When a dream comes true: czerwca 2013\nKiedy było już kompletnie ciemno Justin uznał, że czas już wracać. Musieliśmy pojechać naprawdę daleko, bo mimo hałasu, który stwarzał motor robiłam się senna. Pod domem doszłam do sypialni tylko dzięki Biebsowi, który obejmował mnie w pasie. Wzięłam szybki prysznic i wsunęłam się pod ciepłą kołdrę.\n-Dobranoc Justin-przytuliłam się do jego torsu.-I niczym się nie przejmuj. Jesteś jednym z najwspanialszych ludzi, których poznałam.\nCzwartek minął całkowicie normalnie. Z kolei w piątek rano długo nie mogliśmy się od siebie rano odkleić. Cały czas powtarzał żebym przyzwoicie zachowywała się u Jake'a. W końcu po tysiącu kolejnych buziaków odsunęłam się od niego i wyszłam z samochodu.\nLekcje mijały mi w miarę szybko, ale im bliżej było jego końca tym trochę bardziej denerwowałam się wizytą u Jake'a. Nie wiem czemu tyle o tym myślałam. Chyba po prostu bałam się, że będąc u siebie będzie on zachowywał się inaczej niż w szkole. Jednak nie było ze mną aż tak źle i nie tworzyłam w głowie miliona możliwych sytuacji, które mogą się wydarzyć. No dobra, może trochę ich było, ale nie za dużo.\nPo zajęciach czekałam na Jacoba na parkingu. Dziewczyny się śpieszyły na zakupy, więc byłam sama. Po jakiś siedmiu minutach zobaczyłam jak wychodzi zza budynku szkoły i z uśmiechem ku mnie kroczy. Przeprosił mnie za spóźnienie, a potem wsiedliśmy do jego samochodu i ruszyliśmy. Po drodze wstąpiliśmy po jakąś kawę. Kiedy zatrzymaliśmy się pod jego domem byłam pod wielkim wrażeniem. Nie zdążyłam się jeszcze przyzwyczaić do panującego wszędzie przepychu, który wypełniał całe miasto i nawet w naszym domu nie czułam się w pełni swobodnie i najlepiej czułam się leżąc w łóżku kiedy Justin był obok. Tylko tam czułam się w pełni bezpiecznie. Wracając do domu Jacoba. Właściwie była to raczej rezydencja z podjazdem przy drzwiach wejściowych. W środku ukazał się wysoki przedpokój z metalowymi schodami na piętro. W sumie wydał mi się podobny do domu Kardashianów z ich show. Chłopak rzucił na bok swoją kurtkę i zaprosił mnie do kuchni. Stanęłam nieśmiało koło framugi i patrzyłam jak wyciąga jakieś gotowe kanapki i koktajl truskawkowy w dzbanku z lodówki. Niedbale zamknął ją nogą.\n-Pójdziemy do salonu żeby nie było niezręcznie-powiedział uśmiechając się swobodnie.\n-Ok-powiedziałam bawiąc się swoimi palcami.\nW salonie usiadłam na kanapie starając się nie garbić. Profesjonalnie wyciągnęłam z torby podręcznik i segregator z powpychanymi materiałami, które wydrukowałam dzień wcześniej. Chłopak zaśmiał się lekko i poszedł po swojego laptopa. Kiedy zostałam sama zaczęłam trochę się rozglądać. Na ścianie wisiał niesamowity obraz, który doskonale znałam. Jake złapał mnie na gapieniu się.\n-Przepraszam-spojrzałam na niego.-Myślałam, że takie obrazy są w muzeach.\n-Rodzice lubią sztukę-wzruszył ramionami.-Dla mnie to szajs.\n-Dość drogi szajs-zachichotałam.\nNastępnie wzięliśmy się do roboty. Wyszło na to, że w domu zdążyłam odwalić znaczną część pracy. Po dodaniu paru innych rzeczy i wzbogaceniu ich o parę zdjęć zrobiliśmy sobie przerwę. Byłam u niego już ze dwie godziny, ale dopiero zaczęłam się rozluźniać. Znowu zaczął gadać kompletne głupoty, które były idealnie w moim stylu. Czułam się cudownie mówiąc o tych bzdurach nie musząc sama zaczynać tematu.\n-A więc tak się uczycie-nagle w pokoju pojawił się jakiś mężczyzna.\n-Cześć tato-powiedział Jake.\n-Dzień dobry-podniosłam się z podłogi, na której jakimś cudem się wcześniej znalazłam.\n-Bruno Moriss-podał mi rękę.\n-Kasia, tzn. Kate Bie.., eee, po prostu Kate-wymamrotałam.\nJacob zaczął się ze mnie okropnie śmiać, a ja nie wiedziałam co mogę więcej powiedzieć. Na szczęście pan Moriss nie zareagował na mnie jakoś źle i też się uśmiechnął. Zamienił kilka nieznaczących zdań z synem, a potem powiedział, że idzie do swojego gabinetu. Jake zaczął przywoływać sytuację, która przed chwilą miała miejsce i jeszcze raz zaczął się ze mnie śmiać. Żeby przestał rzuciłam w niego swoim zeszytem. Aż jęknął, bo oberwał rogiem w brzuch. Po tym wróciliśmy do zadania. Cały czas trochę głupio się czułam, bo lekko go okłamywałam, kiedy wspominał, ze damy czadu we wtorek. W planach miałam na ten czas „chorobę”. Tzn., nie byłam jeszcze w stu procentach pewna, że mnie nie będzie, ale było to bardzo prawdopodobne. Dobro Justina było dla mnie najważniejsze i nie wahałam się poświęcić dla niego kilku dni szkoły. Kiedy udało nam się domknąć wszystko na przedostatni guzik usiadłam wygodniej i pochowałam kartki do torby.\n-Zjesz z nami kolację, prawda?-w pokoju pojawił się pan Moriss.\nSzczerze mówiąc nie miałam zbytniej ochoty, ale nie wypadało mi odmówić. Poszłam za Jacobem do jadalni i usiadłam przy stole zajmując krzesło obok niego. Ucieszyłam się, że nie bawił się w odsuwanie krzesła czy coś, bo byłoby mi strasznie głupio. Przy stole poznałam mamę Jake'a, która właśnie wróciła do domu. Jego rodzice byli ogólnie bardzo mili chociaż utrzymywali pewien dystans. Byli bardzo sympatyczni, ale nie było mowy o zwracaniu się do nich po imieniu, z czym kilka razu się już tam spotkałam. Po skończonym posiłku rozmowa stała się jeszcze bardziej swobodna. Okazało się, że jego mama była chirurgiem plastycznym(idealnie, prawda?), a tata prowadził jakieś interesy, o których za dużo nie mówił. Kiedy zauważyłam, że zrobiło się już późno postanowiłam zacząć się zbierać.\n-Odwieziesz Kate, prawda?-zapytała jego mama.\n-Przyjedzie po mnie chłopak-odezwałam się nieśmiało, co mogło zabrzmieć, że się tego wstydzę.\n-Poczekaj, to przecież ty jesteś Rosjanką, z którą spotyka się Justin Bieber-powiedział pan Moriss.\n-Jestem Polką-poprawiłam go jeszcze bardziej zawstydzona.\n-Przepraszam. Dzięki tobie Jake zagościł na paru stronach plotkarskich. Współczuję braku prywatności.\n-Jakoś sobie z tym radzę, ale czasem mi głupio, że każdej osobie, z którą się spotkam robione są zdjęcia.\n-Babcia Jake'a powiesiła jego zdjęcie na lodówkę. Mówił ci o tym?-uśmiechnęła się jego mama.\nNagle poczułam wibrowanie w mojej kieszeni. Przeprosiłam wszystkich wiedząc, że Justin już na mnie czeka. Pożegnałam się z jego rodzicami, a następnie Jake odprowadził mnie pod bramę, gdzie stał samochód Justina. Chłopcy przywitali się podaniem ręki. Na szczęście nie było ono bardzo niezręczne i wyszło jakoś tak jakby Biebs nic do niego nie miał. Mnie z kolei pocałował w policzek na przywitanie. Po wymianie kilki zdań o tym, czy wszystko zrobiliśmy i co u kogo słychać pożegnałam się uściskiem z Jacobem i wsiadłam do samochodu po tym jak Justin otworzył dla mnie drzwi.\n-Nie dobierał się do ciebie?-zapytał kiedy zapinałam pas.