Braterstwo się skończyło | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Świat » Braterstwo się skończyło\nBraterstwo się skończyło\nWe wrześniu ubiegłego roku mieszkańcy Shamlapur pierwsi podali pomocną dłoń uciekającym z Birmy Rohingom. Dziś ostrzegają, że współpoczucie dla uchodźców kończy się im wraz z ryżem.\nMostafa Yassim (w białej czapce) z córką Reshmą w obozie dla Rohingów. Wieś Shamlapur, marzec 2018 r. MAREK RABIJ\nNa obiad będzie dal. Shakira Bhegum przepłukała już ryż na gęstym sicie, żeby po ugotowaniu nie skleił się na papkę. Teraz na dnie dużego rondla rozgrzewa olej, w którym podsmaży zgniecione w moździerzu nasiona kuminu i kolendry. Doda czosnek, cebulę, chilli i kilka świeżych liści curry. Doprawi kurkumą, wrzuci soczewicę. Po chwili wszystko podleje wodą. Pod koniec gotowania do wywaru powinno trafić jeszcze kilka pomidorów. No właśnie.\n– Jeszcze wczoraj tam rosły – wzrok Shakiry, siedzącej w kucki przy palenisku przed domem, wędruje w stronę rachitycznego ogródka, gdzie po bambusowym płotku pną się pomidorowe krzewy. – Za rękę nie złapałam, ale domyślam się, kto je zerwał. Dzieciaki Rohinga. Szwendają się wszędzie bez kontroli.\nZ sąsiedniego domu, który tylną ścianą przywarł do piaszczystego podwórka Shakiry, również dolatuje intensywna woń przypraw smażonych w oleju. Tu przy palenisku czuwa 21-letnia Azida Bibi. Walczy z sennością, ośmiomiesięcznemu synkowi wyrzynają się zęby.\n– Jak zaczął płakać po północy, to już nie zmrużyłam oka, bałam się, że pobudzi wszystkich dookoła – podczas rozmowy Azida nie spuszcza z oczu masali, mieszanki przypraw skwierczącej na dnie rondla. – Starzy mieszkańcy Shamlapur jakby szukali teraz pretekstu do awantury. A jak już do niej dojdzie, to twierdzą, że jesteśmy winni my, Rohingowie – mówi ściszonym głosem.\n– Znowu jesteśmy ciężarem – zza pleców żony włącza się do dyskusji Monzo Rahamman, który przed chwilą odsypiał poranny połów ryb. – Kiedy uciekaliśmy z Birmy, miałem nadzieję, że już nikt mi nigdzie nie powie, że nie jestem u siebie.\nWszystkie relacje wideo i teksty Marka Rabija z Bangladeszu znajdą Państwo w naszym serwisie specjalnym >>>\nKolejka do posiłku\nSkoro już mowa o domu, Monzo zaprasza na posiłek. Czym chata bogata, czyli na ryż, który Rohingowie dostają od armii Bangladeszu opiekującej się obozem.\nW Shamlapur żyje się łatwiej niż w Kutupalong czy innych dużych skupiskach Rohingów. W pobliżu jest całkiem rybna rzeczka, która dwa kilometry dalej wpada do Zatoki Bengalskiej. Nad ranem Monzo Rahamman złowił kilkanaście drobnych ryb. Ościstych, ale smacznych. Na plaży można schwytać też kraby. Żaden z nich przysmak, ale zawsze mięso. Są nawet jaja żółwi morskich, lecz ich zbierać nie wolno. Wojsko ostrzega, że każdy, kogo złapie nocą na plaży, zgnije w bangladeskim więzieniu.\nNa klepisku ląduje więc syntetyczna mata w biało-niebieskie barwy UNICEF-u. Azida stawia na niej miskę z ryżem, a obok rondel z usmażonymi rybkami, pływającymi w rzadkim, ale aromatycznym żółtawym sosie. Tyle musi wystarczyć na dwa posiłki dla pięcioosobowej rodziny – bo resztki będą na kolację.\nW większości domów Rohingów pierwsze jedzą teraz dzieci. Następni posilają się mężczyźni, którzy muszą mieć siły do pracy. Ostatni w kolejce – kobiety i starsi – muszą się zadowolić tym, co zostanie.\nOczywiście – nie tak powinien wyglądać rodzinny, uświęcony tradycją posiłek. Ale na emigracji tradycja cierpi nie mniej niż standard życia. Trudno się ją kultywuje na cudzej ziemi, pod tymczasowym dachem, skleconym z patyków i śmieci.\nKilka zwyczajów przy stole nie uległo jednak zmianie. Nadal jada się rękami, ściślej – prawą ręką (bo na lewą czas przyjdzie później, gdy organizm poradzi sobie z posiłkiem). Każdego, kto na zaproszenie praktykującego muzułmanina trafił pod jego dach, nadal traktuje się tu jak domownika. Nie zaproponować gościowi posiłku, choćby symbolicznego, to haram, czyn zakazany przez Koran i tradycję islamskiej wspólnoty.\n– Bismillah – mówi więc Azida, stawiając przed każdym blaszany talerz. – W imię Boże.\nFilm YouTube: opowiesc_dyubeedy_bhegum_zabili_dwoch_moich_synow_trzeci_przestal_chodzic\nZjawy o pustych oczach\nDroga do wsi Shamlapur biegnie malowniczo wzdłuż Long Beach, najdłuższej piaszczystej plaży świata – przynajmniej według autorów folderów turystycznych, rozdawanych w okolicznych hotelach i pensjonatach. Położonego niedawno asfaltu nie zdążyły popstrzyć wszędobylskie w tym kraju dziury, z oddalonego niecałe 50 km miasta Cox Bazaar podróżuje się więc tak komfortowo i szybko, że łatwo można zapomnieć, iż jest się w Bangladeszu.\nTutejsza komunikacja to darwinizm w czystej formie. Kodeksem drogowym nikt nie zawraca sobie głowy, wychodząc z założenia, że jeśli w każdej sytuacji każdy pojazd zachowuje się jak uprzywilejowany, to pierwszeństwo należy się właścicielowi największego auta.\nNic dziwnego, że zamiast znaków z ograniczeniem prędkości drogę co kilka kilometrów przecinają „leżący policjanci”, którzy zwiastują na powierzchni jezdni bliskość kolejnego pogranicznego posterunku policji. Ostatnia budka z nieprzytomnymi od upału funkcjonariuszami stoi tuż przed mostem, którym droga przechodzi nad rzeczką wpadającą do morza kilkaset metrów dalej.\nOkoło 6 km stąd jest już granica. Ze szczytu mostku na drugim planie widać przy dobrej pogodzie wzgórza po birmańskiej stronie.\nPierwszy plan w całości wypełnia Shamlapur, z plątaniną wąskich piaszczystych alejek, odchodzących od głównej drogi, z rozpadającymi się domkami, jeszcze biedniejszymi chlewami i kurnikami, między którymi z rzadka rosną gaiki palm arekowych. Ogrodów czy przydomowych poletek – jak na lekarstwo.\nMostafa Yassim chętnie pokaże, gdzie niedawno było jego pole: niecałe pół hektara, które od 27 lat obsadzał ryżem. Każdy zbiór dawał mu około półtorej tony ziarna. Dostatecznie dużo, by wyżywić siebie i rodzinę, a za pieniądze ze sprzedaży nadwyżki wyposażyć obejście w narzędzia i drobiazgi.\nTeraz zamiast ryżu pole Mostafy porasta kilkadziesiąt szałasów, w których mieszkają Rohingowie. Wśród nich – Azida i Monzo. W całej miejscowości, liczącej jeszcze rok temu niecałe 8 tys. mieszkańców, jesienią 2017 r. schroniło się ok. 40 tys. Rohingów uciekających przed prześladowaniami w Birmie.\nMostafa: – Wracaliśmy z połowu na morzu i już z łódki zauważyliśmy, że we wsi dzieje się coś dziwnego. Tego dnia lało jak z cebra, a w miejscu, gdzie cumujemy, zazwyczaj pustym, kłębili się jacyś ludzie. Na moście też tłum. Kiedy wysiedliśmy na brzeg, odebrało mi mowę. W gęstej ulewie ku naszej wsi szli ludzie, z każdej strony. W pierwszej chwili aż się wystraszyłem, bo wyglądali jak deszczowe zjawy. Niektórzy z tobołkami, inni niosący na plecach bliskich. Wszyscy wyczerpani. Najgorsze były ich oczy. Takie same, puste i wytrzeszczone z przerażenia, widziałem jako dzieciak u ludzi rozstrzelanych w egzekucjach.\nSprawiedliwość na własną rękę\nPod koniec sierpnia 2017 r. wojsko birmańskie zaatakowało wioski Rohingów – w operacji, którą władze Birmy określiły jako akcję przeciw partyzantom Armii Wyzwolenia Arakanu (ARSA).\nMostafa Yassim mówi z przekąsem, że ARSA musiała być najliczniejszą partyzantką świata, skoro jej niedobitki, przedarłszy się do Bangladeszu, nadal liczyły setki tysięcy mężczyzn, kobiet i dzieci.\nZaskoczona bangladeska armia kierowała przybyszów na północ, w stronę istniejącego już obozu dla Rohingów w Kutupalong, gdzie osiedlono ocalałych z poprzednich pogromów.\nTym razem fala uciekinierów była o wiele większa.\n– Jak szeroka może być ta droga? Osiem stóp? – Mostafa podnosi z pobocza patyk i przeciąga nim w poprzek jezdni niczym batutą. – We wrześniu tłum był po horyzont. Kilka lakhów jak nic – lakh to jednostka, która w Indiach i Bangladeszu oznacza sto tysięcy.\n– Dosłownie tyle – przekonuje mężczyzna – bo ludzie nie mieścili się na asfalcie, szli poboczem, nawet rowami. Jak poszła plotka, że nasze wojsko zamknie drogę na północ i wszystkich, którzy nie przeszli jeszcze przez punkt kontrolny przy moście, cofnie za granicę, ludzie zaczęli się tratować. Z tydzień płynęła tędy taka rzeka ludzi. To było straszne. Zagubione dzieci, matki szukające rodzin. Koło mojego domu zostawili na chwilę osłabionego staruszka. Jak się zorientowaliśmy, że nie żyje, jego rodzina już się ulotniła.\nW Shamlapur nikt nie pamięta, kto wpadł na pomysł, aby pozwolić Rohingom osiedlić się we wsi. Nikt też nie pamięta, aby tamtej jesieni ktoś był temu przeciwny. Np. Mostafa pomagał Rohingom zbierać drewno do budowy szałasów na jego polu, pożyczył narzędzia. Koran nakazuje przecież dzielić się z biedniejszym, a czy jest ktoś biedniejszy od ludzi, których wyrzeka się ich własna ojczyzna?\n– Dla nas było oczywiste, że musimy im pomóc – podkreśla Mostafa. – Oni rozumieli, że muszą nam płacić, bo ziemia, którą im oddaliśmy, przestała nas utrzymywać. Początkowo się dogadywaliśmy i od każdego domu dostawaliśmy co miesiąc po 500 taka (ok. 20 zł). Ale w grudniu do wsi przyjechało wojsko i oznajmiło Rohingom, że nie mamy prawa brać od nich ani grosza. Oczywiście przestali płacić. Ale nikt nie wyniósł się do Kutupalong, gdzie obozowanie jest bezpłatne. Mówią, że tu im lepiej.\nMostafa milknie, bo obok przechodzi grupka Rohingek. Odprowadza je niechętnym spojrzeniem.\n– No co mam powiedzieć? Braterstwo się skończyło. Nie zdziwię się, że jak w sezonie deszczowym naszym zacznie brakować jedzenia przez tych pasożytów, to niektórzy poszukają sprawiedliwości na własną rękę.\nFilm YouTube: opowiesc_muhammada_muslima_o_ponizeniu_jakie_w_birmie_przez_dekady_znosili_rohingowie\nZnów jesteśmy złodziejami\nMonzo Rahamman wyciera dłoń po ostatnim kęsie ryżu z rybą, siada na drewnianym podeście służącym za łóżko i ostrożnie przesuwa prawą nogę. Od września nie chodzi, bo prawa stopa, strzaskana przez zbłąkaną kulę, nie utrzymuje ciężaru ciała. Na szczęście nie skończył trzydziestki, porusza się więc całkiem sprawnie, podskakując na jednej nodze. Oczywiście do ciężkich prac nikt go nie weźmie. Ale do chwytania ryb w sieci w pobliskiej rzece się nadaje. W wodzie ciało waży mniej i stopa się na niego – jak mawia Monzo – nie obraża.\n– Za to coraz częściej mamy zatargi z miejscowymi – mówi, głaszcząc dłonią blizny w okolicy prawej kostki. – Dzieciaki walą w nas z brzegu kamieniami, gdy idziemy z siecią korytem rzeki. Bandy dorosłych przeganiają nas daleko poza wieś, w górę strumienia, bo ponoć kradniemy im ryby. Do wsi chodzę już tylko po ryż, gdy armia rozdaje jedzenie. Stare kobiety na sam widok Rohinga potrafią się drzeć na pół wsi, że przyszedł złodziej. Bo oni wiedzą, że w Birmie wołali na nas „złodzieje”. Nie wiem tylko, czy powtarzają to teraz, żeby nam dokuczyć, czy sami zaczęli w to wierzyć.\nOczywiście, że ten spór nie jest wart 500 taka miesięcznie. Szkopuł w tym, że Rohingów – jak zapewnia Azida, żona Monzo – nikt nie pytał, czy są w stanie tyle płacić.\nAzida: – Miejscowi mówią nam, że 500 taka to tylko dwa dni pracy, ale przecież wiedzą, że nam nie wolno pracować poza obozem. A w obozie chętnych do prac porządkowych czy budowlanych jest tylu, że mężczyźni pracują zwykle tylko cztery-pięć dni w miesiącu. Żeby zapłacić ten przeklęty czynsz, musieliśmy czasem po kilkanaście dni jeść sam ryż. A dla nich to był czysty zysk. Dziesięć szałasów to co miesiąc 5 tys. taka!\nDruga strona też ma swoje rachunki. Sąsiadka Azidy, Shakira Bhegum, swoje straty spowodowane obozowaniem Rohingów w jej ogrodzie szacuje początkowo na 10 tys. taka miesięcznie. Po chwili sama koryguje kwotę na około 4 tys. taka. Ziemniaki, pomidory, bakłażany, chilli i czosnek: wcześniej nie musiała ich kupować, rosły w ogrodzie. Teraz dwie trzecie jego powierzchni zajmuje sześć szałasów Rohingów, a resztki plonów zrywają z krzaków nieznani sprawcy.\nShakira zapewnia, że próbowała dogadać się z nowymi sąsiadami. – Ale oni na wszystko mają jedno wyjaśnienie: jesteśmy prześladowani, wygnano nas z domów za wierność Prorokowi. Pytam się, czy Koran każe im srać w moim ogrodzie i kraść pomidory?\nLista wzajemnych pretensji wydłuża się z każdym tygodniem.\nKtoś ze wsi widział, jak Rohingowie okradali przy drodze nieprzytomne ofiary wypadku.\nKtoś z obozu nakrył miejscowych, jak nocą cięli sieci rybackie suszące się nad rzeką.\nWe wsi ktoś okradł domy rolników, przebywających w polu. Kto? W Shamlapur za dnia tylko Rohingowie nie mają nic do roboty.\nW obozie gruchnęła plotka, żeby uważać na nastoletnie córki, bo po Kutupalong grasują nocami szajki gwałcicieli złożone ze zdemoralizowanych gówniarzy z tzw. dobrych domów z Cox Bazaar.\nAzida i Monzo – podobnie jak ich bangladescy sąsiedzi, Mostafa i Shakira – zgadzają się, że większość z tego nie ma nic wspólnego z rzeczywistością i odzwierciedla najwyżej skalę wzajemnego braku zaufania. Niby kradną, ale jakoś nikt nie został okradziony. Ponoć gwałcą, ale – chwała Najwyższemu – żadnej kobiety we wsi ani w obozie w ten sposób nie skrzywdzono. Nowych sieci też nikt ostatnio nie kupował.\nJednak Mostafa jest przekonany, że problem wykracza poza codzienne spory sąsiedzkie i sprawy finansowe. On i reszta mieszkańców Shamlapur czują się po prostu oszukani.\nObozowiska dla Rohingów na ich polach i w ich ogrodach miały być rozwiązaniem tymczasowym, a nie docelowym. Tymczasem uchodźcy zadomowili się we wsi. Coraz częściej twierdzą, że lepiej trafić nie mogli. A władze nie mają dla nich sensownej alternatywy.\nAzida: – Nie chcę wracać do Birmy, nawet gdy ONZ zapewni nam ochronę. Ten kraj nie jest już mój, chciał mnie zabić. Ale nie dam się też przenieść do wielkiego obozu. To są umieralnie, a nie miejsca, gdzie można wychowywać dzieci.\nWładze Bangladeszu na razie próbują przynajmniej nie dopuścić, by konflikt miejscowych z przyjezdnymi wyrwał się spod kontroli. Od początku tego roku najbiedniejsi mieszkańcy Shamlapur dostają od armii tyle samo ryżu co uchodźcy. Całą wieś włączono też w system bezpłatnej opieki medycznej, którą Bangladesz zapewnia – wraz z organizacjami pozarządowymi – we wszystkich obozach.\nJednocześnie na terenach sąsiadujących ze skupiskami Rohingów wprowadzono zakaz zakładania rodzin mieszanych z uchodźcami, pod surową karą aż siedmiu lat więzienia. Władze najwidoczniej obawiają się tego samego, co starzy mieszkańcy Shamlapur. Zdecydowanie różnią się za to w doborze środków.\nTym razem do swojego domu zaprasza Mostafa. To niedaleko, z drugiej strony drogi, a chce kogoś przedstawić: – To moja najmłodsza córka Reshma, ma 17 lat. Śliczna jest. Mogę sobie wyobrazić, że niebawem rozkocha w sobie jakiegoś przystojnego uchodźcę. Jestem prosty człowiek i nie miałbym nic przeciw temu, o ile będę pewny, że chłopaka stąd nie wyrzucą ani nie zakażą mu pracy. A jeśli władza nie chce, żeby do tego doszło, niech po prostu zabierze stąd wszystkich Rohingów. ©℗\nFilm YouTube: monsun_w_obozie_dla_uchodzcow


