest skuteczniejsze gdy przestaniemy próbować spamowania z małego dystansu wzorem Omahy, a zaczniemy strzelać z dystansu dokładnie celując wzorem Aoby lub Furutaki.\nJak pisałem wcześniej, to nie jest ani Amerykanin, ani Japończyk, grając nim jak którymś z powyższych, nigdy nic nie zdziałasz, to kompletnie inny okręt od powyższych.\nrozumiem, ze z Ciebie nie było czego zbierac hehe, no chyba ze Murmansk miał chwilowe braki w dostawie prądu do domowego ogniska haha\nAle on chyba miał na myśli że z niego nie było co zbierać nie Murmańska.\nChyba że to ja zrozumiałem na opak...\nMurmanska nie tak trudno pogonić, większośc nim pływających uważa że są strasznie OP...są, ale salwa pepanców w cytadelę szybko im to mniemanie prostuje A Konig w jednej salwie potrafi wsadzić pare na raz.\ntaaa, tyle ze salwa z Murmanska w Koniga konczy temat w 3 salwach hehe, a Konig musi się obrucic praktycznie burta żeby oddac pelna salwe z tych tylnych wież, murmansk natomiast może się wiercic jak tylko chce żeby prowadzic ciagly ogien, bo nie ma martwych stref, i absolutnie może pozostawać przodem do przeciwnika, prowadzenie ognia jest dużo wygodniejsze\nChyba mówimy o innych okrętach.\nKunik jednak z tej salwy burtowej ma trochę więcej dział do użytku niż Milwaukee. 9 do 7 o ile dobrze pamiętam. Skątowany może mieć ciut wyższą przewagę, bo jeśli ktoś tu ma martwe pola, to jednak Milwaukee, który pod pewnymi katami może strzelać tylko z 3-4 dział. To jest siła tego kunia. Niezależnie od tego Kunik przyjmie jednak z tych 7 dział więcej obrażeń, niż Milwaukee z 9. I to jest na tego kunia wędzidło.\nchyba jednak nie, bo Konig ma tak slaby pancerz i tak dluga umownie nazywana "cytadele" ze nawet jak jest pod pewnym katem, wylapuje pięknie od Murmanska w cytadele, nie twierdze ze ejst slaby czy zly, da się nim grac i to nawet przyjemnie z racji fenomenalnego zasiegu dzial, ale nadal nie zdetronizuje Murmanska czy Omahy na 5 tierach, nadal to one będą prowadzily w ilościach zadawanego DMG na bitwe\nMurmańska to i na wyższych tierach ciężko zdetronizować, od dawna wiadomo że okręt jest zdeka przegięty.\nStrach pomyśleć co trafi do gry jak WG zdecyduje się na ruskie drzewko\nP.S: Konig może i slusznie ma słaby pancerz, z jego działami, torpedami i mocniejszym pancerzem byłby po prostu OP.\nLiczby mówią swoje:\n- rozrzut dział na Koenigsbergu: 147, na Omasze (2 kadłub): 112\n- pancerz na K.: 10-50, na O.: 10-76\n- szybkostrzelność na K.: 8,9, na O. 9,5\n- obrona AA na K.: 17, na O. (2 kadłub) 26\n- promień skrętu na K.: 680, na O.: 600\n- pociski HE na K.: 1700, na O.: 2200 (AP 3000/3100)\nPlus takie rzeczy jak to, że na O. jest myśliwiec, a na K. nie, że na O., czy to przodem czy tyłem, zawsze jest 5 luf do strzału, oraz zasięg na O. z perkiem kapitana wynosi 15,2 km (na 3 kadłubie sięga nawet 18 km, ale okręt staje się niecelny). Jeśli ktoś liczył, że K. będzie choćby przyzwoitym i celnym okrętem, to nie powinien mieć złudzeń. W bitwach widzę, że te dane powyżej się sprawdzają - K. najczęściej jest chłopcem do bicia.\nBatonik, przepraszam że zapytam, rozegrałeś nim choć jedną bitwę?\nTak - jedną - jak napisałem Ci w innym wątku. Kilka razy (!) padł mi w niej silnik i ster, a do zrobienia dmgu musiałem się uwijać jak wiewiórka na drzewie - głównie z powodu słabiutkich dział. Co z tego, że ogólne wrażenia z niego są przyjemne, skoro w grze okręt jest nieskuteczny.\nZapomniałem jeszcze dodać o gorszych na K.: prędkości, przestawianiu steru, mniejszej liczbie HP, obniżonej szansie na podpalenia. K. ma tylko lepsze maskowanie i torpedy. Już chyba Furutaka jest skuteczniejsza...\nTak - jedną -\nOK, dziękuję, nie ma to jak dyskusja z teortykiem filozofem\nmoja około dwudziesta, dziś pierwsza sprzed kilku minut:\nZapraszam teraz do przekonania innych graczy że okręt którym nigdy nie grałeś, ew, rozegrałeś JEDNĄ bitwe jest lepszy lub gorszy od tych którymi grają dużo\nMyślę że temat z Tobą już wyczerpałem\nZaczynasz mnie obrażać i atakować personalnie - ja też mogę, ale zrobi się niemiło. Proponuję się powstrzymać.\nPo drugie - pokazałeś już drugą bitwę i znowu ze słabym expem (!), oraz bez wyników dmgu. Ta porażka powyżej i ukrywanie dmgu mają czegoś dowieść? Czego?