\n-Boże, weź chociaż odjedź kawałek zanim powiesz taką bzdurę, bo jeszcze to usłyszy-zapiszczałam chcąc powiedzieć to jak najciszej.\n-Mów, bo teraz mam możliwość mu jeszcze przyłożyć-powiedział już półserio.\n-Jesteś okropny-wywróciłam oczami.\n-Przepraszam kochanie-cmoknął mnie w rękę, którą przyciągnął do swoich ust nie spuszczając oczu z drogi.\n-Za ile mamy samolot?\n-Zamówiłem go na północ, bo będziemy wtedy akurat przed 5 w Toronto, a potem przed 6 na miejscu.\n-Wiesz, że będziesz mnie musiał mnie chyba wynosić z tego samolotu. Tak mi się chce okropnie spać, że mnie nie dobudzisz.\n-Spokojnie. Damy sobie radę-uśmiechnął się.-Nie mogę się już doczekać.\nRano obudziłam się naga z ręką Justina spoczywającą na mojej piersi. Przekręciłam się na drugi bok i pocałowałam go w obojczyk. Następnie wyszłam spod kołdry i leniwym krokiem ruszyłam do łazienki. Pierwszy raz nie przejmowałam się, że nie mam nic na sobie, bo Justin jeszcze spał i nie mógł mnie zobaczyć. Ziewnęłam rozciągając kręgosłup przed wejściem do łazienki. Pisnęłam przestraszona widząc w niej psa, który automatycznie wstał i zaczął skakać na moją nogę. Spojrzałam na jeden ręcznik leżący na podłodze. Był to mój ulubiony, przywieziony jeszcze z Polski. Szybko złapałam go, po czym od razu puściłam czując, że jest za ciężki. Zniesmaczona wytarłam ręce w nogi i chwyciłam szczeniaka żeby położyć go po chwili na łóżku obok Justina. W łazience udało mi się wziąć długi prysznic. Moje ciało stało się odżywione i czułam się znacznie świeższa niż chwilę wcześniej, kiedy czułam, że lepię się od potu z nocy. Owinięta ręcznikiem poszłam do garderoby po ubrania. Ciemne dżinsy i czarny top ożywiłam czerwoną kurtką o kroju ramoneski. Ubrana poszłam jeszcze do łazienki wysuszyć włosy i trochę się umalować.\n-Zapomniałam ci powiedzieć, że przyjdą dziś do nas dziewczyny.\n-Jakie dziewczyny?-zapytał odwracając głowę w moją stronę.\n-Phoebe, Hannah i Monica. Na jogę.\n-Dobra, ale później poćwiczysz jeszcze ze mną-uśmiechnął się szelmowsko.\n-Powiedź mi lepiej co stało się z moim ręcznikiem.\n-Plusem jest to, że Swaggy zaczął sikać tylko w jedno miejsce, a minusem to, że upodobał sobie do tego twój ręcznik.\nByłam niemal pewna, że po prostu był on pod ręką i wytarł nim całą podłogę, bo nie chciało mu się szukać jakiejś szmaty.\nDzień upłynął całkowicie normalnie. Był identyczny jak poprzedni. Po szkole pojechałam z dziewczynami od razu do mnie. Justin po chwili pojawił się w hallu, a przed nim biegł nasz pies. Dziewczyny zajęły się psem i zaczęły głaskać go od każdej strony. Podnosząc głowy przywitały się też z Justinem.\n-Cześć dziewczyny-rzucił i położył dłonie na moich biodrach przyciągając mnie do siebie.-Witaj skarbie-powiedział ciszej składając krótki pocałunek na moich ustach.\n-Tylko nam nie przeszkadzaj-powiedziałam poważnie.\n-Bo się jeszcze wystraszysz-zaśmiała się Phoebe.\n-Piękne dziewczyny wyginające się w moim domu. Niektórzy muszą za to płacić wielkie pieniądze, a ja mam to za darmo-przytulił mnie do siebie uśmiechając się do dziewczyn.\n-Faktycznie jesteś zboczeńcem-zaśmiała się Hannah wyciągając mnie z jego objęć.-Daj jej chwilę oddechu.\nW końcu, po tej kompromitującej rozmowie poszłyśmy się przebrać. W międzyczasie dołączyła do nas Monica i nasza instruktorka z gotowym czajnikiem wypełnionym obrzydliwym naparem. Wychodząc z sypialni nakazałam Justinowi trzymanie się z daleka, w czasie, kiedy my będziemy ćwiczyć.\nNa dole rozłożyłam swoją różową matę i zaczęłam ćwiczyć z dziewczynami. Z każdym tygodniem czułam, że robię się w tym coraz lepsza. Każde wygięcie pogłębiałam już o kilka centymetrów i poprawiła się moja ogólna koordynacja, co oznaczało, że nie traciłam już równowagi co trzy minuty. Pod koniec naszych ćwiczeń znikąd pojawił się Justin w topie i spodenkach do koszykówki. Stanął za mną i zaczął naśladować moje ruchy. Rozpraszając mnie położył dłonie na biodrach i starał się je rozkołysać. Cały czas powtarzałam, żeby spieprzał. Jednak nic na niego nie działało. Hannah zaczęła chichotać i nie mogła przestać. Specjalistka od jogi krzywo się na mnie patrzyła, bo nie miała ochoty by ktoś obrażał to co robi i tylko pajacował.\n-Uspokój się i idź stąd-pisnęłam odwracając się na chwilę do niego przodem.\nPrzez zachowanie Justina zajęcia skończyły się nieco wcześniej i nawet nikt nie wypił herbacianego naparu. Jakoś mnie nie ucieszyła jego wielka ilość w czajniczku stojącym na stole. Serio, było to jedna z tych rzeczy, których wolałam nie dotykać. Coś tak niedobrego w smaku po prostu musi być złe tak ogólnie. Dziewczyny śmiejąc się jeszcze pomachały nam na pożegnanie. Pani specjalistka nie była jakaś zadowolona, ale w sumie nigdy nie zachowywała się sympatycznie.\n-Dlaczego to robisz?-zapytałam opierając się na siedzącym za mną Justinie.\n-Bo nie mogę się powstrzymać-położył ręce na moim mokrym brzuchu.\n-Niestety przyszedł twój ulubiony czas-uśmiechnęłam się szyderczo.\n-Nie pogrywaj ze mną.\n-To prawda kochanie. Będzie wielki powrót farmerskich majtek.\n-W takim razie pojedziemy porobimy coś innego.\nW łazience wzięłam najszybszy prysznic na świecie, a potem ubrałam się w swój wcześniejszy strój. Po zamknięciu psa w łazience weszliśmy do garażu, skąd Justin wyprowadził swój czarny motor. Może kiedyś bałam się szybkości, ale wtedy byłam już przekonana, że kiedy jesteśmy razem nic złego mi się nie stanie. Dodatkowo jazda na motorze była dziwnie podniecająca. Szybko przełożyłam nogę nad maszyną i usiadłam wygodnie. Mocno objęłam Justina w pasie wkładając ręce pod jego kurtkę. Słysząc i czując włączony silnik przyległam jeszcze bliżej jego ciała. Nagle wystrzeliliśmy i nic nie mogło już nas zatrzymać. Przez chwilę jeszcze krzyczałam z ekscytacji, ale potem się przyzwyczaiłam do urywającej się głowy. Nasza podróż była całkowicie bezcelowa. Jechaliśmy tak jak prowadziła droga. Po dwudziestu minutach zatrzymaliśmy się na jakimś poboczu.\n-Trzymaj ręce trochę wyżej, bo mnie rozpraszasz-zaśmiał się odwracając głowę.\nSzybko przełożyłam swoje dłonie na jego pas. Rzeczywiście trzymałam je trochę za nisko, bo moje palce były wetknięte w jego spodnie.\n-Przepraszam-uśmiechnęłam się niewinnie.-Czy ty mnie porywasz?\n-To tylko ucieczka-cmoknął mnie w nos.-Trzymaj się mocno.\nNie jestem pewna ile czasu jechaliśmy, ale nie był to krótki czas. Następny postój mieliśmy na jakimś kompletnym odludziu. Nie było widać żadnych ludzi ani budynków. Na początku zszedł z motoru sam i ściągnął kask. Następnie złapał mnie pod pachami i ściągnął mnie z pojazdu jak dziecko. Pozbył się też mojego kasku. Uśmiechając się przyglądał mi się. Ja robiłam to samo szukając wyjaśnienia w jego oczach. Delikatnie złapał moją rękę i przybliżając się złożył na moich ustach słodki pocałunek. Po chwili stania zdecydowałam się usiąść. Oparłam się o rosnące obok drzewo. Justin położył głowę na moich kolanach i ułożył na ziemi. Zaczęłam zastanawiać się czy wszystko z nim w porządku, bo zachowywał się niepokojąco. Leżał bezbronny w skórzanej kurtce, dżinsach i drogich adidasach Givenchy. Noś było nie tak.