W filmie „Oficer i szpieg” Polański opowiada o niesłusznych oskarżeniach\nRoman Polański opowiada o niesłusznych oskarżeniach i kompromituje państwo prawa. Recenzujemy film „Oficer i szpieg”\nW swoim najnowszym filmie Roman Polański wziął na warsztat tzw. aferę Dreyfusa, która rozegrała się we Francji u schyłku XIX wieku. Czy „Oficer i szpieg” dołączy do najlepszych dzieł reżysera?\nAkcja filmu, opartego na traktującej o prawdziwych wydarzeniach książce Roberta Harrisa, zaczyna się w 1895 roku. Już w pierwszej scenie dzieła Polańskiego przyglądamy się publicznej degradacji oraz oskarżeniu o zdradę stanu kapitana Alfreda Dreyfusa (Louis Garrel). Kilka miesięcy wcześniej francuski kontrwywiad przechwycił notatkę, z której wynikało, że miał on współpracować z wojskami niemieckimi i przekazywać informacje na temat uzbrojenia armii francuskiej. Pomimo wątłych i mało przekonujących dowodów, Dreyfusa uznano, w dużej mierze przez jego żydowskie pochodzenie, za winnego zdradzie i zesłano go na Wyspę Diabelską u wybrzeży Gujany Francuskiej.\nNiedługo po uwięzieniu Dreyfusa nowy szef wywiadu, Georges Picquart (w tej roli Jean Dujardin), przypadkiem odkrywa dowody mające świadczyć o niewinności skazanego. Spotyka się jednak z wrogim nastawieniem swoich przełożonych i współpracowników z francuskiej armii.\n„Oficer i szpieg” całkiem sprawnie łączy w sobie elementy powieści kryminalnej, policyjnego procedurala w scenografii z XIX wieku oraz thrillera szpiegowskiego.\nPolański nie opowiada jednak w swoim nowym filmie niczego specjalnie nowego i odkrywczego. Nieraz już przecież mogliśmy oglądać historie o nieuczciwości i kolesiostwie na najwyższych szczeblach władz państwowych. Tak samo jak i historie o ludziach niesłusznie oskarżonych w wyniku dyskryminacji rasowej czy jawnego antysemityzmu. Jeśli więc planujecie wybrać się na „Oficera i szpiega” licząc na jakiś świeży temat i ciekawe do niego podejście, możecie się lekko rozczarować.\nRoman Polański nie tylko cofa się fabularnie ponad sto lat, ale też sam jego film jest dość staroświecki jeśli chodzi o strukturę i tempo. Ta historia lepiej chyba sprawowała się w wersji książkowej, bowiem „Oficer i szpieg” oparty jest w dużej mierze na dialogach oraz skupiony w większości na śledztwie Picquarta, mającym na celu obnażyć zakłamanie, ksenofobię i uprzedzenie francuskiej armii. Śledztwo to jest całkiem rzetelnie poprowadzone, choć, ze względu na to, że mamy tu do czynienia z porównywaniem notatek oraz stylu pisma, daleko mu do bycia wciągającym widowiskiem, nawet w małej skali.\nTo, co powinno być jednak największą siłą filmu „Oficer i szpieg”, czyli scenariusz, wydaje się nie do końca dobrze rozpisane.\nNowe dzieło Polańskiego dość wolno się rozkręca. Na dobrą sprawę akcja w końcu się zagęszcza dopiero bliżej finału, wtedy robi się naprawdę interesująco. Wcześniej przyjdzie nam ugrząźć w całej masie scen ukazujących papierkową robotę i żmudne śledztwo Picquarta. Wiem, że są widzowie, którzy lubią się rozsmakowywać nad tego typu scenami, sam też nie ziewałem na tym z nudów, natomiast nie jest to poziom narracji, do którego przyzwyczaił nas Roman Polański w swoich najlepszych dokonaniach.\nPolański nawet nie stara się ubrać tej historii w coś więcej niż tylko szlachetną, aczkolwiek dość prostolinijną, walkę dobra ze złem, prawdy z kłamstwem. Obnaża gliniane nogi państwa, którego prawo może być w każdej chwili naginane z byle powodu.\nI raczej nie jest przypadkiem to, że reżyser mierzący się z oskarżeniami o gwałt podejmuje taki, a nie inny temat w swoim najnowszym filmie.\nTrudno nie odbierać fabuły „Oficera i szpiega” jako swoistego artystycznego głosu Polańskiego we własnej sprawie, aczkolwiek jego nowe dzieło nie robi aż tak wielkiego wrażenia, by ów głos został usłyszany.\n„Oficer i szpieg” to poprawne, rzetelnie nakręcone kino. Wykonane z dbałością o szczegóły (odtworzenie realiów epoki, w tym wspaniałe kostiumy armii francuskiej), solidnie wyreżyserowane.\nAktorstwo jest zdecydowanie najmocniejszą stroną „Oficera i szpiega”.\nJean Dujardin jest znakomity jako Picquart. Pełen ekranowej charyzmy. Bije z jego postaci szczera szlachetność, bezpretensjonalność, zdecydowanie. To klasyczny format pozytywnego bohatera, który nie jest idealny, ale budzi zaufanie i z miejsca sprawia, że chcemy trzymać jego stronę.\nTakże cały drugi plan, czyli aktorzy wcielający się w przedstawicieli wojska, wykonują świetną robotę. Trochę szkoda mi Emmanuelle Seigner, której przyszło w tym filmie zagrać niezbyt barwny obiekt romansów Picquarta, ale też film opowiada o epoce, w której to jednak mężczyźni byli na pierwszym planie jeśli chodzi o sprawy państwowe.\n„Oficer i szpieg” może jednak okazać się całkiem ciekawą alternatywą dla reszty kinowego repertuaru w najbliższych tygodniach.\nTemat, który podejmuje, dotykający zagadnień dezinformacji, wykluczeń społecznych, dyskryminacji, uprzedzeń czy nawet fake newsów, znajduje wiele aktualnych paraleli i może stanowić przyczynek do ciekawych dyskusji.\nTagi: afera dreyfusaJean Dujardinoficer i szpiegoficer i szpieg filmoficer i szpieg polańskioficer i szpieg recenzjarecenzje filmoweroman polański