\nPo trzecie - wyraźne pisałem, że mówię o doświadczeniach z grania PRZECIWKO temu okrętowi.\nPo czwarte - w tej i poprzedniej pokazanej przez Ciebie bitwie poziom pożarów w stosunku do trafień to niecałe CZTERY (4) procent - wymowny wynik.\nPo piąte - skoro nie pokazujesz dmgu, to zgaduję, że dobijasz ogryzki po kolegach, a exp zbierasz za samoloty i torpedy. Wskazuje na to wynik Twojej poprzedniej bitwy tutaj - w stosunku do drugiego gracza masz exp wyższy tylko o niecałe 300 pkt, chociaż zniszczyłeś pięć okrętów, a on jedynie dwa...\nWidać wyraźnie, że przemawiasz jako entuzjasta okrętu, a nie jako racjonalny sędzia. Dlatego zalecam Ci umiar, bo dość łatwo Cię wypunktować.\nEdited October 18, 2015 by batonik26


W drodze do wielkiej fuzji. To będzie rewolucja w branży i na rynku - nowy przemysł\nW drodze do wielkiej fuzji. To będzie rewolucja w branży i na rynku\nPozbycie się aktywów w paliwowym detalu nie powinno przynieść wielkiej szkody powstającemu koncernowi ani rynkowi, choć stacje to także baza dla rozwijającego się segmentu usług Fot. mat. prasowe\nRaport Specjalny 2021\nDodano: 07-10-2021 20:00\nTrwa budowa multienergetycznego giganta pod skrzydłami Orlenu. Dla polskiego rynku naftowo-paliwowego ten proces to rewolucja, która przemodeluje trwale jego strukturę.\nFuzja ma otworzyć Orlenowi nowe segmenty działalności, nowe obszary przychodowe, które pozwolą na realizację zielonej transformacji koncernu.\nBy jednak powstał ten nowy, silny podmiot na polskim rynku naftowo-paliwowym, Orlen musi znaleźć partnera lub partnerów do realizacji środków zaradczych. To może być większe wyzwanie niż przekonanie do całej transakcji unijnych urzędników.\nKomplet dokumentów dotyczących planowanego przejęcia Grupy Lotos ma trafić do Komisji Europejskiej do połowy listopada 2021 r. Finalizacja wszystkich procedur zajmie kolejne trzy miesiące, w związku z czym dopięcia połączenia można spodziewać się w połowie 2022 roku.\nPomysł fuzji Orlenu i Lotosu ma długą i barwną historię. Pojawiały się w niej sejmowe komisje śledcze, najbogatsi Polacy i próby wrogiego przejęcia przez zagranicznych inwestorów. Pomysły połączenia tych dwóch polskich spółek paliwowych, jak i sposoby przeprowadzenia takiej operacji były różne. Ani razu jednak nie wyszły poza fazę wstępnych pomysłów.\n– Koncepcja połączenia PKN Orlen i Grupy Lotos jest obecna w sferze gospodarczej od kilkunastu lat, zabrakło jednak determinacji, by ten proces zrealizować. Może dlatego, że tak ważna decyzja biznesowa rozpatrywana była głównie w kategorii emocji, a nie twardych faktów i liczb – mówił Daniel Obajtek, prezes Orlenu, w 2018 r., kilka tygodni po tym, jak objął stery w koncernie.\nPoczątkowo Orlen szacował, że – uwzględniając względy formalne, m.in. konieczność uzyskania niezbędnych zgód, w tym Komisji Europejskiej – proces przejęcia Lotosu potrwa około roku. Batalia okazała się jednak znacznie dłuższa.\nCel – przekonać urzędników\nZ unijnej perspektywy fuzja Orlenu i Lotosu była niezwykle trudna. Komisja Europejska uznała ją za typowe połączenie „two to one”, czyli połączenie dwóch firm, działających na tym samym rynku w jeden podmiot, co łączy się z szeregiem konsekwencji dla tego rynku. Dlatego początkowe stanowisko unijnych urzędników było sceptyczne.\nW sumie proces zgłaszania i negocjowania szczegółowych warunków trwał w KE ponad dwa lata. Orlen musiał rozwiać wątpliwości urzędników co do wpływu transakcji na konkurencyjność rynku w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej.\nDo Brukseli z Polski trafiło ponad milion (!) dokumentów wewnętrznych, często poufnych, dotyczących strategii biznesowych. W ten sposób powstał jeden z najbardziej złożonych pakietów środków zaradczych w historii postępowań koncentracyjnych przed Komisją Europejską. Środków, które na trwałe zmienią strukturę polskiej branży naftowej i rynku paliwowego. Pamiętać bowiem musimy, że łączone firmy są jedynymi w Polsce podmiotami, które kontrolują cały proces – od produkcji paliw we własnych rafineriach po ich dystrybucję dla klientów hurtowych i detalicznych na – również własnych – stacjach paliw.