\n-Muszę przemyśleć parę spraw-powiedział nie odwracając się do mnie.\nZaczęłam szukać w tym wszystkim mojej winy. Może nie podobało się mu coś co zrobiłam. Szybko przypominałam sobie ostatnie dni i nic nie mogłam znaleźć. Justin odkąd przyjechał miał dobry humor i na nic nie narzekał. Zaczęłam głaskać go po głowie.\n-Czy zrobiłam coś nie tak?-zapytałam cicho bojąc się jego odpowiedzi.\nTeraz zaczęłam się już poważnie denerwować. Myśli w mojej głowie wariowały. Moje ręce zaczęły się trząść.\n-Wszystko dobrze?-odwrócił się i chwycił moją dłoń.\n-Nie wiem co się stało.\n-Czuję, że znowu tracę coś, na czym mi zależało... Potrzebuję wakacji.\n-Chcesz pojechać gdzieś sam?\n-Nie kochanie-uśmiechnął się.\n-Kanada-odpowiedział niesamowicie akcentując to słowo.\n-To jest zły pomysł-powiedziałam szybko.\n-Ale nie był mój-bronił się.-Jest od Twista.\n-Czy on nie wie, że nie daje się żywych prezentów? Trzeba go będzie oddać.\n-Dobra, zaraz do niego zadzwonię.\n-Zrobisz to potem. Teraz wypuść go z klatki, bo na pewno chce mu się pić.\nPoczątkowo mała, biała kulka nie miała zamiaru wychodzić z klatki. Podeszłam więc do niej i sama wyciągnęłam szczeniaka. Okazał się jeszcze mniejszy niż sądziłam. Jego ciałko trzęsło się ze strachu i cały czas próbował wrócić do klatki. Justin przyniósł z kuchni miskę z wodą i postawił ją przed pyskiem zwierzątka. Piciem też nie był zainteresowany. W końcu odsunęłam się od niego dając mu wolną rękę. Nieporadnie ruszył do klatki i z niej nam się przyglądał. Justin zaczął mówić do niego jak do dziecka robiąc przy tym głupie miny.\n-Nie ogłupiaj go-powiedziałam stanowczo.-Nie może się do nas przyzwyczaić.\n-Bez przesady. Jest tu jakieś dziesięć minut. Swaggy, chodź tutaj koleżko-zwrócił się do psa.-Nie bądź taki i się przywitaj.\nNagle piesek wyszedł z klatki i z miną myśliciela dalej nam się przyglądał. Po kilku chwilach zainteresował się miską i pochlipał trochę wody. Potem znowu patrzył na Justina aż w końcu do niego podszedł i zamerdał dwa razy ogonkiem.\n-Ale ty jesteś fajny, ale ty jesteś fajny-powtarzał głosem jak z kreskówki drapiąc psiaka po brzuchu.\nChyba biała kulka zaczęła odczuwać pełnię szczęścia, bo nagle w górę zaczęło coś lecieć i wyszło na to, że obsikał sobie cały brzuch i rękę Justina. Zaczęłam się śmiać ze zmiany nastawienia Biebera. Od razu odsunął się na pewną odległość i przeklął pod nosem. Pies myślał, że to dalsza część zabawy i pobiegł za nim. Jego łapy wciąż były nieporadne i kiedy biegł wyglądał przekomicznie. Zaczął go podgryzać chcąc zachęcić do ponownego drapania po brzuchu. Kiedy Justin szybkim krokiem ruszył do łazienki pies zatrzymał się i usiadł nie przestając patrzeć na zamknięte drzwi. Wystarczyło naciśnięcie klamki żeby pies znowu zaczął machać ogonem.\n-Pozaczepiaj teraz Kasię. Ona chętnie się z tobą pobawi-zaczął wskazywać na mnie ręką, co pies źle zrozumiał i zaczął skakać mu na nogę.-On ma cały czas mokry brzuch. To straszne.\n-Mówiłam żebyś go nie dotykał i dał spokój-powiedziałam patrząc na nich.-Szczeniaki dużo sikają i wcale nie jest to przyjemne. Teraz nie będzie chciał cię zostawić.\n-Kurczę nie udawaj takiej chłodnej. Sama chciałabyś się z nim pobawić-wziął go do ręki.-Zobacz, nawet obsikany jest słodki-postawił go na moich kolanach.\n-Naprawdę jest mokry. Fuu-pisnęłam głaszcząc go po suchym grzbiecie.-Jest taki malutki.\n-Może damy mu jeden dzień, co? Tak na próbę?\n-Chodzi o to, że ja cały dzień jestem w szkole, ty też masz swoje sprawy, a on nie może siedzieć sam, bo będzie mu smutno.\n-Dalibyśmy radę-uśmiechnął się.\nZwierzęta były jego słabym punktem. Uwielbiał je i najchętniej wykupiłby pół sklepu zoologicznego. Ale w naszej sytuacji nie mogliśmy sobie na niego pozwolić, bo przecież on mógł w każdej chwili mógł wyjechać w trasę albo na drugi koniec kraju na wywiad. Poza tym Justin sam kilka razy przekonał się, że nie ma czasu na zajmowanie się żywym stworzeniem. Nie chciałam mu już tego wypominać, ale przecież w ciągu ostatniego roku był już i chomik, i małpka, i kot. Nie chciałam żeby do tej listy dołączył jeszcze pies. Wiedziałam, że gdyby został to ja bym się nim musiała opiekować, a przecież od 9 do 16 jestem w szkole.\n-A jeśli będziemy chcieli gdzieś wyjechać?\n-Teraz zwierzęta można zabrać wszędzie.\n-Justin, przecież to jest jak dziecko. Trzeba non stop patrzeć co robi, bo jest zdolne do wszystkiego.\n-Będę wspaniałym psim tatą.\n-Jezu, nie. Przestań-zachichotałam.\nJustin odłożył psa na podłogę i objął mnie w tali. Zaczął cmokać mnie po twarzy i przyjemnie łaskotać.\nW końcu nie zdecydowaliśmy się co będzie dalej. Justin miał tylko zadzwonić wieczorem do Lil Twista żeby zapytać czy jest możliwość oddania psa. Na piętnaście minut pojechałam do sklepu zoologicznego żeby kupić jakąś karmę dla psa. W środku było pełno rzeczy dla psów i kotów. Wiedziałam, że najprawdopodobniej Swaggy, jak Justin na niego cały czas mówił nie zostanie u nas długo. Pomyślałam, że pewnie będzie z nami maksymalnie trzy dni. W końcu nie mogłam się powstrzymać i wzięłam jeszcze dwie miski, obrożę i smycz. W domu Justin siedział na kanapie, a na jego kolanach był zwinięty w kłębek pies.\n-Śmiesznie z nim wyglądasz. To nie jest zbyt męski pies. Kiedy jesteś z nim nici z póz na gangstera. Mogę sobie was wyobrazić na spacerze-zachichotałam.\n-Bardzo śmieszne. Ten pies to prawdziwy wojownik. Załatwiłby wszystkie inne.\n-Nie podoba mi się tylko, że ten psi Chuck Norris zajmuje moje miejsce.\n-Czy ty jesteś zazdrosna o psa? Zmieścisz się króliczku.\n-To jest jakaś komedia. Dobra. Jak myślisz, gdzie najlepiej postawić mu miski? W kuchni będzie ok?\n-Tak. Jak się obudzi pokażemy mu gdzie może jeść.\nKiedy wszystko poukładałam wróciłam do salonu pooglądać z Justinem telewizję. Poczułam się jakbyśmy byli taką mini rodzinką. Nigdy wcześniej nie miałam psa i nie wiedziałam, że im też może się coś śnić i mogę wydawać dźwięki przez sen. Był naprawdę bardzo uroczy i szybko przyzwyczajałam się do tego, że jego obecność jest normalna.\nWieczorem wpadł do nas Lil Twist. Starałam się być jak najmilsza, bo w sumie za tym razem był dla mnie nawet ok. Na początku rozmawialiśmy o neutralnych tematach, co było dziwne, bo zazwyczaj nie rozmawialiśmy nawet o pogodzie. Tym razem było naprawdę bardzo dobrze. Powiedział, że psa nie da rady oddać, bo wziął go jakby z ulicy.