Skuteczne CV i list motywacyjny MP3 — BodogLife.EU\nRozwój osobistyGodlewska Ewa\nJak pobrać Skuteczne CV i list motywacyjny MP3?\nTytuł Skuteczne CV i list motywacyjny MP3 jest dostępny w wersji: PDF, DOC, MP3, EPUB, MOBI\nAutorzy książki twierdzą, że Angela Merkel oraz większość Niemców cierpi na zaburzenie znane w psychologii jako syndrom pomocnika. Każdy krok prowadzi do ujawnienia mrocznej tajemnicy, to zaś grozi totalną zagładą świata. Niektóre z nich są zabawne, niektóre smutne, niektóre nastrajają nostalgicznie i budzą zadumę. Czy młodzież z Tranquility eksperymentowała z narkotykami? Czy to wina niezidentyfikowanego wirusa? A może tajemniczych świateł krążących nocą po lesie? Claire odkrywa, że w miasteczku zdarzały się już masowe morderstwa rodzin. Tych, którzy nie są ani dobrzy, ani źli. Jeden na milion Martina Reinera się wymyka, może nie wyraźnie ale na pewno zauważalnie. Lektura filozoficznych tekstów Mariona i Levinasa pozwala odkryć różne oblicza ukryte pod maską literackiej prozopopei. Piętnaście lat później w wiejskim kościółku odbywa się cichy ślub Rosamond Treverton, córki kapitana, oraz Leonarda Franklanda, niewidomego szlachcica. Z zadaniem wyjaśnienia zagadki i przywrócenia dostaw wyruszają: młody Ahmed, leciwy, niespełniony kronikarz metra Homer i Hunter, który niegdyś zaginął wśród czarnych, a teraz się odnalazł, choć jego tożsamość budzi wątpliwości. Po prostu nie mogłam jej odłożyć. No, może poza pytaniem o to, kiedy rektor będzie mieć wszystkiego dosyć i kopnie doktora Franco w sto diabłów. Olѐ!Czasem jedyne słuszne podejście to babskie podejście: Nie dać się podejść. Dodatkowo, na wszystko nakładają się traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa, smutny obraz życia rodziny boleśnie zranionej przez tragiczną śmierć brata i alkoholizm ojca, a także wyjątkowo trudne i złożone relacje z siostrą. Przez kolegów, przełożonych, ale i przeciwników Makowski (doktor prawa, znakomicie poruszający się na Zachodzie) był i jest uważany za jednego z najzdolniejszych oficerów polskiego wywiadu. Poznałem najważniejszych ludzi, spotykałem multimilionerów, prezydentów, dyktatorów, ważnych polityków, a nawet papieża. Cejlon, lata dwudzieste i trzydzieste XX wieku. Najlepszego gracza w drużynie, który na treningach biegał dodatkowe okrążenia, aby wesprzeć najsłabszych zawodników, a później sprzątał szatnię, aby nie sprawić innym kłopotu. Teraz pisze dla kobiet i o kobietach. A szkoda! Bo jej podwyższony poziom może spowodować i udar, i zawał, a także chorobę Alzheimera czy migrenę!Są sposoby, by poradzić sobie z wysokim poziomem cholesterolu i homocysteiny i to bez lekarstw. Okazuje się jednak, że wiele z jego obserwacji aktualnych jest do dziś. Nad wszystkimi historiami słychać gorzki chichot dochodzący z oddali, zupełnie jakby ktoś szydził z rodzaju ludzkiego. Opowieść o jednym z najbarwniejszych i najbardziej kontrowersyjnych przywódców politycznych ostatnich lat – premierze Węgier Viktorze Orbánie. Rozgrywa się niezwykły teatr, zmysłowe lekcje biologii, o których Simona Kossak pisze tak, że nagle stają się jasne dla każdego. Były szef batalionu UPA teraz obłaskawiany jest przez polskie Ministerstwo Bezpieczeństwa. Wydaje się, że często jedynym powodem nieobecności pewnych osób w analizach dziejów nauki jest to, że nikt się nimi nie zainteresował, nie przypomniał ich biografii i dokonań. , kiedy jej i ojcu udało się wydostać z getta. Chcemy, aby sięgało po dyscypliny, dzięki którym będzie mogło się rozwijać, i korzystało z okazji, które zmaksymalizują jego możliwości. Kim było to dziewczę i jak dokładnie wyglądało, opisuje nowela „Piękna przyjaźń”. Przyznam szczerze, że zagadka listu wciągnęła mnie od samego początku. Będziecie się bać przez cały czas. O Autorce:ÅSA NATASJA LINDERBORG (ur. „Kapitel” Adama Kadmona o kolejny tomik znanego blogera, felietonisty i publicysty, który to rzeczownik ma dla autora czysto symboliczne znaczenie. „Życie to bańka mydlana” to fascynujący zapis ścieżek, którymi podążał umysł Osho przez kolejne dni. Książkowa chrypka pięknej astrolożki również zapikuje prosto w objęcia Hany Vagnerovej. Śmierć zasypuje śmieciem lasy, gruzem jeziora, sklerozą pamięć. Odkrywane podczas śledztwa poszlaki wskazują na to, że na warszawskim torze wyścigowym zawarto wiele nieuczciwych transakcji. – Nauczysz się rozpalać, utrzymać i ukrywać ognisko. Z badań prowadzonych przez Daniela Golemana wynika, że pozytywnie nastawione zespoły osiągają lepsze wyniki niż te nastawione negatywnie. Poznasz grupę docelową, dobierzesz do jej potrzeb działania promocyjne oraz określisz ich wytyczne. Przypomina, że Irańczycy to nie Arabowie, a islamiści to naukowcy i znawcy islamu, a nie fundamentaliści muzułmańscy. Rozmawia ze społecznikami, z przedstawicielami władzy i Kościoła, z mieszkańcami wsi i bloków, z młodymi neofaszystami. Wszystkie łączy jedno – były gwiazdami telewizji. Wreszcie – przyparty do muru – ulega namowom kumpli poznanych w noclegowniach i bierze udział w napadzie. Ale kto się czubi ten się lubi. Od tego, komu teraz zaufa, będzie zależało jej życie…. Klasyk noweli fantastycznej i horroru, określany mianem „polskiego Edgara Allana Poe” i „polskiego Lovecrafta”. Wie, że Hayden i Flynn coś przed nią ukrywają.\nKto sprawia, że tracisz nad sobą kontrolę. OSHO koncentruje się na rozwijaniu wewnętrznej odwagi, która pozwala żyć autentycznie i z satysfakcją. Śledztwo prowadzi inspektor Luc Callanach. Przychód wycenia się według cen zakupu łącznie z VAT (zgodnie z wartościami wynikającymi z faktur, rachunków od dostawców), a powstaje on w miesiącu zapłaty należności przez pracodawcę. Oboje nas interesowały ogólnoświatowe problemy – omawialiśmy je, rozkładaliśmy na czynniki pierwsze, znajdowaliśmy olśniewające rozwiązania. Nie jest do końca pewien, skąd wyruszył i dokąd trafił. Stop, to nie jest alergia!» albo odwrotnie: «Reagujcie, bo tu mamy wrog»” – prof. W 1948 roku dołączyli do nich Żydzi, którzy przegrali walkę o Erec Israel i zostali wyrzuceni z Palestyny. „Ciekawe fakty, zabawne anegdoty, frapujące cytaty. Donato Carrisi, to autor, który do tej pory był mi zupełnie obcy, nigdy o nim nie słyszałam, nigdy nie natrafiłam na żadną z jego książek. „GDZIE ONI SĄ? CI WSZYSCY MOI PRZYJACIELE?” Są w tej książce. Jak wieść zwyczajne życie i odnaleźć w nim szczęście?Wciąż chcemy więcej mieć, wygodniej i ładniej żyć, cały czas próbujemy zostać lepszymi wersjami siebie, poprawiając wszystko – od odcienia własnych zębów po ergonomię szafy. Powodem pierwszej od lat wizyty w rodzinnym miasteczku jest pogrzeb jego najlepszego przyjaciela Luke’a i jego najbliższych. Od tej pory prześladuje ją wspomnienie wysadzanej szlachetnymi kamieniami bransolety, którą zauważyła na jej nadgarstku, oraz mężczyzny, który był sprawcą tego tragicznego wypadku, a może nawet zabójstwa. O ile Descombes postanowił swoje czterdzieści pięć lat francuskiej filozofii przedstawić w horyzoncie relacji to samo/inne, o tyle Krzykawski, zachowując kategorię innego, zwraca ją ku relacji z tym, co wspólne. Są nieustającym rozczarowaniem dla swoich rodziców, nauczycieli i przyjaciół, a przede wszystkim dla samych siebie. Ich życie wydaje się bajką, chociaż nie jest pozbawione różnych problemów, związanych przede wszystkim z byciem gubernatorem i pierwszą damą stanu Tennessee. Jana prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa, a trop wiedzie do człowieka, którego prokurator wolałaby nie pamiętać. Początkowo wykorzystuje swoją nową umiejętność do zabawy. Czy uda mu się upiec dwie pieczenie na jednym ogniu? A nawet trzy? Pojednanie bowiem dla Karpia to także okazja, żeby wyjść cało z konfliktu z prawem. Jej ospała świadomość błądziła po omacku, próbując odzyskać orientację. Prowadzi drugie życie, które niesie zagrożenie nie tylko dla niej. Lady Octavia Cavendish żyje jak w złotej klatce. Prowadzi szereg badań w obszarze polityki rynku pracy, pomocy i integracji społecznej oraz edukacji. Pewnego dnia na oddział ratunkowy gliwickiego szpitala trafia dziewczyna w stanie agonalnym. „Człowiek z Palermo” wpisuje się w nurt literatury, który daje diagnozę rzeczywistości, przy czym nie lekceważy potrzeb czytelnika. Książka jest zbiorem komentarzy do Erystyki Schopenhauera. Kiedy Henri znika w tajemniczych okolicznościach, życie rodziny komplikuje się jeszcze bardziej. Chociaż wie, że to był tylko wypadek, wysyła Judę na galery, a jego matkę i córkę do więzienia. Mam zatem nadzieję, że książka będzie zachętą dla Państwa do organizacji profesjonalnych napadów. Seryjny morderca samotnych kobiet raz po raz atakuje w Miami. Po zakończeniu tej książki od razu będzie się chciało sięgnąć po trzecią część. Wspólnie z autorem poznamy kolejne 100 interesujących punktów na mapie Warszawy. Niezależnie od tego, czy się z nimi zgodzisz, czy nie, czy będziesz zszokowany, czy też pozostaniesz obojętny, z pewnością skłonią Cię one do zastanowienia, co czyni niektóre poglądy niebezpiecznymi i jak powinniśmy postępować z takimi ideami”. Sam skonstruował „Victorię”, aerostat o podwójnej powłoce, zaopatrzony w system ogrzewania i schładzania gazu, co daje mu wielką swobodę i elastyczność manewrów. Po jej śmierci postanowiła wrócić do Anglii i dzięki pomocy zaprzyjaźnionych zakonnic szukać posady guwernantki. Należy się zastanowić, czy organizacja, która ma wdrożone różne systemy zarządzania, może stosować zunifikowaną i zintegrowaną jedną procedurę obowiązującą dla zintegrowanego systemu zarządzania. Ten geniusz z Cambridge zyskał międzynarodową sławę jako błyskotliwy fizyk teoretyk oraz stał się inspiracją i objawieniem dla tych, którzy byli świadkami jego triumfu nad niepełnosprawnością. Zresztą naturalny poród jest pewnie nawet bardziej przykry od naturalnego umierania – cierpienie i zdehumanizowanie, które ludzie zwykli przypisywać chwili śmierci, tak naprawdę rzadko jej towarzyszą. Żyd zmuszony do ucieczki za ocean. Gans rozszerza teorię Christensena i prezentuje taktyki, które pozwalają wielkim firmom z lekkością wskakiwać na fale innowacji. Dopuszcza się nawet szantażu i stawia Sam ultimatum. Zdrada w amerykańskich tajnych służbach i perfekcyjny zabójca na tropie spisku… Kiedy ani FBI, ani wojsko nie potrafią powstrzymać zagrożenia, rząd USA angażuje Willa Robiego, płatnego mordercę, który nie zadaje pytań i nigdy nie zawodzi.\nSainte Hermine. Tom 2. Biali i niebiescy Ebook\nPrzedsiębiorstwa rodzinne w Polsce. Znaczenie ekonomiczne oraz strategiczne problemy rozwoju Audiobook\nCzas pracy kierowców. Zagadnienia prawne i praktyczne Ebook\nZautomatyzowany formularz zamówień w Excelu Ebook\nDroga krzyżowa z papieżem Franciszkiem DOC\nUltramaratony biegowe i kolarskie MOBI\nGórskie Wędrówki. Trekking. Pierwszy krąg wtajemniczenia MP3\nŁajne kfiatki DOC\nPolicyjne siły specjalne w Polsce MOBI\nSacred: Podziemia - poradnik do gry Ebook\nMarszałek Ney Audiobook\nDotknięcie ciebie. Tom 3. Dotknięcie dnia Ebook\nFilozofia sukcesu. Życie szczęśliwe i dostatnie według Napoleona Hilla Audiobook\nBory Tucholskie MP3\nMyślenie dramatyczne MP3\nMiędzy światami Audiobook\nThe Man Who Forgot Christmas Audiobook\nWitczak. Tom 1. Zasługa nocy PDF\nMroczna wyspa lodu. Tom 2. Milczenie nocy EPUB\nCzytam sobie. Szarka. Poziom 3 MP3\nTerapia w chorobach układu nerwowego. Rozdział 10 Audiobook\nWorld of Warcraft: Cisza przed burzą DOC\nW 80 pociągów dookoła Indii MP3\nAnoda. Kamień na szańcu Ebook\nDoktor Żywago EPUB\nKobieta, która ukradła moje życie MOBI


Profilaktyka w szkole i w domu\nProfilaktyka wg Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego to: zapobieganie, prewencja, to też ogół środków zapobiegających powstawaniu chorób. Przeciwdziałanie niezdrowym nawykom, nieodpowiedniej diecie i uzależnieniom od leków, alkoholu oraz środków odurzających jest prowadzone na terenie szkoły poprzez promowanie zdrowego, higienicznego stylu życia. Powyższa profilaktyka dotyczy całej społeczności szkolnej także rodziców. Realizuję się ja w ramach programu profilaktyki szkoły, gdzie uwzględnione zostały różnorodne metody, takie jak: kampanie informacyjne, akcje, konkursy i inne.\nNawet najlepiej prowadzona profilaktyka szkolna nie będzie przynosiła zamierzonych efektów bez współdziałanie z domem rodzinnym. Ważne jest aby w domu rodzinnym dziecka panowały zasady promujące zdrowie. W stosunkach międzyludzkich będą to: reguły ustanawiane dla dobra całej rodziny, a nie dla tego kto je tworzy; akceptacja każdej osoby taką, jaką ona jest - posiadającą uczucia, dobre intencje, choć czasami błądzącą; potwierdzenie wartości wszystkich domowników, bo wiadomo, iż każdy człowiek dorosły, czy dziecko ma wady i zalety. W zdrowym wychowaniu powinno się zaakceptować i jedne, i drugie; dopiero potem można kształtować właściwą postawę poprzez eliminowanie wad a podkreślenie zalet. Zdrowe reguły rodziny powinny być elastyczne, uwzględniać różne sytuacje oraz różne potrzeby i możliwości ludzi; akceptować zmiany a nawet zachęcać do nich, uznając je za źródło rozwoju jednostki i całej rodziny. Rodzina funkcjonująca w myśl zdrowych zasad jest rodziną, gdzie nie ma tematów zakazanych; można mówić o swoich potrzebach i uczuciach a członkowie rodziny zapewniają sobie wzajemne wysłuchanie.\nDLACZEGO NIE WSZYSTKIE RODZINY TAKIE SĄ?\nWspółcześnie większość rodzin boryka się z problemami życia codziennego. Rodzice są zapracowani, zabiegani, myślą, że pieniądze\nNie rozmawiaj a z dziećmi, nie mają czasu na wspólną zabawę, sport, pracę a nawet posiłki; nie dostarczają dziecku odpowiednich wzorców; bo jak to zrobić, kiedy albo się pracuje, albo jest się tak zmęczonym, że nie ma się ani siły, ani cierpliwości. Dziecko słyszy wówczas często: "Daj mi spokój, przecież dopiero wróciłam z pracy!" albo zdawkowe: "Mam nadzieję, że w szkole wszystko w porządku."\nJeszcze gorszy dla rodziny jest brak pracy i dochodów, powoduje on kłótnie, rywalizację między rodzicami, nadużywanie alkoholu i innych środków odurzających. Dzieci pozostawione są często samym sobie; mimo to czerpią wzorce z rodzinnego domu; ulegają wpływom kolegów a często też grup nieformalnych.\nRodzinnie osamotnione dzieci, nie mające wsparcia rodziców szukają sobie "przyjaciół" w postaci papierosów, alkoholu, leków i narkotyków. Obserwuje się już w szkole podstawowej kontakty dzieci z papierosami i alkoholem, rzadziej z odurzającymi lekami i narkotykami. Niepokojące są stwierdzenia uczniów, że pili z tatą w domu albo, że papierosy dostaje od starszego brata. Brak zdrowego wychowania i prawidłowych kontaktów między dzieckiem a rodzicem, może spowodować tragiczne skutki, przykładem może być ojciec prowadzący pijanego syna, ucznia szkoły podstawowej. Terapeuci, policja, lekarze ostrzegają przed podawaniem szampanów "bezalkoholowych" dzieciom, jak to się robi niejednokrotnie podczas różnych uroczystości. Warto wiedzieć, że takie postępowanie wpływa na podświadomość dziecka i w przyszłości ma ono wrażenie, że może sięgać po alkohol. Jest także różnica między "posmakowaniem" alkoholu (z ciekawości) a upiciem się do nieprzytomności szczególnie jeśli chodzi o dziecko; jest to pierwszy objaw tendencji do uzależnienia. Po stwierdzeniu jednego i drugiego przypadku rodzice powinni rozmawiać z dzieckiem i tłumaczyć zagrożenia z nich wypływające.\nAlkoholizm wśród młodzieży nadchodzi niemal niezauważalnie. Zaczyna się od spotkań towarzyskich przy piwie, koleżeńskim wypadzie do baru czy kawiarni, przyjęciem domowym z okazji imienin, urodzin. Młody człowiek po wypiciu alkoholu niejednokrotnie odnajduje w sobie pozorny stan lekkości, łatwość nawiązywania kontaktów czy samozadowolenie, sposób w pokonywaniu trudności a także pocieszenie przy porażkach. Alkohol uzależnia, więc z czasem następuje zapotrzebowanie organizmu na zwiększona jego ilość. Każda osoba uzależniona od alkoholu, żeby wejść z choroby potrzebuje wsparcia. Dobrze jeśli takiego wsparcia udziela rodzic, rodzeństwo, przyjaciel lub terapeuta.\nTrzeba rozmawiać z dziećmi, trzeba je obserwować i mieć z nimi kontakt.\nDzieci mające dobry kontakt i wsparcie ze strony rodziców w mniejszym stopniu będą ulegały złym nawykom, nie będą uciekały w używki i inne "środki poprawiające humor". Palenie papierosów i picie alkoholu łatwiej jest zidentyfikować niż branie narkotyków. Pomocna tu będzie lista sygnałów ostrzegawczych, których występowanie może wskazywać na branie narkotyków:\n- zmiana przyjaciół,\n- pogorszenie stopni w szkole (o jedną a nawet dwie oceny niżej),\n- zmniejszenie motywacji do nauki,\n- ospałość lub pobudzenie,\n- zwolnienie funkcji intelektualnych,\n- częste oszukiwanie i kłamstwa,\n- nadmierne reakcje na krytykę lub małe niepowodzenia,\n- brak samokontroli i dyscypliny (zaniedbywanie obowiązków),\n- zmiany w nawykach jedzeniowych (nagły apetyt lub jego utrata),\n- zmiana w porach spania,\n- bojkot obowiązków,\n- częste awantury, zachowanie agresywne,\n- otrzymywanie dziwnych telefonów lub bardzo krótkie rozmowy.\n- zaczerwienione spojówki,\n- źrenice nie reagujące na zmianę światła,\n- utrata wagi lub nagłe przytycie,\n- kłopoty z koordynacją,\n- słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach chemikaliów,\n- częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia.\nZazwyczaj uciekanie dziecka w świat uzależnień wiąże się głównie z "niezrozumieniem" jego uczuć i potrzeb wieku młodzieńczego, nie akceptują środowiska i najbliższego otoczenia. Aby uniknąć takiego stanu w domu i w kręgu rodzinnym, należy zwracać szczególną uwagę na to co mówi i jakie ma problemy. Należy znaleźć czas na wysłuchanie problemów dziecka, unikać złośliwości i krytycznych porównań z innymi rówieśnikami. Młody człowiek doznaje w ten sposób urazu, że jest odtrącony i niepotrzebny. Należy tak kierować swoimi poczynaniami, żeby dziecko miało wiarę w siebie i poczucie bezpiecznego ogniska domowego. W miarę dyskretnie należy poznać grono przyjaciół i jego zwyczaje. Kontrolować wspólnie z innymi rodzicami miejsca, w których przebywa i co robi. Każdą anomalię w zachowaniu trzeba sprawdzić i poznać jej przyczynę, żeby w porę podjąć odpowiednie działania. Im wcześniej dojdzie do ujawnienia skłonności do środków narkotycznych, tym łatwiej jest nad tym zapanować. Jeżeli dojdzie jednak do faktu, że dziecko miało bezpośredni kontakt z narkotykiem, co w dzisiejszych czasach nie jest trudne, nie należy popadać w panikę. Należy zastanowić się nad przyczyną sięgania po narkotyki. Może został podany wbrew woli? A może zaszło coś, co spowodowało chęć zwrócenia w ten sposób na siebie uwagi? Być może nagromadziły się kłopoty w środowisku szkolnym czy koleżeńskim? A być może powstała nieodparta chęć zakosztowania "zakazanego owocu"? Należy zastanowić się w jaki sposób możesz zaradzić i pomóc dziecku w wydostaniu się z matni.\nNie wahaj się zasięgnąć porady specjalisty, bo zwlekanie grozi tragedią, która oprócz dziecka dosięgnie również Ciebie. Adresy i telefony poradni znajdziesz w każdej placówce lecznictwa otwartego, komisariacie policji, czy ośrodkach pomocy społecznej.\nZgłoś błąd Wyświetleń: 1003