\nŚrodki zaradcze, o których mowa, poznaliśmy w lipcu 2020 r., gdy Komisja Europejska wydała warunkową, czyli uzależnioną od ich realizacji, zgodę na fuzję Orlenu i Lotosu. Dotyczą one wielu rynków, na których działają obie firmy, w tym segmentu hurtowej oraz detalicznej sprzedaży paliw, produkcji, logistyki, sprzedaży paliwa lotniczego, a także rynku asfaltów. Przy tym w grę wchodził nie tylko polski, ale także zagraniczne rynki, na których również odczuwalne będą skutki transakcji.\nI tak KE nakazała udostępnić konkurencyjnej firmie aż jedną trzecią mocy przerobowych rafinerii Lotosu w Gdańsku oraz uwolnić większość mocy zarezerwowanych przez Lotos w niezależnych magazynach, w tym pojemności rezerwowanej w największym morskim terminalu, którym do Polski trafia paliwo. W ramach owych środków na sprzedaż trafiło także 80 proc. sieci stacji paliw tego koncernu i 70 proc. sprzedawanego tam wolumenu.\nPonadto na mocy decyzji KE Lotos musi się pozbyć udziałów w spółce joint venture zajmującej się obrotem paliwem do silników odrzutowych, którą posiada obecnie razem z BP. Na sprzedaż wystawione zostały także dwie fabryki asfaltu na południu Polski.\nZa wysoka cena za fuzję?\nSpełnienie tych środków zaradczych będzie miało dalekosiężne skutki dla polskiego rynku naftowo-paliwowego. Nie brakuje głosów, że warunki są mocno wyśrubowane, wręcz szkodliwe.\n– Narzucone przez Komisję Europejską środki zaradcze dosyć istotnie ingerują w nasz rynek wew-nętrzny. Można powiedzieć wprost – są drastyczne, biorąc pod uwagę innego tego typu fuzje, które miały miejsce na świecie. Wystarczy wspomnieć o nakazie zbycia praktycznie całej sieci detalicznej sprzedaży paliw Lotosu czy o konieczności wydzielenia i zbycia części aktywów rafineryjnych. To skomplikowane procesy, nie tylko pod względem prawnym i organizacyjnym. Najważniejsze tu jest pozyskanie takiego partnera do realizacji środków, który nie będzie stanowił zagrożenia dla naszego rynku wewnętrznego. Dlatego postrzegam te środki jako nadmierne – ocenia Marcin Skoczylas, prezes Instytutu Prawa Gospodarczego.\nKrytycznie nie tylko do warunków, ale do całego w ten sposób realizowanego procesu fuzji odnosi się też Janusz Wiśniewski, w przeszłości wiceprezes i p.o. prezes Orlenu.\n– Branża naftowo-petrochemiczna to jeden z najważniejszych sektorów światowej gospodarki, a do tego niezwykle skomplikowana i wrażliwa politycznie, a nawet pogodowo dziedzina. Odnoszę wrażenie, że w Polsce sektor energetyczny, a przez to naftowy, próbuje się układać jak z drewnianych klocków, podczas gdy świat już dawno jest na etapie LEGO Technic – ocenia Janusz Wiśniewski. – W obecnych warunkach rynkowych oraz pandemicznych to przejęcie nie ma wielkiego sensu i nie wierzę w jego realizację. Transakcja ta będzie niekorzystna zarówno dla Lotosu, jak i Orlenu, ale także dla państwa, zwłaszcza że Orlen ma zapłacić za Lotos swoimi akcjami z nowej emisji. Stracą więc także akcjonariusze mniejszościowi obu firm.\n– W obecnych warunkach rynkowych oraz pandemicznych to przejęcie nie ma wielkiego sensu i nie wierzę w jego realizację. Transakcja ta będzie niekorzystna zarówno dla Lotosu, jak i Orlenu, ale także dla państwa – ocenia Janusz Wiśniewski, były wiceprezes i p.o. prezes Orlenu. Fot. Archiwum PTWP.\nWedług Wiśniewskiego fuzja będzie prawie obojętna dla konsumentów paliw. Połączone zdolności rafineryjne Orlenu i Lotosu będą stanowić ok. 6 proc. potencjału UE, a wprowadzenie konkurenta na polski rynek znacząco obniży efektywność polskich rafinerii. Stosunkowo najłatwiejsza jego zdaniem wydaje się transakcja sprzedaży 80 proc. stacji paliw Lotosu, bo w Polsce jest miejsce dla podwojenia liczby wszystkich obecnych stacji.\n– Pozostaje pytanie, skąd nowy właściciel dostarczy do nich paliwa, nie mówiąc o gazetach – zastanawia się Wiśniewski. – Wobec znacznie zmienionych warunków rynkowych i prognoz zużycia paliw Komisja Europejska powinna raz jeszcze zająć się analizą tego przejęcia i albo go zakazać, jeśli wierzy w ograniczenie konkurencji, albo odstąpić od wyznaczania szkodliwych środków zaradczych niszczących polski rynek paliw – podsumowuje.