\n-Nie dacie rady się nim zaopiekować?-zapytał poprawiając okulary.\n-Justin wyjeżdża często, a ja jestem pół dnia w szkole. Nie chciałabym żeby sam siedział.\n-Spróbujcie przez tydzień, a jak nie wyjdzie to oddam go siostrze.\nPo kilku minutach mini dyskusji zdecydowaliśmy się spróbować. W taki sposób w domu pojawił się nowy lokator. Kiedy Justin piszczącym głosem powiedział mu, że zostaje zaczął znowu skakać po jego nodze jakby naprawdę rozumiał co się dzieje.\nKiedy zrobiło się już późno Twist wrócił do hotelu, a ja przygotowałam posłanie dla psa. Zdecydowaliśmy się, że pierwszą noc może spędzić w łazience. Baliśmy się, że zasika nam całą sypialnie, a w łazience było cicho i ciepło. Na początku trochę piszczał, ale w końcu uspokoił się i zasnął.\n-No to od jutra musisz zacząć go uczyć załatwiać się na zewnątrz albo chociaż w jedno miejsce-powiedziałam kładąc się obok Justina w łóżku.\n-Więc teraz będziemy rozmawiać w łóżku o sikającym psie?\n-Chciałeś psa to masz.\n-A jeżeli pies już śpi, a ja mam ochotę na coś innego?\n-Idź spać-zaśmiałam się.-Trzy razy w ciągu dnia to już chyba wystarczająca ilość.\n-W takim razie dobranoc króliczku.\n-Słodkich snów Justin.\nW nocy nie spało nam się za dobrze, bo pies dwa razy się obudził i swoim piszczeniem nie dawał nam spać. Z desperacji Biebs chciał go wziąć do sypialni, ale powiedziałam mu, że jeżeli się do tego przyzwyczai, że takie zachowanie działa będzie to częściej wykorzystywał. W końcu udało nam się przespać ostatnie kilka godzin. Rano cała łazienka była w dość średnim stanie, bo wszędzie były małe kałuże.\n-Czeka cię trudne zadanie-powiedziałam Justinowi, kiedy ten zatrzymał się w progu łazienki i zastanawiał się jak to jest możliwe.\nW piątek, choć może nie powinnam, cieszyłam się, że na drugi dzień wyjeżdża już Chaz i będziemy z Justinem całkowicie sami. Chciałam spokojnie położyć się z nim na kanapie w salonie i pooglądać jakiś głupi kanał. Pomimo że Chaz jest wspaniałym przyjacielem po dwóch tygodniach razem spędzonych czułam się zmęczona jego towarzystwem, ciągłym śmiechem i bekaniem przy każdej możliwej okazji. Wieczorem mieliśmy z Justinem mały przedsmak wolności, bo Chaz zaprosił Phoebe do kina i na coś do jedzenia. Byłam nieco zmęczona całym tygodniem i po powrocie ze szkoły nałożyłam słuchawki i położyłam się do łóżka. Wstałam około 18 i od razu zeszłam na dół poszukać Justina.\n-Pójdziesz ze mną popływać?-zapytałam widząc go na sofie.\n-Jasne-wstał odkładając laptopa na stół.\nRazem wyszliśmy na zewnątrz gdzie Justin ściągnął koszulkę i spodnie zostając w bokserkach. Były białe z wielkim napisem „Ralph Lauren” na gumce. Powiedziałam mu, że pewnie takie majtki są droższe od mojego kostiumu. Zaśmiał się mówiąc, że przynajmniej nie są z krową. Już miałam do niego podejść, ale nagle zaczął biec i robiąc salto wskoczył do basenu. Po chwili wypłynął i strzepał z włosów trochę wody. Machnął na mnie żebym do niego dołączyła, więc też podeszłam do krawędzi i jak bomba uderzyłam w wodę. Przetarłam oczy i zaczęłam płynąć wzdłuż basenu. Kiedy byłam na jego końcu przekręciłam się i leżałam na wodzie plecami.\n-Wiesz, że niedługo będziemy sami sami?-uśmiechnęłam się kiedy Justin był przy mnie.\n-Co powiesz na romantyczny wieczór? Wystroisz się, pójdziemy na kolacje, a potem wrócimy do domu i udamy się do łóżka. Co ty na to?\n-Bardzo chętnie-owinęłam nogami jego pas.-Nareszcie wszystko wróci do normy-pocałowałam go w usta.-Hej, nie rozwiązuj mi z tyłu stanika!\n-Chciałem tylko sprawdzić rozmiar, bo musimy ci przecież kupić jakiś drogi kostium z logo np. LV.\n-Chyba znasz mój rozmiar. Biustu to już na pewno, bo mnie non stop dotykasz, zboczeńcu. Naprawdę, cokolwiek nie robimy po jakiejś chwili zauważam, że trzymasz rękę pod moją bluzką.\n-Gdybyś tak często nie siedziała trzymałbym ją w twoich spodniach.\n-To już było obrzydliwe-śmiejąc się wydostałam się z jego objęcia i podpłynęłam do krawędzi, gdzie usiadłam na brzegu.\nPóźnym wieczorem kiedy Chaz wrócił do domu usiedliśmy razem przed telewizorem.\n-Jak było kochasiu?-zapytał Justin.\n-Za dobrze-odpowiedział bardzo zdenerwowany.-Wasza dwójka uświadamia mnie tylko bardziej, że miłość i przeznaczenie to jakieś popieprzone suki, które mają gdzieś ludzi i ich uczucia.\n-Nie mów tak. Jak ma wam wyjść to wam wyjdzie-próbowałam go pocieszyć.-Kto by pomyślał, że Justin Bieber ożeni się z kimś takim jak ja?\n-Dlatego mówię, że życie jest popieprzone. Bieber zdaniem wszystkim powinien skończyć z jakąś głupią blondynką z LA.\nOboje z Justinem będąc cały czas w dobrym nastroju spojrzeliśmy na siebie, bo Phoebe pasowała do tego opisu. Nie była głupia, ale raczej nieogarnięta i czasem wydawało się, że jest z nią coś nietak. Chlopak miał już zacząć chichotać, ale go powstrzymałam.\n-Nie ona pierwsza i nie ostatnia-powiedział Biebs głosem jakby wymyślił coś niesamowitego.\nSpojrzałam na niego karcącym wzrokiem za wygłoszenie tej maksymy życia.\n-Ja Kasię znalazłbym na końcu świata-zaczął się bronić.\n-I tam ją znalazłeś-parsknął Chaz.-To wszystko jest niedorzeczne i niemożliwe. Normalnie nigdy by to się tak nie skończyło.\n-Przestań. Nie narzekaj już tak. Gdy komuś na kimś naprawdę zależy będzie skłonny zrobić dla niego wszystko. Na tym to wszystko polega. Nie gadaj już o tym tylko coś zrób. Może zwyczajnie potrzebujecie trochę czasu.\nPrzez dłuższą chwilę siedzieliśmy w ciszy. W pewnym momencie Chaz poprosił mnie żebym zostawiła ich samych, bo chciał o czymś porozmawiać z Justinem na osobności. Czułam się już senna, więc bez zbędnych gadek wstałam z objęć Justina i poszłam na górę się położyć. Zaczęłam zastanawiać się czego Chaz nie chciał powiedzieć przy mnie. Miałam różne wizje, ale najbardziej nie spodobała mi się opcja, w której Chaz robi Phoebe coś złego i nie chce żebym o tym słyszała. Nie był chłopakiem tego typu, ale był nią oczarowany i różnie to mogło być. W końcu odgoniłam wszystkie myśli, nakryłam się szczelnie kołdrą i zasnęłam.\nW sobotę ostatni raz zjedliśmy razem śniadanie. Zaproponowałam, że to ja odwiozę go na lotnisko żeby Justin nie zrobił zamieszania, którego było już wystarczająco dużo. Biebs oczywiście kręcił się, że on to zrobi albo wezwiemy samochód. W końcu udało mi się go przekonać.\n-Przepraszam, że powiedziałem wczoraj trochę za dużo-odezwał się w samochodzie.