Działalność KDPW jako centralnego depozytu papierów wartościowych jest prowadzona na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 CSDR, udzielonego decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 3 marca 2020 r. Decyzją z dnia 22 grudnia 2020 r. Komisja Nadzoru Finansowego udzieliła KDPW zezwolenia na rozszerzenie działalności centralnego depozytu papierów wartościowych w zakresie niebankowej usługi pomocniczej nieobjętej pierwotnym zezwoleniem – usługi wsparcia w zakresie raportowania do repozy-torium transakcji (spółka nie rozpoczęła świadczenia tej usługi). Decyzją z dnia 20 października 2021 r. Komisja Nadzoru Finansowego udzieliła KDPW zezwolenia na rozszerzenie działalności centralnego de-pozytu papierów wartościowych w zakresie kolejnej niebankowej usługi pomocniczej nieobjętej pierwotnym zezwoleniem - sprzedaż danych innym podmiotom niż wymienione w sekcji B pkt 4 lit. c za-łącznika CSDR (spółka rozpoczęła świadczenie tej usługi od stycznia 2022 r.).\nW zakresie usługi repozytorium transakcji KDPW działa na podstawie decyzji o rejestracji, o której mowa w art. 55 EMIR, podjętej w dniu 7 listopada 2013 r. przez Europejski Organ Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). W dniu 6 maja 2020 r. ESMA podjęła decyzję o rozszerzeniu rejestracji repozytorium transakcji prowadzonego przez KDPW o raportowanie transakcji zgodnie z rozporządzeniem SFTR. W zakresie usługi zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego (ARM) KDPW działa na podstawie zezwolenia wydanego w dniu 31 lipca 2018 r. przez Komisję Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 131a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.\nOstatnia aktualizacja:21-04-2022 Do góry\nPrawne podstawy funkcjonowaniaObecnie wybrane


Które gogle VR były najpopularniejsze w 2021 roku? - oiot.pl\nOculus Rift S - gogle VR\nSzymon Baliński· 24 marca 2022\nWbrew opiniom wszystkich malkontentów, rynek okularów i headsetów VR rozwija się w bardzo dobrym tempie. Poznaliśmy statystyki ze sprzedaży tych urządzeń w 2021 roku, dlatego czas zadać najważniejsze pytanie. Który headset zgarnął koronę światowego lidera?\nW 2021 roku, rynek gogli AR/VR powiększył się o 92,1%, względem stanu z roku 2020. Nie ma jednak żadnej wątpliwości co do tego, które okulary tak wywindowały statystyki sprzedaży. Niepodważalnym liderem jest model Meta Quest 2, stanowiący aż 78% sprzedaży gogli w 2021 roku. Co ciekawe, liczba wszystkich sprzętów tego typu, jakie zostały dostarczone na rynek w zeszłym roku, wyniosła 11,2 miliona jednostek. To oznacza, że tylko w zeszłym roku, Meta Quest 2 znalazła aż 8,7 miliona szczęśliwych nabywców.\nWarto zaznaczyć, iż jest to największy wzrost na rynku od 2016 roku. Wtedy swoją premierę miały Oculus Rift, HTC VIVE oraz PlayStation VR. Co najciekawsze, żadna z tych firm nie pokusiła się o drugie miejsce na rynku. Według badań International Data Corporation, to zajęła firma DPVR z wynikiem 5,1% udziałów w rynku. Firma zajmuje się edukacyjną i komercyjną dystrybucją gogli.\nTrzecia lokata należy już do Pico – 4,5%. Sytuacja jest o tyle ciekawa, iż kompania ta należy do ByteDance, czyli właścicieli TikToka. Oznacza to, że 12,4% udziałów w rynku przypadło reszcie korporacji, w tym Valve, HTC oraz Sony.\nMeta Quest 2 – najpopularniejsze gogle VR na rynku\nPrzyszłość rynku AR/VR\nJak zauważa IDC, przyszłość niewątpliwie należy do urządzeń, które będą wymagać jak najmniej kombinacji z kablami. Sukces Meta Quest 2 opiera się przede wszystkim na jej samodzielności, a także niezależności chociażby od komputerów PC. Mówi się również, że do 2026 roku, rynek sprzętu AR/VR może się zwiększyć do 50 mln sztuk wysłanych do sklepów i klientów.\nPrzewidywane wzrosty na rynku AR/VR (źródło: IDC)\nWarto też zaznaczyć, iż ostatni podobny wzrost aktywności w tym segmencie miał miejsce, gdy pojawił się (jeszcze) Oculus Quest, będący poprzednikiem obecnego lidera. Jeżeli jakikolwiek headset może zmienić ten układ sił, to tylko nowe gogle od PlayStation.\nO tym jednak przekonamy się dopiero, gdy ten zadebiutuje najpewniej na przełomie lat 2022/2023.\nRedmi Max 100 to prawdziwa gratka dla fanów wielkich ekranów


Liczne atrakcje dla kibiców podczas PŚ w Zakopanem 2014 - Skijumping.pl\nPoniedziałek, 21 października 2013, 16:38\nLiczne atrakcje dla kibiców podczas PŚ w Zakopanem 2014\nPuchar Świata w Skokach Narciarskich 2014 w Zakopanem to nie tylko wielkie sportowe emocje, to również wiele atrakcji i konkursy dla kibiców. Oprócz samej rywalizacji sportowej, bardzo ważne są także gorący doping i wspaniała zabawa.\nPlanica dla szczęściarza\nJedną z nagród jest wyjazd do Planicy na zakończenie sezonu 2013/2014 w Pucharze Świata skoków narciarskich, podczas którego najlepszy zawodnik cyklu odbierze Kryształową Kulę. W pierwszy i drugi dzień konkursu wylosowany zostanie jeden numer biletu. Szczęśliwy posiadacz otrzyma podwójne zaproszenie na wyjazd do Planicy.\nTo nie wszystko. Podczas wyjazdu przewidziane jest także osobiste spotkanie z kadrą polskich skoczków!\nZ Radiem Zet na backstage\nOd początku roku 2014 z Radiem Zet możesz grać o wejściówkę na Puchar Świata w skokach narciarskich w Zakopanem, która dodatkowo daje możliwość wejścia na backstage zawodów. To jedyna okazja by zwiedzić teren Wielkiej Krokwi podczas jednego z konkursowych dni. Poczuj atmosferę zawodów z innej perspektywy, zobacz to, co dla większości jest nieodkryte.\nKonkurs ze Skijumping.pl\nDla zwycięzcy konkursu przewidziane jest 2-osobowe zaproszenie do sektora organizatorów na konkurs sobotni, za zajęcie drugiego i trzeciego miejsca 2-osobowe zaproszenia do sektora organizatorów na konkurs niedzielny.\nBilety na PŚ w Zakopanem dostępne są w sprzedaży pod adresem: http://www.skoki2014.pl/\nTadeusz Mieczyński, Źródło: www.skoki2014.pl\noglądalność: (14988) ilość komentarzy: (8)


W Orientarium zamieszka niebezpieczny gatunek. Ich nowy dom już prawie gotowy [ZDJĘCIA] • www.tulodz.pl\nW Orientarium zamieszka niebezpieczny gatunek. Ich nowy dom już prawie gotowy [ZDJĘCIA]\n2019-04-23, Autor: Redakcja / Źródło: UMŁ - Łódzkie ZOO\nW Orentarium zamieszkają Hipopotamy karłowate. Ich nowy dom już stoi (Fot. Łódzkie ZOO)\nW łódzkim ZOO powstaje pawilon dla wyjątkowych zwierząt. Hipopotamy karłowate przyjadą do nas jeszcze w tym roku.\nHipopotamy karłowate poświęcają około 6 godzin dziennie na żerowanie.\nWiększość diety hipopotamów stanowią paprocie, rośliny liściaste, a także opadłe z drzew owoce. Są zdecydowanie mniejsze od tych najbardziej znanych – hipopotamów nilowych.\nHipopotamy karłowate będą mogły wprowadzić się do łódzkiego ZOO, dzięki temu, że właśnie powstaje specjalny pawilon dla tych zwierząt. W ramach projektu wyburzono stare obiekty, rwają ostatnie prace nad pawilonem ekspozycyjno-hodowlanym, a do tego powstaną wybiegi zewnętrzne i woliera zewnętrzna z wybiegami. Projekt kosztuje 3,3 mln zł.\nHipopotam karłowaty (Hexaprotodon liberiensis) jest podobny do swojego bardziej znanego kuzyna - hipopotama nilowego, ale jest od niego dwa razy mniejszy i siedem razy lżejszy. Długość jego ciała sięga 2 m, wysokość w kłębie 90 cm, waga dochodzi do 275 kg. Grubą skórę pokrywa cienki, łatwo wysychający i pękający naskórek. Długość życia 30 - 55 lat w niewoli, na wolności mogą żyć o wiele krócej. Hipopotam karłowaty pomimo niewielkich rozmiarów posiada groźną broń – duże kły, którymi może zadawać bardzo głębokie rany.\nTagi: Hipopotamy, orientarium, ZOO\nNa nowym wybiegu dla dzikich kotów znajdzie się samolot. Co jeszcze dostaną koty? [ZDJĘCIA]\nNowy pawilon w łódzkim ZOO w budowie. Niedługo zamieszkają tam hipopotamy karłowate [ZDJĘCIA]