\nTu chodzi o jakość\nNieco inaczej na skutki środków zaradczych patrzy wiceprezes Instytutu Staszica Dawid Piekarz, który zwraca uwagę na to, że cała fuzja stoi pod znakiem multienergetyczności. Jego zdaniem konieczność pozbycia się części aktywów może być wręcz korzystna dla nowego Orlenu.\n– Połączenie obu koncernów nie ma na celu powiększenia aktywów rafineryjnych czy sieci stacji paliw. Fuzja ma otworzyć Orlenowi nowe segmenty działalności, nowe obszary przychodowe, które pozwolą na realizację zielonej transformacji koncernu – przekonuje Piekarz. – Musimy pamiętać, że na świecie mamy obecnie do czynienia z nadmiarem mocy rafineryjnych. Dlatego ta fuzja, nawet po zbyciu części wartościowych aktywów rafineryjnych czy detalicznych, jest dla Orlenu opłacalna i korzystna. Nie chodzi przecież o to, żeby zrobić większy Orlen, lecz inny Orlen.\nW ocenie Piekarza w segmencie rafineryjnym skutki spełnienia środków zaradczych, czyli zbycie 30 proc. udziałów w gdańskim zakładzie Lotosu, nie będą miały dużego znaczenia dla nowego koncernu powstałego w wyniku fuzji, bo nawet po spełnieniu warunków Komisji Europejskiej będzie on krajowym potentatem.\n– Pytanie, kto zostanie właścicielem tego pakietu udziałów w gdańskiej rafinerii. Może to być koncern, który wykorzysta te aktywa do zaopatrywania swojej sieci stacji na którymś z europejskich rynków. Nowy inwestor może też potraktować udziały w zakładzie Lotosu jako bazę surowcową dla produkcji chemicznej lub petrochemicznej. W takim wypadku nie będzie mowy o groźnej dla Orlenu konkurencji, gdyż polski rynek jest w tym obszarze bardzo chłonny – ocenia Dawid Piekarz.\nJego zdaniem podobnie rzecz się ma z segmentem detalicznym, gdzie Orlen był numerem jeden pod względem liczby stacji paliw jeszcze przed połączeniem z Lotosem i po fuzji nadal nim będzie. Konkurencją są i będą dla niego zagraniczne koncerny, takie jak Shell, BP czy Circle K.\n– Zbycie wskazanego w ramach środków zaradczych pakietu 389 stacji paliw z pewnością sprawi, że konkurenci Orlenu w detalu, którzy je przejmą, będą trochę więksi. Jednak trzeba pamiętać, że część z tych stacji i tak nie mogłaby funkcjonować w dotychczasowym modelu. Są to często stacje w podobnych lokalizacjach i po fuzji po prostu by się kanibalizowały – dodaje Dawid Piekarz.\nOrlen, który bardzo mocno stawia na rozwój segmentu detalicznego, swoją ekspansję w tym obszarze planuje także na zagranicznych rynkach. Wymiana aktywów z potencjalnym partnerem do spełnienia środków zaradczych Komisji Europejskiej otworzy mu tym samym nowe rynki.\nTrzeba brać też pod uwagę, jak zaznacza Piekarz, specyfikę polskiego rynku, na którym coraz mniej zarabia się w biznesie paliwowym na marżach paliwowych, a coraz więcej na usługach powiązanych z podstawową działalnością stacji.\n– Tu Orlen mocno uciekł do przodu konkurencji, idąc w usługi logistyczno-kurierskie przez uruchomienie tego rodzaju usługi jak Paczka w Ruchu czy stawiając na własne sieci paczkomatów – podsumowuje.\nOrlen, broniąc efektów negocjacji z Komisją, przekonuje, że celem całej operacji jest powstanie silnego podmiotu, który będzie miał możliwość zwiększenia nakładów na realizację dużych projektów inwestycyjnych korzystnych dla polskiej gospodarki i środowiska.\nMarcin Skoczylas, przekonuje, by na cały proces patrzeć nie tylko przez pryzmat koncentracji dwóch państwowych koncernów.\n– Mamy tu do czynienia z koniecznością stworzenia koncernu, który będzie realizować zadania polityki Europejskiego Zielonego Ładu. Bez połączenia sam Lotos nie ma możliwości realizacji tego typu zadań inwestycyjnych, nie ma zdolności finansowej do zaciągania dalszych zobowiązań w celu rozbudowy potencjału gospodarki zeroemisyjnej. Bez połączenia tych trzech koncernów, bo mówimy o nowym multienergetycznym Orlenie, który ma powstać z połączenia nie tylko z Lotosem, ale i PGNiG, jako Polska nie będziemy w stanie, realizując politykę zeroemisyjną, wdrażać w sposób efektywny inwestycji proekologicznych – dodaje Marcin Skoczylas.\nPierwotnie Orlen na to zadanie dostał czas do lipca 2021 r. W tym czasie nie udało się jednak znaleźć chętnych do kupna lub wymiany aktywów wskazanych w środkach zaradczych. Dlatego polski koncern wystarał się o przedłużenie czasu na negocjacje do połowy listopada 2021 r.