\n-Zazdroszczę wam tego co macie. Też chciałbym mieć kogoś takiego, a świadomość, że to jest takie trudne mnie dobija. Nie jestem sławny ani interesujący jak Justin i dziewczyny nie są w stanie wybaczyć mi tak dużo jak jemu. Ale z kolei ty nie lubisz w nim właśnie tego. Sprowadzasz go mocniej na ziemię niż jego cała rodzina razem wzięta. Pokazujesz mu jego wady i dajesz znać, że nie jest idealny. Wymagasz od niego normalności żebyście mogli razem robić wszystkie codzienne rzeczy. On jest w tym wszystkim taki szczęśliwy i nie chce opuścić się nawet na dwa kroki. Wczoraj nie był nawet w stanie posiedzieć ze mną dłużej, bo stwierdził, że nie chce żebyś sama spała. Powiedział, że jesteś za blisko żeby nie był przy tobie. Mówi, że najchętniej siedziałby tylko z tobą w domu, bo wtedy ma pewność, że nic ci się nie stanie, a w razie czego zawsze będzie mógł zrobić wszystko co w jego mocy żeby ci pomóc.\nChwilę przetwarzałam wszystko w głowie.\n-Będzie mi ciebie brakowało-powiedziałam uśmiechając się.\n-Powiedziałbym teraz te dwa słowa, ale chyba już i tak za dużo powiedziałem-zaczął się śmiać.-Koniec pedalskich tekstów.\nNa lotnisku przytuliłam go mocno, a on oderwał mnie na chwilę od ziemi żeby śmiać się z tego jak potem łapię z trudem równowagę. Uderzyłam go lekko w bark na odchodne i wróciłam do samochodu. To co powiedział Chaz jakby naładowało mnie i chciałam jak najszybciej być przy Justinie. Zaparkowałam samochód przed domem i wbiegłam po schodach do drzwi. Potem wdrapałam się po kolejnych schodach żeby znaleźć się w garderobie Justina.\n-Chaz już poleciał-powiedziałam.\n-Więc jesteśmy znowu sami-objął mnie w pasie.\n-Wiesz, że cię kocham, prawda?\n-Króliczku, ja też się kocham-pocałował mnie w czoło.-I nigdy nie przestanę.\n-A ja mogę już być waszym czarnym dzieckiem-nagle jakby z szafy wyszedł ktoś kogo nie chciałam widzieć.\nNigdy nikogo nie lubiłam w takim stopniu. Tylko niejaki lil Twist był w stanie obudzić we mnie wszystkie negatywne emocje. Poczułam złość i smutek.\n-Powiedziałeś, że będziemy sami-szepnęłam mu do ucha udając, że wciąż jestem do niego tylko przytulona.\nOdsunęłam się od niego i popatrzyłam w swoje odbicie w ciemnych okularach naszego nowego gościa. Przywitałam się jednym słowem i zeszłam na dół zaszyć się w jednej z sypialni.\nLekcje upływały w miłej atmosferze. Nie wiem jak to się dzieje, ale rozmowy o chłopakach naprawdę zbliżają. Kiedy opowiedziałam im kilka bzdetów zrobiło mi się jakoś lżej. Istotnie były one jedynymi osobami, z którymi mogłam porozmawiać w tak szczery sposób. Związek Phoebe i Chaza był dla mnie czymś w rodzaju zabezpieczenia, że nikt nie chce w żaden sposób wykorzystać moich wyznań do niecnych celów. Na długiej przerwie dosiadł się do nas Jake. Przywitał się z nami i zapytał jak się miewamy. Już chciałam powiedzieć, że obgadujemy chłopaków, ale uświadomiłam sobie, że był jednym z nich i lepiej było tego nie mówić. Nie wiem dlaczego, ale kiedy ugryzę się w porę w język odczuwać dziwną satysfakcję, że jednak nie zachowuję się jak zwierze i czasem przemyślę to co siedzi mi w głowie.\n-Zapraszam dzisiaj na jogę-znikąd pojawiła się Monica i usiadła obok nas.\n-Ja nie mogę-odezwała się Phoebe.-Umówiłam się.\nHannah popatrzyła na mnie pytająco. Chyba żadna z nas nigdy nie cieszyła się na ten rodzaj wysiłku fizycznego, ale było to czymś w rodzaju zła koniecznego. Dygnęłam do niej, że mogę iść.\n-My z Kasią przyjedziemy-powiedziała Hannah.-Muszę przećwiczyć pozycję tygrysa-mrugnęła dwa razy patrząc na Jake'a.\nChłopak zaśmiał się pod nosem i mruknął coś do niej. Hannah była tą najbardziej zadziorą w towarzystwie i czasem trochę przesadzała. Choć może tak nie wypadało nieraz z Jacobem wymienialiśmy w takich momentach znaczące spojrzenia. Nie czułam się wtedy bardzo źle, bo pocieszał mnie fakt, że to on powinien bardziej doceniać Hannę.\nPo lekcjach czekaliśmy z Phoebe koło parkingu na chłopaków. Po chwili pojawili się, a my zapakowałyśmy się do samochodu. Tym razem siedziałam z Phoebe na tylnym siedzeniu. W pewnym momencie Chaz powiedział, że razem z Justinem zaplanowali obiad na mieście żebyśmy nie kisili się kolejny dzień w domu. Mieliśmy zostawić tylko jakieś niepotrzebne rzeczy w domu i ruszyć do jakiejś restauracji.\n-Ja za bardzo nie mogę-odezwałam się.-Idę na jogę-powiedziałam cicho.\nJustin raptownie odwrócił się do mnie i zrobił dziwną minę.\n-Na jogę-powtórzyłam głośniej.-I się ze mnie nie śmiej.\n-Po prostu myślałem, że do takiego wyginania potrzebna jest dobra koordynacja ruchowa. No, ale oczywiście wierzę, że dobrze ci idzie.\nNie lubiłam kiedy się na mnie nabijał. Nie robił tego jakoś chamsko, ale urażał mnie trochę. Kiedy tylko pierwszy raz usłyszał o jodze zaczął się śmiać, że niedługo zacznę chodzić na różne dziwaczne zabiegi, które niby są popularne wśród mieszkańców LA.\n-W takim razie pojedziemy we trójkę i weźmiemy co coś na wynos.\nW domu wszystko potoczyło się tak jak ustaliliśmy. Tym razem to ja pojechałam po Hannę i razem udałyśmy się do Monici. Na miejscu znowu z wielkim smakiem wypiłyśmy trochę dziwnego naparu i poćwiczyłyśmy. Tym razem szło mi odrobinę lepiej, bo przynajmniej bardziej kojarzyłam już poszczególne pozycje. Próbowałam nawet wczuć się tak jak Monica i instruktorka czy przewodniczka. Powstrzymałam się jednak kiedy zauważyłam, że Hannah ma ze mnie ubaw. Po wszystkim znowu napiłyśmy się herbaty. Powiedziałam jej, że dzisiaj nie mam już czasu na Starbucksa, bo wszyscy na mnie czekają. Dziewczyna powiedziała, że rozumie itp. Po drodze do jej domu rozmawiałyśmy trochę o tym, co dzieje się z Phoebe. Zasugerowała, że jest po prostu kochliwa i czasem niechcący bawi się uczuciami chłopaków, więc lepiej żebym odrobinę przygotowała na to Chaza skoro jest moim przyjacielem. Pokiwałam głową rozumiejąc o co jej chodzi. Mimo że Phoebe była strasznie miła, dojrzałość nie była jej dobrą stroną i do pewnych rzeczy jej podejście było bardzo infantylne. Wychodząc z auta na podjeździe podziękowała mi za mile spędzony czas, co wywołało u mnie chichotanie. Cmoknęłam ją na pożegnanie w policzek i odjechałam. W domu od razu zauważyłam Chaza i Phoebe, którzy byli rozwaleni na kanapie i z uwagą przyglądali się włosom dziewczyny. Kiedy tylko mnie zobaczyli powiedzieli mi gdzie jest Justin jakby chcąc się mnie pozbyć. Ruszyłam za dom gdzie Justin siedział na komputerze.\n-Jak tam się ma piąte koło u wozu?-zaśmiałam się.\n-Ich czułe słówka są nie do zniesienia.\n-Widzisz, a ja musiałam to znosić przez cały tydzień. Byłam bardziej wytrwała od ciebie, bo non stop siedziałam z nimi i im przeszkadzałam swoim towarzystwem.\n-A jak tam joga? Strój masz bardzo profesjonalny i wyglądasz jakbyś naprawdę nie tylko tam leżała i oddychała w dziwaczny sposób.\n-Chodź tutaj. Umiem jedną rzecz.