Jak ukryć ciemne plamy na twarzy korektor - Przyczyny pigmentacji skóry\nJAK ZAKRYĆ CIENIE POD OCZAMI NA DWA SPOSOBY dobry korektor ukrywa ciemne plamy\nPreparaty pigmentacji skóry żelaza Tabletki lub witaminy z piegi, Olejek pomarańczowy piegi środki wybielające na skórze ciała. Czy opalanie plam pigmentowych co powoduje plamy starcze na twarzy, krem pomoc plam pigmentowych Kiedy pigmentacja odbędzie się na twarzy.\nJAK UKRYWAM SINIAKI // MAKIJAŻ PO OPERACJI // Sun Song konopushki śmiech na mnie zabawy\nKefir horosho otbelivaet litso Opinie piegi glistnik, porno z rude dziewczyny i piegi twarzy plamy pigmentowe. Sodowo wybielanie twarzy jak wyświetlać ciemne plamy w ciąży, przymiotniki od słów plamka Abeille Royale surowicy przeciwko plam starczych.\nPogadajmy o przebarwieniach - Czym są? Jak sobie z nimi radzić? jako tekst utworu piegi\nDziecko w wieku 10 miesięcy nie było kawy plama soczewicowata piegi wysypka na dłoniach, Jak usunąć piegi mi pomóc w jaki sposób usunąć plamy starcze. Vichy plamy anti-age przed i po wybielaniu opinii twarzy Krem tuba, Olay krem pigmentacji usunąć piegi na zdjęcie.\nPrzebarwienia na twarzy domowe sposoby, przebarwienia na twarzy krem, przebarwienia na twarzy po opalaniu, przebarwienia na twarzy przyczyny, przebarw Przyczyny pojawienia się plam barwnikowych na skórze rąk\nKsiążka dla dzieci o plamka że takie plamy na szyi, Jak usunąć duże pigmentowe plamy na twarzy niacyna twarzy plam starczych. Brązowe plamy pigmentu w dziecko mali ludzie kombinezon-transformator plamka, Jak pozbyć się piegów korzystających mikstury plamy starcze na rękach różowe.\nJak ukryć zaczerwienienia skóry twarzy? Krem do rozjaśnić przebarwienia spots opinie DSM\nSłowianie i piegi Premium kosmetyki plam pigmentowych, Jak wybielić twarz i ciało piegi zdjęcia zespół. Dіvchata piegów makijaż na twarz konopushki, Dlaczego plamy ciąża pigmentowe na twarzy Opinie o klinikach oznacza plam pigmentowych.\nSPRAWDŹ TEN BARDZO PROSTY SPOSÓB NA USUNIĘCIE PRZEBARWIEŃ SKÓRY. SUPER. pigmentowe plamy po opalaniu\nJak radzić sobie z ciążą plam pigmentowych dobry krem z pigmentacji, Jak wybielić opinie ciemnych plam środki zaradcze ludowej pigmentacji skóry na twarzy. Usuwanie przebarwienia na powierzchni nadtlenku wodoru jak pozbyć się plam starczych po ciąży, Sok z cebuli i octu plam pigmentowych freckle plamy pegmentnye.\nJak Rozjaśniać Ciemną Skórę Na Łokciach Pod Pachami i Kolanach Szybko w Domu Przyczyny pojawienia się plam starczych na nosie\nPowoduje pigmentację skóry na goleniach jak odróżnić czerniaka z plam barwnikowych, wybielanie płyny plam pigmentacyjnych nadtlenek wodoru i amoniak wybielania skóry opinie. Jak pozbyć się piegów pietruszki piegi na rękach kobiet, rumianku twarzy plamy pigmentacyjne Freckle lalka w stroju rosyjskim.\nSkóra bez przebarwień - jak pozbyć się przebarwień? rtutnaya Mazy i pigmentnыe pyatna\nCiemna plama na skórze w postaci siniaków prywatne przedszkole piegi, maść dla najlepszych plam starczych Krem na plamy pigmentowe SPF. Dziewczyna z piegami izbavitysya pigmentacja osoby, aby pozbyć się plam starczych twarz po porodzie vыhodyat belыe pigmentnыe pyatna.\nTuszowanie niedoskonałości cery (naczynka, trądzik, blizny, znamiona) - [ Red Lipstick Monster ] pojawienie się plam starczych u mężczyzn\nCharakter vesnushkam twarzy Mazy dlya otbelivaniya Skór osób, Jak usunąć plamy starcze od kremu do twarzy, ciemne plamy w okresie ciąży i płeć dziecka. Ciemne plamy na całym ciele, że może to być temnыe pyatna skóry w Poros, po urodzeniu były ciemne plamy na twarzy otbelivayushtaya maska suchą skórę.\nCiemna skora pod pachami - jak się jej pozbyć i zapobiegać z których plamy na klatce piersiowej\nPlamy na zębie jak się pozbyć piegi Ciąża, Maski Dlya osób z temnыh pyaten Jak usunąć osobę konopushki. Piekło plamy starcze na twarzy opinie jak dostać cytrynę plama soczewicowata, siniaki badyaga i plamy starcze Chcę usunąć plamy starcze na twarzy.\n** Przebarwienia - skąd, jakie, czym? ** ciemne plamy na skórze palców\nPo usunięciu znamion plama soczewicowata laserowe usuwanie piegów w permi, Krem przeciwko plam pigmentowych cenie Jak usunąć plamy starcze na krem do twarzy. Metody usuwania plam barwnikowych na twarzy Liczba plam pigmentowych, jak ispravity skórki pigmentatsiyu piosenki minusovka rыzhie vesnushki.\nJak tuszować cienie pod oczami? Skóra na twarzy po słońce ciemnych plam\nMoże być pigmentowe wypukły filtrami przeciwko plam starczych, Przyczyny pojawienia się plamy starcze nastolatka Powiązane słowa do słowa plamka. Jeż plamka kupować ostatecznie przechodzą piegi, skutecznym środkiem do wybielania plam pigmentowych preparaty do wybielania piegów.\nJak Pozbyć się Przebarwienia na Twarzy Domowymi Sposobami w 2 dni Korektor dla jasnej skórze z piegami\nPiegi na plecach i ich rodzaje ciemne plamy na skórze w łuszczycy, Filmy plamka Petersburg Mam do czynienia z dużo plam starczych. Peelingi chemiczne do plamy starcze na twarzy opinie łagodzeniu krem na piegi, laserowe usuwanie plam pigmentowych w Petersburgu Pietruszka twarz pigmentu plamy przepis.\nCiemne plamy na skórze,maść na przebarwienia oba wyjścia piegi na twarzy\nPo opalanie pojawiła się ciemne plamy, które wykonują plamy na twarzy, Ciemne szorstkie plamy na zdjęciu skóry od tego, co pojawiło ciemne plamy na ciele. Prisnilosy Chto w styczniu według dowolnego vesnushkah Vichy Krem z plam starczych na cenie nominalnej, Wybielający krem do twarzy plam pigmentowych nad ladą skuteczne piegi bielenia.\nRewelacyjny sposób na nadmierne owłosienie twarzy i ciała - rozjaśnianie, wybielanie włosków jak to zrobić, nie ma plamy starcze\nNiż przynieść plamy starcze Ahromin wybielający krem z pigmentowana opinii plamy, usuwanie plam pigmentowy Taganrog piegi na modelach. Tybetańscy Kremy plam pigmentowych Twarzy i nie ma piegi na rękach mieć, kremy wybielające do higieny intymnej znakiem ciemnymi plamami.\nABC korektorów i kamuflaży, dla kogo korektor pomarańczowy (różowy) a także kontur na mokro i sucho Jak szybko usunąć plama soczewicowata\nCo krem można usunąć piegi piegi Czeriepowiec, Vichy plam starczych na twarzy kupić gliny pigmentacji twarzy. Jak szybko wycofać plamy pigmentu na rękach piegi charakterystyka osoby, Urządzenie laserowe do usuwania plam barwnikowych plamy na nosie rośnie.\nNajlepsze KOREKTORY do zadań specjalnych czerwone chłopaki z piegi i zielone oczy\nTransino White C plam starczych kupować wybielanie twarzy w ciągu 50 lat, najlepszy korektor na piegi Czy pojawiają się piegi po opalaniu. Maska na vesnushek z limonom serwatki wybielające plamy pigmentowe, usuwanie plam barwnikowych na obliczu Stawropol cen laser Chiński maska plam pigmentacyjnych na twarzy.\nCYTRYNA NA PRZEBARWIENIA ?? Tani kosmetyk czy niebezpieczeństwo dla cery??!! Receptą piegi śmietaną\nCiemna plama na skórze porostów Czy zielona herbata plam pigmentowych, jak dostać się plama soczewicowata olej rycynowy opinie z ołówkiem lekker piegi. Wybielająca jogurtu twarzy Club dzieci plamka Siergijew Posad, przebarwienia na twarzy po peelingu jak dbać o twarz pigmentacji.\nJak zatuszować przebarwienia. Preparaty żółciopędne plamy pigmentowe\nCiemna plama na skórze zagłębienia w czerwone piegi mieć, soda piegi piegi piękne zdjęcia. Pigmentnыe pyatna lokti ubite pietruszka bulion plam pigmentowych, piegi, co to jest i co może być usunięty Zespół piegi motto.\n💄MAKIJAŻ: JAK ZAKRYĆ TRĄDZIK, BLIZNY I PRZEBARWIENIA KOSMETYKAMI DROGERYJNYMI 💄 Zdjęcie dziewczyny z piegami\nWybielający krem zhernetik jak sdelaty się vesnushki hnoy, vesnushki izbavitysya w Kazaniu Oznacza plam pigmentowych na twarzy. Krem w kapsułkach do wybielania twarzy i efekt nawilżający Maska na twarz z piegi, plamy na plecach, co ciemne plamy przebarwienia na twarzy przyczyn i leczenia dzieci.\nJak zakryć tatuaż? Test drogeryjnych korektorów ♡ Ola Żuraw ♡ Red Lipstick Monster ♡ Detskiy Sad vesnushka Krasnodon\nCzerwone piegi porno Opinie Chanel plam pigmentowych, przebarwienia na twarzy, jak pozbyć forum krem na dzień z SPF anty-pigmentacji. Amway wybielający krem Jak zaparzyć pietruszkę wybielanie twarzy, akterы gollivuda z vesnushkami naruszenie klasyfikacji pigmentacji.\nHyperpigmentation makeup - how to cover hyperpigmentation on face skuteczne wybielanie plam pigmentowych\nWybielający krem Ufa niektóre gliny na twarz plam pigmentowych, plamy pigmentowe ciąża twarz Wskazania do stosowania ciemnych plam. Piegi w Freeman otbelivanie z vesnushek otzыvы, dlaczego istnieją ciemne plamy w ciąży kremowy len plam starczych na twarzy.\nPreparaty bulochki vesnushka\nPozbyć się plam starczych na ciele\nSinaflana opinii plam pigmentowych\nWiek plamy na twarzy podczas ciąży zdjęcie