\nJednak, jak przekonuje prezes Orlenu, czas nie jest tu najważniejszym parametrem. – Szukamy partnera, który da nam szansę na dalszy rozwój – zaznacza Daniel Obajtek.\nW toku negocjacji Orlen nie może ujawnić ani z iloma, ani z jakimi firmami rozmawia na temat zbycia lub wymiany wskazanych aktywów. Zdaniem Janusza Wiśniewskiego znalezienie jednego kupca dla wydzielonych aktywów Lotosu wydaje się nierealne.\n– Do takich rozmów musiałby się włączyć polski rząd, a nie słychać o takiej aktywności. Warunki tej transakcji określają dostawy surowcowe dla sprzedawanych aktywów, co oznacza zapewne wielkie trudności w wynegocjowaniu formuł cenowych, które stworzą konkurencję dla Orlenu w paliwach silnikowych, asfaltach czy paliwach lotniczych – dodaje Janusz Wiśniewski.\nZainteresowanie częścią aktywów zadeklarował prezes Circle K Michał Ciszek.\n– Jesteśmy zaangażowani w ten proces i jesteśmy zainteresowani możliwością przejęcia części biznesu, który objęty jest środkami zaradczymi Komisji Europejskiej – powiedział w rozmowie z portalem WNP.PL.\nBiorąc jednak pod uwagę profil działalności właściciela sieci Circle K, którym jest kanadyjski gigant handlu detalicznego, koncern Alimentation Couche-Tard, firma ta może być zainteresowana głównie przejęciem sieci stacji paliw. Działalność rafineryjna czy hurtowa wydaje się być poza jego kręgiem zainteresowania. W tych obszarach nieoficjalnie mówi się o innych zainteresowanych koncernach – Saudi Aramco oraz MOL.\nKomplet dokumentów dotyczący planowanego przejęcia Grupy Lotos ma trafić do Komisji Europejskiej do połowy listopada 2021 r. Następnie opinię wydadzą brukselscy urzędnicy (kolejne 2-4 miesiące). Orlen szacuje, że finalizacja wszystkich procedur zajmie kolejne trzy miesiące, w związku z czym dopięcia połączenia można spodziewać się w połowie 2022 roku.\n– Koncepcja połączenia PKN Orlen i Grupy Lotos jest obecna w sferze gospodarczej od kilkunastu lat, zabrakło jednak determinacji, by ten proces zrealizować. Może dlatego, że tak ważna decyzja biznesowa rozpatrywana była głównie w kategorii emocji, a nie twardych faktów i liczb – mówił Daniel Obajtek, prezes Orlenu, w roku 2018. Fot. Archiwum PTWP\nDo artykułu: W drodze do wielkiej fuzji. To będzie rewolucja w branży i na rynku\nNamarginesie 2021-10-08 20:53:28\nNajnowocześniejsza rafineria w EU, zarabiająca pieniądze, a tu ktoś mówi o zdychaniu z głodu? I najlepsze, w listopadzie pójdą dokumenty do UE, a oni do połowy 2022 coś zdecydują. A po co nam ten pasztet? Sami się pchamy pod nóż. Odpuścić ten pomysł i pozyskać pieniądze na wiatraki w inny sposób. Glapiński wam powie jak. Sprzeda parę sztabek złota i już.\nSgt 2021-10-07 20:39:15\nWniosek: sprzedać połowę LOTOS-u, żeby postawić wiatraki!\nPomyśl 2021-10-07 21:32:35\nA jeśli, tak trzeba? Trend w eurokołchozie jest jeden.Jak w życiu. Znalazłeś dobrą pracę poza miejscem zamieszkania. Potrzebujesz samochodu, aby dojeżdżać do pracy, a nie masz pieniędzy, ani zdolności kredytowej. Sprzedajesz jakieś posiadane dobra i kupujesz, bo to jest ważne życiowo.\nPomyśl 2021-10-07 22:19:55\nCzego, dwaj głupcy nie zrozumieli? Lepiej zachować to co się ma, i zdechnąć z głodu?\nViper 2021-10-09 02:36:39\nWtedy pracujesz zdalnie.\nPISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 199.16.157.180


12 września 2015 14:09\nW poniedziałek wybory lokalne w całej Norwegii. Możecie zadecydować o tym, kto zasiądzie w radach Waszych gmin i miast - i czy będą wśród nich Polacy.\nPrzypomnijmy, że prawo głosu mają wszyscy ci Polacy, którzy otrzymali status rezydenta nie później niż trzy lata temu - czyli w sumie 56 tys. nowych wyborców. Możecie głosować w tej gminie, w której byliście zameldowani do 30 czerwca tego roku. Wybieracie dowolny lokal na terenie swojej gminy. Głosujemy na listy partjne - osobno do rad gmin i do sejmiku wojewódzkiego. Jak dokładnie wygląda procedura głosowania? Przejrzyjcie instruktaż poniżej.\nŹródło: regjeringen.no. Grafika: MN\nWięcej o polskich kandydatach i programach norweskich partii znajdziecie w zakładce Wybory 2015. Przyda się też pewnie powtórka z Wyborczego ABC. Niezdecydowanym polecamy quiz.