\nNiepewnie zaczęłam się o niego zbliżać. Krzyknął żebym się nie bała. Kiedy stałam u jego nóg złapał mnie mocno za ręce i przyłożył stopy do mojego podbrzusza. Chciałam się jakoś z tego wyplątać, bo bałam się, że to się nie uda i spadnę, ale nie zamierzał już mnie puszczać. Zaczął powoli odliczać aż przy „jeden” oderwałam się od ziemi i znalazłam nad nim. Robiliśmy ten słodki samolocik, który pary robią zawsze na filmikach na YouTube. Trochę bałam się, że nagle mogę runąć, ale kazał mi patrzeć sobie w oczy i nie zwracać na nic uwagi.\n-Ja latam-zaśmiałam się.\nW pewnym momencie zapowiedział lądowanie i w jednej chwili leżałam już na nim. Kiedy poczułam jak moje ciało przykleja się do niego jak najszybciej chciałam pójść wziąć prysznic.\n-Puść mnie. Jestem cała spocona.\n-Dlatego wyglądasz wyjątkowo seksownie.\n-Kiedy będziemy sami wszystko nadrobimy-otarłam nosem jego nos.-Ale teraz idę wziąć prysznic.\nW końcu udało mi się dojść do łazienki. Szybko ściągnęłam z siebie legginsy i koszulkę, weszłam pod prysznic i poczułam miłe kropelki na ciele. Chwilę po prostu stałam, ale potem wzięłam swój ulubiony żel i zaczęłam robić to, co zazwyczaj robi się pod prysznicem. Kiedy znowu stanęłam na kafelkach z przyzwyczajenia wzięłam koszulkę Justina, ale po chwili przypomniałam sobie, że oprócz niego w domu jest jeszcze Chaz i Phoebe. Ruszyłam do garderoby i wyciągnęłam z szafy własną bluzkę i dresowe, różowe szorty. Związałam włosy w nieporadny kok i zeszłam na dół. Papużki gawędziły w najlepsze i znowu mnie nie zauważyli. Nie przejmując się nimi poszłam do kuchni, gdzie Justin podgrzewał mi jedzenie. Był dla mnie taki dobry, że aż nie mogłam się powstrzymać od przytulenia się do niego.\n-Kocham cię-cmoknęłam go w policzek.\n-Obiecałem o ciebie dbać-objął mnie w pasie.\nJego ręce zjechały trochę niżej aż pod pupę żeby potem znowu pojechać wyżej podwijając moje spodenki. Zaśmiałam się lekko całując go w usta. W pewnej chwili usłyszeliśmy skwierczenie i Justin odsunął się żeby wyłączyć płytę. Usunęłam się na bok i usiadłam na wysokim stołku. Biebs z wielką precyzją postawił przede mną talerz i podał sztućce. Szczerze mówiąc nigdy nie myślałam, że będzie on gotował i to jeszcze w taki naturalny sposób, a nie, że jest jakaś rocznica i robi coś żeby było romantycznie i wyszło na to, że się stara. Trzeba było im przyznać, że jedzenie wybrali pyszne i pomimo, że było odgrzewane bardzo mi smakowało.\nKiedy byłam już najedzona poszliśmy do salonu. Usiedliśmy na sofie naprzeciwko Chaza i Phoebe. Chwilę gapiliśmy się na siebie, a potem zaczęliśmy coś ze sobą robić i włączyliśmy konsolę. Postanowiliśmy stoczyć pojedynek w wirtualną koszykówkę. Żeby było ciekawiej ja byłam z Chazem, a Justin z Phoebe. Wszyscy oprócz Justina podchodzili do tego nastawieni na dobrą zabawę. Jeżeli chodzi o gry to jestem beznadziejna i nigdy nie wiem komu mam coś podać albo kim właściwie jestem. Chaz krzyczał żeby niby mi pomóc, bo Phoebe ze mną wygrywała, ale ja czułam się okropnie. Justin jeszcze się ze mnie śmiał i chwalił Phoebe. Zaczęłam mieć przypuszczenia, że specjalnie chciał się tak podzielić. Pomimo licznych starań Chaza przegraliśmy. Biebs przybił piątkę ze swoją świetną partnerką.\n-To teraz musicie robić to co wam każemy przez resztę dnia-powiedział dumnie Justin.\n-Chyba śnisz-odcięłam się.\n-Chodź do mnie króliczku-zaczął przyciągać mnie do siebie.-Następnym razem może i wam się uda.\n-Mówi się trudno, prawda?-Chaz przysunął się do Phoebe, a ona zachichotała.\n-Przestań-zaśmiałam się czując jak Justin zaczął podgryzać mnie w szyję.-Specjalnie nie chciałeś być ze mną w drużynie, bo nie chciałeś przegrać.\n-Nigdy bym tego nie zrobił-zaśmiał się przytulając mnie mocniej.-Jesteś przecież świetnym graczem-mówił z trudem powstrzymując śmiech.\n-Jeszcze się ze mnie śmiejesz-odparłam robiąc minę szczeniaczka.\n-Kocham cię-zaczął na siłę obcałowywać moją twarz.\nWtedy wszyscy zaczęli się już z nas śmiać. Nie wiem dlaczego, ale poczułam się lepiej kiedy to oni musieli się na nas patrzeć, a nie odwrotnie.\nCzwartkowy poranek należał do jednego z najdziwniejszych ale i najprzyjemniejszych. Obudziłam się z bólem głowy, ale nie przeszkadzał mi on w normalnym funkcjonowaniu. Wgramoliłam się na Justina i przyssałam do jego szyi. Automatycznie poczułam jego dłonie na moich plecach. Nie mogłam powstrzymać się przed zrobieniem mu zdjęcia. Szybko sięgnęłam po leżący na stoliku telefon i pstryknęłam zdjęcie jego zaspanym oczom i pięknemu uśmiechowi. Po chwili zabrał mi go z rąk i zrobił mi zdjęcie. Chciałam zabrać mu go, ale nie miał zamiaru mi go oddać i kazał mi wyciągać się po niego. Pocałowałam go i w tej samej sekundzie usłyszałam charakterystyczne pstryknięcie. Zaśmiałam się i chichocząc położyłam się na nim. Zebrałam się w sobie i wstałam z łóżka, żeby zacząć się szykować. Wzięłam błyskawiczny prysznic, umyłam zęby i umalowałam się. W bieliźnie popędziłam do garderoby wziąć jakieś ubrania. Nie wiem czemu, ale Justin w takich momentach zawsze znajdował się przy mnie i odrywał moje ciało od ziemi. Wyrywałam się w rogu i wracałam do szafy. Założyłam sukienkę przed kolano i czerwoną kurtkę na wzór ramoneski. Nagle usłyszałam pukanie do drzwi. Otworzyłam je i zobaczyłam na początku Chaza, a za nim Phoebe w mojej piżamie. Dziewczyna zapytała czy nie mogłabyś pożyczyć jej jakiejkolwiek koszulki, bo nie miała nic do założenia, a nie chciała jechać do domu tylko po jedną bluzkę. Jak się okazało Chaz przyszedł z nią na wypadek jakby to Justin otworzył drzwi.\n-Justin, jesteś ubrany?-krzyknęłam.\n-To zależy króliczku. Jeśli chcesz mogę się zawsze rozebrać.\nPhoebe zachichotała, a ja uśmiechnęłam się trochę zawstydzona. Odkrzyknęłam mu, że idziemy do mojej garderoby i lepiej żebyśmy nie zobaczyły go tam rozebranego albo paradującego w moich ubraniach. Dziewczyna wybrała pierwszą bluzkę z brzegu nie przyglądając się niczemu szczególnie. Po chwili zniknęła w korytarzu, a ja poszłam na dół do kuchni.\n-Miło cię widzieć ubraną-zaśmiał się Chaz na mój widok.\n-Błagam, to było strasznie zawstydzające. Zapomnij o tym.\n-Ewentualnie ty możesz się teraz rozebrać, a ja ci się poprzyglądam.\n-Czy dzisiaj jest zmiana partnerów?-zapytał Justin dołączając do nas.\nKiedy atmosfera była już równie rzadka co zwykle zabrałam się za przygotowywanie śniadania. Zdecydowałam się na naleśniki, bo wszyscy je lubili. Na początku połączyłam wszystkie składniki, a potem zaczęłam wylewać ciasto porcjami na rozgrzaną patelnię. Miałam dosyć pancakesów, więc powróciłam do tradycyjnych, polskich naleśników. Wszystko układało się znakomicie. Obok sterty kilkunastu naleśników poustawiałam różne kremy, dżemy, owoce i bitą śmietanę.\n-Oni kochają bitą śmietanę-wytłumaczył Chaz.-Wszyscy ją lubią, ale dla nich to coś więcej-zaśmiał się.\n-Jesteś zabawny-Phoebe zachichotała.