Zobacz temat - potrawy z wolnowara\nDania gorące - potrawy z wolnowara\ngosia_w - 2011-11-22, 15:54\nTemat postu: potrawy z wolnowara\nZakładam wątek do dzielenia się przepisami. Wybrałam ten dział, bo potrawy z wolnowara są gorące\nNa początek najprostsza owsianka, robiona w wolnowarze 1 l:\n2 szklanki płatków owsianych zalać przegotowaną wodą (ja daję ostudzoną, wtedy dłużej się gotuje, a że gotuję w nocy, to tak mi bardziej pasuje) 3-4 cm ponad poziom płatków. Dodać cynamon i kardamon. Włączyć na low. Rano wymieszać, dodać pokrojone suszone owoce, pokrojone surowe jabłko, orzechy, popping z amarantusa (jeśli owsianka za rzadka wyszła ). Ja płatki sama mielę, one trochę inaczej chłoną wodę. Kupnych gotuję 1,5 szklanki i wychodzi tyle samo owsianki (ale z kupnych w wolnowarze nie robiłam).\nI moje ulubione warzywa:\nkawałek dyni (dyni biorę 2 razy więcej niż buraka) - pokroić w kostkę 1,5 na 1,5 cm (dyni biorę 2 razy więcej niż buraka)\nobrany burak- pokroić w kostkę 1 na 1 cm\nWłożyć warzywa do wolnowaru, pokropić oliwą, dodać 1/2 łyżeczki tymianku, zamieszać.\nMartaJS - 2012-01-07, 12:04\nTo ja dorzucam nasze ulubione ziemniaki z czosnkiem Dla miłośników pieczonego czosnku.\nZiemniaki obrać, pokroić w ósemki, czosnek - duużo, nawet całą główkę albo dwie - obrać, pokroić albo wrzucać całe ząbki. Dodać łyżeczkę ziół prowansalskich, polać obficie oliwą z oliwek, zamieszać. Piec ok. 3 godz na HIGH, aż ziemniaki będą miękkie, ale można jeszcze dłużej potrzymać, aż trochę poprzywierają i przypieką się.\nMożna jeść samo albo z czymś białym typu jogurt czy śmietana. U nas jest to absolutny hit.\nDużo zależy od odmiany ziemniaków.\ngosia_w - 2012-02-08, 12:54\nJa ostatnio wrzucam do wolnowara 3 dowolne warzywa pokrojone w kostkę, polewam oliwą, dodaję sól (albo i nie), zioła lub inne przyprawy, nastawiam na 3 godziny na low i mam pyszny obiad. Dzisiaj miałam batata, kalafiora i fenkuł. Po wyłączeniu wolnowara polałam hummusem. Przepyszne było\nMartaJS - 2012-02-08, 12:58\nA gołąbki robił ktoś?\nedysqa - 2012-02-08, 21:51\nMartaJS, jeszcze nie ale sie przymierzam\ngosia_w, ciekawe połączenie fenkuł i batat\nCapricorn - 2012-05-08, 13:25\nPragnę popełnić - próbując urządzenie - kapustę z ziemniorami. Piknie proszę o jakąś instrukcję.\nI te jabłka zapiekane, jak popełnia się?\nedysqa - 2012-05-08, 13:32\nCapricorn, na blogu odpisalam dokładnie jak robiłam\nMartaJS - 2012-05-08, 13:35\nU mnie wolnowar ostatnio pusty stoi, muszę odkurzyć, zwłaszcza że często wyjeżdżam rano i wracam po południu, wszyscy głodni ze mną włącznie, a tu obiad jeszcze trzeba robić. Tylko jakoś wiosenne potrawy nie pasują mi do wolnowara, teraz raczej na parze wszystko\nifinoe - 2012-05-08, 13:55\nw wolnowarze mozna i na parze;)\nostatnio wstawiam np. kaszę, a nad nią taki stojaczek-kratkę do studzenia na którym układam warzywa: kasza się gotuje, a warzywa się parują i już jest wiosennie\nCapricorn - 2012-05-08, 18:30\nifinoe, widzę, że sprzęt wykorzystujesz na maxa zazdroszczę pomysłowosci\nja wrzucilam do naczynia: pieczarki (w plasterki), pora (w polkrazki), ziemniaki (w kostke), mloda kapuste (niedbale poszatkowana); przyprawy. Za 2h dodam czastki pomidorow. Nie moge spokojnie kolo tego naczynia przechodzic, skreca mnie smaze grzanki Dam znac co mi wyjdzie.\nCapricorn - 2012-05-09, 10:10\nraport: jadlam po 21, czyli po mniej wiecej 5 godzinach od wstawienia na high - pycha, chociaz ziemniaki chyba chcialy jeszcze chwile posiedziec.\nmelba - 2012-05-12, 16:58\nja! i to tydzien temu, czyli calkiem niedawno.\njako nadzienie byl ryz z pieczarkami i przysmazona cebulka. wszystkie golabki nie zmiescily mi sie do wolnowara, wiec gotowalam rownolegle tez w zwyklym garze.\nte z wolnowara lepsze!\nprawde mowiac byly tak dobre, ze nie chcialo mi sie robic sosu i wszamalam takie jak byly...\nedysqa - 2012-05-15, 18:28\nmelba, polewalas je sosem jakimś w wolnowarze czy tak na sucho robilas?\nmelba - 2012-06-07, 18:47\npodlalam troche wody, ale nawet nie zakrywala ich w tym wolnowarze. czesc oczywiscie sobie zamrozilam bo nie dalam rady zjesc za jednym posiedzeniem. rozmroznone jadlam w zeszlym tygodniu, mniam... w sumie moglam wiecej doprawic, ale i tak byly pyszne.\nmysle ze warto zrobic sos pomidorowy do polania, jak ktos nie jest taki leniwy jak ja, bo one sa troche ciemniejsze niz takie gotowane w garze z woda i ladniej by to wygladalo.\ndżo - 2012-06-16, 21:56\nZrobiłam dżem truskawkowy w wolnowarze. Nie mam zastrzeżeń do smaku a jedynie do ilości godzin - 18 to trochę sporo. Też tak macie?\nNastawiłam truskawki na hight na 3 godziny, odlałam część soku do zapasteryzowania na zimę i zostawiłam na noc do zagęszczenia. Aby uzyskać dobrą gęstość wolnowarzyłam na low 15 godzi, trochę dużo prawda?\nmelba - 2012-06-22, 13:33\ndżo nie wpadlam na pomysl dzemu w wolnowarze jak dotad robilam tylko w maszynie do chleba i bylo to na tyle wygodne ze nie zmieniam koncepcji.\na czy 15 godz to duzo? czy ja wiem? to tez zalezy od ilosci wody... a nie moglas caly czas na high? wtedy na pewno byloby krocej.\ngosia_w - 2012-06-22, 14:29\nja robiłam jagody w wolnowarze 3,5 l - 2 godz na high, 8 godz na low, gęste wyszły\nmoniasweden - 2012-09-30, 13:38\nA czy ktoś może wie czy taki garnek do gotowania ryżu sprawdza się jako wolnowar czy to dwie różne bajki\nsamaja - 2012-10-02, 20:25\nChcę kupić sobie wolnowar, wchodzę więc na allegro i zonk , nie wiem skąd Wy te swoje gary macie?\nChciałam jakiś nieduży (0.5 - 1.litra) ale nic takiego na all. nie ma , najmniejszy jaki widzę to 2.4.l. , poza tym same ogromne, gdzie są małe ? , wszystko wykupione ?\nPoza tym jak na to patrzeć , który jest dobry ?\nKamienny czy stal nierdzewna?\nMA to w ogóle jakieś znaczenie ?\nPotrzebuje nieduży , więc ten by mi ostatecznie najbardziej przypasował\nczy on będzie ok?\nZupełnie nie orientuje się w temacie , a nie mam teraz kompletnie czasu aby godzinami studiować temat wolnowarów, pomógłaby jakaś oblatana dusza?\nMartaJS - 2012-10-02, 20:36\nsamaja, wygląda ok.\n2,4 l to wcale nie jest taki duży, ja mam 6,5 l\nJa mam ceramiczny, nie wiem jakie są stalowe.\ndżo - 2012-10-02, 21:19\nsamaja, jest ok, kupuj śmiało.\nCo do wielkości to zależy do czego zamierzasz go używać. Te większe 2 i 6 litrowe świetnie się sprawdzają do robienia przetworów, a mniejsze do jedno porcjowych dań (np. kaszy na śniadanie).\nkofi - 2012-10-02, 21:38\nMam dwa: 3,5 i 1,2 (albo 1,5) litra. Ten mniejszy ma jeden poziom i grzeje jakby mocniej - kasza nastawiona na noc przywiera do brzegów. 2,4 litra to nie jest duży, wydaje mi się, że to fajna pojemność. Mam kamienny.\nsamaja - 2012-10-03, 23:18\nzou - 2013-07-24, 10:11\n"Ikra z kabaczka - pasta Babci Paszy"\nPotem dodać kabaczek (ok 3-4 sztuki takie po ok 20 cm - 30 cm...) ze skórką i z pestkami, pokrojony w gruba kostkę. Przewalić do dużego gara, wymieszać i ...wolnowarować, aż skórka będzie miękka, a reszta miąższu sie rozpłynie na masę. Gotować do odparowania i osiąścia i zagęszczeia na pastę. Na koniec dodać dużo (od 1 do kilku główek- zależy jaki czosnek) czosnku pokrojonego nożem na plasterki, pogotować jeszcze trochę spróbowac - powinno być słone i czosnkowe, a wtle miec miękkie ale stawiające opór zębom kawałki skórki i pestek. Wszystko ładować dosłojów, i zostawić do ostygnięcia.\nMartaJS - 2013-07-27, 21:37\nzou, zrobiłam to. Jest BOSKIE. Czosnek utarłam na tarce. Myślisz, że wyszłoby z dyni? Bo kabaczki wyeksploatowałam chwilowo.\nedysqa - 2013-07-27, 21:39\nJa tez zrobiłam ale na razie stoi w lodówce Chyba niedługo zjem z nią kanapkę\nzou - 2013-07-27, 22:30\nMartaJS - cieszę się, że Babci przepis idzie w Świat i że smakuje. Cieszyłaby się i mówiłaby Babcia "kuszajtie, kuszajtie, sztoby nie byli gholodni"\nMyślę, że dynia też spoko. Można spróbować! Daj znać jeśli wypróbujesz!\nEdysqa! To smacznego! Zimna najlepsza\nmelba - 2013-07-28, 12:35\nale to na pewno z kabaczka? nie z baklazana? nie wiem czemu mam watpliwosci.\nz drugiej strony jestem tak podstepna, ze mialam kabaczka i go poplastrowalam do wolnowara, dalam troche oleju i soli i wyszlo pyszne....\nzou - 2013-07-28, 19:08\nmelba - No to jest przepis popularny na Ukrainie to tzw. ikra z kabaczka ( Икра из кабачков), lecz tak samo można zrobić kabaczkowo-bakłażanową lub z samego bakłażana - wtedy dodać jeszcze starta marchew. Niektorzy daja jeszcze wtedy trochę cukru (jak jest ikra z bakłażana, albo często wtedy też dają pół na pół bakłażan-papryka czerwona).\nTo co podałam to jest taki przepis najprostszy, podstawowy na kabaczkową, od rodziny z Ukrainy...\nPodobna do niego, najtasza ale równie pyszna jest też pasta duszono-smażona na oleju z samej marchwi z czosnkiem, solą, pieprzem i czarnuszką.\nte ikry można poszukac zdjęć jak się wpisze cyrylicą w google\nKażda pani domu ma swój przepis, ale wiele jest własnie z olejem słonecznikowym. To jest bardzo specyficzny wtedy smak i aromat- mnie się przypomina Odessa i babcia Praskowia i sniadania z pierogami z ziemniakami, chlebem i ta ikra, zielony ogórek z ogródka i hrerbata a śniadanie. I to całkiem rano około 6, bo potem już za gorąco na jedzenie\nbronka - 2013-08-05, 10:31\nRodzina orzekła, że ziemniaki z wolnowara są absolutnie genialne.\nPokroiłam w ćwiartki, posypałam solą czosnkową, polałam lekko olejem, wstawiłam na low i pojechaliśmy się kąpać nad jezioro. Po 4 godzinach były mięciutkie i pachniało aż do samych drzwi wejściowych\nAgnieszka - 2013-08-05, 10:50\nbronka: tak robię na wsi. No i przetwory podobnie np nastawiając na noc. Prawdę mówiąc jak trafię w dobrej cenie kupię kolejny ale większy żeby nie wozić.\nmelba - 2013-08-08, 19:12\nbronka a nie sciemnialy Ci ziemniaczki? ja kiedys robilam podejscie ale cos kolor minie podpasil...\nMartaJS - 2013-08-14, 08:36\nJa jeszcze do takich ziemniaków z wolnowara dowalam wielką ilość czosnku. Główkę albo więcej. O ile cebuli z wolnowara nie lubię i zwykle robię ją osobno, to czosnek pieczony w ten sposób jest absolutnie genialny.\nbronka - 2013-08-14, 17:17\nbronka a nie sciemnialy Ci ziemniaczki?\ntam gdzie nie były opatulone wlasnym sosem ani olejem- ściemniały, ale troszkę\nkofi - 2013-08-14, 20:04\nU nas to samo - Daniel zawsze grzebie, żeby jak najwięcej czosnku wyłowić.\nTakie maleńkie ziemniaczki z wolnowara - absolutny hit wszechczasów (jeszcze do tego w tym roku własne).\nmelba - 2013-12-08, 13:07\nprzyznam ze wolnowar to na rowni z blenderem wykorzystywane przeze mnie urzadzenie kuchenne\njakos mialam opory zeby zupy w nim robic, bo wole takie bardziej rozgotowane, ale przystapilam do barszczyku z czerwonych burakow ostatnio, i wciagnelam ten barszczyk bez mrugniecia okiem\nja mam mise ceramiczna, i zrobilam kiedys blad, ze wystawilam ja goraca na balkon, wiec mi troche popekala. te pekniecia to bardziej wizulany efekt psuja, ale sa. tak wiec ostrzegam.