Gazetka "Disney przedstawia : Król Lew" (Strona 2) / Fandom Króla Lwa / Stado Lwiej Ziemi\n» Gazetka "Disney przedstawia : Król Lew"\n#31 21.01.2012 00:07\nOdp: Gazetka "Disney przedstawia : Król Lew"\nJa też bez problemu (wiek>18)\nA wiecie ile według wydawców tej gazety waży lew? Otóż od 600 do 1000kg. W nawiasie jest podane: to tyle co aligator. A guziec? 200-500kg... To smutne ze to dzieci czytają.\nA słowa piosenki do hakuny mataty zostały żywcem przetłumaczone z angielskiego a nie wzięte z dubbingu: When I was a young warthog.\n#32 21.01.2012 01:26\nTak, zauważyłem. Oprócz tego było wiele innych błędów.\nAle naklejki i plakat rekompensują to wszystko\n#33 21.01.2012 12:10\nMyślałem że się pomylili przeliczając z angielskiej jednostki, lbs na kilogramy, ale to wciąż za dużo.\nDokładnie, dla plakatu i naklejek opłacało się to kupić. Jak do tej pory to mój pierwszy plakat z KL a chciałbym mieć ich jeszcze z kilka żeby było co wieszać;]\n#34 21.01.2012 14:21\nKup 2 egzemplarze - bo ten plakat ma przecie 2 strony\n#35 22.01.2012 09:48\nO tym nie pomyślałem;]. Pomyślałem tylko o tym, że żeby mieć ten plakat z Nalą i Simbą to kupię plakat w wersji kinowej i wtedy miałbym ten sam co w gazetce, tylko że większy ale z reklamami. Niemniej jak będę na dworcu to bez wahania jeszcze raz tą gazetę kupię :].\n#36 11.02.2012 20:38\nU mnie na przystanku z którego wracam do domu ze szkoły jest sklepik z gazetami i filmami. W rogu gazet można dostrzec klasyki Disneya. Nr 1 nie widziałam... Nr.2 To Mój brat niedźwiedź-został kupiony kilka dni później. Nr 3 to Pocahontas Nr 4. To była Planeta Skarbów. Nr 5. nie widziałam Nr.6 też nie widziałam. Nr. 7 nie widziałam również... Nr 8. To Mulan. Nr 9. To Robin Hood. Wszystkie były Disneya. Co dwa tygodnie zmieniają się klasyki. I wszystkie zostają wykupione!! Ja czekam na KL!! : poklon\nOstatnio edytowany przez Rarity (11.02.2012 20:39)\n#37 11.02.2012 20:51\nNumer pierwszy to był właśnie Król Lew.\n#38 11.02.2012 21:55\nCieszyłabym się z tego strasznie gdyby nie to, że u mnie nigdzie nie ma tych gazet!\n#39 11.02.2012 22:29\nJa po jedną jechałem do miejscowości oddalonej 20km od mojej. Pozostaje alledrogo. ^_^\n#40 13.02.2012 13:42\nMam zdjęcia plakatu z obu stron:\nWymiary plakatu wynoszą:\n42,5 X 38,3 cm\nNa pierwszym zdjęciu jest Dorsoły Simba, Nala, Rafiki oraz Timon i Pumba\nNa drugim zdjęciu jest mały Simba obok napisu Hakuna Matata.\n#41 15.03.2012 22:49\nTa gazeta została zrobiona chyba na szybko . Tymon zamiast Timon , złe słowa piosenki , zamiast Mufasy , Simba . No nie . Chociaż się mogli z rysunkami postarać np . okładka dziwnie wygląda O.O\n#42 15.03.2012 22:56\nTymon zamiast Timon ,\nPowszechny błąd w gazetkach, wydaje mi się, że tłumaczy je wszystkie jedna osoba.\n#43 16.03.2012 11:16\nAch, niechby nam dali kiedyś do zredagowania jakaś gazetkę o K.L. to by był majstersztyk\n#44 16.03.2012 12:08\nCzesto sie zdarza ze oficjalni dystrybutorzy walna jakis blad ktory dla fanow jest idiotyczny. xD (i mowie tu nie tylko o KL)\n#45 16.03.2012 13:36\nAle pomysł redagowania takiej gazetki przez fanów wcale nie jest taki głupi.\n#46 16.03.2012 22:33\nPomysł nie - można by rzecz, że wręcz genialny. Ale podejrzewam, że o wieeeele gorzej byłoby z jego realizacją\n#47 16.03.2012 23:13\nZnaczy wiecie, były pomysły redagowania gazety o forum... u nas sie nie dzieje tyle ile by potrzeba aby to opisać, ale o filmie... to co innego. Jak to przemyśle i podliczę dozę samozaparcia to może założymy temat.\n#48 16.03.2012 23:52\nWtrące się jeśli można, bo po moim krótkim, bezlitosnym przemyśleniu, doszedłem do wniosku że gazetka powinna zdać egzamin. Najpierw napiszę co by nie przemawiało za jej powstaniem. Ogólnie to dość oczywisty powód, bo mianowicie naszą jedną wielką gazetką jest to forum. Przecież tu jest tyle informacji ile dusza zapragnie. Piszemy o czyms, wymieniamy zdania, poddajemy opini, dzielimy się czymś - tego w gazecie nie można zrobić. Faktem za, jest to iż forma "papierowa" pozwoliłaby na uporządkowanie wszystkiego, byłaby miejscem do dogłębnej analizy jakiegoś aspektu, zajęciem na dłuższą metę (równoznaczne z obcowaniem z KL).\nTylko teraz taki krótki przykład: wyobraźcie sobie rubrykę opowiadania. Jaka byłaby różnica pomiędzy gazetką a forum? A no taka że forum daje nam możliwość komentowania, wtrącenia się do konkretnej jednej rzeczy. A gazeta to po prostu gazeta - do przeczytania.\nGeneralnie byłbym za, chociażby dla samego sprawdzenia czy pomysł wypali. Nic nie stałoby na przeszkodzie aby takie "coś" rozpowszechniać po sieci. Ale ten pomysł wymaga dogłębnej analizy.\nZ góry przepraszam za takie rozpisanie się w niewłaściwym temacie ale nie mogłem się już powstrzymać. Jeśli adekwatny temat powstanie to mam nadzieje że posty napisane o nim również przeniesiecie.\n#49 17.03.2012 00:28\nWidzę, że masz do tego spory zapał, więc - zapraszam do założenia tematu.\nJa mogę odpowiadać za rzetelność informacji. ;D\n#50 17.03.2012 16:29\n[...] Jak to przemyśle i podliczę dozę samozaparcia to może założymy temat.\nKiara 0 była pierwsza :p. Mi aż tak bardzo się do tego nie pali a zwłaszcza że teraz musze się męczyć z własnymi prackami :p ;p.\n#51 04.05.2012 18:34\nTrzeba by było kontaktować się z Disney, o pozwolenie na obrazki i temat i wgl, mnóstwo papierkowej roboty, w dodatku umowa z drukarnią itd... możemy ją robić w wersji elektronicznej tak jak np Esensja,GTAcenter i inne , co wy na to ? ;D\n#52 04.05.2012 22:26\nJaka drukarnia ?! Na pewno nikt inny nie myślał w tych kryteriach. To oczywiste, że była by to wersja elektroniczna. pewnie link w menu do niej, jeśli będzie umieszczona w dodatkach.\n#53 05.05.2012 10:28\nEee, dobre. Tylko jak to by wyglądało? W PDF-ach? Czy na jakimś blogu...?\nJa wiem, czy trzeba by do Disney'a pisać? To tak, jakby każdy, kto ma avek z klatką z filmu musiałby ich pytać o zgodę, albo każde forum, każdy blog... W sieci są tego tysiące przecież i wątpię w to, że każdy pytał o zgodę...\n#54 27.05.2014 14:04\nSzkoda, że te skany już nie działają . Ale tłumaczowi bym chętnie łeb urwał .