\nKiedy oni nawzajem mówili jacy to nie są zabawni ja zabrałam się za przygotowanie mojego niesamowitego naleśnika. Na sam dół poszła nutella, potem borówki, a na samą górę bita śmietana. Chyba nie mogło być większej bomby kalorycznej, ale nie mogłam się powstrzymać. Zjedzenie takiego dzieła to nie lada wyzwanie i udało mi się zjeść tylko pół.\n-Kochanie, to niemożliwe. Na pewno dasz radę to zjeść-odkroił kawałek i zaczął udawać widelcem samolocik.\n-Sam spróbuj zjeść coś tak słodkiego.\n-Kasiu, nie ma nic słodszego od ciebie, więc nie mów, że nie dałbym rady.\n-Justin, powstrzymuj się czasem od tych tekstów.\n-Miliony moich fanów kochają moje teksty, więc niech pani tego nie komentuje pani Bieber.\nTrochę zamarłam po tym jak to powiedział. Zaczęłam lekko się śmiać czekając na reakcję Phoebe. Nie było opcji żeby się o tym w tej chwili dowiedziała. Skarciłam Biebsa spojrzeniem. Pokazał całkowity brak taktu.\n-Dobra, Justin, możesz to jakby co wykorzystać-zaśmiała się.-Jesteście najsłodszą parą, jaką kiedykolwiek widziałam. Wydajecie się być idealni. Chyba nawet moglibyście się już pobrać.\n-Ja z nim? Daj spokój. Nawet nie podnosi deski-powiedziałam.\n-A ona wszędzie rozrzuca swoje szpargały.\n-Związek to liczne wyrzeczenia. Dalibyście radę-uśmiechnęła się.\nStaraliśmy się nie drążyć dalej tego tematu, bo był on wyjątkowo niewygodny. Po zjedzonym śniadaniu pozbierałam swoje szkolne „szpargały” i zapakowałam wszystko do nowej torby. Justin zupełnie nie zauważył, że jest nowa. W sumie było mi wszystko jedno, ale zawsze zrobiłoby mi się milej gdyby powiedział, że jest ładna. Ja mniej więcej kojarzyłam jego ubrania chociaż miał ich strasznie dużo, a nowe rzeczy pojawiały się bardzo często. Nieważne. W każdym bądź razie byłam już gotowa i czekałam na wszystkich na dole przy wyjściu. Cała nasza czwórka zapakowała się do samochodu. Phoebe z Chazem znowu się z czegoś śmiali, Justin był zajęty drogą, a ja siedziałam w internecie w telefonie. Podziwiałam też zdjęcie, które rano zrobił nam Justin. Z użyciem filtra zmieniłam je na czarno białe. Pokazałam ekran Bieberowi, kiedy staliśmy na światłach.\n-Gdybyś się nie uśmiechnęła mielibyście świetną okładkę jakiegoś soft porno-odezwał się nagle Chaz przytrzymując moją rękę żeby dobrze widzieć.\n-Hej, wzmacniasz swoją pozycje na mojej czarnej liście-Justin popatrzył w lusterko żeby widzieć Chaza.-Uważaj trochę.\nChłopak nie uśmiechał już się tak mocno i jakby coś do niego dotarło. Pod szkołą nikt od razu nie chciał wysiadać.\n-Wysiadać-powiedział nagle Justin lekko zirytowany.\nSzybko nacisnęłam na klamkę i wystawiłam jedną nogę na zewnątrz. Chłopak złapał mnie za rękę i wciągnął z powrotem do środka.\n-Nie chodziło mi o ciebie-uśmiechnął się.-Dzisiaj niech się obędzie bez żadnych ucieczek i szoferów, dobrze?\nPokiwałam głową, a on przyciągnął moją twarz za podbródek i pocałował mnie słodko. Uśmiechnęłam się i przytuliłam go jeszcze.\n-Masz nową sukienkę?-przejechał rękoma po moich bokach.\nRaczej torebkę, powiedziałam do siebie w myślach, ale na głos przyznałam mu racje.\n-A mówią, że faceci tego nie zauważają-uśmiechnął się.\n-Po prostu ty jesteś taki niesamowity-cmoknęłam go ostatni raz w policzek.\nJustin miał już zacząć bronić się przed moim sarkazmem, ale w tej chwili usłyszeliśmy niesamowity rechot. Po wyjrzeniu przez okno okazało się, że to Chaz. Żadne z nas nie było jakoś bardzo zaskoczone.\n-Błagam o weekend. Mam już dość tego idioty.\n-Miłego dnia Justin.\nKiedy nareszcie byłyśmy w szkole Phoebe zaciągnęła mnie jeszcze do łazienki. W środku była jeszcze Hannah, co mnie na początku zdziwiło, ale potem wydało mi się oczywiste. Obie przytuliły się do siebie mocno i zaczęły chichotać. Przez jakieś dziesięć minut miałam przyjemność wysłuchać dwóch niesamowitych opowieści o wspaniale spędzonych wieczorach. Hannah była z Jacobem w kinie, a potem jakimś barze czy kawiarni, gdzie rozmawiali o różnych rzeczach i świetnie się rozumieli. Chłopak odprowadził ją do domu zostawiając samochód w mieście, co było tym romantycznym fragmentem, bo na koniec pocałowali się pod jej bramą. Podobno na kamerach widział to jej ojciec i zaproponował jej żeby zaprosiła Jake'a na obiad w weekend. Phoebe mówiła, że przeżyła jedną z najwspanialszych chwil w życiu. Po drodze powiedziała, że w dużej mierze to moja zasługa, co było bardzo miłe i przyjemne. Po tym jak na siebie wpadli przy lodówce zaczęli rozmawiać o swoim związku, który przez Jacoba skończył się nagle i niepotrzebnie. Trochę się zdziwiłam, bo co do tego miał Jake. Spytałam o to, ale nikt mnie nie usłyszał, bo zaczęło się dokładne opisywanie jak całuje Chaz. Zaczęłam się lekko śmiać, co było trochę nie na miejscu, ale wyobraziłam sobie Chaza, chłopaka, który lubi napychać sobie usta po brzegi, mówić z taką napchaną buzią i jeszcze zrobić sobie przy tym zdjęcia. Był dla mnie jak brat, taki dziwny brat i nie chciałam słuchać jaki to on ma język. Po obejrzeniu filmu postanowili jeszcze ze sobą porozmawiać w trochę luźniejszych strojach. Phoebe bardzo spodobał się fakt, że chłopak nie dobierał się do niej i zachowywał jak gentleman. Na koniec dziewczyny spytały jak mi udał się wieczór. Nie miałam pojęcia co powiedzieć, bo był taki jak wszystkie inne.\n-Znamy się trzy lata i teraz mieszkamy razem, więc raczej nie ma niezwykłych momentów.\n-Już się sobą znudziliście?-zapytała Hannah poważnie.\n-Nie, ale po prostu każdy dzień spędzamy razem i non stop jest cudownie. Wstajemy, bierzemy prysznic..\n-Razem czy osobno?-wtrąciła nagle Hannah.\n-Różnie to bywa... Potem ja robię śniadanie, odwozi mnie do szkoły, jest szkoła, przyjeżdża po mnie, kupujemy coś do jedzenia albo on coś robi na obiad, oglądamy filmy albo siedzimy w basenie, a potem.. ee.. no idziemy spać.\n-Macie ustalone godziny na seks?-zaśmiała się.-Zrobiłaś taką przerwę po tych filmach.\n-Nie zrobiłam-broniłam się.\n-18:30, Kasia wstaje i krzyczy „Justin, czas na seks”-zachichotała Phoebe.-Ogólnie to dobre rozplanowanie.\n-A może to Justin pilnuje planu?\n-Jesteście straszne-uśmiechnęłam się rozbawiona.-Chodźmy już na lekcje.