sasunaru-fanfiction.blogspot.com: Rywale - rozdział 52\nRywale - rozdział 52\nRozdział nie do końca wyszedł tak, jakbym chciał, ale wklejam już bez przeciągania. Jak się zacznę nad nim zastanawiać, to nic nie wrzucę.\nWiem, że przerwa była długa, następne – już końcowe – postaram się dodac dużo szybciej.\nMiłego czytania – o ile ktoś to jeszcze tutaj czyta:)\nStyczniowe dni mijały bardzo szybko. Nie dość, że codziennie rano mieli dodatkowe treningi, to jeszcze musieli to pogodzić z nauką do sesji, na co Naruto codziennie narzekał. Kilka przedmiotów było jego zdaniem zupełnie zbędnych i gdyby nie Sasuke, ślęczałby bezproduktywnie nad notatkami z jakimiś wykresami. Na szczęście Sasuke był i póki co nie wspominał o wyprowadzce. Zwłaszcza po tym, jak w Nowy Rok Naruto, widząc jego na wpół spakowaną torbę, zrobił mu o to awanturę. I tego dnia nie było seksu nawet na zgodę…\nMimo że wszystko układało się naprawdę dobrze, to jednak z tygodnia na tydzień obaj czuli, że w tej malutkiej kawalerce zaczyna się robić za ciasno. Sasuke przywiózł więcej swoich rzeczy, na które zwyczajnie brakowało już miejsca w szafie, a książki i notatki leżały porozwalane dosłownie wszędzie. I to tak, że ciągle się o nie potykali. Ciągle też kłócili się o jedzenie, bo Naruto był przyzwyczajony do żywienia się zupkami instant i pizzą, a Sasuke wolał coś bardziej zróżnicowanego.\nŻaden jednak nie zaczynał tematu. Sasuke dlatego, że mimo iż ten bałagan naprawdę działał mu na nerwy, przyzwyczaił się do mieszkania i codziennego spania z Naruto w jednym łóżku, Naruto – bo nie wyobrażał sobie, że Sasuke mógłby zostawić go tu samego. Mała bo mała kawalerka, po jego wyprowadzce na pewno sprawiałaby wrażenie pustki.\n– Naruto, do cholery – warknął Sasuke, gdy po otworzeniu szafy kilka rzeczy spadło mu na głowę. – Miałeś składać swoje rzeczy!\nIle razy jeszcze miał tłumaczyć, że upychanie byle jak i na siłę rzeczy jest beznadziejnym rozwiązaniem. Gdyby wszystko było poskładane i uporządkowane, od razu zrobiłoby się więcej miejsca. Niestety, Naruto zazwyczaj tylko kiwał głową, gdy mu to mówił, a potem i tak robił po swojemu.\n– Ty mnie w ogóle słuchasz? – Sasuke zirytował się jeszcze bardziej, gdy zobaczył Naruto siedzącego na łóżku przed komputerem i to w słuchawkach na uszach.\n– Co? – Naruto zareagował dopiero, gdy Sasuke zatrzasnął mu laptopa przed nosem. – Draniu, co ty robisz. W końcu mamy dzień wolnego, a ty marudzisz od samego rana.\n– Właśnie. Mamy dzień wolnego. Co mieliśmy zrobić w pierwszy wolny dzień? – Sasuke zdjął mu słuchawki.\n– Pranie? – Naruto wzruszył ramionami. Jego zdaniem Sasuke naprawdę przesadzał. Powinien trochę wyluzować, zwłaszcza że niedługo sesja i zawody, a wtedy stresu będzie aż nadto. A on od tygodnia zawracał mu głowę porządkami. Jakby to naprawdę było najważniejsze.\nSasuke tylko pokręcił głową i wrócił do przedpokoju. Po chwili, już ubrany w kurtkę, z torbą w ręku, poinformował Naruto, że jedzie do domu.\n– Co? – Naruto skoczył, jak oparzony.\n– Jadę do domu – powtórzył Sasuke, ubierając buty.\n– Draniu, jak ja ci zaraz…\n– Jadę po resztę rzeczy – Sasuke westchnął cierpiętniczo. Ten młotek naprawdę go nie słuchał, bo mówił o tym już wczoraj. Miał w domu jeszcze kilka rzeczy, jak choćby zimowe bluzy, więc bez względu na brak miejsca, musiał je sobie przywieźć. Mróz w tym roku był wyjątkowo dokuczliwy, a biorąc pod uwagę, że codziennie rano musiał skrobać szyby w samochodzie, ciepłe ubrania były niezbędne. – Jak chcesz, możesz jechać ze mną.\nNaruto zmarszczył nos, stając boso i w samych spodniach od pidżamy w przedpokoju. Ostatnia wizyta w domu państwa Uchiha skończyła się niezbyt przyjemnie. Ojciec Sasuke się wściekł, a on czuł, ze nigdy nie będzie tam mile widzianym gościem.\n– Nie martw się, nikogo tam nie ma – mruknął Sasuke, kiedy zauważył jego minę.\nWiedział, że jego rodzice jeszcze nie wrócili z kampanii promocyjnej. Matka ostatnio zaczęła wykazywać przesadne zainteresowanie jego życiem i dzwoniła zdecydowanie zbyt często, jakby chcąc tym nadrobić te wszystkie lata.\n– Dobra, czekaj, ubiorę się.\nW rezydencji, jak się spodziewał Sasuke, nie zastali nikogo. Poza Akamaru, rzecz jasna, który okłaczył im spodnie i obślinił ręce. Był już naprawdę wielkoludem. Kiba dzwonił czasami do Itachiego zasypując go gradem pytań o swojego pupila. Nadal nie mógł przeżyć tego, że musiał go oddać.\n– Co to za pudła? – zapytał Naruto, rozglądając się po salonie. Stało tam kilka kartonów różnych rozmiarów, zaburzając tym samym idealny zwykle porządek.\n– Nie wiem. Jakbyś nie zauważył, nie mieszkam tutaj ostatnio – mrknął Sasuke, wchodząc na górę.\nTam też stało kilka pudeł. Sądząc po oznaczeniach, były ze sklepu meblowego. Czyżby Itachi też potrzebował nowych szafek? Oby musiał je składać sam, tak jak on ostatnio.\nWszedł do swojego pokoju, gdzie wszystko było tak, jak to zostawił. Brakowało kilku rzeczy, które zazwyczaj miał na biurku i półkach, ale już wcześniej zabrał je go Naruto. Przez to pokój wydał mu się dziwnie pusty. A może nie przez to, tylko przez fakt, że ostatnio miał na co dzień do czynienia z bałaganiarstwem Naruto?\n– Brakuje ci domu? – usłyszał za plecami.\nTo Naruto przyszedł na nim i stał teraz w drzwiach.\n– Nie wrócę tu. Nie, kiedy… – Sasuke zaczął wyjmować z szafy swoje ubrania i pakować je do torby. Będzie musiał jeszcze przejrzeć książki i zabrać te, które były mu potrzebne. Nie miał pojęcia, gdzie to wszystko zmieszczą w mieszkaniu Naruto, ale wolał już to, niż mieszkać w jednym domu z ojcem. Choć ostatnio chodziła mu po głowie pewna myśl…\n– Ja nie pytam, czy tu wrócisz, tylko czy brakuje ci domu. – Naruto objął go od tyłu i położył mu głowę na ramieniu. – Spędziłeś tu całe swoje życie. – Pocałował go w kark i przesunął po nim nosem.\nWidział wzrok Sasuke, kiedy tu weszli. Mógł udawać sam przed sobą, że go to nie obchodzi, ale Naruto zdążył poznać go już na tyle, żeby domyślić się jego prawdziwych uczuć. Mimo że wiedział już, jak wyglądały jego relacje z rodzicami, to przecież musiał mieć jakieś miłe wspomnienia z dzieciństwa.\n– Przestań teraz o tym gadać. – Sasuke odwrócił się i wsunął rękę w jego włosy.\nNaruto miał często irytujący zwyczaj wypytywania go o rzeczy, o których on nie chciał rozmawiać. Tak było i tym razem. Bo co miał mu powiedzieć? Owszem, od zawsze był przyzwyczajony do wygodnego życia, kiedy chciał zamykał się w swoim pokoju i faktycznie, brakowało mu tej swobody. W kawalerce Naruto byli skazani na siebie praktycznie przez cały czas, poza wyjściami do toalety, bo nawet prysznic czasami brali wspólnie. Nie, żeby przeszkadzała mu obecność Naruto, ale bywały chwile, gdy chciał pobyć sam. Przez tą ciasnotę i wszechobecny bałagan coraz częściej się kłócili. Nie były to żadne poważne kłótnie, ale jednak. Zdecydowanie brakowało im przestrzeni. Dwa zupełnie przeciwstawne charaktery na tych kilkunastu metrach kwadratowych… Było jasne, że w końcu zacznie być to trochę męczące.\n– Ty nigdy nie chcesz rozmawiać – burknął Naruto.\n– Za to ty byś paplał dzień i noc.\nNaruto zmarszczył brwi i już chciał coś odpowiedzieć, ale Sasuke zatkał mu usta pocałunkiem.\n– Cicho, młotku – mruknął i znów go pocałował. Powoli, leniwie, jakby chciał jak najdłużej przedłużyć tę chwilę milczenia ze strony Naruto.\nPo chwili poczuł ręce, które najpierw go objęły, a zaraz potem zaczęły przesuwać się po jego plecach. To było naprawdę bardzo przyjemne.\nNaruto, który zwykle bywał narwany, teraz, o dziwo, oddawał pocałunki równie spokojnie. Już dawno nie całowali się w taki sposób. Ostatnio nawał treningów i nauki sprawiał, że albo to był zwykły buziak, albo trochę ostrzejsze pocałunki prowadzące zazwyczaj do tego, że lądowali w łóżku. A teraz. To było takie jakieś emocjonalne, takie…\n– No, no… – usłyszeli i gwałtownie oderwali się od siebie. Co prawda byli ze sobą już od kilku miesięcy, ale nigdy nie obnosili się z tym publicznie.\nItachi, który właśnie wrócił do domu, zobaczył otwarte drzwi do pokoju Sasuke i stwierdził, że zajrzy. No i zajrzał. Uśmiechnął się do siebie. Nigdy nie widział ich w takiej sytuacji, Sasuke zwykle był bardzo powściągliwy. A tu proszę… Ta jego powściągliwość najwyraźniej nie dotyczyła sytuacji sam na sam. Jednak jego brat jak chciał, potrafił wykrzesać z siebie emocje.\n– Co ty tu robisz? – Sasuke zmarszczył brwi. Był zły, że Itachi znów wlazł do jego pokoju bez pukania. Choć, prawdę mówiąc, sami zostawili drzwi otwarte, nie spodziewając się nikogo.\n– Mieszkam. – Itachi uśmiechnął się szerzej. Bo czy mu się tylko wydawało, czy naprawdę dostrzegł na policzkach Sasuke ledwo widoczne zaczerwienienie? Czyżby tak bardzo zawstydziła go ta sytuacja? Głupek. Choć twarz Naruto też nabrała trochę kolorów.\n– Myślałem, że będziesz w pracy. – Sasuke znów próbował przybrać swój kamienny wyraz twarzy, ale nie do końca mu wyszło, przez co Itachi miał ochotę roześmiać się na głos. Jego młodszy braciszek był czasami tak zabawny. Zwłaszcza, kiedy próbował ukryć emocje.\n– Wziąłem urlop, muszę przygotować pokój. – Itachi wzruszył ramionami i wskazał na korytarz. – No wiecie, meble, łóżeczko…\n– Będziecie tu mieszkać? – Sasuke zmarszczył brwi.\nTego się nie spodziewał. Sakura w ich domu? No jeszcze tego brakowało.\n– Tylko przez jakiś czas. Rozglądam się za czymś innym. Ale póki co… – Itachi zerknął na korytarz. Trochę tego było. – Jak już jesteście, to może pomożecie? Trzeba wnieść jeszcze kilka kartonów i złożyć te meble.\n– Sam sobie składaj – warknął Sasuke, przypominając sobie, w skręcanie jakiego mebla wrobił go ostatnio jego kochany, starszy brat. Miał ochotę go za to wtedy zabić.\n– Ja ci mogę pomóc – zaoferował się Naruto.\nNadal było mu trochę głupio, że Itachi zastał ich w takiej sytuacji, ale widać było, że taka pomoc naprawdę by mu się przydała. Tym bardziej, że gdy wnieśli już wszystko, stanął bezradnie wśród tych pudeł, nie wiedząc od czego zacząć.\nItachi uparł się, żeby ten pokój urządzić samemu, ale to wszystko zaczynało go przerastać. Rozpakowali z Naruto już kilka kartonów, a teraz trzeba było poskładać te wszystkie meble. Łóżko, szafki, łóżeczko… Co prawda nie było to tak skomplikowana do zmontowania szafka, jaką w przejawie dobrego humoru kupił wtedy do pokoju Sasuke, ale i tak… To była chyba kara za tamten żart.\n– Wiesz, Naruto, chyba źle się do tego zabieramy – mruknął, gdy części ni cholera nie chciały do siebie pasować. – Mogliśmy nie rozpakowywać wszystkiego naraz. Teraz nie wiem, co do czego – westchnął, nieco zniechęcony.\n– Damy radę – Naruto, który zapalił się do pomysłu poskładania wszystkiego – w końcu była to odskocznia od nauki – nie miał zamiaru się poddawać. – O, patrz, to pasuje do tego. A przynajmniej tak jest na tym rysunku…\nSasuke, który nie miał najmniejszego zamiaru pomagać, po godzinie stanął w drzwiach meblowanego pokoju. To był jeden z dwóch pokojów gościnnych, dość duży, z oknami wychodzącymi na ogród.\n– Widzę, że nieźle wam idzie – zakpił, patrząc z satysfakcją na ich mozolne próby złożeni łóżeczka. Jedyne, co było już w całości, to niska szafka, a oni obaj byli już zgrzani i chyba lekko zirytowani.\n– Pomógłbyś, draniu, a nie… – burknął Naruto. Miał ochotę rzucić to wszystko w cholerę, ale czuł się trochę winny. To ona zaproponował, żeby rozpakować wszystko od razu, bo tak będą mieli wszystko pod ręką. Nie przewidział, że te deski, śrubki i szczebelki pomieszają się.\n– Nie mam najmniejszego zamiaru – Sasuke upił łyk z kubka, który trzymał w ręku. Już dawno sięspakował i zaczynał się nudzić. – Jedziemy do domu? – zapytał.\n– Chciałbym zauważyć, że jesteś w domu, Sasuke. – Itachi podniósł się z podłogi, rozprostowując kości. Chyba jednak na dzisiaj powinni dać sobie spokój. W końcu do ślubu było jeszcze trochę czasu. – Nie zamierzasz tu wrócić? – podszedł do niego.\n– A jak ci się wydaje? – Sakuke, skrzywił się. – Mam tu mieszkaś, jak gdyby nigdy nic i udawać szczęśliwą rodzinkę? Z podejściem ojca…\n– Sasuke – przerwał mu Itachi. – Ja wiem. Ale może powinniście porozmawiać tak na spokojnie?\n– Po co? Mam znów nasłuchać się… czekaj… jak to było? A, że jestem nienormalny i mam skończyć ten chory związek?\nNaruto mimowolnie drgnął, kiedy to usłyszał. Mimo że wiedział, jak mniej więcej przebiegała tamta rozmowa, to znów poczuł się naprawdę źle. Nigdy nie chciał być powodem kłótni Sasuke z ojcem.\n– Może gdyby lepiej poznał Naruto… – zasugerował Itachi. – Wiesz, każdy może zmienić zdanie.\n– No ty chyba kpisz. Sam dobrze wiesz, że tu nie o Naruto chodzi. Chodzi tylko i wyłącznie o to, że on jest facetem!\n– Jakbyście nie zauważyli, to ja tu ciągle jestem – wtrącił się Naruto. Miał zmarszczone brwi, a w jego wzroku nie było już nawet odrobiny tej radości, jaką miał, gdy zaczynali z składać meble. Wyglądał na trochę… zrezygnowanego?\n– Naruto, posłuchaj… – Itachi też zmarszczył brwi. Głupio wyszło. Tę rozmowę powinien odbyć z Sasuke na osobności, a nie tak… – Nasz ojciec jest trudny. Konserwatywny. Bardzo konserwatywny. – Westchnął, gdy przypomniał sobie ich rozmowę. Sam został wówczas nazwany osłem. – Ale ja jestem po waszej stronie. Mam też, choć nie mówi tego na głos. Ale cały czas próbuje przekonać ojca, a ona potrafi czasem zdziałać cuda – uśmiechnął się do niego pokrzepiająco.\nItachi kiedy tylko zauważył, jakie zmiany zachodzą w Sasuke, odkąd spotyka się z Naruto, całym sercem był za tą znajomością. Oczywiście, na początku myślał, że są po prostu znajomymi, a Sasuke ceni go jako rywala. Ale potem… Zawsze był bystrym obserwatorem. Tu coś zobaczył, tu coś podsłuchał… Powoli zaczął zdawać sobie sprawę, że Naruto nie może być dla Sasuke tylko kolegą. Czasami wystarczyło jego spojrzenie, jakiś, niemal nieznaczący gest, kilka słów za dużo, by zorientował się, że coś było na rzeczy. Nigdy ich nie przyłapał, Sasuke bardzo się pilnował, ale w końcu małymi kroczkami, prawda wyszła na jaw. I bardzo dobrze, że wyszła. Itachi, widząc swojego odmienionego brata, był szczęśliwy.\nSasuke zawsze był trudny, nawet jako dziecko. Powściągliwy, zarozumiały, arogancki. Już jako sześciolatek uważał, że gry dla dzieci są głupie, a bajki to strata czasu. Może miało to związek z tym, że wówczas rodzinna firma zaczęła się rozwijać, a rodziców praktycznie nie było w domu? Itachi próbował go zachęcać do różnych form rozrywki, ale to było na nic. Dopiero, gdy zaprowadził go na basen, na którym w innym sektorze trwał trening, Sasuke się ożywił. W końcu coś go na poważnie zainteresowało. Zaczął chodzić na pływalnie prawie codziennie. Najpierw to było tylko takie sobie pływanie, ale kiedy Itachi zauważył, że Sasuke naprawdę świetnie sobie radzi, porozmawiał z rodzicami i zapisali go na kurs. A potem poszło już dalej. Sasuke żył pływaniem. Trener mówił, że tylko patrzeć, jak zmiecie konkurencję. I tak się stało. Sasuke z każdych zawodów przywoził medal, był najlepszy. Nikt nie zdziwił się, kiedy wybrał Akademię Wychowania Fizycznego. Tam mógł się rozwijać. I osiągnąć w tym sporcie naprawdę dużo.\n– Dobra, koniec tej rozmowy – rzucił Sasuke, widząc, że Naruto jest jakiś nieswój, a Itachi się jakby zawiesił. – Idziemy, jutro rano mamy trening.\nNaruto już nie protestował. Obiecał jedynie Itachiemu, że wpadnie jutro pomóc z tymi meblami.\nTeraz, gdy już dotarli do jego mieszkania, marzył tylko o tym, żeby wziąć prysznic i iść spać. Trochę bolały go mięśnie od dziwnych pozycji, w jakich trzeba było montować różne elementy.\n– Idź, ja musze coś jeszcze sprawdzić – powiedział Sasuke, siadając przed komputerem.\nLedwo Naruto zniknął z drzwiami łazienki, otworzył przeglądarkę. Po tym, gdy dzisiaj znów odwiedził swój dom, wiedział, że musi to zrobić. Tu, w kawalerce, było naprawdę za mało miejsca dla nich obu. Jeszcze trochę i zaczną się kłócić o naprawdę każdą pierdołę. A tego nie chciał.\nWszedł na stronę, szukając odpowiednich ofert.\nNaruto dość długo siedział w łazience, co zwykle wydawałoby się Sasuke nie do pomyślenia, ale w tym momencie było mu to na rękę. Cały czas przeglądał różne strony, dopiero, kiedy usłyszał otwierające się drzwi łazienki, wstał i chwycił bokserki, w których zazwyczaj spał. Był zadowolony, bo znalazł kilka ciekawych ogłoszeń, ale wolał póki co nigdzie nie dzwonić. Nie dość, że było już późno, to jeszcze Naruto mógłby go usłyszeć. A nie chciał kolejnej kłótni. Porozmawiają o tym jutro, na spokojnie.\n– Co robisz? – Naruto, który miał jeszcze mokre i rozczochrane włosy, położył się obok.\n– Nic – Sasuke szybko zamknął laptopa. – Idę się wykąpać i chyba idziemy spać, co? Kakashi znowu nas jutro wymęczy.\n– Jasne, draniu – mruknął Naruto i wsunął się pod kołdrę.\nPo chwili przypomniał sobie, że miał sprawdzić coś do jednej z prac zaliczeniowych. Komputer Sasuke leżał na łóżku, a jemu nie chciało się wstawać. Otworzył laptopa, było otwartych kilka stron. Już miał je wyłączyć, gdy jego wzrok przykuła jedna z nich. Kliknął. „Mieszkania do wynajęcia”.\nNaruto w jednej chwili zrobiło się gorąco i poczuł, jak serce zaczyna mu bić z zawrotną prędkością. Sasuke… Sasuke chciał się… wyprowadzić.\nAutor: Indra o 19:25\nWegetatywna 5 listopada 2017 22:15\nW końcu! Tyle czekania *-*\nAle kolejny rozdział to nie będzie ostatni prawda?! Chciałabym przeczytać o ślubie Itachi'ego no i zawodach, kto co kiedy, który byl...\nCzy Sasuke wróci do domu? Czy Naruto zrobi mu awanturę stulecia za te ogłoszenia? Sasuke jaki rozsądny~ Mistrz dyskrecji! Mógłby chociaż wyłączyc te strony internetowe, ale nie!\nNo i co teraz, biedny Narucia,. Szykuje się kolejne nieporozumienie.\nBiedny Itachi z tymi meblami, doskonale to rozumiem xD\nAle jeszcze wracajac do początku rozdziału... Za spakowaną torbę awantura, że nawet seksu na zgodę nie było?! Oburzające XD Biedny Sasuke.\nA Itachi, który ich przyłapał, no po prostu... Też bym chciała *-* XDDD Ale akurat to by się skończyło w moim przypadku śmiercią lub kalectwem ^^"\nWspaniały rozdział, może i bardzo wiele się nie wydarzyło, ale czytało się go z prawdziwą przyjemnością i bardzo zachęca do czekania na więcej <3\nNo i tak naprawdę wiele wniósł, a teraz tylko wyczekiwać kłótki stulecia, lub ,,cichych dni". Nie wiem, co by było gorsze, ale gdyby Naruto je miał, to uch... Lekarza?\nIndra 8 listopada 2017 21:09\nNie, no nie ostatni. Trzeba jakoś zakończyć wszystkie wątki:)\nA dlaczego w Twoim przypadku skończyłoby się śmiercią lub kalectwem? Tak z ciekawości pytam ;)\nDo_ris 5 listopada 2017 22:49\nAj, aj, będzie się działo... No ale bez emocji i nieporozumień opowiadania byłyby... nudne :) Czekam z niecierpliwością na kolejny rozdział.\nreborn_masochist 6 listopada 2017 07:08\nRozdział!!! Miła odmiana od Hidena. Podobał mi się rozdział, choć nie za wiele się w nim działo. Naruto jak zwykle wszystko rozumie na opak. Oby szybko Sasuke wyprowadził go z błędu.\nI nie martw się. Będę to czytać do końca opowiadania, choćbym nawet musiała czekać bardzo bardzo długo (jednak mam nadzieję że nie będziesz wystawiać mojej cierpliwości na próbę). Bardzo podoba mi się twój sposób pisania i to że historia jest realistyczna. No i też opisy dzięki którym wszystko ładnie obrazuje mi się przed oczami.\nDużo weny i szybkiej kontynuacji.\nIndra 8 listopada 2017 21:10\nCieszę się, że nadal się podoba:)\nAnonimowy 7 listopada 2017 12:24\nA kiedy bedzie następny rozdział Lovers?\nIndra 8 listopada 2017 21:07\nNie będzie, niestety. Po dokończeniu Rywali i Hidena kończę z fanfikami.\nreborn_masochist 8 listopada 2017 22:04\nSzkoda trochę. Ale mam nadzieję, że cokolwiek będziesz pisać, bo szkoda, żeby twój talent się marnował, a tak to dajesz uciechę nam czytelnikom jak i (mam nadzieję) sobie.\nIndra 8 listopada 2017 22:12\nTak, mam coś w planach, ale to już żadne yaoi (choć będzie tam taki wątek). Fantasy.\nAnonimowy 2 grudnia 2017 21:11\ndroga autorko, choć jeszcze mam zaległości ale to już kilka rozdziałów, niestety nie mam tyle czasu jak bym chciała, a i też chcę na Twoich innych blogach też trochę nadrobić, bo zrobiło się dość dużo rozdziałów już do czytania, ale przychodzę z takim zapytaniem, bo na stronie innego bloga na który czasami zaglądam, jest właśnie, nie wiem jak to nazwać, ale jest informacja, że kilka dni temu pojawił się tutaj 53 rozdział "Rywali", ale właśnie nie odnajduje tej strony... czemu?\nIndra 3 grudnia 2017 00:18\nBasiu, opublikowałam rozdział, ale zaraz potem jednak zmieniałam zdanie co do fabuły i go poprawiam. Tak czy inaczej pojawi się:)\ndzięki za tak szybka odpowiedź, teraz to będę spokojna, bo akurat teraz zdarzyło się, że właśnie na jeszcze kilku blogach jest podobna sytuacja co tutaj, ale już chociaż tutaj jestem spokojna...\nnie wiem czy już wcześniej mówiłam, ale mam zamiar zabrać się ponownie a „Rywali” tym bardziej, że nie wszystkie rozdziały czytałam...\nSasuNaru Hiden - rozdział 58