Ogólnopolskie Forum Osób Niepełnosprawnych (OFON) • Zobacz wątek - Co Cię dziś zdenerwowało?\nPosty: 3012 • Strona 151 z 151 • 1 ... 147, 148, 149, 150, 151\nRe: Co Cię dziś zdenerwowało?\nprzez Onufry » 30 mar 2017, 18:47\nCentrala GEERS umówiła mnie na testy słuchu i ewentualnego zakupu aparatów słuchowych na godz. 14,00 w moim mieście. Dojechałem a tam kartka: "Dziś czynne do godz. 12,00".\nprzez Lolek90 » 24 kwi 2017, 11:49\nBajzel na uczelni\nprzez Karaoke » 25 kwi 2017, 09:33\nZ wczorajszego dnia :\n- najpierw zesłościłam się w skarbówce, że nie mogę złożyć zeznania podatkowego w tym urzędzie który mi pasuje,\n- potem salon Plusa facet chciał mnie oszukać: wybrałam pakiet na abonament za 29 zł gdzie są darmowe rozmowy na komórki, stacjonarne oraz sms-y no i kwestia nowego aparatu - wszystkie zaprezentowane mi miały kosztować po 15 zł doliczane do abonamentu a jak wybrałam pasujący mi to gość zaśpiewał - 22 złocisze. Zostałam przy dotychczasowym aparacie.\nprzez Ktoś » 25 kwi 2017, 10:07\nDodaj do tych 15 zł VAT i Ci wyjdzie 22 zł. No i ta skarbówka. Jak oni mogą mieć przepisową rejonizację. Powinni przecież ten PIT odebrać od Ciebie z domu. Prawda?\nprzez Karaoke » 25 kwi 2017, 15:31\nKtoś napisał(a): Dodaj do tych 15 zł VAT i Ci wyjdzie 22 zł. No i ta skarbówka. Jak oni mogą mieć przepisową rejonizację. Powinni przecież ten PIT odebrać od Ciebie z domu. Prawda?\nDowcipniś - nudzi Ci się ? To ile wg Ciebie wynosi VAT na tela że jego wartość wzrosła o blisko połowę ?\nA co do skarbówki to masz ciężki pomyślunek. Przecież nie chodzi mi o to by ktoś do mnie przyjeżdżał po odbiór rozliczenia, ale żeby można było je składać w dowolnym urzędzie.\nOstatnio edytowano 25 kwi 2017, 15:38 przez Karaoke, łącznie edytowano 1 raz\nprzez klansman » 25 kwi 2017, 15:37\nPit można złożyć w dowolnym urzędzie a oni go przekażą tam gdzie trzeba. No ale jak widać na powyższym przykładzie nygus urzędnik będzie twierdził inaczej bo mu roboty dołożysz.\nprzez Karaoke » 25 kwi 2017, 15:41\nNo popatrz Klansman- ale trafiłam na urzędasa. W W-wie przez tę budowę II nitki metra mam utrudniony dojazd do mojego urzędu więc znalazłam się tam gdzie mi było łatwiej dotrzeć.\nprzez Ktoś » 25 kwi 2017, 16:59\nKaraoke napisał(a): No popatrz Klansman- ale trafiłam na urzędasa. W W-wie przez tę budowę II nitki metra mam utrudniony dojazd do mojego urzędu więc znalazłam się tam gdzie mi było łatwiej dotrzeć.\nNie jestem i nigdy nie byłem urzędnikiem. A VAT faktycznie źle policzylem:)\nprzez Karaoke » 12 lip 2017, 18:08\nWeszłam dzisiaj na stronę warszawską by zorientować się, które to ulice zmienią nazwę. No i kurka wodna w tych 12 jest właśnie moja uliczka. A niech to - będzie mnie chyba czekać wędrówka po różnych urzędach. A swoją drogą z wymianą mojego dowodu, który stracił ważność z końcem maja br, poczekam do sierpnia bo co mam dwukrotnie chodzić tu i tam.\nprzez ZGRYWUS » 21 sty 2018, 14:19\nW Szczecinie też co jakiś czas są zmiany ulic i rozbiórki pomników. W lutym ma być zmieniona nazwa ul Obrońców Stalingradu na jakiegoś tam co stanął w obronie strajkujących stoczniowców w grudniu 1971 r\n---- Dodano 21 stycznia 2018, 14:27 ----\nZGRYWUS napisał(a): W Szczecinie też co jakiś czas są zmiany ulic i rozbiórki pomników. W lutym ma być zmieniona nazwa ul Obrońców Stalingradu na jakiegoś tam co stanął w obronie strajkujących stoczniowców w grudniu 1971 r\nMam pytanie czy można ten post przenieść do wątku Co słychać u Przyjaciół forum\n---- Dodano 21 stycznia 2018, 14:29 ----\n---- Dodano 21 stycznia 2018, 14:38 ----\nCo tu się dzieje? Napisałem posta pożniej chciałem go edytować to mi wyszło 2 razy to samo.Może coś się zmieniło gdy dłuższy czas mnie nie było\nprzez PMC » 21 sty 2018, 14:47\nMoże zamiast "edytuj" wcisnąłeś "cytuj"? Też mi się czasem tak zdarza\nMogę wszystko... Tylko po co?\nprzez piotr79 » 21 sty 2018, 18:35\nZGRYWUS napisał(a): Co tu się dzieje? Napisałem posta pożniej chciałem go edytować to mi wyszło 2 razy to samo.Może coś się zmieniło gdy dłuższy czas mnie nie było\nCzasami wychodzą podwójne posty, coś się pitoli na forum.