“La Presse” przekształci się w przedsięwzięcie non-profit\nKanada Top News maj 12, 2018 at 8:00 pm\nW grudniu ub. roku “La Presse” zakończyło erę gazety drukowanej stając się wyłącznie cyfrową\nWydawana w Montrealu gazeta internetowa “La Presse” przekształci się w przedsięwzięcie non-profit. To skutek niedawnych zmian w kanadyjskim prawie, których celem jest wsparcie niezależnego dziennikarstwa.\nFederalna ustawa budżetowa wprowadziła na rynek prasowy w Kanadzie rozwiązania, które mają finansowo wzmocnić media i zwiększyć ich niezależność. Z rozważanych w minionych latach propozycji uwzględnione zostały dwie: umożliwienie mediom informacyjnym uzyskiwania statusu non-profit i prawa do pozyskiwania wpłat i dotacji oraz przekazywanie tym mediom 50 mln dolarów w ciągu 5 lat na wsparcie lokalnego dziennikarstwa.\nWiadomość o tym, że “La Presse” zamierza skorzystać z tych rozwiązań dziennikarze i pracownicy gazety usłyszeli w tym tygodniu.\nJedną z korzyści przekształcenia się w organizację nie nastawioną na zysk jest możliwość uzyskania przez wydawnictwo zwolnienia z podatku dochodowego. Jak wyjaśnia strona internetowa Revenu Québec, czyli służb skarbowych prowincji, prawo do niepłacenia podatku przysługuje wówczas, jeśli organizacja wykaże, iż w minionym roku podatkowym nie podejmowała działań, których celem byłoby osiągnięcie zysków. Sam fakt osiągnięcia zysków nie oznacza konieczności zapłacenia podatku, ale nadwyżki finansowe muszą zostać wykorzystane w “rozsądnym czasie”, a nie być np. przeznaczane na długoterminowe inwestycje.\nW minionych miesiącach minister ds. dziedzictwa Kanady Melanie Joly mówiła, że pomoc rządu ma m.in. wspierać przejście od modelu prasy drukowanej do prasy w formacie cyfrowym, przy jednoczesnych gwarancjach dla niezależności dziennikarskiej. “La Presse” już zmiany przeprowadziła, dziennik przestał być wydawany w formie papierowej.\n“La Presse” to francuskojęzyczny dziennik wydawany od 1884 roku w Montrealu. Ostatnie papierowe wydanie sobotniej “La Presse” trafiło do czytelników 30 grudnia 2017 roku. Dotychczasowy właściciel, Power Corporation of Canada, to założony w 1925 roku holding, który inwestuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji m.in. w sektor finansowy, energii odnawialnej i komunikacji. Jak wyjaśniał specjalistyczny portal Infopresse.com, holding ma zakończyć wszelkie związki z gazetą, a na rozpoczęcie jej działań w nowej formie prawnej chce wyposażyć ją w 50 mln dolarów.\nWydawca “La Presse” Guy Crevier (z lewej) podczas konferencji prasowej w Montrealu\nW opublikowanym w ubiegłym roku przez think tank Public Policy Forum raporcie “The Shattered Mirror. News, Democracy and Trust in the Digital Age” (“Pęknięte lustro. Informacja, demokracja i zaufanie w epoce cyfrowej”) wyliczano, że od 2010 roku w Kanadzie zaprzestano wydawania lub połączono wydawanie 225 tygodników i 27 dzienników, a wydawcy zapowiadają dalsze cięcia zatrudnienia. Wiele mniejszych miejscowości nie ma już lokalnych gazet. Media wskazywały, że szkodzi to jakości publicznej debaty.\n“La Presse” wybrała przekształcenie się w organizację non-profit. Ta forma daje też prawo pozyskiwania dotacji i wpłat na wsparcie dziennikarstwa śledczego i zajmującego się tematami ważnymi dla czytelników. To jedno z najważniejszych rozwiązań postulowanych w “The Shattererd Mirror” i jednocześnie model wykorzystywany już przez media informacyjne w USA (ProPublica, Marshall Project) i w Niemczech.\nW komentarzu dla portalu publicznego nadawcy CBC współautor “The Shattered Mirror” Edward Greenspon mówił, że zmiany w “La Presse” to historyczny dzień dla ewolucji kanadyjskiego rynku prasowego i zwracał uwagę, że dotychczasowy model prasy – nastawionej na zysk – już się nie sprawdza. Jak zauważali inni komentatorzy, to co się wydarzy będzie pierwszym poważnym testem intencji rządu.\nWedług “The Shattered Mirror” 70 proc. przychodów z reklam zamieszczanych w internecie przejmują Google i Facebook, jednak te firmy nie dbają o jakość zamieszczanej informacji i nie płacą podatków w Kanadzie.


Aktywni seniorzy – jak ułatwić im samodzielność w mieszkaniu? | Rynek nieruchomości, inwestycje, nieruchomości komercyjne, nieruchomości inwestycyjne, kamienice, biura, apartamenty, rezydencje, mieszkania, domy, raporty, analizy, finanse, architektura - propertyjournal.pl\nAktywni seniorzy – jak ułatwić im samodzielność w mieszkaniu?\n16 stycznia 2020 mbattek\nI choć kondycja dzisiejszych siedemdziesięciolatków jest znacznie lepsza, niż tych sprzed kilku dekad, to z upływem czasu i oni będą wymagać większej uwagi najbliższych, a niekiedy także specjalistycznej opieki. Z okazji Dnia Babci i Dnia Dziadka podsumowujemy najciekawsze rozwiązania, z jakich korzystać mogą aktywni, samodzielni seniorzy!\nStruktura wiekowa naszego społeczeństwa ulega zmianom, co znajduje odzwierciedlenie w oficjalnych statystykach. W oczy najmocniej rzuca się rosnąca liczba osób starszych, czyli kobiet po 60. oraz mężczyzn po 65. roku życia. Grupa ta, zgodnie z przewidywaniami Głównego Urzędu Statystycznego, w 2035 roku stanowić będzie prawie 30% całej ludności naszego kraju.\n– Dla osób o ograniczonej zdolności ruchowej dużą przeszkodę mogą stanowić rzeczy z pozoru błahe, takie jak wanna w łazience czy progi w częściach wspólnych – podkreśla Anna Osińska z biura sprzedaży osiedla ART MODERN w Łodzi. – Przygotowując naszą ofertę, pomyśleliśmy o potrzebach seniorów, m.in. uwzględniając komórki lokatorskie na piętrach, brak jakichkolwiek progów od klatki schodowej, aż po wejście do mieszkania czy możliwość zaaranżowania prysznica bezbrodzikowego – dodaje.\nNiewątpliwie największymi problemami, na jakie w codziennym życiu domowym napotykają osoby starsze, są częste schylanie się oraz sięganie po przedmioty z wysokich szafek lub półek, których w tradycyjnej kuchni przecież nie brakuje. Aby w swoich czterech ścianach seniorzy czuli się w pełni komfortowo, warto zatem pomyśleć o wyposażeniu w odpowiednie meble czy przedmioty codziennego użytku, które ułatwią wykonywanie domowych obowiązków.\n– Zdając sobie sprawę ze zmieniającej się struktury wiekowej społeczeństwa, także i my opracowaliśmy modele urządzeń do pracy na wysokości, które dopasowane są do potrzeb osób starszych – wyjaśnia Marek Banach, ekspert firmy KRAUSE. – Seria PlusLine to wygodne, niewysokie schodki oraz lekkie i łatwe w rozkładaniu drabiny wolnostojące. Drabiny wyróżnia mocno wydłużona górna poręcz, podnosząca komfort chwytania w dowolnym momencie, oraz większe stopnie i platforma robocza, którą wyposażona została w nakładki antypoślizgowe. Urządzenia zyskały także szerszy rozstaw, co zwiększyło ich stabilność. Dzięki temu są proste w obsłudze i gwarantują większe bezpieczeństwo użytkowania – podsumowuje.\nZmieniający się styl życia osób starszych, a co za tym idzie zupełnie nowe potrzeby, w dużym stopniu wynikają z odchodzenia od tradycji wielopokoleniowych domów, w których wszyscy członkowie rodziny zaangażowani są w codzienne obowiązki, wzajemnie sobie pomagając. Warto więc pamiętać o naszych najbliższych – nie tylko w Dzień Babci i Dzień Dziadka. Szczególnie, że dzisiaj do dyspozycji mamy coraz więcej praktycznych i ergonomicznych rozwiązań przystosowanych do potrzeb seniorów.\nPoprzedni wpisZaprojektuj sobie podłogęNastępny wpisNowe formaty na polskim rynku handlowym