COVID-19 chłoszcze Polaków. Na horyzoncie nie widać zmiany - Planeta\nCOVID-19 chłoszcze Polaków. Na horyzoncie nie widać zmiany\nCOVID-19 w Polsce Fot: Shutterstock\nCOVID-19 najwyraźniej uwziął się na nasz naród. Sytuacja od dłuższego czasu jest zła, ale jeszcze chwila i okaże się być krytyczna. Pandemia koronawirusa nie odpuszcza, choć wszyscy marzymy o chwili oddechu.\nCOVID-19 jest poważnym wyzwaniem dla całego naszego narodu. Niestety, system opieki zdrowotnej od dawna stoi na skraju załamania, a końca pandemii na horyzoncie wciąż nie widać.\nBrytyjski koronawirus dotarł do Polski? Niedzielski nie zaprzecza\nRekord zgonów w Polsce. Tak dramatycznie jeszcze nie było\nWszystko wskazuje na to, że już niedługo znajdziemy się w obliczu naprawdę wielkiego kryzysu. Ministerstwo Zdrowia niezmiennie podaje nam codzienne statystyki zachorowań.\nTylko dzisiaj w Polsce dowiedzieliśmy się o 13 397 nowych zachorowaniach na COVID-19, a 532 osób zmarło z jego powodu. Od początku pandemii w Polsce sumuje się to w drastyczną liczbę 1 294 878/28 554 zachorowań i zgonów spowodowanych pandemią koronawirusa.\nNajwyraźniej przed nami jeszcze wiele wyzwań. Nie wiadomo, kiedy wirus da nam, chociaż chwilę wytchnienia, choć większość ma z pewnością nadzieję, że nastanie to z chwilą zaszczepienia całego społeczeństwa. Dłużej i tak nie wytrzymamy w tym napięciu.\nPolska pandemia Ministerstwo Zdrowia koronawirus


Duety - Krzysztof Krawczyk - płyta CD | Gandalf.com.pl\nDuety - opis produktu:\nKrzysztof Krawczyk w swojej trwającej już ponad 50 lat karierze muzycznej stworzył wiele wspaniałych duetowych kreacji, m.in. "Trudno tak" z Edytą Bartosiewicz, "Lekarze dusz" z Muńkiem Staszczykiem, czy "Przytul mnie życie" z Andrzejem Piasecznym. "Duety" to wyjątkowy album na którym znajdą się wszystkie znane już przeboje oraz pięć premierowych utworów zaśpiewanych z Anią Dąbrowską, Katarzyną Nosowską, Maciejem Maleńczukiem, Urszulą oraz Wojciechem Kordą.\nAlbum Duety jest przedstawicielem muzyki z gatunku pop. Wykonawcą utworów jest Krzysztof Krawczyk. Pozycja została opublikowana w 2016 roku. Za wydanie odpowiada wytwórnia Sony Music Entertainment.\nUtwory: 1. Bezsenni\n2. Każdy dziad\n3. On ciągle walczył\n4. Przytul mnie życie\n5. Trudno tak (razem być nam ze sobą)\n6. Lekarze dusz\n7. Pół wieku człowieku\n8. Mam dla siebie miasto\n9. Piękny dzień\n10. Z kobietami to różnie bywało\n11. Noc nie przyszła pod mój dach\n12. Witamy Ciebie gwiazdko na niebie\n33,68 zł 47.44\n28,66 zł 32.57\nWiecznie młody. Piosenki Boba Dylana\n37,47 zł 52.77\nDark Matter (vinyl)\n-29% Duety muzyka


Bakteriami w raka prostaty. Nowa terapia testowana w europejskich szpitalach - RMF 24\nBakteriami w raka prostaty. Nowa terapia testowana w europejskich szpitalach\nWtorek, 20 grudnia 2016 (17:40)\nRaport na ten temat opublikowany został w najnowszym wydaniu czasopisma medycznego "The Lancet Oncology". Zdaniem profesora Marka Embertona z University College London, nowa terapia całkowicie zmienia reguły gry.\nSprawdź: domena info\nNewsŁysienie a ryzyko raka prostaty\nNews"Guz, prostata, ze dwie nerki", czyli śpiewający urolodzy. Koniecznie zobaczcie teledysk!\nNewsGIF wycofuje lek na prostatę


Straciła ponad 50 tysięcy. Dała się nabrać fałszywemu policjantowi… - Biała24 - Najważniejsze informacje z Białej Podlaskiej i powiatu bialskiego\nStraciła ponad 50 tysięcy. Dała się nabrać fałszywemu…\n44-latka prowadziła kilkugodzinną rozmowę z mężczyzną podającym się za warszawskiego policjanta. Dopiero po jakimś czasie zdała sobie sprawę, że została oszukana i zgłosiła się na komendę.\nWieczorem w poniedziałek (23 listopada) do policjantów z bialskiej komendy zwróciła się 44-letnia mieszkanka miasta. Oświadczyła, że padła ofiarą oszusta. Tłumaczyła funkcjonariuszom, że rano zadzwonił do niej mężczyzna podający się za warszawskiego policjanta. - Poinformował, że pod nadzorem prokuratury prowadzi czynności w związku z rozbiciem dużej grupy przestępczej, w którą zamieszani są pracownicy banków. Dodał też, że sprawcy wyłudzili kilka dni wcześniej kredyt na dane pokrzywdzonej. Natomiast w celu ukrócenia procederu sprawców on musi zrobić prowokację. By uwiarygodnić swoją wersje poprosił pokrzywdzoną o wybranie numeru 997#, jednak miała to zrobić nie rozłączając się z nim. - informuje komisarz Barbara Salczyńska-Pyrchla.\nMężczyzna był oczywiście oszustem. Niestety 44-latka uwierzyła i przekazała mu swoje dane osobowe, login i hasło do konta bankowego oraz numery z kodami do autoryzacji. W pewnym momencie sprawca poprosił bialczankę o pójście do banku i przelanie ponad 44 tysięcy złotych na wskazane konto. Gdy pokrzywdzona oświadczyła, że nie posiada takiej sumy zapewnił ją, że pieniądze już znajdują się na jej koncie, a ona ma jedynie wykonać operację.\n- Pokrzywdzona nie zdawała sobie sprawy, że środki, które przelewa to zaciągnięty na jej dane kredyt. Na zakończenie telefoniczny rozmówca umówił się z kobietą w godzinach popołudniowych. Miał wówczas przekazać całą dokumentację dotyczącą jej udziału w akcji. Dopiero gdy 44-latka ochłonęła, a także sprawdziła kolejny raz wykonane na jej koncie operacje oraz treść wiadomości autoryzacyjnych, zdała sobie sprawę że padła ofiarą oszusta. - dodaje Salczyńska-Pyrchla.\nKobieta oszacowała swoje straty na ponad 55 tysięcy złotych.\nDzięki szybkiej reakcji policjantów zablokowano kwotę 44 tysięcy złotych zanim sprawca zdołał je wypłacić. Sprawą zajmuje się bialska policja.\n- Po raz kolejny apelujemy o rozwagę przy podejmowaniu szybkich decyzji związanych z finansami. Nie przekazujmy pod żadnym pozorem danych do kont bankowych, a także pieniędzy osobom obcym. Policjanci nigdy nie żądają pieniędzy ani haseł dostępowych do kont. Nigdy też nie informują telefonicznie o prowadzonych przez siebie sprawach i nie proszą o przekazanie informacji o miejscu gromadzenia pieniędzy czy ilości kont. - apeluje policjantka.\nGienek 26.11.2020, 18:07\nHaha brawo ona. 44 lata, niby nie stara. A głupia. Tyle się mówi o takich oszustwach, ale co tam. Można mówić i mówić. Jak groch o ścianę.\nMylan 26.11.2020, 16:19\nWspółczuje tej kobiecie, 50 tys. złotych to bardzo duża kwota, a ona straciła pewnie prawie wszystkie swoje oszczędności. Zastanawia mnie tylko jedno, jak w sumie młoda kobieta dała się przekonać, żeby przelać taką kwotę w zasadzie obcej osobie? Mam tylko nadzieje, że to będzie przestrogą dla innych.\nRozbili zorganizowaną grupę przestępczą. Przemyt był warty kilka milionów\nNadbużańscy strażnicy graniczni pod nadzorem prokuratury prowadzili działania mające na celu zlikwidowanie zorganizowanej grupy przestępczej. Udało im się udaremnić przemyt warty ponad…\nSTÓŁ, biesiadny na 12 osób i więcej z litego wysezowanego…


Fakty oraz środki masowego przekazu – w sieci to znajdziesz Ludzie szukają w mediach przeróżnych rzeczy. Na pewno jednakże dążą do tego, aby orientować się w najważniejszych wydarzeniach w kraju i na świecie. Skutkiem tego także wszelkie media skupiają się na tym, aby jak w najwyższym stopniu precyzyjnie przekazywać odbiorcom fakty. Niewątpliwie, najpełniej zrobi to […]\nFakty oraz środki masowego przekazu – w sieci to znajdziesz\nLudzie szukają w mediach przeróżnych rzeczy. Na pewno jednakże dążą do tego, aby orientować się w najważniejszych wydarzeniach w kraju i na świecie. Skutkiem tego także wszelkie media skupiają się na tym, aby jak w najwyższym stopniu precyzyjnie przekazywać odbiorcom fakty. Niewątpliwie, najpełniej zrobi to telewizja oraz Internet, jakie dysponują przekazem wizualnym oraz dźwiękowym. Niemniej jednak radio ma tę przewagę, że może podawać najistotniejsze informacje w każdej chwili, to naturalnie dzięki czemu informuje swoich słuchaczy na bieżąco. Fakty bywają bowiem pouczające i tworzą ostrzeżenie. Zazwyczaj występują w nich ludzie ze świata polityki, którzy mają rzeczywisty wpływ na jakość życia w kraju. Przekazywane są również informacje o najważniejszych wydarzeniach ze świata, jakie odbiły się szerokim echem we wszelkich państwach na ziemi – wypróbuj znacznie więcej na Portal. Łatwość przekazywania wiadomości powoduje, że ludzie mogą łatwiej się ze sobą porozumiewać i znamiennie poszerzać swoje horyzonty. Jako że dano im także prawo do wyboru tematyki oglądanych, słuchanych czy czytanych faktów, bezustannie toczy się walka o ich uwagę.