PortalPomorza - KosMuz 2018. Noc Muzeum w Wejherowie\nKosMuz 2018. Noc Muzeum w Wejherowie\nWEJHEROWO Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie serdecznie zaprasza na Noc Muzeów pod hasłem „KosMuz - czyli kosmiczna noc w Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej” .\nWydarzenie odbędzie się 19 maja 2018 (sobota), w godz. 19-24, w budynku przy ul. Zamkowej 2a i na pałacowych błoniach.\nWystawa o komiksach kaszubskich. Wystawie towarzyszyć będą warsztaty prowadzone przez rysownika Tomasza Meringa\nWystawa „Astrożarty Jacka D., czyli z czego się śmieją astronomowie”\nWystawa najstarszych kalendarzy, w tym kalendarza astronomicznego\nWystawa z okazji 20-lecia pracy artystycznej p. Brygidy Śniateckiej, artystki operującej nieziemskimi barwami\nWystawa pt. „Małe jest czeskie. Mikrokosmos” - miniatury artystek z Czech\n„Kaszubskie Roswell – pracownia kaszubskiego ufologa”\nKomnata astrologów – alchemików\nKaszubskie Stonehenge – Węsiory\nInstalacja „Obcy jako demon współczesności”\n- na komiks pt. ,,Fantastyczna noc w muzeum’’ - godz. 19.30\n- plastycznego nt. ,,Moja wizyta w Muzeum” - godz. 19.30\n- na najlepsze kosmiczne przebranie dla odwiedzających Muzeum - godz. 22.00\nSTACJA KOSMICZNA – warsztaty plastyczne dla dzieci na muzealnych błoniach\n„Kiermasz ptaszkowy” - wyroby ceramiczne\nmożliwość nabycia muzealnych wydawnictw\nSPOTKAJ OBCEGO I POCZUJ SIĘ JAK U SIEBIE! KosMuz odbywa się w ramach X Wejherowskiej Nocy Muzeów pod patronatem Starosty Wejherowskiego Gabrieli Lisius oraz Prezydenta Miasta Wejherowa Krzysztofa Hildebrandta. Wstęp wolny.


Raz jeszcze o tym, w co się ubrać na kajaki - Kajakiem.pl\nPodczas upałów należy koniecznie pamiętać o nakryciach głowy – najlepiej z daszkiem i okularach przeciwsłonecznych. Oczywiście należy też zabrać kostium kąpielowy czy kąpielówki ale płynięcie w nich, podczas gdy jest to nasza pierwsza w sezonie styczność ze słońcem może zakończyć się dotkliwymi poparzeniami, więc dawkujmy sobie słońce z umiarem. Nieodzowne jest zaopatrzenie się w kremy z filtrami UVA i UVB. Na kajakach często przydaje się cienka, przewiewna koszula czy tunika z długim rękawem w celu zakrycia przedramion podrażnionych słońcem.\nKolejna kwestia to obuwie do pływania kajakiem. Wszelkiej maści klapki czy japonki nie sprawdzają się zupełnie i mają tendencję do odpływania przy pierwszej nadarzającej się okazji . W trakcie spływu może się zdarzyć, że będziemy musieli wysiąść z kajaka do wody, kajak przenieść lub przeciągnąć w nurcie rzeki. Może też przytrafić się „szybkie acz niespodziewane opuszczenie kajaka” czyli wywrotka zwana „kabiną”. Z tych powodów lepiej ubrać obuwie na stałe przytwierdzone do stóp – w tej roli świetnie sprawdzają się sandały, buty do sportów wodnych czy nawet zwykłe trampki, których nie szkoda nam będzie zmoczyć.\nbuty i kajaki, co zabrać na spływ kajakowy, ekwipunek kajakarza, ubranie na kajaki, wywrotka na spływie